payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از گرسنگان و بی‌خانمان‌ها، یک خانواده را در حال برگزاری جشن در فضای خصوصی خانه نشان می‌دهد و با این کار، می‌گوید تضمین این آزادی، مساوی مسئولیت‌پذیری دولت‌مردان در قبال جامعه یا محصول مشارکت توده‌ها در اقتصاد مصرفی، نیست. یکی از عناصر قابل‌توجه و از نظر هنری، چالش‌برانگیز نقاشی راکول، استفاده از رنگ سفید روی رنگ سفید است: بشقاب‌های سفید روی رومیزی سفید قرارگرفته‌اند. منتقد هنری دبورا سولومون این استفاده را «یکی از جاه‌طلبانه‌ترین نقش‌آفرینی‌های سفید علیه سفید از زمان خلق "" اثر جیمز مک‌نیل ویسلر
علیه سفید از زمان خلق "" اثر جیمز مک‌نیل ویسلر خوانده‌است.» سولومون بعدتر این اثر را «مرحله تازه‌ای از واقع‌گرایی توصیفی می‌خواند. بااین‌همه نقاشی پُر و شلوغ به‌نظر نمی‌رسد؛ مرکز نقاشی باز و باروح است. قسمت‌های وسیعی از سفیدی نقاشی به‌زیبایی چهره افراد را دربرگرفته است.» جیم مارتین پایین و راست نقاشی قرار دارد و نگاه موذی و فروتنی به بیننده انداخته‌است. او بیانگر جهانی کوچک از کل لحظه‌ای است که هیچ‌کس برای تشکر از رسم سنتی ناهار روز شکرگزاری وجود ندارد. سولومون این نگاه را جدا از نقاشی‌های دیگر روز
سولومون این نگاه را جدا از نقاشی‌های دیگر روز شکرگزاری می‌یابد که در آن، افراد حاضر در حالت سنتی نیایش (شکرگزاری) دست‌هایشان را بالا یا پایین نمی‌برند. او این نگاه را نمونه‌ای از رفتار آمریکایی با سنت‌ها می‌داند که هم ناشی از تقدیس سنت است و هم غیررسمی است. دیوید براون الهی‌دان، قدردانی را معنای ضمنی نقاشی می‌داند درحالی‌که کنث بندینر راکول را متوجه شام آخر عیسی مسیح دانسته‌است و چشم‌انداز نقاشی را بازتابی از تفسیر تینتورتو از شام آخر را می‌داند. جستار. "آزادی از فقر" به عنوان بخشی از مجموعه "آزادی‌های
"آزادی از فقر" به عنوان بخشی از مجموعه "آزادی‌های چهارگانه" به همراه جستاری از کارلوس بلوسان در مجله "ستردی ایونینگ پُست" منتشر شد. جستار بلوسان به نمایندگی از کسانی که به جای دشواری‌های سیاسی-اجتماعی خارجی، متحمل سختی‌های اقتصادی-اجتماعی داخلی می‌شدند، سخن می‌گفت و همین مسئله او را برجسته کرد. بلوسان سی‌ساله که مهاجری فیلیپینی و کارگر بود، زندگی را به شکلی تجربه کرده بود که با نسخه‌ای که نقاشی راکول عرضه می‌کرد، سازگاری نداشت؛ بلوسان در آن زمان نویسنده‌ای ناشناخته بود و مجبور بود به عنوان یک کارگر مهاجر،
ناشناخته بود و مجبور بود به عنوان یک کارگر مهاجر، با عوض کردن شغل‌های متفاوت، گذران زندگی کند. ویراستاران "پست" با سفارش جستار به بلوسان او را از فقر مهاجرت خلاص کردند. بلوسان در خلال جنگ جهانی دوم و هنگامی به شهرت رسید که کشور مشترک‌المنافع فیلیپین، که در آن روزگار قلمرو ایالات متحده به حساب می‌آمد، به دست ژاپن اشغال شد. بسیاری از آمریکایی‌ها، بلوسان را پس از آن جستار شناختند. نسخهٔ‌اصلی جستار بلوسان را مجلهٔ "پست" گم کرد و بلوسان که رونوشت کاربنی از آن نداشت، تنها توانست پیش‌نویس آن را در باری در تاکوما
تنها توانست پیش‌نویس آن را در باری در تاکوما بیابد. "آزادی از فقر" در گذشته کمابیش در فلسفه‌های استاندارد لیبرال جهان غرب بیش از سه آزادی دیگر (بیان، ترس و پرستش) مطرح شده بود؛ این آزادی، آزادی اقتصادی را به عنوان یک آرمان اجتماعی به ارمغان آورده‌بود. بلوسان در جستارش، با پیشنهاد دادن این‌که آمریکایی‌ها «باتوجه به نیازها و توانایی‌هایشان، فرصت‌های برابر برای خدمت به خود و دیگران» داشته باشند و انعکاسی است از این گفته کارل مارکس که «از هرکس براساس توانایی‌هایش، به هرکس براساس نیازهایش»، آزادی منفی (آزادی
به هرکس براساس نیازهایش»، آزادی منفی (آزادی از) را یک آزادی مثبت تلقی می‌کند. در بند آخر جستار، عبارت «آمریکایی که ما دوست داریم ببینیم، تنها فیزیکی نیست بلکه دنیایی روحانی و عقلانی است»، آمریکایی برابری‌طلب را توصیف می‌کند. جستار بلوسان با بیانی که شبیه به لحن استاین‌بک در آثاری چون "خوشه‌های خشم" است، از جانب کسانی سخن می‌گوید که در دموکراسی کاپیتالیست برای زنده ماندن مبارزه می‌کنند، و نوشته‌ای «تکان‌دهنده و برّان» در مقابله با پشت صحنهٔ مهمانیِ فراوانیِ راکول به‌حساب می‌آید. جستار بلوسان این مسئله را
راکول به‌حساب می‌آید. جستار بلوسان این مسئله را مطرح می‌کند که تا زمانی که شهروندان تعهداتی به دولت دارند، دولت هم وظیفه دارد سطح اولیه‌ای از معاش را برای آن‌ها فراهم آورد. بلوسان این مورد را مطرح کرد که نیو دیل (برنامهٔ اقتصادی و اجتماعی فرانکلین روزولت) همچنان‌که ضروریات زندگی آمریکایی‌ها را تضمین نکرده، تاکنون آزادی از فقر و نیاز را نیز مفروض ندانسته‌است.
جولیت گولیا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ورونیکا مارس"، "سی‌اس‌آی"، "هانا مونتانا"، "کدبانوهای وامانده"، "دو مرد و نصفی"، "درمانگاه خصوصی"، "گارفیلد"، "مثل آب خوردن" و "دوجینش ارزان‌تر است ۲" اشاره کرد.
خاطرات توسعه‌نیافتگی () فیلمی کوبایی به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا و بازیگری دیزی گرانادوس است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
دوازده صندلی () فیلمی در ژانر درام و کمدی به کارگردانی توماس گوتییرز آلئا است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی روسی ساخته شده است. رمان روسی با همین عنوان «دوازده صندلی»، تاکنون بیش از 17 بار این رمان به فیلم سینمایی تبدیل شده است. کتاب دوازده صندلی یکی از مشهورترین کتاب‌های طنز در روسیه است. این رمان، که توسط ایلیا ایلف و یوگنی پتروف نوشته شده، با داستانی پرکشش و با طنزی عمیق به شوروی بعد از انقلاب اکتبر می‌پردازد. کتاب دوازده صندلی به حدی در میان مردم روسیه محبوب است که برخی از جملات و
در میان مردم روسیه محبوب است که برخی از جملات و تکیه‌کلام‌های شخصیت اصلی آن به ضرب‌المثل تبدیل شده است.
آزادی از ترس آخرین نقاشی رنگ روغن از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" اثر هنرمند آمریکایی، نورمن راکول است. این مجموعه براساس اهداف سخنرانی چهارگانهٔ فرانکلین روزولت که تحت عنوان سخنرانی وضعیت کشور آمریکا در ۶ ژانویهٔ ۱۹۴۱ در برابر کنگرهٔ آمریکا ایراد شده، کشیده شده‌است. این اثر در شمارهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۳ مجلهٔ "ستردی ایونینگ پست" و با همراهی جستاری از استیون وینسنت بنت منتشر شد. این نقاشی اغلب به این صورت توصیف می‌شود که هم‌زمان با تهاجم بلیتس (حملهٔ هوایی آلمان نازی به بریتانیای کبیر) در آن‌سوی اقیانوس اطلس،
نازی به بریتانیای کبیر) در آن‌سوی اقیانوس اطلس، کودکان آمریکایی با همراهی والدین‌شان به رخت‌خواب می‌روند. پیشینه. "آزادی از ترس" چهارمین نقاشی رنگ و روغن مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" اثر نورمن راکول است. این نقاشی از سخنرانی فرانکلین روزولت و مشهور به آزادی‌های چهارگانه، که در ۶ ژانویهٔ ۱۹۴۱ در برابر کنگرهٔ هفتادوهفتم آمریکا ایراد شده، الهام گرفته‌است. در اوایل دههٔ ۱۹۴۰، آزادی‌های چهارگانه‌ای که روزولت مطرح کرد، برای بسیاری هنوز مبهم و انتزاعی به‌نظر می‌آمد، اما دولت‌مردان از آن‌ها برای تقویت میهن‌دوستی
اما دولت‌مردان از آن‌ها برای تقویت میهن‌دوستی استفاده کردند. موضوع آزادی‌های چهارگانه بعدتر به بیانیهٔ جنگ جهانی دوم کشورهای متفق، منشور آتلانتیک، راه یافت و بخشی از منشور سازمان ملل متحد شد. این مجموعه نقاشی‌ها به همراه جستارهایی از نویسندگان برجسته، طی چهار هفتهٔ متوالی، در "ستردی ایونینگ پست" منتشر شد: "آزادی بیان" (۲۰ فوریه)، "آزادی پرستش" (۲۷ فوریه)، "آزادی از فقر" (۶ مارس) و "آزادی از ترس" (۱۳ مارس). نهایتاً پوستر نقاشی‌های این مجموعه به صورتی وسیع منتشر و به ابزاری در دست دولت ایالات متحده برای فروش
و به ابزاری در دست دولت ایالات متحده برای فروش اوراق قرضه جنگی مبدل شد. بلیتس دوره‌ای از بمباران راهبردی پایدار بریتانیا به دست آلمان در طول جنگ جهانی دوم بود. بین ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تا ۲۱ مهٔ ۱۹۴۱، شانزده شهر انگلستان تحت حمله‌های هوایی بزرگ قرار گرفتند. از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰، لندن به مدت ۵۷ شب متوالی به دست نیروی هوایی آلمان نازی بمباران شد. در مجموع، در طول دورهٔ بلیتس بیش از یک میلیون خانه در لندن آسیب دید یا نابود شد و بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر از افراد غیرنظامی کشته شدند که تقریباً نیمی از آن‌ها در لندن بودند. این
شدند که تقریباً نیمی از آن‌ها در لندن بودند. این نقاشی تنها نقاشی از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" است که پیش از مأمور شدن راکول به کشیدن این مجموعه، کشیده شده‌است. این نقاشی در اصل برای به‌تصویر درآوردن نبرد بریتانیا کشیده شد، اما تا زمان انتشار در "ستردی ایونینگ پست"، منتشر نشده بود. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نقاشی‌های چهارگانهٔ راکول را پس از انتشارشان در ۱۹۴۳، در سراسر کشور به نمایش گذاشت. در مجموع این نمایش‌ها بیش از ۱۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار اوراق قرضه جنگی فروخته شد. این نقاشی‌ها به صورت تمبر
قرضه جنگی فروخته شد. این نقاشی‌ها به صورت تمبر یادبود نیز منتشر شدند و در طول این نمایش‌ها به فروش رسیدند. توصیف. نقاشی کودکانی را نشان می‌دهد که در آرامش در رخت‌خواب‌شان، فارغ از غوغای جهان، خوابیده‌اند و والدین‌شان به آن‌ها نگاه می‌کنند. مادرشان رویشان را می‌کشد، درحالی‌که پدرشان روزنامه‌ای در دست دارد که خبر از وحشت از جنگی در حال گسترش می‌دهد. بااین‌همه، پدر، توجهش، به‌جای تیترهای هشداردهنده، به فرزندانش است. از نگاهی دیگر، کودکان پیش‌تر خوابیده‌اند و والدین، پیش از آن‌که به رخت‌خواب بروند، به آن‌ها که
پیش از آن‌که به رخت‌خواب بروند، به آن‌ها که در تختی مشترک خوابیده‌اند، سرکشی می‌کنند. پدر به عنوان «ناظر کلاسیک راکول» ظاهر می‌شود و نقش تماشاگر را در نقاشی ایفا می‌کند. از آن‌جایی که او عینکش را نیز در دست دارد، می‌توان فهمید که او خواندن روزنامهٔ "بنینگتون بنر" را به پایان رسانده‌است. تیتر روزنامهٔ «بمباران… اصابت وحشت» خوانده می‌شود که به بمباران بلیتس اشاره دارد. در پس‌زمینه راهرویی روشن و راه‌پله‌ای که به طبقهٔ پایین راه دارد، دیده می‌شود. به گفتهٔ راکول، که اهمیت چندانی برای این اثر قائل نبود، این
که اهمیت چندانی برای این اثر قائل نبود، این اثر «براساس ایده‌ای نسبتاً کوته‌نظرانه بنا شده بود. نقاشی در طول بمباران لندن می‌خواست بگوید: خدا را شکر که ما می‌توانیم کودکان‌مان را با احساس امنیت به رخت‌خواب ببریم و می‌دانیم که آن‌ها در طول شب کشته نخواهند شد.» خلق اثر. مدل‌های نقاشی عبارتند از جیم مارتین، خانم ادگار لورنس (دوروتی) و دو فرزندِ والتر اسکوایرز (نجّارِ نورمن راکول) هستند که همگی، همسایه‌های راکول در آرلینگتون ورمانت بودند. بنا به درخواست راکول، روزنامهٔ "بننینگتون بنر" نسخه‌ای ساختگی برای این
روزنامهٔ "بننینگتون بنر" نسخه‌ای ساختگی برای این نقاشی تهیه کرد. "آزادی از ترس" در شمارهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۳ مجلهٔ "ستردی ایونینگ پست" و به همراه جستاری از استیون وینسنت بنت به عنوان بخشی از مجموعهٔ "آزادی‌های چهارگانه" منتشر شد. استیون بنت (شاعر و رمان‌نویس) اتفاقاً در همان روز انتشار نقاشی و جستار درگذشت. بررسی انتقادی. این نقاشی گاهی بیش‌ازحد صمیمی توصیف شده‌است؛ هم چیدمان وسایل و هم نورپردازی اثر در ایجاد این صمیمیت سهیم هستند. دبورا سولومون این صحنه را دارای «احساسی چون فضایی فرانسوی با حسی دوست‌داشتنی از
«احساسی چون فضایی فرانسوی با حسی دوست‌داشتنی از هنر سطح‌بالا» دانسته‌است. بروس کول از "وال‌استریت جورنال" گفته‌است «این‌گونه ارجاع به جنگ، از آن‌جا که اشارهٔ خاصی به ترس یا برنامهٔ خلع سلاح روزولت نمی‌کند، بسیار ویژه است. تنها کاری که راکول نکرده این است که دست‌هایش را دور این فضای انتزاعیِ باروح نگرفته‌است.»
گروه C جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ که مسابقاتش از ۷ تا ۱۶ ژانویه ۲۰۱۹ برگزار خواهد شد.این گروه شامل تیم‌های کره جنوبی، چین، قرقیزستان و فیلیپین می‌باشد.دو تیم برتر این گروه و احتمالاً تیم سوم این گروه (در صورتی که در رتبه‌بندی تیم‌های سوم بین چهار تیم برتر قرار گیرد)، به مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی راه می‌یابند. جدول. در مرحله یک‌هشتم نهایی: مسابقات. همه زمان‌ها می‌باشد. چین مقابل قرقیزستان. &lt;section begin=c1/&gt;&lt;section end=c1/&gt; کره جنوبی مقابل فیلیپین. &lt;section begin=c2/&gt;&lt;section end=c2/&gt; فیلیپین
begin=c2/&gt;&lt;section end=c2/&gt; فیلیپین مقابل چین. &lt;section begin=c3/&gt;&lt;section end=c3/&gt; قرقیزستان مقابل کره جنوبی. &lt;section begin=c4/&gt;&lt;section end=c4/&gt; کره جنوبی مقابل چین. &lt;section begin=c5/&gt;&lt;section end=c5/&gt; قرقیزستان مقابل فیلیپین. &lt;section begin=c6/&gt;&lt;section end=c6/&gt;
کیتی کوئین لوز (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و کارگردان نمایش اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رسوایی"، "شغل"، "سوپر ۸"، "رالف خرابکار"، "عوارض جانبی"، "یخ‌زده"، "۶ ابرقهرمان"، "زوتوپیا"، "رالف اینترنت را خراب می‌کند"، "" اشاره کرد.
محفل محافظ و خیرخواهانه اِلْکس () یا لژ الکس محفلی برادری است که در ۱۸۶۸ به عنوان کلوبی اجتماعی در نیویورک تأسیس شد. مقر این محفل امروزه در شیکاگو قرار دارد و یکی از محفل‌های برادری راهبر در آمریکا به‌حساب می‌آید و نزدیک به یک میلیون عضو دارد. این محفل از ابتدا محفلی برای سفیدپوستان بوده است. در اوایل دهه ۱۹۷۰ این سیاست محفل و پس از سرباززدن محفل از پذیرش آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای استفاده از کلوب باعث گشایش پرونده‌هایی در دادگاه‌ها شد. در تقریباً تمام موارد پس از این‌که کسی از غذا خوردن و گذراندن
موارد پس از این‌که کسی از غذا خوردن و گذراندن اوقات فراغت در کلوب سرباززد، بند مربوط به پذیرش «فقط سفیدپوستان» به آزادی عضویت عموم تغییر کرد. این بند (فقط سفیدپوستان) در ۱۹۷۶ در لژ بزرگ محفل لغو شد با این قید که اگر زمانی قانون اجازه داد، دوباره برگردد. الکس به صورت سنتی محفلی مردانه است و برخلاف دیگر محفل‌های برادری، پس از تصویب قانونی در دهه ۱۹۷۰ که می‌گفت «محفل هیچ شعبه‌ای ندارد و عضویت در آن، هیچ مزیت و تضمینی به بار نمی‌آورد و هیچ بخش مجزایی ندارد»، هیچ‌گاه بخش رسمی زنان نداشته است.
خلیله علی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همسر سابق محمد علی کلی و دارای کمربند مشکی دان ۳ در کاراته است و پدر و مادرش از اعضای جنبش امت اسلام بودند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سندرم چین" اشاره نمود.
لورا کایوت (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دشمن ملت"، "اکنون مرا می‌بینی"، "جنگوی زنجیرگسسته"، '، '، "لافت"، "جا مانده"، "جاهای تاریک"، "فرندز" و "مگی" اشاره کرد.
مری کاستا (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده بازنشستهٔ ایتالیایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. مشهورترین نقش او صداپیشگی شخصیت «پرنسس آورورا (دیزنی)» در انیمیشن کلاسیک دیزنی "زیبای خفته" (محصول ۱۹۵۹) است. او آخرین صداپیشه بازمانده از میان سه پرنسس دیزنی است که در دوران زندگی والت دیزنی خلق شده‌اند و در سال ۱۹۹۹ لقب «اسطوره دیزنی» را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۲۰ نشان ملی هنر ایالات متحده آمریکا را به او اهدا کردند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زیبای خفته" اشاره
نقش داشته‌است، می‌توان به "زیبای خفته" اشاره نمود.
آرش رکنی (زاده ۲۲ اسفند ۱۳۷۲) موسیقی‌دان و نوازنده پیانو ایرانی ساکن کشور آلمان است. آرش در ایران دوره‌های ارف و پیانو را در آموزشگاه‌های موسیقی گذراند، سپس در هنرستان موسیقی تهران ادامه تحصیل داد. سپس برای ادامه تحصیل به کشور ارمنستان رفت. آرش رکنی در ادامه موفق به کسب بورسیه دانشگاه لایپزیک آلمان شد.او همراه با ارکسترهای معتبر دنیا بر روی صحنه‌های بسیاری به نواختن پیانو پرداخته و جوایز بین‌المللی متعددی را کسب کرده‌است.
خوار (;local Chakavian dialect: "Hvor" or "For", , , ) یک جزیره متعلق به کشور کرواسی در دریای آدریاتیک است. این جزیره ۲۹۷٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت، ۶۸ کیلومتر طول و در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱٬۱۰۳ نفر جمعیت داشته‌است.
یوشیدا تویو ؛ – ) سامورایی اهل قلمروی توسا در ژاپن بود. گوتو شوجیرو برادرزاده وی بود. در سال ۱۸۵۳، تویو توسط یامائوچی تویوشیگه رهبر قلمروی توسا منصوب شد تا این دامنه فئودالی را اصلاح و مدرن سازی کند. او در ۶ ماه مه سال ۱۸۶۲ توسط سه عضو حزب محافظه کار به نام توزا کیننوتو ترور شد.
تایسی هوکان ، به معنی بازگرداندن قدرت سیاسی به دربار امپراتوری، در اواخر دوره ادو در ۹ نوامبر ۱۸۶۷ به بازپس دادن قدرت از پانزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو و انتقال آن به امپراتور میجی اشاره دارد. توکوگاوا یوشینوبو قدرت را به امپراتور بازگرداند زیرا معتقد بود که حتی اگر قدرت به دربار امپراتوری بازگردانده شود، به دلیل قرن‌ها دوری از سیاست قادر به اداره ژاپن نخواهد بود و قدرت واقعی به او سپرده خواهد شد. با این حال، این نقشه زمانی که کودتای احیای حکومت امپراتوری در دو ماه بعد یعنی در
احیای حکومت امپراتوری در دو ماه بعد یعنی در تاریخ سوم ژانویه سال ۱۸۶۸ میلادی انجام گرفت و تصمیم گرفته شد که خانواده توکوگاوا در قدرت دخالت نداشته باشد، خنثی شد. پیشنهاد توسا. در اکتبر سال ۱۸۶۷ دایمیوی ولایت توسا راهی میانه برای مسئله سازمان سیاسی کشور ژاپن ارائه کرد که به «پیشنهاد توسا» معروف است. این پیشنهاد دایر بر کناره‌گیری شوگون به نفع شورای دایمیوها که زیر نظر امپراتور باشد، بود. بدین ترتیب قدرت سیاسی شوگون به امپراتور اعاده می‌شد اما رئیس خاندان توکوگاوا اراضی تیولی خود را نگه می‌داشت و به جای رهبری
اراضی تیولی خود را نگه می‌داشت و به جای رهبری نظامی و سیاسی کشور مقام نخست‌وزیری را دارا می‌شد. یوشینوبو این پیشنهاد را در ماه نوامبر همان سال پذیرفت. تایسی هوکان، سیاستی سطح بالا بود که فرمان مخفی امپراتوری برای سرنگونی شوگون‌سالاری را که توسط اوکوبو توشیمیچی از قلمرو ساتسوما و اایواکورا تومومی اشرافی برنامه‌ریزی شده بود، باطل و بی‌اثر کرد و حتی پس از نابودی شوگون‌سالاری، دولتی جدید با محوریت خاندان توکوگاوا ایجاد کرد. در روز ۱۴ از ماه دهم ۱۸۶۷ تقویم قدیم (کیو ۳)، یوشینوبو قدرت را به دربار امپراتوری
قدیم (کیو ۳)، یوشینوبو قدرت را به دربار امپراتوری بازگرداند. بازگرداندن قدرت به دربار امپراتوری و نیروهای ضد شوگونی می‌توانست مشکلاتی را در اداره دولت ایجاد کند و اداره دولت از طریق ائتلافی از قلمروهای قدرتمند ضروری می‌شد. حتی اگر خاندان توکوگاوا قدرت را واگذار می‌کردند، آنها همچنان ارباب فئودال پیشرو در ژاپن بودند. بازگرداندن قدرت به امپراتور، راهبردی برای فدا کردن یک اعتبار به منظور کسب اعتباری جدید بود و به یوشینوبو اجازه می‌داد تا از طریق ائتلافی از قلمروهای قدرتمند، رهبری را به دست گیرد.
سولوش‌دیوروک یک منطقهٔ مسکونی در مجارستان است که در ناحیه فونیود واقع شده‌است. سولوش‌دیوروک ۱۸٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۹۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر موداوتال خواهرخواندهٔ سولوشگیوروک هست.
عشق‌هراسی یا هراس از عشق هراس از وابستگی عاطفی یا عاشق شدن است. این هراس معمولاً زمانی خطرناک است که فرد با هرگونه هیجانِ مرتبط با عشق مواجه است. این ویژگی ممکن است مزمن باشد. عشق‌هراسی بر کیفیت زندگی شخص تأثیر می‌گذارد و او را به سوی پرهیز از پذیرشِ تعهد سوق می‌دهد. بدترین جنبهٔ عشق‌هراسی این است که باعثِ گوشه‌گیر شدنِ فرد می‌شود. همچنین، این هراس ممکن است فردِ عشق‌هراس را به سوی زیاده‌روی در عقاید مذهبی و علایق فرهنگی‌ای که عشق را ممنوع می‌کنند سوق دهد و این امر باعثِ احساس گناه و ناامیدی نسبت به
دهد و این امر باعثِ احساس گناه و ناامیدی نسبت به واکنش‌های درونی‌اش گردد. از عوارضِ شایع در عشق‌هراسی می‌توان به عرق‌کردن، تپش قلب، تنگی نفس، ترس، تهوع و بی‌خوابی اشاره کرد. البته عوارضِ این نوع هراس، مانند بیشترِ هراس‌ها، از شخصی به شخصِ دیگر متفاوت است. همچنین، افرادی که خود یا نزدیکانشان در یک رابطهٔ عاطفی دچار ضربهٔ روحی شوند، ممکن است از عشق و عاشق شدن بترسند. اگر شخصی به همسر خود خیانت کند، ممکن است آن شخص به دلیل ترس از تکرار این اتفاق از عشق بترسد. در عین حال، پسر کوچک آن‌ها نیز وقتی این اتفاق را
در عین حال، پسر کوچک آن‌ها نیز وقتی این اتفاق را ببیند، امکان دارد ترس از عشق و عاشق شدن در او شکل بگیرد؛ زیرا او نمی‌خواهد اتفاقی را که برای پدر یا مادرش افتاده را تجربه کند. خودفریبی و عشق‌هراسی. بعضی از افرادی که نمی‌دانند چگونه شریک عشقیِ مناسب خود را پیدا کنند و پذیرش این حقیقت را برای خود شرم‌آور می‌دانند، عشق‌هراسی را در خود به عنوان یک روش خودمحافظتی پرورش می‌دهند. این افراد، با ابراز ترس خود از عشق به دیگران، نسبت به اینکه بگویند تواناییِ پیدا کردن فرد مناسب را برای عاشق شدن ندارند، بیشتر احساس
فرد مناسب را برای عاشق شدن ندارند، بیشتر احساس راحتی می‌کنند. درمان عشق‌هراسی. همیشه بهترین راه برای درمان هراس‌ها روبه‌رو شدن با آن‌ها است. وقتی افراد از ترس‌هایشان دوری کنند، بیشتر باعث پیشرفت و رشد آن‌ها می‌شوند؛ اما اگر مستقیماً با آن‌ها روبه‌رو شوند، به‌راحتی می‌توانند درمانشان کنند. هرچقدر کسی بیشتر از برقراری رابطه با دیگران اجتناب کند، ترس‌هایش بزرگ‌تر می‌شوند، اما اگر با هراس‌ها روبه‌رو شود و وارد رابطه گردد، به زودی شاهدِ ناپدید شدنِ هراس‌ها می‌شود. درمان فیلوفوبیا معمولاً شامل درمان، به ویژه
درمان فیلوفوبیا معمولاً شامل درمان، به ویژه درمان شناختی- رفتاری (CBT) برای رسیدگی به الگوهای فکری منفی و قرار دادن تدریجی فرد در معرض ترس است در صورت وجود مشکلات روانی همزمان ممکن است از دارو نیز در برخی موارد استفاده شود تغییرات سبک زندگی مانند ورزش و تکنیک های تمدد اعصاب نیز می تواند در توسعه توانایی و تاب آوری مفید باشد. برای درمان فیلوفوبیا، از روش‌هایی مانند روان درمانی، مواجهه درمانی، و تکنیک‌های آرام‌سازی مانند تمرینات تنفس عمیق و مدیتیشن استفاده می‌شود. از مشاوره و درمان تخصصی توسط روانشناسان و
می‌شود. از مشاوره و درمان تخصصی توسط روانشناسان و متخصصان سلامت روان پیشنهاد می‌شود تا فرد بتواند این ترس را کنترل کرده و به زندگی عاطفی سالم‌تری دست یابد.. به طور کلی، در حالی که فیلوفوبیا یک اختلال رسمی شناخته شده نیست، می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی فرد برای ایجاد و حفظ روابط عاشقانه سالم تأثیر بگذارد. جستجوی کمک حرفه ای برای غلبه بر این ترس و داشتن یک زندگی رضایت بخش تر توصیه می شود.
جک همینگوی (؛ – )، یک ماهیگیر و نویسنده کانادایی - آمریکایی بود. او پسر رمان‌نویس معروف آمریکایی و برنده جایزه نوبل، ارنست همینگوی بود.
موزه نورمن راکول () موزه‌ای هنری در استوکبریج، ماساچوست است که به آثار هنری نورمن راکول اختصاص داده شده‌است و بزرگ‌ترین مجموعه از آثار اصلی راکول در دنیا را در خود جای داده‌است. تاریخچه. این موزه در ۱۹۶۹ در استوکبریج ماساچوست، جایی که راکول ۲۵ سال پایانی زندگی‌اش را در آن‌جا زندگی می‌کرد، افتتاح شد. این موزه در اصل در خیابان اصلی در ساختمانی واقع بود که اولد کرنر هوس خوانده می‌شد. موزه ۲۴ سال بعد به مکان فعلی‌اش منتقل شد و در ۳ آوریل ۱۹۹۳ به روی عموم بازگشایی شد. طراح ساختمان فعلی موزه رابرت استرن است.
شد. طراح ساختمان فعلی موزه رابرت استرن است. مجموعه. علاوه بر ۵۷۴ اثر اورجینال از راکول، موزه خانه آرشیو راکول شامل بیش از صدهزار قطعه مختلف است که در آن عکس، نامه‌های طرفداران و اسناد تجاری مختلف وجود دارد. در سال ۲۰۱۴ مدرسه هنرمندان مشهور، آرشیو خود را که شامل طراحی‌های راکول می‌شد را به موزه اهدا کرد. از آثار مشهور راکول که در این موزه نگهداری می‌شود می‌توان به مجموعه نقاشی "آزادی‌های چهارگانه" اشاره کرد. شاخه یادگیری و تعامل دیجیتالی موزه، تجربیات چند رسانه ای را تولید خواهد کرد.
اوریون کلمنز (؛ – ) سیاست‌مدار و اولین و تنها حاکم قلمرو نوادا، اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به دلیل ارتباط خانوادگی با برادر جوان و مشهور خود یعنی سمیوئل لنگهورن کلمنز با تخلص مارک توین، بیشتر شناخته شده‌است.
جان مارشال کلمنز (؛ – ) وکیل و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او پدر نویسنده مشهور سمیوئل لنگهورن کلمنز با تخلص مارک تواین بود. وی قاضی بخش و تاجری کوچک و اصالتاً اهل ویرجینیا بود که در کنتاکی درس حقوق خوانده و در همان‌جا ازدواج کرده‌بود.
ساکاموتو اوتومه ، (۱۸۷۹–۱۸۳۲ میلادی) یک زن در اواخر دوره ادو از اهالی قلمروی توسا، فرزند ساکاموتو هاچیهی و ساکاموتو کو و خواهر بزرگتر ساکاموتو ریوما بود. وی در ناگیناتاجوتسو (هنرهای رزمی)، کنجوتسو (شمشیرزنی)، سوارکاری، تیراندازی با کمان و دیگر هنرهای رزمی ماهر بود.
گوشی به افراد متعلق به طبقه پایین سامورایی‌ها در دوره ادو گفته می‌شود. به سامورایی‌هایی گفته می‌شود که در عین متعلق بودن به طبقهٔ سامورایی‌ها، کشاورز نیز بودند. گوشی‌ها در زمان صلح به شغل کشاورزی مشغول بودند و در زمان جنگ به عنوان رزمنده می‌جنگیدند و به آنان گوسامورایی گفته می‌شد.
مغازه گروبرداری نوعی از سمساری یا امانت‌فروشی در برخی کشورهای عمدتاً غربی است که افراد می‌توانند جنسی یا کالایی معمولاً شخصی را در آن مغازه به امانت بگذارند و از مغازه‌دار پول نقد دریافت کنند که به صورت وام مدت‌دار است. فرد می‌تواند سپس پول را در تاریخی دیگر بازگردانده و امانتی و گرویی خود را بازپس بگیرد. مغازه‌داران گروبردار همچنین گاه کالای گرویی را از فردی رجوع‌کننده به قیمتی پایین‌تر می‌خرند. مغازه کارگشایی و گروبرداری معمولاً طلا، ادوات موسیقی، سینمای خانگی، رایانه و لپ‌تاپ، کنسول بازی، تلویزیون، انواع
رایانه و لپ‌تاپ، کنسول بازی، تلویزیون، انواع دوربین عکاسی و فیلمبرداری، ابزار و اسلحه را معامله می‌کنند.
جوشی ، به افراد متعلق به طبقه بالای هانشی (سامورایی‌های در خدمت قلمروهای فئودالی در دوره ادو اطلاق می‌شود. گروه دیگر سامورایی‌ها طبقه پایین گوشی بودند. گوشی به سامورایی‌ها که در عین متعلق بودن به طبقه سامورایی‌ها، کشاورز نیز بودند. در زمان صلح به شغل کشاورزی مشغول بودند و در زمان جنگ به عنوان رزمنده می‌جنگیدند و به آنان «گوسامورایی» گفته می‌شد.
اعترافات یک تبلیغاتچی () نام کتابی است که توسط دیوید آگیلوی که او را به عنوان پدر تبلیغات نیز می‌شناسند، در سال ۱۹۶۳ منتشر شده‌است و در بسیار از کلاسهای فنون تبلیغاتی که در آمریکا برگزار می‌شوند، مطالعه آن لازم است. این کتاب یازده فصل دارد. در ماه ماه اوت ۱۹۶۳، تعداد ۵۰۰۰ نسخه و در سال ۲۰۰۸ بیش از ۱۰۰۰۰ نسخه از این کتاب به چاپ رسیده‌است.
همایون حائری خیاوی (زادهٔ ۱۳۳۶ در تبریز)، معروف به همایون حائری، سیاستمدار و مدیر اجرایی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان معاون وزیر نیرو در امور برق و انرژی، همچنین رئیس هیئت مدیره شرکت مدیریت شبکه برق ایران فعالیت می‌کند. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی ارشد مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف است و فعالیت شغلی خود را از سال ۱۳۶۸ در شرکت برق منطقه‌ای تهران آغاز کرد. حائری تا سال ۱۳۸۹ در مناصبی چون مدیرعاملی و ریاست هیئت مدیرهٔ شرکت برق منطقه‌ایِ آذربایجان، معاونت تولید شرکت توانیر و مدیرعاملیِ شرکت مدیریت شبکه برق
شرکت توانیر و مدیرعاملیِ شرکت مدیریت شبکه برق ایران فعالیت کرد. حائری در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴ مدیرعاملی شرکت توانیر را بر عهده داشت. او از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ رئیس مرکز پشتیبانی صنایع آب، برق و توسعهٔ صادرات و مشاور وزیر نیرو بود و از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶ نیز برای یک دورهٔ یک‌سالهٔ دیگر مدیرعاملی شرکت مدیریت شبکه برق ایران را بر عهده داشت.
النوادر السلطانیه و المحاسن الیوسفیه عنوان کتابی تاریخی است از یوسف بن رافع بن تمیم اسدی، معروف به قاضی ابن شداد، قاضی و نویسنده قرن پنجم و ششم هجری قمری. این کتاب با حجمی کم و زبانی ساده در دو بخش تألیف شده‌است. بخش اول در مورد زندگی و فضایل صلاح‌الدین ایوبی است و در بخش دوم لشکرکشی شیرکوه، سردار صلاح‌الدین به مصر در جریان جنگ‌های صلیبی به تحریر درآمده‌است. رشته حوادث گزارش شده در این کتاب تا زمان درگذشت صلاح‌الدین است. نویسنده در این کتاب، اغلب آنچه را شاهد بوده، توصیف کرده‌است. این کتاب یکی از مشهورترین
بوده، توصیف کرده‌است. این کتاب یکی از مشهورترین تک‌نگاری‌ها دربارهٔ فرمانروایی اسلامی در مصر و شام محسوب می‌شود.
تپه کنده قولان مربوط به دوره اسلامی قرن ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان پیرانشهر، بخش مرکزی، دهستان لاهیجان، روستای کنده قولان واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۸۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.