payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حداقل همراه با کاهش خستگی حرارتی می­گردد. چنین محفظه­های احتراقی تأمین‌کننده دماهای بسیار بالاتری هستند. قیمت مناسب و کیفیت بالای روش فوق منجر با استفاده ار این روش در صنایع مختلف هوا و فضا نظیر قطعات ایرودینامیکی و چرخ­های توربو شارژرها شده‌است. . 3- فرایند CV. فرایند CV در شکل 1-3 نشان داده شده‌است. از این فرایند برای ریخته­گری قطعات ضخیم و قطعاتی که عملاً قابلیت تولید توسط فرایندهای CLV و CLA را ندارند استفاده می­شود. همانطور که در شکل 1-3 نشان داده شده‌است، جریان مذاب توسط یک شیر کنترل قطع و وصل
شده‌است، جریان مذاب توسط یک شیر کنترل قطع و وصل می­شود، به طوری که با اعمال خلاء در محفظه قالب، مذاب به درون قالب هدایت شده و پس از پر شدن قالب، جریان مذاب توسط شیر کنترل قطع می­شود. فرایند CV فراهم‌کننده شرایط لازم برای پرکنندگی مناسب در ریخته­گری قطعات نازک همراه با بهبود پاکیزگی ذوب نسبت به دیگر روش­ها و قابل اعمال بر روی تمام روش­های قالب­گیری می­باشد. کاربرد فرایندهای CV. کاربردهای این روش بسیار زیاد است. از کاربردهای این روش می­توان به تولید بدنه‌های شیرآلات، پره­های بزرگ موشک­ها و قطعاتی که دارای
شیرآلات، پره­های بزرگ موشک­ها و قطعاتی که دارای ضخامت مقاطع مختلف می­باشد، اشاره کرد. فرایند CLAS. فرایند CLAS (شکل 1-4) مورد استفاده برای ریخته­گری در ماسه بوده و کاملاً متفاوت از فرایندهای دیگر بحث شده در بالا می­باشد. در واقع با این روش می­توان قطعات ریختگی ظریف را تحت فشارهای خلاء کم در ماسه تهیه نمود بدون آنکه آخال­ها وارد قطعه شوند. مراحل تولید بدین ترتیب است که پس از قالب­گیری قظعات در ماسه، با اعمال خلاء در بالای درجه، مذاب از کف درجه زیری به درون قالب کشیده شده و قالب پر می­شود. این فرایند دارای
قالب کشیده شده و قالب پر می­شود. این فرایند دارای قابلیت منحصر به فرد ریخته­گری مقاطع نازک در درجه خلاء پایین است. از آنجا که فلز از قسمت تمیز مذاب گرفته می­شود و ریخته­گری در دماهای پایین انجام می­گیرد، ناخالصی­های مذاب به مراتب کمتر از قطعاتی است که در ریخته­گری تحت جاذبه تولید می­شوند. توضیح آنکه در ریخته­گری قطعات ضخیم دیواره، می­توان از تغذیه­‌های کور استفاده کرد. جستارهای وابسته. ریخته گری تحت فشار ریخته گری گریز از مرکز فرایندهای شکل دهی
نوربورگ‌رینگ یا پیست نوربورگ () مجتمع ورزش‌های موتوری به ظرفیت ۱۵۰ هزار نفر است که در نوربورگ در راینلاند-فالتس قرار دارد. این مجتمع شامل یک پیست مسابقه‌ای جایزه بزرگ است که در سال ۱۹۸۴ ساخته شده‌است. پیست دیگری به طول بیشتر که «حلقه شمالی» نامیده می‌شود، در دههٔ ۱۹۲۰ پیرامون شهر و قلعهٔ قرون وسطایی نوربورگ در کوه آیفل ساخته شده‌است. طول حلقه شمالی ۲۰٫۸ کیلومتر است و بیش از ۳۰۰ متر اختلاف ارتفاع از پایین‌ترین تا بالاترین نقطهٔ آن وجود دارد. جکی استوارت این پیست را «جهنم سبز» نامید. در ابتدا پیست شامل چهار
پیست را «جهنم سبز» نامید. در ابتدا پیست شامل چهار پیکربندی بود: مسیر کامل به طول ۲۸٫۲۶۵ کیلومتر که شامل حلقه شمالی به طول ۲۲٫۸۱۰ کیلومتر و حلقه جنوبی به طول ۷٫۷۴۷ کیلومتر بود. یک مسیر ۲٫۲۸۱ کیلومتری برای گرم کردن نیز وجود داشت. بین سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ محدودهٔ آغاز و پایان تخریب شد تا مسیر جایزه بزرگ جدیدی ساخته شود. اکنون این مسیر برای همهٔ مسابقات عمده و بین‌المللی به کار می‌رود. هرچند مسیر کوتاه شدهٔ حلقه شمالی هنوز برای مسابقه، تمرین و دسترسی عمومی استفاده می‌شود. تاریخچه. آغاز نوربورگ‌رینگ (۱۹۲۵ تا
می‌شود. تاریخچه. آغاز نوربورگ‌رینگ (۱۹۲۵ تا ۱۹۳۹). در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ مسابقاتی در جاده‌های عمومی کوه‌های آیفل برگزار می‌شد که پس از مدت کوتاهی، خطرناک و غیرعملی بودن آن ثابت شد. برگزار کنندگان مسابقه تصمیم گرفتند پیست مسابقه‌ای با الهام از پیست‌های موجود مانند مونتزا بسازند. قرار بود نوربورگ‌رینگ ویترین مهندسی خودروسازی و استعدادهای اتومبیل‌رانی آلمان باشد. ساخت پیست در سپتامبر ۱۹۲۵ آغاز شد. پیست در بهار ۱۹۲۷ کامل شد و مسابقات آیفل در آنجا ادامه یافت. نخستین مسابقه در ۱۸ ژوئن همان سال برگزار شد. پیست در
مسابقه در ۱۸ ژوئن همان سال برگزار شد. پیست در روزهای آخر هفته و بعدازظهرها به عنوان مسیر عبوری یک‌طرفه بر روی عموم باز بود. مسیر کامل شامل ۱۷۴ پیچ بود و پهنای متوسط آن ۸ تا ۹ متر بود. آخرین باری که مسیر کامل برای مسابقات مهم به کار رفت سال ۱۹۲۹ بود. جایزه بزرگ‌های بعدی تنها در حلقه شمالی برگزار می‌شد. برای مسابقات کوچک‌تر و مسابقات موتورسیکلت از مسیر کوتاه‌تر و امن‌تر حلقه جنوبی استفاده می‌کردند. جهنم سبز (۱۹۴۷ تا ۱۹۷۰). پس از جنگ جهانی دوم، مسابقات در ۱۹۴۷ از سر گرفته‌شد و حلقه شمالی مسیر اصلی برای جایزه
از سر گرفته‌شد و حلقه شمالی مسیر اصلی برای جایزه بزرگ آلمان در فرمول یک شد. گروه تازه‌ای از اربابان مسابقه مانند آلبرتو اسکاری، خوان مانوئل فانخیو، جیم کلارک و جکی استوارت حاکم مسابقه بودند. در ۵ اوت ۱۹۶۱ هنگام تمرین برای جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۱ برای نخستین بار مسیر حلقه شمالی در مدت کمتر از ۹ دقیقه توسط فیل هیل طی شد. چند بار نیز مسابقات موتوجی‌پی آلمان در این پیست و عمدتاً حلقه جنوبی آن برگزار شد. در سال ۱۹۵۳ مسابقه ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ که رقابتی استقامتی بود معرفی شد. مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ نوربورگ‌رینگ
بود معرفی شد. مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ نوربورگ‌رینگ نیز در سال ۱۹۷۰ افزوده شد. از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ حلقه شمالی به‌طور افزاینده‌ای برای خودروهای فرمول یک خطرناک می‌شد. در سال ۱۹۶۷ مانعی پیش از مسیر مستقیم شروع و پایان افزوده شد تا سرعت در ورود به مسیر گاراژ کاهش یابد. این کار باعث افزایش ۲۵ متری مسیر شد. با این وجود، استوارت پس از پیروزی در جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۸ آن را «جهنم سبز» نامید. پس از تصادفی مرگبار در زندورت در سال ۱۹۷۰ رانندگان فرمول یک تصمیم گرفتند تا زمانی که اصلاحات اساسی در نوربورگ‌رینگ صورت نگرفته‌است،
که اصلاحات اساسی در نوربورگ‌رینگ صورت نگرفته‌است، آن را تحریم کنند. همان گونه که سال گذشته چنین کاری را در پیست اسپا انجام داده بودند. تغییرات در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نبود و جایزه بزرگ آلمان به هوکنهایم‌رینگ که آن نیز اصلاح شده‌بود، منتقل شد. تغییرات (۱۹۷۱ تا ۱۹۸۳). حلقه شمالی برای تأمین درخواست‌های رانندگان فرمول یک بازسازی شد. چند برآمدگی کنار گذاشته شد، برخی پرش‌ها هموار شد و گاردریل حفاظتی نصب شد. مسیر مستقیم‌تر شد و تعداد پیچ‌ها کاهش یافت. میزبانی مجدد در نوربورگ‌رینگ میسر شد و برای شش سال دیگر (۱۹۷۱
در نوربورگ‌رینگ میسر شد و برای شش سال دیگر (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶) میزبان جایزه بزرگ بود. در سال ۱۹۷۳ پیچ گردش به چپ تازه‌ای افزوده شد تا سرعت در پیچ خطرناک کالنهارد کاهش یابد. کارهایی دیگری از جمله حذف پرش‌های مستقیمی اصلی و افزایش عرض آن و از جا کندن بوته‌های نزدیک پیست در مستقیمی اصلی، به منظور افزایش ایمنی انجام شد. با این وجود، به دلیل مسیر طولانی پیست و نبود فضای کافی برای اعمال تغییرات، برآوردن خواسته‌های رانندگان و مجریان فرمول یک، بسیار گران یا غیرممکن بود. تعداد مارشال و تیم پزشکی مورد نیاز برای مسیر ۲۲
تعداد مارشال و تیم پزشکی مورد نیاز برای مسیر ۲۲ کیلومتری پیست، ۵ برابر پیست‌های معمولی فرمول یک بود. با وجود اصلاحات ۱۹۷۱ هنوز امکان پرواز خودروها به بیرون پیست وجود داشت. ازاین‌رو تصمیم بر این شد که جایزه بزرگ ۱۹۷۶، آخرین میزبانی پیست قدیمی باشد. نیکی لائودا که در آن زمان قهرمان جهان بود و تنها کسی است که حلقه شمالی را در کمتر از هفت دقیقه طی کرده‌است، پیشنهاد تحریم مسابقهٔ ۱۹۷۶ را داد. افزون بر ایمنی، دلیل دیگر او یکنواخت نبودن بارندگی در بخش‌های مختلف پیست بود. هنگامی که باران می‌بارید، برخی بخش‌ها تر و
بود. هنگامی که باران می‌بارید، برخی بخش‌ها تر و بخش‌های دیگر خشک بودند. سایر رانندگان مخالف لائودا بودند و مسابقه برگزار شد. لائودا هنگام خروج از یک پیچ در دور دوم، تصادف کرد و به شدت دچار سوختگی شد. برخی از رانندگان به نجات او شتافتند. پس از آن، پیست قدیمی نوربورگ‌رینگ هرگز میزبان مسابقه‌ای نشد و جایزه بزرگ آلمان در سال ۱۹۷۷ به پیست هوکنهایمرینگ منتقل شد. موتوجی‌پی آلمان نیز در سال ۱۹۸۰ برای آخرین بار در این پیست اجرا شد. طبیعت حلقه شمالی به گونه‌ای بود که ایمن‌سازی پیکربندی آن غیرممکن بود. روشن بود که
که ایمن‌سازی پیکربندی آن غیرممکن بود. روشن بود که تلاش برای بازگشت فرمول یک به این پیست، منوط به تغییرات اساسی در آن است. به همین منظور کار روی پیست جدیدی به طول ۴٫۵ کیلومتر پیرامون گاراژ قدیمی در سال ۱۹۸۱ آغاز شد. در همان زمان، طول حلقه شمالی به ۲۰٫۸۳۲ کیلومتر کاهش یافت و از این نسخه با یک گاراژ کوچک اضافی در سال ۱۹۸۳ برای مسابقاتی مانند ۱۰۰۰ کیلومتر نوربورگ‌رینگ استفاده شد. در تمرین همان مسابقه، رکورد سریعترین دور پیست توسط اشتفان بلوف در تعیین خط مسابقه با خودروی پورشه ۹۵۶ و ثبت زمان 6:11.13 و با متوسط
با خودروی پورشه ۹۵۶ و ثبت زمان 6:11.13 و با متوسط سرعت به ثبت رساند که ۳۵ سال دست نخورده باقی ماند تا که در تاریخ 29 ژوئن 2018، تیمو برنهارد با پورشه ۹۱۹ هایبرید ایو با زمان 5:19.546 - با سرعت متوسط رکورد این پیست را شکست. در مرحله‌ی مقدماتی این مسابقه، مرحوم استفان بلاف دوری به زمان 6:11.13 را برای 20.832 کیلومتر (12.944 مایل) Nordschleife در خودروی پورشه 956 خود ثبت کرد، یا به‌طور متوسط 199.8 کیلومتر در ساعت (124.1 مایل در ساعت). این دور برای 35 سال رکورد تمام‌زمان‌ها را حفظ کرد (تا حدودی به‌خاطر این که
تمام‌زمان‌ها را حفظ کرد (تا حدودی به‌خاطر این که از سال 1984 به بعد مسابقات مهمی در اینجا برگزار نشده بود)، تا این حلقه جنوبی سابق، تغییر داده نشد و چند سال بعد، متروک شد. این بخش در حال حاضر برای رفت‌وآمد عمومی استفاده می‌شود. پیست جدید جایزه بزرگ. مسیر تازه در سال ۱۹۸۴ کامل شد و جی‌پی-اشترکه (مسیر جایزه بزرگ) نام گرفت. این مسیر بالاترین استانداردها را احراز می‌کرد؛ ولی سایه‌ای از مسیر قدیمی بود. برخی هواداران اعتقاد داشتند که این پیست نباید نوربورگ‌رینگ نامیده شود. برای جشن افتتاح پیست، نمایشی در ۱۲ مه
نامیده شود. برای جشن افتتاح پیست، نمایشی در ۱۲ مه با شرکت شمار زیادی از رانندگان سرشناس برگزار شد. قهرمانان فرمول یک از جمله جک برابام، فیل هیل، جیمز هانت، نیکی لائودا، آلن پروست، ککه روسبرگ و آیرتون سنا در این نمایش حضور داشتند و همگی خودروی یکسان مرسدس ۱۹۰ای را راندند. سنا برنده شد و لائودا که از خط آخر آغاز کرده‌بود، با سبقت گرفتن از همهٔ رانندگان به جز سنا در رتبهٔ دوم قرار گرفت. افزون بر سایر مسابقات مهم بین‌المللی، فرمول یک نیز به پیست بازگشت. جایزه بزرگ اروپای ۱۹۸۴ و جایزه بزرک آلمان ۱۹۸۵ در
جایزه بزرگ اروپای ۱۹۸۴ و جایزه بزرک آلمان ۱۹۸۵ در نوربورگ‌رینگ برگزار شد. پس از نخستین قهرمانی میشائیل شوماخر، مقرر شد دو مسابقهٔ فرمول یک در آلمان برگزار شود و دومی با عنوان جایزه بزرگ اروپا در نوربورگ‌رینگ انجام شود. این مسابقه در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ با همین عنوان و در سال ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ با عنوان جایزه بزرگ لوکزامبورگ برگزار شد. در سال ۲۰۰۲ مسیر تغییر یافت و مانع کاسترول پیش از مستقیمی خط شروع با یک پیچ گردش به راست تیز جایگزین شد تا فرصتی برای سبقت گرفتن ایجاد کند. همچنین بک بخش امگاشکل افزوده شد. با این
کند. همچنین بک بخش امگاشکل افزوده شد. با این تغییرات، طول پیست به ۵٫۲ کیلومتر افزایش یافت. افزایش هزینه ورودی فرمول یک و کاهش تماشاگر به دلیل گران بودن بلیت‌ها باعث زیان‌ده شدن دو پیست نوربورگ‌رینگ و هوکنهایمرینگ شده‌است. از سال ۲۰۰۷ جایزه بزرگ آلمان یک سال در میان در هر پیست برگزار می‌شود. جابجایی با هوکنهایمرینگ. در سال ۲۰۰۷ فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی اعلام کرد هوکنهایمرینگ و نوربورگ‌رینگ یک سال در میان میزبان جایزه بزرگ آلمان خواهند بود و جایزه بزرگ ۲۰۰۷ در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴
۲۰۰۷ در نوربورگ‌رینگ برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ مالکان جدید پیست نتوانستند قراردادی برای ادامهٔ میزبانی جایزه بزرگ آلمان در سال‌های فرد ببندند و جایزه بزرگ آلمان ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ لغو شد. دسترسی عمومی حلقه شمالی. از سال ۱۹۲۷ که پیست افتتاح شده‌است، مسیر برای عموم قابل دسترس بوده‌است. حلقه شمالی در روزهای یکشنبه، بسیاری از روزهای شنبه و بعدازظهر هر روز به روی عموم باز است. در ماه‌های زمستان، بسته به شرایط آب‌وهوایی و کارهای نگهداری ممکن است مسیر برای هفته‌ها بسته باشد. در برخی بخش‌ها محدودیت سرعت وجود دارد.
کارین آلفردسون (؛ زادهٔ ۱۹۵۳) نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل سوئد است. وی پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته خبرنگاری از دانشگاه اومئو، خبرنگار روزنامه آفتونبلادت شد. فعالیت‌ها و آثار. آلفردسون برای مجله‌های مختلف از جمله افتن بلادت مقاله می‌نوشت. او تولیدکننده برنامه‌های متعدد تلویزیونی برای پخش در تلویزیون کانال SVT سوئد بود. وی از جمله مجری برنامه کانال ۴ تلویزیون سوئد بوده‌است. بسیاری از نوشته‌های او به مسایل زنان اختصاص دارد: اولین کتاب او «"شخص به کسی که عشق می‌ورزد او را کتک می‌زند"» بود و در آن به عکسهایی
می‌ورزد او را کتک می‌زند"» بود و در آن به عکسهایی از اوللا لمبری و ضرب و شتمی که به بسیاری از زنان اعمال می‌شد، را توضیح می‌دهد. با سری رمانهای مهیج بنام «۸"۰ درجه از آب گرم"» با ایفای نقش اول دکتر شرایط زنان دردنیا شرح می‌دهد. در اولین رمان، تمرکزش روی آفریقای جنوبی بود، که اولین مدرک آکادمی جرم سوئد، را نصیب خود کرد، در رمان «"زنان طبقه دهم"» شرایط زنان در هانوی را برجسته می‌کند. در کتاب "«ساعت ۲۱٬۳۷ دقیقه"» ستم جنسی و واکنش کاتولیکها در لهستان را تشریح می‌کند. این کتاب با اینکه فقط به سوئدی چاپ شده بود،
این کتاب با اینکه فقط به سوئدی چاپ شده بود، به دلیل انتقادی که به مقاومت دربرابر سقط جنین می‌کرد، جنجال زیادی را در لهستان براه انداخت. کتاب چهارم با عنوان «"الهه ششم»"، وضعیت زنان در هند را توصیف می‌کند. کتاب شماره پنج او در ماه اوت سال ۲۰۱۱ با نام "«پسر در آسانسور۵۴"» منتشرشد و در پاکستان و دبی بازتاب پیدا کرد. این کتاب از طرف آکادمی جرم سوئد بهترین کتاب سال ۲۰۱۱ انتخاب شد. کتابهای او به زبانهای دانمارکی، هلندی، لهستانی و ایسلندی نیز ترجمه شده‌اند. او همچنین استاد مهمان روزنامه‌نگاری، در دانشگاه اومئو
استاد مهمان روزنامه‌نگاری، در دانشگاه اومئو بود. او در تدوین مجموعه داستان "دختر خالکوبی" کمک کرده‌است. کتاب‌های او ازجمله داستان‌های جنایی‌اش، عمدتاً به مسایل زنان می‌پردازد. آلفردسون هم‌اکنون در استکهلم زندگی می‌کند. سایر اقدامات. آلفردسون در طول دهه ۱۹۸۰، بر این اعتقاد بود که باید دولت سوئد را به عنوان عامل اصلی، وادار کرد تا علیه خشونت خانگی اقدام کند. او مؤسس و مدیر مؤسسه «علت مرگ زن» بود که یک نهاد غیردولتی با هدف متوقف ساختن خشونت علیه زنان است و در ده کشور فعالیت داشت. از اول ماه مه ۲۰۱۲ تا بهار
ده کشور فعالیت داشت. از اول ماه مه ۲۰۱۲ تا بهار ۲۰۱۵ کارین آلفردسون مدیریت این مؤسسه درکشورهای جنوب آفریقا، مالاوی، زامبیا، زیمبابوه و موزامبیک بر عهده داشت.
خوان کریسوستومو خاکوبو آنتونیو دِ آریاگا ئی بالسولا معروف به خوان کریسوستومو آریاگا (به اسپانیایی: Juan Crisóstomo Arriaga) (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۰۶ – درگذشتهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۲۶) آهنگساز اسپانیایی باسک بود. او در بیلبائو در شمال اسپانیا چشم به جهان گشود و در آغاز جوانی، ده روز پیش از بیست‌سالگی‌اش، در پاریس درگذشت. پس از مرگش به او لقبِ «موتسارتِ اسپانیایی» دادند؛ زیرا او و موتسارت چند خصوصیتِ مشترک داشتند: نخست این‌که خوان هم، مانند موتسارت، نبوغش در کودکی شکوفا شد و در جوانی درگذشت؛ دوم این‌که نام‌های اول و
شد و در جوانی درگذشت؛ دوم این‌که نام‌های اول و دوم تعمیدِ هردو آهنگساز مشابه بود؛ و سوم این‌که هردو در ۲۷ ژانویه به دنیا آمدند — البته خوان دقیقاً ۵۰ سال بعد از موتسارت متولد شد. پدرش، خوان سیمون دِ آریاگا (Juan Simón de Arriaga)، و پسرِ بزرگترش به خوان کریسوستومو درسِ موسیقی دادند. خوان سیمون استعداد موسیقی داشت و در هفده‌سالگی در شهرِ بریاتوا (Berriatúa) ارگ می‌نواخته‌است. او در گِرنیکا کار می‌کرد و در سال ۱۸۰۴ به بیلبائو رفت و به تجارتِ پشم، برنج، موم، قهوه، و دیگر کالاها پرداخت. او تلاش می‌کرد استعدادِ
و دیگر کالاها پرداخت. او تلاش می‌کرد استعدادِ موسیقاییِ شگفت‌انگیزِ کودکش، خوان کریسوستومو، را به گونه‌ای به مردم نشان دهد. در سال ۱۸۲۱ پدرش او را به پاریس فرستاد تا در آنجا زیر نظر آهنگسازان و همچنین در کنسرواتوارِ موسیقی پاریس آموزش ببیند. خوان کریسوستومو آریاگا یک اپرا، یک سمفونی، سه کوارتت زهی، و چند اثرِ دیگر تصنیف کرد. یک سالن تئاتر عمومی در زادگاهش، بیلبائو، به افتخار او نامگذاری شده‌است.
گیل کاتاشویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد.
گریت بارفورد (به انگلیسی: Great Barford) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Bedford واقع شده‌است. گریت بارفورد ۱٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر وولشتاین خواهرخواندهٔ گریت بارفورد هست.
ایگور اسکلیاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد.
الکسی چردنیک (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون و باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه اشاره کرد.
آرویداس یانونیس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
احمد حلمی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، مجری تلویزیون، صداپیشه اهل مصر است. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۹۸ کارگردانی کرد؛ و در سال ۱۹۹۹ به عنوان بازیگر در سینما حضوریافت. حلمی در بیش از ۲۵ فیلم مصری به عنوان بازیگر حضور داشته‌است.
علیرضا کتابی است که توسط آریان گلمکانی در سال ۲۰۱۲ به زبان انگلیسی (solacers- تسکین‌ها) نوشته شد و به چاپ رسید و در سال ۱۳۹۲ توسط شادی حامدی به فارسی و توسط تانیا سلتزر به آلمانی ترجمه شد. سبک نوشتاری کتاب شرح حال است که به صورت شخص اول روایت می‌کند. در واقع کتاب شرح حال خود نویسنده است که در دهه چهل و قبل از انقلاب بیشتر در ایران زندگی می‌کرد. کتاب در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه ویلیام سارویان برای نویسندگان دانشگاه استنفورد آمریکا شد.
وادیم تیشچنکو (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اوکراین، از توابع شوروی سابق بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان باشگاه فوتبال دنیپرو اشاره کرد.
واینزبرگ، شهرستان هولمز (به انگلیسی: Winesburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اوهایو واقع شده‌است. واینزبرگ، شهرستان هولمز ۱٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۵۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۹٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوگنی کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشوپینگ، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو و باشگاه فوتبال چونام دراگونز اشاره کرد.
یوگنی کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره و ۴ مدال برنز شده‌است.
خانه‌ای که جک ساخت فیلمی هنری در ژانر وحشت روان‌شناختی به نویسندگی و کارگردانی لارس فون تریه محصول ۲۰۱۸ است. نمایش نخست این فیلم در جشنواره فیلم کن بود که تریه را پس از بیشتر از شش سال به این جشنواره بازگرداند. این فیلم اکرانی یک‌روزه در ایالات متحده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۸ داشت و منتقدان را در دو قطب مخالف قرار داد. شخصیت اصلی فیلم را با قاتل زنجیره‌ای واقعی، تد باندی، مقایسه کردند. داستان. فیلم ماجراهای فردی باهوش به نام جک را در یک بازه زمانی ۱۲ ساله دنبال می‌کند و به معرفی قتل‌هایی می‌پردازد که در طول زمان جک
و به معرفی قتل‌هایی می‌پردازد که در طول زمان جک را به یک قاتل سریالی تبدیل کرده است. بازخورد. گیشه. "خانه‌ای که جک ساخت" ۵٬۵۶۶٬۷۷۶ دلار آمریکا درآمد ناخالص کسب کرد. واکنش منتقدان. این فیلم منتقدان را در دو قطب مخالف قرار داد و «افراطی‌ترین و جنجالی‌ترین» فیلم ترسناک ۲۰۱۸ توصیف شد.
امراله فرهادی آردکپان (زادهٔ ۱۳۳۵) طراح گرافیک، مدیر خلاقیت هنری، مشاور و برنامه‌ریز ارتباطات بازاریابی و تبلیغات و مدرس دانشگاه اهل ایران است. زندگی‌نامه. کودکی و نوجوانی. امراله فرهادی آردکپان کودکی و نوجوانی خود را در ایل قشقایی گذارند. در شش سالگی به دلیل جثهٔ نحیف و لاغرش که به درد کار در زندگی عشایری نمی‌خورد به مدرسهٔ سیار عشایری رفت. مدارس سیار عشایری بخشی از نظام آموزش عشایر ایران بود که توسط محمد بهمن‌بیگی بنیان گذاشته شده بود. فرهادی او را پدر معنوی همهٔ دانش‌آموختگان عشایری ایران می‌داند. پس از
همهٔ دانش‌آموختگان عشایری ایران می‌داند. پس از پایان دورهٔ دبستان، با تلاش و تدبیر بهمن‌بیگی اولین دبیرستان شبانه‌روزی عشایری ایران در شیراز بنیان گذاشته شد و فرهادی با قبولی در کنکور اولین دوره در سال ۱۳۴۶ به عنوان عضوی از دانش‌آموزان ۴۰ نفری عشایری وارد این دبیرستان شد. دبیرستان شبانه‌روزی عشایری، نمونهٔ کم‌نظیری از شیوهٔ آموزشی و مدیریت مکتب بهمن‌بیگی بود که با بهره‌گیری از حضور شاخص‌ترین مدرسان تحصیلات متوسطه و امکانات آموزش کارگاهی (عکاسی، نقاشی، برق و الکترونیک، اتومکانیک، آزمایشگاه‌های فیزیک، شیمی،
الکترونیک، اتومکانیک، آزمایشگاه‌های فیزیک، شیمی، علوم طبیعی، تئاتر، سینما و …) تعلیم و تربیت این برگزیدگان را به صورت پانسیون شبانه‌روزی به عهده داشت. تحصیلات دانشگاهی. فرهادی در سال ۱۳۵۲ به توصیهٔ بهمن‌بیگی و موافقت وزیر وقت فرهنگ و هنر وارد دانشکدهٔ هنرهای تزئینی تهران شد. این توصیه به دلیل آشنایی وزیر با عکاسی و نقاشی‌های او در طی بازدیدش از دبیرستان عشایری صورت گرفت. دو سال اول دورهٔ لیسانس را به گذراندن درس‌های عمومی چون (طراحی، مجسمه‌سازی، نقاشی، دروس نظری و …) پرداخت و برای دو سال آخر رشتهٔ گرافیک
نظری و …) پرداخت و برای دو سال آخر رشتهٔ گرافیک را انتخاب کرد. او در این دوره از محضر استادان مطرح هنر ایران بهره برد: هوشنگ کاظمی، حسین کاظمی، مسیو ژیرار، آلن بایاش، لیلیت طریان، محمد حسن شیددل، شهلا حبیبی، آیدین آغداشلو، مرتضی ممیز، محمد احصائی، کامران کاتوزیان، ایرج انواری و … تابستان ۱۳۵۸ فرهادی پروژهٔ فارغ‌التحصیلی دانشگاه خود را با مشارکت نفیسه بزرگزاده شهدادی با عنوان «دیوارنوشته‌های انقلاب» ارائه کرد. استادان راهنما و مشاور این پروژه، ایرج انواری و مرتضی ممیز بودند. دورهٔ کاری. فرهادی از همان سال
مرتضی ممیز بودند. دورهٔ کاری. فرهادی از همان سال اول تحصیل در تهران به کار حرفه‌ای پرداخت و در ترم دوم سال اول به آژانس تبلیغاتی سبز وارد شد و یکسال بعد فعالیت خود را در آژانس تبلیغاتی آوانگارد آغاز کرد. کامران کاتوزیان، از پیشگامان بزرگ تبلیغات ایران از مدیران و مؤسسان این آژانس تبلیغاتی خلاق و پیشرو بود. فرهادی در سال ۵۶ با مشارکت ایرج زرگامی، گروه گرافیک آگراندیسمان را بنیان نهاد. فعالیت‌های این استودیو پس از ۲ سال به دلیل حوادث انقلاب و سربازی فرهادی تا سال ۱۳۶۱ تعلیق شد و در آن سال همزمان با مدیریت
تا سال ۱۳۶۱ تعلیق شد و در آن سال همزمان با مدیریت طراحی ماهنامهٔ صنعت حمل و نقل، فعالیت‌های این استودیو را دوباره به جریان انداخت. آن‌ها در سال ۱۳۶۵ این استودیو را به اولین آژانس طراحی و برنامه‌ریزی ارتباطات و تبلیغات پس از انقلاب تبدیل کرده و آن را ویژه‌گرافیک نامیدند. برخی از مشتریان ویژه‌گرافیک در این سال‌ها. برخی از ارگان‌ها، سازمان‌ها و نهادهای دولتی از جمله: بنیاد مستضعفان، شهرداری تهران، وزارت صنایع سنگین، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (بیش از ۴۰ شرکت و کارخانه)، کمیته بین‌المللی المپیک، وزارت
شرکت و کارخانه)، کمیته بین‌المللی المپیک، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، بنیاد امور بیماری‌های خاص، سازمان امور عشایر ایران، شرکت‌های خصوصی و نیمه‌خصوصی مانند: مرکز ماشین‌های اداری ایران – مادیران (با محصولات: آمیگاکمودور، گلداستار و مانیتورهای ال‌جی، اولیوتی، پرینتر اپسون، لوازم صوتی تصویری و اداری شارپ)، گروه توسعهٔ صنایع بهشهر (با شرکت‌های: پاکسان، صنعتی بهشهر، مارگارین، بهپاک، بهپخش و ..)، پارسی کولا، شوکوپارس، کامپیوتر اپل و … همچنین این شرکت، مشاورهٔ ارتباطات
اپل و … همچنین این شرکت، مشاورهٔ ارتباطات بازاریابی، طراحی و برنامه‌ریزی تبلیغات و توسعهٔ صادرات محصولات شرکت‌های معتبر زیادی را نظیر: پاکسان، صنعتی بهشهر، تولی‌پرس، یزدگل، پاکنام در کشورهای تازه استقلال‌یافته پس از فروپاشی شوروی سابق (CIS) و تأسیس دفاتر تبلیغاتی مستقل یا مشترک در غالب این جمهوری‌ها از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۴ عهده‌دار بوده‌است. شرکت ویژه گرافیک در سال ۱۳۸۰ به یکی از دوستان فرهادی و زرگامی واگذار شد. فعالیت‌های مستقل فرهادی پس از واگذاری ویژه گرافیک. شرکت تولی پرس (با محصولات صادراتی دریا و …)،
شرکت تولی پرس (با محصولات صادراتی دریا و …)، شرکت پاکنام (با محصولات صادراتی رامیس، دی و یکتا)، گالینا بلانکای اسپانیا، شرکت عالیا گلستان (با محصولات رعنا)، شرکت سرمایه‌گذاری مسکن، بانک مسکن، بان ملی، شرکت بین‌المللی توسعه ساختمان (برج بین‌الملل تهران)، انبوه‌سازان همای تهران (برج‌های دوقلوی کیش، کیش‌مال)، نامی‌نیک‌نهاد (سه‌نان)، شرکت جی، چین‌چین، چای تکانه آلمان، چای دوغادان ترکیه، محصولات بهداشتی جان‌به‌به ترکیه، بانک صادرات ایران، بانک اقتصاد نوین، فرهنگستان هنر، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران،
فرهنگستان هنر، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، روزنامهٔ همشهری، شرکت جهان‌پارس، شرکت BACT، بانک فارس، بانک نور ایران، مؤسسهٔ فرهنگی اکو، شرکت صنایع غذایی سولیکو (کاله)، برگ امید، مرکز تجاری اپال، شرکت میوه طلایی ایران، برنامهٔ توسعهٔ سازمان ملل متحد در ایران UNDP، شرکت هواپیمایی تهران ایر، میکامال کیش و … فعالیت‌های آموزشی. - تدریس طراحی گرافیک، ارتباطات و تبلیغات، چاپ و نشر، عکاسی برای دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه هنر - تدریس طراحی گرافیک،
آزاد اسلامی و دانشگاه هنر - تدریس طراحی گرافیک، ارتباطات و تبلیغات برای دورهٔ «کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی» در دانشکدهٔ صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران - استاد مشاور و استاد راهنمای بیش از ۷۰ پروژه و پایان‌نامهٔ دانشجویی در دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد طراحی گرافیک و تبلیغات - تدریس در دوره‌های کوتاه مدت و سخنرانی در سمینارهای برگزارشده توسط سازمان مدیریت صنعتی در زمینهٔ روابط عمومی، طراحی گرافیک و تبلیغات - سخنرانی‌های متعدد در سمینارها، جشنواره‌ها، دوسالانه‌های طراحی گرافیک، ارتباطات بازاریابی و
دوسالانه‌های طراحی گرافیک، ارتباطات بازاریابی و تبلیغات و روابط عمومی (برگزارشده توسط انجمن‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط) و برگزاری کارگاه‌های آموزشی تخصصی - تدریس در دوره‌های آزاد و مستقل کوتاه‌مدت و دوره‌های پیوستهٔ یکسالهٔ «ارتباطات بازاریابی و تبلیغات» آموزشگاه آزاد هنرهای تجسمی ویژه - برگزاری کارگاه آموزشی تخصصی ارتباطات و تبلیغات و نمایشگاه و سخنرانی در دانشگاه مدیترانهٔ شرقی EMU – قبرس نمایشگاه‌ها، تالیفات و سخنرانی‌ها. - برگزاری نمایشگاه‌های عکس گروهی و انفرادی، شرکت در نمایشگاه‌های دوسالانهٔ طراحی
و انفرادی، شرکت در نمایشگاه‌های دوسالانهٔ طراحی گرافیک ایران ار سال ۱۳۶۶، نمایشگاه‌های جهانی پوستر تهران، نمایشگاه پوستر فریاد ایرانی ۳ در بلژیک، نمایشگاه‌های مختلف انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران (هفتهٔ گرافیک ایران، سرو نقره‌ای و …) و بسیاری از نمایشگاه‌های طراحی گرافیک و پوستر مانند: بانک و محیط زیست، جهان اسلام، پوستر اول، ادیان توحیدی، آزادگان، جشنواره تجسمی فجر و … - گردآوری، تحقیق و تألیف پایان‌نامهٔ دورهٔ کارشناسی گرافیک با عنوان «دیوارنوشته‌های انقلاب» - تدوین مقالهٔ «دیوارنوشته‌های انقلاب» برای