payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سال به ازای هر نفر مصرف می‌کنند. بسیاری از انواع خاص انبه در این کشور بومی هستند، که بیشتر آن‌ها در نیمه دوم قرن بیستم توسعه یافته‌اند. انواع جدید و بهبود یافتهٔ انبه هنوز هر چند سال یک بار به بازارها معرفی می‌شوند. به‌طور قابل توجهی، محبوب‌ترین نوع انبه، نوع مایا است که اندازه‌ای کوچک تا متوسط، معطر، رنگارنگ (با ۳–۴ رنگ) و معمولاً بدون الیاف است. فصل انبه اسرائیل در ماه مه آغاز می‌شود و آخرین میوه‌ها در نزدیکی ماه اکتبر رسیده می‌شوند. انواع مختلف در بازارها در ماه‌های مختلف موجود هستند، و نوع مایا بین
در ماه‌های مختلف موجود هستند، و نوع مایا بین ماه‌های ژوئیه و سپتامبر دیده می‌شود. انبه‌ها به‌طور مکرر در غذاهای ترکیبی و برای تهیه سوربه استفاده می‌شوند. بسیاری از اسرائیلی‌ها در حیاط‌های خود درختان میوه نگهداری می‌کنند، که مرکبات (به ویژه پرتقال و لیمو) رایج‌ترین آن‌ها هستند. انبه‌ها نیز اکنون به عنوان درختان خانگی محبوب شده‌اند. درختان توت به‌طور مکرر در باغ‌های عمومی دیده می‌شوند و میوه‌های آن‌ها به‌طور محبوبی در کنار دسرهای مختلف و به عنوان آبمیوه سرو می‌شوند. میوه‌ها به عنوان میان‌وعده یا دسر در کنار
میوه‌ها به عنوان میان‌وعده یا دسر در کنار سایر اقلام یا به تنهایی سرو می‌شوند. آبمیوه‌های تازه‌فشرده در کیوسک‌های خیابانی تهیه می‌شوند و در سوپرمارکت‌ها به صورت بطری فروخته می‌شوند. میوه‌های مختلف به غذاهای مرغ یا گوشت اضافه می‌شوند و سالاد میوه تازه و کمپوت اغلب در پایان وعده غذایی سرو می‌شوند. غذاهای پخته شده، کلوچه، شیرینی، روگلاخ. در اسرائیل سنت دیرینهٔ پخت نان خانگی وجود دارد که ناشی از سال‌هایی است که تعداد نانوایی‌ها برای تأمین تقاضا بسیار کم بود. بسیاری از نانوایان حرفه‌ای از اروپای مرکزی به
بسیاری از نانوایان حرفه‌ای از اروپای مرکزی به اسرائیل آمدند و فروشگاه‌ها و نانوایی‌های محلی، که اغلب "کوندیتوریا" نامیده می‌شوند، تأسیس کردند و بدین ترتیب سلیقه‌ها و ترجیحات محلی را شکل دادند. اکنون یک سبک محلی با انتخاب وسیعی از کیک‌ها و شیرینی‌ها وجود دارد که شامل تأثیراتی از دیگر آشپزی‌ها است و مواد اولیه سنتی اروپایی را با مواد مدیترانه‌ای و خاورمیانه‌ای، مانند "حلوا"، خمیر فیلو، خرما و گلاب ترکیب می‌کند. نمونه‌هایی شامل کیک‌های سمولینا با طعم مرکبات هستند که با شربت مرطوب شده و در نانوایی‌های سفاردی
که با شربت مرطوب شده و در نانوایی‌های سفاردی به نام "بسبوسه"، "تیشپیشتی" یا "روانی" شناخته می‌شوند. بابکای "آشکنازی" به گونه‌ای تغییر یافته که شامل "حلوا" یا کرم شکلاتی، علاوه بر دارچین قدیمی، می‌شود. همچنین انواع مختلفی از کیک سیب وجود دارد. کوکی‌هایی که با خرماهای خرد شده ("معمول") تهیه می‌شوند، در کنار قهوه یا چای سرو می‌شوند، همان‌طور که در سرتاسر خاورمیانه رایج است. "کوگل" ("کوگل یروشالمی") یک نسخه اسرائیلی از پودینگ نودل سنتی، "کوگل" است که با شکر کاراملی و ادویه‌دار با فلفل سیاه تهیه می‌شود. این غذا
و ادویه‌دار با فلفل سیاه تهیه می‌شود. این غذا در اصل یک تخصص از یهودیان آشکنازی یشو قدیم بود. معمولاً در یک فر بسیار کم دما به مدت یک شب پخته می‌شود و بعد از مراسم کنیسه در صبح شبات خورده می‌شود. "بورک‌ها" شیرینی‌های خوشمزه‌ای هستند که توسط یهودیان از ترکیه، بالکان و سالونیکا به اسرائیل آورده شده‌اند. این شیرینی‌ها از خمیری ترد در اشکال مختلف تهیه می‌شوند و معمولاً با دانه‌های کنجد روی آن‌ها تزئین می‌شود و با گوشت، نخود، پنیر، اسفناج، سیب‌زمینی یا قارچ پر می‌شوند. "بورک"ها در کیوسک‌ها، سوپرمارکت‌ها و
پر می‌شوند. "بورک"ها در کیوسک‌ها، سوپرمارکت‌ها و کافه‌ها فروخته می‌شوند و در مراسم‌ها و جشن‌ها سرو می‌شوند و همچنین توسط آشپزهای خانگی تهیه می‌شوند. آن‌ها معمولاً به عنوان یک وعده غذایی سبک با تخم‌مرغ‌های آب‌پز و سالاد سبزیجات خرد شده سرو می‌شوند. یهودیان آشکنازی از وین و بوداپست سنت‌های پیچیده‌ای از تهیه شیرینی را به اسرائیل آوردند. "تارت ساخر" و "تارت لینزر" در نانوایی‌های حرفه‌ای فروخته می‌شوند، اما چیزکیک و "اشترودل" نیز در خانه پخته می‌شوند. دونات‌های ژله‌ای ("سوفگانیا") که به‌طور سنتی با مربای قرمز
ژله‌ای ("سوفگانیا") که به‌طور سنتی با مربای قرمز (مربا) پر می‌شوند، اما همچنین با کاستارد یا "دولچه د لچه" نیز پر می‌شوند، به عنوان خوراکی‌های حنوکا خورده می‌شوند. کوکی‌های "ارده"، کوکی‌هایی با منشأ اسرائیلی هستند که از "ارده"، آرد، کره و شکر تهیه می‌شوند و معمولاً با دانه‌های کاج تزئین می‌شوند. "روگلاخ" در اسرائیل بسیار محبوب است و معمولاً در اکثر کافه‌ها و نانوایی‌ها یافت می‌شود. این شیرینی همچنین یک خوراکی محبوب در میان یهودیان آمریکایی است. نان و ساندویچ. در جوامع یهودی یشو قدیم، نان در خانه پخته
در جوامع یهودی یشو قدیم، نان در خانه پخته می‌شد. نانوایی‌های کوچک تجاری در اواسط قرن نوزدهم تأسیس شدند. یکی از اولین آن‌ها، نانوایی برمن بود که در سال ۱۸۷۵ تأسیس شد و از یک صنعت خانگی که نان و کیک خانگی برای زائران مسیحی تهیه می‌کرد، تکامل یافت. نانوایان ماهر که در میان مهاجران از اروپای شرقی و مرکزی در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به اسرائیل آمدند، نان‌های خمیر ترش دست‌ساز را معرفی کردند. از دهه ۱۹۵۰، نان‌های تولید انبوه جایگزین این نان‌ها شدند و نان‌های استاندارد و یارانه‌ای که به نام "لخم آحید" شناخته می‌شوند،
و یارانه‌ای که به نام "لخم آحید" شناخته می‌شوند، تا دهه ۱۹۸۰ به‌طور عمده در دسترس بودند، زمانی که نانوایی‌های تخصصی دوباره شروع به تولید نان‌های غنی خمیر ترش به سبک اروپایی و نان‌هایی به سبک مدیترانه‌ای با عطرهایی مانند زیتون، پنیر، گیاهان یا گوجه‌فرنگی خشک‌شده کردند. اکنون انواع مختلفی زیادی از نان‌ها از نانوایی‌ها و کافه‌ها در دسترس است. نان "چلّا" به ویژه برای شبات خریداری یا آماده می‌شود. "چالا" معمولاً نانی غنی‌شده با تخم‌مرغ است که اغلب در سنت اشکنازی بافته شده، یا برای روش هشانا، سال نوی یهودی، گرد
بافته شده، یا برای روش هشانا، سال نوی یهودی، گرد می‌شود. نان بافته شده که در شبات تهیه می‌شود، جشنواره‌های یهودیان یمنی در اسرائیل محبوب شده‌اند و می‌توان آن‌ها را به صورت منجمد در سوپرمارکت‌ها خریداری کرد. "یاخنون" خمیری بسیار نازک است که با روغن یا چربی برس خورده و در دمای بسیار پایین به مدت یک شب پخته می‌شود و به‌طور سنتی با سس گوجه‌فرنگی خرد شده یا رنده شده، تخم‌مرغ‌های آب‌پز و "ژوگ" سرو می‌شود. "مالاواخ" دایره‌ای نازک از خمیر است که در تابه سرخ می‌شود. "کوبنه" خمیری است که در شب پخته می‌شود و به‌طور
"کوبنه" خمیری است که در شب پخته می‌شود و به‌طور سنتی در صبح شبات سرو می‌شود. "لاهو" نانی اسفنجی و شبیه پنکیک است که از آرد و آب تخمیر شده تهیه می‌شود و در تابه سرخ می‌شود. یهودیان از اتیوپی نانی مشابه به نام "اینجرا" از آرد ارزن تهیه می‌کنند. نان "پیتا" نانی دو لایه و نان تخت یا جیبی است که در بسیاری از آشپزی‌های خاورمیانه و مدیترانه‌ای سنتی است. این نان به صورت ساده یا با پوششی از کنجد یا سیاه‌دانه یا "زعتر" پخته می‌شود. پیتا به روش‌های مختلفی استفاده می‌شود، مانند پر کردن با "فلافل"، سالاد یا انواع گوشت
مانند پر کردن با "فلافل"، سالاد یا انواع گوشت به عنوان میان‌وعده یا وعده غذایی سریع؛ پر کردن با "شنیتسل"، سالاد و سیب‌زمینی سرخ‌کرده برای ناهار؛ پر کردن با کرم شکلات به عنوان میان‌وعده برای دانش‌آموزان؛ یا خرد کردن به قطعات برای برداشتن "حمص"، بادمجان و سایر دیپ‌ها. "لافا" نانی بزرگ‌تر و نرم است که با پر کردن "فلافل" یا "شاورما" رول می‌شود. گروه‌های قومی مختلف همچنان به پخت نان‌های تخت سنتی ادامه می‌دهند. یهودیان از جمهوری سابق شوروی گرجستان نان تخت "لاواش" را تهیه می‌کنند. شیرینی‌ها، آب‌نبات‌ها و تنقلات.
را تهیه می‌کنند. شیرینی‌ها، آب‌نبات‌ها و تنقلات. "باقلوا" یک شیرینی پر از مغز است که از خمیر فیلو تهیه شده و با شربت شیرین می‌شود و در جشن‌ها در جوامع یهودی که از خاورمیانه آمده‌اند سرو می‌شود. این شیرینی همچنین معمولاً در رستوران‌ها به عنوان دسر همراه با فنجان‌های کوچک قهوه ترک سرو می‌شود. "کادایف" نوعی شیرینی است که از رشته‌های بلند و نازک رشته‌فرنگی پر شده با گردو یا پسته تهیه می‌شود و با شربت شیرین می‌شود؛ این شیرینی در کنار "باقلوا" سرو می‌شود. "کادایف" یک شیرینی است که از رشته‌های نودل نازک درست شده
یک شیرینی است که از رشته‌های نودل نازک درست شده و با گردو یا پسته پر شده و با شربت شیرین می‌شود؛ این شیرینی در کنار "باقلوا" سرو می‌گردد. "معمول" شیرینی‌های کوچک و کره‌ای هستند که با خرما، پسته یا گردو (یا گاهی بادام، انجیر یا پرکننده‌های دیگر) پر می‌شوند. "اوزنه هامن" یک خمیر شیرینی است که با مغزهای خرد شده، کشمش، زردآلو خشک، خرما، "حلوا" یا مربای توت‌فرنگی پر شده و سپس در فر پخته می‌شود، که یک شیرینی مخصوص در پوریم است. شکل مثلثی آن ممکن است تحت تأثیر تصاویر قدیمی از هامان باشد که کلاهی سه‌گوش بر سر
تصاویر قدیمی از هامان باشد که کلاهی سه‌گوش بر سر داشت. تخمه آفتابگردان، که "گارینیم" (به معنای واقعی، دانه‌ها) نامیده می‌شوند، در همه جا، در گردش‌ها، در استادیوم‌ها و در خانه خورده می‌شوند و معمولاً به صورت پوست‌نکنده خریداری شده و با دندان شکسته می‌شوند. آن‌ها را می‌توان از فروشگاه‌ها و دکه‌های بازار که به فروش مغزها و دانه‌ها اختصاص دارند، تازه برشته خریداری کرد و همچنین در سوپرمارکت‌ها به صورت بسته‌بندی شده، همراه با دانه‌های کدو تنبل و هندوانه، پسته و بادام زمینی شکرپوشیده نیز یافت. "بامبا" یک خوراکی
بادام زمینی شکرپوشیده نیز یافت. "بامبا" یک خوراکی نرم و با طعم بادام‌زمینی است که مورد علاقه کودکان است و "بیسلی" یک خوراکی ترد است که از پاستا خشک سرخ‌شده تهیه می‌شود و در طعم‌های مختلفی از جمله باربیکیو، پیتزا، "فلافل" و پیاز فروخته می‌شود. "ملابی" یک پودینگ خامه‌ای است که از ترکیه آمده و با شیر یا شیر بادام (برای نسخه کوشر) و نشاسته ذرت تهیه می‌شود. این دسر به عنوان غذای خیابانی از دکه‌ها یا دکان‌ها، در لیوان یک‌بار مصرف با شربت غلیظ و تزیینات ترد مختلفی مانند پسته خرد شده یا نارگیل به فروش می‌رسد.
مانند پسته خرد شده یا نارگیل به فروش می‌رسد. محبوبیت آن باعث شده است که سوپرمارکت‌ها آن را در بسته‌های پلاستیکی بفروشند و رستوران‌ها نسخه‌های غنی‌تر و پیچیده‌تری را با استفاده از تزیینات و چاشنی‌های مختلف مانند توت‌ها و میوه‌ها سرو کنند. "سهلاب" دسر مشابهی است که از ریشه‌های پودر شده ارکیده و شیر تهیه می‌شود. سالاد هندوانه با پنیر فتا یک دسر محبوب است و گاهی نعناع به سالاد اضافه می‌شود. "کرمبو" یک خوراکی مارشمالو پوشیده شده با شکلات است که فقط در زمستان فروخته می‌شود و یک جایگزین بسیار محبوب برای بستنی
فروخته می‌شود و یک جایگزین بسیار محبوب برای بستنی است. این خوراکی در فویل آلومینیومی رنگارنگ بسته‌بندی شده و شامل یک پایه بیسکویت گرد است که با یک قاشق کرم مارشمالو پوشیده شده و در شکلات پوشانده شده است. "میلکی" یک پودینگ لبنی محبوب است که در طعم‌های شکلات، وانیل و کافه موکا با لایه‌ای از خامه زده شده در بالای آن عرضه می‌شود. سس‌ها، ادویه‌ها و چاشنی‌ها. سس‌های تند مبتنی بر فلفل چیلی در غذاهای اسرائیلی بسیار رایج هستند و بر اساس فلفل‌های سبز یا قرمز تهیه می‌شوند. این سس‌ها با پیش‌غذاها، "فلافل"، خورش‌ها و
این سس‌ها با پیش‌غذاها، "فلافل"، خورش‌ها و گوشت‌های کبابی سرو می‌شوند و با "حمص" و "ارده" ترکیب می‌شوند. اگرچه این سس‌های تند عمدتاً از مهاجران شمال آفریقا و یمنی نشأت گرفته‌اند، اما اکنون به‌طور گسترده‌ای مصرف می‌شوند. "ژوگ" یک سس فلفل تند است که توسط یهودیان یمنی به اسرائیل آورده شده و به یکی از محبوب‌ترین چاشنی‌های اسرائیل تبدیل شده است. این سس به "فلافل" و "حمص" اضافه می‌شود و همچنین بر روی ماهی، پنیر سفید، تخم‌مرغ، سالامی یا ساندویچ‌های آووکادو برای افزایشتندی و طعم بیشتر پخش می‌شود. سایر سس‌های تند
و طعم بیشتر پخش می‌شود. سایر سس‌های تند تهیه شده از فلفل‌های چیلی و سیر شامل "هریسا" از آشپزی تونسی و "فلفل چما" از جامعه یهودی لیبی در اسرائیل هستند. "آمبا" یک سس انبه ترشی شده است که توسط یهودیان عراقی معرفی شده و به‌طور معمول به عنوان چاشنی با "شاورما"، "کباب"، "میوراو یروشالمی" و "فلافل" و سالادهای سبزیجات استفاده می‌شود. آبمیوه‌های غلیظ تهیه شده از انگور، خرنوب، انار و خرما در مناطق مختلف رایج هستند و در خورش‌ها، سوپ‌ها یا به عنوان تزیین برای دسرهایی مانند "ملابی" و پودینگ برنج استفاده می‌شوند. شربت
مانند "ملابی" و پودینگ برنج استفاده می‌شوند. شربت بادام طعم‌دار شده با گلاب یا عرق بهار نارنج یک طعم رایج برای دسرها است و گاهی به کوکتل‌هایی مانند "آراک" اضافه می‌شود. سماق، یک ادویه قرمز تیره است که با آسیاب کردن توت‌های خشک بوتهخ سماق، که بومی خاورمیانه است، به صورت پودر درشت تهیه می‌شود. نوشیدنی‌ها. در اسرائیل، فرهنگ قهوه‌نوشی بسیار قوی است. قهوه به صورت فوری ("نس")، آیس کافی، لاته ("حفوخ")، اسپرسو به سبک ایتالیایی یا قهوه ترک تهیه می‌شود که گاهی با هل طعم‌دار می‌شود ("هل"). نویسندگان، هنرمندان و
هل طعم‌دار می‌شود ("هل"). نویسندگان، هنرمندان و موسیقی‌دانان یهودی از آلمان و اتریش که قبل از جنگ جهانی دوم به اسرائیل مهاجرت کردند، مدل کافه وین با دکوراسیون سنتی، جو آرام، قهوه و شیرینی‌های آن را معرفی کردند. کافه‌ها در همه جا در مناطق شهری وجود دارند و به عنوان مکان‌هایی برای ملاقات و اجتماعی شدن و انجام کسب و کار عمل می‌کنند. تقریباً همه آن‌ها خوراکی‌های پخته شده و ساندویچ‌ها را سرو می‌کنند و بسیاری نیز وعده‌های غذایی سبک را ارائه می‌دهند. کافه‌های زنجیره‌ای و هم کافه‌های محلی در محله‌ها وجود دارند.
و هم کافه‌های محلی در محله‌ها وجود دارند. بیشتر آن‌ها دارای فضای بیرونی هستند تا از آب و هوای مدیترانه‌ای اسرائیل بهره‌برداری کنند. تل آویو به ویژه به خاطر فرهنگ کافه‌نشینی خود شناخته شده است. چای نیز نوشیدنی‌ای است که به‌طور گسترده‌ای مصرف می‌شود و در کافه‌ها سرو گشته و در خانه نوشیده می‌شود. چای به روش‌های مختلفی تهیه می‌شود، از چای سیاه روسی و ترکی ساده با شکر، تا چای با لیمو یا شیر و چای به سبک خاورمیانه با نعناع ("نانا") که به عنوان یک گزینه رایج در اکثر رستوران‌ها موجود است. چای با گلاب نیز رایج است.
رستوران‌ها موجود است. چای با گلاب نیز رایج است. "لیمونانا"، نوعی لیموناد است که از لیموهای تازه‌فشرده و نعناع تهیه می‌شود و در اوایل دهه ۱۹۹۰ در اسرائیل ابداع شده و به یک خوراکی تابستانی در سراسر خاورمیانه تبدیل شده است. "ریمونانا" شبیه "لیمونانا" است و از آب انار و نعناع تهیه می‌شود. "سهلاب" یک پودینگ نوشیدنی است که زمانی از پیاز پودر شده ارکیده تهیه می‌شد اما امروزه معمولاً با نشاسته ذرت درست می‌شود. این نوشیدنی معمولاً در بازارها یا توسط فروشندگان خیابانی، به ویژه در زمستان فروخته می‌شود و با دارچین و
به ویژه در زمستان فروخته می‌شود و با دارچین و پسته خرد شده تزئین می‌شود. آبجو مالت، که به عنوان آبجوی سیاه (בִירָה שְחוֹרָה، "بیره شخورا") شناخته می‌شود، یک نوشیدنی غیر الکلی است که از زمان‌های پیش از تأسیس اسرائیل در این کشور تولید می‌شود. گلدستار و مکابی از آبجوهای اسرائیلی هستند. اخیراً برخی از کارخانه‌های آبجوسازی کوچک شروع به تولید برندهای جدید آبجو، مانند Dancing Camel, Negev, و Can'an کرده‌اند. "آراک" یک نوشیدنی الکلی لبنانی (~40–63% Alc. Vol. /~80–126 proof) از خانواده نوشیدنی‌های انیس است که در
proof) از خانواده نوشیدنی‌های انیس است که در اسرائیل و در سراسر خاورمیانه رایج است. این نوشیدنی شفاف، بی‌رنگ و بدون شکر است که طعم انیسون دارد و به عنوان یک "آپرکتیف" نیز شناخته می‌شود. این نوشیدنی معمولاً به صورت خالص یا مخلوط با یخ و آب سرو می‌شود که باعث می‌شود رنگ آن به رنگ شیری تبدیل شود. گاهی نیز با آب‌میوه گریپ‌فروت مخلوط می‌شود تا کوکتلی به نام "آراک اشکولیت" ایجاد کند. سایر مشروبات الکلی، برندی و مشروبات الکلی را می‌توان در سراسر کشور و در بسیاری از روستاها و شهرها یافت. شراب. اکثریت قریب به اتفاق
روستاها و شهرها یافت. شراب. اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلی‌ها شراب را در حد اعتدال می‌نوشند و تقریباً همیشه در وعده‌های غذایی یا مناسبت‌های اجتماعی از آن استفاده می‌کنند.. اسرائیلی‌ها به‌طور متوسط حدود ۶٫۵ لیتر شراب در سال به ازای هر نفر می‌نوشند که نسبت به سایر کشورهای مدیترانه‌ای که شراب می‌نوشند، کم است، اما میزان مصرف سرانه از دهه ۱۹۸۰ به دلیل افزایش تولید شراب با کیفیت بالا در اسرائیل به منظور تأمین تقاضا، به ویژه برای شراب‌های نیمه‌خشک و خشک، در حال افزایش است. علاوه بر شراب‌های اسرائیلی، تعداد
حال افزایش است. علاوه بر شراب‌های اسرائیلی، تعداد فزاینده‌ای از شراب‌ها از فرانسه، ایتالیا، استرالیا، ایالات متحده، شیلی و آرژانتین وارد می‌شوند. بیشتر شراب‌های تولید شده و مصرف شده از دهه ۱۸۸۰، شراب‌های شیرین و شراب کوشر بودند که با تأسیس شرکت شراب کارمل آغاز شد، تا دهه ۱۹۸۰، زمانی که پس از معرفی اولین شراب کارخانه شراب‌سازی ارتفاعات جولان، شراب‌های خشک یا نیمه‌خشک بیشتری تولید و مصرف شدند. این کارخانه شراب‌سازی اولین شراب‌هایی را که بر روی کشت و تولید شراب از کابِرنه ساوینیون، مرلو، ساوینیون بلان،
شراب از کابِرنه ساوینیون، مرلو، ساوینیون بلان، شاردونه، پینوت نوآر، ریسلینگ سفید و گوورزترامینر تمرکز داشت، تولید کرد. این شراب‌ها کوشر هستند و در مسابقات بین‌المللی مدال‌های نقره و طلا کسب کرده‌اند. شراب اسرائیلی اکنون توسط صدها کارخانه شراب‌سازی تولید می‌شود که از کارخانه‌های کوچک بوتیک در روستاها تا شرکت‌های بزرگ که بیش از ۱۰ میلیون بطری در سال تولید می‌کنند و به سراسر جهان صادر می‌شوند، متغیر است. شراب‌های تهیه شده از میوه‌های غیر از انگور مانند انجیر، گیلاس، انار، کارا و خرما نیز در این کشور رایج
گیلاس، انار، کارا و خرما نیز در این کشور رایج هستند. غذاهای غیر کوشر. در اسرائیل کثرت‌گرا، غذاهایی که در قوانین غذایی یهودی ("کاشروت") و قوانین غذایی مسلمانان ("حلال") به‌طور مختلف ممنوع شده‌اند، ممکن است در آشپزی متنوع این کشور گنجانده شوند. اگرچه بخشی از آن‌ها به‌طور قانونی محدود شده‌اند، گوشت خوک و صدف‌ها در بسیاری از رستوران‌های غیرکوشر موجود است (تنها حدود یک سوم رستوران‌های اسرائیل مجوز کوشر دارند) و برخی فروشگاه‌ها در سراسر کشور، از جمله زنجیره‌های سوپرمارکت Maadaney Mizra, Tiv Ta'am و Maadanei
سوپرمارکت Maadaney Mizra, Tiv Ta'am و Maadanei Mania که به‌طور گسترده‌ای پخش شده‌اند. یک اصطلاح مدرن عبری برای گوشت خوک، «گوشت سفید» است. با وجود محدودیت‌های مذهبی یهودی و مسلمان در مصرف گوشت خوک، مصرف گوشت خوک به ازای هر نفر در سال 2009 بود. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸ گزارش داد که حدود نیمی از یهودیان اسرائیلی همیشه "کاشروت" را رعایت نمی‌کنند. تساهل غیرمعمول اسرائیل نسبت به محدودیت‌های مذهبی غذایی خود ممکن است از این واقعیت ناشی شود که برخی از کتاب‌های آشپزی عبری یسرائیل آهرونی در دو نسخه منتشر می‌شوند:
عبری یسرائیل آهرونی در دو نسخه منتشر می‌شوند: نسخه‌های کوشر و غیرکوشر. بیرون غذا خوردن. غذاهای خیابانی. در اسرائیل، مانند بسیاری از کشورهای دیگر خاورمیانه، «غذای خیابانی» نوعی فست فود است که گاهی به معنای واقعی کلمه در حالی که در خیابان ایستاده‌اید، خورده می‌شود، در حالی که در برخی موارد مکان‌هایی برای نشستن وجود دارد. در زیر برخی از غذاهایی که معمولاً به این روش خورده می‌شوند، آورده شده است: "فلافل" توپک‌ها یا کباب‌های سرخ شده‌ای از نخود یا باقالی ادویه‌دار و له شده هستند و یکی از غذاهای خیابانی رایج در
و له شده هستند و یکی از غذاهای خیابانی رایج در خاورمیانه به‌شمار می‌روند که با آشپزی اسرائیلی شناخته شده‌اند. "فلافل" معمولاً در نان پیتا سرو می‌شود و با ترشی، "ارده"، "حمص"، سالاد سبزیجات خرد شده و اغلب "حریرف"، یک سس تند، همراه است که نوع آن بسته به منبع تهیه‌کننده "فلافل" متفاوت است. تنوع گوناگونی از "فلافل" وجود دارد که شامل "فلافل" سبز است که شامل جعفری و گشنیز می‌باشد، "فلافل" قرمز که با "فلفل چومه" تهیه می‌شود، "فلافل" زرد که با زردچوبه تهیه می‌گردد و "فلافل" پوشیده شده با دانه کنجد است. "شاورما"
و "فلافل" پوشیده شده با دانه کنجد است. "شاورما" (از "çevirme" به معنای «چرخش» در ترکی) معمولاً در اسرائیل با بوقلمون تهیه می‌شود و چربی بره به آن اضافه می‌گردد. گوشت "شاورما" برش داده شده و مزه‌دار می‌شود و سپس بر روی یک سیخ بزرگ چرخان کباب می‌شود. گوشت پخته شده از روی سیخ تراشیده می‌شود و در نان پیتا با "حمص" و "ارده" یا با تزیینات اضافی مانند حلقه‌های پیاز تازه یا سرخ شده، سیب‌زمینی سرخ‌کرده، سالاد و ترشی‌ها قرار می‌گیرد. نسخه‌های رستوران‌های باکیفیت‌تر بر روی نان تخت باز، "لافا"، با نوارهای استیک،
بر روی نان تخت باز، "لافا"، با نوارهای استیک، بادمجان کبابی و سالادها سرو می‌شوند. "شکشوکا"، که در اصل صبحانه‌ای برای کارگران است که توسط یهودیان شمال آفریقا در اسرائیل محبوب شده، به سادگی از تخم‌مرغ‌های سرخ شده در سس گوجه‌فرنگی تند تهیه می‌شود و می‌توان از سایر مواد گیاهی یا سوسیس به دلخواه در آن استفاده کرد. "شکشوکا" معمولاً در همان تابه‌ای که پخته می‌شود سرو می‌گردد و با برش‌های ضخیم نان سفید برای جذب سس و در کنار آن با سالاد همراه است. انواع مدرن شامل دستوری ملایم‌تر است که با اسفناج و فتا بدون سس
دستوری ملایم‌تر است که با اسفناج و فتا بدون سس گوجه‌فرنگی تهیه می‌شود و "شکشوکای" تند که شامل فلفل‌های شیرین و تند و گشنیز است. "شکشوکا" در پیتا "شکشوکا بی پیتا" نامیده می‌شود. "کباب مخلوط اورشلیم"، یا "می‌اوراو یروشلمی"، شامل کباب مخلوطی از جگر مرغ و گوشت بره با پیاز، سیر و ادویه‌جات است. این غذا یکی از محبوب‌ترین و سودآورترین غذاهای خیابانی در اورشلیم به‌شمار می‌رود. اگرچه منشأ این غذا در اورشلیم است، اما امروزه در تمام شهرها و روستاهای اسرائیل رایج است. "بگِل اورشلیم"، برخلاف بگِل‌های گرد و آب‌پز و پخته
اورشلیم"، برخلاف بگِل‌های گرد و آب‌پز و پخته شده که توسط یهودیان آشکنازی محبوب شده‌اند، شکل بلند و بیضی دارند و از خمیر نان تهیه می‌شوند. این بگِل‌ها با "زعتر" یا دانه کنجد پوشانده شده و نرم، چسبناک و شیرین هستند. آن‌ها به عنوان یک تنقلات محبوب برای تماشاگران مسابقات فوتبال تبدیل شده‌اند و همچنین در هتل‌ها و در خانه سرو می‌شوند. "ملابی" یک پودینگ خامه‌ای است که از ترکیه نشأت گرفته و با شیر یا خامه و نشاسته ذرت تهیه می‌شود. این دسر به عنوان غذای خیابانی از دکه‌ها یا غرفه‌ها فروخته می‌شود و در فنجان‌های
از دکه‌ها یا غرفه‌ها فروخته می‌شود و در فنجان‌های یک‌بار مصرف با شربت شیرین غلیظ و تزیینات ترد مختلفی مانند پسته خرد شده یا نارگیل سرو می‌شود. محبوبیت آن باعث شده است که سوپرمارکت‌ها آن را در بسته‌های پلاستیکی بفروشند و رستوران‌ها نسخه‌های غنی‌تر و پیچیده‌تری با استفاده از تزیینات و garnishes مختلف مانند توت‌ها و میوه‌ها ارائه دهند. "سحلب" دسر مشابهی است که از ریشه‌های پودری ارکیده‌ها و شیر تهیه می‌شود. "سابیخ" یک ساندویچ سنتی است که توسط یهویان مزراحی به اسرائیل معرفی شده و در کیوسک‌های سراسر کشور، به
اسرائیل معرفی شده و در کیوسک‌های سراسر کشور، به ویژه در رمت گان، جایی که برای اولین بار معرفی شد، فروخته می‌شود. "سابیخ" یک پیتا است که با بادمجان سرخ شده، تخم‌مرغ آب‌پز، سالاد، "ارده" و ترشی پر شده است. ساندویچ تونسی معمولاً از یک باگت با پرکننده‌های مختلفی تهیه می‌شود که ممکن است شامل تن ماهی، تخم‌مرغ، لیمو ترشی، سالاد و فلفل سبز تند سرخ شده باشد. مکان‌هایی برای غذا خوردن. در اسرائیل هزاران رستوران، غذاخوری‌های غیررسمی، کافه‌ها و بارها وجود دارد که انتخاب‌های گسترده‌ای در زمینه غذا و سبک‌های آشپزی ارائه
گسترده‌ای در زمینه غذا و سبک‌های آشپزی ارائه می‌دهند. مکان‌های غذاخوری که به‌طور خاص اسرائیلی هستند شامل موارد زیر می‌شوند: ایستگاه‌های "فلافل" یا کیوسک‌ها در هر محله‌ای رایج هستند. فروشندگان "فلافل" برای متمایز شدن از رقبای خود با هم رقابت می‌کنند و این منجر به ارائه ویژه اضافی مانند چیپس، بادمجان سرخ شده، سالاد و ترشی‌ها با قیمت یک وعده "فلافل" می‌شود. "حمصیه (Hummusia)" رستورانی است که عمدتاً "حمص" را با انتخاب محدودی از مخلفات مانند "ارده"، تخم‌مرغ آب‌پز، "فلافل"، پیاز، ترشی، سس لیمو و سیر و نان پیتا
"فلافل"، پیاز، ترشی، سس لیمو و سیر و نان پیتا یا "نان تابون" ارائه می‌دهد. "می‌ساده می‌زراهیت" (به معنای واقعی "رستوران شرقی") به رستوران‌های یهودیان مزراحی، خاورمیانه‌ای یا عربی اشاره دارد. این رستوران‌ها محبوب و نسبتاً ارزان معمولاً مجموعه‌ای از سالادهای "مزه" را ارائه می‌دهند که با گوشت کبابی و سیب‌زمینی سرخ‌کرده و دسر ساده‌ای مانند موس شکلاتی همراه است. "استیک‌یات" کباب‌فروشی‌هایی هستند که مرغ، بوقلمون یا گوشت بره را به‌صورت استیک، "شیشلیک"، "کباب" و حتی "کباب مخلوط اورشلیم" در نان پیتا یا "نان تابون"
"کباب مخلوط اورشلیم" در نان پیتا یا "نان تابون" به فروش می‌رسانند. آشپزی تعطیلات. روز سبت. شام‌های شب جمعه (شب شبات) معمولاً وعده‌های غذایی خانوادگی و اجتماعی هستند. به همراه غذاهای محبوب خانوادگی و با توجه به زمینه قومی، غذاهای سنتی مانند نان "چالاه"، سوپ مرغ، سالادها، خوراک‌های مرغ یا گوشت و کیک‌ها یا میوه‌ها برای دسر سرو می‌شود. ناهار شبات نیز یک وعده اجتماعی مهم است. از زمان‌های باستان، جوامع یهودی در سرتاسر جهان خورش‌های گوشتی را ابداع کرده‌اند که قبل از روشن کردن شمع‌ها که نشان‌دهنده آغاز شبات در شب
از روشن کردن شمع‌ها که نشان‌دهنده آغاز شبات در شب جمعه است، شروع به پخت می‌کنند تا با مقررات مذهبی برای رعایت شبات مطابقت داشته باشند. در اسرائیل مدرن، این وعده غذایی مملو از تنوع‌های مختلف، هنوز در روز شبات خورده می‌شود، نه تنها در خانه‌های مذهبی، بلکه در برخی رستوران‌ها نیز در طول هفته سرو می‌شود. مواد اولیهٔ این غذا گوشت و لوبیا یا برنج است که از شب قبل روی اجاق گاز یا "بلچ (blech)" یا در فر با حرارت ملایم پخته شده‌اند. "چولنت" اشکنازی معمولاً شامل گوشت، سیب‌زمینی، جو و لوبیا و گاهی "کیشکه" و چاشنی‌هایی
سیب‌زمینی، جو و لوبیا و گاهی "کیشکه" و چاشنی‌هایی مانند فلفل و پاپریکا است. "هامین" یهودیان سفاردی شامل مرغ یا گوشت، برنج، لوبیا، سیر، سیب‌زمینی‌های شیرین یا معمولی، ادویه‌هایی مانند زردچوبه و دارچین و تخم‌مرغ‌های کامل در پوست معروف به "هامینادوس" است. یهودیان مراکشی انواع مختلفی از این غذا به نام "دافینا" یا "سخینه" (یا "س′خینه") با گوشت، پیاز، مغز استخوان، سیب‌زمینی، نخود، دانه‌های گندم، تخم‌مرغ و ادویه‌هایی مانند زردچوبه، زیره، پاپریکا و فلفل تهیه می‌کنند. یهودیان عراقی "تبیط" را با استفاده از مرغ و
یهودیان عراقی "تبیط" را با استفاده از مرغ و برنج آماده می‌کنند. برای دسرها یا گردهمایی‌های غیررسمی در شبات، نان‌پزهای خانگی هنوز در روزهای جمعه انواع مختلفی از کیک‌ها را می‌پزند تا در شبات از آنها لذت ببرند، یا از نانوایی‌ها یا فروشگاه‌ها خریداری می‌کنند، کیک‌هایی مانند کیک اسفنجی، کیک سمولینا با طعم مرکبات، "بابکا" دارچینی یا شکلاتی و کیک‌های میوه و آجیلی. روش هشانا. روش هشانا، سال نو یهودی، با وعده‌های غذایی جشنواره‌ای خانوادگی و غذاهای نمادین به‌طور گسترده‌ای جشن گرفته می‌شود. شیرینی تم اصلی است و
گسترده‌ای جشن گرفته می‌شود. شیرینی تم اصلی است و شام‌های روش هشانا معمولاً با سیب‌های غوطه‌ور در عسل آغاز می‌شود و با کیک عسل به پایان می‌رسد. "چالاه" معمولاً گرد است، اغلب با کشمش تزئین شده و روی آن عسل ریخته می‌شود و با سایر میوه‌ها و سبزیجات نمادین، مانند انار، هویج، تره و چغندر به عنوان پیش‌غذا خورده می‌شوند. غذاهای ماهی که نماد فراوانی هستند، در این جشن سرو می‌شوند؛ به عنوان مثال، ماهی گفیلت برای اشکنازی‌ها سنتی است، در حالی که یهودیان مراکشی غذاهای ماهی تند به نام "خرایم" را تهیه می‌کنند. کیک عسل
ماهی تند به نام "خرایم" را تهیه می‌کنند. کیک عسل ("لکاچ") معمولاً به عنوان دسر سرو می‌شود و با چای یا قهوه همراه است. غذاهایی که با آب انار پخته می‌شوند در این دوره رایج هستند. حنوکا. جشن حنوکا با مصرف غذاهای سنتی غذاهای حنوکا که در روغن سرخ می‌شوند، جشن گرفته می‌شود تا معجزه‌ای را که در آن مقدار کمی روغن کافی برای یک روز به مدت هشت روز دوام آورد، گرامی بدارند. دو غذای محبوب حنوکا، پنکیک‌های سیب‌زمینی "لویوت"، که به نام ییدیش "لاتکه" نیز شناخته می‌شوند، و دونات‌های ژله‌ای هستند که در زبان عبری به عنوان