payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به مدت پانصد سال بر کشور حکومت کند. زندگی‌نامه. جونگ دو جون در منطقهٔ یئونگ جو در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. خاندان وی تا چهار نسل پیش جزو افراد عادی جامعه بودند و آهسته آهسته توانستند نردبان پست‌های دولتی را بپیمایند. سامبونگ بزرگترین پسر یئونگ یونگ بود پدر وی یک مأمور حکومتی درستکار و پاکدامن در منطقه بانگ هوا بود. پدر وی اولین کسی در خاندانش بود که توانست یک پست مرتبه بالای دولتی را بگیرد. مادر او یک برده بود که همین امر دست‌یابی وی به یک مقام سیاسی را دشوار کرد. زمانی که پدرش فوت کرد؛ وی هنوز یک
را دشوار کرد. زمانی که پدرش فوت کرد؛ وی هنوز یک پسر جوان بود و با وجود مقام بالای پدرش خانوادهٔ وی در فقر به سر می‌بردند و او تقریباً برای خانواده‌اش هیچ ارثی به جا نگذاشت. این تجربه دوران کودکی‌اش تأثیر زیادی بر افکار او داشته‌است. علی‌رغم تمام مشکلات او همراه با اندیشمندانی مانند جونگ مونگ جو و به وسیله استادی به نام موک یون یی سیک آموزش دید و هم چنین دانشجوی استادی به نام یی جه هیون شد و هوش نافذ وی شروع به تأثیر گذاری بر سیاست‌های کره کرد. او در برابر امپراتور گنگ مین که به دلیل فوت همسرش از اداره امور
گنگ مین که به دلیل فوت همسرش از اداره امور کشور دست کشیده و قصد ساخت یک معبد را برای همسر از دست رفته‌اش داشت ایستاد، چرا که این رفتار امپراتور باعث نابسامان شدن اوضاع شده بود و به مردم فشار وارد می‌شد. او با ایستادگی در برابر امپراتور او را متقاعد کرد تا دست از کارهای نادرستش بکشد سپس امپراتور گنگ مین او را به عنوان معلم فرزندش برگزید و تصمیم به پیروی از جونگ دو جون گرفت اما با توطئه‌ای که در دربار رخ داد امپراتور کشته شد و پس از او پسر خردسالش به حکومت رسید که بازیچه درباریان به ویژه لی ایم این شد. او
رسید که بازیچه درباریان به ویژه لی ایم این شد. او امتحانات را در زمان امپراتور گنگ مین گذراند. جونگ دو جون در زمان امپراتور یو مدت ده سال را به دلیل مخالفت با موافقان یوان و عدم استقبال از نمایندگان یوان به وسیله لی ایم این در تبعید به سر برد. جونگ دو جون به یک روستا تبعید شد تا دوران تبعیدش را در آنجا سپری کند. با حمله دزدان دریایی ژاپنی به کره محل تبعید وی نیز مورد هجوم قرار گرفت. سپس وی مدتی را سرگردان شد تا این‌که جونگ مونگ جو را ملاقات کرد سپس وی خواهان پایان تبعید جونگ دو جون شد که مورد موافقت قرار
پایان تبعید جونگ دو جون شد که مورد موافقت قرار گرفت به شرط این‌که به پایتخت وارد نشود که این محدودیت پس از مدتی از میان رفت. خانوادهٔ وی در طول تبعیدش دچار فقر شد و در طی این مدت جونگ مونگ جو به خانوادهٔ او کمک می‌کرد. بعد از اینکه وی شاهد درد و رنج مردم شد تصمیم به یک دگرگونی عظیم در کره گرفت. جونگ دو جون در طول تبعید به این نتیجه رسید که باید سلسله گوریو از بین برود و برای یافتن شخص مناسبی برای منصب امپراتوری به تحقیق پرداخت تا این که با یی سانگ گی جنگجوی بزرگ دون بوک نیونگ متحد شد و او را برای مقام
بزرگ دون بوک نیونگ متحد شد و او را برای مقام امپراتوری شایسته دانست. بعد از عقب‌نشینی ارتش از وی هوا دو، سامبونگ به دنبال اصلاحات اراضی رفت. رابطه با یی سونگ گی. این دو برای اولین بار در سال ۱۳۸۳ در قرار گاه یی سانگ گی در منطقهٔ هامگیونگ باهم ملاقات کردند. سامبونگ، یی سانگ یی را که یک فرد درستکار بود به حکومت رساند. زمانی که یی سانگ گی امپراتور شد او را به‌طور همزمان به بالاترین مقام نظامی و غیرنظامی منصوب کرد. با توجه به امور نظامی دیپلماسی و آموزش وی سیستم سیاسی و مالیاتی سلسله چوسان را وضع کرد.
وی سیستم سیاسی و مالیاتی سلسله چوسان را وضع کرد. کنفسیوس‌گرایی را دین رسمی اعلام کرد. پایتخت را از گائسونگ به هانیانگ تغییر داد و سیستم سیاسی کشور را از فدرالیسم به بوروکراسی عالی مرکزی تغییر داد. او قانون اساسی چوسان را وضع کرد. قوانین مالکیت زمین را تغییر داد. پایتخت چوسان هانیانگ را ساخت و مناطق و قصرهای آن را نام گذاری کرد. برای رفاه و آسایش مردم تلاش زیادی کرد. ارتش‌های خصوصی شاهزادگان را منحل کرد که این کار او باعث خشم شاهزادگان به خصوص یی بانگ ون شد. اختلاف با یی بانگ ون. جونگ دو جون در روزهای
شد. اختلاف با یی بانگ ون. جونگ دو جون در روزهای پایانی سلسله گوریو به دلیل اختلاف در مورد آیندهٔ کشور و به تخت نشاندن یی سانگ یی با جونگ مونگ جو و یی سیک برخوردهایی داشت و سپس توسط جونگ مونگ جو به دادگاه فراخوانده شد و به مرگ محکوم شد اما یی بانگ ون با کشتن جونگ مونگ جو مانع از اعدام وی گردید. سپس یی بانگ ون با کمک حامیان یی سانگ گی توانست امپراتور گنگ یانگ را از سلطنت خلع کرده و یی سانگ گی را به امپراتوری برسانند. بعد از تأسیس سلسله چوسان بر سر انتخاب ولیعهد اختلاف به وجود آمد. انتظار می‌رفت که یی بانگ ون
اختلاف به وجود آمد. انتظار می‌رفت که یی بانگ ون که کمک‌های شایانی به پدرش در رسیدن به سلطنت کرده بود به عنوان ولیعهد انتخاب شود اما جونگ دو جون پادشاه را متقاعد کرد تا پسر کوچکترش یی بانگ سوک که برادر ناتنی یی بانگ وون بود را به ولیعهدی منصوب کند. منازعه آن‌ها زمانی شدت گرفت که سامبونگ می‌خواست کشور توسط وزرا اداره و پادشاه قدرتی نمادین داشته باشد، اما یی بانگ ون می‌خواست که کشور به صورت پادشاهی مطلقه اداره شود. بعد از مرگ ملکه سیندوک در سال ۱۳۹۸ در حالی که پادشاه تائجو برای وی سوگوار بود در بستر بیماری
که پادشاه تائجو برای وی سوگوار بود در بستر بیماری افتاد. جونگ دو جون در مدت زمانی که امپراتور تائجو در بستر بیماری بود قدرت را در دست گرفت. سامبونگ قصد کشتن یی بانگ ون را داشت و برای این کار او را به قصر فراخواند اما در لحظه آخر به دلیل وفاداری به امپراتور تائجو از این کار منصرف شد. پس از آن یی بانگ به قصر حمله کرد. مرگ. زمانی که سامبونگ برای حمله به یودونگ آماده می‌شد در ۶ اکتبر ۱۳۹۸ و در طی حملهٔ یی بانگ ون به قصر، سامبونگ همراه با حامیانش و دو پسر ملکه سیندوک کشته شد. زمانی که او کشته شد ۵۷ سال سن داشت.
کشته شد. زمانی که او کشته شد ۵۷ سال سن داشت. پادشاه تائجو از مقامش استعفا داد و از یی بانگ وون عصبانی شد. همچنین دو پسر از سه پسر جونگ دو جون در طی کودتا کشته شدند و تنها یکی از پسرانش زنده ماند. جسد جونگ دو جون را در جایی نامعلوم رها کردند تا یاد وی از خاطر مردم کره محو شود. یی بانگ ون بر تمام کارهای سامبونگ سرپوش گذاشت اما تعدادی از خدمات وی مانند انحلال ارتش‌های خصوصی را پذیرفت. سپس او سامبونگ را که نقش مهمی در تاسیس چوسان داشت را خیانتکار نامید. تا مدت‌ها به دلیل تبلیغات یی بانگ ون از او به بدی یاد
به دلیل تبلیغات یی بانگ ون از او به بدی یاد می‌کردند تا این‌که چند قرن بعد مرگش و توسط امپراتور گوجونگ نام نیکش را به او بازگرداندند. تفکرات جونگ دو جون. در اواخر قرن چهاردهم سلسله گوریو روبه افول بود و از سیستم فاسد رهبانیت بودایی رنج می‌برد؛ دیرهای بودایی از پرداخت مالیات معاف بودند و رهبران بودایی از ثروت و قدرت و نفوذ بالایی در دربار گوریو برخوردار بودند. جونگ دو جون در چندین رساله به انتقاد از بوداییت پرداخته که در آخرین رساله وی به نام آرایه ای از اعتقادات علیه بوداییت که خلاصه ای از انتقادات علیه
علیه بوداییت که خلاصه ای از انتقادات علیه بوداییت است. جونگ دو جون کتاب‌های بسیاری نوشت. وی معتقد بود که رفتار بوداییان ضد اجتماعی بوده و مانع رویارویی شخص با جهان واقعی می‌شود. همچنین اعتقاد داشت آموزهای بوداییت انسان را به پوچ گرایی می‌کشاند. جونگ دو جون معتقد بود دولت به ویژه پادشاه فقط به خاطر مردم وجود دارند و مشروعیت آنها وابسته به خدمات سخاوتمندانه عمومی می‌باشد. به همین دلیل بود که وی براندازی سلسله گوریو را قانونی می‌دانست زیرا پادشاهان این سلسله مشروعیت خود را از دست داده بودند. جونگ دو جون با
مشروعیت خود را از دست داده بودند. جونگ دو جون با اینکه در خانواده ای فقیر متولد شد اما توانست فرد بزرگی شود و درس صداقت را به دیگران تعلیم داد. جونگ دو جون سختی‌های زیادی را تحمل کرد تا بتواند یک دگرگونی عظیم که بر مبنای خواسته‌ها و رفاه مردم باشد به وجود بیاورد. جونگ دو جون جامعه را به سه دسته تقسیم کرده بود که گروه اول جامعه بزرگی از کشاورزان و صنعتگران را شامل می‌شد این گروه در رده پایین اجتماعی قرار می‌گرفتند. دانشمندان در رده متوسط اجتماعی بودند و پس از آنها مأموران دولتی بودند که از رتبه بالای
و پس از آنها مأموران دولتی بودند که از رتبه بالای اجتماعی برخوردار بودند. وی هر کسی که خارج از این سیستم بود را خطری بالقوه برای بافت جامعه تلقی می‌کرد مانند راهبان بودایی و شامان‌ها (متصدیان مذهب شمنی).
جان جیمز شان کلی (زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۵۶) رکابزن سابق اهل ایرلند است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. یکی از موفق‌ترین دوچرخه‌سواران جاده در دههٔ ۱۹۸۰ و یکی از بهترین رکابزنان مسابقات کلاسیک بود. از سال ۱۹۷۷ که حرفه‌ای شد تا زمان بازنشستگیش در سال ۱۹۹۴ در ۱۹۳ مسابقهٔ حرفه‌ای از جمله ۹ یادبود پیروز شد. هفت سال پیاپی برندهٔ پاریس–نیس شد و در سال ۱۹۸۸ قهرمانی ووئلتا اسپانیا را به دست آورد. کلی دو بار در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۹ مدال برنز مسابقات قهرمانی دوچرخه‌سواری استقامت جاده مردان جهان را کسب کرد. همچنین
استقامت جاده مردان جهان را کسب کرد. همچنین نخستین کسی بود که رتبهٔ یک رده‌بندی جهانی رکابزنان جاده را پس از معرفی آن در مارس ۱۹۸۴ به دست آورد و به مدت پنج سال رتبهٔ یک را در اختیار داشت. در فصل ۱۹۸۴ کلی ۳۳ پیروزی به دست آورد. آغاز زندگی و فعالیت آماتور. کلی در خانواده‌ای کشاورز در شهرستان واترفورد زاده شد و جان جیمز نام‌گذاری شد؛ ولی برای آن که با نام پدرش (جان) اشتباه نشود، او را شان صدا می‌زدند. شان شکل ایرلندی جان است. کلی در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد تا پس از رفتن پدرش به بیمارستان به دلیل زخم معده، در
پس از رفتن پدرش به بیمارستان به دلیل زخم معده، در مزرعه کار کند. در ۱۶ سالگی به پیشهٔ آجرچینی روی آورد. برادرش جو از سپتامبر ۱۹۶۹ با دوچرخه به مدرسه می‌رفت و در چند مسابقهٔ محلی نیز پیروز شد. شان نیز در اوت ۱۹۷۰ در نخستین مسابقهٔ خود شرکت کرد و با سه دقیقه برتری از خط پایان گذشت. او در ۱۶ سالگی برندهٔ مسابقات قهرمانی نوجوانان کشور در بن‌بریج شد. کلی دوباره در سال ۱۹۷۳ برندهٔ مسابقات قهرمانی کشور شد و پس از آن پیش از آن که به ۱۸ سالگی برسد، پروانهٔ بزرگسال دریافت کرد. او در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ برندهٔ
دریافت کرد. او در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ برندهٔ مسابقهٔ یادبود شی الیوت شد و در چند مرحلهٔ تور ایرلند ۱۹۷۵ به پیروزی رسید. سپس به همراه دو ایرلندی دیگر به آفریقای جنوبی سفر کرد تا جهت آماده‌سازی برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ در تور راپورت شرکت کند. به منظور اعتراض به آپارتاید موجود در آفریقای جنوبی، ورزشکارانی که در مسابقات آن کشور شرکت می‌کردند، مورد تحریم بین‌المللی قرار می‌گرفتند. به همین دلیل، کلی و سایر رکابزنان با نام جعلی در مسابقه شرکت کردند. ایرلندی‌ها به مدت شش ماه از حضور در مسابقات
ایرلندی‌ها به مدت شش ماه از حضور در مسابقات دوچرخه‌سواری محروم شدند. هم‌چنین کمیته بین‌المللی المپیک آنان را به صورت مادام العمر از شرکت در المپیک محروم کرد. کلی که امکان حضور در کانادا را نیافته بود، در تور بریتانیای ۱۹۷۶ شرکت کرد. سپس به مس رفت تا با دستمزد هفتگی ۲۵ پوند به یک باشگاه حرفه‌ای بپیوندد. در فرانسه از ۲۵ مسابقه‌ای که شرکت کرد، در ۱۸ مسابقه پیروز شد. در تور لمباردی آماتور نیز به پیروزی رسید. این عملکردش دو مدیر تیم فرانسوی را تحت تأثیر قرار داد. ژان دو گریبالدی به ایرلند رفت تا برای عقد
داد. ژان دو گریبالدی به ایرلند رفت تا برای عقد قراردادی با تیم حرفه‌ای فلاندریا مذاکره کند. کلی درخواست دستمزد سالانه ۶۰۰۰ پوند کرد که مورد موافقت قرار گرفت. کلی در ژانویهٔ ۱۹۷۷ به فرانسه رفت و دو سال در خانهٔ گریبالدی با ۴ هم‌تیمی دیگر زندگی کرد. فعالیت حرفه‌ای. سال‌های نخست. نخستین مسابقهٔ حرفه‌ای کلی مسابقهٔ شش‌روزهٔ ستارهٔ بسژ بود که در ۷ فوریهٔ ۱۹۷۷ آغاز شد. تیم فلاندریا به دو بخش تقسیم شده‌بود. رکابزنان قوی‌تر مانند فردی مرتنس در بخش اصلی در بلژیک تمرین می‌کردند. کلی در بخش دوم بود که در فرانسه قرار
می‌کردند. کلی در بخش دوم بود که در فرانسه قرار داشت. در پاریس–نیس آن سال، کلی خادم مرتنس بود. سپس در مرحلهٔ نخست تور روماندی پیروز شد. در تور دو فرانس نیز شرکت کرد و برندهٔ یک مرحله شد. کلی دو سال با دو گریبالدی ماند. میشل پولنتیر به تقلب در آزمایش دوپینگ از تور دو فرانس ۱۹۷۸ اخراج شد. او در پایان فصل از تیم جدا شد و تیم خودش را با حامی تازه‌ای به نام اسپلندور تشکیل داد. هم مرتنس و هم پولنتیر کلی را می‌خواستند. پیشنهاد پولنتیر و اسپلندور بالاتر بود و او را رهبر تیم خود کردند. ولی اسپلندور تازه‌کار بود و
رهبر تیم خود کردند. ولی اسپلندور تازه‌کار بود و مشکلاتی در پشتیبانی تیم پدید آمد. به مرور، تیم پیشرفت کرد. کلی پیشنهادهایی از تیم‌های دیگر دریافت می‌کرد؛ ولی اسپلندور شرایط بهتری برای کلی فراهم کرد. دستمزد سالانهٔ او در آخرین فصلش در تیم، ۳۰ هزار پوند بود. ولی تقویت تیم، مستلزم افزودن یک رکابزن سرعتی دیگر به نام ادی پلانکرت بود و موقعیت کلی در تیم، روشن نبود. او خبر آغاز یک تیم جدید توسط دو گریبالدی را شنید و آن دو در تیم سم–فرانس لوآر دوباره به هم پیوستند. موفقیت در رقابت‌های مرحله‌ای. تا آن زمان، کلی به
موفقیت در رقابت‌های مرحله‌ای. تا آن زمان، کلی به عنوان رکابزنی سرعتی شناخته شده‌بود که نمی‌توانست در رقابت‌های مرحله‌ای پیروز شود؛ هرچند در ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۰ چهارم شد. دو گریبالدی او را به عنوان رهبر بی‌رقیب تیم، استخدام کرد و باور داشت می‌تواند نه تنها در مراحل، بلکه در رقابت‌های مرحله‌ای نیز پیروز شود. به این منظور، او را تشویق به کاهش وزن کرد و قهرمانی در پاریس–نیس را برایش هدف‌گذاری کرد. کلی برندهٔ مسابقه شد و در چهار مرحله نیز به پیروزی رسید. اما در مسابقات کلاسیک بهاره ناموفق بود. در ادامهٔ فصل
در مسابقات کلاسیک بهاره ناموفق بود. در ادامهٔ فصل کلی توانست به یکی دیگر از هدف‌های تنظیم شده دست یابد و برندهٔ رده‌بندی امتیازی تور دو فرانس شود. او در پنج مرحلهٔ مسطح، دوم شد و در مرحله‌ای که پس از گذر از سربالایی گردنه اوبسک به پو ختم می‌شد، به پیروزی رسید. امتیازات او تقریباً سه برابر نفر دوم، یعنی برنار اینو بود. سپس در مسابقات قهرمانی جهان مدال برنز به دست آورد و در پایان سال با لیندا گرنت ازدواج کرد. میدان شهر کریک-آن-شور به افتخار او «میدان شان کلی» نام‌گذاری شد. در سال بعد نیز کلی برندهٔ
شان کلی» نام‌گذاری شد. در سال بعد نیز کلی برندهٔ پاریس–نیس، کریتریوم اینترناسیونال، تور سوئیس و رده‌بندی امتیازی تور دو فرانس شد. در پاییز ۱۹۸۳ کلی توانایی خود را تأیید کرد. در تور لمباردی جزء گروه پیشتاز ۱۸ نفره بود که وارد کومو شد و در رقابت سرعتی خط پایان، توانست جلوتر از سایر رکابزنان از خط بگذرد و پیروز شود. این رقابت، یکی از نزدیک‌ترین فاصله‌ها میان نفرات برتر بود و فاصلهٔ میان نفر اول و چهارم، کمتر از نصف یک چرخ بود. کلی حاکم بهار فصل بعد بود. برای سومین بار متوالی برندهٔ پاریس–نیس شد و اینو و
سومین بار متوالی برندهٔ پاریس–نیس شد و اینو و استیون روچ را شکست داد. در میلان–سانرمو و تور فلاندر دوم شد و پس از آن، دو کلاسیک پاریس–روبه و لیژ–باستون–لیژ را با پیروزی به پایان رساند. سپس در هر سه مرحلهٔ کریتریوم اینترناسیونال پیروز شد. در تور دو فرانس نیز جزء رقیبان رده‌بندی اصلی بود و در پایان، در رتبهٔ پنجم جای گرفت. در فصل ۱۹۸۴ کلی جمعاً برندهٔ ۳۳ مسابقه شد. در فصل ۱۹۸۵ کلی دوباره برندهٔ پاریس–نیس شد. در تور دو فرانس در رتبهٔ چهارم رده‌بندی اصلی قرار گرفت و قهرمان رده‌بندی امتیازی شد. در پایان فصل نیز
و قهرمان رده‌بندی امتیازی شد. در پایان فصل نیز تور لمباردی را فتح کرد. در فصل ۱۹۸۶، پس از قهرمانی در پاریس–نیس، در میلان–سانرمو نیز پیروز شد. در تور فلاندر بر سکوی دوم ایستاد و پاریس–روبه را فتح کرد. در ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۶ سوم شد و برای نخستین بار، روی سکوی یکی از گرند تورها ایستاد. در آخرین مرحلهٔ تور سوئیس، تصادف شدیدی کرد و تور دو فرانس را از دست داد. در فصل ۱۹۸۷ کلی در مرحلهٔ آخر پاریس–نیس برتری را از روچ که چرخش پنچر شده‌بود، گرفت. در ووئلتا اسپانیا سه روز مانده به پایان مسابقه، در صدر بود؛ ولی به
سه روز مانده به پایان مسابقه، در صدر بود؛ ولی به دلیل درد زینی شدید، کناره‌گیری کرد. بداقبالی او در تور دو فرانس نیز ادامه یافت و به دلیل پارگی رباط‌های شانه‌اش وادار به کناره‌گیری شد. در پایان فصل، در مسابقات قهرمانی جهان در رتبهٔ پنجم قرار گرفت. کلی در بهار ۱۹۸۸ هفتمین قهرمانی خود در پاریس–نیس را کسب کرد و رکورددار شد. چند هفته بعد نیز برندهٔ خنت–ویووخم شد. قهرمانی ووئلتا اسپانیا. کلی در آوریل ۱۹۸۸ به اسپانیا بازگشت تا در ووئلتا اسپانیای ۱۹۸۸ شرکت کند. مسابقه در جزیرهٔ کوهستانی تنریف آغاز شد و در مرحلهٔ
در جزیرهٔ کوهستانی تنریف آغاز شد و در مرحلهٔ دوم، یکی از رکابزنان مؤثر تیم به نام توماس وگمولر را به دلیل دیسانتری از دست داد. در تایم تریل تیمی مرحلهٔ سوم در لاس پالماس نیز زمان قابل توجهی را از دست داد. پس از بازگشت به سرزمین اصلی اسپانیا، کلی تمرکز خود را بر کسب جایزهٔ زمانی خط‌های سرعت گذاشت. کلی توانست در چهار روز یک دقیقه از فاصله‌اش با لودلینو کوبینو را کاهش دهد. در مراحل کوهستانی، فاصلهٔ دو دقیقه‌ای با کوبینو را حفظ کرد. در مرحلهٔ سیزدهم، پس از فابیو پارا و آنسلمو فوئرته در رتبهٔ چهارم قرار گرفت و
پارا و آنسلمو فوئرته در رتبهٔ چهارم قرار گرفت و فاصله‌اش با کوبینو را یک و نیم دقیقه کاهش داد. در مرحلهٔ شانزدهم که به آلباسته منتهی می‌شد، کوبینو زمان از دست داد و فوئرته رهبر مسابقه شد. کلی فاصلهٔ خود با فوئرته را حفظ کرد و پیش از تایم تریل انفرادی روز ماقبل پایانی، ۲۱ ثانیه با او اختلاف داشت. او مسیر ۳۰ کیلومتری این مرحله را نزدیک به دو دقیقه سریع‌تر از فوئرته طی کرد و پیراهن طلایی را به دست آورد. در پایان، کلی توانست تنها قهرمانی خود در گرند تورها را به دست آورد. همچنین برندهٔ رده‌بندی امتیازی ووئلتا
دست آورد. همچنین برندهٔ رده‌بندی امتیازی ووئلتا شد. سال‌های پایانی. در تور دو فرانس کلی در رتبهٔ ۴۶ قرار گرفت؛ در حالی که بیش از یک ساعت با پدرو دلگادو، قهرمان تور، فاصله داشت. در مسابقات قهرمانی جهان که در شرایط بارانی در شامبری برگزار می‌شد، در رقابت سرعتی خط پایان، سوم شد و مدال برنز را کسب کرد. در فصل بعد به تیم هلندی پی‌دی‌ام پیوست و تا پایان سال ۱۹۹۱ در آن تیم ماند. در سال ۱۹۸۹، برندهٔ لیژ–باستون–لیژ، رده‌بندی امتیازی تور دو فرانس و نخستین دورهٔ مسابقات قهرمانی جام جهانی دوچرخه‌سواری جاده شد. در سال
قهرمانی جام جهانی دوچرخه‌سواری جاده شد. در سال ۱۹۹۰ برندهٔ تور سوئیس شد. در مارس ۱۹۹۱ ترقوه‌اش شکست و از حضور در تور دو فرانس بازماند. در ماه اوت در حالی که در تور گالیسیا رقابت می‌کرد، برادرش در مسابقه‌ای نزدیک کریک-آن-شور کشته شد. کلی به ایرلند بازگشت و برای چهارمین بار برندهٔ مسابقهٔ کلاسیک نیسان شد. در پایان فصل نیز تور لمباردی را فتح کرد. در فصل ۱۹۹۲ کلی به تیم فستینا پیوست و برای میلان–سانرمو آماده شد. در آخرین سربالایی، مورنو آرجنتین فرار کرد و هشت ثانیه پیش افتاد. کلی که جزء گروه تعقیب‌کننده بود،
ثانیه پیش افتاد. کلی که جزء گروه تعقیب‌کننده بود، در سه کیلومتری پایانی سرپایینی حمله کرد و در یک کیلومتری خط پایان به آرجنتین رسید. در حالی که هر دو خسته بودند و تعقیب‌کنندگان به آنان نزدیک می‌شدند، کلی در دویست متری خط پایان، آرجنتین را پشت سر گذاشت و آخرین پیروزی خود در مسابقات کلاسیک را به دست آورد. فصل ۱۹۹۴ آخرین سال فعالیت حرفه‌ای کلی بود. در پایان فصل، به کریک-آن-شور بازگشت تا در مسابقهٔ سالانهٔ همپر شرکت کند. این مسابقه، آخرین رقابت حرفه‌ای کلی بود. ۱۲۰۰ دوچرخه‌سوار از جمله ادی مرکس، لوران فینیون،
۱۲۰۰ دوچرخه‌سوار از جمله ادی مرکس، لوران فینیون، برنار اینو و روژه ده ولامینک در مسابقه شرکت کردند. روز پیش از مسابقه، مری رابینسون رئیس‌جمهور ایرلند در سخنرانی شهری کلی شرکت کرد. کلی در رقابت سرعتی با روچ پیروز شد. میراث و سبک رکابزنی. کلی با چند اسطورهٔ دوچرخه‌سواری از ادی مرکس تا میگل ایندوراین هم‌عصر بود. در نخستین حضورش در تور دو فرانس، با برنار اینو در مرحلهٔ ۱۵ رقابت کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ نیز در مسابقات کلاسیک و تور دو فرانس، رقیب گرگ لوموند و لوران فینیون بود. همچنین با رکابزنان کلاسیک مانند
لوران فینیون بود. همچنین با رکابزنان کلاسیک مانند فرانچسکو موزر و مورنو آرجنتین هم‌دوره بود. کلی در سه دورهٔ پیاپی برندهٔ مسابقهٔ سوپرپرستیژ شد. او در تمام فصل در مسابقات شرکت می‌کرد. در فصل‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۵ در دو مسابقهٔ پاریس–نیس در ماه مارس (ابتدای فصل) و تور لمباردی در ماه اکتبر (انتهای فصل) پیروز شد. کلی موضوع چند کتاب از جمله زندگی‌نامه‌ای نوشتهٔ دیوید والش بوده‌است. هم‌چنین خودزندگی‌نامه‌اش با عنوان "گرسنه "در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. برخلاف برخی رکابزنان سرعتی که تا چندصد متری خط پایان در گروه محافظت
سرعتی که تا چندصد متری خط پایان در گروه محافظت می‌شدند، کلی می‌توانست در فرارها شرکت کند و به خوبی از سربالایی‌ها بگذرد. پیروزی‌های او در پاریس–روبه، تواناییش در هوای بد و مسیرهای شنی را نشان داد. همچنین می‌توانست در کوهستان‌های تور دو فرانس با رکابزنان سربالایی‌رو بماند. در گذر از سرپایینی‌ها نیز مهارت داشت و سرعت ۱۲۴ کیلومتر در ساعت را در سرپایینی گردنه ژو پلان در تور دو فرانس ۱۹۸۴ ثبت کرد. پس از دوچرخه‌سواری. کلی مفسر بخش انگلیسی‌زبان یورواسپرت است و آموزشگاه دوچرخه‌سواری شان کلی را در بلژیک بنیان‌گذاری
دوچرخه‌سواری شان کلی را در بلژیک بنیان‌گذاری کرده‌است. در سال ۲۰۰۶ نخستین تیم حرفه‌ای ایرلند با نام تیم شان کلی را با بهره‌گیری از رکابزنان جوان ایرلندی و بلژیکی عضو آموزشگاه‌شان کلی تأسیس کرد. او در تورهای خیریهٔ مسافت بلند به منظور کمک به نابینایان و کم‌بینایان شرکت می‌کند. نخستین دورهٔ تور دوچرخه‌سواری واترفورد به همت شان کلی در ۱۹ اوت ۲۰۰۷ برگزار شد. در سال ۲۰۱۱ مسابقه با حضور بیش از ۸ هزار رکابزن در دو روز به انجام رسید. در نوامبر ۲۰۱۳ دانشگاه دوبلین به پاس مشارکت‌های شان کلی در ورزش ایرلند، دکترای
به پاس مشارکت‌های شان کلی در ورزش ایرلند، دکترای افتخاری به او اهدا کرد.
نیجریه در جام جهانی فوتبال () شامل آمارهایی از پیشینه تیم ملی فوتبال نیجریه در مسابقات جام جهانی فوتبال نیز می‌باشد. نیجریه تاکنون ۶ بار جواز حضور در جام جهانی را به دست آورده است. اولین حضور آن‌ها در این مسابقات در جام جهانی ۱۹۹۴ رقم خورد که آن‌ها موفق شدند از مرحلهٔ گروهی به مرحلهٔ حذفی صعود کنند.
فرانچسکو اسکوارچونی (; – ) نقاش اهل ایتالیا بود. از شاگردان وی میتوان به آندرئا مانتنیا، کوزیمو تورا و کارلو کریولی اشاره کرد.
طوطی سنگال نام یک گونه از تیره طوطیان است. پراکندگی جغرافیایی: قاره افریقا، از شرق سنگال تا کشور چاد و...میباشد اندازه: ۲۳ سانتی متر تا ۲۷ سانتی متر جیره غذایی: غذای طوطی به همراه میوه و سبزیجات. پرندگان نابالغ: با منقار سیاه رنگ خود از پرندگان بالغ مشخص می شوند. تعیین جنسیت: تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد. ویژگی و جذابیتهای این پرنده: رنگ بسیار زیبایی دارد و زود اهلی می شود. تغذیه و نگهداری این پرندگان با توجه به جثه نسبتا کوچکش کمی اسانتر است.و این طوطی میزان یادگیری بسیار بالایی دارد. نام
این طوطی میزان یادگیری بسیار بالایی دارد. نام علمی: Poicephalus senegalus نام معمولی: طوطی سنگالی senegal parrot زیر گونه ها: P. s. senegalus P. s. mesotypus P. s. versteri خانواده : Psittacidae وزن: 155 گرم ( 125 تا 170 گرم ) طول عمر: 25 تا 30 سال در طبیعت و تا 50 سال در اسارت زندگی کرده است . میزان صدا: پرصدا ، با دامنه گسترده ای از صدا ها و جیغهای بلند
جاکومو کوارنگی (؛ – ) معمار و نقاش اهل ایتالیا بود. وی از پرکارترین معماران معماری پالادیان در امپراتوری روسیه مخصوصا شهر سن پترزبورگ بوده است.
مکعب سیاه () یک شرکت اطلاعات خصوصی است که دارای دفترهایی در لندن، تل آویو و مادرید است. این شرکت در سال ۲۰۱۰ توسط اﻓﺴﺮان اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ سابق آﻣﺎن دن زورلا (عبری: דן זורלא) و آوی یانوس (عبری:אבי ינוס) تأسیس شد. بیشتر کارکنان این شرکت از زبده‌ترین مأموران اطلاعاتی اسرائیل و سازمانهایی نظیر امان، موساد و شین بت هستند. فعالیت مکعب سیاه در زمینه ﻫﻮش رﻗﺎﺑﺘﯽ, اطلاعات، مشاوره و تصمیم‌گیری برای مشتریان خود در ادعیه خصوصی است. ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن آن ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ داران و ﺷﺮکﺖ ﻫﺎی ﺑﺰرگ در اﺳﺮاﺋﯿﻞ و در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ. سابقه فعالیتها. نام مکعب
و در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ. سابقه فعالیتها. نام مکعب سیاه ابتدا در سال ۲۰۱۱ و کمک به تاجر یهودی-عراقی انگلیسی وینسنت چنگیز در چندین ادعیه اختلاس در دادگاه‌های انگلستان مطرح شد. بعد از دستگیری وی و سقوط بانک ایسلندی کاپتینگ مکعب سیاه به چنگیز کمک کرد که اطلاعات زیادی برای دفاع از خود تهیه کند. در نهایت چنگیز بیگناه تشخیص داده شد و شاکیان مجبور به پرداخت ۳ میلیون پوند به وی شدند. در سال ۲۰۱۴ مکعب سیاه توسط تاجر اسرائیلی نوخی دانکنر استخدام شد تا رای دادگاه در مورد موتی بن موشه را تغییر دهد. مکعب سیاه موفق شد
مورد موتی بن موشه را تغییر دهد. مکعب سیاه موفق شد تحقیق مأموران آلمانی در مورد بن موشه را کشف کند و یک شاهد مهم در افشای اختلاس و فرار مالیاتی را شناسایی کند. در سال ۲۰۱۴، این شرکت شواهدی مربوط به مرافعه علیه تارا به مبلغ ۳۰۰ میلیون شکل ارائه داد، که نشان می‌دهد که این شرکت از مواد نگهدارنده در فرایند تولید استفاده می‌کند، هر چند که محصولات آن به عنوان "محصولات بدون نگهدارنده" ارائه شده‌است. دوﻟﺖ آرژاﻧﺘﯿﻦ از ﺧﺪﻣﺎت ﺷﺮکﺖ "ﻣکﻌﺐ ﺳﯿﺎه" ﺑﺮای ﺟﻤﻊ‌آوری اﻃﻼﻋﺎت در ﻣﻮرد ﺻﻨﺪوق ﭘﻮﺷﺶ رﯾﺴک آﻣﺮﯾکﺎﯾﯽ, "اﻟﯿﻮت", ﯾکﯽ از
در ﻣﻮرد ﺻﻨﺪوق ﭘﻮﺷﺶ رﯾﺴک آﻣﺮﯾکﺎﯾﯽ, "اﻟﯿﻮت", ﯾکﯽ از ﻃﻠﺒکﺎران آرژاﻧﺘﯿﻦ, و ﺑﺮای کﻤک ﺑﻪ ﻟﻐﻮ ﺣکﻢ کﻪ دوﻟﺖ آرژاﻧﺘﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪﻫﯽ ﻫﺎی ١.٣٣ ﻣﯿﻠﯿﺎرد دﻻری ﺧﻮد را ﺑﻪ "اﻟﯿﻮت" ﺑﭙﺮدازد، ﺑﻬﺮه ﺑﺮد. در سال ۲۰۱۵ مکعب سیاه توسط تاجر تایوانی «نوبو ﺳﻮ» مالک شرکت کشتیرانی تی ام تی استخدام شد تا رای دادگاه به نفع کشتیرانی لاکاتارنیا کﻪ در ﭼﻬﺎرﭼﻮب آن ﺳﻮ ﻣﺴﺌﻮل ۴٧ ﻣﯿﻠﯿﻮن دﻻر ﺑﻮد، را تغییر دهد. مکعب سیاه اطلاعاتی به وکلای سو ارائه کرد که نشان داد ٢٠% از ﻫﺰﯾﻨﻪ دادرﺳﯽ ﺷﺮکﺖ ﺣﻤﻞ و ﻧﻘﻞ ﺑﻪ ﻧﺎم «ﺳﻼﮔﻦ» ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺮدازد، و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺳﻮ کﺎﻫﺶ
ﻧﺎم «ﺳﻼﮔﻦ» ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺮدازد، و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺳﻮ کﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺖ. در سال ۲۰۱۶ ﭘﺲ از اﯾﻨکﻪ ﺷﺮکﺖ ﺑﯿﻤﻪ آﻣﺮﯾکﺎﯾﯽ «آمتراست» ﻣﺸکﻮک ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣکﻤﯿﺘﯽ کﻪ در آن دﺧﺎﻟﺖ دارد ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ, "ﻣکﻌﺐ ﺳﯿﺎه" را ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد در اورد. مکعب سیاه دادگاهی بین آمتراست و یک فرد ایتالیایی به نام آنتونیو سوماً را با فرستادن مأموران مخفی خود و رو کردن رشوه سوماً تحت‌تأثیر قرار داد. ﺷﺮکﺖ "ﻣکﻌﺐ ﺳﯿﺎه" ﻣﻮرد ﻓﺴﺎد در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺣﻘﻮﻗﯽ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ﻧﺸﺎن داد و ﻣﺪرکﯽ درﯾﺎﻓﺖ کﺮد کﻪ در روﻧﺪ ﺣکﻤﯿﺖ «رﺷﻮه» داده ﺷﺪه. ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اﯾﻦ, ﺗﻘﺎﺿﺎی ﭘﺮداﺧﺖ ﺧﺴﺎرت از ﺷﺮکﺖ «آمتراست» ﺑﻪ
اﯾﻦ, ﺗﻘﺎﺿﺎی ﭘﺮداﺧﺖ ﺧﺴﺎرت از ﺷﺮکﺖ «آمتراست» ﺑﻪ ﻣﺒﻠﻎ ٢ ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﯾﻮرو ﺑﻪ ۶٠ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﯾﻮرو کﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺖ. در سال ۲۰۱۶ رامی لوی تاجر اسرائیلی مکعب سیاه را برای به دست آوردن اطلاعات در مورد کمپین منفی یکی از رقبایش علیه شرکتش استخدام کرد. یافته‌های این شرکت، سوء ظن‌ها را تأیید کرد و به یک پرونده دعوی ۱۰ میلیون شکل از رامی لوی علیه ایال رائید و زنجیره ویکتوری تبدیل شد. این شرکت شواهدی از فعالیت یک شرکت روابط عمومی را در خدمت زنجیره ویکتوری که مسئول تحریک کردن کشاورزان علیه رامی لوی، ارسال پیام‌های دروغین و برگزاری یک
علیه رامی لوی، ارسال پیام‌های دروغین و برگزاری یک مبارزه رسانه ای علیه وی ارائه داد. در سال ۲۰۱۶ آلستوم و آفکون مکعب سیاه را برای دادگاهی بین آنان و شرکت قطار اسرائیل برای کمک به مبارزه خود در برابر مناقصه برق شرکت قطار اسرائیل، که شرکت اسپانیایی سمی این مناقصه را به دست آورده بود استخدام کردند. مکعب سیاه ضبط‌هایی از مقامات شرکت قطار دریافت کرد که ثابت می‌کند که اشکلات زیادی در مناقصه وجود داشته، از جمله افزایش نمره غیرقابل برنده مناقصه. بر اساس این یافته‌ها، در ماه ژانویه ۲۰۱۸، دیوان عالی توافق نامه سازش