payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌نامیدند، بوده‌است. این اعتراض‌ها باعث کاهش ۲۵ درصدی فروش تولیدکنندگان شراب اسپانیایی شد. تانکرهای اسپانیایی حمل شراب معمولاً هدف این حملات بودند. ۲۰۱۸. تظاهرات ۲۰۰٬۰۰۰ نفری علیه مکرون در سراسر فرانسه برگزار شد. ده‌ها هزار کارگر اعتصاب‌کنندهٔ راه‌آهن، کارکنان بخش دولتی و دانشجویان در سراسر فرانسه علیه رئیس‌جمهور امانوئل مکرون تجمع کردند. شرکت راه‌آهن ملی فرانسه و کنفدراسیون عمومی کار از اتحادیه‌های اصلی در اعتراض به برنامه‌های مکرون پیرامون حذف ضمانت‌های «کار برای زندگی» و نیز حذف امتیازات حقوق بازنشستگی
برای زندگی» و نیز حذف امتیازات حقوق بازنشستگی برای کارکنان جدید، بودند. در روز سه‌شنبه ۱ مه راهپیمایی سالانه روز جهانی کارگر که در فرانسه «جشن کار» نامیده می‌شود، در پاریس توسط حدود ۱۲۰۰ نفر از افراد گروه‌های چپ افراطی موسوم به «بلوک سیاه» به خشونت کشیده شد. برخی از راهپیمایان با شکستن شیشهٔ مغازه‌ها و آتش زدن خودروها این راهپیمایی را به اعتراض شدید علیه سیاست‌های اصلاح اقتصادی و شغلی مکرون تبدیل کردند. پلیس برای متفرق کردن این افراد از گاز اشک‌آور و کامیون آب‌پاش استفاده کرد. همچنین در جریان این درگیری‌ها
آب‌پاش استفاده کرد. همچنین در جریان این درگیری‌ها در پاریس ۲۸۳ تفر دستگیر شدند که به گفته پلیس فرانسه ۱۰۹ نفر از آن‌ها در بازداشت موقت می‌مانند. در راهپیمایی پاریس کارکنان راه‌آهن سراسری فرانسه شرکت ملی راه‌آهن فرانسه که هم‌اکنون در یک اعتصاب گستردهٔ سه‌ماهه به سر می‌برند نیز حضور چشمگیری داشتند. در مجموع در این تظاهرات بین ۱۴۳٬۵۰۰ (ادعای وزارت کشور فرانسه) تا ۲۱۰٬۰۰۰ (ادعای کنفدراسیون عمومی کار (CGT)) نفر شرکت کردند. عصر روز شنبه ۵ مه به مناسبت نخستین سالگرد انتخاب امانوئل مکرون به عنوان رئیس‌جمهوری
سالگرد انتخاب امانوئل مکرون به عنوان رئیس‌جمهوری فرانسه ده‌ها هزار نفر از مردم فرانسه با برگزاری تظاهرات اعتراضی که نام آن را «جشنی برای مکرون» گذاشته بودند، به خیابان آمدند و علیه او شعار دادند. این تظاهرات به درخواست حزب چپ‌گرای «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» به رهبری ژان لوک ملانشن برگزار شد. ملانشن هدف این تظاهرات را ارسال پیامی روشن به امانوئل مکرون و مدیران اقتصادی وی اعلام کرده‌است تا به آن‌ها بگویند از سیاست‌های اقتصادی ناراضی‌اند. تعداد شرکت‌کنندگان در این تظاهرات به روایت "فرانسهٔ تسلیم‌ناپذیر" ۱۶۰ هزار
تظاهرات به روایت "فرانسهٔ تسلیم‌ناپذیر" ۱۶۰ هزار نفر و به روایت پلیس ۴۰ هزار نفر عنوان شده‌است. در صف تظاهرکنندگان، پلاکاردهایی با مضمون «همبستگی با بازداشت‌شدگان ۱ مه» که توسط پلیس در جریان تظاهرات روز کارگر - بیش از ۲۰۰ نفر از معترضان- دستگیر شدند، دیده می‌شود. «نه به کودتای اجتماعی»، «ما همه ضد-فاشیسم هستیم»، و «نه به رئیس‌جمهور ثروتمندها» از دیگر پوسترها و پلاکاردهایی‌اند که در میان جمعیت دیده می‌شد. همچنین شعارهایی از قبیل «همه مردم از پلیس متنفرند» و «پاریس به پاخیز و نقابت را بزن» سر داده شد و
و «پاریس به پاخیز و نقابت را بزن» سر داده شد و معترضان بر روی یکی از پارچه نوشته‌ها عبارت «تشییع جنازه جنبش سیاسی امانوئل مکرون» را نوشته بودند. همچنین ماکت‌هایی برای تمسخر مکرون در این تظاهرات دیده شد. کارگران حمل و نقل اعتراضات به تلاش‌های خصوصی‌سازی گسترده در فرانسه را ادامه می‌دهند. خدمات کلیدی شرکت راه‌آهن ملی فرانسه در روز یکشنبه کاهش یافت. کارکنان شبکه ریلی ملی فرانسه موسوم به اس‌ان‌سی‌اف (SNCF) از ابتدای ماه مارس اعتصاب گسترده‌ای را در سراسر کشور آغاز کرده و بنا دارند تا دست کم تا نیمه ماه ژوئن به
کرده و بنا دارند تا دست کم تا نیمه ماه ژوئن به این اعتصاب ادامه بدهند. در روز سه‌شنبه ۲۲ مه تظاهرات بیش از ۱۵ هزار نفر از مخالفان سیاست‌های اقتصادی رئیس‌جمهوری فرانسه در پاریس به خشونت کشیده شده بود. این راهپیمایی به دعوت اتحادیه‌های کاری کارمندان دولت و برای اعتراض به رویکرد دولت مکرون برای کاهش شمار استخدام‌ها در اداره‌های دولتی و خصوصی‌سازی بخشی از خدمات عمومی برگزار شد. تظاهرکنندگان موسوم به بلوک سیاه (Black Bloc) در برخی خیابان‌های مرکزی پاریس، با پلیس ضد شورش درگیر شدند و پلیس ده‌ها نفر از
با پلیس ضد شورش درگیر شدند و پلیس ده‌ها نفر از تظاهرکنندگان را بازداشت کرد. عصر شنبه ۲۶ مه ده‌ها هزار نفر از مردم فرانسه در پی فراخوان برخی گروه‌های مخالف دولت و به ویژه حزب چپ‌گرای «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» به رهبری ژان لوک ملانشن در راهپیمایی موسوم به «خیزش مردمی» شرکت کردند. در این راهپیمایی که در پاریس، مارسی، لیون و چند شهر دیگر فرانسه برگزار شد، معترضان علیه سیاست‌های امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری این کشور شعار داده و در مواردی با پلیس درگیر شدند. در این تظاهرات ۴۳ نفر دستگیر شدند. کنفدراسیون عمومی کار
تظاهرات ۴۳ نفر دستگیر شدند. کنفدراسیون عمومی کار (CGT) که یکی از تشکل‌های صنفی اصلی فرانسه و از برگزارکنندگان «خیزش مردمی» است شمار راهپیمایان در سراسر فرانسه را ۲۵۰ هزار نفر اعلام کرده‌است. در روز سه‌شنبه ۲۹ مه بیش از ۱۰۰ مأمور پلیس در مقابل ساختمان امنیت منطقه سیزدهم شهر پاریس علیه سیاستهای مکرون تجمع کردند. این معترضان با انتقاد از سیاست‌های رئیس‌جمهور فرانسه، می‌گویند که به‌دلیل شرایط سنگین کاری و مشکلات معیشتی به مرحله‌ای رسیده‌اند که بگویند: «دیگر بس است!» اضافه‌کاری زیاد، کمبود امکانات رفاهی برای
است!» اضافه‌کاری زیاد، کمبود امکانات رفاهی برای فرزندان و نحوهٔ برنامه‌ریزی‌ها از جمله عواملی است که افسران پلیس پاریس را به اعتراض واداشته است. آن‌ها شعارهایی نظیر «جایگاه اجتماعی برای افسران پلیس» و «از تشکر خسته‌ایم برایمان کافی است!» سر می‌دادند. در این میان سه افسر پلیس فرانسه که پیژامه و کلاه خواب بر سر داشتند، برای نشان دادن اوضاع وخیم کاری خود با ورود به تخت خواب در مقابل ساختمان امنیت، به کار تا دیروقت و احضار به کار به شکل عاجل و ناگهانی از سوی مدیران خود اعتراض کردند. اعتراضات «جلیقه‌زردها». موج
خود اعتراض کردند. اعتراضات «جلیقه‌زردها». موج جدید اعتراضات علیه سیاست‌های دولت امانوئل مکرون از روز شنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۱۸ در اعتراض به تصمیم دولت به افزایش قیمت سوخت از سر گرفته شد. معترضان موسوم به «جلیقه‌زردها» که عمدتاً از مردمان طبقه متوسط فرانسه هستند، بزرگ‌ترین بسیج عمومی‌شان متشکل از حدود ۲۸۷ هزار نفر را در ۲۰۳۴ منطقه در خیابان‌ها و جاده‌ها تشکیل دادند. این اعتراضات در هفتهٔ بعد ادامه یافت و منجر به شکل‌گیری تجمع ۸۱ هزارنفری «جلیقه‌زردها» در روز شنبه ۲۴ نوامبر در خیابان شانزه‌لیزه و حرکتشان به سمت
۲۴ نوامبر در خیابان شانزه‌لیزه و حرکتشان به سمت کاخ ریاست‌جمهوری شد. برخی معترضان سرود ملی فرانسه را می‌خواندند و عده‌ای دیگر با دزد خطاب‌کردن مکرون در شعارهایشان، خواستار استعفای او از ریاست‌جمهوری فرانسه شدند. در این روز ۳۰ هزار تن از نیروهای پلیس در پاریس به حالت آماده‌باش درآمدند و در درگیری با معترضان از گاز اشک‌آور و ماشین‌های آب‌پاش استفاده کردند. این اعتراضات به دیگر بخش‌های خاک فرانسه خارج از سرزمین اصلی نیز گسترش پیدا کرد. اعتراضات جلیقه‌زردها برای ششمین هفته در فرانسه ادامه یافت و معترضان در ۲۰۰
ششمین هفته در فرانسه ادامه یافت و معترضان در ۲۰۰ نقطه این کشور از جمله در گذرگاه‌های مرزی با کشورهای بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و آلمان تجمع و اقدام به بستن مسیر تردد تریلی‌ها کردند. این تظاهرات در پاریس که مانند گذشته در خیابان شانزلیزه صورت گرفته بود، با مداخله شدید پلیس مواجه شد و بنابر اعلام وزارت کشور فرانسه در جریان اعتراضات این روز، ۱۴۲ نفر از تظاهرات‌کنندگان از جمله «اریک درو» از رهبران جلیقه‌زردها دستگیر شدند. اعتراضات جلیقه‌زردها در فرانسه تا روز ۲۲ دسامبر، در مجموع ۱۰ کشته برجای گذاشته و طی آن ۴۳
دسامبر، در مجموع ۱۰ کشته برجای گذاشته و طی آن ۴۳ هزار تن از جمله ۲۲۲ نیروی امنیتی زخمی و همچنین حدود ۴ هزار و ۳۴۱ نفر بازداشت شده‌اند. هفتمین شنبه اعتراضات جلیقه‌زردها در روز ۲۹ دسامبر با بسیج گستردهٔ معترضان در سراسر فرانسه از جمله شهرهای پاریس، مارسی، لیون، تولوز و بوردو ادامه یافت. در شهر مارسی شماری از خیابان‌ها بسته شدند و درگیری‌هایی در برخی شهرها از جمله پاریس، نانت و روئان میان پلیس و شماری از معترضان روی داد. تعداد معترضان در این روز در مقایسه با روزهای اول اعتراضات کاهش قابل توجهی داشته‌است. اما
اول اعتراضات کاهش قابل توجهی داشته‌است. اما تنها در شهر مارسی نزدیک به هزار نفر ضمن تجمع در اطراف بنای «طاق پیروزی» شعار استعفای امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه را سر داده و خواستار برگزاری همه‌پرسی شدند.
برنامهٔ پاداش نقدی () یک برنامهٔ مشوق مالی است، که توسط شرکت‌های اپراتور کارت‌های اعتباری یا سیستم‌های واسط خرید بکار گرفته می‌شود و بر پایهٔ آن، درصدی از مبلغی که جابجا می‌شود، به مالک کارت بازپرداخت می‌گردد. بسیاری از صادرکنندگان کارت‌های اعتباری در بریتانیا و ایالات متحده، برنامه‌های پاداش نقدی را با هدف تشویق مشتریان خود به استفاده از کارت، اجرا می‌کنند. این مزایا اغلب بین ۰٫۵٪ تا ۲٪ از هزینه‌های خالص را به عنوان تخفیف سالانه به مشتریان خود بازپرداخت می‌کنند. نحوهٔ کارکرد. در این مدل شرکت‌های صادر کننده
نحوهٔ کارکرد. در این مدل شرکت‌های صادر کننده کارت بانکی یا سیستم‌های واسط در ازای معرفی مشتری به فروشگاه‌ها مبلغی به عنوان کمیسیون دریافت می‌کنند. قسمتی از این کمیسیون دریافتی به عنوان سهم مشتری و تحت عنوان «کش‌بک» به مشتری برگردانده می‌شود. کش‌بک در خریدهای اینترنتی. مدل ارائه کش‌بک در خریدهای اینترنتی نیز ارائه شده است. در این مدل در صورت خرید از طریق پلتفرم‌های واسط، مبلغی از وجه پرداختی تحت عنوان کش‌بک به حساب مشتری برگشت داده می‌شود. این درصد در برخی از موارد تا ۳۰٪ نیز لحاظ می‌شود. مطرح‌ترین
برخی از موارد تا ۳۰٪ نیز لحاظ می‌شود. مطرح‌ترین وبسایت‌های ارائه این سرویس در خارج از ایران وبگاه‌های راکوتن و تاپ کش‌بک هستند. در ایران نیز برخی از سرویس‌ها نظیر تخفیفان و کشینه این خدمت را ارائه می‌کنند.
سباستین دلفوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت و لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
ویلی د خست (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری بروکلین اشاره کرد.
ویلی اسخرودرس (; – ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فائما اشاره کرد.
امه د خنت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
آرتور فاندرستویفت (؛ ۲۳ دسامبر ۱۸۸۳ – ۶ مه ۱۹۵۶ (aged 72)) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
بارتس آرناوتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
برت فان لربرخه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
دریس د بونت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
الیاس فان برسخم (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
الیوت لیتار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
پیامی صفا (; – ) روزنامه‌نگار، پدیدآور، و نویسنده اهل ترکیه بود. او رمان های زیادی را با نام مستعار سرور بدی نوشت. او شخصیت جینگوز رجایی را با الهام از شخصیت آرسن لوپن خلق کرد.
فلوری دو تیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم لوتوان‌ال–یومبو اشاره کرد.
فردریک باکارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاندباوکردیت–کولناخو و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
جیمز فانلاندسخوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه، لاندباوکردیت–کولناخو، و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
یوهان کونن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و سایکل کولستروپ اشاره کرد.
یوناس ریکارت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
یوناتان برینه (؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
کوین کلایس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
کوین د یونگه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
لوئیس فرهلست (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، اشاره کرد.
ماکسیم فارازاین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
نیکولاس فرکن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
پل فرسخوره (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا، تیم دوچرخه‌سواری بیانکی، و فاگور اشاره کرد.
روب پترس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
رمی مرتس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
استف فان زومرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
استیخ بروکس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال، و تیم لوتو–سودال، اشاره کرد.
تیم دکلرک (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه و تیم کوئیک‌استپ فلورز اشاره کرد.
تیموتی استونس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری وکانسولیل–دی‌سی‌ام و وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
وینسنت باستانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاندباوکردیت–کولناخو اشاره کرد.
ویلی دربوون (; – ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فائما و تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا اشاره کرد.
ویلی اینتفن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به مولتنی و تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا اشاره کرد.
ویم املوپ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
واوتر فان مخلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
زاندرو مریس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وانتی–گروپ گوبر، و وانتی–گروپ گوبر، و تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
آنتوان وارنیر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت اشاره کرد.
بنیامین دکلرک (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
بنیامین فراس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
بیورخ لامبرخت (؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۹۷ – درگذشت ۵ اوت ۲۰۱۹) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرد می‌توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
کریستف نوپه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
دریس فان خستل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال و اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
انزو واترس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
اورت فربیست (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم کوئیک‌استپ فلورز و اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
فردریک فریزون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم لوتو–سودال، و تیم لوتو–سودال، اشاره کرد.
جانی فرمرش (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان اشاره کرد.
آنری هنس (؛ ۶ دسامبر ۱۸۸۹ – ۲۰ فوریه ۱۹۶۳) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آنری فان کرکهووه (؛ ۶ سپتامبر ۱۹۲۶ – ۴ نوامبر ۱۹۹۹) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یارل سالومن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
جف فان مرهاخه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
ینس والایس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسپورت فلاندر-بالوزه اشاره کرد.
ینته بیرمانس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وانتی–گروپ گوبر و تیم کاتیوشا–آلپتسین اشاره کرد.
ژوزه د کاور (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری پژو اشاره کرد.
کوین فان ملسن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وانتی–گروپ گوبر اشاره کرد.
میخائل خولارتس (; – ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ورانداس ویلمز–کرلان، و ورانداس ویلمز–کرلان، و تیم لوتو–سودال اشاره کرد.
میخائل فانتاورنهاوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
الیویه شوالیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دابلیوبی ورانکلاسیک آکوا پروتکت اشاره کرد.
نگهبانان () فیلمی در ژانر فانتزی، علمی–تخیلی و ابرقهرمانی به کارگردانی ساریک آندرئاسیان است که از سوی توربوفیلمز در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصه داستان. در طول جنگ سرد، یک سازمان مخفی موسوم به «میهن پرست» تیمی از ابرقهرمانان اتحاد جماهیر شوروی را جمع‌آوری می‌کند و باعث تغییر و تقویت [DNA] بسیاری از افراد منتخب در سرزمین دولت سابق می‌شود تا از سرزمین مادری در برابر تهدیدات فوق بشری دفاع کند. این تیم نمایندگان ملیت‌های مختلف اتحاد جماهیر شوروی را شامل می‌شود. آرسنی (اورسوس) می‌تواند به یک مرد خرسی بزرگ و
آرسنی (اورسوس) می‌تواند به یک مرد خرسی بزرگ و فوق‌العاده قوی تبدیل شود. تمیرخان (خان) دارای سرعت بسیار بالا و دارای یک جفت شمشیر خمیده‌است. لرنیک (لر) توانایی کنترل زمین و سنگ را دارد و زنیا، قدرت نامرئی دارد و می‌تواند بدن خود را به آب تبدیل کند.
آزادسازی اقتصادی در هند اشاره به آن آزادسازی اقتصادی دارد که در سال ۱۹۹۱آغاز شده و هدف آن سوق دادن اقتصاد به سمت خدمات گرایی، بازار گرایی بیشتر و گسترش نقش سرمایه‌گذاری‌های خصوصی و خارجی بوده‌است. تغییرات اعمال شده در این راستا شامل کاهش تعرفه واردات، کاهش نظارت دولت بر بازار، کاهش مالیات و سرمایه‌گذاری‌های خارجی گسترده‌تر بوده‌است. طرفداران آزادسازی اقتصادی در هند مدعی هستند، این آزادسازی، رشد اقتصادی این کشور را در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ به همراه داشته‌است. این در حالی است که مخالفان این روند، آزادسازی را
این در حالی است که مخالفان این روند، آزادسازی را مسئول گسترش فقر، نابرابری و تنزل اقتصادی می‌دانند. مسیر کلی آزادسازی اقتصادی در هند از ۱۹۹۲، صرف نظر از اینکه چه حزبی بر سر کار بوده‌است، تغییری نکرده‌است، اگرچه هیچ‌یک از احزاب هنوز راه حلی برای مسائل دشوار گوناگون از جمله قوانین آزادسازی بازار کار و کاهش یارانه‌های کشاورزی پیدا نکرده‌اند. بحث داغی که همچنان در هند وجود دارد این است که اصلاحات اقتصادی به چه شکل پایدار خواهند ماند. به ائتلاف‌های دولتی هند توصیه شده‌است که آزادسازی بازار را ادامه دهند. تا قبل
شده‌است که آزادسازی بازار را ادامه دهند. تا قبل از سال ۲۰۱۵، هند رشد اقتصادی کندتری نسبت به چین که آزادسازی اقتصاد خود را از سال ۱۹۷۸ آغاز کرده‌است، داشته‌است. اما در سال ۲۰۱۵ هند، چین را از نظر نرخ رشد تولید ناخالص داخلی پشت سر گذاشت. بر اساس "فصلنامه مک کینزی، "با از بین رفتن موانع اصلی "اقتصاد هند آزاد خواهد شد و این آزادسازی منجر خواهد شد اقتصاد هند در مقایسه با چین با سرعت بیشتری رشد پیدا کند، با سرعت 10% در سال ". با این وجود همواره بحث‌های زیادی در رابطه با آزادسازی به عنوان یک استراتژی رشد اقتصادی
با آزادسازی به عنوان یک استراتژی رشد اقتصادی وجود داشته‌است. از سال ۱۹۹۲ نابرابری درآمدی در هند شدت پیدا کرده‌است، به نحوی که نرخ مصرف سرانهٔ قشر فقیر جامعه ثابت مانده در حالی که مصرف قشر ثروتمند جامعه رو به رشد بوده‌است. همزمان با کاهش تولید ناخالص داخلی به کمترین میزان خود در یک دهه در سال ۲۰۱۲، انتقادات زیادی متوجه اصلاحات اقتصادی شد. به نظر می‌رسید این اصلاحات نتوانسته بودند در زمینه رشد اشتغال، رشد ارزش تغذیه ای از نظر مصرف مواد غذایی حاوی کالری و همچنین صادرات، موفقیتی کسب کنند و در نتیجه منجر به
صادرات، موفقیتی کسب کنند و در نتیجه منجر به بدتر شدن سطح کسری بودجه نسبت به دوره قبل از اصلاحات شده بودند. اما در سال مالی ۲۰۱۳–۱۴، رشد اقتصادی به ۶٫۹ درصد و پس از آن در سال مالی ۲۰۱۴–۱۵ به ۷٫۳٪ افزایش یافت. در ماه‌های ژانویه تا مارس سال ۲۰۱۵ این رقم به ۷٫۵٪ رسید ولی در ماه‌های آوریل تا ژوئن ۲۰۱۵ مجدداً به ۷٫۰٪ کاهش پیدا کرد. سیاست‌های قبل از آزادسازی اقتصادی. سیاست اقتصادی هند پس ازاستقلال تحت تأثیر تجربه استعمار و سوسیالیست فابیانیسم قرار داشت. سیاست‌ها به سمت حمایت‌گرایی پیش می‌رفت، و بر صنعتی سازی
به سمت حمایت‌گرایی پیش می‌رفت، و بر صنعتی سازی جایگزین واردات، مداخله گرایی حد اقلی دولت در کسب و کار به خصوص در بازارهای کاری و مالی، ایجاد یک بخش عمومی عظیم، تنظیم قوانین کسب وکار و اقتصاد دستوری تأکید داشت. برنامه‌های پنج ساله هند، شبیه اقتصاد دستوری دراتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق بود. صنعت فولاد، معدن، قطعات اتومبیل، آب، ارتباطات از راه دور، بیمه و صنایع الکترونیک در کنار صنایع دیگر در نیمه دهه ۱۹۵۰ ملی شدند. بین سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۹۰ داشتن مجوزهای دقیق، رعایت قوانین به همراه مجوز راج (Raj Licence)
رعایت قوانین به همراه مجوز راج (Raj Licence) برای راه اندازی کسب و کار در هند الزامی بودند. تلاش‌های آزادسازی اقتصادی قبل از ۱۹۹۱. در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۸۵ تلاش‌هایی در جهت آزادسازی اقتصادی صورت گرفت. اولین تلاش در سال ۱۹۶۷ تغییر پیدا کرد. پس از آن یک نسخه قوی تر از سوسیالیسم به مورد پذیرش قرار گرفت. دومین تلاش جدی در سال ۱۹۸۵ توسط نخست‌وزیر راجیو گاندی صورت گرفت. این روند در سال ۱۹۸۷ متوقف شد، هر چند نسخه تغییریافته سال ۱۹۶۷ جایگزین نشد. در دهه ۱۹۸۰، دولت به رهبری راجیو گاندی اصلاحات کمرنگی را آغاز کرد.
به رهبری راجیو گاندی اصلاحات کمرنگی را آغاز کرد. دولت مقررات مجوز راج (Licence Raj) را کمی کاهش داد، و همچنین رشد ارتباطات از راه دور و صنایع نرم‌افزاری را ارتقا بخشید. دولت چاندرا سینگ (۱۹۹۰–۱۹۹۱) گام‌های قابل توجهی را در جهت اصلاحات بیشتر که مورد نیاز بودند، برداشت و پایه و اساس آن اصلاحات را بنا نهاد. وضعیت حاکم در دهه ۱۹۸۰. نتایج آزادسازی در سال ۲۰۰۶ به اوج خود رسید، زمانی که هند بالاترین نرخ رشد تولید ناخالص داخلی که ۹٫۶ درصد بود را ثبت کرد. با این رقم هند بعد از چین دومین اقتصاد بزرگی شد که سریعترین
هند بعد از چین دومین اقتصاد بزرگی شد که سریعترین رشد را در جهان داشتند. این نرخ رشد در نیمه اول سال ۲۰۱۲ کاهش قابل توجهی پیدا کرد. بر اساس گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، میانگین نرخ رشد ۷٫۵ درصد، دو برابر میانگین درآمد در یک دهه خواهد شد و اصلاحات بیشتری با سرعت پیش خواهند رفت. اقتصاد دوباره در سال ۲۰۱۴–۱۵ به رشد ۷٫۳ رسید. اولین اصلاحات (۱۹۹۱–۹۶). تا سال۱۹۹۱ هند هنوز هم یک سیستم بحران‌ها. تا سال۱۹۹۱ هند هنوز هم یک سیستم نرخ ارز ثابت داشت که در آن روپیه بر اساس ارزش سبدی از ارزهای عمده شرکای
آن روپیه بر اساس ارزش سبدی از ارزهای عمده شرکای تجاری ثابت شده بود. هند به مشکل تراز پرداخت‌ها در سال ۱۹۸۵ برخورد کرد و در پایان سال ۱۹۹۰ دولت هند با یک بحران اقتصادی جدی مواجه شد. دولت در آستانه ورشکستگی بود. بانک مرکزی از در اختیار گذاشتن اعتبارات جدید امتناع کرده بود و ذخایر ارز خارجی به حدی کاهش پیدا کرده بود که هند به سختی می‌توانست ارزش واردات را در عرض سه هفته تأمین مالی کند. هند مجبور شد متعهد به پرداخت 20 تن طلا به بانک اتحادیه سوییس و 47 تن طلا به بانک انگلستان به عنوان بخشی از یک تفاهمنامه کمکی
بانک انگلستان به عنوان بخشی از یک تفاهمنامه کمکی با صندوق بین‌المللی پول شد. بسیاری از اصلاحات اقتصادی به عنوان بخشی از کمک‌های صندوق بین‌المللی پول به هند تحمیل شد. آزادسازی ۱۹۹۱. در پاسخ، نخست‌وزیر Narasimha Rao همراه با وزیر دارایی مانموهان سینگ آزادسازی اقتصادی سال ۱۹۹۱ را آغاز کردند. اصلاحات جدید، مجوز راج را کنار گذاشت، تعرفه‌ها و نرخ بهره را کاهش داد و به بسیاری از انحصارات عمومی پایان داد، بطوریکه سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در بخش‌های بسیاری به‌طور اتوماتیک تأیید می‌شد. از آن زمان به بعد، هدف کلی
اتوماتیک تأیید می‌شد. از آن زمان به بعد، هدف کلی آزادسازی تغییر نکرده‌است، با این وجود هیچ دولتی تلاش نکرده‌است تا لابی‌های قدرتمندی مانند اتحادیه‌های صنفی و کشاورزان را در مسائل حل نشدنی مانند اصلاح قوانین کار و کاهش یارانه‌های کشاورزی به کار گیرد. با آغاز قرن ۲۱، هند در حال پیشرفت به سمت یک اقتصاد بازار آزاد بود که با کاهش قابل توجه کنترل دولت بر روی اقتصاد و افزایش آزادسازی مالی همراه بود. این روند با افزایش امید به زندگی، افزایش نرخ سواد و امنیت غذایی همراه بوده‌است، اگر چه شهرنشین‌ها بیش از روستاییان
بوده‌است، اگر چه شهرنشین‌ها بیش از روستاییان از این مزایا بهره‌مند شدند. تأثیرات اصلاحات. تأثیر این اصلاحات ممکن است بر اساس این واقعیت سنجیده شود که کل سرمایه‌گذاری خارجی (از جمله سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، سرمایه‌گذاری پورتفولیو (portfolio) و سرمایه‌گذاری مطرح شده در بازارهای بین‌المللی سرمایه) در هند از یک مقدار ناچیز US$۱۳۲ میلیون در ۱۹۹۱–۹۲ دلار به ۵٫۳ میلیارد دلار در ۱۹۹۵–۹۶ رشد داشته‌است. انتخاب واجپایی به عنوان نخست‌وزیر هند در سال ۱۹۹۸ و دستور کار او، خود یک تغییر مفید بود. نسخه او برای سرعت