payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شد. در دوران پخش برنامه، بسیاری از چهره‌های سرشناس فرهنگ و هنر ایران از جمله نادر نادرپور، بهروز وثوقی، علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، پوران و ویگن در این برنامه شرکت کردند. شرایط به مرور بهتر شد و قریب افشار توانست یک استودیوی حرفه‌ای در اختیار داشته باشد. پس از مدتی "سیمای آشنا" را به برنامهٔ صبحگاهی بردند و آنرا پنج روز هفته از ساعت ۷:۳۰ تا ۸:۳۰ صبح اجرا کردند. ایرانی‌ها با توجه به آشنایی با وی و برنامه‌های تلویزیونی او در ایران در آن برنامه آگهی گرفتند. خرج این برنامه که حدود ۲۴ هزار دلار شد از طریق
خرج این برنامه که حدود ۲۴ هزار دلار شد از طریق آگهی‌های ایرانیان لس آنجلس تأمین شد. از آنجاییکه برای ضبط برنامه استودیو نداشتند تکه‌هایی از برنامه را در کوچه و خیابان یا پارک ساحلی سانتا مونیکا ضبط می‌کردند. رافی خاچاطوریان به طنز این پارک را «استودیوی قریب افشار» می‌نامید. چون می‌خواستند برنامه حال‌وهوای شرقی داشته باشد، یک فرش فروشی را در لس آنجلس پیدا کرده و مقداری از برنامه را هم در آن‌جا ضبط کردند. کاهش فعالیت. قریب افشار از حدود سال ۱۳۸۰ حضور تلویزیونی خود را کاهش داد و تنها در یک برنامه هفتگی در
خود را کاهش داد و تنها در یک برنامه هفتگی در شبکه تلویزیونی طپش حضور پیدا می‌کرد. آخرین برنامه تلویزیونی او به مناسبت نوروز ۱۳۹۵ بود که در ده قسمت از تلویزیون جِم پخش شد. مشکل مستندسازی. او همواره از نبود مستندسازی و بایگانی کارهای خود ابراز نارضایتی می‌کند. زیرا فضای کافی برای بایگانی همه کارهای خود نداشت و در آن هنگام جایی برای نگهداری همه کارهای او وجود نداشت. برای همین مجبور شد بخشی از نوارهای خود را دور بریزد. اما همچنان بخشی از نوارها را در بایگانی شخصی خود نگه داشته است. مسافرت ایران با پای پیاده.
خود نگه داشته است. مسافرت ایران با پای پیاده. تابستان سال ۱۳۸۳ قریب افشار و همسرش قصد داشتند مسافرتی با پای پیاده از آستارا تا خلیجی در حوالی گرگان را تجربه کنند. او حدود یک سال در برنامه خود به تبلیغ این مسافرت پرداخت و جوانان و مردم را برای همراهی با خود دعوت کرد. اما استقبالی از این برنامه صورت نگرفت. افشار با نزدیک شدن موعد سفرش در خرداد ۱۳۸۳ کم‌کم صحبت از خطر این سفر به میان آورد و سرانجام بیان کرد که بنا به درخواست بسیاری از علاقه‌مندان، برنامه این سفر را لغو کرده است. زندگی شخصی. افشار در آمریکا
سفر را لغو کرده است. زندگی شخصی. افشار در آمریکا ازدواج کرد و پس از گذشت چند سال از زندگی مشترک از همسر اولش جدا شد و با یکی از زنان خواننده لس آنجلس به نام زویا ثابت ازدواج کرد. قریب افشار صاحب یک فرزند دختر به نام شیوا رز بازیگر فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی آمریکایی است.
گودال‌های اوبری () حلقه‌ای از از ۵۶ گودال پر شده با گچ فرنگی در استون‌هنج است که به افتخار عتیقه‌شناس قرن هفدهمی جان اوبری نامگذاری شده‌است. این حلقه‌ها را ویلیام هاولی در دههٔ ۱۹۲۰ کشف کرد.
رساله فی تفضیل الاتراک علی سائر الاجناد و مناقب الحضرت العلیه السلطانیه کتابی است که در سده پنجم ه‍.ق توسط ابن حسول ابوالعلا نگارش یافته‌ است. او از خدمتگزاران طغرل بیک بود و در این اثر مطالبی دربارهٔ دوران آغازین سلجوقیان بیان داشته‌ است و همچنین دارای نظرات مهمی دربارهٔ ترکان است.
الانباء فی تاریخ الخلفاء کتابی است که در سده ششم توسط محمد بن العمرانی نوشته شده‌ است. این اثر با گزارش زندگانی محمد بن عبدالله آغاز شده و با تاریخ خلافت عباسی پایان می‌یابد. کتاب موردنظر، منبعی قابل دسترس در جهت بررسی روابط سلاجقه و شاخه‌های آن با خلافت عباسی می‌باشد و اطلاعات مهمی پیرامون ایجاد مناسبات با خلافت و خلیفه قائم بامرالله و سلجوقیان، در خود دارد. همچنین دربارهٔ وضعیت خلافت و مجادلات خلیفه و سلطان، اطلاعات نایاب و مهمی دارد.
تاریخ عظیمی کتابی است که در قرن ششم ه‍.ق توسط علی التنوخی العظیمی نگارش شده‌است و تاریخ اسلام را به‌طور مختصر شرح داده و در باب تاریخ سلاجقه دارای اهمیت است. نقل رویدادها در کتاب موردنظر از آدم آغاز شده و پس از بیان سرگذشت پیامبران و فرمانروایان مشهور و همچنین زندگانی محمد بن عبدالله و خلفا، تا خلیفه المکتفی لامرالله را شرح داده‌است. بخش آخر کتاب با موضوع سلجوقیان دارای اطلاعاتی دست اول است. در کنار آن آگاهی‌های پیرامون مجادلات سلاجقه در آناتولی و فتح آناتولی و سوریه و مجادلات سلاجقه و امیرنشین‌ها با
آناتولی و سوریه و مجادلات سلاجقه و امیرنشین‌ها با صلیبیون در آناتولی و همچنین نخستین امیرنشین‌ها از جمله زنگیان سوریه و دیگر اتابکان در کنار فعالیت‌هایشان، در اختیار خوانندهٔ اثر می‌گذارد.
مرآت الزمان فی تاریخ الاعیان کتابی است که ابوالمظفر یوسف بن قیزاوغلی ملقب به سبط ابن جوزی، در قرن هفتم این اثر را تألیف کرده است. اثر مورد نظر در زمینهٔ تاریخ عمومی، با خلقت آدم آغاز می‌شود و با مرگ مؤلف پایان می‌پذیرد. اهمیت آن نیز بیشتر به گزارش اتفاقات معاصر نویسنده است. همچنین بخش مربوط به نیمهٔ دوم قرن پنجم ه‍.ق به علت دربرداشتن غرس النعمه و عیون التواریخ محمد بن هلال الصابی، از اهمیت والایی برخوردار است. اطلاعات ارائه شده پیرامون طغرل بیک، آلب ارسلان و ملکشاه در این اثر، بی‌نظیر است و علاوه بر آن،
و ملکشاه در این اثر، بی‌نظیر است و علاوه بر آن، فعالیت امیران سلجوقی در آناتولی، سوریه و فلسطین نیز به‌طور مفصل شرح داده شده است. این کتاب در میان مهم‌ترین آثار مربوط به سلاجقهٔ بزرگ قرار دارد.
کنز الدرر و جامع الغرر نام کتابی است. ابن آیبک الدواداری این کتاب را در قرن هفتم یا هشتم توسط تألیف کرده‌است. این اثر با موضوع تاریخ اسلام در نه جلد نگارش یافته و حاوی اطلاعات گسترده و دست اول در میان منابع عربی پیرامون روابط سلاجقه، مغولان و ممالیک است. در هر صورت علی تهامی پور مداح اهل بیت است، این اثر با وجود تشابهات قابل توجه‌اش با کتاب سیرت ملک منصور، تفاوت‌هایی نیز با آن دارد و اطلاعات دست اول ارزشمندی در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد.
السلوك لمعرفة دول الملوك اثری از تقی‌الدین مقریزی است که در سده نهم تألیف شده‌است. این کتاب دربردارنده رویدادهای تاریخی از سال ۵۶۷ه‍.ق/۱۱۷۱م تا ۵۸۴ه‍.ق/۱۴۴۱م است. موضوع کلی آن نیز مصر کهن و تاریخ ممالیک می‌باشد، اما نکتهٔ مهم این کتاب در این است که بخش کوچکی از آن به شرح حکومت سلاجقه از آغاز تا سرانجام پرداخته‌است.
تاریخ الخلفا اثری از جلال الدین سیوطی می‌باشد که احتمالاً در سده نهم نوشته شده‌ است. این اثر جزو منابع مرجع در باب روابط سلجوقیان با دستگاه خلافت می‌باشد.
مَجْمَع‌التواریخ با عنوان کامل مجمع‌التواریخ السلطانیه، یک کتاب با موضوع تاریخی به‌قلم حافظ ابرو، تاریخ‌نگار برجستهٔ روزگار شاهرخ تیموری است، که گزیده‌ای از تاریخ بشریت را از زمان آدم ابوالبشر، تا سال ۸۳۰ ه‍.ق به زبان فارسی شرح می‌دهد. نگاشتن این اثر را حافظ ابرو در سال ۸۲۶ ه‍.ق به‌سفارش بایسنغر میرزا، پسر شاهرخ آغاز کرد و آن را در چهار جلد، به‌سرانجام رساند. مجمع‌التواریخ، برجسته‌ترین و واپسین اثر تاریخ‌پژوهانهٔ حافظ ابرو محسوب می‌شود. مجمع‌التواریخ، همان‌طور که از نامش پیداست، مجموعه‌ای حاصل از گردآوردن
که از نامش پیداست، مجموعه‌ای حاصل از گردآوردن شماری از نوشته‌های تاریخی پیشین است، که نویسنده، آن را با افزودن مطالبی از روزگار خودش تکمیل کرده است. او به برخی از منابع مورد استفادهٔ خودش، از جمله تاریخ طبری، شاهنامه، الکامل فی التاریخ، طبقات ناصری، جامع‌التواریخ و تاریخ گزیده اشاره و یاد نیز داشته است. واسیلی بارتلد، خاورشناس اهل روسیه، مقصود از نگارش مجمع‌التواریخ را در درجهٔ اول، جلوگیری از فراموشی مطالب مورخان پیشین دانسته، ولی با استناد به نسخه‌های معدود و پراکندهٔ این اثر، می‌افزاید که خود
معدود و پراکندهٔ این اثر، می‌افزاید که خود مجمع‌التواریخ به‌دنبال بی‌توجهی نسل‌های بعدی در معرض نابودی قرارگرفته است. درهرحال، این کتاب، جزو منابع مرجع نیمهٔ دوم سدهٔ نهم و نیمهٔ نخست سدهٔ دهم ه‍.ق به‌شمار می‌رفت و مطالبش مورد استفاده و استناد مورخانی چون عبدالرزاق سمرقندی، میرخواند و غیاث‌الدین خواندمیر بوده است. مجمع‌التواریخ را می‌توان یک تقلید تیموری از جامع‌التواریخ ایلخانی به‌شمار آورد؛ هرچند از لحاظ گستردگی مطالب، این اثر، حدوداً چهار برابر حجیم‌تر و بزرگ‌تر از سلف ایلخانی خود است. جلدها. نویسندهٔ
و بزرگ‌تر از سلف ایلخانی خود است. جلدها. نویسندهٔ مجمع‌التواریخ، خود صراحتاً بیان داشته که کتابش در چهار ربع (جلد) به‌ترتیب زیر بخش‌بندی‌شده است: نثر کتاب. ذبیح‌الله صفا راجع به نثر حافظ ابرو در آثارش نوشته است: تصحیح‌ها. به‌علت گستردگی کتاب و همچنین از جهت آن‌که بخش عمدهٔ این اثر، به‌جز جلد چهارم، عملاً تکرار مطالب منابع پیشینِ دردسترس است، تا کنون تنها چند تصحیح گزینشی، برروی این اثر به‌انجام رسیده است. بخش مربوط، به تاریخ فاطمیان و اسماعیلیان الموت، از سومین جلد این اثر را محمد مدرسی زنجانی، سال ۱۳۶۴،
سومین جلد این اثر را محمد مدرسی زنجانی، سال ۱۳۶۴، به‌عنوان نخستین بخش تصحیح‌شدهٔ آن به‌چاپ رساند. سید کمال حاج سیدجوادی در سال ۱۳۷۲، نیمهٔ دوم از جلد چهارم این کتاب را که از مرگ تیمور گورکانی، تا سال ۸۳۰ ه‍.ق را دربرمی‌گیرد در دو جلد به‌تصحیح و چاپ رسانید، و در سال ۱۳۸۰ نیمهٔ نخست را هم تصحیح کرده و تمام جلد چهارم را تحت عنوان «زبدةالتواریخ» در چهار جلد به انتشار رساند. نیمهٔ دوم، از تصحیح سیدجوادی را محسن فاتحی، در سال ۱۴۰۰، با اصطلاحاتی و افزودن شرح کامل مجدد به‌چاپ رساند. جلد اول مجمع‌التواریخ را محمد
مجدد به‌چاپ رساند. جلد اول مجمع‌التواریخ را محمد روشن به‌همراه تاریخ اسلام جامع‌التواریخ، سال ۱۳۹۲ در سه جلد، و با نام «جامع‌التواریخ (تاریخ ایران و اسلام)» به‌نشر رساند. با وجود این‌که هدف تصحیح یادشده بخشی از جامع‌التواریخ بود، ولی به‌سبب درآمیختگی مطالب مجمع‌التواریخ با جامع‌التواریخ در نسخهٔ اساس، سهواً جلد اول مجمع‌التواریخ نیز به‌تصحیح و چاپ رسید.
روضه الصفا فی سیره الانبیاء و الملوک و الخلفا اثری از میرخواند حمیدالدین محمد بن خاوند شاه بن محمود البلخی است که در قرن نهم نگارش یافته‌است. این اثر در قالب تاریخ عمومی تألیف شده‌است و مشتمل بر هفت جلد می‌باشد که از آغاز آفرینش آغاز گشته و با تاریخ پیامبران ادامه می‌یابد. در ادامه تاریخ امویان و عباسیان روایت می‌شود و سپس دولت‌های مستقر در عهد عباسی را بیان می‌کند. بخشی از این قسمت، اختصاص به سلجوقیان دارد که با وجود کوتاه بودن، به علت استفاده از گزارش‌هایی از بین رفته همچون ملک‌نامه، پیرامون تاریخ
از بین رفته همچون ملک‌نامه، پیرامون تاریخ سلجوقیان دارای اهمیت ویژه‌ای است.
تحفه الملوک اثریست که نویسنده و تاریخ نگارش آن ناشناخته است و دربرگیرنده شمار زیادی لطایف تاریخی می‌باشد و در باب سلجوقیان نیز، حکایت‌هایی پیرامون طغرل، سنجر و ملکشاه در آن بیان شده است و حدس بر این است که در آناتولی به نگارش درآمده‌ است.
ایالات متحده آمریکا روابط دیپلماتیک رسمی با بسیاری از کشورها دارد. این شامل همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد به جز بوتان، ایران، کره شمالی و سوریه است. علاوه بر این، آمریکا نیز با اتحادیه اروپا و سریر مقدس روابط دیپلماتیک دارد. اقیانوسیه. آسه‌آن، یک همکار مهم از نظر اقتصادی و ژئواستراتژیک برای ایالات متحده است. آسیا. غرب آسیا. ایالات متحده متحدان مهمی در منطقه خاورمیانه بزرگ دارد. این متحدان، ترکیه، عربستان سعودی، مراکش، اردن، افغانستان، اسرائیل، مصر، کویت، بحرین و قطر هستند. اسرائیل و مصر دریافت کنندگان
بحرین و قطر هستند. اسرائیل و مصر دریافت کنندگان کمک‌های خارجی ایالات متحده هستند که در سال ۲۰۱۰ به مبلغ ۲٫۷۷۵ میلیارد دلار و ۱٫۷۵ میلیارد دلار دریافت می‌کنند. ترکیه از طریق عضویت خود در ناتو، متحد ایالات متحده است. ایالات متحده حکومت صدام حسین را در حمله ۲۰۰۳ به عراق سرنگون کرد. ترکیه میزبان ۹۰ بمب ب۶۱ در پایگاه هوایی اینجرلیک است. حدود ۳٬۵۰۰ نیروی نظامی آمریکایی در قطر مستقر هستند. همچنین ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در بحرین استقرار دارند. اروپا. روابط آمریکا با اروپای شرقی تحت تأثیر
اروپا. روابط آمریکا با اروپای شرقی تحت تأثیر میراث جنگ سرد است. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دولت‌های بلوک کمونیسم در اروپا به تدریج به دموکراسی و سرمایه‌داری انتقال یافتند. بسیاری نیز به اتحادیه اروپا و ناتو پیوستند، روابط اقتصادی را با دنیای غرب گسترده کردند و حمایت نظامی از ایالات متحده را از طریق پیوستن به ناتو به دست آوردند.
کشتی یکی از ورزش‌های بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ است که از ۱۹ تا ۲۲ اوت ۲۰۱۸ برگزار شده‌است. این مسابقات در سه بخش کشتی آزاد و فرنگی مردان و آزاد زنان در جاکارتا کنوانسیون سنتر، جاکارتا، اندونزی انجام شده‌است. کشورهای شرکت کنندگان. در مجموع ۲۴۹ کشتی‌گیر از ۲۹ کشور در این دوره از مسابقات حضور دارند.
آموزش صلح روند کسب ارزش‌ها و دانش و پرورش نگرش و مهارت‌ها و رفتارهایی است که فرد برا"ی" به زندگی در هماهنگی با خود و با دیگران و با محیط زیست نیاز دارد. سازمان ملل متحد اعلامیه‌های متعددی دربارهٔ اهمیت آموزش صلح دارد. بان کی مون، دبیرکل سابق سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۳ را به عنوان سال بین‌المللی صلح نامگذاری کرده‌است تا تفکر عمومی و بودجه لازم را به اهمیت آموزش صلح به عنوان وسیله ای برای رسیدن به فرهنگ صلح جلب کند.دبیرکل سابق یونسکو، کیوچیرو ماتسورا، نوشته است آموزش صلح «اهمیت اساسی در رسالت یونسکو و سازمان
آموزش صلح «اهمیت اساسی در رسالت یونسکو و سازمان ملل متحد دارد.» تعریف. یان هریس و جان سینوت آموزش صلح را به عنوان یک سری از موقعیت‌های تعلیمی تعریف کرده‌اند که در آن اشتیاق فرد به صلح تقویت می‌شود، گزینه‌های غیرخشونت بار برای مدیریت تنش می‌یابد و مهارت‌های تفکر انتقادی برای نقد ساختارهایی که بی عدالتی و نابرابری را ترویج می‌دهند در او پرورش می‌یابد. اغلب نظریه یا فلسفه آموزش و پرورش صلح بیان نشده باقی مانده. یوهان گالتونگ در سال ۱۹۷۵ اشاره کردکه هیچ نظریه برای آموزش صلح وجود ندارد و نیاز فوری به چنین نظریه
آموزش صلح وجود ندارد و نیاز فوری به چنین نظریه ای است. اخیراً تلاش‌هایی برای طرح‌ریزی چنین نظریه ای صورت گرفته‌است. یوکائیم جیمز کالیا پیشنهاد کرده‌است که یک بنیان فلسفی برای آموزش صلح ممکن است در مفهوم کانتی وظیفه یافت شود. از اوایل قرن ۲۰ «آموزش صلح» در برنامه‌های مختلف در سراسر جهان به موضوعاتی از جمله مسئولیت زیست‌محیطی، مهارت‌های ارتباطی، مهارت‌های حل تعارض، دموکراسی و آگاهی از حقوق بشر، پذیرش تنوع، همزیستی و برابری جنسیتی پرداخته است. جستارهای وابسته. آموزش
اِستاکاتو () یا مقطع، یک شکل از جمله‌بندی یا «آرتیکولاسیون» در موسیقی است که با قرار دادن نقطه‌ای در بالا یا پایینِ یک یا چند نت، ارزش زمانی آن را به نصف کاهش می‌دهد. در این شیوه ابتدا نیمی از ارزش زمانی نتِ داده شده اجرا و نیمی دیگر به سکوت تبدیل می‌شود. اجرای اِستاکاتو در ریتم موسیقی تغییری ایجاد نمی‌کند و نقطهٔ مقابل حرکتِ متصل یا لگاتو محسوب می‌شود. استاکاتیسیمو. اِستاکاتیسیمو () شکلی دیگر از نُتِ مقطع و شدیدتر از اِستاکاتو است. در این شیوه که با علامتی عمودی و به شکلِ میخک در بالا یا پایینِ یک نت یا
عمودی و به شکلِ میخک در بالا یا پایینِ یک نت یا نت‌هایی قرار داده می‌شود و یک چهارم ارزشِ زمانی نتِ داده شده اجرا و بقیه به سکوت تبدیل می‌شود. مثال از استاکاتیسیمو: سمفونی در ر مینور اثر: آنتوان بروکنر
شمشیربازی یکی از ورزش‌های بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ است که از ۱۹ تا ۲۴ اوت ۲۰۱۸ برگزار شده است. این مسابقات در سه ماده اپه، فلوره و سابر و دو بخش زنان و مردان در جاکارتا کنوانسیون سنتر، جاکارتا، اندونزی انجام شده است.
پرویز شیخان از سروان‌های ارتش شاهنشاهی ایران بود که طی سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۷ مدیریت باشگاه فوتبال تاج تهران را نیز بر عهده داشت. فعالیت ورزشی. وی در سال ۱۳۴۰ توسط پرویز خسروانی مالک وقت باشگاه فوتبال تاج تهران به عنوان مدیر عامل این باشگاه منصوب شد و تا سال ۱۳۵۷ و پیروزی انقلاب ایران، ایران را ترک کرد و هم‌اکنون در آمریکا ساکن است.
تانیا مالیارچوک (؛ زادهٔ ۱۹۸۳) نویسندهٔ اوکراینی است که به اوکراینی، و به تازگی آلمانی، می‌نویسد. او در وین زندگی می‌کند. پیشه. تانیا مالیارچوک کارش را با چندین جلد داستان کوتاه و رمان کوتاه آغاز کرد. اولین رمان او، "زندگینامهٔ یک معجزهٔ اتفاقی"، در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. مالیارچوک از سال ۲۰۱۴ نوشتن به زبان آلمانی را آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۸ برای "قورباغه‌ها در دریا"، متنی منتشرنشده که در جشنوارهٔ ادبیات آلمانی‌زبان خوانده بود، برندهٔ جایزهٔ اینگه‌بورگ باخمن شد. آثار اوکراینی او از سال ۲۰۰۹ به زبان آلمانی ترجمه
آثار اوکراینی او از سال ۲۰۰۹ به زبان آلمانی ترجمه شده‌اند. برخی نیز به زبان انگلیسی ترجمه شده‌اند.
پارادوکس سیب‌زمینی یک محاسبهٔ ریاضی است که مغایر با شهود عادی انسان‌هاست. این به اصطلاح پارادوکس از طریق خشک کردن مقداری سیب‌زمینی قابل بیان است، که نتیجهٔ به دست آمده از آن به شدت خارج از حد انتظار است. توضیحات. این تناقض به شکل زیر توضیح داده می‌شود: "شما باید ۱۰۰ پوند سیب زمینی که ۹۹ درصد جرم آن آب است داشته باشید. بگذارید آنها آب خود را از دست بدهند تا ۹۸٪ جرم آن متشکل از آب شود. اکنون جرم کل سیب زمینی چقدر است؟" "کتاب جهانی ریاضیات" این مسئله را به شکل زیر طرح کرده است: توضیح ساده این مسئله. روش اول.
زیر طرح کرده است: توضیح ساده این مسئله. روش اول. در مدرسه ی 100 دانش آموز وجود دارد که تنها یک دانش آموز پسر است.(1 درصد) بعد از مدتی مدیر مدرسه می خواهد بدون اینکه پسری جدیدی به دانش آموزان مدرسه اضافه کند درصد دانش آموز پسر را به دو درصد برساند برای این کار باید 50 دانش آموز دختر را از مدرسه اخراج کند.( برای افزایش یک درصدی دانش آموز پسر دو روش وجود دارد روش اول که در ابتدا گفته شد که پسر جدیدی به مدرسه آورده نشود در عوض 50 دختر از مدرسه اخراج شود و روش دوم این است که یک دختر را از مدرسه اخراج و جایش یک
این است که یک دختر را از مدرسه اخراج و جایش یک پسر به مدرسه آورده شود البته لازم به ذکر است در هر دو روش بالا فرض بر این است که مدیر مدرسه نمی خواهد تعداد کل دانش آموزان از 100 نفر بیشتر گردد) روش دوم. یک توضیح برای این مسئله به این صورت است که در ابتدا ماده خشک سیب زمینی دارای جرم ۱ پوند است که ۱٪ از ۱۰۰ پوند است. پس از آن یکی می پرسد: ۱ پوند ۲ درصد از چه مقدار جرم است؟برای اینکه این درصد دو برابر شود جرم کل باید نصف شود. روش سوم. ۱۰۰ پوند سیب زمینی ۹۹٪ آب (جرمی) بدان معنی است که ۹۹ پوند آب وجود دارد و ۱
(جرمی) بدان معنی است که ۹۹ پوند آب وجود دارد و ۱ پوند ماده‌ی خشک. نسبت ۱ به ۹۹ است. اگر آب به ۹۸ ٪ کاهش پیدا کند پس مواد جامد شامل ۲٪ جرم نهایی خواهد بود. نسبت ۲ به ۹۸ در واقع نسبت ۱ به ۴۹ است. از آنجا که مواد جامد هنوز هم جرم ۱ پوند دارد پس آب باید جرم ۴۹ پوند را داشته باشد که در مجموع جرم کل سیب زمینی ها به ۵۰ پوند می‌رسد.
رَبعِ مَرو؛ بخش شمالی خراسان؛ یکی از چهار بخش خراسان؛ که با تطبیق بر جغرافیای امروز، بخش شرقی کشور ترکمنستان و حدی از مناطق پیرامونی آن، از جمله بخش جنوبی ازبکستان را در بر می‌گیرد. کرسی و مرکز این ناحیه، شهر مرو بوده است. نام‌شناخت. اوستا، کهن‌ترین نوشتاری است که از مرو در میان شانزده ناحیه از ایران و به نام "مورو" (Muru) یا "مورگو" یاد کرده است. در وندیداد آمده است: "مورگو" یکی از کشورهای آریا است که اهورامزدا بیافرید. این نام در نوشتار اوستایی کتیبه بیستون دوران هخامنشی به صورت "مرگوا" (یا مرگوش) آمده که
دوران هخامنشی به صورت "مرگوا" (یا مرگوش) آمده که یکی از یکی از استان‌های آبادان و برجستهٔ سرزرمین هخامنشیان بوده است. برخی "مرگوئی‌ها" را تیره‌ای از اقوام آریایی دانسته‌اند که در بخشی از فلات ایران، سکنی گزدیدند. نام مرو در زبان یونایان، "مرگیانا" است که بخشی از ساتراپ پارت و گاهی نیز سرزمینی جداگانه به‌شمار می‌رفته است. می‌توان گمان داشت که واژه "مرگیانا" (Margina) به سرزمینی که آن را رود "مرغاب" یا "مرگوش" سیراب می‌کرده و "مرگوش" یا "مرگوشی" نیز نام‌های یونانی رودهای یادشده هستند که بر این ناحیه نیز گفته
رودهای یادشده هستند که بر این ناحیه نیز گفته می‌شدند. همچنین، کتاب‌های تاریخ از بازسازی شهری به دست اسکندر خبر می‌دهند که وی نام آن را "اکساندریا مارگیانا" یا "الکساندریا مارژیانا" (= مروِ اسکندر) گذاشت. همچنین در یکی از متون چینی مربوط به سال‌های ۲۲ تا ۴۲ پس از میلاد، از یکی از نواحی مرزی چین به نام "آن-سی" برده شده که به "مو-لو" می‌رسیده است و این "مولو" همان است که در وندیداد، "مورو" یاد شده و ساتراپی آن، سرزمین‌های حوزهٔ "رود مرغاب" را در بر می‌گرفته است. ناحیهٔ مرو. ربع مرو. ناحیهٔ مرو، بر پایهٔ
است. ناحیهٔ مرو. ربع مرو. ناحیهٔ مرو، بر پایهٔ نوشتهٔ دفتر "وندیداد" نسک کهن "اوستا"، در شمار شانزده ناحیهٔ بویژه در شمال شرقی و شرق ایران است. این ناحیه همچنین، یکی از استان‌ها و نواحی شناخته‌شده در قلمرو هخامنشیان، سلوکیان، اشکانیان و ساسانیان بوده است. در دورهٔ ساسانیان؛ خراسان، یکی از چهار استان مهم کشور به‌شمار می‌آمد؛ این استان، به چهار بخش تقسیم می‌شد و این بخش‌ها عبارت بودند از: مرو، نیشابور، هرات و بلخ. در اوایل دورهٔ اسلامی و در دورهٔ امویان، در زمان امارت زیاد بن ابیه، وی با الگوگیری از روش
در زمان امارت زیاد بن ابیه، وی با الگوگیری از روش ساسانیان در ادارهٔ خراسان، آن منطقه را به چهار بخش، تقسیم نمود؛ مرو، نیشابور، فاراب و هرات، و هر منطقه را به یکی از سردارانش سپرد. احمد بلاذری (قرن۲و۳ قمری)، خراسان را دربرگیرندهٔ چهار ربع (بخش) دانسته و می‌گوید: خراسان، چهار ربع دارد. ربع اول، ایرانشهر است و آن دربرگیرندهٔ نیشابور و قهستان و هرات و توس است. ربع دوم، دربرگیرندهٔ مروان (دو مرو) و سرخس و نسا و ابیورد و طالقان و خوارزم است. ربع سوم، دربرگیرندهٔ جوزجانان و بلخ و صغانیان است و ربع چهارم،
جوزجانان و بلخ و صغانیان است و ربع چهارم، دربرگیرندهٔ ماوراءالنهر است. ابن فقیه (قرن ۳ هـ. ق) نیز به نقل از بلاذری، خراسان را در چهار ربع (= بخش) یاد کرده و ربع دوم را در برگیرندهٔ مرو شاهجهان، سرخس، نسا، باورد، مروالرود، طالقان، خوارزم آمل -که در بالادست رود بلخ قرارد دارند - و بخارا دانسته است. محمد مقدسی (نوینده کتاب جغرافیایی احسن التقاسیم)؛ همراه با یادکرد ربع دوم خراسان (شامل: "دو مرو" ("مرو شاهجان" و "مروالرود")، "سرخس"، "نسا"، "ابیورد"، "طالقان" و "خوارزم") با اشاره به گفتار بلاذری، اما با استدلال
با اشاره به گفتار بلاذری، اما با استدلال توجه به نزدیکی نقاط یک منطقه (از دیدگاه جغرافیا، آداب و رسوم، زبان و فاصله)؛ مناطق خراسان را به هشت خوره و نه ناحیه دسته‌بندی نموده و مرو را یکی از خوره‌های نه‌گانه خراسان؛ ناحیه "مروالرود" را تابع این ناحیه؛ و "نسا" و "ابیورد" را از توابع خورهٔ نیشابور و "سرخس" را ناحیه‌ای مستقل دانسته است. توابع مرو. مقدسی (جغرافیدان قرن چهارم هجری) از منطقهٔ ربع مرو، به نام مرو شاهجان یاد کرده؛ شهر مرو را قصبه (شهر مرکزی) آن دانسته است و "خرق"، "هرمز فرّه"، "باشا"، "سنجان"،
دانسته است و "خرق"، "هرمز فرّه"، "باشا"، "سنجان"، "سوسقان"، "صهبه"، "کیرنک"، "سنگ عبادی" و دندانقان را از شهرهای آن؛ و مروالرود (شامل شهرهای طالقان، "قصر احنف"، "حسه" و "لوکر") را ناحیهٔ آن دانسته است. اصطخری (جغرافیدان)، از توابع مرو؛ "کُشمَیهَن"، "هرمزفره"، "سوسقان"، "سنج"، "جِیرَنج"، "دندانقان"، "قَرینَین" و "باشان" را نام برده که دارای منبر بوده است و در جایی دیگر از "کوشک احنف"، "دِزَه" (دره) و "مرورود" در ناحیه مرورود یاد کرده و در ادامه هرچند به نقاط یا مناطقی همچون "طالقان"، گوزگانان (جوزجان، که
یا مناطقی همچون "طالقان"، گوزگانان (جوزجان، که مرکز آن جهودستان یا یهودیه است)، شبورقان (که قصبه آن "کُنددرم" یا "کندرم" است) و انبار پرداخته است. در تقسیم‌بندی اصطخری، اشاره روشنی به تابعیت این مناطق نسبت به مرو دیده نمی‌شود و حتی پیش از این‌ها، نام "مرورود" و "گوزگانان" در میان کوره‌هایی (از دیدگاه اصطخری) جدا از ربع‌های اصلی خراسان یعنی "نیشابور" و "هرات" و "مرو" و "بلخ"، دیده می‌شود. گفتنی است که اصطخری، "خوارزم" را از توابع دیار ماوراءالنهر و خارج از حوزهٔ "خراسان" برشمرده است.
بمب‌گذاری ۲۰۰۶ بازار مسکو () در ۲۱ اوت به وسیله انفجار یک بمب دست‌ساز ساعتی یا بمب کنارجاده‌ای که حامل یک کیلوگرم ماده انفجاری تری‌نیتروتولوئن بود رخ داد. اغلب کسانی که در این بازار مورد حمله قرار گرفتند آسیایی و اهل قفقاز بودند که ۱۳ نفر آنان در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۶ درگذشتند و از این میان شش نفر تبعه تاجیکستان، دو نفر تبعه روسیه و سه نفر اهل ازبکستان بودند و یک زن از بلاروس و یک تبعه اهل چین و هشت نفر هم در صحنه مصدوم شدند یا برخی از مجروحان نیز به بیمارستان انتقال یافتند.
کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی دکترینی در علوم سیاسی و علوم نظامی هست که تصمیم‌گیری نهایی امور استراتژیک یک کشور را در اختیار رهبری غیرنظامی و سیاسی و خارج از محدوده نظامیان حرفه‌ای قرار می‌دهد. حالت معکوس آن که نظامیان حرفه ای، سیاست یک کشور را تعیین کنند، دیکتاتوری نظامی نامیده می‌شود. عدم کنترل بر نظامیان ممکن هست که به وضعیت دولت در درون دولت منجر شود. به عبارت دیگر، کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی، تبعیت کامل نیروی نظامی حرفه‌ای در امور سیاستگذاری از رهبری غیرنظامی هست. کنترل غیرنظامی اغلب یک پیش شرط لیبرال
هست. کنترل غیرنظامی اغلب یک پیش شرط لیبرال دموکراسی پایدار شمرده می‌شود. این اصطلاح عموماً در مطالعه علمی دموکراسی با مقامات انتخابی به کار می‌رود. هرچند، تبعیت نظامی از غیرنظامیان منحصر به دموکراسی‌ها نیست و به عنوان مثال، در جمهوری خلق چین، بنا به گفته مائو تسه تونگ «اصل این است که حزب به تفنگ دستور می‌دهد و تفنگ هرگز نباید به حزب فرمان دهد» که این منعکس‌کننده اولویت حزب کمونیست چین (و احزاب کمونیست به‌طور کلی) به عنوان تصمیم گیرندگان در تئوریهای مارکسیست–لنینیست و تئوری مائوئیست سانترالیسم دموکراتیک
و تئوری مائوئیست سانترالیسم دموکراتیک است. به اعتقاد ریچارد کوهن، استاد دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل "کنترل غیرنظامی یک واقعیت نیست بلکه یک پروسه هست". کنترل غیرنظامی در عمل در سطوح متفاوتی قراردارد. در یک سطح از رهبران نظامی انتظار می‌رود که سیاست‌های کلی را به عملیات نظامی ترجمه کنند، در سطح دیگر، سیاستمداران غیرنظامی مستقیماً اهداف عملیات نظامی را تعیین می‌کنند. رهبران ملی با تجربه محدود در مسائل نظامی اغلب چاره‌ای جز تکیه بر مشاوره حرفه‌ای فرماندهان نظامی آموزش‌دیده در هنر و علم جنگ ندارند؛ در
نظامی آموزش‌دیده در هنر و علم جنگ ندارند؛ در چنین مواردی نیروهای نظامی ممکن است برای حمایت یا مخالفت از سیاستی، وارد عرصه کشورداری شوند و باعث کم‌رنگ شدن مرز بین کنترل نظامی و غیرنظامی‌شوند. منطق. طرفداران کنترل غیرنظامی پیرو دیدگاه کارل فون کلاوزویتس به جنگ هستند که بر ماهیت سیاسی جنگ تأکید دارد. به گفته ژرژ کلمانسو جنگ جدی‌تر از آن هست که تماماً بر عهده نظامیان گذاشته شود. با توجه به این که تصمیمات استراتژیک مهم مانند اعلام جنگ، شروع حمله یا پایان جنگ تأثیر عمده‌ای بر روی شهروندان یک کشور دارد، طرفداران
عمده‌ای بر روی شهروندان یک کشور دارد، طرفداران کنترل غیرنظامی بهترین هدایت را ازآن مردم، بیان شده توسط نمایندگان سیاسی خود، در مقابل سپردن آن به یک گروه نخبه از کارشناسان نظامی می‌دانند. نیروهای نظامی اعضای یک سازمان دولتی هستند که وظیفه آن سازمان "پیاده‌سازی سیاستهاست و نه تدوین و فرموله کردن" تصیمات سیاسی. کوهن این فلسفه را چنین خلاصه می‌کند:خلاصه کنترل غیرنظامی این هست که نیروهای امنیتی و نظامی را تابع اهداف اساسی یک ملت کند نه برعکس آن. هدف نیروهای نظامی یک جامعه دفاع از آن جامعه هست نه تعیین سرنوشت
یک جامعه دفاع از آن جامعه هست نه تعیین سرنوشت آن.استفاده مؤثر یک دولت از زور (خشونت)، از نگرانی‌های بزرگ رهبران ملی هست که باید به نیروهای نظامی برای این جنبه از قدرت تکیه کنند. خطر اعطای خودمختاری کامل به رهبران نظامی این هست که آن‌ها ممکن است از فرایند تصمیم‌گیری دموکراتیک چشم‌پوشی کنند و از خشونت فیزیکی یا تهدید استفاده از خشونت فیزیکی برای رسیدن به نتایج مورد نظر خود استفاده کنند؛ این مسئله در بدترین موارد ممکن است منجر به کودتا یا دیکتاتوری نظامی شود. یک خطر مرتبط نیز استفاده از ارتش برای سرکوب داخلی