payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقتی تو خواب بودی (کره‌ای: 당신이 잠든 사이에) یک مجموعهٔ تلویزیونی در سال ۲۰۱۷ از کره جنوبی با بازیگری لی جونگ سوک، به سوزی، جونگ هه این، لی سانگ یوب و کو سونگ هی است. این درام حقوقی و فانتزی شامل ۳۲ قسمت ۳۵ دقیقه‌ای (۱۶ قسمت ۶۰ دقیقه‌ای) است که زندگی سه جوان: گزارشگر میدانی، دادستان و افسر پلیس را به نمایش کشیده‌است که سالها پیش پس از نجات یکدیگر، توانایی پیش‌بینی وقایع آینده را از طریق رویاهای خود به دست آورده‌اند. این سریال به کارگردانی اوه چونگ هوان و به قلم پارک هی ریون نگاشته شده‌است. این درام از ۲۷ سپتامبر
هی ریون نگاشته شده‌است. این درام از ۲۷ سپتامبر تا ۱۶ نوامبر ۲۰۱۷ در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه در ساعت ۲۲:۰۰ () از شبکه اس‌بی‌اس پخش شد. خلاصه داستان. در حالی که "وقتی تو خواب بودی" ترکیبی از ژانرهای درام حقوقی و فانتزی است، بر روی داستان سه جوان که توانایی دیدن آینده را از طریق رویاهای خود دارند تمرکز کرده‌است. در این درام به سوزی در نقش گزارشگر میدانی نام هونگ جو، لی جونگ سوک در نقش دادستان تازه‌کار جونگ جه چان و جونگ هه این در نقش افسر پلیس هان وو تاک ایفای نقش می‌کنند. این سه نفر با همکاری یکدیگر تلاش
نقش می‌کنند. این سه نفر با همکاری یکدیگر تلاش می‌کنند تا رویاهای شوم‌شان به واقعیت تبدیل نشود و دشمن بزرگشان وکیل فاسد لی یو بوم (لی سانگ یوب) را فروبنشانند. بازیگران. سایر بازیگران. کارآگاهان بخش۳
رُکسان گی ()، (زادهٔ ۱۵ اُکتبرِ ۱۹۷۴) در اوماها، ایالت نبراسکا، نویسنده، استاد دانشگاه، سردبیر، و منتقد ادبی اهل آمریکا است. او با کتاب "فمینیست بد" به شهرت جهانی رسید؛ اولین مجموعه‌داستان او «آییتی» در سال ۲۰۱۱ و دومین مجموعه‌داستانش «زنان بدقلق» در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. «گی» سال ۲۰۱۷ سرگذشت خودش "گرسنگی" را منتشر کرد که نامزد بهترین کتاب سرگذشت‌نامه در سایت «گودریدز» شد و بسیاری از منتقدان و نویسندگان ازجمله «دیوید سداریس» "گرسنگی" را بهترین کتاب سال شمردند.
تبلیغات در موبایل یک گونه از تبلیغات است که بر روی تلفن همراه و یا سایر دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم انجام می‌شود. این تبلیغات می‌تواند به صورت اجرای اپلیکیشن یا نرم‌افزارهای موبایل، تبلت و دیگر دستگاه‌های ارتباط بی‌سیم باشد. فرستادن متنی به صورت پیامک و یا تبلیغات کلیکی یا نصبی در صفحات وب، اپلیکیشن‌ها یا بازی‌های موبایلی نیز از گونه‌های تبلیغات موبایلی به شمار می‌رود. یکی از ویژگی‌های اصلی این گونه تبلیغات این است که وسیله‌ای که بر روی آن تبلیغ انجام می‌شود، وسیله‌ای شخصی و مربوط به یک فرد خاص است. یکی از
وسیله‌ای شخصی و مربوط به یک فرد خاص است. یکی از معتبرترین شرکت‌ها در زمینه انواع خدمات تبلیغاتی شرکت باتاب جم پارسا است که می‌تواند در زمینه تبلیغات پیامکی یا پیام صوتی به شما کمک کند. برای درخواست ارسال پیام انبوه و یا خرید پنل پیامکی می‌توانید از طریق گوگل شرکت "باتاب جم پارسا" را جستجو کنید و اقدام به خرید پنل پیامکی با نازلترین قیمت و ارسال پیامک تبلیغاتی انبوه هدفمند با تعرفه‌ فوق العاده کنید. همچنین می‌توانید همین شرکت دستگاه شماره گیر تهیه کنید و شماره مشتریانتان را ثبت کنید و به آنها پیام دهید.
شماره مشتریانتان را ثبت کنید و به آنها پیام دهید. تمامی خدمات تبلیغاتی را می‌توانید از شرکت باتاب جم پارسا بخواهید.
فلات جیزه () سرزمین عجایب باقی‌مانده در دنیا، اهرام جیزه، که طور مطلق مشهورترین آثار تاریخی مصر در دوران فراعنه می‌باشد. این فلات درست در خارج از محدوده قاهره واقع شده‌است. فلات جیزه جزئی از مرز شرقی صحرای غربی در مصر می‌باشد، این فلات در شرق دره حاصلخیز رود نیل از منطقه جیزه در خط مقدم منطقه جلگه سیلابی و جزیره الدهب در رود نیل و دلتای دره دجله و همین‌طور دامنه‌های جنوب غربی فلات المقطم قرار دارد. مساحت این فلات. مساحت این فلات برابر با ۳٫۱۹ کیلومتر می‌باشد، بزرگ‌ترین طول آن از غرب به شرق است و برابر با
بزرگ‌ترین طول آن از غرب به شرق است و برابر با ۲۶۸۵ متر است و بزرگ‌ترین عرض که از شمال به جنوب است برابر با ۲۰۵۵ متر می‌باشد، این فلات از شمال غربی به جاده قاهره –فیوم صحرایی محدود می‌گردد، از جنوب غربی به دیواری که حیط الغراب خوانده می‌شود محدود است، اما از سمت شرق و شمال شرقی به جلگه سیلابی رود نیل محدود می‌گردد. آب و هوا. فلات جیزه با آب و هوای صحرایی‌اش از بقیه مناطق متمایز می‌گردد، این آب و هوا از آب و هوای اقلیم مصر میانی تبعیت می‌کند یعنی در تابستان به شدت داغ و سوزان است و در زمستان معتدل می‌باشد،
به شدت داغ و سوزان است و در زمستان معتدل می‌باشد، همچنین این فلات به باران کم از بقیه مناطق متمایز است، اما بنظر می‌رسد که در قدیم و در مصر باستان آب و هوای این منطقه کاملاً با الان فرق داشته‌است. طبقات این فلات. این فلات شامل طبقاتی از سنگ الجیری می‌باشد که جزئی از عناصر تشکیل‌دهنده فلات المقطم نیز هست، این سنگ نزدیک به ۵۰ میلیون سال قدمت دارد (این سنگ مربوط به دوره‌ای است که بنام دوره الایوسین خوانده می‌شود)(در خلال دوره خاندان چهارم فراعنه ۲۶۴۹ تا ۲۵۱۳ قبل از میلاد) اهرام جیزه. در فلات جیزه سه مجموعه
قبل از میلاد) اهرام جیزه. در فلات جیزه سه مجموعه هرمی ساخته شده‌است که مربوط به فراعنه خوفو، خفرع و منقرع می‌باشد. یکی از این اهرام در سال ۲۵۵۱ قبل میلاد زمانی که فرعون خوفو مؤسس سلسله و خاندان چهارم فراعنه دستور ساخت آن را داد ساخته شده‌است، هرم او بزرگ‌ترین هرم این مجموعه است و یکی از عجایب هفتگانه دنیا به حساب می‌آید. این هرم بزرگ‌ترین هرم از مجموعه اهرام مصری که تا الان توسط عملیات حفاری کشف شده و… و بالغ بر ۱۰۸ هرم است می‌باشد، هرم بزرگ مربوط به فرعون خوفو است که باخت خوفو یا افق خوفو نامیده می‌شود و
خوفو است که باخت خوفو یا افق خوفو نامیده می‌شود و در شرق آن ۴ هرم کوچک که از سنگ درست شده و ارتفاع آن‌ها ۲۰ متر می‌باشد وجود دارد. این اهرام مربوط به ملکه‌های مادر و… و مقبره همسرها و خواهران خوفو می‌باشد. توسعه و پیشرفت. ایده توسعه و پیشرفت فلات جیزه بر این اساس بنا شد که دستکاری این منطقه محدود شود و آثار گرانبهای فلات جیزه حفظ و نگهداری گردد، نقش تاریخی آن به آن برگردانده شود باین اعتبار که یکی از اماکن تاریخی مهم نه فقط در حد منطقه و خود کشور مصر بلکه در سطح جهانی می‌باشد، تنظیم رابطه با این مکان
در سطح جهانی می‌باشد، تنظیم رابطه با این مکان تاریخی به عنوان یک کیان واحد باشد، تغییر این منطقه به عنوان یک منطقه حفاظت شده تاریخی «فلات اهرام جیزه» به یک موزه باز برای دیدار عموم، با در کنار هم قرار دادن عناصر مختلف این پروژه مانند شبکه راه‌های تردد به این منطقه و همین‌طور راه‌های تردد برای اتوبوس‌های برقی همراه بوده‌است.
فیتز جان پورتر (۳۱ اوت ۱۸۲۲ – ۲۱ مه ۱۹۰۱) یکی از فرماندهان، صندوقدار و مدیر مالی در ارتش ایالات متحده و ارتش اتحادیه در طول جنگ داخلی آمریکا بود. وی به دلیل نقشی که در دومین نبرد بول ران ایفا کرد و در آن نبرد به اتهام سرپیچی از دستور دادگاهی شد در تاریخ آمریکا شناخته می‌شود. گرچه وی از تمامی اتهام‌های وارده تبرئه شد. کودکی و ورود به ارتش. پورتر در ۳۱ اوت ۱۸۲۲ در پرتسموث، نیوهمپشایر زاده شد. وی فرزند یک افسر ارتش بنام جان پورتر و الیزا چانسی کلارک بود. پورتر در سال ۱۸۴۵ به عنوان نفر هشتم از چهل و یک داوطلب
در سال ۱۸۴۵ به عنوان نفر هشتم از چهل و یک داوطلب وست پوینت (آکادمی نظامی ایالات متحده آمریکا) فارغ‌التحصیل شد. وی در خلال جنگ آمریکا و مکزیک حضور یافت و به دلیل دلیری و شایستگی که از خود در نبرد مولینو دل ری نشان داد به درجه سروانی ارتقا پیدا کرد. سپس در ادامه حضور موثرش در نبرد چاپول تپک به درجه افتخاری سرگردی نائل آمد. پس از پایان یافتن نبرد به وست پوینت بازگشت و بین سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ به عنوان دستیار آموزگار در واحد توپخانه به خدمت پرداخت. سپس از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ جهت سرکوب شورشیان مورمون در طی نبرد یوتا
تا ۱۸۵۸ جهت سرکوب شورشیان مورمون در طی نبرد یوتا به عنوان دستیار و معاون ژنرال آلبرت سیدنی جانستون حضور یافت. جنگ داخلی. با آغاز جنگ داخلی آمریکا پورتر در ماه می ۱۸۶۱ میلادی با درجه سرتیپی (انگلیسی: brigadier general) به فرماندهی تیپ نیروهای داوطلب برگزیده شد. وی خود را در اردوکشی مریلند به یکی از فرماندهان برجسته و خوشنام نزد سرلشکر جورج بی مک‌کللن نشان داد. اما در ۲۹ آگوست همان سال در طی دومین نبرد بول ران به دلیل عدم اجرای فرمان‌های صادره ژنرال جان پوپ جهت حمله به سمت راست نیروهای کنفدراسیون به فرماندهی
حمله به سمت راست نیروهای کنفدراسیون به فرماندهی استون‌وال جکسن مورد اتهام قرار گرفت. ژنرال پوپ بر این باور بود که پیروزی جنوبی‌ها و ناکامی آنان در پیشبرد جنگ به دلیل سرپیچی از اجرای فرمان وی توسط ژنرال پورتر روی داده‌است. در نوامبر ۱۸۶۲ به دادگاه نظامی فراخوانده شد و خدمت وی در ارتش به حالت تعلیق درآمد. دادگاه پورتر تا ژانویه ۱۸۶۳ ادامه یافت. پورتر به دفاع از خود پرداخت و مدعی بود فرمان‌های ژنرال پوپ برای وی نامفهوم، متناقض و غیرقابل اجرا بود. با این وجود وی در دادگاه مقصر شناخته شد و بی درنگ از ارتش اخراج
در دادگاه مقصر شناخته شد و بی درنگ از ارتش اخراج شد. پس از پایان یافتن جنگ داخلی پورتر در نیویورک وارد فعالیت‌های بازرگانی و سوداگری شد. سپس در کنار مناصبی که در اداره پلیس و آتش‌نشانی شهر نیویورک برعهده داشت به کارهای خیرخواهانه و مردم پسند سرگرم بود. اما جالب توجه‌ترین رخداد در حرفه سیاسی اش پیگیری و پافشاری در اثبات بی گناهی اش در برابر اتهامی که در دومین نبرد بول ران به وی زده شده بود می‌توان ذکر کرد. شانزده سال پس از اخراج وی از ارتش، در پی یک فرجام خواهی با برپاشدن یک میز شور به ریاست ژنرال جان
خواهی با برپاشدن یک میز شور به ریاست ژنرال جان اسکوفیلد، وی از تمامی اتهام‌های مطرح شده مربوط به دومین نبرد بول ران مبری و بی گناه اعلام شد. ژنرال اسوکوفیلد عملکرد پورتر را بیشتر به مانند در امان نگه داشتن نیروهایش از خطر تشبیه کرد و پس از آن در سال ۱۸۸۶ در دوران ریاست جمهوری گروور کلیولند لایحه بازگرداندن نام پورتر به فهرست نظامیان در ارتش ارائه شد.
ابراهیم محمد صُلِح (؛ زادهٔ )، سیاستمدار اهل مالدیو است که از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، رئیس‌جمهور بود. او اولین بار در سال ۱۹۹۴ در سی سالگی به نمایندگی پارلمان انتخاب شد. صُلِح نقش اساسی در تأسیس حزب دمکراتیک مالدیو MDP و در جنبش اصلاح سیاسی مالدیو از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ داشت که مالدیو را به‌سوی اتخاذ یک قانون اساسی مدرن و دمکراسی چندحزبی برای اولین بار پیش برد. صُلِح همچنین یک عضو ارشد پارلمان و مجلس ویژه بود. هواداران او بعد از انتخاب وی به رئیس‌جمهوری در خیابان‌ها به رقص و پایکوبی پرداختند. او از رئیس‌جمهور پیشین، عبدالله
پایکوبی پرداختند. او از رئیس‌جمهور پیشین، عبدالله یمین، خواستار جابه‌جایی صلح‌آمیز قدرت و آزادی زندانیان سیاسی شد. وی دارای همسر و دو فرزند می‌باشد.
فرانچسکو فرانچا (; با نام اصلی فرانچسکو رایبولینی Francesco Raibolini ۱۴۴۷ – ) یک نقاش و زرگر اهل ایتالیا بود. او در زمینه نقاشی با لورنتسو کوستا همکاری می‌کرد. اما در کارهایش از پیترو پروجینو و رافائل تأثیر گرفته‌است.
ریچارد چَـتِـم اَتکینسون (؛ زادهٔ ) روان‌شناس، پژوهشگر، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. او رئیس و معاون دانشگاه کالیفرنیا، و رئیس سابق دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو بوده‌است. زندگی‌نامه. اَتکینسون با عهده‌دار شدن کرسی استادی در دانشگاه استنفورد آغاز کرد. وی در آنجا با پاتریک سپس تجربه به‌کارگیری رایانه را برای آموزش ریاضیات، آموزش مدرسه ابتدایی پالو آلتو، کالیفرنیاو همچنین برنامه آموزش تیزهوشان در دانشگاه استنفورد به عنوان پایه‌گذاری اولیه کارشان شروع کردند. در پی سال‌ها فعالیت اَتکینسون آخرین
شروع کردند. در پی سال‌ها فعالیت اَتکینسون آخرین رئیس انجمن پیشبرد علوم آمریکا و همچنین کرسی ریاست انجمن دانشگاه‌های آمریکایی را همراه با میراثی از جوایز و قله افتخارات علمی آمریکا را نصیب خود کرده‌است. اکنون همه این جوایز و مدال‌ها سالن اَتکینسون در مؤسسه کالیفرنیا مخابرات و فناوری اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو را آراسته‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
معماری نوسنگی و مس‌سنگی در ایران در خصوص معماری در دوره تاریخی از حدود ۱۰٫۰۰۰ سال تا حدود ۵٫۳۰۰ سال پیش در گسترهٔ سرزمینی است که امروزه ایران نامیده می‌شود. حدود ۱۰٫۰۰۰ سال پیش یکجانشینی، و به‌تَبَعِ آن معماری، از منطقه هلال بارور به ایران گسترش یافت. جغرافیای ناهموار ایران سبب شد سکونت‌گاه‌های این سرزمین متفاوت از دشت‌های شام و میانرودان شکل بگیرند. نخستین این سکونت‌گاه‌ها را مردمان اواخر دوران میان‌سنگی در جلگهٔ خوزستان برپا داشتند، که قدیمی‌ترین نمونهٔ کاوش‌شده در این دوره علی‌کُش است. علی‌کش در حدود
کاوش‌شده در این دوره علی‌کُش است. علی‌کش در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش از خانه‌هایی تک‌اتاقی ساخته شده است. باوجوداین، عمدهٔ دانسته‌های ما در مورد معماری سکونت‌گاه‌های ایران در نوسنگی پیش‌ازسفال از دره‌ها و دشت‌های اطراف زاگرس مرکزی می‌آید. یکی ازین سکونت‌گاه‌ها گنج‌دره است، که نوآوری‌های معماری در آن سبب شده بود به‌نسبت ساخت‌وسازهای معاصرش دیوارهایی نازک‌تر داشته باشد. در همین دوره، در شمال غربی ایران ساکنانِ حاجی‌فیروز خانه‌هایشان را به دو بخش، یکی برای نشستن و دیگری برای کار، تقسیم می‌کردند، و در جنوب شرقی،
و دیگری برای کار، تقسیم می‌کردند، و در جنوب شرقی، ساکنانِ تل ابلیس فضایی با کاربرد آیینی ساخته بوده‌اند. به‌سبب خشکی و ناملایمات جغرافیایی فلات مرکزی ایران، تا پیش از ابداع سفال در این منطقه استقرارهای چندانی صورت نگرفت. تنها سکونت‌گاه شناخته‌شدهٔ این منطقه در این دوران تپهٔ غربیِ سنگ چخماق است. در اواخر دوران نوسنگی موسوم به نوسنگی با سفال (از حدود ۸٫۴۰۰ سال پیش) و اوایل دوران مس‌سنگی، تغییرات اجتماعی در جلگهٔ خوزستان سبب به‌وجود آمدن سلسله مراتب در معماری و شکل‌گیری سکونت‌گاه‌های بزرگ و پیچیده در این
و شکل‌گیری سکونت‌گاه‌های بزرگ و پیچیده در این منطقه شد. از جملهٔ این سکونت‌گاه‌ها می‌توان به چغابنوت و شوش ۱ اشاره کرد. در منطقهٔ زاگرس جوامع این دوران به پیچیدگی و بزرگی جلگهٔ خوزستان نبودند. در فلات مرکزی ایران، تپهٔ شرقیِ سنگ چخماق هزار سال پس از تپهٔ غربی ساخته شده است و گذار از فرهنگ بدون سفال به فرهنگ با سفال را در آن می‌توان دید، که نشان دهنده دورهٔ تحول مهمی در مسیر تکامل مدنیت است. در فلات مرکزی ایران در منطقه تپهٔ زاغه خانه‌ها به تناسب نوع فعالیت اقتصادی (کشاورزی یا دامداری) ساخته شده‌اند و
اقتصادی (کشاورزی یا دامداری) ساخته شده‌اند و به‌نظر می‌رسد نوعی نظام طبقاتی شکل گرفته است. همچنین در این دوران در تپهٔ شمالی سیلک برای ساخت اتاق‌های راست‌گوشه از خشت قالبی استفاده شده است که تحول مهمی در معماری به‌شمار می‌رود. الگوهای روستایی ایجادشده تا اواخر دوران نوسنگی در ایران، غالباً در چند هزارهٔ آتی ثابت ماند. جغرافیای ناهموار و پاره‌پارهٔ فلات ایران، سبب شد مردمان این دوران در فرهنگ‌هایی به‌نسبت منزوی از هم زندگی کنند و به استثنای ساکنان دشت دهلران در جنوب غربی ایران، در روند تشکیل مدنیت در
دهلران در جنوب غربی ایران، در روند تشکیل مدنیت در میانرودان در غرب ایران و تمدن دره سند در شرق نقشی نداشته باشند. از حدود ۶٫۵۰۰ تا حدود ۵٫۳۰۰ سال پیش، در دوره موسوم به مس‌سنگی، در جلگهٔ خوزستان با تشکیل «شوش ۲»، که کانال‌های آبیاری و ساختار مدنیت سه طبقه‌ای در آن با تسلط بر روستاهای کوچک اطراف همراه بود، اولین سیستم‌های دولتی در ایران به وجود آمد. شوش ۲ در اواخر دوران مس‌سنگی رها شد و تا برآمدن تمدنِ شوشِ نیاایلامی در عصر برنز متروک ماند. «دوران ۵ گودین‌تپه» و «سه گابی»، از مهم‌ترین محوطه‌های کاوش‌شدهٔ
و «سه گابی»، از مهم‌ترین محوطه‌های کاوش‌شدهٔ دورهٔ مس‌سنگی در زاگرس مرکزی است. از «گودین تپهٔ دوران ۵»، که در اواخر دوران مس‌سنگی مسکون بوده، مجموعه‌ای از اتاق‌ها، حیاط‌ها، و انبارهای مربع یا مستطیلی منظم بازمانده که با خشت خام در ابعاد مختلف ساخته و با آهک سفید اندود شده بوده‌اند. در شمال غرب ایران نمونهٔ بارز فرهنگ منطقه تپهٔ دالما است. در دالما دو سازهٔ مستقل کاوش شده که با حیاطی بزرگ از هم جدا می‌شده‌اند. دیوارهای دالما چینه‌هایی از خشت خام هستند. در جنوب شرق ایران لایه‌های اولیهٔ تپه یحیی در دشت صوغان
شرق ایران لایه‌های اولیهٔ تپه یحیی در دشت صوغان هم از دوران مس‌سنگی است و شباهت بسیاری به تل ابلیس دارد. در فلات مرکزی ایران در تپهٔ جنوبی سیلک دو دورهٔ سکونت مربوط به دوران مس سنگی هست. در دورهٔ اول سکونت در تپهٔ جنوبی (۶٫۰۰۰ تا ۵٫۲۰۰ سال پیش) مجموعه اتاق‌هایی دارای پنجره در ابعاد و اندازه‌های متنوع با نظم هندسی و گوشه‌های راست ساختند، که از طریق فضای کوچکی شبیه هشتی به هم متصل می‌شده‌اند. دیوارهای داخلی به رنگ سفید یا قرمز اندود شده‌اند. در ازارهٔ دیوارها نیز قطعات سفالی گذاشته شده است. در این دوره
نیز قطعات سفالی گذاشته شده است. در این دوره مرده‌ها در زیر خانه‌ها دفن می‌شده‌اند. سکونت‌گاه مهم دیگر تپه قبرستان در ۶۰ کیلومتری جنوب قزوین است، که در دوران اوجش محوطه‌ای به مساحت ۱۰ هکتار را در بر می‌گرفته است. شکل ساخت‌وسازها مشابه تپه زاغه است ولی بناها هندسی‌تر و شکل معابر مستقیم‌تر و ابعاد خشت‌ها منظم‌تر است. در تپهٔ قبرستان همچنین کارگاهی چنداتاقی برای ریخته‌گری مس ساخته شده بوده است که خبر از پیشرفت فناوری متالورژی در این سکونت‌گاه می‌دهد. یکجانشینی در ایران. باستان‌شناسان سکونت‌گاه‌های دوران نوسنگی
ایران. باستان‌شناسان سکونت‌گاه‌های دوران نوسنگی را به دو گروه کلی «نوسنگی پیش‌ازسفال» و نوسنگی با سفال تقسیم می‌کنند. ایشان همچنین قائل به وجود دوران گذاری بین دوران نوسنگی و عصر برنز هستند که به «دوران مس‌سنگی» موسوم است. انقلاب نوسنگی. مبدأ یکجانشینی، انقلاب نوسنگی است که حدود ۱۱٫۰۰۰ سال پیش در سرزمین شام شروع شد و در جریان آن جوامعی که پیش از آن شکارچی-گردآورنده بودند روی به «اهلی کردن» گیاهان و حیوانات (کشاورزی و دامداری) آوردند و تغییر محل زیستشان از محیط طبیعی به «محیط مصنوع معمارانه» موجب پدید آمدن
طبیعی به «محیط مصنوع معمارانه» موجب پدید آمدن روشی بکر از زندگی شد. حدود ۱٫۰۰۰ سال طول کشید تا این وقایع به ایران گسترش یابد. شواهد کنونی حاکی از آن است که کشاورزی از سرچشمه‌اش در کرانهٔ شرقی مدیترانه به میانرودان صادر شده و با گذر از عرض ایران به سوی آسیای مرکزی گسترش یافته است. در مورد سببِ وقوعِ انقلاب نوسنگی بین محققان اتفاق نظری وجود ندارد، ولی بیشتر آرای مربوط به آن را می‌توان در دو مدل کلیِ دافعه (اینکه شکارچی-گردآورنده‌ها به واسطه تغییرات آب‌وهوایی یا فشارِ جمعیت مجبور به یکجانشینی شده‌اند) یا
یا فشارِ جمعیت مجبور به یکجانشینی شده‌اند) یا جاذبه (یکجانشینی به دلیل منافعِ اقتصادی کشاورزی و میل به کاهش ریسک و افزایش ثروت صورت گرفته است) رده‌بندی کرد. برخی محققان نیز بر این باورند که مهم‌ترین عامل انقلاب نوسنگی تغییر در فرهنگ مادی به ویژه فناوری برش سنگ است. وجود شواهدی مبنی بر شکل‌گیری روستاها پیش از انقلاب نوسنگی به ویژه در خاور نزدیک، این نظریه را که یکجانشینی پیش از دوران نوسنگی به وجود آمده میسر ساخته است. به گفتهٔ فلانری، کشاورزی و یکجانشینی احتمالاً مستقل از هم به وجود آمده‌اند و امکان دارد
مستقل از هم به وجود آمده‌اند و امکان دارد با هم ارتباط چندانی نداشته باشند. دورهٔ نوسنگی پیش‌ازسفال. از آنجا که بین جغرافیای فلات ایران و دشت‌های میانرودان و شام تفاوت‌های فاحشی هست، سکونت‌گاه‌های نوسنگی ایران با دیگر سکونت‌گاه‌های نوسنگی خاور نزدیک هماهنگ نیستند. توپوگرافی ناهموار غرب ایران، کمبود زمین قابل کشت، و همچنین گستردگی استفاده از کشت دیمی باعث شد جمعیّت ایران از میانرودان کوچک‌تر و پراکنده‌تر بماند؛ در نتیجه ساختار جوامع نوسنگیِ میانرودان پیچیده‌تر و بزرگ‌تر از جوامع ایران بود که غالباً شکل
و بزرگ‌تر از جوامع ایران بود که غالباً شکل «واحد خانوادگی» (یا به تعبیر ، قبیله‌ای) داشتند. همچنین برخلاف سکونت‌گاه‌های شام و آناتولی (مانند چاتال‌هویوک) که مدتی کوتاه پس از آغاز یکجانشینی می‌توان در آن‌ها رفتار و سازه‌هایی آیینی دید، به‌جز موارد محدودی شواهدی از این رفتارها و سازه‌ها در سکونت‌گاه‌های ایران نیست. کوزلووسکی و اورِنش جوامع اولیهٔ نوسنگی در جنوب غربی ایران را، بر اساس فناوری‌های مکشوف در سکونت‌گاه‌های آن، با عنوان «سنت معلفاتی» معرفی می‌کنند، که در ادامهٔ سنت زرزی بوده و نام خود را از
که در ادامهٔ سنت زرزی بوده و نام خود را از سکونت‌گاه کوچک معلفات در کرانهٔ در عراق امروزی گرفته است. کوزلووسکی بر این باور است که رواج سنت معلفاتی همزمان است با نوسنگی شدن منطقهٔ غرب ایران، و برخلاف نظریات انتشارگرایانه، این فرایند منشأ درون‌زایانه داشته است. وی همچنین بر آن است که در اواخر هزارهٔ هفتم پیش‌ازمیلاد، سنت معلفاتی با سنت «پسامعلفاتی» جایگزین شده است. سکونت‌گاه‌های نوسنگی فلات ایران غالباً در مجاورت منابع آب و زمین‌های حاصلخیز ساخته می‌شدند. هر سکونت‌گاه بین ۵۰ و ۱۰۰ نفر جمعیّت داشت و شامل
هر سکونت‌گاه بین ۵۰ و ۱۰۰ نفر جمعیّت داشت و شامل خانه‌هایی از خشت خام، چادر، یا کپر و همچنین آغل‌هایی برای نگهداری احشام می‌شد. این سکونت‌گاه‌ها عمدتاً کمپ‌های فصلی عشایر رمه‌گردان (نیمه‌یکجانشین) بوده‌اند. از حدود ۸٫۰۰۰ سال پیش، این سکونت‌گاه‌ها به‌تدریج جای خود را به روستاهای دائمی می‌دهند. شکل این خانه‌ها و نحوهٔ به هم پیوستن آن‌ها برای تشکیل سکونت‌گاه‌های کوچک، الگوی روستاهای منطقه تا به‌امروز بوده است. به‌نظر می‌رسد در این جوامع سلسله مراتب و اختلاف طبقاتی آشکاری وجود نداشته است، چرا که نشانی از
طبقاتی آشکاری وجود نداشته است، چرا که نشانی از سازه‌های خاص با کارکرد یادمانی نیست. تدفین مردگان در زیر کفِ خانه‌ها، در زیر فضای باز سکونت‌گاه، و گاه در داخل خانه‌ای رهاشده انجام می‌شد. در اواخر این دوران استفاده از خشت در ساخت خانه‌های فلات ایران معمول شد، خانه‌ها به‌تدریج چنداتاقی شدند، و معابر اولیه‌ای در فضای بین خانه‌ها تشکیل شد. نوسنگی با سفال و مس‌سنگی. از حدود ۸٫۵۰۰ سال پیش، سنت استفاده از سفال منقوش در ایران آغاز شد. این امر ناظر بر پیدایش عناصری جدید در زندگی مسکونی، اجتماعی، و اقتصادی مردمان این
در زندگی مسکونی، اجتماعی، و اقتصادی مردمان این سرزمین است. در این دوران در جنوب غربی ایران، شواهدی از ساخت کانال‌هایی برای انتقال آب از رودخانه‌ها به زمین‌های کشاورزی هست. به گفتهٔ کامیار عبدی، این دست پروژه‌ها سبب توسعهٔ اقتصادی و همچنین تغییراتی اجتماعی، از جمله تقسیم کار و ایجاد سلسله مراتب شد. حدود ۷٫۲۰۰ سال پیش در این منطقه (موسوم به دورهٔ سوزیانای کهن) روستاهایی با دو تا سه طبقهٔ اجتماعی تشکیل شده بوده است که رهبران و اطرافیان آن‌ها در بخش‌های بزرگتر و دیگران در جاهای کوچکتر می‌زیسته‌اند. آنگاه که
و دیگران در جاهای کوچکتر می‌زیسته‌اند. آنگاه که رهبران این روستاها به دنبال گسترش منطقهٔ نفوذ خود درمی‌آمده‌اند، درگیری‌های خشونت‌باری بین روستاها روی می‌داده است و طرف پیروز سکونت‌گاه طرف مغلوب را به آتش می‌کشیده است. نشانه‌های استخراج فلز مس از حدود ۶٫۵۰۰ سال پیش در فلات مرکزی و جنوب غربی ایران حاصل شده است. این امر مقارن است با آغاز دوره‌ای جدید موسوم به دورهٔ مس‌سنگی، که آن را دوران گذاری بین فرهنگهای نوسنگی و تمدن‌های عصر برنز می‌دانند. الگوهای روستایی ایجادشده تا اواخر دوران نوسنگی در ایران، غالباً
ایجادشده تا اواخر دوران نوسنگی در ایران، غالباً در چند هزارهٔ آتی ثابت ماند. جغرافیای ناهموار و پاره‌پارهٔ فلات ایران سبب شد مردمان این دوران در فرهنگ‌هایی به‌نسبت منزوی از هم زندگی کنند و به استثنای ساکنان دشت دهلران در جنوب غربی ایران، در روند تشکیل مدنیت در میانرودان در غرب ایران و درهٔ سند در شرق نقشی نداشته باشند. با وجود این انزوا، شواهدی از ارتباط فرهنگی بین همسایگان در فلات ایران، و در مواردی با فرهنگ‌های میانرودان هست، ولی در کل این دوران عصر تاریکی در پیشاتاریخ ایران است و نیازمند مطالعات بیشتر
در پیشاتاریخ ایران است و نیازمند مطالعات بیشتر می‌باشد. مطالعات باستان‌شناسی مرتبط با این دوره. نخستین مطالعات باستان‌شناسی در ایران تنها به چند محوطه محدود بود. رومن گیرشمن، که در سال ۱۹۳۱ به ریاست مأموریت لوور در ایران برگزیده شده بود، تپه سیلک را بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۷ میلادی حفاری کرده بود، و اریش فریدریش اشمیت نیز در همان دههٔ ۱۹۳۰ کاوش‌هایی در تپه حصار و تپهٔ چشمه‌علی انجام داده بود. هر دوی اینها در گزارش‌شان به ورود فرهنگی جدید با سفال منقش اشاره کردند که فرهنگ بومی را ارتقا داده است. آغاز جنگ
کردند که فرهنگ بومی را ارتقا داده است. آغاز جنگ جهانی دوم از ادامهٔ این دست مطالعات باستان‌شناسی در ایران جلوگیری کرد. در دههٔ ۱۹۵۰، رابرت برایدوود که پیشتر جرموی عراق را حفاری کرده بود، دست به کاوش در اطراف کرمانشاه زد. بااین‌حال اکتشاف‌ها در دههٔ ۱۹۶۰ بود که نام ایران را وارد ادبیات باستان‌شناختی در زمینهٔ نوسنگی کرد. از جملهٔ کاوش‌ها در این دهه می‌توان به یافته‌های فرانک هول و کنت وان فلانری در جلگهٔ خوزستان، رابرت دایسون و کایلر یانگ در تپهٔ حاجی‌فیروز و تپه دالما در شمال غربی ایران، لامبرگ کارلووسکی
و تپه دالما در شمال غربی ایران، لامبرگ کارلووسکی در تپه یحیی در جنوب غربی ایران، و فیلیپ ای.ال. اسمیت در تپهٔ گنج‌دره در زاگرس مرکزی اشاره کرد. در سال ۱۹۶۷ نیز با تأسیس توسط رابرت دایسون، ریچارد فرای، و جیکوب هورویتز، کاوش‌ها و حفاری‌های متعددی در ایران آغاز شد. در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی و به ابتکار عزت‌الله نگهبان، دانشگاه تهران کارگاهی دائمی در دشت قزوین تأسیس کرد و محوطه‌های نوسنگی فلات داخلی ایران چون تپه‌های سنگ‌چخماق، زاغه، و قبرستان را کاوش کرد. با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران و پس از آن جنگ ایران و عراق
انقلاب ۱۳۵۷ ایران و پس از آن جنگ ایران و عراق کاوش‌های باستان‌شناسی در ایران متوقف شد و تا دههٔ ۱۳۷۰ شمسی بودجهٔ چندانی به فعالیت‌های باستان‌شناسی اختصاص نیافت. در اواخر دههٔ ۱۳۷۰، عباس علیزاده محوطه‌های چغابنوت و چغامیش در خوزستان را کاوش کرد. در دشت‌های پست شرق مازندران، اولین بررسی‌های سازه‌های انسانی دوران نوسنگی را علی ماهفروزی در سال ۱۳۷۹ خورشیدی انجام داد. در دههٔ ۱۳۹۰ نیز مصطفی شریفی فرایند گذار از دوران نوسنگی به مس‌سنگی را در شرق مازندران بررسی کرد. در جنوب شرقی ایران نیز شهریار عدل در سال ۱۳۸۲ و
در جنوب شرقی ایران نیز شهریار عدل در سال ۱۳۸۲ و پس از زمین‌لرزه بم محوطهٔ تل آتشی را کشف کرد. کاوش‌های نوسنگی در سرزمین‌های پست مازندران در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی (که باستان‌شناسی نو در حال شکل گرفتن بود) پیگیری نشد و بیشتر متمرکز بر غرب ایران بود، ازین‌رو این منطقه در مباحث باستان‌شناسی نوسنگی نادیده گرفته شده است. در کاوش‌های متأخر، یک محوطهٔ نوسنگی پیش‌ازسفال و حدود ۲۰ محوطهٔ نوسنگی باسفال در فلات شمالی ایران یافت شده است. جنوب غربی ایران. دوران نوسنگی. به گفتهٔ فرانک هول، شروع استقرارهای نوسنگی در
به گفتهٔ فرانک هول، شروع استقرارهای نوسنگی در فلات ایران را باید در جلگهٔ پست خوزستان و محوطه‌هایی مانند تپهٔ علی‌کُش، چغابنوت، و چغاگلان دانست. اولین سکونت‌گاه در ایران در حدود ۹٫۰۰۰ سال پیش به‌شکل خانه‌هایی تک‌اتاقه در جوار تالابی دائمی در علی‌کُش (در فاز معروف به بُزمُردهٔ آن) ساخته شده‌اند که دیوارهایی به ضخامت ۲۵ تا ۴۵ سانتی‌متر از خشت‌هایی به ابعاد ۲۵ ۱۵ ۱۰ سانتی‌متر داشته‌اند. احتمالاً هر خانه اجاقی داشته که در محوطهٔ خانه تعبیه می‌شده است. به‌نظر می‌رسد ساکنان علی‌کُش پس از خشک شدن تالاب به دیگر
می‌رسد ساکنان علی‌کُش پس از خشک شدن تالاب به دیگر محوطه‌های جلگهٔ خوزستان، مانند چغاسفید، نقل مکان کرده باشند. چغابنوت هم در دوران نوسنگی پیش‌ازسفال و اوایل دوران نوسنگی باسفال مسکون بوده است. در بازمانده‌های دوران نوسنگی پیش‌ازسفال مجموعه‌ای از اجاق‌ها یا گودال‌های آتش کاوش شده ولی خانه‌ای از این دوران یافت نشده است. از سکونت‌گاه باسفال (معروف به فاز ۰) خانه‌های خشتی کوچکی بازمانده است. از دیگر سکونت‌گاه‌های منطقه باید به «تپه تولایی» اشاره کرد که قدمتش به اوایل عصر نوسنگی با سفال می‌رسد و به عنوان چراگاه