payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افتخار در نوازندگی ویلنسل و در سال ۱۳۸۷ به عنوان عضو آنسامبل نیواک موفق به دریافت رتبه نخست و تندیس این جشنواره شد. زربخش در هشتمین جشنوارهٔ بین‌المللی رنسانس موفق به کسب مقام اول شدند. این جشنواره همزمان با بیست و پنجمین سالگرد استقلال جمهوری ارمنستان با شعار «هنر علیه جنگ و ترور» از ۱۰ تا ۲۱ آوریل ۲۰۱۶، زیر نظر، ریتا سارگسیان (مدیر کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان)، وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و پروفسور کارینه آودالیان برگزار شد.
لشکر ۵۸ تکاور یا لشکر ۵۸ ذوالفقار یا لشکر ۵۸ تکاور شاهرود لشکر تکاوری نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که قرارگاه فرماندهی آن در شهر شاهرود، استان سمنان مستقر می‌باشد. لشکر ۵۸ ذوالفقار در سال ۱۳۵۸ تأسیس شد و نخستین فرمانده آن سرتیپ یعقوب علیاری بود. این یگان در طول جنگ ایران و عراق، تحت عنوان "تیپ ۵۸ ذوالفقار" فعالیت می‌کرد و به‌عنوان یگان عمل‌کننده در عملیات‌های محرم، والفجر مقدماتی، والفجر ۱، مطلع‌الفجر، بیت‌المقدس و فتح‌المبین شرکت داشت. این لشکر هم‌اکنون دارای ۳ تیپ تابعه است که این تیپ‌ها بر ۲
هم‌اکنون دارای ۳ تیپ تابعه است که این تیپ‌ها بر ۲ جاده مواصلاتی شمالی به گلستان و شرقی به مشهد، مسلط می‌باشند. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم بهادر خواجه وند فرماندهی لشکر ۵۸ را برعهده دارد.
تیپ ۲۵ تکاور یا تیپ ۲۵ نیرو مخصوص واکنش سریع از تیپ‌های تکاوری نیرو مخصوص نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که ستاد فرماندهی آن در شهر تبریز، استان آذربایجان شرقی مستقر می‌باشد. تیپ ۲۵ تکاور در خلال جنگ ایران و عراق از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم علی دلاور فرماندهی تیپ ۲۵ تکاور را برعهده دارد. عملیات نصر ۹. این عملیات اول آذر ماه سال ۱۳۶۶ در منطقه «اربیل» به مدت سه روز اجرا شد و در سوم آذرماه با موفقیت به پایان رسید. در این عملیات گردان‌های «۱۰۹»، «۱۱۷»،
پایان رسید. در این عملیات گردان‌های «۱۰۹»، «۱۱۷»، «۱۳۲»و «۱۹۸» از لشکر ۶۴ پیاده ارومیه و گردان «۷۹۵» از تیپ ۲۵ تکاور، با پشتیبانی یگان‌های توپخانه و هوانیروز ارتش شرکت داشتند. آزادسازی تپه شهدا در حمله اولیه توسط نیروهای ارتش ایران، کشته و زخمی شدن حدود ۱۸۰۰ نفر از عراقی‌ها به همراه ۸۰ نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق و اسارت ۱۰۰ نفر از آنها، انهدام ۳ دستگاه تانک و نفربر، ۱۹ عراده توپ، ۱۰ قبضه خمپاره‌انداز، ۶۰ دستگاه خودرو و بیش از ۴۵۰ قبضه انواع سلاح‌های سبک به همراه ۶ انبار مهمات از عراق و به غنیمت درآمدن
به همراه ۶ انبار مهمات از عراق و به غنیمت درآمدن جنگ‌افزار سبک و سنگین، وسایل مخابراتی و مقادیری از انواع مهمات از جمله دستاوردهای این عملیات به شمار می‌آید. رزمایش فاتحان خیبر. نیروی زمینی ارتش ایران، هشتم مهر ۱۴۰۰، رزمایش «فاتحان خیبر» را در شمال غربی ایران و مناطق مرزی همجوار با گذرگاه‌های مرزی بین ارمنستان و آذربایجان، همچنین مناطق مرزی با جمهوری خودمختار نخجوان اجرا کرد. تجهیزات زرهی اعزامی به شمال غرب ایران جهت شرکت در رزمایش فاتحان خیبر متعلق به تیپ ۱۱۶ پیاده مکانیزه قزوین، تیپ ۲۱۶ زرهی زنجان و تیپ
۱۱۶ پیاده مکانیزه قزوین، تیپ ۲۱۶ زرهی زنجان و تیپ ۳۱۶ زرهی همدان بودند. علاوه بر این سه تیپ، در رزمایش فاتحان خیبر، تیپ ۲۵ نیروی مخصوص نیز شماری از اقلام زرهی‌اش را جهت شرکت در رزمایش به شمال غرب ایران اعزام کرده بود، همچنین در این رزمایش گروه ۱۱ توپخانه، گروه ۴۳۳ مهندسی رزمی و هوانیروز ارتش نیز حضور داشتند. ادوات نظامی. ادوات نظامی چون خمپاره انداز ۱۲۰ میلی‌متری، خمپاره انداز ۸۱ میلی‌متری، خمپاره انداز ۶۰ میلی‌متری، راکت ۱۰۷ میلی‌متری، SPG، توپ ۱۰۶ میلی‌متری در تیپ ۲۵ تکاور بکار برده می‌شود. انتقال از
در تیپ ۲۵ تکاور بکار برده می‌شود. انتقال از پسوه به تبریز. تیپ ۲۵ تکاور در سال ۱۳۹۷ به تبریز منتقل شد و محل استقرار فعلی آن در منطقه مایان، تبریز می‌باشد. هم‌اکنون تیپ ۲۵ تکاور، تنها یگان نیرو مخصوص در شمال غربی کشور می‌باشد. سطح آمادگی. از لحاظ آمادگی این تیپ در سطح بسیار بالایی قرار دارد و با رزمایش‌ها (آزمایش گردان)، ورزش‌های تکاوری، رزم شبانه، آموزش‌های عمومی نظامی و آموزش‌های تخصصی ادوات نظامی و بازدیدهای سلسله مراتب که به‌طور مرتب و برنامه‌ریزی شده صورت می‌گیرد، این آمادگی روز به روز ارتقا می‌یابد.
دان دفور (; – ) بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن، سی ثانیه بر فراز توکیو، مردی به نام جو، دوست من ایرما، حیوان نر اشاره کرد.
فرانک مایو (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سربازان پیاده"، "حیوان نر"، "سایه‌ها"، "عبور از خط مرگ" و "مادموازل فی‌فی" اشاره کرد. مرگ. او در لاگونا بیچ، کالیفرنیا ، بر اثر حمله قلبی درگذشت.
جان همیلتون (; – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم، ترانه‌سرا، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
سانی تافتس (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به خارش هفت‌ساله و حکومت دختر اشاره کرد.
فراری ۲۵۰ جی تی لوسو یک ماشین GT بود که توسط شرکت خودروسازی ایتالیایی فراری از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ تولید می‌شد. این خودرو، گاهی به عنوان GTL ،GT/L یا فقط لوسو نامیده می‌شد. ۲۵۰جی‌تی لوسو، برای رقابت در مسابقات ساخته‌ نشده‌ و نسخه لوکس‌تر فراری ۲۵۰ جی‌تی برلینتا بود. فقط ۳۵۱ نسخه از لوسو تولید شده‌است؛ قیمت روزش حدود ۱۳ هزار دلار بود ولی در ۲۰۲۱، ۱/۲ میلیون‌ دلار قیمت داشت.
آدلا راجرز سنت جونز (; – ) روزنامه‌نگار، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از آثار وی فیلم‌هایی همچون ستاره‌ای متولد شده است، دختری که همه چیز داشته است، روح آزاد و حکومت دختر ساخته شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده است.
ادوارد چودوروف (; – ) فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نویسنده فیلم‌هایی همچون "دوره‌گردها"، "مادام دو باری"، "پُر مشغله" و "شهردار جهنم" بوده است.
ادموند برئون (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پرواز شناسایی"، خداحافظ، آقای چیپس، "چالشی برای لسی"، صخره‌های سفید دوور، چراغ گاز، از خودگذشتگی، چیزی از دنیای دیگر، یک یانکی در آکسفورد، "تپه‌های وطن" و "شراره آسمانی" اشاره کرد.
ایلی مالیون (؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۷۹ – ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۱) هنرپیشه اهل انگلستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بینوایان، رمانتیک در منهتن، به راه خود می‌روم، از خودگذشتگی، گرگ‌نمای لندن، درنده باسکرویل و "فرشته سپید" اشاره کرد.
اثل گریفیس (؛ – ) هنرپیشه اهل انگلستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "پرندگان"، "چه سرسبز بود دره من"، "بیلی دروغگو"، "از خودگذشتگی"، "جین ایر"، "جین ایر" و "پل واترلو" اشاره کرد.
دوروتی موریس (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دومی‌ها، سی ثانیه بر فراز توکیو، "هیچ‌کس نخواهد گریخت" و کمدی انسانی اشاره کرد.
غلامحسین ایجادی، (زادهٔ اسفندماه ۱۳۱۹ در گلابدره امامزاده قاسم، شمیران - درگذشتهٔ دیماه ۱۳۹۵ در دربند، شمیران) از پیشکسوتان و قهرمانان نامدار ورزش اتومبیل رانی ایران با دارا بودن مقام‌های قهرمانی اتومبیلرانی کشوری بوده و از سال‌های ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۸۵ در زمینهٔ ورزش اتومبیلرانی و موتور سواری و توسعه و راه اندازی فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری ایران و پس از انقلاب اسلامی سهمی به سزا داشته‌است. وی با همکاری دیگر پیشکسوتان این ورزش پیست اتومبیلرانی استادیوم آزادی را راه اندازی و در برگزاری مسابقات اتومبیلرانی
را راه اندازی و در برگزاری مسابقات اتومبیلرانی در سطوح متفاوت فعالیت عمده‌ای داشت. غلامحسین ایجادی تنها راننده ایرانی است که در آن زمان از طرف کانون جهانگردی و اتومبیلرانی به فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی جهت شرکت در مسابقات و گذراندن دوره مربیگری اتومبیلرانی معرفی شد. درگذشت. غلامحسین ایجادی درصبح اول ديماه ۱۳۹۵ خورشیدی، در محله دربند شمیران درگذشت و در قطعه ۶۶ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. او مدت‌ها از بیماری پارکینسون رنج می‌برد. در پی این رویداد، بسیاری از پیشکسوتان ورزش اتومبیلرانی ایران،
بسیاری از پیشکسوتان ورزش اتومبیلرانی ایران، فدراسیون اتومبیلرانی و موتورسواری ایران و بسیاری دیگر از ورزشکاران و دوستان و یاران وی پیام‌های تسلیتی به طور جداگانه صادر کردند.
دیکتاتوری نظامی در شیلی (به اسپانیایی: dictadura militar de Chile) یک حکومت مستبد نظامی در شیلی بود که در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰ قدرت را در اختیار داشت. این دیکتاتوری بعد از کودتای سی آی ای در ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۷۳ علیه آلنده روی کار آمد و توسط آگوستو پینوشه امور کشور را در اختیار داشت. از جمله دلایلی که پینوشه برای مشروعیت بخشیدن به کودتا و دیکتاتوری در شیلی بکار می‌گرفت بحران اقتصادی و شکنندگی دموکراسی در دوران سالوادور آلنده بود. این دیکتاتوری مدعی بود که خواهان بازسازی شیلی است. رژیم پینوشه با سرکوبی احزاب
بازسازی شیلی است. رژیم پینوشه با سرکوبی احزاب سیاسی و تعقیب فعالان دموکراسی در این کشور شناخته می‌شود. این دیکتاتوری در تاریخ شیلی بی‌سابقه بوده‌است. در زمان حاکمیت پینوشه بیش از ۳۰۰۰ نفر اعدام یا ناپدید شدند و ده‌ها هزار تن دیگر در زندان‌ها زیر شکنجه رفتند. گفته می‌شود که نزدیک به ۲۰۰ هزار تن از شهروندان شیلی نیز تبعید شده‌اند. دیکتاتوری نظامی پینوشه بیشتر حیات سیاسی و اقتصادی در شیلی را تحت تأثیر خود قرار داد. دو سال بعد از کودتا پینوشه دست به رفرم‌هایی زد که برخلاف سیاست‌های آلنده بود. این رفرم‌ها توسط
که برخلاف سیاست‌های آلنده بود. این رفرم‌ها توسط یک تیم اقتصادی طراحی شده بود که در آمریکا تحصیل کرده بودند و بنام پسرهای شیکاگو شناخته می‌شدند. چند سال بعد در سال ۱۹۸۰ رژیم پینوشه قانون اساسی شیلی را تغییر داد و آن را با یک قانون اساسی که توسط طرفدارانش تهیه شده بود جایگزین کرد. کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳. کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ توسط یک گروه نظامی شامل چهار افسر ارتش انجام شد. در رآس این افسران ژنرال آگوستو پینوشه قرار داشت. علاوه بر او فرمانده نیروی زمینی با ۳۰ هزار نیرو، فرمانده نیروی هوایی با ۹۰۰۰ نیرو و
۳۰ هزار نیرو، فرمانده نیروی هوایی با ۹۰۰۰ نیرو و آدمیرال خوزه توریبیو مرینو کاسترو فرمانده نیروی دریایی با ۱۵۰۰۰ نیرو و دیگری ژنرال سزار مندوزا فرمانده تفنگداران ویژه دولت با ۳۰۰۰۰ نیرو قرار داشتند. این کودتا در کادر یک جنگ سرد بین‌المللی و در شرایط مناسب برای جنگ داخلی انجام شد. در زمان کودتا شیلی در بحرانی اقتصادی نیز به‌سر می‌برد. در سطح بین‌المللی دولت آلنده که با کوبا آشتی کرده بود و نسبت به اتحاد جماهیر شوروی سیاست درهای بازداشت باعث نارضایتی آمریکا شده بود. چگونگی کودتا. تهاجم به کاخ ریاست جمهوری.
شده بود. چگونگی کودتا. تهاجم به کاخ ریاست جمهوری. حکومت نظامی در کنترل چهار افسر بنام‌های سزار مندوزا، خوزه توریبیو مرینو، فرناندو ماته‌ای و هومبرتو گوردن بود کارلوس آلتامیرانو رئیس حزب سوسیالیست شیلی نسبت به وقوع یک کودتا توسط نیروی دریایی هشدار داده بود و در سخنانی آتشین اعلام کرد که شیلی به ویتنامی دوم تبدیل خواهد شد. کودتا در شب دهم سپتامبر ۱۹۷۳ شروع شد. در سپتامبر ۱۹۷۳ نیروی دریایی آمریکا مانند هر سال با نیروی دریایی شیلی مانورهایشان را شروع کردند. سربازان پیاده‌نظام نیروی دریایی در روز ۱۰ سپتامبر۱۹۷۳
پیاده‌نظام نیروی دریایی در روز ۱۰ سپتامبر۱۹۷۳ با ۴ کشتی نیروی دریایی از ساحل والپارایسو عبور کردند. در شب ۱۰ سپتامبر نظامیان ارتباطات شهرها را قطع کردند. در ساعت ۶ صبح ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ عملیات نظامی وسیعی در کل کشور شروع شد و بجز در سانتیاگو در سایر شهرها بدون مقاومت قابل توجه به پیش رفت. در ساعت ۹ صبح، کاخ ریاست جمهوری، توسط ارتش محاصره شد. کشته شدن آلنده. سالوادور آلنده در ساعت ۷ صبح وارد کاخ شده بود. پاتریسیو کارخاوال معاون دریادار در تماسی تلفنی به آلنده پیشنهاد کرد که شیلی را به همراه خانواده اش ترک
پیشنهاد کرد که شیلی را به همراه خانواده اش ترک کند؛ ولی آلنده این پیشنهاد را رد کرد. او اطمینان داشت که این پیشنهاد یک تله است. او به همراه ۴۲ تن از محافظانش که گفته بودند تا پای جان آماده‌اند که در کاخ باقی بمانند مقاومت کرد. کمی قبل از ظهر فرمان بمباران کاخ صادر شد. دو جنگنده کاخ را بمباران کردند. بعد از ساعت ۱۴ بعد از ظهر آلنده کشته شد. او با یک اسلحه اتوماتیک خودکشی کرده بود. کمی پیش از آن در تماسی تلفنی با یکی از کودتاگران گفته بود «رئیس‌جمهور منتخب مردم شیلی تسلیم نخواهد شد» نقض حقوق بشر. حاکمیت
مردم شیلی تسلیم نخواهد شد» نقض حقوق بشر. حاکمیت نظامی در شیلی فعالان سیاسی را به صورت برنامه‌ریزی شده سرکوب می‌کرد. روشنفکران برای این اقدامات پینوشه واژه نسل‌کشی سیاسی را بکار می‌بردند. شدیدترین خشونت‌ها در سه‌ماهه اول کودتا صورت گرفت. رژیم کودتا هزاران تن از فعالان چپ را به قتل رساند یا آن‌ها را ناپدید کرد. از ابتدای کودتا تا نوامبر ۱۹۷۳ نزدیک به ۴۰۰۰ زندانی سیاسی در استادیوم عمومی سانتیاگو نگهداری می‌شدند. از این تعداد ۱۸۵۰ نفر اعدام و ۱۳۰۰ نفر دیگر ناپدید شدند. از مشهورترین چهره‌هایی که در جریان روزهای
شدند. از مشهورترین چهره‌هایی که در جریان روزهای بعد از کودتا قربانی شد، چارلز هورمان شهروند آمریکایی است. موسیقی دان شیلیایی ویکتور خارا به همراه هفتاد نفر دیگر که بنام کاروان مرگ معروف شدند نیز از دیگر قربانیان کودتا در شیلی بودند. از وحشیانه‌ترین روش‌هایی که افراد پینوشه برای سرکوب مخالفان بکار می‌بردند پرتاب زنان باردار از هواپیما بود. او عقیده داشت که این روش برای انتقام‌گیری از هواداران آلنده است که سربازان او را کشته‌اند. از دیگر کشتارهایی که رژیم پینوشه مرتکب شد یکی عملیات کلمبو و دیگری عملیات
پینوشه مرتکب شد یکی عملیات کلمبو و دیگری عملیات کوندور را می‌توان نام برد. اقتصاد و رفرم‌های بازار آزاد. پس از در دست گرفتن حکومت از سوی ارتش در سال ۱۹۷۳ دوره‌ای از تغییرات اقتصادی شروع شد. اقتصاد شیلی همچنان در ماه‌های پس از کودتا متزلزل بود. از آنجا که نظامیان متخصص حل دشواری‌های اقتصادی نبودند، گروهی از اقتصاددانان شیلیایی تحصیلکرده دانشگاه شیکاگو را به کار گماشتند. پسران شیکاگو با حمایت مالی و ایدئولوژیک پینوشه، آمریکا، نهادهای بین‌المللی مالی، از "لسه فر", بازار آزاد، و سیاست‌های محافظه‌کاری، دفاع
فر", بازار آزاد، و سیاست‌های محافظه‌کاری، دفاع کردند که در تضاد آشکار با برنامه‌های اقتصادی با برنامه‌ریزی متمرکز و ملی‌سازی مورد حمایت آلنده بود. شیلی از اقتصادی منزوی از بقیه دنیا با دخالت شدید دولت، به اقتصادی آزادسازی شده، ادغام شده در اقتصاد جهان تبدیل شد که نیروهای بازار برای هدایت بیشتر تصمیمات اقتصاد آزاد گذاشته شده بودند. از نقطه نظر اقتصادی، این دوران را می‌توان به دو بازه زمانی تقسیم کرد. اولی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۲ مربوط به بازه‌ای است که بیشتر اصلاحات در حال پیاده‌سازی بودند. این بازه با بحران جهانی
در حال پیاده‌سازی بودند. این بازه با بحران جهانی بدهی و فروپاشی اقتصاد شیلی پایان یافت. در این نقطه، بیکاری بسیار زیاد، و بالای ۲۰ درصد بود، و بخش بزرگی از بخش بانکداری ورشکسته شده بود. مشخصهٔ بازهٔ پس از آن اصلاحات جدید و بازیابی اقتصادی بود. برخی اقتصاددانان استدلال می‌کنند که بازیابی به خاطر تغییر جهت تقریباً کامل سیاست بازار آزاد پینوشه بود زیرا او بسیاری از صنایعی را ملی کرد که در دورهٔ آلنده ملی شده بودند و پسران شیکاگو را از مناصب حکومتی برکنار کرد. ارزیابی. اصلاحات اقتصادی در ابتدا با تحسین
کرد. ارزیابی. اصلاحات اقتصادی در ابتدا با تحسین بین‌المللی رو به رو شدند. میلتون فریدمن در ستونی در ژانویه ۱۹۸۲ در "نیوزویک" در بارهٔ معجزه شیلی نوشت. نخست‌وزیر بریتانیا مارگارت تاچر پینوشه را به خاطر ایجاد اقتصادی شکوفا و آزاد ستود و سیاهه حقوق بشری نظامیان را کم‌اهمیت وانمود کرد و چپ سازمان یافتهٔ بین‌المللی را به خاطر انتقام جویی محکوم کرد. با بحران‌های اقتصادی ۱۹۸۲ «تجربهٔ پول گرایانه» به‌طور گسترده ناکام دانسته شد. سیاست اقتصادی عملگرایانهٔ پس از بحران‌های ۱۹۸۲ به خاطر به همراه آوری رشد اقتصادی ثابت
۱۹۸۲ به خاطر به همراه آوری رشد اقتصادی ثابت تحسین می‌شود. این که سیاست‌های رادیکال پسران شیکاگو باعث بحران اقتصادی پس از ۱۹۸۳ شده مورد تردید قرار دارد. بنا بر یکی از مشاورین سازمان ملل بحران‌های ۱۹۸۲ و نیز موفقیت سیاست اقتصادی پس از ۱۹۸۲ ثابت می‌کند سیاست اقتصادی پیشینی به اقتصاد شیلی آسیب رسانده. مجازات جنایت کاران. خبرگزاری رویترز در تاریخ دوم ژوئن ۲۰۱۷ در گزارشی نوشت قاضی هرنان کریستوسو صد و شش نفر از اعضای سرویس اطلاعاتی متعلق به پینوشه را مجرم شناخت. این افراد به جرم آدم‌ربایی و کشتن ۱۶نفر از اعضای
این افراد به جرم آدم‌ربایی و کشتن ۱۶نفر از اعضای دولت سالوادور آلنده طی عملیات کلمبو در اوایل سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰ یعنی دوران دیکتاتوری پینوشه زندانی شدند. قاضی حکم کرد که ۱۶ فرد کشته شده از نیروهای چپ‌گرا یا اعضای حزب سوسیالیست بوده‌اند که توسط مأموران سرویس اطلاعاتی پینوشه در سال ۱۹۷۴ یا ۱۹۷۶ در سانتیاگو دستگیر شده بودند. افراد دستگیر شده برای شکنجه شدن به مراکزی در این شهر منتقل شده و دیگر زنده دیده نشدند. در آن زمان مقام‌های حکومت دیکتاتوری پینوشه در مورد مفقود شدن این افراد ادعا کردند مفقودین کشور را
مفقود شدن این افراد ادعا کردند مفقودین کشور را ترک کرده‌اند. بعد آن‌ها داستان خود را تغییر داده و گفتند قربانیان در درگیری‌های خونین کشته شدند. در ۲۷ مه ۲۰۰۸ حدود ۱۰۰ نفر از کارگزاران و مسئولین مرتبط با دستگیری و شکنجه در زمان دیکتاتوری پینوشه دستگیر شدند. برکناری پینوشه. در سال ۱۹۸۸ بدنبال یک رفراندم، راه به سوی دمکراسی در شیلی باز شد. حکومت پینوشه در سال ۱۹۹۰ اذعان کرد که در این رفراندم شکست خورده‌است. با وجود این، بقایای دیکتاتوری پینوشه تلاش می‌کردند که نیروهای نظامی شیلی در خارج از کنترل شهروندان
که نیروهای نظامی شیلی در خارج از کنترل شهروندان باشد.
تئاتر شهرداری سائو پائولو یکی از بناهای شاخص فرهنگی در سائو پائولو، برزیل است که در سال ۱۹۱۱ میلادی بنا شد. معماری تئاتر شهرداری سائو پائولو برعهده راموس دِ آزِوِدو بود و بر اساس تلفیقی از معماری رنسانس، معماری باروک و هنر نو ساخته‌شد. هم‌اکنون این مکان، پذیرای اپرای سائو پائولو، ارکستر سمفونیک سائو پائولو و باله سائو پائولو است. جستارهای وابسته. فهرست تالارهای اپرای جهان
آفرینش‌گرایی روز-دوره (به انگلیسی: Day-age creationism)، به عنوان نوعی از آفرینش‌گرایی زمین کلان‌سال، تفسیری از شرح های آفرینش در سفر پیدایش است. این نوع آفرینش‌گرایی این موضع را نگه می دارد که شش روزی که در روایت پیدایش از آفرینش به آن ها اشاره می شود، روزهای 24-ساعته عادی نیستند، بلکه دوره های بسیار طولانی تری هستند (از هزاران سال گرفته تا میلیاردها سال). سپس روایت آفرینش با عمر زمین تطبیق داده می شود. طرفداران تئوری روز-دوره را می توان هم میان فرگشت‌گرایان الهی، که اجماع علمی روی فرگشت را می پذیرند، و هم
الهی، که اجماع علمی روی فرگشت را می پذیرند، و هم میان آفرینش‌گرایان تدریجی که آن را رد می کنند، یافت. این تئوری های گفته می‌شود که بر روی این فهم بنا شده اند که کلمه عبری یوم همچنین برای اشاره به یک دوره زمانی، با یک شروعی و یک پایان، و نه لزوماً دوره یک روز 24-ساعته، استفاده می شد. اختلافات بین تفسیر زمین جوان سفر پیدایش و تئوری های مدرن علمی مانند علمی مه‌بانگ، پیدایش حیات، و تبار مشترک قابل توجه هستند. تفسیر زمین جوان می گوید همه چیز در جهان و در روی زمین در 6 روز 24-ساعته آفریده شده اند، که تخمین زده
در 6 روز 24-ساعته آفریده شده اند، که تخمین زده اند که حدود 6000 سال پیش رخ داده است. مشاهدات مدرن علمی، اما، سن جهان را 13.8 میلیارد سال و سن زمین را 4.5 میلیارد سال بیان کرده اند، و این که اشکال مختلف حیات، از جمله انسان ها، به تدریج در طول زمان شکل گرفته اند. تئوری روز-دوره تلاش می کند تا این نگرش ها را با این اعتقاد با هم تطبیق دهد که، "روزهای" آفرینش روزهای عادی 24-ساعته نبوده اند، بلکه در واقع به مدت های زمانی طولانی ای به طول انجامیده‌اند (آن طور که روز-دوره می رساند، "روزها" به اندازه عصر یا دورانی
می رساند، "روزها" به اندازه عصر یا دورانی طول کشیده اند). با توجه به این دیدگاه توالی و مدت "روزهای" آفرینش می توانند هم راستا با توافق علمی در مورد سن زمین و گیتی باشند. منابع. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
جنبش مقاومت ایتالیا () واژه‌ای است که به گروه‌های مقاومتی گفته می‌شود که در برابر آلمان‌های اشغالگر و فاشیستهای حاکم بر ایتالیا یعنی حکومت دست نشانده ایتالیا در سالهای جنگ جهانی دوم می‌جنگیدند. این جنبش توسط گروه‌های ائتلافی و ائتلاف علیه تشکل نظامی نازی‌ها با نیروهای ایتالیایی تشکیل شده بود. نیروهای مسلح نازی در شمال ایتالیا مستقر شده این مناطق را به اشغال خود درآورده بودند. این جنبش بعنوان مقاومت ایتالیا یا پارتیزان‌های ایتالیا نیز شناخته می‌شد. درگیریهای خونینی که این جنبش در آن شرکت داشته هم با عنوان
خونینی که این جنبش در آن شرکت داشته هم با عنوان «جنگ آزادیبخش ایتالیا» و هم بعنوان «جنگ داخلی در ایتالیا» شناخته شده‌است. منظور از جنگ داخلی ایتالیا عمدتاً جنگ علیه فاشیست‌هاست. جمهوری ایتالیا بر پایه جدال علیه فاشیسم و مقاومتی که در این کشور وجود داشته‌است ایجاد شد. مقاومت نیروهای مسلح ایتالیا. مقاومت مسلحانه علیه اشغالگران نازی بعد از آن شروع شد که ائتلافی میان نظامیان دولتی و پارتیزان‌ها شکل گرفت. نظامیان دولتی یا بخش‌هایی از ارتش این کشور بودند یا نیرویی که در آن زمان پلیس نظامی نام داشت. برجسته‌ترین
که در آن زمان پلیس نظامی نام داشت. برجسته‌ترین درگیری که در رم در تاریخ ثبت شده‌است در روزی بود که این ائتلاف اعلام وجود کرد. این نیروها رم و جاده‌های منتهی به آنرا محاصره کردند. در این درگیری نیروهای نازی تلفات سنگینی را متحمل شدند ولی از آنجا که زرهی‌های پانزر را وارد صحنه کردند توانستند تعادل قوای نظامی را به نفع خود تغییر دهند. نبرد پیومبینو. یکی از مهمترین فصل‌های مقاومت توسط نیروهای مسلح ایتالیا، نبرد پیومبینو، توسکانی است. در دهم سپتامبر سال ۱۹۴۳ یک گروه از آلمان‌ها تلاش کرد تا وارد بندر پیومبینو
گروه از آلمان‌ها تلاش کرد تا وارد بندر پیومبینو شود ولی افرادی که در بندر حضور داشتند مانع شدند. این گروه قصد داشت تا بندر را تصرف کند. مردم از نیروهای ایتالیایی همکار نازی‌ها خواستند تا نگذارند این گروه وارد بندر شود ولی فرمانده نیروی ایتالیایی ژنرال فورتوناتو پرنی دستور داد تا تانک‌هایش به مردم شلیک کنند. بعضی از افسران جزء بر خلاف دستور فرماندهان مافوقشان میان مردم سلاح توزیع کردند. داوطلب‌هایی که در میان مردم بودند به سربازان ایتالیایی پیوستند تا از بندر دفاع کنند. تانک‌های ایتالیایی یک قایق جنگی
بندر دفاع کنند. تانک‌های ایتالیایی یک قایق جنگی آلمان‌ها را غرق کردند. توپخانه ایتالیا همچنین هفت شناور آلمان‌ها را غرق کرد. تهاجم آلمان‌ها در سپیده دم روز ۱۱ سپتامبر هم شکسته شد. ۱۲۰ آلمانی کشته شدند و ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر دیگر از آن‌ها به اسارت نیروهای ایتالیایی درآمدند. در میان اسرا ۱۲۰ نفر مجروح هم دیده شدند. مقاومت مخفی. بعد از اشغال ایتالیا توسط آلمان‌ها شهر ناپل قیام کرد و مردم شهر را آزاد کردند. در آخرین روزهای سپتامبر ۱۹۴۳ مردم این شهر شورش کردند. در شهرهای دیگر هم مردم شورش کردند و گروه‌های مقاومت که
دیگر هم مردم شورش کردند و گروه‌های مقاومت که توسط افسران ارتش پادشاهی یا احزاب سیاسی سازماندهی می‌شدند در قیام شرکت کردند. کمیته ملی آزادی. کمیته ملی آزادی CLN که توسط حزب کمونیست، سوسیالیست، حزب لیبرال سوسیالیست جمهوریخواه ایتالیا، حزب دمکرات مسیحی و دیگر احزاب خرد تشکیل شده بود در هماهنگی با نخست‌وزیر پادشاه ویکتور امانوئل سوم و هم پیمانان او کنترل جنبش را در دست داشت. نیروهای نظامی این کمیته در مقابل آلمان‌ها صف آرایی کرده بودند و اغلب گروه‌های منطقه از آن حمایت می‌کردند. مشارکت خارجی‌ها. تمامی اعضای
آن حمایت می‌کردند. مشارکت خارجی‌ها. تمامی اعضای مقاومت ایتالیایی نبودند. بسیاری از خارجی‌هایی که از اردوگاه‌ها فرار کرده بودند به گروه‌های چریکی موسوم به مأموریت نظامی پیوسته بودند. در میان این خارجیان یوگسلاوها، چک‌ها، روس‌ها، اوکراینی‌ها، لهستانی‌ها، اسپانیولی‌ها، یونانی‌ها، آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها نیز در میان افراد مقاومت ایتالیا به چشم می‌خوردند. در میان این خارجیان چهره‌های برجسته‌ای نیز مانند بیل تیلمن جهانگرد، پیتر تامکینز تاریخدان و روزنامه‌نگار، خلبان سابق کنت مانفرد و اولیور چرچیل
خلبان سابق کنت مانفرد و اولیور چرچیل آرشیتکت نیز حضور داشتند. نویسنده‌ای بنام جرج دانینگ ماجراهای جنگیدن این افراد در کنار پارتیزان‌ها را در کتاب «جایی که بسیاران زخمی می‌شوند» به رشته تحریر درآورده است. قیام ۱۹۴۵. در ۱۹ آوریل سال ۱۹۴۵ کمیته ملی آزادی به قیام فراخوان داد. در ۱۹ آوریل بولونیا توسط پارتیزان‌ها هدف تهاجم قرار گرفت و در ۲۱ آوریل آزاد شد. پارما و رجو نل امیلیا در روز ۲۴ آوریل آزاد شد. تورین و میلان در ۲۵ آوریل بعد از قیامی سراسری آزاد شد. در روزهای ۲۶ و ۲۷ آوریل یک نیروی ۱۴ هزار نفری از
در روزهای ۲۶ و ۲۷ آوریل یک نیروی ۱۴ هزار نفری از آلمان‌ها و فاشیست‌ها در شهر جنوا دستگیر شدند. بسیاری از آلمان‌های شکست خورده تلاش کردند که از ایتالیا فرار کنند. بعضی گروه‌های پارتیزانی با این شرط به ستون‌های آلمانی اجازه دادند عبور کنند که ایتالیایی‌های همراهشان را تحویل دهند. نیروهای اشغالگر آلمانی در ایتالیا در تاریخ دوم ماه مه سال ۱۹۴۵رسماً شکست خوردند. آن عده از فاشیست‌ها که می‌خواستند جنگ را ادامه دهند نیز توسط پارتیزان‌ها و متفقین بسرعت سرکوب شدند. روز آزادی. از سال ۱۹۴۹ روز ۲۵ آوریل هر سال بعنوان
روز آزادی. از سال ۱۹۴۹ روز ۲۵ آوریل هر سال بعنوان روز آزادی ایتالیا رسماً جشن گرفته می‌شود. این روز همچنین بنام روز مقاومت نیز شناخته می‌شود. جورجو ناپولیتانو رئیس‌جمهور ایتالیا در سال ۲۰۱۴ در سخنرانی اش گفت ارزش‌های مقاومت از جنبش پارتیزانی و تلاش سربازانی که برای آزادی ایتالیا جنگیدند همواره باقی خواهد ماند و به دور از لفاظی‌های اسطوره‌ای است. مقاومت، تلاش برای آزادی ایتالیا و استقلال آن یک موتور مردمی ایده‌آل‌ها و فراتر از آن یک خلق مسلح و تحرک شجاعانه جوانانی بود که علیه خارجیان شوریدند.
انصار الفرقان از گروه‌های شبه‌نظامی سنی بلوچ، درگیر در شورش سیستان و بلوچستان است. ایران این گروه را تروریستی قلمداد می‌کند. این گروه در سال ۲۰۱۳ از ادغام گروه‌های حرکت انصار ایران و حزب الفرقان تشکیل شد. رهبران. در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷ رسانه‌های ایران به نقل از سپاه پاسداران اعلام کردند که جلیل قنبرزهی، رهبر این گروه، را در عملیاتی کشتند. وی حدود ۲۵ سال سوژه تعقیبی نیروهای امنیتی ایران بود. بنا بر اعلام رسانه ها عبدالمالک ریگی از کمک ها و حمایت های جلیل قنبرزهی بهره برده است. انفجار در مراسم تاسوعای حسینی در
بهره برده است. انفجار در مراسم تاسوعای حسینی در چابهار ، اعزام عوامل انتحاری برای مساجد، کشتار جمعی از کارکنان ناجا در سال ۱۳۷۷، حمله به پست انتظامی در میدان تامین اجتماعی زاهدان از جمله اقدامات جلیل قنبرزهی بوده است. یکی دیگر از رهبران این گروه هشام عزیزی معروف به هشام بلوچی و ابوحفص بلوچی بود که اردیبهشت ۱۳۹۴ به همراه دو نفر از همراهانش توسط نیروهای اطلاعاتی ایران در سیستان و بلوچستان کشته شد. مستند الجزیره. در روز یکشنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۸ شبکه خبری الجزیره قطر با پخش مستندی با عنوان «آتش افروزان» تصاویری را