payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شاپرک شجری‌زاده، (۱۳۵۴ -) با نام اصلی فاطمه شجری‌زاده فعال حقوق زنان و یکی از دختران خیابان انقلاب است که اعتراض او به قانون حجاب اجباری در ایران واکنش‌های گسترده‌ای در داخل و خارج از کشور داشت. شاپرک شجری زاده، خانه‌دار و ساکن تهران بود و هم‌اکنون همراه پسر و همسرش در تورنتو کانادا زندگی می‌کند. اعتراض به حجاب اجباری. شاپرک شجری‌زاده در اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ همراه با جنبش چهارشنبه‌های سفید به زنان معترض به حجاب اجباری پیوست. او جزو اولین زنانی بود که بعد از ویدا موحد آشکارا از جنبش دختران خیابان انقلاب حمایت
موحد آشکارا از جنبش دختران خیابان انقلاب حمایت کرد. بسیاری از رسانه‌های بین‌المللی و همچنین فارسی‌زبان مصاحبه و تصاویر او را منتشر کردند. بعد از شناسایی و تهدید در فضای مجازی به دفتر نسرین ستوده مراجعه کرد و از وی خواست وکالت او را «در صورت بازداشت بر عهده بگیرد». او چهارشنبه ۲ اسفند ماه ۱۳۹۶ در حال اعتراض به حجاب اجباری در محله قیطریه تهران بازداشت شد و به گفتهٔ وکیلش در بازداشتگاه وزرا مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. به گفتهٔ این وکیل، شجری‌زاده در بازداشت به دلیل عدم دسترسی به وکیل، شرایط بد نگهداری در انفرادی
عدم دسترسی به وکیل، شرایط بد نگهداری در انفرادی و عدم دسترسی به کتاب از روز جمعه چهار اسفند اقدام به اعتصاب غذای تر نمود. وی پس از یک هفته بازداشت در نهم اسفند با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد و برای بار دوم در تاریخ ۲۶ اسفند بعد از مراجعه به ساختمان وزرای تهران همراه با شوهرش بازداشت شد و به گفته خود در طول بازجویی مورد آزار و شکنجه روحی قرار گرفت. شاپرک شجری‌زاده اوایل اردیبهشت ۱۳۹۷ برای سومین بار همراه با فرزند ۹ ساله خود در کاشان بازداشت شد. او در اعتراض به بازداشت بدون دلایل موجه و وثیقه تعیین
اعتراض به بازداشت بدون دلایل موجه و وثیقه تعیین شده از سوی دادگاه دست به اعتصاب غذا زد و چندی بعد آزاد شد. خبر محکومیت شجری‌زاده در حالی منتشر شد که دستگاه قضایی ایران نسرین ستوده، وکیل خانم شجری‌زاده، را با شکایت مهدی پیتام بازپرس شعبه سوم دادسرا کاشان بازداشت کرده بود.درنهایت دادگاه برای او حکم ۲ سال زندان تعزیری و ۱۸ سال زندان تعلیقی صادر کرد. خروج از ایران. شاپرک شجری‌زاده پس از آزادی به قید وثیقه، همراه با پسرش از ایران خارج شد و در تیر ۱۳۹۷ در پیامی ویدیویی اعلام کرد که ایران را ترک کرده است. در آذر
اعلام کرد که ایران را ترک کرده است. در آذر ۱۳۹۷ حضور و سخنرانی شاپرک شجری‌زاده در یک نشست خبری «که نهادی در کانادا به‌نام اتحاد علیه ایران هسته‌ای در پارلمان کانادا برای ترغیب دولت کانادا به تحریم ۱۹ نفر از ناقضان حقوق بشر در دستگاه حکومتی ایران برگزار کرده بود» بار دیگر در شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی مطرح شد و موجی از محکومیت، ناسزا و ابراز تاسف از یک سو و حمایت و تحسین از سوی دیگر در فضای مجازی به راه افتاد. او در سال ۲۰۱۸ در فهرست صد زن سرویس جهانی بی‌بی‌سی قرار گرفت.
محمد گذرآبادی (زاده ۲۴ فروردین ۱۳۴۵ - تهران) نویسنده، مترجم، فیلمساز، کارگردان، مشاور فیلمنامه فیلمنامه‌نویس و مدرس ایرانی است. زندگی. محمد گذرآبادی فروردین‌ماه سال ۱۳۴۵ در تهران متولد شد. او ۹ سال بعد به همراه خانواده به بندرانزلی مهاجرت و در سنین نوجوانی در کانون فیلم این شهر با سینما آشنایی اولیه پیدا کرد. وی در سال ۱۳۶۴ در رشته رادیولوژی پذیرفته شد اما خیلی زود خود را در آن فضا بیگانه یافت و پس از انصراف از دانشگاه در بحبوحه‌ی جنگ به خدمت سربازی رفت. در سال ۱۳۶۷ وارد دانشکده سینما و تئاتر (دانشگاه هنر
سال ۱۳۶۷ وارد دانشکده سینما و تئاتر (دانشگاه هنر تهران) شد. گذرآبادی از سال ۱۳۷۰ ترجمه را با کتاب عناصر فیلمنامه‌نویسی آغاز کرد و تا کنون نزدیک‌ به ۵۰ عنوان ترجمه در حوزه‌های سینما، ادبیات، روانشناسی، مدیریت و ارتباطات به چاپ رسانده است. در سال ۱۳۹۰ تصمیم به تألیف اولین فرهنگ تخصصی فیلمنامه گرفت و بعد از ۳ سال تلاش در سال ۱۳۹۳ «فرهنگ فیلمنامه» را به چاپ رساند. این کتاب در سال ۱۳۹۴ موفق به دریافت جایزه بهترین تالیف سال سینما شد. تلاش گذرآبادی نزدیک‌ کردن گفتمان فیلمنامه‌نویسی ایران به استانداردهای روز دنیا
فیلمنامه‌نویسی ایران به استانداردهای روز دنیا بوده و در این زمینه سرآمد است. برای نمونه "گزارش فیلمنامه" را برای اولین بار در سینمای ایران معرفی و اجرا کرد و شاگردانی برای انجام این کار پرورش داد. او از دهه نود شمسی مشاور فیلمنامه‌های بلند و کوتاه بسیاری بوده است. گذرآبادی از سال ۱۳۸۹ مشغول به تدریس فیلمنامه‌نویسی در دانشگاه‌هایی همچون دانشگاه هنر تهران، دانشگاه تهران، سپهر اصفهان و دانشگاه سوره و … بوده. همچنین در دو دهه‌ی گذشته ده‌ها کارگاه فیلمنامه‌نویسی در داخل و خارج از ایران برگزار کرده است. او
در داخل و خارج از ایران برگزار کرده است. او چندیدن دوره به عنوان داور در جشنواره‌های ملی و بین‌المللی حضور داشته است. از جمله جشنواره religion today 2014 ایتالیا و kazan 2021 روسیه. "هم‌نویسی" آخرین متد آموزش فیلمنامه‌نویسی‌ست که گذرآبادی پس از سال‌های طولانی تدریس آن را در سال ۱۴۰۲ ابداع و در شهرهای تهران، شیراز، رشت و شهرکرد برگزار کرده است. کتابشناسی. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی در حوزه سینما و تلویزیون به زبان فارسی برگردانده است فهرست شده است: ادبیات. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی
ادبیات. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی در حوزه ادبیات به زبان فارسی برگردانده است فهرست شده است: روان‌شناسی. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی در حوزه روان‌شناسی به زبان فارسی برگردانده است فهرست شده است: ارتباطات. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی در حوزه ارتباطات به زبان فارسی برگردانده است فهرست شده است: تألیف. در جدول زیر کتاب‌هایی که محمد گذرآبادی تألیف کرده فهرست شده است:
شارژ سریع یا فست شارژ که در اصل کوییک شارژ است به ( انگلیسی : ) یک فناوری در مدیریت برق برگرفته از یواس‌بی برای مصرف‌هایی مانند شارژ باتری‌های کامپیوتر و تلفن‌های هوشمند است که در سیستم روی تراشه‌های اسنپ‌دراگون استفاده شده‌است. این فناوری، با ارائه توان بیشتر، باتری‌ها را سریعتر از نرخی که در استاندارد یواس‌بی امکان‌پذیر است شارژ می‌کند. شارژ سریع توسط دستگاه‌هایی مانند تلفن‌های همراه که تراشه‌های Qualcomm (کولکام) دارند و توسط برخی شارژرها پشتیبانی می‌شود. هر دو دستگاه و شارژر باید از فناوری QC پشتیبانی
هر دو دستگاه و شارژر باید از فناوری QC پشتیبانی کنند، در غیر این صورت شارژ QC حاصل نمی‌شود. با افزایش ولتاژ خروجی تأمین شده توسط شارژر USB، باتری‌ها دستگاه را سریعتر از USB استاندارد شارژ می‌کند. ضمن اتخاذ تکنیک‌هایی برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی باتری، ناشی از شارژ سریع کنترل‌نشده و تنظیم ولتاژ ورودی، به صورت داخلی انجام می‌گیرد.
این مقاله دربارهٔ فینال رقابت‌های باشگاهی فوتبال در قارۀ آسیا است که در طول تاریخ خود با اسامی مختلفی برگزار شده‌ است. مسابقات باشگاهی قهرمانی در قارۀ آسیا از سال ۱۹۶۷ میلادی آغاز شد و پس از چهار سال متوالی به یک باره تعطیل گشت که دلیل این تعطیلی بیشتر مسائل سیاسی آن دوره در آسیا خصوصاً منطقۀ غرب بود. پس از ۱۳ سال تعطیلی این مسابقات، در سال ۱۹۸۵ میلادی با نام جام باشگاه‌های آسیا آغازی دوباره داشت و تا سال ۲۰۰۲ با همین عنوان ادامه یافت و از این سال با تغییر نام رقابت ها تحت عنوان لیگ قهرمانان آسیا شناخته شد.
رقابت ها تحت عنوان لیگ قهرمانان آسیا شناخته شد. تا پایان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۲۳ ۴۲ دوره از این رقابت‌ها انجام شد و قهرمانان خود را شناخت. این مسابقات همانند دیگر مسابقات در سطح اول جهان از شروع خود تاکنون شاهد تغییرات زیادی در مورد نحوۀ برگزاری بوده‌ است که هیچ تفاوتی بین رقابت‌های گذشته و آتی ایجاد نمی‌کند. تغیییراتی که در فرمت لیگ قهرمانان ایجاد شده نیز گسترد و تیم‌های قهرمان لیگ و جام حذفی و تیم‌های دوم و سوم لیگ‌های کشورهای برتر جواز حضور در این مسابقات را کسب می‌کنند. تا پیش از سال ۲۰۰۲ تنها تیم‌های
را کسب می‌کنند. تا پیش از سال ۲۰۰۲ تنها تیم‌های قهرمان لیگ‌ها و تیم مدافع عنوان قهرمانی مجوز حضور در مسابقات جام باشگاه‌های آسیا را کسب می‌کردند اما از سال ۲۰۰۲ تیم‌های قهرمان جام حذفی نیز مجوز حضور را به دست آوردند ولی از آغاز فصل ۲۰۰۹ تیم مدافع عنوان قهرمانی دیگر مجوز حضور مستقیم در فصل بعد را به دست نمی‌آورد. از فصل ۰۳–۲۰۰۲، فینال به صورت رفت و برگشتی و به میزبانی تیم‌های فینالیست برگزار می‌شد. در طول سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، فینال به صورت تک بازی درآمد و دوباره از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ به شیوه قبلی بازگشت.
و دوباره از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ به شیوه قبلی بازگشت. همچنین در سال ۲۰۲۰ به علت دنیاگیری کووید-۱۹، فینال به صورت تک بازی برگزار شد. آمار و ارقام. قهرمانی باشگاه‌های آسیا و لیگ قهرمانان آسیا. عملکرد کلی باشگاهی. جدول زیر لیست باشگاه‌ها همراه با تعداد و سال‌های قهرمانی و نائب قهرمانی آن‌ها را در لیگ قهرمانان آسیا و جام باشگاه‌های آسیا نمایش می‌دهد. ۱در سال ۱۹۷۴ اتحادیه فوتبال اسرائیل از کنفدراسیون فوتبال آسیا کنار گذاشته شد و در سال ۱۹۹۴ عضو یوفا شد. عملکرد کلی کشوری. جدول زیر لیست کشورها در تعداد قهرمانی و نایب
لوئیزین والدرون اِلدر هاومایر مجموعه‌دار هنری، فعال حقوق زنان و نیکوکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همسر هنری آزبورن هاومایر، مالک در آمریکا بود. خانهٔ اشرافی خانوادهٔ هاومایر به آدرس ۱ شرقی خیابان ۶۶ و خیابان پنجم منهتن در شهر نیویورک واقع شده‌بود. مقبرهٔ وی در آرامستان گرین-وود در بروکلین، نیویورک واقع شده‌است. مجموعهٔ هنری. لوئیزین هاومایر در ۶ ژانویه ۱۹۲۹ میلادی و پس از طی یک دورهٔ بیماری درگذشت. بر طبق وصیت‌نامه‌اش، حدود ۵٬۰۰۰ تابلوی باارزش غالباً در شیوهٔ امپرسیونیسم، مجموعه‌های فاخری از
غالباً در شیوهٔ امپرسیونیسم، مجموعه‌های فاخری از سرامیک‌های چینی و زره‌خودهای ژاپنی و همچنین الیاف، پارچه‌های بسیار نفیس و گوبلن‌های مجموعهٔ خود را به موزه متروپولیتن نیویورک اهدا کرد.
آبل فرناندز (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به تسخیرناپذیران اشاره کرد.
ویرجینیا کاپرس (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مرخصی فریس بولر، جیک بزرگ، اسباب‌بازی، امید سفید بزرگ، بتهوون، قسمت دوم، چه ربطی به عشق دارد؟، هاوارد اردکه، پسیفیک پالسیدس و بانو بلوز می‌خواند اشاره کرد.
جوزف ووتل (؛ زادهٔ ) ژنرال ۴ ستاره در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که از مارس ۲۰۱۶ فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. او پیش از آن فرماندهی ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا را برعهده داشته‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون افتخار و نشان ستاره برنزی شده‌است.
زمین‌لرزه ۲۰۱۸ پاپوآ گینه نو () در ۲۶ فوریه، ساعت ۳:۴۴ بعدازظهر به وقت محلی به بزرگای ۷٫۵ در نزدیکی مرز استان هلا و استان ارتفاعات جنوبی در پاپوآ گینه نو، ۱۴ کیلومتری جنوب غربی کومو به وقوع پیوست و دست‌کم ۵۵ نفر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی شدند. چهارشنبه ۷ مارس ۲۰۱۸ دومین زمین‌لرزه در ۳۱ کیلومتری جنوب غربی زمین‌لرزه قبلی به بزرگی ۶٫۷ به وقوع پیوست که جان ۱۸ نفر را گرفت. شرح حادثه. روز ۲۶ فوریه ۲۰۱۸ زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۷٫۵ در نزدیکی مرز استان هلا و استان ارتفاعات جنوبی پاپوآ گینه نو، ۱۴ کیلومتری جنوب غربی کومو به
پاپوآ گینه نو، ۱۴ کیلومتری جنوب غربی کومو به وقوع پیوست. شوک اصلی و مرکز زمین‌لرزه در عمق ۳۵ کیلومتری سطح زمین در کوه سیسا در مرز هلا رخ داده‌است. چهارشنبه ۷ مارس ۲۰۱۸ دومین زمین‌لرزه در ۳۱ کیلومتری جنوب غربی زمین‌لرزه قبلی به بزرگی ۶٫۷ به وقوع پیوست. تلفات. در این زمین‌لرزه دست‌کم ۵۵ نفر کشته و بیش از ۳۰۰ نفر زخمی شدند. ۱۳ کشته در شهر مندی و بقیه در مناطق دریاچه کووتوبو و کوه بوسوی، نزدیک به مرکز بوده‌است. در زمین‌لرزه دوم ۱۸ نفر جان خود را از دست دادند.
ویتوریو کولپو (; – ) یک سرباز مقاومت ایتالیایی - فرانسوی در جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم اهل ایتالیا بود. زندگی شخصی. ویتوریو در سال ۱۹۰۴ در تریسینو، حومه &lt;bdi&gt;استان ویچنزا&lt;/bdi&gt; در ایتالیا، در یک خانواده فقیر کشاورز به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۳، پس از نزاع خشونت‌آمیز با نیروهای فاشیست، به کوه فرار کرد ولی توسط پلیس نظامی بنیتو موسولینی همواره تحت تعقیب بود. او به فرانسه رفت و در منطقه موزل (رود) مستقر شد، ولی بعد از مدتی در استان &lt;bdi&gt;اوورنی&lt;/bdi&gt; به تعدادی از دوستان ایتالیایی خود
به تعدادی از دوستان ایتالیایی خود پیوست. در این منطقه او مشغول به کار شد و تا شروع جنگ جهانی دوم در این منطقه در آرامش بود. جنگ جهانی. در طول سال اول جنگ (۱۹۴۰–۱۹۳۲)، او برای گردان پیاده ۹۲ خدمت نظامی کرد و توانست که ملیت فرانسوی به‌دست بیاورد. پس از خلع سلاح (۱۹۴۰)، او به مقاومت فرانسه در شهر آلیه در مرکز فرانسه پیوست. او به سازماندهی یک تهاجم به قطار به خط &lt;bdi&gt;کلرمون-فران&lt;/bdi&gt; کمک کرد و در این عملیات به‌شدت زخمی شد. جراحت‌های او در این عملیات به‌طور کامل بهبودی نیافت. درگذشت. ویتوریو کولپو
به‌طور کامل بهبودی نیافت. درگذشت. ویتوریو کولپو در سال ۱۹۵۵ در میرفلور درگذشت. سباستین کولپو نوه بزرگ او، فیلم کوتاهی از او تهیه کرد.
بازیگر ایرانی مهتاب کرامتی اجراها و نقش‌آفرینی‌هایی در فیلم، مجموعه تلویزیونی، تئاتر و نماهنگ داشته است. از ۱۳۷۶ با بازی در "مردان آنجلس" به تلویزیون درآمد و آوازه گرفت، "مردی از جنس بلور" (۱۳۷۷) نخستین حضورش در سینماست و در ۱۳۸۰–۸۱ نمایش‌هایی در تئاتر به کارگردانی مجید جعفری اجرا نمود. کرامتی نقش اصلی زن را در شماری از فیلم‌های درام ایرانی بازی نموده‌است، کارنامهٔ بازی‌های درخشندهٔ او دربرگیرندهٔ نقش‌آفرینی‌های "فیروزه" در "بیست" (۱۳۸۷) که برای آن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن از ۲۷امین جشنواره
بهترین بازیگر نقش مکمل زن از ۲۷امین جشنواره فیلم فجر گرفت، "آسیه" در "آلزایمر" (۱۳۸۹)، "آوا" در "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" (۱۳۹۰)، "رؤیا"ی "فرزند چهارم" (۱۳۹۱)، "سارا" در "اشباح" (۱۳۹۲)، "منیر" در "عصر یخبندان" (۱۳۹۳)، مادر در "ماجان" (۱۳۹۳) و "مینو"ی "جاده قدیم" (۱۳۹۶) می‌باشد. از نقش‌های ماندگارش در تلویزیون پس از "هلن" در "مردان آنجلس" (۱۳۷۶)، شخصیت "مادر خانواده لیالی"در مجموعهٔ تلویزیونی "خاک سرخ" (۱۳۸۰-۱۳۷۹) ساختهٔ ابراهیم حاتمی‌کیاست که در کنار پرویز پرستویی نقش آفرید. دیگر بازی‌های او در فیلم‌های
پرستویی نقش آفرید. دیگر بازی‌های او در فیلم‌های "مرد بارانی" (۱۳۷۸) که برای آن نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن در ۱۸امین جشنواره فیلم فجر شد، "پاداش سکوت" (۱۳۸۵)، "تردید" (۱۳۸۷)، "اسب حیوان نجیبی است" (۱۳۹۰)، "ناخواسته" (۱۳۹۲)، "ارغوان" (۱۳۹۳) و "مزار شریف" (۱۳۹۳) بوده است. در سال ۱۳۹۳ از پرکارترین ستاره‌های سینمای ایران نام گرفت، در ۱۳۹۵ با سرمایه‌گذاری روی مستند واقعی "صفر تا سکو" وارد تهیه‌کنندگی فیلم شد.
تیم فوتبال بانوان آرسنال (به انگلیسی: ) یک تیم فوتبال انگلیسی وابسته به باشگاه فوتبال آرسنال است که در سال ۱۹۸۷ توسط ویک ایکرز تأسیس شد. این تیم با کسب ۶۰ جام، به عنوان پرافتخارترین تیم فوتبال زنان در انگلیس شناخته می‌شود. تاریخچه. تیم زنان آرسنال در سال ۱۹۸۷ توسط ویک اِیکرز شکل گرفت. او به مدت ۲۲ سال سرمربی زنان بود؛ و در فصل ۲۰۰۸/۰۹ از این سمت کناره‌گیری کرد و سمت‌های دیگری در باشگاه به عهده گرفت. طی این مدت، اِیکرز بیش از ۳۳ جام مهم شامل یک قهرمانی اروپا، یک ۳گانه داخلی، ۱۲ قهرمانی لیگ برتر و ۱۰ قهرمانی
یک ۳گانه داخلی، ۱۲ قهرمانی لیگ برتر و ۱۰ قهرمانی جام اتحادیه با آرسنال به دست آورد؛ این تیم را به قدرتمندترین تیم زنان انگلستان بدل کرد. ایکرز اکنون به عنوان رئیس افتخاری تیم زنان آرسنال و مسئول لباس تیم مردان آرسنال فعالیت می‌کند. بهترین فصل زنان آرسنال بدون شک در فصل ۲۰۰۶/۰۷ رقم خورد جایی که آنها پس از گذشت ۲۰ سال از تأسیس تیم، موفق به فتح ۴گانه شدند. در آن فصل زنان آرسنال با شکست تیم سوئدی اوئما آی-کی که بهترین تیم اروپا بود، مبدل به اولین تیم بریتانیایی شدند که موفق به کسب لیگ قهرمانان زنان اروپا شده و
شدند که موفق به کسب لیگ قهرمانان زنان اروپا شده و این رکورد تا امروز همچنان دست‌نیافتنی باقی مانده است. فصل ۲۰۰۸/۰۹ نیز فصلی بود که آرسنال موفق به کسب ۳گانه شد. این موفقیت در شرایطی رقم خورد که زنان در آن فصل ۳ بازیکن خود را در میانه راه از دست دادند. آنها ابتدا با پیروزی برابر دانکستر راورز موفق به کسب جام اتحادیه شدند. سپس با شکست ۲–۱ ساندرلند، جام مهم حذفی را برای دهمین بار در دربی کانتی و در مقابل دیدگان ۲۳۰۲۳ نفر بالای سر بردند. برای تکمیل ۳گانه در آن فصل، جام قهرمانی لیگ در آخرین روز فصل با پیروزی
فصل، جام قهرمانی لیگ در آخرین روز فصل با پیروزی ۱–۰ برابر اورتون به دست آمد. آن سال نزدیک‌ترین رقابت قهرمانی در چند سال اخیر لیگ زنان رقم خورد جایی که آرسنال با تفاضل گل بهتر فاتح لیگ زنان شد. این قهرمانی باعث ثبت رکورد ۶ قهرمانی متوالی و هشتمین قهرمانی در ۹ سال اخیرش شد. در آن فصل تیم در لیگ قهرمانان در مرحله یک چهارم با نتیجه ۸–۳ در مجموع مغلوب اوئما آی-کی شد. در سال ۲۰۱۱ نیز تیم زنان آرسنال رقابت سنگینی با بیرمنگام و اورتون برای کسب عنوان قهرمانی داشت ولی در هر حال موفق شد لیگ برتر انگلستان را فتح کنند.
در هر حال موفق شد لیگ برتر انگلستان را فتح کنند. دختران آرسنال در ادامه روند موفقیت‌های خود موفق شدند فصل ۲۰۱۲ مجدداً فاتح لیگ باشند و در فصل ۲۰۱۳ نیز برای سومین بار کانتی کاپ را به دست آورند. آنها همچنین در دو فصل ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ جام حذفی را از آن خود کردند و در فصل ۲۰۱۵ با سرمربیگری پدرو مارتینز لسا دوباره فاتح کانتی کاپ شدند. اخیراً نیز تیم زنان آرسنال در فصل ۲۰۱۶ موفق شد چلسی را با یک گل در فینال جام حذفی شکست داده و این جام را از آن خود کند. آرسنالی‌ها در سال ۲۰۱۸ تحت هدایت جو مونتمورو، با غلبه بر
در سال ۲۰۱۸ تحت هدایت جو مونتمورو، با غلبه بر منچسترسیتی در فینال کانتیننتال کاپ، برای پنجمین بار به عنوان قهرمانی این جام دست یافتند و رکورد خود را از این حیث بهبود بخشیدند. زنان آرسنال در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹، یک بار دیگر جام قهرمانی سوپرلیگ انگلیس را بالای سر بردند. تغییر در نام باشگاه. در سال ۲۰۱۷، به مناسبت سی‌امین سالگرد تأسیس تیم زنان آرسنال و در راستای گسترش اتحاد و برابری بین تیم زنان و مردان آرسنال، واژه Ladies رسماً از نام انگلیسی باشگاه حذف شد تا تیم زنان آرسنال نیز همانند تیم مردان تنها با نام آرسنال
آرسنال نیز همانند تیم مردان تنها با نام آرسنال شناخته شود. بر این اساس تنها در بعضی موارد و برای پرهیز از ایجاد ابهام، این تیم به جای Arsenal Ladies به صورت Arsenal Women نامیده می‌شود. ورزشگاه. بازی‌های خانگی تیم زنان آرسنال در میدوپارک واقع در بورم وود برگزار می‌شود. این ورزشگاه که گنجایش بیش از ۴۰۰۰ تماشاگر را دارد، در سال ۲۰۱۷ بهسازی و تجهیز شد و مدتی بعد مدیران بورم وود اعلام کردند که در مهٔ سال ۲۰۱۸ با افزودن جایگاهی سرپوشیده به ضلع شمالی میدوپارک در پی افزایش ظرفیت این استادیوم هستند. بازیکنان.
در پی افزایش ظرفیت این استادیوم هستند. بازیکنان. بازیکنان پیشین. در طی سال‌های گذشته، بازیکنان سرشناس بسیاری در تیم زنان آرسنال حضور داشته‌اند. چهره‌هایی چون: کلی اسمیت، ریچل یانکی، فی وایت، کیسی استونی، مارینه اسپیسی، اِما برن و فارا ویلیامز. برای آشنایی بیشتر با بازیکنان پیشین تیم زنان آرسنال را ببینید. تیم‌های پایه. تیم زنان آرسنال علاوه بر تیم اصلی، تیم‌های پایهٔ قدرتمندی نیز دارد که هر سال چهره‌های جدیدی را به دنیای فوتبال زنان معرفی می‌کنند. این تیم‌ها عبارت‌اند از: تیم رزرو (زیر ۲۰ سال)، زیر ۱۷، زیر
عبارت‌اند از: تیم رزرو (زیر ۲۰ سال)، زیر ۱۷، زیر ۱۵، زیر ۱۲، زیر ۱۱، زیر ۱۰، و زیر ۹ سال. از جمله بازیکنان موفق تیم رزرو زنان آرسنال می‌توان به الکس اسکات، کیسی استونی، لیا ویلیامسون، کارلا هامفری، کلویی کلی، چارلی دولین، ریانا دین، آنا پتن و لوته ووبن‌موی اشاره کرد. افتخارات. قهرمانی‌ها و افتخارات تیم زنان آرسنال تا فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹: پیوند به بیرون. سایت رسمی آرسنال آرشیو اخبار تیم زنان آرسنال به زبان فارسی پروفایل بازیکنان تیم به زبان فارسی
صحنه یا سین کوچک‌ترین واحد کنش دراماتیک در فیلمنامه ست. در هر صحنه دو عنصر زمان و مکان اهمیت دارد و حداقل یکی از این دو عنصر یا هر دو باید پیوستگی داشته باشد. جستارهای وابسته. =پانویس=
لِوی اشتراوس اند کو یک شرکت سهامی عام آمریکایی است که لباس‌های تولیدی آن در سراسر جهان با نام لِویز و در ایران لیوایز شناخته شده‌است که نام تجاری لباس‌های دنیم معروف به جین است. این شرکت در مارس ۱۸۵۳ توسط لوی اشتراوس بنیان گذاشته شد. او از بوتتنهایم در بایرن آلمان به سانفرانسیسکو در کالیفرنیا آمد تا شعبه‌ای از فروشگاه منسوجات برادر نیویورکی خود را در سواحل غربی آمریکا باز کند. لیوایز در قرن نوزده میلادی و در جریان تب جستجوی طلا در کالیفرنیا به عنوان شرکت فروشنده شلوارهای کارگری و محصولات دیگر آغاز به کار
شلوارهای کارگری و محصولات دیگر آغاز به کار کرد. دفتر مرکزی این شرکت در لوی پلازا سانفرانسیسکو واقع است. محصولات این شرکت در بیش از ۱۱۰ کشور جهان به فروش می‌رسد و بیش از نیمی از فروش محصولاتش در سطح جهانی انجام می‌شود. تاریخچه. Levi Strauss مهاجر آلمانی تجارت تجاری خود را در آدرس خیابان ساکرامنتو ۹۰ در سانفرانسیسکو آغاز کرد و سپس مکان را به خیابان ساکرامنتو ۶۲ منتقل کرد. در سال ۱۸۵۸، این شرکت به‌عنوان واردکننده پوشاک Strauss, Levi (David Stern &amp; Levis Strauss) و غیره. خیابان ۶۳ و ۶۵ ساکرامنتو (امروز، در
و غیره. خیابان ۶۳ و ۶۵ ساکرامنتو (امروز، در محوطه فعلی لابی خیابان ساکرامنتو ۳۵۳) در سانفرانسیسکو ثبت شد. دایرکتوری با اشتراوس به عنوان مدیر فروش و برادر شوهرش، دیوید استرن، به عنوان مدیر آن. جیکوب دیویس، یک مهاجر لتونیایی، یک خیاط رنو، نوادا بود که اغلب پیچ و مهره‌های پارچه جین را از خانه عمده فروشی Levi Strauss &amp; Co می‌خرید. پس از اینکه یکی از مشتریان دیویس به خرید پارچه‌ای برای تقویت شلوار پاره‌شده ادامه داد، به این فکر افتاد که از پرچ‌های مسی برای تقویت نقاط فشار مانند گوشه‌های جیب و پایه دکمه‌ها
تقویت نقاط فشار مانند گوشه‌های جیب و پایه دکمه‌ها استفاده کند. دیویس پول لازم برای خرید حق ثبت اختراع را نداشت، بنابراین به اشتراوس نامه نوشت و پیشنهاد داد که با هم تجارت کنند. پس از اینکه اشتراوس پیشنهاد دیویس را پذیرفت، در ۲۰ می ۱۸۷۳، این دو مرد از اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده اختراع ۱۳۹۱۲۱ را دریافت کردند. این پرچ ثبت شده بعداً در طراحی و تبلیغات جین شرکت گنجانده شد. برخلاف یک کمپین تبلیغاتی که نشان می‌داد لوی اشتراوس اولین شلوار جین خود را در طول هجوم طلا در کالیفرنیا (که در سال ۱۸۴۹ به
در طول هجوم طلا در کالیفرنیا (که در سال ۱۸۴۹ به اوج خود رسید) به معدنچیان طلا فروخت، تولید لباس‌های جین تنها در دهه ۱۸۷۰ آغاز شد. این شرکت اولین جفت جین لیوایز ۵۰۱ را در دهه ۱۸۹۰ ساخت. شلوار جین مدرن در دهه ۱۹۲۰ ظاهر شد، اما فروش تا حد زیادی به کارگران غرب ایالات متحده، مانند گاوچران، چوب بران، و کارگران راه‌آهن محدود شد. شلوار جین لیوایز ظاهراً برای اولین بار در خلال شور و شوق مزرعه‌داری در دهه ۱۹۳۰ به شرق معرفی شد، زمانی که شرقی‌هایی که در تعطیلات به سر می‌بردند با داستان‌هایی (و معمولاً نمونه‌هایی) از
می‌بردند با داستان‌هایی (و معمولاً نمونه‌هایی) از شلوارهای سخت با پرچ به خانه بازگشتند. زمانی که شلوار جین آبی به عنوان یک کالای ضروری اعلام شد و فقط به افرادی که در کارهای دفاعی مشغول به کار بودند فروخته شد، تقویت دیگری در جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد. بین دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۸۰، شلوار جین لیوایز در میان طیف گسترده‌ای از خرده‌فرهنگ‌های جوانان، از جمله گریسر، مد، راکر، و هیپی محبوب شد. ۵۰۱های محبوب شرینک به فیت لیوایز در یک ترتیب اندازه منحصر به فرد فروخته شد. اندازه نشان داده شده به اندازه شلوار جین قبل از کوچک
نشان داده شده به اندازه شلوار جین قبل از کوچک شدن اشاره دارد، و انقباض قابل توجهی بود. این شرکت هنوز هم این شلوار جین چروکیده و منحصر به فرد را تولید می‌کند. اگرچه افسانه‌های رایج (با حمایت بازاریابی شرکت) معتقدند که طرح اصلی بدون تغییر باقی مانده‌است، اما اینطور نیست: پرچ فاق و حلقه کمر در طول جنگ جهانی دوم برای مطابقت با الزامات هیئت تولید جنگ برای حفظ فلز برداشته شد و بعد از آن جایگزین نشد. جنگ. علاوه بر این، پرچ‌های جیب پشتی که از سال ۱۹۳۷ با پارچه جین پوشانده شده بودند، در دهه ۱۹۵۰ به دلیل شکایت‌هایی
پوشانده شده بودند، در دهه ۱۹۵۰ به دلیل شکایت‌هایی که روی مبلمان آنها خراشیده بود، به‌طور کامل برداشته شد. از اوایل دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۷۰، لوی اشتراوس رشد قابل توجهی را در تجارت خود تجربه کرد، زیرا ظاهر معمولی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باعث ایجاد «شوق شلوار جین آبی» شد و به عنوان یک کاتالیزور برای این برند عمل کرد. لیوایز، تحت رهبری والتر هاس، پیتر هاس پدر، پل گلاسکو، و جورج پی سیمپکینز پدر، خط لباس این شرکت را با اضافه کردن مدها و مدل‌های جدید، از جمله شلوار جین سنگ‌شسته از طریق خرید شرکت بزرگ وسترن گارمنت،
جین سنگ‌شسته از طریق خرید شرکت بزرگ وسترن گارمنت، گسترش داد. GWG)، تولیدکننده پوشاک کانادایی. این خرید منجر به معرفی تکنیک مدرن «شستن سنگ» شد که هنوز توسط لوی اشتراوس استفاده می‌شود. Simpkins با افزایش بی‌سابقه ظرفیت تولید خود از ۱۶ کارخانه به بیش از ۶۳ کارخانه در ایالات متحده از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۴ و ۲۳ کارخانه در خارج از کشور اعتبار دارد. گسترش Levi تحت عنوان Simpkins بدون حتی یک کارمند اتحادیه انجام شد، در نتیجه موضع قوی لیوایز و خانواده هاس در مورد حقوق بشر و استفاده Simpkins از تولید «پرداخت برای عملکرد»
و استفاده Simpkins از تولید «پرداخت برای عملکرد» از سطح اپراتور چرخ خیاطی به بالا انجام شد. در نتیجه، کارخانه‌های لیوایز به عنوان بالاترین عملکرد، بهترین سازمان‌دهی و تمیزترین تأسیسات نساجی زمان خود انتخاب شدند. از یک شرکت با پانزده فروشنده، دو کارخانه، و تقریباً هیچ تجارتی در شرق می‌سی‌سی‌پی در سال ۱۹۴۶، سازمان بیش از ۳۰ سال رشد کرد و دارای نیروی فروش بیش از ۲۲۰۰۰ نفر با ۵۰ کارخانه و دفتر در ۳۵ کشور بود. در دهه ۱۹۸۰، شرکت حدود ۶۰ کارخانه تولیدی خود را به دلیل مشکلات مالی و رقابت شدید تعطیل کرد. نام تجاری
مشکلات مالی و رقابت شدید تعطیل کرد. نام تجاری Dockers که در سال ۱۹۸۶ راه اندازی شد و عمدتاً از طریق فروشگاه‌های زنجیره ای به فروش می‌رسد، به رشد شرکت در اواسط دهه ۱۹۹۰ کمک کرد، زیرا فروش جین شروع به کم رنگ شدن کرد. داکرها در سال ۱۹۹۶ به اروپا معرفی شدند و توسط مدیر عامل خورخه باردینا هدایت شدند. لوی استراوس در سال ۲۰۰۴ تلاش کرد تا بخش Dockers را بفروشد تا بخشی از بدهی ۲٫۶ میلیارد دلاری شرکت را کاهش دهد. در دهه ۱۹۹۰، لیوایز با رقابت سایر برندها و محصولات ارزان‌تر خارج از کشور مواجه شد و سرعت تعطیلی
ارزان‌تر خارج از کشور مواجه شد و سرعت تعطیلی کارخانه‌های خود در ایالات متحده و استفاده از قراردادهای پیمانکاری فرعی دریایی را تسریع بخشید. در سال ۱۹۹۱، لوی اشتراوس در رسوایی مربوط به شلوارهای ساخته شده در جزایر ماریانای شمالی دخیل شد: حدود ۳ درصد از شلوارهای جین لیوایز که سالانه با برچسب Made in the USA فروخته می‌شد، نشان داده شد [توسط چه کسی؟] توسط کارگران چینی ساخته شده‌است. وزارت کار ایالات متحده شرایط را «برده مانند» نامید. از سال ۲۰۱۶، اکثر شلوارهای جین لیوایز در خارج از ایالات متحده تولید می‌شوند،
جین لیوایز در خارج از ایالات متحده تولید می‌شوند، اگرچه تعداد کمی از مدل‌های گران‌قیمت تر هنوز در ایالات متحده ساخته می‌شوند. شرکت تان هلدینگ، پیمانکار فرعی ماریاناس لوی اشتراوس که در آن زمان بزرگ‌ترین جریمه در تاریخ نیروی کار ایالات متحده بود، پرداخت کرد که در آن زمان بزرگ‌ترین جریمه در تاریخ کار ایالات متحده بود. بیش از ۹ میلیون دلار جبران خسارت به حدود ۱۲۰۰ کارمند. لوی اشتراوس ادعا کرد که هیچ اطلاعی از این تخلفات ندارد، روابط خود را با خانواده تان قطع کرد و اصلاحات کار و شیوه‌های بازرسی را در تأسیسات