payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود که در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۷ برگزار شد و با نتیجه تساوی ۱-۱ پایان یافت. این نتیجه در حالی رقم خورد که اینتر با گل دقیقه ۵۸ بنیتز از حریف خود پیش بود اما گل دقیقه ۷۸ ریورا کار را به تساوی کشاند؛ این گل در حالی تأیید شد که توپ پس از برخورد به تیر افقی و بدون عبور از خط دروازه به زمین مسابقه بازگشت، اما داور مسابقه به اشتباه این صحنه را گل اعلام کرد. در نهایت، نتایج ضعیف اینتر در مسابقات پایانی فصل باعث شد این تیم با ۱۳ امتیاز اختلاف نسبت به میلان قهرمان، در جایگاه پنجم جدول رده‌بندی سری آ قرار بگیرد. پس از پایان
پنجم جدول رده‌بندی سری آ قرار بگیرد. پس از پایان فصل و در ماه مه ۱۹۶۸، ایوانوئه فرایتزولی که یک کارآفرین در صعنت نساجی و یکی از طرفداران معروف نراتزوری بود، جانشین آنجلو موراتی شد و ریاست باشگاه را به دست گرفت. به این ترتیب، دوران طلایی هررا نیز در سال ۱۹۶۸ و با جدایی آنجلو موراتی پایان پذیرفت. اینتر در دهه شصت میلادی بر بام فوتبال ایتالیا و اروپا قرار گرفت و این دهه به عنوان بهترین دوران باشگاه ثبت شد. نراتزوری در آن سال‌ها ۳ اسکودتو و ۴ جام بین‌المللی را بدست آورد و به اینتر هررا، لقب «گرنده اینتر»
را بدست آورد و به اینتر هررا، لقب «گرنده اینتر» (Grande Inter) به معنی «اینتر کبیر» داده شد. هشت سال دستاورد او همراه با نراتزوری و کسب افتخارات متعدد، نام او را نه تنها در باشگاه اینتر بلکه در دنیا جاودانه کرد. مفسران فوتبال نیز همواره از اینتر دهه ۶۰ به عنوان یکی از خطرناک‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبال یاد می‌کنند. هررا در اینتر احتیاط را سر لوحه کار خود قرار داده بود و آنچه کار این تئوریسین فوتبال در باشگاه را راحت تر کرده بود، این بود که اینتر تقریباً سیستم کاتناچیو را در دهه ۵۰ هم دنبال می‌کرد، اما نه به
کاتناچیو را در دهه ۵۰ هم دنبال می‌کرد، اما نه به این شکل و شمایل سختگیرانه و پیگیر. شاید سبک دفاعی کاتناچیو ابتدا به وسیله کارل راپان اتریشی در سال ۱۹۳۰ ابداع شده باشد و به وسیله نرئو روکو در تیم پادووا با رویکرد دفاع تیمی محض در دهه ۵۰ صیقل داده شده باشد؛ اما کاتناچیویی که هررا به‌طور منظم و کار آمد شکل داد، سیستمی بسیار سازمان یافته و مؤثر، متمرکز بر خنثی کردن حملات و جلوگیری از ایجاد موقعیت‌های حریف با کمک نفرات دفاعی بود که توانست از آن بهترین استفاده را ببرد؛ موضوعی که باعث شد این سیستم در دنیا معرفی
ببرد؛ موضوعی که باعث شد این سیستم در دنیا معرفی شود. پاتزا اینتر (۱۹۷۷–۱۹۶۸). در سال ۱۹۶۸، آلفردو فونی برای بار دوم هدایت باشگاه اینتر را برعهده گرفت، کسی که دو قهرمانی سری آ را در دهه پنجاه برای اینتر به ارمغان آورده بود. دوران طلایی گرنده اینتر اکنون به پایان رسیده است. اولین فصل حضور ایوانوئه فرایتزولی در رأس باشگاه با خریدهای اندک و جاه طلبی‌های کم در فصل نقل و انتقالات آغاز شد. اینتر، ماریو برتینی هافبک را از فیورنتینا به خدمت گرفت که در پایان فصل با یازده گل، بهترین گلزن نراتزوری لقب گرفت، همچنین
یازده گل، بهترین گلزن نراتزوری لقب گرفت، همچنین چزاره پولی از ویچنزا، دینو اسپادتو مهاجم جوان از مونتبلونا و وینگر جیووانی واستولا از وارزه راهی اینتر شدند. در این فصل اولین شکل از حمایت سازمان یافته به نام «پسران سن سیرو» (Boys San) ایجاد شد که منشأ آن به ژانویه ۱۹۶۹ بازمی‌گردد. در دور پنجم مقدماتی جام حذفی فوتبال ایتالیا، اینتر با کسب سه تساوی برابر تیم‌های لکو، کومو و آتالانتا، از این مسابقات حذف شد. در پایان فصل ۶۹–۱۹۶۸، اینتر با کسب ۳۶ امتیاز از ۳۰ بازی در جایگاه نه چندان خوب چهارم قرار گرفت. دوره دوم
در جایگاه نه چندان خوب چهارم قرار گرفت. دوره دوم حضور فونی در باشگاه اینتر که تنها یک فصل به طول انجامید، با جایگزینی هریبرتو هررا پایان پذیرفت. در فصل ۷۰–۱۹۶۹، هدایت باشگاه به هریبرتو هررا پاراگوئه ای سپرده شد؛ مربی که توانسته بود در سال ۱۹۶۷ با یووه فاتح اسکودتو شود. در تابستان ۱۹۶۹، باشگاه مهاجم مرکزی یعنی روبرتو بونینسنیا را از کالیاری خریداری کرد. در ازای بونینسنیا و به عنوان بخشی از قرارداد، سرجو گوری، چزاره پولی و آنجلو دومنگینی در مجموع به مبلغ ۳۰۰ میلیون لیره ایتالیا راهی کالیاری شدند. به لطف
۳۰۰ میلیون لیره ایتالیا راهی کالیاری شدند. به لطف مقایسه ای که بین بونینسنیا و کورسو به وسیله همسر رئیس باشگاه یعنی رناتا فرایتزولی صورت گرفته بود، جنجالی جزئی ایجاد شد. نراتزوری در یک چهارم نهایی جام حذفی فوتبال ایتالیا به وسیله تیم تورینو حذف شد. اینتر که در رقابت‌های اروپایی نیز حاضر بود، در مسابقات فیرز کاپ، پس از پشت سر گذاشتن حریفانی چون بارسلونا و هرتابرلین، در نیمه‌نهایی به مصاف اندرلشت رفت که پس از شکست برابر این تیم از دور مسابقات کنار رفت. در پایان فصل، اینتر با کسب ۴۱ امتیاز و با اختلاف ۴
پایان فصل، اینتر با کسب ۴۱ امتیاز و با اختلاف ۴ امتیاز نسبت به کالیاری دوم شد و به مقام نایب قهرمانی سری آ دست یافت. پس از دوران طلایی دهه ۶۰ میلادی، اینتر موفق شد یازدهمین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۷۱ کسب کند. فصل دوم مربیگری هریبرتو هررا در اینتر با انتقال گوارنی به کرمونزه و لوییز سوارز به سمپدوریا آغاز شد؛ به این ترتیب، سوارز پس از ۹ سال و انجام ۳۳۳ بازی و به ثمر رساندن ۵۵ گل، باشگاه را ترک کرد. همین موضوع باعث به هم خوردن رابطه هررا با هواداران شد. اینتر از رقابت‌های کوپا ایتالیا در فصل ۷۱–۱۹۷۰ حذف شد
از رقابت‌های کوپا ایتالیا در فصل ۷۱–۱۹۷۰ حذف شد و در مسابقات فیرز کاپ نیز در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه ۳–۱ از نیوکاسل شکست خورد و از گردونه این مسابقات نیز کنار رفت. فصل جدید سری آ نیز برای اینتر وحشتناک آغاز شد. شکست‌های پیاپی ابتدای فصل و بازی‌های کابوس وار اینتر باعث شد هواداران نگران سقوط تیم به دسته پایین‌تر باشند. رئیس وقت باشگاه یعنی ایوانوئه فرایتزولی نیز در آن زمان به صراحت اعلام کرده بود که در صورت ارائه پیشنهاد مالی مناسب، حاضر است باشگاه را به فروش برساند. در ۸ نوامبر ۱۹۷۰، اینتر با
را به فروش برساند. در ۸ نوامبر ۱۹۷۰، اینتر با نتیجه ۳–۰ برابر رقیب همشهری یعنی میلان شکست خورد. فرایتزولی شش روز پس از این شکست، هریبرتو هررا را از هدایت باشگاه برکنار کرد؛ درنتیجه، جووانی اینورنیتزی که سابقه پوشیدن پیراهن باشگاه را بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۰ در کارنامه داشت و هدایت تیم جوانان اینتر میلان را عهده‌دار بود، جایگزین هررا شد. او که در ابتدا به صورت موقت هدایت باشگاه را بر عهده گرفته بود، با ثبت یک شگفتی بزرگ که در تاریخ باشگاه بی‌سابقه بود، فصل را به پایان رساند. اینورنیتزی به تیمی که از نظر
را به پایان رساند. اینورنیتزی به تیمی که از نظر تاکتیکی به بن‌بست خورده بود، جانی دوباره بخشید. او از سیستم کاتناچیو بهره برد و در همین راستا، پست تارچیسیو بورنیک را به بازیکن آزاد یا سوئیپر تغییر داد، از مائورو بلوجی جوان در دفاع راست استفاده کرد، جایر را دوباره احیا کرد، از ماریو برتینی به جای ماریو فروستالوپی که با پایان یافتن قرارداد قرضی اش با سمپدوریا به اینتر برگشته بود، استفاده کرد و از بازیکنان مهم و تأثیر گذار تیم مانند جاچینتو فاکتی، ساندرو ماتزولا، ماریو کورسو و روبرتو بونینسنیا خواست تا وظیفه
ماریو کورسو و روبرتو بونینسنیا خواست تا وظیفه خود در زمین را به نحو احسن انجام دهند. اولین تجربه مربیگری اینورنیتزی بر روی نیمکت اینتر، در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۰ و در هفته ششم سری آ با پیروزی ۲–۱ خانگی برابر تورینو همراه شد. اما اولین شکست مربی جدید، خیلی زود از راه رسید. در هفته هفتم رقابت‌های سری آ، اینتر در سن پائولو با نتیجه ۲–۱ از ناپولی شکست خورد. اما این نتیجه نقطه عطف فصل باشگاه بود. در پرواز بازگشت از ناپل به خانه، اینورنیتزی و برخی از اعضای با تجربه‌تر تیم، با در دست داشتن فهرست برنامه مسابقات، کنار
تیم، با در دست داشتن فهرست برنامه مسابقات، کنار یکدیگر نشستند تا درباره مسیر رسیدن به قهرمانی که بسیار دور از انتظار بود با هم مشورت کنند که در نهایت باعث به وجود آمدن یک باور عامیانه و یکی از القاب باشگاه در میان هواداران اینتر نیز شد. پس از شکست در سن پائولو، نراتزوری‌ها یک روند بدون شکست را در پیش گرفتند و از ۲۴ امتیاز ممکن، موفق به کسب ۲۱ امتیاز شدند. نراتزوری در دربی برگشت با دو گل کورسو و ماتزولا به برتری دست یافت و در ادامه نیز توانست فاصله امتیازی قابل توجهی که قهرمان نیم فصل یعنی میلان به دست
قابل توجهی که قهرمان نیم فصل یعنی میلان به دست آورده بود را جبران کند و دو هفته مانده به پایان مسابقات به مقام قهرمانی سری آ برسد و یازدهمین اسکودتوی تاریخ باشگاه کسب شد. هرگز نه قبل و نه بعد از این اتفاق، سابقه نداشته تیمی که در اواسط فصل مربی خود را تغییر داده، بتواند در پایان فصل به مقام قهرمانی دست یابد. اینورنیتزی نه تنها به یک قهرمان تأثیر گذار تبدیل شد بلکه نام خود را نیز در تاریخ باشگاه جاودانه کرد. در پی کسب این نتایج عجیب و قریب، لقب «پاتزا اینتر» (Pazza Inter) به معنی «اینتر دیوانه» به تیم داده
(Pazza Inter) به معنی «اینتر دیوانه» به تیم داده شد. روبرتو بونینسنیا نیز توانست با به ثمر رساندن ۲۴ گل در سری آ، موفق به کسب جایزه کاپوکانونیره شود. پس از کسب اسکودتوی یازدهم، نراتزوری به عنوان مدافع عنوان قهرمانی دچار یک تغییر نسل غریب الوقوع شد. کهنه سربازان گرنده اینتر یکی یکی جای خود را به بازیکنان جوان تر دادند. ترکیب اینتر در این فصل از بازیکنانی همچون اوریالی، بوردون و گراتزیانو بینی ۱۶ ساله به کاپیتانی ساندرو ماتزولا تشکیل شده بود. نراتزوری در فصل ۷۲-۱۹۷۱ سری آ و در بازی‌های خانگی تنها موفق به کسب
سری آ و در بازی‌های خانگی تنها موفق به کسب ۸ پیروزی شد که از این نظر آمار بسیار بدی را از خود بر جای گذاشت. در نهایت آبی و مشکی پوشان با کسب ۳۶ امتیاز از ۳۰ بازی و هم امتیاز با فیورنتینا اما به دلیل تفاضل گل بهتر، کار خود را در رده پنجم سری آ به پایان رساندند. این در حالی بود که بونینسنیا با به ثمر رساندن ۲۲ گل توانست برای دومین فصل متوالی به عنوان آقای گلی سری آ دست یابد، اما این عملکرد درخشان باعث نشد تا نراتزوری بتواند از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. در جام حذفی فوتبال ایتالیا، اینتر کار خود را با پیروزی
حذفی فوتبال ایتالیا، اینتر کار خود را با پیروزی ۶-۰ برابر رجینا – که تا سال ۲۰۱۹ بی بدیل بود – آغاز کرد و در ادامه توانست به مرحله بعد این رقابت‌ها راه یابد اما در مرحله دوم رقابت‌های کوپا ایتالیا نتایج ضعیفی کسب کرد و در نهایت از این مسابقات کنار رفت. اما اوضاع در رقابت‌های اروپایی به‌طور متفاوتی پیش رفت. نراتزوری‌ها در رقابت‌های جام باشگاه‌های اروپا ۷۲–۱۹۷۱ و در گام اول موفق شدند در خانه و با نتیجه ۴-۱ آ.ا.ک آتن را شکست دهند؛ هرچند که در بازی برگشت ۳-۲ شکست خوردند اما در مجموع و با نتیجه ۶-۴ راهی مرحله
خوردند اما در مجموع و با نتیجه ۶-۴ راهی مرحله بعد شدند. در مرحله یک‌هشتم اینتر باید به مصاف بروسیا مونشن گلادباخ از آلمان می‌رفت. به دلیل اتفاقات جنجالی که در دیدار رفت دو تیم رخ داد، از این تقابل با عنوان «مسابقه قوطی» نیز در تاریخ یاد می‌شود. در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۱، دو تیم بروسیا مونشن‌گلادباخ و اینتر در بوکلبرگ اشتادیون به مصاف یکدیگر رفتند. بازی تا دقیقه ۲۹ با نتیجه تساوی ۱-۱ دنبال می‌شد. اما پرتاب یک بطری نوشابه خالی کوکا کولا از طرف هواداران مونشن‌گلادباخ به درون زمین مسابقه و اصابت آن به سر روبرتو
به درون زمین مسابقه و اصابت آن به سر روبرتو بونینسنیا مهاجم ایتالیایی اینتر باعث جراحت این بازیکن و در نتیجه بونینسنیا مجبور به ترک بازی شد. این اتفاقات بر عملکرد تیم تأثیر بسزایی گذاشت و نراتزوری با دریافت ۶ گل در ادامه مسابقه، با نتیجه ۷-۱ شکست خورد. همین موضوع باعث شد تا جوزپه پریسکو نایب رئیس و وکیل باشگاه با ارائه دفاعیه ای به کمیته انظباطی یوفا، خواستار لغو این مسابقه شود: در نهایت یوفا نیز تصمیم به لغو این دیدار و برگزاری مجدد آن گرفت. در ۳ نوامبر ۱۹۷۱، نراتزوری موفق شد در خانه و با نتیجه ۴-۲ از سد
نراتزوری موفق شد در خانه و با نتیجه ۴-۲ از سد حریف عبور کند. در بازی برگشت که در ۱ دسامبر و در ورزشگاه المپیک برلین برگزار شد، دو تیم به تساوی بدون گل دست یافتند. در این بازی، ایوانو بوردون سنگربان جوان اینتر موفق شد ضربه پنالتی زیلوف را مهار کند. به این ترتیب، اینتر در مجموع و با نتیجه ۴-۲ راهی مرحله یک چهارم نهایی این مسابقات شد. در این مرحله، اینتر در خانه و با نتیجه ۱-۰ از سد استاندارد لیژ گذشت اما در دیدار برگشت ۲-۱ شکست خورد. دو تیم در مجموع به تساوی ۲-۲ دست یافتند اما اینتر به دلیل قانون گل زده در
۲-۲ دست یافتند اما اینتر به دلیل قانون گل زده در خانه حریف که به وسیله ماتزولا و در دقیقه ۸۰ به ثمر رسید راهی مرحله نیمه نهایی شد. در مرحله نیمه نهایی اینتر و سلتیک به مصاف هم رفتند که در مجوع دو بازی رفت و برگشت هیچ توپی از خط دروازه‌ها عبور نکرد و در نتیجه کار به ضربات پنالتی کشید. ماتزولا، فاکتی، فروستالوپی، پلیتزارو و جایر هر پنج ضربه خود را تبدیل به گل کردند اما در طرف مقابل دیکسی دینز ضربه خود را از دست داد و به این ترتیب اینتر با نتیجه ۵-۴ در ضربات پنالتی بر سلتیک غلبه کرد و راهی فینال جام
ضربات پنالتی بر سلتیک غلبه کرد و راهی فینال جام باشگاه‌های اروپا شد. با راهیابی به فینال جام باشگاه‌های اروپا، اینورنیتزی تبدیل به اولین مربی ایتالیایی تاریخ باشگاه شد که توانسته با نراتزوری به دیدار نهایی این مسابقات راه یابد. در ۳۱ مه ۱۹۷۲، دو تیم آژاکس و اینتر میلان در ورزشگاه دکویپ به مصاف هم رفتند. آژاکسی‌ها دومین حضور متوالی خود را در فینال تجربه می‌کردند و آبی و مشکی‌های میلان نیز به دنبال سومین قهرمانی خود در این مسابقات بودند. اینتر با بوردون، بلوجی، فاکتی، اوریالی، گیبرتونی، بورنیک، جایر، بدین،
فاکتی، اوریالی، گیبرتونی، بورنیک، جایر، بدین، بونینسنیا، ماتزولا و فروستالوپی پا به این دیدار گذاشت. نکته جالب درباره ترکیب تیم این بود که فروستالوپی جایگزین ماریو کورسو که بازیکن مهم و تأثیر گذار تیم بود شده بود. این دیدار همچنین تقابل توتال فوتبال در برابر کاتناچیو به حساب می‌آمد که دو سبک فوتبالی کاملاً متفاوت بودند. در طول مسابقه، آژاکس بیشتر دقایق بازی را تحت سلطه خود داشت و اینتر به شدت سعی داشت با سیستم کاتناچیو خود دفاع کند. در پایان این قرمز و سفیدهای آژاکس بودند که توانستند به لطف گل‌های یوهان
آژاکس بودند که توانستند به لطف گل‌های یوهان کرایف در دقایق ۴۷ و ۷۸ و با نتیجه ۲-۰ از سد اینتر عبور کنند. برای فصل ۷۳-۱۹۷۲، اینورنیتزی به کار خود بر روی نیمکت نایب قهرمان اروپا ادامه داد. نراتزوری که در جام یوفا حاضر بود در گام اول از سد والتا عبور کرد. در مرحله یک‌هشتم از سد نورشوپینگ گذشت اما با پذیرش شکست ۲-۱ در مجموع دو دیدار رفت و برگشت برابر ویتوریا ستوبال از گردونه این رقابت‌ها کنار رفت. هرچند اینتر خیلی زود از این رقابت‌ها کنار رفت اما بونیمبا با به ثمر رساندن ۶ گل در این رقابت‌ها، برای چندمین بار
ثمر رساندن ۶ گل در این رقابت‌ها، برای چندمین بار شایستگی‌های خود را به اثبات رساند. در نیم فصل اول رقابت‌های سری آ، افعی‌ها با هدایت اینورنیتزی نتایج خوبی را کسب کردند اما با آغاز نیم فصل دوم عملکرد تیم به شکل قابل ملاحظه ای افت کرد. در نهایت همین موضوع سبب شد تا اینورنیتزی پس از شکست سنگین خارج از خانه ۴-۰ برابر تورینو در هفته بیست و سوم از هدایت باشگاه برکنار شود. این مربی ایتالیایی که خود در سال ۱۹۷۰ و به دنبال نتایج ضعیف هریبرتو هررا هدایت باشگاه را برعهده گرفته بود توانست در مدت زمان کوتاه خود در سمت
گرفته بود توانست در مدت زمان کوتاه خود در سمت مربیگری باشگاه، عملکردی درخشان از خود بر جای بگذارد؛ از جمله کسب یک اسکودتوی شگفت‌انگیز در فصل ۷۱-۱۹۷۰ و حضور در فینال مسابقات جام باشگاه‌های اروپا در فصل ۷۲-۱۹۷۱. همه این عوامل باعث شدند که نام اینورنیتزی در تاریخ باشگاه اینتر جاودانه شود. هدایت باشگاه در ادامه فصل به انه آ ماسیه رو سپرده شد. ورود ماسیه رو نیز تغییر آنچنانی در عملکرد تیم به وجود نیاورد و آبی و مشکی پوشان فصل را در جایگاه چهارم به پایان رساندند. از نکات قابل توجه در این فصل می‌توان به دیدار ۶
از نکات قابل توجه در این فصل می‌توان به دیدار ۶ مه ۱۹۷۳ اینتر برابر پالرمو که با برتری ۳-۱ افعی‌ها به پایان رسید اشاره کرد. در این دیدار، سیلوانو مارتینا دروازه‌بان جوان و ۲۰ ساله، اولین حضور خود را با پیراهن نراتزوری به ثبت رساند. همچنین در دربی ایتالیا که در مرحله دوم رقابت‌های جام حذفی و در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۳ برگزار شد و با نتیجه تساوی ۱-۱ به پایان رسید، ماریو کورسو آخرین بازی خود را با پیراهن اینتر به ثبت رساند. بونیمبا نیز با به ثمر رساندن ۲۴ گل در همه رقابت‌ها، بهترین گلزن فصل اینتر لقب گرفت. در تابستان
بهترین گلزن فصل اینتر لقب گرفت. در تابستان ۱۹۷۳، هلنیو هررا برای بار دوم و پس از پنج سال به نیمکت نراتزوری برگشت تا شاید بتواند خاطرات خوش دهه ۶۰ و گرنده اینتر را زنده کند. ترکیب تیم برای حضوری قدرتمند در فصل ۷۴-۱۹۷۳ با ورود آدریانو فدله از بولونیا تقویت شد. همچنین کارلو مورارو نیز برای اولین بار به تیم اصلی راه یافت و برای نراتزوری به میدان رفت. در ۲ دسامبر ۱۹۷۳ و هفته هفتم رقابت‌های سری آ، افعی‌ها با نتیجه ۲-۱ در دربی دلامادونینا به برتری دست یافتند. گل اول این دیدار در ثانیه ۱۴ و به وسیله فوق ستاره
گل اول این دیدار در ثانیه ۱۴ و به وسیله فوق ستاره آتزوری و نراتزوری یعنی بونینسنیا به ثمر رسید. در ادامه بنتی از میلان کار را به تساوی کشاند اما در دقیقه ۷۰، فاکتی برای بار دوم دروازه روسونری را گشود و به این ترتیب اینتر پیروز این دیدار لقب گرفت. دوره دوم حضور هررا در اینتر خیلی زود و ناگهانی به پایان رسید. در فوریه ۱۹۷۴ و به دلیل حمله قلبی که برای این مربی آرژانتینی رخ داد، ایل ماگو به ناچار از هدایت باشگاه کنار رفت و همانند فصل گذشته، ماسیه رو جایگزین او شد. در ادامه مسابقات و در ۲۴ مارس ۱۹۷۴ و در هفته
شد. در ادامه مسابقات و در ۲۴ مارس ۱۹۷۴ و در هفته بیست و دوم رقابت‌های سری آ، نراتزوری توانست با اختلاف ۴ گل و با نتیجه ۵-۱ آ. ث. میلان را در هم بکوبد. پیروزی نراتزوری با اختلاف ۴ گل در دربی دلامادونینا تا ۳۵ سال بعد پابرجا بود تا اینکه افعی‌ها موفق شدند در ۲۹ اوت ۲۰۰۹، این تیم را ۴-۰ شکست دهند. در پایان رقابت‌های سری آ، آبی و مشکی پوشان همانند فصل گذشته در جایگاه چهارم قرار گرفته و موفق به کسب سهمیه رقابت‌های جام یوفا شدند. بونیمبا در این فصل نیز بسیار درخشان ظاهر شد؛ هرچند او موفق شد ۲۳ گل در سری آ به ثمر
ظاهر شد؛ هرچند او موفق شد ۲۳ گل در سری آ به ثمر برساند با این حال به دلیل تنها یک گل کمتر نسبت به جورجو کینالیا از لاتزیو قهرمان این فصل سری آ، نتوانست جایزه کاپوکانونیره را تصاحب کند. بونیمبا در مجوع با به ثمر رساندن ۳۳ گل در تمامی رقابت‌ها، بهترین گلزن فصل اینتر لقب گرفت. فصل ۷۵-۱۹۷۴، فصلی ناامید کننده برای اینتر بود. باشگاه پس از مدت‌ها تلاش برای به خدمت گرفتن اشتفان کوواچ، مربی که موفق شده بود همراه با آژاکس در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ فاتح جام باشگاه‌های اروپا شود، در نهایت سمت مربیگری را به لوئیز سوارز که
شود، در نهایت سمت مربیگری را به لوئیز سوارز که بازیکن سابق اینتر بود سپرد. این مربی اسپانیایی تنها به خرید فرانکو سریلی از ماسسه اکتفا کرد و اجازه داد بلوجی به بولونیا، بدین به سمپدوریا، بورنیک و ماسا نیز به ناپولی بروند. در پایان فصل، آبی و مشکی پوشان از ۳۰ بازی ۳۰ امتیاز کسب کردند و در جایگاه نهم قرار گرفتند. یوونتوس با ۴۳ امتیاز بالاتر از ناپولی با ۴۱ امتیاز و آ.اس. رم با ۳۹ امتیاز اسکودتو را به دست آورد. در سایر رقابت‌ها هم نراتزوری عملکرد ضعیفی از خود برجای گذاشت. در کوپا ایتالیا، اینتر در ماه سپتامبر
گذاشت. در کوپا ایتالیا، اینتر در ماه سپتامبر به عنوان صدرنشین از گروه یک مقدماتی به مرحله بعد صعود کرد، اما سپس در مرحله گروهی پایانی که در ژوئن برگزار شد، پس از میلان و یووه در جایگاه سوم قرار گرفت و از راهیابی به فینال بازماند. در جام یوفا نیز، اینتر در دور اول از سد اتار بلغارستان عبور کرد، اما سپس با شکست در دور دوم برابر تیم هلندی آمستردام از این رقابت‌ها کنار رفت. روبرتو بونینسنیا با به ثمر رساندن ۹ گل در سری آ، ۶ گل در کوپا ایتالیا و ۳ گل در جام یوفا و در مجموع ۱۸ گل، بهترین گلزن نراتزوری در این فصل
و در مجموع ۱۸ گل، بهترین گلزن نراتزوری در این فصل لقب گرفت. با توجه به اینکه باشگاه در فصل گذشته نتوانسته بود از طریق رقابت‌های سری آ و کوپا ایتالیا موفق به کسب سهمیه هیچ‌یک از رقابت‌های اروپایی شود، در فصل ۷۶-۱۹۷۵ فقط در رقابت‌های داخلی حضور داشت. با انتصاب جوزپه کیاپلا به عنوان مربی جدید باشگاه، نراتزوری در پایان فصل با اختلافی یک امتیازی نسبت به میلان رده سومی، در جایگاه چهارم جدول رده‌بندی قرار گرفت و فقط موفق شد جواز حضور در جام یوفای فصل بعد را کسب کند. در این فصل و در بازار نقل و انتقالات نیز بین دو
در این فصل و در بازار نقل و انتقالات نیز بین دو تیم یک تقابل شکل گرفت؛ جایی که هردو باشگاه به دنبال جذب جاکومو لیبرا جوان از وارزه بودند که در نهایت این اینتر بود که توانست در این دربی نقل و انتقالاتی پیروز شود و با این بازیکن قرارداد امضا کند. هرچند این مهاجم در طول فصل به دلیل آسیب جدی به رباط‌های زانو و همچنین سبک زندگی شخصی، نتوانست فرصت بازی آنچنانی پیدا کند و توانایی‌های خود را به‌طور کامل به نمایش بگذارد؛ در نهایت برخلاف میل خود، نیمکت نشین بونینسنیا شد. در رقابت‌های کوپا ایتالیا، شاگردان کیاپلا
شد. در رقابت‌های کوپا ایتالیا، شاگردان کیاپلا عملکرد خوبی از خود نشان دادند، اما دستشان از جام کوتاه ماند. در گروه اول دور مقدماتی، اینتر در جایگاه نخست قرار گرفت و به دور بعد صعود کرد. در دور دوم، نراتزوری تنها به دلیل تفاضل گل کمتر نسبت به ورونا در جایگاه دوم گروه آ قرار گرفت و از صعود به فینال بازماند. بونیمبا در این فصل نیز به عنوان بهترین گلزن باشگاه شناخته شد. در بازار نقل و انتقالات تابستانی فصل ۷۷-۱۹۷۶، یک اتفاق ویژه و کم سابقه رخ داد. این اتفاق کم سابقه، معاوضه مستقیم دو بازیکن بین دو دشمن قدیمی
سابقه، معاوضه مستقیم دو بازیکن بین دو دشمن قدیمی یعنی اینتر و یووه بود. طی این معاوضه، روبرتو بونینسنیا که یکی از با سابقه‌ترین بازیکنان اینتر بود با پیترو آناستاسی جابه‌جا شد. نکته عجیب تر در مورد این انتقال این بود که بونینسنیا تا آخرین لحظه از این جا به جایی خبر نداشت و در حالی که در تعطیلات به سر می‌برد، از طریق تماس تلفنی که رئیس وقت باشگاه یعنی ایوانوئه فرایتزولی با او برقرار کرد، متوجه شد که باید راهی یوونتوس شود. کارلو مورارو نیز پس از اینکه یک فصل را به صورت قرضی در وارزه گذرانده بود به اینتر
فصل را به صورت قرضی در وارزه گذرانده بود به اینتر بازگشت. این بازیکن در پایان فصل با ۹ گل زده، بهترین گلزن فصل اینتر لقب گرفت. در ۱۶ ژانویه ۱۹۷۷، نراتزوری با نتیجه ۲-۰ برابر یووه شکست خورد. نکته جالب درباره این بازی این بود که هر دو گل یووه را روبرتو بونینسنیا به ثمر رساند تا بدین شکل تیم سابق خود را تنبیه کرده باشد. باشگاه در فصل ۷۷-۱۹۷۶، توانایی لازم برای از بین بردن دو قطبی که تیم‌های شهر تورین یعنی یووه و تورینو در سری آ ایجاد کرده بودند را نداشت و سری آ تحت سیطره این دو تیم بود، در نتیجه اینتر شانس
آ تحت سیطره این دو تیم بود، در نتیجه اینتر شانس چندانی را برای کسب اسکودتو برای خود قائل نبود. به همین دلیل کسب پیروزی در دربی دلامادونینا از اهمیت ویژه ای برخوردار شده بود. دربی رفت با گل مارینی برای اینتر در دقیقه ۴۳ و سیلوا برای میلان در دقیقه ۸۱، با نتیجه تساوی به پایان رسید. دربی برگشت که یک بازی کسل کننده و بی‌روح بود با نتیجه بدون گل پایان یافت. در نهایت، اینتر با مربیگری جوزپه کیاپلا و پس از اینکه در هفته‌های پایانی مسابقات سری آ از فیورنتینا شکست خورد، حتی جایگاه سوم را نیز به این تیم واگذار کرد.
حتی جایگاه سوم را نیز به این تیم واگذار کرد. در دومین و آخرین فصل حضور کیاپلا بر روی نیمکت باشگاه، افعی‌ها همانند فصل گذشته با قرار گرفتن در رده چهارم جدول به حداقل خواسته خود که کسب سهمیه رقابت‌های جام یوفا بود دست یافتند. در طول مسیر رقابت‌های کوپا ایتالیا، دو تیم اینتر و میلان پس از کنار زدن رقبا در فینال به یکدیگر برخورد کردند. این اولین تقابل تاریخ دو تیم در یک فینال و برای کسب جام بود که با شکست ۲-۰ نراتزوری همراه شد. این مسابقه که در ۳ ژوئیه ۱۹۷۷ برگزار شد، آخرین بازی ساندرو ماتزولا با پیراهن اینتر
شد، آخرین بازی ساندرو ماتزولا با پیراهن اینتر بود. ماتزولا در هنگام خروج از زمین مسابقه و در آخرین مصاحبه اش به عنوان فوتبالیست، قطعه معروفی از کمدی الهی را نقل کرد. او از سال ۱۹۷۰ تا زمان بازنشستگی، بازوبند کاپیتانی باشگاه را بر بازو بست. ماتزولا تا پایان دوران حرفه‌ای خود چهار عنوان قهرمانی سری آ (۱۹۶۳، ۱۹۶۵، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۱)، دو جام باشگاه‌های اروپا (۱۹۶۴ و ۱۹۶۵)، دو جام بین قاره‌ای (۱۹۶۴ و ۱۹۶۵)، یک قهرمانی اروپا (۱۹۶۸) را به دست آورده بود. همچنین عنوان بهترین گلزن فصل ۶۵–۱۹۶۴ سری آ را نیز کسب کرد. بازگشت
گلزن فصل ۶۵–۱۹۶۴ سری آ را نیز کسب کرد. بازگشت به مسیر قهرمانی (۱۹۹۰–۱۹۷۷). در سال ۱۹۷۷، ائوجنیو برسلینی به عنوان سرمربی باشگاه انتخاب شد. برسلینی در اولین فصل حضور خود بر روی نیمکت اینتر، قهرمانی کوپا ایتالیا را در فصل ۷۸–۱۹۷۷ به دست آورد. ساندرو ماتزولا دو سال پس از اینکه کفش‌های خود را آویخت، در سال ۱۹۷۹، به عنوان مدیر عامل باشگاه انتخاب شد. ماتزولا به همراه جانفرانکو بلترامی مدیر ورزشی اینتر، به دنبال راهی بودند تا بتوانند نوار ناکامی‌های اینتر در کسب عناوین قهرمانی به خصوص اسکودتو را در سالیان اخیر
عناوین قهرمانی به خصوص اسکودتو را در سالیان اخیر پاره کنند. به همین منظور در فصل نقل و انتقالات، روبرو موتزینی (مدافع وسط) را از تورینو و دومنیکو کاسو (وینگر راست) را از ناپولی به خدمت گرفتند. علاوه بر این دو بازیکن، ترکیب اینتر از نفراتی همچون ایوانو بوردون (دروازه‌بان)، جوزپه بارسی و جانکارلو پاسیناتو (مدافع راست و چپ)، گراتزیانو بینی (سوئیپر و کاپیتان)، گابریله اوریالی (هافبک)، جانپیرو مارینی (هافبک)، اواریستو بکالوسی (بازیساز)، کارلو مورارو (وینگر چپ) و آلساندرو آلتوبلی (مهاجم مرکزی) تشکیل شده بود.
و آلساندرو آلتوبلی (مهاجم مرکزی) تشکیل شده بود. نراتزوری در هفته اول سری آ در فصل ۸۰–۱۹۷۹، با نتیجه ۲–۰ برابر پسکارا به پیروزی رسید. اینتر تا هفته دوازدهم مسابقات سری آ، هیچ شکستی را متحمل نشده بود، اما در ۱۶ دسامبر ۱۹۷۹، اولین شکست در هفته سیزدهم و برابر آ.اس. رم رقم خورد. در ادامه نیز افعی‌ها در دو بازی پایانی نیم فصل اول، برابر تیم‌های فیورنتینا و آسکولی متوقف شد و چند امتیاز مهم را از دست داد. با این حال، اینتر در پایان نیم فصل اول با کسب ۲۱ امتیاز و ۲ امتیاز بیشتر نسبت به قهرمان فصل گذشته یعنی آ.ث.
۲ امتیاز بیشتر نسبت به قهرمان فصل گذشته یعنی آ.ث. میلان، قهرمان نیم فصل شد. از مهم‌ترین نتایج نیم فصل اول می‌توان به پیروزی ۲–۰ برابر میلان (با دو گل بکالوسی) و پیروزی ۴–۰ برابر یووه (با هتریک آلتوبلی و تک گل مورارو) اشاره کرد. اینتر در نیم فصل دوم، رقبا را یکی پس از دیگری کنار زد و ۲۰ امتیاز دیگر نیز کسب کرد. در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۰، اولین بازی رسمی جوزپه برگومی جوان با پیراهن اینتر در کوپا ایتالیا و برابر یوونتوس رقم خورد. نکته جالب و قابل ذکر درباره برگومی این بود که از او به خاطر ابروهای پرپشت و سبیل‌های
این بود که از او به خاطر ابروهای پرپشت و سبیل‌های چشمگیری که در سنین جوانی داشت با لقب "Lo zio" یا "عمو" یاد می‌کردند. در واقع این لقب از سوی هم تیمی او جانپیرو مارینی به وی اعطا شد زیرا برگومی او را به یاد ظاهر عموی خودش می‌انداخت. دربی ۲ مارس ۱۹۸۰ بین اینتر و میلان که با تک گل اوریالی به نفع نراتزوری پایان یافت یک تقابل منحصر به فرد بود؛ زیرا در این تاریخ، با دستور شهرداری میلان، ورزشگاه سن سیرو به افتخار اسطوره باشگاه اینتر یعنی جوزپه مئاتزا (که در اوت ۱۹۷۹ درگذشت) به ورزشگاه جوزپه مه آتزا تغییر نام
۱۹۷۹ درگذشت) به ورزشگاه جوزپه مه آتزا تغییر نام یافت. در ۲۷ آوریل ۱۹۸۰، اینتر پس از کسب تساوی ۲–۲ مقابل آ.اس. رم، توانست دو هفته زودتر از پایان رقابت‌ها، به مقام قهرمانی سری آ دست یابد و به این ترتیب دوازدهمین اسکودتوی باشگاه به دست آمد. در پایان فصل، اینتر با کسب ۱۴ پیروزی، ۱۳ تساوی و تنها ۳ شکست، موفق به کسب ۴۱ امتیاز شد و بالاتر از یووه ۳۸ امتیازی و میلان ۳۶ امتیازی قرار گرفت؛ هرچند که میلان به دلیل ماجرای توتونرو به دسته پایین‌تر سقوط کرد. برسلینی سرمربی تیم و آرماندو اونستی کمک مربی تیم، به منظور جشن