payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آیفون اِکس‌آر (که آن را آیفون ۱۰آر نیز می‌خوانند)، تلفن هوشمند ساخت شرکت اپل است که توسط تیم کوک مدیر عامل شرکت اپل در سالن استیو جابز واقع در اپل پارک به تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸ معرفی شد. این آیفون، کم‌قیمت‌تر از آیفون اکس‌اس که بسیار گران قمیت‌گذاری شده، است. پیش‌فروش آیفون اکس‌آر به تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸ و ۲۶ اکتبر همان سال نیز عرضه به بازار است. آیفون اکس‌آر داری یک ال‌سی‌دی ۶.۱ اینچی و با ۷۴۹ دلار آمریکا قیمت پایه، کم‌قیمت‌ترین آیفون قابل خرید از سوی اپل است. این گوشی دارای همان پردازنده آیفون اکس‌اس است
این گوشی دارای همان پردازنده آیفون اکس‌اس است که اپل ادعا دارد "هوشمندترین و توان‌مندترین" پردازنده‌‌ای است که تاکنون در یک تلفن هوشمند جای داده شده‌است. این گوشی در ۶ رنگ‌بندی سپید، سیاه، آبی، زرد، مرجانی (صورتی مایل به نارنجی) و سرخ به بازار ارائه شد و تا واپسین ماه‌های ۲۰۲۱ تولید می‌شد. آیفون اکس‌آر از دو سیم‌کارت که یکی فیزیکی و دیگری الکترونیکی است، پشتیبانی می‌کند. بازخوردها. نمایشگر. بسیاری از رسانه‌های برخط نوشتند که در استفاده عادی، کاربران نباید قادر به تشخیص پیکسل‌های نمایشگر باشند و تراکم
قادر به تشخیص پیکسل‌های نمایشگر باشند و تراکم پیکسلی، کم نیست. همچنین نمایش رنگ‌های طبیعی و فناوری‌های بهبود رنگ و طیف نوری لحظه‌ای هوشمند اپل هنگام استفاده کاربر، باعث ستایش رسانه‌ها و بازخورد مثبت برای این گوشی شد. آداپتور شارژ و هندزفری. اپل، به عنوان بخشی از یک ابتکار زیست‌محیطی، ایرپاد و آداپتور شارژ را از اکتبر ۲۰۲۰، از همگی جعبه‌های آیفون، از جمله iPhone XR های تولید جدیدتر از این ماه، حذف کرد. این کار با نقدهایی روبرو شد.
آلپ دوئز () پیست اسکی در ارتفاع ۱۲۵۰ تا ۳۳۰۰ متر و علفزاری کوهستانی است که در بخش غربی آلپ در کمون اوئز در دپارتمان ایزر در ناحیه اوورنی-رون-آلپ قرار گرفته‌است. این ناحیه بخشی از ماسیف گرانده روزه است و ۵۹ کیلومتر با گرونوبل فاصله دارد. جاده ارتباطی پیست با گرونوبل در امتداد دره رومانش از کمون‌های لیو-او-گاوه و لو بورگ-دواسان می‌گذرد. آلپ دوئز بارها در مسابقه دوچرخه سواری تور دو فرانس مورد استفاده قرار گرفته‌است. از جمله در تور دو فرانس ۲۰۱۳ دو بار در یک مرحله از آن عبور کردند. آلبرتو کونتادور رکورد
یک مرحله از آن عبور کردند. آلبرتو کونتادور رکورد سریع‌ترین رکابزنی در سربالایی آن را با مدت ۳۷ دقیقه و ۳۰ ثانیه در اختیار دارد. تاریخچه. محوطه آلپ از قرون وسطی مسکونی بود. در شرق آلپ وتی سکونتگاهی قرون وسطایی از اواخر سده یازدهم تا سده چهاردهم با نام برانده گسترش یافت. این سکونتگاه ترکیبی از یک قلعه، یک کلیسای محلی و گورستان، روستایی با حدود ۸۰ خانه، معادن سطحی و زیرزمینی و چند ناحیه صنعتی بود. ساکنان آن در معدن نقره ای برای دوفین کار می‌کردند. در حال حاضر این محوطه تنها کرون قرون وسطایی است که به صورت
این محوطه تنها کرون قرون وسطایی است که به صورت کامل شناخته شده و به جا مانده‌است. این ویژگی آن را به محوطه ای منحصر به فرد در اروپا تبدیل کرده‌است و طبق حکم صادره در ۶ اوت ۱۹۹۵ جزء آثار باستانی طبقه‌بندی می‌شود. محوطه از سال ۱۹۷۷ به صورت پیوسته توسط مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه حفاری و مطالعه شده‌است. فعالیت‌های معدنی قرون وسطایی از گوا (در دره سارن) تا دریاچه سفید (در ماسیف روزه) گسترده شده بود. خود ماسیف از عصر برنز مورد معدن کاوی از جمله مس قرار داشت. گاستون بونیه گیاه‌شناس فرانسوی مطالعات خود در
گاستون بونیه گیاه‌شناس فرانسوی مطالعات خود در زمینه گیاگان فرانسه را در سال ۱۸۷۱ از آلپ دوئز آغاز کرد. توسعه پیست اسکی از دهه ۱۹۲۰ آغاز شد. در سال ۱۹۳۶ نخستین بالابر سطحی برای اسکی بازان در این پیست افتتاح شد. میراث فرهنگی منطقه. محوطه‌ها و بناهای تاریخی. کلیسا. آلپ دوئز کلیسایی مدرن دارد که نمای آن نیمرخ مریم باکره را یادآوری می‌کند. ارگ بادی کلیسا در جهان منحصر به فرد است. طرح آن به شکل دستی است که به سوی آسمان بلند شده‌است. هر سال کنسرت‌هایی در کنار این ساز برگزار می‌شود. ورزش‌های زمستانی. آلپ دوئز برای
برگزار می‌شود. ورزش‌های زمستانی. آلپ دوئز برای مسابقات دانهیل یا اسکی آلپاین استفاده می‌شود. آلپ دوئز یکی از نخستین پیست‌های اسکی اروپا است. میزبانی مسابقات بابسلد در المپیک زمستانی ۱۹۶۸ باعث محبوبیت پیست شد. در آن دوران در رقابت میان پیست‌هایی که با هدف تجاری ساخته شده بودند، آلپ دوئز رقیب کورشول بود؛ ولی ساخت پیست‌های دیگر مانند منطقه سه دره و وال-دیزر باعث افول محبوبیت آلپ دوئز در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ شد. آلپ دوئز با طول ۲۴۹ کیلومتر و ۸۴ بالابر یکی از بزرگترین پیست‌های جهان است. تجهیزات بزرگ برفساز
بزرگترین پیست‌های جهان است. تجهیزات بزرگ برفساز با اثرات جنوبی بودن دامنه کوه مقابله می‌کند و باعث می‌شود که پیست برای اسکی بازان تازه‌کار جذاب باشد. بخش میانی با شیب متوسط به پیست‌های دیگر اتصال می‌یابد و باعث افزایش مسافت قابل اسکی می‌شود؛ ولی جذابیت پیست بیشتر به خاطر شیب زیاد ارتفاعات بالای آن است که علاقه‌مندان اسکی آزاد را به سوی خود می‌کشد. المپیک زمستانی ۱۹۶۸. در المپیک زمستانی ۱۹۶۸ که در گرونوبل برگزار می‌شد، آلپ دوئز میزبان رقابت‌های بابسلد بود. پیست در سال ۱۹۶۶ ساخته شده بود و در سال ۱۹۶۷ میزبان
در سال ۱۹۶۶ ساخته شده بود و در سال ۱۹۶۷ میزبان مسابقات قهرمانی جهان بود. به دلیل جنوبی بودن سطح پیست، تجهیزات سرمایش امکان جامد نگه داشتن یخ را نداشت. به همین دلیل رقابت چهارنفره لغو شد و در بهار ۱۹۶۷ تغییراتی به منظور آماده‌سازی برای بازی‌های المپیک به عمل آمد. سیستم سردسازی در پیچ‌های ۶، ۹، ۱۲ و ۱۳ تقویت شد؛ پیچ ۱۲ با سنگ و خاکریز پوشانده شد تا از بیرون زدن بتن جلوگیری کند؛ پیچ ۱۲ با نیتروژن مایع سرد شد و برای کم کردن تابش مستقیم آفتاب، سایبان‌هایی در پیچ‌های ۶، ۹، ۱۲ و ۱۳ ساخته شد. با این وجود مشکل رفع
۶، ۹، ۱۲ و ۱۳ ساخته شد. با این وجود مشکل رفع نشد و رقابت‌های بابسلد پیش از طلوع خورشید زمان‌بندی شد. هزینه‌های بالای نگهداری منجر به تعطیلی پیست در سال ۱۹۷۲ شد؛ ولی اقتصادی نبودن تخریب ساختمان پیست، باعث بر جا ماندن آن شد. رقابت‌های دوچرخه سواری. جزئیات سربالایی. سربالایی به سوی قله در لو بورگ دواسان در دره رومانش آغاز می‌شود. طول آن تا قله ۱۳٫۸ کیلومتر است و به‌طور متوسط ۸٫۱٪ شیب دارد. مسیر از ۲۱ پیچ گیره سر تشکیل شده‌است و شیب بیشینه آن ۱۳٪ است. تور دو فرانس. آلپ دوئز بارها جزء مسیر تور دو فرانس قرار
فرانس. آلپ دوئز بارها جزء مسیر تور دو فرانس قرار گرفته‌است. نخستین بار در سال ۱۹۵۲ در تور گنجانده شد و از سال ۱۹۷۶ چندین بار آخر خط مرحله بوده‌است. نخستین مرحله ای که از آلپ دوئز عبور می‌کرد با پیروزی فائوستو کوپی به پایان رسید. کوپی در ۶ کیلومتری قله فرار کرد و ژان روبیک به دنبال او رفت. این نخستین آخر خط سربالایی در تور دو فرانس بود. پس از کوپی تا سال ۱۹۶۴ سربالایی در مسیر تور قرار نگرفت. از سال ۱۹۷۶ به بعد، استفاده از آلپ دوئز در تور متداول شد. در مرحله هجدهم تور دو فرانس ۲۰۱۳ آلپ دوئز دو بار طی شد.
هجدهم تور دو فرانس ۲۰۱۳ آلپ دوئز دو بار طی شد. رکابزنان بار نخست تا ارتفاع ۱۷۶۵ متر و بار دوم تا قله رکاب زدند.
الیور پادربورن (؛ ح. ۱۱۷۰ - ۱۱ سپتامبر ۱۲۲۷) که با نام‌های توماس الیور و الیور ساکسونی یا الیور کلن نیز شناخته می‌شود، کشیش، جنگجوی صلیبی و تاریخ‌نگار آلمانی بود. وی اسقف‌اعظم پادربورن از سال ۱۲۲۳ تا ۱۲۲۵ میلادی بود تا اینکه به دستور پاپ هونوریوس سوم به عنوان کاردینال-اسقف کلیسای سابینا منصوب شد. وی نخستین فرد پادربورن بود که توانست به مقام کاردینالی برسد. الیور همچنین نماینده کلیسا در جنگ صلیبی پنجم و دبیر کاردینال در کلیسای کلن بود، مهارت خطبه‌سرایی‌اش را در خدمت مبارزه برای جنگ جدید صلیبی گرفت. وی توانست
خدمت مبارزه برای جنگ جدید صلیبی گرفت. وی توانست به موقع سپاه بزرگی گرد آورد و بعد خود فرماندهی آن را بر عهده گرفت. وی پس از بازگشت از جنگ، کتابی تحت عنوان "فتح دمیاط" را به رشته تحریر درآورد که در واقع گزارشی ارزشمند از شاهدان عینی جنگ صلیبی پنجم بود.
کیوان خسروانی (زادهٔ ۷ مرداد ۱۳۱۷) معمار، طراح داخلی و طراح مد، متولد تهران در ایران است. زندگی‌نامه. کیوان خُسرُوانی، معمار و طراح مد، متولد ۷ مرداد ۱۳۱۷ در تهران است. او که اکنون در پاریس زندگی می‌کند، تحصیلات بین‌المللی خود را در ایالات متحده آمریکا، ایران، فرانسه و ایتالیا پشت سر گذاشته است. او ابتدا تحصیلات خود را در رشته معماری در سال ۱۳۳۶ در دانشگاه برکلی در ایالات متحده آمریکا آغاز کرد. پس از یک سال، به دلیل تمایل به اقامت در کشور خود، به ایران بازگشت. در سال ۱۳۴۱، تحصیلات خود را با درجه عالی در
در سال ۱۳۴۱، تحصیلات خود را با درجه عالی در مقطع فوق‌لیسانس از دانشگاه تهران تحت نظر هوشنگ سیحون به پایان رساند. سپس با استفاده از بورسیه دولت فرانسه به مدت دو سال در مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس تحصیل کرد. در سال ۱۳۴۳، اولین نمایشگاه انفرادی خود را از کروکیهایی که از معماری ایران و اروپا کشیده بود، در برگزار کرد. کیوان خسروانی با جین درو و ماکسول فرای در پروژه دانشگاه شفیلد همکاری کرد. در سال ۱۳۴۵، دورهٔ حفاظت و ترمیم آثار باستانی، دوره‌ای تخصصی و ارائه شده توسط یونسکو، را در دانشگاه معماری رم به پایان
شده توسط یونسکو، را در دانشگاه معماری رم به پایان رساند. پس از بازگشت خود به ایران در سال ۱۹۶۶، در اولین جشن هنر شیراز- پرسپولیس شرکت کرد. او طراح نورپردازی تخت جمشید، حافظیه و همچنین طراح آمفی‌تئاترها برای این جشنواره بود. علاقه و احترام عمیق او به فرهنگ ایرانی، او را به ترویج موسیقی کلاسیک ایرانی برای تلویزیون ملی ایران سوق داد. به ابن ترتیب او به عنوان تهیه‌کننده داوطلب، نُه برنامه کنسرت سولو (اجرای تک‌ نفره)، برای هنرمندان و خوانندگان ایرانی به شبکه تلویزیون ایران ارائه داد. او همچنین به دلیل علاقه‌اش
ایران ارائه داد. او همچنین به دلیل علاقه‌اش به حفظ صنایع‌دستی سنتی ایرانی، سال‌ها را صرف مطالعه و کار بر روی «احیای پارچه بافی سنتی ایران» ؛ ابریشم اسکو، قلم کار، چشم دوزی اصفهان و سوزن دوزی بلوچستان (به همراه مهرمنیر جهانبانی) نمود. نتیجه این توجه ویژه و ترکیب آن با طبع و سلیقه منحصر به فردش، آن بود که به مدت ۱۳ سال، به عنوان خالق داوطلب و بدون دریافت دستمزد، برای طراحی لباس‌های رسمی ملکه فرح پهلوی و خانواده سلطنتی، ایفای نقش نمود. این امر، نقش مهمی را در احیای صنایع‌دستی و پارچه‌های ایرانی ایفا کرد، به
احیای صنایع‌دستی و پارچه‌های ایرانی ایفا کرد، به گونه ای که به گفته خود کیوان خسروانی در یکی از مصاحبه هایش: "این امر هیچگاه بدون خواست ملکه ایران امکان پذیر نبود." به این ترتیب او توانست صنایع دستی ایران را با ذوق و مهارت خود، به سطح ویژه ای یعنی برای اوت کوتور اختصاصی سلطنتی ارتقا دهد که با معیار های اوت کوتور در دنیا برابری میکرد. در سال ۱۹۹۹، چهار لباس خلق شده او برای ملکه ایران، به موزه مد شهر پاریس - Palais Galliera، به عنوان بخشی از مجموعه دائمی این موزه، توسط شخص خودش، اهدا شدند. در همین حال، او
موزه، توسط شخص خودش، اهدا شدند. در همین حال، او بوتیک‌های خودش به نام‌های Number One (نامبر وان) و Miss Number One (میس نامبر وان) را در تهران افتتاح کرد، که از طریق آنها توانست سبک پوشش نسل جوان ایرانی را متحول کند. در سال ۱۳۵۶، او برای اعتراض به تخریب بافت شهری عودلاجان به بهانهٔ نوسازی، نمایشگاهی از کروکی‌هایش را از محله‌های و بناهای ویران شدهٔ ایران در این محلهٔ قدیمی تهران برگزار کرد. به گفتهٔ خودش، در اعتراض به خرابی‌هایی از این قبیل، ۱۳ سال از حرفه و تخصص اصلی خود دست کشید و به طراحی و فروش لباس
و تخصص اصلی خود دست کشید و به طراحی و فروش لباس پرداخت. اما با این حال در طول دوران حرفه‌ای خود، گاهی در زمینه معماری نیز بر روی چندین پروژه فعالیت و ایفای نقش کرده است. یکی از پروژه‌های معماری او، «مهمانسرای نائین» است که به درخواست وزارت گردشگری، در سال ۱۹۶۷ در شهر نائین ساخته شد. او همچنین در سال ۱۹۶۹، به‌عنوان معمار داوطلب، کتابخانه‌ ای برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، در محله گود زنبورک خانه (محله ای مردم‌نهاد در تهران) طراحی و اجرا نمود. علاوه بر این موارد، او ویلایی خانوادگی در محله فرمانیه
بر این موارد، او ویلایی خانوادگی در محله فرمانیه در تهران را برای خانواده خود طراحی کرده بود که بعد از انقلاب اسلامی تخریب شد. از زمان اسکانش در پاریس در سال ۱۹۷۸، یک سال پیش از انقلاب اسلامی در ایران، خسروانی فعالیت‌های فرهنگی خود را برای ترویج میراث ایرانی ادامه داده است. طی تبعید و در سال‌های اقامتش در پاریس، او بازسازی و طراحی داخلی آپارتمان قدیمی متعلق به ژرژ ساند را بر عهده گرفت. او همچنین معمار افتخاری پروژه «شبستان ایرانی» برای مسجد جامع شهر پاریس است (که یک بنای تاریخی از سال ۱۹۲۴ است). او در این
(که یک بنای تاریخی از سال ۱۹۲۴ است). او در این طرح، زیر زمین مسجد را به شبستان ایرانی تبدیل کرده‌ است.
موسی یبغو یکی از پسران سلجوق و عموی طغرل‌بیگ و چغری‌بیگ بود، که در طول عمر طولانی‌اش، در سلسله درگیری‌های میان سلجوقیان و غزنویان شرکت کرد و در نبرد دندانقان که میان این دو گروه به وقوع پیوست و به پیروزی سلجوقیان انجامید، شجاعت زیادی از خود نشان داد. پس از نبرد مذکور و در جریان تقسیم ممالک متصرفه میان خاندان سلجوقی، هرات، بست، سیستان و نواحی پیرامون آن در اختیار موسی قرار گرفت. او به ترتیب در سال‌های ۴۳۲ ه.ق/۱۰۴۰ م و ۴۳۴ ه.ق/۱۰۴۲ م، به سیستان سفر نمود و هربار پس از توقفی کوتاه در آن ناحیه، به خراسان بازگشت.
پس از توقفی کوتاه در آن ناحیه، به خراسان بازگشت. سفر سوم وی به سیستان که در سال ۴۴۳ ه.ق/۱۰۵۱ م انجام شد، مصادف با تهاجمات غزنویان به این ناحیه در جهت تصرف و تخریب آن بود. او در این سال زرنج را به تصرف درآورد، اما با حملات سخت غزنویان، در راستای گردآوری نیروی تازه‌نفس، به سمت هرات عقب‌نشینی کرد. او در سال ۴۴۵ ه.ق/۱۰۵۳ م، در قلعهٔ اسپهبد سیستان استقرار یافت. مدتی بعد یاقوتی، فرزند چغری‌بیک، به سیستان آمد و به نام پدر خطبه خواند. موسی با عصبانیت تمام، نامه‌ای به طغرل نگاشت و با یادآوری خدماتش به وی و حکومت
به طغرل نگاشت و با یادآوری خدماتش به وی و حکومت سلجوقی در ابتدای کار ایشان، از چغری‌بیک و پسرش شکایت کرد و درخواست احقاق حق خویش را نمود. طغرل نیز در بیانیه‌ای به کارگزار و مردم سیستان، به آنان فرمان داد که فقط از موسی و فرماندهانش اطاعت نمایند. با مراجعت یاقوتی از سیستان، تمامی آن نواحی در اختیار موسی قرار گرفت و وی القاب معزالدوله موسی مولی امیرالمؤمنین را دریافت کرد. موسی در عصر آلپ ارسلان، علیه وی طغیان نمود اما در برابر او مغلوب گشت و به حضور او فرستاده شد. آلپ ارسلان وی را مجازات نکرد و به نزدیک
شد. آلپ ارسلان وی را مجازات نکرد و به نزدیک داشتن وی به خود، قناعت کرد.
ابراهیم اینال یا ابراهیم ینال برادر مادری طغرل، از سران قدرتمند سلجوقی و فاتح قسمت اعظم متصرفات اولیهٔ آنان است. وی در جریان فتوحات، نقش سرداری لایق و جنگاور را ایفا نمود، که همواره در تاخت‌وتاز و محاصره و تصرف مناطق گوناگون بود و رهبری بسیاری از لشکرکشی‌های طغرل‌بیگ را بر عهده داشت که به همین سبب، نقش مهمی در گسترش قلمروی سلجوقیان ایفا کرد. لازم به ذکر است که او خود را از مدعیان تخت سلجوقی می‌دانست و به همین دلیل بارها به مخالفت با آلپ ارسلان پرداخته بود. لازم به ذکر است که ایل بزرگ اینانلو از نسل ابراهیم
به ذکر است که ایل بزرگ اینانلو از نسل ابراهیم ینال هستند و از اسم ابراهیم ینال گرفته شده است لشکرکشی‌ها و متصرفات ابراهیم ینال. در ابتدای کار سلحوقیان، ابراهیم ینال، نیشابور را به وسیلهٔ دویست سوار و انجام رایزنی‌هایی، فتح کرد و در نخستین جمعهٔ پس از ورود به نیشابور، در مسجد جامع، به نام طغرل خطبه خواند و مدتی بعد نیز، طغرل در میان استقبال بزرگان نیشابور وارد آن شهر شد و پس از اقامت در باغ شادیاخ، بر تخت سلطنت مسعود غزنوی تکیه زد. برخی نیز تاریخ این حوادث را مصادف با سال ۲۹–۱۰۲۸ م می‌دانند. او در سال ۴۳۳
را مصادف با سال ۲۹–۱۰۲۸ م می‌دانند. او در سال ۴۳۳ ه.ق به ری هجوم برد و خواستار اطاعت فرامرز از سلجوقیان شد اما فرامرز که حاضر به اطاعت از آنان نبود و قدرت هماوردی با سپاه ابراهیم را نیز نداشت، از ری خارج شد و ابراهیم نیز پس از تصرف ری و اصلاح امور آن، سرزمین‌های مجاور آن شهر را نیز به تصرف درآورد و پس از آن بروجرد را تسخیر کرد و سپس به سوی همدان لشکرکشی نمود. مصادف با لشکرکشی ابراهیم به همدان، ابوکالیجار گرشاسب، برادر فرامرز، بر همدان مسلط بود در سال ۴۳۴ ه‍.ق، طغرل بیک وارد ری شد و ابراهیم ینال نیز با رها
طغرل بیک وارد ری شد و ابراهیم ینال نیز با رها کردن تاخت و تازهای خود در مناطق ذکر شده، به منظور دیدار با طغرل، به سمت ری رهسپار شد و گرشاسب به همدان بازگشت. طغرل نیز در همین دوره، کلیه متصرفات ابراهیم ینال را — که مشتمل بر ری و سرزمین‌های ولایت جبال بود — از او گرفت. در بیان علت این اقدام طغرل دو فرضیه را مطرح نموده‌اند: در سال ۴۳۶ ه‍.ق، گرشاسب دگربار به همدان بازگشت و پس از بیرون راندن کارگزاران طغرل از آن شهر، خطبهٔ سلطنت به نام او جاری شد. طغرل پس از وقوف بر این امر، در جهت برقراری تسلط دوباره بر آن
وقوف بر این امر، در جهت برقراری تسلط دوباره بر آن ناحیه، به تکاپو افتاد و در پی آن ابراهیم ینال را در سال ۴۳۷ ه‍.ق، مأمور به فتح جبال نمود. در جهت اجرای این فرمان، ابراهیم ینال رهسپار همدان شد و پس از فرار گرشاسب، آن شهر را تحت تسلط خویش درآورد. شخصی به نام ابوشوک، که بر بعضی از نواحی غربی ایران سلطه داشت، دینور را با فرض حملهٔ ابراهیم ینال بدان شهر، ترک گفت و ابراهیم نیز با بهره‌گیری از فرصت موجود، بر دینور تاخت و آن را متصرف شد. ابراهیم اندک زمانی پس از بهبود اوضاع دینور، در تعقیب ابوشوک به سمت کرمانشاه
اوضاع دینور، در تعقیب ابوشوک به سمت کرمانشاه لشکرکشی کرد، اما ابوشوک به سوی حلوان گریخت و ابراهیم ینال نیز پس از سلسله درگیری‌های خونبار با مدافعان کرمانشاه، در سال ۴۳۷ ه‍.ق توانست بر کرمانشاه تسلط یابد. ابراهیم در ادامه رهسپار حلوان شد و در طی مسیر خود بعضی از آبادی‌ها و دژهای موجود را به تصرف خویش درآورد تا سرانجام به حلوان رسید؛ اما پیش از آن، ابوشوک و مردم شهر، آنجا را ترک گفته بودند. بدین ترتیب ابراهیم بدون هیچ گونه مقاومت و درگیری، بدان شهر وارد شد و آن را غارت نمود. مهلهل، برادر و جانشین ابوشوک پس
آن را غارت نمود. مهلهل، برادر و جانشین ابوشوک پس از مرگ او در سال ۴۳۸ ه‍.ق، کارگزار ابراهیم ینال، بدر بن طاهر را — که بر کرمانشاه تسلط داشت — از آن ناحیه راند و خود بر آن شهر حاکم شد. محمد، فرزند مهلهل، نیز در همان سال بر دینور دست یافت و از آن پس مناطق مذکور در میان دستان سعدی، فرزند ابوشوک — که به ابراهیم ینال ملحق شده بود — و عموها و عموزادگانش جابجا می‌شد. از سوی دیگر، ابراهیم نیز در سال ۴۳۹ ه‍.ق، با بهره‌گیری از نزاع میان سعدی و سایر افراد خاندانش، دگرباره بر متصرفات قبلی خویش دست یافت و همچنین دژها و
بر متصرفات قبلی خویش دست یافت و همچنین دژها و آبادی‌های دیگری را نیز بر متصرفاتش افزود که پس از تسلط او به شهرزور، وسعت قلمرواش بیش از گذشته افزایش یافت. البته از ویژگی‌های نزاع‌های ابراهیم ینال با گردنکشان نواحی مختلف، غارتگری‌ها و اعمال ناپسند او در این راه را بیان می‌دارند، که به‌طور ویژه توسط غزهایی که او را همراهی می‌کردند، صورت می‌پذیرفت و این اعمال را جزو میراث این دسته و از سنت‌های رایج در جنگ‌های قبیله‌ای می‌دانند، که یادگاری از دوران صحرانشینی غزها بود و همچنان آنان را همراهی می‌کرد. نخستین ورود
بود و همچنان آنان را همراهی می‌کرد. نخستین ورود منظم سلجوقیان به آناتولی. از مدت‌ها قبل از سلطنت طغرل، ترکمانان حملات متعددی به سرزمین آناتولی یا روم شرقی، بیزانس، داشتند اما در دورهٔ سلطنت او و برای نخستین بار در سال ۴۴۰ ه‍.ق، ترکمانان به سرکردگی ابراهیم ینال، بخش‌هایی از روم شرقی را آماج حملات خود قرار دادند. زمانی که گروهی از غزها تصمیم گرفتند که به قلمرو ابراهیم ینال وارد شوند، ابراهیم به این بهانه که سرزمین‌های تحت تصرف او ظرفیت سکونت آنان را ندارد، غزها را در جهت کسب غنیمت و جهاد در راه خدا، برای
غزها را در جهت کسب غنیمت و جهاد در راه خدا، برای حمله به روم شرقی تحریص و دعوت نمود و وعدهٔ همراهی خود در این راه را به آنان داد. در نتیجه غزها، به سمت سرزمین روم گسیل شدند و ابراهیم ینال نیز به دنبال آنان رهسپار آن نواحی شد. آنان پس از وصول بدان مناطق، در نبردهای سختی که با سپاهیان پرتعداد رومی و اهالی آبخاز در مناطقی همچون ملازگرد (منازکرت)، ارزن روم (ارزنه‌الروم)، قالیقلا و طرابوزان داشتند، پس از تحمل شکست‌ها و کسب پیروزی‌هایی، سرانجام به همراه ابراهیم ینال، موفق به کسب پیروزی نهایی شدند و در طی آن
ینال، موفق به کسب پیروزی نهایی شدند و در طی آن بسیاری از رومیان در این کارزار کشته، اسیر یا متواری شدند. در طی این نبردها، بسیاری از پاتریک‌ها در کنار قاریط، پادشاه آبخاز، به اسارت درآمدند. پس از این رخدادها، ابراهیم ینال با دست‌اندازی بر مناطق متعدد در سرزمین روم، توانست حتی تا فاصلهٔ پانزده روزه از پایتخت سرزمین روم یعنی قسطنطنیه، پیشروی کند. همچنین پس از نبردهای مذکور، مهاجمان توانستند مقدار زیادی از مردمان آن نواحی را به همراه چهارپایان، اموال و تجهیزات جنگی به چنگ آورند. مدتی بعد، طغرل امارت سنجار،
جنگی به چنگ آورند. مدتی بعد، طغرل امارت سنجار، موصل و نواحی اطراف آن را به ابراهیم ینال محول کرد و خود در اواخر سال ۴۴۹ ه‍.ق به بغداد مراجعت نمود. رویارویی طغرل و ابراهیم ینال. منشأ اختلافات و نخستین درگیری. در نظام مبتنی بر کوچ‌نشینیِ ترکانِ آسیای مرکزی، خاقان، رهبر ترکان، از اختیارات نامحدود برخوردار نبود؛ اما پس از تسلط سلجوقیان بر ایران و آشنایی طغرل با قدرت مطلقهٔ پادشاهی، او این امر نظام را باب میل خود یافته و مایل به قبول اشخاصی هم‌پایهٔ خود نبود و دیگر بزرگان را همچون افراد تحت فرمان خویش به‌شمار
دیگر بزرگان را همچون افراد تحت فرمان خویش به‌شمار می‌آورد. ابراهیم ینال که سرکردگی عده‌ای از ترکمانان، ینالیان، را بر عهده داشت و به واسطهٔ همین نیرو، نقش برجسته‌ای را در موفقیت‌های سلجوقیان ایفا می‌کرد و نیز تلاش‌های فراوانی در جهت گسترش قلمرو سلجوقیان در غرب ایران و هجوم به آسیای صغیر را کرده شده‌بود، تاب تکروی‌ها و فردگرایی‌های طغرل را نداشت و به همین علت از فرمان طغرل در سال ۴۴۱ ه‍.ق مبنی بر واگذاری همدان و دژهای مستقر در جبال به او، تمرد نمود و وزیر خود ابوعلی را — که مظنون به ایجاد توطئه میان او و
خود ابوعلی را — که مظنون به ایجاد توطئه میان او و طغرل در جهت ایجاد کدورت میان‌شان بود — به شدت تأدیب نمود و سپس به نبردی سخت با طغرل دست یازید که متحمل شکست شد و از برابر طغرل متواری شد و قلمرواش تحت تسلط طغرل قرار گرفت. ابراهیم با پناه جستن در دژ سرماج، واقع در سرزمین جبال، به تمرد و عصیان خویش بر ضد برادر ادامه داد اما با محاصرهٔ چهار روزهٔ دژ توسط سربازان پرشمار طغرل، سرانجام دژ فتح، و ابراهیم تسلیم شد. با وصول ابراهیم به طغرل، او مورد محبت طغرل قرار گرفت و بسیاری از متصرفاتش بدو بازگردانده، و نیز در
و بسیاری از متصرفاتش بدو بازگردانده، و نیز در مراجعت به سرزمین‌های تیول خود یا خدمت در رکاب طغرل، مختار شد که او دومین گزینه را برگزید. افزایش اقتدار ابراهیم ینال. پس از سال ۴۴۱ ه‍.ق، ابراهیم ینال با خدمات ارزشمندی که در رکاب طغرل انجام داد، وجاهت زیادی کسب کرد. سند این مدعا را روایتی می‌دانند بدین مضمون که در هنگام محاصرهٔ جزیرهٔ ابن عمر توسط طغرل در سال ۴۴۸ ه‍.ق، ابراهیم پس از پیوستن به طغرل، به سرزنش عمیدالملک کندری در باب رفتار احترام‌آمیز و محافظه‌کارانهٔ او پرداخت و عمیدالملک نیز در پاسخ او گفت: دیگر
او پرداخت و عمیدالملک نیز در پاسخ او گفت: دیگر تو خود هر چه خواهی کن که نایب سلطانی. این سخن نمایانگر درجهٔ مقام و مرتبت ابراهیم در آن زمان است که در حد قائم مقام طغرل بوده‌است. بروز دوبارهٔ درگیری و سرانجام ابراهیم ینال. در سال ۴۵۰ ه‍.ق، ابراهیم به قصد جبال، موصل را ترک گفت. طغرل با تصور این حرکت به عنوان اقدامی عصیانگرانه علیه خود، بازگشت او به بغداد را خواستار شد و خلیفه نیز در این باب به نگارش نامه‌ای به ابراهیم اقدام نمود که در نتیجه ابراهیم به نزد طغرل مراجعت کرد و علاوه بر استقبال عمیدالملک کندری از
مراجعت کرد و علاوه بر استقبال عمیدالملک کندری از او، خلعتی از جانب خلیفه نیز دریافت نمود. در هنگام ترک موصل توسط ابراهیم، ارسلان بساسیری و قریش بن بدران، بر آن منطقه مسلط شدند. طغرل نیز به دلیل روانه شدن اکثر سربازانش به سرزمین‌شان به علت فرارسیدن نوروز، تنها دوهزار سوارِ تحت فرمان داشت که پس از آگاهی از موضوع، به سمت موصل حرکت کرد اما پیش از وی، ارسلان و قریش، آن منطقه را ترک کرده‌بودند. طغرل با هدف تعقیب آنان، روانهٔ نصیبین شد اما در این بین، ابراهیم از همراهی با او امتناع کرد و عازم همدان شده و در رمضان
با او امتناع کرد و عازم همدان شده و در رمضان ۴۵۰ ه‍.ق، بدان شهر وارد شد. طبق روایات، مصریان با او ارتباط برقرار کرده‌بودند و بساسیری نیز او را به طمع تاج و تخت گرفتار ساخته‌بود. طغرل در پی ابراهیم به همدان رسید اما به علت لشکریان فراوانی که در اختیار ابراهیم بود و همچنین همراهی محمد و احمد، برادرزادگان ابراهیم و پسران ارتاش، با او و همچنین اندک بودن یاران خود، با صرف نظر از رویارویی، به ری مراجعت کرد و با نامه‌نگاری و برقراری ارتباط با آلب ارسلان، یاقوتی و قاورد، برادرزادگانش و پسران چغری، از آنان استمداد
قاورد، برادرزادگانش و پسران چغری، از آنان استمداد طلبید. آنان نیز در پاسخ، با لشکری انبوه به طغرل پیوستند و در نتیجه در نوزدهم جمادی‌الثانی ۴۵۱ ه‍.ق، در نزدیکی ری میان طغرل و ابراهیم نبردی واقع شد که به شکست ابراهیم و اسارت او توسط آلب ارسلان و همچنین گرفتاری برادرزادگانش منجر شد. ابراهیم به طغرل تحویل داده شد و در همان روز به دستور او توسط زهِ کمان خفه شده و به قتل رسید و برادرزادگان وی نیز کشته شدند.
شهرک رجایی یا شهرک جنگ‌زدگان شهری مسکونی در شمال شرقی شهر کرمانشاه است. این شهرک در منطقهٔ ۵ شهرداری کرمانشاه قرار دارد و بخشی از محلهٔ بزرگ‌تر کارمندان محسوب می‌شود. تاریخچه. شهرک رجایی در سال ۱۳۵۱ شروع به ساخت کرده و در سال ۱۳۵۵ آمادهٔ سکونت شد. این شهرک از ۸۷ بلوک آپارتمانی تشکیل شده که در ایستگاه ۸ کارمندان قرار دارند. با آغاز جنگ ایران و عراق و مهاجرت مردم مناطق جنگ‌زدهٔغرب استان کرمانشاه، به مرکز استان، این شهرک نیز یکی از مناطقی بود که به عنوان سکونتگاه جنگ‌زدگان مورد استفاده قرار گرفت و پس از مدتی
جنگ‌زدگان مورد استفاده قرار گرفت و پس از مدتی با نام «"شهرک جنگ‌زدگان"» نیز شناخته‌شد. وضعیت کنونی. اگرچه شهرک رجایی یک سکونتگاه غیررسمی نیست، اما با مشکلاتی از قبیل قطعی یا افت فشار آب، انشعاب‌های غیرقانونی برق، انباشت زباله، خاکی بودن معابر و فقدان فضای سبز و نیز فضاهای فرهنگی مواجه است.
حسینعلی سعدی (زاده ۱۳۵۴ شاهرود) روحانی شیعه ایرانی، مجتهد، استاد تمام دانشگاه و استاد درس خارج حوزه علمیه و نماینده مجلس خبرگان رهبری و عضو شورای فقهی بانک مرکزی است. وی همچنین رئیس دانشگاه امام صادق از سال ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ بوده‌است. فقهای عضو شورا از بین فقهای صاحب نظر در مسائل پولی و بانکی با پیشنهاد مشترک مدیر حوزه های علمیه کشور و رئیس کل بانک مرکزی و با تایید فقهای شورای نگهبان انتخاب می‌شوند. او از سال ۱۳۸۹ تا سال 1403 ریاست گروه فقه و حقوق و از سال ۹۱ تا ۹۷ ریاست دانشکده الهیات این دانشگاه را به عهده
تا ۹۷ ریاست دانشکده الهیات این دانشگاه را به عهده داشته و در مهرماه ۱۳۹۷ با انتخاب هیئت امنای جامعهٔ الامام صادق به ریاست دانشگاه امام صادق منصوب شد. وی در مهر ۱۴۰۰ با تصویب هیئت امنا در سمت ریاست دانشگاه ابقا شد. تحصیلات. سعدی، تحصیلات حوزوی خود را در حوزه علمیه قم آغاز نموده و دروس خارج را نزد سیدعلی خامنه ای – وحید خراسانی– هاشمی شاهرودی - سید موسی شبیری زنجانی- مؤمن قمی و محمد باقر باقری کنی گذرانده است. همچنین وی به‌صورت خصوصی نزد هاشمی شاهرودی تلمذ نموده‌است. در حوزه علمیه قم و در مدرسه آیت‌الله