payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشاورزی استفاده می‌کردند. سانچیکو تشکیل شده از سه قطعهٔ فلزی یا چوبی می‌باشد که به وسیله طناب یا زنجیر به یکدیگر متصل شده‌اند. پیشینه. اسناد معتبر تاریخی در مورد مخترع سانچیکو در دسترس نیست. بعضی‌ها می‌گویند که این سلاح الهام گرفته شده از چوب بامبویی بوده که به سه قسمت شکسته شده بود ولی تکه‌های آن به هم متصل مانده بود. با این حال برخی آن را به استاد سامبا در معبدِ هانون و برخی به چائوهانگ که اولین امپراتور سانگ دینستی بود نسبت می‌دهند. ویژگی‌ها. قبلاً سلاح سانچیکو را از چوب‌های بامبو می‌ساختند که به وسیله
سانچیکو را از چوب‌های بامبو می‌ساختند که به وسیله کنف یا چرم اسب به هم وصل می‌شدند. اما امروزه آن را با چوب، پلاستیک فشرده شده، آلومینیوم و … می‌سازند. اندازه بازو (فک) ۶۰ تا ۷۰ سانتی‌متری آن طرفداران بیشتری نسبت به سایر اندازه‌ها دارد. قطر سانچیکو حدود ۳ سانتی‌متر است. طول رابط هر مفصل تقریباً ۱۲ تا ۱۳ سانتی‌متر است. طول کل سلاح به اندازه طول سلاح چوب بلند (گوئن) می‌باشد. نقاط قوت. اکثر حرکات آن مشابه حرکات کار با چوب است، مثل چرخاندن بالای سر، حرکات هلیکوپتری و همچنین چرخش پشت کمر و روی گردن. به همین جهت
و همچنین چرخش پشت کمر و روی گردن. به همین جهت بیشتر حرکات سلاح را می‌توان با چوب هم انجام داد. همچنین حرکات مشابهی با نانچیکو دارد. از سه تکه سلاح برای فواصل بلند، و با مهار یک تکه و استفادهٔ دو تکهٔ سلاح برای فواصل متوسط (سانچیکو در برد متوسط) و با مهار دو تکه و استفادهٔ یک تکهٔ سلاح برای فواصل کوتاه (سانچیکو در برد کوتاه) استفاده می‌شود. با سانچیکو می‌توان حریف را خلع سلاح کرد، یا او را چرخاند یا از خود در برابر حریف دفاع کرد. با استفاده از زنجیر سلاح می‌توان سلاح‌های دیگر یا دست مهاجم را گیر انداخت و با
سلاح‌های دیگر یا دست مهاجم را گیر انداخت و با استفاده از تکنیک‌های فشار حریف را وادار به تسلیم شدن کرد. یکی از مهم‌ترین کابردهای سانچیکو دفاع کوتاه برد در برابر سلاح‌های بلند نظیر چوب بو یا شمشیر است که می‌توان با کمک یک بازوها یا زنجیر میان دو بازو سلاح را مهار و قفل کرد و با بازوی دیگر به مهاجم حمله کرد. از جمله مهم‌ترین کاربردهای آن در زمان قدیم زمانی بوده‌است که مبارزین بر روی اسب قرار داشتند و طول زیاد سلاح باعث می‌شد که بهرین کارایی را داشته باشد و از طرفی زمانی بود که شخص مبارز در حال فرار بوده و
از طرفی زمانی بود که شخص مبارز در حال فرار بوده و حریف از آن جهت انداختن اسب استفاده می‌کرده‌است؛ به این صورت که آن را طوری پرتاب می‌کردند که دور پای اسب حلقه می‌شد و اسب به زمین‌می‌خورد. نقاط ضعف. از جمله مهم‌ترین نقطه ضعف‌های سانچیکو می‌توان به سختی کنترل آن اشاره کرد. کاربرد آن در طول میانی با بلند آن و هنگام اصابت ضربه به حریف، باعث چرخش بازوها به سمت خود فرد خواهد شد. به همین جهت استادان رزمی باید زمان زیادی را به کنترل و بکارگیری آن اختصاص دهند. با توجه به نسبت طول زنجیر به بازوها، سانچیکو از
با توجه به نسبت طول زنجیر به بازوها، سانچیکو از سلاح‌هایی که دارای انعطاف بالاتری هستند (مانند زنجیر) راحت‌تر کنترل می‌شود. در زمان استفاده از سانچیکو در برد کوتاه نیازی به کنترل خاصی نیست زیرا دو فک سلاح از قبل مهار شده‌اند و همچنین سانچیکو در برد متوسط تقریباً مانند نانچیکو کنترل می‌شود چون تنها دو فک آزاد دارد. نوع سلاح. هر چند که با کمک بازوهای تاشو، این سلاح را می‌توان در مقابل سواره نظام یا افرادی که در پناه مانع قرار گرفته‌اند به کار برد، اما نداشتن لبه‌های تیز و تیغه، باعث شده تا آن را با عنوان یک
لبه‌های تیز و تیغه، باعث شده تا آن را با عنوان یک سلاح دفاعی مطرح کنند.
بالین ابلین ، یکی از نجیب‌زادگان صلیبی پادشاهی اورشلیم بود. وی در جریان محاصره اورشلیم توسط صلاح‌الدین ایوبی، فرمانده نیروهای شهر بود ولی سرانجام بنابه مصلحت و برای نجات جان مردم و سربازان هر دو جبهه به درخواست صلاح الدین مجبور به پذیرش صلح و تخلیه شهر شد و اورشلیم بار دیگر به دست مسلمانان افتاد. سال‌های نخستین. بالیان کوچک‌ترین پسر باریسان از ایبلین و برادر هیو و بالدوین بود. پدرش که یک شوالیه در شهرستان یافا بود، پس از شورش هیو دوم از لو پویزت، به ارباب ایبلین پاداش داده شده بود. باریسان با هلویس رمله،
ایبلین پاداش داده شده بود. باریسان با هلویس رمله، وارث ارباب ثروتمند رمله ازدواج کرد. نام بالیان نیز باریسان بود، اما به نظر می‌رسد او این نام را با فرانسوی قدیم «بالیان» اقتباس کرده است. ۱۱۷۵–۷۶; او گاهی به عنوان Balian the Younger یا Balian II شناخته می‌شود در حالی که پدرش به عنوان Balian نیز شناخته می‌شود. او را بالیان رمله یا بالیان نابلس نیز می‌نامند. در لاتین نام او به صورت‌های مختلف Balian, Barisan, Barisanus, Balianus, Balisan و Balisanus ظاهر می‌شود. منابع عربی او را بلیان بن برزن می‌نامند که
منابع عربی او را بلیان بن برزن می‌نامند که ترجمه آن «بالیان پسر برزن» است. سال دقیق تولد او ناشناخته است، اما او تا سال ۱۱۵۸ در سن بلوغ (معمولاً ۱۵ سال) بود، زمانی که برای اولین بار در منشورها ظاهر شد و در سال ۱۱۵۶ به عنوان زیر سن ("infra annos") توصیف شد. برادر بزرگ بالیان هیو سی. ۱۱۶۹، قلعه ایبلین به برادر بعدی، بالدوین، رسید. بالدوین که ترجیح داد ارباب راملا بماند، آن را به بالیان داد. بالیان ایبلین را به عنوان دست نشانده برادرش و به‌طور غیرمستقیم به عنوان دست نشاندهٔ شاه، که بالدوین راملا را از او نگه
دست نشاندهٔ شاه، که بالدوین راملا را از او نگه داشت، داشت. اختلافات جانشینی. بالدوین در سال ۱۱۷۴ از ریموند سوم طرابلس بر روی مایلز پلانسی به عنوان نایب السلطنه پادشاه بالدوین چهارم حمایت کرد و در سال ۱۱۷۷ برادران در نبرد مونتگیسار حضور داشتند و پیشتازان را پیروزمندانه در برابر قوی‌ترین نقطه خط مسلمانان رهبری کردند. در آن سال بالیان همچنین با ماریا کامننا، بیوه شاه آمالریک اول ازدواج کرد و ناپدری دختر کوچکتر آمالریک، ایزابلا شد. او ارباب نابلس را دریافت کرد، که هدایایی برای ماریا پس از ازدواج او با آمالریک
که هدایایی برای ماریا پس از ازدواج او با آمالریک بود. در سال ۱۱۷۹، بالدوین رملا پس از نبرد جاکوبز فورد توسط صلاح الدین دستگیر شد و بالیان به ترتیب دادن باج و آزادی او در سال بعد کمک کرد. باج در نهایت توسط امپراتور بیزانس مانوئل اول کومننوس، عموی بزرگ ماریا پرداخت شد. در سال ۱۱۸۳ بالیان و بالدوین از ریموند علیه گای لوزیگنان، شوهر سیبیلا، دختر بزرگ آمالریک و در حال حاضر نایب السلطنه بالدوین چهارم، که بر اثر جذام در حال مرگ بود، حمایت کردند. پادشاه در تلاش برای جلوگیری از صعود گای، برادرزاده ۵ ساله خود
برای جلوگیری از صعود گای، برادرزاده ۵ ساله خود بالدوین مونفرات را در زمان حیات خود به عنوان همپادشاه تاج گذاری کرد. اندکی قبل از مرگش در بهار ۱۱۸۵، بالدوین چهارم دستور داد تا برادرزاده‌اش در کلیسای مقبره مقدس تاج بگذارد. این خود بالیان - مردی قد بلند - بود که کودک بالدوین پنجم را در این مراسم بر روی شانه‌های خود حمل کرد که نشان‌دهنده حمایت خانواده ایزابلا از برادرزاده‌اش بود. بلافاصله پس از آن، پسر هشت ساله تنها پادشاه شد. هنگامی که او نیز در سال ۱۱۸۶ درگذشت، بالیان و ماریا، با حمایت ریموند، دختر ماریا،
بالیان و ماریا، با حمایت ریموند، دختر ماریا، ایزابلا را که در آن زمان حدود ۱۴ سال داشت، به عنوان نامزد تاج و تخت معرفی کردند. با این حال، شوهرش، همفری چهارم از تورن، تاج را رد کرد و به گای سوگند وفاداری داد. بالیان نیز با اکراه به گی ادای احترام کرد، در حالی که برادرش از انجام این کار خودداری کرد و خود را به انطاکیه تبعید کرد. بالدوین بالیان را مسئول تربیت پسرش توماس، ارباب آینده رملا، که با پدرش به انطاکیه نرفت، قرار داد. اختلافات میان ریموند و گی. بالیان به عنوان مشاور گای در پادشاهی باقی ماند. در پایان
به عنوان مشاور گای در پادشاهی باقی ماند. در پایان سال ۱۱۸۶، صلاح الدین، سلطان مصر و دمشق، پس از حمله متحد گای، رینالد شاتییون، ارباب اولترژوردین، به یک کاروان مسلمان، مرزهای پادشاهی را تهدید کرد. صلاح الدین با پادگان طبریه در شمال پادشاهی متحد شد، سرزمینی که در اختیار ریموند سوم بود. گای ارتش خود را در ناصره جمع کرد و قصد داشت طبریه را محاصره کند، اما بالیان با این مخالفت کرد و در عوض به گای پیشنهاد کرد که فرستاده‌ای را نزد ریموند در طرابلس بفرستد، به این امید که قبل از حمله احمقانه گای به ارتش بزرگتر صلاح
که قبل از حمله احمقانه گای به ارتش بزرگتر صلاح الدین، بتوانند با یکدیگر آشتی کنند. اولین سفارت شکست خورد و وضعیت در ماه‌های اولیه ۱۱۸۷ بدون تغییر باقی ماند. پس از عید پاک آن سال، بالیان، جرارد رایدفورت (استاد بزرگ شوالیه‌های معبد)، راجر دو مولین (استاد اعظم شوالیه‌ها Hospitaller)، رجینالد صیدون و یوسیوس، اسقف اعظم صور به سفارت جدیدی به طرابلس فرستاده شدند. در طول سفر، آنها در نابلس فیف بالیان توقف کردند و بالیان برنامه‌ریزی کرد که برای مدت کوتاهی عقب بماند و بقیه به جلو بروند. در اول ماه مه، تمپلارها و
و بقیه به جلو بروند. در اول ماه مه، تمپلارها و مهمانداران در نبرد کرسون توسط پسر صلاح الدین، الافدال شکست خوردند. بالیان هنوز یک روز عقب بود و همچنین در سباستیا توقف کرده بود تا یک روز جشن را جشن بگیرد. پس از رسیدن به قلعه La Fève، جایی که تمپلارها و Hospitallers اردو زده بودند، متوجه شد که این مکان خالی از سکنه است و به زودی خبر نبرد فاجعه بار را از چند بازمانده شنید. ریموند نیز از نبرد مطلع شد و با سفارت در طبریه ملاقات کرد و پذیرفت که آنها را به اورشلیم برگرداند. نبرد حطین. از آنجایی که ارتش الافضل
برگرداند. نبرد حطین. از آنجایی که ارتش الافضل شاهنشاه از طریق اتحاد خود با ریموند اجازه ورود به پادشاهی را پیدا کرده بود، کنت اکنون از کارهای خود پشیمان شد و با گای آشتی کرد. گای به سمت شمال لشکر کشید و در سفوریا اردو زد، اما اصرار داشت که ارتش را از یک دشت خشک و بایر برای تسکین طبریه عبور دهد. ارتش آب نداشت و دائماً توسط سربازان صلاح الدین مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت و سرانجام در اوایل ماه ژوئیه در شاخ حتین در خارج از طبریه محاصره شد. در نبرد هاتین که در ۴ ژوئیه دنبال شد، بالیان و ژوسلین سوم از ادسا
در ۴ ژوئیه دنبال شد، بالیان و ژوسلین سوم از ادسا فرماندهی گارد عقب را بر عهده داشتند، اما ارتش صلیبی کاملاً شکست خورد. متن ناشناس De Expugnatione Terrae Sanctae per Saladinum Libellus ادعا می‌کند که بالیان، ریموند و رجینالد صیدون در میانه نبرد از میدان گریختند و «مسیحیان، ترک‌ها و صلیب» را زیر پا گذاشتند – اما این تأیید نمی‌شود. بر اساس گزارش‌های دیگر، و احتمالاً نشان دهنده خصومت نویسنده با پولین‌ها (یک اروپایی متولد شام) است. این شکست منجر به تغییر نگهبان در اورشلیم شد: شاه گای اسیر شد و تقریباً تمام
در اورشلیم شد: شاه گای اسیر شد و تقریباً تمام شهرها و قلعه‌ها به زودی به دست صلاح الدین افتاد. بالیان، ریموند، رجینالد و پاین از حیفا از معدود اشراف برجسته ای بودند که موفق به فرار به صور شدند. ریموند و رجینالد به زودی برای دفاع از قلمرو خود رفتند و تایر تحت رهبری کنراد مونفرات قرار گرفت که مدتی بعد از هاتین وارد شده بود. بالیان قرار بود یکی از نزدیک‌ترین متحدان او شود. بالیان با خروج از صور، از صلاح الدین اجازه خواست تا از طریق خطوط به اورشلیم بازگردد تا همسر و فرزندانش را تا طرابلس همراهی کند. صلاح الدین
و فرزندانش را تا طرابلس همراهی کند. صلاح الدین این اجازه را داد، مشروط بر اینکه بالیان شهر را ترک کند و سوگند یاد کند که هرگز علیه او سلاح بلند نکند. مدافع اورشلیم. زمانی که بالیان و گروه کوچک شوالیه‌هایش به شهر رسیدند، ساکنان از آنها التماس کردند که بمانند، و بالیان از سوگند خود به صلاح‌الدین توسط پاتریارک اراکلیوس مبری شد، او استدلال می‌کرد که نیاز بزرگ‌تر جهان مسیحیت قوی‌تر از سوگند او به غیر است. مسیحی بالیان برای رهبری دفاع از شهر استخدام شد، اما او دریافت که کمتر از چهارده، احتمالاً کمتر از دو نفر،
که کمتر از چهارده، احتمالاً کمتر از دو نفر، شوالیه‌های دیگر در آنجا وجود دارند، بنابراین او ۶۰ شوالیه جدید از صفوف بورجس‌ها ایجاد کرد. به نظر می‌رسد ملکه سیبیلا نقش کمی در دفاع داشته است و سوگند به بالیان به عنوان لرد داده شده است. او با اراکلیوس با ذخیره مواد غذایی و پول برای محاصره اجتناب ناپذیر آماده شد. صلاح الدین در واقع محاصره اورشلیم را در ۲۰ سپتامبر ۱۱۸۷ آغاز کرد، پس از اینکه تقریباً تمام بقیه پادشاهی را فتح کرد، از جمله ایبلین، نابلس، رملا و اسکالن. سلطان به خاطر شکستن سوگند، نسبت به بالیان بدی
سلطان به خاطر شکستن سوگند، نسبت به بالیان بدی نداشت و ترتیبی داد تا یک اسکورت همراه ماریا و فرزندانشان به طرابلس برود. همان‌طور که ابن الاثیر نوشت، بلیان به عنوان بالاترین مقام ارباب باقی مانده در اورشلیم، از نظر مسلمانان دارای رتبه ای «کم و بیش برابر با یک پادشاه» بود. صلاح الدین توانست بخش‌هایی از دیوارها را خراب کند، اما نتوانست به شهر وارد شود. سپس بالیان برای ملاقات با سلطان به او گفت که مدافعان ترجیح می‌دهند یکدیگر را بکشند و شهر را ویران کنند تا اینکه ببینند با زور آن را گرفته‌اند. پس از مذاکرات،
ببینند با زور آن را گرفته‌اند. پس از مذاکرات، تصمیم گرفته شد که شهر به صورت مسالمت آمیز تحویل داده شود و صلاح الدین هفت هزار مرد را به ازای ۳۰۰۰۰ بزانت آزاد کند. دو زن یا ده کودک به همان قیمت می‌توانند جای یک مرد را بگیرند. بالیان کلیدهای برج داوود (ارگ) را در ۲ اکتبر تحویل داد. صلاح الدین اجازه داد تا یک راهپیمایی منظم از اورشلیم دور شود و از قتل‌عام‌هایی که در زمان تصرف شهر توسط صلیبیون در سال ۱۰۹۹ رخ داده بود، جلوگیری کرد. بالیان و پاتریارک اراکلیوس آنها خود را به عنوان گروگان برای باج دادن به شهروندان
خود را به عنوان گروگان برای باج دادن به شهروندان فرانک باقی مانده پیشنهاد کردند، اما صلاح الدین نپذیرفت. ساکنان باج گرفته در سه ستون راهپیمایی کردند. بالیان و پدرسالار سومین نفری بودند که احتمالاً در حدود ۲۰ نوامبر شهر را ترک کردند. بالیان به همسر و فرزندانش در طرابلس پیوست. بالین به عوان تاج‌بخش و جنگ صلیبی سوم. سقوط اورشلیم و مرگ سیبیلا در محاصره عکا در سال ۱۱۹۰ منجر به اختلاف بر سر تاج و تخت پادشاهی شد. ایزابلا، دخترخوانده بالیان اکنون یک ملکه به حق بود، اما گای از قبول عنوان خود امتناع کرد، و شوهر
بود، اما گای از قبول عنوان خود امتناع کرد، و شوهر ایزابلا همفری - که در سال ۱۱۸۶ او را ناامید کرده بود - به او وفادار ماند. اگر قرار بود ایزابلا موفق شود، به یک شوهر قابل قبول از نظر سیاسی و از نظر نظامی شایسته نیاز داشت، کاندیدای آشکار کنراد مونفرات بود، که همچنین ادعاهایی به عنوان عموی پدری بالدوین پنجم داشت. بالیان و ماریا ایزابلا را اسیر کردند و با او صحبت کردند تا با طلاق موافقت کند. پیشینه‌هایی وجود داشت: لغو ازدواج آمالریک اول با اگنس از کورتنی، و تلاش‌های ناموفق برای مجبور کردن سیبیلا به طلاق گای.
ناموفق برای مجبور کردن سیبیلا به طلاق گای. ازدواج ایزابلا توسط اوبالدو لانفرانچی، اسقف اعظم پیزا، که نماینده پاپ بود، و فیلیپ درو، اسقف بووه، باطل شد. اسقف بووه سپس او را به عقد کنراد درآورد (از آنجایی که برادرش با خواهر ناتنی‌اش ازدواج کرده بود و مشخص نبود که آیا او توسط همسر بیزانسی‌اش طلاق گرفته است یا خیر). مناقشه جانشینی با ورود ریچارد اول انگلستان و فیلیپ دوم از فرانسه در جنگ صلیبی سوم طولانی شد: ریچارد از گای به عنوان یک دست نشانده پویتوین حمایت کرد، در حالی که فیلیپ از کنراد، پسر عموی پدرش حمایت
در حالی که فیلیپ از کنراد، پسر عموی پدرش حمایت کرد.
نخستین مکتب وین یا نخستین مدرسهٔ وین نامی است که غالباً برای اشاره به سه آهنگساز بزرگِ دورهٔ کلاسیک در موسیقی کلاسیک غربی در وین در اواخرِ سدهٔ هجدهم میلادی، یعنی یوزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتسارت، و لودویگ فان بتهوون به‌کار می‌رود. گاهی نام فرانتس شوبرت را نیز، به‌عنوان نفر چهارم، به این فهرست می‌افزایند. تاریخچه. در کشورهای آلمانی‌زبان، اصطلاحِ «کلاسیک‌گرایی وینی» (لفظاً به‌معنی «عصر یا هنرِ کلاسیکِ وین»)، به‌کار می‌رود. کاربردِ این اصطلاح اغلب به‌منظور متمایز ساختنِ موسیقیِ دوران کلاسیک از دوره‌های
متمایز ساختنِ موسیقیِ دوران کلاسیک از دوره‌های اصلیِ دیگر، یعنی موسیقی باروک و موسیقی رمانتیک، است. اصطلاح «مکتب وین» را نخستین بار رافائل گئورگ کیزِوِتر، موسیقی‌شناس اتریشی، در سال ۱۸۳۴ به‌کار برد؛ البته او تنها هایدن و موتسارت را به‌عنوان اعضای مکتب برشمرد. سایر نویسندگان دنباله‌روِ او بودند، و درنهایت، نام بتهوون به فهرست افزوده شد. برای تمایزِ این مکتب و دومین مکتب موسیقی وین، صفتِ «اولین» به این نام افزوده شده‌است. آهنگ‌سازانِ این فهرست، به‌جز شوبرت، که بسیار جوان‌تر بود، یکدیگر را می‌شناختند؛ هایدن و
بسیار جوان‌تر بود، یکدیگر را می‌شناختند؛ هایدن و موتسارت حتی زمانی طبع‌آزماییِ مشترک در قالب موسیقی مجلسی را تجربه کرده بودند. اما این جمع، برخلاف اعضای قرن‌بیستمیِ دومین مکتب موسیقی وین یا گروه شش، همکاریِ مستقیم در قالبِ اعضای یک مکتب نداشتند. قراینی هم در دست نیست که نشان دهد یکی از آهنگ‌سازانِ این فهرست، مستقیماً نزدِ دیگری «شاگردی» کرده باشد؛ مثلاً آنگونه که در دومین مکتب موسیقی وین، آلبان برگ و آنتون وِبِرن نزد آرنولد شونبرگ درس آموختند، گرچه این موضوع واقعیت دارد که بتهوون مدتی در جوانی درس‌هایی از
واقعیت دارد که بتهوون مدتی در جوانی درس‌هایی از هایدن گرفت. گسترش نخستین مکتب وین و افزودنِ چهره‌هایی دیگر، نظیر آنتون بروکنر، یوهانس برامس، و گوستاو مالر، تلاش‌هایی صرفاً ژورنالیستی به‌شمار می‌رود و هرگز عملاً چنین تلاشی در دنیای موسیقی‌شناسی آکادمیک صورت نگرفته‌است.
جان شوم (؛ زادهٔ ۱۹۵۲ میلادی) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اهل هنگ کنگ است. در بیشتر دهه ۱۹۹۰، فیلم‌ها در درجه دوم اهمیت برای او قرار داشتند، زیرا جان شوم به شدت درگیر جنبش طرفدار دموکراسی در هنگ کنگ بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "میراث خشم"، "پام پام" و "هنگ کنگ ۱۹۴۱" اشاره نمود.
ویولا ایرنه دزموند ()؛ (۶ ژوئیه ۱۹۱۴ – ۷ فوریه ۱۹۶۵) یک زن بازرگان سیاه‌پوست اهل نوا اسکوشیای کانادا بود که در سال ۱۹۴۶ تبعیض نژادی را در یک سینما در نیو گلاسگو، نوا اسکوشیا به چالش کشید و نماد مبارزه با تبعیض نژادی در این کشور شد. او حاضر به ترک صندلی «مخصوص سفیدپوست‌ها» در سالن سینما نشد. به این سبب او دستگیر و به پرداخت تفاوت مالیات یکساله برای صندلی که او پرداخت کرده بود و صندلی که وی استفاده کرد، محکوم شد. این کار دزموند یکی از معروفترین حوادث تاریخ مبارزه با تبعیض نژادی در کانادا محسوب می‌شود که به
با تبعیض نژادی در کانادا محسوب می‌شود که به شروع جنبش حقوق مدنی مدرن در کانادا کمک کرد. در سال ۲۰۱۰ اولین جایزهٔ عفو پس از مرگ در کانادا به دزموند اعطا شد. دولت نوا اسکوشیا نیز برای محکوم کردن او به فرار از پرداخت مالیات و اذعان به حق مقاومت او در برابر تبعیض نژادی عذرخواهی کرد. در سال ۲۰۱۶ بانک مرکزی کانادا اعلام کرد که دزموند اولین زن کانادایی خواهد بود که تصویرش بر روی یک اسکناس چاپ می‌شود، اما این افتخار به اگنس مکفیل رسید که تصویرش همراه با سه مرد در اسکناس یادبود سال ۲۰۱۷ به مناسبت ۱۵۰مین سالگرد
در اسکناس یادبود سال ۲۰۱۷ به مناسبت ۱۵۰مین سالگرد تشکیل کنفدراسیون کانادا منتشر شد. در ۸ مارس ۲۰۱۸ بانک مرکزی کانادا از اسکناس ۱۰ دلاری جدیدی رونمایی کرد که هم عمودی است و هم تصویر ویولا دزموند را بر روی خود دارد. این نخستین بار است که عکس یک زن رنگین‌پوست بر روی یک اسکناس کانادایی درج می‌شود و نیز این نخستین اسکناس عمودی در کاناداست. مسئولان بانک مرکزی می‌گویند دلیل طراحی عمودی این اسکناس این بوده که بتوانند عکس «ویولا دزموند» را بزرگ‌تر چاپ کنند. نام دزموند همچنین به عنوان افراد ملی تاریخ در سال ۲۰۱۸ درج
همچنین به عنوان افراد ملی تاریخ در سال ۲۰۱۸ درج شد.
ریچارد نگ (؛ زادهٔ - ) که با نام ریچارد وو هم شناخته می‌شود، بازیگر اهل هنگ کنگ بود که در چین به دنیا آمد. وی مدتی ساکن لندن بود و در همانجا تحصیل کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "معجزه"، "روزی روزگاری در چین و آمریکا"، '، "کارآگاهان خصوصی"، "اکسپرسو"، "پام پام"، ' و "مجرم‌یاب" اشاره نمود.
کارل نگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل هنگ کنگ است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دروازه سوار شدن"، "مدالیون"، "پروانه" و "مردی با مشت‌های آهنین ۲" اشاره کرد.
عماد اسدی فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان ایرانی است. آثار. کارگردان. سایه وحشت (۱۳۸۷) نویسنده. سایه وحشت (۱۳۸۷) تهیه‌کننده. گناه من (۱۳۸۵)
لین چی-لینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل تایوان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان "صخره سرخ"، "کلید"، راهب، "میمون شاه ۳" و ... را نام برد.
استنلی فونگ (؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۴۵) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده و بازیگر اهل هنگ کنگ است. فونگ از حامیان قدیمی جمهوری چین و حزب کومینتانگ است و به استقلال تایوان اعتقادی ندارد، بلکه در عوض خواستار اتحاد مجدد تایوان و چین تحت یک سیستم دموکراتیک است، برخلاف سیستمی که توسط حزب کمونیست چین اجرا می‌شود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "حادثه"، "بازرسان دامن‌پوش"، "ولخرج"، "پام پام" و "همیشه اژدها" اشاره کرد.
بلکی کو (؛ – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل تایوان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "پدرم قهرمان است" و "برادر خوبم دودو" اشاره نمود.
الکس مان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هنگ کنگ ۱۹۴۱"، "بروس لی، برادرم" و "بونتی" اشاره کرد.
سیسیلیا ییپ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آنجا ساعت چند است؟"، "جایگاه چشمگیر" و "هنگ کنگ ۱۹۴۱" اشاره کرد.
لام مان‌یی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل هنگ کنگ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هنگ کنگ ۱۹۴۱" و "جوانک تبتی" اشاره نمود.
پو-چی لیانگ (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم چینی‌الاصل اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پانوراما"، "هنگ کنگ ۱۹۴۱" و یکی از اپیزودهای "ولف لیک" اشاره نمود.
آوری لوبرانی (; – ) دیپلمات اهل اسرائیل بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ میلادی، سفیر اسرائیل در تهران بود. او در رسانه‌های این کشور به عنوان «مرد سایه‌ها» شناخته می‌شد. زندگی. آوری لوبرانی در ۷ اکتبر ۱۹۲۶ در یک خانواده یهودی انگلیسی‌تبار در زمان قیومیت بریتانیا بر فلسطین، در بندر حیفا به دنیا آمده بود. آوری لوبرانی که در جوانی‌اش مشاور دیوید بن گوریون و رئیس دفتر او بود. همچنین بارها مدیرکل وزارت خارجه اسرائیل و دیپلمات در دوره‌های حساسی برای اسرائیل بود؛ از جمله سفیر اسرائیل در اوگاندا، اتیوپی و ایران
از جمله سفیر اسرائیل در اوگاندا، اتیوپی و ایران بود. در دوره‌هایی نیز پست‌های حساسی را به عنوان نماینده کشورش در شوروی در دست داشت. آوری لوبرانی به مدت پنج سال، بین سال‌های از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ میلادی، سفیر اسرائیل در ایران بود. آوری لوبرانی در دو مقام رسمی دیگر که ریاست دفتر ویژه تلاش‌های وزارت دفاع اسرائیل در ارتباط با لبنان، و نماینده ویژه اسرائیل در تلاش‌ها برای یافتن اسیران و گمشدگان اسرائیلی، به ویژه رون آراد کمک خلبان اسرائیلی بود. آوری لوبرانی در دورانی نماینده ویژه اسرائیل در امور لبنان نیز بود. آوری
نماینده ویژه اسرائیل در امور لبنان نیز بود. آوری لوبرانی در سال ۱۹۹۲ رئیس هیئت اسرائیلی در مذاکرات اسرائیل با لبنان در چارچوب کنفرانس صلح مادرید بود. آخرین سمت او، مشاور وزیر امور راهبردی اسرائیل بود. او رسماً مشاور اسحاق رابین نیز بود. وی در روز دوشنبه ۵ مارس ۲۰۱۸ در سن ۹۱ سالگی، در خانه خود در تل‌آویو درگذشت و در چهارشنبه ۷ مارس در همان شهر به خاک سپرده شد.
انتخابات پارلمانی ترکمنستان در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ به همراه انتخابات نمایندگان شورای محلی، مجلس مصلحت خلق و نمایندگان شوراهای این کشور برگزار شد. این انتخابات هر پنج سال یک بار در ترکمنستان برگزار می‌شود. این انتخابات برای گزینش نمایندگان ششمین دور پارلمان ترکمنستان بود. روش. ۱۲۵ عضو این مجلس در حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌کرسی با روش نخست‌نفری انتخاب می‌شوند. اجرا. ۲۸۴ نفر برای کسب ۱۲۵ کرسی این مجلس تائید صلاحیت شده بودند. در فهرست نامزدها نام پسر قربانقلی بردی محمداف به نام سردار بردی محمداف به چشم می‌خورد. وی در مجلس
نام سردار بردی محمداف به چشم می‌خورد. وی در مجلس قبل هم نماینده بود. وی از حوزه انتخاباتی دوشک استان آخال نامزد شده بود. برخی از منتقدان از این انتخابات مدعی بودند که حکومت در حال آماده‌سازی سردار بردی‌محمدوف برای جانشینی پدرش است. بر اساس قانون اساسی ترکمنستان در صورتی که رئیس‌جمهور نتواند به وظایف خود عمل کند، رئیس مجلس می‌تواند قدرت را در دست بگیرد. ۱۱۷ نفر از نامزدها از حزب دموکراتیک، ۲۸ نفر از حزب کشاورزی، ۲۳ نفر از حزب صنعتگران و کارآفرینان و ۱۱۶ نفر مستقل بودند. نامزدهای مجلس ششم می‌توانستند تا روز
مستقل بودند. نامزدهای مجلس ششم می‌توانستند تا روز ۲۳ مارس به تبلیغات خود ادامه دهند. هیأتی از ناظران کشورهای مستقل همسود به تعداد ۸۰ نفر بر اجرای این انتخابات نظارت کردند.
ناحیه‌های پاکستان (به اردو:) تقسیمات سطح سوم کشوری در پاکستان هستند. ایالت‌های پاکستان به نوبه خود به ۳۴ شهرستان یا بخش (اردو: ڈویژن) و هر شهرستان نیز به چندین ناحیه (اردو: ضلع) تقسیم شده‌است. تعداد ناحیه‌های پاکستان ۱۴۹ بخش است که به نوبه خود به ۵۸۸ دهستان (اردو: تحصیل یا تعلقه) تقسیم شده‌است. دهستان‌ها نیز خود به چند هزار شورای اتحادیه‌ای (اردو: شیروان) تقسیم می‌گردند.
عمارت حمزه سلطان انزانی در ناگورنو قره باغ کاخ حمزه سلطان () در روستای «هوسولو» استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ قرار دارد. ( عمارت حمزه سلطان انزانی در ناگورنو قره باغ) درباره کاخ. در اسناد تاریخی آمده‌است که، کاخ در سال ۱۷۶۱ بنا شده‌است. با آنکه کاخ قبلاً شامل یک مجتمع بوده‌است، ولی یک دربار از آن به جای مانده‌است. این ساختمان از نظر معماری و مهندسی یکی از بناهای شگرف‌برانگیز دوران خود به حساب می‌آید. درها و پنجره‌های دربار از درخت گردو درست شده‌است. سنت‌های سبک و سیاق معماری شرقی زیاد در ساخت بنا مورد استفاده
و سیاق معماری شرقی زیاد در ساخت بنا مورد استفاده واقع شده‌است. ساختمان قصر با استفاده از سنگ‌های محلی و ترکیب گج و آهک ساخته شده‌است. عمارت حمزه سلطان انزانی در ناگورنو قره باغ در پای رشته کوههای بلند لاچین ، قلعه ای بنام قلعه شاه می باشد که در آن دو عمارت قدیمی و جدید وجود دارد . عمارت قدیمی بنام سلطان عجد که تاریخ ساخت آن را بین 1700-1735ثبت نموده اند و عمارت جدید تر که معروف به عمارت حمزه سلطان بوده و تاریخ نزدیک 1800 را قید کرده اند این کاخ در زمان جنگ های ارمنستان و آذربایجان تخریب و به سال2007 میلادی
ارمنستان و آذربایجان تخریب و به سال2007 میلادی سپس توسط دولت ارمنستان باز سازی و بعنوان منطقه ای توریستی مورد استفاده عموم قرار گرفته است. در این کاخ سنگ نوشته هایی موجود بوده که توسط متخصصین باستان شناسی ارمنی به شهر ایروان انتقال یافته است .در تپه های اطراف قلعه شاه آثاری از فرهنگ مناطق جنوبی ایران و علی الخصوص انزانی و بختیاری یافت شده است . آثار شیرسنگی که معمولا بر سر قبور سربازان و قهرمانان و امیران مناطق بختیاری و انزانی بکار می رفته را بسیار در تپه های اطراف قلعه یافته اند . تاریخ احداث این کاخ
های اطراف قلعه یافته اند . تاریخ احداث این کاخ مصادف بود با جنگ های ایران و روس و حمزه سلطان انزانی بعنوان یکی از فرماندهان بزرگ قشون ایران در این منطقه مستقر بودند . این عمارت در پای کوه های سر به فلک کشیده لاچین بنا شده و از ادوار قدیم به عنوان مرکز حکومت مناطق قفقاز کوهستانی تا سرحدات ایروان استفاده می شده است . منطقه قره باغ کوهستانی هیﭻ وقت به تصرف روسها در نیامد و بر مبنای عهدنامه ترکمن چای از ایران جدا شد[4] [4].طایفه انزانی (ملاح) جلد دوم بلوک دوم انزان (حوزه استراباد) ، مقطع مشروطیت اتفاقات و
انزان (حوزه استراباد) ، مقطع مشروطیت اتفاقات و حوادث از 1267تا 1299 ، مولف: شهروز ملاح ، انتشارات کدیور