payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وجه تسمیه شهر آمل از شخصی به نام آمله دخت اشتاد دیلمی همسر فیروز شاه بلخ داستانی آمده که در پایان آن عبارتی به نثر مسجع آمده: جاوید فرخ خسرو خدای انوشه ورجاوند، اج بامدادان سَفزه دییِن چشمِ افروجه، اُ تاوستان کتان و زمستان پرنیان پوشییِن تنِ افروجه، اُ سیر و انکسم خوردِن دَمِشِ افروجه. سده‌های نخست. نویسندگان مسالک و ممالک در نخستین قرن‌های اسلامی در ذیل گفتار دیلمان و طبرستان از این گویش یاد می‌کنند. ابوعبدالله مقدسی می‌گوید: «زبان کومش و گرگان به هم نزدیک است. ها بکار می‌برند و می‌گویند هاکن و هاده و آن
است. ها بکار می‌برند و می‌گویند هاکن و هاده و آن را حلاوتی‌ست، و زبان مردم طبرستان بدانها نزدیک است مگر در آن شتاب است». از این‌گونه نوشته‌ها فقط پیداست که گویش طبری را در قرن‌های نخستین اسلامی بازشناخته‌اند ولی از آنچه در ادامه می‌آید می‌توان دریافت که به این گویش نوشته‌ها و شعرهایی بوده که امروز پاره‌ای از آن‌ها به ما رسیده‌است. این نام‌ها و نوشته‌های اندک نشان می‌دهد که چون طبرستان پس از برافتادن شاهنشاهی ساسانی مدت‌ها از دایره نفوذ خلافت بیرون بوده و چندین قرن حکومت محلی داشته این گویش دارای سنت ادبی
قرن حکومت محلی داشته این گویش دارای سنت ادبی شده و این سنت پس از برافتادن آن حکومت‌ها از میان رفته‌است. از آثار نظم و نثر طبری قرون چهارم تا نهم هجری، تنها ابیات و عباراتی پراکنده در لابلای سطور قابوس نامه، تاریخ طبرستان ابن اسفندیار، تاریخ رویان اولیاءالله آملی و تاریخ طبرستان و رویان و مازندران ظهیرالدین مرعشی بر جای مانده‌است. همه این آثار را صادق کیا بررسی کرده و داوود منشی زاده کار او را دنبال کرده‌است (نیز رجوع کنید: هَمِّر، ۱۹۱۳؛ بهار، ۱۳۱۶؛ ادیب طوسی، ۱۳۳۲؛ عمادی، ۱۳۵۹). همچنین شش دوبیتی طبری در
۱۳۳۲؛ عمادی، ۱۳۵۹). همچنین شش دوبیتی طبری در میان برگه‌های نسخه‌ای خطی از دیوان نظامی گنجوی، محفوظ در کتابخانه ملی پاریس، الحاق شده که محمد قزوینی آن‌ها در «مسائل پاریسیه» ی خود ضبط کرده‌است (افشار، ۱۳۸۳) و نیز چهار بیت طبری در جامع الالحان عبدالقادر مراغی ثبت است. (صادقی، ۱۳۷۳). افزون بر اینها مفردات و ترکیبات طبری قدیم را در جای جای تاریخ مازندران شیخ علی گیلانی (سدهٔ یازدهم)، تحفة المؤمنین حکیم مؤمن تنکابنی (سدهٔ یازدهم)، فرهنگ انجمن آرای ناصری، فرهنگ آنندراج و … می‌توان یافت. عموم اینگونه لغات شامل نام
و … می‌توان یافت. عموم اینگونه لغات شامل نام گیاهان و جانوران و خوراک و پوشاک و اصطلاحات مدنی و جغرافیایی است (کیا، ۱۳۲۶؛ عمادی، ۱۳۶۲؛ صمدی، ۱۳۷۲؛ قاسمی، ۱۳۸۳). جدول زیر فهرستی از آثار طبری کهن بازمانده‌است، شامل اشعار و عبارات و کلمات پراکنده. غالب اشعار منسوب به امرا و بزرگان طبرستان در موضوع رزم و بزم و شکار و طبیعت و مهر و کین و پیمان است. ترجمه‌هایی از عربی به طبری. آنچه میراث مکتوب طبری را از دیگر زبان‌های مشابه ممتاز می‌سازد وجود چندین ترجمه از "قرآن" و ترجمه‌ای از "مقامات حریری" است. روشی که در
و ترجمه‌ای از "مقامات حریری" است. روشی که در عموم این آثار اختیار شده ترجمهٔ کلمه به کلمه در زیر هر سطر از متن عربی‌ست و عیبش آن است که استخراج نحو زبان مقصد (طبری) را دشوار می‌سازد. کتابی که تحت عنوان «ترجمه طبری قرآن» معروف شده، با نام "تفسیر کتاب‌الله" شناخته می‌شود. این کتاب در واقع یک تفسیر قرآن در سنت دینی زیدیه است که به لهجه غرب مازندران و شرق گیلان در میانه‌های آن ترجمهٔ آیات نوشته شده‌است ولی خود تفاسیر اکثراً به زبان عربی هستند. طبق کشف عمادی حائری، نویسنده این کتاب ابوالفضل بن شهردویر دیلمی نام
نویسنده این کتاب ابوالفضل بن شهردویر دیلمی نام دارد. متن کامل این اثر به صورت نسخه برگردان در دو جلد با مقدمه سید محمد عمادی حائری در سال ۱۳۸۸ ش منتشر شده‌است. ترجمه "مقامات الحریری" در نسخه‌ای در کتابخانهٔ ملک تهران نگهداری می‌شود و دارای ۱۸۹ برگ است. صادق کیا(۱۳۲۳) در ارزیابی کوتاهی ترجمه را از اوایل قرن هفتم برآورد کرده اما فضل‌الله پاکزاد(۱۳۸۴) در مطالعه‌ای که از شش مقامهٔ نخست متن به عمل آورده تاریخی قدیمی‌تر از قرن نهم و دهم هجری برای آن قائل نمی‌شود. ترجمه طبری قرآن به گویش کجوری. قرآن طبری به گویش
ترجمه طبری قرآن به گویش کجوری. قرآن طبری به گویش کجوری نزدیک به کلارستاقی توسط محمد خطیبی امام جمعه کلارآباد بین سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۳ به رشته تحریر درآمد. ترجمه طبری قرآن که بالغ بر ۱۰۱۰ صفحه می‌باشد به دو زبان عربی و طبری می‌باشد در کلارآباد رونمایی گردید. ترجمه طبری قرآن به گویش گرگانی. جز سی ام قرآن طبری به گویش گرگانی توسط مهدی کمالی در سال ۱۴۰۰ به رشته تحریر درآمد. این ترجمه طبری قرآن در تالارفخرالدین اسعد گرگانی رونمایی شد. آثار سده نوزدهم میلادی. آثاری که تا کنون یاد شد، گرچه طبری یا خویشاوندی نزدیک
که تا کنون یاد شد، گرچه طبری یا خویشاوندی نزدیک است، غالباً ناقص و ناخواناست و سیمای زبان را به‌درستی نشان نمی‌دند و برای مازندرانیان معاصر به‌درستی مفهوم نیست. نخستین آثاری که زبان طبری را تمام و کمال به ما عرضه می‌دارد مربوط به نیمه اول سدهٔ نوزدهم میلادی است. این آثار حاکی از آن است که در دویست سال اخیر مازندرانی دستخوش دگرگونی مهمی نشده‌است. یادگار پر و پیمان این عصر نصابی است که "امیر تیمور قاجار ساروی" مشهور به امیر مازندرانی، در عهد محمد شاه قاجار سرود. در این اثر ۸۵۳ لغت مازندرانی و برابر فارسی
سرود. در این اثر ۸۵۳ لغت مازندرانی و برابر فارسی هرکدام در چند بحر عروض به رشته نظم کشیده شده‌است. این لغات را صادق کیا از روی سه نسخه استخراج کرده و در واژه‌نامهٔ طبری(۱۳۲۷) تنظیم نموده‌است. آثار دیگر مازندرانی از سدهٔ نوزدهم مرهون کوشش‌های خاورشناسان و کنجکاوی جهانگردان است: الکساندر خوجکو(۱۸۴۲)، ایلیا برزین(۱۸۵۳)، گریگوری والریانویچ ملگنوف(۱۸۶۱٬۶۸)، برنهارد دارن(۱۸۶۲٬۷۵)، ژاک دمورگان(۱۹۰۴) در تألیفات خویش مقدار قابل توجهی لغات و اصطلاحات و عبارات و اشعار مازندرانی ثبت کرده‌اند. در اینجا باید از متون
مازندرانی ثبت کرده‌اند. در اینجا باید از متون منثور مازندرانی نیز یادکرد که به توصیهٔ اروپائیان نوشته شده یا از فارسی ترجمه شده‌است: این دیوان مجموعه‌ای از دو بیتی‌های طبری منسوب به شاعری به نام «امیر پازواری» است که «برنهارد دارن» شرق‌شناس روسی به یاری محمد شفیع مازندرانی، در سال ۶–۱۸۶۰ میلادی تحت عنوان "کنز الاسرار" در سن پطرزبورگ با برگردان پارسی چاپ کرده‌است. کیا افراسیاب چلاوی. کیا افراسیاب گاهی اشعاری می‌سروده‌است، اما دیوان او موجود نیست؛ البته برخی از شعرهایش به زبان طبری (مازندرانی) باقی
برخی از شعرهایش به زبان طبری (مازندرانی) باقی مانده‌است. در نسخه‌ای از اشعار نظامی گنجوی که در پاریس نگهداری می‌شود، بین مخزن‌الاسرار و خسرو و شیرین تعدادی از اشعار خیام نهفته شده‌است و همچنین در بین اسکندرنامه چندین دو بیتی به زبان طبری و با خطی الحاقی آمده‌است که نسبتاً قدیمی است. گویا وزن این رباعیات، وزن ویژه ملی ایرانیان – و لااقل طبری‌ها – است و از بحرهای خلیل بن احمد خارج است. شاعران این دو بیتی‌ها «امیر افراسیاب»، «امیر داوود» و «حسن کیا» ذکر شده‌اند که در این میان اولی همان کیا افراسیاب چلاوی است
که در این میان اولی همان کیا افراسیاب چلاوی است و دو نفر دیگر نیز از معاصران و اطرافیان وی می‌باشند. از کیا افراسیاب چلاوی سه دو بیتی دیگر نیز در کتاب "تاریخ طبرستان و رویان و مازندران" وجود دارد. این دو بیتی‌ها در تاریخ زبان و ادبیات طبری ارزش زیادی دارند؛ چنان‌که قدیمی‌ترین سروده‌های باقی ماندهٔ این زبان از قرن‌های چهارم تا نهم هجری قمری هستند و ۱۲ بیت مذکور یک پنجم این مجموعه را تشکیل می‌دهد و این در حالی است که از نظر کیفی هم این اشعار قابل قرائت‌تر از اشعار پیشین هستند. از دیگر تفاوت‌های این اشعار،
اشعار پیشین هستند. از دیگر تفاوت‌های این اشعار، ذکر نشدن علت سرودن شعر است. در واقع این اشعار از واپسین متون تاریخی زبان طبری است؛ زیرا با نابودی دودمان‌هایی که دنبالهٔ اسپهبدان طبرستان بودند، ترویج فرهنگ پهلوانی طبرستان و دوران ادبیات رزمی و بزمی آن به سر می‌رسد. گرچه تمام الفاظ با آوانگاری اصیل طبری نوشته شده‌اند، ولی در اشعار مذکور «فارسی‌گرایی» نیز دیده می‌شود. به‌طور مثال در این اشعار از «ا» به جای «و» در موضع پیش از صامت خیشومی استفاده شده‌است. بخشی از اشعار طبری کیا افراسیاب چلاوی: و آخر هزیمت بر
از اشعار طبری کیا افراسیاب چلاوی: و آخر هزیمت بر لشکر رستمدار رسید در آن معرکه سیصد و سی تن از مردم رستمدار کشته و کیا افراسیاب در آن باب گفته طبری: رضا خرات. رضا خرات کُجوری (۱۱۵۰ هجری قمری - ۱۲۲۰ هجری قمری) از اهالی خرات محله کجور شهرستان نوشهر، از شاعران مشهور طبری زبان استان مازندران در عصر زندیه به‌شمار می‌رود که به گویش کجوری می‌سرایید. اشعار او همانند سروده‌های شیخ العجم امیر پازواری در میان مردمان طبری مازندران سینه به سینه نقل می‌شود. رضا خرات پس از امیر پازواری، تنها شاعر بومی سرایی بود که
پس از امیر پازواری، تنها شاعر بومی سرایی بود که سروده‌هایش در میان مردم مازندران قبول عام یافت. سروده‌های رضا خرات کجوری دارای مفاهیم مذهبی، اخلاقی، اجتماعی و برخوردار از بار عاطفی ویژه ای است. از لحاظ ساختمان زبانی و شیوه کاربرد صرفی و نحوی، فاصله چندانی با زبان طبری عصر حاضر ندارد و بدین دلیل که زبان طبری عصر زندیه و آغاز به قدرت رسیدن آقا محمدخان قاجار، یعنی هنگام زندگانی رضا خرات، با بازمانده زبان طبری امروز قرابت و نزدیکی دارد. نوع مفاهیم و، تصاویر و لحنی که در سروده‌های رضا خراط مشاهده می‌شود دارای
لحنی که در سروده‌های رضا خراط مشاهده می‌شود دارای حال و هوای کوهستانی است و به‌طور واضح با سبک و شیوه امیر پازواری متمایز است. mәn kә bәminә mәr bәverin me dimā onjә bәverin ruzi hәzārbār šimā attā xāl narges dakārin xāke dimā me mār kә bemu dune me xāk kәdimā ادبیات طبریِ گرگانی. بخشی از ادبیات طبری را گویش گرگانی تشکیل می‌دهد که کتاب‌هایی مانند محبت نامه، نوم نامه، جاودان نامه، محرم نامه، و لغت نامه ای به نام لغت‌استرآبادی به این گویش نگاشته شده‌اند که صادق کیا از روی این متون واژه‌نامه گرگانی را تهیه
صادق کیا از روی این متون واژه‌نامه گرگانی را تهیه کرد. سَبب چه بی که عیسی واتِی که با شِمِه هر چه واتِن به اشاره واتِن(طبری امروزی:سبب چه بی‌یه که عیسی باته که با شِما هر چه باتمِه به اشاره باتمه) واتِی که هَنِه کو تِنِ زمین سِرخ بو(طبری امروزی:باته که ونِه که تِنِ زمین سِرخ بوئه) ادبیات شفاهی. حماسه هژبرسلطان. منظومه هُژَبر سلطان (مازندرانی: هوجْبِرنومهْ یا هوجْبِر سِلْطونْ) روایتی شعرگونه به زبان مازندرانی برگرفته از حادثه‌ای تاریخی است که در شمال ایران رخ داده‌است. مضمون این منظومه مربوط می‌شود به دو
رخ داده‌است. مضمون این منظومه مربوط می‌شود به دو رویداد تاریخی نبردهای سوادکوه (۱۲۹۸ و ۱۳۰۰هـ. ش) و ستیز انجمن ملی طبرستان (امیرمؤید سوادکوهی و فرزندانش) با نظامیان تحت فرمان رضاشاه. این منظومه گزارش تاریخی صرف نیست؛ مردم آنگونه که پسندشان بوده از این واقعیت تاریخی سودجسته و در مناطق مختلف طبرستان، مطابق شرایط خاص، آن را بازسازی کرده‌اند. ویژگی‌ها. منظومه هژبرسلطان در تقسیم‌بندی سروده‌ها در رده منظومه‌های حماسی است. سرایندگان این منظومه آنگونه که خواسته‌اند این منظومه را بازسازی کردند و مطابق آرمان‌ها و
این منظومه را بازسازی کردند و مطابق آرمان‌ها و خواسته‌هایشان با دستمایه قراردادن رویدادها به سرودن پرداخته‌اند. این منظومه مانند دیگر منظومه‌های حماسی، انعکاسی از آمال جامعه و مردمی است که در دست یافتن به آرمان‌هاشان ناکام و دچار مشکلند. البته بعضی از مؤلفان در حماسی بودن این منظومه به دیدهٔ شک نگاه کرده‌اند. چنانچه کیوان پهلوان نقدی بر حماسی قلمداد کردن این منظومه نوشته‌است. ولی بیشتر نویسندگان، زبان‌شناسان از این منظومه به عنوان یک منظومه حماسی یادکرده‌اند. داستان حماسه. آغاز این حماسه با یک نوع خودآگاهی
داستان حماسه. آغاز این حماسه با یک نوع خودآگاهی از حوادث مصیبت‌باری همراه است که روی خواهد داد. آن خبر ناگوار اسائهٔ ادب به ساحت پهلوانی و جوانمردی است. هژبرسلطان «قهرمان منظومه» برای ادب کردن دشمنی که قصد جسارت دارد، برمی‌آشوبد، با یک برنامه ساده و بدون هیچگونه مقاومتی از سوی دشمن، حریف قدرتمند را به بند می‌کشد. امیرموید نیز به سان همهٔ پیران در حماسه‌ها، راهنما و راهگشای فرزند و به‌واقع نوعی تکیه‌گاه اصلی و مهم برای قهرمان داستان است. او با حس قوی خود (در داستان این حس قوی با نوعی پیشگویی با استفاده از
داستان این حس قوی با نوعی پیشگویی با استفاده از رمل صورت می‌گیرد) درمیابد که باید نبرد سهمگینی را تدارک دید و این موضوع را به پسران گوشزد می‌کند. مدتی نگذشت که جنگ و گریز به راه می‌افتد. این نبرد، که در واقعیت تاریخی خود طی دو دوره رخ داد، در منظومه به صورت یک نبرد فشرده و سخت روی‌می‌نماید. فرزندان امیرموید به کوهستان پناه می‌برند (این کار برای خاندان امیرموید رسمی نانوشته بود) و پس از طی مسافتی طولانی به نزد ایلات ترکمن در ترکمن‌صحرا می‌گریزند. در اینجا نبرد متوقف می‌شود و پدر و فرزند ارشدش به گروگان
نبرد متوقف می‌شود و پدر و فرزند ارشدش به گروگان گرفته می‌شوند. هژبر و سیف‌الله خان به اجبار به خدمت نظام درمی‌آیند. دشمن در اینجا شروع به اختلاف‌سازی بین دو برادر می‌کند و به سیف‌الله خان مقام و پست می‌دهد اما هژبر هنوز مجبور است که مانند دیگر سربازان نظام را ادامه دهد. برادر بزرگتر (سیف‌الله خان) با گرفتن پست به دشمنان اعتماد می‌کند ولی هژبر می‌کوشد تا برادر را از میزمذاکره دور کند و نیرنگ‌های دشمنان را بر آب سازد. در اینجا همسر سیف‌الله خان و خود وی هژبر را به مذاکره تشویق می‌کنند. هژبر نیز به احترام
را به مذاکره تشویق می‌کنند. هژبر نیز به احترام برادربزرگش به مجلسی که دشمنان تدارک دیده‌اند می‌رود. اما هر دو برادر را دستگیر می‌کنند و دستهایشان را می‌بندند. هژبر در اینجا مانند قهرمانان اساطیری ریسمان را با زور بازویش پاره می‌کند بنابراین دستهایش را با سیم تلفن می‌بندند. در اینجا یاران هژبر به کمکش می‌شتابند اما اثری ندارد و هژبر در میانهٔ راه تهران کشته می‌شود. در پس این کار مردم عزادار می‌شوند و نام و یاد هژبر دهان به دهان به نسلهای بعدی می‌رسد تا آنکه تو (خواننده) این اشعار را می‌شنود. وزن و قافیه.
تو (خواننده) این اشعار را می‌شنود. وزن و قافیه. منظومه حماسی هژبرسلطان قالبی مخصوص خود دارد و هر مصرع آن حکم بیت را دارد. از همین رو هم‌قافیه بودن تمام مصرع‌ها همانندی آن را از مثنوی دور می‌کند. تکرار یک مصرع آن را با ترجیع‌بند مشابه می‌سازد، اما مصرع یا بیت ترجیع‌بند مشخص آورده نمی‌شود. ولی این ویژگی در منظومه هژبرسلطان واقف نیست. سرایندگان این منظومه از عوام بوده‌اند و بنابراین فقط با ذوق و استعداد خدادادیشان این اشعار را سروده‌اند و به وزن و قافیه توجهی نداشته‌اند. این منظومه مانند بسیاری از اشعار
نداشته‌اند. این منظومه مانند بسیاری از اشعار سروده‌شده در پیش از اسلام یا اشعار گیلکی با موسیقی خوانده می‌شود و لحن خاصی در خواندن آن وجود دارد. و فقط زمانی که با آهنگ مخصوص خود خوانده شود موزون است و به صورت مجرد وزنی ندارد. ادبیات معاصر. نیما یوشیج و روجا. دغدغه اصلی نیما حفظ و احیای زبان طبری بود، او در نامه‌ها و دست نوشته‌هایش و همچنین در مقدمه دفتر روجا، به این دغدغه اشاره می‌کند. وی در نامه‌هایی که به برادرش می‌نویسد، سه بار از وی می‌خواهد که کتاب تاریخ طبرستان و دیوان امیر پازواری را برایش تهیه کرده
طبرستان و دیوان امیر پازواری را برایش تهیه کرده و ارسال کند. مهم‌ترین گام نیما در راه زنده نگاه داشتن زبان تبری، سرودن اشعار طبری در مجموعه ای با نام روجا است. روجا (در زبان مازندرانی به معنی ستارهٔ سرخ سحری) عنوان مجموعه‌ای از اشعار نیما یوشیج است که به زبان طبری سروده شده‌اند. این اشعار ابتدا در کتاب "مجموعه اشعار نیما یوشیج" (نشر نگاه) و پس از آن توسط مجید اسدی چاپ شدند. این اشعار به زبان مازندرانی است و به گویش کجوری و کلارستاقی که در شهرستان‌های نور، نوشهر و چالوس گویش می‌شود شباهت دارد.
تلویزیون ایندیا تودی یا تلویزیون هند امروز، یک شبکه تلویزیونی ۲۴ ساعته انگلیسی زبان در نویدا، اوتار پرادش است که اخبار، امور جاری و برنامه‌های کسب و کار در هند را پوشش می‌دهد. این کانال متعلق به شبکهٔ تلویزیونی (تی‌وی تودی TV Today Network) است که بخشی از رسانه‌های پخش زندهٔ هند است جستارهای وابسته. ایندیا تودی
عثمان العمیر (؛ زادهٔ ۱۹۵۰) تاجر و روزنامه‌نگار اهل عربستان سعودی است. او از نزدیکان سلمان بن عبدالعزیز آل سعود بشمار می‌رود. او همچنین موسس روزنامه‌ی ایلاف است. روزنامه‌نگاری. او این حرفه را در ابتدا به عنوان خبرنگار ورزشی در روزنامه الجزیره آغاز کرد. بعد از مدتی او سردبیر و خبرنگار روزنامه در لندن شد. در مدتی که در لندن بود به یادگیری زبان انگلیسی پرداخت. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ او سردبیر مجله المجله بود. بعد از آن او ده سال سردبیر روزنامه‌ی الشرق الاوسط بود.
جایزهٔ بین‌المللی ژاپن () یا به اختصار جایزهٔ ژاپن () نام جایزه‌ای است که افرادی از سرتاسر دنیا اهدا می‌شود که «دستاوردهای نوآورانه و عالی آنها در زمینهٔ علوم و تکنولوژی، موجب پیش‌برد مرزهای دانش و خدمت به صلح و خوشبختی بشریت شود.» این جایزه را «بنیاد جایزهٔ ژاپن» از سال ۱۹۸۵ میلادی اعطا می‌کند و تاکنون به ۹۴ دانشمند و متخصص از ۱۳ کشور مختلف دنیا اهدا شده‌است. جایزهٔ بین‌المللی ژاپن، شامل یک مدال بزرگداشت و ¥۵۰ میلیون ین ژاپن (تقریباً معادل ۴۴۵٬۷۵۲ دلار آمریکا) است و در حضور امپراتور ژاپن و همسرش، نخست‌وزیر
است و در حضور امپراتور ژاپن و همسرش، نخست‌وزیر ژاپن، رئیس مجلس و رئیس دادگاه عالی ژاپن اهدا می‌گردد. این جایزه را پس از جایزه نوبل، یکی از معتبرترین جوایز اهدا شده در زمینهٔ علم و تکنولوژی می‌دانند.
اگر برای نتیجهٔ یک واکنش شیمیایی چندین گزینه وجود داشته باشد، آنچه که ترجیح دارد را شیمی گزینی می‌نامیم. به عبارت دیگر، شیمی گزینی مربوط است به واکنش گزینشی که یک گروه عاملی در حضور دیگران از خود نشان می‌دهد. پیشبینی دربارهٔ شدت پیوندها معمولاً ممکن است اما آنچه در عمل خروجی می‌دهد کاملاً به چیزهایی وابسته است که در عمل پیشبینی آنها با دقت خوب، غیرممکن است (اوربیتال اتمی، حلال و …) پیشبینی گزینش شیمیایی معمولاً دشوار است اما از روی مشاهدهٔ خروجی‌های مختلف واکنش‌ها می‌توان حدس زد. کاهش سدیم تترا هیدروبورات
می‌توان حدس زد. کاهش سدیم تترا هیدروبورات در مقابل کاهش لیتیم آلومینیوم هیدرید از جملهٔ این موارد است. نمونه ای دیگر مانند: ترکیب ۴-متوکسی-استوفنون که توسط آب ژاول در گروه کتونی با pH بالا اکسید می‌شود و کربوکسیلیک اسید را تشکیل می‌دهد و توسط جانشینی الکترون‌دوستی آروماتیکی به آریل هالید در pH پایین اکسید می‌شود.
رنه دوسو (; – ) انسان‌شناس، و باستان‌شناس اهل فرانسه بود. از مهم‌ترین کارهای او تحقیقاتش در زمینهٔ مذهب هیتی‌ها، هوری‌ها، فنیقی‌ها، و آشوری‌ها بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
روزنامه قطع بزرگ یا برودشیت () به برش، فرمت یا قطعی از روزنامه گفته می‌شود که اندازهٔ آن به‌طور معمول ۲۲/۵اینچ (۵۷ سانتی‌متر) که با صفحات عمودی بلند شناخته می‌شود، بزرگتر از برلینی است. توصیف. ابعاد روزنامه قطع بزرگ تقریباً عبارت است از ۲۹/ در ۲۳/ در (۷۴۹ در ۵۹۷ میلی‌متر) ابعاد روزنامه قطع بزرگ دو برابر یک روزنامه نگاری تبلوید استاندارد است. روزنامه برودشیت استرالیا و نیوزیلند سایز کاغذ آن همواره A1 و ابعادش (۸۴۱ در ۵۴۹ میلی‌متر یا ۳۳/۱ در ۲۳/۴ اینچ است). روزنامه‌های برودشیت آفریقای جنوبی ابعاد برودشیت آن
برودشیت آفریقای جنوبی ابعاد برودشیت آن عبارت است از ۸۲۰در ۷۲۸ میلی‌متر (۳۲/۳ در ۲۲/۸ اینچ) (منطقه چاپ زنده یک صفحه ۳۸۰x ۵۴۵میلی‌متر). اندازه‌های دیگر ۲۲در (۵۶۰ میلی‌متر) و به صورت عمودی است.
پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم سینمایی سپاس از ۲۶ اردیبهشت تا ۲ خرداد ۱۳۵۲ در سینما شهر قصه برگزار گردید و سپس روز پنجشنبه سوم خردادماه ۱۳۵۲ پنجمین دوره جشنواره سپاس در هتل آریا شرایتون (هتل هما تهران) با حضور نزدیک به ششصد تن دست‌اندرکاران سینمای فارسی برندگان و برگزیدگان این دوره را معرفی کرد. در سال پنجم برای نخستین بار نمایش فیلم‌های برگزیده جشنواره به‌طور عمومی در سینما شهر قصه تهران صورت گرفت و تجلیل از ساموئل خاچیکیان و مرور آثار او هم هر روز در یک سانس برگزار شد. کمیته انتخاب متشکل از جمشید اکرمی، جمال
شد. کمیته انتخاب متشکل از جمشید اکرمی، جمال امید، باربد طاهری، محمد متوسلانی و اسماعیل نوری‌علا به بررسی نود فیلم بلند ایرانی سال ۱۳۵۱ پرداختند. هیئت داوران. داوران دوره پنجم سپاس عبارت بودند از آذر احمدیه، جلال ستاری، منوچهر انور، بهرام ری‌پور، نصرت کریمی، عباس شباویز و مرتضی ممیز. برگزیدگان. برگزیدگان پنجمین دوره جشنواره سپاس به شرح زیر بودند:
در سال ۱۳۴۸ نخستین دورهٔ جشنوارهٔ سپاس، که با ابتکار علی مرتضوی بنیان گذارده شده بود، برگزار شد. در ابتدای کار، دادن جوایز با رای‌گیری انجام می‌گرفت و بهترین‌های سال بر اساس رای خوانندگان مطبوعات انتخاب می‌شدند که در نخستین دوره نزدیک به سی هزار نفر در این اظهار نظر با نظر سنجی از حدود ۳۰ هزار نفر خوانندگان مجلهٔ فیلم و هنر پنج تندیس سپاس اهدا شد. مراسم اهدای تندیس‌ها در روز سه‌شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۴۸ در سینما کاپری برگزار شد. برگزیدگان. برگزیدگان نخستین دوره جشنواره سپاس به شرح زیر بودند:
آتش‌سوزی اطلس یک آتش‌سوزی است که در اکتبر ۲۰۱۷ در شمال شهرستان ناپا و در نزدیکی ناپا سودا اتفاق افتاد. این آتش‌سوزی در یکی از ۱۴ منطقه بزرگ کالیفرنیا و همزمان در هشت بخش شمالی کالیفرنیا اتفاق افتاد؛ و «کالیفرنیای شمالی» به آتش کشیده شد؛ که جری براون فرماندار وقت کالیفرنیا وضعیت اضطراری اعلام کرد. آتش‌سوزی که در ۸ اکتبر آغاز شد تا ۱۲ اکتبر ۵۱ هکتار از زمین‌های آن منطقه (۲۰۷ کیلومتر مربع) را سوزاند و ۷۷ درصد آن منطقه را دربر گرفت. در ۱۲ اکتبر، آتش‌سوزی از دریاچه Berryessa جنوبی به Napa رسید، اما جاده آتش را
Berryessa جنوبی به Napa رسید، اما جاده آتش را شکست. آتش. آتش‌سوزی در حدود ساعت ۱۰ صبح روز ۸ اکتبر ۲۰۱۷ در نزدیکی قله اطلس آغاز شد؛ و از این نقطه به کمک باد و رطوبت ۱۲ درصد توانست زود شعله‌ور شود و به بقیه مناطق برسد. در روز ۱۲ اکتبر، پیش‌بینی شد که سرعت باد به ۴۰ مایل بر ساعت خواهد رسید. اما سرعت باد از چیزی که پیش‌بینی شده بود پایین‌تر بود؛ و سرعت آتش‌سوزی را کند کرد. تخلیه. تخلیه از منطقه silverado resort، بزرگراه vichy و منطقه hagen road شروع شد و سپس به خیابان‌های montecito و mote vista رسید. پس از
به خیابان‌های montecito و mote vista رسید. پس از اینکه تخلیه شروع شد به سرعت کلیسای کراس واک، یک دانشگاه در نوپا و خیابان کلیسای کاتولیک پر شد. مراکز دیگری نیز جهت سکونت تأمین شد از قبیل:
روستای قاسم‌آباد بزرگ از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ است. توضیحات. به دلیل آب‌های زیرزمینی فراوان و خاک مرغوب، کشاورزی در این روستا رونق فراوانی دارد و محصولات و میوه‌های بسیاری از قبیل هلو، شلیل و آلو شابلون در آن تولید می‌شود زراعت گندم و جو و ذرت نیز در آن بسیار دیده می‌شود اما با احداث شهرک صنعتی و کارخانه‌های بزرگ در حومه این روستا، برخی اهالی کم‌کم از حرفه کشاورزی فاصله گرفتند و به کار در واحدهای صنعتی مشغول شدند. دامداری نیز در این روستا از رونق خوبی برخوردار است اما بیشتر آن بصورت نیمه حرفه ای
خوبی برخوردار است اما بیشتر آن بصورت نیمه حرفه ای فعالیت دارند. این روستا به جهت نزدیکی به شهر هشتگرد بسیار مهاجرپذیر می‌باشد. تپه قاسم‌آباد بزرگ این روستا در سازمان میراث فرهنگی ثبت شده است.
امانوئل امبولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل زامبیا است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پورتو، پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زامبیا بازی کرده‌است. امبالا از سال ۲۰۰۸ تا کنون در ۵۴ بازی ملی حضور یافته‌است.
لوبامبو موسوندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل زامبیا است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گاندزاسار کاپان، اولیس اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زامبیا بازی کرده‌است. موسوندا نخستین بازی ملی خود در دسامبر ۲۰۱۴ در مرحله مقدماتی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۵ انجام داده‌است.
داریو ناهاریس () شخصیتی خیالی در مجموعه داستان‌های خیالی-حماسی "ترانه یخ و آتش" اثر نویسندهٔ آمریکایی جرج آر. آر. مارتین و اقتباس تلویزیونی آن "بازی تاج‌وتخت" است. این کاراکتر، که فرماندهٔ سپاه «استورم‌کروز» در سرزمین «اِسوس» است، نخستین بار در "طوفان شمشیرها" (۲۰۰۰) معرفی می‌شود و بعد در "رقصی با اژدهایان" (۲۰۱۱) نیز حضور می‌یابد. نقش این شخصیت خیالی را در مجموعهٔ تلویزیونی "بازی تاج‌وتخت" که محصول اچ‌بی‌او است، در فصل ۳، اد اسکرین بازیگر بریتانیایی و در فصول ۴ تا ۶ میخیل هایسمان بازیگر هلندی ایفا می‌کند.
۴ تا ۶ میخیل هایسمان بازیگر هلندی ایفا می‌کند. ویژگی‌های شخصیتی. داریو جنگجویی اغواگر و بی‌باک و فرماندهٔ سپاه «استورم‌کروز» است که یک گروهان از سربازان مزدور، متشکل از ۵۰۰ سرباز حرفه‌ایِ سوارکار است. او یک قاتل کارآمد، خونخوار و سنگدل است که خود را به‌طور کامل وقفِ دنریس تارگرین نموده‌است. در رمان، هیچ‌گونه اطلاعاتی از سابقه و پیشینهٔ «داریو» فاش نشده‌است جز آنکه از طایفه و سرزمین «تیروشی» است. در فیلم‌نامهٔ مجموعهٔ تلویزیونی اما، چنین آمده‌است که مادرِ دائم‌الخمرش، او را در سنین جوانی به صاحبان میدان‌ها
او را در سنین جوانی به صاحبان میدان‌ها مبارزه فروخت. داریو را برای جنگیدن در اینگونه میدان‌های مبارزه تربیت کردند و آنچنان در کارش موفق شد که پس از مرگ اربابش، آزاد گشت. داریو پس از به‌دست آوردن آزادی‌اش، به یک گردان از سلحشوران مزدور موسوم به «سِکند سانز» پیوست. شخصیت داریو و کارهایی که انجام می‌دهد، بیشتر از نگاهِ دیگران و به‌ویژه دنریس تارگرین مشاهده یا توصیف می‌شود. او در رمان اصلی، یک شخصیت فرعی و پشت صحنه است.
سِر کنستانتین هویگنس یا کنستانتین هویخنس ( – ) شاعر، نویسنده، آهنگساز، و دیپلمات اهل هلند در دوران طلایی هلند بود. او دبیرِ دربارِ فردریک هنری اورانژ و ویلیام دوم، شاهزادهٔ اورانژ، و پدرِ کریستیان هویگنس، دانشمند و فیزیک‌دان نامدار بود. در سال ۱۹۴۷، به افتخار او، جایزه‌ای ادبی به نام «جایزهٔ کنستانتین هویگنس» (به هلندی: Constantijn Huygens-prijs) در هلند بنیاد گذاشته شد و از همان زمان، هر سال برگزار شده است.
اَنیمال مَن با نام اصلی برنهارد «بادی» بیکر، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده دیو وود و طراح کارمین اینفانتینو خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۸۰ از مجموعه کمیک "ماجراجویی‌های عجیب" (سپتامبر ۱۹۶۵) حضور پیدا کرد. در نتیجه حضور در نزدیکی انفجار یک فضاپیما فرازمینی، بادی بیکر از طریق دسترسی به «عنصر قرمز» موقتاً توانایی‌های حیوانات (از جمله پرواز پرندگان، یا قدرت متناسب با اندازه مورچه) را بدست می‌آورد. بیکر با استفاده از این
مورچه) را بدست می‌آورد. بیکر با استفاده از این قدرت‌ها و تحت عنوان ابرقهرمانی "انیمال من"، با جرم جنایت به مبارزه می‌پردازد.
بید سبدی یا بید مخصوص سبد بافی،، گونه‌ای بیدِ بومی اروپا، آسیای غربی و هیمالیا است. توصیف. بید سبدی درختچه‌ای چندساقه‌ای است که تا ارتفاع ۳ الی ۶ متری رشد می‌کند. شاخه‌هایی دراز، عمودی، مرتب با پوستی به رنگ سبز مایل به خاکستری دارد. برگ‌ها دراز و باریکند، طول آن‌ها بین ۱۰ الی ۱۵ سانتی‌متر ولی عرضشان فقط بین ۰٫۵ الی ۲ سانتی‌متر است. سطح بالایی برگ‌ها سبز تیره است و سطح زیری آن‌ها کرک‌های نرم خاکستری دارد. گل‌ها شاتون هستند و اوایل بهار پیش از برگ‌ها تولید می‌شوند، این گیاه دوپایه است و شاتون‌های نر و ماده در
این گیاه دوپایه است و شاتون‌های نر و ماده در روی گیاهان جداگانه‌ای هستند. شاتون‌های نر به رنگ زرد و بیضی‌شکل هستند و شاتون‌های ماده درازتر و استوانه‌ای‌تر هستند. آن‌ها اوایل تابستان، زمانی که کپسول میوه شکافته و بذرهای بسیار ریز فراوانی آزاد می‌سازد، می‌رسند. توزیع و زیستگاه. بید سبدی معمولاً کنار جویبارها و دیگر مکان‌های مرطوب یافت می‌شود. محدوده دقیق بومی آن به علت کشت تاریخی گسترده ناشناخته است؛ این گیاه مطمئناً بومی مناطق شرق اروپای مرکزی تا آسیای غربی است، اما ممکن است بومی مناطق دور غربی مثل