payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در میکروبیولوژی و ایمنی‌شناسی به عضویت افتخاری و مادام‌العمر سازمان بین‌المللی "زنان فارغ‌التحصیل در علم" که نام پیشین "سیگمادلتااپسیلون" برگزیده شد. در سال ۱۹۸۶ اگلوسکی همکار آکادمی میکروبیولوژی آمریکا شد. از سال ۱۹۸۷ تا سال ۱۹۸۸ اگلوسکی رئیس جامعه میکروبیولوژی آمریکا بود؛ و از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ رئیس بخش انتشارات این جامعه بود. در سال ۱۹۹۹ او جایزه پژوهشی آرتور کورنبرگ و در سال ۲۰۰۱ جایزه دستاورد مادام‌العمر سوزان ب. آنتونی را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹ دانشکده پزشکی و دندان پزشکی دانشگاه روچستر جایزه مربیگری
پزشکی و دندان پزشکی دانشگاه روچستر جایزه مربیگری مادام‌العمر را به او اختصاص داد. او در سال ۲۰۱۵ به تالار ملی زنان مشهور راه یافت. زندگی شخصی. اگلوسکی در گورهام نیویورک زندگی می‌کند.
جیمز راین کیلیان (; ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۴ – ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۸) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا و دهمین رئیس مؤسسه فناوری ماساچوست از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۹ بود. زندگی‌نامه. کیلیان در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۴ در بلکسبورگ، کارولینای جنوبی متولد شد. پدرش نساج بود و او در دانشگاه دوک به تحصیل پرداخت. سپس برای دو سال به موسسه فناوری ماساچوست به ادامه تحصیل پرداخت و مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۲۶ در رشته مدیریت و مهندسی اخذ کرد. فعالیت‌ها. در سال ۱۹۳۲ ویرایشگر مجله دانشگاه ام‌آی‌تی به نام تکنولوژی رویو شد. سپس مدیریت انتشارات این دانشگاه
تکنولوژی رویو شد. سپس مدیریت انتشارات این دانشگاه را عهده‌دار گردید. او در سال ۱۹۳۹، مدیر اجرایی کارل تیلور کوم‌تون، رئیس دانشگاه ام‌آی تی شد و در فعالیت‌های MIT همکاری نمود، فعالیتهایی که در خدمت تحقیقات و توسعه نظامی بود. او از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۹، به عنوان دهمین رئیس این دانشگاه منصوب شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی شده است. مرگ. کیلیان در ۲۹ ژانویه، ۱۹۸۸ در شهر کمبریج ماساچوست درگذشت.
نیاز سرمایی یک درخت میوه حداقل دورهٔ هوای سردی می‌باشد که برای شکوفه‌دهی یک درخت میوه در فصل سرما موردنیاز می‌باشد. از نیاز سرمایی گاهی با نام ساعات سرما یاد می‌شود که می‌تواند از طریق راه‌های مختلفی محاسبه‌گردد. بعضی از گیاهان پیازی برای گل‌دهی و برخی بذرها برای تولید بخش رویشی نیاز به سرما دارند. از منظر زیست‌شناختی، نیاز سرمایی تضمینی برای اتفاق افتادن گل‌دهی و حفظ بقای گیاه می‌باشد.
کنش اینشتین-هیلبرت کنشی است که با کمینه کردنِ آن، معادله‌های (برابرانه‌های) میدانِ اینشتین به دست می‌آیند. در هر دست‌گاهِ مختصه‌های برگزیده شده، اندازهٔ این کنش برایِ یک گستره برابر است با اندازهٔ همهٔ خمشِ فضازمان در آن گستره. «همهٔ خمش» در این‌جا برابر است با انتگرالِ خمش بر روی فضازمانِ گستره؛ بنابراین با کمینه کردنِ این کنش، متریکی برای آن دست‌گاه مختصه‌ها به دست می‌آید که کم‌ترین خمشِ فضازمان را در آن گستره داراست. یکتا بودن یا نبودنِ این متریک به شرایط مرزیِ گستره و شمارِ بعدهای فضازمان وابسته است.
مرزیِ گستره و شمارِ بعدهای فضازمان وابسته است. برای نمونه اگر این کنش برای گستره‌ای تهی در فضازمانِ چهاربعدی نوشته شود، کمینه کردنِ آن معادلهٔ (برابرانه‌ی) اینشتین را در فضای تهی به دست می‌دهد که هر متریکی با خمشِ پوچ می‌تواند آن را برآورده کند. حال اگر مرزهای این گستره در بی‌اندازه دور باشند، این متریک را می‌توان با مختصه‌های ثابت در دست‌گاهِ مختصه‌های کارتزی نمایش داد. اما اگر مرزها بی‌اندازه دور از یک سو و پهنای کرویِ یک ستاره از سوی دیگر باشند، متریکی که از حلِ این معادله (برابرانه) به دست می‌آید،
که از حلِ این معادله (برابرانه) به دست می‌آید، متریک شوارتزشیلد نام دارد.
یوجین گوسمن () یک بات مکالمه است که در سال ۲۰۰۱ توسط سه برنامه‌نویس روس و اوکراینی ایجاد شد. این ربات به عنوان یک پسر ۱۳ ساله اوکراینی به تصویر کشیده شد. یوجین از زمان ایجادش در چندین مسابقه تست تورینگ به رقابت پرداخت و در رقابت سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ موفق به کسب جایگاه دوم شد. در ژوئن ۲۰۱۲، به مناسبت صدمین سالگرد تولد آلن تورینگ مسابقه‌ای به عنوان بزرگ‌ترین رقابت آزمون تورینگ شکل گرفت. در آن مسابقه یوجین ۲۹ ٪ از داوران خود را متقاعد کرد که انسان است. در ۷ ژوئن ۲۰۱۴، در رقابتی که شصتمین سالگرد مرگ تورینگ بود، ۳۳
در رقابتی که شصتمین سالگرد مرگ تورینگ بود، ۳۳ درصد از داوران مسابقه فکر کردند که یوجین یک انسان است. براساس آزمون تورینگ که در سال ۱۹۵۰ تدوین شده بود، ماشین‌های هوشمند ماشین‌هایی هستند که قادر خواهند بود ۳۰٪ از قضات را به اشتباه بیندازند و خود را جای انسان جا بزنند. نقدها. اعتبار و ارتباط نتیجهٔ مسابقهٔ یوجین توسط منتقدان مورد سؤال قرار گرفت، آنها معتقد بودند که در تعریف دستاورد اغراق شده چون برنامه‌نویسان با کمک خصوصیات شخصیتی و طنز، جهت بحث را تغییر می‌دادند و ربات اطلاعات واقعی نداشته‌است و از پاسخ دادن
و ربات اطلاعات واقعی نداشته‌است و از پاسخ دادن به تعدادی از سؤال‌ها مانند سایر ربات‌ها طفره رفته‌است. بخشی از مسابقه. در یکی از مسابقات سؤال‌ها و پاسخ‌های زیر بین اسکات آرانسان و یوجین، رد و بدل شد:
تنش‌ها در پاسخ به ناهنجاری‌های محیطی در گیاهان بروز می‌کنند. از جمله تنش‌های گیاهی می‌توان تنش خشکی، تنش شوری و تنش عناصر سنگین را نام‌برد تنش گیاهی شرایطی است که گیاه در محیط رشدی غیرایده‌آل قرار دارد. تأثیر تنش ممکن است منجر به کاهش رشد و عملکرد، آسیب دائمی یا حتی مرگ گیاه شود. تنش‌های گیاهی به‌طورکلی به دو دستهٔ تنش‌های زیستی و تنش‌های غیرزیستی تقسیم می‌شوند. تنش‌های زیستی و غیر زیستی. تنش زیستی در گیاهان به‌وسیلهٔ جانداران (موجودات زنده) ایجاد می‌شود به ویژه توسط ویروس‌ها، باکتری‌ها، قارچ‌ها، نماتدها،
ویژه توسط ویروس‌ها، باکتری‌ها، قارچ‌ها، نماتدها، آفات (حشرات) و علف‌های هرز. در مقابل تنش‌های غیرزیستی به‌وسیلهٔ عوامل محیطی مانند خشکی، گرما، سرما، شوری و عناصر سنگین ایجاد می‌شوند.
ارژنگ فرخ‌پیکر (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۳۰، تهران) نویسنده، کارگردان و هنرپیشه ایرانی است. دوران کودکی او بعد از تبعید پدر در سال ۱۳۳۲ به اهواز وضع خوبی نداشت. او در سال ۱۳۳۷ یک جعبه آپارات برای خودش درست می‌کند که زمینهٔ گرایش او به فیلم و سینما می‌شود. در سال ۱۳۴۵ نخستین فیلم کوتاه خود را در قطع ۸ میلیمتری بنام "۳۲ عددجوانی است" را پس ازحادثهٔ مرگ فروغ فرخزاد می‌سازد. در سال ۱۳۴۶ به عنوان هنرجوی مرکز آموزش تئاتر اهواز به مدت سه سال زیرنظر دکتر حسینعلی طباطبائی تئاتر را فرا می‌گیرد. درسال ۱۳۴۹ در دانشکده هنرهای
را فرا می‌گیرد. درسال ۱۳۴۹ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشتهٔ تئاتر پذیرفته می‌شود و در همان سال گروه "کارگاه تئاتر" را تشکیل داده و دو نمایشنامه بنام‌های "مردِ گل به دهان" و "اشباح" از آثار "لوئیجی پیراندللو" ترجمهٔ بهمن محصص را طراحی و کارگردانی می‌کند. درسال ۱۳۵۰ در فیلم "پیاده ۷" به کارگردانی ابراهیم وحید زاده، فیلم "کلید" به کارگردانی فرامرز صدیقی، تئاتر تلویزیونی "پله‌های یک نردبان" نوشتهٔ بهمن فرسی به کارگردانی هوشنگ رحیمی و "گفتگوی دونفره" اثر اوژن یونسکو به کارگردانی محمود هاشمی ایفای
اثر اوژن یونسکو به کارگردانی محمود هاشمی ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۵۱ چهار نمایشنامهٔ "نقص"، "صحنهٔ چهار نفره"و "دخترِ دَمِ بخت" اثر اوژن یونسکو و نمایشنامهٔ "وهم" اثر فدریکو گارسیا لورکا در افتتاح تالار مولوی دانشگاه تهران طراحی و کارگردانی می‌کند و در اداره برنامه‌های تئاتر وزارت فرهنگ و هنر در نمایشنامهٔ "کورش پسر ماندان" نوشته کورش سلحشور و به کارگردانی خلیل موحد دیلمقانی ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۵۲ در سینمای آزاد تهران دو فیلم کوتاه "بعد از آن شب بارانی" و "خط سوم" را کارگردانی می‌کند. درهمین سال با
و "خط سوم" را کارگردانی می‌کند. درهمین سال با گروه تئاتر "پیاده" در نمایشنامهٔ "شهرکوچک ماًاثر ثورنتون وایلدر به کارگردانی داریوش فرهنگ ایفای نقش می‌کند و نخستین نقد تئاتر خود را بر اجرای نمایشنامهٔ "کی برای آخرین بار مادرم را دیدی" نوشتهٔ کریستوفر همپتون و کارگردانی هوشنگ حسامی در روزنامه آیندگان می‌نگارد. در همین سال در همکاری با کارگاه نمایش تلویزیون در نمایشنامهٔ "هفت حکایت برصیصای عابد" به کارگردانی شهرو خردمند و ایرج انور ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۵۳ با ارائهٔ پایان‌نامه و طراحی و کارگردانی
۱۳۵۳ با ارائهٔ پایان‌نامه و طراحی و کارگردانی نمایشنامهٔ "آخرین نوار کراپ" لیسانس کارگردانی خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران دریافت می‌کند. درسال ۱۳۵۴ در حین انجام خدمت وظیفه عمومی نمایشنامهٔ "بیرون، جلوی در" اثر ولفگانگ بورژوا را در تالار مولوی دانشگاه تهران طراحی و کارگردانی می‌کند. درسال ۱۳۵۵ پس از پایان خدمت وظیفه عمومی کارشناس تئاتر استان بوشهر می‌شود. درسال ۱۳۵۶ کارشناش تئاتر دانشگاه جندی شاپور اهواز و سال ۱۳۵۷ کارشناش تئاتر شهر آبادان و سال ۱۳۵۸ کارشناش تئاتر استان خوزستان است که
و سال ۱۳۵۸ کارشناش تئاتر استان خوزستان است که نمایشنامهٔ "آنکه گفت آری آنکه گفت نه" اثر برتولد برشت را طراحی و کارگردانی می‌کند. درسال ۱۳۵۹ و آغاز جنگِ تحمیلی ایران و عراق در ستاد تدارکات جبهه فعال است که حکم آماده به خدمت و سپس محکوم به بازخرید خدمت می‌گردد و ناگزیر به زادگاه خود تهران مهاجرت می‌کند. درسال ۱۳۶۱ فیلمنامهٔ "هنگامِ نور" را برای گروه معارف اسلامی شبکه ۱ سیما می‌نگارد که در ناهماهنگی‌های معمول آن روزها ساخت آن مسکوت می‌ماند. در شهر کرج ساکن می‌شود و فیلمنامهٔ "شاهزاده ای که خر شد" را براساس
و فیلمنامهٔ "شاهزاده ای که خر شد" را براساس اثری از لئونید سالاویف می‌نگارد. درسال ۱۳۶۲ در اجرای تلویزیونی "دست‌های آلوده" اثر ژان پل سارتر به کارگردانی صادق هاتفی ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۶۳ پژوهشگر و نویسنده فیلمنامهٔ مستند "اسب ترکمن" برای گروه ورزش شبکه ۱ سیما و در سمت دستیار کارگردان و برنامه‌ریز در ساخت آن به کارگردانی برگرونی پطرس بوغوسیان همکاری می‌کند. درسال ۱۳۶۵ در سریال تلویزیونی ۱۳ قسمتی "سایه همسایه" نوشته محمود استاد محمد به کارگردانی اسماعیل خلج ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۶۶ در بخش فرهنگی
خلج ایفای نقش می‌کند. درسال ۱۳۶۶ در بخش فرهنگی جهاد دانشگاهی اشتغال به کار پیدا کرده و در فیلم سینمایی "همهٔ یک ملت" به کارگردانی حسین مختاری و فیلم سینمایی "پرواز پنجم ژوئن" به کارگردانی علیرضا سمیع آذر بازی می‌کند و همزمان به عضویت شورای نظارت بر نمایش مرکز هنرهای نمایشی درمی آید. درسال ۱۳۶۷ در سریال تلویزیونی "حکایت هاً به کارگردانی حمید لبخندهای و سریال تلویزیونی "این شرح بی نهایت" به کارگردانی اسماعیل خلج بازی می‌کند و همزمان فیلمنامهٔ سینمایی "خانهٔ متروک" را براساس نمایشنامهٔ "سوء تفاهم"اثر آلبر
متروک" را براساس نمایشنامهٔ "سوء تفاهم"اثر آلبر کامو می‌نگارد. سال ۱۳۷۰ به عضویت کانون منتقدان تئاتر درآمده و نقد تئاتر و فیلم می‌نگارد. همزمان چند نمایشنامهٔ رادیویی برای رادیو تهران و نخستین نمایشنامهٔ خود را بنام "آی آدم هاً می‌نگارد. سال ۱۳۷۳ در واحد سنجش و ارزیابی شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما اشتغال به کار می‌ورزد. درسال ۱۳۷۵ به مشهد مهاجرت و فیلمنامهٔ "عشق کور" را براساس داستان "بامداد خمار" نوشته پروین حاج سید جوادی می‌نگارد. درسال ۱۳۷۶ به تهران بازمی‌گردد و فیلم مستند "داستان تسبیح" را در شبکه۴
و فیلم مستند "داستان تسبیح" را در شبکه۴ سیما می‌سازد و در بخش فرهنگی بنیاد سینمایی فارابی اشتغال می‌ورزد. درسال ۱۳۷۹ پس مهاجرت ناگزیر چند ماهه به اهواز به تهران بازگشته و مدتی در مطبوعات نقد تئاتر می‌نویسد و در نهایت به شهرستان صحنه از توابع استان کرمانشاه مهاجرت و نمایشنامهٔ خیابانی"مردی که آنجا نیست" نوشتهٔ اکرم میر محمدی را طراحی و کارگردانی می‌کند و همزمان بکار پژوهش و نگارش کتاب "بازیگری و مکاتب تئاتری" می‌پردازد. درسال ۱۳۸۱ نخستین نمایشنامهٔ خود را در تالار مولوی دانشگاه تهران طراحی و کارگردانی
را در تالار مولوی دانشگاه تهران طراحی و کارگردانی می‌کند و همزمان ک دبیر صفحهٔ آئینهٔ هنر روزنامه ابرار است در سریال تلویزیونی "با من بمان" به کارگردانی حمیدلبخنده بازی می‌کند. درسال ۱۳۸۳ در بیست و دومین جشنواره تئاتر فجر نمایشنامهٔ "گالری خیابانی" را نوشته و کارگردانی می‌کند. ازآن پس به پژوهش و نویسندگی مشغول می‌شود که فهرست آثار نوشتاری اش چنین است: مجموعه داستان‌های کوتاه: آسمان آبی خیال، آوازِ قو، باد، باغ سبز، برجِ سکوت، تابستان سرد، تنهایی تلخ، جادهٔ نمناک، چشم اسفندیار، چنگار، دیروز امروز فردا، روح،
چشم اسفندیار، چنگار، دیروز امروز فردا، روح، رؤیاها، سال اسب، شبانه‌ها، میراث، وسوسهٔ سیب (چاپ اول ۱۴۰۱ نشر واژه‌های کاغذی)، داستان بلند روزگارِ رفته و و (هوشی در مکتب‌های هنری از دوران باستان تا دوران مدرن نمایشنامهٔ اورژینال: پرواز در قفس، رقص با مانکن‌ها، کریسمس آمریکایی، هیچ‌کس‌ها. نمایشنامهٔ اقتباسی: ابلوموف اثر ایوان گنجارف، بودن یا نبودن اثر اوریانا فارابی، جوان خام و خواب عموجان داستایفسکی، دل سگ بولگاکف، بی مرگی، بینایی و کوری ساراماگو، کیمیاگر کوئیلو و میرا اثر کریستوفر فرانک نمایشنامهٔ اقتباس شده
و میرا اثر کریستوفر فرانک نمایشنامهٔ اقتباس شده از ادبیات ایران: اهل ولایت گلشیری، حاجی آقا هدایت، داستان یک شهر احمد محمود، ملکوت بهرام صادقی، سه قطره خون هدایت، شّکر تلخ جعفر شعری، نامه‌ها بزرگ علوی، بندیان عشق براساس هفتاد سال سروده‌های عاشقانه شاعران ایران وآخربازی براساس سروده‌های احمد شاملو فیلمنامه: اشغال، آرامگاه، با شیطان دست نده، بادِ جن، بختک، بیگانه، جادوی سیاه، جادوی سینما، چنگار، حِرز، خوش بختی، دایرهٔ عشق، دلقک شازده، زمین، سراب سرخ، سقوط، شورِ شیرین، صدا دوربین خاطره، قرار، قاب، ققنوس،
شورِ شیرین، صدا دوربین خاطره، قرار، قاب، ققنوس، کلات، گنج روان، ماه منیر و ماهان، مسافر، نفرت، بیداری، ناجی .. زندگی. در سال ۱۳۴۵ و پس از مرگ فروغ فرخزاد فیلم کوتاه ۸ میلیمتری به نام «۳۲ عدد جوانی» است را درست می‌کند. در سال ۱۳۴۶ هنرجوی مرکز تئاتر اهواز می‌شود. بیماری و فوت مادر در سال ۱۳۵۲ تأثیر بدی بر او می‌گذارد. در سال ۱۳۵۳ از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته هنرهای تئاتری فارغ‌التحصیل می‌شود. عنوان پایان‌نامه‌اش طراحی و کارگردانی آخرین آخرین نوار کراپ نوشتهٔ ساموئل بکت است. با شروع دوران
نوار کراپ نوشتهٔ ساموئل بکت است. با شروع دوران خدمت سربازی در سال ۱۳۵۴ نمایشنامه بیرون جلوی در نوشته ولفگانگ بورشرت را در تالار مولوی تهران کارگردانی و اجرا می‌کند. در سال ۱۳۵۵ و بعد از اتمام خدمت سربازی وارد استان بوشهر و هرمزگان می‌شود؛ و یک سال بعد نیز کارشناس تئاتر دانشگاه جندی شاپور می‌شود. وی بعدها تا سال ۱۳۵۸ در شهرهای اهواز، آبادان و خوزستان نیز در این سمت مشغول به کار شد. در سال ۱۳۵۹ و بعد از ازدواج اولش جنگ ایران و عراق شروع شده و در ستاد تدارکات جنگ مشغول به فعالیت می‌شود. در این سال است که از
جنگ مشغول به فعالیت می‌شود. در این سال است که از سوی اداره ارشاد اسلامی اهواز عدم نیاز به او اعلام می‌شود و مجبور به بازخرید خدمت کاری‌اش می‌شود. پدرش بعد از یک دوره بیماری در این سال فوت می‌کند. او در سال ۱۳۶۱ به تهران بازمی‌گردد و مشغول به همکاری با «گروه معارف شبکه اول سیما» می‌شود. وی در سال ۱۳۶۹ بعد از جدایی از همسر اولش در کشورفرانسه به همراه فرزندش وحید پناهنده می‌شود. پس ار دو سال (۱۳۷۱) دوباره ازدواج کرده و چندین نمایشنامه برای رادیو می‌سازد. وی در سال ۱۳۷۳ در «واحد سنجش و ارزیابی شورای نظارت بر
سال ۱۳۷۳ در «واحد سنجش و ارزیابی شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما» مشغول به کار می‌شود. وی بر این باور است که نقد یک اثرِهنری (تئاتر) هم جستار اعتبار مقصود آن است هم شناخت ارزش ذاتی آن. تفکیک سره از ناسره هائی که اثر را به تحریف می‌کشاند و توضیح و تصدیق روش هائی که صاحب اثر برای بیان مقصود خود بکارگرفته است. شوربختانه رویکرد نقد در قلمرو فرهنگ توده ای عوام کاربرد ندارد چون هیچگونه ارزش ذاتی ندارد و ماحصل آن تولیدات بنجلی است که برای سرگرمی عوام و دستکاری افکار آن‌ها تهیه می‌شوند؛ تولیداتی کاسب‌کارانه و باب
آن‌ها تهیه می‌شوند؛ تولیداتی کاسب‌کارانه و باب سلیقهٔ بازار فروش که تاریخ مصرف دارند. خطر این تولیدات در آن است که می‌توانند فرهیختگی و اعتلای فرهنگی را در جامعه به فساد بکشانند. فرخ پیکر یکی از شاگردان «حسینعلی طباطبایی» پیشکسوت تئاتر ایران بوده است. او در جشنوارهٔ سینما حقیقت در سال ۱۳۹۲ می‌گوید: ان‌شاءالله این جشنواره هرچه زودتر ختم شود به هرچه در لیاقتش هست! که موجباتِ برخی خَلطِ مبحث‌ها را فراهم آورده!! متولّیان برگزاری این جشنواره‌ها از کُرهٔ مریخ نیامده‌اند و بی تردید از «فیلتر»های مرسوم گذشته‌اند!
و بی تردید از «فیلتر»های مرسوم گذشته‌اند! ببینید حضرات «فیلترشکن»ها شان را از کدام پرتقال‌فروشی ابتیاع می‌کنند و شما را به جانِ هرچه می‌پرستید قسم می‌دهم که دست از سرِ روشنفکران(؟) و نبشِ قبرشان بردارید!! سُرنا از سرِ گشادش به صدا درنمی‌آید.
آندری رومانوویچ چیکاتیلو (، ؛ شانزده اکتبر ۱۹۳۶ – چهارده مارس ۱۹۹۴) یک قاتل زنجیره‌ای در اتحاد جماهیر شوروی بود. نام مستعار قصاب روستوف، چاک‌دهنده روستوف است. او بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۹۰ در روسیه، اوکراین، ازبکستان اتحادیه جماهیر شوروی مرتکب جرم‌هایی از قبیل تجاوز جنسی، قطع عضو، و قتل دست‌کم ۵۲ زن و کودک شده‌بود. چیکاتیلو در مجموع به بیش‌از ۵۶ فقره قتل اعتراف کرد، ولی محکومیت او برای ۵۳ فقره از این قتل‌ها در مارس ۱۹۹۲ انجام شد. او به اعدام محکوم شد. آندری چیکاتیلو که با اسامی مستعار قصاب روستوف یا چاک‌دهنده
که با اسامی مستعار قصاب روستوف یا چاک‌دهنده روستوف نیز معروف است، بین سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۹۰ در روسیه، اوکراین، ازبکستان اتحادیه جماهیر شوروی دست به جنایاتی شدید زده است. وی متهم به جرم‌هایی وحشتناک از جمله قتل، تجاوز، مثله کردن و قطع عضو است. آندره به بیش از ۵۶ فقره قتل اعتراف کرده و در بین قربانیان آن دست کم ۵۲ کودک و زن دیده می‌شوند. وی به طور قطعی به ۵۳ فقره قتل محکوم شد. وی در ابتدا معلم یک مدرسه بود که به دلیل انجام برخی حرکات غیر اخلاقی با دانش آموزان اخراج شد. بعد از آن بود که قتل‌های زنجیره‌ای وی آغاز
شد. بعد از آن بود که قتل‌های زنجیره‌ای وی آغاز شده و دو قتل نخست آن شامل دو دختر ۹ و ۱۷ ساله می‌شدند. وی پس از دستگیری ادعا کرده بود که خون مقتولان را می‌چشیده است.
مهار کننده‌های ترانس کریپتاز معکوس ، یک دسته از داروهای ضد ویروسی هستند که از آن‌ها برای درمان عفونت بیماری ایدز و در برخی موارد هپاتیت B استفاده می‌شود. مکانیزم. هنگامی که به یک سلول به ویروس اچ آی وی آلوده می‌شود، ترنس کریپتاز معکوس آر ان ای تک رشته‌ای ویروس را به دی ان ای دو رشته‌ای تبدیل می‌کند، و این مرحله مهمی برای تکثیر ویروس می‌باشد. داروهای مهار کننده‌های ترانس کریپتاز معکوس عملکرد ترنسکریپتاز را مختل نموده و از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کنند.
بازدارنده‌های پروتئاز یک دسته از داروهای ضد ویروسی است که به‌طور گسترده‌ای از آن‌ها جهت درمان ایدز و هپاتیت C استفاده می‌شود. بازدارنده‌های پروتئاز از طریق اتصال به پروتئاز ویروس «اچ آی وی» از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کنند. با این که این داروها از دقت بالایی برخوردار می‌باشند، خطر ایجاد مقاومت علیه دارو (چیزی شبیه به مقاومت علیه آنتی‌بیوتیکها) وجود دارد، و دلیل آن هم جهش یافتن ویروس «اچ آی وی» می‌باشد. برای کاهش این خطر می‌توان از چندین داروی مختلف همزمان با هم استفاده نمود به صورتی که هر یک به اهداف مختلف
هم استفاده نمود به صورتی که هر یک به اهداف مختلف حمله کنند.
رافنسبورگر () یک شرکت آلمانی فعال در حوزهٔ تولید اسباب‌بازی است. عمده فعالیت و شهرت این شرکت به واسطهٔ طراحی و ساخت پازل می‌باشد. شرکت رافنسبورگر توسط اوتو روبرت مایر با مرکزیت رافنسبورگر، شهری در سوآبیای علیا بنیانگذاری گردید. اولین قرارداد ثبت شدهٔ شرکت به سال ۱۸۸۳ می‌باشد که در آن زمان، با چاپ و ساخت پوشه‌های ویژه برای صنعتگران و معماران آغاز به کار نمود. اولین بازی رومیزی این شرکت نیز با نام سفر به سراسر جهان، در سال ۱۸۸۴ منتشر و تولید گردید. در سپتامبر سال ۲۰۱۰ میلادی، رافنسبورگر رکورد جهانی بزرگترین
سال ۲۰۱۰ میلادی، رافنسبورگر رکورد جهانی بزرگترین پازل دنیا با ۲۴۰۰۰ تکه را به نام این شرکت به ثبت رساند.
در زیر فهرستی از کشورها بر پایه شاخص توده بدنی () آمده است. برای نخستین بار این اطلاعات در سال ۲۰۱۴ از سوی سازمان جهانی بهداشت بر پایه جامعه آماری ۱۸ ساله و بیشتر جمع‌آوری شد و در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. روش‌شناسی. میانگین شاخص توده بدنی مقیاس ساده‌شده‌ای از وزن نسبی افراد در یک کشور بر پایه کشور فراهم می‌کند. BMI از رابطه جرم (وزن) فرد تقسیم بر مربع قد آن فرد محاسبه می‌شود. فردی که شاخص توده بدنی‌اش ۲۵ کیلوگرم/متر۲ باشد دارای اضافه وزن است و فردی که شاخص آن عدد ۲۵ کیلوگرم/متر۲ یا بیشتر باشد چاق به‌شمار می‌رود.
۲۵ کیلوگرم/متر۲ یا بیشتر باشد چاق به‌شمار می‌رود. میانگین BMI بر پایه داده سازمان بهداشت جهانی (۲۰۱۴). داده‌ها در ۲۰۱۵ منتشر شد. داده‌های سازمان جهانی بهداشت دربارهٔ شیوع چاقی (BMI ≥ ۳۰kg/m2) (۲۰۱۶). داده‌ها در ۲۰۱۷ منتشر شد.
هیستوپلاسما کپسولاتوم (به انگلیسی: "Histoplasma" "capsulatum") یک گونه از قارچ‌های دو ریخت است. این قارچ، در تمام دنیا به استثنای جنوبگان، یافت می‌شود اما معمولاً در مجاورت آب‌های جاری در دره‌ها، شیوع بیشتری دارد. هیستوپلاسما، در مناطق مرکزی و شرقی ایالات متحده آمریکا، و در حاشیهٔ رود می‌سی‌سی‌پی و رود اوهایو و پس از آن، در آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی، شایع‌تر است. این قارچ، در سال ۱۹۰۶، توسط ساموئل تیلور دارلینگ، توصیف شد. بیماری‌زایی. هیستوپلاسموزیس معمولاً از نظر بالینی عفونتی خفیف می‌باشد، و اغلب شخص
از نظر بالینی عفونتی خفیف می‌باشد، و اغلب شخص مبتلا حتی متوجه وجود عفونت نمی‌شود. این قارچ می‌تواند در ریه‌ها زنده بماند، و زمانی که فرد دچار ضعف ایمنی شود، فعال شده و ایجاد بیماری کند. هیستوپلاسموزیس، اغلب با عنوان عفونت حاد ریوی تعریف می‌شود. علائم بالینی آن شبیه به یک سینه‌پهلوی حاد است، با این تفاوت که بدون درمان در اغلب موارد، بهبود حاصل می‌شود. این عفونت در کودکانی که به تازگی در معرض هیستوپلاسما قرار گرفته‌اند دیده می‌شود.
جورجیو جولیو کلویو (Giorgio Giulio Clovio) (زاده 1498، درگذشت 5 ژانویه 1578) یک نقاش و مینیاتوریست زاده ی پادشاهی کرواسی بود که بیشتر در دوره ی رنسانس ایتالیا فعال بود. جولیو کلیو با اختلاف لقب آخرین هنرمند برجسته ی تذهیب را پیش از آغاز نقاشی های مدرن دارد.
قارچ‌های دوریخت قارچ‌هایی هستند که می‌توانند در دو ریخت مخمر و کپک وجود داشته باشند. به عنوان مثال Penicillium marneffei بوم‌شناسی. آنها را می‌توان در تمام مناطق جهان یافت.
حمله انتحاری جدی ۱۳۹۶ کابل حمله انتحاری بود که روز ۷ جدی/دی ۱۳۹۶ در مراسمی که به منظور سالروز هجوم نیروهای شوروی به افغانستان در مرکز فرهنگی تبیان واقع در منطقه هزاره‌نشین کابل برگزار شده بود رخ داد و در نتیجه آن۵۲ تن کشته و ۹۰ تن دیگر زخمی شدند. جزئیات. سه انفجار قبل از ظهر ۷ جدی/دی ۱۳۹۶ در مرکز فرهنگی تبیان واقع در حوزه ششم امنیتی کابل رخ داد. مهاجم انتحاری در دفتر این مرکز خود را منفجر کرده و دو بمب مغناطیسی دیگر نیز که در دیواره‌های این مرکز جاسازی شده بوده نیز منفجر شده است. تمامی قربانیان این حمله را
نیز منفجر شده است. تمامی قربانیان این حمله را افراد غیر نظامی و بیشتر آنان را جوانانی تشکیل میدهد که اعضای بدنشان قطع شده و دچار سوختگی شدید شده بودند. در میان زخمیان کودکان و زنان نیز حضور دارد. مسئولیت. داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت اما هیچ سندی در این خصوص ارائه نکرد.
دامپلینگ () یک گروه گسترده غذایی شامل قطعات خمیر است که به دور مواد میانی پیچیده می‌شود. خمیر می‌تواند برپایهٔ نان، آرد یا سیب‌زمینی باشد و با گوشت، ماهی، پنیر، سبزیجات، میوه‌ها یا شیرینی پر شود. دامپلینگ با استفاده از روش‌های مختلفی از جمله پخت، جوش، سرخ کردن، یا بخارپز آماده می‌شود. دامپلینگ غذای کشورهای آسیای شرقی و میانه مانند چین، هند، اندونزی، ژاپن، کره، افغانستان، مغولستان، نپال است و در فرهنگ عامه دامپلینگ چین از همه مشهورتر و آن را چینی می‌دانند.
آب‌انبار از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۹۲ چاپ و منتشر شد و در سال ۱۳۹۷ به چاپ هفتم رسیده‌است. این داستان دربارهٔ شاگردان مکتب‌خانه شهری است که آب‌انبار دارد و توسط انتشارات «معین» منتشر شده‌است.
نخل از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۸۱ برای نخستین بار چاپ شده‌است و تا سال ۱۳۹۶ به چاپ چهاردهم رسیده‌است. این کتاب توسط انتشارات معین منتشر شده‌است. این داستان به زبان ساده و روان است و در فضای روستا روایت می‌شود. درویش مشهوری به روستا آمده‌است؛ پسربچه‌ای به نام مراد هسته خرمایی را به درویش می‌دهد تا آن را بکارد و درویش قول می‌دهد دانه به درخت نخل تبدیل شود… این کتاب توسط کریس لیر و لیلا سحابی به انگلیسی ترجمه شده‌است و این ترجمه نیز توسط انتشارات معین منتشر شده‌است.
ته خیار مجموعه داستانی از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۹۲ برای نخستین بار چاپ شده‌است و تا سال ۱۳۹۷ به چاپ دوازدهم رسیده‌است. این کتاب توسط انتشارات معین منتشر شده‌است. «ته خیار» شامل ۳۰ داستان کوتاه است که نویسنده در این داستان‌ها با نگاهی طنز یا به قول خودش زهرخند به موضوعات تلخی چون مرگ، پیری، مشکلات زندگی، بی‌پولی و… پرداخته‌است.
لبخند انار مجموعه داستانی از آثار داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۷۸ برای نخستین بار چاپ شده است و تا سال ۱۳۹۷ به چاپ شانزدهم رسیده است. این کتاب توسط انتشارات معین منتشر شده است. این کتاب شامل ۱۶ داستان کوتاه است. مضمون. داستان «لبخند انار» براساس خاطرات گروهی افراد میان سال از دوران تحصیل در مدرسه به رشته تحریر درآمده است. افراد این جمع که از دکتر، مهندس، نویسنده، شاعر، بازرگان، محقق، هنرمند و سایر مشاغل تشکیل شده، سال‌ها پیش دانش آموز مدرسه «تلاش» بوده‌اند و اینک برآنند تا از خدمات آقای دباغ -
بوده‌اند و اینک برآنند تا از خدمات آقای دباغ - مدیر مدرسه - تجلیل کنند. در این مراسم هر یک از حاضران خاطره‌ای از مرحوم دباغ نقل می‌کنند. نحوه تهیه ترکه‌های انار و تازه نگه داشتن آنها، نقش تربیتی و تأثیرگذار کتک‌های آقای دباغ محور مشترک تمام این خاطرات است.
تنور یک مجموعه داستان کوتاه به قلم هوشنگ مرادی کرمانی است که در سال ۱۳۹۲ برای نخستین بار چاپ شده‌است و تا سال ۱۳۹۷ به چاپ نوزدهم رسیده‌است. این کتاب توسط انتشارات معین منتشر شده‌است. نویسنده در این کتاب از اتفاقات روستا و کودکانش می‌نویسد. از ویژگی داستان‌های این مجموعه مانند تمام آثار هوشنگ مرادی کرمانی، می‌توان به فضای ساده و صمیمانه روایت داستان اشاره کرد. در سال ۱۳۷۵ بر اساس این داستان یک فیلم سینمایی در اطراف کرمان و به همین نام توسط فرهنگ خاتمی تهیه و کارگردانی شد، فیلم سینمایی تنور در سیزدهمین
و کارگردانی شد، فیلم سینمایی تنور در سیزدهمین جشنواره بین‌اللملی فیلم‌های کودکان و نوجوانان فیلم منتخب هیئت داوران و دیپلم افتخار جشنواره را کسب کرد. این اولین فیلمی بر اساس قصه‌های هوشنگ مرادی بود که بر لهجه، اقلیم و بافت معماری سنتی کرمان استوار بود. فیلم تنور اکران محدودی داشت و در سال ۱۳۷۸ نسخه VHS ان در رسانه های تصویری پخش شد و همچنین چندین شبکه تلویزیونی اروپایی از جمله پلاس فرانسه و STV سوئد ان را پخش کردند.
چکمه داستانی هوشنگ مرادی کرمانی است که توسط انتشارات سحاب منتشر شده‌است. این داستان اینگونه آغاز می‌شود: مادر لیلا، روزها، لیلا را می گذاشت پیش همسایه و می رفت سر کار. او توی کارگاه خیاطی کار می کرد. لیلا با دختر همسایه بازی می‌کرد. اسم دختر همسایه مریم بود. لیلا و مادرش در یکی از اتاق‌های خانه مریم زندگی می کردند. لیلا پنج سال داشت و مریم یک سال از او بزرگتر بود. یک روز، عموی مریم برایش عروسکی آورد. آن روز، لیلا و مریم با آن خیلی بازی کردند. عروسک همه اش پیش لیلا بود. لیلا دلش می خواست عروسک مال خودش باشد.
لیلا بود. لیلا دلش می خواست عروسک مال خودش باشد. اما، مریم می گفت: ـ هر چه دلت می‌خواهد با آن بازی کن. ولی، عروسک مال من است... لیلا ناراحت شد. غروب که مادرش آمد، دوید جلویش و گفت: ـ مادر، مادر، من عروسک می‌خواهم. عروسکی مثل عروسک مریم. برایم می خری؟ مادر گفت:... اقتباس سینمایی. فیلم چکمه در سال ۱۳۷۱ به کارگردانی محمدعلی طالبی بر اساس این داستان ساخته شد. این فیلم جایزه بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان ـ دوره هشتم(۱۳۷۱) را از آن خود کرد. همچنین علی آتشکار، جایزه دیپلم افتخار بهترین