payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جان چرچیل (; – ) افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. او که از خانواده‌ای اشرافی بود، در دهه ۱۶۷۰ و اوایل دهه ۱۶۸۰ به عنوان پادو در دربار خاندان استوارت در زمان جیمز، دوک یورک، خدمت می‌کرد و با شجاعت و مهارت دیپلماتیک خود، پیشرفت نظامی و سیاسی کسب کرد. او به خاطر اینکه هرگز در هیچ نبردی شکست نخورده، شناخته می‌شود. نقش چرچیل در شکست شورش مونموث در سال ۱۶۸۵ به تثبیت تاج و تخت جیمز کمک کرد، اما او بازیگر کلیدی در توطئه نظامی بود که منجر به عزل جیمز در طول انقلاب باشکوه شد. ویلیام سوم به او عنوان ارل مارلبورو را
باشکوه شد. ویلیام سوم به او عنوان ارل مارلبورو را اعطا کرد، اما اتهامات مداوم به یعقوبی‌گرایی منجر به سقوط او از سمت و حبس موقت در برج لندن شد. ویلیام با انتصاب او به عنوان معاون خود در هلند جنوبی (بلژیک امروزی) قبل از وقوع جنگ جانشینی اسپانیا در سال ۱۷۰۱، توانایی‌های او را به رسمیت شناخت، اما تا زمان به سلطنت رسیدن ملکه آن در سال ۱۷۰۲، شهرت و ثروت خود را تضمین نکرد. چرچیل در سال ۱۶۸۵ در شکست شورش مونموث، دوک یورک، خدمت کرد. ازدواج با سارا جنینگز و رابطه‌اش با آن، ترقی مارلبورو را ابتدا به مقام سرلشکری
با آن، ترقی مارلبورو را ابتدا به مقام سرلشکری نیروهای بریتانیا و سپس به مقام دوک‌نشینی تضمین کرد. پیروزی‌های او در نبردهای بلنهایم (۱۷۰۴)، رامیلیز (۱۷۰۶)، اودنارد (۱۷۰۸) و مالپلاکه (۱۷۰۹) به عنوان رهبر بالفعل نیروهای متفقین در کشورهای سفلی، جایگاه او را در تاریخ به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ژنرال‌های اروپا تثبیت کرد. رابطه طوفانی همسرش با ملکه و اخراج بعدی او از دربار، در سقوط خودش نقش اساسی داشت. مارلبورو که مورد بی‌مهری آن قرار گرفته بود و بین جناح‌های توری و ویگ گرفتار شده بود، از سمت خود مجبور به ترک قدرت
ویگ گرفتار شده بود، از سمت خود مجبور به ترک قدرت شد و به تبعید خودخواسته رفت. او با به تخت نشستن جورج اول در سال ۱۷۱۴ دوباره مورد توجه قرار گرفت، اما سکته مغزی در سال ۱۷۱۶ به دوران حرفه‌ای او پایان داد. رهبری مارلبورو بر ارتش اصلی متفقین علیه لویی چهاردهم از سال ۱۷۰۱ تا ۱۷۱۱ به تثبیت ظهور بریتانیا به عنوان یک قدرت برتر کمک کرد، در حالی که توانایی او در حفظ وحدت در ائتلاف متزلزل، مهارت‌های دیپلماتیک او را نشان داد. مورخان نظامی اغلب او را به خاطر مهارت‌های سازمانی و لجستیکی و همچنین توانایی‌های تاکتیکی‌اش
سازمانی و لجستیکی و همچنین توانایی‌های تاکتیکی‌اش به یاد می‌آورند. شاهکارهای نظامی مارلبورو منجر به این شده است که مورخان متوالی او را به عنوان یکی از بهترین فرماندهان نظامی تاریخ توصیف کنند.
ستاد امر به معروف و نهی از منکر، نهادی است که جهت ترویج امر به معروف و نهی از منکر، ترغیب آحاد جامعه به اجرای آنچه که از سوی شریعت اسلام فریضه نامیده می‌شود به امورات سیاست‌گذاری و انجام فعالیت‌های ترویجی، نظارتی و حمایتی و همچنین هماهنگی‌های ستادی و بین دستگاهی مبادرت می‌ورزد. نهاد مذکور بایستی کارش را با تأکید بر تذکر لسانی و باتوان و تقویت نظارت عمومی در تمامی شئون و تعاملات اجتماعی انجام می‌دهد. تا سال ۱۳۹۷ که جلیل محبی دبیر این ستاد شد کمتر کسی این ستاد را می‌شناخت و با آمدن وی در ستاد امر به معروف با
را می‌شناخت و با آمدن وی در ستاد امر به معروف با شعار امر به معروف مسئولان کشور و موضع‌گیری‌های تند او علیه آن‌ها این ستاد بر سر زبان‌ها افتاد. بعد از رفتن جلیل محبی از ستاد در سال ۱۴۰۰ و جایگزینی سید محمدصالح هاشمی گلپایگانی رویکرد ستاد دوباره به مسئله بی‌حجابی برگشت و امر به معروف مسئولان فراموش شد. این نهاد به عنوان ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر از سال ۱۳۷۲ تأسیس گردید. با تصویب قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر و دستورالعمل اجرایی آن در سال ۱۳۹۴ این ستاد با تغییر نام و با عنوان
آن در سال ۱۳۹۴ این ستاد با تغییر نام و با عنوان ستاد امر به معروف و نهی از منکر در سه سطح مرکز، استان و شهرستان ادامه فعالیت داده‌است. تأکید سید علی خامنه‌ای بر اجرایی نبودن ستاد و تأکید بر عبارت احیا در نام این ستاد موجب نشده‌است که این ستاد کار اجرایی نکرده و فقط به احیای فرهنگ امر به معروف بپردازد و از بدو تأسیس تاکنون بر این مسئله تأکید داشته‌است. اداره. بنا بر قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر، یکی از ائمه جمعه موقت شهر تهران به انتخاب شورای سیاستگذاری ائمه جمعه ریاست این ستاد را بر عهده
سیاستگذاری ائمه جمعه ریاست این ستاد را بر عهده دارد. هم‌اکنون کاظم صدیقی ریاست این ستاد را برعهده دارد. اعضا. اعضای ستاد بر اساس قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر عبارتند از: اتهام قتل زهرا بنی‌یعقوب. زهرا بنی‌یعقوب، پزشک ایرانی در بیست مهر ۱۳۸۶ در حین صحبت با نامزدش در یکی از پارک‌های همدان به اتهام «ارتکاب جرم مشهود» توسط نیروهای بسیج دستگیر و به بازداشتگاه ستاد امر به معروف و نهی از منکر همدان فرستاده شده بود. پس از ۴۸ ساعت، خانواده‌اش که برای آگاهی از وضعیتش به نیروی انتظامی همدان مراجعه
آگاهی از وضعیتش به نیروی انتظامی همدان مراجعه کرده بودند با خبر مرگ وی روبرو شدند. مقامات جمهوری اسلامی علت جان‌باختن او را خودکشی اعلام کردند، اما خانواده وی و برخی از رسانه‌ها، قتل توسط ضرب و شتم در بازداشت را عامل مرگش دانسته‌اند.
گرایش های اصلی ارتباطات و رسانه. درباره ارتباطات و رسانه دو گرایش وجود دارد:سلطه بخشی و توسعه بخشی موضوع این است که ایا ارتباطات و رسانه ها آسان کننده توسعه هستند یا به عنوان یک ابزار اساسی، در خدمت کشورهای توسعه یافته اند به منظور مصرفی شدن کشور های کم تر توسعه یافته؟ سوال مهم این است که ارتباطات توسعه بخش است یا سلطه بخش ارتباطات توسعه بخش(خوشبینانه) اندیشمندان دهه های 50 و 60 میلادی، نگاهی خوشبینانه به تاثیر رسانه ها داشتند و حتی معتقد بودند که با توسعه رسانه ها، توسعه اقتصادی هم رونق خواهد گرفت.
توسعه رسانه ها، توسعه اقتصادی هم رونق خواهد گرفت. بنابراین یک دیدگاه کلی شکل می گیرد که: گسترش وسایل ارتباطات جمعی، باعث توسعه اجتماعی می شود و توسعه اجتماعی هم، موجب توسعه اقتصادی می شود. دانیل لرنر، ویلبر شرام و اورت راجرز، از جمله کسانی بودند که پیرو نظریات خوشبینانه هستند. الگوی این افراد به عنوان الگوی علت_معلولی، خطی و یا حاکم یاد می شود. ارتباطات سلطه بخش(بدبینانه) این افراد معتقدند که جریان یک سویه وسایل ارتباط جمعی، موجب سلطه امپریالیسم خبری شده است. این امپریالیسم، ابعاد دیگر پیام را گسترش داده و
این امپریالیسم، ابعاد دیگر پیام را گسترش داده و به سلطه ارتباطی تبدیل شده است. و نیز، سلطه ارتباطات هم، سلطه فرهنگی را به دنبال خود داشته است. افرادی که با این جریان همسو هستند، از اصحاب مکتب فرانکفورت، (هربرت شیلر) و (هاملینگ) هستند. دانیل لرنر. دانیل لرنر، جامعه شناس و نظریه پرداز امریکایی است، او کتاب خود به اسم "گذر از جوامع سنتی با نوسازی خاورمیانه" را در سال 1958 منتشر کرد و در این اثرش، این نکته را مدنظر داشت که رسانه هارا به عنوان یک نیروی محرک قوی در توسعه و در انتقال جوامع سنتی جهان سوم به جوامع
در توسعه و در انتقال جوامع سنتی جهان سوم به جوامع صنعتی و پیشرفته، معرفی کند. از دانیل لرنر، می توان به عنوان چهره بسیار مهمی برای بررسی نقش ارتباطات در توسعه نام برد. کتاب "گذر از جوامع سنتی با نوسازی خاورمیانه". در حقیقت شروع کننده بررسی های ارتباطی توسعه، کتاب گذر از جامعه سنتی دانیل لرنر است. و ممکن است دیگر هرگز کتابی مانند این اثر در این زمینه منتشر نشود. اهمیت این اثر به دو دلیل است: دلیل اول:نظریه بیان شده در این کتاب، همچنان جزو جامع ترین نظریه های ارتباطی توسعه است. دلیل دوم:می توان گفت تقریبا بر
ارتباطی توسعه است. دلیل دوم:می توان گفت تقریبا بر همه کسانی که بعد از دانیل لرنر در این زمینه مشغول شده اند،تاثیر گذاشته و پیش فرض های زیادی از آنان را تشکیل داده است. نگارش کتاب در دو مرحله اتفاق افتاده است و لرنر در هردو حضور داشته. در طی سال های 1950_1951، گروهی از "دفترتحقیقات اجتماعی در امریکا" گروهی برای بررسی، اعزام شدند. این بررسی در شش کشور ترکیه، لبنان، اردن، مصر، سوریه و ایران انجام شد. ایران، جایگزین کشور عراق بوده زیرا در این کشور،امکان انجام پژوهش وجود نداشت. مصاحبه در این کشورها توسط محققان
وجود نداشت. مصاحبه در این کشورها توسط محققان بومی شان انجام می شد که در اکثر موارد از بین معلمان و دانشجویان بود که تحت نظر سرپرست امریکایی خود به پروژه مشغول می شدند. پرسش های این پژوهش، عبارت بودند از:چگونگی استفاده از وسایل ارتباط جمعی، به ویژه(سینما، رادیو و مطبوعات) ونظرات مردم و دیگران درخصوص این موارد. درسال 1954، {لرنر} ماموریت یافت که این داده ها را تحلیل کند و گزارش کلی را ارائه دهد. مهم ترین عناصر. لرنر معتقد است،یک سری عناصر وجود دارند که انسان هارا اماده می کنند( از نظر روانی و ذهنی) برای نو
هارا اماده می کنند( از نظر روانی و ذهنی) برای نو شدن و پذیرش تجدد. مهم ترین عناصر، عبارتند از: درحقیقت، این نظریه مبتنی بر تجربه هایی است که کشورهای غربی در گذشته کسب کرده اند و از جوامع سنتی تبدیل به جوامع پیشرفته و صنعتی شده اند. لرنر همچنین، معتقد است که این فرایند نوسازی، فقط اختصاص به غرب ندارد و اصطلاحا مکان و زمان نمی شناسد، بلکه صرفا بر اساس تصادف است، که ابتدا در غرب آن را مشاهده کردیم. نمونه های اخیرنوسازی در شوروی و ژاپن که از نظر جغرافیایی با غرب فاصله دارند، تکرار شده. در واقع، این نکته پررنگ
فاصله دارند، تکرار شده. در واقع، این نکته پررنگ می شود که الگوی یکسانی برای تمام جوامع رو به نوسازی وجود دارد، فارغ از تفاوت های نژادی و مذهبی و ... همانطور که پیش تر گفته شد، عناصر الگوی توسعه ای لرنر، چهار مرحله دارد که شامل: شهرنشینی، سواد، کاربرد رسانه های همگانی و مشارکت است و مبدا اندیشه وی در حقیقت، تاریخ گذشته اروپا می باشد. تحولات خاورمیانه لرنر. 1:گرایش به اروپا: درحقیقت، این مرحله قشرهای بالای جامعه را در بر می گرفت و دگرگونی نوع زندگی این افراد را شامل می شد.این جریان در وسایل خبری ممتاز انعکاس
شامل می شد.این جریان در وسایل خبری ممتاز انعکاس می یافت. 2:تجدد: جمعیت بیشتری را در بر می گرفت و نیز از طریق وسایل ارتباط جمعی منتشر می شد. به گفته لرنر، مشکل خاورمیانه، مسئله نوسازی است. توضیحات تکمیلی روند نوسازی به گمان لرنر، این روند در تمامی جهان به صورت یکسان است. باید گفت این الگوی غربی نوسازی، با افزایش شهر نشینی شروع شده و همین موضوع، باعث افزایش سواد و به دنبال آن، افزایش کاربرد رسانه ها و سپس منجر به مشارکت اقتصادی و سیاسی بیشتر و تعداد بیشتر رای دهندگان شده است. ارتباطات جمعی، عامل مهمی است
رای دهندگان شده است. ارتباطات جمعی، عامل مهمی است برای تحرک جوامع سنتی و تغییر انسان ها به صورت متجدد. تعریف مراحل لرنر برای گذرکردن از جامعه سنتی در خاورمیانه. در زندگی شهری، موضوع مهاجرت افراد، باعث تحولاتی در زمینه شغل های جدید و مناسبات اجتماعی می گردد و درواقع، نیازبه افزودن علم ودانش را دراین شهرها ایجاد می کند. لرنر، توجه بسیاری به رسانه ها وتاثیر آن ها در بهبود یافتن کیفیت زندگی انسان ها داشت و به طبع، توجه شایانی به تاثیرات محدود پیام ورسانه نداشت. در پژوهش هایی که توسط لرنر و شرام و تعداد دیگری
در پژوهش هایی که توسط لرنر و شرام و تعداد دیگری از اعضا، انجام می شدند، به نقش قدرتمند رسانه های جمعی در نوسازی اشاره می کردند؛ مبتنی بر این موضوع، رسانه های جمعی، به مثابه وسایل نقلیه ای هستند که ایده ها و مدل های جدید و تازه را از جهان غرب به کشورهای جهان سوم انتقال می دادند. تغییرات اجتماعی که می توانند به سرعت متوجه افراد درون جامعه رو به توسعه شوند، به وسیله تثبیت و جای گیری "جونوسازی" امکان پذیراست. نکته قابل تامل در این موضوع، پذیرفتن این بود که رسانه های جمعی می توانند بر افراد تاثیر مستقیم گذارند.
های جمعی می توانند بر افراد تاثیر مستقیم گذارند. خویشتن به جای دیگری بینی. یکی از فرضیه های اساسی لرنر، این است که قابلیت انسان در مسئله خودرا به جای دیگری قرار دادن(به لحاظ روانی)، متعلق به افرادی در جوامع صنعتی است که مشارکت انسان ها درآن به صورت برجسته وجود دارد واین موضوع در جوامع غیر صنعتی کم تر این اتفاق می افتد. نظر لرنر درباره شخصیت افراد جوامع با توجه به میزان همدلی شان: شخصیت انتقالی چشم اندازی به اینده دارد و دارای میزان مشخص و خاصی از همدردی است، ظهور و نمود این شخصیت در کشورهای جهان سوم، عامل
ظهور و نمود این شخصیت در کشورهای جهان سوم، عامل اصلی توسعه به شمار می رود درواقع مفهوم شخصیت انتقالی به وسیله دانیل لرنر به منظور شناختن مکانیسم توسعه به وجود امد.لرنر بررسی کرد که شخصیت انتقالی در هر کشوری با عناصر مختلفی فرصت بروز و ظهور می یابد؛ زیرا امکانات همدردی در هر جا شکل خاص خود را، متناسب با چارچوب فرهنگ ملی، به وجود اورده. پس نتیجه می گیریم که رابطه ای میان شرایط اجتماعی، پیچیدگی فرهنگی و میزان شخصیت انتقالی وجود دارد. جمع بندی. ویژگی و خصوصیات جوامعی که نوسازی درآن ها صورت نگرفته عبارتند از:
جوامعی که نوسازی درآن ها صورت نگرفته عبارتند از: 1- پایین بودن درجه تخصص گرایی 2- بالا بودن درجه خوداتکایی 3- اصول فرهنگی که برپایه سنت است 4- اولویت بودن قواعد خانوادگی 5-پایین بودن درجه انفکاک بندی زندگی دانیل لرنر بعد از بررسی مباحث خود، نتیجه خود را اینگونه ارائه می دهد: ترکیه: از شاخص های روانی مایل به کامیابی و پیروزی برخوردار است و از نظر نوگرایی، اینده خوبی در پیش دارد. لبنان: از آن دسته کشورهایی است که تعدد قوم در آن زیاد است و چندین قوم در کنار هم زندگی می کنند؛ بنابراین می توان گفت تبدیل به
هم زندگی می کنند؛ بنابراین می توان گفت تبدیل به متحول ترین کشورها خواهد شد. اردن: این کشور از فرهنگ قومی سنتی برخوردار است، که درواقع جلوگیرنده و بازدارنده مهمی در برابر توسعه است. مصر: داراي دیرینه امپراتوری باستان که در حقیقت، به پان عربیسم(ملی گرایی عرب) هم، دچار شدند و نمیتوانند با این ملیت به نوسازی دست یابند. سوریه: به خاطرتلفیق فرهنگ سورانی و اعراب مهاجر شرایط توسعه را ندارد و چشم انداز آینده آن، واضح و روشن نیست. ایران: به گذشته خود افتخار می کند اما تلالو و پرتویی از ان گذشته را، شاهد نیستیم، به
تلالو و پرتویی از ان گذشته را، شاهد نیستیم، به لحاظ سواد، فاصله و تفاوت میان مردم و نخبگانش، زیاد است و در رابطه با توسعه، با مردم روراست نیستند.
سولزر یا زولزر یک شرکت صنعتی و مهندسی در سوئیس است که توسط سالومون زولزر برنت در سال ۱۷۷۵ بنانهاده شده و به عنوان برادران زولزر (Gebrüder Sulzer) در سال ۱۸۳۴ در ونترتور، سوئیس تأسیس شده‌است. امروزه این شرکت، یک شرکت سهامی‌عام با سهامداران بین‌المللی است. سهام این شرکت در بورس اوراق بهادار سوئیس عرضه می‌شود. این شرکت در حوزه طراحی و ساخت ماشین‌آلات صنایع نساجی، صنایع غذایی، صنایع شیمیایی و واحدهای فرایندی نامدار است.درایران بین سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۷ ( ۲۰۰۸ -۱۹۹۳) ؛ یک مدل ماشین بافندگی شرکت سولزر با مدل G6100
؛ یک مدل ماشین بافندگی شرکت سولزر با مدل G6100 درکارخانه غدیر یزد مونتاژ گردیده است. بخش تولید موتورهای دیزل این شرکت که به‌ویژه در حوزه موتورهای دریایی و لکوموتیو شناخته‌شده بود، از سال ۱۹۹۷ به وارتسیلا واگذار گردیده‌است.
کِیْتی والش (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و یک فعال سیاسی آمریکایی از حزب جمهوری‌خواه آمریکا است که مدت کوتاهی به عنوان معاون رئیس ستاد انتخاب شد. او در دولت ترامپ در سازمان ۵۰۱ (سی) یک سازمان غیرانتفاعی در زمینه سیاست‌های آمریکا فعالیت کرد. والش پیش از این در سمت رئیس ستاد ملی حزب جمهوری خواهان خدمت کرده‌است. او در ژانویه ۲۰۱۳ به عنوان معاون وزیر دارایی به کمیته ملی حزب جمهوری‌خواه پیوست و در ماه ژوئن همان سال رئیس امور مالی شد. والش در سمت قبلی خود به عنوان معاون مدیر امور مالی کمیته ملی جمهوری خواهان، با مجلس
مدیر امور مالی کمیته ملی جمهوری خواهان، با مجلس سنای ایالات متحده در سراسر ایالات متحده در زمینه استراتژی‌ها کار کرده‌است. همچنین اقدام به جمع‌آوری اعانه در کمپین انتخاباتی نموداست. تجربه گذشته او نیز شامل خدمت به عنوان مدیر امور مالی منطقهٔ غرب میانه برای کمپین ریاست‌جمهوری جان مک‌کین فعالیت داشت. والش از سال ۲۰۰۸ نیز برای دوستان فرد تامسون در گروه اشکرافت به عنوان نماینده میدانی میزوری و سناتور مت بلانت کار می‌کند. معاون رئیس ستاد کاخ سفید در امور اجرایی. معاون رئیس ستاد کاخ سفید به‌طور رسمی دستیار
معاون رئیس ستاد کاخ سفید به‌طور رسمی دستیار سرپرست ستاد کاخ سفید است که عضو ارشد رئیس‌جمهور ایالات متحده به‌شمار می‌رود. معاون رئیس ستاد به‌طور معمول سرپرستی یک دفتر در غرب وین را برعهده دارد و مسئول تضمین اجرای صحیح بوروکراسی کاخ سفید و همچنین وظایفی است که رئیس کل کارکنان به او محول می‌کند می‌باشد. در برخی از ادارات، معاونان مختلف با وظایف مختلف وجود دارند. در دولت ترامپ، در حال حاضر سه معاون کارکنان کاخ سفید عبارت هستند: زندگی‌نامه. والش در سنت لوئیس، میزوری، متولد شد. او اولین علاقه خود در وردو به
میزوری، متولد شد. او اولین علاقه خود در وردو به سیاست را به مادرش نشان داد، والش در یک مسابقه اجرایی بخش در ایالت میزوری، زمانی که هفت یا هشت سال بیشتر نداشت، کار می‌کرد. اولین مشارکت سیاسی او در دبیرستان بود که به عنوان کارآموز با سناتور جان اشکرافت در انتخابات مجلس سنای آمریکا در میزوری، ۲۰۰۰ انتخاب شد. او در آکادمی سنت لوییس، یک مدرسه خصوصی دخترانه و دبیرستان کاتولیک رومی تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۳ فارغ‌التحصیل شد. او نماینده میدانی سناتور مت بلانت در سال۲۰۰۴ که فرماندار میزوری بود خدمت کرده‌است. والش
که فرماندار میزوری بود خدمت کرده‌است. والش همچنین بعنوان دستیار اجرایی و مشاور اشکرافت کار کرده‌است. والش با اخذ مدرک بازاریابی و مالی از دانشگاه جرج واشینگتن در سال ۲۰۰۷ فارغ‌التحصیل شد. سابقه شغلی. انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸. والش در سال ۲۰۰۷ برای مدتی به عنوان دستیار مدیر مالی انتخابات ریاست جمهوری فرد تامپسون استخدام شد. پس از آنکه تامپسون از رقابت انتخاباتی خارج شد، والش به کمپین ریاست جمهوری جان مک کین به عنوان مدیر مالی منطقه ای وی پیوست. کمیته سنای جمهوری خواهان. سپس والش در سمت معاون امور مالی
جمهوری خواهان. سپس والش در سمت معاون امور مالی کمیته سنای جمهوری جمهوریخواهان ملی (NRSC) به خدمت پرداخت و مجری برنامه‌های جمع‌آوری پول و استراتژی‌های سیاسی برای کمپین‌های سنا در دوران انتخابات سال ۲۰۱۰و ۲۰۱۲بود. کمیته ملی جمهوری‌خواه. در ژانویه ۲۰۱۳ والش به عنوان معاون امور مالی کمیته ملی جمهوری‌خواه مشغول به کار شد و در ماه ژوئن به مدیر مالی ارتقاء پیدا کرد. در کنگره ملی جمهوری‌خواهان، والش به عنوان «بازاریاب کارآفرین» شناخته شد و در طول دوره انتخابات سال ۲۰۱۴ میزان جمع‌آوری پول را به ۲۰۰ میلیون دلار
سال ۲۰۱۴ میزان جمع‌آوری پول را به ۲۰۰ میلیون دلار افزایش یافت. ولش به عنوان رئیس کمیته ملی جمهوریخواهان در اوایل سال ۲۰۱۵به جای رینز پرویبوس انتخاب شد. وی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات رای‌دهندگان به کنگره ملی جمهوریخواهان انتقاد کرد و گفت: «من فکر می‌کنم بسیار خطرناک و غلط است که اجازه دهید یک گروه از افراد بسیار قوی و به خوبی تأمین مالی شده بدون هیچ مسئولیتی به اطلاعات افراد دسترسی پیدا کنند.» به همین منظور وی در سال جاری میلادی از اندوره بارتت، مدیر فناوری RNC، خواست تا در ماه ژوئیه ۲۰۱۵ نسبت به اطلاعات
RNC، خواست تا در ماه ژوئیه ۲۰۱۵ نسبت به اطلاعات رای‌دهندگان دربخش داده‌های RNC اطمینان حاصل کند و این طرح توسط کارل روو و جانی دستفانو طراحی شده بود تا اطلاعات رای‌دهندگان آمریکایی در دسترس قرار گیرد. والش در طول دوره انتخابات ۲۰۱۶، معمار کمیته ملی جمهوری خواهان بود تا به موقع از رای‌گیری یا فعالیت‌های مربوط به شناسایی رای‌دهندگان کنار بکشد. وی روی استفاده از مجموعه داده‌های کمیته ملی جمهوریخواهان در انتخابات چهار سال پیش متمرکز بود. او به سی ان ان گفت که کمیته ملی جمهوری‌خوانان قصد دارد با کمترین میزان
کمیته ملی جمهوری‌خوانان قصد دارد با کمترین میزان رای وبه کارگیری فناوری روی مدل‌های پیش‌بینی حساب کند، که احتمال شرکت رأی دهندگان را برای انتخاب نامزدهای جمهوریخواه پیش‌بینی کند. وی ادامه داد که کمیته ملی جمهوری خواهان متمرکز است بر روی تلاش‌های جلب آرا در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری دونالد ترامپ. تیم منتخب ریاست جمهوری دونالد ترامپ. والش عضو تیم انتقال ریاست جمهوری دونالد ترامپ بود. تیم انتقال، یک گروه صد نفره از کمک کنندگان، کارشناسان سیاست، مقامات امور دولتی و مقامات سابق دولتی بودند که مسئولیت
امور دولتی و مقامات سابق دولتی بودند که مسئولیت نظارت، مصاحبه و توصیه افراد برای نقش کابینه و کارکنان در اداره دولت ترامپ را تأمین کنند. او بخشی از رهبری کارکنان را برعهده داشت. مدیریت ترامپ. والش به عنوان معاون رئیس ستاد در امور اجرایی کاخ سفید در دولت دونالد ترامپ انتخاب شد. والش بر کارکنان ارشد نظارت داشت و برنامه‌ریزی دفتر ارتباطات عمومی را تحت نظارت قرار داد. به گفته وال استریت ژورنال، والش اجازه ورود به دفتر بیضی (اتاق کار رئیس‌جمهور) را از طرف رئیس ستاد رینز پربیون را دریافت کرد. والش از سمت خود در
رینز پربیون را دریافت کرد. والش از سمت خود در ۳۰ مارس ۲۰۱۷استعفا داد و به عنوان مشاور یک پروتکل ۵۰۱(c) معاون‌رئیس‌جمهور در سیاست‌های اول آمریکا و کمیته ملی جمهوری خواهان، انتخاب شد. پیوند به بیرون. کریستی کینگ‌الو به عنوان مجری سیاسی و معاون رئیس ستاد کاخ سفید| معاون رئیس ستاد کاخ سفید در ۲۰۱۷| کرستن نیلسنمجری سیاسی و معاون رئیس ستاد کاخ سفید
دولت جمشید آموزگار یکی از آخرین دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از مرداد ۱۳۵۶ تا شهریور ۱۳۵۷ فعالیت کرد. رئیس این دولت، جمشید آموزگار بود. پس از آتش‌سوزی سینما رکس آبادان، طرح استیضاح دولت توسط مجلس کلید خورد اما پیش از انجام استیضاح، آموزگار در پنجم شهریور استعفا کرد. بدین ترتیب، بررسی تغییرات کابینه که به بعد از تعطیلات تابستانی مجلس موکول شده بود نیز انجام نشد. پیشینه تشکیل دولت. در اواسط دههٔ ۱۳۵۰، به‌نظر می‌رسید رژیم شاه همانند "سدها"ی عظیمی که ساخته و مغرورانه نام بستگان خود را بر
عظیمی که ساخته و مغرورانه نام بستگان خود را بر آنها نهاده بود، پایدار و برجا است. تصور می‌شد که ارتش عظیم دارای سلاح‌های فوق‌مدرن و پشتیبانی یک پلیس مخفی کارآمد، توان سرکوب هرگونه شورش، حتی در مکان‌های دوردستی مانند عمان، را دارد. یک دیوان‌سالاری گسترده، متکی بر شبکه حمایتی دارای امکانات مالی خوب، مدعی بود که برای در دست گرفتن اقتصاد و حتی بازسازی بنیادی جامعه قدرت کافی دارد. درآمدهای بی‌حساب نفتی نیز وسیله‌ای برای راضی ساختن و خریدن مخالفان بالقوه و گسترده کردن ابزارهای نظارت اجتماعی شد. با توجه به این
کردن ابزارهای نظارت اجتماعی شد. با توجه به این واقعیت‌ها، بیشتر ناظران نتیجه گرفتند که پایه‌های رژیم بسیار استوار و ویران‌نشدنی است. حتی اندک افرادی که به ثبات رژیم چندان امیدوار نبودند و از تنش‌های اجتماعی پنهان و رو به گسترش، آگاهی بیشتری داشتند، پیش‌بینی می‌کردند که این نظام تا پایان دههٔ ۱۳۶۰ —دوران کاهش درآمدهای نفتی— پایدار بماند. آنها بر این باور بودند که رژیم هرچند پایگاهی در میان مردم، و امکانات و ابزارهایی برای کاهش این تنش‌های روزافزون ندارد، نهادهای آن هنوز چنان قدرتمند است که در برابر فشارهای
آن هنوز چنان قدرتمند است که در برابر فشارهای ناشی از توسعهٔ ناهمگون و نوسازی نامتوازن پایداری کند. اما دو بحران غیرمنتظره، این محاسبات و پیش‌بینی‌ها را کاملاً بی‌اعتبار ساخت: بحران اقتصادی به شکل تورم حاد؛ و بحران نهادی ناشی از فشارهای خارجی بر شاه که هدف از آنها، وادار ساخت رژیم به تعدیل کنترل‌های پلیسی و رعایت حقوق بشر به‌ویژه حقوق مخالفان سیاسی در ایران بود. تورم، که در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۳۴۰ تقریباً در اقتصاد ایران به صفر رسیده بود، دوباره در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ پدیدار شد. این تورم، نتیجهٔ چندین عامل بود:
۱۳۵۰ پدیدار شد. این تورم، نتیجهٔ چندین عامل بود: کمبود مسکن و هجوم بیش از ۶۰٬۰۰۰ تکنیسین خارجی با حقوق و درآمد بالا، پیشی گرفتن میزان جمعیت بر میزان رشد تولیدات کشاورزی، افزایش ناگهانی قیمت مواد غذایی در بازارهای جهانی، برنامهٔ صنعتی‌کردن پرشتاب و رشد بی‌وقفهٔ بخش نظامی که به کمبود نیروی کار، افزایش دستمزدها در مناطق روستایی، خالی شدن روستاها از نیروی کار، و بنابراین تشدید مشکلات کشاورزی انجامید، و مهم‌تر از همه، تحرّک شدید اقتصادی در نتیجهٔ تزریق دلارهای نفتی از برنامه‌های بلندپروازانهٔ توسعه به جامعه.
نفتی از برنامه‌های بلندپروازانهٔ توسعه به جامعه. همزمان با این بحران اقتصادی، دولت‌ها و سازمان‌های خارجی نیز شاه را تحت فشار قرار دادند که نظارت‌های پلیسی را تعدیل کند. همزمان با انتقاد سازمان‌های بین‌المللی از رژیم، گروه‌های ایرانی خارج از کشور نیز کمیته‌های حقوق بشر ویژه‌ای تشکیل دادند تا جنایت‌های ساواک را افشا کنند. جیمی کارتر نیز در مراحل مقدماتی انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۷۶ بر دفاع از حقوق بشر در سرتاسر جهان تأکید کرد و در آخرین مرحلهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری، ایران را جزو کشورهایی به‌شمار آورد که
ایران را جزو کشورهایی به‌شمار آورد که آمریکا باید برای حفظ آزادی‌های سیاسی و اجتماعی آن کشورها گام‌های مؤثرتری بردارد. شاه بنا به دلایلی، نسبت به فشارهای خارجی واکنش مثبت نشان داد. او نمی‌خواست روابط ویژهٔ خود با واشینگتن و دسترسی به تسلیحات آمریکایی را به‌خطر اندازد. او به‌هیچ‌روی نمی‌خواست تصویرِ «اصلاح‌گری پیش‌رو و مشتاق به آوردن مزایای تمدن غرب به ایران» را از دست بدهد —تصویری که با صرف هزینهٔ گزاف در آمریکا و اروپا به‌ویژه در "خیابان مدیسون" رواج داده بود— او همچنین باور کرده بود که با اصلاحاتش آنچنان
او همچنین باور کرده بود که با اصلاحاتش آنچنان محبوبیتی پیدا کرده‌است که می‌تواند بدون به‌خطر انداختن رژیم، از میزان خفقان و نظارت بکاهد. کاهش خفقان نظارت‌های پلیسی در اواخر سال ۱۳۵۵ آغاز شد و در تابستان همان سال به اوج رسید. در فروردین ۱۳۵۶، وکلای خارجی اجازه یافتند که تا بر محاکمهٔ یازده متهم به ترور نظارت داشته باشند؛ از اوایل دههٔ ۱۳۴۰ این نخستین بار بود که وکلای خارجی در یک دادگاه نظامی حضور می‌یافتند. شاه در اوایل اردیبهشت، نماینده سازمان عفو بین‌الملل را به حضور پذیرفت و قول داد وضعیت زندان‌ها را
را به حضور پذیرفت و قول داد وضعیت زندان‌ها را بهبود ببخشد. در اوایل خردادماه نیز به نماینده کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان اجازه دیدار داد و ضمن گلایه از اینکه «مطبوعات تحت تسلط یهودیان» در آمریکا او را بدنام می‌کنند، موافقت کرد تا به منظور رعایت بیشتر حقوق زندانیان سیاسی، آیین‌های دادرسی دادگاه‌ها را اصلاح کند. در اواسط خرداد، حزب رستاخیز اعلام کرد که از بحث‌های آزاد و انتقادهای سازنده استقبال خواهد کرد. سرانجام شاه در مردادماه، امیرعباس هویدا را که در دوازده سال گذشته نخست‌وزیر بود برکنار و جمشید آموزگار،
سال گذشته نخست‌وزیر بود برکنار و جمشید آموزگار، تکنوکرات ۵۱ سالهٔ تحصیل‌کردهٔ آمریکا و دبیرکل حزب رستاخیز را به نخست‌وزیر گمارد. سیاست‌های دولت. "جان دی. استمپل" معتقد است که مشکل عمدهٔ نخست‌وزیری آموزگار در این بود که او بیش از آن که به امور سیاسی علاقه‌مند باشد، به مسائل اقتصادی علاقه‌مند بود و اولین تغییری که در دولت جدید به‌وقوع پیوست، آزردن رهبران مذهبی بود. آموزگار، احتمالاً با تصویب شاه، کلیه وجوهی را که به روحانیت و حوزه‌های علمیه به‌منظور کمک‌هزینه به طلّاب و کارهای تحقیقاتی پرداخت می‌شد را قطع
به طلّاب و کارهای تحقیقاتی پرداخت می‌شد را قطع کرد. زمانِ انتخاب‌شده برای انجام این کار کاملاً اشتباه بود. در آن پاییز، آموزگار به چند نفر که با او دیدار کرده و از زمزمه‌های درون مساجد اظهار نگرانی کرده بودند، گفته بود: جمشید آموزگار کوشید با کُند کردن گردش چرخ‌های اقتصاد، هزینهٔ روزافزون زندگی —عامل اقتصادیِ عمدهٔ نارضایتیِ طبقه متوسط— را پایین آورد. آموزگار که از ترغیب شاه به کاهش بودجهٔ نظامی ناتوان بود، هزینه‌های غیرنظامی به‌ویژه بودجهٔ برنامه‌های توسعه را بسیار پایین آورد. وی ۳٫۵ میلیارد دلار از