payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کشد. این داستان، داستان خشونت، تجاوز جنسی و مقاومت است که با طنز تلخش برجسته شده است.» این کتاب توسط سونیا سینگ برای اولین بار به فارسی ترجمه شده است. شروع خط سیر اصلی داستان. داستان این کتاب اینگونه آغاز می شود که با شروع آزار شیرفروش روی «خواهر وسطی»، شایعه‌هایی پشت سرش شکل می‌گیرد مبنی بر این‌که او با "شیرفروش" سر و سری دارد؛ اما راوی داستان می‌گوید: "من با شیرفروش سر و سری نداشته‌ام. من او را دوست نداشتم. تعقیب‌های او مرا گیج کرده بود و اینکه تلاش می‌کرد با من معاشقه کند، مرا می‌ترساند. اصلاً
می‌کرد با من معاشقه کند، مرا می‌ترساند. اصلاً نمی‌دانم او شیرفروش کدام محل بود. "شیرفروش" ما که نبود. فکر نمی‌کنم اصلاً شیرفروش باشد. سفارش شیر نمی‌گرفت و اصلاً شیری در کار نبود. او هیچ‌وقت شیر به دم خانه‌ها نمی‌برد." درونمایه. فرقه‌گرایی و جدایی از اجتماع در این رمان نقش اساسی بازی می‌کند؛ اما ایرلند تنها جایی نیست که در آن جدایی بین فرقه‌ها دیده می‌شود. رمان شیرفروش درباره‌ی برخی نگرانی‌های جامعه‌ی امروزی هم حرفی برای گفتن دارد. آپیا ادامه داد: فکر می‌کنم این رمان به مردم کمک می‌کند تا بیشتر درباره‌ی
این رمان به مردم کمک می‌کند تا بیشتر درباره‌ی هشتگ #من_هم_همین‌طور فکر کنند. این کتاب را باید برای تصویری که درباره‌ی این هشتگ به ما می‌دهد ستایش کرد؛ تصویری عمیق و ماهرانه که روان و اخلاق ما را به چالش می‌کشد.
محمد انور (زاده: ۱۳۳۷، ولایت هلمند) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم هلمند در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. محمد انور متولد ۱۳۳۷ از ولایت هلمند افغانستان است. وی فارغ‌التحصیل از مؤسسه تعلیم و تربیت ولایت هلمند است.
ناز پرور هادی (زاده: ۱۳۳۶، ولایت هلمند) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم هلمند در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. ناز پرور هادی متولد ۱۳۳۶ از ولایت هلمند افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس از دانشکده علوم دانشگاه کابل است.
ولی جان صابری (زاده: ۱۳۵۸ ولسوالی واشیر، ولایت هلمند) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم هلمند در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. ولی جان صابری متولد ۱۳۵۸ از ولسوالی واشیر ولایت هلمند افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی بکلوریا/دیپلم است.
پروین مومند (زاده: ۱۳۴۴ ولسوالی کامه، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. پروین مومند متولد ۱۳۴۴ از ولسوالی کامه ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس خبرنگاری (۱۳۶۹) و ماستر/فوق لیسانس زبان و ادبیات پشتو از دپارتمانت دانشگاه کابل است.
عبدالقادر کوچیABDUL QADIR KOCHAI (زاده: ۱۳۳۷ ولسوالی بهسود، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. Early Life. Abdul Qadir Kochai was born in 1337 in Behsud District, Nangarhar Province, Afghanistan is. biography. Abdul Qadir Kochai was born in 1337 in Behsud District, Nangarhar Province, Afghanistan.
حاجی پری کوچی (زاده: ۱۳۳۵، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. حاجی پری کوچی متولد ۱۳۳۵ از ولایت پکتیا افغانستان است.
علم گل کوچی (زاده: ۱۳۴۳، ولایت خوست) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. علم گل کوچی متولد ۱۳۴۳ از ولایت خوست افغانستان است. وی تحصیلات ابتدایی دارد.
بورسیه رودْز () از جوایز بین‌المللی تحصیلات تکمیلی برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد است. این بورسیه را سسیل رودس، بیزنس‌من و سیاستمدار انگلیسی برای ترویج وحدت بین ملل انگلیسی زبان و ایجاد یک حس رهبری مدنی و بردباری اخلاقی در رهبران آینده بی‌توجه به مسیری که آنان برای حرفه‌شان انتخاب کرده‌اند بنیان گذاشت. از جمله دریافت کنندگان برجسته بورسیه رودز عبارتند از: تونی ابوت، باب هاوک و مالکوم ترنبول نخست وزیران سابق استرالیا، و بیل کلینتون رئیس‌جمهور سابق آمریکا، و نیز برندگان جایزه نوبل.
عبدالله سلیمان خیل (زاده: ۱۳۳۱، ولایت پکتیکا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. عبدالله سلیمان خیل متولد ۱۳۳۱ از ولایت پکتیکا افغانستان است. وی دارای تحصیلات ابتدایی است.
فهیمه احمد زی (زاده: ۱۳۵۳ ولسوالی احمدآباد، ولایت پکتیا) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. فهیمه احمد زی متولد ۱۳۵۳ از ولسوالی احمدآباد ولایت پکتیا افغانستان است.
محمدعارف نورزَی (زاده ۱۳۵۳) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. محمدعارف نورزی متولد ۱۳۵۳ از ولسوالی قادس ولایت بادغیس افغانستان است. او دارای تحصیلات ابتدایی است.
محمد عمر (زاده: ۱۳۳۳ ولسوالی قندوز، قندوز - درگذشتهٔ: ۱۶ میزان (مهر) ۱۳۸۹ طالقان، تخار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کوچی در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود. وی در اثر انفجار در مسجدی در شهر طالقان، تخار در تاریخ ۱۶ میزان/مهر ۱۳۸۹ کشته شد. زندگی‌نامه. محمد عمر متولد ۱۳۳۳ از ولسوالی قندوز ولایت قندوز افغانستان بود. وی فارغ‌التحصیل دارالمعلمین قندوز است اما به دلیل هجوم نیروهای شوری تحصیلات عالی وی ناتمام ماند. ترور. محمد عمر در اثر انفجار در مسجدی در شهر طالقانِ ولایت تخار کشته شد. علت
در مسجدی در شهر طالقانِ ولایت تخار کشته شد. علت انفجار مواد منفجره‌ای بود که در مسجد کارگذاری شده بود و هنگامی که وی برای ادا نماز جمعه به مسجد حضور یافته بود منفجر شد.
علیرضا قلیچ‌خانی (زاده ۱۳۱۶ در تهران - درگذشته ۲۳ مهر ۱۳۹۷ در تهران) کشتی‌گیر فرنگی کار ایرانی است. وی در مسابقات سال ۱۹۶۱ قهرمانی کشتی جهان در یوکوهاما، ژاپن اولین مدال تاریخ کشتی فرنگی ایران را تصاحب کرد. دوران کودکی و نوجوانی. علیرضا قلیچ‌خانی، فرزند حاج محمدتقی (از باستانی کاران نامور ایرانی و پهلوانان مشهور قدیم)، در سال ۱۳۱۶ خورشیدی در تهران دیده به جهان گشود. وی پس از گذراندن دوران ابتدایی و متوسطه، به باشگاه تاج رفت و به آموزش و تمرین فنون کشتی پرداخت. او در دبیرستان مروی، ورزش‌های والیبال و فوتبال
او در دبیرستان مروی، ورزش‌های والیبال و فوتبال را تجربه کرده بود، ولی کشتی، ورزش مورد علاقه پدرش، وی را بیشتر از ورزش‌های دیگر جذب کرد. فعالیت‌های ورزشی. قلیچ‌خانی چند دوره قهرمانی کشتی فرنگی ایران را در کارنامه خود دارد و مدتی هم در تیم‌های ملی جوانان و بزرگسالان به مربیگری پرداخت. وی در سال ۱۹۶۱ اولین مدال تاریخ کشتی فرنگی ایران در مسابقات جهانی را در مسابقات جهانی ۱۹۶۱ یوکوهاما ژاپن تصاحب کرد. درگذشت. این فرنگی کار که چند سالی در بستری بیماری بود در سال ۱۳۹۲ دچار عارضه مغزی شد و سرانجام در ۲۳ مهر ۱۳۹۷
۱۳۹۲ دچار عارضه مغزی شد و سرانجام در ۲۳ مهر ۱۳۹۷ در تهران درگذشت.
اسماعیل بن شریف، دومین فرمانروای مراکش از دودمان علوی بود. او در کشور خودش به «پادشاه جنگجو» معروف است. وی پس از وفات برادرش رشید بن شریف به علت افتادن از اسب به سلطنت مراکش رسید و پس از او، پسرش احمدالذهبی به حکومت رسید. هفت پسر او، پس از مرگش به سلطنت مراکش رسیدند. فرزندان. مردی که ۸۶۷ فرزند داشت! از جمله اتفاقات جالب که در منابع تاریخی فرانسه ذکر شده، این است که مولای اسماعيل با وجود داشتن صدها زن و هزاران فرزند از دختر پادشاه فرانسه لویی چهاردهم خواستگاری کرد. در تاریخ افرادی بوده اند که بیش از ده فرزند
کرد. در تاریخ افرادی بوده اند که بیش از ده فرزند داشته اند؛ بیست، سی و یا حتی نود فرزند. برای مثال هم اکنون یک مرد هندی به نام «زیونا چانا» ۹۴ فرزند از ۳۹ همسر خود و ۳۳ نوه دارد، ولی در طول تاریخ عجایب بیشتری در زمینه فرزندآوری وجود دارد. (مانند اسماعیل بن شریف )مردی که خیلی زیاد فرزند داشت. نام این مرد در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است. او یک مرد عادی و یا از طبقه فقیر جامعه نبود، او حاکم مراکش بود و ۹۳ سال عمر کرد. اسماعيل بن مولای علي الشريف العلوی (۱۷۲۷_ ۱۶۴۵ ) معروف به اسماعیل بن شریف بر مراکش حکمرانی
۱۶۴۵ ) معروف به اسماعیل بن شریف بر مراکش حکمرانی می کرد. در کتاب رکوردهای گینس نوشته شده که او ۸۶۷ فرزند داشته است، در حالی که در کتاب به جای مانده از یک دیپلمات فرانسوی و معاصر با اسماعیل بن شریف، شمار فرزندان او ۱۱۷۱ نفر ذکر شده است. او ۵۰۴ همسر و ۵۰۰ کنیز داشت. همسران و کنیزان او اغلب عرب، ترک، انگلیسی و اسپانیایی بودند. او نام فرزندان و همسران خود را در دفتر مخصوصی یادداشت می کرد و حدود ۱۰۵ خانه در منطقه ای به نام «سجلماسه» برای آنان ساخته بود. مامورانی از سوی او گماشته شده بودند تا هدایا و عطاهایی را
از سوی او گماشته شده بودند تا هدایا و عطاهایی را برای همسر و فرزندان او ببرند. به آنان از زمین های زراعی و درختان نخل بسیار بخشیده بود. اسماعیل بن شریف پس از انتقال پایتخت خود از مراکش به شهر مکناس قصر بزرگی را ساخت تا همه زنان، کنیزان و فرزندانش در آنجا زندگی کنند. او از کارگران و خدمه آفریقایی و اروپایی برای ساخت قصر بزرگ خود استفاده کرد. در آن زمان پدیده دزدان دریایی شیوع بسیاری یافته بود. اروپاییان به کشتی های مغربی ها حمله و مغربی ها نیز کشتی آنها را غارت می کردند. همین موضوع باعث شده بود تا اسماعیل
غارت می کردند. همین موضوع باعث شده بود تا اسماعیل بن شریف ۵۰ هزار اروپایی را به اسارت بگیرد و از آنها برای بنا کردن قصر مکناس استفاده کند. خواستگاری از دختر لویی چهاردهم با وجود هزار فرزند از جمله اتفاقات جالب و بی نظیر در نوع خود که در منابع تاریخی فرانسه ذکر شده، این است که مولاي اسماعيل با وجود داشتن صدها زن و هزاران فرزند از پرنسس ماریه آنه بوربون Marie _Anne de Bourbon دختر لویی چهاردهم پادشاه فرانسه خواستگاری کرد. اما لویی چهاردهم به دلیل آنچه تفاوت های دینی و اعتقادی می نامید، دختر خود را به ازدواج
دینی و اعتقادی می نامید، دختر خود را به ازدواج او درنیاورد. اما حقیقت این بود که تعدد زوجات حاکم مراکش و فرزندان بسیار او دلیل اصلی این ممانعت بود. حاکم مغرب پرنسس فرانسوی را هرگز ندیده بود بلکه شرح زیبایی او را از زبان سفیر خود به نام ابن عائشه شنيده بود. سفیر او دو بار تقاضای ازدواج را مطرح کرد و هر دو بار پاسخ منفی شنید. این ماجرا دستمایه تمسخر و استهزای بسياری قرار گرفت و حتی شعرهایی درباره آن سروده شد از آن جمله «جان باتیست روسو» شاعر فرانسوی سرود.
آن سیمور دیمار موسوم "به" کانوی (۸ نوامبر ۱۷۴۸ – ۲۸ مارس ۱۸۲۸) یک مجسمه‌ساز برجسته انگلیسی بود. زندگی. آن دیمار در شهر سونوکس در یک خانواده اشرافی متولد شد، او تنها دختر فیلد مارشال هنری سیمور کانوی (۱۷۲۱–۱۷۹۵) و همسرش کارولین بروس کمپبل بانو ایلزبری (۱۷۲۱–۱۸۰۳) بود و در خانه اجدادی خود در پارک پلیس، رمنهم، برکشایر به دنیا آمد. در سال ۱۷۶۷، با جان دیمار، پسر لرد میلتون، اولین ارل دورچستر، ازدواج کرد. زن و شوهر جوان درآمد سالیانه ۵۰۰۰ پوندی را از لرد میلتون دریافت کردند و ثروت لرد میلتون و هنری کانوی نیز به
کردند و ثروت لرد میلتون و هنری کانوی نیز به آن‌ها رسید. زندگی آن‌ها هیچ‌گاه ساکت و آرام نبود. آن‌ها بعد از هفت سال از هم جدا شدند. جان دیمار مردی قمارباز و بی مسئولیت بود و سرانجام بعد از یک شب طولانی در یک فاحشه خانه با شلیک گلوله به سرش، به زندگی خود پایان داد. فعالیت هنری دیمار پس از مرگ شوهرش بیشتر شد. آن دیمار همیشه به اروپا سفر می‌کرد. در طول یکی از سفرهایش او گرفتار دزدان دریایی شد اما بدون هیچ آسیبی نجات پیدا کرد. او در سفری به فلورانس با هورشیو مان ملاقات کرد و سر ویلیام همیلتون را در ناپل ملاقات
ملاقات کرد و سر ویلیام همیلتون را در ناپل ملاقات کرد، و همان‌جا بود که او را به لرد نلسون معرفی کردند و با هم آشنا شدند. در سال ۱۸۰۲ با امضای پیمان امیان او به همراه یک نویسنده به نام مری بری به پاریس سفر کرد. از سال ۱۸۱۸ آن دیمار در منطقه تاریخی یورک هاوس، تویینکهام انگلستان زندگی می‌کرد. او در سال ۱۸۲۸ در سن ۷۹ سالگی در خانه اش واقع در شماره ۲۷ خیابان بروک درگذشت. او در کلیسای سانتریج، کنت، همراه با ابزارهای مجسمه‌سازی و پیش بند کارش و سگ مورد علاقه اش به خاک سپرده شد. کارها. مشوق دیمار برای مجسمه‌سازی
خاک سپرده شد. کارها. مشوق دیمار برای مجسمه‌سازی دیوید هیوم بود (پدر هیوم در سال‌های ۱۷۶۷–۶۸ وزیر امور خارجه بود) و همین‌طور به تشویق هورس والپول، کسی که سرپرست او در زمانی بود که خانوده دیمار به مسافرت خارج از کشور می‌رفتند. به گفته والپول، اساتید دیمار برای مدل‌سازی، حکاکی و آشنایی با آناتومی به ترتیب، جوزپه کرچی، جان بیکن و ویلیام کومبرلند بودند. در طول سال‌های ۱۸۱۸–۱۷۸۴ دیمار ۳۲ نمایشگاه در آکادمی سلطنتی هنر برگزار کرد. عمده کارهای او سردیس در سبک نئوکلاسیک، ساخت مجسمه‌های مومی تا کارهای پیچیده‌ای از
ساخت مجسمه‌های مومی تا کارهای پیچیده‌ای از برنز به رنگ تراکوتا و سنگ مرمر بود. موضوعات کارهای او، عمدتاً از دوستان و همکارانش در حزب ویگ بودند، مثل لیدی ملبورن، نلسون، جوزف بانککس، جورج سوم، مری بری، چارلز جیمز فاکس و همین‌طور خودش. چندین پرتره و سردیس نیز از بازیگرانی مثل سارا سیدون و الیزابت فارن درست کرد. او مجسمه ای از ایزیس درست کرد که بر روی دو سمت پل رودخانه تیمز در هِنلی‌آن‌تِیمز قرار دارد. البته مدل‌های اصلی در موزه رودخانه قایقرانی در همان نزدیکی قرار دارد. یکی دیگر از مهم‌ترین کارهای او مجسمه ای
دارد. یکی دیگر از مهم‌ترین کارهای او مجسمه ای ده فوتی از اپولون بود که در حال حاضر ویران شده‌است، این مجسمه برای روبروی ساختمان تئاتر سلطنتی ساخته شده بود. زندگی شخصی. دوستان دیمار اعضای بانفوذ حزب ویگ و نجیب‌زاده‌ها بودند. سرپرست و دوست او، هورس والپول تأثیر قابل توجهی بر روی او داشت و کمک‌های بسیاری به او کرد. او در محافل ادبی و تئاتر نیز حضوری پر رنگ داشت جایی که دوستانش نیز آنجا بودند؛ مثل جوانا بیلی شاعر و نمایشنامه نویس، مری بری نویسنده و همین‌طور سارا سیدون و الیزابت فرن که بازیگر بودند. او اغلب در
سیدون و الیزابت فرن که بازیگر بودند. او اغلب در مهمانی‌های بالماسکه در پانتنون و نمایشنامه‌های آماتوری در محل زندگی دوک ریچموند کسی که با خواهر ناتنیش ازدواج کرده بود، شرکت می‌کرد. منابعی وجود دارد که می‌گوید دیمار لزبین بوده و این به خاطر روابط بسیار نزدیکش با مری بری بود. او همچنین مدتی با والپول زندگی کرده‌است. حتی در زمان زندگی مشترکش به خاطر پوشیدن لباسهایی که بیشتر شبیه لباس مردان بود، مانند کت (او عصا به دست می‌گرفت و مانند مردان قدم برمی‌داشت) و ارتباطاتی که با زنان دیگر داشت و خصومت افرادی مانند
که با زنان دیگر داشت و خصومت افرادی مانند هستر ترد این شایعات به وجود آمده بود. در سال ۲۰۰۴ رمانی عاشقانه توسط اما داناهیو دربارهٔ دیمار و الیزابت فرن منتشر شد با نام novel Life Mask
فتح‌الله شیرازی که گاهی با نام امیر فتح‌الله شیرازی نیز شناخته می‌شود، همه‌چیزدان ایرانی-هندی بود. او حقوقدان اسلامی، وزیر اقتصاد، مهندس مکانیک، مخترع، ریاضیدان، ستاره‌شناس، پزشک، فیلسوف و هنرمند بوده‌است و برای اکبر کبیر حاکم امپراتوری مغول کار می‌کرده‌است. اختراعات. اسلحه مقدماتی ضد پیاده‌نظام تفنگ رگبار با تعدادی لوله سلاح که شبیه توپ دستی است از اختراعاتی است که به او نسبت داده شده.
جاسی اسمولت (متولد: ۲۱ ژوئن ۱۹۸۲) بازیگر، خواننده، کارگردان و عکاس آمریکایی است. اسمولت در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹ مدعی شد نامه ای حاوی محتوای نژادپرستانه دریافت کرده است. یک هفته بعد در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹، اسمولت گزارش داد که ساعت ۲ نیمه شب در شیکاگو مورد حمله فیزیکی دو مرد قرار گرفته و آن ها جملات نژادپرستانه بر او فریاد زده اند. او در گزارش پلیس، این دو مرد را سفیدپوست و با کلاه مخصوص طرفداران دونالد ترامپ توصیف کرد. بعد از این اتفاق، تحقیقات پلیس شیکاگو بلافاصله آغاز شد. در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، پلیس
بلافاصله آغاز شد. در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، پلیس شیکاگو اعلام کرد حمله گزارش شده ساختگی بوده و به وسیله دو برادر از اهالی نیجریه انجام شده است. گزارش های بعدی حاکی از آن بود که این دو برادر از اسمولت برای انجام این حمله ساختگی پول دریافت کرده و نحوه انجام حمله را با او تمرین کرده اند. اسمولت در تاریخ ۲۱ فوریه به وسیله پلیس شیکاگو و با اتهام گزارش دروغ به پلیس دستگیر شد. پلیس شیکاگو در بیانیه ای اعلام کرد، انگیزه اسمولت از ترتیب دادن ضرب و شتم جعلی علیه خود، افزایش دستمزد پرداختی در یکی از سریال های خود بوده
دستمزد پرداختی در یکی از سریال های خود بوده است. اسمولت در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۹ از ادامه محاکمه تبرئه شد، اما دادگاه اعلام کرد همچنان معتقد است حمله مذکور جعلی بوده است.
سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر از ۱۰ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۷ در تهران برگزار شد. در ۲۱ مهر ۱۳۹۷ با انتشار فراخوان کار سی و هفتمین دوره فیلم فجر آغاز شد، همچنین ثبت نام از آثار متقاضی حضور در جشنواره از اول تا ۳۰ آبان ۱۳۹۷ می‌باشد. هیئت داوران بخش سودای سیمرغ شامل محمد احسانی، محمدعلی باشه آهنگر، محمد بزرگ‌نیا، مهرزاد دانش، پوران درخشنده، ریما رامین‌فر و محمود کلاری و هیئت داوران بخش نگاه نو، فیلم‌های کوتاه و فیلم‌های مستند شامل محمد آفریده، حبیب احمدزاده، آیدا پناهنده، سعید سهیلی و مازیار میری می‌باشد. دبیر این
سعید سهیلی و مازیار میری می‌باشد. دبیر این دوره از جشنواره ابراهیم داروغه‌زاده‌است. فیلم‌ها. سودای سیمرغ. براساس اعلام اعضای هیئت انتخاب (احمد امینی، محمدعلی حسین‌نژاد، حسن خجسته، شاهرخ دولکو، بهروز شعیبی، حسین کرمی و رضا مقصودی) اسامی فیلم‌های بخش سودای سیمرغ (رقابتی) بدین شرح است: نگاه نو. همچنین فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش نگاه نو انتخاب شدند: انیمیشن. انیمیشن‌ها جواز حضور در بخش مسابقه را کسب نکردند. یکی از سه انیمیشن زیر جایزهٔ هیئت داوران را خواهد برد: مستند. فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش مستند
برد: مستند. فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش مستند انتخاب شدند: فیلم‌های کوتاه. فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش فیلم‌های کوتاه انتخاب شدند:
ابوعبدالله المهدی لِدین الله زیدی معروف به ابن داعی از امامان زیدی در هوسم بود که به خاطر اعلام تساوی میان قاسمیه و ناصریه و همچنین توجه آل بویه به او، مشهور است. زندگی‌نامه. ابوعبدالله پسر داعی صغیر بود. او سفرهای بسیاری در ایران، عراق و عمان کرده بود و قلب‌های بسیاری از زیدیان را به عنوان نامزد جذاب امامت ربوده بود. محبوبیتش او را مورد ظن حاکمان قرار داد و او مکرراً زندانی و تبعید شد. زیدیان شمال ایران به دو دسته قاسمیه و ناصریه تقسیم می‌شدند. زیدیان طبرستان و دیلم اغلب "قاسمی" و گیل‌ها "ناصری" بودند.
و دیلم اغلب "قاسمی" و گیل‌ها "ناصری" بودند. وجود دو مکتب مختلف زیدی در گیلان و رقابت‌های سنتی مردمان این ناحیه اختلافاتی را در پی داشت. ابوعبدالله یکی از ائمه قاسمیه که در هوسم (مرکز ناصری‌های گیل) حکومت یافت، در اواسط قرن چهارم توانست این اختلاف را کاهش داده و میان دو مذهب اعلام تساوی کند. وی مورد احترام احمد بویی بود؛ چنانچه به عنوان نقیب علویان با امتیاز مهم نپوشیدن جامهٔ رسمی سیاه و عدم حضور در دربار خلیفه، تعیین شد و حتی احمد او را «امام» خود می‌خواند. ابوعبدالله المهدی توانست حمایت مردمان گیلان و
ابوعبدالله المهدی توانست حمایت مردمان گیلان و دیلمان را جلب کرده و در سال‌های ۳۵۵ و ۳۵۶ هجری قمری با صدور حکم جهاد علیه وشمگیر و کشیدن مردم عراق به این معرکه، منطقهٔ گیلان را از نفوذ زیاریان بیرون بکشد. او حتی حکومت بر طبرستان را نیز در سر داشت که موفق بدین عمل نشد. زیدیان طبرستان و گیلان پس از او به تساوی مذهبی میان قاسمیه و ناصریه معتقد بودند. در حالی که این امر به صورت یک دیدگاه در میان زیدیان ایالت جنوبی خزر به‌طور عموم مورد قبول واقع شد، اما اختلاف را به‌طور کامل از میان نبرد.
سیوِه-پَلَر-هوپَّک، فرزند شیروکدوه و خواهرش، فرمانروای بزرگ (سوکَّل مَخ) سلسلهٔ اِپَرتی، سومین سلسلهٔ ایلام کهن بود. دوران پیش از حکومت. سیوِه پَلَر هوپَّک، در زمان فرمانروایی شیروکدوه (سیرکتوه اول) و پس از فوت مادر ستوده (حاکم شوش)، مقام حاکم شوش (در زبان ایلامی هل منیک به معنای حاکم سرزمین) را دریافت کرد. سپس در زمان حکومت سیموت- وَرتَش (برادر شیروکدوه)، سیوِه پَلَر هوپَّک نایب‌السلطنهٔ حکومت اِپَرت شد. حکومت. سیوِه پَلَر هوپَّک در حدود سال ۱۷۶۸ ق. م، طبق قانون جانشین سیموت-وَرتَش شد و مقام «"سوکَّل مَخ"»
جانشین سیموت-وَرتَش شد و مقام «"سوکَّل مَخ"» را دریافت کرد و تا حدود ۱۷۴۵ ق. م حکومتش ادامه یافت. نبرد با بابل. دوران حکومت سیوِه پَلَر هوپَّک، همزمان با حکومت حمورابی در بابل بود. آرشیوهای شاهی ماری نشان می‌دهند که شاهان بین‌النهرینی بزرگی همچون زیمری لیم و حمورابی، سیوِه پَلَر هوپَّک را پدر خطاب می‌کردند و این درحالی بوده‌است که به یکدیگر برادر می‌گفتند، همهٔ این‌ها نشان‌دهنده قدرتمندی سیوِه پَلَر هوپَّک در آن زمان بود؛ اما با این وجود سیوِه پَلَر هوپَّک در جنگ با پادشاه بابل (حمورابی)، شکست خورد. متحدان
جنگ با پادشاه بابل (حمورابی)، شکست خورد. متحدان در نبرد با بابل. متحدان وی در نبرد با حمورابی عبارت بودند از: زیمری لیم حاکم ماری، تمدن اِشنونا، ملکه ناوار (در منطقهٔ گوتی)، پادشاه مالگیوم (در بخش جنوبی مصب رود دجله و دیاله) و پادشاه سوباریان در آشور. اسناد. از سیوِه پَلَر هوپَّک، سنگ‌نبشته‌ای به جامانده، که متنی ایلامی مربوط به هزاره میان ۲۲۵۰/۱۲۸۰ ق. م است و این تنها متنی است که در آن فرمانروای بزرگ (سوکّل مخ) از خود به عنوان «حکمران ایلام» یاد می‌کند و جالب است که، اصطلاحاتی که در این لوحه ایلامی به کار
است که، اصطلاحاتی که در این لوحه ایلامی به کار برده شده‌است؛ به مدت ۶۰۰ سال مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و سپس در زمانی که دوباره مورد استفاده قرار می‌گیرند، به نحو بارزی کوچکترین تغییری از نظر زبان‌شناسی در آن‌ها راه نمی‌یابد. مرگ. سیوِه پَلَر هوپَّک، در حدود ۱۷۴۵ ق. م درگذشت و برادرش (کودو زولوش) به حکومت رسید.
شیموت وَرتَش جانشین و برادر کوچکتر شیروکدوه بود او از سال ۱۷۹۰ ق. م تا سال ۱۷۷۰ ق. م عنوان نایب‌السلطنة برادر خود شیروکدوه را داشت و در سال ۱۷۷۰ ق. م به پادشاهی ایلام رسید. پادشاهی. حکومت شیموت ورتش بسیار کوتاه بود و شاید به حدود ۱۷۶۸ ق. م برسد. از شیموت ورتش یک مهر به شکل استوانه‌ای در معبد الهه کیریرش در لیان (بوشهر امروزی) به دست رسیده‌است. جانشین. شیموت ورتش پادشاه ایلام، سیوه پلره هوپک (خواهرزاده‌اش) را به مقام نایب‌السلطنه و برادر دیگر سیوه پلره هوپک به نامکودوزولوش را به مقام حاکمی شوش برگزید.
گاه‌شماری خراجی، مبدأ آن سال ۶۱۱ میلادی (یازده سال پیش از هجرت)، بیست و یکمین سال سلطنت خسرو پرویز دوم است. سرآغاز آن اعتدال بهاری و ماه‌های آن همان ماه‌های گاه‌شماری زرتشتی بوده و از این جهات شبیه گاه‌شماری یزدگردی بوده‌است. رواج این گاه‌شماری در ایران از میانهٔ قرن چهارم هجری به بعد بوده‌است. براساس فرمان‌های متوکل و بعد معتضد در قرن سوم هجری در گاه‌شماری تصحیحی صورت گرفت که منجر به ابداع نوعی گاه‌شماری شمسی شد. با توجه به رواج گاه‌شماری هجری قمری در قرن یک هجری در ایران و با توجه به این که گاه‌شماری
یک هجری در ایران و با توجه به این که گاه‌شماری یزدگردی نیز در زمان ابداع گاه‌شماری خراجی در میان زرتشتی‌های ایران متداول بوده روشن می‌شود که در آن زمان در ایران سه نوع گاه‌شماری رواج داشته که این موضوع با توجه به اسناد گوناگون تأیید شده‌است. مبدأ. مبدأ آن سال ۶۱۱ میلادی (یازده سال پیش از هجرت)، بیست و یکمین سال سلطنت خسرو پرویز دوم است. ویژگی‌ها. نام ماه‌ها و روزها در این گاه‌شماری مانند گاه‌شماری یزدگردی نام‌های زرتشتی است. بنابر نظر تقی‌زاده در این گاه‌شماری سال قمری است که برای برابرسازی طول سال با
سال قمری است که برای برابرسازی طول سال با گاه‌شماری شمسی و تطبیق آن با زمان گرفتن مالیات ۳۳ یا ۳۴ سال، یک سال حذف می‌شد که به آن «"ازدلاق"» می‌گویند. مبدأ گاه‌شماری خراجی یازده سال قبل از مبدأ گاه‌شماری هجری قمری است که در طول زمان تا قرن چهارم هجری این اختلاف به صفر رسید و در سال ۳۵۱ هجری هر دو گاه‌شماری خراجی و هجری قمری در سال یکسان بودند. بنابر نظر سنجر کمالی و تأکید محمدبن ابی بکر فارسی طول سال در گاه‌شماری خراجی بر اساس طول سال شمسی است. سنجر کمالی طول سال در این گاه‌شماری را همانی که بتانی به دست
طول سال در این گاه‌شماری را همانی که بتانی به دست آورده می‌داند یعنی ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۶ دقیقه و ۲۴ ثانیه. اسناد. مهم‌تربن اسناد دربارهٔ این گاه‌شماری تاریخ‌های دوگانه در آثار چند تن از نویسندگان دوره ی اسلامی از جمله افضل الدین کرمانی است که در این آثار تاریخ‌های گاه‌شماری خراجی را در کنار گاه‌شماری هجری قمری ذکر کرده‌است. در کتاب زیج اشرفی، سنجر کمالی نوشته‌است که در سال تألیف این کتاب این نوع گاه‌شماری (گاه‌شماری خراجی) در شیراز متداول بوده‌است.
کمیسیون انرژی هسته‌ای سازمان ملل متحد در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۶ (میلادی) با نخستین قطع‌نامه ۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد تشکیل شد. هدف از تشکیل این کمیسیون حل مشکلات مرتبط با کشف و استفاده از انرژی هسته‌ای بود. پیشنهادها. مجمع عمومی سازمان ملل متحد از کمیسیون خواست تا پیشنهادهای ویژه‌ای را برای ۱) گسترش داد و ستد دانش پایه، بین همه کشورها با هدف صلح ۲) کنترل انرژی هسته‌ای برای اطمینان از استفاده آن تنها برای هدف‌های صلح‌آمیز ۳) جلوگیری از مسلح‌شدن کشورها به جنگ‌افزار هسته‌ای و دیگر جنگ‌افزارهایی که بتوان آنها را
هسته‌ای و دیگر جنگ‌افزارهایی که بتوان آنها را جنگ‌افزار کشتار جمعی دانست ۴) بازرسی و دیگر روش‌ها، ایمنی مؤثر برای پشتیبانی از کشورهای نیازمند را در برابر مخاطرههای خشونت‌ها و حمله‌ها ارائه کند. به دنبال آن در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطع‌نامه‌ای را تصویب کرد که در آن لزوم تکمیل سریع گزارش کمیسیون و توجه شورای امنیت سازمان ملل متحد به آن را یادآوری می‌کرد. در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد گزارش کمیسیون انرژی هسته‌ای سازمان ملل متحد را دریافت و در ۱۰ مارس ۱۹۴۷ (میلادی) قطعنامه
متحد را دریافت و در ۱۰ مارس ۱۹۴۷ (میلادی) قطعنامه ۲۰ شورای امنیت را تصویب کرد. این قطع‌نامه هر گونه توافق انجام‌شده بین اعضای کمیسیون برای جدایش بخش‌های گزارش را مقدماتی می‌دانست و باید به دنبال آن توافق، گزارش تازه‌ای به شورای امنیت ارائه می‌شد. طرح باروک. در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ نماینده ایالات متحده آمریکا در کمیسیون (برنارد باروک) طرح باروک را ارائه کرد. در آن هنگام آمریکا تنها دارنده و تولید کننده جنگ‌افزار هسته‌ای بود. بر پایه این طرح، به شرط آنکه سازمان ملل، بازرسی‌های توسعه اتمی را منوط به حق وتو در شورای
بازرسی‌های توسعه اتمی را منوط به حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد نمی‌کرد آمریکا زرادخانه هسته‌ای خود را نابود می‌کرد. این بازرسی‌ها تنها اجازه استفاده صلح آمیز هسته‌ای را می‌دادند. این طرح به تصویب کمیسیون رسید. اما هنگامی که پیشنهاد آن به شورای امنیت داده شد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی با آن مخالفت کرد. مذاکره درباره این طرح تا ۱۹۴۸ ادامه داشت. اما در سال ۱۹۴۷ معلوم بود که رسیدن به توافق، بعید است. شکست. در ۴ نوامبر ۱۹۴۸ (میلادی) مجمع عمومی سازمان در قطع‌نامه ۳ مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلام کرد
قطع‌نامه ۳ مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلام کرد که گزارش‌های نخست، دوم، و سوم کمیسیون را بررسی کرده و نگرانی بسیار عمیقی از به هدف نرسیدن اهداف کمیسیون دارد. این نگرانی حتی در گزارش سوم نیز بیان شده است. انحلال. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۵۲ (میلادی) رسماً کمیسیون انرژی هسته‌ای را منحل کرد. اگرچه این کمیسیون از ژوئیه ۱۹۴۷ غیر فعال بود.
محاصره قسطنطنیه () محاصره صلیبی پایتخت امپراطوری بیزانس، قسطنطنیه که در حمایت ایزاک دوم و پسرش آلکسیوس چهارم صورت گرفت که به عنوان دستاورد اصلی صلیبیون در جنگ صلیبی چهارم محسوب می‌شد. شرایط بیزانس در آستانه حمله صلیبیان. ۱ ژانویه سال ۱۲۰۳، از جانب آلکسیوس آنجلیوس، نمایندگان فیلیپ سوابی، امپراتور مقدس روم و همسر ایرنه آنجلینا خواهر آلکسیوس آنجلیوس، وارد زادار شدند. آن‌ها پس از بازگویی داستان کودتای آلکسیوس سوم، از صلیبیون تقاضا کردند که به کمک شاهزاده بیزانس روند و وی را در رسیدن به تخت حکومت یاری رسانند.