payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را کامل نوشتیم و بعد به آزمون آن پرداختیم و به اشکالی برخوردیم، ولی چون از سر منشأ مشکلات به صورت دقیق آگاه نبودیم، نتوانستیم آن‌ها را رفع کنیم. توسعه آزمون محور این مسئله را نیز برای ما برطرف می‌کند. ۵. مستندسازی. اگر از عملکرد تابعی در برنامه اطمینان نداشته باشیم، می‌توانیم با بررسی آزمون مربوط به آن تابع و پاسخ مد نظر، شهودی از رفتار مورد انتظار آن تابع داشته باشیم. ۶. کدهای مرتب‌تر. با توجه به این که از رفتار تابع‌ها به صورت مجزا می‌توان اطمینان یافت، می‌توان refactoring را به صورت آنی‌تری انجام داد،
می‌توان refactoring را به صورت آنی‌تری انجام داد، همچنین سطح‌های دسترسی توابع (خصوصی و عمومی) را پس از اطمینان از صحت درستی به صورت درجا مشخص کنیم و مجبور نشویم برای تست یک تابع در توابع دیگر این سطح دسترسی‌ها را تغییر دهیم. استفاده از TDD منجر به نوشتن کدی می‌شود که تضمین می‌کند که هر بخش از کد، انجام وظایف خود را با دقت و صحت بالا انجام می‌دهد. این روش کمک شایانی می‌کند تا با اعتماد بیشتر به کدی که نوشته‌شده‌است، بتوانید آن را بهبود دهید. مخصوصاً از آن‌جا که شما در ابتدا کدی می‌نویسید که تست را پاس کند و
که شما در ابتدا کدی می‌نویسید که تست را پاس کند و سپس آن را refactor می‌کنید، مطمئن خواهید بود که کد شما شامل قسمت‌هایی که اضافه باشند و نیاز نشوند، نمی‌باشد و همچنین کد شما بهینه و مرتب و منطبق بر اصول clean code می‌باشد. ۷. کاهش هزینهٔ زمانی رفع مشکلات کد و دیباگ کردن آسان‌تر. با استفاده از TDD از آن‌جا که از مراحل ابتدایی تست‌ها نوشته می‌شوند، خطاها در مراحل بسیار زودتری شناخته می‌شوند و در مراحل زودتری معمولاً حل می‌شوند. این کار باعث می‌شود که نیاز به صرف زمان و هزینه برای رفع خطاهای بزرگ در مراحل
به صرف زمان و هزینه برای رفع خطاهای بزرگ در مراحل بعدی کاهش می‌یابد. این به معنی صرفه‌جویی در زمان و منابع می‌باشد و سرعت توسعهٔ محصول نیز در این حالات نسبت به حالت عادی که زمان زیادی را برای دیباگ کردن صرف می‌کنیم به‌طور قابل توجهی بیشتر می‌شود. ۸. Test Coverage بالا و تضمین بیشتر از نرم‌افزار. با استفاده از TDD از آن‌جا که برای هر فیچری شما تست دارید، پس درصد بخشی از کد که به وسیلهٔ تست‌ها پوشش داده می‌شوند و تست می‌شوند بیشتر از سایر متودولوژی‌ها می‌باشد. همچنین از آن‌جا که برنامهٔ ما با unit testهای
همچنین از آن‌جا که برنامهٔ ما با unit testهای مختلف یا به‌طور کلی آزمون‌های مختلفی سنجیده می‌شود، می‌توانیم اطمینان خوبی از عملکرد آن داشته باشیم. محدودیت‌ها و معایب توسعهٔ تست محور. ۱. ناتوانی در استفادهٔ عملی. در شرایط پذیرش و استفاده در صنعت، موانع فنی زیادی در هنگام پیاده‌سازی وجود دارد علاوه بر این که درک کامل این که چگونه باید آن را به کار گرفت، مشکل است و برداشت‌های متفاوتی از آن میان افراد مختلف وجود دارد؛ بنابراین، استفاده عملی از آن بسیار کم است که می‌توان آن را به عنوان یکی از معایب TDD دید. طبق
می‌توان آن را به عنوان یکی از معایب TDD دید. طبق بررسی‌ها تنها ۱۲ درصد از TDD به روش صحیح استفاده می‌کنند. احتمالاً با دستورعمل‌هایی که نحوهٔ درست پیاده‌سازی را پیشنهاد می‌دهند و افزایش دانش صنعت، بتوان این مورد را کمی بهبود بخشید. ۲. سرعت توسعه. TDD ممکن است باعث کاهش سرعت توسعهٔ کد شود. طراحی و نوشتن تست‌ها به تنهایی زمان‌بر است و ممکن است در ابتدا توسعهٔ کد و پیشروی را به‌طور قابل توجهی کندتر کند. علاوه بر این، این روش نیازمند تجربه و آموزش زیادی می‌باشد تا بهره‌وری بالایی از آن به‌دست آید. به همین
تا بهره‌وری بالایی از آن به‌دست آید. به همین دلیل، توسعه‌دهندگان جدید ممکن است برای استفاده از TDD نیاز به یادگیری و تسلط بیشتری داشته باشند. ۳. پیچیدگی بیشتر در فرایند توسعه و افزایش هزینه در برخی موارد. یکی دیگر از معایب TDD، ایجاد پیچیدگی در فرایند توسعه است. این روش نیازمند توجه و هماهنگی بیشتری در نوشتن تست‌ها، پیاده‌سازی کدها و اجرای تست‌ها است. همچنین، برای توسعه‌دهندگانی که به سیستم وارد می‌شوند، ممکن است برای درک کامل فرایند نیاز به زمان و تلاش و توجه بیشتری داشته باشند. این می‌تواند باعث کاهش
و توجه بیشتری داشته باشند. این می‌تواند باعث کاهش کارایی و افزایش هزینه توسعه شود. مقایسهٔ توسعهٔ مبتنی بر آزمون با دیگر متدولوژی‌ها. در این بخش، توسعه مبتنی بر آزمون را با روش‌های سنتی مانند توسعه مبتنی بر نیازمندی‌ها (Requirement-driven Development) و توسعه مبتنی بر مستندات (Documentation-driven Development) مقایسه می‌کنیم. در توسعه مبتنی بر نیازمندی‌ها، نرم‌افزار بر اساس نیازمندی‌های کاربران و مشتری‌ها فنی توسعه می‌یابد. در این روش، ابتدا نیازمندی‌ها تعریف می‌شوند و سپس کد نوشته می‌شود تا نیازمندی‌ها را
می‌شوند و سپس کد نوشته می‌شود تا نیازمندی‌ها را برآورده کند. تست‌ها و آزمون‌ها نیز پس از نوشتن کد، اجرا می‌شوند. این رویکرد ممکن است باعث ایجاد تست‌های ناکارآمد و کاهش کیفیت نرم‌افزار شود. در مقابل، توسعه مبتنی بر آزمون با تعریف تست‌ها در مرحله ابتدایی توسعه، از کاهش خطاها و بهبود کیفیت و قابلیت اطمینان نرم‌افزار بهره می‌برد. در توسعه مبتنی بر مستندات، نرم‌افزار بر اساس مستندات و مشخصات فنی توسعه می‌یابد. در این روش، مستندات تهیه می‌شوند و بر اساس آن‌ها نرم‌افزار پیاده‌سازی می‌شود. تست‌ها و آزمون‌ها نیز
پیاده‌سازی می‌شود. تست‌ها و آزمون‌ها نیز بعد از نوشتن کد، اجرا می‌شوند. اما ممکن است در این رویکرد، تست‌ها برای بررسی جوانب‌های مختلف نرم‌افزار کافی نباشند و خطاهای مختلفی در فرایند توسعه رخ دهد. در مقابل، توسعه مبتنی بر آزمون با تعریف تست‌ها و سناریوهای آزمون کاملتر، تمام جوانب و قابلیت‌های نرم‌افزار را بررسی کرده و از کیفیت و عملکرد صحیح نرم‌افزار اطمینان حاصل می‌کند. مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از توسعه مبتنی بر آزمون منجر به کاهش خطاها، اشکالات و باگ‌های نرم‌افزار، افزایش کیفیت و عملکرد آن، کاهش
باگ‌های نرم‌افزار، افزایش کیفیت و عملکرد آن، کاهش هزینه‌های ناشی از خطاها و تست‌های دستی و افزایش رضایت کاربران می‌شود. در واقع، توسعه مبتنی بر آزمون با استفاده از رویکرد طراحی آزمون اول و پیاده‌سازی کد بر اساس آزمون‌ها، موجب تضمین عملکرد صحیح و قابل اعتماد نرم‌افزار و کاهش خطاها می‌شود. با توجه به مزایای مذکور و مطالعات انجام شده در زمینه توسعه مبتنی بر آزمون، این روش به عنوان یک روش مؤثر در توسعه نرم‌افزار، با روش‌های سنتی مانند توسعه مبتنی بر نیازمندی‌ها و مستندات قابل مقایسه است و بهبود قابل توجهی در
و مستندات قابل مقایسه است و بهبود قابل توجهی در کیفیت و عملکرد نرم‌افزارها را به همراه دارد. فریم‌ورک‌های توسعهٔ مبتنی بر آزمون. در این بخش قصد داریم چند نمونه از فریم‌ورک‌هایی که برای توسعهٔ مبتنی بر آزمون وجود دارد را معرفی کنیم. برای زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند، فریم‌ورک‌های مختلفی وجود دارد که در این بخش به بررسی تعدادی از محبوب‌ترین آن‌ها می‌پردازیم: PyUnit: یک ابزار استاندارد آزمون واحد پروژه‌های پایتون است که توسط کنت بک و اریک اما طراحی شده‌است. در پکیج‌های
توسط کنت بک و اریک اما طراحی شده‌است. در پکیج‌های پایتون با نام unittest می‌توان از این ابزار استفاده کرد. PyUnit از موارد آزمون و ابزار اجرای تست (test runners) پشتیبانی می‌کند. در PyUnit شما می‌توانید موارد آزمون را طوری سازماندهی کنید که رشته‌های تعدادی از آن‌ها با ویژگی‌های یکسان اجرا شوند. TestNG: یک فریم‌ورک محبوب تست برای زبان برنامه‌نویسی جاوا است که به کاربران اجازهٔ اجرای آزمون‌های خودکار برای اپلیکیشن‌های وب را می‌دهد. این فریمورک متن‌باز است و قابلیت‌های بیش‌تری نسبت به JUnit دارد که باعث
و قابلیت‌های بیش‌تری نسبت به JUnit دارد که باعث افزایش محبوبیت آن در برنامه‌نویسان زبان جاوا شده‌است. هم‌چنین می‌توان با استفاده از این فریم‌ورک به همراه Selenium که یک ابزار برای مرور خودکار صفحات وب است، تست‌های خودکار قدرتمندی برای اپلیکیشن‌های وب ایجاد کرد. Rspec: یک فریم‌ورک انجام آزمون برای زبان برنامه‌نویسی ruby است. کارهای آزمون محور. روش آزمون محور در خارج از حیطه توسعه نرم‌افزار نیز به کار گرفته شده‌است. این روش تحت عنوان کار آزمون محور در تیم‌های تولیدی و خدماتی مورد استفاده قرار گرفته‌است. در
تولیدی و خدماتی مورد استفاده قرار گرفته‌است. در کار آزمون محور همانند توسعه نرم‌افزار آزمون محور، تیم‌ها تعداد آزمون کنترل کیفیت برای هر جنبه از موضوع کار طراحی می‌کنند و سپس به ارزیابی آن و طراحی جهت ارضای آن می‌پردازند تا موفق شوند آن را پاس کنند. شش گام ذکر شده در توسعه نرم‌افزار آزمون محور با تغییراتی جزئی به شکل زیر برای کار آزمون محور نیز به کار گرفته می‌شوند: روش‌های برتر در توسعهٔ مبتنی بر آزمون. در این قسمت تعدادی از روش‌های برتر (best practices) توسعهٔ مبتنی بر آزمون را بررسی می‌کنیم: فهم واضح
توسعهٔ مبتنی بر آزمون را بررسی می‌کنیم: فهم واضح نیازمندی‌ها هنگام شروع: برای شروع، فهم دقیق و واضحی از نیازمندی‌های ویژگی‌ای که قصد توسعهٔ آن را دارید به دست آورید. این کار به شما کمک می‌کند تا تست‌های متمرکز و مرتبط بنویسید. نوشتن تست‌های ریز: هر تست باید روی یک رفتار یا کارایی مشخص تمرکز کند. تست‌های خود را کوتاه و متمرکز و تنها مربوط به یک جنبه از کد بنویسید. این کار خوانایی و نگهداری تست‌ها را راحت‌تر می‌کند. ساده‌ترین موارد آزمون را اول بنویسید: کار خود را با نوشتن ساده‌ترین آزمون ممکن که خطا می‌دهد
را با نوشتن ساده‌ترین آزمون ممکن که خطا می‌دهد شروع کنید. این به شما کمک می‌کند تا سنگ بزرگی در مقابل خود نبینید و بتوانید با آرامش و دقت بیش‌تری کار کنید. برای حالت‌های خاص تست بنویسید: برای حالت‌های غیر معمول که می‌تواند شامل مرز بین دو سناریوی مختلف یا ورودی‌های خاص باشد، تست بنویسید. در این حالت‌ها پتانسیل وقوع خطا وجود دارد و می‌تواند منجر به شکست شود. به‌طور مرتب بازآرایی کنید: بعد از اینکه یک تست با موفقیت پاس می‌شود، مقداری زمان برای بازآرایی و بازسازی کد و بهبود طراحی آن، بدون اینکه رفتار آن تغییر
کد و بهبود طراحی آن، بدون اینکه رفتار آن تغییر کند بگذارید. این کار به تمیز نگه داشتن و داشتن یک پروژه قابل نگهداری کمک می‌کند. روند اجرای تست‌ها را سریع نگه دارید: اجرای تست‌های شما باید از سرعت بالایی برخوردار باشد تا بتوانید سلامت کد خود را به سرعت بررسی کنید. سرعت بالای اجرای تست‌ها اجازه می‌دهد تا سرعت توسعهٔ بیشتری داشته باشید و مشکلات را سریع‌تر متوجه شوید. خودکارسازی تست‌ها: از فریم‌ورک‌ها و ابزارهای خودکارسازی تست‌ها استفاده کنید تا تست‌های خود را بتوانید به صورت خودکار اجرا کنید. این کار به شما
بتوانید به صورت خودکار اجرا کنید. این کار به شما اجازه می‌دهد تا تست‌های خود را بارها و بارها به راحتی اجرا کنید و آن‌ها را با جریان کاری خود ادغام کنید و مطمئن شوید که تست‌های مطمئن و قابل اطمینانی دارید. به صورت پیوسته تست‌های خود را اجرا کنید: تست‌های خود را با محیط توسعه ادغام کنید و خطوط continuous integration یا CI بسازید تا به صورت خودکار، هر زمان که کد تغییر می‌کند، تست‌ها را اجرا کند و نتیجه را به شما اطلاع دهد. این کار به شما کمک می‌کند که در صورت فراموشی اجرای تست‌ها، در صورتی که تست‌ها پاس
صورت فراموشی اجرای تست‌ها، در صورتی که تست‌ها پاس نمی‌شوند، کد شما وارد مرحلهٔ تحویل به مشتری نشود و تست‌ها به صورت پیوسته اجرا شوند. تست‌هایی که شکست می‌خورند باید شما را به توسعه هدایت کنند: وقتی یک تست خطا می‌دهد، آن تست باید به شما راهنمایی کند که نیاز است کدام بخش از کد را بررسی کنید و روی آن کار کنید. باید بتوانید آن خطا را تحلیل کنید، دلیل آن را شناسایی کنید و کدی که مشکل را به وجود آورده‌است را درست کنید. شکست تست‌ها یک بازخورد ارزشمند برای بالا بردن کیفیت کد است. نمونه‌های استفاده از توسعهٔ مبتنی
کیفیت کد است. نمونه‌های استفاده از توسعهٔ مبتنی بر آزمون در جهان واقعی. در حالی که درک مفاهیم و اصول TDD بسیار مهم است، مشاهدهٔ کاربرد عملی آن در سناریوهای دنیای واقعی، بینش ارزشمندی را در مورد مزایا و اثربخشی آن ارائه می‌دهد. در این بخش، مجموعه‌ای از نمونه‌های واقعی را که در آن TDD با موفقیت به کار گرفته شده‌است، بررسی می‌کنیم و نشان می‌دهیم که چگونه این رویکرد فرایند توسعه نرم‌افزار را متحول کرده‌است. مبدل ارز. از توسعه تست محور می‌توان برای ساخت یک مبدل ارز استفاده کرد. این فرایند با نوشتن یک تست
مبدل ارز استفاده کرد. این فرایند با نوشتن یک تست شکست‌خورده شروع می‌شود که رفتار مورد نظر مانند تبدیل دلار به یورو را تعریف می‌کند. اجرای تست در ابتدا شکست را تأیید می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که آزمایش به‌طور دقیق عملکرد مورد نظر را هدف قرار می‌دهد. در مرحلهٔ بعد، حداقل کد برای گذراندن آزمون پیاده‌سازی می‌شود و پس از آن مجدداً آزمون برای اطمینان از موفقیت آن اجرا می‌شود. بازآرایی مداوم امکان بهبود کد را بدون تغییر رفتار فراهم می‌کند. افزودن مکرر موارد آزمایشی بیش‌تر، اعتبارسنجی کامل عملکرد تبدیل ارز را
بیش‌تر، اعتبارسنجی کامل عملکرد تبدیل ارز را ممکن می‌سازد و در نتیجه یک سیستم قابل اعتماد و دقیق ایجاد می‌کند. بازی بولینگ. استفاده از TDD برای ایجاد یک سیستم امتیازدهی برای یک بازی بولینگ، اطمینان و دقت را تضمین می‌کند. توسعه‌دهندگان با شروع از تست‌های شکست‌خورده، منطق مورد نیاز برای گذراندن تست‌ها را به صورت تدریجی پیاده‌سازی می‌کنند. ماهیت تکرارشوندهٔ TDD امکان بازخورد و بهبود مستمر را فراهم کرده و مکانیزم امتیازدهی قوی را تضمین می‌کند. اصلاح مجدد کد باعث حفظ وضوح و سادگی و رعایت اصول کد تمیز می‌شود. با
حفظ وضوح و سادگی و رعایت اصول کد تمیز می‌شود. با پیروی از این رویکرد، توسعه‌دهندگان می‌توانند با اطمینان سیستم امتیازدهی بازی بولینگ را بسازند و اصلاح کنند. اعتبار سنجی ایمیل. در پروژهٔ توسعهٔ نرم‌افزار مایکروسافت، TDD می‌تواند برای پیاده‌سازی یک مؤلفهٔ اعتبارسنجی ایمیل قوی اعمال شود. فرایند TDD با نوشتن یک تست شکست‌خورده شروع می‌شود که رفتار تابع اعتبارسنجی ایمیل را تأیید می‌کند. آزمون اولیه می‌تواند قالب‌های ایمیل معتبر را بررسی کند و قالب‌های نامعتبر را رد کند. با نوشتن حداقل کد مورد نیاز برای قبولی در
رد کند. با نوشتن حداقل کد مورد نیاز برای قبولی در آزمون، توسعه‌دهندگان می‌توانند منطق اعتبارسنجی ایمیل را با استفاده از فناوری‌های Microsoft.NET پیاده‌سازی کنند. اجرای تست تضمین می‌کند که کد به درستی عمل می‌کند. تکرارهای بیشتر شامل اضافه کردن تست‌های بیش‌تر، مانند بررسی موارد لبه و مدیریت فرمت‌های مختلف ایمیل است. TDD تضمین می‌کند که مؤلفهٔ تأیید اعتبار ایمیل قابل اعتماد، دقیق است و می‌تواند سناریوهای مختلفی را در اکوسیستم Microsoft.NET مدیریت کند. احراز هویت کاربر. در یک محیط توسعهٔ Microsoft.NET، توسعهٔ
کاربر. در یک محیط توسعهٔ Microsoft.NET، توسعهٔ مبتنی بر آزمون می‌تواند برای توسعهٔ یک ماژول احراز هویت کاربر برای یک برنامه استفاده شود. این فرایند با نوشتن تست‌هایی آغاز می‌گردد که قابلیت‌های ورود و ثبت نام کاربر را با استفاده از فناوری‌ها و چارچوب‌های مایکروسافت تأیید می‌کند. تست‌های ناموفق تضمین می‌کنند که رفتار مورد نظر به درستی هدف قرار گرفته‌است. سپس حداقل کد مورد نیاز برای قبولی در آزمون‌ها با استفاده از ابزار Microsoft.NET پیاده‌سازی می‌شود. با اجرای تست‌ها، توسعه‌دهندگان می‌توانند منطق ورود و ثبت
تست‌ها، توسعه‌دهندگان می‌توانند منطق ورود و ثبت نام در اکوسیستم مایکروسافت را تأیید کنند. گسترش مکرر مجموعهٔ آزمایشی سناریوهایی مانند قدرت رمز عبور، بازیابی حساب و کنترل دسترسی مبتنی بر نقش را پوشش می‌دهد و از قابلیت‌های Microsoft.NET بهره می‌برد. TDD یک سیستم احراز هویت کاربر ایمن و قابل اعتماد را با اعتبارسنجی کامل کد پیاده‌سازی شده در برابر موارد آزمایشی با استفاده از فناوری‌های مایکروسافت تضمین می‌کند. آیندهٔ توسعهٔ مبتنی بر آزمون. آیندهٔ توسعهٔ مبتنی بر آزمون چشم‌اندازهای امیدوارکننده‌ای دارد زیرا
بر آزمون چشم‌اندازهای امیدوارکننده‌ای دارد زیرا شیوه‌های توسعهٔ نرم‌افزار همچنان در حال تکامل هستند. مطالعه‌ای که در انجام شده مزایای TDD را در محیط‌های صنعتی در دنیای واقعی به نمایش گذاشته‌است. این تحقیق نشان می‌دهد که TDD نه تنها کیفیت کد را بهبود می‌بخشد، بلکه چگالی خطا یا defect را کاهش می‌دهد و بهره‌وری توسعه‌دهندگان را افزایش می‌دهد. این یافته‌ها پتانسیل TDD را برای شکل‌دادن به آیندهٔ توسعهٔ نرم‌افزار با توانمند ساختن تیم‌ها برای ساختن نرم‌افزارهایی با کیفیت بالاتر و کارآمدتر نشان می‌دهد. همان‌طور که
کیفیت بالاتر و کارآمدتر نشان می‌دهد. همان‌طور که سیستم‌های نرم‌افزاری پیچیده‌تر می‌شوند، اهمیت تضمین قابلیت اطمینان و امنیت آن‌ها بالاتر می‌رود. کتاب به ساختن نرم‌افزارهای قوی و انعطاف‌پذیر تأکید می‌کند. با نوشتن تست‌ها قبل از پیاده‌سازی کد، توسعه‌دهندگان می‌توانند نقص‌ها و آسیب‌پذیری‌های طراحی را در مراحل اولیهٔ توسعه کشف کنند و احتمال ایجاد نقص‌های مهم را کاهش دهند. این رویکرد پیشگیرانه برای تست کردن با اصول تست Shift-left و DevSecOps همسو می‌شود؛ جایی که امنیت و آزمایش از همان ابتدا در چرخهٔ عمر توسعهٔ
امنیت و آزمایش از همان ابتدا در چرخهٔ عمر توسعهٔ نرم‌افزار یکپارچه شده‌است. از آن‌جایی که صنعت نرم‌افزار همچنان امنیت و قابلیت اطمینان را در اولویت قرار می‌دهد، TDD آماده است تا نقش مهمی در تقویت نرم‌افزار در برابر تهدیدات احتمالی ایفا کند. ظهور معماری میکروسرویس‌ها و محاسبات ابری، شیوهٔ ساخت و استقرار سیستم‌های نرم‌افزاری را متحول کرده‌است. ماهیت تکرارشونده و مبتنی بر بازخورد TDD با چابکی و مقیاس‌پذیری میکروسرویس‌ها هماهنگ است. با نوشتن تست‌ها در ابتدا و طراحی APIها بر اساس نیازهای مشتری، توسعه‌دهندگان
طراحی APIها بر اساس نیازهای مشتری، توسعه‌دهندگان می‌توانند اطمینان حاصل کنند که میکروسرویس‌ها به درستی کار می‌کنند و به‌طور یکپارچه در یک سیستم بزرگتر ترکیب می‌شوند. از آنجایی که سازمان‌ها به پذیرفتن میکروسرویس‌ها و معماری‌های بومی ابری ادامه می‌دهند، TDD پایهٔ محکمی برای ساخت سرویس‌های ماژولار که می‌توانند به‌طور مستقل آزمایش و اجرا شوند، فراهم می‌کند.
سه خوک فسقلی () یک فیلم کوتاه پویانمایی به تهیه‌کنندگی والت دیزنی و کارگردانی برت جیلت از مجموعه سمفونی احمقانه است که در ۲۷ مه ۱۹۳۳ از سوی یونایتد آرتیستس در ایالات متحده منتشر شد. ترانه فیلم. ترانه اصلی کارتون با عنوان "چه کسی از گرگ بد بزرگ می ترسد؟"، توسط فرانک چرچیل ساخته شده است، نشان دهنده عزم مردم در برابر "گرگ بد بزرگ" در دوران رکود بزرگ است. همچنین این آهنگ الهام ­بخش نام گذاری نمایشنامه "چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد؟" نوشته ادوارد البی نمایشنامه نویس آمریکایی بوده است.
یژی وتولانی (؛ – ) زیست‌شیمی‌دان، عصب‌پژوه، عصب‌شناس، داروشناس و استاد دانشگاه اهل لهستان بود. او از اعضای «آکادمی علوم لهستان» و «آکادمی آموزش لهستان» بود و یکی از دانشمندان لهستانی است که پس از سال ۱۹۶۵ میلادی، بارها در به نامش در مقالات و پژوهش‌های پزشکی اشاره شده‌است و بیش از ۲۰۰ مقالهٔ پژوهشی منتشر نموده‌است. شهرت آغازین او مربوط به نخستین فرضیات در زمینهٔ مکانیسم اثر داروهای ضدافسردگی بود که در سال ۱۹۷۵ میلادی به‌همراه «فریدولین سالسر» مطرح شد و پیشنهاد می‌نمود که کاهش گیرنده‌های بتا آدرنرژیک باعث
می‌نمود که کاهش گیرنده‌های بتا آدرنرژیک باعث چنین اثری می‌شوند. او در سال ۱۹۸۳ میلادی بابت پژوهش‌هایش در زمینهٔ شوک‌درمانی الکتریکی برندهٔ «جایزهٔ آنا-مونیکا» شد. علاوه بر اختلال افسردگی عمده، وی در زمینه‌های حافظه، اعتیاد و نورودژنرسانس هم فعالیت و پژوهش داشته‌است. وی استاد تمامِ دانشگاه، رئیس دپارتمان بیوشیمی، قائم‌مقام امور علمی و قائم‌مقام شورای عالی علوم در «مؤسسهٔ داروشناسی آکادمی علوم لهستان» در کراکوف و همچنین عضو افتخاری «آکادمی عصب‌شناسی هند»، «جامعهٔ بیماری‌های مغر و اعضاب آکسفورد» بود دارای
«جامعهٔ بیماری‌های مغر و اعضاب آکسفورد» بود دارای مدرک دکترای افتخاری از «دانشگاه پزشکی سیلسیا» و «دانشگاه پزشکی ووچ» بود و برندهٔ جوایز و افتخارا گوناگونی نیز شد که از آن میان می‌توان به نشان افتخار تولد لهستان و صلیب لیاقت لهستان اشاره کرد. وی در پروژه‌های هنری مختلفی نیز دست داشت. از جمله آنکه در دههٔ بیست سالگی‌اش (۱۹۶۴-۱۹۵۱) از مجریان کابارهٔ پیونیتسا پد بارانامی بود.
چارلز مونتاگ بیکول (; – ) سیاستمدار، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. بیکول به عنوان نماینده جمهوریخواه در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. زندگی‌نامه. پس از جنگ، بیکول به عنوان نماینده جمهوریخواه جمهوریخواه از کنتیکت به مجلس سنا رفت و از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۴ خدمت کرد. از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳، او به عنوان رئیس کمیته دولتی مجلس نمایندگان کار کرد تا قوانین آموزشی ایالت کنتیکت را تجدید نظر و اصلاح کند. در سال ۱۹۳۲، بیکول به عنوان نماینده مجلس نمایندگان کنگره ایالات متحده انتخاب شد و یک دوره را از ۴
کنگره ایالات متحده انتخاب شد و یک دوره را از ۴ مارس ۱۹۳۳ تا ۳ ژانویه ۱۹۳۵ در کنگره ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. درگذشت. بیکول در ۱۹ اوت ۱۹۵۷ در نیوهیون، کنتیکت درگذشت و در آرامستان خیابان گروو در نیوهیون دفن شد.
ریچارد ل. بالتیمور (؛ زادهٔ ) دیپلمات آمریکایی است. وی سفیر آمریکا در عمان بود و اکنون مشاور هیئت مدیره عمران در مسقط است. زندگی‌نامه. بالتیمور قبل از عهده‌دار شدن سمت سفیر آمریکا در مسقط، سرپرست کنسول ایالات متحده در جده، در عربستان سعودی بود. بالتیمور متولد نیویورک است و مدرک کارشناسی خود در امور بین‌المللی را از دانشگاه جورج واشینگتن گرفت و پس از آن مدرک دکترای حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه هاروارد اخذ کرد. او به زبانهای فرانسوی، مجارستانی، اسپانیایی و پرتغالی صحبت می‌کند.
دین بارنت (; – ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا و مقاله‌نویس و همچنین وبلاگ‌نویس بود. وی یکی از میهمانان ثابت شو رادیویی هیو هیویت (گزارشگر تلویزیون‌های سی‌ان‌ان و ام‌اس‌ان‌بی‌سی) که یک برنامه سیاسی - اجتماعی است، بود. دوران جوانی. بارنت در بوستون به دنیا آمد و در نیوتون، ماساچوست بزرگ شد. او در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه هاروارد با مدرک کارشناسی در رشته حکومت و با مدرک جی‌دی از دانشکده حقوق دانشگاه بوستون در سال ۱۹۹۲ فارغ‌التحصیل شد. فعالیت حرفه‌ای. بارنت در سال ۱۹۹۲ نامزد نماینده جمهوری‌خواه از نیوتون،
در سال ۱۹۹۲ نامزد نماینده جمهوری‌خواه از نیوتون، ماساچوست شد و بعدها یک شرکت استخدام قانونی را راه اندازی کرد. در ژانویه ۱۹۹۴، بارنت یکی از اولین داوطلبان مبارزات انتخاباتی میت رامنی در سنا بود، که در طی آن بارنت اغلب رامنی را در رویدادهای کمپین انتخاباتی همراهی می‌کرد. بارنت از حامیان مبارزات انتخاباتی رامنی در سال ۲۰۰۸ برای انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۲۰۰۴، بارنت سایت ساکس بلاگ را ایجاد کرد، این بلاگ متمرکز بر سیاست محافظه کارانه، مسائل اجتماعی بود، علاقه‌مندی بارنت به
کارانه، مسائل اجتماعی بود، علاقه‌مندی بارنت به گلف و تیم فوتبال بوستون رد ساکس، باعث شد تا هیو هویت مجری برنامه گفتگوی رادیویی، بارنت وبلاگ نویس را به عنوان یکی از وبلاگ نویسان دعوت کند و این کار مصاحبه تا پیوستن به ویکلی استاندارد در سال ۲۰۰۷ ادامه یافت. بارنت به دلیل لهجه غلیظ بوستونی خود (که نام مستعار «چودا» را برای او به ارمغان آورد) زمانی که در برنامه رادیویی هیویت برنامه پر کرد، شناخته شد. نوشته‌های بارنت در نشنال روویو آنلاین، فیلادلفیا اینکوایرز، بوستون گلوب و سایت تاون‌هال منتشر شد.
هیو هیویت (؛ زادهٔ ) مجری رادیو، وکیل و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. فعالیت‌ها. هیو هیویت از سال ۱۹۸۳ میلادی تاکنون در رسانه‌های آمریکا مشغول فعالیت بوده‌ است. هیویت رئیس و مدیر عامل بنیاد ریچارد نیکسون می‌باشد، او میزبان ثابت گفتگوهای سیاسی، اجتماعی در شبکه رادیو سیلم است. هیویت وکیل، عضو فرهنگستان علوم کالیفرنیا و نویسنده است. همچنین استاد مدرسه حقوق دانشگاه چپمن و مجری تلویزیونی ثابت سی‌ان‌ان و ام‌اس‌ان‌بی‌سی است.
ژول دالو (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده)، لژیون دونور (افسر)، و لژیون دونور (شوالیه) شده‌است. ژول دالو در ۱۵ آوریل ۱۹۰۲ درگذشت و مقبره وی در گورستان مونپارناس، پاریس است.
گابریل داویود (؛ – ) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است. گابریل در ۶ آوریل ۱۸۸۱ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
ادوارد دپرت (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۸۳۳ – ۲۳ ژوئیه ۱۸۹۸) معمار اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است. ادوارد دپرت در ۲۳ ژوئیه ۱۸۹۸ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
یژی توروویچ (؛ ؛ ۱۰ دسامبر ۱۹۱۲ – ) یک روزنامه‌نگار و ویراستار اهل لهستان در دوران پس از جنگ جهانی دوم بود. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فلسفه در دانشگاه یاگیلونیا بود و طی جنگ جهانی دوم در روزنامه‌های زیرزمینی فعالیت می‌کرد. وی بابت فعالیت‌های فرهنگی خود برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن میان می‌توان به «نشان عقاب سپید» و «نشان خدمت نقره‌ای کراکوف» اشاره کرد.
نشان عقاب سپید () بالاترین نشان افتخار در کشور لهستان است که به شهروندان معمولی و نظامیان این کشور بابت شایستگی‌ها و لیاقت‌شان اعطا می‌شود. این نشان نخستین بار به‌طور رسمی در ۱ نوامبر ۱۷۰۵ میلادی توسط آگوست دوم لهستان به هشت تن از نزدیک‌ترین حامیان و مأموران سیاسی‌اش اهدا شد. این جایزه به شهروندان لهستانی یا عالی‌ترین مقام یک کشور خارجی اعطا می‌شود و یک روبان آبی‌رنگ دارد که از شانهٔ چپ به شانهٔ راست دریافت‌کننده الصاق می‌شود. پس از دریافت، فردی که این نشان رسمی را می‌گیرد، می‌تواند ستارهٔ آن را، به روی
رسمی را می‌گیرد، می‌تواند ستارهٔ آن را، به روی سینهٔ چپ خود الصاق کند. دریافت‌کنندگان. برخی از دریافت‌کنندگان این نشان افتخار به شرح زیر است:
میروسواف اوبووینسکی (؛ زادهٔ - ۲۳ اکتبر ۲۰۲۳) خواننده، شاعر، نویسنده و بازیگر اهل لهستان است. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ هنر در دانشگاه یاگیلونیا واقع در شهر کراکوف است. او در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ میلادی برندهٔ جایزهٔ نخست «جشنوارهٔ موسیقی اوپوله» شد و طی دوران فعالیت‌های حرفه‌ای خود بیشتر با اوا دمارچک به اجرای برنامه می‌پرداخت.
ژول دومون دورویل (؛ – ) کاشف و افسر نیروی دریایی فرانسه بود که در جنوب و غرب اقیانوس آرام، استرالیا، نیوزیلند و قطب جنوب کاوش می‌کرد. او به عنوان گیاه‌شناس و نقشه‌بردار، نام خود را به چندین گونه از جلبک‌های دریایی، گیاهان و درختچه‌ها، و مکان‌هایی مانند جزیره دورویل در نیوزیلند داده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
ایرِنا کیکا شاشکویچووا (؛ – ) هنرمند، نویسنده و وبلاگ‌نویس اهل لهستان بود. وی در دوران جنگ جهانی دوم عضو «ارتش کراکوف» بود و مدت‌ها در کافهٔ ادبی پیونیتسا پد بارانامی به اجرای برنامه می‌پرداخت. او در ۹ اوت ۲۰۱۴ (دو روز پیش از مرگش) برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان شد.
گژگوش یرژی تورنائو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، خواننده، نوازنده پیانو و تهیه‌کننده موسیقی اهل لهستان است. او تا کنون ۱۱ آلبوم موسیقی به بازار منتشر کرده‌است و بیشتر ترانه‌هایش در جدول موسیقی لهستان، موفقیت چشمگیری داشته‌اند. وی یکی از هنرمندان کابارهٔ ادبی-هنری پیونیتسا پد بارانامی است.
برونیسواف خرومه (؛ – ) یک مجسمه‌ساز، طراح، نقاش، و استاد آکادمی هنرهای زیبا در کراکوف لهستان بود. وی از شاگردان کساوری دونیکوفسکی بود و مدتی در پیونیتسا پد بارانامی فعالیت داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده‌است.
تِـرِسا اشمیگیلوونا (؛ ۹ اکتبر ۱۹۲۹ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سفری برای یک لبخند"، "آغاز بهار"، "سه داستان"، "قطار شب"، "شیفته دوربین" و "خیابان فرعی ۴" اشاره نمود.