payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سایمن ۲۰۲ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع دو سرنشینه تک باله ساخت شرکت Società Industrie Meccaniche Aeronautiche Navali است. هواگرد سایمن ۲۰۲ نخستین پروازش را در ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۹ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۳۹۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Mario Bottino بود.
کازد-۲ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ورزشی ساخت شرکت Skandinavisk Aero Industri است. هواگرد کازد-۲ نخستین پروازش را در ۱۱ دسامبر ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Viggo Kramme and Karl Gustav Zeuthen بود.
اس‌ایی‌ای ۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Société d'Etudes Aéronautiques (SEA) است. هواگرد اس‌ایی‌ای ۴ نخستین پروازش را در ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۱۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Henry Potez, Louis Coroller, and مارسل داسو بود.
اس. ۲۰۵ مارچتی یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Liaison and glider-towing aircraft ساخت شرکت SIAI-Marchetti است. هواگرد اس. ۲۰۵ مارچتی نخستین پروازش را در ۱۹۶۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Alexander Brena بود.
فایرفلای تی۶۷ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی/tourer/ورزشی ساخت شرکت Fournier, Slingsby Aviation است. هواگرد فایرفلای تی۶۷ نخستین پروازش را در ۱۲ مارس ۱۹۷۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد&gt; ۲۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ساپ‌ویت بیبی یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره تک‌سرنشین از نوع بمب‌افکن آب‌نشین ساخت شرکت هوانوردی ساپ‌ویت بود. هواگرد ساپ‌ویت بیبی نخستین پروازش را در ماه سپتامبر سال ۱۹۱۵ انجام داد. در مجموع ۳۸۶ فروند از این هواگرد ساخته شد. حداکثر ارتفاع پروازی این هواگرد بود. این هواگرد می‌توانست با سرعتی بین تا برای حدود دو و نیم ساعت پرواز کند.
ال-۱ ویگیلانت یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ارتباطی-شناسایی سبک ساخت شرکت Stinson Aircraft Corporation است. هواگرد ال-۱ ویگیلانت نخستین پروازش را در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۱ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۳۲۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، A.P. Fontaine[citation needed] بود.
یاکوولف ایر-۱ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای دوباله ساخت شرکت یاکوولف است. هواگرد یاکولیف ایر۱ نخستین پروازش را در ۱۲ مه ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۶+ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، الکساندر سرگیویچ بود.
آنبو ۳ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۳ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
آنبو ۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۴ نخستین پروازش را در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
آنبو ۸ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بمب‌افکن-هواپیمای تجسسی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۸ نخستین پروازش را در ۵ سپتامبر ۱۹۳۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
لِمورو ۱۱۳ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی نظامی ساخت شرکت ANF Les Mureaux است. هواگرد لس مورو ۱۱۳ نخستین پروازش را در ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ~۲۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، André Brunet بود.
لِمورو ۱۷۰ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت ANF Les Mureaux است. هواگرد لس مورو ۱۷۰ نخستین پروازش را در ۱۹ نوامبر ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آئرو ای‌تی-۳ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری ساخت شرکت Aero AT است. هواگرد آئرو ای‌تی-۳ نخستین پروازش را در ۱۹۹۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۲۰۰۲ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Tomasz Antoniewski بود.
آئرونکا چیف۱۱ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت آئرونکا است. هواگرد آئرونکا چیف۱۱ نخستین پروازش را در ۱۹۴۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۶ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۶–۱۹۵۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد 2,300 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، ریموند اف. هرمس در آئرونکا بود.
آئرونکا ۵۰ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری غیرنظامی ساخت شرکت آئرونکا است. هواگرد آئرونکا ۵۰ نخستین پروازش را در ۱۹۳۸ میلادی انجام داد.
آئرونکا کی یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره است. این هواگرد در سال ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۳۵۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، جین ای. روچ بود.
آئرونکا ال-۱۶ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ارتباطی ساخت شرکت آئرونکا است. در مجموع، تعداد ۶۰۹ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد چندمنظوره ساخت شرکت هواپیمایی آئرونکا است. هواگرد آئرونکا ۱۵ای‌سی سدان نخستین پروازش را در ۱۹۴۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۷ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۵۱ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۵۶۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ای-۲۲ فاکسبات یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ورزشی سبک ساخت شرکت Aeroprakt است. هواگرد ای-۲۲ فاکسبات نخستین پروازش را در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۶ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۹۹ میلادی رسماً معرفی گردید و از سال ۲۰۰۰ تاکنون تولید شده‌است. طراح این هواگرد، Yuri Yakovlev بود.
آیچی ای‌بی-۳ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای تجسسی هواپیمای آب‌نشین دارای ارابه فرود ساخت شرکت آیچی کوکوکی است. هواگرد آیچی ای‌بی-۳ نخستین پروازش را در ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Tetsuo Miki بود.
آناترا آنادیس یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Anatra است. هواگرد آناترا آنادیس نخستین پروازش را در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Elisee Alfred Descamps بود.
آناترا دی یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد شناسایی ساخت شرکت Anatra است. هواگرد آناترا دی نخستین پروازش را در ۱۹ دسامبر ۱۹۱۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۷۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Elysée Alfred Descamps بود.
آویا بی‌اچ-۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Avia است. هواگرد آویا بی‌اچ-۴ نخستین پروازش را در ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Pavel Beneš and Miroslav Hajn بود.
آویاتیک بی. ۲ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی ساخت شرکت Aviatik است. هواگرد آویاتیک بی. ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۱۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۵ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Robert Wild بود.
اف. کا. ۲۵ باسیلیسک یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت British Aerial Transport است. هواگرد اف.کا. ۲۵ باسیلیسک نخستین پروازش را در سپتامبر ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Frederick Koolhoven بود.
طلایه اشرفی(زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۴) مشهور به طلا اش، هنرپیشه ایرانی مقیم آمریکا است که در نقش زاری تزاری در سریال افسانه‌های فردا شناخته شده‌است. اوایل زندگی. طلا اش در روز ۲ مرداد ۱۳۶۳ (برابر با ۲۴ ژوییه ۱۹۸۴) در تهران چشم به جهان گشود. نام کامل او «طلایه اشرفی» است. این نام از شاهنامه فردوسی برگرفته شده و به معنای پیشگام است. وقتی طلا ۹ ماهه بود، خانواده‌اش از ایران به آمریکا مهاجرت کردند و او در پاول اوهایو رشد کرد. میل و علاقه طلا به بازیگری چنان زیاد بود که در نمایش‌های دبیرستان هم به‌عنوان بازیگر و هم
که در نمایش‌های دبیرستان هم به‌عنوان بازیگر و هم بعنوان کارگردان حضور داشت. طلا مدرک کارشناسی هنرهای زیبا رو از دانشگاه تئاتر بوستون را دریافت کرد. طلا همچنین در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن و تئاتر بداهه آپرایت سیتیزن در نیویورک تعلیم دید. فعالیت هنری. طلا اش فعالیتش را در سال ۲۰۰۸ با فیلم انتظار در پکن آغاز کرد. وی به عنوان بازیگر مهمان در سریال نظم و قانون به کارش ادامه داد و در سریال "ادیسه آمریکایی" نقش ایفا کرد. در سال ۲۰۱۷ وی بعنوان بازیگر اصلی به فصل سوم سریال افسانه‌های فردا پیوست و عهده‌دار
به فصل سوم سریال افسانه‌های فردا پیوست و عهده‌دار نقش زاری توماز شد. ایفای نقش وی با استقبال منتقدان و طرفداران مواجه شد.
الکترون یا الکترون جی‌اس که قبلا با نام Atom Shell شناخته می‌شد؛ یک چارچوب نر‌م‌افزاری آزاد و متن‌باز است که توسط گیت‌هاب توسعه می‌یابد. الکترون به توسعه‌دهندگان امکان توسعه برنامه‌های رابط کاربری گرافیکی دسکتاپ را با استفاده از فناوری‌های وب یعنی موتور چیدمان کرومیوم برای پردازش فرانت‌اند و زمان اجرای نود جی‌اس برای پردازش‌های بک‌اند، به‌صورت همزمان، فراهم می‌کند. الکترون در ابتدا برای ویرایشگر کد اتم ساخته شد. این چارچوب، چارچوب اصلی رابط کاربری گرافیکی پروژه‌های فراوان متن‌باز از جمله اتم، گیت‌هاب
پروژه‌های فراوان متن‌باز از جمله اتم، گیت‌هاب دسکتاپ، وی‌اس‌کد، اورنوت، وردپرس دسکتاپ است. معماری. برنامه‌ ساخته شده با الکترون بر پایه چندین پردازش یعنی پردازش «اصلی» و چندین پردازش «رندر» است. پردازش اصلی منطق برنامه را اجرا می‌کند و سپس می‌تواند چندین پردازش رندر را راه‌اندازی کند و پنجره‌هایی را که در صفحه کاربر ظاهر می‌شوند کدهای اچ‌تی‌ام‌ال و سی‌اس‌اس را اجرا کند. در صورت فعال بودن، هر دو پردازش اصلی و رندر می توانند به‌همراه نود جی‌اس اجرا شوند. اکثر ای‌پی‌آیهای الکترون به زبان C++ یا آبجکتیو سی
ای‌پی‌آیهای الکترون به زبان C++ یا آبجکتیو سی نوشته شده‌اند و سپس مستقیماً از طریق جاوا اسکریپت در کدهای برنامه قرار می‌گیرند. کارایی. برنامه های ساخته شده با الکترون می‌توانند فضای ذخیره‌سازی و رم بیشتری را اشغال کنند و ممکن است کندتر از برنامه های مشابه ساخته شده با فناوری های بومی سیستم‌عامل اجرا شوند. ساختار یک برنامه الکترون. یک برنامه ساده الکترون از یک فایل زیرشاخه تشکیل شده است: codice_1 ، codice_2 (کد) و codice_3 (رابط کاربر گرافیکی). الکترون یک فایل اجرایی الکترون را با نام‌های codice_4 در
یک فایل اجرایی الکترون را با نام‌های codice_4 در ویندوز، codice_5 در مک‌اواس و codice_6 در لینوکس می‌سازد. برنامه‌های کاربردی با استفاده از الکترون. از تعداد قابل توجهی از برنامه‌های کاربردی دسکتاپ که با الکترون ساخته شده‌اند می‌توان به این‌ها اشاره کرد:
شهرداری بالدون (به لاتین: Baldone Municipality) یک شهرداری در کشور لتونی است. شهرداری بالدون ۵٬۵۰۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. بخش لیروم خواهرخواندهٔ شهرداری بالدون هست.
کو سینگ چوِن (متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۹۳) یک زن وزنه‌بردار تایوانی است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ موفق به کسب مدال برنز شده‌است.
آزادی مذهب در آنگولا () در قانون اساسی کشور وارد شده‌است و دولت عموماً در عمل این حق را رعایت کرده‌است. موردی از سوءاستفاده اجتماعی یا تبعیض در باره باورهای مذهبی مردم و انجام مراسم مذهبی گزارش نشده‌است. جمعیت‌شناسی مذهبی. مساحت کشور آنگولا ۱۲۴۶۶۹۰ کیلومتر مربع است (۴۸۱۳۵۱ میل مربع)، و جمعیت آن ۱۹ میلیون نفر می‌باشد. مذهب بخش اعظم مردم مسیحیت است و کاتولیکها بزرگترین گروه مذهبی کشور را تشکیل می‌دهند. طبق برآورد کلیسای کاتولیک ۵۵ درصد جمعیت کشور کاتولیک هستند. بر اساس داده‌های انستیتوی ملی امور مذاهب که زیر
بر اساس داده‌های انستیتوی ملی امور مذاهب که زیر مجموعه وزارت فرهنگ است، پروتستانها، که ۱۰ درصد جمعیت را شامل می‌شوند، هنوز وجود دارند که بتدریج قدرت آنها کم می‌شود. بخش کوچکی از جمعیت روستایی بومی مراسم سنتی ویژه خود را بنام آنیمیسم [همزادگرایی] را انجام می‌هند. یک بخش کوچک هم مسلمانان هستند که بالغ بر ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر می‌شوند، آنها عمدتاً مهاجرینی هستند که از غرب آفریقا و لبنان آمده‌اند. تعداد اندکی بی خدا در کشور وجود دارند. بخش اندکی از روستائیان به مذاهب سنتی آفریقایی معتقدند، اما برخی باورهای سنتی
سنتی آفریقایی معتقدند، اما برخی باورهای سنتی آفریقائی مورد اعتقاد بیشتر مردم است. از زمان استقلال آنگولا میسیونرهای خارجی با آزادی در کشور فعالیت می‌کنند. در دهه‌های آخر استعمار میسیونرهای پروتستان گاه با برخی موانع روبرو می‌شدند. وضعیت آزادی مذاهب. در قانون اساسی آنگولا آزادی مذهب در نظر گرفته شده‌است و عموماً در عمل دولت این حق را رعایت کرده‌است. تمام سطوح دولتی سعی نموده‌اند از این حق به‌طور کامل مراقبت نمایند و سوء استفاده از آنرا، چه توسط دولت و چه توسط عوامل غیردولتی تحمل نکرده‌اند. دولت از گروه‌های
عوامل غیردولتی تحمل نکرده‌اند. دولت از گروه‌های مذهبی خواسته‌است تا موقعیت حقوقی خود را از وزارت دادگستری و فرهنگ درخواست کنند. موقعیت حقوقی به گروه‌های مذهبی این حق را می‌دهد تا بعنوان شخص حقوقی در دادگاه شرکت کنند، و تضمینی برای موقعیت آنها به عنوان گروه‌های رسمی مذهبی ثبت شده‌است، و به آنها اجازه ساخت مدارس و کلیسا می‌دهد. روزهای مقدس مسیحیان، کریسمس و جمعه نیک [جمعه قبل از عید پاک] تعطیل رسمی هستند و هیچ تأثیر منفی روی دیگر گروه‌های مذهبی ندارند. مدارس دولتی به آموزش مذهبی ملزم نیستند. دولت به سازمانها
به آموزش مذهبی ملزم نیستند. دولت به سازمانها و میسیونهای دارای موقعیت حقوقی اجازه تأسیس و اداره مدارس می‌دهد. محدودیت بر آزادی مذاهب. سیاست دولت و رویکرد کلی آن به‌طور کلی حامی آزادی اجرای مراسم دینی است. وزارت فرهنگ و دادگستری در حال حاضر ۸۵ فرقه مذهبی را به‌رسمیت می‌شناسد. بیش از ۸۰۰ سازمان مذهبی دیگر، که بسیاری از آنها دارای ریشه مسیحیت انجیلی کنگوئی یا برزیلی هستند، درخواست ثبت نام داده‌اند. آنها دارای اعضای کمتر از ۱۰۰۰۰۰ نفر هستند بنابراین واجد شرایط دریافت موقعیت قانونی وحقوقی نیستند. طبق گزارش INAR
موقعیت قانونی وحقوقی نیستند. طبق گزارش INAR انتظار می‌رود جامعه مسلمین که توسط مسجد مرکزی لواندا نمایندگی می‌شود، بزودی وضعیت قانونی خود را بدست آورد. آنگولا تنها کشوری در جهان است که اسلام را بعنوان مذهب به‌رسمیت نمی‌شناسد. در فوریه سال ۲۰۰۶ دولت سه مسجد را به دلیل ایجاد ترافیک در هنگام برگزاری مراسم بست ولی با مذاکره رهبران مسلمانان محلی با INAR به توافق رسیدند و مساجد مجدداً در ماه دسامبر سال ۲۰۰۶ افتتاح شد.
گی‌یرمو آرو (; – ) یک ستاره‌شناس مکزیکی بود. او اولین نفر از مکزیک بود که به انتخاب انجمن سلطنتی اخترشناسان بریتانیا درآمد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان زرین لومونسف شده‌است. زندگی. آرو در مکزیکو سیتی در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد، جایی که او در حین انقلاب مکزیک بزرگ شد. او فلسفه در دانشگاه مستقل ملی مکزیک خواند. خانواده. در سال ۱۹۶۸، آرو با خبرنگار و نویسنده، النا پونیاتوسکا ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۱ از او جدا شد که حاصل این ازدواج سه فرزند به نام‌های امانوئل، فیلیپه و پائولا بود. به رسمیت شناختن. در ۲۱
فیلیپه و پائولا بود. به رسمیت شناختن. در ۲۱ مارس ۲۰۱۸، ۱۰۵ سال پس از تولد او، گوگل آرو را در گوگل دودل معرفی کرد.
شایبه فلوکْتْسویگ‌باو () به معنای "کارخانه تولید هواگرد"، یک تولیدکننده‌ی هواگرد از نوع بادپرهای بدون موتور و موتوردار در آلمان در نیمه دوم قرن بیستم بود. این شرکت در سال ۱۹۵۱ در فرودگاه مونیخ-ریم توسط اگون شایبه پایه‌گذاری شد و تا سال ۱۹۸۵ بیش از ۲۰۰۰ هواگرد تولید کرده بود. اگون شایبه در سال ۱۹۹۷ درگذشت و فعالیت‌های شرکت نیز در سال ۲۰۰۶ متوقف شد.
بلریو-اسپاد اس.۵۱ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Blériot است. هواگرد بلریو اس. ۵۱ نخستین پروازش را در ۱۶ ژوئن ۱۹۲۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ca. 60 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، André Herbemont بود.
پی. ۳ بوبولینک یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده تک سرنشینه ساخت شرکت Boulton &amp; Paul Ltd است. هواگرد پی. ۳ بوبولینک نخستین پروازش را در ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
بردا بی‌ای. ۶۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد تهاجمی ساخت شرکت Ernesto Breda است. هواگرد بردا بی‌ای. ۶۴ نخستین پروازش را در ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۷ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۴۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Antonio Parano and Giuseppe Panzeri بود.
بی‌آی‌سی‌اچ-۷ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ورزشی/تفریحی ساخت شرکت Chyeranovskii است. هواگرد بی‌آی‌سی‌اچ-۷ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Boris Ivanovich Chyeranovskii بود.
کومپر سویفت یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تک سرنشینه ساخت شرکت Comper Aircraft Company Ltd است. هواگرد کومپر سویفت نخستین پروازش را در ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Nicholas Comper بود.
کورتیس ۱۸تی۱ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده دو سرنشینه ساخت شرکت Curtiss Engineering Corporation است. هواگرد کورتیس ۱۸تی۱ نخستین پروازش را در ۷ مه ۱۹۱۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال فوریه ۱۹۱۹ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Charles B. Kirkham بود.
ای-۸ شرایک یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تهاجمی ساخت شرکت Curtiss Aeroplane and Motor Company است. هواگرد ای-۸ شرایک نخستین پروازش را در ژوئن ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال آوریل ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۳ تولید شده‌است. طراح این هواگرد، Don Berlin بود.
کورتیس مدل ان یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آب‌نشین ساخت شرکت Curtiss, Burgess Company است. هواگرد کورتیس مدل ان نخستین پروازش را در ۱۹۱۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵۶۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Glenn Curtiss بود.
بی‌اف دبلیو بی. آی یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی ساخت شرکت Deutsche Flugzeugwerke است. این هواگرد در سال ۱۹۱۴ میلادی رسماً معرفی گردید. طراح این هواگرد، Walter Oelerich بود.
دی هاویلند دی‌اچ. ۱۸ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع مسافربری ساخت شرکت Airco است. هواگرد دی‌هاویلند دی‌اچ. ۱۸ نخستین پروازش را در ۸ آوریل ۱۹۲۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۱ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، جفری د هویلند بود.
دی هاویلند دی‌اچ. ۳۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع مسافربری ساخت شرکت د هویلند است. هواگرد دی‌هاویلند دی‌اچ. ۳۴ نخستین پروازش را در ۲۶ مارس ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۲۲ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، جفری د هویلند بود.
دوفو۴ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع اثبات‌گر فناوری ساخت شرکت Armand and Henri Dufaux است. هواگرد دوفو۴ نخستین پروازش را در ۱۷ دسامبر ۱۹۰۹ میلادی انجام داد. طراح این هواگرد، Armand and Henri Dufaux بود.
ارکوپ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد سبک ساخت شرکت Engineering and Research Corporation است. هواگرد ارکوپ نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵٬۶۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Fred Weick بود.
اکسترا ایی‌ای-۲۰۰ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آکروباتیک ساخت شرکت Extra Flugzeugbau است. هواگرد اکسترا ایی‌ای-۲۰۰ نخستین پروازش را در ۲ آوریل ۱۹۹۶ میلادی انجام داد. طراح این هواگرد، Walter Extra بود.
اف‌ام‌ای ای‌ئی‌ام‌بی. ۲ بُمبی اولین و تنها بمب افکنی بود که توسط اف‌ام‌ای طراحی و تولید شد و همچنین اولین هواپیمای از این نوع بود که در آمریکای لاتین تولید شد. علیرغم اینکه بُمبی به عنوان یک بمب افکن ساخته شده بود، در انواع مختلفی از کاربری‌ها از جمله، شناسایی، ترابری، سکوی پرتاب چتربازان و ماموربت پزشکی مورد استفاده قرارگرفت.این هواپیما نقطه اوج اولین مرحله از طراحی های ملی اف‌ام‌ای بود و تا سال هایی ورود آورو لنکستر و آورو لینکلن به نیروی هوایی آرژانتین به خدمت خود ادامه داد.
فیرچایلد ۱۰۰ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع مسافربری ساخت شرکت فیرچایلد ایرکرفت است. هواگرد فیرچایلد ۱۰۰ نخستین پروازش را در ۲۲ اکتبر ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۱ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۷ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، ویرجینیا ای. کلارک بود.
فیات سی‌آر. ۳۰ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده تک سرنشینه ساخت شرکت Fiat است. هواگرد فیات سی‌آر. ۳۰ نخستین پروازش را در مارس ۱۹۳۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۲–۱۹۳۵ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۷۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Celestino Rosatelli بود.
فایسلر اف۲ تایگر یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی ساخت شرکت Fieseler Flugzeugbau است. هواگرد فایسلر اف۲ تایگر نخستین پروازش را در ca 1932 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Gerhard Fieseler بود.
اف‌دی-۲۵ دفندر یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ضد اغتشاش ساخت شرکت Fletcher است. هواگرد اف‌دی-۲۵ دفندر نخستین پروازش را در ۱۹۵۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، John Thorp بود.
گلوستر نایتجر یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده ساخت شرکت Gloster Aircraft Company است. هواگرد گلوستر نایتجر نخستین پروازش را در ۱۹۲۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۲۲ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است. طراح این هواگرد، Henry Folland بود.
گروب جی۱۰۹ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع بادپر موتوردار ساخت شرکت Grob Aircraft است. هواگرد گروب جی۱۰۹ نخستین پروازش را در ۱۴ مارس ۱۹۸۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴۷۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Burkhart Grob بود.
هاینکل هائی ۱ یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره آب‌نشین شناسایی ساخت کاسپر ورکه در آلمان بود که در سال ۱۹۲۱ توسط ارنست هاینکل به صورت زیر بال طراحی شد. این هواگرد توان خود را با موتور "مایباخ ام‌بی۴آ" تأمین می‌کرد. این هواپیما که کاسپر اس. ۱ و نام‌های دیگری نیز به خود گرفت، با توجه محدودیت‌های اعمال شده بر آلمان پس از شکست در جنگ جهانی اول بر اساس پیمان ورسای، به صورت قطعه قطعه به سوئد منتقل و در آنجا سر هم گردید. اچ‌ایی. ۱ عموماً به صورت تحت لیسانس در سوئد با عنوان "سوِنسکا اس. ۲" برای نیروی دریایی این کشور
عنوان "سوِنسکا اس. ۲" برای نیروی دریایی این کشور تولید شد.
هنشل هااس ۱۲۲ هواگرد تک‌باله تک‌موتوره شناسایی برد کوتاه ساخت شرکت هنشل در آلمان بود. توسعه. هااس ۱۲۲ نخستین هواگرد تولید شده هنشل در کارخانه شونفلت این شرکت، در سال ۱۹۳۵، بود. هااس ۱۲۲ فاو-۱، پیش‌نمونه منجر به مدل هااس ۱۲۲آ، یک موتور خطی وی‌شکل ۱۲ سیلندر رولز-رویس کسترل خنک‌شونده با مایع با توان ۵۸۰ اسب بخار هنگام برخاست، داشت که یک ملخ دو تیغه را به چرخش درمی‌آورد. این مدل توسعه بیشتری پیدا نکرد. در هااس ۱۲۲ فاو-۲، پیش‌نمونه منجر به مدل هااس ۱۲۲ب، با همان سازه پیشین، از موتور برامو اس‌ها ۲۲ استفاده شد.
سازه پیشین، از موتور برامو اس‌ها ۲۲ استفاده شد. "لوفت‌وافه" این مدل را به عنوان هواگرد شناسایی برد کوتاه به خدمت پذیرفت. هااس ۱۲۲ تا هنگام جایگزینی با هااس ۱۲۶ به فعالیت ادامه داد. ساخت. بدنه هواگرد شاسی یکپارچه تمام‌فلزی و صُلب داشت. مقطع عمودی بدنه بیضوی‌شکل بود. صفحات بزرگ جداشدنی امکان دسترسی راحت به درون قسمت جلویی بدنه را می‌داد. هواگرد پیکربندی تک‌باله بال‌بالای مهار شده داشت. این بال تمام‌فلزی، دو تکه و با دو تیر اصلی بود. تمامی بال پوشیده از ورق فلزی بود؛ جز بخش زیرین بین دو تیر اصلی، شهپرها و
فلزی بود؛ جز بخش زیرین بین دو تیر اصلی، شهپرها و برآافزای‌های فرود که پوشش پارچه‌ای داشتند. برآافزاهای فرود به صورت مکانیکی با چرخ‌دنده حلزونی به‌کار گرفته می‌شد. بال هر طرف با میله‌های وی‌شکل به بدنه متصل بود. دُم شکلی معمولی و ساختی تمام‌فلزی داشت. پایدارکننده عمودی با پوشش ورق فلزی و سکان با پوشش پارچه‌ای بود. پایدارکننده‌های افقی با مهار از بالا به پایدارکننده عمودی و با دو میله موازی از پایین به بدنه متصل بود. خدمه شامل خلبان و دیده‌بان/بیسم‌چی/تیربارچی در یک جایگاه سر باز پشت سر هم می‌نشستند.
در یک جایگاه سر باز پشت سر هم می‌نشستند. دیده‌بان یک دوربین دستی داشت. ارابه فرود اصلی پوشیدهٔ هوا لغز بود. هر چرخ آن به صورت جداگانه یک پایه وی‌شکل داشت و از مرکز بدنه مهاربندی شده بود. سامانه تعلیق این چرخ‌ها درون بدنه بود. چرخ دم صُلب، کاملا چرخان و پوشیدهٔ هوا لغز بود. یک موتور شعاعی ۹ سیلندر ب‌ام‌و برامو-زیمنس اس‌ها ۲۲ خنک‌شونده با هوا با توان ۶۶۰ اسب بخار هنگام برخاست، با به چرخش درآوردن یک ملخ دو تیغه چوبی نیروی محرکه هواگرد را تأمین می‌کرد. پوسته موتور از نوع "ناکا" و چندراهه دود آن از جلو بود.
موتور از نوع "ناکا" و چندراهه دود آن از جلو بود. مخزن سوخت درون بدنه و پشت دیواره آتش بود. تسلیحات هواگرد شامل یک مسلسل ثابت هماهنگ‌شده ۷.۹ میلی‌متری ام‌گه ۱۷ در جلوی بدنه و یک مسلسل ۷.۹ میلی‌متری ام‌گه ۱۵ در جایگاه چرخان در صندلی پشت بود. ده بمب ۱۰ کیلوگرمی هم در یک محفظه حمل می‌شد.
آی‌ای‌آر-۱۵ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع جنگنده تک سرنشینه ساخت شرکت ایندوستریا آئروناتیکا رومانا (IAR) است. هواگرد آی‌ای‌آر-۱۵ نخستین پروازش را در ۱۹۳۳ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Elie Carafoli بود.
جودل دی. ۱۱ یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Jodel and others است. هواگرد جودل دی. ۱۱ نخستین پروازش را در ۴ آوریل ۱۹۵۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد more than 3,000 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. طراح این هواگرد، Jean Délémontez بود.
کِی‌دی‌اِی-۳ یک هواگرد بال‌چتری تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت کاواساکی در امپراتوری ژاپن بود که نخستین پرواز خود را سال ۱۹۲۸ انجام داد. این هواگرد مورد پذیرش نیروی زمینی امپراتوری ژاپن قرار نگرفت و از مرحله پیش‌نمونه فراتر نرفت. طراحی و کاربرد. نیروی زمینی امپراتوری ژاپن ماه مارس سال ۱۹۲۷ به سه شرکت میتسوبیشی، ناکاجیما و کاواساکی دستور داد در رقابت با یکدیگر تا ماه آوریل ۱۹۲۸ طرحی از یک جنگنده برای جایگزینی گونه‌های قدیمی‌تر ارائه کنند. هر سه شرکت از طراحان آلمانی و فرانسوی بدین منظور استفاده کردند. مهندس
آلمانی و فرانسوی بدین منظور استفاده کردند. مهندس آلمانی ریشارت فوگت هواگردی موسوم به «کِی‌دی‌اِی-۳» را برای شرکت کاواساکی طراحی کرد. این هواگرد، همانند دو رقابت‌کنندهٔ دیگر پیکربندی بال‌چتری داشت. طراحی آن بر پایه جنگنده دورنیه دوها قرار گرفت. به هر صورت تفاوت‌های اساسی بین آن‌ها وجود داشت. هر دو ساختاری تمام‌فلزی با تقویت‌کننده‌های طولی بیرونی داشتند اما بال‌های دوها خود ایستا بودند و بر روی چهارپایه در مرکز قرار داشتند؛ درحالی‌که کی‌دی‌ای-۳ دو جفت مهار N شکل در مرکز و دو مهار مورب موازی تا نزدیکی مرکز