payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را در این زمینه به عهده بگیرد و دنبال شریک جرم نباشد.» لاریجانی افزود: «با بررسی سند ادعایی و ملاحظه تاریخ آن که ۲۵ شهریورماه سال ۹۵ است، به سادگی می‌توان دریافت که این مصوبه هیئت وزیران، ماه‌ها پس از بررسی سند ۲۰۳۰ و اتخاذ تصمیم پیرامون آن، صرفاً مربوط به تشکیل کارگروه ملّی آموزش ۲۰۳۰ با مسئولیت وزارت آموزش و پرورش است که همانند سایر مصوبات هیئت محترم وزیران در روزنامهٔ رسمی منتشر و به دستگاه‌های ذی‌ربط ابلاغ شده است و در آن هیچ اثری از محتوا و جزئیات بیانیه «چارچوب اقدام برای آموزش» موسوم به سند ۲۰۳۰ به
«چارچوب اقدام برای آموزش» موسوم به سند ۲۰۳۰ به چشم نمی‌خورد.» سایر واکنش‌ها. منصور کبگانیان دبیر ستاد راهبری نقشهٔ جامع علمی که عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ایران نیز است، روز سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶ گفت: «طبق مطالبهٔ رهبر انقلاب، بخش آموزش سند ۲۰۳۰ در حال حاضر متوقف شده است.» سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، بهرام قاسمی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶ اظهار داشت که موضع اصولی و تغییرناپذیر ایران اجرا نکردن قسمت‌هایی از سند ۲۰۳۰ است که با قوانین و باورهای دینی و اولویت‌های ملّی و ارزش‌های اخلاقی جامعهٔ
دینی و اولویت‌های ملّی و ارزش‌های اخلاقی جامعهٔ ایران در تناقض است. در ۱۰ خردادماه ۱۳۹۶ وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران بیانیه‌ای به شرح زیر انتشار داد: «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰» صرفاً یک بیانیه است و در زمره پیمان‌نامه‌ها نمی‌گنجد و الزام‌آور نیست و کشورها مطابق با ساختار ملّی خود می‌توانند آن را اجرا کنند. علی‌رغم الزام‌آور نبودن سند «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰»، جمهوری اسلامی ایران باز هم نسبت به آن اعلام تحفظ رسمی و مکتوب کرده و دامنهٔ شمول مفاد پذیرفته شده را محدود و مشروط کرده است. لغو سند. روز سه‌شنبه
را محدود و مشروط کرده است. لغو سند. روز سه‌شنبه ۲۳ خردادماه ۱۳۹۶ جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی برای بررسی سند ۲۰۳۰ با حضور حسن روحانی رئیس‌جمهور وقت برگزار شد. طی این جلسه اکثریت اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب کردند که مبنای عمل در کشور اسناد بالادستی مصوب در شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجلس شورای اسلامی و سایر مراجع قانونی بوده و در حوزه آموزش و پرورش و تعلیم و تربیت، سند اساسی و ملّی، «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» خواهد بود که این سند در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است و هر سند، بیانیه
انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده است و هر سند، بیانیه یا موضوع دیگری که مغایر با این سند باشد، ملغی است. در نهایت در تاریخ ۲۲ شهریورماه سال ۱۴۰۰، ابراهیم رئیسی دستور لغو این سند را داد. دلایل لغو سند. شواهد نشان می‌دهد که میان سیاست‌ها، هدف‌های کلان، فلسفه و شیوهٔ کار نظام آموزشی ایران با اهداف اعلام شده توسط یونسکو شکافی جدی و اساسی وجود دارد. نظام آموزشی ایران بر اساس یک هویت بستهٔ دینی و ضدیت با جهان مدرن تعریف شده است. در چنین شرایطی، نظام آموزشی ایران که نوعی آموزش بسته و ایدئولوژیک را سرلوحهٔ کار خود
نوعی آموزش بسته و ایدئولوژیک را سرلوحهٔ کار خود قرار داده، با روح و پیام سند یونسکو ناسازگار بود. برای نمونه، می‌توان به یکی از این ناسازگاری‌ها اشاره کرد. در سند ۲۰۳۰ یونسکو از کشورهایی که به نوعی از کودکان در امور نظامی استفاده می‌کنند، به آن‌ها آموزش نظامی می‌دهند و آن‌ها را درگیر مسائل نظامی می‌کنند، انتقاد شده است. حکومت ایران نیز از جمله نظام‌هایی است که مورد خطاب یونسکو است. نظامی که در گذشته این کار را به‌طور گسترده انجام داده و هم‌اکنون نیز حکومت ایران سعی می‌کند تا فضای رزمی و نظامی و جنگی را در
سعی می‌کند تا فضای رزمی و نظامی و جنگی را در مدارس ایران به‌ویژه در دبیرستان‌ها حفظ کند. این سیاستی است که در مغایرت کامل با میثاق‌های بین‌المللی حقوق کودکان قرار دارد. در این حالت، علی خامنه‌ای، رهبر ایران و جناح‌های محافظه‌کار در ایران با سند ۲۰۳۰ یونسکو به مخالفت پرداختند. آنان مدعی بودند که در سند ۲۰۳۰، آموزش‌های جنسی شامل خودارضایی و همجنس‌گرایی در مدارس الزامی خواهد شد و حتی برخی مدعی شدند که ارائهٔ این آموزش‌ها با چاپ کتابی به نام «لک‌لکی در کار نیست» توسط آموزش و پرورش در برخی مدارس شروع شده و به
توسط آموزش و پرورش در برخی مدارس شروع شده و به زودی فراگیر خواهد شد. این در حالی است که حتی یک بار هم در این سند، کلمات خودارضایی و همجنس‌گرایی نیامده بود. به‌طور خلاصه، به نظر می‌رسد که دلیل مخالفت‌ها با سند ۲۰۳۰ یونسکو در ایران به موارد زیر برمی‌گردد:
پاول کوتلا (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، موسیقی‌شناس، رهبر ارکستر، مدیر هنری و کارشناس دیپلماسی فرهنگی اهل لهستان است. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه موسیقی شوپن و دانشگاه آکسفورد است.
ماکسیمیلیان فیلیپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فرایبورگ، بروسیا دورتموند و دینامو مسکو اشاره کرد.
متیو کینگ (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، آهنگساز، موسیقی‌دان و مدرس موسیقی اهل بریتانیا است. او به‌ویژه در زمینهٔ موسیقی مجلسی، اپرا و موسیقی ارکسترال فعال بوده است. جودیت ویر، «استاد موسیقی پادشاه» (یکی از مناصب دربار سلطنتی بریتانیا)، او را به عنوان «یکی از بی‌پرواترین آهنگسازان بریتانیا، کاملاً ماهر، خلاق و مبتکر» توصیف کرده است.
یژی پترزبورسکی (؛ ؛ – ) رهبر گروه موسیقی، آهنگساز و نوازنده پیانو یهودی‌تبار اهل لهستان بود.
عملیات (روی) گراف‌(ها) گراف‌(های) جدیدی از گراف(های) اولیه تولید می‌کند. عملیات یگانی. حاصل عمل یگانی گراف، گراف جدیدی از گراف اولیه است. عملیات دوتایی. عمل دوتایی روی گراف‌هاست.
زنون فریدوالت (؛ – ) یک نویسنده، ترانه‌سرای یهودی اهل لهستان بود.
مرکز اجتماعات محلی کابرلی یک مرکز اجتماعات محلی در پالو آلتو، کالیفرنیا می‌باشد. بهرام بیضایی نمایش "جانا و بلادور" را به سال ۲۰۱۲ در اینجا اجرا کرد.
پیوتر فرونچوسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین بازیگران نسل خود شناخته می‌شود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پزشک قلابی"، "سرنوشت‌های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "کرکس"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "دام"، "کونگ-فو"، "دارکوب"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "ورای تخت جراحی"، "لغزش"، "چهل‌ساله"، "ترازنامه سه‌ماهه"، "خانواده جایگزین"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "لجن‌زار"، "قرارداد"، "هتل ۵۲"، "سرزمین موعود"، "در خیابان سپولنی"،
"هتل ۵۲"، "سرزمین موعود"، "در خیابان سپولنی"، "فرار از سینما لیبرتی"، "رمز انیگما" و "شاپرک" اشاره کرد.
پیه‌تا () یا به تعبیر دیگر "ترحم"، اثری از هنرمند و مجسمه‌ساز برجسته رنسانس، میکل‌آنژ بوناروتی است. این اثر هنری در کلیسای سن پیترو واتیکان قرار دارد. تندیس ترحم، یکی از اولین آثار بر پایه همین موضوع از هنرمند می‌باشد. مجسمه برای کاردینال جین دی بیلهارس که نماینده روم بود ساخته شد. میکل‌آنژ برای ساخت این مجسمه از استفاده کرد و چنین به نظر می‌آید که به عنوان یادبودی برای مراسم خاکسپاری کاردینال ساخته شده باشد اما در اصل این مجسمه سفارش خودِ شخص کاردینال جین دی بیلهارس بود که قبل از اتمام مجسمه به دلیل کهولت
بیلهارس بود که قبل از اتمام مجسمه به دلیل کهولت سن چشم از جهان بست و میکل آنژ طبق قرار داد تا پایان کار مستمری خود را دریافت می‌کرد و پس از تکمیل شدن کار مجسمه به مکان فعلی خودش منتقل شد که اولین کلیسای کوچک در سمت راست بازیلیکا می‌باشد که در آن زمان بنایی بسیار فرسوده بود. میکل آنژ با مجسمه‌ی عالی خود در مخروبه ای غم زده خداحافظی کرد. جالب‌ترین نکته دربارهٔ این اثر این است که مجسمه پیه‌تا، تنها اثر موجود از میکل‌آنژ است که مزین به امضای خود استاد است. این شاهکار معروف نمایانگر بدن عیسی در دامان مادرش پس
شاهکار معروف نمایانگر بدن عیسی در دامان مادرش پس از مصلوب شدن می‌باشد. موضوع اقتباسی هنرمند از موضوعات محبوب در آن زمان محسوب می‌گردید. تفسیر اختصاصی میکل‌آنژ برای نمایش هنر ترحم یک امر بی‌سابقه در مجسمه‌سازی ایتالیایی محسوب می‌گردید که یک توازن آرمانی از رنسانس و زیبایی کلاسیک آمیخته به ناتورالیسم از بارزه‌های شاخص این اثر می‌باشد. میکل آنژ در نظر داشت علی‌رغم مجسمه‌های موجود از عیسی که درد و رنج و ترس را الغاء می‌کردند، اثری خلق کند که سوگ مریم عزراء را با زيبایی تمام بیان‌کند، به همین علت و همچنین برای
زيبایی تمام بیان‌کند، به همین علت و همچنین برای نشان دادن پاکی مریم، مریم را جوان و زیبا تراشید. صدمات وارده بر مجسمه. در سال‌های گذشته مجسمه پیه‌تا میکل‌آنژ دچار صدمات چندی گردید. ۴ انگشت مریم از دست چپ وی در طول حرکت و جابجایی شکسته شد که در سال ۱۷۳۶ توسط جوزپه لیریونی بازسازی شد. با این احوال جدی‌ترین آسیب به این اثر هنری در ۲۱ ماه مه سال ۱۹۷۲ (روز یکشنبه مصادف با عید پنجاهه) به‌دست یک بازدید کننده مجارستانیِ زاده استرالیا اتفاق افتاد، شخص موسوم که نام داشت در حالی که فریاد می‌کشید؛ «من عیسی مسیح هستم و
در حالی که فریاد می‌کشید؛ «من عیسی مسیح هستم و از مرگ بازگشتم!» با یک به سرعت به مجسمه حمله‌ور شد و تا قبل از دستگیری ۱۵ مرتبه با چکش به مجسمه ضربه وارد کرد که نتیجه چنین عملی، شکستن دست و بینی، پِلک و قسمت‌هایی از لباس مریم بود. ضرباتی که وی وارد می‌کرد باعث شد تا تکه‌های مرمر در فضا پراکنده شود و تعدادی از حاضران این قطعات را که در هوا می‌چرخیدند ربودند. فراخوانی که بعدها صادر گردید باعث شد تا تعدادی از قطعات بازگردانده شود اما چند قطعه از جمله بینی او هیچگاه پیدا نشد و بعدها برای بازسازی مجدد مجبور شدند
پیدا نشد و بعدها برای بازسازی مجدد مجبور شدند که یک بلوک کوچک از پشت مجسمه را برای جایگزینی با بینی بردارند. باب کاسیلی، مجسمه‌ساز و هنرمند آمریکایی از میزوری، نخستین فردی بود که توانست خودش را به ضارب برساند و او را از مجسمه دور نماید. او می گوید؛ من بر روی پسری که ریش داشت پریدم و او را گرفتم و هر دوی ما غرق در جیغ‌و‌فریاد ایتالیایی‌های اطرافمان بودیم و این تنها یک بخشی از صحنهٔ حادثه بود. پس از این حمله، مجسمه با زحمت بسیار بازسازی شد و به محل بازیلیکای سنت پیتر و در قسمت ورودی بین و مِحراب سن‌سباستیان
سنت پیتر و در قسمت ورودی بین و مِحراب سن‌سباستیان قرار داده شد. برای حفاظت و جلوگیری از تکرار وقایع مشابه، امروزه این مجسمه توسط یک شیشه مقاوم پلی (متیل متاکریلات) ضد گلوله محافظت می‌گردد.
یان پی‌یت‌شاک (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر، طنزپرداز، خواننده، ترانه‌سرا مقاله‌نویس و سیاستمدار برجستهٔ اهل لهستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دوست بدار یا رها کن"، "چهل‌ساله"، "اسمولنسک" و "" اشاره نمود. او بابت فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش، برندهٔ «مدال تجدید حیات لهستان» شد و آنرا در سال ۲۰۰۹ میلادی، از رئیس‌جمهور لهستان دریافت کرد.
منطقۀ گردشگری ناوتنگ منصوری یکی از مناطق توریستی و زیبای شهرستان اسلام‌آباد غرب و استان کرمانشاه می‌باشد که جنگل‌های زیبا و چشمه‌های آن هرساله هزاران گردشگر را به خود جذب می‌کند. در مسیر ورودی روستا بقعه‌ای وجود دارد که از قدیم به شاهزاده جهان معروف بوده هر چند که شجره‌نامۀ آن در دست نیست. چشمه‌های جوشان از دل کوه‌های سرسبز این منطقه نیز در همان ابتدای جاده روستا دیده می‌شود که در کنار این چشمه‌ها یک حمام قدیمی وجود دارد و در گذشته مردم در همین مکان به استحمام پرداخته‌اند. این حمام برای قدما مقدس بوده و بر
پرداخته‌اند. این حمام برای قدما مقدس بوده و بر این باورند که یکی از معصومین در این مکان استحمام نموده‌است و برخی از بومیان منطقه در فصول گرم سال کودکان خود را به عنوان تبرک در آن استحمام می‌نمایند. این محل در فصل بهار و تابستان یکی از تفرجگاه‌های طبیعی و پربازدید برای عموم مردم خصوصاً مردم استان کرمانشاه و ایلام است. جاده حمیل به شباب در سطوح مرتفع تنگ منصوری با ایجاد چندین تونل احداث گردیده‌است که راه ارتباطی استان کرمانشاه به ایلام را نزدیکتر نموده‌است. منطقه جغرافیایی. این منطقهٔ زیبا و توریستی در استان
جغرافیایی. این منطقهٔ زیبا و توریستی در استان کرمانشاه و در بخش حمیل از شهرستان اسلام‌آباد غرب در روستایی به همین نام قرار دارد.
مالیخولیا (به نروژی: "Melankoli "؛ همچنین با عنوان جاپ در ساحل یا حسادت یا عصر) یک نقاشی کشیده شده توسط هنرمند نروژی، ادوارد مونک، است. این تابلو یک نقاشی اکسپرسیونیستی روغن روی بوم کرباس است که در سال‌های ۱۸۹۱–۹۳ میلادی کشیده شده. تصویر نشانگر مردی افسره در ساحل است که سرش بر روی دست راستش تکیه داده و در حال استراحت است. شخص داخل تصویر گویا جاپ نیلسِن، دوست ادوارد مونک، بوده است. "مالیخولیا " در سال ۱۸۹۱ در نمایشگاه پاییزی اسلو به نمایش گذاشته شد. هنرمند و روزنامه‌نگار کریستیان کروگ این تصویر را نخستین اثر
کریستیان کروگ این تصویر را نخستین اثر نمادگرایانه در تاریخ نقاشی نروژ می‌داند. در سال ۱۹۸۱ نسخه‌های مختلفی از آن کشیده شد. یک اثر متأخر نیز در گالری ملی نروژ نگهداری می‌شود.
حسادت () یک نقاشی کشیده شده توسط هنرمند نروژی، ادوارد مونک، است. مونک در طول کل عمرش حدود ۱۱ نسخه از "حسادت" کشید. اولین نقاشی در سال ۱۸۹۵ و آخرین در دهه ۱۹۳۰ میلادی کشیده شدند. این آثار به شیوه‌های مختلفی درست شدند.
مرکز تحقیقات بین‌المللی بیابان دانشگاه تهران یک مرکز پژوهشی مستقل در دانشگاه تهران، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. این مرکز، در سال ۱۳۵۴، به منظور شناخت جامع مناطق کویری و بیابانی ایران از لحاظ طبیعی، انسانی، اجتماعی و مسائل مربوط به محیط زیست و نیز بالابردن سطح پژوهشی و علمی کشور، به منظور عمران مناطق کویری و بیابانی و بهبود وضع زندگی مردم این مناطق تأسیس شد. در سال ۱۳۸۴ دانشکده‌های کشاورزی و منابع طبیعی و مرکز تحقیقات بین‌المللی همزیستی با کویر در چارچوب ساختار جدید دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع
ساختار جدید دانشگاه تهران، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی را به وجود آوردند. بر اساس مصوبه شورای دانشگاه از سال ۱۳۸۵، نام این مرکز، "مرکز تحقیقات بین‌المللی همزیستی با کویر" خوانده شد و از سال ۱۳۸۸، به عنوان "مرکز تحقیقات بین‌المللی بیابان" تغییر نام داده شد و مستقلاً زیر نظر دانشگاه تهران قرار گرفت. بخش‌های پژوهش مرکز. این مرکز دارای ۴ گروه پژوهشی و ۱۳ بخش و یک گروه آموزشی به شرح ذیل است. - گروه پژوهشی علوم کشاورزی و منابع طبیعی - گروه پژوهشی علوم زمینی - گروه پژوهشی علوم انسانی و هنر - گروه پژوهشی فنی و
گروه پژوهشی علوم انسانی و هنر - گروه پژوهشی فنی و مهندسی گروه آموزشی مدیریت مناطق بیابانی. این گروه آموزشی، در سال ۱۳۷۵ به وجود آمده است و در مقطع کارشناسی ارشد از طریق آزمون سراسری دانشجو می‌پذیرد. دستاوردها. اعضای هیئت علمی این مرکز تاکنون ۲۱۶ طرح تحقیقاتی را به انجام رسانیده‌اند که نتایج کار خود را در ۱۲۸ مقاله، در مجله‌های علمی – پژوهشی داخلی و ۸۸ سمینار ملی و بین‌المللی ارائه کرده‌اند. بعلاوه، ایستگاه‌های پژوهشی وابسته نظیر کاشان، سمنان، بیرجند و کرمان نیز به فعالیت‌های تحقیقاتی مشغول هستند. این مرکز
نیز به فعالیت‌های تحقیقاتی مشغول هستند. این مرکز تاکنون ۱۵ شماره‍ مجله "دو فصلنامه علمی – پژوهشی بیابان" را منتشر ساخته است. مجله بین‌المللی DESERT، در راستای رسالت خطیر مرکز تحقیقات بین‌المللی بیابان - دانشگاه تهران نسبت به ارتقاء و انتشار یافته‌های علمی کلیدی و همین‌طور تولید علم از سال ۱۳۷۵ اقدام به انتشار اولین و تخصصی‌ترین مجله علمی- پژوهشی در زمینه‌های مرتبط با بیابان نموده است. تعداد کل مجلات ۲۶ جلد و مقالات چاپ شده تا کنون ۲۴۴ مورد است. در حال حاضر این مجله به زبان انگلیسی منتشر می‌شود و به صورت
این مجله به زبان انگلیسی منتشر می‌شود و به صورت دوفصلنامه، مقالات تحقیقی در زمینه‌های بیابان، منابع‌طبیعی، کشاورزی، آب، خاک، زمین‌شناسی، علوم گیاهی، سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی، سنجش از راه دور، اکولوژی، کشاورزی، اقلیم شناسی، معماری مناطق بیابانی و دانش‌های وابسته به مناطق خشک و نیمه‌خشک منتشر می‌شود.
پارتیزان‌ها و تیراندازهای فرانسه () سازمان مقاومتی مسلحانه بود که در سال‌های جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۴۵) به رهبری حزب کمونیست فرانسه تشکیل شد. حزب کمونیست در ابتدا بی‌طرف بود چرا که جنگ جهانی دوم را جنگی میان کشورهای سرمایه‌داری می‌دید ولی بعد از اینکه آلمان‌ها در ژوئن ۱۹۴۱ به اتحاد جماهیر شوروی تهاجم کردند سیاستش را تغییر داد و مقاومت مسلحانه علیه آلمان‌ها را انتخاب کرد. این سازمان مقاومت توسط سه گروه تشکیل شد، اعضای حزب کمونیست، کمونیست‌های جوان و کارگران خارجی. در ابتدای سال ۱۹۴۲ این سه گروه با هم ادغام شدند
در ابتدای سال ۱۹۴۲ این سه گروه با هم ادغام شدند و سازمان اف ت پ FTP به عنوان مؤثرترین و سازمانیافته‌ترین گروه مقاومت فرانسه که عملیات تهاجمی و ترور علیه آلمان‌ها را انجام می‌داد تشکیل شد. در مارس ۱۹۴۴ قبل از بازگشت متفقین به نرماندی، اف ت پ در نظر با گروه‌های مقاومت همسو بود ولی در عمل تا پایان جنگ مستقل بود. پیشینه. در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آلمان در عملیاتی با نام بارباروسا به اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد. با این رویداد سیاست حزب کمونیست فرانسه (PCF) از سیاستی بی طرفانه به حمایت از مبارزه مسلحانه علیه آلمان‌های
طرفانه به حمایت از مبارزه مسلحانه علیه آلمان‌های نازی تغییر یافت. در ژوئن ۱۹۴۱جبهه ملی فرانسه در شمال این کشور مقاومت فرانسه را پایه‌گذاری کرد. جبهه ملی فرانسه هیچ رابطه‌ای با حزب کمونیست فرانسه نداشت و قدرتش کمتر از حزب کمونیست بود. در ابتدا اهداف این دو جریان اساساً سیاسی بود. شارل تیون به عنوان مسئول پیشبرد مبارزه مسلحانه علیه آلمان‌های نازی انتخاب شد. در دوم اوت ۱۹۴۱ آلبر کوزوله فرماندهی گردان رزمنده جوانان، گروه‌های رزمنده‌ای که توسط جوانان کمونیست تأسیس شده بود را بعهده گرفت. پس از مدتی آرتور دالیده
شده بود را بعهده گرفت. پس از مدتی آرتور دالیده او را به اوژن اناف که تحت فرمان شارل تیلون و یکی از مسئولان مبارزه مسلحانه جنبش بود معرفی کرد. در اکتبر ۱۹۴۱ حزب کمونیست فرانسه تصمیم گرفت تا گروه‌های مسلحش را در تشکل جدیدی بنام سازمان ویژه سازماندهی کند. اناف به عنوان یکی از فرماندهان سازمان ویژه منصوب شد. او مسؤلیت هماهنگی میان گروه‌های مسلح را بعهده گرفت؛ و در عین حال عضو کمیته نظامی ملی (Comité militaire national) شد. این کمیته بعداً به پارتیزان‌ها و تیراندازهای فرانسه (FTPF) تبدیل شد. شکل‌گیری. به جای
فرانسه (FTPF) تبدیل شد. شکل‌گیری. به جای محدود کردن عمل مسلحانه به کمونیست‌ها، تصمیم گرفته شد تا یک سازمان غیر کمونیست یعنی سازمان تیراندازان و پارتیزانهای فرانسه یا «اف ت پ» نیز تشکیل شود. اف ت پ سازمان رزمی بود که غیر کمونیست‌ها می‌توانستند واردش شوند ولی تحت فرماندهی کمونیست‌ها بود. در فوریه ۱۹۴۲ روزنامه اومانیته ویژه نامه‌ای منتشر کرد که در آن به وجود پارتیزان و تیراندازان فرانسه اشاره شده بود. از مردم نیز خواسته شده بود که به این رزمندگان کمک کنند. در ویژه نامه دیگری که در مارس ۱۹۴۲ منتشر شد مردم به
ویژه نامه دیگری که در مارس ۱۹۴۲ منتشر شد مردم به تشکیل چنین گروه‌ها برای جنگ چریکی و کمک به مردم برای دفاع از خود در مقابل نازی‌ها ترغیب شده بودند. سازمان رزم. اف ت پ سه گروه کمونیست را با هم متحد کرد. گردان جوانان، سازمان ویژه و کارگران خارجی. فرماندهی کل کمیته ملی اف ت پ در اختیار شارل تیلون بود. اوژن اناف کمیسر سیاسی این نیرو بود و تا ماه مه ۱۹۴۳ و زمانی که رنه کامفن جایگزین او شد در همین منصب باقی ماند. آلبر کوزوله مسئول عملیات، جورج به‌یه (Georges Beyer) مسئول تسلیحات و نیرو شدند. مارسل برنان یک سروان
مسئول تسلیحات و نیرو شدند. مارسل برنان یک سروان احتیاط فرماندهی پرسنلی را بعهده گرفت. او جزواتی را در خصوص تاکتیک و تسلیحات نوشت ولی نقش اصلی او هماهنگی و ارتباط میان اف ت پ و گروه‌های مقاومت طرفدار مارشال دوگل بود. قدرت کمونیست‌ها تا پایان سال ۱۹۴۱ نسبتاً کم بود ولی با رشد سریع اف ت پ کمونیست‌های فرانسه به عنوان یک گروه مؤثر ضد فاشیست اعلام وجود کردند. آرتور دالیده مسؤلیت حفاظت از اف ت پ را بعهده گرفت. او در حالیکه در شبانگاه ۲۸ فوریه ۱۹۴۲ با زنی در یک کافه در نزدیکی مترو رویی صحبت می‌کرد شناسایی و دستگیر
در نزدیکی مترو رویی صحبت می‌کرد شناسایی و دستگیر شد. پس از دستگیری به زندان له سانته منتقل شد. اگرچه او نام بسیاری از رزمندگان و مسئولان جنبش مقاومت فرانسه را می‌دانست شکنجه گران بسختی او را شکنجه کردند ولی هیچ اطلاعاتی را نتوانستند از او به‌دست بیاورند. در نوامبر۱۹۴۳ ژوزف اپستن مسئول پرسنلی اف ت پ دستگیر شد و به‌شدت شکنجه شد وی مقاومت کرد و هیچ اطلاعاتی را در اختیار آلمان‌ها نگذاشت. به‌دنبال این دستگیری تهاجم سنگینی به افراد اف ت پ در پاریس شد و شبکه پاریس ضربه شدیدی خورد. از پایان سال ۱۹۴۳ جبهه ملی دست
ضربه شدیدی خورد. از پایان سال ۱۹۴۳ جبهه ملی دست بکار شد تا قیامی سراسری را برای حمایت از فرود متفقین در اروپا راه اندازی کند. در سال ۱۹۴۴ اف ت پ نیرویی نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر را در اختیار داشت. در مارس ۱۹۴۴ ژنرال دوگل نیروهای داخله فرانسه را تحت فرمان ژنرال ماری پی یر کونیگ قرار داد ولی اف ت پ استقلال دوگانه اش را همچنان حفظ کرد. در نبرد متفقین در نرماندی نیروهای اف ت پ در مرکز و جنوب غرب فرانسه علیه آلمان‌ها دست به عملیات تأخیری زدند. از ژوئن تا اوت ۱۹۴۴ کوزوله عملیات نظامی اف ت پ را در پاریس هماهنگ کرد.
عملیات نظامی اف ت پ را در پاریس هماهنگ کرد. کوزوله و سرهنگ هانری رول تانگی که فرماندهی جنبش مقاومت فرانسه را بعهده داشت قیام پاریس را طراحی کرد. این قیام در آزادسازی پاریس در اوت ۱۹۴۴ نقشی حیاتی ایفا کرد. در ۲۸ اوت ۱۹۴۴ ژنرال شارل دوگل کوزوله را به عنوان مسئول اف ت پ و اف اف ای منصوب کرد. در زمستان ۱۹۴۴ کوزوله افراد اف ت پ را در ارتش رسمی فرانسه ادغام کرد. در اکتبر ۱۹۴۴ شبه نظامیان کمونیست تحلیل رفتند و اف ت پ نیز در ارتش ژنرال دولا تر ادغام شد.
ورزشگاه دولن اومورزاکوف () یک ورزشگاه فوتبال در شهر بیشکک، قرقیزستان است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شده دارای ۲۳٬۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
روی کارول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است. از باشگاه‌هایی که در آن دروازه‌بانی کرده‌است می‌توان به المپیاکوس، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، و تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی اشاره کرد.
زنان در ارتش () در طی سالیان مقوله عجیبی نبوده‌است، اگر چه اکثریت قریب به اتفاق همه نظامیان در دوران‌های مختلف همواره مرد بوده‌اند ولی بیش از ۳۰۰۰ سال است که در بسیاری کشورها، زنان در صحنه‌های نظامی نقش داشته‌اند، از زنان جنگجو در دوران باستان گرفته، تا زنانی که در حال حاضر در خدمت ارتش هستند. تنوع خدمت زنان در ارتش. اگر چه خدمت زنان در ارتش‌ها متنوع بوده ولی در تاریخ، تعداد بسیار کمی از زنان در کنار مردان جنگیده‌اند. در جنگ داخلی آمریکا تعداد کمی زن لباس رزم پوشیدند تا در کنار مردها بجنگند. جنگ در جبهه‌ها
پوشیدند تا در کنار مردها بجنگند. جنگ در جبهه‌ها تنها صحنه حضور زنان نبوده‌است بلکه آن‌ها در صحنه‌های پشتیبانی و پزشکی نیز حضور داشته‌اند. برخلاف محدودیت و تنوع، نقش زنان در جوامع گذشته، نقش آن‌ها در ارتش به ویژه در جنگ، جدال‌برانگیز بوده ولی در عصر حاضر به آن‌ها نقشی قابل توجه داده شده‌است. با افزایش کشورهایی که به زنان امکان فعالیت در صحنه نظامی می‌دهند این جدال نیز ادامه دارد. از ابتدای سال ۱۹۷۰ بیشتر ارتش‌های غربی به زنان اجازه دادند تا در ارتش خدمت کنند. در ۹ کشور جهان برای زنان نیز خدمت سربازی در نظر
در ۹ کشور جهان برای زنان نیز خدمت سربازی در نظر گرفته شده‌است. پیشینه. جنگ جهانی اول. در جنگ جهانی اول هزاران زن به عنوان پرستار در ارتش‌های بزرگ خدمت کرده‌اند و هزاران تن دیگر در بخش‌های خدماتی ارتش‌ها کار کرده‌اند. تنها کشوری که در آن یکان‌های زن رزمنده وجود داشته روسیه بوده‌است. از همان ابتدا، به‌کارگیری زنان در لباس مبدل نظامی یا به صورت تاکتیکی در یکان‌های نظامی انجام می‌شد. برجسته‌ترین یکان نظامی زنان گروه سواره نظام سبک در یک هنگ قزاق با فرماندهی یک سرهنگ زن بود. یکی از فرماندهان زن در ارتش روسیه
سرهنگ زن بود. یکی از فرماندهان زن در ارتش روسیه ماریا بوچکاره وا نام داشت که سه بار ترفیع درجه داشت و به رتبه فرماندهی ارشد رسید. در همان زمان روزنامه نیویورک تایمز نوشت «یک گروه دوازده نفره دختران دانش آموز در مسکو لباس مبدل پوشیدند و به عنوان یک گروه مرد جوان به صحنه آمدند. در سال ۱۹۱۷ دولت انتقالی تعدادی تیپ زنان تشکیل داد و فرماندهی اولین تیپ بعهده ماریا بوچکاره وا بود. این تیپ به خوبی جنگید ولی از آنجا که شهرت چندانی نتوانست کسب کند در همین سال تجزیه شد. در جنگ داخلی روسیه بلشویک‌ها چند یکان
تجزیه شد. در جنگ داخلی روسیه بلشویک‌ها چند یکان پیاده‌نظام را تشکیل دادند. در گزارش‌ها آمده‌است که سربازان زن در گارد سفید نیز حضور داشته‌اند. گارد سفید مجموعه نیروهایی بودند که در جنگ‌های داخلی روسیه علیه بلشویک‌ها می‌جنگیدند. در سال ۱۹۱۸ در جنگ داخلی فنلاند بیش از ۲۰۰۰ زن در گارد سرخ زنان شرکت داشتند. این نیروها از کارگران زن صنعتی و خدمتکارهایی تشکیل می‌شدند که به‌طور میانگین ۱۴ سال سن داشتند. این زنان هم در بخش خدمات و هم در صحنه‌های جنگ کار می‌کردند. جنگ جهانی دوم. در جنگ جهانی دوم تمامی کشورهای بزرگ
جهانی دوم. در جنگ جهانی دوم تمامی کشورهای بزرگ زنان را در بخش نظامی بکار می‌گرفتند. بیشترین تعداد از زنان در بخش پزشکی، مذهبی یا پشتیبانی کار می‌کردند. بیش از ۵۰۰ هزار زن در بخش ضدهوایی انگلستان و آلمان و در جبهه‌های مقدم نبرد اتحاد جماهیر شوروی فعال بودند. در سال ۱۹۳۸ انگلیسی‌ها رهبری جهانی تأسیس خدمت نظامی زنان را در دست گرفتند. علاوه بر این آن‌ها واحدهای کوچک پرستاران زن را تشکیل دادند. در اواخر سال ۱۹۴۱ انگلستان سربازگیری از زنان را شروع کرد. بخشی از آن‌ها را به کارخانه‌ها فرستاد تا کار کنند و بخشی را
را به کارخانه‌ها فرستاد تا کار کنند و بخشی را به عنوان نیروی احتیاط صحنه رزم بکار گرفت. این کشور از سال ۱۹۳۸ زنان را به عنوان نیروی احتیاط بکار گرفت و و در سال ۱۹۴۱ دو سوم حقوق مردها را به زنان نظامی می‌پرداخت. در صحنه نظامی زنان بهترین کارایی را در یکانهای پدافند هوایی علیه هواپیماهای آلمانی و موشک‌های وی از خود نشان دادند. این گروه از زنان در نزدیکی لندن خدمت می‌کردند جایی که امکان کشته شدن آن‌ها بود ولی این امکان وجود نداشت که توسط آلمان‌ها دستگیر شوند. پارتیزان‌های یوگسلاوی. جنبش ملی آزادیبخش یوگسلاوی
پارتیزان‌های یوگسلاوی. جنبش ملی آزادیبخش یوگسلاوی شش میلیون عضو داشت. از این رقم ۲ میلیون نفر جبهه زنان ضد فاشیست (AFŽ), را تشکیل می‌دادند. این زنان مسؤلیت اداره مدارس، بیمارستان‌ها و حتی حکومت‌های محلی را بعهده داشتند. نزدیک به ۱۰۰ هزار زن در کنار ۶۰۰ هزار مرد ارتش آزادیبخش ژنرال تیتو را تشکیل می‌دادند این ارتش به حقوق زنان و برابری جنسی اذعان داشت و با به‌کارگیری اسطوره‌های زن قهرمان در فلکلور سنتی یوگسلاوی تلاش می‌کرد که موضوع پارتیزان‌های زن در این کشور را مشروعیت دهد. زنان بعد از جنگ به نقش سنتی خود
را مشروعیت دهد. زنان بعد از جنگ به نقش سنتی خود بازگشتند ولی آن‌ها در تاریخ مقاومت یوگسلاوی نقش برجسته خود را داشتند تا اینکه این کشور در سال ۱۹۹۰ متلاشی شد. از این تاریخ به بعد بود که خاطره پارتیزان‌های زن در این کشور رو به فراموشی گذاشت. بعد از جنگ جهانی. جمهوری دمکراتیک کنگو. بعد از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۶۷ جمهوری دمکراتیک کنگو برای ارتش ملی این کشور شروع به تربیت ۱۵۰ چتر باز زن کرد. بسیاری دیگر نیز طی چند سال بعد آموزش دیدند. زنان در کنگو آموزش‌های سلاح را نیز دیدند ولی معلوم نیست تا چه حدی از آن‌ها
را نیز دیدند ولی معلوم نیست تا چه حدی از آن‌ها برای صحنه‌های جنگ استفاده شده‌است. اریتره. در سال ۱۹۹۹ بی‌بی‌سی گزارش کرد که نزدیک به یک چهارم سربازان اریتریایی در جنگ این کشور زن هستند. اسرائیل. اسرائیل در حال حاضر تنها کشور در جهان است که خدمت سربازی برای زنان آن اجباری است. خدمت سربازی برای زنان مجرد یا متأهل بدون فرزند از سال ۱۹۴۸ در این کشور شروع شد. در این کشور زنان در یکان‌های ویژه خودشان سازماندهی می‌شوند و در آن به عنوان منشی، راننده، کارگران بخش خدمات، پرستار، کارمند رادیو ، کنترل‌کننده هوایی،