payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوقلوها آقای فرانکلین را می‌بندند و شرح می‌دهند که مادرشان چگونه مرد. او که شریکش، همان آقای فرانکلین با نام واقعی کلینتن شارپ، تعقیبش می‌کرد، پس از آن‌که شاهد قتلِ او بود به آپارتمان برگشت تا از دختران دوقلویش محافظت کند. آقای فرانکلین خانه را با بنزین آتش زد. مادر فرصت یافت دختران را از پنجرهٔ شکسته بیرون بدهد، اما خودش نجات نیافت. پس از آن، دوقلوها باقیِ کودکی‌شان را در یتیم‌خانه گذراندند و از سوی بیل مورد آزار قرار گرفتند. دوقلوها به آقای فرانکلین می‌گویند او پدرِ بیولوژیکی‌شان است و اکنون وقت انتقام
او پدرِ بیولوژیکی‌شان است و اکنون وقت انتقام رسیده است. آن‌ها روی او لوبوتومی انجام می‌دهند، در نهایت می‌کشندش و همراه هم از ترمینال خارج می‌شوند. تولید. توسعه. در ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد که مارگو رابی در تریلر «نوآر» به نویسندگی و کارگردانی وُن استاین بازی و آن را از طریق شرکت تهیه‌کنندگی‌اش LuckyChap Entertainment تهیه خواهد کرد. Highland Film Group تأمین مالی و معرفی پروژه به خریداران بین‌المللی در برلین را بر عهده داشت و Creative Artists Agency فروش پخش داخلی در ایالات متحده را مدیریت می‌کرد. دیوید
پخش داخلی در ایالات متحده را مدیریت می‌کرد. دیوید بارون از Beagle Pug Films نیز به‌عنوان تهیه‌کننده به پروژه پیوست. در ۲۴ مهٔ ۲۰۱۶، سایمون پگ، مایک مایرز، مکس آیرونز و دکستر فلمچر در کنار رابی به گروه بازیگران پیوستند. این فیلم نخستین اثر غیرمستند مایک مایرز از سال ۲۰۱۲ به این سو است. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری اصلی در مهٔ ۲۰۱۶ در بوداپست، مجارستان آغاز شد و طی ۲۷ شب ادامه یافت. تا سپتامبر ۲۰۱۶، پس‌تولید رو به پایان بود و نسخه‌ای خام در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۶ برای خریداران بالقوهٔ بین‌المللی به
تورنتو ۲۰۱۶ برای خریداران بالقوهٔ بین‌المللی به نمایش درآمد. پخش. شرکت Highland Film Group برای فروش حقوق پخش فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷ حضور یافت. در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۸، RLJE Films حقوق پخش در ایالات متحده را به دست آورد. پیش‌تر، در سپتامبر ۲۰۱۶، Icon Film Distribution حقوق پخش در بریتانیا و ایرلند را کسب کرده بود، اما در فوریهٔ ۲۰۱۸، Arrow Films این حقوق را در اختیار گرفت. اکران. "ترمینال" در ۱۱ مهٔ ۲۰۱۸ توسط RLJE Films با اکران محدود در سینماهای ایالات متحده و هم‌زمان از طریق ویدئوی درخواستی منتشر شد.
متحده و هم‌زمان از طریق ویدئوی درخواستی منتشر شد. نخستین نمایش فیلم در بریتانیا در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸ و در جشنواره بین‌المللی فیلم ادینبرا و به‌عنوان بخشی از بخش «American Dreams» برگزار شد. اکران سینماییِ محدود آن در بریتانیا و ایرلند از ۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۸ توسط Arrow Films انجام شد. در ۹ سپتامبر ۲۰۱۶، نخستین تصویر رسمی فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو منتشر شد که در آن رابی در نقش خود دیده می‌شد. این فیلم در ایالات متحده از سوی انجمن تصاویر متحرک آمریکا به‌صورت «بدون درجه‌بندی» منتشر شد. در بریتانیا، از هیئت
«بدون درجه‌بندی» منتشر شد. در بریتانیا، از هیئت رده‌بندی فیلم بریتانیا درجهٔ ۱۵ به دلیل «زبان تند، خشونت، اشاره به خودکشی و تهدید» دریافت کرد. در ایرلند نیز از اداره رده‌بندی فیلم ایرلند درجهٔ ۱۶ گرفت با این توضیح که «خشونت شدید، جراحت و زبان تند، و مضمون خودکشی» دارد. رسانهٔ خانگی. فیلم در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۸ توسط RLJ Entertainment بر روی بلو-ری و دی‌وی‌دی در ایالات متحده منتشر شد. در بریتانیا و ایرلند نیز در ۶ اوت ۲۰۱۸ توسط Arrow Video روی بلو-ری، دی‌وی‌دی، نسخهٔ دیجیتال و درخواستی عرضه شد. واکنش. "ترمینال"
دیجیتال و درخواستی عرضه شد. واکنش. "ترمینال" عموماً نقدهای منفی از سوی منتقدان دریافت کرد؛ بسیاری به خط داستانی، ریتم، کارگردانی و روایت ایراد گرفتند، هرچند بازی رابی، سبک بصری و ارزش‌های تولید ستایش شد. در وبگاه گردآورندهٔ نقد راتن تومیتوز، فیلم با استناد به ۶۵ مرور امتیاز تأیید ۲۲٪ دارد و میانگین امتیاز ثبت شده است. جمع‌بندی این وبگاه چنین است: «"ترمینال" فقط برای تکمیل‌گرایان سرسختِ آثار مارگو رابی ارزشِ جست‌وجو دارد؛ فیلم، مطابق با تعریف پزشکی عنوانش، به شکلی دردناک و مشتق‌وار پیش می‌رود». در
عنوانش، به شکلی دردناک و مشتق‌وار پیش می‌رود». در متاکریتیک، فیلم با ۲۰ نقد، میانگین وزنی ۲۷ از ۱۰۰ را ثبت کرده که نشان‌دهندهٔ «عموماً نامطلوب» است. پیتر تراورس از "رولینگ استون" فیلم را به‌شدت کوبید و صفر ستاره داد و نوشت: «عنوان این تقلیدِ نکبت‌بار از کوئنتین تارانتینو-در-"بلید رانر" همان‌قدر که نام فیلم است، تشخیص هم هست». رکس رید از "نیویورک آبزرور" نیز صفر ستاره داد و فیلم را «شوخی اگزیستانسیالیستی متورم، پرمدعا و نامفهوم» خواند. دیوید ادلشتاین از "Vulture" نیز با نقدی منفی، تمرکز داستان را زیر سؤال
نیز با نقدی منفی، تمرکز داستان را زیر سؤال برد و نوشت: «از آن‌جا که فیلم خط پایه‌ای از واقعیت بنا نمی‌کند، دشوار است بتوان پیش‌فرضی برایش گرفت». دیوید ارلیش از "ایندی‌وایر" به فیلم نمرهٔ D داد و نوشت: «"ترمینال" وُن استاین مشتی کلیشهٔ مرده را برداشته و مثل فرانکنشتاین به هم وصله کرده تا حماسه‌ای جنایی بسازد که شدیداً محتاج مغز است. و روح. و داستان.» جیکوب نایت از "Birth.Movies.Death." کارگردانی استاین را به‌شدت نکوهش کرد و نوشت: «هیچ اندازه‌ای از تصاویر زیبا نمی‌تواند فیلمنامه‌ای را که این‌چنین فاجعه‌بار
نمی‌تواند فیلمنامه‌ای را که این‌چنین فاجعه‌بار نوشته شده نجات دهد… هیچ شخصیتی ورای ظاهر کمیک‌بوکی‌اش تعریف نشده است». جفری ام. اندرسون از "سن‌فرانسیسکو اگزماینر" دو و نیم ستاره از چهار ستاره داد و با وجود «متوسط» خواندن فیلم، بازی رابی را ستود: «رابی درخشان است، و گرچه "ترمینال" چیز دندان‌گیری نیست، فرصتی فراهم می‌کند تا برقِ بازی او را ببینیم.» کلینت ورثینگتن از "کانسکوئنس آو ساوند" نیز کارگردانی استاین را به‌شدت نقد کرد و فیلم را «اتلاف وقت» و «تمرینی تماماً تهی در فیلم‌سازی بیش‌ازحدِ سبک‌زده و از
تماماً تهی در فیلم‌سازی بیش‌ازحدِ سبک‌زده و از مدافتاده» خواند. در مقابل، ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز" فیلم را ستایش کرد و سه ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: «پانزده دقیقهٔ پایانیِ "ترمینال" مطلقاً دیوانه‌وار است… حتی وقتی جواب نمی‌دهد، "ترمینال" لحظهٔ کسل‌کننده‌ای ندارد.» کنت سوارد جونیور از "آی‌جی‌ان" عمدتاً نقدی مثبت نوشت و به فیلم امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ داد و گفت: «"ترمینال" داستان انتقامی جالب است که عمدتاً جواب می‌دهد؛ هرچند چند لغزش دارد، از جمله شخصیت‌های هدررفته و خطی داستانی ساده که بی‌دلیل پیچیده
هدررفته و خطی داستانی ساده که بی‌دلیل پیچیده شده.» کالین کاورت از "مینیاپولیس استار تریبیون" نیز نقدی بسیار مثبت نوشت و سه و نیم ستاره از چهار ستاره داد و سبک بصری فیلم را ستود: «هر لحظهٔ "ترمینال" چشم را درگیر می‌کند و ـ به‌طور غیرمنتظره‌ای ـ ذهن را هم. حتی گریم‌ها خیره‌کننده‌اند ـ سرخیِ شریانیِ رژ لبِ آنی هیپنوتیزم‌کننده است.» جیمز براردینلی از "ReelViews" نقدی میانه نوشت و دو و نیم ستاره از چهار ستاره داد: «"ترمینال" در بهترین حالت یک پارفهٔ لذیذ و تُند است ـ کالیدوسکوپی از تصاویر نئون‌زده و روایتی
است ـ کالیدوسکوپی از تصاویر نئون‌زده و روایتی پرپیچ‌وخم با خط زمانی شکنجه‌شده». با این حال، پایان‌بندی فیلم را «عمومی» و «ضد اوج» توصیف کرد. جان دفور از "هالیوود ریپورتر" عمدتاً نقدی منفی نوشت و کارگردانی استاین را نکوهید: «یک نخستین‌ساختهٔ بی‌هوا که چیزهای زیادی دربارهٔ رژیم فرهنگیِ نویسنده-کارگردانش می‌گوید و تقریباً هیچ چیزِ دیگری دربارهٔ جهان… آمیخته‌ای از کلیشه‌های گونه‌های مختلف سینمای جنایی در قالبی استیجی که بیش از آن‌که سفت و سخت باشد، تُرد است.» ژانت کاتسولیس از "نیویورک تایمز" نیز با نقدی منفی،
کاتسولیس از "نیویورک تایمز" نیز با نقدی منفی، فیلم را «یک ملالِ پرزرق‌وبرق و بیش‌ازحدِ سبک‌شده» خواند. شان مونرو از "Flickering Myth" نقدی عمدتاً مثبت نوشت و گفت: «آشفته و خودشیفته‌وار متظاهر است، اما گهگاه سرگرم‌کننده؛ عمدتاً به لطف بازی متفاوت و صحنه‌دزدِ سایمون پگ.»
وسواس فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آبیشک کاپور است. در این فیلم بازیگرانی همچون کاترینا کایف، تابو، آدیتیا روی کاپور، ادیتی رائو حیدری، لارا دوتا، اجی دیوگن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم نسخه‌ای بالیوودی از کتاب آرزوهای بزرگ اثر چارلز دیکنز است.
کتیبه نارام‌سین یا لوح پیروزی نارام‌سین یا کتیبه نارام‌سین پادشاه اکد عنوان سنگ یادبودی است که امروزه در موزه لوور پاریس قرار دارد. از نارامسین نوه سارگون یک لوح سنگی باقی مانده که در آن پیروزی نارامسین و سپاهش نقش شده‌است. در لوح نارامسین بزرگی اندازه شاه تأکید بر قدرتمندی و پیروزی او دارد. نارامسین پس از تصرف شوش به نواحی کوهستانی مغرب ایران نیز تجاوز کرد و با لولوبی‌ها که در آن نواحی مسکن داشتند جنگید و پیروز شد و یادگار این پیروزی را لوحه‌ای سنگی به صورت نقش برجسته نمایش داد و آن را در معبد شهر «سیپار»
نقش برجسته نمایش داد و آن را در معبد شهر «سیپار» قرار داد ولی پس از اینکه دو سده بعد ایلامی‌ها موفق شدند اکدی‌ها را از شهرهای سومر بیرون کنند این سنگ یادگار را به عنوان غنیمت جنگی به شوش آوردند و فرانسوی‌ها در ضمن کاوش‌های شوش آن را پیدا کردند به غارت بردند و اکنون در موزه لوور در پاریس در کنار سایر اشیای مسروقه از تمدن ایران، موجود است. توضیح اثر. نقش سنگ یادگار نارامسین یکی از کارهای هنری ایام پیشین است. حرکات سربازانی که از کوه بالا می‌روند و در میان جنگل با دشمن می‌جنگند در آن نشان داده شده‌است. همه
با دشمن می‌جنگند در آن نشان داده شده‌است. همه آن‌ها به طرف بالا نگاه می‌کنند و ستارگانی که علامت خدایان است شاهد پیروزی آنانند. نارامسین در قله کوه (نشانه نزدیکی به خدایان) ایستاده‌است. کلاه شاخدار او که بیش از این جزو ساز و برگ منحصر به خدایان تلقی می‌شد، باعث می‌شود وی به عنوان اولین پادشاه بین‌النهرین که خود را خدا می‌دانسته شناخته شود. ساخت عضلانی بدن و طرز ایستادن، وی را به صورت شخصیتی حماسی درمی‌آورد. خدایان آسمانی گویی شاهد پیروزی او هستند و بر او به فرخندگی و خجستگی نور می‌فرستند. این موضوع با توجه
فرخندگی و خجستگی نور می‌فرستند. این موضوع با توجه به دو خورشیدی که در بالای نقش برجسته تجسم یافته درک می‌شود. در تفسیر این دو خورشید آمده که این دو شکل، نمادی از خدای «شمش» (خدای آفتاب) و الهه «ایشتار» (الهه عشق، جنگ و باروری) است.
ولفگانگ آمادئوس موتسارت (۱۷۵۶–۱۷۹۱)، آهنگساز بزرگ اتریشی بود. موتسارت (Mozart) همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
معبد میوکاکو معبد آیین بودایی فرقه نیچیرن در شهر کیوتو، استان کیوتو، در ژاپن است. این معابد در سال ۱۳۷۸ احداث شده‌است. در سال ۱۵۸۲ میلادی و هنگام وقوع حادثه معبد هوننو پسر ارشد اودا نوبوناگا، اودا نوبوناگا در این معبد اقامت کرده بود.
آشفتگی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی و تهیه‌کنندگی فریدون جیرانی محصول سال ۱۳۹۷ ایران می‌باشد. این فیلم برای نخستین بار در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. داستان فیلم. داستان آشفتگی، روایت دو برادر دوقلو به نام‌های بردیا و باربد، هر دو با بازی بهرام رادان است. روند پیش‌برد داستان اینگونه القا می‌کند که بردیا و باربد از زمان کودکی در تمام زندگی خود، با هم در رقابت بوده‌اند.
سد زیارت سدی است که در نزدیکی تهران و در روستایی به همین نام در فاصله ۱۳ کیلومتری جاده آبسرد به ایوانکی و شمال شرق کیلان در شهرستان دماوند قرار دارد. این سد را جناب اقای اسدالله گنجی طراحی و پایه گذاری کرد که در سال ۱۳۶۴ ه.ش به افتتاح درامد
یوهان نِپوموک دِلا کروچه (زادهٔ ۷ اوت ۱۷۳۶ – درگذشتهٔ ۴ مارس ۱۸۱۹) نقاش اهل امپراتوری اتریش بود. او در سال ۱۷۳۶ در لاویس، در شمال ایتالیا، به دنیا آمد. مدتی زیر نظر پیترو آنتونیو لورنتسینی نقاشی آموخت و پس از سفر به نقاط مختلفِ ایتالیا، آلمان، مجارستان، و فرانسه، در بورگ‌هاوزن، التوتیگ اقامت گزید. بر اساس برآوردِ فِلیکس یوزف فون لیپوفسکی، کروچه ۵۰۰۰ پرتره و ۲۰۰ اثر تاریخی را نقاشی کرده‌است. او در کلیساهای باواریا آثار فراوانی پدیدآورد. کروچه در سال ۱۸۱۹ درگذشت. پسرش، کلِمِنس دِ لا کروچه، نیز نقاش بود و در
پسرش، کلِمِنس دِ لا کروچه، نیز نقاش بود و در ۱۷۸۳ در بورگ‌هاوزن به دنیا آمد و در ۱۸۲۳ درگذشت.
چاقو در قلب نام یک فیلم درام ترسناک و فرانسوی به کارگردانی یان گونزالس محصول ۲۰۱۸ است. این فیلم توسط چارلز گیلیبرت تهیه شده‌استونسا پارادی، نیکلاس ماری و رومن بورنژه بازیگرانی هستند که در این فیلم به ایفای پرداخته‌اند.این فیلم برای رقابت درکسب نخل طلا هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد. داستان. مردی جوانی در یک کلوب شبانه می‌رقصد، مردی را می‌بیند که یک نقاب چرمی به صورت اش دارد و با او به یک اتاق می‌رود تا با هم رابطه جنسی برقرار کنند. سپس مرد نقاب‌دار او را به تخت می‌بندد و دیلدو به تیغه کیلید می‌کشد.
را به تخت می‌بندد و دیلدو به تیغه کیلید می‌کشد. در تابستان ۱۹۷۹ یک کارگردان پورنوگرافی همجنسگرایان به نام آن پارز، در پاریس زندگی می‌کند، توسط دوست دختر و سردبیرش، لوئیس رها می‌شود. بهترین بازیگر و دوست آن، آرچیبالد در تلاش است تا در حین فیلمبرداری فیلم بعدی آن، محیط خوبی را برای بازیگران حفظ کند. پس از تماس و بازجویی توسط پلیس، مشخص می‌شود که مرد جوان از ابتدا، کارل، در بسیاری از فیلم‌های آن بازی کرده‌است. مرگ کارل، آن را مجبور می‌کند تا به دنبال یک بازیگر دیگر بیفتد. آنه پارز با یک معدنچی جوانی به نام
دیگر بیفتد. آنه پارز با یک معدنچی جوانی به نام نانس آشنا می‌شود که علیرغم اینکه دگرجنسگرا است موافقت می‌کند در فیلم آینده اش بازی کند. آنه تصمیم می‌گیرد موضوع فیلم را دربارهٔ قتل کارل بگذارد و نام فیلم "Anal Fury V (آنال فوری وی)" گذاشته می‌شود. بعداً قاتل تیری، یکی دیگر از بازیگران فیلم را که در حال تزریق هروئین بود، می‌کشد. اکنون تمام استودیو از قتل‌ها و ناکامی پلیس در محافظت از آنها می‌ترسند. هنوز هم اعتماد به نفس آنه، چهار بازیگر دیگر را برای ادامه فیلمبرداری فیلم استخدام می‌کند، که اکنون عنوان فیلم
فیلم استخدام می‌کند، که اکنون عنوان فیلم "Homocidal (هوموکیدال، به معنای قتل)" گذاشته شد. خدمه‌ها موفق می‌شوند فیلم را به پایان برسانند و با یک پیک نیک در جنگل جشن بگیرند. در طول پیک نیک، لوئیس از آن بازدید می‌کند تا سعی کند رابطه آنها را آشتی دهد، اما طوفان آنها را قطع می‌کند. در همین حین، میسیا، بازیگر دیگر، در جنگل گم می‌شود و توسط قاتل نقابدار به قتل می‌رسد. در حالتی شیدایی، آنه، لوئیس را تعقیب می‌کند و او را مورد تجاوز جنسی قرار می‌دهد. لوئیس فرار می‌کند و آن را عمیقاً ویران می‌کند. پس از سه مرگ دیگر،
و آن را عمیقاً ویران می‌کند. پس از سه مرگ دیگر، آن تلاش می‌کند تا پلیس را متقاعد کند که از آنها محافظت کند، اما آنها او را اخراج می‌کنند. با این حال، یک افسر سرنخی به او می‌دهد: در هر صحنه جنایت، یک پر کلاغ در کنار جسد پیدا می‌شد. آنه برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پَر با یک فروشگاه حیوانات خانگی تماس می‌گیرد و به او می‌گویند که این پر متعلق به گونه ای از کلاغ کور است. آنه به شهر کوچکی سفر می‌کند که جنگل آن گونه‌ها را در خود جای داده. او در جنگل، گورستانی را می‌بیند که زنی تنها و غمگین است. زن داستان پسرش
می‌بیند که زنی تنها و غمگین است. زن داستان پسرش گای فاور را به آنه می‌گوید که با دوستش که نامش هیچام بوده، رابطه پنهانی داشت. پس از اینکه این زوج در یک انبار رابطه جنسی داشتند، پدر گای آنها را پیدا می‌کند. سپس هیچام را می‌کشد و انباری را آتش می‌زند. گای موفق شد از آتش‌سوزی زنده بماند اما ظاهرش بد شده‌بود. آنه در آن شب تکه بریده‌ای از روزنامه قتل گای را به دستش می‌رسد. و به گروه می‌گوید فیلم‌برداری را ادامه دهند و در همین حال لوییس در حال ویرایش فیلم است که گاهی را می‌بیند. در زمان فیلم‌برداری، فیلم پیشرفتی
را می‌بیند. در زمان فیلم‌برداری، فیلم پیشرفتی چندانی نکرد و در همین حین گای سعی می‌کنند لوییس را بکشد اما لوییس فرار می‌کند که در راه، چاقو گای به قلبش می‌خورد، در یک اتاق تاریک گای نانس را گیر می‌اندازد و سعی می‌کند به دلیل شباهت فیزیکی نانس و هیچام، سعی می‌کند نانس را مورد تجاوز قرار دهد. در یک فلش بک داستان عاشقانه و غم‌انگیز گای و هیچام به یاد می‌آید: کلاغ کوری که پس از آتش‌سوزی، گای را زنده می‌کند. او دچار فراموشی شده و به پاریس می‌رود. خشم گای بعد از دیدن فیلم برانگیخت. فیلم با آخرین فیلم‌برداری اش
دیدن فیلم برانگیخت. فیلم با آخرین فیلم‌برداری اش توسط آنه و آشتی با روح لوییس به پایان می‌رسد.
یکی از منطق دانان قرن هفتم،نجم ادین احمدبن ابی بکر بن محمد نخجوانی تناسخی است. نخجوانی باب‌المنطق را نگاشته‌است. گویا این کتاب همان تعلیقات و انتقادات او بر ارشادات ابن سینا باشد. از جمله تصانیف او زبده النقض و لباب الکشف است که در آن بر ابن سینا تاخته‌است. ابن کمونه در التقاط الاعتراضات به او پاسخ گفته‌است. سمرقندی در شرح القسطاس می‌گوید: امام نجم الدین نخجوانی بر شکل نخستین چهارضرب، بر دومی نیز چهار ضرب، بر سومی شش ضرب و بر چهارمی هفت ضرب افزوده‌است.
آیکا نام یک فیلم درام قزاقستانی به کارگردانی سرگئی دوورتسووی محصول ۲۰۱۸ است. این فیلم برای رقابت درکسب نخل طلا هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد. داستان. داستان در مورد زن بی بضاعتی است
چهل و هفت چهل و هفت فیلمی به کارگردانی، نویسندگی احمد اطراقچی و علیرضا عطاالله تبریزی و تهیه‌کنندگی ناهید دل‌آگاه محصول سال ۱۳۹۶ است. خلاصه داستان. این فیلم روایتگر داستان سه زن از سه طبقه اجتماعی در شب آغاز زمستان است. منابع. «چهل و هفت» را با دست خالی ساختیم/ روایتی از انتخاب‌های اجباری در وبگاه سوره سینما
جورج کنینگ (; – ) سیاست‌مدار و نخست‌وزیر بریتانیا بوده‌است. وی از ۱۰ آوریل تا ۸ اوت ۱۸۲۷ نخست وزیر بریتانیا بوده. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
اف. جی. رابینسون (; – ) سیاست‌مدار و نخست وزیر اهل بریتانیا بوده است. وی از آگوست ۱۸۲۷ تا ژانویه ۱۸۲۸ نخست وزیر بوده. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
تپه چشمه کره مربوط به قرون میانی اسلامی است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش پاپی، دهستان گریت، ۲۰۰ متری شرق روستای چشمه کره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۰۱۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اسپنسر پرسوال (; – ) سیاست‌مدار و نخست‌وزیر بریتانیا بود. وی از اکتبر ۱۸۰۹ تا مه ۱۸۱۲ نخست‌وزیر بریتانیا بوده، پرسوال همچنین رئیس خزانه و نماینده مجلس بریتانیا نیز بوده‌است. وی در ۱۱ مه ۱۸۱۲ ترور شد.
هانری مارت سیلوی رولن (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۸۹۱ در خنت – درگذشتهٔ ۲۰ مارس ۱۹۷۳ در پاریس) سیاستمدار سوسیالیست بلژیکی عضو حزب کارگران بلژیک (POB-BWP) و سپس حزب جانشین آن یعنی حزب سوسیالیست بلژیک (PSB-BSP) بود. حرفه. رولن به عنوان یک سناتور برای حزب کارگران بلژیک POB-BWP و بعدتر برای حزب سوسیالیست بلژیک PSB-BSP خدمت نمود. او این موقعیت شغلی را به مدت ۳۲ سال بین سالهای ۱۹۳۲ تا ۱۹۶۸ در اختیار داشت. در سال ۱۹۴۲ او به عنوان وزیر دفاع در دولت در تبعید بلژیک منصوب شد اما در پی یک شورش در نیروهای بلژیک آزاد که در اعتراض
در پی یک شورش در نیروهای بلژیک آزاد که در اعتراض به فعال نبودن وزارت دفاع صورت گرفت، مجبور به استعفا شد. در سال ۱۹۴۶ شد وزیر دادگستری گردید. در سال ۱۹۴۷ و ۱۹۴۹ به عنوان رئیس مجلس سنا انجام وظیفه نمود. در سال ۱۹۴۸ او به عنوان وزیر دولت منصوب گردید. در سال ۱۹۵۲ رولن به نمایندگان ایران در پرونده نفتی ایران و انگلیس در دیوان بین‌المللی دادگستری کمک نمود. رای دادگاه در نهایت این شد که دیوان بین‌المللی دادگستری صلاحیت رسیدگی و اعمال قانون در این زمینه را ندارد (ایران همین مورد را ادعا کرده بود). این رای بعدها
(ایران همین مورد را ادعا کرده بود). این رای بعدها دلیل اصلی اتفاقاتی شد که در نهایت منجر به کودتای ۲۸ مرداد گردیدند. حقوق بین‌الملل. رولن در سال ۱۹۲۴ عضو وابسته و در سال ۱۹۳۶ عضو کامل مؤسسه حقوق بین‌الملل شد. او در سال‌های ۱۹۶۱-۱۹۶۳ رئیس این مؤسسه بود. وی از زمان تأسیس شورای اروپا تا سال ۱۹۵۹ عضو آن بود. او به همراه رنه کسن پیش‌نویس کنوانسیون اروپایی حمایت از حقوق بشر و آزادی‌های اساسی را تهیه کرد که در ۴ نوامبر ۱۹۵۰ در رم امضا شد. در سال ۱۹۵۹، او به عنوان قاضی و نایب‌رئیس دیوان اروپایی حقوق بشر انتخاب شد
قاضی و نایب‌رئیس دیوان اروپایی حقوق بشر انتخاب شد و از سال ۱۹۳۹، عضو دیوان دائمی داوری بود. وی به عنوان وکیل، بارها به عنوان مشاور حقوقی در دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی و بعداً دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) فعالیت کرد، از جمله: برای دولت بلژیک: در سال‌های پایانی زندگی‌اش، او همچنان به مبارزه ادامه داد: اتحادیه اروپا، ابتکاری که از جمله توسط اسپاک پیش برده شد، پروژه‌ای نبود که رولن با آن مخالفت کند، اما او نیز چندان از آن حمایت نکرد، زیرا به طور کلی معتقد بود که هرگونه تشکیل بلوک برای صلح جهانی مضر
معتقد بود که هرگونه تشکیل بلوک برای صلح جهانی مضر است. میراث. پادگان رولن در بروکسل به یاد هیپولیت (۱۸۸۵-۱۹۱۴)، لویی (۱۸۸۶-۱۹۱۵) و گوستاو رولن (۱۸۹۲-۱۹۱۸)، سه برادر هانری رولن که در جنگ جهانی اول جان باختند، نام‌گذاری شد. وی دکترای افتخاری از دانشگاه گرونوبل دریافت کرد. خیابان هنری رولن در واترلو به نام او نام‌گذاری شده است. پس از مرگ او، انجمن «دوستان هنری رولن» در دانشگاه آزاد بروکسل (ULB) تأسیس شد که در سال ۲۰۰۱ جای خود را به صندوق هانری رولن داد. این صندوق تقریباً هر سال «جایزه هنری رولن» را اهدا
صندوق تقریباً هر سال «جایزه هنری رولن» را اهدا می‌کند. دانشگاه آزاد بروکسل نیز از سال ۱۹۷۴ کرسی هنری رولن برای حقوق بین‌الملل را تأسیس کرده است.
جان راسل (; – ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۲ و ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۶ نخست‌وزیر بریتانیا بوده‌است، راسل همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است. همچنین وی پدربزگ برتراند راسل، ریاضیدان، منطق دان و فیلسوف بوده‌است
جورج همیلتون-گوردون (; – ) سیاست‌مدار و دیپلمات اهل بریتانیا بود. وی از سال ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۵ نخست‌وزیر بریتانیا بوده، همیلتون-گوردون همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
هنری ادینگتون (; – ) سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی از سال ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۴ نخست‌وزیر بریتانیا بوده است، ادینگتون همچنین همزمان با نخست‌وزیری رئیس خزانه بریتانیا نیز بوده است.
اوسامو آداچی (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به " قهرمانان تنیس" اشاره کرد.
باربارا آن برنن (۱۹ فوریه ۱۹۳۹) فیزیک‌دان، انرژی درمانگر، معلم و نویسنده آمریکایی است. وی در سال ۲۰۱۱ به عنوان نود و چهارمین انسان تأثیرگذار معنوی جهان در لیست واتکینز معرفی شد. وفات ایشان مصادف است با سوم اکتبر 2022 تحصیلات و آغاز کار. برنن پس از طی کردن دوره کارشناسی ارشد در رشته فیزیک جوی از دانشگاه ویسکانسین، در مقام محقق در سازمان ناسا و مرکز فضایی گدارد به فعالیت پرداخت. او از سال ۱۹۷۰ شرکت در کلاس‌هایی مرتبط با «حوزه انرژی انسان» را آغاز کرد. باربارا علاوه بر کار در مراکز درمانی مختلف، به مدت ۱۵ سال
علاوه بر کار در مراکز درمانی مختلف، به مدت ۱۵ سال در مطب شخصی خود به شفاگری پرداخت. وی سال ۲۰۰۱ مدرک دکترای فلسفه از دانشگاه گرینویچ استرالیا و دکترای الهیات از دانشگاه هلس دریافت کرد. برنن سال ۱۹۸۲ «مرکز آموزش شفاگری باربارا برنن» را در فلوریدا افتتاح کرد تا مهارت‌ها و تکنیک‌هایی که طی این سال‌ها آموخته بود را به دیگران آموزش دهد. سال ۱۹۸۶ تصمیم گرفت برای گسترش برنامه‌های آموزشی، مطب شخصی خود را تعطیل کند با آنکه تا یک سال نوبت‌های رزروشده داشت و این تصمیم بسیار سختی برایش بود. مرکز آموزشی باربارا برنن یک
بسیار سختی برایش بود. مرکز آموزشی باربارا برنن یک دورهٔ ۴ ساله برای دریافت گواهینامه شفاگری حرفه‌ای است. سال ۲۰۰۳ برنن شعبه ای از این مرکز در اروپا و سال ۲۰۰۷ نیز شعبه ای در ژاپن افتتاح کرد. تغییر مسیر شغلی. باربارا چند عامل را در تغییر حرفه اش از یک دانشمند محقق به انرژی درمانگر، مؤثر می‌داند : اوایل دهه ۱۹۷۰ طی یکی از درگیری‌های نژادی در واشینگتن از پنجرهٔ بالای ساختمانی، مردم داخل خیابان را تماشا می‌کردم که به داخل مغازه‌ها هجوم می‌بردند، همه چیز را می‌شکستند و شهر را به آتش می‌کشیدند. این برای من نقطهٔ
و شهر را به آتش می‌کشیدند. این برای من نقطهٔ عطفی بود. من به حقوق بشر و مشکلات انسان‌ها علاقه‌مند شدم. پیش از این اتفاق، عمدتاً به علم علاقه داشتم. آن زمان بود که در حین کار در ناسا شروع کردم به شرکت در گروه‌های انسان دوستانه ای مانند فریاد درمانی و گشتالت درمانی. اتفاقاً در آن زمان بود که تجربیات کودکی ام را به یاد آوردم که قادر بودم انرژی اطراف چیزها را ببینم. عامل دیگری که من را به این سمت سوق داد تصادف ماشینی بود که داشتم. یکی از دوستانم پیشنهاد داد از درمان طب سوزنی استفاده کنم و این کار آغاز سفر من
درمان طب سوزنی استفاده کنم و این کار آغاز سفر من در درمان مکمل/جایگزین بود. زندگی شخصی. کودکی من دوران معمولی و ساده ای بود. من در مزرعه ای در ویسکانسین بزرگ شدم و از آنجایی که همبازی‌های زیادی نداشتم، اوقات بسیاری را به تنهایی می‌گذراندم. ساعت‌ها در جنگل با خود خلوت می‌کردم، در حالیکه کاملاً بی حرکت و در انتظار حیوانات کوچک بودم تا بسویم بیایند. در واقع وحدت و هماهنگی کامل با محیط را تمرین می‌کردم. در آن لحظات به وضعیتی گسترده از آگاهی وارد می‌شدم که طی آن قادر بودم موقعیت هر جانداری را بدون نگاه کردن به
قادر بودم موقعیت هر جانداری را بدون نگاه کردن به اطرافم تشخیص دهم. می‌توانستم جای آن‌ها را حس کنم. وقتی راهپیمایی با چشم بسته را در جنگل تمرین می‌کردم، مدتی قبل از اینکه دستم به درختی برخورد کند آن را احساس می‌کردم. دریافتم که درختان از آنچه می‌نمایند بزرگترند. درختان در اطراف خود میدان‌هایی از انرژی دارند و من آن میدان‌ها را حس می‌کردم. بعدها دیدن میدان انرژی درختان و حیوانات کوچک را آموختم. کشف کردم که هر چیزی پیرامون خود دارای حوزه انرژی است و این حوزه تا حدودی به نور شمع شباهت دارد. دریافتم که همه چیز
حدودی به نور شمع شباهت دارد. دریافتم که همه چیز به واسطه این حوزه‌های انرژی به هم متصل هستند و هیچ فضایی خالی از آن نیست. این کشف هیجان انگیز از نظر من به اندازه ای طبیعی بود که بلوط خوردن سنجابی روی شاخه درخت. گمان کردم همه آن را می‌دانند، بنابراین به دست فراموشی اش سپردم. وقتی به سن نوجوانی رسیدم رفتن به جنگل را متوقف کردم. اینک به طرز کار هر چیز و ماهیت اشیا علاقه‌مند شده بودم. در رشته فیزیک جوی فوق لیسانس گرفتم. سپس به مدت ۵ سال در بخش هواشناسی ماهواره ای ناسا به تحقیقات پرداختم. بعدها تحت تعلیم قرار
ای ناسا به تحقیقات پرداختم. بعدها تحت تعلیم قرار گرفتم و مشاور شدم. آموزش‌هایی که از سرگذراندم شامل دو سال آموزش مشاوره بیوانرژیک، یک سال ماساژدرمانی، دو سال آناتومی- فیزیولوژی، دو سال دوره تخصصی در زمینهٔ وضعیت‌های مختلف آگاهی در اوقات بیداری، بخصوص در روش‌های مربوط به وضعیت آرامش عمیق، یک سال هومیوپاتی، سه سال آموزش در مرکز انرژی درمانی کُر (قلب)، پنج سال در مرکز تربیت مددکاری پث ورک و چند سال مطالعه و بررسی روش‌های شفاگران متعدد در سرتاسر کشور بود. علاوه بر این به مدت پانزده سال در رابطه با افراد و حوزه
بر این به مدت پانزده سال در رابطه با افراد و حوزه انرژی آن‌ها به‌طور انفرادی یا گروهی کار می‌کردم. در طول این سال‌ها، در عین حال برای اندازه‌گیری میدان انرژی انسان آزمایش‌های گوناگونی انجام دادم. تنها پس از طی تمام این مراحل بود که احساس کردم برای اشتغال به کار شفاگری در نیویورک و آموزش شفاگری در کلاس‌ها و کارگاه‌ها قابلیت لازم را دارا هستم. چند سالی از کارم در سمت مشاور می‌گذشت که رنگ‌هایی را دور سر افراد تشخیص دادم و این مرا به یاد تجربیات کودکی ام انداخت. آنگاه بود که دریافتم تجربیات لذت بخش دوران کودکی
آنگاه بود که دریافتم تجربیات لذت بخش دوران کودکی در نهایت مرا به سوی تشخیص و شفای بیماری‌های صعب العلاج هدایت کرد. تجربه جنگل به گسترش محدودهٔ حواس من کمک نمود و آموزش‌های دانشگاه به پرورش منطق ذهنی من. آموزش‌های مشاوره ای پس از آن چشم و دلم را بروی بشریت گشود و نهایتاً آموزش‌های معنوی، تجربیات غیرمعمول را در چشمم معتبر ساخت. در ابتدا صرفاً قادر به دیدن حوزه‌های پست‌تر انرژی در اطراف اشیا بودم که حدود دو سانتیمتر بالاتر از پوست بدن قرار دارد. وقتی کارآزموده تر شدم، دیدم که حوزهٔ مذکور بسی فراتر از محدوده