payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اولیه، گزارش کرده‌اند که آمودریا به دریای خزر می‌ریخته‌است، هرچند گزارش‌های آنها مبهم است. از قرن ۱۰ تا ۱۳ گزارشی در مورد وجود ریزشگاه آمودریا به خزر وجود ندارد. گمان می‌رود که سدی در نزدیکی پایتخت قدیمی کهنه‌گرگانج ساخته شده و این سد توسط مغول‌ها با غارت شهر در سال ۱۲۲۰ تخریب شده‌است. پس از آن در حدود سال ۱۳۱۰ تا ۱۵۷۵ گزارشی از مصب رود به خزر دیده می‌شود. این احتمال وجود دارد که جریان اصلی از آرال به خزر منتقل شده و باعث بالا آمدن خزر و پایین رفتن آب آرال شده باشد. احتمالاً جمعیت قابل توجهی در امتداد
شده باشد. احتمالاً جمعیت قابل توجهی در امتداد اوزبوی و زمین‌های کشاورزی در باتلاق‌هایی که بعداً در انتهای شمالی دلتای آمودریا قرار داشتند، وجود داشته‌است. به نظر می‌رسد که در حدود سال ۱۵۷۵ شاخه شرقی آمودریا راهی از میان تپه‌ها برای خود باز کرده و باعث انتقال جریان اصلی به دریای آرال شده‌است. همچنین سدی در نزدیکی محوطه قدیمی ساخته شد تا آب باقیمانده را حفظ کند و ترکمن‌هایی را که عادت داشتند به دلتای آمودریا حمله کنند، از محل دور کند. این کار نه تنها اوزبوی را مسدود کرد، بلکه باعث شد تا ساری‌قَمیش به آرامی
را مسدود کرد، بلکه باعث شد تا ساری‌قَمیش به آرامی خشک شود. پتر کبیر شنید که می‌توان سد را تخریب کرد و آمودریا را به بستر قدیمی خود فرستاد و بدین ترتیب یک آبراه از مسکو به سمت پایین ولگا و از آمودریا به قلب آسیا ایجاد کرد. این امر منجر به تهاجم سال ۱۷۱۷ و رویدادهای دیگر شد. در حدود سال ۱۸۷۹ روسیه گروه‌هایی اکتشافی را برای بررسی دقیق بستر قدیمی فرستاد. گلوخوفسکی فکر می‌کرد که انحراف رودخانه عملی است. یا می‌توان ساری‌قمیش را دوباره پر کرد، که حدود ۱۵ سال طول می‌کشد، یا می‌توان بستر قدیمی رودخانه را پاک کرد و
یا می‌توان بستر قدیمی رودخانه را پاک کرد و کانالی برای جلوگیری از فرورفتگی ساری‌قمیش ایجاد کرد. برای این کار اوزبوی باید در چندین مکان از شن و ماسه پاک می‌شد و سدهایی نیز در مسیر آن ساخته می‌شد. کل پروژه بین ۱۵ تا ۲۷ میلیون روبل هزینه در برمی‌داشت. (تلاشی برای آغاز پروژه در حدود سال‌های ۱۹۵۰–۱۹۵۳ انجام شد)
رویس و. مورای (); (زاده ۹ ژانویه ۱۹۳۷) شیمی‌دان آمریکایی و استاد شیمی است. علایق تحقیقاتی او بر الکتروشیمی، طراحی‌های مولکولی، و سنسورها متمرکز است. فعالیت‌های علمی. رویس مورای تاکنون موفق شده بیش از ۴۴۰ کتاب در زمینه شیمی، فیزیک، شیمی آلی و مواد شیمیایی را منتشر کند و ۷۲ مقاله در این زمینه‌ها را آموزش داده‌است. ۱۶ تن از دانشجویان فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد، از ۵۸ دانشجوی دیگر وی، ۴۵ نفر پست‌های هیئت‌علمی دانشگاه را در دست دارند. حدود ۲۰ درصد از دانشجویان دوره دکترا و ۴۰ درصد از دانشجویان فوق دکترای رویس
دوره دکترا و ۴۰ درصد از دانشجویان فوق دکترای رویس مورای دوره تحصیلی خود را صرف تحصیلات دانشگاهی کرده‌اند که در مجموع ۳۳ نفر از ایشان همچنان در پست‌های دانشگاهی حضور دارند. بر اثر نفوذ مورای بر دستیاران خود و دانشجویان، برتری آموزش‌های رویس به عنوان مربی علوم شیمی در دانشگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها ارتقا پیدا کرده‌است. او طی پنج دهه کار جوایز متعددی دریافت کرده‌است. اخیراً، انجمن شیمی آمریکا او را به عنوان همکار(۲۰۱۲) این انجمن شناخته‌است. زندگی‌نامه. رویس دبلیو. ماری در ۹ ژانویه ۱۹۳۷ در بیرمنگام آلاباما بزرگ شد.
در ۹ ژانویه ۱۹۳۷ در بیرمنگام آلاباما بزرگ شد. او به عنوان یک دانشجوی ممتاز از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد، وی سپس در کالج جنوبی بیرمنگام و در(۲۰۱۲) از دانشگاه نورت‌وسترن فارغ‌التحصیل شد. فعالیت‌حرفه‌ای. رویس در کارگاه پدر خود که یک برق‌کار شرکت برق آلاباما بود شروع به فراگیری انواع کنتورهای برق، ژنراتور و تراشکاری، نمودارها، و مواد عایق کننده نمود. او همچنین در تکه‌تکه کردن آهن قراضه‌های باقیمانده از جنگ جهانی در بیرمنگام به پدرش کمک کرد و به حرفه خود در الکتروشیمی پرداخت. مورای در رشته شیمی از دانشگاه نورت
پرداخت. مورای در رشته شیمی از دانشگاه نورت وسترن در اونستون فارغ‌التحصیل شد. استادان او نقش مهمی در انتخاب رشته مورد نظرش داشتند. رویس پس از تحصیلات ابتدای رشته‌اش را به شیمی تغییر داد. در دبیرستان، فرصت همکاری با دو نفراز بزرگان الکتروشیمی، ریچارد بوورز و دون دی‌فورد را پیدا کرد و آنها کارشان را با تجزیه الکتریکی آغاز کردند. وی را با عنوان «مورای آنالوگ» می‌شناختند. حال آنکه متخصص ساخت تجهیزات الکتروشیمیایی بود. مورای هم‌اکنون با دانشجویان فارغ‌التحصیل خود همکاری می‌کند. تدریس در دانشگاه. رویس از سال ۱۹۶۱
همکاری می‌کند. تدریس در دانشگاه. رویس از سال ۱۹۶۱ به عنوان مربی کار خود را در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل آغاز کرد. او از مربی به عنوان دستیار استاد دانشگاه در همان سال دست یافت و در سال ۱۹۶۶ به استادیار ارتقا پیدا کرد. در همان زمان ترفیع گرفت و در سال ۱۹۶۹ استاد دانشگاه شد. او از سال ۱۹۹۶ استاد شیمی و استاد علوم کاربردی شیمی است.
رشید طاها (؛ – ) خواننده، ترانه‌ساز و کنشگر الجزایری مقیم فرانسه بود که بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد. سبک موسیقی او از رای الجزایری تا راک، پانک و موسیقی الکترونیک را دربرمی‌گرفت. از ترانه‌های مشهورش "یا رایح" را می‌توان نام برد. اوایل زندگی. طاها در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۸ در سیق، استان معسکر الجزایر به‌دنیا آمد, منبع دیگری نشان می‌دهد که در شهر ساحلی وهران متولد شده است. این شهر «خاستگاه موسیقی رای» بود و سال ۱۹۵۸ سال کلیدی در مبارزه الجزایر برای استقلال در برابر اقتدار فرانسه بود. او در دهه ۱۹۶۰
در برابر اقتدار فرانسه بود. او در دهه ۱۹۶۰ شروع به گوش دادن به موسیقی الجزایری کرد، از جمله موسیقی سبک خیابانی به نام شعبی. علاوه بر این، موسیقی منطقه مغرب عربی نیز در تربیت او مؤثر بود. طاها در ده سالگی به همراه والدینش به فرانسه نقل مکان کرد و در سال ۱۹۶۸ در یک جامعه مهاجر در اطراف شهر لیون فرانسه ساکن شدند. پدرش یک کارگر کارخانه نساجی بود، با ساعات کاری طولانی و حقوق کم. به‌طوری که طبق روایتی، زندگی‌اش با زندگی یک «برده مدرن» مقایسه می‌شد. طاها در سن ۱۷ سالگی روزها در یک کارخانه گرمایش مرکزی کار می‌کرد
سالگی روزها در یک کارخانه گرمایش مرکزی کار می‌کرد که به‌عنوان شغلی پست توصیف می‌شد و خودش نیز از این کار متنفر بود، اما شب‌ها به‌عنوان دی‌جی در کلوپ کار می‌کرد و موسیقی عربی، رپ، سالسا، فانک و هرچیزی پخش می‌کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، طاها کلوپ شبانه‌ای را تأسیس کرد و در آن مش‌آپ کلاسیک پاپ عربی را با آهنگ‌های بو دیدلی، لد زپلین و کرافت‌ورک پخش می‌کرد . کار حرفه‌ای. ریشه‌های موسیقی رای. در دهه ۱۹۸۰، موسیقی پاپ بومی الجزایر معروف به "رای" شروع به جلب توجه بین‌المللی کرد. موسیقی رای در ابتدا مبتنی بر «فرهنگ‌های
کرد. موسیقی رای در ابتدا مبتنی بر «فرهنگ‌های شهری، که موسیقی را از اوضاع اجتماعی اقتباس می‌کردند» بود و بددهنی توصیف می‌شد. اما زمانی که جوانان در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از آن برای «بیان خشم و خواسته‌های خود» استفاده کردند، بیشتر به رسانه‌ای برای اعتراض سیاسی تبدیل شد. طاها پیشنهاد کرد که سبک‌های موسیقی الجزایر و راک «نزدیک به آن، مرتبط هستند». طاها تحت‌تأثیر گروه شعبی مراکشی ناس الگیوانه قرار داشت. این گروه به‌عنوان نمونه مراکشی بیتلز یا استونز توصیف شده است. کارت د سژور. طاها در سال ۱۹۸۱ زمانی که در لیون
کارت د سژور. طاها در سال ۱۹۸۱ زمانی که در لیون زندگی می کرد با محمد و مختار امینی آشنا شد و هر سه به همراه جمل دیف و اریک واکور گروهی را تشکیل دادند. در سال ۱۹۸۲، خواننده اصلی گروه راک عرب‌زبان بود که آن‌ها را کارت د سژور نامیدند، به‌معنای «کارت سبز» یا «مجوز اقامت». او به دو زبان فرانسوی و عربی می‌خواند. طاها از گروه د کْلَش الهام گرفته است:طاها با اعضای گروه د کْلَش در پاریس ملاقات کرد: طاها معتقد بود ضبط‌های اولیه او به الهام بخشیدن به د کلش برای ساخت آهنگ «قصبه را بلرزان» کمک کرد. یک خبرنگار موسیقی
آهنگ «قصبه را بلرزان» کمک کرد. یک خبرنگار موسیقی "نیویورک تایمز" در مورد نسخه کاور طاها از آهنگ موفق د کلش نوشت که احتمالاً تحت‌تأثیر کارهای قبلی او قرار گرفته است: این سال‌ها سال‌های سختی بود، زیرا فروشگاه‌های موسیقی اغلب از فروش ترانه‌ها خودداری می‌کردند «زیرا نمی‌خواستند اعراب وارد مغازه‌هایشان شوند». پول کم بود. این گروه در حومه لیون اجرا کرد. طاها یک آهنگ میهن‌پرستانه فرانسوی به نام «فرانسه شیرین» (به فرانسوی: "Douce France") را که پیش‌تر توسط چارلز ترنه در دهه ۱۹۴۰ ضبط شده بود، انتخاب کرد، اشعار آن
در دهه ۱۹۴۰ ضبط شده بود، انتخاب کرد، اشعار آن را حفظ کرد، اما آن را با «کنایه‌ای خشمگنانه» خواند که بسیاری از شنوندگان فرانسوی را عصبانی کرد. چرا که از سوی یک «خواننده عرب ژولیده و بداخلاق» اجرا شده بود، تا جایی که پخش نسخه طاها از رادیو فرانسه ممنوع شد. با این وجود، آهنگ «قرمز» صدا کرد و طاها به‌عنوان هنرمندی جدی شناخته شد. این گروه هرگز به موفقیت تجاری زیادی دست نیافت و در نتیجه طاها مجبور شد روزانه در یک کارخانه کار کند، سپس به‌عنوان نقاش خانه، ظرف‌شوی و بعدتر فروشنده دانشنامه مشغول به کار شود. آن‌ها
و بعدتر فروشنده دانشنامه مشغول به کار شود. آن‌ها اولین آلبوم خود، "اجازه اقامت" را در سال ۱۹۸۳ ضبط کردند. در این سال با کمک گیتاریست بریتانیایی استیو هیلاژ ترانه‌ای را ضبط کردند. طاها در ترانه‌سرایی از زندگی در تبعید و نزاع فرهنگی مرتبط با مهاجران الجزایری در فرانسه نوشت. در سال ۱۹۸۶، کاور پانک-راک تمسخرآمیز «فرانسه شیرین» او به‌عنوان «اعتراض به رفتار یک ملت، با طبقه فرودست مهاجر خود» تلقی شد و باعث ایجاد حیرت در محافل سیاسی فرانسه شد. او در آهنگ «ویولا، ویولا» به نژادپرستی اعتراض کرد. طاها مجبور شد با
ویولا» به نژادپرستی اعتراض کرد. طاها مجبور شد با احساسات ضدعرب کنار بیاید. برای مثال "نیویورک تایمز" در یک مقاله صفحه اولش اعلام کرد که طاها مصری است تا الجزایری، اما بعدتر اصلاحیه‌ای را منتشر کرد. بعدها، در سال ۲۰۰۷ از طاها به‌عنوان مهاجر در مرکز ملی تاریخ مهاجرت فرانسه نام برده شد. هنگام اجرای زنده، طاها لباس‌های مختلفی به تن می‌کرد، از جمله یک کلاه شاپو چرمی و بعدتر یک کلاه کابوی قرمز. دومین و آخرین آلبوم پرآهنگ گروه با نام «رامسا» در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این گروه در سال ۱۹۸۹ منحل شد. سال‌های کار انفرادی.
گروه در سال ۱۹۸۹ منحل شد. سال‌های کار انفرادی. طاها در سال ۱۹۸۹ به پاریس رفت تا فعالیت انفرادی خود را آغاز کند. در یک مقطع به لس‌آنجلس دعوت شد تا با نوازنده دان واس که تهیه‌کننده‌ای در ارتباط با رولینگ استونز بود، کارهایی را ضبط کند. طاها برای صدای خود سازها و سبک‌های مختلفی را میکس کرد. گروه جدید او با ساز طبلی به‌نام گابلت درام، ضرباتی به سبک عربی می‌نواختند. به‌نظر می‌رسید که ممکن است موفقیت طاها به یک «موفقیت یک‌شبه» تبدیل شود، اما پس از انتشار آلبوم «"باربس"» ("Barbès")، فروش اثرش در ایالات متحده
«"باربس"» ("Barbès")، فروش اثرش در ایالات متحده ناامیدکننده شد؛ احتمالاً به این دلیل که آمریکایی‌ها در زمان اولین جنگ خلیج فارس علاقه‌ای به موسیقی عربی نداشتند. در سال ۱۹۹۳، طاها دوباره با هیلاژ همکاری کرد که به تولید دومین آلبوم انفرادی او با نام "رشید طاها" کمک کرد و به او در دستیابی به نوعی «سنتز کلاب‌لند-رای» کمک کرد. هیلاژ از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶ روی ۹ آلبوم انفرادی طاها کار کرد و به طاها کمک کرد تا در موسیقی خود به «ریشه‌های شمال آفریقا» بازگردد. در سال ۱۹۹۵ آلبومی را با عنوان "اوله اوله" با طاها منتشر
۱۹۹۵ آلبومی را با عنوان "اوله اوله" با طاها منتشر کرد که شبیه یک «آندروژن آریایی» با موهای بلوند رنگ‌شده و لنزهای آبی بود، تا نکته‌ای را در مورد تعصب ضدعرب و «همجنس‌هراسی فرهنگ شمال آفریقا» بیان کند. در سال ۱۹۹۷ ترانه«یا رایح» او بسیار موفق شد. او در جزایر قناری نیز اجرا داشت. در سال ۲۰۰۱، طاها "ساخت مدینه" را منتشر کرد و یک منتقد موسیقی اظهار داشت که او از یک «پالت کامل و متنوع ساز» همراه با «امکانات آوازی سرگیجه‌آوری که فراتر از هر سبکی» استفاده کرده است. این آلبوم در پاریس، نیواورلئان، و لندن با گروه
این آلبوم در پاریس، نیواورلئان، و لندن با گروه موسیقی آمریکایی گلکتیک ضبط شد. طاها شباهت‌هایی بین موسیقی آفریقایی و آمریکایی دید و گفت «نیواورلئان مانند الجزیره است... هر دو در یک زمان مستعمره فرانسه بودند و حتی منطقه‌ای در آن‌جا به‌نام آلجایرز وجود دارد» و اشاره کرد که الگوهای درام لوئیزیانا زیدکو شبیه به موسیقی رای است. بنا به گفته هیلاژ "ساخت مدینه" ریشه‌های الجزایری، تکنو، موسیقی پاپ، و تأثیرات اولیه راک و پانک را با «سازگاری قابل توجهی» با آثار قبلی ترکیب کرده است. عناصری از اعتراض سیاسی در موسیقی او
کرده است. عناصری از اعتراض سیاسی در موسیقی او وجود داشت که باعث شد یک منتقد بی‌بی‌سی او را به‌عنوان «هنرمند مزاحمی که خطر به چالش کشیدن فرهنگ غیردموکراتیک خود را دارد» توصیف کرد. گزارشی در "گاردین" حاکی از آن بود که طاها در موسیقی پاپ به جایگاه یک فرقه دست یافته است. "دیوان" آلبوم موفقیت‌آمیز طاها به‌عنوان یک هنرمند انفرادی، پرفروش‌ترین آلبوم او بود، که شامل بازسازی آهنگ‌هایی از سنت‌های الجزایری و عربی بود. این آلبوم دارای سازهای سنتی مانند عود بود اما «کاور معاصری از سازهای کوبه‌ای و نمونه‌هایی اضافه شده
معاصری از سازهای کوبه‌ای و نمونه‌هایی اضافه شده بود». طبق یک روایت طاها با استفاده از ضربی معاصر و گیتار، عود را با سیم می‌آمیخت. آلبوم «"تکیتوی»" طاها که توسط استیو هیلاژ تهیه شد و در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و تحسین سایر نوازندگان راک را به همراه داشت. ترانه آهگ «عامیانه خیابانی» طبق بررسی در "آبزرور"، موسیقی «پژواک جو استرامر» داشت. در سال ۲۰۰۵ طاها با رابرت پلنت، پتی اسمیت و برایان اینو اجرا داشت. او آهنگ «قصبه را بلرزان» د کلش را کاور کرد که نام عربی «راک القصبه» را دوباره نام‌گذاری کرد. این ترانه در سال
القصبه» را دوباره نام‌گذاری کرد. این ترانه در سال ۲۰۰۷ در فیلمی در مورد جو استرامر، رهبر گروه د کلش با عنوان "جو استرامر: آینده نانوشته است" شنیده شد. این ترانه موسیقی راک را به‌عنوان «ممنوع اما غیرقابل توقف» پیشنهاد کرد. طاها این آهنگ را به همراه میک جونز نوازنده "د کلش" اجرا کرد. "گاردین" ترانه «راک القصبه» را به‌عنوان یکی از ۵۰ ترانه کاور برتر انتخاب کرد. طاها در سال ۲۰۰۶ در مراکش، در سال ۲۰۰۷ در کانادا برنامه اجرا کرد، و خبرنگاری از "مونترال گازت" عملکرد او را خیره کننده توصیف کرد: در سال ۲۰۰۸ با گروه
او را خیره کننده توصیف کرد: در سال ۲۰۰۸ با گروه دنگ فیور اجرا داشت. او به‌عنوان «هوادار وحشی پانک الجزایری» توصیف شد که در میان گروهی اجرا می‌کرد که کارشان شبیه به موسیقی غرب آفریقا بود، و بخشی از «آفریقا اکسپرس» بود که پاسخی به کمبود نوازندگان آفریقایی مانند باب گلدوف بود. در سال ۲۰۰۸ طاها در جاهایی مانند کانادا بسیار برجسته شد، اما گزارش‌هایی وجود داشت که موسیقی او در ایرپلی فرانسه مشکل داشت. او با هنرمندان نیجریه‌ای فمی کوتی و سون کوتی فرزندان فلا کوتی در لاگوس و با برایان اینو در یک کنسرت ضدجنگ در لندن
لاگوس و با برایان اینو در یک کنسرت ضدجنگ در لندن اجراهای داشت. در سال ۲۰۰۹ آلبوم "بونژور" را با تهیه‌کنندگی گاتان راسل منتشر کرد. رابین دنسلو، منتقد موسیقی "گاردین" این آلبوم را «آرام‌ترشده» توصیف کرد. دنسلو نوشت: «از طاها بعید است که عمداً با بی‌اهمیت جلوه دادن تصویر یک شورشی وحشی، به‌دنبال بازاری جدید و گسترده‌تر باشد». دنسلو احساس می‌کرد که این آلبوم بیشتر تجاری است و از آثار هیجان‌انگیز او نیست. ترانه جلد او «قصبه را بلرزان» ادای احترامی به گیتاریست فقید د کلش، جو استرامر بود. در سال ۲۰۱۰ در تورنتو
فقید د کلش، جو استرامر بود. در سال ۲۰۱۰ در تورنتو برای تماشاگران زیادی اجرا داشت. طاها با هنرمندی الجزایری مهدی حداب که عود می‌نوازد به اجرای برنامه پرداخت. ترانه «هابینا» در سال ۲۰۱۰ در فیلم "این یک داستان خنده دار است" قرار گرفت. گیتاریست کارلوس سانتانا آهنگ «میگرا» را ضبط کرد که بیش از ۲۵ میلیون نسخه فروخت. در سال‌های اخیر، طاها به کشورهایی از جمله ایالات متحده و دبی سفر کرد. طاها در سال ۲۰۱۳ آلبوم "زوم" را منتشر کرد که توسط گیتاریست جاستین آدامز تهیه شده بود و مهمانان آن در اجرا میک جونز و برایان اینو
بود و مهمانان آن در اجرا میک جونز و برایان اینو بودند. جونز با طاها به عنوان بخشی از پروژه "زوم" تور برگزار کرد. این آلبوم شامل ضبط جدیدی از «وویلا، وویلا» بود. طاها همچنین ترانه «اکنون یا هرگز» را ضبط کرد (متن ترانه و موسیقی از آرون شرودر و والی گلد بود و قبلاً توسط الویس پریسلی ضبط شده بود) که در آن جین ادد به زبان انگلیسی آواز می‌خواند. ترانه‌های طاها در فیلم و بازی‌های کامپیوتری. آهنگ «بارا بارا» از آلبوم "ساخت مدینه" در فیلم "سقوط شاهین سیاه" (۲۰۰۱) و همچنین در تریلر ۲۰۰۸ بازی "فار کرای ۲"، و در فیلم
همچنین در تریلر ۲۰۰۸ بازی "فار کرای ۲"، و در فیلم "جشن شکار" (۲۰۰۷) نیز به نمایش درآمد. ترانه «غراب» از آلبوم "ساخت مدینه" در سال ۲۰۰۲ در فیلم "حقیقت درباره چارلی"و همچنین در سال ۲۰۰۷ در فیلم "خون و شکلات" استفاده شد آهنگ «یا رایح» از آلبوم "کارت بلانچ" در فیلم "یک چیز جدید" (۲۰۰۶) استفاده شد «یا رایح» توسط دو آهنگساز سانجیف–دارشان در موسیقی متن فیلم بالیوودی "قلب" به سرقت رفته است. نقدها. برخی از منتقدان صدای منحصربه‌فرد طاها را به استفاده او از ماندولوت نسبت می‌دهند که ترکیبی از عود سنتی با سازهای غمگین
می‌دهند که ترکیبی از عود سنتی با سازهای غمگین اروپایی است. یکی از منتقدان تنظیم‌های او را «کمی مطنطن» توصیف کرد، زیرا ریتم‌های شمال آفریقا و «تزئینات ارکستر زهی» را با «تکنوی بیگ بیت، گیتارهای الکتریک، صدای بو دیدلی، لد زپلین و دیگر صداهای مردانه» در هم آمیختند. "نیویورک تایمز" درباره ترانه "«آه عشق من» (Ah Mon Amour)" طاها نوشت: مارتین ونارد، منتقد موسیقی بی‌بی‌سی، موسیقی طاها را «ترکیبی فریبنده از موسیقی سنتی شمال آفریقا، راک، تکنو و رقص» توصیف کرد. زندگی شخصی و مرگ. طاها را فردی «اجتماعی» و «با لبخندهای
شخصی و مرگ. طاها را فردی «اجتماعی» و «با لبخندهای سریع» توصیف کردند. فردی که دوست داشت در طول شب مهمانی باشد، همچنین یک گروه دوستان جهان‌وطنی داشت. از طاها نقل شده است که «من هرگز نخواستم فقط در محله خودم، جامعه خودم بمانم... این نوعی سازگاری است. شما باید ماجراجو باشید.» طاها علاقه‌ای به سینمای معاصر فرانسه نداشت و گفت: «من ترجیح می‌دهم یک فیلم گنگ هالیوودی را ببینم تا یک فیلم برجسته مزخرف بورژوازی». او از منتقدان دولت بوش بود، اگرچه نظرات خود را به نفع بمباران ایران بیان کرد و گفت که «ایران نباید اجازه
ایران بیان کرد و گفت که «ایران نباید اجازه داشته باشد که سلاح هسته‌ای داشته باشد.» طاها از ناهنجاری کیاری رنج می‌برد، که در سال ۱۹۸۷ تشخیص داده شد. «از این‌که مردم فکر می‌کنند روی صحنه مست هستم خسته شده‌ام. این‌ها علائم بیماری کیاری است. در حال تلو خوردن دیده می‌شوم زیرا تعادلم را از دست می‌دهم و متزلزل می‌شوم. کیاری این اختلال را در بدن ایجاد می‌کند»."" طاها در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸ شش روز قبل از تولد ۶۰ سالگی بر اثر حمله قلبی در خواب درگذشت. آلبوم "من آفریقایی هستم" که قبل از مرگ او به پایان رسیده بود، در ۲۰
هستم" که قبل از مرگ او به پایان رسیده بود، در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ پس از مرگش منتشر شد.
یونیون گو یک کشتی جنگی متعلق به ژاپن بود. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی دررودرهاید در انگلستان ساخته شد. در دوره باکوماتسو در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی توماس بلیک گلاور بنام قلمروی ساتسوما ولی در واقع برای خریدار اصلی قلمروی چوشو به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام جاردین ماتسون خریداری کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام کایئنتای بود، قرار گرفت و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می‌کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به
می‌کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به قلمروی چوشو واگذار شد.
خلیج کوارنر (کرواسیایی: "Kvarnerski zaljev", ایتالیایی: "Golfo del Quarnaro" یا "Carnaro", لاتین: "Sinus Flanaticus" یا "Liburnicus sinus")، گاهی خلیج فیوم، یک خلیج کوچک در دریای آدریاتیک شمالی، در موقعیت بین شبه‌جزیره ایستریان و خشکی ساحل شمالی کروات قرار دارد. این خلیج از آبهای داخلی کرواسی است. بزرگترین جزایر خلیج کوارنر کرس، کرک، پگ، راب و لوشینی هستند.
دوئل فیلمی در ژانر وسترن به نویسندگی مت کوک و کارگردانی کیرن دارسی-اسمیت و محصول سال ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا است. لیام همسورث، وودی هرلسون، آلیس براگا، اموری کوئن و ویلیام سدلر در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم به صورت انتشار محدود و ویدئو هنگام درخواست توسط لاینزگیت پریمیر در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶ در دسترس قرار گرفت. داستان. داستان فیلم در ۱۸۸۷ در مرز تگزاس رخ می‌دهد. یک تگزاس رنجر برای تحقیق دربارهٔ جنایاتی در حق شهروندان مکزیکی به ویژه مفقود شدن خواهرزادهٔ یک ژنرال مکزیکی به شهری مرزی فرستاده
خواهرزادهٔ یک ژنرال مکزیکی به شهری مرزی فرستاده می‌شود. شهردار مرموز این شهر مردی است که سال‌های پیش در یک دوئل پدر رنجر را کشته‌است. رنجر یادشده به اتفاق همسرش به آن شهر می‌رود ولی با اتفاقات شگفتی رودرو می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "The Duel (2016 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Duel_(2016_film)&amp;oldid=854955515 (accessed September 13, 2018).
علیرضا معتمدی (زادهٔ ۱۳۵۷) نویسنده، هنرپیشه، و کارگردان ایرانی است. او نویسندهٔ فیلم‌های "متل قو"، "آقای هفت رنگ" و "صحنهٔ جرم، ورود ممنوع!" بوده‌است. معتمدی در سال ۱۳۹۶ نخستین فیلمش را با عنوان "رضا" کارگردانی کرد. این فیلم در سی و ششمین جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد.
حمله به پاسگاه مرزی مریوان حمله ای مسلحانه در ۳۰ تیر ۱۳۹۷ بود که توسط یگان‌های شرق کردستان شاخۀ مسلح حزب حیات آزاد کردستان علیه یک پاسگاه مرزی متعلق به نیروی زمینی سپاه پاسداران در نزدیکی روستای دری از توابع شهر مریوان کردستان صورت گرفت. در این حمله که منجر به انفجار انبار مهمات پاسگاه شد، ۱۱ تن از نیروهای پاسدار و بسیجی سپاه کشته و ۸ تن دیگر نیز مجروح شدند. حمله. در ساعت ۲:۳۰ بامداد روز ۳۰ تیر ۱۳۹۷ با حمله تعدادی از افراد مسلح یگان‌های شرق کردستان شاخۀ مسلح حزب حیات آزاد کردستان به پاسگاه مرزی قرارگاه حمزه
حزب حیات آزاد کردستان به پاسگاه مرزی قرارگاه حمزه سیدالشهدای نیروی زمینی سپاه پاسداران در نزدیکی روستای دری مریوان کردستان، درگیری مسلحانه ای میان افراد این گروه و نیروهای پاسدار و بسیجی سپاه ایران رخ داد. به گفته شفیعی فرماندار مریوان پایگاه مرزی روستای دری در منطقه ای صعب العبور واقع شده و حمله به آن منجر به انفجار انبار مهمات آن شد که در اثر آن ۱۱ تن از جمله ۱۰ پاسدار پایور و بسیجی و یک پاسدار وظیفه کشته شدند. به گفته او هفت تن از کشتگان نظامی ایران اهل مریوان، یک نفر اهل سنندج و سه نفر اهل قروه بودند و
یک نفر اهل سنندج و سه نفر اهل قروه بودند و بیشتر آنان در اثر برخورد ترکش مواد منفجره انبار مهمات کشته شده‌اند. به گفته رجبی، فرمانده سپاه بیت‌المقدس کرستان در ادامه درگیری میان دو گروه، شماری از نیروهای مهاجم کشته و تعدادی نیز زخمی شده‌اند. عاملان. آژانس خبری فرات ضمن اعلام خبر حمله به مرزبانان ایرانی در منطقه کردستان گفته‌است که یگان‌های شرق کردستان (ی.ر.ک) شاخهٔ نظامی حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) طی انتشار بیانیه ای، مسئولیت این حمله را برعهده گرفته‌است.
«یاکوزا ایشین» ()، ریو گا گوتوکو ایشین ()، یک بازی ویدئویی در سبک جهان باز است که توسط سگا و در سال ۲۰۱۴ و در پلت‌فرم پلی‌استیشن ۴ منتشر شده است.
کازوما کیریو () یک شخصیت داستانی و قهرمان اصلی در سری بازی‌های نقش آفرینی ژاپنی یاکوزا، اکشن و ماجراجویی سگا است. او به دلیل خالکوبی یک اژدها در پشت خود و عضو افسانه‌ای گروه یاکوزا معروف به خانواده دوجیما، با لقب «اژدهای دوجیما»، شناخته می‌شود.
رضا یک فیلم درام به کارگردانی علیرضا معتمدی است. این فیلم برای نخستین بار در سال ۱۳۹۶ در سی و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ جهانی فیلم فجر به نمایش درآمد. نمایش عمومی فیلم از ۲۰ اسفند ۱۳۹۷ در گروه هنر و تجربه آغاز شده‌است. بازخورد منتقدان. دبورا یانگ نویسندهٔ "هالیوود ریپورتر" که فیلم را در جشنوارهٔ جهانی فجر تماشا کرده در یادداشتی «ابتکار وسواس‌گونهٔ فیلم‌هایی مانند رضا» را «از نشانه‌های از نوگرایی سینمای ایران» دانسته‌است. او در ادامه طولانی‌شدن پلانهای فیلم را خسته‌کننده عنوان کرده‌است. مجید اسلامی فیلم را «از
عنوان کرده‌است. مجید اسلامی فیلم را «از هیجان‌انگیزترین فیلم‌های اول» سال‌های اخیر سینمای ایران دانسته و طراحی صحنهٔ آن را «درخشان» توصیف کرده‌است.
پریسا شمس (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و طنزپرداز است. وی با نوشتن فیلم دختران (فیلم) تندیس برترین فیلمنامه را از انجمن منتقدین و نویسندگان ایران اخذ نمود. زندگی‌نامه و فعالیت. پریسا شمس (زادهٔ ۱۳۶۱ در تهران) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و طنزپرداز است. او در سال ۱۳۷۹ وارد دانشکده هنر و معماری شد و در رشته تئاتر شاخه ادبیات نمایشی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۸۴ با رساله ای درباب شناسایی و تحلیل آثار گلی ترقی از این دانشکده فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۹۲ مجدداً در رشتهٔ ادبیات نمایشی در همان دانشکده
مجدداً در رشتهٔ ادبیات نمایشی در همان دانشکده به ادامه تحصیل پرداخت و مدرک کارشناسی ارشد خود را اخذ کرد. پریسا شمس از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ فعالیت نویسندگی خود را با رادیو تهران در زمینهٔ نگارش نمایشنامه‌های رادیویی به انجام رسانید. از سال ۱۳۸۹ به عنوان طنزنویس اجتماعی به همکاری با چلچراغ (هفته‌نامه) پرداخت و در سال‌های بعد همکاری خود را در این حوزه با خط‌خطی (ماهنامه)، وقایع تهرانیه، روزنامه آرمان و وبسایت چیزنا ادامه داد. او در حوزه کودک و نوجوان کتاب‌هایی را به رشتهٔ تحریر درآورده که از آن جمله می‌توان به
به رشتهٔ تحریر درآورده که از آن جمله می‌توان به رمان منتشر شده جزیره اشاره نمود. نمایشنامه زمزمه‌های پشت در شهروند درجه ۲ در سال ۱۳۹۴ توسط او نوشته شد و شایسته ایرانی کارگردانی این اثر را برعهده گرفت. وی به عضویت در کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران از سال ۱۳۸۹ درآمد.
بنجامین ریگبی () هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شیر" و "" اشاره کرد.
کشتار جلریز کشتاری هست که در تاریخ ۱۱ سرطان/تیر ۱۳۹۴ به وقوع پیوست و طی آن ۲۴ سرباز هزاره بدست طالبان و با کمک و همدستی مردم محل و بی توجهی ارگان‌های نظامی کشور کشته شدند. جزئیات. بیش از هزار تن از اعضای طالبان در تاریخ ۱۱ سرطان/تیر ۱۳۹۴ به پاسگاه‌های امنیتی که سربازان هزاره در آن حضور داشتند حمله کردند و پس از حدود ۴۰ ساعت درگیری دستکم ۴۰ تن از پلیس‌ها کشته و ۱۲ پاسگاه این سربازان بدست طالبان سقوط می‌کند. گفته‌های سربازان نجات یافته. سربازانی که از حمله طالبان توانسته بودند نجات پیدا کنند بعدها به رسانه‌ها
توانسته بودند نجات پیدا کنند بعدها به رسانه‌ها اطلاع دادند که در جریان درگیری، بارها از مسئولان درخواست کمک و درخواست اعزام نیروهای پشتیبانی کردند، اما هیچکس به خواسته آنها توجه نکرد و کمکی نیز به آنان فرستاده نشد و برعکس با تحقیر سربازان به آنان گفته شده که «"ما کاری نمی‌توانیم و اگر می‌توانید جان خود را بکشید و اگر نمی‌توانید بمیرید".». هنگامی که این سربازان از پاسگاه‌هایی امنیتی دیگری که از مردم محل بوند نیز کمک می‌خواهد آن‌ها به درخواست آنان را رد کرده و می‌گویند:"«تفنگ‌های ما علیه طالبان شلیک نمی‌کنند
می‌گویند:"«تفنگ‌های ما علیه طالبان شلیک نمی‌کنند چون آنان برادران ما هستند.»." این سربازان نجات یافته می‌گویند که از خانه‌های محل نیز بیشتر به سمت آنان تیر شلیک می‌شده و کودکان آنان سربازان را تحقیر می‌کردند. همدستی با طالبان. کریم خلیلی مدعی شد سربازانی در ۲۰۰ متری سربازان محاصره مانده حضور داشتند اما آنان نیز به کمک این سربازان نیامدند و با بی تفاوتی برخورد کردند. محمد محقق نیز ادعا کرد که ۳۰ ساعت هرچه سربازان محاصره شده درخواست کمک کردند کسی به کمک آنان نیامد. کمیسیون حقیقت یاب. پس از کشتار جلریز رئیس