payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و امکانات. اردوگاه «شعفاط» به دلیل تراکم جمعیت بالا از مشکلات زیادی رنج می‌برد؛ آمار جمعیت آن واقعی نیست آمار ساکنان اردوگاه بجزء انهاییکه درخیابان «آناتا» زندگی می‌کنند به ۹۰۰۰ نفر می‌رسد. آمار بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ بدون آمار رسمی افزایش یافت و برآورد می‌شود که ۶۰۰۰ نفر باشد، تعداد کل به ۱۵۰۰۰ نفر می‌رسد که مساحت آن بیشتر از ۲۰۳ هزار مترمربع نیست. یکی از مشکلات موجود در اردوگاه، دیوار «آپارتاید» است که کار بسیاری از کارگران مشغول به کار در شهرک‌های نزدیک را مسدود کرده یا مانع از آن شده‌است که بتوانند
را مسدود کرده یا مانع از آن شده‌است که بتوانند کار کنند. به دلیل عدم توجه شهرداری بیت‌المقدس و بی‌تفاوتی آژانس خدمات رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) اردوگاه از فقدان خدمات و زیرساخت رنج می‌برد و شهرداری بیت‌المقدس می‌گوید، ساکنان از فقدان خدمات عمومی رنج می‌برند. زندگی روزمره و تراکم جمعیت. زندگی در اردوگاه شعفاط، مانند اردوگاه‌های دیگر می‌باشد و در موقعیتی قرار گرفته‌است که شرق و روستاهای شرقی شهر بیت‌المقدس را به هم وصل می‌کند که ایجاد تراکم کرده و خود این یک فاجعه برای مردم کمپ به حساب می‌آید که به مردم
یک فاجعه برای مردم کمپ به حساب می‌آید که به مردم اردوگاه آسیب می‌رساند و روی زندگی روزمره، دانشجویان و کارکنان، وکارگران تأثیر می‌گذارد. آموزش و پرورش. اگر چه بررسی‌های نسبتاً دقیقی دربارهٔ آموزش در این اردوگاه وجود ندارد ولی گفته شده دو مدرسه در اردوگاه، یکی برای دختران و دیگری برای پسران وجود دارد که دارای سطوح پایه و مقدماتی هستند. این مدارس متعلق به سازمان ملل متحد هستند. ساکنان به دلیل اینکه کمپ تحت کنترل اسرائیل است احساس تحقیر و بی‌احترامی می‌کنند که از این بابت ناراحت هستند.
تجزیه رنگ‌سنجی روشی برای تشخیص غلظت یک عنصر یا ترکیب شیمیایی با کمک واکنش رنگ در یک محلول است. تجزیه رنگ‌سنجی هم در شیمی آلی و هم در شیمی معدنی کاربرد دارد و ممکن است با یا بدون مرحله ی آنزیم باشد. این روش بیشتر در علوم آزمایشگاهی و در اهداف صنعتی در کارهایی مانند بهبود کیفیت آب کاربرد دارد. ابزار. از جمله ابزارهای مورد نیاز این کار عبارتند از: رنگ‌سنج، cuvette و چند واکنشگر ناب رنگی. فرایند می‌تواند به صورت خودکار با استفاده از اتوآنالایزر صورت گیرد یا به صورت تحلیل تزریق جریان صورت گیرد. روش‌های آنزیمی.
صورت تحلیل تزریق جریان صورت گیرد. روش‌های آنزیمی. نمونه‌ها. کلسیم + کمپلکس اُ-کرسولفتالئین کمپلکسون ----&gt; کمپلکس رنگی مس + باتوکوپروئین دی سولفونات ----&gt; کمپلکس رنگی روش‌های آنزیمی. روش‌های آنزیمی بیشتر در علوم آزمایشگاهی کاربرد دارند. در اینجا آنزیم نقش یک فروکافت را دارد. آنزیم برای یک بستر خاص، مشخص است از این رو نتایج معمولاً دقیق تر است. تحلیل‌های آنزیمی معمولاً در یک محلول بافر و در دمای مشخص (معمولاً ۳۷ درجهٔ سانتیگراد) بهترین نتیجه را می‌دهند. روش فرابنفش. در روش فرابنفش هیچ تغییر رنگ قابل
روش فرابنفش. در روش فرابنفش هیچ تغییر رنگ قابل مشاهده با چشمی وجود ندارد اما پایه‌های روش مانند گذشته‌است. در روش فرابنفش معمولاً تفاوت میزان جذب میان نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید (NAD) و فرم کاهش یافتهٔ آن (NADH)، در طول موج ۳۴۰ نانومتر اندازه‌گیری می‌شود.
سامانه بسته () به یک سامانه فیزیکی اطلاق می‌گردد که هیچگونه تبادل جرم با محیط پیرامون خود ندارد. لذا سیستم دارای جرم ثابتی میباشد و انرژی می‌تواند بین سیستم ترمودینامیکی و محیط مبادله شود یا اینکه در اثر انجام یک واکنش مواد درون سیستم تغییر کند. ویژگی‌های نوع انتقال جرم و انرژی در سامانه‌های بسته، در مباحث فیزیک، شیمی و مهندسی، متفاوت می‌باشد. سامانه بسته، سامانه‌ای ساده است که با محیط پیرامون خود، ارتباط برقرار نمی‌کند و اغلب با استفاده از نیروهای درونی و بدون ارتباط با محیط خارج می‌تواند به کار خود ادامه
ارتباط با محیط خارج می‌تواند به کار خود ادامه دهد.
سامانه باز () به سامانه‌ای اطلاق می‌شود که با محیط پیرامون خود، تعاملات خارجی در قالب اطلاعات، انرژی یا انتقال مواد، داشته باشد و جریان مبادله انرژی میان سامانه و محیط برقرار می‌باشد. عناصر تشکیل‌دهنده سامانه‌ها به‌طور دائم در حال تغییر و دگرگونی است، از سوی دیگر محیط پیرامون سامانه‌ها نیز در حال تغییر و تحول می‌باشد، که با برقراری ارتباط میان سامانه‌های باز و محیط اطراف و انجام مبادلات لازم، سامانه به‌نوعی تعادل دست می‌یابد. به این حالت تعادل، در سامانه‌های بسته؛ تعادل ساکن (یا استاتیکی) و در سامانه‌های
بسته؛ تعادل ساکن (یا استاتیکی) و در سامانه‌های باز؛ تعادل پویا (یا دینامیکی) گفته می‌شود.
مونوآمین اکسیداز A یا MOA-A () نام یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"MAOA"» کُدگذاری می‌شود. این ژن، یکی از دو خانوادهٔ ژنیِ مجاورِ هم است که آنزیم‌های میتوکندریالی را می‌سازند که کارشان، کاتالیزِ فرایندِ دِآمیناسیونِ اکسیداتیو آمین‌های بدن نظیر دوپامین، نوراپی‌نفرین و سروتونین است. جهش در این ژن سبب بروز سندرم برونر می‌شود. این ژن همچنین، با تعدادی دیگر اختلالات روانپزشکی در انسان، از جمله رفتار ضد اجتماعی در ارتباط است. تاکنون چندین ایزوفرم گوناگون از این آنزیم که در اثرِ «پیرایش دگرسان» حاصل می‌شود،
این آنزیم که در اثرِ «پیرایش دگرسان» حاصل می‌شود، شناسایی شده‌است. اهمیت بالینی. سرطان. ژن MAO-A یک آمین اکسیداز می‌سازد که نقش آن در سرطان‌زایی مشخص شده‌است. مثلاً کلانژیوکارسینوما، بیان ژنی MAO-A را سرکوب می‌کند و بیمارانی که بیان ژنی MAO-A در آنها بیشتر باشد، تهاجم و متاستاز کمتر و پیش‌آگهی و بقای بهتری دارند. بیماری‌های قلب و عروق. فعالیت این ژن با آپوپتوز و آسیب قلبی در جریانِ فرایند «ایسکمی-ری‌پرفیوژن» مرتبط است. اختلالات رفتاری و اعصاب. مابین فعالیت ژن MAO-A و اوتیسم رابطه‌ای وجود دارد. فقدان آنزیم
ژن MAO-A و اوتیسم رابطه‌ای وجود دارد. فقدان آنزیم حاصل از این ژن سبب بروز سندرم برونر می‌شود. سایر اختلالات مرتبط با این ژن عبارتند از: بیماری آلزایمر، پرخاشگری، اختلال ترس، اختلال دوقطبی، اختلال افسردگی اساسی و اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی. افسردگی. سطح این آنزیم در جریانِ اختلال افسردگی اساسی، آنگونه که در تصویربرداری‌های مغز با پـِت اسکن مشخص شده‌است، به‌طور میانگین در حدود ۳۴٪ افزایش می‌یابد. رفتار ضد اجتماعی. رابطه‌ای میانِ نسخهٔ 3R این ژن با برخی انواع رفتارهای ضد اجتماعی کشف شده‌است. به‌عنوان مثال
رفتارهای ضد اجتماعی کشف شده‌است. به‌عنوان مثال اگر فردی، آلل‌های 3R را (که گونه‌های کم‌فعال این ژن هستند) دارا باشد و در ضمن در سنین کودکی با وی بدرفتاری و سوءاستفاده واقع شده باشد، احتمال آنکه در دوران بلوغ رفتارهای تهاجمی و پرخاشگرانه داشته باشد، زیاد است. حال آنکه کودکانی که نسخهٔ فعال ژن (و در نتیجه سطوح بالای آنزیم MAO-A) را داشته باشند، حتی اگر مورد بدرفتاری و سوءاستفاده واقع شده باشند، احتمال کمتری دارد که در دوران بلوغ خودشان رفتارهای ضد اجتماعی داشته باشند. پرخاشگری و «ژن محارب». یک نسخهٔ دیگر از
باشند. پرخاشگری و «ژن محارب». یک نسخهٔ دیگر از این ژن، به «ژن محارب» شهرت دارد که کم‌فعال است. افرادی که این ژن را دارند، در صورت قرارگیری در شرایط انزوا و طرد اجتماعی، به احتمال بیشتری، از خود رفتارهای تهاجمی و پرخاشگرانه نشان می‌دهند. پیامدهای قانونی. در سال ۲۰۰۹ در جریان یک محاکمه در ایالات متحده آمریکا، مباحثه و ادله‌ای بر مبنای «ژن محارب» و سابقهٔ کودک‌آزاری سبب گردید تا متهم از اتهام قتل عمد و اعدام مبری شود. البته فرد مذکور به ۳۲ سال زندان محکوم شد. اما نتایج بررسی‌های ژنتیکی نشان دارد که این شخص ۴
اما نتایج بررسی‌های ژنتیکی نشان دارد که این شخص ۴ آلل تکرارشونده با پلی‌مورفیسم از ناحیهٔ پروموتر MAOA دارد که موجب رفتارهای تهاجمی‌اش به سوی زنان شده‌است. به نظر می‌رسد که مجموعه‌ای از ۳ آلل تکرار شونده از پروموتر MAOA به اضافهٔ سابقهٔ قبلی کودک‌آزاری در سنین کودکی در انسان، موجب بروز رفتارهای تهاجمی علیه زنان می‌شود.
مجموعه حوادث ناگوار (lemonysnicket) یک مجموعه تلویزیونی درام کمدی سیاه آمریکایی است که توسط نت‌فلیکس پخش شده‌است. این مجموعه تلویزیونی برگرفته از مجموعه کتاب‌هایی به همین نوشته لمونی اسنیکت (نام مستعار نویسنده آمریکایی دنیل هندلر) است که در ۱۳ جلد منتشر شده‌است. همانند مجموعه کتاب‌ها، مجموعه حوادث ناگوار ماجراهای ناگوار سه کودک به نام های ویولت، کلاوس و سانی را دنبال می‌کند که در پی مرگ والدینشان و ویران شدن خانه‌شان است. در حالی که بچه‌ها بین خانه‌های پرورش‌دهی مختلف سرگردان می‌شوند، توسط کنت اولاف تعقیب
مختلف سرگردان می‌شوند، توسط کنت اولاف تعقیب می‌شوند، کسی که می‌خواهد قبل از اینکه ویولت به سن بلوغ برسد، کنترل میراث عظیم بودلرها را به دست آورد. در طول راه، بودلرها ارتباط والدین خود را با یک جامعه مخفی گریزان کشف می‌کنند. فصل اول که در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷ پخش شد، شامل هشت قسمت است و اقتباس از چهار کتاب اول این مجموعه است. فصل دوم در مارس ۲۰۱۷ سفارش داده شد و در ۳۰ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد که شامل ده قسمت و اقتباس از کتاب های پنجم تا نهم است. فصل سوم و آخر که در آوریل ۲۰۱۷ اعلام شد و در ۱ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شد، شامل
۲۰۱۷ اعلام شد و در ۱ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر شد، شامل هفت قسمت است و چهار کتاب باقی مانده را اقتباس می‌کند. این سریال در طول مدت اجرای خود مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، با تمجید از ارزش های تولید، نویسندگی، وفاداری به کتاب‌ها و بازیگری، به ویژه هریس در نقش کنت اولاف. داستان. این سریال مربوط به سه بچه به نام های ویولت، کلاوس و سانی بودلر است که روزی برای تفریح به ساحل برینی بیچ می‌روند و در همانجا خبر مرگ پدر و مادرشان را دریافت می‌کنند. سپس آقای پو که مسئول مدیریت مالی ثروت آنها در بانک است، بچه‌ها را به پیش قیم
مالی ثروت آنها در بانک است، بچه‌ها را به پیش قیم جدیدشان به نام کنت الاف می‌برد. اما چیزی نمی‌گذرد که بچه‌ها متوجه می‌شوند تنها دلیل کنت الاف برای قبول به سرپرستی گرفتن آنها تنها به دست آرودن ثروت بسیار زیاد مادر و پدر بودلرها است. کنت الاف برای به دست آوردن ثروتشان ویولت را که تنها چهارده سال دارد مجبور می‌کند با او ازدواج کند و... بازخورد. فصل اول. فصل اول سریال مجموعه حوادث ناگوار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. گردآورنده نقد و بررسی راتن تومیتوز بر اساس ۶۹ بررسی، با میانگین امتیاز ۸.۰۶/۱۰، امتیاز تأیید
۶۹ بررسی، با میانگین امتیاز ۸.۰۶/۱۰، امتیاز تأیید ۹۴٪ را به فصل می‌دهد. اجماع انتقادی این سایت می‌گوید: «مجموعه حوادث ناگوار، به طرز لذت‌بخشی تاریک، با روایت و لحن متن منبع مطابقت دارد و بینندگان را با یک کمدی گوتیک و عجیب و غریب، خشک و شگفت‌انگیز مواجه می‌کند». در متاکریتیک، این فصل بر اساس ۲۴ منتقد، امتیاز ۸۱ از ۱۰۰ را دارد که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. اریک آدامز از ای. وی. کلاب به فصل B اعطا کرد و آن را به دلیل برخورد با "موضوعات بالغی مانند غم و اندوه، از دست دادن و ناامیدی با صداقت تلخ" تحسین کرد.
از دست دادن و ناامیدی با صداقت تلخ" تحسین کرد. آدامز این برنامه را به طور مثبت با سریال آدام وست بتمن مقایسه کرد و آن را "چیزهای کودکانه با پیچیدگی بزرگسالان، برگرفته از داستان های دو قسمتی، تصاویری ظالمانه، و مناظر جویدن ستاره های مهمان بزرگ" نامید. بن تراورز از ایندی‌وایر به این سریال نمره A داد و گفت که "به همان اندازه الهام بخش و دوست داشتنی است که ادعا می‌کند مایوس کننده و دلخراش است". برایان لوری، از سی‌ان‌ان، مجریان برنامه را به خاطر القای برنامه با حسی تازه و لیمویی تحسین کرد". لوری نوشت که "نمایش
حسی تازه و لیمویی تحسین کرد". لوری نوشت که "نمایش به خوبی نشان می‌دهد که سرگرم کننده است" و "هریس با ذوق قابل توجهی به شخصیت فوق العاده خود شیرجه می‌زند."او همچنین استدلال کرد که این سری نسبت به فیلم ۲۰۰۴ بهبود یافته است. چندین منتقد این مجموعه تلویزیونی را به عنوان اقتباسی بهتر از کتاب‌ها نسبت به فیلم بلند سال ۲۰۰۴ که جیم کری نقش کنت اولاف بازی کرد، تحسین کردند. کلی لاولر از یواس‌ای تودی احساس کرد که قالب تلویزیونی به داستان ها فضای بیشتری برای توسعه می‌دهد، اضافه شدن واربرتون، به عنوان اسنیکت دیوار چهارم
اضافه شدن واربرتون، به عنوان اسنیکت دیوار چهارم به انتقال برخی از طنز بازی کلمات استفاده شده در کتاب‌ها کمک کرد، و تصویر هریس از اولاف بسیار بیشتر بود. پویا، و ترسناک‌تر از نسخه کری بود. حییم گارتنبورگ از ورج گفت که نمایش کتاب‌ها را بسیار صادقانه‌تر از فیلم دنبال می‌کند، و "لحنی را که داستان‌ها را بسیار خاص کرده بود، کاهش می‌دهد". رابرت لوید، نویسنده لس آنجلس تایمز، احساس کرد که پیشینه سوننفلد و ولش آنها را به "افراد مناسب برای این شغل تبدیل کرده است، در محیطی قرار می‌گیرد که به سختی می توان آن را در زمان
قرار می‌گیرد که به سختی می توان آن را در زمان اصلاح کرد، جز اینکه بگوییم اکنون نیست". کتاب در مقایسه با فیلم بلند. از سوی دیگر، نیک آلن از راجرابرت.کام نقدی منفی به این سریال داد و آن را "یک تقلید خنده دار غم‌انگیز" خواند که "هیچ وقت آنقدر که می خواهد هوشمندانه نیست" و فقط برای طرفداران این کتاب‌ها جذاب است. کارولاین فرامکه از واکس مدیا سریال را به خاطر جلوه‌های بصری منحصر به‌فرد و عجیب آن تحسین کرد، اما لحن، سرعت و اجراهای نمایش را تصادفی دانست و نمایش را «به معنای واقعی کلمه، مجموعه‌ای از رویدادهای
را «به معنای واقعی کلمه، مجموعه‌ای از رویدادهای ناگوار» در نظر گرفت.
لوییز هینس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "مجموعه حوادث ناگوار" اشاره کرد.
تاد فریمن (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "لاک‌پشت‌های نینجای نوجوان جهش‌یافته"، "مجموعه حوادث ناگوار" و "گراس پوینت بلنک" اشاره کرد.
متی کاردارپل (؛ زادهٔ ) هنرپیشه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مجموعه حوادث ناگوار ، چیزهای عجیب و فیلم "سوزان تنبل" اشاره کرد.
مالکوم استوارت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جومانجی"، "هشت درجه زیر صفر"، "پیچ‌خورده" و "کلبه کریسمس" اشاره کرد.
گری برزیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال سلو تاون، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال کریستال پالاس اشاره کرد.
جایزه بزرگ آلمان () یکی از مسابقات قهرمانی فرمول یک است که در آلمان برگزار می‌شود. نخستین دورهٔ این مسابقه در سال ۱۹۲۶ برگزار شد. جایزه بزرگ آلمان تاکنون در سه ورزشگاه برگزار شده‌است: نوربورگ‌رینگ در راینلاند-فالتس، پیست هوکنهایمرینگ در بادن-وورتمبرگ و دو بار در پیست آفوس در نزدیکی برلین. در سال‌هایی که مسابقه در آلمان غربی برگزار می‌شد، نام آن تغییر نیافت. در سال‌های نخست دوران پس از جنگ جهانی دوم، شرکت آلمان غربی در مسابقات بین‌المللی ممنوع بود و جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۵۱ به فرمول یک بازگشت. از سال
بزرگ آلمان در سال ۱۹۵۱ به فرمول یک بازگشت. از سال ۱۹۲۶ مسابقه توسط باشگاه اتومبیل‌رانی آلمان برگزار می‌شود. تاریخچه. سرآغاز. در سال ۱۹۰۷ نخستین مسابقات اتومبیل‌رانی آلماندر پیست ۱۱۸ کیلومتری تاونوس بیرون فرانکفورت برگزار شد. تنها خودروهای گردشگری با حجم موتور کمتر از ۸ لیتر مجاز به شرکت بودند. یک راننده و هم‌تیمی او در پیست کشته شدند و دیگر مسابقه‌ای در این پیست برگزار نشد. دو و نیم ساعت طول کشید تا تیم پزشکی به محل تصادف برسند. پیش از جنگ. آفوس. نخستین مسابقهٔ جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۲۶ در پیست آفوس در
جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۲۶ در پیست آفوس در جنوب برلین برگزار شد. این پیست از دو مسیر مستقیم ۶ مایلی با دو پیچ گیره سر در انتهای آن‌ها تشکیل شده‌بود. برخورد یکی از خودروها با اتاق مارشال‌ها سه کشته بر جای گذاشت. پیست آفوس بسیار خطرناک شمرده می‌شد و مسابقه از آنجا منتقل شد. در سال ۱۹۲۹ جایزه بزرگ آلمان تبدیل به رویدادی رسمی شد. نوربورگ‌رینگ. جایزه بزرگ آلمان به پیست تازه‌ساز نوربورگ‌رینگ در منطقه کوه آیفل در غرب آلمان منتقل شد. نخستین مسابقه این پیست در ۱۸ ژوئن ۱۹۲۷ برگزار شد. این پیست، مسیر رقابتی
در ۱۸ ژوئن ۱۹۲۷ برگزار شد. این پیست، مسیر رقابتی چالش‌برانگیزی داشت و از میان جنگل‌های کوه آیفل می‌گذشت. اختلاف ارتفاع در پیست بیش از ۳۰۰ متر بود و در برخی بخش‌ها خودروها از زمین جدا می‌شدند. در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۳ مشکلات مالی باعث برگزار نشدن مسابقه شد. از سال ۱۹۳۱ مسابقه در حلقه شمالی برگزار شد. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ این مسابقه جزء مسابقات قهرمانی اروپا بود. در سال ۱۹۳۹ پیستی به نام دویچلندرینگ در نزدیکی درسدن ساخته شد و قرار بود میزبان جایزه بزرگ آلمان ۱۹۴۰ باشد؛ ولی با آغاز جنگ جهانی دوم، مسابقات لغو شد
باشد؛ ولی با آغاز جنگ جهانی دوم، مسابقات لغو شد و پیست هرگز مورد استفاده قرار نگرفت. پس از جنگ. نوربورگ‌رینگ و قهرمانی جهان. پس از جنگ جهانی دوم، آلمان به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد و آلمان غربی تا سال ۱۹۵۱ از شرکت در مسابقات بین‌المللی محروم شد. در دومین فصل برگزاری فرمول یک، جایزه بزرگ آلمان جزئی از آن شد. حلقه شمالی برای ربع قرن میزبان مسابقه بود و سخت‌ترین و چالش‌برانگیزترین پیست فرمول یک شناخته می‌شد. وسعت زیاد پیست باعث می‌شد هر سال ۳۷۵ هزار نفر به صورت متوسط مسابقه را تماشا کنند. در نخستین مسابقه
صورت متوسط مسابقه را تماشا کنند. در نخستین مسابقه در سال ۱۹۵۱، آلبرتو اسکاری توانست خوان مانوئل فانخیو را پشت سر گذارد و پیروز شود. در سال ۱۹۵۴، رانندهٔ آرژانتینی به نام اونوفره ماریمون هنگام تمرین کشته شد. پس از فاجعه لومان، بیشتر مسابقات اروپا (از جمله همه مسابقات آلمان) تا زمانی که مسیرها به‌روز شوند، تحریم شد. بنابراین جایزه بزرگ آلمان ۱۹۵۵ نیز لغو شد. برای مسابقه ۱۹۵۷ تغییراتی در پیست ایجاد شد. از جمله سطح پیست بازسازی شد و سطح بتنی که بخشی از مسیر را تشکیل می‌داد، برداشته و با آسفالت جایگزین شد. در
تشکیل می‌داد، برداشته و با آسفالت جایگزین شد. در سال ۱۹۵۸ نیز مسافت مسابقه از ۲۳ دور به ۱۵ دور کاهش یافت. در همان سال، خودروی پیتر کالینز درون حفره‌ای نزدیک پیست افتاد و پس از پرتاب شدن از خودروی خود به درختی برخورد کرد که پس از چند روز، منجر به مرگش شد. در سال ۱۹۵۹ مسابقه در پیست بسیار سریع آفوس برگزار شد که تنها مسابقهٔ فرمول یک در این پیست بود. در تمرین پیش از مسابقه، رانندهٔ فرانسوی به نام ژان برا کنترل خودرو را از دست داد و به خاکریز آجری که «دیواره مرگ» نامیده می‌شد، برخورد کرد. او حدود ۹۰ متر دورتر
نامیده می‌شد، برخورد کرد. او حدود ۹۰ متر دورتر از خودرویش پرتاب شد و در دم کشته شد. در سال ۱۹۶۰ به دلیل شکایت برخی رانندگان دربارهٔ خطر فراوان، سرعت و رطوبت مسیر آفوس، برگزار کنندهٔ مسابقه تصمیم گرفت به جای فرمول یک، مسابقه فرمول دو را با عنوان جایزه بزرگ آلمان در حلقه جنوبی برگزار کند. رانندگان آن دوران ورزش‌های موتوری بیش از توجه به ایمنی، روحیه سلحشوری داشتند و احساس می‌کردند پیست آفوس ارزش خطر کردن دارد. به همین دلیل از شرکت در مسابقه خودداری کردند و جایزه بزرگ ۱۹۶۰ لغو شد. در جایزه بزرگ ۱۹۶۹ رانندهٔ
بزرگ ۱۹۶۰ لغو شد. در جایزه بزرگ ۱۹۶۹ رانندهٔ آلمانی به نام گرهارد میتر هنگام تمرین کشته شد. سیستم تعلیق عقب خودروی او از کار افتاد و خودرو در سرپایینی از پیست خارج شد. این حادثه پنجمین تصادف مرگبار مربوط به فرمول یک در این پیست در ۱۵ سال گذشته بود و بالاترین تلفات را در پیست‌های مورد استفاده در قهرمانی جهان داشت. سال ۱۹۷۰ آغاز افول حلقه شمالی بود. پس از مرگ پیرز کارج در جایزه بزرگ هلند همان سال، اتحادیه رانندگان جایزه بزرگ جلسه‌ای در هتلی در لندن تشکیل داد. با وجود فشار طرف‌های دیگر، آنان تصمیم گرفتند تا
با وجود فشار طرف‌های دیگر، آنان تصمیم گرفتند تا زمانی که تغییرات اساسی در نوربورگ‌رینگ انجام نشده‌است، در این پیست مسابقه ندهند. مالکان پیست از انجام تغییرات درخواستی رانندگان خودداری کردند و انجام تغییرات در مدت باقیمانده تا مسابقهٔ ۱۹۷۰ امکان‌پذیر نبود. بنابراین جایزه بزرگ آلمان ۱۹۷۰ به پیست سریع هوکنهایم منتقل شد. در سال ۱۹۷۱ مسابقه به پیست اصلاح شدهٔ نوربورگ بازگشت. مسیر مستقیم‌تر و هموارتر شده‌بود و خطر آن نسبت به گذشته کاهش یافته بود. ولی هنوز از نظر فنی چالش‌برانگیزترین پیست فرمول یک بود و در بسیاری
چالش‌برانگیزترین پیست فرمول یک بود و در بسیاری مناطق هنوز به طرز خطرناکی باریک و ناهموار بود. همچنین هنوز بخش‌های زیادی از مسیر دارای گاردریل نبود؛ هرچند در طول سال‌ها این مشکل برطرف شد. در سال ۱۹۷۵ نیکی لائودا مسیر یک دور پیست را در ۶ دقیقه و ۵۸ ثانیه طی کرد و تبدیل به تنها راننده‌ای شد که این مسیر را در کمتر از هفت دقیقه طی کرده‌است. نوربورگ‌رینگ در طول سال‌ها بارها به خواست رانندگان اصلاح شد. با این وجود، در سال ۱۹۷۶ لائودا که از ایمنی پیست راضی نبود، تلاش کرد مسابقه را تحریم کند. در آن زمان، ایمن‌سازی
کرد مسابقه را تحریم کند. در آن زمان، ایمن‌سازی نوربورگ‌رینگ در ساختار قدیمی پیست ناممکن بود. مارشال و تیم پزشکی به تعداد کافی وجود نداشت و پیست به دلیل طول زیادش نیاز به پنج تا شش برابر نیروی اجرایی نسبت به پیست‌های معمولی فرمول یک داشت. برگزارکنندگان تمایلی به تأمین این تعداد نیرو نداشتند. همچنین انجام اصلاحات مد نظر فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی و رانندگان نیاز به هزینه‌ای داشت که در دسترس آنان نبود. سایر رانندگان با لائودا مخالفت کردند؛ زیرا باید قرارداد خود را کاملاً اجرا می‌کردند تا دچار مشکلات
خود را کاملاً اجرا می‌کردند تا دچار مشکلات قانونی نشوند. از سوی دیگر مسائل تجاری نیز مورد بحث بود. طول حلقه شمالی به اندازه‌ای زیاد بود که هیچ رسانه‌ای نمی‌توانست مسابقه را به صورت کامل پوشش دهد. در مسابقهٔ ۱۹۷۶ بخش‌هایی از پیست تر و بخش‌هایی خشک بود. لائودا پس از تعویض لاستیک خود با فاصلهٔ زیاد پشت سر یوخن ماس وارد پیست شد و در حالی که تلاش کرد خود را به او برساند، در یک پیچ گردش به چپ سریع در یکی از نقاط دور از دسترس پیست، کنترل خودرو را از دست داد. خودرو به خاکریز چمنی برخورد کرد و شعله‌ور شد. یکی از
به خاکریز چمنی برخورد کرد و شعله‌ور شد. یکی از رانندگان به او کمک کرد تا از خودرو خارج شود. پس از حادثه، لائودا ایستاده بود و با سایر رانندگان صحبت می‌کرد و به نظر می‌رسید مشکل جدی نداشته باشد. ولی بر اثر تنفس دود سمی به شدت دچار سوختگی شده‌بود و سیستم گردش خونش آسیب دیده بود. سپس به کما رفت و در آستانهٔ مرگ بود؛ ولی زنده ماند و شش هفته بعد به فرمول یک بازگشت. این آخرین مسابقه‌ای بود که به میزبانی پیست قدیمی نوربورگ برگزار شد. هوکنهایم‌رینگ. پیست سریع و مسطح هوکنهایم به مدت سی سال میزبان جایزه بزرگ آلمان
هوکنهایم به مدت سی سال میزبان جایزه بزرگ آلمان بود. در سال ۱۹۸۲ تغییراتی در پیست داده شد؛ از جمله مانعی در پیست بسیار سریع اوست-کوروه افزوده شد. در همین سال، دیدیه پیرونی در مرحلهٔ تعیین خط تصادف کرد و خودرویش پس از آن که مدتی در آسمان بود و چند بار به دور خودش چرخید، متوقف شد. مصدومیت او به حدی شدید بود که ممکن بود سید واتکینز (پزشک مسابقات) مجبور به قطع کردن پای او برای خارج کردنش از خودرو شود. در سال ۱۹۸۵ جایزه بزرگ برای یک مسابقه به پیست جدید ۴٫۵ کیلومتری جایزه بزرگ نوربورگ‌رینگ بازگشت. این پیست در
جایزه بزرگ نوربورگ‌رینگ بازگشت. این پیست در مکان حلقه شمالی ساخته شده‌بود. در قرارداد بلندمدتی که برای میزبانی مسابقات جایزه بزرگ بسته شده‌بود، باید یکی از دو پیست هوکنهایم‌رینگ و نوربورگ‌رینگ برای جایزه بزرگ آلمان انتخاب می‌شد. هوکنهایم‌رینگ انتخاب شد و میزبان ۲۰ دورهٔ بعدی جایزه بزرگ بود. پس از تصادف اریک کوما در پیچ اوست-کوروه در سال ۱۹۹۱ مانع این پیچ دوباره تغییر یافت و پیچیده‌تر شد. پس از کشته شدن آیرتون سنا در جایزه بزرگ سان مارینوی ۱۹۹۴ نیز تغییری در مانع سوم داده شد تا سرعت را در آن پیچ کاهش دهد.
مانع سوم داده شد تا سرعت را در آن پیچ کاهش دهد. جایزه بزرگ آلمان ۱۹۹۵ با پیروزی میشائیل شوماخر به پایان رسید. از سال ۱۹۳۹ او نخستین آلمانی بود که برندهٔ این مسابقه می‌شد. در دوران حضور شوماخر، توجه به فرمول یک در آلمان به اوج رسید. در سال ۲۰۰۲ هوکنهایم‌رینگ بسیار کوتاه‌تر شد و طرح آن تغییر یافت. مسیرهای مستقیم جنگلی حذف شد و چند پیچ افزوده شد تا چالش فنی پیست را افزایش دهد. میزبان‌های متناوب. در سال ۲۰۰۶ مقرر شد از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ جایزه بزرگ آلمان به صورت متناوب در دو پیست نوربورگ‌رینگ (۲۰۰۷ و ۲۰۰۹) و
متناوب در دو پیست نوربورگ‌رینگ (۲۰۰۷ و ۲۰۰۹) و هوکنهایم‌رینگ (۲۰۰۸ و ۲۰۱۰) برگزار شود. قرار بود مسابقهٔ ۲۰۰۷ جایزه بزرگ آلمان نامیده شود؛ ولی به دلیل اختلاف نظر با هوکنهایم‌رینگ بر سر حقوق نامگذاری، نام مسابقه به جایزه بزرگ اروپا تغییر یافت. در سال ۲۰۰۹ مشکل دو پیست حل شده بود و نوربورگ‌رینگ میزبان جایزه بزرگ آلمان شد. قرارداد میزبانی جایزه بزرگ آلمان تا ۲۰۱۸ تمدید شد. هوکنهایم‌رینگ به میزبانی در سال‌های زوج ادامه داد و نوربورگ‌رینگ تا سال ۲۰۱۳ در سال‌های فرد میزبان بود. مسابقه دوسالانه در هوکنهایم‌رینگ.
فرد میزبان بود. مسابقه دوسالانه در هوکنهایم‌رینگ. در سال ۲۰۱۴ مالکیت نوربورگ‌رینگ تغییر کرد و مالکان جدید نتوانستند توافقی برای ادامهٔ میزبانی در سال‌های فرد امضا کنند. هوکنهایم‌رینگ نیز توان میزبانی در سال‌های فرد نداشت و دو مسابقهٔ ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لغو شد. به این ترتیب، جایزه بزرگ آلمان به مسابقه‌ای دوسالانه تبدیل شد. برندگان چندگانه. "رانندگان پررنگ شده هنوز در فرمول یک فعال هستند." "زمینه صورتی نشان دهنده مسابقه‌ای است که جزء فرمول یک نبوده‌است. زمینه کرمی نشان دهنده مسابقه‌ای است که جزء مسابقات قهرمانی
نشان دهنده مسابقه‌ای است که جزء مسابقات قهرمانی اروپا پیش از جنگ جهانی دوم بوده‌است."
اینانا سرکیس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، مانکن و کارگردان فیلم آشوری‌تبار اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او متولد کانادا ، و زاده شده از پدری سوری و مادری بلغارستانی است. او ایفاگر شخصیت «میس نورث» در دبلیودبلیوئی است و برای شرکت اسپرینت و فیلم سینماییِ "" نیز فعالیت تبلیغاتی نموده‌است.
یک گروه سیکلوپروپیل، یک ساختار شیمیایی است که از سیکلوپروپان گرفته شده‌است و می‌تواند در واکنش‌های آلی شامل حلقه‌زایی و واکنش‌های آلی بازآرایی سیکلوپروپان شرکت کند. این گروه، فرمول تجربی C3H5 را دارد.
نیتریلیمین یا نیتریل آمیدها رده ای از ترکیب‌های آلی اند که یک گروه عاملی مشترک با ساختار کلی R-CN-NR را به اشتراک می‌گذارند و مطابق با باز مزدوج یک آمین پیوندخورده به N (انتهایی) یک نیتریل اند. نیتریلیمین نخستین بار در تجزیهٔ گرمایی ۲-تترازول در آزادسازی نیتروژن، مشاهده شد:
میسائل پاستارنا بوررو (Misael Pastrana Borrero زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۲۳ – درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۹۷) بیست و سومین رئیس‌جمهور کلمبیا از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ بود. زندگی‌نامه. میسائل پاستارنا بوررو در نیوا، اویلا، بخش اویلا، کلمبیا متولد شد. در طی چهار سال ریاست جمهوری پاستارنا، کلمبیا شاهد پیشرفت‌هایی بود. او به دنبال افزایش فرصت‌های شغلی با یک استراتژی مشهور در چهار نقطه بود و تلاش کرد تا پس‌اندازهای ملی را به عنوان راهی برای از بین بردن وابستگی به سرمایه‌گذاری خارجی و اعتبار افزایش دهد. همچنین حقوق بازنشستگی را برای
اعتبار افزایش دهد. همچنین حقوق بازنشستگی را برای بسیاری از مردم افزایش داد. دومین پسر او، آندرس پاستارانا آرانگو، بعدها در سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ رئیس‌جمهور کلمبیا شد. درگذشت. پاستارنا در ۲۱ اوت ۱۹۹۷ در سن ۷۴ سالگی در بوگوتا، کلمبیا، درگذشت.
میراکبر خیبر (۱۱ ژانویه ۱۹۲۵ – ) سیاست‌مدار، فعال کمونیست و عضو کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود. او در ۲۸ حمل ۱۳۵۷ به‌طرز مشکوکی کشته شد. حزب خلق مراسم دفن اکبر را به تظاهرات اعتراضی بزرگ علیه داودخان، رییس دولت افغانستان تبدیل کرد که سبب شد داود دستور دستگیری سران اصلی این حزب را داد؛ به دنبال این وضعیت، شاخه نظامی حزب خلق چند روز بعد در ۷ ثور دست به کودتا زد و داود و خانواده‌اش را کشت و نظام حکومتی تحت رهبری حزب خلق پدید آمد.