payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نسبت ۵۹٪ به ۴۱٪ از سوی مردم رد شد. در صورت تأیید این تغییرات، سنا مشتمل بر ۱۰۰ نماینده می‌شد که ۹۵ نفر از آنها از سوی مردم و ۵ نفر از سوی رئیس‌جمهور منصوب می‌شدند. رنتسی پس از شکست در این همه‌پرسی، از سمت خود استعفا داد و جای خود را به وزیر امور خارجه پائولو جنتیلونی (دموکرات) داد. در اوایل سال ۲۰۱۷ برخی از دموکرات‌های جناح چپ به رهبری برسانی، ماسیمو دالما و روبرتو اسپرناتزا به همراه جداشدگان حزب چپ ایتالیا در مخالفت با سیاست‌های رنتسی، جنبش دموکراتیک و مترقی را راه‌اندازی کردند. حزب راست میانه به حزب
مترقی را راه‌اندازی کردند. حزب راست میانه به حزب آلترناتیو مردمی تغییر یافت. رنتسی در آوریل همان سال به عنوان دبیرکل حزب دموکراتیک انتخاب شد و بنابراین نامزد نخست‌وزیری این کشور شد. وی توانست آندره‌آ اورلاندو وزیر دادگستری و میکله امیلیانو فرماندار آپولیا را شکست دهد. سرجیو ماتارلا در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۷ پارلمان ایتالیا را منحل کرد تا یک انتخابات سراسری در ۴ مارس ۲۰۱۸ انجام شود. نظام انتخابی جدید. یکی از عواقب همه‌پرسی قانون اساسی در ۲۰۱۶ و دو حکم متفاوت دادگاه قانون اساسی، این بود که قوانین انتخاباتی مجلسین
قانون اساسی، این بود که قوانین انتخاباتی مجلسین پارلمان ایتالیا فاقد یکنواختی شدند. در اکتبر ۲۰۱۷، احزاب دموکراتیک، آلترناتیو مردم، فورزا ایتالیا، لگا نورد و برخی دیگر از احزاب کوچکتر بر سر یک قانون انتخاباتی جدید به توافق رسیدند. مجلس نمایندگان با ۳۷۵ رأی موافق در برابر ۲۱۵ رأی مخالف و مجلس سنا با ۲۱۴ رأی موافق و ۶۱ رأی مخالف این قانون را تصویب کردند. جنبش پنج ستاره، جنبش دموکراتیک و مترقی، حزب چپ ایتالیا، حزب برادران ایتالیا و برخی احزاب کوچکتر با این قانون مخالفت کردند. نظام جدید انتخابات که با اشاره به
مخالفت کردند. نظام جدید انتخابات که با اشاره به نام اتوره روساتو رئیس نمایندگان حزب دموکرات در مجلس نمایندگان به «روساتلوم بیس» شهرت یافته، یک نظام مختلط است که در یک دور انتخابات، تکلیفِ ۳۷٪ کرسی‌ها را با استفاده از روش نخست‌نفری و ۶۳٪ کرسی‌ها را با استفاده از روش نسبی بزرگ‌ترین باقیمانده مشخص می‌کند. ۶۳۰ نمایندهٔ مجلس نمایندگان به روش زیر انتخاب می‌شوند: ۳۱۵ نمایندهٔ سنا به روش زیر انتخاب می‌شوند: تعداد کمی سناتور تا پایان عمر برای مجلس سنا تعیین می‌شوند. افرادی که در ایتالیا ساکن هستند هر نمایندهٔ مجلس
افرادی که در ایتالیا ساکن هستند هر نمایندهٔ مجلس نمایندگان را در یک تعرفه مشخص می‌کنند. در این برگه‌ها نام نامزد و حزب وی نوشته می‌شود. نمایندگان هر حوزهٔ انتخابیهٔ تک‌نماینده بر اساس اکثریت تعیین می‌شوند در حالی که کرسی‌های مربوط به حوزه‌های انتخابیهٔ چندنماینده در سطح سراسری تخصیص داده می‌شوند. احزاب برای اینکه بتوانند در حوزه‌های انتخابیهٔ تک نماینده حساب شوند، باید بتوانند در سطح ملی حداقل ۱٪ از آرا را نصیب خود کنند. برای کسب کرسی‌های حوزه‌های چندنماینده، احزاب باید دستکم ۳٪ از آرا در سطح ملی را به دست
احزاب باید دستکم ۳٪ از آرا در سطح ملی را به دست آورند. منتخبان حوزه‌های انتخابیهٔ چندنماینده از فهرست‌های بسته خواهند بود. برگهٔ رأی در روش‌های نخست‌نفری و نسبی یکتا است و نام نامزدهای حوزه‌های تک‌نماینده را مشخص کرده و در نزدیکی هر یک نماد فهرست بخش نسبی را نمایش داده‌است. در هر کدام نیز فهرست نام نامزدهای مربوطه آمده. رأی‌دهندگان می‌توانند آرای خود را به یکی از سه روش ذیل بدهند:
انتخابات ریاست‌جمهوری روسیه در ۱۸ مارس ۲۰۱۸ برگزار شد. ولادیمیر پوتین توانست با کسب حدوداً ۷۷٪ از آرای عمومی با فاصلهٔ زیادی از رقبای خود در انتخابات پیروز شود؛ لذا دور دوم برگزار نشد. انتخابات بعدی در سال ۲۰۲۴ برگزار خواهد شد. ولادیمیر پوتین در ۶ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرده بود قصد دارد بار دیگر در انتخابات شرکت کند تا برای بار چهارم به ریاست‌جمهوری برگزیده شود. بر اساس نظرسنجی‌ها وی بیشترین شانس انتخاب شدن را در اختیار داشت. رتبهٔ وی در همهٔ نظرسنجی‌ها بیش از ۴۰٪ و گاهی حتی بسیار بیشتر از این رقم بود. نامزدهای
و گاهی حتی بسیار بیشتر از این رقم بود. نامزدهای دیگر نظیر پاول گرودینین از حزب کمونیست و ولادیمیر ژیرینفسکی از حزب لیبرال دموکراتیک بودند. الکسی ناوالنی به خاطر محکومیت قبلی از نامزدی در انتخابات منع شد. پیش‌زمینه. رئیس‌جمهور روسیه از طریق یک انتخابات مستقیم برای یک دورهٔ شش ساله انتخاب می‌شود. این دوره پیش از این چهار سال بود تا اینکه در سال ۲۰۰۸ در زمان ریاست‌جمهوری دیمیتری مدودف به شش سال افزایش یافت. بنابر مادهٔ ۸۱ قانون اساسی فدراسیون روسیه، نامزد ریاست‌جمهوری باید دستکم ۳۵ سال داشته باشد و در طول ۱۰
باید دستکم ۳۵ سال داشته باشد و در طول ۱۰ سال گذشته به‌طور ثابت ساکن این کشور بوده باشد. رئیس‌جمهور نمی‌تواند بیش از دو دوره پشت سر هم به این مقام انتخاب شود. احزابی که در دومای دولتی حضور دارند می‌توانند یک نامزد معرفی کنند در حالی که احزاب خارج از پارلمان باید برای حضور در انتخابات حداقل ۱۰۵٬۰۰۰ امضا برای نامزد خود جمع‌آوری کنند. نامزدهای مستقل باید دستکم ۳۱۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند به این شکل که نباید از این میزان، ۷٬۵۰۰ امضا مربوط به یکی از واحدهای فدرال روسیه باشد. همچنین این نامزدها باید تشکلی شامل ۵۰۰ عضو
باشد. همچنین این نامزدها باید تشکلی شامل ۵۰۰ عضو نیز ایجاد کنند. روند نامزدی در طول تعطیلات زمستانی روسیه آغاز شد و در روز ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ به پایان رسید. این روز آخرین مهلت برای ارسال امضاهای جمع‌آوری‌شده بود. تغییر تاریخ. دو سناتور به نام‌های آندری کِلیشاس و آناتولی شیروکوف در ۳ مارس ۲۰۱۷ پیش‌نویس متممی به قانون انتخابات را ارائه کردند. یکی از مواد این متمم ناظر بر این بود که روز انتخابات از دومین یکشنبهٔ مارس به سومین یکشنبهٔ این ماه منتقل شود یعنی در این دوره از ۱۱ مارس به ۱۸ مارس ۲۰۱۸ انتقال یابد. بنابر
از ۱۱ مارس به ۱۸ مارس ۲۰۱۸ انتقال یابد. بنابر مادهٔ ۵، بند ۷ از قانون فدرال روسیه به شمارهٔ 19-FZ «اگر یکشنبه‌ای که قرار است انتخابات ریاست‌جمهوری در آن برگزار شود منطبق با روزی شود که پیش از یک روز تعطیل عمومی است، یا اینکه آن یکشنبه در هفته‌ای واقع شود که یک تعطیلی عمومی در آن قرار دارد یا اینکه این یکشنبه یک روز کاری اعلام شده باشد، انتخابات به یکشنبهٔ بعدی موکول می‌شود.» دومین هفتهٔ مارس ۲۰۱۸ شامل روز بین‌المللی زنان (۸ مارس) است که در روسیه یک تعطیلی عمومی است. این طرح بدون معطلی در مه ۲۰۱۷ در مجلس
عمومی است. این طرح بدون معطلی در مه ۲۰۱۷ در مجلس دومای دولتی و شورای فدراسیون روسیه به تصویب رسید و در ۱ ژوئن به امضای ولادیمیر پوتین رسید. در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷، مجلس علیای مجلس فدرال، رسماً اعلام کرد ۱۸ مارس، روز انتخابات ریاست‌جمهوری خواهد بود و بدین ترتیب روند ثبت‌نام و تبلیغات نامزدها به‌طور رسمی آغاز شد. ۱۸ مارس از جنبهٔ دیگری نیز اهمیت دارد چون این روز چهارمین سالگرد الحاق کریمه به فدراسیون روسیه است. روند نامزدی. دسترسی آزاد. احزاب سیاسی که در دومای دولتی یا دیگر دستگاه‌های مقننه نماینده دارند
دولتی یا دیگر دستگاه‌های مقننه نماینده دارند می‌توانند یک نفر را بدون جمع‌آوری امضا به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری معرفی کنند به این شرط که توانسته باشند در قوه مقننه دستکم نمایندگی یک سوم از واحدهای فدرال روسیه را کسب کرده باشند. در انتخابات ۲۰۱۸ این احزاب می‌توانستند نامزد خود را بدون جمع‌آوری امضا معرفی کنند: حزب سکوی مدنی، حزب کمونیست فدراسیون روسیه، حزب لیبرال دموکراتیک روسیه، حزب روسیهٔ عادل، حزب رودینا و حزب روسیه واحد. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۷، الکسی ژوراولیوف رهبر حزب رودینا اعلام کرد حزب متبوعش فقط از
رهبر حزب رودینا اعلام کرد حزب متبوعش فقط از ولادیمیر پوتین حمایت خواهد کرد. رفعت شیخ‌الدینف رهبر حزب سکوی مدنی نیز در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که حزبش از پوتین حمایت می‌کند. سرگی میرونوف رهبر حزب روسیهٔ عادل در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۷ حزبش نمی‌خواهد هیچ نامزدی برای انتخابات ریاست‌جمهوری معرفی کند کمی بعد میخائیل یملیانوف که از اعضای برجستهٔ این حزب است اعلام کرد که این حزب از نامزدی پوتین دفاع خواهد کرد. نامزدی چالشی. افرادی که به احزابی تعلق دارند که هیچ کرسی‌ای در دومای دولتی ندارند باید ۱۰۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند تا
دومای دولتی ندارند باید ۱۰۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند تا بتوانند نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری بشوند در حالی که مستقل‌ها باید ۳۱۵٬۰۰۰ امضا جمع کنند و یک گروه متشکل از دستکم ۵۰۰ نفر کنشگر سیاسی سازماندهی نمایند. چندین تحلیل‌گر سیاسی نظیر ایرینا خاکامادا که سابقهٔ نامزدی ریاست‌جمهوری دارد در خصوص سخت بودن جمع‌آوری این تعداد امضا بدون حمایت احزاب سیاسی صحبت‌هایی کرد که در نهایت باعث شد بسیاری از افرادی که می‌خواستند به صورت مستقل نامزد انتخابات شوند از تصمیم خود صرف نظر کنند. این در حالی بود که الا پامفیلووا رئیس
نظر کنند. این در حالی بود که الا پامفیلووا رئیس کمیسیون انتخابات گفته بود که شرایط نامزدی چالشی نسبت به قبل بسیار آسانتر شده چون که پیش از این افراد باید دستکم ۱ میلیون امضا جمع می‌کردند. وی پیش‌بینی کرده بود با این توصیفات، شمار نامزدها بسیار بیشتر از سال ۲۰۰۰ میلادی شود که ۱۱ نفر نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شده بودند اما پیش‌بینی او تحقق پیدا نکرد. انتخابات مقدماتی. حزب رشد. حزب رشد در ژوئیه ۲۰۱۷ اعلام کرد یک انتخابات مقدماتی درون‌حزبی برای تعیین نامزد ریاست‌جمهوری برگزار خواهد کرد. در این انتخابات چهار
برگزار خواهد کرد. در این انتخابات چهار نامزد شرکت کردند: اوکسانا دمیتریوا، دمیتری پوتاپنکو، دمیتری مارینیچف و الکساندر هوروجی. رأی‌گیری از اوت تا نوامبر ۲۰۱۷ به صورت اینترنتی انجام شد. دبیر مطبوعاتی این حزب در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ به رسانه‌ها گفت نتیجهٔ این انتخابات در کنگرهٔ بعدیِ حزب مورد بررسی قرار خواهد گرفت اما برندهٔ آن الزاماً نمایندهٔ حزب در این انتخابات نخواهد بود. حزب رشد در ۲۶ نوامبر همان سال اعلام کرد که بوریس تیتوف نامزد این حزب برای انتخابات ریاست‌جمهوری است. این در حالی بود که وی اصلاً در انتخابات
است. این در حالی بود که وی اصلاً در انتخابات مقدماتی حضور نداشت. توجیهی که از سوی یکی از مقامات این حزب اعلام شد این بود که هیچ‌یک از نامزدهای چهارگانه نتوانسته بودند حمایت کافی را از سوی رأی‌دهندگان به دست آورند. جبهه چپ. جبههٔ چپ به رهبری سرگی اودالتسوف در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ رأی‌گیری آنلاین برای تعیین نامزدی واحد برای جناح چپ را آغاز کرد. این انتخابات مقدماتی در دو مرحله انجام شد، مرحلهٔ اول از ۲ تا ۲۳ نوامبر و مرحلهٔ دوم از ۲۴ تا ۳۰ نوامبر. مرحلهٔ اول شامل ۷۷ نامزد بود که بسیاری از آنها از چهره‌های احزاب و
نامزد بود که بسیاری از آنها از چهره‌های احزاب و سازمان‌های سیاسی چپ‌گرا در روسیه بودند. افرادی نظیر پاول گرودینین، یوری بولدیرف، گنادی زوگانوف، سرگی میرونوف (که بعداً حامی پوتین در انتخابات شد)، سرگی گلازیف، زاخار پریلپین، ویکتور آنپیلوف، والری زورکین، ژورس آلفروف، سرگی بابورین (که بعدها نامزد حزب اتحاد مردم روسیه شد)، ناتالیا لیسیتسینا (که بعداً نامزد جبهه کارگران متحد روسیه شد)، ماکسیم سورایکین (که بعداً نامزد حزب کمونیست‌های روسیه شد) و غیره. از میان این افراد، بولدیرف و گرودینین توانستند به دور بعد
این افراد، بولدیرف و گرودینین توانستند به دور بعد بروند. در دور دوم، گرودینین با کسب ۴٬۰۸۶ رأی (۵۸٫۴٪) به عنوان نامزد جبههٔ چپ برگزیده شود. گرودینین در پایان دسامبر ۲۰۱۷ رسماً به عنوان نامزد حزب کمونیست معرفی شد. نیروی سوم. بلوک نیروی سوم یک انتخابات مقدماتی میان نامزدهای ۱۰ حزب غیرپارلمانی برگزار کرد تا یکی را به عنوان نامزد معرفی کند. سازمان‌دهندگان اعلام کرده بودند که در نهایت نام چهار نامزد که بتوانند دیدگاه‌های متفاوت را نمایندگی کنند برای انتخابات اعلام می‌کند. معرفی رسمی این نامزدها در روز ۳۰ اکتبر
می‌کند. معرفی رسمی این نامزدها در روز ۳۰ اکتبر ۲۰۱۷ انجام شد. این نامزدها عبارت بودند از: آندری بوگدانف، آندری گتمانف، اُلگا اُنیشچنکو، اِستانیسلاو پولیشچاک، سراج‌الدین رمضانف، ایلدار رضیاپف، ویاچسلاو اسمیرنف، ایرینا وُلینتس و الکسی زُلُتوخین. اما در نهایت این بلوک نتوانست نام یک برنده را اعلام کند و در نهایت همهٔ این نامزدها به جز الگا اُنیشچنکو اعلام کردند که در انتخابات شرکت خواهند کرد. با این حال کمی بعد همهٔ آنها از شرکت در انتخابات انصراف دادند. نتایج. کمیسیون انتخابات روسیه تا ساعت ۱۰:۳۰ به وقت مسکو
کمیسیون انتخابات روسیه تا ساعت ۱۰:۳۰ به وقت مسکو میزان مشارکت در انتخابات را ۶۷٫۴۷٪ اعلام کرد. واکنش‌ها. چین نخستین کشوری بود که این نتایج را به پوتین تبریک گفت و وعدهٔ افزایش روابط به «سطح بالاتر» با روسیه را داد. دیگر کشورهایی که این نتایج را تبریک گفتند عبارتند از: جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ازبکستان، اسرائیل، ایران، بلاروس، بلغارستان، بولیوی، تاجیکستان، ترکمنستان، ترکیه، جمهوری چک، ژاپن، سوریه، عربستان سعودی، قزاقستان، کوبا، گواتمالا، مجارستان، مصر، مولداوی، ونزوئلا و هند. دولت‌های غربی در واکنش به
مولداوی، ونزوئلا و هند. دولت‌های غربی در واکنش به نتایج انتخابات غالباً سکوت کردند چون در آن زمان روابط آنها با روسیه تحت تأثیر مسمومیت و مرگ سرگئی و یولیا اسکریپال و اتهام دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ ایالات متحده و همچنین برخی مسائل دیگر قرار داشت. اتحادیه اروپا گفت که تخلفات و کمبودهای این انتخابات، استانداردهای بین‌المللی را به سخره گرفت. این در حالی بود که هوگان گیدلی، سخنگوی کاخ سفید گفت هیچ برنامه‌ای برای برقراری تماس تلفنی بین دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین به منظور تبریک انتخاب مجدد وی وجود ندارد.
سرژ کلارزفلد (؛ زادهٔ ) حقوقدان، شکارچی نازی‌ها، نویسنده، تاریخ‌نگار، و وکیل اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. متولد رومانی و یک فعال فرانسوی که به دلیل ثبت اسناد هولوکاست به منظور پیگرد و مجازات جنایتکاران جنگی شهرت یافت. او از دهه ۱۹۶۰، تلاش‌های قابل توجهی را برای یادبود قربانیان یهودی هنگامیکه فرانسه تحت اشغال آلمان بود انجام داد و حامی فعال اسرائیل بود. فعالیت‌ها. 'سرژ کلارزفلد کمک کرد تا انجمن فرزندان و دختران یهودیان تبعیدی از فرانسه (FFDJF) یا FFDJF تشکیل شود. این
تبعیدی از فرانسه (FFDJF) یا FFDJF تشکیل شود. این انجمن یکی از گروه‌هایی است که پرونده جنایات نازی‌ها را مستند کرد و مقامات سابق آلمان و فرانسه مانند کلاوس باربی، رنه بوسه، ژان لوگوئی، موریس پاپون و پل تووییر، که در مرگ صدها هزار فرانسوی و یهودیان خارجی در دوران جنگ جهانی دوم. دست داشتند تحت تعقیب قرار گیرند. در سال‌های قبل از ۱۹۸۹ و شکست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، او و همسرش علیه حمایت بلوک شرق از سازمان آزادیبخش فلسطین و ضدیت با صهیونیسم فعالیت می‌کردند. افتخارات. در سال‌های ۱۹۸۴ و ۸۶ فعالیت‌های سرژ و
افتخارات. در سال‌های ۱۹۸۴ و ۸۶ فعالیت‌های سرژ و همسرش توسط لژیون دونور فرانسه قدر دانی شد. در سال ۱۹۸۶داستان آن‌ها درآمریکا به عنوان یک فیلم تلویزیونی با تام کانتی، فرح فاوست و جرالدین پیج به نمایش گذاشته شد. در سال ۲۰۰۸ هم یک فیلم تلویزیونی فرانسوی دربارهٔ آن‌ها ساخته شد. در اول ژانویه ۲۰۱۴، رتبه لژیون دونور را دریافت کرد و به عنوان افسر ارشد شناخته شد.
اتاکار هرومادکو (; – ) روزنامه‌نگار، افسر اهل چکسلواکی بود. او در نیمه اول زندگی خود برای آرمان‌های کمونیستی مبارزه کرد و بعدها قربانی پاکسازی‌های کمونیستی شد و بخاطر مسائل سیاسی به سوئیس نقل مکان کرد. اتاکار هرومادکو در پنج سالگی پدرش را در جنگ جهانی اول از دست داد و در زمان تحصیل هوادار جنبش کمونیستی در چکسلواکی شد. در تیپ‌های بین‌المللی در جنگ داخلی اسپانیا و در جنگ جهانی دوم در گروه‌های مقاومت فرانسه علیه نازیها به عنوان یک داوطلب جنگید. بعد از جنگ جهانی دوم او به چکسلواکی بازگشت و در تقویت فعالیت‌های
دوم او به چکسلواکی بازگشت و در تقویت فعالیت‌های حزب کمونیست چکسلواکی شرکت کرد. او این فعالیت‌ها را تا سال ۱۹۴۸ و کودتای چکسلواکی ادامه داد. در ابتدای دهه ۱۹۵۰ قربانی تصفیه‌های کمونیستی شد و به مدت ۱۲ سال را در زندان گذراند. در سال ۱۹۵۶ از زندان آزاد شد و بعد از حمله پیمان ورشو به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ به سوئیس مهاجرت کرد. او در سال ۱۹۸۳ در ایوردون لبن سوئیس درگذشت. دوران جوانی. هرومادکو در ۳۰ اوت سال ۱۹۰۹ در کنز، منطقه &lt;bdi&gt;تشاسلاو&lt;/bdi&gt; یوگسلاوی به دنیا آمد. پدرش اوتو هرومادکو و مادرش مری
به دنیا آمد. پدرش اوتو هرومادکو و مادرش مری هرومادکوا بودند. پدرش در سال ۱۹۱۴ در جنگ جهانی اول درگذشت و او همراه با مادر و خانواده اش به هاولیچکوو برود نقل مکان کردند. در سال ۱۹۲۸ تحصیلاتش را در رشته حقوق شروع کرد و به لیگ جوانان کمونیست چکسلواکی پیوست. در سال ۱۹۳۰ به عنوان رهبر یک گروه دانشجویی دستگیر و زندانی شد. او در یک کلیسا علیه جنگ شعارنویسی کرد و از دانشگاه برنو محروم شد. در سال‌های بعد، او به‌طور کامل بر روی فعالیت‌های کمونیستی متمرکز شد. او دبیر منطقه ای حزب کمونیست چکسلواکی در مناطق کوم سمول و
منطقه ای حزب کمونیست چکسلواکی در مناطق کوم سمول و چندین منطقه دیگر بود. او همچنین سردبیر روزنامه رسمی حزب کمونیست چکسلواکی و مجله یدنوتا بود. او در دهه ۱۹۳۰ بمدتی طولانی مخفیانه زندگی کرد، زیرا پلیس و دادگاه‌های چکسلواک برای جرایم متعدد از جمله توزیع غیرقانونی مطبوعات کمونیستی او را تحت تعقیب داشتند. بین سال‌های ۱۹۳۰–۱۹۳۶، او ده بار در چکسلواکی زندانی شد و یک بار نیز در درسدن آلمان به زندان افتاد. جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم. پس از شروع جنگ داخلی اسپانیا، او داوطلب جنگیدن در تیپ‌های بین‌المللی شد. او
او داوطلب جنگیدن در تیپ‌های بین‌المللی شد. او در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ درتیپ ۱۲۹ به عنوان یک کمیسر سیاسی خدمت کرد. در جبهه‌های اکسترامادورا، آراگون، لوانت و در زمان عقب‌نشینی از کاتالونیا به فرانسه در بخش حفاظت پشت نیروهای مقاومت خدمت کرد. پس از عبور از پیرنه‌ها، او در کمپ‌های بین‌المللی سن سیپرین و گورس بود. در هر دو اردوگاه او رئیس سازمان غیرقانونی کمونیستهای چکسلواکی بود. در اکتبر ۱۹۳۹ او با سایر عوامل «کمینترن» به اردوگاه کار اجباری ورنت انتقال داده شد. در دوم ژوئن سال ۱۹۴۱ موفق شد که از اردوگاه نازیها
در دوم ژوئن سال ۱۹۴۱ موفق شد که از اردوگاه نازیها فرار کند. او بلافاصله به مقاومت فرانسه در پاریس پیوست. از سال ۱۹۴۱ او یکی از اعضای کمیته مرکزی چکسلواکی در فرانسه بود و از سال ۱۹۴۳ در همین کمیته به عنوان یک افسر خدمت می‌کرد. از سال ۱۹۴۳ او یکی از افسران ارشدی بود که فعالیت‌های نظامی گروه‌های بین‌المللی را با نیروهای مقاومت فرانسه (FFI) هماهنگ می‌کرد. با دریافت درجه کاپیتانی از مقاومت فرانسه او فرماندهی ۱۲۰۰ شبه نظامی را در منطقه پاریس بعهده گرفت. زندگی شخصی. در زمانی که اتاکار هرومادکو در پاریس بود وی با
در زمانی که اتاکار هرومادکو در پاریس بود وی با ورا والدز یکی از فعالین مقاومت فرانسه آشنا شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم در منطقه پاریس، با وی ازدواج کرد. درگذشت. اتاکار در ۱۴ آوریل ۱۹۸۳ در ایوردون لبن سوئیس درگذشت.
هو-سونگ پاک (؛ زادهٔ ) بازیگر و رزمی‌کار کره‌ای‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "استاد مست ۲" اشاره کرد.
ایوان یونگ بازیگر اهل هنگ کنگ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "استاد مست ۲" اشاره نمود.
فلیکس وانگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل هنگ کنگ است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "برادران"، "ببرها" و "استاد مست ۲" اشاره کرد.
خوان خویا بورخا (؛ – ۲۸ آوریل ۲۰۲۱) با نام هنری ریسیتاس () که معنای تقریبی آن «آقای خنده» است، بازیگر و کمدین اهل اسپانیا بود. او در سال ۲۰۱۵ به سبب انتشار چند میم طنزآمیز که روی مصاحبهٔ او با خسوس کینترو در سال ۲۰۰۷ در شوی تلویزیونی «"موش‌های رنگارنگ"» صداگذاری و اجرا شده بود، شهرت فراوانی یافت.
سان خوان دل پوئرتو، اسپانیا () یک دهستان در استان اوئلوا در کشور اسپانیاست. در سال ۲۰۰۵ میلادی، این دهستان، ۶٬۸۸۱ نفر جمعیت داشت.
خسوس رودریگـِث کینترو (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، نویسنده، و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. او بابت شوها و برنامه‌های رادیو-تلویزیونی‌اش در کشورهای اسپانیولی‌زبان شهرت فراوانی دارد که دو نمونه از مشهورترین برنامه‌هایش «"مرد و رولت"» و «"دیوانه بر روی تپه"» نام دارند. علاوه بر این، او تهیه‌کنندهٔ آثار خوانندهٔ ونزوئلایی سوله‌داد براوو و گیتاریست نامدار اسپانیا پاکو د لوسیا بوده‌است.
کانال سور () بخشی از «رادیو و تلویزیون اندلس» (RTVA) است که بنگاه خبرپراکنی دولتی اندلس است. کانال سور که به معنای «شبکهٔ جنوب» است از ۲ کانال تلویزیونی و یک شبکهٔ رادیویی همگانی (مشتمل بر دو کانال رادیویی) تشکیل شده‌است.
ژیلا (زادهٔ )، (درگذشت )،خواننده، هنرپیشهٔ اهل افغانستان بود. وی میان سال‌های ۱۹۵۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد. خواهر او سارا، با جلیل زلاند ازدواج کرده‌است. او ۴۸۲ تک‌آهنگ برای رادیو و ۱۳ تک‌آهنگ در تلویزیون اجرا کرده‌است. زندگی‌نامه. ژیلا در سال ۱۹۴۳ در کابل زاده شد و وقتی ۵ سال داشت، مادرش را از دست داد. او در سن ۱۰ سالگی علاقه‌مندی خود را به موسیقی نشان داد. پدرش که عاشق موسیقی و هنر بود، مشوق او بود. او در سن ۱۴ سالگی به‌طور رسمی خوانندگی را آغاز کرد. با وجود اینکه پیش از او خوانندگان زن دیگری هم در
با وجود اینکه پیش از او خوانندگان زن دیگری هم در افغانستان وجود داشتند، اما ژیلا اولین زن مشهور افغان به عنوان یک خواننده است. افزون بر کارهای انفرادی، ژیلا همکاری‌هایی هم با سایر خوانندگان بزرگ افغانستان مانند احمد ظاهر، جلیل زلاند و استاد خلیل داشته‌است و مهم‌ترین همکاری بین‌المللی او در سال ۱۹۶۴ هنگامی بود که او ترانه‌ای را با محمد رفیع، پرطرفدارترین خوانندهٔ وقت هند در آن زمان اجرا کرد و این آهنگ، در رادیو کابل نیز مورد استقبال شنودگان قرارگرفت؛ زیرا این اولین بار بود که یک خوانندهٔ هندی در افغانستان
اولین بار بود که یک خوانندهٔ هندی در افغانستان آواز خواند. با توجه به وضعیت سیاسی و جنگ‌های داخلی افغانستان، ژیلا در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ افغانستان را ترک کرد. او ابتدا با خانواده‌اش به کراچی سفر کرد و پس از ۱۳ ماه، در سال ۱۹۸۲ به ایالت کالیفرنیا مهاجرت کرد. بعد از این زمان، فعالیت‌های او در صحنهٔ موسیقی افغانستان محدود شد. از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۱ کار حرفه‌ای ژیلا تنها با اجرای کنسرت‌های مختلف در ایالات متحده و کانادا، و با همکاری سایر خوانندگان افغان به پایان رسید. ژیلا در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۹ در ایالات متحده درگذشت.
بهرنگ تنکابنی (زادهٔ ) منتقد و تهیه‌کننده موسیقی ایرانی است. او به عنوان روزنامه‌نگار در نشریاتی چون "شرق" و "اعتماد" قلم زده و در سال ۱۳۹۶ یک برنامه اینترنتی گفتگو محور زنده در زمینهٔ موسیقی با عنوان "آهنگ" اجرا می‌کرد. فعالیت حرفه‌ای. فعالیت‌های مطبوعاتی. تنکابنی از سال ۱۳۸۳ به همراه کیوان فرزین مجلهٔ "فرهنگ و آهنگ" را بنیان نهاد. انتشار این مجله تا فروردین ۱۳۹۰ ادامه داشت و دو شمارهٔ دیگر از آن در سال ۱۳۹۴ منتشر شدند. او در پی بازداشت فعالان مطبوعاتی در خلال اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران
اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در ۱۵ دی ۱۳۸۸ بازداشت و در ۹ اسفند همان سال آزاد شد. او همچنین از سال ۱۳۹۱ تا سال ۱۳۹۳ دبیر تحریریهٔ ماهنامه فرهنگی-هنری "شبکه آفتاب" بود. تهیه‌کنندگی کنسرت. بهرنگ تنکابنی به عنوان تهیه‌کننده در برگزاری همنوازی‌های موسیقی‌دانان مطرحی همچون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، همایون شجریان، حمید متبسم، محمدرضا درویشی و… همکاری داشته‌است. از فعالیت‌های بهرنگ تنکابنی به عنوان تهیه‌کننده همنوازی‌ (کنسرت) می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تبلیغات. تنکابنی به دعوت منیژه حکمت
اشاره کرد: تبلیغات. تنکابنی به دعوت منیژه حکمت به پروژه ساخت فیلم سینمایی شهر موشها ۲ پیوست تا پویش تبلیغاتی این فیلم را طراحی و اجرا کند. در این پویش که از تیر ۱۳۹۲ آغاز شد و تا پایان اکران فیلم در پاییز ۱۳۹۳ ادامه داشت فعالیت‌هایی همچون ایجاد وبگاه موشنا، طراحی بازی استراتژیک تحت وب «موشوندان»، تولید عروسک‌ها و … اجرا شدند. او برای این فیلم سیمرغ بلورین بهترین مدیریت تبلیغات و اطلاع‌رسانی سی و سومین دورهٔ جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد.
پرِگابالین با نام تجاری لیریکا یا نام‌های دیگر (Alzain، Axalid، یا Signature) دارویی از خانواده گاباپنتینوئید است که برای درمان انواع تشنج مانند صرع، درد نوروپاتیک، ترک مصرف مخدرهای افیونی و اختلال اضطراب فراگیر کاربرد دارد.پرگابالین نوعی از داروهای گاباپنتینوئید (آنالوگ گابا) است که از گاما آمینوبوتریک اسید (GABA) مشتق می‌شوند. پرگابالین داروی گابائرژیک نبوده به طور انتخابی به زیرواحدهای α(2)δ-1 متصل می‌شود و اتصال به زیرواحدهای α(2)δ-1 آزادسازی پیام‌رسان عصبی درد را در نخاع که وابسته به کلسیم است مهار
عصبی درد را در نخاع که وابسته به کلسیم است مهار می‌کند. با کاهش جریان الکتریکی غیرطبیعی سلول‌های مغزی به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضد صرع برای کاهش حملات تشنج استفاده می‌شود. پرگابالین همچنین در درمان دردهای مزمن ناشی از آسیب عصبی نیز تجویز می‌شود. این نوع درد که به درد نوروپاتی شناخته می‌شود می‌تواند علل مختلفی مانند دیابت یا زونا داشته باشد. مورد دیگر مصرف پرگابالین در درمان علائم اختلالات اضطرابی، خصوصاً در افرادی است که به داروهای دیگر درمان‌کنندهٔ این اختلال پاسخ نداده‌اند. مصرف. مقدار مصرف
این اختلال پاسخ نداده‌اند. مصرف. مقدار مصرف روزانهٔ پرگابالین ممکن است در هر فرد متفاوت باشد که توسط پزشک تعیین می‌شود. لذا دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک و به‌طور منظم مصرف نمایید. نیاز به نسخه. در چندین کشور، از جمله بریتانیا مصرف پرگابالین تنها با تجویز پزشک ممکن است و نگهداری آن بدون دلیلِ پزشکی معتبر، جرم کیفری است. با این حال، این دارو در چندین کشور در خاورمیانه و همچنین در بسیاری از ایالت‌های هند بدون نیاز به نسخه به فروش می‌رسد. اعتیاد. اثر آرامش‌بخش پرگابالین (که گاهی آنرا به صورت نشئه ملایم توصیف
پرگابالین (که گاهی آنرا به صورت نشئه ملایم توصیف می‌کنند) می‌تواند باعث اعتیاد شود. مصرف بیش از حد پرگابالین به ویژه هنگامی که با سایر داروهای آرام‌بخش غیرقانونی ترکیب شود می‌تواند باعث خواب‌آلودگی و مشکلات تنفسی شود. پادزهر اضطراری نالوکسان که برای خنثی کردن اثرات مواد افیون به کار می‌رود، هیچ تاثیری برای مقابله با پرگابالین ندارد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ موارد سوء مصرف این دارو و مرگ مرتبط با آن رشد زیادی در جهان داشته است.
دانیلا وگا (زاده ) بازیگر، خواننده شیلیایی است. او یک زن ترنس است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به یک زن شگفت‌انگیز اشاره کرد.
سایرا بانو (زاده ) بازیگر هندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دیوانه اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که سایرا بانو در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
شورش یهودیان علیه هراکلیوس بخشی از جنگ ایران و روم شرقی (۶۲۸–۶۰۲) و آخرین تلاش جدی یهودیان برای به دست آوردن خودمختاری در سرزمین فلسطین قبل از دوران مدرن است. پس از نبرد انطاکیه در سال ۶۱۳میلادی، شهربراز نیروهایش را از طریق استان پالستینا سکوندا یا فلسطین دوم به استان پالستینا پریما یا فلسطین اول هدایت کرد. در سال ۶۱۴میلادی، شهربراز قیصریه دریایی، پایتخت اداری استان پالستینا پریما را تسخیر کرد. ارتش ایران توسط نیروهای یهودی به رهبری نحمیا بن هوشیل و بنیامین از طبریه تقویت شد و در مدت کوتاهی بدون مقاومت
از طبریه تقویت شد و در مدت کوتاهی بدون مقاومت اورشلیم فتح شد. پس از چند ماه شورشی توسط مسیحیان رخ داد که طی آن نحمیا بن هوشیل و شورای شانزده نفره وی کشته شدند. مسیحیان توانستند مدت کوتاهی کنترل شهر را بدست بگیرند ولی نیروهای شهربراز شورش را سرکوب کردند. کشتار مسیحیان اورشلیم. با توجه به گفته‌های اسقف و مورخ ارمنی، سبئوس، محاصره شهر منجر به مرگ ۱۷٬۰۰۰ مسیحی شد، بعضی از منابع مسیحی عدد اغراق‌آمیز ۹۰٬۰۰۰ کشته را عنوان کرده‌اند. همچنین جمعیتی به تعداد ۳۵٬۰۰۰ یا ۳۷٬۰۰۰ نفر از جمله پاتریارک زکریا به میان‌رودان