payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اپل (به انگلیسی: Apple) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چاکتاو، اکلاهما واقع شده است.
اپل کریک (به انگلیسی: Apple Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در گرند شوت واقع شده است. اپل کریک ۲۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپل گروو (به انگلیسی: Apple Grove) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برن، کنتاکی واقع شده است. اپل گروو ۲۱۷٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپل گروو (به انگلیسی: Apple Grove) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میگس، اوهایو واقع شده است. اپل گروو ۱۸۲٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپلگارت (به انگلیسی: Applegarth) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مونرو، نیوجرسی واقع شده است. اپلگارت ۳۲٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپلتون (به انگلیسی: Appleton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیاگارا، نیویورک واقع شده است. اپلتون ۱۰۳٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپلتون (به انگلیسی: Appleton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلینوی واقع شده است.
اپلتون (به انگلیسی: Appleton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلیکیتات، واشینگتن واقع شده است. اپلتون ۷۰۷٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپلتاون (به انگلیسی: Appletown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان واشینگتن، مریلند واقع شده است. اپلتاون ۱۷۷٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اپریکات (به انگلیسی: Apricot) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بنتون، واشینگتن واقع شده است. اپریکات ۲۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آپتاکیسیک (به انگلیسی: Aptakisic) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لیک، ایلینوی واقع شده است. آپتاکیسیک ۲۰۹٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آراگو (به انگلیسی: Arago) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده است. آراگو ۹٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرارات (به انگلیسی: Ararat) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاتریک، ویرجینیا واقع شده است.
آربور هیل (به انگلیسی: Arbor Hill) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آلبانی، نیویورک واقع شده است.
آربور لیکس (به انگلیسی: Arbor Lakes) یک منطقه شهری در ایالات متحده آمریکا است که در میپل گروو، مینه‌سوتا واقع شده است.
آربور ویتایی (به انگلیسی: Arbor Vitae) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آربور ویتایی واقع شده است. آربور ویتایی ۴۹۷٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آربوویل (به انگلیسی: Arbovale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوکاهانتس، ویرجینیای غربی واقع شده است. آربوویل ۸۳۰٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آربوکل (به انگلیسی: Arbuckle) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ماسون، ویرجینیای غربی واقع شده است. آربوکل ۱۷۸٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکید ایکرز (به انگلیسی: Arcade Acres) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ریپون واقع شده است. آرکید ایکرز ۲۴۶٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکانا (به انگلیسی: Arcana) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرنت، ایندیانا واقع شده است. آرکانا ۲۶۷٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرچر (به انگلیسی: Archer) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وتزل، ویرجینیای غربی واقع شده است. آرچر ۲۴۹٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرچر (به انگلیسی: Archer) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سانگامون، ایلینوی واقع شده است. آرچر ۱۸۴٫۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکولا (به انگلیسی: Arcola) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در می تاونشیپ واقع شده است. آرکولا ۲۶۶٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکولا (به انگلیسی: Arcola) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونتگومری، پنسیلوانیا واقع شده است. آرکولا ۳۱٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکولا (به انگلیسی: Arcola) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پریش تنگیپاهوا، لوئیزیانا واقع شده است. آرکولا ۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرکولا (به انگلیسی: Arcola) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وبستر، ویرجینیای غربی واقع شده است. آرکولا ۵۷۰٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آردل (به انگلیسی: Ardel) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وین، ویرجینیای غربی واقع شده است. آردل ۷۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آردن (به انگلیسی: Arden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بان‌کوم، کارولینای شمالی واقع شده است. آردن ۶۷۶٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آردنهایم (به انگلیسی: Ardenheim) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هانتینگدان، پنسیلوانیا واقع شده است. آردنهایم ۱۸۵٫۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آردنوور (به انگلیسی: Ardenvoir) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چیلان، واشینگتن واقع شده است. آردنوور ۳۸۸٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آردمور (به انگلیسی: Ardmore) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مریلند واقع شده است.
آردوود (به انگلیسی: Ardwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان البمارل، ویرجینیا واقع شده است. آردوود ۱۳۲٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرگوس کورنر (به انگلیسی: Argos Corner) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ساسکس، دلاویر واقع شده است. آرگوس کورنر ۹٫۱۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
آرگو (به انگلیسی: Argo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پایک، کنتاکی قرار دارد. آرگو ۲۷۱٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرگو فی (به انگلیسی: Argo Fay) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کرول، ایلینوی واقع شده است. آرگو فی ۱۹۶٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آرگایل (به انگلیسی: Argyle) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کیسی، کنتاکی واقع شده است. آرگایل ۳۶۹٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آریک ویلیج (به انگلیسی: Arick Village) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بروستر، تگزاس واقع شده است. آریک ویلیج ۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
آریستا (به انگلیسی: Arista) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مرسر، ویرجینیای غربی واقع شده است. آریستا ۷۵۵٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اتوود (به انگلیسی: Atwood) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در گرین گروو واقع شده است. اتوود ۳۹۴٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبری (به انگلیسی: Aubrey) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایتاکا واقع شده است. آبری ۲۳۰٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبرن (به انگلیسی: Auburn) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اولدمنز، نیوجرسی واقع شده است. آبرن ۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبرن هیلز (به انگلیسی: Auburn Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در دلاور واقع شده است. آبرن هیلز ۱۲۴٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آبرن جانکشن (به انگلیسی: Auburn Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دیکلب، ایندیانا واقع شده است. آبرن جانکشن ۲۶۳٫۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آدنرید (به انگلیسی: Audenried) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده است. آدنرید ۵۲۳٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آدری (به انگلیسی: Audrey) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بنتون، واشینگتن واقع شده است. آدری ۱۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آدوبون (به انگلیسی: Audubon) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در هندرسن، کنتاکی واقع شده است. اغلب "ساوت ساید نامیده می‌شود. مرزهای آن از خیابان لوب به سوی غرب، خیابان عید به سمت جنوب، خیابان پرگل تا شرق، خیابان میل به جنوب، خیابان مدیسون به شمال غربی، خیابان آلواسیا جنوبی به شمال، خیابان پاول به شرق، خیابان میدو به جنوب، خیابان خلیج به شرق، و خیابان آتکینسون به جنوب، که به جنب خیابان لوب وصل می‌شود. تحصیل در کالج آدوبون یک ویژگی برجسته این محله است.
آگرویل (به انگلیسی: Augerville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شمپین، ایلینوی واقع شده است. آگرویل ۲۲۰٫۹۸ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
آگوستا (به انگلیسی: Augusta) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دس موینس، آیووا واقع شده است.
آگوستا (به انگلیسی: Augusta) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پایک، ایندیانا واقع شده است. آگوستا ۱۶۸٫۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آگوستین (به انگلیسی: Augustine) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در دلاور واقع شده است. آگوستین ۶۰٫۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اورا (به انگلیسی: Aura) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در الک، نیوجرسی واقع شده است. اورا ۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوروراویل (به انگلیسی: Auroraville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آرورا واقع شده است. اوروراویل ۲۳۵٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آوستا (به انگلیسی: Austa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لین، اورگن واقع شده است. آوستا ۱۰۷٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آستن (به انگلیسی: Austen) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی واقع شده است. آستن ۴۹۴٫۰۹ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
آستین (به انگلیسی: Austin) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تونیکا، میسیسیپی واقع شده است. آستین ۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آستین جانکشن (به انگلیسی: Austin Junction) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اورگن واقع شده است.
آستینویل (به انگلیسی: Austinville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان باتلر، آیووا واقع شده است. آستینویل ۳۰۵٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آتو (به انگلیسی: Auto) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی واقع شده است. آتو ۷۲۲٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آتومبا (به انگلیسی: Automba) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهر آتومبا واقع شده است. آتومبا ۳۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آواوام (به انگلیسی: Avawam) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پری، کنتاکی واقع شده است. آواوام ۲۹۶٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اونا (به انگلیسی: Avena) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فایتی، ایلینوی واقع شده است. اونا ۱۷۸٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
آوری (به انگلیسی: Avery) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مونرو، آیووا واقع شده است.
آوری (به انگلیسی: Avery) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلینتون، ایندیانا واقع شده است. آوری ۲۶۷٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
ویلی اشتفن (؛ ۱۷ مارس ۱۹۲۵ – ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چلسی و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد. او همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده‌است.
سلول تی کایمریک گیرنده آنتی‌ژن نوعی روش درمان سرطان است که از روش‌های سلول درمانی با پایه ایمونوتراپی و مهندسی ژنتیک جهت بهبود بیماران مبتلا به انواع سرطان‌های خونی، با استفاده از سلول‌های خونی خود فرد بیمار (اتولوگ) استفاده می‌کند. این رویکرد در درمان برخی از بدخیمی‌های خونی موفقیت‌آمیز بوده‌است و برای سایر تومورها نیز در حال کارآزمایی است. CARها گیرنده‌های مهندسی ژنتیک شده حاوی محل‌های اتصال اختصاصی آنتی‌ژن توموری می‌باشند که توسط ژنهای نوترکیب ناحیه متغیر ایمنوگلوبولین (آنتی‌بادی، پادتن) کد می‌شوند و دم
ایمنوگلوبولین (آنتی‌بادی، پادتن) کد می‌شوند و دم سیتوپلاسمی آنها حاوی دومین‌های سیگنال‌رسانی هر دو گیرنده سلول T (لنفوسیت تی از انواع سلول‌های سیستم ایمنی بدن است) و پذیرنده‌های کمک تحریکی است. کاربرد. دلیل استفاده از ایمنوگلوبولین‌ها با یک جایگاه اتصال اختصاصی برای آنتی‌ژن توموری بعنوان پذیرندهٔ شناسایی کننده، با اینکه در سلول‌های T باید عمل کند، این است که مشکل محدودیت به MHC (مجموعه سازگاری بافتی اصلی) گیرنده سلول‌های T را ندارد، بنابراین یک ساختار CAR یکسان در هر بیماری می‌تواند استفاده شود. جایگاه
یکسان در هر بیماری می‌تواند استفاده شود. جایگاه اتصال ایمونوگلوبولین به یک دم سیتوپلاسمی مهندسی‌شده متصل شده‌است که حاوی دومین‌های سیگنال‌رسانی است که به‌طور طبیعی نقش‌های ضروری در فعال‌سازی سلول T دارند. تا کنون چندین نوع متفاوت از ساختارهای انتقال سیگنال در CARهای تولیدشده در مراکز مختلف استفاده شده‌است، اما همگی موتیف‌های ITAM زنجیرهٔ زتای TCR (گیرنده لنفوسیت تی) و موتیف‌های انتقال سیگنال سیتوپلاسمی از پذیرنده‌های کمک‌تحریکی نظیر CD28 یا 4-1BB (یک عضو خانواده پذیرنده یTNF) را دارند. بیان این دومین‌های
پذیرنده یTNF) را دارند. بیان این دومین‌های انتقال سیگنال توانایی فعال‌سازی سلول T را به گیرنده‌های ایمنوگلوبولینی اختصاصی تومور اعطا می‌کند. پروتکل. در پروتکل رایج، سلول‌های T خون محیطی بیماران جدا شده و با آنتی‌بادی‌های anti-CD33 یا anti-CD28 به منظور تکثیر همه سلول‌های T، تحریک می‌شوند و با پلاسمیدهای لنتی‌ویروس یا رتروویروس کُدکننده CAR ترنسفکت (دستکاری ژنتیکی) می‌شوند. سپس سلول‌های T بیان کنندهٔ CAR تکثیر یافته مجدداً به بیمار تزریق می‌شوند. سلول‌های T منتقل شده به بیماران، در پاسخ به شناسایی آنتی‌ژن
منتقل شده به بیماران، در پاسخ به شناسایی آنتی‌ژن توموری توسط CAR، تکثیر شدیدتری پیدا می‌کند. اختصاصیت گیرنده سلول Tهای سطح این سلولهای T (که همچنان حضور دارند) با هدف کشتن سلولهای توموری ارتباطی ندارد، زیرا همهٔ سلول‌های ترنسفکت شده می‌توانند با اتصال آنتی‌ژن توموری به جایگاه اتصال آنتی‌ژن کد شده توسط ژن CAR فعال شوند. از بین رفتن تومور هم با مکانیسم‌های مستقیم سیتوتوکسیک (انگلیسی: cytotoxic T-lymphocyte-associated protein 4) و هم با مکانیسمهای وابسته به سیتوکاین (سیتوکین‌ها دسته‌ای از مولکول‌های پروتئینی
(سیتوکین‌ها دسته‌ای از مولکول‌های پروتئینی محلول در آب هستند که از یاخته‌های گوناگون و بیشتر در پاسخ به یک تحریک، ترشح می‌شوند و وظیفهٔ انتقال پیام بین یاخته‌ها را برعهده دارند) انجام می‌گیرد. بیماران مبتلا به بدخیمی‌های سلول‌های B، از قبیل لوسمی لنفوسیتی مزمن و لوسمی لنفوبلاستی حاد، به‌طور مؤثر توسط سلولهای T بارز کننده CAR اختصاصی برای CD19، یک مارکر عمومی سلول B(pan-B cell marker)که روی سلول‌های توموری هم بیان می‌شود، درمان شده‌اند. سلول‌های B طبیعی نیز همانند سلول‌های B توموری از بین می‌روند، اما
نیز همانند سلول‌های B توموری از بین می‌روند، اما بیماران با مخلوط ایمونوگلوبولین به منظور جبران فقدان سلول‌های B حمایت می‌شوند. پلاسماسل‌های تولیدکننده آنتی‌بادی با طول عمر طولانی، که در مغز استخوان بالغین و بافت‌های مخاطی یافت می‌شوند، CD19 را بارز نمی‌کنند و کشته نمی‌شوند، در نتیجه آنها به ایجاد ایمنی وابسته به آنتی‌بادی در بیماران بالغ درمان شده با سلول‌های CAR-T اختصاصی CD19 ادامه می‌دهند. سلول‌های خاطرهٔ CAR-T ممکن است برای حداقل چند ماه در بیماران درمان شده باقی بمانند، به طوری که مراقبت علیه عود
درمان شده باقی بمانند، به طوری که مراقبت علیه عود تومور حفظ می‌شود. درمان با CAR برای درمان بدخیمی‌های سول B مقاوم به سایر درمانها در چندین مرکز پزشکی در دنیا انجام می‌شود، و امکانات زیادی ایجاد شده‌است که می‌توانند تعداد زیادی از سلول‌های CAR-T را در یک زمان کوتاه برای هر بیمار تولید کنند. محدودیت‌ها. بعضی محدودیت‌های قابل توجه وجود دارد که به منظور گسترش موفقیت‌آمیز استفاده از درمان با CAR-T نیاز است بر آنها غلبه شود. تا کنون درمان با سلول CAR-T فقط در مقابل سرطان‌های خونی موفقیت‌آمیز بوده‌است، احتمالاً
سرطان‌های خونی موفقیت‌آمیز بوده‌است، احتمالاً به دلیل اینکه سلول‌های T تزریق شده دسترسی راحتی به سلول‌های توموری در گردش دارند. این رویکرد برای دیگر بدخیمی‌ها نظیرمالتیپل میلوما، تومورهای مغزی و بعضی کارسینوماها در حال گسترش است. برای درمان موفق تومورهای توپر، روش‌هایی باید یافت شوند که بتوانند سلول‌های T تزریق شده را به محل بافت تومور برساند و این امر تا کنون امکان‌پذیر نشده‌است. همچنین، طراحی سلول‌های CAR-T که اختصاصی برای سلول‌های سرطانی باشند و سلول‌های طبیعی زیادی را از بین نبرند، ضروری خواهد بود. یک
طبیعی زیادی را از بین نبرند، ضروری خواهد بود. یک رویکرد، شناسایی جفت آنتی‌ژن‌هایی که معمولاً فقط بر سطح سلول‌های توموری همراه با یکدیگر بارز می‌شوند، و استفاده از سلول‌های CAR-T دارای دو ویژگی که برای فعال شدن باید هر دو آنتی‌ژن را شناسایی کنند، می‌باشد.
الیور اگیمن (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده‌است.
عصر جدید مسابقهٔ تلویزیونی استعدادیابی است که توسط صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ساخته و از شبکه سه پخش شد. این برنامه با تهیه‌کنندگی و اجرای احسان علیخانی ساخته شد. فصل اول آن از ۲۷ بهمن ۱۳۹۷ تا ۳۱ مرداد ۱۳۹۸ پخش شد. فصل دوم از ۶ اسفند ۱۳۹۸ تا ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ و فصل سوم از ۱ فروردین ۱۴۰۱ تا ۲۶ تیر ۱۴۰۱ به روی آنتن رفت. عصر جدید خود را با عنوان اولین و بزرگ‌ترین برنامه استعدادیابی تلویزیونی در ایران معرفی کرده است. در این برنامه شرکت‌کنندگان به صورت انفرادی یا گروهی می‌توانند در رشته‌های مختلف هنری، علمی،
یا گروهی می‌توانند در رشته‌های مختلف هنری، علمی، ورزشی و سرگرمی از جمله خوانندگی، شعبده‌بازی، حرکات آکروباتیک، کمدی، ذهن‌خوانی، ریاضی، بیت باکسینگ، ژیمناستیک، دوبله، دابسمش، ورزش‌های رزمی، نمایش، پارکور حرکات موزون، پهلوانی شرکت کنند. داوران برنامه در فصل‌های اول و دوم امین حیایی، سید بشیر حسینی، آریا عظیمی‌نژاد و رؤیا نونهالی بودند. در فصل سوم، حیایی، مجید اسماعیلی، ژاله صامتی و کارن همایونفر به عنوان داور حضور پیدا کردند. ساختار برنامه. مرحلهٔ شناسایی. برای شرکت در برنامهٔ عصر جدید ابتدا شخص ویدیویی
برای شرکت در برنامهٔ عصر جدید ابتدا شخص ویدیویی حداکثر پنج دقیقه از استعداد خود را فیلمبرداری می‌کند و به وبگاه برنامه ارسال می‌کند که توسط تیم داوری ۲۰ نفره بررسی می‌شود و پس از بررسی، ویدیوهای مستعد برگزیده و به افراد مستعد اعلام می‌شود. مرحلهٔ راستی آزمایی. این افراد بعد از پذیرش باید به صورت حضوری استعداد خود را به این تیم نمایش دهند. در مرحلهٔ نمایش حضوری یا راستی آزمایی فرد مستعد باید در مرحلهٔ مقدماتی که به صورت زنده بر روی صحنه انجام می‌گیرد، اجرا کند. از فصل دوم، ۴ قسمت ابتدایی عصر جدید، مرحلهٔ
کند. از فصل دوم، ۴ قسمت ابتدایی عصر جدید، مرحلهٔ راستی آزمایی است. مرحلهٔ مقدماتی. این مرحله در فصل اول ۲۶ قسمت داشت و در فصل دوم ۲۰ قسمت. در این مرحله افراد یا گروه‌های مستعد به صورت زنده استعداد خود را در مقابل داوران اصلی برنامه و تماشاگران حاضر در معرض نمایش قرار می‌دهند. البته بینندگان تلویزیونی بعدها تصاویر ضبط شده را از تلویزیون می‌بینند. در هر برنامه ۷ شرکت کننده شرکت می‌کنند که در فصل اول از هر برنامه ۲ نفر به مرحله دوم صعود می‌کرد، یک نفر با رأی مستقیم داوران و یک نفر با نظر مردم. اما در فصل دوم
داوران و یک نفر با نظر مردم. اما در فصل دوم برای افزودن جذابیت برنامه‌های مراحل بعد، در هر شب از صفر تا چهار انتخاب امکان‌پذیر است. بدین ترتیب که ممکن است در یک شب اجراها ضعیف باشد و یک نفر به مرحله بعد برود و در شبی دیگر اجراها بهتر باشد و سه نفر مستحق صعود باشند. بدین ترتیب، باز هم به‌طور میانگین هر شب دو نفر صعود می‌کنند، اما افراد شایسته‌تر. در فصل اول در مرحلهٔ مقدماتی ۱۵ اعتبارنامه (کارت طلایی) وجود داشت که هر داور ۳ اعتبارنامه و مجری و تیم داوری برنامه ۳ اعتبارنامه داشتند و هر فرد یا گروهی که صاحب
۳ اعتبارنامه داشتند و هر فرد یا گروهی که صاحب کارت طلایی می‌شد، بدون گذراندن مرحله دوم، مستقیماً به نیمه‌نهایی صعود می‌کرد. اما در فصل دوم کارت‌ها حذف شده و به جای آن، زنگ طلایی به میان آمده است تا مسابقه به استانداردهای جهانی نزدیک‌تر شود. هر داور به همراه مجری برنامه حق دارند در طول ۲۶ شب اجرای مرحله اول یک بار زنگ طلایی را به صدا درآورند، یعنی در مجموع زنگ طلایی می‌تواند برای پنج شرکت‌کننده برتر نواخته شود. مرحلهٔ دوم. در مرحله دوم از فصل اول ۶۰ شرکت‌کننده حضور داشتند که طی ۱۵ قسمت و در هر شب ۴ اجرا به
حضور داشتند که طی ۱۵ قسمت و در هر شب ۴ اجرا به روی صحنه آمدند و داوران دو مورد آن‌ها را برای رأی‌گیری مردمی نامزد می‌کردند. بینندگان تلویزیونی پس از هر اجرا ۲۴ ساعت فرصت داشتند که رأی دهند تا یکی از آن دو به مرحلهٔ بعد، یعنی نیمه‌نهایی صعود کند. بنابراین در فصل اول فرمول صعود به مرحله دوم به این شکل بود: در هر قسمت از ۲۶ قسمت دو نفر با رأی تیم داوری و انتخاب مردمی صعود می‌کردند. همچنین ۱۵ اعتبارنامه نیز به شرکت کننده‌های برتر داده شد، که از این ۱۵ نفر، ۶ نفر پس از رقابت و تمرین در باشگاه عصر جدید به مرحلهٔ
پس از رقابت و تمرین در باشگاه عصر جدید به مرحلهٔ دوم صعود می‌کردند. در مجموع این مرحله، ۲ نفر نیز از طرف گروه برنامه‌سازی برای رفتن به مرحله دوم انتخاب شدند؛ یعنی درنهایت، ۶۰ نفر به مرحله دوم صعود می‌نمودند. اما در مرحله دوم از فصل دوم شاهد حضور ۵۰ شرکت‌کننده بودیم که طی ۱۰ شب و در هر شب ۵ اجرا ظاهر شدند. البته فراموش نکنیم که پنج اجرا نیز قبلاً با زنگ طلایی مستقیماً به نیمه‌نهایی رفته بودند. در فصل دوم داوران در مرحله دوم در هر شب، دو اجرا را انتخاب می‌کردند و کار انتخاب نهایی به رأی مردمی واگذار می‌شد.
و کار انتخاب نهایی به رأی مردمی واگذار می‌شد. مردم با انتخاب یک شرکت‌کننده یا تیم در هر شب، از هر قسمت یک نفر را برای صعود به مرحله نیمه‌نهایی انتخاب می‌کردند. همچنین تغییر بعدی فصل دوم عصر جدید، در مرحله دوم و قبل از ورود به نیمه‌نهایی این بود که در مرحلهٔ نیمه‌نهایی فصل دوم به شرحی که در بالا گفته شد ۱۵ شرکت‌کننده صعود می‌کردند، ده نفر برتر که در هر گروه که بالاترین رای مردمی را کسب کرده و پنج نفری که از مرحله نخست زنگ طلایی گرفته بودند. اما برای هیجان بخشیدن به این مرحله و افزودن تعداد شرکت‌کننده‌های
بخشیدن به این مرحله و افزودن تعداد شرکت‌کننده‌های نیمه‌نهایی، تصمیم سازندگان بر آن شد تا در فصل دوم هر یک از چهار داور و همچنین مجری برنامه این حق را داشته باشند تا از میان ده شرکت‌کننده‌ای که در مرحله دوم رای نیاورده‌اند و به رقیب خود باخته‌اند، یک نفر یا یک تیم را انتخاب و به نیمه‌نهایی هدایت کنند. به همین جهت این مرحله را مرحله نجات نامگذاری کردند. به این ترتیب پنج شرکت‌کننده دیگر نیز به جمع شرکت‌کنندگان اضافه شده بود و درمجموع ۲۰ شرکت‌کننده به نیمه‌نهایی صعود کردند. مرحلهٔ نیمه‌نهایی. مرحلهٔ نیمه‌نهایی
صعود کردند. مرحلهٔ نیمه‌نهایی. مرحلهٔ نیمه‌نهایی فصل اول عصرجدید در ۵ قسمت برگزار گردید که در هر قسمت ۳ شرکت‌کننده با یکدیگر به رقابت پرداختند و یک نفر از هر قسمت با آرای مردمی به مرحله نهایی عصر جدید صعود کرد، یعنی در مجموع پنج نفر به مرحله نهایی رفتند. در فصل دوم نیز مرحلهٔ نیمه‌نهایی در ۵ قسمت برگزار شد، اما با توجه به بیشتر بودن تعداد صعودکننده‌ها، در هر قسمت ۴ شرکت‌کننده با یکدیگر به رقابت پرداختند و در هر شب، دو اجرا توسط داوران مسابقه حذف و دو اجرا برای انتخاب مردمی مشخص می‌شدند. در نهایت و با رأی
برای انتخاب مردمی مشخص می‌شدند. در نهایت و با رأی مردمی از هر شب اجرا یک شرکت‌کننده و در مجموع پنج شرکت‌کننده به مرحله نهایی رفتند. مرحلهٔ نهایی. مرحلهٔ نهایی فصل اول عصرجدید در ۱ قسمت برگزار و برای نخستین بار به صورت زنده از شبکه سوم سیما پخش شد. در این مرحله پنج نفر یا گروه راه یافته به فینال با یکدیگر به رقابت پرداختند و رای داورها در میان نبود و داوران تنها نظر شخصی خود را بیان می‌کردند. در نهایت و با رأی مردمی، نفرات برتر عصرجدید در همان شب و با آرای مردمی مشخص و به ترتیب اول تا پنجم اعلام شدند. اما
مردمی مشخص و به ترتیب اول تا پنجم اعلام شدند. اما در فصل دوم در حالی که سازندگان این برنامه بسیار تلاش کردند مانند فصل اول، مرحله نهایی (فینال) فصل دوم نیز به صورت پخش زنده تلویزیونی باشد، به دلیل شیوع بیماری کرونا مجبور به ضبط برنامه در حضور تماشاگران استودیویی و داوران شدند. داوران و مجریان. فصل اول برنامه عصر جدید با چهار داور برگزار شد. امین حیایی، سید بشیر حسینی، آریا عظیمی‌نژاد و رؤیا نونهالی داوران این فصل بودند. احسان علیخانی نیز کار اجرا و تهیه کنندگی این برنامه را بر عهده داشت و ایمان قیاسی مجری
این برنامه را بر عهده داشت و ایمان قیاسی مجری پشت صحنه بود. فصل دوم عصر جدید نیز همانند فصل اول با اجرای احسان علیخانی و ایمان قیاسی و باز هم با داوری امین حیایی، سید بشیر حسینی، آریا عظیمی‌نژاد و رؤیا نونهالی پخش شد. بدین ترتیب در ترکیب مجری و داوران نسبت به فصل اول هیچ تغییری ایجاد نشد. حتی داوران در جایگاه‌های فصل قبل نشستند. فصل سوم عصر جدید، امین حیایی همچنان داور مسابقه باقی ماند و مجید اسماعیلی، کارن همایونفر و ژاله صامتی جایگزین سه داور قبلی شدند. سید بشیر حسینی. سید بشیر حسینی (زاده ۱۵ آذر ۱۳۶۰)
سید بشیر حسینی. سید بشیر حسینی (زاده ۱۵ آذر ۱۳۶۰) استاد دانشگاه و از داوران فصل اول و دوم عصر جدید است. او در شهریور ۱۳۹۷ به عنوان مدیر گروه فرهنگ و اندیشه شبکه ۴ سیمای جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. تحصیلات وی فوق دکترای روابط عمومی است. او کتابی با عنوان «حرفی به قدر کفایت» تألیف و منتشر کرده است. حسینی همچنین یکی از مؤلفین کتاب درسی تفکر و سواد رسانه‌ای است، که در پایه دهم متوسطه دوم تدریس می‌شود. خلاصه فصل‌ها. فصل ۱ (۹۸–۱۳۹۷). فصل اول "عصر جدید"، از ۲۷ بهمن ۱۳۹۷ روی آنتن شبکه سه رفت. بیش از ۵۰۰۰ ویدیو
بهمن ۱۳۹۷ روی آنتن شبکه سه رفت. بیش از ۵۰۰۰ ویدیو برای نمایش استعداد خود به این برنامه در این فصل ارسال شد. این فصل در ۶۴ قسمت ۶۰ الی ۱۲۰ دقیقه‌ای پخش شد. برنامه اعلام نتایج مرحله نهایی این فصل در روز پنجشنبه، ۳۱ مرداد ۱۳۹۸، به صورت پخش زنده روانه آنتن شد. این برنامه از ساعت ۱۷:۳۰ روز پنجشنبه آغاز شد و تا حدود ساعت ۳ بامداد روز جمعه، ۱ شهریور ۱۳۹۸، ادامه یافت. شرکت‌کنندگان، فاطمه عبادی، محمد زارع و پارسا خائف به ترتیب به عنوان نفرات اول تا سوم این فصل انتخاب شدند. فصل ۲ (۹۹–۱۳۹۸). فصل دوم "عصر جدید"، از ۶
شدند. فصل ۲ (۹۹–۱۳۹۸). فصل دوم "عصر جدید"، از ۶ اسفند ۱۳۹۸ تا ۲۹ اسفند ۱۳۹۹ از شبکهٔ سه پخش شد. شرکت‌کنندگان، گروه فرشتگان نینجا، متشکل از دختران نینجوتسو کار ۲ تا ۸ ساله، عنوان قهرمانی فصل دوم را به دست آوردند. عرفان طهماسبی، خواننده، دوم شد و گروه جوانمردان ایران‌زمین، متشکل از ورزشکاران رشتهٔ زورخانه‌ای، در جایگاه سوم قرار گرفت. فصل ۳ (۱۴۰۱). فصل سوم "عصر جدید"، از ۱ فروردین تا ۲۶ تیر ۱۴۰۱ از شبکهٔ سه پخش شد. علی طولابی، گروه پهلوانک‌ها و پیمان ابراهیمی به ترتیب به عنوان نفرات اول تا سوم این فصل انتخاب