payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باقی ماند. چهار پیش‌نمونه دیگر هم در قالب برنامه بهبود قابلیت‌های مدل پایه جنگنده گونه ۹۵ تولید شد. یک فروند از آن‌ها، دویستمین جنگنده گونه ۹۵، با طراحی جدید بال و ارابه فرود پوشیده، به حداکثر سرعت ۴۲۵ کیلومتر بر ساعت دست یافت. دو فروند دیگر که ماه نوامبر سال ۱۹۳۷ تولید شدند، مجهز به موتور ها-۹–۲-اوستو، اتاقک سرپوشیده خلبان و ارابه فرود تک‌مهار بودند. این دو به سرعت ۴۴۵ کیلومتر بر ساعت رسیدند. به هر حال، تا این زمان علاقه‌مندی نیروی زمینی دیگر معطوف به جنگنده‌هایی با پیکربندی تک‌باله شده بود و در نتیجه
با پیکربندی تک‌باله شده بود و در نتیجه توسعه جنگنده گونه ۹۵ پیگیری نشد. تاریخچه عملیاتی. از جنگنده گونه ۹۵ مدت کوتاهی پس از آغاز جنگ دوم ژاپن و چین از ماه ژوئیه سال ۱۹۳۷، در آوردگاه استفاده شد. این هواگرد سابقه درگیری با جنگنده پولیکارپوف آی-۱۵ ساخت شوروی را داشت. جنگنده گونه ۹۵ تا تابستان سال ۱۹۳۹ دیگر منسوخ به حساب می‌آمد و کوتاه‌زمانی بعد از از خدمت در خط مقدم عقب کشیده شد. مشخصات فنی. جنگنده گونه ۹۵–۲:
پ زد ال-۲۳ کاراش یک هواگرد از نوع بمب‌افکن سبک و هواپیمای شناسایی ساخت شرکت Państwowe Zakłady Lotnicze است. هواگرد پی‌زدال. ۲۳ کاراس نخستین پروازش را در ۱ آوریل ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۸ تولید شده است. در مجموع، تعداد ۲۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
پیلاتوس پی‌سی-۲۱ یک هواگرد از نوع Advanced هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. هواگرد پیلاتوس پی‌سی-۲۱ نخستین پروازش را در ۱ ژوئیه ۲۰۰۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال آوریل ۲۰۰۸ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های 2002–present تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۳۱+ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Pilatus Aircraft بود.
روگوزارسکی آی‌کی-۳ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Rogožarski A.D است. هواگرد روگوزارسکی آی‌کی-۳ نخستین پروازش را در late May 1938 میلادی انجام داد. این هواگرد در سال 1940 میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Kosta Sivčev, Ljubomir Ilić, Slobodan Zrnić بود.
اس‌ایی. ۵ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت various (see text) است. هواگرد اس‌ایی. ۵ نخستین پروازش را در ۲۲ نوامبر ۱۹۱۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال مارس ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۵٬۲۰۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Henry Folland / John Kenworthy بود.
دی‌اچ. ۹ یک هواگرد از نوع بمب‌افکن ساخت شرکت Airco است. هواگرد دی‌اچ. ۹ نخستین پروازش را در ژوئیه ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال نوامبر ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۴٬۰۹۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، جفری د هویلند بود.
اس-۱۹۹ یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Avia است. هواگرد اس-۱۹۹ نخستین پروازش را در مارس ۱۹۴۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶۰۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، مسرشمیت بود.
بیچ‌کرفت بونانزا یک هواگرد از نوع هواگرد غیرنظامی چندمنظوره ساخت شرکت بیچ‌کرفت است. هواگرد بیچ‌کرفت بونانزا نخستین پروازش را در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۷ میلادی رسماً معرفی گردید و از سال ۱۹۴۷ تاکنون تولید شده‌است. در مجموع، تعداد بیشتر از ۱۷٬۰۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. در ایران از زمان دهه ۴۰ شمسی خلبانان جنگنده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران آموزش‌های مقدماتی پرواز را با بونانزا می‌گذرانند و هواپیمای بیچ کرافت بونانزا هواپیمای ترابری است که از ۱۳۴۷ و در دوران ارتش
هواپیمای ترابری است که از ۱۳۴۷ و در دوران ارتش شاهنشاهی ایران تاکنون به عنوان هواپیمای آموزشی مشغول خدمت بوده است.
ام‌بی ۱۵۰ بلوچ یک هواگرد یک هواپیمای جنگنده ساخت شرکت SNCASO است. هواگرد ام‌بی ۱۵۰ بلوچ نخستین پروازش را در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۹ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۶۶۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Maurice Roussel بود.
سی. ۷۱۴ کودرون یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Caudron-رنو است. هواگرد سی. ۷۱۴ کودرون نخستین پروازش را در ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶ (C.710) میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد 90 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Marcel Riffard بود.
جی. ۵۵ سناتور یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Fiat است. هواگرد جی. ۵۵ سناتور نخستین پروازش را در ۳۰ آوریل ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های 274 (جنگ), 75 (بعد از جنگ) تولید شده‌است. طراح این هواگرد، Giuseppe Gabrielli بود.
نورسمن یک هواگرد از نوع هواگرد عمومی ساخت شرکت Noorduyn Aircraft Ltd است. هواگرد نورسمن نخستین پروازش را در ۱۴ نوامبر ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۹۰۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Robert B.C. Noorduyn بود.
بی‌اچ-۳۳ آویا یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت آویا, هواگردسازی پودلاشه (under licence), Ikarus (under licence) است. هواگرد بی‌اچ-۳۳ آویا نخستین پروازش را در ۲۱ اکتبر ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. طراح این هواگرد، Miroslav Hajn and Pavel Beneš بود.
آویاتیک دی‌آی یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت آویاتیک است. هواگرد آویاتیک دی‌آی نخستین پروازش را در ۲۴ ژانویه ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۱۷–۱۹۱۸ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ~۷۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Julius von Berg بود.
فوکه-وولف اف‌وه ۵۶ "اشتوسر" (باز) یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره تک‌سرنشین از نوع آموزشی پیشرفته ساخت شرکت هواپیماسازی آلمانی فوکه-وولف در دهه ۱۹۳۰ بود. این هواگرد نخستین پروازش را در ماه نوامبر سال ۱۹۳۳ انجام داد. طراحی و توسعه. اف‌وه ۵۶ بنابه درخواست وزارت هوانوردی رایش در ارتباط با یک هواگرد جنگنده آموزشی پیشرفته با موتور آرگوس آاس ۱۰سی، به رهبری کورت تانک، توسط شرکت فوکه-وولف طراحی شد. استفاده احتمالی به عنوان جنگنده جهت دفاع هوایی نیز مورد نظر بود. اف‌وه ۵۶ یک هواگرد بال‌چتری با بدنه فولادی بود که در بخش
یک هواگرد بال‌چتری با بدنه فولادی بود که در بخش جلویی پوششی از صفحه‌های فلزی و در بخش پشتی پوششی پارچه‌ای داشت. سطح بال‌های چوبی با تخته چند لایه پوشش یافته بود. ارابه‌های فرود سنتی ثابت و خود اتکا بودند. جهت تکمیل وظیفه ثانویه در هنگام اضطرار، دو مسلسل ثابت هماهنگ‌شده ام‌گه ۱۷ با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متری روی موتور و سه بمب ده کیلوگرمی ضد نفر در زیر آن تعبیه گشته بود. نخستین پیش‌نمونه تحت عنوان اف‌وه ۵۶آ ماه نوامبر سال ۱۹۳۳ به پرواز درآمد. در این پیش‌نمونه مشکلاتی در زمینه ارابه فرود یافت شد. در دومین
مشکلاتی در زمینه ارابه فرود یافت شد. در دومین پیش‌نمونه (فاو-۲) از ارابه فرود جدید و به جای چوب از فلز در ساخت بال‌ها استفاده گردید. زیرسری پشت کابین خلبان در این مدل حذف شد. در پیش‌نمونه سوم (فاو-۲ ) با پرواز در ماه فوریه سال ۱۹۳۴، مجدداً چوب به ساختار بال‌ها بازگشت. ارابه فرود نیز دوباره اصلاح شد. سه فروند هواگرد پیس‌تولید اف‌وه ۵۶فاو-۰ تا اندکی تغییر بال‌ها و محفظه موتور تولید گشت. در دو فروند نخست مسلسل‌های ام‌گه ۱۷ ۷.۹۲ میلی‌متری در بالای بخش پیشین هواگرد نصب شد. سومین فروند دارای یک مسلسل ام‌گه ۱۷
نصب شد. سومین فروند دارای یک مسلسل ام‌گه ۱۷ بود. این هواگردها همچنین سه بمب ۱۰ کیلوگرمی آموزشی حمل می‌کردند. پس از پرواز آزمایشی در مقابل رقیبان یعنی آرادو آر ۷۶ و هاینکل هائی ۷۴ در تابستان سال ۱۹۳۵، وزارت هوانوردی رایش دستور آغاز خط تولید اف‌وه ۵۶ به عنوان هواگرد آموزشی پیشرفته "لوفت‌وافه" را صادر کرد. مقداری زیادی سفارش تولید برای دانشکده‌های آموزشی خلبان جنگنده و بمب‌افکن شیرجه‌ای "لوفت‌وافه"، صادر گشت اف‌وه ۵۶آ-۱ با یک یا دو مسلسل ام‌گه ۱۷، مدل عمده تولید بود. در مجموع قریب به هزار فروند اف‌وه ۵۶ تولید
بود. در مجموع قریب به هزار فروند اف‌وه ۵۶ تولید گردید که بیشتر آن ها در آلمان خدمت کردند. تعدادی نیز به اتریش و مجارستان ارسال شدند. برخی از این هواگردها جهت استفاده غیرنظامی به افراد مختلف فروخته شدند. تاریخچه عملیاتی. از این هواگرد آموزشی پیشرفته در دانشکده‌های آموزش خلبانی آلمان جهت مهارت آموزی کار با رادیو، مسلسل و بمباران در سرتاسر جنگ جهانی دوم استفاده شد. در آزمایش بمباران‌های شیرجه‌ای این هواگرد به کار گرفته شد که سرعت بالایی هنگام شیرجه و مقاومت ساختاری زیادی در برابر تغییر ناگهانی جهت پرواز از
ساختاری زیادی در برابر تغییر ناگهانی جهت پرواز از خود نشان داد. این موضوع بر پیگیری هر چه بیشتر آلمان بر این روش تهاجمی افزود. مشخصات فنی. مشخصات عمومی. "اف‎وه ۵۶آ-۱":
پی‌ال‌زد پی-۲۴ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت PZL، ایندوستریا آئروناتیکا رومانا است. هواگرد پی‌ال‌زد پی-۲۴ نخستین پروازش را در مه ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Zygmunt Puławski بود.
بی‌ایی-۲ یک هواگرد از نوع بمب افکن سبک شناسایی ساخت شرکت Royal Aircraft Factory, ویکرز، بریستول ایروپلین است. هواگرد بی‌ایی-۲ نخستین پروازش را در ۱ فوریه ۱۹۱۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۲ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ~ ۳٬۵۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، جفری د هویلند، E.T. Busk بود.
ویکرز ولسلی یک هواگرد از نوع General purpose بمب‌افکن ساخت شرکت Vickers-Armstrongs Ltd است. هواگرد ویکرز ولسلی نخستین پروازش را در ۱۹ ژوئن ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۸ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۷۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Barnes Wallis بود.
ای-۱ بالیلا یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت Gio. Ansaldo &amp; C. است. هواگرد ای-۱ بالیلا نخستین پروازش را در ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ~250 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Umberto Savoia, Rodolfo Verduzio, and Giuseppe Brezzi بود.
بی-۱۳۵ یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت آویا است. هواگرد بی-۱۳۵ نخستین پروازش را در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، František Novotný بود.
سلطان مراد واپسین پادشاه حکومت آق‌قویونلوها فرزند سلطان یعقوب از همسرش گوهر خاتون و نوهٔ اوزون حسن بود. مراد بعد از مرگ آیبه سلطان از زندان آزاد شد و شیراز را تسخیر کرد و سپس در سال ۹۰۵ ه‍.ق به اصفهان حمله کرد و به جنگ با محمدی بیگ پرداخت. محمدی بیگ کشته و اصفهان از آن مراد شد. سلطان مراد در بهار سال ۹۰۶ ه‍.ق در حدود قزوین و ابهر با الوند بیگ به جنگ پرداخت که حاصل این جنگ صلحی بود با این شرط که عراق عجم و فارس به سلطان مراد و آذربایجان و دیاربکر به الوند بیگ داده شود. سلطان مراد در ۲۴ ذی‌الحجه ۹۰۸ ه‍.ق (۲۰
داده شود. سلطان مراد در ۲۴ ذی‌الحجه ۹۰۸ ه‍.ق (۲۰ ژوئن ۱۵۰۳ م) در نزدیکی همدان با شاه اسماعیل یکم صفوی به جنگ پرداخت که چون شکست خورد به شیراز گریخت. از آن جا نیز به دزفول و بغداد به نزد باریک بیگ پُرناک رفت و پنج سال و نیم در آنجا حکومت کرد. در ۹۱۴ ه‍.ق که از توجه لشکریان قزلباش به جانب عراق هراسان شده بود، همراه باریک بیگ که فرمانروای بی چون و چرای آن دیار بود به قرامان روم رفت. در سال ۹۲۰ قمری (۱۵۱۴ میلادی)، سلطان مراد هنگامی که سلطان سلیم به جنگ با شاه اسماعیل می‌رفت به او ملحق شد و خواست در جنگ چالدران
می‌رفت به او ملحق شد و خواست در جنگ چالدران با او باشد ولی ملازمانش صلاح ندیدند و از سلیم جدا شد و به سمت دیاربکر رفت چون به اروفه رسید، آچه سلطان قاجار، که از سوی شاه اسماعیل حاکم آنجا بود با او درگیر شد و در نبرد، سلطان مراد را به قتل رساند و سر او با انگشترش را برای شاه اسماعیل فرستاد. آچه سلطان چون با هشتصد سوار هشت هزار نفر را شکست داده بود به قدورمیش خان معروف شد. این واقعه نه تنها به حیات سلطان مراد پایان داد، بلکه باعث انقراض نسل سلاطین آق قویونلو شد.
گوتا گو ۱۴۵ یک هواگرد دوباله تک‌موتوره دو سرنشین آموزشی ساخت شرکت گوتا در آلمان بود. طراحی، ساخت و کاربرد. شرکت گوتا، در چارچوب پیمان ورسای، سال ۱۹۱۹ بسته شد. پس از برپایی دوباره آن در ماه اکتبر سال ۱۹۳۳، هواگرد گو ۱۴۵ نخستین فراورده آن بود. این هواگرد آموزشی با پیکربندی دوباله، ساختاری چوبی با پوششی پارچه‌ای داشت. نیرو محرکه را یک موتور آرگوس آاس ۱۰سی فراهم می‌آورد. پیش‌نمونه نخستین بار ماه فوریه سال ۱۹۳۴ به پرواز درآمد و هواگرد سال پس از آن کار خود را در "لوفت‌وافه" آغاز کرد. گونه‌ها دربرگیرنده گو ۱۴۵آ با
آغاز کرد. گونه‌ها دربرگیرنده گو ۱۴۵آ با هدایت دو تایی آموزشی، گو ۱۴۵به با اتاقک سربسته خلبان و چرخ‌های پوشیده و گو ۱۴۵سی با یک تیربار ۷٫۹۲ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در پشت اتاقک برای آموزش تیراندازی، بود. گو ۱۴۵ به اندازه زیاد از سوی "لوفت‌وافه" در دانشکده‌ها برای آموزش خلبانی استفاده شد. با این همه، ماه دسامبر سال ۱۹۴۲ چند گردان هوایی پدید آمد تا همانند کاربرد پولیکارپوف پو-۲ به‌دست شوروی، از گو ۱۴۵ بسان هواگرد تهاجمی شبانه استفاده شود. این یگان‌ها ماه اکتبر سال ۱۹۴۳ «گروه رزم شبانه» نامیده شدند و تا پایان جنگ
۱۹۴۳ «گروه رزم شبانه» نامیده شدند و تا پایان جنگ کُنِش خود در آوردگاه با شوروی را پی گرفتند. روی هم شش گروه رزم شبانه و شش گروه هوایی دیگر گو ۱۴۵ را به‌کار بردند. این هواگردها بمب‌های سبک، توپ خودکار، موشک و بلندگو داشتند. گو ۱۴۵ در شرکت‌های گوتا، آگه‌ا، ب‌ام‌و و فوکه-وولف در آلمان و همچنین با پروانه ساخت در اسپانیا با نام «کازا ۱۱۴۵-ال» و در ترکیه ساخته شد. مشخصات فنی. "گو ۱۴۵":
هانریوت اچ‌دی. ۱ یک هواگرد از نوع هواپیمای دوباله هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Hanriot است. این هواگرد در سال ژوئن ۱۹۱۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد 1200 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Pierre Dupont بود.
ک‌تی-۱ وونگبی یک هواگرد از نوع آموزشی تهاجمی ساخت شرکت Korea Aerospace Industries است. هواگرد ک‌تی-۱ وونگبی نخستین پروازش را در نوامبر ۱۹۹۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۲۰۰۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۹۹-تاکنون تولید شده است. در مجموع، تعداد ۱۷۵ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
بمب‌افکن سبک گونه ۹۸ (عنوان طراحی: کی-۳۲) یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره دو سرنشین ساخت شرکت کاواساکی بود که نخستین پرواز خود را ماه مارس سال ۱۹۳۷ انجام داد.
ساپ‌ویث اسنایپ یک هواگرد دوباله تک‌موتوره ساخت ساپ‌ویث در بریتانیا است. طراحی و توسعه. شرکت هوانوردی ساپ‌ویث در بریتانیا هواگرد اسنایپ را سال ۱۹۱۷ در جریان جنگ جهانی اول در یک سرمایه‌گذاری خصوصی، بر پایه هواگرد پیشین کَمِل طراحی کرد. تقریباً در همین زمان هئیت نیروهای هوایی بریتانیا درخواستی با ۱۲ ویژگی برای یک هواگرد جدید با عنوان نوع ۱اِی صادر نمود. طرح مورد نظر یک جنگنده تک‌سرنشین ارتفاع بلند برای سپاه هوایی بریتانیا بود که می‌بایست حداکثر سرعت در ارتفاع ، سرعت اوج‌گیری میانگین بر دقیقه و سقف پرواز دست کم
سرعت اوج‌گیری میانگین بر دقیقه و سقف پرواز دست کم می‌داشت. علاوه بر این نصب سه مسلسل دو قبضه از آن هر یک با ۳۷۵ گلوله و حمل سوخت کافی برای سه ساعت پرواز مقرر گشت. سومین مسلسل با ۲۵۰ گلوله که می‌بایست امکان شلیک به طرف بالا را می‌داشت، را می‌شد با سوخت بیشتر جایگزین کرد. لازم بود یک صفحه زرهی پشت خلبان نصب و شرایط گرمایش و رساندن اکسیژن به او فراهم شود. هواگرد می‌بایست مشخصا بسیار هدایت‌پذیر و سطوح هدایت آن بسیار قدرتمند می‌بود. مشخص نیست که اسنایپ بر پای این مشخصات طراحی شده یا حتی شرکت ساپ‌ویث از آن مطلع
مشخصات طراحی شده یا حتی شرکت ساپ‌ویث از آن مطلع بوده باشد. با این وجود مشخصات به شکل نسبتاً نزدیکی منطبق با شرایط اسنایپ بود که البته نشان‌گر هماهنگی در جریان خط فکری آن زمان است. بیشتر کار طراحی توسط هربرت اسمیت انجام گرفت. اسنایپ مقداری کوچک‌تر از کمل بود و بدنه عمیق‌تری داشت؛ بدین شکل چشمان خلبان تقریباً در سطح تیر اصلی بشتی قسمت مرکزی بال بالا قرار می‌گرفت. این قسمت از بال بالا هیچ پوششی نداشت تا دید بهتری برای خلبان تأمین شود. سازه هواگرد تمام‌چوبی با پوشش پارچه‌ای و از درون و بیرون مهاربندی‌شده با
پوشش پارچه‌ای و از درون و بیرون مهاربندی‌شده با سیم بود در پیش‌نمونه ستون‌های طولی بدنه با میله‌های عمودی به یکدیگر وصل بودند. هر دو بال به اندازه مساوی، مقداری زاویه هفتی داشتند. این دو بال با فاصله از هم، در ابتدا با یک جفت پایه در هر طرف به یکدیگر متصل بودند. برای جبران محدودیت دید به پایین، بال بالا جلوتر از بال بالا قرار داشت. طول بال پیش‌نمونه بود. بدنه اضلاع مسطح با سطوح کوتاه تیزه‌گیر در پشت موتور داشت. در ساخت نخستین پیش‌نمونه، همانند کمل، از موتور گردان بنتلی اِی. آر. ۱ با توان ۱۵۰ اسب بخار و در
گردان بنتلی اِی. آر. ۱ با توان ۱۵۰ اسب بخار و در دومین پیش‌نمونه از موتور گردان بنتلی بی.آر. ۲ با توان ۲۳۰ اسب بخار استفاده شد. شرکت ساپ‌ویث به عنوان رقابت‌کننده رسماً وارد درخواست هواگرد نوع ۱ای نشد؛ بلکه دو پیش‌نمونه تولید شده از اسنایپ را در قالب پروانه تولیدی که پیش از این برای چهار پیش‌نمونه از هواگرد پیشین رینو دریافت کرده بود اما تنها دو فروند از آن را ساخته بود، ارائه کرد. با پیش‌بینی عملکرد مناسب و منطبق با خواسته‌ها، یک قرارداد رسمی روز ۱۰ نوامبر سال ۱۹۱۷ برای شش پیش‌نمونه از اسنایپ، با دربرگرفتن
۱۹۱۷ برای شش پیش‌نمونه از اسنایپ، با دربرگرفتن دو فروند نخست، امضا شد. تاریخ دقبق نخستین پرواز پیش‌نمونه با موتور ای.آر. ۱، ثبت نشده‌است اما پاییز سال ۱۹۱۷ بود. بر پیش‌نمونه‌ها شماره کارخانه بی۹۹۶۲ تا ۶۷ نهاده شد. هیچ اطلاعاتی از بی۹۹۶۴ در دست نیست و سپاه هوایی بریتانیا تنها سه فروند آخر را دریافت کرد. به نظر می‌رسد شمول سه فروند نخست در قرارداد صرفاً برای پوشش مخارج توسعه اسنایپ و تولید دو پیش‌نمونه نخست آن بوده‌است. از همان سه فروند دریافت‌شده هم یک مورد احتمالاً صرفا به عنوان یدک بود. پیش‌نمونه با شماره
صرفا به عنوان یدک بود. پیش‌نمونه با شماره کارخانه ۹۹۶۵ به عنوان نخستین هواگردی به پایگاه آزمایش هوایپمای در مارتْلِشام هیث می‌رفت که روز ۱۹ نوامبر در بروکلندس سقوط کرد و تعمیر لازم شد. این هواگرد در نهایت روز ۱۸ دسامبر خود را به پایگاه رساند اما دوباره روز ۲۳ دسامبر سقوط کرد و برای تعمیر به کارخانه ساپ‌ویث بازگردانده شد. در تصویری از آن در این پایگاه، هواگرد بر خلاف دو پیش‌نمونه نخست، بدنه‌ای با اطراف گرد شده و بخش مرکزی اصلاح‌شده با پایه‌های بین بال کوتاه‌تر دارد. به‌علاوه در این تصویر دم عمودی کوچک‌تر و
دارد. به‌علاوه در این تصویر دم عمودی کوچک‌تر و در سکان یک شاخ توازن مربعی نسبت شده‌است. در همان مدتی که در پایگاه بود مشخص شد عملکرد اسنایپ آن گونه که انتظار می‌رفت نیست. حداکثر سرعت و بود. در گزارش پایگاه آمد که عملکرد این هواگرد با استاندارد انطباق ندارد. پیش‌نمونه بی۹۹۶۵ روز ۲۵ ژانویه سال ۱۹۱۸ به مارتلشام هیث بازگشت. در مدت تعمیر تغییرات دیگری بر آن اعمال شده بود. این بار بال‌ها دو جفت پایه در هر طرف داشتند و طول بال به افزایش پیدا کرده بود. افزایش مساحت بال عملکرد هواگرد و هدایت شهپرها را بهبود بخشید.
بال عملکرد هواگرد و هدایت شهپرها را بهبود بخشید. تغییرات بیشتری تا روز ۹ مارس اعمال شد. یک مسلسل لوئیس در تیر اصلی پشتی قرار گرفت. کارآزمایی‌ها ادامه پیدا کرد و هواگرد دو روز بعد به فرانسه منتقل شد. اسنایپ هم‌اکنون یکی از رقابت‌کنندگان برای مشخصات اصلاح‌شده برای هواگرد جنگنده تک‌سرنشین نوع ۱ بود که خواهان گرمایش برقی برای لباس خلبان و محفظه‌ای برای پنج بمب کوپر بود. با این حال، هنوز آماده ارزیابی نهایی نبود؛ چرا که درست مهاربندی نشده بود، دماغه سنگینی هنگام چرخش داشت و هدایت سکان آن کم بود. ساپ‌ویث در جهت
چرخش داشت و هدایت سکان آن کم بود. ساپ‌ویث در جهت بهبود نامتقابل بودن بال‌ها را کاهش و زاویه دم افقی را تغییر داد. رقابت‌کنندگان دیگر هواگرد سه‌باله آستین اوسپری، بولتون پل بوبولینک و نیوپور بی.ان.۱ بودند. مورد آخر پیش از تکمیل آزمایش‌ها آتش گرفت و از بین رفت. اوسپری هدایت‌پذیری و دسترسی به موتور بهتری داشت؛ درحالی‌که اسنایپ بهترین دید را برای خلبان تأمین می‌کرد. دست کم ۵ خلبان اسکادران شماره ۶۵ در فرانسه با آن پرواز کردند که معتقد بودند در صورت برخی اصلاحات، از هر هواگرد شناسایی در جبهه غربی بهتر است؛
از هر هواگرد شناسایی در جبهه غربی بهتر است؛ البته مسلسل را در آن غیرقابل استفاده دیدند. متعاقباً خلبانان اسکادران شماره ۴۳ نیز آن را آزماش کردند و همان نظرات را داشتند. در نهایت اسنایپ به دلایل نسبتاً مبهمی برگزیده شد. این که طراحی و ساخت آن مستقیماً بر مبنای یک هواگرد جا افتاده پیشین بود در این مسئله تأثیر داشت؛ چرا کار تولید را ساده و سریع می‌کرد. پیش از آن که گزارش سپاه هوایی بریتانیا منشر شود، دست کم هفت پیمان‌کار از اواخر ماه مارس سال ۱۹۱۸ شروع به تولید مجموعاً ۱٬۷۰۰ اسنایپ کردند. پیش‌نمونه بی۹۹۶۵ روز
مجموعاً ۱٬۷۰۰ اسنایپ کردند. پیش‌نمونه بی۹۹۶۵ روز ۱ مه به کارخانه ساپ‌ویث بازگشت تا توپی ملخ بزرگ‌تری بر آن نصب شود. سپس به مارتلشام هیث و فارن‌بورو رفت تا آزمایش‌های بیشتری در زمینه اوج‌گیری و سرعت بر آن انجام گیرد.
بی‌وی ۱۵۵ یک هواگرد از نوع جنگنده روزانه ساخت شرکت Blohm &amp; Voss است. هواگرد بی‌وی ۱۵۵ نخستین پروازش را در ۱ سپتامبر ۱۹۴۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
جی‌ان جنی یک هواگرد از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Curtiss است. این هواگرد در سال ۱۹۱۵ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۶٬۸۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Benjamin D. Thomas بود.
هانسا دی. آی یک هواگرد از نوع جنگنده ساخت شرکت هنسا-برندنبرگ است. هواگرد هانسا دی. آی نخستین پروازش را در ۱۹۱۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال پاییز ۱۹۱۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۲۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، ارنست هاینکل بود.
ایلیوشین ایل-۸ یک هواگرد از نوع تهاجم زمینی ساخت شرکت Voronezh Aircraft Production Association است. هواگرد آی‌ال-۸ نخستین پروازش را در ۱۰ مه ۱۹۴۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، ایلیوشین بود.
شورت تایپ ۱۸۴ یک هواگرد از نوع هواگرد شناسایی / هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت برادران شورت است. هواگرد تایپ-۱۸۴ نخستین پروازش را در ۱۹۱۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۵ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۹۳۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Horace Short بود.
سوخو اس‌یو-۳۸ یک هواگرد از نوع سم پاش ساخت شرکت KnAAPO, NAPO, Smolensk Aviation Plant است. هواگرد سوخو اس‌یو-۳۸ نخستین پروازش را در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، سوخو design bureau بود.
اسپیت‌فول یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Supermarine است. هواگرد اسپیت‌فول نخستین پروازش را در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد 19 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Joe Smith بود.
توپولف ای‌ان‌تی-۲۵ یک هواگرد از نوع بمب‌افکن دوربرد آزمایشی ساخت شرکت Voronezh Aircraft Production Association است. هواگرد توپولوف ای‌ان‌تی-۲۵ نخستین پروازش را در ۲۲ ژوئن ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. تنها ۲ فروند از هواپیما تولید شد که توسط توپولف دی‌بی-۱ دنبال شد. در سال ۱۹۳۴ کارخانه هوانوردی در Voronezh دستور ساخت ۵۰ هواپیمای DB-1 (با نام ای‌ان‌تی-۳۶) را برای نیروی هوایی دریافت کرد. بعدها دفتر طراحی توپولف یک کپی دقیق از ANT-25 را در سال ۱۹۸۹ برای موزه هوانوردی مونینو ساخت. طراح این هواگرد، پاول سوخو بود.
میرسکی وی‌ال یک هواگرد از نوع شناسایی/جنگنده ساخت شرکت Valtion lentokonetehdas است. هواگرد میرسکی وی‌ال نخستین پروازش را در ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۳ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۵۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Edward Wegelius, Martti Vainio and Torsti Verkkola بود.
آنسالدو اس‌وی‌ای یک هواگرد از نوع شناسایی ساخت شرکت Gio. Ansaldo &amp; C. است. هواگرد آنسالدو اس‌وی‌ای نخستین پروازش را در ۱۹۱۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱٬۲۴۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Umberto Savoia and Rodolfo Verduzio بود.
زد. ۵۰۱ یک هواگرد از نوع هواگرد گشت دریایی ساخت شرکت CANT است. هواگرد زد. ۵۰۱ نخستین پروازش را در ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد&gt;۲۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Filippo Zappata بود.
سی. ۳۰ کیروا یک هواچرخ ساخت شرکت اسپانیایی سییروا است. هواگرد سی. ۳۰ کیروا نخستین پروازش را در آوریل ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۴۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، خوآن دلا سییروا بود.
دی هاویلند فاکس موث هواگرد مسافری ساخت شرکت د هویلند است که پس از دی هاویلند تایگر موث با استفاده از اجزای آن ساخته شد. فاکس‌موس گنجایش یه مسافر و یک خلبان را دارد و نخستین پروازش را در ۲۹ ژانویه ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۵۴ فروند از این مدل ساخته شد. طراحی. طراح این هواگرد، A.E. Hagg بود. هواپیما در اواخر سال ۱۹۳۱ به عنوان یک هواپیمای مسافربری سبک ارزان قیمت طراحی شد. بسیاری از اجزاء، از جمله موتور، هواپیمای عقب، باله، سکان و بال‌ها با اجزای تایگر موث De Havilland DH.82 Tiger Moth یکسان
تایگر موث De Havilland DH.82 Tiger Moth یکسان بودند. بدنه دارای یک روکش شامل تخته سه لا در جلوی خلبان و لایه‌های صنوبر سیتکا در پشت او است. خلبان در یک کابین برافراشته در پشت سرنشینان می‌نشیند. کابین سرنشینان دارای سه صندلی برای پروازهای کوتاه است. 'مدل سرعت' دارای سایبان و فیرینگ بود و بال‌ها را می‌شد برای پارک کردن تا کرد. خصوصیات عمومی. خدمه: ۱ ظرفیت: ۳–۴ طول: ۲۵ فوت ۹ اینچ (۷٫۸۵ متر) طول بالها: ۳۰ فوت ۱۰+۵/۸ اینچ (۹٫۴۱ متر) ارتفاع: ۸ فوت ۹+۱/۲ اینچ (۲٫۶۸ متر) مساحت بال: ۲۶۱٫۵ فوت مربع (۲۴٫۲۹ متر مربع)
متر) مساحت بال: ۲۶۱٫۵ فوت مربع (۲۴٫۲۹ متر مربع) ایرفویل: RAF 15[9] وزن خالی: ۱۰۷۱ پوند (۴۸۶ کیلوگرم) حداکثر وزن برخاست: ۲۰۰۰ پوند (۹۰۷ کیلوگرم) نیروگاه: ۱ × de Havilland Gipsy III موتور ۴ سیلندر هوا خنک پیستون خطی معکوس، ۱۲۰ اسب بخار (۸۹ کیلو وات) ملخ: ملخ ۲ پره با گام ثابت عملکرد. حداکثر سرعت: ۱۰۶ مایل در ساعت (۱۷۱ کیلومتر در ساعت، ۹۲ کیلونیون) سرعت کروز: ۹۱ مایل در ساعت (۱۴۶ کیلومتر در ساعت، ۷۹ کیلونیوتن) برد: ۴۲۵ مایل (۶۸۴ کیلومتر، ۳۶۹ نانومیل) سقف خدمات: ۱۲۷۰۰ فوت (۳۹۰۰ متر) سرعت صعود: ۴۵۰ فوت در دقیقه
۱۲۷۰۰ فوت (۳۹۰۰ متر) سرعت صعود: ۴۵۰ فوت در دقیقه (۲٫۳ متر بر ثانیه)
فیری‌فاکس یک هواگرد از نوع بمب‌افکن سبک ساخت شرکت Fairey Aviation است. هواگرد فیری‌فاکس نخستین پروازش را در ۳ ژانویه ۱۹۲۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال 1926 میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Marcel Lobelle بود.
بلوم اونت فوس‌ها ۱۳۷ یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره تک‌سرنشین از نوع بمب‌افکن شیرجه‌ای ساخت شرکت هامبورگر فلوک‌تسویک‌باو در آلمان بود که نخستین پروازش را ماه ژانویه سال ۱۹۳۵ انجام داد. ها-۱۳۷ در رقابت با یو ۸۷، مورد پذیرش وزارت هوانوردی رایش قرار نگرفت و از مرحله پیش‌نمونه فرا تر نرفت. طراحی و توسعه. هواگرد بلوم اونت فوس ها-۱۳۷ سال ۱۹۳۵ توسط ریشارت فوگت به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای طراحی شد. این هواگرد تک‌سرنشین پیکربندی تک‌باله بال‌پایین طره‌ای و ساختی تمام‌فلزی داشت. بال‌ها برای کاستن از طول و نیروی پسار