payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد. او از این پس به نگارش مقالاتی در نشریهٔ لا ووچه دربارهٔ هنرمندان معاصر پرداخت. در ۱۹۱۰ نیز با همکاری همین نشریه به برپایی نمایشگاهی در زمینهٔ امپرسیونیسم همت گمارد. سوفیچی در جنگ جهانی اول به خدمت سربازی رفت. پس از جنگ با ماریا سدریگوتی ازدواج کرد و حاصل این پیوند سه فرزند شد. سوفیچی از لحاظ سیاسی به دولت فاشیست ایتالیا نزدیکی داشت. پس از سرنگونی دولت فاشیست و تأسیس جمهوری اجتماعی ایتالیا، سوفیچی باز هم به بنیتو موسولینی وفادار ماند. پس از جنگ به اسارت بریتانیایی‌ها درآمد و چند ماهی زندانی بود و به
بریتانیایی‌ها درآمد و چند ماهی زندانی بود و به دلیل شرایط بد کمپ محل نگهداری به بیماری ذات‌الریه دچار شد. در زمان بازداشت سوفیچی و چند هنرمند زندانی دیگر با کشیدن نقاشی به گذران وقت پرداختند و گاهی نقاشی‌ها را در برابر غذا و نیازمندی‌هایشان معاوضه می‌کردند. سرانجام به دلیل نبود ادلهٔ کافی در مجرمیت سوفیچی، او را از زندان آزاد کردند. آردنگو سوفیچی تا زمان مرگش در فورته دی مارمی به کشیدن نقاشی و نویسندگی ادامه داد. منابع. Wikipedia contributors, "Ardengo Soffici," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Soffici," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ardengo_Soffici&amp;oldid=875644151 (accessed February 15, 2019).
ویلیام میلر (؛ ۱۸۷۵ – ۱۳ اوت ۱۹۱۵) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
ویلی میلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رکسهام باشگاه فوتبال هیبرنین و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده‌است.
ویلی میلر (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیبرنین و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
تاریخ ایرانی یک وب گاه ایرانی است. این وب گاه با مدیریت صادق خرازی اداره می‌شود و به‌طور تخصصی به تحلیل موضوعات و انتشار مطالب تاریخی ایران و جهان می‌پردازد. سردبیر این وب گاه سرگه بارسقیان است. این وب گاه دو بار در سال‌های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۱ توسط کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه فیلتر شد.
جنبش حق حاکمیت کِبِک () یک جنبش سیاسی و همچنین یک ایدئولوژی ارزش‌ها، مفاهیم و ایده‌هایی است که از استقلال در کبک حمایت می‌کند. چندین گروه سیاسی گوناگون در اواخر دهه ۱۹۶۰ در ایجاد حزب کبکوآ، یک حزب سیاسی استانی تشکیل شد. از سال ۱۹۶۸، حزب برای مذاکرات قانون اساسی در مورد حاکمیت ولایتی، علاوه بر برگزاری دو رفراندوم ولایتی در این زمینه، درخواست کرده‌است. اولین، که در سال ۱۹۸۰ اتفاق افتاد، پرسید که آیا کبکی‌ها به توافق قانونی با دولت فدرال (و سایر استان‌ها) برای ایجاد یک "پیمان حاکمیت-هم‌بستگی" بین استان کبک و
ایجاد یک "پیمان حاکمیت-هم‌بستگی" بین استان کبک و بقیه کانادا امیدواراند؟" تقریباً ۶۰ درصد از رای‌گیری عمومی کبک، نشان‌داد که رهبر حزب کبکوآ، رنه لِوُسک، رد شده‌است. مسبب امیال استقلال‌طلبی در کبک، تفاوت زبانی مردم کبک (اکثریت فرانسوی‌زبان) با دیگر مردمان کانادا (اکثریت انگلیسی‌زبان) و همین‌طور تفاوت مذهبی آن‌ها (کبک عمدتاً کاتولیک و سایر کشور پروتستان) است.
ویلی براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد و باشگاه فوتبال بارو اشاره کرد.
ویلی براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت میرن اشاره کرد.
ویلی براون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نلسون اشاره کرد.
ویلی براون (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرستون نورث اند و باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
جک پاول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میلوال، باشگاه فوتبال کونکورد رانجرز و باشگاه فوتبال وستهام یونایتد اشاره کرد.
برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) شاخص توسعه انسانی (HDI) ۱۹۱ کشور را در گزارش توسعه انسانی سالانه گردآوری می‌کند. این شاخص سلامت، آموزش و پرورش، درآمد و زندگی در یک کشور معین را به عنوان معیاری از توسعه انسانی در نظر می‌گیرد که بین کشورها و در طول زمان قابل مقایسه است. شاخص توسعه انسانی پرکاربردترین معیار سنجش توسعه انسانی در جوامع بوده و دیدگاه مردم را نسبت به این مفهوم تغییر داده‌است. با این حال، چندین جنبه از شاخص مورد انتقاد قرار گرفته‌است. برخی از محققان از نحوه سنجیدن این عوامل انتقاد کرده‌اند، به ویژه
از نحوه سنجیدن این عوامل انتقاد کرده‌اند، به ویژه اینکه چگونه یک سال دیگر از امید به زندگی به‌طور متفاوتی بین کشورها ارزش گذاری می‌شود. و عوامل محدودی را که در نظر می‌گیرد با توجه به حذف عواملی مانند سطوح نابرابری توزیعی و جنسیتی. در پاسخ به اولی، UNDP در گزارش سال ۲۰۱۰ خود شاخص توسعه انسانی تعدیل شده با نابرابری (IHDI) را معرفی کرد و در پاسخ به دومی، شاخص توسعه جنسیتی (GDI) در گزارش ۱۹۹۵ معرفی شد. دیگران از ساده‌سازی بیش از حد استفاده از یک عدد در هر کشور انتقاد کرده‌اند. برای انعکاس تفاوت‌های توسعه‌ای در
کرده‌اند. برای انعکاس تفاوت‌های توسعه‌ای در داخل کشورها، یک HDI زیرملی (SHDI) با داده‌های بیش از ۱۶۰۰ منطقه در سال ۲۰۱۸ توسط آزمایشگاه داده‌های جهانی در دانشگاه رادبود در هلند معرفی شد. در سال ۲۰۲۰، UNDP شاخص دیگری را معرفی کرد، فشار سیاره‌ای–شاخص توسعه انسانی تعدیل‌شده (PHDI)، که نمرات کشورهای با ردپای اکولوژیکی بالاتر را کاهش می‌دهد. ابعاد و شاخص‌ها. HDI اولین بار در سال ۱۹۹۰ با هدف اینکه معیار جامع تری برای توسعه انسانی نسبت به اقدامات صرفاً اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی منتشر شد. این شاخص شامل سه
تولید ناخالص داخلی منتشر شد. این شاخص شامل سه بعد توسعه انسانی است: زندگی طولانی و سالم، دانش و استانداردهای زندگی مناسب. شاخص مختلف برای تعیین کمیت عملکرد کشورها در هر بعد استفاده می‌شود. شاخص‌های مورد استفاده در گزارش ۲۰۲۲ عبارت بودند از امید به زندگی در بدو تولد؛ سالهای مورد انتظار مدرسه برای کودکان؛ میانگین سالهای تحصیل برای بزرگسالان؛ و درآمد ناخالص ملی سرانه. این شاخص‌ها برای ایجاد یک شاخص سلامت، یک شاخص آموزش و یک شاخص درآمد استفاده می‌شوند که هر کدام دارای مقداری بین ۰ و ۱ هستند. میانگین هندسی این
دارای مقداری بین ۰ و ۱ هستند. میانگین هندسی این سه شاخص - یعنی ریشه مکعب حاصلضرب شاخص‌ها - شاخص توسعه انسانی است. مقدار بالای ۰٫۸۰۰ به عنوان بسیار زیاد، بین ۰٫۷۰۰ و ۰٫۷۹۹ به عنوان بالا، ۰٫۵۵۰ تا ۰٫۶۹۹ به عنوان متوسط و زیر ۰٫۵۵۰ به عنوان پایین طبقه‌بندی می‌شود. داده‌های مورد استفاده برای محاسبه HDI بیشتر از آژانس‌های سازمان ملل متحد و موسسات بین‌المللی، مانند سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)، وزارت امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد، بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول (سازمان همکاری و توسعه
صندوق بین‌المللی پول (سازمان همکاری و توسعه اقتصادی برای توسعه اقتصادی و سازمان توسعه اقتصادی سازمان ملل متحد) و [سازمان همکاری و توسعه اقتصادی| به ندرت، زمانی که یکی از شاخص‌ها وجود نداشته باشد، از مدل‌های رگرسیون بین کشوری استفاده می‌شود. به دلیل بهبود داده‌ها و به روز رسانی روش، مقادیر HDI در گزارش‌های توسعه انسانی قابل مقایسه نیستند. در عوض، هر گزارش HDI را برای برخی سال‌های گذشته مجدداً محاسبه می‌کند. ملل. گزارش توسعه انسانی شامل تمام ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد و همچنین دولت فلسطین و هنگ کنگ است. با
ملل متحد و همچنین دولت فلسطین و هنگ کنگ است. با این حال، شاخص توسعه انسانی برای چهار کشور عضو سازمان ملل متحد محاسبه نشده‌است: کره شمالی، موناکو، نائورو و سومالی. برخی از اجزای شاخص ممکن است برای این کشورها محاسبه شود. جزایر کوک، سریر مقدس (شهر واتیکان) و نیوئه تنها کشورهای عضو سازمان ملل متحد هستند که در این گزارش گنجانده نشده‌اند.در مجموع، شاخص توسعه انسانی برای ۱۹۱ کشور در دسترس است. آزمایشگاه داده‌های جهانی همچنین داده‌هایی را در مورد شاخص توسعه انسانی سومالی ارائه می‌دهد و آن را ۰٫۳۶۱ (۲۰۱۹) قرار
سومالی ارائه می‌دهد و آن را ۰٫۳۶۱ (۲۰۱۹) قرار می‌دهد که کمترین میزان در جهان است. کشورهای ۱ تا ۶۶ در جدول، دارای توسعه انسانی «بسیار بالا»، ۶۷ تا ۱۱۵، دارای توسعه انسانی «بالا»، ۱۱۶ تا ۱۵۹، دارای توسعه انسانی «متوسط» و ۱۶۰ تا ۱۹۱، دارای توسعه انسانی «پایین» هستند. مناطق و گروه‌ها. گزارش توسعه انسانی همچنین شاخص توسعه انسانی را برای گروه‌های مختلف کشورها گزارش می‌کند. اینها شامل گروه‌بندی‌های منطقه‌ای بر اساس طبقه‌بندی منطقه‌ای برنامه توسعه ملل متحد، گروه‌های HDI از جمله کشورهایی که در حال حاضر در یک گروه
HDI از جمله کشورهایی که در حال حاضر در یک گروه HDI قرار می‌گیرند، اعضای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و دیگر گروه‌های سازمان ملل مجموع مقادیر HDI به همان روشی که برای کشورها جداگانه محاسبه می‌شود و داده‌های ورودی میانگین وزنی برای همه کشورهای دارای داده‌های موجود در گروه است.
ایوان استویانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم و هافبک اهل بلغارستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
پرواز خشمگین () یک فیلم آمریکایی اکشن که در سال ۲۰۰۷ به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به استیون سیگال و انگس مک‌اینس اشاره کرد. فیلم‌نامه این فیلم توسط جو هالپین و استیون سیگال نوشته شده‌است.
مدرسه هندی تهران (به انگلیسی: Kendriya Vidyalaya Tehran، به هندی: केन्द्रीय विद्यालय संगठन) یک مدرسه بین‌المللی مختلط هندی واقع در میدان بهارستان، تهران، ایران است. این مدرسه وابسته به سفارت هند بوده و در پایه‌های سطح LKG (سه سال و بیشتر) تا ۱۶ سال (XII) خدمت رسانی می‌کند. این مدرسه، یکی از چندین مؤسسه مدرسه هندی (Kendriya Vidyalaya) با قریب به ۳۵۰ دانش آموز از ۳ تا ۱۶ سال است و اندازه هر کلاس آن حدوداً ۱۵–۲۰ دانش آموز است. زبان‌های اصلی این مجموعه انگلیسی، هندی و فرانسوی هستند و فارسی هم برای توانایی
هندی و فرانسوی هستند و فارسی هم برای توانایی برقراری ارتباط دانش آموزان یاد داده می‌شود. این مدرسه محلی میزبان کودکان از چندین کشور شامل هند، مالزی، بریتانیا، رومانی، تایلند، پاکستان، بنگلادش و کشورهای دیگری است. چندین کودک بریتانیایی پس از بسته شدن مدرسه سفارت انگلیس در سال ۲۰۱۱ در پی حمله به سفارت بریتانیا در تهران به این مدرسه منتقل شدند.
رانده‌شده به کشتن یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ که توسط جف فاکس کینگ کارگردانی شده و با بازی استیون سیگال، مایک دوپود، ایگور جیجیکین و رابرت ویستن همراه است. این فیلم در ۱۹ مهٔ ۲۰۰۹ به‌صورت فیلم ویدئویی (دی‌وی‌دی) در ایالات متحده منتشر شد. فیلمبرداری. فیلمبرداری این فیلم سینمایی در ماه‌های ۱۲ و ۱۶ ژوئن ۲۰۰۸ در ساحل در وایت راک، بریتیش کلمبیا فیلمبرداری شده‌است.
میدان کوپر () در منهتن جنوبی، نیویورک است. خیابان چهارم در جنوب و خیابان آستور پالاس و خیابان هشتم و سنت مارکز پالاس در شمال این میدان به صورت شرق به غرب قرار دارند، همچنین خیابان پارک (خیابان چهارم) و خیابان سوم از سمت شمال و خیابان بوری از سمت جنوب وارد این میدان میشوند.
خیابان چهارم () یک خیابان در منهتن، نیویورک است. این خیابان که دارای ۳٫۲ طول است از خیابان دی در شرق شروع و در خیابان سیزدهم در غرب به پایان می‌رسد.
فانوس دریایی رابجرگ کوده () در ساحل دریای شمال در رابجرگ، در شهر ژوتلند در شمال دانمارک واقع شده‌است. این فانوس اولین بار در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۰ روشن شد. ساختن فانوس‌دریایی در سال ۱۸۹۹ آغاز شد. فانوس دریایی در بالای کوه لنزتراپ کلینت، ۶۰ متر (۲۰۰ فوت) بالاتر از سطح دریا قرار دارد. تا سال ۱۹۰۸ با گازی که در سایت تولید می‌شد، کار می‌کرد. جابجایی شن و ماسه و فرسایش ساحلی یک مشکل جدی در این منطقه است. این ساحل به‌طور متوسط ۱٫۵ متر (۴٫۹ فوت) در سال از بین می‌رود که این موضوع را در کلیسای ماروپ به‌خوبی می‌شود دید زیرا
موضوع را در کلیسای ماروپ به‌خوبی می‌شود دید زیرا این کلیسا در سال ۱۲۵۰ ساخته شده بود، و در اصل این کلیسا در یک کیلومتری (۰٫۶۲ مایل) از ساحل ساخته شده بود، اما در سال ۲۰۰۸ آنرا تخریب کردند تا از سقوط آن به دریا جلوگیری شود. این برج در اول اوت ۱۹۶۸ شروع به کار کرد. به مدت چند سال، از ساختمان آن به عنوان یک موزه و یک کافی‌شاپ استفاده می‌شد، اما پیشروی مداوم شن باعث شد که آن‌ها در سال ۲۰۰۲ رها شوند. تا سال ۲۰۰۹، ساختمان‌های کوچک به دلیل شدت فشار ماسه تخریب و بعداً حذف شدند. انتظار می‌رود برج تا سال ۲۰۲۳ در
بعداً حذف شدند. انتظار می‌رود برج تا سال ۲۰۲۳ در دریا قرار گیرد. جابجایی. این فانوس که ممکن بود با پیشروی دریا و فرسایش ساحل فروریزد، سرانجام در اکتبر ۲۰۱۹ با کمک ریل جابجا و ۷۰ متر از خط ساحلی دور شد.
کیارا فرانی (؛ زادهٔ ) وبلاگ‌نویس، و مدل و اینفلوئنسر اهل ایتالیا است. او با روش بازاریابی تأثیرگذار، همکاری‌های زیادی با برندهای مد و زیبایی مثل "پانتین" و "تادس" داشته است. او در سال ۲۰۱۷ در جایگاه اول لیست "قوی‌ترین اینفلوئنسرهای مد" مجله‌ی فوربز قرار گرفت. زندگی‌نامه. فرانی در ۷ می ۱۹۸۷ در کرمونا متولد شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یک وبلاگ‌نویس در زمینه مد در سال ۲۰۰۹ آغاز "« One of the biggest breakout street-style stars of the year»" معرفی کرد. تعداد بازدیدهای وبلاگ او به بیش از ۱۲ میلیون
کرد. تعداد بازدیدهای وبلاگ او به بیش از ۱۲ میلیون بازدیدکننده منحصر به فرد رسیده بود. در سال ۲۰۱۳، او برنده جوایز زیادی در جشنواره‌های وبلاگ‌نویسان شد. او یک کتاب الکترونیکی به زبان ایتالیایی منتشر کرده است. در سال ۲۰۱۴ او از تجارت خود ۸ میلیون دلار درآمدزدایی کرد. او در ۵ اکتبر ۲۰۱۹ در اینستاگرام بیش از ۱۷ میلیون دنبال‌کننده داشت.
بی‌هنجاری جنوب اقیانوس اطلس منطقه‌ای است که بخش داخلی کمربند وان آلن به کمترین فاصله خود به سطح زمین نزدیک می‌شود و به ارتفاع ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) می‌رسد. این وضعیت منجر به افزایش شار ذرات پر انرژی در این منطقه می‌شود و ماهواره‌ها را در معرض سطوح بالاتری از حد معمول تابش این ذرات قرار می‌دهد. این پدیده ناشی از از ناهم‌مرکزی زمین و دو قطبیهای مغناطیسی آن است. جنوب اقیانوس اطلس (SAA)، همان منطقهٔ نزدیک‌تر زمین است که در آن‌جا میدان مغناطیسی زمینِ آن در ضعیف‌ترین مقدار خود نسبت به مقدار ایده‌آل دوقطبی‌های
مقدار خود نسبت به مقدار ایده‌آل دوقطبی‌های هم‌مرکز زمین‌محور را داراست. تعریف. ناحیهٔ جنوب اقیانوس اطلس (SAA)، به دلیل قرار داشتن در منطقه‌ای که شدت میدان مغناطیسی زمین در آن‌جا کمتر از ۳۲۰۰۰ نانوتسلا در سطح دریا محدود شده که این خود به میدان مغناطیسی دو قطبی در ارتفاعات یونوسفر وابسته است. با این حال، خود میدان نیز از نظر شدت؛ به عنوان یک گرادیان، در تغییر است.
آلوارو سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فیلیپین است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پترولول پلویشت، باشگاه فوتبال مالاگا، باشگاه فوتبال خرز، باشگاه فوتبال کادیس، باشگاه فوتبال خرز، باشگاه فوتبال خزر لنکران، و باشگاه ورزشی القادسیه کویت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فیلیپین بازی کرده‌است.
نیروی هوایی لهستان شاخه رزم هوایی نیروهای مسلح لهستان است. این نیرو در سال ۲۰۱۴ میلادی دارای ۱۶۴۲۵ پرسنل نظامی به همراه ۴۷۵ هواگرد بود که در ده پایگاه در سرتاسر لهستان پراکنده شده‌اند. نیروی هوایی لهستان در ماه‌های انتهایی جنگ جهانی اول تشکیل شد و چند دهه بعد در هنگام آغاز جنگ جهانی دوم ۷۰ درصد از توانش در تهاجم آلمان نازی به لهستان از دست داد. بسیاری از خلبان‌های لهستانی پس از تسلیم لهستان از طریق رومانی و مجارستان خود را به فرانسه و سپس بریتانیا رساندند تا به نبرد ادامه دهند. پس از تهاجم آلمان به شوروی،
به نبرد ادامه دهند. پس از تهاجم آلمان به شوروی، تعدادی از خلبانان لهستانی در کنار ارتش سرخ به نبرد با نیروهای آلمانی مشغول گشتند. تاریخچه. تشکیل. در طول جنگ جهانی اول، لهستان در اشغال نیروهای امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان قرار داشت. در مراحل پایانی جنگ و با فروپاشیدن این دو امپراتوری لهستانی‌ها کنترل تجهیزات باقی مانده را به سرعت در اختیار گرفتند. به خصوص در طول قیام لهستان بزرگ‌تر تعداد زیادی تجهیزات به دست لهستانی‌ها افتاد. اولین استفاده از این هواگردها طی جنگ لهستان و اوکراین در ماه‌های انتهایی سال
طی جنگ لهستان و اوکراین در ماه‌های انتهایی سال ۱۹۱۸ میلادی بود. در طول نبرد برای شهر لووف اولین هواپیماهای لهستانی در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۱۸ از این شهر به عملیات نظامی پرداختند. در فوریه ۱۹۲۰ با آغاز جنگ لهستان-شوروی لهستانی‌ها طیف وسیعی از هواگردهای اتریشی و آلمانی را در کنار هواگردهایی که به تازگی از کشورهای غربی تحویل گرفته بود را در اختیار داشت. بعضی از پر تعدادترین این هواگردها شامل برگه ۱۴ فرانسوی، ال‌وی‌جی سی. ۵ آلمانی، بریستول اف. ۲ جنگنده بریتانیایی و ای-۱ بالیلا ایتالیایی بودند که در نقش‌های شناسایی
ای-۱ بالیلا ایتالیایی بودند که در نقش‌های شناسایی و بمباران استفاده می‌گشتند. پس از پایان جنگ با شوروی در سال ۱۹۲۱ عمده هواپیماهای قدیمی متعلق به زمان جنگ جهانی اول از رده خارج شدند و تجهیز با هواگردهای جدید که عمدتاً ساخت فرانسه بودند آغاز گشت. در مجموع تا سال ۱۹۲۴ لهستانی‌ها ۲۱۶۰ هواگرد را در اختیار داشتند که ۱۳۸۴ هواپیمای شناسایی و ۴۱۰ هواپیمای جنگنده در حالت عملیاتی بودند. در طول دهه ۱۹۲۰ بلریو-اسپاد اس.۶۱ جنگنده اصلی نیروی هوایی لهستان در کنار دو بمب افکن پوتز ایکس‌وی و پوتز۲۵ بود که تحت لیسانس طرف
افکن پوتز ایکس‌وی و پوتز۲۵ بود که تحت لیسانس طرف فرانسوی در خاک لهستان ساخته می‌شدند. دهه ۱۹۳۰. اولین هواپیمای ساخت لهستان که به تولید عمده رسید جنگنده پی‌دابلیو اس-۱۰ بود که در سال ۱۹۳۰ توسط کارخانه هواپیماسازی "Podlasie" تولید شد. مدتی بعد در سال ۱۹۳۳ اولین هواپیمای تمام فلزی لهستان به نام پی‌ال‌زد-پی۷ وارد خدمت گشت که در مجموع ۱۵۰ فروند از آن ساخته شد و به واسطه عملکرد خوبش از سال ۱۹۳۵ نسخه جدید آن به نام پی‌ال‌زد پی-۱۱ معرفی شد که ۱۷۵ فروند از آن‌ها در مجموع تحویل نیروی هوایی لهستان گشت که تنها
در مجموع تحویل نیروی هوایی لهستان گشت که تنها هواپیمای جنگنده لهستانی هنگام آغاز جنگ در سال ۱۹۳۹ بود. در سال‌های بعد و با پیشی گرفتن طراحی‌های غربی هواپیماهای لهستانی عمدتاً در حد نمونه اولیه یا صادراتی به کشورهای دیگر باقی ماندند که با تصرف لهستان توسط آلمان این طراحی‌ها به پایان رسید. در حوزه بمب‌افکن‌ها برگه ۱۹ و پوتز۲۵ از سال ۱۹۳۶ با بمب افکن تمام فلزی پی‌ال‌زد.۲۳ کاراس جایگزین شدند که تا سال ۱۹۳۹ مجموعاً ۲۵۰ فروند ساخته شد. در ادامه و با احساس نیاز به یک بمب افکن نوین، طراحی و ساخت بمب افکن متوسط دو
یک بمب افکن نوین، طراحی و ساخت بمب افکن متوسط دو موتوره به نام پی‌زدال.۳۷ در سال ۱۹۳۸ آغاز شد که می‌توانست تا ۲۵۸۰ کیلوگرم بمب را با خود حمل کند و سرعت آن ۴۳۹ کیلومتر در ساعت می‌رسید. از این بمب افکن تا هنگام تهاجم آلمان به لهستان تنها ۱۰۰ فروند ساخته شد. اسکادران‌های لهستانی برای شناسایی و دیده‌بانی ابتدا از هواپیمای لوبین آر-۸ که به شدت کند و آسیب‌پذیر بود استفاده می‌کردند و سپس آن را با هواپیماهای ساخت خودشان جایگزین کردند. نیروی دریایی لهستان نیز از همین هواگردها برای دیده‌بانی استفاده می‌کرد، این نیرو
هواگردها برای دیده‌بانی استفاده می‌کرد، این نیرو درست پیش از آغاز جنگ جهانی دوم سفارش چند فروند هواپیما را به ایتالیا داد که تنها یک فروند را پیش از آغاز جنگ توانست تحویل بگیرد. همچنین لهستان سفارش ۱۶۰ فروند ام.اس. ۴۰۶ و ۱۰ فروند هاوکر هاریکن را ارایه کرده بود که به علت آغاز جنگ جهانی دوم نتوانست آن‌ها را تحویل بگیرد. تهاجم به لهستان. با آغاز تهاجم به لهستان توسط آلمان نازی در ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ میلادی برخلاف عقیده رایج که نتیجه تبلیغات نازی‌هاست نیروی هوایی لهستان بر روی زمین از میان نرفت و هواگردهایی که
لهستان بر روی زمین از میان نرفت و هواگردهایی که در فرودگاه‌ها نابود شدند عمدتاً هواپیماهای غیر مسلح و آموزشی بودند. هواپیماهای جنگنده لهستانی با آنکه نسبت به رقبای آلمانی خود ضعیف‌تر بودند اما توانستند بیش از ۱۷۰ جنگنده آلمانی را به زیر بکشند و اسکادران بمب‌افکن‌های لهستانی علی‌رغم تلفات شدیدی که متحمل شد دست به بمباران مواضع نیروهای آلمانی زد. عمده توان نیروهای لهستانی در این نبرد نابود گشت و باقی مانده هواپیماها به خاک کشورهای بی‌طرفی مانند مجارستان و رومانی و کشورهای حوزه بالتیک گریختند. تعداد زیادی از
و کشورهای حوزه بالتیک گریختند. تعداد زیادی از خلبانان لهستانی هم خود را به خاک فرانسه و بریتانیا رساندند تا بتوانند جنگ را ادامه دهند. نبرد در فرانسه و بریتانیا. لهستانی‌ها به سرعت نیروهای خود را در فرانسه سازماندهی کردند و توانستند پیش از آغاز تهاجم نیروهای آلمانی به فرانسه یک اسکادران جنگنده هوایی لهستانی مجهز به هواپیماهای سی.۷۱۴ کودرونرا آماده رزم کنند. باقی مانده نفرات لهستانی نیز همراه با واحدهای فرانسوی و هواپیماهای متعدد دیگر به نبرد می‌پرداختند. با سقوط فرانسه در سال ۱۹۴۰ لهستانی‌ها خود را به خاک
سقوط فرانسه در سال ۱۹۴۰ لهستانی‌ها خود را به خاک بریتانیا رسانده‌اند تا در یکی از بزرگ‌ترین نبردهای هوایی تاریخ بر فراز جزیره بریتانیا به نبرد با لوفت وافه بپردازند. واحدهای لهستانی در چهار اسکادران زیر نظر نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا تشکیل شدند که دو اسکادران آن بمب‌افکن و دو اسکادران دیگر از هواپیماهای جنگنده هاریکین ایجاد شده بود. اولین عملیات رزمی جنگنده‌های لهستانی در اوت ۱۹۴۰ و طی فاز سوم نبرد بریتانیا بود. خلبانان لهستانی که تجربه نبرد بر فراز لهستان و فرانسه را داشتند رقیبی قدرتمند در برابر خلبانان
و فرانسه را داشتند رقیبی قدرتمند در برابر خلبانان آلمانی بودند و به سرعت تبدیل به بهترین واحد جنگنده متفقین شدند که بسیار بهتر از خلبانان بریتانیایی و دیگر خلبانان امپراتوری بریتانیا بودند. در طول ادامه جنگ جهانی دوم چندین اسکادران دیگر لهستانی تشکیل شد که با پایان جنگ همه تجهیزات به بریتانیا بازگردانده شد اما تعداد کمی از خلبان‌ها به لهستان بازگشتند و بسیاری از ایشان در خاک بریتانیا باقی ماندند. جنگ سرد. در سال ۱۹۴۹، هواپیمای ترابری لیسانوف لی-۲ به یک بمب افکن تبدیل شد و در سال ۱۹۵۰، لهستان بمب افکن‌های
افکن تبدیل شد و در سال ۱۹۵۰، لهستان بمب افکن‌های پتلیاکوف پی‌ئی-۲ و توپولف تو-۲ را به همراه بمب افکن‌های آموزشی اس‌بی-۱ و اس‌بی-۲ را از اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد. همچنین در سال ۱۹۵۰، جنگنده یاک-۱۷ و هواپیمای ترابری ایلیوشین ایل-۱۲ و هواپیمای آموزشی یاک-۱۸ نیز وارد خدمت شد. از سال ۱۹۵۱ به بعد، نیروی هوایی لهستان به جنگنده‌های جت یاک-۲۳ و جت‌های میگ-۱۹ به همراه نسخه آموزشی آن نام میگ-۱۵ یوتی‌تی و بعدها، در سال ۱۹۶۱ به میگ-۱۷ مجهز شد. علاوه بر هواپیماهای ساخت شوروی، از سال ۱۹۵۲ به بعد جنگنده‌های میگ-۱۵
ساخت شوروی، از سال ۱۹۵۲ به بعد جنگنده‌های میگ-۱۵ شوروی و بعداً میگ-۱۷ تحت لیسانس در لهستان تحت عنوان لیم-۱، لیم-۲ و بعداً لیم-۵ تولید شدند. در سال ۱۹۶۴ یک گونه از لیم-۵ام با تمرکز بر ماموریت‌های آفندی تحت عنوان لیم-۶بی‌آی‌اس توسعه یافت. تنها جت بمب افکن مورد استفاده توسط نیروی هوایی لهستان در این دوره ایلیوشین ایل-۲۸ بود که از سال ۱۹۵۲ به بعد وارد خدمت آن نیرو شد. لهستان از سال ۱۹۵۹ تنها تعداد کمی از جنگنده هاب میگ-۱۹ را به کار گرفت که بعداً به جنگنده‌های میگ-۲۱ متمایل شد که از سال ۱۹۶۳ به بعد به جنگنده
میگ-۲۱ متمایل شد که از سال ۱۹۶۳ به بعد به جنگنده پایه مافوق صوت آن نیرو تبدیل شد. این هواپیما در انواع مختلفی از میگ-۲۱اف-۱۳، میگ-۲۱پی‌اف و ام‌اف تا میگ-۲۱بی‌آی‌اس مورد استفاده قرار گرفت. بعداً نیروی هوایی لهستان ۳۷ فروند میگ-۲۳ (در سال ۱۹۷۹) و ۱۲ فروند میگ-۲۹ را درسال ۱۹۸۹ دریافت نمود. اصلی‌ترین هواپیمای جنگنده بمب افکن و تهاجمی زمینی پس از سال ۱۹۴۹، ایلیوشین-۱۰ بود (نسخه آموزشی آن، یوآی‌ال-۱۰ در سال ۱۹۵۱ وارد خدمت شد). از سال ۱۹۶۵ به بعد، لهستان همچنین از تعداد قابل توجهی سوخو-۷بی برای بمباران و
از تعداد قابل توجهی سوخو-۷بی برای بمباران و ماموریت‌های آفندی استفاده کرد که با ۲۷ فروند سوخو-۲۰ در سال ۱۹۷۴ و ۱۱۰ فروند سوخو-۲۲ در سال ۱۹۸۴ جایگزین شد. پس از جنگ سرد. پس از تحولات سیاسی و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، و در نتیجه کاهش وضعیت تنش‌ها و تهدیدات نظامی در کل اروپا، نیروی هوایی لهستان شاهد کاهش در اندازه بود. در ۱ ژوئیه ۱۹۹۰، نیروی هوایی لهستان و نیروی پدافند هوایی دوباره ادغام شدند. (WLiOP یا WLOP)قابلیت جنگی این نیرو در درجه اول شامل میگ ۲۱، میگ ۲۳، میگ ۲۹، سوخو ۲۰ و سوخو ۲۲ بود.
میگ ۲۱، میگ ۲۳، میگ ۲۹، سوخو ۲۰ و سوخو ۲۲ بود. جنگنده‌های لیم-۶بی‌آی‌اس باقی‌مانده‌های در اوایل دهه ۱۹۹۰ خارج شده و پس از آن، هواپیماهای سوخو-۲۰ باقی‌مانده نیز بازنشسته شدند. تعداد کم باقی مانده از ناوگان میگ-۲۳ تا سال ۱۹۹۹ نیز از خدمت خارج شدند. در طول دهه ۱۹۹۰، لهستان هیچ هواپیمای جنگی جدیدی خریداری نکرده بود و فقط موفق شد تعدادهای بیشتری از جنگنده‌های میگ-۲۹ را در سال ۱۹۹۵ از جمهوری چک و در سال ۲۰۰۴ از آلمان خریداری نماید. در نهایت جنگنده‌های میگ-۲۱ نیزاز خدمت خارج شدند. تنها هواپیمای جنگی باقیمانده که
خدمت خارج شدند. تنها هواپیمای جنگی باقیمانده که توسط نیروی هوایی و پدافند هوایی لهستان WLiOP مورد استفاده قرار می‌گرفت، میگ-۲۹ و سوخو-۲۲ بودند. از سال ۲۰۱۰، ناوگان هواپیماهای آفندی سوخو-۲۲ برای حفظ هر گونه ارزش نظامی آنها به روزآمد نمودن و نوسازی نیاز داشته و آینده آن نامشخص است. در سال ۲۰۰۲، جنگنده اف-۱۶ سی/دی بلاک۵۲+ از شرکت آمریکایی لاکهید مارتین به عنوان یک جنگنده چند منظوره جدید برای WLiOP انتخاب شد، اولین جنگنده در نوامبر ۲۰۰۶ انجام شد و تا سال ۲۰۰۸ تحت برنامه Peace Sky ادامه یافت. از سال ۲۰۱۱، نیروی
برنامه Peace Sky ادامه یافت. از سال ۲۰۱۱، نیروی هوایی لهستان دارای سه گُردان هوایی اف-۱۶ است: دو گردان هوایی در پایگاه هوایی تاکتیکی ۳۱ در نزدیکی پوزنان و گردان هوایی تاکتیکی ۱۰ در پایگاه هوایی ۳۲ در نزدیکی واسک. دستیابی به اف-۱۶ آمریکایی بدون رقابت شدید ابا شرکت‌های اروپایی نبود. فروش هواپیماهای مورد نیاز یرای این نیاز نیروی هوایی لهستان توسط شرکت فرانسوی داسو با میراژ۲۰۰۰ و شرکت سوئدی ساب با ساب ۳۹ گریپن به شدت پیگیری شد. اف-۱۶های بلاک ۵۲+ لهستانی مجهز به جدیدترین موتورهای توربوفن دارای پس سوز پرت اند
به جدیدترین موتورهای توربوفن دارای پس سوز پرت اند ویتنی اف-۱۰۰–۲۲۹ بوده و سامانه‌های اویونیک شامل سیستم رادار ای‌پی‌جی-۶۸(وی)۹ و مجموعه جنگ الکترونیک ای‌ال‌کیو-۲۱۱(وی)۴ است. همه اف-۱۶های لهستانی می‌توانند مهمات مدرن دقیق ایالات متحده را حمل کنند، از JDAM/JSOW تا جدیدترین تسلیحات هوا به هوای مجاز با گواهی صادرات (شامل ایم-۱۲۰ آمرام سی-۵ وایم-۹ ایکس). در پی سانحه سقوط توپولف-۱۵۴ ریاست جمهوری لهستان در سال ۲۰۱۰ و تحقیقات بعدی انجام شده با مدیریت دولت لهستان، هنگ ۳۶ ام ویژه هوانوردی، که مسئولیت پرواز
لهستان، هنگ ۳۶ ام ویژه هوانوردی، که مسئولیت پرواز رئیس‌جمهور و هیئت دولت لهستان را بر عهده داشت، منحل شد. همچنین وزیر دفاع استعفا داد. یک واحد جدید، از پایگاه هوایی یکم، جایگزین هنگ ۳۶ شد. بین ژوئن ۲۰۱۰ و دسامبر ۲۰۱۷ اکثر پروازهای رسمی توسط دو فروند امبرائر ئی-۱۷۵ اجاره ای که توسط ال‌اوتی پولیش ایرلاینز اداره می‌شد، انجام می‌شد.در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶، وزارت دفاع دو فروند هواپیمای گلف‌استریم جی۵۵۰ را برای پروازهای وی‌آی‌پی را سفارش داد. در ۳۱ مارس ۲۰۱۷ طی قراردادی با شرکت بوئینگ برای تأمین دو فروندبوئینگ بیزینس