payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اَنی‌یس ژاوی (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم یهودی‌تبار اهل فرانسه است. او همکاریِ حرفه‌ای نزدیکی با شریک سابق زندگیش ژان-پیر باکری دارد. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "طعم دیگران"، "۲۴ ساعت در زندگی یک زن" و "من زندگی را فهمیدم!" اشاره کرد. وی برندهٔ ۶ جایزهٔ سزار، ۳ جایزهٔ جایزهٔ لومیر و جایزه بهترین فیلم‌نامه جشنواره کن شده است.
ایو بوآسه (به ; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. وی دانش‌آموختهٔ ایدک بود. از جمله فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پلیس" (۱۹۷۰) و "تاکسی ارغوانی" (۱۹۷۷) اشاره کرد. بوآسه در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، در سن ۸۵ سالگی در بیمارستانی در لوالوآ-پره، فرانسه درگذشت.
مونموریون (به فرانسوی: Montmorillon) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Montmorillon واقع شده‌است. مونموریون ۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای وادرن، مدینا دل کامپو، گمینا گوشچینو خواهرخوانده‌های مونموریون هستند.
آرتور زامیکی گریگوریان (؛ زادهٔ یا ۱۹۶۶) بوکسور اهل ازبکستان-ارمنستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است. هم‌اکنون گریگوریان به همراه همسر و سه دخترش در آلمان زندگی می‌کند.
اعتراضات ضد حکومتی و درگیری‌های بین معترضان و مأموران دولتی از مارس ۲۰۱۱ در شهر دیرالزور سوریه آغاز شد. از این درگیری به عنوان یکی از عوامل آغاز و شدت گرفتن جنگ داخلی سوریه یاد می‌شود. درگیری بین معترضان و نیروهای حکومتی به صورت جدی از ژوئیه ۲۰۱۱ یعنی زمانی که نیروهای ارتش سوریه به منظور سرکوب اعتراضات وارد شهر شدند آغاز شد. تا اواخر سال ۲۰۱۲ معارضان موفق شدند کنترل اکثر مناطق شهر را در دست بگیرند. از اواخر سال ۲۰۱۳ داعش رسماً وارد شهر شده بود و برسر تصرف آن با هر دو طرف می‌جنگید اما در فوریه ۲۰۱۴ از
آن با هر دو طرف می‌جنگید اما در فوریه ۲۰۱۴ از دیرالزور عقب‌نشینی کرد. آوریل ۲۰۱۴ بار دیگر نیروهای داعش به دیرالزور حمله کردند و طی عملیات گسترده‌ای موفق به تصرف مناطق تحت کنترل معارضان شدند. پس از آن طی سالیان متمادی داعش با نیروهای دولت سوریه در دیرالزور وارد نبرد شد. طبق گزارش‌ها از آغاز درگیری در دیرالزور تا نوامبر ۲۰۱۶ حدود ۳٬۰۰۰ نفر از معارضان و ۲٬۵۰۰ از حامیان دولت در این شهر کشته شده‌اند. گاهشمار درگیری‌ها. ژوئیه ۲۰۱۱ تا می ۲۰۱۲. ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۱ مصادف با شب آغاز ماه رمضان، ارتش سوریه جهت سرکوب
مصادف با شب آغاز ماه رمضان، ارتش سوریه جهت سرکوب اعتراضات ضد حکومتی به سمت شهرهای معترض به راه افتاد که یکی از این شهرها دیرالزور بود. تا ۱۳ اوت ۲۰۱۱ حدود ۸۹ نفر از معترضان دیرالزور در این شهر به دست نیروهای حکومتی کشته شدند. ۱۷ اوت ۲۰۱۱ پس از برقراری آرامش نسبی در شهر تانک‌های ارتش مرکز این شهر را به سمت پایگاه‌های خارج از شهر ترک کردند و خبرنگاران نیز به صورت محدود و تحت نظر پلیس شهر اجازه گزارش گرفتن از شهر را به دست آوردند. ۳۰ آوریل ۲۰۱۲ طی حمله معارضان به یکی از پایگاه‌های ارتش در شهر ۱۲ سرباز کشته
به یکی از پایگاه‌های ارتش در شهر ۱۲ سرباز کشته شدند نیروهای ارتش نیز مواضع معارضان را هدف آتش خمپاره قرار دادند که بر اثر آن یک غیرنظامی کشته و یک مدرسه تخریب شد.
رژین دوفورژ (؛ – ) یک نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، ویراستار و کارگردان اهل فرانسه بود. او را گاهی «کاهنهٔ اعظم ادبیات شهوانی فرانسه» می نامند. کتاب مشهور او «دوچرخهٔ آبی» سبب شد تا از او بابت دستبرد هنری از رمان بربادرفته اثرِ مارگارت میچل شکایت شود که ابتدا در دادگاه بدوی محکوم شد اما در دادگاه استیناف، به نفع او رأی صادر شد. طی سالیان متمادی، آثار او تحت سانسور بود و خودش را بابت انتشار ادبیات «اهانت‌آمیز» تحت تعقیب قرار داده و جریمه نمودند. وی نخستین زنی در فرانسه بود که خودش گرداننده و مالک یک شرکت
زنی در فرانسه بود که خودش گرداننده و مالک یک شرکت انتشاراتی بود.
ژوآن سفار (؛ ؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، کارگردان فیلم، بازیگر، کارتونیست، و تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پیامبر" اشاره نمود.
خاچیک داشتنتس (؛ – ) مترجم، نویسنده، و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی. در ساسون، ارمنستان غربی به دنیا آمد. پس از وقوع نسل‌کشی ارمنی‌ها به ایروان نقل مکان نمود و در سال ۱۹۳۲ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
امانوئل کارِر (؛ ) نویسنده، پدیدآور، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سفر گروهی" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فمینا و جایزه رنودو شده‌است.
گارنیک هوسپی آدْتاریان (؛ ؛ زاده – درگذشته ) شاعر، روزنامه‌نگار و بشردوست دیاسپورای ارمنی بود. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۲۵ در شهر حلب متولد شد. آدتاریان کالج فرانسوی حلب فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۴۲ به بیروت مهاجرت کرد و به کار پرداخت. آدتاریان از سال ۱۹۴۵ وارد دنیای ادبیات و روزنامه‌نگاری شد و هفته‌نامه ادبی-اجتماعی «شعار ما به پیش است» و گاهنامه «صفحات ادبی و هنری» را سردبیری کرد و به موازات آن با شورای سردبیری روزنامه «ندا» به همکاری پرداخت. وی از سال ۱۹۸۰ عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست لبنان بود. مجموعه شعرهای
کمیته مرکزی حزب کمونیست لبنان بود. مجموعه شعرهای «در سنگر» (۱۹۵۴)، «سفر درد و سزا» (۱۹۶۵)، «بزیم بمیزم» (۱۹۷۹) از این شاعر و نویسنده به یادگار مانده است. گارنیک آدتاریان در سال ۱۹۸۶ در بیروت بدورد حیات گفت.
کلود پینوتو (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "مرد خشمگین" اشاره نمود.
نینا کمپانز (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، نمایشنامه‌نویس، و نویسنده اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بنجامین" و "سوارکار روی بام" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
آندره اونبل (؛ – ) یک استاد برجستهٔ شیشه‌گری و کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "فانتوماس" و "سه تفنگدار" اشاره کرد.
شین سانگ اوک (؛ – ) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "یک گل در جهنم" اشاره نمود.
یورن لِـت (؛ ؛-۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵) کارگردان فیلم، شاعر، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل دانمارک بود. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پنج مانع" اشاره نمود.
یورن ریشل (؛ ؛ – ) یک زبان‌شناس اهل دانمارک بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه کپنهاگ بود و آثار و پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ آواشناسی، واج‌شناسی، فرهنگ‌نویسی و مستندسازی زبان‌های در معرض نابودی داشت.
رادنی هال (؛ زادهٔ ) نویسنده، و رمان‌نویس اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مایلز فرانکلین شده‌است. زندگی‌نامه. رادنی هال در سولیهال، واریک‌شر انگلستان متولد شد. هال به عنوان یک کودک بعد از جنگ جهانی دوم (۱۹۷۱) به استرالیا آمد و در دانشگاه کوئینزلند تحصیل کرد. در دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک نویسنده مستقل و یک منتقد فیلم و منتقد فیلم شروع به کار کرد. او همچنین به عنوان یک بازیگر کار می‌کرد و اغلب با بنگاه خبررسانی استرالیا در بریزبین جنوبی فعالیت می‌کرد. بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ او سردبیر شعر "د
می‌کرد. بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸ او سردبیر شعر "د استرالیا" بود. او شروع به انتشار شعر در دهه ۱۹۷۰ کرد و از آن زمان سیزده رمان منتشر کرده‌است، از جمله تنها روابط و جزیره در ذهن. او برای مدتی در اواخر دهه ۱۹۸۰ در شانگهای زندگی کرد. از سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس شورای استرالیا خدمت کرد. هال در ویکتوریا (استرالیا) زندگی می‌کند. جوایز. علاوه بر تعدادی از جوایز ادبی همچون دو بار برد جایزه مایلز فرانکلین، او عضو دائم نشان استرالیا است.
صاحب‌دین یک نقاش مینیاتور اهل موار در قرن ۱۷ در راجستان هند بود. او یکی از نقاشان مکتب نقاشی راجستان بود (دیگر نقاشانی چون مانوهار در اینجا بودند). صاحب دین یک مسلمان بوده ولی آثارش تحت تأثیر فرهنگ و دین هندوهاست و مضامین دین هندیان در آثارش مشخص است. صاحب دین نقاشی‌های ماهرانه‌ای از ترکیب عناصر «محبوب گورکانی»، که سبک رایج در سراسر شمال هند بود، با سبک سنتی راجپوتی به وجود آورده‌است. در میان آثار بازمانده از او یک سری از آثار زیبا با مضمون "راگمالا" از ۱۶۲۸; یک سری نقاشی از کتاب مقدس بهاگواتا پورانا از
یک سری نقاشی از کتاب مقدس بهاگواتا پورانا از ۱۶۴۸; و تصاویر متعلق به یودها کاندا در فصل ششم کتاب رامایانا از ۱۶۵۲ حضور دارند. سبک صاحبدین می‌توان در ادامه و راستای سبک گجراتی با جزئیاتی همچون کوهستان‌ها، برگرفته از هنر گورکانی، در نظر گرفته شود.
بانک ام اند تی یک شرکت هلدینگ بانک است که مقر اصلی آن در بافلو، نیویورک قرار دارد. این بانک دارای ۷۸۰ شعبه در نیویورک (ایالت)، نیوجرسی، پنسیلوانیا، مریلند، مریلند، دلاویر (ایالت)، ویرجینیا، ویرجینیای غربی، واشینگتن، دی.سی. و کنتیکت می‌باشد. ام اند تی در رتبه ۴۵۵ فهرست فرچون ۵۰۰ قرار دارد. بانک ام اند تی در هر سه ماهه از سال ۱۹۷۶ سودآور بوده‌است. به غیر از نورترن تراست، ام اند تی تنها بانکی بود که سود خالص آن در طول بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ کاهش نیافت. این بانک صاحب ساختمان بانک بوفالو در مرکز شهر بوفالو است.
صاحب ساختمان بانک بوفالو در مرکز شهر بوفالو است. بانک ام اند تی از استادیوم ام اند تی که مرکز تیم بالتیمور ریونز حمایت می‌کند. ویلینگتون تراست یک شرکت تابعه از بانک ام اند تی است که به ارائه خدمات و سرمایه گذاری‌های جهانی، مدیریت سرمایه‌گذاری و خدمات اعتباری می‌پردازد. تاریخچه. ام اند تی در سال ۱۸۵۶ در ایالت غربی نیویورک به عنوان "شرکت اعتباری تولیدکننده و معامله‌گر" تأسیس شد. این شرکت اولین شعبه خود را در تاریخ ۲۹ اوت آن سال در خیابان دوم سوان شرقی در بوفالو افتتاح کرد. بین سال‌های ۱۹۸۷ و ۲۰۰۹ بانک ام اند
افتتاح کرد. بین سال‌های ۱۹۸۷ و ۲۰۰۹ بانک ام اند تی حدود ۲۰ مؤسسه مالی را به شرح زیر را بنا نهاد:
امارت جبل لبنان امارت خودمختاری در منطقهٔ جبل لبنان در زمان امپراتوری عثمانی بود. این امارات تا سال ۱۸۶۱ میلادی دوام داشت و در آن سال مبدل به متصرفیه جبل لبنان شد که خود نهایتاً در ۱۹۴۶ میلادی به جمهوری لبنان مبدل شد. این امارت توسط مورخین با نام‌های مختلفی نامیده شده‌است،از جمله «امارت شوف»، «امارت جبل دروز»، و «امارت معنیون». در دورانی که معنیون در آن صاحب قدرت بودند پایتخت این امارت شهر دیر القمر بود. پس از این که شهابیون قدرت را از معنیون گرفتند، در زمان بشیر دوم پایتخت به بیت‌الدین منتقل شد. این شهر در
بشیر دوم پایتخت به بیت‌الدین منتقل شد. این شهر در حال حاضر نیز پایتخت شهرستان شوف در لبنان امروزی است. دوران حاکمیت معنیون. مَعنیون یا خاندان مَعن، در سدهٔ شانزدهم میلادی به قدرت رسیدند. اولین امیر معنیون در منطقهٔ جبل لبنان، فخرالدین نام داشت (فخرالدین اول)؛ او به نیابت از دولت مرکزی عثمانی به امارت این منطقه گماشته شده بود و وظیفهٔ «مُلتَزِم» (خراجگیر) را نیز برای دولت عثمانی ایفا می‌کرد. در دوران او و فخرالدین دوم، گسترهٔ امارت جبل لبنان بسیار افزایش یافت. فخرالدین اول. او از سال ۱۵۱۶ تا ۱۵۴۴ میلادی
یافت. فخرالدین اول. او از سال ۱۵۱۶ تا ۱۵۴۴ میلادی صاحب قدرت بود. امارت جبل لبنان به عنوان پاداش او بابت جنگیدن در کنار سلیم یکم در نبرد مرج دابق به وی اعطا شد. تا پایان حکومت او، امارت جبل لبنان از یک سو تا یافا و از سوی دیگر تا طرابلس گسترش یافت. قرقماز. قُرقَماز یا قرقماش، پس فخرالدین اول بود و پس از او به حکومت رسید. حکومت وی از ۱۵۴۴ تا ۱۵۸۵ میلادی دوام داشت. در اواخر دوران حکومت او یک کاروان حامل خراج‌های دولت عثمانی مورد چپاول قرار گرفت؛ دولت عثمانی که تصور می‌کرد حاکم محلی در این کار همدست بوده به
که تصور می‌کرد حاکم محلی در این کار همدست بوده به منطقهٔ جبل لبنان یورش برد و قرقماز هم خود را در صخره‌ای در جزین محبوس کرد تا دست عثمانی به وی نرسد و نهایتاً در همانجا درگذشت. فخرالدین دوم. پس از درگذشت قرقماز، وقفه‌ای شش‌ساله در امارت رخ داد و نهایتاً فخرالدین دوم که پسر قرقماز بود در سال ۱۵۹۱ میلادی امارت را به دست گرفت. وی تا ۱۶۳۵ میلادی صاحب قدرت بود و تحولات زیادی در این امارت ایجاد کرد. در سال ۱۵۸۷ که شاه عباس صفوی در ایران به قدرت رسید، آتش جنگ‌های ایران و عثمانی یک بار دیگر در حال شعله‌ور شدن بود.
و عثمانی یک بار دیگر در حال شعله‌ور شدن بود. در این زمان حکومت صفویه می‌توانست از منطقهٔ شیعه‌نشین سوریه (که در آن زمان شامل جبل لبنان می‌شد) به عنوان اهرمی برای فشار به عثمانیان استفاده کند. برای جلوگیری از چنین فشاری، عثمانیان تصمیم به کنترل معنیون گرفتند و نهایتاً در سال ۱۵۸۶ کنترل امارت را به فخرالدین دوم دادند. فخرالدین دوم ابتدا تنها والی سنجاق صیدون بود اما بعداً سنجاق بیروت نیز به مناطق تحت ولایت او افزوده شد. در سال ۱۵۸۹ که جنگ تازه بین ایران و عثمانی شروع شد، ولایت سنجاق صفد نیز به او سپرده شد، و
شروع شد، ولایت سنجاق صفد نیز به او سپرده شد، و به این شکل او والی تمام مناطقی بود که شیعیانِ جبل عامل که حامی صفویان بودند در آن می‌زیستند. در سال ۱۶۰۷ فخرالدین دوم به دمشق یورش برد و در سال‌های بعد توانست که امیر منصور بن فُرَیخ را شکست بدهد. این پیشرفت‌های فخرالدین دوم حساسیت دولت عثمانی را برانگیخت. فخرالدین دوم سپس با فردیناند اول، دوکی از خاندان مدیچی هم‌پیمان شد تا از حمایت او در راستای استقلال لبنان استفاده کند. دولت عثمانی هم به حافظ احمد پاشا که والی دمشق بود دستور حمله به فخرالدین دوم را داد.
والی دمشق بود دستور حمله به فخرالدین دوم را داد. فخرالدین در این زمان حکومت را موقتاً به برادرش یونس و پسرش علی سپرد و به اروپا پناهنده شد. اما پنج سال بعد که والی دمشق تغییر کرد، او نیز به جبل لبنان بازگشت. از آن زمان تا حدود پانزده سال او بدون چالش خاصی در این منطقه امارت را در اختیار داشت؛ در این زمان عثمانی‌ها به شدت درگیر جنگ با صفویان بودند و به وضعیت او توجه زیادی نشان نمی‌دادند. در سال ۱۶۲۳ مصطفی پاشا، والی جدید دمشق، با فخرالدین دوم وارد جنگ شد و در جنگ عنجر از او شکست سنگینی خورد. سلطان عثمانی در
جنگ عنجر از او شکست سنگینی خورد. سلطان عثمانی در واکنش به این پیروزی چشمگیر، به فخرالدین دوم لقب «» (به معنی سلطان کوهستان) را داد. در سال‌های اخیر حکومتش، فخرالدین دوم بر تمامی مناطقی که لبنان امروزی را تشکیل می‌دهد حکومت می‌کرد. در نهایت در سال ۱۶۳۵ والی جدید دمشق با نام کوچوک احمد پاشا با لشکری به فخرالدین دوم حمله برد و او و پسرانش را دستگیر کرد و به استانبول برد. فخرالدین دوم به همراه یونس و علی در این سال به دار آویخته شدند. امرای بعدی معنیون. حکومت معنیون پس از فخرالدین دوم نیز تا مدتی ادامه داشت
معنیون پس از فخرالدین دوم نیز تا مدتی ادامه داشت اما قدرت آنان به شدت کم بود. آخرین امیر معنیون احمد نام داشت که از ۱۶۵۸ تا ۱۶۹۷ صاحب قدرت بود و با درگذشت او قدرت به خاندان شهابیون واگذار شد. دوران حکومت شهابیون. زمانی که آخرین بازماندهٔ معنیون در سال ۱۶۹۷ درگذشت، رعایا حیدر شهاب را به عنوان امیر جدید برگزیدند. امارت شهابیون در این منطقه امری نامعمول بود چرا که آنان سنی بودند در حالی بیشتر سکنهٔ این مناطق دروزی بودند (که از شیعیان اسماعیلی منشعب می‌شدند). حکومت شهابیان تا ۱۸۴۱ ادامه داشت. حیدر شهابی. حیدر
شهابیان تا ۱۸۴۱ ادامه داشت. حیدر شهابی. حیدر سنی بود اما مادرش دروزی و از خاندان معن بود. او نزدیک به یک دهه برای جلب حمایت دروزی‌ها و شیعیان جنوب و مرکز لبنان تلاش کرد. مخالفانش در سال ۱۷۱۱ از دولت عثمانی تقاضای لشکرکشی کردند اما پیش از آن که لشکر عثمانی به لبنان برسد حیدر مخالفانش را سرکوب کرد و دیر القمر را نیز فتح کرد. حیدر از طریق ازدواج با خانواده‌های مختلف دروزی، اتحادی بین اقوام مختلف ایجاد کرد که تا اواخر سدهٔ ۱۸ میلادی تداوم داشت. ملحم شهابی. مُلحِم در سال ۱۷۴۳ به قدرت رسید. او موفق شد در چند
در سال ۱۷۴۳ به قدرت رسید. او موفق شد در چند نوبت از خراج‌گزاری برای دولت عثمانی سر باز بزند که نهایتاً منجر به ان شد که والی دمشق در سال ۱۷۴۸ علیه او لشکرکشی کند. تلاش‌های بعدی ملحم برای گسترش قلمرو خود به منطقهٔ شوف نیز شکست خورد. نهایتاً در سال ۱۷۵۳ او از امارت خلع شد. از آن سال تا سال ۱۷۶۳ امارت چند بار بین منصور و احمد شهابی دست به دست شد و پس از آن نیز مدتی در دست قاسم شهابی (برادرزادهٔ ملحم) بود. در دههٔ ۱۷۶۰ یوسف شهابی در ناحیهٔ شوف بار دیگر قدرت را به دست گرفت و نهایتاً به امیری رسید. یوسف شهابی.
به دست گرفت و نهایتاً به امیری رسید. یوسف شهابی. یوسف در سال ۱۷۷۰ به درجهٔ امیری رسید. او هم از اسلام و هم از مسیحیت پیروی می‌کرد اما مشخص نیست که آیا کاملاً به مسیحیت تغییر دین داده بود یا نه. در زمان امارت او جبل لبنان دوران نسبتاً آرامی را تجربه کرد. در سال ۱۷۸۹ یک کودتای نافرجام علیه احمد پاشا جزار رخ داد و احمد پاشا که بر این عقیده بود که یوسف شهابی پشت این کودتا بوده، به جبل لبنان لشکرکشی کرد و سپاهیان شهابی را در درهٔ بِقاع شکست داد. یوسف از سلطنت کناره‌گیری کرد و زیردستانش بشیر دوم را به امارت
کناره‌گیری کرد و زیردستانش بشیر دوم را به امارت برگزیدند. بشیر دوم. بشیر (که به خاطر این که همنام پدر حیدر شهابی بود، معمولاً به او «بشیر دوم» می‌گویند) از ۱۷۸۸ تا ۱۸۴۱ میلادی امیر جبل لبنان بود، یعنی طولانی‌ترین مدت امارت را در این منطقه داشت. او در زمان خودش خودکامه دانسته می‌شد. در زمان امارت او دو قحطی در لبنان رخ داد؛ همچنین او بسیاری از نتایج فعالیت‌های فخرالدین دوم را از میان برد، از جمله پایداری نسبی و همزیستی مسالمت‌آمیز اقوام مختلف در لبنان را مختلف کرد. بر عکس زمان فخرالدین دوم که صیدون تحت
مختلف کرد. بر عکس زمان فخرالدین دوم که صیدون تحت سلطهٔ امیر جبل لبنان بود، در زمان بشیر دوم این جبل لبنان بود که جزو قلمرو والی صیدون به شمار می‌رفت. در سال ۱۸۳۱ ابراهیم محمد علی پاشا سپاهیانش را به سمت سوریه راند و بشیر دوم نیز به سوی مصریان دست بیعت دراز کرد و تحت حمایت آن‌ها کنترل بیشتر لبنان را در دست داشت. او مالیات را بالا برد تا هزینه‌های اضافی ارتش را تأمین کند که این امر منجر به نارضایتی‌های گسترده‌ای بین دروزی‌ها و مسیحیان مارونی شد. در سال ۱۸۴۰ که ارتش مصر از مناطق لبنان عقب‌نشینی کرد بیشر دوم
که ارتش مصر از مناطق لبنان عقب‌نشینی کرد بیشر دوم هم خود را تسلیم ارتش انگلیس کرد که در آن زمان در ساحل بیروت لنگر انداخته بود. بیشر سوم. پس از فرار بیشر دوم از قدرت، دولت عثمانی قدرت منطقهٔ جبل لبنان را به یکی از بستگان او با نام بشیر سوم بخشید. او خانواده‌های دروزی را به دیر القمر فراخواند تا سیاست‌های مالیاتی جدیدش را به آن‌ها ابلاغ کند اما دروزی‌ها مسلح بر سر قرار حاضر شدند و در اکتبر ۱۸۴۱ قلعهٔ بشیر سوم را فتح کردند.
در مبحث فلسفه ذهن و فلسفه‌ی ادراک، زامبی فلسفی موجودی فرضی است که تشخیص آن از یک انسان عادی ناممکن است اما دارای خودآگاهی، کیفیات ذهنی و درک نیست. برای مثال اگر به یک زامبی فلسفی با شیئی تیز ضربه بزنیم، هیچ‌گونه دردی را تجربه نمی‌کند، اما باز هم به‌شکلی واکنش می‌دهد که گویا احساس درد می‌کند. (ممکن است آخ بگوید، از وسیلهٔ دردآور دوری کند و بگوید که درد کشیده‌است). پندار زامبی فلسفی، معمولاً در آزمایش‌های فکری علیه انواع فیزیکالیسم، مانند ماده‌باوری، رفتارگرایی و کارکردگرایی به‌کار می‌رود. فیزیکالیسم دیدگاهی
و کارکردگرایی به‌کار می‌رود. فیزیکالیسم دیدگاهی است که ادعا می‌کند تمام جنبه‌های طبیعت انسان به‌وسیلهٔ قوانین فیزیکی توضیح داده می‌شوند. به‌طور خاص، تمام جنبه‌های ادراک را از دیدگاه عصب‌شناسی قابل توضیح می‌داند. برخی فیلسوفان مانند دیوید چالمرز استدلال می‌کنند که ازآن‌جاکه زامبی، از لحاظ فیزیولوژیکی از انسان تشخیص دادنی نیست؛ حتی احتمال وجود مجردش هم به‌صورت مستدلی فیزیکالیسم را رد می‌کند، زیرا نشان می‌دهد که وجود یک تجربهٔ خودآگاهانه، حقیقتی افزوده است. در مقابل فیزیکالیست‌هایی مانند دنیل دنت پاسخ می‌دهند
مقابل فیزیکالیست‌هایی مانند دنیل دنت پاسخ می‌دهند که زامبی‌هایی از نوعی که چالمرز بیان می‌کند از لحاظ منطقی خودناسازگار هستند و در نتیجه وجود آن‌ها ناممکن است. انواع زامبی. گرچه زامبی فلسفه به‌طور گسترده در آزمایش‌های فکری استفاده می‌شود، بسط جزئیات این مفهوم همواره یکسان نیست. زامبی‌های فلسفی برای استدلال در مقابل انواع مشخصی از فیزیکالیسم، مانند رفتارگرایی بیان شده بودند. برمبنای رفتارگرایی، حالت‌های ذهنی تنها به‌صورت رفتار وجود دارند: باور، میل، اندیشه، خودآگاهی و غیره، در واقع شکل‌های خاصی از رفتار، یا
و غیره، در واقع شکل‌های خاصی از رفتار، یا گرایش به رفتاری خاص هستند. در نتیجه وجود یک زامبی که از لحاظ رفتاری از یک انسان غیرقابل تشخیص است، اما تجربه‌های خودآگاهانه ندارد، بر اساس رویکرد رفتارگرایی، به‌صورت منطقی ناممکن است. پس استدلال برمبنای وجود یک زامبی فلسفی، نوعی گزاره علیه رفتارگرایی ارائه می‌دهد. حامیان استدلال زامبی فلسفی به‌طور کلی می‌پذیرند که وجود این زامبی‌ها از لحاظ فیزیکی ممکن نیست، اما مخالفان ادعا می‌کنند که این زامبی‌ها از لحاظ متافیزیکی یا حتی منطقی امکان‌پذیر نیستند. ویژگی مشترک
یا حتی منطقی امکان‌پذیر نیستند. ویژگی مشترک پندارهای گوناگون زامبی فلسفی، فرض کردن انسانی بدون تجربهٔ خودآگاهی است، اما می‌توان انواع مختلف زامبی‌هایی که در آزمایش‌های فکری مختلف استفاده می‌شوند را به‌صورت زیر تقسیم‌بندی کرد: استدلال برمبنای زامبی. استدلال‌های زامبی معمولاً با این هدف ارائه می‌شوند که نشان دهند زامبی‌ها از لحاظ متافیزیکی «ممکن» هستند. به‌این ترتیب این گزاره‌ها نوعی از دوگانه‌گرایی را پشتیبانی می‌کنند. در این‌جا منظور از دوگانه‌گرایی، نگاهی است که باور دارد جهان شامل دو کیفیت یا ذاتِ ذهنی و
که باور دارد جهان شامل دو کیفیت یا ذاتِ ذهنی و مادی است. برمبنای فیزیکالیسم، حقایق فیزیکی حقایق دیگر را تعیین می‌کنند. از آن‌جا که تمامی حقایق، به‌جز تجربهٔ خودآگاهی برای زامبی مشابه انسان است؛ فیزیکالیسم با باید ادعا کند وجود این زامبی‌ها ممکن نیست یا آن‌ها را کاملاً مشابه انسان‌های عادی بداند. استدلال زامبی (که به‌طور مثال توسط سول کریپکی بیان شده‌است)، گونه‌ای از استدلال برمبنای منطق موجهات علیه نوعی از فیزیکالیسم است که به آن نظریه این‌همانی ذهن می‌گویند. استدلال‌های دیگر به‌صورت چشم‌گیری در دههٔ ۱۹۷۰
استدلال‌های دیگر به‌صورت چشم‌گیری در دههٔ ۱۹۷۰ توسط تامس نیگل (از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴) و رابرت کیرک(۱۹۷۴) پیشرفت کردند. اما استدلال کلی به‌صورت دقیق به‌وسیلهٔ دیوید چالمرز در کتاب ذهن خودآگاه (۱۹۹۶) توسعه پیدا کرد. چالمرز می‌گوید:«زامبی‌ها احتمالاً از لحاظ طبیعی ممکن نیستند. احتمالاً آن‌ها نمی‌تواند در جهان ما، با این قوانین طبیعی، وجود داشته باشند» اما به‌گفتهٔ چالمرز، می‌توان به‌صورت خودسازگار جهانی سراسر زامبی‌گون را تصور کرد، جهانی که از لحاظ فیزیکی از این جهان قابل تشخیص نباشد اما بدون هرگونه تجربهٔ
این جهان قابل تشخیص نباشد اما بدون هرگونه تجربهٔ خودآگاهانه باشد. همتای هر موجود خودآگاه در دنیای ما، یک زامبی فلسفی خواهد بود. از آن‌جاکه چنین جهانی قابل تصور است، چالمرز ادعا می‌کند این جهان، ممکنِ متافیزیکی است، این فرض استدلال را کامل می‌کند. گزارهٔ بالا، دستورسازی قوی استدلال زامبی است. دستورسازی‌های دیگری از استدلال‌های زامبی‌گون هستند که از همان ساختار کلی پیروی می‌کنند. فرض اولیهٔ استدلال‌های گوناگون زامبی، فرض استدلال زامبی کلی را به‌عنوان پیش‌فرض در نظر می‌گیرد. یک استدلال زامبی‌گون کلی تاحدی
در نظر می‌گیرد. یک استدلال زامبی‌گون کلی تاحدی ناشی از اختلافی بالقوه میان دیدگاه‌های مختلف آنتی‌فیزیکالیستی است. به‌طور مثال یک دیدگاه آنتی‌فیزیکالیستی می‌تواند همواره ادعا کند که زامبی‌ها ناممکنِ متافیزیکی هستند، اما کوالیای وارونه (مانند گسترهٔ رنگ وارونه) یا کوالیای ناکامل (نیمه-زامبی بودن) ممکنِ متافیزیکی هستند. پیش‌فرض‌هایی که کوالیای وارونه یا ناکامل را در نظر می‌گیرند می‌توانند به‌جای پیش‌فرض زامبی کامل قرار بگیرند و گونه‌های مختلفی از استدلال زامبی فلسفی را بسازند. امکان وجود متافیزیکی یک جهان که
فلسفی را بسازند. امکان وجود متافیزیکی یک جهان که از لحاظ فیزیکی غیرقابل تشخیص از جهان فعلی باشد و دارای کوالیای وارونه یا ناکامل باشد، نتیجه می‌دهد که حقایق فیزیکی، به‌صورت متافیزیکی حقایق پدیده‌ای را بایسته نمی‌کنند. برای (دستورسازی) فرمول‌بندی حالت کلی استدلال زامبی، گزارهٔ P را درست در نظر می‌گیریم، اگر و تنها اگر عطف تمام حقیقت‌های فیزیکی جهان ما، درست باشد. گزارهٔ Q را درست در نظر می‌گیریم، اگر و تنها اگر، پاره‌ای از حقایق پدیده‌ای که در جهان واقعی درست هستند، در آن جهان درست باشند. گزارهٔ کلی به‌صورت
هستند، در آن جهان درست باشند. گزارهٔ کلی به‌صورت زیر است: در جهانی فرضی که یکی از گزاره‌های زیر درست باشد، Q می‌تواند نادرست باشد: ۱) دست‌کم یک کوالیای وارونه نسبت به جهان واقعی وجود دارد. ۲) دست‌کم یک کوالیای ناموجود نسبت به دنیای واقعی وجود دارد. ۳) همهٔ موجودات واقعی که آن‌ها را خودآگاه می‌دانیم، در واقع زامبی هستند. (همهٔ کوالیاها در واقع کوالیای ناموجود هستند.) واکنش‌ها. استدلال چالمرز از لحاظ منطقی درست است. اگر فرض‌های آن درست باشند، نتیجه‌گیری آن هم باید درست باشد. با این‌حال، فیلسوفان دیگر در
هم باید درست باشد. با این‌حال، فیلسوفان دیگر در درستی فرض‌های آن چون و چرا می‌کنند. به‌طور مثال، آن‌ها می‌پرسند آیا چنین دنیایی واقعاً ممکن است؟ چالمرز ادعا می‌کند «قطعاً به‌نظر می‌رسد که شرایط توصیف شده، خودسازگار است؛ من نمی‌توانم هیچ ناسازگاری در آن بیابم.» این مسئله ما را به سوالی در رابطه با مفهوم «امکان» می‌رساند: آیا با همان شکلی که گزارهٔ ۲ «ممکن است» گزارهٔ ۳ هم «ممکن است»؟ بیش‌تر فیزیکالیست‌ها ممکن بودن فرض‌های گزارهٔ زامبی را نمی‌پذیرند. بسیاری از فیزیکالیست‌ها استدلال می‌کنند که این گزاره با
از فیزیکالیست‌ها استدلال می‌کنند که این گزاره با توصیف خودش، خودش را بیرون می‌کند؛ بنیان استدلال فیزیکالیستی می‌گوید، جهان به‌کلی به‌وسیلهٔ فیزیکش تعریف می‌شود، در نتیجه جهانی که از لحاظ فیزیکی با این جهان همسان باشد، لزوماً دارای خودآگاهی هم خواهد بود، چراکه شرایط مشابه با شرایط فیزیکی جهان ما، حتماً موجب زایش خودآگاهی می‌شود. می‌توان ادعا کرد که زامبی‌ها، ممکنِ منطقی هستند اما ممکنِ متافیزیکی نیستند. اگر امکان منطقی، همواره امکان متافیزیکی را دربرنگیرد، آن‌گاه امکان منطقی زامبی، برای امکان متافیزیکی
آن‌گاه امکان منطقی زامبی، برای امکان متافیزیکی آن‌ها کافی نخواهد بود. استدلال زامبی ادعا می‌کند که می‌توان برمبنای قدرت استدلال نشان داد که «سناریوی زامبی» ممکنِ متافیزیکی است. چالمرز می‌گوید:«بیان‌کنندگان استدلال زامبی، از تصورپذیری زامبی‌ها، به امکان متافیزیکی آن‌ها پی می‌برند.» و استدلال می‌کند «گرچه این استدلال به‌صورت کلی درست نیست، برای مفهوم‌های پدیداری، مانند خودآگاهی درست است؛ زیرا ما باید به بینش کریپکه پایبند باشیم که بیان می‌کند، برای مفهوم‌های پدیداری، شکافی میان اشاره و اشاره‌ساز (یا میان
پدیداری، شکافی میان اشاره و اشاره‌ساز (یا میان خیال بنیادین و خیال دومی) نیست» به‌گفتهٔ چالمرز، هرآن‌چه ممکنِ منطقی است، در گرد بحث فعلی ما، ممکنِ متافیزیکی هم هست.
اداره خشونت علیه زنان به اختصار (OVW) بر اساس قانون خشونت علیه زنان در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد. این قانون در سال ۲۰۰۵ و دوباره در سال ۲۰۱۳ بازنویسی شد. قانون خشونت علیه زنان به اداره خشونت علیه زنان نیاز دارد تا به خشونت علیه زنان در بسیاری از مناطق مختلف، از جمله در پردیس دانشگاهی و خانه‌های مردم پاسخ دهد. دفتر خشونت علیه زنان برای اجرای عدالت و تقویت خدمات برای قربانیان خشونت خانگی، تجاوز جنسی و موارد دیگر مورد به وجود آمده است. اداره خشونت علیه زنان توسط یک مدیر اداره می‌شود که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده