payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیر ساموئل (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۱- درگذشته ۲۳ اوت ۲۰۰۹ در پاریس) ریاضیدان اهل فرانسه بود. زمینه کاری پیر ساموئل هندسه جبری بود. وی در پاریس به دنیا آمد و رشد کرد و سپس وارد اکول نرمال سوپریور شد. در دوران جنگ جهانی دوم در گروه مقاومت بود و پس از جنگ با بورسیه ای به دانشگاه پرینستون رفت. در آنجا و زیر سرپرستی اسکار زاریسکی درجه دکتری ریاضیات را دریافت نمود و پس از آن دوباره به فرانسه بازگشت و در دانشگاه پاریس سود به درجه استادی تمام رسید. وی چه از نظر ریاضی و چه مسائل اجتماعی زیر تاثیر الکساندر گروتندیک بود و
مسائل اجتماعی زیر تاثیر الکساندر گروتندیک بود و همانند او دغدغه های محیط زیست و سیاسی داشت. او کتابهایی در زمینه محیط زیست و گرمایش جهانی نوشته است. ساموئل نویسنده کتابهای آموزشی بسیاری در ریاضیات است. وی همچنین عضو بورباکی بوده است. از شاگردان او میتوان به لوسین اسپیرو و دانیل لازار اشاره نمود.
نبرد تورنوو () نبردی در زمان جنگ هفت ساله و در ۲۶ سپتامبر ۱۷۵۸ بود که میان پادشاهی پروس و سوئد در نزدیکی فورستنبرگ/هاول در آلمان کنونی رخ داد. ارتش پروس به فرماندهی ژنرال کارل هاینریش فون ودل وظیفه دفاع از برلین را برعهده داشتند.ودل به نیروهای سواره‌نظام دستور داد تا حمله سنگینی را به نیروهای ارتش سوئد مستقر در تورنوو در نزدیکی فورستنبرگ/هاول انجام دهند.سوئدی‌ها در شش حمله شجاعانه از خود دفاع کردند اما بخش اعظم سواره‌نظام ارتش سوئد نابود شد و پیاده‌نظام سوئد مجبور به عقب‌نشینی شد.
معلق‌نمایی در فضا () یا نقاشی سقف شامل تکنیک‌های چشم‌نواز از طراحی‌های روی سقف‌ها به ویژه سقف‌های گنبدی است که به دلیل فرم مقعر اینگونه سقف‌ها، اثر هنری در پایان حالت معلق گونه پیدا می‌کند. این شیوه از نقاشی متعلق به دوران هنر رنسانس، باروک و روکوکو می‌باشد، این شیوه هنری با ایجاد توهم و خطای دید حالت و فضایی سه بعدی به اثر طراحی شده بر روی دیوار می‌بخشد. در اغلب موارد زمینه اینگونه نقاشی نشانگر یک آسمان باز و نامتناهی است و این عمل با ایجاد منفذی در سقف ایجاد می‌گردد همانند اوکولوس، یا اینکه نشانگر یک فضای
می‌گردد همانند اوکولوس، یا اینکه نشانگر یک فضای خیالی می‌باشد همانند فرسکو، یکی از نقاشی‌های دیواری آندریا پوزو در کلیسای سانتا ایگنازیو روم
ایالت آزاد لیپه (به آلمانی: Freistaat Lippe) یک ایالت آلمانی بود که پس از انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان در جمهوری وایمار به وجود آمد. پس از پایان جنگ جهانی دوم و شکست نازی‌ها، ایالت آزاد لیپه نیز دوباره احیا شد.اما این خودمختاری به طول نینجامید و در ژانویه ۱۹۴۷ این ایالت به ایالت نوردراین-وستفالن ملحق شد.
ایالت آزاد مکلنبورگ-شورین (به آلمانی: Freistaat Mecklenburg-Schwerin) یک ایالت آلمانی بود که پس از انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان در جمهوری وایمار به وجود آمد. پس از دست‌یابی نازی‌ها به قدرت در سال ۱۹۳۳ این ایالت به همراه ایالت آزاد مکلنبورگ-اشترلیتس ایالت جدید مکلنبورگ را تشکیل دادند.
ایالت آزاد مکلنبورگ-اشترلیتس () یک ایالت آلمانی بود که پس از انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان در جمهوری وایمار به وجود آمد. پس از دست‌یابی نازی‌ها به قدرت در سال ۱۹۳۳ این ایالت به همراه ایالت آزاد مکلنبورگ-شورین ایالت جدید مکلنبورگ را تشکیل دادند.
استان پروس (به آلمانی: Provinz Preußen) از ایالت‌های پادشاهی پروس بود. در ۱۳ آوریل ۱۸۲۴ استان‌های پروس خاوری و پروس باختری به یک اتحاد شخصی و در ۳ دسامبر ۱۸۲۹ به یک اتحاد واقعی رسیدند.در ۱ آوریل ۱۸۷۸ این ایالت دوباره به دو ایالت پروس خاوری و باختری بازگشت.
صدرالدین شجره (زاده ١ فروردین ۱۳۳۱ در خرمدره – درگذشته ٣٠ خرداد ۱۳۹۷ در تهران) گوینده، مجری، بازیگر، دوبلور، نمایشنامه‌نویس، و کارگردان نمایش رادیویی بود. علاقهٔ او به شعر و ادبیات باعث شد که از دوران نوجوانی، در مجالس شعرخوانی شرکت کند و از همان زمان نیز برای آموختن فن بیان و سلفژ اقدام نماید. آغاز فعالیت حرفه‌ای. شجره در سال دوم دبیرستان، پس از به روی صحنه بردن نمایشی در مدرسه، با اکبر رادی آشنا شد و همین آشنایی، منجر به دوستی‌ای شد که تا پایان عمر «رادی» ادامه داشت. او در سال ۱۳۴۶، در ۱۵ سالگی مقام نخست
ادامه داشت. او در سال ۱۳۴۶، در ۱۵ سالگی مقام نخست کشوری در آزمون فن بیان را کسب کرد و به دنبال آن وارد رادیو شد. شروع به کار وی در رادیو جوانان بود که به مدت هفت سال ادامه داشت. خودش از آن سال‌ها به‌عنوان بهترین سال‌های کاری یاد می‌کرد. او در سنین دبیرستان به مدت دو سال، کلاس درس خاقانی را در دانشگاه و زیر نظر سید ضیاءالدین سجادی گذراند و مباحث موسیقی، سلفژ و آواز را نیز در محضر مصطفی کمال پورتراب آموخت. شجره بخش بعدی کار خود را با بازیگری در نمایش رادیویی آغاز کرد و بعد از مدت کوتاهی نویسندگی و تنظیم
آغاز کرد و بعد از مدت کوتاهی نویسندگی و تنظیم نمایش‌نامه برای رادیو را انجام داد. بعد از آن، کارگردانیِ نمایش رادیویی را شروع کرد. تحصیلات دانشگاهی. صدرالدین شجره در رشتهٔ بینایی‌سنجی تحصیل کرد، اما علاقهٔ فراوان به رادیو و نمایش باعث شد تا به استودیوهای رادیویی کشانده شود. فعالیت در رادیو. صدرالدین شجره، پس از اکبر مشکین، رامین فرزاد و سبکتکین سالور، از نسل دومی‌های رادیو محسوب می‌شود. وی در طول حدود پنج دهه فعالیت مستمر در رادیو، نویسندگی، تنظیم و کارگردانی آثار فراوانی را بر عهده داشته‌است. از جمله
آثار فراوانی را بر عهده داشته‌است. از جمله اقتباس رادیویی از شاهکارهای ادبی چون: - خوشه‌های خشم(جان استاین بک) - پدران و پسران (ایوان تورگنیف) - راه آزادی (هاوارد فارست) - مسخ (کافکا) - تقریباً تمامی آثار آنتوان چخوف - خانه عروسک (هنریک ایبسن) - خانه اشباح (هنریک ایبسن) - جان گابریل بورکمان (هنریک ایبسن) او همچنین اکثر نمایشنامه‌های اکبر رادی، را برای پخش در رادیو تنظیم و کارگردانی کرده و در برخی از آن‌ها نیز بازی کرده‌است. صدرالدین شجره در برخی شبکه‌های رادیویی به عنوان گوینده و کارشناس مجری حضور
رادیویی به عنوان گوینده و کارشناس مجری حضور داشته‌است. از جمله: - چشم‌انداز (رادیو ایران) - جمعه‌ها با تئاتر (رادیو فرهنگ) - رنگین‌کمان هنر (رادیو تهران) - توان مثبت (رادیو تهران) - گفتگوی هنر (شبکه گفتگو) - بخش شبانگاهی (رادیو پیام) - کارگردانی نمایش‌ها (رادیو نمایش) وی تا ۳ ماه قبل از فوت، مشغول فعالیت جدی در رادیو بوده و تدریسش در کلاس‌های آموزشی «فن بیان» برقرار بود. فعالیت در تلویزیون. صدرالدین شجره، علاوه بر فعالیت در رادیو در بعضی از تله‌تئاترها - فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی نیز به عنوان بازیگر یا
و سریال‌های تلویزیونی نیز به عنوان بازیگر یا کارگردان فعالیت داشته‌است. دیدگاه در خصوص نمایش رادیویی. صدرالدین شجره معتقد بود کارگردانی نمایش رادیویی با کارگردانی نمایش صحنه چندان متفاوت نیست، چرا که کارگردان نمایش رادیویی علاوه بر دانش و توانمندی‌های کارگردان نمایش صحنه، بیش از هر کس دیگری، بیشتر از بازیگر و حتی نمایشنامه‌نویس، باید ویژگی‌های نمایش رادیویی و رسانه رادیو را بشناسد. وی همچنین اعتقاد داشت نمایش رادیویی عین موسیقی است، یک ارکستر انسانی. ارکستری که حنجره‌ها آن را به وجود می‌آورند نه سازها و
که حنجره‌ها آن را به وجود می‌آورند نه سازها و این حنجره‌ها باید مثل سازهای یک ارکستر، انتخاب، تنظیم و هدایت شوند. درگذشت. وی شامگاه ۳۰ خردادماه ۱۳۹۷ پس از تحمل یک دوره بیماری، در سن ۶۶ سالگی درگذشت. پیکر اودر قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده‌ شده است.
علاء الحامولی (؛ – ) ورزشکار اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
موتواوا () رودی در سرزمین پومرلیا در کشور لهستان است.این رود ۶۴٬۷ کیلومتر مربع طول دارد.شهر گدانسک در دهانه این رود واقع شده است. نام رود از زبان پروسی باستان مشتق شده است.رود در زبان آلمانی موتلاو خوانده می‌شود.
صالح سلیم (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال مصر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت کرده است.
نبیل نصیر (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
بدر یاقوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر امارات، باشگاه فوتبال الاهلی امارات و باشگاه فوتبال عجمان امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
«دژا وو» تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی، اینا است. این تک‌آهنگ در آلبوم داغ (آلبوم اینا) قرار داشت. این تک‌آهنگ در چارت‌های فرانسه، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
خورشید طلوع کرده تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی، اینا است که در سال ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های، در رتبه اول و در چارت‌های والونیا، سوئیس جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
یک لحظه تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی اینا که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
بالاتر از دوستی تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی اینا و ددی یانکی است که در منتشر شد. سبک این اهنگ رگاتون است. این تک‌آهنگ در چارت‌های در رتبه اول و در چارت‌های، اسپانیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«من خواننده‌ی کلوپ هستم» آلبومی از هنرمند اهل رومانی اینا است که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد.
«مهمانی بی تمام» آلبومی از هنرمند اهل رومانی اینا است که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتشر شد.
ادوارد پالمر تامپسون (زادهٔ ۳ مارس ۱۹۲۴ – درگذشتهٔ ۲۸ اوت ۱۹۹۳) مورخ، نویسندهٔ سوسیالیست و مبارز صلح بود. او را امروزه بیش‌تر برای پژوهش تاریخی‌اش دربارهٔ جنبش‌های رادیکال اواخر سدهٔ ۱۸ و اوایل سدهٔ ۱۹ میلادی در انگلستان و بریتانیا می‌شناسند و به ویژه با کتاب "تکوین طبقهٔ کارگر در انگلستان" (۱۹۶۳). از او همچنین زندگی‌نامه‌های موثقی دربارهٔ ویلیام موریس (۱۹۵۵) و ویلیام بلیک (۱۹۹۳) به چاپ رسیده‌است. تامپسون روزنامه‌نگار پرکار و مقاله‌نویس قدری بود. وی یک رمان و مجموعه‌ای از اشعار خویش را نیز منتشر کرده‌است.
و مجموعه‌ای از اشعار خویش را نیز منتشر کرده‌است. آثار او را در زمرهٔ مهم‌ترین تألیفات در حوزهٔ تاریخ کارگری و تاریخ اجتماعی در اواخر قرن بیستم می‌گنجانند که تأثیری بین‌المللی بر جای گذاشت. تامپسون یکی از اندیشه‌پردازان کلیدی حزب کمونیست بریتانیا بود. اگر چه او این حزب را در سال ۱۹۵۶ و به‌دلیل مناقشه‌ای که بر سر حملهٔ شوروی به مجارستان رخ داد ترک گفت، با این حال مورخی در سنت مارکسیستی باقی ماند و خواستار شورش علیه استالینیسم بود چراکه این کار را لازمهٔ احیای اعتماد کمونیست‌ها به چشم‌اندازهای انقلابی‌شان
اعتماد کمونیست‌ها به چشم‌اندازهای انقلابی‌شان می‌دانست. تامپسون نقشی کلیدی در برآمدن چپ نو در بریتانیا در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ داشت. او تریبون پر سر و صدای منتقدان دست‌چپی و سوسیالیستِ دولت برخاسته از حزب کارگر در سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۷۰ و ۱۹۷۴–۱۹۷۹ بود، از نخستین و ثابت‌قدم‌ترین حامیان کمپین خلع سلاح هسته‌ای به‌شمار می‌رفت و در دههٔ ۱۹۸۰ به چهرهٔ شاخص فکری این جنبش در اروپا بدل شد.
«آهنگ کولا» تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی اینا است که در منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های، اسپانیا جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«قرار ملاقات» تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی اینا است که در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های در رتبه اول قرار گرفت.
«بهشت» تک‌آهنگی از هنرمند اهل رومانی اینا است که در سال ۲۰۱۶ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«مستر ساکسوبیت» () ترانه‌ای از الکساندرا استن، خوانندهٔ اهل رومانی است که در سال ۲۰۱۰ میلادی به عنوان دومین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی او، "ساکسوبیتز" (۲۰۱۱) منتشر شد. این قطعه را مارشل پرودان و آندری نمیرشی نوشته و تهیه کرده‌اند و در استودیوی "مان" آنها ضبط شده‌است. از نظر موسیقایی، «مستر ساکسوبیت» یک ترانه یورودنس و یورودنس با سینث‌سایزر، تکنو و ساکسوفون است. متن شعر چشم‌انداز خواننده از یک مرد کامل را انعکاس می‌دهد. تحویل آوازی او توسط یک منتقد موسیقی به خوانندۀ باربادوسی، ریانا تشبیه شده‌است. این
به خوانندۀ باربادوسی، ریانا تشبیه شده‌است. این تک‌آهنگ در چارت‌های ایتالیا، دانمارک، سوئیس، اتریش، در رتبه اول و در چارت‌های، اسکاتلند، فرانسه، ایرلند، نروژ، اسپانیا، فنلاند، سوئد، نیوزلند، بریتانیا، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
«اینا» آلبومی از هنرمند اهل رومانی اینا است.
رامسس‌نخت () کاهن اعظمِ آمون اهل مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان بیستم مصر بود. او نخستین بار در شهر تبای (تِبس) در دوران سلطنت رامسس چهارم به‌عنوانِ کاهن اعظم منصوب شد و از زمان تصدی او به چنین مقامی، نفوذ کاهنان و رهبران مذهبی در مصر افزایش یافت و قدرت فراعین مصر رو به کاهش گذاشت.
فوخِلِن‌زانگ (به هلندی: Vogelenzang) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بلومن‌دال واقع شده‌است. فوخلن‌زانگ ۲٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد. واژه فوخِلِن‌زانگ به زبان هلندی به معنای آواز پرنده است.
زاندام (به هلندی: Zaandam) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زان‌استاد واقع شده‌است. زاندام ۷۲٬۵۹۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر بولونی-بیانکور خواهرخواندهٔ زاندام هست.
پیمان شومون یک سری از توافقات مجزا اما از نظر مفاد مشابه بود. این پیمان بین امپراتوری اتریش، پادشاهی پروس، امپراتوری روسیه و بریتانیا در مارس ۱۸۱۴ میلادی منعقد شد. این پیمان جهت همبستگی ششمین ائتلاف قدرت‌های بزرگ، به منظور جلوگیری از تاخت و تاز امپراتوری اول فرانسه شکل گرفت. ماده اصلی این پیمان، این بود که اگر ناپلئون بناپارت پیشنهاد صلح را نپذیرد، آنگاه هر کدام از این کشورها موظف به بسیج ۱۵۰ هزار سرباز جهت جنگ با فرانسوی‌ها هستند و پس از آن موظفند برای ۲۰ سال کامل، صلح را در تمام اروپا برقرار نگه‌دارند. پس
کامل، صلح را در تمام اروپا برقرار نگه‌دارند. پس از مذاکراتی در اواخر فوریه سال ۱۸۱۴، نمایندگان اتریش، پروس، روسیه و بریتانیا مجدداً جلسه‌ای را در شومون در یکم مارس ۱۸۱۴ میلادی تشکیل دادند. پیمان شومون در ۹ یا ۱۹ مارس ۱۸۱۴ امضا شد. امضا کنندگان این پیمان عبارت بودند از: فرانتس دوم (همراه با مترنیخ)، فریدریش ویلهلم سوم، الکساندر یکم و همچنین وایکانت کاستلریگ وزیر امور خارجه بریتانیا. مفاد بر این اساس بود که مرزهای امپراتوری اول فرانسه به خط‌های پیشینش بازگردد و در عوض، پیمان آتش‌بس بین این کشورها و فرانسه
و در عوض، پیمان آتش‌بس بین این کشورها و فرانسه برقرار گردد. این کشورها طبق این پیمان متعهد شدند، در صورتی که فرانسه این پیشنهاد را نپذیرفت، به ادامه جنگ با فرانسوی‌ها به منظور از پای درآمدن ناپلئون بناپارت بپردازند. ناپلئون بناپارت این پیشنهاد را نپذیرفت. این تصمیمات ازنو در کنگره وین در سال ۱۸۱۴–۱۸۱۵ میلادی به تصویب رسید. جنگ علیه فرانسه با توجه به تأمین مالی کشورهای متعهد از جانب بریتانیا سرسختانه‌تر پیش رفت و سرانجام به فتح پاریس و تبعید اول ناپلئون انجامید. این پیمان، تبدیل به سنگ بنای اتحادیه اروپا شد
لویزون بوبه (؛ ۱۲ مارس ۱۹۲۵ – ۱۳ مارس ۱۹۸۳) رکابزن حرفه‌ای فرانسوی بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست سه دورهٔ پیاپی در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ برندهٔ تور دو فرانس شود. همچنین برندهٔ میلان–سانرمو (۱۹۵۱)، تور دوچرخه‌سواری لمباردی (۱۹۵۱)، کریتریوم اینترناسیونال (۱۹۵۱ و ۱۹۵۲)، تور دوچرخه‌سواری پاریس–نیس (۱۹۵۲)، Grand Prix des Nations (۱۹۵۲)، مسابقات قهرمانی جاده جهان (۱۹۵۴)، تور دوچرخه‌سواری فلاندر (۱۹۵۵)، کریتریوم دوفینه لیبره (۱۹۵۵)، Tour de Luxembourg (۱۹۵۵)، تور دوچرخه‌سواری پاریس–روبه
de Luxembourg (۱۹۵۵)، تور دوچرخه‌سواری پاریس–روبه (۱۹۵۶) و Bordeaux–Paris (۱۹۵۹) شد. آغاز زندگی. لوئی بوبه در رو دو مونفور در نزدیکی رن زاده شد. پدرش نانوا بود و در ۲ سالگی دوچرخه‌ای به بوبه داد که شش ماه بعد توانست ۶ کیلومتر با آن رکاب بزند. نام پدر بوبه نیز لوئی بود؛ از این رو او را لویزون نامیدند تا با نام پدرش اشتباه نشود. او را تا مدت‌ها با نام لوئی می‌شناختند، تا این که نام لویزون محبوب شد. خواهرش تنیس روی میز و برادرش فوتبال بازی می‌کردند. او نیز در این دو رشته فعالیت کرد و قهرمان تنیس روی میز
در این دو رشته فعالیت کرد و قهرمان تنیس روی میز برتانی شد. عمویش ریمون که رئیس باشگاه دوچرخه‌سواری در پاریس بود، او را تشویق کرد که روی دوچرخه‌سواری تمرکز کند. بوبه در ۱۳ سالگی در نخستین مسابقهٔ خود شرکت کرد و دوم شد. او در مسابقات محلی شرکت کرد و چهار پیروزی در سال ۱۹۴۱ به دست آورد. گفته می‌شود که در جنگ جهانی دوم، بوبه پیام‌هایی را برای مقاومت فرانسه منتقل می‌کرده‌است. او پس از پیاده‌شدن نیروهای آمریکایی در نرماندی وارد ارتش شد و در شرق فرانسه خدمت کرد. بوبه در دسامبر ۱۹۴۵ از خدمت مرخص شد. فعالیت
کرد. بوبه در دسامبر ۱۹۴۵ از خدمت مرخص شد. فعالیت حرفه‌ای. بوبه پس از پایان خدمت خود درخواست پروانه دوچرخه‌سواری کرد و اشتباهاً پروانه نیمه حرفه‌ای برای او صادر شد. بنابراین می‌توانست هم با حرفه‌ای‌ها و هم با آماتورها مسابقه دهد. او در مسابقه قهرمانی برتانی دوم شد و به مسابقه قهرمانی کشور در پاریس راه یافت. در آن مسابقه، بوبه از گروه اصلی جدا شد و دو نفری که فرار کرده‌بودند را پشت سر گذاشت تا قهرمان کشور شود. سپس حرفه‌ای شد و به تیم استلا در نانت پیوست. سال‌های نخست (۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲). دو رکابزن استلا از جمله
نخست (۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲). دو رکابزن استلا از جمله بوبه در مسابقهٔ بوکله دلا سن در پاریس شرکت کردند. بوبه در آن مسابقه به‌تنهایی و با برتری شش دقیقه‌ای پیروز شد و دعوت شد در تور دو فرانس رکاب بزند. سختی غیرمنتظرهٔ مسابقه، او را وادار کرد که در مرحلهٔ نهم کناره‌گیری کند. در بخش‌های سخت مسیر، بوبه می‌گریست و دستمایهٔ تمسخر رکابزنان دیگر شده‌بود. در تور دو فرانس ۱۹۴۸، بوبه رهبری مسابقه را در مرحلهٔ سوم به دست آورد، آن را در روز بعد از دست داد و دوباره با پیروزی در مرحلهٔ ششم آن را بازپس‌گرفت. پیش از ورود به آلپ،
مرحلهٔ ششم آن را بازپس‌گرفت. پیش از ورود به آلپ، بوبه برتری ۲۰ دقیقه‌ای بر جینو بارتالی داشت. در همان زمان بحران سیاسی در ایتالیا در آستانهٔ فروپاشی دولت و ایجاد هرج و مرج در ایتالیا بود. نخست‌وزیر از بارتالی درخواست کرد با قهرمانی در تور، ذهن ایتالیایی‌ها را از بحران منحرف کند. بارتالی در سه مرحلهٔ پیاپی برنده شد و قهرمانی تور را با برتری ۱۴ دقیقه‌ای به دست آورد. بوبه نیز با ۳۲ دقیقه اختلاف در رتبهٔ چهارم جای گرفت. البته او توانست با جایزه‌هایی که بابت پیروزی در دو مرحله و به تن داشتن پیراهن طلایی برای
در دو مرحله و به تن داشتن پیراهن طلایی برای چند روز به دست آورده‌بود، به پاریس نقل مکان کند و مغازهٔ پارچه‌فروشی برای همسرش بخرد. بوبه نتوانست تور ۱۹۴۹ را به پایان برساند و در نخستین مرحلهٔ کوهستانی به همراه چهار عضو دیگر تیم ملی عقب افتاد. در سال ۱۹۵۰ برندهٔ مسابقات قهرمانی کشور در مونلری شد. در تور نیز در تیم ملی و در کنار رافائل ژمینیانی رکاب زد. دوستی مستحکمی میان این دو نفر شکل گرفت و علی‌رغم بحث‌های مکرر، پابرجا ماند. ژمینیانی لقب زونزون را برای بوبه ایجاد کرد و بوبه با وجود تنفر از این لقب، آن را
ایجاد کرد و بوبه با وجود تنفر از این لقب، آن را تحمل کرد. ژمینیانی اعتماد به نفسی داشت که بوبه از آن بی‌بهره بود. در اوایل مسابقه، بوبه و ژمینیانی دوم و سوم بودند و امید داشتند از غیبت فائوستو کوپی بهره‌مند شوند؛ ولی رقیب تازه‌ای به نام فردیناند کوبلر در برابر آنان قرار گرفت که شکست‌ناپذیر بود. بوبه توانست بر سکوی سوم بایستد و برندهٔ رده‌بندی کوهستان شود. بوبه در تور ۱۹۵۱ با پیراهن قهرمان کشور رکاب زد؛ ولی در یکی از مسیرهای کوهستانی زمین‌خورد. برخی از هم‌تیمی‌ها به کمک او شتافتند؛ ولی پس از آن مرحله، مربی
به کمک او شتافتند؛ ولی پس از آن مرحله، مربی تیم از او صرف نظر کرد تا روی ژمینیانی که جایگاه بهتری داست، تمرکز کند. بوبه تور را با رتبهٔ ۲۰ به پایان رساند و در یک مرحله برنده شد. قهرمانی‌های پیاپی در تور (۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵). بوبه در تور ۱۹۵۲ شرکت نکرد و در سال ۱۹۵۳ دوباره به تور بازگشت. برتری او هنگامی که آشکار شد که در یک مرحلهٔ کوهستانی، گروه اصلی را پشت سر گذاشت و در راه‌هایی که هنوز پر دست‌انداز و آکنده از سنگ بود، به‌تنهایی از گردنهٔ ایزور بالا رفت. در مرحلهٔ ۱۸ هم‌تیمی بوبه به نام آدولف دلدا به همراه دو
۱۸ هم‌تیمی بوبه به نام آدولف دلدا به همراه دو رکابزن دیگر فرار کرد. پس از آن، هنگامی که خسوس لورونو فرار کرد، بوبه به دنبال او رفت و گروه اصلی را پشت سر گذاشت و سپس در سرپایینی لورونو را جا گذاشت. دلدا که از فرار بوبه مطلع شده‌بود، منتظر او شد و به همراه یکدیگر توانستند در مسیر ۲۰ کیلومتری پیش از سربالایی ایزور، دو رکابزنی که همراه دلدا فرار کرده‌بودند را پشت سر گذارند. سپس بوبه سربالایی را با سرعت طی کرد و در بریانسون با اختلاف بیش از ۵ دقیقه جلوتر از نفر دوم از خط پایان گذشت تا پیراهن طلایی را به دست
دوم از خط پایان گذشت تا پیراهن طلایی را به دست آورد. او در تایم تریل انفرادی مرحلهٔ بیستم برتری خود را افزایش داد و نخستین قهرمانی در تور دو فرانس را به دست آورد. در پاریس، موریس گارین که برندهٔ نخستین دورهٔ تور در سال ۱۹۰۳ شده‌بود، به او خوشامد گفت. البته در این تور، بسیاری از ستارگان آن دوره در رقابت نبودند. فردیناند کوبلر و فائوستو کوپی (که در بالای ایزور، گذر بوبه را تماشا می‌کرد) در تور شرکت نکردند. هوگو کوبلت پس از یک تصادف، کناره‌گیری کرد. جینو بارتالی نیز بیش از حد پیر بود. در تور دو فرانس ۱۹۵۴
نیز بیش از حد پیر بود. در تور دو فرانس ۱۹۵۴ وضعیت متفاوت بود. ایتالیایی‌ها حضور نداشتند، ولی بلژیک تیم قدرتمندی را به تور فرستاد. در مرحلهٔ چهارم بوبه رهبر مسابقه شد، ولی آن را در مرحلهٔ هشتم از دست داد. در نهایت دوباره در ایزور آن را به دست آورد. پیروزی در تایم تریل، برتری او را تثبیت کرد و با فاصلهٔ ۱۵ دقیقه‌ای با کوبلر به پاریس رسید. پس از آن در مسابقات قهرمانی جهان در آلمان، قهرمان شد. بوبه استلا را پس از هشت سال ترک کرد تا به تیم مرسیه بپیوندد. بوبه توانست در سال ۱۹۵۵ سه‌گانهٔ پیروزی‌های متوالی در تور
در سال ۱۹۵۵ سه‌گانهٔ پیروزی‌های متوالی در تور را کامل کند. همچنین برندهٔ تور فلاندر و کریتریوم دوفینه لیبره شد. در تور، قوی‌ترین رکابزن فرانسوی آنتونن رولان بود و مربی از تیم خواست برای او رکاب بزنند. با جلو رفتن مسابقه، رولان در پیرنه ضعیف شد. بوبه برندهٔ تور شد، ولی دچار جوش زینی شد که نیاز به جراحی داشت. بافت مرده درون اندام‌های حیاتی باید به ضخامت چند میلی‌متر زدوده می‌شد. بوبه اعتقاد داشت تحمل درد در تور، او را به رکابزنی کوچکتر در بقیهٔ عمرش تبدیل می‌کند. هنگامی که بوبه وادار شد از رکابزنی دست بکشد،
هنگامی که بوبه وادار شد از رکابزنی دست بکشد، خلبانی هواپیما را فرا گرفت. تور دو فرانس ۱۹۵۸ آخرین توری بود که بوبه به پایان رساند. علی‌رغم توصیهٔ رسمی پزشکش تصمیم گرفت در تور شرکت کند و درد بسیاری را تحمل کرد و در نهایت، هفتم شد. بازنشستگی و مرگ. هنگامی که در پاییز ۱۹۶۰ خودروی حامل بوبه و برادرش در بیرون پاریس تصادف کرد، دوران حرفه‌ای او به پایان رسید. پس از بازنشستگی، به فعالیت‌های تجاری مختلف از جمله لباس‌فروشی پرداخت. ولی شناخته‌شده‌ترین فعالیت او توسعهٔ درمان با آب دریا بود. خودش پس از تصادف خودرو از
درمان با آب دریا بود. خودش پس از تصادف خودرو از این روش برای درمان بهره برده‌بود. او مرکز لویزون بوبه را در ساحل کیبرون افتتاح کرد. بوبه مبتلا به سرطان شد و یک روز پس از زادروز ۵۸ سالگی خود درگذشت. احتمال وجود سرطان در زمان جراحی جوش‌های زینی داده شده‌بود. بوبه در آرامگاه سن-من-لو-گراند دفن شد و موزه‌ای به یاد او در همان شهر وجود دارد.
بیمستر (به هلندی: Beemster) یک پولدر و شهرستان در هلند است که در هلند شمالی واقع شده‌است. بیمستر −۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌ است. بیمستر اولین به اصطلاح پلدر در هلند است که از یک دریاچه بازیابی شد و آب توسط آسیاب‌های بادی از دریاچه استخراج می‌شود. به دلیل قدمت تاریخی آن و همچنین به دلیل اینکه ساختار اصلی منطقه هنوز تا حد زیادی دست نخورده است، Beemster در سال ۱۹۹۹ در فهرست "میراث جهانی یونسکو" ثبت شد. بیمستر در اول ژانویه ۲۰۲۲ در شهرداری فعلی شهر Purmerend ادغام شد.
ناو هواپیمابر تایپ ۰۰۱ای یک ناو هواپیمابر چینی است که در ۲۶ آوریل ۲۰۱۷ برای نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین (پی‌ال‌آان PLAN) راه اندازی شد. این دومین ناو هواپیمابر این کشور پس از اتمام ناو هواپیمابر لیائونینگ (که آن هم یک ناو هواپیمابر نوع ۰۰۱ بود) است، و نیز نخستین ناو هواپیمابری است که در داخل چین ساخته شده‌است. نام این ناو هنوز گزارش نشده‌است. ساخت و ساز. ساختن این هواپیمابر در شرکت صنایع کشتی‌سازی چین در دالیان چین ساخته شده‌است. بنا به گزارش سرویس رسانه‌ای دولتی شین‌هوا، کارهای نخستین بر روی این
رسانه‌ای دولتی شین‌هوا، کارهای نخستین بر روی این کشتی در نوامبر ۲۰۱۳ آغاز شد، و سپس ساخت بدنهٔ آن در یک حوض شناور در مارس ۲۰۱۵ پیگیری گردید. دولت چین وجود این ناو را تا هنگامی که ساخت‌وساز آن به خوبی در حال انجام قرار گرفته بود به صورت عمومی تأیید و اعلام نکرد. در ماه مارس ۲۰۱۵ تصاویر ماهواره‌ای ویژه برای دست‌اندرکاران صنعت تجزیه و تحلیل‌گری دفاعی به آن‌ها نشان داد که این ناو هواپیمابر در مراحل اولیهٔ مونتاژ بدنه قرار داشته‌است. تصاویر عمومی از یک بدنه با ویژگی‌های نظامی در کارخانهٔ کشتی سازی دالیان ماه
ویژگی‌های نظامی در کارخانهٔ کشتی سازی دالیان ماه بعد در اینترنت ظاهر گردید. در اکتبر ۲۰۱۵، هنگامی که ساخت‌وساز یک طبقه از آشیانهٔ آن بر روی بدنهٔ ناو آغاز شد نخستین نشانهٔ قطعی نقش این کشتی آشکار گشت. در دسامبر ۲۰۱۵، یک سخنگوی وزارت دفاع چین تأیید کرد که کشتی یک ناو هواپیمابر است، او نیز خاطرنشان کرد که کار طراحی و ساخت‌وساز آن ناو هواپیمابر در راه بوده‌است. در مهٔ سال ۲۰۱۶، زمانی که نصب سکوی پرش اسکی انجام شد کار ساخت‌و ساز این ناو هواپیمابر به پایان رسید. جزیرهٔ این کشتی در دو تکه ساخته شده، یکی نیمهٔ
جزیرهٔ این کشتی در دو تکه ساخته شده، یکی نیمهٔ جلویی نُه‌عرشه‌ای که شامل پل و دکل اصلی می‌شود که تا سپتامبر همان سال نصب شد و بخش دیگر نیمهٔ عقبیست که شامل قیف و ورودی هواست که در هفته‌های بعد نصب گردید. در پایان سال، کشتی به‌طور قابل ملاحظه‌ای ساختاری کامل بود. ناو هواپیمابر تایپ ۰۰۱ای در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۱۷ راه‌اندازی شد. این کشتی قرار است با افزودن اتصالات و انجام کارآزمایی دریایی برای چند سال در حدود سال ۲۰۲۰ راه‌اندازی آن کامل و به کار گرفته‌شود. نام ناو هواپیمابر در مراسم راه‌اندازی آشکار نشد، اگر چه
هواپیمابر در مراسم راه‌اندازی آشکار نشد، اگر چه گزارش‌های پیشین بر این باور بودند که این ناو هواپیمابر به دنبال استانی به همین نام شاندونگ خوانده خواهدشد. از آن‌جاکه سلف این ناو؛ ناو لیائونینگ، از سال ۲۰۱۲ تا اندازهٔ زیادی به عنوان یک کشتی آموزشی مورد استفاده قرارگرفته‌است، انتظار می‌رود ناو هواپیمابر تایپ ۰۰۱ای در سرویس منظم عملیاتی نظامی وارد و مورد استفاده قرار گیرد و این می‌تواند در رابطه با افزایش فعالیت چین در دریای چین جنوبی و جاه‌طلبی‌های هسته‌ای کرهٔ شمالی استفاده‌شود. طرح‌ریزی. طراحی این ناو
کرهٔ شمالی استفاده‌شود. طرح‌ریزی. طراحی این ناو هواپیمابر تا مقدار زیادی بر اساس کلاس ناو هواپیمابر کوزنتسف اتحاد جماهیر شوروی است، به عنوان اولین هواپیمابر چین، لیائونینگ، خود با استفاده از یک کشتی نیمه‌تمام کلاس کوزنتسوف، ساخته شد. این بازسازی با اندکی تغییر و به روز رسانی نسبت به لیائونینگ، که با بهبود سیستم رادار آن و افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی مهمات و سوخت همراه بوده، امکان می‌دهد که این ناو برای حمل هواپیمای بیش‌تری از لیائونینگ (حدود ۳۰ تا ۴۰ جت و هلیکوپتر) آمادگی پیدا کند. این ناو در حدود ۳۱۵ متر
آمادگی پیدا کند. این ناو در حدود ۳۱۵ متر (۱۰۳۳ فوت) درازا، و وزنی در حدود ۵۰٬۰۰۰ تن (۷۰٬۰۰۰ تن بارگیری شده) دارد. گمان بر این است که نیروی مورد نیاز این کشتی توسط دیگ‌های بخار نفت سوز معمولی که توربین‌های بخار را می‌چرخانند تأمین شده‌باشد. برخاستن با اسکی پرش، پروازدهی این ناو را به هلیکوپتر و جنگنده‌های شنیانگ جی-۱۵ محدود می‌سازد؛ انتظار می‌رود در آینده ناوهای هواپیمابر بعدی چینی برای استفاده از پرتاب‌گر منجنیقی که امکان راه‌اندازی هواپیمای‌های سنگین‌تر را داراست استفاده کنند.