payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معمار نرم‌افزار () یک کارشناس نرم‌افزار است که انتخاب‌های طراحی سطح بالا را انجام می‌دهد و استانداردهای فنی شامل: استانداردهای کدگذاری نرم‌افزار، ابزارها و سیستم عامل را دیکته می‌کند. کارشناس برجسته به عنوان رئیس معماری معرفی می‌شود.او وظیفه دارد تا با در نظر گرفتن نیازهای کاربران و الزامات سیستم، بهترین راهکارها و معماری‌های ممکن را برای توسعه نرم‌افزار ارائه دهد. مهارت ها و صلاحیت ها. معماران نرم‌افزار باید دارای مهارت‌های فنی و مدیریتی باشند. این مهارت‌ها شامل: چالش ها و روندها. معماران نرم‌افزار با
شامل: چالش ها و روندها. معماران نرم‌افزار با چالش‌های متعددی روبرو هستند که شامل موارد زیر می‌باشد: نرم افزارها و ابزارهای مرتبط. معماران نرم‌افزار از مجموعه‌ای از ابزارها و نرم‌افزارها برای انجام وظایف خود استفاده می‌کنند. برخی از این ابزارها عبارتند از:
میدان گازی کنگان () از میدان‌های گازی ایران است، که در فاصله ۱۶۰ کیلومتری از جنوب شرقی بوشهر و در نزدیکی شهر کنگان در استان بوشهر قرار دارد. میدان گازی کنگان در سال ۱۳۵۳ کشف شد و در سال ۱۳۶۶ تولید گاز از آن آغاز گردید. هم‌اکنون از شمار ۴۳ حلقه چاه گازی که در این میدان، حفاری و تکمیل شده، به‌طور متوسط روزانه ۵۲ میلیون متر مکعب، گاز طبیعی و ۱۶ هزار بشکه میعانات گازی تولید می‌شود. میدان گازی کنگان با ذخیره درجای ۲۹ تریلیون فوت مکعب، از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران می‌باشد، که در حوزه عملیاتی
نفت مناطق مرکزی ایران می‌باشد، که در حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی قرار دارد.
دَشت‌سَر یا پدیمنت () که گلاسی(Glacis) نیز نامیده می‌شود، سطحی با سنگ بستر کم‌شیب (۵ تا ۷ درجه) است که با شیب ملایم از پای دیواره کوهستان به سمت پایین کشیده شده و ممکن است تا پایین‌تر از کوهستان نیز ادامه داشته باشد. پدیده دشت‌سر زمانی تشکیل می‌شود که آب‌های جاری در باران‌های شدید مواد سطحی را شستشو می‌دهند. دشت‌سر ممکن است با شن‌ها و رسوب رودخانه‌ای پوشیده شده باشد که طی فرایند فرسایش از پای کوه شسته شده‌اند. معمولاً دشت‌سر دارای سطح مقعر (کاو) است که در نواحی بیابانی در پای کوه‌ها دیده می‌شود. دشت‌سر را
بیابانی در پای کوه‌ها دیده می‌شود. دشت‌سر را نباید با مجموعه مخروط‌افکنه‌های به‌هم پیوسته (باهادا) یکی دانست. باهادا نیز دارای شیب ملایم از کوهستان به سمت دشت است اما از ترکیب مواد فرسایش‌یافته از دره‌ها تشکیل شده در حالی که دشت‌سر حاصل فرسایش مواد سنگ بستر است. در تشکیل دشت‌سر سه منطقه شکل‌گیری قابل تشخیص است: از به‌هم‌پیوستن دشت‌سرها در مناطق وسیع، دشت سنگفرشی (پدیپلین) تشکیل می‌شود.
آلبرت ریشتر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان بود. وی که دوچرخه‌سوار پیست بود یکی از گزینه‌های اعزام به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ اما موفق شرکت در این مسابقات نشد، ریشتر که عقاید و فعالیت‌های ضدنازیسم داشته در سال ۳۱ دسامبر ۱۹۳۹ در قطار توسط مأمورین دستگیر شد و در ۲ ژانویه ۱۹۴۰ مرگ وی اعلام شد اما دلیل آن مشخص نشد، با این حال مرگ وی به گشتاپو و اعدام توسط آنها منتصب می‌شود.
تروریسم در یوگسلاوی () شامل اطلاعاتی در مورد اعمال تروریستی و گروهی در مقابل پادشاهی یوگسلاوی (۱۹۱۸–۴۵) و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (۱۹۴۵–۹۲) است. بسیاری از اقدامات تروریستی در خارج از یوگسلاوی علیه اهداف یوگسلاوی انجام شده‌است. پساجنگ تا حدود ۱۹۸۵ با حملات تروریستی مکرر به نهادهای یوگسلاوی توسط سازمان‌های افراطی مهاجر مشخص می‌گردد. در آن دوره، ۲۰ سفیر و مقام یوگسلاوی در خارج از کشور کشته شدند. تعداد ۲۲ مورد از ورود گروه‌های تروریستی به یوگسلاوی ثبت شده‌است که شامل ۸۷ مورد انفجار مین و بمب و ۱۳ مورد
که شامل ۸۷ مورد انفجار مین و بمب و ۱۳ مورد آتش‌افروزی عمدی (در خارج یوگسلاوی به ویژه سفارتخانه‌ها و کلوپ‌های یهودیان پراکنده) می‌باشد. همچنین تعداد ۶۲ مورد حملات مسلحانه و فیزیکی علیه موسسات و شهروندان که هیچ مجروحی گزارش نشده‌است. چهار هواپیما ربایی توسط مهاجرین یوگسلاوی انجام شد. مجرمان عمدتاً فاشیست‌های کرواتی بودند (اوستاش) طبق داده‌های دولت یوگوسلاو، بین سال‌های ۱۹۴۵ و سپتامبر ۱۹۸۵، ۶۵۷ اقدام تروریستی علیه یوگسلاوی در خارج از کشور توسط مهاجرین انجام گرفته‌است که ۸۲ یوگسلاو (و سه خارجی) کشته شدند و ۱۸۶
که ۸۲ یوگسلاو (و سه خارجی) کشته شدند و ۱۸۶ یوگسلاو (و دو خارجی) زخمی شدند. در یوگسلاوی، بیش از ۴۰ اقدام تروریستی و ۶۰ سوء قصد انجام شده‌است که در آن‌ها ۳۰ نفر کشته و ۷۳ نفر زخمی شدند. قابل توجه این که در استرالیا، جایی که دو سازمان افراط گرای کروات (HRB و HOP) فعال بودند، ۳۳ اقدام ضد یوگسلاوی انجام شد، در حالی که در یوگسلاوی تنها سه اقدام صورت گرفت. یوگسلاوی سوسیالیستی. تروریسم «اوستاش». تروریسم اوستاش در طول سال‌ها پس از مرگ آنتی پاولیچ ادامه یافت. جنبش آزادیبخش کروات (HOP) چندین ترور و حمله به دیپلماسی
کروات (HOP) چندین ترور و حمله به دیپلماسی یوگسلاوی و نمایندگی آن در استرالیا انجام داده‌است. کراوات فاشیست و عضو (HOP) میلینکو هارکاچ در سپتامبر ۱۹۶۸ اقدام به یک بمب‌گذاری در یک سینما در بلگراد کرد که یک نفر کشته و ۸۵ زخمی بر جای گذاشت. در سال ۱۹۶۹، تروریست‌های اوستاش به دو دیپلمات یوگسلاوی در آلمانی غربی شلیک کردند که منجر به زخمی شدن آن‌ها گردید. در سال ۱۹۷۰، ولادیمیر رولوویچ، دبیرکل یوگسلاوی، اطلاعاتی را دربارهٔ اوستاش و دخالت آن‌ها در اقدامات تروریستی به دولت استرالیا (که آن‌ها را پذیرفته و حتی آموزش
به دولت استرالیا (که آن‌ها را پذیرفته و حتی آموزش اوستاش را انجام داده بود) به دست آورد. سال بعد، دو جوان اوستاش، رولویچ را که سفیر یوگسلاوی در سوئد بود به قتل رساندند. در ژانویه سال ۱۹۷۲، یک هواپیمای JAT توسط عوامل اوستاش بمب‌گذاری شد. شدت عمل روی رهبری کرواسی منجر به افزایش فعالیت ضد یوگسلاوی توسط گروه‌های مهاجر کرواسی شد. در ۲۹ مارس ۱۹۷۲، دفتر گردشگری یوگسلاوی در استکهلم بمباران شد. آخرین اعضای گروه بوگوجینو در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۷۲ دستگیر، محاکمه و حکم گرفتند.
شلتون بنجامین (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر به دلیل فعالیتش در دبلیودبلیوئی شناخته می‌شود. او در دبلیودبلیوئی توانست سه بار قهرمان کمربند بین قاره ای و یک‌بار قهرمان کمربند ایالات متحده شود.
حَضرَمی‌ها () مردمی هستند که در منطقه حَضرَموت یمن زندگی می‌کنند. زبان آن‌ها عربی حضرموتی است. جمعیت حضرموت حدود دو میلیون نفر است که بین ۱۳۰۰ قبیله مختلف تقسیم شده‌اند. پیشینه. حضرمی‌ها سنت دریانوردی و بازرگانی دیرینه‌ای دارند. دریانوردان حضرمی به‌شمار فراوان در سراسر محدوده اقیانوس هند، از شاخ آفریقا تا کرانه مالابار، و تا حیدرآباد در جنوب هند، و از سری‌لانکا تا جنوب شرق آسیا رفت‌وآمد داشتند و نقش مهمی در گسترش اسلام (سنی شافعی) در اندونزی و مالزی داشتند. آن‌ها در بسیاری مکان‌ها به عنوان سازمان‌دهندگان
آن‌ها در بسیاری مکان‌ها به عنوان سازمان‌دهندگان سفر حج عمل می‌کردند. گروه‌هایی از حضرمی‌ها در بندرهای بازرگانی کشورهای عربی خلیج فارس و دریای سرخ حضور دارند. صرافان جده، در عربستان، معمولاً از قدیم حضرمی بوده‌اند. مهاجران حضرمی حضور چشمگیری در منطقه شاخ آفریقا داشتند. این مهاجران در تحکیم جامعه مسلمانان در منطقه ساحلی موسوم به بنادر در سومالی نقش مهمی ایفا کردند. در دوران استعماری، حضرمی‌های ناخرسند از درگیری‌های قبیله‌ای از قبایل جدا شده و در شهرهای گوناگون سومالی سکونت گزیدند. بسیاری از این افراد به
سومالی سکونت گزیدند. بسیاری از این افراد به عنوان مزدور در زمره سپاهیان سلطان‌نشین‌های سومالی درآمدند. بیشتر حضرمی‌ها مسلمان سنی‌مذهب (شافعی) هستند و گرایش تصوف نیز در میان آنها قوی است. اکثریت حضرمی‌های یهودی به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند. گفته شده که گروه‌هایی از حضرمی‌ها نیز در موزامبیک و ماداگاسکار زندگی می‌کنند.
سلطنت ورسنگلی () (عربی: سلطنة الورسنجلی ورسنگلی‌ها بیست هزار نفر از کل جمعیت ۶۴۰ هزار نفری سومالی‌لند بریتانیا را تشکیل می‌دادند.
خلیج تاجوره () خلیجی است در اقیانوس هند واقع در شاخ آفریقا. خلیج تاجوره در جنوب تنگه باب‌المندب و در ورودی دریای سرخ واقع شده‌است. این خلیج مناطق ماهیگیری بسیار، صخره‌های مرجانی گسترده، و صدف‌های مروارید فراوانی دارد. بیشتر خط ساحلی آن در کشور جیبوتی قرار گرفته، اما ساحل کوتاهی از این خلیج نیز در جنوب در قلمرو سومالی واقع شده‌است. نمکزارها، جنگل‌های حرا و بسترهای علف دریایی از زیستگاه‌های جانوری خلیج تاجوره هستند.
جزیره موشا ( جزیره مرجانی کوچکی است روبروی ساحل جیبوتی. این جزیره در مرکز خلیج تاجوره واقع شده‌است. جزیره موشا بزرگترین جزیره کشور جیبوتی است و از نظر تقسیمات کشوری جزء استان جیبوتی به‌شمار می‌آید. جزیره موشا در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب خاک اصلی جیبوتی واقع شده‌است. در اطراف جزیره موشا جزیره کوچکتر مَسکَلی، چند جزیرک و یک صخره مرجانی قرار دارد. جمعیت این جزیره حدود بیست نفر است اما در تابستان تعداد ساکنان آن بسیار افزایش می‌یابد. جزیره موشا از ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۷ در تصرف بریتانیا بود.
پناه بگیر () فیلمی در ژانر درام و تریلر روان‌شناختی به کارگردانی جف نیکولز و با بازی مایکل شنون وجسیکا چستین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. فیلم داستان شوهر و پدر جوانی است که تصویرهایی آخرالزمانی می‌بیند و دچار این پرسش است که باید از خانواده‌اش در برابر طوفانی که در راه است حمایت کند یا در برابر خودش. فیلم در دو بخش بهترین فیلم‌نامه برای نیکولز و بهترین بازیگر مرد برای مایکل شنون برنده جایزه ساترن شد. فیلم در دو بخش بهترین فیلم ترسناک و بهترین بازیگر زن برای جسیکا چستین نیز نامزد این جایزه شده بود. دوبله
جسیکا چستین نیز نامزد این جایزه شده بود. دوبله فارسی این فیلم با عنوان «پناهگاه» از شبکه نمایش پخش شد.
پیلوت فیلمی به کارگردانی ابراهیم ابراهیمیان و به تهیه‌کنندگی محمدرضا مصباح محصول سال ۱۳۹۶ است. خلاصه فیلم. وحید (با بازی حمیدرضا آذرنگ) با خبر می‌شود که همسرش بدون اجازه او پسر چهار ساله شان را برای جراحی قلب به تهران آورده. او بی وقت به همراه برادرش سعید خودش را به تهران میرساند و این آغاز بحران پیچیده ای بین آنهاست.
کریستیان کنس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم میلرام و تیم اسکای اشاره کرد.
ساعت جهان () که همچنین با نام ساعت جهانی اورانیا () شناخته می‌شود ساعت بزرگی است که در میدان الکساندرپلاتس در برلین قرار دارد. با خواندن نشانه گذاری بر روی آن ساعت کنونی در ۱۴۸ شهر بزرگ در سراسر جهان قابل دیدن است. پس از نصب ساعت جهان در سال ۱۹۶۹، تبدیل به یک جاذبه توریستی و محل ملاقات شده‌است. در ماه ژوئیه ۲۰۱۵، دولت آلمان این ساعت را به عنوان یک یادمان تاریخی و فرهنگی قابل توجه اعلام کرد.
دانیلو هوندو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار سابق اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم یوای‌ئی امارات و تیم ترک-سگافردو اشاره کرد. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
سلطان مسعود یکم غزنوی، پسر سلطان محمود غزنوی بود که از سال ۴۲۱ هجری به مدت ۱۱ سال تا ۴۳۲ حکومت کرد. با مرگ محمود غزنوی بنا بر وصیت محمود، پسرش محمد جانشین او شد، اما مسعود که همواره خود را جانشین بر حق پدر می‌دانست، با حمایت امیران و لشکریان محمد، توانست بدون جنگ او را اسیر و کور سازد و خود تمام امور را به دست گیرد. سلطنت به نسبت کوتاه مدت مسعود، از همان آغاز و تا انتها، درگیر توطئه‌های گوناگون درباریان و کشمکشهای دایم بین کسانی بود که از عهد محمود، در دیوان و درگاه نفوذ یافته بودند؛ که به نزاع پدریان و
و درگاه نفوذ یافته بودند؛ که به نزاع پدریان و پسریان شهرت یافت. از جمله کارهایی که برای سلطان، باعث بدنامی شد، اقدام عجولانه وی در توقیف و اعدام خواجه حسن میکال نیشابوری معروف به حسنک وزیر بود. مسعود در همان سال‌های نخست سلطنتش، علی‌رغم وجود ترکمانان که در خراسان به غارت و تجاوز مشغول بودند؛ به یاد سنت دیرین پدر افتاد که غزوه و جهاد را در هر سال واجب می‌دانست. طوایف سلجوقی در این ایام برای سلطان مسعود در تمامی خراسان گرفتاری‌هایی به وجود آورده بودند، همچنین علی تکین، در ماوراءالنهر و هارون پسر تونتاش در
علی تکین، در ماوراءالنهر و هارون پسر تونتاش در خوارزم علیه مسعود با ترکمانان همدست شده بودند، همچنین مسعود برای دفع خطر ابوکالیجار، امیر زیاری، به گرگان و طبرستان لشکر کشید. به هنگام بازگشت به غزنه، به سبب وخامت اوضاع خراسان و ماوراءالنهر، به فکر چاره افتاد، اما علی‌رغم کوشش‌های که به عمل آورد، به سبب عمیق شدن بحران و نفوذ سلاجقه در منطقه، رفع آن مشکلات دیگر ممکن نبود. با آن که در طلخاب، سلجوقیان را شکست داد اما آن‌ها را در عقب‌نشینی دنبال نکرد به‌طوری که بار دیگر مهاجمان در حوالی سرخس سر برآوردند. با توجه
دیگر مهاجمان در حوالی سرخس سر برآوردند. با توجه به این دشواری‌ها و شکست‌ها از سلجوقیان، سلطان مسعود پیمان صلحی امضاء کرد که مطابق مفاد این پیمان نساء، باورد، فراوه و تمام بیابان‌های اطراف به ترکمانان واگذار شد. اما صلح دیری نپایید و مجدداً نزاع میان دو طرف درگرفت. سرانجام سلطان مسعود در حصار دندانقان شکست خورد و خراسان را نیز از دست داد. وی برای جبران شکست دندانقان، راهی هند شد. اما در میان راه با شورش سپاهیان خود که به خزاین او طمع کرده بودند رو به رو شد. شورشیان امیر محمد، برادرش را که ده سال پیش مسعود
شورشیان امیر محمد، برادرش را که ده سال پیش مسعود او را از سلطنت برکنار و کور کرده بود، به سلطنت نشاندند. مسعود، سرانجام در محلی به نام رباط ماریگله، به وسیله شورشیان محاصره شد و عاقبت به دست سپاهیان دستگیر و کشته شد. با مرگ مسعود، اگر چه حکومت غزنویان در خارج از ایران و نیز در ولایت غزنه دوام یافت، اما در مسیر حوادث بعدی ایران تأثیری نداشت به یک معنی حکومت آن‌ها در ایران منقرض شد. منبع‌شناسی. غزنویان نخستین خاندان حکومت‌گر ایرانی پس از اسلام اند که تاریخ‌های سلسله‌ای مفصل و گرانباری دربارهٔ آن‌ها نگاشته
سلسله‌ای مفصل و گرانباری دربارهٔ آن‌ها نگاشته شده و به یادگار مانده است از این روی سرگذشت روزگار آنان را بیش از پیش باید در تاریخ‌های سلسله‌ای جستجو کرد و آن گاه در دیگر گونه‌های منابع از جمله تاریخ‌های عمومی، محلی، وزارت، تذکره‌ها، آثار ادبی، و دیگر نوشته‌های مرتبط. تاریخ سلسله‌ای. تاریخ مسعودی معروف به تاریخ بیهقی درخشانترین تاریخ روزگار غزنوی، بلکه برجسته‌ترین تاریخ‌نگاری‌های ایران می‌باشد. این کتاب همانگونه که از نامش پیداست سرگذشت روزگار سلطان مسعود غزنوی است اما مناسبت به مسایل فراوان از دیگر ادوار
است اما مناسبت به مسایل فراوان از دیگر ادوار پیش از سلطان یاد شده، به ویژه رخدادهای مرتبط با سامانیان و آل بویه و قراخانیان و سیمجوریان و خوارزمشاهیان مقتدم و… پرداخته است. نویسنده کتاب خود از دبیران دستگاه دیوانسالاری دوران غزنوی است. او در گزارش رویداد دقت و حوصله فراوانی به خرج می‌دهد و بسیاری از جزئیات دقیق را برای خواننده بازگو می‌کند و تا آنجا که برای یک نویسنده دولتی ممکن بود است جانب انصاف و بی‌طرفی را رعایت کرده است. اصل کتاب ۳۰ جلد بوده که اکنون ۵ جلد از آن در دست است که به گزارش روزگار سلطان
۵ جلد از آن در دست است که به گزارش روزگار سلطان مسعود غزنوی می‌پردازد. نیز برای بخش‌هایی از تاریخ غزنویان به ویژه شکست آنان از سلجوقیان و مناسبات بازماندگان خاندان غزنوی با دولت سلجوقی می‌تواند مفید باشد. زین الاخبار عبدالحی بن ضحاک گردیزی از جمله نخستین تاریقهای عمومی است که به شرح حال و روزگار غزنویان از آغاز تا جلوس مودودبن مسعود پرداخته است. این اثر نخستین تاریخ عمومی به زبان فارسی به‌شمار می‌رود. مجمل التواریخ و القصص از نویسنده‌ای گمنام نیز که از جمله تواریخ عمومی فارسی است و در حدود سال ۵۲۰ تألیف
تواریخ عمومی فارسی است و در حدود سال ۵۲۰ تألیف یافته است نیز اشاراتی مختصر به تاریخ غزنویان تا زمان خود و به ویژه درگیری‌های آنان با سلجوقیان می‌نماید. همچنین باید از طبقات ناصری اثر گرانقدر منهاج الدین بن سراج الدین جوزجانی یاد کرد که در اوایل قرن هفتم هجری در هندوستان نوشته شده است. این کتاب به ویژه از جهت استفاده از منابعی نظیر قسمت‌های گمشده تاریخ بیهقی و برخی وقایع نامه‌های مربوط به قراختائیان و غوریان که امروزه از میان رفته‌اند جایگاه برجسته‌ای دارد. طبقات ناصری هم برای بررسی دوران پیدایش دولت غزنوی
طبقات ناصری هم برای بررسی دوران پیدایش دولت غزنوی و اجداد این خاندان و هم مسئله مناسبات غزنویان و غوریان از اهمیت به سزایی برخوردار است. نیز به جهت استفاده از منابع گمشده‌ای مانند تجارب ابن فندق و احتمالاً ملک نامه (کتابی دربارهٔ تاریخ اوایل کار سلجوقیان) همچون طبقات ناصری علی‌رغم اینکه سال‌ها پس از سقوط غزنویان نوشته شده است منبعی ارزشمند برای مطالعه تاریخ ایران در روزگار مورد بحث به‌شمار می‌رود. در کنار این منابع، برخی تاریخ‌های عمومی دیگر نیز اطلاعات مفیدی دربارهٔ غزنویان به دست می‌دهند که مهم‌ترین
مفیدی دربارهٔ غزنویان به دست می‌دهند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: مجمع الانساب شبانکاره ای، جامع التواریخ رشید فضل‌الله همدانی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم ابوالفرج بن الجوزی، مختصر الدول ابن عبری. تاریخ‌های محلی. در میان تاریخ‌های محلی آن بخش از تاریخ‌ها که در سرزمین‌های شرق و شمال شرق ایران از جمله خراسان، سیستان، ماورالنهر و خوارزم و مازندران نگارش یافته است برای بررسی تاریخ غزنویان اهمیت بیشتری دارد. در این میان نخست باید از تاریخ سیستان اثر نویسنده‌ای ناشناس نام برد از آنجا که زمان زندگی مؤلف
ناشناس نام برد از آنجا که زمان زندگی مؤلف اصلی کتاب مقارن با سال‌های پایانی اقتدار غزنویان و آغاز چیرگی سلجوقیان در ایران است پاره‌ای اطلاعات دربارهٔ هر دو خاندان به دست می‌دهد. اما آنچه اهمیت بیشتری در این زمینه دارد این است که به هر صورت سیستان در کنار خراسان اصلی‌ترین قلمرو غزنویان است و از این رو توصیفات مؤلف از سیستان قرن چهارم و پنجم می‌تواند در روشن شدن پاره‌ای مسایل سیاسی اجتماعی عصر غزنوی سودمند باشد. در میان تاریقهای خراسان معروف به برای بررسی اوضاع غزنوی اهمیت بیشتری دارد. نویسنده که خود در
اوضاع غزنوی اهمیت بیشتری دارد. نویسنده که خود در تاریخ گمشده اش، مشارب التجارب، قطعاً بخش مهمی از وقایع غزنوی را آورده بود، چه کتاب اخیر ذیلی بر تاریخ یمینی بوده است. در تاریخ بیهق نیز به مناسبت گزارش‌های ارزشمندی از اوضاع زمانه غزنویان به دست می‌دهد. او ضمن مناسبتهای مختلف اشاراتی به اقدامات سیاسی نظامی غزنویان به ویژه در خراسان می‌کند. به اعتقاد پژوهندگان و اهل فن تاریخ‌نگاری، بیهقی شیوه دقیق علمی را در نگاشتن تاریخ بکار برده و از آغاز کار در دیوان رسالت غزنوی مقدمات این کار بزرگ را فراهم آورده و به
غزنوی مقدمات این کار بزرگ را فراهم آورده و به مطالعه کتب معتبر تاریخی اهتمام ورزیده است و سال‌ها به ثبت و ضبط وقایع روزانه و تعلیق و یادداشت کردن آن‌ها بر تقویم‌ها پرداخته، بدان گونه که هر چه از خامه توانای او تراوش کرده یا از مشهودات خود اوست که در طی روزگار با دقت تمام تعلیق می‌کرده یا اطلاعاتی است که با کنجکاوی بسیار از اشخاص مطلع به‌دست می‌آورده یا منقولاتی از کتاب‌ها است که غالباً نام آن‌ها را ذکر می‌کند. بیهقی معیار گردآوری اخبار را راستگویی و ثقه بودن گوینده و گواهی دادن خرد بر درستی آن می‌داند و در
گوینده و گواهی دادن خرد بر درستی آن می‌داند و در این باره می‌نویسد: بیهقی برای پندآموزی و عبرت اندوزی هر جا مناسب دیده، داستانی تاریخی برای آراستن تاریخ و آگاه ساختن خوانندگان می‌آورد و از آن جمله است، داستان فضل ربیع و مأمون، قصه نصر احمد در علاج خشم خود، داستان مأمون و امام رضا و… تاریخ بیهقی آیینه روشن عصر غزنوی است که نویسنده آن با باریک بینی و ژرف‌نگری بیشتر جلوه‌های زندگی اجتماعی را با خامه توانای خود بر دفتر ایام نقش بسته است. پنج مجلد به‌دست آمده از تاریخ بیهقی، در بر گیرنده حوادث روزگار پادشاهی
از تاریخ بیهقی، در بر گیرنده حوادث روزگار پادشاهی امیر مسعود فرزند سلطان محمود غزنوی است و جنگ با ترکمانان و شکست دندانقان و بر تخت نشستن طغرل سلجوقی و تعریف ولایت خوارزم و تاریخ آن، از هنگام انقراض آل مأمون و افتادن آن سرزمین به‌دست سلطان محمود و حکمرانی آلتونتاش حاجب، در آن سامان تا چیرگی سلجوقیان. علاوه بر این گونه مطالب که اساس کار مورخ است، آگاهی‌های سودمندی هم از سامانیان و صفاریان و طاهریان و سلجوقیان در این اثر نامدار می‌توان یافت، همچنین نام گروهی از شاعران پارسی گو و تازی گو و نزدیک به چهارصد و
از شاعران پارسی گو و تازی گو و نزدیک به چهارصد و پنجاه بیت از اشعارشان نیز در این کتاب آمده است. تاریخ بیهقی، اندوخته بزرگی از امثال و حکم دارد و محقق کتاب چهارصد سخن از این دست را از سراسر کتاب استخراج کرده و در فهرستی به ترتیب الفبایی در آخر کتاب آورده است، برخی از این مثل‌ها به ندرت در کتاب‌های دیگر دیده می‌شود. دکتر علی اکبر فیاض که عمر خود را در تصحیح تاریخ بیهقی به پایان برده است، دربارهٔ ارزش کار بیهقی از نظر تاریخ‌نگاری و نویسندگی در مقدمه عالمانه خود بر تاریخ بیهقی چنین نگاشته‌اند: «این کتاب از
خود بر تاریخ بیهقی چنین نگاشته‌اند: «این کتاب از جهت موضوع نمونه ای از تاریخ‌نویسی خوب و از حیث انشا، مثالی از بلاغت زبان ماست. بیهقی موجد فن تاریخ نیست، پیش از او به زبان فارسی تاریخ‌ها نوشته‌اند؛ ولی در همه مورخان قدیم ما شاید، هیچ‌کس به قدر بیهقی؛ معنی تاریخ را درست نفهمیده و به شرایط و آداب تاریخ‌نویسی استشعار نداشته است. ابداعی که بیهقی در این فن آورده، حتی در نظر خود او بی‌سابقه بوده است». همچنین از آنجا که بخشی از دیوانسالاران برجسته دولت غزنوی اصلاً از اهالی بیهق بوده‌اند، نویسنده اشارات مفید و
از اهالی بیهق بوده‌اند، نویسنده اشارات مفید و مفصلی به زندگی آنان و خاندانشان نموده که برای روشن شدن بخش‌هایی از تاریخ غزنوی می‌تواند مفید باشد. بخش‌های برجای مانده تاریخ نیشابور ابوعبدالله محمد نیشابوری معروف به الحاکم نیشابوری که عمدتاً شرح حال علمای دینی نیشابور است و به ویژه ذیلهای آن نظیر ذیل ابوالحسن عبدالغفار فارسی بنام السیاق فی التاریخ نیشابور نیز برخی گزراشهای پراکنده از روزگار غزنوی به دست می‌دهد. همچنین روضات الجنات فی اوصاف مدینه هرات نوشته معین الدین زمچی اسفزاری هر چند منبعی متاخر و مربوط به
الدین زمچی اسفزاری هر چند منبعی متاخر و مربوط به اواخر قرن نهم هجری (تألیف۸۹۷) است اما به دلیل توصیف تاریخ خراسان پاره‌ای گزارش‌ها دربارهٔ غزنویان در آن به چشم می‌خورد. علاوه بر این تاریخ‌های محلی ماوراءالنهر و خوارزم به ویژه تاریخ بخارای نرشخی و اضافات آن و تاریخ‌های محلی مازندران مانند تاریخ طبرستان ابن اسفندیار گاه دارای گزارش‌های ارزنده‌ای دربارهٔ عصر غزنوی به ویژه مناسبات دولتهای محلی ولایات یاد شده با دودمان غزنوی می‌باشند. پیش از حکومت. مسعود در زمان سلطنت پدرش سلطان محمود غزنوی فرمانده سپاه بود و
سلطنت پدرش سلطان محمود غزنوی فرمانده سپاه بود و فتوحاتی را به دست آورده بود. مدتی (تا ۴۰۸ قمری) حاکم هرات بود و در اواخر عمر محمود، مشغول سرکوبی مظفریان و آل کاکویه در ناحیهٔ ری و جبال بود. تیرگی روابط سلطان محمود و امیرمسعود. سلطان محمود در سال ۴۰۶ ه‍.ق فرزند خویش مسعود را به ولیعهدی گماشت. وی در آن هنگام نوزده ساله بود. اما دشمنان مسعود با سخن چینیهای خویش به مرور سلطان محمود را نسبت به ولیعهد بدگمان کردند. مسعود خود از دشمنانش بدین صورت یاد کرده است که: «گاه گفتندی ما بیعت می‌ستانیم لشکر را و گاه گفتندی
گفتندی ما بیعت می‌ستانیم لشکر را و گاه گفتندی قصد کرمان و عراق می‌داریم». در هر صورت، سلطان محمود به دسیسه دشمنان، پیوسته مسعود را مورد شماتت قرار می‌داد و در بزرگداشت فرزند دیگرش محمد که با مسعود همسن و سال بود، می‌کوشید و او را به رخ مسعود می‌کشید. به احتمال بسیار، سلطان محمود مسعود را به چشم حسادت می‌نگریست. سرانجام، محمود برای تنبیه مسعود او را از هرات به مولتان فرستاد اما چندی بعد، او را از آنجا فراخواند و به هرات بازگردانید. امیر محمد بر تخت غزنه. سلطان محمود غزنوی در حالی چشم از جهان فروبست که امیر
محمود غزنوی در حالی چشم از جهان فروبست که امیر مسعود در اصفهان به سر می‌برد و امیر محمد در جوزجانان اقامت داشت. مسعود هنگامی که در اصفهان از واقعه مرگ پدرش آگاه شد تصمیم گرفت که هرچه زودتر به سوی غزنین حرکت کند. وی در حوالی شهر ری اردو زد و از بر تخت نشستن امیر محمد آگاه شد. مسعود همچنین نامه‌ای از طرف خلیفه عباسی القادر باالله دریافت کرد که در حقیقت پاسخ خلیفه به نامه‌ای بود که مسعود به وی نوشته و در آن خلیفه را از مرگ محمود آگاه کرده و استحقاق خویش برای جانشینی پدر را گوشزد نموده بود. نامه خلیفه القادر
جانشینی پدر را گوشزد نموده بود. نامه خلیفه القادر باالله متضمن تسلیت مرگ محمود و تهنیت حکومت مسعود و توصیه به او برای عزیمت سریع به جانب خراسان بود. همچنین پیکهایی از غزنین به نزد مسعود رسید از طرف امیر یوسف (برادر سلطان محمود)، حاجب بزرگ علی، ابوسهل حمدوی این افراد مسعود را ولیعهد واقعی محمود دانسته و این نکته را گوشزد کردند که آنان برای پیشگیری از شورش‌های احتمالی، به صورت موقت امیر محمد را بر تخت نشانده‌اند. مدتی نگذشت که بزرگان و سپاهیان از نزد امیر محمد پراکنده شدند و به مسعود پیوستند زیرا سلطان محمد
پراکنده شدند و به مسعود پیوستند زیرا سلطان محمد را رقیب مسعود نمی‌دیدند و روند امور بیانگر این واقعیت بود که سرانجام پیروزی از آن مسعود خواهد بود. بدین ترتیب امیر مسعود با اقتداری تمام برای به‌دست آوردن تاج و تخت آماده می‌شد. حاجب علی قریب که پس از سلطان محمود ضمن حفظ امنیت پایتخت و رسیدگی به امور حکومت، امیر محمد را در رسیدن به قدرت یاری کرده بود. اما وقتی بر او آشکار شد که امیر محمد از شجاعت، تدبیر و قاطعیتی که در آن موقع حساس ضرورت داشت برخوردار نیست و به صورت پنهان برای قدرت یابی مسعود دست به کار
و به صورت پنهان برای قدرت یابی مسعود دست به کار گردید. حاجب علی بعد از آنکه امیر یوسف سپهسالار را از پشتیبانی امیر محمد بازداشت، بسیاری از بزرگان لشکری و کشوری را به پرهیز از هواداری از آن سلطان جوان فراخواند. حاجب علی به صورت ظاهر، امیر محمد را با بیست هزار سوار جنگی، برای مبارزه با مسعود از غزنین خارج کرد. در آنجا وی مخفیانه گروه گروه لشکریان محمد را به فرار به نزد مسعود وادار می‌کرد. با این اتفاقات سپاهیان ضد امیر محمد برخاسته و «گفتند سلطان و خداوند ما مسعود است» محمد که به خیانت اطرافیان خویش پی برده
مسعود است» محمد که به خیانت اطرافیان خویش پی برده بود، تصمیم به خودکشی گرفت اما غلامان او مانع شدند و آن امیر را بازداشت کردند. بدین گونه دوران حکومت هفت‌ماهه سلطان محمد به پایان آمد. نزاع پدریان و پسریان. مسعود در اندیشه انتقام گرفتن از کسانی بود که در روزگار فرمانروایی سلطان محمود، او را آزرده بودند، اما در واقع، آنچه او را به رفتارهای نابخردانه با بعضی از بزرگان دولت سلطان محمود وادار نمود، توطئه‌های جمعی از افراد فرصت طلب بود. مسعود، حاجب بزرگ علی قریب را با وجود این که در قدرت‌گیری او نقش اساسی ای
را با وجود این که در قدرت‌گیری او نقش اساسی ای داشت دستگیر کرد، پس از غارت اموال و متعلقاتش، او را به زندان انداخت. بهانه امیر مسعود در این کار آن بود که حاجب علی «از حد خود درگذشت و سلطانی بنشاند و دیگر او را برداشت.» در آن احوال بوسهل زوزنی در اداره حکومت امیر مسعود نقشی چشمگیر داشت. وی در عهد حکومت سلطان محمود، در آن هنگام که امیر مسعود امارت هرات را برعهده داشت، مورد حسادت دشمنان قرار گرفت و به تهمت بد مذهبی، به دستور سلطان محمود محبوس شد اما پس از مرگ محمود از غزنین فرار کرد و به حضور امیر مسعود رسید.
از غزنین فرار کرد و به حضور امیر مسعود رسید. وی در موقعیت جدید، امکان تسویه حساب با مخالفان سابق خویش را یافته بود. بیهقی در روایت این رویدادها شرحی آموزنده از اختلاف و آشوب پس از مرگ یک حاکم، تغییر موضع گروه‌های گوناگون و گردآمدن آنان در کنار برنده، و از میان رفتن مقام و مال، و معمولاً جان بازنده به دست می‌دهد. در این مورد، بلندمرتبه‌ترین مقامی که همه چیز را از دست داد حسنک وزیر بود، که وقتی مسعود غزنوی به سلطنت رسید به جرم قرمطی بودن او را بردار کرد و بیهقی شرح کامل بر دار کردن او را در تاریخ خود آورده