payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مفهوم‌سازی گردیده و مطالعه در خصوص آن نظام‌مند شده‌است. به‌طور مثال این سیاست‌ها در پیشرفت و توسعه هشت کشور آمریکای لاتین بررسی شده‌است. با افزایش اهمیت نقش علم و فناوری پس از جنگ جهانی دوم در توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی کشورها باعث شد تا از حدود دهه ۱۹۷۰ اولین پژوهش‌ها و واحدهای درسی در حوزه سیاست علمی و فناوری در دانشگاه‌های معتبر آمریکا و انگلستان آغاز شود. به‌عنوان مثال دانشگاه‌های چون MIT ،Harvard ,Virginia Tech در آمریکا و Sussex در شهر منچستر انگلستان از قدیمی‌ترین دانشگاه‌هایی هستند که این دوره
از قدیمی‌ترین دانشگاه‌هایی هستند که این دوره را از حدود ۳۰ سال قبل در سطوح تحصیلات تکمیلی برگزار می‌کنند. البته این دوره آموزشی شامل حوزه‌های دانشی و میان‌رشته‌ای گوناگونی است که بعضاً تحت لوای عناوینی چون سیاست علمی، سیاست تکنولوژی، سیاست‌گذاری علم و فناوری، مهندسی سیاست‌گذاری عمومی و مطالعات علم و فناوری با عناوین مشابه دیگر در دانشگاه‌های مختلف ارائه می‌شود. در ایران، دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف به عنوان نخستین دانشگاه ایرانی اقدام به برگزاری دوره دکترای مشترک این رشته با همکاری دانشگاه
دوره دکترای مشترک این رشته با همکاری دانشگاه ساسکس انگلستان نمود و در خرداد ۸۴ اولین دوره را به‌صورت بورسیه نهادها پذیرش نمود. اما این همکاری مشترک دیری نپایید و به دلایل مختلفی نیمه کاره ماند. تا اینکه در سال ۱۳۸۷ این دوره به‌صورت رسمی و برای اولین بار در ایران توسط دانشگاه تربیت مدرس تأسیس و پذیرش دانشجو شد. پس از آن دانشگاه‌های دیگری نیز اقدام به راه‌اندازی این رشته در مقاطع دکتری و کارشناسی ارشد و بر اساس سرفصل مصوب وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نمودند. این رشته دانشگاهی در ایران در مقاطع کارشناسی ارشد
این رشته دانشگاهی در ایران در مقاطع کارشناسی ارشد ناپیوسته و دکتری به تصویب دفتر برنامه‌ریزی آموزش عالی وزارت علوم تحقیقات و فناوری رسیده‌است. در ایران. رشته سیاست‌گذاری علم، فناوری و نوآوری که در ایران با نام مختصر شده سیاست‌گذاری علم و فناوری بیشتر شناخته می‌شود و در سطوح کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه‌های معتبری چون دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه علم و صنعت ایران ارائه می‌گردد، یک قلمرو تخصصی نسبتاً جدیدالتأسیس است که در آن با بهره‌گیری از
نسبتاً جدیدالتأسیس است که در آن با بهره‌گیری از دستاوردهای علوم مختلف طبیعی، انسانی و اجتماعی مدد گرفته می‌شود تا متخصصینی تربیت شوند که توانایی نظری و عملی لازم برای ارائه دیدگاه‌های راهبردی در حوزه سیاست‌گذاری علم و فناوری برخوردار باشند. رشته دانشگاهی سیاست‌گذاری علم و فناوری مجموعه‌ای هماهنگ از فعالیت‌های علمی و تحقیق است که با اهداف مشروحه زیر تهیه و تدوین گردیده‌است: اکتساب مجموعه مهارت‌ها و قابلیت‌های فوق، فارغ‌التحصیلان این رشته را مستعد ایفای نقش و مسئولیت در حوزه‌های ذیل می‌نماید: رشته
نقش و مسئولیت در حوزه‌های ذیل می‌نماید: رشته سیاست‌گذاری علم و فناوری محل تضارب حوزه‌های مختلف علمی و فنی است. بر همین اساس در ارائه منسجم آن نیازمند بهره‌گیری از اساتیدی مسلط در حوزه‌های مختلف علوم و فنون است. در کشور ما وجود چنین اساتیدی در حوزه‌های تخصصی علوم یافت می‌شوند اما نکته مهم نبود اساتیدی با جامعیت و تسلط بر حوزه علمی سیاست‌گذاری علم و فناوری است؛ یعنی اساتیدی که در عین برخورداری از دانش تخصصی در یک حوزه بنیه تئوریک در سایر حیطه‌های علمی مهم این رشته را نیز داشته باشند. کارشناسی ارشد
مهم این رشته را نیز داشته باشند. کارشناسی ارشد سیاست‌گذاری علم و فناوری در ایران. برای اولین بار در سال ۱۳۹۵ دانشگاه شهید بهشتی پذیرش این رشته را در مقطع کارشناسی ارشد آغاز کرد و بعد از آن در سال ۱۳۹۷ دانشگاه صنعتی شریف نیز اقدام به پذیرش دانشجو برای این رشته در مقطع کارشناسی ارشد نمود. در سال ۱۳۹۸ دانشگاه شهید بهشتی ۱۱ دانشجو و دانشگاه صنعتی شریف ۱۲ دانشجو را از طریق کنکور سراسری کارشناسی ارشد سازمان سنجش جذب نمودند. دروس آزمون کنکور کارشناسی ارشد سیاست‌گذاری علم و فناوری. دروس این کنکور در سال ۱۳۹۸ عبارت
علم و فناوری. دروس این کنکور در سال ۱۳۹۸ عبارت بودند از: بازار کار. با توجه به موارد عنوان‌شده به نظر می‌رسد بازار کار فارغ‌التحصیلان این رشته بیشتر در سازمان‌های دولتی و دانشگاه‌ها قرار گرفته‌است. در میان سازمان‌های دولتی وزارت علوم و فناوری مرجع اصلی کارت می‌تواند محسوب شود ضمن اینکه معاونت‌های با واحدهای پژوهشی، علم و فناوری یا تحقیق و توسعه سایر سازمان‌ها نیز می‌تواند مطمع نظر فارغ‌التحصیلان این رشته باشد. موضوعات اصلی. سیاست‌گذاری علم، فناوری و نوآوری در اصل به استفاده مؤثر از سه رکن علم، فناوری و
در اصل به استفاده مؤثر از سه رکن علم، فناوری و نوآوری به‌عنوان عوامل رشد اقتصادی و توسعه اجتماعی در نظر گرفته می‌شود. بر همین اساس، سیاست‌های علم و فناوری فقط ناظر به برنامه‌ای برای پژوهش علمی نیست و همچنین این سیاست را نباید جدا از نیازها، آرزوها یا ساخت اجتماعی- اقتصادی یک کشور دید. سیاست‌گذاری علم و فناوری بنا دارد آینده‌ای ممکن و مطلوب را در زمینه علم و فناوری برای یک یا چند جامعه ترسیم و راه‌ها و روش‌های رسیدن به آن آینده را مشخص کند. حال از آن‌جا که توسعه و به‌کارگیری فناوری بیشتر در مسئولیت بخش
که توسعه و به‌کارگیری فناوری بیشتر در مسئولیت بخش خصوصی است، وظیفه عمده‌ای که برای دولت باقی می‌ماند ایجاد محیطی مساعد برای بارور شدن فناوری است. در منابع علمی، چند گونه از قلمروهای سیاستی بحث می‌شوند که با هم ارتباط نزدیکی دارند: سیاست علم، سیاست فناوری و سیاست نوآوری. هر کدام از این سیاست‌ها بخش خاصی از زنجیره دانش را مورد توجه قرار می‌دهند، اگرچه که مرز تعریف‌شده‌ای میان آنها وجود ندارد و همپوشانی میان آنها باعث می‌شود جابه‌جایی‌ها و تداخل‌هایی در تعریف و حوزه عمل این سیاست‌ها وجود داشته باشد.
در تعریف و حوزه عمل این سیاست‌ها وجود داشته باشد. سیاست‌گذاری علم، فناوری (فن‌آوری) و نوآوری، یکی از حوزه‌های تخصصی علم سیاست‌گذاری عمومی است و از این جهت، مانند حوزه مادر خود به مفهوم دخالت دولت در امور عمومی برای رفع یک مسئله و مشکل در جامعه است که از طریق ورود بخش خصوصی یا نهادهای مدنی قابل حل و فصل نباشد. رابطه با نگرش نظام نوآوری. نگرش نظام نوآوری از دهه هشتاد قرن بیستم، به‌عنوان یکی از چهارچوب‌های نظری برگرفته از اقتصاد تکامل‌گرا در حوزه سیاست‌گذاری علم و فناوری در کشورهای اروپای شمالی و آمریکا شکل
علم و فناوری در کشورهای اروپای شمالی و آمریکا شکل گرفت. این نگرش در بدو تکوین خود به سرعت فایده‌مندی خود را به‌عنوان مدل نظری برای تبیین نظام‌مند بودن روند نوآوری نشان داد. دیری نگذشت که به یکی از مهمترین مکاتب نظری در توسعه علم، فناوری و نوآوری در کشورهای پیشرفته و در حال توسعه تبدیل شد. به‌طوری‌که از سال‌های ۹۰ به‌عنوان الگوهای نظری غالب در حوزه سیاست‌گذاری علم، فناوری و نوآوری کشورهای عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه شناخته گردید با این حال همان‌طور که از دید تکامل‌گرایان هر پدیده اجتماعی در حال
که از دید تکامل‌گرایان هر پدیده اجتماعی در حال تطور و تکامل است، علم اقتصاد تکاملی نیز به‌عنوان یک پدیده اجتماعی، دارای تحولات و چرخش‌های نظری بوده‌است و تأثیر تبعات آن تغییرات نیز بر نگرش نظام نوآوری نباید از چشم محققان و دانشجویان حوزه سیاست‌گذاری علم و فناوری دور بماند.
گلالی اسماعیل (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر پشتون پاکستان است. او رئیس سازمان دختران آگاه است که شبکه بذرهای صلح هستند. او در زمینه ترویج صلح در پاکستان و توانمندسازی زنان در کنفرانس‌ها در سطح بین‌المللی صحبت می‌کند و دریافت‌کننده جایزه صلح بین‌المللی سال اتحادیه جهانی و جایزه صلح شیراک است. زندگی‌نامه. اسماعیل در صوابی، پاکستان و از سن نه‌سالگی در پیشاور، پاکستان به دنیا آمد. گلالی دختر محمد اسماعیل معلم و فعال حقوق بشر است، از سنین جوانی در مورد تبعیض جنسیتی و حقوق زنان به مطالعه پرداخت. اسماعیل از دانشگاه
و حقوق زنان به مطالعه پرداخت. اسماعیل از دانشگاه قائد اعظم در اسلام‌آباد در سال ۲۰۱۲ با مدرک کارشناسی در رشته زیست‌فناوری فارغ‌التحصیل شد. او در سن ۱۶ سالگی سازمان مردم‌نهاد دختران آگاه را با خواهرش صبا اسماعیل تأسیس کردند و هدف آن‌ها مبارزه با فرهنگ خشونت و ستم زنان در مناطق روستایی خیبر پختونخوا در شمال غرب پاکستان است. گلالی اسماعیل عضو نهضت حفاظت از پشتون‌ها در پاکستان ضد ازدواج‌های اجباری دختران، قتل‌های بدون محاکمه و تبعیض علیه پشتون‌هااست. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت: قصد دارد فعالان صلح را گرد
در سال ۲۰۱۱ گفت: قصد دارد فعالان صلح را گرد هم جمع کند تا در مورد راه‌های ترویج مقاومت صلح‌آمیز در برابر طالبان بحث کند و زنان بیشتری را به سیاست و همچنین بررسی تأثیر روانی تروریسم بر کودکان و خانواده‌ها تشویق کند. ملاله یوسف‌زی از شرکت کنندگان در جنبش آگاهی دختران در سال ۲۰۱۱ بود. او از اداره کل امنیت و مقابله با تروریسم و مقابله با تروریسم دولت بریتانیا انتقاد کرد و می‌گوید می‌تواند ازخود بیگانگی مسلمانان را آسیب‌پذیر کرده و به افراط گرایی حمله کند. اسماعیل همچنین علیه حکم توهین به مقدسات در پاکستان سخن
همچنین علیه حکم توهین به مقدسات در پاکستان سخن گفته و آن را در سخنرانی‌های مترقی و غیرمذهبی خود مطرح و از فعالان سکولار حمایت کرده‌است. او گفت: «من متقاعد شده‌ام که بدون دموکراسی سکولار، ما در پاکستان به صلح نخواهیم رسید.»اسماعیل علاوه بر آگاه‌کردن دختران که به این کار ادامه می‌دهد، شبکه بذر صلح در سال ۲۰۱۰ را راه‌اندازی کرد و جوانان را در زمینه حقوق بشر به گرفتن رهبری سیاسی تشویق نمود و مشارکت زنان در سیاست در پاکستان را ترغیب کرده و تعامل بین ادیان مختلف به وجود آورد. بذر صلح واکنشی بود که اسماعیل آن را
به وجود آورد. بذر صلح واکنشی بود که اسماعیل آن را برای گسترش نهضت مردان و زنان در برابر ستیزه‌جویان در ناحیه صوابی، پاکستان و سایر نواحی روستایی به وجود آورد. طبق گفته کنگره (انسان‌گرایی جهانی)، نقش کار او به ترویج صلح و کثرت‌گرایی کمک خواهد کرد. اسماعیل در بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ ریاست کمیته اجرایی سازمان بین‌المللی جوانان اومانیست و اصول اخلاقی را بر عهده داشت و بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ عضو هییت مدیره شبکه جهانی باروری حقوق بود. او همچنین عضو گروه کار جنسیتی شبکه سازمان ملل متحد و شبکه جوانان سازندگان
شبکه سازمان ملل متحد و شبکه جوانان سازندگان صلح و عضو شبکه دموکراسی آسیا است. سازمان اسماعیل حوزه کار خود را گسترش داده‌است تا به موضوعات آموزشی‌ای مانند امنیت سقط جنین، ایدز اچ‌آی‌وی و ایدز دسترسی یابد، او همچنان در کنفرانس‌های بین‌المللی برای ترویج آگاهی و ایجاد صلح، تحمل و حقوق زنان سخن می‌گوید. هم گلالی و هم خواهرش صبا نیز به عنوان مشاور صلح و حقوق زنان سازمان ملل متحد و دپارتمان‌های دولتی ایالات‌متحده کار کرده‌اند. او به خاطر فعالیت‌هایش تهدید شده و برای همین مجبور شده از خانه‌اش بگریزد. در ۱۶ مه
و برای همین مجبور شده از خانه‌اش بگریزد. در ۱۶ مه ۲۰۱۴، چهار مرد مسلح کوشیدند تا وارد خانه اسماعیل شده به او شلیک کنند اما اسماعیل به خاطر گم شدن چمدانش در فرودگاه درآمدن به خانه تأخیر داشت. او در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت که در سال ۲۰۱۳ خط ارائه خدمات به بازماندگان خشونت مبتنی بر جنسیت، و قربانیان خشونت جنسیتی را راه‌اندازی کرد. این خدمات در زمینه کمک‌های قانونی و پزشکی و همچنین اطلاعات اورژانس و مشاوره عاطفی و روانی در استان پیشاور ارائه می‌شود. در نوامبر ۲۰۱۷، حمزه خان، رئیس پارلمان جوانان، عکس اسماعیل را
حمزه خان، رئیس پارلمان جوانان، عکس اسماعیل را در رسانه‌های اجتماعی منعکس کرد و در ویدیو اسماعیل را متهم به توهین به مقدسات کرد، اتهامی که در پاکستان مجازات اعدام به همراه داشت و از پیروانش خواست تا او را به عنوان یک کافر بکشند. در فوریه سال ۲۰۱۸، اسماعیل مرعوب نشد و پرونده‌ای قانونی علیه حمزه خان تشکیل داد و حمزه بدون وثیقه بازداشت شد. اسماعیل در یک بیانیه گفت: «من نه برای خود بلکه این اقدام قانونی را از این جهت می‌کنم تا صدایم را به بقیه مردم برسانم… که به غلط من را متهم به توهین به مقدسات کرده‌اند. من
به غلط من را متهم به توهین به مقدسات کرده‌اند. من سکوت نخواهم کرد. من از ین بزدلان هراسی ندارم. من علیه آنها می‌جنگم تا اثبات کنم که اشتباه می‌کنند». اسماعیل در اوت ۲۰۱۸ در سوابی به دلیل «ایراد اظهارات ضد دولتی و استفاده از زبان فتنه‌انگیز» دستگیر شد. به دنبال آن جنبش اعتراضی پشتون‌ها علیه نقض حقوق بشر توسط ارتش پاکستان به فعالیت پرداخت، اسماعیل به همراه ۱۸ نفر دیگر متهم شدند اما همه این اتهامات را رد کردند. در اکتبر ۲۰۱۸، اسماعیل در فرودگاه اسلام‌آباد توسط مقامات بازداشت شد و گذرنامه او پس از بازگشت از
مقامات بازداشت شد و گذرنامه او پس از بازگشت از کنفرانس انسان‌گرایی در بریتانیا گرفته شد. پس از بازداشت، او به قید وثیقه آزاد گردید و مقامات در فرودگاه بین‌المللی اسلام‌آباد تأیید کردند که نام اسماعیل در فهرست ممنوعیت خروج قرار دارد. پس از آن نماینده قانونی گلالی اسماعیل از دادگاه عالی اسلام‌آباد درخواست کرد تا اسماعیل گذرنامه خود را پس بگیرد و از حق سفر برخوردار باشد زیرا این نقض حقوق اساسی بشر است. در طول بازداشت مشخص شد که آژانس اطلاعاتی پاکستان و سازمان اطلاعات نظامی پاکستان، به اداره تحقیقات فدرال
اطلاعات نظامی پاکستان، به اداره تحقیقات فدرال دستور داده بود تا نام اسماعیل را در فهرست خروج ممنوع بگذارند.
الیاس افندی‌اف () نویسنده اهل آذربایجان شوروی، عضو اتحادیه نویسندگان جمهوری آذربایجان (۱۹۴۰)، خادم هنر افتخاری آذربایجان (۱۹۶۰)، برنده جایزه دولتی آذربایجان (۱۹۷۲) و «نویسنده مردم» آذربایجان (۱۹۷۹) بود. زندگی‌نامه. الیاس افندی‌اف در ۲۶ مه سال ۱۹۱۴ در شهرستان فضولی امپراتوری روسیه زاده شد. در سال ۱۹۳۸، در دانشگاه تربیت مدرس آذربایجان به نام لنین فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۹ مجموعه ادبی اش موسوم به «نامه‌هایی از روستا» انتشار یافت. در سال ۱۹۴۵، مجموعه داستان‌هایش موسوم به «شب‌های آرام» به انتشار رسید. این
موسوم به «شب‌های آرام» به انتشار رسید. این مجموعه‌ها به روشنفکران دوران شوروی اختصاص بافته بودند. افندی‌اف همچنین نمایش‌نامه‌هایی در موضوعات روانشناسی نوشته‌است که، کماکن نیز اجرا می‌شوند. علاوه بر اینها وی رمان‌ها و مقالات انتقادی ادبی را نیز نوشته‌است.
مسجد جدید () در شهرستان قبله جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. تاریخچه. کارهای عملیاتی ساخت و ساز مسجد جدید قبله از ماه مه سال ۲۰۱۰ شروع و در اوایل سال ۲۰۱۳ تکمیل شد. مسجد با ابتکار و سفارش بنیاد خیریه حیدر علی‌اف ساخته شد. مسجد دارای مساحتی ۷۱۵ متر مربع و مناره ای به ارتفاع ۲۵ متر می‌باشد. ۶۰۰ نفر شامل ۴۵۰ مرد و ۱۵۰ زن می‌توانند همزمان در مسجد عبادت کنند. آیه‌هایی از قرآن روی دیوارها و ستون‌های مسجد حکاکی شده‌است. افزون بر این، دیوارها و ستون‌ها با بهره‌مندی از هنر نقاشی آذربایجانی و عناصر تزییناتی شرقی با
از هنر نقاشی آذربایجانی و عناصر تزییناتی شرقی با نمادهای مذهبی زینت داده شده‌است. مسجد دربردارندهٔ اتاق‌ها برای آخوند‌ها، کتابخانه، کلاس‌ها، تالار مراسمی، طهارتگاه‌های زنانه و مردانه و سایر بناها ست. در حیاط مسجد علف مصنوعی و درختان تزییناتی کاشته، سیستم‌های نورپردازی مدرن نصب و دو تا فواره بنا شده‌است. ۲۸ فوریه سال ۲۰۱۸ مراسم افتتاحیهٔ مسجد با حضور الهام علی‌اف رئیس‌جمهوری آذربایجان برگزار گردید.
جستینا مکوکو (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، و فعال حقوق بشر اهل زیمبابوه است. وی همچنین در سال ۲۰۱۰ برندهٔ جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
مدرسه جامع جدید () یکی از مدارس شهر تونس است که در دوره عثمانی ساخته شده‌است و یکی از آثار تاریخی این شهر باستانی است که به گفته مورخیان یکی از آثار تاریخی در ۱۹۲۲ است. موقعیت. جامع جدید در شهر قدیمی تونس قرار دارد و بخشی از یک مجتمع معماری است. این تنها مدرسه‌ای است که حیاط مسجد را اشغال می‌کند و از سایر مساجد و مدارس مجاور متمایز می‌شوند. این مدرسه شامل ۱۵ اتاق برای دانش‌آموزان است و در عین حال طبقه بالا از مدرسه یوسفیه تشکیل شده‌است. تأسیس. جامع جدید یکی از چهار مدرسه تأسیس شده در زمان حسین بن علی است.
از چهار مدرسه تأسیس شده در زمان حسین بن علی است. مدارس دیگر مدارس النخلا، الحسینیه بزرگ و الحسینیه کوچک هستند. مدرسه جامع جدید در ۱۷۱۷ تأسیس شد و نام جامع جدید بر آن گذاشته شد در آن جامع جدید یک انبار انگور خشک شده وجود داشت. از جمله اولین معلمان این مدرسه، احمد برناز (۱۶۶۴–۱۷۲۶) بود. پایگاه دانش‌آموزان. دانش‌آموزان زیتونیون در طول قرن بیستم، مبارزاتی داشتند، که شاید برجسته‌ترین آن تظاهرات ۱۵ مارس ۱۹۵۴ باشد، جامع جدید یکی از این پایگاه‌ها بود که هماهنگی این تظاهرات در آن انجام شد. توده دانش‌آموزان از این
تظاهرات در آن انجام شد. توده دانش‌آموزان از این جامع به سمت مسجد زیتون برای ملحق شدن به سایر تظاهرکنندگان رفتند که نیروهای فرانسوی به آنها تیراندازی کردندکه باعث کشته شدن دو دانش‌آموز و زخمی شدن ده‌ها تن و دستگیری چندین تن دیگر شد، مدرسه جدید زخمی‌ها را در خودش جای داد. نقش و جایگاه. مدرسه جامع جدید با مدارس دیگر تونس در تحول آموزشی درقالب یک مدرسه همانگونه که بنیانگذار آن در اوایل نیمه اول قرن هجدهم بدنبال آن بود نقش مشترکی داشت. تا دربرگیرنده تعدادی دانشجو برای دانشگاه زیتونیه نیز باشد. بنحوی که در سال
برای دانشگاه زیتونیه نیز باشد. بنحوی که در سال ۱۹۳۰ تعداد ۴۴ دانشجو را تحت پوشش آموزشی قرار می‌داد ولی به دلیل مشکلاتی که با آن مواجه شد اکنون فقط تعداد ۲۰ دانشجو را تحت پوشش قرار می‌دهد.
فریزلد ۱ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD1"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. نسخهٔ‌های رونویسی در بافت‌های گوناگونی از بدن بیان می‌شود.
فریزلد ۲ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD2"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. نسخهٔ‌های رونویسی بر حسب مراحل متفاوت رشد، در بافت‌های گوناگونی از بدن بیان می‌شود: در دوران جنینی در کلیه و ریه و در دوران بلوغ در رودهٔ بزرگ و تخمدان.
فریزلد ۳ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD3"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. بیشتر گیرنده‌های فریزلد به بتا-کاتنین اصلی مسیر سیگنالینگ متصل می‌شود. این پروتئین احتمالاً در رشد فولیکول موی پستانداران نقش دارد. در موش‌ها، این پروتئین کنترل‌کنندهٔ رشد و مسیر آکسون‌ها و مهاجرت سلول‌های ستیغ عصبی است.
فریزلد ۴ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD4"» کدگذاری می‌شود. این پروتئین با نام CD344 هم شناخته می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. این پروتئین اتصال مستحکمی با نورین برقرار می‌کند و در تولید و رشد عروق در شبکیه چشم و همچنین گوش‌های مهره‌داران نقش دارد.
فریزلد ۵ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD5"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند.
یدالله رحمانی (به کردی: "یه‌دوڵڵا ڕه‌حمانی") (زادهٔ ۲۰ شهریور ۱۳۲۹ در بیله‌هو، دالاهو – درگذشتهٔ ۷ خرداد ۱۳۹۰ در کرمانشاه) شاعر و خواننده کرد ایرانی است. زندگی. یدالله رحمانی در ۲۰ شهریور ۱۳۲۹ در روستای بیله‌هو در دهستان قلخانی از توابع بخش گهواره در شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه به دنیا آمد. او به عنوان خوانندۀ مقام‌خوان و شاعر به زبان کردی جنوبی، آوازهای کهن گورانی منطقه سرپل ذهاب و کرمانشاه را بازخوانی و با سروده‌های خویش بازسرایی کرد. او در تلاش بود تا آوازهای منطقه گرمیان معروف به گرمیانی شرق
بود تا آوازهای منطقه گرمیان معروف به گرمیانی شرق کردستان در مسیر رودخانه الوند را بازخوانی کند و آداب کوچ‌نشینان و فرهنگ شفاهی مردمانی که در امتداد این رودخانه می‌زیستند را انتقال دهد. او همکاری خود را سال ۱۳۴۹ با ارکستر رادیو تلویزیون کرمانشاه آغاز کرد و چندین آواز و ترانه را به همراه این گروه ضبط نمود. پس از انقلاب ایران به دلایل سیاسی و اجتماعی، بیش از ۲۰ سال از فعالیت هنری دست کشید و در سال‌های پایانی عمرش به سرودن و بازخوانی چندین ترانۀ به یاد ماندنی پرداخت که یادآور سال‌های غمگین زندگی اوست. آثار. از
که یادآور سال‌های غمگین زندگی اوست. آثار. از دیگر آثار او می‌توان مقام "ئای ئای"، "فه‌لای شاری خه‌م"، ترانۀ عاشقانه معروف "مه‌رزیه"، "شیوه‌ن بلبل" و چند ترانۀ دیگر به کُردی کلهوری و سورانی نام برد که عمدتاً پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در رادیو کردی کرمانشاه ضبط شده‌اند.
موزه تاریخ هوانوردی غیر نظامی ارمنستان () در سال ۱۹۹۸ در ۶۵مین سالگرد هوانوردی غیر نظامی در ارمنستان افتتاح شد. این موزه در زوارتنوتس، ارمنستان واقع شده‌است. این موزه شامل سندها، مجموعه‌ها، تصاویر، کتب‌ها و سایر اقلام با ارزشی، که تاریخی هوانوردی غیر نظامی بازتاب می‌دهد، را شامل می‌شود. موزه تاریخی هوانوردی به ابتکار هوانورد پیشین و استاد درجه یک ورزشی رازمیک گاسپاریان در سال ۱۹۹۸ بنیان‌گذاری شد. پیش زمینه به تاریخ ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۳ بازمی‌گردد زمانی که نخستین نخستین پروازهای بین تفلیس-ایروان صورت گرفت. نخستین
پروازهای بین تفلیس-ایروان صورت گرفت. نخستین رئیس موزه غاریبجانیان بود. کاتالوگ اطلاعات موزه هوانوردی در سال ۱۹۹۹ زبان فرانسه را نیز شامل می‌شد. این موزه در ساختمان اداره کل حمل و نقل هوایی غیر نظامی در فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس واقع شده‌است.
موزه روبن سواگ (؛ ) یک موزه هنری می‌باشد که در واغارشاپات، ارمنستان واقع شده‌است. این موزه در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ افتتاح شده‌است و در مجاور کلیسای جامع اچمیادزین قرار گرفته است. غازاراپات که متعلق به سده هشتم میلادی است پیشتر به عنوان محل اقامت راهبان مورد استفاده قرار می‌گرفت. طبقه اول موزه با تلاش نیکوکار ارمنی-فرانسوی هوهانس چیلینگاریان، که برادرزاده روبن سواگ شاعر ارمنی بود، بازسازی شده‌است. در مراسم افتتاحیه موزه، کشیشان کلیسای جامع اچمیادزین، رافائل میناسیان اسقف اعظم کلیسای حواری ارمنی در ارمنستان،
اسقف اعظم کلیسای حواری ارمنی در ارمنستان، گرجستان، روسیه و اروپای شرقی، رافائل میناسیان، وزیر فرهنگ ارمنستان، هاسمیک بوغوسیان، وزیر وزیر دایاسپورا، هرانوش هاکوبیان و دست‌اندرکاران فرهنگی و آموزشی حضور داشتند. این موزه به روبن سواگ، گریگور ظهراب، سیامانتو، دانیل واروژان، کومیتاس وارداپت و همچنین سایر روشنفکران ارمنی که در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها قربانی شدند، وقف شده‌است. این موزه شامل ۴ سالن بزرگ نمایش می‌باشد. در این موزه ۲۰۰ پرده نقاشی از جمله آثار خود سواگ نگهداری می‌شوند.
فریزلد ۶ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD6"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. فریزلد ۶ احتمالاً گیرنده‌ای برای لیگاند «WNT4» است.
فریزلد ۷ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD7"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. بیان این ژن، عملکرد طبیعی پروتئین APC را تضعیف می‌کند و سیگنال‌های وابسته به بتا-کاتنین را در سلول‌های کمتر تمایزیافتهٔ سرطان مری افزایش می‌دهد.
فریزلد ۸ () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD8"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند.
فریزلد ۹ () یا CD349 یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD9"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. فریزلد ۹ بیشتر در مغز، بیضه، چشم و ماهیچه اسکلتی و کلیه بیان می‌شود.
موزه کومیتاس (; ) یک موزه هنری و زندگی‌نامه ای در ایروان ارمنستان می‌باشد که به موسیقی‌شناس و آهنگساز سرشناس ارمنی کومیتاس وارداپت اختصاص یافته‌است. این موزه در مجاورت پانتئون کومیتاس در پارک کومیتاس ناحیه شنگاویت واقع شده‌است. این موزه در ژانویه ۲۰۱۵ افتتاح شده‌است. در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ با تصمیم دولت ارمنستان، انستیتو-موزه کومیتاس به عنوان یک مؤسسه یک غیر تجاری بنیانگذاری شد. این موزه در پارک کومیتاس بنا شد و جایگزین خانه قدیمی فرهنگ شد. بودجه ساخت و ساز این موزه توسط بنیاد پیونیک «Pyunik» و لوئیس «Luys»
موزه توسط بنیاد پیونیک «Pyunik» و لوئیس «Luys» تأمین شد. معمار این پروژه آرتور مسچیان می‌باشد. انستیتو-موزه به صورت رسمی در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۵ با حضور رئیس‌جمهور سرژ سرکیسیان، اسقفان اعظم تمام ارمنیان آرام یکم و گارگین دوم افتتاح شد. این موزه یک تالار مرکزی بزرگ، تالارهای و بخش‌های نمایشگاهی دائم و موقت، مرکز پژوهش، استودیوی موسیقی، کتابخانه و انتشارات را شامل می‌شود. وسائل شخصی کومیتاس وارداپت در موزه دسته‌بندی شده‌اند. این پروژه توسط وارطان کارپانیان و عکاس آلبرتو تورسلو تشکیل و سرپرستی شده‌است و توسط
عکاس آلبرتو تورسلو تشکیل و سرپرستی شده‌است و توسط شورای بین‌المللی موزه‌ها اجرا شده‌است.
فریزلد ۱۰ () یا CD350 یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"FZD10"» کدگذاری می‌شود. اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند. با استفاده از تکنیک‌های تحلیل ریزآرایه در دو مورد از سرطان اولیهٔ روده بزرگ، مشاهده شد که بیانِ این ژن بشدت افزایش یافته‌است.
علی ابراهیمی (۱۳۲۰ – ۱۳۹۹) ساختمان‌ساز و پیمانکار ایرانی–آمریکایی بود. علی ابراهیمی در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۲۰ در سبزوار متولد شد. پدر و مادرش از بزرگان و اعیان شهر بودند. پدرش از خانواده‌ای ملّاک بود و مادرش از خاندانی تاجر. برادران رضایی دایی‌هایش بودند. علی تنها پسر خانواده بود و دو خواهر داشت. ۱۲ ساله بود که به اصرار خود به تهران رفت تا در دبیرستان البرز تحصیل کند. در درس‌هایش موفق بود. به گفتهٔ خودش، «هیچ‌وقت بهترین دانش‌آموز کلاس نبود، ولی همیشه جزو خوب‌ها بود». به ریاضی، تاریخ، و ورزش علاقه داشت. در ۱۸
بود». به ریاضی، تاریخ، و ورزش علاقه داشت. در ۱۸ سالگی (۱۳۳۸ شمسی / ۱۹۵۹ میلادی) به آمریکا رفت. در کالج دیویس و الکینز متعلق به کلیسای پرسبیتری در ویرجینیای غربی ثبت‌نام کرد. یک سال بعد آنجا را ترک کرد و در دانشگاه مریلند در رشتهٔ مهندسی عمران ثبت‌نام کرد. مخارجش را بیشتر از طریق کمک والدینش تأمین می‌کرد ولی آموزش کشتی فرنگی، کار در شهربازی و رستوران جزو اولین مشاغلش بودند. در همان سال اول رفتنش به آمریکا با یک دختر آمریکایی غیرمسلمان به نام سسیلیا ازدواج کرد ولی این موضوع را از والدینش مخفی نگه داشت. در
کرد ولی این موضوع را از والدینش مخفی نگه داشت. در تابستان ۱۳۴۳ برای مدتی کوتاه به ایران بازگشت و چون دید تغییرات شگرفی در وضع مملکت و اقتصاد و مدرن‌سازی آن در جریان است، به فکر بازگشت دائم به ایران افتاد. در پی بازگشتش به آمریکا به سازماندهی یک گروه از دانشجویان ایرانی پرداخت که برخلاف جو زمانه حامی محمدرضا پهلوی بودند. در ۱۹۶۵ میلادی فارغ‌التحصیل شد و در کمیسیون راه‌سازی ایالت مریلند مشغول به کار شد. در ۱۹۶۷ از دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشینگتن دی‌سی مدرک کارشناسی ارشد طراحی شهری گرفت و همان سال شغلی