payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیادی سازمانهایی بودند که فرمان‌های داده شده به آن‌ها از سوی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی را برای هر جمهوری سوسیالیستی باز تأیید می‌کردند. شوراهای عالی به صورت نامتناوب (معمولاً دو بار در سال و برای چند روز) نشست داشتند و شورای رهبری شورای عالی را انتخاب می‌کردند تا در غیاب شورای عالی نقش آن را انجام دهد. بر پایهٔ قانون اساسی ۱۹۳۶ و ۱۹۷۷ شوروی، شورای رهبریِ این شوراهای عالی، به عنوان شورای رهبری اتحاد جماهیر شوروی عمل می‌کردند. این شوراهای عالی همچنین هیئت وزیران را انتخاب می‌کرد. پس از انحلال اتحاد
هیئت وزیران را انتخاب می‌کرد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر ۱۹۹۱، بیشتر این شوراهای عالی ، تبدیل به مجلس قانون گذاری کشورهای استقلال یافته شدند.
مجتبی مقتدایی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع راست بازی می‌کند. وی بازی خود را از پایه‌های صنعت نفت آبادان آغاز کرده و عضویت در تیم ملی نوجوانان و جوانان ایران را نیز در کارنامه خود دارد. وی هم اکنون در تیم استقلال دوشنبه تاجیکستان بازی می‌کند. وی اهل شهرستان آبادان است.
بثی‌اسفیر (یونانی: "βαθύς" بسیوس به معنی"عمیق" و "σφαῖρα" اسفیر، "کره") وسیله منحصر به فرد کروی بود که برای کاوش در اعماق زیر دریا بود که توسط کابلی به بالا یا پایین اقیانوس آب منتقل می‌شد از این وسیله برای یک سری غواصی‌ها در نزدیکی سواحل برمودا در بین سالهای ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۴ استفاده شد. بث‌اسفیر در سالهای ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ توسط مهندس آمریکایی اوتیس بارتون به منظور استفاده و مطالعه طبیعت ویلیام بی‌بی برای مطالعه زیراب حیات وحش طراحی و ساخته شد. بی‌بی و بارتون با همراهی هم غواصی‌هایی را در بثی‌اسفیر انجام دادند و به
هم غواصی‌هایی را در بثی‌اسفیر انجام دادند و به این ترتیب برای نخستین با یک زیست‌شناس دریایی توانست حیات وحش اعماق آب را در محیط بومی خود مشاهده نماید. غواصی‌های آن‌ها چندین رکورد متوالی جهانی را برای برای عمیق‌ترین غواصی‌های انجام شده توسط بشر به ثبت رسانید. رکورد ثبت شده عمیقترین غوص به عمق۳۰۲۸ فوت یا ۹۲۲٫۹۳۴ که در ۱۵ اوت ۱۹۳۴ با استفاده از بثی‌اسفیر به ثبت رسید تا زمانی که توسط باتون در سال ۱۹۴۹ شکسته شد دوام آورد.
بثی‌سکف وسیله زیردریاپیما خود کششی برای غوص-آزاد در اعماق دریا است که متشکل از کابین خدمه شبیه به یک بثی‌اسفیر است که به جای آویزان شدن از کابل می‌تواند به تنهایی شناور بماند برخلاف طراحی کلاسیک بث‌اسفیر. بثی‌سکف از بنزین پر می‌شود زیرا به آسانی شناور شده و غیرقابل تراکم است. غیرقابل تراکم بودن بنزین به این معنی است که مخزن به به استحکام چندانی نیاز ندارد زیرا که فشار داخل و خارج مخزن به تعادل می‌رسد و اصلاً نیازی به مقاومت در برابر اختلاف فشار داخل و خارج از مخزن وجود ندارد. در نقطه مقابل کابین خدمه
خارج از مخزن وجود ندارد. در نقطه مقابل کابین خدمه می‌بایستی توان مقاومت در برابر فشار زیاد داشته باشد و از این رو بسیار سنگین و با استحکام ساخته می‌شود. شناوری در سطح را می‌توان به‌راحتی با جایگزینی بنزین با آب کاهش داد چون که چگال‌تر است. اگوست پیکار مخترع اولین بثی‌سکف است.
دانشگاه ملی ازبکستان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین دانشگاه ازبکستان است. این دانشگاه دوازده دانشکده دارد. این دانشگاه در سال ۱۹۱۸ با نام دانشگاه مردمِ ترکستان با ۱۲۰۰ نفر دانشجو بنیان‌گذاری شد. در سال ۱۹۲۰ با نام دانشگاه دولتی ترکستان نامیده شد و در سال ۱۹۲۳ نامش به دانشگاه دولتی آسیای مرکزی دگرگون شد. این نام تا پایان دههٔ ۱۹۵۰ بر روی این دانشگاه ماند. در سال ۱۹۶۰، نام آن به دانشگاه دولتی تاشکند لنین دگرگون شد. با استقلال یافتن ازبکستان این دانشگاه، دانشگاه ملی ازبکستان نامیده شد. در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از
نامیده شد. در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از دانشگاهیان از نقاط غربی اتحاد جماهیر شوروی به آسیای مرکزی، بخصوص بخاطر ساختِ اروپایی گونهٔ تاشکند و تعداد زیاد روس زبانان این شهر، به این شهر رفتند. گروهی از استادهای دانشگاه در اعتراض به اینکه از تاشکند منتقل شدند اعتصاب کردند. این دانشگاه دوازده دانشکده دارد.
بمب‌گذاری سرای استرلینگ در پردیس دانشگاه ویسکانسین-مدیسن در ۲۴ اوت ۱۹۷۰ (دوشنبه، دوم شهریور ۱۳۴۹) روی داد. این رخداد توسط چهار نفر جوان در اعتراض به ارتباطات پژوهشی دانشگاه با نیروهای نظامی آمریکا در جریان جنگ ویتنام صورت گرفت. فرجام این رویداد مرگ یک پژوهشگر فیزیک و آسیب دیدگی سه نفر دیگر شد. چکیده. اسرای استرلینگ ساختمانی است بنا نهاده شده در مرکز پردیس دانشگاه ویسکانسین-مدیسون. بمب بر روی ساعت ۳:۴۲ دقیقهٔ صبح روز بیست و چهارم آگوست سال ۱۹۷۰ (۲ شهریور ۱۳۴۹) تنظیم شده بود با این انگیزه که مرکز پژوهشهای
تنظیم شده بود با این انگیزه که مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش را که در طبقه‌های دوم، سوم و چهارم این ساختمان بودند نابود کند. فرجام این انفجار ویرانی سهمگینی بر بخشهای دیگر این ساختمان و همچنین ساختمان‌های نزدیک به آن بود. این انفجار باعث مرگ رابرت فَسنَکت، و آسیب دیدگی سه نفر دیگر و همچنین آسیب دیدگی شدید دانشکده فیزیک و تجهیزات آن شد.. نه فسنکت و نه دانشکدهٔ فیزیک درگیر با در ارتباط با مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش نبودند. بمب گذران یک خودرویِ ونِ را از یکی از استادهای دانشکدهٔ علوم کامپیوتر دانشگاه دزدیدند و آن را
دانشکدهٔ علوم کامپیوتر دانشگاه دزدیدند و آن را با نزدیک به دو هزار پاوند (۹۱۰ کیلوگرم) ANFO (نیترات آمونیوم و نفت سیاه) اندوختند. پاره‌هایی از پیکرهٔ این خودرو بر پشت بامِ یک ساختمان هشت طبقه، سه خیابان دورتر و همچنین بیست و شش ساختمان آسیب دیده در نزدیکی محل انفجار یافت شد اما خود مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش خیلی کم آسیب دید. در نتیجهٔ این بمب‌گذاری، در مجموع دو میلیون و صد هزار دلار (دوازده میلیون و سیصد هزار دلارِ امروز) به دانشگاه ویسکانسین- مدیسون آسیب وارد شد. مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش. در طول جنگ
وارد شد. مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش. در طول جنگ ویتنام، طبقه‌های دوم، سوم و چهارمِ بخش جنوب (شرقی-غربی) سرای استرلینگ پذیرای مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش (AMRC) بود. این مرکز یک اندیشکده با هدایت بود. کارکنانِ این مرکز در زمان بمب‌گذاری دربرگیرندهٔ چهل و پنج نفر ریاضیدان بود، که سی نفر از آنها تمام وقت بودند. رُزِر، بخاطر پژوهشهایش در ریاضیات محض، منطق و نظریهٔ اعداد شناخته شده بود. در طول جنگ جهانی دوم، رُزر مسئول برنامهٔ موشکهای بالستیک ایالات متحده بود و همچنین وی در پژوهش بر روی چندین موشک که توسط نیروهای
وی در پژوهش بر روی چندین موشک که توسط نیروهای مسلح ایالات متحده به کار می‌رفت نقش داشت. هزینهٔ ساخت مرکزی برای مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش توسط در سال ۱۹۵۵ فراهم شده بود. با پول آنها یک بخش شش طبقهٔ اضافی برای سرای استرلینگ ساخته شد. در قراردادی که برای کار در این مرکز بسته می‌شد، الزام شده بود که ریاضیدانان حداقل نیمی از زمانشان را بر پژوهشهای ارتش آمریکا اختصاص دهند. رُزر هرگونه نقش نظامی مرکز را به حداقل رساند و اینگونه وانمود کرد که این مرکز برای ریاضیات، هم ریاضیات محض و هم ریاضیات کاربردی، بنیان نهاده
هم ریاضیات محض و هم ریاضیات کاربردی، بنیان نهاده شده‌است. روزنامهٔ دانشجویی دانشگاه ویسکانسین، ، گزارشهای فصلی منتشر شده‌ای را که این مرکز به ارتش آمریکا ارسال می‌کرد به دست آورد. این نشریه یک مجموعه از مقاله‌های تحقیقی منتشر کرد که بیان می‌کرد این مرکز پژوهشهایی را انجام می‌داده‌است که مستقیم به درخواست وزارت دفاع آمریکا و در رابطه با فعالیت‌های ضد شورش در ویتنام بوده‌است. این مرکز پژوهشی به مرکز تظاهرات تبدیل شد که در آن تظاهرکنندگان شعار می‌دادند "آمریکا از ویتنام بیرون برو! ریاضیاتِ ارتش را درهم
از ویتنام بیرون برو! ریاضیاتِ ارتش را درهم بشکنید!". مرکز پژوهشهای ریاضی ارتش توسط وزارت دفاع آمریکا در پایان سال مالی ۱۹۷۰ بسته شد. بمب‌گذاران. بمبگذاران کارلتون «کارل» آرمسترانگ، ، و بودند. آنها خود را گروه سال نو می‌نامیدند که نامی بود انتخاب شد در عید سال نوی سال ۱۹۶۹. در حمله ای پیشین، دوایت و کارل، همراه با دوست دختر کارل، لین شوالتز (که خودرو را می‌راند) یک هواپیمای کوچک از دزدیدند. دوایت و کارل مواد منفجرهٔ دست‌ساز را بر روی انداختند. آنها هواپیما را به صورت موفقیت‌آمیز در فرودگاهی دیگر فرود آوردند
به صورت موفقیت‌آمیز در فرودگاهی دیگر فرود آوردند و فرار کردند. پیش از بمب‌گذاری سرای استرلینگ، کارل عملیات هایِ ضد جنگ بسیاری انجام داد از جمله آتش زدن یک مرکز ROTC (برنامه‌های نظامی در دانشگاه‌ها) در ، و عملیات دیگری که سعی در آتش زدن مرکز جذب نیروی دولتی داشت ولی به صورت اشتباه به مرکزی دیگر برخورد کرد.
لَنفادنیت سِلی (Tuberculous lymphadenitis) یا آماس سلی غده‌های لنفاوی رایج‌ترین شکل خارج ریه‌ای بیماری سل است. لنف آدنیت سلی بیماری مزمن خاص گرانولومایی، التهاب غدد لنفاوی با نکروزناشی از عفونت با "مایکوباکتریوم توبرکلوزیس" یا دیگر باکتری‌های وابسته است است. عامل. شایع‌ترین علت بیماری سل در ریه‌ها "مایکوباکتریوم توبرکلوزیس است". گاهی اوقات باکتری‌های مربوط نیز عامل بیماری می‌شوند. از جمله "M. bovis," "M. kansasi. "M Fortiutum, M Marnum, M Ulcerans. علائم. در کنار گره‌های لنفاوی متورم یا همان لنف آدنیت، فرد
کنار گره‌های لنفاوی متورم یا همان لنف آدنیت، فرد ممکن است دچار تب خفیف و بی اشتهایی یا از دست دادن وزن شود. این سویه بیماری های ریوی نیز ایجاد می کند تشخیص. تشخیص لنف آدنیت سلی ممکن است نیاز به بیوپسی داشته باشد. دیگر روش‌های تشخیصی عبارتند از: تست توبرکولین مثبت، عکس قفسه سینه، رادیوگرافی و سی تی اسکن، سیتولوژی، بیوپسی، کشت. درمان. برش دریناژ و تخلیه محتوی و به دنبال آن شروع داروهای ضد سل. درمان این سویه کاملا با سل متفاوت است و از کلاریترومایسین یا آزیترومایسین +ریفابیوتین و اتامبوتول استفاده می شود
+ریفابیوتین و اتامبوتول استفاده می شود همه‌گیرشناسی. لنف آدنیت سلی بیشتر در کشورهای در حال توسعه دیده می‌شود. به ویژه در زمینه HIV/AIDS.
کورت گوتس (؛ ؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و نویسنده اهل آلمان و سوئیس بود. وی در دوران خود، یکی از بهترین نویسندگان کمدی به زبان آلمانی محسوب می‌شد. کورت گوتس خویشاوندی دوری با جرج برنارد شاو داشت و اغلب با وی مقایسه می‌شد.
گی دولیل (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، کارتونیست و اَنیماتور مشهور اهل کانادا است که هم‌اکنون ساکن شهر مون‌پلیه در فرانسه است. سفرنامه‌های تحسین‌شدهٔ دولیل (پیونگ‌یانگ، سرزمین مقدس، یانگون و شنژن) از برجسته‌ترین آثار ژانر داستان تصویری‌اند. زندگی‌نامه. دولیل در دانشکدهٔ شریدان در اوک‌ویل رشتهٔ انیمیشن را تمام کردو. پس از آن به کار در استودیوی انیمیشن سینه‌گروپ در مونترئال پرداخت. او بعدها در استودیوهای مختلفی در کانادا، فرانسه، آلمان، چین و کرهٔ شمالی به کار پرداخت. تجربیات او به عنوان سوپروایزر در
به کار پرداخت. تجربیات او به عنوان سوپروایزر در استودیوهای آسیا در دو داستان تصویری او به نام‌های "شنزن" و "پیونگ‌یانگ: سفری به کرهٔ شمالی" انعکاس یافته است. این دو کتاب که مشهورترین کتاب‌های دولیل هستند، ابتدا توسط انتشارات کمیک (باند دسینه) اسوسیاسیون منتشر شدند و بعد به بسیاری زبان‌ها از جمله انگلیسی، آلمانی، پرتغالی، اسپانیایی و چک ترجمه شدند. دولیل با یکی از اعضای پزشکان بدون مرز ازدواج کرد و به همران آن زن سفری به میانمار (در برمه) در سال ۲۰۰۵ رفت که این سفر در کتاب "وقایع برمه" منعکس شده است.
آنتونیو اسکارمتا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴) یک نویسنده اهل شیلی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون «جایزهٔ ملی ادبیات شیلی» و کمک‌هزینه گوگنهایم شد.اسکارمتا در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
جایزه خانگی-جهانی ایبروآمریکن در داستان‌سرایی آمریکای لاتین () یکجایزهٔ ادبی اسپانیایی در آمریکای لاتین بود. برندهٔ جایزه، مبلغ ۲۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا دریافت می‌داشت که گران‌ترین جایزهٔ ادبی جهان محسوب می‌شد. علاوه بر میزان نقدی آن، این جایزهٔ به‌لحاظ پذیرش و بررسی تعداد زیادی از کتاب‌های منتشرشده نیز شهرت داشت به نحوی که تنها در سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۰۰ کتاب وارد این مسابقه شد که در مقام مقایسه، ۱۲۰ تا بیشتر از جایزه ادبی من بوکر بود. این جایزه نخستین بار در سال ۲۰۰۷ میلادی اهدا شد و هر سال، در یکی از پایتخت‌های
میلادی اهدا شد و هر سال، در یکی از پایتخت‌های کشورهای اسپانیایی‌زبان، برگزار می‌شد. برندهٔ نخست، ۲۰۰٬۰۰۰ دلار و کتاب دوم ۵۰٬۰۰۰ دلار دریافت می‌داشت. اهدای این جایزه در سال ۲۰۱۰ به سبب زلزلهٔ شیلی انجام نشد و کل جایزه از سال ۲۰۱۲ که آخرین دوره بود، ملغی شد. برخی از برندگان آن عبارتند از: خورخه ادواردز (۲۰۰۸) و آنتونیو اسکارمتا (۲۰۱۱)
کیجیما ماتابی، ماساهیسا ; – ) یک سامورایی در خدمت خاندان موری در قلمرو چوشو بود. وی یکی از سامورایی‌هایی بود که در حادثه ایکه‌دایا در ژوئیه سال ۱۸۶۴ مورد حمله شینسنگومی قرار گرفت.
جایزه ملی ادبیات () یک جایزه ادبی در کشور شیلی است که در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۴۲ پایه‌گذاری شد و در آغاز، به‌طور سالیانه و از سال ۱۹۷۲ میلادی، به‌صورت دوسالانه اعطا می‌شود. این جایزهٔ مشتمل بر یک جایزهٔ نقدی (۱۶ میلیون پزوی شیلی، در حدود ۳۰ هزار دلار آمریکا) و همچنین یک حقوق ماهیانهٔ مادام‌العمر (به میزان ۱۷ هزار دلار در سال) است. برخی از برندگان این جایزه عبارتند از:
قلمرو فوکوئی ، قلمرو اچیزن یک هان (ژاپن) در دوره شوگون سالاری توکوگاوا در ژاپن بود. این قلمرو با ولایت اچیزن در ارتباط است.
فیودور ساولیویچ خیتروک (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و پویانمای یهودی اهل روسیه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بانی‌فیکس به تعطیلات می‌رود" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی، جایزه دولتی اتحاد شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
داته مونه‌ناری، مارکی ; – ) سیاستمدار در دوره باکوماتسو و اوایل دوره میجی و هشتمین ارباب قلمروی اواجیما اهل ژاپن بود. در زمان قدرتمندی تایرو، ای نائوسوکه، در طی تصفیه آنسی وی محکوم به حبس خانگی شد.
یامائوکا تشّو یا تتسوتارو یامائوکا؛ – ) سامورایی، و خوشنویس اهل ژاپن بود. وی نقش بزرگی در اصلاحات میجی در دوره باکوماتسو داشت. او مسئول نظارت بر شینچوگومی بود. در سال ۱۸۶۸ میلادی به مقام اومه‌تسوکه رسید. بررسی اجمالی. یامائوکا تشّو در سال ۱۸۳۶ (تنپو ۷) در هونجو، توکیو، ادو متولد شد و در قلمرو هیدا-تاکایاما (شهر تاکایامای امروزی)، استان گیفو بزرگ شد. او از سنین پایین در شمشیرزنی مهارت داشت و پس از نقل مکان به ادو، در سن ۲۱ سالگی به دلیل مهارتش در شمشیرزنی، به عنوان شمشیرزن برای مرکز آموزش نظامی کوبوجو (بخش
عنوان شمشیرزن برای مرکز آموزش نظامی کوبوجو (بخش چیودا، توکیو) انتخاب شد. او همچنین مدیر روشیگومی (گروه سامورایی‌های بدون استاد)، سلف شینسنگومی شد. بزرگترین دستاورد یامائوکا تِشو، رویارویی با سایگو تاکاموری و تحقق تسلیم بدون خونریزی قلعه ادو بود. پس از اصلاحات میجی، او به دولت میجی خدمت کرد و به عنوان پیشکار صد و بیست و دومین امپراتور امپراتور میجی فعالیت داشت.
ایتاکورا کاتسوکیو ; – ) دایمیو، روجو و سیاستمدار در دوره ادو اهل ژاپن بود. بعدها به یک راهب شینیویی تبدیل شد.
کونوئه تاداهیرو ; – ) یک کانپاکو در زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا و همچنین سادایجین (وزیر چپ) در زمان امپراتور کومی بود. وی فرزندخواندهٔ ارباب قلمروی ساتسوما، شیمازو ناری‌اوکی بنام آتسو-هیمه را به فرزندخواندگی خود پذیرفت. سپس آتسوهیمه یکی از همسران شوگون سیزدهم توکوگاوا ایه‌سادا شد.
گشّو ؛ یک سانگها در دوره باکوماتسو از طرفداران نهضت سوننو جوئی (حرمت گذاری به امپراتور، بیرون راندن خارجیان) اهل ژاپن بود. وی از دوستان سایگو تاکاموری و مسئله جانشینی شوگون از طرفداران جناح هیتوتسوباشی بود. در سال ۱۸۵۸ در پی مرگ ارباب ساتسوما، شیمازو ناری‌آکیرا و شروع تصفیه آنسی و دستگیری مخالفان شوگون سالاری به همراه تاکاموری به قلمروی ساتسوما رفت ولی سران ساتسوما که از غضب شوگون سالاری به علت پناه دادن به وی در هراس بودند دستور اخراج وی را از قلمرو دادند. وی به همراه با سایگو تاکاموری دست به جونشی (خودکشی
به همراه با سایگو تاکاموری دست به جونشی (خودکشی پس از مرگ ارباب) در دریا زدند. تاکاموری نجات پیدا کرد اما وی غرق شد.
جناح هیتوتسوباشی ؛ گروهی بودند که در مسئله جانشینی، توکوگاوا ایه‌سادا از توکوگاوا یوشینوبو (بعدها شوگون پانزدهم)، از خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا یکی از سه شاخه خاندان توکوگاوا حمایت می‌کردند. بررسی اجمالی. توکوگاوا ایه‌سادا (شوگون سیزدهم) بیمار بود و علی‌رغم جوانی، از نظر امیدواری به طول عمر و تولد فرزند در وضعیتی ناامید کننده قرار داشت. بنابر این به‌طور طبیعی مسئله جانشینی شوگون درگرفت، جناح هیتوتسوباشی، پسر ارباب سابق قلمروی میتو بنام هیتوتسوباشی یوشینوبو را که پیرتر و فرزانه تر از توکوگاوا ایه‌موچی بود
را که پیرتر و فرزانه تر از توکوگاوا ایه‌موچی بود را برای جانشینی توصیه می‌کرد. طرفداران این جناح ارباب سابق قلمروی میتو، توکوگاوا ناری‌آکی (پدر واقعی یوشینوبو)، ارباب زمان وقت قلمروی میتو توکوگاوا یوشی‌آتسو (پسر ارشد ناری‌آکی و برادر بزرگتر یوشینوبو)، ارباب قلمروی اچیزن، ماتسودایرا یوشیناگا، ارباب قلمروی اُواری، توکوگاوا یوشیکاتسو از دایمیوهای شینپان (خویشاوندان خاندان توکوگاوا) و همچنین برخی از دایمیوهای توزاما (خاندان‌های فئودالی که بعد از نبرد سکیگاهارا با توکوگاوا ایه‌یاسو پیمان اتحاد بسته بودند)،
با توکوگاوا ایه‌یاسو پیمان اتحاد بسته بودند)، ارباب قلمروی ساتسوما، شیمازو ناری‌آکیرا، ارباب قلمروی اواجیما، داته مونه‌ناری، ارباب قلمروی توسا، یامائوچی یودو بودند. گروهی که مقابل جناح هیتوتسوباشی قرار داشت جناح نانکی نامیده می‌شود که توکوگاوا ایه‌موچی از خاندان کیشو توکوگاوا را برای جانشینی توصیه می‌کردند. بیشتر دایمیوهای فودای (خاندان‌های فئودالی که قبل از نبرد سکیگاهارا با توکوگاوا ایه‌یاسو پیمان اتحاد بسته بودند) از جناح نانکی حمایت می‌کردند. برخلاف دایمیوهای شینپان و دایمیوهای توزاما که از مرکز قدرت
شینپان و دایمیوهای توزاما که از مرکز قدرت دور بودند، دایمیوهای دایمیوهای فودای به مرکز قدرت نزدیک بودند و رهبری باکوفو (شوگون‌سالاری) را در اختیار داشتند. روجو (ریش سفید باکوفو) در این زمان، ارباب قلمروی فوکویاما، آبه ماساهیرو (از دایمیوهای فودای) بود. در مورد سیاست خارجی در جناح هیتوتسوباشی اتفاق نظر وجود نداشت برخی مانند قلمروی میتو طرفدار نظریه اخراج اجنبی و برخی مانند قلمروی ساتسوما و قلمروی اواجیما طرفدار پایان دادن به ساکوکو (بسته بودن کشور) بودند. جناح هیتوتسوباشی همچنین تلاش کرد تا روی حرمسرای قلعه
هیتوتسوباشی همچنین تلاش کرد تا روی حرمسرای قلعه ادو کار کند، مانند ارباب قلمروی ساتسوما، شیمازو ناری‌آکیرا، که ا دختر خوانده خود تنشو-این در سال ۱۸۵۶ به ازدواج شوگون سیزدهم درآورد، اما توکوگاوا ناری‌آکی، که صادق، به نفوذ بر حرمسرای قلعه ادو علاقه‌ای نداشت. پس از عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن در اوت ۱۸۵۸، درگیری بین دو جناح شدت گرفت و پای دربار امپراتوری در کیوتو نیز به این اختلافات کشیده شد. معتمد ماتسودایرا یوشیناگا، هاشیموتو سانای، معتمد شیمازو ناری‌آکیرا، سایگو تاکاموری و دیگران
معتمد شیمازو ناری‌آکیرا، سایگو تاکاموری و دیگران نیز پنهانی در کیوتو در جهت اهداف جناح هیتوتسوباشی فعالیت کردند، اما با انتصاب ای نائوسوکه (ارباب فئودال قلمروی هیکونه) به عنوان تایرو (برابر با نخست‌وزیر کنونی ژاپن)، هم تصمیم‌گیری در مورد معاهدات و هم مسائل جانشینی تحت رهبری ای نائوسوکه درآمد و در پایان توکوگاوا ایه‌موچی جانشین شوگون سیزدهم شد و جناح هیتوتسوباشی شکست خورد. شیمازو ناری‌آکیرا، پدر و فرزند ناری‌آکی، توکوگاوا یوشی‌آتسو و ماتسودایرا یوشیناگا که از این اقدام ای نائوسوکه خشمگین بودند، بدون اجازه
از این اقدام ای نائوسوکه خشمگین بودند، بدون اجازه به قلعه ادو برای گفتگو با ای نائوسوکه به قلعه ادو رفتند، بنابراین به آنها دستور حبس خانگی داده شد. با استفاده از این فرصت، ای تصفیه آنسی را شروع کرد. حتی در کیوتو، مانابه آکیکاتسو (ارباب فئودال سابائه) که از جناح نانکی طرفداری می‌کرد سرکوب شد. بسیاری از رهبران جناح هیتوتسوباشی حبس خانگی گرفتند. شیمازو ناری‌آکیرا که سعی داشت به طرف کیوتو لشکرکشی کند درست قبل از اقدام بر اثر بیماری درگذشت. پس از آن به جهت بازگرداندن قدرت دایمیوها حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰) رخ
قدرت دایمیوها حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰) رخ داد و ای نائوسوکه در این حادثه ترور شد. در سال ۱۸۶۲ برادر کوچکتر شیمازو ناری‌آکیرا (رهبر خاندان شیمازو)، شیمازو هیسامیتسو به پیروی از برادرش به طرف کیوتو لشکرکشی کرد به همین سبب اصلاحات بونکیو انجام شد.
مسئله جانشینی شوگون ؛ به درگیری سیاسی در ژاپن برای تعیین جانشین توکوگاوا ایه‌سادا (شوگون سیزدهم) گفته می‌شود. شوگون دوازدهم توکوگاوا ایه‌یوشی به فاصله کمی پس از اردوکشی ناخدا پری به ژاپن در ۸ اوت سال ۱۸۵۳، در روز ۲۷ اوت همان سال در اثر نارسایی قلبی به‌موجب گرمازدگی درگذشت. وی ۱۴ پسر و ۱۳ دختر داشت که تمامی آنان به غیر از پسر چهارم وی توکوگاوا ایه‌سادا (شوگون سیزدهم) قبل از رسیدن به سن بلوغ درگذشتند. ایه‌سادا نیز از کودکی بیمار بود و به‌شدت از ظاهر شدن در انظار نفرت داشت و توانایی اداره کشور را نداشت. برای
نفرت داشت و توانایی اداره کشور را نداشت. برای تعیین جانشینِ توکوگاوا ایه‌سادا، مسئله جانشینی شوگون رخ داد و در این درگیری سیاسی دایمیوها به دو دسته تقسیم شدند:
جناح نانکی ؛ به طرفداران توکوگاوا ایه‌موچی از خاندان کیشو توکوگاوا در مسئله جانشینی شوگون در دوره باکوماتسو گفته می‌شود. مسئله جانشینی شوگون این جناح در مقابل جناح هیتوتسوباشی که طرفدار توکوگاوا یوشینوبو از خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا بودند، قرار داشت.
فینکس فورس یک نهاد کیهانی خیالی در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این موجودیت و نیروی کیهانی با شخصیت‌های دیگر پیوند داده می‌شود و اغلب از نام مستعار فینکس استفاده می‌کند. فینکس توسط کریس کلیرمونت و دیو کاکرام خلق شده است و برای اولین بار در شمارهٔ ۱۰۱ از مجموعه کتاب کامیک "مردان-ایکس غیرطبیعی" (اکتبر ۱۹۷۶) حضور پیدا کرد. او که از ناحیه پوچ مابین وضعیت موجود زاده شده است به عنوان فرزند جهان و یکی از کهن‌ترین و قدرتمندترین نیروهای کیهانی در جهان به‌شمار می‌رود. فینکس فورس یک نهاد کیهانی
در جهان به‌شمار می‌رود. فینکس فورس یک نهاد کیهانی بسیار قدرتمند، موجودیتی تغییرناپذیر، جاودانه و نمایانگر تمامی اشکال حیات در زمان حال و آینده است. او گهگاه برای زندگی میزبانی انتخاب می‌کند، و نیروی عظیم خود را به او اعطا می‌نماید. فینکس فورس بیشتر برای نقش گسترده خود در خط داستان "سرگذشت‌نامه دارک فینکس" شناخته شده است، و اغلب با شخصیت جین گری در ارتباط است. او به عنوان سرچشمه تمام انرژی‌های دورکاری ذهن به‌شمار می‌رود و برای همیشه در واقعیت‌های فرضیه چندجهانی وجود خواهد داشت.
عنصر آب () رمانی است به قلم استیوی دویس، نویسنده اهل ویلز که در سال ۲۰۰۱ به وسیله انتشارات زنان چاپ شده‌است. این رمان در سال ۲۰۰۱ نامزد جایزه ادبی من بوکر شده و در سال ۲۰۰۲ نیز نامزد جایزه ادبیات داستانی زنان شده‌است. همچنین در اسل ۲۰۰ توانست لقب کتاب سال ویلز را از آن خود کند. خلاصه داستان. اتفاقات دوقلوهای راوی رمان عنصر آب در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۸ به وقوع می‌پیوندد. «پل دال» و «مایکل کوانتز» در آلمان قبل از جنگ بزرگ شده‌اند. تا زمانی که دوران کودکی خود را سپری می‌کردند جدایی برایشان متصور نبود، اما
را سپری می‌کردند جدایی برایشان متصور نبود، اما همین‌طور که بزرگتر شدند و نازیسم رشد و توسعه پیدا می‌کرد، فهمیدند که دیگر نمی‌توانند مانند دوران خردسالی روزگار را با یکدیگر سپری کنند. بعدها «دال» افسر اس‌اس شد و «کوانتز» نیز در سمت پیاده به ارتش سری نازی‌ها پیوست. ۱۳ سال پس از این ماجرا، فرزندانشان به نام‌های «ولفی» و «ایسولده»، در مدرسه شبانه‌روزی انگلیسی همدیگر را پیدا می‌کنند. جوایز. بعد از چاپ و انتشار رمان "عنصر آب"، این رمان نامزد جایزه ادبی من بوکر و جایزه ادبیات داستانی زنان شد. اِی، اِل، کندی نیز
جایزه ادبیات داستانی زنان شد. اِی، اِل، کندی نیز در نشریه آبزرور این رمان را "رمان مورد علاقه اش" نامید و از آن به عنوان "کتاب عالی با موضوع انتهای جنگ جهانی دوم یاد کرد که با موضوعاتی از قبیل خاطره، تقصیر و اشتباه، عشق و مسئولیت" سر و کار دارد". در سال ۲۰۰۲، هم توانست لقب کتاب سال ویلز را از آن خود کند.
سافت‌اینجین گروه موسیقی فنلاندی است. آن ها در یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده فنلاند بودند.
سلئو (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۸۳) خواننده لهستانی است. او در یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده لهستان بود.
فایرلایت گروه موسیقی اهل مالت است. آن ها در یوروویژن ۲۰۱۴ نماینده مالت بودند.
وانستالهاوس ( به معنای خانهٔ مسکونی انبار کاه) () نوعی خانهٔ کشاورزی است که در آن خانهٔ مسکونی با انبار غلات یا طویلهٔ حیوانات زیر یک سقف ساخته می‌شده. این نوع سازه در محوطه‌های باستان‌شناختی در عصر برنز در شمال‌غربی اوپا یافت می‌شود. این الگوی ساختمانی را همچنین در دوران مدرن منونایت‌ها در فلاندر و هلند به‌کار می‌برندند.
هو سی گروه موسیقی مونته‌نگرویی است. آن ها در یوروویژن ۲۰۱۳ نماینده مونته‌نگرو بودند.
تفسیر کتاب‌الله معروف به ترجمه و تفسیر قرآن به مازندرانی اشاره به نسخ خطی از کتابی متعلق به زیدیان طبرستان و دیلم دارد، که توسط ابوالفضل بن شهردویر دیلمی در قرن هفتم هجری نوشته شده و در آن بخش‌هایی از قرآن به‌صورت ترجمه و تفسیر به زبان‌های طبری، عربی و فارسی توأمان آورده شده است. این کتاب در ابتدا به زبان عربی نوشته شده و پس از آن برای درک بهتر مخاطبان، حاشیه‌هایی به زبان طبری و بعضاً فارسی، به آن افزوده شده است. مطالب در نسخه‌های مختلف تفاوت‌هایی دارند و بخش‌هایی از مطالب مندرج نیز به افرادی غیر از
و بخش‌هایی از مطالب مندرج نیز به افرادی غیر از نویسندهٔ اصلی کتاب تعلق دارند. ابوالفضل دیلمی مطالب این تفسیر را بر پایهٔ منابع مختلفی نوشته است و اکثر منابع او تفسیرهای معتزلی و زیدی هستند و توجه وی به علم کلام در گزینش منابع مشهود است. در میان منابع "تفسیر کشاف" بیش از همه مورد استناد قرار گرفته است. در این کتاب هر صفحه به سه یا چهار ستون تقسیم شده و در ستون‌های نخستین آیات با ترجمهٔ طبری، در ستون بعدی تفسیر آیات و در ستون‌های مابعد از آن، حواشی و جزئیات دیگری دربارهٔ تفاسیر آورده شده و واژگان مرتبط با
دیگری دربارهٔ تفاسیر آورده شده و واژگان مرتبط با یکدیگر از ستون‌های مختلف با پاره‌خط‌هایی به یکدیگر مرتبط شده است. گویا این روش تعلیق‌نویسی در میان زیدیان گسترش یافته؛ چنان‌که کتاب‌های دیگری نیز توسط عالمان زیدی طبرستان، دیلم و خراسان در قرون بعدی به همین شیوه نوشته شده است. این نسخ بخش قابل‌توجهی از آثار ارزشمند باقی‌مانده به زبان طبری قدیم را تشکیل می‌دهند و گویش آن‌ها متعلق به غرب مازندران یا شرق گیلان است. تا قرن دهم نسخه‌هایی از آن در مناطق مختلف کتابت شده است. هم‌اکنون نسخه‌هایی از این کتاب دوجِلدی
شده است. هم‌اکنون نسخه‌هایی از این کتاب دوجِلدی در کتابخانه‌های مختلفی نگهداری می‌شوند و نسخه‌ای از آن توسط کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی چاپ و نشر شده است. پیشینه. تفسیر قرآن. تفسیر اصطلاحی در علوم اسلامی است که به توضیح معانی "قرآن" و استخراج معارف آن می‌پردازد. علم تفسیر یکی از گسترده‌ترین زمینه‌های علوم اسلامی است. در ابتدای کار، بسیاری از صحابه در قرون نخستین با تفسیر کردن قرآن مخالف بودند و از معدود افرادی که به تفسیر پرداختند، علی بن ابی‌طالب، ابن‌عباس، ابن‌مسعود و ابی بن کعب بودند. هر یک از این افراد
ابن‌مسعود و ابی بن کعب بودند. هر یک از این افراد شاگردانی را نیز تربیت کردند. تا مدت‌ها تفاسیر به‌صورت شفاهی رواج داشت. گرچه مکتوب بودن بخشی از تفاسیر علی و ابن‌عباس محل تردید است، اما نخستین تفاسیر مکتوب در دورهٔ تابعین و توسط شاگردان چهار صحابهٔ مذکور، به وجود آمد؛ به‌طور مثال سعید بن جبیر به‌دستور عبدالملک بن مروان (خلیفهٔ اموی) تفسیری بر قرآن نوشت. غالب تفاسیر این دوره توسط شاگردان ابن‌عباس انجام شده است، ولی گاه مفسرانی هم بوده‌اند که پا فراتر از آموزه‌های ابن‌عباس گذاشتند و تفاسیر عقلی-درایی داشتند،