payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار گرفته است و وقتی ماکی این را شنید، شوهرش، هوجو توکیماسا، را علیه پدر و پسر هاتاکه‌یاما تحریک کرد و عنوان کرد که آنها قصد شورش دارند. هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا توسط اطرافیانش به عنوان یک فرمانده نظامی شایسته شناخته می‌شد که از دوران میناموتو نو یوریتومو به شوگون‌سالاری کاماکورا کمک کرده بود. او همچنین داماد هوجو توکیماسا و دوست صمیمی هوجو یوشیتوکی به عنوان برادر زن بود. به همین دلیل، هنگامی که هوجو یوشیتوکی با پدرش، هوجو توکیماسا، در مورد اینکه آیا او باید به خاندان هاتاکه‌یاما حمله کند یا نه، مشورت کرد،
به خاندان هاتاکه‌یاما حمله کند یا نه، مشورت کرد، او با آن مخالفت کرد و گفت: «هیچ امکانی وجود ندارد که هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا طرحی برای شورش داشته باشد.» با این حال، هوجو توکیماسا، پدر و پسر هاتاکه‌یاما را به عنوان شورشی متهم کرد. به دستور او ملازم قدرتمند میئورا یوشیمورا، هاتاکه‌یاما شیگه‌یاسو را در صبح زود ۱۰ ژوئیهٔ ۱۲۰۵، در ساحل یوئیگاهاما در کاماکورا کشت. هوجو توکیماسا همچنین پدرش هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا را که از این موضوع مرگ پسرش که در همان روز اتفاق افتاده بود بی‌خبر بود فریب داد و به او گفت که در
افتاده بود بی‌خبر بود فریب داد و به او گفت که در کاماکورا اغتشاشی در جریان است و زمانی که او با گروه کوچکی از سربازان از ولایت موساشی به سمت کاماکورا برای کمک حرکت کرد، توسط ارتشی به رهبری هوجو یوشیتوکی مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. روز بعد، هوجو یوشیتوکی به کاماکورا بازگشت و به پدرش، هوجو توکیماسا، گزارش داد که ارتش شیگه‌تادا هاتاکه‌یاما تنها حدود ۱۵۰ نیرو دارد و هیچ مدرکی دال بر برنامه‌ریزی او برای شورش وجود ندارد. علاوه بر این، گفته می‌شود که وقتی هوجو توکیماسا این را شنید، بدون اینکه چیزی برای دفاع از
این را شنید، بدون اینکه چیزی برای دفاع از خود بگوید گفت که «وقتی سر هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا را دیدم، نتوانستم جلوی اشک‌هایم را بگیرم». دلیل کشتن هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا توسط هوجو توکیماسا. حدس زده می‌شود که دلیل حمله هوجو توکیماسا به هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا، خلع میناموتو نو سانه‌تومو، سومین شوگون شوگون‌سالاری کاماکورا، و تبدیل دامادش توموماسا هیراگا به شوگون بعدی بود. با این حال، در این زمان، هوجو توکیماسا یکی از اعضای سیستم شورای ۱۳ نفره بود و او قبلاً با توصیه نوه خود، میناموتو نو سانه‌تومو، به عنوان شوگون و
نوه خود، میناموتو نو سانه‌تومو، به عنوان شوگون و به عهده گرفتن سمت شیکن، که دستیار او بود، قدرت واقعی را به دست گرفته بود. علاوه بر این، کمی غیرطبیعی است که فرض کنیم او قصد داشت هیراگا توموماسا را به عنوان شوگون تبلیغ کند. نظریه دیگر این است که بین هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا و هوجو توکیماسا بر سر کنترل ولایت موساشی درگیری وجود داشته است. ولایت موساشی یک مکان کلیدی برای دفاع از کاماکورا بود و گروه‌های سامورایی زیادی در کشور وجود داشتند و هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا مسئولیت رهبری گروه‌های سامورایی را بر عهده داشت. او
رهبری گروه‌های سامورایی را بر عهده داشت. او همچنین یک ملازم با نفوذ بود که بسیار مورد توجه بود که میناموتو نو یوریتومو پیش از مرگ، به او وصیت کرد تا از فرزندان او محافظت کند. در این زمان، فرماندار ولایت موساشی (کوکوشی: یک مقام محلی که مسئول امور سیاسی کشورهای مختلف بود که توسط دولت مرکزی اعزام شده بود) هیراگا توموماسا بود که به کیوتو رفت تا وظایف کیوتو شوگو را بر عهده بگیرد. هوجو توکیماسا به عنوان جانشین وی منصوب شد. همچنین حدس زده می‌شود که این آغاز درگیری بین هوجو توکیماسا و هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا بر سر
بین هوجو توکیماسا و هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا بر سر حق حکومت بر ولایت موساشی بود. کنار گذاشتن پدر از قدرت. هوجو یوشیتوکی معتقد بود که دلیل اینکه پدرش هوجو توکیماسا، هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا (مرگ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۲۰۵) را به عنوان یک خائن معرفی کرد و او را کشت، این بود که همسر دوم هوجو توکیماسا، ماکی نو کاتا، که نامادری هوجو یوشیتوکی بود، پدرش را برای انجام این کار تحریک کرده بود. به همین دلیل، هوجو یوشیتوکی واهمه داشت که فرد بعدی که پس از هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا از قدرت خلع شود، خودش، فرزند همسر سابق ماکی نو کاتا باشد؛
خلع شود، خودش، فرزند همسر سابق ماکی نو کاتا باشد؛ بنابراین، هوجو یوشیتوکی و خواهرش هوجو ماساکو قصد اخراج پدرشان هوجو توکیماسا را گرفتند. در آن زمان، هوجو توکیماسا و ماکی نو کاتا در حال نقشه کشیدن برای کشتن شوگون میناموتو نو سانه‌تومو بودند تا دامادشان هیراگا توموماسا را به عنوان شوگون منصوب کنند. وقتی هوجو یوشیتوکی و هوجو ماساکو از این موضوع مطلع شدند، محل زندگی میناموتو نو سانه‌تومو که در عمارت هوجو توکیماسا زندگی می‌کرد را از او جدا کردند. در آن زمان، هوجو توکیماسا محبوبیت خود را پس از کشته شدن
زمان، هوجو توکیماسا محبوبیت خود را پس از کشته شدن هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا که یک قهرمان سامورایی محبوب بود، از دست داده بود و بسیاری از گوکه‌نین‌ها در کنار هوجو یوشیتوکی و هوجو ماساکو قرار گرفتند. هوجو توکیماسا و ماکی که تنها و بدون حمایت رها شدند، راهب شدند. روز پس از آن هوجو یوشیتوکی توکیماسا و ماکی را به ولایت ایزو تبعید کرد و در آنجا آنها را زندانی کرد. گفته می‌شود که این کار با هدف منحرف کردن نفرت گوکه‌نین‌های کاماکورا، که به هوجو یوشیتوکی به دلیل انقیاد هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا بی‌گناه، به سمت هوجو
انقیاد هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا بی‌گناه، به سمت هوجو توکیماسا و ماکی هدایت شده بودند، انجام شد. شش روز بعد، داماد آنها هیراگا توموماسا ملازم کیوتو، به دستور شوگون‌سالاری کاماکورا به قتل رسید. هوجو یوشیتوکی سپس برادر ناتنی خود هوجو توکیفوسا را به عنوان ملازم و کوکوشی ولایت موساشی در غیاب هاتاکه‌یاما شیگه‌تادا و هیراگا توموماسا منصوب کرد. علاوه بر این، او موقعیت ماندوکورو بتتو (رئیس) را که پدرش هوجو توکیماسا داشت، به ارث برد. به این ترتیب هوجو یوشیتوکی پدرش را اخراج کرد و دومین شیکن شوگون‌سالاری کاماکورا شد و
اخراج کرد و دومین شیکن شوگون‌سالاری کاماکورا شد و موقعیت خود را مستحکم کرد. سبک حکومت شیکن توسط هوجو یوشیتوکی. یوشیتوکی هوجو، که سمت شیکن دوم شوگون‌سالاری کاماکورا را بر عهده گرفت، خواهر بزرگترش هوجو ماساکو و میناموتو نو سانه‌تومو را در معرض دید عموم قرار داد، در حالی که در پشت صحنه امور سیاسی را به عنوان مدیر اجرایی واقعی کاماکورا شوگون‌سالاری اداره می‌کرد. هوجو یوشیتوکی این واقعیت را در نظر می‌گرفت که پدرش، هوجو توکیماسا، قدرت را در انحصار خود درآورده بود، و باعث مخالفت بسیاری از ملازمان شد، بنابراین او
و باعث مخالفت بسیاری از ملازمان شد، بنابراین او تمایل داشت به درخواست‌های آنها با انعطاف پاسخ دهد. یکی از این موارد لغو موقت اسنادی به نام ججیجو است. شیموچیجو سندی است که عمدتاً توسط خانواده‌های سامورایی برای انتقال دستورها به زیردستان خود استفاده می‌شد و تا آن زمان فقط هوجو توکیماسا آن را صادر می‌کرد. به عبارت دیگر می‌توان گفت شیمو چیجو مدرکی بر دیکتاتوری هوجو توکیماسا بود. علاوه بر این، هوجو یوشیتوکی قول داد که در اصل، قلمرویی را که از دوران میناموتو نو یوریتومو به ملازمانش داده شده بود، مصادره نخواهد
یوریتومو به ملازمانش داده شده بود، مصادره نخواهد کرد، مگر اینکه آنها مرتکب جنایت بزرگی شده باشند. او با این کار توانست بر قلب ملازمان خود مسلط شود و وفاداری آنها را افزایش دهد. به این ترتیب، یوشیتوکی هوجو، پدرش، هوجو توکیماسا را سرمشق خود قرار داد و در عین حال، ملازمان تأثیرگذاری مانند پدرش را نیز حذف کرد تا سیستم نایب‌نشین خاندان هوجو را بیشتر تقویت کند. شناخته شده‌ترین آنها وادا یوشیموری است که با میناموتو نو یوریتومو در تشکیل ارتش در جنگ گنپی همراهی کرد. در ماه مه ۱۲۱۳، وادا یوشیموری از تحریک هوجو
کرد. در ماه مه ۱۲۱۳، وادا یوشیموری از تحریک هوجو یوشیتوکی استفاده کرد و با میئورا یوشیمورا، یکی از اعضای همان خاندان، گروهی را برای سرنگونی خاندان هوجو تشکیل داد و آنچه را نبرد وادا نامیده می‌شود را راه‌اندازی کرد. آنها شورشی را آغاز کردند. با این حال، میئورا یوشیمورا در آخرین لحظه به سود خاندان هوجو تغییر جهت داد و خاندان وادا را با کمبود نیرو مواجه کرد. با این حال، خانواده وادا یوشیموری به کاخ کاماکورا شوگون حمله کردند. اگرچه آنها سخت جنگیدند، اما شکست خوردند و خاندان وادا از بین رفت. پس از آن، هوجو
خوردند و خاندان وادا از بین رفت. پس از آن، هوجو یوشیتوکی منصب «سامورایی-دوکورو بتتو» را به عهده گرفت، که این موقعیت در اختیار وادا یوشیموری بود. او مناصب مهم سیاسی را در انحصار خود درآورد. قتل شوگون سوم. در زمستان سال ۱۲۱۹، در مراسم انتصاب شوگون سوم میناموتو نو سانه‌تومو به عنوان وزیر راست که در معبد تسوروگائوکا هاچیمانگو (شهر کاماکورا، استان کاناگاوا) برگزار شد. میناموتو نو سانه‌تومو توسط پسر یتیم شوگون دوم میناموتو نو یوری‌ایه، کوگیو (راهب) ترور شد. در نتیجه این حادثه خط مستقیم شوگون‌های گنجی که ۳ نسل به
این حادثه خط مستقیم شوگون‌های گنجی که ۳ نسل به مدت ۲۷ سال ادامه داشت به پایان رسید. تئوری‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه این حادثه توطئه ای از هوجو یوشیتوکی بوده زیرا نظر خوبی نسبت به میناموتو نو سانه‌تومو که شروع به علاق‌مندی به سیاست کرده بود نداشت. تئوری‌هایی وجود دارد که حامیان کاماکورا، از جمله میئورا یوشیمورا، برای انجام این قتل تبانی کرده بودند و اینکه هشتاد و دومین امپراتور، امپراتور بازنشسته گوتوبا، که به شدت خواهان سرنگونی شوگون سالاری کاماکورا و بازگرداندن قدرت به دربار امپراتوری بود، در پشت پرده
قدرت به دربار امپراتوری بود، در پشت پرده این قتل بوده است اما تاکنون حقیقت انجام این قتل روشن نشده است. در هر صورت، موضوع جانشینی برای میناموتو نو سانه‌تومو، که هیچ فرزند بیولوژیکی نداشت، مطرح شد. در واقع، از سال قبل از ترور میناموتو نو سانه‌تومو، ایده انتصاب شاهزاده امپراتوری بازنشسته گوتوبا به عنوان شوگون بعدی در دست بررسی بود. برای فرونشاندن هرج و مرج ناشی از حادثه ترور که در آن زمان رخ داد و حفظ سیستم شیکن شوگون‌سالاری کاماکورا و خاندان هوجو، لازم بود یک شخص درباری یا اشرافی به عنوان شوگون منصوب شود که
شخص درباری یا اشرافی به عنوان شوگون منصوب شود که همه با آن موافق باشند. پس از ترور میناموتو نو سانه‌تومو، شوگون‌سالاری کاماکورا به دربار امپراتوری درخواست کردند تا یک شاهزاده امپراتوری را طبق برنامه به کاماکورا منتقل کنند، اما توسط امپراتور بازنشسته گوتوبا رد شد. در نهایت، شوگون‌سالاری کاماکورا از شوگون خاندان امپراتوری منصرف شد و فوجیوارا نو یوریتسونه را به عنوان شوگون چهارم منصوب کرد. او از خانواده خاندان‌های سکه (سکانکه) (خانواده اشرافی عالی‌رتبه ای که مناصب مهمی در دربار امپراتوری داشت) و با میناموتو
مناصب مهمی در دربار امپراتوری داشت) و با میناموتو نو یوریتومو مرتبط بود. با این حال، در آن زمان، فوجیوارا نو یوریتسونه تنها یک نوزاد یک یا دو ساله بود. هوجو ماساکو که خود نمی‌توانست به‌طور رسمی شوگون شود، به عنوان سرپرست یوریتسونه امور شوگون‌سالاری را در واقع اداره می‌کرد و یوشیتوکی با کمک به خواهرش، هوجو ماساکو، موفق به ادامه تسلط خاندان هوجو شد. تصمیمی که سامورایی‌ها مجبور به گرفتن آن شدند. موضوع جانشینی شوگون باعث تعمیق درگیری بین امپراتور بازنشسته گوتوبا شد که از تبدیل شاهزاده امپراتوری به عنوان یک
شد که از تبدیل شاهزاده امپراتوری به عنوان یک شوگون خودداری کرد و شوگون‌سالاری کاماکورا به این ترتیب قادر به تعیین یک شوگون از خانواده امپراتوری نبود. طبق یک نظریه، هوجو یوشیتوکی در همین زمان آگاه بود که خانواده امپراتوری، از جمله امپراتور بازنشسته گوتوبا، و دربار امپراتوری به‌طور فزاینده ای تمایل به سرنگونی شوگون‌سالاری داشتند. سپس در ۱۴ مه ۱۲۲۱ (سال سوم جوکیو)، امپراتور بازنشسته گوتوبا سرانجام ارتشی را برای سرنگونی شوگون‌سالاری کاماکورا تشکیل داد که نتیجه آن شورش جوکیو بود. امپراتور بازنشسته گو-توبا برای
آن شورش جوکیو بود. امپراتور بازنشسته گو-توبا برای سامورایی‌ها از نواحی مختلف اعلامیه ای صادر کرد تا هوجو یوشیتوکی را تحت سلطه خود درآورند و به آنها دستور داد که فوراً به یاری امپراتور بازنشسته گو-توبا بروند. سامورایی‌هایی که این اعلامیه را دریافت کردند تکان خوردند. این به این دلیل است که اگرچه آنها به شوگون‌سالاری کاماکورا خدمت می‌کردند، اما همچنان مانند قبل از دوره کاماکورا به اقتدار امپراتور و دربار امپراتوری احترام می‌گذاشتند. با صدور اعلامیه امپراتور بازنشسته علیه شوگون‌سالاری، سامورایی‌ها می‌ترسیدند
علیه شوگون‌سالاری، سامورایی‌ها می‌ترسیدند که اگر از شوگون‌سالاری کاماکورا پیروی کنند، چوتکی (دشمن دربار ژاپن) شوند. به همین دلیل، احتمال زیادی وجود داشت که بسیاری از ملازمان شوگون‌سالاری کاماکورا در کنار امپراتور بازنشسته گو-توبا قرار بگیرند. در این زمان هوجو یوشیتوکی در بزرگ‌ترین بحران زندگی خود قرار گرفت اما بسیاری از سامورایی‌ها پس از ایراد سخنرانی خواهرش هوجو ماساکو در جبهه شوگون‌سالاری جمع شدند و گفتند: «ما نباید لطف شما را فراموش کنیم اکنون زمان اتحاد است.» وضعیت شورش جوکیو و نتایج آن. حتی در داخل
است.» وضعیت شورش جوکیو و نتایج آن. حتی در داخل شوگون‌سالاری کاماکورا، استدلال‌هایی برای احتیاط در رویارویی با ارتش امپراتوری وجود داشت، اما بر اساس توصیه اوئه نو هیروموتو که گفت: «اگر روی دفاع تمرکز کنیم، یک بار دیگر سامورایی‌های مناطق شرقی را ناراحت خواهیم کرد.» آنها تصمیم گرفتند که یک نبرد سرنوشت‌ساز کوتاه داشته باشند. هوجو یوشیتوکی پسرش هوجو یاسوتوکی را به عنوان فرمانده کل و برادر ناتنی خود هوجو توکیفوسا را به عنوان معاون ژنرال منصوب کرد و ارتش شوگونی کاماکورا را از سه جاده اصلی توکایدو، توساندو و
کاماکورا را از سه جاده اصلی توکایدو، توساندو و هوکوریکودو رهبری کرد و به سمت کیوتو حرکت کرد، جایی که امپراتور بازنشسته گوتوبا در آن قرار داشت. ارتش شوگون‌سالاری کاماکورا ۱۹۰۰۰۰ نفر بود. ارتش امپراتوری در کنار رود کیسو مستقر شد و تفاوت قدرت نظامی بین آنها و ارتش شوگون آشکار بود. نبرد تنها در یک ماه به پایان رسید و شورش جوکیو با پیروزی قاطع ارتش شوگون به پایان رسید. مجازات ارتش امپراتوری. پس از سرکوب شورش جوکیو، هوجو یوشیتوکی به هوجو یاسوتوکی و هوجو توکیفوسا دستور داد تا با وضعیت پس از جنگ مقابله کنند. در
دستور داد تا با وضعیت پس از جنگ مقابله کنند. در سال ۱۲۲۱، به دلیل شورش جوکیو، تلاش ناموفق امپراتور گو-توبا برای به دست گرفتن قدرت واقعی، شوگون‌سالاری کاماکورا افراد خانواده امپراتوری را که از امپراتور گو-توبا تبار بودند کاملاً از تخت پادشاهی ژاپن کنار گذاشتند. به این ترتیب امپراتور چوکیو را وادار به کناره‌گیری کرد. پس از جنگ گنپی، امپراتور گو-هوریکاوا به عنوان نوه امپراتور تاکاکورا که همچنین برادرزاده امپراتور بازنشسته آن زمان گو-توبا و پسر عموی اول چوکیو بود، بر تخت نشست. او از ۲۹ ژوئیه ۱۲۲۱ تا ۲۶ اکتبر
بود، بر تخت نشست. او از ۲۹ ژوئیه ۱۲۲۱ تا ۲۶ اکتبر ۱۲۳۲ حکومت کرد. به این ترتیب هوجو یاسوتوکی و هوجو توکیفوسا، هشتاد و پنجمین امپراتور امپراتور چوکیو، نوه قانونی امپراتور بازنشسته گوتوبا را که رهبر شورش جوکیو بود، خلع کردند و هشتاد و ششمین امپراتور، امپراتور گو-هوریکاوا را که نگرش مشابهی نشان نداده بود، جایگزین کردند. هدف از این کار جدا کردن کامل افرادی از حکومت مرکزی بود که از خویشاوندان خونی امپراتور بازنشسته امپراتور گو-توبا بودند و از سرنگونی شوگون‌سالاری حمایت کردند. پس از آن، هوجو یاسوتوکی و دیگران
حمایت کردند. پس از آن، هوجو یاسوتوکی و دیگران امپراتور بازنشسته گوتوبا را به جزایر اوکی (استان شیمانه کنونی) و امپراتور هشتاد و چهارم، امپراتور جونتوکو را به جزیره سادو (در حال حاضر شهر سادو، نیگاتا، استان نیگاتا) به تبعید فرستادند. علاوه بر این، هشتاد و سومین امپراتور، امپراتور تسوچیمیکادو، که مخالفت خود را با طرح سرنگونی شوگون‌سالاری ابراز کرده بود، به درخواست خود به ولایت توسا (استان کوچی کنونی) تبعید شد. این یک اتفاق بی‌سابقه بود که یکی از اعضای خانواده امپراتوری توسط یک سامورایی مجازات شود و مردم شوکه
امپراتوری توسط یک سامورایی مجازات شود و مردم شوکه شدند و اعتبار امپراتور و دربار امپراتوری به سرعت کاهش یافت. هوجو یوشیتوکی با تحمیل بی‌ترسانه مجازات بر خانواده امپراتوری به مردم ژاپن اعلام کرد که مواضع شوگون‌سالاری کاماکورا و دربار امپراتوری کاملاً معکوس شده است. پس از آن، هوجو یوشیتوکی روکوهارا تاندای را تأسیس کرد، یک نهاد شعبه ای که به جای کیوتو شوگو قبلی بر دربار امپراتوری نظارت می‌کرد. علاوه بر این، او تقریباً ۳۰۰۰ قلمرو متعلق به اشراف دربار و سامورایی‌ها را در منطقه سایگوکو مصادره کرد و آنها را بین
را در منطقه سایگوکو مصادره کرد و آنها را بین ملازمانی که در طول شورش جوکیو با شوگون‌سالاری طرف شده بودند توزیع کرد. این ملازمان سپس به سمت «شینپوجیتو» منصوب شدند که مسئولیت مدیریت فیف‌های مربوط به خود را بر عهده داشتند. به این ترتیب، هوجو یوشیتوکی کنترل سراسری را به دست آورد و پایه‌های حکومت شیکن خاندان هوجو را بنا نهاد. پایان زندگی. روزنامه‌نگار علمی ایشیدا ماساهیکو می‌نویسد. سه سال پس از سرکوب شورش جوکیو، در ۱۳ ژوئن ۱۲۲۴، چون هوشیاری خود را از دست داد و در حالت مرگ بود، در ساعت ۴ صبح وارد معبد بودایی شد
حالت مرگ بود، در ساعت ۴ صبح وارد معبد بودایی شد و در ساعت ۱۰ صبح (یا ۸ صبح) در سن ۶۲ سالگی درگذشت. به گفته آزوما کاگامی که توسط خاندان هوجو در اواخر دوره کاماکورا نوشته شده است، علت مرگ بری‌بری بوده است. بر اساس این توصیف، تنها گمان بر دلیل مرگ یوشیتوکی هوجو تا مدت‌ها بری‌بری بود. با این حال، در میگتسوکی، دفتر خاطراتی که فوجیوارا نو تیکا (۱۲۴۱–۱۱۶۲)، اشراف و شاعر درباری، از سن ۱۸ تا ۷۴ سالگی نوشته است، مدخلی به تاریخ سه سال پس از مرگ یوشیتوکی وجود دارد، که او توسط همسرش ایگا نو کاتا با دارویی که به او داد،
توسط همسرش ایگا نو کاتا با دارویی که به او داد، مسموم و کشته شده است. پس از مرگ یوشیتوکی، ایگا با برادرش و میئورا یوشیمورا متحد شد و نقشه ای برای شیکن شدن پسرش هوجو ماسامورا (۱۲۷۳–۱۲۰۵) طراحی کرد، اما این کار شکست خورد و او تبعید شد (حادثه ایگا). مقبره هوجو یوشیتوکی در محوطه معبد هوجوجی واقع در شهر ایزونوکونی، شیزوئوکا امروزی در استان شیزوئوکا واقع شده است و گفته می‌شود که توسط پسرش هوجو یاسوتوکی که سومین شیکن شد، ساخته شده است. خانواده. همسران. طبق اسناد تاریخی دو نفر هستند که همسر اصلی هوجو یوشیتوکی
تاریخی دو نفر هستند که همسر اصلی هوجو یوشیتوکی شدند، اما گفته می‌شود که او زنان غیراصلی دیگری نیز داشته است که یکی از آنها زنی بود که در کاخ شوگون در کاماکورا به نام آوا نو تسوبونه کار می‌کرد. علاوه بر این، هوجو یوشیتوکی یک خواهر به نام آوا نو تسوبونه دارد، اما او فردی متفاوت با همین نام است. آوا نو تسوبونه هوجو یاسوتوکی را در سال ۱۱۸۳ به دنیا آورد (سال دوم جوئی)، اما منشأ خانوادگی او به‌طور دقیق مشخص نیست؛ بنابراین حدس زده می‌شود که وی از وضعیت پایینی برخوردار بوده و سوکوشیتسو بوده است. زنی که به هیمه نو
بوده و سوکوشیتسو بوده است. زنی که به هیمه نو مائه معروف است اولین همسر اصلی یوشیتوکی هوجو شد. گفته می‌شد که شاهزاده خانم فرزند یا خواهر ندیمه دوران کودکی میناموتو نو یوریتومو، هیکی نو آما بود و به گفته آزوما کاگامی، او یک زن بسیار زیبا بود. هوجو یوشیتوکی برای اولین بار این شاهزاده خانم را دید و بیش از یک سال به ارسال نامه برای او ادامه داد، اما او به نامه‌های او پاسخی نداد و یوشیتوکی تنها با کمک نفوذ اربابش، میناموتو نو یوریتومو بود که توانست با او وارد یک رابطه زناشویی شود. پس از ازدواج آنها دو پسر و یک
رابطه زناشویی شود. پس از ازدواج آنها دو پسر و یک دختر داشتند، اما روابط بین خاندان هوجو و خاندان هیکی بدتر شد و زمانی که حادثه هیکی یوشیکازو رخ داد، هوجو یوشیتوکی نقش مهمی در نابود کردن خاندان همسرش را داشت. آن دو مجبور به طلاق شدند و هیمه نو مائه دوباره با میناموتو نو توموچیکا، یک اشراف‌زاده پایتخت ازدواج کرد و چهار سال بعد درگذشت. پس از آن، هوجو یوشیتوکی زنی از خاندان ایگا، «ایگا نو کاتا» را که از نوادگان فوجیوارا نو هیده‌ساتو بود، به عنوان زن اصلی خود انتخاب کرد. ایگا یک دختر با هوجو یوشیتوکی داشت که
انتخاب کرد. ایگا یک دختر با هوجو یوشیتوکی داشت که بعداً همسر اصلی هوجو ماسامورا شیکن هفتم شد. فرزندان. هوجو یوشیتوکی از حداقل چهار زن فرزند داشت. او فرزندان بسیاری داشت که تعداد و نام تمامی آنان به طور دقیق مشخص نیست.
شاخه ناگوئه خاندان هوجو (; به یک شاخه از خاندان هوجو در دوره کاماکورا گفته می‌شود که توسط هوجو توموتوکی دومین پسر دومین شیکّن هوجو یوشیتوکی بنیانگذاری شده بود. مادر توموتوکی از خاندان هیکی بود. شوگو یا فرمانداری ولایت‌های منطقه هوکوریکو (شمال غربی ژاپن) و کیوشو (جنوب ژاپن) برعهده این خاندان بود. این شاخه پس از شاخه اصلی خاندان هوجو که توکوسو نام داشت، قدرت را در کشور در دست داشت اما مقام‌های شیکّن، رنشو و تاندای را شاخه اصلی در انحصار خود گرفته بودند و حتی یک نام نیز از این خاندان در بین این مقام‌ها وجود
یک نام نیز از این خاندان در بین این مقام‌ها وجود ندارد. در آن دوره این خاندان تنها خاندانی یود که توانایی رقابت و مقابله با شاخه اصلی یا توکوسو را داشت به همین علت چندین بار درگیری بین این دو شاخه رخ داد و شاخه ناگوئه سرکوب و مجبور به اطاعت شد. هوجو توموتوکی برادر کوچکترِ هوجو یاسوتوکی سومین شیکن و از شاخه ناگوئه بود، اما پس مرگ برادرش، نوه وی هوجو تسونه‌توکی از شاخه اصلی خاندان هوجو جانشین وی و چهارمین شیکن شد.
تاندای در دوره کاماکورا و دوره موروماچی عبارت مصطلح برای هر یک از مقامات بسیار مهم دولتی، قضایی یا نظامی در یک منطقه مشخص است. در طول دوره کاماکورا نمونه‌هایی از تندای در شرق کشور شیکن و رنشو، در غرب کشور و در روکوهارا تاندای و «چینزای بوگیو»، همچنین «چینزای تندای» نامیده می‌شود. در طول دوره موروماچی نمونه‌هایی از چینزای بوگیو، همچنین به نام «کیوشو تندای»، اوشو ولایت موتسو «اُوشو تندای»، و ولایت دوا «اوشو تندای» هستند.
تیم های ملی فوتبال ایران و چین تاکنون ۲۶ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۱۴ پیروزی برای ایران، ۵ پیروزی برای چین و ۷ تساوی بوده‌است در این بازیها جمعاً ۶۶ گل به ثمر رسیده است که سهم ایران ۴۵ گل و سهم چین ۲۱ گل می‌باشد دو بار در بازیهای جام ملتهای آسیا تکلیف برنده در ضربات پنالتی مشخص شده‌است که یکبار ایران و یکبار چین برنده ضربات پنالتی بوده است اما با توجه به قوانین فدراسیون بین المللی فوتبال نتیجه هر دو بازی در امار فیفا تساوی قید شده است. اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در
شده است. اولین بازی. اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۵۵ از سری مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ برگزار شد که با برد ۲ بر ۰ تیم ملی ایران به پایان رسیدتیم چین در بازی چهارم موفق به کسب اولین بردش در برابر ایران شد بهترین برد. بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی چین کسب نتیجه ۴ بر ۰ می‌باشد که دو بار تکرار شده‌است برای اولین بار در چهارم بهمن ۱۳۶۳ در مسابقات نهرو کاپ هند و برای بار دوم در سی دی ۱۳۷۹ در مسابقات جام تمدن‌ها در تهران به دست آمده‌است ایران در بازیهای رسمی نیز برد با نتیجه ۴ بر ۱
ایران در بازیهای رسمی نیز برد با نتیجه ۴ بر ۱ در برابر چین را کسب کرده‌است بهترین برد تیم ملی چین در برابر ایران کسب نتیجه ۲ بر ۰ می‌باشد که در سال ۱۳۶۸ به دست آمده‌است فاصله بین بردها. بیشترین فاصله‌ای که بین دو برد تیم ملی چین افتاده‌است ۱۰ بازی می‌باشد (۸ برد و ۲ مساوی برای ایران) بیشترین فاصله‌ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده‌است ۳ بازی می‌باشد (بار اول: دو مساوی و یک برد برای چین – بار دوم: هر دو برد و یک مساوی برای چین) تیم ملی ایران تجربه کسب برد در پنج بازی متوالی در برابر تیم ملی چین را دارد
در پنج بازی متوالی در برابر تیم ملی چین را دارد گلزنان. کلا ۲۰ بازیکن ایرانی با پیراهن تیم ملی ایران موفق به زدن گل به تیم ملی چین شده‌اند که کریم باقری با زدن ۴ گل بهترین گلزن ایران در تاریخ جدالهایش با تیم ملی چین است برای تیم ملی چین نیز ۲۰ بازیکن مختلف در برابر تیم ملی ایران گلزنی کرده‌اند که شائو جیایی با زدن ۲ گل بهترین گلزن چینی‌ها در برابر تیم ملی ایران می‌باشد گلزنان ایران. ۴ گل: کریم باقری ۳ گل: علی دایی – غلامرضا فتح‌آبادی ۲ گل: مهدی طارمی – علی‌اصغر مدیرروستا – مهدی مهدوی‌کیا – فرشاد پیوس ۱ گل:
مدیرروستا – مهدی مهدوی‌کیا – فرشاد پیوس ۱ گل: کریم انصاری‌فرد – سردار آزمون – محمد غلامی – آندرانیک تیموریان – مازیار زارع – آرش برهانی – پژمان نوریمهدی سیدصالحی – جواد نکونام – فریدون زندی – محمد علوی – علیرضا واحدی نیکبخت – محمدرضا مهدوییدالله اکبری – علی موسوی – علیرضا منصوریان – علی افتخاری – محسن گروسی – عبدالعلی چنگیزضیا عربشاهی – ناصر محمدخانی – بهتاش فریبا – حمید علیدوستی – محمود ابراهیم‌زاده – عبدالرضا برزگریحسن روشن – علیرضا خورشیدی گلزنان چین. ۲ گل: شائو جیایی ۱ گل: گائو لین – هوانگ بوون – مائو
گل: شائو جیایی ۱ گل: گائو لین – هوانگ بوون – مائو ژیان‌کینگ – لی ژین‌یو – مائو یی ژونفان ژی – لی مینگ – هوی ژی‌جون – چائو مای – مای لینگوان جیا ژی – ون ژنگ ژیائو – لی هوی – لیو های‌گوانگ – ژئو بوچین جین ژنگ – چین شانگ بین – گوانگ مینگ‌گو – شانگ‌بین چی
هوجو توکی‌آکی (; تولد ۱۲۱۵، مرگ ۱۱ مارس ۱۲۷۲ میلادی؛ یکی از اعضای خاندان هوجو (شاخه ناگوئه) بود. پسر دوم هوجو توموتوکی بنیانگذار این خاندان بود. در سال ۱۲۴۵ برادر بزرگتر وی هوجو میتسوتوکی شورشی ناموفقی برای سرنگون کردن شیکّن پنجم هوجو توکی‌یوری که به نام شورش میا معروف است طرح‌ریزی کرد. وی سپس مشاغل خود را از دست داد و تبعید شد. اما توکی‌آکی بخشیده شد و منصب هیوجوشو به وی داده شد. خود وی تمایل به سازش با شاخه اصلی خاندان هوجو را داشت اما هوجو میتسوتوکی برادر بزرگتر وی و همچنین برادر کوچکتر وی هوجو نوریتوکی
بزرگتر وی و همچنین برادر کوچکتر وی هوجو نوریتوکی تندرو و مخالف با یکه‌سالاری شاخه اصلی خاندان بودند. در نتیجه پای تمام خاندان وی نیز به این جنگ سیاسی کشیده شد. در سال ۱۲۷۲ برادر کوچکتر وی هوجو نوریتوکی شورشی را برضد شیکن هشتم به نام شورش ماه دوم انجام داد. سربازان سرکوب شورش به خانه توکی‌آکی نیز حمله کردند و وی را کشتند. اما وی بیگناه تشخیص داده شد و ۵ نفری که مسئول قتل وی بودند گردن زده شدند. وی در زمان مرگ ۵۸ سال داشت. مناصب رسمی به فرزندان وی رسید.
هوجو نوریتوکی ; تولد ۱۲۳۵، مرگ ۱۱ مارس ۱۲۷۲ میلادی؛ یکی از اعضای خاندان هوجو (شاخه ناگوئه) بود. پنجمین پسر هوجو توموتوکی بنیانگذار این خاندان بود. در سال ۱۲۴۵ برادر بزرگتر وی هوجو میتسوتوکی شورشی ناموفقی برای سرنگون کردن شیکّن پنجم هوجو توکی‌یوری که به نام شورش میا معروف است طرح‌ریزی کرد. وی سپس مشاغل خود را از دست داد و تبعید شد. وی نیز مانند برادر بزرگترش مخالف با یکه‌سالاری خاندان هوجو بود. در سال ۱۲۷۲ هوجو نوریتوکی شورشی را برضد شیکن هشتم هوجو توکیمونه به نام شورش ماه دوم انجام داد که با شکست خاتمه
به نام شورش ماه دوم انجام داد که با شکست خاتمه یافت. وی در ۱۱ مارس ۱۲۷۲ در سن ۳۸ سالگی در هنگام شورش کشته شد.
ابربیضی که به یاد گابریل لامه با نام منحنی لامه نیز شناخته می‌شود، منحنی بسته‌ای مشابه بیضی است که جنبه‌های هندسی آن شامل نیم‌قطر بزرگ، نیم‌قطر کوچک و تقارن حول آنها را حفظ می‌کند، ولی شکل کلی متفاوتی دارد. در دستگاه مختصات دکارتی، مجموعه نقاط روی منحنی معادلهٔ زیر را ارضا می‌کنند: که در آن "n" و "a" و "b" اعدادی مثبت هستند و خط‌های عمودی پیرامون یک عدد، قدر مطلق آن را نشان می‌دهند. موارد ویژه. این فرمول به تعریف منحنی بسته‌ای می‌پردازد که در مستطیلی به ابعاد "2a" و "2b" محاط است. پارامترهای "a" و "b" را
"2a" و "2b" محاط است. پارامترهای "a" و "b" را نیم‌قطرهای منحنی می‌نامند. ویژگی‌های ریاضی. اگر "n" عدد گویای مثبتی به شکل "p"/"q" باشد، هر ربع ابربیضی منحنی جبری از مرتبهٔ "pq" است. در حالت خاص "a"="b"=۱ و n زوج، منحنی فرما از درجهٔ n خواهد بود. اگر صورت کسر زوج نباشد، منحنی از اجزای منحنی جبری مشابهی در راستاهای مختلف تشکیل می‌شود. می توان منحنی را با معادلات پارامتری زیر (که پارامتر "t" تفسیر هندسی ندارد) توصیف کرد: به ازای هر مقدار "t" چهار نقطه روی منحنی مشخص می‌شود. معادل آن می‌توان برای t در بازهٔ
مشخص می‌شود. معادل آن می‌توان برای t در بازهٔ formula_3 تعریف کرد: که در آن تابع علامت به صورت زیر تعریف می‌شود: می توان مساحت ابربیضی را برحسب تابع گاما بیان کرد: