payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوچرخه EnCicla در مدلین کلمبیا در سال ۲۰۱۱ با ۶ ایستگاه گرداننده‌ای و در ادامه با ۳۲ ایستگاه رایانه‌ای خودکار و ۱۹ گرداننده‌ای پیاده‌سازی شد. این سامانه ترکیبی از سامانه‌های نسل اول و سوم است. در این طرح دوچرخه به صورت درازمدت مثلاً چندماه به کاربران امانت داده می‌شد. متوسط به‌کارگیری این سامانه بسیار کمتر از سامانه‌های دیگر بود. حدود سه سفر در روز در مقایسه با سامانه‌های معمولی با متوسط ۱۵ سفر در روز، این تفاوت فراهم‌کننده اهداف دوچرخه اشتراکی نمی‌باشد. اما عادت استفاده‌کنندگان و راحتی بیشتر آن‌ها با
اما عادت استفاده‌کنندگان و راحتی بیشتر آن‌ها با دوچرخه‌ای که مختص خودشان است از مزایای این سامانه است. نگهداری بهتر از دوچرخه و خرابی کمتر نیز از دیگر مزایای این سامانه است. این سامانه به سامانه کتابخانه‌ای نیز معروف است. در کتابخانه‌های عمومی یک کتاب برای درازمدت قرض داده می‌شود. میزان پایین متوسط به‌کارگیری دوچرخه در این سامانه، درآمد حاصل از آن را نیز به شدت پایین می‌آورد و از نظر تجاری توجیهی برای سرمایه‌گذاری در این زمینه وجود ندارد. به همین دلیل این سامانه‌ها بیشتر با حمایت‌های شهرداری‌ها و
این سامانه‌ها بیشتر با حمایت‌های شهرداری‌ها و سازمان‌های خیری یا دیگر بخش‌های حمایتی قابل اجرا هستند. سفید دوچرخه. در این نسل دوچرخه‌ها بدون هیچ قفل یا امنیتی در شهر یا منطقه‌ای مشخص رها می‌شوند. کاربران به صورت رایگان و بدون هیچ شناسایی از این دوچرخه‌ها استفاده می‌کنند. این سامانه گزینه مناسبی برای مناطق محدود مانند دانشگاه‌ها است. اما برای استفاده در مناطق شهری با مشکلاتی روبرو است. یکی از این مشکلات عدم توزیع یکنواخت است. ممکن است در برخی مناطق شاهد ازدحام دوچرخه‌ها و بی نظمی در چهره شهر باشیم و در برخی
دوچرخه‌ها و بی نظمی در چهره شهر باشیم و در برخی از مکان‌ها دوچرخه‌ای برای استفاده نباشد. همچنین رها کردن دوچرخه‌ها در همه جا نیز باعث زشت شدن چهره شهر می‌شود و نیز کاربران را برای یافتن این دوچرخه‌ها با مشکل روبرو می‌کند. از مزایای این سامانه رایگان بودن آن است که کاربران را به به‌کارگیری آن مشتاق می‌کند. همچنین کاربران می‌توانند مسیری را با دوچرخه رفته اما به هر دلیلی برای بازگشت از وسیله دیگری استفاده کنند. عدم وجود امنیت و شناسایی کاربران در این سامانه باعث نرخ بالای سرقت و خرابکاری شده‌است. بیشتر
باعث نرخ بالای سرقت و خرابکاری شده‌است. بیشتر پروژه‌های از این سبک پس از چند سال رها شدند و دیگر ادامه نیافته‌اند. به عنوان مثال پروژه دوچرخه زرد شهر پورتلند در ایالت اورگن ایلات متحده آمریکا پس از ۳ سال حمایت رها شده بود. درحالی‌که دیگر پروژه‌ها بیش از ده سال از عمر موفقشان می‌گذرد. ایستگاه سپرده امانت. دومین نسل سامانه اشتراک دوچرخه را دو فرد اهل کپنهاگن دانمارک در سال ۱۹۸۹ ارائه دادند. زمانی که نیمه شب دوچرخه‌شان به سرقت رفت به فکر این سامانه افتادند. آن‌ها پیش‌بینی کردند که یک سامانه اشتراک گذاری
آن‌ها پیش‌بینی کردند که یک سامانه اشتراک گذاری دوچرخه می‌تواند در هر زمان دوچرخه مورد نیاز مردم را فراهم کنند. آن‌ها یک دوچرخه اقتصادی با لاستیک‌های سنگی و رینگی با امکان نصب آگهی تبلیغاتی طراحی کردند. در این روش کاربران مبلغی را به عنوان امانت به یک ایستگاه می‌سپردند و دوچرخه‌ای را امانت می‌گرفتند. پس از پایان سفر دوچرخه را به نزدیکترین ایستگاه تحویل داده و مبلغ امانت گذاشته شده را پس می‌گیرند. مدت زمان امانت گرفتن در این سامانه بدون محدودیت بود. عدم شناسایی کاربران، پایین بودن امنیت و همچنین کم بودن مبلغ
کاربران، پایین بودن امنیت و همچنین کم بودن مبلغ امانت در مقایسه با قیمت دوچرخه، امکان سرقت را بشدت بالا می‌برد. اما ظاهر شناخته شده این دوچرخه‌ها برای مردم و پلیس امکان رهیابی راحت را فراهم کرده‌است؛ و پیرو آن انگیزه سرقت نیز پایین می‌آید. این سامانه نخستین بار در دو شهر کوچک دانمارک در سال ۱۹۹۱ با ۲۶ دوچرخه و ۴ ایستگاه افتتاح شد. در سال ۱۹۹۵ برای نخستین بار در مقیاس بزرگ ۸۰۰ دوچرخه در کپنهاگ به عنوان Bycyklen اجرا شد. بیشتر شهرت این سامانه برای اجرای آن در هلسینکی (۲۰۰۰–۲۰۱۰) و وین (۲۰۰۲) و در آرهوس ۲۰۰۳.
هلسینکی (۲۰۰۰–۲۰۱۰) و وین (۲۰۰۲) و در آرهوس ۲۰۰۳. ایستگاه‌های خودکار. نسل سوم دوچرخه‌های اشتراکی یا ایستگاه اشتراک گذاری خودکار دوچرخه، در این نسل دوچرخه‌ها در یک ایستگاه قفلند. کاربر دوچرخه را در ایستگاه مبدأ تحویل می‌گیرد و پس از انجام سفر به ایستگاه مقصد تحویل می‌دهد. این ایستگاه‌ها شامل قفل‌هایی برای قفل کردن دوچرخه هستند. قفل و بازکردن دوچرخه‌ها تنها با به‌کارگیری سامانه رایانه‌ای امکان‌پذیر است. کاربران از پیش ثبت نام شده و دارای عضویت سامانه هستند. این عضویت می‌تواند با کارت هوشمند یا تلفن هوشمند یا
عضویت می‌تواند با کارت هوشمند یا تلفن هوشمند یا هر روش دیگری باشد. زمان اجاره دوچرخه در این سامانه‌ها معمولاً کوتاه مدت است مثلاً حدود چند ساعت. یکی از معایب بزرگ نسل‌های پیشین ضرر ناشی از سرقت یا خرابکاری بوده‌است؛ که با شناسایی دقیق یا گرفتن ضمانت در این سامانه امکان نگهداری بهتر از این سرمایه فراهم شده‌است. زیرا امکان جبران خسارت یا کشف و پیگیری سارقان و خرابکاران در این سامانه بیشتر است. این سامانه به دلیل به‌کارگیری سامانه خودکار بجای گرداننده در ایستگاه‌ها باعث صرفه‌جویی بسیاری می‌شود. همچنین به دلیل
باعث صرفه‌جویی بسیاری می‌شود. همچنین به دلیل شناسایی کاربران امکان خرابی و سرقت بشدت کم می‌شود. اما در مقایسه با نسل بعدی هزینه‌های بیشتری را تحمیل می‌کند که این هزینه‌ها بخاطر ایجاد شمار بسیاری ایستگاه در سطح شهر است. اما این نسل برای دوچرخه الکتریکی گزینه بهتری هستند زیرا از ایستگاه‌های آن می‌توان برای شارژ دوچرخه‌ها استفاده کرد. دوچرخه شناور. در چهارمین نسل از دوچرخه اشتراکی دیگر نیازی به ایستگاه نمی‌باشد و یک قفل بر روی خود دوچرخه جایگزین آن شده‌است. نخستین نسخه از این سامانه یک قفل با کلید ترکیبی بر
نسخه از این سامانه یک قفل با کلید ترکیبی بر روی دوچرخه نصب شده‌است. کاربر از پیش ثبت نام شده‌است و با تماس با پشتیبانی سامانه رمز قفل را دریافت می‌کند. پس از پایان سفر دوچرخه را قفل می‌کند و دوباره برای تحویل دوچرخه با پشتیبان تماس می‌گیرد. این سامانه در سال ۱۹۹۸ توسط دویچه بان مطرح شد. دویچه بان این سامانه را در سال ۲۰۰۰ پیاده‌سازی کرد. ابتدا از پیامک و تماس تلفنی برای قفل و بازکردن استفاده شد و سپس از نرم‌افزار موبایل. پیشرفت‌های اخیر فناوری و به‌کارگیری GPS، تلفن‌های هوشمند و فراگیر شدن شبکه‌های اینترنت
تلفن‌های هوشمند و فراگیر شدن شبکه‌های اینترنت همراه باعث بهبود این سامانه شد. در چین Ofo و Mobike دوچرخه‌های خود را با میلیون‌ها نفر در صدها شهر به اشتراک گذاشته‌اند. در این سامانه دیگر نیازی به پارک دوچرخه در ایستگاه‌ها نیست و کاربر دوچرخه را هر جا که بخواهد قفل می‌کند و آن را رها می‌کند. کاربر بعدی که قصد به‌کارگیری دوچرخه را دارد با به‌کارگیری GPS نزدیکترین دوچرخه را بر روی نقشه پیدا می‌کند. بیش از ۳۰ شرکت چینی در این زمینه فعال هستند. عدم نیاز این سامانه به ایجاد زیرساخت‌های فیزیکی گسترده باعث رشد سریع
به ایجاد زیرساخت‌های فیزیکی گسترده باعث رشد سریع این گونه شده‌است. اما بی نظمی ناشی از این سامانه باعث نارضایتی بسیاری شده‌است. رها کردن دوچرخه‌ها در سطح پیاده‌روهای شهر باعث ایجاد مشکلاتی شده‌است که وضع قوانین جدید سعی در رفع آن دارد. در برخی از پروژه‌ها با ترکیب نسل سوم و چهارم سعی در رفع این مشکل داشتند. مانند شرکت Nextbike در آلمان. بابیش از ۷۰ درصد دوچرخه‌های اشتراکی چین از این نسل هستند. پکن به تنگهداری ۲٫۳۵ میلیون دوچرخه اشتراکی از ۱۵ شرکت را در خود جای داده‌است. در ایالات متحده نیز این سامانه در
جای داده‌است. در ایالات متحده نیز این سامانه در حال گسترش است اما همچنان با مشکل پارک در جاهای غیرقانونی دست و پنجه نرم می‌کنند. هدف از دوچرخه اشتراکی. دلایل و اهداف مختلفی برای به‌کارگیری سامانه دوچرخه اشتراکی وجود دارد که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود. به عنوان یک سامانه حمل نقل رایگان یا ارزان برای مسیرهای کوتاه می‌توان از دوچرخه‌های اشتراکی استفاده کرد. به عنوان تکمیل‌کننده سامانه‌های ترابری مرسوم مانند اتوبوس و قطار شهری می‌توان از آن استفاده کرد. کاربر برای رسیدن به نزدیک‌ترین ایستگاه‌ها یا مسیرهای
برای رسیدن به نزدیک‌ترین ایستگاه‌ها یا مسیرهای می‌تواند از دوچرخه استفاده کند. همچنین می‌توان از آن به عنوان یک وسیله تفریحی برای گردشگران و شهروندان استفاده کرد. به‌کارگیری دوچرخه باعث کاهش آلودگی‌های بصری، صوتی و هوا می‌شود که معضل اصلی همه کلانشهرهای جهان هستند. مردم نیز به دلایلی مایل به به‌کارگیری این سامانه هستند. این دلایل عبارتند از: نگرانی از احتمال سرقت یا خراب‌کردن دوچرخه، پیدا کردن پارکینگ و هزینه نگهداری از دوچرخه. برخی از سامانه‌های دوچرخه اشتراکی رایگانند اما بیشتر آن‌ها به ازای هر سفر باید
رایگانند اما بیشتر آن‌ها به ازای هر سفر باید مبلغی پرداخت شود یا مبلغی به عنوان آبونمان برای مدتی پرداخت می‌شود و در همه این مدت کاربر می‌تواند هر زمان که مایل بود از دوچرخه‌ها استفاده کند. البته می‌شود از ترکیب این دو نیز استفاده کرد. مکمل سامانه‌های رایج. در بسیاری از سامانه‌های ترابری از دوچرخه به عنوان یک تکمیل‌کننده استفاده شده‌است. مثلاً برای رسیدن از ایستگاه مترو به مقصد پایانی از دوچرخه استفاده می‌شود. مثلاً شرکت راه‌آهن ملی آلمان از یک سامانه دوچرخه‌ای با نام Call a Bike برای تکمیل سامانه ریلی
با نام Call a Bike برای تکمیل سامانه ریلی استفاده کرده‌اند. در گوانژو چین اتوبوس‌های سریع با یک سامانه دوچرخه سواری تکمیل شده‌اند. شرکت ترابری Santander Cycles در لندن یک سامانه دوچرخه اشتراکی متعلق به خود را راه اندازی کرد. در مدلاین آمریکا سامانه دوچرخه اشتراکی EnCicla به دیگر سامانه‌های ترابری مانند مترو متصل شده‌است. همکاری با پارکینگ‌ها. برخی از پارکینگ‌ها مانند داوینچی پارک در فرانسه به مشتریان خود برای مسیرهای کوتاه دوچرخه قرض می‌دهند. همکاری با سامانه‌های اشتراک خودرو. CarShare یک سامانه اشتراک
اشتراک خودرو. CarShare یک سامانه اشتراک خودرو در سانفرانسیسکو است که با یک سامانه دو چرخه اشتراکی الکتریکی ادغام شده‌است. تأمین مالی. هزینه تأمین مالی این سامانه قالبا از کمک‌های خیریه، تبلیغات، سرمایه‌گذاری شرکت‌های خصوصی و کمک‌های دولتی تأمین می‌شود. هزینه‌های کاربر. مبلغ اجاره دوچرخه برای کاربران به صورت روزانه ۰٫۵ تا ۳۰ دلار در روز و برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه چند سنت تا یک دلار است. بسیاری از سامانه‌های اشتراک ماهیانه‌ای را پیشنهاد می‌کنند که سفرهای کوتاه در حد ۳۰ دقیقه مجانی و دیگر سفرها نیز با قیمت
در حد ۳۰ دقیقه مجانی و دیگر سفرها نیز با قیمت ارزانتری حساب می‌شوند. هر دوچرخه ممکن است در طول روز میان ۱۰ تا ۱۵ سفر را برای افراد مختلف خدمات دهد که حدود ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر در سال می‌شود (شهر لیون فرانسه). متوسط فاصله میان دو ایستگاه ۳۰۰ تا ۴۰۰ متر است. تأثیرات. کاهش ترافیک. دوچرخه‌های اشتراکی باعث کاهش ترافیک در مناطق شلوغ شهر شده‌است. بر اساس تجربه ثابت شده‌است که میزان کاهش ترافیک در شهرهای مختلف متفاوت است. مثلاً در واشینگتن سفرهای با به‌کارگیری دوچرخه نسبت به به‌کارگیری ماشین ۸ درصد است در حالی که این
به به‌کارگیری ماشین ۸ درصد است در حالی که این مقدار برای مینیاپولیس ۲۰ درصد است. در یک تحقیق دیگر مشخص شد که اجرای این طرح در واشینگتن باعث کاهش ۳درصدی میزان ترافیک این شهر شده‌است. یک پژوهش در پکن و گوانگژو چین نشان داد که اجرای طرح دوچرخه شناور باعث کاهش محسوس سفرهای زیر پنج کیلومتر شده‌است. به‌کارگیری دوچرخه شناور باعث جهش مثبتی در شهر گوانگژو شده‌است. کاهش آلودگی. با کاهش به‌کارگیری وسائل حمل نقل سوختی آلودگی هوا نیز کاهش می‌یابد. بر اساس پژوهش‌ها میزان صرفه‌جویی سوخت ناشی از اجرای طرح دوچرخه اشتراکی
صرفه‌جویی سوخت ناشی از اجرای طرح دوچرخه اشتراکی در واشینگتن تقریباً ۱٫۲۸ میلیون دلار بوده‌است. با اجرای این طرح در استرالیا در سفرهای زیر پنج کیلومتر حدود ۱٫۵ کیلوگرم در ساعت از میزان CO2 انتشار شده در کم شده‌است. سفر سالم. با وجود اینکه دوچرخه سواری بدون کلاه ایمنی باعث صدمه به سر در هنگام تصادف می‌شود اما دوچرخه سواری تأثیرات بسیار مثبتی روی سلامت جامعه دارد. دوچرخه سواری یک ورزش خوب و راهی برای کاهش استرس است. یک تفریح بسیار خوب که باعث افزایش شادی در جامعه می‌شود. همچنین باعث مبارزه با افزایش وزن، کاهش
می‌شود. همچنین باعث مبارزه با افزایش وزن، کاهش بیماری‌های قلبی تا ۸۲ درصد، کاهش دیابت تا ۵۸ درصد می‌شود. دوچرخه سواری طیف گسترده‌ای از مزایای جسمی و روانی را برای شخص و جامعه به دنبال دارد. کاهش پارکینگ ماشین‌ها. دوچرخه اشتراکی مخصوصاً نسل سوم (ایستگاهی) باعث اشغال مکان‌هایی می‌شود که پیش‌تر برای پارکینگ ماشین‌ها یا دیگر اماکن می‌شود. هر ۶ تا ۸ دوچرخه به اندازه یک ماشین فضا اشغال می‌کنند. این آمار نیز بیان‌کننده دیگر مزایای سامانه دوچرخه اشتراکی است. البته اشغال این مکان‌ها در دوچرخه شناور بسیار کمتر است.
اشغال این مکان‌ها در دوچرخه شناور بسیار کمتر است. بی نظمی شهر. در برخی از شهرها که طرح دوچرخه شناور را اجرا کرده‌اند، رها کردن دوچرخه در خیابان‌ها و پیاده‌روها باعث سد مسیرها و بی نظمی شده‌است. ایمنی. بیشتر سامانه‌های اشتراکی شناور فاقد کلاه ایمنی برای مواقع خطر و تصادف هستند. عدم کلاه ایمنی باعث افزایش خطر در هنگام دوچرخه سواری می‌شود. به همین دلیل بسیاری از گردانندهها از کاربران خواسته‌اند که یک کلاه ایمنی برای خود تهیه کنند. خطر دوچرخه سواری بدون کلاه ایمنی باعث کاهش تقاضا می‌شود. حتی اگر گردانندهها
ایمنی باعث کاهش تقاضا می‌شود. حتی اگر گردانندهها کلاه‌های اشتراکی در اختیار شهروندان قرار دهند، استفاده مشترک از کلاه غیر بهداشتی است و با استقبال مردم مواجه نمی‌شود. به نظر می‌رسد به‌کارگیری طرح‌های تشویقی برای استفاده‌کنندگان از کلاه ایمنی بهترین راه برای ترویج آن در میان کاربران باشد. توزیع یکنواخت. یکی از مشکلات توزیع درست دوچرخه‌ها بر اساس ظرفیت هر مکان است. زیرا ممکن است در ساعات خاصی در برخی مکان‌ها با ازدحام دوچرخه و در برخی دیگر با کمبود دوچرخه مواجه شویم. شرکت چینی موبیک برای حل این مشکل کاربرانی
شویم. شرکت چینی موبیک برای حل این مشکل کاربرانی که جهت توزیع بهتر دوچرخه‌ها در ساعات عدم توازن کمک می‌کنند را با ارائه سفر رایگان تشویق می‌کند. شرکت ابیک کاربرانی که توزیع را نامتوازن می‌کنند را جریمه می‌کند و این گونه سفرها را گرانتر حساب می‌کند. تأثیرات بر سلامتی. بنابر یک پژوهش در "American Journal of Public Health" رشد دوچرخه سواری در ایالات متحده آمریکا باعث نتایج مثبت بسیاری در سلامت اجتماعی مردم شد. در مدت اجرای طرح‌های دوچرخه اشتراکی تنها دو نفر بر اثر تصادف جان خود را از دست داده‌اند و میزان
بر اثر تصادف جان خود را از دست داده‌اند و میزان آسیب‌ها در این طرح به نسبت دوچرخه‌های شخصی بسیار کمتر بوده‌است. معایب. برخی از منتقدان باور دارند که باید با هزینه گسترش دوچرخه‌های اشتراکی، دیگر سامانه‌های ترابری که طرفدار بیشتری هم دارند را گسترش داد.
حمله انتحاری مارس ۲۰۱۸ کابل حمله انتحاری بود که روز ۱۸ حوت/اسفند ۱۳۹۶ در مراسمی که به بزرگداشت عبدالعلی مزاری در مصلی مزاری واقع در دشت برچی کابل که مردم عادی و چهره‌های سیاسی در این مراسم حضور داشتند، رخ داد. در این حمله ۹ تن کشته و ۱۸ تن زخمی شدند و بیشتر قربانیان از مردمان هزاره بودند که در این مراسم اشتراک یافته بودند. جزئیات. حمله انتحاری حوالی ساعت ۱۱ و نیم روز ۱۸ حوت/اسفند ۱۳۹۶ در دروازه مصلی مزاری واقع در دشت برچی کابل رخ داد. این حمله انتحاری زمانی بوقوع پیوست که مهاجم پس از شناسایی توسط نیروهای
بوقوع پیوست که مهاجم پس از شناسایی توسط نیروهای امنیتی خود را در دروازه مصلی منفجر کرد. وی هدف داشت با نفوذ به محل مراسمی که بسیاری از مردم و چهره‌های سیاسی همچون محمد محقق، احمد ضیاء مسعود و صبغت‌الله مجددی که به بزرگداشت عبدالعلی مزاری برگزار شده بود، خود را منفجر کند. مسئولیت. داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته‌است.
بوفالو (به انگلیسی: Buffalo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سولیوان، تنسی واقع شده‌ است. بوفالو ۴۲۶٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌ است.
ب‌ام‌و سری ۵ (جی۳۰) () یک خودرو با سایز متوسط در کلاس خودروی شرکتی است که توسط ب‌ام‌و تولید شده‌است. این خودرو نسل هفتم سری خودروی ب‌ام‌و سری ۵ است. جی۳۰ در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶ رونمایی و در فوریه ۲۰۱۷ عرضه آن به بازار آغاز گردید. این خودرو در بدنه‌های زیر به بازار ارائه می‌گردد: در این نسل دیگر خبری از عرضهٔ نسخهٔ ب‌ام‌و سری ۵ گرن توریزمو نبود و این مدل به عنوان مدلی مستقل از سری ۵ ب‌ام‌و تحت نام سری ۶ گرن توریزمو عرضه می‌شود. در سال ۲۰۱۸ این خودرو مقام سوم برترین خودروی سال اروپا را به‌دست آورد.
ناصروندان حکومتی در بیه‌پیش، شرق گیلان، بودند که پیرو مذهب تشیع زیدی بودند. آنان با تأسیس دودمان کیاییان استیلایشان را از دست دادند. از واپسین حاکمان این خاندان امیر نوپاشا بود که با کناره‌گیری پدرش، امیره محمد، حاکم ناحیهٔ رانکوه شد. همزمان پسرعموی نوپاشا، به نام امیرجهان، در لاهیجان تخت داشت.
مارچلو گاندینی (به ) (زادهٔ - درگذشتهٔ ١٣ مارس ٢٠٢۴) طراح خودرو و مهندس اهل ایتالیا بود که به خاطر کارش با شرکت طراحی خودروی گروپو برتونه و طرح‌هایش مثل لامبورگینی میورا، لامبورگینی کونتاش و لامبورگینی دیابلو شناخته شده‌است. گاندینی، همراه با طراحان خودرو ایتالیایی، جورجتو جوجارو و لئوناردو فیوراوانتی، همگی در سال ۱۹۳۸ و در فاصله چند ماه از یکدیگر متولد شدند.
باب کاستا (؛ زادهٔ ) مجری رادیو، روزنامه‌نگار، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مربی کارتر"، "پوتی‌تنگ"، "بیس‌کتبال"، "اینجا امروز" و "مقاله" اشاره کرد.
کارل راوچ (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. او مجری برنامه ای‌اس‌پی‌ان بوده است.
نانسی گریس (؛ زادهٔ ) کارشناسان خبره، ستاره، اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هنکاک" اشاره کرد.
جان تش (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. ==همکاری‌== جان تش سال ها با آهنگساز یونانی یانی همکاری کرد
سازمان اداری و استخدامی کشور یک سازمان دولتی در ایران است که وظایف رئیس‌جمهور در حوزهٔ اداری و استخدامی را بر عهده دارد و رئیس آن معاون رئیس‌جمهور ایران محسوب می‌شود. این سازمان در خیابان شهید مطهری، بعد از تقاطع مفتح، خیابان جهانتاب واقع می باشد. پیشینه. این سازمان تا سال ۱۳۷۹ با عنوان «سازمان امور اداری و استخدامی کشور» فعال بود و مقام اول سازمان عنوان «دبیرکل» داشت که جایگاه معاون نخست‌وزیر ایران داشت که با انجام اصلاحات در قانون اساسی و حذف جایگاه نخست‌وزیری، به معاون رئیس‌جمهور تبدیل شد. سازمان امور
به معاون رئیس‌جمهور تبدیل شد. سازمان امور اداری و استخدامی کشور در سال ۱۳۷۹ با سازمان برنامه و بودجه ادغام شده و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی تأسیس شد. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در سال ۱۳۸۶ به دو معاونت رئیس‌جمهور با نام‌های برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی و توسعه مدیریت و سرمایه انسانی تفکیک شده بود که «معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی» همان وظایف سابق «سازمان امور اداری و استخدامی کشور» را برعهده گرفت. با ادغام دو معاونت مذکور در سال ۱۳۹۳، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی برای بار دوم شکل گرفت اما در سال
و برنامه‌ریزی برای بار دوم شکل گرفت اما در سال ۱۳۹۵، سازمان «سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی» بازهم منحل شده و سازمان‌های «برنامه و بودجه» و «اداری و استخدامی کشور» برای بار دوم تفکیک شدند و به وضعیت سابق خود در پیش از سال ۱۳۷۹ بازگشتند. فلسفه وجودی این سازمان و سازمان برنامه و بودجه به‌لحاظ ماهوی از مشابهت زیادی برخوردار است بطوریکه امکان تفکیک این دو سازمان در واحدهای استانی وجود ندارد و همچنان با وضعیت سابق تحت عنوان سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان‌ها فعالیت می‌نمایند. وظایف. این سازمان، عهده‌دار وظایف
می‌نمایند. وظایف. این سازمان، عهده‌دار وظایف رئیس‌جمهور در حوزهٔ اداری و استخدامی در قالب سازمان اداری و استخدامی کشور توسط معاون رئیس‌جمهور می‌باشد؛ که مهمترین آنها شامل ایجاد هماهنگی‌های لازم برای اجرای سیاست‌های کلی نظام اداری ابلاغی رییس معظم جمهور انقلاب اسلامی؛ تعیین نقش و ماموریت‌های بخش‌های مختلف دولتی؛ سیاست گذاری، برنامه‌ریزی نظارت بر بخش‌های مختلف دولتی شامل ساختارهای سازمانی، سرمایه انسانی دولت، آمار و برنامه‌ریزی نیروی انسانی، راهبری توسعه دولت الکترونیک، مدیریت فرایندهای سازمانی اصلاح
دولت الکترونیک، مدیریت فرایندهای سازمانی اصلاح سیستم‌ها و روش‌ها، مدیریت دانش جبران خدمات و سلامت اداری ارزیابی عملکرد و مدیریت عملکرد و صیانت از حقوق شهروندی و حقوق کارکنان دولت؛ توسعه و ترویج آموزش‌های راهبردی در حوزه نظام اداری کشور و تربیت مدیران توسعه‌گرا؛ برنامه‌ریزی، هدایت و راهبری ارتقای اثر بخشی و کارایی نظام اداری و مدیریت بهره‌وری ملی؛ طراحی بهینه‌سازی و استقرار نظام‌های اداری برای تحقق برنامه‌های توسعه می‌باشد. فعالیت‌های مهم. تدوین قانون مدیریت خدمات کشوری، تهیه لایحه تشکیلات کلان دولت و تهیه
خدمات کشوری، تهیه لایحه تشکیلات کلان دولت و تهیه پیش‌نویس سیاست‌های کلی نظام اداری ابلاغی رهبر در اردیبهشت ۱۳۸۹ و تهیه نقشه راه اصلاح نظام اداری و تصویب آن در یکصد و شصت و دومین جلسه شورای‌عالی اداری در ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ و تأیید و ابلاغ رئیس‌جمهور وقت (حسن روحانی) در ۲۰ فروردین ۱۳۹۳ به همهٔ دستگاه‌های اجرایی از جمله اقدامات این سازمان در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است. رؤسای سازمان. منوچهر گودرزی از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ در جایگاه «دبیرکل شورای عالی اداری» ابتدا در سطح معاونت نخست‌وزیر و سپس در سطح وزیر مشاور
در سطح معاونت نخست‌وزیر و سپس در سطح وزیر مشاور قرار داشت.
رضا نامی برای مردان و نیز یک نام خانوادگی‌ست. رضا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هویت خدمات سیار دریایی (به اختصار MMSI) یک شناسه ۹ رقمی است که به صورت دیجیتال به بیش از یک کانال فرکانس رادیویی فرستاده می‌شود تا ایستگاه‌های کشتی، ایستگاه‌های زمینی کشتی و ایستگاه‌های ساحلی را شناسایی کند. این هویت‌ها به گونه‌ای هستند که هویت یا بخشی از آن می‌تواند توسط مشترکین تلفن متصل به شبکه عمومی مخابرات به صورت خودکار به تماس‌های کشتی استفاده شود. انواع. در حال حاضر شش نوع هویت خدمات سیار دریایی وجود دارد: رقم شناسایی دریایی. رقم شناسایی دریایی (به اختصار MID) شامل سه رقم است که همیشه با شماره‌ای از
MID) شامل سه رقم است که همیشه با شماره‌ای از ۲ تا ۷ شروع می‌شود (به صورت منطقه‌ای اختصاص داده می‌شود). فهرستی از رقم‌های شناسایی دریایی اختصاص داده شده به هر کشوری در جدول یک مقررات رادیویی اتحادیه بین‌المللی مخابرات نوشته شده است. نخستین رقم هویت خدمات سیار دریایی. رقم اولیه ام‌ام‌اس‌آی هویت را دسته بندی می‌کند، تعریف شده است. معنی اولین رقم به شرح زیر است: قالب هویت ایستگاه. هویت ایستگاه کشتی. کد ۹ رقمی که هویت ایستگاه کشتی را تشکیل می‌دهد به شرح زیر است: جایی که رقم شناسایی دریایی نماد شناسایی دریایی
جایی که رقم شناسایی دریایی نماد شناسایی دریایی است و X هر شکل از ۰ تا ۹. اگر کشتی با ایستگاه زمینی کشتی نصب شده باشد پس هویت باید سه نقطه صفر داشته باشد: اگر کشتی با ایستگاه زمینی کشتی نوع سی (C) نصب شده باشد هویت می‌تواند یک صفر صفر داشته باشد: اگر کشتی با ایستگاه زمینی کشتی نوع ای (A) یا تجهیزات ماهواره‌ای غیر از اینمارست نصب شده است، پس هویت نیاز به صفر ندارد. هویت گروهی ایستگاه کشتی. هویت تماس گروه ایستگاه کشتی برای تماس همزمان بیش از یک کشتی به شرح زیر تشکیل می‌شود: هویت ایستگاه ساحلی. هویت ایستگاه
تشکیل می‌شود: هویت ایستگاه ساحلی. هویت ایستگاه ساحلی به صورت زیر شکل می‌گیرد: هویت گروهی ایستگاه ساحلی. آن‌ها به عنوان زیرمجموعه هویت ایستگاه ساحلی شکل گرفته‌اند: فرستنده جستجو و نجات. فرستنده جستجو و نجات دارای شناسایی مربوط به سازنده است:
علی پژوهشگر (زادهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۵۶ در مشهد) موسیقی‌دان، نوازندهٔ عود و آهنگساز ایرانی است. زندگی هنری. علی پژوهشگر در ۲۳ مرداد ۱۳۵۶ در مشهد متولد شد. پدرش با موسیقی آشنا بود و از خردسالی آموزش «تمبک» را نزد وی آغاز کرد و از ۱۱ سالگی به فراگیری ساز «عود» پرداخت. او پس از پایان تحصیل در هنرستان موسیقی، به دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد راه یافت و با دریافت مدرک کارشناسی موسیقی فارغ‌التحصیل شد. وی تحصیلات عالی موسیقی را با دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران پی گرفت. از جمله استادان او می‌توان به
هنر تهران پی گرفت. از جمله استادان او می‌توان به هنرمندانی نظیر «منصور نریمان»، «عباس پژوهشگر»، «فرهاد فخرالدینی»، «شریف لطفی»، «حسین علیزاده»، «کامبیز روشن روان»، «حسین دهلوی»، «مصطفی کمال پورتراب» و «محمدرضا درویشی» اشاره نمود. وی در سال ۱۳۷۴ برنده جایزه «نوازنده برتر بربت» از جشنواره موسیقی فجر شد. فعالیت‌های هنری. از جمله فعالیت‌های هنری علی پژوهشگر به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: سرپرستی گروه موسیقی «نریمان» همکاری با ارکستر ملی ایران، عضویت در گروه‌های موسیقی نظیر: «دالاهو»، «صبا» ٬ «مستان»،
گروه‌های موسیقی نظیر: «دالاهو»، «صبا» ٬ «مستان»، «منظمی»، «داوود آزاد» و «سیمرغ»، اجرای کنسرت در ایران، کانادا، آمریکا و اروپا، گردآوری و اجرای مجموعه ۴۲ قطعه برای عود اثر منصور نریمان، تدوین ردیف موسیقی ایرانی برای ساز عود اثر منصور نریمان. آثار هنری. از جمله آثاری که علی پژوهشگر در آن‌ها حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
جاده ۵۲ جاده‌ای در غرب ایران است که اراک، ملایر و بروجرد را به نهاوند و فیروزان و از آنجا به کنگاور، صحنه، بیستون و کرمانشاه پیوند می‌دهد. این جاده یک جاده ترانزیتی است که اراک را به غرب کشور متصل می‌کند.
آزادراه کنارگذر شمالی مشهد آزادراهی در مشهد در استان خراسان‌رضوی در شمال‌شرقی ایران است که در پاییز ۱۳۹۱ توسط رئیس‌جمهور وقت (احمدی‌نژاد) افتتاح شد. به‌زودی آزادراه مشهد-چناران که بخشی از آزادراه مشهد-بجنورد-گرگان است و اکنون دردست احداث است ، به این آزادراه متصل خواهدشد.
آزادراه کنارگذر شرقی اصفهان آزادراهی در استان اصفهان در مرکز ایران است که کنارگذر شهر اصفهان در سمت شرقی خود است. قطعه ۱ و ۲ این آزادراه افتتاح شده و در حال حاضر قطعه ۳ در دست ساخت‌ است. احتمالا قرار است پرونده این آزادراه سال ۱۴۰۴ بسته شود.
حادثه اومیا به حادثه ترور ریوما ساکاموتو، ناکائوکا شینتارو و یامادا توکیچی اشاره دارد. این حادثه در در ۱۰ نوامبر ۱۸۶۷، اواخر دوره ادو (باکوماتسو) در مسافرخانه اومیا در کیوتو اتفاق افتاد. در مورد عاملان این ترور فرضیه‌های مختلفی وجود دارد اما فرضیه در دست داشتن کیوتو میماواریگومی (پلیس مخصوص شوگون‌سالاری توکوگاوا در کیوتو) اعتبار بیشتری دارد. بررسی اجمالی. بنا به گزارش‌ها، ریوما ساکاموتو مشهورترین و تحسین‌شده‌ترین سامورایی ژاپن، در سال ۱۸۶۷ توسط شمشیرزنان گروهی که دقیقاً شناسایی نشد (احتمالاً شینسنگومی یا
که دقیقاً شناسایی نشد (احتمالاً شینسنگومی یا کیوتو میماواریگومی) ترور شد. ریوما در اوایل دوران حرفه‌ای خود، به عنوان یک شمشیرزن ماهر که تپانچه نیز حمل می‌کرد، تصمیم گرفت کاتسو کایشو را از شوگون‌سالاری بکشد، اما ایده‌های او برای مدرنیزاسیون را تحسین کرد و در عوض دستیار او شد. او اتحادهایی بین خاندان‌های توسا و چوشو برقرار کرد که انقلاب علیه خاندان توکوگاوا را آغاز کرد. محل این مهمانخانه تاریخی بسیار نزدیک به موزه سامورایی و نینجا است، اما خود مهمانخانه دیگر وجود ندارد و فقط یک تابلوی چوبی از آن باقی مانده
وجود ندارد و فقط یک تابلوی چوبی از آن باقی مانده است.