payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه ممنوع است و هرگونه اقدامی برای آوردن نمایندگان و سخنرانان سیاسی خارج از دانشگاه، استخدام کردن اعضای گروه، و جمع‌آوری کمک برای سازمان‌های دانشجویی در تقاطع خیابان‌های بنکرافت و تلگراف، به شدت اجرا می‌شود. جک وینبرگ و تحصن در اول اکتبر ۱۹۶۴. دانشجوی سابق جک وینبرگ پشت میز اصلی نشسته بود. او حاضر نشد مشخصات خود را به پلیس پردیس نشان دهد و به همین دلیل دستگیر شد. دانشجویان در یک حرکت خودجوش ماشین پلیس که وی باید با آن منتقل می‌شد، را محاصره کردند. این حرکت اعتراضی، نوعی نافرمانی مدنی بود که به یک جنبش
اعتراضی، نوعی نافرمانی مدنی بود که به یک جنبش اصولی تبدیل شد. این اعتراضات برای این بود که نشان دهند، اقدام طرف مقابل اشتباه است. ماشین پلیس ۳۲ ساعت در آنجا متوقف ماند، در حالی که وینبرگ درون آن بود. تعداد احتمالی دانشجویان در اطراف ماشین گاه تا ۳۰۰۰ نفر می‌رسید و دانشجویان از این اتومبیل به‌عنوان تریبون سخنرانی استفاده می‌کردند و یک بحث عمومی مستمر در جریان بود که تا زمان رفع اتهامات علیه وینبرگ ادامه داشت. ماریو ساویو در سال ۱۹۶۶ در پله‌های سالن سپرول تظاهرات را رهبری می‌کرد. در تاریخ ۲ دسامبر، بین ۱۵۰۰
را رهبری می‌کرد. در تاریخ ۲ دسامبر، بین ۱۵۰۰ تا ۴۰۰۰ دانشجو به عنوان آخرین چاره برای رفع محدودیت آزادی بیان و فعالیت سیاسی در دانشگاه به این سالن رفتند تا مذاکرات را با دولت آغاز کنند. از دیگر شکایت‌های دانشجویان، این واقعیت بود که چهار تن از رهبران آن‌ها برای مجازات جدا شده بودند. تظاهرات منظم بود و دانشجویان به سخنرانی، نمایش فیلم و خواندن آوازهای محلی می‌پرداختند. جان بائز نیز در جمع دانشجویان بود تا در آوازخوانی، و همچنین حمایت اخلاقی، دانشجویان را رهبری کند. «کلاس‌های آزادی» توسط دستیاران در یک طبقه
کند. «کلاس‌های آزادی» توسط دستیاران در یک طبقه برگزار می‌شد و یک سرویس ویژه چانوکا لابی اصلی برگزار می‌شد. در سالن سپرول، ماریو ساویو سخنرانی مشهوری داشت.
میشائیل فرهوفن (؛ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ – ۲۲ آوریل ۲۰۲۴) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود. وی در سال ۱۹۹۰ میلادی، برندهٔ جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "او.کی." اشاره کرد.
پائول فرهوفن (؛ – ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هملت" اشاره کرد.
آدرس ، نشانی یا آدرس پستی، مجموعه‌ای از اطلاعات است، که عمدتاً در قالبی ثابت برای بیان و نشان دادن مکان یک ساختمان، آپارتمان یا ساختاری دیگر مانند یک قطعه زمین استفاده می‌شود. درآدرس ها عموماً از مرزهای سیاسی و نام خیابان‌ها در کنار دیگر شناسنده‌ها همچون شماره‌های خانه‌ها، شماره‌های ساختمان‌ها یا نام‌های سازمانی به عنوان ارجاع استفاده می‌شود. برخی از آدرس ها حاوی شود و نیز مسیریابی پستی نیز راحت‌تر صورت گیرد. کارکردها. یک نشانی چندین کارکرد دارد: آدرس ها ممکن است دارای اشکالاتی نیز باشند: تاریخچه. تا حدود
است دارای اشکالاتی نیز باشند: تاریخچه. تا حدود قرن هیجده و نوزدهم بیشتر خانه‌ها و ساختمان‌ها شماره‌گذاری نشده بودند. نام و شماره‌گذاری خیابان‌ها در عصر روشن‌گری، به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای سرشماری و سربازگیری نظامی آغاز شد، مانند قلمرو ماری ترز در اواسط قرن ۱۸ و در مناطقی مانند محدودهٔ تحت حاکمیت ماریا ترزا آغاز شد. شماره‌گذاری به همه اجازه داد تا به‌طور از سیستم پست بهره بگیرند، چرا که این سیستم در قرن ۱۸ و ۱۹ به کاربرد گسترده‌ای دست یافت. آدرس‌دهی جامع تمام سازه‌ها هنوز هم حتی در کشورهای توسعه‌یافته
تمام سازه‌ها هنوز هم حتی در کشورهای توسعه‌یافته به‌طور کامل اتفاق نیفتاده است. به عنوان مثال، ملت ناواهو در ایالات‌متحده تا سال ۲۰۱۵ همچنان در حال اختصاص دادن نشانی‌های روستایی بوده‌است و از سوی دیگر کمبود یا نبود نشانی‌ها می‌تواند سبب محرومیت از حق رای‌دهی در ایالات متحده شود. در بسیاری از شهرهای آسیا، بیشتر خیابان‌های کوچک هرگز نام گذاری نشده‌اند، و این مسئله در بسیاری از مناطق ژاپن همچنان وجود دارد. یک سوم خانه‌ها در ایرلند تا زمان معرفی ایرکد در سال ۲۰۱۴، فاقد شماره‌های منحصر به فرد و اختصاصی بودند.
سیمون فرهوفن (؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۱۹۷۲) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "درخواست دوستی" اشاره نمود.
فلوریان داوید فیتس (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم و نویسنده اهل آلمان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ظهور نگهبانان" و "هدف یک سگ" اشاره نمود.
هندریکیه فیتس (؛ – ) بازیگر اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها ایفای نقش داشته‌است، می‌توان به "بفرمایید شام" (نسخهٔ آلمانی آن) اشاره نمود.
هربرت زلپین (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "تایتانیک" اشاره نمود. او از مدت‌ها قبل با حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان دچار مشکل شده بود و این فیلم را به سفارش آنها و یوزف گوبلس می‌ساخت. در جریان ساخت این فیلم سربازان و ملوانان آلمانی که به عنوان سیاهی‌لشکر در فیلم بازی می‌کردند، به علت مستی شدید، مشکلاتی ایجاد کردند و این موضوع موجب ناراحتی هربرت زلپین شد و انتقادهایی علیه ارتش آلمان نازی به زبان
شد و انتقادهایی علیه ارتش آلمان نازی به زبان آورد و چون حاضر به پس گرفتن حرفش و عذرخواهی نشد، سر صحنهٔ این فیلم دستگیر شد و یک روز بعد، جسدش را در سلول زندان یافتند. کارگردانی فیلم نیز به فرد دیگری واگذار شد. شایع شد که او را بدستور مستقیم گوبلز کشتند، چرا که گشتاپو به وقایع روی داده سر صحنهٔ فیلم، مشکوک شده بود و گوبلز ترجیح داد تا کارگردان فیلم را قربانی کند تا آنکه بخواهید با گشتاپو در بیوفتد. به همین دلیل نیمه‌شب دو نگهبان با سلول او رفته و با استفاده از بند شلوارش، او را از میله‌های پنجرهٔ زندان دار
از بند شلوارش، او را از میله‌های پنجرهٔ زندان دار زدند. گوبلز از صحنهٔ مرگ او مخفیانه فیلم‌برداری کرده بود. سپس نامه‌ای مختصر و کوتاه برای همسر زلپین فرستاد و در آن اشاره کرد که زپلین در زندان خودکشی کرده‌است.
باربارا آلبرت (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و بازیگر اهل اتریش است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نواحی مرزی شمالی" (۱۹۹۹) اشاره نمود.
کارین کوساما (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. پدر او ژاپنی و مادرش آمریکایی هستند و خودش در سنت لوئیس، میزوری بدنیا آمده و دانش‌آموختهٔ مدرسه هنر تیش در رشتهٔ کارشناسی هنرهای زیبا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ایان فلاکس"، "بدن جنیفر"، "دعوت"، "نابودگر"، "واژه ال"، "ساکن برج بلند" و "میلیاردها" اشاره نمود.
لایوش کولتائی (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار و کارگردان اهل مجارستان است. وی همکاری نزدیکی با دو کارگردان نامدار سینما، جوزپه تورناتوره و ایشتوان سابو داشته‌است. کولتائی برندهٔ جایزه کشوت و بابت تصویربرداری فیلم "مالنا" هم نامزد دریافت جایزه اسکار شده است. در سال ۱۹۹۵ در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو، او به خاطر کارش در فیلم ماریو و جادوگر، جایزه ویژه نقره سنت جورج را برای مدیر فیلمبرداری دریافت کرد. او فیلم "زملوایس" محصول ۲۰۲۳ را کارگردانی کرد، فیلمی زندگینامه‌ای دربارهٔ زندگی پزشک قرن نوزدهم، ایگناتس
دربارهٔ زندگی پزشک قرن نوزدهم، ایگناتس زملوایس، که مجارستان آن را برای نامزدی در بخش فیلم بلند بین‌المللی در جوایز اسکار ۲۰۲۵ انتخاب کرد.
پنه لوپه مری موردانت (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی و رئیس مجلس عوام بریتانیا است. او به‌عنوان وزیر دفاع بریتانیا در دولت ترزا می فعالیت می‌کرد. او تنها زن عضو شورای امنیت ملی بریتانیا، پس از نخست‌وزیر و همچنین اولین زنی است که در پست وزارت دفاع بریتانیای کبیر و یک وزارتخانه نظامی در راس به کار گمارده شده‌است. او اولین زنی در تاریخ بریتانیاست که در مراسم تاجگذاری شمشیر جواهرنشان را حمل و تقدیم به شاه کرده‌است.
آنجلا اولیو کارتر (۷ مه ۱۹۴۰ – ۱۶ فوریه ۱۹۹۲) که تحت نام آنجلا کارتر می‌نوشت، نویسنده رمان و داستان کوتاه و خبرنگار انگلیسی است که بیشتر بخاطر کارهایش در زمینه‌های فمینیسم، رئالیسم جادویی و رندنامه شناخته شده‌است. او را بیشتر بخاطر کتاب "تالار خونین" که در سال ۱۹۷۹ چاپ شد، بیاد می‌آورند. در سال ۲۰۰۸ روزنامه "تایمز" کارتر را در رده دهم ۵۰ نویسنده برتر بریتانیایی بعد از جنگ جهانی دوم قرار داد. در سال ۲۰۱۲ "شب‌ها در سیرک" به عنوان بهترین برنده ادوار جایزه یادبود جیمز تیت بلاک انتخاب شد.
دریکن‌گارد که در ژاپن تحت نام دوراگو-آن دُراگون شناخته می‌شود، یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط شرکت کاویا توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اسکوئر انیکس در سال ۲۰۰۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شده‌است. یک نسخه تلفن همراه و انحصاری منطقه اروپا نیز توسط مَکرواِسپیس ساخته شد و توسط اسکوئر انیکس در اوت ۲۰۰۴ برای ودافون عرضه شد. این بازی نخستین قسمت از مجموعه بازی‌های "دریکن‌گارد" به‌شمار می‌رود که دارای ترکیبی از ویژگی‌های هک اند اسلش مبتنی بر روی زمین، مبارزات هوایی، و عناصر نقش‌آفرینی می‌باشد که
مبارزات هوایی، و عناصر نقش‌آفرینی می‌باشد که تبدیل به یکی از اجزای اصلی این سری شده‌است.
کارل فردریش ویلهلم گروسمان متولد ۱۳ دسامبر ۱۸۶۳ قاتل زنجیره‌ای و آدمخوار اهل آلمان بود. او در ۲۱ اوت ۱۹۲۱ در آپارتمانش دستگیر شد و در ۵ ژوئیه ۱۹۲۲ در حالی که منتظر اجرای حکم اعدام بود، در زندان خودش را حلق‌آویز کرد. طبق یک گزارش که در سال ۱۹۲۱ منتشر شده، گروسمان به حدود ۲۰ قتل در یک دورهٔ ۲۰ ساله اعتراف کرده بود. در گزارشی دیگر مربوط به سال ۱۹۲۲ ادعا شده گروسمان اقرار کرده بوده که ۴ نفر از قربانیانش زن بوده‌اند. او زمان جنگ جهانی اول در بازار سیاه گوشت می‌فروخت و حتی در نزدیکی خانه‌اش یک دکهٔ هات داگ فروشی
و حتی در نزدیکی خانه‌اش یک دکهٔ هات داگ فروشی داشت. این باور وجود دارد که او گوشت قربانیانش را می‌فروخته و استخوان‌ها و بخش‌های غیرقابل مصرف را به رودخانه می‌ریخته. تکه‌های بدن زنان ناپدید شده در آبراهی حوالی میدان آندریاس و انتهای کانال لوئیزنشتات پیدا شده بودند.
خالکوبی تناسلی خال کوبی است که به اندام تناسلی مربوط است. اگرچه خالکوبی‌ها به‌طور فزاینده ای محبوب هستند، به ویژه در غرب و در میان افراد جوان، اما خالکوبی‌های تناسلی هنوز متداول نیستند. دلایل متعددی وجود دارد: ناحیه تناسلی حساس است، اغلب آشکارا قابل مشاهده نیست و اغلب با موها پوشیده شده‌است. بعضی از هنرمندان خال کوبی نیز به دلایل مختلف از تاتو کردن در چنین مکان‌های حساس اجتناب می‌کنند. دلایل خالکوبی جنسی. دلایل بسیاری وجود دارد که چرا کسی تصمیم دارد که خالکوبی جنسی داشته باشد. این اغلب به عنوان تزیین کار
جنسی داشته باشد. این اغلب به عنوان تزیین کار می‌کند؛ طراحی ایجاد شده برای بهبود ظاهر ناحیه تناسلی یا ایجاد یک ظاهر عجیب و غریب استفاده می‌شوند. مردان گاهی اوقات تاتوهای تناسلی را بخشی از طراحی بزرگتر می‌بینند و آن را مانند «خرطوم» یا «تنه» فیل می‌بینند. زنان نیز بخش‌هایی از حیوانات یا چهره خود را خالکوبی می‌کنند. این تمرین به مدت طولانی بخشی از خال کوبی است و گاهی اوقات نوک سینه‌ها یا سایر قسمت‌های بدن در طراحی گنجانده شده‌است. برخی از افراد که تمام بدن خود را به عنوان بخشی از پوشش بدن خالکوبی کرده‌اند
خود را به عنوان بخشی از پوشش بدن خالکوبی کرده‌اند شامل تاتوهای تناسلی برای تکمیل طراحی است. دیگران از آن در فعالیت‌های بی دی اس ام برای نشان دادن سلطه یا برده استفاده می‌کنند.
روحانی همدانی کشته‌شدن طلبه همدانی (زاده ۱۳۵۲ – درگذشته ۷ اردیبهشت ۱۳۹۸) به رویدادی اشاره دارد که در جریان آن یک روحانی همدانی به وسیله اسلحه گرم توسط ضارب به نام «بهروز حاجیلویی» در شهر همدان، ایران درگذشت. مقتول امام جماعت یک مسجد محلی بود که در حوزه علمیه محدوده خودش به عنوان مسئول کتابخانه نیز فعالیت می‌کرد. شرح حادثه. در صبح روز شنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۹۸، هنگامی که «مصطفی قاسمی» طلبه ۴۶ ساله اهل همدان از حوزه علمیه محل کار خود در محله آخوند همدان خارج می‌شد، ضارب با اتومبیل پژو ۲۰۶ بر سر راه وی قرار می‌گیرد
ضارب با اتومبیل پژو ۲۰۶ بر سر راه وی قرار می‌گیرد و با اسلحه کلاشنیکف، دو گلوله به وی شلیک می‌کند که بلافاصله موجب کشته شدنش می‌شود. بهروز حاجيلو پس از ارتکاب جرم از محل متواری می‌شود. بازتاب. «بهروز حاجیلویی» پس از این حادثه در صفحه اینستاگرام خود با انتشار عکس‌هایی از خود و نوشتن مطالبی به این قتل اعتراف می‌کند که از سوی نیروی انتظامی ایران شناسایی و تحت تعقیب قرار می‌گیرد. سرانجام بهروز حاجيلو. پس از این حادثه رئیس دادگستری استان همدان بلافاصله دستور رسیدگی سریع و خارج از نوبت را برای این پرونده صادر
سریع و خارج از نوبت را برای این پرونده صادر کرد و کارآگاهان پلیس توانستند با برنامه‌ریزی و پیگیری انجام شده و کنترل نامحسوس، محل اختفای قاتل را شناسایی کنند و در ساعات ابتدایی صبح روز بعد حادثه، واحد عملیاتی یگان امداد شهرستان همدان با محاصره و درگیری با قاتل وی را از پای درآوردند. در جریان این عملیات که حدود ۲۰ دقیقه به طول انجامید، دو نفر از مأموران پلیس نیز دچار جراحات سطحی شدند. واکنش‌ها. این حادثه در رسانه‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی واکنش‌های زیادی را از از طرف برخی نهادها و افراد در پی داشت. پس از
از از طرف برخی نهادها و افراد در پی داشت. پس از کشته شدن عامل قتل، فرمانده انتظامی استان همدان ضمن تشریح حادثه اعلام کرد که برادران و همه دوستان وی نیز بازداشت شده‌اند و از شناسایی و دستگیری ۳۲ نفر از افرادی که با گذاشتن پیام در صفحه شخصی اینستاگرام قاتل از اقدام وی حمایت کرده بودند، خبر داد.
پادشاهی عربایا (آرامی: RBY) یک پادشاهی عرب مربوط به سده دوم میلادی در شمال عراق امروزی بود که میان شاهنشاهی ایران و امپراتوری روم واقع شده بود. شهر هترا احتمالاً در سده سوم یا دوم پیش از میلاد، در دوران سلوکی بنا نهاده شد و توسط ملوک عربی اداره می‌گردید. با تبدیل شدن هترا به پایتخت عربایا، این شهر به دلیل عبور کاروان‌های تجاری تبدیل به یک مرکز دینی شد. عربایا یکی از نخستین دولت‌های عربی بود که بیرون از شبه جزیره عربستان بنیان گذاشته شد. پس از سقوط عربایا، بنی لخم و بنی غسان به عنوان دو پادشاهی عرب جایگزین
لخم و بنی غسان به عنوان دو پادشاهی عرب جایگزین آن شدند، همانگونه که خود عربایا جایگزین پادشاهی اسروئن شده بود. این دولت‌ها معمولاً نقش دولت حائل میان ایران و روم را داشتند تا از بروز اختلافات مرزی میان دو امپراتوری جلوگیری کنند. حاکم این شهر نام خود را به صورت «ملک حدر» بر اسناد مینوشت و به این ترتیب خود را یکی از شاهانی میدانست که شاهنشاه ایران (ملکا ملک) ادعای سروری بر ایشان را داشت. مردم این شهر از هواداران خاندان اشکانی بودند و بنابراین با نیرو گرفتن خاندان ساسان و به ویژه کشته شدن اردوان پنجم بنای
خاندان ساسان و به ویژه کشته شدن اردوان پنجم بنای سرکشی گذاشتند. اردشیر بابکان برای گرفتن این شهر به آن سو لشکر کشید و به خاطر فشاری که به شهر وارد آورد حضر را به سوی رومیان متمایل ساخت. در ۲۲۶ ـ ۲۲۷ م. اهالی شهر دروازه‌های خود را بر روی ارتش روم گشودند و الکساندر سوروس که از این امر بسیار شادمان شده بود وعده کرد که حقوقی برابر با شهروندی رم به اهالی حضرا اهدا خواهد کرد. این در ادامه‌ی وعده‌ی مشابه کاراکالا به مردم این شهر بود که در ۲۱۲ م. هنگام حمله به ایران ابراز شده بود. سقوط. در میان تاریخ نظامی هترا،
ابراز شده بود. سقوط. در میان تاریخ نظامی هترا، سه نبرد نسبت به سایرین اهمیت بیشتری دارند، محاصره شهر توسط امپراتور تراژان، محاصره توسط سپتیموس سوروس و محاصره شهر توسط اردشیر بابکان. در نهایت شهر توسط شاپور یکم، شاهنشاه ایران، فتح شد و او دولت عربایا را منحل کرد. پس از آن رفته رفته از اهمیت هترا کاسته شد.
سقوط هترا در جریان لشکرکشی‌های شاپور یکم، شاهنشاه ایران رخ داد. این شهر پایتخت پادشاهی عربایا بود و پس از یک محاصره طولانی که نزدیک به یک سال طول کشید، در نهایت شهر توسط ساسانیان فتح شد. با سقوط هترا و مرگ سنطروق دوم پادشاهی عربایا نیز منحل شد. پیش زمینه. در طول جنگ‌های ایران و روم، پادشاهی عربایا حکم یک دولت حائل میان شاهنشاهی ایران و امپراتوری روم را داشت و در بیشتر تاریخ خود، دست نشانده ایرانیان بود. با تضعیف شدن اشکانیان در سال‌های پایانی خود در اثر جنگ با رومیان و ساسانیان، عربایا نیز رفته رفته برقدرت
با رومیان و ساسانیان، عربایا نیز رفته رفته برقدرت خود افزود اما با سقوط اشکانیان و ظهور شاهنشاهی ساسانی، ملوک هترا تصمیم گرفتند تا با رومیان متحد شوند. در پاسخ به این تصمیم، اردشیر بابکان شهر را در دهه بیست سده دوم پس از میلاد محاصره کرد، اما توفیقی نداشت. نوشته‌های لاتین مربوط به سال ۲۳۵ که در شهر پیدا شده، نشان می‌دهد که رومیان در جریان محاصره در شهر حاضر بودند. محاصره و پس از آن. با کشف نسخه‌های خطی مانوی کلن، محققان معاصر به این نتیجه رسیدند که سقوط هترا در سال ۲۴۰ یا ۲۴۱ رخ داده‌است، یا همانگونه که
در سال ۲۴۰ یا ۲۴۱ رخ داده‌است، یا همانگونه که طبری می‌گوید، دو سال طول کشیده‌است. در هر صورت شهر در اثر محاصره دوم سقوط کرد. پس از فتح شهر، مواضع دفاعی آن نابود شده و ثروتش به غنیمت گرفته شد. همچنین پادشاهی عربایا نیز توسط شاهنشاه ایران منحل گردید. در سال ۳۶۳، امیانوس مارسلینوس در جریان جنگ‌های ایران و روم، از این شهر گذر کرده و آن را «یک شهر قدیمی اما خالی از سکنه که سال‌هاست رها شده» توصیف کرده‌است. نضیره. گزارش سقوط هترا در نوشته‌های قرون وسطایی ایرانی و عربی نیز بارها تکرار شده، اما در این نوشته‌ها
و عربی نیز بارها تکرار شده، اما در این نوشته‌ها واقعیت با افسانه گره خورده‌است. معروف‌ترین داستان مربوط به سقوط هترا - که در شاهنامه، تاریخ طبری و نوشته‌های ابن خلدون و روضةالصفا نیز به آن اشاره شده - مربوط به این است که شاهدخت شهر، نضیره، با دیدن شاپور عاشق او می‌شود و به دلیل این عشق، به مردم و شهرش خیانت می‌کند. در شاهنامه نام او مالکه دختر طایر ضبط شده‌است، اما شاهنشاهی که شهر را محاصره کرده شاپور دوم است، نه شاپور یکم.
هوندا اودیسه یک خودروی مینی‌ون است که از سال ۱۹۹۴ توسط شرکت خودروسازی هوندا ژاپن، و برای بازار آمریکای شمالی تولید شده و به فروش می‌رسد. تا امروز ۵ نسل از این خودرو به بازار آمریکای شمالی عرضه شده‌است. طراحی و مهندسی اودیسه، در اصل در کشور ژاپن، و در ابتدای بحران اقتصادی این کشور در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ انجام گرفت. این موضوع محدودیت‌های شدیدی را در اندازه و مفهوم کلی این خودرو ایجاد کرد و باعث شد تا شرکت هوندا به ناچار این خودرو را با کمی تغییرات در یک خط تولید قدیمی به تولید برساند. این روند به ساخت یک مینی‌ون
به تولید برساند. این روند به ساخت یک مینی‌ون کوچک‌تر انجامید که در کلاس کامپکت ام‌پی‌وی قرار می‌گرفت و در بازار داخلی ژاپن مورد پذیرش بسیاری از خریداران قرار گرفت. با این حال این خودرو در آن زمان در بازار آمریکای شمالی از محبوبت کمتری برخوردار بود. نسل اول هوندا اودیسه در اروپا با نام هوندا شاتل به فروش می‌رسید. در نسل‌های بعدی هوندا اودیسه، مدل‌های مختلفی طراحی و ساخته شدند و شرکت هوندا یک کارخانهٔ جدید را در لینکولن، آلاباما، ایالات متحده جهت تولید مدل‌های بزرگتر تأسیس کرد. از مدل سال ۱۹۹۹، هوندا یک مدل
بزرگتر تأسیس کرد. از مدل سال ۱۹۹۹، هوندا یک مدل بزرگ‌تر (ام‌پی‌وی بزرگ) از اودیسه را در بازار آمریکای شمالی، و مدل کوچک‌تر این خودرو را در بازار ژاپن و مناطق دیگر عرضه کرد. در عین حال، شرکت هوندا مدل بزرگ‌تر اودیسه که برای آمریکای شمالی در نظر گرفته شده‌بود را از ژوئن ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۵ در ژاپن با نام "هوندا لاگریت" به فروش می‌رساند. هر دو نسخهٔ هوندا اودیسه در ژاپن در نمایندگی‌های فروش "هوندا کلیو" به فروش می‌رسیدند. امروزه هر دو مدل این خودرو در بازارهای منطقهٔ خاورمیانه موجود هستند. نسل نخست (۱۹۹۵–۱۹۹۸).
خاورمیانه موجود هستند. نسل نخست (۱۹۹۵–۱۹۹۸). هوندا اودیسه در سال ۱۹۹۴ به عنوان اولین خودروی مینی‌ون شرکت هوندا معرفی شد. این خودرو که بر پایه پلت‌فرم مدل آکورد ساخته شده‌بود، با یک موتور چهار سیلندر و امکاناتی نظیر ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ با سیستم ضد قفل، تعلیق دوجناقی برای تمام چرخ‌ها، جعبه‌دنده خودکار با دسته‌دندهٔ نصب شده در پشت فرمان، و سامانهٔ کنترل حرکت در شیب، که در بازار با نام "گرید لوجیک" ("Grade Logic") شناخته می‌شود، عرضه شد. این کلاس از خودروها بعداً با نام کامپکت ام‌پی‌وی شناخته شدند.
خودروها بعداً با نام کامپکت ام‌پی‌وی شناخته شدند. طراحی این خودرو، مواردی نظیر ساختار یکپارچهٔ شاسی، دو کیسه هوا، دو جعبهٔ داشبورد، سیستم گرمایش و سرمایش دو ناحیه‌ای با ۲۰٪ ظرفیت بیشتر در مقایسه با سیستم تهویهٔ آکورد (تنظیمات سرعت فن برای قسمت عقب نصب شده در بالای سر سرنشینان و تنظیمات اصلی در مقابل صندلی سرنشین جلو)، درهای عقب باز شونده به صورت مرسوم به‌جای درهای کشویی، و صندلی‌های ردیف سوم با قابلیت خوابیدن و جا گرفتن در محفظه‌ای در زیر کف را در بر می‌گرفت. لاستیک زاپاس نیز به داخل اتاق و کنار دیوارهٔ
لاستیک زاپاس نیز به داخل اتاق و کنار دیوارهٔ سمت راست بخش عقب خودرو منتقل شده بود. شرکت هوندا، نسل اول مدل اودیسه را در دو سطح امکانات به فروش می‌رساند: تیپ ال‌ایکس با ظرفیت هفت سرنشین با صندلی‌های مجزا در جلو، صندلی سه نفره در ردیف وسط با قابلیت جداسازی، و صندلی دونفره در ریف سوم، و تیپ ئی‌ایکس با ظرفیت شش سرنشین (با استفاده از دو صندلی مجزا در ردیف وسط به‌جای صندلی سه نفرهٔ یکپارچه)، و امکانات اضافه‌ای همچون باربند سقف، رینگ‌های چرخ آلیاژی، تنظیم برقی ارتفاع صندلی راننده، سقف بازشوی برقی، سامانهٔ ورود
صندلی راننده، سقف بازشوی برقی، سامانهٔ ورود بدون کلید، چراغ‌های مه‌شکن (در مدل‌های سال بعدی)، آینه‌ها و زه‌های جانبی همرنگ بدنه، چراغ‌های نقشه‌خوانی، و سیستم صوتی ۲۰ وات رادیو ای‌ام/اف‌ام با قابلیت پخش کاست و دارای ۶ بلندگو. شرکت ایسوزو یک نسخهٔ بازنشانی شده از هوندا اودیسه را از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ با نام ایسوزو اوویسیس به فروش می‌رساند. توسعه. امور مهندسی خودروی اودیسه توسط کونیمیچی اوداگاکی، که در آن زمان در سمت مهندس ارشد در مرکز تحقیق و توسعهٔ هوندا فعالیت می‌کرد، و با همکاری یک تیم ۲۰ نفره، و در ابتدای
می‌کرد، و با همکاری یک تیم ۲۰ نفره، و در ابتدای وقوع بحران اقتصادی در ژاپن و همچنین با وجود تعرفهٔ ۲۵ درصدی واردات خودروهای مینی‌ون و وانت‌های سبک به ایالات متحده، انجام شد. در طی روند توسعهٔ اودیسه، این خودرو با استفاده از مجموع امکانت داخلی که قابلیت ساخت در کارخانه‌های موجود را با کمترین میزان سرمایه‌گذاری داشتند، به عامل مهمی در دور زدن این موانع و محدودیت‌ها تبدیل شد. اوداگاکی در سپتامبر ۱۹۹۰ به همراه یک تیم کوچک به ایالات متحده سفر کرد تا بازار مینی‌ون‌ها را در این کشور مورد بررسی قرار دهد. در زمان
را در این کشور مورد بررسی قرار دهد. در زمان آغاز به کار این پروژه، تیم تحقیقاتی در حال بررسی امکان استفاده از موتور چهار سیلندر یا وی۶ در مدل اودیسه بودند؛ اما در نهایت این پروژه لغو شد. اوداگاکی به کار خود به همراهی یک تیم «زیرزمینی» برای طراحی مفهوم یک «جت شخصی» ادامه داد، که این موضوع در نهایت به نام‌گذاری پروژهٔ خودروی اودیسه با کد نام پی‌جی (مخفف Personal Jet) انجامید. اوداگاکی برای تحقق ایدهٔ خود مبنی بر جا گرفتن صندلی ردیف سوم در محفظه‌ای در زیر کف کابین خودرو، به همراه تیم خود بر روی ایجاد یک
کف کابین خودرو، به همراه تیم خود بر روی ایجاد یک «راهروی میانی» در داخل کابین کار کرد. این تیم، جهت اجرای ایدهٔ راهروی میانی، حداقل ارتفاع سقف ۱٫۲ متر را برای کابین خودرو در نظر گرفتند و کف این خودرو را با عمق زیاد طراحی کردند تا به قابلیت‌هایی نظیر ورود و خروج آسان سرنشینان، جاگیری راحت در گاراژ، ارتفاع کم بارگیری بر روی باربند، و همچنین بهبود روند مونتاژ در کارخانه دست یابند. تیم اوداگاکی با استفاده از تصاویر طراحی شدهٔ بزرگ، یک ماکت ۱/۴ و یک ماکت فومی اندازهٔ کامل، سعی در متقاعد کردن مدیریت این پروژه به
کامل، سعی در متقاعد کردن مدیریت این پروژه به امکان‌پذیری ساخت این خودرو داشتند. در نهایت در آوریل سال ۱۹۹۱، اوداگاکی اجازهٔ ساخت پیش‌نمونه این خودرو را دریافت کرد. پس از بردن این پیش‌نمونهٔ فرمان راست به ایالات متحده، اوداگاکی حمایت شعبهٔ آمریکایی هوندا را کسب کرد و تولید این خودرو به‌طور رسمی از تاریخ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۴ آغاز شد. در زمان معرفی، اودیسه جایزهٔ خودروی سال ژاپن (ردهٔ ویژه)، و جایزهٔ خودروی جدید سال آرجی‌سی را از آن خود کرد. تا ماه سپتامبر ۱۹۹۷، بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ دستگاه هوندا اودیسه به فروش رسیده‌بود
از ۳۰۰٬۰۰۰ دستگاه هوندا اودیسه به فروش رسیده‌بود که این موضوع این خودرو را به خودرویی با سریع‌ترین رشد فروش در میان محصولات جدید هوندا بدل کرد و رکورد فروش هوندا سیویک نیز توسط اودیسه شکسته شد. ناوگان تاکسی‌رانی. در سال ۱۹۹۶، "کمیسیون تاکسی و لیموزین شهر نیویورک تعداد خودروهای قابل استفاده در ناوگان خود را افزایش داده و نسل اول اودیسه نیز این اجازه را برای پیوستن به ناوگان تاکسی این شهر دریافت کرد. پیشنهاد استفاده از هوندا اودیسه در این ناوگان، توسط نوهٔ هفت سالهٔ یکی از اعضای مشورتی این کمیسیون مطرح شد.
سالهٔ یکی از اعضای مشورتی این کمیسیون مطرح شد. در آزمایش‌های اولیهٔ این خودرو، رانندگان این آزمون‌ها متوجه مزیت‌هایی در مقایسه با مدل‌های متداول شورولت کاپریس و فورد کراون ویکتوریا در ناوگان تاکسی‌رانی شدند که این مزیت‌ها شامل مواردی از جمله ارتفاع بیشتر (برای تسلط بیشتر راننده بر مسیر)، فضای سر سرنشینان، فضای پای سرنشینان عقب (کف مسطح کابین با توجه به طرح محور جلوی اودیسه)، و ظرفیت بار بیشتر در مقابل خودروهای سدان می‌شدند. در این خودرو برای قسمت عقب خودرو نیز دریچه‌های سیستم تهویه‌ای در نظر گرفته شده‌بود
نیز دریچه‌های سیستم تهویه‌ای در نظر گرفته شده‌بود که مدل‌های سدان فاقد آن بودند. نسل دوم (۱۹۹۹–۲۰۰۴). نسل دوم هوندا اودیسهٔ مخصوص بازار آمریکای شمالی، اولین بار در کانادا برای مدل سال ۱۹۹۹ و به‌طور عمده از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ برای بازار آمریکای شمالی تولید شد و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ با نام هوندا لاگریت به ژاپن صادر شد. نسل دوم هوندا اودیسه، در مقایسه با نسل قبلی به‌طور چشمگیری بزرگتر بود و دارای سبک طراحی نزدیک به سبک مینی‌ون‌های کرایسلر بود. در این نسل درهای جانبی معمولی با نوع کشویی، سیستم تعلیق جلوی دو جناغی
معمولی با نوع کشویی، سیستم تعلیق جلوی دو جناغی مدل‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ با تعلیق معمولی مک‌فرسون، و موتور ۴ سیلندر قبلی با یک نمونهٔ "وی۶" با قدرت جایگزین شده‌بودند. در هر دو طرف هوندا اودیسه از درهای عقب کشویی استفاده شده‌بود، در حالی که در آن زمان مینی‌ون‌ها تنها به یک در کشویی مجهز بودند و در کشویی دوم تنها به صورت سفارشی بر روی آن‌ها نصب می‌شد. در تیپ ئی‌ایکس درهای کشویی برقی به‌طور استاندارد عرضه می‌شدند. اما برای تیپ ال‌ایکس این گزینه در دسترس نبود. این نسل از خودروی اودیسه همچنان به صندلی ردیف سوم با
نسل از خودروی اودیسه همچنان به صندلی ردیف سوم با قابلیت جمع شدن در کف کابین مجهز بود؛ ابداعی که در بسیاری از مینی‌ون‌های دیگر نیز به کار گرفته شد. نسل دوم این خودرو در طی سال‌های تولید به امکانات مختلفی مجهز شد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به سیستم سرگرمی با قابلیت پخش دی‌وی‌دی یا وی‌اچ‌اس اشاره کرد. از دیگر امکانات قابل توجه ارائه شده در اودیسه، سیستم ناوبری ماهواره‌ای هوندا بود که با عرضه در سال ۱۹۹۹، به اولین سیستم ناوبری نصب شده بر روی خودروهای مینی‌ون بدل شد. نسل دوم اودیسه از مدل سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴