payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که به‌دلیل تعهدات قراردادی قادر به پاسخگویی به پرسش‌های وابسته به همکاری با آلن نیست. "هافینگتون پست" یک کپی از قرارداد شالامی به دست آورد که این موضوع را مورد مناقشه قرار داد. شالامی دستمزد خود را به مؤسسات خیریهٔ دیگر بس است، مرکز دگرباشان جنسی نیویورک، و RAINN اهدا کرد، و برای تبلیغ این فیلم کاری انجام نداد. وودی آلن در کتاب خاطرات سال ۲۰۲۰ خود ادعا کرد شالامی به خواهر وودی آلن، لتی آرونسون گفته است که او فقط در تلاش برای بهبود شانس بردن جایزه اسکار برای "مرا با نامت صدا کن" وودی آلن را نکوهیده است.
"مرا با نامت صدا کن" وودی آلن را نکوهیده است. شالامی در ادامه نقش هنری پنجم انگلستان (شاهزاده‌ای که در جوانی پادشاه انگلستان می‌شود) را در درام تاریخی "پادشاه" ساختهٔ دیوید می‌شد به تصویر کشید. او در سومین اکران سینمایی خود در سال ۲۰۱۹، نقش نوجوانی عاشق به‌نام تئودور «لوری» لارنس را در "زنان کوچک" (اقتباسی از رمان لوییزا می الکات به همین نام) به تصویر کشید. این فیلم که دومین همکاری او با گرویگ و رونان بود، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، که دو تن از آنها پیتر ترورز از "رولینگ استون" و ان هورنادی از "واشینگتن
ترورز از "رولینگ استون" و ان هورنادی از "واشینگتن پست" نیز اجرای شالامی را تحسین کردند. ترورز خاطرنشان کرد که این بازیگر نقش را با «جذابیت ذاتی و آسیب‌پذیری تاثیربرانگیز» به تصویر می‌کشد، در حالی که هورنادی به اجرای باوقار و شوخ او تأکید کرد. شالامی در سال ۲۰۲۰ میزبان قسمتی از برنامهٔ "پخش زنده شنبه شب" بود. ۲۰۲۱–اکنون: بازیگر مطرح. در سال ۲۰۲۱، شالامی نقش انقلابی دانشجویی را در کمدی-درام "گزارش فرانسوی" ساختهٔ وس اندرسن ایفا کرد. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ داشت و در آن‌جا
خود را در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ داشت و در آن‌جا نقدهای مثبتی گرفت. اندرسون این نقش را با در نظر گرفتن شالامی نوشت. برایانا زیگلر از "پیست" متوجه شد که او «کاملاً با مداری فکری به‌شدت مشخص اندرسون هماهنگ است». شالامی در اقتباس سینمایی دنی ویلنوو از رمان علمی تخیلی "تلماسه"، نقش شخصیت اصلی پل اتریدیز را بازی کرد. این فیلم در هفتاد و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز با نقدهای ضد و نقیضی به نمایش درآمد، اما نامزد دریافت ۱۰ جایزه اسکار شد. ویلنوو با بیان اینکه شالامی تنها انتخاب او برای این نقش بود، بیان کرد:
شالامی تنها انتخاب او برای این نقش بود، بیان کرد: «می‌خواستم تماشاگران باور کنند که این مرد جوان می‌تواند یک سیاره کامل را رهبری کند.» لوئیس نایت در "دیلی میرور" نوشت که شالامی با این فیلم جایگاه خود را به مرد نقش اول هالیوود ارتقا می‌دهد. "تلماسه" بیش از ۴۰۰ میلیون دلار در سراسر جهان به دست آورد و یکی از پردرآمدترین فیلم‌های سال شناخته شد. شالامی در آخرین نقش سال خود، در فیلم کمدی "بالا رو نگاه نکن" ساختهٔ آدام مک‌کی نقش یک اسکیت‌باز پانک را بازی کرد. این فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. جاستین
فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. جاستین چنگ از "لس آنجلس تایمز،" شالامی را در نقش کوتاهش «به‌طرز دلنشینی خالص» توصیف کرد. شالامی در فیلم جاده‌ای "استخوان‌ها و همه" (۲۰۲۲) که در آن مقابل تیلور راسل نقش یک پسر آدم‌خوار را بازی کرد، دوباره با گوادانینو کار کرد. این پروژه نخستین اقدام تهیه‌کنندگی او بود و شالامی گوادانینو را مسئول راهنمایی او در این فرایند دانست. "استخوان‌ها و همه" در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. لیلا لطیف در "ایندی‌وایر" کشش متقابل بین شالامی و
لیلا لطیف در "ایندی‌وایر" کشش متقابل بین شالامی و راسل را ستود و به «توانایی تقریباً بی‌نظیر او در گریستن ملایم» تأکید داشت، و جان فِروش در "هالیوود ریپورتر" افزود که «شالامی به ما یادآوری کرد که چرا او بهترین بازیگر نسل خود است». در همان سال، او صداپیشگی پویانمایی بزرگسالان "درون‌کهکشانی" را به عهده گرفت. در سال ۲۰۲۳، شالامی برای دومین بار میزبان "پخش زنده شنبه شب" بود. او سپس در فیلم موزیکال "وانکا" به کارگردانی پل کینگ نقش ویلی ونکا را ایفا کرد که برای آن ۹ میلیون دلار دستمزد گرفت. شالامی تنها انتخاب
آن ۹ میلیون دلار دستمزد گرفت. شالامی تنها انتخاب کینگ برای این نقش بود. کینگ پس از دیدن نمایش‌های دبیرستانی او در یوتیوب که مهارت‌های آوازخوانی و رقص او را ثابت می‌کرد، شالامی را بدون گرفتن آزمون بازیگری انتخاب کرد. شالامی هفت ترانه برای موسیقی متن فیلم اجرا گرفت. اجرای او در این فیلم نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد را به دنبال داشت. "وانکا" بیش از ۶۲۸ میلیون دلار در سرتاسر جهان فروخت و پرفروش‌ترین فیلم با بازی شالامی در نقش اصلی شد. سال بعد، او بار دیگر نقش پل اتریدیز را در دنبالهٔ فیلم "تلماسه"
دیگر نقش پل اتریدیز را در دنبالهٔ فیلم "تلماسه" با عنوان "" بازی کرد. "ورایتی" گزارش داد که موفقیت فیلم "وانکا" و "تلماسه: بخش دو" "در" گیشه، شالامی را به عنوان ستاره‌ای قابل توجه معرفی کرد. بلافاصله پس از آن، شالامی قراردادی با استودیو برادران وارنر امضا کرد تا فیلم‌های بیشتری را بازی و تهیه‌کنندگی کند. شالامی در ادامه موسیقی‌دان باب دیلن را در فیلم زندگی‌نامه‌ای "یک ناشناخته کامل" به کارگردانی جیمز منگولد به تصویر کشید. فیلم‌برداری در مارس ۲۰۲۴، چهار سال پس از آغاز آماده‌سازی او برای بازی در این نقش آغاز
از آغاز آماده‌سازی او برای بازی در این نقش آغاز شد. این پروژه دومین کار تهیه‌کنندگی او بود. تصویر عمومی و مد. برخی از نشریات، شالامی را یکی از با استعدادترین بازیگران نسل خود می‌دانند. کنت تورن از "لس آنجلس تایمز" با اشاره به نقش‌آفرینی شالامی در "پسر زیبا" نوشت «او ممکن است بازیگر مرد نسل خود باشد.» در سال ۲۰۱۸، نام او در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال هالیوود و سرگرمی "فوربز" گنجانده شد. شالامی از سوی رسانه‌ها به‌عنوان نماد جذابیت و نماد مد شناخته شده است. موها، زاویه فک و ظاهر آندروجینی شالامی به عنوان
موها، زاویه فک و ظاهر آندروجینی شالامی به عنوان خصلت‌های بارز او مورد توجه قرار گرفته‌اند. "وگ" او را تأثیرگذارترین مرد در مد سال ۲۰۱۹ معرفی کرد. در سال ۲۰۲۰، "جی‌کیو" او را خوش‌پوش‌ترین مرد جهان رتبه‌بندی کرد، و در سال ۲۰۲۳، شالامی از سوی خوانندگان "جی‌کیو" به‌عنوان خوش‌سبک‌ترین مرد سال انتخاب شد. شالامی در کنار بیلی آیلیش، نائومی اوساکا و آماندا گورمن یکی از روسای مشترک مت گالا ۲۰۲۱ بود. این رویداد بخشی از نمایشگاه "آمریکا: واژگان مد" متعلق به مؤسسه لباس بود"." در همان سال، شالامی سفیر برند کارتیه شد. او
در همان سال، شالامی سفیر برند کارتیه شد. او همچنین با حیدر آکرمن برای طراحی یک هودی همکاری کرد که ۱۰۰ درصد عواید آن به سازمان فرانسوی افغانستان لیبر اختصاص یافت که حول محور حفظ حقوق زنان در افغانستان متمرکز است. در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار، شالامی یک کت لویی ویتون پولک‌دار از مجموعه لباس‌های زنانه نیکولا گسکیه بدون زیر پیراهنی پوشید. مجلهٔ "دبلیو" اعلام کرد که او با این کار «قانون پوشش اسکار آقایان را برای همیشه بازنویسی کرده است». این مجله به لباسی که فراتر از مرزهاست و «خطوط شکاف جنسیتی سنتی مد را
فراتر از مرزهاست و «خطوط شکاف جنسیتی سنتی مد را محو کرد» تأکید داشت. او سپس روی جلد نسخه چاپی اکتبر ۲۰۲۲ "وگ بریتانیا" ظاهر شد "و" نخستین مرد انفرادی شد که این کار را در تاریخ مجله انجام داد. زندگی شخصی. شالامی در نیویورک و کالیفرنیا زندگی می‌کند. با وجود پوشش قابل توجه از سوی رسانه‌ها، او به ندرت در خصوص جنبه‌های عاشقانه زندگی شخصی خود صحبت می‌کند. او از آوریل ۲۰۲۳ با کایلی جنر در رابطه است. شالامی از طرفداران مشتاق ورزش است و در جوانی آرزو داشت که بازیکن حرفه‌ای فوتبال شود. او حامی مادام‌العمر نیویورک
حرفه‌ای فوتبال شود. او حامی مادام‌العمر نیویورک نیکس و تیم فوتبال سن-اتین فرانسه است. شالامی در پانزده سالگی یک کانال یوتیوب به نام "ModdedController360" راه‌اندازی کرد که در آن کنترلرهای اکس‌باکس ۳۶۰ که به‌دست خودش سفارشی شده بود را در معرض دید قرار می‌داد. شالامی از موسیقی هیپ هاپ لذت می‌برد و کید کادی را در کنار بازیگران لئوناردو دی‌کاپریو و واکین فینیکس، بزرگ‌ترین منبع الهام در حرفهٔ خود می‌داند.
الیویا تیلور دادلی یک بازیگر آمریکایی است که بیشتر برای ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی ، خاطرات چرنوبیل و جادوگران شهرت دارد. زندگی حرفه ای. دادلی در مورو بی، کالیفرنیا متولد شد و اولین نقش اصلی فیلم خود را در فیلم ترسناک خاطرات چرنوبیل ۲۰۱۲ به دست آورد. در سال ۲۰۱۳، در فیلم درام شیطانی نوارهای واتیکان نقش یک قربانی به نام آنجلا هولمز را بازی کرد ایفای نقش دادلی در این فیلم، توجه مثبتی را از نیکلاس رپولد، ناظر نیویورک تایمز کسب کرد. فیلم‌های قابل توجه دیگر دادلی شامل دمبل‌ها، و برتری است. نقش‌های
دیگر دادلی شامل دمبل‌ها، و برتری است. نقش‌های تلویزیونی دادلی شامل نمایش‌هایی در و پرورش شکست‌خورده است. در اوت سال ۲۰۱۵، او نقش آلیس را به‌طور منظم در سریال فانتزی درام علمی تخیلی، جادوگران به دست آورد. در اواسط سال ۲۰۱۶، دادلی در فصل دوم سریال آکواریوس در یک نقش مهمان، در مقابل دیوید دوکاونی بازی کرد.
جیسون رالف یک بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی اهل ایالت مک‌کینی، تگزاس است که بیشتر برای ایفای نقش کوئنتین کولدواتر در مجموعه تلویزیونی جادوگران شهرت دارد. حرفه. او در سال ۲۰۱۴، نقش یان تامپسون در فیلم «یک سال بسیار خشن» را بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ نیز ایفاگر نقش هریسون دالتون، پسر رئیس‌جمهور دالتون را در ۵ قسمت از سریال تلویزیونی «خانم وزیر» و نقش مایک ویکری در ۱۰ قسمت از مجموعه تلویزیونی «آکواریوس» بود. در همان سال رالف به عنوان کوئنتین کلدواتر، یکی از نقش‌های اصلی در سریال درام تخیلی جادوگران بازی کرد، این
اصلی در سریال درام تخیلی جادوگران بازی کرد، این مجموعه در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و در اوایل ۲۰۲۰ به پایان رسید. رالف از سال ۲۰۱۸، در نقش دوره ای جیک دورکس به بازیگران سریال "جوان‌تر پیوست." زندگی شخصی. در سال ۲۰۱۸ گزارش شد که رالف با بازیگر ریچل بروزناهان ازدواج کرده‌است، اما بروزناهان بعداً در اوایل سال ۲۰۱۹ فاش کرد که آنها قبل از عمومی شدن روابطشان آنها «سالها با هم ازدواج کرده بودند.» هر دو در مراسم جوایز گلدن گلوب در سال ۲۰۱۹ شرکت کردند، جایی که وی در طی سخنرانی از وی تشکر کرد.
مقاومت در جزایر مانش تحت اشغال آلمان () در جنگ جهانی دوم در ابتدا بسیار محدود بود هنگامی که جزایر مانش توسط آلمان‌ها اشغال شد تعداد زیادی سرباز آلمانی در این جزایر پیاده شدند. گفته شده‌است که در مقابل ۲ تا ۳ غیرنظامی، یک سرباز آلمانی در این جزایر وجود داشته‌است. این وضعیت نشان دهنده شدت مجازات‌های اعمال شده توسط اشغالگران در این جزایر است که تنها می‌توانستند دست به مقاومت‌های غیر خشونت‌آمیز بزنند. در چنین شرایطی بود که نزدیک به بیست غیرنظامی در برابر اشغالگران مقاومت کردند. جزایر مانش. جزایر مانش جزایر
مقاومت کردند. جزایر مانش. جزایر مانش جزایر متعلق به انگلستان در کانال مانش است که در ۱۶ تا ۴۸ کیلومتری ساحل فرانسه و حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب انگلیس قرار دارد. مساحت این جزایر ۱۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۵۶ هزار نفر برآورد شده‌است. پیشینه. در سپتامبر ۱۹۳۹ تا مه ۱۹۴۰ که بریتانیا علیه آلمان اعلام جنگ کرده بود، تعدادی از ساکنان جزایر مانش به‌طور داوطلبانه برای نیروهای مسلح انگلستان می‌جنگیدند یا در صنایع جنگی این کشور شرکت می‌کردند. این در حالی بود که مردم انگلستان برای گذراندن تعطیلاتشان به
بود که مردم انگلستان برای گذراندن تعطیلاتشان به جزایر مانش می‌آمدند. در ۱۰ می ۱۹۴۰، آلمان نازی به فرانسه و کشورهای جنوب آن حمله کرد. تاکتیک‌های رعد و برق (نیروی رعد و برق) آلمان‌ها قدرت‌های غربی را غافلگیر کرد. در زمان استعفای پل رینو نخست‌وزیر فرانسه در روز ۱۶ ژوئن، روشن بود که پیروزی آلمان در نبرد فرانسه اجتناب ناپذیر است. در جزایر مانش، غیرنظامیان نسبت به عواقب ناشی از باقی ماندن در خانه‌هایشان نگران بودند، اما مقامات دولتی به آن‌ها گفتند که در خانه‌هایشان باقی بمانند. به مقامات ارشد نیز دستور داده شد
باقی بمانند. به مقامات ارشد نیز دستور داده شد تا به منظور جلوگیری از ترس مردم و حفظ نظم در جزایر باقی بمانند. در ۱۵ ژوئن، دولت بریتانیا تصمیم گرفت که نیروهایش را از این جزایر تخلیه کند. در تاریخ ۲۰ ژوئن برای تخلیه غیرنظامیان قایق آورده شد ولی برای جلوگیری از ترس مردم همچنان به آن‌ها گفته می‌شد که در محل باقی بمانند و تنها زنان و کودکان تخلیه شوند. در مجموع ۱۷٬۰۰۰ نفر از جزیره گورنسی، ۶٬۶۰۰ نفر از جزیره جرزی و تمامی ۱۴۰۰ نفری که در جزیره آلدرنی بودند به انگلستان رفتند. تخلیه این تعداد مقاومت در جزایر را
رفتند. تخلیه این تعداد مقاومت در جزایر را تضعیف کرد بطوری‌که آلمانی‌ها در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۰به این جزایر فرود آمدند و آن‌ها را تصرف کردند. رشد مقاومت. در ژوئیه ۱۹۴۰ تعداد کمی از پرسنل نظامی که در جزایر به دام آلمان‌ها افتاده بودند شناسایی و به اردوگاه‌های کار زندانیان جنگی فرستاده شدند. یک سال بعد، همه افسران ارتش آموزش دیده در این جزایر، بسیاری از افراد بازنشسته انگلیسی، یا کسانی که در جنگ جهانی اول شرکت کرده بودند بودند شناسایی شدند. کسانی که باقی‌مانده بودند سربازان سالخورده و مردان و زنان غیرنظامی بی سلاحی
سربازان سالخورده و مردان و زنان غیرنظامی بی سلاحی بودند که با انگلستان هم ارتباط نداشتند. یکی از پژوهشگران بنام لوئیز دو ویلمورن می‌گوید که درصد جمعیت فعال در برابر اشغالگری آلمان‌ها در سایر کشورهای اروپایی ۰٫۶ تا ۳ درصد بود در حالی که این رقم در جزایر مانش قابل مقایسه نیست. از ۶۶۰۰۰ نفری که در زمان جنگ در جزایر مانش ساکن بودند حدود ۴۰۰۰ نفر به دلیل نقض قوانین (حدود ۲۶۰۰ نفر در جزیره جرزی و ۱۴۰۰ نفر در جزیره گورنسی) محکوم شدند، اگر چه بسیاری از آن‌ها به جای مقاومت دست به اعمال جنایتکارانه زده بودند ولی ۵۷۰
مقاومت دست به اعمال جنایتکارانه زده بودند ولی ۵۷۰ زندانی به زندان‌ها و اردوگاه‌های قاره‌ای فرستاده شدند و حداقل ۲۲ نفر از ساکنان جزیره جرزی و ۹ نفر از ساکنان متهم جزیره گورنسی از اردوگاه‌های آلمان‌ها هرگز بازنگشتند. لوئیز ویلمورن عقیده داشت که بیش از ۲۰۰ نفر در جزیره جرسی به فرار افراد یا کسانی که در شبکه‌های فرار فعالیت داشتند کمک می‌کردند. ضعف‌های مقاومت. دولت بریتانیا دستور داده بود که رهبران مردم و افسران ساکن در جزایر در محل باقی بمانند و وظایف خود را به نفع ساکنان انجام دهند. دولت انگلیس در اواخر
را به نفع ساکنان انجام دهند. دولت انگلیس در اواخر ژوئن سال ۱۹۴۰، این جزایر را غیرنظامی کرده بود و برای شکل‌دادن به مقاومت در برابر نازی‌ها کار ویژه‌ای انجام نداد. تلاش برای مقاومت سازمان یافته نبود، آنهایی که مقاومت می‌کردند از طریق شبکه‌های اجتماعی سنتی با هم در ارتباط بودند. عدم وجود احزاب سیاسی و ضعف اتحادیه‌های کارگری به این معنی بود که شبکه‌های سیاسی تسهیل‌کننده مقاومت که در کشورهای اروپایی وجود داشت در جزایر مانش وجود نداشت. غرور میهن پرستانه مردم ساکن جزایر بیشتر صرف باقی ماندن می‌شد تا مقاومت کردن.
جزایر بیشتر صرف باقی ماندن می‌شد تا مقاومت کردن. تماس‌های شخصی بین زندانیان فراری و خانواده‌هایی که به آن‌ها کمک کرده بودند تا حدی ادامه داشت. کمونیست‌ها و سربازان فراری، به ساکنان جزایر با بی اعتنایی نگاه می‌کردند و نمی‌توانستند به آن‌ها تکیه کنند؛ ولی در مواجهه با موانع جدی در برابر مقاومت علیه آلمان‌ها بعضی از ساکنان کمک به فراریان را به عنوان تنها راه عملی مقاومت می‌دیدند. در دیگر کشورهای اشغال شده، کسانی که به قربانیان نازیسم، یهودی‌ها و فراریان از خدمت اجباری کمک می‌کردند دوستان، همسایگان، خانواده‌ها
اجباری کمک می‌کردند دوستان، همسایگان، خانواده‌ها یا کسانی بودند که در محیط اجتماعی خودشان بودند. گروه‌های مقاومت. نورمن لو بروک از حزب کمونیست جزیره جرزی (JCP) رهبری یک گروه مقاومت به نام جنبش دموکراتیک جرزی (JDM) را به‌دست گرفت. مقاومت به بسیاری از کارگران اجباری شوروی که آلمانی‌ها به جزیره آورده بودند کمک کرد. حزب کمونیست جزیره جرزی و اتحادیه حمل و نقل و کارگران، کارهای تبلیغی را شروع کردند. با کمک یکی از نیروهای جدا شده آلمانی بنام پل مالباخ، مقاومت موفق شد تا در میان نیروهای نظامی آلمان نافرمانی ایجاد
شد تا در میان نیروهای نظامی آلمان نافرمانی ایجاد کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد که آن‌ها ۱ مه ۱۹۴۵ را به عنوان تاریخ شورش نیز تعیین کرده بودند. پیتر تیب تاریخ‌دان انگلیسی عقیده دارد که نیروهای مقاومت در انفجار هتل کاخ و دیگر اماکن در جزایر مانش دست داشته‌است؛ در حقیقت احتمال بیشتری وجود دارد که آن‌ها می‌خواستند هتل کاخ را به آتش بکشند. به نظر می‌رسد حزب کمونیست جزیره جرزی برنامه‌های زیادی را برای مقاومت سازمان یافته در دست انجام داشت. اشکال مقاومت. مقاومت در جزایر مانش شامل مقاومت غیرفعال،
مقاومت. مقاومت در جزایر مانش شامل مقاومت غیرفعال، خرابکاری‌های جزئی، پناه دادن و کمک به کارگران فراری و انتشار نشریه‌های زیرزمینی حاوی اخبار رادیو بی‌بی‌سی بود. عناصر مقاومت در صورتی‌که دستگیر می‌شدند، مورد مجازات‌های شدیدی قرار می‌گرفتند. این مقاومت از ابتدای اشغال جزایر توسط آلمانها شروع شد. این مقاومت با مشکلات متعددی نیز روبرو بود. یکی از این مشکلات تبلیغ مقاومت بود. هیچ فرستنده رادیویی برای شهروندان غیرنظامی موجود در جزایر مانش وجود نداشت، زیرا وجود فرستنده نیاز به مجوز داشت. تمامی صاحبان ساختمان‌ها
نیاز به مجوز داشت. تمامی صاحبان ساختمان‌ها در جزایر مانش برای مقامات آلمانی شناخته شده بودند، و بریتانیا نیز هیچ تلاشی برای بردن یک ایستگاه رادیویی به جزایر مانش نکرد در نتیجه در طول جنگ جزایر مانش از تماس با بریتانیا محروم بود. مقاومت فعال. در جزایر مانش جنبش مقاومت مسلحانه وجود نداشت. این به عوامل متعددی از قبیل غیرنظامی کردن جزایر توسط دولت انگلیس در سال ۱۹۴۰، جدایی فیزیکی جزایر، تراکم نیروهای نظامی آلمانی (یک آلمانی در مقابل دو ساکن)، کوچک بودن جزایر که مانع می‌شد گروه‌های مقاومت بتوانند مخفی گاه داشته
مانع می‌شد گروه‌های مقاومت بتوانند مخفی گاه داشته باشند برمی‌گشت. علاوه بر این اغلب کسانی که آموزش‌های نظامی دیده بودند به نیروهای نظامی انگلیس یا فرانسه پیوسته بودند. اقدامات ناچیز خرابکارانه مانند قطع سیم‌های تلفن باعث می‌شد که آلمانها دست به مجازات جمعی ساکنان بزنند ولی با این وجود ساکنان جزایر دست به مقاومت‌های فردی می‌زدند. با توجه به مساحت کوچک این جزایر، اکثر مقاومین جان خودشان را برای نجات دیگران به خطر می‌انداختند. دولت بریتانیا به دنبال سیاست تشویق مقاومت در جزایر مانش بود. دلیل این سیاست انگلیس
مقاومت در جزایر مانش بود. دلیل این سیاست انگلیس این واقعیت بود که مقاومت در برابر چنین محدودیت‌هایی که در جزایر وجود داشت بعید بود که بدون استفاده از تلاش‌های نظامی مؤثر باشد. نمونه‌های مقاومت. مری اوزان یکی از اعضای ارتش رستگاری که با دستور آلمان‌ها مبنی بر اجرا نشدن نیایش در فضای باز مخالفت کرد توسط آن‌ها زندانی شد و نهایتاً در آوریل سال ۱۹۴۳ در سن ۳۷ سالگی در زندان درگذشت. شجاعت او باعث شد که نمونه‌ای برای دیگران شود. کوهو یک روحانی مسیحی که هر هفته در کلیسا موعظه می‌کرد اخبار بی‌بی‌سی را به موعظه‌هایش
موعظه می‌کرد اخبار بی‌بی‌سی را به موعظه‌هایش اضافه می‌کرد تا جمع پیرامونش را به مقاومت تشویق کند. او در مارس ۱۹۴۳ در حالی که موعظه می‌کرد دستگیر شد، به آلمان فرستاده شد و در اردوگاه اس اس‌ها در سپتامبر ۱۹۴۴ در اثر گرسنگی درگذشت. دو هنرمند یهودی فرانسوی ساکن در جزایر مانش، با استفاده از گزارش‌های بی‌بی‌سی بولتن‌های ضد آلمانی را از انگلیسی به آلمانی ترجمه می‌کردند و با لباس مبدل در جزیره جرزی وارد مراسم نظامی آلمان‌ها می‌شدند و جزوات را در جیب سربازان، روی صندلی‌ها یا در بسته‌های سیگار می‌گذاشتند. آن‌ها در
یا در بسته‌های سیگار می‌گذاشتند. آن‌ها در بولتن‌هایشان سربازان آلمانی را تشویق می‌کردند تا افسران خود را بکشند. این دو هنرمند توسط همسایه‌شان لو رفتند و در اواخر سال ۱۹۴۴ توسط آلمان‌ها دستگیر و محکوم به اعدام شدند، مداخله قاضی دادگاه جرزی باعث شد تا حکم آن‌ها از اعدام به زندان تخفیف پیدا کند. دکتر نول مک کینستری، پزشک اهل ایرلند شمالی خانه خود را در اختیار فراریان قرار می‌داد. او همچنین با تهیه گزارش‌های غیرواقعی و آمارهای جعلی، تلاش می‌کرد که امکانات بیشتری را برای عناصر مقاومت تهیه کند. عده‌ای دیگر برای
را برای عناصر مقاومت تهیه کند. عده‌ای دیگر برای افراد فراری کارت‌های هویت جعلی تهیه می‌کردند تا بتوانند از دست آلمان‌ها فرار کنند. بعضی‌ها به فراریان انگلیسی آموزش می‌دادند در نتیجه بعضی فراریان که می‌توانستند به خوبی انگلیسی صحبت کنند قادر بودند به راحتی در مناطق مختلف تردد کنند و فعالیت‌هایشان را بدون تعقیب شدن انجام دهند. جایزه قهرمانی هولوکاست. در تاریخ ۹ مارس ۲۰۱۰، پادشاهی بریتانیا جایزه قهرمانی هولوکاست را به ۲۵ نفر از ساکنان جزایر که به قربانیان هولوکاست کمک کرده بودند اهدا کرد. به عقیده فردی کوهن
کمک کرده بودند اهدا کرد. به عقیده فردی کوهن تاریخ‌دان بریتانیایی این اولین بار بود که دولت انگلستان قهرمانی ساکنان جزایر مانش را در زمان اشغال توسط آلمان‌ها به رسمیت شناخت. مجازات. در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰، بمب افکن‌های هاینکل آلمان بندرهای سنت پیتر و سنت هلیر را بمباران کرده ۳۸ نفر را کشتند و ۴۵ غیرنظامی را زخمی کردند در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۴۰، شانزده سرباز فرانسوی جوان، با یک قایق قصد پیوستن به نیروهای فرانسوی در انگلستان را کردند. به دلیل عدم آشنایی با دریانوردی و بدی آب و هوا آن‌ها را مجبور کرد که در جزیره گورنسی
آب و هوا آن‌ها را مجبور کرد که در جزیره گورنسی فرود بیایند. آن‌ها داشتند ترانه مارسی یز را می‌خواندند که توسط آلمان‌ها دستگیر شدند. شش نفر از آن‌ها برای محاکمه به جرسی منتقل شدند آزادی جزایر مانش. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، هیتلر مرد، پرچم‌های آلمان در جزایر مانش به حالت نیمه افراشته درآمد و پرچم احزاب مخالف به‌طور آشکارا در این جزایر برافراشته شد. دادگستری جزیره جرزی خواستار آرامش شد. آزادی زندانیان سیاسی. در ۷ ماه مه مقامات قضایی جزیره جرزی به زندان این جزیره رفتند و ۳۰ زندانی سیاسی را آزاد کردند. پیامی توسط
رفتند و ۳۰ زندانی سیاسی را آزاد کردند. پیامی توسط فرماندهی جنوب به فرمانده آلمانی‌ها در جزایر مانش داده شد. در این پیام آمده بود کشتی‌ها به زودی خواهند رسید و آلمان‌ها باید تسلیم شوند. پاسخ آلمانی‌ها این بود که آن‌ها دستورها را از فرمانده آلمانی شان می‌گیرند. اما همه چیز در هشتم ماه مه تغییر کرد، آلمانی‌ها همه زندانیان سیاسی دیگر شامل زندانیان انگلیسی، فرانسوی و آمریکایی و همه زندانیان آلمانی در جزایر مانش را آزاد کردند.
هفتمین دوره جشن خانه سینمای ایران در تاریخ ۲۲ شهریور ماه ۱۳۸۲ در تالار وحدت برگزار شد. تعداد نامزدها و برنده‌ها. فیلمهایی که در چند رشته کاندیدای دریافت تندیس بودند: فیلمهایی که موفق به دریافت چند تندیس شدند:
من را با نامت صدا کن () فیلم درام عاشقانهٔ بلوغِ سالِ ۲۰۱۷ به کارگردانی لوکا گوادانینو است. فیلم‌نامهٔ آن به‌دست جیمز آیووری بر اساس رمان ۲۰۰۷ به همین نام اثر آندره اسیمن نوشته شده‌است. این فیلم پس از "من عشق هستم" (۲۰۰۹) و "شیرجه" (۲۰۱۵) آخرین قسمت در سه‌گانهٔ موضوعی «تمایل» ساختهٔ گوادانینو است. داستان فیلم در سال ۱۹۸۳ در شمال ایتالیا می‌گذرد و رابطهٔ عاشقانهٔ میان پسری ۱۷ ساله به‌نام الیو پرلمن (تیموتی شالامی) و دانشجوی ۲۴ ساله به‌نام الیور (آرمی همر) را روایت می‌کند. مایکل استولبارگ، آمیرا کاسار، استر
روایت می‌کند. مایکل استولبارگ، آمیرا کاسار، استر گارل و ویکتوئار دو بوئا از دیگر بازیگران این فیلم هستند. توسعهٔ فیلم در سال ۲۰۰۷ که تهیه‌کنندگان پیتر اسپیرز و هوارد روزنمن حق اقتباس رمان اسیمن را برای مدتی اجاره کردند، آغاز شد. آیووری برای کارگردانی مشترک پروژه با گوادانینو انتخاب شده بود، اما در سال ۲۰۱۶ کنار رفت. گوادانینو به عنوان فیلم‌نامه‌خوان به پروژه ملحق شده بود و در نهایت تنها کارگردان و یکی از تهیه‌کنندگان آن شد. "من را با نامت صدا کن" توسط چندین شرکت بین‌المللی تأمین مالی شد و تصویربرداری آن
شرکت بین‌المللی تأمین مالی شد و تصویربرداری آن بین مه و ژوئن ۲۰۱۶ عمدتاً در شهر و "کومونه" کرما، لومباردی صورت گرفت. سازندگان فیلم هفته‌ها را صرف تزئین ویلا آلبرگونی (یکی از مکان‌های اصلی فیلم‌برداری) کردند. گوادانینو ساخت موسیقی متن فیلم که شامل دو قطعه اصلی از خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی سوفیان استیونز است را بر عهده داشت. حق توزیع "من را با نامت صدا کن" پیش از افتتاحیهٔ آن در جشنوارهٔ فیلم ساندنس در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۱۷ به‌وسیلهٔ سونی پیکچرز کلاسیکس به‌دست‌ آمد. این فیلم در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷ اکران محدودی را در
این فیلم در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷ اکران محدودی را در ایالات متحده آغاز کرد و در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۸ اکران عمومی شد. این فیلم اساساً بابت فیلم‌نامه، کارگردانی، فیلم‌برداری، و نقش‌آفرینی شالامی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. "من را با نامت صدا کن" شماری جایزه و نامزدی کسب کرد که اکثراً در زمینهٔ فیلم‌نامه، کارگردانی، بازیگری و موسیقی بود. این فیلم در مراسم اسکار نامزد دریافت چهار جایزه شامل بهترین فیلم و بهترین بازیگر مرد برای شالامی شد که در آن‌جا جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه اقتباسی را کسب کرد. داستان. در تابستان ۱۹۸۳،
اقتباسی را کسب کرد. داستان. در تابستان ۱۹۸۳، الیو پرلمن، پسر ایتالیایی-فرانسوی یهودی ۱۷ ساله، با والدینش در محدودهٔ روستایی شمال ایتالیا زندگی می‌کند. پدر الیو، استاد باستان‌شناسی، از یک دانشجوی ۲۴ سالهٔ آمریکایی یهودی به نام اُلیور دعوت می‌کند تا در طول تابستان با خانواده‌اش زندگی کند و در امور تحصیلی به او کمک کند. الیو، کتاب‌باز درون‌گرا و موسیقی‌دان، در ابتدا فکر می‌کند با الیور، که مطمئن و بی‌خیال به نظر می‌رسد، شباهت چندانی ندارد. الیو بیشتر تابستان را به خواندن، نواختن پیانو و معاشرت با دوستان دوران
به خواندن، نواختن پیانو و معاشرت با دوستان دوران کودکی خود، کیارا و مرزیا می‌گذراند. در طول مسابقهٔ والیبال، الیور پشت الیو را لمس می‌کند اما الیو او را کنار می‌زند. اما الیو بعداً با دیدن الیور که در حال تعقیب کیارا است، حسادت می‌کند. الیو و الیور زمان بیشتری را با هم می‌گذرانند، به پیاده‌روی‌های طولانی در شهر می‌روند و پدر الیو را در یک سفر باستان‌شناسی همراهی می‌کنند. الیو بیش از پیش به سمت الیور جذب می‌شود، حتی به اتاق الیور می‌رود تا لباس او را بو کند. الیو در نهایت احساسات خود را به الیور اعتراف
کند. الیو در نهایت احساسات خود را به الیور اعتراف می‌کند و او به او می‌گوید که نمی‌توانند در مورد چنین موضوعاتی صحبت کنند. بعداً در مکانی خلوت، آن دو برای اولین بار یکدیگر را می‌بوسند. آن‌ها برای چندین روز صحبت نمی‌کنند. الیو با مرزیا قرار می‌گذارد و آن دو با هم رابطه جنسی دارند. الیو یادداشتی برای الیور می‌گذارد تا به سکوتشان پایان دهند. الیور نامه می‌نویسد و از الیو می‌خواهد که نیمه شب با او ملاقات کند. الیو موافقت می‌کند و برای اولین بار با هم می‌خوابند. پس از آن، الیور به الیو می‌گوید: «من را با نام
پس از آن، الیور به الیو می‌گوید: «من را با نام خود صدا کن و من تو را با نام خود صدا خواهم کرد». صبح روز بعد، الیو گریه می‌کند که چقدر زمان کمی برای او و الیور باقی مانده‌است. مرزیا پس از اینکه سه روز از او خبری نداشت با الیو روبرو می‌شود. الیو بی‌احساس به مرزیا پاسخ می‌دهد. با نزدیک شدن به پایان اقامت الیور، والدین الیو که به نظر می‌رسد از پیوند بین آن دو آگاه هستند، توصیه می‌کنند که او و الیور قبل از بازگشت الیور به ایالات متحده با هم از برگامو دیدن کنند و آن‌ها سه روز عاشقانه را با هم سپری کنند. الیو که
آن‌ها سه روز عاشقانه را با هم سپری کنند. الیو که بعد از رفتن الیور دلش شکسته، با مادرش تماس می‌گیرد و از او می‌خواهد که او را از ایستگاه قطار به خانه ببرد. مرزیا با احساسات الیو همدردی می‌کند و می‌گوید که می‌خواهد با او دوست بماند. پدر الیو با مشاهده غم و اندوه عمیق الیو به اومی گوید که از رابطه‌اش با الیور آگاه بوده و اعتراف می‌کند که در جوانی خود نیز چنین رابطه ای داشته‌است. او از الیو می‌خواهد به جای اینکه خیلی سریع با آن کنار بیاید، از غم و اندوه خود درس بگیرد و رشد کند. در حین حنوکا، الیور با خانواده