payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خودکار به مسابقات راه یافت. ۲۳ جایگاه باقی مانده توسط یک تورنمنت مقدماتی مشخص شد. ۲۰ تیم با انتخاب مستقیم برندگان و نایب قهرمانان ۱۰ تیم حاضر در گروه های مقدماتی تعیین شد، و سه مکان باقی مانده توسط پلی آف تعیین شد. مکان‌هایی در پلی آف به تیم‌هایی داده شد که بهترین عملکرد را در لیگ ملت‌های اروپا ۲۳–۲۰۲۲ داشتند که قبلاً از طریق تورنمنت مقدماتی اصلی جواز حضور نداشتند.قرعه کشی مرحله گروهی مقدماتی یورو ۲۰۲۴ در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۲۲ در فشتاله در فرانکفورت برگزار شد.مرحله گروهی مقدماتی از مارس تا نوامبر ۲۰۲۳ برگزار
گروهی مقدماتی از مارس تا نوامبر ۲۰۲۳ برگزار شد، در حالی که سه مرحله پلی آف در مارس ۲۰۲۴ برگزار شد. تیم‌های راه‌یافته. از ۲۴ تیم راه یافته به مسابقات، ۱۹ تیم در دوره قبل نیز جواز حضور را کسب کرده بودند. این تیم‌ها شامل مدافعان قهرمانی ایتالیا و نایب قهرمان انگلیس و همچنین نایب قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲، فرانسه و دارنده مدال برنز کرواسی هستند. پرتغال تنها تیمی بود که با رکوردی بی عیب و نقص راه یافت، در حالی که فرانسه، انگلیس، بلژیک، مجارستان، و رومانی نیز بدون باخت پا به این مسابقات گذاشتند. آلبانی و رومانی پس
پا به این مسابقات گذاشتند. آلبانی و رومانی پس از از دست دادن یورو ۲۰۲۰ بازگشتند، تیم سابق تنها برای دومین تورنمنت بزرگ خود راه یافت. صربستان و اسلوونی هر دو برای اولین بار پس از یورو ۲۰۰۰ بازگشتند، صربستان برای نخستین بار پس از آن که صربستان و مونته‌نگرو در پی رفراندوم استقلال مونته‌نگرو کشورهای جداگانه‌ای شدند در این مسابقات حاضر شدند، و اسلوونی به عنوان یک کشور مستقل به عنوان چهارمین تورنمنت بزرگ خود راه یافت.گرجستان، یونان را در پنالتی در پلی آف شکست داد تا برای اولین بار پس از استقلال گرجستان از اتحاد
تا برای اولین بار پس از استقلال گرجستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ را کسب کند. همچنین تبدیل شدن به تنها اولین شرکت کننده برای این دوره و تضمین هر تورنمنت نهایی از زمان افتتاحیه یورو ۱۹۶۰ یک تیم جدید را دیدم که اولین بازی خود را انجام داد. غایبان بزرگ این رویداد عبارتند از سوئد، روسیه، و ولز. سوئد برای اولین بار از زمان یورو ۱۹۹۶ به فینال مرحله انتخابی راه پیدا نکرد و همچنین نتوانست برای دومین تورنمنت مهم متوالی خود جواز حضور در جام جهانی جام جهانی ۲۰۲۲ را از دست بدهد. روسیه که از زمان یورو ۲۰۰۰ در
را از دست بدهد. روسیه که از زمان یورو ۲۰۰۰ در فینال‌ها حضور داشت، پس از حمله این کشور به اوکراین، به طور کلی از مسابقات مقدماتی محروم شد. آخرین بار، یوگسلاوی در ۱۹۹۲ از مسابقات محروم شده بود. ولز که در دو دوره قبلی، از جمله نیمه نهایی یورو ۲۰۱۶ به مراحل حذفی رسید، در مرحله پلی آف در ضربات پنالتی مغلوب لهستان شد. همچنین مقدونیه شمالی و فنلاند که اولین حضور خود را در دوره قبلی انجام دادند، نتوانستند در این دوره شرکت کنند. &lt;/onlyinclude&gt; مرحله گروهی. برترین تیم‌های سوم. &lt;onlyinclude&gt;
گروهی. برترین تیم‌های سوم. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازار یابی. لوگو. لوگوی رسمی این مسابقات در ۵ اکتبر ۲۰۲۱ طی مراسمی در برلین رونمایی شد. فرم کلی لوگوی این رقابت‌ها سقف ورزشگاه المپیک برلین (المپیا اشتادیون) است، ۲۴ برش رنگی اطراف این لوگو نمایش داده شده است که نشان دهنده ۲۴ تیم شرکت کننده در این رقابت‌ها است. علاوه بر این هریک از ده شهر میزبان یورو یک نماد مخصوص به خود دارند که دارای مناظر محلی است. نماد مسابقات. نماد رسمی یورو ۲۰۲۴ در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ در بازی دوستانه بین‌المللی آلمان و
۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ در بازی دوستانه بین‌المللی آلمان و کلمبیا در گلزنکرخن رونمایی شد. نماد خرس عروسکی با شورت است. از رای عمومی برای انتخاب نام نماد استفاده شد، با گزینه‌های "Albärt", "Bärnardo", "Bärnheart" و "Herzi von Bärnardo نتایج در ۵ ژوئیه علنی شد و نام نماد "آلبارت" اعلام شد و ۳۲ درصد از آرا را به دست آورد. توپ مسابقات. توپ رسمی مسابقات، "Fussballliebe" توسط یوفا و آدیداس در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳ رونمایی شد. از آلمانی به‌عنوان «عشق فوتبال» یاد شده است، شکل‌های بال‌های مشکی با لبه‌ها و منحنی‌های قرمز، آبی، نارنجی
مشکی با لبه‌ها و منحنی‌های قرمز، آبی، نارنجی و سبز دارد تا شور و نشاط کشورهای واجد شرایط را به مسابقات و عشقی که هواداران در سراسر جهان به فوتبال می‌دهند را به نمایش بگذارد. این توپ که با مواد ارگانیک پایدار ایجاد شده است، اولین توپ برای مسابقات قهرمانی اروپا است که دارای «فناوری توپ متصل» است، جایی که حاوی حسگرهای الکترونیکی داخلی است و امکان تشخیص حرکت آن را برای مسئولان مسابقات یوفا برای کمک به تصمیم‌گیری فراهم می‌کند.
کاخ کریستینسبورگ () کاخ و ساختمانی دولتی است که در مرکز کپنهاگ در دانمارک قرار دارد. این ساختمان محل استقرار فلکتین (پارلمان)، دفتر نخست‌وزیر و دادگاه عالی دانمارک است. بخش‌هایی از این بنا در اختیار شاه دانمارک است از جمله اتاق‌های پذیرایی سلطنتی، کلیسای کاخ و اصطبل‌های سلطنتی. بنابراین کاخ خانه سه قوه مجریه، مقننه و قضاییه دانمارک است و بر این اساس، تنها ساختمانی در دنیاست که خانه سه قوه اداره‌کننده یک کشور است. در متون دانمارکی نام کریستینسبورگ کنایه از رژیم سیاسی دانمارک است و در محاورات غالباً آن را
رژیم سیاسی دانمارک است و در محاورات غالباً آن را ریگسبورگن (قلعه قلمرو) یا به‌سادگی بورگن (قلعه) می‌خوانند. ساختمان کنونی، سومین ساختمان با این نام و آخرین ساختمان از مجموعه قلعه‌ها و کاخ‌های پی‌درپی ساخته‌شده در این محوطه از زمان برپایی اولین قلعه در سال ۱۱۶۷ است. از اوایل سده پانزدهم میلادی، ساختمان‌های مختلفی نقش ساختمان مرکزی حکومت را ایفا کرده‌اند؛ تا ۱۷۹۴ به عنوان محل اقامت اصلی شاه و پس از ۱۸۴۹ به عنوان محل برگزاری پارلمان. ساختمان امروزی کاخ آثاری از سه دوره معماری را به پیشانی دارد چراکه دو بار در
سه دوره معماری را به پیشانی دارد چراکه دو بار در اثر آتش‌سوزی دچار خسارت و ویرانی شده‌است. اولین آتش‌سوزی در ۱۷۹۴ رخ داد و دومین آن در ۱۸۸۴. بخش اصلی کاخ فعلی، در ۱۹۲۸ تکمیل شده‌است و متعلق به معماری معماری نئوباروک است. تاریخ ساختمان کلیسا (نمازخانه) به ۱۸۲۶ برمی‌گردد و به سبک نئوکلاسیک ساخته شده‌است. ساختمان‌های اطراف که بین سال‌های ۴۶–۱۷۳۸ ساخته شده‌اند، معماری باروک دارند. کریستینسبورگ متعلق به دولت دانمارک است و اداره‌اش به دست آژانس دارایی‌ها و کاخ‌هاست. بخش‌هایی از این کاخ قابل بازدید برای عموم است.
کارتیکا جاجا (؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۸۰) با نام هنری تیکا، هنرپیشه، خواننده مستقل و کنشگر مشکلات جنسی و جنسیتی اهل اندونزی است. در سال ۲۰۱۶ نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام‌بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت. زندگی شخصی. جاجا در جاکارتا، اندونزی، در ۱۹ دسامبر ۱۹۸۰ به دنیا آمد. او دارای مدرک از مؤسسه هنر سیاتل است. فعالیت. ترانه‌های او همیشه دارای مضامین سیاسی بوده‌است، اما مشارکت جاجا در فعالیت‌های اجتماعی در سال ۲۰۱۳ بیشتر بر مسائل جنسیتی و جنسی متمرکز شد. او بخش اندونزی جنبش
جنسیتی و جنسی متمرکز شد. او بخش اندونزی جنبش جهانی One Billion Rising را با فعالان دیگر سازمان داد. در همان سال، او اعلام کرد که یک بازمانده از خشونت جنسی است، و در نتیجه بسیاری از زنان به‌طور عمومی به او پیوستند تا تجربیات مشابهی را به اشتراک بگذارند. جاجا از موسیقی مرخصی گرفت تا به یک مراقب اجتماعی برای قربانیان خشونت مبتنی بر جنسیت از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ تبدیل شود. در اوت ۲۰۱۵، او و دکتر ربکا مور پروژه Yayasan Bersama را تأسیس کردند، بنیادی با هدف ترویج عدالت جنسیتی از طریق رسانه‌های موسیقی، هنر و فرهنگ
جنسیتی از طریق رسانه‌های موسیقی، هنر و فرهنگ پاپ. کارتیکا همچنین یکی از اعضای فعال گروه زنانه Kolektif است. دیگر فعالیت‌ها. جاجا یک کارآفرین، نویسنده و بازیگر است. او صاحب یک کافه به نام KEDAI است که فضای داخلی آن از مواد بازیافتی ساخته شده‌است. این کافه به تبلیغ قهوه محلی اندونزی اختصاص دارد و در نشریاتی مانند CNN به نمایش درآمده است. به عنوان یک نویسنده مستقل، قطعات او در چندین رسانه چاپی در اندونزی و سایر کشورها منتشر شده‌است. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، او یک ستون هفتگی به نام استریت اسمارت در جاکارتا پست
یک ستون هفتگی به نام استریت اسمارت در جاکارتا پست داشت. جاجا همچنین در فیلم‌های بلندی به کارگردانی پل آگوستا و جوکو انوار و در یک تئاتر به نام SUBVERSIF که اقتباسی از دشمن دولت ایبسن بود بازی کرده‌است.
مولیر (نام روسی: ) نمایشنامه‌ای روسی نوشتهٔ میخائیل بولگاکف است. محور نمایشنامهٔ "مولیر"، زندگی نمایشنامه‌نویس فرانسوی، ژان باپتیست پوکلن، مشهور به مولیر، با تمرکز بر سه سال آخر زندگی وی است. وی به خاطر نوشتن "تارتوف"، "دن ژوان" و "مردم‌گریز" مورد خشم کلیسا قرار گرفت و به دست حاکمان کلیسا کشته شد. خلاصه داستان. نمایشنامهٔ "مولیر" (نام روسی: ) به سه سال آخر زندگی مولیر، کمدین فرانسوی، می‌پردازد. مولیر به خاطر نوشتن نمایشنامه‌های "تارتوف"، "دن ژوان" و "مردم‌گریز" مغضوب حاکمان کلیسا واقع می‌شود و اسقف اعظم
مغضوب حاکمان کلیسا واقع می‌شود و اسقف اعظم پاریس و پیروانش در مقابل وی که در اوج محبوبیت است، می‌ایستند. آن‌ها یک گروه مخفی تشکیل می‌دهند که با تفسیر به رأی انجیل به نتیجه می‌رسند که مولیر به دلیل نوشتن کمدی‌های پیش از این گفته‌شده، مرتد به‌شمار آمده و مستحق مرگ است. آن‌ها ازدواج مولیر با هنرپیشه جوان گروهش را بهانه و دستاویزی قرار می‌دهند و بدین سبب همسر سابق مولیر را که او هم هنرپیشه گروه است به اعتراف علیه مولیر مجبور می‌کنند. مولیر که در استخدام پادشاه است از او انتظار حمایت و پشتیبانی دارد. لویی
است از او انتظار حمایت و پشتیبانی دارد. لویی چهاردهم ابتدا جانب مولیر را می‌گیرد و اهمیتی به بدگویی‌های اسقف اعظم پاریس نمی‌دهد، اما در نهایت پشت او را خالی می‌کند و او را به کلیسا تسلیم می‌کند. نقد و تحلیل. بولگاکف در نمایشنامهٔ مولیر با زیبایی و رندی سه قدرت صاحب نفوذ جامعه یعنی دربار، کلیسا و هنر را رو در روی هم قرار می‌دهد. نتیجهٔ این کشمکش و مبارزه، قربانی شدن مولیر است. بولگاکف در ساختن فضای حاکم بر عصر لویی چهاردهم نیز ماهرانه عمل می‌کند. تصویری که او خلق می‌کند، تصویر جامعه‌ای است که زیر سلطهٔ
که او خلق می‌کند، تصویر جامعه‌ای است که زیر سلطهٔ حکومتی مطلقه است و در آن طنز واقعی مجالی برای رشد نمی‌یابد. کمدی تنها می‌تواند در حیطهٔ فکاهیات و لودگی گام بردارد و اگر غیر از این باشد سر صاحبش را بر باد می‌دهد. با این حال مولیر کوتاه نمی‌آید و در عین حالی که در خدمت پادشاه است، آزادگی‌اش را از دست نمی‌دهد، در مقابل او زانو نمی‌زند و به تملق و چاپلوسی متوسل نمی‌شود. پیش از آن‌که به وصف پادشاه بپردازد در حضور وی ابتدا از خود به‌عنوان بازیگر حرف می‌زند، سپس به تئاتر محبوبش پاله‌رویال می‌پردازد و از نقش
سپس به تئاتر محبوبش پاله‌رویال می‌پردازد و از نقش اجتماعی کمدی می‌گوید. تنها زمانی که اشراف حاضر در تئاتر از جسارت او ابراز شگفتی می‌کنند، اشعارش را به افتخار پادشاه فرانسه به پایان می‌برد. بولگاکف در همان ابتدای نمایش، مولیر را در پشت صحنه نشان می‌دهد و با نمایش حساسیت اجرا در حضور پادشاه، درگیری خانوادگی مولیر و روابط شخصی‌اش ماهرانه گره‌افکنی می‌کند و با ظرافت و سادگی مولیر را به عنوان بازیگر و نمایشنامه‌نویسی نابغه معرفی می‌کند و در مرکز اثر خود به حرکت درمی‌آورد. کنش دراماتیک، انگار که از درون تحت
درمی‌آورد. کنش دراماتیک، انگار که از درون تحت فشار باشد، باز می‌شود و گسترش می‌یابد. در ادامه تلاطم زندگی مولیر بیشتر و بیشتر می‌شود؛ زندگی خانوادگی‌اش به‌هم می‌ریزد؛ رابطه‌اش با کلیسا به تیرگی می‌گراید و حمایت پادشاه را از دست می‌دهد. نمایشنامهٔ "مولیر" از دو منظر دیگر نیز حائز اهمیت است: یکی از لحاظ تیپ‌های متنوعی که بولگاکف با حوصله و دقت ساخته و پرداخته، دیگر از نظر طرح و توطئه‌های سرگرم‌کننده و جذابی که تماشاگر را تا انتهای نمایش نگه می‌دارد. طرح و توطئه در "مولیر" دارای مفهومی درونی است، در خدمت کشش
در "مولیر" دارای مفهومی درونی است، در خدمت کشش دراماتیک است و آن را تقویت می‌کند. زندگی شخصی و حرفه‌ای_اجتماعی مولیر در هم تنیده می‌شود و روابط خانوادگی‌اش به‌هم می‌ریزد. مادلنا بژار، هنرپیشهٔ مستعد گروه که بیست سال وفادارانه با مولیر زندگی کرده، اکنون از او روی گردانده و در صحنهٔ اعتراف در برابر شارون، زیر فشار روانی، اعترافی می‌کند که موجب تکفیر مولیر می‌شود و در نهایت به قیمت جانش تمام می‌شود. رویارویی مولیر با شارون، نقطهٔ اوج نمایشنامه است. بولگاکف در این‌جا با زیرکی دو نیروی اجتماعی را روبه‌روی هم
این‌جا با زیرکی دو نیروی اجتماعی را روبه‌روی هم قرار می‌دهد و مفهومی نمادین را به ذهن متبادر می‌سازد. این دو نیرو نه به خاطر زندگی بخشیدن، که به‌خاطر فنا کردن رو در روی هم ایستاده‌اند. بولگاکف علاوه بر این، از تراژدی نخبه‌کشی در جهت بذله‌گویی سیاسی نیز استفاده می‌کند. او مولیر نابغه را در برابر پادشاه ظالم قرار می‌دهد و کاری می‌کند که نبوغ او سرانجام باعث نابودی‌اش می‌شود. بولگاکف بر ریاکاری لویی چهاردهم تمرکز می‌کند و عظمت ساختگی و متکبرانهٔ او را آشکار می‌سازد. لویی ابتدا از در لطف و مرحمت درمی‌آید تا
می‌سازد. لویی ابتدا از در لطف و مرحمت درمی‌آید تا مولیر نابغه را رام کند، اما تضاد میان آن دو جدی‌تر از آن است که با این ترفندها رنگ ببازد و از میان برود؛ چنان‌که نمی‌رود و در پردهٔ چهارم نمایشنامه آشکار می‌شود. پادشاه لطف خود را از مولیر دریغ می‌کند، او را که بیمار و تنها شده، از طریق اسقف اعظم و پیروانش متوقف می‌کند، و مولیر، مأیوس و ناامید، در حالت نیمه‌دیوانگی، پادشاهی را که ولی‌نعمتش بود و پیش از آن وی را «آفتاب فرانسه» نامیده بود، ترک می‌کند. همچنان مولیر نام یک نمایشنامه نویس فرانسوی نیز هست.
الیزابت یریکو-باومن (؛ ۲۱ نوامبر ۱۸۱۹ – ) نقاش لهستانی-دانمارکی بود. او در ژولیبوژ از تقسیمات کشوری ورشو متولد شد. پدرش فیلیپ آدلف باومن که نقشه‌کش بود و مادرش یوان فردریک ریر، هردو آلمانی بودند. او با ینس آدلف یریکو ازدواج کرد. در نوزده سالگی به مدرسه هنر دوسلدورف رفت که در آن زمان یکی از مهم‌ترین مراکز هنری اروپا به‌شمار می‌آمد. در آن‌جا به نقاشی از زندگی اسلواک‌ها پرداخت. او پیرو مکتب نقاشی دوسلدورف بود. از این زمان به برپایی نمایشگاه دست زد و از ۱۸۴۴ توجه‌ها را به‌خود جلب کرد. پس از این‌که به رم رفت،
را به‌خود جلب کرد. پس از این‌که به رم رفت، سوژه اصلی نقاشی‌هایش را زندگی محلی تشکیل می‌داد. در ۱۸۵۲ برخی از نقاشی‌هایش در لندن به نمایش درآمد و ملکه ویکتوریا درخواست یک نمایش خصوصی از آثار او را در کاخ باکینگهام داد. در میان این آثار، پرتره او از هانس کریستیان آندرسن نیز قرار داشت که در ۱۸۵۰ تکمیل شده بود. او در سال‌های ۱۸۷۰-۱۸۶۹ و یک‌بار با همراهی پسرش هارالد در ۱۸۷۵-۱۸۷۴ به مدیترانه شرقی و خاورمیانه سفر کرد. او چون تحت حمایت خاندان سلطنتی دانمارک بود و معرفی‌نامه‌ای از الکساندرای دانمارک (پرنسس ولز
و معرفی‌نامه‌ای از الکساندرای دانمارک (پرنسس ولز آینده) داشت، توانست موافقت مصطفی فاضل پاشا را به دست بیاورد و توسط دختر پاشا، نازلی فاضل به حرم‌سرای عثمانی راه یابد و از زندگی در آن‌جا از نگاه خودش، نقاشی کند. او در نامه‌ای به همسر و فرزندانش در مورد نازلی نوشت: «دیروز عاشق یک شاهزاده زیبای ترک شدم.»
دن‌کیشوت (نام روسی: дон кихот) نمایشنامه‌ای روسی نوشتهٔ میخائیل بولگاکف براساس رمان مشهور دن‌کیشوت شاهکار سروانتس است. بولگاکف در اقتباس از "دن کیشوت" به دو دلیل بسیار آزادتر عمل می‌کند، اول این‌که متن اصلی "دن کیشوت" به زبانی غیر از زبان بولگاکف نوشته شده، دوم آن‌که دیالوگ‌های اندکی دارد و توصیف‌محور است. پس برخلاف اقتباس بولگاکف از "جنگ و صلح" تالستوی که عیناً دیالوگ‌های رمان تالستوی را در اقتباسش آورده، در این‌جا ناچار بوده گفتگوی اشخاص نمایش را خود بنویسد. حاصل کار اثری مستقل و زیباست که مثل کارهای دیگر
حاصل کار اثری مستقل و زیباست که مثل کارهای دیگر بولگاکف امضای او را دارد، مخصوصاً پایان تراژیک نمایشنامه که اقتباس بولگاکف را به تراژیکمدی تأثیرگذاری تبدیل می‌کند. این نمایشنامه در سال ۱۳۹۲ با ترجمهٔ عباس‌علی عزتی در انتشارات افراز منتشر شده‌است. ترجمهٔ مذکور در هشتمین دورهٔ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران در پاییز ۱۳۹۶ به‌عنوان ترجمهٔ برگزیده انتخاب شد. خلاصه نمایشنامه. آلونزو کیشانو ملقب به دن‌کیشوت که با خواهرزاده‌اش آنتونیا و خدمتکار بداخلاقش در روستای لامانچا زندگی می‌کند، در اثر خواندن کتاب‌های
لامانچا زندگی می‌کند، در اثر خواندن کتاب‌های پهلوانی دچار توهم می‌شود و پس از مدت‌ها شیفتگی به آیین شوالیه‌گری روزی تصمیم می‌گیرد سفر پرماجرای خود را برای یافتن معشوق و گستردن عدل و داد در جهان آغاز کند. کیشانو ملبس به زرهی پوسیده و مسلح به نیزه و سپری زنگ‌زده بر اسبی لنگ سوار می‌شود تا به جستجوی ماجراهای شوالیه‌ای برود. او برای این سفر به دو چیز احتیاج دارد؛ بانویی که خودش را وقف او کند و یک خدمتکار که هر دو مهیاست. دن‌کیشوت همراه با غلامش سانچو پانزا سفر پرماجرای خود را آغاز می‌کند و در راه رسیدن به مقصد
خود را آغاز می‌کند و در راه رسیدن به مقصد اسیر توهمی که دامنش را گرفته خود را دچار بلایای متعددی می‌کند و در نهایت درگیر نبردی سرنوشت‌ساز با پهلوانی گمنام و مجهول‌الهویه می‌شود و شرط پهلوان را می‌پذیرد که اگر در مبارزه مغلوب شد باید اطاعت کند و دست از سفر پهلوانی ماجراجویانه‌اش بکشد و به خانه‌اش در لامانچا برگردد. دن‌کیشوت در این مبارزه شکست می‌خورد و ناچار می‌شود به قول خود عمل کند و به خانه برگردد. او بعد از رسیدن به خانه می‌میرد. نقد و تحلیل. بولگاکف در شخصیت‌پردازی دن‌کیشوت، قهرمان اصلی نمایشنامه،
در شخصیت‌پردازی دن‌کیشوت، قهرمان اصلی نمایشنامه، برخلاف اقتباس‌های نمایشی و سینمایی دیگر که عموماً شخصیتی یک‌بعدی از این قهرمان به نمایش گذاشته‌اند و بیشتر بر جنبهٔ کمیک شخصیت دن‌کیشوت تأکید کرده‌اند، شخصیتی چند وجهی خلق می‌کند که جنبه‌های طنز، کمیک و تراژیک قهرمان سروانتس را همزمان داراست و مانند رمان سروانتس در فضایی از همدردی و دلسوزی به حرکت درمی‌آید؛ پهلوانی رمانتیک که با خیال‌پردازی و اعتقاد راسخش باعث شکل‌گیری کنش‌های نمایش می‌شود. شخصیت دن‌کیشوت در نمایش‌نامهٔ بولگاکف هم آمیخته با طنز و شوخی است.
نمایش‌نامهٔ بولگاکف هم آمیخته با طنز و شوخی است. او دن‌کیشوت را پهلوانی بی‌باک و غیرقابل سرزنش توصیف می‌کند و حرف‌های حکیمانه‌ای در دهانش می‌گذارد، ولی در عین حال بر ناهنجاری تخیل او تأکید می‌کند. واقعیت‌گرایی و خیال‌پردازی در نمایشنامهٔ بولگاکف یکدیگر را تکمیل می‌کنند و اصالت خاصی به آن می‌دهند. بولگاکف نمایشنامهٔ خود را با خیال‌بافی‌های دن کیشوت و حرکت او به‌قصد ماجراجویی‌های پهلوانی آغاز می‌کند. ماجراهای دن کیشوت و سلاح‌دارش سانچو پانزا محور کنش‌های نمایش است. این ماجراها عمدتاً کمیک و خنده‌دارند؛
نمایش است. این ماجراها عمدتاً کمیک و خنده‌دارند؛ ماجراهایی چون مبارزهٔ دن کیشوت با آسیاب‌های بادی، درگیری با راهب‌ها و چاروادارها، و استراحت در کاروان‌سرا. در کاروان‌سرا با تمسک به معجون شفابخش به گسترش کنش‌ها می‌پردازد و مایه‌های شاد و مردم‌پسند اثر را غنی‌تر می‌سازد. بولگاکف شوخی‌های فرح‌بخش رمان را، که مشخصهٔ بارز کار سروانتس است، حفظ می‌کند و با دیالوگ‌های جان‌دار و بانشاط خود آن‌ها را گسترش نیز می‌دهد. جنبه‌های عامه‌پسند رمان سروانتس در شخصیت سانچو پانزا، سلاح‌دارند و صداقت دن کیشوت، حفظ می‌شود و با
سلاح‌دارند و صداقت دن کیشوت، حفظ می‌شود و با مهارت در صحنه‌های قضاوت سانچو، بعد از دست‌یابی به حکمرانی جزیره، به نمایش گذاشته می‌شود. قضاوت حکیمانهٔ سانچوی بی‌ریا در ماجرای قرض‌گیرندهٔ متقلب، و زن و خوک‌چران، و لذت و سرخوشی مردم از نتیجهٔ کار، ادای احترام نویسنده به ارزش‌ها و خصلت‌های پاک و زیبای انسانی است. وقتی سانچو پانزا عطای حکمرانی را به لقایش می‌بخشد و به دوستی با الاغ دوست‌داشتنی‌اش قناعت می‌کند، با این جمله بدرقه می‌شود که «شما از همهٔ حاکم‌های این جزیره پاک‌تر و بهتر بودید.» بولگاکف در نمایشنامهٔ
جزیره پاک‌تر و بهتر بودید.» بولگاکف در نمایشنامهٔ خود، تصویر واقع‌گرایانهٔ دقیقی از زندگی مردم در اسپانیای قرن شانزدهم به دست می‌دهد و همچون نقاشی چیره‌دست به نشان دادن راهب‌ها، چاروادارهای تر و فرز، قاطرچی رند، دوک خوش‌گذران و تنوع‌طلب، قصر دوک، کاروان‌سرا و خانهٔ محقر دن کیشوت می‌پردازد. بولگاکف در این نمایشنامه همزمان رمانتیست و رئالیست است. او نشان می‌دهد که اشتیاق دن کیشوت به پهلوانی به خاطر اجرای عدالت است، و در این راه از هیچ مانعی نمی‌هراسد، حتی اگر این مانع دیوهایی با بازوان استخوانی مهیب باشند.
این مانع دیوهایی با بازوان استخوانی مهیب باشند. اما این شوق پهلوانی و خیال‌بافی‌های جنون‌آمیز دن کیشوت تناقض آشکاری با واقعیت دارد. بی‌خبری دن کیشوت و توهم مقدسش شالودهٔ موقعیت‌های کمیک نمایشنامه‌اند. پهلوانی زورکی دن کیشوت در نمایشنامهٔ بولگاکف با اشاره و کنایه به تمسخر گرفته می‌شود، اما در عین حال تأثیر کمیک کنش‌های نمایشی را احساس شاعرانه‌ای که زاییدهٔ تنهایی قهرمان است، در بر می‌گیرد. شخصیت خود دن کیشوت به مثابهٔ شخصیتی با نیات و تلاش‌های خیرخواهانه رشد می‌کند و به الگو بدل می‌شود. سخنان پرمایهٔ دن
رشد می‌کند و به الگو بدل می‌شود. سخنان پرمایهٔ دن کیشوت دربارهٔ عدالت، درستکاری و عصر زرین، و ستایش او از زیبایی معشوقش دولسینیه دِ توبوزو تصویر مثبتی از این شخصیت در ذهن ایجاد می‌کند. دن کیشوت بولگاکف، رمانتیک‌تر از قهرمان سروانتس است و در سخنانش مفاهیم فلسفی بیان می‌شود. تأکید بر تضاد بین واقعیت و ایده ال را آشکارا می‌توان در سخنان او مشاهده کرد. بولگاکف با تمام توان بر جنبه‌های مثبت و رمانتیک شخصیت دن کیشوت نور می‌اندازد و در صحنه‌های پایانی نمایشنامه، با پررنگ کردن ویژگی‌های شخصیتی او نشان می‌دهد که دن
پررنگ کردن ویژگی‌های شخصیتی او نشان می‌دهد که دن کیشوت بدون رؤیای زیبایی و پهلوانی قادر به ادامهٔ زندگی نیست. بولگاکف دست به ابتکار می‌زند و در نمایشنامهٔ خود، سانسون کاراسکوی دانش‌آموخته را عاشق آنتونیا خواهرزادهٔ دن کیشوت می‌کند تا در پایان نمایش با رشد تند و جهشی داستان، نیرنگ و واقعیت را با هم پیوند بزند، اما واقعیت همچنان دست بالا را دارد. دن کیشوت مجبور می‌شود دست از رؤیای خود بردارد و خانه‌نشین شود، و همین او را می‌کُشد و از بین می‌برد. بولگاکف با زیرکی و ابتکار به بسط کنش نمایشی می‌پردازد. آنتونیا
و ابتکار به بسط کنش نمایشی می‌پردازد. آنتونیا به سانسون، دانش‌آموختهٔ دانشگاه سالامانک، که نماد عقلانیت و دانش است، التماس می‌کند جنون دن کیشوت را معالجه کند. سانسون قبول می‌کند و به نیرنگ متوسل می‌شود. او لباس پهلوانی می‌پوشد و در هیئت پهلوانی ناشناس به مبارزه با دن کیشوت می‌رود. پهلوانی صادقانهٔ دن کیشوت و نیرنگ سانسون در قلعهٔ دوک با هم رو در رو می‌شوند. نماد عقلانیت پیروز می‌شود و از مجنونِ مغلوب می‌خواهد شرط مبارزه را بپذیرد و برای همیشه به خانه‌اش در لامانچا برگردد، فکر پهلوانی را از سرش بیرون کند و
لامانچا برگردد، فکر پهلوانی را از سرش بیرون کند و به هیچ جا سفر نکند. دن کیشوت اما پهلوان است، نمی‌تواند پا روی قول خود بگذارد و از پذیرش شرط مبارزه سر باز زند، هرچند قلباً بر عقیده‌های خود استوار می‌ماند. صحنهٔ پایانی نمایشنامه، که دن کیشوت مغلوب نیرنگ پهلوان دروغین شده، با غم تراژیکی همراه است. دن کیشوت با دست زخمی و کمر خمیده، در حالی که به عصا تکیه داده، به خانهٔ محقر خود برمی‌گردد. دیدش بهتر شده و همه چیز را به شکل واقعی می‌بیند، ولی عقلش از کار افتاده، اراده‌اش در هم شکسته و کلامش سرشار از احساس مرگ
اراده‌اش در هم شکسته و کلامش سرشار از احساس مرگ است. بولگاکف تأکید می‌کند که معالجهٔ دن کیشوت در گرو تحقق آرزوهای اوست، اجازهٔ تلاش برای تحقق آرمان‌های پهلوانی بهترین پاداشی است که به نیک‌خواهی و صداقت او می‌توان داد. دن کیشوت بدون جنون مقدسش قادر به ادامهٔ زندگی نیست، برای همین وقتی شرط سانسون را می‌پذیرد و به خانه برمی‌گردد، پیش از آن‌که پای در خانه بگذارد، غروب غم‌انگیز آفتاب زندگی‌اش را تماشا می‌کند و چندی بعد درحالی‌که یار دیرینش سانچو پانزا را به‌کمک می‌طلبد، می‌میرد. شخصیت‌های نمایشنامه. آلونزو
می‌طلبد، می‌میرد. شخصیت‌های نمایشنامه. آلونزو کیشانو، که همان دن‌کیشوت لامانچایی است. آنتونیا، خواهرزادهٔ دن کیشوت سرایدار دن کیشوت سانچو پانزا، سلاح‌دار دن کیشوت پی‌یرو پرز، کشیش روستا نیکلاس، سلمانی روستا آلدونزا لورنزو، زن روستایی سانسون کاراسکو، دانش‌آموختهٔ دانشگاه پالومک لِوشا، صاحب کاروان‌سرا ماریتورنز، خدمتکار کاروان‌سرا قاطرچی تِنوریو اِرناندز پدرو مارتینز، مسافر کاروان‌سرا خدمتکار مارتینز کارگر کاروان‌سرا دوک دوشس پدر مقدس پیشکار دوک دکتر آگوئرو ندیمه رودریگز نگهبان دوک خوک‌چران زن پیرمرد اول
ندیمه رودریگز نگهبان دوک خوک‌چران زن پیرمرد اول پیرمرد دوم راهب ۱ راهب ۲ خدمتکار ۱ خدمتکار ۲ دوازده چاروادار ملازمان دوک
لیلا سودآور دیبا ()، مشهور به لیلا دیبا، نمایشگاه‌گردان، موزه‌دار و پژوهشگر قرون ۱۸ و ۱۹ و معاصر هنر ایرانی است. زندگی‌نامه. موزه نگارستان. لیلا دیبا، از ابتدای تأسیس موزه نگارستان در سال ۱۹۷۵، با سمت مدیر، عوض مؤسس و کیوریتور ارشد این موزه مشغول به کار شد. تحت مدیریت او، تعداد آثار موزه از چند صد اثر به بیش از سه هزار اثر هنری افزایش یافت. این موزه که به دستور شهبانو فرح پهلوی جهت ترویج هنر ایرانی مربوط به قرون ۱۸ و ۱۹ تأسیس شده بود در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران (۱۹۷۹) تعطیل شد. سایر فعالیت‌ها. پس از مهاجرت
(۱۹۷۹) تعطیل شد. سایر فعالیت‌ها. پس از مهاجرت به ایالات متحده در سال ۱۹۷۹، بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ به عنوان کیوریتور هنر اسلامی در موزه هنر بروکلین خدمت کرد. در دوران حضورش، نمایشگاه «نقاشی‌های سلطنتی ایرانی: دوران قاجار (۱۷۸۵–۱۹۲۵)» (عنوان اصلی: Royal Persian Paintings: The Qajar Epoch (1785-1925)) را برگزار کرد، که اولین نمایشگاه بزرگ بین‌المللی هنر و فرهنگ ایرانی قرن هجدهم و نوزدهم بود. لیلا دیبا، به عنوان مشاور هنری در موزه متروپولیتن نیویورک فعالیت داشت. وی اکنون در آمریکا زندگی می‌کند و یکی از اعضا
وی اکنون در آمریکا زندگی می‌کند و یکی از اعضا هیئت امنا دانشنامه ایرانیکا می‌باشد. او همچنین مشاور ارشد بنیاد فرهنگ، موزه گوگنهایم ابوظبی و موقوفه ملی علوم انسانی است. در سال‌های ۲۰۱۳–۲۰۱۴ او به همراه فرشته دفتری، نمایشگاه «ایران مدرن» را در انجمن آسیا در نیویورک کیوریت و کتابی با همین عنوان، به مناسبت این نمایشگاه به همراه فرشته دفتری تألیف کرد. تحصیلات. لیلا سود آور دیبا، مدرک کارشناسی هنر خود را از کالج ولزلی و کارشناسی ارشد هنر و دکترای هنرهای زیبا را از دانشگاه نیویورک دریافت نمود.
لوکا مدونا () نقاشی رنگ روغن اثر نقاش هلندی پیشگام، یان وان آیک است که در حدود سال ۱۴۳۷ کشیده شده‌است. این نقاشی مریم را نشان می‌دهد که روی تختی چوبی نشسته، تاجی بر سر دارد و در حال شیر دادن به عیسی است. نجاری آن نشان می‌دهد که زمانی، لته میانی از یک نقاشی سه‌لته‌ای بوده‌است در حالی که اندازه کوچک آن حاکی از آن است که هدف آن، نمایش خصوصی بوده. نقاشی جزئی از مجموعه موزه اشتادل در فرانکفورت است. علت نام‌گذاری آن به مدونای لوکا این است که در اوایل سده نوزدهم میلادی متعلق به مجموعه چارلز دوم دوک پارما و لوکا
میلادی متعلق به مجموعه چارلز دوم دوک پارما و لوکا بوده‌است. سوژه این پرتره همسر نقاش، مارگارتا شناسایی شده که ون آیک از او پرتره‌ای غیرمذهبی نیز پرداخته است. پیکرنگاری. مریم بر روی تخت چوبی که چهار مجسمه شیر کوچک برنجی در اطراف او قرار دارد با تاجی بر سر در کنار یک تاقچه نشسته، این صندلی شبیه به تخت سلیمان است که دارای دوازده شیر در اطراف آن می‌باشد. پیکرنگاری سبک پیشین "مدونا پرستار" را همراه با"تاج حکمت" تشبیه می‌کند. همچون آینه‌ای که رستگاری انسان را بیان می‌کند: "تخت واقعی سلطنت سلیمان مبارک ترین برای
می‌کند: "تخت واقعی سلطنت سلیمان مبارک ترین برای مریم مقدس است تا عیسی مسییح برای فضیلت واقعی بر آن جلوس کند."