payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شورای پناهندگان دانمارک ()، یک سازمان بشردوستانه خصوصی است که در سال ۱۹۵۶ تأسیس شد. این سازمان در پروژه‌های بشردوستانه در سراسر جهان فعال بوده‌است. در دهه ۱۹۹۰، از طریق عملیات کاروان‌های کمک رسانی، این سازمان بیش از نیمی از کمک‌های بین‌المللی بشردوستانه در بوسنی و هرزگوین در طول جنگ‌های استقلال یوگسلاوی سابق را به عهده داشت. وظایف. امروز شورای پناهندگان دانمارک در بیش از ۳۰ کشور در سراسر جهان با برنامه‌های بشردوستانه در مناطق جنگی مانند سومالی، افغانستان، عراق و چچن کار می‌کند. این شورا یکی از نقش آفرینان
و چچن کار می‌کند. این شورا یکی از نقش آفرینان اصلی کمک‌های بشردوستانه در سوریه و کشورهای همسایه است. بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر ماهانه در این منطقه از دریافت کمک‌های اضطراری این شورا بهره‌مند می‌شوند. وضعیت در سوریه و در اطراف آن بزرگترین بحران انسانی است که جهان در معرض آن قرار دارد و ۳۰ درصد از مردم به دلیل خشونت، خانه‌های خود را ترک کرده‌اند. در سوریه، لبنان، اردن، ترکیه و عراق، این شورا کمک‌های امدادی مانند تشک، لباس، پتو و کیت‌های بهداشتی توزیع می‌کند. در سپتامبر ۲۰۱۳، یک نمایندگی جدید در ژنو افتتاح کرد. در
۲۰۱۳، یک نمایندگی جدید در ژنو افتتاح کرد. در سال ۲۰۱۷، دولت دانمارک به شورای پناهندگان دانمارک ۲٫۵ میلیون کرون اهدا کرد تا آنها برای همکاری با IBM برای ایجاد یک برنامه جهت پیگیری جریان‌های پناهندگان و مهاجران و در نتیجه بهبود برنامه‌ریزی پاسخ‌های بشردوستانه را برنامه‌ریزی کند. وقایع. در اکتبر ۲۰۱۱، دو کارمند این شورا در پروژه‌ای توسط دزدان دریایی سومالی در گالکایو دستگیر شدند و بعد از ۹۳ روز توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نجات یافتند.
بمب‌گذاری‌های آپارتمانی روسیه () سری انفجارهایی بود که در سپتامبر ۱۹۹۹ به چهار مجموعه آپارتمانی درسه شهر روسیه امتداد یافت و شهرهای بویناکسک، مسکو و ولگودونسک. بویناکسک (شهرستان) در جمهوری داغستان واقع شده‌است، مسکو پایتخت و وُلگوُدوُنسک در جنوب غربی روسیه قرار دارد و از بزرگترین شهرهای استان روستوف به‌شمار می‌رود. تلفات این انفجارها ۲۹۳ کشته و بیش از ۱۰۰۰ زخمی دربرداشت و موجی از ترس روسیه را فراگرفت. بمب‌گذاری‌های آپارتمانی، به همراه جنگ بر سر داغستان، روسیه را بعد از جنگ اول چچن در کام دومین جنگ فروبرد.
یک نسل () یک فیلم درام در سبک جنگی به کارگردانی آندری وایدا است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این نخستین فیلم آندری وایدا و نخستین قسمت از سه‌گانه‌ای بود که به سه‌گانهٔ جنگی او تبدیل شد که در جریان جنگ جهانی دوم اتفاق افتاد و پس از آن فیلم‌های "کانال" و "خاکستر و الماس" ساخته شدند. وایدا این فیلم را در سن ۲۷ سالگی و تحت تاثیر نئورئالیسم ایتالیایی ساخت.
تادئوش یانچار (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کانال"، "یک نسل"، "چشم‌انداز بعد از نبرد"، "بدشانسی و "خوبال" اشاره کرد.
فرد برینرسدورفر (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، وکیل، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و نویسنده اهل آلمان است. شناخته‌شدگی. هنگامی که فیلم "سوفی شول، روزهای آخر" برای جایزه اسکار ۲۰۰۶ نامزد شد، فرد برینرسدورفر به عنوان نویسنده و کارگردان این فیلم شهرت جهانی پیدا کرد.
یانوش پالوشکیه‌ویچ (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شوالیه‌های تتونیک"، "به‌دور از جاده"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشِک"، "روزها و شب‌ها"، "قماری بالاتر از زندگی"، "یک نسل" و "حقیقت" اشاره کرد.
ریشارد کوتیس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "وابانک"، "کینگ‌سایز"، "هنرمندان"، "قهرمان سال"، "عملیات هیملر"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشک"، ""، "المپیک ۴۰"، "تیم"، "بازیگران شهرستانی"، "قماری بالاتر از زندگی"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "زنی تنها" و "یک نسل" اشاره کرد.
سیف داود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المصری، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
آنتوان پینِه (؛ زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۸۹۱ – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۹۴) یک سیاست‌مدار اهل فرانسه بود که از ۸ مارس ۱۹۵۲ تا ۸ ژانویه ۱۹۵۳ نخست‌وزیر این کشور بود. پینه در ۱۳ دسامبر ۱۹۹۴ تنها به فاصله ۱۷ روز پیش از تولد ۱۰۳ سالگی‌اش، درگذشت. وی با داشتن عمر ۱۰۲ سال و ۳۴۸ روز، دارای سومین بیشترین طول عمر در بین حاکمان و روسای کشورها در تاریخ پس از چائو سن کوکسال چوم و جلال بایار است.
رضا العزب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد.
احمد عبدالمنعم کشری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر، باشگاه فوتبال المصری، و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
مارکو کریستال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الفسبوری، باشگاه فوتبال فلورا تالین، باشگاه فوتبال فلورا تالین، تیم ملی فوتبال استونی، و باشگاه فوتبال فلورا تالین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال استونی بازی کرده‌است.
محمد عبدالجلیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر، باشگاه ورزشی زمالک، و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
مصطفی عبدالستار (؛ زادهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد.
رضا عبدالعال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک، باشگاه ورزشی الاهلی مصر، و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
وجیه عبدالعظیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المصری و باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد.
مدحت عبدالهادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک، و باشگاه ورزشی زمالک، و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
هونگکیاو () شرکت آلومینیوم چینی است، که به‌عنوان بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم جهان شناخته می‌شود. این شرکت در زمینه تولید آلومینیوم و تولید برق فعالیت می‌کند. شرکت آلومینیوم چین در سال ۱۹۹۴ توسط ژانگ شیپینگ تأسیس شد و در حال حاضر با ظرفیت تولید ۵٫۲ میلیون تن در سال، بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم در جهان می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بینژو، شاندونگ قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار هنگ کنگ معامله می‌شود.
لیان برکویتس (؛ – ) مبارز مقاومت آلمان از سازمان ارکستر سرخ بود. وی در ارتباط با مقاومت آلمان دستگیر و به مرگ محکوم شد. به هنگام دستگیری باردار بود که بعد از اینکه دختر خود را در زندان به دنیا آورد، اعدام شد. او همچنین عضو کلیسای ارتدکس روسیه بود. از لیان برکویتس نامه‌هایی انگیزاننده و با ایمانی عمیق به جا مانده که در سلول خود قبل از اعدام نوشته‌است. زندگی‌نامه. لیان برکویتس در ۱۹۲۳ در برلین به دنیا آمد. پدرش رهبر ارکستر و مادرش معلم آواز بود. کمی قبل از تولدش، پدر و مادرش از اتحاد جماهیر شوروی فرار کرده
پدر و مادرش از اتحاد جماهیر شوروی فرار کرده بودند. پس از درگذشت پدر لیان، مادرش کاترین دومین بار با هنری برکویتس ازدواج کرد. خانواده وی در محله شونبرگ زندگی می‌کردند. لیان به زبان آلمانی و روسی مسلط بود. او و هنری و تعدادی دیگر، تحت هدایت جان ریتمایستر، دایره ای از مخالفان هیتلر بودند که بعدها علیه رژیم نازی به همراه جنبش مقاومت ارکستر سرخ فعالیت می‌کردند. فریدریش رمر نیز به این گروه تعلق داشت. دستگیری. در جریان ضربه گروه ارکستر سرخ، لیان در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۲ در حالی که باردار بود، دستگیر و در دادگاه متهم
در حالی که باردار بود، دستگیر و در دادگاه متهم شد. در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳، در دادگاه تجدیدنظر لیان همراه با همکاران دیگرش به اتهام «خیانت ملی و کمک به دشمن» محکوم و به اعدام محکوم شدند. ایرینا، دختر لیان و فریدریش در ۱۲ آوریل ۱۹۴۳ در زندان زنان متولد شد. مادربزرگ ایرینا از ماه ژوئیه ۱۹۴۳ مراقبت او را به عهده گرفت. هرگونه انصراف از حکم لیان توسط دادگاه رد شد و حکم اعدام لیان توسط فیلد مارشال ویلهلم کایتل تأیید نهایی و امضا شد. اعدام. مادر جوان در روز ۵ اوت ۱۹۴۳، دو روز قبل از ۱۹ سالگی خود، در زندان Plötzensee
دو روز قبل از ۱۹ سالگی خود، در زندان Plötzensee اعدام شد. فریدریش رمر پیشتر در اوایل ماه مه ۱۹۴۳ اعدام شده بود. محل دفن نهایی لیان ناشناخته است. دخترش ایرینا در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۳ در بیمارستان در ابرس والده در شرایط نامعلوم مرد. لیان برکویتس عضو کلیسای ارتدکس روسیه بود. نامه‌های به جا مانده از او قبل از اعدام نشانگر انگیزه و ایمان عمیق اوست.
ارتشبد شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی (؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰) یک شاهزاده اهل ژاپن که از ۱۷ اوت ۱۹۴۵ تا ۹ اکتبر ۱۹۴۵ نخست‌وزیر این کشور بود. شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۱۰۲ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. وی دارای درازترین طول عمر در بین نخست‌وزیران همه دوران همراه با آنتوان پینای، ویلم دریس و کریستوفر هورنسرود بود.
باشگاه گلف شینکهک هیلز یک باشگاه گلف ممتاز است که در درهٔ شینوکاک هیلز در نزدیکی شهر ساوت‌همپتون در لانگ آیلند، نیویورک، بین خلیج پکون و اقیانوس اطلس واقع شده‌است. این باشگاه یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های گلف در ایالات متحده و از اعضای مؤسس انجمن گلف ایالات متحده است. باشگاه گلف شینکهک هیلز تاکنون میزبان چندین رویداد مهم گلف، از جمله میزبانی پنج دوره از U.S. Opens بوده‌است. از باشگاه گلف شینکهک هیلز به عنوان یکی از برترین زمین‌های گلف در ایالات متحده یاد می‌شود.
جی. بی.ام. هرتزوگ (؛ – ) سیاستمدار و پرسنل نظامی اهل آفریقای جنوبی بود. او در طول جنگ بوئر دوم، یک ژنرال بود و سپس نخست‌وزیر اتحادیه آفریقای جنوبی از ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹ بود.
جیمز آرتور کالتا (؛ – ) کشیش و سیاستمدار اهل آفریقای جنوبی بود. او از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۹ دبیرکل کنگره ملی آفریقا بود.
کِـساوری دونیکوفسکی (؛ ؛ – ) هنرمند، مجسمه‌ساز و نقاش اهل لهستان بود. او یکی از بازماندگان اردوگاه آشویتس بود و شهرتش به‌واسطهٔ هنر نئو-رمانتیک و آثار الهام‌گرفته‌شده از آن اردوگاه است. وی شاگردان زیادی تربیت کرد که از آن میان می‌توان به یوزف گوسوافسکی اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
به‌سوی خورشید () یک فیلم مستند به کارگردانی آندری وایدا است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ زندگیِ هنرمند لهستانی کساوری دونیکوفسکی است.
دانشگاه آفریقای جنوبی () یا (UNISA) بزرگترین دانشگاه در قاره آفریقا و یکی از بزرگترین دانشگاه‌های جهان است. این دانشگاه بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ دانشجو دارد که از جمله دانشجویان آفریقایی و بین‌المللی از ۱۳۰ کشور جهان را شامل می‌شود. UNISA همچنین یک مؤسسه آموزش عالی از راه دور است.
شیخ مختار محمد حسین (، ؛ زاده ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۲ ژوئن ۲۰۱۲) سیاستمدار، سخنگوی مجلس سومالی، و رئیس‌جمهور موقت سومالی در سال ۱۹۶۹ میلادی بود. او در سال ۱۹۶۹ از سیاست بازنشسته شد و ازآن‌پس وقت خود را به مزرعه‌اش در آفگویه و مطالعات اسلامی اختصاص داد. محمد حسین در سال ۲۰۱۲ میلادی در نایروبی، کنیا در ۱۰۰ سالگی درگذشت.
دستگاه خود را بیاورید (یا همان bring your own device)byod)) که به نام‌های «فناوری خود را بیاورید»، «تلفن خود را بیاورید» و «کامپیوتر شخصی خود را بیاورید» شناخته می‌شود به سیاست کارکنان اشاره دارد که برای آوردن دستگاه شخصی خود (لپ تاپ و تبلت و تلفن هوشمند) به محل کارشان است. تا از این دستگاه‌ها برای دسترسی به اطلاعات و برنامه‌های کاربردی مورد شرکت استفاده کنند این پدیده معمولاً به عنوان مصرف‌کننده ئ فناوری شناخته می‌شود. BYOD در کشورهای جهان کسب و کار جالب توجه است و حدود ۷۵٪ از کارکنان در بازارهای رشد بالا
است و حدود ۷۵٪ از کارکنان در بازارهای رشد بالا مانند برزیل و روسیه و ۴۴٪ در بازارهای توسعه یافته از تکنولوژی خود در حال کار استفاده می‌کنند. نظرسنجی‌ها نشان داده‌اند که کسب و کار قادر به متوقف کردن کارکنان از آوردن وسایل شخصی به محل کار نیست تحقیق بر مزایا تقسیم شده‌است. یک نظرسنجی نشان می‌دهد حدود ۹۵ درصد از کارکنان اعلام کرده‌اند که از حداقل یک دستگاه شخصی برای کار استفاده می‌کنند. تاریخچه. این اصطلاح در ابتدا توسط یک سرویس دهندهٔ voip به نام broadvoice مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴ (در ابتدا برای
استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴ (در ابتدا برای AstriCon، اما سپس به عنوان یک بخش اصلی از مدل کسب و کار ادامه داد) با یک سرویس اجازه داد که کسب و کار خود را به دستگاه خود را برای یک مدل ارائه دهنده خدمات باز است. در سال ۲۰۰۹، با استفاده از اینتل، هنگامی که در میان کارمندان خود به منظور افزایش کارایی خود (یعنی گوشی‌های هوشمند، رایانه‌های لوحی و تبلت) خود را برای کار و اتصال آنها به شبکه‌های شرکتی، بجای استفاده از کلمه BYOD به کار خود استفاده کرد. با این حال، تا اوایل ۲۰۱۱ طول کشید تا قبل از اینکه این واژه به
اوایل ۲۰۱۱ طول کشید تا قبل از اینکه این واژه به هر برجستگی بزرگی دست یابد هنگامی که ارایه‌دهنده خدمات IT Unisys و نرم‌افزار Citrix Systems شروع به به اشتراک گذاشتن تصورات خود از این گرایش نوظهور کردند. BYOD به عنوان ویژگی " شرکت مصرف‌کننده " شناخته شده‌است که در آن شرکت‌ها با مصرف‌کنندگان ترکیب می‌شوند. این یک برگشت‌پذیری است که در آن کسب و کارها به عنوان نیروی محرک پشت نوآوری‌های تکنولوژی مصرف‌کننده و گرایش‌ها استفاده می‌شود. کمیسیون فرصت استخدام برابر آمریکا در سال ۲۰۱۲ سیاست BYOD را تصویب کرد، اما
آمریکا در سال ۲۰۱۲ سیاست BYOD را تصویب کرد، اما بسیاری از کارکنان به دلیل نگرانی‌های مربوط به صدور قبض و فقدان وسایل جایگزین، به استفاده از BlackBerrysهای منتشره از سوی دولت ادامه دادند گرایش‌های جدید. تکثیر دستگاه‌هایی مانند تبلت و گوشی‌های هوشمند، که امروزه توسط بسیاری از مردم در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می‌گیرد، منجر به تعدادی از شرکت‌ها، مانند آی بی آی، شده‌است تا به کارکنان امکان دهد تا وسایل خود را به کار ببرند، به دلیل دستاوردهای بهره‌وری و صرفه‌جویی در هزینه‌ها. این ایده در ابتدا به دلیل
صرفه‌جویی در هزینه‌ها. این ایده در ابتدا به دلیل نگرانی‌های امنیتی رد شد اما شرکت‌های بیشتری در حال حاضر به دنبال کردن سیاست‌های BYOD هستند، با ۹۵ درصد از پاسخ دهندگان به یک نظرسنجی BYOD توسط سیسکو مبنی بر اینکه آن‌ها از قبل از BYOD پشتیبانی کرده‌اند یا حداقل در نظر دارند از آن حمایت کنند. مطالعه اخیر انجام‌شده توسط مدیر ارشد فناوری اطلاعات در مورد BYODها و اطلاع از این مطلب که ترکیب یک فرهنگ BYOD می‌تواند بهره‌وری را تا ۱۶ ٪ در طول یک هفته ۴۰ ساعته افزایش دهد. این گرایش جدید همچنین مانع از حفظ مستمر
دهد. این گرایش جدید همچنین مانع از حفظ مستمر فناوری اطلاعات در بازار می‌شود که در سال‌های اخیر به یک چالش پیچیده و مداوم تبدیل شده‌است. محبوبیت. خاورمیانه یکی از بالاترین نرخ پذیرش (حدود ۸۰ ٪) از این روش در سراسر جهان در سال ۲۰۱۲ است طبق تحقیقات Logicalis، بازارهای رشد بالا (از جمله برزیل، روسیه، هند، امارات‌متحده‌عربی و مالزی) تمایل بسیار بالاتری برای استفاده از دستگاه خود در محل کار نشان می‌دهند. تقریباً ۷۵ ٪ از کاربران در این کشورها این کار را انجام دادند، در حالی که در بازارهای توسعه‌یافته بیش از ۴۴
در حالی که در بازارهای توسعه‌یافته بیش از ۴۴ درصد. در انگلستان، بررسی چشم‌انداز کارکنان CIPD در سال ۲۰۱۳ تغییرات عمده در شیوع BYOD را نشان داد. مزایا. برخی گزارش‌ها دستاوردهای بهره‌وری کارکنان را نشان داده‌اند. شرکت‌هایی مانند شرکت Workspot معتقد هستند که BYOD ممکن است به کارمندان کمک کند تا مفیدتر باشند. دیگران می‌گویند که با استفاده از وسایل خود روحیه و راحتی کارمندان را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود که این شرکت به یک کارفرما انعطاف‌پذیر و جذاب نگاه کند. بسیاری احساس می‌کنند که BYOD می‌تواند وسیله‌ای برای
احساس می‌کنند که BYOD می‌تواند وسیله‌ای برای جذب استخدام‌های جدید باشد، با اشاره به یک نظرسنجی که نشان می‌دهد ۴۴ درصد از جویندگان کار به‌طور مثبت سازمان را در صورتی که از دستگاه خودشان پشتیبانی می‌کند، می‌بینند. برخی صنایع سریع‌تر از بقیه در حال اتخاذ BYOD هستند. مطالعه اخیر شرکت سیسکو (BYOD practices) اظهار داشت که صنعت آموزش و پرورش دارای بیش‌ترین درصد افرادی است که از BYOD برای کار در ۹۵٫۲۵. استفاده می‌کنند. یک مطالعه شرکت IBM می‌گوید که ۸۲ ٪ از کارکنان فکر می‌کنند که گوشی‌های هوشمند نقش مهمی در
فکر می‌کنند که گوشی‌های هوشمند نقش مهمی در کسب‌وکار ایفا می‌کنند. این مطالعه همچنین مزایای of شامل افزایش بهره‌وری، رضایت کارمندان و صرفه‌جویی هزینه برای شرکت را نشان می‌دهد. افزایش بهره‌وری ناشی از یک کاربر است که با وسایل شخصی خود راحت‌تر است؛ یک کاربر متخصص در حال هدایت بر روی دستگاه آسان‌تر، افزایش بهره‌وری است. علاوه بر این، وسایل شخصی اغلب لبه برش بیشتری دارند چون پروژه‌های جدید نه اغلب اتفاق نمی‌افتد. رضایت کارمندان، یا رضایت شغلی، با اجازه دادن به کاربر برای استفاده از این وسیله که آن‌ها به عنوان
کاربر برای استفاده از این وسیله که آن‌ها به عنوان خودشان انتخاب کرده‌اند و نه یک انتخاب توسط تیم IT. همچنین به آن‌ها اجازه می‌دهد که یک دستگاه را به عنوان نقطه مقابل یکی برای کار و دیگری برای استفاده شخصی حمل کنند. صرفه‌جویی در هزینه‌ها می‌تواند در پایان شرکت رخ دهد زیرا آن‌ها در حال حاضر مسیول تجهیز کردن کارمند با یک وسیله هستند، اما تضمین نیست. معایب. اگر چه توانایی اجازه دادن به پرسنل برای کار در هر زمان از هر نقطه و در هر وسیله‌ای مزایای کسب‌وکار واقعی را فراهم می‌کند؛ همچنین خطرات قابل‌توجهی را به
را فراهم می‌کند؛ همچنین خطرات قابل‌توجهی را به همراه می‌آورد. برای شرکت‌ها الزامی است که تدابیر امنیتی را در جای خود قرار دهند تا مبادا اطلاعات به دست نادرست برسد. براساس یک نظرسنجی IDG، بیش از نیمی از ۱٬۶۰۰ نفر از ۱٬۶۰۰ نفر از کارکنان ارشد فناوری اطلاعات و فناوری تصمیم‌گیری خرید و فروش فناوری، موارد نقض جدی استفاده از دستگاه تلفن همراه را گزارش کرده‌اند. خطرات مختلفی از BYODها و موسساتی مانند هیئت مشورتی کلاهبرداری در انگلستان به وجود می‌آیند که سازمان‌ها را تشویق می‌کنند که این‌ها را در نظر بگیرند و یک
را تشویق می‌کنند که این‌ها را در نظر بگیرند و یک سیاست BYOD اتخاذ کنند. امنیت BYOD قویا به مسئله نود نهایی مربوط می‌شود، که در آن از یک دستگاه برای دسترسی به شبکه‌های حساس و ریسک دار به‌طور خاص برای استفاده از اینترنت استفاده می‌شود (این مسئله معکوس نامیده می‌شود). BYOD منجر به نقض داده‌ها شده‌است. به عنوان مثال، اگر یک کارمند از یک گوشی هوشمند برای دسترسی به شبکه شرکت استفاده کند و سپس آن تلفن را از دست بدهد، طرفین می‌توانند هر گونه اطلاعات نا امن در گوشی را بازیابی کنند. یک نوع دیگر از شکاف امنیتی زمانی
را بازیابی کنند. یک نوع دیگر از شکاف امنیتی زمانی رخ می‌دهد که یک کارمند شرکت را ترک می‌کند، آن‌ها مجبور نیستند دستگاه را پس دهند، بنابراین کاربردهای شرکت و دیگر داده‌ها ممکن است هنوز روی وسیله آن‌ها وجود داشته باشد. علاوه بر این، افراد گاهی وسایل خود را می‌فروشند و ممکن است فراموش کنند که پیش از فروش دستگاه یا انتقال آن به یک عضو خانواده اطلاعات حساس را از بین ببرند. اعضای مختلف خانواده اغلب وسایل ویژه‌ای از قبیل تبلت‌ها را به اشتراک می‌گذارند؛ یک کودک ممکن است بر روی لوح والدین خود بازی کند و به‌طور
ممکن است بر روی لوح والدین خود بازی کند و به‌طور تصادفی محتویات حساس را از طریق ایمیل یا از طریق ابزارهای دیگر مانند Dropbox به اشتراک بگذارد. بخش‌های امنیتی IT که مایل به نظارت بر کاربرد وسایل شخصی هستند باید اطمینان حاصل کنند که آن‌ها فقط فعالیت‌های مربوط به کار یا فعالیت‌هایی که به داده‌ها یا اطلاعات شرکت دسترسی دارند را زیر نظر دارند. سازمان‌هایی که تمایل به اتخاذ یک سیاست BYOD دارند نیز باید در نظر بگیرند که چگونه این دستگاه‌ها که به زیرساخت شبکه سازمان متصل می‌شوند برای دستیابی به اطلاعات حساس از
متصل می‌شوند برای دستیابی به اطلاعات حساس از بدافزار محافظت می‌شود. به‌طور سنتی، اگر این دستگاه متعلق به سازمان باشد، سازمان قادر خواهد بود به آنچه که ابزار می‌تواند از آن استفاده کند یا اینکه سایت‌های عمومی از طریق دستگاه قابل‌دسترسی باشند را دیکته کند. یک سازمان به‌طور معمول می‌تواند انتظار داشته باشد که کاربران از دستگاه‌های خود برای اتصال به اینترنت از مکان‌های عمومی یا عمومی استفاده کنند. کاربران می‌توانند از حملات ناشی از مرور آزاد یا دسترسی بالقوه به سایت‌هایی که ممکن است حاوی مواد مضر باشند و امنیت
سایت‌هایی که ممکن است حاوی مواد مضر باشند و امنیت دستگاه را به خطر بیندازند، آسیب‌پذیر باشند. توسعه دهندگان نرم‌افزار و سازندگان وسایل به دلیل افزایش روزانه تعداد تهدیدات ناشی از بدافزار به‌طور مداوم وصله‌های امنیتی را آزاد می‌کنند. بخش‌های IT که از سازمان‌ها با یک سیاست BYOD پشتیبانی می‌کنند باید آماده باشند تا سیستم‌ها و فرایندهای لازم را در جایی که برای حفاظت از سیستم‌ها در برابر آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده در دستگاه‌های مختلف که ممکن است کاربران از آن استفاده کنند، اعمال کنند. به‌طور ایده‌آل، این بخش‌ها
کنند، اعمال کنند. به‌طور ایده‌آل، این بخش‌ها باید دارای سیستم‌های چابکی باشند که به سرعت پشتیبانی لازم برای دستگاه‌های جدید را اتخاذ کنند. پشتیبانی از طیف وسیعی از وسایل به‌طور واضح یک سربار اجرایی بزرگ را حمل می‌کند. سازمان‌ها بدون سیاست BYOD مزایای انتخاب تعداد کمی از دستگاه‌ها را در اختیار دارند، در حالی که سازمان‌های با سیاست BYOD نیز می‌تواند تعداد دستگاه‌های پشتیبانی شده را محدود کند، اما این می‌تواند هدف اجازه دادن به کاربران برای انتخاب کامل دستگاه اولویت آن‌ها باشد. چندین بازار و سیاست برای رسیدگی
آن‌ها باشد. چندین بازار و سیاست برای رسیدگی به نگرانی‌های امنیتی BYOD از جمله مدیریت دستگاه‌های تلفن همراه، مجازی سازی و مجازی سازی برنامه ظهور کرده‌اند. در حالی که MDM، سازمان‌ها را با توانایی کنترل کاربردها و محتوای بر روی دستگاه فراهم می‌کند، تحقیقات در ارتباط با حریم خصوصی کارمندان و مسایل قابلیت استفاده که منجر به مقاومت در برخی از سازمان‌ها می‌شود را آشکار کرده‌است. مسائل مربوط به مسیولیت صنفی نیز هنگامی پدیدار شدند که شرکت‌ها پس از ترک سازمان، وسایل را از بین ببرند. سپس به‌طور بالقوه با رقبای خود
را از بین ببرند. سپس به‌طور بالقوه با رقبای خود تماس می‌گیرد که می‌تواند منجر به از دست دادن کسب‌وکار برای شرکت‌های بزرگ شود. تحقیقات بین‌المللی نشان می‌دهد که تنها ۲۰ ٪ از کارکنان سیاست BYOD را امضا کرده‌اند. برای شرکت دشوار است که تکنولوژی‌های مصرفی را مدیریت کرده و کنترل کند و اطمینان حاصل کند که آن‌ها به نیازهای کسب‌وکار عمل می‌کنند. (۳۸) شرکت‌ها به یک سیستم مدیریت موجودی کارآمد نیاز دارند که مسیری را نگه می‌دارد که کارکنان از آن استفاده می‌کنند، جایی که دستگاه در آن استفاده می‌شود، چه از آن استفاده
که دستگاه در آن استفاده می‌شود، چه از آن استفاده می‌شود، و چه نرم‌افزاری با آن تجهیز شده‌است. اگر اطلاعات حساس، طبقه‌بندی‌شده یا جنایی بر روی دستگاه employee's دولت آمریکا قرار گیرد، دستگاه ضبط می‌شود. مسئله مهم دیگر با BYOD، مقیاس پذیری و قابلیت است. بسیاری از سازمان‌ها امروزه فاقد زیرساخت شبکه مناسب برای رسیدگی به ترافیک بزرگی هستند که زمانی که کارکنان شروع به استفاده از دستگاه‌های مختلف می‌کنند، تولید خواهد شد. این روزها، کارکنان از دستگاه‌های تلفن همراه به عنوان وسایل اولیه خود استفاده می‌کنند و آن‌ها
به عنوان وسایل اولیه خود استفاده می‌کنند و آن‌ها خواستار عملکردی هستند که به آن عادت دارند. تلفن‌های هوشمند پیش از این از داده‌های زیادی استفاده نمی‌کردند، اما گوشی‌های هوشمند امروزی می‌توانند به وب سایت‌هایی مانند اغلب کامپیوترهای شخصی دسترسی داشته باشند و برنامه‌هایی داشته باشند که از رادیو و صدا در پهنای باند بالا استفاده کنند، در نتیجه تقاضای روزافزون از زیرساخت WLANها را افزایش داده‌است. در نهایت، در مورد بازپرداخت برای استفاده از یک دستگاه شخصی سردرگمی وجود دارد. حکم دادگاهی اخیر در کالیفرنیا، نیاز
وجود دارد. حکم دادگاهی اخیر در کالیفرنیا، نیاز به بازپرداخت را در صورتی که یک کارمند ملزم به استفاده از دستگاه شخصی خود برای کار باشد، نشان می‌دهد. در موارد دیگر، شرکت‌ها می‌توانند در هدایت عوارض مالیاتی بازپرداخت و بهترین تجارب حول بازپرداخت برای استفاده از ابزار شخصی دچار مشکل شوند. شرکت به خودی خود، شرکت فعال (POCE). دستگاه شخصی شخصی هر دستگاه تکنولوژی است که توسط یک فرد خریداری می‌شود و توسط آژانس صادر نمی‌شود. یک دستگاه شخصی شامل هر تکنولوژی قابل‌حمل مانند دوربین، درایوهای فلش یو اس یو، دستگاه‌های
مانند دوربین، درایوهای فلش یو اس یو، دستگاه‌های بی‌سیم موبایل، تبلت، لپ‌تاپ‌ها یا هر رایانه رومیزی شخصی است. مالک شرکت، شخصاً فعال (COPE). به عنوان بخشی از تحرک اقتصادی، یک روش جایگزین متعلق به شرکتی است که متعلق به شرکت است (COPE). با این سیاست، شرکت دستگاه‌ها را خریداری می‌کند تا کارمندان خود را تأمین کند؛ کارکرد یک دستگاه خصوصی اجازه استفاده شخصی را می‌دهد. این شرکت تمام این وسایل را به‌طور مشابه برای ساده‌سازی مدیریت IT خود نگه می‌دارد؛ سازمان اجازه خواهد داشت که بدون جریمه و بدون نقض حریم خصوصی
خواهد داشت که بدون جریمه و بدون نقض حریم خصوصی کارمندان خود تمامی داده‌ها را بر روی دستگاه حذف کند. ملاحظات سیاست دیگر. سیاست‌های BYOD می‌تواند به شدت از سازمان به سازمان، بسته به نگرانی‌ها، ریسک‌ها، تهدیدها و فرهنگ متفاوت باشد. به این ترتیب، سیاست‌های BYOD می‌تواند در سطح انعطاف‌پذیری داده‌شده به کارمندان برای انتخاب نوع دستگاه متفاوت باشد. برخی از سیاست‌ها ممکن است محدوده‌ای محدود از وسایل را دیکته کنند. در رابطه با این موضوع، سیاست‌ها را می‌توان برای جلوگیری از داشتن تعداد غیرقابل مهار از انواع
برای جلوگیری از داشتن تعداد غیرقابل مهار از انواع دستگاه‌های مختلف برای پشتیبانی از IT تهیه کرد. همچنین مهم است که مشخص کنیم که چه حوزه‌هایی از خدمات و حمایت، مسئولیت‌های کارمندان در مقابل مسئولیت شرکت است. کاربران BYOD اغلب به پرداخت هزینه برای برنامه‌های داده‌ای خود با یک کمک‌هزینه از شرکت خود کمک می‌کنند. همچنین ممکن است یک جنبه سیاسی وجود داشته باشد که آیا یک کارمند باید برای پاسخ به تماس‌های تلفنی یا چک کردن ایمیل پس از ساعت‌ها یا در آخر هفته‌ها اضافه‌کاری کند. جنبه‌های سیاست اضافی ممکن است شامل نحوه
کند. جنبه‌های سیاست اضافی ممکن است شامل نحوه مجوز استفاده، استفاده از ممنوع، اجرای مدیریت سیستم‌ها، رسیدگی به موارد نقض سیاست و رسیدگی به مسائل مربوط به مسئولیت باشد. برای ثبات و وضوح، سیاست BYOD باید با سیاست کلی امنیت و سیاست استفاده قابل‌قبول ادغام شود. برای کمک به تضمین انطباق و درک خط مشی، یک فرایند ارتباط و آموزش کاربر باید در محل و در جریان باشد.
سر آنتونی ژوزف مامو (؛ زادهٔ ۹ ژانویه ۱۹۰۹ – درگذشتهٔ ۱ مه ۲۰۰۸) یک سیاست‌مدار اهل مالت بود. آنتونی مامو در ۱ مه ۲۰۰۸ در سن ۹۹ سالگی درگذشت.
امین درویش (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ حضور داشته‌است.
احمد داودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مصر نیز بازی کرده‌است.
محمد عبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک، باشگاه ورزشی اسماعیلی، باشگاه فوتبال کونیااسپور، باشگاه ورزشی الاهلی مصر، باشگاه ورزشی زمالک و تیم ملی فوتبال مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.