payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از تشدید تنش‌ها در نوار غزه یا کرانه باختری توصیف کردند. زندگی‌نامه. نخاله در ۶ آوریل ۱۹۵۳ میلادی در خان یونس، نوار غزه، به دنیا آمد. پدرش در جریان کشتار خان یونس در سال ۱۹۵۶ توسط ارتش اسرائیل کشته شد. تحصیلات خود را در نوار غزه به پایان برد و از دانشسرای معلم غزه دیپلم گرفت. در سال ۱۹۷۱, نخاله به خاطر فعالیت‌های ستیزه جویانه اش در جبهه آزدادیبخش عرب از سوی اسرائیل به حبس ابد محکوم شد. او یکی از ۱٬۱۵۰ زندانی امنیتی ای بود که بر اساس توافق جبریل در ۲۱ مه ۱۹۸۵ از سوی اسرائیل آزاد شدند. پس از آزادی نخاله از
از سوی اسرائیل آزاد شدند. پس از آزادی نخاله از زندان اسرائیل، فتحی شقاقی دبیرکل وقت جهاد اسلامی وظیفه تأسیس بال نظامی گروه، گردان‌های قدس، در نوار غزه را به او سپرد. نخاله در آوریل ۱۹۸۸ به خاطر نقشش در انتفاضه اول علیه اشغال‌گری اسرائیل دوباره از سوی اسرائیل دستگیر شد، و در اوت ۱۹۸۸ به تبعید به لبنان فرستاده شد.
نور جهان (؛ – ) یک خواننده، و هنرپیشه اهل پاکستان بود. او را «ملکه ترنم» لقب داده بودند و حدود ۶ دهه فعالیت هنری مستمر داشت. وی به‌همراه احمد رشدی رکوردار خواندن ترانه به‌جای بازیگران، در فیلم‌های سینمایی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نگار شده است. او در فیلم‌های "کرم شب‌تاب" و "ساعت گرانبها" بازی کرده است.
مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان () یک رقابت سالانه برای شطرنج بازان زیر ۲۰ سال است که توسط فدراسیون جهانی شطرنج (فیده) برگزار می‌شود. Medal Table. As of 2018 (57 Men + 36 Women)
زمین‌لرزه ۲۰۱۸ سولاوسی () در روز جمعه ۲۸ سپتامبر به بزرگای ۷٫۵ ریشتر در «پالو» - پایتخت جزیره «سولاوسی» - شهر «دونگالا» و چندین شهر ساحلی دیگر اندونزی رخ داد که به دنبال آن یک سونامی شدید و قوی به وقوع پیوست. در این حادثه دست‌کم ۲۲۵۶ نفر کشته و بیش از ۱۰۶۷۹ نفر مجروح و دست‌کم ۱۰۷۶ نفر مفقود شدند. شرح واقعه. در روز جمعه ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸ در پالو پایتخت جزیره سولاوسی، دونگالا و چندین شهر ساحلی دیگر در اندونزی زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۷٫۵ ریشتر با دو پس‌لرزه شدید به بزرگای ۶٫۷ و ۶٫۱ ریشتر و به دنبالش یک سونامی قوی
بزرگای ۶٫۷ و ۶٫۱ ریشتر و به دنبالش یک سونامی قوی باعث ناپدید شدن بسیاری از مردم و نابود شدن خانه‌های بسیاری شد. آژانس هواشناسی و ژئوفیزیک اندونزی اطلاع داد که امواج سونامی تا ۶ متر رسیده بود. خسارات. زمین‌لرزه باعث قطع برق و تلفن و نابودی بسیاری از خانه‌های مسکونی شده‌است. همچنین در دونگالا باعث جابجا شدن مخازن نفت شده و فعالیت مراکز بارگیری را مختل کرده‌است ولی باعث نشتی نفت و گاز نشده‌است. تلفات. دست‌کم ۲۲۵۶ نفر در این زمین‌لرزه و سونامی جان خود را از دست دادند و بیش از ۱۰۶۷۹ نفر مجروح شدند. بیش از ۱۰۷۶
دادند و بیش از ۱۰۶۷۹ نفر مجروح شدند. بیش از ۱۰۷۶ نفر نیز ناپدید شده‌اند.
میرزا علی بن سلطان محمد (۸۳۳–۹۰۹ ق) بعد از مرگ پدر، حکومت را به دست گرفت و برای آنکه بین برادرانش اختلاف نیفتد، هریک را به نحوی از خود راضی ساخت. در این راستا، علاوه بر کوچصفهان، ولایت لشته نشا را نیز به سلطان حسن واگذار نمود و حکومت گرجیان را به سلطان حسین سپرده. هم چنین با برادران دیگر پیمان بسته بود و نهایت مهربانی را در حق آنان انجام داد. میرزا علی که به عدالت شهرت داشت، به وصیت پدرش عمل کرد و به رفع ظلم و دستگیری از مردم پرداخت. احمد تتوی، دربارهٔ او چنین نوشته‌است: عمل به وصیت سلطان محمد کرد. چون او
نوشته‌است: عمل به وصیت سلطان محمد کرد. چون او نتوانست رفع بدعت زَنِه زَر کند، گفت: در رفع بدعت، چنان نماید که قاعده نیکنامی و بنای عدل گستری مشید ماند …، و این وصیت، مطابق اخلاص و اعتقاد او بود. تعلل جایز نشمرد، بدعت زنه زر و مرده سورانه را از قلمرو خود، غیر از تنکابن، که حاکم آن کارکیا یحیی بود و سر از جاده انقیاد منحرف می‌داشت، دیگر به همه ولایات خود انداخت و مؤکد به لغتنامه گردانید.سلطان میرزا علی که برای تغییر آب و هوا از گیلان به رانکوه آمده بود، با مخالفت سید یحیی کیا، حاکم تنکابن مواجه گشت. سلطان،
سید یحیی کیا، حاکم تنکابن مواجه گشت. سلطان، سپاهی روانه آنجا کرد و سید یحیی کیا را دستگیر کرده و به رانکوه بردند که در همان جا درگذشت. میرزا علی، حکومت تنکابن را به میرسید، برادر سید یحیی واگذار کرد و پس از چندی او عزل کرد و حکومت آنجا را به برادرش سلطان هاشم سپرد.
برابر ماه زیبا فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی پی. واسو است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجینیکانت، پرابو، جیوتیکا، وادیولو، نایانتارا ایفای نقش کرده‌اند. دنباله این فیلم برابر ماه زیبا ۲ نام دارد.
جوزپه پریسکو، که او را با نام پپینو پریسکو می‌شناسند. او در ۱۰ دسامبر ۱۹۲۱ در شهر میلان به دنیا آمد و در سال ۱۲ دسامبر ۲۰۰۱ فوت کرد. او یک وکیل و مدیر ورزشی بود. او مدیر تیم فوتبال اینترمیلان بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۱ بود. زندگی شخصی. پدرش از «توره آنوتزیا» از استان «ناپل» به میلان آمده بود؛ ولی مادر او اهل میلان بود. او با «ماریا ایرنه» ازدواج کرد و دو بچه به نام‌های «لویجی ماریا» و «آنا ماریا» حاصل ازدواج آن دو بود. او در سال ۱۹۴۴ فارغ التحصیل رشته حقوق خود شد و در ۱۰ می ۱۹۴۶ به عنوان یک وکیل و حقوقدان کار
شد و در ۱۰ می ۱۹۴۶ به عنوان یک وکیل و حقوقدان کار خود را آغاز نمود. او یکی از مشهورترین وکیل‌های جناییی در زمان خودش بود. او رئیس کانون وکلای دادگستری شهر میلان بود. او در ۱۲ دسامبر ۲۰۰۱ و درست دو روز بعد از تولد ۸۰ سالگی درگذشت. افتخارات. در زمان مدیریت او در اینترمیلان تمامی افتخارات فوتبالی را بدست آورد: · ۶ قهرمانی در سری آ · ۲ قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا · ۲ قهرمانی جام بین قاره ای · ۳ قهرمانی در جام یوفا · ۲ قهمرانی در کوپا ایتالیا · ۲ قهرمانی در سوپر کاپ ایتالیا منابع.
ایتالیا · ۲ قهرمانی در سوپر کاپ ایتالیا منابع. https://it.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Prisco https://www.tarafdari.com/کاربران/مقاله/132704/بیوگرافی-جوزپه-پپینو-پریسکو-عاشق-اینتر-دشمن-یوونتوس
کربلایی صفی‌خان قره‌باغی () یک معمار برجسته آذربایجانی و نمایندهٔ مکتب معماری قره‌باغ است، که در سال ۱۸۱۷ در شهرستان اهر به دنیا آمد. بناهای ساخته شده از سوی وی، حاوی عناصر سنتی و رومانتیک می‌باشند. تمام طرح‌های قره‌باغی همچون مساجد جامع آق‌دام و برده، به عناصر و سبک و سیاق‌های ساده منتسب به سبک معماری آذربایجانی در خود جای می‌دهند. وی در سال ۱۹۱۰ زندگی را بدرود گفت. آثار. به‌کارگیری منطقی و ماهرانه صفی‌خان قره‌باغی از سبک‌های معماری سنتی محلی جلوه دهندهٔ خلاقیت ویژه وی می‌باشد. کتیبه‌ای به خط عربی موجود
خلاقیت ویژه وی می‌باشد. کتیبه‌ای به خط عربی موجود روی قرنیز مسجد جامع گوهریه یوخاری که از سوی وی به سال ۱۸۸۳ ساخته شده‌است، حکایت از آن دارد که «مسجد توسط صفی‌خان قره‌باغی به سال ۱۳۰۱ (هجری قمری) بنا گردید». از جمله عمارت‌های ساخته شده توسط قره‌باغی می‌توان مسجد برده، مسجد جامع آق‌دام، مسجد «تاتار» در اودسا، مسجد «قره‌باغلار» در عشق‌آباد و سایر بناهای اجتماعی را نام برد.
رسوب‌گذاری ، تمایل ذرات برای ته‌نشین شدن در ماده ای به شکل سوسپانسیون است، به طوری که ذرات محلول به آهستگی بین ذرات حلال جابه‌جا شود؛ که این عمل حاصل نیروهای وارده به ذرات محلول است این نیروها می‌توانند به علت: گرانش ،شتاب گریز از مرکز یا الکترومغناطیس باشد. در زمین‌شناسی رسوب اغلب به عنوان ضد فرسایش استفاده می‌شود. در این صورت، آن را مانع حمل و نقل بستر می‌دانند. چون ذرات معلق از مایع جایی که رسوب به انتهای خود در بستر می‌رسد ساکن می‌شوند. در محیط‌های استوایی رسوب می‌تواند تحت تأثیر وجود یا عدم وجود پوشش
رسوب می‌تواند تحت تأثیر وجود یا عدم وجود پوشش گیاهی قرار گیرد. درختانی مانند مانگروها برای تضعیف امواج و جریان‌ها بسیار مهم هستند و باعث تسکین ذرات معلق و جلوگیری از تخریب بیشتر می‌شوند. رسوب ممکن است مربوط به اشیاء با اندازه‌های مختلف اعم از سنگ‌های بزرگ در جریان آب تا سوسپانسیون حاوی گرد و غبار و گرده ذرات به شکل تعلیق تا سوسپانسون حاوی مولکول‌ها مانند پروتئین‌ها و پپتیدهای (که قابل مشاهده نیستند). پس حتی مولکول‌های کوچک نیروی کافی برای تولید قابل توجهی رسوب را دارند. در اصطلاح زمین‌شناسان برای توصیف
رسوب را دارند. در اصطلاح زمین‌شناسان برای توصیف ته‌نشینی از رسوبی که در نتیجه خورده شدن سنگ رسوبی شکل می‌گیرد استفاده می‌کنند. اما در زمینه‌های مختلف شیمیایی و محیطی برای توصیف حرکت ذرات و مولکول‌های اغلب کوچکتر نیز استفاده می‌شود. این فرایند نیز در صنعت فناوری زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرد تا سلول‌ها را از رسانه‌های کشت جدا کند. رسوب‌گذاری در تأسیسات. رسوب‌گذاری در تأسیسات معمولاً به انباشت مواد ناخواسته روی سطح تجهیزات گفته می‌شود. این مواد ناخواسته عموماً کربنات کلسیم‌ها و منیزیم‌ها هستند که به رسوبات
کربنات کلسیم‌ها و منیزیم‌ها هستند که به رسوبات آب و آهک نیز معروفند. نقش رسوب‌گذاری در عملکرد تجهیزات به دو صورت زیر مشخص می‌گردد: هزینه‌های تحمیلی. با وجود اینکه رسوب‌گذاری و نشست رسوب در تأسیسات و تجهیزات حرارتی و برودتی هزینه‌های بزرگی به صنایع مختلف وارد می‌کند ولی تحقیقات بسیار محدودی در این زمینه انجام شده‌است. طبق داده‌های به دست آمده از تحقیقات بازاریابی یک شرکت خصوصی در هنگام عرضه یک محلول رسوب زدا در بازار مشخص گردیده‌است ۱۰۰٪ جامعه آماری شامل مهندسان و تکنسین‌های نگهداری تأسیسات، رسوب و
شامل مهندسان و تکنسین‌های نگهداری تأسیسات، رسوب و رسوب‌گذاری را از دغدغه‌ها و نگرانی‌های اصلی خود می‌دانند. در مجموع هزینه‌های مربوط به رسوب‌گذاری به دو بخش عمده تقسیم می‌شود: بر اساس مطالعات انجام‌شده ۱۵٪ هزینه‌های نگهداری تأسیسات مربوط به بویلرها و مبدل‌های حرارتی می‌باشد که البته نیمی از این هزینه‌ها، هزینه‌های رسوب زدایی این تجهیزات است.
حسین عبدالله اوغلو راثی زاده معروف به حسین جاوید () شاعر، نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس سرشناس آذربایجانی و یکی از نمایندگان گرایش ادبی رومانتیسم در ادبیات آذربایجانی است، که در ۲۴ اکتبر سال ۱۸۸۲ در نخجوان چشم به دنیا گشود. وی همچنین بانی طرزهای ادبی مانند شعر رومانتیک و تراژدی منظوم در ادبیات آذربایجانی تلقی می‌گردد. سرگذشت. حسین جاوید در سال ۱۸۸۲، در خانواده روحانی در روستای «شاه‌تختی» شهرستان «کنگرلی» کنونی نخجوان چشم به دنیا گشود. دورهٔ ابتدایی را در مدرسهٔ مذهبی پشت سر گذاشته و بین سال های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۸ در
مذهبی پشت سر گذاشته و بین سال های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۸ در مدرسه متوسطه موسوم به «مکتب تربیه» (به فارسی- مدرسه آموزش و پرورش) به تحصیل علم پرداخت. در سال ۱۸۹۴، راهسپار شهر تبریز شد و تا سال ۱۹۰۳ در مدرسهٔ «طالبیه» مشغول به درس خواندن شد. بعد در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه استانبول تحصیل گرفته و در سال ۱۹۰۹ از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. سپس وی در شهرهای نخجوان، گنجه و تفلیس و از سال ۱۹۱۵ در باکو به آموزگاری پرداخت. حسین جاوید از چهره‌های ادبی توسعه دهندهٔ سنت‌های ادبیات کلاسیک آذربایجانی به‌شمار می‌آید. جاوید آثارش را
کلاسیک آذربایجانی به‌شمار می‌آید. جاوید آثارش را با بهره‌برداری از ژانرها و فرم‌های سرشاری آفریده‌است. وی اشعار غنایی زیادی سروده، داستان‌های غنایی- حماسی و نیز داستان‌های حماسی نوشته‌است. جاوید پایه‌گذار سبک‌های تراژدی و درام در ادبیات آذربایجانی است. اولین کتاب شعرش به نام «کچمیش گؤنلر» (به فارسی «روزهای گذشته») به سال ۱۹۱۳ به طبع رسیده‌است. حسین جاوید بیشتر به عنوان نمایشنامه‌نویس آوازه یافته‌است. تراژدی فلسفی و تاریخی و درام‌های خانوادگی که از سوی جاوید به تحریر درآمده اند، به لحاظ روش و نگارش نه تنها
به تحریر درآمده اند، به لحاظ روش و نگارش نه تنها مرحله جدیدی در نمایشنامه‌نویسی آذربایجانی به وجود آورده‌اند، بلکه اثرات فروانی بر پیشرفت و رشد تئاتر در این کشور نیر گذاشته‌اند. این مشارکت‌های نمایشنامه‌نویس به تئاتر آذربایجانی به منزله «تئاتر جاوید» توصیف می‌شوند. تراژدی منظوم «ابلیس» (به فارسی «شیطان»)، از آثار ارزشمندش محسوب می‌شود، که در سال ۱۹۱۸ نوشته شده‌است. وی در این اثر کلیهٔ نیروهای مرتجع و محافلی را که «وحشیان بافرهنگ قرن ۲۱م» می‌نامید، به کاراکتر شیطان خلاصه و به جنگ‌های اشغالگرایانه نفرین‌هایی
شیطان خلاصه و به جنگ‌های اشغالگرایانه نفرین‌هایی نموده‌است. بین سال‌های ۱۹۲۰–۳۰ دو درام تاریخی به تألیف آورد، که شامل «پیامبر» (۱۹۲۲) و «تیمور چلاق» (۱۹۲۵) بود. پس از این‌ها درام‌های تاریخی به نام‌های «سیاوش» و «خیام» به ترتیب در سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۵ نوشت، که نقطه عطف جدی در بینش وی نسبت به تاریخ و چهره‌های تاریخی بود. مرگ. حسین جاوید هرگز به تمجید از «ژوزف استالین» و مقامات وقت آذربایجان شوروی نپرداخت و به نوشتن از «دستاوردهای جمع‌گرایی» استکبار شوروی در آثار چشم‌پوشی کرد. به همین دلیل، رهبران شوروی وی را
چشم‌پوشی کرد. به همین دلیل، رهبران شوروی وی را با اتهامات ساختگی و جعلی همچون «اقدام علیه نظام شوروی»، «سازماندهی گروهی متشکل برای براندازی شوروی» و غیره… به ماگادان تبعید کردند. حسین جاوید در ۶ دسامبر سال ۱۹۴۱، در تبعید‍گاه خود در روستای «شوچن‍و» ی (به انگلیسی Shevchenko) استان «تایشتیسکی» (به انگلیسی Tayshetsky) در روسیه چشم به این دنیا فروبست. در نتیجهٔ تلاش‌های فراوان حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهوری قبلی آذربایجان، قبر حسین جاوید در ۲۶ اکتبر سال ۱۹۸۲ از مسکو به باکو و بعد به نخجوان منتقل و در مقابل خانهٔ خودش
باکو و بعد به نخجوان منتقل و در مقابل خانهٔ خودش تدفین گردید.
مناظرات بور-اینشتین مجموعه‌ای از نزاع‌های عمومی دربارهٔ مکانیک کوانتومی (حرکت‌شناسی ذرات بنیادی) بود که بین آلبرت اینشتین و نیلز بور درگرفت. این مناظره‌ها به دلیل اهمیت آنها در فلسفه علم ماندگار شدند. نیلز بوُر یک گزارش از این مناظره‌ها را تحت عنوان «بحث‌هایی با اینشتین پیرامون شناخت‌شناسی مسئله‌ها در فیزیک اتمی» منتشر کرد. علی‌رغم تفاوت دیدگاه بین اینشتین و بور - که شامل مکانیک کوانتمی هم می‌شد - احترام و تحسین متقابل این دو فیزیکدان نسبت به یکدیگر تا پایان عمرشان هرگز از بین نرفت. منشا اختلاف‌ها. آزمایش
عمرشان هرگز از بین نرفت. منشا اختلاف‌ها. آزمایش دو‌‌شِکاف. یکی از اختلافات اصلی اینیشتین و بور پس از مشاهدات دانشمندان در تفسیر نتایج نخستین آزمایش دوشکاف پدید‌آمد. اینیشتین و بور تفاسیر متفاوتی از نتایج عجیب این آزمایش ارائه دادند. تفسیر بور و همکارانش (تفسیر کپنهاگی) نسبت به تفسیر اینیشتین در جایگاه رادیکال‌تری قرار داشت. اگرچه آزمایش‌های بعدی، همچون "آزمایش بِل" بر درستی ادعاهای بور و همکارانش صحه گذاشت. "آزمایش دوشکاف" در مکانیک کوانتومی، آزمایشی است که نشان می‌دهد ماهیت ذره‌ای و موجی نور و دیگر ذرات
نشان می‌دهد ماهیت ذره‌ای و موجی نور و دیگر ذرات کوانتومی از هم جدایی‌ناپذیرند. بر این باور که هر ذره از نور (فوتون) علاوه بر اینکه یک موج است، همزمان یک کوانتوم (واحد) حامل انرژی نیز هست و از هر دو خاصیت موجی-ذره‌ای به‌شکل همزمان بهره می‌برد. در این آزمایش یک باریکهٔ همدوس نور را به صفحه‌ای که دو شکاف باریک رویش دارد می‌تابانیم، و نور پس از گذشتن از صفحه روی پرده‌ای که در پشت است می‌افتد. ماهیت موجی نور باعث می‌شود که نورهایی که از دو شکاف می‌گذرند با هم تداخل کنند و یک الگوی تداخلی (نوارهای تاریک و روشن)
کنند و یک الگوی تداخلی (نوارهای تاریک و روشن) بسازند؛ ولی اگر روی پرده نور را با آشکارساز بسنجیم، می‌بینیم که نور همیشه به شکل ذره (فوتون) جذب می‌شود. اگر نور در مسیر خود از چشمه تا پرده تنها ویژگی ذره‌ای خود را نشان می‌داد، تعداد فوتون‌هایی که به هر نقطه از پرده می‌رسیدند، جمع تعداد فوتون‌هایی بود که از شکاف سمت چپ و از شکاف سمت راست آمده‌اند. به زبان دیگر، شدت نور در هر جای پرده حاصل‌جمع شدت وقتی است که شکاف سمت چپ را پوشانده باشیم و وقتی که شکاف سمت راست را پوشانده باشیم؛ ولی آزمایش نشان می‌دهد که اگر
را پوشانده باشیم؛ ولی آزمایش نشان می‌دهد که اگر هر دو شکاف را باز بگذاریم، شدت نور در بعضی جاها بیشتر و در بعضی جاها کمتر از انتظار ما خواهد بود. این پدیده نمایانگر تداخل سازنده و ویرانگر امواج نور است، و با ماهیت جمع‌شدنی ذرات نور قابل توضیح نیست. هر طور که آزمایش را تغییر دهیم که بخواهیم ببینیم که نور از کدام شکاف گذشته‌است، طرح تداخلی از بین می‌رود و نتیجهٔ ذره‌ای به دست می‌آید. این پدیده نشان‌دهندهٔ اصل مکملیت است، که می‌گوید نور می‌تواند هم ویژگی ذره‌ای و هم موجی از خود نشان دهد، ولی نمی‌توان همزمان
و هم موجی از خود نشان دهد، ولی نمی‌توان همزمان ماهیت ذره‌ای و موجی را در یک پدیده دید. آزمایش دوشکاف را می‌توان (با ابزار آزمایش متفاوت) با ذرات مادی (مانند الکترون) هم انجام داد. با این ذرات هم نتیجهٔ آزمایش مانند پیش خواهد بود که نشان می‌دهد ذرات مادی هم دوگانگی موج-ذره از خود نشان می‌دهند. حرکت شبح‌وار. اینشتین درهم‌تنیدگی کوانتومی را نامید. آزمایش‌های پیرامون پدیده درهم‌تنیدگی کوانتومی که توسط نیلز بور مورد حمایت بود، اثبات می‌کرد که برخی ذرات مثل ذرات فوتون‌ها و الکترونها می‌توانند یک بار با هم تقابل
فوتون‌ها و الکترونها می‌توانند یک بار با هم تقابل کنند و روی هم اثر متقابل بگذارند، ولی همچنان حتی پس از جدایی، کیفیت و ویژگی‌هایی مثل چرخش و اسپین و قطبیدگی و … مشترکی دارند، حتی اگر هزاران سال نوری از هم فاصله بگیرند. با تغییر یکی، دیگری نیز دچار تغییراتی می‌شود. مثال یک جفت دستکش. اینشتین تلاش کرد که تفسیری واقع‌گرایانه برای این مسئله فیزیک پیدا کند. او «مثال یک جفت دست‌کش» را پیشنهاد کرد. او بیان کرد که در واقع این دو ذره که به شدت برهم اثر می‌گذارند جفت‌های دائمی یکدیگر هستند و مانند یک جفت دست‌کش عمل
دائمی یکدیگر هستند و مانند یک جفت دست‌کش عمل می‌کنند. اگر این دو جفت دستکش را در دو جعبه متفاوت بگذاریم، تنها با دسترسی به یکی از آنها می‌توانیم به خواص دیگری پی ببریم. بدیهی است که یک جفت دستکش علی‌رغم تفاوت‌ها، مستقل از یکدیگرند؛ اگرچه ویژگی‌های مشترکی را باهم اشتراک می‌گذارند. تفسیر کپنهاکی. بور در سال ۱۹۲۰ موسسه‌ای به نام "بنیاد بور" در کپنهاگ بنیان نهاد. ورنر هایزنبرگ، اروین شرودینگر و ولفگانگ پاولی از جمله فیزیکدانانی بودند که در موسسه بور حضور یافته و با بور همکاری کردند. از آنجا که بور اهل شهر
و با بور همکاری کردند. از آنجا که بور اهل شهر کپنهاک دانمارک بود، دیدگاه او و دیگر همکارانش پیرامون مکانیک کوانتومی به تفسیر کپنهاکی مشهور شد. اینشتین از نخستین و سرسخت‌ترین منتقدان تفسیر کپنهاکی بود. او با طراحی آزمایش‌های ذهنی و برهان‌های همچون «برهان یک جفت دستکش» تفسیر کپنهاکی را مورد هدف قرار داد. تفسیر کپنهاکی بور و همکارانش، باعث می‌شد که سرعت نور به عنوان نهایت سرعت ذره زیر سؤال برود. زیرا ذرات در حرکت شبح‌وار این سرعت را برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات‌شان زیرپا می‌گذارند. اینشتین پیش از آن گفته بود
زیرپا می‌گذارند. اینشتین پیش از آن گفته بود که عبور از سرعت نور برای ذره ممکن نیست. در حالی که بور اعتقاد داشت که الکترون همزمان قابلیت این را دارد که در دو مکان مختلف حضور یابد (خاصیت موجی-ذره‌ای). اینشتین به شدت با این نوع دیدگاه‌ها مخالفت می‌کرد. روشن بود که دیدگاه بور با واقع‌گرایی اینشتین در تضاد بوده و منطق او مبتنی بر تصادف بود. وی در نامه‌ای مخالفت خود را با بور و همکارانش صراحتاً ابراز کرد. اینشتین در پاسخ به اظهارات بور در این نامه نوشت: «... خداوند تاس نمی‌اندازد». و «آیا واقعاً فکر می‌کنی وقتی
تاس نمی‌اندازد». و «آیا واقعاً فکر می‌کنی وقتی که تو به ماه نگاه نمی‌کنی، ماه آن‌جا نیست؟» در پاسخ به این جمله مشهور اینشتین، بور پاسخ داد: «از تعیین تکلیف کردن برای خدا دست بردار!». لازم است ذکر شود که واژه خدا در این نامه‌ها استعاری است، و مفهوم مذهبی ندارد. از آنجا که بور یک بی‌خدا (آتئیست) و اینشتین یک بی‌دین ندانم‌گرا معتقد به همه‌خدایی بود. اثبات ادعای بور در آزمایش‌ها. آزمایش بِل. مناظره‌های بور و اینشتین برای چندین دهه و بدون رسیدن به جوابی قطعی ادامه یافت؛ ولی تا سال ۱۹۶۴ / ۱۳۴۳ (بعد از مرگ هر دو
یافت؛ ولی تا سال ۱۹۶۴ / ۱۳۴۳ (بعد از مرگ هر دو نفر)، هیچ نشانه‌ای از صحت ادعای یکی از طرفین آشکار نشد. این جان استوآرت بل، یک پژوهشگر ۳۶ ساله آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات، سرن بود که نظریه را از بن‌بست خارج کرد. ایده او این بود که بحث تقریباً فلسفی بور و اینشتین را تبدیل به معادلات ریاضی کند. در سال ۱۹۸۲ / ۱۳۶۱، پژوهشگران به متقاعدکننده‌ترین پاسخ در بحث واقعیت کوانتومی رسیدند. نتیجه آزمایش‌ آنها این بود که حق با بور بود زیرا «نابرابری بل» نقض شده بود. در سال ۱۹۸۸ / ۱۳۶۷ گرگور وایز، آنتون زایلینگر و
در سال ۱۹۸۸ / ۱۳۶۷ گرگور وایز، آنتون زایلینگر و همکارانشان، از فیبر نوری برای اتصال آشکارسازها به منبع نوری استفاده کردند تا بتوانند در محوطه دانشگاهشان در اینزبروک اتریش، دو ذره درهم تنیده را - که «باب» و «آلیس» نام گرفتند - را ۴۰۰ متر از هم دور کنند. این امر به آنها تقریباً ۱٫۳ میلی‌ثانیه زمان می‌داد تا بعد از پرتاب فوتون از منبع نور و قبل از رسیدن فوتون به آشکارساز، تنظیمات آن را به‌طور تصادفی تغییر دهند. برای بسته‌تر کردن حفره مکان، ساعت‌های اتمی این اطمینان را فراهم می‌کردند که آلیس و باب، در یک فاصله
را فراهم می‌کردند که آلیس و باب، در یک فاصله زمانی ۵ نانوثانیه‌ای اندازه‌گیری خود را انجام می‌دهند (که به اندازه کافی سریع بود تا مانع از رسیدن یک پیام پنهانی شود) این آزمایش به وضوح نشان از نقض نابرابری بل داشت. مکانیک کوانتوم برنده شده بود. آنتونی لجت برنده جایزه نوبل از دانشگاه ایلینوی در اوربانا، در این مورد می‌گوید: «این فاصله به نظر خیلی دور می‌رسد، ولی در سوی دیگر، اگر شما در سال ۱۹۸۵ به من می‌گفتید که در سال ۲۰۱۰ مردم چنین آزمایشی را از فاصله بیش از ۱۰۰ کیلومتری انجام می‌دهند، می‌گفتم که با من شوخی
۱۰۰ کیلومتری انجام می‌دهند، می‌گفتم که با من شوخی می‌کنید». پس اینشتین اشتباه می‌کرد؟ زایلینگر می‌گوید: «بله، او در مورد واقعیت اشتباه فکر می‌کرد، و من خیلی دوست داشتم نظر او را در مورد شرایط فعلی بدانم». ولی زایلینگر این را نیز می‌افزاید که با مجبور کردن ما به آزمودن پایه‌های مکانیک کوانتوم، نگرانی‌های اینشتین به ما نظریه‌ای داده که هرچقدر هم عجیب باشد؛ به نسبت تمام پیشینیانش ریشه محکم‌تری در واقعیت دارد. البته اين آزمایش فقط متغیر های پنهان لوکال را رد می‌کند‌. و نوع خاصی از دیدگاه انیشتن را رد کرده
ارین سویینی () روان‌شناس اهل استرالیا است. وی بیشتر برای دریافت جایزه ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی بابت تلاش برای معالجه روانی مجرمان جنسی شناخته شده‌است.
دنیل هاروی هیل (۱۲ ژوئیه سال ۱۸۲۱سپتامبر ۲۴، ۱۸۸۹) یکی از فرماندهان ارتش ایالات مؤتلفه در طول جنگ داخلی آمریکا بوده‌است. وی علاوه بر حرفه نظامی از نخبگان ادبی و دانش‌پژوه جنوب بشمار می‌رفت. بیشتر وی را با نام مستعار دی.اچ. هیل (انگلیسی: D.H. Hill) می‌شناسند. وی با دیگر فرمانده ارتش کنفدراسیون و همنام وی بنام ای.پی. هیل که همراه او در ارتش ویرجینیای شمالی خدمت می‌کرد خویشاوندی نداشت. زندگی‌نامه. دنیل هاروی هیل در ۱۲ ژوئیه ۱۸۲۱ در ناحیه یورک در کارولینای جنوبی زاده شد. وی کوچکترین فرزند سالومون و نانسی کابین
زاده شد. وی کوچکترین فرزند سالومون و نانسی کابین هیل بود. پدر بزرگش ویلیام هیل یک استاد آهنگر و یک جنگجو و مبارز در انقلاب آمریکا بود. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۲۵، مادرش در اوج تنگدستی و با پاکدامنی و سختکوشی بسیار یازده فرزند خود را بزرگ کرد. مادرش مسیحی متعصب و دارای باورهای شدید مذهبی بود. در چنین شرایط و محیطی دنیل جوان با اعتقاد و ایمان مذهبی رشد یافت و این ویژگی را در تمام طول عمر خود حفظ کرد. به‌طوری که در طول جنگ داخلی وی از با مذهبی‌ترین افراد حاضر در جنگ بشمار می‌رفت و نسبت به تمام افسران جنوبی با
جنگ بشمار می‌رفت و نسبت به تمام افسران جنوبی با ایمان و اعتقاد مذهبی بیشتری حضور یافت. او در سال ۱۸۳۸ میلادی وارد وست پوینت (آکادمی نظامی آمریکا) شد و در سال ۱۸۴۲ از میان ۵۶ شاگرد به عنوان نفر ۲۸ فارغ‌التحصیل و به واحد توپخانه پیوست. در میان هم دوره‌های وی نام چند تن از فرماندهان بزرگ جنگ داخلی مانند ویلیام استارک راسکرانس، ابنر دابلدی، ارل فن دورم، جیمز لنگستریت دیده می‌شد. وی در طول جنگ مکزیک به عنوان یک افسر جوان با خوشنامی و سرفرازی خدمت کرد. در این راستا از سوی مسئولان ایالتی کارولینای جنوبی به پاس
از سوی مسئولان ایالتی کارولینای جنوبی به پاس خدمات و دلاوری اش یک قبضه شمشیر طلایی دریافت کرد. وی در سال ۱۸۴۹ از خدمت در ارتش کناری‌گیری کرد و به عنوان استاد ریاضی در دانشگاه واشینگتن (دانشگاه واشینگتن و لی کنونی) به تدریس پرداخت. اندکی بعد وی به گروهی از استادان کالج دیویدسن در کارولینای شمالی پیوست. وی بر این باور بود که ایالت‌های جنوبی به نمونه ای از یک وست پوینت جنوبی نیاز دارند؛ بنابراین وی آموزشگاه علوم نظامی کارولینا شمالی را درشهر شارلوت، کارولینای شمالی پایه‌گذاری کرد. این دانشگاه برپایه ساختار و
شمالی پایه‌گذاری کرد. این دانشگاه برپایه ساختار و اصول آموزشی و انضباطی آکادمی وست پونت بنا شده بود. با آغاز جنگ داخلی ناگزیر استادان و دوره دیده‌های این دانشگاه به ارتش پیوستند. وی در سال ۱۸۴۸ با ایزابلا موریسون ازدواج کرد که از ثمره این ازدواج صاحب نه فرزند شدند. در سال ۱۸۵۷ خواهر ناتنی هیل، مری آنا موریسون با یک آموزگار دانشکده نظامی ویرجینیا به نام استون‌وال جکسن که بعدها در طول جنگ داخلی از فرماندهان بنام جنوبی شد زناشویی کرد. جنگ داخلی. با آغاز جنگ داخلی وی با درجه سرهنگی به ارتش کنفدراسیون جنوب
داخلی وی با درجه سرهنگی به ارتش کنفدراسیون جنوب پیوست و به دنبال موفقیت در "نبرد بیگ بثل" به درجه سرتیپی ارتقا یافت. دیری نپایید که وی به درجه سرلشکری منصوب شد و به فرماندهی یکی از تیپ‌های ارتش ژنرال رابرت ئی. لی رسید. با این وجود پس از "نبرد چیکاماگا" از جایگاه وی کاسته شد. اگرچه پس از آن نیز در بسیاری از نبردها مانند "ساوت مانتین"، "آنتی تام، فردریکزبرگ، نبرد هفت روزه، نبرد سون پینس، پترزبورگ، کولد هاربور، چیکاماگا، بنتونویل" و … شرکت کرد. هیل مردی سخن سنج و یک منتقد صریح ژنرال لی و ژنرال برکستون برگ بود
و یک منتقد صریح ژنرال لی و ژنرال برکستون برگ بود که سرانجام موجب اخراج وی از ارتش ویرجینیای شمالی گردید. با این حال وی از خوشنام‌ترین افسران جنوبی باقی ماند. یکی از افسران زیر دست وی بارها در دست نوشته‌های خود به ژنرال استون وال جکسن اشاره کرده بود که: «در میان افسران ارشد و فرماندهان جنوبی از لحاظ هوش و نبوغ نظامی، هیچ یک بالاتر از ژنرال دی.اچ. هیل قرار ندارد.»
جزیره پامبان که به جزیره رامسوارام نیز معروف است، جزیره‌ای است که بین شبه‌جزیره هند و سری‌لانکا قرار دارد. این جزیره بخشی از هند است که در ایالت تامیل نادو است. این شهر بزرگ‌ترین جزیره تامیل نادو است. جغرافیا. جزیره پامبان حدود ۳۰ کیلومتر عرض دارد که از غرب جزیره به بقایای Dhanushkodi در سمت جنوب شرقی امتداد دارد. طول جزیره از ۲ کیلومتر در دماغه Dhanushkodi به ۷ کیلومتر در نزدیکی Rameswaram تغییر می‌کند. مساحت این جزیره حدود ۶۷ کیلومتر مربع است. جمعیت. Rameswaram با جمعیت ۳۸٬۰۳۵ (سرشماری سال ۲۰۰۱) بزرگترین
با جمعیت ۳۸٬۰۳۵ (سرشماری سال ۲۰۰۱) بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر در جزیره است. این یکی از مقدس‌ترین مراکز مذهبی هندو می‌باشد و محل زیارت هزاران هندو است در هر سال است. معبد Ramanathaswamy در Rameswaram طولانی‌ترین معبد در آسیا است. Rameswaram در مرکز این جزیره واقع شده‌است، که حدود ۱۱ کیلومتر از شهر Pamban و ۱۸ کیلومتر از Dhanushkodi فاصله دارد.
ژیمناسیاد () یک رویداد چند ورزشی همانند یونیورسیاد (بازی‌های جهانی دانش جویان) است ولی برای دانش آموزان برگزار می‌شود و به المپیک دانش آموزان یا بازی‌های جهانی دانش آموزان معروف است و در دو بخش ورزش‌های تابستانی و زمستانی برگزار می‌شود. این رقابت‌ها برای دانش آموزان ۱۴ تا ۱۷ سال و به صورت دو سالانه برگزار می‌شود و تا سال ۲۰۰۹ فقط در سه ورزش پایه یعنی سه رشته شنا و دو و میدانی و ژیمناستیک (هنری و ریتمی) برگزار می‌شد. در سال ۲۰۱۳ ژیمناستیک ایروبیک و جودو و کاراته و شطرنج نیز به آن اضافه شدند. در سال ۲۰۱۶ در
و شطرنج نیز به آن اضافه شدند. در سال ۲۰۱۶ در ترکیه تعداد رشته‌های ورزشی به ده و در سال ۲۰۱۸ در مراکش به ۱۸ ورزش رسید. اولین دوره بازی‌های جهانی دانش آموزان در بخش زمستانی در سال ۲۰۱۸ در فرانسه و در ۴ ورزش اصلی و ۳ ورزش نمایشی برگزار شد.