payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(سازمان بین‌المللی هوانوردی) شکایت کرد اما با ناامیدی از به نتیجه رسیدن این شکایت، با استناد به بند ۲ ماده ۲۱ عهدنامه، در دیوان شکایتی علیه آمریکا مطرح کرد که بررسی آن مورد پذیرش دیوان قرار گرفت که به معنی معتبر بودن عهدنامه ۱۹۵۵ است هرچند تا پیش از اعلام رای، ایران و آمریکا به‌طور دوجانبه مصالحه کردند. دومین رجوع ایران و آمریکا به پیمان مودت برای شکایت در دیوان بین‌المللی دادگستری. دومین باری که ایران با استناد به این عهدنامه از آمریکا به دیوان شکایت کرد نوامبر ۱۹۹۲ و موضوع آن حمله آمریکا به سکوهای نفتی
نوامبر ۱۹۹۲ و موضوع آن حمله آمریکا به سکوهای نفتی ایران در خلیج فارس بود. همزمان با پذیرش شکایت ایران از آمریکا، آمریکا هم در همین دوره شکایت متقابلی را علیه ایران به دیوان ارجاع کرد. در هر دو مورد دیوان عهدنامه مودت ۱۹۵۵ را بار دیگر معتبر دانست و صلاحیتش را برای بررسی موضوع تأیید کرد. پیش از این، در جریان ماجرای آزادی گروگان‌ها در توافق الجزایر میان ایران و آمریکا (که به تشکیل دیوان داوری ایران و آمریکا هم انجامید) این دیوان که صرفاً به اختلافات دو کشور از زمان گروگانگیری تا آزادی دیپلمات‌ها می‌پردازد،
از زمان گروگانگیری تا آزادی دیپلمات‌ها می‌پردازد، دست کم در ۲۷ رای عهدنامه مودت سال ۱۹۵۵ را معتبر اعلام کرده‌است. بند ۳ ماده ۲۳. هر دو کشور ایران و آمریکا نه تنها از بند ۳ ماده ۲۳ عهدنامه که مربوط به شرایط خروج از این پیمان و پایان اعتبار این سند حقوقی است استفاده نکرده‌اند بلکه به رای دیوان داوری بین‌المللی و دیوان داوری ایران و آمریکا مبنی بر اعتبار عهدنامه مودت اعتراضی نداشته‌اند و حتی بر اساس مفاد عهدنامه مودت در سال‌های بعد به دیوان شکایت کرده‌اند. خاتمه پیمان. در ۳ اکتبر سال ۲۰۱۸ میلادی (مطابق با ۱۱
پیمان. در ۳ اکتبر سال ۲۰۱۸ میلادی (مطابق با ۱۱ مهر ۱۳۹۷ شمسی)، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، اعلام کرد که آمریکا از این پیمان بیرون رفته‌ است. این پیمان پس از خروج هر کدام از طرفین تا یک سال بعد پابرجا می‌ماند. در سال ۲۰۱۸، بعد از اینکه دیوان بین‌المللی دادگستری به آمریکا دستور داد که بر اساس این پیمان، تحریم‌های دارویی و محصولات کشاورزی و درمانی و تجهیزات فنی هواپیما و مسافربری و... ظالمانه اقتصادی علیه ایران را لغو کند، این کشور به طور رسمی از این عهدنامه خارج شد. واشنگتن تلاش کرد تا جلوی بررسی
عهدنامه خارج شد. واشنگتن تلاش کرد تا جلوی بررسی پرونده جدید را در دادگاه لاهه بگیرد و وکلای این کشور استدلال کردند که ایران «دستان ناپاکی» دارد و در حملات در حکم دیوان عالی آمریکا آمده بود که از محل یک میلیارد و ۷۵۰ میلیون دلار از دارایی‌های ایران به بازماندگان و قربانیان حملات «تروریستی» پرداخت شود. این حملات، یکی دیگر از این حملات نیز، انفجار پایگاه نیروهای نظامی آمریکایی در شهر خُبر عربستان سعودی که در سال ۱۹۹۶ رخ داد و در جریان آن ۱۹ نظامی آمریکایی کشته شدند.
میرزا مهدی‌علی‌خان بهادر نامدار به حشمت جنگ (۱۷۵۲ خراسان - ۱۸۰۴ بوشهر) زاده خراسان و نماینده و کارگزار سیاست‌های کمپانی هند شرقی بریتانیا در ایران و برخی کشورهای دیگر بود. سرگذشت. میرزا مهدی‌علی‌خان در سال ۱۱۶۶ هجری قمری (۱۷۵۲ میلادی) در خراسان زاده شد. پدرش میرزا محمدصادق‌خان، حکیم‌باشیِ نادرشاه افشار بود. نیاکان او هنگام پادشاهی صفویان، وزارت خراسان را بر دوش داشتند. حکیم‌باشی در هنگام کشتن نادرشاه در لشکرگاه او بود. در زمان پادشاهی شاهرخ‌میرزای افشار در جایگاه نماینده ایران در روم (عثمانی) برگزیده شد.
جایگاه نماینده ایران در روم (عثمانی) برگزیده شد. میرزا محمدصادق‌خان فرزندش میرزا مهدی‌علی‌خان را به این مأموریت فرستاد. میرزا مهدی‌علی‌خان در ربیع‌الاول ۱۱۸۵ به استانبول رهسپار شد. پس از این که خبر شورش‌ها و ناآرامی‌های مشهد به گوش او رسید، کار خود را رها کرد و به سفر شام، مکه و عتبات رفت. در سال ۱۱۹۳ هجری قمری به یکباره به سوی بندر سورت هندوستان رفت. برخی هم گفته‌اند انگیزه رفتن او از خراسان به سوی هند، ناسازگاری وی با پسران نادرشاه افشار بوده‌است. او به همراه خانواده و فرزندانش به حیدرآباد و سپس به لکهنو
خانواده و فرزندانش به حیدرآباد و سپس به لکهنو رفت. در آنجا توانست به دربار شاه اوده راه یابد و القابی چون نواب و بهادر جنگ از وی دریافت کرد. سپس در سن ۲۷ سالگی به بنارس رفت و با جاناتان دانکن آشنا شد. دانکن از سرشناس‌ترین اعضای کمپانی هند شرقی بریتانیا بود. دوستی آن دو به اندازه‌ای بالا گرفت که پس از گماشته شدن دانکن به سرپرستی فرمانداری بمبئی در سال ۱۷۹۵ میلادی، میرزا مهدی‌علی هم به دنبال وی به آن شهر رفت. کمپانی هند شرقی بریتانیا. کمپانی هند شرقی بریتانیا برای پاسداری از نفوذ و توان خود در هند نیاز
برای پاسداری از نفوذ و توان خود در هند نیاز می‌دید تا در سرزمین‌ها و کشورهای گرداگرد هندوستان نیز دستی داشته باشد. کمپانی می‌کوشید از طریق مذاکره با قدرت‌های محلی، رقبای اروپایی خود را از سرزمینهای پیرامون هندوستان دور کند. بزرگترین رقیب این شرکت، فرانسوی‌ها بودند. از سوی دیگر سران شرکت می‌ترسیدند که کشورهای همسایه مانند ایران و افغانستان برای آزادسازی هندوستان از چنگ این شرکت دست به کار شوند. پس با به‌کارگیری فرستاده‌های کارآزموده به این سرزمین‌ها تلاش می‌کردند نخست آنها را به راندن کارگزاران فرانسوی
می‌کردند نخست آنها را به راندن کارگزاران فرانسوی برانگیزند و سپس ایشان را در برابر هر نیرویی که شرکت را تهدید می‌کرد می‌شوراندند. این کار نیز با بستن پیمان نامه‌ها استوار می‌شد. فرمانفرمای هند که لقب مدیر کمپانی هند شرقی بریتانیا بود، برای رفع خطر حاکم کابل به شدت نیاز به همکاری دربار ایران داشت که در این زمان در اختیار فتحعلی‌شاه قاجار بود. از این رو میرزا مهدی‌علی‌خان برای این مأموریت حساس انتخاب شد. با نگاهی به چیرگی میرزا مهدی‌علی‌خان بر چند و چون سرزمین ایران و زبان فارسی وی را در نقش نمایندهٔ مقیم
ایران و زبان فارسی وی را در نقش نمایندهٔ مقیم بوشهر (بالیوز) گماشتند. این نمایندگی از سال ۱۷۷۸ میلادی در این شهر بنیادگذاری شده بود و این نخستین بار در تاریخ این کمپانی بود که به یک بومی بیگانه چنین کاری سپرده می‌شد. آمدن میرزا مهدی‌علی به بوشهر هم بی‌دردسر نبود، به‌گونه‌ای که بالیوز پیشین به نام نیکولاس هنکی اسمیت که انگلیسی هم بود آماده واگذاری نمایندگی به وی نشد تا اینکه با نامهٔ سرزنش آمیز فرماندار بمبئی روبرو شد. او در سال ۱۷۹۸ از سوی جاناتان دانکن فرماندار بمبئی مأموریت گرفت به سراغ امام مسقط رفته و
بمبئی مأموریت گرفت به سراغ امام مسقط رفته و نظر او را به سوی کمپانی هند شرقی بکشاند. امام مسقط به فرانسوی‌ها نزدیک بود و خبر جابجایی کشتی‌های انگلیسی‌ها را به فرانسوی‌ها می‌داد. میرزا مهدی‌علی کارهای دیگری هم داشت، مانند: تلاش برای افزایش واردات کمپانی هند شرقی به ایران؛ کوتاه کردن دست بازرگانان روس از ایران؛ و پیشگیری از رخنه فرانسه در ایران. میرزا مهدی‌علی‌خان همهٔ این مأموریت‌ها را با زیرکی بسیار انجام داد و در همهٔ آن‌ها کامیاب بود. برای نمونه وی هرگز نگذاشت که دربار ایران از ترس سران کمپانی در برابر
نگذاشت که دربار ایران از ترس سران کمپانی در برابر فرماندار کابل آگاه شود و به جای آن گزارشی گسترده از بدرفتاری سنی‌های افغانی دربارهٔ شیعیان لاهور داد تا شور دینی ایرانی‌ها را برانگیزد. این کارها حتی فراتر از خواسته‌های بریتانیایی‌ها بود. بدگمانی اعضای کمپانی هند شرقی به یک بیگانه سرانجام مایه آن شد تا فرمانفرمای سراسر هندوستان، سِر جان مَلکُم را به دربار ایران بفرستد و از میرزا مهدی‌علی‌خان بخواهد همکاری گسترده‌ای با او داشته باشد. این در زمانی بود که میرزا مهدی‌علی در خوش‌خدمتی به انگلیسی‌ها بیش از آنچه
مهدی‌علی در خوش‌خدمتی به انگلیسی‌ها بیش از آنچه آن‌ها خواسته بودند هم پیش رفته بود. اعضای کمپانی بر این باور بودند که گزارش‌های او بزرگنمایی است و وی در نام بردن از پیروزی‌های خود درشتنمایی می‌کند. میرزا مهدی‌علی به سختی از رفتار کمپانی آزرده شد گرچه سودی که از کمپانی به او می‌رسید تا آنجا بود که رفتارهای تند نمایندهٔ تازه کمپانی هم وی را از پیگیری خدمت ناامید نکرد. نخستین سفر جان ملکم به ایران هر چند سراسر با کامیابی همراه نبود ولی وی توانست یک پیمان بازرگانی و سیاسی با ایرانی‌ها ببندد. در بازگشت گروه
و سیاسی با ایرانی‌ها ببندد. در بازگشت گروه بریتانیایی به هندوستان، حاجی خلیل‌خان ملک‌التجار که پیش از آن در قزوین با کمپانی هند شرقی بریتانیا دادوستدهای بازرگانی انجام می‌داد، در جایگاه وزیر مختار ایران به هند رفت گرچه در پی یک درگیری که میان نگهبانان هندی او و همراهان وی درگرفت، وی که تلاش می‌کرد تا کشمکش را به آشتی پایان دهد، در پی تیراندازی، گلوله‌ای ناخواسته به او برخورد کرد و کشته شد. میرزا مهدی‌علی‌خان که در بوشهر بود با آگاهی یافتن از این پیشامد، آغاز به پخش خبرهای دروغ و فرستادن آن‌ها به شهرهای
آغاز به پخش خبرهای دروغ و فرستادن آن‌ها به شهرهای دیگر و دربار شاه ایران کرد. اخبار نادرست وی بر این استوار بود که مرگ حاج خلیل خان از سر لغزش و بدرفتاری خودش بوده‌ و کس دیگری در این رخداد نقشی نداشته‌است. کارگزاران فرمانداری هند (بویژه سر جان ملکم) پس از آگاهی از این کار، میرزا مهدی‌علی‌خان را در سال ۱۸۰۳ میلادی به بمبئی فراخواندند و با حقوق ماهانه ۸۰۰ روپیه از خدمت برکنار کرده و بازنشسته کردند. پس از او جاناتان هندری لاوِت از سوی کمپانی به جایگاه بالیوز بوشهر گمارده شد. او کسی بود که پیش از آن، گزارش‌های
گمارده شد. او کسی بود که پیش از آن، گزارش‌های میرزا مهدی‌علی را برای سران کمپانی به انگلیسی ترجمه می‌کرد. میرزا مهدی‌علی‌خان تنها یک سال پس از آن در ژوئیه ۱۸۰۴ (تیر ۱۱۸۳) درگذشت. مرگ او مایه آزردگی بسیار جاناتان دانکن شد و دستور داد پیکر وی را به هزینه او و به بهای ۲۰ هزار پوند به نجف برده و به خاک بسپارند. کمپانی نخواست این هزینه را به دانکن بپردازد. اما در میان راه کشتی حامل پیکر میرزا مهدی‌علی به دام کشتی‌های فرانسوی افتاد و آنها پیکر وی را به دریا انداختند. ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی توسط مهدیعلی
ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی توسط مهدیعلی خان. در سال ۱۱۷۸ حاکم افغانستان به دعوت بزرگان هند و برای مقابله با انگلیسی‌ها، به طرف هندوستان لشکرکشی کرد، انگلیسی‌ها که حضوری استعماری در هند داشتند، مستعمرهٔ خود را در خطر دیده و به فکر چاره افتادند، آن‌ها مهدیعلی خان بهادرجنگ را به دربار ایران فرستادند تا به شاه بگوید، سنی‌های افغانی به هند لشکر کشی کرده‌اند و شیعیان هندی را قتل‌عام می‌کنند و با همین بهانه، پادشاه ایران را علیه حاکم افغانستان برانگیزند. فرستادهٔ انگلیسی‌ها به شاه گفت، سنی‌ها تا آنجا که
فرستادهٔ انگلیسی‌ها به شاه گفت، سنی‌ها تا آنجا که توانسته‌اند شیعیان را قتل‌عام کرده و عدهٔ دیگری که باقی مانده‌اند دست به دامان انگلیسی‌ها شده و مرا واسطه کرده‌اند تا از شما کمک بخواهم. شاه از شنیدن این صحبت‌ها به شدت متأثر شد و بسوی افغان‌ها حرکت کرد تا شر افغان‌های سنی را از سر شیعیان هند کم کند. حاکم افغانستان که از دسیسهٔ انگلستان مطلع شده بود نامه‌ای به فتحعلی شاه نوشت و گفت، خون هم از دماغ کسی نیامده است، بزرگان هند که از ستم انگلیسی‌ها جان به لب شده‌اند از من خواسته‌اند در قبال دریافت مبلغی، آن‌ها
از من خواسته‌اند در قبال دریافت مبلغی، آن‌ها را از مظالم جانکاه انگلیسی‌ها نجات دهم. این نامه حقیقت امر را بر صدراعظم روشن ساخت و با تلاش او، فتحعلی شاه واقف به نیرنگ انگلیسی‌ها شد، از حمله به افغان‌ها صرف نظر کرد و به پایتخت بازگشت. دوسال بعد که سفیر انگلستان به ایران آمد، در ملاقاتی با صدراعظم به شدت از او گله کرد و گفت «چرا شاه را از حمله به افغانستان منصرف کردید؟ شما شیعه هستید و باید از شیعیان حمایت کنید، مذهب شما چنین حکم می‌کند.» ----[۱]. مهدیعلی خان بهادر جنگ. [۲]. روزانه صدهزار روپیه. [۳]. سر جان
بهادر جنگ. [۲]. روزانه صدهزار روپیه. [۳]. سر جان ملکم.
ان‌جی۹۸۵۲ () با نام کامل NJ 38 98000, 13 42000 (بر پایه یارد در شبکه مختصاتی هند) شمالی‌ترین نقطه تعیین‌شده در خط آتش‌بس میان پاکستان و هند است که به نام خط کنترل شناخته می‌شود. این خط به صورت رسمی به عنوان خط آتش‌بس توسط ایندیرا گاندی نخست‌وزیر هند و ذوالفقار علی بوتو رئیس‌جمهور پاکستان طی توافق‌نامه سیلما که در ۲ ژوئیه ۱۹۷۲ به امضا رسید، پذیرفته شد.
لیکوی رگه‌ای چینی یا باباکس چینی نام یک گونه از تیره سسکیان است.
کندیز () یک گروه موسیقی در ژاپن بوده است. این گروه که در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ فعالیت میکرده است شامل ۳ خواننده زن به‌نام‌های یوشیکو تاناکا، ران ایتو و میکی فوجیمورا بوده است.
«احتمالاً من هستم» تک‌آهنگی از استینگ و اریک کلپتون است. این تک‌آهنگ در اسلحه مرگبار ۳ معرفی شد. این تک‌آهنگ در چارت ایتالیا در رتبه اول و در چارت‌های فرانسه و هلند جزو ده ترانه اول گرفت.
لپتیس مگنا () یک شهر باستانی در لیبی است. این شهر در قرن هفتم پیش از میلاد توسط بربرها و پونیک‌ها ساخته و توسط سپتیموس سوروس گسترش پیدا کرده‌است. ویرانه‌های لپتیس مگنا هم‌اکنون در شهر الخمس، لیبی قرار دارد و در سال ۱۹۸۲ میلادی فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
آنیا نیدرینگ‌هاوس (؛ – ) عکاس خبری آلمانی بود که برای اسوشیتد پرس کار می‌کرد. او تنها زن تیمِ یازده‌نفرهٔ اسوشیتد پرس بود که برای پوشش خبری جنگ عراق برندهٔ جایزه پولیتزر عکاسی خبر فوری شدند. در همان سال او برندهٔ جایزهٔ شجاعت در ژورنالیسم از بنیاد بین‌المللی رسانه زنان شد. نیدرینگ‌هاوس پیش از مرگش در سال ۲۰۱۴، برای سال‌ها جنگ افغانستان را پوشش داد. جمعه ۴ آوریل ۲۰۱۴ هنگامی که مشغول پوشش انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان بود، یک پلیس افغان به سوی ماشین او که در صف بازرسی در انتظار بود آتش گشود و آنیا
او که در صف بازرسی در انتظار بود آتش گشود و آنیا نیدرینگ‌هاوس در دم جان باخت.
نمایشنامه نابینا یا نابینایان نام اثری است از موریس مترلینک که در کشور ایران با نام نابینایان مشهور است. در مورد نمایشنامه نابینایان اثر موریس مترلینک نوشته‌اند: «کوران بسیاری از نمایشنامه‌نویسان بزرگ جهان و از جمله «میشل دو گلدرود و ساموئل بکت» را تحت تأثیر خود قرار داده است.» نمایشنامه نابینایان توسط اکرم رضایی بایندر ترجمه شده و بهمراه دو نمایشنامه دیگر در قالب یک کتاب از سوی نشر سفیر منتشر شده است. خلاصه داستان. کشیشی پیر، گروه نابینایان را به جنگل می‌برد تا آن‌ها به صدای خارج گلیسا گوش فرا دهند، او
تا آن‌ها به صدای خارج گلیسا گوش فرا دهند، او برای آوردن آب کورها را ترک می‌کند و آن‌ها بی‌حرکت منتظر بازگشت کشیش هستند. کشیش نمی‌خواهد کورها بدون شناخت اطراف در رختخواب بمیرند، او در کنار آن‌ها، ایستاده به خواب ابدی فرو رفته و کوران این قضیه را بعد از ساعت‌ها متوجه می‌شوند. این درک از مرگ، توسط پیرزنی که بیش از سایرین به حس‌های دیگر و به تجربه بها می‌دهد اتفاق می‌افتد. موریس مترلینگ نویسنده، شاعر و فیلسوف بلژیکی؛ برنده نوبل ادبیات سال ۱۹۱۱ و برنده جایزه ادبیات نمایشی فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه در بیشتر
نمایشی فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه در بیشتر آثار خود به فلسفه هستی می پردازد. در نظر او درک هستی کامل نمی‌شود مگر وقتی که مرگ را به عنوان بخشی از آن پذیرفته باشیم. موضوعی که در این نمایشنامه نیز به آن پرداخته می‌شود؛ واکنش انسانها به مرگ و دریافت آنها از این مسئله است. شخصیت‌های او در شرایط و موقعیت‌های مختلف به گونه‌ای متفاوت با این مسئله روبرو می شوند. او با روایتی سمبولیک مرگ را جزئی از زندگی و کامل‌کننده آن تصویر می‌کند.
دیوید سنبورن (؛ – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ تا ۲۰۲۴ مشغول فعالیت بود. در سال ۲۰۱۸ تشخیص داده شد که او به سرطان پروستات مبتلا است و به همین دلیل در مه ۲۰۲۴ درگذشت.
ژرژ مالکین (; – ) هنرمند، و نقاش سبک فراواقع‌گرایی اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "راسپوتین" اشاره کرد.
تراموا استانبول () سیستم تراموا در شهر استانبول، ترکیه است. این تراموا که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۶۵ ایستگاه و ۴۱٫۶ کیلومتر طول است.
آدام هیوود (; – مه ۱۹۳۲ (aged ۵۷)) فوتبالیست اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال گلوسوپ نورث اند، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، و باشگاه فوتبال گیلینگام اشاره کرد.
دیادی ساماسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ردبول زالتسبورگ و هوفنهایم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده‌است.
آلف هینس (؛ ۴ آوریل ۱۹۰۷ – ) فوتبالیست اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال کریستال پالاس اشاره کرد. وی در سن ۲۱ سالگی در سال ۱۹۲۸ به آرسنال پیوست.
جان هاولی (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال هال سیتی، و باشگاه فوتبال هال سیتی، اشاره کرد.
جو هاورتی (; – ) فوتبالیست اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال شامروک روورز، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال میلوال، و تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
جیم هاروی (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال رکسهام، و باشگاه فوتبال ترانمره راورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایرلند شمالی بازی کرده‌است.
جان هارتسون (؛ زادهٔ ) فوتبالیست اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، تیم ملی فوتبال ولز، و باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال ولز و زیر ۲۱ سال ولز بازی کرده‌است.
آرتساخ ایر () یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی آرتساخ ایر در استپاناکرت واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه استپاناکرت قرار دارد و به فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
آمریکو گایگو (؛ زادهٔ ) مربی و بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است. به عنوان هافبک، او ۷۳ بار برای تیم ملی آرژانتین بازی کرد. او در بازی‌های پان امریکن ۱۹۷۵ برای تیم آرژانتین بازی کرد.
تام باتلر (؛ زادهٔ ۱۹۵۱) بازیگر اهل کانادا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پرونده‌های ایکس"، "تیرانداز"، "مارها در هواپیما"، "فردی علیه جیسون"، "معجزه"، "...اول، آسیب نرسان"، "سرزمین فردا"، "گناهکار به اندازه گناه"، "کشتن"، "تیم آ"، "سوپرنچرال"، "فرینج"، "جوسی و پوسی‌کت"، "یاغی‌ها" و "پنجاه طیف خاکستری" اشاره کرد.
حمله ۲۰۱۸ به جنوب سوریه تحت عنوان عملیات کدگذاری شدهٔ بازلت در جنوب غربی سوریه به وقوع پیوست. این حملهٔ نظامی توسط ارتش سوریه و متحدانش علیه شورشیان و داعش صورت گرفت. این جنگ با یک حملهٔ غافلگیرانه در منطقه ای از استان درعا که تحت کنترل شورشیان بود، به منظور شکست خط مقاومت شورشیان و تضعیف روحیه آنان آغاز شد و بخش عمده ای از این حملات در منطقه جنوب غربی سوریه انجام شد. پیش زمینه. شهر درعا به عنوان "مهد انقلاب شناخته شده‌است. شکنجه و قتل جوانان در شهر درعا، یکی از اتفاق‌های مشخصی شده بود که منجر به جنبش‌های
از اتفاق‌های مشخصی شده بود که منجر به جنبش‌های اعتراضی علیه دولت بشار اسد در سال ۲۰۱۱ گردید. از این رو تحلیلگران باور دارند که دستگیری شورشیان توسط دولت می‌توانست یک پیروزی مهم و سمبلیک علیه شورشیان باشد و همچنین موجب تقویت قدرت دولت در مناطق جنوبی سوریه می‌گردد. بنابر گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۷۵۰۰۰۰ غیرنظامی قبل از وقوع جنگ در منطقه زندگی می‌کرده‌اند. این حمله در سال ماه می ۲۰۱۷ در یکی از منطقه‌هایی انجام شد که طبق توافق ایران، روسیه و ترکیه تنش زدایی شده بود. در ماه جولای همان سال، ایالت متحده آمریکا،
بود. در ماه جولای همان سال، ایالت متحده آمریکا، روسیه و اردن توافقاتی را مبی بر آتش‌بس در مناطق درعا، قتیطره و سویدا اعلام کردند. واشینگتن گزارش کرده بود که با هر نوع واکنشی که این توافق را نقض کند، جدا برخورد خواهد کرد، هرچند که نیروهای آمریکایی هیچ واکنشی را برای متوقف کردن حمله انجام ندادند. تهاجم. در ۱۸ ژوئن، شبانه ارتش سوریه چندین مزرعه نزدیک الحریره و مسقط را تصرف کرد. نیروهای دولتی همچنین به شهرهایی مانند بصری الشام که تحت کنترل مخالفان بودند، حمله کردند. این حملات بر روی شورشیانی متمرکز بود که در
کردند. این حملات بر روی شورشیانی متمرکز بود که در شهرها قدرت یافته بودند. گزارش شده‌است که اولین فاز حملات دولتی بر قسمت شرقی درعا و تصرف گذرگاه مرزی نصیب تمرکز داشته‌است. در حالی که ارتش سوریه حملاتی را ترتیب داده بود، نیروهای شورشی با حمله به استان سویدا برای عدم موفقیت تهاجمات تلاش می‌کردند که توسط نیروهای دولتی دفع شد. در ۲۵ ژوئیه، با هدف آسیب رساندن به غیر نظامیان تعدادی حملات انتحاری توسط داعش در اطراف شهر و استان سویدا (تحت کنترل نیروهای دولتی) صورت گرفت که بیش از ۲۰۰ کشته بر جای گذاشت.
سلطنت فیلمی است محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی موکول اس. آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانی دئول، درمندرا، سری دوی، آمریش پوری، شاکتی کاپور، کاران کاپور، جوهی چاولا، دالیپ تاهیل، جوگال هانسراج ایفای نقش کرده‌اند. خلاصه داستان. رسولی، پسر مطرود پادشاه که عطش قدرت و سلطنت سرتاسر وجودش را فراگرفته با لشگری قصد فتح شهر را دارد.درست در اوج وحشت ناشی از حمله رسولی و همرزمانش، یک نظامی شجاع بنام خالد با طرح نقشه ای زیرکانه بسیاری از افراد رسولی را تارومار کرده و نقشه او را ناکام میگذارد.زمانی که خالد همسر
و نقشه او را ناکام میگذارد.زمانی که خالد همسر آبستن خود را برای زایمان به شهر دیگری می‌برد افراد رسولی او و همسرش را ربوده و به قلمروی خود میبرند.همسر رسولی نیز مانند همسر خالد باردار است و در حال زایمان.فرزند رسولی مرده بدنیا می آید و همسر خالد هنگام زایمان از دنیا میرود.رسولی پسر خالد را تصاحب کرده و به دروغ به او می گوید که فرزندش هم مانند همسرش فوت کرده.خالد که مرگ همسر و فرزندش را از چشم رسولی میبیند سوگند انتقام میخورد و قصد کشتن رسولی را میکند.افراد رسولی خالد را در بیابان رها می‌کنند ولی یکی از
رسولی خالد را در بیابان رها می‌کنند ولی یکی از افراد سلطنتی او را نجات می‌دهد و خالد با وی ازدواج کرده و صاحب فرزندی میشود.پادشاه به پاس خدمات خالد به او درجه ژنرالی میدهد و خالد قسم میخورد تا زمانی که رسولی را نکشته هرگز به چهره فرزندش سمیر نگاه نکند.سالها میگذرد و هربار رسولی از خشم خالد جان سالم بدر می‌برد.رسولی نام فرزند خالد را که از آن خود کرده سلطان نهاده و از او یک جوان مبارز و شجاع ساخته.بالاخره پس از گذشت سالها رنج و انتظار، خالد موفق می‌شود رسولی را بکشد.سلطان که متوجه قتل رسولی بدست خالد شده در
را بکشد.سلطان که متوجه قتل رسولی بدست خالد شده در صدد انتقام از او بر می آید بی آنکه بداند به خون پدر واقعی اش تشنه گشته و...
حسین نقره‌کار شیرازی (زاده ۱۳۲۶ شیراز) سیاستمدار، دیپلمات، بازرگان و مدیر اجرایی ایرانی است، که آخرین سمت وی معاون رئیس‌کل بانک مرکزی در امور حقوقی و مجلس بود. وی دانش‌آموخته کارشناسی بازرگانی از مدرسه عالی بازرگانی تهران، کارشناسی ارشد مدیریت اداری از دانشگاه ایالتی جنوبی شرقی اکلاهما و دکترای مدیریت بازرگانی از دانشگاه تیلبرگ (دانشگاه تربیت مدرس) است و فعالیت شغلی خود را از دهه ۱۳۵۰ در مؤسسه حسابرسی دقیق آغاز کرد. نقره‌کار شیرازی پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت سیاسی خود را آغاز نمود و ابتدا به وزارت
فعالیت سیاسی خود را آغاز نمود و ابتدا به وزارت بازرگانی رفت و تا سال ۱۳۶۳ در سمت‌هایی چون معاون وزیر و قائم‌مقام وزیر بازرگانی فعالیت نمود و در دوره کوتاهی نیز سرپرستی این وزارتخانه را برعهده داشت. او در دولت سوم، از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵ برای نزدیک به دو سال، استاندار فارس بود. وی در سال ۱۳۶۶ به وزارت امور خارجه نقل مکان کرد و تا سال ۱۳۷۰ به عنوان سفیر ایران در اتریش فعالیت می‌کرد. وی از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳ نیز سفیر ایران در نروژ بود. نقره‌کار شیرازی در سال ۱۳۸۳ با انتقال به وزارت نفت، برای مدت یک سال، ریاست هیئت مدیره
به وزارت نفت، برای مدت یک سال، ریاست هیئت مدیره شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) را برعهده داشت. وی از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ مشاور مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ نیز معاونت امور بین‌الملل وزارت نفت را برعهده داشت. نقره‌کار شیرازی در دو دوره متفاوت، در مجموع ۷ سال عضویت هیئت رئیسه اتاق بازرگانی، صنایع و معادن را نیز برعهده داشته‌است.
نبرد شیرویاما نبردی بود که در ۲۷ سپتامبر سال ۱۸۷۷ در کاگوشیمای ژاپن درگرفت. شیرویاما آخرین نبرد از شورش ساتسوما بود. در این نبرد سامورایی‌های تحت فرماندهی سایگو تاکاموری درحالی‌که که تعدادشان بسیار کمتر بود، در آخرین موضع خود در برابر ارتش امپراتوری ژاپن تحت فرماندهی ژنرال یاماگاتا آریتومو و کاوامورا سومی‌یوشی جنگیدند. این نبرد منجر به نابودی ارتش سایگو و همچنین مرگ وی در اثر خودکشی شد. پس از شکست سپاهیان سامورایی سایگو تاکاموری در محاصره قلعه کوماموتو و در جنگ‌های دیگر در مرکز کیوشو، بقایای باقی‌مانده از
جنگ‌های دیگر در مرکز کیوشو، بقایای باقی‌مانده از سپاه سامورایی‌هایی که هنوز وفادار به سایگو تاکاموری باقی مانده بودند، به سوی ساتسوما بازگشتند و تپه شیرویاما را که مشرف به کاگوشیما بود را در ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ تصرف کردند. نیروهای ارتش امپراتوری تحت فرماندهی ژنرال یاماگاتا آریتومو و دریاسالار کاوامورا سومی‌یوشی به زودی پس از آن شروع به ورود به منطقه کردند، و شورشیان را تحت محاصره قرار دادند. پس از تلفات جنگی و فرار سامورایی‌ها، تنها حدود ۵۰۰ سامورایی در جبهه سایگو تاکاموری از بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر باقی مانده بود، و
تاکاموری از بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر باقی مانده بود، و این کاهش نیرو تنها در طی شش هفته از شکست محاصره قلعه کوماموتو رخ داده بود. ژنرال یاماگاتا آریتومو با وجود همراه داشتن ۳۰٬۰۰۰ سرباز، هرچند که بسیار بیشتر از سایگو نیرو داشت، زمان خود را برای ساختن یک سری از استحکامات برای محاصره سایگو و به وجود آوردن هر فرصتی برای شکست سایگو مصرف می‌کرد، علاوه بر این وی درخواست پنج کشتی جنگی برای بمباران شورشیان و کاهش دفاع آن‌ها کرده بود. برنامه‌ریزی وی برای حمله از همه طرف بود و در تلاش برای جلوگیری از فرار سامورایی‌ها تمامی
و در تلاش برای جلوگیری از فرار سامورایی‌ها تمامی راه‌های فرار را بر روی آن‌ها بسته بود. سایگو از مواضع خود با تفنگ فتیله‌ای و چند قطعه توپ دفاع می‌کرد، و توپ‌هایی که با استفاده از آب کردن مجسمه‌های فلزی تهیه شده بودند. درمان مجروحان نیز تنها با یک اره نجاری انجام می‌شد. پس از انجام شلیک با توپخانه، شبانه سربازان یاماگاتا حمله به مواضع سایگو را آغاز کردند. پس از گلوله‌باران سنگین، افراد ارتش امپراتوری درحالی‌که برای مبارزه با شمشیر آموزش ندیده بودند، مجبور شدند با سامورایی از نزدیک بجنگند. فقط در طی چند
شدند با سامورایی از نزدیک بجنگند. فقط در طی چند دقیقه، خطوط سازمان یافته سپاه امپراتوری دچار هرج و مرج شد و شمشیربازان سامورایی بسیار ماهر در کنجوتسو در برابر ارتش توانستند به برتری دست پیدا کنند. اما ین پیروزی تنها برای مدت کوتاهی بود و سربازان سایگو به علت کمی نفرات مجبور به شکست شدند. سایگون از ران و معده زخمی شده بود و با کمک بپو شینسوکه سعی کرد به پایین تپه برود تا بتواند مکان دیگری برای پایان دادن به زندگی اش پیدا کند. بپّو شینسوکه به عنوان کایشاکونین، سر سایگو تاکاموری را قطع کرد و سپس سر را مخفی