payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بار واژهٔ «نارکولپسی» () را در سال ۱۸۸۰ میلادی ابداع کرد. او مقالات و پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ بیماری‌های طناب نخاعی و آسیب‌شناسی عصبی دارد و شاگردان مشهوری را تربیت کرد که از ان میان می‌توان به آرنولد پیک، کارل ورنیکه و هرمان اوپنهایم اشاره کرد. میشل فوکو، ظهور [علم] همجنس‌گرایی مدرن را به وستفال نسبت می‌دهد که در سال ۱۸۷۰ میلادی، مقاله‌ای دربارهٔ «احساسِ میلِ جنسیِ مغایر» نوشت و در آن ۲ فرد را شرح داد که مشغول دست‌وپنجه نرم‌کردن با چیزی بودند که بعدها همجنس‌گرایی نام گرفت. این مقاله، یکی از نخستین
همجنس‌گرایی نام گرفت. این مقاله، یکی از نخستین گزارش‌های پزشکی دربارهٔ مسئلهٔ میل جنسی به‌عنوان یک اختلال روانپزشکی است.
الکساندر کارل اُتو وستفال (; – ) یک روان‌پزشک، استاد دانشگاه و متخصص اعصاب اهل آلمان بود. وی فرزندِ کارل فریدریش اتو وستفال و نوهٔ اتو کارل فریدریش وستفال بود. الکساندر وستفال در هایدلبرگ و برلین تحصیل کرد و دکترای خود را در سال ۱۸۸۸ در برلین دریافت کرد. سپس دستیار ویلهلم هاینریش ارب (۱۹۲۱-۱۸۴۰) در هایدلبرگ و هاینریش کرشمان (۱۹۱۰-۱۸۴۶) در لایپزیگ شد. در سال ۱۸۹۲ او به عنوان رئیس بخش بیماری های عصبی در "شاریته" برلین تحت نظر فردریش جولی (۱۹۰۴-۱۸۴۴) انتخاب شد و متعاقباً در زمینه های روانپزشکی و عصب شناسی
شد و متعاقباً در زمینه های روانپزشکی و عصب شناسی (۱۸۹۴) واجد شرایط شد. در سال ۱۹۰۲ دعوت به دانشگاه گریفسؤالد را به عنوان دانشیار پذیرفت و دو سال بعد به عنوان استاد تمام به دانشگاه بن نقل مکان کرد. او مشارکت‌های فراوانی در زمینهٔ دیابت بی‌مزه، سرطان خون و سرطان کاذب خون و تعداد بی‌شماری از بیماری‌های روان‌پزشکی و مغز و اعصاب دارد و نامش به همراه نورولوژیست لهستانی «یان پیلچ»، در «علامتِ وستفال-پیلچ» (واکنش نوروتونیک مردمک چشم) ماندگار شده‌است. او همچنین مجموعه ای از نسخه کاملی از آثار علمی پدرش را تهیه کرد.
ای از نسخه کاملی از آثار علمی پدرش را تهیه کرد. او تعدادی از دانشمندان برجسته را تربیت کرد، از جمله اتو لوونشتاین (۱۹۶۵-۱۸۸۹)، که با او یکی از نویسندگان "مطالعات تجربی و بالینی در مورد فیزیولوژی و آسیب شناسی حرکات مردمک با اشاره ویژه به اسکیزوفرنی (بخشی از مجموعه، رساله هایی از مغز و اعصاب، روانپزشکی، روانشناسی و مناطق مرزی آنها) بود."
ژان-بَـتیست-اِدوآر-ژلینو (؛ – ) یک پزشک اهل فرانسه بود. وی برای نخستین بار واژهٔ «نارکولپسی» () را در سال ۱۸۸۰ میلادی ابداع کرد. و علائم بیماری حملهٔ خواب را نیز شرح داد. او در سال ۱۸۷۱ میلادی دارویی به نام «قرص دکتر ژِلینو» ارائه کرد که درمانی برای صرع محسوب می‌شد و حاوی برومید و آرسنیک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لژیون دونور شده‌است.
اتو کارل فریدریش وستفال (؛ زادهٔ ۱۸۰۰ - درگذشت ۱۸۷۹) چشم‌پزشک اهل امپراتوری آلمان بود. او پدرِ کارل فریدریش اتو وستفال و پدربزرگِ الکساندر کارل اتو وستفال بود. او مقالاتی در زمینهٔ نورشناسی و چشم انسان دارد و به تأثیر عوامل محیطی بر بینایی انسان علاقه‌مند بود. وی همچنین تعداد فراوانی از محلول‌های شستشوی چشم و تنتورها را آزموده بود.
اسکار فیشر (؛ ۱۲ آوریل ۱۸۷۶ – ) یک روانپزشک و آسیب‌شناس اعصاب اهل جمهوری چک بود. وی در یک خانوادهٔ آلمانی‌زبان در بوهم به‌دنیا آمد. اسکار فیشر دانش‌آموختهٔ دانشگاه کارلف و دانشگاه استراسبورگ بود و بعدها «پلاک‌های پیری» (senile plaques) را در بافت مغزی مبتلایان به زوال عقل کشف کرده و شرح داد. تقریباً سه سال پس از اشغال چکسلواکی توسط آلمان نازی، اسکار فیشر توسط گشتاپو دستگیر شد و اردوگاه کار اجباری ترزینشتات فرستاده شد. در آنجا، وی در ۲۸ فوریه ۱۹۴۲ بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. پژوهش‌ها و مطالعات او در زمینهٔ
قلبی درگذشت. پژوهش‌ها و مطالعات او در زمینهٔ زوال عقل و بیماری آلزایمر بار دیگر از سال ۲۰۰۸ میلادی مورد توجه محافل علمی پزشکی قرار گرفت. یکی از دلایل آنکه کارهای او پیش از این، مورد توجه واقع نشده بود، تنش‌های ملی‌گرایانه و یهودستیزی در دوران حیاتش و همچنین رقابت مابین دانشگاه‌های پزشکی پراگ و مونیخ بود.
مایک ینسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروندبی، باشگاه فوتبال مالمو و باشگاه فوتبال روزنبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
لوکاس لارگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
ماتیاس ینسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
روبرت اسکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
کنت زوهوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروندبی، باشگاه فوتبال گوتبورگ، باشگاه فوتبال کپنهاگن، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی و باشگاه فوتبال فیورنتینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
ماری کاترین بیتسون (؛ زادهٔ ) انسان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است. خانم بیتسون در دوم ژوئن 2021 در 81 سالگی در امریکا درگذشت. فعالیت در ایران. آقای ویلیام بیمن استاد دانشگاه مینسوتا در شرح حال کوتاه خانم بیتسون چنین می نویسد: "از سال 1972 تا 1979 کاترین در ایران زندگی می کرد. همسرش بارکو در ایجاد مرکز مطالعات مدیریت ایران نقش مهمی داشت. این مرکز یک موسسه ایرانی مستقل با پیوندهایی با مدرسه بازرگانی هاروارد بود. کاترین زبان فارسی را آموخت و در جایی
هاروارد بود. کاترین زبان فارسی را آموخت و در جایی در شهر همدان که بعدها دانشگاه بو علی سینا شد در کلاسهای تحصیلات تکمیلی به زبان فارسی تدریس کرد. او سپس در مدرسه تحصیلات تکمیلی علوم اجتماعی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. او رئیس کالج دماوند شد که یک دانشگاه خصوصی بانوان بود. او همچنین موسس دانشکده علوم اجتماعی در دانشگاهی در شمال ایران بود که اکنون دانشگاه مازندران نام دارد. من افتخار همکاری با ایشان را در این کار داشتم. اما تلاشهای او با انقلاب 1979 ایران ناتمام ماند زیرا غیر ایرانیان مجبور شدند کشور را
ناتمام ماند زیرا غیر ایرانیان مجبور شدند کشور را ترک کنند."
پدرو گایسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ بیست و یکمین دورهٔ جام جهانی فوتبال است که از ۱۴ ژوئن تا ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸ (۲۴ خرداد تا ۲۴ تیر ۱۳۹۷) در کشور روسیه برگزار خواهد شد. سی و دو تیم شامل در این مسابقات باید لیست ۲۳ بازیکن نهایی به شمول سه دروازه بان را مشخص نماید.تنها بازیکنان که در لیست هست میتواند در مسابقات بازی کنند. یک ماه قبل تر از افتتاح مسابقات،به تاریخ ۱۴ می یک لیست موقت ۳۵ نفری از هر تیم ملی به فیفا پیشنهاد شد.لیست نهایی ۲۳ نفره تیم های ملی ده روز قبل از شروع مسابقات به تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۸ به فیفا ارائه خواهد شد.تیم ها
تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۸ به فیفا ارائه خواهد شد.تیم ها اجازه دارند در حدود ۲۴ ساعت قبل از انجام اولین مسابقه‌شان به خاطر مصدومیت شدید بازیکنان ، تغییر دیر هنگام را انجام دهد. ترکیب تیم‌های جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸، ترکیب بازیکنان تیم‌های حاضر در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ را نشان می‌دهد. گروه A. مصر. سرمربی: هکتور کوپر A 29-man preliminary squad was announced on 13 May 2018. The final squad was announced on 4 June. روسیه. سرمربی: استانیسلاو چرچسوف A 28-man preliminary squad was announced on 11 May 2018. Injured Ruslan
was announced on 11 May 2018. Injured Ruslan Kambolov was replaced by سرگئی ایگناشویچ on 14 May. The final squad was announced on 3 June. عربستان سعودی. سرمربی: خوان آنتونیو پیزی A 28-man preliminary squad was announced on 17 May 2018. The final squad was announced on 4 June. اروگوئه. سرمربی: اسکار تابارس A 26-man preliminary squad was announced on 15 May 2018. The final squad was announced on 2 June. گروه B. ایران. سرمربی: کارلوس کی‌روش A 35-man preliminary squad was announced on 13 May 2018. The squad
squad was announced on 13 May 2018. The squad was reduced to 24 players on 20 May. The final squad was announced on 4 June. مراکش. سرمربی: اروه رنار A 26-man preliminary squad was announced on 17 May 2018. The final squad was announced on 4 June. پرتغال. سرمربی: فرناندو سانتوس A 35-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The final squad was announced on 17 May. اسپانیا. سرمربی: فرناندو هیرو The final squad was announced on 21 May 2018. گروه C. استرالیا. سرمربی: برت فن مارویک A 32-man
گروه C. استرالیا. سرمربی: برت فن مارویک A 32-man preliminary squad was announced on 6 May 2018. The squad was reduced to 26 players on 14 May, then extended to 27 players on 28 May. The final squad was announced on 3 June. دانمارک. سرمربی: اگی هاریدی A 35-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The squad was reduced to 27 players on 27 May. The final squad was announced on 3 June. فرانسه. سرمربی: دیدیه دشان The final squad was announced on 17 May 2018. پرو. سرمربی: ریکاردو گارکا A 24-man
17 May 2018. پرو. سرمربی: ریکاردو گارکا A 24-man preliminary squad was announced on 16 May 2018. The final squad was initially announced on 30 May, but was extended to 24 players on 31 May after the suspension of پائولو گررو was lifted. The final squad was announced on 4 June. گروه D. آرژانتین. سرمربی: خورخه سامپائولی A 35-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The final squad was announced on 21 May. Injured سرخیو رومرو was replaced by ناول گوزمن on 23 May. کرواسی. سرمربی: زلاتکو دالیچ A
گوزمن on 23 May. کرواسی. سرمربی: زلاتکو دالیچ A 32-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The squad was reduced to 24 players on 21 May. The final squad was announced on 4 June. ایسلند. سرمربی: هیمیر هالگریمسون The final squad was announced on 11 May 2018. نیجریه. سرمربی: گرنوت روا A 30-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The squad was reduced to 29 players on 27 May as موسس سیمون withdrew injured, then to 25 players on 30 May. The final squad was announced on 3 June. گروه E.
The final squad was announced on 3 June. گروه E. برزیل. سرمربی: چیچی The final squad was announced on 14 May 2018. کاستاریکا. سرمربی: اسکار رامیرس The final squad was announced on 14 May 2018. صربستان. سرمربی: ملادم کرستاجی A 27-man preliminary squad was announced on 24 May 2018. The final squad was announced on 1 June. سوئیس. سرمربی: ولادیمیر پتکوویچ A 26-man preliminary squad was announced on 25 May 2018. The final squad was announced on 4 June. گروه F. آلمان. سرمربی: یوآخیم لوو A 27-man preliminary
F. آلمان. سرمربی: یوآخیم لوو A 27-man preliminary squad was announced on 15 May 2018. The final squad was announced on 4 June. مکزیک. سرمربی: خوان کارلوس اوسوریو A 28-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The squad was reduced to 27 players on 23 May as نسترو آراخو withdrew injured, then to 24 players on 2 June. The final squad was announced on 4 June. کره جنوبی. سرمربی: شین تائه-یونگ A 28-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The squad was reduced to 26 players on 22 May as کون
squad was reduced to 26 players on 22 May as کون چانگ هون and لی کیون-هو withdrew injured. The final squad was announced on 2 June. سوئد. سرمربی: یانه اندرشون The final squad was announced on 15 May 2018. گروه G. بلژیک. سرمربی: روبرتو مارتینز A 28-man preliminary squad was announced on 21 May 2018. The final squad was announced on 4 June. انگلستان. سرمربی: گرت ساوتگیت The final squad was announced on 16 May 2018. پاناما. سرمربی: ارنان داریو گومز A 35-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The
squad was announced on 14 May 2018. The final squad was announced on 30 May. تونس. سرمربی: نبیل معلول A 29-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The final squad was announced on 2 June. گروه H. کلمبیا. سرمربی: خوزه پکرمن A 35-man preliminary squad was announced on 14 May 2018. The final squad was announced on 4 June. ژاپن. سرمربی: آکیرا نیشینو A 27-man preliminary squad was announced on 18 May 2018. The final squad was announced on 31 May. لهستان. سرمربی: آدام ناواوکا A 35-man preliminary
لهستان. سرمربی: آدام ناواوکا A 35-man preliminary squad was announced on 11 May 2018. The squad was reduced to 32 players on 18 May. The final squad was announced on 4 June. سنگال. سرمربی: الیو سیسه The final squad was announced on 17 May 2018. آمار. بازیکن بر پایه باشگاه. باشگاه با ده یا بیش از ده بازیکن دعوت شده
الکساندر تاشایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia U19 Russia U21 بازی کرده‌است.
اگی هاریدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال مولده، و باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال مولده، و تیم ملی فوتبال نروژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Norway بازی کرده‌است.
سرخیو پنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گرانادا، الیانزا لیما، و الیانزا لیما، اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Peru U20 Peru ۵ اکتبر ۲۰۱۷ بازی کرده‌است.
خوزه کاروایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دی‌سی یونایتد و تیم ملی فوتبال پرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Peru U-15 Peru U-17 Peru U-20 Peru بازی کرده‌است.
کارلوس کاسدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی فوتبال پرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
لویز آبرام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی فوتبال پرو و باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Peru U18 Peru U20 Peru بازی کرده‌است.
لویز ادوینکولا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال هوفنهایم، باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز و تیم ملی فوتبال پرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Peru U20 Peru ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
میگل جیانپییر آرائوخو بلانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ستاره سرخ بلگراد، و الیانزا لیما اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
الدو کرزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به الیانزا لیما و تیم ملی فوتبال پرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرو تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اندرسون سانتاماریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال پرو ۶ اکتبر ۲۰۱۷ بازی کرده‌است.
میگوئل تراکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم ملی فوتبال پرو، باشگاه فوتبال فلامینگو، و باشگاه فوتبال سویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
قطار کلکته یک فیلم اکشن و دلهره‌آور هندی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی سودهیر میشرا با بازی آنیل کاپور، رانی موکرجی و مانیشا کویرالا است. همچنین این یک بازسازی از فیلم هندی تلوگو زبان می‌خواهم ببینم محصول ۱۹۹۸ می‌باشد. داستان. آویناش (آنیل کاپور) برای جست و جوی تنها پسرش ایشو به کلکته می‌آید و خود را در میان افراد زیادی که به او علاقه‌مند هستند می‌بیند. تنها سرنخ او شماره تلفنی است که یک پلیس قبل از آمدن به کلکته به او داده‌است. به محض اینکه در کلکته فرود آمد، به مکانی برای اقامت نیاز دارد. در اینجا، او با
به مکانی برای اقامت نیاز دارد. در اینجا، او با ریما با نام مستعار بلبل (رانی موکرجی)، یک رمان‌نویس حبابی که قرار است برای رمان او تحقیق کند، ملاقات می‌کند. اتاقی که آویناش بدست می‌آورد بلبل اشغال می‌کند. او از تخلیه امتناع می‌کند، بنابراین آوینش نیز آنجا می‌ماند (اگرچه او بیرون از اتاق می‌خوابد). بلبل عاشق آویناش می‌شود و روشنایی زندگی تاریک او می‌شود. فلاش‌بک در سراسر فیلم وجود دارد. سانجانا (مانیشا کویرالا) و آویناش زمانی با تنها فرزند خود، یک پسر، در کلکته زندگی می‌کردند. یک روز آوینش شاهد جنایتی بود که
زندگی می‌کردند. یک روز آوینش شاهد جنایتی بود که به کمک قربانی آمد و او را به بیمارستان رساند. این امر برای مهاجمان او خوشایند نبود و آنها سانجانا را کشتند و فرزندشان را ربودند. پلیس درگیر شد اما نتوانست رد کودک را پیدا کند. آویناش دلشکسته و ناامید تصمیم می‌گیرد که اوضاع را به دست خود بگیرد و شروع به پرس و جو می‌کند. پرس و جوهای او او را از طریق کلکته به بمبئی می‌برد و اینجاست که متوجه می‌شود پسرش زنده است یا نه، یا اینکه خودش به دام مرگبار کشیده شده‌است.
دولال گوها (; – ) کارگردان فیلم اهل هند بود. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون دشمن، جفت روح من و دو بیگانه بوده است.
فیچر فون یا تلفن همراه ساده یا تلفن همراه ابتدایی که به آن گوشی کلاسیک یا گوشی ساده نیز می‌گویند، یک پس نام است که برای توصیف یک رده از تلفن‌های همراه استفاده می‌شود. تلفن همراه ساده در واقع مابین «گوشی ابتدایی» (basic) که معمولاً نمایشگر تک-رنگ (سیاه-سفید) دارند و تنها قادر به تماس صوتی و ارسال-دریافت پیامک هستند، و یک تلفن هوشمند با قابلیت‌های پیشرفته قرار دارد. یک تلفن همراه ساده همانند تلفن هوشمند از سیستم عامل و واسط گرافیکی کاربر استفاده می‌کند و در کنار ارائه قابلیت تماس صوتی، و ارسال-دریافت پیامک،
ارائه قابلیت تماس صوتی، و ارسال-دریافت پیامک، قابلیت‌های پخش فایل‌های چندرسانه‌ای، فعالیت‌های مرتبط با اینترنت، دوربین عکاسی، چراغ‌قوه، رادیو، و ضبط صدا را نیز ارائه می‌دهد. بیشتر مدل‌های تلفن همراه ساده دارای خشاب کارت حافظه و درگاه microUSB هستند که می‌توان برای افزایش ظرفیت حافظه و انتقال فایل‌ها از آنها استفاده کرد. نام‌گذاری. در زبان انگلیسی به این گونه از تلفن‌های همراه، فیچر فون () گفته می‌شود، یعنی «تلفن قابلیت‌دار» یا «گوشی قابلیت‌دار».
قیام توابین نهضت شیعی (۶۴ق-۶۸۴م) که در کوفه علیه حکومت اموی شکل گرفت. کوفیان به دلیل این‌که در قیام کربلا با حسین بن علی همراه نشدند، پشیمان بودند و قصد جبران داشتند. طی جلسه‌ای که در خانهٔ سلیمان بن صرد خزاعی شکل گرفت؛ افرادی همانند مسیب بن نجبه، عبدالله بن وال بن سعد و رفاعه بن شداد و محمد ابن اسحاق اهوازی سخنرانی کردند و همهٔ افراد حاضر، سلیمان را به رهبری این قیام برگزیدند. آن‌ها دو هدف داشتند؛ اول این‌که از قاتلان حسین بن علی و رهبران یزید در کربلا انتقام بگیرند و دوم به حکومت رساندن اهل بیت پیامبر
بگیرند و دوم به حکومت رساندن اهل بیت پیامبر (علی بن الحسین) بود. ۶ ماه پس از آن مختار ثقفی وارد کوفه شد، او نظر مساعدی در رابطه با این قیام نداشت و معتقد بود سلیمان بن صرد خزاعی موفق نخواهد شد، اما او تبلیغ برای قیام را آغاز کرد. با تبلیغات او ۲ هزار نفر از کوفیان به او پیوستند، سلیمان به رهبران شیعه مدائن و بصره اطلاع داد و آن‌ها را نیز به این قیام دعوت کرد و پس از آن به سمت شام حرکت کردند. سلیمان پیشنهاد عبدالله بن یزید، فرماندار کوفه و زفر بن حارث کلابی، مبنی بر حمایت از او مشروط بر تأخیر انداختن قیام
مبنی بر حمایت از او مشروط بر تأخیر انداختن قیام را نپذیرفت و به راه خود ادامه داد. آن‌ها در عین الورده به یک‌دیگر رسیدند. طی حملاتی که انجام شد سرداران توابین کشته شدند و رفاعة بن شداد بجلی آخرین فرماندهٔ باقی مانده بود که دستور عقب‌نشینی داد و به کوفه بازگشتند. مختار پس از آگاهی از این واقعه به آن‌ها اطلاع داد که پس از آزادی از زندان خونخواهی حسین بن علی را آغاز خواهد کرد. پیش از قیام. شیعیان کوفه پس از کشته شدن حسین بن علی با ندامت و ناراحتی بسیار سعی در جبران گناه خود داشتند؛ پس تعدادی از بزرگان و
در جبران گناه خود داشتند؛ پس تعدادی از بزرگان و رهبران در خانه سلیمان بن صرد گرد آمدند تا راهی پیدا کنند. سلیمان بن صرد در میان اجتماع آنان گفت: پس از او مسیب بن نجبه، رفاعد بن شداد، عبدالله بن وال بن سعد در رابطه با رهبری قیام سخنرانی کردند و در آخر سلیمان بن صرد خزاعی را به رهبری خود انتخاب کردند. شیعیان معتقد بودند تنها راه بخشیده شدن و پاک کردن این لکه ننگ، کشتن قاتلان حسین بن علی است. آن‌ها با یکدیگر پیمان بستند که این بار تا آخرین قطره خون خود بجنگند و عهد خود را فراموش نکنند. آن‌ها از عملکرد گذشتهٔ
و عهد خود را فراموش نکنند. آن‌ها از عملکرد گذشتهٔ خود بسیار پشیمان بودند و با آمادگی کامل درصدد انتقام حسین بن علی برآمدند. شیعیان از سال ۶۱–۶۴ هجری، پس از گذشت چند ماه از قتل حسین بن علی در جلسات مخفیانه که برگزار می‌شد، یکدیگر را به قیام دعوت می‌کردند و بالاخره پس از حدود ۴ سال روز قیام فرا رسید. گروهی از توابین پس از مرگ یزید در سال ۶۴ هجری نزد سلیمان بن صرد رفتند و پیشنهاد کردند که قیام را با شورش علیه عمرو بن حریث، فرماندار کوفه آغازکنند، سلیمان با این کار موافقت نکرد و به آن‌ها دستور داد که افرادی را
کار موافقت نکرد و به آن‌ها دستور داد که افرادی را به مناطق مختلف بفرستند تا اعضای قیام افزایش یابد، با فرستادن مبلغان قیام به مناطق مختلف و ذکر اهداف قیام، اعضای آن افزایش یافت و در سال ۶۴ هجری تعداد بسیاری اضافه شدند که می‌توان گفت علت اصلی آن مرگ یزید بود؛ زیرا عبیدالله بن زیاد که حاکم بصره و عامل اصلی قتل حسین بن علی بود؛ پس از مرگ یزید از بصره فرار کرد و به شام رفت. او نامه‌هایی را به سعد بن حذیفه، رهبر شیعیان مداین و مثنی بن مخرمه عبدی از بزرگان بصره نوشت و آن‌ها را به قیام دعوت کرد؛ آن‌ها نیز
بصره نوشت و آن‌ها را به قیام دعوت کرد؛ آن‌ها نیز پذیرفتند. کوفه در این زمان ۳ فرماندار به خود دید و اوضاع مطلوبی نداشت. نخست کارگزار یزید بود، سپس عامر بن مسعود و پس از او عبدالله بن یزید. نام‌گذاری قیام. برخی از نویسندگان معتقدند نام قیام توابین از این آیه گرفته شده است: "پس توبه کنید به سوی پروردگارتان، پس بکشید خودتان را، این کار نزد خداوند برای شما بهتر است. پس آن‌ها توبه کردند و خداوند توبه آنان را پذیرفت. به درستی که خداوند توبه‌پذیر و رحیم است." این آیه در رابطه با قوم بنی اسرائیل است. زمانی‌که در
آیه در رابطه با قوم بنی اسرائیل است. زمانی‌که در نبود حضرت موسی به گوساله پرستی روی آورده‌بودند و خداوند به آن‌ها دستور داد یکدیگر را بکشند تا توبه آن‌ها پذیرفته‌شود. تعدادی از نویسندگان معتقدند که توابین نام خود را از این آیه اخذ کرده‌اند و آن‌ها قصد خودکشی داشتند و به‌شان نزول آیه و حکم شرعی این عمل در اسلام توجه نکرده‌اند. شان نزول آیه برای قوم یهود بود و خودکشی هم در اسلام حرام است و در بین توابین حافظان قرآن و راویان و فقهایی بودند که به نظر نمی‌آید برای جبران گناهی دست به گناهی دیگر بزنند. رهبران این
جبران گناهی دست به گناهی دیگر بزنند. رهبران این قیام همگی بیش از ۶۰ سال عمر داشتند؛ یعنی دوران جوانی خود را پشت سر گذاشته و به احکام شرعی و قرآن آگاهی داشتند. مهم‌تر از همه در کتاب‌های تاریخی نامی برای این قیام ذکر نشده و در وقایع نویسندگان معاصر نام توابین را به آن داده‌اند و در کتب تاریخی و احادیث به آن اشاره نشده است. ورود مختار به کوفه. ۶ ماه پس از مرگ یزید، مختار وارد کوفه شد و با اوج فعالیت‌های توابین رو به رو شد. او نظر مساعدی در رابطه با این قیام نداشت و آن را ناکام می‌دانست. مختار معتقد بود سلیمان
و آن را ناکام می‌دانست. مختار معتقد بود سلیمان بن صرد خزاعی تجربهٔ جنگ ندارد و در این امر موفق نخواهد شد. تبلیغات مختار باعث شد حدود ۲ هزار نفر از توابین به او ملحق شوند. دربارهٔ مخالفت مختار با سلیمان گفته‌شده است او کارایی سلیمان را قبول نداشته، در حالی‌که سلیمان بن صرد خزاعی بیشتر از ۹۰ سال سن داشته و حداقل ۵۰ سال تجربهٔ نظامی و در تمام جنگ‌های علی بن ابی طالب حضور داشته است. به اعتقاد سفاک امانی، علت مخالفت مختار با رهبری قیام توسط سلیمان ارتباط مختار با عبدالله بن زبیر بوده او قبل از سفر به کوفه مدتی
عبدالله بن زبیر بوده او قبل از سفر به کوفه مدتی نزد او بوده و با وساطت داماد خود، که طرفدار عبدالله بن زبیر بوده از زندان آزاد شده و ابن زبیر مختار را روانه کوفه کرده که رهبری قیام را به دست آورد. اما به احتمال زیاد دلیل مخالفت مختار از شکل‌گیری این قیام، جلوگیری از شکست و مرگ آن‌ها بوده. با این حال اکثریت اعضا به پیمان خود وفادار ماندند و سلیمان بن صرد را پذیرفتند. وعدگاه شیعیان. نخیله، وعده‌گاه شیعیان برای آغاز قیام بود، شیعیان کوفه، بصره، مداین آگاه بودند که قیام در روز اول ربیع‌الاول سال ۶۵ هجری آغاز
که قیام در روز اول ربیع‌الاول سال ۶۵ هجری آغاز می‌شود. در روز ربیع‌الاول، سلیمان بن صرد نیروها را آماده کرد و با شعار «یا لثارات الحسین» از شهر خارج شدند و به سمت نخیله رفتند و در آن‌جا اردو زدند، سلیمان عده‌ای از سواران را به کوفه فرستاد تا افرادی که موفق به آمدن نشدند را فراخوانند آن‌ها در تمام شب در کوچه‌های کوفه فریاد یا لثارات الحسین برآوردند و تا صبح تعداد بسیاری به آن‌ها پیوستند. با این حال از ۱۶ هزار نفری که اسم نوشته‌بودند تنها ۴ هزار نفر آمدند، شیعیان بصره و مداین نیز که قول ملحق شدن داده‌بودند
بصره و مداین نیز که قول ملحق شدن داده‌بودند نیامدند. با تبلیغات دوباره سواره نظام هزار نفر دیگر به آن‌ها اضافه شد و سلیمان در برابر ۵ هزار نفر سخنرانی کرد که اگر شخصی با نیتی جز نیت توابین حضور داشت آن‌جا را ترک کند. پیشنهاد فرماندار. فرماندار کوفه، عبدالله بن یزید خواستار دیدار با سلیمان بن صرد شد و به نخیله آمد تا با رهبران قیام دیدار کند او پیشنهاد کرد تا زمان قیام را به تأخیر اندازند و مدتی صبر کنند تا نیروی کافی جمع شود و سپس خودش از آن‌ها حمایت می‌کند. اما فرمانده توابین نپذیرفت و پیشنهاد وی را رد
اما فرمانده توابین نپذیرفت و پیشنهاد وی را رد کرد. عبدالله بن یزید گفت در صورت تأخیر قیام مالیات منطقه‌ای جوخی را نیز به آن‌ها خواهد داد با این حال توابین راضی نشدند. شاید علت اصلی این کار، تفاوت دو جریان فکری بود. توابین طرفدار شیعه و زبیری‌ها طرفدار اسلام بدون ولایت و امامت بودند. توابین در کربلا. سپاه توابین در جمعه ۵ ربیع‌الاول ۶۵ هجری از نخیله به سمت دمشق رفت، در «اقساس مالک» اردو زدند و در این راه هزار نفر به عقب برگشته‌بودند. توابین پس از استراحت به سوی دمشق رفتند و صبحگاه به کربلا رسیدند و بر سر
سوی دمشق رفتند و صبحگاه به کربلا رسیدند و بر سر قبر حسین بن علی شیون و زاری کردند. آن‌ها از یاری نکردن او سخت پشیمان بودند و یک شبانه روز در کنار قبرش بودند. زیارت قبر حسین بن علی موجب تشدید کینه توابین نسبت به قاتلان حسین بن علی شد و آن‌ها در تصمیم خود برای انتقام مصمم‌تر شدند. سپس سپاه آماده حرکت به سوی شام شد. دخالت علی ابن الحسین (سجاد). هیچ مدرکی دال بر همکاری سجاد در این قیام پیدا نشده است پیشنهاد دوباره فرمانده کوفه. توابین پس از کربلا به سمت شام حرکت کردند، از حصامه گذشتند و به قیاره رسیدند. در