payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیچ و اندی مارکوویتز بود. تولیدات. در سال ۱۹۸۱، شرکت از مدل DN100 ایستگاه کاری رونمایی کرد که از این محصول در ریزپردازندهی موتورولا ۶۸۰۰۰ استفاده شد. ایستگاه‌های کار آپولو بر روی AEGIS (بعدها به Domain/OS تغییر یافت) اجرا می‌شد. AEGIS یک سیستم عامل اختصاصی سازگار با پازیکس و ظاهر جایگزین است. از سال ۱۹۸۰ تا سال ۱۹۸۷، آپولو بزرگترین تولیدکننده ایستگاه کاری شبکه بود. برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ فروش سه‌ماهه شرکت فراتر از ۱۰۰ میلیون دلار رفت و در پایان همان سال (سال ۱۹۸۶) بزرگترین سهم جهانی را در بازار مهندسی
(سال ۱۹۸۶) بزرگترین سهم جهانی را در بازار مهندسی ایستگاه کاری داشت. و در آخر سال ۱۹۸۷ سومین سهم را در بازار بعد از دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن و سان مایکروسیستمز و جلوتر از هیولت پکرد و آی‌بی‌ام در اختیار داشت . مدل‌های تولید شده. مدل HP Apollo 9000. hp 9000 یک سری تولید از ایستگاه‌های کاری و سیستم‌های سرور رایانه بود که توسط شرکت هیولت پکرد تهیه می‌شد و اغلب، سیستم‌عامل آن‌ها اچ‌پی یواکس بوده‌است. در سال ۱۹۸۹، هیولت پکرد بسیاری از فناوری‌های آپولو را در این سری از ایستگاه‌های کاری و سرورها مورد استفاده
این سری از ایستگاه‌های کاری و سرورها مورد استفاده قرار داد. مرکز مهندسی آپولو با همکاری با هیولت پکرد در پروژه‌های ایستگاه‌های کاری نام مشترک تجاری را به نام (HP Apollo 9000) در نظر گرفتند که در ادامه کار از آن نام استفاده کنند. این سری با نام «سری ۴۰۰ مدل hp 9000» نیز شناخته می‌شود. در این سری پایهٔ ایستگاه‌های کاری بر مبنای پردازش‌گرهای موتورولا ۶۸۰۰۰ بود. مشتریان. از بزرگترین مشتریان آپولو می‌توان به شرکت‌های منتور گرافیک ، جنرال موتورز، شرکت فورد موتور، کرایسلر، پژوهشگاه شیکاگو، بوئینگ اشاره کرد. فروش
کرایسلر، پژوهشگاه شیکاگو، بوئینگ اشاره کرد. فروش شرکت. در سال ۱۹۸۹ هیولت پکرد آپولو را به ارزش ۴۷۶ میلیون دلار خریداری کرد و به تدریج بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۷ به سمت ضعیف شدن و انحلال رفت. اما پس از خرید آپولو رایانه در سال ۱۹۸۹، هیولت پکرد بسیاری از فناوری‌های آپولو را در سری Hp 9000 ایستگاه‌های کاری و سرورها مورد استفاده قرار داد. مرکز مهندسی آپولو با همکاری با هیولت پکرد در پروژه‌های ایستگاه‌های کاری نام مشترک تجاری را به نام (HP Apollo 9000) در نظر گرفتند که در ادامه کار از آن نام استفاده کنند. آپولو
که در ادامه کار از آن نام استفاده کنند. آپولو هم سیستم کنترل و بازبینی را که الهام گرفته شده از آی‌بی‌ام بود، طراحی و ایجاد کرد که بعدها "dizzy" تلفظ شد. سیستم عامل. ماشین آلات آپولو از یک سیستم‌عامل اختصاصی، Aegis، به خاطر هزینه‌های زیاد مجوزهای CPU Unix در زمان تعریف و ایجاد سیستم، استفاده می‌کرد. Aegis، همانند یونیکس، پایه‌ای بر روی مفاهیم آمده از مولتیکس در اشتراک گذاری زمان در سیستم‌عامل دارد که آن از مفاهیم برنامه‌نویسی پوسته‌ای (استیفن بورنه ) , single-level store و طراحی شیءگرا استفاده می‌کند.
single-level store و طراحی شیءگرا استفاده می‌کند. Aegis در یک نسخه اختصاصی از پاسکال نوشته شده‌است. بازدهی بالای این رایانه‌ها به علت طراحی دقیق محقق شد. برای مثال، اندازه صفحات حافظه، شبکه بسته و سکتور‌هایی در اندازه‌های ۱ کیلوبایتی. اما به این ترتیب صفحه گسل می‌تواند محلی در سراسر شبکه و همچنین بر روی رایانه فرد و تمام فایل‌های Aegis یک سیستم واحد از فایل حافظه نقشه‌شده داشته باشد و نام فضای شبکه به عنوان یک گره اضافه شده به ایستگاه‌های کاری کشف شد. ِAEGIS. سیستم عامل اختصاصی ماشین آلات آپولو که به خاطر
سیستم عامل اختصاصی ماشین آلات آپولو که به خاطر هزینه‌های زیاد مجوزهای CPU Unix در زمان تعریف و ایجاد سیستم، استفاده می‌کرد. Aegis به‌طور کلی برای شبکه‌های رایانهی طراحی شده بود و به این علت متمایز از سایر سیستم‌عامل‌ها بود. نمونه‌های اصلی آن سیستم فایل بود که به‌طور کامل در سراسر ماشین‌ها و دستگاه‌ها به صورت یکپارچه قرار داشت و درست در مقابل آن یونیکس قرار داشت که حتی در حال حاضر نیز بین سیستم فایل بر روی سیستم میزبان و سایر سیستم‌ها تمایز قائل می‌شود. پس این موضوع پایه این جهت‌گیری بود که حتی یک ماشین
این موضوع پایه این جهت‌گیری بود که حتی یک ماشین آپولو مستقل نیز نمی‌تواند بدون کارت شبکه پیکربندی و ساخته شود. از طرفی دیگر، Aegis شبیه به سایر ایستگاه‌های کاری آن زمان بود، که در آن با استفاده از یک نمایشگر گرافیکی با وضوح بالا و ماوس برای تهیه یک نوع از واسط گرافیکی کاربر اجرا می‌شد اما با این حال فاقد امکانات و ابزارهای امروزی (مانند مرورگر وب) بود. این هنوز یک مشکل نبود زیرا معمولاً، یک ماشین باید برای یک هدف خاص خریداری شود و کاربر به علت یک یا دو ویژگی به آن علاقه‌مند می‌شود. واسط فرمان در Aegis
ویژگی به آن علاقه‌مند می‌شود. واسط فرمان در Aegis بسیار مشابه با یونیکس بود که در آن یک مفسر خط فرمان که تغییر مسیر، برنامه‌نویسی و غیره را درک می‌کند و دستورات دیگر را به عنوان برنامه‌های جداگانه بررسی می‌کند. سیستم عامل با توزیع آنلاین به شبکه‌های تعاملی. سیستم عامل با توزیع آنلاین به شبکه‌های تعاملی یک قابلیت بدست‌آمده از هر دو سیستم V یونیکس و سیستم‌های اولیه یونیکس BCD است. Domain/OS بر روی Aegis با ارائه یک سیستم عامل هسته‌ای که بر اساس آن کاربر می‌تواند یک یا همهٔ محیط‌های: Aegis، یونیکس BCD و سیستم
یک یا همهٔ محیط‌های: Aegis، یونیکس BCD و سیستم V یونیکس را انتخاب کند بهبود یافته‌است. این به منظور سازگاری بیشتر با یونیکس انجام شده‌است. Aegis نسخه SR9، که بلافاصله قبل از Domain/OS (که خود SR10 نام داشت) یک محصول اختیاری به نام Domain/IX که قابلیت‌های مشابه ارائه کرده بود، اما با برخی از اشکالاتی که عمدتاً بیانگر این واقعیت است که وظایف اصلی، هنوز هم وابسته به دستورات Aegis هستند. همچنین SR9 به‌طور کامل با رفتارهای یونیکس سازگار نیست. تاریخچه Domain/OS. آپولو Domain نسخه ۸٫۰ در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و نسخه
آپولو Domain نسخه ۸٫۰ در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و نسخه ۱۰٫۳٫۵ در سال ۱۹۸۸–۱۹۹۱ منتشر شده‌است. آپولو Domain. آپولو Domain طیفی است از ایستگاه‌های کاری که بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ توسعه یافته و تولید شده‌اند. این ماشین‌ها شبیه به خانواده پردازشگر Motorola 68000 ساخته شده بودند، به جز DN10000 که از یک تا چهار پردازشگر RISC آپولو به نام PRISM ساخته شده بود. همانند قبل سیستم عامل اصلی این سری نیز AEGIS است. سخت‌افزار. ایستگاه‌های کاری آپولو به لحاظ سخت‌افزاری شبیه یک رایانه مدرن بودند؛ با واحد پایه، ماوس، صفحه کلید
رایانه مدرن بودند؛ با واحد پایه، ماوس، صفحه کلید و صفحه نمایش. همچنین مدل‌های اولیه بسیار کوتاه بودند (نزدیک به ۲ پا ارتفاع داشتند). در مدل DN300 و از مدل DN330 به بعد که به صورت منسجم طراحی شده بودند، با کمک یکپارچه سازی سیستم و مانیتور، توانستند به راحتی بر روی میز قرار بگیرند. تمام سیستم‌های آپولو حداقل شامل یک رابط شبکه می‌شدند. در ابتدا تنها گزینه formula_1 Apollo Token Ring بود اما با گذشت زمان formula_2 اترنت به عنوان یک گزینه به آن اضافه شد.
غزها در کرمان، حکومتی که با رهبری ملک دینار توانست در سال ۵۸۳ هجری سلجوقیان کرمان را در زمان محمد دوم نابود کرده و غزان را در کرمان مستقر سازد و حکومت غزهای کرمان را تشکیل دهد. این حکومت سرانجام پس از تقریباً ۵۰ سال توسط قراختاییان نابود شد. پیشینه. غزها طائفه‌ای از ترکمانان مسلمان در شهرهای ماورالنهر بودند. آنگاه که قراختاییان سرزمین ماوراءالنهر رابه تصرف خود درآوردند و آن‌ها را از آن دیار بیرون راندند؛ غزها در قالب گروه‌های بزرگ به سوی خراسان رفتند و در چراگاه‌های نزدیک ختلان دراطراف بلخ ساکن شدند. براساس
نزدیک ختلان دراطراف بلخ ساکن شدند. براساس منابع بیزانسی ترکان غز را و منابع روسی آنان را نوشته‌اند که از اولی نام (آغوز) و از دومی نام (ترک) پدید آمده‌است. درزمان سلطنت سنجر غزها امیرانی مثل دینار، بختیار، طوطی، ارسلان، چغر و محمود داشتند که دوستدار سنجر بودند. غزها علیه مالیات سنگینی که حکومت سلجوقی از آن‌ها طلب می‌کرد دست به شورش زدند و سپاه بزرگ سلطان سنجر را شکست دادند و غزها به تمام خراسان یورش بردند و به ظلم و جنایتی دست زدند که تا آن زمان کسی ندیده بود. حکومت. غزها خرابی‌های زیادی به بار آوردند و در
حکومت. غزها خرابی‌های زیادی به بار آوردند و در حالی که آن دیار دچار قحطی بود به آنجا یورش بردند. زمانی که غزها به کرمان یورش بردند حکومت سلجوقیان کرمان یا (آل قاورد) در کرمان حکومت می‌کردند. در همین زمان تورانشاه کشته می‌شود و بعد از او مبارکشاه آخرین حاکم آل قاورد رو ی کار می‌آید. ملک دینار. ملک دینار در سال ۵۸۱ هجری از دست سلطان شاه که به سرخس حمله کرده بود فرار کرد و به کرمان رفت. سپاه کرمان توان مقاومت را نداشت. ملک دینار شهر کرمان را بدست آورد و در مدت هشت سال حکومت او آرامش به کرمان بازگشت. ملک دینار
هشت سال حکومت او آرامش به کرمان بازگشت. ملک دینار بدون غارت و جنگی شهر بردسیر و خبیص اطراف آن را فتح کرد. ملک دینار از خاتون کرمانی دختر ملک طغرل و عمهٔ محمدشاه خواستگاری کرد. او همچنین به دیدار پادشاه جزیره قیس رفت پادشاه قیس برای وی هدایای با ارزشی فرستاد. لشکر غز چند مرتبه علیه ملک دینار توطئه کردند. در زمان او فرزندان مجاهد شورش کردند و ملک با آنان درگیر شد و دینار کوبنان جیرفت هرمز و قلعهٔ منوجان را گرفت. ملک دینار وزیرش خواجه جمال را عزل کرد و ناصح الدین را وزیر خود کرد. ملک دینار در سال۵۹۱ بر اثر
الدین را وزیر خود کرد. ملک دینار در سال۵۹۱ بر اثر بیماری سرسام درگذشت. علاءالدین فرخ‌شاه. علاءالدین فرخ‌شاه برجای پدر نشست و تمام خزانهٔ پدر را خرج کرد. علاءالدین فرخ‌شاه از غزها نفرت داشت و همسر ملک دینار احتمالاً دختر ملک موید و خواهر طغان‌شاه بعد از مرگ ملک دینار به قتل رسید. امیر عزالدین زکریا با غزها دربافت بود به خدمت فرخ‌شاه رغبت نشان داده ونام اتابکی بر وی نهاد و چند سرهنگ که برگزیده پدرش بوده نیز خدمت او بودند و در زمان او سرهنگ شدند و دست به شمشیر بردن رواج یافت. در زمان حکومت وی سرهنگان وزیرانش
بردن رواج یافت. در زمان حکومت وی سرهنگان وزیرانش و خواصش را گرفتند و برخی را کشتند و برخی دیگر را زندانی کردند به فرخ‌شاه گفتند که این افراد فساد کردند. فرخ‌شاه در زمان ملک دینار به نوا (گروگان) به خوارزم فرستاده بود. از دست سرهنگان به ولایت خوارزم رفت و ارسلان شاه نوهٔ خوارزمشاه به کرمان روی آورد با لشکر تمام به کرمان رفت و سپاه غز با شنیدن آمدن سپاه خراسان به بیابان زنوقان رفتند و ارسلان‌شاه باشنیدن این خبر و مرگ فرخ‌شاه در کرمان به خوارزم بازگشت. سرهنگان خزینه و انبار ملک دینار را به جانب خراسان و
خزینه و انبار ملک دینار را به جانب خراسان و خوارزم فرستادند. انواع تحف و اسب‌های تازی را به خدمت خوارزمشاه و پسرش ملک خان (که در نیشابور بود) می‌فرستادند عجم‌شاه. عجم‌شاه پسر کوچک‌تر ملک دینار بود. ملک دینار سپهسالاری داشت به اسم شجاع الدین سرهنگچه که مردی جلد بود و ملک او را بسیار دوست داشت. او را با چند سرهنگ در خدمت پسرش عجم‌شاه به بم فرستاد و وقتی ملک دینار مرد و فرخ‌شاه ملک شد بین سرهنگ‌های بم اختلاف افتاد سرهنگچه عجم‌شاه را به قلعه بردند و بین سرهنگان جنگ درگرفت. در نتیجه سکه و خطبه به نام خوارزم
جنگ درگرفت. در نتیجه سکه و خطبه به نام خوارزم زدند و با غزها جنگیدند و سرهنگچه عجم‌شاه را در خانه‌ای محبوس داشت. از طرف خوارزم دو امیر به شحنگی بردسیر و بم آمدند و مصاحب شان قاضی کرمان بود. و میان ترکان شهر اختلاف افتاد و فتنه‌ای عظیم افتاد خوارزمشاه بردسیر را گرفت و پسر کوچک‌تر خود هندو خان را همراه با امیر نصرت که ولایت و امارت زوزن را داشت وبا لشکر تمام که عنوان اتابکی ارسلان خان داشت به خدمت او فرستاد و شهر بردسیر را گرفتند و فرخ‌شاه را از شهر بیرون کردند و امیر زیرک بلجک را آوردند عنوان ملکی دادند. در
و امیر زیرک بلجک را آوردند عنوان ملکی دادند. در سال ۵۸۶ که نه لشکری داشت نه خراجی داشت. در سال ۵۸۷ دو بار غزها بر بردسیر و به دو فرسنگی حصار شهر رسیدند اما نتوانستند شهر را بگیرند و میان امیر زیرک و آلب ارسلان اختلاف افتاد و به عادت قدیم آلب ارسلان تلاش به قتل امیر زیرک کرد و موفق شد او را بکشد. جلال الدین الوزرا. جلال الدین الوزرا با سپاهی بزرگ از طرف خراسان به سمت کرمان آمد اتابک نیز با او ارتباط برقرار کرد و غزها به حصار خواهران (سه خواهر) رفتند و چند روز مقاومت کردند چون غزها به وقت فرار هرچه از غلات
مقاومت کردند چون غزها به وقت فرار هرچه از غلات در کرمان بود را به تاراج بردند و چون محاصره به زمستان کشیده شد به مردمان کرمان سخت گذشت. جلال الدین الوزرا رفت و حسام الدین عمر از خوارزم به حکومت کرمان آمد و خواجه رضی زوزنی به طرف خراسان فرار کرد. جلال‌الدین الوزرا در کرمان ماند در بردسیر وکرمان آبادانی بسیار کرد. حسام الدین عمر از جانب خراسان به کرمان آمد و جلال‌الدین الوزرا حاجبی رابه او سپرد و به خانهٔ خود رفت. حسام الدین عمر نگهداری ملک را بخوبی نمی‌دانست و وقتی او به کرمان رسید خواجه رضی از کرمان فرار
و وقتی او به کرمان رسید خواجه رضی از کرمان فرار کرد و به زوزن رفت. سپاه غز وقتی حاجب کرمان را ضعیف دیدند دوباره قصد کرمان کردند. در سال ۵۹۰ به سوی کرمان رفتند در زمان محاصره حاجب عمر مرد و پسرش که جانشین او شد مانند پدر در نگهداری ملک بی‌تجربه بود و سپاه غز خرابی‌های بسیاری وجود آورد چنان شد که فقط ناصح الدین وچند سرهنگ ماندند. در زمستان ۵۹۰ که پسر حسام الدین عمر در شهر بود و غز بر شهر خرابی‌های بسیار آورده بود امرای ایگ بر عزم طلب ملک کرمان کردند و دفع غز به کرمان از طرف جیرفت رفتند. امیر قظب الدین مبارز
به کرمان از طرف جیرفت رفتند. امیر قظب الدین مبارز و برادرش امیر نظام الدین محمود با سپاهی ده هزار نفره سواره و پیاده از ایگ به راه جیرفت رفتند. امیرنظام الدین از قبل به ملک کرمان چشم داشته. لشکر ایگ به غزها حمله کردند و غزها از دروازهٔ بم رفتند و با لشکر ایگ مواجه شد و ایگ‌ها پیروز شدند و مال‌ها از غزها گرفتند و ثروت زیادی از این پیروزی نصیب ایگ‌ها می‌شود. نظام الدین در دوران پادشاهی خود هرچه در دیوان و خزینه بود را خرج کرده بود و دیگر هیچ چیزی باقی نمانده بود و اصحاب دیوان تنها راه و چاره را گرفتن پول از
بود و اصحاب دیوان تنها راه و چاره را گرفتن پول از رعیت دیدند و به مردم سختی زیادی دادند تا پول از آنان بگیرند. در نتیجه مردم بعد از گذشت یک سال که ظلم نظام الدین را تحمل کردند و بعضی از مردم هم شهر را ترک کرده بودند؛ شبانه به سرای او حمله کردند. در این شب به سه جا نامه نوشتند از آن‌ها برای آمدن به جای نظام الدین دعوت کردند: به سیرجان، به غز و به خواجه جمال در طبس. آن سه هم که طمع کرمان را داشتند دعوت را قبول کردند. در تمام این مدت عجم‌شاه پسر ملک دینار در خوارزم بود اما تصمیم گرفت به غزها ملحق شود با آنان
بود اما تصمیم گرفت به غزها ملحق شود با آنان به کرمان رفتند. مردم کرمان غز را ترجیح دادند و قلعه را عجم‌شاه تسخیر کرد. درابتدا غز اصرار بر کشتن نظام‌الدین داشتند ولی عجم‌شاه، جانِ نظام‌الدین را نجات داد و در ظاهر شخص دیگری را کشت که شبیه به نظام‌الدین بود. از طرف فارس شخصی آمد و نظام‌الدین را طلب کرد و عجم‌شاه هم نظام‌الدین را تحویل داد. در سال ۶۰۰ رسولی از طرف فارس آمد و خراج خواست اما غز قبول نکردند. عزالدین فضلون که فرستاده از فارس بود با پانصد سوار آنجا آمده بود بعد از اطاعت نکردن غز از خراج، چند وقت
آمده بود بعد از اطاعت نکردن غز از خراج، چند وقت اصرار کرد و درون قلعه ماند. از طرف فارس کمک آوردند بعد از مدتی تبدیل به لشکری عظیم شد که غزها با دیدن این جمعیت صلح کردند و شهر از غزها خالی شد و سپاه فارس شهر را گرفت.
تهران تابو یک فیلم پویانمایی فارسی‌زبان، به کارگردانی علی سوزنده محصول سال ۲۰۱۷ است. این فیلم که محصول مشترک آلمان و اتریش است در بخش هفته منتقدان هفتادمین جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. داستان. این فیلم به‌طور موازی زندگی چند نفر که در تهران زندگی می‌کنند به نمایش درمی‌آورد و نشان می‌دهد که همه آنها در رابطه با مسایل جنسی دچار بحران‌هایی در جامعه هستند. پری (المیرا رفیع‌زاده) برای تأمین هزینه زندگی خود و فرزند پنج ساله‌اش که نمی‌تواند صحبت کند، به تن‌فروشی روی آورده‌است. بابک (آرش مرندی) یک دانشجوی
روی آورده‌است. بابک (آرش مرندی) یک دانشجوی موسیقی‌ست که دوست دخترش، دنیا (نگار ناصری) او را تحت فشار قرار داده که هزینه جراحی ترمیم بکارتش را تأمین کند. سارا (زهرا امیر ابراهیمی) هم در این میان به عنوان یک زن خانه‌دار سعی می‌کند همان‌طور که از او انتظار می‌رود تصویر یک زن مطیع را که در همه حال از شوهرش تمکین می‌کند بازتولید کند. بازتاب. برخی از رسانه‌های پارسی زبان در اروپا و آمریکا این فیلم را «تابوشکن» توصیف کرده‌اند و برخی دیگر آنرا اسیر کلیشه‌های موجود دربارهٔ جامعه ایران.
لوسین اسپیرو (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ در پاریس – درگذشته ۱۸ آوریل ۲۰۲۰ در پاریس) ریاضی‌دان اهل فرانسه بود. زمینهٔ کاری اسپیرو نظریه اعداد و هندسه جبری حسابی و نیز جبر جابجایی بوده است. او در دانشگاه پاریس سود تحصیل نمود و تحت سرپرستی پیر ساموئل، به درجه دکتری رسید. اسپیرو دستاوردهای زیادی در ریاضیات داشت که می توان به «حدس اسپیرو» که خود به حدس ای بی سی مربوط است، اشاره کرد.
فهرست خودسازمان‌دهنده یا لیست خودسازمان‌دهنده فهرستی است که ترتیب عناصر خود را مطابق با جستجوهای صورت‌گرفته برای پیدا کردن عناصر تغییر می‌دهد تا زمان دسترسی میانگین برای هر عنصر را بهبود بخشد. هدف فهرست خودسازمان‌دهنده افزایش سرعت جستجوی خطی است؛ به این صورت که عناصری را که احتمال دسترسی به آن‌ها بیشتر است (یعنی تعداد دفعات درخواست شده برای دستیابی به آن‌ها نسبت به بقیهٔ عناصر بیشتر است) را در ابتدای فهرست قرار می‌دهد. تاریخچه. ریشهٔ مفهوم «فهرست خودسازمان‌دهنده» یا «لیست خودسازمان‌دهنده» به سازمان‌دهی
یا «لیست خودسازمان‌دهنده» به سازمان‌دهی پرونده‌های ذخیره‌شده در نوارها و دیسک‌ها برمی‌گردد. استراتژی انتقال رو به جلو، که هر عنصر پس از آن که جستجو می‌شود در ابتدای فهرست قرار می‌گیرد، برای نخستین بار در سال ۱۹۶۵ و توسط شخصی به نام McCabe مطرح شد. او زمان متوسط مورد نیاز برای جستجو، در فهرستی با آرایش تصادفی عناصر را بررسی کرد تا به حالتی بهینه برای ترتیب عناصر دست یابد. ترتیب بهینه در این فهرست در حالتی روی می‌داد که عناصر هریک بر اساس احتمال دسترسی خود مرتب شوند به صورتی که عنصری با بیشترین میزان دسترسی
شوند به صورتی که عنصری با بیشترین میزان دسترسی در سر فهرست قرار بگیرد. ترتیب بهینه ترتیبی از پیش تعیین شده نبود و در طول زمان می‌توانست تغییر کند. پس از آن McCabe استراتژی جابه‌جایی را ارائه داد که در آن هر عنصر در هنگام جستجو به جای انتقال به سر فهرست با عنصر ماقبلش در فهرست جابه‌جا می‌شود، او حدس زد که محدودهٔ زمان جستجوی میانگین در استراتژی جابه‌جایی، با فرض استقلال جستجوها، از همین زمان در استراتژی انتقال رو به جلو بیشتر نمی‌شود. این حدس او بعدها توسط شخصی به نام Rivest اثبات گردید. علاوه بر موارد فوق
به نام Rivest اثبات گردید. علاوه بر موارد فوق McCabe توانست نشان دهد که هر دو روش انتقال رو به جلو و نیز جابه‌جایی در نهایت به ترتیب بهینه منجر می‌شوند. با دستیابی به پیشرفت‌های بیشتر، الگوریتم‌های دیگری توسط محققانی همچون ریوِست، تِنِنباوم، نیمز، کنوت، بنتلی، و McGeoch ارائه شد. مقدمه. یکی از ساده‌ترین روش‌های پیاده‌سازی فهرست خودسازمان‌دهنده، استفاده از لیست پیوندی است. از این رو اگرچه این پیاده‌سازی برای درج یک عنصر به صورت تصادفی و از لحاظ تخصیص حافظه کارآمد است، دسترسی تصادفی به یک عنصر را به سادگی
کارآمد است، دسترسی تصادفی به یک عنصر را به سادگی ممکن نمی‌سازد. یک فهرست خودسازمان‌دهنده این ناکارآمدی را با بازآرایی عناصر برپایهٔ تعداد دسترسی‌ها کاهش می‌دهد. ناکارآمدی در پیمایش لیست پیوندی. در یک لیست پیوندی برای دستیابی به دادهٔ nاُم نیازمند مقایسه‌های متوالی هستیم؛ چراکه باید از سر فهرست شروع کنیم و تک‌تک گره‌ها را بپیماییم تا به عنصر nاُم دست یابیم؛ بنابراین هزینهٔ این عملیات در لیست پیوندی از مرتبهٔ (O(n است که در مقایسه با آرایه که هزینهٔ چنین عملیاتی در آن از مرتبهٔ (O(1 است بسیار ناکارآمد
عملیاتی در آن از مرتبهٔ (O(1 است بسیار ناکارآمد به‌شمار می‌آید. کارآمدیِ فهرست خودسازمان‌دهنده. در یک فهرست خود سازمان دهنده با استفاده از مفهومی به نام اصل پارتو که بیان می‌کند ۸۰ درصد از دسترسی‌ها به ۲۰ درصد عناصر است و به عبارت دیگر دسترسی به برخی عناصر بیشتر رخ می‌دهد، ایده‌ای برای سازمان‌دهی فهرست شکل گرفته‌است. در این ایده در یک درخواست معین عناصر بر طبق تعداد جستجوها سازمان‌دهی می‌شوند و داده‌هایی که میزان دسترسی بیشتری نسبت به سایرین دارند در سر فهرست نگهداری می‌شوند. بدین ترتیب تعداد مقایسه‌های
نگهداری می‌شوند. بدین ترتیب تعداد مقایسه‌های لازم برای دسترسی به یک گره خاص در حالت میانگین کاهش می‌یابد و کارایی فهرست افزایش خواهد یافت. پیاده‌سازی فهرست خودسازمان‌دهنده. پیاده‌سازی فهرست خود سازمان، دقیقاً مشابه فهرست پیوندی است و تمام توابع در هر دو یکسان اند و تنها تفاوت موجود میان این دو فهرست در نحوهٔ قرار گرفتن عناصر است که ترتیب عناصر در فهرست خودسازمان‌دهنده همان‌طور که بیان شد بر اساس احتمال دسترسی عناصر است. بررسی زمان اجرا جستجو در فهرست/دسترسی. یک فهرست خودسازمان‌دهنده شامل n عنصر را در نظر
یک فهرست خودسازمان‌دهنده شامل n عنصر را در نظر بگیرید که با استفاده از فهرست پیوندی پیاده‌سازی شده‌است. هزینهٔ لازم برای جستجو با این فرض که عنصر مورد جستجو در فهرست وجود دارد با تعداد مقایسه‌هایی که برای پیدا کردن آن عنصر باید صورت گیرد اندازه‌گیری می‌شود. در ادامه این زمان در حالت میانگین، بدترین حالت و بهترین حالت محاسبه شده‌است: حالت میانگین. در این حالت برای بدست آوردن زمان میانگین لازم برای جستجوی عنصر iام با دانستن تعداد دفعات جستجو برای این عنصر(formula_1) از طریق محاسبهٔ امید ریاضی این زمان را
از طریق محاسبهٔ امید ریاضی این زمان را اندازه‌گیری می‌کنیم: formula_2 در این محاسبه formula_3 همان احتمال دسترسی برای عنصر i ام است. حال اگر این احتمال برای همهٔ عناصر یکسان باشد (یعنی داشته باشیم : formula_4) داریم: formula_5 همان‌طور که محاسبه شد، در این حالت زمان میانگین به احتمال دسترسی به عناصر بستگی ندارد. در مورد جستجو در فهرستی با توزیع غیر یکنواخت دسترسی به عناصر، (حالتی که در آن احتمال دسترسی به یک عنصر با عنصر دیگر متفاوت است) این زمان می‌تواند تا حد خوبی با تغییر کردن جایگاه‌های عناصر نسبت به
تا حد خوبی با تغییر کردن جایگاه‌های عناصر نسبت به هم کاهش داشته باشد؛ چرا که در آن حالت iهایی با مقادیر کمتر در احتمالات بزرگتر ضرب شده و (T(n در مجموع کمتر می‌شود. برای داشتن شهودی قوی‌تر از مطلب مذکور از مثال زیر استفاده می‌کنیم: در فهرست روبه‌رو، احتمال هر عنصر در مقابل آن نوشته شده‌است: A(0.1), B(0.2), C(0.4), D(0.3), E(0.1), F(0.5) زمان میانگین در حالتی که ترتیب عناصر با توجه به احتمال دسترسی آن‌ها تغییر نکرده باشد برابر خواهد بود با: formula_6 حال اگر فهرست بر اساس احتمال دسترسی عناصر سازمان‌دهی شود
فهرست بر اساس احتمال دسترسی عناصر سازمان‌دهی شود به‌طوری‌که عناصری با احتمال دسترسی بیشتر در سر فهرست قرار گیرند فهرست به صورت زیر در می‌آید: F(0.5), C(0.4), D(0.3), B(0.2), A(0.1), E(0.1) که زمان میانگین در این حالت به صورت مقابل محاسبه می‌شود: formula_7 همان‌طور که مشاهده شد زمان میانگین مورد نیاز در حالتی که عناصر بر اساس احتمال دسترسی به آن‌ها مرتب شده‌اند نسبت به حالتی که عناصر به صورت تصادفی در فهرست جای گرفته‌اند کاهش یافته‌است. به این ترتیب زمان میانگین مورد نیاز برای جستجوی یک عنصر در حالت میانگین
مورد نیاز برای جستجوی یک عنصر در حالت میانگین در فهرست خودسازمان‌دهنده نسبت به فهرست پیوندی کاهش داشته و این امر مزیتی برای فهرست خودسازمان‌دهنده محسوب می‌شود. بدترین حالت. بدترین حالت زمانی رخ می‌دهد که جستجوی عنصر انتهاییِ فهرست مد نظر ما باشد. در این حالت چه در فهرست معمولی و چه در فهرست خودسازمان‌دهنده با n عنصر نیازمند n مقایسه خواهیم بود. پس زمان اجرا در بدترین حالت، مستقل از نوع فهرست، از مرتبهٔ (O(n خواهد بود. احتمال رخداد بدترین حالت کم است اما این احتمال کم به منزلهٔ نادیده گرفته شدن این حالت
این احتمال کم به منزلهٔ نادیده گرفته شدن این حالت نیست. در فهرست خودسازمان‌دهنده که عناصر بر اساس احتمال دسترسی آن‌ها سازمان‌دهی می‌شوند بدترین حالت همان حالتی است که عنصری که احتمال دسترسی به آن از بقیه کمتر است مورد جستجو قرار گرفته باشد که در این حالت به علت قرار گرفتن این عنصر در انتهای فهرست باید تمام فهرست پیمایش شود؛ لذا برای فهرستی با طول n به n مقایسه نیاز داریم. بهترین حالت. در بهترین حالت عنصری که احتمال دسترسی به آن بیشتر است مورد جستجو خواهد بود. این عنصر در فهرست خودسازمان دهنده در ابتدای
بود. این عنصر در فهرست خودسازمان دهنده در ابتدای فهرست قرار دارد و با انجام یک عمل مقایسه مشخص می‌شود؛ لذا مرتبهٔ زمانی جستجو در این حالت (O(1 خواهد بود. روش‌های سازمان‌دهی عناصر. از آن جایی که در هنگام مرتب کردن عناصر در یک فهرست خودسازمان‌دهنده احتمال دسترسی به آن‌ها به‌طورکلی و از قبل مشخص نیست، روش‌های متفاوتی برای این سازمان‌دهی شکل گرفته‌است که در زیر به مهم‌ترین‌های آن‌ها پرداخته شده‌است: روش انتقال به جلو (MTF). در این روش عنصر مورد جستجو به سر فهرست حرکت داده می‌شود. مزیت‌ها: پیاده‌سازی این روش
حرکت داده می‌شود. مزیت‌ها: پیاده‌سازی این روش آسان است و نیاز به هیچ گونه حافظهٔ اضافی ندارد. همچنین این روش با عوض شدن عنصر مورد جستجو در یک الگوی درخواست سازگار است. معایب: یکی از عیوب این روش این است که هر عنصری که مورد جستجو قرار بگیرد، به سر فهرست منتقل می‌شود. حال اگر این عنصر، عنصری با کمترین احتمال دسترسی باشد (تعداد دفعات جستجوی آن عنصر در مجموعه‌ای از درخواست‌ها کمتر از باقی عناصر باشد)، قرار گرفتن آن در سر فهرست موجب می‌شود دسترسی به سایر عناصر کندتر صورت گیرد. همچنین، انتقال عنصر مورد جستجو در
صورت گیرد. همچنین، انتقال عنصر مورد جستجو در هر درخواست به ابتدای فهرست سبب می‌شود که اگر فهرستی در ابتدا در حالت بهینه قرار داشته باشد، جستجوهای مکرر سبب از بین رفتن آرایش بهینهٔ آن شوند. با انتخاب عنصر ۵ام آن عنصر به ابتدای فهرست منتقل می‌شود: روش شمارش. در این روش تعداد دفعاتی که هر عنصر مورد جستجو قرار می‌گیرد شمرده می‌شود. بدین منظور برای هر عنصر متغیری به عنوان شمارنده در نظر گرفته می‌شود و مقدار این شمارنده با هر بار جستجوی خانهٔ نظیر آن افزایش می‌یابد. سپس تمام عناصر به‌طور غیر صعودی بر اساس مقدار
سپس تمام عناصر به‌طور غیر صعودی بر اساس مقدار شمارندهٔ خود مرتب می‌شوند که در نتیجه عناصری با میزان دسترسی بیشتر در سر فهرست قرار خواهند گرفت. مزیت‌ها: این روش به نسبت دیگر روش‌ها الگوی واقعی‌تری از جستجوهای صورت گرفته شده ارائه می‌دهد. معایب: از آن جایی که در این روش برای هر عنصر یک شمارنده نگهداری می‌شود، استفاده از این روش سبب مصرف حافظهٔ اضافی می‌گردد. همچنین سازگار نبودن این روش با ایجاد شدن تغییرات سریع در الگوهای دسترسی از دیگر معایب آن محسوب می‌شود. بدین معنی که اگر تعداد دسترسی‌ها برای عنصری که در
بدین معنی که اگر تعداد دسترسی‌ها برای عنصری که در فهرست قرار دارد و آن را A می‌نامیم ۱۰۰ باشد و این تعداد برای هر عنصر دیگری که در سر فهرست نیست و آن را B می‌نامیم ۴۰ باشد، اگر هم‌اکنون عنصر B عنصر جدید مورد جستجو باشد باید حداقل ۶۰ بار مورد جستجو قرار بگیرد تا بتواند عنصر سر فهرست قرار گرفته و سبب بهینه شدن فهرست شود. اگر عنصر پنجم دو بار دیگر مورد جستجو قرار بگیرد با عنصر چهارم جابه‌جا می‌شود: روش جابه‌جایی. این روش شامل جابه‌جایی عنصر مورد جستجو و عنصر ماقبل آن است. بدین ترتیب هر عنصری که جستجو می‌شود
ماقبل آن است. بدین ترتیب هر عنصری که جستجو می‌شود در صورتی که عنصر ابتداییِ فهرست نباشد با عنصر پیش از خود جابه‌جا می‌شود تا اولویت آن افزایش پیدا کند. مزیت‌ها: این روش نیز همانند روش انتقال به جلو حافظهٔ اضافی مصرف نمی‌کند و همچنین پیاده‌سازی آن آسان است. علاوه بر آن در این روش عناصری با بیشترین میزان دسترسی به احتمال زیاد در ابتدای فهرست قرار خواهند گرفت. معایب: برای حرکت یک عنصر به سمت سر فهرست، نیازمند تعداد جستجوهای زیادی خواهیم بود و همیچنین این روش نیز به سرعت با تغییرات ایجاد شده در الگوی داده‌ها