payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و می‌گوید که همسرِ مدیر رسیده، و مدیر به پیشوازش می‌شتابد. صحنهٔ دوّم. داستانِ شیرزاد با امضای جهانگیر اسراری گُل کرده و مجلّه امید یافته تا از ورشکستگی به در آید. عکّاس از کارمندان مجلّه و از اسراری عکس می‌گیرد و همگی شادمانند، که ناگهان مدیر − زودتر از موعد − پیدا می‌شود. هنگامی که مدیر با برادرزاده‌اش − چشم و چراغ خانواده − تنها می‌شود، به وی عتاب می‌کند که این اشتباه نبوده و او دانسته داستان شیرزاد را به نام خودش چاپ زده است. اسراری به عمویش می‌گوید که شیرزاد چندین داستان دیگر هم دارد. و سرانجام تصمیم
شیرزاد چندین داستان دیگر هم دارد. و سرانجام تصمیم می‌گیرند که همین راه را ادامه دهند و اسبابِ پیشرفت مجلّه را فراهم کنند. پدرزنِ مدیر هم − که مدیر برای جلب مشارکت مالی او به سفر رفته بود − از پس این کامیابی حاضر شده تا سهامدار بشود. شیرزاد، که اینک از حروفچینی منتقل شده و کار اداری می‌کند، نزد مدیر می‌آید. مدیر به او می‌گوید که بنا نیست اشتباه چاپی شماره پیشین را در شماره نو تصحیح کنند، چراکه حیثیت مجلّه آسیب می‌خورد؛ و شیرزاد باید به فکر این کارمندان بیچاره باشد که از این مجلّه نان می‌خورند و در واقع اصل
باشد که از این مجلّه نان می‌خورند و در واقع اصل مطلب است که اهمیّت دارد و نه نام نویسنده و این که شیرزاد باید به فکر برادر ناتوان و مادر تنهایش هم باشد و اگر همکاری نکند اخراج می‌شود و اگر شکایت کند نمی‌تواند شکایت را به نتیجه برساند و اگر با رقبای مجلّه همکاری کند، حتّی رقبا همکارشان را به دشمن برتری می‌دهند. شیرزاد، ناگزیر از همکاری، از برگشتن به حروفچینی چشم می‌پوشد، چِک مدیر را می‌پذیرد، و به داستان نوشتن می‌پردازد. مدیر آگهی‌ها را گران می‌کند و اجاره‌نشینانِ بخش‌های دیگر ساختمان را بیرون می‌کند و به
بخش‌های دیگر ساختمان را بیرون می‌کند و به کارهای مجلّه سامان می‌دهد. داستان‌های شیرزاد − با امضای اسراری − یکی پس از دیگری پرفروش است. مدیر در اندیشهٔ کتاب داستان آقای اسراری است. صحنهٔ سوّم. مستخدم و اسراری در اشکوب بالاتری از ادارهٔ مجلّه هستند. مستخدم اسراری را به جشنی فرامی‌خواند که همکاران در کافهٔ سر خیابان برایش گرفته‌اند. اسراری نامی درکرده و نامه از پی نامه و تلفن از پی تلفن سراغ او را می‌گیرند. مدیر می‌رسد. اسراری پریشان است و مدیر از دست شیرزاد کلافه. می‌خواهند تا به داستان‌های او دست یابند، مگر
می‌خواهند تا به داستان‌های او دست یابند، مگر بتوانند عذرش را بخواهند و خودشان بمانند و داستان‌های شیرزاد. مدیر گفته تا میز تحریر و وسایل کامل بیاورند تا شیرزاد به اتاق او منتقل شود تا دسترسی به نهانگاه داستان‌هایش آسان‌تر شود. ولی شیرزاد خوش ندارد با مدیر هم‌اتاق شود. مدیر شایعه‌ای می‌سازد که از یکی از داستان‌ها شکایتی شده. شیرزاد می‌شنود و می‌ترسد و همه داستان‌ها را کار اسراری می‌داند و حتّی جای داستان‌ها را در خانه‌اش می‌گوید و کلید می‌دهد تا بروند و بردارند و دست از سرش بردارند. همه شادان به جشن می‌روند
و دست از سرش بردارند. همه شادان به جشن می‌روند و شیرزاد تنها می‌ماند. دختر جوانی از راه می‌رسد که با نویسندهٔ داستان‌های اسراری کار دارد. شیرزاد منکر نمی‌شود و دختر − که او را اسراری می‌پندارد − با او گفتگو می‌کند. شیرزاد از دختر خوشش آمده، و در عین حال از سرنوشت عجیب خودش پریشان است و می‌ترسد که واقعیّت را به دختر بگوید، مبادا دختر خبرکشِ مدیر باشد و مدیر بفهمد که شیرزاد راز را نگه نداشته. شیرزاد قراری برای پس‌فردا می‌گذارد تا گفتگو را در کافه پی بگیرند. دختر می‌رود و اسراری می‌رسد. صحنهٔ چهارم. نظریِ
دختر می‌رود و اسراری می‌رسد. صحنهٔ چهارم. نظریِ عکّاس و علاییِ کارپرداز و افشارپورِ مصحّح و محمّدیِ حسابدار در کافه نشسته‌اند و از افشاگری شیرزاد حرف می‌زنند. شیرزاد گفته که نویسندهٔ داستان‌های اسراری بوده و کارمندان هم روی هم رفته باور کرده‌اند. ولی می‌ترسند که طرفِ شیرزاد را بگیرند. نظری طرفِ شیرزاد را می‌گیرد، ولی محمّدی یادآوری می‌کند که از پسِ همین دروغ و مدیریّت خوب اسراری بوده که همگی سود برده‌اند و به اتاق‌های خوب رفته‌اند و کارشان بهتر شده و اضافه‌حقوقشان رسیده و مجلّهٔ "ایران مصوّر" به روزگار
رسیده و مجلّهٔ "ایران مصوّر" به روزگار زرّینش بازگشته. علایی هم به اسراری وفادار است. افشار سرگردان است. ساعت ناهار به پایان می‌رسد و کارمندان از کافه می‌روند. نظری دمی می‌ماند، به پشت کافه می‌رود و شیرزاد از پس پرده نمایان می‌شود. شیرزاد سخن همه را شنیده. نظری شرمگین است. خداحافظی می‌کند و به اداره بازمی‌گردد. باران گرفته. دخترِ محقّق می‌رسد و سر میز شیرزاد می‌رود. شیرزاد پریشان است و نمی‌داند چه کند. از نوشتن بیزار آمده. و از طرفی هم دختر − به تبع استاد راهنمایش − هنوز صددرصد باور ندارد که ادّعای شیرزاد
− هنوز صددرصد باور ندارد که ادّعای شیرزاد راست باشد. شاگرد کافه می‌خواهد کافه را ببندد. شیرزاد و دختر برای فردا قرار می‌گذارند که باز همدیگر را ببینند. شیرزاد دختر را دوست می‌دارد و دختر هم خودداری ندارد. شیرزاد به اداره می‌رود. دختر کاغذ مچاله‌ای را که شاگرد کافه می‌خواهد به بخاری بیندازد می‌گیرد و می‌خواند. شعرگونه‌ای است تلخ که گویا شیرزاد نوشته و مچاله کرده است. صحنهٔ پنجم. شیرزاد نیست. مدیر در اتاقی در طبقه‌ای بسیار بلند از ساختمان خشمگین است و همه را پی شیرزاد می‌فرستد. هوا آفتابی است و باران هم
را پی شیرزاد می‌فرستد. هوا آفتابی است و باران هم می‌بارد. جنجالی تبلیغاتی با مقالاتی له و علیه اسراری و هویّت نویسندگیش برپا شده و فروش مجلّه را به اوج رسانده. شیرزاد می‌رسد و با مدیر بگومگو می‌کند و می‌کوشد، با این ادّعا که داستان‌ها کارِ خودش نیست و از کسی دزدیده که به زودی از سفر برمی‌گردد، مدیر را بیازارد. شیرزاد منکر می‌شود که مادر و برادری دارد، و می‌کوشد مدیر و اسراری باور کنند که او بوده که از ایشان سوء استفاده کرده. دختر از راه می‌رسد و می‌خواهد اسراری را ببیند. مدیر و اسراری دختر را قانع می‌کنند
را ببیند. مدیر و اسراری دختر را قانع می‌کنند که شیرزاد شیّاد بوده. دختر نمی‌داند حرفِ شیرزاد را باور کند یا حرفِ اسراری را. ولی، چون بی‌پناهیِ شیرزاد را می‌بیند، دلش با شیرزاد است. اسراری فهرستِ ناشرانی را که دختر به شیرزاد داده بوده می‌گیرد و به مدیر می‌دهد تا هماهنگ باشند و زیر بار این حرف نروند که شیرزاد نویسنده است. اسراری می‌رود که دختر را برساند. شیرزاد به حروفچینی هم بازنمی‌گردد و نمی‌پذیرد که بیش بنویسد و می‌خواهد که برود. مادر و برادرش می‌رسند. او از دیدنِ ایشان نومید می‌شود و ایشان نیز. صحنهٔ
او از دیدنِ ایشان نومید می‌شود و ایشان نیز. صحنهٔ ششم. شیرزاد در جستجوی ناشر یا مجلّه‌ای است که داستان‌هایش را چاپ کند. ولی کسی نمی‌پذیردش، حتّی اگر سخنش راست باشد که داستان‌های اسراری کار اوست. نام اسراری است که قیمت دارد. شیرزاد درمانده. حتّی به او کار حروفچینی هم نمی‌دهند، که الگوی بدی برای کارگرانِ حرف‌شنوست. او زمین‌می‌خورد. صحنهٔ هفتم. همگی در دفترِ مجلّه در بالاترین اشکوب ساختمانند و دارند آماده می‌شوند که به تماشای نمایشی بروند که دوستان دختر در انجمن هنر از سوّمین داستان آقای اسراری ساخته‌اند.
انجمن هنر از سوّمین داستان آقای اسراری ساخته‌اند. چندی است که داستانی چاپ نشده و نامه‌هایی به دفترِ مجلّه می‌رسد که مشتری‌ها چشم به راه داستان نو هستند. اسراری پریشان و نگران است. مدیر دلداری می‌دهد و دلگرمش می‌کند که شیرزاد بازخواهد گشت و کارها درست خواهد شد. دختر می‌رسد. می‌خواهند اعلام کنند که آقای اسراری از نوشتن کناره گرفته و به این باور رسیده که باید کاری هرچند کوچک کرد؛ که نویسندگی درمان دردهای امروز اجتماع نیست. مدیر دختر را بر آن می‌دارد که آقای اسراری را از این فکر روگردان کند تا باز هم از
اسراری را از این فکر روگردان کند تا باز هم از داستان‌هایش بهره‌مند شوند. شریف، بایگانِ قدیمیِ اداره، می‌آید بالا و خداحافظی می‌کند. او سوّمین بار در زندگی بازنشسته می‌شود. نظری هم نومید شده و می‌خواهد برود، ولی مدیر بازش‌می‌دارد. تحقیقاتِ دختر به انجام نرسیده و هنوز در گمان است و نمی‌داند کدام طرف را باور کند. مهربانی مدیر و اسراری سبب نمی‌شود که بدگمانی او کمرنگ شود. کتابِ آقای اسراری چاپ شده، و بخشی از رسالهٔ دختر را همچون مقدّمه در آن کتاب گنجانده‌اند تا رای دختر را بزنند و به سودِ خود برگردانند. برف
تا رای دختر را بزنند و به سودِ خود برگردانند. برف بندآمده، باران گرفته و غروب است و وقتِ رفتن به تماشا. زنِ مدیر از آرایشگاه رسیده و همه مهیّای رفتنند. اسراری دختر را برده تا حروفچینی را نشانش بدهد. آنجا یک حروفچین می‌خواهند. مدیر می‌خواهد از طریقِ دخترْ شیرزاد را به مجلّه بازگرداند تا باز هم داستان‌های آقای اسراری − که مدیر هنوز هم نفهمیده چرا این همه ارزشِ ادبی دارد − ادامه پیدا کند. شیرزاد در کافه دیده شده. مدیر و اسراری نمی‌توانند دختر را قانع کنند که دست از تردید بشوید و باور کند که اسراری نویسندهٔ
دست از تردید بشوید و باور کند که اسراری نویسندهٔ داستان‌هاست. دختر از اسراری خوشش نمی‌آید و باورش نمی‌شود. دختر نومید و تلخ است و می‌خواهد پژوهش را رها کند و نه اسراری و نه شیرزاد را ببیند. کتاب از چاپخانه می‌رسد. همه آمادهٔ رفتنند. موافقتِ امتیازِ نشریاتِ اقماریِ "ایران مصور" و پیشنهادهای ترجمهٔ داستان‌های آقای اسراری رسیده. مدیر آگهی کتاب را به علایی دیکته می‌کند تا با خطّ درشت بنویسد و به روزنامه‌ها برساند. همه راه‌می‌افتند که به نمایش برسند، و دختر پیشاپیشِ همه؛ ولی هنگامِ خروج شیرزاد پیدا می‌شود، که
همه؛ ولی هنگامِ خروج شیرزاد پیدا می‌شود، که خیس از باران است، و برگشته که در حروفچینی کار کند، و بجنگد. مدیر موافق است. متن. بیضایی این نمایشنامه را پاییزِ سالِ ۱۳۴۴ نوشت. کتابش نخستین بار بهارِ ۱۳۴۵ به وسیلهٔ انتشاراتِ مروارید به چاپ رسید: نمایشنامه‌ای در شش صحنه. در چاپِ بعدی، به سالِ ۱۳۵۵، نویسنده متن را به صورتِ دلخواهش درآورد: هفت صحنه. سالِ ۱۳۸۲ نیز نسخه‌ای بازنگریسته با شکسته‌نویسیِ مناسبِ نمایش در جلدِ یکُمِ "دیوان نمایش" به چاپ رسید. همین متن در زمستانِ ۱۳۹۸، پس از بیش از چهل سال، باز به صورتِ
زمستانِ ۱۳۹۸، پس از بیش از چهل سال، باز به صورتِ کتابی جداگانهٔ رسمی منتشر شد، به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان. نمایش. بیضایی این نمایشنامه را به نمایش درنیاورده است. ولی علیرضا مجلّل اندکی پس از سالِ ۱۳۶۷ این نمایشنامه را با اجازهٔ نویسنده در چند شهرِ سوئد بر صحنه برد. در فرهنگِ مطبوعاتی. نویسندگانِ دیگری گاه از نامِ «محمود شیرزاد» استفاده کرده و در مطبوعاتِ فارسی به این نام قلم زده‌اند؛ و «محمود شیرزاد» نامِ مستعارِ بیش از یک نویسنده بوده است. یک نمونه از این قرار است:
توماس اندرسون (; – ) شمیدان اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
واکنش زینکه () نوعی واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که طی آن یک پیریدین در واکنش با ۲٬۴-دی‌نیترو-کلروبنزن و یک آمین نوع اول به یک نمک بزررگی تبدیل می شود. این واکنش به افتخار شیمیدان آلمانی تئودور زینکه نامگذاری شده است.
ورزشگاه غدیر بیرجند یک ورزشگاه چندمنظوره در بیرجند، ایران است. این ورزشگاه که در سال ۱۳۸۵ شروع به ساخت شده در ۲ فروردین ۱۳۹۶ توسط مسعود سلطانی‌فر افتتاح شده و ظرفیت آن ۱۵٬۰۰۰ نفر می‌باشد. ورزشگاه غدیر دارای ۱۴ هزار و ۶۰۲ مترمربع فضای سرپوشیده و ۴۶ هزار و ۷۷۸ متر مربع فضای روباز می‌باشد، همچنین این ورزشگاه دارای زمین چمن استاندارد به متراژ ۱۰ هزار مترمربع، پارکینگ، ۴ برج نوری ( این برج نوری دارای انواع مختلفی مانند تلسکوپی، استادیومی،هد ثابت و ... می باشد) و پیست دو و میدانی است. این ورزشگاه بزرگ در جاده
و پیست دو و میدانی است. این ورزشگاه بزرگ در جاده بیرجند-سربیشه ساخته شده است. همچنین این ورزشگاه از ورزشگاه های بزرگ بیرجند است.
«گوانتانامِرا» ترانهٔ ملی‌گرایانه کوبایی، سروده خوزه مارتی، رهبر جنبش استقلال کوبا در مبارزه با امپراتوری اسپانیا است. نام ترانه برگرفته از شهر گوانتانامو و خطاب به به دختری روستایی که اهل آن شهر است. ترانه گوانتانامرا، توسط خوزیتو فرناندز و بر اساس شعری از خوزه مارتی در کتاب "اشعار ساده" ساخته و تنظیم شد. این اشعار خطاب به دختری روستایی از «گوآنتانامو» نوشته شده‌اند. این ترانه اسپانیولی، نخستین‌بار در سال ۱۹۶۳ میلادی، در اجرایی زنده در تالار کارنگی، توسط گروه فولک آمریکایی اجرا شد، اما در پی اجرای دوباره
فولک آمریکایی اجرا شد، اما در پی اجرای دوباره ترانه توسط گروه فولک راک آمریکایی سندپایپرز در سال ۱۹۶۶ به شهرت جهانی رسید. این ترانه تاکنون توسط خوانندگان مطرحی از جمله خولیو ایگلسیاس، جون بایز، جیمی بافت، سیلیا کروز، بابی دارین، ژو دسن، مسلم ماقمایف، خوزه فلیسیانو، وایکلف ژان، ترینی لوپز، لوپه، نانا موسکوری، تیتو پوئنته، پیت سیگر و گروه‌هایی چون بوئنا ویستا سوشیال کلاب و جیپسی کینگز بازخوانی و اجرا شده‌است. ترجمه شعر. مردی صادقم از سرزمینی که نخل در آن می‌روید و می‌خواهم پیش از آنکه بمیرم اشعارم را از قلبم
و می‌خواهم پیش از آنکه بمیرم اشعارم را از قلبم بیرون بیفشانم. شعرم به رنگ سبز روشن است و به رنگ یاسمن سوزان، شعرم گوزنی زخمی است به جستجوی پناهگاهی در کوهسار. می‌خواهم سرنوشتم را با تهی دستان زمین یکی کنم لالائی زمین برایم از زمزمه دریا دلپذیرتر است. به آن‌ها طلای ناب عطا کن که وقت گدازش، می‌تابد و می‌درخشد، و به من، جنگل بی‌انتها، وقتی که خورشید در آن غروب می‌کند. هر ژانویه و ژوئن، گل رُز سفید می‌کارم برای دوستی که دست صمیمیت به دستم می‌دهد و برای نادوستان نابکار، که قلبم را، که با آن زنده‌ام، جریحه دار
نابکار، که قلبم را، که با آن زنده‌ام، جریحه دار می‌کنند، نه خار و نه گَزَنه، که رُز سفید می‌کارم. آرزومندم دنیا را از دروازه طبیعی اش ترک کنم با مرکبی پوشیده از برگهای سبز، نه آنکه در تاریکی بگذارندم همچون خائنان. من زیبایم و همچون زیبایان، رو به سوی آفتاب خواهم مُرد.
مجموعه کارن دمیرچیان () یا سالن هامالیر بزرگترین سالن ورزشی و کنسرت در ایروان، ارمنستان است. این مجموعه که در بخش غربی ایروان و در نزدیکی رود هرازدان قرار دارد در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده و دارای یک سالن ورزشی با ظرفیت ۸٬۰۰۸ صندلی و یک سالن کنسرت با ظرفیت ۲٬۰۰۸ صندلی می‌باشد.
دانشگاه سلطنتی و اسقفی مکزیک (به زبان انگلیسی Royal and Pontifical University of Mexico) در بیست و یکم سپتامبر سال ۱۵۵۱ توسط پادشاه کارل پنجم، امپراتوری مقدس روم تأسیس و در سال ۱۸۶۵ پس از ۳۱۴ سال، توسط فردیناند ماکسیمیلیان یوزف، تنها حکمران امپراتوری دوم مکزیک تعطیل شد. این دانشگاه به عنوان اولین دانشگاه اسپانیایی زبان دنیا بحساب می‌آید که به صورت رسمی در آمریکای شمالی تأسیس شده است. در سپتامبر سال ۱۹۱۰ دانشگاه مستقل ملی مکزیک (که یک دانشگاه دولتی‌ست) توسط جاستو سیرا نویسنده سرشناس مکزیکی، مورخ،
توسط جاستو سیرا نویسنده سرشناس مکزیکی، مورخ، روزنامه‌نگار، شاعر و شخصیت سیاسی نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جهت احیای دانشگاه سلطنتی و اسقفی مکزیک بر پا شد. تا سال ۱۹۲۹ دانشگاه مستقل ملی مکزیک برای انجام فعالیت‌های علمی از ساختمان‌های قدیمی واقع در مرکز شهر مکزیکوسیتی که به دانشگاه اسقفی و سلطنتی تعلق دارد، استفاده می‌کرد یا بخشی از این ساختمان‌ها را در اختیار خود داشت. در سال ۱۹۲۹ به این دانشگاه استقلال داده شد تا بتواند به صورت مستقل و بدون نیاز به دولت برنامه‌هایش را محقق کند.
مدرسه حقوق کلمبیا () از مدارس عالی حرفه‌ای دانشگاه کلمبیا، از اعضای آیوی لیگ است. این مدرسه یکی از معتبرترین مدارس حقوق در جهان شناخته می‌شود و از سوی "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" همواره در بین ۵ مدرسه حقوق برتر آمریکا رتبه‌بندی شده‌است.کلمبیا به خاطر قوی بودن در حقوق ابرشرکت‌ها و امکان قرارگیری دانش آموختگانش در شرکت‌های حقوقی برتر کشور شناخته می‌شود. مدرسه حقوق کلمبیا در سال ۱۸۵۸ به عنوان مدرسه حقوق کالج کلمبیا تأسیس شد و به خاطر دانشوری حقوقی اش که تاریخ آن به قرن هیجدهم بر می‌گردد شناخته شده‌است. فارغ
آن به قرن هیجدهم بر می‌گردد شناخته شده‌است. فارغ التحصیلان کینگز کالج، که نیای این دانشگاه بوده، شامل چهره‌های اولیه قضایی آمریکا چون جان جی، که بعدها نخستین قاضی ارشد دیوان عالی ایالات متحده آمریکا شد، می‌شود.
کشش ماهیچه (یا انقباض ماهیچه)، فعال سازی مناطق مولد کشش در تارهای ماهیچه‌ایست. در فیزیولوژی، انقباض ماهیچه لزوماً به معنای کوتاه شدن ماهیچه نیست، چرا که کشش ماهیچه ممکن است بدون تغییر طول ماهیچه رخ دهد، مثل زمانی که کتاب سنگین یا دمبل، در موقعیت یکسانی نگه داشته شود. پایان انقباض ماهیچه‌ای، شل‌شدن ماهیچه‌ای (Muscle Relaxation) است، که بازگشت تارهای ماهیچه‌ای به حالتیست که در آن کشش کمی تولید می‌گردد. انقباضات ماهیچه‌ای را می‌توان براساس دو متغیر توصیف کرد: طول و کشش. کشش ماهیچه‌ای را ایزومتریک گویند اگر کشش
و کشش. کشش ماهیچه‌ای را ایزومتریک گویند اگر کشش ماهیچه تغییر کند اما طول آن بدون تغییر باقی بماند. در مقایسه، کشش ماهیچه‌ای را ایزوتونیک گویند اگر کشش ماهیچه در طول کشش بدون تغییر باقی بماند. اگر طول ماهیچه کمتر شود، کشش را هم‌مرکز (concentric) گفته؛ و در صورتی که طول ماهیچه طی کشش بلندتر شود، کشش را غیر-هم‌مرکز (eccentric) می‌نامند. در حرکات طبیعی که باعث جنبش جانوران می‌گردد، کشش‌های ماهیچه‌ای اغلب چندوجهی بوده، یعنی ماهیچه‌ها قادرند برحسب زمان، طول و کشش تولیدیشان را تغییر دهند. بنابراین، احتمال این که
تولیدیشان را تغییر دهند. بنابراین، احتمال این که نه طول و نه کشش ماهیچه، طی فعالیت‌های حرکتی جانور تغییر نکند، اندک است. در مهره‌داران، کشش ماهیچه‌های اسکلتی نوروژنیک است، یعنی نیازمند ورودی سیناپسی از نورون‌های حرکتی جهت تولید کشش‌های ماهیچه‌ای می‌باشند. یک نورون حرکتی واحد، قادر به عصب‌دهی به چندین تار ماهیچه‌ایست، بنابر این باعث کشش همزمان تارهایی که به آن‌ها متصل شده، می‌گردد. پس از عصب‌دهی، فیلامان‌های پروتئینی درون تار ماهیچه اسکلتی، بر روی یکدیگر لغزیده تا ایجاد کشش یا انقباض کنند؛ این فرایند توسط
تا ایجاد کشش یا انقباض کنند؛ این فرایند توسط نظریه لغزش فیلامانی توضیح داده می‌شود. کشش تولید شده را می‌توان براساس فرکانس پتانسیل عمل به صورت تکانش یا کشش ناگهانی (twitch)، جمع‌بندی (حالتی که تکانشی قبل از شل شدن کامل تکانش قبلی ایجاد می‌گردد)، یا تشنج (تتانوس، وضعیتی که در کزاز پیش می‌آید) توصیف نمود. در عضلات اسکلتی، کشش عضلانی هنگامی به بیشترین مقدر خود می‌رسد که عضله منقبض شده تا بر اساس رابطه کشش-طول، به طول میانه خود برسد. برخلاف ماهیچه‌های اسکلتی، کشش ماهیچه‌های صاف و قلبی به صورت میوژنیک می‌باشند
ماهیچه‌های صاف و قلبی به صورت میوژنیک می‌باشند (به این معنا که این انقباضات توسط خود سلول‌های عضلانی قلبی یا صاف آغاز می‌گردد، نه این که از رویداد بیرونی چون تحریک عصبی آغاز شوند)، گرچه که تحریکات دستگاه عصبی خودمختار نیز قادر به تعدیلشان می‌باشد. سازوکارهای کششی در این بافت‌های ماهیچه‌ای مشابه با بافت‌های ماهیچه‌های اسکلتیست. انواع. انقباض ماهیچه اسکلتی. با رسیدن پیام عصبی به سلول عضلانی یا همان سارکوپلاسم (به انگلیسی: sarcoplasm) و غیر متعادل کردن غشای آن به نام سارکولما (به انگلیسی: sarcolemma) از نظر
به نام سارکولما (به انگلیسی: sarcolemma) از نظر بار الکتریکی، این عدم تعادل از طریق فرو رفتگی‌هایی در سارکولما به نام لوله تی (به انگلیسی:t tubule) به عمق سارکولما و در محلی که رتیکولوم‌های سارکوپلاسمی حضور دارند نفوذ می‌کند و سبب آزاد شدن یون‌های کلسیم از این رتیکولوم‌های سارکوپلاسمی می‌شود. با افزایش آزاد شدن یون‌های کلسیم از رتیکولوم‌های سارکوپلاسمی (به انگلیسی: Sarcoplasmic reticulum) درون سارکولما به درون تارچه یا میوفیبریل‌های عضلانی تعداد بیشتری از این یون‌ها به درون فضای سارکومر در درون میوفیبریل
این یون‌ها به درون فضای سارکومر در درون میوفیبریل می‌روند که در آنجا به پروتئین‌های تروپونین (به انگلیسی: troponin) که بر روی رشته‌های تروپومیوزین (به انگلیسی: tropomyosin) که خود بر روی رشته‌های پروتئینی اکتین (به انگلیسی: actin) قرار دارند چسبیده و پس از واکنش با آن‌ها منجر به حرکت کردن آن‌ها از سر جایشان می‌شوند که این حرکت منجر به آزاد شدن محل اتصال رشته‌های پروتئینی میوزین (به انگلیسی: myosin) به اکتین می‌شود. پس از آزاد شدن محل اتصال زائده‌های موی شکلی (به انگلیسی: bulbous head) که بر روی رشته‌های
(به انگلیسی: bulbous head) که بر روی رشته‌های پروتئینی میوزین وجود دارند به درون محل‌های اتصال روی رشته‌های پروتئینی اکتین فرورفته و اتصالی به نام پل متقاطع (به انگلیسی:cross bridge) را تشکیل می‌دهند. این حرکت منجر به آزاد شدن فسفات‌هایی که بر روی زائده‌های میوزین قرار داشته‌اند می‌شوند، با آزاد شدن فسفات‌ها آدنوزین دی فسفات (ADP)هایی که تاکنون در سر این زائده‌ها ذخیره شده بودند واکنش داده و انرژی مورد نیاز برای حرکت این زائده‌ها را در یک جهت و به میزان ۴۵ درجه را فراهم می‌آورند با حرکت این زائده‌ها
۴۵ درجه را فراهم می‌آورند با حرکت این زائده‌ها رشته‌های اکتینی که به این زائده‌ها ی میوزینی متصل هستند نیز حرکت می‌کنند. با حرکت رشته‌های اکتینی و با کوتاه شدن نوار اچ (به انگلیسی: H band) عضله منقبض می‌شود این زنجیره از فرایندها تا حدی تکرار می‌شود که عضله به میزان انقباض لازم برسد. پس از هر حرکت یک آدنوزین تری‌فسفات (ATP) جدید به سوی سر زائده‌های میوزینی آمده و در همین هنگام این زائده‌ها از رشتهٔ اکتین جدا می‌شوند. آدنوزین تری‌فسفات در سر زائده‌های میوزینی توسط آنزیم ای تی پاز (به انگلیسی: atpase) به
توسط آنزیم ای تی پاز (به انگلیسی: atpase) به آدنوزین دی فسفات و یک فسفر (Pi) تجزیه می‌شود، اکنون زائده‌های میوزینی آماده برای انقباض بعدی عضلانی می‌باشند. پس از پایان یافتن هر انقباض یون‌های کلسیم به رتیکولوم‌های سارکوپلاسمی (به انگلیسی: Sarcoplasmic reticulum) ای در خارج از میوفیبریل که از آن‌ها به هنگام رسیدن پیام عصبی آزاد شده بودند بازمی‌گردند.
نوزدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری کرهٔ جنوبی در ۹ مهٔ ۲۰۱۷ برابر با ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ برگزار شد. این انتخابات پس از استیضاح و برکناری پارک گون-هه، رئیس‌جمهور این کشور مقرر شد. انتخابات ریاست‌جمهوری بنابر قانون تحت نظام نخست‌نفری و تنها در یک دور برگزار شد. در این انتخابات مون جائه-این نامزد حزب لیبرال دموکراتیک کره با کسب ۴۱٫۰۸٪ آرا به پیروزی رسید. پیش از این قرار بود انتخابات ریاست‌جمهوری کره جنوبی در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ برگزار شود اما با رأی دادگاه قانون اساسی مبنی بر تأیید تصمیم پارلمان، قرار شد تا انتخابات
مبنی بر تأیید تصمیم پارلمان، قرار شد تا انتخابات زودهنگام برگزار شود. هوانگ کیو آن نخست‌وزیر این کشور به عنوان سرپرست مقام رئیس‌جمهور انجام وظیفه کرد. او اعلام کرده بود که در انتخابات نامزد نخواهد شد. بر خلاف انتخابات دوره‌های پیشین، اعلام شد که رئیس جمهور منتخب جدید بلافاصله پس از تأیید نتیجه انتخابات توسط کمیسیون ملی انتخابات در ساختمان مجلس ملی کره جنوبی سوگند یاد خواهد کرد. پیش‌تر گمان می‌رفت که بان کی‌مون دبیرکل پیشین سازمان ملل در این انتخابات شرکت کندولی در فوریه ۲۰۱۷ بان کی‌مون اعلام کرد که در این
در فوریه ۲۰۱۷ بان کی‌مون اعلام کرد که در این انتخابات شرکت نخواهد کرد.
مدار انتقالی زمین‌ایستا ، یا مدار انتقالی زمین‌همگام که به اختصار GTO نیز نامیده می‌شود، یک مدار هوهمان است که از آن برای رسیدن به مدار زمین‌همگام (GSO) یا مدار زمین‌ایستا (GEO) با به‌کارگیری موتورهای رانش بالا با سوخت شیمیایی استفاده می‌شود. مدارهای زمین‌همگام (GSO) برای هدف‌های مختلفی سودمندند و در پرتاب‌های مختلف نظامی و غیرنظامی از آنها استفاده می‌شود، اما به مقدار زیادی دلتا-وی (تغییر سرعت) برای رسیدن به آن مدار از سطح زمین نیاز است. از آنجا که ماهواره‌هایی که در مدارهای GSO قرار می‌گیرند به‌طور معمول
که در مدارهای GSO قرار می‌گیرند به‌طور معمول دارای موتورهای رانش بسیار کارآمد اما با توان پیش‌رانه‌ای پایین (جهت حفظ ماهواره در مدار) هستند، اگر وسیلهٔ نقلیهٔ پرتاب تنها دلتا-وی مورد نیاز برای فرار از جو زمین و غلبه بر نیروی گرانشی آن را تأمین کرده و سپس خودِ ماهواره دلتا-وی مورد نیاز برای رفتن از این مدار میانی (GTO)، به مدار GSO را تأمین کند، جرم کل تحویل داده شده به مدار GSO به حداکثر می‌رسد.
مدرسه حقوق دانشگاه شیکاگو مدرسه عالی حقوق در دانشگاه شیکاگو است. این مدرسه در سال ۱۹۰۲ از سوی ائتلافی از اهداکنندگان کمک مالی به رهبری جان دیویس راکفلر تأسیس شد. "یواس نیوز اند ورلد ریپورت" شیکاگو را در بین مدارس حقوق آمریکا در جایگاه چهارم رتبه‌بندی می‌کند، و این مدرسه به خاطر اثرگذاریش بر تحلیل اقتصادی قانون شناخته می‌شود.
کارلوس مانوئل دِ سِسپدِس مزرعه‌دار کوبایی اهل بایامو بود که به ناگهان برده‌هایش را آزاد کرد و قیام بردگان برای استقلال کوبا از سلطهٔ استعمار امپراتوری اسپانیا، موسوم به جنگ‌های ۱۰ ساله را رقم زد. وی در ۲۷ فوریه ۱۸۷۴ در حین نبرد با نیروهای اسپانیایی کشته‌شد. در کوبا از وی به عنوان یکی از قهرمانان ملی آن کشور یاد می‌شود و اماکن مختلفی به نام و یاد وی نام‌گذاری شده‌است.
سوفیا ماریا فی یپ وستن دروپ (۱۷ دسامبر ۱۹۱۶ – ۳ فوریه ۲۰۰۴) یک تصویرگر هلندی بود که بیش تر به علت همکاری بلند مدتش با نویسنده آنی ام. خی. شمیت به شهرت رسید. سه نسل از مردم هلند با تصاویر او بزرگ شده‌اند. طراحی‌های وی برای کتاب "ییپ و یانکه" و سری داستان‌هایی که در روزنامه هلندی "هت پارول (Het Parool)" از سال ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۷ منتشر شدند، در حال حاضر زینت بخش اقلام متنوع فروخته شده توسط فروشگاه هلندی هما (HEMA) می‌باشند. در سال ۱۹۹۷ جایزه‌ای منحصر به فرد برای تمام آثارش به او اختصاص یافت. از سال ۲۰۰۷ دانشگاه
تمام آثارش به او اختصاص یافت. از سال ۲۰۰۷ دانشگاه آمستردام یک کرسی وقفی برای تصویر سازی در تجلیل از وستن دروپ ایجاد کرد.
نمی‌دانیم و نخواهیم دانست اصلی لاتینی که قرن نوزدهم بر وضعیت حدود معرفت علمی واقع شد. اعتبار این سخن به فیزیولوژیست آلمانی امیل دو بوا-ریمون در کتاب "در حدود فهم ما از طبیعت" بر می‌گردد. هفت معمای جهان. امیل دو بوآ-ریمون این عبارت را چیزی که او هفت «معمای جهان» نامید در سخنرانی مشهور ۱۸۸۰ در فرهنگستان علوم پروس مطرح کرد. او سه تا از هفت معمای جهان را تعیین کرد و اذعان داشت که نه علم و نه فلسفه هرگز نمی‌توانند پاسخی برایشان پیدا کنند. چرا که متعالی هستند. از این معماها، او سه مورد را تحت متعالی بودن عنوان
این معماها، او سه مورد را تحت متعالی بودن عنوان کرد ۱. طبیعت نهایی ماده و نیرو ۲. منشأ جنبش … ۵. منشأ حسیات ساده، پرسشی کاملاً متعالی. واکنش هیلبرت. داوید هیلبرت اظهار داشت که چنین تصوری از توانایی و شناخت انسانی به‌شدت بدبینانه است. ما می‌توانیم پاسخ بسیاری از این پرسش‌ها را پیدا کنیم، و با لاینحل انگاشتن آنها ما فهم خویش را محدود می‌کنیم. در ۱۹۰۰، در خطابه مجمع جهانی ریاضیدانان در پاریس، هیلبرت اظهار داشت که پاسخ به پرسش‌های ریاضیات با کوشش انسان ممکن است، او اعلان داشت «در ریاضیات نمی‌دانیم وجود ندارد»،
او اعلان داشت «در ریاضیات نمی‌دانیم وجود ندارد»، و همچنین او با دیگر فرمالیست‌ها در اوایل قرن بیستم برای انتشار بنیان‌های ریاضیات کار می‌کرد. در ۸ سپتامبر ۱۹۳۰ هیلبرت دیدگاهش را در خطابه مشهور جامعه دانشمندان و فیزیکدانان آلمان در کنیگسبرگ این چنین تشریح کرد: جوابیه جامعه‌شناسی. ولف لپنیز جامعه‌شناس "نخواهیم دانست" را مورد بحث قرار می‌دهد که نگاه بوا-ریمون واقعاً به معنیِ عقب نشستن در ادعایش برای علم و رسیدن به آن نبوده‌است: «در حقیقت به طور باورنکردنی این خود-اطمینانی، تکبری علمی با وجهٔ فروتنی است».
موزه هنر و ادبیات چارنتس ( ("Charents'i anvan grakanut'yan yev arvesti t'angaran")) بزرگترین مخزن نسخه‌های خطی و کتاب‌هایی با قدمت سه صد سال به زبان ارمنی است. این موزه از سال ۱۹۶۷ به افتخار شاعر ارمنی یقیشه چارنتس، موزه هنر و ادبیات چارنتس نامیده شد.
آزمون آلمانی به عنوان زبان خارجی کوتاه‌شدهٔ تست‌داف (TestDaF) یک آزمون زبان آلمانی برای سنجش مهارت سخنوران خارجی زبان آلمانی است. هدف آن افرادی است که قصد دارند در دانشگاه‌های آلمان تحصیل کرده یا به کار پژوهشی بپردازند. این آزمون به‌وسیلهٔ مؤسسهٔ تست‌داف برگزار می‌شود. تست‌داف در ۹۵ کشور جهان برگزار می‌شود و مهارت‌های شنیداری، گفتاری، خواندن، و نوشتن را پوشش می‌دهد. دانشگاه‌های آلمان این آزمون را به رسمیت می‌شناسند. نمرهٔ این آزمون، شرکت‌کنندگان را در سه سطح از TDN 3 تا TDN 5 قرار می‌دهد که بر پایهٔ چارچوب