payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ورلدکت () (فهرستگان جهان) یک فهرست جامع و گسترده است که محتویات کتابخانه‌ها را در ۱۷۰ کشور و ناحیه جهان، جزء به جزء فهرست کرده و ارائه می‌دهد و در مشارکت جهانی مرکز کتابخانه رایانه‌ای پیوسته (OCLC) شرکت دارد. اعضای این وبگاهٔ به‌طور مستمر محتویات آن را به‌روزرسانی می‌کنند.
گیاهان علفی آنلاین جهان ،پایگاه داده‌ای مبتنی بر وب از گیاهان است که توسط باغ‌های گیاه‌شناسی پادشاهی، کیو اداره می‌شود. نویسندگی آن به عهدهٔ دابلیو.دی. کلایتون،ام.اس.ورونتسوا،کی.تی. هارمن و ایچ.ویلیامسون است.
جعفر کوش‌آبادی (۱۳۲۰–۱۳۸۸) شاعر نوگرای معاصر بود. او به‌خصوص در دههٔ چهل، از چهره‌های شاخص نیمایی و شعر معترض و اجتماعی معاصر ایران بود. زبان شعر او ساده و به زبان کوچه و بازار نزدیک است، او شاعری متعهد به بیان مفاهیم اجتماعی-سیاسی در ساحت شعر است و در دهه‌های چهل و پنجاه شمسی مورد حمایت روشنفکران چپگرا بوده است. کوش‌آبادی پیش از انقلاب به خاطر همسویی با مارکسیست‌ها و درون مایه اعتراضی اشعارش زندانی شد. او با شعرهایی چون منظومهٔ حماسی «برخیز کوچک خان!» به شهرت رسید. در سال 1383 دفتر نخست کتاب «شعر متعهد
شهرت رسید. در سال 1383 دفتر نخست کتاب «شعر متعهد ایران، چهره‌های شعر سلاح» نوشتۀ مهدی خطیبی به شعرهای او اختصاص یافت. در این کتاب مصاحبه‌ای درازدامن با او به نام «جعفر کوش‌آبادی به روایت جعفر کوش‌آبادی» هم دیده می‌شود. ناشر این کتاب انتشارات آفرینش است. کوش آبادی که متولد تهران بود، بر اثر بیماری سرطان در سال ۱۳۸۸ در همین شهر درگذشت. او دو دختر و یک پسر دارد. جستارهای وابسته. شخصیت مستقل شعر جعفر کوش‌آبادی
باشگاه فوتبال اسکیلستونا () یک باشگاه فوتبال در شهر اسکیلستونا، سوئد است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده در سال ۲۰۱۶ با قرار گرفتن در جایگاه دوم لیگ دسته اول فوتبال به لیگ برتر فوتبال سوئد صعود کرده است.
اگرچه میان عربستان سعودی و قطر، وجوهِ مشترکِ هویتی، سیاسی و مذهبی وجود دارد، اما ازنظر تاریخی، روابط قطر و عربستان سعودی بر «بی‌اعتمادی دوجانبه» استوار است. پیش از استقلال قطر در سال ۱۹۷۱، ارتباطات خانوادگیِ پادشاهی سعودی با تجار، اعضای خانواده حاکم و قبایل قطری، سبب نفوذ ریاض در امور داخلیِ قطر شده بود. عربستان سعودی انتظار داشت این نفوذ در سال‌های پس از استقلال نیز حفظ شود، اما به‌خصوص از دهه ۱۹۹۰ به بعد نفوذ ریاض در امور داخلی دوحه کاهش یافت. تاریخچه. اختلاف‌های مرزی میان دو کشور موجب شد بر روابط طرفین،
مرزی میان دو کشور موجب شد بر روابط طرفین، بی‌اعتمادی حاکم شود. کشته‌شدنِ دو نظامی قطر، در مرز این کشور با عربستان سعودی در سال ۱۹۹۲ سبب تقویت این بی‌اعتمادی شد. درعین‌حال، کودتای بدون خونریزی سال ۱۹۹۵ شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی علیه پدرش که به‌قدرت‌رسیدن شیخ حمد را در پی داشت نیز با نارضایتیِ عربستان مواجه شد. بحران روابط سیاسی ۲۰۱۷. روز پنجم ژوئن ۲۰۱۷ سه عضو شورای همکاریِ خلیج‌فارس، شامل عربستان سعودی، امارات، بحرین به‌همراه مصر، روابط خود با دولت قطر را قطع کردند. پس‌ازاین اقدام، در سناریویی که شبیهِ
قطع کردند. پس‌ازاین اقدام، در سناریویی که شبیهِ سناریوی به‌کارگرفته‌شده علیه جمهوری اسلامی در اواخر سال ۲۰۱۵ میلادی بود، شماری از کشورهای کوچک عربی روابط خود با قطر را قطع کردند. درعین‌حال، کشورهای همسایه قطر ازجمله عربستان سعودی و امارات، تمامی مسیرهای زمینی، دریایی و هوایی با قطر را مسدود کردند که بسته‌شدنِ مرز زمینی عربستان با قطر به‌دلیل‌آنکه حدود ۴۰ درصد واردات غذاییِ قطر از این مرز انجام می‌شد، سبب شد فشارها بر دوحه، افزایشِ قابل‌ملاحظه‌ای داشته باشد.
باشگاه فوتبال میوندالن () یک باشگاه فوتبال در کشور نروژ است. که در لیگ دسته اول نروژ بازی می‌کند . این باشگاه که در سال ۱۹۱۰ تأسیس شده‌است سابقه ۳ قهرمانی در جام حذفی فوتبال نروژ را در کارنامه دارد. از بازیکنان ایرانی که در این باشگاه بازی کرده اند می توان به سوشا مکانی اشاره کرد.
موسی () یک مجسمه ساخته شده از سنگ مرمر توسط هنرمند ایتالیایی و مشهور رنسانس، میکل‌آنژ بوناروتی است. این اثر هنرمند امروزه در کلیسای در شهر رم قرار دارد. مجسمه در سال ۱۵۰۵ و برای آرامگاه پاپ ژولیوس دوم ساخته شد که نشانگر موسی به همراه کتاب مقدس و دو شاخی است که بر روی سر وی قرار دارد. این شاخ‌ها، نمادی برگرفته از اشارهٔ فصل ۳۴ از کتاب سفر خروج در لاتین قدیمی می‌باشد. برخی از پژوهشگران بر این باورند که استفاده از شاخ در مجسمه موسی، می‌تواند در نتیجه یهودی‌ستیزی باشد، در حالی‌که دیگران آن را صرفاً نتیجه خطای
باشد، در حالی‌که دیگران آن را صرفاً نتیجه خطای ترجمه ای از یک متن می‌دانند. برداشت‌های زیگموند فروید از این مجسمه (۱۹۱۶)، به‌ویژه مشهور هستند. در برخی از تفسیرها (از جمله فروید)، این مجسمه نه تنها نمایانگر نیروی مردمی و زمینی است، بلکه دارای چهره‌ای زیبا و بینهایت عاطفی است و مخصوصا هنگامی که کلام خدا آشکار می‌شود. ظرافت این مجسمه در مورد جزئیاتی همچون موی روان و جاری موسی، یک دستاورد تکنیکی شگفت‌انگیز شمرده می‌شود. با این حال، فروید استدلال می‌کند که میکل‌آنژ، فراتر از مهارت صرف عمل کرده و کنجکاوی تماشاگر
فراتر از مهارت صرف عمل کرده و کنجکاوی تماشاگر را برمی‌انگیزد: چرا موسی با ریش خود بازی می‌کند؟ و چرا با ریشی روان و شاخ‌هایی بر سر به تصویر کشیده شده است؟ سفارش و تاریخچه آن. پاپ ژولیوس دوم، در سال ۱۵۰۵، میکل‌آنژ را مأمور ساخت مقبره‌اش کرد و این کار در نهایت، در سال ۱۵۴۵ تکمیل شد؛ یولیوس دوم در ۱۵۱۳ درگذشت. طرح اولیه‌ی میکل‌آنژ بسیار عظیم بود و بیش از ۴۰ مجسمه در آن پیش‌بینی شده بود. مجسمه موسی قرار بود در طبقه‌ای به ارتفاع حدود ۳.۷۴ متر (۱۲ فوت و ۳ اینچ) در برابر پیکره‌ی سنت پل جای گیرد. در طرح نهایی،
در برابر پیکره‌ی سنت پل جای گیرد. در طرح نهایی، مجسمه موسی در مرکز طبقه‌ی پایین قرار داده شد. توصیف. جورجیو وازاری در کتاب «زندگی میکل‌آنژ» نوشت: «میکل‌آنژ مجسمه موسی را از مرمر کامل ساخت؛ این تندیس، به ارتفاع پنج braccia (واحد ایتالیایی) بود که هیچ اثر باستانی یا مدرن دیگری به پای آن نمی‌رسد. او در حالت نشسته و با حالتی بسیار جدی است: یک دست او بر الواح تکیه داده شده و دست دیگرش، ریش بلند و براقش را نگاه داشته است. موهایی که تراشیدنشان در سنگ دشوار است، چنان نرم و پرپشت درآمده که گویی قلم آهنی به قلم‌موی
نرم و پرپشت درآمده که گویی قلم آهنی به قلم‌موی نرمی بدل شده است. چهره زیبا، مانند قدیسی یا شاهزاده‌ای مقتدر، چنان می‌درخشد که انگار نیازمند پوششی برای نهفتن است. هنرمند سازنده این اثر، به بهترین وجه، قداستی را که خداوند به این چهره عطا کرده، در سنگ مرمر آشکار ساخته است. چین‌های جامه‌ها دلپذیرند، ماهیچه‌های بازو و استخوان‌های دست‌ها به همان اندازه زیبا و کاملند که پاها و زانوهای این مجسمه. کفش‌ها نیز عالی تراشیده شده‌اند. از این رو، موسی بیش از هر زمان دیگری می‌تواند «دوست خدا» خوانده شود، زیرا که خدا
دیگری می‌تواند «دوست خدا» خوانده شود، زیرا که خدا خواسته است بدن او پیش از دیگران، به دست میکل‌آنژ برای رستاخیز آماده شود. یهودیان هنوز هر شنبه گروه‌گروه می‌آیند تا آن را چون چیزی الهی و نه انسانی زیارت کنند.» ترجمه انگلیسی از اثر زیگموند فروید، «موسی میکل‌آنژ»، نیز، شرح کلی از مجسمه به دست می‌دهد: «موسی میکل‌آنژ نشسته است؛ بدن او رو به جلو و سرش با ریشی انبوه به سمت چپ چرخیده؛ پای راستش بر زمین استوار است و پای چپ او، تنها با انگشتان پا زمین را لمس می‌کند. دست راستش، الواح شریعت را با چیزی شبیه کتاب و
دست راستش، الواح شریعت را با چیزی شبیه کتاب و بخشی از ریشش نگه داشته؛ دست چپ روی ران قرار دارد.» جاناتان جونز از روزنامه انگلیسی گاردین نیز چنین توصیف می‌کند: دست راست موسی، الواح ده فرمان را محافظت می‌کند؛ دست چپ او، با رگ‌هایی برآمده و ماهیچه‌هایی پرتنش، گویی آماده است تا جلوی کنشی خشونت‌آمیز را بگیرد. وقتی موسی از کوه سینا پایین آمد، دید قومش گوساله سامری، بت ساختگی خود را می‌پرستند. خشم او محدودیت‌های سنگ و هنر مجسمه‌ساز را در هم می‌شکند. کمتر کسی می‌تواند در برابر حس زنده بودن ذهن و عاطفه در این پیکره
در برابر حس زنده بودن ذهن و عاطفه در این پیکره مقاومت کند، پیکره‌ای که از صندلی مرمری‌اش زل می‌زند. امروز نیز به تماشاگرانی که کلیسای سن پیترو این وینکولی را پر می‌کنند می‌نگرد، همان‌طور که زمانی به فروید مینگریست؛ فرویدی که سه هفته در ۱۹۱۳ کوشید راز اثر عاطفی آن را دریابد. إحساس زنده بودن مجسمه موسی، این اثر را از سده شانزدهم محبوب کرده است. وازاری می‌نویسد که جامعه یهودی رم، این مجسمه را از آنِ خود میداند. قدرت آن بی‌تردید با نمایش چیزهایی پیوند دارد که عادی نیستند تا در سنگ تصویر شوند؛ به‌ویژه ریش او که
نیستند تا در سنگ تصویر شوند؛ به‌ویژه ریش او که همچون طناب‌های پیچان و دودآلود، حیاتی مارگونه و شگفت‌انگیز به خود گرفته است. در جایی که ما بمهارت تکنیکی او خیره شده‌ایم، میکل‌آنژ فراتر می‌رود؛ او ما را از شگفتی فرمی به شگفتی فکری رهنمون می‌شود: چرا موسی ریش خود را لمس می‌کند؟ و چرا میکل‌آنژ این رود جاری مو را، همراه با شاخ‌هایی که از ویژگی‌های قراردادی موسی بودند، به او داده است تا ظاهری غیرانسانی و شیطانی باو ببخشد؟. تفسیرها. زیگموند فروید در مقالهٔ خود با عنوان «موسیِ میکل‌آنژ» (۱۹۱۴)ُ، لحظه‌ای از روایت
عنوان «موسیِ میکل‌آنژ» (۱۹۱۴)ُ، لحظه‌ای از روایت کتاب مقدس را که موسی نخستین بار با الواح از کوه فرود می‌آید و قوم عبرانی را در حال پرستش گوسالهٔ زرین می‌یابد، همان‌گونه که در سفر خروج باب ۳۲ توصیف شده است. فروید موسی را در این وضعیت، با تندیس پیوند می‌دهد. فروید در یک روان‌شناختی پیچیده، چنین شرح می‌دهد: اینک، باور دارم که می‌توانیم ثمرهٔ کوشش‌های خود را برداشت کنیم. دیدیم که بسیاری از کسانی که زیر تأثیر این تندیس قرار گرفته‌اند، ناچار شده‌اند آن را چنین تفسیر کنند که موسی پس‌از دیدن قومش که از فیض ساقط
تفسیر کنند که موسی پس‌از دیدن قومش که از فیض ساقط شده و به دور بتی می‌رقصند، برآشفته است. اما این تفسیر باید رها می‌شد، زیرا ما را وادار می‌کرد انتظار داشته باشیم که او در لحظهٔ بعدی از جا برخیزد، الواح را بشکند و کار انتقام را به پایان رساند. چنین برداشتی، با هدف طراحی تندیسی که همراه سه (یا پنج) پیکرهٔ نشستهٔ دیگر، بخشی از مقبرهٔ یولیوس دوم باشد، سازگار نبود. اکنون می‌توانیم تفسیر رهاشده را دوباره برگیریم، زیرا این موسیِ بازسازی‌شدهٔ ما، نه خواهد جهید و نه الواح را به کناری خواهد افکند. آنچه پیش روی
و نه الواح را به کناری خواهد افکند. آنچه پیش روی ماست، آغاز کنشی خشن نیست، بلکه بازماندهٔ حرکتی است که از پیش رخ داده. در نخستین طغیان خشم، موسی خواست عمل کند، برخیزد، انتقام بگیرد و الواح را فراموش کند؛ اما بر وسوسه غلبه کرد و اکنون در خشم منجمد و اندوه آمیخته با تحقیرش، نشسته و ساکن خواهد ماند. او الواح را هم دور نخواهد افکند تا بر روی سنگ‌ها بشکنند، چراکه دقیقاً به‌خاطر آن‌هاست که خشمش را مهار کرده؛ برای حفظ آن‌ها بود که او احساساتش را در بند کشید. در برابر رها کردن خود به خشم و خروش، ناچار بود الواح را
رها کردن خود به خشم و خروش، ناچار بود الواح را بکناری بگذارد، ولی دستی که آن‌ها را نگاه می‌داشت عقب کشیده شد. آن‌ها سر خوردند و در خطر افتادن بودند. این امر او را به خود آورد. رسالتش را به یاد آورد و به خاطر آن از لذتِ تسلیم شدن به احساساتش، چشم پوشید. دستش بازگشت و پیش از افتادن بر زمین، الواح بی‌پشتیبان را نجات داد. در این حالت بی‌حرکت ماند، و میکل‌آنژ نیز او را در همین حالت به‌عنوان نگهبان آرامگاه به تصویر کشید. وقتی نگاه‌مان بر مجسمه او می‌لغزد، پیکره سه لایهٔ عاطفی متمایز آشکار میشود: خطوط چهره او،
سه لایهٔ عاطفی متمایز آشکار میشود: خطوط چهره او، احساساتی را نشان می‌دهد که غالب شده‌اند؛ میانهٔ بدن او، نشانه‌های حرکتی سرکوب‌شده را در خود دارد و پا هنوز حالت کنشِ آغازشده را حفظ کرده است. گویی یک نیروی مهارگر، از بالا به پایین جریان یافته است. تاکنون از بازوی چپ او سخنی به میان نیامده و به نظر می‌رسد که این نیز، در تفسیر ما سهمی می‌طلبد. دست او که بر روی رانش نهاده شده، دارای حرکت ملایمی است و چنان است که گویی در حال نوازش ریش روانی است که او را در بر گرفته. چنین می‌نماید که قصد دارد خشونتی را که چند
گرفته. چنین می‌نماید که قصد دارد خشونتی را که چند لحظه پیش، دست دیگرش بر ریشش اعمال کرده بود، خنثی کند. این تندیس، با مجموعهٔ دوم الواح و رویدادهای سفر خروج در باب‌های ۳۳ و ۳۴ پیوند داده شده است. آن‌ها یادآوری می‌کنند که موسی الواح بی‌نوشته‌ای را در دست دارد، همان‌ الواحی که خدا به او فرمان داد برای اعطای دوبارهٔ شریعت آماده کند؛ همچنین اشاره می‌کنند که موسی با «شاخ‌ها» به تصویر کشیده شده است، صفتی که در متون مقدس، تنها پس از بازگشت او به قوم عبرانی و پس از دومین اعطای شریعت، به او نسبت می‌دهند.
و پس از دومین اعطای شریعت، به او نسبت می‌دهند. استدلال‌ها‌ براین هستند که تندیس، لحظه‌ای را نشان می‌دهد که موسی خدا را می‌بیند، همان‌طور که در باب خروج ۳۳ آمده است: این واقعه، مهم‌ترین بخش داستان عهد عتیق دربارهٔ خروج است. موسی، پر از تردید دربارهٔ جایگاه خود و قومش، خطر بزرگی را می‌پذیرد، حتی از خدا مطالبه می‌کند که قومش بخشیده شود، فیض پروردگار شامل حالش گردد و خداوند باز عهد خود را بیاد آورد و آنان را به سرزمین موعود هدایت کند. با جسارت از موفقیت خویش، همه‌چیز را به خطر می‌افکند و می‌خواهد که خداوند
همه‌چیز را به خطر می‌افکند و می‌خواهد که خداوند جلالش را آشکار کند. تخیل اندکی کافی است تا هیجان شدید موسی‌ را، بدنبال انتظاری که از خداوند داشت، حس کنیم: آیا خواهد آمد؟ آیا عهد را تجدید خواهد کرد؟ آیا جلالش را آشکار خواهد نمود؟ آن‌ها همچنین می‌گویند که هم پولس و هم موسی، بطور مستقیم خدا را تجربه کرده‌اند؛ ایده و جفتی که برای نوافلاطونیان فلورانسی مهم بود، گروهی که به باور نویسندگان، هم میکل‌آنژ و هم پاپ یولیوس دوم به آن نزدیک بودند. سرانجام، آن‌ها می‌افزایند که احساس محوری در چهرهٔ موسی، «شگفتی او در
که احساس محوری در چهرهٔ موسی، «شگفتی او در برابر رویارویی با آفریننده» است. تنش‌های میان میکل‌آنژ و ژولیوس دوم. در برخی از تفسیرها، از جمله در تفسیرهای فروید، به تنش‌های میان ژولیوس دوم که آرامگاهش را به میکل‌آنژ سفارش داده بود و این هنرمند، اشاره می‌کنند. فروید بر این باور بود که تندیس موسی، همچون سرزنشی است هم برای یولیوس و هم برای خود هنرمند. پژوهشگران همچنین یادآور می‌شوند که یولیوس دوم، اغلب ریش‌دار بود، امری که در میان پاپ‌ها، برای یک هزاره کامل ناشناخته بود و ممکن است میان تندیس و چهرهٔ او،
ناشناخته بود و ممکن است میان تندیس و چهرهٔ او، شباهت‌های فیزیکی وجود داشته باشند. چهرهٔ درخشان به‌مثابهٔ شاخ‌ها. بر اساس سنت شمایل‌نگاری رایج در کلیسای لاتین، این تندیس دو شاخ بر سر دارد. ریشهٔ این بازنمایی از توصیف چهرهٔ موسی در ترجمهٔ لاتین وولگاتا است، جایی که در سفر خروج باب ۳۴، آیات ۲۹، ۳۰ و ۳۵، آمده است که موسی پس از دریافت دوبارهٔ ده فرمان، نزد قوم بازمی‌گردد و صورتش «cornuta» یا «شاخدار» توصیف می‌شود. برخی پژوهشگران بر این باورند که مترجمان و الهی‌دانان قرون وسطی، اینطور برداشت کرده بودند که هنرمند
قرون وسطی، اینطور برداشت کرده بودند که هنرمند قصد داشت درخشش و شکوه چهرهٔ موسی را بیان کند، نه شاخ واقعی را و این تفسیر، تا دورهٔ رنسانس نیز پایدار ماند. برخی کلاسیک‌پژوهان استدلال می‌کنند که ژروم خود دیدگاه‌های ضدیهودی داشت و شاید آگاهانه، موسی را با «شاخ» مرتبط ساخت تا از نظر الاهی، به خوانندگان یادآور شود که در عهد جدید، شاخ‌ها، با دیوها، جانوران وحشی و دجال پیوند دارند. در هنر مسیحی قرون وسطی، موسیِ شاخدار، گاه برای نمایش جلال و نقش او به‌عنوان پیامبر و پیشرو مسیح بازنمایی می‌شد، اما در زمینه‌های منفی
پیشرو مسیح بازنمایی می‌شد، اما در زمینه‌های منفی هم جلوه میکرد، به‌ویژه در پیوند با تقابل‌های پولسی میان ایمان و شریعت و از این‌رو، شمایل‌نگاری یک‌دست نبود. مورخان هنر یادآور شده‌اند که هرچند شاخ‌های موسی در اصل هیچ ارتباطی با شیطان نداشتند، اما با گسترش احساسات ضدیهودی در قرون وسطی و اوایل دوران مدرن، این ویژگی، تدریجاً معنایی منفی بخود گرفت. در تصاویر، یهودیان گاه با دیوها مقایسه می‌شدند و حتی با شاخ ترسیم می‌گردیدند. برخی نیز بر همین أساس، تندیس میکل‌آنژ را نیز تفسیری منفی از موسی دانسته‌اند. با این
را نیز تفسیری منفی از موسی دانسته‌اند. با این حال، دیگران آن را اوج سنت موسیِ شاخدار می‌دانند که ویژگی‌های انسانی و حیوانی را درهم می‌آمیزد تا یک وجه الاهی ارائه دهد. یک کتاب منتشرشده در سال ۲۰۰۸، نظریه‌ای تازه مطرح کرد مبنی بر اینکه «شاخ‌ها»ی تندیس، اصلاً برای دیده‌شدن طراحی نشده بودند و تعبیر آن‌ها به‌عنوان شاخ نادرست است: «این پیکره هرگز شاخ نداشت. هنرمند، «موسی» را نه‌تنها شاهکار پیکرتراشی، بلکه اثری با جلوه‌های ویژهٔ نوری، درخور هر فیلم هالیوودی، برنامه‌ریزی کرده بود. از این‌رو، این اثر را باید بالاتر
کرده بود. از این‌رو، این اثر را باید بالاتر قرار می‌دادند و رو به جلو، در جهت درِ اصلی کلیسا. دو برآمدگی سر، از دید تماشاگرِ ایستاده در کف زمین، پنهان می‌ماند. تنها چیزی که دیده می‌شد، انعکاس نور بر آن‌ها بود». این تفسیر البته مورد مناقشه قرار گرفته است.
ایون پروداکشنز () یک شرکت فیلم‌سازی در بریتانیا است. این شرکت که تولیدکننده مجموعه فیلم‌های جیمز باند می‌باشد مقر آن شهر لندن است توسط آلبرت آر. براکلی و هری سالتزمن در سال ۱۹۶۱ تأسیس شده است.
ورزشگاه استاد پی ده شارلوا () یک ورزشگاه فوتبال در شارلروآ، بلژیک است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شده دارای ۱۵٫۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال رویال شارلوا محسوب میشود.
ورزشگاه کرکلیس () یک ورزشگاه فوتبال در هادرزفیلد، انگلستان است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شده دارای ۲۴٬۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
علی‌اکبر تجویدی (زاده ۱۳۰۵ – درگذشته ۲۰ خرداد ۱۳۹۶) نقاش، پژوهشگر، باستان‌شناس و نگارگر اهل ایران بود. زندگی‌نامه. علی‌اکبر تجویدی در سال ۱۳۰۵ متولد شد. وی فرزند هادی تجویدی است که در نقاشی از شاگردان طراز اول کمال‌الملک بود. برادران وی محمد و علی تجویدی از نقاشان و موسیقی‌دان صاحب‌نام ایران بودند. علی‌اکبر تجویدی خود نیز از شاگردان کمال‌الملک و از هنر آموختگان مدرسه صنایع مستظرفه، یکی از مهم‌ترین هنرمندان و پژوهشگران خاندان تجویدی بود. تجویدی کارنامه ای درخشان در آموزش هنر و همکاری مستمر با وزارت فرهنگ و
در آموزش هنر و همکاری مستمر با وزارت فرهنگ و هنرِ وقت داشت، و آغازگر جدی پژوهش‌های کیفی در تاریخ نقاشی ایرانی بود. درگذشت. علی‌اکبر تجویدی روز شنبه ۲۰ خرداد ماه سال ۱۳۹۶ در ۹۱ سالگی در پاریس درگذشت. پیکر وی شامگاه ۲۴ خردادماه به ایران منتقل شد تا بنا به وصیتش در تهران به خاک سپرده شود. صبح پنجشنبه ۲۵ خرداد پس از مراسم تشییع پیکر تجویدی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. آثار. علی‌اکبر تجویدی سال‌های بسیاری را صرف پژوهش کرد و صاحب مقالات و تألیفات متعددی در زمینه هنر و فرهنگ ایرانی بود. از جمله
متعددی در زمینه هنر و فرهنگ ایرانی بود. از جمله آثار وی می‌توان به کتاب «نگاهی به هنر نقاشی ایران از آغاز تا قرن دهم هجری» اشاره کرد. این کتاب بیانگر یک سیر تاریخی است که از نقاشی غارهای لرستان آغاز شده و نتایج پژوهش دوره‌های متعدد تاریخی در آن همراه با نمونه‌های تصویری ارائه شده و سرانجام این پژوهش به عهد صفویه می‌رسد. این کتاب نخستین کتاب تخصصی دربارهٔ نقاشی ایرانی است و در سال ۱۳۵۲ منتشر شد. تجویدی در انتشار کتاب «پنجمین کنگره جهانی باستان‌شناسی و هنر ایران" در سال ۱۳۴۷ نیز همکاری داشت و از دیگر آثار وی
در سال ۱۳۴۷ نیز همکاری داشت و از دیگر آثار وی به شمار می‌رود.
معدن شن و ماسه عاشق رز در پل بلده در محور جاده هراز در استان مازندران قرار دارد. این معدن مدت‌ها تعطیل بود اما چندی قبل تعدادی از مالکان مجوز بهره‌برداری موقت از این معدن را گرفته و شروع به کار کردند. حدود ۴۰ معدن کوهی تولید شن و ماسه در جاده هراز فعال است. واقعه معدن. در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ سقوط یک دستگاه لودر هنگام کار روی یک بولدوزر موجب کشته شدن راننده بلدوزر و زخمی شدن دو کارگر شد. برداشت غیراصولی و رعایت نکردن اصول ایمنی علت این حادثه بود. قبلاً سفارش شده بود که طبق اصول فنی برداشت سنگ باید از بالادست
بود که طبق اصول فنی برداشت سنگ باید از بالادست انجام شود اما به دلیل محدودیت‌های اعمال شده از جانب اداره منابع طبیعی استان مازندران برای معادن از جمله این معدن چنین مشکلاتی در استخراج پیش می‌آید. معادن استان مازندران. گفته می‌شود به دلیل محدودیت‌های اعمال شده از جانب اداره منابع طبیعی استان مازندران برای معادن، معدن داران مجبورند از پایین سینه کار معدن برداشت نمایند که در چند ماه اخیر به همین دلیل شیب سینه کارهای استخراجی افزایش یافته و منجر به چندمین حادثه در ۶ ماه اخیر برای معادن جاده هراز شده است که
در ۶ ماه اخیر برای معادن جاده هراز شده است که نتیجه آن فوت کارگران و رانندگان ماشین آلات استخراجی هست. حوالی ساعت ۱۱ و بیست دقیقه روز یکشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۶ سقوط یک لودر در معدن شن و ماسه هردورود استان مازندران ۲ کشته و زخمی بر جای گذاشت. در آبان ماه ۱۳۹۵ مدیرعامل سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری آمل گفت: بر اثر ریزش دیواره معدن شن و ماسه در جاده هراز یکی از کارگران این معدن کشته شد. این حادثه صبح روز ۱۸ آبان بر اثر ریزش دیواره معدن شن و ماسه در منطقه چالدران جاده هراز اتفاق افتاد که طی آن در حین
چالدران جاده هراز اتفاق افتاد که طی آن در حین برداشت مصالح معدنی دیواره معدن سست و باعث ریزش حجم زیاد مصالح، بر روی لودر راننده آن شد. راننده لودر به علت فشار زیاد وارده در دم کشته شده شد.
چوگولیزا () کوهی در منطقه قراقروم پاکستان است. این کوه در نزدیکی یخچال بالتورو در منطقه کنکوردیا قرار دارد که تعدادی از بلندترین کوه‌های دنیا را در خود جای داده است. چوگولیزا چندین قله دارد که بلندترین آن‌ها به نام چوگولیزا ۱ با بلندای ۷٬۶۶۸ متر در رخ جنوب غربی و دومین قله به نام چوگولیزا ۲ با بلندای ۷٬۶۶۸ متر در جنوب شرقی آن قرار دارد. در سال ۱۹۵۷ هرمان بول و کورت دیمبرگر چند هفته پس از صعود موفق به برود پیک، تلاش برای صعود به چوگولیزا را آغاز کردند. در ۲۵ ژوئن آنها کمپ ۱ را ترک کرده و در ارتفاع ۶٬۷۰۶ متری
آنها کمپ ۱ را ترک کرده و در ارتفاع ۶٬۷۰۶ متری در پشته جنوب شرقی کمپ خود را برپا کردند. در ۲۷ ژوئن بروز ناگهانی توفان برف آنها را وادار به بازگشت کرد. هرمان بول بر اثر شکسته‌شدن یک نقاب برفی در نزدیکی رخ شمالی قله سقوط کرد و کشته شد. جسد وی هیچگاه یافت نشد. در سال ۱۹۵۸ تیم صعود دانشگاه کیوتو ژاپن نخستین صعود به قله چوگولیزا ۲ را انجام دادند. نخستین صعود به چوگولیزا ۱ در دوم اوت ۱۹۷۵ توسط فرد پرسل و گوستاو آمرر از اتریش صورت گرفت.
اوت اینک. () از شرکت‌های دختر بخش رسانه و تلمتیکز ورایزن کامیونیکیشنز است که به عنوان شرکت والد زیربخش‌های محتواییش، ای‌اوال و یاهو! فعالیت می‌کند. ورایزن خبر اکتساب ای‌اوال را در مه ۲۰۱۵ اعلام کرد و در ژوئیه ۲۰۱۶ اعلام کرد یاهو! را می‌خرد.این دو شرکت پس از اتمام معامله برندهای خود را حفظ می‌کنند. مقر. مقرهای ای‌اوال و یاهو! مقر اوت خواهند بود. این دو هم‌اکنون در نیویورک و سانی‌ویل، کالیفرنیا در آمریکا قرار دارند. برندها. برخی از برندهای زیرمجموعه اوت:
شرافت (با ترجمه‌های مادرم دو بار مرد و اسکندر) رمانی از الف شفق نویسندهٔ ترک‌تبار است. این رمان نامزد جایزه ادبیات آسیامن در سال ۲۰۱۲ و برنده داستان زنان ۲۰۱۳ شد و به زبان‌های مختلف دنیا نیز ترجمه شده‌است. در ایران نیز با ترجمه‌هایی از حسن حاتمی توسط "نشر رهی"، صابر حسینی توسط "نشر نیماژ"، فرزانه حاجیلوییان توسط "نشر هم میهن"، مریم طباطبایی توسط نشر "قطره،آمنه آتشین‌سیما نشر آسو و شهناز ایلدرمی توسط نشر ری را" منتشر شده‌است. دربارهٔ رمان. شفق در این داستان به بررسی معانی واژه‌هایی چون شرافت، ناموس، و غیرت
به بررسی معانی واژه‌هایی چون شرافت، ناموس، و غیرت در فرهنگ شرق و پیچیدگی‌های سازگاری مهاجر شرقی با فرهنگ غرب می‌پردازد. داستان (مادرم دو بار مرد) حول دو خواهر دوقلو در یکی از روستاهای کردنشین ترکیه می‌چرخد که مرور ایام باعث جدایی شان شده و اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی را برای هریک از آن‌ها رقم می‌زند.
احتمال غیر هم شانس. می‌دانیم در پرتاب یک سکه سالم (همگن) شانس آمدن هر طرف آن برابر ۱/۲ است، همچنین در پرتاب یک تاس سالم (همگن) احتمال ظاهر شدن هر یک از ۱تا۶ برابر ۱/۶ می‌باشد، اینگونه فضاهای نمونه ای را فضای هم شانس(همگن)گوییم. اما اگر سکه یا تاس بگونه ای ساخته شده باشند که شانس ظاهر شدن هر طرف آنها با هم برابر نباشد آنرا فضای غیر هم شانس (غیر همگن) گوییم. تعریف:فرض کنیم فضای نمونه ای یک آزمایش تصادفی به صورت formula_1 باشد که در آن formula_2‌ها برآمدهای آزمایش مورد نظر می‌باشند، اگر formula_3 باشد، فضای
مورد نظر می‌باشند، اگر formula_3 باشد، فضای مورد نظر را هم شانس گوییم. اما اگر احتمال برآمدها یعنی formula_4 برابر نباشد فضا را غیر هم شانس می‌گوییم. در هر صورت چه فضا هم شانس باشد چه غیر هم شانس خواهیم داشت: formula_5 یعنی مجموع احتمال تمامی برآمدها برابر ۱ است. درضمن باید توجه داشته باشیم که برای هر formula_6 داریم: formula_7 حال اگر A پیشامدی از S باشد آنگاه P(A) برابر است با مجموع احتمال برآمدهای A، برای مثال اگر formula_8 باشد داریم: formula_9 مثال. فرض کنید formula_10 فضای نمونه ای یک تجربه تصادفی
فرض کنید formula_10 فضای نمونه ای یک تجربه تصادفی باشد و داشته باشیم formula_11 مطلوب است : formula_12 حل داریم: formula_13 با جایگذاری اطلاعات مسئله خواهیم داشت: formula_14 در نتیجه: formula_15
زخم قرنیه یا زخم قرنیهی التهابی یک وضعیت التهابی یا شدید تر است که در موارد عفونی لایهٔ اپیتلیوم قرنیه و در پاره ای موارد استروما را درگیر می‌کند. زخم قرنیه یک بیماری شایع در انسان است و به ویژه در مناطق استوایی و در بین کشاورزان شیوع بیشتری دارد. در کشورهای در حال توسعه کودکان مبتلا به کمبود ویتامین A در معرض خطر ابتلا به زخم قرنیه قرار دارند و ممکن است در هر دو چشم به صورت مادام العمر نابینا شوند. در چشم‌پزشکی، زخم قرنیه بیشتر به دلیل عفونت ایجاد می‌شود در حالی که خراش قرنیه به علت یک عامل فیزیکی ایجاد
در حالی که خراش قرنیه به علت یک عامل فیزیکی ایجاد می‌شود. علائم و نشانه‌ها. دردناک بودن زخم قرنیه به علت تحریک اعصاب قرنیه می‌باشد که باعث اشک ریزش، انحراف و در نهایت از بین رفتن بینایی شود. همچنین ممکن است نشانه‌های uveitis قدامی مانند انقباض مردمک چشم (pupil), وجود پروتئین‌های التهابی در زلالیه و قرمزی چشم نیز وجود داشته باشد. یک رفلکس اکسونی ممکن است مسئول ایجاد حالت uveitis — تحریک گیرنده‌های درد در قرنیه و در نتیجه انتشار واسطه‌های التهابی مانند پروستاگلاندین‌هابا هیستامینو استیل کولین شود. حساسیت به
هیستامینو استیل کولین شود. حساسیت به نور (نور گریزی) نیز یک علامت شایع در زخم قرنیه می‌باشد. انواع. سطحی و عمیق زخم‌های قرنیه. زخم قرنیه یک وضعیت چشمی شایع در انسان است. آن‌ها می‌توانند ناشی از تروما به خصوص برخورد با ماده گیاهی باشند، همچنین آسیب‌های شیمیایی، لنزهای تماسی و عفونت‌ها نیز موجب آن می‌شوند. سایر شرایط چشمی مانند انتروپیون, distichiasis، دیستروفی قرنیه و خشکی چشم نیز می‌توانند باعث ایجاد زخم قرنیه شوند. بسیاری از میکرو ارگانیسم‌ها دلیل زخم عفونی قرنیه می‌باشند. از جمله آن‌ها می‌توان به:
عفونی قرنیه می‌باشند. از جمله آن‌ها می‌توان به: باکتری، قارچ، ویروس‌ها، تک یاخته و کلامیدیاها اشار نمود. سطحی زخم شامل از دست دادن بخشی از اپیتلیوم. زخم عمیق به گسترش یا از طریق استروما و می‌تواند منجر به زخم‌های شدید و سوراخ شدن قرنیه است. Descemetoceles رخ می‌دهد که زخم گسترش از طریق استروما. این نوع از زخم است به خصوص خطرناک است و می‌تواند به سرعت منجر به سوراخ شدن قرنیه اگر درمان نشود در زمان. محل زخم تا حدودی به علت آن بستگی دارد. زخم مرکزی به‌طور معمول ناشی از تروما، خشکی چشم یا قرار گرفتن در معرض از