payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان فلزیاب نیز مورد استفاده قرار داد. این دستگاه‌ها می‌توانند نه‌تنها فلزات مغناطیسی (آهنی) را تشخیص داده بلکه اطلاعاتی در مورد سازه های زیر زمین و حفرات و فلزات دفن شده در ژرفای بیشتری نسبت به فلزیاب‌ها و تجهیزات باستان شناسی ارعه دهد . همچنین امکان شناسایی اشیای بزرگ مانند خودروها را نیز در ژرفای ده‌ها متری دارند، در حالی که برد ژرفای یک فلزیاب عادی به ندرت به بیش از دو متر می‌رسد. از دیگر کاربرد های صنعتی مغناطیس سنجی ازمونهای غیرمخرب فلزات جهت شناسایی ریزترک های زیرسطحی است
خواهران بونر () یک رمان کوتاه است که توسط ایدیت وارتون نویسندهٔ آمریکایی نوشته شده‌است. همان‌طور که نانسی ون راسک در مورد این رمان نوشته‌است «"خواهران بونر" یک تاریخچه طولانی از نادیده گرفته شدن دارد و دوبار به خاطر طول و نامناسب بودن آن برای انتشار سریال توسط ناشران رد شده‌است.» این رمان در نهایت در سال ۱۹۱۶ در کلکسیون ژینگو (Xingu) منتشر شد.
بنیاد خیریه دونالد جی ترامپ () یک بنیاد خیریه خصوصی بود که در نیویورک توسط دونالد ترامپ ۴۵مین رئیس‌جمهور ایالات متحده تأسیس شد. این بنیاد خیریه به «هماهنگی غیرقانونی با ستاد انتخاباتی ترامپ و معاملات شخصی عامدانه مکرر» متهم شده و به اتهام تأثیر گذاشتن در نتیجه انتخابات سال ۲۰۱۶ تحت پیگرد قانونی قرار دارد. دونالد ترامپ موافقت کرده‌است که این بنیاد خیریه را منحل کند. دونالد ترامپ در اصل این بنیاد را برای اهدا کردن درآمد حاصل از کتاب خود " " در امور خیریه تأسیس کرد. با این حال هدایایو کمک های شخصی خود به این
کرد. با این حال هدایایو کمک های شخصی خود به این بنیاد را در سال ۲۰۰۸ متوقف کرد و به جای آن از دیگران درخواست کرد به این بنیاد کمک کنند. در طی انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۶ فعالیت‌های این بنیاد تحت موشکافی شدید رسانه‌ها قرار گرفت در ابتدا دیوید فهرنتولد برنده جایزه پولیتزر برای گزارش ملی در رابطه با کار تحقیقاتی خود در سال ۲۰۱۷ از "واشینگتن پست" به این موضوع پرداخت. این بنیاد و مدیران آن به ارتکاب فعالیت‌های مختلف اخلاقی و نقض قانون از جمله پرداخت به خود متهم شدند. او عنوان کرد ترامپ
جمله پرداخت به خود متهم شدند. او عنوان کرد ترامپ بودجه شخصی ادعایی‌اش را در اختیار این بنیاد نگذاشته‌است. او همچنین متهم شد که مخارج ۲۰ هزار دلاری نقاشی یک پرتره ۸/ ۱ متری از خود را از بودجه همین بنیاد خیریه هزینه کرده‌است. همچنین پیشتر اعلام شده بود که این بنیاد در سال ۲۰۱۳ میلادی مبلغ ۲۵ هزار دلار را به عنوان کمک انتخاباتی به خانم پام بوندی، دادستان کل فلوریدا اهدا کرده‌است. کمک به دادستان کل فلوریدا زمانی انجام شد که بوندی باید تصمیم می‌گرفت که آیا ایالت فلوریدا هم چون ایالت‌های دیگر با آغاز تحقیقات
فلوریدا هم چون ایالت‌های دیگر با آغاز تحقیقات قضایی علیه دانشگاه ترامپ به اتهام کلاهبرداری موافق است یا نه. خانم پام بوندی سرانجام تصمیم گرفت که با این تحقیقات قضایی مخالفت کند. در ماه دسامبر سال ۲۰۱۶ ترامپ به‌طور مؤثر بنیاد را بست، اگرچه دفتر رسمی این بنیاد در ایالت نیویورک بلافاصله تعطیل شد اما انحلال قانونی آن مشروط به اتمام تحقیقات در جریان از این بنیاد است. در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸ دادستان کل نیویورک باربارا آندروود یک طرح دعوی در دادگاه در برابر بنیاد ترامپ، شخص او و سه فرزندش ایوانکا، اریک و دونالد جونیور
شخص او و سه فرزندش ایوانکا، اریک و دونالد جونیور ثبت کرد و آن‌ها را به «رفتار مداوم غیرقانونی» و تخلفات مالی در رابطه با پول بنیاد متهم کرد و مدعی شد از پول این بنیاد خیریه در امور مالی مبارزات انتخاباتی استفاده شده و با نقض قانون، از طریق پرداخت به خود به کسب منافع پرداخته‌اند و کمک‌های مالی را به‌طور غیرقانونی با مبارزات انتخابات ریاست جمهوری دونالد ترامپ هماهنگ کرده‌اند. او از دادگاه خواست تا به منظور جبران تخلف های نسبت‌داده شده ۲٫۸ میلیون دلار جریمه در نظر بگیرد. او همچنین دادخواستی به کمیسیون
در نظر بگیرد. او همچنین دادخواستی به کمیسیون انتخابات فدرال و خدمات درآمد داخلی آمریکا ارجاع داد . دادستانی نیویورک همچنین خواهان محرومیت ده ساله رئیس‌جمهوری آمریکا از مدیریت بنیادهای خیریه در ایالت نیویورک شده‌است و می‌خواهد محرومیت مشابهی با زمان یک ساله علیه فرزندانش اعمال شود. در ۱۸ ژوئن دفتر فرماندار نیویورک اندرو کوئومو اعلام کرد که اگر دفتر دادستان کل دستور دهد، فرماندار پرونده را به اداره مالیات و امور مالی نیویورک ارجاع خواهد داد. دفتر دادستان کل از نظر قانونی مجاز به این ارجاع نیست. برخی از
کل از نظر قانونی مجاز به این ارجاع نیست. برخی از کارشناسان با توجه به موارد نقض ادعایی قوانین مدنی معتقدند تحقیقات مالیات می‌تواند منجر به اتهامات کیفری علیه ترامپ شود. پس از به راه افتادن پرونده در ماه ژوئن ترامپ با واکنش تندی به این شکایت گفته بود که «دموکرات‌های فاسد نیویورک» برای شکایت از او هر کاری می‌کنند. او وعده داد که در این پرونده امتیازی ندهد. در ماه اکتبر ۲۰۱۸ اریک اشنایدرمن، دادستان کل سابق نیویورک اعلام کرد که بنیاد خیریه ترامپ تا اطلاع ثانوی اجازه دریافت هیچ‌گونه کمک مالی را ندارد. او گفت
اجازه دریافت هیچ‌گونه کمک مالی را ندارد. او گفت این بنیاد قوانین موسسات خیریه در آمریکا را نقض کرده‌است. بر اساس شکایت دادستان نیویورک که می‌گوید حاصل دو سال تحقیق است که سال گذشته تحت نظارت اریک اشنایدرمن، دادستان کل سابق نیویورک آغاز شده بود، بنیاد ترامپ برای فیصله دادن به یک شکایت علیه تفرجگاه مارآلاگو رئیس‌جمهوری در فلوریدا ۱۰۰ هزار دلار پرداخت کرده‌است. ۱۵۸ هزار دلار دیگر برای فیصله دادن به شکایتی دیگر علیه باشگاه گلف ترامپ پرداخت شده و ۱۰هزار دلار نیز برای خرید تابلویی از رئیس‌جمهوری و آویختن آن از
برای خرید تابلویی از رئیس‌جمهوری و آویختن آن از دیوار یکی از باشگاه‌های دیگر گلف او هزینه شده‌است. خرید این تابلو نمونه یکی از «پنج معامله مربوط به شخص رئیس‌جمهوری» معرفی شده که براساس بیانیه دادستانی قانون مالیات مربوط به بنیادهای خیریه را نقض می‌کند. بنیاد ترامپ با انتشار بیانیه‌ای اتهامات را رد کرده و گفته بود که دادستانی نیویورک ۱٫۷ میلیون دلار این نهاد را به گروگان و با هدف امتیازگیری سیاسی نگه داشته‌است. در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۱۸ اعلام شد که این بنیاد با تعطیلی خود موافقت کرده و باقی مانده دارایی خود
با تعطیلی خود موافقت کرده و باقی مانده دارایی خود را به خیریه‌های مورد تأیید دادگاه توزیع خواهد کرد. باربارا آندروود، دادستان کل ایالت نیویورک ضمن اعلام این خبر گفت که بر روند اهدای سرمایه این بنیاد نظارت خواهد کرد و روند تحقیقات دربارهٔ این اتهام که دونالد ترامپ و فرزندانش از بنیاد خیریه خود برای امور خصوصی و انتخاباتی استفاده کرده‌اند، ادامه خواهد یافت. به نوشته شبکه خبری «سی‌ان‌ان»، انحلال این بنیاد یکی از موارد مطرح‌شده در شکایت دادستان کل نیویورک را فیصله می‌دهد. در این شکایت ادعا شده بود ترامپ و
فیصله می‌دهد. در این شکایت ادعا شده بود ترامپ و فرزندانش از معافیت مالیاتی این بنیاد سوءاستفاده کرده و قوانین مربوط به تبلیغات انتخاباتی را نقض کرده‌اند.
مدرسه الباشیه () یکی از مدارس شهر تونس پایتخت کشور تونس است که در زمان و دوره حکومت الحسینی ساخته شده‌است و در سیزدهم مارس ۱۹۱۲ به‌عنوان یکی از آثار تاریخی تونس به ثبت رسیده‌است. موقعیت. مدرسه الباشیه در مرکز و قلب شهر تونس قرار دارد، به‌طور دقیق و مشخص در منطقه الکتبیه پلاک ۲۷ واقع شده‌است، این مدرسه همسایه مسجد الزیتونیه و یک اثر تاریخی دیگر یعنی حمام القشاشین در این منطقه می‌باشد. تاریخ تأسیس و بنیان‌گذاری. در اواسط قرن هیجدهم علی باشا اقدام به تأسیس و ساختن تعدادی مدرسه نمود، وی یکی از این مدارس را برای
تعدادی مدرسه نمود، وی یکی از این مدارس را برای دانش آموزان پیرو آیین و مذهب مالکی بنا نمود و اختصاص داد که نام این مدرسه العاشوریه بود، وی مدرسه الباشیه را نیز به دانش آموزان پیرو آیین و مذهب حنفی اختصاص داد، سال تأسیس و بنیان‌گذاری و ساختن این مدرسه در سال ۱۱۶۶ هجری قمری برابر با ۱۷۵۲ میلادی بوده‌است. اوقاف. تعداد اماکن وقفی این مدرسه بالغ بر ۴۶ عدد می‌باشد که شامل زمین‌های کشاورزی و تعدادی ساختمان می‌باشد. دانش‌آموزان این مدرسه می‌توانستند از درآمد این اوقاف استفاده نمایند بشرط اینکه دانش آموزان متقاضی
استفاده نمایند بشرط اینکه دانش آموزان متقاضی در سال بیشتر از دو ماه آنهم برای کار مشخص مانند زیارت خانه خدا و… غیبت نداشته باشند، بغیر از این استفاده از این اوقاف برای دانش‌آموزان ساکن این مدرسه بلامانع بوده‌است، همانا از این اماکن دیگران نیز برای کسب علم استفاده می‌کردند. ساختمان. مدرسه الباشیه شامل یک حیاط است که در سه جهت آن ۱۳ اتاق برای استقرار و مسکن دانش‌آموزان قرار دارد، در سمت چهارم این حیاط نمازخانه و کتابخانه بزرگ مدرسه قرار دارد، این مدرسه دارای یک راه عبور می‌باشد که عابرین از میان یک شکاف که
یک راه عبور می‌باشد که عابرین از میان یک شکاف که بر منطقه الکتبیه مشرف است استفاده می‌کنند. تاریخچه. مانند بقیه مدارس تونس که به دوران جدید برمی‌گردد، وظیفه مدرسه الباشیه از زمان تأسیس و ساختن آن در قرن هیجدهم از یک مدرسه برای آموزش به یک محل برای اسکان دانشجویان دانشگاه الزیتونیه تغییر یافت، بطوریکه در آن تعداد ۸ دانشجو که متقاضی اجازه استفاده از اوقاف این محل شده بودند مستقر گردیدند، بعد از منتفی شدن آموزش دانشگاه الزیتونیه بعد از استقلال تونس مدرسه الباشیه بسته شد و بعد از آن در دهه هشتاد قرن بیستم با
بسته شد و بعد از آن در دهه هشتاد قرن بیستم با کمک وزارت کار و ایجاد مشاغل این محل بازسازی گردید و بعد از آن به عنوان یک مرکز آموزش حرفه و شغل مورد استفاده قرار گرفت (هنرستان صنعتی).
محمود رضایی (۱۳۰۲ – ۱۳۷۵) سرمایه‌دار و سیاستمدار دورهٔ پهلوی و عضو اتاق بازرگانی تهران بود. زندگی. محمود رضایی فرزند محمدرضا سلدوز (رضایی) در سال ۱۳۰۲ در سبزوار به دنیا آمد. او فرزند دوم خانواده و برادر کوچک‌تر علی رضایی بود. او تا مقطع دیپلم را در سبزوار گذراند و همانند برادرش علی به فعالیت تجاری و اقتصادی روی آورد. او در سی سالگی از حوزه انتخابیه سبزوار در دوره هجدهم مجلس شورای ملی به مجلس راه یافت . در دوره نوزدهم مجلس شورای ملی صندلی وکالت را به برادر دیگر خود واگذار کرد و به تجارت ادامه داد. فعالیت
دیگر خود واگذار کرد و به تجارت ادامه داد. فعالیت اقتصادی. در زمانی که علی رضایی به توسعه صنعت فولاد خود مشغول بود، برادر دومش به سراغ استخراج معادن رفته بود. بنابراین در سال ۱۳۴۵ محمود رضایی حق امتیاز خرید معدنی مس متروکه‌ای را به دست آورد. با پیدا شدن سنگ‌های آبی و سبزرنگ در آن منطقه، او توانست سرچشمه معدن مس را در ایران پیدا کند. طی بررسی‌هایی که انجام گرفت، معلوم شد که استخراج این معدن هزینه زیادی به‌دنبال خواهد داشت. سرانجام شرکت «سلکشن تراست» (Selection Trust) انگلیس حاضر شد با محمود رضایی قرارداد
Trust) انگلیس حاضر شد با محمود رضایی قرارداد مورد نظر را منعقد کند. چندی بعد شرکت «سلکشن تراست» چندین چاه اکتشافی زد و متوجه شد که این معدن آن‌قدر وسیع است که این شرکت به‌تنهایی از عهده هزینه‌هایش برنخواهد آمد. بنابراین برادران رضایی برای تأمین هزینه‌های استخراج معدن مس خود دست به دامن هویدا شدند. هویدا این موضوع را با محمدرضاشاه پهلوی در میان گذاشت و محمدرضاشاه از رضایی خواست تا کار را به دولت تحویل دهد تا دولت خود عملیات استخراج را انجام بدهد. آنها به ناچار پیشنهاد شاه را قبول کردند و پرداخت هزینه‌های
پیشنهاد شاه را قبول کردند و پرداخت هزینه‌های آنها و شرکت انگلیسی به رضا نیازمند، مدیرعامل شرکت دولتی مس سرچشمه سپرده شد. محمود رضایی به شاه شکایت کرد که هزینه‌های ما پرداخت شد ولی ما از بابت کشف ۴ میلیون تن مس که چند صد میلیون دلار ارزش دارد چیزی دریافت نکرده‌ایم. بعد از درخواست‌ها و مطالبات او، با میانجی‌گری آقای مهندس محمدصفی اصفیاء، قرار شد تا حدود ۵۳ یا ۵۵ میلیون تومان به گروه رضایی و ۲۵ میلیون پوند به شرکت انگلیسی پرداخت گردد. همچنین گروه رضایی، امتیاز احداث کارخانه سیمان مازندران، کارخانه مونتاژ
احداث کارخانه سیمان مازندران، کارخانه مونتاژ بولدزر و ماشین‌آلات سنگین میتسوبیشی (که بعداً HEPCO نامیده شد) و اداره سهام عمده شرکت سرب و روی باما اصفهان و... را در اختیار گرفت. برادران رضایی در سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۵ نیز معادن بزرگ و غنی از کرومیت در کوه‌های بشاگرد در شرق میناب را پس از مشکلات فراوان در اختیار گرفته بودند و محمود خیامی مدیریت شرکت معادن کرومیت اسفندقه در جنوب کرمان را برعهده داشت. مصادره اموال. با پیروزی انقلاب اسلامی او نیز مانند بسیاری از تجار و کارآفرینان عصر پهلوی مشمول مصادره اموال از
تجار و کارآفرینان عصر پهلوی مشمول مصادره اموال از سوی بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی شد و اموالش به مصادره درآمد. بعد از انقلاب او دستگیر شد و به زندان افتاد. بعد از دو ماه خانواده‌اش برای آزادی‌اش تلاش بسیاری کردند و توانست بعد از آزادی‌اش به‌صورت غیرقانونی از کشور خارج شود. او در تبعید دچار مضیقه مالی شد و در سال ۱۳۷۵ با اسلحه کمری اقدام به خودکشی کرد.
نشان ملی نروژ یک شیر زرین ایستاده بر روی یک زمینهٔ قرمز است درحالی که تاجی زرین بر سر دارد و تبری با تیغهٔ نقره در دست. شاهان و مشاورانشان، اعضای مجلس، و قاضی‌های رده بالا اجازهٔ داشتن این نشان را دارند. این سه دسته از افراد بر پایهٔ قانون اساسی نروژ، سه قدرت اصلی اند. صاحبان نشان. علاوه بر سه قدرت اصلی که پیشتر توضیح داده شد، اگر به افراد محلی یا ملی امتیاز یا اجازهٔ خاصی داده شود با اعلام قبلی می‌توانند این نشان را داشته باشند؛ مانند فرمانداران استان‌ها یا برخی اعضای قوه قضائیه نروژ. از ۱۹۰۵ به این سو دو
برخی اعضای قوه قضائیه نروژ. از ۱۹۰۵ به این سو دو نسخه از این نشان تولید شده که نسخه ای که ظریف کاری بیشتری دارد از آنِ شاه و نسخه‌های ساده‌تر از آنِ افراد دولتی است. اگر نشان به صورت بزرگ چاپ شود آنگاه کاربردش به پرچم شاهی تغییر می‌یابد. غیر از نروژ، افراد یا سازمان‌های دیگری هستند که پیشتر اجازهٔ داشتن این نشان ملی را داشته‌اند مانند جزایر اورکنی و قلمرو باستانی ایسلند، شهرهای کریستیان‌ساند، موزه‌های تاریخ فرهنگی و برخی خانواده‌های خاص مانند کونت‌های گیلدنلاو که حق داشتن نشان به آنها اهدا شده، در غیر این
که حق داشتن نشان به آنها اهدا شده، در غیر این صورت داشتن نشان غیرقانونی است. پیشینه. ریشهٔ این نشان به سدهٔ ۱۳ میلادی بازمی‌گردد، در آغاز تنها یک شیر زرین روی یک زمینهٔ قرمز بود در پایان قرن، تبر نیز به دست شیر افزوده شد که نماد اولاف دوم بود به عنوان پادشاه همیشگی نروژ. در اصل نماد دودمان سوارا با دودمان بیلبو در هم یکی و یک چهارم شد اما پس از آنکه دودمان سوارا سرنگون شد نماد آنها همچنان برای تقسیم‌بندی‌های بعدی نروژ باقی ماند گویی نماد آنها نماد نروژ است بویژه در پایان سدهٔ ۱۵ میلادی نماد آنها بر روی
بویژه در پایان سدهٔ ۱۵ میلادی نماد آنها بر روی سکه‌ها نیز ضرب شد و در جریان اتحاد دانمارک-نروژ (۱۵۲۳ تا ۱۸۱۴) و در سدهٔ ۱۹ میلادی در اتحاد با سوئد این نماد نگه داشته شد. نشان ملی نروژ به دلیل گذشته اش از جمله باستانی‌ترین نمادهای ملی است که امروزه همچنان کاربرد دارد. در گذشته قرار بود تبر به دست شیر با ناچخ یا تبرزین جایگزین شود تا اینکه در ۱۸۴۴ اسکار اول سوئد طرحِ با تبر جنگی را برگزید. در ۱۹۰۵ پس انحلال اتحاد با سوئد طرح دیگری برگزیده شد تا ۱۹۳۷ که دوباره تغییر کرد و طرح، ساده‌تر شد اما طرح کاربردی برای
تغییر کرد و طرح، ساده‌تر شد اما طرح کاربردی برای خاندان پادشاهی همچنان همان طرح پیچیدهٔ مربوط به ۱۹۰۵ است.
رابرت برگلند (; – ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. برگلند به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت مینه‌سوتا از حوزه انتخابیه منطقه هفتم انتخاب شد و خدمت کرد. او از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۷ در سمت وزیر کشاورزی ایالات متحده آمریکا عهده‌دار مسئولیت بود و از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ در خدمت رئیس‌جمهور جیمی کارتر خدمت کرد. زندگی‌نامه. برگلند در نزدیکی روسو، مینه‌سوتا متولد شد، پسر می بل (اوانز) و سلمر بنت برگلند، که یک گاراژ مکانیکی داشتند. او به مدت دوسال در دانشگاه مینه‌سوتا در رشته کشاورزی تحصیل کرد.
در دانشگاه مینه‌سوتا در رشته کشاورزی تحصیل کرد. برگلند به عنوان یک کشاورز از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸ در سمت یک مقام رسمی در وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. مناصب. نماینده ایالات متحده از مینه سوتا. برگلند عضو هیئت مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود و از ۱۹۷۱تا ۱۹۷۷به عنوان عضو حزب دموکرات و یک کشاورز وارد مجلس شد و در سال ۱۹۷۰ با شکست دادن اوین لینگن، از حزب جمهوریخواه (ایالت متحده آمریکا) کرسی نمایندگی را به دست آورد. او در۹۲، ۹۳، ۹۴و ۹۵مین دوره کنگره انتخاب شد. وی در کنگره، در کمیته‌های کشاورزی
انتخاب شد. وی در کنگره، در کمیته‌های کشاورزی برای حفظ و اعتبار، و دام، دانه، لبنیات و مرغ خدمت کرد. وزیر کشاورزی ایالات متحده. در سال ۱۹۷۷، برگلند مدت کوتاهی پس از شروع دوره جدید ریاست جمهوری از سمت خود در کنگره ایالات متحده آمریکا استعفا داد و توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا جیمی کارتر به سمت وزیر کشاورزی ایالات متحده آمریکا منصوب شد و از ۲۳ ژانویه ۱۹۷۷تا ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱خدمت کرد. زندگی حرفه‌ای پس از کشاورزی. پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری جیمی کارتر در سال ۱۹۸۱، برگلند تا سال ۱۹۸۲، در سمت معاون رئیس و
سال ۱۹۸۱، برگلند تا سال ۱۹۸۲، در سمت معاون رئیس و مدیر کل انجمن تعاونی برق ملی، همچنین رئیس بخش تجارت جهانی زمین کشاورزی خدمت کرد. طی این زمان، برگلند لابی‌گری تجارت تعاونی برق را بر روی سازمان‌های نظارتی در دو کنگره مجلس نمایندگان و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا عهده‌دار بود. زندگی شخصی. او با هلن الین گران در سال ۱۹۵۰ازدواج کرد. آنها هفت فرزند داشتند. برگلند در تاریخ ۹ دسامبر سال ۲۰۱۸در خانه سالمندان در روسو در سن ۹۰سالگی درگذشت.
استودیو در خیابان دلا کوندامین () یا استودیو بازیل یک نقاشی مربوط به سال ۱۸۷۰ از هنرمند فرانسوی فردریک بازیل است. از کارهای اولیه امپرسیونیست‌ها این نقاشی از سال ۱۹۸۶ در موزه اورسی پاریس برگزار شده است. این اثر خود هنرمند را در میان دوستانش در استودیوی خود، از جمله نقاشان ادوار مانه و پیر آگوست رنوآر را نشان می‌دهد. این اثر اکنون در مالکیت موزه اورسی قرار دارد.
اودو کراگل (به آلمانی: Udo Kragl؛ زاده ۲۰ مه ۱۹۶۱ در ترویزدورف-زیگلار) یک شیمیدان اهل آلمان است که در بخش شیمی کاربردی در دانشگاه روستوک به عنوان استاد مشغول به کار است. او متأهل و دارای دو فرزند است. حرفه/زندگی. اودو کراگل تحصیلات خود را در دانشگاه بن از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ به انجام رساند. او در ادامه مقطع دکترای خود را در همان دانشگاه در سال ۱۹۹۲ در مرکز تحقیقاتی جولیچین در گروه کریستیان وندری اخذ نمود. بعد از یک فرصت مطالعاتی شش‌ماهه در تکارازوکا در ژاپن، او به مرکز تحقیقاتی جولیچین بازگشت و درجه علمی استاد
به مرکز تحقیقاتی جولیچین بازگشت و درجه علمی استاد تمام را در سال ۱۹۹۸ دریافت کرد. در همان سال او مسیر علمی خود را در دانشگاه روستوک ادامه داد. کراگل در سال ۲۰۰۷ چهار ماه به عنوان استاد مهمان در دانشگاه ملی سنگاپور فعالیت علمی داشت. کراگل از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ ریاست دانشکده علوم پایه دانشگاه روستوک را به عهده داشت. او از سال ۲۰۰۷ دبیر بنیاد دانشکده میان رشته‌ای دانشگاه روستوک است. کراگل در سال ۲۰۱۵ به عنوان استاد سال در بخش انتخابی علوم پایه و پزشکی انتخاب گردید. کراگل در سال ۱۹۹۷ برنده بورسیه بنیاد کارل
گردید. کراگل در سال ۱۹۹۷ برنده بورسیه بنیاد کارل ویناکر شد. زمینه‌های تحقیقاتی. تمرکز اصلی تحقیقات او در زمینه بیوکاتالیز و کاربرد آن در سنتز توسط آنزیم‌ها می‌باشد. در سالهای اخیر او زمینه تحقیقات خود را گسترش داده که شامل موارد زیر می‌باشد: مشارکت در کمیته‌های. فعالیت‌ها در کمیته‌های مختلف طی سال‌های اخیر:
گئورگ آوگوست فون گریزینگر (زاده – درگذشته ) معلم، دیپلمات، زندگی‌نامه‌نویس، و آهنگساز آلمانی‌الاصل اهل اتریش بود. او زادهٔ اشتوتگارت آلمان بود، اما از ۱۷۹۹ به‌بعد در وین اقامت داشت. از او به‌عنوان یکی از دوستانِ دو آهنگساز بزرگ، یوزف هایدن و لودویگ فان بتهوون، و به دلیل زندگی‌نامه‌ای که دربارهٔ هایدن نوشته‌است یاد می‌کنند. زندگی و حرفه. گئورگ آوگوست فون گریزینگر در ۸ ژانویهٔ ۱۷۶۹ در اشتوتگارت متولد شد. پدرش گئورگ کریستوف گریزینگر (۱۷۳۵/۱۷۳۴–۱۷۸۲)، وکیل و کارمند دولت بود. او در اشتوتگارت بزرگ شد و در دانشگاه
دولت بود. او در اشتوتگارت بزرگ شد و در دانشگاه توبینگن به تحصیل در رشتهٔ الهیات پرداخت. او بعدها به‌عنوان معلم در خانهٔ یکی از اشراف در مورژ، سوئیس سرگرم کار بود. در سال ۱۷۹۹ به وین نقل مکان کرد تا به‌عنوان معلم پسر کُنت یوهان هیلمار آدولف شونفلد، سفیر ساکسونی در اتریش، کار کند. او تا پایان زندگی‌اش در وین باقی ماند، اما در سال ۱۸۰۴ شغلش را تغییر داد و دیپلماتِ سفارت ساکسون شد. او ابتدا منشی، سپس مشاور، و در نهایت (۱۸۳۱) کاردار آنجا شد.
ایلزه جوانالکسنی (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل لتونی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
نیکلا بادالوکو (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار و نویسنده اهل ایتالیا بود. او در دوران فعالیت حرفه‌ای خود فیلم‌نامه ۳۸ فیلم را نوشته‌بود که از آن میان می‌توان به "دو قلب، یک نیایشگاه"، "روزنگار سیاه"، "راز صحرا"، "و آگنس مرگ را برگزید"، "پلیس زن"، "فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ" و "لیبرا، عشق من" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شده‌است.
فاطیما برناردس (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، و گوینده اخبار اهل برزیل است. او فعالیت خود را در شبکه رده گلوبو از سال ۱۹۸۷ آغاز کرد. فوربز او را به عنوان کسی که می‌توانست اپرا وینفری بعدی باشد، معرفی کرده‌است.
عبدالکریم غلاب (; – ) روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل مراکش بود. او نویسنده پنج رمان، و سه کتاب مجموعه داستان بوده‌است. در سال ۲۰۰۰ اتحادیه نویسندگان عرب در مصر، یکی از رمان‌های اورا در بین «صد رمان برتر عربی تاریخ» قراردادند. رمان او بنام ما گذشته را دفن کردیم در سال ۱۹۶۶ یک سبک جدید در ادبیات را گشود که رئالیزم ملی گرایانه نام گرفت. نوشتار عربی او بعنوان یک سبک مجلل و کلاسیک شناخته شده است. آثار. رمان. هفت خوان معلم علی (برنده جایزه مراکش 1974). ما گذشته را دفن کردیم (برنده جایزه مراکش در سال 1968). صبح میاید
کردیم (برنده جایزه مراکش در سال 1968). صبح میاید و شب فرار میکند قایق به بهار بازگشت آیینه های ترک برداشته : برنده جایزه مراکش در سال 1994 پیدایش ماورای سلول ما گذشته را دفن نکردیم رقیه در پاریس سرزمین برباد رفته تبعیدی ها... برنده می شوند رمان کوتاه. بحران پهلوانی قهرمان آزاد آدم به دنبال حوا مسئولیت گل رز پژمرده تاریکی معارف اسلامی. تاریخ اسلام: چهار نسخه. تعارض عقیده و عقیده در قرآن: چهار نسخه جماعتی از مؤمنان از هدایت قرآن: دو چاپ درباره فرهنگ اسلامی و ادبیات قرآنی: یک چاپ اسلام در برابر چالش ها: یک
و ادبیات قرآنی: یک چاپ اسلام در برابر چالش ها: یک نسخه اسلام از ژرفای قرآن: یک چاپ سیاست. استقلال: چاپ اول در اصلاحات روستایی: یک نسخه این قانون اساسی است: 1 نسخه دفاع از دموکراسی: دو نسخه نبرد عرب ما علیه استعمار و صهیونیسم: (همراه با محمد العربی المساری و عبدالجبار السحیمی)، یک چاپ. نبرد سرنوشت برای اصلاح معارف و عرب سازی: (همراه با محمد العربی المساری و عبدالجبار السحیمی)، یک چاپ. توسعه قانون اساسی و پارلمانی در مراکش: سه نسخه. صد سال مبارزه دموکراتیک: یک نسخه سهم زبان فرانسه در روابط و موضوع غرب زدگی و
نسخه سهم زبان فرانسه در روابط و موضوع غرب زدگی و هژمونی با مردم در مجلس: یک نسخه. قدرت نهادها در میان مردم و حکومت: یک نسخه چرا کمونیسم فروپاشید: یک نسخه درباره اندیشه سیاسی: یک نسخه تجدید ایالت و تغییر سیاست: چاپ اول صد سال مبارزه دموکراتیک: 1 نسخه
کلیم عمر ( ;- زاده ۱۹۳۷ -درگذشت ۲۰۰۹) روزنامه‌نگار و شاعر اهل پاکستان بود. او اشعارش را به زبان انگلیسی می‌سرود.
گردان صقور العز () همچنین صقور العز عمدتاً گروهی از جهادی‌های سعودی بودند که در جریان جنگ داخلی سوریه فعال بودند. گروه در فوریه ۲۰۱۳ تأسیس شد، موسس این گروه شخصی عربستانی به نام ابراهیم البواردی ملقب به «صقر الجهاد» است. به دلیل اختلافات شخصی رهبر گروه با داعش و جبهة النصره، در ابتدا به عنوان یک گروه مستقل جهادی عمل می‌کردند اما در عین حال با هر دو گروه در میدان‌های جنگ همکاری می‌کرند. در سال ۲۰۱۴ عده ای از اعضای کتبیه صقور العز با جبهه النصره لاذقیه و عده ای دیگر با داعش بیعت کردند برخی از کاشناسان معتقدند
دیگر با داعش بیعت کردند برخی از کاشناسان معتقدند سبب بیعت کتبیه صقور العز با داعش ضعف بنیه مالی گروه بوده است.کتبیه صقور العز در سال ۲۰۱۷ با هیئت تحریر الشام بیعت نموده است.
تبرزین بلند گونه ای از ابزارهای جنگی با دستهٔ بلند است که در قرون وسطی، پیاده‌نظام و شوالیه‌ها به فراوانی از آن استفاده می‌کرد. ابزارهایی مانند تبرزین، ناچخ، تبر دانمارکی و باردیش هم وجود دارند که معمولاً با این نوع تبرزین اشتباه گرفته می‌شوند. کاربرد تبرزین در اروپا به سدهٔ ۱۴ و ۱۵ میلادی بازمی‌گردد این تبرزین‌ها دستهٔ چوبی به درازای ۱٫۲ تا ۲ متر داشتند و یک سر فولادی داشتند البته در برخی موارد درازای دسته به ۲٫۴ متر نیز می‌رسید. طراحی بخش فولادی نیز در گذر زمان تغییر می‌کرد گاهی سری به شکل تبر و گاهی به
زمان تغییر می‌کرد گاهی سری به شکل تبر و گاهی به شکل چکش داشت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
پاتریسیا یورنا رودریگز (زاده ۶ مارس ۱۹۹۰) بازیگر، مدل و ملکه زیبایی اسپانیایی است. او در سال ۲۰۱۳ دختر شایسته اسپانیا شد.
راکول پریت سینگ (زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۹۰) بازیگر هندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دوستی اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که راکول پریت سینگ در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
هیمانش کوهلی (زاده ۳ نوامبر ۱۹۸۹) بازیگر هندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دوستی اشاره کرد.
زنبور زردجامه، زنبور زرد یا زنبور جلیقه‌زرد نام عمومی برای زنبورهای از آمریکای شمالی است که بی‌عسل و شکارچی است. زنبور زرد از سرده وسپولا است. بیشتر این زنبورها ترکیب رنگ زرد و سیاه دارند، برخی شکم قرمز و زرد دارند و برخی نیز ترکیب رنگ سفید و سیاه دارند. همهٔ زنبورهای زرد ماده می‌توانند نیش بزنند. این زنبورها شکارچیان مهمی برای دیگر حشرات مزاحم هستند.
سینما البرز یک سینما در شهر تهران، ایران بود. این سینما در سال ۱۳۱۹ با نام سینما ایران تأسیس و در دهه ۱۳۳۰ به سینما البرز تغییر نام پیدا کرده‌است، در سال ۱۳۴۶ این سینما توسط سید محمد خادم خریداری و بازسازی و در سال ۱۳۸۱ تعطیل شد. به دلیل آنکه خادم مالک این سینما که از کشتی‌گیران قدیمی ایران بوده ورزشکارانی همچون غلامرضا تختی، حبیب‌الله بلور و محمدرضا طالقانی برای تماشا فیلم به این سینما می‌رفته‌اند. سینما البرز در قبل از انقلاب ۱۳۵۷ مخصوص اکران فیلم‌های خارجی و در دهه ۱۳۷۰ فیلم‌های جمشید هاشم‌پور را اکران
و در دهه ۱۳۷۰ فیلم‌های جمشید هاشم‌پور را اکران می‌کرده‌است.
پیامبر دروغین اصطلاحی است که در ادیان ابراهیمی به آن اشاره شده و در مورد آن بارها هشدار داده شده است. در متون عهد جدید به صراحت به پیامبر دروغین اشاره شده که مسیح و پدر و پسر را انکار می‌کند که دجال است، آیات و معجزات ظاهر می‌کنند و حتی برگزیدگان را گمراه می‌کنند. در کتاب عهد جدید به صراحت عیسی مسیح به موعود بودن و خاتم بودن خود و هشدار و اخطار نسبت به ظهور پیامبران بعد از خود داده‌اند: ۱. : دروغگو کیست جز آنکه مسیح بودن عیسی را انکار کند چنین کسی همان ضدمسیح یا دجال است که هم پسر و پدر انکار می‌کند. ۲.
یا دجال است که هم پسر و پدر انکار می‌کند. ۲. متی۷آیه۱۵: از پیامبران دروغین برحذر باشید آنان در لباس گوسفندان نزدشما می‌آیند اما درباطن گرگان درنده اند. آنها را از میوه هایشان خواهید شناخت. (بنگیرید به جنگهایی که امروز در گوشه کنار دنیا اتفاق می‌افتد) ۳. «آیا تو آن مسیح وعده داده شده هستی، یا باز باید منتظر دیگری باشیم؟ عیسی جواب داد که یحیی را از آنچه دیده‌اید و شنیده‌اید خبردهید که کوران بینا می‌شوند، لنگان راه می‌روند مردگان زنده می‌گردند، خوشا بحال کسانیکه به سبب من نلغزند. ۴. متی۲۴ آیه۱۱: انبیای دروغین