payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قلعه‌ها، کاروانسراها و معابد، و دیگر بناها ساخته شدند. در سال ۱۳۸۶ خورشیدی در هنگام خاکبرداری و عملیات عمرانی در نزدیکی روستای جوبجی در شهرستان رامهرمز استان خوزستان، یک آرامگاه شاهی متعلق به سده ۶ پیش از میلاد کشف شد. سازه شامل یک اتاقکِ گور زیرزمینی سنگی در جهت شرقی ـ غربی با ابعاد ۴٫۵ متر طول و ۲٫۲ متر پهنا است که از طریق پلکان در غرب قابل دسترس و احتمالاً روی این فضا گنبدی وجود داشته است. مقبره با ساختارهای مشابه با گنبد (و طاق) در دیگر مقابر باستانی مربوط به سده 8 تا 6 قبل از میلاد در آپادانا در شوش
به سده 8 تا 6 قبل از میلاد در آپادانا در شوش نیز کشف گردیده است. با معرفی اسلام در قرن هفتم، معماری مسجد و مقابر نیز این گونه را تصویب و توسعه داد. از نوآوریی‌های سازه ای می‌توان به گنبد رک، طبلی، گنبد مخروطی، گنبدهای دو پوش و سه پوش، و استفاده از مقرنس‌ها و فرم‌های پیازی اشاره کرد. الگوی تزئینی آجر، دنده‌های تزیینی، گچبری رنگی و کاشیکاری‌های رنگارنگ برای تزئین خارج و همچنین سطوح داخلی استفاده می‌شود.
های بریج () قدیمی‌ترین پل در شهر نیویورک، آمریکا است که بر روی رود هارلم قرار دارد. این پل که منطقه منهتن را به منطقه برانکس متصل میکند در سال ۱۸۴۸ ساخته شده و دارای ۴۴۰ متر طول است. پل های بریج در ابتدا به عنوان یک آبراهه ساخته شده بود اما بعدها برای رفت‌وآمد از آن استفاده شده است.
تسطیح منابع یک تکنیک کنترل پروژه است که در آن تاریخ‌های شروع و پایان فعالیت‌ها به شیوه‌ای عوض می‌شود که نوسانات منابع در طول پروژه به حداقل برسد و تقاضا با منابع موجود بخواند. بدین ترتیب این حداقل‌سازی را می‌توان با یک مسئله بهینه‌سازی تعریف و حل کرد. این مسئله را می‌توان با سعی و خطا یا روش‌های هیوریستیک حل کرد. راه مؤثرتر استفاده از الگوریتم‌های بهینه‌سازی است. الگوریتم‌های بهینه‌سازی مانند الگوریتم‌های ریاضی و الگوریتم‌های فراابتکاری، مانند الگوریتم ژنتیک یا الگوریتم تبرید شبیه‌سازی‌شده، توانایی حل این
یا الگوریتم تبرید شبیه‌سازی‌شده، توانایی حل این مسئله را دارند. الگوریتم‌های ریاضی یا دقیق توانایی بالایی در حل مسائل کوچک دارند، اما با بزرگ شدن ابعاد مسئله استفاده از آنها دشوار می‌شود. دو فاکتور مهم در تسطیح منابع: از آنجا که هدف اصلی از تسطیح منابع ، تخصیص کارآمد منابع است ، به این ترتیب پروژه می تواند به دو شیوه متفاوت تکمیل شود. از این رو ، سطح بندی منابع می تواند به دو قسمت اصلی تقسیم شود. پروژه هایی که با استفاده از تمام منابع موجود (بدون وجود محدودیت منابع) ، و پروژه هایی که با منابع محدود به
منابع) ، و پروژه هایی که با منابع محدود به انجام می رسند. پروژه هایی که از منابع محدود استفاده می کنند می توانند برای مدت زمانی طولانی تر شوند تا منابع مورد نیاز در دسترس شود. مزایا تسطیح منابع: تسطیح منابع به سازمان کمک می کند تا از منابع موجود حداکثر استفاده را ببرد. ایده ای که در مورد سطح بندی منابع وجود دارد ،باعث کاهش اتلاف منابع است یعنی جلوگیری از تخصیص بیش از حد منابع. مدیر پروژه زمانی را که توسط یک منبع استفاده نشده است شناسایی می کند و برای جلوگیری از آن یا استفاده از آن اقداماتی انجام می دهد.
از آن یا استفاده از آن اقداماتی انجام می دهد. مشکلاتی که توسط استفاده همزمان از منابع پیش می آید: تکنیک های تسطیح منابع: مسیر بحرانی نوع متداولی از تکنیک ها است که مدیران پروژه در مورد سطح بندی منابع استفاده می کنند. مسیر حیاتی نشان دهنده مسیرهای طولانی ترین و کوتاه ترین زمان در نمودار شبکه برای تکمیل پروژه است. با این وجود ، جدا از مفهوم مسیر بحرانی که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد ، در صورت خارج شدن کنترل امور ، مدیران پروژه از ردیابی سریع و خرابی استفاده می کنند. ردیابی سریع به انگلیسی: (fast
استفاده می کنند. ردیابی سریع به انگلیسی: (fast tracking) - این کار وظایف حیاتی را انجام می دهد. این کار زمان می خرد. ویژگی بارز این تکنیک این است که اگرچه کار برای لحظه ای به پایان رسیده است ، اما امکان کار مجدد بیشتر است. خرابی به انگلیسی: (crashing) - به اختصاص منابع علاوه بر منابع موجود برای انجام سریعتر کار ، همراه با هزینه اضافی مانند نیروی کار ، تجهیزات و غیره اشاره دارد. اولویت ها در تسطیح منابع:
ساختمان پارلمان مجارستان (؛ واژه به واژه یعنی خانهٔ ملت) محل مجلس ملی مجارستان و یک جاذبهٔ توریستی در بوداپست است. این ساختمان در میدان لایوش کُشوت، در کنار دانوب قرار دارد. ساختمان پارلمان با طول ۲۶۸ متر، عرض ۱۲۳ متر و ارتفاع ۹۶ متر سومین پارلمان جهان به بزرگی و بلندترین ساختمان در بوداپست است. خصوصیات. پارلمان در طی مدت هفده سال (۱۸۸۵–۱۹۰۲) در زمان اوج شکوفایی اقتصادی ساخته و مبدل به نماد کشور و پایتخت شد. در ساخت‌وساز آن، تنها مواد موجود در مجارستان به کار رفته و تنها کارگران، صنعتگران و تولیدکنندگان
کار رفته و تنها کارگران، صنعتگران و تولیدکنندگان داخلی در ساخت آن شرکت داشتند. در تزئینات ساختمان نیز تنها از گیاهان حوضه پانونی استفاده شده‌است. در ساخت ساختمان پارلمان همچنین از هیچ خرجی فروگذار نشده و حدوداً چهل کیلوگرم طلای ۲۲–۲۳ عیار در تزئینات آن به کار رفته‌است. معمار و طراح چشم‌انداز ساختمان پارلمان، ایمره شتِینْدْل () بود که به همراهی هنرمندان و استادان متعدد در ساخت این بنای منحصر به فرد همکاری کردند.
پل هل گیت ()، یک پل راه‌آهن در شهر نیویورک، آمریکا بر روی رودخانه ایست است. این پل آستوریا در کویینز را به راندالز و جزایر ووردز در منهتن متصل می‌کند، پل هل گیت دارای ۵٫۲ کیلومتر طول و ۳۰٫۵ متر عرض است و در سال ۱۹۱۷ ساخته شده‌است.
الزهراء (به عربی: الزهراء) یک منطقهٔ مسکونی در تونس است که در استان بن عروس واقع شده است. الزهراء ۳۴٬۹۶۲ نفر جمعیت دارد.
رنه بورگ (؛ – ) کارگردان فیلم، کارگردان هنری، اَنیماتور اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "واتو واتو، پرنده اعجاب‌انگیز" اشاره نمود.
زندگی خصوصی من () نوشتهٔ «والتر»، خاطرات یک نجیب‌زاده‌است که رشد جنسی و تجربیات نویسنده در انگلستان ویکتوریایی را توصیف می‌کند. این اثر اولین بار در یک نسخه خصوصی در یازده جلد، به هزینه نویسنده، شامل یک فهرست ناقص، که در بیش از هفت سال از اوایل سال ۱۸۸۸ منتشر شد. این کار بسیار سنگین است و به بیش از یک میلیون کلمه می‌رسد. یازده جلد اولیه دارای بیش از ۴۰۰۰ صفحه هستند. متن بسیاری مکرر و بی نظم است. اما لحن صریح و بی پردهٔ آن در توصیف مسائل جنسی و دیگر وجوه مخفی زندگی ویکتوریایی، این اثر را نادر و ارزشمند
مخفی زندگی ویکتوریایی، این اثر را نادر و ارزشمند می‌سازد. به گفته استیون مارکوس، این اثر تنها سند از زندگی در روسپی‌خانه‌های لندن است که به نظر می‌رسد والتر ساعت‌ها در آن‌ها مشغول بوده‌است. از این کتاب به عنوان «یکی از عجیب‌ترین و حساسیت‌برانگیزترین کتاب‌هایی که نوشته شده‌است.» یاد می‌شود.
کلود ملکی (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "واتو واتو، پرنده اعجاب‌انگیز" اشاره نمود.
پل تریبورو () یا پل رابرت اف. کندی مجموعه‌ای از پل‌ها و آزادراه‌ها در شهر نیویورک، آمریکا است. این پل‌ها که مناطق منهتن، کویینز و برانکس را به یکدیگر متصل می‌کند در سال ۱۹۳۶ ساخته شده‌است.
میان پارافیلی‌ها، فتیش پستان (یا ماستوفکت یا پارتیالیسم پستان یا مازوفیلیا) علاقهٔ جنسی است که به توجه انحصاری بر پستان گفته می‌شود، و نوعی پارتیالیسم است. اصطلاح "فتیش پستان" همچنین می‌تواند دربارهٔ توجه فرهنگی به پستان زن و شهوت‌پراکنیِ آنها نیز به کار رَوَد. برخی نویسندگان، شیفتگی گسترده به پستان‌ها را در مردان دگرجنسگرای جوامع غربی امروزی، به‌ویژه آمریکا، در چارچوب فتیشیسم جنسی یافته‌اند. توضیح علمی. کشش جنسی متعارف به پستان به این دلیل وجود دارد که یکی از صفات ثانویهٔ جنسی است. پستان هم در لذت جنسی و
از صفات ثانویهٔ جنسی است. پستان هم در لذت جنسی و هم در تولید مثل ایفای نقش می‌کند. مردان معمولاً پستان‌های زنان را جذاب می‌دانند و این در فرهنگ‌های گوناگون دیده می‌شود. جانورشناس و رفتارشناسی به‌نام دزموند موریس نوشته است که چاک سینه سیگنال جنسی است که به چاک باسن می‌ماند؛ موریس در کتابِ "میمون برهنه" نوشته این مسئله نیز ویژهٔ انسان‌ها است، و سایر نخستی‌سانان معمولاً باسن بسیار تخت‌تری دارند. روانشناسان فرگشتی این نظریه را مطرح می‌کنند که پستان‌های همواره‌بزرگِ انسان‌ها، برخلاف پستان‌های دیگر نخستی‌سانان
انسان‌ها، برخلاف پستان‌های دیگر نخستی‌سانان که تنها طیِ تخمک‌گذاری بزرگ می‌شوند، به زنان اجازه می‌دهد تا «توجه و سرمایه‌گذاریِ مرد را، حتی زمانی که واقعاً بارور نیستند، به‌دست آورند». کشش جنسی به پستان، طبیعی به‌شمار می‌رود؛ مگر اینکه انحصاری، و درنتیجه نوعی پارتیالیسم باشد. جامعه و فرهنگ. نظر غالب. شیفتگی به پستان‌های زنان، به‌ویژه اندازه‌شان، فراگیر است. بسیاری، چه مرد و چه زن، پستان‌ها را صفت ثانویهٔ جنسی مهمی در زنان می‌دانند. مدهای زنانهٔ امروزی را، که بر لباس‌های تنگ و نمایش چاک سینه تمرکز دارند،
که بر لباس‌های تنگ و نمایش چاک سینه تمرکز دارند، عامل افزایش فتیش پستان می‌دانند. اغلب نمایش چاک سینه با یقهٔ باز، هم نوعی لاس‌زنی یا اغواگری زنانه تلقی می‌شود، هم نوعی از زیبایی‌شناسی یا اروتیسم. بیشتر مردان دگرجنسگرا با دیدن پستان‌های زن تحریک می‌شوند، و برخی لذت می‌برند از اینکه شریکشان چاک سینه‌اش را نمایان کند. پستان‌بند فشاری و یقهٔ باز می‌توانند توجه‌ها را به چاک سینه جلب کنند. دربارهٔ اینکه نمایش چاک سینه تا چه‌اندازه در فضای عمومی پذیرفتنی است، اختلاف نظر وجود دارد. این که زن تا چه‌اندازه می‌تواند
نظر وجود دارد. این که زن تا چه‌اندازه می‌تواند پستان‌هایش را نمایان کند، به بافتار اجتماعی و فرهنگی بستگی دارد. نمایش چاک سینه یا هرجایی از پستان زنان، می‌تواند در برخی محیط‌ها، مانند محل کار، کلیساها و مدارس، نامتعارف و چه‌بسا ممنوع باشد؛ حال آنکه در برخی فضاها نمایش هرچه‌بیشترِ چاک سینه می‌تواند مجاز باشد و حتی تشویق شود. نمایش نوک یا هالهٔ پستان تقریباً همیشه سینه‌لختی تلقی می‌شود، و برخی آن را بی‌حیایی و بعضاً جِلف یا ناپسند می‌دانند. جیمز لیور، تاریخ‌نگار هنر، استدلال می‌کند که تغییر استانداردهای
هنر، استدلال می‌کند که تغییر استانداردهای نمایش چاک سینه در دنیای غرب، بیشتر در لباسهای شب دیده می‌شود تا لباسهای روز. تهیه‌کنندگانی همچون راس مایر، فیلم‌هایی ساختند که در آنها بازیگرانی با پستان‌های درشت بازی کرده‌اند. "لورنا" (۱۹۶۴) نخستین فیلم مایر از این نوع بود، که در آن بازیگر نقش اول زن، لورنا مایتلند، به‌دلیل اندازهٔ پستان‌هایش برای این نقش انتخاب شد. دیگر بازیگران زن درشت‌پستانی که برای مایر کار کردند، ازجمله کیتن ناتیویداد، اریکا گوین، تورا ساتانا و اوشی دیگارد بودند. پستان‌های بیشتر آنان به‌طور
و اوشی دیگارد بودند. پستان‌های بیشتر آنان به‌طور طبیعی درشت بودند؛ هرچند مایر گاهی زنانی را در سه‌ماههٔ نخست بارداریشان به‌کار می‌گرفت، تا پستان‌هایشان بزرگ‌تر از حالت معمول باشند. ویلیام راتسلر، نویسنده و کاگردان، گفت: «با فیلم "لورنا" مایر فرمولی بنیان نهاد که او را ثروتمند و پرآوازه کرد؛ فرمول افرادی که در غایت نفرت، شهوت و هوس بسیار سنگین فیلمبرداری شده‌اند». در دنیای پورنوگرافی، آمار وبگاه‌های پورن‌هاب و یوپورن نشان می‌دهد که گرایش به پستان و باسن در کشورهای گوناگون، و به‌طور میانگین در مناطق گوناگون
گوناگون، و به‌طور میانگین در مناطق گوناگون جهان، متفاوت است؛ ایالات متحده و بیشتر کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا باسن‌پَسَند، و بیشتر اروپا و آسیا پستان‌پَسَند هستند. نظرات فرعی. اصطلاح "فتیش پستان" در بافتارهای قوم‌نگاشتی و فمینیستی، برای توصیف جامعه‌ای به‌کار می‌رود که فرهنگش به پستان، با هدف جنسی، توجه شود. برخی فمینیست‌ها، برپایهٔ بارگاه‌های ایزدبانوی چاتال‌هویوک (در ترکیهٔ امروزی)، استدلال کرده‌اند که فتیش پستان به دوران نوسنگی بازمی‌گردد. کاوش‌های باستان‌شناختی در این شهر پیرامون سال ۱۹۶۰، آشکار
باستان‌شناختی در این شهر پیرامون سال ۱۹۶۰، آشکار کردند که دیوارهای زیارتگاه(ها) آراسته‌به جفت پستان‌های بی‌پیکر هستند، که گویا «وجودی مستقل» دارند. الیزابت گولد دیویس استدلال می‌کند که پستان‌ها (و نیز نَراَندامه‌ها) را زنان چاتال‌هویوک به‌مثابهٔ ابزارهای مادرانه گرامی می‌داشتند، ولی پس از آنچه که او انقلاب پدرسالاری نام می‌نهد -زمانی که مردان هم نراندامه‌پرستی و هم «فتیش پستان» را ازآنِ خود کردند- این اندام‌ها «معنای جنسی که اکنون دارند، به‌دست آوردند». قایق موتوری. نوعی از فتیش پستان که در آن شخص صورت خود
موتوری. نوعی از فتیش پستان که در آن شخص صورت خود را، معمولاً دهان خود را، در شکافِ بین پستان‌های زن قرار می‌دهد و آن را از پهلو به پهلو حرکت می‌دهد، به عنوان قایق موتوری شناخته می‌شود. ممکن است شخصی که این عمل را انجام می‌دهد صدای قایق موتوری را نیز در بیاورد (این عمل صدا و لرزشی ایجاد می‌کند که شبیه صدای موتور قایق موتوری است) که نام آن از آن گرفته شده است. این را می‌توان به صورت معکوس نیز انجام داد و زن صورت شخص دیگری را در بین پستان‌های خود قرار داده و آن‌ها را از پهلو به پهلو حرکت دهد. نوع دیگر این
و آن‌ها را از پهلو به پهلو حرکت دهد. نوع دیگر این حرکت این است که زن پستان‌های خود را در هر دست محکم بگیرید و آنها را روی صورت گیرنده بمالد. برخی از زنان با سینه‌های کوچک‌تر ممکن است «قایق موتوری» را چالش‌برانگیز بدانند، زیرا معمولاً باید پستان‌های خود را در حداقل ممکن فشار دهند. این عمل اغلب نوعی بازی صمیمی یا جنسی در نظر گرفته می‌شود، و مهم است که توجه داشت انجام هر عمل صمیمی یا جنسی همیشه باید با رضایت و احترام همه طرف‌های درگیر باشد. کسب رضایت واضح و مشتاقانه قبل از انجام هر گونه فعالیت جنسی بسیار مهم
قبل از انجام هر گونه فعالیت جنسی بسیار مهم است.
رنه بورگ (؛ ) بازیگر، صداپیشه و کارگردان هنری اهل فرانسه است. وی دوبلور فرانسوی دیوید بورناز و مایکل گستن و یکی از دوبلورهای فرانسوی چارلی شین و ادی مارسن است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "واتو واتو، پرنده اعجاب‌انگیز" اشاره نمود.
در این نوشتار فهرستی از کشورها بر پایهٔ توازن حساب جاری آمده است. اطلاعات‌نامه جهان سیا. ۲۰ اقتصاد با بیشترین مازاد. اطلاعات فهرست زیر بر اساس داده‌هایی به دست آمده که در سال ۲۰۱۷ در اطلاعات‌نامه جهان سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا تخمین زده شده‌اند. داده‌های اداره آمار اروپا. جدول زیر توازن حساب منطقه یورو و اتحادیه اروپا را بر اساس داده‌های اداره آمار اروپا (یورواستت) نشان می‌دهد.
محمد هاشمیان (۱۳۰۷–۱۹ مهر ۱۳۹۰)، از مبارزان قبل از انقلاب اسلامی ایران و پس از انقلاب حاکم شرع، امام جمعه رفسنجان و نماینده استان کرمان در مجلس خبرگان رهبری بود. استادان مشهور وی سید روح‌الله خمینی، سید حسین بروجردی و محقق داماد بودند. پدرش از علمای رفسنجان و از شاگردان جهانگیرخان قشقایی بوده است. زندگی‌نامه. محمد هاشمیان در سال ۱۳۰۷ش در شهرستان رفسنجان متولد شد. پدرش میرزا عباس از علمای قریب الاجتهاد منطقه و از شاگردان حسین کمال‌آبادی و جهانگیرخان قشقایی بوده‌است. محمد تا سن هفت سالگی در رفسنجان اقامت داشت
محمد تا سن هفت سالگی در رفسنجان اقامت داشت و در اثر درگیری پدرش با حکومت به روستاهای اطراف کوچ می‌کنند. محمد در منطقه‌ای معروف به نوق در مکتب خانه سید حبیب حسینی و سیده صغری طباطبایی تحصیل کرد. او در سال ۱۳۲۰ش لباس روحانیت پوشید. دوران تحصیل در رفسنجان. وی پس از آموختن مقدمات در نزد پدر برای تحصیل سطوح عالی حوزه به قم مهاجرت می‌کند؛ بعدها هاشمیان با راضی کردن عمویش، پسرش اکبر هاشمی رفسنجانی را برای رفتن به قم با خود همراه و در سال ۱۳۲۷ش با او به قم سفر می‌کند و در آنجا در منزل اخوان مرعشی ساکن می‌شوند.
و در آنجا در منزل اخوان مرعشی ساکن می‌شوند. دوران تحصیل قم. استادان او در دروس سطح عالی محمدرضا کمالوند، مصطفی اعتمادی، سید عبدالعلی شیرازی، میرزا علی مشکینی، سلطانی طباطبایی و میرزا عبدالجواد اصفهانی بودند. استادان او در دروس خارج فقه و اصول عباسعلی شاهرودی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سیدمحمدمحقق داماد، میرزا ابوالفضل زاهدی و روح‌الله خمینی بوده‌اند. وی چندی هم نزد سیدمحمدحسین طباطبایی به یادگیری فلسفه پرداخت. پس از دوازده سال اقامت در قم او در سال ۱۳۳۹ش به شهرش رفسنجان بازگشت. دستگیری خمینی. تأثیر گذاری
شهرش رفسنجان بازگشت. دستگیری خمینی. تأثیر گذاری او در تجمع علما در اعتراض به دستگیری خمینی و پیشنهاد به عدم ملاقات با محمدرضا شاه. او سخنانی نیز دربارهٔ مظفر بقایی و فعالیت‌های او می‌گوید. همچنین بر اثر تلاش او بود که شریعتمداری اعلامیهٔ دفاع از مرجعیت خمینی را امضا کرد. هنگامی که خمینی به منزلی در قیطریه منتقل شد، هاشمیان به ملاقاتش رفت و در آنجا اجازهٔ حسبیه و جواز شرعی در امور را از وی دریافت کرد و بعدها خمینی در نجف اجازهٔ وکیل در توکیل سراسر ایران را به نام او صادر کرد. درگذشت. محمد هاشمیان، پس از
به نام او صادر کرد. درگذشت. محمد هاشمیان، پس از سال‌ها فعالیت در ۱۹ آذر ۱۳۹۰ش در بیمارستان علی‌ابن‌ابیطالب شهر رفسنجان درسن ۸۳ سالگی درگذشت. پس از درگذشت او شخصیت‌های دینی و سیاسی ایران از جمله رهبر جمهوری اسلامی، اکبر هاشمی رفسنجانی و رئیس مجلس شورای اسلامی تسلیت گفتند. در مراسم ختم او در رفسنجان سید محمد موسوی بجنوردی و سید حسن خمینی شرکت کردند. به گفته برخی منابع، اکبر هاشمی رفسنجانی به دلایل امنیتی نتوانست در این مراسم شرکت کند.
بُعد شیطان () یک بازی تخته‌ای در سال ۱۹۸۱ میلادی است که توسط Metagaming Concepts منتشر شد. گیم پلی. "بعد شیطان" یک بازی است که درگیری و تضاد میان دو بعد و ساکنان آن‌ها را نشان می‌دهد: انسان‌ها در یک طرف و شیاطین در طرف دیگر.
حساب جاری یک کشور در علم اقتصاد به یکی از دو بخش تراز پرداخت‌های آن گفته می‌شود. بخش دیگر حساب سرمایه نام دارد. حساب جاری مشتمل است بر تراز تجاری، درآمد خالص اولیهٔ (دریافتی‌ها از سرمایه‌گذاری خارجی منهای پرداخت‌ها به سرمایه‌گذاران خارجی) و نقل و انتقال‌های نقدی خالص که در دوره‌ای خاص اتفاق افتاده باشند. توازن حساب جاری یکی از دو جزء مهم تجارت خارجی هر کشور است. جزء دیگر خروج سرمایهٔ خالص نام دارد. مازاد توازن حساب جاری به معنی آن است که ارزش خالص دارایی‌های خارجی در مدت مورد نظر رشد کرده اما کسری توازن
خارجی در مدت مورد نظر رشد کرده اما کسری توازن حساب جاری نشان از کاهش آن دارد. در این محاسبات پرداخت‌های دولتی و خصوصی محاسبه می‌شوند. از آنجا که کالا و خدمات معمولاً در دورهٔ جاری مصرف می‌شوند، به این حساب، حساب جاری گفته می‌شود.
المپیاد مردمی () بازی‌های المپیاد مردمی بارسلونا در تاریخ ۱۹ تا ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۶ به نشانه اعتراض به برگزاری بازی‌های المپیک در برلین طراحی شده بود. این بازی‌ها که تحت عنوان بازی‌های ضدفاشیستی برگزار می‌شدند، به دنبال کودتای نظامی ژنرال فرانکو بعد از بیانیه ۱۸ ژوئیه او منتفی شدند. وقایع. در سال ۱۹۲۸ شهرهای بارسلونا، برلین و استانبول کاندیداتوری خود را برای برگزاری بازی‌های المپیک ۱۹۳۶ به کمیته بین‌المللی المپیک ارائه کردند. در ماه مه ۱۹۳۱ کمی بعد از تشکیل جمهوری دوم اسپانیا، کمیته بین‌المللی المپیک در این کشور
دوم اسپانیا، کمیته بین‌المللی المپیک در این کشور تشکیل جلسه داد تا در رابطه با کشور برگزارکننده بازی‌ها تصمیم بگیرد. بخش اعظمی از اعضای کمیته بین‌المللی المپیک در این اجلاس غایب بودند و انتخاب برلین پایتخت جمهوری وایمار محصول رای‌گیری از طریق مکاتبه‌ای بود. بارون پیر دوکوبرتن، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک و اعضای آن به‌طور غیررسمی وحشت خود را از جمهوریخواهان اسپانیایی ابراز می‌دارند. اما وقتی در ماه ژانویه ۱۹۳۳ هیتلر به سمت صدراعظمی آلمان نامیده شد، ورزشکاران غیر آریایی کنار گذاشته شدند یا عناوین
ورزشکاران غیر آریایی کنار گذاشته شدند یا عناوین قهرمانیشان از آن‌ها پس گرفته شد (مثل نمونه اریک سیلیگ، مشت‌زن آلمانی). در سال ۱۹۳۴ جام جهانی فوتبال در ایتالیا برگزار شد و از آنجا ورزش تبدیل به ابزاری برای تبلیغات حکومت‌های فاشیستی شد. تظاهرات مهمی در کشورهای اروپایی و آمریکا علیه برگزاری بازی‌ها در برلین به وقوع پیوست. طوماری برای تحریم بازی‌ها توسط ۵۰۰هزار نفر به امضا رسید و چند صد هزار نفر دست به تظاهرات زدند. «بین‌الملل ورزشی سرخ» که یکی از سازمان‌های کمینترن بود، «کمیته بین‌المللی برای احترام به
کمینترن بود، «کمیته بین‌المللی برای احترام به ایده‌آلمپیک» را در پاریس تشکیل داد. همزمان جنبش ورزشی کارگری فرانسه که در فدراسیون ورزشی و نرمشی کار، در اواخر سال ۱۹۳۴ متمرکز شده بود، شعار «نه پول، نه نیرو برای بازیهای المپیک برلین» را عنوان کرد. در تاریخ ۹ اکتبر ۱۹۳۵، نشریه اسپورت می‌نویسد: «قوانین المپیک هر روز نقض می‌شوند. هیچ تضمینی به ورزشکاران یهودی و کاتولیک داده نمی‌شود. در چنین شرایطی وظیفه ما و هر انسان شریفی ایجاب می‌کند که عملکردهای هیتلر را محکوم کنیم و خواهان انتقال بازیها به کشور دیگری باشیم».
کنیم و خواهان انتقال بازیها به کشور دیگری باشیم». بعد از تظاهرات ۶ فوریه۱۹۳۴ در پاریس، استراتژی جدیدی توسط جبهه‌های مردمی در فرانسه و سایر کشورها اتخاذ می‌شود. از شروع سال ۱۹۳۶، «بین‌الملل ورزشی سرخ» طرح برگزاری «بازیهای ورزشی مردمی» در چند کشور، به نشانه مخالفت با «المپیاد هیتلر» در برلین را به میان می‌آورد. پس از پیروزی جبهه مردمی اسپانیا، در تاریخ ۱۸ فوریه ۱۹۳۶ این جبهه به شعبه ورزشی خود، فدراسیون فرهنگی ورزشی کارگران، دستور می‌دهد تدابیر لازم برای برگزاری بازی‌های مردمی اسپانیا در تابستان امسال، همزمان
بازی‌های مردمی اسپانیا در تابستان امسال، همزمان با المپیاد هیتلر در برلین را اتخاذ کند. این جشن باید همه ورزشکاران پیشرفته اسپانیا، کاتالونیا و همچنین ورزشکاران خارجی را گرد هم بیاورد (...) همه اقدامات باید با سمت و سوی تقویت فدراسیون فرهنگی ورزشی کارگران صورت بپذیرند. بین‌الملل ورزشی نیز به نوبه خود تدابیر لازم برای کمک به فدراسیون فرهنگی ورزشی کارگران جهت انجام وظایفش را به عمل خواهد آورد. فدراسیون فرهنگی ورزشی کارگران تصمیم به برگزاری این بازی‌ها در بارسلونا می‌گیرد و کمیته‌ای متشکل از انجمن‌های ورزشی
می‌گیرد و کمیته‌ای متشکل از انجمن‌های ورزشی چپ که به ابتکار کمونیستها تشکیل شده بودند برگزاری بازی‌ها را به عهده می‌گیرد. به دلیل فشارهای فدراسیون ورزشی ژیمناستیک و ورزش سوئیس، دولت این کشور در ابتدا از تأمین مالی کاروان ورزشی اعزامی به برلین سرباز می‌زند ولی بعداً تصمیم خود را عوض می‌کند. نهایتاً ۳۰۰ ورزشکار سوئیسی عازم بازی‌های بارسلونا می‌شوند و تعدادی از آن‌ها به جبهه آنارشیستی در جنگ اسپانیا می‌پیوندند. در هلند گروه ضدفاشیستی «المپیاد تحت نظام دیکتاتوری» برای تحریم بازی‌های نازی‌ها فعالیت می‌کند. در
برای تحریم بازی‌های نازی‌ها فعالیت می‌کند. در بلژیک و فرانسه نیز این موضوع تبدیل به بحث داغ روز می‌شود، به خصوص پس از پیروزی چپ در انتخابات ماه مه ۱۹۳۶. در اوایل ماه مه، کمیته برگزارکننده برنامه بازی‌های المپیاد مردمی را اعلام می‌کند و در ماه جون دعوتنامه‌های رسمی را ارسال می‌کند. مراسم گشایش این بازی‌ها برای تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۶ در نظر گرفته شد. شش هزار ورزشکار از ۲۲ کشور مختلف در این بازی‌ها ثبت نام می‌کنند. سنگین‌ترین کاروان‌های ورزشی مال دو کشور اسپانیا و فرانسه هستند. آمریکا، هلند، بلژیک، چکسلواکی،
و فرانسه هستند. آمریکا، هلند، بلژیک، چکسلواکی، دانمارک، نروژ، سوئد، الجزایر و فلسطین نیز هیاتهایی برای این بازی‌ها اعزام می‌کنند در حالیکه تیم‌های ورزشی آلمان و ایتالیا توسط تبعیدیان این دو کشور تشکیل می‌شود. تیم‌های ورزشی از مناطق کاتالونیا، گالیس و باسک اسپانیا به علاوه منطقه آلزاس فرانسه و تبعیدیان یهودی نیز در این بازی‌ها ثبت‌نام کردند. اغلب ورزشکاران شرکت‌کننده عضو انجمن‌های ورزشی کارگری هستند و تعداد اندکی از آن‌ها عضو فدراسیون‌های رسمی می‌باشند. جبهه مردمی فرانسه. در فرانسه راست افراطی و انجمن‌های
مردمی فرانسه. در فرانسه راست افراطی و انجمن‌های فاشیستی از بازی‌های المپیک برلین حمایت می‌کنند، در حالیکه حزب کمونیست فرانسه رسماً به نفع بازی‌های المپیاد مردمی موضع می‌گیرد. بازی‌های مقدماتی در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۳۶ در پاریس برگزار می‌شوند. وزیر ورزش فرانسه، لئو لاگرانژ نیز در این بازی‌ها حضور پیدا می‌کند. هزار و دویست ورزشکار فرانسوی برای بازی‌های المپیاد ضدفاشیست ثبت‌نام می‌کنند. چند مقام سیاسی فرانسه منجمله وزیر ورزش، وزیر حمل و نقل (پیر کوت) و آندره مالرو در همان هفته در یک روز ویژه حمایت از بازی‌های
در همان هفته در یک روز ویژه حمایت از بازی‌های المپیاد و علیه بازی‌های المپیک نژادپرستانه برلین شرکت می‌کنند. برگزاری بازیهای المپیاد و بیانیه نظامی. از ۱۴ ژوئیه ورزشکاران فرانسوی گروه به گروه شروع به حرکت به سمت بارسلونا با قطار می‌کنند. هر ایستگاه قطاری بهانه‌ای است برای یک تظاهرات خودجوش که در آن سرود انترناسیونال خوانده می‌شود. آخرین ورزشکاران صبح روز ۱۸ ژوئیه به بارسلونا می‌رسند. اما در شب ۱۸ تا ۱۹ ژوئیه اولین درگیری‌های مسلحانه پس از بیانیه نظامی فرانکو رخ می‌دهند. اغلب ورزشکاران در هتل محل اقامتشان
رخ می‌دهند. اغلب ورزشکاران در هتل محل اقامتشان می‌مانند ولی تعدادی از آن‌ها نیز در کنار انقلابیون اسپانیا به درگیری مسلحانه با نیروهای فرانکو می‌پردازند. برخی از آن‌ها کشته یا مجروح شدند. در تاریخ ۲۳ ژوئیه، خومه میراویتلس، دبیر کمیته برگزاری بازیها، منتفی شدن بازی‌ها را اعلام می‌کند. لئون بلوم، نخست‌وزیر فرانسه از ورزشکاران این کشور می‌خواهد که سریعتر به میهن بازگردند و دو کشتی از بندر مارسی فرانسه به سمت اسپانیا به حرکت درمی‌آیند تا ورزشکاران را برگردانند. اما تعدادی از ورزشکاران تصمیم می‌گیرند بمانند.
اما تعدادی از ورزشکاران تصمیم می‌گیرند بمانند. آن‌ها می‌گویند «ما آمده بودیم با فاشیسم در یک استادیوم رودر رو بشویم و حالا فرصت این را پیدا کردیم که با آن به نبرد مستقیم بپردازیم». امانوئل مینک، بازیکن یهودی لهستانی باشگاه آنتوئرپ بلژیک به نیروهای داوطلب خارجی برای شرکت در جنگ داخلی اسپانیا می‌پیوندد و فرمانده یکی از گردان‌های آن می‌شود. او تا سال ۱۹۳۹ در اسپانیا ماند و سپس به کمپهایی در فرانسه منتقل شد. تعدادی دیگر از ورزشکاران به جبهه آنارشیستی می‌پیوندند و برخی دیگر نیز وارد جبهه کمونیستی می‌شوند. در
و برخی دیگر نیز وارد جبهه کمونیستی می‌شوند. در حالیکه جنگ داخلی با شدت تمام در اسپانیا در جریان است، در ماه اوت ۱۹۳۹ ورزشکاران فرانسه در مراسم گشایش بازی‌های برلین، حین رژه کاروان‌های ورزشی سلام بازی‌های المپیک را می‌دهند که خیلی‌ها از آن تعبیر سلام نازی‌ها را کردند. همزمان کاروان‌های آمریکا و انگلیس در حین عبور از کنار جایگاه ویژه که هیتلر در آن جا گرفته بود، سر خود را به سمت عکس جایگاه چرخاندند.
دیوان امیری قطر، دستگاه مستقل و دفتر اداری امیر قطر و مقر دولت قطر است. دیوان امیری محل کار و دفتر امیر قطر است. همچنین دفتر معاون امیر و نخست‌وزیر در این ساختمان قرار دارند. تاریخچه. ساختمان فعلی دیوان امیری پیش از این با نام «قلعه بدع» شناخته می‌شد که در قرن ۱۸میلادی ساخته شده‌است. در دوران حاکمیت عثمانی بر قطر به عنوان یک قلعه نظامی بکار گرفته شد و به «قلعة العسکر» معروف شد. بعد از خروج عثمانی‌ها از قطر، این ساختمان به مقر رسمی حاکمان قطر تبدیل شد و به کاخ دوحه تغییر نام پیدا کرد و گاهی نیز به نام «قلعة
دوحه تغییر نام پیدا کرد و گاهی نیز به نام «قلعة الشیوخ» خوانده شده‌است. در سال ۱۹۷۱ پس از استقلال قطر از بریتانیا، این قلعه به‌طور رسمی به دیوان امیری تغییر نام یافت و عنوان «امیر» جایگزین عنوان «حاکم» دولت قطر شد. فعالیت‌ها. برخی از وظایف دیوان امیری عبارتند از:
کارخانه شراب‌سازی آوشار ( (Avshari Ginu Gortsaran); ) یکی از تولیدکنندگان پیشرو نوشیدنی‌های الکی در ارمنستان می‌باشد که در روستای آوشار استان آرارات واقع شده‌است. این کارخانه در سال ۱۹۶۸ برای پردازش انگور روستاهای حاصلخیز دشت آرارات که یکی از مناطق پیشرو کشاورزی ارمنستان می‌باشد، بنیانگذاری شد. از سال ۱۹۹۹ این کمپانی محصولات خویش را به کشورهای روسیه، کانادا، گرجستان، آلمان، لیتوانی، اسرائیل، فرانسه، اوکراین و ایالات متحده آمریکا صادر می‌کند. از سال ۲۰۱۳ در این کمپانی حدود ۳۵۰ کارگر دارد که از این تعداد ۲۰۰