payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هانترس عصر برنز با نام اصلی هلنا وین، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط پل لویتس، جو استتون، و باب لیتون خلق شده‌است؛ که برای اولین بار و به‌طور همزمان در شمارهٔ ۱۷ از گلچین ادبی "سوپراستارهای دی‌سی" (نوامبر/دسامبر ۱۹۷۷) و شمارهٔ ۶۹ از مجموعه "کمیک‌های آل استار" حضور پیدا کرد. هلنا وین دختر بتمن زمین-۲ و زن گربه‌ای در جهان موازی و دنیای متناوب ایجاد شده در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) است. او یکی از چندین شخصیت دنیای دی‌سی به‌شمار می‌رود که عنوان
چندین شخصیت دنیای دی‌سی به‌شمار می‌رود که عنوان "هانترس" را به یدک می‌کشد. هدف او در هویت هانترس بدام انداختن قاتل مادرش بود. هلنا همچنین در نقش شخصیت رابین در زمین-۲ نیز ظاهر شده‌است.
کلئوفیس یا به زبان سانسکریت کریپه یک شخصیت اصلی در نبرد میان اسکندر با آساکانی دارد. کلئوفیس مادر آساکانوس فرماندهٔ جنگ در زمان یورش اسکندر در سال ۳۲۶ پیش از میلاد بود. او پس از مرگ پسرش در جنگ، فرماندهی و مسئولیت مذاکره برای اتمام جنگ را بر عهده گرفت که با این کار مقامش بعداً حفظ شد. البته برخی از تاریخ نگاران ادعا کرده‌اند که علت موافقت اسکندر با این صلح، فرزندی است که کلئوفیس از اسکندر باردار می‌شود، اما این مطلب از سوی تاریخ نگاران نزدیک تر به دوران یورش ادعا نشده است. جنگ. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد
یورش ادعا نشده است. جنگ. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد سپاهیان اسکندر در غرب رود سند اتراق می‌کنند تا برای نبرد با آساکانی آماده شوند. برپایهٔ نوشته‌های کوینت کورس، آساکانی‌ها در دفاع از سرزمین شان لشکری از ۲۰ هزار سواره، ۳۸ هزار پیاده و ۳۰ فیل آماده کردند. آبهیسارا ۷۰۰۰ مزدور نیز از کمبوه بسیج کرده بود. پس از شکست در نبرد، آساکانی‌ها به شهر ماساگا عقب‌نشینی کردند که در آنجا هم جنگ پنج روز (یا نه روز) طول کشید. در این جنگ بود که آساکانوس کشته شد. کلئوفیس پس از کشته شدن پسرش خود را فرمانده دانست و زنان آساکانی را
شدن پسرش خود را فرمانده دانست و زنان آساکانی را نیز به جنگ فراخواند و باعث شد تا سنگر شهر نگه داشته شود. کم‌کم وقتی کلئوفیس احساس کرد شکست نزدیک است تلاش کرد تا با اسکندر به صلح برسد و ماساگا را به همراه پیروانش رها کرد. دیودور سیسیلی می‌گوید: برپایهٔ کوینت کورس و آریان، کلئوفیس به همراه نوه‌های دخترش همگی دستگیر می‌شوند. در مقابل اسکندر با طرف بازنده بسیار خشن برخورد کرد او ماساگا را سوزاند. ویکتور هانسن چنین می‌نویسد: همچنین اسکندر به دنبال مزدوران کامبوج فرستاد و آن‌ها را روی یک تپه محاصره کرد و همه را
فرستاد و آن‌ها را روی یک تپه محاصره کرد و همه را کشت. دیدور همهٔ این رویدادها را به خوبی توصیف می‌کند: کلئوفیس و اسکندر. بعدها نویسندگان اروپای قدیم از جمله ژوستین و کوینت کورس ادعا کردند که کلئوفیس از اسکندر یک بچه دارد چون اسکندر نسبت به او بسیار بخشنده بود و اجازه داد جایگاهش را حفظ کند. به هرحال در تاریخ ثبت شده است که کلئوفیس پس از این رویدادها بچه ای به دنیا می‌آورد و نام آن را اسکندر می‌گذارد. تاریخ نویسان نزدیک تر به رویدادها این مسئله را بیان نکرده‌اند.
بنجامین نیکولاس ماری آپرت (۱۰ سپتامبر ۱۷۹۷ – ۱۸۴۷) نیکوکار فرانسوی بود. او بعد از انقلاب ۱۸۳۰ منشی ملکه فرانسه، ماریا آمالیا، شد و نشان لژیون دونور را در یافت کرد. آپرت، پس از سالها مطالعه و آزمایشهای مختلف در مورد نگهداری اغذیه مختلف به این نتیجه رسید كه تنها در صورت دور نگهداشتن این نوع اغذیه از جریان هوا میتوان آنها را سالم نگهداشت .اولین كارخانه كنسروسازی جهان را خود" آپر" تاسیس كرده بود. کلمه کنسرو از لغت یونانی«Conservar» به معنی محافظت کردن گرفته شده است. بنابراین می‌توان گفت که هدف از کلمه کنسرو
است. بنابراین می‌توان گفت که هدف از کلمه کنسرو کردن در صنایع غذائی ایجاد شرایطی است که بتوان تحت آن شرایط محصول مورد نظر را برای مدت طولانی نگهداری نمود. در نتیجه از دیدگاه کلی تمامی روش‌های نگهداری مانند استفاده از حرارت، سرما، مواد افزودنی، اشعه و… در واقع نوعی روش کنسرو سازی می‌باشند. اما به علت اینکه در کشور ما از ابتدای کار صنایع قوطی کردن مواد غذائی از کلمه کنسرو استفاده شده است عبارت کنسرو سازی فقط قوطی کردن مواد غذائی را تعریف کرده و در واقع این اصطلاح جانشین کلمه واقعی آن یعنی Caning یا Tining شده
جانشین کلمه واقعی آن یعنی Caning یا Tining شده است. تاریخچه کنسرو سازی تاریخچه کنسرو سازی به سال ۱۷۹۰ که دولت فرانسه با کشورهای اروپائی در حال جنگ بود برمی گردد. مشکل طولانی بودن مسافت باعث شده بود که تهیه غذای سالم که بتواند زمان طولانی تا رسیدن به منطقه جنگی را تحمل کند با مشکل روبرو شود. ناپلئون برای حل این مشکل جایزه‌ای به مبلغ ۱۲۰۰۰ فرانک برای کسی که بتواند این مشکل را حل نماید تعیین کرد. این جایزه تشویقی بود تا محققین مختلف برای حل این مشکل روی آورند. اما اکثر این فعالیت‌ها نتیجه رضایت بخشی در بر
اما اکثر این فعالیت‌ها نتیجه رضایت بخشی در بر نداشت. تا اینکه در سال ۱۷۹۸ قناد فرانسوی به نام نیکولاس آپرت که امروز به نام پدر کنسرو سازی معروف است با ابداع روش مناسبی مشکل را حل کرد و موفق به دریافت جایزه گردید. وی دریافت که اگر مواد غذائی را در داخل قوطی سربسته حرارت بدهند و پس از آن هوا به داخل ظرف نفوذ نکند زمان ماندگاری غذا به نحو چشمگیری افزایش می‌یابد. در سال ۱۸۶۰ پاستور دانشمند بزرگ فرانسوی نقش میکرو ارگانیسم‌ها در مورد فساد مواد غذائی را ثابت کرد. به این ترتیب این صنعت در سایه تلاش‌های خستگی
کرد. به این ترتیب این صنعت در سایه تلاش‌های خستگی ناپذیر آپرت پا به عرصه ظهور گذاشت و اولین کارخانه کنسرو سازی توسط وی در فرانسه تأسیس شد.
اصل حداکثر آنتروپی بیان می‌نماید توزیعی که با توجه به اطلاعات داده‌شده یا داده‌های مورد آزمایش بهترین حالت را نشان می‌دهد، توزیعی است که حداکثر آنتروپی را دارا می‌باشد. آنتروپی در نظریه اطلاعات معیاری عددی از میزان اطلاعات یا میزان تصادفی بودن یک متغیر تصادفی است. به بیان دقیق‌تر آنتروپی یک متغیر تصادفی، امیدریاضی میزان اطلاعات حاصل از مشاهدهٔ آن است. همچنین آنتروپی یک منبع اطلاعات، حد پایین امید بهترین نرخ فشرده‌سازی بدون اتلاف داده‌ها برای آن منبع است. شرح اصل. از اصل حداکثر آنتروپی زمانی استفاده می‌گردد
اصل. از اصل حداکثر آنتروپی زمانی استفاده می‌گردد که یک سری اطلاعات دربارهٔ یک توزیع احتمال وجود دارد، ولی این اطلاعات به اندازه‌ای کافی نمی‌باشند که با استفاده از آن‌ها بتوانیم توزیع را مشخص نماییم. نخست در زیر به ارائه مفهوم آنتروپی پرداخته و سپس به شرح این اصل می‌پردازیم. آنتروپی یک مشخصه از توزیع احتمال است که میانگین شگفتی کلیه پیشامدها را نشان می‌دهد. شگفتی یک پیشامد مقدار شگفت‌زدگی ما در صورت رخداد آن پیشامد است!برای مثال یک فضای نمونه از formula_1 پیشامد را که احتمال رخداد پیشامد formula_2برابر با
را که احتمال رخداد پیشامد formula_2برابر با formula_3است را در نظر بگیرید.شگفتی رخداد پیشامد formula_2برابر با formula_5تعریف می‌شود. بنابر این شگفتی از بی‌نهایت شروع شده و به صفر کاهش می‌یابد. یعنی اگر formula_3برابر با صفر باشد شگفتی رخداد پیشامد برابر با بی‌نهایت و اگر برابر با یک باشد شگفتی رخداد پیشامد برابر با صفر می‌باشد. آنتروپی برابر با امیدریاضی تمامی شگفتی‌ها می‌باشد که فرمول آن در زیر آورده شده‌است. formula_7 اصل حداکثر آنتروپی بیان می‌کند بهترین توزیعی که می‌توان از یک سری اطلاعات داده شده به
توزیعی که می‌توان از یک سری اطلاعات داده شده به دست آورد، توزیعی است که بیشترین آنتروپی را دارا می‌باشد، یا به عبارتی میزان غیرقابل پیش‌بینی بودن آن نسبت به دیگر توزیع‌هایی که با اطلاعات موجود می‌توان ساخت بیشتر می‌باشد. برای مثال فرض کنید از یک توزیع احتمالاتی تنها میانگین و واریانس آن را داریم. با استفاده از اطلاعات داده شده بی‌نهایت متغیرتصادفی قابل‌تولید است. اما متغیرتصادفی را انتخاب می‌نماییم که حداکثر آنتروپی را دارا می‌باشد. محدوده کاربرد. اصل حداکثر آنتروپی تنها زمانی کاربرد دارد که ما با اطلاعات
آنتروپی تنها زمانی کاربرد دارد که ما با اطلاعات سنجش‌پذیر سروکار داریم. اطلاعات سنجش‌پذیر دسته ای از اطلاعات دربارهٔ توزیع احتمالی می‌باشند که درستی یا غلطی آن به‌طور مشخص تعریف شده باشد. برای مثال امید ریاضی X برابر با ۲.۷۸ باشد و formula_8 باشد فرضیاتی از اطلاعات سنجش‌پذیر می‌باشند. با اطلاعات سنجش‌پذیر داده شده، روند پیدا کردن حداکثر آنتروپی شامل پیدا کردن توزیعی که بیشترین آنتروپی اطلاعات را دارا باشد می‌باشد. ارتباط با فیزیک. اصل حداکثر آنتروپی ارتباطی با فرضی کلیدی از نظریه جنبشی گازها که به عنوان
با فرضی کلیدی از نظریه جنبشی گازها که به عنوان هرج‌ومرج مولکولی شناخته می‌شود دارد. ادعا می‌شود ذراتی که وارد برخورد می‌شوند را می‌توان با استفاده از اصل حداکثر آنتروپی مشخص نمود. اگرچه این بیانیه می‌تواند به عنوان یک نظریه فیزیکی شناخته شود، ولی می‌توان آن را به عنوان فرضیه‌ای مبتنی‌بر محتمل‌ترین پیکربندی ذرات پیش از انجام برخورد دانست. در واقع پیش از برخورد،ذرات آرایشی را به خود می‌گیرند که بیشترین آنتروپی ممکن را دارا باشند.
پادشاه هی (حکومت ۸۱۲ تا ۸۱۷) هشتمین پادشاه بالهایی بود. دوران سلطنت. او پسر پادشاه گانگ و برادر کوچکتر پادشاه جونگ بود. او به‌طور فعال با امپراتوری تانگ ارتباط برقرار کرد و بسیاری از جنبه‌های فرهنگ تانگ و سیستم حکومت داری آنها را وارد بالهایی کرد. او در سال ۸۱۷ در گذشت. بعد از مرگش گان به پادشاهی رسید.
گان (حکومت ۸۱۷ تا ۸۱۸) نهمین پادشاه بالهایی بود. او پسر ششم پادشاه گانگ و برادر کوچکتر پادشاه هی و پادشاه جونگ بود. بعد از او سون به پادشاهی رسید.
لورنتسو ماتوتی (؛ زادهٔ ) تصویرگر و کمیک‌ساز اهل ایتالیا است. آثارش در مجلاتی همچون "کازموپولیتن"، "وگ"، "نیویورکر"، "لو موند" و "ونتی فر" منتشر شده‌است. ماتوتی برای رمان گرافیکی‌اش، "دکتر جکیل و مستر هاید" برندهٔ جایزه آیزنر شده‌است.
در دانش باستانی و قرون وسطایی اثیر () یا اتر یا عنصر پنجم جوهری است که گیتی را فرای مرزهای زمینی (بر فراز کرهٔ هوا) پر می‌کند و عناصر چهارگانه (آب، هوا، خاک و آتش) را در کنار هم نگه داشته‌است. از مفهوم اثیر در نظریه‌های بسیاری برای توضیح پدیده‌های طبیعی استفاده شده‌است. در کتاب ایلیاد اثر هومر ترجمه سعید نفیسی آمده است که؛ همچنان که آتش ویران کننده‌ای جنگل پهناوری را برفراز کوه در بر می‌گیرد، فروغ آن از دور می‌درخشد، پرتو تابناک سلاح‌های آهنین لشکریان آخائی نیز، هنگامی که راه می‌پیمودند از اثیر می‌گذشت و تا
هنگامی که راه می‌پیمودند از اثیر می‌گذشت و تا به آسمان‌ها بالا میرفت. در شاهنامه فردوسی نیز ماجرای اثیر به صورت شعری بلند و زیبا در ابتدای کتاب گفته شده.
مونی ۲ فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی راغاوا لارنس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آر.ساراتکومار، راغوا لارنس، رائی لاکشمی، کوای سارالا، دودارشنی، سیمران، بابو آنتونی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم مونی می باشد.
حزب سوسیال دموکرات صربستان () یک حزب سیاسی سوسیال دموکرات در صربستان است. این حزب در حال حاضر دارای ۹ کرسی در مجمع ملی است. در ژوئن ۲۰۱۸ این حزب در انترناسیونال سوسیالیست به عنوان عضو ناظر پذیرفته شد.
داستان ملودی نلسون آلبومی مفهومی از سرژ گنزبور است که سال ۱۹۷۱ منتشر شد. این آلبوم شبه‌خودزندگینامه‌ای، تصادف خودروی رولز-رویس سیلور گوستِ گینزبورگِ میانسال با دوچرخهٔ ملودی نلسون و اتفاقات عاشقانهٔ لولیتایی متعاقبش را دنبال می‌کند. بسیاری از منتقدان و کارشناسان موسیقی "داستان ملودی نلسون" را برترین و تأثیرگذارترین آلبوم سرژ گنزبور، و یکی از برجسته‌ترین آلبوم‌های فرانسوی‌زبان موسیقی عامه‌پسند دانسته‌اند.
در ریاضیات، طول و عرض به ترتیب به مؤلفه‌ی اول و دوم مختصات یک نقطه در دستگاه مختصات گفته می‌شود. طول یک نقطه با تصویر کردن این نقطه بر محور اولیه و عرض آن با تصویر نمودن آن بر محور ثانویه به دست می‌آید؛ معمولاً این دو محور، متناظر به محور افقی (خوابیده) و محور عمودی (ایستاده) در دستگاه مختصات دکارتی هستند. یک زوج مرتب به شکل formula_1 متشکل از دو جمله است که می‌تواند متناظر به مختصات یک نقطه در فضایی متعامدِ دوبُعدیِ مستطیلی مانند دستگاه مختصات دکارتی در نظر گرفته شود.
«بتی سیاهه» ترانه‌ای از نوع آواز کار با سال ساخت نامعلوم است که قدمت آن به دههٔ ۱۹۳۰ میلادی برمی‌گردد و به لید بلی منتسب شده‌است، هرچند اجراهای قدیمی‌تری از نسخهٔ او وجود دارد. هنرمندان مختلف نسخه‌های متعددی از این ترانه اجرا کرده‌اند.
غالب مفسران و پژوهشگران قرآن، به خصوص در میان طیف سنتی و همچنین محققان غربی، «ذوالقرنین» مذکور در سورهٔ کهف قرآن را، یکی از القاب اسکندر سوم مقدونی می‌دانند، که وی را تحت عنوان اسکندر کبیر (انگلیسی: Alexander the great) یا اسکندر ذوالقرنین می‌شناسند. اسکندر افسانه‌ای. از زمان باستان، تصویرسازی‌های مختلف زیادی از اسکندر کبیر وجود داشته‌است، شامل ارجاعاتی در کتاب مقدس عبری (تنخ) در سِفر مکابی اول و در کتاب دانیال. اسکندر کبیر در فرهنگ‌های کلاسیک و پسا-کلاسیک مدیترانه و خاورمیانه شخصیتی به شدت محبوب بود.
مدیترانه و خاورمیانه شخصیتی به شدت محبوب بود. تقریباً بلافاصله پس از مرگش در ۳۲۳ قبل از میلاد دسته ای از افسانه‌ها دربارهٔ استثمارها و زندگی اش شروع به فراهم آمدن کردند، که در طول قرن‌ها، به‌طور فزاینده ای تخیلی و همچنین تمثیلی گشتند. این سنت‌ها مجتمعا "رمانس اسکندر" نامیده می‌شود و برخی ریسنشن‌ها اپیزودهای پرشور و تکاپویی را از خود به نمایش می‌گذارند، مانند از طریق هوا به بهشت صعود کردن اسکندر، سفر به کف دریا در یک حباب شیشه‌ای، و سفر به درون سرزمین تاریکی در جستجوی آب زندگانی (چشمه جوانی). قدیمی‌ترین
در جستجوی آب زندگانی (چشمه جوانی). قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی یونانی از "رمانس اسکندر"، آن طور که بقا یافته‌اند، نشانگر این هستند که در قرن ۳ میلادی در اسکندریه نگاشته شده‌اند. متن اصلی از دست رفته‌است اما منبع حدود هشتاد نسخه مختلف که به بیست و چهار زبان مختلف نوشته شده‌اند بوده‌است. همان‌طور که "رمانس اسکندر" در طول قرن‌ها از لحاظ محبوبیت تداوم داشت، توسط مردمان مختلف همسایه به خود بسته و تقلید شد. موردی که از اهمیت بخصوصی برخوردار است به‌کارگیری آن در روایات افسانه ای یهودیان و مسیحیان بعدی است. در روایات
افسانه ای یهودیان و مسیحیان بعدی است. در روایات یهودی، اسکندر در ابتدا یک شخصیت طنز است، که حاکم غره و طماعی را نشان می‌دهند که نسبت به حقایق معنوی بزرگ‌تر جاهل است. با این حال اعتقاد آنان به خدایی عادل و قدرتمند تمام، مفسران یهودی روایت اسکندر را مجبور کرد تا با موفقیت این‌دنیایی غیرقابل انکار اسکندر به سازش و توافق برسند. چرا خدایی عادل و قدرتمند تمام باید چنین لطفی را به یک حاکم ناپارسا نشان بدهد؟ این نیازمندی تئولوژیک به علاوه فرهنگ پذیری از هلنیسم به تفسیر یهودی مثبت تری از میراث اسکندر منجر شد. این
تفسیر یهودی مثبت تری از میراث اسکندر منجر شد. این امر در خنثی‌ترین شکل خود، به این گونه که اسکندر نسبت به مردمان یهودی یا نمادهای آیین آن‌ها حرمت و احترام نشان بدهد نمادسازی شد. با برخورداری از این که فاتح بزرگ، بدین گونه به درستی بنیادی سنن مذهبی، فکری، یا اخلاقی یهودیان اذعان کند، پرستیژ اسکندر در جهت آرمان قوم‌مداری یهودی مهار و استفاده شد. بالاخره نویسندگان یهودی تقریباً به‌طور کل اسکندر را به اصطلاح به عنوان هم قطار پذیرفتند، و او را به عنوان یک غیر یهودی پارسا یا یکتاپرستی مؤمن، به تصویر کشیدند. مردم
پارسا یا یکتاپرستی مؤمن، به تصویر کشیدند. مردم مسیحی‌گشته خاور نزدیک، وارثانِ اجزای متشکله هلنیستی و همچنین یهودی "رمانس اسکندر"، اسکندر را پیش‌تر تئولوژیزه کردند تا جایی که در برخی داستان‌ها او به عنوان یک قدیس به تصویر کشیده شده بود. افسانه‌های مسیحی، اسکندر سوم، فاتح یونانی را تبدیل کردند به "«شاه مؤمن»"، که تلحویا این معنی را می‌رساند که وی فردی معتقد به یکتاپرستی بود. در نهایت عناصر "رمانس اسکندر" با افسانه‌های کتاب‌های مقدس مانند گوگ و ماگوگ (یاجوج و ماجوج در عربی) ترکیب شد. در طول دوره ای از تاریخ
ماجوج در عربی) ترکیب شد. در طول دوره ای از تاریخ که در طی آن "رمانس اسکندر" نوشته شده بود، از آن جا که تاریخ فتوحاتش به شکل فولکلور و افسانه‌ها حفظ شده بود. چیز کمی دربارهٔ اسکندر کبیر تاریخی شناخته شده بود. تا پیش از رنسانس (۱۳۰۰–۱۶۰۰ میلادی) نبود که تاریخ حقیقی اسکندر سوم کشف دوباره شد: تاریخ‌گذاری و سرچشمه‌های افسانه‌های اسکندر. مطالب اسکندر افسانه ای از همان اوایل زمانه دودمان بطلمیوسی (۳۰۵–۳۰ پیش از میلاد) سرچشمه گرفته‌است و مؤلفان ناشناس گاهی اوقات تحت عنوان "سودو-کالیستنس" (با کالیستنس اهل اولینثوس
عنوان "سودو-کالیستنس" (با کالیستنس اهل اولینثوس که مورخ رسمی اسکندر بود اشتباه گرفته نشود) مورد ارجاع قرار می‌گیرد. قدیمی‌ترین نسخه خطی به جا مانده از "رمانس اسکندر" که ریسنشنِ آلفا نامیده می‌شود را می‌توان به قرن ۳ میلادی تاریخ گذاری کرد و در اسکندریه به یونانی نوشته شده بود. گونه‌های یونانی "رمانس اسکندر" به تکامل ادامه دادند تا این که، در قرن ۴ میلادی، افسانه یونانی توسط ژولیوس والریوس الکساندر پولمیوس به لاتین ترجمه شد (که در لاتین به آن "Res gestae Alexandri Magni" گفته "می‌شود") و از لاتین به تمام
Magni" گفته "می‌شود") و از لاتین به تمام زبان‌های محلی عمده اروپا در قرون وسطی پخش شد. در همین حوالی ترجمه اش به لاتین، متن یونانی همچنین به زبان سریانی ترجمه شد و از سریانی به فرهنگ‌ها و زبان‌های شرقی تا دورافتاده‌ترین نقاط مانند چین و آسای جنوب شرقی گسترش یافت. افسانه سریانی منبع گونه عربی که "قصص ذوالقرنین" نامیده می‌شود، گونه ای فارسی که "اسکندرنامه" نامیده می‌شود، و ترجمه‌های ارمنی و اتیوپیایی (زبان گعز) می‌باشد. نسخه ای که به سریانی ثبت شده‌است از اهمیت به خصوصی برخوردار است چرا که در خاورمیانه در
به خصوصی برخوردار است چرا که در خاورمیانه در طول دوره نوشتن قرآن در جریان بوده‌است و به عنوان چیزی که به خاستگاه‌های ادبی و زبان شناختی داستان ذوالقرنین در قرآن به‌طور نزدیکی مرتبط است نگاه می‌شود. افسانه سریانی آن طور که بازمانده است از پنج نسخه نسخه خطی متمایز تشکیل شده‌است، شامل یک افسانه مذهبی مسیحی سریانی در رابطه با اسکندر و همچنین خطابه ای دربارهٔ اسکندر که به شاعر-الهی‌دان سریانی یعقوب سروجی (۴۵۱–۵۲۱ میلادی، همچنین Mar Jacob نامیده می‌شود) منسوب گشته‌است. افسانه مسیحی سریانی روی سفر اکسندر به آخر
افسانه مسیحی سریانی روی سفر اکسندر به آخر دنیا تمرکز می‌کند، جایی که "دروازه‌های اسکندر" را بنا می‌کند تا ملل شرور گوگ و ماگوگ (یاجوج و ماجوج) را محصور کند، حینی که خطابه سفر وی به سرزمین تاریکی را به منظور کشف "آب حیات" (چشمه جوانی) شرح می‌دهد. این افسانه‌های در رابطه با اسکندر، به طرز چشمگیری به داستان ذوالقرنین که در قرآن یافت می‌شود شبیه هستند. یکی از پنج نسخه خطی سریانی، که به قرن ۱۸ میلادی تاریخ گذاری شده‌اند، نسخه‌ای از افسانه سریانی را با خود دارد که قدمتش به‌طور کلی به مابین ۶۲۹ الی ۶۳۶ میلادی
که قدمتش به‌طور کلی به مابین ۶۲۹ الی ۶۳۶ میلادی تاریخ گذاری شده‌است. در افسانه «دانش "پس‌بینی" از حمله خزر به ارمنستان در ۶۲۹ میلادی» گواهی‌ای وجود دارد که حاکی از این است که این افسانه باید حول و حوش ۶۲۹ میلادی با اضافاتی توسط یک ویراستار سربار شده باشد. این افسانه به نظر می‌رسد که به عنوان پروپاگاندایی در حمایت از امپراتور هراکلیوس (۵۷۵–۶۴۱ میلادی) مدت کمی پس از این که وی ایرانیان را در جنگ ایران و روم شرقی در ۶۲۸–۶۰۲ میلادی شکست داد نگاشته شده باشد، قابل توجه است که این نسخه خطی از ذکر فتح اورشلیم در
توجه است که این نسخه خطی از ذکر فتح اورشلیم در ۶۳۶ میلادی توسط جانشین محمد (۵۷۰–۶۳۲ میلادی)، یعنی خلیفه عمر (۵۹۰–۶۴۴ میلادی) ناتوان است. این واقعیت یعنی افسانه ممکن بوده‌است پیش از «رویداد سهمگین و بزرگ» که فتح شام به‌دست مسلمانان بوده‌است و منجر به تسلیم اورشلیم در نوامبر ۶۳۶ میلادی شد، ثبت و ضبط شده باشد. این که این افسانه پس از ۶۳۶ میلادی نوشته می‌شد، جنگ‌های اعراب و بیزانس در افسانه مورد ارجاع قرار می‌گرفت، توسط این واقعیت پشتیبانی می‌شود که در ۶۹۲ میلادی یک مورد اقتباس مسیحی سریانی از "رمانس اسکندر"
یک مورد اقتباس مسیحی سریانی از "رمانس اسکندر" تحت عنوان "آپوکالیپس سودو-متودیوس" به واقع به عنوان پاسخی به تهاجمات مسلمانان نوشته شده‌است و کاذبا به قدیس متودیوس (؟ –۳۱۱ میلادی) منسوب شده بود؛ این "آپوکالیپس سودو-متودیوس" ملل شرور یاجوج و ماجوج را با مسلمانان متجاوز همسان کرده‌است و برای قرن‌ها تصوری فرجام‌شناسانه را از "عالم مسیحی" شکل داد. نسخه‌های خطی همچنین حاوی شواهدی از متون از دست رفته هستند. برای مثال، از یک نسخه عربی پیشا-اسلامی از ترجمه که تصور می‌شود به عنوان واسطه ای بین ترجمه‌های مسیحی سریانی
به عنوان واسطه ای بین ترجمه‌های مسیحی سریانی و مسیحی اتیوپیایی بوده باشد، شواهدی وجود دارد. همچنین شواهدی وجود دارد که ترجمه سریانی مستقیماً بر اساس نسخهٔ یونانی نبوده، بلکه بر اساس یک واسطهٔ از دست رفتهٔ پارسی میانه بوده‌است. مناقشه مذهبی. ذوالقرنین فرمانروایی با اخلاق و درستکار بوده‌است و بنابراین با توجه به شخصیت ولنگار و دور از اخلاق اسکندر نمی‌تواند بر او تعلق گیرد هر چند به دلیل اینکه در طول دوره ای که مسیحیان و یهودیان خودشان اسکندر کبیر را به عنوان شخصیتی مذهبی انتخاب کردند و به میان خود آوردند،
شخصیتی مذهبی انتخاب کردند و به میان خود آوردند، توسط برخی عالمان کلاسیک اسلامی با اسکندر برابر دانسته شده‌است. مع‌هذا، این واضح است که اسکندر کبیر تاریخی یک "پاگان" یونانی بوده‌است. (برای نمونه، گفته می‌شود که مادر اسکندر یعنی المپا عضوی مؤمن از فرقه مار-پرستی ارجیانه دیونیسوس بوده‌است، و شاید با مارها خوابیده باشد). چنین واقعیت‌های تاریخی ای دربارهٔ اسکندر کبیر فقط پس از دوره رنسانس (۱۳۰۰–۱۶۰۰ میلادی) به خوبی شناخته شده گشت، زمانی که "آناباسیس" "الکساندری" اثری از آریان (۸۵–۱۶۰ میلادی) بازکشف شد. در پرتوی
اثری از آریان (۸۵–۱۶۰ میلادی) بازکشف شد. در پرتوی دیدگاه‌های مدرن از اسکندر کبیر، همانندی او با ذوالقرنین به مسئله مناقشه برانگیز بزرگی برای مسلمانان تبدیل گشته‌است. در واکنش، تئوری‌های جایگزینی توسط برخی علمای مسلمان دربارهٔ هویت ذوالقرنین جلو برده می‌شود. برای مثال، پیشنهاد شده‌است که ذوالقرنین می‌توانست کوروش بزرگ باشد (نوشتار کوروش بزرگ در قرآن را ببینید). حساسیت مسلمانان ضد اسکندر اغلب با ارجاع به عقاید مذهبی چندخدایی (مشرکانه) و (اخیراً) روابط شخصی وی، در رساله‌های اسلامی بازتاب یافته‌است (برای
وی، در رساله‌های اسلامی بازتاب یافته‌است (برای نمونه، «برخی [عالمان مسلمان] می‌گویند این اسکندر کبیر بوده‌است، که از ۳۵۶ پیش از میلاد الی ۳۲۳ پیش از میلاد زندگی می‌کرد، اما این به شدت غیر محتمل است، با توجه به این که اسکندر یک بت‌پرست بوده‌است.»). ذوالقرنین در متون اسلامی. قرآن. ذوالقرنین («دارنده دو شاخ») شخصیتی است که در قرآن، متن مقدسی که مسلمانان اعتقاد دارند توسط الله به محمد وحی شده، توصیف شده‌است. داستان ذوالقرنین در هفده آیهٔ کوتاه از قرآن، مشخصاً در آیات ۸۳–۹۹ در سورهٔ کهف ظاهر می‌شود. ذوالقرنین
در آیات ۸۳–۹۹ در سورهٔ کهف ظاهر می‌شود. ذوالقرنین فقط در یک جای قرآن ذکر شده‌است، بر خلاف دیگر داستان بیش تر آشنا که در سراسر متن تکرار شده‌اند (برای مثال، عیسی در ۹۳ آیه در ۱۵ سوره مختلف قرآن ذکر شده‌است). داستان قرآنی مردی را که ذوالقرنین (یعنی «دارنده دو شاخ») نامیده می‌شود، تشریح می‌کند، کسی که از قبل برای ساکنان منطقه آشنا بوده‌است. با قدرت شگرفی که الله به او عطا می‌کند، به دورترین نقطه غرب و به دورترین نقطه شرق، و آن گاه به شمال دور سفر می‌کند، جایی که دیواری می‌سازد تا ملل یاجوج و ماجوج را محصور
که دیواری می‌سازد تا ملل یاجوج و ماجوج را محصور کند: سیره. قدیمی‌ترین ذکر از ذوالقرنین در خارج از قرآن در کارهای پیشینی‌ترین مورخ و قدیس‌نگار مسلمان، ابن اسحاق (؟ –۷۶۱ میلادی) یافت می‌شود، که مجموعه اصلی متون سیره (زندگی‌نامه دینی) را تشکیل می‌دهند. سیره ابن اسحاق گزارش می‌دهد که سورهٔ هجدهم قرآن (که شامل داستان ذوالقرنین است) به حساب برخی سوالاتی که توسط ربای‌ها بر محمد عرضه شده بود توسط خدا به محمد وحی شد. آیه در طول دوره مکی زندگی محمد وحی شد. به گفته ابن اسحاق، قبیله محمد، قریش قدرتمند، به شدت دربارهٔ
اسحاق، قبیله محمد، قریش قدرتمند، به شدت دربارهٔ هم قبیله ای خویش که ادعای نبوت می‌کرد نگران بودند و می‌خواستند تا به دانش برتر ربای‌های یهودی از متون مقدس و دربارهٔ پیامبران و خدا، رجوع کنند. دو مرد قریش، هم قبیله ایش خویش، محمد را، برای عالمان یهودی وصف کردند. ربای‌ها به مردان گفتند از محمد سه سؤال بپرسند: داستان معروف موجود در سیره نقل می‌کند که وقتی محمد از سه سؤال مطرح‌شده از سوی ربای‌ها مطلع گشت، اعلام کرد که صبح پاسخ‌ها را خواهد داشت. مع‌هذا، محمد صبح پاسخ‌ها را نداد. برای پانزده روز، محمد سؤال را
پاسخ‌ها را نداد. برای پانزده روز، محمد سؤال را جواب نداد. شک به محمد در میان مردم مکه شروع به رشد کرد. آن گاه، پس از پانزده روز، محمد وحی را که "سوره کهف" («غار») است دریافت کرد، هجدهمین سوره قرآن. "سوره کهف" «مردمان غار» را ذکر می‌کند، داستانی عجیب دربارهٔ یک سری مرد جوان در دوران کهن که در غاری برای سال‌ها خوابیدند (که معادل اسطوره سریانی مسیحی هفت خواب رونده افسوس می‌باشد). سوره کهف به الرِّیَاح (بادها) اشاره می‌کند (مرتبط با واژه روح، آیه ۴۵). در نهایت، این سوره همچنین «مردی که مقدار زیادی سفر کرد و به
این سوره همچنین «مردی که مقدار زیادی سفر کرد و به شرق و به غرب زمین رسید» را نیز ذکر می‌کند—به نام ذوالقرنین. اگرچه ابن اسحاق خودش صریحاً نام اسکندر را ذکر نمی‌کند، وی نقل می‌کند که نقالی به او گفت که ذوالقرنین یک یونانی-مصری بوده‌است (وصفی دقیق از اسکندر): مردی که داستان‌های سرزمین‌های بیگانه را تهیه می‌کرد، [داستان‌هایی] که پشت در پشت به میان آنان رسیده بود، به من گفت که ذوالقرنین یک مصری بوده‌است که که نامش مرزبان بن مرزبة یونانی بوده‌است. اثر اصلی ابن اسحاق از دست رفته‌است، اما تقریباً به‌طور کامل در
اسحاق از دست رفته‌است، اما تقریباً به‌طور کامل در ابن هشام (؟ –۸۳۳ میلادی) ضمیمه شده‌است، که مورخ پیشین مسلمان دیگری است. ابن هشام سیره ابن اسحاق را جمع‌آوری کرد و حواشی خودش را به آن افزود؛ ابن هشام در رابطه با ذوالقرنین حاشیه نوشته که: در میان علمای مسلمان، این تم هویت یابی ذوالقرنین با اسکندر کبیر، به نظر می‌رسد که در این‌جا سرچشمه گرفته. این که چرا ابن هشام این تشخیص هویت را انجام داده‌است تماماً روشن نیست. اشعار عربی پیش از اسلام. ابن اسحاق اشعار عربستانی پیش از اسلامی زیادی را در سیره ثبت کرده‌است،
پیش از اسلامی زیادی را در سیره ثبت کرده‌است، شامل شعری دربارهٔ ذوالقرنین که وی ادعا می‌کند توسط یک شاه پیشا-اسلامی از یمن باستان به نام "تبع أسعد أبو کرب الحمیری" تصنیف شده‌است (از تبع عموماً به عنوان اولین از چندین پادشاه عربستان یاد می‌شود که به یهودیت گروید): ارجاع شعر به «فرزانه‌ای فاضل»، کسی که ذوالقرنین از او طلب دانش کرد می‌تواند ارجاعی به داستان ذوالقرنین و خضر باشد. همچنین دیگر اشعار عربی پیشا-اسلامی دربارهٔ ذوالقرنین در متون سیره گزارش شده‌اند: یک مورد شعر از حسان ابن ثابت به این صورت است: تفسیر.
مورد شعر از حسان ابن ثابت به این صورت است: تفسیر. اسکندر در تفاسیر قرآنی که توسط عالمان پیشین اسلامی نوشته شده ذکر شده‌است. به‌طور قابل توجهی، اسکندر کبیر در تفسیر جلالین، یک "تفسیر" سنی به خوبی شناخته شده قرآن از قرن ۱۵ میلادی ذکر شده‌است. این "تفسیر" ذکر می‌کند که نام ذوالقرنین اسکندر بوده‌است و همچنین حاکی است از این که ذوالقرنین یک پیامبر "نبوده" است: مفسران قرآن بر سر این که آیا ذوالقرنین پیامبری در اسلام بوده‌است یا نبوده‌است جدل کرده‌اند؛ برخی نتیجه‌گیری کرده‌اند که وی پیامبری نبوده‌است اما یک مرد