payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شارل-هانری سانسون (۱۵ فوریهٔ ۱۷۳۹ – ۴ ژوئیهٔ ۱۸۰۶) جلاد سلطنتی فرانسه بود و در مدت ۳۰ سال، بیش از ۳۰۰۰ نفر، ازجمله خودِ شاه فرانسه را با دستانش به قتل رساند. سابقهٔ خانوادگی. شارل-هانری سانسون چهارمین نسل از خانوادهٔ پدریِ خود بود که به حرفهٔ جلادی اشتغال داشت. جد بزرگ او، یک سرباز در ارتش سلطنتیِ فرانسه به نام شارل سانسون (۱۶۵۸–۱۶۹۵) اهلِ ابویل بود که به‌عنوان جلاد پاریس در ۱۶۸۴ منصوب شد. زندگی. شارل دو بار ازدواج کرد؛ همسر اولش تنها پنج سال پس از ازدواج آن‌ها از دنیا رفت. شارل، پس از ازدواج با همسر دومش،
از دنیا رفت. شارل، پس از ازدواج با همسر دومش، توانست وارد دربار شود و ادارهٔ شغل جدیدش به‌عنوان جلاد را به دست گیرد. زندگی و شغل جلادی. در سال ۱۷۵۷ سانسون در اعدام روبر دامین، که در اقدامی قصد کشتن لوئی پانزدهم را داشت، شرکت کرد. این اعدام یکی از بدترین و دردناک‌ترین اعدام‌ها و مرگ‌های تاریخ فرانسه است. در این اعدام، دامین ابتدا توسط چاقوهای بلند به صلیب کشیده شد، سپس چندین جای بدنش زخمی شد و بر روی زخم‌هایش اسید و سرب داغ ریخته شد، و در نهایت بدنش توسط چند اسب پاره‌پاره و سپس سوزانده شد. بسیاری از این
چند اسب پاره‌پاره و سپس سوزانده شد. بسیاری از این اعمال را سانسون خود انجام داد. پس از این اقدام، او به خاطر بی‌رحمی و دقت در کارش به‌عنوان «جلاد اعظم» برگزیده شد. در سال ۱۷۷۸ شاه او را در این منصب قرار داد که در این درجه جلاد لباسی قرمز به تن می‌کرد. درحالی‌که عموماً جلادان بیش از ۱۰۰۰ اعدام را انجام نمی‌داند، شارل ۲۹۱۸ اعدام انجام داد که در تاریخ چنین میزانی سابقه ندارد. او مسئول اعدام ملکه ماری آنتوانت بود که او را به شارل سپرد، و او نیز با گیوتین به قتل رسید. طرفدار گیوتین. پس از انقلاب، سانسون در
قتل رسید. طرفدار گیوتین. پس از انقلاب، سانسون در تصویب گیوتین به عنوان شکل استاندارد اعدام نقش مهمی ایفا کرد. چارلز سانسون یکی از طرفداران بزرگ گیوتین بود و معتقد بود مرگ با شمشیر موجب مشکلات فراوانی می‌شود، به طوری که بیش از ۸۰٪ اعدام‌هایش را با این وسیله انجام داد، گیوتین اولین بار در سال ۱۷۹۲ در فرانسه و به شکل آزمایشی درست شد و در نهایت با حمایت‌های او و تعدادی دیگر این وسیله ملی شد. زندگی شخصی. چارلز به شکلی عجیب روحیه ای لطیف داشت و در وقت‌های ازادش ویالون می‌نواخت و علاقهٔ عجیبی به اسب سواری داشت!
ویالون می‌نواخت و علاقهٔ عجیبی به اسب سواری داشت! بعضی چارلز هنری سانسون را به عنوان یک مرد سادیست نگاه می‌کنند اما در واقع او همیشه از کارش لذت نمی‌برد. او گاهی اوقات با آنچه که انجام می‌داد مخالفت می‌کرد. او احساس کرد که عموم مردم اعدام‌ها را کاملاً درک نمی‌کنند. داستان بسیار جالبی در مورد سانسون وجود دارد، پس از بازنشستگی او با ناپلئون ملاقاتی داشت، در این ملاقات ناپلئون از اون پرسیده بود که چگونه می‌تواند شب‌ها راحت بخوابد و سانسون نیز در جوابی جالب گفته بود وقتی پادشاهان می‌توانند چرا جلادان نتوانند.
بود وقتی پادشاهان می‌توانند چرا جلادان نتوانند. همچنین از سانسون به عنوان شخصی فوق‌العاده مهربان، خوش قلب و جذاب یاد می شود که سخاوتمندانه به فقرایی که او را تحقیر نمی کردند صدقه می داد. لحن، لباس‌ها و رفتار او فوق‌العاده مشخصانه و با وقار بود ، و او همیشه با اعدامی ها بسیار مهربان بود:برای مثال، هنگامی که ‌شارلوت کوردی را به سمت سکوی اعدام می‌برد ، به او هشدار می‌داد که از نشستن در لبه گاری پرهیز کند و در وسط آن بنشیند، تا توسط مردم تحت فشار قرار نگیرد. مرگ. شارل-هانری سانسون در تاریخ ۴ ژوئیهٔ ۱۸۰۶ درگذشت
گیرنده تیروزینی پروتئین فسفاتاز زتا که همچنین به عنوان فسفاکان (Phosphacan) شناخته میشود، آنزیمی است که در انسان توسط ژن کد گزاری میشود. اهمیت بالینی فسفوکان. بیان این ژن در سلول‌های سرطانی معده، در الیگودندروسیتهای در حال میلینسازی مجدد در ضایعات مولتیپل اسکلروزیس و در سلول‌های کلیوی جنینی انسان تحت شرایط هیپوکسیک القا می‌شود. این پروتئین در سلول‌های گلیوبلاستوما بیش از حد بیان می‌شوند و باعث افزایش مهاجرت هاپتوتاکتیک می‌شوند. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/PTPRZ1
زغال کردن فرایند شیمیایی احتراق ناقص مواد جامد خاصی در هنگامی است که در معرض دمای بالا قرار گرما بگیرند. ماده معدنی به دست آمده را char می‌نامند. با عمل گرما، فرایند زغال کردن، هیدروژن و اکسیژن را از جامد می‌زداید، به‌طوری که ماده باقی مانده به‌طور عمده از کربن تشکیل شده‌است. پلیمرها مانند ترموستات یا اکثر ترکیبات جامد مانند چوب و بافت‌های بیولوژیکی، رفتار زغال شدن را از خود بروز می‌دهند. حفظ چوب. زغال کردن همچنین یک روش برای حفظ چوب است. در ژاپن این روش سنتی "yakisugi" نامیده می‌شود. تعاریف قانونی. زغال
"yakisugi" نامیده می‌شود. تعاریف قانونی. زغال کردن تعریف خاصی در قانون مشترک انگلستان دارد.
اجتماع‌گرایی یا باهَمِستان‌گرایییا باهَمادگراییفلسفه ایست که بر پیوند میان فرد و اجتماع تأکید می‌کند. این فلسفه می‌گوید که هویت و شخصیت اجتماعی فرد به‌طور گسترده‌ای با روابط اجتماعی شکل می‌گیرد و میزان کمتری به فردگرائی وابسته است. اگر چه جامعه ممکن است یک خانواده باشد، جامعه‌شناسی معمولاً به معنای وسیع‌تر و فلسفی به جامعه به عنوان مجموعه‌ای از تعاملات، در میان یک جامعه از مردم در یک مکان خاص (موقعیت جغرافیایی) یا در میان جامعه‌ای که علاقه‌ای را به اشتراک می‌گذارند می‌نگرد. واژه‌شناسی. فلسفه اجتماع‌گرایی در
می‌نگرد. واژه‌شناسی. فلسفه اجتماع‌گرایی در قرن بیستم ریشه دارد، اما اصطلاح اجتماع‌گرا در سال 1841 توسط جان گودوین بارمبی، یکی از رهبران جنبش چارتیست بریتانیا ابداع شد که از آن برای اشاره به سوسیالیست های آرمان شهری و دیگر آرمانگرایانی که با سبک های زندگی جمعی کار می کردند، استفاده کرد. با این حال، در دهه 1980 بود که اصطلاح اجتماع‌گرایی از طریق ارتباط با آثار یک گروه کوچک از فیلسوفان سیاسی رایج شد. کاربرد برچسب اجتماع‌گرا حتی در میان خوداجتماع‌گرایان جنجالی بود، زیرا در غرب، این اصطلاح تداعی های ایدئولوژی
بود، زیرا در غرب، این اصطلاح تداعی های ایدئولوژی سوسیالیسم و جمع گرایی را برمی انگیزد؛ بنابراین، رهبران عمومی - و برخی از دانشگاهیانی که از این مکتب فکری حمایت می کنند - معمولاً از اصطلاح اجتماع‌گرا اجتناب می کنند، در حالی که همچنان ایده های اجتماع‌گرایی را ترویج کرده و پیش می برند. ریشه ها. اگرچه اصطلاح اجتماع‌گرا در اواسط قرن نوزدهم ابداع شد، اما ایده هایی که ماهیتاً اجتماع‌گرایانه هستند، بسیار پیشتر وجود داشتند. آنها در برخی از آموزه های کلاسیک سوسیالیستی (مانند نوشته ها درباره اجتماع اولیه و همبستگی
(مانند نوشته ها درباره اجتماع اولیه و همبستگی کارگران) و پیشتر از آن در "عهد جدید" یافت می شوند. اجتماع‌گرایی به راهبان اولیه برمی گردد. تعدادی از جامعه شناسان اولیه عناصر قوی اجتماع‌گرایانه در آثار خود داشتند، مانند فردیناند تونیس در مقایسه Gemeinschaft (جوامع سرکوبگر اما پرورنده(اجتماع)) و Gesellschaft (جوامع رهایی بخش اما بی روح(جامعه))، و نگرانی های امیل دورکیم درباره نقش یکپارچه کننده ارزش های اجتماعی و روابط میان فرد و جامعه. هر دو نویسنده از خطرات بی هنجاری (بی قاعدگی) و بیگانگی در جوامع مدرن متشکل
هنجاری (بی قاعدگی) و بیگانگی در جوامع مدرن متشکل از افراد منفرد که آزادی خود را به دست آورده اما ریشه های اجتماعی خود را از دست داده بودند، هشدار دادند. جامعه شناسان مدرن شاهد ظهور یک جامعه توده ای و افول پیوندهای جمعی و احترام به ارزش ها و مقامات سنتی در ایالات متحده از دهه 1960 بودند. از جمله کسانی که این مسائل را مطرح کردند، رابرت نیسبت (غروب اقتدار)، رابرت ان. بلا (عادات قلب)، و آلن ارنهالت (شهر گمشده: فضایل فراموش شده جامعه در آمریکا) بودند. در کتاب "بولینگ به تنهایی" (2000)، رابرت پاتنام از افول
"بولینگ به تنهایی" (2000)، رابرت پاتنام از افول "سرمایه اجتماعی" مستند سازی کرد و بر اهمیت "سرمایه اجتماعی پل زننده" تأکید کرد که در آن پیوندهای ارتباطی در میان گروه های اجتماعی متنوع شکل می گیرند. در قرن بیستم، اجتماع‌گرایی همچنین به عنوان یک فلسفه توسط دوروتی دی و "جنبش کارگر کاتولیک" شکل گرفت. کارگر کاتولیک در یک مقاله اولیه، آموزه بدن رازآمیز مسیح را به عنوان پایه جامعه گرایی این جنبش روشن ساخت. در راستای مشابه، اجتماع‌گرایی همچنین با فلسفه شخصیت گرایی امانوئل مونیه مرتبط است. در پاسخ به انتقاد مبنی بر
مونیه مرتبط است. در پاسخ به انتقاد مبنی بر اینکه اصطلاح "جامعه" بسیار مبهم است یا نمی تواند تعریف شود، امیتای اتزیونی، یکی از رهبران جنبش اجتماع‌گرایی آمریکا، اشاره کرد که اجتماعات می توانند با دقت معقولی با داشتن دو ویژگی تعریف شوند: نخست، تار و پود روابط سرشار از عواطف در میان یک گروه از افراد، روابطی که اغلب به صورت متقابل، رو در رو و دارای تاریخی طولانی هستند. دوم، یک مجموعه از ارزش ها تقویت شده، معانی و یک دستگاه نمادین مشترک مانند مذهب، ایدئولوژی، نژاد یا اخلاقیات. جامعه گرایی آکادمیک. سرمایه اجتماعی
یا اخلاقیات. جامعه گرایی آکادمیک. سرمایه اجتماعی برخی از استادان دانشگاه که اجتماع‌گرایی را ترویج می کنند، بر اهمیت "سرمایه اجتماعی" تأکید می کنند: میزانی که مردم در یک جامعه برای اعتماد متقابل، شبکه ها همکاری و الگوهای مدنی دارند. رابرت پاتنام در کتاب خود "بولینگ به تنهایی" (2000) به افول سرمایه اجتماعی در ایالات متحده پرداخت. حقوق مثبت اجتماع‌گرایان بر حقوق مثبت و مسئولیت های اجتماعی تأکید می کنند، نه فقط بر حقوق منفی یا آزادی های شخصی. آنها می گویند نظریه های عدالت لیبرال به اندازه کافی ارزش جامعه را به
های عدالت لیبرال به اندازه کافی ارزش جامعه را به رسمیت نمی شناسند. یکی از اهداف اجتماع‌گرایی این است که به حق و حقوق موجود تأکید کند. جنبش واکنشی اجتماع‌گرایی. در اوایل دهه 1990، در پاسخ به تصور فروپاشی بافت اخلاقی جامعه که ناشی از فردگرایی افراطی بود، امیتای اتزیونی و ویلیام ای. گالستون شروع به برگزاری جلسات کاری کردند تا رویکردهای اجتماع‌گرایانه به مسائل کلیدی جامعه را بازاندیشی کنند. این امر در نهایت فلسفه جامعه گرایی را از یک گروه آکادمیک کوچک به زندگی عمومی معرفی کرد و محتوای فلسفی آن را دوباره شکل
عمومی معرفی کرد و محتوای فلسفی آن را دوباره شکل داد. با نامیدن خود به عنوان "اجتماع‌گرایان واکنشی" به منظور تمایز این جنبش از اجتماع‌گرایان اقتدارگرا، اتزیونی و گالستون به همراه گروهی متنوع از استادان دانشگاه (از جمله مری انن گلندون، توماس اے. اسپراگنز، جیمز فیشکین، بنجامین باربر، هانس یواس، فیلیپ سلزنیک و رابرت ان. بلا) منشور اجتماع‌گرایی واکنشی را تدوین و منتشر کردند. این منشور بر اساس اصول سیاسی مشترک آنها بود و ایده های آن بعداً در کتاب ها و نشریات آکادمیک و عامه پسند تشریح شد و به این ترتیب در غرب
و عامه پسند تشریح شد و به این ترتیب در غرب اعتباری سیاسی کسب کرد. اتزیونی بعدها شبکه اجتماع‌گرایی را برای مطالعه و ترویج رویکردهای اجتماع‌گرایانه به مسائل اجتماعی تشکیل داد و شروع به انتشار یک نشریه فصلنامه به نام "جامعه پاسخگو" کرد. اصل اساسی اجتماع‌گرایی واکنشی این است که مردم با دو منبع عمده هنجاری روبرو هستند: خیر مشترک و خودمختاری و حقوق، که در اصل هیچ‌کدام نباید بر دیگری ارجحیت داشته باشد. این می تواند در تضاد با دیگر فلسفه های سیاسی و اجتماعی باشد که فرضیات اصلی خود را از یک اصل فراگیر (مانند
که فرضیات اصلی خود را از یک اصل فراگیر (مانند آزادی/خودمختاری برای آزادیخواهی) اخذ می کنند. همچنین مدعی است که یک جامعه خوب بر پایه تعادل دقیقی بین آزادی و نظم اجتماعی، بین حقوق فردی و مسئولیت شخصی، و بین ارزش های گوناگون و ارزش های از پیش تعیین شده اجتماعی شکل می گیرد. اجتماع‌گرایی واکنشی بر اهمیت جامعه و نهادهای آن فراتر از دولت و بازار تأکید می کند، که اغلب کانون توجه دیگر فلسفه های سیاسی هستند. همچنین بر نقش کلیدی جامعه پذیری، فرهنگ اخلاقی و کنترل های اجتماعی غیررسمی به جای اجبار دولتی یا فشارهای بازار
غیررسمی به جای اجبار دولتی یا فشارهای بازار تأکید می کند. این رویکرد، گزینه ای برای فردگرایی لیبرال و یک نقطه مقابل عمده برای اجتماع‌گرایی اقتدارگرا ارائه می دهد؛ با تأکید بر اینکه حقوق قوی مستلزم مسئولیت های قوی است و نباید یکی به نام دیگری نادیده گرفته شود. با پیروی از موضع های جامعه شناختی مرسوم، اجتماع‌گرایی فرض می کنند که شخصیت اخلاقی افراد در طول زمان تنزل می یابد، مگر آنکه این شخصیت به‌طور مداوم و اجتماعی تقویت شود. آنها استدلال می کنند که یکی از کارکردهای اصلی جامعه، به عنوان یک بلوک سازنده زیرساخت
اصلی جامعه، به عنوان یک بلوک سازنده زیرساخت اخلاقی، تقویت شخصیت اعضای خود از طریق "صدای اخلاقی" جامعه است، که به عنوان تأیید غیررسمی دیگران، درهم تنیده با شبکه ای از روابط غیررسمی احساسی، توسط جوامع فراهم می شود. نفوذ. اجتماع‌گرایان واکنشی نقش عمومی قابل توجهی ایفا کرده اند و خود را به عنوان بنیانگذاران نوعی جنبش محیط زیستی متفاوت معرفی می کنند، جنبشی که به تقویت جامعه (در مقابل دولت) و نه طبیعت اختصاص دارد. همانند محیط زیست گرایی، اجتماع‌گرایی نیز مخاطبانی را در سراسر طیف سیاسی جلب می کند، هرچند در برخی
را در سراسر طیف سیاسی جلب می کند، هرچند در برخی گروه ها بیشتر از سایرین مورد پذیرش قرار گرفته است. اگرچه اجتماع‌گرایی یک مکتب فلسفی کوچک است، اما بر گفتگوهای عمومی و سیاست تأثیر قابل توجهی داشته است. شباهت های زیادی میان تفکر اجتماع‌گرایی و "راه سوم"، اندیشه سیاسی دموکرات های میانه رو در ایالات متحده، و "میانه جدید" در آلمان وجود دارد. اجتماع‌گرایی نقش کلیدی در بازسازی حزب کارگر سوسیالیست بریتانیا به "کارگر جدید" توسط تونی بلر و نقش کوچکتری در کمپین های انتخاباتی بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق ایالات متحده
بیل کلینتون، رئیس جمهور سابق ایالات متحده داشت. سیاستمداران دیگری نیز مضامین کلیدی اجتماع‌گرایی را تکرار کرده اند، مانند هیلاری کلینتون که از دیرباز معتقد بود برای بزرگ کردن یک کودک نه تنها والدین، خانواده، دوستان و همسایگان، بلکه یک "روستا" یا جامعه کامل لازم است. همچنین پیشنهاد شده است که محافظه کاری با شفقت که از سوی جرج بوش در کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری سال 2000 مطرح شد، نوعی تفکر محافظه کارانه جامعه گرایانه بود، هرچند او آن را در برنامه سیاستی خود پیاده نکرد. سیاست های مورد استناد شامل حمایت اقتصادی
نکرد. سیاست های مورد استناد شامل حمایت اقتصادی و گفتمانی از آموزش، داوطلبی و برنامه های جامعه محور، و همچنین تأکید اجتماعی بر ترویج خانواده ها، آموزش شخصیتی، ارزش های سنتی و پروژه های مبتنی بر ایمان بوده است. باراک اوباما در کتاب "جسارت امید" به ایده ها و آرمان های جامعه گرایی صدا بخشید و در طول کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری 2008 بارها از آمریکایی ها خواست تا "سیاست خود را بر مفهوم خیر مشترک بنا کنند"، برای "عصر مسئولیت پذیری" آماده شوند، و از سیاست های هویتی فاصله بگیرند و در عوض به ایجاد وحدت در سراسر
فاصله بگیرند و در عوض به ایجاد وحدت در سراسر جامعه بپردازند. با این حال، برای بسیاری در غرب، واژه جامعه گرایی تداعی کننده مفاهیم اقتدارگرایانه و اجتماع‌گرایانه است، بنابراین بسیاری از رهبران عمومی - و حتی برخی از استادان دانشگاه که قهرمانان این مکتب محسوب می شوند - از این واژه اجتناب می کنند، اگرچه ایده های آن را پیش می برند. با توجه به غلبه سیاست های لیبرال و محافظه کار در ایالات متحده، هیچ حزب عمده و تعداد کمی از منتخبان به‌طور علنی از اجتماع‌گرایی حمایت می کنند. بنابراین در مورد سیاست های فردی اجماعی
می کنند. بنابراین در مورد سیاست های فردی اجماعی وجود ندارد، اما برخی از آنها که اکثر اجتماع‌گرایان از آنها حمایت می کنند، تصویب شده اند. با این حال، یک جناح کوچک از اجتماع‌گرایان در حزب دموکرات وجود دارد؛ اجتماع‌گرایان برجسته شامل باب کیسی جونیور، جو دونلی و کلر مک کاسکیل هستند. بسیاری از دموکرات های جامعه گرا بخشی از ائتلاف سگ آبی هستند. بسیار ممکن است [به گفته چه کسی؟] که زیربنای ایدئولوژیکی راست-آزادیخواه ایالات متحده از ظهور جناح های عمده اجتماع‌گرایانه جلوگیری کرده باشد. دانا میلبانک، نویسنده واشینگتن
جلوگیری کرده باشد. دانا میلبانک، نویسنده واشینگتن پست، درباره اجتماع‌گرایان مدرن گفت: "هنوز چیزی به نام یک اجتماع‌گرای دارنده کارت عضویت وجود ندارد و بنابراین در مورد سیاست ها اجماعی وجود ندارد. برخی مانند جان دی ایلیو و مشاور خارجی بوش، ماروین اولاسکی، راه حل های مذهبی برای جوامع را ترجیح می دهند، در حالی که دیگران مانند اتزیونی و گالستون، رویکردهای غیرمذهبی را ترجیح می دهند." در اوت 2011، نشریه راست-آزادیخواه Reason Magazine با همکاری سازمان Rupe یک نظرسنجی تلفنی از 1200 آمریکایی انجام داد. این نظرسنجی
تلفنی از 1200 آمریکایی انجام داد. این نظرسنجی Reason-Rupe نشان داد که "آمریکایی ها را نمی توان به راحتی در گروه های 'لیبرال' یا 'محافظه کار' دسته بندی کرد". به‌طور خاص، 28٪ دیدگاه های محافظه کارانه، 24٪ دیدگاه های آزادیخواهانه، 20٪ دیدگاه های جامعه گرایانه و 28٪ دیدگاه های لیبرال را ابراز کردند. حاشیه خطا ±3 بود. یک نظرسنجی مشابه گالوپ در سال 2011 شامل پاسخ های احتمالی میانه رو/معتدل نیز بود. در آن نظرسنجی، 17٪ دیدگاه های محافظه کارانه، 22٪ دیدگاه های آزادیخواهانه، 20٪ دیدگاه های اجتماع‌گرایانه، 17٪ دیدگاه
20٪ دیدگاه های اجتماع‌گرایانه، 17٪ دیدگاه های میانه رو و 24٪ دیدگاه های لیبرال را ابراز کردند. این سازمان از اصطلاح "هر چه بزرگتر بهتر" برای توصیف اجتماع‌گرایی استفاده کرد. حزب تحریک انصاف پاکستان، اولین حزب سیاسی در جهان محسوب می شود که اجتماع‌گرایی را به عنوان یکی از ایدئولوژی های رسمی خود پذیرفته است. این حزب اجتماع‌گرایی اسلامی را با تأکید بر مفاهیم امت، اتحاد، برادری و تعاون دنبال می کند. در اروپا، اجتماع‌گرایان مدرن شامل حزب محافظه کار در انگلستان، بخش کوچکی از حزب سوسیال دموکرات در آلمان و حزب
بخش کوچکی از حزب سوسیال دموکرات در آلمان و حزب دموکرات مسیحی هلند هستند. گفته می شود مانوئل والس، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال 2022، یک اجتماع‌گرای مدرن است. در آسیا، جنبش جامعه گرایی چینگ چادسما در تایلند و حزب دموکراتیک پیشرفت سنگاپور به عنوان احزاب سیاسی اجتماع‌گرا شناخته می شوند. همچنین گفته می شود که اردوغان در ترکیه، پوتین در روسیه و اورربیر در مجارستان اجتماع‌گرایی نوظهور را نمایندگی می کنند. در آفریقا، حزب کنگره ملی آفریقای جنوبی و حزب حاکم اقتصادی سابق زیمبابوه، اتحادیه ملی
و حزب حاکم اقتصادی سابق زیمبابوه، اتحادیه ملی آفریقایی-پاتریوتیک فرنت، هر دو از ایده های اجتماع‌گرایی پشتیبانی می کنند. به‌طور کلی، اگرچه اجتماع‌گرایی در دهه های اخیر از اهمیت کمتری در سیاست های غربی برخوردار بوده است، اما در برخی کشورهای دیگر هنوز نفوذ قابل توجهی دارد و به تدریج در سراسر جهان رشد می کند. مقایسه با دیگر فلسفه های سیاسی. در ابتدا، اجتماع‌گرایان متهم شدند که در واقع محافظه کاران اجتماعی هستند. با این حال، بسیاری از اجتماع‌گرایان معاصر، به ویژه آنهایی که خود را اجتماع‌گرایان پاسخگو می نامند،
آنهایی که خود را اجتماع‌گرایان پاسخگو می نامند، به‌طور کامل درک می کنند و اغلب تأکید می کنند که قصد بازگشت به جوامع سنتی با ساختار قدرت خودکامه، تقسیم بندی سخت و رویه های تبعیض آمیز علیه اقلیت ها و زنان را ندارند. اجتماع‌گرایان پاسخگو در پی ایجاد جوامعی بر پایه مشارکت آزاد، گفتگو و ارزش های واقعاً مشترک هستند. لیندا مک کلین، منتقد اجتماع‌گرایان، این ویژگی اجتماع‌گرایان پاسخگو را به رسمیت می شناسد و می نویسد که برخی اجتماع‌گرایان "ضرورت ارزیابی دقیق آنچه در [هر سنت خاص] خوب و بد است و امکان جدا کردن برخی
[هر سنت خاص] خوب و بد است و امکان جدا کردن برخی ویژگی ها... از دیگر ویژگی ها را" درک می کنند. و آر. بروس داگلاس می نویسد: "برخلاف محافظه کاران، اجتماع‌گرایان آگاه هستند که روزهایی که مسائلی را که با آن روبرو هستیم می توانستیم بر اساس باورهای یک بخش امتیازدار از جمعیت حل کنیم، دیر زمانی است که گذشته است." یکی از تفاوت های عمده موضع اجتماع‌گرایانه با موضع محافظه کارانه اجتماعی این است که اگرچه جامعه اجتماع‌گرای ایده آل "جامعه خوب" به حوزه خصوصی نیز نفوذ می کند، اما تنها در پی پرورش مجموعه ای محدود از فضایل
اما تنها در پی پرورش مجموعه ای محدود از فضایل هسته ای از طریق یک مجموعه ارزش های توسعه یافته به صورت ارگانیک است و نه یک برنامه جامع و کلی نگر که از سوی دولت تعیین شود. به عنوان مثال، جامعه آمریکایی داشتن دین را بر بی دینی ترجیح می دهد، اما در مورد اینکه یک فرد باید پیرو کدام دین خاص باشد، بی طرف است. هیچ کد لباس دولتی تعیین شده ای، "تعداد صحیح" فرزند برای داشتن، یا مکان هایی که یک نفر باید در آنجا زندگی کند، وجود ندارد و غیره. خلاصه اینکه، یک ویژگی تعریف کننده کلیدی جامعه ایده آل اجتماع‌گرایانه این است که
کلیدی جامعه ایده آل اجتماع‌گرایانه این است که در تضاد با یک دولت لیبرال، آن مفاهیم مشترکی از خوبی را ایجاد می کند، اما دامنه این خوبی بسیار کوچکتر از آن چیزی است که جوامع خودکامه ارائه می دهند." انتقادات. نظریه پردازان لیبرال، مانند سایمون کنی، موافق نیستند که اجتماع‌گرایی فلسفی هیچ انتقاد جالبی نسبت به لیبرالیسم دارد. آنها اتهامات جامعه گرایان مبنی بر اینکه لیبرالیسم ارزش جامعه را نادیده می‌گیرد و دیدگاه "اتمیزه شده" یا غیراجتماعی از خود را دارد، رد می‌کنند. بر اساس نظر پیتر ساچ، انتقادات اصلی به
می‌کنند. بر اساس نظر پیتر ساچ، انتقادات اصلی به اجتماع‌گرایی عبارتند از: اینکه اجتماع‌گرایی منجر به نسبی گرایی اخلاقی می‌شود؛ این نسبی گرایی لزوماً به تأیید مجدد وضع موجود در سیاست بین‌الملل منجر می‌شود؛ و چنین موضعی به استدلال هستی شناختی رد شده‌ای متکی است که وضعیت بنیادی جامعه یا دولت را مفروض می‌گیرد. او استدلال می‌کند که چنین انتقاداتی نمی‌تواند علیه نظریه‌های جامعه گرایانه خاص میکائیل والزر و مرون فرست وارد باشد. منتقدان دیگر بر رابطه نزدیک اجتماع‌گرایی با نولیبرالیسم و سیاست های جدید برچیدن نهادهای
با نولیبرالیسم و سیاست های جدید برچیدن نهادهای رفاه اجتماعی از طریق توسعه بخش سوم تأکید می‌کنند. مخالفتها. بروس فرانن - نویسنده کتاب "اجتماع‌گرایان جدید و بحران لیبرالیسم مدرن" (۱۹۹۶) چارلز آرتور ویلارد - نویسنده کتاب "لیبرالیسم و مسئله شناخت: رتوریک جدیدی برای دموکراسی مدرن"، انتشارات دانشگاه شیکاگو، ۱۹۹۶. فهرست فیلسوفان جامعه گرا. نظریه پردازان و نویسندگان قدیمی تر نظریه پردازان معاصر
پیست اسکی افوس یکی از مرتفع‌ترین پیست‌های اسکی کشور با طول ۸۶۰ متر است که در دامنه کوه ستبله شهر افوس و در شهرستان بویین میاندشت استان اصفهان قرار دارد. این پیست که دومین پیست اسکی حرفه‌ای استان اصفهان است در زمستان ۱۳۹۲ توسط شهرداری افوس احداث، افتتاح و بهره‌برداری شد. پیست اسکی افوس دارای استانداردهای لازم و شیب و ارتفاع مناسب و نیز بالابر بشقابی است که باعث شده تا روند بالا رفتن اسکی‌بازان به دامنه کوه تسهیل شود. ارتفاع برف در پیست افوس به یک متر و نیم می‌رسد و در روزهای تعطیل حدود سه هزار گردشگر از این
و در روزهای تعطیل حدود سه هزار گردشگر از این پیست گردشگری بازدید می‌کنند. پیست اسکی افوس مجهز به سایت اسکی با آموزش مربیان اسکی و پارکینگ با ظرفیت ۴۰۰ دستگاه اتومبیل و ۴۰ آلاچیق است.
فیل باب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برادفورد سیتی، باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال، باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، و تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند اشاره کرد.
یالانی بایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام و تیم ملی فوتبال گینه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال بازی کرده‌است.
کارل بیکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال ساوتپورت، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال پرسکوت کابلس، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال C انگلستان بازی کرده‌است.
آلن بانکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، و باشگاه فوتبال پول تاون اشاره کرد.
ویلیام بانکس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال فولام، و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
هری برکاس (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال ساوت شیلدز، و باشگاه فوتبال گیتزهد اشاره کرد.
رتل‌بک در واقع یک نیم بیضی‌گون است که محور حرکت آن فقط به یک جهت ترجیح داده می‌شود. اگر در جهت مخالف بچرخد ناپایدار می‌شود و با یک تکان می‌ایستد و در جهت معکوس حالت قبل چرخش خود را به حالت ارجح تغییر می‌دهد. به نظر می‌رسد که این چرخش معکوس قانون بقای تکانه زاویه ای را زیر پا می گدارد. علاوه بر این برای اکثر رتل‌بک‌ها این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که در جهت غیر ارجح چرخانده شوند و چرخاندن در جهت مخالف این موضوع را نقض نمی‌کند. البته در بعضی رتل‌بک‌ها به‌طور استثنا به هر جهتی که چرخانده شود ناپایدار بوده و
استثنا به هر جهتی که چرخانده شود ناپایدار بوده و می‌ایستد. این ویژگی‌های رتل‌بک باعث ایجاد حس کنجکاوی در مباحث فیزیکی می‌شود که تصورات و افکار انسان را از دوران ماقبل تاریخ تحریک کرده‌است. رتل‌بک‌ها با اسامی دیگری مانند anaggre,celticcelt,spinbar,robinson reverser,wobblestone و با نام‌های تجاری ARK,bizzarow swirl,space pet,space toy شناخته می‌شود. تاریخچه. باستان شناسانی که در قرن ۱۹ نواحی مختلف سلتیک و مصر را مورد بررسی قرار دادند سنگ‌هایی را یافتند که حرکت چرخشی معکوس از خود نشان می‌دادند. کلمه باستانی
چرخشی معکوس از خود نشان می‌دادند. کلمه باستانی celt نماد ابزار و اسلحه و سوزن و چاقو است. اولین تحقیقات از celtها در دهه ۱۹۸۰ منتشر شد زمانی که گیلبرت واکر مقاله "کنجکاوی در مورد ویژگی‌های پویایی celtها " را برای مقالات انجمن فلسفی کمبریج در انگلستان و "اوج پویای " را برای فصل نامه مجله ریاضیات محض و کاربردی نوشت. نتایج آزمایش‌های بیشتر از رتل‌بک‌ها در سال ۱۹۰۹و ۱۹۱۸ و در دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ منتشر شد اما شیفتگی عمومی با این اشیا به ویژه از دهه ۱۹۸۰ زمانی که کمتر از۲۸ آزمایش منتشر شده بود به‌طور چشم‌گیری
که کمتر از۲۸ آزمایش منتشر شده بود به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته‌است. ساختار. در حالی که مصنوعات رتل‌بک اغلب با تکه‌سنگ با اندازه‌های مختلف توصیف می‌شود. اما در حال حاضر با عنوان پازل و اسباب بازی پلاستیکی در ابعاد 3.75inch*0.4375inch به فروش می‌رسد. رتل‌بک‌های چوبی معمولاً ۵٫۵ تا ۶ اینچ در نظر گرفته می‌شود. همچنین رتل‌بک‌های ساخته شده توسط Charles W. Sherburne تا ۱۲ اینچ طول دارند. بزرگترین رتل‌بک‌ها به سفارش Emmanuel Peluchon برای موزه علوم ساخته شده‌است. به‌طور کلی رتل‌بک دو نوع طرح دارد. اولی دارای پایه
کلی رتل‌بک دو نوع طرح دارد. اولی دارای پایه نامتقارن و محور اریب و دیگری پایه متقارن و توزیع نامتوازن جرم در دو انتهای رتل‌بک می‌باشد. فیزیک. حرکت چرخشی معکوس ناشی از بالا رفتن ناپایداری در سوی دیگر محور مرکزی است. زمانی که تقارن در توزیع جرم وجود ندارد با توجه به سطح لبه‌ها حول دو محور افقی (مرکزی و فرعی) ناپایداری در چرخش به وجود می‌آید. می‌توان تصور کرد که عدم تقارن در جرم باعث منحرف شدن رتل‌بک و دوران معکوس می‌شود. حالت تشدید بسته به جهت چرخش متفاوت است که رفتار نامتقارن رتل‌بک را توضیح می‌دهد. با توجه