payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را فقط برای خودش ساخت تا در ساعت ۴ صبح او را برای کار بیدار کند. در سال ۱۸۴۷ مخترع فرانسوی آنتوان ریدیر برای اولین بار اختراع ساعت شماطه‌دار قابل تنظیم مکانیکی را به نام خود به ثبت رساند. اولین رادیوی دارای ساعت با زنگ هشدار توسط جیمز اف. رینولدز در دهه ۱۹۴۰ اختراع شد و همچنین نمونه دیگری توسط پل ال شروث سینیور طراحی شد.
فلوکسی‌مسترون، هالوتستین یا اولتاندِرِن () دارویی است که از موارد استعمال آن می‌توان به نزد مردان، عقیمی در اثر نارسائی بیضه‌ها، سرطان پستان و استئوپوروز اشاره کرد. موارد منع استعمال. مصرف این دارو در مواردی همچون سرطان پروستات و مثانه و نارسائی کبدی ممنوع می‌باشد.
یاکوولف یاک-۲۸ جنگنده‌ای دو موتوره و توربوجت بود که از سال ۱۹۵۸ تا سال ۱۹۹۲ در خدمت نیروی هوایی شوروی قرار داشت. طراحی و توسعه. در پنجم مارس ۱۹۵۸ دفتر طراحی یاکولف بمب افکن تاکتیکی فراصوتی یاک-۱۲۹ را به پرواز دراورد که تکامل یافته طرح یاک-۲۷آر بود. این هواپیما رسماً یاک-۲۸ نامگذاری شد و ناتو آن را بروئر (Brewer) نامید. در مقایسه با یاک-۲۷ پیش نمونه یاک- ۲۸ موتورهای پر قدرت تری داشت و طرح آیرودینامیکی تری برای جایگاه موتورهایش پیش‌بینی شده بود. وزن یاک-۲۸ به مراتب بیش تر از یاک-۲۶ و ۲۷ بود و به همین دلیل سطح
بیش تر از یاک-۲۶ و ۲۷ بود و به همین دلیل سطح و دهانه بال بزرگتری داشت. اما طرح کابین یاک-۲۸ نسبت به قبل تغییری نکرده بود. در بین مدل‌های مختف یاک-۲۸ که برای اجرای ماموریت‌های مختلف شناسایی، جنگ الکترونیک و آموزش تدارک شدند، یاک-۲۸پی (Firebar) قابل توجه تر بود. این جنگنده به باند نسبتاً کوتاهی نیاز داشت به همین دلیل می‌توانست از باندهای کوتاه نواحی شمالی شوروی استفاده کند. هواپیماهای خانواده یاک-۲۵ و ۲۸ در ۱۵ مدل مختلف برای مدت ۲۰ سال در نیروی هوایی و خط مقدم دفاع هوایی شوروی در کنار جنگنده‌های سوخو-۷ بی و
دفاع هوایی شوروی در کنار جنگنده‌های سوخو-۷ بی و سوخو-۹ خدمت کردند. مشخصات. مشخصات کلی. خدمه: دو طول: ۲۱٫۶ متر (۷۵ فوت ۰ اینچ) بال: ۱۲٫۵۰ متر (۴۱ فوت ۰ اینچ) ارتفاع: ۳٫۹۵ متر (۱۲ فوت ۱۱ اینچ) سطح بال: ۳۷٫۶ متر مربع (405 ft²) وزن خالی: ۹۹۷۰ کیلوگرم [۶] (۲۱۹۸۰ پوند) وزن لود: ۱۵۰۰۰ کیلوگرم (۳۳٫۰۶۹ £) حداکثر. وزن برخاست: ۲۰۰۰۰ کیلوگرم (۴۴٫۰۹۲ £) نیروگاه: ۲ × Tumansky R-11 پس سوز توربوجت، ۴۶ کیلونیوتن خشک، ۶۲ کیلو نیوتن با پس سوز (۱۰۱۴۰ پوند خشک، ۱۳۶۷۰ پوند با پس سوز) هر موتور کارایی. حداکثر سرعت: ۱۸۴۰ کیلومتر /
سوز) هر موتور کارایی. حداکثر سرعت: ۱۸۴۰ کیلومتر / ساعت (۱۱۴۲ مایل در ساعت) محدوده: ۲۵۰۰ کیلومتر (۱۵۵۰ مایل) سقف خدمات: ۱۶٬۷۵۰ متر (۵۴٫۹۵۴ فوت) بارگذاری بال: ۵۳۱ کیلوگرم / متر مربع (۱۰۸٫۶ پوند / ft²) رانش / وزن: ۰٫۶۲
کلرمتیازول () دارویی است که از موارد استعمال آن می‌توان به هیجان و بیقراری مخصوصاً مانی حاد و پسیکوز سالمندان، بیخوابی و اپی‌لپسی استاتوس اشاره کرد. عوارض جانبی. از جمله عوارض ناشی از مصرف این دارو احساس سوزش در بینی و عطسه، هیپوتانسیون جزئی و موقتی، فلبیت سطحی است.
کوئینتت برای پیانو و سازهای بادی در می بمل ماژور (ک. ۴۵۲) ساختهٔ ولفگانگ آمادئوس موتسارت در ۳۰ مارس ۱۷۸۴ است. دو روز پس از اتمام قطعه، موتسارت آن را در سالن تئاتر ملی وین اجرا کرد. پس از اجرا، او به پدرش می‌نویسد: "به اعتقاد خودم بهترین قطعه‌ای است که تاکنون نوشته‌ام!" پارتیتور قطعه شامل پیانو، ابوا، کلارینت، هورن و فاگوت است. ساختار و عناصر. موتسارت این اثر را در فرم رایج سونات، در سه موومان نوشته‌است: موومان اول، آلگرو، درخشان است و بیشتر روی انتقال تم از سازی به ساز دیگر تمرکز دارد. در اکثر بخش‌های
از سازی به ساز دیگر تمرکز دارد. در اکثر بخش‌های موومان اول، پیانو تمی جدید ارائه می‌دهد و سازهای بادی به نوبت واریاسیون‌هایی روی آن اجرا می‌کنند. موومان دوم بسیار شبیه با دیگر موومان‌های آهستهٔ موتزارت است: آرام و پیوسته ولی لطیف. موومان سوم در فرم آلگرو – روندو نوشته شده‌است، فرمی معمول که موومان سوم اکثر کنسرتوهای پیانو در دوران کلاسیک در آن نوشته شده‌اند. این موومان در میانهٔ خود با بخشی کادانس مانند به کودا وصل می‌شود که آن را بسیار شبیه به موومان سوم سونات پیانوی شمارهٔ ۱۳، ک. ۳۳۳ می‌کند. این اثر
سونات پیانوی شمارهٔ ۱۳، ک. ۳۳۳ می‌کند. این اثر الهام‌بخش کوئینتت برای پیانو و سازهای بادی، اُپوس ۱۶ در «می بمل ماژور» (۱۷۹۶)، ساختهٔ لودویگ فان بتهوون بوده‌است.
گلافنین () دارویی است که برای درمان انواع درد استفاده می‌شود و مصرف آن برای افراد مبتلا به نارسائی شدید کلیه ممنوع می‌باشد. عوارض جانبی. از جمله عوارض ناشی از مصرف این دارو تهوع و استفراغ و واکنش آلرژی است. ملاحظات. مصرف آن در ۳ ماه اول بارداری ممنوع است.
علی‌اکبر محمدی (۱ فروردین ۱۳۲۹ – ۲۶ دی ۱۳۶۵) بازیکن فوتبال و خلبان اهل ایران بود. وی با هواپیما به عراق گریخت و سپس از طریق عراق به آلمان غربی رفت و سرانجام در روز جمعه ۲۶ دی ۱۳۶۵ در هامبورگ آلمان به دست دو ناشناس ترور شد. زندگی. علی اکبر محمّدی در سال ۱۳۲۹ متولد شد. پدر و مادر او اصالتی اراکی داشتند. به سبب علاقه ای که به فوتبال داشت این ورزش را در دهه ۴۰ و ۵۰ به صورت حرفه ای ادامه داد و به تیم های بانک ملی، پرسپولیس و تاج تهران پیوست و در آنجا در پست خط دفاعی بازی می کرد. او پس از خداحافظی از فوتبال به
دفاعی بازی می کرد. او پس از خداحافظی از فوتبال به خلبانی روی آورد و جذب نیروی هوایی شد و پله های ترقی را به سرعت طی نمود. توانایی او در پروازهای طولانی مدت بود و به همین سبب توانست به درجه سرگردی رسید و به یکی از خلبانان مسئول پرواز بلندپایگان از جمله علی خامنه‌ای، علی‌اکبر ولایتی و اکبر هاشمی رفسنجانی تبدیل شود. او به خلبان مورد علاقه هاشمی رفسنجانی تبدیل شده بود و به همین دلیل انتظار داشت به عنوان رئیس شرکت هواپیمایی آسمان منصوب شود که نشد. او در جنگ ایران و عراق شرکت می کند و به همین سبب به رژیم بعثی
و عراق شرکت می کند و به همین سبب به رژیم بعثی عراق نزدیک می شود. سران رژیم بعث با دادن دو میلیون دلار وی را وسوسه می کنند تا هواپیمای حامل هاشمی رفسنجانی را ربوده و سرقت نماید و به عراق تحویل دهد. او خانواده خود را سوار بر هواپیما می کند و از آنجا به عراق می گریزد و همین مسئله باعث شده شایعاتی درباره ربوده شدن دختر هاشمی رفسنجانی پیش بی آید. او عراق را پایگاه قرار داد و به آلمان غربی رفت و آنجا به وسیله دو تن از اعضای اطلاعات سپاه پاسداران و یک مزدور لبنانی به قتل رسید. ماجرای خروج از ایران. علی‌اکبر
به قتل رسید. ماجرای خروج از ایران. علی‌اکبر محمدی، خلبان هواپیمایی آسمان و از واحد ویژه پرواز بلندپایگان جمهوری اسلامی بود که گاه خلبانی پروازهای علی خامنه‌ای و علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی را بر عهده داشت. محمدی در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۶۵ موفق می‌شود با یک فروند جت فالکن-۲ که به منظور انجام پرواز آزمایشی از فرودگاه رشت به پرواز درآمده بود، با استفاده از حریم هوایی ترکیه، به بغداد بگریزد. عراقی‌ها توانستند از این فرار استفادهٔ تبلیغاتی زیادی کنند. خبرگزاری یوگسلاوی ضمن تأیید این خبر، به نقل از مصاحبه خلبان در
ضمن تأیید این خبر، به نقل از مصاحبه خلبان در بغداد، اقدام وی را یک اقدام شخصی و در اعتراض به جنگ ایران و عراق توصیف کرد. خبرگزاری آلمان، رویترز و کویت نیز گزارش‌های مشابهی منتشر کردند. رسانه‌های خارجی مدعی شدند همسر و یکی از دختران هاشمی رفسنجانی در این هواپیما بوده و به عراق پناهنده شده‌اند! قتل. او در تاریخ ۲۶ دی ۱۳۶۵ به دست دو تن از کارمندان اطلاعات سپاه و یک مزدور لبنانی در برابر کودکستان دختر چهار ساله اش با شلیک پنج گلوله به قتل رسید. پلیس آلمان موفق به شناسایی و دستگیری قاتلان محمدی نشد و آنان از
به شناسایی و دستگیری قاتلان محمدی نشد و آنان از آلمان گریختند. از آنجایی که پرونده قتل‌های زنجیره‌ای ایران به‌طور کامل پیگیری نشداین همین امر موجب شده که پرونده قتل وی پس از ۳۷ سال حل نشده و مسکوت باقی بماند. برخی علت قتل او را به فاش شدن برخی از اطلاعات جمهوری اسلامی و سپاه نسبت می‌دهند. به گفته برخی از منابع و رسانه‌ها او با حکم محمدی ری شهری به قتل رسیده بود و تیم ترور زیر نظر علی فلاحیان فعالیت می‌کرد.
سیروس الهی یکی از بنیانگذاران سازمان درفش کاویانی، استاد پیشین علوم سیاسی دانشگاه ملی ایران و مشاور وزیر آموزش و پرورش در سال‌های قبل از انقلاب بود و بعد از انقلاب در دانشگاه میشیگان آمریکا تدریس می‌کرد و به تابعیت آمریکا درآمده بود. وی در اول آبان ۱۳۶۹ خورشیدی، در محل سکونت خود در پاریس به‌دست عوامل حکومت جمهوری اسلامی ایران با شش گلوله یک اسلحه مجهز به صداخفه‌کن به قتل رسید. پیکر وی از فرانسه به آمریکا منتقل و در آمریکا به خاک سپرده شد. دادگاه رسیدگی به پرونده قتل دکتر الهی در پاریس مأموران جمهوری اسلامی
قتل دکتر الهی در پاریس مأموران جمهوری اسلامی را مسئول قتل وی شناخته‌است. دادگاه تجدیدنظر فدرال در شهر پاسادینا در ایالت کالیفرنیا روز چهارشنبه ۳۰ مه ۲۰۰۸ رای داد که داریوش الهی که می‌تواند دو میلیون هشتصد هزار دلار بعنوان غرامت از یک شرکت امور دفاعی آمریکا «کوب» که به ایران بدهکار است دریافت کند.
نیکلاس یولستروم (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل سوئد است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "دختری که به لانه زنبور لگد زد" اشاره کرد.
کارین یولستروم (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار و نویسنده اهل سوئد است.
والری یاکوفلویچ بریسوف (به انگلیسی: Valery Yakovlevich Bryusov; ; – ) شاعر و نثرنویس، نمایشنامه‌نویس، مترجم، منتقد و مورخ اهل امپراتوری روسیه و بعد اتحاد جماهیر شوروی بود. او یکی از اعضای اصلی جنبش نمادگرایی روسیه بود.
یانوش زاکژینسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "تسبیح انار"، "گفتار پایانی نورنبرگ"، "لهستان بازسازی‌شده"، "وقتی منو بگیری باهام چکار می‌کنی؟"، "خاکستر"، "سال‌های شیرین"، "قماری بالاتر از زندگی"، "داستان گناه" و "رمز انیگما" اشاره کرد.
آرتور ژِمیفسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خبرچینان – پدران و دختران"، "خبرچینان"، "در بادیه و بیابان"، "خون بی‌گناه"، "خیوکا"، "ما همه مسیح هستیم"، "در خوشی و سختی"، "تلخ و شیرین"، "فرار"، "وضعیت تملک"، "درهم‌شکستن محدودیت‌ها"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، ""، "پدر متیو"، "کاتین"، "دوچرخه پدرم" و "قضاوت درباره فراچیشکا کووسا" اشاره کرد.
یان ماخولسکی (؛ – ) کارگردان نمایش و بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کیلر"، "سرنوشت‌های لهستانی"، "اسکادران"، "جادوگر جوان"، "سفری برای یک لبخند"، "وابانک"، "کینگ‌سایز"، "به‌دور از جاده"، "سال‌های شیرین"، "سه داستان"، "خانواده جایگزین"، "آخرین روز تابستان"، "عقاب"، "دست‌نوشته ساراگوسا" و "وینچی" اشاره کرد.
ماریانه ووش (، ؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل هلند است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۸ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
فرانچیشک ماکسیمیلیان پیـِچکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکادران"، "مروارید دیهیم"، "مادر پادشاهان"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "کونوپیلکا"، "دارکوب"، "خاکسپاری یک سیب‌زمینی"، "هتل زرافه و کرگدن"، "تبر"، "سیل"، "مهمانسرا"، "کرانه‌ای دیگر"، ""، "هوس‌های امپراتور"، "چهار تانکچی و یک سگ"، "زخم"، "سرزمین موعود"، "گهواره"، "پیروزی آسان"، "روزگار ماتئوش"،
موعود"، "گهواره"، "پیروزی آسان"، "روزگار ماتئوش"، "دست‌نوشته ساراگوسا"، "عصر بخیر، آقای والنبری" و "عروسی" اشاره کرد.
نادر غاضی بیات کارگردان و بازیگر اهل ایران بود. زندگی. متولد ۱۳۱۸ در تبریز. در نوجوانی به بلژیک و سپس به آلمان رفت و در مدت یک سال و نیم بازیگری به روش استانیسلاوسکی را آموخت؛ و پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۳۷ با گروه تائتر آناهیتا شروع به همکاری کرد. از جمله در نمایش‌های: «اتللو»، «تراموایی به نام هوس»، «هیاهوی بسیار برای هیچ» بازی کرد. فعالیت سینمای حرفه‌ای را از سال ۱۳۴۱ با بازی در فیلم «انتقام روح» آغاز کرد. در پانزدهم بهمن ماه ۱۳۷۳ درگذشت.
مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۷ بیست و سومین دورهٔ مسابقات قهرمانی تکواندو جهان می‌باشد که از ۲۴ تا ۳۰ ژوئن در موجو، کره جنوبی برگزار گردید. کشورهای شرکت‌کننده. ۹۴۵ ورزشکار از ۱۷۷ کشور شرکت کردند.
علی‌محمد نوربخش کارگردان، تهیه‌کننده، فیلمبردار و نویسنده اهل ایران است. زندگی‌نامه. وی فعالیت فیلمسازی را از سال ۱۳۳۲ با کارگردانی فیلم «ملانصرالدین» با همکاری ایرج دوستدار آغاز کرد. در سال ۱۳۳۴ «زهره فیلم» را تأسیس کرد.
تارتان (; ) یا پارچه پیچازی اسکاتلندی نقش‌مایه ساده‌ای است که از عبور افقی و عمودی نوارهایی به رنگ‌های مختلف و در مقیاس‌های متفاوت تشکیل شده‌است. سرچشمه تارتان در بافته‌های پشمی است . اما امروز در بسیاری از مواد دیگر نیز به چشم می‌خورد. تارتان به ویژه در ارتباط با اسکاتلند است. پوشاک سنتی مردم اسکاتلند از دو پارچه تارتان و کیلت تهیه می‌شود. دامن کیلت نوعی لباس سنتی است که از پارچه‌ای با نقش‌مایه تارتان بافته و تهیه می‌شود. این دامن نوعی لباس رسمی است که هم زنان و هم مردان اسکاتلندی در موقعیت‌های خاص مانند
زنان و هم مردان اسکاتلندی در موقعیت‌های خاص مانند بازی‌های کوهستانی و مراسم‌های دیگر به تن می‌کنند. دامن اسکاتلندی کیلت تقریباً همیشه الگوهای نقش‌مایه تارتان دارد. پارچه‌های پشمی چهارخانه با نقش تارتان، یکی از عناصر وحدت آفرین فرهنگ اسکاتلند هستند. این پارچه‌ها در اصل برای متمایز کردن خاندان و طوایف مختلف به کار می‌رفته‌اند اما امروز بخشی از مُد لباس هر روزه شده‌اند. اسکاتلندی‌ها آن را به عنوان پتو یا شالی بر روی شانه‌ها استفاده می‌کردند. تا زمانی که تارتان به آن سوی دریاها صادر شد و آن موقع بود که در
به آن سوی دریاها صادر شد و آن موقع بود که در دنیای جدید تارتان و شطرنجی را یکی دانستند و مترادف هم قرار گرفتند. بسیار جالب است که پس از ۳۰۰۰ سال این طرح همچنان محبوب و پر کاربرد در انواع لباس و اکسسوری است. عاملی که این لباس سنتی شمال اسکاتلند را به پوششی محبوب در امروزه تبدیل کرد، نفوذ بریتانیای دوره ملکه ویکتوریا است. عهدی که تولید صنعتی، دامن با طرح تارتان را از پوششی محلی شمال اسکاتلند به یک محصول با دوام تجاری بدل ساخت. به آن کت هم اضافه کردند و به این ترتیب تارتان، به لباسی رسمی‌تر از آنچه بود بدل
ترتیب تارتان، به لباسی رسمی‌تر از آنچه بود بدل شد. در گاه‌شمار میلادی نخستین جمعه اکتبر را روز شطرنجی می‌نامند. تاریخچه. تاریخ این پارچه بسیار طولانی است از نظر تاریخی، تارتان پوشش روزانه مردم هایلندز در شمال اسکاتلند بوده که ریسیدن، بافتن و دوختن آن به صورت محلی انجام می‌شده‌است. در مومیایی ارومچی که می‌توان قدمت آن را به سده هشتم پیش از میلاد نسبت داد باستان‌شناس الیزابت ویلند باربر توصیف می‌کند که جسد مرد چرچن که از دخمه‌هایی در کوه‌های آسیا کشف شده در منسوجاتی با بالاپوشی از پارچه‌ای با بافت جناغی و
منسوجاتی با بالاپوشی از پارچه‌ای با بافت جناغی و شلواری از تارتان پیچیده شده بود. پارچه چهارخانه‌ای که ما می‌شناسیم در سال ۱۷۰۰ در اسکاتلند به وجود آمده‌است. جدا از مکان جغرافیایی بافندگان، رنگ و موادی که در دسترس آن‌ها بوده در نوع پارچه شطرنجی بسیار تأثیر گذاشته‌است. حتی پارچه شطرنجی اسکاتلندی را سلطنتی و سیاسی هم کرده‌اند. بر پایه طرح و رنگ و نخی که هر خانواده سلطنتی برای تارتان خود استفاده می‌کرده آن طرح تنها متعلق به همان خانواده بوده و مردم عادی حق استفاده و بافت آن مدل خاص را نداشته‌اند. ممنوعیت در
و بافت آن مدل خاص را نداشته‌اند. ممنوعیت در انگلستان. سال‌ها بعد تارتان از پارچه سلطنتی خانواده‌های ثروتمند به سمبلی برای لباس نیروهای نظامی تبدیل شد، فرقه شورشیان علیه حکومت انگلستان، در زمان راهپیمایی اعتراضی اسکاتلندی‌ها در ۱۷۴۵ دسته کوهستانی سلطنتی دیدبان‌هایی مشکی پوشیده بودند که به هیچ خانواده سلطنتی یا قبیله‌ای وابستگی و ارتباط نداشت. دسته کوهستانی اسکاتلند سرکوب شد و قانون حاکم بر انگلیس حکمی برای ممنوعیت لباس تارتان به‌خصوص برای نیروهای نظامی تصویب کرد. البته این قانون در نهایت لغو شد و حالا
تصویب کرد. البته این قانون در نهایت لغو شد و حالا تارتان لباس ملی اسکاتلند محسوب می‌شود. رنگ قرمز این پارچه از بقیه معروف‌تر و محبوب‌تر است و ترکیب قرمز و سبز متعلق به خانواده سلطنتی بوده که پانک استایل‌ها در اعتراض به حکومت بیشتر همین رنگ را می‌پوشند. چهارخانه در آمریکا. مهاجران اسکاتلندی که در اواخر قرن ۱۸ به آمریکا می‌رفتند کمک بسیار بزرگی در محبوبیت پارچه شطرنجی در میان مردم آمریکا کردند اما یک اسکاتلندی به‌طور خاص نقش ویژه‌ای داشته‌است. ژاک مک کلاسکی معتقد بود که یکی از نوادگان افسانه راب روی مک
معتقد بود که یکی از نوادگان افسانه راب روی مک گریگور است، شخصیتی که در واقع ورژن اسکاتلندی رابین هود محسوب می‌شود. او از بریویل با هدف پیدا کردن کار به کانادا سفر کرد. با محلی‌ها شروع به مبادله و خرید پشم کرد و به بافتن پتوهای اسکاتلندی به رنگ قرمز و مشکی که رنگ تارتان قبیله خانوادگی‌اش بود مشغول شد و این همان پارچه چهارخانه‌ای است که حالا با نام بوفالو می‌شناسیم. داستان دیگری هم در رقابت با این قصه وجود دارد که منشأ افسانه طرح شطرنجی را پنسیلوانیا می‌داند. در ۱۸۳۰ وولریچ ولن میلز یکی از قدیمی‌ترین
در ۱۸۳۰ وولریچ ولن میلز یکی از قدیمی‌ترین تهیه‌کنندگان لباس بیرون در ایلات متحده بود. در همان زمان صنعت چوب بری رونق داشت پس او به اردوگاه چوب‌برها رفت تا بتواند لباس‌هایش را به آن‌ها بفروشد. در ۱۸۵۰ وولریچ طرح شطرنجی بوفالو را تهیه کرد و براساس قوانین شرکت طراح این نقش نمادی از بوفالو را برای محصولاتش برگزید و آنقدر موفقیت‌آمیز بود که حالا پس از سال‌ها همین اسم روی آن مانده‌است. پارچه شطرنجی. قبل از قرن بیستم، طرح چهارخانه به انجمن‌های بسیاری متعلق بود که در اسکاتلند نماد یک فرهنگ تحت حکومت سلطنت به‌شمار
در اسکاتلند نماد یک فرهنگ تحت حکومت سلطنت به‌شمار می‌رفت اما در آمریکا این نقش پارچه برای لباس پیشگامان یا چوب‌برها بود. اما برای اینکه استفاده این پارچه در میان مردم معمولی آمریکا رایج شود نیاز به کمک فردی به نام ویلیام بی لاگهد بود. یک داستان سنتی در مورد مردی به نام پل بانیان وجود داشت که هیزم‌شکنی افسانه‌ای بود. داستان‌های بلند بانیان برای اولین بار توسط لاگهد به صورت نوشته و عکس توصیف و منتشر شده بود، لاگهد در آن تصاویر بانیان را با جین آبی، چکمه قهوه‌ای و پیراهن فلانل شطرنجی قرمز و مشکی به تصویر
و پیراهن فلانل شطرنجی قرمز و مشکی به تصویر کشیده بود. با تولید و رواج پیراهن‌های چهارخانه پندلتون میلز در ۱۹۲۴ جریان شطرنجی ادامه پیدا کرد. این پیراهن‌ها ابتدا به عنوان لباس‌هایی ورزشی استفاده می‌شد اما پس از مدتی آنقدر محبوب شد که یک گروه موسیقی کالیفرنیایی نسبتاً محبوب خودشان را پندلتون‌ها نامیدند که البته بعدها به پسران ساحل معروف شدند. پس از جنگ. در اوخر دهه ۱۹۴۰ برای اولین بار برای لباس زنان هم مورد استفاده قرار گرفت، زمانی که پندلتون پیراهن‌هایی برای زنان طراحی کرد. بعد از آن شطرنجی به همه جا رسید و
زنان طراحی کرد. بعد از آن شطرنجی به همه جا رسید و علاوه بر پشم در انواع پارچه‌ها بافته و تولید شد، دیگر تنها در لباس از این طرح استفاده نمی‌شد، کیف، کفش و حتی لوازمی غیر از ملزومات پوشیدنی همچون، روکش صندلی ماشین، لوازم منزل و کاغذ دیواری هم در طرح‌های متفاوت شطرنجی تولید شد. شاید بتوان این رونق و گسترش پارچه چهارخانه را مدیون جنبش پانک دانست، طرفداران این جنبش هر چهارخانه‌ای هم نمی‌پوشیدند بلکه نقش مخصوص خانواده سلطنتی را انتخاب کردند تا به نوعی اعتراض خود را نسبت به سیاست‌های غلط حکومت ابراز نمایند.
خود را نسبت به سیاست‌های غلط حکومت ابراز نمایند. پارچه‌های تارتان که از قرن هجدهم میلادی پوشیده می‌شود، کماکان محبوبیت خود را از دست نداده‌است. طرح ساده راه راه آن فرسنگ‌ها سفر کرده و امروزه هم در نمایش‌های مد سراسر دنیا به چشم می‌خورد. برای مثال در سال ۲۰۰۸، خانه مد دولچه و گابانا، مجموعه‌ای با الهام از طرح‌های تارتان ارائه کرد. تارتان‌های محبوب. به‌طور کلی یکی از محبوب‌ترین تارتان‌ها امروز "تارتان استوارت سلطنتی (Royal Stewart tartan)" است که تارتان شخصی ملکه الیزابت دوم بوده‌است؛ و برای اولین بار در سال
الیزابت دوم بوده‌است؛ و برای اولین بار در سال ۱۸۳۱ توسط جیمز لوگان منتشر شد. علاوه بر استفاده در لباس‌ها مانند دامن و روسری تارتان استوارت سلطنتی در قوطی‌های بیسکویت کماج اسکاتلندی نیز به‌چشم می‌خورد. یکی دیگر از تارتان‌های محبوب "تارتان ناظر بر سیاه (Black Watch) "است که همچنین به نام‌های "کمپبل قدیمی، گرانت شکار، جهانی و دولتی" نیز شناخته می‌شود. این تارتان هنوز هم توسط چندین واحد نظامی در ارتش بریتانیا و دیگر نیروهای کشورهای مشترک‌المنافع استفاده می‌شود.
فرج‌الله نسیمیان کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس یهودی اهل ایران است. زندگی‌نامه. وی تا سال ۱۳۳۸ از شرکای استودیو عصر طلایی بود و بعد از کناره‌گیری به تاسییس دفتر مستقل «سازمان سینمایی نسیمیان» دست زد. فیلمسازی را از سال ۱۳۴۰ با فیلم «آتشپارهٔ تهران» به عنوان نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده با مشارکت ناجی عقراوی آغاز کرد. ایشان مؤسس دفتر سیتنایی سوپرسین فیلام نیز بوده است. تا زمان ترک ایران و اقامت در نیویورک به کار واردات فیلم‌های خارجی اشتغال داشت.
جوکر،‌ بازی شیطان، نوعی بازی ورق است که معادل بازی‌های "Black Peter" و "Old Maid" می‌باشد و بیشتر در ورکی بازی می‌شود. این بازی که بیشتر مناسب کودکان است، بسیار ساده و یادگیری آن هم بسیار آسان است و محدودیتی از نظر تعداد نفرات ندارد. با این حال بازی کردن با شمار کمتر از سه و نیز شمار بسیار زیاد از گیرایی آن می‌کاهد. شیوه بازی. به مجموعه ورق‌ها یک جوکر افزوده می‌شود و بازیکنان تلاش می‌کنند با تبادل نوبتی و شانسی کارت‌ها ، هر چه زودتر کارت‌های خود را به صورت دو به دو و از یک شماره از دست خود خارج کنند. در
دو به دو و از یک شماره از دست خود خارج کنند. در پایان کسی که دارنده جوکر است بازنده بازی است و اصطلاحاً شیطان یا دزد نامیده می‌شود. نفر اول شروع می‌کند و یکی از ورق‌های نفر سمت راست خود را از پشت می‌کشد اگر ورق جوری با آن داشت هر ۲ را زمین می‌اندازد و یک ورق دیگر می‌کشد و همین‌طور ادامه می‌دهد و اگر ورق هم خوان (از نظر عددی یا مثلاً شاه یا بی بی و…) نداشت نوبت او تمام می‌شود و نفر سمت راست همین کار را با نفر سمت راست خود می‌کند و دور تکرار می‌شود. جوکر با هیچ ورقی پایین انداخته نمی‌شود و کسی که در آخر جوکر
ورقی پایین انداخته نمی‌شود و کسی که در آخر جوکر در دستش باقی می‌ماند بازنده است و با نظر جمع جریمه‌ای را می‌دهد. ترتیب دست دادن دست‌ها به صورت ۱۴ و ۱۳ و ۱۳ و ۱۳ است و نفری که ۱۴ ورق گرفته‌است بازی را شروع می‌کند. (هر کسی که طبق قرعه انتخاب شود مثلاً با آس) نخستین کسی که بازی را به پایان برده‌است، شاه (یا حاکم) و نفر یکی مانده به نفر پایانی، جلاد نام می‌گیرد و شاه می‌تواند یک حکم کیفر را برای بازنده دستور دهد.
بزرگمهر رفیعا (زاده ۱۳۱۷، تهران - ) کارگردان اهل ایران است. زندگی‌نامه. وی متولد ۱۳۱۷ تهران است. او دارای فوق لیسانس مدرک سینما از دانشگاه UCLA آمریکا می‌باشد. در دوران دبیرستان با جلال مقدم و جلال آل‌احمد آشنا شده که جزو معلمینش بودند. کار هنری را با داستان‌نویسی شروع کرد و تعدادی از داستان هایس از قبیل «گداخونه» و «مبارزهٔ تن‌به‌تن» به لطف جلال آل‌احمد در مجله سخن و دیگر مجله‌های آن زمان به چاپ رسید. فعالیت در سینما را نیز به لطف آشنایی با جلال مقدم از سال ۱۳۳۷ با بازی در در نقش کوتاهی در فیلم «جنوب شهر»
۱۳۳۷ با بازی در در نقش کوتاهی در فیلم «جنوب شهر» آغاز کرد. بعدها برای تحصیل در رشتهٔ سینما یه آمریکا رفت. در دوران دانشجویی در آمریکا تعدادی نمایش به عنوان بازیگر و کارگردان بر روی صحنه برد که از میان آنها می‌توان به نمایش‌های: «کمدی اشتباهات»، «موش‌ها و آدم‌ها»، و «دوزخ» اشاره کرد. سپس لیسانس در رشتهٔ تئاتر گرفت و در سال آخر تحصیل تئاتر را مشترکاً با سینما خواند و فوق لیسانس سینما گرفت. در سال ۱۳۵۲ به ایران بازگشت و به عنوان مدرس رشتهٔ سینما در دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک و دانشگاه فارابی مشغول به کار شد. در
دراماتیک و دانشگاه فارابی مشغول به کار شد. در سال‌های ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ نیز سرپرستی بخش سینما و ریاست دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک را برعهده داشت. در حال حاضر نیز مدرس رشتهٔ سینما در دانشکدهٔ سینما و تئاتر و دانشکدهٔ صدا و سیما می‌باشد. وی همچنین دارای درجه دکتری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز هست.
تورج رحیم‌زاده کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایران است. زندگی‌نامه. رحیم‌زاده کار در توزیع تولیدات «استودیو پارس فیلم» و تدارکات محصولات آن استودیو فعالیت داشت و در راه گسترش فعالیتش «رودکی فیلم» را تأسیس کرد اما همچنان به فعالیت در «پارس فیلم» ادامه داد.
جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان (به خط تاجیکی: جمهوريت اجتماعی شوروى مختار تاجيكستان / Çumhūrijati Sūsiolistiji Şūraviji Muxtori Toçikston / Ҷумҳурии Мухтори Шӯравии Сотсиалистии Тоҷикистон) یا جمهوری خودمختار تاجیکستان (به خط تاجیکی: جاشم تاجيكستان / ÇSŞM Toçikston) یک جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی در جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان بود. تاریخچه. در چهاردهم اکتبر هزار و نهصد و بیست و چهار، پس از تصمیم به تقسیم جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی ترکستان و جمهوری سوسیالیستی شوروی بخارا، دومین
ترکستان و جمهوری سوسیالیستی شوروی بخارا، دومین جلسه کمیته اجرایی مرکزی اتحاد جماهیر شوروی مصوبه‌ای را در مورد تقسیمات ملی-سرزمینی آسیای میانه و تشکیل جمهوری سوسیالیستی شوروی ترکمنستان، جمهوری سوسیالیستی شوروی ازبکستان، جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان در составе جمهوری سوسیالیستی شوروی ازبکستان، جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی قزاقستان، استان خودمختار قره‌قرقیزستان و استان خودمختار قره‌قالپاقستان در составе جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی تصویب کرد. مناطق زیر به جمهوری خودمختار سوسیالیستی
کرد. مناطق زیر به جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان ملحق شدند: ولایت‌های دوشنبه (حصاری)، قراتگین (یا گرمی، شامل درواز و ونج)، کولاب، قرغان‌تپه، پنجکنت (شامل ولسوالی فالگر)، اورا-تپه (شامل ولسوالی متچا) و ساری‌آسیا (استان). در دوم ژانویه هزار و نهصد و بیست و پنج، استان خودمختار بدخشان کوهستانی تشکیل شد و به составе جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان درآمد. مساحت کل جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان ۱۳۵٬۶۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۷۳۹٬۵۰۳ نفر بود. در عین حال، بیشتر تاجیک‌ها در خارج
نفر بود. در عین حال، بیشتر تاجیک‌ها در خارج از جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان باقی ماندند (بیشتر در استان‌های سمرقند و بخارا و همچنین در ناحیه سرخون‌دریا در جمهوری سوسیالیستی شوروی ازبکستان). در یکم دسامبر هزار و نهصد و بیست و شش، اولین کنگره شوراهای جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان در دوشنبه برگزار شد که در آن بیانیه‌های ملی کردن زمین، آب، منابع زیرزمینی و جنگل‌ها، بیانیه تشکیل جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان تصویب شد، کمیته انقلابی منحل و کمیته اجرایی مرکزی جمهوری
کمیته انقلابی منحل و کمیته اجرایی مرکزی جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان و شورای کمیسرهای خلق تشکیل شدند. در بیست و نهم آوریل هزار و نهصد و بیست و نه، دومین کنگره شوراهای جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان قانون اساسی (قانون اساسی) جمهوری را تصویب کرد. در شانزدهم اکتبر هزار و نهصد و بیست و نه، جمهوری خودمختار سوسیالیستی شوروی تاجیکستان به جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان تغییر نام یافت. در پنجم دسامبر هزار و نهصد و بیست و نه، جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان به عنوان یک جمهوری متحد به