payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دسر در اواسط قرن نوزدهم ابداع شده و به نام لیدی کنیگ، همسر فرماندار کل هند نام‌گذاری شد. "پنتوا" نسخه بنگالی "گلاب جامون" است. "راس مالایی" یک دسر شامل توپ‌های "چنّا" در سس خامه‌ای معطر با هل است. "تال"، میوه درخت نخل پالما که در انواع مختلف دسرها استفاده می‌شود. "دیمر جوردا که" با نام‌های جوردای تخم‌مرغ یا حلوای تخم‌مرغ نیز شناخته می‌شود، یک غذای شیرین غیررسمی و محبوب بنگلادشی است. حلوایی است که با استفاده از تخم مرغ و شیر درست می‌شود. نوشیدنی‌ها. نوشیدنی‌های الکلی. به عنوان یک کشور با اکثریت مسلمان، فروش
الکلی. به عنوان یک کشور با اکثریت مسلمان، فروش الکل در بنگلادش کنترل می‌شود. برای خرید نوشیدنی‌های الکلی مجوز دولتی لازم است.
آشپزی قطر شامل غذای سنتی عربی است. مَخْبُوس، یک وعده غذایی که شامل برنج، گوشت و سبزیجات است، غذای ملی در قطر که معمولاً با گوشت بره یا مرغ تهیه می‌گردد و به آرامی پخته می‌شود تا عمق طعم را به دست آورد. غذاهای دریایی و خرما از مواد غذایی اصلی در این کشور هستند. بسیاری از این غذاها همچنین در کشورهای دیگر منطقه نیز استفاده می‌شوند زیرا آشپزی آن‌ها دارای شباهت‌های زیادی با یکدیگر هستند. در سایر نقاط منطقه، برخی از این غذاها نام‌های متفاوتی دارند یا از مواد اولیه کمی متفاوتی استفاده می‌کنند. سنت‌های آشپزی. دعوت
کمی متفاوتی استفاده می‌کنند. سنت‌های آشپزی. دعوت به صرف غذا در یک خانه قطری به عنوان یک افتخار ویژه تلقی می‌شود و این نشان‌دهنده ارزش فرهنگی مهمان‌نوازی است. یکی از جنبه‌های قابل توجه در جامعه عرب، سخاوت میزبان است که معمولاً غذا را در مقادیر بسیار بیشتری از آنچه لازم است، تهیه می‌کند تا اطمینان حاصل کند که مهمانان به خوبی پذیرایی می‌شوند. تمام شدن غذا به عنوان یک شکست بزرگ برای میزبان محسوب می‌شود. وعده‌های غذایی سنتی معمولاً با نشستن مهمانان بر روی زمین سرو می‌شود و آنها با دستان خود از غذا می‌خورند، که
می‌شود و آنها با دستان خود از غذا می‌خورند، که این رسم نزدیکی و اشتراک‌گذاری جمعی را تأکید می‌کند. قبل از شروع وعده غذایی، معمولاً قهوه یا چای سرو می‌شود. قهوه عربی، که در قوری‌های برنجی با هل دم می‌شود، عطر و طعم خاصی دارد که مورد علاقه محلی‌ها و بازدیدکنندگان است. این قهوه در فنجان‌های کوچک چینی سرو می‌شود و مهمانان معمولاً سه تا پنج فنجان می‌نوشند و با تکان دادن آرام فنجان نشان می‌دهند که به اندازه کافی نوشیده‌اند. چای داغ، که معمولاً با نعناع طعم‌دار و با شکر شیرین می‌شود، نیز ممکن است در فنجان‌های
و با شکر شیرین می‌شود، نیز ممکن است در فنجان‌های شیشه‌ای کوچک سرو شود. قهوه و چای نه تنها در محیط‌های اجتماعی بلکه در جلسات تجاری نیز معمولاً ارائه می‌شوند که اهمیت مهمان‌نوازی در فرهنگ قطری را نشان می‌دهد. رستوران‌هایی که به‌طور سنتی غذاهای قطری و عربی سرو می‌کنند، "مطبخ" (آشپزخانه) نامیده می‌شوند. چنین رستوران‌هایی را تقریباً در سراسر قطر می‌توان یافت، که تمرکز قابل توجهی از آنها در سوق واقف، مروارید قطر و منطقه کورنیش دوحه است. رستوران‌هایی که به‌طور سنتی غذاهای قطری و عربی سرو می‌کنند به نام "مطبخ"
سنتی غذاهای قطری و عربی سرو می‌کنند به نام "مطبخ" (آشپزخانه) شناخته می‌شوند. این رستوران‌ها تقریباً در سرتاسر قطر یافت می‌شوند و تمرکزهای قابل توجهی در سوق واقف، مروارید قطر و منطقه کرنیش دوحه دارند. خرما و شیره خرما. خرما ("خلاص") اهمیت فرهنگی و آشپزی زیادی دارد و به عنوان میوه ملی قطر شناخته می‌شود. خرما به‌طور گسترده‌ای در قطر کشت می‌شود و تولید آنها در سال ۲۰۲۲ بیش از ۳۰٬۰۰۰ تن بوده است که به خودکفایی ۸۸ درصدی در خرما منجر شده است. این سنت کشت به هزاران سال پیش برمی‌گردد و در میراث کشاورزی منطقه ریشه
سال پیش برمی‌گردد و در میراث کشاورزی منطقه ریشه دوانده است. نشان ملی قطر شامل دو درخت خرما به همراه یک کشتی سنتی است که نماد رابطه کشور با این میوه است. علاوه بر اهمیت فرهنگی، خرما به ویژه در طول رمضان نقش حیاتی در سنت اسلامی دارند. خرما هر ساله در جشنواره خرمای محلی جشن گرفته می‌شود. جشنواره خرمای محلی که در سوق واقف برگزار می‌شود، فرصتی برای کشاورزان محلی فراهم می‌کند تا محصولات خود و محصولات مبتنی بر خرما را به نمایش بگذارند و به ترویج کشاورزی محلی کمک کنند. خرما معمولاً به عنوان نمادی از مهمان‌نوازی در
خرما معمولاً به عنوان نمادی از مهمان‌نوازی در گردهمایی‌های سنتی قطری، همراه با قهوه عربی، ارائه می‌شوند. چندین نوع خرما وجود دارد که از میان آنها "خلاص" و "شیشی" در قطر محبوب‌ترین هستند. تولید شیره خرما یکی از قدیمی‌ترین صنایع در قطر است که به حداقل قرن ۱۷ برمی‌گردد. این شیره با استفاده از یک پرس خرما سنتی به نام "مدابی" یا "مدبسه" به دست می‌آمد. به دلیل محتوای کالری بالا و چگالی مواد مغذی، این شیره منبعی ارزان و سریع از انرژی برای محلی‌ها، به ویژه غواصان مروارید، بود. با توجه به فصل کوتاه برداشت خرما،
مروارید، بود. با توجه به فصل کوتاه برداشت خرما، تولید شیره خرما امکان نگهداری و مصرف طولانی‌مدت آنها را فراهم می‌کرد. این شیره هم برای مصارف مدنی و هم تجاری استفاده می‌شد و به عنوان کالایی معامله می‌شد و در دوره‌های درگیری‌های قبیله‌ای و ناآرامی‌ها تأمین‌کننده غذا بود. در حالی که مدرنیزاسیون و تغییرات سبک زندگی در ابتدا منجر به کاهش مصرف شیره خرما شد، روندهای اخیر به سمت گزینه‌های سالم‌تر باعث افزایش دوباره علاقه به این شیرین‌کننده سنتی شده است. سنت‌های آشپزی ماه رمضان. قبل از شروع روزه در رمضان، قطری‌ها
ماه رمضان. قبل از شروع روزه در رمضان، قطری‌ها در مراسم و گردهمایی‌های مشترک شرکت می‌کنند که نمونه‌ای از آن جشن‌های "النافله" در ماه قبل از رمضان، یعنی شعبان است. در طول النافله، خانواده‌ها غذاهای سنتی مانند "هریس" و "ثرید"—که وعده‌ای است که شامل نان خرد شده، گوشت و آبگوشت می‌شود—را با همسایگان و افراد نیازمند به اشتراک می‌گذارند. "الغبقه" یک جشن است که در شب‌های رمضان پس از افطار و تراویح برگزار می‌شود و به‌طور سنتی بین اعضای خانواده نزدیک به تقسیم می‌شود. این جشن شامل انواع غذاها، به ویژه ماهی‌های کبابی و
جشن شامل انواع غذاها، به ویژه ماهی‌های کبابی و سرخ‌کرده، برنج پخته شده با شیره خرما و ثرید است. همچنین این جشن شامل مجموعه‌ای از شیرینی‌ها مانند لگیمات و عصیده، به همراه خرما، چای و قهوه عربی است. از قرن ۲۰، غذای خیابانی، به ویژه کباب خیابانی، به ویژه در طول رمضان محبوب شده است. مواد لازم. غذای قطری عمدتاً حول مواد اصلی مانند گوشت، ماهی و برنج می‌چرخد و با ادویه‌هایی مانند زیره، گشنیز، دارچین و زعفران طعم‌دار می‌شود. استفاده از مواد تازه مانند سبزیجات، گیاهان و میوه‌ها، چه از بازارهای محلی تهیه شده و چه
و میوه‌ها، چه از بازارهای محلی تهیه شده و چه وارداتی، در این غذاها رایج است. قطری‌ها معمولاً با افزودن نان و ادویه‌های اضافی، غذاهای سنتی محبوب را خوشمزه‌تر می‌کنند. مواد اولیه برای تهیه غذاهای سنتی را می‌توان در "سوق"های محلی مانند سوق واقف خریداری کرد که شامل یک سوق ادویه نیز هست. ادویه‌های ترکیبی قطری. ادویه‌ها در بسیاری از غذاهای عربی نقش مهمی دارند. آشپزها مطمئن می‌شوند که ادویه‌های مرغوب را خریداری می‌کنند و از خرید بیش از حد آنها برای حفظ تازگی‌شان خودداری می‌نمایند. بیزار. بیزار ترکیبی از فلفل
خودداری می‌نمایند. بیزار. بیزار ترکیبی از فلفل سیاه، دانه گشنیز، چوب دارچین، میخک، زنجبیل خشک، هل کامل، فلفل قرمز خشک و چوب زردچوبه است. ادویه‌ها ابتدا شسته و سپس در آفتاب خشک می‌شوند، پس از آن آسیاب و مخلوط می‌گردند. مخلوط داقووس. این ادویه ترکیبی از فلفل قرمز است که شامل گندم برشته و خرد شده، دانه زیره برشته و خرد شده، دانه کنجد برشته و خرد شده، دانه گشنیز، فلفل قرمز خشک، حبه‌های سیر و در نهایت نمک می‌شود. هیسو. این ادویه ترکیبی شامل زنجبیل خشک، چوب دارچین، دانه‌های هل، فلفل سیاه کامل، زردچوبه و دانه‌های
دانه‌های هل، فلفل سیاه کامل، زردچوبه و دانه‌های زیره است. غذاهای اصلی. مجبوس قطری. مجبوس، غذای ملی قطر است و شامل برنج، گوشت، پیاز و گوجه‌فرنگی است که با ادویه‌جات، به‌ویژه مخلوط ادویه «بیزار» ترکیب می‌شود. همچنین ممکن است سیر، زنجبیل، جعفری و فلفل‌های تند نیز به آن اضافه شود. این غذا نسخه محلی کبسه است و به بیریانی یا پلائ شباهت دارد. قوزی. قوزی یک بره کامل کبابی است که بر روی برنج آجیلی سرو می‌شود. به آن "شوا" نیز گفته می‌شود. مادوروبا. مدروبه، یک فرنی تند و دلپذیر قطری است که با مرغ، برنج بیش از حد پخته
و دلپذیر قطری است که با مرغ، برنج بیش از حد پخته شده و مجموعه‌ای از طعم‌دهنده‌ها مانند زردچوبه، زیره، هل، زنجبیل، میخک، دارچین، سیر و فلفل سیاه تهیه می‌شود. توصیه می‌شود مدروبه را در حالی که هنوز داغ است سرو کنید و بهتر است با پوست لیمو تازه تزئین شود. هریس. هریس غذایی است که از آسیاب کردن دانه‌های گندم و مخلوط کردن آن با چربی (روغن حیوانی) تهیه می‌شود. نمک و آب به آن اضافه می‌شود و می‌توان آن را با مرغ یا گوشت تهیه کرد. جریش. جریش غذای شامل مرغ خرد شده است که از روغن حیوانی، گندم و پیاز تشکیل شده و روی آن
که از روغن حیوانی، گندم و پیاز تشکیل شده و روی آن پیاز و فلفل سبز قرار می‌گیرد. خبز رقاق. خبز رقاق، نان نازکی است که از آرد، آب و نمک تهیه می‌شود و در دیگر غذاها مانند ثرید نیز استفاده می‌شود. ثرید. ثرید ترکیبی از خبز رقاق و آب گوشت، سبزیجات و مرغ یا گوشت است. سالونا. سالونا از هر آبگوشتی با گوشت و سبزیجات دلخواه شما به همراه ادویه‌ها تهیه می‌شود. دسرها. لقیمات. لقیمات دسری است که از گلوله‌های خمیر ورآمده و سرخ‌شده درست می‌شود. مواد اولیهٔ مورد استفاده در تهیه این شیرینی، آرد، شیر، کره، شکر، زعفران و هل
تهیه این شیرینی، آرد، شیر، کره، شکر، زعفران و هل است. پس از سرخ شدن و آماده شدن برای سرو، عسل یا شربت شیرین روی آن ریخته می‌شود. خبیز. خبیس خرمای بدون هسته است که در آب خیسانده شده، با آرد بو داده ترکیب شده و با شکر، روغن، کره، زعفران، هل و گلاب مخلوط می‌شود. عصیده. عصیده یک غذای شیرین است که با آرد، روغن و شکر تهیه می‌شود. بالالیت. بلالیت رشته‌ای است که با شکر، دارچین، زعفران و هل پخته می‌شود. اغلب بر روی آن املت هم هست. ساگو. ساگو یک پودینگ ژلاتینی شیرین قطری است که با زعفران و هل طعم‌دار می‌شود. این دسر
است که با زعفران و هل طعم‌دار می‌شود. این دسر را می‌توان در عربستان سعودی و امارات متحده عربی نیز یافت. ام علی. ام علی نوعی پودینگ نان و برنج است. اگرچه این غذا اصالتاً مصری است، اما نوع قطری آن کمی با نوع مصری متفاوت است. القرس العقیلی. القارس العقیلی یک دسر محبوب در غذاهای قطری است. این غذا که به خاطر بافت ظریفش شناخته می‌شود، از خمیر نازکی تهیه می‌شود که تا رسیدن به رنگ قهوه‌ای طلایی پخته می‌شود. سپس خمیر را به قطعات دایره‌ای برش می‌دهند. نوشیدنی‌ها. قهوه عربی. قهوه، که به‌طور سنتی با خرما سرو می‌شود،
عربی. قهوه، که به‌طور سنتی با خرما سرو می‌شود، در فرهنگ قطری عمیقاً ریشه‌دار است و قرن‌ها سنت و جهانی‌سازی را منعکس می‌کند. قهوه عربی، یا «قهوه»، یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌ها در قطر است که از اتیوپی یا یمن منشأ گرفته و بعداً در جهان عرب محبوب شده است. تهیه و مصرف قهوه عربی با آیین‌های خاصی همراه است و فرایند دم کردن و آداب سرو آن از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. در خانواده‌های قطری، تهیه قهوه عربی یک موضوع جدی به‌شمار می‌آید و معمولاً شامل استفاده از دانه‌های قهوه سبز با کیفیت بالا، زعفران، هل، میخک و
قهوه سبز با کیفیت بالا، زعفران، هل، میخک و دیگر مواد سنتی است. این مواد با دقت انتخاب می‌شوند و گاهی به‌صورت دستی آسیاب می‌شوند که نشان‌دهنده توجه دقیق به جزئیات در تهیه فنجان کامل «قهوه» است. در جامعه مدرن قطری، سنت قهوه عربی همچنان زنده و پویا است و مجالس به عنوان مراکز معاصر برای اجتماعی شدن و بحث، یادآور کافه‌های تاریخی هستند. در حالی که قهوه عربی سنتی در فرهنگ قطری اهمیت زیادی دارد، نسل‌های جوان‌تر فرهنگ قهوه متنوع‌تری را پذیرفته‌اند که منجر به گسترش کافه‌های تخصصی در دوحه شده است. این مکان‌ها
گسترش کافه‌های تخصصی در دوحه شده است. این مکان‌ها مجموعه‌ای از دم‌کردنی‌ها و مخلوط‌های نوآورانه را ارائه می‌دهند که به سلیقه‌ها و ترجیحات متنوع پاسخ می‌دهند. کرک. "کرک"، که به عنوان «چای با شیر» یا «شیر چای» نیز شناخته می‌شود، ترکیبی از هل، زعفران و شکر به رنگ نارنجی روشن است. "کرک"، که از چای دم‌کرده با مخلوطی از ادویه‌ها به همراه شیر بخار داده شده تشکیل شده است، اگرچه محبوب است، اما به اندازه "قهوه" (قهوه عربی) در بین مردم محلی رواج ندارد.
آکواریوم باغ‌وحش مادرید یک باغ‌وحش و آکواریوم بیست هکتاری است که در مادرید، اسپانیا قرار دارد. مالک این مجموعه شهرداری است ولی توسط یک شرکت بین‌المللی مدیریت می‌شود. این مکان بزرگترین باغ‌وحش در اسپانیا و یکی از معدود مکان‌هایی است که در آن پاندا زندگی می‌کند. این باغ‌وحش عضو انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا و انجمن جهانی باغ‌وحش‌ها و آکواریوم‌ها می‌باشد.
میرزا جواد موتمن‌الممالک اشراف‌زاده و نویسنده و شاعر اواخر دوران قاجار و نماینده مجلس شورای ملی ایران بود. موتمن‌الممالک پسر محمدخان امیرالامرا و از نوادگان ابراهیم خان ظهیرالدوله (حاکم کرمان در عصر فتحعلی‌شاه) بود. او در ایران و سپس فرانسه تحصیل کرد. در سال ۱۲۸۵ خورشیدی به عنوان نماینده مردم بروجرد در اولین دوره مجلس شورای ملی حضور داشت. او علاوه بر نویسندگی، شعر نیز می‌سرود و «نجم» تخلص می‌کرد. از او قصایدی چند در مدح امام زمان باقی مانده است که عبرت نائینی آن‌ها را در "مدینه‌الادب" و "تذکره انجمن قدس"
آن‌ها را در "مدینه‌الادب" و "تذکره انجمن قدس" ضبط کرده است. موتمن‌الممالک پدر فضل‌الله بایگان، پدربزرگ فریدون مشیری و پدر پدربزرگ افسانه بایگان است.
آشپزی تاجیکی سبک آشپزی سنتی از تاجیکستان است و شباهت‌های زیادی با آشپزی‌های ایرانی، افغانی، روسی، چینی و ازبکی دارد. "پلو" یا "پلاو" (پلو) ()، که همچنین "اوش" () نامیده می‌شود، غذای ملی تاجیکستان است، این غذا در سایر کشورهای منطقه نیز رایج است. چای سبز () نوشیدنی ملی این کشور است. غذاها و خوراکی‌های رایج. "پلاو" یا "اوش"، که به‌طور کلی به عنوان "پلوف" (پلو) شناخته می‌شود، یک غذای برنجی است که با هویج به صورت خلالی برش‌خورده و تکه‌های گوشت تهیه می‌شود. همه این مواد در روغن گیاهی یا چربی بره در یک ظرف مخصوص
مواد در روغن گیاهی یا چربی بره در یک ظرف مخصوص به نام "دگ" (یک دیگ شکل وک) بر روی شعله باز سرخ می‌شوند. گوشت قبل یا بعد از پخت به مکعب‌های کوچک برش داده می‌شود، هویج‌ها می‌توانند زرد یا نارنجی باشند و برنج به‌وسیله هویج‌های سرخ‌شده و روغن، رنگ زرد یا نارنجی به خود می‌گیرد. این غذا به‌صورت جمعی از یک بشقاب بزرگ که در مرکز میز قرار دارد، خورده شده و معمولاً به‌صورت سنتی با دست خورده می‌شود. دیگر غذای سنتی که هنوز هم از بشقاب مشترک با دست خورده می‌شود، "قورتوب" () است، که نام آن روش تهیه را توصیف می‌کند:
() است، که نام آن روش تهیه را توصیف می‌کند: "قوروت" (، توپ‌های خشک پنیر نمکی) در آب (، "ob") حل می‌شود و مایع به روی نوارهای نازک نان تخت پوک ("پاتیر" یا "فتیر"، ، یا به‌طور دقیق‌تر фатир равғанӣ، "fatir ravghani"، یعنی فتیر تهیه‌شده با کره یا چربی برای پوکی) ریخته می‌شود. قبل از سرو، این غذا با پیازهایی که در روغن سرخ شده‌اند تا طلایی شوند و سبزیجات تازه فصلی تزئین می‌شود. هیچ گوشتی به آن اضافه نمی‌شود. "قورتوب" به عنوان یکی از غذاهای ملی شناخته می‌شود و عمدتاً در مناطق جنوبی مصرف می‌گردد. غذاها تقریباً
عمدتاً در مناطق جنوبی مصرف می‌گردد. غذاها تقریباً همیشه با "نون" ()، که نان تختی است و در سراسر آسیای مرکزی یافت می‌شود، سرو می‌شوند. اگر یک تاجیک غذایی داشته باشد اما "نون" نداشته باشد، می‌گوید که غذا ندارد. اگر "نون" بر روی زمین بیفتد، مردم آن را بر روی یک لبه بلند برای گدایان یا پرندگان قرار می‌دهند. افسانه‌ای وجود دارد که می‌گوید نباید "نون" را برعکس گذاشت زیرا این کار بدشانسی می‌آورد. همین موضوع دربارهٔ هر چیزی که بر روی "نون" گذاشته شود صدق می‌کند، مگر اینکه آن چیز یک تکه دیگر از "نون" باشد. صبحانه
اینکه آن چیز یک تکه دیگر از "نون" باشد. صبحانه معمولاً شامل چای، "کُلچه" (نان شیرین تاجیکی) یا "نون" با کره، "حسِیب" (سوسیس)، "پنیر" (پنیر فتا)، "قایموق" یا "سارشیری"، "مربا"، "تخمه بیریان" (املت با گوشت) و غیره است. در تابستان، میوه‌هایی مانند توت، انگور، هندوانه، سیب، هلو و زردآلو نیز خورده می‌شود. "کامپوت" (یک نوشیدنی شیرین غیرالکلی که ممکن است گرم یا سرد سرو شود و از میوه‌ها تهیه می‌گردد) نیز معمولاً نوشیده می‌شود. سوپ‌های سنتی تاجیکی عمدتاً شامل سوپ‌های گوشتی و سبزیجات (مانند شوربا و پیتی) و سوپ‌های
گوشتی و سبزیجات (مانند شوربا و پیتی) و سوپ‌های گوشتی با نودل (مانند لغمان و اگرو) هستند. سایر غذاهایی که به‌طور منطقه‌ای که به عنوان فست فود یا پیش‌غذا مشترک هستند شامل "مانتی" (کوفته‌های گوشتی بخارپز)، "توش‌بره" (پلمنی)، "سمبوسه" (یک خمیر مثلثی که با پر کردن گوشت و پیاز یا کدو تنبل و پیاز و در تنور پخته می‌شود) و "بیلاش" (جمع "بیلاشی"، ، کیک‌های سرخ‌شده‌ای که از خمیر مایه تهیه می‌شوند و با گوشت چرخ‌کرده پر شده‌اند و مشابه پیراشکی هستند). آشپزی شوروی هم بر روی آشپزی تاجیکی تأثیر گذاشته و هم تحت تأثیر آن
روی آشپزی تاجیکی تأثیر گذاشته و هم تحت تأثیر آن قرار گرفته است. محصولات لبنی. غذاهای لبنی، که معمولاً به عنوان بخشی از پیش‌غذاها در یک وعده غذایی تاجیکی سرو می‌شوند و با تکه‌های نان لواش خورده می‌شوند، شامل "چکّا" (نوعی شیر ترش)، ماست غلیظ و "قیماق" (خامه غلیظ با چربی بالا) هستند. توپ‌های "قوروت" ممکن است به عنوان میان‌وعده یا همراه با نوشیدنی‌های سرد سرو شوند. اگرچه "کفیر"، که یک ماست نوشیدنی است، نوشیدنی سنتی تاجیکی نیست، اما معمولاً با "صبحانه" سرو می‌شود. محصولات تابستانی. در تابستان، تاجیکستان پر از
محصولات تابستانی. در تابستان، تاجیکستان پر از محصولات و میوه‌ها است؛ انگور و خربزه‌های آن در سرتاسر اتحاد جماهیر شوروی سابق مشهور بودند. در بازار همچنین انار، زردآلو، آلو، هلو، سیب، گلابی، انجیر و خرمالو بفروش می‌رسد. نوشیدنی‌ها. چای معمولاً در هر وعده غذایی سرو می‌شود و به‌طور مکرر بین وعده‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از مهمان‌نوازی به مهمانان و بازدیدکنندگان ارائه می‌گردد. چای داغ در یک قوری چینی با در سرو شده و در فنجان‌های کوچک بدون دسته ("پیولا") با شکر نوشیده می‌شود. به‌خاطر محبوبیت جهانی نوشیدن چای،
نوشیده می‌شود. به‌خاطر محبوبیت جهانی نوشیدن چای، "چایخانه" ("چویخونه")، رایج‌ترین مکان تجمع در تاجیکستان است و مشابه کافه‌های سبک غربی است.
شهرداری دوحه () یکی از ۸ شهرداری قطر است که شهر دوحه، پایتخت قطر، مرکز آن است. دوحه با ۹۵۶٬۴۵۷ نفر پرجمعیت‌ترین شهرداری قطر است. تاریخچه. بر اساس وبگاه وزارت شهرداری و برنامه‌ریزی شهری، شهرداری قطر اولین شهرداری بود که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. بعدتر در همان سال، نام این شهرداری به «شهرداری دوحه» تغییر یافت. این کشور از سال ۲۰۱۵ به ۸ شهرداری تقسیم شده‌است که دوحه با ۹۵۶٬۴۵۷ نفر پرجمعیت‌ترین آنهاست. به عنوان بخشی از برنامه جامع ملی قطر، ۲۸ مرکز در سراسر قطر برای ارتقاء توسعه پایدار شهری و حمل و نقل عمومی تعیین
ارتقاء توسعه پایدار شهری و حمل و نقل عمومی تعیین شده‌است. این مراکز به عنوان قطب به مناطق اطراف خود خدمات‌رسانی می‌کنند. جغرافیا. شهرداری دوحه در منطقه شرقی قطر قرار دارد و از جنوب به شهرداری الوکره، از غرب به شهرداری الریان، از شمال به شهرداری الضعاین، از شمال غرب به شهرداری ام صلال و از شرق به خلیج فارس محدود می‌شود. با قرار گرفتن اکثر مراکز مسکونی، مالی و اداری قطر در این شهرداری، منطقه متروپولیتن دوحه بیش از ۸۰ درصد از ساکنان کشور را در خود جای داده‌است. مرکز دوحه، که شرقی‌ترین منطقه شهرداری است، مرکز
مرکز دوحه، که شرقی‌ترین منطقه شهرداری است، مرکز اداری و مالی کشور و شهرداری است، که محله‌هایی مانند الدفنه و بندر غربی در آن واقع شده‌اند. علاوه بر این، این منطقه میزبان برخی زیرساخت‌های حیاتی کشور مانند شهر پزشکی حمد و فرودگاه بین‌المللی حمد است. به گفته وزارت شهرداری و محیط زیست، این شهرداری پنج فرورفتگی، یک وادی، سه دشت، هفت تپه، دو سبخا، چهار دماغه و دو خلیج دارد. همچنین چهار جزیره (به غیر از مروارید) در نزدیکی ساحل شرقی قرار دارند. زیر ساخت. تحصیلات. به عنوان پرجمعیت‌ترین شهرداری، دوحه دارای بالاترین
عنوان پرجمعیت‌ترین شهرداری، دوحه دارای بالاترین تراکم مدارس در کشور است. اکثر مدارس این شهرداری در نزدیکی مرکز دوحه، یعنی بخش مرکز شرقی، قرار دارند. کمبود مدارس در ناحیه السد، و نیز بخش‌های شمالی و جنوبی گزارش شده‌است. بهداشت. کار احداث یکی از پروژه‌های مهم بهداشتی قطر به نام شهر پزشکی حمد در سال ۲۰۰۳ در نزدیکی ناحیه رمیله آغاز شد. برای ساخت سه بیمارستان و یک مرکز تحقیقاتی در این مجموعه ۲۲۷۰۰۰ متر مربعی بر هزینه بیش از ۲ میلیارد و یکصد میلیون ریال قطر برنامه‌ریزی شد. در دسامبر ۲۰۱۷، امیر قطر، شیخ تمیم بن
شد. در دسامبر ۲۰۱۷، امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، شهر پزشکی حمد را به‌طور رسمی افتتاح کرد. حمل و نقل. متروی در حال ساخت مرکز دوحه را به نقاط مختلف شهر متصل خواهد کرد.
آشپزی عمانی بخشی از آشپزی خلیجی هستند و تحت تأثیر آشپزهای عربی، پاکستانی، ایرانی، هندی، آسیایی، آشپزی مدیترانه شرقی و آشپزی آفریقایی قرار دارند، که نشان‌دهنده موقعیت عمان به عنوان یک امپراتوری تجاری وسیع در تقاطع مسیرهای سنتی تجارت ادویه است. غذاها معمولاً بر پایه مرغ، ماهی و گوشت بره، و همچنین ماده اصلی برنج تهیه می‌شوند. در بیشتر آشپزی عمانی این تمایل وجود دارد که شامل ترکیبی غنی از ادویه‌جات، گیاهان و مارینادها باشند. آشپزی عمانی با دیگر سبک‌های شبه جزیره عربستان متفاوت هستند، زیرا کمتر تند بوده و به
عربستان متفاوت هستند، زیرا کمتر تند بوده و به ندرت گرم سرو می‌شوند. طبق قوانین غذایی اسلامی، مصرف گوشت خوک برای مسلمانان در عمان ممنوع است. با این حال، واردات محصولات خوک به کشور مجاز بوده و محدود به غیرمسلمانان است. ویژگی‌ها. اگرچه آشپزی عمانی در مناطق مختلف عمان متفاوت است، اما بیشتر غذاها در سراسر کشور از ادویه کاری، گوشت پخته، برنج و سبزیجات تشکیل شده‌اند. سوپ‌ها نیز رایج هستند و معمولاً از مرغ، بره و سبزیجات (مثلاً بادمجان دودی) تهیه می‌شوند. وعده غذایی اصلی معمولاً در اواسط روز خورده می‌شود، در حالی
اصلی معمولاً در اواسط روز خورده می‌شود، در حالی که وعده شام سبک‌تر است. نوشیدنی‌ها. چای نوشیدنی ملی است، در حالی که قهوه برای مهمان‌نوازی نوشیده می‌شود. از دیگر نوشیدنی‌های محبوب می‌توان به "لبان" (نوعی دوغ شور)، نوشیدنی‌های دوغ، نوشابه‌ها و "قهوه عمانی (قهوه)" اشاره کرد.
فرار از صحنه جرم به معنای عمل ترک مکانی است که در آن قانون‌شکنی انجام شده است. این عمل می‌تواند با یا بدون برنامه‌ریزی قبلی باشد و بسته به برنامه‌ریزی انجام شده، نتیجه متفاوتی خواهد داشت. صحنه جرم «مکان جرم است، مخصوصاً مکانی که شواهد قانونی با دقت جمع‌آوری شود.» این اصطلاح به هر فراری که توسط مجرمان از صحنه جرم انجام شود گفته می‌شود که ممکن است توسط شاهدان عینی یا اجرای قانون هم مشاهده بشود. موضوع فرار از صحنه جرم در چندین شاخه حقوق کیفری مطرح بوده و در تحقیقات دانشگاهی جرم‌شناسی هم به عنوان نوعی «ایده»
دانشگاهی جرم‌شناسی هم به عنوان نوعی «ایده» مطرح می‌شود. مجرم می‌تواند با دویدن، راندن اسب، استفاده از خودروی فرار یا با همراهی یک راننده فرار از محل جرم فرار کند. اگر فرار با استفاده از وسیله موتوری صورت گیرد، هر وسیله یک صحنه جرم جدید به شمار می‌رود. از آن‌جا که به کار گیری راننده فرار ممکن است مصداق توطئه به شمار رود و راننده ممکن است با پلیس همکاری کند، این نقش بسیار حساس بوده و معمولاً با دقت بالایی انتخاب می‌شود.
لحظه گرگ و میش مجموعهٔ تلویزیونی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی همایون اسعدیان است. نویسندهٔ این مجموعه، مونا انوری‌زاده و همایون اسعدیان و تهیه‌کننده اولیه حسین طاهری بوده است. خلاصهٔ داستان. داستان این مجموعه، روایتگر فراز و فرود خانواده‌ای اصیل و ایرانی، در طول سه دهه است که با محوریت زندگی تنها دختر خانواده، یاسمن، که از دههٔ ۶۰ با حوادث گوناگونی، از قبیل جنگ، تحولات اقتصادی و اجتماعی و … آغاز و تا زمان معاصر، ادامه خواهد داشت. جوایز و نامزدی‌ها. نام این سریال در ابتدا قرار بود سوگند باشد، اما به دلایلی به
در ابتدا قرار بود سوگند باشد، اما به دلایلی به نام لحظه گرگ و میش انتقال یافت. انصراف از نامزدی جشنواره حافظ ۱۳۹۸ و حواشی آن. همایون اسعدیان کارگردان و تهیه‌کننده سریال «لحظه گرگ و میش» با انتقاد از جشن حافظ اعلام کرد که اجازه داوری نهایی اثرش در این رقابت را نمی‌دهد. همچنین محمد معتمدی خواننده تیتراژ سریال نیز انصراف خود را از نامزدی این جشنواره اعلام داشت. موسیقی. ترانه نفرین (سنگ قبر آرزو) با آهنگی از پرویز مقصدی، شعری از پرویز وکیلی و خوانندگی آرتوش در این سریال بازخوانی و در تیتراژ پایانی پخش شد.
آشپزی بحرین شامل غذاهایی مانند بریانی، "هریسه"، "خبیسه"، "مچبوس"، "مهیاوه"، "قوزی" و "زلابیا" است. قهوه عربی ("قهوه") نوشیدنی ملی این کشور است. بحرین یک دولت جزیره‌ای کوچک در نزدیکی سواحل غربی خلیج فارس است. بسیاری از غذاهای بحرین ترکیبی از آشپزی عربی، ایرانی (ملی، بلوچی و آچومی)، هندی، آفریقایی، خاور دور و اروپایی است که به دلیل تأثیر جوامع مختلفی که در آنجا حضور دارند، شکل گرفته است. بحرین از زمان‌های باستان یک بندر مهم و تقاطع تجاری بوده است. خوراک‌ها. برخی از غذاهای رایج تهیه شده در خانه‌های بحرینی
برخی از غذاهای رایج تهیه شده در خانه‌های بحرینی عبارتند از: نوشیدنی‌های رایج بحرین. قهوه نوشیدنی ملی است در حالی که چای، به ویژه کرک، برای مهمان‌نوازی نوشیده می‌شود. از دیگر نوشیدنی‌های محبوب می‌توان به "لبان" (نوعی دوغ شور)، نوشیدنی‌های ماستی، شربت (نوشیدنی‌های شیرین) مانند شربت گل سرخ یا گلاب با شیر و نوشابه‌ها اشاره کرد. بحرین به دلیل محدودیت زمین، تنها مقدار کمی از نیازهای غذایی خود را تولید می‌کند و بخش عمده‌ای از مواد غذایی خود را وارد می‌کند.
آکواریوم بارسلون یک آکواریوم واقع در بارسلون، کاتالونیا، اسپانیا است. این مرکز با ۳۵ آکواریوم دارای ۱۱٬۰۰۰ جانور از گونه است. حجم این آکواریوم ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ لیتر است. یکی از بخش‌های این آکواریوم که به پلانتا آکوآ معروف است، نمایشگاهی دائمی از حیواناتی چون پنگوئن است. بخشی از این آکواریوم به نگه‌داری و نمایش آبزیان تعلق دارد. در این آکواریوم بخش‌هایی به شناخت و آناتومی آبزیان تعلق دارد. همچنین در ساعات خاصی از روز بازدیدکنندگان می‌توانند شاهد غذا دادن به این آبزیان باشند.
ایستگاه راه‌آهن رشت یک ایستگاه راه‌آهن در شهر رشت، ایران است. این ایستگاه که جزئی از خط راه‌آهن قزوین-رشت محسوب می‌شود در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر رشت در نزدیکی روستای فلک‌ده قرار دارد همزمان با افتتاح خط قزوین-رشت تأسیس شده‌است. زیربنای کل ساختمان‌های ایستگاه راه‌آهن رشت ۲۷۲۰۰ مترمربع و مساحت سالن اصلی مسافری در دو طبقه به مساحت حدود ۸۵۰۰ متر مربع است.
نشان رسمی قطر () نماد دولت قطر است. بررسی اجمالی. نشان ملی قطر معانی و ارزشهای متنوعی از مفاهیم مختلف جغرافیایی و فرهنگی این کشور را به تصویر می‌کشد. این نشان متشکل از دو شمشیر منحنی سفید رنگ متقاطع بر روی یک دایره زرد است. در میان شمشیر یک کشتی بادبانی تک دکله (داو) روی امواج آبی و سفید در کنار یک جزیره با دو درخت نخل وجود دارد. دایره زرد توسط یک شیء شکل دونات مانند احاطه شده که از وسط به صورت افقی به دو بخش سفید و عنابی رنگ تقسیم شده‌است. در بخش سفید در نیمه بالایی عبارت «دولة قطر» به رنگ سیاه و به خط
نیمه بالایی عبارت «دولة قطر» به رنگ سیاه و به خط کوفی نوشته شده و در بخش پایینی که عنابی رنگ است، به انگلیسی (تنها نمونه در میان کشورهای عربی) عبارت «State of Qatar» با رنگ سفید و نوشته شده‌است. این نشانواره گاهی بدون ترجمه انگلیسی استفاده شده، گاهی حلقه میانی اوقات زرد است و شمشیرهای منحنی گاهی قهوه ای (به جای سفید) است. نسخه فعلی در سال ۱۹۷۶ معرفی شد و جایگزین نسخه قدیمی شد که از سال ۱۹۶۶ مورد استفاده بود و شامل دو شمشیر منحنی شکل، یک صدف مروارید و دو شاخه درخت نخل به همراه عبارت «قطر» بود. در قسمت سفید،