payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و دروسوس شدند. در سال ۳۸ قبل از میلاد، او از تیبریوس کلادیوس نرون جدا شد و با رهبر سیاسی قدرتمند، اوکتاویان ازدواج کرد. سنا به اوکتاویان عنوان آگوستوس را در ۲۷ سال قبل از میلاد اعطا کرد و در واقع وی را به امپراتور تبدیل کرد. لیویا سپس به عنوان ملکه روم تبدیل شد. وی بر شوهرش نفوذ داشت و طبق گفته مورخانی مانند تاکیتوس و کاسیوس دیو، او به شوهرش به‌طور غیررسمی مشاوره سیاسی ارائه داده و گهگاهی در برخی از کارهای حاکمیت امپراتوری به اگوستوس کمک می‌کرد، همچنین گفته می‌شد که وی از نفوذ خود بر امپراتور برای حذف
گفته می‌شد که وی از نفوذ خود بر امپراتور برای حذف موانع اقدامات خود و موفقیت پسرانش استفاده کرده و مسئول مرگ تعدادی از نزدیکان آگوستوس، از جمله نوه او آگریپا پستوموس است. او برای انتخاب یکی از دو پسر خود به جانشینی شوهرش با دسیسه چینی پنهانی، بیشتر اقوام اگوستوس را به نوعی متهم به خیانت کرد، و آنها را از صحنه رقابت برای تصاحب تاج و تخت در آینده حذف کرد. آگوستوس سرانجام پسر ارشد لیویا، تیبریوس را به عنوان وارث خود پذیرفت. پس از مرگ آگوستوس در ۱۴ میلادی، تیبریوس امپراتور شد. لیویا همچنان به دخالت خود در
تیبریوس امپراتور شد. لیویا همچنان به دخالت خود در رویدادهای خطرناک و مهم سیاسی ادامه داد و به عنوان مادر امپراتور اعمال نفوذ سیاسی می‌کرد، حتی گهگاهی مستقیماً با خروج از سایه (پشت صحنه) نفوذ خود را نشان می‌داد، که این عمل باعث عصبانیت و نارضایتی تیبریوس شد. وی در سال ۲۹ میلادی درگذشت. وی مادربزرگ-بزرگ امپراتور کالیگولا، مادربزرگ امپراتور کلادیوس و مادربزرگ-بزرگ-بزرگ امپراتور نرون بود. بدین ترتیب تمام امپراتوران از دودمان ژولیو کلودین از نسل او بود. در سال ۴۲ پس از میلاد، لیویا توسط کلادیوس، که موقعیت او را
پس از میلاد، لیویا توسط کلادیوس، که موقعیت او را به عنوان آگوستا تصدیق کرد، خدایی شد. به عنوان همسر اگوستوس. پس از برقراری صلح بین سه حاکم و پیروان سکستوس پمپیوس، عفو عمومی اعلام شد و لیویا به رم بازگشت و در آنجا شخصاً به اکتاویان در ۳۹ قبل از میلاد معرفی شد. در این زمان، لیویا قبلاً صاحب پسری، امپراتور آینده تیبریوس شده بود و با پسر دوم، نرون کلادیوس دروسوس (که به او دورسوس کهن نیز معروف است) باردار بود. افسانه ای می‌گوید که اوکتاویان بلافاصله عاشق او شد، با وجود این واقعیت که هنوز اکتاویان همسر
او شد، با وجود این واقعیت که هنوز اکتاویان همسر اسکریبونیا بود. اوکتاویان در ۳۰ اکتبر ۳۹ قبل از میلاد، روزی که دخترش جولیا به دنیا آمده بود، ظاهراً در همان زمان، هنگامی که لیویا شش‌ماهه باردار بود، تیبریوس کلادیوس نرون توسط اوکتاویان متقاعد یا مجبور شد که از لیویا جدا شود. در ۱۴ ژانویه، کودک لیویا دورسوس متولد شد. آگوستوس و لیویا در ۱۷ ژانویه ازدواج کردند و از انتظار سنتی دور ماندند. تیبریوس کلادیوس نرون در مراسم عروسی حضور داشت، و او را «دقیقاً همانطور که پدر» در آن ازدواج دختر را همراهی می‌کرد، لیویا را
پدر» در آن ازدواج دختر را همراهی می‌کرد، لیویا را قرار داد. اهمیت کلودی فروشنده حقوقی برای هدف اوکتاویان و بقای سیاسی کلودی انرونز احتمالاً توضیحات منطقی تری برای اتحاد طوفانی است. با این وجود، لیویا و آگوستوس، علی‌رغم این واقعیت که فرزندی جدا از سقط یک فرزند نداشتند، برای ۵۱ سال آینده زندگی کردند. او همیشه از موقعیت محرم‌اسرار صمیمی و مشاور ممتاز شوهرش برخوردار بود، به نمایندگی از دیگران از او درخواست می‌کرد و او سیاست‌های اوکتاویان را تحت تأثیر قرار می‌داد، نقشی غیر معمول برای یک زن رومی در فرهنگی که تحت
نقشی غیر معمول برای یک زن رومی در فرهنگی که تحت سلطه پدر خانوادگی است. پس از خودکشی مارک آنتونی در پی نبرد آکتیوم در ۳۱ سال قبل از میلاد، اوکتاویان پیروزمندانه به رم بازگشت. در ۱۶ ژانویه ۲۷ قبل از میلاد، مجلس سنا عنوان افتخاری و عالی‌رتبه آگوستوس ("بزرگوار" یا "بالامقام") را به اوکتاویان اعطا کرد. آگوستوس عناوین سلطنتی را رد کرد، در عوض خود را با نام پرینسپس سیویتاتیس ("اولین شهروند دولت") و پرینسپس سناتوس ("اول در میان سنا") انتخاب کرد، حتی بعداً خود را پاتر پاتریائه ("پدر میهن") خطاب کرد. او و لیویا
پاتر پاتریائه ("پدر میهن") خطاب کرد. او و لیویا الگوی خانوارهای رومی را شکل دادند. خانواده آگوستوس علی‌رغم احترام، ثروت و قدرت کامل خود به زندگی متوسط در خانه خود در تپه پالاتین ادامه دادند. لیویا الگویی را برای مادران نجیب رومی تعیین می‌کند. او نه بیش از حد جواهرات و نه لباس‌های پرمدعا می‌پوشید. او از خانه و همسرش (که اغلب لباسهایش را خودش می‌دوخت)، همیشه با ایمان و فداکار مراقبت می‌کرد. در سال ۳۵ قبل از میلاد، اوکتاویان افتخار بی‌سابقه ای را برای حکمرانی در امور مالی خود به لیویا اعطا کرد و یک مجسمه
در امور مالی خود به لیویا اعطا کرد و یک مجسمه عمومی به او اهدا کرد او مالک معادن مس در گال، کل املاک نخلستانهای یهودیه و ده‌ها مرداب پاپیروس در مصر بود و به‌طور مؤثر اداره می‌کرد. او مشتری خاص خود را داشت و بسیاری از محافظان را به دفاتر سیاسی سوق می‌داد، از جمله پدربزرگ‌های امپراطورهای بعدی گالبا و اتو نیز شامل می‌شدند. با آگوستوس که پدر تنها یک دختر بود (جولیا توسط اسکریبونیا)، لیویا خود را مادری جاه طلب و قدرت‌طلب نشان داد و خیلی زود پسران خود تیبریوس و دروسوس را به قدرت وادار کرد. دروسوس یک ژنرال مورد
دروسوس را به قدرت وادار کرد. دروسوس یک ژنرال مورد اعتماد و مورد احترام همه طبقات حتی خود اگوستوس بود و دختر خواهر مورد علاقه اگوستوس اوکتاویان کهن یعنی خواهرزاده مورد علاقه آگوستوس، آنتونیای جوان را به ازدواج دورسوس درآوردند و از این ازوداج صاحب سه فرزند شدند: وارث و ژنرال محبوب ژرمنیکوس، لیویلا و امپراتور آینده کلادیوس را بدنیا آوردند. تیبریوس در سال ۱۱ قبل از میلاد با جولیا دختر آگوستوس ازدواج کرد و در نهایت در سال ۴ میلادی به عنوان وارث آگوستوس پذیرفته شد. شایعات حاکی از آن بود که لیویا در پشت مرگ پسر
شد. شایعات حاکی از آن بود که لیویا در پشت مرگ پسر خواهر آگوستوس مارسلوس در ۲۳ قبل از میلاد قرار دارد. پس از مرگ دو پسر بزرگ جولیا از مارکوس ویپسانیوس آگریپا، که آگوستوس او را به عنوان پسران و جانشینان پذیرفته بود، پسر باقیمانده، آگریپا پستوموس، همزمان با تیبریوس به فرزندی پذیرفته شد، اما بعداً آگریپا پستوموس به تبعید فرستاده شد و سرانجام به طرز مشکوکی کشته شد (همه حتی خود امپراتور را متعجب کرد). تاکیتوس متهم می‌کند که لیویا در این مرگ‌ها کاملاً بی گناه نبوده‌است و کاسیوس دیو نیز چنین شایعاتی را ذکر می‌کند
و کاسیوس دیو نیز چنین شایعاتی را ذکر می‌کند و حتی هر دو مورخ به طوری بیان کردند که لیویا مخفیانه دستور مرگ آنها را صادر کرده، زیرا حذف آنها برای تأمین جانشینی برای پسران لیویا ضروری بود. همچنین شایعاتی توسط تاکیتوس و کاسیوس دیو ذکر شده‌است که لیویا با مسمومیت انجیرهای تازه چیده شده باعث مرگ آگوستوس شد (هر چند این بعید بنظر می‌رسد زیرا اگوستوس در هنگام مرگ ۸۶ سال سن داشت و مرگ‌ناگهانی وی براساس بیماری بود که چندین سال قبل به آن مبتلا بود). نوه آگوستوس جولیا جوان بود. زمانی بین سالهای ۱ و ۱۴ میلادی، شوهرش
جوان بود. زمانی بین سالهای ۱ و ۱۴ میلادی، شوهرش لوسیوس آمیلیوس پائولوس به عنوان یک توطئه‌گر در یک شورش اعدام شد. مورخان مدرن این نظریه را مطرح می‌کنند که تبعید جولیا در واقع برای زنا نبوده بلکه برای شرکت در شورش پائولوس بوده‌است. لیویا دروسیلا علیه خانواده دختر ناتنی خود توطئه کرد و آنها را نابود کرد. این امر منجر به عطوفت آشکار نسبت به خانواده افتاده شد. جولیا در ۲۹ میلادی در جزیره ای که بیست سال قبل به تبعید فرستاده شده بود درگذشت. حتی در سال ۱۴ میلادی زمانی که اگوستوس مرد و تیبریوس جانشین او شد، لیویا
که اگوستوس مرد و تیبریوس جانشین او شد، لیویا پسرش را تشویق به مرگ جولیا (دختر شوهر خود یعنی مادر جولیای جوان) کرد و او را با قطع کرد مواجب سالیانه بیچاره کردند و بعد دستور خودکشی را برایش صادر کردند، که با گرسنگی جولیا در زندان انجام شد. جولیا فقط چهار ماه پس از مرگ پدرش درگذشت. مرگ اگوستوس و تبدیل شدن به عنوان مادر امپراتور. آگوستوس در ۱۹ اوت ۱۴ میلادی درگذشت و اندکی بعد توسط سنا خدایی شد. او در وصیت نامه خود، یک سوم اموال خود را به لیویا و دو سوم دیگر را به تیبریوس سپرد. در وصیت نامه، وی همچنین لیویا را
به تیبریوس سپرد. در وصیت نامه، وی همچنین لیویا را در خانواده جولیان پذیرفت و عنوان افتخاری و مهم آگوستا (رتبه ای برابر با شهبانو و امپراتریس) را به او اعطا کرد. این اقتدار به لیویا اجازه می‌داد تا بعد از مرگ شوهرش، با نام جدید جولیا آگوستا، وضعیت و قدرت خود را حفظ کند و حتی بیشتر بدست آورد، همچنین بخاطر این که پسرش امپراتور جدید تیبریوس همسری نداشت، وظیفه خود را به عنوان امپراتریس روم حفظ کرد. تاکیتوس و کاسیوس دیو نوشتند که شایعات مسمومیت آگوستوس توسط لیویا همچنان وجود دارد، اما اینها عمدتاً به دلیل
لیویا همچنان وجود دارد، اما اینها عمدتاً به دلیل جعل‌های مخرب که توسط دشمنان سیاسی سلسله منتشر شده، رد می‌شوند. با خروج از سلطنت شوهرش، لیویا آزاد شد که تاحدودی مستقیم‌تر عمل کند، او هیئت‌هایی را پذیرا می‌شد و با آنها در مورد امور مختلف دولتی مشورت می‌کرد، در برخی از قضاوت‌های مهم در محکمه‌های خیانت یا جنایی برای دوستان یا نزدیکان خود شفاعت می‌کرد و موفق می‌شد آنها را تبرئه کند. برای مدتی، لیویا و پسرش تیبریوس، امپراتور جدید، به نظر می‌رسیدند که با یکدیگر کنار می‌آیند و ارتباط نزدیکی بین آنها وجود دارد، به
می‌آیند و ارتباط نزدیکی بین آنها وجود دارد، به طوری که تبیریوس گهگاهی برای بسیاری از تصمیمات مهم روزمره به مادرش مراجع کرده و با او جلسه دونفر پنهانی برپا کرده و با هم مشورت می‌کردند. تبیریوس صحبت و حرف‌های ناشایست در برابر او را در سال ۲۰ میلادی برابر خیانت به امپراتور اعلام کرد و در سال ۲۴ میلادی وی به مادرش صندلی تئاتر در میان باکره‌های وستال و تمام حقوق و امتیازات زنان مقدس (باکره وستال) را اعطا کرد. لیویا از قدرت غیررسمی و پنهانی اما بسیار واقعی در رم استفاده کرد. سرانجام، تیبریوس نسبت به محبوبیت و
استفاده کرد. سرانجام، تیبریوس نسبت به محبوبیت و موقعیت سیاسی مادرش کینه‌توزی پیدا کرد، خصوصاً در برابر این تصور که این او بود که به تبیریوس تخت سلطنت را داد. همچنین در سال ۲۱ میلادی یک آتش‌سوزی، در شهر رم آغاز شد، که لیویا با سخنرانی کوتاه و مصمم توانست جمعیت وحشت زده را آرام و مردم و سربازان را برای خاموش کردن آتش و جلوگیری از ضرر به شهر و تخریب معبد وستا رهبری کند، این اقدام چنان مؤثر بود که گویی شخص امپراتور فقید اگوستوس زنده بود، این اقدام لیویا نارضایتی بیشتر را نزده تبیریوس جلب کرد. در آغاز سلطنت
بیشتر را نزده تبیریوس جلب کرد. در آغاز سلطنت خود، تیبریوس وظیفه مهم و عنوان بی‌سابقه ("مادر سرزمین") را که سنا می‌خواست به لیویا ارزانی کند، وتو (ممنون) کرد، این عنوان به همان روشی که آگوستوس به عنوان ("پدر سرزمین") نامگذاری شده بود، می‌خواست توسط سناتورها به لیویا داده شود که تبیریوس با بهانه‌ای اعلام کرد، اقتدار و افتخار زیادی غرور را برای مادرش و نارضایتی را در دولت ایجاد می‌کند و با این حرف این عنوان را برای مادرش رد کرد. خود تیبریوس نیز به‌طور مداوم عنوان پدر سرزمین را برای خود رد می‌کرد. مورخان
عنوان پدر سرزمین را برای خود رد می‌کرد. مورخان تاکیتوس و کاسیوس دیو، از لیویا یک تصویر بیش از حد مغرور و سلطنت‌طلب، حتی سلطه گر را نشان می‌دهند که همیشه آماده دخالت در تصمیمات تیبریوس است و با دخالت‌هایش باعث آزار تبیریوس می‌شود. مهم‌ترین موارد، در مورد اورگولانیا بود، زنی که به درستی تصور می‌کرد دوستی وی با ملکه، او را بالاتر از قانون قرار داده‌است. حتی موناتیا پلانچینا، مظنون به قتل ژرمنیکوس (نوه خود لیویا از پسر دوم-مرحومش دورسوس) بود و با درخواست لیویا نجات یافت. (پلانچینا پس از متهم شدن به قتل
لیویا نجات یافت. (پلانچینا پس از متهم شدن به قتل ژرمنیکوس پس از مرگ لیویا، در سال ۳۳ میلادی خودکشی کرد، احتمالاً به دستور تیبریوس.) در اطلاعیه ای از سال ۲۳ میلادی جولیا آگوستا (لیویا) مجسمه ای را به آگوستوس در مرکز رم تقدیم کرد، که نام لیویا را حتی قبل از نام تیبریوس قرار داد (یک توهین عمومی به تبیریوس و افتخاری بیش از حد به لیویا) حساب می‌شد. مورخان باستان دلیل بازنشستگی تیبریوس به کاپری را عدم توانایی در تحمل مادرش را بیش از این عنوان می‌کنند. تا سال ۲۲ میلادی، طبق گفته تاکیتوس، "یک هماهنگی واقعی بین
میلادی، طبق گفته تاکیتوس، "یک هماهنگی واقعی بین مادر و پسر وجود داشت، یا یک نفرت کاملاً پنهان که باعث دوری هر چه بیشتر آنها شد." دیو به ما می‌گوید که در زمان الحاق تیبریوس از ته دل از مادرش متنفر بوده‌است. شاید این نفرت بخاطر چند رویداد خصوصی در زمان سلطنت اگوستوس بین مادر و پسر اتفاق افتاده بود. لیویا که از عروس خود وسپینا اگریپینا متنفر بود و تبیریوس را که خیلی عاشق همسرش بود وادار به جدایی از او کرد و تبیریوس را به ازدواج با دختر اگوستوس جولیا که به فحشا شهرت داشت وادار کرد، شاید این یکی از دلایل نفرت
شهرت داشت وادار کرد، شاید این یکی از دلایل نفرت تبیریوس از مادرش بود، دلیل دوم این بود که تبیریوس علاقه ای به امپراتور شدن نداشت و لیویا او را وادار کرد تا این موقعیت را قبول کند. به هر حال هر چه بین مادر و پسر بوده این دلیل نمی‌شود تبیریوس نسبت به مادرش بی‌توجه، بی‌ادب یا حتی بی علاقه باشد، در سال ۲۲ میلادی لیویا بیمار شده بود، و تیبریوس برای اینکه در کنار او باشد، با شتابان به رم بازگشت و از مادر بیمار خود پرستاری کرد. اما بعداً در سال ۲۹ میلادی هنگامی که او سرانجام برای آخرین بار بیمار شد و نهایت
که او سرانجام برای آخرین بار بیمار شد و نهایت درگذشت، او همچنان در کاپری باقی ماند، و خواستار فشار کار شد و کالیگولا را برای اجرای مراسم تشییع جنازه فرستاد. یک مورخ، سوتونیوس این جزئیات کلان را اضافه می‌کند که "هنگامی که او درگذشت … پس از چند روز تأخیر، که در طی آن امید آمدن او را ابراز داشت، [در آخر او] به خاک سپرده شد، زیرا شرایط جسد لازم بود …". افتخارات الهی نیز برای لیویا از سوی تبیریوس وتو شد، و اظهار داشت که این با دستورالعمل‌های خودش مطابقت دارد. بعداً وی تمام افتخاراتی را که سنا پس از مرگ به او
بعداً وی تمام افتخاراتی را که سنا پس از مرگ به او اعطا کرده بود، وتو کرد و حتی تحقق وصیت نامه وی را لغو کرد. فقط ۱۳ سال بعد از مرگ خود، در سال ۴۲ میلادی در زمان نوه‌اش کلادیوس بود، که لیویا تمام افتخارات پس از مرگ خود را بدست آورد و سرانجام با خدایی شدن خود به پایان رسید. او دیوا اگوستا (الهه اگوستا) نامیده شد و ارابه ای که فیل کشیده بود، تصویر او را به همه بازیهای عمومی منتقل می‌کرد. مجسمه ای از او به همراه شوهرش در معبد آگوستوس نصب شد، نژادها به احترام او برگزار شد و زنان قرار بود در سوگندهای مقدس خود
او برگزار شد و زنان قرار بود در سوگندهای مقدس خود نام او را بخوانند. مقبره او و آگوستوس بعداً در تاریخ نامعلومی غارت شد. وی در ویلای گالیناس آلباس در شمال رم در حال حفاری است. نقاشی‌های دیواری معروف آن از منظره باغ خیالی را می‌توان در موزه ملی رم مشاهده کرد. یکی از معروف‌ترین مجسمه‌های آگوستوس (آگوستوس پریما پورتا) از محوطه ویلا ساخته شده‌است. در فرهنگ عامه. تاسیتوس دربارهٔ او نوشته‌است: «لیویا: آفت بر ملت به عنوان مادر، آفت بر خانه قیصر به عنوان نامادری.» این ارزیابی تاسیتوس از لیویا دروسیلا، اولین ملکه
این ارزیابی تاسیتوس از لیویا دروسیلا، اولین ملکه روم بود. مورخ باستانی توضیح داده‌است که لیویا شوهرش امپراتور آگوستوس را تحت کنترل خود قرار داد و هر وارث بالقوه تاج و تخت را تبعید کرد یا کشته بود تا پسر خود - پسرخوانده آگوستوس - تیبریوس را به عنوان جانشین خود معرفی کند. بانوی اول حتی مظنون به شرکت در دسیسهٔ ناپسندی بود که امپراتور بر اثر آن در نهایت در سال ۱۴ پس از میلاد در هفتاد سالگی از دنیا رفت. آنچه که تفاسیر جدیدی مانند سریال دومینا قدرت انجام آن را دارد این است که دخالت لیویا در امور عمومی را به
دارد این است که دخالت لیویا در امور عمومی را به عنوان مدرکی دال بر هوش و مشارکت سیاسی مشتاق او در نظر بگیرد. سریال «دومینا» محصول ۲۰۲۱ شبکه اسکای آتلانتیک، ظهور امپراتوری روم را با تمرکز بر نقش و روابط لیویا روایت می‌کند. او به گونه‌ای به تصویر کشیده شده است که سوگند مقدسی به سایه پدرش یاد کرده تا جمهوری را احیا کند و در حال اجرای یک توطئه طولانی به همین منظور با همکاری ژنرال کالپورنیوس پیسو است. نقش لیویای کودک را مدو نوبرگا، نقش لیویای نوجوان و جوان را نادیا پارکس و نقش لیویای بزرگسال را کاسیا اسموتنیاک
پارکس و نقش لیویای بزرگسال را کاسیا اسموتنیاک بازی می‌کنند.
زاکرنت (به لهستانی: Zakręt؛ "تلفظ لهستانی:" ) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا ویانزوونا واقع شده‌است.
کادر () یکی از شرکت‌های اصلی و بزرگ تهیه و توزیع فیلم در لهستان است. این شرکت که احتمالاً مهمترین استودیوی فیلم‌سازی لهستانی است در سال ۱۹۵۵ میلادی توسط یژی کاوالروویچ پایه‌گذاری شد و همچنان فعال است و در تولید بسیاری از آثار کلاسیک سینمای لهستان نقش داشته‌است. برخی از فیلم‌های تولید شده توسط این شرکت عبارتند از:
ویتولد سوبوچینسکی (؛ ؛ زادهٔ - ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸) فیلم‌بردار اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شکایت"، "دروازه اروپا"، "ماجراهای ژرار"، "دست‌ها بالا!"، "شیفت شب"، "جنایت در کاتمونت"، "خانه زنان"، "راه‌ها در میان شب"، "زندگی خانوادگی"، "قسمت سوم شب"، "عروسی"، "سرزمین موعود"، "دزدان دریایی"، "دیوانه‌وار"، "" و "سیلاب بهاری" اشاره نمود. او برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده‌است. فرزندش پیوتر سوبوچینسکی نیز فیلمبردار سینما بود.
اولریچ سرنیک (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار کمونیست اهل چکسلواکی بود. اولریچ سرنیک از ۸ آوریل ۱۹۶۸ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۷۰ نخست‌وزیر چکسلواکی بود.
سرهنگ آرتورو آرماندو مولینا (زادهٔ ۶ اوت ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱) یک سیاست‌مدار اهل السالوادور بود. وی از ۱ ژوئیه ۱۹۷۲ تا ۱ ژوئیه ۱۹۷۷ رئیس‌جمهور این کشور بود. آرتورو آرماندو مولینا در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
حامد القروی (؛ زاده – درگذشته ۲۷ مارس ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار اهل تونس بود. وی از ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۹ تا ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹ نخست‌وزیر این کشور بود. حامد القروی در ۲۷ مارس ۲۰۲۰، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
علامت گذاری. علامت گذاری جوش گوشه هنگام خواندن طرح‌ها مهم است. استفاده از این نشانه دقیقاً همان چیزی است که از سازنده انتظار می‌رود به جوشکار می‌گوید. ↵نماد یک جفت گوشه به شکل یک مثلث است. این مثلث در زیر یک خط صاف یا بالای آن قرار می‌گیرد با یک فلش که از خط مسطح به سمت یک مفصل می‌آید. خط صاف "خط مرجع" نامیده می‌شود. طرفی که نماد مثلث قرار گرفته‌است مهم است زیرا نشان می‌دهد که در آن طرف جفت با جوش متقاطع است. به رسمیت شناخته شده‌است که دو رویکرد متفاوت در بازار جهانی برای تعیین سمت فلش و دیگر نقاط در نقشه
جهانی برای تعیین سمت فلش و دیگر نقاط در نقشه وجود دارد؛ شرح این دو رویکرد در استاندارد بین‌المللی استاندارد ISO 2553 موجود است، آنها "A-System" (که بیشتر در اروپا استفاده می‌شود) و "B-System" نامیده می‌شود (که اساساً سیستم مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا / AWS در ایالات متحده است) در "A-System" دو خط موازی به عنوان خط مرجع استفاده می‌شود: یکی خط پیوسته‌است، دیگری خط خطی است. در "B-System" تنها یک خط مرجع وجود دارد که یک خط پیوسته‌است. اگر یک خط مرجع (B-System) وجود داشته باشد و مثلث زیر خط قرار گرفته‌است،
وجود داشته باشد و مثلث زیر خط قرار گرفته‌است، سپس جوش در سمت فلش قرار می‌گیرد. اگر یک خط مرجع تک ("B-System") وجود داشته باشد و مثلث در بالای خط قرار گرفته‌است، سپس جوش در طرف مقابل فلش قرار می‌گیرد. ↵هنگامی که شما یک فلش را به سمت مشترک با دو مثلث پیدا می‌کنید، یک نشسته زیر و یک نشسته بالای خط حتی با یکدیگر، سپس قرار است به یک جفت فیله در سمت فلش مفصل و همچنین طرف مقابل مشترک اگر جوش در اطراف یک قطعه فلز مثل لوله یا مربع مستمر باشد، یک دایره کوچک در اطراف نقطه ای است که خط مسطح و فلش به سمت مفصل متصل
نقطه ای است که خط مسطح و فلش به سمت مفصل متصل می‌شوند. ↵ تولیدکنندگان همچنین شامل قدرت است که جوش باید باشد. این به واسطه ترکیب حرف و شماره درست قبل از خط مسطح نشان داده شده‌است. نمونه‌هایی از این "E70" است که به این معنی است که الکترود قوس باید یک نیروی کششی ۷۰٬۰۰۰ پوند نیروی در هر اینچ مربع (۴۸۰،000 kPa؛ 4900 kgf / cm2) داشته باشد. همچنین نمادهای شناخته شده زیبایی‌شناسی جوش وجود دارد منحنی ملایم که از دور افتاده به سمت جلو حرکت می‌کند به این معنی است که یک جوش مقطع مورد نیاز است، یک خط مستقیم با موادی که
جوش مقطع مورد نیاز است، یک خط مستقیم با موادی که از موادی به نام Hypotenus استفاده می‌کنند، برای جوش مسطح مسطح، و یک منحنی ملایم نسبت به فشار کم، نیاز به جوش محدب دارد. سطح جوش را می‌توان با استفاده از روش جوشکاری یا با استفاده از ماشینکاری یا ابزار سنگ زنی پس از جوش تکمیل کرد. هنگام خواندن طرح‌های تولیدکنندگان، شما همچنین ممکن است در سراسر ابعاد جوش آمده‌است. جوش را می‌توان با روش‌های مختلفی مانند طول جوش، اندازه‌گیری پاها جوش و فضاهای بین جوش اندازه‌گیری کرد. در کنار یک مثلث، به‌طور مثال اندازهٔ جوش برای
در کنار یک مثلث، به‌طور مثال اندازهٔ جوش برای مثال (1/8 "x ۳/۸") به سمت چپ مثلث وجود دارد. این به این معنی است که پایه عمودی جوش باید ۱/۸ باشد، در حالی که پایه افقی به ۳/۸ است. به راستی مثلث، اندازه‌گیری دقیقاً چقدر جوش وجود دارد. اگر اندازه‌گیری نقاشی در میلیمتر باشد، جوش نیز در میلی‌متر اندازه‌گیری می‌شود. به عنوان مثال، جوش ۳ × ۱۰ است، میلیمتر به صورت خودکار درک می‌شود. جوش گوشه متناوب. جوش گوشه ای متناوب است که در طول مفصل پیوسته نیست. این جوش به عنوان مجموعه ای از دو عدد به سمت راست مثلث به جای فقط یک
ای از دو عدد به سمت راست مثلث به جای فقط یک تصویر می‌شود. شماره اول همان‌طور که قبلاً اشاره شد اشاره به طول جوش دارد. شماره دوم، که از ابتدا با "-" جدا شده، به زمین اشاره دارد. زمین یک اندازه‌گیری از نقطه میانی تا نقطه میانی جوش متناوب است. جوش متناوب زمانی استفاده می‌شود که یک جوش پیوسته لازم نیست، یا هنگامی که یک جوش پیوسته با پیچاندن، جفت را تهدید می‌کند. در بعضی موارد جوشکاری متناوب در هر دو طرف مفصل متوقف می‌شود. در این مورد، نماد دو مثلث مستقیماً بر روی یکدیگر نیست. در عوض، جانبی مفصل برای دریافت جوش
یکدیگر نیست. در عوض، جانبی مفصل برای دریافت جوش اول یک مثلث بیشتر به سمت چپ از علامت مثلث مثلث زیر خواهد داشت. به عنوان یک نتیجه نهایی از جفت جوش متقاطع متناوب در هر طرف، فضای بین جوش در یک طرف مفصل خواهد شد نقطه مرکزی جوش طرف مقابل است.
جمال الغندور (؛ زادهٔ ) داور بازنشستهٔ فوتبال اهل مصر است. او بیشتر به خاطر قضاوت جنجالی دیدار اسپانیا و کره جنوبی در یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۲ که به برتری کره در ضربات پنالتی انجامید، شهرت دارد. در آن بازی غندور دو گل اسپانیا را به طرز مشکوکی مردود اعلام کرد. پس از این جنجال ، او به کار خود به عنوان داور پایان داد. یکی دیگر از بازی های معروف و پراشتباه این داور بازی معروف و جنجالی ایران و عربستان در نیمه نهایی جام ملتهای آسیا 1996 بود. که عربستان با ضربات پنالتی پیروز میدان شد.
نورایر مارتیروسی سیساکیان (؛ – ) شیمی‌دان، زیست‌شناس و زیست‌شیمی‌دان اهل ارمنستان بود. وی یکی از بنیانگذاران اخترزیست‌شناسی می‌باشد. سیساکیان تحصیلات خویش ابتدا در دانشگاه دولتی ایروان و سپس در سال ۱۹۳۲ در دانشگاه دولتی کشاورزی روسیه به اتمام رساند؛ و از سال ۱۹۳۵ در مؤسسه زیست‌شیمی مسکو مشغول به فعالیت شد. دهانه سیساکین در سمت سمت پنهان ماه به افتخار وی نامگذاری شده است. جوایز. وی برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از مسکو شده است.
قلعه المرقب (به عربی: قلعة المرقب) یک قلعه و محوطه باستانی و دیوار دفاعی قدیمی در ۵ کیلومتری سمت شرق شهر بانیاس در کنار ساحل سوریه که تابع منطقه بانیاس در استان طرطوس واقع شده‌است، این قلعه در سال ۱۰۶۲ میلادی در بالای یک تپه به ارتفاع ۳۷۰ متر از سطح دریا بنا شده‌است. این قلعه از جانب شرق بر کوهای اللاذقیه و از سمت غرب بر شهر بانیاس و دریای مدیترانه مشرف می‌باشد، اطراف این قصر را کوه‌ها و جنگل‌های زیبایی پوشانده‌است. دور تا دور این قلعه را خندق و کانال بزرگی احاطه کرده‌است که فقط از طریق یک پل متحرک امکان
احاطه کرده‌است که فقط از طریق یک پل متحرک امکان ورود به قلعه از طریق در اصلی قلعه وجود دارد، در مورد این قلعه منابع و مراجع زیادی آن را توصیف کرده و دربارهٔ آن نوشته و گفته‌اند، از جمله ابوالمحاسن در کتاب خودش به نام النجوم الزاهره گفته‌است که قلعه المرقب یک قلعه بسیار مستحکم و مقاوم بوده‌است. امکان ندارد مسافری از سمت لاذقیه یا طرطوس حرکت کرده باشد و در منطقه بانیاس برای دیدن این اثر تاریخی که به‌طور عجیبی بین سلسله کوه‌های مشرف بر دریا که جنگل‌ها و درختان آن را پوشانده‌است، خودش را در بالای این تپه به
آن را پوشانده‌است، خودش را در بالای این تپه به نمایش گذاشته‌است، توقف نکرده باشد، این قلعه المرقب یکی از استحکامات دفاعی ساحلی سوریه در قدیم می‌باشد. تاریخچه. این قلعه را زمان خلیفه عباس هارون الرشید در دوره حکومتش بین سال‌های ۱۷۰ هجری قمری تا ۱۹۳ هجری قمری برابر با ۷۸۹ میلادی تا ۸۰۹ میلادی بنا نهاد، بعد از آن این قلعه یک بار دیگر به‌دست رشید الدین الاسماعیلی در سال ۴۵۴ هجری قمری برابر با ۱۰۶۲ میلادی مورد بازسازی قرار گرفت و تا زمان جنگهای صلیبی و مسلط شدن آن‌ها بر این قلعه در سال ۵۱۰ هجری قمری برابر با
آن‌ها بر این قلعه در سال ۵۱۰ هجری قمری برابر با ۱۱۱۷ میلادی برپا بود، در این زمان نیروهای صلیبی از این قلعه برای استقرار و محافظت خودشان در برابر دیگران مورد استفاده قرار دادند. این قلعه در سال ۵۸۲ برابر با ۱۱۸۲ میلادی به‌دست الاسبتاریه افتاد و در این زمان این قلعه به عنوان دیوار دفاعی بسیار مستحکمی در امتداد سوریه بحساب می‌آمد. در سال ۶۸۴ هجری قمری برابر با ۱۲۸۵ میلادی سلطان قلاوون بعد از نبردهای بسیار سنگین و محاصره طولانی قلعه توانست این قلعه را فتح نماید، لازم است ذکر شود که تصرف این قلعه به دلیل
نماید، لازم است ذکر شود که تصرف این قلعه به دلیل ارتفاع آن و نحوه دیوارکشی این قلعه و موقعیت آن بسیار سخت بوده‌است، با اینکه صلاح الدین ایوبی و حتی سلطان الظاهر بیبرس که پیروزی بزرگی را به‌دست آورد ولی به همین دلیل نتوانست وارد قلعه بشوند، این قلعه در طول تاریخ از فرمان خیلی‌ها سرپیچی کرده‌است، بعد از اینکه این قلعه توسط سلطان قلاوون آزاد شد وی دستور به بازسازی و تقویت استحکامات این قلعه را داد و از نیروهای دریایی خودش یک گروه را برای حمایت این قلعه قرار داد. توصیفات. این قلعه در بین دو دیوار محاط شده‌است،
توصیفات. این قلعه در بین دو دیوار محاط شده‌است، دیوار دفاعی بیرونی و دیوار دفاعی داخلی، دیوار بیرونی دارای ۱۴ برج دفاعی بسیار مستحکم می‌باشد، در داخل قلعه نیز بسیاری از تأسیسات و ساختمان‌ها در طول سال‌ها ساخته شده‌است مانند سالن قهرمانان و پهلوانان، سالن سلطنتی، کلیسا، کنیسه معبد یهود، مخازن، راه‌های ورودی دیوارها و برجها که این آثار تماماً به قرن دوم میلادی برمی‌گردد. در این قلعه بتازگی یک دیوار نقاشی شده کشف شده‌است که بنظر می‌آید همان صحنه شام آخر عیسی مسیح می‌باشد در این نقاشی سرهای ۱۲ شخص نقاشی
عیسی مسیح می‌باشد در این نقاشی سرهای ۱۲ شخص نقاشی شده‌است که دور آن‌ها هاله‌ای زردرنگ کشیده شده‌است، در بین آن‌ها یک چهره واضح می‌باشد که بولس رسول (پطرس رسول) است. در نزدیکی این قلعه یک معبد قرار دارد که آن را آنتیو خوس بن مینودور بخاطر تجلیل و گرامیداشت مردم و اهالی بانیاس بنا نهاده‌است وی به این معبد یک سری مجسمه نیز اضافه نمود که دلالت داشت بر خداهایی که مردم بانیاس آن‌ها را عبادت می‌کردند مانند ژوپیتر وباخوس.