payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پوکی استخوان نوجوانی () نوعی پوکی استخوان است که در کودکان و نوجوانان رخ می‌دهد. اصولاً پوکی استخوان پدیده‌ای نادر در سنین نوجوانی است و اگر رخ دهد، ثانویه به اختلالات دیگری است که از آن میان می‌توان به اختلال استخوان‌زایی، راشیتیسم، اختلالات خوردن و آرتریت اشاره کرد. گاهی هیچ دلیل خاصی برای پوکی استخوان در این سن یافت نمی‌شود که در این صورت به آن «پوکی استخوان نوجوانی با علت نامشخص» می‌گویند و معمولاً خودبه‌خود برطرف می‌شود. در ضمن، در صورت مواجهه با هرگونه شکستگی استخوانی مکرر، کودک‌آزاری باید مد نظر
شکستگی استخوانی مکرر، کودک‌آزاری باید مد نظر باشد.
دیسپلازی لوزه‌المعده‌ای-کبدی-کلیوی () یک بیماری مادرزادی اتوزومال غالب است که مشخصه‌اش، فیبروز لوزالمعده، دیسپلازی کلیه‌ها و دیس‌زنزی کبد است. این بیماری غالباً بلافاصله پس از تولد نوزاد، منجر به مرگش خواهد شد. این بیماری نخستین بار در سال ۱۹۵۹ میلادی توصیف شد و به نظر می‌رسد به جهش ژن NPHP3 در ارتباط باشد.
نفروسیستین-۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"NPHP3"» کُدگذاری می‌شود. چندین پیرایش مختلف از پروتئین توصیف شده‌است اما ماهیت عملکردی آنان هنوز مشخص نیست. به نظر می‌رسد جهش در این ژن با بروز بیماری دیسپلازی لوزه‌المعده‌ای-کبدی-کلیوی مرتبط باشد.
موریهیرو هوسوکاوا (؛ زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۳۸) یک سیاستمدار اهل ژاپن است.
امیل درلین زینسو ()؛ (زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶) یک سیاست‌مدار اهل بنین بود. امیل درلین زینسو در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶، در سن ۹۸ سالگی درگذشت.
بحران جانشینی فتحعلی‌شاه دربرگیرنده مجموعه شورش‌هایی است که پس از درگذشت فتحعلی‌شاه قاجار در جای‌جای ایران توسط شاهزادگانی که مدعی جانشینی فتحعلی‌شاه بودند، شکل گرفت و در پایان به تدبیر قائم‌مقام فراهانی و با اقدامات نظامی محمدشاه سرکوب شد. مدعیان اصلی تاج و تخت علی میرزا ظل‌السلطان و حسنعلی میرزا فرمانفرما عموهای بزرگ محمدشاه بودند. منوچهرخان معتمدالدوله و فیروز میرزا، برادر محمدشاه، فرماندهی لشکریان را برعهده داشتند و فعالیت آنان در کنار سیاست‌ورزی قائم‌مقام فراهانی نقشی تعیین کننده در تثبیت حکومت محمدشاه
فراهانی نقشی تعیین کننده در تثبیت حکومت محمدشاه داشت. در دوره سلطنت فتحعلی‌شاه. در آغاز سلطنت فتحعلی‌شاه، عباس میرزا پسر چهارم شاه به عنوان ولیعهد انتخاب شد. برپایه قانونی که آقامحمدخان، نخستین شاه قاجار، بنیان گذاشته بود، همواره پسری که از مادری با تبار قاجار زاده می‌شد می‌بایست به ولیعهدی انتخاب گردد. از این رو پسران اول و سوم فتحعلی‌شاه یعنی محمدعلی میرزا دولتشاه و محمدولی میرزا که هریک چندماه با دیگری اختلاف سن داشتند، از رسیدن به ولیعهدی محروم شدند. با آنکه دومین پسر شاه، محمدقلی میرزا ملک‌آرا، نیز از
آنکه دومین پسر شاه، محمدقلی میرزا ملک‌آرا، نیز از جانب مادری قاجار بود و مادرش همچون آقامحمدخان و فتحعلی‌شاه به طایفه قوانلو تعلق داشت، اما آقامحمدخان به فتحعلی‌شاه توصیه نمود که عباس میرزا را که مادرش از طایفه قاجار دولو است به ولیعهدی انتخاب کند، تا به این ترتیب به دشمنی میان دو طایفه قوانلو و دولو پایان دهد. با این حال محمدعلی میرزا هیچگاه در باطن به ولیعهدی عباس میرزا تن در نداد و خود را جانشین برحق و شایسته‌ترین پسر فتحعلی‌شاه می‌دانست. او در طول نیمه اول سلطنت فتحعلی‌شاه تنها رقیب عباس میرزا برای
اول سلطنت فتحعلی‌شاه تنها رقیب عباس میرزا برای جانشینی شمرده می‌شد. این رقابت زمانی جدی تر شد که عباس میرزا در اولین دوره جنگ‌های ایران و روسیه (۱۲۱۸–۱۲۲۸ قمری) شکست خورد، در حالی که محمدعلی میرزا در جنگ ایران و عثمانی (۱۲۳۶–۱۲۳۷ قمری) نیروهای عثمانی را عقب راند و سلیمانیه را متصرف شد و از راه سامرا به طرف بغداد حمله برد. در نگاه بسیاری پیروزی محمدعلی میرزا می‌توانست محبوبیت او را در نزد فتحعلی‌شاه افزایش دهد و موقعیت عباس میرزا را به عنوان ولیعهد به سختی متزلزل سازد. اما محمدعلی میرزا در همان زمان بیمار
متزلزل سازد. اما محمدعلی میرزا در همان زمان بیمار شد و در ۲۶ صفر ۱۲۳۷ قمری در طاق کسری درگذشت. رقیبان دیگر عباس میرزا پسران پنجم و ششم فتحعلی‌شاه، حسینعلی میرزا فرمانفرما (حاکم فارس) و حسنعلی میرزا شجاع‎السلطنه (حاکم خراسان) بودند. مادر آنان بدر جهان خانم نخستین همسر عقدی فتحعلی‌شاه به شمار می‌آمد. بدرجهان خانم از خانواده «عرب عامری» بود که در اواخر دوره زندیه در بسطام حکومتی مستقل تشکیل داده بودند. داعیه این دو شاهزاده پس از درگذشت محمدعلی میرزا آشکار شد. در دوره دوم جنگ‌های ایران و روسیه پس از آنکه سپاه
در دوره دوم جنگ‌های ایران و روسیه پس از آنکه سپاه روس شهر تبریز را گرفت، عباس میرزا دست از مقاومت کشید و به پیشنهاد او گفتگوهایی برای امضای قرارداد صلح با ژنرال پاسکویچ آغاز شد. با شنیدن خبر فتح تبریز، شجاع‌السلطنه با پرچم سیاه آستان قدس رضوی، به فرماندهی سپاه خراسان به تهران آمد؛ با این هدف که به همراه دیگر شاهزادگان به آذربایجان رود و قوای روس را بیرون راند. عباس میرزا که موقعیت خود را در خطر می‌دید، سعی کرد تا بندی نیز در زمینه حمایت روسیه از ولیعهدی خویش در قرارداد صلح بگنجاند. از این رو مخالفان عباس
در قرارداد صلح بگنجاند. از این رو مخالفان عباس میرزا در تهران به این سوء ظن دامن زدند که سازش او با روس‌ها و پایان دادن به جنگ، به منظور جلب حمایت آنان از ولیعهدی خود بوده است. در همان زمان شایع شد که فتحعلی‌شاه به دلیل خیانت عباس میرزا، او را از ولیعهدی خلع کرده و شجاع‌السلطنه را به جای او نشانده است. این خبر به آذربایجان نیز رسید و پاسکویچ دست از مذاکره کشید. در نهایت نظر شاه و درباریان قاجار بر آن قرار گرفت که عباس میرزا مذاکرات صلح را پیش گیرد که در نتیجه آن عهدنامه ترکمانچای با روسیه بسته شد و با
نتیجه آن عهدنامه ترکمانچای با روسیه بسته شد و با گنجاندن حمایت روسیه از ولیعهدی عباس میرزا در مفاد عهدنامه، شجاع‌السلطنه از رسیدن به ولیعهدی ناامید گشت. عباس میرزا در سال ۱۲۴۹ قمری در بحبوحه حمله به هرات درگذشت. با مرگ عباس میرزا، امید مدعیان سلطنت آینده، بار دیگر احیا گردید. عهدنامه ترکمانچای جانشینی را در خاندان عباس میرزا تضمین کرده بود، از این رو محمد میرزا به عنوان جانشین عباس میرزا از حمایت خارجی برخوردار بود. از آنجا که احتمال می‌رفت فتحعلی‌شاه نیز ولیعهدی را به محمدمیرزا منتقل کند، مدعیان تاج و تخت
را به محمدمیرزا منتقل کند، مدعیان تاج و تخت به سرعت دست به کار شدند. این مدعیان عبارت بودند از فرمانفرما (به پشتیبانی شجاع‌السلطنه) و علی میرزا ظل‌السلطان، برادر تنی عباس میرزا و حاکم تهران. فرمانفرما که می‌دانست عبدالله خان امین‌الدوله، صدراعظم سابق، دشمنی شدیدی با الله‌یار خان آصف‌الدوله و قائم‌مقام فراهانی، که هر دو از طرفداران محمد میرزا بودند، دارد، امین‌الدوله را واسطه ساخت تا با شاه در زمینه انتقال ولیعهدی گفتگو کند و پیشنهاد کرد در صورتی که شاه ولیعهدی او را بپذیرد، دومیلیون تومان زر مسکوک تقدیم
او را بپذیرد، دومیلیون تومان زر مسکوک تقدیم خزانه شاه نماید. آصف‌الدوله تصمیم گرفت در میدان ظل‌السلطان نیز بازی کند و در خصوص ولیعهدی ظل‌السلطان با شاه وارد مذاکره شد. هر دو درخواست شاه را برآشفت. او محمد میرزا را از خراسان به تهران خواند و رسماً به عنوان ولیعهد و جانشین آینده خود اعلام کرد. پس از مرگ فتحعلی‌شاه. فتحعلی‌شاه در سال ۱۲۵۰ قمری پس از ۳۹ سال سلطنت در کاخ سعادت آباد اصفهان درگذشت. در تبریز قائم‌مقام فراهانی محمد میرزا را آماده حرکت به تهران ساخت تا در آن شهر تاج‌گذاری نماید. منوچهر خان گرجی،
تا در آن شهر تاج‌گذاری نماید. منوچهر خان گرجی، غلامحسین‌خان گرجی و محمدخان امیرنظام درباریان وفادار به محمد میرزا بودند. در تهران ابوالحسن خان ایلچی، محمدجعفر خان کاشی، آصف‌الدوله و شاه بیگم ضیاءالسلطنه، دختر فتحعلی‌شاه، حلقه اصلی طرفداران ظل‌السلطان را تشکیل می‌دادند. شجاع‌السلطنه که در آن تاریخ حاکم کرمان بود به شیراز رفت و به طرفداری از فرمانفرما برخاست. در مازندران بدیع‌الزمان میرزا، پسر محمدقلی میرزا که حاکم آن منطقه بود، از سوی پدرش اعلام استقلال کرد. سیف‌الله میرزا در سمنان سر به شورش برداشت و سایر
سیف‌الله میرزا در سمنان سر به شورش برداشت و سایر پسران و نوادگان پرشمار فتحعلی‌شاه نیز هریک جانب یکی از مدعیان را گرفتند. در جریان این حوادث مردمان عادی که نظاره‌گر میدان بودند، این شعر را ساخته و بر سر زبان‌ها انداختند: ضیاءالسلطنه که خطاطی برجسته و از شاگردان میرزا بزرگ نوری به شمار می‌رفت، در زمان سلطنت فتحعلی‌شاه منشی پدرش بود و تمام فرمان‌ها و نامه‌های شاه به خط او نوشته می‌شد. از این رو پس از اعلام سلطنت ظل‌السلطان، به خط او فرمانی جعل کردند که فتحعلی‌شاه پیش از مرگ ولیعهدی را به ظل‌السلطان سپرده است
پیش از مرگ ولیعهدی را به ظل‌السلطان سپرده است و مهر فتحعلی‌شاه را بر آن زدند. در عین حال ابوالحسن خان ایلچی، که به دلیل اقامت در اروپا با ایده‌ی دموکراسی آشنا بود، چنین مطرح می‌کرد که تنها وصیت شاه در تعیین جانشین مهم نیست، و شرایط عمده جانشینی «رضای جمهور» یا موافقت اکثریت مردم است. ظل‌السلطان زمانی که محمد میرزا به سمت تهران در حال حرکت بود، توسط علی‌نقی میرزا رکن‌الدوله و میرزا موسی منجم‌باشی پیغامی برای او فرستاد و به او پیشنهاد داد که خود پادشاه و ولیعهدی و حکومت آذربایجان ازآن محمد میرزا باشد.
و ولیعهدی و حکومت آذربایجان ازآن محمد میرزا باشد. ظل‌السلطان، محمد میرزا را از رویارویی و جنگ برحذر داشت و قسم یاد کرد که اگر طرف مقابل شکست بخورد، همسران و فرزندان محمد میرزا را خواهد کشت و جواهرات سلطنتی مانند الماس تاج ماه و دریای نور را از میان خواهد برد. در قزوین سپاه محمدشاه با سپاهی که ظل‌السلطان به فرماندهی امام‌وردی میرزا گسیل کرده بود، رو در رو شد و سپاه ظل‌السلطان را شکست داد. خبر شکست نیروهای ظل‌السلطان به تهران رسید و محمدباقر خان بیگلربیگی، برادر آصف‌الدوله، و میرزا آقاخان نوری که در نهان
برادر آصف‌الدوله، و میرزا آقاخان نوری که در نهان سرسپرده محمد میرزا بودند، اما خود را هوادار ظل‌السلطان نشان می‌دادند، ظل‌السلطان را دستگیر کردند. با ورود محمدشاه به تهران به سلطنت نود روزه ظل‌السلطان پایان داده شد. محمد میرزا که از تبریز توسط سفرای روس و انگلیس همراهی می‌شد، در مراسمی رسمی به نام «محمدشاه» در ایوان تخت مرمر تاج‌گذاری کرد. فرمانفرما در شیراز به نام خود سکه زده و خود را شاه ایران می‌خواند. محمدشاه پس از تسلط یافتن بر تهران، برادرش فیروز میرزا را به همراهی منوچهرخان معتمدالدوله برای سرکوبی
را به همراهی منوچهرخان معتمدالدوله برای سرکوبی فرمانفرما به شیراز فرستاد. شجاع‌السلطنه به برادرش توصیه کرد منوچهرخان را در صورتی که برای مذاکره وارد شهر شود به قتل رساند و اسباب پراکندگی لشکر فیروز میرزا را فراهم آورد. ولی فرمانفرما دست به چنین اقدامی نزد و خود و برادرش را تسلیم معتمدالدوله کرد. پایان کار شورشیان. تمامی کسانی که در این شورش‌ها نقش داشتند از طرف محمدشاه و قائم‌مقام فراهانی مورد مجازات قرار گرفتند. محمدقلی میرزا ملک‌آرا با نامه قائم مقام فراهانی با احترام از مازندران به تهران آمد و به همدان
با احترام از مازندران به تهران آمد و به همدان تبعید شد. فرمانفرما پس از انتقال به تهران به برج نوش برده شد و پس از چهارماه که در آن برج زندانی بود، بر اثر استفاده از آب آلوده به وبا مبتلا شد و درگذشت. ظل‌السلطان که احتمال می‌داد به دستور شاه کور یا کشته شود، فخر جهان خانم، خواهر خود و عمه‌ی محمدشاه را، واسطه قرار داد و طلب بخشش نمود. شاه به احترام او به ظل‌السلطان امان داد. ظل‌السلطان سپس درخواست کرد که به زیارت عتبات عالیات برود که این درخواست به ظاهر مورد پذیرش محمدشاه قرار گرفت، اما در میانه راه مامورین
پذیرش محمدشاه قرار گرفت، اما در میانه راه مامورین او را دستگیر کرده و به مراغه و از آنجا به اردبیل برده و در نارین قلعه این شهر زندانی کردند. حسنعلی میرزا شجاع‌السلطنه در تهران کور و در قلعه اردبیل زندانی شد. بجز شجاع‌السلطنه و ظل‌السلطان، یازده تن دیگر از شاهزادگان نیز در قلعه اردبیل زندانی شدند که عبارت بودند از: محمدتقی حسام‌السلطنه، محمودمیرزا، امام‌وردی میرزا، اسماعیل میرزا، شیخعلی میرزا، علی‌نقی میرزا (پسران فتحعلی‌شاه)، خسرو میرزا، جهانگیر میرزا، احمد میرزا، مصطفی‌قلی میرزا (پسران عباس میرزا)
احمد میرزا، مصطفی‌قلی میرزا (پسران عباس میرزا) محمدحسین میرزا حشمت‌الدوله (پسر محمدعلی میرزا دولتشاه) و بدیع‌الزمان میرزا (پسر محمدقلی میرزا) در سال ۱۲۵۳ قمری، علی‌نقی میرزا، ظل‌السلطان و امام‌وردی میرزا با کندن تونلی در اتاقی که محبس امام‌وردی میرزا بود، موفق به فرار شدند. آن‌ها ابتدا به روسیه رفتند و پس از مدتی اقامت در استانبول، در نهایت در عتبات عالیات مستقر شدند. باقی‌مانده زندانیان در دوره ناصرالدین شاه مورد بخشش قرار گرفتند و آزاد شدند. سه تن از فرزندان فرمانفرما، رضاقلی میرزا نایب‌الایاله، نجف‌قلی
فرمانفرما، رضاقلی میرزا نایب‌الایاله، نجف‌قلی میرزا والی و تیمور میرزا حسام‌الدوله که در درگیری‌های فارس نقش مهمی داشتند، پس از غلبه فیروز میرزا، به بوشهر و کازرون گریختند و به تجهیز دوباره نیرو پرداختند. در این میان نامه‌ای از فرمانفرما رسید که از آنان خواسته بود به انگلستان رفته و از آن دولت کمک بخواهند. آنان نخست وارد بغداد شدند و به همراهی مقامات انگلیسی در اوایل ۱۲۵۱ قمری به استانبول رفته و از راه دریا به انگلستان رفتند. در لندن توجه محافل اشرافی قرار گرفتند و ملکه ویکتوریا نیز که در آن زمان در دربار
گرفتند و ملکه ویکتوریا نیز که در آن زمان در دربار عمویش ویلیام چهارم زندگی می‌کرد، از سه شاهزاده در خاطرات خود با احترام و تحسین یاد کرده است. دولت انگلستان به شاهزادگان قول حمایت داد تا آن‌ها را به عنوان برگی برنده در روابط سیاسی ایران و انگلیس حفظ کند. با این حال، دولت ایران خواستار بازگرداندن شاهزادگان بود و در این زمینه با دولت انگلستان وارد گفتگو شد. در پایان، انگلستان که نمی‌خواست به طور کلی این برگ برنده را از دست دهد، آنان را به اقامت در بغداد تشویق کرد و اطمینان داد مادامی که در در بغداد اقامت
کرد و اطمینان داد مادامی که در در بغداد اقامت داشته باشند، انگلستان امنیت جانی آنان را تضمین کرده و از این دولت مقرری دریافت خواهند کرد. پس از آنکه علی‌نقی میرزا، ظل‌السلطان و امام‌وردی میرزا به عتبات آمدند، به همراه پسران فرمانفرما حلقه‌ای علیه محمدشاه قاجار تشکیل داده و به فعالیت و زمینه‌چینی برای سرنگونی وی پرداختند. در پایان حکومت محمدشاه، شاهزادگان دیگر امیدی به بازگشت به ایران نداشتند. نجفقلی میرزا و رضاقلی میرزا در تبعید از دنیا رفتند. در سفر ناصرالدین شاه به عتبات عالیات، تیمور میرزا به حضور وی
شاه به عتبات عالیات، تیمور میرزا به حضور وی رسید و جواهرات خود را تقدیم او کرد و به ریاست «قوشخانه» منصوب شد و به همراه شاه به ایران بازگشت.
داستان فیلمی معمایی و رازآلود محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی سوجوی گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، پارامبراتا چاترجی، نوازالدین صدیقی، ایندرانیل سنگوپتا، ساواتا چاترجی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم یکی از بهترین آثار فیلم های معمایی محسوب می شود که امتیاز بالایی را از سوی وبگاه IMDB و منتقدان کسب کرد. در سال ۲۰۱۶ دنباله این فیلم با نام داستان ۲ ساخته شد.
داستان ۲ فیلمی است محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی سوجوی گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویدیا بالان، آرجون رامپال، جوگال هانسراج ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم داستان است.
آلفونس اگلی (آلمانی: Alphons Egli) (زاده ۸ اکتبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۵ اوت ۲۰۱۶) سیاست‌مدار سوئیسی و از اعضای شورای فدرال سوئیس بود. آلفونس اگلی در ۵ اوت ۲۰۱۶، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
HTTP/2 (در اصل به نام HTTP/2.0) یک بازنگری عمده بر روی پروتکل شبکه ای HTTP می‌باشد که در وب جهان گستر استفاده می‌گردد. پروتکل HTTP/2 از پروتکل تجربی SPDY، که توسط گوگل توسعه داده شده، مشتق شده‌است. HTTP/2 توسط کار گروه پروتکل انتقال ابر متن موسوم به httpbis (که در آن به معنی "دوم") است توسعه داده شده‌است که این کارگروه خود بخشی از نیروی ضربت مهندسی اینترنت است. HTTP/2 اولین نسخه جدید HTTP از HTTP 1.1 بود که در سال ۱۹۹۷ در RFC 2068 به صورت یک استاندارد درآمده است. کار گروه، HTTP/2 را در دسامبر ۲۰۱۴ جهت در
است. کار گروه، HTTP/2 را در دسامبر ۲۰۱۴ جهت در نظر گرفته شدن به صورت یک استاندارد پیشنهادی به گروه راهبری مهندسی اینترنت ارائه کردند و این نهاد در هفده فوریه ۲۰۱۵ اجازه انتشار آن را به عنوان یک استاندارد پیشنهادی صادر نمود. مشخصات HTTP/2 تحت عنوان RFC 7540 در مارس ۲۰۱۵ منتشر گردیدند. این استاندارد توسط مرورگرهای کروم، اپرا، فایرفاکس، اینترنت اکسپلورر ۱۱، سافاری ،آمازون سیلک و ادج پشتیبانی شده‌است. از پایان سال ۲۰۱۵، اکثر مرورگرهای اصلی پشتیبانی از HTTP/2 را به قابلیت‌هایشان افزوده‌اند. بر اساس گزارش
را به قابلیت‌هایشان افزوده‌اند. بر اساس گزارش W3Techs، ، ۲۶٫۵ درصد از ۱۰ میلیون وب سایت از HTTP/2 پشتیبانی می‌نموده‌اند. اهداف. در منشور کارگروه چند هدف و موضوع قابل توجه ذکر شده‌است: تفاوت‌ها از HTTP 1.1. تغییرات پیشنهادی نیاز به هیچ گونه تغییراتی در چگونگی کارکرد برنامه‌های کاربردی وب موجود ندارند، اما برنامه‌های جدید می‌توانند از ویژگی‌های جدید برای افزایش سرعت استفاده کنند. HTTP/2 بیشتر سینتکس سطح بالای HTTP 1.1، مانند متدها، کدهای وضعیت، فبلدهای سرآیند و Uri را به همان صورت حفظ کرده‌است. آنچه جدید است
و Uri را به همان صورت حفظ کرده‌است. آنچه جدید است این است که چگونه داده‌ها قاب‌بندی شده و بین کلاینت و سرور انتقال داده شوند. وب سایت‌هایی که کارآمد هستند، تعداد درخواست‌های مورد نیاز برای رندر کردن کل صفحه را با عمل خلاصه‌سازی کد منبع (کاهش مقدار کد و بسته‌بندی قطعات کوچکتر از کد را در بسته‌های نرم‌افزاری، بدون کاهش توانایی عملکرد کد) مثلاً در مورد تصاویر و اسکریپت‌ها، به حداقل می‌رسانند. اما خلاصه‌سازی کد منبع نه لزوماً مناسب و نه کارآمد است و ممکن است هنوز نیاز به اتصالات HTTP جداگانه ای برای دریافت
هنوز نیاز به اتصالات HTTP جداگانه ای برای دریافت صفحه و منابع خلاصه‌سازی شده داشته باشد. HTTP/2 به سرور اجازه می‌دهد تا محتوا را «فشار» دهد، این کار سبب می‌شود که داده لازم برای پاسخ به مواردی که پرس‌وجوها بیشتر از آنچه کلاینت حقیقتاً درخواست کرده هستند، فراهم گردد. این کار به سرور اجازه می‌دهد تا داده‌هایی را که می‌داند یک مرورگر وب برای ارائه یک صفحه وب به آن‌ها نیاز خواهد داشت، بدون انتظار برای اینکه مرورگر به بررسی پاسخ اولیه بپردازد و بدون سربار اضافی برای یک چرخه درخواست اضافه تر، برای آن تأمین
برای یک چرخه درخواست اضافه تر، برای آن تأمین نماید. افزون بر این، بهبودهای عملکرد دیگری هم در اولین پیش‌نویس از HTTP/2 (که یک کپی از SPDY بود) از طریق تسهیم درخواست‌ها و پاسخ‌ها به منظور جلوگیری از مشکل مسدودسازی سر خط در HTTP 1 (حتی زمانی که خط لوله سازی HTTP استفاده شده‌است)، فشرده سازی سرآیند و اولویت بندی درخواست‌ها حاصل شده‌است.HTTP/2 دیگر از مکانیسم انتقال رمزگذاری تکه بندی شده HTTP 1.1 را پشتیبانی نمی‌کند و به جای آن مکانیسم کارآمدتر خودش را برای جریان دهی داده‌ها استفاده می‌کند. پیدایش از روی SPDY
دهی داده‌ها استفاده می‌کند. پیدایش از روی SPDY و تفاوتهای بعدی با آن. SPDY (تلفظ مانند "اسپیدی") بود یک پروتکل جایگزین قبلی برای HTTP بود که توسط یک پروژه تحقیقاتی پیشگام توسط گوگل توسعه یافته بود. SPDY در درجه اول بر کاهش زمان تأخیر متمرکز شده بود، از همان خط لوله TCP استفاده می‌کرد، اما به منظور دستیابی به این کاهش از پروتکل‌های متفاوتی استفاده می‌نمود. پایه ای‌ترین تغییرات اعمال شده بر روی HTTP 1.1 برای ایجاد SPDY شامل: «خط لوله سازی صحیح درخواستها بدون محدودیت‌های FIFO، مکانیسم قاب بندی پیامها برای
محدودیت‌های FIFO، مکانیسم قاب بندی پیامها برای ساده سازی توسعه کلاینت و سرور، فشرده سازی اجباری (شامل سرآیندها)، زمان بندی اولویت‌ها و حتی ارتباط دوسویه» بودند. کارگروه httpbis پروتکل Google SPDY، پیشنهاد پروتکل مایکروسافتی HTTP Speed+Mobility (بر مبنایSPDY), و ارتقا شبکه-پسند HTTP را مورد تحقیق قرار دادند. در ژوئیه ۲۰۱۲ فیس بوک برای هر کدام از این پیشنهادها بازخوردی را ارائه کرد و توصیه نمود که HTTP/2 بر اساس SPDY بنا شود. پیش‌نویس اولیه HTTP/2 در ماه نوامبر سال ۲۰۱۲ منتشر شد و بر مبنای یک کپی مستقیم از
سال ۲۰۱۲ منتشر شد و بر مبنای یک کپی مستقیم از SPDY تهیه شده بود. بزرگترین تفاوت میان HTTP/1.1 و SPDY این بود که هر عمل کاربر در SPDY دارای یک "شناسه جریان " بود، که این به معنی وجود تنها یک کانال اتصال TCP از کاربر به سرور است. SPDY درخواست‌ها را به دو دسته "کنترل" یا "داده " با استفاده از " پروتکل باینری آسان جهت پارسه کردن با دو نوع قاب" تقسیم می‌کرد. SPDY بهبود چشمگیری را نسبت به HTTP به نمایش گذاشت به طوری که سرعت بارگذاری صفحات بین ۱۱٫۸۱٪ تا ۴۷٫۷٪ سریعتر شده بود. HTTP/2 از SPDY به عنوان یک سکوی پرش
شده بود. HTTP/2 از SPDY به عنوان یک سکوی پرش استفاده کرد. در میان بسیاری از تفاوت‌های مفصل بین پروتکل‌ها، قابل توجه‌ترین تفاوت این است که HTTP/2، به جای استفاده از فشرده سازی پویای مبتنی بر جریان در SPDY، از یک الگوریتم فشرده سازی سرآیند ثابت بر مبنای کد هافمن استفاده می‌کند. این امر به کاهش خطر بالقوه حملات فشرده سازی اوراکل در پروتکل، مانند حملات CRIME کمک می‌نماید. در فوریه ۹، ۲۰۱۵ گوگل اعلام کرد قصد دارد پشتیبانی از SPDY را در مرورگر کروم به نفع پشتیبانی از HTTP/2 حذف نماید؛ که این حذف از مرورگر کروم
از HTTP/2 حذف نماید؛ که این حذف از مرورگر کروم ۵۱ عملی گردید. رمزگذاری. HTTP/2 برای هر دو HTTP Uri (یعنی بدون رمزگذاری) و HTTPS Uri (بر روی TLS یا استفاده از توسعه ALPN که در آن TLS 1.2 یا جدیدتر مورد نیاز است) تعریف شده‌است. اگر چه خود استاندارد نیاز به استفاده از رمزگذاری ندارد، همه پیاده‌سازی‌های اصلی کلاینت (فایرفاکس، کروم، سافاری، اوپرا، اینترنت اکسپلورر، ادج) اعلام کرده‌اند که آن‌ها تنها از HTTP/2 بر روی TLS پشتیبانی می‌کنند که باعث می‌شود رمزگذاری "عملاً" الزامی باشد. انتقادات. فرایند توسعه HTTP/2 و
الزامی باشد. انتقادات. فرایند توسعه HTTP/2 و خود پروتکل با انتقاداتی مواجه شده‌اند. پل هنینگ کمپ توسعه دهنده ای که در فری بی اس دی و ورنیش فعالیت می‌نماید، ادعا می‌کند که استاندارد طی یک زمان‌بندی غیرواقع گرایانه و کوتاه آماده شده که نتیجه آن حذف کلیه مفاهیم جدید در HTTP/2 به جز آن‌ها که در پروتکل SPDY آمده‌اند بوده و در نتیجه سایر فرصت‌ها برای بهینه‌سازی از دست رفته‌اند. هنینگ کمپ از خود پروتکل نیز برای ناپایداری و داشتن پیچیدگی غیر ضروری و بیش از اندازه انتقاد می‌کند. او همچنین می‌گوید که این پروتکل، اصل
می‌کند. او همچنین می‌گوید که این پروتکل، اصل لایه بندی پروتکلها را، به عنوان مثال با تکثیر کنترل جریان در لایه انتقال (TCP)، نقض می‌کند. با این وجود بیشترین نگرانی‌ها مربوط به مسائل رمزگذاری می‌شوند. رمزگذاری. در ابتدا برخی از اعضای کارگروه سعی در تعریف یک نیازمندی جهت رمزگذاری در پروتکل نمودند. این کار با انتقاداتی مواجه شد. منتقدان اعلام کردند که رمزگذاری هزینه‌های رایانشی غیرقابل چشم پوشی در برخواهد داشت و بسیاری از برنامه‌های کاربردی HTTP در واقع نیاز به رمزگذاری ندارند و ارائه دهندگان هیچ تمایلی به
به رمزگذاری ندارند و ارائه دهندگان هیچ تمایلی به صرف منابع اضافی بر روی آن نخواهند داشت. طرفداران رمزگذاری اعلام کرده‌اند که این سربار تولید شده توسط رمزگذاری در عمل قابل اغماض است. پل هنینگ کمپ از IETF به خاطر پیروی از یک رویه سیاسی خاص در مورد HTTP/2 انتقاد نمود. برای اعضای جامعه منبع باز، انتقاد از رویه رمزگذاری اجباری بر روی یک چارچوب صدور گواهی موجود، چیز جدید و منحصر به فردی نیست. یک کارمند سیسکو در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت: که مدل گواهی دهی فعلی برای دستگاه‌های کوچک مانند روترها سازگار نیست، چرا که در
کوچک مانند روترها سازگار نیست، چرا که در مدل فعلی نه تنها نیاز به ثبت نام سالانه و عدم چشم پوشی از هزینه‌های ناچیز برای هر گواهی می‌باشد، بلکه باید این درآمدهای ناچیز طور مستمر در حساب درآمدهای سالانه شرکت تکرار شوند. کارگروه در نهایت بر سر اجباری بودن رمزگذاری به اجماع نرسیدند، اگر چه بیشتر پیاده‌سازی‌های سمت کلاینت به آن نیاز دارند که باعث می‌شود رمزگذاری "عملاً" مورد نیاز باشد. هم چنین پروتکل HTTP/2 در خصوص عدم پشتیبانی از رمزگذاری فرصت طلبانه با انتقاداتی مواجه شده‌است. رمزگذاری فرصت طلبانه یک معیار
مواجه شده‌است. رمزگذاری فرصت طلبانه یک معیار جهت مقاومت در برابر نظارت غیر محسوس است که شبیه به مکانیسم STARTTLS می‌باشد که از گذشته در پروتکل‌های اینترنت مانند SMTP موجود بوده‌است. منتقدان اعلام کرده‌اند که پیشنهاد HTTP/2 در تناقض با RFC7258 "نظارت غیرمحسوس یک حمله است " خود IETF می‌باشد، که آن نیز همچنین دارای یک وضعیت بهترین تجربه فعلی می‌باشد. RFC7258/BCP188 اجبار می‌کند که که نظارت غیرمحسوس به عنوان یک حمله در نظر گرفته شود. پروتکل‌های طراحی شده توسط IETF باید گامهایی را جهت محافظت در برابر نظارت
IETF باید گامهایی را جهت محافظت در برابر نظارت غیرمحسوس (برای مثال از طریق استفاده از رمزگذاری فرصت طلبانه) بردارند. تعدادی پیش‌نویس مشخصات برای رمزگذاری فرصت طلبانه HTTP/2 تهیه گردیدند که از بین آن‌ها draft-nottingham-http2-encryption به عنوان آیتم کاری رسمی توسط کارگروه به تصویب رسید که در نهایت منجر به انتشار RFC 8164 در مارس ۲۰۱۷ گردید.
مجسمه بهرام گور (به ترکی آذربایجانی: Bəhram Gurun heykəli) مجموعه مجسمه و فواره‌ای می‌باشد، که در میدان «آذنفت»، در مقابل قطار کابلی در شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان قرار دارد. دربارهٔ مجسمه. مجسمه صحن کشته شدن اژداهای مارمثلی که اطراف پای بهرام گور، قهرمان داستان هفت‌پیکر نظامی گنجوی و پنجمین حکمفرمای سلسله ساسانیان پیچیده شده‌است را منعکس می‌کند. این مجسمه توسط سه مجسمه ساز آذربایجانی «آلبرت مصطفی‌اف»، «قورخماز سوج‌الدین» و «اصلان رستمف» در سال ۱۹۵۹ درست شده‌است. در سال ۲۰۰۷ مجسمه از جای خود برداشته
شده‌است. در سال ۲۰۰۷ مجسمه از جای خود برداشته شده و پس از سه ماه مرمت باز هم به جای خود بازگردانیده شده. در ۱۵ دسامبر سال ۲۰۱۷، مراسم افتتاحیهٔ مجسمه پس از مرمت برگزار شد. مجسمه بهرام گور که، ۴۷ سال قبل ساخته شده، اولین مجسمه دارای فانتین در باکو به‌شمار می‌رود. این اثر دارای ارتفاع ۳٫۵ متر می‌باشد.
در زبان‌شناسی، زبان تأیید شده، زبان زنده یا مرده‌ای است که مستند شده و شواهد وجود آن‌ها در دوران کنونی وجود دارد. این اسناد می‌توانند گزارش، رونوشت، ادبیات، یا سنگ‌نبشته باشند. در برابر آن، زبان‌های تأیید نشده ممکن است زبان‌های ادعایی باشند که هیچ شواهد مستقیمی بر وجود آن‌ها نباشد، یا زبان‌هایی باشند که همه اسناد آن از دست رفته‌اند، یا نیازبان فرضی باشند که بازسازی زبان‌شناسی آن‌ها پیشنهاد شده‌است. در یک زبان تأیید شده، به صرفهای مشخصی که استفاده از آنها، به‌طور مستقیم، مشخص است «صَرف‌های تایید شده»
به‌طور مستقیم، مشخص است «صَرف‌های تایید شده» می‌گویند. زیرا در ادبیات، سنگ‌نبشته‌ها، یا سخنرانی‌های مستند شده، دیده می‌شوند. در برابر «صَرف‌های تایید شده»، «صَرف‌های تایید نشده» هستند که بازسازی‌هایی هستند که فرض شده بر پایه شواهد غیرمستقیم (مانند الگوهای ریشه‌شناسی واژه‌ها) استفاده می‌شوند. در نوشته‌های زبان‌شناسی، صَرف‌های تأیید نشده، معمولاً با یک ستاره (*) پیش از نام آن‌ها نشان داده می‌شوند.
تندیس نظامی گنجوی (به ترکی آذربایجانی: Nizami Gəncəvinin heykəli) به سال ۱۹۴۹ در شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان نصب شد. موقعیت تندیس. تندیس نظامی گنجوی در سال ۱۹۴۹ در تقاطع خیابان‌های «استقلالیت»، «احمد جواد»، «آذربایجان» و «اسلام صفرلی» نصب شد. مراسم پرده برداری از تندیس نیز در همان سال صورت گرفت. مؤلف تندیس «فؤاد عبدالرحمنف»، نقاش آذربایجانی و معمارانش «میکائیل حسینف» و «صادق داداشف» هستند. مشخصات تندیس. تندیس نظامی گنجوی اثر برنزی ۶ متری می‌باشد، که روی پایه ای ۹ متری و هشت ضلعی نصب گردیده‌است. پیکر