payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقت از او نام نمی برند و فقط گاهی صدای وی شنیده میشود و یا در تصویر دیده می شود. مهمان. این مجموعه شخصیت های مهمان زیادی دارد.که برخی از آنها عبارتند از: ساین:دستیار نوجوان سالی.او در فصل سوم در قسمت《جشنواره فیلم نوجوانان》 حضور پیدا کرد. سرپرست:سرپرست یک باشگاه هنر های رزمی در کوهستان ها.او دوست جرونیمو است.سرپرست در فصول ۱ و ۳ (در دو قسمت) حضور داشت. دکتر موش انگشتی:یک خانم دانشمند.او در فصل ۲ در قسمت 《استخوان دایناسور》 به عنوان دشمن جرونیمو حضور داشت. پسر دایی و دختر دایی:پسر دایی و دختر دایی
داشت. پسر دایی و دختر دایی:پسر دایی و دختر دایی جرونیمو.آنها در فصول ۲ و ۳ حاضر بودند.نخستین حضور آنها در قسمت 《فامیل جدید》بود. موشلین:یک دزد دریایی و از دشمنان جرونیمو. شصت گنده:یک هیولای به ظاهر خشن اما مهربان. مایک:بازیگر و دزد. او در قسمت 《جشنواره فیلم نوجوانان》حضور داشت. کشک تازه:خواننده معروفی که تراپ و پاندورا طرفدارش هستند.او در قسمت 《ناپدید شدن نلسون نفموش》حضور داشت. پروفسور کلاغ موش:استاد جرونیمو.اما او جنایتکار از آب در آمد.وی در قسمت 《کلاغ موش》حضور داشت. نلسون نفموش:از دوستان جرونیمو و صاحب
داشت. نلسون نفموش:از دوستان جرونیمو و صاحب کارخانه نفموش.او در قسمت 《ناپدید شدن نلسون نفموش》حضور پیدا کرد. مکس:حیوان خانگی کامپیوتری بنجامین به شکل موش. جاسمین:از ورشکاران ورزش های زمستانی.در قسمت 《المپیک زمستانی موش ها》حاضر بود. پوست پنیری:بازیگر معروف که عاشق محیط زیست است.او در فصول ۲ و ۳ دیده شد. لری:دربان روزنامه جوندگان.او در فصل ۳،در قسمت 《تعویض مغز ها》حاضر بود. برایان رینولدز:بازیگر معروف.در قسمت 《خواب عمیق》در فصل ۳ دیده شد. اسکاتی:یک دزد اسکاتلندی در فصل ۲. گامبالو:یک بازیگر که در فصل ۲ در
در فصل ۲. گامبالو:یک بازیگر که در فصل ۲ در قسمت《موش غارنشین》 همدست سالی بود. برنارد:دستیار فیلیپیلینو. جسیکا:صاحب سینمای نیوموش سیتی.در اپیزود《جشنواره فیلم نوجوانان》 دیده شد. شنون:یک گیریمور و دزد. سایرن:یک گارسون که تظاهر می کرد یک سایرن است.در قسمت《موش دریایی》سر و کله اش پیدا شد. دو بادیگارد:دو بادیگاری که در طول مجموعه به افراد مختلفی خدمت می کند. آشپز:آشپزی که در باشگاه کاراته کار می کند.تراپ از او می ترسد. رز:از شخصیت های فصل ۳.که در یک قسمت جرونیمو را یاری کارد.او همچنین به عنوان معشوقه جرونیمو به
را یاری کارد.او همچنین به عنوان معشوقه جرونیمو به تصویر کشیده شد. مامور خاکستری:یک مامور دولتی.در آخرین قسمت فصل ۱،《داستان عصرانه》 حضور داشت. مکان ها. نیوموش سیتی:شهری که خانواده استیلتن در آن زندگی می کنند.بیشتر ماجرا ها در این شهر اتفاق می افتد. ترانسیلوانیا:روستای کوچکی که دایی،پسر دایی و دختر دایی جرونیمو در آن زندگی می کنند. موشستان:کشوری در شرق.مدت های زیادی این کشور با دیگر کشور ها قطع رابطه کرده بود.فرمانروای این کشور،از دوستان استیلتن ها است. اسکاتلند:تراپ از نوادگان یک خانواده سرشناس اسکاتلندی
از نوادگان یک خانواده سرشناس اسکاتلندی است.لذا گاهی با خانواده اش به آنجا می رود. مصر:در چند قسمت استیلتن ها به بهانه های مختلف،به مصر سفر می کنند.
بارانک خاکستری، دیو آلبالو نام یک گونه از سرده بارانک است.درختچه و یا درختی است کوچک و از قفقاز و ایران تا ترکستان و پامیر پراکنده است. این گیاه در شمال، شمال شرقی و غرب ایران (کرمانشاه و بخشهایی از زاگرس) و در دامنه‌های جنوبی البرز، در پس‌قلعه و توچال تا ارتفاع 3000 متری از سطح دریاهای آزاد، وجود دارد. بلندی دیو آلبالو 3 تا 5 متر است. شاخه‌های جوان آن صاف و براق و به رنگ ارغوانی تیره و شاخه‌های مُسِتر خاکستری‌رنگ هستند. برگها تخم‌مرغی پهن تا بیضی کشیده و به درازای 5 تا 10 سانتی‌متر و پهنای 3 تا 7 سانتی‌متر
درازای 5 تا 10 سانتی‌متر و پهنای 3 تا 7 سانتی‌متر هستند. حاشیه برگها دندانه‌دار است و در بخش انتهایی آن، 4 تا 7 لوب مثلثی تا تخم‌مرغی دیده می شود. روی برگها صاف و براق و پشت آن‌ها پوشیده از کرکهای نقره‌ای رنگ است. هر برگ 5 تا 6 رگبرگ دارد. گلهای دیو آلبالو کوچک و سفیدرنگ‌اند و در بهار شکوفا می شوند. میوه‌ها تخم‌مرغی شکل به درازای 10 تا 15 میلیمتر و به رنگ زرد متمایل به نارنجی هستند. قاعده میوه‌ها پوشیده از کُرکهای آردی – نَمَدی است.
سیاست نوآوری عنوان یکی از موضوعات کلیدی مورد توجه در توسعه اقتصادی به سیاست‌هایی گفته می‌شود که فرایند ترجمه دانش به برنامه‌های تجاری را تحریک و تشویق می‌کنند. در نگاه اول بخش عمده ای از سیاست فناوری (اما نه همه آن)، معطوف به تشویق تجاری سازی و به‌کارگیری نوآوری‌های فناورانه است؛ از این رو همپوشانی زیادی میان سیاست فناوری و مفهوم «سیاست نوآوری» وجود دارد. در مفهوم محدود آن، اما از آنجا که اصطلاح نوآوری محدود به نوآوری‌های فناورانه نیست، سیاست نوآوری نیز در بیشتر موارد، مفهوم گسترده‌تری دارد. به‌طور کلی
در بیشتر موارد، مفهوم گسترده‌تری دارد. به‌طور کلی نوآوری را می‌توان توسعه و به‌کارگیری راه‌های جدید و بهبود یافته برای پاسخگویی به نیازها و خواسته‌های اجتماعی و اقتصادی بشر دانست و سیاست نوآوری را مجموعه ای از تصمیمات و اقدامات برای افزایش کارایی و اثربخشی و میزان فعالیت‌های نوآورانه، اعم از خلق، تطابق و بومی سازی و به‌کارگیری محصولات، خدمات و فرایندهای جدید یا بهبود یافته. جاکوب ادلر در مقاله سیاست نوآوری: چیستی، چرایی و چگونگی به توجه فزاینده سیاست گذاران به نقش نوآوری در عملکرد اقتصادی و راهکارهایی برای
به نقش نوآوری در عملکرد اقتصادی و راهکارهایی برای چالش‌هایی که ظهور نموده‌اند می‌پردازد و از همین منظر ظهور مفهوم سیاست نوآوری را مورد بحث قرار می‌دهد. از دید ادلر هر چند این مفهوم در ادبیات سیاست گذاری عمومی مفهوم جدیدی به‌شمار می‌آید اما با نرخ شتابانی در حال رشد بوده و هر روزه توجه سیاست گذاران، دولتمردان و پژوهشگران جدیدی به این حوزه جلب می‌گردد. البته ادلر توضیح می‌دهد که جدید بودن این مفهوم به معنای آن نیست که پیش از این چیزی به نام سیاست نوآوری وجود خارجی نداشته است، امّا اگر سیاست نوآوری را آن دسته
نداشته است، امّا اگر سیاست نوآوری را آن دسته از موضوعاتی که بر نوآوری (حداقل در سطح بنگاه یا مرزهای توسعه صنعتی و اقتصادی یک کشور) تأثیر دارند (یا تأثیر می‌پذیرند) بدانیم، این مفهوم همچنان که در نوشته‌های مورد بحث قرار گرفته مفهوم جدیدی و تازه‌واردی نیست. انواع سیاست‌های نوآوری سیاست نوآوری در برنامه‌های کاری سیاست‌گذاران موضوعی نسبتاً جدید است. از اصطلاح سیاست نوآوری طی چند دههٔ گذشته استفادهٔ چندانی نمی‌شد. از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به بعد این اصطلاح در میان کاربران محبوب شده است. آیا این بدان معنی است که
کاربران محبوب شده است. آیا این بدان معنی است که سیاست‌های نوآوری پیش از این زمان وجود نداشته‌اند؟ پاسخ به این پرسش به منظور ما از سیاست نوآوری بستگی دارد. اگر سیاستی برای داشتن شرایط لازم ناچار به داشتن برچسب نوآوری باشد (همانند سیاست نوآوری)، احتمالاً پاسخ مثبت است؛ اما اگر سیاست نوآوری را در حکم سیاست‌هایی بدانیم که تأثیر مهمی بر نوآوری دارند، همان‌گونه که ادکوئیست (۲۰۱۱; ۲۰۰۴) نیز بیان کرده، پاسخ کاملاً متفاوت است. درحقیقت، اگرچه امروز از اصطلاح نوآوری بیشتر از گذشته استفاده می‌شود، نوآوری پدیده‌ای است
از گذشته استفاده می‌شود، نوآوری پدیده‌ای است که تاریخی به قدمت بشریت دارد. از این منظر، سیاست‌های نوآوری (سیاست‌هایی که بر نوآوری اثرگذارند) برای قرن‌ها مطرح بوده‌اند. همچنین پاسخ به این پرسش به برداشت ما از اصطلاح نوآوری نیز بستگی دارد. اصطلاح نوآوری اغلب با کارکنان بسیار مجرب، کار در محیط‌های پیچیده و بهره‌برداری از آخرین پیشرفت‌های علمی همراه است. اگر این تفسیر درست باشد، فقط بخش کوچکی از جمعیت جهانی که بیشتر در کشورهای با درآمد بالا هستند، در نوآوری و گاهی در بسیاری از زمینه‌ها، که آثار اقتصادی محدود
گاهی در بسیاری از زمینه‌ها، که آثار اقتصادی محدود است، سهیم‌اند. بااین‌حال، مطالعات معاصر نوآوری دیدگاه بسیار گسترده‌تری را در مورد نوآوری به‌کار می‌گیرند (برای مثال، بنگرید به: Fagerberg et al. , 2004). از این منظر، نوآوری به‌منزلهٔ معرفی راه‌حل‌های جدید در پاسخ به مشکلات، چالش‌ها یا فرصت‌های برخاسته از محیط اجتماعی و اقتصادی درنظر گرفته می‌شود. در ادبیات مطالعات نوآوری، نوآوری‌ای که نتیجهٔ «ترکیبات جدیدِ» (Schumpeter, 1934) دانش، توانایی‌ها و منابع موجود است، در حکم منبع اصلی تغییر در تمامی فعالیت‌های
است، در حکم منبع اصلی تغییر در تمامی فعالیت‌های اقتصادی در کشورهای فقیر و غنی (Fagerberg et al. , 2010)، در فناوری‌های پایین و فناوری‌های بالا (von Tunzelmann and Acha, 2004)، در خدمات و تولید (Gallouj and Djellal, 2011; Rubalcaba et al. , 2012)، در بخش عمومی (Osborne and Brown, 2013) و بخش خصوصی درنظر گرفته می‌شود. جوزف شومپتر، بنیان‌گذار نظریهٔ نوآوری، تمایز میان اختراع (ایدهٔ بدیع برای چگونه اجراکردن کارها) و نوآوری (پیش‌بردن ایده در عمل) را مطرح کرد. این دیدگاه به دو جنبهٔ نوآوری اشاره می‌کند: تازگی و
دیدگاه به دو جنبهٔ نوآوری اشاره می‌کند: تازگی و پیاده‌سازی. تازگی الزاماً به‌معنای «جدید برای جهان» نیست، بلکه تازگی می‌تواند به مسائلی اشاره کند که برای تولیدکنندگان یا استفاده‌کنندگان نوآوری نیز جدیداند. همچنین لزومی ندارد تازگی از نوع رادیکالی باشد که قابلیت‌های جدیدی ارائه می‌دهد یا شیوه‌های موجود را به چالش می‌کشد (مانند ماشین بدون راننده)، بلکه تازگی می‌تواند به بهبود تدریجی هر فرایند یا محصول (مانند موتور جدیدی که در مصرف انرژی ۱۰ درصد کارآمدتر است) نیز اشاره کند. به باور شومپتر، علت اصلی تمایز میان
اشاره کند. به باور شومپتر، علت اصلی تمایز میان اختراع و نوآوری این است که آنچه به لحاظ اقتصادی و اجتماعی اهمیت دارد به‌خودی‌خود ایده نیست، بلکه بهره‌برداری از آن در نظام اقتصادی و اجتماعی مهم است. از این‌رو، اگر بخواهیم سهم نوآوری در تغییر اقتصادی و اجتماعی را به حداکثر برسانیم، تمرکز بر آنچه وقوع تازگی را تشریح می‌کند کافی نیست، بلکه به درکی کامل از پذیرش نوآوری و بهره‌برداری متعاقب آن نیز نیاز است. ناتان روزنبرگ، تاریخ‌نگار اقتصادی و پژوهشگر نوآوری، بر اهمیت مرحلهٔ بهره‌برداری تأکید و اشاره می‌کند و
اهمیت مرحلهٔ بهره‌برداری تأکید و اشاره می‌کند و می‌گوید: مهم‌ترین نوآوری‌ها نیز در طول عمر خود تغییرات زیادی را تجربه می‌کنند، تغییراتی که اغلب نیز رخ می‌دهد و درنهایت اهمیت اقتصادی آن‌ها را دگرگون می‌کند. بهبودهایی که پس از معارفهٔ اولیهٔ اختراع در آن دیده می‌شود بسیار مهم‌تر از دسترسی اولیه به فرم اصلی آن اختراع است (Kline and Rosenberg, 1986: p. 283). روزنبرگ اذعان می‌کند که بسیاری از این بهبودها در مرحلهٔ انتشار و از راه تعامل با بخش‌های گوناگون درگیر، همچون مشتریان و تأمین‌کنندگان رخ می‌دهند. براساس
همچون مشتریان و تأمین‌کنندگان رخ می‌دهند. براساس این دیدگاه، سیاست نوآوری به تمرکز بر ارائهٔ راه‌حل‌های جدید و همچنین بهره‌برداری و انتشار آن‌ها، از جمله بازخوردهای فراوان به جلو و عقب، که میان مراحل گوناگون فرایند نوآوری به‌وقوع می‌پیوندد، نیاز دارد. دیدگاه‌های گوناگونی درمورد نوآوری ارائه شده که در سیاست‌گذاری نیز منعکس شده است؛ مثلاً دیدگاه محدودی وجود دارد که فقط اختراع را درنظر می‌گیرد و دیدگاه وسیع‌تر و کل‌نگرتری که بر اهمیت توجه به کل چرخهٔ نوآوری از خلق ایده‌های جدید تا پیاده‌سازی و انتشار آن‌ها
از خلق ایده‌های جدید تا پیاده‌سازی و انتشار آن‌ها تأکید می‌کند. همچنین این پرسش مطرح است که آیا باید تجزیه‌وتحلیل را به سیاست‌هایی محدود کرد که صریحاً برای تأثیرگذاری بر نوآوری طراحی شده‌اند یا می‌توان سیاست‌هایی را نیز درنظر گرفت که نخست برای مقاصد دیگری اتخاذ شده‌اند، اما ممکن است تأثیر چشمگیری در عملکرد نوآوری داشته باشند. براساس این تمایزها سه نوع سیاست نوآوری اصلی مشخص شده است: ۱. سیاست‌های مأموریت‌گرا: هدف از سیاست‌های مأموریت‌گرا (Ergas, 1986) ارائهٔ راه‌حل‌های جدید ـ که در عمل مؤثر واقع می‌شوند ـ
راه‌حل‌های جدید ـ که در عمل مؤثر واقع می‌شوند ـ برای مسائل خاصی است که در دستور کار سیاسی قرار دارد. ازآنجاکه راه‌حل پیشنهادی باید در عمل مؤثر واقع شود، سیاست‌گذاران موظف‌اند هنگام طراحی و پیاده‌سازی سیاست، تمامی مراحل فرایند نوآوری را درنظر بگیرند (رویکرد گسترده)؛ مثلاً مدت‌ها پیش از آن که سیاست نوآوری یا حتی نوآوری به بخشی از واژگان استاندارد آن‌ها تبدیل شود، سیاست‌گذاران سال‌ها چنین سیاست‌هایی را با عناوین گوناگون برای اهداف دفاعی اتخاذ کرده‌اند. بسیاری از نوآوری‌های مهم، که تأثیرات اقتصادی فراوانی
از نوآوری‌های مهم، که تأثیرات اقتصادی فراوانی داشته‌اند (مانند اینترنت)، دستاورد چنین سیاست‌هایی بوده‌اند (Mowery, 2011; Mazzucato, 2013; Mazzucato and Semieniuk, 2017). امروز با توجه به آنکه جمعیت جهانی در معرض خطر گرم‌شدن کرهٔ زمین قرار دارد، چنین سیاست‌هایی می‌تواند به همان اندازه مناسب باشد (Fagerberg et al. , 2016)[z.tehrani1] [A2]. ۲. سیاست‌های اختراع‌گرا: این سیاست‌ها تمرکز محدودتری دارند، به این معنی که بر مرحلهٔ تحقیق و توسعه/ اختراع تمرکز می‌کنند و امکان بهره‌برداری از اختراع و انتشار آن را در
و امکان بهره‌برداری از اختراع و انتشار آن را در اختیار بازار قرار می‌دهند. در آن زمان سیاست‌گذاران بر این نظر بودند که پیشرفت‌های علم و فناوری برای جامعه در حکم یک کل (Bush, 1945) مفید است. این نظر موجب تقویت سیاست‌های اختراع‌گرا می‌شد که در اوایل دورهٔ پس از جنگ جهانی دوم در بسیاری از کشورها محبوب شده بودند. همچنین این نظر، به‌ویژه از دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، به‌منظور هدایت چنین حمایتی به بنگاه‌ها و سازمان‌های گوناگون تحقیقاتی دولتی به تأسیس سازمان‌های عمومی جدید، همانند شوراهای پژوهشی (فنی) منجر شد. این‌گونه
همانند شوراهای پژوهشی (فنی) منجر شد. این‌گونه حمایت‌ها در گذشته معمولاً در حکم بخشی از سیاست تحقیق و توسعه، پژوهش یا سیاست علم در نظر گرفته می‌شدند، اما امروز اغلب به‌منزلهٔ سیاست نوآوری دسته‌بندی می‌شوند. ۳. سیاست‌های سیستم‌گرا: سیاست‌های سیستم‌گرا منشأ و کانون جدیدتری دارند و بر ویژگی‌های سطح سیستم، همانند درجهٔ تعامل میان بخش‌های گوناگون سیستم، میزان نیاز برخی از اجزای حیاتی سیستم به بهبود یا قابلیت‌های بازیگران مشارکت‌کننده تمرکز می‌کنند. توسعهٔ این قبیل سیاست‌های سطح سیستم، به ظهور رویکرد «نظام ملی
سیاست‌های سطح سیستم، به ظهور رویکرد «نظام ملی نوآوری» (NIS) در حدود سال ۱۹۹۰ و پذیرش متعاقب این رویکرد در مشاوره و ارزشیابی‌های سیاستی سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) مربوط می‌شود. بنابراین سیاست نوآوری (سیاست‌های مؤثر بر نوآوری) شامل گستره‌ای از سیاست‌ها و ابزارهای سیاستی است که در زمان‌های گوناگون، با انگیزه‌های متفاوت و با عناوین متعدد –همچون عنوان سیاست نوآوری که روز به روز نیز شیوع پیدا کرده است- معرفی شده‌اند. برخی از این سیاست‌ها دچار تغییرات اصطلاحی شده‌اند (Lundvall and Borrás, 2004;
اصطلاحی شده‌اند (Lundvall and Borrás, 2004; Boekholt, 2010)؛ مثلاً بسیاری از آن‌هایی که امروز سیاست نوآوری نامیده می‌شوند در گذشته با عناوین گوناگونی همچون سیاست صنعتی، سیاست علم، سیاست پژوهش یا سیاست فناوری بوده‌اند.. تاریخچه سیاست نوآوری. ادبیات سیاست نوآوری از سال‌های ۲۰۰۰ میلادی به بعد کم‌کم رواج یافت و در حوزه آن، دربارهٔ دو محور پراهمیت که در قبل هم کم و بیش مورد بحث واقع می‌شد، اما هرگز به‌طور عمیق مورد چالش و اندیشه‌ورزی قرار نمی‌گرفت، مباحثات زیادی درگرفت. لاندوال و بوراس (۲۰۰۵) می‌گویند در سیاست
درگرفت. لاندوال و بوراس (۲۰۰۵) می‌گویند در سیاست نوآوری دو نکته پراهمیت شد، نخست خردمایه‌های دخالت دولت در امور عمومی و سپس راهبری نظام نوآوری. هر دو محور به مباحث مرتبط با کارکرد و نقش دولت متعلق هستند و تأکید بر آنان، گرایش نوین ورود به حوزه سیاست‌گذاری عمومی را نوید می‌دهد. لاندوال در سخنرانی اجلاس یازدهم گلوبالیک می‌گوید که ادبیات سیاست علم و سیاست فناوری پس از یک دوره تأمل در مورد موضوعات تکنیکی، در یک چرخش به مباحث اجتماعی و موضوعات عام سیاست‌گذاری عمومی علاقه‌مند شده و به آن تمایل نشان می‌دهد.
دولت فدرال بلژیک () قوه مجریه در پادشاهی بلژیک را اعمال می‌کند. این مجموعه متشکل است از وزیران، استانداری‌ها و معاونین وزرا که در شورای وزیران حضور پیدا نمی‌کنند و احزاب سیاسی که دولت ائتلافی را تشکیل می‌دهند. دولت فدرال توسط نخست‌وزیر بلژیک هدایت می‌شود و او وزیران و وزارتخانه‌های دولت را هدایت می‌کند. وزیران با هم شورای وزیران را تشکیل می‌دهند که ارگان اجرایی عالی دولت یا هیئت دولت به‌شمار می‌رود. به‌طور رسمی، قدرت اجرایی به پادشاه بلژیک واگذار می‌شود که به‌طور رسمی وزرا را منصوب می‌کند. با این حال، طبق
به‌طور رسمی وزرا را منصوب می‌کند. با این حال، طبق قانون اساسی بلژیک، پادشاه به لحاظ سیاسی قدرت اعمال سیاست‌گذاری را ندارد، و قدرت او باید از طریق یک وزیر اعمال شود؛ بنابراین، در عمل، وزرا به‌طور واقعی نقش روز به روز کار را بر عهده دارند. وظایف و عملکرد. در سطح فدرال، قدرت اجرایی توسط دولت فدرال اداره می‌شود، در حالی که نخست‌وزیر، رئیس دولت است. هر وزیر یک وزارتخانه را برعهده دارد و وزیر امور خارجه، به عنوان معاون وزیر، به این وزارتخانه‌ها کمک می‌کند. دولت منعکس‌کننده وزن احزاب سیاسی است که دولت ائتلافی وقت
وزن احزاب سیاسی است که دولت ائتلافی وقت را تشکیل می‌دهند. هیچ حزب یا احزاب خانواده به تنهایی نمی‌توانند در مذاکره با سایر احزاب اکثریت مطلق کرسی‌ها در پارلمان را به دست بیاورند. تحولات سیاسی اخیر. در انتخابات سال ۲۰۱۴، برای تکرار نشدن توافقات ناپایدار توافق سیاسی به وجود آمد، و دولت میشل نسبتاً سریع به ویژه برای از بین بردن سوسیالیست‌ها و از جمله ناسیونالیست فلاندر N-VA تشکیل شد. دولت کنونی. دولت میشل، از دسامبر ۲۰۱۸، یک کابینه ائتلافی اقلیت بود که شامل ۱۲ وزیر در ائتلافی از احزاب هلندی VLD و CD &amp; V و
وزیر در ائتلافی از احزاب هلندی VLD و CD &amp; V و حزب فرانسوی MR شکل گرفت.
نظام نوآوری فناورانه مفهومی توسعه یافته در حوزه مطالعات نوآوری است که توضیح ماهیت و نرخ تغییرات فناورانه را هدف قرار می‌دهد. یک نظام نوآوری فناورانه را می‌توان شبکه ای پویا از بازیگران و عواملی تعریف نمود که در یک ناحیه اقتصادی یا صنعتی تحت زیرساخت‌های نهادی خاص با یکدیگر در تعامل بوده و در تولید، انتشار و بهره‌برداری از فناوری سهیم هستند. این رویکرد ممکن است در حداقل سه سطح تحلیل اعمال گردد: به یک فناوری به معنای یک حوزه دانشی، به یک محصول یا مصنوع یا به یک مجموعه مرتبط از محصولات و مصنوعات با هدف کسب
یک مجموعه مرتبط از محصولات و مصنوعات با هدف کسب رضایت یک کارکرد (اجتماعی) خاصی. با توجه به آخرین مورد، این رویکرد به صورت ویژه ای کاربرد خود را در توضیح دادن چرایی و چگونگی موفقیت (یا عدم توفیق) توسعه و انشار فناوری‌های (انرژی) پایدار در جامعه اثبات نموده‌اند.
محمود تاجبخش (زادهٔ ۱۳۰۳ - درگذشتهٔ ۲۷ خرداد ۱۳۷۸) موسیقی‌دان و نوازنده ویلن و سه‌تار اهل ایران بود. زندگی هنری. محمود تاجبخش در سال ۱۳۰۳ متولد شد. از سن ۸ سالگی نزد عموی خود «کریم تاجبخش» که از شاگردان «درویش خان» بود فراگیری سه‌تار را آغاز کرد. در دوران دبیرستان با ساز ویلن آشنا شد و به هنرستان موسیقی ملی راه یافت. او آموزش متُد ویلنِ «علینقی وزیری» را نزد «اسماعیل زرین‌فر» که مدرس و معاون هنرستان موسیقی شبانه بود، پی گرفت. وی در مدت کوتاهی توانست غیر از آموختن متد وزیری، تعدادی از قطعات اسماعیل زرین فر و
متد وزیری، تعدادی از قطعات اسماعیل زرین فر و همچنین ردیف «علی رضا چنگی» را که نوازندگان کمانچه بود، بنوازد. در سال ۱۳۲۳ توسط اسماعیل زرین فر به «روح‌الله خالقی» معرفی شد. نوازندگی ویلن او بسیار مورد توجه روح‌الله خالقی قرار گرفت و از همان زمان، هفته‌ای یک روز در رادیو به نوازندگی می‌پرداخت. وی از اوایل سال ۱۳۲۳ به کلاس «ابوالحسن صبا» نیز راه یافت. مدتی هم از آموزش‌های «مهدی برکشلی»، «لطف‌الله مفخم پایان»، «حسین یاحقی» و «حسین تهرانی» بهره برد. او همچنین نزد «موسی معروفی» ردیف‌های موسیقی ایرانی را آموخت. در
«موسی معروفی» ردیف‌های موسیقی ایرانی را آموخت. در فروردین ۱۳۳۳ به عنوان ریاست بانک کشاورزی ملایر منصوب شد. در ملایر برای اولین بار با «احمد عبادی» آشنا شد. خود او در این باره می‌نویسد: شیوه نوازندگی تاج بخش را نزدیک‌ترین شیوه به نوازندگی احمد عبادی می‌دانند. «علی تجویدی» دربارهٔ نوازندگی او چنین گفته‌است: او با موسیقی‌دانانی همچون غلامحسین بنان، علینقی وزیری، حسین قوامی و احمد ابراهیمی در ارکسترهای مختلف همکاری داشته‌است. وی جدا از فعالیت‌های هنری، کارمند عالی‌رتبه بانک کشاورزی بود و سرپرستی و ریاست بانک
عالی‌رتبه بانک کشاورزی بود و سرپرستی و ریاست بانک کشاورزی در برخی شهرستان‌ها از جمله منطقه گرگان، رشت، استان‌های گیلان و اصفهان را بر عهده داشته‌است. او در سال ۱۳۵۴ از خدمات بانکی بازنشسته شد. وی دارای گواهینامه درجه یک هنری از شورای ارزشیابی هنرمندان کشور بود. فعالیت‌های هنری. از جمله فعالیت‌های هنری محمود تاجبخش به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: ویلن نوازی در ارکسترهایی نظیر: ارکستر انجمن موسیقی ملی، ارکستر شماره ۱ رادیو، ارکستر شماره ۴ (هنرهای زیبای سنتی)، ارکستر شماره ۱ هنرهای زیبا، تدریس سه‌تار در
ارکستر شماره ۱ هنرهای زیبا، تدریس سه‌تار در هنرستان موسیقی ملی و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، تدریس ویلن در هنرستان موسیقی ملی و هنرستان آزاد موسیقی به مدیریت محمدعلی امیر جاهد، معاونت سازمان برنامه‌های موسیقی ایرانی در تالار رودکی، تأسیس یک کلاس موسیقی به نام «ترانه» در سال ۱۳۲۶ (استادان این کلاس ظاهراً این هنرمندان بوده‌اند: جواد بدیع‌زاده (آواز)، حسین تهرانی (تمبک)، حسینعلی وزیری‌تبار (قره نی)، حسین صبا (سنتور)، نصرالله زرین‌پنجه (تار) و…)، عضویت در شورای موسیقی صدا وسیما آثار هنری. از جمله آثار هنری
موسیقی صدا وسیما آثار هنری. از جمله آثار هنری محمود تاجبخش به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: درگذشت. محمود تاجبخش در تاریخ ۲۷ خرداد سال ۱۳۷۸ در سن ۷۵ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
شورای‌ عالی اشتغال طبق قانونی به همین نام که در تاریخ ۱۳۷۷/۶/۱ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و در تاریخ ۱۳۷۷/۶/۱۱ توسط شورای نگهبان تأیید شد، تشکیل گردید. این شورا می‌بایست هر ۶ ماه یکبار تشکیل جلسه داده و جلسات آن با شرکت ۲/۳ اعضا رسمیت می‌یابد. جلسات این شورا به ریاست رئیس‌جمهور تشکیل می‌شود و اهداف اعلام شده آن از جمله شامل بررسی عرضه و تقاضای بازار کار و ایجاد تعادل میان آنهاست. دبیرخانه این شورا در ابتدا در سازمان برنامه و بودجه کشور مستقر بود که در سال ۱۳۸۵ با تصویب شورای‌عالی اداری به وزارت کار و
سال ۱۳۸۵ با تصویب شورای‌عالی اداری به وزارت کار و امور اجتماعی منتقل شد.
یحیی شمشادیان (زاده ۱۰ بهمن ۱۳۳۲ – درگذشته ۱۵ مهر ۱۳۶۱) خلبان بالگرد هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. عمده سرشناسی وی جدای از مهارت ویژه در پرواز، حضور فعال و تأثیرگذار بیست و سه‌ماهه در جریان جنگ ایران و عراق و نحوه کشته شدن اوست. زندگی‌نامه. یحیی شمشادیان در ۱۰ بهمن سال ۱۳۳۲ در خانواده‌ای یارسان در شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه زاده شد. تحصیلات دوره ابتدایی، راهنمایی و هنرستان خود را در شهر کرمانشاه پشت سر گذاشت و در سال ۱۳۵۲ با دیپلم برق در هوانیروز استخدام شد. دوره نظامی و زبان را در تهران
استخدام شد. دوره نظامی و زبان را در تهران به اتمام رساند و پس از آن برای آموزش پرواز با هلیکوپتر به دانشکده مرکز آموزش هوانیروز اصفهان اعزام شد. دوره‌های پرواز با هلیکوپتر کبرا و موشک تاو را به پایان رساند و سپس با درجه ستوان سومی به هوانیروز کرمانشاه منتقل شد. فعالیت‌ها. عمده عملیات‌هایی که یحیی شمشادیان در آنها حضور داشت مربوط به غرب ایران بود. شمشادیان بارها پادگان ابوذر و شهرستانهای سرپل ذهاب و گیلانغرب را از سقوط نجات داد. او نقش بسزایی در عقب راندن احزاب مسلح کرد در دوران جنگ هشت ساله داشت. مقاومت او
مسلح کرد در دوران جنگ هشت ساله داشت. مقاومت او در جبهه‌های سومار و سرپل ذهاب آنچنان از لحاظ نظامی حائز اهمیت بود، که با ۱۸ سال ارشدیت درجه تشویقی دریافت کرد. وی در عملیاتهای مسلم بن عقیل، فتح و میمک فرماندهی تیم پرواز را بر عهده گرفت که به همراه دیگر اعضای تیم در ارتفاعات ۴۰۲ و دیگر مناطق عملیاتی موفق شدند ۱۳ تانک ارتش عراق را منهدم کنند و شمار زیادی از نیروهای بعثی را از بین ببرند. کشته شدن. روز ۱۵ مهر ۱۳۶۱، یحیی شمشادیان به همراه یک تیم، با ۳ فروند هلیکوپتر در ارتفاع ۴۰۲ به سمت سومار حرکت کردند. شمشادیان
در ارتفاع ۴۰۲ به سمت سومار حرکت کردند. شمشادیان و تیمش در این عملیات که به منظور دفاع و پشتیبانی از نیروهای زمینی طرح‌ریزی شده بود، در ابتدا موفق شدند با سرکوب پاتک تلفات سنگینی به ارتش عراق وارد کنند. در همان عملیات یحیی شمشادیان به همراه هم پروازش خلبان یدالله واعظی در ۱۴:۳۰ دقیقه بعد از ظهر پس از ساعت‌ها درگیری، در ارتفاع ۴۰۲ هدف شلیک مستقیم گلوله تانک قرار گرفتند. در اثر اصابت گلوله مستقیم تانک، یحیی شمشادیان در حالی که یک پایش قطع می‌شود بلافاصله جان خود را از دست می‌دهد. او با درجه سرلشگری در «گلزار
را از دست می‌دهد. او با درجه سرلشگری در «گلزار شهدا» ی گورستان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپردند.
مسلسل کلت-برونینگ ام۱۸۹۵ نام یک مسلسل بود که در ۱۸۸۹ میلادی بر اساس طرح جان برونینگ و متیو اس برونینگ ساخته‌شد. این مسلسل نخستین مسلسل موفق دارای مکانیزم مسلح‌شدن با گاز باروت بود. این مسلسل را به علت ساختار نامتعارفش "Potato digger" (ماشین برداشت‌کنندهٔ سیب‌زمینی) می‌خواندند. منابع. Wikipedia contributors, "M1895 Colt–Browning machine gun," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=M1895_Colt–Browning_machine_gun&amp;oldid=875119374 (accessed December 28, 2018).
سفارت پاکستان در تهران سفارت رسمی جمهوری اسلامی پاکستان در کشور ایران است. از آذر ماه 1398 رحیم حیات قریشی سفیر پاکستان در ایران است. این سفارت دیوار به دیوار خوابگاه پسرانه کوثر دانشگاه تربیت مدرس می باشد. اطلاعات بیشتر. صفحه سفارت پاکستان در ایران در وبگاه وزارت امورخارجه پاکستان شماره تلفن: +۹۸–۲۱۶۶۹۴۴۸۹۸، +98-2166944889
کنسولگری پاکستان در زاهدان کنسولگری رسمی جمهوری اسلامی پاکستان در شهر زاهدان است. اطلاعات بیشتر. وبگاه رسمی کنسول‌گری پاکستان در ایران، زاهدان شماره تلفن: ۵۴۳۳۸۹۳۳۲۲-+۹۸
کتابخانه تصویری پایتون یک کتابخانه اوپن سورس برای خواندن بازکردن، دستکاری و ذخیره تصویر با فرمت‌های متنوع است که برای ویندوز مک و لینوکس قابل دسترس می‌باشد. نام کتابخانه مربوطه Pillow می‌باشد و با دستور $ pip install pillow قابل دسترسی و استفاده در زبان پایتون است.
کنسولگری پاکستان در مشهد کنسولگری رسمی جمهوری اسلامی پاکستان در شهر مشهد است. اطلاعات بیشتر. وبگاه رسمی کنسول‌گری پاکستان در ایران، مشهد شماره تلفن: ۰۰۹۸۵۱۱۲۲۲۹۸۴۵
کنسولگری افغانستان در مشهد کنسولگری رسمی جمهوری اسلامی افغانستان در شهر مشهد است. اطلاعات بیشتر. وبگاه رسمی کنسول‌گری افغانستان در ایران، مشهد شماره تلفن: 05138597551
ورزشگاه مونومنتال لسیدرو رومرو کاربو ()، یک ورزشگاه فوتبال در گوایاکیل، اکوادور است و ورزشگاه اختصاصی باشگاه بارسلونا اکوادور است. تاریخچه. این ورزشگاه در ۲۷ دسامبر ۱۹۸۷ افتتاح و اولین بازی که در آن انجام شد بین تیم‌های بارسلونا اکوادور و بارسلونا اسپانیا بود که با نتیجه ۱ بر ۰ به سود بارسلونا اکوادور پایان یافت. بسیاری از بازیکنان مشهور آمریکایی جنوبی مانند پله (بازیکن فوتبال) در مراسم افتتاحیه این ورزشگاه حضور داشتند.
ایمن الخلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال عربستان سعودی بازی کرده‌است.
علی اعبید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موریتانی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال موریتانی بازی کرده است.
نظریه کلاسیک آزمون (به انگلیسی: Classical Test Theory) یک شاخه از روان‌سنجی است که نتایج تستهای روان‌شناسنه را پیش‌بینی می‌کند، این نظریه بر این استوار است که نمره‌ای که یک فرد بدست می‌آورد مجموعه جوابهای حقیقی و خطا روان‌سنجی می‌باشد. در کل هدف این است که اعتبار تست‌های روان‌شناسی را بسنجیم. این نظریه شاخه‌ای از علوم آماری است که برای تفسیر، بررسی و پیش‌بینی نتایج یک آزمون روانشناختی یا تربیتی استفاده می‌شود. نظریه کلاسیک آزمون به نام نظریه امتیاز حقیقی (به انگلیسی: True Score Theory) نیز شناخته می‌شود.