payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بخش نقاشی محرابی بود که در ۱۷۶۷ توسط کارلوس سوم اسپانیا برای کلیسای سن پاسکوال در آرانخوئز که در آن زمان در حال ساخت بود، به نقاش سفارش داده شد. این کلیسا در ابتدا صومعه‌ای آلکانترایی (فرانسیسکویی‌ها) بود که بعدها به راهبه‌های لقاح‌گرا اختصاص یافت. این نقاشی مریم را در حالی که با فرشته‌ها احاطه شده و تاجی از ستارگان بالای سر دارد، به تصویر کشده شده‌است. او در حال پایمال کردن یک مار که به معنای غلبه‌اش بر شیطان است، نشان داده شده‌است. گل‌های نیلوفر و رز به باغ عدن اشاره دارند و نماد عشق، دوشیزگی و خلوص و
باغ عدن اشاره دارند و نماد عشق، دوشیزگی و خلوص و بی‌گناهی مریم هستند. این نقاشی امروزه در موزه دل پرادو واقع در مادرید نگهداری می‌شود.
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۷ (به انگلیسی: WWE 2K17) یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که با همکاری دو شرکت ویژوال کانسپت و یوکس توسعه یافته‌است و توسط شرکت ۲کی اسپورتز برای پلی‌استیشن ۳، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس ۳۶۰، اکس‌باکس وان و مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ‌های ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶ (در آمریکای شمالی، استرالیا و اروپا)، ۹ مارس ۲۰۱۷ (در ژاپن) و ۷ فوریه ۲۰۱۷ (برای پی‌سی) منتشر شد. این بازی براساس بازی دبلیودبلیوئی ۲کی۱۴ ساخته شده‌است و چهارمین و آخرین بازی منتشرشده برای کنسول‌های نسل هفتم یعنی اکس‌باکس
منتشرشده برای کنسول‌های نسل هفتم یعنی اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ می‌باشد. کاور این نسخه براک لزنر است.
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۸ (به انگلیسی: WWE 2K18) یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که با همکاری دو شرکت ویژوال کانسپت و یوکس توسعه یافته‌است و توسط شرکت ۲کی اسپورتز برای ]، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس وان و مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ‌های ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ (در سراسر جهان) و ۶ دسامبر ۲۰۱۷ (برای نینتندو سوئیچ) منتشر شد. در بین ویژگی‌های این بازی، افزایش گرافیک و تعداد کشتی‌گیرها و شخصیت‌های قابل بازی از جمله گلدبرگ و کرت انگل را داشتیم. نسخهٔ بعدی این بازی با عنوان دبلیودبلیوئی ۲کی۱۹ در اکتبر ۲۰۱۸ منتشر
با عنوان دبلیودبلیوئی ۲کی۱۹ در اکتبر ۲۰۱۸ منتشر شد. این اولین سری بازی کشتی کج بود که نسخه ای برای کنسول‌های نسل هفتم یعنی ایکس باکس ۳۶۰ منتشر نکرد.
ارتش نظام جدید به استقرار نظامیِ نظام جدید اشاره دارد. ارتش نظام جدید در زمان خود، به‌طور وسیعی شکست خورد، اما ثابت شد که نیروی پیاده بسیار موثرتری نسبت به ینی‌چری است. پس‌زمینه. پس از شکست عثمانی در جنگ با روسیه در سال ۱۷۹۲ میلادی که همزمان با جنگ اتریش و روسیه روی داد، سلیم سوم به این نتیجه رسید که امپراتوری برای زنده ماندن، به اصلاحات جدی نیاز دارد. در نتیجه او اقدام به اجرای مجموعه‌ای از اصلاحات با هدف سازماندهی مجدد ارتش بر اساس اسلوب نیروهای نظامی اروپایی کرد. این موضوع شامل استفاده از تاکتیک‌های
اروپایی کرد. این موضوع شامل استفاده از تاکتیک‌های آموزش اروپایی، سلاح و حتی افسران بود. این اصلاحات، ینی‌چری‌ها را که بدگمان و غیرقابل گفتمان بودند، به سوی اصلاحات سوق داد. برای رسیدن به این هدف، سلیم سوم نظام جدید را در ۱۷۹۷ میلادی ایجاد کرد تا جایگزینی برای ینی‌چری‌ها تشکیل دهد. در سال ۱۸۰۶ میلادی ارتش جدید ۲۶،۰۰۰ نفر را در اختیار داشت که مجهز به یونیفرم سبک فرانسوی، سلاح‌های اروپایی و یک هنگ مدرن توپخانه بود. با توجه به ماهیت مشخص و مدرن آن، این ارتش «نظام جدید» نام‌گذاری شد. با این حال، زمانی که جنگ با
جدید» نام‌گذاری شد. با این حال، زمانی که جنگ با امپراتوری روسیه دوباره آغاز شد، سلیم سوم در استفاده از ارتش نوین غربی در نبرد، با وجود تعداد ۲۵ هزار نفر سرباز قدرتمند مردد بود. نظام قدیم به‌شدت با این دوره از اصلاحات در امپراتوری عثمانی مخالف بود؛ ابتدا در واقعهٔ ادرین در سال ۱۸۰۶ میلادی — هنگامی که تلاش‌های سلیم سوم برای گسترش نظام جدید به تراکیه به اثبات رسیده بود — توسط ائتلافی از ینی‌چریها و آیان‌های محلی متوقف شد، و بعدها با عزل او در مهٔ ۱۸۰۷ میلادی که در طی آن سربازان نظام جدید یا متفرق و یا قتل‌عام
در طی آن سربازان نظام جدید یا متفرق و یا قتل‌عام شدند. در حالی که نظام جدید در نهایت شکستی برای سلیم سوم بود، این تلاش در دوران حکومت محمود دوم پس از نابودی سپاه ینی‌چری در طی پیشامد فرخنده ادامه یافت. با این حال شکست نظامی در برابر روسیه متوقف نشد.
دبلیودبلیوئی ۱۳ (به انگلیسی: WWE '13) یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که توسط شرکت یوکس توسعه یافته است و بعدها توسط شرکت ۲کی اسپورتز برای پلی‌استیشن ۳، وی و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده است. این بازی در تاریخ‌های ۳۰ اکتبر ۲۰۱۲ (در آمریکای شمالی) و ۲ نوامبر ۲۰۱۲ (در بریتانیا) منتشر شد. این بازی، آخرین بازی ویدئویی‌ای بود که پس از ورشکستگی توسط شرکت تی‌اچ‌کیو منتشر شد و رابطهٔ ۱۳ سالهٔ این شرکت با دبلیودبلیوئی را پایان داد. سوپراستار بر روی کاور این بازی، قهرمان وقت کمربند دبلیودبلیوئی، سی‌ام پانک بود. این تصمیم
کمربند دبلیودبلیوئی، سی‌ام پانک بود. این تصمیم با مخالفت‌هایی از سوی دبلیودبلیوئی همراه بود چراکه آنها می‌خواستند شیمس را به عنوان سوپراستار کاور این بازی انتخاب کنند ولی تی‌اچ‌کیو با تصمیم آنها مخالفت کرد و اصرار داشت پانک ستارهٔ روی کاور این بازی باشد. پل هیمن بعدها از این تصمیم تی‌اچ‌کیو استقبال کرد و انتقاداتی به دبلیودبلیوئی وارد کرد.
«بهت قول میدم» نام یکی از تک‌آهنگ‌های خواننده ایرانی محسن یگانه است که در تاریخ ۱۰ اسفند ۱۳۹۴، با ترانه‌سرایی، آهنگسازی و تنظیم محسن یگانه و میکس و مسترینگ آرش پاکزاد منتشر شد. نماهنگ این آهنگ که در اواخر سال ۲۰۱۶ در سایت یوتیوب بارگذاری شد، با بیش از ۲۳۵ میلیون بازدید (در نوامبر ۲۰۲۴)، پربیننده‌ترین نماهنگ در یوتیوب فارسی است. اجرای زنده. بعد از گذشت حدود یکسال و در ۳ دی ۱۳۹۵ نسخه اجرای زنده این آهنگ به‌صورت «آنپلاگد» در قالب نماهنگ به کارگردانی مجید فرهبد منتشر شد؛ این موزیک ویدیو با استقبال فراوان مواجه
منتشر شد؛ این موزیک ویدیو با استقبال فراوان مواجه شداین نماهنگ مربوط به اجرای ۱۱ مرداد ۱۳۹۵ در «سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران» می‌باشد. در رسانه جاری. آهنگ بهت قول میدم، پرشنونده‌ترین آهنگ پس از جنتلمن ساسی مانکن در وبسایت رادیو جوان است. این آهنگ با بیش از ۲۴۰ میلیون بازدید، پربیننده‌ترین ویدئو از یک آهنگ کاملاً فارسی و از یک خواننده ایرانی در یوتیوب شد.
نبرد ایسوس در ۳۳۳ پیش از میلاد اولین نبرد مستقیم اسکندر با سپاه داریوش سوم بود، داریوش و اسکندر در نزدیکی شهر ایسوس با یکدیگر رو به رو شدند. ایسوس در کنار خلیج اسکندرون قرار داشت و دشتی که در همسایگی این شهر قرار گرفته بود محل نبرد دو حریف واقع شد. این دشت از سوی شمال به کوه‌ها محدود بود و جنوب آن به دریا ختم می‌شد، سرانجام این نبرد شکست و عقب‌نشینی داریوش سوم و پیروزی اسکندر مقدونی بر سپاه هخامنشیان بود. در این جنگ نخست سپاهیان ایران به فرماندهی یکی از سرداران ارتش ایران به نام آریامهر، خود را به پشت سپاه
ارتش ایران به نام آریامهر، خود را به پشت سپاه اسکندر رسانده راه را بر آن بستند و چیزی نمانده بود تا نیروی جنگی مقدونی محاصره و نابود شود، ولی اسکندر از این وضع نهراسید و به جنگ پرداخت. بسیاری از افراد دو طرف کشته شدند. اسکندر خود به ارابه داریوش حمله برد اما سرداران داریوش برای حفظ جان او از جان خود گذشتند و خود اسکندر نیز مجروح گردید، ولی در پایان اسب‌های ارابه داریوش به سبب زخمهایی که برداشته بود رمیدند. داریوش نیز به همین دلیل هراسان شده و ارابه‌ای دیگر نشست و زمانی که دسته‌ای از سپاهیانش گریختند وی نیز
و زمانی که دسته‌ای از سپاهیانش گریختند وی نیز از معرکه جان بدر برد. پس از فرار داریوش ایرانیان شکست خوردند و اردویشان به غارت رفت و مادر، زن، پسر و دختر داریوش نیز به دست اسکندر گرفتار شدند. این پیشامد داریوش را بر آن داشت تا از اسکندر درخواست صلح کند، ولی اسکندر درخواست او را قبول نکرد و چون در همان زمان سوریه را نیز به سبب خیانت حکمرانش به آسانی گرفته بود، به طرف فینیقیه حرکت کرد. مردم شهر صیدا ورود اسکندر به شهر را پذیرا شده و پیروزیش را به رسمیت شناختند ولی شهر صور مقاومت کرد و بسیاری از سپاهیان اسکندر
ولی شهر صور مقاومت کرد و بسیاری از سپاهیان اسکندر را بر خاک افکند. سرانجام اسکندر پس از هفت ماه نبرد آن شهر را به تصرف درآورد و به قتل‌عام مردم آن پرداخت. پیش‌زمینه. پس از مرگ فیلیپ دوم، شاه مقدونیه، یونانیان و مقدونی‌ها خواستار انتقام حملهٔ خشایارشا و آتش زدن سارد پایتخت لیدی توسط او شدند و به تحریک اسکندر جانشین فیلیپ پرداختند. زمانی که اسکندر آمادهٔ حمله می‌شد، داریوش سوم بر دولت هخامنشی پادشاهی می‌کرد و حملهٔ اسکندر به قلمرو هخامنشی را بعید می‌دانست. اسکندر پادشاه جوان مقدونی ابتدا به آسیای صغیر
اسکندر پادشاه جوان مقدونی ابتدا به آسیای صغیر لشکرکشی کرد و به جنگ با ارتش‌های مستعمراتی ایران پرداخت، سپس با پیروزی در نبردهای هلسپون، ادرمید، لیمنوس و کرانیک و تصرف فریژی و سیلیسی، باقی ماندهٔ ارتش مستعمراتی ایران را به سوی جلگهٔ ترسوس عقب راند. با تسلیم شدن قلعهٔ ترسوس ارتش اسکندر به بندر سینوس راه یافت و با عبور از رودخانهٔ ساروس به ساحل رود پیرانوس رسید و در آنجا برای نخستین بار سپاه اسکندر با ارتش اصلی ایران روبه‌رو شد. نبرد. محل استقرار سپاه هخامنشی. در سال ۳۳۳ پ. م ارتش هخامنشی با گذر از کوه‌های
در سال ۳۳۳ پ. م ارتش هخامنشی با گذر از کوه‌های پیلانوس، به خلیج ایسوس در حوالی شهر کوچک ایسوس رسیدند و در جلگه پایاس تا رودخانه ساروس استقرار یافتند که زمینی در حدود ۱۵۰فرسنگ بود. قرارگاه کل ارتش در داخل شهر ایسوس قرار داشت، قسمت جنوبی جلگه ایسوس را کوه‌ها محاصره کرده بودند و در شمال آن دریای مدیترانه قرار داشت. استقرار کل ارتش ایران در جلگهٔ ایسوس که وسعت کمی داشت باعث ایجاد مشکلاتی شد و در نتیجه فرماندهٔ سپاه مجبور به تقسیم ارتش به سه قسمت شد، بدین ترتیب کلیهٔ سوار نظام در ساحل شرقی رودخانه پیرانوس واقع
کلیهٔ سوار نظام در ساحل شرقی رودخانه پیرانوس واقع در انتهای جلگهٔ شمال غربی ایسوس استقرار یافت و صدهزار پیاده‌نظام سنگین و سبک به همراه ارابه‌های جنگی، اردوگاهی عمومی در نیم فرسنگی مغرب شهر ایسوس ایجاد کردند و باقی نیروها در پنج راه بیلانوس که یک فرسنگ دورتر از اردوگاه ارتش بود قرار گرفتند و خود را آماده مقابله با ارتش اسکندر کردند. ارتش زرین. کشورگشایی‌ها و فتح سرزمین‌ها توسط هخامنشیان باعث جمع شدن ثروتی هنگفت در خزانه‌های ایران شده بود و همین ثروت زیاد باعث درخشش سپاه ایران گشته بود به گونه‌ای که هرودوت
درخشش سپاه ایران گشته بود به گونه‌ای که هرودوت در کتاب خود می‌نویسد که سلاح سربازان ایرانی سرتاسر با طلا مزین بوده است. کونت کورث مورخ رومی هنگامی که از داریوش سوم و نبرد ایسوس می‌گوید، آیینی از آیین‌های هخامنشی را بازگو می‌کند. براساس نوشته‌های او هنگامی که ارتش داریوش به سوی میدان نبرد ایسوس می‌رفت، آتشدان‌هایی از جنس سیم را پیشاپیش ارتش به حرکت درآوردند و مغها درحالی که سرود می‌خواندند، در اطراف آتش قرار گرفته بودند و پس از مغها، جوانان که تعدادشان به اندازهٔ روزهای سال بود با لباس‌های ارغوانی حرکت
اندازهٔ روزهای سال بود با لباس‌های ارغوانی حرکت می‌کردند؛ سپس ارابه‌ای می‌آمد که اسب‌های سفید آن را می‌کشیدند و آن ارابه را مخصوص اهورامزدا می‌دانستند و در پشت ارابه اسبی درشت اندام و زیبا حرکت می‌کرد که هخامنشیان آن را اسب آفتاب می‌گفتند. کمی عقب‌تر از این اسب ده ارابه که مزین به سیم و زر بوده است حرکت می‌کرده و سپس سواره نظام جاویدان که ده هزار نفر بود می‌آید، برخی از این سواره نظام‌ها جامه‌های زربافت داشتند و برخی طوق‌های زرین یا قبایی داشتند با آستین‌های دراز که به سنگ‌های قیمتی مزین بود، آنها پیشاپیش
دراز که به سنگ‌های قیمتی مزین بود، آنها پیشاپیش گردونه شاه حرکت می‌کردند و این گردونه از دو سمت با پیکره‌های زرین و سیمین خدایان تزئین شده بود و شاه در درون آن نشسته بود و اسب‌ها زین‌های زرین داشتند و افسارهای تزئین شده به سنگ‌های قیمتی به آنها وصل بود. کنت کورث داریوش را در جامه ای ارغوانی که با نقره ملیله‌دوزی شده بود توصیف می‌کند و می‌گوید که ردایش از زر و طلا می‌درخشیده است و بر روی آن دو قرقی با زر نقش زده شده بود که یکی بر روی دیگری افتاده بود و به آن ضربه می‌زد، او کمربندی زرین داشت که قمه‌ای به آن
ضربه می‌زد، او کمربندی زرین داشت که قمه‌ای به آن آویخته شده بود که غلافی جواهرنشان داشت و در پی گردونه شاهی ده هزار نفر دیگر می‌آمدند و همگی نیزه‌هایی داشتند که به نقره مزین بود و پیکانی از زر داشت و سپس کمانداران که محافظ گنجینه شاهی بودند حرکت می‌کردند. استراتژی ارتش داریوش. شروع جنگ ایسوس و اولین زد و خوردهای این نبرد در ساحل رود پیرانوس بود که تا هنگام غروب آفتاب ادامه داشت و چون غروب آفتاب فرا رسید سپاه هخامنشی بر اساس دستوری که داشتند، عقب‌نشینی کردند و سپاه اسکندر را به سمت ایسوس که جبههٔ ثابتشان
و سپاه اسکندر را به سمت ایسوس که جبههٔ ثابتشان بود کشیدند، نتیجه پیشروی سپاه اسکندر به سمت ایسوس آن بود که بخشی از سپاهیان ایران به پشت سپاه اسکندر رخنه کرده و سعی کردند آنان را محاصره کنند و راه بازگشتشان را ببندند. شکست داریوش سوم. ارتش اسکندر که پیاده‌نظام‌های سنگین اسلحه بودند سه روز به دنبال سواره‌نظام‌های ایرانی حرکت کردند و مسیر طاقت فرسا بین میسیس و ایسوس را طی کردند. در برخی منابع گفته شده که سپاه اسکندر ۵۰۰۰۰نفر و ارتش ایران متشکل از ۲۰۰۰۰۰نفر بوده است و همین زیادی ارتش ایران دربرابر ارتش اسکندر
است و همین زیادی ارتش ایران دربرابر ارتش اسکندر باعث آشفتگی در سپاه ایران و شکست آنان شده است. در این جنگ نخست سپاهیان ایران به فرماندهی یکی از سرداران ارتش ایران به نام آریامهر، خود را به پشت سپاه اسکندر رسانده راه را بر آن بستند و چیزی نمانده بود تا نیروی جنگی مقدونی محاصره و نابود شوند که اسکندر حمله به قلب ارتش هخامنشی را صادر کرد و در اینجا دوری اردوگاه‌های نظامی ایرانی به نفع سپاه مقدونی شد. در این بین افراد زیادی از هر دو سپاه کشته شدند و اما ارتش هخامنشی بیشترین تلفات را داشت، هنگامی که اسکندر و
هخامنشی بیشترین تلفات را داشت، هنگامی که اسکندر و افرادش به گردونهٔ شاهی حمله کردند، سرداران ایرانی تلاش زیادی برای شکست آنان انجام دادن و حتی اسکندر را نیز مجروح ساختند اما در این بین اسبان گردونهٔ داریوش که زخمی شده بودند رم کردند و داریوش گردونهٔ خود را رها کرد و بر گردونهٔ دیگری نشست و زمانی که اوضاع و احوال نبرد و همچنین فرار تعدادی از سپاهیانش را دید، عقب‌نشینی کرد و صحنه جنگ را ترک کرد اما مادر، همسر و فرزندانش به دست اسکندر افتادند. ثروت هخامنشیان در دست مقدونی‌ها. ظاهراً شاهان هخامنشی بر اساس رسمی
دست مقدونی‌ها. ظاهراً شاهان هخامنشی بر اساس رسمی که داشتنه‌اند هنگامی که قصد رفتن به جنگ داشتند خزانه‌ای سیار به همراه سپاه روانه می‌کردند که مملو از ظروف و اشیاءِ گران‌بها بود. داریوش سوم نیز در نبرد ایسوس خزانهٔ باارزشی همراه خود به میدان نبرد برد که با عقب‌نشینی از صحنه جنگ تمام خزانه به دست سپاه مقدونی افتاد. براساس نوشته‌های کنت کورث خزانه شاهی را ششصد قاطر و سیصد شتر می‌بردند و کمانداران ارتش از آن محافظت می‌کردند. هنگامی که داریوش سوم در نبرد ایسوس عقب‌نشینی کرد، سپاه ایران دچار آشفتگی شد و در این
عقب‌نشینی کرد، سپاه ایران دچار آشفتگی شد و در این بین خانوادهٔ داریوش و خزانهٔ شاهی به دست اسکندر افتاد و مقدونی‌ها هنگامی که خزانهٔ داریوش را دیدند دست از تعقیب او برداشتند و به تاراج خزانه پرداختند. آنان جواهرات و زر و سیم را بین خود تقسیم کردند، گفته شده اشیاءِ خزانه به حدی زیاد بود که آنان مجبور شدند دست به انتخاب بزنند و چیزهایی که گرانبهاتر بود را انتخاب کنند.
ایاز جانی (؛ – ) شاعر و روزنامه نگار اهل پاکستان بود. اواشعارش را به زبان سندی می‌سرود. او سرودن شعر را از دوران مدرسه آغاز کرد و به عنوان یک شاعر رمانتیک شهرت یافت. او در سال ۲۰۱۶ بر اثر حمله قلبی درگذشت.
جورج جاکوبسون (; – ) روزنامه‌نگار، گوینده اخبار، و نویسنده یهودی-تبار اهل آرژانتین بود. او ۱۳ سال (۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰) مجری یک برنامه پرمخاطب تلویزیونی بوده‌است. او در سن ۷۸ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت.
لشکر ۸۸ زرهی زاهدان لشکر زرهی نیروی زمینی ارتش ایران است، که ستاد فرماندهی آن در شهر زاهدان، سیستان و بلوچستان قرار دارد. لشکر ۸۸ زاهدان بزرگترین یگان دارنده خودروهای زرهی و نفربر در ایران، خاورمیانه و غرب آسیا، چهارم در آسیا و یازدهم در جهان می‌باشد. این لشکر در خلال جنگ ایران و عراق از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و تلفات آن در این جنگ بیش از ۲۴۰۰ نفر برآورد می‌شود. این لشکر در خلال جنگ در عملیات کربلای ۶ و عملیات مرصاد شرکت داشت. لشکر ۸۸ زرهی زاهدان دارای ۳ تیپ تابعه بنام‌های تیپ ۱۸۸
۸۸ زرهی زاهدان دارای ۳ تیپ تابعه بنام‌های تیپ ۱۸۸ زاهدان، تیپ ۲۸۸ خاش و تیپ ۳۸۸ ایرانشهر می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم عادل حیدری فرماندهی لشکر ۸۸ زاهدان را برعهده دارد. سازمان. لشکر ۸۸ زرهی زاهدان با هدف افزایش توانمندی نظامی و تجهیزاتی نیروی زمینی ارتش در مقابل تهدیدات و افزایش ضریب امنیتی جنوب شرق کشور، در سال ۱۳۹۰ به‌صورت تیپ‌های مستقل درآمد. و هم چنین تیپ یکم این لشکر نیز از همان تاریخ تصمیم گرفته شد به صورت کامل از شهر زاهدان خارج گردد. این لشکر دارای ۳ تیپ تابعه است، که در زمان نبرد می‌تواند به ۶ تیپ
تیپ تابعه است، که در زمان نبرد می‌تواند به ۶ تیپ توسعه یابد. تیپ‌های زیرمجموعه لشکر ۸۸ زرهی زاهدان: فرماندهان. اسامی تعدادی از فرماندهان این لشکر:
بوناد ستسدال یا "تن‌پوش فولک زنانه منطقه واله"، نام یک بوناد محلی مخصوص منطقه واله در بخش ستسدال در استان اوست اگدر" "در کشور نروژ است". "از این تن‌پوش در جشن‌ها و سالگردهای خاص، ازجمله روز قانون اساسی نروژ در ۱۷ مه هر سال، استفاده می‌شود. همچنین یک بوناد سنتی ستسدال برای مردان وجود دارد. نوع مردانه با یک تکه چرمی در پشت آن تزئین می‌شود.
کلربل آلِگریا (; –۲۵ ژانویهٔ ۲۰۱۸) شاعر، رمان‌نویس و روزنامه‌نگار اهل نیکاراگوئه بود. اولین کتاب او در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. او در سال ۲۰۰۳ از فعالیت حرفه‌ای کناره‌گیری کرد و پس از آن در شهر ماناگوئه زندگی کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی ادبیات نوئستات شده‌است.
سرگی امان (زاده ۱۲ فوریه ۱۹۵۷) نویسنده، و روزنامه‌نگار اهل روسیه است. او در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۹۵ فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه روزنامه‌نگاری آغاز کرد. "«روزنامه‌نگاران»" معروف‌ترین کتابی است که او در سال ۲۰۱۳ نوشته‌است. آمان در سال ۲۰۱۸ کتاب "«همه چی درست خواهدشد، همهٔ ما می‌میریم!»" نوشت.
جیش الحرمون اتاق عملیات گروهای شورشی سوری بود که در شرق قنیطره و استان ریف دمشق سوریه فعال بود. بعد از شکست در حمله به زبدانی در سال ۲۰۱۵ اتاق عملیات عملاً از بین رفت.
برده‌داری مزدی اصطلاحی است که از آن، با تأکید بر شباهت بین خریدن و اجاره کردن یک انسان، برای تشبیه کار مزدی به برده‌داری استفاده می‌شود. این اصطلاح معمولاً به وضعیتی اشاره دارد که زندگی فرد به دستمزد یا حقوق بستگی کامل و ضروری دارد. اصطلاح «برده‌داری مزدی» برای انتقاد از بهره‌کشی از کار و قشربندی اجتماعی مورد استفاده قرار گرفته است. بهره‌کشی در نبود قدرت چانه‌زنیِ برابر بین نیروی کار و سرمایه دیده می‌شود؛ خصوصاً زمانی که کارگران با دستمزد پایین و در شرایط کاری بدی کار می‌کنند. قشربندی را نیز می‌توان در نبود
بدی کار می‌کنند. قشربندی را نیز می‌توان در نبود خودمدیریتی کارگران، انتخاب‌های کاریِ راضی‌کننده، و اوقات فراغت دید. نقد قشربندی اجتماعی دامنهٔ وسیع‌تری از انتخاب‌های کاری را دربر می‌گیرد که به دلیل فشارهای جامعهٔ سلسله‌مراتبی گرفته شده‌اند تا فرد به کارهایی نه‌چندان رضایت‌بخش بپردازد که او را زیر تهدید گرسنگی، فقر، بدنامی و خفت اجتماعی از «شخصیت نوعی» اش محروم می‌کند. شباهت‌ها بین کار مزدی و برده‌داری تا سیسرون در روم باستان و رسالهٔ "در باب وظیفه" قدمت دارد. با ظهور انقلاب صنعتی، متفکرانی چون پیر-ژوزف
دارد. با ظهور انقلاب صنعتی، متفکرانی چون پیر-ژوزف پرودون و کارل مارکس به این شباهت بیشتر پرداختند. در همین زمان لادایت‌ها بر انسان‌زدایی ناشی از ظهور ماشین‌ها تأکید داشتند. پیش از جنگ داخلی آمریکا، مدافعان برده‌داریِ سیاه‌پوستان در جنوب به ایدهٔ برده‌داری مزدی متوسل شدند تا شرایط بردگان خود را با کارگران در شمال مقایسه کنند. ایالات متحدهٔ آمریکا پس از جنگ داخلی برده‌داری را لغو کرد، با این حال، فعالان اتحادیه‌های کارگری این استعاره را مفید و مناسب یافتند. در عصر طلایی آمریکا، به گفتهٔ لارنس گلیک‌من،
در عصر طلایی آمریکا، به گفتهٔ لارنس گلیک‌من، «ارجاع‌ها [به برده‌داری مزدی] در مطبوعات کارگری فراوان بود و به سختی می‌شد یک سخنرانی از رهبری کارگری بدون این عبارت پیدا کرد.» معرفی کار مزدی در بریتانیای قرن ۱۸ در ابتدا با مقاومت مواجه شد که به ظهور اصول سندیکالیسم انجامید. برخی از سازمان‌های کارگری و فعالان کارگری از خودمدیریتی کارگران و تعاونی کارگری به عنوان آلترناتیوی برای کار مزدی سخن گفته‌اند. تاریخ. این دیدگاه که کار کردن برای مزد همانند بردگی است به جهان باستان بازمی‌گردد. در روم باستان، سیسرون نوشت
باستان بازمی‌گردد. در روم باستان، سیسرون نوشت که «هرکس نیروی کار خودش را برای پول بدهد خود را فروخته و خود را در مرتبه بردگان قرار داده است.» در سال ۱۷۶۳، روزنامه‌نگار فرانسوی سیمون لینگه توصیفی مؤثر از بردگی مزدی نوشت: این نگاه که کار مزدی شباهت‌های قابل ملاحظه‌ای با برده‌داری سنتی دارد در اواخر قرن ۱۸ و ۱۹ توسط طرفداران برده‌داری سنتی، به خصوص در ایالت‌های جنوبی آمریکا، و مخالفان سرمایه‌داری، که مخالف برده‌داری سنتی نیز بودند، به پیش کشیده شد. برخی از مدافعان برده‌داری که اکثراً در ایالات جنوبی آمریکا
برده‌داری که اکثراً در ایالات جنوبی آمریکا بودند استدلال می‌کردند که کارگران در ایالت‌های شمالی «آزاد اما به نام، بردگان مشقت بی‌پایان» هستند و بردگان آن‌ها زندگی بهتری دارند. چندین تحقیق در دوران مدرن با بیان اینکه شرایط مادی بردگان در قرن ۱۹ام «بهتر از چیزی بوده است که برای کارگران شهری در آن زمان مهیا بوده» به این استدلال‌ها نیرو می‌بخشند. در همین دوران بود که هنری دیوید ثورو نوشت: «سخت است که یک سرپرست جنوبی داشته باشی؛ و سخت‌تر است که یک آقابالاسر شمالی داشته باشی؛ اما بدتر از همه آن است که خودت
شمالی داشته باشی؛ اما بدتر از همه آن است که خودت برده‌دار خودت باشی.» برخی از اعضای جنبش الغای برده‌داری در آمریکا این قیاس را بی‌مورد خواندند. آن‌ها معتقد بودند که کارگران مزدی «نه مورد ستم‌اند و نه سرکوب‌شده». آبراهام لینکن و جمهوری‌خواهان استدلال می‌کردند که شرایط کارگران مزدی با شرایط بردگان تفاوت دارد چون این فرصت را دارند که در آینده برای خود کار کنند و به خوداشتغالی برسند. فردریک داگلاس، عضو جنبش ضد برده‌داری و بردهٔ پیشین، در ابتدا زمانی که یک شغل پیدا کرد اعلام نمود «اکنون من سرور خودم هستم». اما
کرد اعلام نمود «اکنون من سرور خودم هستم». اما بعدها او به نتیجه‌ای برعکس رسید: «تجربه نشان می‌دهد که شاید یک برده‌داری مزدها وجود داشته باشد که تنها کمی در نتایج‌اش از برده‌داری سنتی کم‌تر غیرمنصفانه و خردکننده است، و این برده‌داری مزدها نیز باید همراه آن دیگری از بین برود». داگلاس همچنین راجع به شرایطی که از قدرت چانه‌زنی نابرابر بین طبقه سرمایه‌دار و طبقه کارگر در بازار قهری پول پدید می‌آید سخن گفت: «برای کلاه‌برداری از کارگران جنوب هیچ وسیله‌ای بهتر و مؤثرتر از این نبود که برای پرداخت دستمزد آن‌ها پول
از این نبود که برای پرداخت دستمزد آن‌ها پول را با حکم به مغازه‌داران جایگزین کنند. خوبیِ نمایش صداقت را دارد، در حالی که کارگران را بی‌دفاع در اختیار زمین‌دار و مغازه‌دار قرار می‌دهد». خوداشتغالی با ناپدید شدن تدریجی سنت صنعت‌گری در اواخر قرن ۱۹ام رواج خود را از دست داد. در ۱۸۶۹، "نیویورک تایمز" سیستم کار مزدی را به این شکل توصیف کرد: «یک سیستم برده‌داری به همان اندازه مطلق، اگرنه همان قدر تحقیرآمیز، که سیستم اخیراً رایج در جنوب بود». ادوارد تامپسون اشاره می‌کند که برای کارگران بریتانیایی در اواخر قرن ۱۸ام
که برای کارگران بریتانیایی در اواخر قرن ۱۸ام و اوایل قرن ۱۹ام «فاصلهٔ موقعیت بین یک «خدمتگزار»، کارگر مزدی استخدام‌شده که در معرض دستورها و تأدیب سرور خود بود، و یک صنعت‌گر، که می‌توانست به میل خود «بیاید و برود»، به اندازه‌ای زیاد بود که مردان آدم بکشند اما به خود اجازه ندهند از طرفی به طرف دیگر بروند. و در نظام ارزشی جامعه کسانی که در برابر تحقیر مقاومت می‌کردند کار درستی می‌کردند». یک «عضو اتحادیه سازندگان» در دهه ۱۸۳۰ معتقد بود که اتحادیه‌های کارگری «نه‌تنها برای کار کمتر و دستمزد بیشتر اعتصاب خواهند
برای کار کمتر و دستمزد بیشتر اعتصاب خواهند کرد، بلکه در نهایت دستمزد را ملغی کرده و سرور خود خواهند شد و برای یکدیگر کار خواهند کرد. نیروی کار و سرمایه دیگر از هم جدا نخواهند بود بلکه در دستان مردان و زنان کارگر به طوری جداناشدنی به هم پیوند خواهند خورد».
دموکراسی فراگیر (به انگلیسی: "Inclusive Democracy" مخفف: ID) نام پروژه‌ایست که هدف دموکراسی مستقیم است؛ دموکراسی اقتصادی در یک جامعه بی‌حکومت، بدون پول و بدون اقتصاد بازار؛ خودمدیریتی کارگران (دموکراسی در قلمرو جامعه); و دموکراسی اکولوژی. پروژه تئوری دموکراسی فراگیر — به عنوان گونه‌ای متمایز از پروژه‌های سیاسی که بر اساس جنبش ID هستند — برگرفته از آثار فیلسوف سیاسی، اقتصاددان، کنشگر و آکادمیک سابق یونانی، تاکیس فوتوپولوس ("Takis Fotopoulos")، در کتاب "به سوی یک دموکراسی فراگیر" "(Towards An Inclusive
سوی یک دموکراسی فراگیر" "(Towards An Inclusive Democracy)" و کتاب‌های پسین او و دیگر نویسندگان مجله "دموکراسی و طبیعت" و جانشین آن "ژورنال بین‌المللی دموکراسی فراگیر" است. به عبارت دیگر، پروژه نظری ID، یک پروژه در فلسفه سیاسی در مورد تغییرات اجتماعی است. (به عنوان مثال رک به: مارکسیسم، ماری بوکچین، خودمختاری و غیره) از سوی دیگر، پروژه سیاسی ID (به عنوان یک پروژه سیاسی برای آزادی جامعه) یک پروژه در تاریخ مبارزه اجتماعی است. (برای مثال رک به: سوسیالیسم، جنبش خودفرمایی، دموکراسی مستقیم و غیره) طبق نظر آرران
خودفرمایی، دموکراسی مستقیم و غیره) طبق نظر آرران گار، "به سوی یک دموکراسی فراگیر" «تفسیر قدرتمند و جدید از تاریخ و حرکت مخرب بازار را ارائه می‌دهد که چشم‌اندازی جدید و الهام‌بخش برای آینده است که جای هر دو دیدگاه نئولیبرالیسم و سوسیالیسم را می‌گیرد.»دیوید فریمن دربارهٔ کتاب فوتوپولوس می‌گوید که این نظریه نوعی آنارشیسم نیست ولی علی‌رغم پایبندی نویسنده به دموکراسی، با وجود دموکراسی مستقیم، شهرداری‌ها و الغای دولت، پول و اقتصاد بازاری، به گونه‌ای از آنارشیسم می‌ماند.»
روز قانون اساسی نروژ (به زبان نروژی: Grunnlovsdagen) روز ملی نروژ و تعطیلات عمومی رسمی این کشور است که در ۱۷ مه هر سال جشن گرفته می‌شود. پیشینه تاریخی. قانون اساسی نروژ در ۱۷ مه سال ۱۸۱۴ میلادی در شهر ایدسوول امضا شد. در این قانون اساسی برای جلوگیری از ادغام نروژ در کشور سوئد بعد از شکست دولت مستقل دانمارک-نروژ در جنگ‌های ناپلئونی، ذکر شد که نروژ یک پادشاهی مستقل است. با این همه نروژ نتوانست استقلال خود را حفظ کند و پس از یورش ارتش سوئد به نروژ در جنگ سوئد–نروژ در تابستان سال ۱۸۱۴ شکست خورد. بعد از این جنگ
در تابستان سال ۱۸۱۴ شکست خورد. بعد از این جنگ نروژ به سوئد پیوست ولی قانون اساسی و پارلمان خود را حفظ کرد. جشن گرفتن این روز به خودی‌خود در همان ابتدا بین دانشجویان و بعضی از مردم شروع شد. در سال‌های آغازین، پادشاه مشترک نروژ و سوئد تمایل چندانی به رسمی کردن این جشن نداشت و حتی کارل چهاردهم، یکی از پادشاهان سوئد، برگزاری این جشن را ممنوع کرد؛ زیرا باور داشت برگزاری چنین جشن‌هایی نوعی اعتراض و حتی شورش علیه پادشاهی متحده نروژ و سوئد است.. نگرش او در این باره پس از نبرد میدان در سال ۱۸۲۹ میلادی تغییر کرد و