payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مقدس است. برای نقاشی چنین موضوعی مطالعه در ادبیات کلاسیک و کتاب مقدس که شامل شناخت آناتومی بدن مردها برای کشیدن آنها را ضروری می‌کند. برای زنان دسترسی به چنین موضوعی به خصوص به دلیل استفاده از مدل‌های برهنه غیرممکن بود و حتی اگر کسی می‌توانست این کار را انجام دهد در جامعه ان زمان بسیار مذموم و به عنوان زنی خطا کار معرفی می‌شد. کافمن هم نمی‌توانست این کار را انجام دهد و اگر هم چنین نقاشی‌هایی را نمی‌کشید به هیچ وجه به عنوان نقاشی واقعی شناخته نمی‌شد. با این حال کافمن موفق به عبور از مرز جنسیت شد. او برای
حال کافمن موفق به عبور از مرز جنسیت شد. او برای نقاشی صحنه‌های تاریخی و کشیدن مردان به عنوان یک مرد راهی پیدا کرد که می‌توان ان را در نقاشی هکتور و اندرومدا دید. او به جای نقاشی هکتور در میدان جنگ او را در حال خداحافظی از اندرومدا به تصویر کشید و البته از ان زمان اعتبار خود را در آکادمی سلطنتی هنر از دست داد. میراث. تا سال ۱۹۱۱ کارهای او در همه جا و در همه سطوح دیده می‌شد. پرتره دوشس برونسویک در کاخ همپتون کورت، پرتره از خودش در گالری ملی پرتره (لندن) نقاشی‌های دیگری از او در درسدن، پاریس؛ در موزه ارمیتاژ،
دیگری از او در درسدن، پاریس؛ در موزه ارمیتاژ، سن پترزبورگ؛ در موزه آلته پیناکوتک، مونیخ و در کاخ کادریورگ، تالین (استونی). کافمن را همچنین به خاطر نقاشی‌های او که بر روی اشیا کوچک و ظروف و صفحات فلزی بود نیز می‌توان یاد کرد. بیوگرافی کافمن در سال ۱۸۱۰ توسط جیووانی گاراردو د رسی منتشر شد. منابع. Attribution
قاسم بن ادریس دوم ادریسی از فرزندان ادریس دوم و برادر محمد یکم بود. نسب. او قاسم پسر ادریس دوم پسر ادریس یکم پسر عبدالله محض پسر حسن مجتبی پسر علی امیرالمؤمنین پسر عمران ابوطالب پسر شیبه عبدالمطلب بود.
ورزشگاه تختی اورمیه یا مجموعه ورزشی تختی اورمیه یک مجموعه ورزشی است که دارای زمین‌های فوتبال تنیس کشتی (ورزش) تکواندو کاراته جودو بسکتبال شطرنج والیبال والیبال ساحلی بوده و در اختیار اداره ورزش و جوانان آذربایجان غربی است. این ورزشگاه در خیابان کاشانی قرار دارد که در مرکز شهر واقع شده است اما نبود نور افکن تنها مشکل این ورزشگاه است. منابع. https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/03/31/1442326/ورزشگاه-تختی-ارومیه-40-سال-پس-از-احداث-همچنان-تنها-ورزشگاه-بدون-نورافکن-ایران-است
http://parsfootball.com/fa/594416/ورزشگاه-تختی-ارومیه-عکس-؛-شرایط-نامناس/ http://www.iran-varzeshi.com/News/86913/بازسازی-ورزشگاه-تختی
منذر بن یحیی تجیبی نخستین بزرگ طایفه بنو تجیب بود. خاندانی که او بر پا نهاد، به‌مدت بیست و شش سال بر ملوک‌الوایف ساراگوسا در اندلس حکم می‌راندند. او در سال ۱۰۱۳، هنگامی که خلافت قرطبه (که آن زمان در دست خاندان اموی قرطبه بود) در حال تضعیف بود، ملوک‌الطوایف ساراگوسا را در شرق اندلس بنیان‌نهاد. در سال ۱۰۱۳، که حکومت در حال رسیدن از هشام دوم به سلیمان دوم بود، این حکومت بنانهاده شد. پس از منذر، پسرش یحیی یکم بر تخت نشست و تا چهارده سال حکومت کرد. منذر یکم، در سال ۱۰۲۲ میلادی، هنگامی که نهمین سال حکومتش در حال
۱۰۲۲ میلادی، هنگامی که نهمین سال حکومتش در حال پایان یافتن بود، درگذشت.
اسدالله همت یار (زاده: ۱۳۴۳ ولسوالی خروار، ولایت لوگر) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم لوگر در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. اسدالله همت یار متولد ۱۳۴۳ از ولسوالی خروار ولایت لوگر افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی ماستر/کارشناسی ارشد در رشته طب/پزشکی است.
اتحادیه ملی آموزش و پرورش () یک اتحادیه در انگلستان است که برای معلمان مدارس، استادان تحصیلات عالی، کارکنان پشتیبانی آموزشی و دستیارهای آموزشی فعالیت می‌کند. این تشکل توسط ادغام اتحادیه معلمان ملی و انجمن معلمان و مدرسان در سال ۲۰۱۷ شکل گرفت که با بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ عضو، بزرگترین اتحادیه آموزشی در انگلستان به حساب می‌آید. دبیران کل فعلی این اتحادیه، کوین کورتنی و ماری بوست، می‌باشند.
فضل‌الله مجددی (زاده: ۱۳۳۵ ولسوالی برکی برک، ولایت لوگر) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم لوگر در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. وی همچنین والی ولایت‌های لوگر، لغمان و تخار نیز بوده‌است. زندگی‌نامه. فضل‌الله مجددی متولد ۱۳۳۵ از منطقه قلعه بابا صاحب منطقه برکی ولسوالی برکی برک ولایت لوگر افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس است.
ببرک شینواری (زاده: ۱۳۲۶ ولسوالی نازیان، ولایت ننگرهار) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم ننگرهار در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است. زندگی‌نامه. ببرک شینواری متولد ۱۳۲۶ از ولسوالی نازیان ولایت ننگرهار افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی ماستر/فوق لیسانس در رشته اقتصاد و بانکداری است.
اوریول جونکراس ای ویِس (; متولد ۱۱ مارس ۱۹۶۹) یک سیاست مدار اسپانیایی، تاریخ‌نگار و دانشگاهی اهل کاتالونیا است. او شهردار سابق شهرستان سان بیسنس دلس اورتس در شمال شرقی اسپانیا است. او از ژانویه ۲۰۱۶ تا اکتبر سال ۲۰۱۷، زمانی که از خدمت خلع شد به عنوان معاون رئیس‌دولت‌خودمختار کاتالونیا خدمت کرد. خلع خدمت او به دلیل مشارکت در اعلام استقلال کاتالونیا است. او رهبر چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا (ERC) است. او متولد سال ۱۹۶۹ در بارسلون است و در شهرستان سان بیسنس دلس اورتس بزرگ شده‌است. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه
بزرگ شده‌است. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه خودمختار بارسلونا در آن دانشگاه تاریخ تدریس می‌کرد. جونکراس به عنوان یک طرفدار استقلال کاتالونیا به چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا پیوست. او در سال ۲۰۰۷ عضو شورای شهر شهرستان سان بیسنس دلس اورتس شد و در سال ۲۰۱۱ شهردار آن شهرستان شد. او در سال ۲۰۰۹ عضو پارلمان اروپا شد و تا ژانویه سال ۲۰۱۲ این سمت را حفظ کرد. در سال ۲۰۱۲ عضو پارلمان کاتالونیا از استان بارسلون شد. در ژانویه سال ۲۰۱۶ در پی توافق ائتلاف همه با هم برای آری Juns pel Sí (JxSí) (ائتلاف انتخاباتی که چپ
آری Juns pel Sí (JxSí) (ائتلاف انتخاباتی که چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا عضو آن بود) و حزب Popular Unitiy Candidacy (CUP) جونکراس معاون رئیس‌دولت‌خودمختار کاتالونیا شد. در ۱ اکتبر سال ۲۰۱۷ یک همه‌پرسی استقلال در کاتالونیا برگزار شد. این در حالی بود که دادگاه قانون اساسی اسپانیا حکم کرده بود که این همه‌پرسی ناقض قانون اساسی اسپانیا است. ۹۲٪ مردم پشتیبان استقلال بودند هر چند در نهایت تنها ۴۳٪ درصد مردم به دلیل تحریم توسط مخالفان استقلال و ترس از خشونت توسط دولت مرکزی در انتخابات شرکت کردند. مجلس کاتالونیا در ۲۷
در انتخابات شرکت کردند. مجلس کاتالونیا در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۱۷ اعلام استقلال کرد و این منجر شد که دولت اسپانیا اعمال حاکمیت مستقیم بر کاتالونیا کند و دولت منطقه ای کاتالونیا را منحل اعلام کند. در نتیجه مجلس کاتالونیا منحل شد و انتخابات منطقه ای کاتالونیا در دستور کار قرار گرفت. در ۳۰ اکتبر سال ۲۰۱۷ اتهام‌های شورش، فتنه و سوء استفاده از بودجه عمومی بر او و دیگر اعضای دولت کاتالونیا وارد شد. در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ دادگاه ملی اسپانیا دستور بازداشت او و هقت تن دیگر از وزرای دولت‌خودمختار را داد. در ۴ دسامبر همان سال شش
دولت‌خودمختار را داد. در ۴ دسامبر همان سال شش نفر از وزرا در قبال وثیقه آزاد شدند اما جونکراس و جوآکیم فورن، وزیر امور داخلی، در بازداشت ماندند. در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ پس از انتخابات منطقه کاتالونیا، جونکراس دوباره به عضویت پارلمان کاتالونیا درآمد و احزاب طرفدار استقلال اکثریت مطلق پارلمانی را حفظ کردند. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۸ یک قاضی دادگاه عالی اسپانیا عضویت جونکراس در پارلمان کاتالونیا را معلق کرد و حکم کرد که او در زندان بماند. اوایل زندگی و خانواده. جونکراس متولد ۱۱ مارس سال ۱۹۶۹ در سنت آندرئو د پالومار که محله
۱۱ مارس سال ۱۹۶۹ در سنت آندرئو د پالومار که محله در منطقهٔ سنت آندرئو در بارسلون پایتخت کاتالونیا است. پدر او یک معلم دبیرستان و مادر او یک پرستار بودند. وقتی که او دو ساله بود به همراه خانواده اش به سان بیسنس دلس اورتس در بایش لوبرگات نقل مکان کرد. پدر و مادر او توسط یک راهبه متقاعد شدند که جونکراس جوان را به مدرسه ایتالیایی در بارسلون بفرستند. در آنجا بود که او زبان ایتالیایی یادگرفت. در جوانی او در باغ‌های بادام و زیتون خانواده اش در کاستیبی ای ال بیلار در پاجس کار کرده‌است. او یک کاتولیک است. جونکراس
در پاجس کار کرده‌است. او یک کاتولیک است. جونکراس ادعا می‌کند از هشت سالگی از استقلال کاتالونیا حمایت می‌کرده. بعد از دوران دبیرستان وارد دانشگاه بارسلونا شد و در آنجا عضو فعال اتحادیه دانشجویی یود. او در آن دانشگاه شروع به تحصیل اقتصاد کرد اما قبل از اتمام دوره به دانشگاه خودمختار بارسلونا منتقل شد و با مدرک کارشناسی درتاریخ معاصر و مدرن فارغ‌التحصیل شد. او مدرک دکتری خود را در در سال ۲۰۰۲ از آن دانشگاه در رشتهٔ اقتصاد گرفت و عنوان پایان‌نامه او «تاریخچه تفکرات اقتصادی» بود که در مورد تفکرات اقتصادی در
تفکرات اقتصادی» بود که در مورد تفکرات اقتصادی در اوایل دوران مدرن (۱۵۲۰–۱۶۳۰) در کاتالونیا بود. فعالیت‌های علمی و حرفه ای. جونکراس استاد «تاریخ پیش مدرن شرق آسیا» و «بنیان‌های دنیای مدرن»، در دانشکده تاریخ مدرن و معاصر دانشگاه خودمختار بارسلونا بود. او مشاور و نویسنده تعداد زیادی از برنامه‌های رادیو و تلویزیون کاتالونیا در زمینه تاریخ و سیاست بود. از جمله این برنامه‌ها: «Conviure Amb el Risc", "El Favorit (TV3, 2005)»، «En Guàrdia and El Nas de Cleòpatra"(Catalunya Ràdio), "Els Maquis", "La Guerra
Ràdio), "Els Maquis", "La Guerra Silenciada» و «Minoría Absoluta and El Món" (RAC 1). او به همراه دیگران نویسنده کتاب‌هایی همچون «Els Catalans i Cuba» (۱۹۹۹)، «La Batalla de l'Ebre» (۱۹۹۹) و La "Presó Model de Barcelona» (۲۰۰۰) است. او عضو «مرکز گردشگری سان بیسنس دلس اورتس» و «Orfeó Vicentí» است. فعالیت‌های سیاسی. جونکراس در انتخابات منطقه ای سال ۲۰۰۳ به عنوان عضوی از ائتلاف چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا-Acord Municipal (ERC-AM) برای شهرستان سان بیسنس دلس اورتس نامزد شد اما در انتخابات شکست خورد. او در انتخابات
شد اما در انتخابات شکست خورد. او در انتخابات منطقه ای سال ۲۰۰۷ دوباره به عنوان یک نامزد اعتلاف ERC-AM از شهرستان سان بیسنس دلس اورتس شرکت کرد و این بار برنده شد، اما در آن زمان اعتلاف ERC-AM در مجلس، اپوزیسیون بود. او دوباره در انتخابات منطقه ای سال ۲۰۱۱ به عنوان یک نامزد از حزب Junts هر Sant Vicenç (JuntsxSVH) انتخاب شد. JuntsxSVH و حزب همگرایی و اتحاد (CiU) به همراه و ابتکار برای حزب متحد سبزهای کاتالونیا و آلترناتیو چپ (داخل بطن-EUiA-E) تشکیل دولت منطقه ای دادند و جونکراس شهردار شهرستان سان بیسنس دلس
ای دادند و جونکراس شهردار شهرستان سان بیسنس دلس اورتس شد. او دوباره در انتخابات منطقه ای سال ۲۰۱۵ انتخاب شد. او در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۰۹ به عنوان عضوی از ائتلاف اروپای مردم–سبزها (EdP–V) انتخابات شرکت کرد و راهی پارلمان اروپا شد. او در سال ۲۰۱۱رهبر چپ جمهوری‌خواه کاتالونیا شد. جونکراس در انتخابات منطقه ای سال ۲۰۱۲ به عنوان عضوی از ائتلاف جمهوری‌خواه چپ کاتالونیا–کاتالونیا بله (ERC–CatSí) نامزد انتخاباتی در استان بارسلون شد و به پارلمان کاتالونیا راه پیدا کرد. در ماه دسامبر سال 2012 ERC و CiU
راه پیدا کرد. در ماه دسامبر سال 2012 ERC و CiU به توافقی رسیدند که به موجب آن ERC از دولت اقلیت آرتور ماس حمایت کند. بخشی از این توافق برگزاری همه‌پرسی استقلال در سال ۲۰۱۴ بود. در ژانویه ۲۰۱۳ با وجود توافق و مخالفت اعضای حرب سوسیالیست‌ها و سبزها جونکراس به عنوان رهبر اپوزیسیون در مجلس کاتالونیا شد. جونکراس انتخابات منطقه ای ۲۰۱۵ به عنوان نامزدی از اعتلاف Junts pel Sí (JxSí) راهی پارلمان کاتالونیا شد. در ژانویه ۲۰۱۶ طی توافقی بین احزاب استقلال طلب JxSí و نامزدی وحدت مردمی (کوپ) در آخرین لحظات برای حذف آرتور
وحدت مردمی (کوپ) در آخرین لحظات برای حذف آرتور ماس بود، جونکراس به عنوان معاون رئیس‌دولت‌خودمختار کاتالونیا و وزیر امور اقتصادی و دارایی انتخاب شد. بحران استقلال کاتالونیا. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۷ رئیس دولت‌خودمختار کاتالونیا کارلس پوجدمون اعلام کرد که یک همه‌پرسی در مورد استقلال کاتالونیا در تاریخ ۱ اکتبر سال ۲۰۱۷ برگزار خواهد شد. در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۷ مجلس کاتالونیا قانون همه‌پرسیی و رفراندم یک جانبه را که لازم‌الاجرا و تنها بر اساس اکثریت ساده و بدون حداقل بود تصویب کرد. روز بعد دادگاه قانون اساسی
حداقل بود تصویب کرد. روز بعد دادگاه قانون اساسی اسپانیا این قانون مجلس کاتالونیا را معلق و برگزاری همه‌پرسی را مسدود کرد. دولت اسپانیا با اجرای عملیات آنوبیس سازماندهی همه‌پرسی را مختل کرد و اعضای دولت منطقه ای کاتالونیا را دستگیر کرد. با وجود این همه‌پرسی اتفاق افتاد، هرجند که به دلیل تحریم مخالفان استقلال تنها ۴۳ درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند. ۹۲ درصد از رای‌دهندگان رأی آری به استقلال دادند. به دلیل اینکه نیروهای پلیس اسپانیا برای جلوگیری از انجام همه‌پرسی به خشونت متوسل شدند، حدود ۹۰۰ نفر از
همه‌پرسی به خشونت متوسل شدند، حدود ۹۰۰ نفر از مردم مصدوم شدند. در ۲۷ اکتبر سال مجلس نمایندگان کاتالونیا طی رایی که با تحریم نمایندگان مخالف همراه بود اعلام استقلال کرد. تقریباً بلافاصله سنای اسپانیا به استناد ماده ۱۵۵ قانون اساسی پوجدمون و سایر اعضای دولت منطقه ای کاتالونیا را برکنار کرد و اعمال حاکمیت مستقیم در کاتالونیا کرد. روز بعد نخست‌وزیر اسپانیا ماریانو راخوی مجلس کاتالونیا را منحل اعلام کرد و دستور انتخابات منطقه ای خارج از دوره برای کاتالونیا در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ داد. در ۳۰ اکتبر سال ۲۰۱۷ ,
تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ داد. در ۳۰ اکتبر سال ۲۰۱۷ , دادستان کل اسپانیای، خوزه مانوئل مازا اتهام‌های شورش، فتنه و سوءاستفاده از بودجه عمومی را علیه پوجدمون و سایر اعضای دولت منطقه ای کاتالونیا در دادگاه ملی اسپانیا اعلام کرد. حداکثر مجارات این اتهامات به ترتیب ۳۰، ۱۵ و ۶ زندان هستند. حبس. در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ دادگاه ملی اسپانیا قاضی قاضی کارمن لاملا دستور اعاده بازداشت جونکراس و هفت تن دیگر از وزیران کاتالان (دولورس باسا، ماریجل بورّاس، جوآکیم فورن، کارلس موندو، رائول روموا، جوزپ رول و جوردی ترول) را به علت احتمال
روموا، جوزپ رول و جوردی ترول) را به علت احتمال فرار آن‌ها داد. این وزیران زندانی از هم جدا شده و به ۵ زندان مختلف فرستاده شدند: باسا و بورّاس به زندان الکالا، جونکراس و فورن به زندان استرمرا و موندو به زندان آرانخوئز روموا و تورول به ولدمرو و رول به Navalcarnero. وزیر نهم، سانتی بیلا در ازای قرار وثیقه به علت استفا یک روز قبل از اعلام استقلال معاف از زندان شد. هرچند که او مجبور شد یک شب را در زندان استرمرا بماند تا وکلای او مبلغ وثیقه ۵۰٬۰۰۰ یورو را تهیه کنند. با استناد به وکیل وزیران زندانی، جائومه
کنند. با استناد به وکیل وزیران زندانی، جائومه الونسرو کوویلیاس، آن‌ها را با بدرفتاری و تحت شرایط بدی به زندان بردند. گفته می‌شود دست‌های آن‌ها با دستبند پشتشان بسته شده بود و بدون کمربند ایمنی در داخلی ماشین ونی که با سرعت حرکت می‌کرد به زندان برده شده‌اند و در طول مسیر مجبورشان کرده بودند به‌طور تکرار شونده سرود ملی اسپانیا را گوش کنند. گفته می‌شود که موندو دچار صدمات به دلیل دست بند شده و دو تن از وزیران مجبور شده بودند لباس‌هایشان را در بیاورند تا مبادا جیزی با خود به داخل زندان ببرند. در ابتدا وقتی
جیزی با خود به داخل زندان ببرند. در ابتدا وقتی وزیران به دادگاه ملی اسپانیا، وارد می‌شوند، در ویدئویی که به دست "خبرگزاری رویترز" رسیده و "La Vanguardia", آن را پخش کرد، افسران پلیس اسپانیا دیده می‌شوند که با الفاظ رکیک با پیش زمینه ضدهمجنس گرایانه و پوزخند، وزیران را مورد تمسخر قرار می‌دهند. یکی از افسران می‌گوید: «صبر کنید و ببینید چه بر سر آن خرس کوچولو می‌آورند» که منظورش جونکراس است و اضافه می‌کند «وقتی او را چهار دست و پا آوردند، چمش را هم درست می‌کنند.» که اشاره می‌کند به لوچی چشم جونکراس. در ۱
که اشاره می‌کند به لوچی چشم جونکراس. در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ هشت وزیر زندانی دو تن از فعالان استقلال طلب - جوردی سانچز و جردی کویشارت - در مقابل قاضی دیوان عالی اسپانیا، قاضی پابلو لارنا حاضر شدند و در هپات آزادی در غید وثیقه تا زمان دادرسی اشان را کردند. آن‌ها اعلامیه استقلال را پس کشیدند، متعهد به حمایت از اعمال حاکمیت مستقیم دولت مرکزی شدند و توافق کردند تا در چارچوب قانون رفتار کنند. در ۴ دسامبر ۲۰۱۷ قاضی لارنا اجازه داد تا بعد از ۳۲ روز زندان شش نفر از وزرا (باسا، بورّاس، موندو، روموا، رول و تورول) به قید
(باسا، بورّاس، موندو، روموا، رول و تورول) به قید وثیقه ۱۰۰٬۰۰۰ یورو آزاد شوند اما دستور داد که گذرنامه‌های آن‌ها را ضبط کردند. با این حال این آزادی با قید وثیقه شامل حال جونکراس، فورن، سانچز و کویشارت نشد. قاضی لارنا دلیل رد درخواست را احتمال ارتکاب دوباره همان جرم توسط آن‌ها دانست و گقت که تعهد " حقیقی و راستین " آن‌ها به قوانین اسپانیا برای او محرز نشده‌است. جونکراس در دوران زندان به عنوان یک کاندیدا از ائتلاف ERC–CatSí در انتخابات پارلمان منطقه ای ۲۰۱۷ شرکت کرد و دوباره به عضویت پارلمان انتخاب شد.
شرکت کرد و دوباره به عضویت پارلمان انتخاب شد. نتیجهٔ این انتخابات اکثریت جزئی نامزدهای استقلال طلب در پارلمان کاتالونیا بود. در تاریخ ۵ ژانویه ۲۰۱۸ درخواست مجدد آزادی به قید وثیقه جونکراس توسط قضات دادگاه عالی میگوئل کالمنرو، آلبرتو خورخه باریرو و فرانسیسکو مونترده رد شد. دلیل این قضات برای رد درخواست این بود که به باور آن‌ها «هیچ نشانه ای از اینکه متهم قصد خودداری از دنبال کردن مسیری که تا بدان روز دنبال کرده بود وجود ندارد». در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ قاضی دیوان عالی کشور پابلو لارنا درخواست جونکراس مبنی بر حضور
کشور پابلو لارنا درخواست جونکراس مبنی بر حضور در جلسهٔ افتتاحیه دوره جدید پارلمان کاتالونیا را رد کرد. همچنین اجازه نداد که او به زندانی در ایالت کاتالونیا منتقل شود تا به بستگانش نزدیک تر باشد، اما به او اجازه داد در جلسهٔ رای‌گیری پارلمان برای انتخاب دولت منطقه ای کاتالونیا حق رأی خود را به نماینده دیگری منتقل کند و به اصطلاح رأی توسط پروکسی را برای او امکان‌پذیر کرد. هنگامی که پارلمان در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸ تشکیل جلسه داد، سه نماینده زندانی یعنی جونکراس، فورن و سانچز حق رأی خود را به نمایندگان دیگر منتقل
و سانچز حق رأی خود را به نمایندگان دیگر منتقل کرده بودند و مارتا رویرا برای جونکراس رأی داد. در ۷ مارس ۲۰۱۸ کمیساریای عالی دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل برای حقوق بشر به مقامات اسپانیایی خاطر نشان کرد که "بازداشت پیش از محاکمه باید به عنوان آخرین گزینه مد نظر قرار گیرد" که این اشاره ای بود به سیاستمداران و فعالان سیاسی کاتالان که پس از برگزاری همه‌پرسی بازداشت شده بودند. زندگی شخصی. جونکراس در سال ۲۰۱۳ با یک معلم مدرسه به نام نئوس برامونا ازدواج کرد. آن‌ها یک پسر به نام لوک و یک دختر به نام جوآنا دارند.
ماهی آب‌شیرین ماهی است که بیشتر زندگی‌اش را در آب‌های شیرین مثل رود و دریاچه که شوری آب آن‌ها کمتر از ۰٫۰۵ درصد است می‌گذراند. شرایط این محیط‌ها از بسیاری جهات با شرایط آب‌های موجود در دریا متفاوت است، مشخص‌ترین تفاوت آن‌ها میزان شوری آب آن‌هاست. برای زنده ماندن ماهی از نظر فیزیولوژی باید با این محیط سازگار شود. ۴۱٫۲۴ درصد از تمام ماهی‌های شناخته شده در آب شیرین زندگی می‌کنند. این در درجهٔ اول به دلیل گونه‌زایی سریعی است که در زیستگاه‌های پراکنده امکان‌پذیر است. در هنگام برخورد با حوضچه‌ها و دریاچه‌ها،
است. در هنگام برخورد با حوضچه‌ها و دریاچه‌ها، همانند مطالعه نظریه جغرافیای زیستی جزایر ممکن است فرداز همان مدل‌های پایه‌ای گونه‌زایی استفاده کند. فیزیولوژی. ماهی‌های آب شیرین از لحاظ فیزیولوژیکی از چند جهت با ماهی‌های آب شور تفاوت‌هایی دارند. آب‌شش‌های آن‌ها هنگام نگه داشتن نمک در مایعات بدنشان باید بتوانند گازهای محلول در آب را پراکنده کنند. پولک‌های آن‌ها باعث کاهش انتشار آب از طریق پوست می‌شود: ماهی‌های آب شیرین که مقادیر زیادی از پولک‌های‌شان از بین رفته‌اند، می‌میرند. آن‌ها همچنین کلیه‌های توسعه
رفته‌اند، می‌میرند. آن‌ها همچنین کلیه‌های توسعه یافته‌ای دارند تا پیش از دفع نمک را از مایعات بدن جدا کنند. ماهی مهاجر. بسیاری از گونه‌های ماهی بیشتر دوران زندگی‌شان را در دریا می‌گذرانند اما برای تخم‌ریزی از دریا به آب‌های شیرین مهاجرت می‌کنند و در آب شیرین تولید و مثل می‌کنند، این ماهی‌ها با نام ماهی‌های آنادراموس (بالارو، رودکوچ) شناخته می‌شوند. مانند :سالمون، قزل‌آلا، دهان‌گردماهی دریایی و آبنوس سه‌خاره. بعضی از انواع دیگر ماهی‌های برعکس در اب شور به دنیا می‌آیند ولی بیشتر دوران زندگی‌شان را در آب‌های
می‌آیند ولی بیشتر دوران زندگی‌شان را در آب‌های شیرین می‌گذرانند مانند:مارماهی مهاجر. این ماهی‌ها با نام کاتادراموس (پایین‌رو) شناخته می‌شوند. گونه‌های مهاجر بین دریاها و آب‌های شیرین نیازمند سازگاری با هر دو محیط هستند، هنگام اقامت در آب شور باید غلظت نمک بدنشان پایین‌تر از غلظت نمک محیط باشد و برعکس. بسیاری از گونه‌ها این مشکل را با ماندن در زیستگاه‌های مختلف، در هر مرحله از زندگی‌شان حل می‌کنند. هم مارماهیان مهاجر (ماهیان آنادراموس سالمون شکل) و هم دهان‌گردماهیان دریایی در مراحل مختلف زندگی نسبت به شوری
دریایی در مراحل مختلف زندگی نسبت به شوری آب درجه تحمل متفاوتی دارند.
اعتصاب سراسری معلمان ایران به مجموعه‌ای مداوم از اعتراضات به روش اعتصاب سراسری گفته می‌شود که در ایران در جریان است. آموزگاران اهل ایران، نخستین بار در اردیبهشت ۱۳۹۷ دست به اعتصاب سراسری در شهرهای گوناگون این کشور زدند. این اعتصاب‌ها، بیشتر با روش بَست‌نشینی و سر باز زدن از حضور در کلاس‌های درس بود. سپس این اعتصاب‌ها در ماه مهر و آبان تکرار شد. در جریان اعتصاب سراسری معلمان ایرانی چندین تن از آنان، بازداشت شدند. اعتصاب معلمان پشتیبانی دانش‌آموزان و دانشجویان را به‌دنبال داشت. در سال ۱۴۰۰، اعلام شد که
را به‌دنبال داشت. در سال ۱۴۰۰، اعلام شد که استخدام طلاب (روحانی شیعه) در آموزش در دستور کار وزارت آموزش و پرورش قرار گرفته‌است. وزارت آموزش و پرورش، استخدام ۲۵ هزار طلبه به عنوان آموزگار را برای اسلامی‌سازی آموزشگاه‌ها دانست و چنین کاری را، قانونی و بر پایهٔ مصوبات مجلس و شورای عالی انقلاب فرهنگی اعلام کرد. قانون مصوب سال ۱۳۷۵ مجلس شورای اسلامی در مورد به‌خدمت‌گیری روحانیان در آموزش، مورد اشارهٔ این وزارت بود. همزمان با این نیز، ستاد همکاری حوزه‌های علمیه و آموزش و پرورش از چنین طرحی دفاع کرده و
علمیه و آموزش و پرورش از چنین طرحی دفاع کرده و استخدام‌شدن ۲۵ هزار طلبهٔ جدید در آموزش و پرورش را درست دانست و اعلام کرد که در طول تنها یک سال گذشته، ۴۴۰ طلبهٔ دیگر به عنوان آموزگار استخدام شده بودند اما باز هم شمارشان کم بود. از چنین کارهایی، با عنوان «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» یاد شده‌است. این سند، با تأکید علی خامنه‌ای نیز همراه بوده‌است. در اعتراض به این موارد، کانون صنفی معلمان ایران در بیانیه‌ای به پایین بودن حقوق آموزگاران، نبود امنیت شغلی و حق بیمه و همچنین «جذب طلاب به عنوان معلم در مدارس»
بیمه و همچنین «جذب طلاب به عنوان معلم در مدارس» اعتراض کرد. کانون صنفی آموزگاران، در این دوره، درخواست آزادی آموزگاران زندانی پس از اعتصاب را نیز کرد. اعتراضات ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷. معلمان ایران در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۷ در اعتراض به وضعیت معیشتی و کالایی سازی آموزش و پرورش مقابل ساختمان سازمان برنامه و بودجه تجمع کردند. در جریان این تجمع شماری از معلمان بازداشت شدند. محمد حبیبی عضو کانون صنفی معلمان تهران، یکی از بازداشت شدگان آن روز، از آن زمان در زندان نگهداری می‌شود. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی حبیبی را به ۷ سال
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی حبیبی را به ۷ سال و نیم زندان، دو سال ممنوعیت فعالیت سیاسی و اجتماعی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده‌است. علاوه بر او، شش تن دیگر از بازداشت شدگان این تجمع نیز به ۹ ماه زندان و جریمه نقدی بدل از ۷۴ ضربه شلاق محکوم شدند. اعتصابات ۲۲ مهر ۱۳۹۷. در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۷ معلمان ایرانی در چندین شهر ایران دست به اعتصاب زدند. این اعتصابات به شیوه تحصن و دست کشیدن از کار صورت گرفت. رسانه رادیوفردا به نقل از فعالان حوزه فرهنگیان فعال در فضای مجازی اظهار کرد که این تحصن‌های اعتراضی دست‌کم در شهرهای
کرد که این تحصن‌های اعتراضی دست‌کم در شهرهای تهران، مشهد، تبریز، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، ایلام، یاسوج، سنندج، سمیرم، همدان، آمل، زرین‌شهر، گناباد، اسلام‌آباد، تربت حیدریه، مریوان، سروآباد و گرمه برگزار شده‌است. معلمان هدف خود را از این اعتصابات، درخواست رسیدگی به مطالباتشان مانند وضع اقتصادی نامناسب، دستمزدهای پایین، و تأخیر در پرداخت طلب‌هایشان عنوان کرده و خواهان آزادی دیگر معلمان زندانی شده‌اند. آن‌ها می اظهار کردند تحصن و اعتراضشان تا زمانیکه به مطالباتشان رسیدگی نشود، ادامه خواهد داشت. در هفته پیشین
رسیدگی نشود، ادامه خواهد داشت. در هفته پیشین این اعتصابات، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با انتشار فراخوان از تمام فرهنگیان کشور درخواست کرد روزهای یکشنبه ۲۲ و دوشنبه ۲۳ مهرماه در دفتر مدارس تحصن نمایند و از حضور در کلاس درس خودداری کنند. این فراخوان در شبکه‌های اجتماعی مختلف دست به دست شد. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان که معلمان را به اعتصاب فراخوانده، انگیزهٔ اصلی این اعتراض را گرانی و تورم و «سفرهٔ خالی فرهنگیان» اعلام کرده‌است. فعالان صنفی آموزگاران در بخشی از بیانیه فراخوان خود
صنفی آموزگاران در بخشی از بیانیه فراخوان خود آورده بودند: «نهادهای امنیتی و قوه قضاییه به جای برخورد با دزدان و فاسدان جامعه، معلمان مطالبه‌گر و عدالتخواه را تهدید، تبعید، انفصال، اخراج و زندانی می‌کنند.» همزمان با آغاز تحصن دو روزه معلمان سراسر کشور، کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین با ارسال نامه‌ای سرگشاده به محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش خواستار رسیدگی به مطالبات معلمان معترض شد. اعتصابات سراسری ۲۳ مهر ۱۳۹۷. در سکوت رسانه‌های جمهوری اسلامی، دومین روز اعتصاب سراسری معلمان ایران از صبح دوشنبه ۲۳ مهرماه
سراسری معلمان ایران از صبح دوشنبه ۲۳ مهرماه آغاز شد. اعتصاب سراسری صنف معلمان به دومین روز خود کشیده شد. در فراخوان "شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران" روزهای ۲۲ و ۲۳ مهر ۱۳۹۷ به عنوان روزهای اعتصاب ذکر شد. این اعتراضات مدنی در اعتراض به «گرانی و تورم، پایین آمدن قدرت خرید معلمان، کیفیت‌زدایی از آموزش و ادامه بازداشت فعالان صنفی» صورت می‌گیرد و بنا بر گزارش‌ها، آموزگاران و دبیران مدارس در مدرسه‌ها حضور می‌یابند اما سر کلاس درس نمی‌روند. این تحصن قرار است روز دوشنبه نیز ادامه یابد. تصاویر متعددی از
است روز دوشنبه نیز ادامه یابد. تصاویر متعددی از معلمان در شهرهای مختلف ایران منتشر شده که در دفتر مدیریت مدارس یا سالنی گرد هم آمده و دست از تدریس کشیده‌اند. آنها دست‌نوشته‌های زیادی نیز در دست داشتند که محتوای آن‌ها دوری آن‌ها از وابستگی به احزاب «چپ و راست» و تنها تأکید بر شغل معلمی آن‌ها بود. کانال خبری شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران روز شنبه (۲۱ مهر) در یادداشتی با عنوان «چه خبر از تحصن؟» نوشته بود که «هزاران معلم» آمادگی خود را برای شرکت در تحصن روز یکشنبه اعلام کرده‌اند. در شبکه‌های
در تحصن روز یکشنبه اعلام کرده‌اند. در شبکه‌های اجتماعی تصاویر متعددی از معلمان در شهرهای شیراز، بوشهر، مریوان، بافق، تبریز، قم، یزد، سنندج، بابل، رفسنجان، کرمانشاه، کرج، ارومیه، تهران، جلفا، لنگرود، همدان، اصفهان و دیگر شهرها و شهرستان‌ها منتشر شده‌است که آنان را در دفاتر مدارس و در حال اعتصاب نشان می‌دهد. اعتصابات سراسری ۲۲ و ۲۳ آبان ۱۳۹۷. در تاریخ ۲۲ و ۲۳ آبان ۱۳۹۷ معلمان ایرانی در شهرهای مختلف دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب به شیوه عدم حضور در کلاس درس و «تحصن» صورت گرفت. این دومین بار از آغاز سال
درس و «تحصن» صورت گرفت. این دومین بار از آغاز سال تحصیلی ۱۳۹۷ در ایران است که معلمان دست به اعتصاب زدند. همچنین این معلمان علاوه‌براینکه خواستار افزایش دستمزد خود شدند، بر رعایت قانون کشور مبنی بر حق برخورداری همگان از آموزش رایگان پافشاری کردند. "شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان" سه‌شنبه ۲۲ آبان مشارکت معلمان در دور دوم اعتصاب را «گسترده» توصیف کرد. تصاویر منتشر شده در کانال تلگرامی این شورا نیز بیانگر تحصن معلمان در شهرهای مختلف بود. در مجموع این سومین اعتصاب سراسری معلمان ایران در سال ۱۳۹۷ است. در این