payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را ممنوع کردند. هرچند، شهروندان قطری که همسرشان ساکن این کشورها هستند و همچنین شهروندان دارای تابعیت دوگانه مشمول این قانون نمی‌شوند.
سنکروترون ابر پروتون (SPS)، یک دستگاه شتاب‌دهنده ذرات از نوع سنکروترون در سرن است. این شتاب‌دهنده در دایره‌ای با محیط در مرز فرانسه و سوئیس در نزدیکی ژنو، سوئیس، در یک تونل حلقوی قرار دارد. برنامه‌های در دست اجرا. "شتاب‌دهندهٔ پروتون اس‌پی‌اس" در حال حاضر به عنوان انژکتور نهایی برای پرتوهایی با شدت-بالا برای برخورددهنده هادرونی بزرگ استفاده می‌شود که عملیات مقدماتی آن را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ آغاز کرد، که پروتون‌ها را از ۲۶ گیگااِلکترون‌ولت تا ۴۵۰ گیگااِلکترون‌ولت شتاب می‌دهد. سپس LHC آن‌ها را به چند
شتاب می‌دهد. سپس LHC آن‌ها را به چند ترااِلکترون‌ولت (TeV) تسریع می‌کند. کار به عنوان انژکتور همچنان امکان ادامهٔ برنامهٔ تحقیقی با هدف-ثابت درحال‌انجام را فراهم می‌کند، جایی که از اس‌پی‌اس برای ارائهٔ پرتوهای پروتون‌های ۴۰۰ گیگاالکترون‌ولت برای تعدادی از آزمایش‌های با هدف‌ثابت فعال، به ویژه COMPASS و NA61/SHINE و NA62 استفاده می‌شود. "شتاب‌دهندهٔ پروتون اس‌پی‌اس" به‌عنوان مکانی برای آزمایش مفاهیم جدید در فیزیک شتاب‌دهنده خدمت کرده و همچنان استفاده می‌شود. در سال ۱۹۹۹ آن را به عنوان یک رصدخانه برای پدیده
در سال ۱۹۹۹ آن را به عنوان یک رصدخانه برای پدیده اثر ابر الکترونیک استفاده شد. در سال ۲۰۰۳، اس‌پی‌اس نخستین ماشینی بود که در آن شرایط راه‌اندازی رزونانس همیلتون به‌طور مستقیم اندازه‌گیری شد. و در سال ۲۰۰۴، آزمایش‌ها برای خنثی‌سازی اثرات مضر برخورد با پرتو (مانند آنچه در LHC انجام شد) صورت گرفت.
انجمن عمومی کره ای‌های ساکن در ژاپن (General Association of Korean Residents in Japan) موسوم به چونگ ریون یکی از دو سازمان مردم نهاد (NGO) کره‌ای‌های ساکن در ژاپن است که ارتباط بسیار نزدیکی با کره شمالی دارد. تأسیس این انجمن به ۱۹۵۵ بازمی‌گردد. نظر به عدم وجود روابط دیپلماتیک بین دو کشور، این سازمان در قالب یک سفارت غیررسمی عمل می‌کند. سازمان دیگر کره‌ای‌های ساکن در ژاپن، میندان خوانده می‌شود که به کره جنوبی نزدیک است. شعبه‌های چونگ‌ریون در سرتاسر ژاپن وجود دارد. این سازمان قریب به ۱۴۰ مدرسه، تعدادی مهد
دارد. این سازمان قریب به ۱۴۰ مدرسه، تعدادی مهد کودک و یک دانشگاه که همگی به سبک کره شمالی هستند را در ژاپن اداره می‌کند. دروس و زبان محاوره در مدارس، زبان کره‌ای است. هر چند این مدارس مجاز به دنبال نکردن کوریکولوم درسی ژاپن رسمی نیستند، اما عقایدی نزدیک به کره شمالی و رهبران آن را دنبال می‌کنند. مشکلات مالی نظیر بدهی ۷۵۰ میلیون دلاری، از چالش‌های عمدهٔ چونگ‌ریون است. در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۹ کره شمالی انجمن عمومی کره‌ای‌های ساکن در ژاپن به عنوان یکی از چهار حزب در تنها ائتلاف انتخابات موسوم به جبهه
از چهار حزب در تنها ائتلاف انتخابات موسوم به جبهه دمکراتیک برای اتحاد مجدد سرزمین پدری شرکت داشت و به شش کرسی از مجموع ۶۸۷ کرسی مجمع عالی خلق دست یافت. گفتنی است در لیست این ائتلاف نام سه نامزد به عنوان مستقل درج شده بود. دانشگاه این مرکز موسوم به دانشگاه کره، هرچند یک دانشگاه رسمی در ژاپن نیست اما رشته‌های مختلفی نظیر فلسفه، ادبیات، زبان‌های خارجه، تاریخ، مدیریت، جغرافی، مهندسی الکترونیک، مهندسی مکانیک، متالوژی، فیزیک، شیمی، ریاضیات و بیوشیمی را ارائه می‌کند. فارغ التحصیلات اغلب در مدارس وابسته به
می‌کند. فارغ التحصیلات اغلب در مدارس وابسته به چونگ‌ریون به خدمت گرفته می‌شوند. دولت کره شمالی از ۱۹۵۷ سالانه و به‌طور مستقیم به این دانشگاه کمک مالی می‌کند.
هومولوگ ۲ پروتئین کروم‌باکس () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CBX2"» کُدگذاری می‌شود. بر پایه‌گذارشی در مجلهٔ نیو ساینتیست این ژن، حتی بیشتر از کروموزوم‌های X و Y بر روی جنسیت انسان تأثیر می‌گذارد. ژن CBX2 با RYBP تعامل پروتئین-پروتئین دارد. این ژن همچنین با عامل ایجاد بیضه که توسط ژن SRY واقع بر کروموزوم Y ساخته می‌شود، تعامل دارد و هر دوی این ژن‌ها برای ایجاد جنسیت مذکر ضروری است.
پروتئین متصل‌شونده به RING1 و YY1 () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RYBP"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین با تعدادی از پروتئین‌های دیگر همچون CBX2، تعامل بیوشیمیایی دارد.
شیخ جمیل خالص طالبانی قادری (زادهٔ ۱۸۹۰) از مشایخ قادری طالبانی در کرکوک و پنجمین مرشد از سلسلهٔ قادری طالبانی است. زندگی‌نامه. شیخ محمد جمیل فرزند شیخ علی فرزند شیخ علی محدث فرزند شیخ عبدالرحمان خالصی طالبانی در سال ۱۸۹۰ میلادی در کرکوک چشم به جهان گشود. عموی بزرگ او شیخ رضا طالبانی از شاعران مشهور کردستان بود. شیخ محمد جمیل تحصیلات ابتدایی را نزد پدر آموخت و نزد اساتیدی چون ملا محمود ازناوه به ادامهٔ تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۲۰ با حملهٔ قوای انگلیس به عراق و تصرف آن، کرکوک نیز به اشغال انگلیسی‌ها درآمد در
و تصرف آن، کرکوک نیز به اشغال انگلیسی‌ها درآمد در این مدت شیخ جمیل با همراه پدرش به استفاده از هزینهٔ خانقاه بسیاری از مردم را از قحطی جنگ رها بخشیدند.با شروع جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۳۹ نیز شیخ جمیل پذیرای بسیاری از آوارگان جنگ، از خاورمیانه و بعضا لهستان و اروپا در خانقاه کرکوک بود. شیخ جمیل از همان ایام جوانی به چله نشینی و خلوت گزیدن علاقهٔ بسیار داشت به طوری که از جمله نکات جالب توجهٔ زندگی شیخ جمیل، ۱۷ بار چله نشینی او در مدت عمرش بود و در مدت ۷۰ سال عمر شیخ، تنها ۲ بار از خانقاه کرکوک خارج شده‌است در
شیخ، تنها ۲ بار از خانقاه کرکوک خارج شده‌است در سال ۱۹۳۰ با فوت شیخ علی، شیخ جمیل جانشین پدر می‌شود و امور مرشدی و طریقت قادری را همانند اجدادش به نحوی صحیح بر عهده می‌گیرد ایشان بر سه زبان کردی فارسی و ترکی مسلط بوده‌اند. شاگردان. برای شیخ جمیل نزدیک به ۳۰۰ خلیفه در سطح کردستان و جهان نام برده‌اند، از جمله: شیخ محمدقادر نجار، شیخ طه خالصی (پاوه)، حاج فرج‌الله صفری (سنندج)، ماموستا شیخ عبدالغنی، شیخ بابا تحسین معروف به شیخ باوا (روستای لون سادات)، سید شیخ علاءالدین (روستای لون سادات)(کامیاران)، شیخ عبدالله
(روستای لون سادات)(کامیاران)، شیخ عبدالله کوسه (جوانرود)،خلیفه، عبدالله (نودشه)، خلیفه جمیل نوریاب،خلیفه محمد مکریانی، خلیفه محمدصالح محمدی (کرمانشاه)، شیخ علی (بوکان)، ملا قاسم الیاسی (سرپل ذهاب)و… وفات. شیخ محمدجمیل در سال ۱۳۶۰ هجری قمری مصادف با ۱۳۳۲ هجری شمسی در ۷۰ سالگی درگذشت و در خانقاه کرکوک در جوار اجدادش به خاک سپرده شد.
سیمیت نان گردی است که معمولاً با دانه کنجد یا با موارد کمتر رایچ مانند دانه‌های خشخاش، کتان یا دانه‌های آفتابگردان پوشش داده شده و در آشپزی‌های امپراتوری عثمانی سابق و خاورمیانه، به ویژه در ارمنستان، ترکیه و بالکان یافت می‌شود. اندازه، تردی، جویدنی بودن و سایر ویژگی‌های سیمیت به‌طور جزئی بر اساس منطقه متفاوت است. در ازمیر، سیمیت به عنوان "گوربک" ("ترد") شناخته می‌شود، اگرچه بسیار مشابه نوع استانبول است. سیمیت در آنکارا کوچک‌تر و تردتر از سایر شهرها است. نام. کلمه "سیمیت" از عربی "samīd" () به معنای «نان
کلمه "سیمیت" از عربی "samīd" () به معنای «نان سفید» یا «آرد نرم» گرفته شده است. نام‌های دیگر بر اساس یونانی بیزانس "kollikion" (κολλίκιον) یا یونانی باستان "kollyra" (κολλύρα) یا یونانی "koulouri" (κουλούρι) است. در لاتین به عنوان "arculata" شناخته می‌شود. آرامی: ܩܶܠܽܘܪܳܐ/ܩܸܠܘܿܪܵܐ ("qeluro/qelora")؛ ترکی: "gevrek"; اسلاوی جنوبی "đevrek", ђеврек, "gjevrek", ѓеврек, گеврек. نام ارمنی "բոկեղ" ("bokegh") است. در زبان یهودی-اسپانیایی به عنوان "roskas turkas" شناخته می‌شود. در انگلیسی به عنوان "rosca" یا
شناخته می‌شود. در انگلیسی به عنوان "rosca" یا "coulouri" شناخته می‌شود. ریشه‌ها. منابع بایگانی نشان می‌دهند که "سیمیت" از سال ۱۵۲۵ در استانبول تولید می‌شده است. بر اساس اسناد دادگاه اوسکودار (شِریه سیسیلی) مورخ ۱۵۹۳، وزن و قیمت سیمیت برای اولین بار استاندارد شد. جهانگرد قرن هفدهم، اولیا چلبی، نوشته است که در دهه ۱۶۳۰، ۷۰ نانوایی سیمیت در استانبول وجود داشت. نقاشی‌های رنگ روغن ژان بریندسی مربوط به اوایل قرن نوزدهم دربارهٔ زندگی روزمره استانبول، فروشندگان سیمیت را در خیابان‌ها نشان می‌دهد. وارویک گوبل نیز در
را در خیابان‌ها نشان می‌دهد. وارویک گوبل نیز در سال ۱۹۰۶ تصویری از این فروشندگان سیمیت استانبول ترسیم کرد. سیمیت و انواع آن در سراسر امپراتوری عثمانی محبوب شدند.[ "" ] منابع آرشیوی نشان می‌دهند که "سیمیت" از سال ۱۵۲۵ در استانبول تولید شده است. بر اساس سوابق دادگاه اُسکودار (سجیل شرعی) مربوط به سال ۱۵۹۳، وزن و قیمت سیمیت برای اولین بار استانداردسازی شد. مسافر قرن هفدهم اولیا چلبی نوشت که در دهه ۱۶۳۰، ۷۰ نانوایی سیمیت در استانبول وجود داشته است. نقاشی‌های روغنی اوایل قرن نوزدهم ژان براندیسی دربارهٔ زندگی
روغنی اوایل قرن نوزدهم ژان براندیسی دربارهٔ زندگی روزمره استانبول، فروشندگان سیمیت را در خیابان‌ها نشان می‌دهد. وارویک گوبل نیز در سال ۱۹۰۶ تصویری از این فروشندگان سیمیت استانبول کشیده است. مصرف. امروزه بسیاری از شهرداری‌های ترکیه از طریق شرکت‌های تابعه خود، سیمیت تولید می‌کنند. محصولات مشابه. انواع خاصی از کووریگی رومانیایی شبیه سیمیت هستند، فروشگاه‌هایی که آنها را می‌فروشند حتی با نام «سیمیگری» شناخته می‌شوند. پیوند به بیرون. طرز تهیه سیمیت
لوک خوش‌شانس، یک داستان مصور فرانسوی-بلژیکی ساخته موریس دو بور است. لوک خوش‌شانس همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
آشپزی اماراتی () آشپزی سنتی کشور امارات است که شباهت‌های قابل ملاحظه‌ای با آشپزی کشورهای همسایه مانند عمانی، عربستانی، خاورمیانه‌ای و آسیایی دارد. آشپزی و غذاهای مدرن اماراتی دربرگیرنده غذاهایی از سراسر دنیاست. غذاهای. در غذای سنتی امارات متحده عربی از مقدار زیادی گوشت، غلات و لبنیات استفاده می ‌شود. سبزیجاتی مانند خیار و گوجه فرنگی به راحتی در خاک حاصلخیز پرورش داده می‌شوند و در رژیم غذایی مردم تا حد زیادی از آنها استفاده می‌شود. لیموی خشک که لومی نامیده می شوند و بسیار پرطرفدار است، به صورت محلی پرورش
می شوند و بسیار پرطرفدار است، به صورت محلی پرورش داده می شود و در بیشتر غذاها به کار می‌رود. میوه انبه نیز معمولاً در مناطق شمال امارات در روستاهایی مانند مصافی پرورش داده شوند. گوشت‌هایی که به طور سنتی در این منطقه مصرف می‌شوند عبارتند از گوشت مرغ یا ماکیان کوچک مانند هوبره آفریقایی، و بز. از آنجایی که شتر از نظر شیردهی و توانایی حمل و نقل بسیار ارزشمند است، معمولا فقط برای مراسم‌های خاص از گوشت آن استفاده می شود. غذاها معمولاً خورشتی هستند، زیرا اغلب اوقات همه‌ مواد تشکیل دهنده غذا در یک قابلمه پخته
اوقات همه‌ مواد تشکیل دهنده غذا در یک قابلمه پخته می‌شوند. زعفران، هل، زردچوبه و آویشن طعم‌های اصلی مورد استفاده در غذاهای اماراتی هستند. ورود برنج به غذاها زمانی آغاز شد که تجار به این منطقه نقل مکان کردند. از برگ درختان بومی مانند غاف/کهور نیز برای پرکردن شکم پرندگان کوچک استفاده می‌شود که طعم و عطر آن را در طول پخت آزاد می کرد. غذاهای دریایی برای قرنها بخش عمده فرهنگ غذایی اماراتی را تشکیل داده‌اند. غذاهای امارات متحده عربی بازتابی از میراث بزرگ عربی و تماس گسترده آن با تمدن ها در طول زمان است. خوردن
تماس گسترده آن با تمدن ها در طول زمان است. خوردن گوشت خوک برای مسلمانان ممنوع است، به همین دلیل این گوشت در فهرست غذاهای عربی گنجانده نشده است. هتل ها اغلب در منوی صبحانه خود جایگزین گوشت خوک مانند سوسیس گوشت گاو و راش گوساله دارند. اگر گوشت خوک موجود باشد، به طور واضح با برچسب مشخص می‌شود. گوشت قرمز، ماهی و برنج بخش عمده غذاهای اماراتی را تشکیل می‌دهند. گوشت بره و گوسفند بیشتر از گوشت بز، گاو و شتر طرفدار دارد. معمولاً همراه وعده غذایی خرما مصرف می شود. نوشیدنی های محبوب قهوه و چای هستند که می‌توان هل،
نوشیدنی های محبوب قهوه و چای هستند که می‌توان هل، زعفران یا نعناع به آنها اضافه کرد تا طعم خاصی داشته باشند. الکل به طور کلی فقط در رستوران و بار هتلها سرو می شود (البته نه در شارجه). تمام کلوپ‌های شبانه و باشگاه‌های گلف مجاز به فروش مشروبات الکلی هستند. سوپرمارکت‌های مشخصی ممکن است گوشت خوک بفروشند، اما این گوشت در بخش جداگانه‌ای فروخته می شود. بخشی از غذاهای اماراتی عبارتند از: • عصیده • نان الجباب • بثیث • هریس • جامی • جشید • کبسه • خبیس • خنفروش • نان خمیر • مشبوس • مدروب • مرکوکه • مقلوبه • نان محلا
خمیر • مشبوس • مدروب • مرکوکه • مقلوبه • نان محلا • قوزی • صالونه • ثرید • نان وقافی
آشپزی عربستان سعودی به سبک‌ها و غذاهای مختلفی اشاره دارد که در عربستان سعودی تهیه می‌شود. این غذاها در سراسر مناطق مختلف کشور متفاوت هستند و تفاوت‌های محیطی، جغرافیایی و فرهنگی منجر به تنوع گسترده‌ای در غذاها شده است. عربستان سعودی شامل مناطق مختلفی است که باعث ایجاد سبک‌های آشپزی متفاوتی از مناطق مرکزی، شرقی، جنوبی و غربی شده است. علاوه بر این، موقعیت عربستان سعودی در طول مسیرهای تجاری جهانی باعث معرفی و استفاده انواع مختلف ادویه‌ها شده است. غذا در عربستان سعودی تحت تأثیر فرهنگ بومی عرب و فرهنگ اسلامی قرار
تحت تأثیر فرهنگ بومی عرب و فرهنگ اسلامی قرار دارد. به عنوان مثال، خرما با سنت افطار بعد از رمضان مرتبط است. بیشتر مواد غذایی مانند گندم، خرما، روغن حیوانی، گوشت، ماهی و سبزیجات به صورت محلی تأمین می‌شوند. از طریق این مواد، ده‌ها غذای خوشمزه ایجاد شده است که به شدت با آداب و سنت‌های عربستان سعودی مرتبط هستند. این غذاها معمولاً در ایام جشن، حج، مناسبت‌های خاص، عروسی‌ها و تولد نوزادان سرو می‌شوند. سرو این غذاها به مهمانان، راهی برای ابراز سخاوت و مهمان‌نوازی مردم عربستان سعودی است. برخی از این سنت‌ها تا به
مردم عربستان سعودی است. برخی از این سنت‌ها تا به امروز ادامه دارد. مصرف خوک برای مسلمانان در عربستان سعودی طبق شریعت احکام اسلامی، ممنوع است. آشپزی سنتی. نوشیدنی‌ها. این قهوه‌خانه‌های سنتی (مقها) زمانی در همه جا رایج بودند، اما اکنون توسط کافه‌های سبک سالن غذاخوری جایگزین می‌شوند. طبق گفته‌های مأموریت فرهنگی عربستان سعودی، «سرو قهوه در عربستان سعودی نشانه‌ای از مهمان‌نوازی و سخاوت است». به‌طور سنتی، دانه‌های قهوه در حضور مهمانان برشته، خنک و با استفاده از هاون آسیاب می‌شدند. میزبان سپس غلاف‌های هل را در
هاون آسیاب می‌شدند. میزبان سپس غلاف‌های هل را در حین آسیاب کردن دانه‌های قهوه اضافه می‌کرد. پس از دم کردن قهوه، آن را برای مهمانان می‌ریختند. اما امروزه، قهوه در حضور مهمانان تهیه نمی‌شود؛ بلکه به‌طور شیک در دله سرو می‌شود و در کاپ‌های کوچک به نام فنجان ریخته می‌شود. ماست معمولاً به نوشیدنی‌ای به نام لبن تبدیل می‌شود. سوبیا یک نوشیدنی سرد است که معمولاً در حجاز تهیه می‌شود، اما اکنون در سرتاسر عربستان سعودی، به‌ویژه در طول رمضان در دسترس است. این نوشیدنی از مخلوطی سبک تخمیر شده از جو/نان قهوه‌ای، شیره درخت
مخلوطی سبک تخمیر شده از جو/نان قهوه‌ای، شیره درخت خرما، گیاهان و ادویه‌جات تهیه می‌شود. بسته به طعم، ممکن است سفید یا رنگی باشد. غذاهای منطقه‌ای. در ژانویه ۲۰۲۴، کمیسیون آشپزی عربستان سعودی، که تحت نظر وزارت فرهنگ فعالیت می‌نماید، غذاهای منطقه‌ای، ۱۳ منطقه عربستان سعودی را اعلام نودد. فهرست غذاهای منطقه‌ای عربستان سعودی به شرح زیر است: رستوران‌های فست فود و زنجیره‌ای. رستوران‌های زنجیره‌ای در عربستان سعودی به کندی در میان مردم جا افتاده‌اند، اما به‌طور پیوسته در حال تبدیل شدن به بخشی از غذاهای محلی هستند.
در حال تبدیل شدن به بخشی از غذاهای محلی هستند. اگرچه رستوران‌های زنجیره‌ای تنها ۲۵ درصد از فروش در صنعت خدمات را تشکیل می‌دهند، اما در سال‌های اخیر رشد بسیار بیشتری نسبت به رستوران‌های مستقل داشته‌اند. رستوران زنجیره‌ای البیک، که روی فروش مرغ سوخاری کبابی تمرکز دارد، در بین رستوران‌های زنجیره‌ای متعلق به عربستان سعودی پیشتاز بوده و فعالیت خود را به چندین کشور همسایه خلیج فارس گسترش داده است. قوانین تغذیه اسلامی. قوانین تغذیه اسلامی، خوردن گوشت خوک و نوشیدن مشروبات الکلی را ممنوع می‌کند. این قانون در سراسر
مشروبات الکلی را ممنوع می‌کند. این قانون در سراسر عربستان سعودی اجرا می‌شود. طبق قوانین اسلامی، حیوانات باید به روش حلال ذبح شوند و قبل از خوردن، متبرک شوند. طبق اعلام هیئت فرهنگی عربستان سعودی،
آشپزی کویتی ترکیبی از آشپزی عربی، آشپزی ایرانی، آشپزی هندی و آشپزی مدیترانه‌ای است. آشپزی کویتی بخشی از آشپزی شرقی عربی است. یکی از غذاهای برجسته در آشپزی کویتی "مچبوس" است، یک غذای برنجی که معمولاً با برنج باسماتی و ادویه‌هاو مرغ یا گوشت گوسفند تهیه می‌شود. غذاهای دریایی بخش مهمی از رژیم غذایی کویتی هستند، به ویژه ماهی. سماق مطبق یک غذای ملی در کویت است. سایر غذاهای محلی محبوب شامل "حمور" (گروپر)، که معمولاً به صورت کبابی، سرخ‌کرده یا با برنج بریانی سرو می‌شود به دلیل بافت و طعمش؛ "صافی" (خرگوش‌ماهی);
می‌شود به دلیل بافت و طعمش؛ "صافی" (خرگوش‌ماهی); "مید" (ماهی کفال)؛ و "صبیتی" (ماهی سیم دریایی) هستند. نان تخت سنتی کویت "خبز" نام دارد. این نان بزرگ در یک فر خاص پخته می‌شود و معمولاً با دانه‌های کنجد تزئین می‌شود. نان معمولاً با سس ماهی ماهیوا سرو می‌شود.
آشپزی اسرائیلی عمدتاً شامل آشپزیی است که از یهودیان دور از وطن به این کشور آورده شده‌اند و به تازگی با توسعه یک آشپزی ترکیبی قابل توجه که با ترکیب آشپزی یهودی و آشپزی عربی مشخص می‌شود، تعریف شده است. همچنین این آشپزی سنت‌های آشپزی گروه‌های مختلف پراکنده یهودیان، به ویژه یهودیان مشرقی با ریشه‌هایی در آسیای جنوب غربی و شمال آفریقا، یهودیان سفاردی از ایبری و یهودیان اشکنازی از اروپای مرکزی و شرقی را با هم ترکیب می‌کند. آشپزی این کشور همچنین شامل غذاها و نوشیدنی‌هایی است که به‌طور سنتی در دیگر آشپزی‌های
نوشیدنی‌هایی است که به‌طور سنتی در دیگر آشپزی‌های خاورمیانه (مانند ایرانی از یهودیان ایرانی و ترکی از یهودیان ترکی) و همچنین در آشپزی مدیترانه‌ای وجود دارد، به طوری که ادویه‌هایی مانند "زعتر" و غذاهایی مانند "فلافل"، "حمص"، "مسابحه"، "شکشوکا" و "کوسکوس" اکنون در اسرائیل بسیار محبوب هستند. با این حال، شناسایی آشپزی عربی به عنوان آشپزی اسرائیلی منجر به اتهامات فرهنگی علیه اسرائیل از سوی فلسطینی‌ها و دیگر عرب‌ها شده است. تأثیرات دیگر بر روی این سبک شامل دسترسی به آشپزی رایج در حوضه مدیترانه، به ویژه برخی از
به آشپزی رایج در حوضه مدیترانه، به ویژه برخی از میوه‌ها و سبزیجات، محصولات لبنی و ماهی؛ سنت رعایت "کاشروت"؛ و آداب و رسوم غذایی خاص ("مینهاگ") مربوط به شبات و دیگر اعیاد یهودی است. نمونه‌هایی از این غذاها شامل "خالا"، "یاخنون"، "مالاواخ"، ماهی گفیلت، "حامین"، معرو یروشالمی و "سفگانیوت" هستند. غذاهای جدیدی که بر اساس محصولات کشاورزی مانند پرتقال، آووکادو، محصولات لبنی و ماهی و دیگر غذاها بر اساس روندهای جهانی معرفی شده‌اند، و سرآشپزهایی که در خارج از کشور آموزش دیده‌اند، عناصر دیگر آشپزی بین‌المللی را نیز
دیده‌اند، عناصر دیگر آشپزی بین‌المللی را نیز به این سبک به ارمغان آورده‌اند. تاریخچه. ریشه‌ها. سنت‌های آشپزی اسرائیل شامل غذاها و روش‌های پخت و پز است که تاریخچه‌ای ۳۰۰۰ ساله دارند. در طول این زمان، این سنت‌ها تحت تأثیر فرهنگ‌های آسیایی، آفریقایی و اروپایی شکل گرفته و تأثیرات مذهبی و قومی منجر به ترکیبی از سبک‌های متنوع آشپزی شده است. مدارک کتاب مقدس و باستان‌شناسی بینشی در مورد زندگی آشپزی منطقه از سال ۱۰۰۰ قبل از میلاد ارائه می‌دهند. آشپزی باستانی اسرائیلی بر اساس چندین محصول شکل گرفته که هنوز هم نقش
بر اساس چندین محصول شکل گرفته که هنوز هم نقش مهمی در آشپزی مدرن اسرائیل دارند. این محصولات به عنوان هفت گونه شناخته می‌شوند: زیتون، انجیر، خرما، انار، گندم، جو و انگور. رژیم غذایی مبتنی بر محصولات محلی با ادویه‌های وارداتی که به راحتی در دسترس بودند، تقویت می‌شد، زیرا کشور در تقاطع مسیرهای تجاری شرق و غرب قرار داشت. در دوره معبد دوم (۵۱۶ قبل از میلاد – ۷۰ میلادی)، فرهنگ هلنی و رومی باستان به شدت بر روی این آشپزی، به ویژه در میان کشیشان و اشراف اورشلیم تأثیر گذاشت. وعده‌های غذایی مجلل شامل پیش غذاهای تند و
گذاشت. وعده‌های غذایی مجلل شامل پیش غذاهای تند و نوشیدنی‌های الکلی، ماهی، گوشت گاو، گوشت، سبزیجات ترشی و تازه، زیتون و میوه‌های ترش یا شیرین سرو می‌شد. پس از تخریب معبد دوم و اخراج اکثریت یهودیان از سرزمین اسرائیل، آشپزی یهودی به توسعه خود در کشورهای مختلفی که جوامع یهودی از زمان دوران باستان در آنجا وجود داشته‌اند، ادامه دادند و تحت تأثیر اقتصاد، کشاورزی و سنت‌های آشپزی آن کشورها قرار گرفتند. ییشو قدیمی. یییشو قدیم به جامعه یهودی اشاره دارد که در سوریه عثمانی قبل از علیا صهیونیستی از دیاسپورا که از سال
قبل از علیا صهیونیستی از دیاسپورا که از سال ۱۸۸۱ آغاز شد، زندگی می‌کرد. سبک پخت و پز این جامعه آشپزی سفاردی بود که در میان یهودیان اسپانیا قبل از اخراج در سال ۱۴۹۲ و در مناطقی که بعداً به آن مهاجرت کردند، به ویژه بالکان و امپراتوری عثمانی توسعه یافته بود. سفاردی‌ها و اشکنازی‌ها همچنین جوامعی در ییشو قدیم تأسیس کردند. به ویژه در اورشلیم، آنها به توسعه سبک آشپزی خود ادامه دادند که تحت تأثیر آشپزی عثمانی قرار داشت و سبکی به نام آشپزی سفاردی اورشلیمی ایجاد کردند. این آشپزی شامل پای‌هایی مانند "سمبوسک"،
کردند. این آشپزی شامل پای‌هایی مانند "سمبوسک"، پاستل‌ها و "بورک‌ها"، گراتن‌های سبزیجات و سبزیجات شکم‌پر و پلو و بلغور پلو است که اکنون به عنوان غذاهای کلاسیک‌های اورشلیمی در نظر گرفته می‌شوند. گروه‌های یهودیان حسیدی از اروپای شرقی نیز در اواخر قرن ۱۸ شروع به تأسیس جوامع کردند و با خود غذاهای اشکنازی سنتی خود را آوردند، اما با این حال، تغییرات محلی متمایزی را توسعه دادند، به ویژه یک پودینگ نودل کاراملی و تند به نام "کگل یروشالیمی". مهاجرت یهودیان. با شروع اولین مهاجرت یهودیان به اسرائیل در سال ۱۸۸۱، یهودیان
مهاجرت یهودیان به اسرائیل در سال ۱۸۸۱، یهودیان به تدریج از یمن و اروپای شرقی، به ویژه از لهستان و روسیه، به این منطقه مهاجرت کردند. این پیشگامان صهیونیسم هم از نظر ایدئولوژیک و هم به دلیل آب و هوای مدیترانه‌ای، به رد سبک‌های آشپزی اشکنازی که با آن بزرگ شده بودند، وادار شدند و با استفاده از محصولات محلی، به ویژه سبزیجاتی مانند کدو سبز، فلفل دلمه‌ای، بادمجان، آرتیشو و نخود سازگار پیدا کردند. اولین کتاب آشپزی عبری، نوشته ارنا مایر، در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط فدراسیون فلسطین از سازمان صهیونیستی بین‌المللی زنان
فلسطین از سازمان صهیونیستی بین‌المللی زنان منتشر شد و آشپزها را به استفاده از گیاهان مدیترانه‌ای و ادویه‌های خاورمیانه و سبزیجات محلی در آشپزی خود تشویق کرد. نان، زیتون، پنیر و سبزیجات خامی که آنها پذیرفتند، پایه‌گذار صبحانه "کیبوتز" شد که در اشکال متنوع‌تری در هتل‌های اسرائیلی و در اکثر خانه‌های اسرائیلی امروز سرو می‌شود. سال‌های اولیه تشکیل دولت. کشور اسرائیل در سال‌های اولیه خود با چالش‌های نظامی و اقتصادی عظیمی روبرو بود و دوره بین ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸ زمان محدودیت غذایی و ریاضت اقتصادی بود که به عنوان "تزنا"
غذایی و ریاضت اقتصادی بود که به عنوان "تزنا" شناخته می‌شود. در این دهه، بیش از یک میلیون مهاجر یهودی، عمدتاً از کشورهای عربی و همچنین شامل بازماندگان هولوکاست اروپایی، به این کشور جدید سرازیر شدند. آنها در زمانی وارد شدند که تنها غذاهای پایه در دسترس بود و غذاهای قومی باید با مجموعه‌ای از غذاهای شبیه‌سازی شده یا تقلیدی، مانند «جگر» خرد شده از بادمجان و بوقلمون به عنوان جایگزینی برای "شنیسل" گوساله برای اشکنازی‌ها، "کبه" تهیه شده از ماهی منجمد به جای گوشت چرخ‌کرده برای یهودیان عراقی و بوقلمون به جای
گوشت چرخ‌کرده برای یهودیان عراقی و بوقلمون به جای کباب‌های بره یهودیان میانه‌رو، تغییر داده می‌شد. این سازگاری‌ها هنوز هم به عنوان میراث آن زمان باقی مانده‌اند. جایگزین‌هایی مانند جایگزین برنج بر پایه گندم، "پتیتیم" معرفی شدند و سبزیجات چندمنظوره‌ای مانند بادمجان به عنوان جایگزینی برای گوشت استفاده می‌شدند. طعم و ارزش غذایی اضافی از رب گوجه‌فرنگی و پوره کنسرو شده ارزان، "حمص"، "ارده" و مایونز در تیوب‌ها تأمین می‌شد. گوشت کمیاب بود و تا اواخر دهه ۱۹۵۰، دام‌های گاو گوشتی به وارد اقتصاد کشاورزی نشدند.
دام‌های گاو گوشتی به وارد اقتصاد کشاورزی نشدند. "خوبزا"، یک نوع محلی از گیاه پنیرک، در طول جنگ استقلال به منبع غذایی مهمی تبدیل شد. در طول محاصره اورشلیم، زمانی که کاروان‌های غذایی نمی‌توانستند به شهر برسند، ساکنان اورشلیم به مزارع رفتند تا برگ‌های "خوبزا" را که غنی از آهن و ویتامین‌ها بودند، جمع‌آوری کنند. دستورهای پخت آن از طریق ایستگاه رادیویی مستقر در اورشلیم، کل همیجن، پخش شد و به اردن رسید که این موضوع عرب‌ها را متقاعد کرد که یهودیان در حال مرگ از گرسنگی هستند و پیروزی نزدیک است. در دهه گذشته،
از گرسنگی هستند و پیروزی نزدیک است. در دهه گذشته، نویسندگان غذایی در اسرائیل جمعیت را تشویق کرده‌اند که "خوبزا" را در روز استقلال اسرائیل تهیه کنند. سرآشپزهای محلی شروع به سرو "خوبزا" و دیگر گیاهان وحشی جمع‌آوری شده از مزارع در رستوران‌های لوکس کرده‌اند. این غذا از جنگ استقلال به نام "کتزیتوت خوبزا" شناخته می‌شود و هنوز هم توسط اسرائیلی‌ها مصرف می‌شود. تأثیر مهاجرت. مهاجران به اسرائیل عناصری از فرهنگ غذایی و کشورهای خود را به ارمغان آورده‌اند. در نزدیک به ۵۰ سال قبل از ۱۹۴۸، امواج متوالی مهاجرت یهودیان،
۵۰ سال قبل از ۱۹۴۸، امواج متوالی مهاجرت یهودیان، دامنه وسیعی از غذاها و سبک‌های آشپزی را به همراه داشت. مهاجران از اروپای مرکزی غذاهایی مانند "شنیسل" و اشترودل را آوردند، در حالی که یهودیان روسی غذاهایی مانند بورش و ماهی‌های هیرینگ، مانند هیرینگ چرب و "فورشماک" ("هیرینگ خرد شده") را به ارمغان آوردند. غذاهای اشکنازی شامل سوپ مرغ، "شنیسل"، لوکس، جگر خردشده، گفیلته فیش، کنیش، "کیشکا" و "کوگل" هستند. اولین شیرینی‌پزی‌های اسرائیلی توسط یهودیان اشکنازی تأسیس شدند که کیک‌ها و شیرینی‌های اروپای مرکزی و شرقی، مانند
که کیک‌ها و شیرینی‌های اروپای مرکزی و شرقی، مانند کیک‌های مخمر ("بابکا")، حلزونی‌های مغزدار ("شنیکن")، رول‌های شکلاتی و شیرینی‌های لایه‌ای را رواج دادند. پس از ۱۹۴۸، بزرگ‌ترین تأثیر از مهاجرت گسترده یهودیان از ترکیه، عراق، کردستان و یمن و یهودیان میانه‌رو از شمال آفریقا، به ویژه مراکش، به وجود آمد. معمولاً پرسنل آشپزخانه‌های ارتش، مدارس، بیمارستان‌ها، هتل‌ها و رستوران‌ها از یهودیان میانه‌رو، کرد و یهودیان یمنی بوده‌اند و این موضوع بر روی مدهای آشپزی و مواد اولیه کشور تأثیر گذاشته است. آشپزی میزراحی، آشپزی
اولیه کشور تأثیر گذاشته است. آشپزی میزراحی، آشپزی یهودیان شمال آفریقا، شامل گوشت‌های کبابی، شیرینی‌های پفکی شیرین و شور، غذاهای برنجی، سبزیجات شکم‌پر، نان‌های پیتا و سالادها است و شباهت‌های زیادی با آشپزی عربی دارد. دیگر غذاهای شمال آفریقایی محبوب در اسرائیل شامل "کوسکوس"، "شکشوکا"، "متبوخه"، سالاد هویج و "خرایمه" (برش‌های ماهی پخته شده در سس گوجه‌فرنگی تند) هستند. غذاهای سفاردی با تأثیرات بالکان و ترکی در آشپزی اسرائیل شامل "بورک‌ها"، ماست و "تاراموسالاتا" هستند. غذاهای یهودیان یمنی شامل "یاخنون"،
هستند. غذاهای یهودیان یمنی شامل "یاخنون"، "مالاواخ"، "ژوگ" و "کوبانه" است. غذاهای عراقی محبوب در اسرائیل شامل "آمبا"، انواع مختلف "کوبه"، سبزیجات شکم‌پر ()، کباب، "سامبوسک"، "سابیچ" و سبزیجات ترشی‌دار ("حموتزیم") هستند. روندهای مدرن. با توسعه کشاورزی اسرائیل و ظهور انواع جدیدی از میوه‌ها و سبزیجات در بازار، آشپزها و سرآشپزها شروع به آزمایش و ایجاد غذاهای جدید با آنها کردند. آنها همچنین شروع به استفاده از مواد «کتاب مقدس» مانند عسل، انجیر و انار و غذاهای بومی مانند گلابی‌های خاردار ("تسابار") و نخود کردند.
مانند گلابی‌های خاردار ("تسابار") و نخود کردند. از اواخر دهه ۱۹۷۰، علاقه به آشپزی بین‌المللی، پخت و پز با شراب و گیاهان و وگان‌گرایی افزایش یافت. فرهنگ غذایی پیچیده‌تری در اسرائیل زمانی که کتاب‌های آشپزی، مانند "از آشپزخانه با عشق" نوشته روث سیرکیس که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد، شروع به توسعه کرد. روندهای آشپزی بین‌المللی را معرفی کرد و به همراه افتتاح رستوران‌هایی که غذاهایی مانند چینی، ایتالیایی و فرانسوی سرو می‌کردند، باعث تشویق بیشتر به صرف غذا در خارج از خانه شد. دهه ۱۹۸۰ یک دهه شکل‌دهنده بود: افزایش