payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برکنل فورست (به انگلیسی: Bracknell Forest) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در بارکشر واقع شده‌است. برکنل فورست ۱۰۹٫۳۸ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر لورکوزن خواهرخواندهٔ برکنل فورست هست.
هواوی اسند وای۳۰۰ یک گوشی هوشمند دارای سیستم عامل اندروید (نسخهٔ ۴٫۱) محصول شرکت هواوی می‌باشد. این گوشی به دلیل قیمت کم و در مقابل امکانات بالایی که دارد محبوبیت زیادی بین کاربران شرکت هواوی داشت.
گردنه گدوک نام منطقه و گردنه‌ای در جنوب استان مازندران و شمال شرق استان تهران است که جاده شهرستان سوادکوه به شهرستان فیروزکوه از آن می‌گذرد. گردنه گدوک به طول ۱۷ کیلومتر در جاده فیروزکوه قرار دارد؛ این گردنه در حوزه شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار داشته؛ و محله ی گدوک در حوزه شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار گرفته است. این منطقه کوهستانی بلندترین بخش این مسیر است و در اغلب مواقع سال، برف گیر و سرد بوده و برای مسافران دشواری ایجاد می‌کند. گدوک به خاطر قرار داشتن در ارتفاع در تابستان نیز خنک است
خاطر قرار داشتن در ارتفاع در تابستان نیز خنک است و حتی مدت‌ها بعد از بهار نیز نشست برف در این محل نمایان است. راه‌آهن سراسری ایران از این منطقه می‌گذرد که جلوه‌ای خاص به این منطقه بخشیده است و دارای تونل‌های متعددی است و در واقع چیز دیگری که این منطقه بدان شهرت دارد یکی از تونل‌های راه‌آهن است که بسیار طویل است و به تونل گدوک مشهور است و ساخت آن به دوران رضاشاه کبیر بر می‌گردد. از محله‌های گدوک، دوگل است که در آن پل‌هایی موازی به نام "سه‌خط‌طلا" قرار دارد و نیز دارای یک ایستگاه راه‌آهن است. یکی دیگر از
و نیز دارای یک ایستگاه راه‌آهن است. یکی دیگر از محله‌های گدوک، شوراب است که در آن پلی به نام "شوراب" قرار دارد و نیز دارای یک آبشار فصلی است، محله‌ای نیز به نام گدوک قرار دارد که دارای یک ایستگاه راه‌آهن است. همچنین در منطقه نیز آش و دوغ و ماست محلی عرضه می‌شود. گدوک زمستان‌های نسبتاً سرد دارد ولی هوای آن در بهار و تابستان ملایم است و ضمناً نشست سنگین برف وجود دارد. مراسم محلی خاصی نیز هر ساله در مناطق ییلاقی گدوک در سوادکوه برگزار می‌شود. نام. دلیل نام‌گذاری گردنه گدوک روشن نیست. واژه گدوک در زبان ترکی
گردنه گدوک روشن نیست. واژه گدوک در زبان ترکی آذربایجانی، با املای gədik و تلفظ درست گَدیک، معادل گردنه است. ناصرالدین‌شاه، که از خانواده‌ای ترک‌زبان بود و ترکی را هم در کنار فارسی می‌دانست، در سفر سال ۱۲۵۴ هجری‌خورشیدی به مازندران، می‌نویسد: ناگفته نماند که او در تمام طول سفر درازش، تنها یک‌بار واژه "گدوک" را به معنای "گردنه" به کار برده و بارها (دقیق، ۲۳ بار) از واژه فارسی "گردنه" بهره برده است. در مدخل گدوک در لغت‌نامه دهخدا هم نوشته نشده که خاستگاه این واژه از کجاست. بنابراین معلوم نیست که واژه گدوک، از
از کجاست. بنابراین معلوم نیست که واژه گدوک، از زبان مازندرانی (و یا زبان فارسی) وارد زبان ترکی آذربایجانی شده است یا برعکس. کوهنوردی. مهم‌ترین قلل منطقه گدوک در شهرستان سوادکوه که در بخش البرز شرقی واقع شده است و برای کوهنوردی نیز مناسب می‌باشد، عبارت‌اند از: قله اروان‌بیگ به ارتفاع ۲۸۰۰ متر و از قله‌های تپه‌ای می‌باشد. این قله از شمال به چپ‌دره، از جنوب به منطقه، از شرق به جاده فیروزکوه و از غرب به کتالان محدود می‌باشد و در فراز قله اروان‌بیگ، از غرب: خط‌الراس ارفع‌کوه، از جنوب غرب، دماوند و پاشوره و
خط‌الراس ارفع‌کوه، از جنوب غرب، دماوند و پاشوره و خط‌الراس دو برار و از شمال‌شرق، قدمگاه، اتابک، نرو و سرخیل دیده می‌شوند. در این منطقه، درخت ارس (سرو کوهی)، گون، گل لاله و گیاهان دارویی مانند آویشن و چندین نوع گیاه دیگر وجود دارد. کم‌کم بر شیب مسیر افزوده می‌شود؛ زمان تقریبی رسیدن به قله، یک ساعت و نیم می‌باشد. برای رسیدن به قله اروان‌بیگ، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها چنین هستند: قله ورسه سر به ارتفاع ۳۱۵۰ متر می‌باشد؛ این قله روی خط‌الراس قله بزگوش قرار دارد. این کوه یال طولانی دارد و
قله بزگوش قرار دارد. این کوه یال طولانی دارد و جبهه شمالی این کوه با دیواره‌های بلند و ریزشی تشکیل شده است. برای رسیدن به قله ورسه‌سر، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها چنین هستند: قله اتابک به ارتفاع ۳۲۰۰ متر می‌باشد؛ این قله در ضلع شمالی قله قدمگاه با چشم‌اندازی به قله‌های ارفع‌کوه، قدمگاه، خرونرو، نیزوا و تیزکوه می‌باشد. برای رسیدن به قله اتابک، مسیرهایی وجود دارند که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها این مسیرها هستند: پوشش گیاهی. در مراتع ییلاقی منطقه گدوک، انواع درخت، درختچه و گیاهان از جمله: لاله، گون
انواع درخت، درختچه و گیاهان از جمله: لاله، گون و پیرو (گونه‌ای درخت سرو) می‌رویند. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، ۴۰۶ گونه گیاهی از ۶۲ خانواده و ۲۶۲ جنس در گدوک مشاهده شده است، ۵۱ گونه گیاهی شناسایی شده است که دارای ارزش دارویی هستند که متعلق به ۴۴ جنس و ۲۲ خانواده گیاهی هستند. نتایج آماری نشان می‌دهد که بیشترین درصد گیاهان دارویی مربوط به خانواده‌های نعنائیان، گلسرخیان، کاسنیان، باقلاییان و شب‌بویان می‌باشد. برخی گیاهان دارویی گدوک عبارتند از: گل گاو زبان، اسطوخودوس، قارچ، آویشن، زرشک، ولیک و باریجه که از
اسطوخودوس، قارچ، آویشن، زرشک، ولیک و باریجه که از آن‌ها در برخی از غذاها نیز استفاده می‌شود. منطقه گدوک به لحاظ شرایط آب و هوایی، موقعیت جغرافیایی و زمینه رشد گیاهان دارویی، یکی از مناطق مستعد تولید گیاهان دارویی است. جانوران. در منطقه گدوک، جانورانی از جمله: بز، قوچ، شوکا، گوزن، خرس، پلنگ، گراز و گرگ می‌باشند و پرندگانی نظیر کبک و قرقاول نیز در این منطقه می‌باشند.
پنتوپرازول یا پانتوپرازول ، که با نام تجاری "پنتوسک ،پنتومید و یا پانتوپرازول" در ایران شناخته می‌شود ، برای درمان و پیشگیری کوتاه مدت ازوفاژیت مرتبط با ریفلاکس گاستروازوفاژیال (GERD) و یا بیماری‌های مرتبط با ترشح بیش از حد اسید معده مثل سندروم زولینگر- الیسون تجویز می‌شود. پنتوپرازول از مهار کننده‌های پمپ پروتون است که منجر به کاهش ترشح اسید معده می‌شود. این دارو در سلول‌های جداری معده با مهار برگشت ناپذیر Hydrogen potassium ATPase ، ترشح اسید معده را سرکوب می‌کند. این دارو برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ در
می‌کند. این دارو برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ در کشور آلمان فروخته شد و از سال ۲۰۱۰ به عنوان یک داروی عمومی در دسترس قرار گرفت. موارد تجویز. ۱- درمان کوتاه مدت ازوفاژیت مرتبط با رفلاکس برای بزرگسالان و کودکان بالای ۵ سال ۲- کنترل بیماری‌های مرتبط پس از بدست آمدن نتایج اولیه از بیماری ، به مدت کمتر از ۱۲ ماه . ۳- درمان ترکیبی زخم‌های گوارشی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری . در این درمان از یک آنتی بیوتیک نیز در کنار پنتوپرازول استفاده می‌شود. ۴- درمان طولانی مدت سندروم زولینگر- الیسون عوارض جانبی. برخی از عوارض
سندروم زولینگر- الیسون عوارض جانبی. برخی از عوارض جانبی استفاده از پنتوپرازول در بزرگسالان عبارتند از: سردرد، اسهال، تهوع، شکم درد، استفراغ، یبوست ، نفخ شکم سرگیجه و درد مفاصل . استفاده از پنتوپرازول در طولانی مدت ، ممکن است باعث بیماری گاستریت اتروفیک گردد . همچنین فقر ویتامین B-12 و منیزیم از عوارض دیگر مصرف سر خود و بیش از اندازه ی پنتوپرازول هستند. در کل مصرف طولانی مدت پنتوپرازول مستلزم تجویز پزشک و انجام پایش‌های آزمایشگاهی منظم به منظور ارزیابی ایمنی و کارآیی درمان و پیشگیری از بروز عوارض دارویی
و کارآیی درمان و پیشگیری از بروز عوارض دارویی می‌باشد. تداخلات دارویی. مهم‌ترین تداخل دارویی پنتوپرازول با وارفارین میباشد که میتواند باعث افزایش سطح سرمی وارفارین و افزایش خط خونریزی شود. اما به طورکلی پنتوپرازول میتواند در موارد زیر نیز تداخلات دارویی ایجاد کند: تداخلات دارویی پنتوپرازول عموماً خود را به صورت افزایش و یا کاهش اثر سایر داروها نشان می‌دهد و معمولا عوارض شدیدی به دنبال ندارد.( خطرناک ترین تداخل آن با وارفارین است.) رده بارداری. رده بارداری دارو : B
شهرستان هورفانو (به انگلیسی: Huerfano County) یکی از شهرستان‌های کلرادو در ایالات متحده آمریکاواقع شده‌است. شهرستان هورفانو ۴٬۱۲۵٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. یکی از استان‌های شهرستان‌های کلرادو ۶۴ در ایالت کلرادو ایالات متحده است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶،۷۱۱ نفر جمعیت داشته‌است مرکز شهرستان والسنبورگ، کلرادو است. این شهرستان که نامش از اسپانیایی به معنای "یتیم" است، به نام "[ بوت"، یک نقطه عطف محلی نامگذاری شد. منطقه در اوایل دهه ۱۹۰۰ با کشف ذخایر زغال‌سنگ عظیم رشد کرد. پس از جنگ جهانی دوم،
ذخایر زغال‌سنگ عظیم رشد کرد. پس از جنگ جهانی دوم، ذخایر زغال‌سنگ در دهه ۱۹۴۰ به پایان رسید و هورفانو شاهد کاهش تدریجی اقتصادی تا سال ۲۰۱۵ بود.
چای دارجیلینگ، در باغ‌های چای منطقه دارجیلینگ در ایالت بنگال غربی، در شمال هند، در پای کوه‌های هیمالیا، کشت، تولید و فرآوری می‌شود. این چای، هنگامی که دم می‌کشد، عطر و مزه متمایز و رنگ روشنی دارد. داستان چای دارجیلینگ در حدود سال ۱۸۵۰ آغاز شد؛ زمانی که دکتر کمپبل، بذر چای را در باغچه خود در منطقه دارجیلینگ و ۷۰۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا به‌طور آزمایشی کاشت. او در پرورش این گیاه موفق بود چرا که دولت، در سال ۱۸۴۷، این منطقه را برای تأسیس گلخانه‌های چای انتخاب کرده بود. دارجیلینگ قبل از آن، تنها یک دهکده کم
کرده بود. دارجیلینگ قبل از آن، تنها یک دهکده کم جمعیت بود که به عنوان یک تفریحگاه توسط ارتش و برخی از مردم مرفه استفاده می‌شد. خواص. آرامش معده. طبق مطالعه ای در سال ۲۰۱۱، چای دارجیلینگ، در مقایسه با سایر چای‌های سیاه مورد آزمایش، حاوی مقادیر زیادی EGCG بود. بر اساس نتایج پژوهش منتشر شده در مجله "ANTIMICROBIAL AGENTS AND CHEMOTHERAPY ,EGCG" نسبت به دیگر کاتچین‌های چای، قویترین فعالیت ضد باکتری در برابر هلیکوباکتر پیلوری نشان داده‌است. در نمونه‌های حیوانی آلوده به این میکروب، درمان با کاتچین در غلظت ۳۶–۱۰
به این میکروب، درمان با کاتچین در غلظت ۳۶–۱۰ درصد به‌طور معنی داری خونریزی و فرسایش مخاطی را کاهش داده بود و باکتری هلیکوباکتر پیلوری نیز از بین رفته بود. در سال ۲۰۱۱، "Journal of Medicinal Food" یک مطالعه را در ارتباط با اثر عصاره چای‌های مختلف بر هلیکوباکتر پیلوری، باکتری دخیل در توسعه زخم معده و سرطان معده منتشر کرد. در شرایط آزمایشگاهی عصاره‌ها در برابر هلیکوباکتر پیلوری، بدون آسیب رساندن به باکتری‌های مفید لازم برای هضم سالم، مؤثر بودند. عصاره چای دارجیلینگ و سفید در زمان کوتاه تری نسبت به انواع دیگر
و سفید در زمان کوتاه تری نسبت به انواع دیگر چای مؤثر بودند. گفته می‌شود چای دارجیلینگ می‌تواند رژیم غذایی مؤثری برای درمان زخم معده باشد. البته برای اثبات این امر به مطالعات بیشتری نیاز است. بهبود عملکرد قلب و عروق. در سال ۲۰۰۸ مطالعه ای که دربارهٔ اثر چای دارجیلینگ بر عملکرد اندوتلیال (لایه داخلی سیستم قلبی و عروقی) انجام و نتایج آن در مجله "British Journal of Nutrition" منتشر شد نشان داد مصرف چای باعث بهبود عملکرد اندوتلیال می‌شود. محققان، کاتچین‌های چای را مسئول این اثرات مفید می‌دانند. در چای سیاه
چای را مسئول این اثرات مفید می‌دانند. در چای سیاه دارجیلینگ، غلظت کاتچین‌ها به میزان قابل توجهی کمتر از چای سبز دارجیلینگ بود و محتوای کافئین بالاتری نسبت به چای سبز دارجیلینگ داشت. عملکرد اندوتلیال در پاسخ به هر دو نوع چای سبز و سیاه (دارجیلینگ) در سلول‌های اندوتلیال آئورت گاو و حلقه‌های آئورت رت مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده شد که هر دو چای سبز و سیاه به یک میزان و به‌طور قابل توجهی فعالیت آنزیم نیتریک اکسید سنتتاز (آنزیم تولیدکننده مولکول نیتریک اکسید) (عامل گشادکننده عروق) در اندوتلیال را افزایش دادند.
گشادکننده عروق) در اندوتلیال را افزایش دادند. برای روشن شدن اینکه آیا این یافته‌ها در انسان نیز قابل اجرا هستند، شل شدن رگ‌های خونی در بیست و یک زن سالم قبل و ۲ ساعت پس از مصرف چای سبز و سیاه دارجیلینگ، در مقایسه با آب (شاهد)، بررسی شد و بر اساس نتایج، مصرف چای دارجیلینگ (سبز و سیاه) منجر به افزایش قابل توجهی در شل شدن رگ‌های خونی (FMD) شد. ضد سرطان. در یک مطالعه مقدماتی، آزمایشی قبل از برداشتن پروستات بیمار سرطانی (پروستاتکتومی)، با چای سیاه دارجیلینگ طراحی شد. افزودن عصاره ۵ درصد چای سیاه دارجیلینگ به
شد. افزودن عصاره ۵ درصد چای سیاه دارجیلینگ به رژیم غذایی موش نژاد C57BL/6 نشان داد که تئافلاوین‌ها می‌توانند به کبد، پروستات، روده کوچک و بزرگ (کولون) جذب شوند. در مطالعه انسانی، مشاهده شد که پلی فنل‌های چای در نمونه‌های پروستات مردانی که چای سبز و سیاه استفاده می‌کردند نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. در شرایط آزمایشگاهی هم تکثیر سلول‌های سرطانی پروستات، پس از مصرف چای سیاه و سبز کم‌تر بود. این مطالعه انسانی نشان می‌دهد که پلی فنل‌ها و تئافلاوین‌های چای، زیست فراهمی در پروستات دارند که ممکن است در پیشگیری از
فراهمی در پروستات دارند که ممکن است در پیشگیری از سرطان پروستات فعال باشند. بهبود عملکرد کبد. نتایج مطالعه ای که روی اثر آنتی‌اکسیدانی تئافلاوین‌ها و تئاروبیجین‌های چای سیاه دارجیلینگ بر پراکسیداسیون لیپید در هموژنات بافت کبد را انجام و در ژورنال "Biological and Pharmaceutical Bulletin" منتشر شد نشان داد تئافلاوین‌ها و تئاروبجین چای سیاه دارجیلینگ در مهار پراکسیداسیون لیپید در شرایط بیولوژیک، همانند اپی کاتچین‌های چای سبز عمل می‌کنند. این فعالیت آنتی‌اکسیدانی قوی چای سیاه دارجیلینگ به کاتچین‌ها،
قوی چای سیاه دارجیلینگ به کاتچین‌ها، تئافلاوین‌ها و تئاروبجین ارتباط داده می‌شود. مواد مؤثر. پلی‌فنول‌ها (کاتچین‌ها، فلاونول‌ها، تئوگالین، تئافلاوین‌ها، تئاروبیگین‌ها، گالیک اسید)، آلکالوییدها (مانند کافئین)، اسیدهای آلی (اگزالیک اسید، مالیک اسید، سیتریک اسید، ایزوسیتریک اسید، سوکسینیک اسید و آسکوربیک اسید) (ویتامین ث)، رنگدانه‌ها (کلروفیل‌ها، کاروتنوییدها)، ترکیبات عطر و طعم فرار (گرانوئیک اسید، چهار نوع لینالول اکسیدها، لینالول، ژرانیول، هگزنوئیک اسید، بنزیل الکل، ۲-فنیل اتانول، ترانس گرانیک اسید، (E) 2-
الکل، ۲-فنیل اتانول، ترانس گرانیک اسید، (E) 2- هگزنوئیک اسید، (Z)3- هگزنوئیک اسید، متیل سالیسیلات و ۲٬۶-دی متیل-۳٬۷-اوکتادین-۲٬۶-دیول. حد مجاز مصرف. ۱ تا ۵ فنجان در روز. بهترین زمان مصرف. ۲ ساعت پیش یا پس از غذا عوارض جانبی. نوشیدن چای سیاه بیش از حد و بیش از پنج فنجان در روز، ممکن است مضر باشد. بارداری و شیردهی: بیش از ۳ فنجان در روز چای سیاه مصرف نشود. این مقدار چای حدود ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین دارد. مصرف بیش از این مقدار در دوران بارداری احتمالاً ناامن است و با افزایش خطر سقط جنین، افزایش خطر ابتلا به سندرم
با افزایش خطر سقط جنین، افزایش خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) و وزن کم در زمان تولد مرتبط است. کم خونی: نوشیدن چای سیاه ممکن است کم خونی را در افراد مبتلا به فقر آهن بدتر کند. مشکلات قلبی: کافئین چای سیاه می‌تواند باعث ضربان قلب نامنظم در افراد خاص شود. افراد مبتلا به بیماری قلبی، با احتیاط کافئین مصرف کنند. دیابت: کافئین موجود در چای سیاه ممکن است قند خون را تحت تأثیر قرار دهد. گلوکوم (آب سیاه): نوشیدن چای سیاه کافئین دار، فشار داخل چشم را افزایش می‌دهد. افزایش فشار در عرض ۳۰ دقیقه رخ می‌دهد
می‌دهد. افزایش فشار در عرض ۳۰ دقیقه رخ می‌دهد و حداقل ۹۰ دقیقه طول می‌کشد. شرایط حساس به هورمون (مانند سرطان پستان، سرطان رحم، سرطان تخمدان): چای سیاه ممکن است مانند استروژن عمل کند. اگر شما در شرایطی هستید که ممکن است استروژن آن را تشدید کند، چای سیاه استفاده نکنید. پوکی استخوان: نوشیدن زیاد چای سیاه کافئین دار می‌تواند میزان دفع کلسیم در ادرار را افزایش دهد و باعث تضعیف استخوان شود. منابع. E.Harbowy, M. , &amp; A.Balentine, D. (1997). Tea Chemistry. Critical Reviews ill Plant Sciences, 16(5), 415-480.
Reviews ill Plant Sciences, 16(5), 415-480. retrieved fromhttps://www.researchgate.net/profile/Matthew_Harbowy/publication/216792045_Tea_Chemistry/links/0912f4fb863f786725000000/Tea- Chemistry.pdf Gardner, E.J. , Ruxton, C.H.S &amp; Leeds, A.R. (2007). Black tea – helpful or harmful? A review of the evidence. European Journal of Clinical Nutrition, 61, 3–18. retrieved from http://www.nature.com/ejcn/journal/v61/n1/full/1602489a.html Gohain, B. , Borchetia, S. , Bhorali, P. , Agarwal, N. ,/ Bhuyan, L. P. ,
S. , Bhorali, P. , Agarwal, N. ,/ Bhuyan, L. P. , Rahman, A. , &amp; Das, S. (2012). Understanding Darjeeling tea flavour on a molecular basis Plant Molecular Biology. Plant Molecular Biology, 78(6), 577–597. retrieved from https://link.springer.com/article/10.1007/s11103-012-9887-0 Jochmann, N. , Lorenz, M. , von Krosigk, A.L. , Martus, P. , Bo¨hm, V. , Baumann, G. , … Stangl, V. (2008).The efficacy of black tea in ameliorating endothelial function is equivalent to that of green tea. British Journal of
to that of green tea. British Journal of Nutrition, 99, 863–868. retrieved fromhttps://www.researchgate.net/publication/5929284_The_efficacy_of_black_tea_in_ameliorating_endothelial_function_is_equivalent_to_that_of_green_tea
امیر شمس‌الدین علی چشمی یا خواجه علی شمس‌الدین (حک. ۷۴۸–۷۵۲ ق) از برجسته‌ترین حاکمان سربداران بود که در سال ۷۴۸ قمری به حکومت رسید و در سال ۷۵۲ قمری کشته شد. او در زمانی که دولت سربداران دچار هرج و مرج شده بود، حکومت را به دست گرفت و توانست با تدابیر و لیاقت خود، دولت سربداران را از نابودی نجات دهد و آن را تقویت و به یک قدرت مستقل منطقه‌ای تبدیل کند. او در دوران حکومت خود دست به اصلاحات موفق زیادی در جنبه‌های مختلف دستگاه اداری سربداران زد و به آبادانی مملکت توجه زیادی کرد. تقریباً تمامی منابع در کاردانی و
توجه زیادی کرد. تقریباً تمامی منابع در کاردانی و لیاقت او اتفاق نظر دارند. نام. نام او را به دو شکل ثبت کردند: شمس‌الدین علی و علی شمس‌الدین. مولف ناشناس کتاب تاریخ سربداران (منبع اصلی میرخواند و دولتشاه و حافظ ابرو) نام او را به شکل علی شمس‌الدین ثبت کرده است و دولتشاه هم همین نام را آورده است. در مجمل فصیحی و دیگر کتبی چون روضة‌الصفا و حبیب‌السیر این نام به صورت شمس‌الدین علی آمده است. حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی نام او را به صورت خواجه کریم شمس.الدین علی نوشته اند. پیشینه. همانند دیگر رهبران سربداران،
نوشته اند. پیشینه. همانند دیگر رهبران سربداران، از زندگی و پیشینه اطلاعاتی در دست نیست. اگر گفتهٔ دولتشاه را دربارهٔ مدت عمر و تاریخ مرگش قبول کنیم، باید گفت که او در سال ۷۰۰ قمری متولد شده است. دولتشاه در کتابش نوشته است که مردم سبزوار شمس‌الدین علی را از نسل حجاج بن یوسف می‌دانستند که البته این به احتمال زیاد نادرست است. لقب او، چشمی، احتمالا اشاره به این دارد که او در روستای چشم سبزوار متولد شده یا اجدادش ساکن آنجا بودند. حافظ ابرو و عبدالرزاق سمرقندی او را پسر شمس‌الدین فضل‌الله دانسته‌اند. اما این سخن
را پسر شمس‌الدین فضل‌الله دانسته‌اند. اما این سخن درست نیست و احتمالا این اشتباه بدلیل تشابهات اسمی ایجاد شده و دیگر منابع این را تایید نکردند.. جان ماسون اسمیت خواجه شمس‌الدین علی را یکی از اشراف سبزوار و شریک یکی از اصناف شهر (غسالان: مرده شویان) می‌کند. او در زمان حکومت امیر وجیه‌الدین مسعود، در زمرهٔ بزرگان دولت سربداران بود و امیرمسعود بسیار به وی، به دلیل اینکه مردی بزرگ‌زاده و اصیل بود، احترام می‌گذاشت و علاوه بر آن از نزدیکان و مشاوران شیخ حسن جوری نیز بود و شیخ حسن با مشورت با او به امور مهم
جوری نیز بود و شیخ حسن با مشورت با او به امور مهم می‌پرداخت. میرخواند نوشته است که او به درویشان (جناح تندرو از نظر پطروشفسکی) بسیار احترام می‌گذاشت و آنان را به سرهنگان سربدار (یا جناج میانه‌رو از نظر پطروشفسکی) ترجیح می‌داد و دائم بر زبان می‌آورد: «کار حکومت ما [سربداران] بعد از ارادهٔ حق سبحانه و تعالی، یمن همت حضرت شیخ [حسن جوری] و توجه درویشان، تمشیت پذیرفت.» او دائما با درویشان می‌نشست و حتی خود نیز تظاهر به درویشی می‌کرد و با آنان به گوشه‌نشینی و زهد می‌پرداخت، بی‌آنکه عضوی از سازمان آنان باشد. اما
می‌پرداخت، بی‌آنکه عضوی از سازمان آنان باشد. اما روی هم رفته مشی سیاسی شمس‌الدین علی چندان روشن نیست؛ ولی گویا به جناح تندرو گرویده بود و در سخنان خویش می‌گفت «اداره مملکت باید به درویشان تعلق داشته باشد و نه لشکریان» و این سبب نظر منفی مورخان نسبت به او شد. حکومت جانشین امیر وجیه‌الدین مسعود، آقا محمد تیمور چندان مورد رضایت جناح تندروی شیخی نبود؛ زیرا آقا محمد تیمور، نمایندهٔ جناح رقیب، جناح میانه‌روی سربداران، بود و در نتیجه شیخیان با او مبارزه را آغاز کردند. در این زمان، شمس‌الدین علی بانفوذترین رهبر
کردند. در این زمان، شمس‌الدین علی بانفوذترین رهبر جناح شیخیان بود و با آنان در برکناری آقا محمد تیمور همراه شد. روزی شمس‌الدین با تعدادی از درویشان وارد مجلس آقا محمد تیمور شد و او را مورد خطاب قرار داد که: «عجب حالتی است که درویشان را پیش تو اصلا قدر و قیمت نمانده با وجود آنکه مهم و خواجه تو (مقصود امیر وجیه‌الدین مسعود است) به یمن تقویت این فرقه واجب العظیم تمشیت پذیرفته. [ولی تو] پیوسته اراذل و اوباش را بر ایشان تقدم می‌نمایی.» دیگر درویشان نیز سخنان خواجه را تایید کردند و خواستار استعفای آی تیمور شدند.
را تایید کردند و خواستار استعفای آی تیمور شدند. آی تیمور نیز متحیر شد و چون سلاح و محافظی با خود نداشت، سعی در آرام کردن مخالفان برآمد و گفت: «من تا غایت هیچ درویشی را نرنجاندم و در ضبط این مملکت لوازم سعی و اهتمام به تقدیم رسانیده‌ام، اکنون آنچه صلاح باشد، همان می‌کنم.» مخالفان نیز به اتفاق برکناری او را خواستار شدند و در نتیجه آی تیمور نیز به این رضا داد و مقر حکومت را ترک کرد و توسط درویشان در اتاقی محبوس شد. پس از این درویشان با هم به مشورت پرداختند. درویشان ابتدا حکومت را به خود شمس‌الدین علی پیشنهاد
ابتدا حکومت را به خود شمس‌الدین علی پیشنهاد دادند. اما شمس‌الدین، با وجود اینکه در باطن خواهان ریاست بود، آن را نپذیرفت و گفت: «من درویشی و گوشه نشینی را بر سلطنت ربع مسکون برابر نمی کنم.» شاید مهمترین دلیل شمس الدین علی برای نپذیرفتن حکومت این بود که ابراز تمایل به حکومت برای او که در سلک درویشان زاهد بود مناسب نیست و به حیثیت و نفوذ معنوی و محبوبیت خود میان عامه مردم ضربه وارد می‌کرد. همچنین برای اینکه از عکس العمل هواداران آی تیمور و قشون او در امان باشد. بعد از امتناع شمس الدین برای به حکومت رسیدن،
بعد از امتناع شمس الدین برای به حکومت رسیدن، درویشان به پیشنهاد او کلو اسفندیار را، که به گفته شمس الدین با درویشان به مدارا رفتار میکرد، به حکومت برمی گزینند و آی تیمور را میکشند. شمس الدین توصیه بسیاری کرد تا درویشان در کار حکومت حامی کلو اسفندیار باشند و با او همراهی کنند. احتمالا به این دلیل که خود کلو اسفندیار هم نظامی و از نزدیکان مسعود و از اهالی باشتین بود و میتوانست از عکس العمل سپاهیان نسبت به قتل ای تیمور جلوگیری کند و مورد مقبولیت آنان قرار گیرد. دولتشاه در تذکره الشعرا اما سپاهیان سربداران را
دولتشاه در تذکره الشعرا اما سپاهیان سربداران را نیز در برکناری آی تیمور دخیل میداند. احتمالا این نشان از روابط و نزدیکی شمس الدین به جناح میانه رو هم میدهد. اندکی بعد سربداران (هم جناح تندرو و هم میانه رو) از شخص کلو اسفندیار نیز ناراضی میشوند و روی به درگاه شمس الدین علی میاورند و از بی لیاقتی کلو اسفندیار سخن میرانند و شمس الدین علی را هم در کار برکناری کلو اسفندیار مواقق میکنند و روی به درگاه کلو اسفندیار کرده و او را متهم به خوار و بی مقدار کردن درویشان و سرداران و متقدم کردن اراذل و اوباش میکنند. کلو
و سرداران و متقدم کردن اراذل و اوباش میکنند. کلو اسفندیار هم که انتظار این را داشت گفت: «روزی که قصد محمد آی تیمور کردید من میدانستم که شما را وفا و مروت و دیانت و حیا نیست. زیرا آی تیمور مدت مدید در میان شما بود و مسعود او را حرمت تمام میداشت. حالا من ترک ریاست شما دادم، کنون هر که را خواهید بر مسند قدرت بنشانید.» پس از این سخن، سربداران او را دشنام میدهند و وقتی کلو اسفندیار خواست از مقر حکومت بیرون برود، دو تن از سربداران به نام های محمد حبش و فخرالدین عصار مشهدی او را می کشند. وقتی خبر قتل کلو اسفندیار
مشهدی او را می کشند. وقتی خبر قتل کلو اسفندیار به شمس الدین علی میرسد، اظهار ناراحتی کرده و سربداران را مورد سرزنش و ملامت قرار میدهد که بدون مشورت با او به چنین کاری دست زدند. پس از ملامت سربداران، شمس الدین از آنها درباره حاکم بعدی نظرخواهی میکند. آنها نیز تعیین حاکم بعدی را به او میسپارند. شمس الدین نیز فرزند مسعود، میرزا لطف الله، را برای حکومت پیشنهاد میدهد. بزرگان سربدار نیز لطف الله را به سلطنت تعیین میکنند. اما هنگامی که قرار شد لطف الله به تخت بنشیند خواجه شمس الدین اظهار میکند که چون میرزا لطف
خواجه شمس الدین اظهار میکند که چون میرزا لطف الله هنوز به بلوغ نرسیده است و از عهده اداره مملکت برنمیایید، شایسته است که عمویش، شمس الدین فضل الله سرپرستی و نیابت سلطنت او را برعهده بگیرد تا زمانی که لطف الله به سن بلوغ برسد. فصیحی اما مینویسد که لطف الله بعد آی تیمور به حکومت میرسد و ده روز بعد برکنار شده و پس از او کلو اسفندیار میاید و پس از برکناری کلو اسفندیار، شمس الدین فضل الله به حکومت میرسد. مورخان امیر شمس الدین فضل الله را امیری بی لیاقت و سرگرم لهو و لعب توصیف میکنند که در زمان او سربداران تضعیف
و لعب توصیف میکنند که در زمان او سربداران تضعیف شدند و شاهزاده طغاتیمور خان، حاکم استرآباد، با آگاهی از اختلافات داخلی سربداران به عزم نابودی آنان به سوی سبزوار حرکت میکند. شمس الدین نیز از رویارویی با طغاتیمور خان به هراس می افتد و اعلام میکند که به درد اداره حکومت نمیخورد و از اداره حکومت استعفا میدهد. روایت میرخواند چنین است که وقتی خبر حمله طغاتیمور خان میرسد، بزرگان سربدار به نزد خواجه شمس الدین علی رفتند و اوضاع بد مملکت را یادآور شدند و ضعف امیر شمس الدین فضل الله را یادآور کردند و گفتند که اگر این
الدین فضل الله را یادآور کردند و گفتند که اگر این امیر به جنگ طغاتیمور برود افتضاح به بار خواهد آورد. سپس از او تقاضا کردند تا حکومت را بپذیرد. خواجه شمس الدین هم به ظاهر با اکراه، حکومت را پذیرفت و شمس الدین فضل الله نیز امور حکومت را به او واگذاشت و از سیاست کناره رفت. حافظ ابرو هم نوشته است که شمس الدین فضل الله نتوانست حقوق سربازان خود را پرداخت کند و چون شمس الدین علی به آنها وعده پرداخت کردن حقوق شان را داد، سربازان شمس الدین فضل الله را میکشند و خواجه شمس الدین علی را به حکومت میرسانند. فصیح احمد
شمس الدین علی را به حکومت میرسانند. فصیح احمد خوافی در کتابش مینویسد که شمس الدین علی با اتفاق تمام جناح سربداران، به حکومت میرسد. بنابراین خواجه شمس الدین به نمایندگی از هر دو جناح میانه رو و تندرو به حکومت میرسد. حکومت. فصیح خوافی سال آغاز حکومت خواجه شمس الدین علی را سال ۷۵۰ قمری ذکر میکند. حافظ ابرو و غیاث الدین علی فریومدی، مولف ذیل مجمع الانساب شبانکاره‌‏ای، نیز تاریخ آغاز حکومت خواجه شمس الدین را سال ۷۴۸ و دولتشاه سمرقندی آغاز حکومت او را سال ۷۴۹ ذکر میکند. میرخواند و خواندمیر هم تاریخی ذکر نکردند.
میکند. میرخواند و خواندمیر هم تاریخی ذکر نکردند. مورخان میان ۷۴۸ و ۷۴۹ با یکدیگر اختلاف دارند. هنگامی که خواجه شمس الدین علی به حکومت رسید، با مشکلات زیادی درگیر بود. از جمله تهدید دولت های مجاور و اختلافات داخلی میان دو جناح تندرو و میانه رو که باعث تضعیف سربداران شده بود. او برای بازگرداندن ثبات به دولت سربداران دست به اقدامات اصلاحاتی زیادی در زمینه ارتش و دیوانسالاری زد که توانست ثبات را به دولت سربداران باز گرداند. درگیری با دشمنان خارجی. طغاتیمور خان، حاکم مغول استرآباد، وقتی که از اوضاع نامساعد