payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوریس الکساندروویچ آراپف (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او نواختن پیانو را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد، اما به دلیل ابتلا به نوعی بیماری در دستان خود، مجبور به ترک نوازندگی شد و در سن ۱۸ سالگی برای آموختن آهنگسازی به کنسرواتوار سن پترزبورگ رفت و بعدها، استاد موسیقی همان‌جا شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه و نشان لنین شده‌است.
کاکتوس خرطومی نام یک گونه از تبار استوانه‌ایان است. گیاهی است که به کاردون غول مکزیکی یا فیل کاکتوس موسوم است. در نواحی مکزیک و باخا کالیفرنیا و باخا کالیفرنیا سور و ایالت سونورا به عمل می‌آید. عموماً به آن کاردون می‌گویند که از ریشه زبان اسپانیایی به نام کاردو به معنی خار می‌آید. انواع مرتفع این کاکتوس همچنان وجود دارد، البته میزان زیادی از آنها به دلیل به زیر کشت بردن اراضی سونورا از بین رفته‌اند. میوه کاکتوس غذای مهمی برای بومی‌های سری (مردم) به‌شمار می‌رود. مغز آن حاوی آلکالوئید است که در مصرف دارویی
مغز آن حاوی آلکالوئید است که در مصرف دارویی داروی فعال‌کننده روان به کار می‌رود. همزیستی‌ای مابین باکتری و سبزینه قارچی در ریشه این گیاه وجود دارد که امکان رشد آن را در جایی که هیچ خاکی در دسترس نیست و یک محیط مملو از سنگ وجود دارد فراهم می‌کند، با تثبیت نیتروژن از طریق هوا که باعث می‌شود سنگ شکافته شود و گیاه از مواد غذایی سنگ تغذیه می‌کند. در دانه‌های یک کاکتوس باکتری‌های همزیست وجود دارد.
ب‌ام‌و ام۴ () یک نسخه تقویت شده از ب‌ام‌و سری ۴ است که توسط شرکت ب‌ام‌و ام عرضه می‌شود. این خودرو با توجه به شیوه کدگذاری ب‌ام‌و (عدد فرد برای خودروی خانواده و عدد زوج برای خودروی اسپرت) جانشین مدل ب‌ام‌و ام۳ کوپه حساب می‌گردد. تغییرات ام۴ نسبت به سری۴ شامل موتور قدرتمند با توربوی دوگانه، بهبود بدنه، آیرودینامیک بهتر، تغییرات ظاهری با (نصب کیت بدنه ب‌ام‌و ام)، کاهش وزن قابل توجه، بهبود سیستم تعلق و ترمز و استفاده گسترده از فیبر کربن در بدنه خودرو. ام۴ اف۸۲/اف۸۳. در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳، مشخصات فنی ام۴ ک به
موتور پنج سیلندر خطی ( که به‌طور خلاصه تر ال۵ یا آی۵ هم نامیده می‌شود) یک نوع موتور درون‌سوز است که دارای پنج سیلندر (موتور) است که در کنار هم به صورت خطی قرار گرفته‌اند. موتورهای پنج سیلندر را می‌توان ترکیبی از موتور چهارسیلندر خطی و موتور شش سیلندر خطی دانست. به نرمی و شهری بودن چهارسیلندر و به قدرت موتورهای شش سیلندر. یک نسخه دیگر از این موتور به صورت وی شکل در شمال آمریکا عرضه می‌شود (منظور موتور وی۵ است که در خودروهای فولکس واگن هم استفاده می‌شود).
دانیل اشمید (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل سوئیس بود. فیلم‌های او در جشنواره‌های برلین و کن به‌نمایش در‌امده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تاجر چهار فصل" و "دوست آمریکایی" اشاره کرد.
ژرژ لاکومب (؛ – ) کارگردان فیلم اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "هفت گناه کبیره" اشاره نمود.
نسل چهارم ب‌ام‌و سری ۳ () خودرویی بود که حد فاصل سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ توسط ب‌ام‌و عرضه می‌شد. این خودرو شامل بدنه‌های زیر است: BMW E46 یکی از خودرو های اسطوره ای تکرار نشدنی کمپانی BMW هست که اسطور بودن این خودرو دوست داشتی را میتوان به پیست نوربرگ رینگ و مسابقه لمانز 24 ساعت برنامه تخت گاز اشاره کرد ویژگی تمام چرخ محرک برای بار آخر در ب‌ام‌و سری ۳ (ای۳۰) استفاده شده بود. اما در این نسل نسخه‌های 325xi, 330xi و 330xd شامل این ویژگی می‌شدند. طراحی این خودرو موتور جلو، طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت
موتور جلو، طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی و وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
تسلا رودستر () یک خودروی برقی اسپرت است که توسط شرکت تسلا موتورز تولید خواهد شد. این خودرو با شتاب در ۱٫۹ ثانیه، یک خودروی مجاز به خیابان‌روی مونتاژ شده سریع است. از این خودرو در نوامبر ۲۰۱۷ رونمائی شد. نام رودستر این خودرو از یکی از خودروهای قدیمی تسلا به نام تسلا رودستر گرفته شده‌است.
پن-ئک راتاناروآنگ (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل تایلند است. فیلم «شلیک به سر» او در سال ۲۰۱۱ به عنوان نماینده تایلند جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به فهرست نهایی راه نیافت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "۶۰ ثانیه تنهایی در سال صفر" اشاره نمود.
باستا با نام واقعی واسیلی میخائیلوویچ واکولنکو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده رپ تهیه‌کننده موسیقی و مجری رادیو اهل اتحاد جماهیر شوروی است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پلن بی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده و بازیگر اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تا کنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هری براون" و "بزرگسالی" اشاره کرد.
دختر حومه‌شهر ، یک فیلم آمریکایی در ژانر کمدی رمانتیک به نویسندگی و کارگردانی مارک کلوین و محصول سال ۲۰۰۷ است. سارا میشل گلر، الک بالدوین، مگی گریس، جیمز ناتن و کریس کارمک ستارگان فیلم هستند. فیلم‌نامه این فیلم بر اساس دو داستان کوتاه به نام‌های «مرد قدیمی من» و «بدترین چیزی که می‌تواند دربارهٔ دختر حومه‌شهر تصور کنید» نوشته ملیسا بانک، به رشته تحریر درآمده است. "دختر حومه‌شهر" نخستین بار در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ترایبکا به روی پرده رفت. فیلم اکران گسترده نداشت و به صورت دی‌وی‌دی در تاریخ ۱۵
اکران گسترده نداشت و به صورت دی‌وی‌دی در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۸ در دسترس عموم قرار گرفت. "دختر حومه‌شهر" با استقبال متوسطی از سوی منتقدان همراه بود.
تبجیل یا ستایش"،" یا ستایش از قدیسین، عملی است که در آن یک قدیس روحانیت و قداستش به رسمیت شمرده می‌شود. ستاییدن قدیسین را همه دین‌های بزرگ از جمله مسیحیت، یهودیت، آیین هندو، اسلام، و بودیسم انجام می‌دهند. در مسیحیت، ستاییدن در مذاهبی مانند کلیسای ارتدکس شرقی از کلیسای کاتولیک روم و کلیساهای کاتولیک شرقی انجام می‌شود که همه آنها دارای انواع مختلفی از تقدیس یا تجلیل هستند. در کلیساهای کاتولیک و ارتدوکس، تبجیل به این صورت نشان داده می‌شود که فرد به‌طور احترام آمیزی تعظیم می‌کند یا با دستش شکل صلیب را تمثال،
آمیزی تعظیم می‌کند یا با دستش شکل صلیب را تمثال، یادگار مقدس یا مجسمه یک قدیس نگه می‌دارد یا به زیارت یکی از مکان‌هایی که به یک قدیس مربوط است می‌رود، که به صورت پیاده‌روی ای طولانی است. در کل این عمل در پروتستان انجام نمی‌شود.
اتصال‌دهندهٔ الکتریکی یا کانکتورهای الکتریکی یک وسیلهٔ الکترو-مکانیکی برای وصل‌کردن دو رسانای الکتریکی با هم و ایجاد یک مدار الکتریکی بین آنها است. ابزار "اتصال الکتریکی" متشکل از جک یا فیش‌های سر نر و سر ماده است. "اتصال‌دهنده الکتریکی" ممکن است بازشو باشد، مثلاً برای وسایل قابل حمل؛ که به ابزاری برای به‌هم وصل‌کردن و جدا کردن مکرر وسایل نیاز است، یا به عنوان یک "اتصال‌دهندهٔ الکتریکی" دائمی بین دو سیم یا دستگاه باشد. می‌توان از تبدیل برای اتصال اتصال‌دهنده‌های متفاوت استفاده کرد. صدها گونه اتصال‌دهندهٔ
متفاوت استفاده کرد. صدها گونه اتصال‌دهندهٔ الکتریکی برای کارهای قدرت، سیگنال و کنترل ساخته‌شده‌اند. اتصال‌دهنده‌ها می‌توانند به دو سر سیم مسی یا کابل متصل شوند یا سیم یا کابل را به پایانه‌های الکتریکی دستگاه متصل می‌کنند. در رایانه‌ها، یک اتصال‌دهندهٔ الکتریکی هم می‌تواند به عنوان یک رابط فیزیکی شناخته شود.
فرناندو آلوارس دِ تولدو (؛ ۲۹ اکتبر ۱۵۰۷ – ) ژنرال و دیپلمات اهل اسپانیا بود. وی که به نام‌هایی همچون دوک بزرگ آلبا یا دوک آهنی نیز شناخته میشد از سال ۱۵۵۵ تا ۱۵۵۶ فرماندار میلان، از سال ۱۵۵۶ تا ۱۵۵۸ نایب‌السلطنه ناپل، از سال ۱۵۶۷ تا ۱۵۷۳ فرماندار هلند هابسبورگ و از سال ۱۵۸۰ تا ۱۵۸۲ نایب‌السلطنه پرتغال و الگاروه بود.
لئوپولدو توره نیلسون (؛ – ) کارگردان فیلم اهل آرژانتین بود. فیلم‌های او در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمده است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه فرشته" و "هفتاد ضربدر هفت" اشاره نمود.
خانه فرشته () یک فیلم درام به کارگردانی لئوپولدو توره نیلسون است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آلخاندرو ری و لاوتارو موروا اشاره کرد. این فیلم به رقابت‌های جشنواره فیلم کن ۱۹۵۷ راه یافت.
بئاتریس گیدو (؛ – ) نویسنده، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه فرشته" و "هفتاد ضربدر هفت" اشاره نمود.
آنیبال گونسالس پاس (؛ – ) فیلم‌بردار و عکاس اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه فرشته" اشاره نمود.
خورخه گاراته (؛ ۱۲ اوت ۱۹۱۷ – ۱۳ مه ۱۹۹۰) یک تدوین‌گر اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "خانه فرشته"، "کریستینا"، "کنت مونت کریستو" و "پدربزرگ" اشاره نمود.
السا دانیل (؛ ۱۳ نوامبر ۱۹۳۶ – ۲۵ ژوئن ۲۰۱۷) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۷ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خانه فرشته" و "پدربزرگ" اشاره کرد.
اولیسس پتیت د مورات (؛ – ) یک روزنامه‌نگار، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر و نمایشنامه‌نویس اهل آرژانتین بود. او عضو هیئت داوران جشنواره فیلم کن ۱۹۶۰ و سیزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کنت مونت کریستو" اشاره نمود.
الینا کولومر (؛ ۱۹۲۲ – ۲ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "فقر مقدس من" و "کنت مونت کریستو" اشاره کرد.
«بارنه‌ورن» یا «مرکز خدمات بهزیستی کودکان» () یک سازمان دولتی در کشور نروژ است که مسئولیت ارائه خدمات رفاهی و بهزیستی به کودکان نیازمند کمک را به عهده دارد. طبق قانون نروژ این سازمان امکان توسل به زور و خشونت در قبال خانواده‌هایی که با تشخیص آنها، فاقد صلاحیت یا امکان بزرگ کردن کودک هستند، را دارا می‌باشد. در این موارد وزارت دادگستری و امنیت عمومی نروژ، با ارائه سرویس از سوی مأموران قانون این سازمان را حمایت می‌کند. انتقادات. بارنه‌ورن غالباً برای جدا کردن کودکان با پیشینه خانواده‌های مهاجر متوسل به زور
کودکان با پیشینه خانواده‌های مهاجر متوسل به زور می‌شود که در موارد زیادی با پوشش خبری روزنامه‌نگاران و انتقادات شدید در نروژ و در سطح بین‌المللی مواجه شده‌است. در برخی پرونده‌های جداسازی اجباریِ کودک از خانواده، دولت نروژ و بارنه‌ورن متهم به عدم رعایت حقوق خانواده و کودک و نقض پیمان‌نامه حقوق کودک سازمان ملل متحد شده‌اند. عدم اطلاع‌رسانی در مورد پرونده‌ها. به دلیل محرمانه بودن محتوای پرونده‌های، بارنه‌ورن در هیچ مصاحبه یا مناظره ای که مربوط به یک پرونده مشخص باشد، شرکت نمی‌کند. این محرمانگی قانونی باعث شده
باشد، شرکت نمی‌کند. این محرمانگی قانونی باعث شده که در هیچ پرونده ای، خبرنگاران و رسانه‌های عمومی امکان شنیدن و انعکاس نظر بارنه‌ورن در مورد پرونده و بچه‌های جدا شده از خانواده‌ها را نداشته باشند و شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها غالباً تنها به تحلیل در مورد محتوای پرونده‌ها بر مبنای شواهد خانواده‌های تحت تأثیر قرار گرفته اکتفا می‌کنند. تماس کودکان برای فرار از خانه. در نروژ کودکان با تماس با شماره ۱۱۱ ۱۱۶ امکان صحبت مستقیم با بارنه ورن و دریافت حمایت از آن را دارند. در مواردی که کودک احساس خطر کند، می‌تواند
دارند. در مواردی که کودک احساس خطر کند، می‌تواند از بارنه‌ورن برای فرار از خانه تقاضای کمک کند که در صورت تأیید، این کمک به سرعت به کودک ارائه می‌شود.
سانتیاگو گومس کو (؛ ۱۹۰۳ – ۱۹۸۴) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شب سرقت"، "شیرزن"، "سیری‌ناپذیر"، "پدربزرگ"، "کنت مونت کریستو"، "قصه یک جوان فقیر" و "بخش اورژانس" اشاره کرد.
یان الیاسون (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل سوئد است که از ژوئیه ۲۰۱۲ تا دسامبر ۲۰۱۶ معاون دبیرکل سازمان ملل متحد بود. وی عضو حزب سوسیال دموکرات سوئد بود که از ۲۴ آوریل تا ۶ اکتبر ۲۰۰۶ در سمت وزیر امور خارجه سوئد خدمت کرد. الیاسون از آوریل تا ابتدای ژوئن ۲۰۱۷ عضو هیئت‌مدیره انستیتو بین‌المللی پژوهش‌های صلح استکهلم بود. زندگی‌نامه. یان الیاسون در یک خانواده کارگری در یوتبری سوئد متولد شد. او با بورس تحصیلی به دانشگاه ایندیانا، ایالات متحده آمریکا رفت، وی از ۱۹۵۷تا ۱۹۵۸ در فرهنگستان علوم پادشاهی سوئد و نیروی دریایی
در فرهنگستان علوم پادشاهی سوئد و نیروی دریایی سوئد به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۶۲ به عنوان یک افسر دریایی نیروی ذخیره به فعالیت ادامه داد. الیاسون در سال ۱۹۶۵ موفق به کسب مدارک کارشناسی ارشد در اقتصاد، کسب و کار، و حقوق از دانشگاه گوتنبرگ (سوئد) جایی که رئیس کمیته محلی آی‌سک بود، شد. او همچنین دارای مدرک افتخاری از دانشگاه آمریکایی (۱۹۹۴)، دانشگاه گوتنبرگ (سوئد) (۲۰۰۱) و دانشگاه اوپسالا (۲۰۰۵) است. الیاسون کتاب‌ها و مقالات متعددی را تألیف یا در تألیف آن‌ها مشارکت داشته و مدرس مکرر سیاست خارجی و دیپلماسی
مشارکت داشته و مدرس مکرر سیاست خارجی و دیپلماسی است. از سال ۱۹۸۸ او یک سخنران مهمان در مورد میانجیگری، حل مناقشه و اصلاحات سازمان ملل در دانشگاه اوپسالا بوده است. الیاسون در سال ۱۹۶۵ کار دیپلماتیک خود را هنگامی‌که در وزارت امور خارجه سوئد استخدام شد، آغاز کرد. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ به عنوان مشاور دیپلماتیک نخست‌وزیر سوئد اولاف پالمه و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ به عنوان مدیرکل امور سیاسی در وزارت امور خارجه خدمت کرد. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶، الیاسون بخشی از مأموریت سازمان ملل در عراق بود که در جنگ ایران و عراق
سازمان ملل در عراق بود که در جنگ ایران و عراق میانجیگری می‌کرد. وی از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ به عنوان نماینده دائم سوئد در سازمان ملل در نیویورک خدمت کرد و در آنجا نیز به عنوان نماینده شخصی دبیرکل در امور ایران/عراق خدمت کرد. الیاسون از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ رئیس کارگروه امداد اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد و معاون شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) بود. او در سال ۱۹۹۲ به عنوان اولین معاون دبیرکل سازمان ملل در امور بشردوستانه منصوب شد. وی در عملیات بشردوستانه در سومالی، سودان، موزامبیک و بالکان شرکت
در سومالی، سودان، موزامبیک و بالکان شرکت داشت. او همچنین به ابتکاراتی در مورد مسائلی مانند مین‌های زمینی، پیشگیری و اقدامات بشردوستانه دست زد. در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۴ الیاسون به عنوان میانجی در مناقشه قره‌باغ کوهستانی برای سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) خدمت کرد. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹، الیاسون به عنوان وزیر امور خارجه سوئد خدمت کرد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ او به عنوان سفیر سوئد در واشینگتن، دی سی، ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۵ او به اتفاق آرا به عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای شصتمین
عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای شصتمین نشست آن انتخاب شد. او از ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۵ تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۶ رئیس‌جمهور سوئد بود. از ۲۴ آوریل ۲۰۰۶ تا ۶ اکتبر ۲۰۰۶ او همچنین به عنوان وزیر امور خارجه سوئد در کابینه سوسیال دموکرات یوران پرشون خدمت کرد. پس از انتخابات عمومی سوئد در سال ۲۰۰۶ که حزبش در انتخابات شکست خورد، اعلام کرد که در دانشگاه اوپسالا تدریس خواهد نمود. الیاسون جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶ را محکوم کرد و گفت: «حمله نظامی اسرائیل تشدید بسیار خطرناک اوضاع در منطقه است». وی همچنین حملات حزب‌الله را
اوضاع در منطقه است». وی همچنین حملات حزب‌الله را محکوم کرد. در دسامبر ۲۰۰۶، کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل متحد، الیاسون را به عنوان فرستاده ویژه در دارفور، سودان معرفی کرد. او این مأموریت را در ژوئن ۲۰۰۸ ترک کرد. در مارس ۲۰۰۹، الیاسون یک سخنرانی با عنوان «درگیری مسلحانه: هزینه برای غیرنظامیان» در مجموعه سخنرانی‌های برجسته مؤسسه صلح و عدالت را در دانشگاه سن دیگو ایراد کرد. الیاسون یکی از اعضای برجسته بنیاد سرجیو ویرا د ملو است و در حال حاضر در هیئت مشاوران اتحاد برای ایجاد صلح حضور دارد. الیاسون رئیس سازمان
برای ایجاد صلح حضور دارد. الیاسون رئیس سازمان واتراید سوئد است. او از سال ۲۰۱۰ در گروه مدافعان دبیرکل سازمان ملل متحد برای دستیابی به اهداف توسعه هزاره خدمت می‌کند. الیاسون یکی از اعضای سابق هیئت مدیره دارا است. در ۲ مارس ۲۰۱۲، یان الیاسون توسط بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد به عنوان قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب شد. او در ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان معاون دبیرکل کار خود را آغاز کرد. او همیشه جایی از منشور ملل متحد را در جیب خود دارد. در سال ۲۰۱۶ نشان طلای ایلیس را دریافت کرد. در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷،
نشان طلای ایلیس را دریافت کرد. در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷، بنیاد تالبرگ اعلام کرد که جایزه جهانی رهبری آن از این پس به نام یان الیاسون نامگذاری خواهد شد. در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷، دولت سوئد یان الیاسون را به عنوان رئیس هیئت مدیره «انستیتو بین‌المللی پژوهش‌های صلح استکهلم» منصوب کرد. الیاسون از ۱ ژوئن ۲۰۱۷ به‌طور رسمی این سمت را بر عهده گرفته است. زندگی شخصی. الیاسون با کرستین الیاسون، وزیر آموزش و پرورش و وزیر علوم سابق سوئد ازدواج کرد، آن‌ها دارای سه فرزند هستند: آنا، امیلی و یوهان.
روز سنندج یا روز سنه (به کردی: ڕۆژی سنه) برابر با ۶ اردیبهشت هر سال است. این روز سالروز دستور شاه صفی مبنی بر ساخت شهر سنندج توسط حاکم کردستان سلیمان خان اردلان است. دلیل نام‌گذاری. سابقهٔ سکونت در شهر سنندج به گذشته‌های بسیار دور بازمی‌گردد. در دوران پس از اسلام زلزله‌ای مخرب در سدهٔ ۶ هجری قمری سبب تخریب این شهر می‌شود که برای مدتی طولانی سنندج را به یک مخروبهٔ خالی از سکونت تبدیل می‌کند. خاندان اردلان به فرمان شاه صفی در چهار نقطهٔ سلیمانیه، سنندج، مریوان و پالنگان چهار قلعه می‌سازند که از طریق یک راه
و پالنگان چهار قلعه می‌سازند که از طریق یک راه ارتباطی به یکدیگر متصل می‌شده‌اند. از همان زمان، سلیمان خان اردلان مرکز حکومت اردلان را از قلعه‌های حسن‌آباد و پالنگان در جنوب سنندج به شهر کنونی سنندج منتقل کرد. روز ۶ اردیبهشت، سالروز صدور این فرمان در سال ۱۰۴۶ هجری قمری (۱۶۳۶ میلادی) توسط شاه صفی بوده‌است. شورای فرهنگ عمومی استان کردستان در سال ۱۳۹۷ نام‌گذاری این روز را به نام «روز سنه» (روز سنندج) تصویب کرد و نخستین مراسم در بزرگداشت آن در ۶ اریبهشت ۱۳۹۷ برگزار شد.
مارگوت کوتنس (؛ – ) بازیگر اهل اروگوئه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کنت مونت کریستو" و "چشم طمع به همسایه طبقه پنجم نداشته باشید" اشاره کرد.
نلی مدن (؛ ۱۴ مارس ۱۹۲۸ – ۷ نوامبر ۲۰۰۴) بازیگر اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کنت مونت کریستو" اشاره کرد.
ناتان پینسون (؛ – ) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین بود. او یکی از بازیگرانی بود که طولانی‌ترین دوران فعالیت را در سینمای آرژانتین داشت؛ چراکه فعالیت خود را در سال ۱۹۳۶ با فیلم "سانتوس وگا" به کارگردانی لوئیس موگلیا بارت آغاز کرد و آخرین فیلمش "سفر" به کارگردانی فرناندو سولاناس در سال ۱۹۹۲ بود؛ یعنی ۵۶ سال بعد. بازی او در فیلم‌های کمدی مانند "حمله مرد نامرئی" (۱۹۶۷) به کارگردانی مارتین رودریگِس منتاستی، که در آن «در نقشی عجیب و غریب بسیار خوب ظاهر شد»، در خاطر مانده است. همچنین در آثار دراماتیکی مانند
در خاطر مانده است. همچنین در آثار دراماتیکی مانند "خون‌آشام سیاه" (۱۹۵۳) به کارگردانی رومان وینیولی بارِتو، که یکی از منتقدان آن را «نقش زندگی‌اش... در آفرینش شخصیتی با بیانی بسیار دشوار» توصیف کرده است، یا در فیلم "هیولا باید بمیرد" (۱۹۵۲) با همان کارگردان، که در آن «یکی از شرورترین شخصیت‌های تاریخ سینمای آرژانتین» را به تصویر کشیده بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کنت مونت کریستو" و "بخش اورژانس" اشاره کرد.
فرانسیسکو آئودنینو (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) بازیگر اهل آرژانتین بود که بیشتر نقش‌های مکمل را بازی می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کنت مونت کریستو" اشاره کرد.
آلبرتو اِچه‌بره (؛ ۱۹۰۳ – ۱۹۶۵) فیلم‌بردار اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کنت مونت کریستو" اشاره کرد.
سیمیون ایوانوویچ دِژنیُف (; – ) یک کاشف سیبری اهل روسیه تزاری و اولین اروپایی‌ای بود که توانست از تنگه برینگ ۸۰ سال پیش از ویتوس برینگ عبور کند. در سال ۱۶۴۸ او با کشتی‌اش از رود کولیما واقع در اقیانوس منجمد شمالی به راه افتاد تا به رود آنادیر در اقیانوس آرام برسد. دستاورد او تقریباً به مدت صد سال به فراموشی سپرده شد و عمدتاً از برینگ برای کشف این تنگه که نام او را نیز بر خود دارد، یاد می‌شود. زندگی. دژنیف، متولد حدود سال ۱۶۰۵ میلادی، احتمالاً در شهرک ولیکی اوستیوگ یا روستای رود پینه‌گا است. به گفته لیدیا
اوستیوگ یا روستای رود پینه‌گا است. به گفته لیدیا بلک که یک انسان‌شناس است دژنیف در سال ۱۶۳۰ برای خدمت در سیبری، احتمالاً به عنوان یک فرد سرویس کلاس یا یک مأمور دولت به کار فراخوانده شد. او هشت سال در توبولسک و ینی‌سئیسک خدمت کرد و سپس در سال ۱۶۳۹ یا شاید زودتر به یاقوتستان رفت. گفته می‌شود که او یکی از اعضای گروه کازاک Pyotr Beketov بود، که عمدتاً برای بنا نهادن یاکوتسک (در رود لنا) در سال ۱۶۳۲ شناخته می‌شوند. به هر صورت، تا قبل از سال ۱۶۳۹ وی به یاقوتستان فرستاده شد و در آنجا با یک اسیر یاقوت ازدواج کرد و
شد و در آنجا با یک اسیر یاقوت ازدواج کرد و سه سال بعد را به جمع‌آوری باج (Yasak) از بومی‌ها پرداخت. در سال ۱۶۴۱ دژنیف به سمت شمال شرقی یکی از شاخه‌های تازه کشف شدهٔ رود اندگریکا حرکت کرد؛ جاییکه که دژنیف تحت فرماندهی میخائیل استادوخین قرار داشت. یافتن تنها اندکی خز و نیز وجود بومیان متخاصم و همچنین شنیدن خبرهایی از وجود یک رودخانه ثروتمند در سمت شرق، سبب شد تا دژنیف و استادوخین و یاریلو زیریان با کشتی به سمت جنوب ایندیگیرکا حرکت کنند و سپس به شرق در امتداد ساحل رودخانه کولیما بروند؛ جاییکه آنجا یک Ostrog
ساحل رودخانه کولیما بروند؛ جاییکه آنجا یک Ostrog ساختند (۱۶۴۳). این منطقه در آن زمان شرقی‌ترین مرز روسیه بود. کولیما به زودی تبدیل به یکی از ثروتمندترین مناطق شرق سیبری شد. در سال ۱۶۴۷، ۳۹۶ مرد در آن محدوده مالیات یکسان می‌پرداختند و ۴۰۴ مرد گذرنامه برای سفر از یاکوتسک به کولیما را دریافت کردند. از حدود سال ۱۶۴۲، روس‌ها خبرهایی در مورد وجود داشتن «رودخانه پوگیچا» واقع در شرق را شنیدند که به قطب شمال و مناطق مجاورش سرازیر می‌شود و در در داشتن منابع خز سمور دریایی، عاج والروس و سنگ‌های نقرهٔ معدنی غنی است.
دریایی، عاج والروس و سنگ‌های نقرهٔ معدنی غنی است. تلاشی که در سال ۱۶۴۶ برای رسیدن به آن انجام شد، شکست خورد. در سال ۱۶۴۷ فدوت الکسیف، کارگزار یکی از بازرگانان مسکو، یک سفر اکتشافی ترتیب داد و از آنجاییکه دژنیف یک مقام دولتی بود، روی به او آورد. این سفر موفق به رسیدن به دریا شد اما به دلیل توده‌های یخ بسیار ضخیم نتوانست شبه‌جزیره چوکچی را پشت سر بگذارد و به همین دلیل مجبور به بازگشت شد. آن‌ها مجدداً سال بعد (۱۶۴۸) تلاشی دوباره کردند. فدوت الکسیف با دو نفر دیگر به نام آندریف و افستاف که با همراهی کشتی‌ها و
به نام آندریف و افستاف که با همراهی کشتی‌ها و افرادشان از طرف گوسلنیکوفِ تاجر آمده بودند به گروه اکتشاف پیوست؛ الکسیف پنج کشتی و اکثریت افراد را تأمین کرده بود. گراسیم آنکودینوف نیز با همراه کشتی‌اش و سی نفر نیرو به این سفر ملحق شد. دژنیف، همانگونه که در آن زمان رسم بود حدود ۱۸ یا ۱۹ نفر از افرادش را برای جمع‌آوری پوست برای سود شخصی دوباره استخدام کرد. تعداد کل گروه بین ۸۹ و ۱۲۱ نفر بود که سوار بر کشتی‌های کوچ سنتی سفر می‌کردند. دست‌کم یک زن نیز (همسر اهل یاقوتستان الکسیف) با این گروه همراه بود.
ریکاردو شایی (؛ ؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و رهبر ارکستر فرانسوی‌تبار اهل ایتالیا است. او در خانواده‌ای اهل موسیقی زاده شد و آهنگسازی را از پدرش آموخت که آهنگساز مشهوری بود. خواهرش نوازندهٔ چنگ است و خودش نیز مدتی نوازندهٔ درام بود. ریکاردو موسیقی را در کنسرواتوارهای پروجا و میلان آموخت و در سن ۲۰ سالگی دستیار رهبری موسیقی برای کلودیو آبادو در لا اسکالا شد. او از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۴ میلادی، رهبر اصلی ارکستر سمفونیک سلطنتی (RCO) بود.
فینال جام حذفی فوتبال فرانسه ۲۰۱۹ () بازی فوتبال بین دو تیم رن و پاری سن ژرمن بود تا قهرمان جام حذفی فوتبال فرانسه ۱۹–۲۰۱۸، صد و دومین فصل جام حذفی فوتبال فرانسه را مشخص کند. رن پس تساوی ۲–۲ در وقت اضافی، در در ضربات پنالتی پیروز شد تا نخستین بار از سال ۱۹۷۱ قهرمان شود. مسیر رسیدن به فینال. "یادداشت: H = بازی خانگی، A = بازی خارج از خانه بازی. جزئیات. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
دایان ارپلدینگ (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۸۲ میلادی) یک سوارکار زن رشتهٔ درساژ اهل کشور لوکزامبورگ است. وی به نمایندگی از کشور لوکزامبورگ در بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۴ و همچنین دو دوره از مسابقات قهرمانی درساژ اروپا شرکت داشت. (در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵) بهترین نتیجه او در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا ۲۰۱۳ ردهٔ چهاردهمی درساژ تیمی بوده‌است که در هرنینگ برگزار می‌شد. بهترین نتیجهٔ انفرادی او نیز در مسابقات قهرمانی درساژ اروپا ۲۰۱۵ آخن ردهٔ ۵۴ بود.
کارلو ماریا جولینی (؛ ؛ – ) موسیقی‌دان و رهبر ارکستر مشهور ایتالیایی بود. او از پنج‌سالگی نواختن ویولن را آغاز کرد و در سن ۱۶ سالگی وارد مهم‌ترین هنرستان موسیقی ایتالیا، یعنی آکادمی ملی سانتا چچیلیا در رم شد. او ابتدا ویولا و رهبری ارکستر را آموخت و پس از موفقیت در یک آزمون، به عضویت ارکستر آکادمی ملی سانتا چچیلیا درآمد. با اینکه دو سال بعد در یک مسابقه رهبری ارکستر برنده شد، نتوانست از جایزه خود—که فرصتی برای رهبری ارکستر بود—استفاده کند، چون مجبور شد در جریان جنگ جهانی دوم، با وجود داشتن باورهای
شد در جریان جنگ جهانی دوم، با وجود داشتن باورهای صلح‌طلبانه، به خدمت سربازی برود. در واپسین روزهای جنگ، برای اینکه مجبور به ادامه جنگیدن در کنار آلمانی‌ها نشود، مخفی شد و تا زمان آزادی ایتالیا در خفا ماند. در همین دوران، با دوست‌دخترش، مارچلا، ازدواج کرد و این دو تا زمان مرگ مارچلا در سال ۱۹۹۵ با یکدیگر زندگی کردند. حاصل این ازدواج سه فرزند بود. پس از آزادی رم در سال ۱۹۴۴، از جولینی دعوت شد تا نخستین کنسرت ارکستر آگوسته‌ئو (که اکنون به نام ارکستر سانتا چچیلیا شناخته می‌شود) را پس از سقوط فاشیسم رهبری کند.
شناخته می‌شود) را پس از سقوط فاشیسم رهبری کند. این اجرا آغازگر مجموعه‌ای از فرصت‌های بین‌المللی برای او شد و به رهبری برخی از مهم‌ترین ارکسترهای جهان، از جمله ارکستر سمفونیک شیکاگو، ارکستر فیلارمونیک لندن، و ارکستر فیلارمونیک وین انجامید. فعالیت هنری او ۵۴ سال ادامه داشت و در سال ۱۹۹۸ بازنشسته شد. او در شهر برشیا ایتالیا، در سن ۹۱ سالگی درگذشت. او بابت فعالیت‌های هنری و حرفه‌ای‌اش برندهٔ جوایز فراوانی شده‌است که از آن میان می‌توان به جایزه گرامافون و چندین جایزه گرمی اشاره کرد.
کریستوفر هاگ‌وود (; – ) یک رهبر ارکستر، آهنگ‌ساز، استاد موسیقی موسیقی، موسیقی‌دان و موسیقی‌شناس اهل بریتانیا بود. او یکی از صاحب‌نظران برجسته در زمینه موسیقی باستانی و کهن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. زندگی‌نامه. او در دهم سپتامبر ۱۹۴۱ در ناتینگهام انگلستان به دنیا آمد. در حالیکه در کالج پمبروک در دانشگاه کمبریج مشغول به تحصیل در رشته موسیقی بود در کلاس‌های ادبیات کلاسیک نیز شرکت می‌کرد و با مدرک لیسانس از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او سپس زیر نظر ریموند لپارد