payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داکروسیت (یا داکریوسیت) نوعی پویکیلوسیتوز به شکل قطره اشک (سلول قطره اشک) است. افزایش قابل توجه داکروسیت‌ها به عنوان داکروسیتوز شناخته می‌شود. این سلول‌های قطره‌ای اشک عمدتاً در بیماری‌های فیبروز مغز استخوان مانند: میلوفیبروز اولیه، سندرم میلودیسپلاستیک در اواخر دوره بیماری، نوع نادر لوسمی‌های حاد و میلوفتیز ناشی از سرطان‌های متاستاتیک یافت می‌شوند. علل نادر میلوفیبروز همراه با پس از تابش، سموم، بیماری‌های خودایمنی، شرایط متابولیک، کم‌خونی همولیتیک ذاتی، کم خونی فقر آهن یا بتا تالاسمی است. اثرشناسی. یک
کم خونی فقر آهن یا بتا تالاسمی است. اثرشناسی. یک نظریه در مورد تشکیل داکروسیت این است که گلبول‌های قرمز حاوی اجسام انکلوزیونی مختلف، برای از بین بردن این ادخال‌ها توسط طحال تحت «حفره‌برداری» قرار می‌گیرند تا به شکل اولیه خود بازگردند. همچنین تصور می‌شود که این اتفاق می‌تواند به‌طور مشابه زمانی رخ دهد که گلبول‌های قرمز خون با اجسام انکلوزیونی بزرگ از عبور از میکروسیرکولاسیون مسدود می‌شوند، و بنابراین قسمت حاوی اجسام انکلوزیونی فشرده می‌شود و انتهای دمی باقی می‌ماند. از آنجایی که داکروسیت‌ها با میلوفیبروز
می‌ماند. از آنجایی که داکروسیت‌ها با میلوفیبروز مرتبط هستند، به نظر می‌رسد که به دلیل فشرده شدن مکانیکی از مغز استخوان در نتیجه فرایند انفیلتراسیون، تشکیل می‌شوند.
گیلسونایت () یا قیر معدنی یک هیدروکربن جامد و گونه‌ای آسفالت است، که اغلب در معادن قیر طبیعی یافت می‌شود و در واقع نفت خام سخت شده‌است. گیلسونایت در معادن زیرزمینی به صورت ماده‌ای سیاه و سخت، با سطحی براق یافت می‌گردد. با توجه به شکنندگی این ماده، کاربرد آن اغلب به صورت پودر است، که رنگ قهوه‌ای تیره تا سیاه دارد. ماده معدنی که امروزه به نام گیلسونایت شناخته می‌شود، نخستین بار در اوایل دهه ۱۸۶۰ کشف شد، اما تا سال ۱۸۸۰ که ساموئل اچ. گیلسون آن را به عنوان ماده پوششی ضدآب، برای الوار، عایق کابل و روغن حلال
پوششی ضدآب، برای الوار، عایق کابل و روغن حلال استفاده کرد، به‌خوبی شناخته نشده بود. امروزه این ماده کاربردهای فراوانی دارد و در ارتقاء کیفیت قیر، جوهر و پودر چاپگرها، سیمان و گل حفاری چاه‌های نفت، بهینه‌سازی آسفالت و افزودنی ماسه ریخته‌گری مورد استفاده قرار می‌گیرد. تفاوت گیلسونایت و آسفالت. گیلسونایت با آسفالت کمی متفاوت است که این تفاوت ناشی از مزیت های آن است که در زیر به آن اشاره شده: کاربرد گیلسونایت. مقدار خاکستر موجود در گیلسونایت تعیین کننده کاربرد آن است. دو نوع گیلسونایت شامل گیلسونایت با خاکستر
آن است. دو نوع گیلسونایت شامل گیلسونایت با خاکستر کمتر از ۵ درصد و گیلسونایت با خاکستر ۱۵ در وجود دارد. گیلسونایت با خاکستر ۱۵ درصد در صنایع رنگ و رزین و ... کاربرد های فراوانی دارد. از گیلسونایت با خاکستر کمتر از ۵ درصد نیز در تولید آند آلومینیوم، سیالات حفاری، صنعت فولاد و ریخته گری شن و ماسه استفاده میشود.
یک شیستوسیت (به انگلیسی: Schistocyte) یک بخش تقسیم شده از سلول‌های قرمز خون است. شیستوسیت‌ها به‌طور معمول به شکلهای نامنظم، ناهموار، و دارای دو انتها می‌باشند. شیستوسیت‌ها در بیماری‌هایی نظیر انعقاد درون‌رگی منتشر و میکروآنژیوپاتی‌های ترومبوتیک ایجاد می‌شوند. شیستوسیت‌ها همچنین در بیماران مبتلا به کم خونی همولیتیک، داشتن دریچه‌های مصنوعی قلب و نشانگان همولیتیک اورمیک‌های پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک دیده می‌شوند.
الیپتوسیت یا سلول‌های تخم مرغی (ovalocytes) عبارت است از گلبول‌های قرمز با ظاهر غیرطبیعی و معمولاً به شکل تخم مرغی یا کشیده. این سلول‌ها می‌توانند در قالب‌های گوناگون باشند از شکل تخم مرغ گرفته تا شبیه یک میله یا مداد دراز باشند. سر و ته این سلول‌ها گرد است و مانند سلول‌های کم‌خونی داسی‌شکل نوک تیز نیست. علل. در حالت نرمال درصد الیپتوسیت‌ها در خون می‌تواند حدود ۱٪ باشد.این غیر طبیعی سلول‌های قرمز خون دیده می‌شود در شماره‌های بالاتر در بیماران مبتلا به مانند:
خیابان مجاهدین اسلام (ژاله پیشین)، (نام اولیه: خیابان نگارستان متصل به کاخ و میدان نگارستان)، خیابانی قدیمی در منطقهٔ دوازده تهران و یکی از نقاط اتصال مرکز به شرق تهران است. این خیابان از باختر به خیابان و میدان بهارستان و از خاور به خیابان شهباز (۱۷ شهریور کنونی) و میدان شهدا (ژاله) محدود می‌شود. چهارراه آب سردار، خیابان ایران، بیمارستان‌های شفا یحیائیان و معیری، هیئت فاطمیون تهران، برج‌های مسکونی بهنام، ساختمان شهرداری منطقه ۱۲ و ساختمان مجلس شورای اسلامی در این خیابان قرار دارند. ایستگاه، کوچه و
اسلامی در این خیابان قرار دارند. ایستگاه، کوچه و فروشگاه‌های بهنام در این خیابان هستند که از نام «زمان خان بهنام» از کتاب‌فروشان بنام تهران در اواخر سدهٔ سیزدهم و آغاز سدهٔ چهاردهم خورشیدی برگرفته شده‌ است. منزل وی در این خیابان (ایستگاه بهنام) و کتاب‌فروشی‌اش در میدان بهارستان واقع شده بودند. در دوره رضاشاه در کنار جاده دوشان‌تپه (خیابان ژاله) کانون صنعتی شرق تهران شکل گرفت. در این ناحیه کارخانه‌های رسومات، آسفالت‌سازی، مسلسل‌سازی، هواپیماسازی شهباز، بتن‌ریزی و کارخانه برق دولتی بودند.
آلفرد لازاریان (زاده - درگذشته )، اولین خواننده جاز فارسی، موسیقیدان، خواننده (سبک جاز) و مربی رقص ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. آلفرد لازاریان در یک خانواده ارمنی در ۱۹۲۸ میلادی (۱۳۰۷ خورشیدی) در تهران به دنیا آمد و در تهران به تحصیل پرداخت سپس به همراه خواهر خویش (لی‌لی لازاریان) جهت تحصیل راهی ایتالیا گشت و در «کالج موسیقی و هنر رم» به فراگیری موسیقی علمی و آموزش رقص‌های باله، سالسا و رقص والنتینو پرداخت. پس از دوران کالج به تهران بازگشت و به آموزش رقص و کارهای هنری موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۹۵۰
رقص و کارهای هنری موسیقی پرداخت. وی در سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹) در کلوپ آیران که به ریاست پدرش آرموند لازاریان بود شروع به فعالیت نمود. در آن سال‌ها خوانندگانی بودند که در گوشه و کنار جاز می‌خواندند؛ ولی کار هیچ کدامشان کامل و جدی نبود؛ از این رو اولین آهنگ سبک جاز را آن زمان خواند ولی سبک جاز را به همراه ویگن خواننده معروف به ایران شناساندند. در بسیاری از فیلم‌های قدیمی وی مربی رقص و کارگردان رقص بوده است. هنرپیشه‌هایی همچون گوگوش، فروزان، نادیا در بسیاری از فیلم‌ها توسط او تحت مربیگری رقص بوده‌اند. یکی از کارهای
توسط او تحت مربیگری رقص بوده‌اند. یکی از کارهای رقص تحت آموزش او در فیلم شب‌نشینی در جهنم که در آن زمان به نوع خودش کار نوین و جدیدی به حساب می‌آمد. جاز یا جَز آهنگ ناشناخته. در دهه اول سی شمسی، دوک الینگتون ـ بزرگنام موسیقی جاز ـ قطعه‌ای به نام و افتخار اصفهان تنظیم کرد که برای مدتی روی بورس بود. اما اولین کسی که موسیقی جز را فارسی خواند آلفرد لازاریان بود؛ آن هم در دهه چهلم شمسی. آن موقع تک‌آهنگی که از لازاریان در رادیو پخش شد (ونوس) از خیلی‌ها دلبری کرد؛ اما مردم آن زمان از جاز لذت نمی‌بردند و آهنگ‌های
اما مردم آن زمان از جاز لذت نمی‌بردند و آهنگ‌های کوچه بازاری را بیشتر می‌پسندیدند. همان موقع مطبوعات نوشتند آلفرد لازاریان به علت اشکال تراشی در کار و عدم استقبال از جاز بی‌خیال کار شده است. موسیقی جاز به دلیل سبک خاصی که در آن رقص و شادی ایرانی مردم قدیم رو نداشت در ابتدا مورد استقبال قرار نگرفت.
نام قدیم شهر خانقین و به زبان فارسی میانه به معنی دو خانه است در حقیقت خانقین معرب دو خانه یا دو خانگ پهلوی است این شهر در زمان ساسانیان در ناحیه موسوم به دل ایرانشهر واقع شده و یکی شهرهای استان شادفیروز است این شهر در مسیر جاده ابریشم قرار داشته و دروازه ورود به منطقه موسوم به عراق ایرانی و خراسان است و اهمیت ارتباطی مهمی بین ایرانشهر و سایر مناطق ایران داشته در نزدیکی همین شهر جنگ خونین جلولا واقع شد که طی آن علی‌رغم مقاومت سخت ایرانیان موفق به گشودن راه حود شدند و بعد از آن عمر خطاب خلیفه مسلمین دستور
حود شدند و بعد از آن عمر خطاب خلیفه مسلمین دستور توقف نیروها را به سعد ابی وقاص سردار معروف عرب را داد و آرزو کرد که دیگر با ایرانیان روبرو نشود در این شهر آثاری از ساسانیان باقی مانده که مهمترین آن پلی است که هنوز برجای می‌باشد این پل که به پل الوند یا الون موسوم است آسیب دید که در زمان قاجار مرمت شد.
لیگ برتر افغانستان یا به طور رسمی لیگ برتر گلبهار افغانستان کوتاه‌نوشت APL به یک سری مسابقات کریکت ۲۰ آوره گفته می‌شود که توسط فدراسیون کریکت افغانستان برای اولین بار در سال ۱۳۹۷ در امارات متحده عربی در استادیوم کریکت شارجه برگزار شد. در مرداد ۱۳۹۷ انجمن بین‌المللی کریکت با طرح‌های این مسابقات اعلام موافقت نمود.دور دوم این مسابقات قرار است در سال ۱۴۰۳ در امارات متحده عربی در استادیوم کریکت شارجه برگزار شود که این مسابقات متشکل از شش تیم خواهد بود.در این مسابقات شش تیم از شش منطقه مختل افغانستان نمایندگی
شش تیم از شش منطقه مختل افغانستان نمایندگی میکند؛ کابل، کندهار، بلخ، پکتیا، خوست و ننگرهار
پیترو آبانو, یا پتروس آبانوس که نامش به املاهای مختلفی رایج بوده، (1316), یک فیلسوف، اختربین و پروفسور ایتالیایی بود که در پادووا مطب داشت. وی در شهری از ایتالیا به دنیا آمد که امروزه به افتخار او آبانو ترمه نام دارد. مشهورترین اثر او "Conciliator Differentiarum, quæ inter Philosophos et Medicos Versantur" نام دارد. وی نهایتاً در تفتیش عقاید متهم به کفر و الحاد شد و در سال ۱۳۱۵ (یا شاید ۱۳۱۶) در محبس درگذشت.
نیروی پدافند هوایی سلطنتی سعودی چهارمین شاخه از نیروهای مسلح سلطنتی سعودی است. مقر این نیرو در ریاض قرار دارد که دارای یک تأسیسات زیرزمینی فرماندهی سیستم رادار و پدافند هوایی عربستان نیز هست. برخی تجهیزات. عربستان حدود ۲۵ درصد از کل بودجه سالانه خود را صرف خرید تجهیزات پیشرفته نظامی می‌کند و از این رو دارای تجهیزاتی مدرن است.
بسته ناطق یا سخنگو (The Talking Parcel) که نبرد در قلعه کاکاتریس نیز نامیده شده، نام کتابی است از جرالد دارل که در سال ۱۹۷۴ منتشر شده‌است. کارتون بسته ناطق. فیلمی کارتونی از این کتاب در سال ۱۹۷۸ به کارگردانی برایان کاسگراو و اقتباس رزماری آن سیسن، ساخته شده که محصول کشور انگلیس می‌باشد. داستان. دختر بچه ای به نام پنلوپه (پانی) در کنار شن‌های ساحل نشسته و با شن‌ها برای خود یک قلعه خیالی درست می‌کند. وقتی قلعه را درست می‌کند، خوابش برده و در خواب بسته‌ای را می‌بیند که در آب‌های دریا روان است و به سوی او
را می‌بیند که در آب‌های دریا روان است و به سوی او می‌آید. این بسته سخنگوست و دختر بچه از داخل آن صدایی می‌شنود. بسته را باز می‌کند و متوجه می‌شود داخل این بسته سخنگو قفسی است که در آن یک طوطی قرار دارد. آقای «طوطی» برای پانی داستان دزدیده شدن دانشمندی به نام «اچ. اچ» که از اسرار سرزمین خیالی میتولوژیا آگاه است توسط کاکاتریس‌ها را تعریف می‌کند و او را برای نجات دانشمند از دست کاکاتریس‌ها با خود به سفر می‌برد. آنها در مسیر با شخصیت‌هایی مثل قطاری که در آسمان پرواز می‌کند و آنها را به قلعه کاکاتریس‌ها می‌برد
پرواز می‌کند و آنها را به قلعه کاکاتریس‌ها می‌برد (قطار پرنده)، تک شاخ‌ها، یک قورباغهٔ جاسوس، یک جانور عظیم دریایی به نام «اسوالد» که گوش‌های سنگینی دارد و همچنین دسته ای از گرگها مواجه می‌شوند. اچ. اچ در قلعه کاکاتریس‌ها به آنها می‌گوید که به راسوها برای گاز گرفتن کاکاتریس‌ها و شکست دادن آنها نیاز دارند. آنها در پایان با کمک تک شاخ‌ها و راسوهای ترسو که حالا شجاعت خود را بدست آورده‌اند، کاکاتریس‌ها را شکست داده و اچ. اچ را نجات می‌دهند. نمایش فارسی. این کارتون به فارسی دوبله شده و از کارتون‌های خاطره انگیر
به فارسی دوبله شده و از کارتون‌های خاطره انگیر دهه شصت خورشیدی بود. صداپیشگان. پانی (با صدای مینو غزنوی) طوطی (با صدای تورج نصر) قورباغه (با صدای کنعان کیانی) راوی داستان و اسوالد (با صدای غلامعلی افشاریه) دانشمند - اچ اچ (با صدای صادق ماهرو) رئیس گرگ‌ها (جواد پزشکیان) گوینده تیتراژ و رئیس کاکاتریس‌ها (با صدای محمدعلی دیباج) رئیس راسوها (با صدای احمد مندوب هاشمی)
تمتی هالکی، یکی از شاهان ایلام باستان است که اطلاعات زیادی از آن در دست نیست به غیر از اهدای پرستشگاهی به ایزد بزرگ شوش و کتیبه‌ای به زبان اکدی، او نیز مانند کوک ناشور یکم می‌گوید خواهرزادهٔ شیل‌ها است و این که نام او را بعد از ششصد سال شیلهاک اینشوشیناک زنده نگه داشته‌است. از حکمرانان و کارگزاران پس از وی می‌توان به کوک کیرواش، بالا ایشان، کوک ناخونته و کوک ناشور سومیرا اشاره کرد. البته به دلیل نقص منابع، اطلاع دقیقی از جانشین وی وجود ندارد.
هند غربی اسپانیا () یا آنتیل‌های اسپانیا (Spanish Antilles) نام پیشین مستعمرات اسپانیا در کارائیب بود. این جزایر اولین سرزمین‌هایی بودند که توسط اروپایی‌ها در آمریکا استعمار می‌شد. هند غربی اسپانیا نیز بخشی از امپراتوری این کشور در قاره آمریکا بود که در سال ۱۸۹۸ پس از جنگ آمریکا و اسپانیا تسلیم ایالات متحده آمریکا شد. برای بیش از سه قرن، اسپانیا شبکه‌ای از بندرها در دریای کاراییب شامل هاوانا (کوبا)، سان خوآن (پورتوریکو)، کارتاخنا (کلمبیا)، وراکروز (مکزیک)، و پورتوبلو (پاناما) را کنترل می‌کرد. برخی جزایر
و پورتوبلو (پاناما) را کنترل می‌کرد. برخی جزایر کوچک‌تر به عنوان نتیجه جنگ یا توافق‌های دیپلماتیک در طول قرون ۱۷ و ۱۸ به دیگر قدرت‌های اروپایی فروخته شدند یا به دیگر قدرت‌های اروپایی واگذار شدند. برخی دیگر از جمله جمهوری دومینیکن، استقلال خود را در قرن ۱۹ به دست آوردند.
مدرسهٔ سَن لویی یک مدرسه در تهران بود که در سال ۱۸۶۲ م. (۱۲۴۰ ه‍.خ) توسط لازاریست‌ها که مسیحیانی از فرقهٔ کاتولیک هستند، ساخته شد. در این مدرسه برای دانش‌آموزان مقاطع دبستان و دبیرستان کلاس‌ها به زبان فارسی و فرانسوی ارائه می‌شدند. این مدرسه پسرانه بود، اما موفقیت آن باعث شکل گرفتن مدرسهٔ دخترانهٔ مشابهی با نام مدرسه ژاندارک شد. مدرسهٔ سن لویی که به خاطر منش و روش متفاوت آموزگارانش از دیگر مدارس متمایز بود، در یک برههٔ زمانی با بیش از ۱۵۰ دانش‌آموز بزرگترین مدرسهٔ تهران بود. برخی از ادبا و روشنفکران تاریخ
مدرسهٔ تهران بود. برخی از ادبا و روشنفکران تاریخ معاصر ایران همچون نیما یوشیج، صادق هدایت، علینقی وزیری و پرویز ناتل خانلری در این مدرسه تحصیل کرده‌اند. در سال ۱۳۵۲ ه‍.خ این مدرسه با مدرسه رازی ادغام شد. تاریخچه. در دوران حکومت کریم خان زند که روابط ایران و فرانسه خوب بود، به گروهی از مبلغین مذهبی کاتولیک لازاریست اجازهٔ احداث مدارس کاتولیک در ایران داده شد. لازاریست‌ها ابتدا در سال ۱۸۳۸ در نزدیکی ارومیه مستقر شدند و اولین مدرسه‌ها را در دوران حکومت محمدشاه قاجار در حوالی ارومیه و تبریز برای ارامنه و
قاجار در حوالی ارومیه و تبریز برای ارامنه و آشوریان باز کردند. (اوژن بوره، مبلغ مذهبی شهیر فرانسوی، در گشودن مدرسهٔ تبریز نقش چشمگیری داشت). اولین این مدارس در روستای خسروآباد (در حوالی سلماس که در آن زمان تقریباً تمام جمعیتش مسیحی بودند) و در سال ۱۸۴۰ افتتاح شد. پس از آن ده‌ها مدرسهٔ پسرانه و دخترانهٔ مسیحی دیگر نیز در منطقهٔ آذربایجان تأسیس شدند. در سال ۱۸۶۳ شعبه‌ای دخترانه از این مدرسه، در منطقهٔ جلفا در اصفهان باز شد و در سال ۱۸۷۵ شعبهٔ پسرانه‌ای هم در همین شهر آغاز به کار کرد. تخمین زده می‌شود که در
همین شهر آغاز به کار کرد. تخمین زده می‌شود که در آن دوران حدود ۴۰٬۰۰۰ مسیحی در نواحی ارومیه و کردستان، ۳۴٬۰۰۰ تن در تبریز، ۷٬۰۰۰ تن در جلفای اصفهان و چند هزار مسیحی دیگر هم در تهران و شهرهای دیگر ایران می‌زیستند، که بسیاری از ایشان کاتولیک بودند. اگر چه این مدارس بیشتر برای ارامنه و آشوریان بودند، مسلمانان نیز در این مدارس تحصیل می‌کردند، و اگر چه بیشتر مطالب به زبان فرانسوی ارائه می‌شد اما گاهی تاریخ و جغرافیا و ادبیات فارسی نیز در آن‌ها تدریس می‌شد. هدف از احداث این مدارس، ترغیب ایرانیان ارمنی‌تبار (که
از احداث این مدارس، ترغیب ایرانیان ارمنی‌تبار (که عمدتاً پیرو فرقه ارتودکس بودند) و آشوریان ایران (که عموماً پیرو کلیسای مشرق یا لوتریانیسم بودند) به پیوستن به فرقهٔ کاتولیک ذکر شده‌است. مدرسهٔ سن لویی در مارس ۱۸۶۲ م. (۱۲۴۰ ه‍.خ) در منطقهٔ لاله‌زار در تهران احداث شد. این مدرسه پسرانه بود و در سال اول تنها ۱۵ دانش‌آموز مسیحی و مسلمان در مقطع اول تا پنجم دبستان داشت. البته بعدها و از سال ۱۹۱۳ م. کلاس‌های مقطع متوسطه (دبیرستان) نیز در مدرسهٔ سن لویی تدریس شد (ابتدا فقط برای کلاس ششم و هفتم، و سپس برای
شد (ابتدا فقط برای کلاس ششم و هفتم، و سپس برای کلاس‌های ششم تا نهم). کنت آرتور دو گوبینو مبلغ مذهبی فرانسوی که در آن زمان در دربار قاجار بود، مشوق تأسیس این مدرسه بود. همچنین در سال ۱۸۶۵ م. قسمت دخترانه‌ای هم (با نام "مدرسهٔ ژاندارک") به آن افزوده شد. در سال‌های ابتدایی، شاگردان مدرسهٔ سن لویی اندک بودند و بیشتر از ارامنه و آشوری‌ها بودند اما در سال‌های بعدی، وزارت فرهنگ بودجه‌ای به این مدارس تخصیص داد و تعداد دانش‌آموزان مسلمان از ارامنه و آشوری‌ها بیشتر شد. در سال‌های بعد، مدارس خارجی دیگری نیز در ایران
در سال‌های بعد، مدارس خارجی دیگری نیز در ایران تأسیس شدند چنانکه تعدادشان به مراتب از مدارس ایرانی بیشتر بود. بسیاری از رجال و زمامداران آن دوره در همین مدارس تحصیل کردند. با وقوع جنگ جهانی اول، بسیاری از این مدارس و از جمله مدرسهٔ سن لویی تعطیل شدند؛ اما پس از پایان جنگ، برخی از آن‌ها از جمله مدرسهٔ سن لویی فعالیت خود را از سر گرفتند. در سال ۱۳۱۹ ه‍.خ رضاشاه دستور داد که تمام مدارسی که نام غیر ایرانی دارند، تغییر نام بدهند. در نتیجه، نام مدرسه سن لویی به «مدرسهٔ طهران» تغییر یافت و «مدرسهٔ ژاندارک» نیز
«مدرسهٔ طهران» تغییر یافت و «مدرسهٔ ژاندارک» نیز «مدرسهٔ منوچهری» نامیده شد. اما پس از رضاشاه این قانون لغو شد و در نتیجه، این مدارس با هر دو نام مشهور ماندند. در مقایسه با مدرسه‌های دیگری که لازاریست‌ها تأسیس کردند، مدرسه‌های سن لویی و ژاندارک بیشتر روی آموزش علوم و زبان فرانسوی تمرکز داشتند و کمتر روی آموزش‌های دینی. در سال‌های آتی، تدریس زبان فارسی در این مدرسه رواج بیشتری یافت چنان‌که از سال ۱۳۲۸ ه‍.خ که مدیریت مدرسه به پدر روحانی لوکوندر محول شد، کلاس صبح‌ها به زبان فرانسوی و بعد از ظهرها به زبان
صبح‌ها به زبان فرانسوی و بعد از ظهرها به زبان فارسی تدریس می‌شد. در پایان کلاس ششم دبستان، دانش‌آموزان باید دو آزمون (یکی به فارسی و یکی به فرانسوی) پشت سر می‌گذاشتند تا مدرک اتمام دورهٔ ابتدایی را دریافت کنند. دانش‌آموزانی که در هر دو آزمون موفق می‌شدند، اجازه می‌یافتند که سال‌های هفتم تا نهم دورهٔ متوسطه را بگذرانند که در آن ادبیات و تاریخ و جغرافیای ایران توسط معلمان فارسی و ریاضیات و فیزیک و شیمی و علوم تجربی به زبان فرانسوی توسط مبلغین کاتولیک فرانسوی تدریس می‌شد. در پایان سال نهم یک امتحان نهایی دیگر
می‌شد. در پایان سال نهم یک امتحان نهایی دیگر برگزار می‌شد. دانش‌آموزانی که در امتحان نهایی سال ششم فقط از آزمون فارسی سربلند بیرون می‌آمدند در سال‌های هفتم تا نهم فقط به فارسی تعلیم داده می‌شدند، اما می‌توانستند برای آزمون فرانسوی کلاس ششم دوباره تلاش کنند. بعد از جنگ جهانی دوم و در زمان حکومت محمدرضا پهلوی، مدرسهٔ سن لویی تهران از لاله‌زار به محل دیگری در عباس‌آباد منتقل شد. در سال ۱۳۵۲ ه‍.خ مدرسهٔ سن لویی با مدرسهٔ رازی ادغام شد و حاصل این ادغام، دبستان و دبیرستان رازی بود که در خیابان ولیعصر تهران به
و دبیرستان رازی بود که در خیابان ولیعصر تهران به فعالیت ادامه دادند. ساختمان. مدرسهٔ سن لویی پس از سال ۱۹۰۹ م. به «مجموعهٔ شعاع السلطنه» منتقل شد. این مجموعه که در فاصلهٔ یک کیلومتری از ضلع شمالی میدان توپخانه، بین خیابان‌های لاله‌زار و فردوسی قرار داشت، حدود چهارهزار متر مربع مساحت داشت. این مجموعهٔ اعیانی، با هدف سکونت خانواده‌ها احداث شده بود و بخش‌های مختلف آن را برای مدرسه تغییر کاربری دادند. در دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.خ، این ساختمان به روزنامهٔ کیهان فروخته شد و به کلی تخریب شد، و اینک به جز چندین عکس اثری از
و به کلی تخریب شد، و اینک به جز چندین عکس اثری از آن باقی نمانده‌است. این مجموعه شامل چهار قسمت اصلی بود که عبارت بودند از شاه‌نشین، اتاق پذیرایی و هفت دری، اندرونی و بیرونی. شاه‌نشین در سمت شمالی ساختمان بود و کلاس‌های فارسی در آن برگزار می‌شد اما بعداً تخریب شد و آبخوری مدرسه را به جای آن ساختند. عمارت هفت دری که به آن پاویون هم گفته می‌شد، محل پذیرایی از مهمانان بود، اما بعداً تغییر کاربری یافت و کلاس‌های سال بالاتر فرانسوی آنجا تدریس می‌شد. ساختمان اندرونی ستون‌هایی شبیه به ساختمان هفت دری داشت و قبل
ستون‌هایی شبیه به ساختمان هفت دری داشت و قبل از سال ۱۳۳۰ ه‍.خ کاملاً تخریب شده بود. ساختمان بیرونی نیز تبدیل به ورودی مدرسه شده بود و بسیاری از کلاس‌ها و نیز غذاخوری مدرسه در آن قرار داشتند. علاوه بر این چهار بخش اصلی، در سمت شمال شرقی مدرسه یک ساختمان مسکونی برای اقامت کشیشان و پدران روحانی وجود داشت. همچنین یک کلیسا در این مجموعه وجود داشت که حدود ۵۰ نفر ظرفیت داشت و در سمت راست آن مجسمه‌ای از مریم مقدس قرار داشت. ویژگی‌ها. سن لویی در زمان تأسیسش بزرگترین مدرسهٔ تهران بود و رفتار و منش آموزگاران مدرسهٔ
مدرسهٔ تهران بود و رفتار و منش آموزگاران مدرسهٔ سن لویی، آن را از مدارس دیگر متمایز می‌کرد. تنبیه بدنی که در آن زمان در مدارس ایران رواج داشت، در مدرسهٔ سن لویی به کار نمی‌رفت. همچنین، مدرسه در زمان‌های بحران به افراد بحران‌زده کمک می‌کرد. یک وجه مشخصهٔ دیگر مدرسه، نحوهٔ تأمین هزینه‌ها بود. به جز دریافت شهریه، مدرسه از چند طریق دیگر تأمین بودجه می‌کرد. "بنیاد خیریه مزون مر" که در پاریس واقع بود، بخشی از هزینه‌های مدرسه را می‌پرداخت، و دولت‌های فرانسه و ایران هم (اولی سالی ۱۰۰۰ فرانک و دومی سالی ۲۰۰ تومان)
هم (اولی سالی ۱۰۰۰ فرانک و دومی سالی ۲۰۰ تومان) به مدرسه کمک می‌کردند. همچنین، دانش‌آموزان بی‌بضاعت اجازه داشتند که به‌طور رایگان در مدرسه تحصیل کنند و وزارت معارف در حمایت از این هدف اعانه‌ای به مدرسه اعطا می‌کرد. شرط پذیرش رایگان دانش‌آموزان عبارت بود از نداشتن استطاعت مالی و دارا بودن سوابق مثبت آموزشی، که مدرسه برای همین منظور هر ماهه صورتی از ورقهٔ تحصیلی شاگردان را به وزارت معارف ارسال می‌کرد. معلمان و شاگردان. مدرسهٔ سن لویی در زمان تأسیس تنها ۱۵ دانش‌آموز داشت، اما تا سال ۱۹۱۱ م. شمار دانش‌آموزانش
داشت، اما تا سال ۱۹۱۱ م. شمار دانش‌آموزانش به ۳۵۰ نفر رسید. از معلمان شاخص این مدرسه می‌توان به سعید نفیسی و نظام وفا آرانی اشاره کرد؛ نیما یوشیج مجموعهٔ "افسانه" را (که مانیفست شعر نوی فارسی دانسته می‌شود) به معلمش نظام وفا تقدیم کرد. برخی از شاگردان شاخص این مدرسه عبارت بودند از: غلامرضا رشید یاسمی، پل آبکار، داود پیرنیا، علی سهیلی، عبدالحسین صدیق اسفندیاری، مسیح دانشوری، موسی نوری اسفندیاری، پرویز ناتل خانلری، محمد حجازی، صادق هدایت، نیما یوشیج، علینقی وزیری، شمس‌الدین امیرعلایی، پژمان بختیاری، و داریوش
شمس‌الدین امیرعلایی، پژمان بختیاری، و داریوش شایگان.
گروه کُمِدی اَخَوان را محمود ظهیرالدینی در سال ۱۳۰۳ به منظور اجرای نمایش‌های کمدی با اجرای نمایش‌های اقتباسی از مولیر تأسیس کرد. ظهیرالدینی خود از اعضای فعال «کمدی ایران» بود و در ایفای نقش‌های کمدی و اجرای نمایش‌های انتقادی استعداد و تجربه داشت. همکاران او حسن سیاسی، احمد منزوی، نعمت مصیری، لرتا و ابوالقاسم لاچینی بودند. «کمدی اخوان» پس از فوت ظهیرالدینی منحل شد. ابتدا «کمدی اخوان» مرکز و محل مشخصی نداشت و تمرین‌ها اغلب در منزل اعضا انجام می‌شد. عمر «کمدی اخوان» خیلی کوتاه بود جز مدت کمی نپایید زیرا محمود
خیلی کوتاه بود جز مدت کمی نپایید زیرا محمود ظهیرالدینی مسلول شد.
لگاتو یا متصل () در تئوری موسیقی نشانه‌ای از اجرای موسیقی و نت‌نویسی برای حرکتِ پیوسته و غیر استاکاتو در یک جملهٔ موسیقی است که با استفاده از یک خطِ منحنی به نام خط اتصال، یا در جمله‌های طولانی‌تر با نوشتن (Legato) اجرا می‌شود. لگاتو شکلی از جمله‌بندی یا «آرتیکولاسیون» در موسیقی است که برای نوعی از اجرا تفسیر می‌شود. در سازهای زهی، لگاتو با حرکت آرشه در یک جهت و در سازهای بادی و خوانندگی با یک نفس اجرا می‌شود. در لگاتوهای طولانی نیز با کمترین سکوت بین جمله‌ها اجرا می‌شود. در این نوعِ اجرا، از تکنیک‌هایی
اجرا می‌شود. در این نوعِ اجرا، از تکنیک‌هایی مانند گلیساندو نیز استفاده می‌شود.
کاکاتریس (Cockatrice) یا باسیلیسک (Basilisk)، موجودی افسانه‌ای با سرِ خروس و تنِ اژدهاست که بر روی دوپا راه می‌رود. ریشه‌ها. این موجود افسانه ای به‌طور برجسته ای برای قرون متمادی در خیالات و اسطوره‌های مردم انگلیسی زبان وجود داشته‌است. این موجود به شکل کنونی آن در اواخر قرن چهاردهم مورد اشاره قرار گرفته‌است. در فرهنگ انگلیسی آکسفورد ریشه کلمه کاکاتریس از زبان فرانسوی کهن ذکر شده که خود برگرفته از زبان لاتین میانه (کلمه کالکاتریکس) است.
انجمن علمی روان درمانی ایران (به انگلیسی: Iranian Psychotherapy Association)، انجمنی رسمی و قانونی است که از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران مجوز خود را دریافت نموده‌است و از سال ۱۳۹۵ فعالیت خود را آغاز نموده‌است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران. این انجمن، مجوز خود را از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دریافت نموده‌است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران متشکل از گروه‌های تخصصی از روان‌درمانگران، پژوهشگران، استادان دانشگاهی و صاحب‌نظران حیطه روان‌درمانی در سراسر ایران است که با هدف اعتلای موقعیت
در سراسر ایران است که با هدف اعتلای موقعیت روان‌درمانی به نفع مردم گرد یکدیگر جمع شده‌اند. فعالیت انجمن روان‌درمانی ایران، در چارچوب تعریف‌شده در اساس‌نامه، و شامل انواع «روی‌کردها» و «روش‌های» روان‌درمانی، در عرصه‌های سرپایی، بستری و جامعه است. رویکردها. منظور از «رویكردهای روان‌درمانی» انواع مکاتب نظری و عملی روان‌درمانی است. این رويكردها شامل (و نه محدود به) موارد زیر است: روش‌های تحت پوشش. منظور از «روش‌های روان‌درمانی» انواع آرایه‌ها و شکل‌هایی است که روان‌درمانی، بر اساس روی‌کردهای فوق، در آن‌ها
که روان‌درمانی، بر اساس روی‌کردهای فوق، در آن‌ها ارایه می‌شوند. این روش‌ها شامل (و نه محدود به) موارد زیر است: اعضای هیئت مدیره. در حال حاضر اعضای هیئت مدیره انجمن عبارتند از: فعالیت‌ها. این انجمن به برگزاری دوره‌های آموزشی، سمپوزیوم‌ها و همایش‌های سالیانه می‌پردازد. اولین همایش انجمن در ۲۵ تا ۲۷ بهمن‌ماه ۱۳۹۷ در تهران با عنوان روان‌درمانی فرازها و فرودها برگزار شده‌است. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی
ادوارد خورشودیان (؛ ) دیپلمات، ایران‌شناس و سیاستمدار اهل ارمنستان است که در بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۴ سفیر ارمنستان در قزاقستان و بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ سفیر ارمنستان در قرقیزستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۹۸۵م دانشکدهٔ خاورشناسی دانشگاه دولتی ایروان را به پایان رساند. از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰م در سن پترزبورگ به فراگیری دانش پرداخت و دورهٔ دکترای را در همان‌جا به پایان رساند. از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳م کارمند ارشد پژوهشگاه خاورشناسی ایروان بود. از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴م در پژوهشگاه هند و آلمانی و هند و ایرانی آلمان و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷م بار
و هند و ایرانی آلمان و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷م بار دیگر در سمت کارمند ارشد پژوهشگاه خاورشناسی ایروان به کار سرگرم بود. وی در ۱۹۹۷م به ریاست بخش مربوط به ایران در وزارت امور خارجهٔ ارمنستان درآمد. خورشودیان در ۱۹۹۹م در سمت سفیر جمهوری ارمنستان در جمهوری‌های قزاقستان و قرقیزستان به کار پرداخت. وی دارای مدرک فوق دکتری در رشتهٔ تاریخ و عضو انجمن سکه‌شناسی شرق انگلستان است. مقالات بسیاری دربارهٔ روابط فرهنگی و ایران و ارمنستان و نیز مقالاتی دربارهٔ سکه‌شناسی ایرانی و ارمنی به چاپ رسانده‌است. خورشودیان متون فارسی میانه
به چاپ رسانده‌است. خورشودیان متون فارسی میانه را به ارمنی ترجمه کرده و به چاپ رسانده‌است.
اتحادیهٔ پان‌ژرمن (در انگلیسی:Pan-German League ؛ در آلمانی:Alldeutscher Verband)نام یک سازمان ناسیونالیست پان‌ژرمنیست بود که در سال ۱۸۹۱ میلادی، یعنی یک سال پس از پیمان زنگبار تأسیس گردید. مواضع این سازمان بر روی مسئله آلمان، یهودستیزی، مسئله لهستان و پشیبانی از اقلیت‌های آلمانی‌زبان در دیگر کشورها بود. هدف این اتحادیه پرورش و پاسداشت ویژگی‌های آلمانی به عنوان نیروی متحدکننده بود. در ۱۹۲۲ اتحادیه ۴۰هزار عضو داشت که آبونه پرداخت می‌کردند. مقر مرکزی اتحادیه در برلین قرار داشت. نخستین رئیس اتحادیه ارنست هاسه