payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قالب ممیز شناور با دقت دوبرابر به یک قالب عدد رقومی در مبنای دو اشاره دارد که با اشغال ۶۴ بیت از فضای حافظه رایانه دوبرابر میزان قالب ممیز شناور با دقت یک برابر که ۳۲ بیت فضای حافظه را اشغال میکند دقی‌قتر است. برای درک بهتر نیاز ما به این قالب عددی و همچنین چگونگی محاسبه و کاربرد آن به مثال زیر توجه کنید: در نظام اعداد ده‌دهی یا اعداد در مبنای ده که ما به‌صورت روزانه از آن در زندگی استفاده می‌کنیم و شامل اعداد صفر تا نُه می‌باشد ما برای محاسبه عدد اعشاری زیر مشکلی نداریم: ۰/۱+۰/۲=۰/۳ اما اگر پردازش همین
زیر مشکلی نداریم: ۰/۱+۰/۲=۰/۳ اما اگر پردازش همین دودهم به‌علاوه یک‌دهم را به یک رایانه واگذار کنیم با محاسبه آن در مبنای دو که تنها شامل اعداد صفر و یک می‌باشد نتیجه زیر را به ما می‌دهد: ۰/۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۴ این مشکل از آنجا نشأت می‌گیرد که رایانه آن را چیزی شبیه به این صورت می‌بیند (اعداد فرضی زیر صحیح نیستند و تنها به‌عنوان مثال ارائه شده‌اند): 00111101110011001100110011001101 + 00111110010011001100110011001101 = 1111100000110011001100110011010 برای ذخیره و پردازش اعداد در زبان‌های برنامه نویسی فارغ از
و پردازش اعداد در زبان‌های برنامه نویسی فارغ از اینکه ۶۴ یا ۳۲ باشند قالب زیر بکار می‌رود: اطلاعات دیگر. این یک دامنه وسیعی از مقادیر عددی را با استفاده از یک نقطه ممیز شناور نشان می‌دهد. نقطه شناور برای نشان دادن مقادیر کسری استفاده می‌شود، یا وقتی که یک محدوده گسترده‌تر از نقطه ثابت (همان عرض بیتی) باشد، حتی اگر با هزینه دقیق باشد. دقت دوگانه ممکن است زمانی که محدوده و یا دقت تک‌گانه ناکافی باشد. در استاندارد IEEE 754-2008، ارزش ۶۴ بیت با قالب پایه ۲ به عنوان binary64 اشاره می‌کند؛ آن را دو برابر در IEEE
binary64 اشاره می‌کند؛ آن را دو برابر در IEEE 754-1985 نامگذاری کردند . IEEE 754 قالبهای ممیز شناور اضافی را مشخص می‌کند، از جمله ۳۲ بیت پایه ۲ "دقت تک‌گانه" و اخیراً، نمایندگی پایه ۱۰. یکی از اولین زبان‌های برنامه نویسی برای ارائه انواع داده‌های تک و دو دقت شناور، فورترن بود. قبل از تصویب گسترده IEEE 754-1985، نمایندگی و ویژگی‌های انواع داده‌های شناور وابسته به تولید کننده رایانه و الگوی رایانه‌ای و تصمیم گیری‌های انجام شده توسط برنامه نویسان زبان برنامه‌ریزی بود. به عنوان مثال، نوع داده دقت دوگانه
بود. به عنوان مثال، نوع داده دقت دوگانه GW-BASIC قالب ممیز شناور ۶۴ بیتی MBF بود. قالب ممیز شناور دوتایی دقت دوگانه Binary64: IEEE754. با توجه به میزان عملکرد و پهنای گذرگاه آن، دقت دوگانه نقطه شناور دوتایی یک قالب رایج استفاده شده در رایانه‌های شخصی است، به دلیل گستردگی وسیع‌تر آن از ممیز شناور دقت تک‌گانه. همانطور که با دقت تک‌گانه قالب ممیز شناور، زمانی که با یک قالب صحیح با همان اندازه مقایسه شده است آن را فاقد دقت در اعداد صحیح می‌کند. این معمولاً به عنوان "دو برابر" شناخته می‌شود. مبنای IEEE 754 یک
عنوان "دو برابر" شناخته می‌شود. مبنای IEEE 754 یک binary64 را مشخص می‌کند:
لشکو اول (; ) یکی از پادشاهان افسانه‌ای لهستان است. او زرگر و سربازی بود که پیش از سلطنت پژیمسواف ("Przemysław)" نام داشت. در افسانه‌ها آمده‌است که او به همراهی یارانش به جنگ با مجارها رفت. نیرومندی دشمن باعث شد تا او حیله‌ای را به کار ببندد. لشکو درختانی را در جنگل به قامت سربازان خود درآورد و آن‌ها را رنگ کرد. سپاهیان مجار که به آن محل رسیدند با دیدن درختان به این خیال که لهستانی‌ها را یافته‌اند به درون جنگل رفتند، اما خود توسط سربازان لهستانی محاصره شدند و تسلیم گشتند. در ادامه لهستانی‌ها همه اسرا را
و تسلیم گشتند. در ادامه لهستانی‌ها همه اسرا را کشتند و اینگونه خطر مجارها رفع شد. پس از آن لشکو به پادشاهی نشست و مدت‌ها بر این سرزمین حکمرانی کرد.
مردان پیشگام (به انگلیسی: Point Men) یک فیلم اکشن و جنایی محصول سال ۲۰۰۱ به کارگردانی جان گلن (که سابقاً کارگردان فیلم‌های جیمز باند در دهه ۱۹۸۰) بود. داستان. تونی اکهارت در یک عملیات ضد تروریستی مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و اصرار دارد که مرد کشته شده در این عملیات هدف مورد نظر آنها، عمار کمیل، تروریست نبوده‌است. کمیل تحت عمل جراحی بازسازی گسترده صورت قرار می‌گیرد تا شبیه مردی به نظر برسد که ربوده شده‌است تا در یک کنفرانس مطبوعاتی برنامه‌ریزی شده برای ترور سقوط کند. اعضای تیم اسرائیلی کشته می‌شوند و
ترور سقوط کند. اعضای تیم اسرائیلی کشته می‌شوند و اکهارت به تعقیب کمیل می‌پردازد در حالی که امیدوار است برای بزرگ کردن دختر متولد نشده‌اش زنده بماند.
عذرا عقیقی (متولد ۱۳۴۷) هنرمند ایرانی است که با زمینه قرار دادن خوشنویسی اسلامی آثار معاصر خلق کرده‌است. او فرزند عبدالرحیم بخشایشی اسلام‌شناس و پژوهشگر حوزه دین است، لیسانس خود را در رشتهٔ ارتباط تصویری از دانشگاه تهران و رتبه ممتاز را از انجمن خوشنویسان اخذ کرده‌است. به عقیده عقیقی: در گذشته خطاطی ایران، زنان جایگاه ناشناخته اما تحسین‌برانگیزی داشته‌اند، هر چند که سلطه سیاسی مردان بر این هنر همواره دستاوردهایشان را به حاشیه برده‌است. آثار او در موزه‌هایی چون بریتیش می‌وزیم و موزه اسلامی مالزی نگهداری
چون بریتیش می‌وزیم و موزه اسلامی مالزی نگهداری می‌شود؛ قطعات هنری او در حراج‌های کریستی و ساتبیز و حراج تهران عرضه شده‌است. عقیقی عمدتاً خط نقاشی هایی‌ست با الهام از خط کوفی پدیدآورده است. نقاشی خط‌های عقیقی این روزها در گنجینه‌های متعدد هنر خاورمیانه‌ای نگهداری می‌شوند و تاکنون در لندن، کوالالامپور، استانبول، دبی، وین، میامی، ابوظبی، تاجیکستان، لبنان، ژنو و زوریخ و کویت به نمایش عمومی درآمده‌اند. عذرا عقیقی بخشایشی برخلاف بسیاری از هنرمندان عرصه نقاشیخط، مصمم به استفاده از خط کوفی در آثارش است. او با
مصمم به استفاده از خط کوفی در آثارش است. او با تلفیق انواع کوفی مشرقی، کوفی مغربی و کوفی اولیه و ریز و درشت نوشتن آنها، ترکیبی پیچیده و سیال پدیدمی‌آورد. اولین قرآن‌ها به خط کوفی کتابت شده‌اند، به همین جهت با کیفیت معنامحور و معنوی آثار هنرمند بیشتر همخوانی دارند. در اثر حاضر رنگ‌سایه‌های آبی که از تیرگی در کناره‌ها به نور خالص در مرکز تابلو منتهی شده‌اند، همراه با خطوطی که به تدریج کوچکتر می‌شوند، چون پرتو نور الهی رخ می‌نمایند. ترکیب متقارن اثر با تمرکز بر نقطه مرکزی آن بر فضای معنوی و القای احساسی
بر نقطه مرکزی آن بر فضای معنوی و القای احساسی روحانی به مخاطب تأکید می‌ورزد.
نیروی هوایی جمهوری کره () نیروی هوایی کشور کره جنوبی است که زیر نظر وزارت دفاع ملی کره جنوبی اداره می‌شود. تاریخچه. دهه ۱۹۴۰. اندکی پس از پایان جنگ جهانی دوم، انجمن ساخت هواپیمای کره جنوبی در ۱۰ اوت ۱۹۴۶ تأسیس شد تا اهمیت قدرت هوایی را ترویج دهد. با وجود وضعیت کم‌اهمیت نیروهای مسلح کره در آن زمان، اولین واحد هوایی در ۵ مه ۱۹۴۸ تحت هدایت دانگ وی-بو، پیشگام وزارت دفاع ملی کره جنوبی، تشکیل شد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۹، ایالات متحده ۱۰ هواپیمای شناسایی پایپر جی-۳ کاب به واحد هوایی کره جنوبی اهدا کرد. یک آکادمی نیروی
به واحد هوایی کره جنوبی اهدا کرد. یک آکادمی نیروی هوایی در ژانویه ۱۹۴۹ تأسیس شد و نیروی هوایی جمهوری کره به‌طور رسمی در اکتبر ۱۹۴۹ تأسیس شد. دهه ۱۹۵۰. دهه ۱۹۵۰ برای نیروی هوایی جمهوری کره دوره‌ای بحرانی بود زیرا این نیرو به‌طور گسترده‌ای در طول جنگ کره تخریب شد. در آغاز جنگ، نیروی هوایی جمهوری کره متشکل از ۱٬۸۰۰ نفر بود اما تنها با ۲۰ هواپیمای آموزشی و هواپیمای ارتباطی، از جمله ۱۰ فروند نورث آمریکن تی-۶ تکسان که از کانادا خریداری شده بود، تجهیز شده بود. نیروی هوایی کره شمالی تعداد قابل توجهی یاک-۹ و لا-۷
هوایی کره شمالی تعداد قابل توجهی یاک-۹ و لا-۷ جنگنده از شوروی خریداری کرده بود که از نظر اندازه و قدرت نیروی هوایی جمهوری کره را تحت‌الشعاع قرار می‌داد. با این حال، در طول جنگ، نیروی هوایی جمهوری کره تعداد ۱۱۰ هواپیما دریافت کرد که شامل ۷۹ بمب‌افکن جنگنده، سه اسکادران جنگنده و یک گروه جنگنده بود. اولین هواپیمای جنگی دریافتی، نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ آمریکایی بود، همراه با تعدادی خلبان مربی نیروی هوایی ایالات متحده تحت فرماندهی سرهنگ "دین هس". نیروی هوایی جمهوری کره در عملیات بمباران شرکت کرد و پروازهای
جمهوری کره در عملیات بمباران شرکت کرد و پروازهای مستقل انجام داد. پس از جنگ، ستاد فرماندهی نیروی هوایی جمهوری کره به دابانگ‌دونگ، سئول منتقل شد. دانشگاه نیروی هوایی نیز در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد. دهه ۱۹۶۰. برای مقابله با تهدید احتمالی تهاجم کره شمالی، نیروی هوایی جمهوری کره بهبودهای چشمگیری در قابلیت‌های خود داشت. این نیرو هواپیماهای آموزشی نورث امریکن تی-۲۸، جنگنده‌های رهگیر شبانه و تهاجمی نورث آمریکن اف-۸۶دی سابر، جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ و بمب‌افکن‌های جنگنده مک‌دانل داگلاس اف-۴دی فانتوم را خریداری کرد. در
مک‌دانل داگلاس اف-۴دی فانتوم را خریداری کرد. در سال ۱۹۶۱، فرماندهی عملیات نیروی هوایی به‌منظور تأمین تسهیلات مؤثر فرماندهی و کنترل تأسیس شد. فرماندهی لجستیک نیروی هوایی نیز در سال ۱۹۶۶ تشکیل شد و باندهای اضطراری برای استفاده در زمان جنگ احداث گردید. واحد "اونما" در سال ۱۹۶۶ به‌منظور عملیات کرتیس کماندو، هواپیماهای ترابری که برای پشتیبانی از واحدهای ارتش جمهوری کره و نیروی دریایی جمهوری کره در ویتنام جنوبی در طول جنگ ویتنام به کار گرفته می‌شد، تأسیس شد. دهه ۱۹۷۰. نیروی هوایی جمهوری کره با تهدیدات امنیتی
۱۹۷۰. نیروی هوایی جمهوری کره با تهدیدات امنیتی بیشتری مواجه بود، زیرا کره شمالی در دهه ۱۹۷۰ به‌طور فزاینده‌ای خصمانه شد. دولت کره جنوبی هزینه‌های خود را برای نیروی هوایی جمهوری کره افزایش داد که منجر به خرید جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ئی تایگر II در اوت ۱۹۷۴ و بمب‌افکن‌های جنگنده اف-۴ئی شد. همچنین هواپیماهای پشتیبانی، نظیر فیرچایلد سی-۱۲۳ پروویدر و گرومن اس-۲ ترک‌کر، خریداری شدند. تأکید ویژه‌ای بر برنامه آموزش پروازی صورت گرفت؛ هواپیماهای آموزشی جدید مانند سسنا تی-۴۱ مسکالرو و سسنا تی-۳۷ خریداری شدند و در سال
تی-۴۱ مسکالرو و سسنا تی-۳۷ خریداری شدند و در سال ۱۹۷۳ فرماندهی آموزش و تعلیم نیروی هوایی تأسیس شد تا کیفیت آموزش پرسنل ارتقا یابد. دهه ۱۹۸۰. نیروی هوایی جمهوری کره بر گسترش کیفی هواپیماها تمرکز کرد تا بتواند به قدرت نیروی هوایی کره شمالی پاسخ دهد. در سال ۱۹۸۲، نسخه‌های کره‌ای اف-۵ئی با نام جئونگ‌هو برای اولین بار تولید شدند. این نیرو همچنین اطلاعات بسیاری دربارهٔ نیروی هوایی کره شمالی جمع‌آوری کرد، زمانی که کاپیتان لی وونگ-پیونگ، یک خلبان کره شمالی، به کره جنوبی پناهنده شد. مرکز اطلاعات عملیات نبرد کره‌ای
جنوبی پناهنده شد. مرکز اطلاعات عملیات نبرد کره‌ای به زودی تشکیل شد و سیستم دفاع هوایی به‌طور خودکار برای کسب برتری هوایی در برابر کره شمالی به‌روز شد. زمانی که المپیک سئول ۱۹۸۸ در کره جنوبی برگزار شد، نیروی هوایی جمهوری کره با نظارت بر کل سیستم امنیتی، نقش مهمی در موفقیت این رویداد داشت. این نیرو همچنین ستاد فرماندهی خود و فرماندهی آموزش و تعلیم نیروی هوایی را به مکان‌های دیگری منتقل کرد. در سال ۱۹۸۹، ۴۰ فروند جنرال داینامیک اف-۱۶ فایتینگ فالکون به خدمت گرفته شدند. دهه ۱۹۹۰. کره جنوبی از نیروهای ائتلاف در
شدند. دهه ۱۹۹۰. کره جنوبی از نیروهای ائتلاف در طول جنگ خلیج فارس حمایت کرد و واحد بیما را برای شرکت در جنگ تشکیل داد. نیروی هوایی جمهوری کره همچنین در سال ۱۹۹۳ از حمل‌ونقل هوایی برای عملیات‌های حافظ صلح در سومالی استفاده کرد. مشارکت فزاینده در عملیات‌های بین‌المللی موقعیت جهانی نیروی هوایی جمهوری کره را نشان داد. بیش از ۱۸۰ فروند اف-۱۶ فایتینگ فالکن جنگنده از نوع "اف-۱۶ بلوک ۵۲" به‌عنوان بخشی از برنامه پل صلح دوم و سوم در سال ۱۹۹۴ وارد خدمت شدند. در سال ۱۹۹۷، برای اولین بار در تاریخ هوانوردی کره، زنان در
برای اولین بار در تاریخ هوانوردی کره، زنان در دانشگاه نیروی هوایی کره پذیرفته شدند. دهه ۲۰۰۰. آخرین جنگنده‌های قدیمی ۶۰ فروندی اف-۵ای/بی کره جنوبی در اوت ۲۰۰۷ بازنشسته شدند و به‌جای آن‌ها اف-۱۵کی و اف/اِی-۵۰ وارد خدمت شدند. در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۹، بروس لمکین، معاون وزیر نیروی هوایی ایالات متحده، اظهار کرد که قابلیت‌های محدود اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) نیروی هوایی جمهوری کره خطر بی‌ثباتی در شبه‌جزیره کره را افزایش داده و پیشنهاد خرید سیستم‌های آمریکایی همچون اف-۳۵ لایتنینگ را برای پر کردن این شکاف مطرح کرد.
اف-۳۵ لایتنینگ را برای پر کردن این شکاف مطرح کرد. دهه ۲۰۱۰. نیروی هوایی جمهوری کره همچنین علاقه‌مندی خود را برای خرید آرکیو-۴ گلوبال هاوک پهپاد هدایت‌شونده از راه دور (RPV) و چندین کیت تبدیل مهمات هدایت‌شونده مستقیم مشترک به‌منظور ارتقای بیشتر قابلیت‌های اطلاعاتی و تهاجمی خود ابراز کرد. در سال ۲۰۱۴، شرکت نورث‌راپ گرومن قراردادی برای تأمین چهار فروند آرکیو-۴ گلوبال هاوک برای کره جنوبی امضا کرد. نیروی هوایی جمهوری کره همچنین ۴۰ فروند اف-۳۵ و بیش از ۲۰ فروند دیگر از این جنگنده را خریداری کرد. دهه ۲۰۲۰. در سال
از این جنگنده را خریداری کرد. دهه ۲۰۲۰. در سال ۲۰۲۱، مرکز عملیات فضایی در ستاد نیروی هوایی جمهوری کره تأسیس شد. در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۳، نیروی هوایی جمهوری کره اولین تمرین سه‌جانبه خود را با نیروی هوایی ایالات متحده و ژاپن در نزدیکی شبه‌جزیره کره برگزار کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۲۴، اف-۴ئی فانتوم که در گردان جنگنده ۱۰ مستقر در سوون به‌کار گرفته شده بودند، پس از ۵۵ سال خدمت بازنشسته شدند.
نیروی هوایی دفاع‌ازخود ژاپن شاخه هوایی نیروهای مسلح کشور ژاپن است. این نیرو شامل ۵۰٬۳۲۴ نفر پرسنل در سال ۲۰۱۳ و ۷۷۷ هواپیما است که ۳۷۳ فروند از این هواپیماها جنگنده هستند.
پاپیل دوم پسر پاپیل اول و آخرین فرمانروا لهستان از دودمان افسانه‌ای "Popielidzi" بود که در قرن ۹ میلادی بر اقوام لهستانی اولیه حکومت می‌کرد. بر طبق افسانه‌ها او فرمانروایی فاسد و ظالم بود که تمام وقتش را مشغول میگساری و موسیقی و زنان می‌کرد و همسر آلمانی‌اش که تشنه قدرت بود بر او نفوذ بسیار داشت. به واسطه سو مدیریت پاپیل دوم و ناتوانی‌اش برای مقابله با اقوام غارت‌گر وایکینگ که از سمت شمال سرازیر شده بودند، دوازده عموی او برنامه‌ای را برای کنار زدن او ترتیب دادند. به همین دلیل و به تحریک همسرش او همه آن‌ها
دادند. به همین دلیل و به تحریک همسرش او همه آن‌ها را در یک مهمانی مسموم کرد و از میان برد و به جای آنکه طبق رسوم اجساد آن‌ها را بسوزاند همه را در دریاچه "Gopło" انداخت. پس از دیدن این رفتار مردم علیه پاپیل شورش کردند و او مجبور شد به همراه همسرش در برجی نزدیک دریاچه پناه بگیرد. آنچنان که در افسانه‌ها آمده موش‌هایی که اجساد عموهای او در دریاچه را خورده بودند به طرف برج رفته و با سوراخ کردن دیوارها او و همسرش را در درون برج زنده خوردند. پس از او شموویت و پیاست چرخ ساز به حکومت رسیدند.
پیاست چرخ ساز یک شخصیت نیمه اسطوره‌ای لهستان در قرون وسطا است (قرن ۹ میلادی) که مؤسس دودمان پیاست شناخته می‌شود. بر اساس افسانه‌ها دو مهمان غیرمنتظره به نزد خانواده پیاست می‌آیند و تقاضا می‌کنند در مراسم تولد ۷ سالگی شموویت، پسر پیاست شرکت کنند. پس از آن دو غریبه، طلسم شاخ نعمت را به خانواده پیاست می‌دهند تا انبار آن‌ها همیشه پر از آزوقه باشد. با دیدن این معجزه مردم پیاست را به عنوان جانشین پاپیل دوم انتخاب می‌کنند. پیاست احتمالاً در گینیزنا که دژی مستحکم در نواحی قبیله‌ای لهستان بوده می‌زیسته‌است.
اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی که به اختصار اتاق بازرگانی تهران خوانده می‌شود، اولین نهاد مدنی است که بنیاد بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی و تجاری کشور بر پایه آن شکل گرفته است. در حال حاضر محمود نجفی عرب ریاست اتاق بازرگانی تهران را برعهده دارد. پیشینه تاریخی. ریشه‌های تأسیس اتاق تجارت تهران به نهادی بازمی‌گردد که برای حفاظت از منافع تجار تأسیس شد. تأسیس این نهاد احتمالاً همزمان است با تأسیس وزارت تجارت و فلاحت در سال ۱۲۸۹ هـ. ق (۱۸۷۲م) که یکی از اقدامات اصلاحی میرزا حسین خان سپهسالار، وزیر تجارت وقت،
اصلاحی میرزا حسین خان سپهسالار، وزیر تجارت وقت، به‌شمار می‌رود. وظیفه اولیه این نهاد تنظیم مناسبات بازرگانی و دفاع از منافع کشور در حوزه تجارت بود. مجلس وکلای تجار. ده سال پس از میرزا حسین‌خان سپهسالار، میرزا عبدالوهاب نصیرالدوله وزارت تجارت را برعهده گرفت. در این دوره نابسامانی‌های اقتصادی بسیاری بوجود آمد که اعتراض تجار را برانگیخت. این گروه از فعالان اقتصادی در این زمان به ضرورت حمایت از منافع مشترک خود در مقابل هجوم سرمایه‌های خارجی پی‌بردند و دست به اعتراض زدند. این اعتراض به رهبری محمدحسن امین‌الضرب،
زدند. این اعتراض به رهبری محمدحسن امین‌الضرب، از بازرگانان بانفود تهران، ناصرالدین شاه را به عزل عبدالوهاب آصف‌الدوله (نصیرالدوله) واداشت. تجار خواستار تأسیس شورایی شدند که فقط بازرگانان در آن عضویت داشته باشند و دربارهٔ مسائل مرتبط تصمیم‌گیری کنند؛ بدین‌ترتیب ناصرالدین‌شاه در سال ۱۲۶۳ شمسی (مقارن با ۱۳۰۱ قمری و ۱۸۸۴ میلادی) فرمان تشکیل مجلس وکلای تجار ایران را صادر کرد تا بازرگانان بتوانند نمایندگان خود را انتخاب و از منافع خود حفاظت کنند. اما این تلاش تجار سرانجام به دلایل مختلف از جمله مخالفت روحانیون،
سرانجام به دلایل مختلف از جمله مخالفت روحانیون، فشار حکام محلی و تعارضات درونی و منفعت‌طلبی در بین خود تاجران منجر به شکست و صدور فرمان لغو تشکیلات مجلس وکلای تجار ایران از سوی شاه گردید. اتاق تجارت تهران. با روی کار آمدن حکومت پهلوی، ضرورت پاسخگویی به نیازهای جدید در مراوده با جهان احساس می‌شد، بنابراین با تصویب هیئت‌دولت، در تاریخ ۱۸ بهمن ۱۳۰۴ امر به تأسیس اتاق بازرگانان تهران داده شد. بدین‌ترتیب تجار از روز ۱۸ تا ۲۲ اردیبهشت ۱۳۰۵ شمسی در تجارت‌خانه ابوالقاسم تاجر اصفهانی حاضر شدند و تعرفه انتخابات اعضای
تاجر اصفهانی حاضر شدند و تعرفه انتخابات اعضای اتاق تجارت تهران را دریافت کردند تا در رأی‌گیری اعضای اتاق تجارت شرکت نمایند. اولین اتاق تجاری ایران در ۱۶ مهر ۱۳۰۵ در ساختمانی کوچک در نزدیکی چهارسوق کوچک بازار به ریاست محمدحسین امین‌الضرب و دبیری میرزا غلامحسین کاشف و میرزا محمد سپهر آغاز به کار کرد. پس از آن حبیب‌الله امین‌التجار ریاست اتاق تجارت تهران را برعهده گرفت و حاج میرزا ابوطالب اسلامیه، عبدالحسین نیک‌پور، فقیه‌التجار، آقا میرزا علی محلوجی و آقا شیخ حسین حریری هیئت نمایندگان آن را تشکیل دادند. در
حسین حریری هیئت نمایندگان آن را تشکیل دادند. در این دوره، سیاست‌های تمرکزگرایانه دولت پهلوی اول، امکان استقلال عمل اتاق تجارت را از آن می‌گرفت. براساس قانون تشکیل اتاق‌های تجارت، از بین ۴۵ نفر از اعضای منتخب، تعداد پانزده نفر را دولت انتخاب می‌کرد. دوره فترت اتاق بازرگانی تهران. با مصوبه ۱۹ خرداد ۱۳۱۴ که اتاق‌های تجارت شهرهای کشور منحل شد و فقط در ۱۶ منطقه تجاری اتاق تجارت باقی ماند، وضعیت اتاق تجارت بیش از پیش متزلزل شد و استقلال خود را از دست داد. سال ۱۳۱۸ شمسی مقارن با آغاز جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹ میلادی)
شمسی مقارن با آغاز جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹ میلادی) بود که اوضاع تجارت ایران نیز به تبع بحران جهانی تحت تأثیر قرار گرفت. همزمان با سقوط رضاشاه در ۱۳۲۰، بیشتر بازاریانی که از امتیازهای جوازهای وارداتی در دوره انحصارات دولتی بی‌نصیب مانده بودند دست به اعتراض زدند، زیرا بر این گمان بودند که نمایندگان اتاق تجارت و رئیس آن، عبدالحسین نیک‌پور با نزدیک‌شدن به مقامات دولتی، امتیاز حمایت از رضاشاه را با اخذ مجوزهای وارداتی دریافت کرده‌اند. آن‌ها تهدید به بستن بازار کردند و خواستار اجرای تقاضای خود یعنی یک‌مرحله‌ای شدن
و خواستار اجرای تقاضای خود یعنی یک‌مرحله‌ای شدن انتخابات گردیدند تا از دخالت‌های دولت در امر انتخابات اتاق جلوگیری کنند. در پاسخ به این درخواست، قانون جدیدی در سال ۱۳۲۱ تهیه شد تا انتخابات به‌طور مستقیم انجام شود و اسم اتاق نیز به نام اتاق بازرگانی تغییر کند. این امر تا حدی از مداخله دولت در انتخاب اعضای اتاق بازرگانی جلوگیری می‌کرد. سال‌های ملی شدن صنعت نفت (۱۳۲۶–۱۳۲۹) دورانی پرتلاطم برای اتاق تهران بود. مصدق در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی به واگذاری امتیاز پارچه به گروهی از تاجران متنفذ اعتراض و از وزارت
پارچه به گروهی از تاجران متنفذ اعتراض و از وزارت امور اقتصادی و دارایی انتقاد کرد. هیئت رئیسه اتاق بازرگانی تهران از عملکرد دولت جانبداری کرد، اما بازاریان سطح متوسط به حمایت از محمد مصدق برخاستند و در سال ۱۹۴۹ زمینه ایجاد ائتلاف سیاسی جبهه ملی ایران با کمک بازاریان سطح متوسط، روشنفکران و دانشجویان غیر کمونیست فراهم شد. او پس از انتخاب به سمت نخست‌وزیری، به انحصار صادرات و واردات در دست تعداد معدودی از بازرگانان و اعضای هیئت رئیسه اتاق با استفاده از رانت دولتی اعتراض کرد و همین امر موقعیت او را در میان
دولتی اعتراض کرد و همین امر موقعیت او را در میان بازاریان تثبیت کرد. با پایان مدت قانونی دوره چهارم اتاق در ۱۸ فروردین ۱۳۳۰، دولت محمد مصدق موضوع برگزاری انتخابات دوره بعدی اتاق را رد کرد. یک سال بعد، محمد مصدق با استفاده از اختیارات تام خود، لایحه قانونی افزایش نمایندگان اتاق تهران از ۱۵ نفر به ۳۰ نفر را تهیه کرد. اتاق صنایع و معادن ایران. در سال ۱۳۴۰ گروهی از صاحبان صنایع از علی امینی، تأسیس اتاق صنایع و معادن را درخواست کردند. درنهایت با تلاش‌های طاهر ضیایی، در مهر ۱۳۴۱ این درخواست به تصویب رسید و در
ضیایی، در مهر ۱۳۴۱ این درخواست به تصویب رسید و در همان سال اتاق صنایع و معادن تأسیس شد و سی نفر از صاحبان صنایع و معادن به ریاست جعفر شریف‌امامی اداره آن را در دست گرفتند. شریف‌امامی در سال ۱۳۴۶ از ریاست اتاق استعفا داد و طاهر ضیایی جانشین وی شد. از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۸ اتاق بازرگانی تهران و اتاق صنایع و معادن به‌طور مستقل کار می‌کردند. در سال ۱۳۴۸ قانون ادغام این دو اتاق به تصویب رسید و در بهمن ۱۳۴۸ اتاق بازرگانی تهران و اتاق صنایع و معادن با هم ادغام شدند و اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران تأسیس شد. در این
بازرگانی، صنایع و معادن ایران تأسیس شد. در این دوره اتاق بازرگانی تهران فعال‌ترین شعبه اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران است. ساختار. ساختار اتاق پیش از انقلاب. لایحه تشکیلات و وظایف اتاق‌های تجارت در دوره هفتم مجلس در سال ۱۳۰۹ به مجلس داده شد و به تصویب رسید. در ابتدای تشکیل اتاق تجارت، دوره‌های آن ۳ساله بود و تعداد ۴۵ نفر به هیئت‌دولت پیشنهاد می‌شد تا از بین آن‌ها، ۱۵ نفر از اعضای اتاق انتخاب و تأیید شوند. در سال ۱۳۲۱ خورشیدی قانون جدید تشکیل اتاق بازرگانی به‌تصویب رسید که مقرر می‌کرد انتخابات اتاق
به‌تصویب رسید که مقرر می‌کرد انتخابات اتاق بازرگانی یک‌مرحله‌ای باشد. این امر از مداخله دولت در انتخاب اعضای اتاق بازرگانی ممانعت به‌عمل‌می‌آوُرد. طبق این قانون ۲۵ نفر از منتخبان اتاق بازرگانی تهران که حائز اکثریت آراء و واجد شرایط بودند انتخاب می‌شدند و هیئت‌رئیسه اتاق شامل رئیس، نایب‌رئیس، منشی و خزانه‌دار شکل می‌گرفت. در قانون ادغام اتاق‌ها، هیئت نمایندگان اتاق ایران ۷۲ نفر پیش‌بینی شده بود که ۳۵ نفر نماینده شعبه تهران، ۲۰نفر نماینده شعبه‌های شهرستان و ۱۷ نفر نماینده اتحادیه سندیکاهای تولیدکنندگان و
و ۱۷ نفر نماینده اتحادیه سندیکاهای تولیدکنندگان و صادرکنندگان و واردکنندگان وابسته به اتاق بودند. اتاق بازرگانی تهران تا روزهای ابتدایی انقلاب با همین روال به کار خود ادامه می‌داد و نقش مؤثری نیز در فرایندهای تصویب و اجرای قوانین و حتی تدوین برنامه‌های توسعه‌ای داشت. ساختار اتاق پس از انقلاب. هیئت نمایندگان اتاق تهران هر ۴ سال یکبار با رأی اعضا (دارندگان کارت بازرگانی یا عضویت اعم از حقیقی و حقوقی) برگزار می‌شود. در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی تاکنون ۱۰ دوره انتخابات برگزار شده است. در جریان انتخابات ۴۰
انتخابات برگزار شده است. در جریان انتخابات ۴۰ نفر نماینده بخش خصوصی (۱۶ نفر نماینده بخش بازرگانی، ۱۴ نفر نماینده بخش صنعت، ۴ نفر نماینده بخش معدن و ۶ نفر نماینده بخش کشاورزی) با رأی‌گیری انتخاب می‌شوند. همچنین برای تعامل بیشتر فعالان بخش خصوصی با دولت به این جمع انتخابی در هر دوره ۲۰ نماینده از سوی دولت (وزارتخانه‌های صنعت، معدن، تجارت، وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت جهاد کشاورزی) هم اضافه می‌شوند که در مجموع ۶۰ عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران را تشکیل می‌دهند. هیئت
معادن و کشاورزی تهران را تشکیل می‌دهند. هیئت نمایندگان در هر دوره ۵ عضو را به عنوان اعضای هیئت‌رئیسه انتخاب کرده و ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران هم با رأی اعضا انتخاب می‌شود. کمیسیون‌های تخصصی و مشورتی. اتاق تهران برای پیشبرد اهداف خود و به عنوان تشکل و پارلمان بخش خصوصی در حال حاضر دارای ۹ کمیسیون تخصصی و مشورتی شامل: «اقتصاد سلامت»، «اقتصاد نوآوری و تحول دیجیتال»، «انرژی و محیط زیست»، «بازار پول و سرمایه»، «بهبود محیط کسب‌وکار و رفع موانع تولید»، «تسهیل تجارت و توسعه صادرات»، «حمایت
تولید»، «تسهیل تجارت و توسعه صادرات»، «حمایت قضایی و مبارزه با فساد» «صنعت، معدن» و «کشاورزی و صنایع تبدیلی» است. هر کدام از اعضای هیئت نمایندگان اتاق تهران در دو کمیسیون عضو هستند و نمایندگان تشکل‌های بخش خصوصی نیز در این کمیسیون‌ها حضور دارند و در هر جلسه از کارشناسان و نمایندگان وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و نهادهای دولتی هم برای حضور دعوت می‌شود. کمیسیون‌های تخصصی و مشورتی اتاق تهران هر دو هفته یکبار تشکیل جلسه داده و به‌طور تخصصی موضوعات و مسائل مربوط به حوزه تحت پوشش خود را بررسی می‌کنند و نظرات تخصصی و
تحت پوشش خود را بررسی می‌کنند و نظرات تخصصی و کارشناسی‌شده بخش خصوصی را به قوای سه‌گانه و نهادهای سیاست‌گذار و مجری اعلام می‌کنند. کمیسیون‌های تخصصی و مشورتی در واقع نقش نظارتی و مطالبه‌گری دارند و به نمایندگی از بخش خصوصی چالش‌های این بخش و اقتصاد ایران را بررسی کرده و راهکارهایی برای حل مشکلات ارائه می‌دهند. کمیسیون‌های تخصصی و مشورتی اتاق تهران در سال ۱۴۰۰، ۱۲۱ جلسه رسمی (به صورت حضوری و آنلاین به دلیل کرونا) برگزار کرده و در زیرمجموعه فعالیت کمیسیون‌ها ۳۰ جلسه با عنوان کارگروه‌های تخصصی برگزار شده است.
جلسه با عنوان کارگروه‌های تخصصی برگزار شده است. هیئت‌رئیسه ادوار اتاق بازرگانی تهران. دوره پهلوی اول. محمدحسن امین‌الضرب با تأسیس مجلس وکلای تجار در سال ۱۲۶۳ شمسی نهادی نوپا را در جهت حمایت از بازرگانان ایجاد کرد، اما این تلاش‌ها درنهایت تا اوایل دوران پهلوی مسکوت ماند. با آغاز سلطنت رضاشاه نظم نوینی در حال شکل‌گیری بود که اصلاحات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مختلفی را در پی داشت. اتاق تجارت در روز ۱۶ مهر ۱۳۰۵ شمسی آغاز به فعالیت کرد و اولین جلسه آن، به ریاست محمدحسین امین‌الضرب در روز سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۰۹
محمدحسین امین‌الضرب در روز سه‌شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۰۹ تشکیل شد. از تصمیمات مهم آن، تنظیم نظام‌نامه اتاق بود. مهم‌ترین قانون اقتصادی که در این دوران تصویب شد، قانون انحصار تجارت خارجی بود که در سال ۱۳۰۹ به تصویب مجلس رسید و نارضایتی بسیاری از تجار را در پی داشت و بسیاری از جلسات اتاق به این موضوع اختصاص می‌یافت. طبق این قانون، تجارت خارجی ایران در دست دولت قرار گرفت و حق واردات و صادرات کالاها و محصولات در انحصار دولت بود. امین‌الضرب تا ۱۳۱۱ ریاست اتاق را برعهده داشت و بعد از درگذشت او، حبیب‌الله امین‌التجار
داشت و بعد از درگذشت او، حبیب‌الله امین‌التجار اصفهانی تا سال ۱۳۱۲ رئیس اتاق بود. در اسفند ۱۳۱۲ دوره فعالیت ۳‌ساله اتاق تجارت تهران خاتمه یافت و انتخابات جدید برگزار شد و ریاست اتاق به عبدالحسین نیک‌پور رسید. عبدالحسین نیک‌پور دوران ریاست طولانی خود را (از سال ۱۳۱۳ تا ۱۳۳۵) با فراز و نشیب آغاز کرد. در دوران ریاست عبدالحسین نیک‌پور، اتاق تجار بار دیگر نام خود را تغییر داد و براساس عرف بین‌المللی، عنوان اتاق بازرگانی برای آن انتخاب شد. اتاق بازرگانی در دوره دوم (۱۳۱۱ تا ۱۳۲۰) قدرتش کاهش‌یافت و حتی در تنظیم
دوم (۱۳۱۱ تا ۱۳۲۰) قدرتش کاهش‌یافت و حتی در تنظیم روابط درونی تجار و تأمین مالی اتاق از طریق مالیات‌های اعضاء ناتوان بود و دخالت‌های دولت نیز استقلال تجار را مخدوش می‌کرد. تجارت کشور در این دوران به تمرکزگرایی بیشتر سوق پیدا کرد و قدرت شرکت‌های سهامی خصوصی و دولتی بر قدرت تجار منفرد پیشی گرفت. از سقوط رضاشاه تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲. پس از خروج رضاشاه از کشور، در انتخابات دور جدیدی که در سال ۱۳۲۱ صورت گرفت محمدرضا خرازی، بیشترین رأی را کسب کرد، اما با ائتلاف دو جبهه مخالف وی در درون اتاق، ریاست اتاق مجدداً