payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنگی بود. طبق گزارش‌ها، درآمد آن به رهبری اس اس، که یک ساختار تجاری ایجاد شده توسط هیملر بود، فرستاده می‌شد. در نهایت، در تلاش برای کشف روانشناسی پیچیده و رفتار شریرانه افرادی که نقش مهمی در اجازه دادن، و سپس پرورش دستگاه‌های مرگ نازی‌ها داشتند، او گزارش‌های کوتاه وحشتناک از زندانیان، کارکنان زندان و «متخصصین» که برای اجرای وظایف عجیب و غریب نازی‌ها نقش کلیدی ایفا می‌کردند، داد. پس از جنگ. پس از جنگ، او بین سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۵۴ روی تاریخ جنگ جهانی دوم و جنایات جنگی نازی‌ها و گولاگ‌های شوروی (داره کل
و جنایات جنگی نازی‌ها و گولاگ‌های شوروی (داره کل اردوگاه‌های کار و اصلاح) از سال ۱۹۴۵–۱۹۵۴ کار کرد. او همچنین یک برنامه آموزشی برای زندانیان فرانسوی را آغاز کرد. ژرمن به عنوان استاد دانشکده مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی ۲۰ مأموریت علمی را در شمال آفریقا و خاورمیانه عهده‌دار شد. جنگ الجزایر. ژرمن در سال ۱۹۵۴ به الجزیره بازگشت تا وضعیت و اهمیت آن را در آستانه جنگ استقلال الجزایر مشاهده و تجزیه و تحلیل کند. او اصلی‌ترین عامل درگیری در این کشور را فقر جمعیت الجزیره توصیف کرد. به منظور بهبود وضعیت، او در اکتبر
توصیف کرد. به منظور بهبود وضعیت، او در اکتبر ۱۹۵۵ «مراکز اجتماعی» را راه اندازی کرد و قصد داشت تا آموزش عالی و حرفه ای را برای مردم روستایی در دسترس قرار دهد که آنها بتوانند در زندگی شهری دوام بیاورند. در ۴ ژوئیه ۱۹۵۷ در نبرد با الجزیره، او به صورت مخفیانه با یوسف سعدی، رهبر جنبش آزادیخواه ملی، با تلاش برای پایان دادن به اعدام‌ها و حملات علیه غیرنظامیان، دیدار کرد. تیلیون در میان نخستین کسانی بود که استفاده از شکنجه توسط نیروهای فرانسوی در جنگ را محکوم کرد. ادامه فعالیت‌ها و تعهدات. در سال ۱۹۵۹ فعالیتهای
ادامه فعالیت‌ها و تعهدات. در سال ۱۹۵۹ فعالیتهای قوم‌شناسی او همچنان ادامه داشت. کارهای او بر روی جوامع مدیترانه‌ای متمرکز بود. سمینارهای باستان‌شناسی مغرب او هنوز به عنوان مرجع مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان یک استاد او در مجموع بیست سفر علمی به آفریقای شمالی و خاورمیانه داشت. او در تقویت زنان مدیترانه (نه تنها زنان مسلمان) که بخاطر محذوریت‌های اقتصادی مجبور بودند کودکان زیادی داشته باشند و پسرها به دخترهایشان اولویت داشت تلاش کرد. کتاب حرم و عموزاده‌های او که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، انعکاس خصمانه
او که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، انعکاس خصمانه بخش‌های خاصی از جهان مسلمان را برانگیخت. او همچنین در انجمن ضد برده داری مدرن فعال بود. همچنین او در ادامه زندگی اش در خصوص این موضوعات سیاسی فعالیت کرد: درگذشت. ژرمن تیلیون روز شنبه ۱۹ آوریل سال ۲۰۰۸ زمانی که ۱۰۱ سال داشت در خانه‌اش در سن مانده در نزدیکی جنگل ونسان در ایالت ول-دو-مرن درگذشت. در ۲۴ آوریل سال ۲۰۰۸ مراسم تشییع جنازه مذهبی او درناحیهٔ ۱۲ پاریس برگزار شد. در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ رئیس‌جمهور فرانسه فرانسوا اولاند گفت که او در پانتئون (پاریس) خاکسپاری خواهد شد.
گفت که او در پانتئون (پاریس) خاکسپاری خواهد شد. او در مه ۲۰۱۵ در یک خاکسپاری نمادین به آنجا منتقل شد. مقبره ژرمن تیلیون شامل بقایای او نیست، بلکه مقداری خاک از قبر او است، زیرا خانواده وی نمی‌خواستند که جسد ژرمن جابجا شود.
اثر تیندال ، که با نام پراکندگی تیندال مشخص می‌شود نوعی از پراکندگی نور توسط ذرات یک کلوئید یا ذرات ظریف در یک سوسپانسیون است. این اثر به افتخار فیزیک‌دان سده نوزدهم جان تیندال نامیده شده است و مشابه پراکندگی رایلی است از این جهت که شدت نور پراکنده شده به توان چهارم بسامد نور وابسته است. به همین دلیل رنگ آبی بسیار بیشتر از رنگ قرمز پراکنده می‌شود. یک مثال روزمره آن دود ناشی از موتورسیکلت‌ها مخصوصاً با موتور دوزمانه است که قطرات روغن سوخته چنین پراکندگی را ایجاد می‌کنند. هرم نوری یا هاله‌ای که در اطراف
را ایجاد می‌کنند. هرم نوری یا هاله‌ای که در اطراف چراغ‌ها می‌بینید در واقع به علت حضور ذرات در هوا می‌باشد و شیشه‌های رنگی که در مساجد و کلیساها دیده می‌شوند به دلیل استفاده از ذرات با ابعاد متفاوت در شیشه هستند به‌طور مثال شیشه‌های قرمز می‌توانند با حضور نانو ذرات طلا رنگ قرمز و … ایجاد کرده باشند. منابع. اثر تیندال (Tyndall Effect)، مدرسه اینترنتی فرحناز ایرانپور.
علی مبشری روحانی شیعه و قاضی بازنشسته ایرانی و مستشار دیوان عالی کشور بود. از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ معاون قضائی دیوان عدالت اداری در امور هیئت عمومی بود. از سوابق وی ریاست دادگاه انقلاب استان تهران است. مبشری در دهه ۱۳۶۰ حاکم شرع اوین بود و در صدور حکم اعدام برای تقی شهرام نقش داشت. مبشری از جمله شاگردان مصباح یزدی است.
یک بارن (؛ نماد b) یک یکا در مساحت برابر با ۱۰−۲۸ m۲ (۱۰۰ fm۲) است. در ابتدا این یکا در فیزیک هسته‌ای برای بیان سطح مقطع هسته اتم و واکنش‌های هسته‌ای استفاده می‌شد اما امروزه در همه بخش‌های فیزیک ذرات استفاده می‌شود تا سطح مقطع هرگونه فرایند پراکندگی را بیان کند. یک بارن تقریباً اندازه سطح مقطع هسته اورانیوم است.
نوکلید (به انگلیسی Nuclide) اتمی است که تعداد پروتون‌ها، تعداد نوترون‌ها و تراز انرژی آن مشخص و منحصر به فرد باشد. به عبارت دیگر، نوکلید اتمی است که با ساختار ویژهٔ هستهٔ خود مشخص شده‌باشد. یک عنصر شیمیایی می‌تواند چند نوکلید مختلف با تعداد نوترون‌ها و ترازهای انرژی گوناگون داشته باشد. حداقل عمر یک نوکلید باید formula_1 ثانیه باشد تا به عنوان یک نوکلید متمایز شناخته شود. بیش از ۳۳۰۰ نوکلید شناسایی شده‌است که ۳۴۰ عدد از آن‌ها به صورت طبیعی در زمین وجود دارند و مابقی به صورت مصنوعی توسط واکنش‌های هسته‌ای در
و مابقی به صورت مصنوعی توسط واکنش‌های هسته‌ای در آزمایشگاه‌ها ساخته شده‌اند. این واژه در فارسی به صورت‌های نوکلاید، نوکلئید (تلفظ فرانسوی Nucléide)، ویژه‌هسته و گونه‌هسته نیز نوشته شده‌است. نمایش نوکلیدها. برای نمایش یک نوکلید از نماد شیمیایی عنصر به همراه عدد جرمی (مجموع تعداد پروتون‌ها و نوترون‌ها) آن استفاده می‌شود. برای مثال C که به صورت کربن-۱۲ هم نوشته می‌شود، نوکلیدی است که ۶ پروتون و ۶ نوترون دارد. در نماد نوکلیدها معمولاً عدد اتمی نوشته نمی‌شود چرا که عدد اتمی هر عنصر شیمیایی مشخص و ثابت است و
چرا که عدد اتمی هر عنصر شیمیایی مشخص و ثابت است و نمایش آن کار زائدی است. با این حال در بعضی موارد تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها نیز در کنار نماد شیمیایی عنصر نوشته می‌شود. مانند formula_2 که در این حالت تعداد نوترون‌ها در پایین سمت راست نشان داده می‌شود. این طرز نمایش معمولاً در نوشتن واکنش‌های هسته ای و موازنه کردن آن‌ها به کار می‌رود. از لحاظ سطح انرژی برخی نوکلیدها یک سطح پایه و یک یا چند حالت برانگیخته دارند. حالت‌های برانگیخته در نماد نوکلیدها با یک حرف m پس از عدد جرمی مشخص می‌شود. m حرف اول کلمه
حرف m پس از عدد جرمی مشخص می‌شود. m حرف اول کلمه metastable به معنی نیمه‌پایدار یا شبه‌پایدار است. به عنوان مثال نوکلید تربیم علاوه بر حالت پایدار، چندین حالت برانگیخته نیز دارد که به صورت‌های Tb و Tb و Tb و Tb یا تربیم-، تربیم-، تربیم- و تربیم- نشان داده می‌شوند. روش‌های واپاشی و نیمه عمر این نوکلیدها با هم متفاوت است. حداقل نیمه‌عمر یک نوکلید. برخی نوکلیدهای مصنوعی که در شتاب‌دهنده‌ها یا رآکتورها ساخته می‌شوند، نیمه‌عمر بسیار کوتاهی دارند. به همین دلیل برای نوکلیدها یک نیمه‌عمر حداقلی تعریف شده‌است تا
برای نوکلیدها یک نیمه‌عمر حداقلی تعریف شده‌است تا بتوان آن‌ها را در آشکارسازها شناسایی کرد. این نیمه‌عمر formula_1 ثانیه است. همچنین یک «هسته» برای تبدیل شدن به یک «اتم» باید یک آرایهٔ الکترونی به دور خود جذب کند. این کار به زمانی در حدود formula_4 ثانیه نیاز دارد که کمی کمتر از نیمه‌عمر حداقلی نوکلیدهاست و تضمین می‌کند که یک اتم تشکیل شده‌است. تاریخچه و ریشه‌شناسی. پس از کشف و مطالعهٔ عنصرهای شیمیایی، دانشمندان به تدریج متوجه تناقض‌هایی در ویژگی‌های آن‌ها شدند. طبق نظریه اتمی دالتون تمام اتم‌های یک عنصر
شدند. طبق نظریه اتمی دالتون تمام اتم‌های یک عنصر باید وزن یکسانی داشته باشند، اما اندازه‌گیری‌های شیمیدانان در قرن نوزدهم نشان می‌داد که یک عنصر می‌تواند در شکل‌های مختلفی در طبیعت یافت شود که هر کدام از این شکل‌ها نیز جرم اتمی مخصوص به خود را دارند. برای حل این مشکل، شیمیدان انگلیسی فردریک سودی در سال ۱۹۱۳ پیشنهاد کرد که اتم‌هایی که تنها اختلافشان در وزنشان است، همگی در یک خانه جدول تناوبی قرار داده شوند و برای تمایزگذاری بین آن‌ها از واژه ایزوتوپ (به معنی هم‌خانه) استفاده شود. با ظهور دانش هسته ای و کشف
هم‌خانه) استفاده شود. با ظهور دانش هسته ای و کشف ساختار هستهٔ اتم در قرن بیستم، معلوم شد که اختلاف وزن ایزوتوپ‌ها به دلیل تفاوت در تعداد نوترون‌ها است. با پیشرفت دانش هسته‌ای، تعداد زیادی «گونهٔ اتمی» مختلف کشف شد و روشن شد که برای توصیف آن‌ها به مفهومی جامع‌تر از ایزوتوپ نیاز است. در سال ۱۹۴۷ شیمیدان آمریکایی ترومن پی. کومان (Truman P. Kohman) با انتشار مقاله‌ای در نشریه «آمریکن ژورنال آو فیزیکس» واژه نوکلید را برای اشاره دقیق به یک گونهٔ اتمی خاص پیشنهاد کرد. وی توضیح داد که این واژه را از ترکیب کلمه
کرد. وی توضیح داد که این واژه را از ترکیب کلمه لاتین Nucleus (به معنای هسته) و پسوند ide- (به معنای گونه، نوع) ساخته‌است. ضرورت استفاده از واژه نوکلید. استدلال ترومن پی. کومان برای استفاده از این واژه چنین بود: "برای اشاره به اتمی که از نظر ساختمان هسته با اتم‌های دیگر تفاوت دارد، در زبان انگلیسی واژه ای وجود ندارد. هم اکنون از اصطلاح‌هایی مانند "یک گونهٔ اتمی" یا "یک نوع اتم" یا "یک گونهٔ هسته ای" استفاده می‌کنیم. اما این ترکیب‌ها فاقد سادگی و سرراستی مورد نیاز در متن‌های علمی هستند. از سوی دیگر واژهٔ
نیاز در متن‌های علمی هستند. از سوی دیگر واژهٔ ایزوتوپ نیز مناسب نیست چرا که ایزوتوپ به یک گونهٔ خاص از یک عنصر اشاره می‌کند و بر رابطهٔ بین ایزوتوپ‌های یک عنصر تأکید دارد که چیزی شبیه رابطهٔ "برادری" یا "همکاری" است. واژهٔ هسته نیز برای مقصود ما مناسب نیست چرا که مفهوم هسته به ندرت به تنهایی در نظر گرفته می‌شود و در حالت معمول آن را یکی از اجزای سازندهٔ اتم می‌دانند". هم اکنون هنگامی که از واژه نوکلید استفاده می‌کنیم، سه ویژگی اساسی یک اتم یا هسته را به‌طور دقیق مشخص می‌کنیم: به این ترتیب از ایجاد هرگونه
دقیق مشخص می‌کنیم: به این ترتیب از ایجاد هرگونه ابهام جلوگیری می‌کنیم چرا که تغییر هرکدام از این ویژگی‌ها باعث تغییرات چشمگیری در اتم یا هسته می‌شود. مثلا: با توجه به این موارد، استفاده از واژه‌های اتم، عنصر، هسته یا حتی ایزوتوپ به ویژه در علوم هسته‌ای می‌توانند باعث ایجاد ابهام شوند. تفاوت نوکلید و ایزوتوپ. طبق آنچه گفته شد، ایزوتوپ‌ها زیرمجموعه‌ای از نوکلیدها هستند. به عبارت دقیق‌تر ایزوتوپ‌ها نوکلیدهایی هستند که تعداد پروتون‌هایشان با هم برابر است. ایزوتوپ‌ها می‌توانند ویژگی‌های هسته‌ای گوناگونی داشته
می‌توانند ویژگی‌های هسته‌ای گوناگونی داشته باشند. اما ویژگی‌های شیمیایی یکسانی دارند. چرا که ویژگی‌های شیمیایی یک عنصر را آرایش الکترون‌های آن تعیین می‌کند نه ساختار هسته. حتی در هسته‌های سبک که اختلاف نسبت نوترون به پروتون بین ایزوتوپ‌های مختلف زیاد است، تغییر تعداد نوترون‌ها تأثیر محسوسی بر خواص شیمیایی ایزوتوپ‌ها ندارد (هرچند استثناءهای معدودی مثل ایزوتوپ‌های هیدروژن وجود دارد). از سوی دیگر نوکلیدها علاوه بر خواص هسته‌ای متفاوت، ممکن است خواص شیمیایی متفاوتی نیز داشته باشند. چرا که نوکلیدها در واقع
متفاوتی نیز داشته باشند. چرا که نوکلیدها در واقع «گونه‌های مختلف اتم‌ها» هستند. البته واژه ایزوتوپ در مجموع رایج‌تر از نوکلید است و هنوز هم در جاهایی که نوکلید مناسبتر است، به اشتباه از واژه ایزوتوپ استفاده می‌شود. مثلاً در پزشکی هسته‌ای، رادیونوکلیدها (نوکلیدهای پرتوزا) را حتی وقتی عددهای اتمی متفاوتی دارند به اشتباه رادیوایزوتوپ می‌خوانند. انواع نوکلیدها. نوکلیدها را از نظر روابط میان ذرات تشکیل دهنده و سطوح مختلف انرژی، می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم کرد. این تقسیم‌بندی را نخستین بار ترومن پی. کومان
کرد. این تقسیم‌بندی را نخستین بار ترومن پی. کومان انجام داد. ۱-ایزوتوپ‌ها: نوکلیدهایی که تعداد پروتون‌هایشان مساوی باشد را ایزوتوپ می‌نامند. واژه ایزوتوپ به معنی هم‌جا یا هم‌خانه است و به این واقعیت اشاره دارد که ایزوتوپ‌ها در واقع نوکلیدهایی هستند که در یک خانه جدول تناوبی قرار دارند. به عبارت دیگر آن‌ها شکل‌های مختلف یک عنصر شیمیایی هستند. مانند C و C و C که همه ایزوتوپ‌های مختلف عنصر کربن هستند. ۲-ایزوتون‌ها: نوکلیدهایی که نوترون‌های برابر ولی تعداد پروتون‌های متفاوت دارند، ایزوتون نامیده می‌شوند. به
متفاوت دارند، ایزوتون نامیده می‌شوند. به عنوان مثال K و Ar و Cl و S همگی ۲۰ نوترون دارند و با هم ایزوتون هستند. واژه ایزوتون را فیزیکدان آلمانی ک. گوگن هایمر (K. Guggenheimer) در سال ۱۹۳۴ ابداع کرد. وی در کلمه isotope حرف p (به عنوان نماینده پروتون) را با حرف n (به عنوان نماینده نوترون) جایگزین کرد تا به یکسان بودن تعداد نوترون‌ها اشاره کند. ۳-ایزوبارها: نوکلیدهایی که عدد جرمی یکسان دارند ولی تعداد پروتون‌هایشان متفاوت است، ایزوبارهای یکدیگر محسوب می‌شوند. برای مثال F و O و O که عدد جرمی هرکدامشان ۱۷ است،
برای مثال F و O و O که عدد جرمی هرکدامشان ۱۷ است، با هم ایزوبار هستند. واژه ایزوبار نخستین بار توسط شیمیدان بریتانیایی آلفرد والتر استوارت (Alfred Walter Stewart) در سال ۱۹۱۸ پیشنهاد شد. او این واژه را از ترکیب دو کلمه یونانی isos (یکسان) و baros (وزن) ابداع کرد. ایزوبار به معنی هم‌وزن است ولی باید توجه داشت که منظور از هم وزن، یکسان بودن عددهای جرمی این نوکلیدها است. بدیهی است که جرم اتمی ایزوبارها با هم متفاوت است. ۴-هسته‌های آینه‌ای: هرگاه تعداد نوترون‌ها و پروتون‌های یک نوکلید به ترتیب برابر با تعداد
و پروتون‌های یک نوکلید به ترتیب برابر با تعداد پروتون‌ها و نوترون‌های یک نوکلید دیگر باشد، آن‌ها را هسته‌های آینه‌ای (Mirror nuclei) می‌نامند. مانند نوکلیدهای O و C یا He و H. همان‌طور که ملاحظه می‌شود عدد جرمی این نوکلیدها با هم برابر است و ایزوبار محسوب می‌شوند. به همین دلیل آن‌ها را ایزوبارهای آینه‌ای نیز می‌نامند. ۵-ایزودیافرها: نوکلیدهایی هستند که عدد اتمی و عدد جرمی متفاوتی دارند ولی اختلاف تعداد پروتون‌ها و تعداد نوترون‌هایشان برابر است. مثلاً در هر دو نوکلید U و Th اختلاف تعداد نوترون‌ها و
در هر دو نوکلید U و Th اختلاف تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها برابر ۵۴ است: N − Z = ۵۴ ۶-ایزومرهای هسته‌ای: نوکلیدهایی که تعداد نوترون‌ها و پروتون‌هایشان با هم برابر است ولی سطح‌های انرژی یا حالت‌های برانگیختگی متفاوتی دارند، ایزومرهای هسته‌ای نامیده می‌شوند. برای مثال Tc و Tc دارای دو سطح انرژی مختلف هستند؛ بنابراین هرچند از لحاظ شیمیایی ایزوتوپ یکدیگرند، از لحاظ هسته ای دو نوکلید مختلف به‌شمار می‌آیند. پایداری نوکلیدها. نوکلیدها به دو دستهٔ پایدار و ناپایدار تقسیم می‌شوند. نوکلیدهای ناپایدار پرتوزا هستند و
تقسیم می‌شوند. نوکلیدهای ناپایدار پرتوزا هستند و دچار واپاشی می‌شوند. منظور از نوکلید پایدار، نوکلیدی است که خودبه‌خود دچار واپاشی نشود. پایداری یک نوکلید به عوامل متعددی بستگی دارد و هیچ قاعدهٔ دقیقی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن پایداری یا ناپایداری یک نوکلید را پیش‌بینی کرد. اما با استفاده از سه قاعده می‌توان پایداری نوکلیدها را تخمین زد: ۱-بالا بودن انرژی بستگی متوسط نوکلئون‌ها. انرژی لازم برای تجزیهٔ یک هسته به نوکلئون‌ها (پروتون‌ها و نوترون‌ها) را انرژی بستگی هسته می‌نامند. با تقسیم این انرژی بر
انرژی بستگی هسته می‌نامند. با تقسیم این انرژی بر تعداد نوکلئون‌ها، «انرژی بستگی متوسط نوکلئون‌ها» به دست می‌آید. هر قدر این کمیت بیشتر باشد، نوکلید پایدارتر است. با توجه به نمودار مشاهده می‌شود که انرژی بستگی متوسط نوکلیدهایی که عدد جرمی‌شان حول و حوش عدد جرمی نوکلید آهن-۵۶ است، بیشترین مقدار را دارد و در نتیجه این نوکلیدها بیشترین پایداری را دارند. ۲-برابر بودن تعداد پروتون‌ها و نوترون‌ها در نوکلیدهای سبک (Z&lt;۲۰). نوکلیدهایی که عدد اتمی‌شان کمتر از ۲۰ است و در آن‌ها تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها با هم
است و در آن‌ها تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها با هم برابر است، بسیار پایدارند. اما با افزایش عدد اتمی، پایداری نوکلیدها کاهش می‌یابد چرا که با بیشتر شدن تعداد پروتون‌ها، نیروهای دافعهٔ الکترواستاتیک بین آن‌ها افزایش می‌یابد و هسته را ناپایدار می‌کند. برای غلبه بر این نیروها، باید تعداد نوترون‌ها در هسته افزایش یابد تا نیروهای هسته‌ای قوی بر نیروهای دافعهٔ الکترواستاتیک غلبه کنند و موجب پایداری هسته بشوند. با توجه به نمودار مشاهده می‌شود که با بالا رفتن عدد اتمی (Z&gt;۲۰)، محدودهٔ پایداری نوکلیدها از خط N=Z
(Z&gt;۲۰)، محدودهٔ پایداری نوکلیدها از خط N=Z فاصله می‌گیرد و به سمت افزایش تعداد نوترون‌ها می‌رود. ۳-زوج بودن تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها. نوکلیدهایی که تعداد نوترون‌ها و پروتون‌هایشان زوج است، بالاترین پایداری را دارند. بین نوکلیدهای شناخته شدهٔ پایدار، ۵۷٪/۸ تعداد پروتون و نوترون زوج دارند. در ۱۹٪/۸ تعداد نوترون‌ها زوج و تعداد پروتون‌ها فرد است. در ۲۰٪/۹ تعداد پروتون‌ها زوج و نوترون‌ها فرد است و فقط در ۱٪/۵ از نوکلیدهای پایدار تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها هر دو فرد است. نوکلیدهای طبیعی و مصنوعی. تا کنون
هر دو فرد است. نوکلیدهای طبیعی و مصنوعی. تا کنون (سال ۲۰۱۷) ۳۳۸۶ نوکلید شناخته شده که از این میان ۳۴۰ نوکلید در طبیعت یافت می‌شوند. مابقی نوکلیدها مصنوعی هستند و توسط واکنش‌های هسته‌ای ساخته می‌شوند. تمام نوکلیدهای مصنوعی پرتوزا و ناپایدار هستند و از آن جا که تحقیق و پژوهش در این زمینه ادامه دارد، تعدادشان در آینده افزایش خواهد یافت. اما نوکلیدهای طبیعی را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد: مرجع اطلاعات جدید دربارهٔ نوکلیدها. نشریه Nuclear Data Sheets یکی از منابع معتبر اطلاعات مربوط به نوکلیدهاست. این نشریه
معتبر اطلاعات مربوط به نوکلیدهاست. این نشریه به صورت ماهانه منتشر می‌شود و نه تنها اطلاعات مربوط به هر دسته از ایزوبارها را منتشر می‌کند، بلکه خلاصهٔ تمام مقالات منتشر شده در سال را به صورت دسته‌بندی شده بر حسب نوکلیدها ارائه می‌کند. ناشر آن آزمایشگاه ملی بروک هِیوِن (Brookhaven National Laboratory) ایالات متحده آمریکا است. داده‌های این نشریه توسط گروهی از فیزیکدانان از سراسر جهان تهیه می‌شود که از اعضای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هستند. این نشریه در سایت ساینس دایرکت قابل دسترس است.
سیروس میمنت رنجبر (زاده ۴ خرداد ۱۳۳۸)، بازیگر و فیلمنامه‌نویس ایرانی است. او اغلب در آثار کمدی، ایفای نقش کرده است. فیلم‌های "معجزه خنده" (۱۳۷۵) و "فوتبالی‌ها" (۱۳۸۹) و مجموعه‌های تلویزیونی "سه دونگ، سه دونگ" (۱۳۹۰)، "نون خ" (۱۴۰۲–۱۳۹۷) و "راز بقا" (۱۴۰۲) از جمله مشهورترین آثاری است که او در آنها، حضور داشته است. فعالیت سیاسی. وی در ۲۴ فروردین ۱۳۹۶ با حضور در وزارت کشور در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران ثبت نام کرد اما توسط شورای نگهبان قانون اساسی واجد شرایط برای حضور در رقابت انتخابات نشد.
امیر آرام (زادهٔ ۲۸ آبان ۱۳۳۰) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز و نوازندهٔ راک ایرانی مقیم لس‌آنجلس است. وی در کنار کوروش یغمایی و حبیب محبیان از پیشگامان موسیقی مستقل ایران به‌شمار می‌روند. زندگی‌نامه. پیش از انقلاب و شروع فعالیت هنری. امیر آرام در ۲۸ آبان ۱۳۳۰ در محلهٔ بهارستان تهران متولد شد. وی فعالیت هنری خود را در ۱۶ سالگی، با ساختن آهنگ‌های «"شهر نور"» و «"گردنبند الله"» برای منوچهر سخایی که همسر خواهرش بود، آغاز کرد که برای‌ اولین بار در شویِ تلویزیونی چشمک پخش شدند. وی پس از سیاوش قمیشی، از جملهٔ
چشمک پخش شدند. وی پس از سیاوش قمیشی، از جملهٔ هنرمندانی بود که پس از پایان تحصیل موسیقی در خارج از کشور در اوایل دهه ۱۳۵۰ به ایران بازگشت و به آهنگسازی برای خوانندگانی چون افشین مقدم، شاهرخ، گیتی، ابی و داریوش پرداخت، اما ساخته‌هایش برای شهره و لیلا فروهر، نامش را بیشتر مطرح کرد. امیر آرام پیش از انقلاب، سه آلبوم با فضاسازی خاص و در سبک سایکدلیک راک اجرا کرد که شامل «"هفت روز هفته"» و «"از زمین تا پلوتون"» به ترتیب در سال ۱۳۵۴ و ۱۳۵۵ توسط شرکت «پرسپولیس» ارائه شدند و آلبوم سومی با نام «"افعال"» که از
ارائه شدند و آلبوم سومی با نام «"افعال"» که از سرنوشت این آلبوم، اطلاعات موثقی در دست نیست. در آلبوم «"هفت روز هفته"» برای ایجاد حس توالی ترانه‌ها، با استفاده از صداهای مختلف (از صدای باد و باران گرفته تا صدای موتور ماشین و تصادف) در بین تراک‌ها استفاده شد که در زمان خود، کار نوینی به‌حساب می‌آمد. این آلبوم‌ها در بین جویندگان آثار متفاوت از پاپ مرسوم، موفق بودند. علاوه بر ملودی، کلام اکثر آن‌ها از خود او بود و به سنت موسیقی راک، تکیه بیشتر بر روی موسیقی بود تا کلام. دل‌بستگی امیر آرام به اشعار مولوی و حافظ
تا کلام. دل‌بستگی امیر آرام به اشعار مولوی و حافظ موجب تلفیق اشعار کلاسیک با موسیقی مدرن شد. شرکت‌های «آرگامان» و «کاسپین» نیز قبل از انقلاب ۱۳۵۷ نسبت به ارائه مجدد آلبوم‌های «"هفت روز هفته"» و «"از زمین تا پلوتون"» اقدام کردند و به‌دنبال آن، چندین تک آهنگ ازجمله «"مفتعلن"»، «"دعا"»، «"سنگ"» و «"طلسم"» از امیر آرام منتشر شد. وی در سال ۱۳۵۶ ایران را به مقصد انگلستان ترک کرده و پس از مدتی به آمریکا کوچ کرد. پس از انقلاب و گرایش سیاسی. امیر آرام در سال ۱۳۶۰ به لس‌آنجلس مهاجرت کرد و در آنجا فعالیت خود را ادامه
لس‌آنجلس مهاجرت کرد و در آنجا فعالیت خود را ادامه داد. وی در آلبوم‌های اولیهٔ خود در لس‌آنجلس، با هنرمندانی همچون ابی، مارتیک، لیلا فروهر، اردشیر فرح، ناصر چشم‌آذر، منوچهر چشم‌آذر، عبدی یمینی، محمد شمس و آندرانیک همکاری کرد که موجب تولید آثار موفق و ماندگاری شد. وی در اواسط دهه هفتاد، به شورای ملی مقاومت ایران پیوست و نام او در میان هنرمندان به‌عنوان یکی از مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی مطرح شد. وی در سال ۱۳۶۱، آهنگ «"خاک"» را بر روی شعری از ادیب‌الممالک فراهانی با مطلع «"برخیز شتربانا بربند کجاوه"» ساخت که
با مطلع «"برخیز شتربانا بربند کجاوه"» ساخت که همچنان جز موفق‌ترین آثار اوست و امضای هنری او به‌شمار می‌رود. دل‌بستگی امیر آرام به مولانا و عرفان باعث شد که مطالعات خود را در این زمینه گسترش داده و طی سالیان اقامت در خارج از ایران، جلسات متعددی را به برگزاری حلقه و مجلس گفت‌وشنود در خصوص عرفان و مولاناشناسی و مباحثی از این‌ دست اختصاص دهد. از امیر آرام تاکنون بیست آلبوم صوتی، سه آلبوم ویدیویی و یک کتاب با نام «"گوهر جان"» منتشر شده‌است. وی در حال حاضر ساکن لس‌آنجلس است و در استودیوی صدابرداری شخصی‌اش، به
لس‌آنجلس است و در استودیوی صدابرداری شخصی‌اش، به ارائه آثار جدید خود می‌پردازد.
آنا گرکی با نام کامل کولت آنا گره‌گوار ؛ (زاده ۱۴ مارس ۱۹۳۱ – درگذشته ۶ ژانویه ۱۹۶۶) شاعر و آموزگار اهل الجزایر با منشأ فرانسوی بود. او با یک الجزایری ازدواج کرده بود و خودش را یک الجزایری می‌دانست و در مبارزه برای استقلال الجزایر از فرانسه شرکت داشت. آثار وی نشاندهنده عشق او به کوه‌های اوره Aurès می‌باشد که وی در آنجا بزرگ شده بود و همچنین نشاندهنده اعتقادات سیاسی وی می‌باشد. زندگی. کولت آنا گره گوار در ۱۴ مارس سال ۱۹۳۱ در باتنای الجزایر به دنیا آمد. او در منعا شهر کوچکی در کوه‌های اوره Aurès در جامعهٔ
در منعا شهر کوچکی در کوه‌های اوره Aurès در جامعهٔ بربرها بزرگ شد. او از یک خانواده نسل سوم فرانسوی - الجزایری و تنها فرزند یک معلم روشنفکر که دیدگاه‌های اسلامی رادیکال داشت بود. پدر او معلم دبستان بود. آنا علیه نظام تبعیض نژادی و بی عدالتی فعالیت می‌کرد. زمانی که بزرگ شد بسیار فقیر بود ولی اقوامش به او کمک می‌کردند. فعالیت‌ها. کولت گره گوار در پاریس به دانشگاه رفت ولی قبل از اینکه فارغ‌التحصیل شود به الجزایر بازگشت تا بتواند در مبارزه برای استقلال کشورش شرکت کند. به حزب کمونیست الجزایر Parti Communiste
شرکت کند. به حزب کمونیست الجزایر Parti Communiste Algérien (PCA) پیوست. او در سال ۱۹۵۵ در حالی که حزب کمونیست ممنوعه اعلام شد، همچنان کمونیست باقی ماند و برای حقوق مساوی زنان جنگید. گره گوار در آوریل سال ۱۹۵۷ در الجزایر دستگیر و زندانی شد. او در زندان باربروس نگهداری می‌شد. در این زندان زنان کتک زده می‌شدند، مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفتند و با برق و آب شکنجه می‌شدند. سپس او را به یک بازداشتگاه دیگر فرستادند و در سال ۱۹۵۸ شاید به دلیل ملیت فرانسوی اش به فرانسه بازگردانده شد. کولت گره گوار در سال ۱۹۶۰ ازدواج
بازگردانده شد. کولت گره گوار در سال ۱۹۶۰ ازدواج کرد. همسرش یک الجزایری بنام ملکی Melki بود. نام او آنا گرکی از دو نام فامیلی او ساخته شده‌است. در سال ۱۹۶۲ بعد از استقلال الجزایر، کولت گره گوار به کشورش بازگشت. در سال ۱۹۶۳ او از معدود اروپایی‌هایی بود که به قانون تبعیض نژادی اعتراض کرد. این قانون می‌گفت هردو والدین متولد الجزایر باید مسلمان باشند. در سال ۱۹۶۵ او مدرک لیسانس خود را در رشته ادبیات دریافت کرد و به عنوان معلم مدرسه در الجزیره شروع بکار کرد و در مدرسه عبدالقادر درس داد. او در ششم ژانویه سال ۱۹۶۶
عبدالقادر درس داد. او در ششم ژانویه سال ۱۹۶۶ هنگام زایمان و در سن سی و چهار سالگی درگذشت.
زنان در مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم و در نهضت مقاومت فرانسه نقش مهمی را در فرانسه اشغال شده بازی کرده‌اند. تاریخچه. به گفته رونالد ترمپه تاریخ‌نویس فرانسوی زنان کمتر از مردان، ۱۵ تا ۲۰٪ از رزمندگان مرد مقاومت و حدود ۱۵ درصد از اخراجی‌های سیاسی را تشکیل می‌دادند. برخی از این زنان عبارت بودند از: دانیل کازانوا، لیز لندن، ماری کلود وایان -کوتوریه، شارلوت دلبو، ژرمن تیلیون، جنویو دو گل آنتونیوز، ایوان پگینز، دنیس ورنای، انیس پوستل-وینای، ژاکلین پری دالینکور، ژیلبر بروسولت ژان گیوم، ژینت لیون کلمان. آنها اغلب
بروسولت ژان گیوم، ژینت لیون کلمان. آنها اغلب نقش‌های پشت جبهه را بازی می‌کردند. لوسی اوبراک یکی از بنیان‌گذاران آزادسازی جنوب، هلن ویانه که از همسرش فیلیپ ویانه، بنیان‌گذار دفاع از فرانسه، باسوادتر بود. زنان در منطقه شمالی نبرد جایی که مدرسه «سرپرستان کارخانه» یکی از ستون‌های آن بود حضور فعال داشتند. در خارج سازمان کار این جنبش، بسیاری از زنان در کمیته اصلی جنبش حضور داشتند. ژان دیوادن، الیزابت دوسااوز و اودیل کینلن از جمله آن‌ها بودند. جنبش آزادیبخش ملی توسط برتی آلبرشت تأسیس شد. کارمندان اداره بیکاری
توسط برتی آلبرشت تأسیس شد. کارمندان اداره بیکاری لیون که برتی مدیر آن بود در توسعه نبرد در جبهه جنوب فرانسه نقشی کلیدی داشت.دنیس سرنو در ایجاد تحرک در شبکه‌های شمال و منطقه ممنوعه نقشی برجسته داشت.هلن استودله، از شهر متز، شبکه فرار را تشکیل داد تا اعضای مقاومت را بتواند از فرانسه خارج کند. هزاران زندانی و عناصر مقاومت آزادی شان را به او مدیون هستند. او گروه فرار فرانسوا میتران رئیس‌جمهور فرانسه را تشکیل داد. همچنین او فرار بوریس هولبان بنیان‌گذار شبکه اف ت پ موا FTP-MOI (یک گروه مخفی که در سال ۱۹۹۰ عملیات
پ موا FTP-MOI (یک گروه مخفی که در سال ۱۹۹۰ عملیات مخفیانه‌ای را علیه ارتش فاشیسم انجام می‌داد) را در ماه مارس سال ۱۹۴۲ ترتیب داد و در ۱۷ آوریل سال ۱۹۴۲ ژنرال هانری ژیرو را فراری داد.ماری مادلن فورکاد ارتباط میان بسیاری از سران شبکه‌های دوست را وصل کرد. پس از جنگ، او کرسی انجمن رزمندگان قدیمی را به خود اختصاص داد. او تنها زنی است که ریاست یک شبکه بزرگ مقاومت را به عهده گرفت.سازمان مدنی و نظامی «او.س. ام» بخش زنانی را داشت که رئیس آن ماری هلن لوفوشو بود. او علاوه بر این مسؤلیت عضو کمیته آزادی پاریس بود و پس
بر این مسؤلیت عضو کمیته آزادی پاریس بود و پس از آن به مقام سناتوری رسید.سوزان هیلترمن سولومیاک در بنیان‌گذاری و اداره جنبش آلمان – پاریس نقشی تعیین‌کننده داشت.ژرمن تیلیون در سال‌های ۴۱ تا ۴۲ به عنوان سرشبکه و یکی از رهبران شبکه فرار پل هوه Paul Hauet می‌شود؛ و بعدها توسط شبکه بزرگتر مقاومت بنام گروه موزه انسانی تأیید شد.یکی از برجسته‌ترین زنان در نهضت مقاومت فرانسه ماری هلن لفوشو رئیس بخش زنان سازمان مدنی و نظامی نهضت مقاومت فرانسه بود. او همچنین عضو کمیته آزاد سازی پاریس بود. مقاومت و فداکاری فردی.