payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. فهرست احزاب و بلوک‌های مشارکت‌کننده. احزاب و ائتلاف‌های انتخاباتی زیر در این دور از انتخابات شرکت کردند: شیوه اجرا. سازمان امنیت و همکاری اروپا از این انتخابات انتقاد کرد. این سازمان می‌گوید که انتخابات ارمنستان با خرید رأی، فشار بر مستخدمین دولت و کارمندان شرکت‌های خصوصی همراه بوده‌است. سازمان شفافیت بین‌الملل نیز همراه با چند سازمان دیگر از توزیع رشوه خبر دادند.
راهبرد جبرانی اصطلاحی در نظام دفاعی ایالات متحده آمریکا است مبنی بر اینکه آمریکا به‌جای تقویت توانمندی‌های دفاعی-نظامی خود در حوزه‌هایی که رقیب/حریف/دشمن این کشور دارای توانمندی‌های نسبی است، باید به سمت آن دسته از ابزاری برود که سرمایه‌گذاری در آن‌ها باعث تغییر صحنه رقابتی به سود آمریکا شود. از دهه ۱۹۵۰ میلادی، ایالات متحده آمریکا دو نسل از راهبردهای کلان در حوزه دفاعی تحت عنوان راهبرد جبرانی را پشت سر گذاشته است و در حال حاضر ساختار دفاعی کشور را برای ورود و تکمیل راهبرد جبرانی سوم آماده می‌کند. راهبرد
و تکمیل راهبرد جبرانی سوم آماده می‌کند. راهبرد جبرانی اول. نخستین راهبرد جبرانی آمریکا مربوط به دهه ۱۹۵۰ میلادی و در اثنای تقابل این کشور با شوروی در جنگ سرد است. در آن زمان، این دیدگاه در سطح حاکمیت آمریکا به وجود آمد که تنها عامل تضعیف پیمان ورشو (بلوک شرق) برتری آمریکا در حوزه سلاح‌های هسته‌ای است. این استراتژی ضمن تغییر نگرش‌ها از سلاح‌های متعارف به سلاح‌های هسته‌ای و تبدیل آمریکا به یک بازیگر برخوردار از مزیت غیرمتقارن نسبت به شوروی، زمینه‌ساز بازدارندگی این کشور را فراهم آورد. راهبرد جبرانی دوم.
این کشور را فراهم آورد. راهبرد جبرانی دوم. دومین راهبرد جبرانی آمریکا مربوط به دهه ۱۹۸۰ میلادی است؛ دوره‌ای که شوروی نیز در حوزه تسلیحات هسته‌ای هم‌تراز با آمریکا شده بود؛ لذا، الزامات راهبردی ایجاب می‌کرد که آمریکا استراتژی جبرانی دوم را اتخاذ نماید. در این استراتژی که تقریباً تا اوایل دهه جاری استمرار داشته است، تنوع، پیچیدگی و دقت تسلیحات در دستورکار آمریکا قرار گرفت تا بتواند برتری کیفی خود نسبت به رقبا/حریفان/دشمنان را حفظ نماید. انواع هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد)، جنگنده‌های رادار گریز، موشک‌های
سرنشین (پهپاد)، جنگنده‌های رادار گریز، موشک‌های قاره‌پیما و نظایر آن در کنار به‌روزرسانی و دقیق‌تر کردن آن‌ها مصداق‌های بارز استراتژی جبرانی دوم آمریکا به‌منظور برتری دفاعی-نظامی در قالب تسلیحات متعارف نسبت به قدرت‌های متخاصم بوده است. تحقق موفقیت‌آمیز راهبردهای جبرانی آمریکا به‌منزله تضعیف توانمندی بالفعل طرف مقابل بوده و متعاقباً هزینه‌های عکس‌العمل و واکنش رقیب/حریف/دشمن نسبت به تحرکات آمریکا را افزایش می‌دهد. یگانه عامل تأثیرگذار در برتری دفاعی-نظامی آمریکا علیه رقبا/حریفان/دشمنان در طول اجرای سه
آمریکا علیه رقبا/حریفان/دشمنان در طول اجرای سه راهبرد جبرانی از دهه ۱۹۵۰ تا به امروز، برخورداری و بهره‌مندی از مؤلفه فناوری بوده است. راهبرد جبرانی سوم. دو عامل کاهش منابع مالی وزارت دفاع آمریکا و تحلیل برتری آمریکا در حوزه سلاح‌های متعارف با فناوری بالا که در سه دهه گذشته سرمایه عظیمی صرف تقویت آن شده، باعث حرکت این کشور به سمت اتخاذ سومین راهبرد جبرانی شده است. نکته جالب آنکه مسئول بخش تحقیق و مهندسی وزارت دفاع آمریکا در جلسه استماع سنای آمریکا مورخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۶ (۲۴ فروردین ۱۳۹۵) اذعان می‌کند که
۱۲ آوریل ۲۰۱۶ (۲۴ فروردین ۱۳۹۵) اذعان می‌کند که قدرت‌نمایی نظامی روسیه در کارزار سوریه، مهر پایانی بر استراتژی جبرانی دوم بوده است(۲)، بدین معنی که کشورهای دیگر توانسته‌اند که سطح توانمندی دفاعی-نظامی خود را هم‌تراز با توانمندی‌های پنتاگون کرده و برتری کیفی ایالات متحده در حوزه دفاعی-نظامی را با چالش روبه‌رو سازند. هدف ایالات متحده آمریکا از پیگیری استراتژی جبرانی سوم (همانند دو راهبرد پیشین) برتری کیفی این کشور در حوزه‌های دفاعی-نظامی علیه رقبا/حریفان/دشمنان است. همچنین، همانند دو راهبرد پیشین، مؤلفه
است. همچنین، همانند دو راهبرد پیشین، مؤلفه «فناوری»، نقش اصلی در ایجاد مزیت برای آمریکا ایفا کرده و می‌کند.
قارچ ژولیده بیابان نام یک گونه از تیره غاریقونیان است. این قارچ در بیابان‌های استرالیا و برخی کشورهای دیگر می‌روید. پیوند به بیرون. قارچ ژولیده بیابان
هَلیفَکس یک محدوده ثبت‌نشده در شهرستان سن فرانسیس در ایالت میزوری در ایالات متحده آمریکا است. تاریخچه. در سال ۱۸۸۸ یک دفتر پستی به نام هلیفکس در این منطقه تأسیس شد که تا سال ۱۹۲۵ فعال بوده‌است. نامگذاری. نام این منطقه به افتخار هلیفکس، نوا اسکوشیا در کانادا گذاشته شده‌است.
آوابَر دستگاهی برای ارتباط برقرار کردن داخلی و خارجی در یک یا تعداد کمی ساختمان است. این دستگاه مستقل از شبکهٔ تلفن کار می‌کند. آوابرها به‌طور دایمی در ساختمان یا ماشین نصب می‌شوند و می‌توانند ترکیبی از ارتباط سیستم صوتی عمومی، واکی تاکی، تلفن، و آوابرهای دیگر را فراهم کنند. امروزه نمونه‌های پیشرفتهٔ آوابرها به تصویر مجهز هستند و با رایانه سازگار می‌باشند. در فارسی به آن آیفون هم می‌گویند که نامی تجاری است.
الک وا (; – ) یک رمان‌نویس اهل بریتانیا بود.
الکساندر بارون (; – ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "محاصره خیابان سیدنی" اشاره نمود.
کلاه‌چرب‌ها نام یک سرده از راسته قارچ‌های تیغک‌دار است. پیوند به بیرون. کلاه‌چرب‌ها
قارچ کلاه‌چرب زیتونی نام یک گونه از سرده کلاه‌چرب‌ها است. پیوند به بیرون. قارچ کلاه‌چرب زیتونی
قارچ کلاه‌چرب عاجی نام یک گونه از سرده کلاه‌چرب‌ها است. پیوند به بیرون. قارچ کلاه‌چرب عاجی
قارچ کلاه‌چرب صورتی نام یک گونه از سرده کلاه‌چرب‌ها است. پیوند به بیرون. قارچ کلاه‌چرب صورتی
هَلیفَکس نام یک ناحیه انتخابی فدرال در نوا اسکوشیا در کانادا است که جزء انگشت شمار حوزه‌هایی است که از زمان تشکیل کنفدراسیون کانادا در سال ۱۸۶۷ در مجلس عوام کانادا (البته با مرزبندی‌های مختلف) دارای نماینده بوده است. این حوزه شامل اسپرای‌فیلد، سامبرو، هرین کوو، هریتزفیلد، ویلیام‌وود، پراسپکت، پارسلز کوو، کووی هیل، فیرمونت، آرمادیل، کلاین هایتز و شبه‌جزیره هلیفکس می‌شود.
آلفرد پلارد (; – ) کتابدار، نویسنده و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود.
زوندردینست ( به آلمانی به معنی خدمات ویژه) یک مجموعه تشکیلات شبه‌نطامی وفادار به هیتلر در دولت عمومی در لهستان تحت اشغال آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم بود.این تشکیلات مشابه نیروهای فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز بود که در سال ۱۹۳۹ در لهستان فعالیت داشتند. زوندردینست در ۶ مه ۱۹۴۰ توسط هانس فرانک فرماندار کل لهستان در کراکوف ایجاد شد.در ابتدا این گروه متشکل از نیروهای آلمانی‌تبار فولکس‌دویچه بود که پیش از شروع جنگ در لهستان زندگی می‌کردند و پس از جنگ به نیروهای آلمانی پیوستند.اما پس از عملیات بارباروسا در ۱۹۴۱
آلمانی پیوستند.اما پس از عملیات بارباروسا در ۱۹۴۱ اسیران جنگی روسی آموزش دیده داوطلب نیز به این نیروها اضافه شدند.بسیاری از این افراد حتی آلمانی نیز نمی‌دانستند و باید حرف فرماندهانشان برای آن‌ها ترجمه می‌شد.اداره زوندردینست در آلمان و زیر نظر اروین فون لاهوزن و وسل فرایتاگ فون لورینگهوفن در فرماندهی عالی ورماخت بود. پیش‌زمینه. جمهوری دوم لهستان تا پیش از جنگ جهانی دوم کشوری چندملیتی بود.تقریباً یک سوم جمعیت لهستان آن زمان غیر لهستانی‌تبار بودند.ترکیب جمعیتی اقلیت‌ها در آن دوران بدین صورت بود:۱۳٬۹ درصد
اقلیت‌ها در آن دوران بدین صورت بود:۱۳٬۹ درصد اوکراینیتبار، ۱۰ درصد یهودی‌تبار، ۳٬۱ درصد بلاروسیتبار، ۲٬۳ درصد آلمانیتبار و ۳٬۴ درصد چک‌تبار، لیتوانیاییتبار و روسیتبار.بیشتر اقلیت آلمانی ساکن لهستان در سرزمین‌هایی زندگی می‌کردند که سابقاً بخشی از امپراتوری آلمان محسوب می‌شد.پس از پایان جنگ جهانی اول فشار زیادی بر اقلیت آلمانی وارد شد و آن‌ها با تشکیل سازمان‌هایی مانند حزب جوانان آلمانی در لهستان (JDP) دست به اقدامات خرابکارانه، قاچاق اسلحه و جاسوسی برای آبوهر زدند.با شروع جنگ جهانی دوم و حمله آلمان به
آبوهر زدند.با شروع جنگ جهانی دوم و حمله آلمان به لهستان گروهی با عنوان فولکس‌دویچه زلبست‌شوتز به وجود آمد که دست به کشتارهای بسیاری در لهستان زد و فعالیت خود را تا بهار ۱۹۴۰ ادامه داد. در تابستان ۱۹۴۰ نیروهای زوندردینست و جلادان زلبست‌شوتز به وجود آمدند.افراد این گروه‌ها توسط آلمانی‌های بومی تحت رهبری لودلف یاکوب فون آلفنسلبن آموزش دیدند و بسیاری از آن‌ها عضو گروه‌هایی هم‌چون گشتاپو و اس‌اس شدند.اساس ایجاد زوندردینست بر آن بود که خطر کمک‌رسانی از طرف لهستانی‌های غیر یهودی به یهودیان ساکن در گتوها به شدت
غیر یهودی به یهودیان ساکن در گتوها به شدت احساس می‌شد.بر همین اساس حدود ۳۰٬۰۰۰ لهستانی غیر یهودی به خاطر تلاش برای کمک به یهودیان در گتو مینسک مازویتسکی توسط نازی‌ها کشته شدند. عملیات بارباروسا. در حدود ۳٬۰۰۰ نفر در زوندردینست در دولت عمومی خدمت می‌کردند.با شروع عملیات بارباروسا ساکنان آلمانی‌زبان کشورهای اشغال‌شده بسیار مورد توجه نازی‌ها قرار گرفتند.زیرا آن‌ها توانایی برقراری ارتباط با دیگر ساکنان سرزمین‌های اشغال‌شده را داشتند.آموزش این نیروها در اردوگاه کار اجباری تراوینسکی، توسط کارل اشترایبل و تحت نظر
اجباری تراوینسکی، توسط کارل اشترایبل و تحت نظر اودیلو گلوبوکنیک انجام شد.اشترایبل تا پیش از پایان سال ۱۹۴۴ موفق شده بود ۵٬۰۸۲ نفر را که اکثراً اوکراینی بودند آموزش دهد.این افراد به دو گردان زوندردینست تقسیم شدند.بر طبق شهادت آرپاد ویگاند در دادگاهای پس از جنگ، تنها ۲۵ درصد از آنان آلمانی صحبت می‌کردند. افراد هیوی (داوطلبان خارجی) که به مردان تراونیکی نیز مشهور بودند در اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها نیز خدمت می‌کردند و در کشتارها مشارکت داشتند.پس از جنگ، در حدود هزار نیروی باقی‌مانده از مردان هیوی در آلمان غربی
هزار نیروی باقی‌مانده از مردان هیوی در آلمان غربی به زندگی خود ادامه دادند و از نظرها محو شدند.
قارچ‌های کلاه‌چرب نام یک تیره از راسته قارچ‌های تیغک‌دار است. پیوند به بیرون. قارچ‌های کلاه‌چرب
قارچ کلاه‌چرب لزج نام یک گونه از تیره قارچ‌های کلاه‌چرب است. پیوند به بیرون. قارچ کلاه‌چرب لزج
تیغه‌چرب‌ها نام یک سرده از تیره قارچ‌های کلاه‌چرب است. پیوند به بیرون. تیغه‌چرب‌ها
قارچ ناف‌دار کبود نام یک گونه از تیره قارچ‌های کرکی‌لبه است. پیوند به بیرون. قارچ ناف‌دار کبود
پرهیز از خوردن از راه دهان یا ناشتابودن یک دستور پزشکی بوده که محتوای آن این است که بیمار باید از خوردن و آشامیدن به مدت زمان محدودی پرهیز نماید. هدف. این واژه بر این موضوع تاکید دارد که بیمار پیش از شروع عمل جراحی جهت جلوگیری از تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی و ورود مواد غذایی به سمت مجاری تنفسی و خطر خفگی در اثر بیهوشی، پیش از عمل چیزی نخورده و نیاشامیده باشد.
خان‌کشی (به انگلیسی: Broaching) نوعی عملیات براده برداری تولیدی است که برای ایجاد سطوح تخت، شیارها، هزارخاری، دندانه‌های چرخ‌دنده‌های داخلی و سوراخ با اشکال دایره‌ای، مربعی یا هر شکل نامتعارفی می‌باشد. در روش متداول خان‌کشی، از ابزارهایی به نام تیغه‌ها یا سوزن‌های خان‌کشی که دارای دندانه‌های برنده متوالی و با اندازه‌های در حال افزایشند، استفاده می‌شوند و ابزار تراش اجباراً از یک مسیر مستقیم به کمک دستگاه خان کشی گذشته و با تنها یک بار عبور ابزار، شکل نهایی ایجاد می‌شود به‌طوری‌که تا عمق ۳۸ میلی‌متر در یک
ایجاد می‌شود به‌طوری‌که تا عمق ۳۸ میلی‌متر در یک پاس براده برداری ممکن است صورت گیرد. در روش دیگر موسوم به "خان کشی دورانی" (rotary broaching) که تا حدی از روش قبلی متفاوت است؛ ابزار خان کشی می‌چرخد و به قطعه کار فشار داده می‌شود و شکل نهایی در یک پاس به وجود می‌آید. در این روش دستگاه فرز یا دستگاه تراش مورد استفاده قرار می‌گیرد و نیازی به دستگاه خان‌کشی نیست. ویژگی‌های خان‌کشی. برخی از ابزارها در انتهای خود دارای مرحله صیقل کاری نیز هستند که نیاز به انجام عملیات اضافه را از بین می‌برد. دقت ابعادی
انجام عملیات اضافه را از بین می‌برد. دقت ابعادی (تلورانس) در این روش به‌طور معمول ۰/۰۲± میلی‌متر و صافی سطح قطعه نیز می‌تواند بیش‌از ۶۰RMS باشد. محدودیت کمی در جنس قطعه برای خان‌کشی وجود دارد. تقریباً اکثر آلیاژهای فلزی و برخی مواد غیر فلزی مانند چوب، کامپوزیت و گرافیت را می‌توان به این روش شکل داد. هر چه قابلیت ماشین کاری ماده بالاتر باشد، خان‌کشی آن نیز راحت‌تر است. خان‌کشی قطعات فولادی با سختی کمتر از ۳۵ راکول موجب کند شدن سریع ابزار می‌شود. با توجه به این که شکل ابزار شکل نهایی قطعه را تعیین می‌کند؛
این که شکل ابزار شکل نهایی قطعه را تعیین می‌کند؛ ابزارهای خان‌کشی عموماً برای ایجاد اشکال استاندارد مانند هزارخاری، جاخار و سوراخ‌های دایره‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند و استفاده از این روش برای ایجاد اشکال دیگر و ساخت ابزار اختصاصی می‌تواند تا ۱۵ الی ۳۰ هزار دلار هزینه دربرداشته باشد. استفاده از خان‌کشی بیشتر در تولید انبوه متداول است و با وجود خنک‌کاری و روان‌کاری برای افزایش عمر ابزار، هزینه نگه‌داری بسیار کم بوده در نتیجه، هزینه عملیات به ازا هر قطعه بسیار کم می‌باشد. هزینه کم در کنار سرعت، دقت ابعادی
کم می‌باشد. هزینه کم در کنار سرعت، دقت ابعادی و صافی سطح بالا، باعث برتری این روش نسبت به سایر روش‌های براده برداری مانند فرزکاری است. هر چند این روش محدودیت‌هایی نیز دارد. چون کل براده برداری در یک بار حرکت ابزار صورت می‌گیرد، برای تغییر شکل‌های بزرگ این روش چندان مناسب نیست. هر چند برای حجم زیاد براده برداری می‌توان خان‌کشی را در چند مرحله انجام داد. قطعه باید به گونه‌ای باشد که در حین عملیات، مانعی بر سر راه حرکت ابزار وجود نداشته باشد. خان‌کشی قطعاتی که در آن سطح اولیه با جهت حرکت ابزار دارای زاویه
که در آن سطح اولیه با جهت حرکت ابزار دارای زاویه باشد، چندان دقیق نمی‌تواند باشد. خان‌کشی سطوحی که دارای انحنا در بیش از یک صفحه باشند، ممکن نیست مگر برای ایجاد اشکال پیچی شکل (هلیکال) مانند هزارخاری‌های هلیکال یا خان کشی لولهٔ تفنگ که در آن، ابزار با حرکت به جلو هم‌زمان چرخیده می‌شود. با توجه به حجم براده برداری و سرعت کار، نیروی زیادی به ابزار و قطعه وارد می‌شود و بنابراین باید قطعه، نگه‌دارنده (فیکسچر) و ابزار باید صلبیت و استحکام کافی را داشته باشند. همچنین سطح مقطع در خان‌کشی باید متوازن باشد
همچنین سطح مقطع در خان‌کشی باید متوازن باشد به‌طوری‌که ابزار به سمتی رانده نشود. انواع خان‌کشی. عملیات خان‌کشی را می‌توان از چند نظر تقسیم‌بندی کرد: در خان‌کشی فشاری، ابزار عموماً کوتاه است (۱۵۰ الی ۳۵۰ میلی‌متر) و در این نوع فرایند، ابزار نسبت به نوع کششی راحت‌تر ممکن است از مسیر منحرف شود. در برخی کاربردها نیز ابزار ثابت بوده و قطعه کار حرکت داده می‌شود. ابزار می‌تواند به صورت یکپارچه ساخته شده یا از به صورت چندتکه ("built-up" یا "modular") باشد که تکه‌ها بر روی یک محور یا میله به دنبال هم تثبیت می‌شوند.
بر روی یک محور یا میله به دنبال هم تثبیت می‌شوند. ساخت ابزار چندتکه هزینه بیشتری نسبت به ابزار یک‌پارچه دارد ولی در صورت فرسوده شدن قسمتی از آن، می‌توان تنها آن قسمت را تعویض کرد و در نتیجه هزینه نگه‌داری آن کم‌تر می‌شود؛ بنابراین ابزارهای بزرگ یا ابزارهایی که ممکن است قسمتی از آن سریع‌تر از سایر قسمت‌ها فرسوده شود؛ ترجیحاً به صورت چندتکه ساخته می‌شوند. rtyerty خان‌کشی سطحی. "خان‌کشی تخت" (slab broach) ساده‌ترین نوع خان‌کشی سطحی بوده و برای ایجاد صفحات تخت مورد استفاده قرار می‌گیرد و نوعی ابزار عمومی محسوب
استفاده قرار می‌گیرد و نوعی ابزار عمومی محسوب می‌شود که می‌توان برای قطعات مختلف از آن بهره برد. ابزار خان‌کشی شیار (slot broach) نیز برای ایجاد جاخارها (به‌طور مثال برای چرخدنده‌ها یا محورها) مورد استفاده قرار گیرد. با طراحی مناسب می‌توان هم‌زمان چند جاخار را ایجاد کرد و نسبت به فرز کاری بسیار سریع‌تر و به‌صرفه‌تر است. هر چند که نمی‌توان جاخاری در راستای طولی به کمک آن ایجاد کرد. برخی ابزارها نیز برای ایجاد شیار دم‌چلچله‌ای طراحی شده‌اند که برای مثال برای اتصال پره‌های توربین به محور استفاده می‌شوند. از
اتصال پره‌های توربین به محور استفاده می‌شوند. از ابزار خان‌کشی "فرم"(contour broach) برای ایجاد سطوح منحنی، محدب یا مقعر استفاده می‌شود. ابزار خان‌کشی "پات" (pot broach) برای ایجاد فرم در محیط خارجی (مانند چرخدنده‌های خارجی یا هزارخار) مورد استفاده قرار می‌گیرد. نگه‌دارنده ابزار (pot) چندین ابزار خان‌کشی را به صورت متوالی و هم‌محور ثابت نگه می‌دارد و قطعه از درون سوراخ آن کشیده می‌شود (یا فشار داده می‌شود). خان‌کشی دوطرفه (straddle broach) برای ایجاد سطوح موازی در دو سمت مقابل یک قطعه به‌طور هم‌زمان
سطوح موازی در دو سمت مقابل یک قطعه به‌طور هم‌زمان استفاده می‌شوند که دقت ابعادی بالاتری نسبت به انجام عملیات جداگانه بر روی هر سطح دارد. خان‌کشی داخلی. در این نوع عملیات لازم است که ابتدا سوراخ اولیه‌ای در قطعه وجود داشته باشد (مثلاً با دریلکاری) که قسمت ابتدایی ابزار بتواند درون آن قرار گیرد. اگر که خان‌کشی از نوع کششی باشد، باید سوراخ دارای انتهای باز باشد و اندازه آن به گونه‌ای باشد که ابزارگیر دستگاه بتواند از آن گذشته و ابزار را بگیرد. به‌طور کلی خان‌کشی سوراخ‌های کور توصیه نمی‌شود ولی در صورت لزوم
سوراخ‌های کور توصیه نمی‌شود ولی در صورت لزوم باید فاصله اضافی برای اطمینان در انتهای سوراخ در نظر گرفته شود. ساده‌ترین نوع، ابزار خان‌کشی دایره‌ای بوده که برای ایجاد سوارخ دایره‌ای با تلورانس دقیق استفاده می‌شود که سرعت بالاتری نسبت به عملیات جایگزین (برقوکاری) دارد. اشکال متفاوت دیگری نیز می‌تواند به این شیوه ایجاد شود. ابزار خان‌کشی. طراحی ابزار خان‌کشی. در ابزار خان‌کشی دندانه‌های جلویی عملیات خشن‌کاری را انجام می‌دهند که بیشتر حجم براده برداری در این مرحله صورت می‌گیرد. در مرحله بعد دندانه‌ها وظیفه
مرحله صورت می‌گیرد. در مرحله بعد دندانه‌ها وظیفه تعیین دقیق اندازه (sizing) و ایجاد صافی سطح مطلوب را دارند. نرخ رشد دندانه RPT میزان براده برداری برای هر دنده (سرعت پیشروی یا feed) را تعیین می‌کند و با در نظر گرفتن این مقدار برای کل دنده‌ها، حجم کل براده‌برداری مشخص می‌شود. در صورتی که این مقدار بیش از حد زیاد باشد، موجب ایجاد تنشهای زیاد در قطعه و ابزار شده و اگر بیش از حد کم باشد منجر به سایش ابزار می‌شود. RPT برای خان‌کشی سطحی در حدود ۰/۰۰۳ تا ۰/۰۰۶ اینچ (حدود ۰/۰۸ تا ۰/۱۶ میلی‌متر) و ۰/۰۰۱۲ الی ۰/۰۰۲۵
(حدود ۰/۰۸ تا ۰/۱۶ میلی‌متر) و ۰/۰۰۱۲ الی ۰/۰۰۲۵ اینچ در قطر برای خان‌کشی داخلی است. در صورتی که حجم براده برداری در یک مرحله چنان زیاد باشد که نیروی بیش از حدی را مستلزم باشد، از روش‌های گوناگونی برای تقسیم در چند مرحله استفاده می‌کنند. یک راهکار استفاده از دندانه‌های شیاردار (chip breaker) در دندانه‌های اولیه خشن کاریست. راه کار دیگر این است که پهنای لبه برنده بخشی از لبه دندانه باشد و در دندانه‌های متوالی این پهنا یا بیشتر شده یا جابه‌جا شود. این روش در مورد خان‌کشی داخلی دایره‌ای به روتور-کات
روش در مورد خان‌کشی داخلی دایره‌ای به روتور-کات (rotor-cut) معروف است که جند دندانه غیر دایره‌ای (چند ضلعی مانند) یک اندازه با زوایای متفاوت در ادامه هم قرار گیرند. در خان‌کشی سطحی نیز در روش double-cut پهنای لبه برنده نسبت به لبه قبل افزایش می‌یابد. در خان‌کشی سطحی پیشرونده (progressive)، دو سری دندانه مختلف وجود دارند که از ابتدای ابزار تا انتهای آن نسبت به هم فاصله پیدا می‌کنند. طول گام به عوامل مختلفی مانند ساختار و مقاومت دنده‌ها و طول قطعه کار بستگی دارد و باید به گونه‌ای باشد که در هر لحظه حداقل ۲
دارد و باید به گونه‌ای باشد که در هر لحظه حداقل ۲ لبه در تماس به قطعه باشند. عمق دنده‌ها و گام باید به گونه‌ای تعیین شوند که براده‌های ایجاد شده در آن قسمت در آن جا بگیرند چرا که عموماً تا انتهای عملیات براده‌ها توانایی خارج شدن را ندارند. طول گام برای ابزارهای کوچک در حدود ۳/۲ تا ۶/۴ میلی‌متر و برای ابزارهای بزرگ در حدود ۱۲/۷ تا ۲۵ میلی‌متر متغیر است. عمق دندانه‌ها نیز حدود ۰/۰۲۵ تا ۰/۰۷۵ میلی‌متر برای ابزارهای متوسط است و برای ابزارهای بزرگ ممکن است بیش از ۰/۲۵ میلی‌متر نیز باشد. زاویه برش (hook angle)
از ۰/۲۵ میلی‌متر نیز باشد. زاویه برش (hook angle) تابع مادهٔ قطعه کار است و مقداری در حدود ۱۵ تا ۲۰ درجه برای فولاد و ۶ الی ۸ درجه برای چدن دارد. زاویه کلییرنس (clearance angle) نیز در حدود ۱ تا ۴ درجه تعیین می‌شوند تا از سایش ابزار جلوگیری کنند. این مقدار برای دندانه‌های پرداخت‌کاری کمتر و نزدیک به صفر است. در ساختار ابزارها، در جلو و عقب ابزار قسمتی را به عنوان هدایتگر در نظر گرفته می‌شود تا از ورود و خروج ابزار در زاویه صحیح اطمینان حاصل شود. در ابزارهای کششی روزنه‌ای در جلوی ابزار برای اتصال قلاب
کششی روزنه‌ای در جلوی ابزار برای اتصال قلاب دستگاه خان‌کشی به ابزار تعبیه می‌شود. جنس ابزار خان‌کشی. ابزارهای خان‌کشی عموماً از جنس فولاد تند کار با روکش تیتانیوم نیترید یا تیتانیوم کاربید برای خان‌کشی چدن است که این روکش به افزایش عمر ابزار کمک می‌کنند. بدنه ابزار را می‌توان به روش متالورژی پودر به دلیل دقت ابعادی بالا ساخت. ابزارهای یکپارچه بعد از کند شدن باید سنگ زده شوند که این کار موجب کوتاه شدن دنده‌ها می‌شوند که می‌تواند در دقت ابعادی قطعات تأثیر بگذارد. همچنین باید سنگ زنی برای همه دندانه‌ها به
بگذارد. همچنین باید سنگ زنی برای همه دندانه‌ها به گونه‌ای انجام شود که نسبت ارتفاع آن‌ها ثابت باشد. ابزارها می‌توانند به گونه‌ای باشند که لبه برنده آن قابل تعویض باشد. برای این نوع از ابزارها، اینسرت از جنس سرامیک یا کاربیدی استفاده می‌شود که با کند شدن قابل تعویض هستند. دستگاه خان‌کشی. چون حرکت لازم برای خان‌کشی یک مسیر خطی رفت و برگشتی است، ساختار دستگاه نسبتاً ساده است. مکانیزم آن‌ها عموماً هیدرولیکی است. هرچند مکانیزم‌های مکانیکی مانند لنگ و لغزنده یا استفاده از پیچ ممکن است مورد استفاده قرار گیرند.
استفاده از پیچ ممکن است مورد استفاده قرار گیرند. دستگاه‌های خان‌کشی به صورت عمودی یا افقی هستند. مزیت دستگاه‌های عمودی اشغال فضای کمتر از محیط است و محدودیت آن، ارتفاع سقف محیط و همچنین محدودیت طول ابزار و قطعه است. دستگاه‌های افقی بالعکس فضای بیشتری از محیط را اشغال می‌کنند ولی می‌توان در هر اندازه برای کار با ابزارهای بزرگ، آن‌ها را ساخت. خان‌کشی دورانی. خان‌کشی دورانی، روشی متفاوت برای خان‌کشی است که در آن نیازی به دستگاه خان‌کشی نیست و عملیات را می‌توان به کمک دستگاه تراش یا دستگاه فرز انجام داد. در
به کمک دستگاه تراش یا دستگاه فرز انجام داد. در دستگاه فرز، ابزار به کلگی دستگاه بسته شده و قطعه روی میز قرار می‌گیرد و در دستگاه تراش، قطعه به سه نظام بسته شده و ابزار در مرغک قرار می‌گیرد. ابزار خان‌کشی دورانی از دو قسمت تشکیل شده: نگه‌دارنده و قسمت برنده ابزار که ابزار خان‌کشی می‌تواند درون نگه دارنده آزادانه بچرخد. محور ابزار با محور قطعه و محور اسپیندل دارای ۱ درجه انحراف است. در دستگاه فرز هنگامی که ابزار به قطعه فشار داده می‌شود، ابزار از چرخیدن بازمی‌ایستد و با چرخیدن نگه‌دارنده با اسپیندل، شروع به
و با چرخیدن نگه‌دارنده با اسپیندل، شروع به لنگ زدن می‌کند. به دلیل این حرکت این روش "خان‌کشی لنگ" (wobble broach) نیز نامیده می‌شود. در دستگاه تراش پیش از درگیر شدن، ابزار با نگه‌دارنده ثابت بوده و با درگیر شدن، ابزار با قطعه شروع به چرخیدن می‌کند. به این روش. در هر لحظه بر خلاف خان‌کشی خطی، تنها بخشی از لبه برنده با قطعه درگیر است و با چرخیدن نگه دارنده (یا قطعه در دستگاه تراش) محل درگیری نیز جابه‌جا می‌شود. در نتیجه نیروی فشاری بسیار کمتری در مقایسه با خان‌کشی عادی برای پیشروی ابزار لازم است. از این روش
عادی برای پیشروی ابزار لازم است. از این روش عمدتاً برای ایجاد اشکالی مانند شش‌گوش و مربع و جاخارهای کوچک تا عمق دو برابر قطر ابزار استفاده می‌شود. جنس ابزار فولاد تندکار بوده که می‌تواند روکش‌هایی مانند تیتانیوم‌نیترید یا تیتانیوم‌کاربید داشته باشد و جنس قطعه کار می‌تواند آلومینیوم، فولاد، برنز و پلاستیک باشد. در صورتی که میزان براده‌برداری کم باشد امکان کار بر روی جنس‌های مستحکم‌تر (تیتانیوم و فولاد ضدزنگ) نیز وجود دارد.
ماموریت نظامی اتریش-مجارستان در ایران، ماموریتی نظامی بود که از سوی اتریش-مجارستان در سال ۱۸۷۹ به درخواست ناصرالدین‌شاه برای کمک به تشکیل یک ارتش مدرن در ایران قاجار اعزام شد. هدف این ماموریت، ایجاد یک نیروی نظامی مدرن به الگوی ارتش امپراتوری اتریش-مجارستان بود. پیشینه و تشکیل. ماموریت نظامی اتریش-مجارستان بخشی از تلاش‌های ناصرالدین‌شاه برای مدرن‌سازی نیروهای مسلح ایران بود. این تصمیم پس از سفر دوم ناصرالدین‌شاه به اروپا در سال ۱۸۷۸ گرفته شد. روابط خوب میرزا داودخان (مترجم اول ناصرالدین‌شاه، ارمنی‌تبار) با
داودخان (مترجم اول ناصرالدین‌شاه، ارمنی‌تبار) با دربار وین و همچنین ارتباطات پزشک شخصی سابق شاه، یاکوب ادوارد پولاک، نقش مهمی در جذب افسران اتریشی داشت. در جریان بازدید ناصرالدین‌شاه از وین در ۵ ژوئیهٔ ۱۸۷۸، یوهان اشتراوس (پسر) به دستور دربار وین، سرود ملی ایران را ساخت که امروزه با عنوان «مارش ایرانی» (Persian March) شناخته می‌شود. شاه در این سفر، به آرسنال وین رفته و از نمایش توپ‌های ساخت یوهان فون اوچاتیوس (افسر ارتش و عضو آکادمی علوم وین) تحت تأثیر قرار گرفت و بلافاصله ۱۲ قطعه توپ سفارش داد. همچنین
گرفت و بلافاصله ۱۲ قطعه توپ سفارش داد. همچنین ۲۶٬۰۰۰ تفنگ خرید و با دولت اتریش-مجارستان بر سر اعزام ماموریت نظامی توافق کرد. ماموریت رسمی در ۲۹ اکتبر ۱۸۷۸ با رهبری کلنل آدالبرت شونوفسکی فون شون‌ویس و همراهی ۳۰ افسر دیگر از وین به راه افتاد. آن‌ها از طریق ترنوپیل، اودسا، پوتی، تفلیس، باکو و دریای خزر به رشت و سپس تهران رسیدند و در ژانویهٔ ۱۸۷۹ وارد پایتخت شدند. این گروه را آلبرت یوزف گاستگر، مهندس اتریشی با سابقهٔ خدمت در ایران همراهی می کرد. ساختار و فعالیت‌ها. ماموریت اتریشی قصد داشت ارتش ایران را بر
ماموریت اتریشی قصد داشت ارتش ایران را بر پایهٔ الگوی ارتش امپراتوری اتریش-مجارستان بازسازی کند. برنامهٔ اولیه شامل تشکیل یک سپاه ۷٬۰۰۰ نفری بود که شامل واحدهای زیر می‌شد: آموزش سربازان در مارس ۱۸۸۱ به پایان رسید. افسران اتریشی توانستند حقوق سربازان این سپاه را منظم و بالاتر از سایر واحدها تعیین کنند. با وجود مخالفت‌های روحانیون محلی که اعضای ماموریت را «کافر» می‌دانستند، روحیهٔ گروهی (esprit de corps) در این نیرو شکل گرفت. ناصرالدین‌شاه در ۲۲ می ۱۸۷۹ برای اولین بار از این سپاه بازدید کرد و در حالی که «مارش
بار از این سپاه بازدید کرد و در حالی که «مارش رادتسکی» را گوش داد، رژه نظامی را دیده و به پادگان شاه عبدالعظیم که تا آن موقع به آن نظم آن را ندیده بود نیز سرکشی کرد. رقابت با بریگاد قزاق. در ماه مهٔ ۱۸۷۹، افسران روسی برای تشکیل بریگاد قزاق ایران وارد ایران شدند. این نیرو به‌سرعت از سپاه اتریسی پیشی گرفت و بعدها هستهٔ اصلی ارتش شاهنشاهی ایران شد. با این حال، ماموریت اتریشی در ابتدا موفقیت‌آمیز ارزیابی شد. در ژوئیهٔ ۱۸۷۹، سپاه ۹۰ افسر و ۱٬۴۰۰ سرباز داشت. در ژانویهٔ ۱۸۸۰، شونوفسکی جای خود را به کلنل شمل فون
ژانویهٔ ۱۸۸۰، شونوفسکی جای خود را به کلنل شمل فون کون‌ریت داد. تا آوریل ۱۸۸۰، سپاه به ۲۶۰ افسر و ۶٬۰۰۰ سرباز رسیده بود. عملیات نظامی. اولین عملیات نظامی سپاه اتریشی در اکتبر ۱۸۸۰ در آذربایجان علیه شورش کُرد تحت رهبری شیخ عبیدالله نهری بود. فرماندهٔ اعزامیه، کاپیتان وارگنر فون وترشتدت (که پیش‌تر در مکزیک تحت فرمان فردیناند ماکسیمیلیان یوزف خدمت کرده بود)، شورش را سرکوب کرد و سپس در ارومیه برای دفاع از شهر مستقر شد. با وجود موفقیت‌های اولیه، ناصرالدین‌شاه به دلیل کمبود بودجه نتوانست برنامه‌های گسترده‌تر را
دلیل کمبود بودجه نتوانست برنامه‌های گسترده‌تر را ادامه دهد. در مهٔ ۱۸۸۱، حقوق سربازان کاهش یافت و در ۵ اوت ۱۸۸۱، پرداخت حقوق افسران متوقف شد. تا پاییز ۱۸۸۱، تمام اعضای ماموریت به اتریش بازگشتند. فون وترشتدت واگنر که بعدها به واگنر خان معروف شد در سال ۱۸۸۵ با درجهٔ سرهنگ بازنشسته شد، اما در سال بعد به درخواست ناصرالدین‌شاه با درجهٔ سرتیپ در ارتش ایران بازگشت و عنوان «خان» یافت. او تا سال ۱۹۰۱ در ایران ماند و در سفر شاه به نمایشگاه جهانی پاریس در ۱۸۸۹ همراهی‌اش کرد. ماموریت‌های غیررسمی. پس از پایان ماموریت