payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمد الربيعي (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.که در باشگاه فوتبال الهلال عربستان سعودی در پست دروازه‌بان بازی می کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
تئاتر نیو لندن () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان دروری لین قرار دارد در سال ۱۹۷۳ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر نیو لندن دارای ۱۱۰۲ نفر ظرفیت می‌باشد.
بایفلیت (به انگلیسی: Byfleet) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ووکینگ واقع شده‌است. بایفلیت ۶٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۷۲۴ نفر جمعیت دارد.
سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری () فیلمی در ژانر درام جنایی محصول ۲۰۱۷ به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی مارتین مک‌دونا است. از بازیگران آن می‌توان به فرانسیس مک‌دورمند، وودی هارلسون، سم راکول، جان هاکس، پیتر دینکلیج، ابی کورنیش و لوکاس هجز اشاره کرد. مک‌دورمند در این فیلم، در نقش مادری ظاهر شده‌است که بعد از مرگ دلخراش دخترش و بعد از ناامید شدن از پی‌گیری‌های قانونی، سه بیلبورد بزرگ نصب می‌کند تا بتواند توجهات را به اتفاقی که برای دخترش افتاده جلب کند. "سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری" در ۱۰ نوامبر
"سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری" در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ در آمریکا و کانادا و در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ در بریتانیا اکران شد. کمپانی فاکس سرچلایت پیکچرز وظیفه پخش فیلم را برعهده داشت. این فیلم با استقبال بسیار خوبی از سوی منتقدین و تماشاگران همراه شد و منتقدان قلم داستانی، کارگردانی، تیم بازیگران و موسیقی فیلم را ستودند. "سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری" به فروشی ۱۲۱٫۲ میلیون دلاری در گیشه رسید در حالی که تنها ۱۲ میلیون دلار خرج ساختنش شده بود. "سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری" در نودمین دوره جوایز اسکار در هفت رشته
میزوری" در نودمین دوره جوایز اسکار در هفت رشته از جمله بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه غیراقتباسی، بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزد دریافت جایزه بود که در نهایت تنها دو جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای سم راکول را به خود اختصاص داد. همچنین در هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب فیلم در شش رشته نامزد بود که موفق شد ۴ جایزه بهترین بازیگر زن فیلم درام، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم درام، بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم درام را به خود اختصاص دهد. فیلم همچنین
فیلم درام را به خود اختصاص دهد. فیلم همچنین در مراسم‌هایی همچون انجمن بازیگران فیلم و بفتا نیز در چندین رشته نامزد و برنده جایزه شد. خلاصه داستان. زنی بنام میلدرد هیز بعد از تجاوز و مرگ دلخراش دخترش سعی می‌کند از راه قانونی پرونده او را دنبال کند اما راه به جایی نمی‌برد و با کم‌کاری پلیس مواجه می‌شود. میلدرد سه بیلبورد اجاره می‌کند و بر روی هر کدام از آن‌ها جملات مختلفی می‌نویسد و همین باعث می‌شود تا توجه رسانه‌ها و پلیس به بیلبوردها جلب شود. رئیس پلیس سعی می‌کند میلدرد را قانع کند که بیلبوردها را بردارد
می‌کند میلدرد را قانع کند که بیلبوردها را بردارد اما او مخالفت می‌کند و این باعث بروز اتفاقات مختلفی برای او و خانواده اش می‌شود… بازخورد. سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری با تحسین گسترده منتقدین همراه بود و بسیاری آن را یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۷ می‌دانند. راتن تومیتوز گزارش کرد که ۹۳٪ منتقدین نسبت به فیلم نظر مثبتی دارند که این درصد از روی ۳۰۰ نقد به دست آمده که در مجموع نمره بسیار خوب ۸٫۵/۱۰ را نصیب فیلم می‌کند. جمع‌بندی نظرات منتقدین راتن تومیتوز می‌گوید: «سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری یک کمدی
«سه بیلبورد خارج از ابینگ، میزوری یک کمدی سیاه عجیب است که درام درخشانی دارد همراه با اجرای فراموش نشدنی بازیگران فیلم.» در سایت متاکریتیک نیز، فیلم امتیاز ۸۸/۱۰۰ گرفت که این میانگین از روی ۵۰ نقد بدست آمده‌است که به معنای «تحسین جهانی» است.سینماسکور به فیلم درجه "A–" داد و آن را تحسین کرد. فیلم‌نامه. فیلم‌نامه این فیلم در ژانویه ۲۰۱۸ توسط انتشارات فابر منتشر شد که نشر چترنگ آن را با برگردان سینا شاه بابا به زبان فارسی چاپ کرده‌است.
تئاتر نوئل کاوارد () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان سنت مارتین لین قرار دارد در سال ۱۹۰۳ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر نوئل کاوارد دارای ۸۷۲ نفر ظرفیت می‌باشد.
زندگی به شرط خنده نام مجموعه طنزی به کارگردانی مهدی مظلومی است که در سال ۸۴ و ۸۵ از شبکه تهران پخش شده و تا به امروز از شبکه‌های مختلف تلویزیون ایران بازپخش گردیده است. خلاصه داستان. در خانه‌ای که صاحب آن در خارج از کشور به سر می‌برد افرادی زندگی می‌کنند که هر کدام برای خود مشکلات و آرزوهایی دارند. در این میان خشایار (پیرمرد سودجو و پول‌دوستی که وظیفه مراقبت ازخانه را بر عهده دارد) در نبود صاحبخانه آن رابه گروه‌های مختلف فیلمبرداری اجاره می‌دهد.
خانه بایفلیت () نام یک بنای مسکونی فهرست شدهٔ درجه دوم قدیمی است که در روستای بایفلیت در شهرستان ساری واقع شده است. این خانهٔ را ادوارد دوم به دوست صمیمی و معشوقش «پیرس گویستون» اهدا کرد. آخرین مالک سلطنتی این خانه «ملکه آن» همسر جیمز یکم بود که در سال ۱۶۱۹ دستور بازسازی آنرا داد اما پیش از اتمام کار، درگذشت. در سال ۱۶۸۵ میلادی و برای بارِ دوم، اقدام به بازسازی این عمارت در سبک جاکوبین نموندن که الته باعث شد بخش‌های مهمی از آن تخریب شود و خانه کوچکتر شود. زمین‌های اطراف نیز در سال ۱۶۷۲ به «لُرد بارون هولز»
اطراف نیز در سال ۱۶۷۲ به «لُرد بارون هولز» اهدا شد و مابقی نیز تحت مالکلیت «ملکه کاترین برگانزا» همسرِ چارلز دوم انگلستان و ورثهٔ او قرار گرفت.
قائم‌مقام رهبر جمهوری اسلامی ایران مقامی بود که بنا بر تصمیم مجلس خبرگان رهبری در تیر ۱۳۶۴ به‌دلیل شرایط زمانی خاص جنگ ایران و عراق و وضعیت جسمی سید روح‌الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی، ایجاد شد. مجلس خبرگان رهبری، حسینعلی منتظری از شاگردان خمینی را در ۲۵ تیر ۱۳۶۴ به این سمت برگزید. سپس در فروردین ۱۳۶۸ خمینی وی را برکنار کرده و در پی آن وی از مقام خویش استعفا کرد که مجدداً با موافقت خمینی مواجه شد. در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸، مجلس خبرگان با قریب به اتفاق آرا استعفا و برکناری وی را تأیید کرد. از جمله دلیل‌های
و برکناری وی را تأیید کرد. از جمله دلیل‌های برکناری منتظری، اعتراض وی به اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ بود. منتظری بنا به نامه ۶ فروردین ۱۳۶۸، توسط خمینی از مقامش عزل شد. نامهٔ برکناری وی در آن زمان علنی نشد و چند سال بعد منتشر گردید؛ از این رو برخی در این نامه تشکیک کرده‌اند، که با واکنش‌هایی روبه‌رو شد. سه ماه پس از برکنار منتظری از قائم مقامی رهبری، خمینی در ۱۳ خرداد ۱۳۶۸ درگذشت. در جلسه ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ مجلس خبرگان رهبری، سید علی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران
علی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران برگزیده شد. قائم‌مقام رهبر اگرچه در قانون اساسی نیامده بود ولی منتظری تنها فردی است که به مقام قائم‌مقام رهبر در جمهوری اسلامی ایران رسیده است، و این مقام از سال ۱۳۶۸ دیگر تعیین نگشت. اکبر هاشمی رفسنجانی که یکی از نقل‌کنندگان نامهٔ برکناری منتظری توسط خمینی بود، در آن زمان از جمله مخالفان این اقدام یعنی برکناری منتظری بود.
دخترعموی من راشل () فیلمی انگلیسی-آمریکایی محصول سال ۲۰۱۷ در سبک ملودرام و داستان کارآگاهی به کارگردانی راجر میشل است که بر اساس رمانی به همین نام از دافنه دوموریه (۱۹۵۱) ساخته شده در ۹ ژوئن ۲۰۱۷ توسط فاکس سرچلایت پیکچرز اکران شد. راشل وایس، سم کلفلین، ایان گلن و هالیدی گرینجر در آن نقش آفرینی کرده‌اند. این فیلم دومین اقتباس سینمایی از رمان دختر عموی من ریچل پس از دختر عموی من ریچل (۱۹۵۲) است. "دختر عموی من ریچل" با نظر مثبت منتقدان همراه بود و توانست جایزه تریلر طلایی بهترین فیلم عاشقانه را از آن خود کند.
تریلر طلایی بهترین فیلم عاشقانه را از آن خود کند. داستان. یک مرد انگلیسی جوان برای انتقام‌گیری از دخترعموی مرموزش که محافظ وی را به قتل رسانده‌است، به پا می‌خیزد. اما احساساتش رفته رفته نسبت به دخترعمویش پیچیده شده و مجذوب او می‌شود.
قاب خاطره نام مجموعه تلویزیونی است به تهیه کنندگی داود بیدل و کارگردانی محمد حجت ذیجودی که فیلمنامه اش را حسن وارسته طراحی و سرپرستی کرده است . این مجموعه نمایشی توسط گروه فیلم و سریال برون مرزی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در سال ۹۴–۹۳ تولید و از شبکه آی فیلم و سپس شبکه‌های دیگر پخش شده است. این مجموعه از نخستین تولیدات داستانی آی فیلم است. خلاصه داستان. داستان "قاب خاطره " در یک بازارچه که در شهر مشهد واقع است، می‌گذرد، البته موضوع سریال قاب خاطره زائرانی است که برای زیارت به مشهد مقدس می‌روند. این
است که برای زیارت به مشهد مقدس می‌روند. این زائران در یک عکاسخانه عکس می‌گیرند و در زیارت دوباره به این مکان مراجعه می‌کنند. مشکلاتی که برای این زائران پیش می‌آید با تلاش و همفکری صاحب عکاسخانه حل می‌شود این مجموعه همچنین روایتگر زندگی افراد حاضر در بازارچه قدیمی مشهد است. در این بازارچه و در گذر آقا بزرگ یک عکاسی قدیمی به نام خاطره وجود دارد که توسط علی نصیریان اداره می‌شود. سوغاتی فروشی آقا جمال که توسط افشین سنگ چاپ اداره می‌شود دیگر لوکیشن اصلی داستان است. همچنین یک هتل که زائران زیادی به آنجا می‌آیند
همچنین یک هتل که زائران زیادی به آنجا می‌آیند دیگر لوکیشن اصلی مجموعه است که محمد الهی صاحب آن است. در طول داستان افراد و اتفاقات مختلفی در هرکدام از این لوکیشن‌ها رخ می‌دهد و در هرکدام از اپیزودهای مجموعه اتفاقاتی تلخ و شیرین خواهد افتاد.
دانیل دومیله (تلفظ ; ۹ ژانویه ۱۹۷۴ – ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰) که با نام هنری «ام‌اف دوم» شناخته می‌شود، هنرمند انگلیسی-آمریکایی هیپ هاپ بود. او موزیک‌هایش را با چندین نام مستعار اجرا کرد که مهم‌ترین آن‌ها همین لقب «ام‌اف دوم» بود. دومیله در اواخر دهه ۱۹۸۰ و در عصر طلایی هیپ هاپ شروع به کار کرد و در اوایل قرن ۲۱ با آن استایل کمیک‌بوکی خود و سبک خاصش در بازی با کلمات، تبدیل به چهرهٔ اصلی هیپ هاپ زیرزمینی تبدیل شد. پس از مرگ، ورایتی وی را «یکی از چهره‌های مشهور، غیرقابل پیش‌بینی و معمایی در هیپ هاپ مستقل» خواند. زندگی
پیش‌بینی و معمایی در هیپ هاپ مستقل» خواند. زندگی شخصی. دومیله در ۹ ژانویه ۱۹۷۱ در لندن متولد شد و پسر یک مادر ترینیدادی و یک پدر زیمباوه‌ای است. او گفته که مادرش در آمریکا او را باردار بوده و به‌طور اتفاقی در لندن متولد شده، زیرا مادرش به دیدار خانواده رفته بوده است. در دوران کودکی، دومیله با خانواده‌اش به لانگ آیلند، نیویورک نقل مکان کرد. وی در لانگ بیچ نیویورک بزرگ شد، اما همچنان شهروند انگلیس بود و هرگز تابعیت آمریکا را به دست نیاورد. وی گفته است که هیچ خاطره‌ای از کودکی خود در لندن ندارد و والدینش هیچ
خاطره‌ای از کودکی خود در لندن ندارد و والدینش هیچ ارتباطی با هویت فرهنگی انگلیس ندارند. دومیله پس از کلاس سوم در تابستان‌ها به فعالیت به‌عنوان دی جی می‌پرداخت و از کودکی طرفدار و گردآورندهٔ کتاب‌های کمیک بود. پس از یک تور بین‌المللی در سال ۲۰۱۰، از ورود دومیله به آمریکا جلوگیری شد زیرا هرگز تابعیت آمریکا را نگرفته بود. او از سال ۲۰۱۲، بدون همسر و سه فرزندش در لندن زندگی می‌کرد. دومیله در پاسخ گفت که «کارش با ایالات متحده تمام شد و مسئلهٔ بزرگی نیست!» در دسامبر سال ۲۰۱۷، دومیله در اینستاگرام اعلام کرد که
سال ۲۰۱۷، دومیله در اینستاگرام اعلام کرد که پسر ۱۴ ساله وی درگذشته است. زندگی هنری. وی فعالیت موسیقی خود را از سال ۱۹۸۸ به عنوان عضوی از گروه سه‌گانه KMD آغاز کرد. او در این گروه، با اسم مستعار zev love x به رپ کردن می‌پرداخت. در این زمان برادرش «دینگیلیزوئه» هم با او همکاری می‌کرد و اسم هنری خودش را «دی‌جی ساب‌راک» گذاشته بود. اولین آلبوم گروه به‌نام «آقای هود» سال ۱۹۹۱ با «کمپانی الکترا» منتشر شد. بعد از آن، گروه مشغول ضبط آلبوم دومشان به‌نام «حرامزاده‌های سیاه» بودند که خبر رسید ساب‌راک در یک تصادف کشته
سیاه» بودند که خبر رسید ساب‌راک در یک تصادف کشته شده‌است. بعد از این اتفاق، کمپانی از پخش نسخه ضبط‌شده آن آلبوم صرف‌نظر کرد. از آن به بعد، دومیله برای مدتی خودش را از جمع و رسانه‌ها کنار کشید اما در تنهایی‌اش علاوه بر وقت گذراندن با پسرش، همچنان روی موزیک‌هایش کار می‌کرد. گروه نیز بعداً در سال ۱۹۹۳ منحل شد. تا اینکه دوباره در سال ۱۹۹۷ دومیله با تک‌آهنگی به اسم dead bent برگشت. او به‌عنوان خوانندهٔ این اثر برای اولین‌بار با لقب «دومِ صورت آهنی» کارش را منتشر کرد. در سال ۱۹۹۹ حوالی زمان انتشار آلبوم
را منتشر کرد. در سال ۱۹۹۹ حوالی زمان انتشار آلبوم Operation: doomsday بود که دومیله دیگر شروع به مخفی کردن صورتش در انظار عمومی کرد. او اوایل از یک ماسک جورابی شبیه چیزی که دزدها روی سرشان می‌کشند استفاده می‌کرد و مدتی بعد، سراغ ماسک فلزی رفت. آلبوم تازه‌اش را هم با تصویر یک مرد نقابدار روی کاور منتشر کرد و از آن به بعد، دیگر «نقاب» تبدیل به امضا و برند دومیله شده بود. در سال ۲۰۰۹ در مصاحبه‌ای با نیویورکر، دومیله گفت که از وقتی دیگر فعالیتش فقط به استودیو محدود نبوده و کارش به استیج و ارتباط نزدیک با مردم
نبوده و کارش به استیج و ارتباط نزدیک با مردم رسیده، دیگر استفاده از ماسک را ضروری می‌داند. او ادامه داد: «فقط می‌خواستم برم روی استیج بخوانم و بیام، بدون اینکه باعث شم مردم درباره‌م حتی به چیزای عادی‌ای که معمولاً به ذهنشان می‌رسه فکر کنن. همیشه تصویر و ظاهر آدم هست که اولین تأثیر رو روی مخاطب می‌گذاره. برای همین تصمیم گرفتم که خودم تصویری که مخاطب اولین‌بار ازم می‌بینه رو کنترل کنم و اینجوری کنترل کل ماجرای شهرتم رو دستم بگیرم. خب پس ماسک زدنو انتخاب کردم. چرا که نه؟» با تثبیت شخصیت ام‌اف دوم، او دیگر به
چرا که نه؟» با تثبیت شخصیت ام‌اف دوم، او دیگر به ندرت در انظار عمومی بدون ماسک ظاهر می‌شد. ماسک فلزی او شبیه شخصیت ابرشرور دکتر دوم در مارول کامیکس است که در جلد آلبوم انفرادی "عملیات: روز رستاخیز" در سال ۱۹۹۹ به تصویر کشیده شده‌است. پرکارترین دورهٔ دومیله در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود، زمانی که او بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ چهار آلبوم استودیویی و دو آلبوم مشترک با استفاده از نام ام‌اف دوم و همچنین نام‌های مستعار کینگ گیدورا و ویکتور وان منتشر کرد. یکی از آلبوم‌های منتشرشده از او در سال ۲۰۰۴ MM... Food نام دارد.
منتشرشده از او در سال ۲۰۰۴ MM... Food نام دارد. ویژگی جالب اسم این آلبوم، این است که از جابه‌جا کردن حروف اسم هنری او ساخته شده‌است. او در این آلبوم به رپ کردن و شوخی با مضمون‌هایی مربوط به غذا پرداخت. خودش بعداً در مصاحبه‌ای گفت که تصمیم داشته از این طریق احترامش به زندگی انسانی را نشان بدهد. او همان سال به تریبون خبری شیکاگو گفت: «من بیشتر اهل نوشتنم تا فری‌استایل کردن. دوست دارم خودم شعرم را بنویسم و روی جزئیاتش کار کنم. من خودم را یک مؤلف می‌دانم.» ویکتور وان شخصیت دیگری است که توسط دومیله خلق شده. این
وان شخصیت دیگری است که توسط دومیله خلق شده. این شخصیت نسخهٔ جوان‌تر ام‌اف دوم در دنیایی موازی است که در آن هیپ‌هاپ غیرقانونی شمرده شده می‌شود. ویکتور در جستجوی هیپ‌هاپ واقعی به دنیای ام‌اف دوم سفر می‌کند تا خودش را به عنوان یک «ام‌سی» ثابت کند؛ بنابراین قافیه‌ها و صدا و لحنش مانند ام‌اف دوم نیست. در حالی‌که ام‌اف دوم با اعتماد به‌نفس، گوش‌خراش و اغلب به صورت سوم شخص تصاویر را برای مخاطب نقاشی می‌کند. در آن طرف ویکتور خام و به دنبال اثبات توانایی‌هایش است و به صورت اول شخص احساسات خود را در این باره با
و به صورت اول شخص احساسات خود را در این باره با مخاطب در میان می‌گذارد. تنوع شخصیت‌ها به دومیله کمک می‌کند تا از نقطهٔ امنش خارج شود «هر بار به اندازهٔ کافی جذابه، حتی اگه شخصیت‌شو عوض کنه». در ترانهٔ «دلقک شیک‌پوش» ویکتور به دوست‌دخترش زنگ می‌زند و متوجه می‌شود که او با ام‌اف دوم به او خیانت کرده‌است. روایت به دو شخصیت اجازه می‌دهد که روی هم اثر بگذارند و یک داستان چندلایه را با احساسات پیچیده‌ای مثل حسادت در دنیای خیالی‌ای که در آن با هم شریک‌اند ببافند. دومیله نه تنها شخصیت می‌سازد و داستان‌شان را تعریف
نه تنها شخصیت می‌سازد و داستان‌شان را تعریف می‌کند، بلکه مانند آن‌که رپر واقعی باشند، آنان را درگیر نمایش می‌کند. ام‌اف دوم در مصاحبه‌ای این را تأیید کرد «الان ام‌اف دوم و ویکتور با هم مشکل دارن، فک کنم اون به موفقیت ام‌اف دوم حسادت می‌کنه». کسانی که توانایی بیان کردن تجربه‌ها و خصوصیات خود را دارند می‌توانند برتری یکی از شخصیت‌ها را ببینند. مرگ. در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰، همسر دومیله در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که وی در ۳۱ اکتبر در سن ۴۹ سالگی درگذشت. نماینده وی مرگ را تأیید کرد. علت مرگ اعلام نشده‌است.
وی مرگ را تأیید کرد. علت مرگ اعلام نشده‌است. نکته‌ی عجیب این است که علاوه بر اعلام نشدن علت مرگ، هیچ‌کس هنوز عنوان نکرده چرا این خبر را به‌مدت دوماه، از مردم مخفی کرده بودند؟ تعداد زیادی از هنرمندان و نوازندگان نسبت به مرگ او واکنش نشان داده و ادای احترام کردند.
تئاتر نوولو () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان آلدویچ قرار دارد در سال ۱۹۰۵ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر نوولو دارای ۱٬۱۰۵ نفر ظرفیت می‌باشد.
تاکه‌نوشین ناکای ،(زاده ۲۷ نوامبر، ۱۸۸۲ - درگذشته ۶ دسامبر، ۱۹۵۲) گیاه‌شناس ژاپنی بود. او همچنین در سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۳۰ مقالاتی در مورد گیاهان ژاپن و کره از جمله سرده سرخدار آلو منتشر کرد.
تئاتر پالاس یا تئاتر پَلس () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان راسل قرار دارد در سال ۱۸۹۱ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر پلیس دارای ۱۴۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
تئاتر فینیکس () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان چرینگ کراس قرار دارد در سال ۱۹۳۰ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر فینیکس دارای ۱٬۰۱۲ نفر ظرفیت می‌باشد.
کشتی نیروی دریایی کشتی (بسته به رده‌بندی، گاهی قایق) نظامی است که توسط نیروی دریایی یک کشور استفاده می‌شود. تفاوت کشتی نیروی دریایی با کشتی غیرنظامی در شکل ساخت و هدف بهره‌برداری از آن است. در کل، کشتی‌های نیروی دریایی در مقابل آسیب، مقاوم بوده و با جنگ‌افزار، مسلح شده‌اند. هرچند که در هنگام جابجایی نیروهای نظامی، مقدار جنگ‌افزار موجود در کشتی، یا کمتر است یا وجود ندارد. به کشتی‌های نیروی دریایی که مستقیماً برای جنگ دریایی طراحی شده‌اند کشتی جنگی می‌گویند که مفهومی مقابل کشتی کمکی (یا پشتیبانی) یا کارخانه
مفهومی مقابل کشتی کمکی (یا پشتیبانی) یا کارخانه کشتی‌سازی دارد. دسته‌بندی کشتی‌های نیروی دریایی. دسته‌بندی کشتی‌های نیروی دریایی در گذر زمان تغییرات بسیاری داشته است و در عرصه جهانی توافق زیادی در مورد آن وجود ندارد؛ بنابراین این مقاله از دسته‌بندی مورد استفاده در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده می‌کند. اندازه. به ترتیب وزن از سنگین‌ترین به سبک‌ترین، شناورهای مدرن نیروی دریایی معمولاً به گروه‌های زیر دسته‌بندی می‌شوند. بزرگترین کشتی‌ها در این فهرست «کشتی پایگاه» هستند: ممکن است بعضی دسته‌های بالا
«کشتی پایگاه» هستند: ممکن است بعضی دسته‌های بالا بی‌استفاده به نظر بیایند زیرا در هیچ نیروی دریایی جای ندارند. همچنین بسیاری حالت‌های میانی بین دسته‌ها وجود دارد که کشتی‌ها بسته به نوع استفاده، تاریخچه و اختلاف در تفسیر تعریف هر دسته (توسط نیروی دریایی کشورهای متفاوت) در دسته متفاوتی قرار می‌گیرند.
تئاتر پیکدیلی () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان دنمن قرار دارد در سال ۱۹۲۸ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر پیکدیلی دارای ۱٬۲۳۲ نفر ظرفیت می‌باشد.
آروبا. As of 9 November 2013, there were 176 Boeing 737 listed in the Transport Canada database.
تئاتر پلی‌هاوس () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان کراون قرار دارد در سال ۱۸۸۲ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر پلی‌هاوس دارای ۷۸۶ نفر ظرفیت می‌باشد.
تئاتر پرنس ادوارد () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان اولد کمپتون قرار دارد در سال ۱۹۳۰ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر پرنس ادوارد دارای ۱۶۱۸ نفر ظرفیت می‌باشد.
ویلیج پیپل () گروه موسیقی آمریکایی سبک دیسکو است. آن‌ها برای پوشیدن لباس‌های محلی که کلیشه‌های مردانهٔ آمریکایی را نشان می‌دهد، همچنین برای موسیقی گیرا و متن ترانه‌های وسوسه‌آمیزشان شناخته می‌شوند. این گروه در اصل به وسیلهٔ ژاک مرالی و هنری بلورو برای جذب شنوندگان همجنس‌گرای موسیقی دیسکو پایه‌گذاری شد. آن‌ها شخصیت‌های مورد علاقهٔ همجنس‌گرایان را انتخاب کردند و خیلی زود به موفقیت رسیدند. نام آن‌ها از دهکده گرینویچ نیویورک گرفته شده است که در آن زمان برای شمار زیاد همجنس‌گرایانش شناخته می‌شد. «وای.ام.سی.ای»
زیاد همجنس‌گرایانش شناخته می‌شد. «وای.ام.سی.ای» موفق‌ترین ترانهٔ ویلیج پیپل است.
روژه لاپبی (؛ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۱۱ - ۱۲ اکتبر ۱۹۹۶) رکابزن فرانسوی بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست برندهٔ تور دو فرانس ۱۹۳۷ شود. همچنین در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۷ برندهٔ کریتریوم ناسیونال شد. فعالیت حرفه‌ای. سال‌های نخستین. لاپبی در سال ۱۹۳۲ حرفه‌ای شد. در همان سال، در تور دو فرانس شرکت کرد و توانست برندهٔ مرحلهٔ ۱۲ تور شود. در سال ۱۹۳۳ در چند مسابقه از جمله مسابقهٔ قهرمانی جادهٔ مردان فرانسه قهرمان شد؛ ولی در تور نتوانست نتیجهٔ مهمی به دست آورد. در سال ۱۹۳۴ نفر دوم پاریس–نیس شد؛ در
به دست آورد. در سال ۱۹۳۴ نفر دوم پاریس–نیس شد؛ در کریتریوم اینترناسیونال مقام نخست را به دست آورد. سپس در تور دو فرانس شرکت کرد و در مراحل سوم و چهارم پیروز شد تا در رده‌بندی اصلی به رتبهٔ هفتم دست یابد. او در سه مرحلهٔ دیگر نیز برنده شد و با رتبهٔ دوم در تایم تریل بخش دوم مرحلهٔ ۲۱ (که نخستین تایم تریل انفرادی تاریخ تور بود) توانست تور را بر سکوی سوم به پایان برساند. در سال ۱۹۳۵، لاپبی در دو مسابقهٔ شش‌روزهٔ پاریس به همراه موریس آرشامبو قهرمان شد. در تور دو فرانس، به دلیل اختلاف با دگرانژ (برگزارکنندهٔ
دو فرانس، به دلیل اختلاف با دگرانژ (برگزارکنندهٔ تور) به صورت انفرادی در مسابقه شرکت کرد؛ ولی نتوانست تور را به پایان برساند. همچنین در تور ۱۹۳۶ حضور نیافت؛ ولی پس از تغییر مدیریت تور، عضو تیم فرانسه شد تا بتوانند قهرمانی تور را از بلژیکی‌ها پس بگیرند. تور دو فرانس ۱۹۳۷. لاپبی پس از مسابقهٔ بوردو–پاریس ۱۹۳۷ تحت عمل جراحی فتق کمری قرار گرفته‌بود و نگرانی‌هایی دربارهٔ میزان آمادگی او در تور وجود داشت. پس از نتایج متوسط در مراحل ابتدایی، لاپبی در مرحلهٔ ۹ پیروز شد و به رتبهٔ سوم رده‌بندی اصلی صعود کرد. پس از
شد و به رتبهٔ سوم رده‌بندی اصلی صعود کرد. پس از بیرون رفتن دو رکابزن فرانسوی از مسابقه، لاپبی به تنها امید تیم فرانسه برای کسب قهرمانی تبدیل شد و به رهبری تیم انتخاب شد. پیش از آغاز مرحلهٔ ۱۵ فرمان دوچرخهٔ لاپبی توسط شخص ناشناسی بریده شد و وادار شدند فرمان دیگری یافته و به جای آن نصب کنند؛ ولی فرمان جدید جایی برای قرار دادن بطری آب نداشت و لاپبی باید مرحله را بدون آب آغاز می‌کرد. لاپبی پس از دو سربالایی حدود ۵ دقیقه عقب‌تر از سیلور ماس (رهبر تور) بود؛ ولی توانست فاصلهٔ خود را جبران کند و جلوتر از او از خط
فاصلهٔ خود را جبران کند و جلوتر از او از خط پایان گذشت. در سربالایی‌های آن مرحله، لاپبی بارها از کمک تماشاگران بهره‌مند شد. مسئولان مسابقه چند بار به او هشدار دادند که جریمه خواهد شد. او همچنین از خودروها برای بالا رفتن در مسیر کوهستانی کمک می‌گرفت. داوران در نهایت، ۹۰ ثانیه جریمهٔ زمانی به لاپبی دادند. بلژیکی‌ها به میزان جریمه اعتراض کردند؛ ولی فرانسوی‌ها ادعا کردند در صورت افزایش جریمه، مسابقه را ترک می‌کنند. در مرحلهٔ بعد، ماس از کمک یک رکابزن بلژیکی دیگر که عضو تیم بلژیک نبود، بهره‌مند شد و ۲۵ ثانیه
که عضو تیم بلژیک نبود، بهره‌مند شد و ۲۵ ثانیه جریمه به او تعلق گرفت. همچنین هنگامی که در تعقیب لاپبی بود، پیش از عبور از خط آهن توسط خط‌بان متوقف شد و فاصلهٔ زیادی میان او و لاپبی ایجاد شد. این رویدادها منجر به کناره‌گیری تیم بلژیک از تور شد و لاپبی رهبری تور را به دست گرفت تا بتواند تنها قهرمانی خود در تور دو فرانس را به دست آورد. یکی از دلایل موفقیت لاپبی استفاده از شانژمان نوین بود که با بهره‌گیری از آن، می‌توانست بدون توقف، دنده را عوض کند. سال‌های پایانی. در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، لاپبی پیروزی‌هایی به
تئاتر پرنس ولز () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان کاونتری قرار دارد در سال ۱۸۸۴ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر پرنس ولز دارای ۱٬۱۶۰ نفر ظرفیت می‌باشد.
کاپوییس شهری در رایون اورشا در منطقه ویتبسک در کشور بلاروس است. پیدایش. در اسناد تاریخی، بنیانگذاری این شهر به ۱۰۵۹ میلادی بازمی‌گردد. افراد سرشناس. این شهر محل تولد الکساندر لوکاشنکو رئیس‌جمهور این کشور است. بناهای تاریخی. این شهر دارای یک قلعه است. یهودیان. جنبش یهودیان حسیدی به نام کاپوست از این شهر آغاز شده‌است. در پایان سده هجده میلادی یک چاپخانه یهودی در این شهر وجود داشته‌است.
راگو نوعی خورش پرچاشنی فرانسوی است که شباهتی نسبی به تاس‌کباب ایرانی دارد. تهیه. روش کلی تهیهٔ راگو شامل پخت آهسته روی حرارت کم است. مواد لازم اصلی زیادی برای آن وجود دارد؛ راگو را می‌توان با گوشت یا بدون آن تهیه کرد، طیف گسترده‌ای از سبزیجات در آن قابل استفاده است و می‌توان به آن چاشنی و ادویهٔ زیادی اضافه کرد.
تئاتر کویینز () یک سالن نمایش در لندن، انگلستان است. این سالن تئاتر که در خیابان شافتزبوری قرار دارد در سال ۱۹۰۷ میلادی تأسیس شده و جزئی از تئاتر وست اند محسوب می‌شود. تئاتر کویینز دارای ۱۰۹۹ نفر ظرفیت می‌باشد.
عادل عبدالعزیز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به الاهلی امارات اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده است.
حسین الرمیحی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به القطر اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال قطر بازی کرده است.
عمرو زکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل مصر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک، لوکوموتیو مسکو، هال سیتی، الازیغ‌اسپور، ویگان اتلتیک، باشگاه ورزشی السالمیه کویت، باشگاه فوتبال الرجا، باشگاه ورزشی العهد، تیم ملی فوتبال مصر، و باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
احمد السید حجازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسماعیلی، فیورنتینا، پروجا، الاهلی و وست برومویچ آلبیون اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد شوقی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به میدلزبورو، باشگاه ورزشی الاهلی مصر، و باشگاه فوتبال المصری، باشگاه فوتبال النفط، قیصریه‌اسپور اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
محمد عبدالوهاب (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر بود. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر، باشگاه فوتبال الظفره، اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده است.
عماد متعب (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل مصر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر، و باشگاه فوتبال الاتحاد، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی زیر 20 سال مصر و بزرگسالان مصر بازی کرده است.
عمر محمود جابر (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به زمالک، بازل، لس آنجلس اف‌سی و اهرام سبورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
ایسمائل بلانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین و با نژادی مصری است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لگیا ورشو، آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال لیبرتاد، لانوس و مونیخ ۱۸۶۰ اشاره کرد.