payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هال بارن () یک عمارت تاریخی قدیمی است که در بکونزفیلد در ناحیهٔ داکس جنوبی واقع در باکینگهام‌شر قرار دارد. این عمارت در اواسط قرن هفدهم میلادی برای سیاستمدار و شاعر بریتانیایی «ادموند والر» ساخته شد که در چندین دوره، مابین سال‌های ۱۶۲۴ تا ۱۶۷۹ میلادی، نمایندهٔ مجلس عوام بریتانیا بود. این خانه در سال ۱۸۳۲ میلادی به «بارون نخست برنهام، اروارد لوی-لاسن» فروخته شد که آنرا چندین مرتبه بازسازی و احیا کرد. هال بارن در سال ۱۹۵۰ میلادی، در زمرهٔ بناهایی فهرست‌شدهٔ درجه دوم بریتانیا قرار گرفت. صحنه‌هایی از فیلم
درجه دوم بریتانیا قرار گرفت. صحنه‌هایی از فیلم گاسفورد پارک و سریال‌های آدمکشان میدسامر (فصل ۷، قسمت ۴) و دانتون ابی در این مکان فیلم‌برداری شده‌اند.
تحریم بین‌المللی () به اعمالی گفته می‌شود که از سوی یک کشور علیه کشور دیگر، به تنهایی یا به کمک کشورهای دیگر و برای مجازات این کشورها، بااهداف محروم ساختن آنها از انجام برخی مبادلات یا وادار ساختن آنها به پذیرش هنجارهایی معین و مهم (از دید مجریان تحریم) اجرا می‌شود. تحریم بین‌المللی دارای گونه‌های مختلفی است، و از آن جمله: دلایل تحریم بین‌المللی. فرمول‌بندی تحریم‌ها به ۳ دسته کلی تقسیم می‌گردد. این دسته‌ها از نظر شرایط سیاسی که ناشی از ماهیت جهانی قانون است با هم فرق می‌کنند. دسته اول تحریم‌هایی هستند که
با هم فرق می‌کنند. دسته اول تحریم‌هایی هستند که هدفشان مجبور کردن به همکاری با حقوق بین‌الملل است. نمونه‌ای از این نوع تحریم را در ۶ آگوست ۱۹۹۰ علیه عراق شاهد بودیم. عراق تحریم با نام Resolution No. 661 پس از اینکه عراق حمله به کویت را آغاز کرد، اعمال شد. دسته دوم تحریم‌هایی هستند که در یک مرزبندی جغرافیایی قصد دارند تهدیدها را به صلح تبدیل کنند. بحث گسترش هسته‌ای ایران در سال ۲۰۱۰ یک نمونه معاصر از این نوع تحریم‌هاست. دسته سوم شامل تحریم‌هایی است که شورای امنیت سازمان ملل علیه یکی از کشورهای عضو/غیر عضو
امنیت سازمان ملل علیه یکی از کشورهای عضو/غیر عضو خود اعمال می‌کند. تحریم بین‌المللی در قانون بین‌الملل. هدف‌قرارگرفتگان تحریم ممکن است ادعا کنند تحریم‌هایی که توسط یک کشور خاص یا یک سازمان بین‌المللی مثل سازمان ملل صورت گرفته است «غیرقانونی» یا «مجرمانه» است، در مورد تحریم‌های اقتصادی ادعا می‌شود حق توسعه نادیده گرفته شده و در مورد تحریم‌های نظامی ادعا می‌شود حق دفاع مشروع نادیده گرفته شده است. در گزارشی از سازمان توسعه جهانی (IPO) در سال ۱۹۹۶ تحریم‌ها مورد نقد قرار گرفته و آن را یک شکل مجازات جمعی
مورد نقد قرار گرفته و آن را یک شکل مجازات جمعی «غیرقانونی علیه اعضای ضعیف و فقیر جامعه، نوزادان، کودکان، بیماران و سالخوردگان» توصیف کرده است.
خالد خوجه (زادهٔ ) پزشک و سیاست‌مدار اهل سوریه است. وی در چهارم ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان رئیس ائتلاف ملی نیروهای انقلابی و اپوزیسیون سوریه بعد از هادی البحره انتخاب شد. او در این منصب تا سال ۲۰۱۶ باقی ماند و در انتخابات بعدی در ۵ مارس ۲۰۱۶ انس العبده جایگزین او شد. زندگی و تحصیلات. خالد خوجه یکی از فرزندان خلق ترکمن سوریه در چهارم ژوئیه ۱۹۶۵ در دمشق متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه اش را در دمشق به پایان رساند و سپس به لیبی رفت و در سال ۱۹۸۵ در شهر اوباری در این کشور تحصیلاتش را ادامه داد. پس از آن به
در این کشور تحصیلاتش را ادامه داد. پس از آن به ترکیه رفت و در دانشگاه استانبول در سال ۱۹۸۶ در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد. بدنبال این تحصیلات وارد دانشکده پزشکی دانشگاه ازمیر شد و در سال ۱۹۹۴ دکترای پزشکی اش را دریافت کرد. او به عنوان رئیس هیئت مدیره آکادمی پزشکی و مشاور از سال ۱۹۹۴ کار کرده‌است. فعالیت‌های سیاسی. خالد خوجه در زمان تحصیل دو بار تحت تعقیب رژیم حافظ اسد قرار گرفت. اولین بار در سال ۱۹۸۰ توسط این رژیم دستگیر شد و به مدت ۴ ماه در زندان بود. بار دوم در سال ۱۹۸۱ به مدت یک سال و نیم به دلیل
بار دوم در سال ۱۹۸۱ به مدت یک سال و نیم به دلیل فعالیت‌های سیاسی پدرش در اتحادیه پزشکان زندانی بود. او در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ اقدام به ساختن دو بیمارستان و درمانگاه در سوریه کرد. با شروع انقلاب سوریه در نیمه سال ۲۰۱۱ خوجه در فعالیت‌های انقلابی شرکت داشت و در همبستگی با مردم سوریه فعالیت‌های تبلیغی داشت. او یکی از بنیانگذاران شورای ملی سوریه است که در دوم اکتبر سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. او همچنین در تأسیس ائتلاف ملی نیروهای انقلابی و اپوزیسیون سوریه که تشکیل آن در نوامبر سال ۲۰۱۲ اعلام شد سهیم بود. خالد خوجه به
نوامبر سال ۲۰۱۲ اعلام شد سهیم بود. خالد خوجه به عنوان نماینده ائتلاف سوریه در ترکیه یکی از شخصیت‌های نزدیک به فعالیت‌های مدنی و نظامی و نیز یکی از پایه‌گذاران شوراهای محلی در سوریه است. ریاست ائتلاف ملی سوریه. خالد خوجه یکی از اعضای شورای ملی سوریه و عضو فراکسیون ترکمن‌ها در این شوراست. در چهارم ژانویه ۲۰۱۵ ائتلاف ملی سوریه در جلسه‌ای که در پشت درهای بسته در شهر استانبول برگزار کرد خالد خوجه را به عنوان رئیس خود برگزید و او جایگزین هادی البحره شد. خالد خوجه در این انتخابات از ۱۱۱ رای ۵۶ رای را به خود
خوجه در این انتخابات از ۱۱۱ رای ۵۶ رای را به خود اختصاص داد و از نصر الحریری پیشی گرفت. او تا سال ۲۰۱۶ در این منصب فعالیت کرده‌است.
به آسپیدیستراها رسیدگی کن یک رمان اجتماعی است که در سال ۱۹۳۶ توسط جورج اورول نگاشته شد. درون‌مایه اصلی کتاب دربارهٔ بلندپروازی "گوردون کامستاک" برای به چالش کشیدن "پول خدایی" و جای و مقام و زندگی ملال‌آور پس از آن است. پیش زمینه. اوروِل کتاب را در خلال سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ نوشت. هنگامی که در نزدیکی همپستد در لندن زندگی می‌کرد، و تجربیات و سرگذشتش را در این سال‌ها و سال‌های پس از آن به نگارش درآورد. در آغاز در سال ۱۹۲۸ او در منازل کرایه‌ای در جاده پورتوبلو که از همان‌جا سفرهای پیاده خود را شروع کرد و در
که از همان‌جا سفرهای پیاده خود را شروع کرد و در فقیرترین بخش‌های لندن به پرسه زدن مشغول شد. در این زمان او قسمتی از یک نمایشنامه را نوشت که در آن یک بازیگر مشهور به نام "استون" برای عمل جراحی فرزندش نیاز به پول دارد و ترجیح می‌دهد همسرش را به تن‌فروشی وادارد تا نجابت و آبروی شغل خود را با نوشتن نمایشنامه‌های تبلیغاتی و سخیف خدشه دار کند. نخستین انتشار اثر توسط ژورنال "آدلفی" که یک مجله وابسته به جناح چپ بود صورت گرفت و توسط "سر ریچارد ریس" که یک مرد ثروتمند و ایدئال گرا بود ویرایش شد. شخصیت رالوستین، یک
و ایدئال گرا بود ویرایش شد. شخصیت رالوستین، یک ناشر برجسته در رمان، از او اقتباس شده‌است. خلاصه. "گوردون کامستاک" احساس می‌کند جنگی به وقوع پیوسته است. او شغل تبلیغات برای یک شرکت به نام نیوآبلیون را که در آن بسیار زبردست و ماهر بود را ترک کرده‌است و به جای آن به یک حرفه کم‌درآمد (فروشندگی در یک کتابفروشی با حقوق ناچیز) مشغول شده است، اما اکنون می‌تواند به دل‌مشغولی مورد علاقه خود یعنی شاعری مشغول شود. او از یک خانواده ثروتمند است که ثروت به ارث رسیده‌شان را با ولخرجی به هدر داده‌اند. گوردون از اینکه برای
با ولخرجی به هدر داده‌اند. گوردون از اینکه برای زنده ماندن باید کار کند عصبانی است و زیر فشار استرس درماندگی خودخواسته‌اش بسیار عصبی و ناراحت شده‌است. گوردون به زندگی حقیرانه‌اش در یک اتاق کوچک در لندن ادامه می‌دهد؛ و در یک فروشگاه کتاب به سرپرستی یک اسکاتلندی به نام مک‌چنی کار می‌کند و در همین حال تنها اثر چاپ شده‌اش به نام "موش‌ها" روی قفسه کتاب‌فروشی‌ها خاک می‌خورد. کامستاک از غلبه و تسلط پول (که او دوست دارد آن را "پول خدایی" توصیف کند) بر روابط اجتماعی بسیار ناراحت است و احساس می‌کند که زنان اگر او
بسیار ناراحت است و احساس می‌کند که زنان اگر او ثروتمند بود بیشتر به او ابراز علاقه می‌کردند. گوردون کامستاک در حالی که در شغل کتابفروشی، تنها هفته‌ای دو پوند حقوق می‌گرفت،‌ دستمزد بالایی که در یک شغل اداری می‌توانست داشته باشد را رد کرد. با این کار اعلان جنگ واقعی نسبت به پول را اعلام کرد. اما در پی اتفاقات بعدی که برایش روی می‌دهد،؛ نظر او عوض می شود. این اثر در ایران نیز با نام همه جا پای پول در میان است،‌ ترجمه و منتشر شده‌است.
جنبش چپ دموکراتیک () یک حزب سیاسی چپ گرای غیرفرقه‌ای و دموکراتیک است که در پارلمان لبنان کرسی‌هایی را در اختیار دارد. تأسیس. این جنبش در سپتامبر ۲۰۰۴ توسط روشنفکران چپ و چپ میانه و فعالانی تأسیس شد که برخی از آنها قبلاً از حزب کمونیست لبنان جدا شده و برخی دیگر فعالان دانشجویی «گروه‌های چپ مستقل» بودند. جنبش چپ دموکراتیک یک سوسیال دموکراسی مدل اروپایی را تأیید می‌کند ولی با تمامی شکل‌های چپ‌گرایی برخوردی بازدارد و مشوق ایجاد یک دولت کاملاً سکولار است. ساختار. این حزب با یک ساختار غیرمتمرکز عمل می‌کند که بر
این حزب با یک ساختار غیرمتمرکز عمل می‌کند که بر تنوع افکار برای یک جامعه دموکراتیک پیشرو در یک محیط لیبرال دموکراتیک تأکید دارد. این حزب در انقلاب سدر در سال ۲۰۰۵ که شامل موجی از تظاهرات علیه اشغال لبنان توسط سوریه بود شرکت داشت و خواستار تصحیح روابط نامتعادل با سوریه است. کرسی در پارلمان. جنبش چپ دمکراتیک اولین کرسی پارلمانی خود را در انتخابات ۲۰۰۵ لبنان در ناحیه تریپولی به دست آورد. در دوم ژوئن ۲۰۰۵ در جریان فعالیت‌های انتخاباتی، سمیر قصیر، یکی از بنیانگذاران این جنبش در یک بمب‌گذاری اتومبیل کشته شد.
این جنبش در یک بمب‌گذاری اتومبیل کشته شد. کمتر از یک ماه بعد، جرج حاوی دبیرکل پیشین حزب کمونیست لبنان و یکی از متحدان جنبش چپ دموکراتیک در بمب‌گذاری مشابهی در بیروت کشته شد. در انتخابات ۲۰۰۹، این حزب بار دیگر یک کرسی منفرد را این بار برای نمایندگی ناحیه غربی بقاع به دست آورد. این حزب در ائتلاف پارلمانی ائتلاف ۱۴ مارس، عضویت دارد. تاریخچه. در اواخر دهه ۱۹۹۰ گروهی از روشنفکران (سمیر قصیر، زیاد ماجد، الیاس خوری) و شبکه‌ای از گروه‌های مستقل دانشجویی که خواهان دموکراسی، آزادی‌های فردی، سکورالیسم و سیاست‌های
دموکراسی، آزادی‌های فردی، سکورالیسم و سیاست‌های چپ-مرکزی در لبنان بودند و همچنین شماری از اعضای حزب کمونیست لبنان که از وضعیت حزب (مانند رشد بنیادگرایی اسلامی و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی) ناراضی بودند به تدریج پایه این جنبش را بنا کردند.
جبهه آزادی () یک جنبش سیاسی لبنانی است که در آوریل ۲۰۰۷ توسط فؤاد ابوناضر و همراهانش در «القوات اللبنانیه» راه اندازی شده‌است، این جبهه تلاش برای ایجاد جنبش مستحکم تر آشتی در مسیحیان لبنانی دارد. بنیاد و سیاست. بعد از عقب‌نشینی سوری‌ها از لبنان، فؤاد ابوناضر فعالیت‌های علنی اش را با راه اندازی جبهه آزادی از سرگرفت. او این کار را بعد از کناره‌گیری از حزب کتائب به خاطر نارضایتی از سیاست‌هایش و با همکاری همقطاران سابقش در «القوات اللبنانیه» انجام داد. جبهه آزادی از عناصر جدا شده حزب سوسیال دموکرات کتائب و
آزادی از عناصر جدا شده حزب سوسیال دموکرات کتائب و همچنین اعضای سایر احزاب و جنبش‌های مسیحی تشکیل شده‌است. جبهه آزادی خود را یک حزب سوسیال دموکرات و مدافع حاکمیت ملی، استقلال و آزادی لبنان می‌داند. این جبهه، میراث «جبهه آزادی و انسان» (جبهة الحریة والإنسان) است که در سال ۱۹۷۵ توسط شارل مالک بنیان‌گذاری شد و بعدها به «جبهه لبنان» تبدیل گردید. این جبهه همچنین حاصل مقاومت احزاب عضو آن و رزمندگان جبنش است که در چارچوب «شورای فرماندهی نیروهای لبنان» از ۱۹۷۶ همکاری می‌کردند. آنها که در سال ۱۹۸۰ در چارچوب «نیروهای
می‌کردند. آنها که در سال ۱۹۸۰ در چارچوب «نیروهای لبنان» تحت رهبری بشیر جمیل متحد شدند، در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۶ علیه سازمان‌های فلسطینی و ارتش سوریه می‌جنگیدند. وحدت مسیحیان. جبهه ملی به اتحاد مسیحیان فراخوان می‌دهد. این جبهه، گروه‌های مسیحی را که پیرو مسلمانان شده‌اند (مسیحیان سنی و مسیحیان شیعه) و به عنوان مهره‌های قدرت‌های خارجی عمل می‌کنند (مصر، ایران، سوریه، عربستان سعودی، ...) رد می‌کند و بر این باور است که مسیحیان باید نقش آشتی دهنده بین مسلمانان را ایفا کنند نه اینکه خود وارد بحث و جدل شوند. این
ایفا کنند نه اینکه خود وارد بحث و جدل شوند. این جبهه یکی از جملات شارل مالک را به عنوان شعار خود برگزیده است: «اتحاد لبنان از اتحاد مسیحیان است». در اکتبر ۲۰۰۸ فؤاد ابوناضر به عنوان هماهنگ‌کننده عام جبهه آزادی، مجدداً انتخاب شد.
راه دموکراتیک ()؛ (فرانسوی: La Voie Democratique) یک حزب سیاسی قانونی مارکسیستی در مراکش است. این حزب در سال ۱۹۹۵ بنیانگذاری شد و دبیرکل آن عبدالله الحریف است. راه دموکراتیک تمام انتخاباتی را که از زمان تأسیس خود برگزار شده، تحریم کرده‌است زیرا آنها را آزاد نمی‌دانند و آنها را «پرده دود دموکراتیک» برای رژیم سلطنتی مراکش می‌دانند. تاریخچه. از سال ۲۰۰۴، زمانی که این حزب توسط دولت مراکش قانونی شد، دبیرکل آن مصطفی برهما است که جانشین عبدالله الحریف شده‌است. از ژوئیه ۲۰۱۲ حزب حدود ۵۰ بخش محلی در مراکش و همچنین
ژوئیه ۲۰۱۲ حزب حدود ۵۰ بخش محلی در مراکش و همچنین شعبه‌های اروپایی برای مهاجران مراکشی در اسپانیا، فرانسه، ایتالیا و بلژیک ایجاد کرده‌است.
ناحیه دونگجاک (به لاتین: Dongjak District) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در سئول واقع شده‌است. ناحیه دونگجاک ۱۶٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۳۹۷٬۳۱۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای تاهارا، آیچی، ناحیه پینگا و Dunhua خواهرخوانده‌های ناحیه دونگجاک هستند.
در اقتصاد، میل نهایی به مصرف (MPC) معیاری است که مصرف القایی را تعیین می‌کند، این بدان مفهوم است که افزایش در هزینه‌های مصرف کننده (مصرف) با افزایش در درآمد قابل تصرف (درآمد پس از مالیات و انتقالات) رخ می‌دهد. سهم درآمد قابل تصرف که هزینه شخصی روی مصرف می‌باشد با نام میل به مصرف شناخته شده است. MPC قسمتی از درآمد اضافی است که فرد برای مصارف شخصی خرج می‌کند. برای مثال اگر اگر خانواری یک دلار اضافی از درآمد قابل تصرف به دست‌آورد و میل نهایی به مصرف ۰٫۶۵ باشد پس خانوار از آن یک دلار ۶۵ سنت را خرج و ۳۵ سنت را
پس خانوار از آن یک دلار ۶۵ سنت را خرج و ۳۵ سنت را پس‌انداز خواهد کرد. بدیهی است که آن خانوار نمی‌تواند "بیشتر" از یک دلار اضافی خرج کند (بدون استقراض). برطبق نظریه جان مینارد کینزمیل نهایی به مصرف کمتر از یک است. پس زمینه. از لحاظ ریاضی، formula_1 از مشتق تابع مصرف formula_2 نسبت به درآمد قابل تصرف formula_3 یعنی شیب لحظه‌ای منحنی مصرف به دست می‌آید. یا به‌طور تقریبی: میل نهایی به مصرف را می‌توان با تقسیم تغییر در میزان مصرف به وسیله یک تغییر در درآمد به دست‌آورد. MPC را می‌توان با یک مثال ساده توضیح داد:
MPC را می‌توان با یک مثال ساده توضیح داد: در اینجا MPC برابر با۰٫۸۳ است. برای مثال فرض کنید که به همراه چک حقوقیتان مساعده دریافت کردید و آن $۵۰۰ بیشتر از حقوق عادی سالانه شماست. شما به‌طور ناگهانی ۵۰۰ دلار بیشتر از درآمدی که پیش از این به دست می‌آوردید دارید. اگر شما تصمیم به صرف ۴۰۰ دلار از این افزایش درآمد نهایی در کسب و کار جدید کت و شلوار بگیرید میل نهایی به مصرف شما ۰٫۸ خواهد شد (formula_8). میل نهایی به مصرف از نسبت تغییر در مصرف به تغییر در درآمد به دست می‌آید و در نتیجه به ما عددی بین ۰ و ۱
به دست می‌آید و در نتیجه به ما عددی بین ۰ و ۱ می‌دهد. MPC می‌تواند بیش از یک باشد اگر موضوع پول قرض گرفته شده یا خرج کردن تمام پس‌انداز برای تأمین مالی هزینه‌های بالاتر از درآمد خود را باشد. MPC نیز می‌تواند کمتر از صفر باشد اگر افزایش درآمد منجر به کاهش در مصرف شود (که ممکن است رخ دهد به عنوان مثال اگر افزایش در درآمد سبب شود تا درآمد برای پس‌انداز کردن و نگهداری برای یک خرید خاص ارزشمند شود). یک منهای MPC برابر با میل نهایی به پس‌انداز (در یک اقتصاد دو بخشی بسته) می‌باشد که در اقتصاد کینزی بسیار حائز
بخشی بسته) می‌باشد که در اقتصاد کینزی بسیار حائز اهمیت است و یک متغیر کلیدی در تعیین ارزش چند برابر یا ارزش ضریب تکاثر است. در یک مدل کینزی استاندارد MPC کمتر از متوسط میل به مصرف (APC) است زیرا که در کوتاه مدت برخی از مصارف (مصرف مستقل) با درآمد تغییر نمی‌کند. کاهش (افزایش) درآمد نمی‌تواند منجر به کاهش (افزایش) در مصرف شود چون مردم پس‌انداز را برای ایجاد ثبات در مصرف کاهش می‌دهند (افزایش می‌دهند). در بلند مدت هر جا ثروت و درآمد افزایش یابد مصرف نیز افزایش می‌یابد؛ میل نهایی به مصرف به واسطهٔ درآمد بلند
می‌یابد؛ میل نهایی به مصرف به واسطهٔ درآمد بلند مدت، به میل متوسط به مصرف نزدیکتر است. MPC به شدت تحت تأثیر نرخ بهره نیست؛ مصرف تمایل به ثبات نسبی به درآمد دارد. در تئوری ممکن است شخصی فکر کند که نرخ بهره بالاتر سبب پس‌انداز بیشتر (اثر جانشینی) شود اما هدف نرخ‌های بهره بالاتر این نیست که مردم مقدار زیادی برای آینده پس‌انداز کنند. اقتصاد دانان اغلب بین میل نهایی به مصرف به واسطهٔ درآمد همیشگی و میل نهایی به مصرف به واسطهٔ درآمد زود گذر یا موقتی تمایز قائل می‌شوند زیرا اگر مصرف کننده انتظار داشته باشد تا
می‌شوند زیرا اگر مصرف کننده انتظار داشته باشد تا تغییر در درآمد همیشگی شود، پس مصرف کنندگان محرک و مشوق بزرگتری را برای افزایش در مصرف خود دارند. این مطلب بدین مفهوم است که ضریب تکاثر نظریه کینزین باید در پاسخ به تغییرات همیشگی در درآمد بزرگتر از ضریب تکاثر در پاسخ به تغییرات موقتی در درآمدباشد (گرچه نظریات کینزین‌های اولیه این موضوع مسئله را نمی‌پذیرد). با این وجود، تمایز بین تغییرات همیشگی و موقتی در درآمد اغلب در عمل بسیار موشکافانه است و برای تشخیص اینکه تغییر در درآمد به صورت همیشگی است یا موقتی اغلب
تغییر در درآمد به صورت همیشگی است یا موقتی اغلب کاملاً سخت می‌باشد. چیزی که مهم است این است که، میل نهایی به مصرف باید همچنین تحت تأثیر عواملی همچون نرخ بهره معمولی و سطح عمومیمازاد مصرف کننده که می‌تواند به وسیله خرید هدایت شود باشد. MPC و ضریب تکاثر. اهمیت MPC به نظریه ضریب تکاثر بستگی دارد. MPC مقدار ضریب تکاثر را تعیین می‌کند. هرچه MPC بیشتر باشد، ضریب تکاثر بیشتر می‌شود و بالعکس. ارتباط بین ضریب تکاثر و میل به مصرف به شرح زیر است: پس MPC همان formula_12 است و ضریب تکاثر formula_19 است که برپایهٔ
است و ضریب تکاثر formula_19 است که برپایهٔ تعریف، برابراست با formula_23 ، ضریب تکاثر همچنین می‌تواند از MPS (میل نهایی به پس‌انداز) به دست آید که ضریب تکاثر معکوس MPS است، formula_24 جدول فوق نشان می‌دهد که اندازه ضریب تکاثر با تغییرات یا نوسانات MPC رابطه مستقیم و با تغییرات MPS رابطه عکس دارد. پس MPC همیشه بزرگتر از صفر و کمتر از یک است (یعنی formula_25) و ضریب تکاثر همیشه بین یک تا بی‌نهایت است (formula_26). اگر ضریب تکاثر برابر یک باشد، بدین مفهوم است که همهٔ افزایش درآمد پس‌انداز شده است و چیزی خرج
که همهٔ افزایش درآمد پس‌انداز شده است و چیزی خرج نشده است زیرا که MPC برابر صفر است. به عبارت دیگر اگر ضریب تکاثر برابر بی‌نهایت باشد، MPC برابر یک است و کل افزایش درآمد مصرف می‌شود. این امر به زودی منجر به اشتغال کامل و در اقتصاد و به وجود آمدن تورم خواهد شد که البته به ندرت اتفاق می‌افتد؛ بنابراین ضریب تکاثر بین صفر و یک متغیر است. اهمیت MPC. زمانی که درآمد افزایش می‌یابد، MPC کم می‌شود اما بیش از APC. به‌طور مشابه زمانی که درآمد کاهش می‌یابد، MPC افزایش می‌یابد و APC نیز افزایش می‌یابد اما به میزانی
می‌یابد و APC نیز افزایش می‌یابد اما به میزانی کندتر از قبل است. چنین تغییراتی تنها در طول نوسانات دوره‌ای ممکن است در حالی که در کوتاه مدت تغییری در MPC وجود ندارد و formula_27. نظریه کینز اصولاً در ارتباط با MPC بود، و تحلیل‌هایش شامل کوتاه مدت می‌شد در حالی که APC مورد استفاده در تحلیل‌های بلند مدت است. اقتصاد دانان پس از کیزین به این نتیجه رسیدند که در بلند مدت APC و MPC برابرند و مقدار آن تقریباً برابر ۰٫۹ می‌باشد. در تحلیل کینزین بهتر به MPC پرداخته شده است. ارزش MPC مثبت و کمتر از واحد در نظر گرفته
است. ارزش MPC مثبت و کمتر از واحد در نظر گرفته می‌شود که یعنی زمانی که درآمد افزایش می‌یابد، کل درآمد روی مصرف خرج نمی‌شود. برعکس، زمانی که درآمد کاهش می‌یابد، مصرف به همان نسبت کاهش نمی‌یابد و صفر نمی‌شود. فرض کینزین که میل نهایی به مصرف مثبت اما کمتر از واحد است از یک مفهوم عملی و تحلیلی مهم حاصل می‌شود. به علاوه به ما می‌گوید که مصرف یک افزایش در تابع درآمد است و مصرف با کمتر از گسترهٔ درآمد افزایش می‌یابد. امکان تولید بالقوه مازاد متداول یا تعادل در " حالت بیکاری " که ثبات نسبی یک اقتصاد صنعتی فوق
" حالت بیکاری " که ثبات نسبی یک اقتصاد صنعتی فوق توسعه یافته را نتیجه می‌دهد. برای رسیدن به این ثبات نسبی باید شکاف بین درآمد و مصرف در همهٔ سطوح بالای درآمد وسیع باشد تا بتوان به آسانی آن را با سرمایه‌گذاری اثر بخش که اقتصاد بتواند حول تعادل بیکاری نوسان داشته باشد پر کرد؛ بنابراین مفهوم اقتصادی میل نهایی به مصرف چگونگی پر کردن شکاف بین درآمد و مصرف به واسطه سرمایه‌گذاری برنامه‌ریزی شده برای حفظ داشتن سطح درآمد می‌باشد. MPC و نوع کشور. در مورد کشورهای دارای مردم فقیر MPC بیشتر از نمونه‌های دارای مردم
دارای مردم فقیر MPC بیشتر از نمونه‌های دارای مردم ثروتمند است. هنگامی که فردی درآمد بیشتری به دست می‌آورد، هزینه نیازهای اساسی انسان به مقدار یک بخش کوچکتر از این درآمد را به خود اختصاص می‌دهد و متقابلاً میل متوسط به پس‌انداز او بیشتر از این نسبت در شخصی با درآمد کمتر است. میل نهایی به پس‌انداز در طبقه ثروتمندان بیشتر از این نسبت در طبقه نیازمندان است. اگر در هر زمان بخواهیم تا مجموع مصرف را افزایش دهیم پس باید قدرت خرید از طبقه ثروتمند تر (با میل به مصرف پایین) به طبقه نیازمندتر (با میل به مصرف بالاتر)
پایین) به طبقه نیازمندتر (با میل به مصرف بالاتر) انتقال یابد. همچنین اگر بخواهیم مصرف جامعه را کاهش دهیم باید قدرت خرید را از طبقه فقیر به وسیله مالیات بر مصرف دور کنیم. میل نهایی به مصرف در یک کشور فقیر بالاتر است و در کشور غنی پایین‌تر است. دلیل همان است که در بالا ذکر شد. در مورد کشور غنی، شایع‌ترین نیازهای اساسی مردم قبلاً تأمین شده است و تمام مازاد افزایش درآمد آنها پس‌انداز شده است و در نتیجه میل نهایی به پس‌انداز بالاتر اما میل نهایی به مصرف پایین‌تر است. در یک کشور فقیر از سوی دیگر بسیاری از
است. در یک کشور فقیر از سوی دیگر بسیاری از نیازهای اساسی مردم تأمین نشده باقی می‌ماند به طوری که مازاد افزایش در درآمد به افزایش مصرف منجر می‌شود و در نتیجه میل نهایی به مصرف بالاتر و میل نهایی به پس‌انداز پایین‌تر است. به این دلیل MPC در کشورهای توسعه نیافته آسیا و آفریقا بالاتر و درکشورهای توسعه یافته مانند ایالات متحده و بریتانیا و سنگاپور و آلمان پایین‌تر است. میل نهایی به مصرف افراد. به نظر می‌رسد بسیاری از بحث‌های جاری با تکیه بر MPC (میل نهایی به مصرف) می‌باشد که منحصر به هر کشور و همگن در سراسر یک
می‌باشد که منحصر به هر کشور و همگن در سراسر یک نهاد اقتصادی و تئوری و فرمولهای ریاضی است، به استفاده از این اصطلاح مبادرت می‌ورزد. با این وجود هر کدام از افراد دارای میل نهایی به مصرف هستند و بنابراین میل نهایی به مصرف در سراسر جامعه همگن و مشابه نیست. حتی اگر همگن و مشابه باشد، ماهیت مصارف متفاوت است و مشابه نیست. برخی از مصارف ممکن است خیرخواهانه تر از دیگران (از لحاظ اقتصادی) به نظر برسند؛ بنابراین مصرف باید هدف گذاری شود که جایی که بیشترین سود را داراست صورت گیرد و بنابراین بالاترین میل نهایی به مصرف
صورت گیرد و بنابراین بالاترین میل نهایی به مصرف را به وجود آورد (میل نهایی به مصرف نزدیک به ۱). این مطلب به‌طور سنتی در ساخت و ساز یا دیگر پروژه‌های بزرگ (که همچنین سود مستقیمی را در قالب نتیجه پایانی به ارمغان بیاورد) مورد توجه قرار می‌گیرد. واضح است که برخی از بخش‌های جامعه به احتمال زیاد دارای میل نهایی به مصرف مقداری بیشتر از دیگران هستند. شخصی با بالاتر از میانگین ثروت یا درآمد یا ثروت و درآمد بسیار کم (در کوتاه مدت دارای حداقل ثروت و درآمد)، دارای MPC نزدیک به صفر_هر مازاد درآمدی را پس‌انداز می‌کند.
نزدیک به صفر_هر مازاد درآمدی را پس‌انداز می‌کند. اما برای مثال یک بازنشسته ممکن است میل نهایی به مصرف برابر با یک یا حتی بزرگتر از یک داشته باشد. دلیل این است که یک بازنشسته کاملاً مایل به صرف هر پنی از مازاد درآمد خود است. اگر مازاد درآمد به‌طور منظم به عنوان درآمد اضافی دیده شود و برای آینده تضمین شده باشد، در واقع ممکن است بازنشسته بیش از £۱ اضافی خرج کند. این امر جایی رخ می‌دهد که مازاد درآمد اعتماد به نفس ایجاد می‌کند که فرد نیازی به کنار گذاشتن به عنوان‌های زیادی در قالب پس‌انداز ندارد؛ یا شاید حتی
زیادی در قالب پس‌انداز ندارد؛ یا شاید حتی می‌تواند به پس‌اندازهای موجودش تکیه کند. از همه مهم‌تر این مصرف خیلی بیشتر به احتمال زیاد به عنوان مثال در کسب و کارهای کوچک محلی_ مغازه‌های محلی، بارها و دیگر فعالیت‌های اوقات فراغت رخ می‌دهد. این نوع از کسب و کار خود دارای MPC زیاد است و دوباره ماهیت مصرف آنها به احتمال زیاد همان گونه می‌شود یا زنجیره مصرف بعد از کسب و کار و همچنین از یک ماهیت خیر اندیشانه ناشی می‌شود. افراد دیگر با میل نهایی به مصرف بالا شامل تقریباً هر کسی که کم درآمد است مانند دانش آموزان، پدر
هر کسی که کم درآمد است مانند دانش آموزان، پدر و مادر با فرزندان جوان و بیکار می‌باشد.
اویسئونگ-وپ (به هانجا: 義城邑) یک شهر در کره جنوبی است که در جئونسانگبوک-دو واقع شده‌است. اویسئونگ-وپ ۶۸٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد. این منطقه به ۱۳ روستا تقسیم شده است و شامل اورو-ری، اوپری و بسیاری دیگر می‌شود.
بانگهاک-دونگ (به لاتین: Banghak-dong) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در منطقه دوبونگ واقع شده‌است. بانگهاک-دونگ ۴٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۹٬۸۵۵ نفر جمعیت دارد.
پیونگ‌چانگ (به کره‌ای: 평창읍) یک شهرک در شمال‌شرق کره جنوبی (شرق شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت شهرستان پیونگ‌چانگ، استان گانگوون قرار دارد. این شهرک مرکز شهرستان پیونگ‌چانگ نیز می‌باشد. با وجود بودنِ مرکز اداری شهرستان و قرار داشتن اداره‌جات مربتط در این شهرک، این شهرک در واقع نه بر راه‌های اصلی ارتباطی قرار دارد، و نه نقش مرکزیت مطلق در این شهرستان را ایفا می‌کند. مناطق شمالی در این شهرستان چون «قصبهٔ جینبو» جمعیتی تقریبا برابر با این شهرستان را دارند، و جاذبه‌های اصلی صنعت گردشگری و ورزش‌های زمستانی در
جاذبه‌های اصلی صنعت گردشگری و ورزش‌های زمستانی در این شهرستان می‌باشند. با وجود این‌که شهرستان پیونگ‌چانگ به عنوان میزبان المپیک زمستانی ۲۰۱۸ و پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۸ انتخاب شد، اما هیچ‌‌کدام از بازی‌های این دو رقابت در این شهرک انجام نشدند. پیونگ‌چانگ ۱۱۶٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۲۳۸ نفر جمعیت دارد و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. تاریخ. در اوت سال ۱۸۹۶ میلادی، در پادشاهی چوسان، شهرستان پیونگ‌چانگ به شکل امروزی خویش تأسیس شد. در آن سال، این شهرستان متشکل از ۵ قصبه بود: بوک (شمالی) []، دونگ
شهرستان متشکل از ۵ قصبه بود: بوک (شمالی) []، دونگ (غربی) []، گونّه []، میتان []، و نام‌ (جنوبی)‌ []. در مارس سال ۱۹۱۴ میلادی، در عصر حاکمیت استعماری ژاپن بر کره، سه قصبهٔ دونگ (غربی) []، گونّه []، و نام‌ (جنوبی)‌ [] ادغام شده و قصبهٔ پیونگ‌چانگ را تشکیل دادند. این قصبه محل مرکز شهرستان پیونگ‌چانگ بود. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه
میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد. با این وجود، تمامی اراضی شهرستان پیونگ‌چانگ (و شهرک پیونگ‌چانگ )، در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفت. با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تمامی اراضی این شهرستان، بدون تغییر خاصی، تحت حاکمیت کره جنوبی، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون، قرار گرفت. در یکم ماه مه سال ۱۹۷۹، «قصبهٔ پیونگ‌چانگ» به شهرک ارتقاء یافت. تقسیمات
«قصبهٔ پیونگ‌چانگ» به شهرک ارتقاء یافت. تقسیمات اداری. شهرک پیونگ‌چانگ به ۳۱ روستای تابعه تقسیم شده است. چهار روستای «جونگبو»، «چون‌بیون»، «سفلی (ها)»، و «وسطی (جونگ)» در واقع چهار محله‌ای هستند در مجاورت یک‌دیگر، و این محلات منطقهٔ‌ شهری و جمعیتی اصلی این شهرک را تشکیل می‌دهند.