payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی که به اختصار هیئت معارف جنگ نامیده می‌شود، یک نهاد آموزشی داوطلبانه وابسته به ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که وظیفه آموزش دانشجویان دانشگاه افسری امام علی را در قالب دوره‌های موسوم به «دوره معارف جنگ» برعهده دارد. هیئت معارف جنگ به صورت رسمی در پاییز ۱۳۷۴ توسط سرتیپ علی صیاد شیرازی بنیان‌گذاری شد. صیاد شیرازی تا پایان عمر، ریاست هیئت را برعهده داشت. پس از وی، سرتیپ ناصر آراسته که از همرزمان سابق صیاد شیرازی نیز بود، به جای او منصوب شد. دوره‌های معارف جنگ. پیشینهٔ
به جای او منصوب شد. دوره‌های معارف جنگ. پیشینهٔ بنیان‌گذاری هیئت معارف جنگ، به تدوین خاطرات صیاد شیرازی از دوران جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. او عده‌ای را مأمور کرده بود که به تدوین تاریخ تحرکات کردستان بپردازند. سپس شخصاً در جلسات تاریخ شفاهی شرکت کرده و با حضور فرماندهان عملیاتی دوران جنگ، به تطبیق خاطرات خود و خاطرات آن‌ها پرداخت. در همین دوران، یک برنامه آموزشی برای دانشجویان دانشگاه افسری اجرا شد که در طول این دوره، تمام عملیات‌های برجسته دوران جنگ مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گرفت و به پرسش‌ها و
مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گرفت و به پرسش‌ها و ابهام‌های دانشجویان پاسخ داده می‌شد. بدین ترتیب نخستین آموزش معارف جنگ از پاییز سال ۱۳۷۳ آغاز شده و اولین اردوگاه آموزشی دانشجویان در خرداد ۱۳۷۵ در مناطق عملیاتی کردستان برگزار گردیده بود. این دوره‌ها به‌طور همزمان در دانشگاه‌های علوم و فنون هوایی، علوم و فنون دریایی و فارابی نیز تدریس می‌شوند. همچنین در اردیبهشت هر سال، دانشجویان هر سه نیرو با اعزام به مناطق عملیاتی دوران جنگ، ضمن اطلاع از سازمان رزم و چگونگی انجام عملیات‌ها، به کسب آموزش‌های میدانی نیز
انجام عملیات‌ها، به کسب آموزش‌های میدانی نیز می‌پردازند. استادان معارف جنگ به‌طور معمول، از امیران بازنشسته ارتش هستند. تمام جزئیات این دوره‌ها با اطلاع فرمانده کل قوا می‌باشد. سایر فعالیت‌ها. تاکنون بیش از دویست عنوان کتاب از سوی هیئت معارف جنگ برای تدوین تاریخ جنگ به چاپ رسیده‌است.
دانشگاه باند اولین دانشگاه خصوصی و غیرانتفاعی در استرالیا است که در منطقه روبینا در شهر گلد کوست در کوئینزلند واقع شده‌است. از زمان افتتاح در ۱۵ مه ۱۹۸۹، دانشگاه باند یک مؤسسه عالی آموزش با تمرکز بر آموزش بود که دارای یک جدول زمانی سه ترم در هر سال است که به دانشجویان اجازه می‌دهد تا در دو سال تحصیلی، کارشناسی را به پایان برسانند. رتبه‌بندی (رنکینگ). طبق رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۸، دانشگاه باند در رده ۵۰۱+ قرار دارد و طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌های استرالیا در رده ۴۰مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد. در سال ۲۰۱۸
دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد. در سال ۲۰۱۸ دانشگاه باند بین در ۲۰ دانشگاه برتر معتبر جهان در رده‌بندی بهترین دانشگاه‌های کوچک جهان قرار گرفت. دانشکده‌ها. این دانشگاه دارای چهار دانشکده برای حمایت از فعالیت‌های پژوهشی و آموزشی است:
مهار اندازی به هر گونه ساختار پایدار گفته می‌شود که برای ثابت نگه داشتن کشتی استفاده می‌شود. نمونه‌های آن اسکله، بلنداسکله، کوتاه‌اسکله، و بویههای مهار اندازی هستند. یک لنگر مهار اندازی، موقعیت کشتی را نسبت به نقطه‌ای در پایین راه آبی بدون وصل کردن آن به ساحل، ثابت نگه می‌دارد. به صورت «فعل» مهار اندازی به معنی کاری است که کشتی را به تیرک مهار وصل می‌کند. ریشه واژه. واژه Mooring با ریشه Meren به معنی «مهار انداختن» از زبان هلندی آمده و از سده ۱۵ (میلادی) در زبان انگلیسی استفاده می‌شود. مهار اندازی لنگر
در زبان انگلیسی استفاده می‌شود. مهار اندازی لنگر پایدار. از این روش مهار اندازی به جای لنگر موقت استفاده می‌شود. زیرا توان نگهدارندگی بسیار بیشتری دارند، آسیب کمتری به محیط دریا می‌زنند و کار با آن‌ها آسان‌تر است. هنگامی که یک دسته مهار در کنار یکدیگر قرار داشته باشند به آن‌ها «ردیف» Tier می‌گویند. همچنین در موارد کمی، از آن‌ها برای نگهداشتن باراندازهای بویه در جای خود استفاده می‌شود. چندین گونه مهار انداز وجود دارد: مهار چرخشی. مهار بویه یا مهار تک-نقطه‌ای ساده‌ترین و پر استفاده‌ترین گونه مهار است. مهار
ساده‌ترین و پر استفاده‌ترین گونه مهار است. مهار چرخشی شامل یک لنگر در کف راه آبی و یک ریسمان (طناب، کابل دریایی، یا زنجیر) است که به بویه‌ای بر روی آب وصل است. بویه به کشتی اجازه می‌دهد تا ریسمان را پیدا کند و خود را به لنگر زیر آب وصل کند. علت نامگذاری این نوع مهار به «مهار چرخشی» این است که کشتی پس از وصل شدن به این مهار، به شکل دایره به دور آن می‌چرخد. این جهت چرخش بستگی به جهت باد یا کشند آب دارد. مهار اندازی، بیشتر با استفاده از طناب‌های کُلُفتی انجام می‌شود که «خط مهار انداز» یا «هوسر» نامیده
انجام می‌شود که «خط مهار انداز» یا «هوسر» نامیده می‌شوند. خط‌های مهار انداز می‌توانند به گیره‌های عرشه کشتی در یک سو و گیره‌هایی مانند تیرک، حلقه، و گیره در ساحل وصل شوند. برای یک قایق کوچک (مانند یات بادبانی ۶/۷ متری) ممکن است مهار چرخشی، وزنه سنگینی در بستر دریا باشد. قطر زنجیر متصل به وزنه، ۱۲ یا ۱۴ میلی‌متر و طناب مهار آن از نایلون با قطر ۲۰ میلی‌متر و بیشتر، کابل فولاد ضدزنگ، یا سیم از جنس ترکیب با قطر ۱۶ میلی‌متر است. وزنه سنگین یا همان لنگر باید یک ماده چگال باشد. چرخ واگن قطارهای قدیمی برای چنین
ماده چگال باشد. چرخ واگن قطارهای قدیمی برای چنین موقعیت‌هایی استفاده می‌شوند. استفاده از چرخ قطار در دوبلین جمهوری ایرلند، معمول است. در برخی بندرگاهها (مانند دانلیری در جمهوری ایرلند) ممکن است زنجیرهای بسیار سنگین (مانند زنجیر لنگر کشتی فرسوده) در یک الگوی شبکه‌ای در بستر دریا قرار بگیرند تا از موقعیت منظم مهارها اطمینان بدست آید. طناب مهارها (به ویژه برای بویه‌های نشان‌گر و خط‌های پیوند دهنده) باید «غیر شناور» باشند تا از برخورد کف قایق به آن‌ها کاسته شود. مهار ستونی. مهار ستونی، ستون چوبی یا فلزی است که
مهار ستونی. مهار ستونی، ستون چوبی یا فلزی است که به کف راه آبی فرورفته و سر آن بالای سطح آب قرار دارد. کشتی‌ها خط‌های مهار خود را به دو یا چند ستون گره می‌زنند تا موقعیت خود را بین آن‌ها ثابت نگه دارند. مهارهای ستونی بیشتر در نیوزیلند استفاده می‌شوند و در دیگر جاهای جهان کمیابند. در حالیکه بسیاری از بویه‌های مهاری، خصوصی هستند برخی از آن‌ها برای استفاده عمومی در دسترس هستند. برای نمونه در دیواره بزرگ مرجانی در خاور استرالیا، شمار بسیاری از مهارهای عمومی در محل‌های پر رفت‌وآمد قرار دارند. این کار برای
در محل‌های پر رفت‌وآمد قرار دارند. این کار برای پیشگیری از آسیب گسترده‌ای است که لنگراندازی کشتی‌ها پدیدمی‌آورند. چهار گونه اصلی لنگر پایدار برای مهار اندازی استفاده می‌شود: وزنه‌های زیر آب که ساده‌ترین گونه لنگر هستند. این وزنه‌ها عموماً توده‌های بزرگ بتن هستند که ریسمانی به آن‌ها وصل است. این وزنه با وزن خالص خود و تااندازه کمی، جایگیری در کف آبراه از جابجایی جلوگیری می‌کند. وزنه‌های زیر آب در هنگام طوفان نیز به خوبی قایق‌ها را در جای خود نگه می‌دارند. چنین وزنه‌ای برای راه آبی که کف آن سنگلاخ است و
چنین وزنه‌ای برای راه آبی که کف آن سنگلاخ است و استفاده از دیگر وزنه‌ها ممکن نیست، کاربرد دارد. مشکل این وزنه‌ها، سنگینی، بزرگی، و بَد شکلی آن‌ها است. استفاده از چرخ قطارهای فرسوده در نیوزیلند، زیاد است. زیرا این چرخ‌ها ساده و ارزان هستند. لنگر قارچی پر استفاده‌ترین گونه لنگر است. لنگر قارچی برای بستر دریا که از مواد نرم چون گل، ماسه، یا لای پوشیده شده‌اند بسیار مناسب است. شکل آن‌ها مانند قارچ برعکس است که به راحتی می‌تواند درون گل یا لای دفن شود. برتری آن این است که نسبت توان نگهدارندگی به وزن آن در
آن این است که نسبت توان نگهدارندگی به وزن آن در مقایسه با وزنه زیر آب می‌تواند به ۱۰ برابر هم برسد. مشکل آن هزینه بالا، عدم امکان استفاده در بستر سنگ‌ریزهای، و زمان زیاد لازم برای رسیدن به بیشینه توان نگهدارندگی آن است. لنگر هرمی با نام دیگر «لنگر دُر-مُر» به شکل هرم برعکس است. شکل هرمی آن باعث می‌شود تا هنگامی که کشش جانبی به لنگر وارد می‌شود گوشه‌ها یا کنارهای لنگر به بستر آبراه فرورود و آن را پایدار کنند. وزنه‌های پیچ‌گوشتی مانند، گونه تازه‌ای هستند. این وزنه‌ها در کنار خود، تیغه‌های تیز مارپیچ مانندی
وزنه‌ها در کنار خود، تیغه‌های تیز مارپیچ مانندی دارند که مانند پیچ‌گوشتی در بستر آبراه فرومی‌رود. برتری این وزنه نسبت توان نگهدارندگی به وزن بالا آن و اندازه کوچک (و به دنبال آن هزینه پایین) آن است. اما این وزنه‌ها نیاز به نصب، بازرسی، نگهداری دارند. سامانه مهار انداز چند لنگری از دو یا بیشتر از دو (معمولاً سه) لنگر موقت سَبُک استفاده می‌کنند که با نظم دو تایی، کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. همه این وزنه‌ها به دور یک مرکز قرار می‌گیرند که همگی، در سطح آن مرکز بر روی آب با زنجیر به یک بویه مهار اندازی وصل
بر روی آب با زنجیر به یک بویه مهار اندازی وصل می‌شوند. برتری سامانه مهار انداز چند لنگری، وزن کم آن، آسانی در گسترش دادن آن، نسبت توان نگهدارندگی به وزن بالا، و امکان استفاده از لنگرهای موقت است. مهار اندازی به تیرک ساحلی. یک کشتی می‌تواند برای مهار اندازی، خیلی سریع از گونه‌های مختلفی از تیرک‌های ساحلی مانند یک درخت یا سنگ تا منطقه ویژه‌ای چون کوتاه‌اسکله یا اسکله استفاده کند. مهار اندازی نیاز به همکاری بین افراد روی اسکله و کشتی دارد. خط‌های مهار اندازی سنگین از کشتی‌های بزرگ با خط‌های سنگین کوچک‌تر به
سنگین از کشتی‌های بزرگ با خط‌های سنگین کوچک‌تر به سوی افراد روی مهار اندازها انداخته می‌شوند. هنگامیکه یک خط مهار اندازی به تیرک مهار وصل می‌شود سر جای خود پایدار می‌شود. کشتی‌های بزرگ، خط‌های مهار اندازی خود را با استفاده از ماشین‌های سنگین، پایدار می‌کنند که «وینچ مهار اندازی» یا «چرخ طناب» نامیده می‌شود. سنگین‌ترین کشتی‌های باری ممکن است به بیش از دوازه خط مهار انداز نیاز داشته باشند. کشتی‌های کوچک می‌توانند با چهار یا شش خط، مهار اندازی کنند. مواد بکار رفته در ساخت خط. خط‌های مهار اندازی معمولاً از
رفته در ساخت خط. خط‌های مهار اندازی معمولاً از طناب مانیل یا مواد ترکیبی مانند نایلون استفاده کنند. کار با نایلون بسیار آسان است و می‌تواند برای سال‌ها کار کند. اما بسیار کشسان است. این ویژگی کشسان، خوبی و بدی خود را دارد. مهم‌ترین برتری آن این است که در هنگام رویدادی چون باد شدید یا گذر کشتی از فاصله بسیار نزدیک، تنش وارده، بین نخ‌های نایلونی پخش می‌شود. اگرچه اگر تنش بسیار زیادی وارد شود ممکن است نخ نایلونی پاره شده و با جهش ناگهانی، به حاضران، آسیب مرگباری وارد کرده و باعث فاجعه شود. در خط‌های مهار
وارد کرده و باعث فاجعه شود. در خط‌های مهار اندازی که از موادی چون پلی‌اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا یا کولار ساخته می‌شوند کشسانی کاهش بسیاری پیدا کرده و بنابراین خیلی ایمن‌تر هستند. اگرچه چنین خط‌هایی بر روی آب شناور نمی‌شوند و بیشتر در زیر آب غرق می‌شوند. به علاوه، این خط‌ها از دیگر گونه‌ها نسبتاً گرانتر هستند. برخی کشتی‌ها از طناب فولادی برای یک یا چند خط مهار اندازی استفاده می‌کنند. بکارگیری و نگهداری طناب فولادی بسیار سخت است. همچنین ریسک ایمنی استفاده از طناب فولادی در عقب کشتی به خاطر نزدیکی به
از طناب فولادی در عقب کشتی به خاطر نزدیکی به پره‌های آن بالا است. ممکن است خط‌های مهار اندازی و هوسرها با آمیختن طناب فولادی و خط‌های ترکیبی ساخته شوند. بکارگیری چنین خط‌هایی آسان‌تر و کشسانی آن‌ها بیشتر از طناب فولادی است. اما کشسانی آن‌ها همچنان کمتر از خط ترکیبیِ خالص است. مهار دو سر. مهار دو سر، گونه‌ای گیره است که بیشتر در مهار اندازی دریایی استفاده می‌شود. با چرخاندن طناب به دور یکی از سرهای مهار انداز، کشتی به سوی آن کشیده می‌شود. در گام دوم، طناب به سر دیگر مهار انداز، گره زده می‌شود. این گره
به سر دیگر مهار انداز، گره زده می‌شود. این گره می‌تواند خیلی سریع آماده شده یا آزاد شود. در شرایط آرام مانند دریاچه، یک نفر می‌تواند در چند دقیقه برای یک کشتی ۲۶۰ تنی مهار دو سر بیندازد. قلاب مهار اندازی. قلاب مهار اندازی با قابلیت آزادسازی سریع، روش معمولی برای جلوگیری از چرخیدن طناب است. این روش نیاز به استفاده از کارکنان بندر برای بکارگیری طناب‌های مهار انداز سنگین را کم می‌کند؛ بنابراین ایمن‌تر است. انجمن دریایی بین‌المللی شرکت‌های نفتی استفاده از این قلاب‌ها را در پایانه‌های نفت و گاز پیشنهاد می‌کند.
را در پایانه‌های نفت و گاز پیشنهاد می‌کند. سامانه ریسمان ساده. سامانه ریسمان ساده، یک خط، کابل، یا زنجیر است که درازای آن چندین برابر بیشتر از عمق آبی است که از لنگر تا بویه مهار اندازی، جریان دارد. هرچه ریسمان طولانی‌تر باشد زاویه نیروی وارد بر لنگر کمتر و محدوده اثر آن بیشتر است. محدوده اثر کمتر به معنی نیروی فشاری افقی بیشتر است؛ بنابراین فرورفتن آن به بستر آبراه، توان نگهدارندگی آن و همچنین چرخش حلقه هر مهار انداز را افزایش و چگالی هر یک از میدان‌های مهار اندازی معین را کاهش می‌دهد. با افزودن وزن به
مهار اندازی معین را کاهش می‌دهد. با افزودن وزن به انتهای پایینی ریسمان، مانند استفاده از زنجیرهای طولانی سنگین، زاویه نیرو بیشتر کاهش می‌یابد. متأسفانه این موضوع، بستر آبراه را در یک منطقه دایره‌مانند در اطراف لنگر می‌خراشد. می‌توان بویه‌ای را به بخش پایینی ریسمان افزود تا آن را پایین نگه دارد و از این مشکل جلوگیری کرد. دیگر گونه‌ها. از مهار اندازهای غیر خطی (بدون دسته) هنگامی استفاده می‌شود که وقت در اسکله کم است و از فنجان بادکش یا آهنربا استفاده می‌شود. از این روش می‌توان بین کشتی‌ها نیز استفاده نمود.
از این روش می‌توان بین کشتی‌ها نیز استفاده نمود. مهار انداز مدیترانه‌ای. در مهار انداز مدیترانه‌ای یا مهار انداز تاهیتیایی، کشتی به گروهی از لنگرهای موقتی در بیرون از اسکله وصل شده و با زاویه عمود به سوی اسکله کشیده می‌شود. سپس کشتی با دو خط به اسکله وصل می‌شود. ممکن است بسته به دلخواه، از مهار اندازهای ساده به جای لنگرهای موقت در بیرون از اسکله استفاده شود. برتری مهار انداز مدیترانه‌ای به این است که تعداد کشتی‌های بیشتری می‌توانند در اسکله‌ای با درازای مشخص پهلو بگیرند. زیرا آن‌ها با عرض خود و نه با
مشخص پهلو بگیرند. زیرا آن‌ها با عرض خود و نه با درازای خود پهلو می‌گیرند. اشکال مهار انداز مدیترانه‌ای این است که احتمال برخورد بین کشتی‌ها افزایش می‌یابد و از آن نمی‌توان در اب‌های عمیق یا منطقه با کشندهای زیاد استفاده کرد. مهار انداز مسافرتی/سریع. مهار انداز مسافرتی یا مهار انداز سریع برای ثابت نگه داشتن قایق کوچک (با امکان به گل نشستن) در دریا استفاده می‌شود؛ بنابراین همواره در هنگام کشندِ بالا و پایین در قابل انجام است. ساخت مهار انداز مسافرتی شامل ۱) غرق کردن وزنه سنگین به یک توده (چرخ قرقرهای) در
غرق کردن وزنه سنگین به یک توده (چرخ قرقرهای) در جایی که در هنگام جزر، دریا به‌اندازه کافی عمق داشته باشد که به آن وصل شود ۲) محکم کردن توده/چرخ قرقره‌ای به یک سنگ یا نقطه محکمی در بالای بیشینه مد و ۳) انداختن یک طناب سنگین با بویه نشانگر بین این توده‌ها، می‌شود. مهار اندازی شامل ۱) به گل نشاندن قایق ۲) کشیدن خط تا نقطه مهار اندازی (جایی که بویه نشانگر قرار دارد) ۳) محکم کردن خط مهار اندازی به قایق ۴) بیرون کشیدن قایق و دور کردن آن از ساحل تا همواره در همه کشندها در دسترس باشد می‌شود. مهار اندازی در آبراهه.
در دسترس باشد می‌شود. مهار اندازی در آبراهه. مهار اندازی آبراهه برای قایق باریک (قایقی که می‌تواند از آبراهه‌های باریک در بریتانیا و سد سلولی عبور کند) در هنگام شب یا هنگامی که کسی درون قایق نیست یا زمان زیادی که در صف انتظار گذر از سد سلولی است استفاده می‌شود. در آبراهه، عمق آب با تغییر بسیار کمی، ثابت است. چون کشند در آن تأثیر ندارد و تنها در جاهایی که نزدیک سد سلولی است تغییر سطح اب وجود دارد. گونه‌های مهار اندازی در آبراهه. سوزن مهار اندازی. سوزن مهار اندازی (که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) به
(که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) به زمین بین کناره آبراهه و راه طناب‌کشی فرو برده شده و با یک طناب خط مهار اندازی به قایق وصل می‌شود. قلاب مهار اندازی. قلاب مهار اندازی (که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) (همیشگی) در ریل کنار آبراهه قرار داده می‌شود. به همراه آن طناب (که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) یا طناب و زنجیر استفاده می‌شود. حلقه مهار اندازی. حلقه مهار اندازی (همیشگی) بین کناره آبراهه و راه طناب‌کشی محکم می‌شود. به همراه آن طناب (که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) یا زنجیر
(که شخص هدایت‌گر قایق آن را با خود دارد) یا زنجیر استفاده می‌شود. تیرک مهار اندازی. تیرک مهار اندازی (همیشگی) بین کناره آبراهه و سد سلولی برای مهار اندازی کوتاه مدت قایق‌های پیشرو و قفل کناری، برای کمک به بالا رفتن یا پایین آمدن سطح آب استفاده می‌شود.
خانه زویا (نام روسی: ) نمایشنامه ای روسی نوشتهٔ میخائیل بولگاکف است. بولگاکف در این نمایشنامه که بیشتر از کمدی‌های دیگرش به آن دلبستگی داشته، در قالب فارس تراژیک به تمسخر طنزآلود معایب «سیاست اقتصادی جدید» می‌پردازد. در این نمایشنامه نیز مانند پاره‌ای دیگر از آثار بولگاکف تم مهاجرت حضوری جدی دارد و توانایی و مهارت نویسنده در تجسم دراماتیک فضای آن دوره کاملاً مشهود است. بولگاکف در "خانهٔ زویا" نیز مانند کاری که در رمان "مرشد و مارگاریتا" کرده، سعی در اثبات این مسئله دارد که واقعیت‌های زندگی در نظام
اثبات این مسئله دارد که واقعیت‌های زندگی در نظام سوسیالیستی را از طریق فانتزی بهتر می‌توان نشان داد. خلاصه داستان. حکومت شوروی در دهه آغازین موجودیت خود برای سامان دادن به اقتصاد اتحاد جماهیر شوروی مبادرت به تدوین و ارائه برنامه ای اقتصادی با عنوان سیاست اقتصادی جدید کرد. در این میان زنی به نام زویا که برای مهاجرت از کشور نیاز به پول دارد با سوء استفاده از سیاست اقتصادی جدید و پرداخت رشوه به مأموران دولت محل سکونت استیجاری خود را به کارگاه دوزندگی و مد تبدیل می‌کند و تحت پوشش کارگاه دوزندگی از طرق نامشروع
می‌کند و تحت پوشش کارگاه دوزندگی از طرق نامشروع به کسب درآمد می‌پردازد تا هزینه مهاجرت خود و همراهانش را فراهم کند. اما سرانجام به خاطر قتلی که در کارگاه اتفاق می‌افتد گرفتار می‌شود. شخصیت‌های نمایش. زویا دنیسونا پیلتس، بیوه، ۳۵ ساله پاول فیودورویچ آبالیانینف، ۳۵ساله الکساندر تاراسویچ آمتیستف، مدیر، ۳۸ساله مانیوشکا، کلفت زویا، ۲۲ ساله آنیسیم زوتیکویچ آلیلویا، مدیر ساختمان، ۴۲ ساله گازالین، چینی، ۴۰ساله کروب، چینی، ۲۸ساله آلا وادیمونا، ۲۵ساله باریس سمنویچ گوس، مدیر بازرگانی اتحادیهٔ آلیاژهای مقاوم لیزانکا،
مدیر بازرگانی اتحادیهٔ آلیاژهای مقاوم لیزانکا، ۲۳ساله میمرا، ۳۵ساله مادام ایوانوا، ۳۰ساله روبر، وکیل عضو هیئت‌منصفه جنازهٔ ایوان واسیلیویچ [ایوان مخوف] اگنسا فراپونتونا زن اول زن دوم زن سوم خیاط رفیق پستروخین چاقالو وانچکا دوزنده فاکس‌تراتر شاعر سیگاری
نای الراعی () روزنامه‌نگار، پژوهشگر، کنشگر و مدافع حقوق زنان اهل شهر بیروت لبنان است. در سال ۲۰۱۶ نام وی به عنوان یکی از ۱۳ زن تاثیرگذار جهان عرب، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
دانشگاه نیوکاسل به اختصار (UoN)، یک دانشگاه دولتی در استرالیا است که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد. این دانشگاه در، حومه نیوکاسل، درایالت نیو ساوت ولز قرار دارد. این دانشگاه همچنین پردیس‌هایی در سنترال کست، پورت مکوایر، سنگاپور و سیدنی دارد. دانشکده پزشکی دانشگاه نیوکاسل (UMAT) سیستم یادگیری مسئله محور را برای دوره کارشناسی پزشکی و جراحی که برای استفاده توسط شورای پزشکی استرالیا در سراسر استرالیا مورد استفاده قرار می‌گیرد، اجرا کرده‌است. دانشکده پزشکی این دانشگاه تا به حال به‌طور گسترده‌ای توسط مدارس پزشکی مختلف در
به حال به‌طور گسترده‌ای توسط مدارس پزشکی مختلف در استرالیا به عنوان یک معیار پذیرفته شده‌است. دانشگاه نیوکاسل عضو دانشگاه‌های استرالیا و انجمن پیشرفته دانشکده‌های انسانی است. رتبه‌بندی (رنکینگ). طبق رتبه‌بندی QS در سال ۲۰۱۸، دانشگاه نیوکاسل در رده ۲۱۴مین دانشگاه برتر دنیا و ۱۰مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد و طبق رتبه‌بندی تایمز در رده بین ۲۰۱ تا ۲۵۰ دانشگاه برتر دنیا و ۹مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد.
عسل‌خوار رخ‌آبی که به صورت محاوره ای با نام bananabird (پرنده موز)شناخته می شود نام یک گونه ازگنجشك‌ سان‌ های تیره عسل‌خوار است. سه گونه از آنها شناسایی شده است. عسل خوارهای بزرگ، گونه ی آبی رنگ ، طول حدود 29.5 سانتی متر (11.6 اینچ) است. لکه های آن مشخص است و دارای قسمتهای بالای زیتون ، زیرپوشهای سفید و یک سر سیاه و گلو با انگشت و گونه های سفید است. نر و ماده از نظر ظاهر بیرونی مشابه هستند. بزرگسالان دارای ناحیه آبی رنگ و پوست لخت در هر طرف صورت هستند که به آسانی آنها را از نوجوانان جدا می کند که دارای لکه
آسانی آنها را از نوجوانان جدا می کند که دارای لکه های زرد یا سبز پوست لخت هستند.
کوسه لبه‌سفید اقیانوسی یا کوسه سفیدلکه‌ای اقیانوسی گونه‌ای از کوسه بزرگ دریایی است که در دریاهای گرمسیری و معتدل زندگی می‌کند و بدنی تنومند با باله‌های بلند، نوک سفید و گرد دارد. این گونه معمولاً منفرد است، اگرچه ممکن است در مکان‌هایی از انبوه غذایی به تعداد زیاد جمع شوند. ماهی‌های استخوانی و سرپایان اجزای اصلی رژیم غذایی آن هستند و ماده‌ها زنده‌زایی می‌کنند.
روتاویروس شایع‌ترین علت بیماری‌های اسهالی در میان نوزادان و خردسالان است؛ با این حال، بزرگسالان را به ندرت تحت تأثیر قرار می‌دهد. تقریباً هر کودک در جهان حداقل یک بار قبل از پنج سالگی به روتاویروس مبتلا می‌شود. سرعت تغییر-تکامل این ویروس پایین و ایمنی بعد از وقوع هر عفونت، فعال و ماندگار است، بنابراین ابتلاهای بعدی خفیف‌تر هستند. روتاویروس یک نوع از ویروس‌های آران‌اِی دورشته‌ای و راسته‌ای در خانوادهٔ رئوویروس‌ها بوده و دارای ژنوم مُقطع (۱۱ قطعه) دورشته‌ای و کپسید بیست‌وجهی غیر لیپیدی است. نُه گونه از
و کپسید بیست‌وجهی غیر لیپیدی است. نُه گونه از روتاویروس‌ها وجود دارد که با نام‌های A, B، C, D، F, G، H, I و J شناخته می‌شوند. ابتلا به روتاویروس A، شایع‌ترین نوع این بیماری بوده و علت بیش از ۹۰ درصد عفونت‌های روتاویروسی در انسان است. این ویروس از طریق مسیر مدفوعی-دهانی انتقال می‌یابند، سلول‌های روده باریک را آلوده کرده، به آن‌ها آسیب رسانده و گاسترواِنتریت ایجاد می‌کند (علیرغم اینکه ارتباطی با آنفلوانزا ندارد، اغلب با عنوان «آنفلوانزای معده» نیز شناخته می‌شود). با وجود اینکه روتاویروس عامل بستری شدن
می‌شود). با وجود اینکه روتاویروس عامل بستری شدن تقریباً یک سوم از نوزادان و کودکان به دلیل ابتلا به اسهال شدید بوده؛ اهمیت پیشگیری و درمان آن در بهداشت عمومیِ جامعه به ویژه در کشورهای در حال توسعه دست کم گرفته شده است. این ویروس علاوه بر تأثیری بر سلامت انسان، توانایی بیماری‌زایی در سایر حیوانات از جمله دام‌ها را نیز دارد. روتاویروس در سال ۱۹۷۳ توسط روث بیشاپ و همکارانش به وسیله میکروگراف الکترونی کشف شد. اِنتریت روتاویروسی معمولاً در دوران کودکی به راحتی قابل کنترل و درمان است، اما در کودکان زیر ۵ سال
قابل کنترل و درمان است، اما در کودکان زیر ۵ سال می‌تواند وخیم و در مواردی سبب مرگ شود. این ویروس علت مرگ ۱۵۱۷۱۴ نفر بر اثر اسهال (کم‌آب شدن بدن) در سال ۲۰۱۹ بوده است؛ در ایالات متحده، قبل از شروع برنامه واکسیناسیون روتاویروس در دهه ۲۰۰۰، عامل حدود ۲٫۷ میلیون مورد گاستروانتریت شدید در کودکان، تقریباً ۶۰۰۰۰ مورد بستری در بیمارستان و حدود ۳۷ مرگ در هر سال بود. پس از معرفی واکسن روتاویروس، نرخ بستری‌های ناشی از این بیماری در به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. کمپین‌های ارتقای بهداشت عمومی برای مبارزه با
است. کمپین‌های ارتقای بهداشت عمومی برای مبارزه با روتاویروس بر ارائه درمان به کمک نمک آبرسان خوراکی (ORS) برای کودکان آلوده و واکسیناسیون برای جلوگیری از وقوع این بیماری تمرکز دارد. بروز و شدت عفونت‌های روتاویروس در کشورهایی که واکسن روتاویروس را به سیاست‌های معمول ایمن‌سازی کودکان اضافه کرده‌اند به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است. ویروس‌شناسی. انواع. نُه گونه روتاویروس به صورت A, B، C, D، F, G، H, I و J وجود دارد. انسان‌ها عمدتاً توسط روتاویروس A آلوده می‌شوند و گونه‌های A تا I عامل بیماری و عفونت در دیگر
و گونه‌های A تا I عامل بیماری و عفونت در دیگر حیوانات برای مثال گونه H در خوک‌ها، D ،F و G در پرندگان، I در گربه‌ها و J در خفاش‌ها هستند. در گونه روتاویروس A سویه‌های مختلفی وجود دارد که سروتیپ آنها را همانند ویروس آنفلوانزا، به وسیله سیستم طبقه‌بندی دوگانه بر اساس دو پروتئین سطحی ویروس تعریف می‌کنند. گلیکوپروتئین VP7 بیانگر سروتیپ‌های G و پروتئین حساس به پروتئازِ VP4 بیانگر سروتیپ‌های P هستند. از آنجایی که دو ژن تعیین‌کننده نوع G و P می‌توانند به‌طور جداگانه به ویروس‌هایی که در سلول تولید می‌شوند منتقل
به ویروس‌هایی که در سلول تولید می‌شوند منتقل گردند، ترکیب‌های متفاوت ژنومی در روتاویروس‌ها دیده می‌شود. یک سیستم ژنوتیپی کامل از ژنوم روتاویروس A ایجاد شده که برای تعیین منشأ سویه‌های غیر معمول به کار می‌رود. شیوع انواع G و P در بین کشورها و سال‌های مختلف متفاوت بوده است. حداقل ۳۶ سروتیپ نوع G و ۵۱ سروتیپ نوع P وجود دارد؛ با این وجود، معمولاً در عفونت‌های انسانی فقط چند نمونه از سروتیپ‌های G و P دیده می‌شود که شامل G1P8، G2P4، G3P8، G4P8، G9P8 و G12P8 هستند. ساختار. ژنوم روتاویروس‌ها از ۱۱ مولکول مارپیچی
ساختار. ژنوم روتاویروس‌ها از ۱۱ مولکول مارپیچی دورشته‌ای منحصر به فرد (آران‌اِی دورشته‌ای یا dsRNA) تشکیل شده است که در مجموع ۱۸۵۵۵ نوکلئوتید دارند. هر مارپیچ یا بخش، یک ژن را تشکیل می‌دهد که بر اساس اندازه از ۱ تا ۱۱ شماره گذاری می‌شود (۱ بزرگ‌ترین و ۱۱ کوچک‌ترین است). به جز ژن ۹ و ۲ که یک نوع پروتئین یکسانی را کد می‌کند هر ژن، ایجادگر یک پروتئین اختصاصی است. ضخامت ویریون ویروسی تا ۷۶٫۵ نانومتر نیز می‌رسد. روتاویروس توسط یک کپسید پروتئینی بیست‌وجهیِ سه لایه بدون پوشش ویروسی احاطه شده است. پروتئین‌ها. شش
بدون پوشش ویروسی احاطه شده است. پروتئین‌ها. شش پروتئین ویروسی (VPs) وجود دارد که بخشی از ویریون را تشکیل می‌دهند. این پروتئین‌های ساختاری VP1، VP2، VP3، VP4، VP6 و VP7 نامیده می‌شوند. علاوه بر VPها، شش پروتئین غیرساختاری (NSPs) نیز وجود دارد که فقط در سلول‌های آلوده به روتاویروس تولید می‌گردند و شامل NSP1، NSP2، NSP3، NSP4، NSP5 و NSP6 هستند. حداقل شش پروتئین از دوازده پروتئینی که توسط ژنوم روتاویروس کدگذاری شده‌اند بعد از بلوغ آن به آران‌اِی متصل می‌گردند. نقش این پروتئین‌ها در تکثیر روتاویروس به‌طور کامل
نقش این پروتئین‌ها در تکثیر روتاویروس به‌طور کامل شناخته نشده است؛ با این حال تصور می‌شود که عملکرد آنها به سنتز و بسته‌بندی آران‌اِی در ویریون، انتقال آران‌اِی پیام‌رسان به محل تکثیر ژنوم و ترجمه آران‌اِی پیام‌رسان و تنظیم بیان ژن مربوط باشد. پروتئین‌های ساختاری. VP1 در هسته ویویون ویروسی قرار دارد و یک آنزیم آنزیم آران‌اِی پلی‌مراز وابسته به آران‌اِی است. در یک سلول آلوده، این آنزیم رونوشت‌های ژنوم (آران‌اِی پیام‌رسان) را برای سنتز پروتئین‌های ویروسی تولید می‌کند؛ همچنین بخش‌های آران‌اِی ژنومی روتاویروس
می‌کند؛ همچنین بخش‌های آران‌اِی ژنومی روتاویروس را برای تولید ویریون‌های ویروسی جدید همانندسازی می‌کند. VP2 لایه مرکزی ویریون را تشکیل می‌دهد و به ژنوم ویروسی (آران‌اِی) متصل است. VP3 یک پروتئین آنزیمی به نام گوانیلیل ترانسفراز بوده که بخشی از قسمت داخلی ویریون را شامل می‌شود. این آنزیم نقش کاتالیز کلاهک '۵ را پس از رونویسی و در زمان اصلاح آران‌اِی پیام‌رسان، بر عهده دارد. کلاهک، آران‌اِی پیام‌رسان آن را در برابر آنزیم‌های تجزیه کننده نوکلئیک اسید به نام نوکلئاز که در سلول‌های جانداران آلوده شده وجود دارد
که در سلول‌های جانداران آلوده شده وجود دارد حفظ می‌کند. VP4 روی سطح ویریون قرار دارد و به صورت یک زائده بیرونی (پلپومر ویروسی) در میکروگرافی دیده می‌شود. این ماده به مولکول‌های سطح سلول‌ها (گیرنده) متصل می‌شود و امکان ورود ویروس به داخل سلول را فراهم می‌کند. بدن برای جلوگیری از عفونی شدن روده، باید پروتئین VP4 را توسط آنزیم تریپسین (نوعی پروتئاز)، که پیش‌ساز آن در لوزالمعده تولید و به روده ترشح می‌شود، به VP5* و VP8* تغییر دهد. VP4 مشخص کننده میزان گسترش و ویرولانس روتاویروس است و نوع P سروتیپِ ویروس را