payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمپانی حدود ۳۵۰ کارگر دارد که از این تعداد ۲۰۰ تن در کارخانه شراب‌سازی و ۱۵۰ تن نیز در تاکستان‌ها مشغول به کار هستند. هم‌اکنون این کارخانه شراب، کنیاک و ودکا را تماماً بر پایه فناوری فرانسوی تولید می‌کند.
ناتالیا ناریشکینا (۱ سپتامبر ۱۶۵۱ – ۴ فوریه ۱۶۹۴) تزاریتسا روسیه تزاری به عنوان دومین همسر تزار آلکسی میخائیلوویچ از سال ۱۶۷۱ تا ۱۶۷۶ و مادر پتر کبیر بود. او همچنین پس از سوفیا آلکسیونا دومین زنی بود که به صورت ملکه نایب بر روسیه تزاری حکومت کرد. ناتالیا ناریشکینا در سال ۱۶۵۱ میلادی در مسکو و در یک خانوادهٔ نسبتاً اشرافی روسی به نام خاندان ناریشکین زاده شد. او در ۱۱ سالگی به خانهٔ آرتامون ماتویف که در آینده دولتمرد مشهور روسیه شد، فرستاده شد و در آنجا متأثر از فرهنگ غربی پرورش یافت. در خانهٔ ماتویف بود که
از فرهنگ غربی پرورش یافت. در خانهٔ ماتویف بود که آلکسی تزار روسیه او را دید و شیفته‌اش شد و چون به تازگی همسر نخست خود ماریا میلوسلاوسکایا را از دست داده بود، او را به همسری برگزید. ناتالیا در سال ۱۶۷۱ تزاریتسا شد و یک سال بعد نخستین فرزند و تنها پسرش پتر را به دنیا آورد. مرگ شوهرش تزار آلکسی، به دورهٔ شادی و آرامش ناتالیا ناریشکینا پایان داد و او را در اوج جوانی و ۲۶ سالگی بیوه کرد. از آن پس، او رهبری ناموفق خاندان ناریشکین را برای رسیدن به قدرت به دست گرفت که توسط خاندان میلوسلاوسکی کنار زده شدند. با به
که توسط خاندان میلوسلاوسکی کنار زده شدند. با به تخت نشستن فیودور سوم، پسر ۱۴ سالهٔ تزار متوفی از خاندان میلوسلاوسکی، تزاریتسا شاهد تبعید پدرخوانده‌اش آرتامون ماتویف و دو تن از برادرانش ایوان و آفاناسی بود و در انزوای نسبی از دربار به سر برد. پس از مرگ تزار فیودور، به جای تزارویچ بزرگ‌تر ایوان، پسر خردسال او یعنی پتر در یک زمسکی سوبور برای جانشینی انتخاب و تزار تمام روسیه شد. بدین ترتیب، نخستین دورهٔ نایب‌السلطنگی ناتالیا ناریشکینا آغاز شد که البته خیلی زود پایان یافت. تزار شدن پتر برای میلوسلاوسکی‌ها که
پایان یافت. تزار شدن پتر برای میلوسلاوسکی‌ها که مدعی حق سلطنت ایوان، تزارویچ هم‌خاندان‌شان بودند، قابل پذیرش نبود؛ آنها به سردستگی تزارونا سوفیا آلکسیونا که دختر بزرگ تزار آلکسی بود، شورش ۱۶۸۲ مسکو را برپا کردند. در جریان آن شورشِ خونین، آرتامون ماتویف و همان دو برادر ناتالیا به قتل رسیدند و خود او ناچار شد مقام نیابت سلطنت را به سوفیا واگذار کند. با اجبار میلوسلاوسکی‌ها، ایوان و پتر هر دو به‌طور مشترک تزار شدند. در طول هفت سال حکومت سوفیا از سال ۱۶۸۲ تا ۱۶۸۹، ناتالیا ناریشکینا و پسر تزارش پتر در ادارهٔ
۱۶۸۹، ناتالیا ناریشکینا و پسر تزارش پتر در ادارهٔ امور دولت نقشی نداشتند؛ آن دو به گونه‌ای مؤثر در روستای پرئوبراژسکویه محدود و خاندان ناریشکین نیز از امور دولتی محروم شدند. موقعیت خفت‌بار تزاریتسای بیوه تا زمان کودتای پسرش و سرنگونی سوفیا آلکسیونا در سال ۱۶۸۹ ادامه یافت؛ اگرچه پتر پس از آن زیاد وارد امور مملکت‌داری نشد و حکومت را به ملازمان و مادرش سپرد. بدین ترتیب، ناتالیا ناریشکینا دوباره نایب‌السطنه شد و از سال ۱۶۸۹ تا زمان مرگش در سال ۱۶۹۴ بر روسیه تزاری حکومت کرد. او در طول پنج سال حکومت خود، مقامات
حکومت کرد. او در طول پنج سال حکومت خود، مقامات را به بستگانش واگذار کرد و برخلاف نظر پتر، آدریان را به مقام پاتریارک مسکو و تمام روسیه منصوب نمود. ناتالیا ناریشکینا تحولاتی در سبک زندگی زنان سلطنتی روسیه پدید آورد که تا آن زمان بی‌سابقه بود. او برخلاف تمام تزاریتساهای پیش از خود، از رعایت دقیق قوانین انزوا در کاخ خودداری کرد و در مقابل سنت‌های کهنه ایستاد. تزاریتسا با وجود ایمان مذهبی، مانند تزارونا سوفیا از آن موج فرهنگ غربی که شروع به نفوذ در دربار روسیه کرده بود، استقبال کرد. گرایش آن دو زن به زندگی
کرده بود، استقبال کرد. گرایش آن دو زن به زندگی آزاد، بر زنان آن زمان روسیه تأثیر بسیار زیادی داشت و در واقع، می‌توان آنها را نخستین منادیان آزادی زنان روس دانست. ناتالیا ناریشکینا به‌طور جدی، عادات و قوانین قدیمی حرم‌سرای روسیه تزاری را از بین برد و به لطف او بود که تئاتر سلطنتی در روسیه، دوباره از سر گرفته شد. با این همه، محققان اهمیت اصلی وی را در تأثیر قابل توجهش بر پتر می‌دانند. او در آموزش و تربیت پسر تزارش نقش و نظارت داشت که در نتیجه، به‌طور غیرمستقیم، مسیر توسعهٔ روسیه را برای سال‌های متمادی تعیین
مسیر توسعهٔ روسیه را برای سال‌های متمادی تعیین کرد. تولد و اوایل زندگی. ناتالیا ناریشکینا در در مسکو و در یک خانوادهٔ نسبتاً اشرافی روسی به نام خاندان ناریشکین زاده شد. پدرش کیریل ناریشکین و مادرش آنا لئونتیونا بودند. کریل ناریشکین اشراف‌زاده‌ای کوچک اهل تاروسا و یک فرماندهٔ هنگ رایتر (از هنگ‌های نظام جدید) روسیه بود که خانوادهٔ شلوغی با پنج پسر و دو دختر (ازجمله دختر بزرگش ناتالیا) داشت. او با آرتامون ماتویف که در آینده دولتمرد مشهور روسیه شد، دوست بود. میان آنها روابط خویشاوندی وجود داشت؛ زیرا برادر
میان آنها روابط خویشاوندی وجود داشت؛ زیرا برادر کریل، ، با خواهرزادهٔ همسر ماتویِف به نام ، ازدواج کرده بود. آرتامون ماتویِف، یکی از تحصیل‌کرده‌ترین روس‌های زمان خود با فرهنگ غربی بود که چندین زبان خارجی می‌دانست. او مورد توجه تزار آلکسی میخائیلوویچ قرار گرفت و تزار ادارهٔ روسیه کوچک را که در آن زمان تازه ضمیمهٔ قلمرو روسیه شده بود، به او سپرده بود. از اواخر سلطنت آلکسی، این ماتویِف بود که دولت روسیه را مدیریت می‌کرد. آرتامون ماتویف، ناتالیا دختر دوستش را به سرپرستی گرفت و اگرچه هیچ اطلاعاتی در مورد مدت
به سرپرستی گرفت و اگرچه هیچ اطلاعاتی در مورد مدت زمان زندگی ناتالیا ناریشکینا در خانهٔ او یا نوع تربیتش ثبت نشده، می‌توان با اطمینان گفت که دورهٔ جوانی او در شرایطی متفاوت با اکثر دخترانِ آن زمان روسیه سپری شده است. ماتویف مردی تحصیل‌کرده و خوش‌رفتار با خارجی‌ها بود و خانه‌اش محیط بسته‌ای نبود که یک «زن» را محدود کند. بودن در میان خانوادهٔ ماتویف شخصیت ناتالیای جوان را شکل داد. شاید بتوان گفت آن مرد نه فقط یک «غرب‌دوست»، بلکه یک اروپایی تمام عیار بود. او با یک زن اشراف‌زادهٔ اسکاتلندی که از یک خاندان اصیل
یک زن اشراف‌زادهٔ اسکاتلندی که از یک خاندان اصیل به نام «هَمیلتون» بود، ازدواج کرده بود. این مرد خود نویسنده و یک کتاب‌دوست بود که کتابخانه‌ای فوق‌العاده بزرگ با به‌روزترین کتاب‌های اروپایی جمع‌آوری کرده و در خانه‌اش، اساساً سبک زندگی غربی برقرار بود. در چنین فضایی بود که ناتالیا از سن ۱۱ سالگی پرورش یافت. خیلی زود، او به خوبی به زبان آلمانی صحبت می‌کرد و به همراه پسر ماتویف به مطالعهٔ فراوان و البته با لذتِ تاریخ، ادبیات، شعر و حتی ریاضیات و فیزیک پرداخت. جهانگرد و دیپلمات لیوونیایی که مدتی در مسکو سکونت
جهانگرد و دیپلمات لیوونیایی که مدتی در مسکو سکونت داشت، او را چنین توصیف کرده است: ازدواج با تزار. در همسر اول تزار آلکسی، ماریا میلوسلاوسکایا در هنگام تولد چهاردهمین فرزندش درگذشت و تزار در سن ۴۰ سالگی و پس از ۲۰ سال زندگی مشترک با تزاریتسا ماریا بیوه شد. با وجود تعداد بالای فرزندان متولد شدهٔ آنها، هیچ‌یک از پسران‌شان سالم نبودند؛ به طوری که تا شش ماه پس از مرگ تزاریتسا ماریا، تنها دو پسر از فرزندانش یعنی فیودور و ایوان زنده ماندند که هر دو نیز ضعیف یا معلول بودند. تزار در کنار حمایت اشراف و اگرچه نه از
بودند. تزار در کنار حمایت اشراف و اگرچه نه از سوی خانوادهٔ ماریا، تصمیم به ازدواج مجدد گرفت؛ به این امید که صاحب وارثان توانمندی شود. مشهور است که آرتامون ماتویِف از لطف و اعتماد ویژهٔ تزار آلکسی برخوردار بود و تزار اغلب بدون تشریفات رسمی به دیدار او می‌رفت. در یکی از همین دید و بازدیدهای دوستانه بود که تزار، ناتالیای جوان را برای اولین‌بار دید. یک شب وقتی تزار آلکسی در خانهٔ ماتویف بود، همسر و دخترخواندهٔ ماتویف وارد اتاق شدند و از وی پذیرایی کردند. تزارِ بیوه، از چهرهٔ زیبا و قامت بلند دختر جوان تحت
بیوه، از چهرهٔ زیبا و قامت بلند دختر جوان تحت تأثیر قرار گرفت و هنگام رفتن، به ماتویف گفت که برای دخترخواندهٔ زیبایش دامادی پیدا خواهد کرد؛ اما در واقع منظور او از «داماد»، خودش بود. تزار آلکسی در ، یک «عروس‌نشان» از دختران و خواهران زیباروی اشراف روسیه ترتیب داد که تا ماه مهٔ سال بعد ادامه یافت. به‌طور دقیق، مشخص نیست که آیا تزار واقعاً قصد داشت از میان دختران جمع شده همسری برای خود انتخاب کند یا از قبل ناتالیا را برگزیده بود و صرفاً می‌خواست با برپایی عروس‌نشان، رسم کهن روسی را به‌جا آورده باشد. در
عروس‌نشان، رسم کهن روسی را به‌جا آورده باشد. در روزهای معینی عروس‌ها به کاخ آورده می‌شدند؛ تزار برخی‌ها را یک‌راست به خانه بازمی‌فرستاد و آنهایی را که بیشتر نظرش را جلب می‌کردند، برای بازدید دوم نگه می‌داشت که در انجام شد. به ناتالیا ناریشکینا هم خبر دادند که با دیگر دوشیزگان در مراسم شرکت کند و خیلی زود، گزارش شد که تزار او را به عنوان عروس برگزیده است. ده روز بعد، یک خدمتکار دو نامهٔ ناشناس و مهر و موم شده را در کاخ پیدا کرد و در همان روز، آنها را به پیشخدمت تزار داد که وی نیز متعاقباً آنها را به تزار
تزار داد که وی نیز متعاقباً آنها را به تزار تقدیم کرد. روشن نیست که محتوای کامل آن نامه‌ها چه بوده است؛ اما چنین مخفی‌کاری‌هایی در کاخ تزاری تا آن زمان بی‌سابقه بود. به گفتهٔ رابرت ماسی، کسانی با فرستادن نامه‌های بی‌نام با این ادعا که «ماتویِف گیاهان جادویی به تزار آلکسی خورانده است تا او را در مورد زیبایی ناتالیا اغوا کند»، تلاش کردند تا از ازدواج آن دو جلوگیری کنند. تزار فرمان داد تا این ادعا مورد بررسی قرار گیرد؛ اما در نهایت نادرستی آن مشخص شد. به نوشتهٔ واروارا کورساکووا در "فرهنگ لغت بیوگرافی روسی":
واروارا کورساکووا در "فرهنگ لغت بیوگرافی روسی": «باید فرض کرد که این دسیسه توسط بستگان تزاریتسا ماریای متوفی یعنی میلوسلاوسکی‌ها انجام شده است که می‌ترسیدند پس از ازدواج تزار با ناتالیا ناریشکینا، جایگاه آرتامون ماتویف از آن هم مهم‌تر شود. با این حال، سوءظن به نوشتن نامه‌های جعلی نه متوجه آنها، بلکه متوجه ایوان شیخیرف شد که بسیار مشتاق بود خواهرزاده‌اش آودوتیا بلیایوا که اتفاقاً از زیبارویان حاضر در عروس‌نشان بود توسط تزار برگزیده شود.» سرانجام در ، عروسی تزار آلکسی میخائیلوویچ و ناتالیا ناریشکینا در
تزار آلکسی میخائیلوویچ و ناتالیا ناریشکینا در کلیسای جامع رستاخیز برگزار شد. مراسم عروسی توسط کشیش اعتراف‌گیر تزار، آندری ساوینوویچ اسقف اعظم بلاگووشچنسک انجام شد. برای سه روز متوالی، آلکسی و ناتالیا در دو تالار میز پذیرایی بر پا کرده بودند. در سمت ناتالیا، النا تزاریتسای گرجستان، همسران کازیموف‌ها و تزارویچ‌های سیبری، همسران بویارها و مقامات دوما مهمان بودند. حدود دو هفته پس از عروسی در ، تزار و عروس در با هدایایی از و اشراف شامل بویارها، مقامات دوما و حتی بازرگانان پذیرایی کردند و سپس همهٔ آنها با تزار
بازرگانان پذیرایی کردند و سپس همهٔ آنها با تزار در تالار شام خوردند. تزاریتسا روسیه تزاری. زندگی با تزار. بدین ترتیب، ناتالیا ناریشکینا در سال ۱۶۷۱ و در ۱۹ سالگی تزاریتسا روسیه شد. آلکسی و ناتالیا زندگی خوبی داشتند و بهار و تابستان خود را با هم در کاخ‌ها و ویلاهای مختلف در اطراف مسکو سپری می‌کردند. تزار به همسرش وفادار بود و هرگز از او جدا نمی‌شد. در زمستان سال ۱۶۷۲، مژده دادند که تزاریتسا احتمالاً باردار است و در پایان ماه مه، تولد فرخندهٔ نوزاد رخ داد. در ناتالیا نخستین فرزند خود یعنی تزارویچ پتر را به
ناتالیا نخستین فرزند خود یعنی تزارویچ پتر را به دنیا آورد. تزار آلکسی چنان از این واقعه خوشحال شد که در همان روز به پدرزنش کریل ناریشکین و آرتامون ماتویِف، نشان افتخار اعطا کرد و همچنین عموی ناتالیا فیودور ناریشکین، یکی از مقامات دوما شد. سه روز بعد، تزار در تالار زرین تزاریتسا دوباره میز شامی ترتیب داد. غسل تعمید تزارویچ در ۹ ژوئیه در صومعهٔ چودوف برگزار شد و سپس در ، یک میز پذیرایی با رنگارنگی و تنوع کم‌نظیر بر پا شد. در طول این جشن تزار و تزاریتسا از تمام حاضران، حتی سربازان و خدمتکاران کاخ پذیرایی
تمام حاضران، حتی سربازان و خدمتکاران کاخ پذیرایی کردند. به دنیا آمدن نخستین فرزند ناتالیا که یک پسر و سالم نیز بود، نفوذ سیاسی او، خاندان و هم‌پیمانانش را در کشور افزایش داد. فرزندآوری تزاریتسا به پتر محدود نشد. در سال‌های ۱۷۰۳ و ۱۷۰۴، او پشت سر هم دو دختر سالم به‌ترتیب به نام ناتالیا (هم‌نام خودش) و فیودورا به دنیا آورد. مطابق باور رایج، تزار آلکسی از زمان ازدواجش با ناتالیا توجه ویژه‌ای به او و سپس به سه فرزندش از وی داشت و «عشق تزار به همسر جوان و زیبایش پس از تولد پتر و سپس دو فرزند دیگر، حتی بیشتر
پس از تولد پتر و سپس دو فرزند دیگر، حتی بیشتر شد». در مقابل، دختران تزار از همسر نخستش به حاشیه رانده شده و توسط پدر و نامادری خود نادیده گرفته شدند. در نتیجه آنها نیز از نامادری خود و تمام اقوامش که توسط تزار به دربار راه یافته بودند، متنفر شدند. اما به نظر واروارا کورساکووا، این تصور از نقش ناتالیا منصفانه نیست. در زمان ماریا میلوسلاوسکایا که البته در سال‌های آخر زندگی بیمار بود، تنها دو تزارونا بزرگ‌تر یعنی اودوکیا و مارفا می‌توانستند از بعضی تفریحات مجاز در کاخ لذت ببرند. سایر شاهزاده خانم‌ها آنقدر
مجاز در کاخ لذت ببرند. سایر شاهزاده خانم‌ها آنقدر جوان بودند که در واقع «کودک» به حساب می‌آمدند. بلعکس در آینده که فرزندان ماریای متوفی بزرگ‌تر شده بودند، همگی در تمام مسافرت‌های ناتالیا همراه او بودند و نه تنها از هیچ تفریحی محروم نشدند، بلکه شروع به لذت بردن از شرایطی کردند که قبلاً نداشتند. چنانچه اشاره شد، تزار و تراریتسا بهار و تابستان خود را با هم در ویلاهای گوناگون اطراف مسکو سپری می‌کردند. «گردش‌های» ناتالیا ناریشکینا در آن زمان شهرت بسیاری داشتند. این گردش‌ها عمدتاً در روستاهای نزدیک مسکو همچون ،
این گردش‌ها عمدتاً در روستاهای نزدیک مسکو همچون ، ، کولومنسکویه و پرئوبراژسکویه صورت می‌گرفت. تزار آلکسی در روستای ایزمایلووف، یک ملک موروثی ویژه با برکه‌ها و باغ‌های فراوان برای خود ترتیب داد که با کمک صنعتگران آلمانی تأسیس شد. در کولومنسکویه و وروبیوو نیز باغ‌هایی وجود داشت که برای خلوت محارم تزار مطبوع می‌افتاد. در پاییز ۱۶۷۴، تمام اعضای خانواده سلطنتی در یک نقل مکان باشکوه که اردوی آن متشکل از ۳۰ واگن با خدم و حشم بود، از ۴ نوامبر تا ۲۳ دسامبر در پرئوبراژنسکویه زندگی می‌کردند. در بهار و تابستان ۱۶۷۵،
زندگی می‌کردند. در بهار و تابستان ۱۶۷۵، تزار و تمام خانواده‌اش در تپه‌های وُروبیِویخ زندگی می‌کردند و از آنجا سفرهای کوتاهی به روستاهای فوق‌الذکر ترتیب می‌دادند. تزار در اول ژوئیه، تزاریتسا و تزارویچ‌ها (فیودور و پتر) را با خود به وروبیوو برد تا از طبیعت بکر لذت ببرند. در همان ماه، آنها سه هفته را در روستای کولومنسکویه گذراندند و از آنجا دوباره به وروبیوو نقل مکان کردند. در آنجا ناتالیا ناریشکینا در ۶ سپتامبر به‌طور رسمی جشن گرفته شد. همانجا روز نام تزارویچ پتر را هم جشن گرفتند. در ۱۲ سپتامبر ، استقبال
پتر را هم جشن گرفتند. در ۱۲ سپتامبر ، استقبال رسمی از فرستادگان روم مقدس نه در کاخ گرانوویتایا (جایی که معمولاً فرستادگان پذیرفته می‌شدند) بلکه در روستای کولومنسکویه برگزار شد و ناتالیا توانست مراسم را با تمام جزئیاتش شاهد باشد. به‌طور کلی، خانوادهٔ سلطنتی تقریباً نیمی از سال ۱۶۷۵ را در خارج از مسکو گذراندند و تزار آلکسی فقط گاهی برای سرزدن به آنها از پایتخت خارج می‌شد. تزار و تزاریتسا هر دو پیوسطه برای جویا شدن از احوال هم، مباشرانی را نزد یکدیگر می‌فرستادند. مطابق رسم کهن، بویارها و سایر اشراف همیشه در
مطابق رسم کهن، بویارها و سایر اشراف همیشه در مسکو می‌ماندند «تا حافظ نظم و امنیت شهر و دربار حاکم باشند». با این وجود، هنگامی که تزار خانواده‌اش را در سال ۱۶۷۴ ترک کرد، کسانی چون پدرش کیریل، مادرش آنا لئونتیوا و آرتامون ماتویِف و در سال ۱۶۷۵، برادرانش ایوان و آفاناسی و سایر دوستانِ نزدیک که دیگر از بزرگان کشور بودند، نزد ناتالیا می‌آمدند. زندگی خانوادهٔ سلطنتی در آبادی‌های اطراف مسکو، سرانجام به استقرار مکرر در پرئوبراژنسکویه ختم شد. یکی دیگر از ماجراهایی که ناتالیا ناریشکینا با آن شناخته می‌شود، «نمایش
که ناتالیا ناریشکینا با آن شناخته می‌شود، «نمایش تئاتر» و نقش او در برپایی آن در روسیه است. در زمان تزار بوریس گودونوف (سلطنت: ۱۵۹۸–۱۶۰۵)، نمایش‌هایی شبیه تئاتر در طول کریسمس در کرملین مسکو برگزار می‌شد؛ ولی این سرگرمی درباری پس از «زمان مشکلات» به فراموشی سپرده شده و به لطف ناتالیا بود که دوباره از سر گرفته شد. در سال ۱۶۷۲، یک گروه آلمانی سیار وارد مسکو شد و یاکوب رایتنفلز که در آن وقت در پایتخت زندگی می‌کرد در یادداشت‌هایش دربارهٔ روسیه، زمان نخستین اجرای تئاتر در کاخ را روز شنبه ۲۷ فوریه و هم‌زمان با
تئاتر در کاخ را روز شنبه ۲۷ فوریه و هم‌زمان با جشن ماسلنیتسا ثبت کرد. وقتی که تزار آلکسی فهمید در دربار فرمانروایان اروپایی بازی‌ها، رقص‌ها و تفریحات گوناگون دیگری برای گذراندن اوقات خوش رواج دارد، تصادفاً دستور داد که «همه این‌ها در قالب (رقص و پایکوبی) فرانسوی ارائه شود.» نمایش اجرا شد و در پایان کار، لباس‌ها، صحنهٔ نمایش و ظرافت موسیقی که همگی در روسیه تازگی داشتند، روس‌ها را غرق در لذت و شگفتی کرد. در طول اجرا، تزار خود جلوی صحنه و روی نیمکتی نشست و برای ناتالیا و تزاروناها جایگاه مخصوص جعبه‌مانندی در
ناتالیا و تزاروناها جایگاه مخصوص جعبه‌مانندی در نزدیک صحنه ترتیب داده شد که محارم از میان شکاف‌های آن، نمایش را تماشا می‌کردند «تا از چشمان کنجکاو [نامحرمان] پنهان بمانند». بعدها آن حصار چوبی برداشته شد و خانوادهٔ سلطنتی آزادانه‌تر نمایش‌ها را تماشا می‌کردند. ظاهراً این اجرای تئاتر مورد پسند تزار آلکسی قرار گرفت و دستور ساخت یک «فضای نمایش» در عمارت پرئوبراژنسکویه را داد. خود مکان تحت نظارت آرتامون ماتویف در پایان اکتبر ۱۶۷۲ آماده شد و سپس دوخت لباس و صحنه‌آرایی صورت گرفت. نخستین نمایشی که در «تئاتر
صحنه‌آرایی صورت گرفت. نخستین نمایشی که در «تئاتر پرئوبراژنسکی» روی صحنه رفت "استر" نام داشت. از آنجایی که برای خانوادهٔ سلطنتی و سایر مهمانان، سفر از مسکو به تئاتر پرئوبراژنسکی در زمستان ناخوشایند بود، ایدهٔ ایجاد یک فضای تئاتر در یکی از ساختمان‌های خود کرملین مسکو مد نظر قرار گرفت. در ، تزار دستور داد «[تا فردا] یک سالن تئاتر در یک جا از عمارت‌های کاخ ساخته شود». وقتی دانسته شد که اجرای این دستور در یک روز غیرممکن است، تمام اسباب نمایشی متعلق به تئاتر پرئوبراژنسکی که در کرملین نگهداری می‌شدند، فوراً به
که در کرملین نگهداری می‌شدند، فوراً به آنجا منتقل شدند تا نمایش، عصر فردا در آنجا دیده شود. با این وجود، ظاهراً تزار تجدید نظر کرد و ترجیح داد برای ساختن سالن تئاتر در خود کرملین ۷ روز و تا پیش از ماسلنیتسا فرصت دهد. پنج روز بعد در ۷ فوریه ، سالن آماده شد و از دو یا سه اجرا که علاوه بر آلمانی‌ها، از کودکان بازیگرِ روس که توسط آموزش دیده بودند، میزبانی کرد. در زمستان نمایش‌ها متوقف شد؛ اما در بهار و تابستان سال ۱۷۰۴ از سرگرفته شد. بدین ترتیب، به لطف اقامت‌های مکرر تزاریتسا ناتالیا در روستای پرئوبراژنسکویه،
مکرر تزاریتسا ناتالیا در روستای پرئوبراژنسکویه، همواره نمایش‌های تئاتر در آنجا بر پا می‌گشت. از آنجایی که دو مجموعهٔ مستقل از اسباب تئاتر در روسیه وجود نداشت، لوازم نمایش (شامل قاب‌ها، فرش‌ها، پارچه‌ها، صندلی‌ها، انواع لباس‌ها و سازها) بسته به نیاز از کرملین به پرئوبراژنسکویه یا برعکس، منتقل می‌شدند. در طول جشن کریسمس ۱۷۰۴، نمایش‌ها در کرملین مسکو اجرا شدند. آخرین نمایش‌ها در کرملین، زمستان سال بعد اجرا شدند که یکی از آنها هفت ساعت طول کشید. قابل توجه است که تماشای نمایش‌ها و تئاترها همیشه منحصر به
است که تماشای نمایش‌ها و تئاترها همیشه منحصر به خانوادهٔ سلطنتی نبود. در پاییز ۱۷۰۵، یک تردست آلمانی در کاخ کرملین برای تزار و تزاریتسا دو مرتبه نمایش شعبده‌بازی اجرا کرد و احتمالاً دوباره تئاترهایی نیز در پرئوبراژنسکویه روی صحنه رفت که آخرین تئاترهای تزار با خانواده‌اش بود. شخصیت و آموزش فرزند. به گفتهٔ واروارا کورساکووا، ناتالیا ناریشکینا زنی مذهبی و عاشق مراسمات رسمی کلیسایی بود. با این وجود، این تصور رایج که او با تمام مراعاتش در برابر فرهنگ غربی، به سمت سنت‌های کهن مسکووی گرایش داشت و قلباً مخالف
سمت سنت‌های کهن مسکووی گرایش داشت و قلباً مخالف نوآوری‌های اروپایی بود، ناعادلانه است. ناتالیا در کنار ایمان مذهبی از برخی نوآوری‌های روزمره نیز ابایی نداشت و با شدت حریم دربار را رعایت نمی‌کرد. تزاریتسا ناتالیا هنگام گردش در خیابان‌های مسکو، اغلب پرده‌های کالسکه خود را بالا می‌برد که باعث خجالت شدید رهگذران می‌شد؛ زیرا «این رسم تزاریتساهای مسکو نبود». در طول مسافرت‌های تابستانی‌اش برای زیارت صومعه تروئیتسکایا سرگیووا، بینندگان را بیشتر شگفت‌زده می‌کرد؛ زیرا در یک کالسکهٔ روباز سوار می‌شد تا بتواند از
زیرا در یک کالسکهٔ روباز سوار می‌شد تا بتواند از مناظر زیبا در طول مسیر لذت ببرد. به نقل از یک خارجی، مردم ناظر از روی شرم سرشان را پایین می‌انداختند. به نوشتهٔ "": «برخلاف دیگر تزاریتساهای روسیه، ناتالیا از رعایت دقیق قوانین انزوا در کاخ خودداری کرد. او در نمایش‌های تئاتر در کرملین و روستای پرئوبراژنسکویه شرکت می‌کرد و با همسرش به شکار می‌رفت.» آموزگار و نویسندهٔ انگلیسی می‌نویسد: «در آن زمان، کرملین مسکو سکونتگاه دوازده تزارونا اعم از خواهران، عمه‌ها و شش دختر تزار آلکسی بود که همگی مجرد و با عقاید سنتی
دختر تزار آلکسی بود که همگی مجرد و با عقاید سنتی بودند ... اما ناتالیا ناریشکینا در مقابل آن سنت‌های کهنه ایستاد. او توسط همسر آرتامون ماتویف که یک زن اسکاتلندی بود بزرگ شده و مصمم بود در برابر استبداد آداب و رسوم مسکووی مقاومت کند. او مبارزهٔ سختی را پشت سر گذاشت. اولین‌باری که پردهٔ پنجره کالسکهٔ خود را بالا زد تا جمعیتی که دورش جمع شده بودند را ببیند، غوغایی به پا کرد که به سختی می‌شد آن را آرام کرد. او موفق شد حتی در یک مراسم دولتی، سوار کالسکه‌ای بدون پوشش شود. ناتالیا از یک غرفه یا از پنجره، نمایش‌ها
شود. ناتالیا از یک غرفه یا از پنجره، نمایش‌ها را تماشا می‌کرد و در نهایت تا آنجا پیش رفت که بدون پردهٔ حجاب پا به کلیسا می‌گذاشت.» تزاریتسا ناتالیا همچنین عاشق رقص و بازدید از میهمانی‌های دیپلماتیک بود و نخستین زن روسی بود که به تماشای یک تئاتر نشست. مطابق "فرهنگ لغت بیوگرافی روسی"، ظاهراً ناتالیا ناریشکینا فضا و آزادی زندگی روستایی را به سبک زندگی محدودکنندهٔ اتاقک‌های کرملین ترجیح می‌داد و البته، این با سلیقهٔ همسرش منافاتی نداشت. ناتالیا روحیهٔ بسیار شادی داشت و با کمال میل به تفریحات گوناگون می‌پرداخت
داشت و با کمال میل به تفریحات گوناگون می‌پرداخت و تزار آلکسی که با شور و اشتیاق عاشق همسر جوان و زیبای خود بود، سعی می‌کرد انواع لذت‌ها همچون خرید لباس و جواهرات قیمتی را برای او فراهم کند. معمولاً به نقش ناتالیا ناریشکینا در آموزش و تربیت پتر اشاره می‌شود. او توجه زیادی به آموزش فرزندش از عهد کودکی داشت و حتی خودش در روند آن شرکت می‌کرد. به اعتقاد کنستانتین کودریشوف، در واقع نقش تزاریتسا ناتالیا در تربیت پسرش بیش از حد فعال بود. به گفتهٔ مورخ برجستهٔ روس واسیلی کلیوچفسکی، تزاریتسا ناتالیا خودش در خانهٔ
واسیلی کلیوچفسکی، تزاریتسا ناتالیا خودش در خانهٔ آرتامون ماتویف که سبک اروپایی داشت رشد کرده بود و سپس «به محض اینکه [پسرش] پتر شروع به شناخت دنیای خود کرد، با چیزهای خارجی احاطه شده بود... هر چیزی که پتر با آن بازی می‌کرد، او را به یاد یک آلمانی می‌انداخت.» البته فعالیت‌های ناتالیا کیریلوونا به غوطه‌ور کردن فرزندش با اسباب‌بازی‌های آلمانی محدود نمی‌شد. او پس از اینکه در ۲۰ سالگی تنها پسرش را به دنیا آورد، با کوشایی مشغول عملی کردن آنچه شد که در خانهٔ پدرخوانده‌اش آموخته بود. کتابخانهٔ بزرگ ماتویف ازجمله
آموخته بود. کتابخانهٔ بزرگ ماتویف ازجمله شامل آثار یان آموس کمنسکی، معلم و فیلسوف سدهٔ هفدهمی بود که در آن زمان جدیدترین کتاب‌های اروپا در زمینهٔ علم آموزش محسوب می‌شدند. از قرار معلوم ناتالیا کیریلوونا با کتاب «مدرسهٔ مادرانه» کُمنسکی آشنا بوده است. مطابق آن کتاب، سوادآموزی کودکان باید از سه و نیم سالگی آغاز شود و دقیقاً بر همین اساس، ناتالیا آموزش پسرش را از آن سن آغاز کرد. او همچنین بنا به نوشته‌های کمنسکی که شیوهٔ «آموزش بصری» را توصیه کرده بود، یک کتاب آموزشی مصور از اسلحه‌خانه کرملین سفارش داد تا
آموزشی مصور از اسلحه‌خانه کرملین سفارش داد تا تزارویچ پتر در کنار متون با نقاشی‌های رنگی هم آموزش ببیند. بدین شکل، ناتالیا ناریشکینا پسرش را با به‌روزترین روش‌های زمان خود تربیت کرد. مرگ همسر. پنج سال زندگی مشترک ناتالیا ناریشکینا تا اوایل سال ۱۶۷۶ جریان داشت. تا اینکه در ۲۹ ژانویه ، تزار آلکسی میخائیلوویچ بیمار شد و در ۸ فوریه درگذشت. مرگ او به دورهٔ شادی و آرامش همسرش ناتالیا پایان داد و او را در اوج جوانی و ۲۶ سالگی بیوه کرد. درگذشت تزار آلکسی موجب به تخت نشستن پسر ۱۴ ساله‌اش فیودور شد که از پیش در به
نشستن پسر ۱۴ ساله‌اش فیودور شد که از پیش در به عنوان وارث تاج‌وتخت تعیین شده بود. مشهور است که آرتامون ماتویف تلاش کرد نوهٔ اسمی کوچکش پتر را به عنوان «تزار شایسته» به بزرگان بپذیراند؛ اما این پیشنهاد با توجه به حق اولویت نخستین فرزند منصفانه و قابل پذیرش نبود. مطابق "دانشنامه برخط بریتانیکا": «بلافاصله پس از مرگ تزار آلکسی، حامیان ناتالیا معروف به حزب ناریشکین، تلاش کردند تاج‌وتخت را برای پتر حفظ کنند و ناتالیا به مرکز یک جناح سیاسی تبدیل شد که در راه نشاندن تزارویچ پتر بر تخت سلطنت روسیه کوشش می‌کرد. اما
تزارویچ پتر بر تخت سلطنت روسیه کوشش می‌کرد. اما این فیودور فرزند ارشد آلکسی از همسر اولش بود که جانشین پدرش شد و حزب ناریشکین نفوذ خود را به سود بستگان مادری فیودور یعنی خاندان میلوسلاوسکی از دست داد.» به نوشتهٔ "فرهنگ لغت دانشنامه افرون و بروک‌هاوس": «پس از مرگ آلکسی میخائیلوویچ دورهٔ نگران‌کننده‌ای برای ناتالیا کیریلوونا فرا رسید. او باید رهبر حزب ناریشکین می‌شد که بدون موفقیت با حزب میلوسلاوسکی جنگید.» خویشاوندان مادری تزار فیودور سوم به رهبری ایوان میلوسلاوسکی، سعی کردند از شر ناریشکین‌ها که از آنها
سعی کردند از شر ناریشکین‌ها که از آنها متنفر بودند و از همه مهم‌تر، آرتامون ماتویفِ بانفوذ خلاص شوند. به نوشتهٔ دانشنامهٔ بزرگ روسی: «ناتالیا اندکی پس از مرگ شوهر، خود را بدون حمایت عزیزانش یافت. هواداران تزار جدید در تبعید بستگان تزاریتسا ازجمله آرتامون ماتویف نقش داشتند.» در ، ماتویف را از پایتخت اخراج، در راه بازداشت و به اتهام دسیسه برای جان فیودور در زمان حیات پدرش، او را محکوم و به پوستوزرسک تبعید کردند. اندکی پس از آن، ایوان و آفاناسی برادران ناتالیا ناریشکینا هم تبعید شدند. ناتالیا به وضعیت دشواری
ناریشکینا هم تبعید شدند. ناتالیا به وضعیت دشواری گرفتار آمد. او که دیگر حامی نداشت و مادر سه فرزند خردسال بود، پیوسته شاهد رفتار خصمانهٔ ایوان میلوسلاوسکی و بوگدان میخائیلوویچ خیتروفو نسبت به خود و تزارویچ پتر بود. او مجبور شد خود را در کاخ‌ها منزوی کند؛ زیرا حداقل عمه‌ها و خواهران تزار فیودور رفتار دوستانه‌تری با او داشتند. در سال ۱۶۷۷، عمارت‌های چوبی برای ناتالیا و فرزندانش در خارج از قصر ساخته شد. سه سال بعد، تزار فیودور فیودور آلکسیوویچ با آگافیا گروشتسکایا ازدواج کرد و شروع به ساخت عمارت‌های چوبی جدید
ازدواج کرد و شروع به ساخت عمارت‌های چوبی جدید برای خود، همسرش و خواهرانش نمود. عمارت‌های او در کنار دیوار غربی کلیسای جامع رستاخیز مسکو ساخته شد که بعدها ناتالیا نیز به آنجا نقل مکان کرد. یک سال بعد در ، تزاریتسای همسر آگافیا گروشتسکایا درگذشت و چند روز بعد ایلیا، پسر تازه متولد شده‌اش نیز مرد. تا پایان سال، نزدیکان تزار (و مخالفان میلوسلاوسکی‌ها) او را متقاعد کردند که برای بار دوم ازدواج کند و دخترخواندهٔ ۱۴ سالهٔ آرتامون ماتویف یعنی مارفا آپراکسینا را به عنوان عروس به وی پیشنهاد کردند. تزار فیودور ابراز