payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بنای یادبود بیستم ژانویه (به ترکی آذربایجانی: 20 Yanvar abidə-kompleksi) یک بنای یادبود برای قربانیان واقعه بیستم ژانویه می‌باشد. دربارهٔ بنای یادبود. این بنای یادبود برای گرامیداشت روح شهدای واقعه ۲۰ ژانویه سال ۱۹۹۰ در قرابت میدان «۲۰ ژانویه» در حومه «یاسامال» شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. کارهای ساخت و ساز برای بنای یادواره در سال ۲۰۰۹ آغاز شد. مراسم پرده برداری از یادواره، با مشارکت الهام علی اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان ۲۰ ژانویه سال ۲۰۱۰ صورت گرفت. مساحت کل مجتمع یادبود ۱۵۰۰ متر مربع
صورت گرفت. مساحت کل مجتمع یادبود ۱۵۰۰ متر مربع است. این بنای یادبود از اِلمان‌های گوناگونی تشکیل شده‌است که عبارتند از: یک دیوار در پشت و مجسمه ای عظیم‌الجثه ای که ارتفاعش به همراه شالوده ۸ متر می‌باشد. مؤلفان مجسمه بنای یادبود دو مجسمه‌ساز آذربایجانی به نام‌های «جوانشیر داداشف» و «آزاد علی‌اف» و معمارش «عدالت محمدف» هستند. روی مجسمه نام و نام خانوادگی ۱۴۷ قربانی حادثه و جمله‌ای از حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهور مرحوم این کشور مبنی بر اینکه «۲۰ ژانویه سال ۱۹۹۰ نه‌تنها به‌عنوان یکی از فجیع‌ترین روزها، بلکه
نه‌تنها به‌عنوان یکی از فجیع‌ترین روزها، بلکه به‌عنوان صفحه‌ای شجاعت، وارد تاریخ جمهوری آذربایجان گردیده‌است» با حروف طلایی حکاکی شده‌اند.
آنتون التکریتی (سریانی: ܐܢܛܘܢܝܘܣ ܕܬܓܪܝܬ؛ ؛ درگذشته: ۸۴۰) معروف به آنتون سخنور (خوش بیان) (با نگارش السریانیه: ܣܘܪܝܝܐ) سخنور برجسته و یک روحانی کیش مسیحیت (پیرو کلیسای غرب سریانی) بود که در قرن ۹ میلادی در شهر تکریت به دنیا آمد و در همین قرن ترقی کرد و شناخته شد و در سال ۸۴۰ میلادی درگذشت. آثار. بسیاری از آثار وی از بین رفته و باقی نمانده‌است بجز کتاب وی در دانش سخنوری (با نگارش السریانیه: ܣܘܪܝܝܐ) که به زبان‌های مختلف نیز ترجمه شده‌است. نقش آنتون در سریانی و زبان سریانی با نقش الفراهیدی در عربی و زبان عربی،
زبان سریانی با نقش الفراهیدی در عربی و زبان عربی، به‌علت اینکه وی در زمان خودش اقدام به تنظیم وزنهای شعر السریانی نمود برابری می‌کند.
الدخوار (؛ زاده: ۱۱۷۰ - درگذشته: ۱۲۳۰) مشهور به الدخوار در دمشق به دنیا آمد و در همین شهر رشد کرد و علوم زمانه را فراگرفت. وی با ملک عادل ابی بکر بن ایوب در سال ۱۲۰۸ ارتباط برقرار کرد و با این ارتباط هم بر شهرتش افزوده شد و هم مقامش ارتقاء یافت. بعد از درگذشت ملک عادل در سال ۱۲۱۸ و آغاز حکومت المعظم بر شام، وی به عنوان رئیس و ناظر بیمارستان النوری برگزیده شد، بعد از اینکه ملک الاشرف در دمشق به حاکمیت رسید ریاست پزشکی را در دمشق برعهده وی گذاشت و در همین منصب بود که در نیمه شب سال ۱۲۳۱ درگذشت و در بقاسیون
بود که در نیمه شب سال ۱۲۳۱ درگذشت و در بقاسیون دفن گردید.
«نمی‌توانید ما را سرکوب کنید» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کریستینا آگیلرا با همراهی لیل کیم است که در منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم برهنه قرار داشت. این ترانه انتقادی به استانداردهای دوگانه جنسیتی است و به‌طور گسترده به عنوان یکی از مشهورترین و مهم‌ترین سرودهای فمینیستی شناخته می‌شود. این تک‌آهنگ در چارت‌های استرالیا، دانمارک، اسکاتلند، بریتانیا، فلاندرز، آلمان، ایرلند، نیوزلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
بمب‌گذاری‌های ۲۰۰۲ بالی () در ۱۲ اکتبر در منطقه گردشگری کوتا، در جزیره بالی، اندونزی صورت گرفت. در این حمله ۲۰۲ نفر کشته شدند که شامل (۸۸ استرالیایی، ۳۸ اندونزیایی و بیش از ۲۰ ملیت دیگر بودند) و ۲۰۹ تن دیگر زخمی شدند. شرح واقعه. اعضای مختلفی از اعضای جماعت اسلامی که گروه اصلی تندرو اسلامگرا در جنوب شرق آسیا محسوب می‌شوند، در ارتباط با بمب‌گذاری‌ها دست داشتند، از جمله سه نفر که به اعدام محکوم شدند. این حملات شامل انفجار سه بمب بود: انفجار یک کوله پشتی که توسط یک بمب‌گذار با حمله انتحاری انجام شد؛ انفجار بمب
یک بمب‌گذار با حمله انتحاری انجام شد؛ انفجار بمب دوم با یک خودروی انفجاری بزرگ، که هر دو عمل انتحاری در کنار یا در نزدیکی کاباره کوتا منفجر شدند؛ و یک بمب انفجاری بسیار کوچکتر که یک سوم بمب‌های دیگر بود در خارج از کنسولگری ایالات متحده در دنپاسار منفجر شد و خسارات جزئی‌ای برجای گذاشت. یک کاست صوتی که ظاهراً پیام صوتی ضبط شده از اسامه بن لادن در آن بود، پیدا شد که اظهار داشت بمب‌گذاری‌های بالی ارتباط مستقیم دارد در جلب حمایت علیه جنگ تروریسم ایالات متحده و نقش استرالیا در آزادسازی تیمور شرقی. محکومیت. در
نقش استرالیا در آزادسازی تیمور شرقی. محکومیت. در تاریخ ۸ نوامبر ۲۰۰۸، سه نفری که در ارتباط با بمب‌گذاری‌های بالی بودند شامل ایمام سامودرا (۳۸ساله)، عمروزی نورهاشم (۴۷ساله) و علی غفرون (۴۸ساله) در ساعت ۰۰:۱۵ به وقت محلی و (ساعت ۱۷:۱۵ یو تی سی) در زندان جزیره نوساکامبانگان اعدام شدند. در ۹ مارس ۲۰۱۰، فردی به نام دولمتین که به «نابغه» شناخته می‌شد و ظاهراً مسئول یکی از بمب‌گذاری‌های بالی با تلفن همراه بود، بدنبال یک درگیری با شلیک گلوله‌های پلیس اندونزی در جاکارتا کشته شد.
واکاشودو، شودو ، واژه‌ای است در زبان ژاپنی که به همجنسگرایی در بین سامورایی‌ها اشاره دارد. در بین دایمیوهای دوره سنگوکو بسیاری بودند که کوشوها (منشی‌های مرد) را شریک جنسی (شاهدبازی) خود قرار می‌دادند. در دوره هی‌آن (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی) در منطقه‌هایی که ممنوعیت زنان اجرا می‌شد بسیاری از راهبان و کوگه‌ها (دارای منصب اشرافی) از طریق استفاده از رابطهٔ مافوقی و زیردستی یا از طریق روسپیان مرد نیازهای جنسی خود را از طریق مردان برطرف می‌کردند. از قرون وسطی و دوره موروماچی (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) به بعد در منطقه‌های
(۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) به بعد در منطقه‌های جنگی رابطه جنسی بین سامورایی‌های با کوشوها (نوجوانان کی در خدمت سامورایی‌ها بودند) نیز رواج پیدا کرد. از طرف دیگر نوجوانان زیادی نیز بودند که رابطه جنسی با مافوقشان را به عنوان ابزاری برای پیشرفت بکار می‌بردند و به عنوان پله ای برای ترقی تلقی می‌کردند. قبل از دوره ادو. رواج و روی آوردن بخشی از اشراف به نوجوانان خوش چهره از روی تفنن بود اما رواج واکاشودو در بین سامورایی‌ها از آنجا آغاز شد که آنان منشی‌های نوجوان را با خود به منطقه‌های جنگی می‌بردند و به علت ممنوعیت
خود به منطقه‌های جنگی می‌بردند و به علت ممنوعیت زنان شروع دست‌درازی به نوجوانان زیبارو کردند و بسیاری از آنان به نوجوانان به عنوان جانشینی برای زنان نگاه می‌کردند. ایوادا جون ایچی (۱۹۰۰–۱۹۴۵) نوشته‌است که این نوع روابط از قبل از دوره سنگوکو (دوره جنگ‌های داخلی) نیز در بین سامورایی‌ها سابقه داشته‌است اما در دوره سنگوکو به دو دلیل بسیار رواج پیدا کرد. دلیل نخست این بود که بر طبق قوانین سامورایی‌ها نزدیک شدن به زنان از ۳–۷ روز قبل از از عزیمت به جنگ ممنوع بود و گفته می‌شد حتی یک انگشت زن نباید به مردی که لباس
گفته می‌شد حتی یک انگشت زن نباید به مردی که لباس رزم بر تن پوشیده بخورد. دلیل دوم بعد از عزیمت بود در دوران جنگ‌های داخلی یک جنگ ممکن بود چندین ماه یا حتی یک سال به طول بینجامد و جنگجویان حق برگشتن نزد خانواده خود را نداشتند و در این مدت تنها در دنیایی مردانه زندگی می‌کردند. یکی از نمونه‌های «شودو» در دوره سنگوکو ارتباط بین کوساکا ماسانوبو یکی از (۲۴ ژنرال تاکدا شینگن) و تاکدا شینگن است. روابط بین این دو در سال ۱۵۴۳ به عنوان یک رابطه عاشقانه (شاهدبازی) آغاز شد. در آن زمان شینگن ۲۲ و ماسانوبو ۱۶ سال داشت.
شد. در آن زمان شینگن ۲۲ و ماسانوبو ۱۶ سال داشت. نامهٔ عاشقانه امضا شده توسط تاکدا شینگن، امروزه در بایگانی تاریخی دانشگاه توکیو نگهداری می‌شود، شینگن در این نامه قسم می‌خورد که به وی خیانت نکرده و متعد می‌شود که قصد ورود به یک رابطه جنسی با یک ملازم دیگری که از آن نام می‌برد را ندارد و ادعا می‌کند که از آنجایی که من می‌خواهم با تو صمیمی باشم به تو آزار نخواهم رساند و از خدایان می‌خواهد که گواه و ضامن وی باشند. همچنین موری رانمارو نیز بخاطر رابطه با اودا نوبوناگا شهرت دارد. بنا بر فرضیه‌ها جنگ سالار مشهور
شهرت دارد. بنا بر فرضیه‌ها جنگ سالار مشهور اوئه‌سوگی کنشین که در تمام عمر مجرد بود و هیچ فرزندی از خود نداشت نیز به واکاشودو تمایل داشته‌است. کونوئه ساکی‌هیسا (۱۵۳۶ – ۷ ژوئن، ۱۶۱۲) یکی از اشراف که با کنشین آشنایی داشته ذکر کرده‌است که وی به واکاشودو و ساکی علاقه داشته‌است. دوره ادو. در دوره ادو (۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) در شهرهایی که با کمبود جمعیت زنان مواجه بودند به علت گرانی روسپیان زن استفاده از روسپی مرد رواج داشت. در شهر ادو (توکیوی کنونی) تعداد مردان بسیار بیشتر از تعداد زنان بود و بسیاری از مردان مجرد
بیشتر از تعداد زنان بود و بسیاری از مردان مجرد بودند و توانایی پیدا کردن همسری برای خود در این شهر را نداشتند. در سال ۱۷۲۱ میلادی به غیر از سامورایی‌ها، شهر ادو ۵۰۰ هزار نفر جمعیت داشت که ۳۲۰ هزار نفر آن را مردان و ۱۸۰ هزار نفر آن را زنان تشکیل می‌دادند. بتدریج در مناطقی در کشور تمایل به منع واکاشودو پیدا شد. ایکدا میتسوماسا (۱۶۰۹ – ۱۶۸۲) که دایمیوی قلمروی هیمه‌جی بود. وی روابط بین سامورایی‌ها را بشدت منع کرده و خاطیان را مجازات میکرد. از نیمه دوم دوره ادو واکاشودو کم‌کم به علت مشکلاتی که در نظام
دوره ادو واکاشودو کم‌کم به علت مشکلاتی که در نظام سامورایی‌ها به وجود آورد منسوخ شد.
سائوتومه و پرنسیپ با مجموع جمعیت حدود ۱۸۱٬۰۰۰ دارای نفر حدود ۵٬۵۰۰ مسلمان یعنی حدود ۳ درصد از جمعیت است. اکثریت (حدود ۸۰ درصد) مردم پیروی کاتولیک رومی هستند که برای سال‌های بسیاری پس از استعمار پرتغال در این منطقه باقی مانده‌است. جامعه مسلمانان احمدیه با دارا بودن صدها عضو در این کشور نمایندهٔ بخش بزرگی از جمعیت مسلمان ساکن است.
مایکل هراری (۱۸ فوریه ۱۹۲۷ – ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴) افسر اسرائیلی موساد بود. او در چندین عملیات مهم از جمله بحران لیلهامر و نجات گروگان‌ها در انتبه مشارکت داشت. هراری در Neve Tzedek در حوالی تل آویو متولد شد. در ۱۳ سالگی به هاگانا پیوست و به عنوان یک پیک پیام رسان، پیام‌هایی را بین واحدهای مختلف منتقل می‌کرد. در سال ۱۹۴۳ به پالماخ Palmach پیوست و در سال ۱۹۴۵ در حمله به اردوگاه Atlit شرکت کرد که منجر به آزادی ۲۰۸ یهودی شد که توسط مقامات بریتانیا به جرم مهاجرت غیرقانونی دستگیرشده بودند. او همین‌طور در عملیات شب
دستگیرشده بودند. او همین‌طور در عملیات شب پل‌ها شرکت کرد. او بارها توسط نیروهای انگلیسی دستگیر شد و سرانجام ابتدا به Palyam و سپس به اروپا منتقل شد تا به انتقال غیرقانونی یهودیان به فلسطین کمک کند. پس از استقلال اسرائیل، او ابتدا به خدمت ارتش اسراییل و شین بت درآمد و سپس در سال ۱۹۶۰ به موساد پیوست. او در موساد به فرار مأمورینی از اروپا کمک کرد و در نهایت به سمت فرماندهی شاخهٔ عملیاتی موساد برگزیده شد. در این زمان بود که او به ایجاد و رهبری تیم‌ها ی عملیات خشم خدا کمک کرد. هراری به خاطر عملیات لیلهامر
خشم خدا کمک کرد. هراری به خاطر عملیات لیلهامر شناخته می‌شود. او رهبری یک تیم در نروژ را به عهده داشت، زیرا معتقد بود علی حسن سلامه رئیس سپتامبر سیاه در آنجا زندگی می‌کند. پس از شناسایی و ترور هدف مشخص شد که آنها یک خدمتکار بیگناه به نام احمد بوچیکی را به قتل رساندند که تنها چهره ای شبیه به سلامه داشته‌است. در حالی که بسیاری از افراد تیم هراری بازداشت شدند او موفق به فرار به اسرائیل شد. در ژانویه ۱۹۹۹ یک پروندهٔ قضایی در نروژ علیه او به دلیل فقدان شواهد کافی بسته شد. هراری بعد از این شکست، دو موفقیت بزرگ
بسته شد. هراری بعد از این شکست، دو موفقیت بزرگ برای موساد را به دست آورد. پیش از آنکه عملیات تاندربولت در ژوئیه سال ۱۹۷۶ برای آزادسازی گروگان‌ها در فرودگاه بین‌المللی اناطب انجام شود، هرری با پوشش یک تاجر ایتالیایی توانست عملیات ورود و شناسایی به فرودگاه را آغاز کند. او همچنین از پایگاه‌های هوایی کنیایی برای سوخت رسانی به هواپیماهای نجات اسرائیلی که از مأموریت نجات بازگشته بودند، کمک کرد. در ژانویه سال ۱۹۷۹، هراری تیمی را رهبری کرد که علی حسن سلامه را در بیروت به وسیلهٔ یک خودروی بمب گزاری شده ترور کرد،
بیروت به وسیلهٔ یک خودروی بمب گزاری شده ترور کرد، همان مردی که سال‌های پیش در لیلهام برای قتلش تلاش کرده بود. در این انفجار همچنین چهار نفر دیگر کشته و ۱۸ نفر مجروح شدند.هراری در تاریخ ۲۱سپتامبرسال ۲۰۱۴ در گذشت.
مسیحیت در کوبا نقش مهمی را در تاریخ کوبا ایفا کرده‌است. کوبا توسط کریستف کلمب چند روز پس از ورود وی به دنیای جدید در سال ۱۴۹۲ کشف شد. در سال ۱۵۱۱ هنگامی که دیگو ولاسکز ده کوللر کوبا را فتح نمود، کلیسای کاتولیک را در کوبا تأسیس کرد و کشیش بارتلمه د لاس کاساس که عموماً به عنوان شناخته شده «محافظ سرخپوستان» شناخته می‌شد، مسئولیت کلیسا را بر عهده گرفت. همراه با کلیسای کاتولیک در همان زمان آئین پروتستان نیزبه کوبا وارد شد.
آلبانیایی‌های کانادا () شهروندان کانادا از تبار آلبانیایی یا افراد آلبانیایی مقیم کانادا هستند. با توجه به سرشماری سال ۲۰۱۱ ۲۸٬۲۷۰ کانادایی با تبار آلبانیایی وجود دارد که این تعداد نسبت به تعداد ۲۲٬۳۹۵ نفر در سرشماری سال ۲۰۰۶ افزایش یافته‌است. تاریخ. اولین آلبانیایی‌هایی که در کانادا ساکن شدند، در اوایل قرن بیستم وارد شدند، به‌دلیل قیام‌های داخلی که در کشور مبدا آن‌ها رخ داد. با این حال، پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵–۱۹۳۹) تعداد کمی از آلبانیایی‌ها به کانادا نقل مکان کردند و بیشتر آن‌ها از یوگسلاوی سابق به‌دلیل
مکان کردند و بیشتر آن‌ها از یوگسلاوی سابق به‌دلیل رژیم کمونیستی در آلبانی که سفرهای خارجی را ممنوع می‌کرد، به آنجا آمدند. اکثر آلبانیایی‌هایی که پس از جنگ به کشور کانادا مهاجرت کردند تصمیم به استقرار در مونترال یا تورنتو گرفتند. همچنین برخی از کارگران آلبانیایی در کلگری و انتاریو (به عنوان مثال پیتربورو) زندگی می‌کردند. علی رغم این مهاجرت، تا سال ۱۹۸۶، تعداد آلبانیایی‌ها کمتر از ۱٬۵۰۰ نفر ثبت شد. با این حال، در سال ۱۹۹۱، این ارقام تقریباً دو برابر شد. تعداد آلبانیایی‌ها در کانادا در اواخر دهه ۱۹۹۰ به اوج
آلبانیایی‌ها در کانادا در اواخر دهه ۱۹۹۰ به اوج خود رسید، زیرا آن‌ها از بحران اقتصادی و سیاسی در آلبانی و یوگسلاوی فرار کردند. در آغاز قرن بیست و یکم، یک جنگ جدید موج دوم مهاجرت آلبانیایی‌ها به کانادا را برانگیخت. این درگیری مسلحانه درگیری بین ارتش و پلیس آلبانی و صربستان بود، که باعث شد بسیاری از آلبانیایی‌ها مجبور به ترک کوزوو به عنوان پناهنده شوند، بسیاری از آن‌ها به کانادا مهاجرت کردند. بنابراین، در سال ۱۹۹۹، دولت کانادا برنامه اقامتی را برای اجازه دادن به ۷۰۰۰ پناهنده آلبانیایی کوزووی ایجاد کرد.
دادن به ۷۰۰۰ پناهنده آلبانیایی کوزووی ایجاد کرد. همانند متخصصان سایر کشورها، تعداد زیادی از جوانان متخصص آلبانیایی برای زندگی بهتر به کانادا مهاجرت کردند. طبق سرشماری سال ۲۰۰۶، ۲۲٬۳۹۵ نفر آلبانیایی‌تبار در کانادا زندگی می‌کردند که بیشتر آن‌ها با جمعیت ۱۱٬۳۸۵ نفر (۵۱٪) در تورنتو زندگی می‌کردند. همیلتون، کیچنر، لندن، اتاوا و پیتربورو مناطقی در حومه تورنتو هستند که دارای جوامع آلبانیایی نیز هستند.
مسجد الاحمدیه () که بنام مسجد میدان نیز شناخته می‌شود یکی از مساجد تاریخی قدیمی در بغداد می‌باشد که در سمت منطقه الرصافه و در قسمت شرقی میدان نزدیک مسجد المرادیه واقع شده‌است. تاریخچه. مسجد الاحمدیه را احمد پاشا الکتخذا معاون و جانشین سلیمان پاشای کبیر در سال ۱۲۱۱ هجری قمری برابر با ۱۷۹۶ میلادی، بنا کرد، به همین خاطر این مسجد به نام وی الاحمدیه نامیده شده‌است. هنوز ساختمان این مسجد تمام نشده بود که در سال ۱۲۱۰ هجری قمری احمد پاشا به قتل رسید، بعد از کشته شدن احمد پاشا برادر وی عبدالله بک به بغداد آمد و
شدن احمد پاشا برادر وی عبدالله بک به بغداد آمد و اینکار نیمه تمام را بعد از حدود یکسال به پایان رساند. علاوه بر این مدرسه الاحمدیه را نیز در همین زمان در کنار مسجد ساخت. معماری. مسجد الاحمدیه به جای مسجد القصر که در زمان عباسیان بنا شده بود ساخته شد و محل مسجد القصر را اشغال کرد. مساحت این مسجد حدوداً ۲۶۰۰ متر مربع است. این مسجد دارای یک میدان و فضای باز، یک محل نماز که بالاتر از سطح زمین قرار دارد و یک ایوان می‌باشد، در سمت چپ در داخل مسجد یک محل نماز تابستانی قرار دارد، همچنین بالای محل نمازخانه یک گنبد
قرار دارد، همچنین بالای محل نمازخانه یک گنبد بلند به قطر ۱۱ متر قرار دارد که با کاشی‌های ملون کاشانی مزین شده‌است، در کنار این گنبد یک مناره خیلی بلند برای اذان گفتن قرار دارد که با سنگهای گرانبها ساخته شده‌است. موقعیت علمی. در کنار مسجد الاحمدیه مدرسه علمیه قرار دارد که مدرسه الاحمدیه نامیده می‌شود. در این مدرسه علمای مشهوری درس خوانده‌اند که در بغداد شهره عام و خاص می‌باشند، از کسانیکه در این مدرسه درس خوانده‌اند می‌توان از یحیی الوتری و بعد از او از پسرش محمود الوتری نام برد، این دو از خانواده مشهور
محمود الوتری نام برد، این دو از خانواده مشهور الوتری در بغداد هستند، این خانواده یک مجلس علمی در مسجد خلفا در نزدیکی بازار الغزل دارند که بنام مجلس آل الوتری نامیده می‌شود، از علمای مشهور دیگر که در این مدرسه درس خوانده‌اند می‌توان از الشیخ عبدالعزیز بن احمد الشواف نام برد. آثار تاریخی. از آثار قدیمی دیگر که در مسجد به چشم می‌خورد می‌توان از نوشته‌های قدیمی آیات قرآن روی دیوار مسجد یاد کرد که بخط خطاط سفیان الوهبی نوشته شده‌است، سفیان الوهبی در سال ۱۲۶۶ هجری قمری برابر با ۱۸۵۰ میلادی درگذشت کرد و در تالار
قمری برابر با ۱۸۵۰ میلادی درگذشت کرد و در تالار مسجد دفن گردید. آخرین بازسازی این مسجد در سال ۱۴۳۱ هجری قمری برابر با ۲۰۱۰ میلادی توسط اداره اوقاف اهل سنت در عراق صورت گرفته‌است.
ایستگاه قطار شهری قدس اولین ایستگاه خط ۱ متروی اصفهان است که در محلهٔ گلخانه اصفهان در بلوار سلمان فارسی شهرک کوثر، نزدیک عاشق آباد و بزرگراه امام خمینی واقع شده که مساحت آن ۱۳۶۰۰ متر مربع است. این ایستگاه دسترسی به مناطقی مانند بوستان شهرک قدس، کتابخانه عمومی امام خمینی و پمپ بنزین مارچین را فراهم می‌کند. ایستگاه قدس، نقطهٔ آغازین خط ۱ متروی اصفهان است که با طول بیش از ۲۴ کیلومتر و ۲۴ ایستگاه، شمال غربی اصفهان را به جنوب شرقی آن متصل می‌کند. این ایستگاه در ۲۳ مهر ۱۳۹۴ همراه با افتتاح قطار شهری اصفهان مورد
۲۳ مهر ۱۳۹۴ همراه با افتتاح قطار شهری اصفهان مورد بهره‌برداری قرار گرفت. ایستگاه بعدی در شرق ایستگاه بهارستان است. قرار است از این ایستگاه به سمت دانشگاه صنعتی چهار ایستگاه دیگر ساخته شود و تا سال ۱۴۰۳ به بهره‌برداری برسد.
فلسفهٔ روسی جنبش‌های فلسفی متنوعی را در بر می‌گیرد. در زیر فهرستی از نویسندگانی که در شکل‌گیری آن سهیم بوده‌اند بر پایهٔ جنبش فلسفی آمده‌است. اگرچه بیشتر مؤلفانی که در فهرست زیر آمده‌اند فیلسوف هستند، اما برخی از داستان‌نویسان اهل روسیه مانند تولستوی و داستایفسکی نیز به عنوان فیلسوف شناخته شده‌اند، در فهرست آمده‌است. فلسفهٔ روسی به عنوان یک موجودیت مجزا در سدهٔ ۱۹م آغاز شد، و از ابتدا توسط مخالفان غربی‌سازی که از پیروی روسیه از مدل‌های اقتصادی و سیاسی غربی هواداری می‌کردند، و نیز اسلاووفیل‌ها که بر توسعهٔ
هواداری می‌کردند، و نیز اسلاووفیل‌ها که بر توسعهٔ روسیه به عنوان یک تمدن منحصربفرد پافشاری می‌کردند تعریف شد. این گروه دوم افرادی مانند نیکولای دانیلفسکی و کنستانتین لئونتیف را شامل می‌شد که پایه‌گذاران اولیهٔ اوراسیاگرایی بودند. بحث جایگاه روسیه در جهان تاکنون مهم‌ترین ویژگی فلسفهٔ روسیه بوده‌است. فلسفهٔ روسی در گسترش‌های بعدی‌اش به‌وسیلهٔ پیوند ژرف‌اش با ادبیات و علاقه به خلاقیت، جامعه، سیاست و ملی‌گرایی مشخص شده‌است، و کیهان و دین نیز از دیگر موضوع‌های شاخص در آن بوده‌اند. از فیلسوفان شاخص سدهٔ ۱۹ و ۲۰
در آن بوده‌اند. از فیلسوفان شاخص سدهٔ ۱۹ و ۲۰ می‌توان به ولادیمیر سولوویف، واسیلی روزانوف، لف شستوف، لئو تولستوی، سرگئی بولگاکوف، پاول فلورنسکی، نیکولای بردیایف، پیتیریم سوروکین و ولادیمیر ورنادسکی اشاره کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۲۰ تا دههٔ ۱۹۸۰ مارکسیسم بر فلسفهٔ روسی چیرگی پیدا کرد و زمینهٔ بحث در رابطه با آن محدود شد. گفته می‌شود که تصفیه‌های استالینی ضربهٔ مرگباری به فلسفهٔ روسی وارد کرد و تعداد انگشت‌شماری از فیلسوفان مخالف بودند که به مانند الکسی لوسف از آن دوره زنده بیرون آمدند. پس از مرگ استالین در سال
دوره زنده بیرون آمدند. پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳ بار دیگر راه برای پیدایش مکاتب جدید فلسفی باز شد و جریان‌هایی مانند حلقهٔ منطقی مسکو و مکتب نشانه‌شناسی تارتو-مسکو ظهور پیدا کردند. فیلسوفان مسیحی. پیش از ولادیمیر سولویوف:
طارق عبدالله (؛ زادهٔ ) ورزشکار است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
ماجد ابو ملیحه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نجران عربستان سعودی اشاره کرد.
لف شستوف (؛ – ) فیلسوف اگزیستانسیالیسم، و استاد دانشگاه اهل امپراتوری روسیه بود. او در کی یف متولد شد حقوق خواند و به تدریس در دانشگاه سوربن پرداخت و در پاریس درگذشت. نقد فلسفهٔ سنتی اروپایی، نیهیلیسم، ایمان گرایی، نقد ادبی، ابزوردیسم و نقد خردگرایی از جمله مضامین مهم آثار او هستند.
آلکسی لوسف (؛ – ) فیلسوف، مربی موسیقی، نویسنده، فرهنگ‌شناس و مترجم اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
پاول آلکساندری فلورنسکی (؛ ؛ – ) ریاضی‌دان، مهندس، فیزیک‌دان، فیلسوف، کشیش کلیسای ارتدکس شرقی، استاد دانشگاه، ریاضی‌دان، فیزیک‌دان، مهندس برق، مخترع و همه‌چیزدان ارمنی‌تبار اهل امپراتوری روسیه بود که به‌دلیل همین جامع‌الاطراف بودن در حوزه‌های علمی و معرفتی گوناگون، برخی از معاصرانش مانند سرگی بولگاکف و ایلیا فلیستینسکی به او لقب «داوینچی روسیه» داده‌اند.
جان میندورف (; – ) استاد دانشگاه اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
آلتیس () شرکت چندملیتی مخابرات هلندی است، که در زمینه ارائه خدمات شبکه تلفن همراه، اینترنت و تلویزیون‌های کابلی در ایالات متحده، غرب اروپا و اسرائیل فعالیت می‌کند. شرکت آلتیس در سال ۲۰۰۱ توسط پاتریک دراهی تأسیس شد و امروزه با در اختیار داشتن بیش از ۵۰ میلیون مشترک، پس از شرکت اورانژ اس.ای.، دومین شرکت مخابرات فرانسه بشمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ووردن، هلند قرار دارد.
دمیتری لیخاچف (؛ – )، زبان‌شناسی، نویسنده اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از لنینگراد، جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان زرین لومونسف، و نشان لنین شده‌است.
گروه ان‌ان () شرکت خدمات مالی هلندی است، که در زمینه ارائه خدمات مدیریت دارایی، بیمه عمر، بانکداری و وام مسکن فعالیت می‌کند. گروه ان‌ان در سال ۱۹۶۳ از ادغام دو شرکت بیمه و بانکداری تأسیس شد و امروزه بعنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های بیمه هلند بشمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لاهه، هلند قرار دارد.
هیپولیتوس (حدود ۱۷۰–۲۳۵ پس از میلاد) یکی از مهمترین متکلمان مسیحی قرن دوم بود که هنوز معلوم نیست دقیقاً کجا زندگی می‌کرده، که بوده یا در کجا مرده و دفن شده‌است، شاید در فلسطین، مصر، آناتولی، روم یا مناطق دیگری از خاورمیانه. مورخان ادبیات صدر مسیحیت، نظیر اوسبیوس قیصری و ایرونیموس اهل ایلیریه صاحب ولگاته، می‌گویند معلوم نیست این مهم‌ترین مفسر کتاب مقدس و متاله مسیحی، اصلاً کجا زندگی می‌کرده‌است. می‌گویند آثار او را خوانده‌اند اما گواهی در دست نداریم که نشان بدهد او در جایی تعلیم می‌داده یا منبری و پیروانی
بدهد او در جایی تعلیم می‌داده یا منبری و پیروانی داشته‌است. فوتیوس اول قسطنطنیه در کتاب نامه می‌گوید وی شاگرد ایرنایوس و ایرنایوس شاگرد پلیکارپ بوده‌است، ولی سیاق متن نشان می‌دهد این ادعای خود هیپولیتوس بوده‌است و جای تردید دارد. عده ای می‌گویند او با پاپ زمانه خود مخالف بود و رقیب اسقف روم شد و گروهی را نیز دور خود جمع کرد. چون پاپ‌های روم اواع گروه‌ها را که اعتقادات مختلفی داشتند می‌پذیرفتند و هم کیش خود می‌دانستند، ولی هیپولیتوس مخالفان خود را مشرک می‌دانست و با درون گذاری آن‌ها مخالف بود. می‌گویند قبل
و با درون گذاری آن‌ها مخالف بود. می‌گویند قبل از شهادتش با کلیسا آشتی کرده بود.
گروه شوارتس () شرکت هلدینگ خرده‌فروشی آلمانی است، که در زمینه مدیریت بر فروشگاه‌های زنجیره‌ای لیدل و کافلند فعالیت می‌کند و بعنوان چهارمین شرکت خرده‌فروشی جهان بر پایه میزان درآمد سالیانه شناخته می‌شود. شرکت شوارتس در سال ۱۹۷۳ توسط دیتر شوارتس تأسیس شد و امروزه مالک شبکه‌ای از ۱۰ هزار شعبه در سراسر اروپا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر نکازاولم، آلمان قرار دارد.
دستگاه تست پریز (receptacle tester) دستگاهی است که برای تأیید اینکه یک پریز برق متناوب AC به درستی سیم‌کشی شده‌است یا خیر استفاده می‌شود. این دستگاه کوچک شامل یک پلاگین برق و چند چراغ نشانگر است. اگرچه که از یک مولتی متر نیز می‌توان برای انجام یک سری از آزمون‌ها که نتایج مشابهی می‌دهند استفاده کرد، اما یک دستگاه تست پریز برق می‌تواند این سری از آزمون‎ها را تنها با یک بار اتصال ساده به پریز انجام دهد و با روشن کردن LEDها وضعیت را به شما گزارش دهد. دستگاه تست پریز برق می‌تواند با یکبار اتصال، چندین آزمایش را
پریز برق می‌تواند با یکبار اتصال، چندین آزمایش را انجام دهد، اما خود این آزمایش‌ها اساساً به دو دسته تقسیم می‌شود:۱-تست‌هایی که برای بررسی وصل یا قطع بودن برق پریز انجام می‌شود. ۲-تست‌هایی که تعیین می‌کند آیا سیم‌کشی امن برای استفاده از پریز انجام گرفته‌است یا نه. انجام تست. کیفیت عملکرد. ابتدایی‌ترین وظیفه این دستگاه، بررسی این موضوع است که آیا پریز می‌تواند برای دستگاه متصل شده، برق را فراهم کند یا خیر. برای یک پریز AC (متناوب) درست عمل کند، پریز باید حداقل یک اتصال فاز (برای تغییر ولتاژ الکتریکی) و یک
یک اتصال فاز (برای تغییر ولتاژ الکتریکی) و یک اتصال نول (برای بستن مدار) داشته باشد. اگر هرکدام از این دو مورد قطع شود یا به هر دلیلی متصل نباشد، پریز به هیچ ابداً درست عمل نخواهد کرد. بعضی از اشتباهات غیرمتداول معین در سیم‌کشی ممکن است برای دستگاه تست پریز قابل تشخیص نباشد، اما با این حال یک دستگاه واقعی ممکن است بعد از اتصال به پریز، کار نکند. لامپ‌های کوچک دستگاه حتی با یک جریان خیلی کم نیز روشن می‌شوند و یک مقاومت بالا یا ولتاژ زیاد می‌تواند باعث شود که دستگاه تست پریز، تشخیص اشتباه دهد. البته چراغ‌ها
دستگاه تست پریز، تشخیص اشتباه دهد. البته چراغ‌ها در این دستگاه نشان نمی‌دهند که ولتاژ یا فرکانس درست است یا نه، بلکه تنها نشان می‌دهند که ولتاژ وجود دارد یا خیر. ایمنی. نقش مهم دستگاه تست پریز، بررسی این است که آیا پریز به‌طور مناسب سیم‌کشی شده و به درستی به سیم مناسب در سیم‌کشی ساختمان متصل است یا خیر. دو دلیل اصلی برای تست این مهم وجود دارد:۱-بعضی از دستگاه‌ها باید یک زبانه خاص برای اتصال به سیم فاز داشته باشند و در غیر این صورت ممکن است دستگاه آسیب ببیند. ۲-نکته مهمتر این است که اگر سیم فاز متصل باشد،
۲-نکته مهمتر این است که اگر سیم فاز متصل باشد، اما سیم نول یایا زمین وصل نباشد، ممکن است یک موقعیت خطرناک با جلوگیری از اجرای درست مکانیسم‌های ایمنی ایجاد شود. مضاف بر این، سیم زمین به‌طور معمول به غلاف (پوشش) دستگاه الکتریکی وصل می‌شود. این اتصال به عنوان یک اقدام پیش‌گیرانه ایمن، بدین منظور انجام می‌شود که اگر روپوش پلاستیکی (عایق) سیم‌ها آسیب دید و غلاف (پوشش) دستگاه متصل شده به پریز شارژ الکتریکی شد، جریان به زمین منتقل شود. اگرچه این کار (اتصال سیم زمین به غلاف دستگاه) در بسیاری از دستگاه‌های الکتریکی
به غلاف دستگاه) در بسیاری از دستگاه‌های الکتریکی به عنوان یک اقدام جهت افزایش ایمنی انجام می‌شود، اما اگر سیم‌کشی پریز به‌طور نادرست انجام گرفته باشد سیم اتصال به زمین پریز به جریان فاز وصل باشد، مکانیسم ایمنی اثر معکوس خواهد داد و قسمت بیرونی دستگاه (قسمت بیرونی غلاف دستگاه) شارژ الکتریکی خواهد شد و پتانسیل وارد شدن شوک الکتریکی به هر کسی که دستگاه را لمس کند به وجود خواهد آمد. دستگاه‌های تست پریز برق ساده که سه‌چراغه هستند، قادر به شناسایی ۲خطای جدی در سیستم برقکشی خانه نیستند: البته دو اتفاق فوق به
سیستم برقکشی خانه نیستند: البته دو اتفاق فوق به وسیلهٔ یک مولتی متر و انجام تست بار قابل تشخیص هستند.
پیتر ترادگیل (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس اجتماعی اهل بریتانیا است. او در نوریچ انگلستان متولد شد و تحصیلاتش را در کالج کینگ، کمبریج و دانشگاه ادینبرو گذراند.