payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آسوکا تانو () شخصیتی تخیلی و جنگجو در فرنچایز "جنگ ستارگان" است. او در فیلم ' (۲۰۰۸) به‌عنوان شاگرد جدای ۱۴ سالهٔ آناکین اسکای‌واکر معرفی شده‌است. او یکی از شخصیت‌های اصلی مجموعهٔ تلویزیونی ' (۲۰۰۸–۲۰۱۴؛ ۲۰۲۰) است و در "شورشیان جنگ ستارگان" (۲۰۱۴–۲۰۱۸) دوباره ظاهر می‌شود. نخستین حضور لایواکشن آسوکا، در فصل دوم مجموعهٔ "مندلورین" بود که به‌وسیلهٔ رزاریو داوسون به تصویر کشیده شد. داوسون این نقش را در قسمتی از مجموعهٔ اسپین‌آفِ "کتاب بوبا فت" (۲۰۲۲) و مینی‌سریال "آسوکا" (۲۰۲۳) ایفا کرد. اگرچه ابتدا آسوکا در
"آسوکا" (۲۰۲۳) ایفا کرد. اگرچه ابتدا آسوکا در میان طرفداران و منتقدان محبوب نبود، اما در نهایت او به شخصیتی پرطرفدار تبدیل شد. او که به‌عنوان وجه تقابل آناکین اسکای‌واکر شناخته شده‌است، به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های "جنگ ستارگان" برجسته شده‌است. جزئیات. در سری انیمیشن جنگ‌های ستارگان جنگ کلون شخصیت آسوکا همواره توسط استادش آناکین به لقب وُروجک صدا زده می‌شود و به ندرت پیش می‌آید که استادش او را به اسم خودش آسوکا صدا کند و در اکثر مواقع هم وقتی است که دارد با بقیه در مورد او صحبت می‌کند در انیمیشن
که دارد با بقیه در مورد او صحبت می‌کند در انیمیشن جنگ ستارگان، جنگ کلون دو شخصیت آسوکا و استادش آناکین تقریباً در همه قسمت‌های انیمیشن با هم حضور دارند و در آن ایفای نقش می‌کنند و به ندرت پیش می‌آید که از هم جدا شوند و فیلم تنها داستان یکی از آنها را روایت کند. در سری ، نشان داده می‌شود که آسوکا به علت فریبکاری دوست صمیمیش از محفل جدای خارج می‌شود. روابط. آسوکا تانو توسط استاد جدای پلو کون، به محفل جدای آورده شد و تا اواخر خروجش از محفل جدای، رابطه نزدیکی با پلو کون داشت. رابطه استاد و شاگردی. استاد آسوکا،
پلو کون داشت. رابطه استاد و شاگردی. استاد آسوکا، آناکین اسکای‌واکر، شوالیه جدای بود. بعد از اینکه محفل جدای متوجه انحراف‌های آناکین اسکای‌واکر از اصول محفل جدای شد، برای اصلاح آناکین تصمیم گرفت که آسوکا را به شاگردی بپذیرد. هرچند بعد از خروج آسوکا از محفل جدای، بر خشم و حسرت آناکین افزوده شد و دلیل گرایش بیشتر آناکین به نیروی تاریک و تبدیل او به دارث ویدر شد. در سری آسوکا نشان داده می‌شود که او شاگردی مندلوری به نام سابین رن، که در سری شورشی ها نیز حضور داشت، دارد.
آساج ونترس () یک شخصیت در جنگ ستارگان است. صداپیشگی. صداپیشگی آساج ونترس توسط گری دلیسل در مینی سریال جنگ‌های کلون در سال ۲۰۰۳ انجام شده‌است و همچنین نیکا فاترمن در در سال ۲۰۰۸ و مجموعه تلویزیونی بعدی آن(")" و بیشتر بازی‌های ویدیویی و سایر انیمیشن‌های او را برعهده داشته‌است. مجموعه‌های ظاهر شده. فیلم‌ها و انیمیشن‌های جنگ ستارگان رمان‌ها کمیک‌ها بازی‌های ویدیویی
رز تیکو () یک شخصیت خیالی در "جنگ ستارگان" است که برای اولین بار در توسط کلی مری ترن به تصویر کشیده شد. شخصیت. تیکو در هیس مینور متولد شد، سیاره‌ای سرد و دور از خورشید در منظومه اتوموک. رز و خواهر بزرگ‌ترش «پیج» پس از نابودی سیاره او توسط فرست اوردر، به‌عنوان پناهنده توسط والدینشان از اتوموک خارج شدند و بعد به‌عنوان آخرین هدیه، به رز و پیج هر دو مدالیون قطره‌ای از سنگ هایسیان دادند، هدایایی که هر دو خواهر گرامی می‌داشتند. خواهران تیکو راه خود را به D'Qar ادامه دادن و با پرنسس لیا ملاقات کردند تا به مقاومت
دادن و با پرنسس لیا ملاقات کردند تا به مقاومت بپیوندند. پیج به‌عنوان یک توپچی و خلبان برای اسکادران بمب‌افکن استارفورترس آموزش دیده بود، در حالی که رز، که روی بمب‌افکن‌ها کار می‌کرد و به‌خاطر مهارت‌های مکانیکی‌اش و ایجاد یک دستگاه پوشش سیگنال انرژی معروف به بافلر، بسیار باارزش بود.
کد بین () یک شخصیت منفی تخیلی در جنگ ستارگان است. این شخصیت یک شکارچی بی رحم از سیاره دورو است که معمولاً توسط افراد شرور دیگری مانند اتحاد جدایی طلب و هات استخدام می شود. او یک جایزه بگیر حرفه‌ای است که توانایی های بسیاری در مبارزات تن به تن و کار با اسلحه دارد، به طوری که در سریال جنگ های کلون، اوبی وان کنوبی و آسوکا تانو به سختی قادر به شکست دادن او بودند، او همچنین در یک دوئل با سر دسته گروه بد بچ(در سریال ) یعنی هانتر، به راحتی او را از پای در آورد. کد بین در کنار جانگو فت و بوبا فت جزو معروف ترین
کد بین در کنار جانگو فت و بوبا فت جزو معروف ترین شکارچی جایزه بگیر های کهکشان جنگ ستارگان است. او در سریال کتاب بوبا فت هم حضور داشت و در قسمت آخر توسط بوبافت کشته می شود. جان کارلو ولپه کارگردان فصل آخر "بحران گروگانگیری" کد بین را با یک شکارچی "جایزه جنگ ستارگان" ، بوبا فت مقایسه کرد و اظهار داشت:خدمه عاشق Cad Bane هستند ، و من واقعاً فکر می کنم طرفداران نیز دوست خواهند داشت. او یک حس بد اخلاق جدی را در "جنگ ستارگان" به ارمغان می آورد . او یک شکارچی فضل کشنده و بی رحم است ، و این را بلافاصله در قسمت
کشنده و بی رحم است ، و این را بلافاصله در قسمت مشاهده می کنید. برخلاف بوبا فت ، کاد اسیر نمی گیرد.
دارث بین () یک شخصیت در جنگ ستارگان است. با اینکه نام او در هیچکدام از سری فیلم‌های جنگ ستارگان ذکر نشد ولی در کتاب های این مجموعه به عنوان یکی از بزرگترین لورد‌های سیت تاریخ کهکشان از نام برده شده است. عمده شهرت او به دلیل قانون دو سیت است که بیان می کند که در یک زمان فقط یک استاد و یک شاگرد سیت می‌توانند وجود داشته باشند.این قانون پس از قرن‌ها به اختلافات داخلی سیت ها تا حد زیادی پایان داد. جنگ‌های ستاره‌ای (انگلیسی: &lt;bdi&gt;Star Wars&lt;/bdi&gt;) که در ایران با نام جنگ ستارگان نیز شناخته می‌شود، یک
در ایران با نام جنگ ستارگان نیز شناخته می‌شود، یک فرنچایز چندرسانه‌ای آمریکایی در ژانر اپرای فضایی حماسی است که توسط جرج لوکاس خلق شده‌است. منابع. جنگ ستارگان
جانگو فت () یک شخصیت خیالی در مجموعه اپرای فضایی و حماسی جنگ ستارگان است با صدا پیشگی جف بنیت و او وفادار به جدایی طلبان بود. او همچنین، یک قاتل به نام زم وِصِل داشت. بوبا فت، پسر او نیز در جنگ ستارگان دیده شده است. جانگو فت شاگرد کنت دوکو بود.
مارا جید () یک شخصیت داستانی در جهان گسترش یافته جنگ ستارگان است. او همسر لوک اسکای واکر و مادر بن اسکای واکر است. او برای اولین بار در رمان وارث امپراتوری (۱۹۹۱) توسط تیموتی زان معرفی شد. تیموتی در رمانش او را یک زن پیچیده و قدرتمند به نمایش گذاشت.
بیل اورگانا () یک شخصیت خیالی در جنگ ستارگان است که توسط جیمی اسمیتس در (۲۰۰۲)، (۲۰۰۵) و یک سرکش(۲۰۱۶) به تصویر کشیده شده‌است. بیل اورگانا، یکی از اعضای خانواده سلطنتی آلدران و نماینده کره زمین در مجلس سنای جمهوری، به دلیل صداقت و تعهدش به عدالت مورد احترام کوروسکانت قرار گرفت. قبل از جنگ‌های کلون، بیل در کنار سناتور پادمه آمیدالا به عنوان عضوی از کمیته وفادار صدراعظم پالپاتین خدمت می‌کرد. اورگانا پدرخوانده شخصیت پرنسس لیا است که در اثر حمله با دث‌استار در نسخه A New Hope کشته شده بود. با این حال و از
در نسخه A New Hope کشته شده بود. با این حال و از آنجایی که وقایع روگ وان پیش از این فیلم اتفاق می‌افتند، وی هنوز زنده است و به عنوان بخشی از اتحاد ربل فعالیت می‌کند.
گیزم کاراجا (متولد ۷ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیگر و مدل اهل کشور ترکیه که نماینده کشورش در مسابقات دوشیزه دنیا ۲۰۱۱ نیز بوده است. کاراجا در مسابقه دوشیزه ترکیه که در ۲ ژوئن ۲۰۱۱ در مرکز نمایش «TIM» برگزار شد شرکت کرد و در نهایت مقام دوم را کسب کرد، این کامیابی موجب شد وی به عنوان نماینده ترکیه در مسابقه دوشیزه دنیا شرکت کند. او بیشتر به‌خاطر نقش‌آفرینی در مجموعه‌های تلویزیونی ، اسپین‌آف «راه امیر» از مجموعه تلویزیونی اسمش را فریحا گذاشتم، «روستای زیبای من»، «هنوز امیدی دارم» و «صاعقه‌ای که به خانه افتاد» شناخته
امیدی دارم» و «صاعقه‌ای که به خانه افتاد» شناخته می‌شود. او همچنین در فیلم «هورکوش» که بر پایه زندگی خلبان «وجیهی هورکوش» ساخته شده، نقش‌آفرینی کرده است. زندگی‌نامه. گیزم کاراجا در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ در استانبول به دنیا آمد. مادر او منوَر کاراجا و پدرش جونیِت کاراجا هستند. پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، خانواده پدری‌اش که اصالتی ترک داشتند، از سالونیک (که اکنون در خاک یونان قرار دارد) به ترکیه مهاجرت کرده‌اند. خانواده مادری او اصالتی آلبانیایی دارند. او دوران کودکی‌اش را در ایالات متحده و کانادا گذراند،
کودکی‌اش را در ایالات متحده و کانادا گذراند، چون‌که خانواده‌اش در دوران کودکی‌ وی به آمریکا مهاجرت کرده بودند. پس از آن‌که کاراجا دوره ابتدایی را در ایالات متحده و دوره راهنمایی را در کانادا به پایان رساند، به ترکیه بازگشت. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در دانشکده زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه استانبول پذیرفته شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه استانبول، گیزم کاراجا تصمیم گرفت برای فرار از درس‌های سخت، در مسابقه زیبایی شرکت کند. او در مسابقه دوشیزه ترکیه ۲۰۱۱ شرکت کرد و
کند. او در مسابقه دوشیزه ترکیه ۲۰۱۱ شرکت کرد و مقام دوم را به دست آورد. گیزم کاراجا در تابستان ۲۰۱۳ برای مدتی به آمریکا رفت و در آکادمی فیلم نیویورک دوره بازیگری گذراند. او در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۷ با کمال اکمک‌چی ازدواج کرد.
حبس حقوق یعنی اگر کسی حقی بر ذمه دیگری داشته باشد و حقش را مطالبه کند و آن شخص هم بتواند، ولی ادای حق نکند. این عمل در اسلام جز گناه کبیره است.&lt;ref name="پایگاه اطلاع رسانی استاد حسین انصاریان - http://www.erfan.ir 2015"&gt;&lt;/ref&gt; از جعفر صادق در این زمینه روایت است که:
نبرد مَلازگِرد نبردی میان نیروهای امپراتوری سلجوقی به فرماندهی آلپ ارسلان و نیروهای امپراتوری بیزانس به فرماندهی رومانوس دیوژن بود که نزدیکی شهر مانزیکرت (ملازگرد فعلی در استان موش در ترکیهٔ امروزی) در ۲۶ اوت سال ۱۰۷۱ میلادی رخ داد. این نبرد یکی از تأثیرگذارترین نبردهای تاریخ به حساب می‌آید و شروعی برای تُرک‌سازی آناتولی بود. پیروزی در این نبرد برای تُرک‌های مهاجر در قرن ۱۱ میلادی به منزله اجازه ورود به آسیای صغیر بود. امپراتوری بیزانس پس از شکست سنگین در این نبرد، از مسیحیان اروپای غربی درخواست کمک کرد که
نبرد، از مسیحیان اروپای غربی درخواست کمک کرد که به برپا شدن جنگ‌های صلیبی منجر شد. حملات ترکان به قلمرو امپراتوری بیزانس و پیشروی آن‌ها در داخل اراضی بیزانس از زمان طغرل بیگ آغاز شده بود و در زمان آلپ ارسلان شدت یافته و امپراتوری بیزانس را در تنگنا قرار داده‌بود. از این رو، بیزانسی‌ها برای پاسخ به این حملات اقدام تدارکات جهت نبرد کردند، اما با وجود برتری عددی، به دلیل ناهمگونی لشکر بیزانس، جدا شدن بیشتر مزدوران ترک در خدمت سپاه روم به دلیل پیوندشان با سلجوقیان، خیانت‌هایی که از جانب سران سپاه صورت گرفت و
خیانت‌هایی که از جانب سران سپاه صورت گرفت و همچنین تاکتیک کارآمدی که آلپ ارسلان برای نبرد در پیش گرفت، در میدان نبرد در موضع ضعف قرار گرفتند و در مقابل لشکر سلجوقی تاب مقاومت نیاوردند و هزیمت شدند و نبرد با شکست قطعی بیزانسی‌ها و به اسارت درآمدن امپراتورشان (رومانوس چهارم دیوژن) به پایان رسید. این نخستین بار در تاریخ بود که یکی از امپراتوران بیزانس به اسارت مسلمانان درمی‌آمد و لشکرشان نیز به کلی نابود می‌گشت. پس از این نبرد آلپ ارسلان در مقابل امپراتور بیزانس رأفت نشان داد و او را بخشید و قرارداد مصالحه‌ای
رأفت نشان داد و او را بخشید و قرارداد مصالحه‌ای را به امضا رساند که سیادت امپراتوری سلجوقی را تثبیت می‌کرد، اما پس از این مصالحه و عملی نشدن مفاد آن، حملات از سرگرفته شد و در آناتولی با قدرت تمام به پیشروی پرداختند و طی مدت کوتاهی تقریباً تمام آن را از سلطه امپراتوری بیزانس خارج ساختند و حکومت سلجوقیان روم را پی افکندند. این نبرد از چند لحاظ حائز اهمیت است؛ نخست راه ورود ترکان مهاجر به غرب برای ورود به قلمرو بیزانس و آناتولی مرکزی ایجاد کرد، دوماَ مشکل اسکان ترکان مهاجر را حل کرد، سوماَ با تشکیل سلسله
اسکان ترکان مهاجر را حل کرد، سوماَ با تشکیل سلسله سلجوقیان روم و تصرف تدریجی آناتولی توسط ترکان مسلمان، خطر بیزانس برای خلافت عباسی و امپراتوری سلجوقی را رفع کرد و با تصرف نهایی آناتولی و تسخیر شهرهای مقدس مسیحیان و در معرض خطر قرار دادن قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس جامعه مسیحیت را به فکر بسیج علیه مسلمانان انداخت و زمینه‌ای برای جنگ‌های صلیبی فراهم ساخت. همچنین زمینه‌ای برای قدرت‌گیری ترکان عثمانی در دو قرن بعد شد. پیش‌زمینه و اهمیت آناتولی. آناتولی همانند پلی میان آسیا و اروپا است، که از طریق تنگه
همانند پلی میان آسیا و اروپا است، که از طریق تنگه داردانل به اروپا متصل می‌شود. آناتولی گذشته از اهمیت جغرافیایی، از جهت ثروت‌های طبیعی زیر زمینی و روی زمینی نیز دارای اهمیت بسیاری است. شاید بتوان ورود ترکان ایرانی به این منطقه که همواره دستخوش تحولات گوناگون بود، را نقطهٔ اوجی در سیر وقایع دانست. با تشکیل حکومت سلجوقیان بزرگ، راه مهاجرت ترکان مسلمان آسیای مرکزی به سوی امپراتوری سلجوقی هموارتر شد. دولتمردان سلجوقی در اندیشهٔ یافتن راه معقولی برای اسکان مهاجران برآمدند؛ لذا هدایت آن‌ها به سوی غرب امپراتوری،
برآمدند؛ لذا هدایت آن‌ها به سوی غرب امپراتوری، یعنی قلمرو آناتولی، که در آنزمان تحت حاکمیت امپراتوری بیزانس بود، ضرورت یافت. مسلماَ این امر بدون فتح نظامی این سرزمین امکان‌پذیر نبود. از این رو برخورد نظامی میان دو امپراتوری حتمی می‌نمود. البته افزون بر این عامل و شاید مهم‌تر از آن، تمایلی بود که سلاطین سلجوقی به غزا و جهاد و گشودن سرزمین‌های غیراسلامی داشتند. البته در بحث دربارهٔ تاخت و تاز در آناتولی در این ایام، باید میان سیاست رسمی سلاطین سلجوقی و فعالیت‌های ترکمانان، صراحتاً فرق گذاشته شود. ترکان
ترکمانان، صراحتاً فرق گذاشته شود. ترکان سلجوقی با نیت گسترش قلمرو امپراتوری خود و نیز با هدف اشاعه دین اسلام اقدام به حملاتی پیوسته علیه بیزانس، به ویژه قلمرو آناتولی کردند که در زمان طغرل بیگ، آلپ ارسلان و ملکشاه به گونه‌ای منظم ادامه یافت. در عین حال این حملات باعث شد که بیزانسی‌ها در برابر حملات بعدی روحیه دفاع و توان مقابله خود را از دست دهند. گذشته از آن، آناتولی برای سلجوقیان از جهات دیگری نیز دارای منفعت بود. ترکمانان که از دشت‌های آسیای مرکزی به قلمروی سلجوقیان آمده و در خدمت آن‌ها قرار گرفته
قلمروی سلجوقیان آمده و در خدمت آن‌ها قرار گرفته بودند، دیگر قصد بازگشت به سرزمین مادری خود را نداشتند. آن‌ها در حاکمیت سلجوقی به مرزهای بیزانس سوق یافته و در آنجا متمرکز شده بودند. برای آن‌ها آناتولی در حکم بهترین منطقه جغرافیایی برای تداوم حیاتشان بود. آرمان جهاد و غزا نیز موجب تقویت روحیه قهرمانانه ترکمانان جنگاور شده بود. علاوه بر آن برای تداوم زندگی‌شان در اختیار داشتن یک منطقه خوش آب و هوا و پرآب و مثل آناتولی بی‌نهایت اهمیت داشت. بخشی از نیروهای سلجوقی امر جهاد را تحت فرماندهی ابراهیم ینال در آناتولی
امر جهاد را تحت فرماندهی ابراهیم ینال در آناتولی شروع کردند. در دوران چغری‌بیگ و سلطان طغرل بیگ به نقاط مهم و کلیدی آناتولی حملات متعددی صورت گرفت؛ اما جنگ و ستیزهای اصلی و مهم در دوره آلپ ارسلان به وقوع پیوست. آلپ ارسلان ابتدا با حمله به فرمانروایان ارمنستان بزرگ و گرجستان و آبخاز را که وابسته به بیزانس بودند را شکست داد. آلپ ارسلان که می‌دانست این پیروزی‌ها از جانب مسیحیان بی پاسخ نخواهد ماند، با درایت خواجهٔ نظام الملک، به تثبیت اوضاع داخلی پرداخت. مردم مسیحی آناتولی از لحاظ دینی و اجتماعی، در شرایط
مسیحی آناتولی از لحاظ دینی و اجتماعی، در شرایط مناسبی قرار نداشتند. سیاست امپراتوری بیزانس در اشاعهٔ مذهب ارتدوکس، از گذشته موجب نارضایتی و تنفر دیگر مذاهب و فرق مسیحی شده بود. سریانیها و ارمنی‌های شرق آناتولی و جماعات کوچک آناتولی مرکزی نیز به دلیل بیزاری از سیاست مزبور، با عدم حمایت از بیزانس، راه حملات ایرانیان سلجوقی را هموارتر کردند. باید از سخت‌گیری‌های مالی و ظلم و ستم‌های امپراتوری علیه مردمان این منطقه نیز یاد کرد. در کل طی زمان زیادی موقعیت امپراتوری بیزانس در آناتولی به شدت تضعیف شده بود.
امپراتوری بیزانس در آناتولی به شدت تضعیف شده بود. امپراتور باسیل دوم (حکومت از ۹۶۰ تا ۱۰۲۵ میلادی) به منظور جلوگیری از تجاوز و حفاظت از مرزهای شرقی بیزانس، در صدد برآمد که بر ارمنستان بزرگ تسلط یابد تا آن را به یک منطقه دفاعی برای بیزانس درآورد. در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی امپراتور به ترغیب فرمانروایان گرجستان و ارمنستان برای واگذاری اراضی خود به او، پرداخت. فرمانروای گرجستان سرانجام راضی شد که ایبریا را به او بدهد. در سال ۱۰۲۲ میلادی نیز پادشاه ارمنستان با درک خطر جدی بودن تهدید ترکان، حاضر شد سلطنت خود را در
خطر جدی بودن تهدید ترکان، حاضر شد سلطنت خود را در عوض تیول جدید، واقع در توروس به پایتختی سیواس را به بیزانس بدهد. البته این کار امپراتور کاملاً اشتباه بود چرا که سازمان اداری بیزانس بر اثر اقدامات اقتصادی سخت‌گیرانه سلف او دارای چنان موقعیت متزلزلی بود که دولت بیزانس نمی‌توانست مرزهای موجود را حفظ کند تا چه رسد به این که سرزمین‌هایی بر آن بیفزاید. پس از باسیل، برخی فرمانرواهای بعدی بیزانس افراد ضعیفی بودند که قادر به جلوگیری از رشد فساد مقامات یا مهار توانگران نبودند. یکی از نتایج آن افول توان نظامی
توانگران نبودند. یکی از نتایج آن افول توان نظامی بیزانس بود. بخش‌هایی از سپاه و نیروی دریایی امپراتوری که در اختیار توانگران نبود رو به تحلیل رفت چرا که پولی که برای خرید تجهیزات و پرداخت حقوق سربازان و ملوانان اختصاص می‌یافت به جیب مقامات امپراتوری می‌رفت. بدون یک ارتش کارآمد امپراتوری بار دیگر به مخاطره افتاد. پس از مرگ کنستانتین دهم در سال ۱۰۶۷، نیابت سلطنت به ملکه ائودوکیا ماکرمبولیسا رسید. در این زمان به جهت مداخله‌های بی‌مورد گروه‌های ذی‌نفوذ در دربار، امپراتوری بیزانس دچار تزلزل شده و از این رو قوای
امپراتوری بیزانس دچار تزلزل شده و از این رو قوای نظامی مورد بی‌توجهی و غفلت قرار گرفته‌بود. به ویژه به سپاهیانی که در آناتولی و دیگر ایالت‌ها بودند، حقوقی پرداخت نشده و مایحتاجشان برآورده نمی‌شد. سپاهیان بیزانس که در این شرایط بودند در برابر ترکانی که در سال ۱۰۶۷ میلادی تا ملطیه پیش آمده‌بودند مقاومت نکرده و مانع از پیشروی آن‌ها به مرکز کاپادوکیه نشدند. نیروهای اعزامی از سوی نیکفوروس بوتانیوس نیز در حوالی کیلیکیه بدون این که جنگی واقع شود از هم متلاشی شدند. به سبب افزایش حملات ترکان که امپراتوری را در
به سبب افزایش حملات ترکان که امپراتوری را در شرایط سختی قرار داده‌بود، ملکه تن به ازدواج داد تا یک امپراتور مرد زمام امور بیزانس را در دست بگیرد. به این منظور با رومانوس دیوژن ازدواج کرد. نخستین یورش آلپ ارسلان. آلپ ارسلان در آغاز سال ۱۰۶۴ میلادی/۴۵۶ ه‍جری قمری از ری به آذربایجان لشکر کشید و به مرند رفت. در آنجا یکی از سران ترکمان که پیش از آن با رومیان جنگیده بود با نیروهای خویش نزد آلپ ارسلان آمد و او را به نبرد با رومیان تشویق کرد و همراه با سلطان به نخجوان رفت و پس از فراهم آوردن سپاهی انبوه به
به نخجوان رفت و پس از فراهم آوردن سپاهی انبوه به آذربایجان روی آورد. وی در آنجا پسرش ملکشاه و وزیرش خواجه نظام‌الملک طوسی را به جای خود در لشکر گمارد و آن دو پس از نبردهای متعدد سه دژ رومیان را که یکی از آن‌ها سُرماری نام داشت تصرف کردند و سپس به شهر مریم‌نشین که از مراکز مقدس مسیحیان بود روی آوردند و پس از جنگی طولانی آن را تصرف کردند. سپس آلپ ارسلان آن‌ها را به نزد خویش خواند و در راه بازگشت، ملکشاه چند دژ دیگر را تصرف و جمع بسیاری را اسیر کرد. آلپ ارسلان بر سُبیذ شهر نیز چیره‌شد. سپس به سوی اعآل لآل
بر سُبیذ شهر نیز چیره‌شد. سپس به سوی اعآل لآل حرکت کرده و پس از تلفات بسیار آن شهر نیز در ماه رجب سال ۴۵۶ ه‍جری قمری (۱۰۶۴ میلادی) به تصرف سپاه سلجوقی درآمد. سلطان سلجوقی همچنین بر دژ استواری که در کنار شهر یاد شده بود، چیرگی یافت. پس از فتوحات یاد شده پادشاه گرجستان فرستادگانی همراه با هدایا نزد سلطان آلپ ارسلان فرستاد و خواستار صلح شد، اما آلپ ارسلان در پاسخ وی پیشنهاد داد که یا اسلام آورد یا جزیه دهد که پادشاه گرجستان پرداخت جزیه را پذیرفت. آلپ ارسلان سپس به جانب سرزمین قارص و شهر آنی (شهر باستانی)
سپس به جانب سرزمین قارص و شهر آنی (شهر باستانی) رهسپار شد و توانست بر آن‌ها نیز چیره شود. آلپ ارسلان در سال ۴۵۹ / ۴۶۰ ه‍جری قمری (۱۰۶۸ میلادی) تفلیس را نیز تصرف کرد. مناطق راهبردی مهمی نظیر تفلیس، آنی و قارص را سلجوقیان به تصرف خود درآوردند. بدین ترتیب راه انجام حمله‌های بعدی به آناتولی مرکزی هموارتر گردید. یورش‌های پراکنده. بعضی از روسای عشایر وابسته به ترکان، سلسله حمله‌هایی را از مرزهای جنوبی به سمت آناتولی مرکزی ترتیب می‌دادند. در سال ۴۵۹ ه‍جری قمری (۱۰۶۷ میلادی) قیصریه غارت گردید، سال بعد اموریوم در
میلادی) قیصریه غارت گردید، سال بعد اموریوم در فریگیه و سال پس از آن ایکونیم دستخوش غارت گردید. این حملات خطوط ارتباطی دولت بیزانس از توروس و کیلیکیه به شمال سوریه و دیار بکر را تهدید می‌کرد. این حمله‌ها در ظاهر نامرتب و بی‌هدف به نظر می‌رسید، اما در اصل چنین نبود. حمله‌های مزبور حاکی از آن است که ترکان سلجوقی برای تصرف مناطق جدید، جهت استقرار خود ناچار به انجام چنین حملاتی بودند. اساساَ مناطقی که باید مورد حمله و هجوم قرار گیرد از قبل مشخص می‌شد. چنان‌که محل‌های مهم و مراکز دفاعی و انبار سلاح و مهمات
محل‌های مهم و مراکز دفاعی و انبار سلاح و مهمات بیزانسی‌ها ابتدا از سوی مهاجمان مورد حمله قرار می‌گرفت. در نهایت می‌توان گفت هدف اصلی این حملات کوچک و پراکنده که در طول سال‌های متمادی به صورت پیوسته به قلمرو آناتولی صورت می‌گرفت، تصرف آناتولی و تبدیل آن به یک منطقه ترک‌نشین بود. وضعیت بیزانس و سلجوقیان. جبههٔ بیزانس. دیوجانوس چهارم برای پایان بخشیدن به حمله‌های پیاپی و مستمر سلجوقیان که باعث ضعف و تزلزل بیزانس شده‌بود به سازماندهی دوباره ارتش پرداخت و گارد امپراتوری را که از میان بهترین جوانان آسیای صغیر به
را که از میان بهترین جوانان آسیای صغیر به سربازی گرفته می‌شدند، سازمان داد اما پیکره اصلی ارتش را نیروهای بیگانه تشکیل می‌داد. در سال ۱۰۶۸ میلادی سپاهیانی را به سوی قلمرو ایران گسیل داشت که نتیجه قطعی در پی نداشت. وی در سال ۱۰۷۰ میلادی مانوئل کومننوس را به عنوان فرمانده اردوی شرق تعیین کرد. وظیفه فرمانده مزبور مقابله کردن با حملهٔ سلجوقیان و از بین بردن قوای نظامی آن‌ها بود، اما در حمله‌ای که در سال ۱۰۷۰ میلادی علیه سلجوقیان ترتیب داد، نه تنها شکست خورد بلکه خود نیز به اسارت درآمد. امپراتور دیوجانس نتوانست
خود نیز به اسارت درآمد. امپراتور دیوجانس نتوانست مانع از پیشروی سپاه سلجوقی شود، چنان‌که آن‌ها بیش از پیش در قلمرو بیزانس پراکنده شدند. بدین ترتیب، حمله‌های سلجوقیان پیوسته به پیروزی منتهی می‌شد. از این رو دیوجانوس مجبور به تغییر رویه نظامی خود شد. حمله‌های مداوم سلجوقیان عزم دیوجانوس را برای حل اساسی این مسئله، یعنی ریشه کن کردن ترکان سلجوقی استوار کرد. به این منظور وی، خود شخصاَ در ۱۳ مارس ۱۰۷۱ میلادی اقدام به لشکرکشی به سوی شرق آناتولی کرد. جبههٔ سلجوقیان. آلپ ارسلان در تابستان سال ۱۰۷۰ میلادی وارد
آلپ ارسلان در تابستان سال ۱۰۷۰ میلادی وارد آناتولی شد و قلعهٔ بسیار مستحکم ملازگرد را به تصرف درآورد. آلپ ارسلان سپس به طرف جنوب شرق پیشروی کرد و قلعه‌های متعددی که در شمال دجله و اطراف رودخانه وجود داشت و قبلاً به دست سلجوقیان نیفتاده‌بود، را به تصرف درآورد. پس از آن به میافارقین و آمِد رفت. سپس حکمرانان منطقه دیار بکر را دست نشانده خود ساخته و با تأمین امنیت در پشت جبهه خود، همراه با اردو به دیگر قلعه‌های بیزانس از جمله تیلخوم و سویده حمله کرد و آن‌ها را تصرف کرد. بعد از آن‌ها با هدف رفتن به سوریه، ابتدا
کرد. بعد از آن‌ها با هدف رفتن به سوریه، ابتدا به اورفا رفته و آن را به مدت ده روز محاصره کرد، که بدون گرفتن نتیجه از محاصرهٔ آن دست برداشت و به سوی حلب حرکت کرد. در آغاز سال ۱۰۷۱ میلادی به حلب رسید و آن را محاصره کرد و سرانجام امیر محمود جوان، حاکم حلب از فاطمیان روی گرداند، و قبل از آن که گرفتار حمله آلپ ارسلان شود، در حلب خطبه به نام خلیفه القائم عباسی و آلپ ارسلان خواند و همراه مادرش نزد سلطان آمد و به واسطه التماس مادرش، سلطان او را بخشید و حکومت حلب را به شرط قبول دست نشانده بودن سلطان سلجوقی بار دیگر
به شرط قبول دست نشانده بودن سلطان سلجوقی بار دیگر به او واگذار کرد. در طول ماه‌هایی که سلطان آلپ ارسلان در حوالی حلب بود، فرستاده امپراتور بیزانس همراه با مکتوبی نزد او آمد. در این مکتوب پیشنهاد شده‌بود که در عوض باز پس دادن ملازگرد؛ اخلاط و منبج به سلطان واگذار شود، در صورت عدم پذیرش این پیشنهاد امپراتور با یک اردوی عظیم اقدام به لشکرکشی خواهد کرد. آلپ ارسلان با برخوردی تحقیرآمیز فرستاده بیزانس را بازگردند. پس از آن آلپ ارسلان با هدف رفتن به مصر از حلب خارج شد و بعد از یک روز در مسیر جنوب با خبر شد که
خارج شد و بعد از یک روز در مسیر جنوب با خبر شد که دیوجانوس همراه با اردویی بزرگ که در زمستان تشکیل داده‌بود، در حال پیشروی به سوی شرق آناتولی است. هدف امپراتور بیزانس بیرون راندن ترکان تازه سکونت یافته از آناتولی و حتی استیلا یافتن بر ممالک اسلامی به ویژه از بین بردن دولت سلجوقیان ایران بود. پیش از نبرد. اردوی بیزانس از سپاهیان ایالت‌های بالکان و مناطق بیتینی، کاپادوکیه، کیلیکیه، طرابوزان، ارمنستان بیزانس و سربازان مزدور اسلاو، بلغار، ژرمن (گوت)، فرانک، گرجی، پچنگ، اوغوز و قبچاق تشکیل شده‌بود. شمار سپاهیان
پچنگ، اوغوز و قبچاق تشکیل شده‌بود. شمار سپاهیان این اردو در حدود ۴۰ تا ۲۰۰ هزار نفر ذکر شده که شمار زیادی از آن‌ها در کویر گیر افتادند. دیوجانوس که از شمار زیاد سپاهیان خود دچار غرور شده و نسبت به پیروزی خود مطمئن بود، هوای استیلا بر سراسر جهان اسلام و ایران را در سر می‌پروراند؛ چنان‌که پیشاپیش حکومت عراق، سوریه، خراسان و ری را به فرماندهان خود نوید داده‌بود. حتی منابع به قصد بیزانسی‌ها برای تبدیل مساجد به کلیسا نیز اشاراتی کرده‌اند. دیوجانوس پیش از حرکت دادن اردوی عظیم خود از استانبول، در ۱۳ مارس ۱۰۷۱
دادن اردوی عظیم خود از استانبول، در ۱۳ مارس ۱۰۷۱ میلادی در کلیسای ایاصوفیه حضور یافته و در آیین دینی شرکت جسته و سپس همراه با اردو به سوی شرق حرکت کرد. اردو از اسکی شهر گذشته و با عبور از وادی قزل ایرماق وارد سیواس شد و سپس از آن‌جا به ارزروم رفت. آلپ ارسلان هنگامی که به سوی شام می‌رفت از حرکت امپراتور بیزانس به طرف شرق آناتولی خبر دار شد. در همین اثنا فرمانده امیر افشین سردار ایرانی، که از آناتولی بازگشته‌بود خطاب به سلطان اعلان داشت: سلطان بعد از دریافت خبر مزبور و شنیدن گزارش امیر افشین، از مسیر حرکت
خبر مزبور و شنیدن گزارش امیر افشین، از مسیر حرکت خود بازگشت و با عبور از فرات و راه دیار بکر به اخلاط عزیمت نمود. باسیل ارمنی فرماندهٔ قوای بیزانس در شرق در ارزروم به امپراتور پیوست و به او چنین خبر داد که آلپ ارسلان از ترس به عراق عقب‌نشینی کرده‌است. در این اثنا امپراتور بخشی از قوای نظامی خود را برای تأمین امنیت پشت جبههٔ خود به گرجستان گسیل داشت و دو فرمانده به نام‌های اورسل و تارخانیوتس را همراه با ۳۰ هزار سپاه جلودار به اخلاط و ملازگرد فرستاد. این سپاه مأمور گشودن راه‌ها و تهیه تدارکات و انجام
سپاه مأمور گشودن راه‌ها و تهیه تدارکات و انجام تمهیداتی بود که مانع از بازگشت سلطان شود. خود امپراتور نیز همراه با اردو از پشت سر این سپاه شروع به حرکت کرده و در طول مسیر توانست قلعه ملازگرد را که فاقد قوای محافظ کافی بود، فتح کند. از این رو دچار غرور و سرمستی شد، تا جایی که هوای دستیابی به پیروزی‌های بزرگ‌تر به فکرش خطور کرد. آلپ ارسلان بعد از شنیدن خبر لشکرکشی دیوجانوس به ملازگرد برای آن که سریعتر به آن منطقه برسد و مقدمات دفاع را فراهم سازد مسیر حرکت خود را تغییر داد. او که در حلب مشغول تهیه و تدارک جنگ
را تغییر داد. او که در حلب مشغول تهیه و تدارک جنگ بود با کسب خبر سقوط ملازگرد بر سرعت خود افزود. آلپ ارسلان تحت چنین شرایط سختی ناچار نیروهای پیر و مسن‌تر اردو را معاف کرد و با اردویی مرکب از سپاهیان کم شمار اما جوان و نیرومند به سوی اخلاط پیش تاخت. آلپ ارسلان که در اخلاط بود برای تدارک مقابله با هر پیش‌آمدی خواجه نظام‌الملک را همراه با همسر و فرزندان خود به همدان گسیل داشت. از طرف دیگر یک گروه سواره‌نظام نیز برای کسب اطلاع از وضعیت اردوی بیزانس، به سوی ملازگرد گسیل داشت. همزمان با آمدن آلپ ارسلان به شهر