payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که یک مرکز درمان برای معتادان به سکس را سازمان دهی می‌کنند. سانی کله (تاسهر کاپور) و آدیتیا چوثیا (ویر داس) دو بچه خراب که به سکس معتادند، با خواهران دوقلو دیدار می‌کنند و عاشق آن‌ها می‌شوند. دشدروهی و دشپرمی (هر دو توسط شاد رانداوا بازی شده) دو نفرند که شبیه هم اند، دشپرمی از نظر جسمی ناتوان است و دشدروهی یک مرد زن پرست است. لیلی و دشپرمی در شرف ازدواج اند. داستان پیرامون پیچیدگی‌های مختلف و آشفتگی‌های سرگرم‌کننده در زندگی آن هاست.
تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن جایزه‌ای است که هرساله توسط جشن سینمای ایران به بازیگری که از سوی هیئت داوران به عنوان بهترین بازیگر نقش اول زن شناخته شده‌است، اهدا می‌شود.
اسپیرو کوستوف (; – ) تاریخ‌نگار معماری و استاد دانشگاه دانشگاه کالیفرنیا اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در خانواده‌ای با اصلیت یونانی در ترکیه متولد شد و در سال برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد رشته نمایش در دانشگاه ییل به آمریکا مهاجرت کرد. پس از مدت کوتاهی نسبت به تاریخ معماری علاقه‌مند شد و در سال مدرک دکترایش را در این رشته گرفت. کتاب‌های او پرفروش‌ترین منابع در زمینه تاریخ معماری هستند. کوستوف در سال مجری برنامه‌ای تلویزیون در شبکه پی‌بی‌اس به نام «آمریکا از طریق طراحی» بود. وی در سال درگذشت. «جایزه
از طریق طراحی» بود. وی در سال درگذشت. «جایزه اسپیرو کوستوف» که از سوی جامعه تاریخ‌نگاران معماری اهدا می‌شود به افتخار او نام‌گذاری شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده بود.
جامعه تاریخ‌نگاران معماری () یک سازمان غیرانتفاعی بین‌المللی است که بر مطالعه و محافظت از آثار معماری و شهری تأکید دارد. مقر این سازمان در شیکاگوی ایالات متحده آمریکا است و تعداد اعضای آن به ۳۵۰۰ نفر شامل معماران، استادان دانشگاه، فعالان محافظت‌گرایی و دانشجویان می‌رسد.
تندیس زرین بهترین موسیقی متن جایزه‌ای است که هرساله توسط جشن سینمای ایران به سازنده موسیقی متن یک اثر سینمایی از سوی هیئت داوران اهدا می‌شود.
خوش‌نشین‌ها روستاییان بی زمین هستند و جزو جمعیت روستایی بشمار نمی‌آیند. تعریف خوش‌نشین. در روستاهای ایران کسانی می‌زیستند که نه مالک زمین و نه اجاره دار بودند. این دسته یک قشر اجتماعی خاص را تشکیل می‌دادند که خوش‌نشین نامیده می‌شدند. نامگذاری خوش‌نشین بر مبنای این واقعیت صورت گرفته بود که گفته می‌شد آن‌هایی که نه زمینی را زیر کشت می‌برند و نه مالک آن هستند، زندگی آسوده‌تری دارند، زیرا لازم نیست نگران دشواری‌های معمول کار کشاورزی باشند. در خراسان اصطلاح آفتاب‌نشین بجای خوش‌نشین رایج بود. خوش‌نشین آن دسته از
بجای خوش‌نشین رایج بود. خوش‌نشین آن دسته از ساکنان روستاها هستند که نه زمین‌دار هستند و نه زمینی در اجاره دارند و نه با سهم‌بری از محصولی که می‌کارند معاش خود را تأمین می‌کنند. خوش‌نشین به معنای روستایی فاقد زمین یا نسق (حق استفاده از زمین) است که صرفاً کاری غیر کشاورزی یا کارگری کشاورزی می‌کرد و بنابر تعریف هرچند چندین نسل در یک روستا ساکن می‌ماند، باز هم اقامت او فرزندان وی به نوعی موقت قلمداد می‌شد. خوش‌نشین‌ها به فعالیت‌های گوناگونی مانند چوپانی، دشتبانی، بنایی، نجاری، بقالی، معامله‌گری، دست‌فروشی و
بنایی، نجاری، بقالی، معامله‌گری، دست‌فروشی و کارگری تأمین معاش کنند. خوش‌نشین‌های روستایی ممکن است از زمین دیم که در اطراف آبادی به مقدار زیادی وجود دارد، کشت و زرع کنند ولی زمین آبی ندارند یعنی حق آب ندارند. خوش‌نشین‌ها می‌توانند زراعت دیم داشته باشند. در مناطق روستایی سبزوار، اراضی وسیعی در اطراف دهکده‌ها وجود دارد که به صورت دیم به کشت هندوانه اختصاص دارد. در چنین شرایطی، خوش نشینان روستایی هم حق دارند در اراضی مشاء، که متعلق به کل آبادی است، کار کرده و از آن بهره ببرند. خوش‌نشین‌های روستایی به گروه‌های
آن بهره ببرند. خوش‌نشین‌های روستایی به گروه‌های متعددی تقسیم می‌شوند. خوش نشینان از لحاظ نوع اشتغال به گروه‌های عمده کارگران روستا، سوداگران روستایی، کاسب‌کاران، کارکنان خدماتی، افزارمندان و دامداران تقسیم شده‌اند که هر کدام از آن‌ها مشتمل بر چند گروه شغلی کوچکتر هستند. در دوره قاجار. حضور خوش‌نشین‌ها در روستا‌ها گذرا بود و در واقع آن‌ها در یکجا ساکن نبودند. از آنجا که جمعیت روستاها کفاف انجام کارها را نمی‌داد، عده‌ای از اطراف به روستاها مهاجرت می‌کردند. آن‌ها در ازای کار خود بر روی زمین، سهمی از محصول را
در ازای کار خود بر روی زمین، سهمی از محصول را بدست می‌آوردند. مقدار این سهم در سال ۱۲۹۰ خورشیدی، ۱/۳ محصول بود. به این ترتیب، خوش‌نشین برای مدت چند ماه، نان خود را بدست می‌آورد ولی برای سال آینده کار او تضمینی نداشت. ناصرالدین شاه در فرمان خود مبنی بر آزادی جایجایی رعایا، گفت که رعیت خوش‌نشین است. منظور وی این بود که رعیت آزاد است، هر کجا که می‌خواهد، سکونت کند. در آن زمان، خوش‌نشین‌ها تنها ۱/۴ سهم مالیات دیوانی را می‌پرداختند. در اصلاحات ارضی. بنا بر برخی جمع بندی ها در برنامه اصلاحات ارضی حدود یک میلیون
جمع بندی ها در برنامه اصلاحات ارضی حدود یک میلیون خانوار خوش‌نشین نادیده گرفته شدند. به تعبیری این خوش نشین‌‌ها در برنامه توسعه‌ گنجانده نشدند و به عنوان پارازیت‌هایی قلمداد می شدند که باید به نوعی رانده می‌شدند، بنا به متون کمونیستی دوره اصلاحات ارضی، ساخت طبقاتی روستاها تثبیت شد و فقط رأس آن از مالک به دولت تغییر یافت. در اصلاحات ارضی، طی سه مرحله، دهقانان صاحب نسق، تبدیل به خرده مالک شدند. شیوه عقب مانده تولید کشاورزی ادامه یافت و خوش‌نشین‌‌ها که بیش از ۲۵ درصد جمعیت روستایی بودند، همچنان بدون زمین باقی
درصد جمعیت روستایی بودند، همچنان بدون زمین باقی ماندند. از سوی دیگر شرکت‌های تعاونی نتوانستند سرمایه تولیدی در اختیار دهقانی که حداکثر دارای چند هکتار زمین شده بود، بگذارند. دهقانان قادر نبودند با خشکسالی، آفت و بحران‌های تولیدی مقابله کنند. بنا به تبلیغات مارکسیستی دوران شاه، سلف‌خرها، میدان‌دارها، کسبه شهری و صاحبان وسایل نقلیه از همان نخست، بهره کشی این دهقانان خرده مالک را شروع کردند و پشت سر آن‌ها بانک‌ها، به عنوان واسطه‌های سرمایه‌داری، وارد زندگی اقتصادی روستا شدند. اقساط وام، آب‌بها، از دست دادن
روستا شدند. اقساط وام، آب‌بها، از دست دادن درآمدهای فرعی مانند دامداری و صنایع دستی و خانگی، پرداخت بهای مصنوعات صنعتی، گسترش مصرف در همه زمینه‌ها و نهایتاً سیاست دولت در پایین نگهداشتن قیمت محصولات کشاورزی در حمایت از مصرف کنندگان از طریق وارد کردن مواد غذایی و توزیع آن‌ها با قیمت حمایت شده سوبسید(یارانه) موجب دشواری و شوربختی دهقانان شده و دارایی را از دست آن‌ها بیرون آورد و امکان کسب معاش از راه کشاورزی خردمقیاس برای آن‌ها سخت شد به گونه ای که جمعیت دهقان به راحتی آماده بود برای پایان دادن به این
دهقان به راحتی آماده بود برای پایان دادن به این مشکلات، زمین خود را به شکل قانونی و یا غیرقانونی به بهایی ناچیز بفروشد و به صورت مهاجر راهی شهر شود. نمونه عینی خوش‌نشین. صفی‌نژاد در بحث از خوش‌نشین‌‌های طالب آباد، آخوند روستا را توصیف می‌کند که در بهار ۱۳۴۰ شمسی به دعوت ارباب طالب‌آباد، آخوندی از خراسان به ده آمد و در مسجد ده ساکن گردیده… که وضع مسکونی‌اش پس از ارباب ده از دیگران به مراتب بهتر و اصولاً قابل مقایسه نیست. نامبرده راهنمای مسائل مذهبی اهالی است و نماز پنجگانه را در مسجد می‌گذارد. عده‌ای از
است و نماز پنجگانه را در مسجد می‌گذارد. عده‌ای از اهالی به او اقتدا می‌کنند و پس از آن به مختصر موعظه‌ای در مسجد برای مراجعه‌کنندگان می‌پردازد. روزها بیشتر به تعلیم مسائل مذهبی علاقمندان همت می‌گمارد. در قبال زهد و تقوی و موعظه و تعلیم… ماهانه حقوقی به مبلغ ۹۴ تومان و ۲۹ من گندم از ارباب ده دریافت می‌دارد و گاه‌گاهی هم دهقانان و خود ارباب به او هدایایی می‌دهند. خوش‌نشین پس از انقلاب. در گزارش اونو از خیرآباد می‌خوانیم، می‌توان نقش ایدئولوژی انقلابی و مذهبی را در تحولات تغییر نقش‌ها مشاهده کرد؛ و اشاره دارد
در تحولات تغییر نقش‌ها مشاهده کرد؛ و اشاره دارد به تغییر نقش و تبدیل شدن خوش‌نشین‌هایی مانند سید علینقی به یک عنصر مهم و تأثیرگذار در روستا بعد از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷. تغییر مفهوم خوش‌نشین امروزه. به نظر می‌رسد امروزه، مفهوم خوش‌نشین، تنها به افرادی گفته می‌شود که ساکن بومی منطقه نبوده، ولیکن از مزایای ساکنین بهره‌برداری می‌کنند. قباد افشار در جمع مدیران جهاد کشاورزی و امور اراضی شهرستان‌های گیلان در ۱۲ شهریور ۱۳۹۳ می‌گوید، تغییر کاربری اراضی کشاورزی بیش از میزان آماری است که اعلام می‌شود و تسهیلات مسکن
از میزان آماری است که اعلام می‌شود و تسهیلات مسکن روستایی به نام روستاییان به کام خوش‌نشین‌ها است. رئیس سازمان جهاد کشاورزی گیلان می‌گوید، بهانه کردن توسعه در روستاها و اجازه ساخت به خوش نشین‌‌ها در گیلان نه تنها توسعه نیست بلکه تخریب نیز محسوب می‌شود، زیرا دیده می‌شود افرادی که ویلاهایی در روستاهای گیلان می‌سازند سالانه کمتر از یک ماه از سال را در این ویلاها می‌گذرانند و نه تنها زمینی ارزشمند را به یک واحد مسکونی تبدیل می‌کنند، بلکه حتی اقتصاد آن منطقه را مختل هم می‌کنند زیرا به گفته برخی از کشاورزان
را مختل هم می‌کنند زیرا به گفته برخی از کشاورزان شهرستان املش دیده شده که حتی جزیی‌ترین مواد مورد نیاز خود را خوش نشین‌‌ها از استان خود خریداری می‌کنند و حتی یک بار هم مثلاً از فروشگاه مواد غذایی روستاییان خرید نمی‌کنند و شاید فقط برای نظافت از روستاییان کمک بگیرند که این کار نامش توسعه نیست. وزارت نیرو به ویلاهای خوش‌نشین در روستاها برق روستایی نمی‌دهد. به گزارش برق نیوز، ناصر اسکندری مدیرعامل شرکت توزیع برق استان البرز در در خصوص برق رسانی به روستای سفیدارک و روستاهای غیر دائم گفت: برای اینکه فضایی
سفیدارک و روستاهای غیر دائم گفت: برای اینکه فضایی به‌عنوان یک روستا تلقی شود و امکان برق‌رسانی از محل برق روستایی داشته باشد باید به تأیید وزارت نیرو برسد. اسکندری با اشاره به بازدیدهای کارشناسان وزارت نیرو از روستای سفیدارک گفت: طی این بازدیدها مشخص‌شده‌است که این روستا به‌عنوان یک "روستای دائم" نیست. وی با تأکید بر اینکه وزارت نیرو به ویلاهای خوش‌نشین در روستا‌ها برق روستایی نمی‌دهد، گفت: اگر بخواهیم به روستای سفیدارک از منابع روستایی برق بدهیم باید تیم کارشناسی وزارت نیرو دوباره از روستا بازدیدی داشته
کارشناسی وزارت نیرو دوباره از روستا بازدیدی داشته باشند. بیست و سوم آبان ماه یعنی سه روز مانده به سفر رئیس‌جمهور و هیئت دولت به استان البرز گزارشی با عنوان "اهالی فانوس به دست سفیدارک در انتظار تدبیر" منتشر شد در این گزارش به وضعیت روستایی در چند قدمی پایتخت پرداخته شد که با گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی از نعمت برق محروم بودند. روستای سفیدارک از توابع دهستان هیو واقع در بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ یکی از روستای خوش آب و هوای استان البرز است که از نعمت برق و گاز بی‌بهره است، اهالی این روستا تا سال گذشته از
گاز بی‌بهره است، اهالی این روستا تا سال گذشته از نعمت راه روستایی نیز بی‌بهره بودند که با پیگیری‌های انجام‌شده راه روستایی احداث شد.
سید حسن آقامیری خوانساری (زادهٔ ۱۷ اسفند ۱۳۵۸) عسل فروش و روحانی خلع لباس شده ایرانی است که بیشتر به دلیل سخنرانی‌های جنجالی و به چالش کشیدن مسائل فرهنگی و حاکمیت مستقر در ایران شناخته می‌شود. وی برادر سید حسین آقامیری کارشناس حوزه ارتباط با خداست و از لحاظ تفکری با هم متفاوت اند. زندگی‌نامه. آقامیری ۱۷ اسفند ۱۳۵۸ در خانواده‌ای مذهبی در خوانسار زاده شد. این روحانی بنا به گفتهٔ خودش، به دلیل خاطرهٔ خوبی که در زمان کودکی از هیئت نزدیک محل سکونت خود داشت، و همچنین داشتن پدر روحانی، به هیئت و روحانیت علاقه‌مند
داشتن پدر روحانی، به هیئت و روحانیت علاقه‌مند شد و به سمت تحصیلات دینی در حوزه گام نهاد. آقامیری سال ۱۳۷۵ وارد حوزه علمیه شد و سخنرانی‌های خود را از سال ۱۳۸۰ آغاز کرد. ابتدا در ایام تبلیغی (ماه‌های محرم، صفر و رمضان) به روستاها می‌رفت تا این‌که بعد از مدتی سر از دانشگاه‌ها درآورد و در جمع دانشجویان به سخنرانی می‌پرداخت. او از سال ۱۳۸۸ وارد هیئت‌های قم شد و از آن زمان تاکنون در نشست‌های مذهبی در قم سخنرانی می‌نماید. در رسانه. مجلهٔ همشهری جوان در سال ۱۳۹۵ او را به عنوان «روحانی سال» انتخاب کرد. این مجله در
را به عنوان «روحانی سال» انتخاب کرد. این مجله در مصاحبه‌ای با او نوشت: «سید حسن آقامیری یکی از روحانیونی است که راه شهرت را جور دیگری طی کرد، از مسیر تلویزیون و تریبون‌های مهم و مراسم شناخته شده به شهرت نرسید، بلکه از راه جوانان و فضای مجازی سری بین سرها پیدا کرد و بین قشر خاصی از جوانان محبوب شد.» صفحهٔ اینستاگرام او چندین میلیون و کانال تلگرامی او نیز هزاران دنبال کننده دارد. از همین روی و با توجه به فعالیت گستردهٔ او در شبکه‌های اجتماعی، مخالفان وی به او لقب «روحانی تلگرامی» داده‌اند. وی فیلم‌ها و
به او لقب «روحانی تلگرامی» داده‌اند. وی فیلم‌ها و فایل‌های صوتی سخنرانی‌های خود را در مراسم‌های مختلف به صورت عمده از طریق سایت "بیدار باش" منتشر می‌کند و به‌صورت زنده از طریق شبکه‌های اجتماعی اینستاگرام و تلگرام به تفسیر موضوعات دینی و اخلاقی می‌پردازد؛ انتقادات تندی از سوی رسانه‌های جمهوری اسلامی پس از لایو او با احلام، خوانندهٔ زن ایرانی، به آقامیری وارد شد. انتقادها. مخالفت‌ها با آقامیری و سخنرانی‌های جنجالی وی همزمان با گسترش و همه‌گیری رسانه‌های اجتماعی در ایران به‌ویژه تلگرام از سال ۱۳۹۵ شروع شد و
در ایران به‌ویژه تلگرام از سال ۱۳۹۵ شروع شد و خبرگزاری‌های نزدیک به حکومت جمهوری اسلامی ایران از سخنرانی‌های او به دفعات انتقاد کرده‌اند و همچنین افراد مختلفی که از حکومت جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند از جمله علی‌اکبر رائفی‌پور، ناصر مکارم شیرازی مهدی دانشمند، طه حجت و دیگر منتقدان، در مقام پاسخ به او برآمده‌اند. خلع لباس دائم. در دی ۱۳۹۷ آقامیری با انتشار پستی در اینستاگرام خبر از حکم قاضی شعبهٔ دوم کیفری در دادگاه ویژه روحانیت به ریاست دادستان کل کشور داد و اعلام کرد که به دو سال زندان که ۵ سال تعلیق شده و
اعلام کرد که به دو سال زندان که ۵ سال تعلیق شده و خلع لباس دائم محکوم شده است. بعد از اعلام خبر حکم آقامیری بسیاری برای آشنایی با او پیگیر ماجرا شدند به طوری که طی مدت یک هفته بیش از ۴۰۰ هزار نفر به دنبال‌کنندگان صفحهٔ اینستاگرام او افزوده شد. افراد مختلفی چون معصومه ابتکار در پی صدور این حکم در رسانه‌های اجتماعی از آقامیری حمایت کردند. اجرای حکم. در اسفند ۱۳۹۷ آقامیری با انتشار پستی در صفحهٔ اینستاگرامش خبر از اجرای حکمی که برایش صادر شده داد. این روحانی با تماس دادگاه ویژهٔ روحانیت قم، به دادگاه مراجعه
با تماس دادگاه ویژهٔ روحانیت قم، به دادگاه مراجعه کرد و این دادگاه به نیابت از دادگاه ویژهٔ تهران، حکم خلع لباس دائم و دو سال حبس تعلیقی به مدت پنج سال را به وی ابلاغ کرد. قاضی اجرای احکام گفت: «به ما نیابت دادند تا همین‌جا حکم را اجرا کنیم.» در حالی که عده‌ای «برای حفظ کرامت» درخواست کرده بودند که حکم خلع لباس آقامیری در خودروی وی و خارج از دادگاه اجرا شود، ولی او به دستور قاضی و در حضور مراجعه‌کنندگان به دادگاه، لباس روحانیت را درآورد و سپس اجازهٔ خروج از دادگاه به وی داده‌شد.
«روباه و سگ تازی» () رمانی است از نویسنده مطرح آمریکایی که کار تصویرنگاری آن را به انجام رسانده. ماجرای این رمان، شرحِ زندگیِ یک روباه سرخ به نام تود می‌باشد که توسط یک انسان در اولین سال از زندگی‌اش پرورش یافته و کوپر که یک سگ از نژادِ بلودهاند می‌باشد که متعلق به یک شکارچی محلی است. رمان برندهٔ در سال ۱۹۶۷ گردید. که در ادامه مُنجر به چاپ آن در ۱۱ سپتامبر همان سال توسط انتشارات ای.پی دوتون گردید. این کتاب در سال ۱۹۶۷ در زمرهٔ آثار برگزیدهٔ کتابخوانانِ ریدرز دایجست قرار گرفت. پس از آن موفق به ربودن جایزهٔ
دایجست قرار گرفت. پس از آن موفق به ربودن جایزهٔ ادبی آتنیوم گردید. منتقدان نیز استقبال خوبی از این اثر ادبی داشتند. آنها جزئیات و سبک نوشتن منیکس را تحسین نمودند. شرکت والت دیزنی، حقوق مربوط به ساخت فیلم برای رمان را همان زمان که برندهٔ جایزهٔ دوتون گردید خریداری نمود هر چند تا سال ۱۹۷۷ به مرحله تولید نرسید.
سازمان دامپزشکی کشور سازمانی که وظیفه اصلی آن حفاظت از سلامت حیوانات به ویژه حیوانات اهلی است. امروزه سازمان دامپزشکی در لیست سازمان‌های وابستهٔ وزارت جهاد کشاورزی ایران قرار دارد. تاریخچهٔ به وجود آمدن این سازمان در ایران به اولین سال‌های قرن چهاردهم بازمی‌گردد، زمانی که منطقه شاهد جنگ جهانی بود. سران کشورهای درگیر جنگ برای حفظ سرمایه جنگی خود که بخشی از این سرمایه اسب‌ها بودند به مقابله با بیماری‌های دامی برخاست. و این اولین اقدام در تشکیل دامپزشکی بود. ورود دامپزشکی با طاعون گاوی. طاعون گاوی، همان بیماری
دامپزشکی با طاعون گاوی. طاعون گاوی، همان بیماری بود که باعث شد تا تشکیلات نوین دامپزشکی در سراسر جهان شکل بگیرد. در سال ۱۱۹۴ هجری خورشیدی معادل ۱۸۱۵ میلادی، فرانسه برای مقابله با این بیماری تشکیلات دامپزشکی را به راه انداخت. این بیماری کمتر از ۱۰ سال سوئد را هم مجبور به تأسیس همچین سازمانی کرد. انگلستان در سال ۱۸۷۸ این تشکیلات را آماده بهره‌برداری کرد. در سال ۱۸۹۶ کشور ژاپن هم تسلیم این بیماری گاوی شد و اداره دامپزشکی به راه انداخت. ایران کمی عقب‌تر از بقیه بود، اما جدا از آن‌ها نبود. در سال‌های ۱۳۰۱ تا
بود، اما جدا از آن‌ها نبود. در سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳ یک بیماری مسری بین گاوها در سطح گسترده‌ای در ایران شایع شد. نواحی شمالی و مرکزی ایران در این زمینه به‌شدت آسیب دیدند و گاوهای اردبیل، همدان و تهران بیش از همه درگیر این بیماری شدند. انستیتو پاستور، تنها تشکیلات منسجم پزشکی و دامپزشکی آن روزهای ایران، بیماری را «طاعون گاوی» تشخیص داد. با فشار کمیته بهداشت جامعه ملل، در دی ۱۳۰۱ خورشیدی طرح تشکیل «شعبه حفظ الصحه حیوان» در چارچوب قانون بودجه کشور در مجلس شورای ملی تصویب شد. قرار شد این شعبه بخشی از انستیتو
ملی تصویب شد. قرار شد این شعبه بخشی از انستیتو پاستور باشد که آن زمان در کشور سرم تولید می‌کرد. برای تأسیس این شعبه دوهزار و پنجاه تومان و برای هزینه‌های جاری آن ماهی یکهزار و شصت تومان بودجه تعیین شد. شعبه حفظ الصحه حیوان در سال ۱۳۰۳ زیر نظر مصطفی قلی‌خان بیات معاون وزارت فوائد عامه آغاز به کار کرد. تشکیلات آموزشی و اجرائی دامپزشکی نوین در ایران برپا شد و تمرکز خود را روی طاعون گاوی و سیاه‌زخم گذاشت. قرارشد این شعبه با ۲۲ پرسنل شامل چهار کارمند اهل فن و هشت نفر خدمه (قسمت‌های مختلف) آغاز به کار کند. پیش
نفر خدمه (قسمت‌های مختلف) آغاز به کار کند. پیش از عید سال ۱۳۰۳ مجلس، سی هزار تومان برای تأسیس این شعبه در نظر گرفت و بعد از نوروز این مبلغ را پرداخت کرد اما بی کفایتی مسئولان باعث شد تا بعد از مدتی بیست هزار تومان دیگر برای انجام پروژه پرداخت کند. عبدالله حامدی، پانزده هزار تومان هزینه خرید ساختمان کرد و سیزده هزار تومان هم بابت تجهیزات آزمایشگاهی و وسائل لازم آن خرج کرد. هفت هزار تومان هم برای خرید سرم از هندوستان پرداخت. اما طاعون گاوی همچنان قربانی می‌گرفت و وضعیت آذوقه در کشور را به وضعیتی بحرانی
می‌گرفت و وضعیت آذوقه در کشور را به وضعیتی بحرانی کشاند. در دهم مهر ۱۳۰۳ سردارمعظم تیمورتاش وزیر فلاحت و تجارت و فوائد عامه در کابینه رضاخان سردارسپه لایحه‌ای با قید فوریت برای تشکیل «مؤسسه دفع آفات حیوانی و سرم سازی» زیر نظر انستیتو پاستور به مجلس برد. این لایحه دولت را مجاز می‌کرد یک دامپزشک با حقوق سالیانه حداکثر چهار هزار تومان از فرانسه بیاورد و یکی از روستاهای خالصه (املاک دولتی) اطراف تهران به مؤسسه اختصاص یابد. در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۰۴ مجلس به درخواست دولت، سی هزار تومان دیگر برای مبارزه با طاعون گاوی
سی هزار تومان دیگر برای مبارزه با طاعون گاوی تصویب کرد. تا این تاریخ هنوز تأسیسات شعبه حفظ الصحه حیوان راه نیفتاده اما مأموران به تزریق سرم به گاوها مشغول بودند که نتایج مثبتی به بار آورد مجلس پنجم در اواخر دوره خود بیست هزار تومان دیگر بودجه برای «دفع آفات حیوانی» تصویب و مقرر کرد که اجازه داد برای تزریق سرم به هر گاو دو قران و هر گوسفند پنج شاهی حق‌الزحمه دریافت شود. در اواخر سال ۱۳۰۵ مجلس بودجه شعبه حفظ الصحه حیوان را به یکصد هزار تومان افزایش داد. وظایف مؤسسه دفع آفات حیوانی. الف) جلوگیری از بیماریهای
مؤسسه دفع آفات حیوانی. الف) جلوگیری از بیماریهای حیوانات ب) تهیه واکسن و سرم ج) مطالعه به روی بیماریهای نباتی، حشرات و بیماری‌ها حیوانات د) سعی در تولید بیشتر حیوانات مفید و اهلی ه) بالابردن تعداد شعبات این اداره در سراسر ایران دوسال توقف فعالیت و شروعی دوباره. حامدی در سال پایه‌گذاری این اداره فعال بود ولی سال بعدش جای خود را به مرتضی گلسرخی داد و او تا سال ۱۳۰۷ در این مقام فعالیت کرد. از هجدهم بهمن آن سال، کشتار دام بجز کشتارگاه‌های شهرداری‌ها ممنوع و برای تخلف از این قانون پنج قران تا یک تومان جزای نقدی
تخلف از این قانون پنج قران تا یک تومان جزای نقدی تعیین شد. همچنین برای کشتار هر بز دو قران، گوسفند دو قران و ده شاهی، بره سه قران، گاو و گوساله سه قران و ده شاهی و گاومیش پنج قران مالیات برقرار شد. دو سال بعد، لوئی دلپی فرانسوی به تهران آمد و قرارشد تا دوباره اداره را راه اندازی کند. سال ۱۳۱۱ بعد از بازسازی امارت حصارک و آماده‌سازی آزمایشگاه، اداره دوباره شروع به فعالیت کرد. در ۲۵ شهریور ۱۳۱۴ قانون " تفتیش صحی حیوانات " با "نه" ماده به تصویب شورا ملی رسید. ماده اول: صاحب حیوانات با دیدن اولین علائم بیماری
ماده اول: صاحب حیوانات با دیدن اولین علائم بیماری دامی، حیوان خود را باید تسلیم تفتیش صحی کند. ماده دوم: همه کارکنان دولت موظفند در صورت اطلاع پیدا کردن از حیوانی بیمار، آن را به تفتیش صحی تحویل دهند. ماده سوم: هر حیوانی که مشکوک به بیماری باشد باید جداگانه نگهداری شود. ممنوعیت فروش، استعمال و استفاده از اعضای آن حیوان نیز وجود داشت. ماده چهارم: در هنگام بروز بیماری تفتیش صحی مختار است به ضدعفونی کردن طویله، جداسازی حیوانات، کشتن و دفع حیوانات بیمار … ماده پنجم: اداره هزینه‌های ضدعفونی کردن را به عهده
پنجم: اداره هزینه‌های ضدعفونی کردن را به عهده می‌گیرد ماده ششم: چک کردن حیوانات در دوره‌های سه‌ماهه ماده هفتم: گوشت‌های سالم را در مسلخ مهر می‌زدند و غیر سالم‌ها را به صورتی که نشود آن‌ها را استفاده کرد معدوم می‌کردند. ماده هشتم: جریمه متخلفان و زندانی کردن آن‌ها بین یک تا هشت روز یا دریافت جزای نقدی از آنها ماده نه : تاریخ اجرای این قوانین در هر ایالت نیز مشخص شد خط زمانی دامپزشکی ایران. سال ۱۳۱۴: حامدی مجدداً به ریاست دامپزشکی کشور منسوب شد. سال ۱۳۱۶: با حفظ سمت به ریاست دانشکده دامپزشکی رسید. در همین
حفظ سمت به ریاست دانشکده دامپزشکی رسید. در همین سال فرهنگستان دو کلمه جدید وارد ادبیات ایران کرد. «دامپزشکی» را به جای «بیطاری» و «دانشکده» را به جای «مدرسه عالی» معرفی کرد. سال ۱۳۱۸: در آخرین روزهای این سال بخشنامه‌ای وزارتی آمد که هدف از آن یکی کردن اداره کشاورزی و دامپزشکی بود. این بخشنامه همه فعالان این عرصه را بهم ریخت و در نهایت با مخالفت دامپزشکی کل روبرو شد اما به جایی نرسید. سال ۱۳۱۹: حامدی مدیرکل شد، مدیریت او شامل ادارات کشاورزی و دامپزشکی بود. حامدی سعی کرد بخشنامه سال ۱۳۱۸ را زیرپا بگذارد و
حامدی سعی کرد بخشنامه سال ۱۳۱۸ را زیرپا بگذارد و شرایط را به پیش از آن بازگرداند اما موفق نشد. بیماری «مشمشه» در این سال شیوع پیدا کرد و قوانین خاصی در مورد آن وضع شد. سال ۱۳۲۰: رضا رستگار در سال ۱۳۲۰ ریاست دامپزشکی را به عهده گرفت و حامدی به عنوان رئیس دانشکده به کار خود ادامه داد. سال ۱۳۲۲: با مرگ حامدی، رضا رستگار جایگاه او در دانشکده را نیز پر کرد. در همین سال دانشکده دامپزشکی و ادامه دامپزشکی از هم جدا شدند. یک سال بعد دانشکده دامپزشکی به دانشگاه تهران ملحق شد. سال ۱۳۲۵: بنگاه امور دام تأسیس شد که
ملحق شد. سال ۱۳۲۵: بنگاه امور دام تأسیس شد که شامل دو اداره کل بود اداره دامپروری و اداره دامپزشکی … سال ۱۳۳۹: با بخشنامه‌ای وزارتی، همه ادارات دامپزشکی استان‌ها زیر نظر مستقیم مدیرکل دامپزشکی رفتند. سال ۱۳۴۸: باری دیگر طاعون گاوی شایع شد، تلفات سنگین این شیوع و در نهایت مهار آن توسط دامپزشکی باعث شد تا حکومت وقت بیش از پیش برای این مجموعه ارزش قائل شود. سال ۱۳۵۰: تصویب قانون «سازمان دامپزشکی» توسط مجلس ملی سال ۱۳۵۱–۲: تصویب آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۹ (اخذ پروانه تأسیس دامداری) و آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۸
پروانه تأسیس دامداری) و آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۸ (بازرسی و معاینه بهداشتی گوشت) توسط هیئت دولت … سال ۱۳۵۴: به تصویب رسیدن تشکیلات سازمانی سال ۱۳۶۱: تشکیل مراکز خدمات روستایی و کاهش ارتباط بین سازمان مرکزی و ادارات سال ۱۳۶۳: حذف کدهای بودجه‌ای سال ۱۳۶۴: تصویب آئین‌نامه اجرایی ماده ۱۴ سال ۱۳۶۷: تشکیل شبکه‌های دامپزشکی سال ۱۳۶۸: تصویب قانون تصویب قوانین بین وزرا کشاورزی و جهادسازندگی سال ۱۳۷۲: مستقل شدن «سازمان دامپزشکی کشور» سال ۱۳۷۳: تصویب آئین‌نامه کنترل بهداشتی سال ۱۳۷۴: تصویب وصول برخی درآمدهای دولتی
بهداشتی سال ۱۳۷۴: تصویب وصول برخی درآمدهای دولتی توسط مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۷۵: شورای هماهنگی مبارزه با بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و دام توسط دولت تشکیل شد. سال ۱۳۷۹: ادغام جهادسازندگی و وزارت جهاد کشاورزی ایران و قرار گرفتن سازمان دامپزشکی کشور زیرنظر وزرات جهاد کشاورزی جستارهای وابسته. رفاه جانوران
استیو راسل (؛ زادهٔ ) دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی سازنده بازی Spacewar! یکی از قدیمی‌ترین بازی‌های ویدئویی است. استیو راسل از توسعه‌دهندگان اصلی زبان برنامه‌نویسی لیسپ است.
رأی بدیل نوعی نظام انتخاباتی اکثریتی و ترجیحی است که رأی‌دهنده نامزدان را بر مبنای صلاحیت در برگهٔ رأی رتبه‌بندی می‌کند. نامزدی که اکثریت مطلق رتبه‌های اول برگه‌های رأی را کسب کند، برنده خواهد بود. اگر نامزدی با این شرایط موجود نبود، نامزدی که کمترین رتبه‌های اول را دریافت کرده حذف می‌شود و رأی‌های انتخاب‌کنندگانش بر حسب ترجیحات برگه‌های رأی بین نامزدان باقی‌مانده توزیع می‌شود. این مراحل آنقدر تکرار می‌شود تا بالاخره یکی از نامزدان حائز اکثریت مطلق آرا شود. در این روش وضعیت شمارش آرا به‌گونه‌ای است که گویی
در این روش وضعیت شمارش آرا به‌گونه‌ای است که گویی دورهای حذفی متعدد برگزار می‌شود ولی همگی فقط با یک نوبت رأی‌دهی. از این رو نام دیگر این نظام انتخاباتی دور حذفی سریع است. انتخابات با روش رأی بدیل معمولاً در حوزه‌های انتخاباتی تک‌نماینده برگزار می‌شود. مهم‌ترین حسن روش رأی بدیل به روش رایج نخست‌گزینی آن است که نامزد پیروز به جای کسب اکثریت نسبی، اکثریت مطلق آرا را کسب می‌کند و در نتیجه از مشروعیت و پشتوانهٔ بیشتری برخوردار است. این همان فلسفهٔ نظام انتخاباتی دومرحله‌ای است که در برخی کشورها (نظیر ایران و
دومرحله‌ای است که در برخی کشورها (نظیر ایران و افغانستان) برای تعیین رئیس‌جمهور به کار می‌رود، با این تفاوت که هزینه‌های گزاف دور دوم انتخابات را از روی دوش برگزارکنندگان و نامزدان بر می‌دارد و باعث صرفه‌جویی در وقت رأی‌دهندگان نیز می‌شود. روش رأی بدیل تا حدودی از میزان آرای بی‌اثر می‌کاهد، ولی نه به اندازهٔ نظام‌های تناسبی. همچنین، برگه‌های رأی ترجیحی امکان رأی‌دهی صادقانه را به رأی‌مندان می‌دهد و انگیزهٔ رأی‌دهی تاکتیکی را از بین می‌برد. رأی بدیل از کارزارهای تخریبی به میزان قابل توجهی می‌کاهد زیرا
کارزارهای تخریبی به میزان قابل توجهی می‌کاهد زیرا نامزدان باید برای جلب اولویت دوم رأی‌دهندگان نیز بکوشند. از همین رو روش رأی بدیل میانه‌روی سیاسی و اعتدال را ترویج و با افراط‌گرایی مقابله می‌کند. رأی بدیل می‌تواند نقش مؤثری در تقویت همبستگی در جوامعی ایفا کند که به‌شدت متکثر هستند. رأی دادن به روش ترجیحی برای برخی رأی‌دهندگان دشوار است. شمارش آرا با دست نیز زمان‌بر است. چون رأی بدیل یک نظام اکثریتی است، استفاده از آن برای انتخاب یک گروه (مثلاً انتخابات مجلس) لزوماً به تسهیم متناسب و عادلانهٔ کرسی‌ها بین