payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوجوانی به نام قباد برای بدست آوردن گوهر روشنایی و نجات شهر قالی، سفر ماجراجویانه و پر رمز و رازی را آغاز می‌کند.
فیاض فرج‌اف (فیاض فرج‌اف قاسم‌اوغلو؛ زاده ۱۹۲۱ درگذشته ۱۹ می ۱۹۹۸) نظامی آذری تبار ارتش سرخ شوروی در اثنای جنگ جهانی دوم بود. زندگی‌نامه. فیاض فرج‌اف در سال ۱۹۲۱ در روستای قاسملی در بخش لنکران جمهوری آذربایجان چشم به جهان گشود. در سال ۱۹۴۱ از طرف اداره نظامی شهرستان ماساللی به خدمت در واحد نظامی شهر پروهلادنایا واقع در استان روستوف فراخوانده شد. فرج‌اف در سال ۱۹۴۲ هنگام نبرد در شهر ایزیوم (حوالی خارکف) با محاصره شهر از سوی قوای آلمان به اسارت گرفته شد. پس از سپری کردن اسارت ۴–۵ ماهه در اردوگاه‌های شهرهای
از سپری کردن اسارت ۴–۵ ماهه در اردوگاه‌های شهرهای استالینو و اشترانس به ایتالیا فرستاده شد. در نبردهای کریمه سلحشورانه جنگید و از ناحیه سر مجروح گشت. بر اساس حکم ۲۱ نوامبر ۱۹۴۴ به کار در معادن شرق دور فرستاده شد و تا آوریل سال ۱۹۴۷ در آنجا ماند. بعدها به روستای مادری بازگشت؛ در مسجد همان روستا به همراه دیگر روحانیون به تدریس قرآن و آموزه‌های دینی پرداخت. فرج‌اف به زبانهای آذربایجانی، روسی و عربی تسلط داشت. جوایز. در تاریخ ۶ آوریل ۱۹۸۵ از سوی وزارت دفاع اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به دریافت نشان درجه دو
جماهیر شوروی سوسیالیستی به دریافت نشان درجه دو جنگ کبیر وطن مفتخر گردید. درگذشت. ۱۹ می سال ۱۹۹۸ پس تحمل دوران طولانی بیماری در روستای قاسملی شهرستان ماساللی در جمهوری آذربایجان دیده به جهان فروبست و در گورستان روستا به خاک سپرده شد.
زبان پارسیگ (پهلوی): دستور زبان، واژه‌سازی و واج‌شناسی کتابی نوشتهٔ رهام اشه به زبان انگلیسی است. این کتاب را مریم تاج‌بخش و بزرگمهر لقمان به پارسی ترجمه کرده‌اند. در این کتاب که جامع‌ترین و مستندترین پژوهش در زمینهٔ زبان پارسیگ یا پهلوی است دستور زبان، واژه‌سازی و واج‌شناسی این زبان برپایهٔ همهٔ نوشته‌های بازمانده از زبان پارسیگ، چون اندرزنامه‌ها و رساله‌های تعلیمی و کتابهای حکمی اعم از دینی و فلسفی و کلامی و اخلاقی و علمی و فقهی و حقوقی و تاریخی و داستانی، مورد بررسی زبانشناسانه قرار گرفته‌اند. نویسندهٔ
مورد بررسی زبانشناسانه قرار گرفته‌اند. نویسندهٔ این کتاب، واژگونهٔ دیگران، به پارسیگ پاره‌پاره ننگریسته و آن را به مزدیسنی و مانوی و ترسایی و … بخش نکرده و آن را پیکره‌ای یکپارچه دیده است. وی، در این کتاب، خود زبان پارسیگ را پایهٔ کار خویش نهاده، بدان چونان زبانی زنده و پویا درنگریسته، سرچشمه‌ها را باریک‌بینانه و سنجشگرانه بررسیده و نمونه‌هایی بسیار از کمابیش همهٔ نوشته‌های پارسیگ فرادست آموزنده گذارده است. چنین، هر کس، برپایهٔ این کار، خواهد توانست دستور پارسیگ را به نیکی آموزد؛ با واژه‌سازی در این زبان
پارسیگ را به نیکی آموزد؛ با واژه‌سازی در این زبان آشنا شود؛ پارسیگ را با دیگر زبانهای ایرانی سنجد؛ بیش از چهار هزار واژهٔ پارسیگ را ریشه‌شناسانه بررسد؛ و واج‌شناسی این زبان را نیز فراگیرد. زبان پارسیگ، پس از «گویایی ارستو» از پاول پارسی (فیلسوف ایران باستان) و «دیباچه‌ای بر فلسفهٔ تاریخ ایران»، سومین کتاب از مجموعهٔ «خردنامگ» است.
تله‌کابین قسنطینه () یک بالابر هوایی و یکی از شبکه‌های حمل و نقل مدرن است که به شهر قسنطینه، الجزایر می‌رود و توسط حمل و نقل شهری و نیمه شهری شهر قسنطینه اداره می‌شود. طول آن ۱٫۵۰۶ متر است و دو قله دره تپه‌های شنی الرعل را در ارتفاع ۷۰۷ متری به هم وصل می‌کند. تاریخچه. برنامه‌ریزی طرح تله‌کابین قسنطینه در سال ۱۹۸۳ برای کاهش بحران حمل و نقل در شهر پل‌های قسنطینه و بر فراز پل معلق آغاز شد که امکان انتقال ۱۰۰ هزار شهروند را در منطقه شمالی شهر و نیز کارگران بیمارستان دانشگاه عبد الحمید ابن بادیس را فراهم می‌کند.
دانشگاه عبد الحمید ابن بادیس را فراهم می‌کند. بنیاد مترو الجزایر مناقصه را برای انتخاب شرکتی که مسئول ساخت و ساز آن بود، برگزار کرد و شرکت سویسی گرافنتا (Grafanta) با شرکت ملی سابکا (Sabca) انتخاب شد. ساخت و ساز در سال ۲۰۰۶ آغاز شد و در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد.&lt;ref name="http://constpro.ahlamontada.com/%22&gt;%7B%7Bیادکرد وب |url=http://constpro.ahlamontada.com/t165-topic.مشروع |title=تلیفیریک قسنطینة |accessdate=۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹
قسنطینة |accessdate=۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20180506035323/http://constpro.ahlamontada.com/ |archivedate=۶ مه ۲۰۱۸ |dead-url=no}}&lt;/ref&gt; سپس در ژوئن ۲۰۰۸ افتتاح شد و دارای ۳۳ کابین جداشدنی با ۱۵ صندلی است که این دو ترمینال را در ۸ دقیقه به هم متصل می‌کند و می تواند تا ۲۰۰۰ نفر را در ساعت جابه جا کند. مشخصات. خط تله‌کابین قسنطینه در فاصلهٔ ۱۵۰۶ متری بین تپه‌های ماسه‌ای در ارتفاع ۷۰۷ متری از محله ططاش بلقاسم در شرق به محله امیر عبدالقادر امتداد می‌یابد که به مسافران اجازه
امیر عبدالقادر امتداد می‌یابد که به مسافران اجازه می‌دهد از منظر زیبای دره شن و ماسه اتا بیمارستان دانشگاه ابن بادیس لذت ببرند. این یک میانبر بواسطه حمل و نقل هوایی بشمار می‌آید که باعث کاهش ترافیک موجود در پل معلق می‌گردد.
مأموریت دیوانه‌وار با عنوان اصلی بهترین دوست یک فیلم سینمایی کمدی - اکشن هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۲ به کارگردانی اریک تسانگ با بازی ساموئل هوئی و کارل ماکا می‌باشد. این فیلم در دوبله و تدوین نسخه آمریکایی با عنوان مأموریت دیوانه‌وار معرفی شد. همراز دنباله سازی. در پی موفقیت این فیلم چهار قسمت دیگر نیز برای این اثر ساخته شد. به نام‌های مأموریت دیوانه‌‌وار ۲ (۱۹۸۳)، مأموریت دیوانه‌وار ۳ (۱۹۸۴)، مأموریت دیوانه‌وار ۴ (۱۹۸۶) و در نهایت مأموریت دیوانه‌وار ۵ (۱۹۸۹) که همگی در ژانر کمدی-اکشن بود.
رافائل ادواردو آکوستا کاماروتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ونزوئلا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالیاری، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ونزوئلا بازی کرده‌است.
گونزالو مارتین ویرا داویت (؛ زادهٔ در پایساندو) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی دفنسور، باشگاه فوتبال پنیارول، و باشگاه ورزشی الریان اشاره کرد.
مأموریت دیوانه‌وار ۵ (به انگلیسی:Mad Mission 5: Terracotta Hit) یک فیلم سینمایی اکشن کمدی هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۹ به کارگردانی لائو کار-لیانگ است. این اثر قسمت پنجم و نهایی از سری فیلم‌های مأموریت دیوانه‌وار محسوب می‌شود. باکس آفیس. این فیلم در طول اجرای اکران خود از ۲۸ ژانویه تا ۲۲ فوریه ۱۹۸۹ در هنگ کنگ ۲۰٬۰۳۲٬۲۰۶ فروش داشت.
مارکتا لازاروا () یک فیلم تاریخی به کارگردانی فرانتیشک ولاچیل است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و از بازیگران آن می‌توان به مگدالنا واساروا، ولادیمیر منشیک، زدنیک اشتیپانک و مارتین روژک اشاره کرد. این فیلم اقتباسی از رمان مارکتا لازاروا (۱۹۳۱) نوشتهٔ ولادیسلاف وانچورا است. فیلم در زمانی نامشخص در طول قرون‌وسطی رخ می‌دهد و داستان دختر یک فرمانروای فئودال را نقل می‌کند که توسط شوالیه‌های راهزن همسایه ربوده می‌شود و معشوقه یکی از آن‌ها می‌گردد. مارکتا لازاروا در یک نظرسنجی در سال ۱۹۹۸ به عنوان بهترین فیلم چک‌زبان
نظرسنجی در سال ۱۹۹۸ به عنوان بهترین فیلم چک‌زبان تمام دوران‌ها از نگاه منتقدان و ناشران فیلم اهل چک در نظر گرفته شد. تئودور پیشتک طراحی لباس این فیلم را انجام داده‌است.
دزی آرناز یا سِر دزی آرناز با نام اصلی دسیدریو آلبرتو آرناز دآچادرس (به اسپانیایی: Desiderio Alberto Arnaz y de Acha III) (زاده ۲ مارس ۱۹۱۷ – درگذشته ۲ دسامبر ۱۹۸۶)، بازیگر، موسیقی‌دان و تولیدکنندهٔ تلویزیونی آمریکایی-کوبایی بود. زندگی. آلبرتو آرناز سوم در ۲ مارس ۱۹۱۷ در سانتیاگو کوبا متولد شد، جایی که دوران کودکی خود را قبل از مهاجرت به ایالات متحده در انقلاب کوبا گذراند. آرناز جوان پس از ورود به آمریکا و بدون آنکه حتی یک سکه داشته باشد، سخت تلاش کرد تا سرانجام به عنوان یک نوازنده موفق شد. یک نقطه عطف مهم
به عنوان یک نوازنده موفق شد. یک نقطه عطف مهم در زندگی حرفه ای او پس از آن بود که او نقشی در تئاتر «"دختران خیلی زیاد»" محصول برادوی ۱۹۳۹ بازی کرد و همچنین یک سال بعد در یک اقتباس سینمایی از همین نمایش به نقش‌آفرینی پرداخت. در این مجموعه بود که او با همبازی، همسر آینده و دوست مادام العمر خود لوسیل بال (۱۹۱۱–۱۹۸۹) آشنا شد. او برای بازی در نقش ریکی ریکاردو در مجموعه تلویزیونی محبوب ۱۹۵۰ "«عاشقتم لوسی»" شناخته می‌شود. او در این فیلم در کنار لوسیل بال بازی کرد که در آن زمان با او ازدواج کرده بود. این مجموعه از
در آن زمان با او ازدواج کرده بود. این مجموعه از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷ پخش می‌شد و در چهار دوره از شش فصل پخش خود محبوب‌ترین برنامه تلویزیونی در آمریکا بود. در برهه ای از زمان، حدود ۴۴ میلیون بیننده را برای یک قسمت جذب کرد که بیش از کسانی بود که مراسم تحلیف ریاست جمهوری آیزنهاور را تماشا کردند. آرناز و بال عموماً به عنوان مبتکران سندیکای بازپخش فیلم اعتبار داده می‌شوند که در این امر با مجموعه تلویزیونی "عاشقتم لوسی" پیش‌قدم بودند. او و بال به عنوان بخشی از قرارداد تولید خود، کلیه حقوق محتوا را حفظ کردند که آن‌ها
تولید خود، کلیه حقوق محتوا را حفظ کردند که آن‌ها را قادر به فروش این مجموعه به اتحادیه صنفی کرد. وی همچنین به خاطر رهبری گروه موسیقی لاتین خود، «ارکستر دزی آرناز» مشهور بود. جوایز. آرناز در سال ۱۹۵۶ برنده گلدن گلوب بهترین دستاورد تلویزیونی شد، جایزه ای که او به سبب تأثیرش در کمدی آمریکایی هم جلوی دوربین و هم پشت دوربین دریافت کرد. به وی همچنین به دلیل همکاری در تلویزیون و سینما نه یک، بلکه دو ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود اهدا شده‌است.
پروژه هزاره () یک نهاد مستقل غیرانتفاعی متشکل از آینده گرایان، محققان، تصمیم گیرندگان و برنامه ریزان کسب و کار است که بر آینده تمرکز دارد. این پروژه گزارش سالانه خود را در مورد آینده منتشر می‌کند و مسائل مربوط به آب پاک، جمعیت‌شناسی، نابرابری درآمد، انرژی، غذا، علم و فناوری، اخلاق، اقتصاد، بهداشت، آموزش، جرم سازمان یافته، تصمیم‌گیری و پیش‌بینی، روابط جنسیتی، جنگ و صلح مورد بررسی قرار می‌گیرد. اهداف پروژه هزاره. هشت هدف کلی برای پروژه هزاره وجود دارد:
سَریِّه یا بَعْث، به جنگ‌هایی در دوره محمد گفته می‌شود که بدون حضور مستقیم او و به فرماندهی یکی از اصحاب صورت گرفته بوده‌ است. معنای سریه. دربارهٔ وجه تسمیه سریه دو احتمال مطرح ساخته‌اند: البته گفته‌اند که احتمال دوم صحیح نیست، زیرا «سرّ» از لحاظ لغوی غیر از «سَرِی» است. ترتیب تاریخی سریه‌ها. ابن اسحاق می‌گوید: بعث‌ها و سریه‌های محمد ۳۸ بعث یا سریه بود. علی بن حسین مسعودی از جمعی، ۳۵ بعث و سریه و از طبری ۴۸ سریه و از بعضی ۶۶ سریه و بعث نقل می‌کند. شیخ طبرسی در "أعلام الوری" ۳۶ سریه می‌نویسد. پانویس. در
در "أعلام الوری" ۳۶ سریه می‌نویسد. پانویس. در تقدیم و تأخیر و مصادف بودن این دو سریه اختلاف است: بعضی سریه «عبیده» را مقدّم و بعضی هر دو را در یک زمان نوشته‌اند. جوامع السیره عمرو بن عدی (ص ۲۱، چاپ دارالمعارف مصر) م. برای کشتن «عصماء» دختر «مروان»
بریتیش ایروسپیس یک شرکت بریتانیایی سازندهٔ هواگرد و سیستم‌های دفاعی بود. دفتر مرکزی آن در خانه وارویک در مرکز هوانوردی فارن‌بورو در شهر فارن‌بورو، همپشر بود که در سال ۱۹۷۷ شکل گرفت. در سال ۱۹۹۹ شرکت مارکونی الکترونیک سیستمز و بخش سیستم‌های الکترونیک دفاعی و کشتی‌سازی جنرال الکتریک را خریداری کرد تا بی‌ای‌ئی سیستمز شکل بگیرد. فهرست محصولات. BAe 146 / Avro RJ BAC 1-11 BAC Vickers VC-10
بلک‌بیر (؛ با نام اصلی Matthew Tyler Musto؛ زادهٔ ) رپر، ترانه‌سرا، و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی با جاستین بیبر، جی-ایزی، مایک پوزنر، مشین گان کلی، بیلی ایلیش، فارل ویلیامز، مایلی سایرس و لینکین پارک همکاری داشته‌است. وی از نویسندگان ترانه دوست‌پسر است که در چارت آمریکا به رتبه دو رسید. از ترانه‌های معروف وی idgf و دو ر می است. آلبوم شناسی. Deadroses (2015)● Help (2015)● Digital Druglord (2017)● Anonymous (2019)● ●Everything Means
(2017)● Anonymous (2019)● ●Everything Means Nothing (2020) In Loving Memory (2022)● تهیه کنندگی و نوشتن شعر. بلک‌برد علاوه بر موسیقی خود، برای بسیاری از هنرمندان محبوب تولید و نوشته است. او با هنرمندان موسیقی متعددی مانند جاستین بیبر، جی ایزی، مایک پوسنر، آل تایم لو، نیک جوناس، ماشین گان کلی، الی گولدینگ، کامرون، گوچی مان، 2 چینز، مد سان، ریورز کومو، لینکین همکاری کرده است. پارک، بیلی آیلیش، فارل ویلیامز، مایلی سایرس، مایک شینودا، چارلی پوث, Tiny Meat Gang و Maroon. او در نویسندگی « دوست پسر » توسط جاستین
و Maroon. او در نویسندگی « دوست پسر » توسط جاستین بیبر، در کنار مایک پوسنر، که در رتبه دوم بیلبورد هات 100 قرار گرفت، همکاری کرد. او همچنین آهنگ عنوان آلبوم This Things Happen G-Eazy را تولید کرد و همچنین در آلبوم حضور داشت. زندگینامه. بلک‌برد در دیتونا بیچ، فلوریدا به دنیا آمد و در کودکی به پالم کوست نقل مکان کرد. پدرش ایتالیایی تبار است. او گفته است که بسیاری از اعضای خانواده‌اش اهل پیتستون، پنسیلوانیا هستند . در کلاس چهارم، از طریق رانسید، Blink-182 ، و گروه‌هایی مانند نیو فوند گلوری و Alkaline Trio که
گروه‌هایی مانند نیو فوند گلوری و Alkaline Trio که پرستار کودکش به او معرفی کرد، به موسیقی علاقه مند شد.
کارل دانیل اکمن ; (17 (مارس ۱۸۴۵ - نوامبر ۳، ۱۹۰۴) یک مخترع و مهندس شیمی اهل سوئد بود. او مخترع شیوهٔ پردازش سولفیت خمیر چوب است؛ روشی که برای نخستین بار بر مبنای تجاری بنا شده بود، و به مرحلهٔ جایگزین کردن الیاف کتانی به عنوان مادهٔ خام اصلی در صنعت کاغذسازی با خمیر چوب، کمک کرد. این فرایند در سال‌های ۱۸۷۱–۱۸۷۷ در شهر برگویک سوئد توسعه یافت و در سال ۱۸۷۹ او به انگلستان مهاجرت کرد و «کارخانهٔ پالپ و کاغذ اکمن» را در نورثفلیت کنت، در نزدیکی دهانهٔ رود تمز در سال ۱۸۸۶ میلادی ایجاد کرد. اکمن همچنین به عنوان یک
۱۸۸۶ میلادی ایجاد کرد. اکمن همچنین به عنوان یک مهندس مشاور در ایجاد و تأسیس چنین آسیاب‌هایی در لاخندورف، تسله در آلمان، دیئپ، سنه مریتیم در فرانسه، رامفورد، راد آیلند، سن پترزبورگ روسیه، کورفو و ایتالیا کمک کرد. پس از ابتلای به مالاریا در گویان فرانسه و بازنده شدن در یک دعوی قضایی علیه او در مورد آلودگی معدن سنگ آهک نورثفلیت انگلستان، او پس از ورشکستگی در گریوزند، کنت، درگذشت. اوایل زندگی. اکمن شانزدهمین و آخرین کودکی بود که در یک دورهٔ ۲۸ سالهٔ «اوتو کریستین اکمن» در خانه خود در (36 Södra Långgatan در
اکمن» در خانه خود در (36 Södra Långgatan در Kalmar) سوئد متولد شد. کارل دانیل سومین فرزند متولد شده از همسر دوم اوتو کریستین اکمن: «ماریا لوئیز ایبلوتو» بود، که پیش از این در فوخشهاگه زندگی می‌کرد. اتو کریستین پزشکی بود که در قلمرو کالمار خدمت کرده بود. پدر اتو در مالمو یک فلزکار آلیاژ سرب و قلع بوده‌است. کارل دانیل در سال ۱۸۶۱ مدرسه را به پایان رساند و در داروخانهٔ اوگلن در استکهلم شروع به کار کرد. گفته شده که پیش از شروع تحصیلات خود برای مهندسی در ۱۸۶۵ در مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ در استکهلم، او
در مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ در استکهلم، او آزمون‌های داروسازی خود را گذرانده بود.
تماشاخانه آرل یا آمفی‌تئاتر آرل ، ، یک تماشاخانه (آمفی‌تئاتر) رومی است که در شهر آرل در جنوب فرانسه جای گرفته‌است. این تماشاخانه دو طبقه رومی محتمالا شناخته‌شده‌ترین جاذبه گردشگری در شهر آرل است که پیشینه آن به دوره رومیان باستان بازمی‌گردد. برجک‌های این تماشاخانه که از بالای بنا نمایان هستند از افزوده‌های دوره سده‌های میانی (قرون وسطی) هستند. این بنا که در سال ۹۰ میلادی ساخته شده‌است، گنجایشی بیش از ۲۰ هزار نفر تماشاچی را داشت و برای سرگرمی‌های چون ارابه‌رانی و نبردهای تن به تن (کشتی) بر پا شده بود. این
و نبردهای تن به تن (کشتی) بر پا شده بود. این تماشاخانه امروز پذیرایی تماشاگران برای نمایش گاوبازی و نیز نمایش و کنسرت موسیقی است.
کر و لال () اصطلاحی است که در گذشته برای شناسایی کسی به کار برده می‌شد که یا کر بود و از زبان اشاره استفاده می‌نمود یا هم کر بود و هم نمی‌توانست صحبت کند. این اصطلاح همچنان برای اشاره به افراد ناشنوایی که نمی‌توانند از زبان گفتاری استفاده کنند یا تا حدی توانایی سخنوری دارند اما به خاطر توجه منفی یا ناخواسته‌ای که آواهای غیرعادی گاهی به همراه دارند، صحبت نکردن را انتخاب می‌کنند، استفاده می‌شود. این افراد برای برقراری ارتباط از زبان اشاره استفاده می‌کنند.
تماشاخانه نیم یا آره‌نای نیم ، ، یک تماشاخانه رومی است که در شهر نیم در جنوب فرانسه جای گرفته‌است. این تماشاخانه که در سال ۷۰ میلادی ساخته شده‌است، در سال ۱۸۶۳ میلادی برای نمایش‌های گاوبازی بازطراحی و بازسازی شد. تماشاخانه نیم جایگاه برگزاری رویداد دوسالانه گاوبازی فری دنیم و همچنین دیگر رویدادهای همگانی است. این بنا را یک فضای میانی هاگسان (بیضی) با ۱۳۳ متر درازا و ۱۰۱ متر پهنا فرا گرفته‌است و دورتادور آن ۳۴ ردیف صندلی جای گرفته که با سازه طاق‌وار پشتیبانی می‌شوند. این بنا گنجایشی برابر ۲۴ هزار تماشاچی را
می‌شوند. این بنا گنجایشی برابر ۲۴ هزار تماشاچی را دارد و از سال ۱۹۸۹ مجهز به یک پوشش جابجاشونده و سامانه گرمایشی شده‌است.
داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا یک کتاب ۴۸ جلدی و نسخه پیشرفته داستان هیکه است. این کتاب به همراه داستان هیکه دو منبع بزرگ داستان‌های عاشقانه و تاریخی ژاپن هستند. هر دو داستان در قرن دوازدهم میلادی نوشته شده‌است. به‌طور تقریبی حدود یک چهارم نمایشنامه‌های عروسکی کابوکی و بونراکو از حوادث نبرد بین خاندان‌های میناموتو و تایرا سرچشمه گرفته‌است. حوادث بسیار و طوفانی در قرن یازدهم و دوازدهم و شخصیت‌های گوناگون تاریخی این دوران منبع بسیار گرانبهایی برای نقالان و نمایشنامه نویسان ژاپن بوده‌است.
برای نقالان و نمایشنامه نویسان ژاپن بوده‌است. درونمایه هر دو اثر در مورد نبرد بین دو خاندان پیروزی میناموتو و نابودی تراژیک خاندان تایرا است. این گونه قصه‌گویی همراه با آواز که جنبه مردمی پیدا کرد در آغاز در ارتباط با افسانه‌های بودایی بود. ملودی‌هایی که با ساز بیوا نواخته می‌شد مبتنی بر خواندن متون بودایی بود که از قرن نهم میلادی از چین به ژاپن رسیده بود. پس از نبرد بین خاندان‌های میناموتو و تایرا داستان‌های مستندگونه بسیاری خلق شد و موضوع شکست خاندان تایرا کاملاً مناسب با لحن غمناک ساز بیوا بود.
مرد قانون فیلم وسترن آمریکایی محصول سال ۱۹۷۱ به کارگردانی مایکل وینر و با نقش‌آفرینی برت لنکستر، رابرت رایان و لی جی. کاب است. خلاصه داستان. هفت گاوچران مست در شهر باناک نیومکزیکو تصادفاً پیرمردی را می‌کشند و کلانتر شهر، جرد مداکس (برت لنکستر)، به‌دنبال آنان به شهر سابات می‌رود. کلانتر سابات، «کاتن رایان» (رابرت رایان) که جیره‌خوار گله‌داری به‌نام وینسنت برانسون (لی جی. کاب) - یکی از آن هفت نفر - است، با او همکاری نمی‌کند و…
نادیا خیاری (؛ ؛ زادهٔ ) نقاش، کاریکاتوریست و دیوارنگار اهل تونس است. خیاری دانش‌آموختهٔ اکس-آن-پرووانس است و شهرتش به‌واسطهٔ وقایع‌نگاری و کاریکاتورهایی بود که در جریان بهار عربی منتشر کرد، به‌خصوص شخصیت گربه‌ای به نام «ویلیس» که در برخی منابع «گربهٔ انقلاب» نام گرفت. او در سال ۲۰۱۶ میلادی، یکی از ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی نام گرفت.
کارول ماتر (؛ زادهٔ ) یک افسر درجه‌دار سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است. وی نخستین ژنرال سه‌ستاره زن آمریکایی (با درجهٔ سپهبدی) در تاریخ نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا است که در ۱ ژانویه ۱۹۹۹ بازنشسته شد. آخرین سِـمَت سازمانی او، قائم‌مقام فرماندهی «واحد تأمین نیروی انسانی و امور نیروهای ذخیره» (DC/S, M&amp;RA) در مقر اصلی سپاه تفنگداران دریایی در واشینگتن، دی.سی. بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (نیروی دریایی ایالات متحده) شده‌است.
اینا می گسکین (؛ زادهٔ ) یک ماما اهل ایالات متحده آمریکا است. او را «مادر مامایی صحیح و معتبر» نام نهاده‌اند. در سال ۱۹۷۱ میلادی او و همسرش در سامرتاون، تنسی مرکزی به نام «فارم» بنیان نهادند که به همراه سایر ماماها «مرکز مامایی فارم» را به وجود آورد و تبدیل به یکی از نخستین زایشگاه‌های خارج بیمارستانی ایالات متحده آمریکا شد. او نخستین بار در آمریکا از مانوری برای رفع «گیرافتادگی شانهٔ نوزاد در کانال زایمانی» استفاده کرد که یکی از عوامل مرگ پیرازایشی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نوبل آلترناتیو
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نوبل آلترناتیو شده‌است.
هکتور گویتنیک (؛ ۵ مارس ۱۸۸۶ – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلوب بروخه، اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
رنه لدنت (; – تاریخ مرگ نامعلوم) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
سامیه العمودی (؛ زادهٔ ) یک پزشک متخصص زنان و زایمان اهل عربستان سعودی است. وی رئیس مرکز سرطان پستان در «بیمارستان شیخ محمد العمودی» است. شهرت او به واسطهٔ کارهای مهمش در زمینهٔ بالابردن آگاهی عمومی دربارهٔ سرطان پستان است. وی که خود مبتلا به این بیماری شده بود، نخستین زنی از کشورهای شورای همکاری خلیج فارس است که دارای کرسی در شورای اصلی «اتحادیهٔ بین‌المللی کنترل سرطان» است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
رابرت لاموت (; – ۱۹۹۶ (۸۵ سال)) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوستنده اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
لوران گریمونپرز (؛ ۱۴ دسامبر ۱۹۰۲ – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ویکتور پوتمانس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
فرانس پیرایر (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
لنکا پیخلیکووا-برک (؛ زادهٔ ) یک بازیگر تئاتر، پانتومیم، هنرپیشه سینما، مترجم و استاد دانشگاه اهل چکسلواکی و ایالات متحده آمریکا است. عموی مادری او لادیسلاف پشک یکی از هنرپیشگان مشهور چکسلواکی بود و خودش از شاگردان مارسل مارسو در زمینهٔ پانتومیم بود. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی بهترین پانتومیم‌باز شهرستان فیرفیلد نام گرفت. در سال ۲۰۱۴ او نمایشنامه‌ای از آنا هودکووا با عنوان «"گرترود"» را که یک نمایش تک‌نفره درباره شهبانوی دانمارک گرترود از نمایشنامه "هملت" ویلیام شکسپیر است، با ترجمه خودش اجرا کرد. فعالیت‌های
شکسپیر است، با ترجمه خودش اجرا کرد. فعالیت‌های هنری در چکسلواکی. لنکا تحصیلات خود را در رشته هنرهای نمایشی در دانشکده تئاتر آکادمی هنرهای نمایشی پراگ (DAMU) به پایان رساند. او در تئاترهای مختلفی از جمله تئاتر جیژی وولکر، تئاتر در بالکن، تئاتر درام و تئاتر وینوهرادی فعالیت داشت و همچنین به‌عنوان هنرمند مهمان در تئاتر ملی پراگ ظاهر شد. در این دوره، او در بیش از ۴۰ نقش تلویزیونی و ۱۲ فیلم سینمایی ایفای نقش کرد. یکی از برجسته‌ترین آثارش، فیلم «آواز ترومپت» به کارگردانی لودویک راژا بود که برنده جایزه نیمر طلایی
لودویک راژا بود که برنده جایزه نیمر طلایی در جشنواره تلویزیونی مونت‌کارلو شد.
واندا هیبرنووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌های او می‌توان به "بندر" و "چیزی شبیه خوشبختی" اشاره کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه تالیا شده‌است.
ژان کلاسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
دزیره بورجیوس بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
اِوا دولژالووا (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل جمهوری چک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خودم را تاپ می‌نامم" (۲۰۰۴) اشاره نمود.
اولگا لونووا (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز، موسیقی‌دان و هنرپیشه اهل جمهوری چک است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و با همسرش یان کِرِگل، دختری به نام آریان دارد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بتی بی‌ریخته" اشاره نمود.
فیلیبرت اسملینکس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
ژول پاپارت (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
کنستانت یواکیم (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
آندره وندویر (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
آیا این یک انسان است (به ، منتشر شده در انگلیس تحت عنوان If this is a man و در آمریکا تحت عنوان Survival in Auschwitz) شرح حالی از پریمو لِوی، نویسندهٔ ایتالیایی یهودی است که نخستین بار سال ۱۹۴۷ منتشر شد. این کتاب داستانِ بازداشتِ نویسنده (به عنوان یکی از اعضای مقاومت ضدفاشیست ایتالیا در جنگ جهانی دوم) و اسارت او را در اردوگاه کار اجباری آشویتس (مونویتز) از فوریهٔ ۱۹۴۴ تا ژانویهٔ ۱۹۴۵ روایت می‌کند. لِوی در سال ۱۹۱۹ در ایتالیا به دنیا آمد، سال ۱۹۴۴ را در اردوگاه زندانی بود و در انتهای جنگ و با شکست آلمان
زندانی بود و در انتهای جنگ و با شکست آلمان نازی آزاد شد، و سال ۱۹۸۷ در آپارتمان خود در تورین درگذشت. مدرک تحصیلی‌اش را در شیمی گرفت اگرچه شهرت او به خاطر روایت‌ها و داستان‌هایش است. مشهورترین کتاب او، آیا این یک انسان است، اولین بار در ۱۹۴۷ در ایتالیا چاپ شد. خوانندگان مجلهٔ لوموند این کتاب را جزو ۱۰۰ کتاب ماندگار قرن بیستم قرار دادند. در سال ۲۰۰۹ رؤیا طلوع کتاب را به فارسی ترجمه کرده‌است و نسخهٔ الکترونیکی آن موجود است.
شکیرا خواننده، ترانه‌سرا، مدل، رقصنده، تهیه‌کننده و طراح رقص معروف کلمبیایی است. شکیرا همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ثبت جنگ گنپی نوعی گونکی مونوگاتاری و نسخه‌ای از "داستان هیکه" به‌شمار می‌آید. به‌طور تقریبی حدود یک چهارم نمایشنامه‌های عروسکی کابوکی و بونراکو از حوادث نبرد بین خاندان‌های میناموتو و تایرا سرچشمه گرفته‌است. حوادث بسیار و طوفانی در قرن یازدهم و دوازدهم و شخصیت‌های گوناگون تاریخی این دوران منبع بسیار گرانبهایی برای نقالان و نمایشنامه نویسان ژاپن بوده‌است. درونمایه هر دو اثر در مورد نبرد بین دو خاندان پیروزی خاندان میناموتو و نابودی تراژیک خاندان تایرا است.
موریس () یک فیلم در ژانرهای عاشقانه و درام، به کارگردانی جیمز آیووری است که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. خلاصه داستان. کِلایو (همکلاسی و دوست صمیمی موریس) او را با نوشته‌های یونان باستان در مورد عشق همجنسگرایانه آشنا می‌کند. آن‌ها به مدت دو سال رابطهٔ عاشقانه‌ای با یکدیگر دارند که آن را از همه مخفی می‌کنند، اما سرانجام مشخص می‌شود که کِلایو قصد ازدواج با شخص دیگری را در سر دارد.
سورة الغصن یکی از آثار بهاءالله، بنیان‌گذار آئین بهائی است که به زبان عربی نازل شده‌است. بهاءالله این اثر را بین سالهای ۱۸۶۴ و ۱۸۶۸ میلادی و هنگامی که در ادرنه تبعید بود نوشت. در این اثر بهاءالله به جایگاه مهم و بلند عبدالبهاء در آئین بهائی اشاره می‌کند و از او با عناوینی چون «غصن القدس»، «فضل الاعظم»، «نعمة الاتم» یاد می‌کند. ترجمه این اثر در سال ۲۰۱۷ توسط مرکز جهانی بهائی در کتابی با عنوان «Days of Remembrance» منتشر شد.