payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که ارتش اتریش در زمان صلح از نُه زبان مختلف (از جمله چکی، صربی-کرواتی، مجاری، رومانیایی و ایتالیایی) استفاده می‌کرد، در نبرد فقط از زبان آلمانی استفاده می‌شد. یکی از افسران اتریشی به یاد می‌آورد که سربازان اسلاو او حتی قادر به درک فرمان «ایست» نبودند.امیرنشین‌های متحد تازه تأسیس مولداوی و والاکیا نیز از اتحاد فرانسه و ایتالیا حمایت کردند. ناپلئون سوم به حاکم آنها، الکساندر ایوان کوزا، ۱۰ هزار تفنگ و مهمات هدیه داد. ناپلئون سوم نیز با همدلی بی‌دریغ و بسیار خالصانه خود، یک هیئت نظامی به بخارست فرستاد. کوزا
خالصانه خود، یک هیئت نظامی به بخارست فرستاد. کوزا که از این اقدام تشویق شده بود، یک اردوگاه نظامی جدید در پلویشت تشکیل داد. در نتیجه، اتریش مجبور شد ۳۰ هزار سرباز را در ترانسیلوانیا نگه دارد که به سختی می‌توانست از ایتالیا در امان بماند. جنگ. ارتش فرانسه، به فرماندهی مارشال فرانسوا ترن کانروبر، در نخسین استفاده نظامی گسترده از راه‌آهن، به سمت پیه‌مونته حرکت کرد. نیروهای اتریشی روی پیروزی سریع بر ارتش ضعیف‌تر ساردنی قبل از رسیدن نیروهای فرانسوی به پیه‌مونته حساب می‌کردند. با این حال، کنت گیولای (Count
حساب می‌کردند. با این حال، کنت گیولای (Count Gyulai)، فرمانده نیروهای اتریشی در لومباردی، بسیار محتاط بود و برای شروع حمله بدون جهت مشخصی در اطراف رودخانه تیچینو راهپیمایی کرد تا از آن عبور کرد. متأسفانه، باران‌های بسیار شدیدی شروع به باریدن کرد که به پیمه‌ونته‌ها اجازه داد تا مزارع برنج را در مقابل پیشروی او غرق آب کرده و پیشروی ارتش او را به شدت کند کنند. اتریشی‌ها، به فرماندهی گیولای، نووارا را در ۳۰ آوریل و ورچلی را در ۲ مه تصرف کردند و از ۷ مه به سمت تورین پیشروی کردند. اقدام فرانسه-ساردنی برای تقویت
پیشروی کردند. اقدام فرانسه-ساردنی برای تقویت پل‌های آلساندریا و پو در اطراف کازاله مونفراتو، اتریشی‌ها را مجبور کرد که در ۹ مه پیشروی خود را متوقف کرده و در ۱۰ مه عقب‌نشینی کنند. ناپلئون سوم در ۱۰ مه پاریس را ترک کرد، در ۱۲ مه در جنوا پیاده شد و در ۱۴ مه به الساندریا رسید. سپس ناپلئون فرماندهی عملیات جنگ را بر عهده گرفت که نخستین درگیری بزرگ آن، نبرد مونته‌بلو در ۲۰ مه، بین سپاه نهم اتریش به رهبری کارل فون اوربان (تحت فرماندهی کل استادیون) و لشکر فوری، بخشی از سپاه نخست فرانسه به فرماندهی مارشال دی هیلیرز
از سپاه نخست فرانسه به فرماندهی مارشال دی هیلیرز بود. اتریشی‌ها پس از ۹ ساعت نبرد، زمانی که سواره نظام ساردنی به فرماندهی د سوناز از راه رسید، عقب‌نشینی کردند و این امر گیولای را محتاط‌تر کرد. ناپلئون سوم پس از نبرد توربیگو از رودخانه تیچینو عبور کرد و وارد لومباردی شد. او با بخشی از نیروهای خود پیشروی کرد و بسیاری از نیروهای دیگر را به شمال فرستاد تا از کنار به اتریشی‌ها حمله کنند. اتریشی‌ها قصد داشتند قبل از میلان مقاومت کنند، اما در نبرد ماژنتا در ۵ ژوئن شکست خوردند و این باعث شد گیولای از شرق رودخانه
شکست خوردند و این باعث شد گیولای از شرق رودخانه مینچیو به قلعه‌های چهارضلعی عقب‌نشینی کند، جایی که او توسط امپراتور فرانتس یوزف از سمت فرماندهی برکنار شد و خود امپراتور فرماندهی را به عهده گرفت. ارتش پیهمونتی-فرانسوی، میلان را تصرف کرد و به آرامی به سمت شرق پیشروی کرد تا قبل از اینکه پروس بتواند درگیر شود، کار اتریش را یکسره کند. در طول عقب‌نشینی، اتریشی‌ها یکی از تنها پیروزی‌های خود در جنگ را به دست آوردند، زمانی که کارل فون اوربان، جوزپه گاریبالدی را در نبرد ترپونتی شکست داد. اتریشی‌ها متوجه شدند که
در نبرد ترپونتی شکست داد. اتریشی‌ها متوجه شدند که فرانسوی‌ها در برشا متوقف شده‌اند و تصمیم گرفتند که در امتداد رودخانه کیزه ضدحمله کنند. دو ارتش به طور تصادفی در اطراف سولفرینو با هم روبرو شدند که منجر به یک سری نبردهای سردرگم‌کننده شد. یک سپاه فرانسوی تمام روز در مدوله سه سپاه اتریشی را متوقف کرد و مانع از پیوستن آنها به نبرد بزرگتر در اطراف سولفرینو شد، جایی که پس از یک نبرد یک روزه، فرانسوی‌ها پیشروی کردند. لودویگ فون بندک با سپاه هشتم اتریش از نیروی اصلی جدا شد و از پوزولنگو در برابر بخش پیه‌مونتی ارتش
جدا شد و از پوزولنگو در برابر بخش پیه‌مونتی ارتش مقابل دفاع کرد. این حمله موفقیت‌آمیز بود، اما کل ارتش اتریش پس از پیشروی در سولفرینو عقب‌نشینی کرد و به دژهای چهارضلعی عقب‌نشینی کرد. در همین حال، در شمال لومباردی، داوطلبان ایتالیایی گروه شکارچیان آلپ به رهبری جوزپه گاریبالدی، اتریشی‌ها را در وارزه و کومو شکست دادند و نیروی دریایی پیه‌مونتی-فرانسوی 3 هزار سرباز را پیاده کرده و جزایر لوسین (لوسینو) و کرس (چرسو) در دالماسی را فتح کرد. صلح. پس از نبرد سولفرینو، در ۸ ژوئیه آتش‌بس برقرار شد. دو امپراتور در ۱۱
در ۸ ژوئیه آتش‌بس برقرار شد. دو امپراتور در ۱۱ ژوئیه در ویلافرانکا دی ورونا ملاقات کردند و آتش‌بس در روز بعد - صلح ویلافرانکا - امضا شد. ناپلئون سوم به دلایل مختلفی آتش‌بس با اتریش را در ویلافرانکا امضا کرد. اتریشی‌ها به دژهای چهارضلعی عقب‌نشینی کرده بودند که تصرف آن بسیار پرهزینه بود. غیبت او در فرانسه، کشور را در برابر حمله آسیب‌پذیر کرده بود. اقدامات او در ایتالیا در فرانسه مورد انتقاد قرار می‌گرفت. او نمی‌خواست کاوور و پیه‌مونته قدرت زیادی به دست آورند، که بیشتر به قیمت از دست رفتن افرادش تمام می‌شد.
که بیشتر به قیمت از دست رفتن افرادش تمام می‌شد. او از دخالت ایالت‌های آلمان می‌ترسید. بیشتر لمباردی، به پایتختی میلان، به استثنای قلعه‌های اتریشی منتووا و لگناگو و سرزمین‌های اطراف آن، از اتریش به فرانسه منتقل شد که بلافاصله سرزمین‌ها را به ساردنی واگذار می‌کرد. حاکمان ایتالیای مرکزی که اندکی پس از آغاز جنگ با انقلاب اخراج شده بودند، قرار بود دوباره به قدرت بازگردند.
حزب دموکرات مسیحی هلند یا حزب فراخوان دموکرات مسیحی ، یک حزب سیاسی در این کشور با ایده دموکراسی مسیحی است. "حزب دموکرات مسیحی هلند" در اصل در سال ۱۹۷۷ از ایجاد کنفدراسیونی از «حزب کاتولیک خلق»، «حزب پروتستانی مخالف با انقلاب»، و «اتحادیه تاریخی مسیحی» تشکیل شد و از آن زمان تا کنون این حزب در همه دولت‌های تشکیل شده در هلند بجز ۳ دولت شرکت داشته‌است. رهبر این حزب از ۱۸ مه ۲۰۱۲ «سیبراند فون هرسما بوما» بوده‌است. "حزب دموکرات مسیحی" در انتخابات عمومی ۲۰۱۰ با از دست دادن نیمی از کرسی‌های خود متحمل شکست بزرگی شده
دادن نیمی از کرسی‌های خود متحمل شکست بزرگی شده و به جایگاه چهارم در مجلس سفلای پارلمان هلند سقوط کرد. در نتیجه این شکست این حزب از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ یک شریک اقلیت ائتلافی در کابینه دست راستی با حزب مردم برای آزادی و دموکراسی (VVD), با کمک حزب مردم برای آزادی و دموکراسی (VVD)، در پارلمان بود. پس از آن، "حزب دموکرات مسیحی" دوباره تعداد قابل توجهی از کرسی‌های خود را در انتخابات عمومی ۲۰۱۲ از دست داد، و به جایگاه پنجم در پارلمان سقوط کرد.
پاوو یروی () (زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۶۲، تالین) موسیقی‌دان و رهبر ارکستر استونیایی-آمریکایی است. او به‌همراه ارکستر سمفونیک ملی استونی برندهٔ جایزهٔ گرَمی شده است. یروی شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا است. پاوو یروی پسرِ بزرگ‌ترِ نیمه یروی (رهبر ارکستر، زادهٔ ۱۹۳۷) است. برادرش کریستیان یروی (زادهٔ ۱۹۷۲) رهبر ارکستر، و خواهرش ماریکا یروی (زادهٔ ۱۹۶۴) نوازندهٔ فلوت است.
دمیتری آرشاکی نالباندیان (؛ – ) یک نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۰۶ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۲۹ از فارغ‌التحصیل شد. وی برادر آرپنیک نالباندیان بود. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه استالین (۱۹۴۶، ۱۹۵۱)، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۶۹)، نشان لنین و جایزه لنین شد. نالباندیان عضو آکادمی امپریال هنر (۱۹۵۳) بود. وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ در سن ۸۶ سالگی در مسکو درگذشت.
سباستیان شاهومیان (؛ – ) یک زبان‌شناس، و فیلسوف ارمنی-آمریکایی بود. وی مدرک خویش را در رشته فلسفه از دانشگاه دولتی تفلیس گرفت. منابع.
اریک کاراپتیان (؛ با نام هنری اریک؛ زادهٔ ) یک خواننده و ترانه‌سرا اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. اریک نماینده ارمنستان در رقابت بین‌المللی اجراکنندگان جوان تحت عنوان «موج نو» بود. در سال ۲۰۱۶ وی یکی از اعضای هیئت داوران ایکس فاکتور ارمنیان بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم و مجموعه‌هایی که وی در آن نقش آفرینی کرده‌است می‌توان به "فول هاوس" اشاره کرد.
روبن آقاسو زاخاریان (؛ ؛ ۱۴ ژوئیه ۱۹۰۱ – ۲۵ مه ۱۹۹۲) یک نقاش اهل ارمنستان-روسیه بود که در لنینگراد فعالیت و زندگی می‌کرد. وی عضو اتحادیه هنرمندان لنینگراد بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۰۱ در تفلیس در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال دفاع از لنینگراد شد. وی در ۲۵ مهٔ ۱۹۹۲ در سن ۹۰ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت.
ماریام هوهانسی واردانیان (; ; زاده ۱۸۶۴ – درگذشته ۱۹۴۱) یک انقلابی و کنشگر سیاسی اهل ارمنستان بود. وی یکی از بنیانگذاران حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان می‌باشد. وی در سال ۱۹۲۵ به عضویت حزب کمونیست اتحاد شوروی درآمد.
لئونید آزگالدیان (؛ – ) یک فیزیک‌دان اهل ارمنستان بود که در جریان جنگ قره‌باغ فرمانده نظامی برجسته بود. وی به عنوان یکی از بنیانگذاران، و فرمانده نیروهای ویژه تحت عنوان ارتش آزادی‌بخش شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. لئونید آزگالدیان در روز ۲۲ نوامبر ۱۹۴۲ در تفلیس جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی به دنیا آمد. پدرش روبن آزگالدیان اصلاً از اهالی کامو، ارمنستان بود. لئونید در سال ۱۹۵۹ از مدرسه آسکاناز مراویان فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۶۰ در دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی مسکو پذیرفته شد. وی دیرتر پس از انتقال به
دولتی مسکو پذیرفته شد. وی دیرتر پس از انتقال به دانشگاه دولتی ایروان از دانشکده فیزیک این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. لئونید آزگالدیان یکی از پیشگامان و یک نظریه‌پرداز نظامی کلیدی بود. وی دیرتر به جمهوری جمهوری آرتساخ نقل مکان نمود و در نبردهای گتاشن، شاهومیان و مارتاکرت شرکت نمود. وی به همراه هوُسپ هوُسپیان از بنیانگذاران نیروهای ویژه تحت عنوان ارتش آزادی‌بخش بود. آزگالدیان در روز ۲۱ ژوئن ۱۹۹۲ در روستای دوناشن در استان مارتاکرت جمهوری آرتساخ کشته شد. پس از مرگش نشان صلیب رزمی (ارمنستان) (درجه یک) به وی اعطا
نشان صلیب رزمی (ارمنستان) (درجه یک) به وی اعطا گردید.
نیمه یروی () (زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۳۷، تالین) موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل استونی است. او در سال ۱۹۸۷ شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا شد. دو پسرش پاوو یروی (زادهٔ ۱۹۶۲) و کریستیان یروی (زادهٔ ۱۹۷۲) نیز رهبر موسیقی هستند. دخترش ماریکا یروی (زادهٔ ۱۹۶۴) نوازندهٔ فلوت است.
گورگن دالیبالتایان (؛ ۵ ژوئن ۱۹۲۶ – ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود. وی رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ارمنستان در جریان نبرد شوشی در سال ۱۹۹۲ بود. دالیبالتایان در شهرک ارمنی‌نشین نینوتسمیندا در استان سامتسخه-جاواختی گرجستان در نزدیکی مرز با ارمنستان به دنیا آمد. وی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ در سن سالگی در ایروان درگذشت جوایز. وی برندهٔ جوایزی همچون جوایز زیر شده است.
هاکوب هامازاسپی ماناندیان (؛ (n. s.) – ) یک دانشمند در زمینه تاریخ اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۵۷ تا تاریخ ۱۹۶۱ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. وی از سال ۱۹۴۳ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۰ نوامبر ۱۸۷۳ (N. S.) در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشکده علوم الهی گئورگیان، مدرسه نرسیسیان، دانشگاه دولتی باکو، دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۴ فوریهٔ ۱۹۵۲ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت و در
فوریهٔ ۱۹۵۲ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
نیکول پوغوسی آقبالیان (؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۴۷) یک چهره اجتماعی، ادیب، کارشناس امور تعلیم و تربیت، سیاستمدار و تاریخ‌نگار ادبیات اهل ارمنستان و عضو فعال حزب داشناکسوتیون بود. وی ویراستار روزنامه هوریزون (Horizon) نیز بود. زندگی‌نامه. ‏در ۱۸۷۳م در تفلیس متولد شد. ‏ تحصیلات خود را در دبیرستان عالی نرسیسیان تفلیس و مدرسهٔ عالی گئورکیان اجمیادزین به پایان رساند و در دانشگاه‌های مسکو، لوزان و سوربن فرانسه تحصیل کرد. ‏ با شروع جنگ جهانی اول آقبالیان به عضویت شورای ملی ارمنیان و هیئت اجرایی یگان‌های داوطلب رزمنده انتخاب شد.
و هیئت اجرایی یگان‌های داوطلب رزمنده انتخاب شد. همچنین، در زمینهٔ نقل و انتقال و اسکان آوارگان ارمنی فعالیت داشت. در ۱۹۱۸–۱۹۲۰م نمایندهٔ مجلس و پس از آن، وزیر آموزش عمومی در جمهوری اول ارمنستان بود. ‏ آقبالیان در محافل معتبر ادبی و انجمن نویسندگان ارمنی عضویت داشت، دارای تألیفاتی متعدد دربارهٔ موضوعات ادبی و تاریخ ادبیات ارمنی است. آقبالیان پس از ۱۹۲۱م، در نخستین روزهای استقرار حکومت شوروی در ارمنستان، زندانی شد. پس از آزادی، ابتدا به تبریز و سپس، به بیروت نقل مکان کرد. وی به همراه لئون شانت بنیان‌گذار
نقل مکان کرد. وی به همراه لئون شانت بنیان‌گذار مدرسهٔ عالی نشان پالانجیان بود و تا پایان عمر در همان‌جا تدریس کرد. آقبالیان در ۱۹۴۷م در بیروت درگذشت.
آبل گیوزویچ آقانبکیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان و استاد دانشگاه اهل شوروی-روسیه است. زندگی‌نامه. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان الکساندر نوسکی نشان پرچم سرخ کار نشان لنین و نشان دوستی شده است.
روبن تر-هاروتوتیونیان (; – ) یک طراح صحنه و لباس رقص، اپرا، نمایش و تلویزیون اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد. وی بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ در مدرسه ریمان هنر و طراحی برلین تحصیل نمود. در سال ۱۹۵۹ برنده جایزه تونی بهترین طراحی لباس برای موزیکال Redhead شد. جایزهٔ آنتوانت پری برای درخشش در هنر نمایش، یا با نام شناخته‌شده‌تر آن جایزهٔ تونی (Tony Award)، به بازشناسی دستاوردهای تئاتر زندهٔ آمریکایی می‌پردازد. این جایزه‌ها طبق مراسمی سالانه در نیویورک از سوی انجمن تئاتر آمریکا
سالانه در نیویورک از سوی انجمن تئاتر آمریکا (سازمان بال تئاتر آمریکا) و انجمن صنفی لیگ برادوی اعطا می‌شود. منابع. جایزه ویژه تونی
روبرت واغارشاکی الیبکیان (; ؛ زادهٔ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. روبرت الباکیان در تفلیس گرجستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۰ به ارمنستان نقل مکان نمود و در ایران اسکان گزید. در بین سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۵ در انستیتو تئاتر و هنر ایروان تحصیل نمود. از سال ۱۹۷۰ الباکیان عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می‌باشد. جوایز. وی برندهٔ جوایزی همچون نقاش مردمی جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱)، نقاش مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸)، جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۸۸)، و جایزه پوغوسیان شده‌است.
آرکادی تر-تادئوسیان (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان-شوروی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون درجه پرچم سرخ و قهرمان آرتساخ شد. زندگی‌نامه. تر-تادئوسیان در تفلیس در جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در تفلیس وی تصمیم افسر نظامی شود. وی در دانشکده فرماندهی اسلحه‌های ترکیبی و سپس در دانشکده نظامی پشتیبانی و ترابری لنینگراد شرکت نمود. وی در افغانستان خدمت نموده‌است جایی که به وی نام مستعار روباه کوهستان را دادند. وی خدمات نظامی خویش را در آلمان شرقی، چکسلواکی و
وی خدمات نظامی خویش را در آلمان شرقی، چکسلواکی و بلاروس ادامه داد. با فروپاشی اتحاد شوروی و با آغاز درگیری در قره‌باغ تر-تادئوسیان در سال ۱۹۹۰ در سازماندهی مشارکت نمود. با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و نزاع ناپذیر در قره‌باغ کوهستانی در سازماندهی در سال ۱۹۹۰ دفاع از روستاهای ارمنستان همرز با آذربایجان شوروی شرکت نمود. تر-تادئوسیان در سال ۱۹۹۱ به ریاست کمیته آموزشی نیروهای دفاعی منصوب شد. در سال ۱۹۹۲ به عنوان فرمانده عملیات محاصره شهر استراتژیک شوشی برگزیده شد که گرفتن آن اولین پیروزی نظامی برجسته توسط قوای
که گرفتن آن اولین پیروزی نظامی برجسته توسط قوای ارمنستان در جریان جنگ قره باغ به‌شمار می‌رود. درگذشت. وی در ۳۱ مارس ۲۰۲۱ در سن ۸۱ سالگی در مرکز پزشکی اربونی درگذشت.
آلکساندر کاراپتیان (؛ زادهٔ در تفلیس) بازیکن فوتبال اهل ارمنستان است که در پست مهاجم برای باشگاه آلاشکرت و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی می‌کند. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اف۹۱ دودلانژ، سوچی، نوآ و آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده است. نخستین بازی ملی خود را که در چهارچوب مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ بود در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴ در ایروان در مقابل فرانسه انجام داده است.
ابراهیم ایرج‌زاد (زاده ۲۸ تیر ۱۳۶۰ در مشهد) کارگردان سینمای ایران است. زندگی‌نامه. ابراهیم ایرج زاد در سال ۱۳۷۶ با ورود به هنرستان سوره مشهد و تحصیل در رشته کارگردانی سینما راهش را برای ورود به سینما آغاز کرد که با عضویت و فعالیت در انجمن سینمای جوانان مشهد نیز همراه شد. در سال ۱۳۸۰ وارد دانشگاه سوره شد و همزمان با تحصیل به صورت حرفه ای در سینمای ایران مشغول به فعالیت شد تا اینکه در سال ۱۳۸۵در رشته کارگردانی سینما فارغ‌التحصیل شد. هفت فیلم کوتاه و دو فیلم سینمایی حاصل کارنامه کاری او تا به امروز است.
سینمایی حاصل کارنامه کاری او تا به امروز است. کارنامه کارگردانی. تابستان داغ ایرج زاد اولین فیلم بلند سینمایی خود را در تیرماه سال ۱۳۹۵ با نام تابستان داغ مقابل دوربین برد. تابستان داغ در همان سال به بخش مسابقه سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرد و با نامزدی در ۱۳ رشته رکورد دار جشنواره فجر شد. از جمله نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی فیلم شد و فیلم تابستان داغ توانست سیمرغ بهترین فیلمبرداری و تدوین را از آن خود کند. و در بخش جهانی ابتدا به بخش مسابقه فیلم (ایمپکت) بیست و هشتمین دوره
به بخش مسابقه فیلم (ایمپکت) بیست و هشتمین دوره جشنواره فیلم استکهلم راه یافت و کاندیدای بهترین فیلم در این بخش شد. به شانزدهمین دوره فستیوال فیلم داکا راه یافت و جایزه بهترین بازیگر زن به صورت مشترک به بازیگران زن فیلم تابستان داغ (پری ناز ایزدیار و مینا ساداتی) تعلق گرفت. در حضور سوم جهانی تابستان داغ به بخش مسابقه راه یافت و تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت نمود. عنکبوت دومین فیلم سینمایی ابراهیم ایرج زاد در سال ۱۳۹۸ به نام "عنکبوت (فیلم ۱۳۹۸) " و بر اساس زندگی قاتل زنجیره ایی زنان خیابانی مشهد
و بر اساس زندگی قاتل زنجیره ایی زنان خیابانی مشهد سعید حنایی ساخته شد. فیلم سینمایی «عنکبوت» به کارگردانی ابراهیم ایرج زاد در نخستین حضور جهانی‌اش در جشنواره بوسان ۲۰۲۰ در بخش پنجره‌ای به سینمای آسیا به نمایش درآمد. همچنین فیلم سینمایی «عنکبوت» به عنوان یکی از ۱۴ فیلم حاضر در بخش رقابتی جشنواره فیلم‌های آسیایی «اوساکا» در کشور ژاپن انتخاب شد. شوهر ستاره سومین فیلم سینمایی ابراهیم ایرج زاد در سال ۱۴۰۳ که در چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر حضور دارد. فیلم‌های کوتاهابراهیم ایرج زاد پیش از ساخت اولین فیلم
کوتاهابراهیم ایرج زاد پیش از ساخت اولین فیلم بلند داستانی خود، هفت فیلم کوتاه در کارنامه کارگردانی خویش به ثبت رسانیده‌است. اولین فیلم کوتاه داستانی وی با عنوان «عشق یک روایت غمگین» با اقتباس از یکی از داستانهای کوتاه ایتالو کالوینو در سال۸۴ جلوی دوربین رفت، که در جشن خانه سینما در سال۸۵ کاندیدای دریافت تندیس بهترین فیلم کوتاه شد. در جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در همان سال کاندیدای بهترین کارگردانی گردید و تندیس بهترین تصویر و تدوین را از آن خود کرد. در جشنواره فیلم رضوی جایزه بهترین کارگردانی و
در جشنواره فیلم رضوی جایزه بهترین کارگردانی و موسیقی فیلم به این فیلم کوتاه تعلق گرفت و نیز و در جشنواره فیلم دانشجویی سوره- سایه تندیس بهترین کارگردانی را دریافت نمود. ایرج زاد در اولین همکاری خود با انجمن سینمای جوان، در سال ۸۶، یک فیلم کوتاه سه دقیقه ای به نام«میشه فقط به دستهای ما نگاه کنید» را با موضوع معلولان و اشتغال ساخت. فیلم کوتاه داستانی «چند کیلومتر دورتر» را در سال ۹۱ جلوی دوربین برد. این فیلم اقتباسی از یکی از داستانهای کوتاه یوریک کریم مسیحی است که در همان سال جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره
است که در همان سال جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره رأفت مشهد را از آن خود کرد. در فستیوال فیلم کوتاه حسنات تقدیر شد و در جشنواره فیلم کوتاه مستقل خورشید لوح تقدیر گرفت. این اثر در چندین فستیوال بین‌المللی به نمایش درآمد که فستیوالهای رتردام هلند، پتالوما و سینما اینویزیبل آمریکا، فیلم زنان دهلی نو هند، فیلم مستقل پکن چین، جاروی طلایی آنتالیا ترکیه، میدل ایست نو فلورانس ایتالیا، از آن جمله است. این فیلم در در هفته نمایش فیلمهای ایرانی در رم و همچنین در گروه سینمای هنر و تجربه از اوایل مهرماه تا پایان آذر ۹۳
هنر و تجربه از اوایل مهرماه تا پایان آذر ۹۳ به نمایش درآمد. فیلم چهارم که دومین همکاری ایرج زاد با انجمن سینمای جوان محسوب می‌شود، یک فیلم صد ثانیه‌ایست به نام «"به فاصله یک دیوار"»" که در سال ۹۱ ساخته شد." در تابستان سال ۱۳۹۲ فیلم پنجم به نام "«"زنی پوشیده با گردنبند»، بر اساس داستانی از آیدا مرادی آهنی ساخته شد که از جشنواره حسنات جایزه ویژه موزه سینما را گرفت. تندیس بهترین فیلمنامه داستانی را از جشنواره فیلم کوتاه منطقهایی سینمای جوان نیز دریافت کرد و در بخش مسابقه فیلم کوتاه تهران سال ۹۲ به نمایش درآمد
بخش مسابقه فیلم کوتاه تهران سال ۹۲ به نمایش درآمد و در گروه هنر و تجربه اکران شد. درشهریور سال ۹۳ سومین همکاری اش با انجمن سینمای جوان صورت گرفت که حاصل آن فیلم کوتاه "«"دوچرخه‌ها، پدرها، سیگارها» "بر اساس داستانی از ریموند کارور شد، که به ترتیب به بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم کودک اصفهان، فیلم کوتاه تهران و فیلم رشد راه پیدا کرد و در جشنواره بین‌المللی فیلم رشد همان سال موفق به دریافت تندیس زرین بهترین فیلم کوتاه داستانی شد و نیز برنده تندیس جشنواره و جایزه دوم بهترین فیلم داستانی از جشنواره سلامت
و جایزه دوم بهترین فیلم داستانی از جشنواره سلامت سال ۹۵ شد." فیلم کوتاه داستانی "«"نیستان» "با اقتباس از داستان مجید قیصری، اوایل سال ۹۵ ساخته شد که به بخش مسابقه جشنواره فیلم کوتاه تهران ۹۵ راه پیدا کرد و جایزه دوم بهترین فیلم اقتباسی در بخش کتاب و سینما را از آن خود کرد."
آنا کاسیان (؛ زادهٔ ) یک خواننده اپرای اهل ارمنستان است که در فرانسه به سر می‌برد. زندگی‌نامه. وی در ۷ اکتبر ۱۹۸۱ در تفلیس به دنیا آمد.
گایانه خاچاتریان (؛ – ) یک نقاش و هنرمند گرافیک نوگرا اهل ارمنستان-گرجستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۹ مهٔ ۱۹۴۲ در تفلیس در یک خانواده ارمنی به دنیا آمد و در مدرسه هنری نیکولادزه تحصیل نمود. وی را در سال ۱۹۶۷ سرگئی پاراجانف را ملاقات نمود. وی در ۱ مهٔ ۲۰۰۹ در سن ۶۶ سالگی در تفلیس درگذشت و در پانتئون ارمنیان تفلیس به خاک سپرده شد.
آرپنیک نالباندیان (؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۱۶ – ۱۷ مه ۱۹۶۴) یک نقاش اهل ارمنستان-شوروی بود. عنوان هنرمند افتخاری ارمنستان شوروی به وی اعطا گردید. ادوارد ایسابکیان همسر، آرام ایسابکیان پسر و دمیتری نالباندیان برادر وی بودند. زندگی‌نامه. آرپنیک نالباندیان در روز ۲۳ دسامبر ۱۹۱۶ در تفلیس به دنیا آمد. از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۱ در رشته نقاشی در آکادمی دولتی هنری تفلیس در گرجستان تحصیل نمود. نالباندیان در سال ۱۹۴۳ به عضویت اتحادیه هنرمندان ارمنستان درآمد. وی در سال ۱۹۴۶ شروع به تدریس در انستیتو هنرهای زیبا و نمایشی ایروان نمود.
در انستیتو هنرهای زیبا و نمایشی ایروان نمود. در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲ وی به عنوان معاون شورای شهر برگزیده شد. در سال ۱۹۵۷ مدال کارگر افتخاری به وی اعطا گردید. در سال ۱۹۶۱ عنوان هنرمند شایسته ارمنستان شوروی به وی اعطا گردید. به آرپنیک نالباندیان در روز ۱۷ مه ۱۹۶۴ در ایروان درگذشت. آثار. حدود ۳۰۰ اثر از وی در نگارخانه ملی ارمنستان و نیز حدود ۴۵ اثر از وی در نگارخانه ملی گئورگین نگارخانه گیومری و مجموعه‌های خصوصی نگهداری می‌شود. پیوند به بیرون.
واختانگ هاکوبیان (؛ زادهٔ در تسالکا) یک بازیکن فوتبال بازنشسته در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دیلا گوری، پیونیک، آرارات ایروان، و گاندزاسار کاپان اشاره کرد. تیم ملی. وی در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. هاکوبیان نخستین و تنها بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۲ فوریه ۲۰۰۳ در رمت گن در مقابل اسرائیل انجام داده‌است.
نائیری ستراکیان (؛ زادهٔ ) یک ریاضی‌دان اهل ارمنستان است. وی عضو هیئت المپیاد جهانی ریاضی می‌باشد.
استپان مالخاسیانتس (؛ – ) یک دانشمند در زمینه لغت‌شناسی اهل ارمنستان بود. جوایز و افتخارات. وی برنده جوایزی همچون جایزه استالین (۱۹۴۶) و نشان لنین شده است.
داویت پوغوسیان (به ؛ به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر سابق ارمنی‌تبار اهل گرجستان است که در دسته‌های ۵۸ و ۶۰ کیلوگرم برای گرجستان در بازی‌های المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و ۲۰۰۴ آتن رقابت کرد و در هر دو دوره به مقام پنجم رسید. پوغوسیان برندهٔ دو مدال طلای رقابت‌های قهرمانی کشتی اروپا (۱۹۹۷، ۱۹۹۸) است و نیز یک مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۱) را کسب کرده است.
یوری خاچاتوروف (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مارشال باقرامیان، مدال آندرانیک اوزانیان، نشان وارتان مامیکونیان مقدس، قهرمان آرتساخ و نشان صلیب رزمی (ارمنستان) درجه دو شده‌است.
ملینا سلیمان (زاده ۱۹۹۰) هنرمند افغان است. او دیوارنگاری، فلزکاری و نقاشی می‌کند. او و خانواده‌اش به علت کارهایش مورد تهدید و خشونت طالبان قرار گرفته‌اند چرا که می‌گویند کار مجسمه‎ سازی او بت‌پرستی است. سلیمان قبل از اینکه توسط خانواده‌اش به قندهار بازگردانده شود در پاکستان در رشته هنر تحصیل کرده است. بعد از اینکه پدرش در حمله مشکوکی توسط طالبان مجروح شد، خانواده به بمبئی، هندوستان مهاجرت کردند و او در مدرسه هنر سر جیمز شروع به مطالعه هنر کرد. گرچه کار سلیمان موجب اختلاف نظرهای زیادی شده است، اما هنرش به
موجب اختلاف نظرهای زیادی شده است، اما هنرش به طور محلی و بین‌المللی حتی توسط رئیس‌جمهور پیشین افغانستان حامد کرزی تحسین شده است. در ماه مه سال ۲۰۱۵، سلیمان در گالری بتنال گرین لندن از کارش نمایشگاه انفرادی تشکیل داد. نام نمایشگاه «آنسوی برقع: بافت‌زدایی» گذاشته شد. تعدادی برقع هر کدام در یک فرم سنتی خوشنویسی با آرزوها و آرمان‌های مردم افغانستان احاطه شده بودند.
لوون میکائیلی کاراخانیان (؛ – ) یک دیپلمات ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ ژانویه ۱۸۸۹ در تفلیس به دنیا آمد. در جریان پاکسازی بزرگ دستگیر و در ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۷ در سن ۴۸ سالگی در مسکو اعدام شد. در سال ۱۹۵۶ از وی اعاده حیثیت شد.
آلکساندر ملیک-پاشایف (؛ – ) یک رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ اکتبر ۱۹۰۵ در شاهومیانی به دنیا آمد و از کنسرواتوار سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۶۴ در سن ۵۸ سالگی در مسکو درگذشت.
واسیلی ببوتوف (؛ – ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود. پیوند به بیرون.
سامول ولادیمیری گاسپاروف (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. وی در استودیو فیلم اودسا کار میکرد. پیشه یا شغل. گاسپوروف یکی از فیلمسازان روسی - ارمنی بود که بیشتر به فرم وسترن سرخ علاقه داشت، او هر دو "نفرت" و "ششم" و همچنین فیلم کمتر شناخته شده "نان، طلا و تپانچه" و "کلمه مرگ را فراموش کن" را در این ژانر کارگردانی کرد. زندگی خصوصی. گاسپاروف تا زمان مرگ دو بار ازدواج کرد . وی قبل از مرگ با بازیگری به نام ناتالیا واویلووا ازدواج کرد. او از ازدواج قبلی یک دختر داشت
ازدواج کرد. او از ازدواج قبلی یک دختر داشت .
شهرستان لا میتیس (به انگلیسی: La Mitis) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در باس سن لوران واقع شده‌است. شهرستان لا میتیس ۲٬۵۳۸٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۹۴۲ نفر جمعیت دارد.
شفیقه حبیبی روزنامه‌نگار، مجری تلویزیون، فعال سیاسی و سیاستمدار اهل افغانستان است. او به خاطر حمایت از زنان روزنامه‌نگار و کاندیداتوری به عنوان معاون رئیس‌جمهور در کنار عبدالرشید دوستم در سال ۲۰۱۴ شناخته شده‌است. زندگی خصوصی. حبیبی از یک خانواده پشتون احمدزی از طبقه بالای جامعه است.گرچه او در کابل پرورش یافت ولی خانواده‌اش اهل ولایت لوگر هستند. در سال ۱۹۶۶ حبیبی از دانشگاه کابل مدرک روزنامه‌نگاری گرفت. او با محمود حبیبی ازدواج کرده‌است، محمود در دولت افغانستان شغل‌های مختلفی داشت. از جمله این مشاغل عبارت