payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیزدهم، پادشاهی آلانیا عملاً به تعداد زیادی از طایفه‌ها و روستاهای خودمختار که توسط روسای در حال جنگ رهبری می‌شدند و چند ده تا چند صد نفر ملازم داشتند، تجزیه شده بود. این وضعیت آنارشی توسط راهب مجار جولیان توصیف شد که در سال ۱۲۳۶ مشاهده کرد که "به تعداد روستاها شاهزاده وجود دارد و هیچ‌کدام از آنها به دیگری وفادار نیستند. جنگ در آنجا بی‌وقفه است، رهبر علیه رهبر، روستا علیه روستا." مغول‌ها، به رهبری ژنرال‌های جبه و سوبوتای، برای اولین بار در سال ۱۲۲۲ پس از عبور از شیروان و داغستان با آلان‌ها روبرو شدند. آنها
از شیروان و داغستان با آلان‌ها روبرو شدند. آنها با اتحاد قیپچاق-آلان مواجه شدند که با توطئه با قیپچاق‌ها آنها را شکست دادند. پس از آن، آنها بیشتر به سمت غرب پیشروی کردند و یک اتحاد روس را در رودخانه کالکا در سال ۱۲۲۳ درهم شکستند. دومین حمله مغول به آلانیا در سال ۱۲۳۹ تحت رهبری مونگکه و گویوک آغاز شد. در حالی که برخی از قلعه‌های آلانیا، به ویژه ماغاس، در برابر مغول‌ها مقاومت کردند، به نظر می‌رسد که بسیاری از اشراف محلی در واقع برای به دست آوردن برتری نسبت به رقبای خود با مهاجمان همکاری کردند. کسانی که
به رقبای خود با مهاجمان همکاری کردند. کسانی که مقاومت کردند، کنفدراسیونی به رهبری فردی به نام آجیس تشکیل دادند. اوج این حمله محاصره ماغاس بود که در نوامبر یا دسامبر ۱۲۳۹ آغاز شد و تا فوریه ۱۲۴۰ به طول انجامید. این قلعه با کمک نیروهای کمکی آلان سرانجام سقوط کرد و ساکنان آن قتل عام شدند. خود آجیس نیز اسیر شد. بسیاری از آلان‌ها به سمت غرب گریختند تا اینکه احتمالاً در همان سال ۱۲۳۹ به مجارستان رسیدند، جایی که به عنوان قوم یاسی‌ها ("jászsok") شناخته شدند و زبان خود را تا قرن شانزدهم حفظ کردند. پس از حمله،
زبان خود را تا قرن شانزدهم حفظ کردند. پس از حمله، مغول‌ها دو شاهزاده محلی دست‌نشانده، به نام‌های ارسلان و هانغوسی، را طبق تاریخ یوان برای حکومت به نیابت از خود منصوب کردند. هر دو به ارتش مغول پیوستند، اما اندکی بعد در نبرد کشته شدند. با خروج ارتش در سال ۱۲۴۰، نفوذ مغول به سرعت تضعیف شد، به ویژه در مناطق مرتفع. مغول‌ها با قدردانی از مهارت آنها در سوارکاری، هزاران آلان را برای نیاز به جنگجویان تازه برای فتح سونگ جنوبی و دالی به مغولستان تبعید کردند. آنها در مغولی به "آسود" یا در ماندارین به "آسو" معروف شدند
به "آسود" یا در ماندارین به "آسو" معروف شدند و بخشی از طبقه ممتاز "سمو"، خارجیانی از آسیای غربی و مرکزی که در اداره و رده‌های بالای ارتش به کار گرفته می‌شدند، بودند. قوبیلای خان، که خود از یک زن آلان دختر داشت، هنگامی که در سال ۱۲۷۱ سلسله یوان را تأسیس کرد، یک واحد محافظ نخبه آلان متشکل از ۳۰۰۰ مرد را نیز ایجاد کرد که تا سال ۱۳۰۹ گفته می‌شد تعداد آنها به ۳۰۰۰۰ مرد می‌رسید. آنها در سال ۱۲۹۹ توسط یک مبلغ فرانسیسکن به مذهب کاتولیک گرویدند و تا سقوط این سلسله در سال ۱۳۶۸ به یوان وفادار ماندند و توغون تمور را
در سال ۱۳۶۸ به یوان وفادار ماندند و توغون تمور را به مغولستان اسکورت کردند. آنها تا شورش ناموفق در سال ۱۵۱۰ نقش مهمی در سیاست مغولستان ایفا کردند، اگرچه به عنوان طایفه‌های متمایز، اگرچه اکنون کاملاً مغولی شده‌اند، تا به امروز باقی مانده‌اند. اسقف تئودور آلانیا مصیبت‌های متروپولیس خود را در یک خطابه طولانی رساله‌ای که در دوره بطریق جرمنوس دوم (۱۲۲۲–۴۰) نوشته شده بود، شرح داد. راهب و جهانگرد فرانسوی-فلامان ویلیام روبروک چندین بار در شرح سفر خود در سال‌های ۱۲۵۳–۱۲۵۵ از طریق اوراسیا به خان بزرگ، از آلان‌ها یاد
از طریق اوراسیا به خان بزرگ، از آلان‌ها یاد می‌کند، به عنوان مثال آلان‌هایی که به عنوان رعایای مغول در کریمه، آستراخان قدیم، پایتخت خان قراقروم زندگی می‌کردند و همچنین هنوز به عنوان افراد آزاد در سرزمین مادری قفقاز خود ("آلان‌ها یا آس‌ها، که مسیحی هستند و هنوز با تاتارها می‌جنگند"). آلانیای کلاسیک سرانجام در اواخر قرن چهاردهم، زمانی که امیر تیمور گورکانی، جنگ سالار ترک-مغول، به آنجا حمله کرد، به پایان رسید. او پس از شکست دادن اردوی زرین در نبرد رودخانه ترک در سال ۱۳۹۵، به چندین رئیس آلان حمله کرد که منجر
در سال ۱۳۹۵، به چندین رئیس آلان حمله کرد که منجر به ماه‌ها کشتار و بردگی شد که هنوز در یک آهنگ فولکلور محبوب اوستیایی به نام "مادر زادالسک" به یادگار مانده است. حمله تیمور لنگ منجر به فرار آلان‌ها به اعماق کوه‌های قفقاز و پایان حضور آلان‌ها در استپ‌های شمال قفقاز شد. معدود کسانی که باقی ماندند، سرانجام در میان کاباردی‌ها و ترک‌های قره‌چای‌ها و بالکارها جذب شدند. عقب‌نشینی به کوه‌ها منجر به قوم‌زایی قوم جدیدی شد: اوستیایی‌ها، که توسط قوم دیگور در غرب و قوم ایرون در شرق نمایندگی می‌شوند. اوستیایی‌ها تا سال
ایرون در شرق نمایندگی می‌شوند. اوستیایی‌ها تا سال ۱۷۷۴، زمانی که از امپراتوری روسیه درخواست حمایت کردند، در وضعیت انزوای تقریباً کامل باقی ماندند، که منجر به تأسیس ولادی‌قفقاز در سال ۱۷۸۴ و آغاز فتح قفقاز توسط روسیه شد. میراث. در سالهای آخر اتحاد جماهیر شوروی، در حالی که جنبش‌های ملی گرایانه سراسر قفقاز را فراگرفته بود، بسیاری از روشنفکران در اتحاد جماهیر شوروی اوستیای شمالی خواستار احیای نام «آلانیا» شدند. یک فیلولوژیست برجسته اوستیایی T. A. Guriev مدافع اصلی این ایده بود و اصرار داشت که اوستی‌ها باید نام
این ایده بود و اصرار داشت که اوستی‌ها باید نام آلان‌ها را به عنوان نام خود بپذیرند و نام اوستیای شمالی را به آلانیا تغییر دهند. اصطلاح "آلانیاً به سرعت در زندگی روزمره اوستیایی‌ها از طریق نام شرکت‌های مختلف، یک کانال تلویزیونی، سازمان‌های سیاسی و مدنی، یک انتشارات، یک تیم فوتبال، یک شرکت هواپیمایی و غیره رایج شد. در نوامبر ۱۹۹۴، نام " آلانیا» رسماً به عنوان جمهوری اوستیای شمالی-آلانیا اضافه شد.
رودلف کارش (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
زیگفرید کلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
زورن لاوسبرگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اووه مسرشمیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلفرید پفگن (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۱ مهٔ ۲۰۲۱) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌ بود.
آندرئاس پترمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کارستن برگمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنفرید رودلف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اریش متسه (؛ ۷ مه ۱۹۰۹ – ۲۸ مه ۱۹۵۲ (aged 43)) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
هورست شوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کلاوس بوگدال (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
لوتار کلسگس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لوتار اشتبر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مارکو ماتیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم کاتیوشا–آلپتسین اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ماکس والشاید (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم سانوب، و تیم سانوب، و تیم دوچرخه‌سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
ماکسیمیلیان شاخمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم کوئیک‌استپ فلورز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
میشل کخ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لیکویگاس اشاره کرد.
فیل باوهاوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بورا–هانسگروهه، تیم دوچرخه‌سواری اشتاتینگ سرویس گروپ، و تیم سانوب اشاره کرد.
راینر پودلش (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
راینهولد پومر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
زیلویو هرکلوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بورا–هانسگروهه و تیم دوچرخه‌سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
تئو راینهارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ویلی آرند (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آندرئاس اشتاوف (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم کوئیک‌استپ فلورز و تیم دایمنشن دیتا اشاره کرد.
برنهارد اکشتاین (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بیل هوک (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
برونو گتسه (; – ) دوچرخه‌سوار اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کریستف پفینگستن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
دومنیک واینشتاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اگون آدلر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گونتر لرکه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
هورست تولر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوناس بوکله (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لوتس هاوآیزن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
میشائل اشوارتسمان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
نیکو دنتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، و آژ۲آر لا موندیال، اشاره کرد.
نیلس پولیت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم کاتیوشا–آلپتسین، و تیم کاتیوشا–آلپتسین، و تیم دوچرخه‌سواری اشتاتینگ سرویس گروپ اشاره کرد.
رالف ماتسکا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بورا–هانسگروهه اشاره کرد.
زیگی رنتس (به ؛ – ۱ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود‌.
تادئوس روبل (؛ ۲۲ اکتبر ۱۸۷۷ – ۱۸ ژوئن ۱۹۱۰ (aged 33)) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل امپراتوری آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
تینو تمل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سونیر دوال-پرودیر اشاره کرد.
والتر لومان (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۱۱ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۳) ورزشکار دوچرخه‌سواری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
آلفرد گرنمان (؛ ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ – ۱۱ اکتبر ۱۹۰۳) ورزشکار دوچرخه‌سواری اهل امپراتوری آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
اریش ملر (؛ ۳ مه ۱۹۰۵ – ۲۴ مه ۱۹۶۴) ورزشکار دوچرخه‌سواری اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
هورست گناس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ژان برویر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یوناس کخ (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۹۳) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وروا اکتیوجت و سی‌سی‌سی–اسپراندی–پولکوویتسه اشاره کرد.
کارل-هاینتس مارزل (؛ ۱ اوت ۱۹۳۶ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۹۶ (aged 60)) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
لئو آپلت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لوتار مایستر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
کارل کوتر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
آندژی ساپکوفسکی (؛ زادهٔ ) نویسنده، مقاله‌نویس، مترجم و اقتصاددان اهل لهستان است. ژانر فانتزی سبک مورد علاقهٔ وی است و مجموعه کتاب‌های فانتزی-حماسی وی با نام "ویجمین" که به انگلیسی "ویچر" ترجمه شد بر پایهٔ همین سبک است، از شهرت بسزایی برخوردار است. این مجموعه تاکنون به ۲۰ زبان دنیا ترجمه گردیده است. شرح حال. ساپکوفسکی دانش‌آموخته اقتصاد از کالج لودو است. تا پیش از روی آوردن به نوشتن کتاب، به عنوان نمایندهٔ ارشد فروش یک شرکت تجاری مشغول به کار گردید. وی کار ادبی خود را در ابتدا به عنوان مترجم و به ویژه آثار
خود را در ابتدا به عنوان مترجم و به ویژه آثار علمی-تخیلی آغاز نمود. او می‌گوید که اولین داستان کوتاه خود را با عنوان "ویچر"، به عنوان یک تفنن و تنها برای ورود به مسابقهٔ داستان‌های علمی-تخیلی مجلهٔ فانتزی لهستانی با نام فانتاستیکا نوشته است. در مصاحبه‌ای جداگانه نیز وی اذعان داشت که هنوز یک بازاریاب است و از چگونگی کسب و کار و توانایی در فروش بیشتر، آگاهی دارد. داستانی که وی نوشته بود، سرانجام در سال ۱۹۸۶ در مجلهٔ فانتاستیکا منتشر گردید و مجموع خوانندگان و منتقدان، نقدهای بسیار مثبتی به اثر داشتند.
و منتقدان، نقدهای بسیار مثبتی به اثر داشتند. ساپکوفسکی یک چرخه داستان بر اساس دنیای ویچر ایجاد کرد که شامل سه مجموعه داستان کوتاه و ۵ رمان بلند است. این چرخهٔ داستانی و بسیاری از آثار دیگر که بعدها پدیدآورد، او را تبدیل به یکی از نویسندگان فانتزی مشهور دهه ۱۹۹۰ لهستان نمود. شخصیت اصلی مجموعهٔ مشهور ساپکوفسکی، گرالت از ریویا است. گرالت یک شکارچی هیولا و موجودات اهریمنی است که از دوران کودکی آموزش‌های لازم را کسب نموده است. هر چند او در دنیای فانتزی گونه و تاریک قرار دارد اما اصل و پرنسیپ خود را حفظ نموده
تاریک قرار دارد اما اصل و پرنسیپ خود را حفظ نموده است. او گاهی خیره‌سر و لجوج است و گاهی مثل یک انسان شریف و سخاوتمند برخورد می‌نماید. گرالت با کارکتر فیلیپ مارلو که یکی از شخصیت‌های ساختگی ریموند چندلر و شخصیت الریک از سری رمان‌هایی به همین نام اثری از مایکل مورکاک قابل مقایسه است. چنین برآورد گردیده که دنیایی که ماجراهای گرالت در آن اتفاق می‌افتد، به شدت تحت تأثیر اسطوره‌های پاگانیسم اسلاوی است.
ویچر () عنوان مجموعه‌ای در ژانر خیال‌پردازی از نویسندهٔ لهستانی آندژی ساپکوفسکی است. شخصیت اصلی این مجموعه از داستان‌ها گرالت ریویایی در نقش یک شکارچی (از دید عوام جادوگر) دارای توانایی فراطبیعی است که با کمک تمرین‌ها و فعالیت‌های بدنی مخصوص، توانایی مبارزه و از میان برداشتن موجودات مرگبار اهریمنی و پلید را به دست آورده است. او همچنین با نام "گرگ سفید" و "قصاب بلاویکن" (نام یک اقلیم تسخیر شده توسط هیولاها) شناخته می‌شود. او با سفر به نقاط مختلف اقلیم، به شکار هیولاهایی می‌پردازد که مردمان سرزمین را آزار می
هیولاهایی می‌پردازد که مردمان سرزمین را آزار می دهند. از این مجموعه تاکنون سریال‌های تلویزیونی، بازی‌های ویدیویی و یک سری رمان مصور اقتباس گردیده. مجموعهٔ کامل این سری با عنوان "ویچر" یا همان "شکارچی هیولا" شناخته می‌شود. مجموعهٔ کامل این کتاب‌ها به زبان‌های مختلف و از جمله انگلیسی نیز ترجمه گردیده. ساپکوفسکی، زبان فراساخته‌ای برای مجموعه ایجاد کرد که بر پایهٔ زبان الف‌ها است. کتاب بر اساس فرهنگ فولکلور و کالت لهستان، جمهوری چک، مجارستان، اسلواکی، اوکراین، رومانی، روسیه، صربستان، بلغارستان و سایر کشورهای
رومانی، روسیه، صربستان، بلغارستان و سایر کشورهای اروپای مرکزی و شرقی شکل گرفته. دنیای گرالت. دنیای گرالت متشکل از چندین پادشاهی و دوک‌نشین است. از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به ایدرن(به پادشاهی دِماوِند)، کادوِن(به پادشاهی هِنسِلت)، ریویا(به پادشاهی مِیو)، ردینیا(با پادشاهی وِزیمیر)، تمریا(به پادشاهی فُلستِت)، سینترا، سیداریس، کوویر اسکِلیگِ، اشاره کرد. علاوه بر این، در این پنجگانه، امپراتوریِ گسترش طلبِ نیلفگارد نقش به سزایی ایفا می‌کند. در این کشورها علاوه بر انسانها، نژاد‌هایی دیگر دورف‌ها، اِلف‌ها،
بر انسانها، نژاد‌هایی دیگر دورف‌ها، اِلف‌ها، کوادرون‌ها و دورگه‌هایی از دو نژاد مختلف و دیگر موجودات افسانه‌ای زندگی می‌کنند. در حالی که دورف‌ها بیشتر به عنوان کارگر و جنگجو شناخته می‌شوند، اِلف‌ها توسط انسانها اغلب به عنوان موجوداتی فرومایه قلمداد می‌شوند که توأمان برانگیزاننده حس ترس و تحسین در انسان‌ها هستند. یکی از جنبه‌های مهم در داستان جنگ مابین اِلف‌ها و دیگر نمایندگان "مردم قدیم" علیه سرکوب و تسخیر جایگاه ایشان توسط انسان‌هاست. سرزمین‌های تحت کنترل انسان‌ها اساساً و در عمل توسط جادوگران کنترل
انسان‌ها اساساً و در عمل توسط جادوگران کنترل می‌شود، که به عنوان مستشار در خدمت پادشاهان و خان‌های این سرزمین‌ها هستند. گرچه کشورهایی نیز مستثنی هستند؛ من جمله می‌توان به نیلفگارد، که در آن جادوگران نقش کوچکی ایفا می‌کنند و تحت حکومت مستبدانه قیصر اِمهیر وار اِمرِییس قرار دارد و یا خان نشین‌های اسکِلیگِ و سینترا اشاره کرد. نمونهٔ دیگر دُل بلاتانا است، خان‌نشین متعلق به اِلف‌ها که در طول داستان ساخته و توسط فرانچسکا فیندابیر، الفی اصیل اداره می‌شود. اقتباس‌ها. در سال ۲۰۱۷، یک مجموعهٔ مشابه و اسپین آف (مشتق)
در سال ۲۰۱۷، یک مجموعهٔ مشابه و اسپین آف (مشتق) از ویچر، در ۱۱ داستان کوتاه از ۱۱ نویسنده انتخاب گردید که از منتخبان رقابت در مجلهٔ فانتاستیکا بودند و این آثار توسط سوپر نووا منتشر گردید. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۳ نیز دارک هورس کمیکز اعلام کرد که با همکاری سی‌دی پروجکت و بر اساس سری بازی‌های ویدیویی ویچر، مجموعه کمیکی منتشر نموده است. نخستین سری این مجموعه کمیک‌ها به نام "ویچر، خانهٔ شیشه‌ای" می‌باشد که طرح جلد آن توسط مایک میگنولا طراحی گردیده و در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۴ به چاپ رسید. دومین سری نیز به نام "ویچر،
۲۰۱۴ به چاپ رسید. دومین سری نیز به نام "ویچر، بچهٔ روباه" در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر گردید و در نهایت، سومین سری نیز با نام "ویچر، نفرین کلاغ‌ها"، در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ چاپ گردید. همچنین مجموعه تلویزیونی ویچر با اقتباس از مجموعه کتاب‌های ویچر درحال پخش از شبکهٔ سرویس استریم نتفلیکس است که فصل اول و دوم آن پخش شده و برای فصل سوم تمدید شده است.
بارش رادیواکتیو یا بارش هسته‌ای یا غبار هسته‌ای ابرِ ذرات رادیواکتیو است که در نتیجهٔ منفجرشدن بمب هسته‌ای یا به وقوع پیوستن حادثه در نیروگاه هسته‌ای به وجود می‌آید. شکل‌گیری. هنگامی که یک بمب هسته‌ای، منفجر می‌شود توده‌ای از آتش و دود به‌وجود می‌آید که با سرعت ۵۰۰ کیلومتر در ساعت به هوا بلند می‌شوند و بر روی زمین بادی می‌وزد که سرعت آن ۳۰۰ کیلومتر در ساعت است که به سمت توده حرکت می‌کند. ذرات رادیواکتیو که از انفجار به وجود آمده‌اند، روی این مواد قرار می‌گیرند و به همراه آن بر زمین می‌ریزند. ذراتی که قطر
و به همراه آن بر زمین می‌ریزند. ذراتی که قطر آن‌ها بیش از دو میلی‌متر است، در نزدیکی محل انفجار فرود می‌آیند. ذراتی که کوچک‌ترند به لایه‌های بالایی اتمسفر انتقال پیدا می‌کنند و بسته به اندازهٔ خود و عواملی مانند سرعت و قدرت باد، امکان دارد صدها کیلومتر دورتر بر زمین بریزند.
انتونیو لاتوره گروئسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر ایران بازی میکند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسیا و پی‌اس‌وی آیندهوون اشاره کرد.
«پایان بازی» () ترانه‌ای از تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه‌نویس آمریکایی با حضور خوانندهٔ انگلستانی اد شیرن و رپر آمریکایی فیوچر است. این ترانه از ششمین آلبوم استودیویی سوئیفت، "اعتبار" (۲۰۱۷) گرفته شده‌است. این ترانه نوشتهٔ این سه هنرمند و تهیه کنندگانش، مکس مارتین و شلبک است. از نظر موسیقایی، «پایان بازی» یک ترانه پاپ رپ با عناصر هیپ هاپ و آراندبی است که ترکیبی از کادانسهای شل، بیت‌های ترپ و درامهای تأثیرگرفته از هیپ هاپ است. در متن ترانه، این سه هنرمند در مورد پیدا کردن عشق واقعی خود در میان شایعات پر سر و
پیدا کردن عشق واقعی خود در میان شایعات پر سر و صدا از شهرت انگاشته‌شده صحبت می‌کنند. این ترانه چهار روز پس از انتشار آلبوم در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ به عنوان تک‌آهنگی از آلبوم "اعتبار" منتشر شد. «پایان بازی» با نقدهای مختلفی از سوی منتقدان معاصر روبه‌رو شد. برخی از منتقدان آزمایش‌گری هیپ هاپ سوئیفت، اشعار کنایه‌دار، ورس فیوپر و تولید گیرندهٔ پنداشته‌شدهٔ آن را تحسین کردند. دیگر منتقدان از حضور شیرن تحت تأثیر قرار نگرفته و تولید آن را ملایم خواندند. این تک‌آهنگ جزو ده‌تای برتر پرفروش ایرپلی در کاستاریکا، جمهوری
ده‌تای برتر پرفروش ایرپلی در کاستاریکا، جمهوری دومینیکن و اسرائیل بود. همچنین در جدول تک‌آهنگ‌های استرالیا، کانادا و یونان به چهل‌تای برتر رسید. در ایالات متحده، «پایان بازی» در جایگاه ۱۸ جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ "بیلبورد" قرار گرفت و به پنجاه و پنجمین ورودی در چهل‌تای برتر سوئیفت تبدیل شد. این ترک در استرالیا، کانادا و ایالات متحده گواهی‌نامه پلاتین و همچنین در نروژ گواهی‌نامه پلاتین دوگانه دریافت کرد. موزیک ویدئو برای این تک‌آهنگ به کارگردانی جوزف کان، در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد. این ویدئو مهمانی سوئیفت را
ژانویه ۲۰۱۸ منتشر شد. این ویدئو مهمانی سوئیفت را با فیوچر در میامی، با شیرن در توکیو و سایر دوستان در لندن نشان می‌دهد. سوئیفت «پایان بازی» را در جینگل بال ۲۰۱۷ و در حین نمایش تور استادیومی اعتبار اجرا کرد. تولید و ترکیب‌بندی. «پایان بازی» توسط مکس مارتین و شلبک تهیه شد. این دو همچنین با همکاری تیلور سوئیفت، اد شیرن و فیوچر ترانه را نوشتند. سوئیفت به عنوان خوانندهٔ اصلی شناخته می‌شود، در حالی که شیرن و فیوچر به عنوان هنرمندان حضوری شناخته می‌شوند. این ترانه برای ششمین آلبوم استودیویی سوئیفت، "اعتبار"
ترانه برای ششمین آلبوم استودیویی سوئیفت، "اعتبار" (۲۰۱۷) ضبط شده‌است. «پایان بازی» تنها ترانه موجود در "اعتبار" است که هنرمندان مهمان در آن حضور دارند. شیرن برای ترانه‌سرایی خود هنگام حضور در یک مهمانی چهارم ژوئیه در محل اقامت سوئیفت در رود آیلند از این الهام استفاده کرد. در آن مهمانی، شیرن با چری سیبورن، دختری روبرو شد که با او به همان مدرسه رفت. آنها دوباره به هم رسیدند و در نهایت ازدواج کردند. در ورس او اشاره ای به فیلم "متولد چهارم جولای" (۱۹۸۹) وجود دارد که نمادی از آغاز رابطه او با سیبورن است. از نظر
که نمادی از آغاز رابطه او با سیبورن است. از نظر موسیقایی، «پایان بازی» ترکیبی از هیپ هاپ و آراندبی است. "بیلبورد" ترانه را پاپ رپ طبقه‌بندی کرد، در حالی که میشل دا سیلوا از روزنامهٔ "نوو" آن را ترانه‌ای پاور پاپ خوانده‌است. این آهنگ شامل کادانس‌های شل، بیت‌هایترپ و درام‌های تحت تأثیر هیپ هاپ است که میگان گاروی از "پیچفورک" آن را نشان دهندهٔ ترندهای هیپ هاپ/آراندبی سال ۲۰۱۷ توصیف کرده‌است. در متن ترانه، این سه هنرمند در مورد پیدا کردن عشق واقعی خود در میان شایعات پر سر و صدا از شهرت انگاشته‌شده صحبت
میان شایعات پر سر و صدا از شهرت انگاشته‌شده صحبت می‌کنند. در ابتدای این ترانه، سوئیفت بیان می‌کند که او و معشوقه‌اش هر دو دارای شهرت «بد» و «بزرگ» هستند. فیوچر سپس این دیدگاه را تکرار می‌کند و می‌گوید او «شخصیت یک پسر بد را دارد، همان چیزی که بقیه دوست دارند». شیرن در قسمت خود در مورد چگونگی عشقش «در چهارم ژوئیه متولد شد» رپ‌خوانی می‌کند. سوئیفت در قسمت خود نیمهٔ خوانندگی و نیمه رپ‌خوانی که به شیوه هیپ هاپ می‌خواند، و تمسخر شایعات رسانه ای در مورد تصویرش را ارائه می‌دهد: «قسم می‌خورم که دنبال شایعه‌ها
را ارائه می‌دهد: «قسم می‌خورم که دنبال شایعه‌ها نیستم، شایعه‌ها منو دوست دارند». هنگامی که سوئیفت در حال خواندن «می‌خواهم بازی آخرت باشم» برای معشوق‌اش است، هم‌صداهای ترانه شنیده می‌شود. انتشار و تبلیغات. «پایان بازی» قطعهٔ شماره دو در فهرست قطعه‌های "اعتبار" است که در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ در سراسر جهان منتشر شد. این ترانه در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ توسط بیگ مشین و مرکوری رکوردز به عنوان تک‌آهنگ‌ی از آلبوم به رادیو محبوب معاصر فرانسوی فرستاده شد. سپس این تک‌آهنگ در ایالات متحده، استرالیا و پادشاهی کتحده به‌صورت رادیویی
متحده، استرالیا و پادشاهی کتحده به‌صورت رادیویی پخش شد. سوئیفت و شیرن برای نخستین‌بار «پایان بازی» را در طول فستیوال جینگل بال به میزبانی رادیو آی‌هارت در ۲ دسامبر ۲۰۱۷ اجرا کردند. نسخه تک‌خوان این ترانه در فهرست اجراهای پابرجای تور استادیومی اعتبار (۲۰۱۸) سوئیفت قرار گرفت. موزیک ویدئو. در ۲ دسامبر ۲۰۱۷، شیرن در فستیوال جینگل بال تأیید کرد که یک موزیک ویدئو برای این ترانه منتشر خواهد شد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۸، سوئیفت از طریق برنامه خود در شبکه‌های اجتماعی "د سوئیفت لایف"—برنامه‌ای که برای حمایت از "اعتبار"
سوئیفت لایف"—برنامه‌ای که برای حمایت از "اعتبار" برای طرفداران ایجاد کرده‌است—اعلام کرد که موزیک ویدئوی این ترانه در ۱۲ ژانویه منتشر می‌شود و قطعه‌ای کوتاه از ویدئو در صبح ۱۱ ژانویه در "صبح بخیر آمریکا" به نمایش در می‌آید. سوئیفت برای نخستین بار یک قطعه ۲۰ ثانیه ای از موزیک ویدئو را در "صبح بخیر آمریکا" به نمایش درآورد و بعداً همان روز آن را در حساب‌های خود در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸، سوئیفت ویدئو را در کانال ویوو خود بارگذاری کرد. این ویدئو به کارگردانی جوزف کان به تصویر کشیدن مهمانی
ویدئو به کارگردانی جوزف کان به تصویر کشیدن مهمانی سوئیفت در سه مکان شبانه می‌پردازد: با فیوچر در یک یات در میامی، با شیرن در یک کلوپ شبانه در توکیو و با دوستان مختلف در یک اتوبوس دوطبقه در لندن. سوئیفت و فیوچر هنگام خوانندگی/رپ‌خوانی، نشسته در صندلی کنار راننده در لامبورگینی اونتادور همراه با فیوچر دیده می‌شود. در یکی از صحنه‌های لندن، سوئیفت دیده می‌شود که در یک میله نشسته و درحال بازی مار روی کنسول بازی دستی است، که اشاره به شهرت وی به عنوان «مار» در هنگام تبلیغ آلبوم دارد. این ارجاع همچنین در یکی از
تبلیغ آلبوم دارد. این ارجاع همچنین در یکی از صحنه‌های توکیو—که در آن سوئیفت سوار بر موتورسیکلت با لباس فرم طرح پوست مار است—اشاره شده‌است. اعتبارها و پرسنل. اعتبارها و پرسنل از یادداشت‌های روی جلد "اعتبار" گرفته شده‌است. استودیو پرسنل