payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به دست می‌آید. برای یافتن مقدار چگالی طیفی انرژی formula_17 در فرکانس formula_13، می‌توان بین خط انتقال و مقاومت یک فیلتر میان‌گذر قرار داد، که فقط محدوده باریکی از فرکانس‌ها (به آن بگوییم formula_25) نزدیک فرکانس مورد علاقه را از خود عبور می‌دهد، و سپس کل انرژی formula_26 را که از میان مقاومت از بین می‌رود را باید اندازه‌گیری کنیم. مقدار چگالی طیف انرژی در formula_13 آنوقت به مقدار formula_28 تخمین زده می‌شود. در این مثال، به این دلیل که توان formula_21 دارای واحد V2 Ω−1 است، انرژی formula_26 واحد V2 s
دارای واحد V2 Ω−1 است، انرژی formula_26 واحد V2 s Ω−1 = J دارد، و از این رو تخمین formula_31 از چگالی طیف انرژی واحد J Hz−1 را دارد که نیاز داشتیم. در بیشتر حالات، می‌توان گام تقسیم بر formula_32 را فراموش کرد و از این رو چگالی طیف انرژی در عوض واحد V2 Hz−1 را خواهد داشت. این تعریف به روش مستقیم به سیگنال گسسته با تعداد قابل شمارش نامتناهی مقایر formula_33 تعمیم می‌یابد، مثل یک سیگنال که در زمان‌های گسسته formula_34 نمونه‌گیری شده‌است: در اینجا formula_36 همان تبدیل فوریه زمان-گسسته برای formula_37 است.
همان تبدیل فوریه زمان-گسسته برای formula_37 است. بازه نمونه‌گیری formula_38 برای نگهداری واحدهای فیزیکی صحیح، و نیز برای اطمینان از اینکه ما در حد formula_39 حالت پیوسته را بازیابی می‌کنیم، نیاز است. اما در علوم ریاضیات این بازه معمولاً به ۱ تنظیم می‌شود، که نتایج را با هزینه تعمیم آن، ساده‌سازی می‌کند. ( را ببیند). چگالی طیف توانی. تعریف بالا برای چگالی طیف انرژی، برای حالت گذرا (سیگنال‌های مشابه پالس) مناسب است، که در آن انرژی در حول یک پنجره زمانی متمرکز شده‌است؛ در آنصورت تبدیل‌های فوریه برای سیگنال‌ها
شده‌است؛ در آنصورت تبدیل‌های فوریه برای سیگنال‌ها معمولاً وجود دارد. برای سیگنال‌های پیوسته روی همه زمان، به صورت جایگزین باید "چگالی طیفی توان" (PSD) را تعریف کرد، که این تعریف برای فرایندهای مانا وجود دارد؛ این موضوع توصیف می‌کند که چگونه توان یک سیگنال یا سری زمانی روی فرکانس توزیع شده‌است، مثل مثال ساده‌ای که در قبل داشتیم. در اینجا، توان می‌تواند توان فیزیکی واقعی باشد، یا به صورت معمول‌تر، برای سادگی با سیگنال‌های انتزاعی، به سادگی توسط مقدار مجذور سیگنال شناسایی شود. برای مثال، آماردانان واریانس یک
شناسایی شود. برای مثال، آماردانان واریانس یک تابع را روی زمان (یا روی متغیر مستقل دیگر) formula_2 مطالعه می‌کنند، و به کمک قیاس با سیگنال‌های الکتریکی (از میان دیگر فرایندهای فیزیکی)، معمول است که به آن "طیف توانی" بگوییم، حتی وقتیکه هیچ توان فیزیکی درگیر نیست. اگر کسی بخواهد یک منبع ولتاژ فیزیکی را که از formula_2 پیروی می‌کند بسازد، و آن را به پایانه‌های یک مقاومت ۱ اهمی اعمال کند، آنوقت توان آنی هدر رفته در آن مقاومت به اندازه formula_42 وات است. توان میانگین formula_43 از یک سیگنال formula_2 در تمام
میانگین formula_43 از یک سیگنال formula_2 در تمام زمان از این رو توسط این میانگین زمانی به دست می‌آید، که در آن دوره formula_45 در یک زمان اختیاری formula_46 مرکزدهی شده‌است: با این حال، به خاطر تعامل با ریاضیاتی که در ادامه می‌آید، ساده‌تر است که با حدود زمانی موجود در خود سیگنال به جای حدود زمانی موجود در مرزهای انتگرال سروکار داشته باشیم. از این رو، ما یک نمایش جایگزین برای توان میانگین داریم که در آن formula_48 و formula_49 در یک دوره اختیاری یک و در بقیه محل‌ها صفر اند. به صورت واضح، در حالاتی که
بقیه محل‌ها صفر اند. به صورت واضح، در حالاتی که عبارت بالا برای P غیرصفر است (حتی وقتیکه T به صورت بدون مرز افزایش می‌یابد) خود انتگرال هم باید بدون مرز افزایش بیابد. این همان دلیلی است که ما نمی‌توانیم از خود چگالی طیف انرژی استفاده کنیم، زیرا انتگرال را در این حالات واگرا "می‌کند". در تحلیل محتوای فرکانس سیگنال formula_2، ممکن است بخواهیم تبدیل فوریه معمول formula_52 را محاسبه کنیم؛ با این حال، برای بسیاری از سیگنال‌های مورد علاقه تبدیل فوریه به صورت صوری موجود نیست. صرفنظر از این موضوع، به ما می‌گوید که
موجود نیست. صرفنظر از این موضوع، به ما می‌گوید که ما می‌توانیم توان میانگین را به این صورت بازنویسی کنیم: آنوقت چگالی طیف توان به صورت ساده به صورت زیرانتگرال بالا تعریف می‌شود. از اینجا ما می‌توانیم formula_54 را به صورت تبدیل فوریه از هم‌گشت زمانی formula_55 و formula_56 ببنیم: اکنون، ما همگشت زمانی بالا را بر دوره formula_58 تقسیم می‌کنیم، و سپس حد formula_59 را می‌گیریم، این تبدیل به تابع خودهمبستگی برای سیگنال فاقد-پنجره formula_60 می‌شود، که توسط formula_61 نشان داده می‌شود، با این شرط که formula_2
نشان داده می‌شود، با این شرط که formula_2 ارگادیک باشد، که این موضوع در بیشتر، اما نه همه، حالات عملی درست است. از اینجا، ما می‌بینیم که دوباره با فرض ارگادیک بودن formula_2، «چگالی طیفی توان» به صورت «تبدیل فوریه تابع خودهمبستگی» به دست می‌آید (قضیه وینر-خینشین). بیشتر نویسنده‌ها از این معادله برای "تعریف" واقعی چگالی طیفی توان استفاده می‌کنند. توان سیگنال در یک باند فرکانسی معین formula_65 که در آن، formula_66 توسط انتگرال‌گیری روی فرکانس محاسبه می‌شود. به این دلیل که formula_67، یک مقدار برابر از توان
به این دلیل که formula_67، یک مقدار برابر از توان را می‌توان به باندهای فرکانسی مثبت و منفی منتسب کرد، که به دلیل فاکتور ۲ در حالتی که در ادامه است محسوب می‌شود (چنین فاکتورهای بدیهی بستگی به رسوم استفاده شده دارند): به صورت معمول‌تر، فنون مشابهی را می‌توان برای تخمین چگالی طیفی در زمان-متغیر استفاده کرد. در این حالت، بازه زمانی formula_45 محدود است به جای آنکه به سمت بی‌نهایت میل کند. این منجر به پوشش و رزلوشن طیفی کمتری می‌شود زیرا فرکانس‌های کمتر از formula_70 نمونه برداری نمی‌شوند، و منجر به
از formula_70 نمونه برداری نمی‌شوند، و منجر به فرکانس‌هایی می‌شوند که یک ضرب عدد صحیح از formula_70 مستقل نیستند. فقط به کمک چنین سری زمانی منفردی، طیف توانی تخمین‌زده‌شده بسیار «نویزدار» خواهد بود؛ با این حال، این موضوع اگر بتوانیم مقدار انتظاری را (در معادله بالا) ارزیابی کنیم، این خطاها تسکین می‌یابد، که در این حالت باید از تعداد بزرگی (یا تعداد بی‌نهایتی) از طیف‌های با زمان-اندک متناظر با آنسامبل آماری که از تحقق‌های formula_2 که روی پنجره زمانی معین، ارزیابی شده‌اند، استفاده کرد. درست مثل چگالی طیفی
ارزیابی شده‌اند، استفاده کرد. درست مثل چگالی طیفی انرژی، تعریف چگالی طیفی توانی را نیز می‌توان به متغیرهای زمان گسسته formula_33 تعمیم داد. مثل قبل، ما یک پنجره formula_74 را با سیگنال نمونه‌برداری شده در زمان‌های گسسته formula_75 برای دوره اندازه‌گیری کلی formula_76 در نظر می‌گیریم. توجه کنید که یک تخمین منفرد از PSD از طریق یک تعداد محدود نمونه‌برداری قابل دستیابی است. مثل قبل، PSD واقعی موقعی به دست می‌آید که formula_78 (و از این رو formula_58) به سمت بی‌نهایت میل کند، و مقدار انتظاری به صورت صوری اعمال
میل کند، و مقدار انتظاری به صورت صوری اعمال شود. در یک کاربرد جهان واقعی، می‌توان معمولاً PSD های محدود اندازه‌گیری شده را روی چندین سعی میانگین‌گیری می‌کنیم، تا به یک تخمین دقیق تر از PSD نظری از فرایند فیزیکی زیربنای اندازه‌گیری‌های منفرد برسیم. به این PSD محاسبه‌شده گاهی دوره‌سنج (periodogram) گفته می‌شود. این موقعی به PSD درست همگرا می‌شود که تعداد تخمین‌ها و همچنین بازه زمانی میانگین formula_58 به سمت بی‌نهایت میل کند (Brown &amp; Hwang). اگر دو سیگنال هر دو چگالی طیفی توانی را داشته باشند، آنوقت را
هر دو چگالی طیفی توانی را داشته باشند، آنوقت را به صورت مشابه می‌توان محاسبه کرد؛ همان‌طور که PSD با خودهمبستگی مرتبط است، چگالی طیف-میانی هم با میان-همبستگی مرتبط است. ویژگی‌های چگالی طیفی توان. بعضی از ویژگی‌های PSD شامل: چگالی میان-طیف توان. اگر دو سیگنال formula_2 و formula_87 داده شده باشد، که هرکدام دارای چگالی طیف توان formula_1 و formula_89 باشند، می‌توان یک "میان چگالی طبف توان" ("CPSD") یا "میان چگالی طیف" ("CSD") تعریف کرد. برای شروع، بیایید توان میانگین برای چنین سیگنال ترکیبی را در نظر بگیریم.
میانگین برای چنین سیگنال ترکیبی را در نظر بگیریم. به کمک نمادگذاری و روش‌های مشابهی با روش‌هایی که برای استخراج چگالی طیف توان استفاده می‌شوند، ما از قضیه پارساول بهره می‌گیریم و این را به دست می‌آوریم: که در آن، دوباره، مشارکت‌های formula_92 و formula_93 را از قبل می‌دانستیم. توجه کنید که formula_94، از این رو مشارکت کامل توان میانی، به صورت کلی، تشکیل دهنده دوبرابر قسمت حقیقی از هر CPSD منفرد است. دوباره مثل قبل، از اینجا ما این ضرب‌ها را به صورت تبدیل فوریه برای همگشت زمانی بازسازی می‌کنیم، که وقتیکه به
برای همگشت زمانی بازسازی می‌کنیم، که وقتیکه به دوره تقسیم شود، و حد formula_95 آن گرفته شود، تبدیل به تبدیل فوریه برای یک تابع میان-همبستگی می‌شود. که در آن formula_98 برابر میان-همبستگی برای formula_2 با formula_87 و formula_101 برابر میان-همبستگی برای formula_87 با formula_2 است. از این دیدگاه، PSD را می‌توان نوع خاصی از CSD برای formula_104 دید. برای حالتی که formula_2 و formula_87 برابر سیگنال‌های ولتاژ و جریان هستند؛ چگالی طیفی دامنه مرتبط فقط یکی از CPSD‌ها است که با یک فاکتور دو مقیاس‌دهی شده‌است.
CPSD‌ها است که با یک فاکتور دو مقیاس‌دهی شده‌است. برای سیگنال‌های گسسته "xn" و "yn" ارتباط بین میان-چگالی طیف و میان-همبستگی به این صورت است: تخمین. هدف از تخمین چگالی طیف همان تخمین چگالی طیفی برای یک سیگنال تصادفی از ترتیبی از نمونه‌های زمانی است. بسته به آنکه چه چیزی را دربارهٔ سیگنال می‌دانیم، فنون تخمین می‌تواند شامل دیدگاه‌های پارامتری یا بدون-پارامتر باشد، و همچنین می‌تواند بر اساس تحلیل دامنه-زمان یا دامنه-فرکانس باشد. برای مثال، یک فن پارامتری معمول شامل متناسب‌سازی مشاهدات با یک مدل خودهمبسته
شامل متناسب‌سازی مشاهدات با یک مدل خودهمبسته است. یک فن بدون-پارامتر معمول است. چگالی طیفی معمولاً توسط روش‌های تبدیل فوریه (مثل ) تخمین زده می‌شود، اما از دیگر فنون مثل روش نیز می‌توان استفاده کرد. کاربردها. مهندسی الکترونیک. مفهوم و استفاده از طیف توانی یک سیگنال در مهندسی برق بنیادین و اساسی است، مخصوصاً در سامانه‌های ارتباطی الکترونیکی مثل ارتباطات رادیویی، رادارها، و سامانه‌های مرتبط، بعلاوه فن‌آوری سنجش از دور پالس منفعل هم طیف توان کاربرد دارد. از ابزار الکترونیکی که تحلیل‌گر طیف نام دارند برای
ابزار الکترونیکی که تحلیل‌گر طیف نام دارند برای مشاهده و اندازه‌گیری طیف توانی سیگنال‌ها استفاده می‌شود. تحلیل‌گر طیف اندازه تبدیل فوریه زمان-کوتاه (STFT) را برای یک سیگنال ورودی اندازه‌گیری می‌کند. اگر سیگنالی که می‌خواهیم آن را تحلیل کنیم را یک فرایند مانا در نظر بگیریم، آنوقت STFT یک تخمین بخوبی صاف از چگالی طیف توان آن است. کیهان‌شناسی. نوسانات نخستین، یعنی تغییرات چگالی در جهان نخستین، توسط یک «طیف توان» کمی‌سازی می‌شوند، که توان تغییرات را به صورت تابعی از مقیاس فضایی به دست می‌دهد.
مایو موکایدا کشتی‌گیر زن آزادکار اهل ژاپن است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا المپیک ۲۰۲۰ توکیو و سه مدال طلا مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۶ و دو مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۷ اشاره کرد.
رجائی زاده محمود اکرم (به ترکی استانبولی: Recaizade Mahmud Ekrem) شاعر و نویسندهٔ ترک. رجائی زاده از شاعران و نویسندگان مشهور قرن ۱۹ و ادبیات ترک در دورهٔ عثمانی است. زندگی. رجائی زاده محمود اکرم در سال ۱۸۴۷ در استانبول به دنیا آمد. پدرش محمد شاکر رجائی افندی، شاعر، خطاط و تاریخ‌نگار عصر خود و از اعضای نهادهای علمی- فرهنگی دوره تنظیمات بود. رجائی زاده محمود اکرم زبان‌های فارسی و عربی را از پدرش آموخت سپس در مدرسه رشدیه بایزید ادامه تحصیل داد. پس از مدتی به علت بی علاقگی به تحصیل در مدرسه نظامی به اداره
به علت بی علاقگی به تحصیل در مدرسه نظامی به اداره مکاتبات وزارت خارجه رفت. سپس زبان فرانسه آموخت. در جوانی با فنون ادبیات کلاسیک و شاعران بزرگ عصر خود آشنا شد و به انجمن شعرا راه پیدا کرد. پس از مدتی سردبیری روزنامه تصویر افکار را به دست گرفت. وی در ۱۳ ژانویه سال ۱۹۱۴ در استانبول درگذشت. گفته می‌شود که علی اکبر دهخدا مسمط یاد آر ز شمع مرده یاد آر را از شعر ((یاد ائت بنی، بیر دقیقه یاد ائت!)) محمود اکرم الهام گرفته است. سبک. در آثار منظوم و منثور وی، زبان، هنر و عناصر بیان به سبک دیوان شعر، زبان مردم و
هنر و عناصر بیان به سبک دیوان شعر، زبان مردم و جریان محلی گرایی نزدیک است و از ادبیات اروپا و بلاخص ادبیات فرانسه تأثیر گرفته است. رجائی زاده هم مانند نامق کمال و ضیا پاشا قبل از هر چیز به عنوان شاعر دیوان شناخته می‌شود.
تفرجگاه ششدار یا یکی از شاخص‌ترین تفریحگاه‌های جنگلی شهر ایلام است. که از طبیعت بسیار زیبایی برخوردار است بسیاری از مردم این استان برای گذارندن اوقات فراغت به این منطقه سفر می‌کنند مکان. این تفریحگاه در ۵ کیلومتری شهر ایلام و در کنار کوه قلاقیران (نماد شهر ایلام و نماد تفریحگاه ششدار) در مسیر جاده ایلام–کرمانشاه و در نزدیکی شهر چوار واقع شده‌است.
مراکز پژوهشی علوم و مهندسی مواد (MRSECs) مراکز تحقیقاتی دانشگاهی هستند که توسط برنامه MRSEC بخش تحقیقات مواد در بنیاد ملی علوم (NSF) پشتیبانی می‌شود. این مراکز از تحقیقات بین رشته‌ای و چند رشته‌ای در زمینه اهمیت اساسی و تکنولوژیکی حمایت می‌کنند و تحقیقات را با آموزش و پرورش ادغام می‌کنند. MRSECها نیاز به کیفیت تحقیق برجسته، وسعت فکری، حمایت از زیرساخت‌های تحقیقاتی و آموزش و پرورش را دارند. MRSECها همکاری‌های فعال بین موسسات علمی، آزمایشگاه‌های ملی و صنعت و همکاری‌های بین‌المللی را تسهیل می‌کنند. مقدمه.
و همکاری‌های بین‌المللی را تسهیل می‌کنند. مقدمه. MRSECها جزء مهمی از پروژهٔ تحقیقاتی مبتنی بر مرکز NSF هستند، اما همچنین اهمیت تاریخی دارند. MRSECs توسط NSF در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد، اما ریشه در آزمایشگاه‌های تحقیقات مواد NSF (MRLs) در سال ۱۹۷۲ آغاز شده‌است که به نوبه خود از آزمایشگاه‌های بین رشته‌ای (IDLs) آغاز شده توسط وزارت دفاع در سال ۱۹۶۰ تکمیل شده‌است. این مرکز متقابل انضباطی فعالیت‌های مبتنی بر اساس، تغییرات قابل توجهی در نحوه تحقیق و آموزش مواد در موسسات علمی انجام داده‌است و IDLها / MRLها با کمک رشد
علمی انجام داده‌است و IDLها / MRLها با کمک رشد سریع در بخش‌های علوم و مهندسی مواد در ایالات متحده در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ به حساب می‌آیند. آن‌ها همچنین سهم قابل توجهی را در برنامه ملی مواد تشکیل دادند که از دوران اولیه پس از اسپوتنیک ظهور کردند، که منجر به رشد شدید در آموزش و پرورش علمی و مهندسی مهندسی و توسعه امکانات آزمایشی دانشگاه شد.&lt;/ref&gt; از آنجا که بخش عمده ای از اطلاعات مربوط به MRSEC فعلی در وب سایت‌ها در دسترس است، تنها یک مرور کلی از برنامه فعلی ارائه شده‌است. هدف اصلی این مقاله بررسی
فعلی ارائه شده‌است. هدف اصلی این مقاله بررسی جنبه‌های تاریخی MRSECها و اهمیت تأثیر آن‌ها بر تحقیقات و آموزش مواد در ایالات متحده است. وضعیت فعلی MRSEC. خلاصه برنامه. تحقیق انجام شده در MRSECs در گروه تحقیقاتی بین رشته‌ای (IRGs) انجام می‌شود، تیم‌های شش تا دوازده یا بیشتر محققان بر روی یک موضوع پژوهشی فعلی اهمیت ملی کار می‌کنند. MRSECs در اندازه‌های دو تا چهار IRG می‌باشد. مباحث IRGها در یک مرکز ممکن است بر موضوعات مرتبط علمی یا تکنولوژیکی متمرکز شوند یا می‌توانند زمینه‌های متفاوتی از پژوهش را پوشش دهند.
زمینه‌های متفاوتی از پژوهش را پوشش دهند. سطوح بودجه برای یک MRSEC معین در حال حاضر حدود ۱٫۵ تا ۳٫۵ میلیون دلار در سال است، بسته به محدوده کل برنامه تحقیقاتی. هر مرکز دارای انعطاف‌پذیری قابل توجهی برای توزیع وجوه خود در مطابقت با پیشنهادی و پیشنهادی پژوهشی و آموزشی خود است. علاوه بر این، مراکز به شدت تشویق می‌شوند که بخش کوچکی از وجوه خود را برای حمایت از پروژه‌های بذر اعمال کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهند تا به فرصت‌های جدید تحقیقاتی واگذار شوند. MRSECs مشارکت با سایر موسسات دانشگاهی، آزمایشگاه‌های ملی و
با سایر موسسات دانشگاهی، آزمایشگاه‌های ملی و صنعت و همکاری‌های بین‌المللی را فراهم می‌کند. مراکز همچنین دارای امکانات گسترده‌ای برای آزمایش و محاسبات هستند که به‌طور کلی برای کاربران خارجی قابل دسترسی هستند. یک شبکه تسهیل شده به تازگی تأسیس شده دسترسی به طیف وسیعی از ابزارهای تجربی را در شبکه ملی MRSEC هماهنگ کرده‌است.&lt;/ref&gt; یک وظیفه کلیدی برای این مراکز آموزش و پرورش یک نیروی کار ماهر است. بزرگترین جزء بودجه این مرکز به حمایت دانشجویان (دانشجویان کارشناسی و فارغ‌التحصیل) و محققان پس از دکتری اختصاص
و فارغ‌التحصیل) و محققان پس از دکتری اختصاص دارد. علاوه بر این، MRSECS از طریق همکاری با موزه‌ها و سایر نهادهای عمومی، فعالیت‌های گسترده‌ای را در زمینه فعالیت‌های آموزشی و تبلیغاتی در ارتباط با K-12 دانش آموزان و آموزش عمومی ایفا می‌کند. نتایج مسابقه اخیر. به‌طور کلی، جوایز MRSEC برای شش سال با رقابت‌ها برگزار می‌شود هر سه سال یکبار. مسابقات برای همه مؤسسات دانشگاهی آمریکا باز است و معمولاً فقط یک جایزه در هر مؤسسه به دست می‌آید. ۹ جایزه بر اساس رقابت در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱ برگزار شد و دوازده جایزه بر اساس رقابت
۲۰۱۰/۲۰۱۱ برگزار شد و دوازده جایزه بر اساس رقابت ۲۰۱۳/۲۰۱۴ ساخته شد که در مجموع ۲۱ جایزه (ژوئن ۲۰۱۶) از این برنامه پشتیبانی می‌شود. کلاس 2011 MRSECs: کلاس 2014 MRSEcs: سابقه تاریخی. وضعیت تحقیق مواد قبل از سال ۱۹۶۰. مطالعه مدرن مواد متشکل از بسیاری از رشته‌های علمی سنتی، از جمله فیزیک، شیمی، مهندسی و به‌طور فزاینده ای علوم زیست‌شناسی و ریاضیات است. تا اواسط قرن بیستم، رشته‌های مختلف به بررسی مواد با متدولوژی‌های متمایز خود پرداختند. همکاری میان رشته‌ای، به ویژه در موسسات علمی، عادی نبود. استثناهای گذشته
ویژه در موسسات علمی، عادی نبود. استثناهای گذشته روشی موفق برای همکاری بود که منجر به تحولات شدید فناوری در طول جنگ جهانی دوم شد، از جمله برنامه‌های نظامی و صلح آمیز تولید انرژی هسته ای. در اواخر دهه ۱۹۵۰، تحولات مهمی در نحوه شکلگیری دولت فدرال در حمایت از تحقیقات میان رشته‌ای و همکاری در موسسات دانشگاهی مشاهده شد. راه اندازی موفقیت‌آمیز اسپوتنیک فضایی روسیه در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ تأثیر زیادی بر نحوه انجام تحقیقات علمی و فناوری در ایالات متحده داشت. در طول یک سال از این تاریخ، دولت فدرال دو سازمان جدید را تأسیس
از این تاریخ، دولت فدرال دو سازمان جدید را تأسیس کرد: اداره ملی حمل و نقل هوایی و فضایی (ناسا)، که تعریف اکتشاف فضایی ایالات متحده را برای بقیه قرن و فراتر از آن تعریف کرده و آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPA، بعداً DARPA) در وزارت دفاع. ARPA وظیفه گسترش مرزهای فناوری و علم، اغلب با برنامه‌های بالقوه نظامی بود. علاوه بر این، قانون آموزش ملی دفاع ۱۹۵۸ هدف اصلی افزایش تعداد مهندسین، دانشمندان و ریاضیدانان آموزش دیده بود و شامل مقررات برای کمک مالی بود.&lt;/ref&gt; شور و شوق پست Sputnik برای سرمایه‌گذاری
شور و شوق پست Sputnik برای سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیقات علمی به پیشنهاد توصیه‌های گسترده‌تر در مارس ۱۹۵۸ برای هماهنگ‌کردن تحقیقات مواد در ایالات متحده توسط کمیته علمی و مشاوره رئیس‌جمهور آیزنهاور (PSAC) پیشنهاد شد. یک گزارش بعدی تحت عنوان «تقویت علم آمریکا» در دسامبر ۱۹۵۸ به رئیس‌جمهور آیزنهاور ارسال شد. این گزارش به موجب دستورالعمل رئیس‌جمهور آیزنهاور در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۵۹ به تشکیل شورای فدرال برای علم و فناوری منجر شد. یکی از اقدامات اولیه این شورا، ایجاد «کمیته هماهنگی تحقیق و توسعه مواد» (CCMRD) بود
«کمیته هماهنگی تحقیق و توسعه مواد» (CCMRD) بود که توسط John W. Williams، مدیر تحقیق کمیسیون انرژی اتمی (AEC)، رهبری شد. نتیجه نهایی ایجاد سه آزمایشگاه بین رشته‌ای دانشگاهی (IDLs) در اواسط سال ۱۹۶۰ تحت نظارت ARPA بود. ایده یک آزمایشگاه بین رشته‌ای در علوم جامد و علوم مواد در حال حاضر در تنظیمات آزمایشگاهی صنعتی (مانند آزمایشگاه‌های بل و دیگران) بسیار موفق بوده‌است، به عنوان مثال برای توسعه ترانزیستور و لیزر منجر شده‌است. تأسیس چنین آزمایشگاهی در یک محیط دانشگاهی به‌طور طبیعی از مطالعات دوران پس از اسپوتنیک
به‌طور طبیعی از مطالعات دوران پس از اسپوتنیک برای یک نیروی کار بزرگ و با شدت آموزش دیده به وجود آمده‌است. دانشگاه‌های آمریکایی در موقعیت ایده‌آل قرار گرفتند تا فرصتی برای ترکیب مأموریت‌های آموزشی خود با توسعه برنامه‌ریزی شده تسهیلات پیشرفته ای از پیشرفته‌ترین و پیشرفته تر فراهم کنند. آزمایشگاه‌های بین رشته‌ای (IDLs(1960-1972. ایجاد ۱۱ آزمایشگاه بین رشته‌ای در دانشگاه کورنل، دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه Northwestern، توسط ARPA در ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۰ به‌طور رسمی اعلام شد. این قراردادها مستلزم این بود که این
اعلام شد. این قراردادها مستلزم این بود که این دانشگاه‌ها "یک برنامه پژوهشی مواد بین رشته‌ای را ایجاد کنند و باید لازم پرسنل و امکانات تحقیق در علم مواد … "در سال بعد (۱۹۶۱) هشت IDL اضافی ایجاد شد: دانشگاه براون، دانشگاه شیکاگو، هاروارد، دانشگاه مریلند، مؤسسه فناوری ماساچوست، دانشگاه کارولینای شمالی، دانشگاه پردو و دانشگاه استنفورد. IDL 12 در سال ۱۹۶۲ در دانشگاه ایلینوی اضافه شد که توسط کمیسیون انرژی اتمی (AEC) اداره شد. در نتیجه، سه قرارداد AEC و دو قرارداد از طریق ناسا وجود داشت. نقش AEC در ایجاد یک جامعه
از طریق ناسا وجود داشت. نقش AEC در ایجاد یک جامعه پژوهشی قوی مواد از زمان ظهور رآکتورهای هسته ای و اهمیت مواد در هزینه‌های رآکتور، بازده و ایمنی شناخته شده‌است. در سال ۱۹۵۵ جان فون نویمان، ریاضیدان مشهور و مشارکت کننده در پروژه منهتن، در نقش او به عنوان کمیسیون AEC و عضو کمیته مشورتی عمومی AEC، به شدت از یک مؤسسه متمرکز بر مواد در محیط دانشگاهی حمایت کرد. .&lt;/ref&gt; تأثیر IDLها بر آموزش دانشجویان قابل توجه بود. تا سال ۱۹۶۹ بیش از ۳۶۰ مدرک دکتری جدید اعطا شد. گزارش آکادمی ملی علوم به این نتیجه رسید که
شد. گزارش آکادمی ملی علوم به این نتیجه رسید که این برنامه‌های مبتنی بر مرکز، در تعریف «علوم و مهندسی مواد» به عنوان یک فعالیت بین رشته‌ای جدیدی که از طریق افزایش سریع بخش‌های علوم مواد بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و فراتر از آن اثرگذار بود، نقش مهمی داشت. علاوه بر این، برای ساختن زیرساخت‌های جدید این مراکز برتری، منجر به آموزش دانشمندان مواد، بلکه فیزیکدانان، شیمیدانان، مهندسان و متخصصین دیگر شد. .&lt;/ref&gt;&lt;/ref&gt; مطالعهٔ آکادمی ملی نشان داد که هرچند IDLها موفق بودهاند، اما برای رشد همکاری میان رشته‌ای
موفق بودهاند، اما برای رشد همکاری میان رشته‌ای میان اعضای هیئت علمی از ادارات مختلف دانشگاه وجود دارد. با این حال، تصدیق شد که بودجه واحد مشترک و استفاده مشترک از امکانات تجربی مشترک توسط دانش آموزان و اعضای هیئت علمی از بخش‌های مختلف، دانه‌هایی برای افزایش بین رشته‌ای در تحقیقات مواد را کاشت.&lt;/ref&gt;&lt;/ref&gt; آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مواد (MRLs(1972-1994. در اواخر سال ۱۹۶۹، اصلاحیه قانون مجوز نظامی، که توسط سناتور مایک منصفیلد حمایت شد، محدودیت‌های مربوط به تحقیقات پایه بلند مدت توسط سازمان‌های وزارت
به تحقیقات پایه بلند مدت توسط سازمان‌های وزارت دفاع، از جمله ARPA / DARPA را محدود کرد. (ARPA در سال ۱۹۷۲ به DARPA تغییر یافت). در نتیجه، در سال ۱۹۷۰ تصمیم به انتقال IDLها به بنیاد ملی علوم صورت گرفت. نوع بلوک نوع IDL برای تحقیق و تحقیق چند رشته‌ای و امکانات مشترک به معنی خروج متمایز از روش مالی NSF در آن زمان است که حمایت از کمک‌های مکرر کوچک و تنها محقق در یک رشته خاص است. پس از یک بررسی عمیق توسط NSF از برنامه IDL، انتقال از 12 IDL موجود در آن به NSF توصیه شد. با این حال، انتقال با چند مقدمات مهم بحرانی
شد. با این حال، انتقال با چند مقدمات مهم بحرانی صورت گرفت. این موارد عبارتند از:&lt;/ref&gt; "آزمایشگاه‌ها، که اکنون" آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مواد "نامگذاری شده‌اند، منابع مالی بلوک (یاً هسته ای ") محلی را به منظور تسهیل تحقیق در علوم و مهندسی مواد حفظ می‌کنند که برای تأمین مالی سنتی تحقیقات فردی یا غیرممکن است. " مهمتر از همه، جزء جدیدی که توسط NSF اضافه شد این بود که "برتری علمی به عنوان یک شرط لازم، اما دیگر کافی برای واجد شرایط برای پشتیبانی اصلی MRL است." علاوه بر این، MRLها از طریق توانایی آن‌ها برای
علاوه بر این، MRLها از طریق توانایی آن‌ها برای پرورش پروژه‌های یکپارچه، چند رشته‌ای و چند تحقیق که نیاز به تخصص دو یا بیشتر رشته‌های مرتبط با مواد را دارند محقق خواهد شد. " این گروه‌های به اصطلاح محوری، قلب بودجه فعلی هسته در MRL هستند؛ در بهترین حالت آنها تحولی در نحوه تحقیق مواد در دانشگاه‌ها و پیشرفت‌های تحصیلات تکمیلی به دست آمده‌است. " پذیرش NSF از آزمایشگاه مواد جدید در سال ۱۹۷۲ منجر به ایجاد بخش تحقیقات مواد (DMR) شد. نمونه اولیه آن شامل برنامه MRL و همچنین برنامه‌های تحقیقاتی فردی بود که از علم
و همچنین برنامه‌های تحقیقاتی فردی بود که از علم مواد متناسب با سایر قسمت‌های NSF گرفته شده بودند. در ابتدا، برنامه MRL حدود ۴۰ درصد بودجه DMR را تشکیل داد. تا سال ۱۹۸۵، با رشد محققان فردی و گروه‌های کوچک، برنامه MRL در حدود ۲۰ درصد کل بودجه DMR بود. بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۸۵، تعدادی از MRLهای اضافی افزوده شد و تعدادی از مراکز موجود حذف شدند. جدول زیر این اطلاعات را خلاصه می‌کند: جدول ۱ آزمایشگاه‌های بین رشته‌ای (IDLs) و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مواد (MRLs) 1960-1996. آزمایشگاه‌ها به عنوان IDL بین سال‌های ۱۹۶۰
آزمایشگاه‌ها به عنوان IDL بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۲ و MRLs در سال ۱۹۷۲ شروع شدند. آزمایشگاه‌ها در سال ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ متوقف شدند و به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ رقابت با موسسات دیگر برای مراکز تحقیقاتی علوم و مهندسی مواد (MRSECs) داشتند. دستاوردهای فنی MRL قابل توجه هستند و در تعدادی از مطالعات مشخص شده‌است. یکی دیگر از تأثیرات مهم تغییرات فرهنگی در دانشگاه‌های ایالات متحده در مورد نحوه انجام تحقیقات در مرزهای اداری سنتی بوده‌است. این روند توسط IDL آغاز شده‌است، اما با توجه به دستورالعمل‌های جدید NSF در مورد
اما با توجه به دستورالعمل‌های جدید NSF در مورد الزامات بین رشته‌ای، برنامه MRL قوی تر شده‌است. نسل جدیدی از دانش آموزان در یک محیط بسیار متشکل و بین رشته‌ای آموزش می‌بینند و تجارب برنامه‌های IDL / MRL در زمینه مواد و علوم مواد چگال می‌تواند زمینه اثبات دیگر تلاش‌های متمرکز در طیف وسیعی از زمینه‌ها باشد. تأثیر IDLها / MRLها در دیگر مراکز NSF. در اواسط دهه ۱۹۸۰، همگرائی از تعدادی از روند مطلوب برای موسسات فعالیت‌های مرکز مبتنی بر NSF در طیف وسیعی از زمینه‌های مختلف دیده شد. علاقه شدید به سرمایه‌گذاری‌های
مختلف دیده شد. علاقه شدید به سرمایه‌گذاری‌های دولتی در علوم پایه ای بود که می‌توانست با استفاده از منابع مالی از صنعت و سایر منابع توانمند شود. علاوه بر این، نقش تیم‌های چند رشته‌ای در انجام تحقیق و آموزش دانشجویان به‌طور گسترده‌ای قدردانی شد.&lt;/ref&gt; اولین ابتکار جدید مبتنی بر مراکز در NSF، ایجاد مراکز تحقیقات مهندسی (ERCs) در سال ۱۹۸۵ بود. گرچه نقش سابق ۲۵ ساله در مورد تأمین مواد آزمایشگاهی در آماده کردن دانشگاه‌ها برای قبول نقش گسترده‌تر در انجام پژوهش‌های بین رشته‌ای برای ایجاد انواع جدید مراکز مهم
بین رشته‌ای برای ایجاد انواع جدید مراکز مهم بود، این ارتباط تاریخی به‌طور گسترده‌ای مورد قدردانی قرار نگرفت. هر دو NSF و دفتر سیاست‌های فناوری علمی، ایجاد ERCها را به عنوان مهم‌ترین ابتکار جدید در سال ۱۹۸۵ برای استفاده از وجوه NSF مشاهده کردند. شرح زیر از اعلام برنامه ERC در سال ۱۹۸۵ روشن است: "جورج A. Keyworth II، مشاور ریاضی ریگان و مدیر دفتر سیاست‌های فناوری علم، اشاره به ایجاد ERC توسط بنیاد ملی علوم به عنوان: تنها مهم‌ترین چیزی است که ما به عنوان یک دولت در افزایش کارایی و کارایی دلار و R &amp; D