payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تله کابین رامسر قرار گرفته‌است. موزه مردم‌شناسی رامسر. در این موزه قطعات و ابزار و ادوات مورد استفاده در زندگی مردم رامسر و ابزار فرهنگی به نمایش گذاشته شده‌است؛ در این موزه فضای داخلی خانه‌های سنتی با وسایلی کاملاً قدیمی مانند قابلمه گلی، کف‌گیر، ماهی‌شور و… به نمایش گذاشته شده‌است. گردشگران در این موزه به‌طور ویژه با «کوره‌های آهنگیری قدیمی» و «دستگاه چادر شب بافی» نیز آشنا می‌شوند. قلعه مارکوه. قلعه مارکوه احتمالاً معبد پیروان آئین مهرپرستی بوده‌است. جنگل دالخانی و جنت‌رودبار. از جذابیت‌های گردشگری
جنگل دالخانی و جنت‌رودبار. از جذابیت‌های گردشگری روستای جنت‌رودبار، وجود دشت‌های متعدد گل گاوزبان در آن است و وسعت این دشت‌ها به حدی است که این روستا را «پایتخت گل گاوزبان ایران» می‌نامند. رنگ صورتی گل‌های گل‌گاوزبان جاذبهٔ منحصربه‌فرد گردشگری این منطقه است و وجود رودخانه، چشمه‌سارها و آبشارهای متعدد از دیگر جاذبه‌های این روستا است. آبشار سیاسرت. آبشار سیاسرت یکی از جاذبه‌های گردشگری در دهستان جنت‌رودبار بوده که طبیعت اطراف آن بکر است. فاصله این آبشار از جنت‌رودبار ۱۵ کیلومتر است. در نزدیکی آبشار سیاسرت،
۱۵ کیلومتر است. در نزدیکی آبشار سیاسرت، رودی به نام چالک‌رود جریان دارد. لاهیجان. لاهیجان یکی از شهرهای با جاذبه‌های فراوان گردشگری استان گیلان است و در شمال دیلمان و در فاصله ای ۳۵ کیلوتری از زیباکنار قرار دارد و بزرگترین شهر شرق گیلان محسوب می‌شود. لاهیجان معروف به «عروس شهرهای گیلان» است؛ و از نظرِ ویژگی‌های تاریخی یکی از شهرهای مهم استان گیلان به‌شمار می‌رود که برای مدت‌ها مرکز بخش «بیه‌پیش»، استانِ گیلان بوده‌است. شهرستان لاهیجان به گواهی تاریخ در گذشته مرکز «حکومت بیه‌پیش» بوده، و وسعت آن سرزمینی از
مرکز «حکومت بیه‌پیش» بوده، و وسعت آن سرزمینی از سفیدرود تا چالوس را در بر می‌گرفته‌است. آب و هوای لاهیجان در بخش جلگه‌ای، «معتدل و مرطوب»، و در قسمت کوهستانی آن، سردسیر است، و در مجموع آب و هوای این شهرستان، آب و هوای‌ای مدیترانه‌ای است. صنعت چای یکی از مهم‌ترین صنایع کشاورزی لاهیجان است. نخستین بار «چای در کشور ایران»، توسط «حاج محمد حسین اصفهانی» و در سال ۱۳۰۲ قمری و در لاهیجان کشت شد. برخی از محلات لاهیجان بر پایه حرفه افراد آن نامگذاری شده‌است، مانند میدان و شعربافان، خمیرکلایه و گابنه. زبان گفتاری
میدان و شعربافان، خمیرکلایه و گابنه. زبان گفتاری مردم لاهیجان، گیلکی (بیه پیش) است که با گیلکی رشت (بیه پس) از نظر آوایی، واژگانی و پاره‌ای ویژگی‌های دستوری تفاوت‌هایی دارد. لاهیجان دارای جاذبه‌های گردشگری بسیاری است که از آن جملهٔ آن‌ها می‌توان به جاذبه‌هایی همچون استخر، شیطان کوه، بام سبز، آبشار، باغ ملی، تالاب بین‌المللی امیر کلایه، باغات سرسبزِ چای، موزه تاریخ چای، حمام گلشن، قلعه دزدبن و … اشاره نمود. «تله کابین لاهیجان» نیز با جذب گردشگران داخلی و خارجی ایران، به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری منطقه
ایران، به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری منطقه بشمار می‌رود. شیطان کوه لاهیجان. شیطان کوه لاهیجان که از امتداد سلسله جبال البرز است از درختان و شمشادهای کوتاه و سبز پوشیده شده و در ناحیه شرقی شهر لاهیجان قرار دارد. این کوه به دلیل واقع شدن در داخل مجموعه شهری چشم‌اندازهای زیبایی پیدا کرده و گردشگران زیادی را به سوی خود جلب می‌کند. آبشار شیطان کوه که از بدنه شیطان کوه به پای کوه سرازیر می‌شود به وسیله پمپاژ آب از استخر آن تغذیه شده و حوضچه‌هایی برای تخلیه و حرکت آب در پایین آن احداث شده‌است. در کنار این
و حرکت آب در پایین آن احداث شده‌است. در کنار این آبشار راه پلکانی تا قله کوه وجود دارد که گردشگران با پشت سر گذاشتن آن از داخل درختان سر سبز عبور کرده و به قله کوه و منطقه بام سبز می‌رسند. استخر لاهیجان. استخر لاهیجان دریاچه‌ای در پای شیطان کوه لاهیجان است که با وسعت ۱۷ هکتار به دستور شاه عباس احداث شده‌است. این استخر دارای جزیره ای است که توسط یک پل به حاشیه جنوبی آن متصل شده، طول محیط حاشیه این استخر نزدیک به دو کیلومتر بوده که در کنار بلواری قرار دارد که دور تا دور استخر را احاطه کرده و از مراکز مهم
که دور تا دور استخر را احاطه کرده و از مراکز مهم گردشگری لاهیجان است. تله کابین لاهیجان. تله کابین لاهیجان از جاذبه‌های گردشگری این شهر است که در سال ۱۳۸۴ احداث شده‌است. این تله‌کابین از «بام سبز لاهیجان» به «قله تاج خروس» کشیده شده‌است. احداث پارک مجهز به رستوران، کافی شاپ و انواع غرفه‌های آلاچیق و ایجاد فضای مناسب برای گردشگران از دیگر برنامه‌هایی است که برای احداث در ایستگاه‌های تله کابین در نظر گرفته شده‌اند. تالاب سوستان زیستگاه نیلوفران لاهیجان. سوستان یکی از روستاهای دهستان لیل در بخش مرکزی شهرستان
یکی از روستاهای دهستان لیل در بخش مرکزی شهرستان لاهیجان است که به خاطر تالابی که در نزدیکی این روستا قرار دارد، تبدیل به یک جاذبهٔ گردشگری گشته‌است. فاصله سوستان تا مرکز دهستان لیل که روستای سطل سر است حدود ۱۱ کیلومتر و تا لاهیجان ۵/۰ کیلومتر است. آب این تالاب از طریق باران و رودی از منطقهٔ کتشال تأمین می‌شود. تالاب سوستان زیستگاه گونه‌ای از گیاهان مردابی به نام نیلوفر آبی است. وجود این نیلوفرهای آبیِ صورتی رنگ بر روی تالاب، جاذبهٔ گردشگری‌ای را به وجود می‌آورد. تالاب سوستان در فصل پاییز میزبان پرندگان
می‌آورد. تالاب سوستان در فصل پاییز میزبان پرندگان مهاجری همچون چنگر و خوتکا است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این تالاب که سبب شهرت گردشگری آن نیز شده وجود نوعی پسته است که این نوعِ خاص از پسته در مناطق استوایی پیدا می‌شود اما بنا به دلایلی در تالاب سوستان نیز رشد پیدا کرده‌است و مورد توجه اهالی منطقه است. تالاب بین‌المللی امیر کلایه. تالاب بین‌المللی امیر کلایه در ۴۰ کیلومتری شمالِ شهر لاهیجان و در کنار دریای خزر واقع شده و به دلیل نوع خاص اکوسیستم به دور از هر گونه آلودگی زیست‌محیطی بوده و دارای جاذبه‌های
هر گونه آلودگی زیست‌محیطی بوده و دارای جاذبه‌های گردشگری است. ورزش سافاری. استان گیلان از معدود استان‌های بهره‌مند از اقلیم‌های مختلف برای مسابقات آف‌رود مانند شن نوردی، سنگ نوردی، گل نوردی و جنگل نوردی و همچنین دارای چهار پیست آفرود است و لاهیجان پایتخت آفرود گیلان به حساب می‌آید چراکه شهرستان لاهیجان، سه پیست آفرود را دارا است و اولین مسابقه آفرودِ گیلان نیز در لاهیجان برگزار شده و این شهرستان در این رشته چندین قهرمان کشوری در ایران نیز دارد. به دلیل قدرت بدنی بالایی که ورزشکاران آفرود دارند می‌توانند در
بدنی بالایی که ورزشکاران آفرود دارند می‌توانند در حوادثی مانند آتش‌سوزی‌های جنگل، سیل، زلزله، و رانش زمین نیز نقش برجسته ای داشته باشند. اولین دوره لیگ آفرود استان گیلان در چهار شهر رشت، انزلی، رودسر و لنگرود برگزارشد و توسط ورزشکاران این شهرستان‌ها تیم یکپارچه ای تشکیل شده‌است. سافاری رشته جدید ورزشی در گردشگری سفری محسوب می‌شود و به آن وحش‌گشت (safari) نیز می‌گویند. روستای زمیدان. روستای زمیدان در ۸ کیلومتری شهر لاهیجان واقع شده‌است. شغل اکثر مردم روستای زمیدان کشاورزی است و محصولات روستای زمیدان برنج،
زمیدان کشاورزی است و محصولات روستای زمیدان برنج، چای، انواع سبزیجات، میوه و مرکبات است. در روستای زمیدان چند واحد صنعتی نیز استقرار یافته‌است که عبارتند از کارخانجات چای‌خشک کنی و واحدهای برنج‌کوبی. از طریق جادهٔ زمیدان می‌توان از لاهیجان به شهرهای لنگرود و املش دسترسی پیدا کرد. بندر گردشگری انزلی. بندرانزلی، یکی از شهرهای شمال ایران است و دارای آب و هوای معتدل مرطوب است که هر سال پذیرای میلیون‌ها توریست است. بخشی از محیط زیست طبیعی این شهرستان را دریا(۴۰ کیلومتر نوار ساحلی) و بخش مهم دیگر را اکوسیستم
کیلومتر نوار ساحلی) و بخش مهم دیگر را اکوسیستم تالاب انزلی تشکیل می‌دهد. نام شهرِ «انزلی» با توجه به پیشینهٔ تاریخی اش، در بیشتر شهرهای اروپایی نامی شناخته شده‌است. این بندر از طریق رود ولگا در دریای کاسپین به اروپا راه دارد و از گذشته‌ها نیز انزلی را دروازه اروپا و ایران می‌نامیدند و این مطلب در بسیاری از نوشته‌ها نیز آمده‌است. این منطقه صاحب یکی از بزرگترین مرداب‌های جهان با نامِ «مرداب انزلی» است. انزلی پنجمین بندر فعال اقتصادی کشور ایران محسوب می‌شود. مسیر دسترسی به انزلی از ایران مرکزی، از طریق جاده
مسیر دسترسی به انزلی از ایران مرکزی، از طریق جاده چالوس و پس از پشت سرگذاشتن تنکابن، رامسر، چابکسر و رودسر، لنگرود و سواحل چمخاله (چاف و چمخاله) و در ادامه با گذشتن از کمربندی لاهیجان و آستانه اشرفیه و از طریق بزرگراه رشت به انزلی است. شنبه بازار انزلی از بیش از ۷۰ سال پیش تاکنون به شکل هفتگی در خیابان میرزا کوچک خان انزلی هر هفته برگزار می‌شود و در این بازار مردم روستاهای اطراف از مرغ و جوجه زنده، تا انواع سبزی‌های محلی، انواع ترشی، انواع کفش و لباس و ابزار کشاورزی را ارائه می‌کنند. عمده‌ترین سوغات انزلی
کشاورزی را ارائه می‌کنند. عمده‌ترین سوغات انزلی شامل انواع ماهی، سبزیجات محلی، سیرترشی و زیتون است که همگی این‌ها در شنبه بازار ارائه می‌گردد. در کنارِ شنبه بازار انزلی، برج کنترل، موج شکن، پل‌های انزلی، برج ساعت، فانوس دریایی انزلی و بلوار ساحلی انزلی از دیگر محل‌های گردشگر پذیرِ این شهر هستند. با توجه به آنکه بخشی از اهالی انزلی را ارمنی‌های ایران تشکیل می‌دهند، مسیحیت نیز بخشی از جامعه دینی این شهر را به خود اختصاص داده‌است. ارامنه و مسلمانان از دیرباز در این شهرِ ساحلی زندگی مسالمت آمیزی بر مبنای
در این شهرِ ساحلی زندگی مسالمت آمیزی بر مبنای همکاری و همیاری داشته‌اند. اساسِ اقتصاد مردم در شهرستان انزلی را شغل و اقتصاد ماهی‌گیری تشکیل می‌دهد و در سال‌های اخیر به‌طور ویژه صید ماهی کیلکا رونق فراوانی پیدا کرده‌است. حصیر بافی نیز از مشاغل تخصصی اهالی انزلی بوده و حصیر غازیان و حصیر آبکنار از شهرت برخوردارند و سالیانه هزاران حصیر از این منطقه صادر می‌گردد. این حصیرها در نقش فرش عمل می‌کنند. شنبه‌بازار انزلی. از گذشته‌های دور از روستاهای اطراف شهر انزلی و سایر شهرهای استان گیلان، مردم محلی تولیدات خود
و سایر شهرهای استان گیلان، مردم محلی تولیدات خود مانند میوه و سبزی و صیفی‌جات، حصیر و زنبیل‌ها، رب انار، زیتون، مرغ و خروس و دست بافته‌های پشمین را برای فروش به این بازار می‌آورند. تالاب انزلی. تالاب انزلی در زمستان، میزبان انواع پرنده‌های دریایی به ویژه قوهای سفید، غاز، اردک، مرغابی، چنگر و دیگر پرندگان مهاجر است. از جذابیت‌های تالاب انزلی، نیلوفرهای آبی آن است که در سراسر تالاب وجود دارند و نیزارها و لاله‌های دریایی نیز در حاشیه تالاب قرار گرفته‌اند. قایق‌سواری بر پهنه مرداب از جاذبه‌های گردشگری سفر به
بر پهنه مرداب از جاذبه‌های گردشگری سفر به بندر انزلی است. موزه نیروی دریایی کاخ انزلی. این کاخ در سال‌های ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۴، و پس از حادثه آتش‌سوزی دیگر کاخ که کاخ خوشتاریا نام‌داشت، ساخته شد، کاخ خوشتاریا متعلق به تاجری روسی بود که برق را به ایران آورد. این کاخ امروزه به «موزهٔ نظامی نیروی دریایی» تبدیل شده‌است و انواع سلاح‌های گرم و سرد از زمان صفویان تاکنون را در معرض تماشا قرار داده‌است. برج موسیقی حافظیه انزلی. در کنار بنای شهرداری انزلی، بنایی سفید رنگ با شباهت به حافظیه شیراز قرار دارد. این بنا که در سال
به حافظیه شیراز قرار دارد. این بنا که در سال ۱۳۱۱ هجری‌شمسی به سفارش شهرداری انزلی و توسط گروهی از مهندسان آلمانی احداث شد، و از سال‌ها پیش مکان برگزاری کنسرت‌های موسیقی بوده‌است و به نام حافظیه خوانده می‌شود. از این محل در کنار جذابیت گردشگری به عنوان مکانی برای برگزاری نمایشگاه‌های کوچک نقاشی و صنایع دستی نیز استفاده می‌شود. بقعه بی‌بی حوریه. بقعه بی‌بی حوریه، حرمی در منطقه بندرانزلی است که آرامگاه خواهر علی بن موسی الرضا است. قبرستان لهستانی‌ها. قبرستان لهستانی‌ها، آرامگاه لهستانی‌هایی است که در زمان
لهستانی‌ها، آرامگاه لهستانی‌هایی است که در زمان جنگ‌جهانیِ دوم به ایران پناهنده شدند و به عنوان سندی به جا مانده از دوران جنگ جهانی دوم است. مشکلات و معضلات. واقعیت این است که استان‌های ساحلی شمال کشور ایران و به‌ویژه استان مازندران، اگرچه بیشترین جذب گردشگر داخلی را دارد، اما پیامدهای منفی از تخریب شالیزارها و ساخت شهرک گرفته تا تراشیدن جنگل‌ها برای ویلاسازی را نیز به همراه داشته‌است و به‌قولی گردشگری در شمال ایران توسعه نیافته، بلکه صرفاً رشد کرده‌است، توسعه مفهومی است که پایداری و حفاظت را نیز در خود
توسعه مفهومی است که پایداری و حفاظت را نیز در خود داشته‌باشد. تورها و گردشگری دریایی در دریای خزر. کشتی‌هایی در سواحل شمالی ایران است که برای مقاصد تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرند، که غالباً در آن‌ها صرف وعده‌های غذایی همراه با موسیقی و عبور روی آب‌های تالاب انزلی و دریای خزر به گردشگران ارائه می‌شود. در سال ۱۳۹۱ هجری‌شمسی، در همایشی بین‌المللی‌ای دربارهٔ گردشگری در سواحل دریای خزر یک ایرانی ساکن کشور آمریکا قصد سرمایه‌گذاری به میزان ۶۳ میلیون دلار برای راه‌اندازی راه‌های دریایی از آستارا تا خلیج گرگان
راه‌اندازی راه‌های دریایی از آستارا تا خلیج گرگان با کشتی تفریحی برای مسافران ایرانی و مسافران جمهوری آذربایجان که می‌خواهند به زیارت علی بن موسی الرضا در مشهد بروند را داشت. امنیت گردشگری در شمال ایران. وضعیت بیشتر نواحی شمال ایران از نظر «کنترل جرایم»، وضعیت خوبی بوده‌است، و جرایم کنترل شده و نظم خوبی در این استان‌ها برقرار است؛ اما گاهی در برخی از موارد انواعِ مختلفِ زورگیری از جمله زورگیری در جاده‌ها و راهزنی در برخی نواحی شمال ایران مشکل مداومِ امنیتیِ رایج در سال‌های اخیر در آن نواحی شده‌است. در این
رایج در سال‌های اخیر در آن نواحی شده‌است. در این زمینه برای نیروی انتظامی ایران مجرم‌ها به‌راحتی قابل تشخیص هستند، این افراد غالباً با وسایل نقلیهٔ بدون پلاک و در حالیکه چاقو و … نیز به همراه دارند، تردد می‌کنند و عمل اخاذی و زورگیری انجام می‌دهند.
لیوینگ شانگری-لا یک آسمان‌خراش چندگانه در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا است که بلندترین در شهر ونکوور و استان بریتیش کلمبیا می‌باشد. این برج ۶۲ طبقه‌ای شامل یک هتل پنج ستاره، اداره، طبقات مسکونی، چشمه آب معدنی، گالری هنر ونکوور، تعدادی مغازه و باغ مجسمه‌سازی عمومی می‌شود. ارتفاع کل ۲۰۱٫۲ متر (۶۶۰ فوت) است و یک باغ سایبان خصوصی در طبقه ۶۱ وجود دارد. این سومین ساختمان بلند در کانادا است. هتل. هتل شانگری-لا ونکوور یک هتل مجلل و کامل است که بخشی از ساختمان است. این هتل بخشی از مجموعه هتل‌های زنجیره‌ای شانگری-لا
هتل بخشی از مجموعه هتل‌های زنجیره‌ای شانگری-لا و نخستین هتل این مجموعه در آمریکای شمالی می‌باشد. هتل شامل ۱۵ طبقه و ۱۱۹ اتاق (از جمله سوئیت ریاست جمهوری در طبقه ۱۵) می‌باشد. مسکونی. لیوینگ شانگری-لا همچنین شامل ۳۰۷ واحد مسکونی است که در طبقه ۱۶ تا ۴۳ و ۶۳ واحد مسکونی خصوصی در طبقه ۴۴-۶۰ با سه پنت هاوس در طبقه ۶۱ قرار دارد. واحدهای مسکونی از ورودی در خیابان ۱۱۲۸ جورجیای غربی و ۱۱۱۱ خیابان آلبرنی قابل دسترسی است. منابع فرهنگی. این برج در سال ۲۰۱۰ توسط فیلم مورد استفاده قرار گرفت.
واندرسوآن یک کنسول بازی دستی است که توسط باندای در ژاپن منتشر شده‌است. این کنسول توسط شرکت گونپی یوکوی لابراتوار کوتو و باندای توسعه یافته است و آخرین قطعه سخت‌افزاری محسوب می‌شود که یوکوی قبل از مرگش در سال ۱۹۹۷ توسعه داده بود. واندرسوآن از نسل پنجم کنسول‌های بازی ویدئویی بود که در سال ۱۹۹۹ به بازار عرضه شد و دو مدل دیگر آن، شامل واندرسوآن رنگی و سوان کریستال بعدها منتشر شدند و به صورت رسمی تا زمانی که تولید آن توسط باندای در سال ۲۰۰۳ متوقف شد، پشتیبانی می‌شدند. در طول تاریخ انتشار واندرسوآن خارج از ژاپن
در طول تاریخ انتشار واندرسوآن خارج از ژاپن منتشر نشد.
کلوسال اردر یک توسعه‌دهنده بازی ویدئویی فنلاندی است که بخاطر بازی‌های شبیه‌ساز کسب‌وکار مانند شناخته می‌شود. این شرکت در سال ۲۰۰۹ در تامپره، فنلاند گشایش یافت. پارادوکس اینتراکتیو ناشر این شرکت است. تاریخچه. کلوسال اردر در تابستان ۲۰۰۹ توسط یک گروه از توسعه‌دهندگان بازی موبایل یونیورسومو تاسیس شد. مارینا هالیکاینن از خارج از شرکت یونیورسومو به عنوان مدیر عامل شرکت جدید استخدام شد. در ابتدا کلوسال اردر برای دریافت اولین بودجه برای بازی شبیه‌سازی کسب‌وکار، سیتیز این موشن بود که در حال توسعه در زمان ایجاد شرکت
این موشن بود که در حال توسعه در زمان ایجاد شرکت بود.
دیوید لیپسکی (متولد ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۵) نویسنده آمریکایی است. آثار او جزء پرفروش‌های نیویورک تایمز، تایم بوده و در بهترین نویسندگی مجله آمریکایی و مجموعه بهترین داستان‌های کوتاه آمریکایی آمده‌است. لیپسکی جایزه مجله جهانی را در سال ۲۰۰۹ دریافت کرد. او یکی از ویراستارهای مجله رولینگ استون است. او در حال حاضر در شهر نیویورک زندگی می‌کند. پیش زمینه و تحصیلات. دیوید لیپسکی در نیویورک متولد شد، و پسر نقاش پت لیپسکی می‌باشد. او از دبیرستان استویوسانت در سال ۱۹۸۳ فارغ‌التحصیل شد. او از دانشگاه براون فارغ‌التحصیل شد، و
شد. او از دانشگاه براون فارغ‌التحصیل شد، و با نویسنده جان هاکس تحصیل می‌کرد. او مدرک ارشد خود را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد، و در آنجا با نویسنده جان بارت تحصیل می‌کرد. لیپسکی در حال حاضر رشته نویسندگی خلاق را در دانشگاه نیویورک تدریس می‌کند. در هنگام دوران کارشناسی، لیپسکی داستان خود را به نام «سه هزار دلار» در مجله نیویورکر به چاپ رساند، و توسط ریموند کارور به عنوان یکی از بهترین داستان‌های کوتاه سال ۱۹۸۶ انتخاب شد. کارور از جوان بودن نویسنده متحیر شد و در مقدمه خود نوشت، اقرار می‌کنم که قبلاً
شد و در مقدمه خود نوشت، اقرار می‌کنم که قبلاً آثار دیوید لیپسکی را نخوانده بودم. آیا خواب بودم یا چند داستان، یا شاید هم دو داستان از او را از داده بودم؟ نمی‌دانم. اما این را می‌دانم که از این به بعد باید بیشتر به آثار او توجه کنم.
درختِ تنها یا تک‌درخت یک نقاشی رنگ روغن اثر نقاش آلمانی با نام کاسپار داوید فریدریش است که در سال ۱۸۲۲ کشیده شده‌است. اندازه این تابلو ۵۵×۷۱ سانتی‌متر (۲۲×۲۸ اینچ) است. این طرح یک سراسرنما از منظره‌ای رمانتیک از دشت‌ها و کوه‌ها در پس‌زمینه را به تصویر می‌کشد. یک بلوط منفرد در جلوی تصویر، نمای غالب طرح است. یک بلوط قدیمی ایستاده در مرکز نقاشی که به‌وضوح آسیب خورده اما همچنان سرپاست. شاخه‌های درخت، تیره و در سایه فرورفته، به‌سمت آسمان ابری صبح‌گاهی خم شده‌اند. چنین به‌نظر می‌رسد که توده‌های ابر، گنبدی در
چنین به‌نظر می‌رسد که توده‌های ابر، گنبدی در بالای درخت تشکیل داده‌اند. تاج درخت خشکیده و بالای تنه و دو شاخه بریده‌شده، یادآور طرح صلیب هستند. چوپانی در زیر شاخه‌های پایینی و پوشیده با برگ پناه گرفته‌است. گله گوسفندان او در کنار یک تالاب واقع در چمن‌زار وسیع و پوشیده از علف اطراف درخت در حال چریدن هستند. در فاصله متوسط، روستاها و یک شهر در میان دیگر درختان و بوته‌ها واقع شده‌اند. تپه‌های پوشیده‌شده از درخت، به کوه‌های آبی‌خاکستری پس‌زمینه منتهی می‌شوند. این اثر توسط بانکدار و کلکسیونری با نام جوآکیم
این اثر توسط بانکدار و کلکسیونری با نام جوآکیم هینریچ ویلهلم وگنر و همراه با نقاشی دیگری با نام "طلوع ماه کنار دریا" ("Mondaufgang am Meer") جمع‌آوری شد تا یک جفت از «زمان‌های روز» ساخته شود که منظره صبح و عصر را به رسم کلود لورین به تصویر بکشد. این اثر تا قبل از نوامبر ۱۸۲۲ تکمیل شد و از سال ۱۸۶۱ و پس از اهدای آن به گالری ملی برلین توسط وگنر، در همان مکان نگهداری می‌شود. تاریخ‌شناس هنری با نام هلموت بورچ‌سوپان احتمال داد که این کوه‌ها در کرکونوشه واقع شده‌اند که امروزه در مرزهای جمهوری چک است. در زمان
که امروزه در مرزهای جمهوری چک است. در زمان زندگی فریدریش در سال ۱۷۹۸، این سرزمین به دو بخش سیلزی و بوهم واقع در جنوب‌شرقی درسدن تقسیم شده‌بود. فریدریش در خلال سال‌های ۱۸۰۶ و ۱۸۱۰، چندین بار این کوه‌ها را نقاشی کرد.
ولادیمیر آرسنیف (؛ – ) گردشگر، جغرافی‌دان، نویسنده و نظامی اهل امپراتوری روسیه بود. وی جستجوگر خاور دور بود که سفرهای خود را در سری کتاب‌هایش_ "По Уссурийскому Краю" ("در مسیر سرزمین اوسوری") و "Дерсу Узала" ("درسو اوزالا")_ نقل کرده‌است. سفرهایی نظامی به اوسوری که عمدتاً با همراهی و راهنمایی یک شکارچی بومی به نام درسو اوزالا از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۷ انجام شده بودند. او نخستین کسی بود که گونه‌های متعدد گیاهی سیبری و شیوه‌های گوناگون زندگی مردم بومی آن‌جا را شرح داد. زندگی. آرسنیف در سن پترزبورگ، امپراتوری روسیه
زندگی. آرسنیف در سن پترزبورگ، امپراتوری روسیه زاده شده‌است. پدرش یک رعیت بود که توانسته بود رئیس راه‌آهن منطقه مسکو شود. پس از گذراندن آموزش‌های نظامی، آرسنیف سفرهای کاوشگرانهٔ نظامی خود را به جنگل‌های خاور دور آغاز کرد. او در طول سال‌های جنگ داخلی روسیه در ولادی‌وستوک اقامت گزیده بود و کمیسر اقلیت‌های قومی (Komisar po delam inrodcheskim) جمهوری خودمختار خاور دور بود. پس از آنکه شوروی در سال ۱۹۲۲ جمهوری شرق دور را جذب خود کرد، آرسنیف مهاجرت را نپذیرفت و در ولادی‌وستوک ماند. کار. بخش عمدهٔ شهرت آرسنیف به
ولادی‌وستوک ماند. کار. بخش عمدهٔ شهرت آرسنیف به سبب نوشتن کتاب‌های بسیارش در مورد کاوشگری‌های خویش است؛ از جمله حدود ۶۰ اثر در زمینه جغرافیا، حیات وحش و قوم‌نگاری مناطقی که به آن‌ها سفر کرده بود. مشهورترین کتاب او درسو اوزالا است که دربرگیرندهٔ خاطرات سه سفر اکتشافی وی به جنگل‌های تایگای اوسوری در شمال آسیا و در امتداد دریای ژاپن و شمال ولادی‌وستوک است. این کتاب به نام راهنمای بومی آرسنیف یعنی درسو اوزالا که یک شکارچی از مردمان نانای (قبیلهٔ گلدها) بود نامگذاری شده‌است. در نهایت بر اساس کتاب درسو اوزالا دو
شده‌است. در نهایت بر اساس کتاب درسو اوزالا دو فیلم ساخته شد، یکی توسط کارگردان اهل شوروی، آغاسی بابایان در سال ۱۹۶۱ و دیگری توسط فیلمساز ژاپنی آکیرا کوروساوا در سال ۱۹۷۵. نسخهٔ کوروساوا در سال ۱۹۷۶ برندهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. سومین کتاب از سه‌گانهٔ کتاب‌های آرسنیف به نام «در کوه‌های سیخوته-آلین» نیز پس از مرگش در سال ۱۹۳۷ منتشر شد. زندگی شخصی. آرسنیف در سال ۱۹۳۰ در ولادی‌وستوک و در سن ۵۷ سالگی درگذشت. بیوه او، مارگاریتا نیکولائونا آرسنیفا، در سال ۱۹۳۴ و مجدداً در سال ۱۹۳۷ پس از متهم شدن به
سال ۱۹۳۴ و مجدداً در سال ۱۹۳۷ پس از متهم شدن به عضویت در یک سازمان زیرزمینی جاسوسی و خرابکاری که ادعا می‌شد توسط شوهر درگذشته‌اش اداره می‌شده‌است، دستگیر شد. دادگاه نظامی که در ۲۱ اوت ۱۹۳۸ برپا شد در مورد این پرونده تنها ۱۰ دقیقه وقت گذاشت و او را به مرگ محکوم کرد و حکم اعدام نیز بلافاصله اجرا شد. دختر آرسنیف ناتالیا نیز در آوریل ۱۹۴۱ دستگیر و به تبعید به اردوگاه کار اجباری (گولاک) محکوم شد. امروزه خانهٔ خانواده آرسنیف در (ولادی‌وستوک) به یک موزه تبدیل شده‌است. همچنین آرسنیف، شهری واقع در سرزمین پریمورسکی
همچنین آرسنیف، شهری واقع در سرزمین پریمورسکی بر اساس نام او نام گذاری شده‌است. پیوند به بیرون. نوشتاری در مورد ولادیمیر آرسنیف
لوکار (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. لوکار ۱۳۹ نفر جمعیت دارد.
وربا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. وربا ۲۶۴ نفر جمعیت دارد.
ترشنیویتسا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ترشنیویتسا ۱٬۱۳۷ نفر جمعیت دارد.
توپولا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. توپولا ۳۶ نفر جمعیت دارد.
تکئیا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. تکئیا ۱٬۲۵۱ نفر جمعیت دارد.
سوبوتیتسا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. سوبوتیتسا ۷۵۷ نفر جمعیت دارد.
ستوبیتسا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ستوبیتسا ۱٬۷۸۴ نفر جمعیت دارد.
ستارو سلو (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ستارو سلو ۷۶ نفر جمعیت دارد.
راتیتوو (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. راتیتوو ۱٬۷۲۹ نفر جمعیت دارد.
ریباره (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ریباره ۳٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد.
ریبنیک (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ریبنیک ۳۰۴ نفر جمعیت دارد.
مایور (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. مایور ۲٬۷۷۷ نفر جمعیت دارد.
لیپوویتسا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Despotovac واقع شده‌است. لیپوویتسا ۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
ایزوور (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ایزوور ۹۲۹ نفر جمعیت دارد.
گلوگوواتس (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. گلوگوواتس ۱٬۵۶۱ نفر جمعیت دارد.
گلوژانه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. گلوژانه ۱٬۰۱۷ نفر جمعیت دارد.
تسرنچه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. تسرنچه ۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
برسیه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. برسیه ۶۵۶ نفر جمعیت دارد.
برسیه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. برسیه ۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
بوکووچه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. بوکووچه ۷۵۰ نفر جمعیت دارد.
وویسکا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. وویسکا ۱٬۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
وولیاوچه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. وولیاوچه ۱٬۸۱۳ نفر جمعیت دارد.
ورلانه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. ورلانه ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
ووکمانوواتس (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Rekovac واقع شده‌است. ووکمانوواتس ۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
زابرگا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. زابرگا ۱٬۲۱۱ نفر جمعیت دارد.
چپوره (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. چپوره ۸۲۵ نفر جمعیت دارد.
شالودوواتس () یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. شالودوواتس ۳۶۰ نفر جمعیت دارد.
شانتاروواتس (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. شانتاروواتس ۴۵۳ نفر جمعیت دارد.
شاواتس (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. شاواتس ۵۳۳ نفر جمعیت دارد.
ستریژا (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ستریژا ۱٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
ستریژیلو (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ستریژیلو ۴۷۹ نفر جمعیت دارد.
سووینوو (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. سووینوو ۱٬۳۸۶ نفر جمعیت دارد.
سدلاره (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. سدلاره ۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
سنیه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. سنیه ۱٬۴۶۸ نفر جمعیت دارد.
تروپونیه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Svilajnac واقع شده‌است. تروپونیه ۹۰۱ نفر جمعیت دارد.
وینوراچه () یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. وینوراچه ۷۹۹ نفر جمعیت دارد.
ویرینه (}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Pomoravlje District واقع شده‌است. ویرینه ۸۸۴ نفر جمعیت دارد.
شاهزاده موریکونی (؛ – ) نهمین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا اهل ژاپن بود. وی پسر هشتمین شوگون شاهزاده هیساآکی و نوه امپراتور گو-فوکاکوسا بود. نهمین شوگون کاماکورا، شاهزاده امپراتوری موریکونی، پسر، شاهزاده امپراتوری هیساآکی بود. در دوران شوگونی شاهزاده موریکونی، شوگون‌سالاری کاماکورا در آستانه فروپاشی بود. با کاهش قدرت خاندان هوجو در شوگون‌سالاری کاماکورا، گوکه‌نین‌ها (گروهی از سامورایی‌ها که در ازای تضمین مالکیت قلمرو خود به شوگون‌سالاری وفاداری می‌کردند) شروع به کسب قدرت کردند. دو جناح نیز در دربار