payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برده‌می‌شد. ترور منصور، هویدا را بیش‌از پیش به خانواده امامی نزدیک کرد. لیلا امامی نیز بیشتر وقتش را در تهران، کنار خواهر کوچکترش می‌گذراند. تا آن هنگام، هویدا دو بار از لیلا امامی خواستگاری کرده‌بود. اما لیلا هر بار با تأکید بر این‌که اهل «ازدواج و بچه‌دار شدن و خانواده‌ نیستم» آن را نپذیرفته‌بود. اما دو سال پس‌از مرگ حسنعلی منصور، لیلا امامی، خود به هویدا پیشنهاد ازدواج داد و هویدا بی‌درنگ پذیرفت. ۲۹ تیر ۱۳۴۵، مراسم ازدواجشان، به خواست آنها، ساده و در ویلای کوچک هویدا به‌همراه شمار اندکی از دوستان و
ویلای کوچک هویدا به‌همراه شمار اندکی از دوستان و اعضای خانواده برگزار شد. (هویدا زمین این ویلا را در گذشته، از لیلا امامی خریده‌بود) محمدرضا پهلوی و فرح پهلوی هم که در کاخ مرمر رامسر بودند در آن مراسم حاضر شدند. زندگی مشترک. لیلا امامی، مقید به آداب و تشریفات رسمی نبود. او ترجیح می‌داد به‌جای اینکه در مراسم رسمی و اداری شرکت کند، در خانه بماند، نوشیدنی الکلی بنوشد و کتابی به فرانسه یا انگلیسی بخواند. بر پایه گزارش‌ ساواک، لیلا امامی رفتار تند و خشونت‌آمیزی (به ویژه هنگام مستی) داشته‌است. این باعث تنش در
(به ویژه هنگام مستی) داشته‌است. این باعث تنش در زندگی با هویدا شد. چراکه گاهی در مهمانی‌های دربار، هویدا با عذرهایی مانند «لیلا بیمار بود»، موضوع را فیصله می‌داد. این مسئله، از چشم درباریان و رقیبان هویدا (مانند اسدالله علم) دور نبود. نوشته‌های اسدالله علم نیز نشان می‌دهند که وی با محمدرضا پهلوی در این شایعات و غیبت‌کردن‌ها سهیم بوده‌است. یکی از گِلِه‌های لیلا امامی، نگهبانان پرشمار در محل زندگی او (به‌ویژه پس‌از ترور حسنعلی منصور) بود. به‌ویژه پس‌از آن‌که یکی از نگهبانان، یکی از باغبانان را غیرعمد کشته
یکی از نگهبانان، یکی از باغبانان را غیرعمد کشته بود. ارکیده‌ها از ابتکارهای لیلی بودند که او در کاشت و نگهداری آن تلاش زیادی می‌کرد و هر روز یکی از آن‌ها بر یقه کت هویدا دیده‌می‌شد. ترک ایران و جدایی. دی ۱۳۴۹ اعلام شد که لیلا امامی به‌سبب بیماری، با هویدا برای درمان، در سفری غیررسمی به فرانسه رفته‌است. تابستان ۱۳۵۰، هویدا محل زندگی‌اش را در نبود امامی به آپارتمانی در بالای دفتر نخست‌وزیری منتقل کرد. همان روز با فرستادن یادداشتی برای روزنامه‌ها گفت که با اجازه از شاه، لیلا امامی و امیرعباس هویدا، متارکه
اجازه از شاه، لیلا امامی و امیرعباس هویدا، متارکه کرده‌اند. از آن پس، لیلا امامی ۴۷ سال بقیه عمرش را در پاریس گذراند، گرچه هیچ‌گاه پیوند عاطفی لیلا و امیرعباس هویدا از میان نرفت. انقلاب. لیلا امامی از اندک کسانی بود که هم‌زمان با انقلاب ۱۳۵۷ ایران، با تلفن‌‌کردن‌های بسیار به کسانی از جمله فریدون هویدا تلاش داشتند امیرعباس هویدا را از خطر ماندن در ایران باخبر کنند. او به‌سبب احتمال شنود، از تماس مستقیم با هویدا خود می‌داشت و به‌جایش با فریدون هویدا (برادر کوچک‌تر امیرعباس هویدا) تماس می‌گرفت. مرگ. لیلا
کوچک‌تر امیرعباس هویدا) تماس می‌گرفت. مرگ. لیلا امامی، هجده تیر ۱۳۹۷، در ۸۶ سالگی در پاریس درگذشت. گزارش سفارت آمریکا. در گزارش سفارت آمریکا در تهران در آذر ۱۳۴۶ که در اختیار لیندون بی. جانسون (رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در آن هنگام) گذاشته‌شده، دربارهٔ لیلا امامی آمده‌بود: «او از نسل جدید زنان یک‌سره آزاد و غرب‌گرای ایرانی است. تیزهوش است و فعال و اهل بحث و جدل. اراده‌ای سخت استوار دارد. پایبند سنت نیست. از آنچه در جهان می‌گذرد، باخبر است. زود نظرات قاطع پیدا می‌کند و گاه حتی اهل جدل به‌نظر می‌آید.
قاطع پیدا می‌کند و گاه حتی اهل جدل به‌نظر می‌آید. خانم هویدا، گاهی هم سخت عصبی و کم‌حوصله جلوه می‌کند. آداب و رسوم رسمی را برنمی‌تابد و از مهمانی‌ها و مراسم رسمی، که اغلب هم در آن اتفاقی نمی‌افتد، بیزار است. خانم هویدا سیگار وینستون می‌کشد و مشروب مورد علاقه‌اش ویسکی است.»
مجموعه راهکارهایی که برای تفسیر معانی و آشکارسازی پس‌زمینه فرهنگی، اجتماعی و تاریخی نشانه‌ها و نمادهای هنری توسط پژوهشگرانی همچون ابی واربورگ و پس از او فریتز ساکسل و اروین پانوفسکی و پیروانشان پیشنهاد گردیده و توسعه یافته، شمایل‌شناسی یا آیکونولوژی (Iconology) نامیده شده‌است. شمایل‌شناسی گامی فراتر از شمایل‌نگاری (Iconography) می‌نهد که تنها به تحلیل محتوای شکلی تصاویر می‌پردازد. شمایل‌شناسی یک روش تفسیر در تاریخ فرهنگ و تاریخ هنر می‌باشد که پس‌زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی موضوعات و الگوها را در
فرهنگی، اجتماعی و تاریخی موضوعات و الگوها را در هنرهای دیداری آشکار می‌کند. پیشینه شمایل‌نگاری و شمایل‌شناسی. پیشینه مطالعات آیکونوگرافی به قرن شانزده میلادی بازمی‌گردد که کتاب آیکونولوجیا اثر سزار ریپا باستان‌شناس انسان‌گرا تدوین شد. نخستین کار تطبیقی درزمینه آیکونوگرافی غیر دینی توسط "ابی واربورگ"، با مطالعه بر روی تزیینات یک نقاشی دیواری به سال ۱۹۱۲ م. انجام گرفت که نشان داد هنر یک دوره خاص به شیوه‌های گوناگون با مذهب، فلسفه، ادبیات، علم و سیاست و زندگی اجتماعی همان دوره مرتبط است. در ضمن او روشن ساخت
اجتماعی همان دوره مرتبط است. در ضمن او روشن ساخت که از بسیاری لحاظ رابطه بنیادینی بین آثار کلاسیک باستانی و دوران قرون‌وسطی و دوره مدرن وجود دارد به‌طوری که نهایتاً آثاری از هنرهای زیبا یا کاربردی می‌توانند به‌عنوان مدارک ارزشمند تاریخی در نظر گرفته شوند. اما درنهایت این اروین پانوفسکی بود که به‌واسطه تئوری خود روشی کاملاً علمی و منضبط از آیکونوگرافی و آیکونولوژی ارائه داد. او در کتاب مطالعاتی در آیکونولوژی (مضامین انسان گرایانه در هنر رنسانس) در سال ۱۹۳۲ م. که بعدها در سال ۱۹۵۵ م. با نام «معنا در هنرهای
م. که بعدها در سال ۱۹۵۵ م. با نام «معنا در هنرهای تجسمی» تجدید چاپ شد، کوشید تا میان تعبیر قدیمی آیکونوگرافی به‌عنوان بازنمایی تصویری یک مضمون از طریق یک فیگور و آیکونولوژی به‌عنوان درک و دریافتی فراتر از بازنمایی‌های شمایل تمایز قائل شود. تفاوت شمایل‌نگاری و شمایل‌شناسی. اروین پانوفسکی شمایل‌نگاری را «یک شیوه مشخص در یک فضای شناخته شده» می‌داند، در حالی که شمایل‌شناسی «یک شمایل‌نگاری تفسیری شده» است. شمایل‌نگاری شامل گردآوری، طبقه‌بندی و تحلیل اطلاعاتی است که از یک اثر هنری به‌دست می‌آید. پژوهشگر در این
که از یک اثر هنری به‌دست می‌آید. پژوهشگر در این رویکرد به بررسی زندگی هنرمند، سبک او، باورهایش و دورانی که در آن زیسته نخواهد پرداخت. در پی آن شمایل‌شناسی که بر بنیان‌های حاصل از بررسی شمایل‌نگارانه استوار است، با نگاهی فراگیرتر و با تکیه بر بافت فرهنگ آفریننده اثر هنری، به‌دنبال درک باورها، اندیشه‌ها و ارزش‌های فرهنگی آشکار در آن اثر است. شمایل‌شناسی تلاش می‌کند اصول اساسی پنهانی را آشکار سازد که زیربنای نگرش یک ملت، یک دوره تاریخی، یک مکتب هنری، یک دین یا یک رویکرد فلسفی را شکل می‌دهند. این دو عبارت
یا یک رویکرد فلسفی را شکل می‌دهند. این دو عبارت البته تا نیمه سده بیستم م. تعریف روشنی نداشته و توسط پژوهشگران گوناگون به‌جای یکدیگر به‌کار می‌رفته‌اند. اما پانوفسکی آن‌ها را دو رویکرد مجزا دانسته و تفاوتشان را چنین بیان می‌کند: شمایل‌نگاری بررسی موضوع اصلی اثر هنری است، در حالی‌که شمایل‌شناسی تلاشی است برای واکاوی جایگاه آن موضوع درون فرهنگی که آن را آفریده. پس از او نیز این مرز مشخص را شماری از تفسیرگران هنر نپذیرفته‌اند، اما برخی دیگر بر این باورند که دانش شمایل‌شناسی در نهایت می‌تواند مفهومی برای تصویر
شمایل‌شناسی در نهایت می‌تواند مفهومی برای تصویر بسازد که زبان‌شناسی برای واژه ساخته‌است. برای انجام یک تفسیر محتوایی کامل و تمام‌عیار به مدارک و توانی بیش از آشنایی با مضامین خاص یا مفاهیمی که از طریق منابع ادبی انتقال داده می‌شود، نیاز است. ازین روست که پانوفسکی ادعا می‌کند که از طریق تفسیری جامع و تمام‌عیار از معنای ذاتی یا محتوایی قادر به شناسایی و تشخیص ویژگی‌های یک شیوه فنی خاص در یک کشور، دوره زمانی مشخص یا هنرمندی خاص خواهیم بود. به باور پانوفسکی، شمایل‌شناسی تلاش دارد اصول پایه‌ای برآمده از
شمایل‌شناسی تلاش دارد اصول پایه‌ای برآمده از گرایشهای اساسی یک ملت، یک دوران، یک طبقه، یک مذهب یا یک تفکر فلسفی را تبیین کند که توسط یک شخص هماهنگ شده‌اند و آمیخته به‌هم در یک اثر هنری پدیدار گشته‌اند. مراحل شمایل‌شناسی. پانوفسکی سه گام توصیف پیش‌شمایل‌نگارانه، تحلیل شمایل‌نگارانه و تفسیر شمایل‌شناسانه را در بررسی اثر هنری ـ فرهنگی مشخص می‌کند. آنچه در مرحله سوم به‌دست می‌آید معنای واقعی یا محتوایی است. این معنا هنگامی درک می‌شود که سازه‌های بنیادین اندیشه، دین، فلسفه و باورهای یک ملت شناسایی گردد. فهم این
دین، فلسفه و باورهای یک ملت شناسایی گردد. فهم این ارزش‌های نمادین که گاه خود هنرمند نیز ناخودآگاه از آن‌ها بهره برده، هدف پایه‌ای شمایل‌شناسی به‌شمار می‌رود.
حسین محمد فهمی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زمان شام" اشاره کرد.
جوسلین صعب (؛ زادهٔ - درگذشته ۷ ژانویه ۲۰۱۹) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل لبنان بود. او چندین فیلم مستند و چهار فیلم داستانی از جمله فیلم "دنیا" (۲۰۰۵) را کارگردانی کرده بود.
کِـژِشیمیر مارتین دِمبسکی (؛ ؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویولن اهل لهستان است. وی در سال ۲۰۲۴ نشان زرین گلوریا آرتیس دریافت کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جادوگر جوان"، "در بادیه و بیابان"، "کینگ‌سایز"، "شخص خیلی مهم"، "درخت سحرآمیز"، '، "نبرد ورشو ۱۹۲۰"، "با آتش و شمشیر" و ' اشاره نمود.
متئو الیاس کنزو گندوزی اولیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه لاتزیو بازی می‌کند. عملکرد باشگاهی. دوران نوجوانی. قندوزی کار خود را در آکادمی پاری سن ژرمن در سن ۶ سالگی آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۴ پاریس را ترک کرد تا به آکادمی لوریان بپیوندد. پس از نمایندگی در سمت لوریان بی، وی در سال ۲۰۱۶ به تیم اول معرفی شد. لوریان. قندوزی اولین بازی خود را برای لوریان در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۶ انجام داد، در بازی لوشامپیونا برابر نانت در یک شکست ۱–۲ او نه بار در همه مسابقات بازی کرد و لوریان در پایان فصل به دسته
مسابقات بازی کرد و لوریان در پایان فصل به دسته دوم سقوط کرد. در فصل ۱۸–۲۰۱۷، قندوزی ۲۱ بار برای لوریان به میدان رفت، لوریان در این رقابت‌ها سقوط نکرد و در رده هفتم لیگ ۲ قرار گرفت. آرسنال. در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۸، در طول پنجره نقل و انتقالات تابستانی، اعلام شد که قندوزی با پرداخت هزینه ای غیرقابل اعلام، به باشگاه لیگ برتری آرسنال پیوسته‌است، که گمان می‌رود در منطقه ۷ میلیون پوند به علاوه پاداش باشد. سرمربی اونای امری گفت: "ما خوشحالیم که متئو به ما ملحق می‌شود. او یک بازیکن جوان با استعداد است و باشگاه‌های
او یک بازیکن جوان با استعداد است و باشگاه‌های زیادی به او علاقه‌مند شده‌اند. او از پتانسیل بزرگی برخوردار است و تجربه فصل اول تیم خوب را در فصل گذشته با لوریان کسب کرده‌است. یاد بگیرند و پیشرفت کنند و بخش مهمی از تیم اول تیم ما باشند ". در ۲۸ ژوئیه، او اولین بازی خود را در یک بازی دوستانه مقابل باشگاه سابق خود پاری سن ژرمن در سنگاپور انجام داد. او بازی را شروع کرد، تحت تأثیر قرار گرفت و به تیمش کمک کرد تا ۵–۱ پاری سن ژرمن را شکست دهد. در ۱۲ اوت، گوندوزی اولین بازی خود در لیگ برتر را در آستانه شروع فصل
اولین بازی خود در لیگ برتر را در آستانه شروع فصل آرسنال در برابر مدافع عنوان قهرمانی منچسترسیتی انجام داد و در آنجا ۷۲ بار لمس توپ انجام داد، بیشترین لمس برای تیمش. آنها مسابقه ۰–۲ را از باختند. گوندوزی اولین گل حرفه ای حرفه خود را در تاریخ ۴ اکتبر به ثمر رساند و در پیروزی ۳–۰ آرسنال مقابل قره باغ، یک حرکت کم خطر از درون محوطه جریمه، به محض کمک گرفتن از الکساندر لاکازت، به ثمر رسید. هرتابرلین. در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۲۰ متئو قندوزی با قراردادی قرضی و یک ساله از آرسنال به هرتابرلین پیوست. عملکرد بین‌المللی.
از آرسنال به هرتابرلین پیوست. عملکرد بین‌المللی. گوندوزی در حومه شهر پاریس فرانسه به دنیا آمد. او نماینده فرانسه در سطوح تا فرانسه زیر ۲۰سال بوده‌است. با داشتن میراث جزئی از مراکش، گووندوزی در سال ۲۰۱۷ توسط هروه رنار، سرمربی مراکش، برای تغییر ملیت برای بازی برای تیم ملی مراکش، در سال ۲۰۱۷ نزدیک شد. با این حال، پس از ملاقات پدر گوندوزی در مارس ۲۰۱۷ با هروه رنارد تصمیم به ماندن گرفت و به فرانسه وفادار شد. در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۹، برای اولین بار گوندوزی به عنوان بازیکن ارشد فرانسوی فراخوانده شد تا جایگزین پل
بازیکن ارشد فرانسوی فراخوانده شد تا جایگزین پل پوگبا مصدوم در مرحله مقدماتی یورو ۲۰۲۰ برابر آلبانی و آندورا شود. با این حال، او در هر دو بازی یک جایگزین بی استفاده بود. گل های ملی افریقای جنوبی اسرائیل
مُلکی اصطلاحی است که برای توصیف مجموعه‌ای از شاخه‌های مسیحیت ارتودکس شرقی به کار می‌رود که در منطقهٔ بیزانس رایج بودند و پیروانش ریشه در خاورمیانه داشتند. واژهٔ ملکی ریشه در زبان‌های سامی دارد، و در زبان سریانی ()، عبری (מלך)، عربی ()، نیز یافت می‌شود؛ ریشهٔ این واژه معنای «سلطنتی» یا «امپراتوری» دارد.
اوا ژنتک (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شش نفر"، "بچه‌ها و ماهی"، "آبروی فرزند"، "عروس جنگ"، "ما همه مسیح هستیم"، "یانوشیک"، "تنها عشق"، "ورای تخت جراحی"، "وقتی منو بگیری باهام چکار می‌کنی؟"، "لالایی"، "خیابان فرعی ۴"، "هتل ۵۲"، "عروسی" و "مارپیچ" اشاره کرد.
اِوا بواشچیک (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "کورن‌بلومن‌بلائو"، "رانندگان جایگزین"، "خودِ زندگی"، "۱۹۸۳"، "هانوسن" و "ده فرمان ۹" اشاره کرد.
استانیسواف گاولیک (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "گا، گا، درود بر قهرمانان"، "رانندگان جایگزین"، "وقتی منو بگیری باهام چکار می‌کنی؟"، "خیابان فرعی ۴" و "ده فرمان ۲" اشاره کرد.
گابریلا موسکاوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فوگ"، "شش نفر"، "این دختران من"، "محکوم"، "خون از خون"، "صفر"، "لندنی‌ها"، "قانون حقیقی"، "لجن‌زار" و "" اشاره نمود.
هلنا گروسوونا (؛ – ) بازیگر و رقصنده اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "همسایه‌ها"، "یک همسر سیاستمدار"، "روبرت و برترام" و "خانه‌به‌دوش" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب پارتیزان شده‌است.
ایرنا اِیخلروونا (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. به او لقب «الئونورا دوزه لهستان» داده بودند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گل رُز" (۱۹۳۶) اشاره نمود.
آنا کُرچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "گوش آقای رئیس"، "نشانه‌گذاری‌شده"، "در خیابان سپولنی" و "" اشاره نمود.
آلما کار (؛ – ۱۹۹۲) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسباب‌بازی" اشاره نمود.
آنا دانوتا ونجیکوفسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر و روزنامه‌نگار اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "اجاره‌نشین‌ها" و "ع چون عشق" اشاره نمود.
ماوگوژاتا بوچکوفسکا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. او سه مرتبه برندهٔ «نقاب زرین» و دو مرتبه نامزدِ دریافتِ «جایزهٔ زبیگنیف سیبولسکی» شده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فوگ"، "خون از خون"، "صفر"، "نامت یوستینه است"، "نشانه‌گذاری‌شده"، "لالایی"، "چهار شب با آنا"، "تاج پادشاهان"، "لندنی‌ها"، "اصل لذت"، "پدر متیو"، "رنگ‌های خوشبختی"، "در خوشی و سختی"، "قانون حقیقی" و "" اشاره نمود.
بیاووبژگی (به لاتین: Białobrzegi؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر در لهستان است که در گمینا بیاووبژگی (استان ماسوویان) واقع شده‌است. بیاووبژگی ۷٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۲۸ نفر جمعیت دارد.
هلنا دامبروفسکا (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پنج"، "قطار شب"، "بدشانسی" و "بال‌های سیاه" اشاره نمود.
مارتا لیپینسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سال‌های شیرین"، ""، "یک فاجعه" و "یانا" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده‌است.
آنتا زایونتس (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختۀ مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "عشق اول"، "ورای تخت جراحی"، "اجاره‌نشین‌ها"، "خانه کشیش" و "هتل ۵۲" اشاره نمود. او در نسخهٔ لهستانی رقص با ستارگان (دورهٔ چهاردهم) حضور داشت و موفق به دریافت «گوی بلورین» و ۱۰۰٬۰۰۰ زلوتی لهستان شد.
بیمارستان ابن سینا یکی از بیمارستان‌های خصوصی شهر تهران است که در فلکه دوم صادقیه ابتدای خیابان آیت‌الله کاشانی واقع شده‌است. این بیمارستان در سال ۱۳۸۶ تأسیس شده‌است. آدرس. تهران،فلکهء دوم صادقیه،ابتدای بلوار آیت الله کاشانی،روبروی پارک استقلال،بعد از دبیرستان علوی&lt;mapframe latitude="35.722406" longitude="51.333210" zoom="16" width="1082" height="804" align="right"&gt; "type": "FeatureCollection", "features": [ "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [
"geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 51.333304, 35.722323 ] &lt;/mapframe&gt;
صفیه العمری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه روزنامه‌نگاری آغاز کرد و زبان روسی رشته اصلی او بود. او توسط جلال عیسی وارد عرصه‌ی بازیگری شد.
مردم در بالا () یک فیلم است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نور الشریف اشاره کرد. این فیلم برگزیده برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان در پنجاه و چهارمین دوره جوایز اسکار شد.
تانجو ویروانی (زاده ۲۹ نوامبر ۱۹۸۶) بازیگر و مدل هندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به رابطه یک‌شبه و دختران تقویم اشاره کرد.
مدهوریما یا نایرا بانرجی (زاده ۱۴ می ۱۹۸۷) بازیگر و مدل هندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به رابطه یک‌شبه، سرقت، هویت، آن یکی و پرتقال اشاره کرد.
دیگری () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی یوسف شاهین است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نبیله عبید اشاره کرد. این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۹ نمایش داده شد.
اوراکل اس کیو ال دولوپر یک محیط توسعه یافته یکپارچه (IDE) برای کار کردن با دستورها SQL در پایگاه داده اوراکل است. این IDE را می توانید به صورت رایگان استفاده کنید. از جمله امکانات این IDE امکان پیاده‌سازی الگوریتم‌های داده کاوی است.
اوه اسلام () یک فیلم به کارگردانی انریکو بومبا و اندرو مارتون است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لبنی عبدالعزیز، رشدی اباظه، محمود الملیجی، و فرید شوقی اشاره کرد. این فیلم اولین فیلم مصری است که به جشنواره بین‌المللی فیلم سان فرانسیسکو راه یافته‌است. این فیلم در سی و چهارمین دوره جوایز اسکار فیلم منتخب مصری برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی بوده‌است.
طبرقه (به عربی: طبرقه) یک شهر تونسی است که در استان جندوبه در شمال جمهوری تونس در فاصله ۱۷۵ کیلومتری شمال غرب شهر تونس واقع شده‌است. طبرقه ۱۹٬۸۱۹ نفر جمعیت دارد و ۴٫۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خصوصیات. این شهر یک شهر توریستی سرسبز و مشرف بر دریا می‌باشد. شهر طبرقه اسم خودش را از یک اسم رومانیایی بنام تابراکا گرفته‌است. این شهر یک شهر با آب و هوای سرد می‌باشد. این شهر با یک خصوصیت دیگر نیز برجسته می‌گردد و آنهم داشتن یک آب و هوای ادغام شده ساحلی (کنار دریایی) با آب وهوای کوهستانی می‌باشد، این شهر
دریایی) با آب وهوای کوهستانی می‌باشد، این شهر دارای کوه‌های بلندی است که همه به دریا مشرف می‌باشند. طبرقه به فعالیت‌های غواصی در آن شناخته شده و معروف می‌باشد (غواصی در ته دریا برای صید ماهی‌های لالوقار و ملخ دریایی و صخره‌های مرجانی مورد استفاده در جواهرات) (این شهر به جشنواره‌هایش نیز شناخته و مشهور می‌باشد مانند جشنواره مشهور جاز طبرقه یا جشنواره موسیقی لاتین). این شهر همچنین دارای یک فرودگاه بین‌المللی است که در فاصله ۱۵ کیلومتری شرق این شهر قرار دارد. مشخصات جغرافیایی طبرقه. شهر طبرقه در یک منطقه
مشخصات جغرافیایی طبرقه. شهر طبرقه در یک منطقه محدود شده بین دریای مدیترانه از یک طرف و کوه‌های درختان بلوط و پنبه از یک طرف دیگر واقع شده‌است، اسم فنیقی قدیم این شهر ثابرکا بوده‌است، در قدیم این شهر یک محل کوچک مشهور برای صید بود، به‌طور خاص ملخ دریایی که در آن فراوان می‌باشد. طول سواحل طبرقه بالغ بر ۲۵ کیلومتر می‌شود و این شهر دومین شهر مشهور در دنیا به لحاظ صادرات مرجان می‌باشد. قلعه جنوبی که بنای آن در این شهر به قرن ۱۴ میلادی برمی‌گردد، «الابر» که عبارت است از صخره‌های نوک‌دار که به دوران پارینه سنگی
است از صخره‌های نوک‌دار که به دوران پارینه سنگی برمی‌گردد و ارتفاع این صخره‌ها بیشتر از ۲۰ متر می‌باشد. این شهر دارای یک ساحل آبی رنگ بی‌نظیر و زیبایی، دشتها و جلگه‌ها و وادی‌ها، درختان و جنگلها، آب و سرسبزی و ماهی‌های کمیاب، مردم از هر ملیتی، کوه‌های بلند و زیبا، قلعه‌ها و ساختمان‌های تاریخی، منار تاریخی، دره الزرقاء (آبی)، دره المالح (نمک)، دره نفزه، دره‌های عین الصبح (چشمه صبح) و شتاته و طبابه، دره سرسار، دره الکریم توصیفات طبرقه این روزها می‌باشد. شهر طبرقه در شمال غربی کشور تونس در فاصله ۲۰۰ کیلومتری
در شمال غربی کشور تونس در فاصله ۲۰۰ کیلومتری شمال پایتخت این کشور واقع شده‌است که طرف غرب به دریای مدیترانه محدود می‌گردد. از پشت این شهر به کوه‌های مختلف با جنگلهای پر درخت و گیاهان متنوع محدود می‌گردد. ساختمان‌های شهر طبرقه دارای معماری خاصی است و خانه‌های این شهر دارای سقف‌های آجری (سفالی ویا گچ اندود) قرمز رنگ می‌باشد. لازم است ذکر شود که فرودگاه طبرقه هرسال بیش نیم میلیون توریست را پذیرا می‌شود. تاریخچه طبرقه. طبرقه یک شهر بسیار قدیمی است که فنفی‌ها بیش از ۲۸۰۰ سال تحت نام ثابرکه (که آن را شهر تمشک
بیش از ۲۸۰۰ سال تحت نام ثابرکه (که آن را شهر تمشک جنگلی یا وطن سایه‌ها نیز نامیده‌اند) در شمال غربی کشور تونس در فاصله ۲۰۰ کیلومتری شمال پایتخت تونس در سمت غرب دریای مدیترانه آن را بنا نهادند و ساختند. درتاریخ پیشرفت، طبرقه دارای دوران پیشرفت در طول قرنهای سوم و چهارم میلادی در زمانی که کشتی‌های رومانیایی بارهای پنبه و سنگ مرمر و حبوبات از این منطقه حمل می‌کردند بوده‌است و بین سالهای ۱۵۴۰ تا ۱۷۴۱ این شهر تحت سلطه جمهوری جنوا درآمد و خانواده لومیلینی که یک خانواده ثروتمند ایتالیایی بود و به تجارت شناخته
خانواده ثروتمند ایتالیایی بود و به تجارت شناخته می‌شدند و شهرت داشتند بر این شهر حکومت می‌کردند، مشهورترین اقدامی که این خانواده انجام داد ساختن یک دیوار دفاعی محکم و قوی روی جزیره کوچکی در نزدیکی شهر طبرقه بوده‌است. خواهرخوانده. شهر فرژوس خواهرخواندهٔ طبرقه هست.
یاسمین رئیس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دختر کارخانه" اشاره کرد.
لطیفه الزیات (؛ – ) نویسنده، کارگردان و استاد دانشگاه اهل مصر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ادبی نجیب محفوظ شده‌است.
یحیی الفخرانی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مصر است. او در بیش از پنجاه برنامه تلویزیونی، ۳۹ فیلم و ۹ نمایش به ایفای نقش پرداخته است.
یان بریتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل انگلستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بیرمنگام سیتی، والسال و کیدرمینستر هاریرس اشاره کرد.
معماری کویت () شامل تعداد زیادی از مظاهر عمران و آبادی عصر جدید و ساختمان‌ها و برجهای بسیار بلند و پاساژهای بزرگ که به صورت بسیار مدرنی ساخته شده‌اند می‌باشد. در وسط شهر کویت برج آزادی قرار دارد که ساختن آن در زمان اشغال کویت توسط عراق در سال ۱۹۹۰ متوقف شد و بعد از آزادسازی کویت مجدد ساختن آن ادامه یافت و در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید، این ساختمان به دلیل آزادسازی کویت از اشغال عراق به اسم برج آزادی نامگذاری شد. در آنزمان این برج شهرت جهانی پیدا کرد؛ برای اینکه در آن موقع پنجمین برج بلند دنیا محسوب می‌شد ولی
در آن موقع پنجمین برج بلند دنیا محسوب می‌شد ولی امروز این برج در رده یازدهم بلندترین برج‌های جهان قرار دارد، از این برج وزرات ارتباطات و بعضی از شرکت‌های ارتباطی استفاده می‌کنند، در این ساختمان مقر بازار سهام و ارز نیز گشایش یافت و افتتاح شد. به‌طور معمول یک بار در سال که غالباً در ماه فوریه می‌باشد این مکان برای عموم بازمی‌گردد و همه می‌توانند به دیدن این برج بیایند و از بالای آن شهر کویت را تماشا کنند. سمبل‌ها. از سمبلهای کویت برجهای کویت هستندکه در کنار سواحل آن قرار دارد و متشکل از سه برج می‌باشد و بر
سواحل آن قرار دارد و متشکل از سه برج می‌باشد و بر ساحل خلیج فارس در شهر کویت در منطقه‌ای بنام راس عجوزه (سر ناتوان) بنا شده‌اند، این برجها توسط دفتر مهندسی لیندستورم در سوئد طراحی گردیدند و توسط شرکت انیرجوبروجیکت یوگسلاوی ساخته شدند، کار ساختن این برجها در سال ۱۹۷۵ به پایان رسید و به‌طور رسمی در یکم مارس سال ۱۹۷۹ افتتاح شدند. ارتفاع برج اصلی این مجموعه ۱۸۷ متر می‌باشد که متشکل از دو کره می‌باشد، کره پایینی شامل رستورانها می‌شود و کره بالای سالن‌های غذاخوری سریع و ساندویچ فروشی می‌باشد علاوه بر این در این
سریع و ساندویچ فروشی می‌باشد علاوه بر این در این کره مکان‌هایی در نظر گرفته شده‌است که هر فرد می‌تواند از آنجا شهر کویت را تماشا نماید، ارتفاع برج دوم ۱۴۵٫۸ متر می‌باشد که به عنوان مخزن آب از آن استفاده می‌گردد، سومین مکمل دو برج دیگر است. این سه برج از بارزترین و شاخص‌ترین آثار عصر جدید در کویت می‌باشند. تاریخچه. در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ شهرداری کویت اجازه افزایش ۴۰۰ درصدی ساختمان‌سازی را صادر کرد، این دوره عمران و ساختمان‌سازی باعث تغییر دادن شکل کویت گردید و منجر به ساختن ده‌ها برج تجاری و
شکل کویت گردید و منجر به ساختن ده‌ها برج تجاری و آسمانخراش‌های بلند گردید. برج الحمراء بلندترین و اولین آسمانخراشی است که در عالم ساخته شده‌است و بلندترین ساختمان در شهر کویت به ارتفاع بالغ بر ۴۱۴ می‌باشد. جوایز. این برج تا الان تعدادی جایزه در بعضی از زمینه‌ها حتی قبل از تکمیل شدن خودش به‌دست آورده‌است منجمله جایزه بهترین پروژه آسمانخراش‌ها و جایزه بزرگ‌ترین پروژه تحت احداث در سال ۲۰۰۸ را در مسابقه MIPIM به‌دست آورده‌است. این ساختمان همچنین برنده جایزه بهترین طراحی را از «American architecture awards» در
طراحی را از «American architecture awards» در سال ۲۰۰۸ به‌دست آورده‌است. پاساژها. همچنین در کویت تعداد زیادی از پاساژهای بسیار بزرگ وجود دارد که بیانگر و نشان‌دهنده عمران و آبادی عصر جدید در کویت می‌باشد مانند الافنیوز، مارینا مول، الکوت، بازار شرق و پاساژ ۳۶۰ و…. اضافه بر این مسجد بسیار بزرگی که به دستور شیخ جابر احمد صباح با هزینه‌ای برابر با ۱۴ میلیون در هم عراقی ساخته شد و در سال ۱۹۸۶ افتتاح گردید. طراحی ساختمان این مسجد به سبک آندلسی و توسط دکتر محمد صالح طراحی گردید.
کاتیوشا فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی عطشانی، نویسندگی مهدی علی میرزایی و علی عطشانی بر اساس طرحی از مهراب قاسم‌خانی محصول سال ۱۳۹۶ می‌باشد. خلاصه داستان. در خلاصه قصه فیلم کمدی «کاتیوشا» آمده است: «خلیل کاتیوشا برای اینکه عرشیا بتواند اقامت کانادا را بگیرد موظف می‌شود او را ترک دهد و همچنین او را وادار به سریعترین ازدواج جهان کند ولی در این راه مشکلاتی پیش می‌آید که…»
تیتوزویل (به انگلیسی: Titusville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیویورک واقع شده است. تیتوزویل ۱٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱۱ نفر جمعیت دارد و ۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.