payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانواده بن لادن () که در انگلیسی به صورت بین لادین هم تلفظ می‌شود، یک خاندان ثروتمند و پرنفوذ در عربستان سعودی است که با آل سعود رابطه نزدیکی دارد. خاندان بن لادن سهامدار اصلی شرکت ساخت‌و‌ساز چندملیتی گروه سعودی بن لادن است. پس از حملات ۱۱ سپتامبر، خانواده بن لادن به دلیل فعالیت‌های اسامه بن لادن، رهبر سابق گروه تروریستی القاعده، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. آغاز خاندان. ریشه‌های خانواده بن لادن به عوض بن لادن، از روستای الرباط واقع در منطقه وادی دوعن در شهر کوهستانی تریم، در استان حضرموت در کشور یمن
در شهر کوهستانی تریم، در استان حضرموت در کشور یمن برمی‌گردد. پسر عوض، محمد بن عوض بن لادن (۱۹۶۷-۱۹۰۸) بود. محمد بن لادن، ساکن ساحل هضرموت در جنوب یمن و شافعی (سنی) بود و پیش از جنگ جهانی اول به عربستان سعودی مهاجرت کرد. او یک شرکت ساختمانی راه‌اندازی کرد و از طریق پروژه‌های ساختمانی مورد توجه سعود بن عبدالعزیز آل سعود قرار گرفت و در ادامه قراردادهایی جهت بازسازی مکه دریافت کرد. او ثروتش را از طریق حق انحصاری ساخت تمامی مساجد و سایر ساختمان‌های مذهبی، نه تنها در عربستان سعودی، بلکه تا جایی که آل سعود نفوذ
در عربستان سعودی، بلکه تا جایی که آل سعود نفوذ داشت، کسب کرد. محمد بن عوض بن لادن تا زمان مرگش کنترل انحصاری بازسازی مسجدالاقصی در اورشلیم را در اختیار داشت. در مدت زمان کوتاهی، شبکهٔ شرکتی بن لادن به شدت فراتر از قرارداهای ساخت‌وساز گسترش یافت. رابطه نزدیک و خاص محمد با خاندان سلطنتی به نسل جدید بن لادن‌ها نیز به ارث رسید. پسران محمد در کالج ویکتوریا، اسکندریه در مصر، تحصیل کردند. همکلاسی‌های آن‌ها شامل ملک حسین، پادشاه اردن، زید الرفاعی، برادران خاشقجی (پدر آن‌ها یکی از پزشکان پادشاه بود)، کمال ادهم (که
آن‌ها یکی از پزشکان پادشاه بود)، کمال ادهم (که ریاست دستگاه اطلاعاتی عمومی را در زمان پادشاهی ملک فیصل برعهده داشت)، پیمانکاران فعلی محمد العطاس، فهد شبوكشی، غسان صقر و هنرپیشه سرشناس مصری سینمای هالیوود، عمر شریف بودند. وقتی محمد بن لادن در سال ۱۹۶۷ درگذشت، پسرش سالم بن لادن کنترل خاندان و تجارت خانوادگی را به دست گرفت تا زمانی که در سال ۱۹۸۸ به طور تصادفی درگذشت. اعضای خانواده. مقامات اطلاعاتی آمریکا و اروپا حدس می‌زنند تعداد تمامی اعضای خاندان بن لادن به ۶۰۰ نفر برسد. در سال ۱۹۹۴، خانواده بن لادن رسما
۶۰۰ نفر برسد. در سال ۱۹۹۴، خانواده بن لادن رسما از اسامه بن لادن اعلام برائت کرد و دولت عربستان پاسپورت او را لغو کرد. همچنین، وقتی دولت عربستان به نیروهای آمریکایی اجازه داد تا برای جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ در عربستان مستقر شوند و اسامه به صورت علنی به دولت اعتراض کرد، دولت عربستان شهروندی اسامه را لغو کرد. گروه‌بندی‌های خانواده بن لادن براساس ملیت همسران، شامل «گروه سعودی»، «گروه سوری»، «گروه لبنانی» و «گروه مصری» می‌شود. گروه مصری بیشترین تعداد کارمند را به خود اختصاص داده و احتمالا بزرگترین
کارمند را به خود اختصاص داده و احتمالا بزرگترین سرمایه‌گذار خارجی خصوصی این کشور است. اسامه بن لادن تنها پسر محمد بن لادن از یازدهمین همسرش، حمیده العطاس است که به دلیل ملیت سوری مادرش در گروه سوری خاندان قرار می‌گیرد.
ورزشگاه طحنون بن محمد () ورزشگاهی در کشور امارات متحده عربی است. این ورزشگاه در شهر العین قرار دارد و در سال ۱۹۸۷ میلادی ساخته شده‌است و ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ورزشگاه هیروشیما () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر هیروشیما، ژاپن است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شده دارای ۱۳٬۸۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و میزبان جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۲ بوده‌است.
نجوی غانم (زاده ۱۹۵۸) یا نجوی بن لادن ویا تراپی همسر اول و دختردایی اسامه بن لادن است. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۵۰ در لاذقیه، سوریه متولد شد و در سال ۱۹۷۴ در سن هفده سالگی با اسامه ازدواج کرد. کامرن بن لادن که او را در دهه ۱۹۷۰ دیده بود او را اینگونه توصیف کرده‌است: او به همراه اسامه به افغانستان و سودان سفر کرد. به گفتهٔ ابو جندل یکی از اعضای گروهک القاعده، نجوا قبل از حادثه ۱۱ سپتامبر، افغانستان را ترک کرده‌بود. به گفتهٔ یکی از اعضای خانواده نجوی، مادر نجوی به علت حمله قلبی بر اثر شنیدن خبر کشته شدن اسامه،
به علت حمله قلبی بر اثر شنیدن خبر کشته شدن اسامه، درگذشت.
ورزشگاه بینگو () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر اونومیچی، هیروشیما، ژاپن است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده دارای ۹٬۲۴۵ نفر ظرفیت می‌باشد و میزبان جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۲ بوده‌است.
دختر (ورتیگو) (به انگلیسی:girl (vertigo)) یک کتاب سه‌موضوعه از سری کتاب‌های محدود شده‌ی کُمیک نوشته شده توسط پیتر میلیگان و کشیده‌شده توسط دانکن فگردو، است. این داستان در سال ۱۹۹۶توسط ورتیگو کُمیکس (vertigo comics) منتشر شد. خلاصه داستان. این داستان به‌دنبال سواستفاده‌های سیمون کندی پانزده‌ساله شروع می‌شود، یک ساکن بولوکس‌تاون (محل انگلیسی داستان)، که سعی می‌کند بی‌تفاوتی و ناراضی‌اش برای زندگی را معنا ببخشد (اوایل او دختران، پسران، لاتاری، ستارگان پاپ، لباس‌ها، ورزش‌ها، تامپون، تلویزیون، بولوکس‌تاون و
لباس‌ها، ورزش‌ها، تامپون، تلویزیون، بولوکس‌تاون و ناراضی‌های رئیسش را نقل می‌کند). سپس پس از ملاقات «نسخه‌ی بلوند خودش»، به نام پولی، سیمون سعی می‌کند، مرز بین واقعیت و خیال را حفظ کند و برای زندگی فاسد خود هدفی بیابد.
مجمع شیکو، ، یا شورای چهار ارباب، یک شورای حکومتی بود که در ماه مه سال ۱۸۶۷ (سومین سال از دوره کیئو) در باکوماتسو (اواخر دوره ادو)، در کیوتو در ژاپن تشکیل شد. . این کنفرانس به ابتکار قلمرو ساتسوما، در بحبوحه گرایش به یک سیستم حکومتی با مشورت عمومی که در پایان دوره ادو محبوب بود، تأسیس شد. اگرچه این یک نهاد رسمی دربار امپراتوری یا شوگون‌سالاری نبود، اما به عنوان چیزی مشابه با آن رفتار می‌شد. قلمرو ساتسوما از این فرصت برای به دست گرفتن رهبری سیاسی از شوگون‌سالاری به اتحاد قلمروهای قدرتمند استفاده کرد و تلاش
به اتحاد قلمروهای قدرتمند استفاده کرد و تلاش کرد تا سیستم سیاسی را به سیستمی با محوریت دربار امپراتوری و شوگون‌سالاری اصلاح کند، اما در یک نبرد سیاسی با یوشینوبو، در مدت زمان بسیار کوتاهی شکست خورد. در نتیجه، ساتسوما کاملاً توجه خود را به سرنگونی شوگون‌سالاری معطوف کرد. بررسی اجمالی. در جلسه‌های مشورتی آخرین و پانزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا توکوگاوا یوشینوبو یا کانپاکو، نیجو نارییوکی در مقابل چهار دایمیوی پر قدرت (یوهان): با یکدیگر مشورت می‌کردند و در مورد واگذاری قدرت از شوگون‌سالاری توکوگاوا به
در مورد واگذاری قدرت از شوگون‌سالاری توکوگاوا به یوهان (ژاپن) (دایمیوهای پرقدرت) بحث انجام شد که با عدم موافقت شوگون به شکست انجامید. پس از شکست این مذاکرات قلمرو ساتسوما به‌طور کامل به سمت براندازی شوگون‌سالاری توکوگاوا (جنبش براندازی شوگون) حرکت کرد. در پایان این مذاکرات برخلاف تصمیم قلمرو ساتسوما جهت براندازی شوگون، یامائوچی یودو به شوگون نزدیکتر شد. یامائوچی یودو از محتوی هشت طرح از درون کشتی که ساکاموتو ریوما در ماه ژوئن همان سال پیشنهاد داده بود، اطلاع داشت. تحت تأثیر طرح‌های سیاسی ریوما، وی در ماه
داشت. تحت تأثیر طرح‌های سیاسی ریوما، وی در ماه اکتبر به شوگون پیشنهاد داد که جهت باقی ماندن خاندان توکوگاوا در صحنه قدرت در طی تحولات آن زمان بهتر است قدرت را به امپراتور ژاپن واگذار کند. این نظر به «پیشنهاد توسا» شهرت دارد و در نهایت باعث تایسی هوکان در نوامبر سال ۱۸۶۷ شد. برنامه جلسه. ۴ مه (تقویم قمری)، هیسامیتسو، یودو، شونگاکو و مونناری در اقامتگاه خانداناچیزن در کیوتو گرد هم آمدند و کنفرانس چهار لرد آغاز شد. پس از آن، جلسات به شرح زیر برگزار شد: این کنفرانس چهار ارباب، بازسازی شورای سانیو/ شورای
کنفرانس چهار ارباب، بازسازی شورای سانیو/ شورای مشاوران بود که از پایان سال ۱۸۶۳ (بونکیو ۳) تا بهار سال بعد به مدت چند ماه برقرار بود و اعضا و دستور کار تقریباً یکسان بود، اما وضعیت کشور کاملاً تغییر کرده بود. مشکل بازگشایی بندر هیوگو. طبق پیمان دوستی و تجارت بین ایالات متحده و ژاپن، که در سال ۱۸۵۸ منعقد شد، و سایر پیمان‌ها با سایر کشورها (معاهده‌های پنج‌گانه آنسی)، قرار بود بندر هیوگو/بندر کوبه در سال ۱۸۶۳ برای عموم بازگشایی شود. با این حال، امپراتور کومی، که به خاطر نفرتش از بیگانگان شناخته می‌شد، به دلیل
به خاطر نفرتش از بیگانگان شناخته می‌شد، به دلیل نزدیکی بندر هیوگو به کیوتو، قاطعانه با بازگشایی آن مخالف بود و برای خود پیمان، مجوز امپراتوری صادر نکرد، بنابراین برنامه‌های بازگشایی بندر خنثی شد. کشورهای خارجی که از این وضعیت به ستوه آمده بودند، در ۱۳ سپتامبر ۱۸۶۵ توسط هری پارکس، فرستاده بریتانیا، درخواست کردند که ناوگانی مرکب از بریتانیا، فرانسه، هلند و ایالات متحده از تنگه کیتان عبور کرده و در سواحل هیوگو لنگر بیندازند و خواستار افتتاح بندر شوند. تفاهم‌نامه جدید لندن که توسط شوگون‌سالاری منعقد شد، افتتاح
جدید لندن که توسط شوگون‌سالاری منعقد شد، افتتاح بندر را پنج سال به تعویق انداخت و ۱ ژانویه ۱۸۶۸ (۷ دسامبر ۱۸۶۷ در تقویم ژاپنی) را برای آن تعیین کرد، بنابراین تنها یک سال تا رسیدن یوشینوبو به مقام شوگون باقی مانده بود. لئون روچس، فرستاده فرانسه، بلافاصله در ۶ فوریه با یوشینوبو (کیکی) در قلعه اوساکا ملاقات کرد و از او درخواست کرد که بندر هیوگو را افتتاح کند. در پاسخ، در ۵ مارس، کیکی از دربار امپراتوری درخواست اجازه افتتاح بندر هیوگو را کرد، اما درخواست او پذیرفته نشد و او دوباره در ۲۲ مارس درخواست خود را
پذیرفته نشد و او دوباره در ۲۲ مارس درخواست خود را ارائه داد. این درخواست نیز رد شد. کشورهای خارجی ملزم بودند که شش ماه قبل (۷ ژوئن) از افتتاح بندر به کشور اطلاع داده شود و از آنجایی که دریافت مجوز تا پایان ماه مه کاملاً ضروری بود، کیکی تسلیم نشد و بار سوم درخواست خود را ارائه داد. در همین حال، در اواسط ماه مارس، کیکی رسماً فرستادگانی از کشورهای مختلف را در قلعه اوساکا پذیرفت و اعلام کرد که به عنوان شوگون، افتتاح بندر هیوگو را با مسئولیت خود انجام خواهد داد. این اقدام، نیروهایی مانند قلمرو ساتسوما را که به
این اقدام، نیروهایی مانند قلمرو ساتسوما را که به دنبال تضعیف اقتدار شوگون‌سالاری بودند، مهار کرد و روشن ساخت که شوگون‌سالاری دولتی است که نماینده ژاپن است و کنترل قاطعی بر دیپلماسی دارد. به عبارت دیگر، در حالی که افتتاح بندر هیوگو یک مسئله دیپلماتیک بود، به شدت با مسائل سیاسی داخلی نیز مرتبط بود. شورای دربار شبانه. در ۲۳ مه، با نزدیک شدن به مهلت مقرر، کیکی مصمم بود که در شورای دربار هاراکیری کند. هر چهار ارباب که قرار بود به دستور امپراتوری احضار شده باشند، باید حضور می‌داشتند، اما از قبل فضایی از استعفای
باید حضور می‌داشتند، اما از قبل فضایی از استعفای نیمه‌شب وجود داشت و در نهایت فقط شونگاکو و مونه‌ناری حضور داشتند. با وجود شور و شوق کیکی، دربار به شدت مقاومت کرد و با استناد به «اراده امپراتور سابق» به عنوان سپر، از اجازه افتتاح بندر هیوگو خودداری کرد. نایب‌السلطنه نیجو، که بین دو راهی گیر افتاده بود، سعی کرد تصمیم‌گیری را به تعویق بیندازد. با این حال، در طول استراحت نیمه‌شب، کیکی به شونگاکو گفت: «این بار، مصمم هستم تا زمانی که به نتیجه نرسیده‌ام، آنجا را ترک نکنم، مهم نیست چند روز و شب طول بکشد. در غیر
ترک نکنم، مهم نیست چند روز و شب طول بکشد. در غیر این صورت، (اوکوبو، سایگو و دیگران) قطعاً عملیات خود را از سر خواهند گرفت.» او سرسختی باورنکردنی نشان داد. سپیده دم روز بعد، نیجو سعی کرد جلسه را به دلیل طولانی شدن آن به هم بزند، اما وزیر اعظم تاکاتسوکاسا اظهار داشت: «اگر این جلسه نتواند در مورد یک تحریم امپراتوری که هم برای امپراتور و هم برای شوگون قابل قبول باشد، تصمیم بگیرد، کشور دچار هرج و مرج خواهد شد و دربار امپراتوری امروز به پایان خواهد رسید.» نیجو توسط پدرش، سوکه‌هیرو، مورد سرزنش قرار گرفت، اما این
پدرش، سوکه‌هیرو، مورد سرزنش قرار گرفت، اما این امر باعث شد که درباریان نیز نیجو را به خاطر عدم قاطعیتش سرزنش کنند و سرانجام در سپیده دم، نایب‌السلطنه تسلیم شد و تصمیم گرفته شد که درخواست افتتاح بندر هیوگو و ملایمت و نرمی در برابر چوشو و اخذ تحریم امپراتوری امپراتور میجی ارائه شود. رهبری کیکی در کسب تحریم امپراتوری در جلسه تمام شب، پیروزی کاملی برای کیکی در اوضاع سیاسی و شکستی برای کنفرانس چهار ارباب بود. انحلال. در طول کنفرانس چهار ارباب غرق در سخنرانی‌های کیکی شدند و حتی وقتی شروع به بحث کردند، حریف کیکی
کیکی شدند و حتی وقتی شروع به بحث کردند، حریف کیکی نشدند و کاملاً شکست خوردند. ابتدا، موضوع افتتاح بندر هیوگو سرانجام از طریق مذاکرات مداوم کیکی توسط دربار امپراتوری تصویب شد. موضوع مجازات قلمرو چوشو نیز به بایگانی سپرده شد و بهترین راهی که یوشینوبو خونسردی خود را نشان داد، گرفتن یک عکس یادگاری بود. پس از پایان تمام بحث‌های فوق، شرکت‌کنندگان کنفرانس چهار ارباب توسط یوشینوبو پذیرایی شدند و حتی یک عکس دسته‌جمعی نیز گرفته شد. کنفرانس چهار ارباب بدون هیچ دستاوردی برای هیچ‌کس به پایان رسید و تنها مهارت‌های سیاسی
برای هیچ‌کس به پایان رسید و تنها مهارت‌های سیاسی یوشینوبو را به نمایش گذاشت. برای او، عبور از این کنفرانس مشکلی نبود. نقشه خاندان ساتسوما کاملاً خنثی شد. با این حال، از قضا، این کنفرانس در نهایت توانایی یوشینوبو را به عنوان یک سیاستمدار نشان داد البته، پس از آن، اوضاع برای شوگون‌سالاری به خوبی پیش نرفت. اول از همه، خاندان ساتسوما از ابتدا سیاست سرنگونی شوگون‌ها را نداشت، بلکه هدفش ایجاد یک دولت ائتلافی شامل خاندان توکوگاوا بود. با این حال، از آنجا که یوشینوبو بسیار توانمند بود، آنها مجبور شدند از این هدف
بسیار توانمند بود، آنها مجبور شدند از این هدف صرف نظر کنند. در قلمرو ساتسوما، که به این ترتیب به گوشه‌ای رانده شده بود، این عقیده که «تنها راه حفظ ابتکار عمل قلمرو ساتسوما، سرنگونی شوگون‌سالاری با زور است» غالب شد.
پنج ستاره در چارچوب یک برنامه با گونهٔ مسابقه-بازی بود که عموم افراد می‌توانستند با شرکت در این برنامه، اطلاعات عمومی خود را امتحان کنند. محتوای برنامه. مسابقهٔ پنج ستاره کاری از گروه اجتماعی شبکهٔ پنج سیما است که هر هفته پنجشنبه و جمعه روی آنتن می‌رود. در فصل‌های پیشین شرکت‌کنندگان تلاش می‌کردند با استفاده از اطلاعات عمومی خود و پاسخ به پرسش‌های ابوالفضل آقاخانی جایزهٔ ۵۰ میلیونی مسابقه را به دست بیاورند. به عبارتی این برنامه محتوایی در قالب مسابقه، بازی بود که عموم مردم پس از ثبت‌نام یا شرکت در مسابقه‌ها
که عموم مردم پس از ثبت‌نام یا شرکت در مسابقه‌ها از طریق اپلیکیشن و قرار گرفتن در میان پنج نفر اول برندگان می‌توانستند در برنامه به عنوان شرکت‌کننده حضور یابند. همچنین می‌توانستند با ثبت‌نام تماشاگر از طریق اپلیکیشن در برنامهٔ تلویزیونی حضور یابند. در فصل جدید تغییراتی در محتوا و جوایز انجام شده؛ به گونه‌ای که در هر قسمت ۲ شرکت‌کننده در حضور حدود ۱۰۰ تماشاگر از ابتدا تا انتها همزمان در زمینهٔ اطلاعات عمومی با هم رقابت می‌کنند تا پنج ستاره کسب کنند و برندهٔ آن قسمت شوند. مجریان برنامه. اشکان خطیبی. در ابتدا
قسمت شوند. مجریان برنامه. اشکان خطیبی. در ابتدا اشکان خطیبی اجرای برنامهٔ پنج ستاره را بر عهده گرفت؛ و فصل اول مسابقهٔ پنج ستاره با اجرای اشکان خطیبی در زمستان ۹۶ آغاز شد که پنجشنبه و جمعه هر هفته ساعت ۲۱ از شبکهٔ پنج سیما پخش می‌گردید. حمید گودرزی. اشکان خطیبی به دلیل مشغلهٔ کاری نتوانست در ادامه همراه این برنامه باشد و حمید گودرزی جایگزین او شد و در سری سوم هم با این مسابقه همکاری می‌کند. ابوالفضل آقاخانی پس از انتقال حمید گودرزی به کودک شو ابوالفضل آقاخانی به عنوان مجری پنج ستاره انتخاب شد. آیتم‌های
به عنوان مجری پنج ستاره انتخاب شد. آیتم‌های برنامه. فصل اول. فصل اول پنج ستاره در زمستان ۹۶ به تهیه‌کنندگی امیرعلی بنایی با اجرای اشکان خطیبی روی آنتن رفت. برنامه پنجشنبه و جمعهٔ هر هفته ساعت ۲۱ از شبکهٔ پنج پخش می‌گردید. در ابتدا علاقه‌مندان به شرکت در مسابقهٔ پنج ستاره می‌بایست از طریق سامانهٔ ۱۰۰۰۵۲۱ اقدام کرده و نام و شمارهٔ تماس خود را پیامک می‌کردند و در یک گزینیش هوش شرکت می‌کردند و بر اساس رده‌بندی در مسابقه حضور می‌یافتند تا شانس خود را برای میلیونر شدن امتحان کنند. پیش از آغاز مسابقهٔ بزرگ پنج
شدن امتحان کنند. پیش از آغاز مسابقهٔ بزرگ پنج ستاره، شرکت‌کنندگان می‌بایست ابتدا در یک بازی هوش، سرعت و ذکاوت از طریق اپلیکیشن پنج ستاره شرکت می‌کردند و در مدت ۶۰ ثانیه به پرسش‌ها پاسخ داده و سپس وارد مسابقهٔ بزرگ پنج ستاره می‌شدند. مسابقه شامل ۱۹ سؤال در ۴ مرحله تشکیل می‌شد. شرکت‌کنندگان در طول مسابقه می‌توانستند از ۳ راه کمک که شامل موارد ذیل می‌شدند استفاده کنند: ۱. تماس با یک فرد خارج از برنامه و درخواست کمک ۲. کمک گرفتن از همراه ۳. درخواست حذف دو گزینه نادرست فصل دوم. فصل دوم مسابقه پنج ستاره به
گزینه نادرست فصل دوم. فصل دوم مسابقه پنج ستاره به کارگردانی مصطفی ‌ امامی و تهیه‌کنندگی محمدحسین رضوی در ۴ مرداد ماه ۹۷ تا فروردین ۹۸ به روی آنتن رفت. فصل دوم پنج ستاره به مدت خیلی کوتاه متوقف و با تغییرات کوتاهی از دی‌ماه ۹۷ از سر گرفته شد شیوهٔ ثبت‌نام و شرکت در مسابقه از طریق سامانهٔ ۱۰۰۰۵۲۱ همانند فصل اول صورت می‌گرفت. فصل سوم. فصل سوم این مسابقه با تهیه‌کنندگی محمد قنبری و اجرای حمید گودرزی، از ابتدای اسفند ۹۸ پنجشنبه و جمعه هر هفته روی آنتن رفت. فصل چهارم. فصل جدید برنامه ۵ ستاره به تهیه‌کنندگی و
چهارم. فصل جدید برنامه ۵ ستاره به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هنری فرهاد مختاری و کارگردانی تلویزیونی فرزاد امیری از ۱۲ آذر ۱۴۰۱ از شبکه ۵ سیما پخش شد. توقف پخش. در تاریخ ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸،این مسابقه از کنداکتور شبکهٔ پنج حذف و پخش آن متوقف شد. فصل جدید پنج‌ستاره با اصلاحات انجام شده و جایزه‌های خدماتی و کالای ایرانی، از اسفند ۹۸ با اجرای حمید گودرزی به آنتن شبکهٔ پنج برگشت.
سهره بیشه‌ای زردوسبز نام یک گونه از سرده سهره‌های النگودار است.
سهره بیشه‌ای ران‌زرد نام یک گونه از سرده سهره‌های النگودار است.
خلفای اُمَوی مجموعه‌ای از خلفا و امرای مسلمان و عرب از خاندان بنی امیه و از قبیلهٔ قریش بودند. در جریان فتنه اول معاویة بن ابی‌سفیان توانست بر حسن بن علی غلبه کند و بر طبق پیمان صلح در سال ۴۱ هجری مقام خلافت را به دست آورد. بدین ترتیب، وی خلافت دودمان امویان را جایگزین خلافت راشدین نمود و بر کل سرزمین‌های اسلامی سلطه یافت. خلفای پس از وی، قلمروشان با تداوم فتوحات مسلمانان پهنه کشور را در سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا گسترش دادند. در سال ۱۳۲ هجری عباسیان توانستند با یک قیام گسترده و پیروزی نظامی، امویان را
با یک قیام گسترده و پیروزی نظامی، امویان را شکست دهند و خلافت جدیدی را جایگزین گردانند. نام دودمان اموی به شخصیت أمیة بن عبد شمس از قبیلهٔ قریش اشاره دارد و این دودمان در میان عرب‌های پیش از اسلام و دورهٔ اسلامی نقش پررنگی ایفا می‌کرد. معاویه پسر ابی سفیان در زمان محمد اسلام آورد. او در زمان عمر بن الخطاب والی منطقهٔ شام شد و پس از قتل عثمان بن عفان و به خلافت رسیدن علی بن ابیطالب، در سال ۳۵ هجری در دمشق ادعای خلافت نمود و این مناقشه را پس از کشته شدن علی نیز ادامه داد و با جانشینش، حسن بن علی، به
علی نیز ادامه داد و با جانشینش، حسن بن علی، به صلح‌نامه‌ای دست یافت که به موجب آن رسما توانست به مقام خلیفه دست یابد. او در دوران حکومتش با بیزانسی‌ها درگیری‌هایی داشت و تا محاصره قسطنطنیه پیش رفت. او علی‌رغم مفاد صلح‌نامه‌اش با حسن، پس از مرگ خود فرزندش، یزید، را به جانشینی برگزید. پس از وقوع فتنه دوم و حکومت‌های کوتاه و متزلزل یزید بن معاویه و معاویهٔ دوم، مروان بن الحکم و پسرانش خلافت اموی را احیا کردند. در زمان ولید بن عبدالملک با فتح مغرب و تصرف اندلس از سویی، و فتوحات شرقی تا سند و ماوراءالنهر از سوی
سویی، و فتوحات شرقی تا سند و ماوراءالنهر از سوی دیگر، موجب گسترش خلافت شد. پس از او سلیمان بن عبدالملک تلاش‌های ناموفقی برای فتح طبرستان و قسطنطینیه داشت. سپس عمر بن عبدالعزیز به خلافت رسید که به «عمر ثانی» معروف است. او حاکمی عادل بود، توجه ویژه‌ای به احداث مراکز عام‌المنفعه داشت و اصلاحات گسترده‌ای را آغاز کرد. سپس یزید دوم و هشام به ترتیب به مقام خلافت دست یافتند. خلافت اموی در زمان دهمین خلیفهٔ خود، هشام بن عبدالملک، به اوج قدرت خود رسید و مرزهای آن از شرق به مرزهای چین و هند رسید و از غرب تا جنوب
از شرق به مرزهای چین و هند رسید و از غرب تا جنوب فرانسه کنونی پیش رفت و در مرزهای شمالی به قفقاز و آناتولی (گرجستان و ترکیه کنونی) و سواحل ایتالیا محدود شد و در جنوب نیز با حبشه (اتیوپی امروزی)، نوبیه و صحرای آفریقا هم‌مرز بود. پس از مرگ هشام، خلافت دچار آشوب و بی‌نظمی شد تا آن که مروان بن محمد به قدرت رسید. او سعی در سرکوب شورشیان داشت ولی عباسیان به رهبری سفاح و متحدانش توانستند در نبرد زاب او را کشته و به خلافت اموی پایان دهند. در سال ۱۳۹ ه‍.ق فردی از خاندان بنی امیه به نام عبدالرحمن داخل با کمک
از خاندان بنی امیه به نام عبدالرحمن داخل با کمک هوادارانش در اندلس به حکومت رسید و حکومت مستقل امویان را در قرطبه تأسیس کرد. یکی از امیران قرطبه، به نام عبدالرحمن سوم (۳۰۰–۳۱۶ قمری)، ادعای خلافت کرد و خود را خلیفهٔ اموی نامید. خلافت قرطبه در پی جنگ داخلی، معروف به فتنه اندلس، که میان خلیفه‌های اموی با فردی به وزیر اعظم به نام منصور بن ابی عامر و فرزندانش درگرفت، در سال ۴۲۲ فروپاشید.
در آمار، داده‌های گم‌شده یا مقدارهای گم‌شده زمانی رخ می‌دهد؛ که هیچ مقدار داده‌ای برای یک متغیر در یک مشاهده ذخیره نشده باشد. داده‌های گم‌شده اتفاقی رایج است و می‌تواند اثر معنی‌داری از نتایج حاصل از داده‌ها داشته باشد. داده‌های گم‌شده می‌توانند به‌دلیل بی‌پاسخی آماری رخ‌دهند: یعنی هیچ اطلاعاتی برای یک یا چند مورد در کل واحد («موضوع») به‌دست نیامده باشد. بعضی موارد به احتمال بیشتری بی‌پاسخی تولید می‌کنند: برای مثال مواردی که در مورد مسائل خصوصی مانند درآمد هستند. ساییدگی نوعی از دست‌رفتن که در مطالعات
هستند. ساییدگی نوعی از دست‌رفتن که در مطالعات جغرافیایی رخ دهد. برای نمونه مطالعهٔ توسعه که اندازه‌گیری بعد از دوره‌ای از زمان تکرار شده‌است. ازدست‌رفتگی زمانی که یکی از شرکت‌کنندگان قبل از پایان مطالعه را ترک می‌کند، یا یک یا چند اندازه‌گیری از دست می‌رود، رخ می‌دهد. داده‌ها اغلب در تحقیقات اقتصادی، جامعه‌شناسی و علوم سیاسی از بین می‌روند، زیرا دولت یا نهادهای خصوصی گزارش‌های حساس را ناقص ارائه دهند، یا کلاً ارائه ندهند، یا به این علت که داده‌ها در دسترس نیستند ارائه داده نمی‌شود. بعضی مواقع گم‌شده بودن
نیستند ارائه داده نمی‌شود. بعضی مواقع گم‌شده بودن داده‌ها به‌خاطر خود محقق است، برای مثال، هنگامی که جمع‌آوری داده‌ها نامناسب است یا [در سیستم‌های اطلاعاتی] به اشتباه وارد می‌شوند. این شکل‌های بسته به نوع اثری که بر صحت نتیجه‌گیری‌های یک تحقیق می‌گذارند، انواع مختلفی دارند که عبارت‌اند از: به‌طور کامل ازدست‌رفته و به‌طور تصادفی ازدست‌رفته. می‌توان با داده‌های گم‌شده همانند داده‌های سانسورشده رفتار کرد. انواع داده‌های گم‌شده. فهمیدن دلیل از دست رفتن داده‌ها برای مدیریت صحیح داده‌های باقی‌مانده مهم است. اگر
برای مدیریت صحیح داده‌های باقی‌مانده مهم است. اگر این مقادیر به‌طور کاملاً تصادفی از دست رفته باشند، نمونه داده همچنان به احتمال زیاد نماینده‌ای از جامعه خواهد بود؛ اما اگر مقادیر به‌صورت نظام‌مند از دست رفته باشند، تحلیل ممکن است دچار سوگیری شود. برای مثال، در مطالعه‌ای درباره رابطه میان بهره هوشی (IQ) و درآمد، اگر شرکت‌کنندگانی که IQ بالاتر از میانگین دارند تمایل داشته باشند سؤال «حقوق شما چقدر است؟» را بی‌پاسخ بگذارند، تحلیل‌هایی که الگوی «از دست رفتن تصادفی» (MAR) را در نظر نمی‌گیرند، ممکن است نتوانند
(MAR) را در نظر نمی‌گیرند، ممکن است نتوانند همبستگی بین IQ و حقوق را نشان دهند. به همین دلیل، روش‌شناسان همواره به پژوهشگران توصیه می‌کنند مطالعات خود را به گونه‌ای طراحی کنند که احتمال وقوع داده‌های گمشده به حداقل برسد. معمولا مدل‌های گرافیکی، به خوبی می‌توانند سازوکار داده‌های گم‌شده را توصیف کنند. گم‌شده به‌صورت کاملاً تصادفی. مقدارهای درون مجموعه‌داده‌ها به‌صورت کاملاً تصادفی گم‌شده (MCAR) هستند، اگر رویدادهایی که منجر به گم‌شدن هر نوع مورد-داده‌ای می‌شوند از متغیرهای قابل مشاهده و پارامترهای مورد
می‌شوند از متغیرهای قابل مشاهده و پارامترهای مورد علاقهٔ غیرقابل مشاهده مستقل باشند و به‌شکل کاملاً تصادفی رخ دهند. هنگامی که داده‌ها MCAR هستند، تحلیل انجام‌شده روی داده‌ها نااریب است، گرچه داده‌ها به ندرت MCAR هستند در مورد MCAR، از دست‌رفتگی داده‌ها، از هر متغیر دیگر مستقل است؛ بنابراین، شرکت‌کنندگان با داده‌های کامل مشاهده‌شده در اثر، یک نمونه تصادفی از همه شرکت‌کنندگان مربوط یک مداخلهٔ خاص هستند. با MCAR، تخصیص تصادفی تیمارها، محفوظ فرض می‌شود، اما معمولاً در عمل این فرضی قوی و غیرواقع‌بینانه است.
معمولاً در عمل این فرضی قوی و غیرواقع‌بینانه است. گم‌شده به‌طور تصادفی. گم‌شده به‌طور تصادفی (MAR) هنگامی رخ می‌دهد که از دست‌رفتگی تصادفی نباشد، اما ازدست‌رفتگی می‌تواند به حساب متغیری که در آن اطلاعات کاملی باشد گفته شود. MAR فرضی است که تأیید آماری آن غیرممکن است، و بر فرض معقول بودن آن اعتماد می‌شود. یک مثال این است که مردها کمتر احتمال دارد که در یک مطالعه در مورد افسردگی شرکت کنند، حال آن‌که این مسئله هیچ ربطی به سطح افسردگیشان ندارد. بسته به روش تحلیل، این داده‌ها به‌دلیل خالی‌بودن شرطی سلول‌ها منجر
این داده‌ها به‌دلیل خالی‌بودن شرطی سلول‌ها منجر به اریبی در تحلیل شوند (در مردها افسردگی خیلی زیاد ممکن است هیچ ورودی‌ای نداشته باشد). به‌هرحال، اگر پارامتر با برآورد درستنمایی بیشینه اطلاعات کامل برآورد شود، MAR برآوردهایی به‌طور نااریب ارائه می‌دهد. گم‌شده به‌صورت غیرتصادفی. گم‌شده به‌صورت غیرتصادفی (MNAR) (که به‌عنوان بی‌پاسخی غیرقابل چشم‌پوشی هم شناخته می‌شود) داده‌هایی هستند که نه MAR و نه MCAR باشند (برای مثال مقداری از متغیر که به دلیل مشخص گم‌شده باشد). برای توسیع مثال قبل، اگر مردان به‌خاطر سطح
باشد). برای توسیع مثال قبل، اگر مردان به‌خاطر سطح افسردگیشان نتوانند پرسشنامهٔ افسردگی را پرکنند. روش‌های کار با داده‌های گم‌شده. داده‌های گم‌شده میزان نمایندهٔ جامعه بودنِ نمونه را کاهش می‌دهند، و بنابراین می‌توانند استنباط در مورد جامعه دچار مشکل کنند. به‌طور کلی، سه رویکرد کلی برای مقابله با داده‌های گم‌شده وجود دارد: جانهی -که به پرکردن جای داده‌های گم‌شده می‌گویند- "حذف"—که در آن نمونه‌ها با داده‌های نامعتبر از تحلیل دور انداخته می‌شوند" و تحلیلی "-به‌کار بردند روش‌هایی بی‌تأثیر از داده‌های گم‌شده-.
بردند روش‌هایی بی‌تأثیر از داده‌های گم‌شده-. در برخی موارد کاربردی، آزمایش‌گرها می‌تواند سطح گم‌شدگی داده‌ها را کنترل کنند و از دست‌رفتگی داده‌ها قبل از جمع‌آوری داده‌ها پیش‌گیری کنند. برای مثال، در پرسشنامه‌های کامپیوتری، معمولاً جواب ندادن سؤال‌ها غیرممکن است. به این شکل که یک سؤال باید جواب داده‌شود وگرنه نمی‌توان سؤال بعدی را جواب داد؛ بنابراین گم‌شدگی داده‌ها توسط شرکت‌کنندگان با این نوع پرسشنامه ممکن نیست، اگرچه این نوع پرسشنامه ممکن است این روش در مشی اخلاقی هیئت نظارت بر آن پژوهش مجاز نباشد. در
مشی اخلاقی هیئت نظارت بر آن پژوهش مجاز نباشد. در تحقیقات، چندین تلاش برای تماس با شرکت‌کنندگان، اغلب از طریق ارسال نامه، برای ترغیب افرادی که تصمیم به شرکت نکردن در مطالعه گرفته‌اند، برای تغیر تصمیمشان، در مطالعه امری مرسوم است. بااین‌حال، این روش‌ها هم می‌تواند در کاهش آثار مخرب استنباطی داده‌های گم‌شده کمک کند و هم آسیب بزند، زیرا نوع افرادی که قرار است بعد از رد اولیه شرکتشان در مطالعه برای شرکت‌کردن مجدد متقاعد شوند، به‌طور معنی‌دار متفاوت از نوع افرادیست که پس از درخواست مجدد از آن‌ها برای شرکت در