payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داوران پولیتزر این اثر را «مجموعه‌ای از آهنگ‌های ماهرانه با اصالت بومی و پویایی ریتمیک که تصاویری تأثیرگذار از پیچیدگی زندگی مدرن آفریقایی-آمریکایی‌ها ارائه می‌دهد» توصیف کردند. میراث. لعنت جایگاه کندریک لامار را نه تنها به عنوان یک ستاره هیپ هاپ، بلکه به عنوان یک هنرمند برجسته آمریکایی تثبیت کرد. موفقیت آلبوم در ترکیب دسترسی‌پذیری تجاری با عمق هنری و مفهومی، تأثیر زیادی بر هنرمندان پس از او گذاشت. دریافت جایزه پولیتزر یک نقطه عطف تاریخی برای موسیقی هیپ هاپ بود که به طور رسمی این ژانر را به عنوان یک فرم
بود که به طور رسمی این ژانر را به عنوان یک فرم هنری والا و شایسته بالاترین تقدیرهای فرهنگی به رسمیت شناخت. ساختار روایی دوگانه و کاوش عمیق در مضامین معنوی و اخلاقی، لعنت را به یکی از پیچیده‌ترین و پربحث‌ترین آلبوم‌های دهه ۲۰۱۰ تبدیل کرده است که همچنان مورد تجزیه و تحلیل منتقدان و طرفداران قرار می‌گیرد.
علی‌اصغر شادِروان (زاده ۱۳۳۴ در شوشتر)، کارگردان سینما و تلویزیون اهل ایران است. زندگی. وی فارغ‌التحصیل زیست‌شناسی از دانشگاه شهید چمران اهواز است؛ و با گذراندن دوره‌های فیلمسازی از مرکز اسلامی آموزشی فیلمسازی، فعالیت سینمایی را با کارگردانی فیلم‌های کوتاه آغاز نمود.
آرتور دی. لیتل () شرکت مشاور مدیریت آمریکایی و چندملیتی است، که در زمینه برنامه‌ریزی راهبردی، تحقیق در عملیات و ارائه خدمات مشاور مدیریت فعالیت می‌نماید. شرکت آرتور دی. لیتل در سال ۱۸۸۶ توسط آرتور دیهون لیتل در شهر بوستون، ماساچوست، در ایالات متحده آمریکا تأسیس شد و بعنوان نخستین شرکت مشاور مدیریت فعالیت خود را آغاز نمود. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بروکسل، بلژیک قرار دارد و هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۳۶ دفتر خدماتی در کشورهای مختلف، بعنوان یکی از بزرگترین ارائه دهندگان خدمات مشاور مدیریت در جهان شناخته
ارائه دهندگان خدمات مشاور مدیریت در جهان شناخته می‌شود.
آرتور دیهون لیتل (; – ) مخترع، کارآفرین، شیمی‌دان و مشاور اهل ایالات متحده آمریکا بود، که شرکت آرتور دی. لیتل را در سال ۱۸۸۶ به‌عنوان نخستین ارائه دهنده خدمات مشاور مدیریت جهان تأسیس کرد. وی دانش‌آموخته مهندسی شیمی از مؤسسه فناوری ماساچوست بود. لیتل همچنین به‌عنوان مخترع استات شناخته می‌شود.
کابل پرس یکی از سایت‌های اطلاعاتی است که بیشترین مطالب آن مربوط به افغانستان است و نیز بیشترین خوانندگان آن را مردم افغانستان تشکیل می‌دهد. مطالب کابل پرس همه‌روزه به زبان‌های فارسی و انگلیسی تهیه می‌شوند. مدیر و برنامه‌نویس این وب‌سایت کامران میرهزار دو بار توسط پلیس مخفی افغانستان دستگیر شده‌است که موجب اعتراضات سازمان‌های بین‌المللی مطبوعات شد.
وبسایت کاریابی () نوعی از وب‌سایت‌های شغل‌یابی است و به وبگاه‌هایی اطلاق می‌شود که به‌طور خاص با مفاهیم استخدام و سوابق شغلی مرتبط می‌باشند. بسیاری از وبسایت‌های کاریابی با هدف ارائه خدمات شغلی و استخدامی به کارفرمایان طراحی می‌شوند و به شرکت‌ها و مؤسسات امکان یافتن افراد مناسب برای جایگاه‌های شغلی مورد نظر آنها را می‌دهند. از سوی دیگر، از طریق وبسایت کاریابی، یک کارمند آینده نگر می‌تواند درخواست‌های شغلی مناسب را بیابد، اسناد و فرم‌های مورد نیاز آن را تکمیل و ارسال کند، همچنین موقعیت شغلی آگهی شده در این
و ارسال کند، همچنین موقعیت شغلی آگهی شده در این وبسایت‌ها را بازبینی و بررسی نماید.
فرانسه متروپولیتن یا فرانسه متروپل() ( or "la Métropole"), که به فرانسه اروپایی نیز شناخته می‌شود، بخشی از فرانسه است که در اروپا واقع شده‌است. فرانسه متروپل متشکل از سرزمین اصلی فرانسه و جزیره‌هایی در اقیانوس اطلس، کانال مانش ()،و مدیترانه، از جمله جزیره کرس است. ماورابحار فرانسه ("la France d'outre-mer") نام دسته جمعی بخشی از فرانسه است که خارج از اروپا قرار دارد: مناطق ماورابحار ("départements et régions d'outre-mer" یا "DROM"), قلمروها ("territoires d'outre-mer" یا "TOM"), مجموعه فرادریایی
d'outre-mer" یا "TOM"), مجموعه فرادریایی ("collectivités d'outre-mer" or "COM"), و مجموعه ("collectivité sui generis") کالدونیای جدید. پنج ناحیه‌های فرادریایی —مارتینیک، گوادلوپ، رئونیون، گویان فرانسه، و مایوت—دارای وضعیت سیاسی مشابه ناحیه‌های فرانسه متروپل هستند.
تعقیب هوشمندانه (های "شانگهای کار" در انگلستان) انگلیسی-چینی یک فیلم اکشن،هیجانی به کارگردانی چارلز مارتین می‌باشد. از بازیگران فیلم می‌توان به اورلاندو بلوم، سیمون یام، لئو وو، سایمون یام و لین آویزان اشاره کرد. این فیلم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصه داستان. در خلاصه داستان این فیلم اکشن و مهیج که اورلاندو بلوم در آن به ایفای نقش می‌پردازد، آمده‌است، یک محافظ خصوصی استخدام می‌شود تا یک عتیقهٔ چینی بسیار با ارزش را اسکورت کند. اما در حین انجام ماموریتش ماجراهایی رخ می‌دهد که… باکس آفیس. فروش این فیلم
ماجراهایی رخ می‌دهد که… باکس آفیس. فروش این فیلم در چین تنها ۲٬۶۳۷٬۵۲۰ دلار فروش کرد.
مایکل چرتاف (؛ زادهٔ ) وکیل آمریکایی است که در دوره رئیس جمهور جرج دابلیو بوش به‌عنوان دومین وزیر امنیت میهن ایالات متحده آمریکا، فعالیت کرد. او از خالقان لایحه میهن‌دوستی بود. او پیشتر به عنوان قاضی دادگاه استیناف حوزه سوم ایالات متحده آمریکا، دستیار دادستان کل ایالات متحده و دادستان فدرال فعالیت کرده بود. او در ۱۵ فوریه ۲۰۰۵ به‌عنوان وزیر امنیت میهن جانشین تام ریج شد. چرتاف از زمان ترک دولت به عنوان مشاور حقوقی ارشد شرکت حقوقی کاوینگتن اند برلینگ در واشینگتن، دی.سی. کار می‌کند. او همچنین از مؤسسین گروه
دی.سی. کار می‌کند. او همچنین از مؤسسین گروه چرتاف، از شرکت‌های مشاور مدیریت ریسک و امنیتی، است که بسیاری از مقامات سابق ارشد سیاسی را در استخدام خود دارد. چرتاف همچنین در هیئت مدیره بی‌ای‌ئی سیستمز عضویت داشته‌است.
باشگاه فوتبال العربی امارات یک باشگاه فوتبال در شهر ام‌القیوین، امارات متحده عربی است. این تیم در لیگ دسته یک امارات متحده عربی لیگ فوتبال بازی می‌کند و حضور دارد. مربی این تیم گوران میسویچ می‌باشد که اهل کشور کرواسی است. تیم فعلی. در لیگ دسته یک امارات حضور دارند.
یک نظرسنجی جهانی در سال ۲۰۰۵ نشان داد که حدود ۱۰۰ میلیون نفر بی‌خانمان در سراسر جهان هستند. سازمان غیرانتفاعی اسکان برای بشریت در سال ۲۰۱۵ تخمین زد که ۱٫۶ میلیارد نفر در سراسر جهان در «پناهگاه نامساعد» زندگی می‌کنند. در زیر فهرستی از کشورها (نه همه ۱۹۵ کشور) بر پایه تعداد بی‌خانمان‌ها در شب آمده‌است.
سوفی تاکر یک گروه موسیقی دونفرهٔ آمریکایی است که اعضای آن، سوفی هاولی-وِلد و تاکر هالپرن هستند. تاریخچه. سوفی تاکر اولین آلبوم خود را با نام سا انیمال در ۸ ژوئیه ۲۰۱۶ منتشر کرد. قطعات این آلبوم شامل "Drinkee", "Matadora", "Awoo", Déjà Vu امر، تتو ماه، و، "هی شیر" می‌باشد. نام این آلبوم از یک بیت از شعر از مری الیور -("شما فقط باید اجازه دهید نرم حیوان از بدن خود را دوست دارم آنچه آن را دوست دارد") - می‌آید. آهنگ «درینکی» از "قطعات آلبوم ساف انیمال" نامزد دریافت جایزه گرمی برای بهترین رقص ضبط شده در سال ۲۰۱۷
جایزه گرمی برای بهترین رقص ضبط شده در سال ۲۰۱۷ شده‌است. «درینکی» از یکی از شعرهای شاعر برزیلی بنام چاکال اقتباس شده‌است. آهنگ "Johny" در بازی‌های ای‌ای اسپورتس' "فیفا ۱۷" معروف شد. شعر این آهنگ از یکی از شعرهای شاعر برزیلی بنام پائولو لیمینسکی اقتباس شده‌است. آهنگ «بهترین دوست» در سال ۲۰۱۷، در طول بازی آیفون اکس رونمایی شد. این آهنگ نیز در بازی فوتبال "فیفا ۱۸", دومین سال متوالی است که ترانه‌ای از سوفی تاکر در موسیقی متن فیلم از "فیفا "اجرا می‌شود. همچنین در بازی Need for speed: Heat از آهنگی از این گروه
در بازی Need for speed: Heat از آهنگی از این گروه به نام Playa grande استفاده شده. نشریات. "مجله پست مگزین، " سوفی تاکر را به عنوان «یک مجموعه بی نظیر از رقص همراه با موسیقی نشاط‌آور و هیجان انگیز به سبک پاپ-جنگل با اجرا گروه برزیل، شاعران، زبان ملی پرتغالی» توصیف کرد. این مجله آلبوم جدید را با عنوان ماتادور بیان کرد. جوایز گرمی. جایزه گرمی برای بهترین آلبوم در سبک الکترونیک / رقص
ماد لوئیس (۷ مارس ۱۹۰۳ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۰) یک هنرمند مردمی کانادایی از نوا اسکوشیا بود. نقاشی. ماد لوئیس در نقاشی‌های خود از رنگ‌های روشن استفاده می‌کرد. موضوع اغلب نقاشی‌های او اغلب گل، گاو تیم، اسب و پرندگان و گوزن یا گربه بودند. بسیاری از نقاشی‌های او در فضای باز بودند مانند قایق‌های جزیره کیپ که در آب غوطه ور می‌شوند، آب، اسب، کشیدن سورتمه، اسکیت بازان، پرتره از، سگ، گربه، گوزن و پرندگان و گاو است. بعد از مرگ و زندگی. در آخرین سال زندگی او، ماد لوئیس در یک گوشه خانه اش باقی ماند، نقاشی که اغلب اوقات هنگام
گوشه خانه اش باقی ماند، نقاشی که اغلب اوقات هنگام سفر به بیمارستان منتقل می‌شد. او در ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۰ در دیگبی، نوا اسکوشیا، بخاطر بیماری سینه پهلودرگذشت. در سال ۱۹۷۹ همسر او اورت هنگامی که یک سارق قصد دزدیدن یکی از تابلوهای ماد را داشت، کشته شد. مطالعه بیشتر و دیگر رسانه‌ها. ماد لوئیس موضوع کتابی است که توسط لنس وولاور زندگی نورانی ماد" لوئیس "و سه فیلم مستند در هیئت ملی فیلم کانادا به نام "ماد لوئیس - جهان بدون سایه" (۱۹۷۶)، زندگی نورانی "ماد لوئیس" (۱۹۹۸) و "من می‌توانم هنر … مانند ماد لوئیس "(۲۰۰۵)، یک
و "من می‌توانم هنر … مانند ماد لوئیس "(۲۰۰۵)، یک فیلم کوتاه است که در آن یک گروه از دانش آموزان کلاس ۶ با الهام از کارهای ماد لوئیس نقاشی می‌کشند. در سال ۲۰۰۹، گالری هنر نوا اسکوشیا در مورد ماد لوئیس تئاتری رو در سالن اگنس توسط گرگ تامپسون تهیه‌کننده اجرا کرد. یک "قلب مبارک: داستان ماد لوئیس"، نویسنده و تهیه‌کننده گرگ تامپسون، همان نویسنده و تهیه‌کننده مرلین: برای همیشه، که در گالری هنر نوا اسکوشیا در ژانویه ۲۰۰۸ اجرا کرد. تامپسون نوشت: یک زن در نوا اسکوشیا در سال ۲۰۰۸ بازی می‌کند؛ کار به بررسی زندگی و هنر
در سال ۲۰۰۸ بازی می‌کند؛ کار به بررسی زندگی و هنر مد لوئیس. این نمایش تا اکتبر ۲۵، ۲۰۰۹ ادامه دارد. شری وایت یک فیلمنامه در مورد یک اسکریپت در مورد ماد لوئیس به نام مدی ۲۰۱۶ نوشت و در همین سال فیلمی با نام مائودی به کارگردانی ایسلینگ والش از زندگی او ساخته شد.
جمهوری خلق مغولستان (به ، به ) که مغولستان بیرونی (به ) نیز خوانده می‌شد، یک کشور سوسیالیستی بود که بین سال‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۹۲ در محدودهٔ جغرافیایی امروزی کشور مغولستان در شرق آسیا وجود داشت. حکومت توسط حزب انقلابی خلق مغولستان اداره می‌شد و در سراسر تاریخ حیات خود پیوند نزدیکی با اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی داشت. از لحاظ جغرافیایی با چین از جنوب و با اتحاد جماهیر شوروی (جمهوری فدرال سوسیالیستی روسیه) از شمال، مرز مشترک داشت و از شرق نیز از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۵ با مانچوکوئو، دولت دست نشانده امپراتوری ژاپن،
با مانچوکوئو، دولت دست نشانده امپراتوری ژاپن، هم‌مرز بود که مکرراً با آن مناقشات مرزی داشت. تاریخ. از تأسیس کشور تا پایان جنگ جهانی دوم و استقلال کامل. در پایان سدهٔ ۱۷ تمامی مغولستان بخشی از قلمرو دودمان چینگ در چین شد. پس از فروپاشی سلسله چینگ در سال ۱۹۱۱، مغولستان اعلام استقلال کرد ولی چند سال بعد تحت‌الحمایه چین گردید و ناچار شد برای دستیابی به استقلال واقعی خود تا سال ۱۹۲۱ با جمهوری چین مبارزه کند. سرانجام با مرگ آخرین پادشاه مغولستان در سال ۱۹۲۴ حزب خلق مغول به حزب انقلابی خلق مغولستان تغییر نام داد
مغول به حزب انقلابی خلق مغولستان تغییر نام داد و کمونیست‌های دست نشانده اتحاد شوروی در این کشور قدرت را در دست گرفتند. بدین ترتیب در ۲۶ نوامبر همان سال، جمهوری خلق مغولستان تأسیس شد. رسمیت بین‌المللی استقلال مغولستان در سال ۱۹۴۵ و پس از جنگ جهانی دوم انجام شد. طی یک همه‌پرسی عمومی در اکتبر ۱۹۴۵ مغولستان به استقلال دست یافت و از لحاظ سیاسی به دو قسمت تقسیم شد: استان خودمختار مغولستان در جمهوری چین موسوم به «مغولستان داخلی» و دیگر جمهوری خلق مغولستان موسوم به «مغولستان بیرونی» که در ۱۹۴۶ به‌وسیله دولت چین
به «مغولستان بیرونی» که در ۱۹۴۶ به‌وسیله دولت چین به‌رسمیت شناخته شد. استالین بر استقلال مغولستان از جمهوری چین اصرار داشت. چیانگ کای شک در برابر این ایده مقاومت می‌کرد اما سرانجام تسلیم شد، مشروط بر این که اتحاد شوروی از حزب کمونیست چین پشتیبانی نکند؛ بنابراین معاهده ۱۹۴۵ بین چین و اتحاد شوروی، استقلال مغولستان را تضمین می‌کرد اما امیدهای خورلوگین چویبالسان را برای ضمیمه کردن مغولستان داخلی به خاک اصلی مغولستان را که تحت سلطه چین باقی مانده بود پایان داد. چویبالسان در ابتدا ابراز امیدواری کرد که استالین
چویبالسان در ابتدا ابراز امیدواری کرد که استالین از چشم‌انداز خود در مورد مغولستان بزرگ پشتیبانی کند اما این‌گونه نبود. در دوران جنگ سرد. به کمک اتحاد شوروی، دولت مغولستان با تمرکز بر مؤسسات عمرانی به توسعه کشور پرداخت. مغولستان در این زمان یکی از کشورهای منزوی جهان بود و تقریباً هیچ ارتباطی با هیچ کشوری غیر از اتحاد شوروی نداشت. پس از جنگ، روابط بین‌المللی گسترش یافت و مغولستان با کره شمالی و کشورهای جدید کمونیستی در اروپای شرقی روابط برقرار کرد. مغولستان و جمهوری خلق چین یکدیگر را در سال ۱۹۴۹ به رسمیت
و جمهوری خلق چین یکدیگر را در سال ۱۹۴۹ به رسمیت شناختند و چین همه ادعاهای مربوط به مغولستان را رد کرد. با این حال، مائو تسه دونگ شخصًا برای ادغام مغولستان به خاک چین امیدوار بود. وی این سؤال را قبل از رهبری استالین بر اتحاد شوروی مطرح کرد و در اوایل سال ۱۹۴۹ (در دیدار با آناستاس میکویان در شیبایپو) و پس از آن که این خواسته توسط استالین شدیداً رد شد، ۳ سال پس از مرگ استالین، یعنی در سال ۱۹۵۶ و در پی انتقادهای تند نیکیتا خروشچف از استالین، رهبران چین کوشیدند استقلال مغولستان را به عنوان یکی از اشتباهات
استقلال مغولستان را به عنوان یکی از اشتباهات استالین در جلسات خود با میکویان معرفی کنند. پاسخ اتحاد شوروی این بود که مغولها در تصمیم‌گیری در مورد سرنوشت خودشان آزادند. چویبالسان در سال ۱۹۵۲ در مسکو درگذشت و در آنجا تحت درمان سرطانش بود. یومجاجیین تسدنبال به عنوان جایگزین او منصوب شد. تسدنبال برخلاف چویبالسان، خواهان پیوستن مغولستان به اتحاد شوروی بود اما این ایده با مخالفت شدید اعضای حزب کمونیست مغولستان «حزب انقلابی خلق مغولستان» روبرو شد و کلًا کنار گذاشته شد. در دهه ۱۹۵۰ روابط بین مغولستان و چین به طرز
شد. در دهه ۱۹۵۰ روابط بین مغولستان و چین به طرز چشمگیری بهبود یافت. چین به همراه اتحاد شوروی با کمک به ایجاد صنایع بسیاری در اولانباتار و همچنین بلوک‌های آپارتمانی، کمک‌های اقتصادی بسیاری به مغولستان کرد. هزاران کارگر چینی درگیر این پروژه‌ها شدند تا اینکه چین پس از سال ۱۹۶۲ آنها را به قصد فشار به مغولستان برای قطع رابطه با مسکو در تنش بین چین و اتحاد شوروی، از مغولستان فراخواند. پس از آغاز شکاف بین چین و اتحاد شوروی مغولستان از چینی‌ها خالی شد. مغولستان خیلی زود طرف اتحاد شوروی را گرفت و یکی از اولین
خیلی زود طرف اتحاد شوروی را گرفت و یکی از اولین کشورهای سوسیالیستی بود که با اتحاد شوروی در نزاع با چین همسو شد. استقرار نیروهای اتحاد شوروی در مرز چین و مغولستان از اوایل سال ۱۹۶۳ آغاز شد. در ژانویه سال ۱۹۶۶، با سفر لئونید برژنف به مغولستان، دو کشور پیمان مساعدت امضا کردند و راه را برای حضور نظامی شوروی در مغولستان هموارتر کردند. در فوریه ۱۹۶۷، پس از بدتر شدن تنش بین چین و اتحاد شوروی، مسکو رسماً مستقر کردن لشکر ۳۹ اتحاد شوروی در مغولستان را تصویب کرد. با تشویق اتحاد شوروی، مغولستان مشارکت خود را در
با تشویق اتحاد شوروی، مغولستان مشارکت خود را در کنفرانس‌های حامی کمونیسم و سازمان‌های بین‌المللی افزایش داد. در سال ۱۹۵۵، مغولستان تلاش کرد به سازمان ملل متحد بپیوندد اما نشد. سرانجام مغولستان در سال ۱۹۶۱ رسمًا به عضویت سازمان ملل متحد درآمد. پس از آنکه اتحاد شوروی تهدید کرد که حق ورود به همه کشورهای تازه تجزیه شده ویا استقلال یافته آفریقا را وتو خواهد کرد روابط دیپلماتیک با آمریکا تا نزدیکی پایان جنگ سرد برقرار نبود. مغولستان به دلیل وجود سلاحهای اتمی اتحاد شوروی به عنوان نقطه اختلاف میان اتحاد شوروی و
شوروی به عنوان نقطه اختلاف میان اتحاد شوروی و چین تبدیل شد. به دنبال یک سری از پاکسازی‌های حزبی، تسندبال در اوت ۱۹۸۴ به بهانه «پیری و ناتوانی ذهنی» از ریاست جمهوری برکنار شد. برکناری تسندبال با پشتیبانی کامل اتحاد شوروی انجام شد. تسندبال به مسکو مهاجرت کرد و تا زمان مرگش در اثر سرطان در سال ۱۹۹۱ در آنجا بود. ژامبین باتمونخ جایگزین تسندبال شد و با اشتیاق از اصلاحات انجام شده در اتحاد شوروی در سال ۱۹۸۶ توسط میخائیل گورباچف حمایت کرد. انقلاب ۱۹۹۰ و فروپاشی. در اتحاد شوروی، میخاییل گورباچف سیاست‌های پرستروئیکا
اتحاد شوروی، میخاییل گورباچف سیاست‌های پرستروئیکا و گلشنوست را درپیش گرفت. اصلاحات گورباچف در اتحاد شوروی باعث انجام اصلاحات مشابهی در مغولستان شد. پس از تظاهرات گسترده در زمستان ۱۹۹۰ که به انقلاب ۱۹۹۰ معروف شد، حزب انقلابی خلق مغولستان شروع به کم کردن کنترل‌های خود از سیستم سیاسی کرد. دبیرکل حزب انقلابی خلق مغولستان در ماه مارس استعفا داد و با روی کار آمدن پونسالماگین اوچیربات در ماه مه قانون اساسی اصلاح شد. با حذف نظام تک‌حزبی، قانونی کردن احزاب مخالف، ایجاد یک قوه مقننه ثابت و ایجاد مجدد دفتر
مخالف، ایجاد یک قوه مقننه ثابت و ایجاد مجدد دفتر رئیس‌جمهور. در ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۰، اولین انتخابات در مغولستان برگزار شد.نتایج انتخابات اکثریت آرا را «۸۵٪» برای حزب انقلابی خلق مغولستان بازگرداند و این حزب بر مغولستان حاکم ماند. اتحاد شوروی نیروهای خود را که در مغولستان مستقر بودند بیرون کشید. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بلوک شرق در سال ۱۹۹۲، تمامی کمکهای این کشور به مغولستان و دیگر کشورها قطع شد؛ بنابراین حتی مغولستان از چین هم نمی‌توانست کمک بگیرد. خیلی زود حکومت کمونیستی مغولستان ضعیف شد و مجبور به
زود حکومت کمونیستی مغولستان ضعیف شد و مجبور به اصلاحات بیشتر. چرا که این کشور نیز مانند شوروی به یک نظام سرمایه‌داری دولتی بدل شده بود و با مشکلات بسیاری روبرو. مغولستان پس از اصلاحات، دیگر عملًا یک کشور کمونیستی یا سوسیالیستی نبود. سرانجام جمهوری خلق مغولستان در سال ۱۹۹۶ رسمًا فروپاشید و حزب انقلابی خلق مغولستان منحل شد. پس از فروپاشی. پس از انحلال جمهوری خلق مغولستان و تأسیس جمهوری مغولستان، سیاست خارجی و دفاعی مغولستان عمیقاً تغییر یافت: «حفظ روابط دوستانه با فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین در اولویت
با فدراسیون روسیه و جمهوری خلق چین در اولویت فعالیت‌های سیاست خارجی مغولستان است». مغولستان یک رابطه متعادل با هر دوی آنها دارد و باعث تقویت همکاری همه‌جانبه در همسایگی خواهد شد. سیاست. از تأسیس جمهوری خلق مغولستان در سال ۱۹۴۵ تا فروپاشی رسمی آن در سال ۱۹۹۶، تنها حزب سیاسی مجاز و قانونی در مغولستان، حزب انقلابی خلق مغولستان بود. ساختار سیاسی جمهوری خلق مغولستان تقریبًا همانند اتحاد شوروی بود. با این تفاوت که اتحاد شوروی به صورت شورایی اداره می‌شد اما مغولستان همانند دیگر کشورهای سوسیالیستی بود؛ یعنی بیشتر
همانند دیگر کشورهای سوسیالیستی بود؛ یعنی بیشتر به صورت ریاستی اداره می‌شد تا شورایی. اقتصاد و جامعه. در آستانه انقلاب ۱۹۲۱، اقتصاد مغولستان توسعه نیافته و راکد و مبتنی بر کشاورزی بود. صنعت تقریباً وجود نداشت. حمل و نقل و ارتباطات ابتدایی بود؛ بانکداری، خدمات و تجارت تقریباً در اختیار چینی‌ها یا سایر خارجی‌ها بود. اکثر مردم گله دار و بی سواد بودند و بخش بزرگی از نیروی کار مرد در صومعه‌ها زندگی می‌کردند و کمترین مشکلی در اقتصاد داشتند. املاک به شکل دام در درجه اول متعلق به اشراف و صومعه‌ها بود. مالکیت
در درجه اول متعلق به اشراف و صومعه‌ها بود. مالکیت بخش‌های باقیمانده اقتصاد تحت تسلط چینی‌ها یا سایر خارجی‌ها بود؛ بنابراین حاکمان جدید مغولستان به کمک اتحاد شوروی و با ساختن یک اقتصاد مدرن سوسیالیستی به توسعه کشور پرداختند. توسعه اقتصادی مغولستان تحت رژیم کمونیستی می‌تواند به سه دوره تقسیم شود: ۱۹۳۹–۱۹۲۱. ۱۹۴۰–۱۹۶۰؛ و ۱۹۶۱ تا ۱۹۹۶. در دوره اول، که جمهوری خلق آن را مرحله «دگرگونی عمومی و دموکراتیک» نامید، اقتصاد در درجه اول کشاورزی و توسعه نیافته بود. پس از اقدامی برای جمع‌آوری دامداران، دامها فقط در دست
اقدامی برای جمع‌آوری دامداران، دامها فقط در دست روستائیان باقی ماند. دولت شروع به توسعه صنعت بر اساس فرآوری محصولات دامپروری و برداشت محصول در مزارع دولتی و صد البته اشتراکی کرد. حمل و نقل، ارتباطات، تجارت داخلی و خارجی و بانکداری و دارایی با کمک اتحاد شوروی ملی شدند. آنها تحت کنترل دولت و سازمان‌های تعاونی مغولی یا شرکت‌های سهامی مغولی و اتحاد شوروی قرار گرفتند. اولانباتار به مرکز صنعتی کشور تبدیل شد. در دوره دوم با نام «ساختن مبانی سوسیالیسم»، کشاورزی رسمًا اشتراکی شد و صنعت با معادن، فرآوری چوب و تولید
اشتراکی شد و صنعت با معادن، فرآوری چوب و تولید کالاهای مصرفی متنوع شد. برنامه‌ریزی مرکزی اقتصاد در سال ۱۹۳۱ با یک برنامه ۵ ساله سقط جنین و با برنامه‌های سالانه در سال ۱۹۴۱ آغاز شد. برنامه‌های پنج ساله با برنامه پنج ساله اول (از سال ۱۹۷۵–۵۲) دوباره آغاز شد. کمکهای اتحاد شوروی و پس از سال ۱۹۴۹ چین افزایش یافت و امکان ساخت راه‌آهن سراسری مغولستان، راه‌آهن اولانباتار و پروژه‌های مختلف صنعتی فراهم شد. اگرچه توسعه صنعتی هنوز در اولانباتار متمرکز بود، تمرکززدایی اقتصادی با تکمیل راه‌آهن اولانباتار و تأسیس
اقتصادی با تکمیل راه‌آهن اولانباتار و تأسیس کارخانجات فرآوری مواد غذایی در مراکز مخصوص آغاز شد. در مرحله سوم که دولت آن را «تکمیل ساخت و ساز از مادی و فنی پایه ای» نامید، سوسیالیسم، شاهد صنعتی شدن بیشتر و رشد کشاورزی بود که بیشتر به عضویت مغولستان به شورای همکاری اقتصادی متقابل در سال ۱۹۶۲ انجامید. پس از تنش بین چین و اتحاد شوروی، کمکهای چین متوقف شد اما همچنان کمکهای مالی و فنی اتحاد شوروی و اروپای شرقی مغولستان را قادر به مدرن سازی و تنوع بخشیدن به صنعت، به ویژه در معدن سازی کرد. مراکز صنعتی جدیدی در
به ویژه در معدن سازی کرد. مراکز صنعتی جدیدی در باگانور، چویبالسان، دارخان و اردنت ساخته شدند و تولید صنعتی به میزان قابل توجهی افزایش یافت. اگرچه دامپروری راکد بود، با توسعه اراضی بکر توسط مزارع دولتی تولید محصولات زراعی به‌طور چشمگیری افزایش یافت. تجارت خارجی با ملل بلوک شرق رشد چشمگیری داشت. سیستم‌های حمل و نقل و ارتباطات بهبود یافت، ارتباط جمعیت و مراکز صنعتی گسترش یافت و به مناطق دور افتاده روستایی گسترش یافت. در اواخر دهه ۱۹۸۰، مغولستان به یک اقتصاد کشاورزی-صنعتی تبدیل شده بود، اما ناکارآمدی یک اقتصاد
تبدیل شده بود، اما ناکارآمدی یک اقتصاد برنامه‌ریزی شده و مدیریت شده توسط مرکز و نمونه ای از perestroika در اتحاد جماهیر شوروی، رهبران مغول را وادار به انجام برنامه اصلاحاتی برای توسعه بیشتر اقتصاد کرد که همین اصلاحات باعث سقوط حکومت کمونیستی مغولستان شدند. نیروی نظامی. ارتش خلق مغولستان (به مغولی: Монголын Ардын Арми یا Монгол Ардын Хувьсгалт Цэрэг) در ۱۸ مارس ۱۹۲۱ به عنوان ارتش ثانویه تحت فرماندهی اتحاد شوروی در دهه ۱۹۲۰ و در طول جنگ جهانی دوم تأسیس شد. در جریان حادثه پی-تان شان، سواره نظام نخبه Qinghai
جریان حادثه پی-تان شان، سواره نظام نخبه Qinghai چینی توسط دولت چین اعزام شد تا مغول‌ها و روس‌ها را در سال ۱۹۴۷ از بین ببرد. هدف ارتش خلق مغولستان دفاع ملی، محافظت از تأسیسات کمونیستی محلی و همکاری با نیروهای شوروی در اقدامات نظامی آینده علیه دشمنان بیرونی، تا زمان انقلاب ۱۹۹۰ در مغولستان بود. ارتش خلق مغولستان در اوایل سال ۶۰٪ بودجه دولت را دریافت کرد و از ۲۵۶۰ نفر در سال ۱۹۲۳ به ۴۰۰۰ نفر در ۱۹۲۴ و به ۷۰۰۰ نفر در سال ۱۹۲۷ گسترش یافت. نیروهای مسلح بومی همچنان با گروه‌های اطلاعاتی نیروهای مسلح شوروی و
همچنان با گروه‌های اطلاعاتی نیروهای مسلح شوروی و ان‌کی‌وی‌دی (NKVD) در ارتباط بودند. پلیس مخفی مغولستان و مأمورین بوریات مغول کمینترن به عنوان مدیر عمل می‌کردند و قدرت واقعی در این کشور را نشان می‌دادند، هرچند تحت فرماندهی اتحاد شوروی بودند.
صدرالممالک یک لقب است که پیشینه آن به دوره صفویان باز می‌گردد. صدرالممالک منصبی مشابه وزیر دادگستری داشت. این منصب در اوایل دوره قاجار به امیر دیوان تبدیل شد و سپس وزیر عدلیه جایگزین آن گردید. در دوران ناصرالدین شاه با اینکه منصب صدرالممالک عملاً از میان رفته بود، همچنان این لقب به اشخاص داده می‌شد و پس از مدتی در خانواده میرمحمدحسین عضدالملک قزوینی موروثی گردید. در تاریخ ایران چندین تن با لقب صدرالممالک شناخته می‌شوند:
میرزا محمدعلی صدرالممالک خراسانی از رجال ایران در دوران نادرشاه بود. میرزا محمدعلی نوه دختری علامه مجلسی بود. او در دوران شاه سلطان حسین به عنوان سفیر ایران به دهلی رفت. پس از فتح هندوستان به دستور نادرشاه به ایران بازگشت و در دربار او منصب صدرالممالکی یافت. در مراسم تاج‌گذاری نادر که در سال ۱۱۴۸ قمری در دشت مغان اتفاق افتاد، میرزا محمدعلی به دست خود تاج بر سر نادرشاه گذاشت. مدتی بعد از جانب شاه به عنوان سفیر به دربار عثمانی فرستاده شد. پس از قتل نادرشاه از سیاست کناره گرفت و به یزد رفت. دو خانواده «نواب» و
کناره گرفت و به یزد رفت. دو خانواده «نواب» و «صدر» (صدرالعلما) در شهر یزد از نوادگان او بودند.
لیگ آزادگان ۹۸–۱۳۹۷ دومین لیگ معتبر فوتبال ایران است که در این دوره ۱۳ تیم از فصل گذشته به همراه دو تیم صعود کرده از لیگ دسته دوم فوتبال ایران حضور دارند. بر اساس آئین‌نامه موجود در پایان هر فصل تیم‌های اول و دوم لیگ برتری می‌شوند و سه تیم انتهای جدول هم به دسته دوم سقوط خواهند کرد. از آنجایی که نفت تهران از حضور در بازی‌ها انصراف داده‌است و سیاه جامگان هم با حکم کمیته انضباطی از جدول بازی‌ها کنار گذاشته شد در پایان فصل تنها یک تیم به دسته دوم سقوط می‌کند. در این دوره از لیگ آزادگان تیم‌های گل‌گهر سیرجان و
این دوره از لیگ آزادگان تیم‌های گل‌گهر سیرجان و شاهین شهرداری بوشهر به لیگ برتر فوتبال ایران صعود کردند و شهرداری ماهشهر به لیگ دسته دوم فوتبال سقوط کرد.
انگباند (در زبان سینداری) یا آنگاماندو (در زبان کوئنیا)، در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین، در اصل همان دژ مورگوت است که پیش از دوره نخست، و در کوه‌های آهنین در شمال بلریاند ساخته شد. انگباند در زبان سینداری به معنی "زندان آهنین" است. در کتاب سیلماریلیون توصیف انگباند آمده‌است. ملکور (بعدها با نام مورگوت) این دژ را ساخت تا از حملهٔ احتمالی والار از آمان جلوگیری کرده باشد. هرچند والار به منطقهٔ زیر نظر ملکور حمله کردند و ملکور را دستگیر کردند و بخش اصلی قلمروی او، اوتومنو را ویران کردند. اما دوره ای که والار
او، اوتومنو را ویران کردند. اما دوره ای که والار بر روی نابودی اوتومنو متمرکز بودند تنها بخشی از انگباند دچار آسیب شد. ملکور پس از سه دوره در زندان بودن سرانجام به سرزمین میانه می‌رود و در انگباند دوباره قدرت بدست می‌آورد و تا جنگ خشم آنجا پادشاهی می‌کند.
کانتکتین ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CNTN2"» کُدگذاری می‌شود. پروتئینی که توسط این ژن ساخته می‌شود، در واقع، عضوی از اَبَرخانوادهٔ ایمنوگلوبولین‌هاست. این مولکول، یک پروتئین غشاء عصبی متصل به گلیکوزیل‌فسفاتیدیل‌اینوزیتول است که در اتصال سلولی نقش دارد. احتمال دارد این پروتئین در تشکیل اتصالات آکسونی در رشته‌های عصبی و همچنین تومورزایی سلول‌های گلیال نقش داشته باشد و بدین ترتیب، یک هدفِ بالقوه در مداخلات دارویی و درمانی است.
afshin seraji افشین سراجی(زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۶۶، ایلام، شهرستان بدره) بازیکن راگبی اهل ایران است که از سال ۱۳۹۲ به عضویت تیم ملی راگبی مردان ایران درآمده است. اودانشجوی ارشد دانشگاه شهید بهشتی است و همچنین بهترین بازیکن سال‌ ۹۷ راگبی ایران شد افشین سراجی آتش‌نشان ایستگاه ۹۲ در تهرانپارس است و عناوین جوان نخبه برتر سال ۱۳۹۴ و آتش‌نشان جوان نمونه تهران را از دستان محمود گودرزی وزیر ورزش وقت دریافت کرده‌است. دعوت به تیم ملی. از سال ۱۳۹۲ در عضویت تیم ملی ۷ و ۱۵ نفره راگبی است سمت‌ها. مدرس رسمی مربیگری راگبی
۱۵ نفره راگبی است سمت‌ها. مدرس رسمی مربیگری راگبی فدراسیون انجمن ورزشی