payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیم و آرماندو اونستی کمک مربی تیم، به منظور جشن گرفتن این قهرمانی، مصافتی ۱۱۱ کیلومتری را با پای پیاده از میلان تا فونتانلاتو (شهری واقع در استان پارما) طی کردند. در طول فصل، اینتر ۴۴ گل وارد دروازه حریفان کرد که این تعداد گل به وسیله ۱۱ بازیکن مختلف به ثمر رسید. (به ترتیب: اوریالی، آلتوبلی، بکالوسی، مارینی، بینی، مورارو، پاسیناتو، بارسی، کاسو، آمبو و موتزینی) آلساندرو آلتوبلی نیز با به ثمر رساندن ۱۵ گل در سری آ و ۲۲ گل در مجموع رقابت‌ها، بهترین گلزن اینتر در فصل ۸۰–۱۹۷۹ نام گرفت؛ این در حالی بود که روبرتو
فصل ۸۰–۱۹۷۹ نام گرفت؛ این در حالی بود که روبرتو بتگا از یوونتوس با اختلاف یک گل توانست آقای گل سری آ شود. فصل ۸۲-۱۹۸۱ که آخرین فصل حضور برسلینی بر روی نیمکت اینتر بود با قهرمانی در کوپا ایتالیا به پایان رسید. در این فصل، چهره‌های جدیدی مانند سالواتوره بانیی، جانکارلو سنتی، کلاوس باکلشنر و ریکاردو فری جوان اولین بازی‌های خود را با پیراهن نراتزوری انجام دادند. آلدو سرنا نیز پس از دو فصل حضور قرضی در تیم‌های کومو و باری در سری بی به اینتر برگشت. نراتزوری اولین بازی خود را در گروه سوم مقدماتی کوپا ایتالیا با
بازی خود را در گروه سوم مقدماتی کوپا ایتالیا با پیروزی ۴-۰ برابر پسکارا پشت سر گذاشت. سپس از سد ورونا گذشت و برابر اسپال متوقف شد. در همین رقابت‌ها و در ۶ سپتامبر ۱۹۸۱ و در دربی میلان، گل دقیقه ۸۹ برگومی که اولین گل او با پیراهن اینتر بود باعث شد تا تیم از شکست فرار کند و این دیدار برابر همشهریان تازه صعود کرده (که در پایان فصل به سری بی سقوط کردند) با نتیجه ۲-۲ به پایان رسید. به این ترتیب نراتزوری با کسب ۶ امتیاز و بالاتر از تیم‌های ورونا و میلان به مرحله بعد صعود کرد. در دور رفت مرحله یک چهارم، آبی و
بعد صعود کرد. در دور رفت مرحله یک چهارم، آبی و مشکی پوشان با نتیجه سنگین ۴-۱ از آ.اس. رم شکست خوردند اما در بازی برگشت ۳-۰ پیروز و به دلیل قانون گل زده در خانه حریف راهی نیمه نهایی شدند. در دیدار رفت مرحله نیمه نهایی، افعی‌ها با نتیجه ۲-۱ برابر کاتانزارو پیروز شدند اما در بازی برگشت با همین نتیجه شکست خوردند تا کار به وقت‌های اضافه کشیده شود. سهم هر دو تیم در وقت‌های اضافه یک گل بود تا این دیدار پس از ۱۲۰ دقیقه با نتیجه ۳-۲ به نفع کاتانزارو پایان یابد؛ اما در مجموع دو تیم به تساوی ۴-۴ دست یافتند و این
اما در مجموع دو تیم به تساوی ۴-۴ دست یافتند و این نراتزوری بود که توانست باز هم به لطف قانون گل زده در خانه حریف راهی فینال شود. حریف اینتر در فینال تورینو بود. در دیدار رفت فینال کوپا ایتالیا در ۵ مه ۱۹۸۲، افعی‌ها با تک گل دقیقه ۴۰ آلدو سرنا به پیروزی رسیدند. در دیدار برگشت و در۲۰ مه ۱۹۸۲ در تورین، میزبان با گل دقیقه ۱۳ آگاتینو کاتون پیش افتاد اما گل دقیقه ۲۳ آلساندرو آلتوبلی کار را به تساوی کشاند. به این ترتیب اینتر در مجموع و با نتیجه ۲-۱ بر تورینو غلبه کرد و فاتح رقابت‌های کوپا ایتالیا در فصل ۸۲-۱۹۸۱
کرد و فاتح رقابت‌های کوپا ایتالیا در فصل ۸۲-۱۹۸۱ شد و توانست برای دومین بار در چهار سال گذشته و سومین بار در مجوع فاتح این رقابت‌ها شود و جواز حضور در مسابقات جام برندگان جام اروپا را کسب کند. آلتوبلی نیز با ۹ گل زده بهترین گلزن این رقابت‌ها نام گرفت. در مسابقات سری آ، نراتزوری در نیم فصل اول عملکرد قابل قبولی داشت اما در نیم فصل دوم نتایج ضعیفی گرفت و در نهایت با کسب ۳۵ امتیاز در جایگاه پنجم ایستاد. از لحاظ آماری باید به ۱۲ پنالتی گرفته شده (که ۸ پنالتی به گل تبدیل شد) اشاره کرد که این رقم برای مسابقات با
گل تبدیل شد) اشاره کرد که این رقم برای مسابقات با ۱۶ شرکت کننده یک رکورد محسوب می‌شود. در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱ و در دربی دلامادونینا، نراتزوری با تک گل دقیقه ۶۹ گابریله اوریالی بر میلان غلبه کرد. اما اتفاقی جنجالی نیز در این دیدار رخ داد و آن هم خطای بسیار شدید مائورو تاسوتی مدافع میلان بر روی گلزن اینتر یعنی اوریالی بود. تاسوتی پای خود را بیش از حد بالا آورده و با کف پا به صورت اوریالی لگد زد؛ همین امر موجب مصدومیت شدید اوریالی از ناحیه ابرو شد که به سی بخیه نیاز پیدا کرد. اینتر همچنین پس از عبور از سد
بخیه نیاز پیدا کرد. اینتر همچنین پس از عبور از سد آدانااسپور به مرحله یک‌هشتم نهایی جام یوفا رسید که در وقت‌های اضافه مقابل دینامو بخارست شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت. در ۱ ژوئیه ۱۹۸۶، جووانی تراپاتونی هدایت باشگاه را بر عهده گرفت. تراپاتونی در اولین فصل حضور خود اینتر را به جایگاه سوم رساند، فصل بعد نیز به جایگاهی بهتر از پنجمی دست نیافت. پس از یک فصل ناامید کننده دیگر، جووانی تراپاتونی برای فصل سوم به کار خود بر روی نیمکت اینتر ادامه داد. ابقای تراپاتونی با خروج یکی از بهترین مهاجمان نراتزوری
تراپاتونی با خروج یکی از بهترین مهاجمان نراتزوری یعنی آلساندرو آلتوبلی همراه بود زیرا این دو دچار تنش‌هایی با یکدیگر شده بودند. به این ترتیب، آلتوبلی پس از ۱۱ سال و به ثمر رساندن ۲۰۹ گل با پیراهن اینتر، راهی یووه شد. پس از این انتقال، بازوبند کاپیتانی به جوزپه بارسی رسید. در فصل نقل و انتقلات، افعی‌ها موفق به جذب دو بازیکن شاخص آلمانی شدند. آن‌ها توانستند آندریاس برمه که یک مدافع کناری بود را به همراه لوتار ماتئوس که یکی از بهترین بازیکنان جهان در پست خودش بود را از بایرن مونیخ به خدمت بگیرند. با اضافه شدن
را از بایرن مونیخ به خدمت بگیرند. با اضافه شدن این دو بازیکن، دانیل پاسارلا و انزو شیفو مجبور به ترک باشگاه شدند. برای پست مهاجم مرکزی اولین انتخاب رابح ماجر بود؛ با این حال مشکلات فیزیکی به وجود آمده برای این بازیکن الجزایری مانع از حضور او در اینتر شد و باشگاه به سراغ رامون دیاز آرژانتینی رفت و با این بازیکن قرارداد امضا کرد. دیاز به همراه آلدو سرنا یک زوج هجومی قوی تشکیل دادند که در امر گلزنی نیز بسیار موفق عمل کردند. با اضافه شدن نیکولا برتی و آلساندرو بیانکی، خط هافبک نیز تکمیل شد. در این فصل وظیفه
بیانکی، خط هافبک نیز تکمیل شد. در این فصل وظیفه حفاظت از چارچوب دروازه همانند فصول گذشته به عهده والتر زنگا بود. جوزپه برگومی ملقب به «زیو» (Lo zio) یا «عمو» در نقش مدافع راست، برمه به عنوان مدافع چپ، فری و کاپیتان بارسی به عنوان مدافعین وسط و ماندورلینی نیز به عنوان لیبرو ایفای نقش می‌کردند. برتی به همراه ماتئولی و ماتئوس نیز خط هافبک قدرتمندی را تشکیل داده بودند. این در حالی بود که بیانکی از زوج خط حمله که از دیاز و سرنا تشکیل شده بود حمایت می‌کرد. علاوه بر بازیکنان اصلی، نفرات دیگری همچون فانا، ریولتا،
بر بازیکنان اصلی، نفرات دیگری همچون فانا، ریولتا، وردلی، مالجویو و مورلو نیز به عنوان بازیکنان ذخیره به تیم کمک می‌کردند. نراتزوری فصل را با حضور در رقابت‌های کوپا ایتالیا آغاز کرد. هرچند باشگاه توانست از دور اول این مسابقات صعود کند، اما در دور دوم و پس از شکست برابر فیورنتینا، خیلی زود حذف شد. به این ترتیب نراتزوری که فصل را با این نتایج ناامید کننده آغاز کرده بود پا به رقابت‌های سری آ گذاشت اما بر خلاف کوپا ایتالیا، شاگردان تراپاتونی نتایج خیره کننده ای کسب کردند. فصل جدید در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۸ و با پیروزی
کسب کردند. فصل جدید در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۸ و با پیروزی ۳-۱ اینتر در خانه آسکولی آغاز شد؛ هرچند که این دیدار تحت تأثیر مرگ غم‌انگیز ناتزارنو فیلیپینی که از هواداران آسکولی بود قرار گرفت. در رقابت‌های جام یوفا نیز، نراتزوری پس از عبور از سد تیم‌های سوئدی براگ و مالمو، در یک‌هشتم نهایی به بایرن مونیخ برخورد کرد. افعی‌ها در دیدار رفت در ۲۳ نوامبر ۱۹۸۸ موفق به کسب پیروزی ۲-۰ خارج از خانه برابر بایرن شدند. در ۲۷ نوامبر ۱۹۸۸ و هفته هفتم سری آ، نراتزوری با گل ثانیه ۹ ماتئولی توانست با نتیجه ۱-۰ از سد چزنا عبور کند. در
توانست با نتیجه ۱-۰ از سد چزنا عبور کند. در هفته ی هشتم نیز اینتر ۲-۰ در خانه پسکارا پیروز شد. نراتزوری در بازی برگشت جام یوفا و در ۷ دسامبر ۱۹۸۸، در خانه و ۳-۱ مغلوب بایرن مونیخ شد. دو تیم در مجموع به تساوی ۳-۳ دست یافتند اما به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، این اینتر بود که از دور رقابت‌ها کنار رفت. در ادامه مسابقات سری آ، شاگردان تراپاتونی با کسب پیروزی‌های متعدد خود را از سایرین جدا کرده و به صدر جدول تکیه زدند به طوری که تا هفته شانزدهم رقابت‌ها متحمل هیچ شکستی نشدند. اولین شکست فصل اینتر در آخرین
هیچ شکستی نشدند. اولین شکست فصل اینتر در آخرین بازی نیم فصل اول رقابت‌های سری آ در ۱۲ فوریه ۱۹۸۹ و برابر فیورنتینا رقم خورد. در پایان نیم فصل اول، آبی و مشکی پوشان با اختلاف یک امتیاز نسبت به ناپولی مارادونا، موفق شدند قهرمان نیم فصل لقب بگیرند. با آغاز نیم فصل دوم، نراتزوری‌ها موفق به کسب هشت پیروزی متوالی شدند که از این لحاظ، اینتر تراپاتونی با رکوردهای دو سرمربی سابق باشگاه یعنی تونی کارگنلی در فصل ۴۰-۱۹۳۹ و هلنیو هررا در فصل ۶۵-۱۹۶۴ برابری می‌کرد. در ۲۸ مه ۱۹۸۹ و در هفته سی ام رقابت‌های سری آ دو تیم
۲۸ مه ۱۹۸۹ و در هفته سی ام رقابت‌های سری آ دو تیم اینتر و ناپولی که رقابت شانه به شانه ای برای کسب اسکودتو در طول فصل داشتند باید در ورزشگاه جوزپه مه آتزا به مصاف یکدیگر می‌رفتند. اینتر در صورت پیروزی در این دیدار می‌توانست چهار هفته مانده به پایان مسابقات قهرمانی خود را مسجل کند. در نهایت این دیدار با برتری ۲-۱ نراتزوری به پایان رسید و در فاصله چهار هفته تا پایان مسابقات، قهرمانی اینتر مسجل شد. در چهار دیدار باقی مانده نیز تیم موفق به کسب سه پیروزی و دومین شکست فصل خود را نیز برابر تورینو متحمل شد. در
شکست فصل خود را نیز برابر تورینو متحمل شد. در نهایت اینتر با ۲۶ پیروزی، ۶ تساوی و تنها دو شکست موفق به کسب ۵۸ امتیاز (در آن دوران هر پیروزی ۲ امتیاز داشت) و با اختلافی ۱۱ امتیازی نسبت به ناپولی قهرمان فصل ۸۹-۱۹۸۸ رقابت‌های سری آ شد و سیزدهمین اسکودتو باشگاه به دست آمد؛ قهرمانی که تا سال ۲۰۰۷، بهترین قهرمانی ادوار سری آ محسوب می‌شد. همچنین اینتر تراپاتونی از نظر گل‌های زده (۶۷) و خورده (۱۹) رکورددار بود، آلدو سرنا نیز با به ثمر رساندن ۲۲ گل در رقابت‌های سری آ به عنوان آقای گل مسابقات دست یافت و جایزه
سری آ به عنوان آقای گل مسابقات دست یافت و جایزه کاپوکانونیره را از آن خود کرد. فصل ۹۰–۱۹۸۹ با جایگاه سومی در سری آ و قهرمانی در سوپر جام فوتبال ایتالیا به پایان رسید. این اولین قهرمانی باشگاه در سوپر جام فوتبال ایتالیا بود. در همان سال تیم ملی فوتبال آلمان با بازیکنان اینتری خود یعنی لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس برمه توانست یاران دیگو مارادونا را فینال جام جهانی شکست دهد و قهرمان جهان شود. در آن بازی‌ها لوتار ماتئوس کاپیتان و مؤثرترین بازیکن تیم ملی فوتبال آلمان در جام جهانی بود. همان سال فیفا
ملی فوتبال آلمان در جام جهانی بود. همان سال فیفا تصمیم گرفت هر سال بازیکن سال فوتبال جهان را انتخاب کند. لوتار ماتئوس اولین کسی بود که جایزه بهترین بازیکن سال جهان را از آن خود کرد. دهه نود و جام یوفا (۲۰۰۰–۱۹۹۰). دهه ۹۰ دوره ناامید کننده ای در تاریخ باشگاه بود. در حالی که رقبای اصلی اینتر یعنی یوونتوس و میلان به افتخاراتی در فوتبال ایتالیا و اروپا دست پیدا کرده بودند، نراتزوری با نتایج متوسط خود از آن‌ها عقب افتاده بود. هرچند باشگاه در سال‌های ۱۹۹۱، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ موفق شد سه بار جام یوفا را بدست آورد، ولی
و ۱۹۹۸ موفق شد سه بار جام یوفا را بدست آورد، ولی کسب این جام نمی‌توانست هواداران را راضی نگه دارد. اینتر در این دهه دو بار رکورد نقل و انتقالات فوتبال جهان را شکست؛ اولین بار در سال ۱۹۹۷ با پرداخت ۱۹٫۵ میلیون پوند برای رونالدو از بارسلونا و دومین بار در سال ۱۹۹۹ با پرداخت ۳۱ میلیون پوند برای کریستین ویری از لاتزیو با این حال، دهه ۹۰ یادآور تنها دوره در تاریخ باشگاه است که حتی یک قهرمانی هم در سری آ به دست نیامد. برای هواداران دشوار بود که بفهمند چه کسی مقصر این اوضاع است، همین موضوع باعث سرد شدن رابطه
مقصر این اوضاع است، همین موضوع باعث سرد شدن رابطه هواداران با ریاست، مربیان و حتی بعضی از بازیکنان نیز شد. در آخرین فصل حضور تراپاتونی بر روی نیمکت باشگاه، تصور بر این بود که اینتر مدعی اصلی برای کسب عنوان قهرمانی سری آ در فصل ۹۱-۱۹۹۰ باشد زیرا در ترکیب خود از سه قهرمان جهان یعنی لوتار ماتئوس، یورگن کلینزمن و آندریاس برمه برخوردار بود؛ ماتئوسی که توانست به دلیل نمایش‌های درخشان خود در پیراهن تیم ملی فوتبال آلمان و اینتر، فاتح توپ طلا در سال ۱۹۹۰ شود و اولین بازیکن تاریخ باشگاه لقب بگیرد که برنده این جایزه
بازیکن تاریخ باشگاه لقب بگیرد که برنده این جایزه معتبر شده است. اما با همه این اوصاف و خلاف تمام تصورات و پیش‌بینی‌ها، نراتزوری پس از شکست ۳-۰ برابر جنوا در ۱۲ مه ۱۹۹۱، عملاً امیدهای خود را برای کسب اسکودتو از دست رفته دید و در پایان فصل نیز به جایگاهی بهتر از سومی دست نیافت. ناکامی در کسب اسکودتو باعث ناامیدی هواداران شد اما قهرمانی در جام یوفا ۱۹۹۱، فصل باشگاه را تا حدود زیادی نجات داد. نراتزوری پس از دو بازگشت به یاد ماندنی مقابل تیم‌های راپید وین و استون ویلا موفق به صعود به مرحله یک چهارم نهایی این
ویلا موفق به صعود به مرحله یک چهارم نهایی این مسابقات شد. شاگردان تراپاتونی در مراحل بعد توانستند با شکست پارتیزان بلگراد، آتالانتا و اسپورتینگ لیسبون به فینال جام یوفا راه پیدا کنند. فینال این مسابقات یک نبرد تمام ایتالیایی بین اینتر و آ.اس. رم بود. در نهایت این نراتزوری بود که توانست با پیروزی ۲-۱ در مجموع دو دیدار رفت و برگشت (پیروزی ۲-۰ در میلان و شکست ۱-۰ در رم)، برای اولین بار در تاریخ خود فاتح رقابت‌های جام یوفا شود. در پایان فصل، جووانی تراپاتونی پس از پنج سال و کسب یک اسکودتو و یک جام یوفا از
پس از پنج سال و کسب یک اسکودتو و یک جام یوفا از باشگاه جدا شد. افعی‌ها فصل ۹۲-۱۹۹۱ سری آ را در جایگاه هشتم به پایان رساندند. در فصل ۹۳-۱۹۹۲ و با هدایت اوسوالدو بانیولی، اینتر پس از رقیب همشهری خود یعنی آ.ث. میلان در جایگاه دوم قرار گرفت و به مقام نایب قهرمانی دست یافت. یکی از بدترین دوران تاریخ باشگاه در سری آ طی فصل ۹۴-۱۹۹۳ رقم خورد به طوری که آبی و مشکی پوشان در این فصل با کسب عنوان سیزدهم، بدترین رتبه تاریخ خود را بدست آوردند و فقط ۱ امتیاز تا سقوط به دسته پایین‌تر فاصله داشتند. با این حال اوضاع افعی‌ها
پایین‌تر فاصله داشتند. با این حال اوضاع افعی‌ها در رقابت‌های اروپایی و جام یوفای این فصل بسیار متفاوت از رقابت‌های داخلی و سری آ بود؛ که در نهایت نیز با دومین قهرمانی تاریخ باشگاه در این رقابت‌ها پایان یافت. در تابستان ۱۹۹۳، اینتر مردان هلندی دنیس برکمپ و ویم یونک را از آژاکس به خدمت گرفت. جیانلوکا فستا، ماسیمو پاگانین و فرانچسکو دل آنو نیز دیگر خریدهای باشگاه در فصل نقل و انتقالات بودند. وقتی لیگ برای تعطیلات کریسمس متوقف شد، فاصله با آث میلان هنوز قابل جبران بود؛ ۲۰ امتیاز به ۲۴. با این حال در اوایل
جبران بود؛ ۲۰ امتیاز به ۲۴. با این حال در اوایل فوریه و پس از شکست ۱-۲ مقابل لاتزیو، باشگاه اوسوالدو بانیولی را اخراج و جامپیرو مارینی را جایگزین او کرد. هافبک سابق به همراه نراتزوری موفق شد با شکست دادن بروسیا دورتموند و کالیاری - بین مارس و آوریل - به فینال جام یوفا برسد. فینال این رقابت‌ها به صورت دو دیدار رفت و برگشت انجام شد. نراتزوری در بازی رفت، باشگاه اتریشی کازینو سالزبورگ را با تک گل نیکولا برتی شکست داد. بازی برگشت نیز با پیروزی ۱-۰ اینتر که با گلزنی ویم یونک همراه بود به پایان رسید و به این
گلزنی ویم یونک همراه بود به پایان رسید و به این ترتیب، نراتزوری موفق به کسب عنوان قهرمانی رقابت‌های جام یوفا ۱۹۹۴ شد. اینتر لیگ را با تنها ۳۱ امتیاز به پایان رساند و فقط از سقوط اجتناب کرد؛ رتبه سیزدهم بدترین نتیجه تاریخ باشگاه در سری آ بود. روبن سوسا یک بار دیگر و با به ثمر رساندن ۱۶ گل از جمله ثبت هت تریک در پیروزی ۳–۲ مقابل پارما نقشی حیاتی برای باشگاه در سری آ ایفا کرد. در سال ۱۹۹۵، ماسیمو موراتی با پایان دادن به دوران یازده ساله ارنستو پلگرینی، ریاست باشگاه را به دست گرفت. موراتی بعدها هدف هواداران
باشگاه را به دست گرفت. موراتی بعدها هدف هواداران قرار گرفت، به خصوص زمانی که سرمربی محبوب، لوئیجی سیمونی را پس از گذشت تنها چند بازی از فصل ۹۹-۱۹۹۸ اخراج کرد، کسی که به عنوان بهترین مربی ایتالیایی در سال ۱۹۹۸ انتخاب شده بود. در آن فصل، نراتزوری با به پایان رساندن لیگ در جایگاه هشتم، سهمیه هیچ‌یک از رقابت‌های اروپایی را کسب نکرد. فصل بعد، موراتی هدایت باشگاه را به مارچلو لیپی سرمربی سابق یوونتوس سپرد و بازیکنانی همچون آنجلو پروتزی، لوران بلان، کریستین ویری و ولادیمیر جوگوویچ را به خدمت گرفت. اینتر با رسیدن
ولادیمیر جوگوویچ را به خدمت گرفت. اینتر با رسیدن به فینال کوپا ایتالیا در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ به اولین جام داخلی خود از سال ۱۹۸۹ نزدیک شده بود اما با شکست در برابر لاتزیو، به مقام نایب قهرمانی رسید. افعی‌ها در پایان فصل در جایگاه چهارم سری آ قرار گرفتند و برای کسب سهمیه رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا باید در مسابقات پلی آف شرکت می‌کردند. سالهای سیاه اینتر (۲۰۰۴–۲۰۰۰). اینتر امیدوار بود نسبت به فصول گذشته عملکرد بهتری داشته باشد، اما بدشانسی‌های اینتر در این فصل نیز ادامه پیدا کرد. در فصل نقل و انتقالات، دروازه‌بان
ادامه پیدا کرد. در فصل نقل و انتقالات، دروازه‌بان آنجلو پروتزی با سباستین فری ۲۰ ساله معاوضه شد، همچنین یک مدافع به نام فابیو ماسلاری از کالیاری جذب شد. هاکان شوکور از گالاتاسارای و رابی کین از کاونتری سیتی راهی اینتر شدند. در نتیجه، بار گلزنی تیم بر دوش هاکان شوکور و رابی کین قرار گرفت و باشگاه منتظر بهبود ویری و بازگشت رونالدو از مصدومیت شد. پانوچی و باجو که با مربی تیم یعنی لیپی به مشکل خورده بودند، تیم را ترک کردند. همچنین، گریگوریوس جورگاتوس راهی المپیاکوس یونان شد. فصل جدید با شکست ۱–۰ در مجموع دو
یونان شد. فصل جدید با شکست ۱–۰ در مجموع دو بازی رفت و برگشت برابر تیم سوئدی هلسینگبورگس (شکست ۱–۰ در هلسینگبورگس و تساوی ۰–۰ در میلان) در مرحله سوم پلی آف صعود به مسابقات لیگ قهرمانان اروپا آغاز شد. در بازی برگشت، آلوارو رکوبا این فرصت را داشت تا با پنالتی که در دقیقه ۸۹ به نفع اینتر اعلام شده بود، کار را در مجموع به تساوی بکشاند، اما اسون اندرسون دروازه‌بان هلسینگبورگس، توپ را مهار کرد. در نتیجه اینتر نتوانست جواز حضور در مرحله گروهی این مسابقات در فصل ۰۱–۲۰۰۰ را کسب کند. در ۸ سپتامبر ۲۰۰۰ و درحالی که
۰۱–۲۰۰۰ را کسب کند. در ۸ سپتامبر ۲۰۰۰ و درحالی که اینتر با گل خرید جدید خود رابی کین در دیدار سوپر جام فوتبال ایتالیا از لاتزیو پیش افتاده بود، در نهایت با نتیجه ۴–۳ مغلوب حریف خود شد و به مقام نایب قهرمانی رسید. لیپی در اولین بازی فصل ۰۱–۲۰۰۰ در رجو کالابریا برابر رجینا شکست خورد که این اولین شکست تاریخ باشگاه برابر این تیم بود. پس از این نتیجه، لیپی به تندی نسبت به بازیکنانش صحبت کرد و آنها را به عدم تعهد و مسئولیت پذیری متهم کرد؛ در نهایت رئیس باشگاه یعنی موراتی او را از هدایت باشگاه برکنار کرد. در
یعنی موراتی او را از هدایت باشگاه برکنار کرد. در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۰، مارکو تاردلی به عنوان جانشین لیپی انتخاب شد. اما تاردلی هم در ادامه فصل نتوانست نتایج خوبی را کسب کند و متحمل شکست‌های سنگینی شد. در جام حذفی و در دور رفت مرحله یک چهارم نهایی این مسابقات، نراتزوری یک شکست سنگین و تلخ را تجربه کرد. اینتر در این بازی ۶–۱ از پارما شکست خورد. بازی برگشت دو تیم نیز با نتیجه تساوی بدون گل پایان یافت تا به این ترتیب، اینتر از رقابت‌های کوپا ایتالیا کنار برود. اینتر که راهی رقابت‌های جام یوفا شده بود، پس از
اینتر که راهی رقابت‌های جام یوفا شده بود، پس از پیروزی برابر تیم‌های روخ خوژوف، ویتس‌آرنهم و هرتا برلین به مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات راه یافت. اما در این مرحله با قبول شکست ۵–۳ در مجموع دو بازی رفت و برگشت برابر آلاوز (تساوی ۳–۳ در بیتوریا و شکست ۲–۰ در میلان)، از دور این رقابت‌ها نیز کنار رفت. نراتزوری در رقابت‌های سری آ و در بازی ۶ مه ۲۰۰۱ با نتیجه ۳–۰ آتالانتا را در خانه شکست داد. اما این پیروزی تحت تأثیر یک اتفاق حیرت‌انگیز و بی‌سابقه قرار گرفت. هواداران باشگاه با آوردن یک اسکوتر به ورزشگاه، آن
هواداران باشگاه با آوردن یک اسکوتر به ورزشگاه، آن را از طبقه دوم به پایین پرتاب کردند تا اینگونه اعتراض خود را نسبت به کسب نتایج ضعیف تیم ابراز کنند. کمتر از یک هفته بعد و در ۱۱ مه ۲۰۰۱، اینتر در مقابل رقیب همشهری قرار گرفت و با نتیجه سنگین و تحقیر آمیز ۶–۰ شکست خورد. این سنگین‌ترین شکست تاریخ باشگاه در تقابل‌های خود با میلان بود. پس از این شکست سنگین برابر روسونری، هواداران خشمگین باشگاه، رستوران‌های دو بازیکن تیم یعنی کریستین ویری و فابیو کاناوارو را در میلان تخریب کردند. نراتزوری‌ها در نهایت فصل را با
میلان تخریب کردند. نراتزوری‌ها در نهایت فصل را با ۵۱ امتیاز و دو امتیاز بیشتر نسبت به میلان در رده پنجم به پایان رساندند. در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۱، هکتور کوپر سرمربی سابق والنسیا هدایت باشگاه را بر عهده گرفت، مربی که توانسته بود در دو فصل گذشته والنسیا را به فینال مسابقات لیگ قهرمانان اروپا برساند، اما هر دو بار دستش از جام کوتاه ماند. کوپر در فصل نقل و انتقالات یک خانه تکانی اساسی به راه انداخت و ترکیب تیم را زیر و رو کرد. او بازیکنانی را که خارج از برنامه‌های تاکتیکی خود بودند از تیم کنار گذاشت. در نتیجه فری،
خود بودند از تیم کنار گذاشت. در نتیجه فری، بالوتا، بلان، فراری، ماسلاری، بروکی، جوگوویچ و موتو تیم را ترک کردند. همچنین آندره‌آ پیرلو راهی رقیب همشهری یعنی آث میلان شد که این انتقال بدون شک یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات تاریخ باشگاه بود. برای پر کردن جای خالی خروجی‌ها، بازیکنانی همچون تولدو، فونتانا، ماتراتزی، کونسیسائو، ویواس، گولی، پادالینو، بروک و بلوز اوغلو راهی اینتر شدند. اینتر با هدایت کوپر، شروعی قدرتمندانه داشت و صدرنشین جدول مسابقات سری آ شد. سال ۲۰۰۱ با مرگ جوزپه پریسکو، که از سال ۱۹۶۲ نایب رئیس
با مرگ جوزپه پریسکو، که از سال ۱۹۶۲ نایب رئیس باشگاه بود، پایان یافت. در ژانویه و فصل نقل و انتقالات زمستانی، اینتر بازیکنی جذب نکرد اما هاکان شوکور به دلیل حضور رونالدو و کریستین ویری در خط حمله تیم، فرصت بازی پیدا نمی‌کرد و به همین علت پس از یک فصل و نیم حضور در اینتر، راهی پارما شد. در رقابت‌های جام یوفا در فصل ۰۲–۲۰۰۱، اینتر پس از اینکه رقبا را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت به مرحله نیمه نهایی راه یافت. در ۴ آوریل ۲۰۰۲ و در مرحله رفت این رقابت‌ها، اینتر در خانه و با نتیجه ۱–۰ مغلوب فاینورد شد. سه روز
در خانه و با نتیجه ۱–۰ مغلوب فاینورد شد. سه روز بعد و اینبار در مسابقات سری آ، اینتر برابر آتالانتا متحمل یک شکست خانگی دیگر شد. بازی برگشت مرحله نیمه نهایی جام یوفا که در ورزشگاه دکویپ برگزار شد، با نتیجه تساوی ۲–۲ پایان یافت و به این ترتیب اینتر با قبول شکست ۳–۲ در مجموع دو بازی رفت و برگشت، از صعود به فینال بازماند. قبل از آخرین بازی لیگ مقابل لاتزیو، اینتر با یک امتیاز اختلاف نسبت به یوونتوس و دو امتیاز نسبت به آ.اس. رم در صدر جدول قرار داشت. در ۵ مه ۲۰۰۲ و در روز پایانی فصل ۰۲–۲۰۰۱ سری آ، زمانی که
۲۰۰۲ و در روز پایانی فصل ۰۲–۲۰۰۱ سری آ، زمانی که اینتر نیاز مبرم به کسب پیروزی برابر لاتزیو داشت تا اولین اسکودتو خود را پس از سال ۱۹۸۹ کسب کند، به مصاف این تیم رفت. در نیمه اول، اینتر با گل‌های ویری و دی بیاجو دو بار از حریف خود پیش افتاد اما هر دو گل به وسیله بازیکن لاتزیو یعنی پوبورسکی پاسخ داده شد. در نیمه دوم بازی، لاتزیو – که برای کسب سهمیه رقابت‌های جام یوفا رقابت می‌کرد – دو گل دیگر به ثمر رساند و در نهایت با نتیجه ۴–۲ به پیروزی رسید. یکی از نکات قابل توجه این بازی این بود که برخی از هواداران
قابل توجه این بازی این بود که برخی از هواداران لاتزیو در طول مسابقه علناً از اینتر حمایت می‌کردند، زیرا پیروزی اینتر مانع از قهرمانی احتمالی رقیب همشهری لاتزیو یعنی آ.اس. رم می‌شد. با توجه به پیروزی ۰–۲ خارج از خانه یوونتوس مقابل اودینزه، اینتر جام قهرمانی را در آخرین گام از دست داد و یوونتوس فاتح اسکودتو شد. علاوه بر این، آ.اس. رم هم پس از کسب برتری برابر تورینو، فصل را بالاتر از اینتر و در جایگاه دوم به پایان رساند. همچنین این بازی، آخرین حضور رونالدو با پیراهن اینتر بود. با قرار گرفتن در رده سوم جدول،
پیراهن اینتر بود. با قرار گرفتن در رده سوم جدول، اینتر برای کسب سهمیه رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپای فصل بعد باید در مسابقات پلی آف شرکت می‌کرد. برای شروع فصل جدید، هکتور کوپر در سمت خود ابقا شد، هرچند که فصل پیش اسکودتو را در آخرین روز مسابقات از دست داده بود. ابقای این مربی آرژانتینی بر روی نیمکت اینتر با نارضایتی رونالدو همراه بود، هرچند که مریخی قبلاً هم بارها اعلام کرده بود که با کوپر اختلاف نظر دارد. رونالدو که به شدت با کوپر به مشکل خورده بود از موراتی خواسته بود یا کوپر را کنار بگذارد یا او باشگاه
خواسته بود یا کوپر را کنار بگذارد یا او باشگاه را ترک می‌کند. در نهایت، رونالدو پس از پنج سال و کسب یک جام یوفا با اینتر، راهی رئال مادرید شد. مبلغ این انتقال ۴۵ میلیون یورو بود که در آن زمان یک رکورد در بازار نقل و انتقالات به حساب می‌آمد. یکی دیگر از خروجی‌های اینتر، کلارنس سیدورف بود که با فیلیپ کوکو از میلان معاوضه شد. این‌جا به جایی نیز همچون انتقال پیرلو به میلان، یکی دیگر از اشتباهات نقل و انتقالاتی ماسیمو موراتی بود. از ورودی‌های باشگاه می‌توان به کاناوارو و آلمیدا از پارما، آدانی و مورفئو از
به کاناوارو و آلمیدا از پارما، آدانی و مورفئو از فیورنتینا اشاره کرد. هرچند که اینتر با نستا مدافع ایتالیایی و مستحکم لاتزیو به توافق رسیده بود اما در نهایت گامارا مدافع برزیلی فلامینگو به اینتر پیوست و نستا راهی میلان شد. فصل جدید با دیدار برابر اسپورتینگ در مرحله سوم پلی آف صعود به لیگ قهرمانان اروپا آغاز شد. دیدار رفت در ۱۴ اوت و به میزبانی اسپورتینگ با نتیجه تساوی ۰–۰ به پایان رسید اما در دیدار برگشت که در ۲۷ اوت برگزار شد، اینتر در خانه و با گل‌های دی بیاجو و رکوبا با کسب برتری ۲–۰ برابر حریف، جواز
بیاجو و رکوبا با کسب برتری ۲–۰ برابر حریف، جواز حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۰۳–۲۰۰۲ را به دست آورد. در اولین مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا، اینتر با تیم‌های روزنبورگ، آژاکس و لیون همگروه شد. برای پر کردن جای خالی رونالدو، اینتر به سراغ مهاجم آرژانتینی لاتزیو یعنی کرسپو رفت و در ۳۱ اوت ۲۰۰۲ او را با مبلغ ۴۰ میلیون یورو به خدمت گرفت. کرسپو به همراه بوبو ویری زوج خط حمله اینتر را تشکیل دادند. فصل جدید سری آ برای اینتر بسیار خوب آغاز شد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۲، اینتر در خانه به یک تساوی جنجالی
۱۹ اکتبر ۲۰۰۲، اینتر در خانه به یک تساوی جنجالی برابر یووه دست پیدا کرد. اینتر که با پنالتی دقیقه ۸۹ دل‌پیرو از حریف عقب افتاده بود، در دقیقه ۹۵ و روی کرنر ارسالی، این تولدو دروازه‌بان پیش تاخته اینتر بود که توانست دروازه بوفون و یووه را بازکند و کار را به تساوی کشاند. در این صحنه بازیکنان یووه اعتقاد داشتند که تولدو بر روی بوفون مرتکب خطا شده است. در اولین مرحله گروهی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، اینتر بالاتر از آژاکس راهی مرحله بعد شد. در دومین مرحله گروهی این مسابقات، نراتزوری با بارسا، نیوکاسل و لورکوزن
این مسابقات، نراتزوری با بارسا، نیوکاسل و لورکوزن همگروه شد. زوج خط حمله اینتر متشکل از کرسپو و ویری بسیار خوب عمل می‌کرد به طوری که کرسپو بیشتر در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا و ویری بیشتر در مسابقات داخلی گلزنی می‌کرد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۳ و در شروع مجدد مسابقات پس از تعطیلات کریسمس، اینتر در مئاتزا با نتیجه ۲–۰ مودنا را شکست داد اما این پیروزی تحت تأثیر مصدومیت هرنان کرسپو که گل دوم را نیز به ثمر رسانده بود قرار گرفت و به این ترتیب او را چند هفته از میادین دور کرد. با مصدومیت کرسپو، اینتر در خط حمله به مشکل
کرد. با مصدومیت کرسپو، اینتر در خط حمله به مشکل برخورد؛ در نتیجه، اینتر مهاجم ۳۴ ساله آ.اس. رم یعنی گابریل باتیستوتا را در یک انتقال قرضی به خدمت گرفت. در پایان نیم فصل اول، اینتر جایگاه دوم سری آ را تصاحب کرد. هرچند باتیستوتا جایگزین کرسپوی مصدوم در اینتر شد، اما نراتزوری در برخی از بازی‌های کلیدی خود از جمله تقابل ۲ مارس ۲۰۰۳ برابر یووه شکست خورد. در ۱۹ مارس ۲۰۰۳ و پس از کسب پیروزی ۲–۰ خارج از خانه برابر لورکوزن در آخرین بازی دومین مرحله گروهی رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا، اینتر با کسب ۱۱ امتیاز و پس از