payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خط بی‌ام‌تی جامائیکا () یکی از خط‌های متروی نیویورک سیتی در بخش بروکلین و کویینز است. این خط که در سال ۱۸۸۵ تأسیس شده دارای ۲۲ ایستگاه است.
خط آی‌آرتی خیابان جروم () یکی از خط‌های متروی نیویورک سیتی در بخش برانکس است. این خط که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده دارای ۱۴ ایستگاه است.
تئاتر والتر کر () یک سالن تئاتر متعلق به گروه تئاترهای جوجمسین در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۹ تاسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۹۷۵ نفر ظرفیت است.
تتر یک رمزارز است که در سال ۲۰۱۴ توسط شرکت Tether Limited Inc راه اندازی شده‌است. تتر با نماد USDT در بازار رمزارزهای دنیا مورد مبادله قرار می‌گیرد. قیمت هر تتر برابر با یک دلار آمریکا است و به همین دلیل دارای قیمت ثابتی است. ارز دیجیتال تتر به دلیل داشتن قیمتی ثابت، گاهی به نام «استیبل کوین» یا «سکه پایدار» نیز شناخته می‌شود. با این حال یک رمزارز بحث‌برانگیز است که در گذشته به غلط ادعا می‌کرد هر توکن دارای پشتوانه‌ای به ارزش یک دلار ایالات متحده است. شرکت تترفا دلیل بحث‌برانگیز بودن تتر این است که شرکت
تترفا دلیل بحث‌برانگیز بودن تتر این است که شرکت منتشرکننده آن، شواهد کافی دال بر حسابرسی پشتوانه ادعایی خود را ارایه نکرده‌است. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸ و پس از اینکه سرمایه‌گذاران تردیدهایی جدی نسبت به تتر یافتند، قیمت این رمزارز به ۹۰ سنت رسید. در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۸ نیز خبرگزاری بلومبرگ اعلام کرد مقامات قضایی ایالات متحده بررسی نقش تتر در دستکاری قیمت بیت کوین را آغاز کرده‌اند. پس از موفقیت تتر در بازار، رمزارزهای باثبات دیگری نیز منتشر شدند که ارزش هر توکن آنها نیز برابر با یک دلار ایالات متحده بود. ایجاد. ارز
نیز برابر با یک دلار ایالات متحده بود. ایجاد. ارز دیجیتال تتر ابتدا روی پلتفرمی به نام اُمنی (Omni) در ژوئیه سال ۲۰۱۴ ارائه شد. پلتفرم اُمنی یک زیرلایه روی شبکه بلاکچین بیت کوین است که امکان تبادل توکن‌های مختلف را در بستر این شبکه فراهم می‌کند. در ادامه ارز دیجیتال تتر به‌صورت توکن ERC-20 روی بستر شبکه اتریوم عرضه شد و در حال حاضر در بلاکچین‌های ترون، ایاس و تون (TON) نیز موجود است. در واقع تتر به عنوان ابزاری برای کنترل عدم پایداری قیمت در معاملات رمز ارزها مورد استفاده قرار می‌گیرد. به این ترتیب این ارز
مورد استفاده قرار می‌گیرد. به این ترتیب این ارز دیجیتال بلاک چین محور هم از امکانات ارزهای دیجیتال بهره‌مند است و هم مشابه ارزهای رایج فیزیکی، فاقد نوسانات قیمت رمز ارزها می‌باشد و قیمت نسبتاً ثابتی دارد. ارزهای DAI ,BUSD ,USDC ,TUSD هم از آخرین جایگزین‌های ارائه شده برای USDT هستند که همگی معادل یک دلار آمریکا هستند. در سال ۲۰۲۱، یازده میلیون معامله خرید و فروش تتر در این پلتفرم انجام شده‌است. قیمت ثابت. تتر با علامت اختصاری USDT، شناخته می‌شود و ارزش هر یک تتر تقریباً برابر با یک دلار آمریکا است. این
یک تتر تقریباً برابر با یک دلار آمریکا است. این رمزارز با نوسانات شدید بازار، قیمت آن دستخوش تغییرات شدیدی نمی‌شود. به همین دلیل به عنوان رمزارز واسط برای معامله رمزارزهای دیگر یا جایگزین دلار کاغذی مورد استفاده قرار می‌گیرد.در ایران نیز با نوسانات قیمت دلار استقبال از این رمزارز زیاد شد به‌طوری که در سال ۲۰۲۱ یازده میلیون معامله خرید و فروش تتر انجام شده‌است. معمولاً تریدرها و معامله گران از تتر برای انتقال دارایی دیجیتالی از صرافی به کیف پول و به عکس استفاده می‌کنند. دلیل این موضوع آن است که به ازای هر
می‌کنند. دلیل این موضوع آن است که به ازای هر یک واحد تتر که با علامت اختصاری USDT تولید می‌شود معادل یک دلار در خزانه داری بانک‌ها ذخیره می‌شود. به همین دلیل قیمت تتر نسبتاً ثابت است و نوسانات بسیار جزئی دارد. اختلاف‌نظرها درباره پشتوانه دلاری و غیرمتمرکزبودن. در سال ۲۰۱۷ یک منتقد در فضای مجازی با نام مستعار "Bitfinex'ed" با انتشار اسنادی مدعی شد تتر به‌ طور کامل توسط ذخایر فیات پشتیبانی نمی‌شود و به تبع آن، بحث‌ها درباره پشتوانه دلاری تتر بالا گرفت. در سپتامبر ۲۰۱۷ ، تتر یک یادداشت از یک شرکت حسابرسی
سپتامبر ۲۰۱۷ ، تتر یک یادداشت از یک شرکت حسابرسی عمومی منتشر کرد که ادعا می‌کرد تترها به طور کامل توسط دلار آمریکا پشتیبانی می‌شوند. با این حال، به گزارش نیویورک تایمز، وکیل مستقل لوئیس کوهن اظهار داشت این سند، به دلیل نحوه دقیق بیان آن، ثابت نمی‌کند که سکه‌های تتر توسط دلار پشتیبانی می‌شوند. اسناد همچنین مشخص نمی‌کنند که آیا ترازهای مورد نظر به نحو دیگری مقید شده‌اند یا خیر. شرکت حسابرسی به‌طور خاص اظهار داشت: "این اطلاعات صرفاً برای کمک به مدیریت تتر محدود ... در نظر گرفته شده است و قرار نیست و نباید
... در نظر گرفته شده است و قرار نیست و نباید توسط هیچ طرف دیگری مورد استفاده یا اتکا قرار گیرد." در سال ۲۰۱۹، دادستان کل ایالت نیویورک یکی از مهم‌ترین اقدامات نظارتی علیه تتر را آغاز کرد. در این پرونده: نتیجه این پرونده به پرداخت ۱۸.۵ میلیون دلار جریمه و ممنوعیت فعالیت تتر در ایالت نیویورک انجامید. طی این پرونده، مشخص شد تنها بخشی از ذخایر تتر به‌صورت نقدی نگهداری می‌شود و بخش قابل توجهی از آن شامل اوراق تجاری، وام‌های داخلی و دارایی‌های غیرنقدشونده است. همین امر باعث شد مدل پشتیبانی تتر رسماً تغییر کند و
امر باعث شد مدل پشتیبانی تتر رسماً تغییر کند و شرکت اعلام کند که ذخایر USDT «ممزوجی از دارایی‌ها» است. همچنین، بر اساس کدی که در قرارداد هوشمند تتر تعبیه شده است، بنیاد تتر قادر است واحدهای تتر را در آدرس‌های دلخواه مسدود کند. همین امر، باعث شده است که برخلاف ذات غیرمتمرکز بیشتر رمزارزها، از تتر به‌ عنوان یک ارز متمرکز یاد شود. در یکی از تازه‌ترین اقدامات، بنیاد تتر ۴۱ آدرس مرتبط با تحریم‌های ایالات متحده را مسدود کرد.
سرپل رومانی ناحیه‌ای در غرب اوکراین امروزی است که تا پیش از جنگ جهانی دوم جزئی از خاک لهستان بود. بر اساس نقشه‌های ارتش لهستان قرار بود در صورت تهاجم نیروهای آلمانی و عدم توانایی دفاع در برابر ایشان در نواحی مرزی، تمام نیروهای لهستانی باید برای دفاع نهایی به این ناحیه عقب‌نشینی می‌کردند. مارشال لهستان ژنرال ادوارد ریدز-اشمیگوی امیدوار بود محیط سخت این منطقه که شامل تپه‌ها و دره‌ها و مرداب‌ها بود به همراه دو رود استری و دنیستر موقعیت خوبی را برای دفاع فراهم آورد تا نیروهای لهستانی بتوانند تا هنگامی که
آورد تا نیروهای لهستانی بتوانند تا هنگامی که نیروهای فرانسوی و بریتانیایی به کمکشان بیایند در برابر ارتش آلمان نازی مقاومت کنند. این منطقه انبارهای بزرگی از مهمات را شامل می‌شد و با مرز رومانی نیز مرتبط بود، رومانی که در آن زمان متحد لهستان بود می‌توانست از طریق بنادرش در دریای سیاه ملزومات مورد نیاز نیروهای لهستانی را که قرار بود از فرانسه و بریتانیا ارسال شوند را به لهستانی‌ها برساند. مقامات جمهوری دوم لهستان اعتبار زیادی برای این برنامه قائل بودند. آن‌ها چند هفته پیش از شروع تهاجم آلمان نازی، قسمت اعظم
چند هفته پیش از شروع تهاجم آلمان نازی، قسمت اعظم نیروی دریایی خود را تحت برنامه پکن به بریتانیا فرستادند و با وجود اینکه با رومانی در پیمان اتحاد بودند از فعال کردن این اتحاد خودداری کردند تا جلوی تهاجم نیروهای آلمانی به رومانی بگیرند اما در عوض بتوانند با استفاده از بندر کنستانتسا در خاک رومانی و کمک کشتی‌هایی که به بریتانیا فرستاده بودند ملزومات مورد نیاز ارتش لهستان را دریافت کنند. همچنین تمام گنجینه‌های بانک ملی لهستان به خاک رومانی منتقل شد که قسمتی از آن شامل ۸۲ تن طلا از طریق بنادر رومانی به متحدین
آن شامل ۸۲ تن طلا از طریق بنادر رومانی به متحدین غربی لهستان منتقل شد و قسمت دیگری در بانک ملی رومانی باقی ماند و نهایتاً در سال ۱۹۴۷ به لهستان پس داده شد. در روز ۱۷ سپتامبر ارتش سرخ شوروی نیز از سمت شرق به لهستان حمله‌ور شد و متحدین غربی لهستان نیز تهاجم بزرگی را به خاک آلمان انجام ندادند و کمک مهمی به لهستانی‌ها نکردند. از این رو مشخص بود که دیگر ارتش لهستان توان دفاع در برابر دو ارتش آلمان و شوروی که از شرق و غرب وارد لهستان شده‌اند را ندارد از همین رو مقامات لهستانی به خاک رومانی گریختند و به نیروهای
مقامات لهستانی به خاک رومانی گریختند و به نیروهای ارتش نیز دستور داده شد تا خود را به خاک فرانسه و بریتانیا برسانند تا در خاک فرانسه دوباره سازماندهی شده و جنگ را ادامه بدهند. تخمین زده می‌شود نزدیک به ۱۲۰۰۰۰ سرباز لهستانی از طریق این ناحیه به درون خاک رومانی و مجارستان وارد شدند که قسمت عمده ایشان به نیروهای مسلح لهستان در غرب پیوستند.
سازمان شوبرت () مالک چندین سالن تئاتر و تهیه‌کننده تئاتر و نمایش در نیویورک، آمریکا است. این سازمان توسط سه برادر به نام‌های سم اس. شوبرت، لی شوبرت و جیکوب جی. شوبرت در اواخر قرن نوزدهم تأسیس شده، با وجود تغییرات مالکیت ایجاد شده اما هنوز این مجموعه به عنوان سالن‌های تئاتر زنجیره‌ای در آمریکا محسوب می‌شود.
پالاتن (، زبان آلمانی پالاتن: "Palz") منطقه‌ای در جنوب غربی آلمان است که کم‌وبیش با ایالت امروزی راینلاند-فالتس تطابق دارد. این منطقه حدود ۵٬۴۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٫۴ میلیون نفر جمعیت دارد. پالاتن از غرب با زارلند، از شمال غربی با رشته‌کوه هونزروک، از شرق با هسن و بادن-وورتمبرگ و از جنوب با آلزاس فرانسه محدود می‌شود. اقلیم آن اقلیم اقیانوسی است و دمای متوسط سالانهٔ هوا حدود ۱۰ درجهٔ سلسیوس است.
تئاتر امباسادور () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۱۱۴ نفر ظرفیت است.
معاهده سالومون-لوزانو () را نمایندگان کلمبیا و پرو در ژوئیه ۱۹۲۲ امضا کردند و چهارمین معاهدهٔ بین دو کشور بر سر مناقشات ارضی در منطقهٔ آمازون علیا بود. هدف این معاهده این بود که اختلافات دو کشور را به شکلی جامع حل کند. در پی این معاهده، مرز بین دو کشور در راستای رود پوتوماجو تعیین شد و کلمبیا ادعای پرو را بر مالکیت بر آمازون در غرب اکوادور به رسمیت شناخت.
دولت ختای یک کشور سابق و دولت اقماری در ترکیه بود که از ۷ سپتامبر ۱۹۳۸ تا ۲۹ ژوئن ۱۹۳۹ در منطقهٔ سنجاق اسکندرون در قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان تشکیل شد. این کشور در ۷ ژوئیه ۱۹۳۹ رسماً در استان ختای ترکیه ادغام شد. تاریخ. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول منطقهٔ سنجاق در اسکندرون در ۱۹۱۹ تحت نظارت جامعهٔ ملل به قیمومیت فرانسه درآمد. به سنجاق اسکندرون در قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان در ۱۹۳۷ تحت نظارت جامعه خودمختاری داده شد و یک ماه پس از برگزاری انتخابات، پارلمان آن در سپتامبر ۱۹۳۸ با
برگزاری انتخابات، پارلمان آن در سپتامبر ۱۹۳۸ با عنوان دولت ختای اعلام استقلال کرد. این کشور را ترکیه در اواسط سال ۱۹۳۹ با رضایت فرانسه تصرف کرد و در ۷ ژوئیه ۱۹۳۹ رسماً در استان ختای ترکیه ادغام شد.
تئاتر بلاسکو () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۰۱۶ نفر ظرفیت است.
آمفی‌تئاتر رومی ()، آمفی تئاترهایی هستند - سالن‌های بزرگ، دایره ای یا بیضی شکل با صندلی‌های بلند - ساخته شده توسط رومی‌های باستان. آنها برای رویدادهایی مانند مبارزه گلادیاتورها، جنگ با حیوانات (کشتار حیوانات) و اعدام مورد استفاده قرار می‌گرفتند. حدود ۲۳۰ آمفی تئاتر رومی در سراسر امپراتوری روم یافت شده‌است. آمفی تئاترهای اولیه از دوره جمهوری خواهان، نسبت به دوران امپراتوری شگفت انگیزتر شده‌اند. آمفی تئاترها اغلب مستطیلی بوده و عمدتاً برای مسابقات اسب‌دوانی و استادیوم‌های ورزشی ساخته شده‌است. کلمه آمفی‌تئاتر
استادیوم‌های ورزشی ساخته شده‌است. کلمه آمفی‌تئاتر به معنای " نمایش از همه طرف " است. به این ترتیب که به دلیل دایره‌ای یا بیضی شکل بودن آمفی تئاتر از تئاترهای نیمه دایره‌ای سنتی متمایز می‌باشد. اجزاء. آمفی‌تئاتر رومی متشکل از سه بخش اصلی است: حصار، عرصه و میدان، و محل نشستن. حصار آن متشکل از ردیف‌های متحد المرکز می‌باشد که یا توسط قوس‌های ساخته‌شده در چارچوب ساختمان ساخته می‌شوند، یا به سادگی از دامنه تپه کنده شده‌اند، یا با استفاده از مواد حفاری که در حین حفاری میدان مبارزه (صحن) استخراج شده بود، ساخته
حفاری میدان مبارزه (صحن) استخراج شده بود، ساخته شده‌اند. محل نشستن تماشاچیان به‌طور سنتی در سه بخش افقی، مطابق با طبقه اجتماعی تماشاگران سازماندهی شده‌بود:
تئاتر برنارد بی. جیکوبز () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۰۹۲ نفر ظرفیت است.
کیتاباتاکه آکی‌ایه ; – ) کوگه (منصب وابسته به دربار) در دوره نانبوکوچو اهل ژاپن بود.
رئیس‌جمهور پرو () رئیس کشور و رئیس دولت کشور پرو است و نمایندگی این کشور را در امور بین‌المللی بر عهده دارد. این فهرست روسای جمهوری که قدرت را به‌صورت دفاکتو از طریق کودتا به دست آوردند نیز شامل می‌شود. متاخرترین رئیس‌جمهور منتخب پرو پدرو پابلو کوچینسکی بود که از از ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ تا ۲۱ مارس ۲۰۱۸ رئیس‌جمهور بود و پس از استعفایش معاون او مارتین ویسکارا در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ جایگزین او شد. آخرین رئیس‌جمهوری که با کودتا به قدرت رسید آلبرتو فوجیموری در سال ۱۹۹۲ بود که در حال حاضر به اتهام نقض حقوق بشر و فساد در زندان
در حال حاضر به اتهام نقض حقوق بشر و فساد در زندان است. فهرست روسای جمهور پرو. تحت‌الحمایهٔ پرو (۱۸۲۱–۱۸۲۲). تحت‌الحمایهٔ پرو از ۳ اوت ۱۸۲۱ تا ۲۰ سپتامبر ۱۸۲۲ ادامه داشت.
تئاتر بوث () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۷۸۳ نفر ظرفیت است.
چینجوفو-شوگون به معنی تحت‌الفظی فرمانده کل قوای دفاع از شمال یک منصب ارتشی در دوران های کلاسیک، و همچنین فئودال ژاپن بود. چینجوفو-شوگون تحت فرمان شوگون (سی-ای-تای-شوگون) در درجه اول مسئولیت فرونشاندن مردمان اِزُ ( اِبی‌سو) در شمال هونشو و هوکایدو و دفاع ژاپن در برابر آنها بود. این پست ابتدا در قرن هشتم(دوره نارا) ایجاد شد و یک منطقه نظامی یا چینجوفو به این منظور تأسیس شد. منطقه نظامی و منصب چینجوفو-شوگون، در اوایل قرن چهاردهم از بین رفت.
تئاتر برودهِرست () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۱۵۶ نفر ظرفیت است.
معاهده عدم تعرض به معاهده بین دو یا چند کشور گفته می‌شود که در آن طرفین معاهده متعهد می‌شود در عملیات‌های نظامی علیه یکدیگر شرکت نکنند. لیدز و دیگران (۲۰۰۲) بین مفاهیم معاهدهٔ عدم تجاوز و معاهدهٔ بی‌طرفی تفاوت قائل شده‌اند و می‌گویند که در پیمان عدم تجاوز به این معنا است که امضا کنندگان به همدیگر حمله نخواهند کرد ولی در معاهدهٔ بی‌طرفی طرفین هیچ اقدام منفی یا حمایتی از نقض منافع طرف دیگر نخواهند کرد. این معاهدات در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بسیار معمول بودند ولی پس از جنگ جهانی دوم استفاده از آن‌ها کاهش یافت.
پس از جنگ جهانی دوم استفاده از آن‌ها کاهش یافت. نمونهٔ این معاهدات پیمان مولوتوف-ریبنتروپ است که در سال ۱۹۳۹ بین شوروی و آلمان امضا و در سال ۱۹۴۱ با تهاجم آلمان به شوروی در عملیات بارباروسا زیر پا گذاشته شد. بنابر پژوهش‌ها، احتمال این‌که قدرت‌های بزرگ جهانی علیه کشورهایی که با آن‌ها قرارداد عدم تجاوز دارند اقدام نظامی انجام بدهند از احتمال عملیات نظامی علیه کشورهایی که با آن هیچ اتحادی ندارند بیشتر است.
اولتیماتوم لهستان به لیتوانی در ۱۷ مارس ۱۹۳۸ در حالی صادر شد که دولت لیتوانی در اعتراض به تصرف منطقهٔ ویلنیوس از سوی لهستان هر گونه روابط دیپلماتیک با این کشور را رد کرده‌بود. با افزایش تنش‌های پیش از جنگ جهانی دوم در اروپا، لهستان نیاز داشت تا مرزهای شمالی خود را امن کند. پس از اینکه جامعهٔ جهانی آنشلوس (پیوستن اتریش به آلمان نازی) را پذیرفت، لهستان تصمیم گرفت به لیتوانی اولتیماتومی بدهد که باید ظرف ۴۷ ساهت با ورشو روابط دیپلماتیک برقرار کند. این کار عملاً به این معنا بود که لیتوانی از ادعایش بر منطقهٔ
به این معنا بود که لیتوانی از ادعایش بر منطقهٔ ویلنیوس چشم‌پوشی خواهد کرد. لیتوانی به منظور حفظ صلح اولتیماتوم لهستان را در ۱۹ مارس پذیرفت. بااین‌که در پی این اولتیماتوم روابط دیپلماتیک بین دو کشور برقرار شد، لیتوانی الحاق ویلنیوس به لهستان را به شکل دوژور (رسمی) نپذیرفت. دولت لهستان اولتیماتومی مشابه را همزمان با توافقنامه مونیخ علیه دولت چکسلواکی در ۱۹۳۸ صادر کرد. در هر دو مورد، لهستان از بحران‌های بین‌المللی برای حل مناقشات مرزی درازمدتش استفاده برد.
پاکو لئون (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کیکی، عشق‌بازی"، "کویینز"، "سنگینی طاقت‌فرسای" و "سه عروسی دیگر" اشاره کرد. زندگی شخصی. او یک فرزند دختر با آنا رودریگز دارد. لئون آشکارا دوجنس‌گرا است. او زمانی که گفت اگر حساب توئیتریش یک میلیون دنبال‌کننده بگیرد، عکسی برهنه از خود پخش می‌کند مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. او به قولش در اکتبر ۲۰۱۳ عمل کرد.
داته سودو یک نزاع خانوادگی (او-ایه سودو) در خاندان داته بود که در سال ۱۶۷۱ میلادی رخ داد.
خسته از کشتار (انگلیسی: Pistol Whipped) یک فیلم آمریکایی اکشن محصول سال ۲۰۰۸ که توسط رول رین کارگردانی و ستاره فیلم استیون سیگال می‌باشد. نسخه ویدیویی این فیلم در تاریخ ۴ مارس ۲۰۰۸ در ایالات متحده منتشر شد. فیلمبرداری. این فیلم در محل بریجپورت، کنتیکت در ۳۷ روز در تاریخ ۲۰ مه تا ۲۶ ژوئن ۲۰۰۷ فیلمبرداری شده‌است.
پل لویی آدریان آنری ایمانز (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل بلژیک و عضو حزب لیبرال این کشور بود. او دومین رئیس جامعه ملل بود و دوباره بین سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۳ به عنوان رئیس آن خدمت کرد. او استاد حقوق در دانشگاه آزاد بروکسل بود و از ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ (و دوباره از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۵) وزیر امور خارجه، و از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۷ وزیر دادگستری و از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ عضو شورای وزیران بلژیک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان عقاب سپید (لهستان)، لژیون دونور (شوالیه) و لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.
سیزده‌چهل چهارمین آلبوم استودیویی گروه بمرانی است که در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۷ منتشر شد. آهنگ‌های این آلبوم بازخوانی ترانه‌های قدیمی دهه‌ی ۴۰ شمسی ایران است. سبک. بمرانی در آلبوم سیزده‌چهل آثار قدیمی موسیقی ایرانی در دهه چهل را بازخوانی کرده است. نام آلبوم نیز اشاره‌ای است به دهه چهل که ترانه‌ها از آن دوره انتخاب شده‌اند. آثار موسیقیدانان و خوانندگانی مانند همایون خرم، جمشید شیبانی، ضیا مختار پور، قوامی، ویگن و اونیک برای بازخوانی انتخاب شدند. با وجود اینکه بمرانی از ملودی و ترانه‌های اصلی در کار خحود استفاده
از ملودی و ترانه‌های اصلی در کار خحود استفاده کردند اما تم‌های موسیقی غربی و سازبندی‌های جدید در آهنگ‌ها استفاده شده است. رونمایی. رونمایی آلبوم در خانه موزه بتهوون و در تاریخ ۱۱ بهمن ۱۳۹۷ صورت گرفت که بمرانی به اجرا نیز پرداخت. بمرانی به همراه رونمایی از آلبوم تیزر این رونمایی را نیز منتشر کرد. در کنار نسخه اصلی آلبوم به صورت سی‌دی، ۱۰۰ نوار کاست که به صورت محدود منتشر شده بودند نیز به فروش رفت. پس از تهران بمرانی در اصفهان و شیراز از آلبوم خود رونمایی کرد. بعد از انتشار آلبوم، بمرانی به تور کنسرت اروپا
بعد از انتشار آلبوم، بمرانی به تور کنسرت اروپا رفت. نماهنگ. نماهنگ قطعه‌ی "تو کجایی" به کارگردانی علی یاررستمی ساخته شد. در این نماهنگ اعضای گروه درون یک اتاق به اجرای اهنگ می‌پردازند. قطعه "تو کجایی" توسط عباس مهرپویا ساخته شده بود که خود یازخوانی‌ای از آهنگی ایتالیایی به نام "Mariani donne e guai" است.
علیرضا اکبریان (زادهٔ ۱۳۲۳ – درگذشتهٔ مرداد ۱۳۹۱) تهیه‌کنندهٔ کتاب‌های صوتی کودکان، نویسنده، شاعر، صداپیشه و آهنگساز اهل ایران بود. کتاب و نوار قصهٔ «علیمردان خان» از آثار او است. زندگی هنری. علیرضا اکبریان در سال ۱۳۲۳ در مشهد متولد شد. او در بهمن ۱۳۵۸ «شرکت ۴۸ داستان» (سوپر اسکوپ) را با هزینهٔ شخصی تأسیس نمود. هدف اولیه این شرکت آموزش زبان انگلیسی از طریق تولید داستان‌های ناطق به زبان انگلیسی و فارسی بود اما پس از مدتی داستان «گُرگ بدِ گُنده» توسط اکبریان به صورت ایرانی بازنویسی و آهنگ‌سازی شد. پس از
به صورت ایرانی بازنویسی و آهنگ‌سازی شد. پس از انتشار این اثر وی بر روی ادبیات و آثار ایرانی متمرکز شد. از جمله هنرمندانی که در شرکت ۴۸ داستان با او همکاری می‌کردند می‌توان به: «مرتضی احمدی»، «پروین صادقی»، «کنعان کیانی»، «نادره سالار پور»، «ناهید امیریان»، «پری هاشمی»، «مهوش افشاری»، «احمد مندوب هاشمی»، «فریدون کوچکیان»، «مازیار بازاریان»، «فریبا شاهین مقدم»، «محمد یاراحمدی»، «حسین باغی» و … اشاره نمود. فعالیت شرکت ۴۸ داستان تا اواخر سال ۱۳۶۴ ادامه یافت. به گفتهٔ مرتضی احمدی، آثار تولید شده در شرکت ۴۸
به گفتهٔ مرتضی احمدی، آثار تولید شده در شرکت ۴۸ داستان به صورت گروهی انجام می‌شده‌است. در سال ۱۳۹۳ نمایش موزیکال «علیمردان خان» برگرفته از نمایش رادیویی علیمردان خان نوشتهٔ علیرضا اکبریان در مشهد به روی صحنه رفت که رکورد پرفروشترین تئاتر تاریخ خراسان را به خود اختصاص داد. آثار. از جمله کتاب و قصه‌های ناطقی که توسط علیرضا اکبریان تهیه و تولید شده‌است عبارتند از:
تئاتر برادوی () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۴ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۷۶۱ نفر ظرفیت است.
تئاتر کورت () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۰۸۲ نفر ظرفیت است.
سوسک ژاپنی از راسته قاب‌بالان و از تیره سرگین‌چرخانان است. گیاهان میزبان. این حشره بسیار مخرب است و بیش از ۳۰۰ میزبان دارد. در حالیکه لارو سوسک ژاپنی از ریشه بسیاری از انواع علف‌ها تغذیه می‌کند، سوسک ژاپنی بالغ دارای میزبان‌های بسیار بیشتری می‌باشد که شامل لوبیا، توت‌فرنگی، گوجه‌فرنگی، فلفل (سرده)، انگور، رازک، رز، گیلاس، آلو، گلابی، هلو، تمشک (میوه)، تمشک ایرانی، ذرت، نخود فرنگی، بامیه و زغال‌اخته آبی می‌باشد.
تئاتر اثل بریمور () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۸ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۰۵۸ نفر ظرفیت است.
تئاتر جرالد شونفلد () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱۰۸۰ نفر ظرفیت است.
جان ویتریج ویلیامز (؛ – ) یک پزشک متخصص برجستهٔ زایمان و استاد دانشگاه در بیمارستان جانز هاپکینز ایالات متحده آمریکا بود. او نخستین مؤلف کتاب جامع ویلیامز در پزشکی زایمان است.
تئاتر ایمپریال () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱٬۴۱۷ نفر ظرفیت است.
تئاتر جان گلدن () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۸۰۴ نفر ظرفیت است.
معاهده سوالکی () قراردادی بود که بین جمهوری دوم لهستان و لیتوانی در ۷ اکتبر ۱۹۲۰ در شهر سوواوکی به امضا رسید و در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۲ در جامعهٔ ملل ثبت شد. هر دو کشور استقلال خود را پس از جنگ جهانی اول به‌دست آورده بودند و جزئیات مرزهای بینشان مشخص نبود و بر سر این مناقشات مرزی جنگ لهستان و لیتوانی شکل گرفته بود که با پیروزی لهستان همراه بود. در اواخر سپتامبر ۱۹۲۰، لهستان در جنگ لهستان-شوروی پیروز شد و موقعیت نظامی خود را در منطقهٔ سوالکی تثبیت کرد و فرصتی برای حمله به شهر ویلنیوس فراهم شد. رهبر لهستان، یوزف
حمله به شهر ویلنیوس فراهم شد. رهبر لهستان، یوزف پیلسودسکی تصمیم داشت در عملیاتی از نوع پرچم دروغین کنترل شهر را به‌دست بگیرد. تحت فشار جامعه ملل، لهستان به میز مذاکره آمد و معاهده‌ای امضا کرد. طرف لهستانی در این مذاکرات موفق شد تا گسترهٔ معاهدهٔ سوالکی را محدود نگه دارد تا برنامه‌ریزی‌های عملیات پنهانی برای حمله به ویلنیوس را تحت تأثیر قرار ندهد. لهستان اندکی بعد از امضای قرارداد به لیتوانی حمله کرد. ژنرال لهستانی لوتسیان ژلیگفسکی، تحت فرمان پنهانی پیلسودسکی، این گونه وانمود کرد که از فرمان ارتش لهستان سر
این گونه وانمود کرد که از فرمان ارتش لهستان سر باز می‌زند و به شهر ویلنیوس حمله کرد و این شهر را در نهم اکتبر تصرف کرد. معاهدهٔ سوالسکی قرار بود رسماً از دهم اکتبر اجرایی شود. ژلیگفسکی با وجود اعتراضات لیتوانی، اعلام کرد جمهوری لیتوانی مرکزی را به عنوان کشوری مستقل تأسیس می‌کند. جمهوری لیتوانی مرکزی در ۱۹۲۳ رسماً به لهستان پیوست و تا آغاز جنگ جهانی دوم در ۱۹۳۹ بخشی از این کشور ماند. پیش‌زمینه. پس از پایان جنگ جهانی اول، لهستان و لیتوانی هر دو استقلال خود را پس گرفتند و بی‌درنگ درگیر مناقشات مرزی شدند.
را پس گرفتند و بی‌درنگ درگیر مناقشات مرزی شدند. همزمان با جنگ لهستان-شوروی، لیتوانی پیمان صلحی با شوروی امضا کرد که مرزهای دو کشور در آن مشخص شده بود. این پیمان کنترل شهر ویلنیوس (, ) را به لیتوانی می‌داد. این شهر پایتخت باستانی لیتوانی بود و اکثریتی لهستانی زبان داشت. این امر موجب افزایش تنش‌ها بین دو کشور شد و خطر ازسرگیری جنگ لهستان و لیتوانی را تشدید کرد. امضای معاهده. با فشار جامعهٔ ملل لهستان به میز مذاکره آمد و در ۷ اکتبر ۱۹۲۰ معاهده سوالکی را امضا کرد. این معاهده بین دو کشور آتش‌بیس بر قرار می‌کرد
این معاهده بین دو کشور آتش‌بیس بر قرار می‌کرد و مرزی علامت‌گذاری‌شده بین دو کشور تعییر می‌کرد. بااین‌حال در ۹ اکتبر ۱۹۲۰ و یک روز پیش از اجرایی شدن معاهده، ژنرال لهستانی لوتسیان ژلیگفسکی به شهر ویلنیوس حمله کرد و با تصرف آن جمهوری لیتوانی مرکزی را تأسیس کرد. پیامد. با درخواست کمک لیتوانی از جامعه، شورای اجرایی جامعه از لهستان خواست که نیروهای خود را از منطقه خارج کند. دولت لهستان اعلام کرد که به خواسته‌های جامعه احترام خواهد گذاشت، ولی به‌جای‌آن نیروهای بیشتری به شهر اعزام کرد. این امر باعث شد که جامعه
بیشتری به شهر اعزام کرد. این امر باعث شد که جامعه اعلام کند آیندهٔ ویلنیوس را باید ساکنان آن در یک همه‌پرسی تعیین کنند و نیروهای لهستانی باید از شهر خارج شوند و نیرویی بین‌المللی از سوی جامعه کنترل آن را در دست بگیرد. این طرح با مخالفت لهستان، لیتوانی، و شوروی، که مخالف هر گونه حضور نیروهای بین‌المللی در لیتوانی بودند مواجه شد و جامعه در مارس ۱۹۲۰ از طرح همه‌پرسی صرف نظر کرد. پس از پیشنهاد ناموفق پل ایمانز برای ایجاد فدراسیونی متحد از لهستان و لیتوانی، که هدف آن تجسم دوبارهٔ مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی
هدف آن تجسم دوبارهٔ مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود که پیش از از دست دادن استقلالش شامل هر دو کشور می‌شد، لهستان در مارس ۱۹۲۲ ویلنیوس (رسماً جمهوری لیتوانی مرکزی) را تصرف کرد. پس از آن که تصرف منطقه کلایپدا از سوی لیتوانی، اجلاس سفیران در ۱۴ مارس ۱۹۲۳ مرز بین دو کشور را به گونه‌ای تعیین کرد که ویلنیوس در داخل لهستان قرار می‌گرفت. مقامات لیتوانی این تصمیم را نپذیرفتند و تا ۱۹۲۷ به‌شکل‌رسمی با لهستان در جنگ بودند. این امر تا اولتیماتوم لهستان به لیتوانی در ۱۹۳۸ ادامه یافت. پس از آن پذیرش اولتیماتوم، لیتوانی
ادامه یافت. پس از آن پذیرش اولتیماتوم، لیتوانی روابط دیپلماتیک خود را با لهستان از سر گرفت و بدین ترتیب به‌شکل دفاکتو مرزهای خود با لهستان را پذیرفت.
ویلیام فرانسیس گِـنانگ جونیور (؛ – ) یک دانشمند در حوزهٔ فیزیولوژی، استاد دانشگاه و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی یکی از نخستین دانشمندانی بود که نحوهٔ کنترل مغز بر روی اعمال داخلی بدن را ردیابی کرد. پدرش ویلیام فرانسیس گنانگ گیاه‌شناس برجستهٔ کانادایی و مادرش یک زمین‌شناس بود و خودش در مدرسه پزشکی هاروارد تحصیل کرد. وی در سال ۲۰۰۷ میلادی پس از ۱۷ سال مبارزه با سرطان پروستات درگذشت.
تئاتر لانگیکر () یک سالن تئاتر متعلق به سازمان شوبرت در شهر نیویورک، آمریکا است. این تئاتر که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شده در منطقه تئاتر برادوی قرار دارد و دارای ۱۰۹۱ نفر ظرفیت است.
ویلیام فرانسیس گنانگ (; – ) گیاه‌شناس، تاریخ‌نگار، نقشه‌نگار، استاد دانشگاه، پدیدآور اهل کانادا بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هاروارد و دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و سال‌های متمادی، استاد کالج اسمیت در نورتهامپتون، ماساچوست بود.