payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در شورشی که در سال ۱۹۷۱ در زندان کلروو رخ داد، یک زندانبان و یک پرستار را گروگان گرفتند. این در حالی بود که پلیس ساختمان زندان را تحت فشار قرار داده بود، بوفت گلوی گروگان‌ها را برید. بدنتر وکیل بونتم بود و اگر چه در طول محاکمه قاتل تنها بوفت شناخته شد، اما هیئت منصفه هر دوی آنها را به مرگ محکوم کرد. اعمال مجازات اعدام برای فردی که بی‌گناه بود بدنتر خشمگین را برآن داشت تا خود را وقف لغو حکم مجازات اعدام نماید. در این زمینه، و به عنوان یک وکیل، او پذیرفت تا از پاتریک هنری دفاع کند. در ژانویه سال ۱۹۷۶، فیلیپ
پاتریک هنری دفاع کند. در ژانویه سال ۱۹۷۶، فیلیپ برانت ۸ ساله ربوده شد. پاتریک هنری به زودی مظنون شناخته شد، اما به دلیل فقدان ادله کافی آزاد شد. او در یک مصاحبه تلویزیونی گفت کسانی که ربوده و کشته شدند، سزاوار مرگ بودند. چند روز بعد پاتریک هنری را دوباره دستگیر کردند و جسد برانت را در پتو زیر تختش پنهان کرده بود. بدنتر و روبرت بوکیون دفاع از پاتریک هنری را برعهده گرفتند، پرونده‌ای که به نفع هنری نبود، امادر سال ۲۰۰۱ به دنبال لغو حکم مجازات اعدام. هنری به حبس ابد محکوم شد. مجازات اعدام در فرانسه چندین بار
ابد محکوم شد. مجازات اعدام در فرانسه چندین بار مورد استفاده قرار گرفت (سه نفر در بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ اعدام شدند)، اما موضوع مهم نگرانی عمومی بود. پست وزارتی (۱۹۸۱–۱۹۸۶). در سال ۱۹۸۱، فرانسوا میتران به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد و بدنتر وزیر دادگستری شد. در میان اولین اقدامات او، لایحه ای به مجلس فرانسه برد تا مجازات اعدام برای تمام جنایات لغو شود، که درنهایت پارلمان پس از بحث‌های متوالی و سخت در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۱ به این لایحه رای مثبت داد. در طی دوران وزات دادگستری وی نیز چندین قانون را تصویب کرد:
وزات دادگستری وی نیز چندین قانون را تصویب کرد: ۱۹۸۶–۱۹۹۲. بدنتر از مارس ۱۹۸۶ تا مارس ۱۹۹۵، رئیس شورای قانون اساسی فرانسه بود و از ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۵، سناتور ایالت هاتس د ساین شد. در سال ۱۹۹۱، بدنتر توسط شورای وزیران جامعه اروپا به عنوان عضو کمیسیون داوری کنفرانس صلح در یوگسلاوی منصوب شد. او توسط چهار عضو دیگر، که همه رؤسای دادگاه‌های قانون اساسی در جامعه اروپا بودند، به عنوان رئیس کمیسیون انتخاب شد. بدنتر فعالیتهای خود را برای لغو مجازات اعدام در چین و ایالات متحده آمریکا ادامه داد، بدنتر ضمن تقاضا از مقامات،
آمریکا ادامه داد، بدنتر ضمن تقاضا از مقامات، به ستیزه‌جویی در کنگره جهانی در برابر لغو مجازات اعدام پرداخت. در سال ۱۹۸۹، در حضور چهاردهمین دالایی لاما در برنامه تلویزیونی مشهور فرانسوی آپوستروف که به حقوق بشر اختصاص داشت، شرکت کرد؛ و در این برنامه به از بین بردن فرهنگ تبت از مردم تبت اشاره کرد و از اصطلاح «نسل‌کشی فرهنگی» استفاده نمود و از مقاومت خشونت‌آمیز تبتی‌ها استقبال کرد. بندتر دالای لاما را چند بار دید، مخصوصاً در سال ۱۹۹۸ هنگامی که دالایی لاما را به عنوان «قهرمان حقوق بشر» در سال ۲۰۰۸ به حضور
را به عنوان «قهرمان حقوق بشر» در سال ۲۰۰۸ به حضور پذیرفت. او اخیراً با پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا مخالفت کرده است، زیرا معتقد است که ترکیه قادر به پیروی از قوانین اتحادیه اروپا نیست. همچنین، موقعیت جغرافیایی ترکیه آن را بدترین موقعیت نامزدی برای اتحادیه اروپا می‌داند: "چرا اروپا باید در همسایگی با گرجستان، ارمنستان، سوریه، ایران، عراق، قفقاز پیشین، یعنی در کنار خطرناک‌ترین منطقه در این زمان باشد؟". به عنوان رئیس کمیته داوری، وی حمایت زیادی در میان مردم مقدونیه و سایر گروه‌های قومی در جمهوری مقدونیه به
مقدونیه و سایر گروه‌های قومی در جمهوری مقدونیه به دست آورد، زیرا او پیشنهاد کرد «استفاده از نام» مقدونیه «نمی‌تواند به معنی ادعای ارضی علیه یک کشور دیگر باشد» و بنابراین در سال ۱۹۹۲ مقدونیه را به رسمیت شناخت. از این رو، او در تهیه پیش نویس توافق‌نامه چرید در جمهوری مقدونیه مشارکت داشت. اصل در این توافقنامه که پیشنهادهای مربوط به قومیت در مجمع ملی (و بعداً در شوراهای شهر و سایر نهادهای دولتی محلی) و توسط اکثریت هر دو گروه قومی حمایت شد، اغلب آن را «اصل بدنتر» نامیده‌اند. او در سال ۲۰۰۶ عضو افتخاری خارجی
نامیده‌اند. او در سال ۲۰۰۶ عضو افتخاری خارجی آکادمی هنر و علوم آمریکایی شد. فیلم ساخته شده برای تلویزیون - L'Abolition (الغای مجازات) - در ژانویه و فوریه ۲۰۰۹ با شرکت چارلز برلینگ در نقش رابرت بدنتر در کانال ۲ تلویزیون فرانسه پخش شد. این فیلم به تلاش‌های بدنتر برای نجات جان راجر بونتم و پاتریک هنری و مبارزه‌اش برای لغو مجازات اعدام در فرانسه تمرکز دارد. پروژه عدالت جهانی. بدنتر به عنوان همکار افتخاری برای پروژه عدالت جهانی خدمت می‌کند. پروژه عدالت جهانی به منظور هدایت یک تلاش جهانی و چند رشته‌ای برای تقویت
هدایت یک تلاش جهانی و چند رشته‌ای برای تقویت حاکمیت قانون برای توسعه و ایجاد فرست در جوامع و عدالت تلاش می‌کند. جوایز. وی از پذیرش هرگونه جایزه افتخاری از نشان ملی لژیون دونور (همانند همسرش) و نشان ملی لیاقت خودداری کرد. با این حال او از کشورهای خارجی، به ویژه نشان توماس گاریک ماساریک (جمهوری چک) در سال ۲۰۰۱ و نشان ۸ سپتامبر (مقدونیه شمالی) در سال ۲۰۰۶ دریافت کرد. زندگی شخصی. بدنتر از یک خانواده یهودی بیسابایی متولد شد که در سال ۱۹۲۱ به فرانسه مهاجرت کرده است. در طول جنگ جهانی دوم، پدرش از لیون اخراج شد و
در طول جنگ جهانی دوم، پدرش از لیون اخراج شد و در اردوگاه مرگ در سوبیبور کشته شد. همسر بدنتر الیزابت یک نویسنده فمینیست و دختر مارسل بلستین بلانش، بنیانگذار پابلیسیس است. مواضع دولتی. مجلس انتخابات سنای فرانسه
رضا فلاح‌زاده (زاده ۲۰ آذر ۱۳۵۵) بازیکن سابق و مربی فوتسال اهل ایران است. وی سابقه مربی‌گری در تیم‌های باشگاه فوتسال مقاومت البرز و باشگاه فوتسال شهرداری ساوه را در کارنامه دارد. افتخارات. بازیکن. کسب دو قهرمانی و یک نایب قهرمانی با تام ایران خودرو
شمس الدین محمد بن عیسی بن حسن بغدادی معروف به ابن کر (۱۲۸۲ م. در قاهره – ۷۵۹ ه‍.ق / ۱۳۵۷ م.) یک موسیقی‌دان نظری بود. زندگینامه. ابن کر در قاهره به دنیا آمد؛ پدرش یک مهاجر عراقی بود. برخلاف بیشتر موسیقی‌دانان آن دوره که در درجهٔ اول به خاطر درجات علمی، مذهبی یا هنری دیگر (مثل خوشنویسی) معرفی می‌شدند، ابن کر بیش از هر چیز به عنوان یک موسیقی‌دان شناخته می‌شد اگر به علم فقه نیز آشنا بود و گفته شده که صوفی نیز بود. ابن کر در سال ۷۵۹ هجری قمری درگذشت. آثار. ابن کر نویسندهٔ اثری با عنوان است که به توصیف نظری
کر نویسندهٔ اثری با عنوان است که به توصیف نظری موسیقی رایج در قاهره می‌پردازد. این رساله سندی دانسته می‌شود برای تداوم رشد نظری موسیقی در جهان اسلام پس از دوران مکتب منتظمیه.
انجمن بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی () یا (IUPAP) یک سازمان مردم‌نهاد جهانی است که هدف آن توسعهٔ فیزیک در سراسر جهان، برای تقویت همکاری بین‌المللی در فیزیک و کمک به استفاده از فیزیک برای حل مشکلات و نگرانی‌های بشری است. این انجمن در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد و نخستین مجمع عمومی آن در سال ۱۹۲۳ در پاریس برگزار گردید. IUPAP این مأموریت را از این راه انجام می‌دهد: حمایت از جلسات بین‌المللی؛ پرورش ارتباطات و نشریات؛ تشویق پژوهش و آموزش و پرورش؛ پرورش گردش آزاد دانشمندان؛ ترویج توافقنامه‌های بین‌المللی در مورد استفاده
ترویج توافقنامه‌های بین‌المللی در مورد استفاده از نمادها، واحدها، اصطلاحات و استانداردها؛ و همکاری با سایر سازمان‌ها در موارد مشکلات انضباطی و بین رشته‌ای. IUPAP عضو شورای بین‌المللی علوم (ICSU) است.
برنامه پرپرواز (FFP) برنامه وفاداری است که شرکت‌های هواپیمایی به مسافران خود ارایه می‌کنند. این برنامه‌ها برای تشویق مشتریان شرکتهای هواپیمایی در انباشته کردن امتیاز است که به‌صورت مایل یا کیلومتر در می‌آیند. این امتیازها می‌تواند درگرفتن یک بلیت به عنوان جایزه به کار آید. تاریخچه. اگرچه شرکتهای هواپیایی یونایتد از سال ۱۹۵۰ مشتریان خود را ردیابی کرده بودند، اما نخستین برنامه مدرن پر پروازی در سال ۱۹۷۲ توسط Western Direct Marketing for United ساخته شد. آنها به اعضای خود پلاک و اشیای تبلیغاتی دادند. در سال
به اعضای خود پلاک و اشیای تبلیغاتی دادند. در سال ۱۹۷۹، هواپیمایی بین‌المللی تگزاس اولین برنامه پرپرواز را که برای ردیابی مسافت‌های پیموده شده و پاداش به مسافران خود بود را راه اندازی کرد. در همین حال در سال ۱۹۸۰ خطوط هوایی وسترن بانک سفر خود را ایجاد کرد، که در نهایت با ادغام بخشی از خطوط هوایی دلتا شد.
وولتورنی (به لاتین: Vultureni) یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان کلوژ واقع شده‌است. وولتورنی ۱٬۵۷۳ نفر جمعیت دارد.
آندراش کوواچ (؛ – ) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل مجارستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "نسل گمشده" و "بهشت موقت" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کشوت شده‌است. زندگینامه. او در کولوژوار تحصیل در رشته‌های روانشناسی، جامعه‌شناسی و زیبایی‌شناسی را در دانشگاه بولیا آغاز کرد، سپس در بوداپست در دانشگاه پازمانی پتر ادامه تحصیل داد. در سال ۱۹۴۶ تحصیلات خود را در رشته کارگردانی در دانشگاه هنرهای نمایشی و سینما آغاز کرد و در سال ۱۹۵۰
هنرهای نمایشی و سینما آغاز کرد و در سال ۱۹۵۰ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۰ به مفیلمن پیوست، جایی که به مدت یک سال به عنوان دراماتورگ کار کرد و سپس از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷ رئیس بخش دراماتورژی بود. بین سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۴ در دانشگاه هنرهای نمایشی و سینما تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۵۷ از سمت رهبری خود استعفا داد و به کارهای دراماتورگ و دستیار کارگردانی پرداخت. اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۶۰ با نام "Zápor" کارگردانی کرد. شهرت او بیشتر به دلیل فیلم Nehéz emberek در سال ۱۹۶۴ بود که موفق به دریافت جایزه منتقدان فیلم شد
۱۹۶۴ بود که موفق به دریافت جایزه منتقدان فیلم شد و در اولین جشنواره فیلم مجارستان نیز برگزیده شد. در سال ۱۹۶۶ فیلمی به نام روزهای سرد را بر اساس رمان تibor cseres ساخت که به بررسی کشتار نوویدیک در سال ۱۹۴۲ پرداخته بود. این فیلم در کارلووی واری موفق به دریافت جایزه اصلی جشنواره فیلم شد. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ رئیس اتحادیه هنرمندان سینما بود. در سال ۱۹۸۵ فیلم دو قسمتی درباره کاتینکا آندراشی، همسر میکش کاروئی با نام "کنتس سرخ" را ساخت. در سال ۱۹۸۸ نائب رئیس "جامعه میکاش کاروئی" شد. او از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ رئیس
میکاش کاروئی" شد. او از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ رئیس هیئت امنای تلویزیون مجارستان بود. از سال ۲۰۰۴ به عنوان استاد فیلم‌سازی مجارستان شناخته می‌شود. پسرش آندراش بالینت کوواچ منتقد فیلم است و استاد دانشگاه دانشگاه ائوتووش لورن است، دخترش کواتش اسزتر تدوینگر است. فیلم‌ ها. Cold Days The Red Countess The Stud Farm Difficult People Relay Race An Afternoon Affair follow land Zapor Rear guard On the roof of Budapest The dream manager Ecstasy From Seven Till Ten semmelweis Present Indicative
نصرت‌آباد، روستایی در دهستان سرسوره بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۰ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
میکلوش گابور (؛ – ) بازیگر اهل مجارستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پدر" و "نسل گمشده" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کشوت شده‌است.
نلی، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۱ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
جان کارل بیکلر (; – ) کارگردان فیلم، چهره‌پرداز و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "تیشه"، "مورد غیرعادی دکتر جکیل و آقای هاید" و "ترول" اشاره کرد. پس از تشخیص سرطان پروستات مرحله چهارم، همسرش یک صفحه GoFundMe برای کمک به پرداخت هزینه‌های پزشکی راه‌اندازی کرد. بوچلر در ۱۸ مارس ۲۰۱۹ درگذشت.
نائوکو یامادا (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی، کارگردان فیلم و پویانما اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به داستان هیکه، "کی-اون!" و "صدای خاموش" اشاره نمود.
نورآباد، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۶ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
هلک انجیرک، روستایی در دهستان سرسوره بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۱ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
هلک چهارشنبه، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
هلک دلمراد، روستایی در دهستان سرسوره بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
هوشاب محمد، روستایی در دهستان پسکوه بخش پسکوه شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۲ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
لوول توماس (؛ – ) یک نویسنده، مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در ترویج سیستم سینه‌راما نقش داشت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "این سینه‌راما است"، "چشمان بزرگ" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پیبادی و نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.
چگرد، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۸۹ نفر (۱۴۲ خانوار) بوده‌است.
چارتاکان، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۴ نفر (۸ خانوار) بوده‌است.
دپکور، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۷۹ نفر (۱۹۶ خانوار) بوده‌است.
لوول توماس جونیور (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم، سیاستمدار، و سرمایه‌دار اهل ایالات متحده آمریکا بود که پیش از آن‌که در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان سناتور ایالتی آلاسکا انتخاب شود، با پدرش، لوول توماس گزارشگر و نویسنده برجسته، در چندین پروژه همکاری کرد. وی سپس از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ به عنوان سومین معاون فرماندار آلاسکا خدمت کرد. در دهه ۱۹۸۰، او صاحب و مدیر خدمات هوایی «تاکسی هوایی تالکیتنا» در آلاسکا بود.
کلوکی، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۱ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
کوراوران، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۱ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
گورابک، روستایی در دهستان هیدوچ بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۰۰ نفر (۲۳۰ خانوار) بوده‌است.
الکساندر میتا (به ؛ – ) کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل روسیه بود. وی دانش‌آموختهٔ مؤسسه سینمایی گراسیموف بود و برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی فدراسیون روسیه شده‌بود. زندگی‌نامه مختصر. وی در ۲۸ مارس ۱۹۳۳ به دنیا آمد. او ابتدا در رشته مهندسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۵ فارغ‌التحصیل شد. سپس به عنوان کارتونیست در مجلات هنری و طنز فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۶۰، میتا در دانشکده کارگردانی فیلم در مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل شد. حرفه کارگردانی و فیلمنامه‌نویسی میتا از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۲۰۱۰ ادامه یافت.
میتا از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۲۰۱۰ ادامه یافت. از جمله فیلم‌های معروف او می‌توان به "درخشش، درخشش، ستاره من" (۱۹۷۰) اشاره کرد که در آن بازیگران در زمان انقلاب روسیه تلاش می‌کنند که زنده بمانند و به کار خود ادامه دهند، یا فیلم پرهزینه "هواپیمای خدمه" (۱۹۷۹) که در سبک فیلم‌های فاجعه‌ای ساخته شده است. برای کارهایش، میتا جوایز متعددی در شوروی و روسیه دریافت کرد. در سال ۱۹۸۰، میتا به عنوان عضو هیئت داوران در سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین حضور داشت. میتا در سال ۲۰۱۴ از الحاق کریمه به روسیه حمایت کرد، گرچه
سال ۲۰۱۴ از الحاق کریمه به روسیه حمایت کرد، گرچه اشاره کرد که این موضوع باعث حواس‌پرتی از سایر مشکلاتی شده است که روسیه با آن‌ها مواجه است. الکساندر میتا در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۵ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
آبسر، روستایی در دهستان کنت بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
استیون لیزبرگر (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جریان پس‌رو"، "ترون" و "" اشاره کرد.
دهکده بهمن، روستایی در دهستان کنت بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۳ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
دیمون هریمن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بریکینگ بد"، "کندی"، "پسر ماسک"، "خانه مومی"، "جی. ادگار"، "پسر تفنگ"، "آب‌شناس"، "موجه"، "شکارچی ذهن"، "یگان"، "مربع"، "همه قدیسین"، "آلموست هیومن"، "رنجر تنها"، "بتل کریک"، "اسکورپیون"، "بالای دریاچه"، "بلبل"، "کواری"، "روزی روزگاری در هالیوود"، "کمربند قرمز"، "سرقت بزرگ"، "در قابل حمل" و "۱۰۰ جریب خونی" اشاره کرد.
شوجی ترایاما (؛ – ) شاعر، نمایشنامه‌نویس، نویسنده، کارگردان فیلم و عکاس آوانگارد اهل ژاپن بود. آثار او طیف وسیعی از نمایش‌های رادیویی، تلویزیون تجربی، تئاتر زیرزمینی (آنگورا)، مقالات ضدفرهنگی، موج نوی ژاپن و سینمای «گسترش‌یافته» را در بر می‌گیرد. او با کارگردانانی چون توشیو ماتسوموتو، ماساهیرو شینودا و یوایچی هیگاشی همکاری داشت. بسیاری از منتقدان او را به عنوان یکی از پربارترین و برانگیزاننده‌ترین هنرمندان خلاق ژاپن می‌دانند. از او به عنوان فردی تأثیرگذار بر فیلمسازان مختلف ژاپنی از دهه ۱۹۷۰ به بعد یاد شده
فیلمسازان مختلف ژاپنی از دهه ۱۹۷۰ به بعد یاد شده است. در سال ۱۹۸۳ میلادی به دلیل ابتلا به سیروز کبدی درگذشت. از فیلم‌های او می‌توان به "میوه‌های شوق" اشاره کرد.
کفتار بی‌باک یک فیلم اکشن، کمدی و رزمی هنگ کنگی محصول ۱۹۷۹ به نویسندگی، کارگردانی و بازی جکی چان است. این فیلم در گیشه موفق بود. قسمت دوم این فیلم در سال ۱۹۸۳ با نام "کفتار بی‌باک، قسمت دوم" منتشر شد. داستان. داستان نوجوانی را روایت می‌کند که در دهکده‌ای دور افتاده به همراه پدر بزرگش به زندگی مشغول است و نزد او مهارت‌های کونگ‌فو را آموزش دیده و مدام به درگیری با دیگران می‌پردازد. این موضوع تا جایی ادامه پیدا می‌کند که پدربزرگش توسط دشمنی به قتل می‌رسد و حالا جکی با تمرینات طاقت‌فرسا خود را برای انتقامی سخت
جکی با تمرینات طاقت‌فرسا خود را برای انتقامی سخت آماده می‌کند…
بیلی میلیگان (؛ – ) یک شهروند آمریکایی بود که ماجرای محاکمه‌اش در دادگاهی در اوهایو بسیار مورد توجه عموم قرار گرفت. بیلی میلیگان در سال ۱۹۷۵ میلادی به سبب چندین فقره دستبرد مسلحانه و ۳ مورد تجاوز جنسی در کمپ دانشگاه ایالتی اوهایو دستگیر شد. در جریان آماده‌سازی برای دفاعیات، یک روان‌شناس متوجه شد که او از اختلال چند شخصیتی رنج می‌برد. وکلای او ضمن اعلان جنون برای او، مدعی شدند که او مجرم نیست و در حین ارتکاب جرم، دو تا از شخصیت‌های دیگر او، بدون آنکه شخصیت واقعی‌اش از آنها اطلاع داشته باشد، مرتکب جرم
واقعی‌اش از آنها اطلاع داشته باشد، مرتکب جرم شده‌اند. او نخستین فرد مبتلا به اختلال چند شخصیتی بود که چنین دفاعیه‌ای را در دادگاه مطرح کرد و نخستین کسی بود که به سبب چند شخصیتی‌بودن، علی‌رغم ارتکاب چنان جرم‌های بزرگی تبرئه شد و چند دهه را به‌جای زندان، در بیمارستان روانپزشکی گذراند. او در سال ۲۰۱۴ در سن ۵۹ سالگی به دلیل ابتلا به سرطان در یک آسایشگاه در کلمبوس، اوهایو درگذشت.
توم سیکس (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، نویسنده، و تدوین‌گر اهل هلند است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هزارپای انسانی" و "هزارپای انسانی ۲" اشاره نمود.
تام منکویتس (؛ ؛ – ) نویسنده، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رامان آبلویچ کاچانوف (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و پویانمای یهودی اهل اتحاد جماهیر شوروی و پدر رامان کاچانوف بود. پدر و تنها خواهر او در جریان هولوکاست به‌قتل رسیدند. او یکی از انیماتورهای کارتون "ملاقات با سنت نیکلاس" و کارگردان کارتون‌های "چیبوراشکا" و "شاپوکلیاک" بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، جایزه آنی، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
فرانتس آندره هلر (؛ ؛ زادهٔ ) هنرمند، مؤلف، مجسمه‌ساز، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، خواننده، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتریش است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جاگ ماندیر" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بامبی شده‌است.
رامان لازاریویچ کارمن (؛ – ) عکاس، فیلم‌بردار، کارگردان فیلم و مستندساز اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی را یکی از چهره‌های بسیار شاخص و تأثیرگذار سینمای مستند می‌دانند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین، مدال دفاع از استالینگراد، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، مدال تسخیر برلین، مدال دفاع از مسکو، و نشان پرچم سرخ شده‌است.
خانه تک خانواده یا خانه مستقل (همچنین: خانه جداگانه ، محل سکونت جداگانه یا خانه جداگانه ) یک ساختمان مسکونی مستقل است که در آن یک خانواده زندگی می کند. این اصطلاح در مقابل سکونتگاه چندخانوادگی به کار می رود. تعاریف. تعریف این نوع خانه ممکن است بین حوزه‌های قضایی قانونی یا آژانس‌های آماری متفاوت باشد. تعریف، با این حال، معمولاً شامل دو عنصر است: معمولاً خانه‌های مستقل دارای زمینی وسیع تر از بنا هستند که معمولاً به نام "حیاط" در انگلیسی آمریکایی یا یک "باغ" در انگلیسی بریتانیایی از آنها نام برده می
"باغ" در انگلیسی بریتانیایی از آنها نام برده می شود.گاراژها نیز می توانند در اکثر موارد یافت شوند. انواع خانه‌های مستقل. انواع خانه‌های مستقل عبارتند از: منابع. &lt;references group="" responsive="1"&gt;
مسکن چندخانواده (خلاصه انگلیسی: MDU) نوعی مسکن است که در آن چند واحد مسکونی جداگانه برای اسکان چند خانواده در داخل یک ساختمان یا چندین ساختمان در یک مجموعه قرار دارد. واحد ها می توانند در کنار یکدیگر (واحدهای مجاور) باشند یا در بالای یکدیگر (واحد های طبقاتی) قرار گیرند. شکل معمولی مسکن چند خانوار، آپارتمان است . این نوع سکونتگاه در مقابل خانه مستقل قرار دارد و امکانات مختلف در آن به صورت مشاع است.
ژوستین تریه (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تدوینگر اهل فرانسه است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. در سال ۲۰۲۳ تریه برای کارگردانی فیلم "آناتومی یک سقوط" برندهٔ نخل طلای هفتاد و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کَن شد. او سومین کارگردان زن تاریخ سینما است که برندهٔ نخل طلای کن شده‌است. از دیگر فیلم‌های تریه می‌توان از "ویکتوریا" (۲۰۱۶) نام برد.
چینا زوریا (; – ) هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده اهل اروگوئه بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آتش‌بس"، "طاعون" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
حلبی‌آباد یا آلونک‌نشین یک محدوده مسکونی زاغه‌نشین دارای خانه‌های ساده و دست‌ساز به شکل کپر یا آلونک است. جنس دیوار و سقف خانه‌های حلبی آباد از چوب، تخته سه لا، ورق فلزی یا حلبی و ورق پلاستیکی و مقوا ساخته می‌شود. چنین شهرک‌هایی معمولاً در حاشیه شهرها، پارک‌های عمومی، نزدیکی راه‌آهن، رودخانه‌ها، تالاب‌ها یا محل دفن زباله یافت می‌شوند و فاقد زیرساخت‌های مناسب، از جمله بهداشت مناسب، تأمین آب سالم، برق، خیابان یا سایر نیازهای اساسی سکونتگاه‌های انسانی هستند. حلبی آبادها بیشتر در کشورهای در حال توسعه و همچنین
آبادها بیشتر در کشورهای در حال توسعه و همچنین کشورهای توسعه یافته مشاهده می‌شوند. امکانات. از آنجا که ساخت و ساز در حلبی آبادها غیررسمی است و با برنامه‌ریزی شهری ناسازگار است، معمولاً هیچ شبکه خیابانی رسمی، شماره خانه یا خیابان‌ها وجود ندارد. چنین شهرک‌هایی فاقد خدمات عمومی عمومی مانند شبکه‌های فاضلاب، برق، آب سالم، تخلیه باران، حذف زباله، دسترسی به حمل و نقل عمومی یا خدمات کنترل حشرات و بیماری‌ها، پلیس، تحویل پستی، خدمات پزشکی و آتش‌نشانی هستند و ممکن است شاهد آتش‌سوزی‌های وسیع و غیرقابل کنترل باشند. در
شاهد آتش‌سوزی‌های وسیع و غیرقابل کنترل باشند. در حلبی آبادها جرم و جنایت، خودکشی، مصرف مواد مخدر و بیماریهای مختلف شایع است. مثال‌ها. کشورهای در حال توسعه. بزرگ‌ترین منطقه حلبی آباد در آسیا شهرک اورنگی در کراچی پاکستان است. در کشورهای فرانسوی زبان، حلبی آبادها به نام "بیدینویل" (اشاره به حلبی) شناخته می‌شوند. چنین مناطقی در کشورهای تونس، هائیتی آفریقای جنوبی، کنیا (از جمله کیبرا و ماثاره محله‌های فقیرنشین)، فیلیپین، ونزوئلا، برزیل (فاولاس)، آرژانتین (villas miseria)، هند غربی مانند جامائیکا و ترینیداد و
miseria)، هند غربی مانند جامائیکا و ترینیداد و توباگو، پرو (که در آن‌ها زاغه‌ها با نام «شهرهای جوان» شناخته می‌شود) یافت می‌شوند. حلبی آبادها در بنگلادش و چین نیز وجود دارند. کشورهای توسعه یافته. زاغه‌نشینی در کشورهای توسعه یافته نادر است ولی با هجوم فزاینده مهاجران در شهرهایی که معمولاً به عنوان یک نقطه ورود به اتحادیه اروپا محسوب می‌شوند، از جمله آتن و پاترا در یونان باعث رواج این پدیده شده‌است. در مادرید، اسپانیا، یک محله طبقه ضعیف به نام Cañada Real وجود دارد که هیچ سیستم آموزش رسمی، مهد کودک یا کلینیک
دارد که هیچ سیستم آموزش رسمی، مهد کودک یا کلینیک مدرن بهداشتی ندارد و بزرگ‌ترین منطقه فقیرنشین در اروپا محسوب می‌شود. در پرتغال، حلبی آبادها با نام «بارباراس» شناخته می‌شوند. اکثر آن‌ها در منطقه متروپولیتن لیسبون واقع شده‌اند. در ایالات متحده، برخی از شهرهای مانند نیوآرک و اوکلند شاهد ایجاد شهرهای چادرنشین بوده‌اند. توسعه. درحالی‌که اکثر حلبی آبادها به‌طور ناگهانی و بدون خدمات اساسی اجتماعی و عمومی پدیدار می‌شوند، در طول زمان برخی از آن‌ها به اندازه ای توسعه دست می‌یابند. اغلب، ساکنان حلبی آبادها خود مسئول
دست می‌یابند. اغلب، ساکنان حلبی آبادها خود مسئول پیشرفت‌های اصلی این مناطق هستند. سازمان‌های اجتماعی گاهی در کنار سازمان‌های غیردولتی و شرکت‌های خصوصی و دولتی مشغول به کار هستند و آب شهری، جاده و مدرسه محلی ایجاد می‌کنند. بسیاری از شهرک‌های کوچک شروع به استفاده از توالت کمپوست و پانل‌های خورشیدی کرده‌اند و بسیاری از مردم در محله‌های فقیرنشین ممکن است به تلفن‌های همراه و حتی اینترنت دسترسی داشته باشند. با این حال نابرابری در ارتباط با شهرک‌های فقیر در طول زمان افزایش یافته‌است.
یوهانس کریش (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل اتریش است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "انتقام"، "۳۶۰، و "یک زندگی پنهان" اشاره کرد.