payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و مؤسسات شرکت‌ها، سازمان‌ها، نهادهای وابسته به آن‌ها و بنیادها و مؤسساتی که زیر نظر رهبری اداره می‌شوند و همچنین هر مؤسسه، شرکت یا نهادی که تمام یا بیش از ۵۰ درصد سهام آن متعلق به بخشی از حکومت است، نیز باید اطلاعاتشان را منتشر کنند. موسسات خصوصی ارائه‌دهنده خدمات عمومی، مانند بانک‌ها هم شامل این قانون می‌شوند. به گفته یک مقام دولتی این سایت به‌طور آزمایشی راه‌اندازی شده و دسترسی به آن به زودی به‌طور رسمی از طرف وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اختیار عموم گذاشته خواهد شد. نحوه درخواست و پیگیری آن. بر اساس
خواهد شد. نحوه درخواست و پیگیری آن. بر اساس ماده (۸) آیین‌نامهٔ اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات هر شخص حقیقی یا حقوقی ایرانی می‌تواند درخواست خود برای دسترسی به اطلاعات را به صورت برخط از طریق درگاه الکترونیک حقیقی با ثبت‌نام در سامانه به آدرس https://iranfoia.ir/web/guest/home و ایجاد حساب کاربری، پیشخوان دولت الکترونیک، پست یا مراجعهٔ حضوری به واحد اطلاع‌رسانی مؤسسهٔ درخواست‌شونده، تسلیم کند. کاربران درخواست خود را از طریق یک فرم که به تصویب کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات رسیده‌است،
انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات رسیده‌است، تکمیل و ارسال می‌کند. دستگاه‌ها ۱۰ روز مهلت دارند اطلاعات مورد نظر شهروندان را ارائه بدهند و در صورتی که این زمان به تأخیر بیفتد، شهروندان در همین سامانه، می‌توانند شکایت خود را ثبت کنند تا از طریق کمیسیون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات پیگیری شود. پیشینه قانونی. قانون دسترسی آزاد به اطلاعات، به منظور شفافیت در کار نهادهای حکومتی و امکان نظارت شهروندان و رسانه‌ها، در سال ۱۳۸۷ در مجلس تصویب و در سال ۱۳۸۸ برای اجرایی شدن به محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، ابلاغ
شدن به محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، ابلاغ شد. اما تدوین آیین‌نامه اجرایی و ابلاغ آن تا سال ۱۳۹۴ طول کشید. براساس این قانون هر فرد ایرانی می‌تواند به همه اطلاعات طبقه‌بندی نشده دسترسی داشته باشد. زمینه اجرایی این قانون پس از تصویب در دولت به در کمیسیونی به ریاست وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی سپرده شده‌است. آیین‌نامه اجرایی فوق روی وب سایت روزنامه رسمی قابل دسترسی است. کمیسیون تشکیل شده بر حسن اجرای این قانون نظارت می‌کند و با رفع اختلافات در صدد ایجاد وحدت رویه برای اجرایی شدن این قانون است. حسن روحانی در
رویه برای اجرایی شدن این قانون است. حسن روحانی در جلسه هیئت دولت گفت دسترسی آزاد به اطلاعات جزو حقوق شهروندی، از لوازم مردم‌سالاری و مانع فساد و شایعه است. او همچنین گفت: مردم در یک نظام مردمسالار باید بتوانند از عملکرد همه امور دستگاه‌های دولتی که از بیت‌المال استفاده می‌کنند، مطلع شوند. ضمن اینکه این دسترسی آزاد به اطلاعات، جزو حقوق شهروندی و یک روش مبارزه با فساد است. متن کامل قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات در قالب PDF از وب‌سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قابل دریافت است. با مراجعه به سایت وزارت
اسلامی قابل دریافت است. با مراجعه به سایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطلع شدم اخیراً محتوای مطالب مندرج در درگاه مربوط به کمیسیون قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات برداشته شده‌است.
امبرتو باربریس (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل سوئیس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سروت ۱۸۹۰، و گراس‌هاپر زوریخ، موناکو، سیون، تیم ملی فوتبال سوئیس، سروت ۱۸۹۰، و گراس‌هاپر زوریخ اشاره کرد.
نستور کلوزن (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راسینگ کلاب، اتلتیکو ایندپندینته و آرسنال ساراندی، سیون، اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی می کند.
مارین یون (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید بخارست و باشگاه فوتبال دینامو بخارست اشاره کرد.
لوئیز ریبیرو پینتو نتو (؛ زادهٔ – ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۲) مربی فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده بود می‌توان به پالمیراس، فلومیننزه، و باشگاه ورزشی اینترناسیونال، فلومیننزه، و تیم ملی فوتبال برزیل اشاره کرد.
رنه مارسیلیا (; – ) مربی فوتبال اهل فرانسه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لن، لیل، و نیس اشاره کرد.
جوزف چواناک (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پی‌اس‌وی آیندهوون، اسپارتا پراگ، و اسپارتا پراگ، و اسپارتا پراگ، و تیم ملی فوتبال چکسلواکی اشاره کرد.
برند کراوس (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، باشگاه فوتبال راپید وین، بروسیا مونشن‌گلادباخ، و تیم ملی فوتبال اتریش اشاره کرد.
خورخه اوروسمان دا سیلوا اچوریتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق و سرمربی فوتبال اهل اروگوئه است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دانوبیو، دفنسور اسپورتینگ، رئال وایادولید، اتلتیکو مادرید و ریور پلاته اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده است.
لوئیس گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بنی یاس و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی اشاره کرد.
لوران ژالابر (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۶۸) رکابزن حرفه‌ای سابق اهل فرانسه است که از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۲ در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در مسابقات یک‌روزه و مرحله‌ای بسیاری برنده شود و در سال‌های ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ در صدر رده‌بندی جهانی قرارگرفت. ژالابر هرگز نتوانست برندهٔ تور دو فرانس شود، ولی دو بار برندهٔ رده‌بندی امتیازی (۱۹۹۲ و ۱۹۹۵) و دو بار برندهٔ رده‌بندی کوهستان (۲۰۰۱ و ۲۰۰۲) شد. در سال ۱۹۹۵ برندهٔ ووئلتا اسپانیا شد و در همان مسابقه توانست پیراهن امتیازی و پیراهن کوهستان را نیز به
توانست پیراهن امتیازی و پیراهن کوهستان را نیز به دست آورد. با به دست آوردن پیراهن امتیازی جیرو دیتالیا در سال ۱۹۹۹ یکی از پنج رکابزنی شد که توانسته‌اند برندهٔ پیراهن امتیازی هر سه گرند تور شوند. زندگی‌نامه. ژالابر در مازامه زاده شد. در سال ۱۹۸۹ حرفه‌ای شد و به تیم توشیبا پیوست. او به سرعت خود را به عنوان آخرخط‌رو تثبیت کرد. سپس در سال ۱۹۹۲ به تیم اونسه رفت و تبدیل به رکابزنی همه‌فن‌حریف شد که توانایی پیروزی در مسابقات یک‌روزه و تورها را دارد. یکی از عوامل تغییر روش ژالابر، تصادف در پایان مرحله‌ای از تور دو
روش ژالابر، تصادف در پایان مرحله‌ای از تور دو فرانس ۱۹۹۴ بود که به ارمانتیر ختم می‌شد. یکی از نیروهای پلیس خم شد و تعدادی از رکابزنان از جمله ژالابر به او برخورد کردند. ژالابر به هوا پرت شد و دوچرخه‌اش نابود شد. صورتش زخمی شد و به همسرش قول داد سبک رکاب زدن خود را تغییر دهد. او توانست در مدت کوتاهی تغییرات را اعمال‌کند. ژالابر فاتح ووئلتا اسپانیای ۱۹۹۵ شد و توانست برندهٔ رده‌بندی امتیازی و رده‌بندی کوهستان آن مسابقه نیز شود. در سال ۱۹۹۷ قهرمان تایم تریل جهان و در سال ۱۹۹۸ قهرمان مسابقهٔ جادهٔ فرانسه شد. در
و در سال ۱۹۹۸ قهرمان مسابقهٔ جادهٔ فرانسه شد. در همان سال، آغاز کنندهٔ بیرون کشیدن تیم‌های اسپانیایی از تور دو فرانس ۱۹۹۸ در اعتراض به نحوهٔ رفتار با رکابزنان در تحقیقات پلیس در زمینهٔ داروهای نیروزا بود. این حرکت او موجب ناخشنودی هواداران فرانسوی شد و چند سال طول کشید تا رابطه‌اش با آنان گرم شود. در سال ۲۰۰۱ به تیم رفت و برندهٔ مرحله‌ای از تور دو فرانس ۲۰۰۱ در روز ملی فرانسه شد. در سال ۲۰۰۲ پس از به دست آوردن پیراهن کوهستان تور دو فرانس و پیروزی در پیرنه پس از فرار تک‌نفره، از دوچرخه‌سواری خداحافظی کرد.
پس از فرار تک‌نفره، از دوچرخه‌سواری خداحافظی کرد. گرند تورها. ژالابر برندهٔ چند مرحله در تور دو فرانس شد. به عنوان رکابزن آخرخط‌رو دو بار پیراهن امتیازی را کسب کرد و به عنوان رکابزن سربالایی‌رو دو بار پیراهن کوهستان را به دست آورد. دو پیروزی او در تور در روز ملی فرانسه در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ جای او را در دل‌های هواداران فرانسوی تضمین‌کرد. ژالابر در دههٔ ۱۹۹۰ حاکم مسابقات مرحله‌ای اسپانیا بود. ژالابر و الکس زوله تهدید دائمی برای تیم‌های دیگر در ووئلتا اسپانیا بودند؛ به گونه‌ای که بارها برندهٔ مراحل شدند،
بودند؛ به گونه‌ای که بارها برندهٔ مراحل شدند، قهرمان رده‌بندی اصلی شدند و پیراهن امتیازی را به دست آوردند. قدرت تیم اونسه با خادمانی مانند یوهان بروینیل و نیل استفنز، این اجازه را به تیم می‌داد که برتری را از ابتدا تا انتهای مسابقه حفظ کند. ژالابر در کنار ادی مرکس و تونی رومینگر یکی از سه رکابزنی است که توانسته‌است سه‌گانه را در یک گرند تور کسب کند. او در ووئلتای ۱۹۹۵ این موفقیت را ثبت کرد. ژالابر به سخاوت در ورزش مشهور است. در ووئلتای ۱۹۹۵ او در حالی به برت دیتز اجازه داد برندهٔ مرحله‌ای با پایان سربالایی
دیتز اجازه داد برندهٔ مرحله‌ای با پایان سربالایی شود که در کیلومترهای پایانی او را پشت سر گذاشته‌بود. هنگامی که ووئلتا به سپتامبر منتقل شد، ژالابر توانست در کلاسیک‌ها و مسابقات مرحله‌ای بهاره از جمله پاریس–نیسشرکت کند و چند پیروزی به دست آورد. مسابقات یک‌روزه. ژالابر در سه یادبود از پنج یادبود کلاسیک قهرمان شد. افتخارات او شامل میلان–سانرمو در سال ۱۹۹۵، تور لمباردی در سال ۱۹۹۷ و لافلش والونی در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ بود. افزون بر این دو بار برندهٔ کلاسیک سن سباستین شد. در مسابقات قهرمانی جادهٔ جهان نیز به
سباستین شد. در مسابقات قهرمانی جادهٔ جهان نیز به قهرمانی نزدیک بود؛ ولی در سال ۱۹۹۲ مغلوب جانی بونو شد. بازنشستگی. پس از بازنشستگی، ژالابر مشاور دوچرخه‌سازی لوک شد و در راه‌اندازی خط تولید تازه‌ای برای قاب دوچرخه شرکت داشت. اکنون گزارشگر تلویزیون ملی فرانسه ۲ و ۳ است. در سال ۱۹۹۵ در ماراتن نیویورک شرکت کرد و در میان حدود ۳۷ هزار رقیب، در رتبهٔ ۳۹۱ قرار گرفت. او با همسرش سیلوی و فرزندانش در لافرانسز در نزدیکی مونتوبان در جنوب غربی فرانسه زندگی می‌کند. ژالابر در مسابقات سه‌گانه نیز شرکت کرده‌است. در ژانویهٔ
در مسابقات سه‌گانه نیز شرکت کرده‌است. در ژانویهٔ ۲۰۰۷ در مسابقهٔ مرد آهنی سوئیس شرکت کرد و پس از کسب نتیجهٔ ضعیف در بخش شنا و ایستادن در رتبهٔ ۹۶۶، در دوچرخه‌سواری و دو، خود را بالا کشید و در رتبهٔ ۲۲ قرار گرفت. سپس به مسابقات جهانی مرد آهنی راه یافت و در هاوایی در رتبهٔ ۷۶ ایستاد. در ژوئن ۲۰۰۸ نیز در مسابقهٔ مرد آهنی فرانسه دوازدهم شد. او توانست عملکرد خود در بخش شنا را بهبود بخشد و در بخش دوچرخه‌سواری دوم شد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۳ ژالابر هنگام دوچرخه‌سواری در نزدیکی مونتوبان با یک خودرو تصادف کرد. هنگامی که
نزدیکی مونتوبان با یک خودرو تصادف کرد. هنگامی که آمبولانس رسید، بیهوش بود و دچار چند شکستگی در بازو و ران چپ شده‌بود. در همان سال برای شهادت دربارهٔ دوپینگ توسط سنای فرانسه احضار شد. ژالابر هیچ‌گاه انجام دوپینگ را تأیید یا تکذیب نکرد. همچنین بیان کرد پس از قضیه فستینا تلاش کرد فعالیت خود را به مسیری تازه و پاک‌تر هدایت‌کند. دوپینگ. نام ژالابر در فهرست نمونه‌های دوپینگی بود که در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ توسط سنای فرانسه منتشر شد. این نمونه‌ها در تور دو فرانس ۱۹۹۸ گرفته شد و پس از آزمایش دوباره در سال ۲۰۰۴ به دلیل وجود
شد و پس از آزمایش دوباره در سال ۲۰۰۴ به دلیل وجود اریتروپوئیتین مثبت اعلام شد.
در شیمی و مهندسی بسپار، به مولکولی دو اتمی که در سطحی بالاتر از حالت پایه قرار دارد برانگیخته‌پار یا اکسمر () گفته می‌شود. به همین وجه، به همتافت برانگیخته‌ای متشکل از الکترون‌دهنده و الکترون‌پذیرنده که در حالت پایه تفکیک می‌شوند برانگیخته‌تافت (exciplex) می‌گویند. همتافت (complex) گروهی از ترکیب‌های شیمیایی است که در آنها بخشی از پیوند مولکولی از نوع اشتراکی یک‌سویه است.
آبیچه‌ها نام یک سرده از تیره سنجاقک‌های برکه است. همه اعضای سرده بسیار به هم شبیه و شاید تشخیص آنها در طبیعت بسیار دشوار باشد اما در بخش قلاب انتهایی نرها و لوب زیر این قلاب تفاوت‌های کوچکی در هر گونه یا زیرگونه وجود دارد. بال‌نشان (ترواستیگما) در هر دو بال مشابه، لوزی‌شکل و بیشتر تیره است.
پیروز حناچی (زادهٔ ۲۱ خرداد ۱۳۴۲ تهران) سیاست‌مدار اصلاح طلب، مدرس دانشگاه و مدیر اجرایی ایرانی و شهردار پیشین تهران است. وی پیش‌تر از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران و از خرداد تا آبان ۱۳۹۷ نیز معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران بود. حناچی دانش‌آموخته دکتری معماری از دانشگاه تهران است. وی در طول جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود. او در فاصله سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ بعنوان قائم‌مقام رئیس دانشکده هنرهای زیبا فعالیت می‌کرد و از ۱۳۷۸ تا ۱۳۷۹ معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه
از ۱۳۷۸ تا ۱۳۷۹ معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه تهران را برعهده داشت. حناچی در فاصله سالهای ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ معاون شهرسازی و معماری وزیر مسکن و شهرسازی بود و از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ نیز به عنوان معاون شهرسازی و معماری وزیر راه و شهرسازی فعالیت می‌کرد. زندگی. پیروز حناچی در سال ۱۳۴۳ در تهران زاده شد. او دانش‌آموخته نخستین دوره دبیرستان مفید در تهران است که زیر نظر مؤسسه خیریه مکتب امیرالمؤمنین در قم که عبدالکریم موسوی اردبیلی، از مراجع عظام‌تقلید، بنیان نهاده است، کار می‌کند. او در سال ۱۳۷۱ در مقطع کارشناسی ارشد
کار می‌کند. او در سال ۱۳۷۱ در مقطع کارشناسی ارشد پیوسته از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت مدرک دکترای تخصصی معماری با گرایش مرمت شهری و باززنده‌سازی شهرهای تاریخی شد. حناچی در دوران جنگ ایران و عراق در فاصلهٔ سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ در عملیات مطلع الفجر، والفجر مقدماتی، خیبر و حضور در اجرای پل عظیم خیریه، جزیره مجنون و چندین عملیات مهندسی حضور داشت و طراحی و اجرای بیمارستانهای صحرایی بانی و مقاوم و ساختمان‌های اورژانس را بر عهده داشت. سوابق اجرایی. پیروز حناچی
را بر عهده داشت. سوابق اجرایی. پیروز حناچی در دو عرصه دانشگاهی و دولتی سابقه فعالیت اجرایی دارد. قائم مقامی ریاست دانشکده هنرهای زیبا تهران (۱۳۷۲–۱۳۷۴)، معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه تهران (۱۳۷۸–۱۳۷۹)، سمت مشاوری رئیس دانشگاه تهران (۱۳۸۰–۱۳۸۴)، ریاست مؤسسه پژوهشی فرهنگ و هنر دانشگاه تهران و همچنین مدیریت گروه مرمت ابنیه و مطالعات معماری دانشکده معماری دانشگاه تهران از سوابق اجرایی پیروز حناچی در دانشگاه بوده است. سایر سوابق علمی و پژوهشی حناچی دربرگیرنده سردبیر و مدیر مسئول مجله تخصصی آبادی و ریاست نهاد
سردبیر و مدیر مسئول مجله تخصصی آبادی و ریاست نهاد جهانی غیردولتی فرهنگی دکومومو در ایران است. در فعالیت‌های دولتی پیروز حناچی مشاور وزیر مسکن و شهرسازی (۱۳۸۴–۱۳۸۸)، معاونت شهرسازی و معماری و دبیر شورای عالی شهرسازی در دولت‌های سید محمد خاتمی و حسن روحانی و سابقه ریاست مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی را بر عهده داشته است. پیروز حناچی همچنین سابقه عضویت در شورای عالی فنی سازمان میراث فرهنگی، کمیسیون زیربنایی دولت اصلاحات، شورای عالی ترافیک، عضویت در کمیسیون ماده ۵ و ریاست شورای تدوین مقررات ملی ساختمان را در
۵ و ریاست شورای تدوین مقررات ملی ساختمان را در پرونده خود دارد. حناچی در تاریخ ۲۵ مهر ماه ۱۳۹۶ طی حکمی از سوی محمدعلی نجفی، شهردار وقت تهران به سمت معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران منصوب شده بود که با انتخاب سید محمدعلی افشانی به عنوان شهردار در تاریخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ به سمت معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران منصوب شد و ایرج معزی جایگزین وی در معاونت فنی و عمرانی شد. انتقادات. محسن هاشمی، رئیس شورای اسلامی تهران پیروز حناچی را «فاقد جسارت مدیریتی» خواند، عدم پیگیری پرونده‌های فساد در دوران قبلی مدیریت و
عدم پیگیری پرونده‌های فساد در دوران قبلی مدیریت و اختصاص بودجه به جشنواره فجر و هیئات‌های مذهبی علی‌رغم بدهی و کسری بودجه بالا در شهرداری از جمله دیگر مواردی است که در نقد مدیریت حناچی در شهرداری تهران مطرح شده است. شهردار تهران. پیروز حناچی روز سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ از سوی شورای شهر تهران با ۱۱ رای به عنوان شهردار تهران برگزیده شد. انتخاب سومین شهردار تهران در پنجمین دوره شورای شهر در عین حال که با حاشیه‌های سیاسی بسیاری همراه بود، به دلیل شیوه برگزاری آن نیز انتقادهایی را برانگیخت. اختلاف رای وی با عباس
نیز انتقادهایی را برانگیخت. اختلاف رای وی با عباس آخوندی به عنوان دیگر نامزد تصدی پست شهرداری تهران، تنها یک رای بود. یک نماینده مجلس شیوه فعلی انتخاب شهردار تهران را «غیر دموکراتیک» خواند. صدور حکم پیروز حناچی به عنوان شهردار تهران پس از جنجالی کم سابقه در تاریخ هفتم آذر ۱۳۹۷ از سوی وزارت کشور رسماً صادر شد. او از ۲۷ آبان ۹۷ به عنوان سرپرست شهرداری مشغول به کار بود. تأخیر در صدور حکم وی به دلیل تأخیر در تأیید صلاحیتش از وزارت اطلاعات اعلام شد. مرتضی الویری، یکی از اعضای شورای شهر تهران، گفته بود به صورت
یکی از اعضای شورای شهر تهران، گفته بود به صورت غیررسمی از سوی وزارت اطلاعات شنیده شده که «سی و چندی سال پیش یکی از برادران پیروز حناچی از کشور خارج و با مجاهدین خلق همکاری کرده است». در حالی که اخبار غیررسمی از رد صلاحیت حناچی حکایت داشتند ۲۵ نماینده مجلس به وزیر کشور دربارهٔ تعلل در اجرای حکم شهردار تهران تذکر دادند. به گزارش خبرگزاری ایسنا علی اعطا سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به شایعات مربوط به عدم تأیید حکم حناچی و حواشی پیرامون برادر او گفته بود، «این مسائل از دوره هابیل و قابیل مطرح بوده
بود، «این مسائل از دوره هابیل و قابیل مطرح بوده است.» سه‌شنبه بدون خودرو. حناچی از حامیان طرح سه‌شنبه‌های بدون خودرو بود. وی در مدت مدیریت خود بر شهرداری تهران اکثر روزهای سه شنبه را با دوچرخه تردد می‌کرد. وی در روز سه‌شنبه ۱ مهر ۱۳۹۹ به همراه سفرای کشورهای فرانسه، دانمارک، هلند و آلمان به مناسبت روز جهانی صلح و هم چنین روز جهانی بدون خودرو مسیر پارک لاله تا پارک شهر را رکاب زد و همگی به بازدید از موزه صلح تهران پرداختند. کاهش واگذاری تراکم و بلندمرتبه سازی بدون برنامه. در دوره مدیریت شهری حناچی، کاهش
سازی بدون برنامه. در دوره مدیریت شهری حناچی، کاهش واگذاری تراکم بدون برنامه و خارج از طرح تفصیلی در این دوره از مدیریت شهری محقق شد. در این دوره در موضوع بلند مرتبه سازی کاهش ۸۸ درصدی در تعداد پروانه‌ها و مهار رشد بی‌رویه بلند مرتبه سازی و کاهش ۹۰ درصدی زیربنای پروانه‌ها صورت پذیرفت. تهیه‌کنندگی. پیروز حناچی در بیست و یکمین جشن سینمای ایران برندهٔ تندیس بهترین فیلم مستند بلند برای تهیه‌کنندگی فیلم «زمستان است» شد. دیدگاه‌ها. حناچی مخالف استفاده از خودرو شخصی است و استفاده از مترو و دوچرخه و تاکسی را ترویج
است و استفاده از مترو و دوچرخه و تاکسی را ترویج می‌کند او خودش هم به ایده‌اش عمل می‌کند. او دنبال این است که فضای دوچرخه‌سواری ایمن را افزایش دهد. او معتقد است شهرداری یک سازمان فعال و پویا است. شهرداری محمود احمدی‌نژاد. حناچی در مصاحبه ای با انتقاد شدید از عملکرد احمدی‌نژاد بیاد داشت: «آقای احمدی‌نژاد فرصت زیادی نداشت. تنها دو سال شهردار تهران بود. البته اگر با همان دست‌فرمان ۱۲ سال شهردار می‌ماند، شاید چیزی از تهران باقی نمی‌ماند. چون کارهایی را مبنا قرار داد و البته بعدها هم پیاده کرد که مجوز نداشت.
داد و البته بعدها هم پیاده کرد که مجوز نداشت. جاهایی هزینه کرد که نه قانون و نه عرف و شرع اجازه هزینه‌کردن نمی‌داد. ریشه برج‌باغ‌ها به زمان احمدی‌نژاد برمی‌گردد و آنها اجازه دادند که چنین اتفاقی در شهر رخ دهد.» حواشی. در مصاحبه شرق با پیروز حناچی که توسط انصاف نیوز نیز نشر داده شد، حناچی بیان کرد که نهادهایی که نامی از آن‌ها نبرد بارها تلاش کرده‌اند وی را باپرستو‌ها به دام بیندازند.
ایوو ویکتور (؛ زادهٔ ) دروازه‌بان فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که ویکتور در آن بازی کرده‌است می‌توان به ستاره سرخ برنو و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده است.
آرا هنری آیوازیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است. وی از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۲۷ مه ۲۰۲۱ وزیر امور خارجه جمهوری ارمنستان بود. آیوازیان پیشتر سفیر ارمنستان در حوزه کشورهای بالتیک، شبه‌جزیره اسکاندیناوی و جمهوری ارمنستان در کشور مکزیک بود. وی از دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شده است.
ولادیمیر داویت کارمیرشالیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲ مارس ۱۹۵۲ ‏در واغارشاپات به دنیا آمد و از پژوهشکده دولتی ارتباطات بین‌المللی مسکو و دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی متاهل و صاحب دو فرزند است. کارمیرشالیان به زبان های روسی، انگلیسی و اسپانیایی تسلط دارد.
آرداک گئورگی آبیتونیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است وی از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۱۸ سفیر تام‌الاختیار و فوق‌العاده جمهوری ارمنستان در کشورهای سوئد و فنلاند بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ اوت ۱۹۷۱ در آلاشکرت به دنیا آمد و از دانشکده مطالعات شرقی دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی متأهل و صاحب سه فرزند است. آبیتونیان مسلط به سه زبان روسی، انگلیسی و عربی می‌باشد.
فرهادان روستایی است در استان خراسان شمالی ایران. فرهادان در دهستان سنگر بخش مرکزی شهرستان فاروج شهرستان فاروج قرار گرفته است. جمعیت فرهادان مطابق با سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395 برابر با 113 نفر در قالب 36 خانوار است.
خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده آمریکا () (یواس‌سی‌آی‌اس) از اجزای وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا (DHS) است. این دایره بسیاری از اقدامات اداری را بر عهده دارد که پیشتر خدمات مهاجرت و تابعیت ایالات متحده که بخشی از وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا بود انجام می‌داد. اولویت‌های یواس‌سی‌آی‌اس ترویج امنیت ملی، حذف انباشتگی پرونده‌های مهاجرت و ارتقای خدمات مشتریان است. رئیس این سازمان مستقیماً به وزیر امنیت میهن پاسخگوست. USCIS بسیاری از وظایف INS سابق را انجام می‌دهد، یعنی رسیدگی و قضاوت در مورد
سابق را انجام می‌دهد، یعنی رسیدگی و قضاوت در مورد مسائل مختلف مهاجرت، از جمله درخواست‌های ویزای کار، پناهندگی و شهروندی. علاوه بر این، این آژانس رسماً وظیفه حفاظت از امنیت ملی، نگهداری پرونده‌های معوقه مهاجرت و بهبود کارایی را بر عهده دارد. اور جادو از ۳ اوت ۲۰۲۱ مدیر USCIS بوده‌است. وظایف. USCIS درخواست‌های ویزای مهاجرت، درخواست‌های اخذ تابعیت، درخواست‌های پناهندگی، درخواست‌های تنظیم وضعیت (گرین کارت) و درخواست‌های پناهندگی را پردازش می‌کند. همچنین تصمیمات قضائی انجام شده در مراکز خدماتی را می‌گیرد و سایر
قضائی انجام شده در مراکز خدماتی را می‌گیرد و سایر عملکردهای مزایای مهاجرت (به عنوان مثال، نه اجرای مهاجرت) که توسط INS سابق انجام می‌شود را مدیریت می‌کند. سایر مسئولیت‌های USCIS عبارتند از: در حالی که عملکرد اصلی مزایای مهاجرت مانند INS باقی می‌ماند، هدف جدید پردازش کارآمدتر درخواست‌های مهاجران است. تلاش‌های بهبود شامل تلاش‌هایی برای کاهش معوقه متقاضیان و ارائه خدمات به مشتریان از طریق کانال‌های مختلف، از جمله مرکز تماس USCIS با اطلاعات به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی، مراکز پشتیبانی برنامه (ASC)، اینترنت
و اسپانیایی، مراکز پشتیبانی برنامه (ASC)، اینترنت و سایر کانال‌ها بوده‌است. اجرای قوانین مهاجرت تحت نظارت گمرکات و حفاظت از مرزها (CBP) و مهاجرت و اجرای گمرک (ICE) باقی می‌ماند.
قانون‌گریزی، فلسفه‌ای آنارشیستی است که ابتدا در اوایل قرن بیستم به مثابه یکی از پیامدهای آنارشیسم فردگرا در فرانسه، ایتالیا، بلژیک و سوئیس شکل گرفت. قانون‌ستیزان آشکارا شیوهٔ زندگی بزهکاری را برای خود برگزیدند. پیدایش. قانون‌گریزی نخستین بار در میان نسلی از اروپاییان رواج یافت که از ناآرامی دههٔ ۱۸۹۰ الهام گرفته بودند. در طول این ناآرامی، راواشول، امیل هنری، آگوست وایلان و کاسریو به اسم آنارشیسم و در قالب آنچه تبلیغات به وسیلهٔ عمل شناخته می‌شود، مرتکب جنایات جسورانه‌ای شدند. تحت تأثیر نظریهٔ خودپرستی
جنایات جسورانه‌ای شدند. تحت تأثیر نظریهٔ خودپرستی نظریه‌پرداز ماکس اشتیرنر، قانون‌ستیزان در فرانسه از آنارشیست‌هایی مانند کلمان دووال وماریوس ژاکوب که با نظریهٔ احیای فردی la reprise individualle (اقدام عملی در احقاق حقوق فردی با دزدی از ثروتمندان) دزدی را توجیه می‌کردند، جدا شدند. در عوض قانون‌ستیزان استدلال می‌کردند که اقدامات آن‌ها به مبنای اخلاقی نیاز ندارد. اعمال غیرقانونی نه به نام آرمانی برتر بلکه در جستجوی امیال شخصی انجام می‌گرفت. «در پاریس این فضای اجتماعی حول هفته‌نامهٔ لانارشی و کازریه پاپیولار
اجتماعی حول هفته‌نامهٔ لانارشی و کازریه پاپیولار (جلسات گروهی منظم که هر هفته در چندین مکان مختلف در پایتخت و اطراف آن برگزار می‌شد) که هر دوی آن‌ها توسط آلبرت لیبرتاد و همکارانش تأسیس شده بود، قرار داشت.» پس از آنکه‍کروپوتکین همراه با دیگران در پی تردیدهای اولیهٔ خود تصمیم گرفتند به اتحادیه‌های کارگری بپیوندند، "کمونیست‌های آنارشیست ضد سندیکایی باقی ماندند که در فرانسه حول نشریهٔ فرانسوی متعلق به سباستین فور با نام "لو لیبرتار "تشکیل گروه دادند. از سال ۱۹۰۵ به بعد همتایان روسی این کمونیست‌های آنارشیست ضد
به بعد همتایان روسی این کمونیست‌های آنارشیست ضد سندیکا به طرفداران پر و پا قرص تروریست اقتصادی و مصادره‌های غیرقانونی تبدیل شدند." قانون‌گریزی به منزلهٔ یک رویه پدیدار گشت و در درون آن اعمال بمب‌گذاران آنارشیست و مجریان ترور اشخاص ("تبلیغات به وسیلهٔ عمل") و سارقان آنارشیست ("باز تصاحب فردی") ناامیدی و وازنش شخصی آن‌ها نسبت به جامعه‌ای تحمل‌ناپذیر را به نمایش می‌گذاشت. به علاوه، هدف این اعمال آشکارا الگو قرار گرفتن برای دعوت به شورش بود. اما به عبارتی کمتر قابل توجه «در آن زمان این اصطلاح برای نشان دادن
قابل توجه «در آن زمان این اصطلاح برای نشان دادن تمامی رویه‌های ممنوع شده توسط قانون نظیر زورگیری، سرقت، قاچاق، جعل پول و غیره که در حل و فصل مشکلات اقتصادی کمونیست‌ها مفید بود، به کار می‌رفت.» چنین اقدامات شورشی که می‌توانست فردی باشند در بلند مدت به منزلهٔ اقدامات شورشی تلقی شدند که می‌توانستند آتش قیامی بزرگ را روشن کنند که منجر به انقلاب گردد. طرفداران و فعالان این تاکتیک از جمله شامل یوهان موست، لوییجی گالیانی، ویکتور سرژ، و سورینو دی جیووانی بودند. «در آرژانتین این گرایش‌ها در اواخر دههٔ ۲۰ و در طول
آرژانتین این گرایش‌ها در اواخر دههٔ ۲۰ و در طول دههٔ ۳۰ یعنی در دوران سرکوب شدید و عقب‌نشینی جنبش کارگران که زمانی قدرتمند بود رونق گرفت. این یک ناامیدی، هرچند قهرمانانه، از جنبشی منحط محسوب می‌شد.» باند تبهکاران بونو گنگ مشهورترین گروهی بود که قانون‌گریزی را در پیش گرفت. بونو گنگ (La Bande à Bonnot) یک باند جنایتکاران آنارشیستی فرانسوی بود که در فرانسه و بلژیک در عصر بلپوک، از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۲ فعال بود. این باند متشکل از افرادی بود که خود را وابسته به فضای در حال پیدایش قانون‌گریزی می‌دانستند و از آخرین
در حال پیدایش قانون‌گریزی می‌دانستند و از آخرین فناوری‌ها (از جمله خودرو و تفنگ‌های تکرارشونده) که حتی هنوز در اختیار پلیس فرانسه نبود، استفاده می‌کردند. ابتدا این باند در مطبوعات صرفاً اتو بندیتز (تبهکاران اتومبیل‌سوار) نامیده می‌شد، باندی که پس از مصاحبهٔ ژول بونو در دفتر روزنامهٔ مشهور پریزیون، بونو گنگ لقب گرفت. شهرت متصور این باند تبهکار در گروه بعدها با مرگ پر سر و صدای ژول بونو در یک تیراندازی با پلیس فرانسه در نوژان-سور-مرن تقویت شد. انتقاد. طرفداری از قانون‌گریزی شکلی بسیار بحث‌برانگیز پیدا کرد و
از قانون‌گریزی شکلی بسیار بحث‌برانگیز پیدا کرد و حتی در فضای آنارشیستی به خصوص توسط کسانی که سندیکاگرایی آنارشیستی را به اقدامات فردی مجزا از جنبش کارگری ترجیح می‌دادند، مورد اعتراض قرار گرفت. بسیاری از سوسیالیست‌ها استدلال کردند که قانون‌گریزی، تکرارکنندهٔ ذهنیت سرمایه‌داری و نشان‌دهندهٔ گرایش به سوی هیچ‌انگاری است. ویکتور سرژ که زمانی طرفدار بانفوذ قانون‌گریزی بود، پس از دستگیری به جرم پناه دادن به تبهکاران بانو گنگ، به منتقد سرسخت قانون‌گریزی تبدیل گشت. او در کتاب "خاطرات یک انقلابی" از قانون‌گریزی با