payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شپهر پایین‌برنده کمتر از شهپر بالابرنده است تا انحراف برعکس در دور زدن را کم کنند. سکان. سکان اصلی‌ترین سطح کنترل‌کننده هواگرد است. سکان بیشتر با پدال کنترل می‌شود تا دسته. کاربرد اصلی آن کنترل گردش هواگرد و چرخش آن به دور محور عمودی آن است. ممکن است به عکس‌العمل انحراف برعکس در دور زدن که با سطح کنترل گردش ایجاد می‌شود نیز «سکان» گفته شود اگر از سکان به دفعات برای تراز کردن پرواز استفاده شود در آغاز، هواگرد در جهت تنظیم شده سکان گردش می‌کند. پس از چند ثانیه، هواگرد در جهت خلاف سکان گردش می‌کند. این هم
هواگرد در جهت خلاف سکان گردش می‌کند. این هم جهتیِ نخستین به خاطر افزایش سرعت بال، در خلاف جهت گردش و کاهش سرعت در بال دیگر است. بال سریعتر، نیروی برآر بیشتری پدیدمی‌آورد و بنابراین به سوی بالا می‌رود. درحالیکه در بال دیگر، نیروی برآر کمتری پدید می‌آید و بنابراین پایین می‌رود. با ثابت ماندن سکان در یک جهت خاص، میل به غلتش ادامه می‌یابد؛ زیرا قرار گرفتن هواگرد در یک زاویه مشخص نسبت به جریان هوا، باعث لغزیدن آن در سمت بالِ پایین رفته می‌شود. هنگام استفاده از سکان سمت راست در هواگرد با شکل بال هشتی ۸، زاویه
سکان سمت راست در هواگرد با شکل بال هشتی ۸، زاویه حمله بال سمت چپ افزایش می‌یابد و به دنبال چرخش به راست، زاویه حمله بال راست کاهش می‌یابد. واکنش هواگرد ۷ مانند برعکس است. این اثر سکان، بیشتر در هواپیمای مدل به کار می‌رود؛ زیرا اگر در طراحی بال هوا گرد، به اندازه کافی از هشتی یا چند شکلی استفاده شود ممکن است سطوح کنترل غلتش مانند شهپرها کاملاً حذف شوند. چرخاندن هواگرد. بر خلاف چرخیدن قایق، معمولاً تغییر در جهت هواگرد بیشتر پیرو کارکرد شهپرها است تا سکان. چرخش سکان (گردش) جهت هواگرد را تغییر می‌دهد. اما در
سکان (گردش) جهت هواگرد را تغییر می‌دهد. اما در مسیر پرواز، تغییر کمی ایجاد می‌کند. در هواگرد، تغییر در جهت به خاطر تأثیر بخش افقی نیروی برآر بر روی بال‌ها پیش می‌آید. خلبان، نیروی برآر را که عمود بر بال‌ها است با ایجاد غلتش در بال‌ها و چرخش هواگرد در جهت مورد نظر تغییر می‌دهد. با افزایش زاویه چرخش، نیروی برآر می‌تواند به دو بخش افقی و عمودی تقسیم می‌شود. اگر نیروی برآر کلی، ثابت نگه داشته شود بخش عمودی نیروی برآر کاهش می‌یابد. چون وزن هواگرد تغییر نمی‌کند اگر تداخلی نباشد این تغییر نیروی عمودی باعث کاهش
اگر تداخلی نباشد این تغییر نیروی عمودی باعث کاهش بلندی پرواز هواگرد می‌شود. برای حفظ بلندی پرواز نیاز به بالابرنده مثبت (رو به بالا) است تا زاویه حمله و نیروی برآر کلی ایجاد شده افزایش یابد و بخش عمودی نیروی برآر با وزن هواگرد برابر بماند. اما این وضعیت، پایدار نیست. ضریب بار کلی لازم برای حفظ بلندی پرواز، وابستگی مستقیمی به زاویه چرخش دارد. این یعنی در یک سرعت مشخص، بلندی پرواز تنها در یک زاویه چرخش معلوم، ثابت می‌ماند. فراتر از این زاویه چرخش، اگر خلبان تلاش کند که نیروی برآر کافی برای نگه‌داشتن بلندی
تلاش کند که نیروی برآر کافی برای نگه‌داشتن بلندی پرواز ایجاد کند هواگرد دچار مشکل شتاب واماندگی می‌شود. سطوح کنترل اصلی متناوب. برخی هواگرها در پیکربندی خود سطوح کنترل اصلی غیر استانداردی دارند. برای نمونه، ممکن است به جای بالابرنده در پشت پایدار کننده، زاویه همه بخش دم هواگرد تغییر کند. یا ممکن است هواگرد با دم ۷ مانند باشد و بخش‌های متحرک، دوکاره باشند؛ یعنی هم کار بالابرنده و هم سکان را انجام دهند. ممکن است هواگردهای بال سه‌گوش در پشت خود الون داشته باشند که ترکیب کارکرد بالابرنده و شهپر است. سطوح کنترل
که ترکیب کارکرد بالابرنده و شهپر است. سطوح کنترل پرواز ثانویه. برآکش. در هواگردهای با نیروی پسار پایین مانند بادپر، از برآکش برای جلوگیری از جریان یافتن هوا به دور بال و افت شدید نیروی برآر استفاده می‌شود. این کار به خلبان بادپر اجازه می‌دهد تا بدون افزایش سرعت زیاد، بلندی پرواز خود را کاهش دهد. به برآکش «از بین برنده نیروی برآر» نیز گفته می‌شود. به برآکش‌هایی که می‌توانند به صورت نامتقارن استفاده شوند «برآکش-شهپر» (ترکیب برآکش و شهپر) گفته می‌شود. این برآکش-شهپر بر غلتش هواگرد تأثیر می‌گذارند. برآافزا.
بر غلتش هواگرد تأثیر می‌گذارند. برآافزا. برآافزا بر روی بخش درونی فراز بال و نزدیک به محل اتصال بال به بدنه هواگرد قرار دارد. برآافزا با خمیدگی رو به پایین، خمیدگی مؤثر را افزایش می‌دهد و ضریب نیروی برآر هواگرد را افزایش داده و پیرو آن سرعت واماندگی را کاهش می‌دهد. از برآافزا در سرعت‌های پایین و زاویه حمله بالا برای برخاست و فرود استفاده می‌شود. برخی هواگردها «برآافزا-شهپر» (برآافزا و شهپر) دارند که «شهپر درونی» نیز نامیده می‌شود. کارکرد اصلی این دستگاه‌ها به عنوان شهپر است. اما هنگامیکه برآافزای برخی
به عنوان شهپر است. اما هنگامیکه برآافزای برخی هواگردها باز می‌شود شهپر، خمیده می‌شود؛ بنابراین دستگاه، هم به عنوان برآافزا و هم به عنوان شهپر درونی کنترل چرخش بکار می‌رود. پیش‌بال. پیش‌بال با نام دیگر «دستگاه لبه جلویی»، بسط‌هایی در جلوی بال برای افزایش نیروی برآر هستند. همچنین پیش‌بال با تغییر جریان هوا به دور بال، سرعت واماندگی را کاهش می‌دهد. پیش‌بال ممکن است ثابت یا متحرک باشد. پیش‌بال ثابت (مانند فیزلر فی ۱۵۶) نمونه بسیار خوبی از توانایی پرواز کم سرعت و نشست و برخاست کوتاه و امکان کارکرد در سرعت بالا
و نشست و برخاست کوتاه و امکان کارکرد در سرعت بالا است. پیش‌بال متحرک همانگونه که در بسیاری از هواگردها دیده می‌شود سرعت واماندگی کمتری در هنگام نشست و برخاست تولید می‌کند. اما در هنگام پرواز عادی، کاری انجام نمی‌دهد. ترمز هوایی. ترمز هوایی برای افزایش نیروی پسار به کار می‌رود. ممکن است از برآکش به عنوان ترمز هوایی استفاده شود. اما برآکش، ترمز هوایی واقعی نیست؛ زیرا گاهی از آن به عنوان از بین برنده نیروی برآر و گاهی به عنوان سطح کنترل غلتش کار می‌کند. ترمز هوایی معمولاً سطحی است که به سمت بیرون بدنه هواگرد
معمولاً سطحی است که به سمت بیرون بدنه هواگرد به سمت جریان هوا انحراف دارد تا نیروی پسار را افزایش دهد. در بسیاری از موارد این ترمزها به صورت قرینه در جهت عکس یکدیگر قرار دارند. هدف از ترمز هوایی، کند کردن هواگرد است. چون در هواگردهای بسیاری، ترمزهای هوایی در جای دیگری از بال هواگرد قرار دارند، مستقیماً بر نیروی بالابر ایجاد شده توسط بال‌ها تأثیر نمی‌گذارند. ترمز هوایی، به ویژه هنگامی که به نرخ کاهش سرعت بالایی نیاز است مناسب است. استفاده از ترمز هوایی، در هواگرهای نظامی با کارایی بالا و هواپیماهای
در هواگرهای نظامی با کارایی بالا و هواپیماهای مسافربری، معمول است. به ویژه هواگرهایی که توانایی رانش معکوس ندارند. سطوح تنظیم کنترل. بالچه تنظیم به خلبان اجازه متعادل‌سازی نیروی برآر و پسار ایجاد شده توسط بال‌ها و سطوح کنترل در گستره بزرگی از بار و سرعت‌های هوایی را می‌دهد. این کار، تلاش لازم برای تنظیم یا حفظ بلندی پرواز مورد نظر را کاهش می‌دهد. تنظیم بالابرنده. تنظیم بالابرنده، نیروی کنترل لازم برای حفظ نیروهای آیرودینامیکی مناسب روی دم هواگرد را متوازن می‌کند تا هواگرد متعادل شود. ممکن است برای حفظ
می‌کند تا هواگرد متعادل شود. ممکن است برای حفظ زاویه حمله دلخواه در هنگام تمرین‌های پروازی ویژه، نیاز باشد که بالابرنده به دفعات، تنظیم شود. تنظیم بالابرنده، بیشتر برای پرواز کم سرعت استفاده می‌شود؛ زیرا در پرواز کم سرعت، سر دماغه باید رو به بالا باشد که این به نوبه خود نیاز به تنظیم‌های بسیار دم هواگرد برای ایجاد نیروی رو به پایین زیاد دارد. تنظیم بالابرنده، با سرعت جریان هوا عبوری از دم همبستگی دارد؛ بنابراین تغییر سرعت هوا در اطراف هواگرد، نیاز به تنظیم دوباره دارد. پارامتر مهم در طراحی هواگرد، پایداری
دوباره دارد. پارامتر مهم در طراحی هواگرد، پایداری آن در هنگام تنظیم برای بلندی پرواز است. هرگونه مزاحمت مانند تندباد یا آشفتگی، در مدت کوتاهی از بین می‌روند و هواگرد به بلندی پرواز تنظیم شده با سرعت پرواز دلخواه بر می‌گردد. تنظیم دم هواگرد. به جز هواگردهای بسیار سبک، بالچه تنظیم نمی‌تواند نیرو و دامنه جابجایی دلخواه را فراهم کند. برای فراهم‌آوری نیروی تنظیم مناسب، همه صفحه افقی دم، در هنگام گشتاور، با قابلیت جابجایی ساخته شده‌است. این به خلبان اجازه می‌دهد تا بتواند در هنگام کم کردن نیروی پسار در
می‌دهد تا بتواند در هنگام کم کردن نیروی پسار در بالابرنده‌ها اندازه دقیق نیروی برآر مثبت یا منفی صفحه دم را تنظیم کنند. شاخ کنترل. شاخ کنترل بخشی از سطح کنترل است که زودتر از نقطه چرخش عمل می‌کند. شاخ کنترل نیرویی ایجاد می‌کند که میل به افزودن انحراف سطح دارد؛ بنابراین فشار کنترلی را که خلبان حس می‌کند کم می‌کند. ممکن است شاخ کنترل، یک وزنه تعادل نیز داشته باشد. این وزنه به متعادل کردنِ کنترل، کمک کرده و از لرزیدن هواگرد بر اثر جریان هوا جلوگیری می‌کند. در برخی اجزای طراحی‌ها، وزنه‌های ضد لرزش، جدا از شاخ
برخی اجزای طراحی‌ها، وزنه‌های ضد لرزش، جدا از شاخ کنترل هستند. در هواگردهای با کنترل راه دور، واژه «شاخ کنترل» معنی دیگری دارد. فنر تنظیم. در ساده‌ترین حالت، تنظیم با یک فنر مکانیکی یا کِش انجام می‌شود که نیروی مناسبی برای تقویت کنترل وارد شده از سوی خلبان ایجاد می‌کند. معمولاً فنر به اهرم تنظیم بالابرنده وصل می‌شود تا خلبان بتواند نیروی فنر بکار گرفته را تنظیم کند. تنظیم سکان و بالچه. بالابرنده، معمولاً قابل تنظیم نیست. اما در هواگردهای بزرگ، سکان و بالچه، قابل تنظیم هستند. تنظیم سکان و بالچه برای مقابله
قابل تنظیم هستند. تنظیم سکان و بالچه برای مقابله با جریان لغزش یا تأثیرات مرکز گرانش در یک سوی بالگرد انجام می‌شود. این پدیده می‌تواند بر اثر سنگینی در یک سوی هواگرد در مقایسه با سوی دیگر آن پیش بیابد. نمونه آن، هنگامی است که مخزن سوخت یک سوی هواگرد، بسیار پُر تَر از مخرن سوخت در سوی دیگر آن است.
ادوارد بوبا (; زاده – درگذشته ) عکاس اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاسلبلاد شده‌است.
ویلی رونیس (; – ) عکاس اهل فرانسه بود. او عکاس انسان‌گرایی بود که طی یک قرن تغییرات جامعهٔ اطرافش را ذره به ذره ثبت کرده‌است. به همین دلیل منتقدان او را ثبت‌کنندهٔ قرن بیستم فرانسه می‌نامند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده‌است. زندگی نامه. ویلی رونیس در سال ۱۹۱۰در یک خانوادهٔ یهودی در پاریس متولد شد. مادرش نوازنده پیانو بود و پدرش یک استودیوی عکاسی در محلهٔ مونت مَرت داشت. او در نوجوانی به موسیقی روی آورد، اما با آمیختن بیشتر به کار پدرش، تصمیم گرفت عکاسی را به عنوان حرفهٔ آینده انتخاب
تصمیم گرفت عکاسی را به عنوان حرفهٔ آینده انتخاب کند. ویلی رونیس، هرگز به طور رسمی عضو حزب یا گروهی نبود. درگیری‌ها و جنبه‌های سیاه جهان به مذاقش خوش نمی‌آمد و همان طور که "ناتالی برژه"، منتقد، مینویسد:
بروس دیویدسون (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. یکی از شناخته‌شده‌ترین مجموعه‌های او، عکس‌هایی است که در دهه‌ی ۶۰ میلادی از جامعه‌ی در حال گذار بریتانیا گرفت. پاییز آن سال، بروس دیویدسون در تمام بریتانیا سفر کرد، به لندن، اسکاتلند و سواحل جنوبی انگلیس رفت تا تصویری از بریتانیا که تازه آسیب های جنگ و چند دهه ریاضت اقتصادی را پشت سر گذاشته بود ارائه کند. این مجموعه اولین بار در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ در کتابی به نام «بریتانیا از نگاه یک امریکایی: مقاله‌ای تصویری در باب بریتانیا» به چاپ رسید.
دُوات (؛ تلفظ مصری: «دو-آهت»، به ، "Tuat", "Tuaut" یا "Akert", "Amenthes", "Amenti" یا "Neter-khertet") قلمرو مردگان در میان اساطیر مصر باستان بود. در خط هیروگلیف آن را به شکل یک ستاره-در-دایره (𓇽) نشان می‌دهند. انسان‌ها پس از مرگ به این قلمرو وارد می‌شوند و مورد قضاوت قرار می‌گیرند. خدای خورشید، رع، در طول جنگ‌هایش با آپوفیس، هر شب همراه ارواح مردگان به دوات می‌رود و در سپیده‌دم از آنجا بازمی‌گردد.
لئونارد فرید (; – ) عکاس، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. لئونارد فرید در بروکلین، در خانواده ای یهودی و از طبقه کارگر در سال ۱۹۲۹ چشم به جهان گشود. در سنین جوانی در زمینه نقاشی و طراحی گرافیک تحصیل کرد. در ابتدا قصد داشت نقاش شود و در لابراتوار طراحی الکسی برادویچ تحصیل کرد. بعد از تحصیل تحت تأثیر الکسی برادویچ به عکاسی علاقه‌مند شد و اینکه چطور عکاسی می‌تواند داستان‌ها را تعریف کند و زندگی را کشف کند و شیفتهٔ این هنر گردید. ادوارد استایکن، مدیر عکاسی در موزه هنرهای مدرن متوجه آثار
مدیر عکاسی در موزه هنرهای مدرن متوجه آثار فرید شد و به او گفت: او یکی از بهترین عکاسان جوان است که تا به حال دیده‌است. استایکن به فرید توصیه کرد به هنر عشق بورزد و سه عکس از آثار فرید را برای موزه خرید. در اوایل دهه ۶۰ فرید در هلند زندگی می‌کرد تا اینکه عکس‌هایش دربارهٔ نهضت حقوق اجتماعی در روزنامه‌های اروپا، او را مجبور کرد به ایالات متحده بازگردد. دیدن تصاویری از سیاه‌های آمریکا که اغلب به شکل کاریکاتور بودند او را تحت تأثیر قرار داد. در صدد برآمد با ارائه آثاری حقانیت تصاویر را زیر سؤال ببرد. فرید با
آثاری حقانیت تصاویر را زیر سؤال ببرد. فرید با شرکتش در نهضت حقوق اجتماعی مشهور شد. لئونارد فرید سال ۱۹۵۶ به اروپا مهاجرت کرد و کارش را با مأموریت‌های مطبوعاتی مثل Paris-Match, مجله‌های London Sunday Times، و Der Stern آغاز کرد. فرید درباره عکاسی می‌گوید:
زمین‌لرزه ۲۰۱۸ هائیتی () در ۶ اکتبر، حدود ساعت ۸:۱۱ صبح به وقت محلی، زمین‌لرزه‌ای به بزرگای ۵٫۹ ریشتر در ۱۹ کیلومتری شمال غربی پورت-دو-په، هائیتی رخ داد. در این زمین‌لرزه دست‌کم ۱۷ نفر را کشته شدند و خساراتی به بارآورد. تلفات و خسارات. این زمین‌لرزه باعث مرگ دست‌کم ۱۷ نفر و مصدومیت ۴۲۷ نفر شد. بخشی از یک بیمارستان در گراس مورن فرو بریزد و به نمای کلیسایی سان میشل در پالیزانس آسیب رساند. چندین کلاس درس در مدرسه ملی سن گابریل در گراس مورن آسیب دیده‌است. در کل ۳۵۳ خانه تخریب شده و ۷٬۴۳۰ خانه دیگر آسیب
در کل ۳۵۳ خانه تخریب شده و ۷٬۴۳۰ خانه دیگر آسیب دیده‌اند.
آدام استرنج یک شخصیت علمی–تخیلی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده ژولیوس شوآرتز و طراح مورفی اندرسون خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۷ از مجموعه کمیک "شوکیس" (نوامبر ۱۹۵۸) حضور پیدا کرد. استرنج یک باستان‌شناس بود که به طور ناگهانی از کشور پرو، توسط دستگاه زتا-بیم به سیارهٔ خیالی ران دورنوردی کرد. او در آنجا مأموریت یافت تا محافظت از سیاره در برابر تهدیدات فرازمینی بوسیلهٔ فناوری‌های ران را بر عهده گیرد. با گذشت زمان اهمیت این سیاره و
را بر عهده گیرد. با گذشت زمان اهمیت این سیاره و ساکنین آن، به ویژه آلانا معشوقه او، بیشتر و بیشتر می‌شد. اما در نهایت اثر دستگاه انتقال بیم از بین رفت، و به طور خودکار استرنج را به سیاره زمین و دقیقاً به مکان عزیمت وی فرستاد.
بیدارشدن در وحشت () یک تریلر روان‌شناختی به کارگردانی تد کاچف محصول سال ۱۹۷۱ است. از بازیگران آن می‌توان به دونالد پلیسنس اشاره کرد. فیلم اقتباس از رمانی به همین نام اثر کنت کوک است و مدتها به عنوان یکی از فیلم‌های کالت گمشده سینمای استرالیا شناخته می‌شد تا مجدداً در سال ۲۰۰۹ در جشنواره کن اکران شد و تحسین همگانی را برانگیخت.
دستگاه ترانسفر دوار ماشین ابزاری است که معمولاً برای ماشینکاری آهن آلات (فلزات) بکار می‌رود. این دستگاه شامل یک میز ایندکس بزرگ و ایستگاه‌های ماشینکاری که اطراف محور آن قرار دارد می‌باشد. این دستگاه اواخر دههٔ ۵۰ میلادی در سوییس توسعه پیدا کرد علی‌الخصوص برای تولید انبوه قطعات بسیار ریز و پیچیده با حساسیت کیفی بالا. ایدهٔ تولید دستگاه بر این باور بود که دستگاهی تولید کنند که همهٔ مراحل تولید یک قطعه را در یک چرخش با توجه میز ایندکس تعیین شده برایش انجام دهد. دستگاهی که قابلیت اجرایی چند منظوره در یک چرخش
دستگاهی که قابلیت اجرایی چند منظوره در یک چرخش فنی را دارا باشد. با دستگاه ترانسفر دوار حتی با مادهٔ خام، پیچیده‌ترین بخش‌های یک قطعه را می‌توان تولید کرد. برای هر ایستگاه در میز دوار یک مرحله ماشینکاری تعریف شده که آن را تکمیل می‌کند، به طوریکه هر قطعه‌کار به صورت مشخص بدون نیاز به زمان‌بندی از مرحله‌ای به مرحلهٔ بعدی در کل فرایند تولید انجام وظیفه می‌کند. این نوع کار اجرایی حداکثر درجه دقت و تکرارپذیری را تضمین می‌کند. به علاوه، این فرایند اجازهٔ تولید بالا در چرخه زمانی‌های کوتاه رو فراهم می‌کند زیرا
بالا در چرخه زمانی‌های کوتاه رو فراهم می‌کند زیرا بخش‌های مختلف می‌توانند به صورت همزمان کار کنند، به طوری که هر ایستگاه مشغول به یک قطعه باشد. دستگاه ترانسفرهای دوار نوین و مدرن می‌توانند به ۳۰ ایستگاه ماشین‌کاری یا حتی بیشتر مجهز شوند. برای دستیابی به خروجی مطلوب، شروع و پایان چرخه و همچنین سرعت هر ایستگاه ماشینکاری می‌تواند به‌طور جداگانه برنامه‌ریزی شود. علاوه بر این، تمام فرایند ماشینکاری در جریان روغن‌کاری اتفاق می‌افتد. در حالی که معمولاً واحدهای استاندارد برای ۴۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ دور در دقیقه (rpm) طراحی
برای ۴۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ دور در دقیقه (rpm) طراحی شده‌اند با دستگاهای CNC سرعت کاری تا ۶۰ هزار تا حتی ۸۰ هزار دور در دقیقه هم امکان‌پذیر می‌شود. عملکرد. هنگامیکه از دستگاه ترانسفر دوار استفاده می‌کنید قطعات همانند برچسب میز ایندکس کار می‌کنند، قطعه‌ها در داخل گریپرها به هم چفت می‌شوند. طی هر چرخش میز ایندکس، فرایندهای ماشینکاری پیوسته به‌طور همزمان بر روی قطعات انجام می‌شود. چیدمان میز ایندکس در محور عمودی یا افقی می‌تواند مداوم یا متناوب برنامه‌ریزی شود. قطعه بعد از ماشینکاری شدن در یک ایستگاه و با هر چرخش میز
از ماشینکاری شدن در یک ایستگاه و با هر چرخش میز به ایستگاه بعدی منتقل می‌شود. ترکیب تغذیهٔ بخش‌های خودکار و فرایندهای همزمان باعث تولید سریع قطعات می‌شود. کاربری. ماشین آلات ترانسفر دوار به‌طور کلی برای تولیدات انبوه قطعات فلزی در صنایع خودرو، شیرآلات، ساعت و الکترونیک، تکنولوژی پزشکی و همچنین اتصالات پنوماتیک و هیدرولیک استفاده می‌شود. بسته به طرح (طرح ویژه) ماشین ابزار می‌تواند بخش‌های ساده یا پیچیده برای جزء خاص مشخصی یا بخشی از کل یک قطعه را تولید کند. پیکربندی به صورت میز دوار این امکان را به وجود
پیکربندی به صورت میز دوار این امکان را به وجود می‌آورد که دستگاه ترانسفر طراحی منظمی داشته باشد تا به فضای زیادی نیاز نداشته باشد. خروجی یک ماشین ترانسفر دوار می‌تواند سالانه بین ۱۰۰ هزار تا یک میلیون واحد باشد. نقاط قوت. در تولیدات صنعتی، دستگاه‌های ترانسفر دوار نقش بسیار زیادتری در قیاس با دستگاه‌های CNC Center و دستگاه‌های ترانسفر معمولی دارند. ویژگی‌ها و مزایای لیست شده در زیر است که دستگاه ترانسفر دوار را به راه حلی هوشمندانه برای کاربرها و مشتریان تبدیل می‌کند: نقاط ضعف. طبیعی‌ست که حتی دستگاه‌های
می‌کند: نقاط ضعف. طبیعی‌ست که حتی دستگاه‌های ترانسفر دوار هم محدودیت‌هایی دارند. به همین دلیل است که بسیاری از تولیدکنندگان در حال توسعه پیشرفت‌های تکنولوژیکی هستند تا پتانسیل ماشین آلات ترانسفر دوار را به حداکثر برسانند. تمرکز بر رفع نقصان‌های زیر است:
لوئیس کارل دانک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به برایتون اند هوو آلبیون و بریستول سیتی اشاره کرد.
فناوری‌های اسکایپ () یک شرکت ارتباطات بود که دفتر مرکزی آن در لوکزامبورگ واقع شده بود. اسکایپ به عنوان یکی از قدیمی‌ترین پلتفرم‌های ارتباطی اینترنتی، پس از ۲۲ سال فعالیت رسمی، در تاریخ ۵ می ۲۰۲۵ تعطیل شد. مایکروسافت تصمیم به تعطیلی این پلتفرم گرفت تا تمرکز بیشتری روی پلتفرم Microsoft Teams داشته باشد.
مقامات الحریری یا المقامات الادبیه کتابی است نوشته قاسم بن علی حریری (۴۴۶–۵۱۶ ق) به زبان عربی است. این کتاب به تقلید از شیوه بدیع الزمان همدانی در ۵۰ مقامه نوشته شده و در تصنع و تکلف از او نیز پیشی گرفته‌است. هدف نویسنده از نگارش مقامات حفظ زبان و ادبیات و ضمناً سرگرمی بوده‌است. تصویرگر این کتاب محمود الواسطی است و کارهای او نقطه اوج اولین مکتب کتاب‌آرایی مسلمانان است. محتوا. مقام الحریری حول محور اخاذی از طریق حیله گری از طریق ماجراهای قهرمان خود ابی زید السروجی است که توسط حارث بن همام روایت شده است. زبان
است که توسط حارث بن همام روایت شده است. زبان آن جامد ولی خالی از مصنوعات نیست و از دیرباز در مدارس استفاده می شده است. الحریری را از نخستین نویسندگان عصر ادبیات عرب می دانند. زمخشری در مدح حریری می‌گوید: «به خدا سوگند به آیات آن و به حج و زمان آن که حریری در نوشتن آزاده است و کتاب او چهارمین کتاب از کتب مقامه است: ۱- مقامات بدیع الزمان همدانی ۲- مقامات ابن نباته ۳- مقامات ابن نقیه ۴- مقامات الحریری
محاصره دمیاط ()، قسمتی از جنگ صلیبی پنجم که در سال ۱۲۱۸ رخ داد. در این زمان دمیاط تحت فرمان ایوبیان و سلطان الکامل محمد بن عادل بود که در سال ۱۲۱۸ توسط صلیبیون محاصره و در سال ۱۲۱۹ فتح شد. در آغاز جنگ صلیبی پنجم، صلیبیون توافق کردند که جنگ جدید را از مصر و شهر بندری دمیاط آغاز کنند که در کنار رود نیل واقع شده بود. طبق نقشه صلیبیون، پس از فتح این شهر، راه حمله به سمت عکا و اورشلیم برای صلیبیون مهیا می‌شد بنابراین اولیه جنگ خود را در دمیاط آغاز کردند. پیش‌زمینه. جنگ‌های ایوبیان و صلیبیون. پادشاهی اورشلیم در
جنگ‌های ایوبیان و صلیبیون. پادشاهی اورشلیم در سال ۱۰۹۹ م، پس از تسخیر شهر اورشلیم و غارت آن، در جریان نخستین جنگ صلیبی برپا گشته بود. صلاح‌الدین، سلطان ایوبی، توانست تا سال ۱۱۸۷ م، قسمت اعظمی از پادشاهی اورشلیم از جمله شهر اورشلیم را تسخیر کند. صلاح‌الدین که علاوه بر حکومت بر مصر و شام، رهبری جهاد علیه صلیبیون را برعهده داشت، با فتح مجدد اورشلیم، دوباره ترسی در میان حکومت‌های کاتولیک اروپایی برپا نمود. پس از فتوحات گستردهٔ صلاح‌الدین در منطقهٔ فلسطین، قلمرو دولت‌های صلیبی به سه قلمرو صور، کنت‌نشین طرابلس و
دولت‌های صلیبی به سه قلمرو صور، کنت‌نشین طرابلس و شاهزاده‌نشین انطاکیه در ساحل دریای مدیترانه محدود گردید. در جریان جنگ صلیبی سوم (۱۱۹۲ تا ۱۱۸۹ م) قسمت بزرگی از سرزمین‌های پادشاهی اورشلیم از جمله شهرهای کلیدی عکا و یافا توسط صلیبیون بازپس گرفته شد، ولی آن‌ها در تسخیر دوبارهٔ اورشلیم ناکام ماندند. صلاح‌الدین که تمامی عمر خود را صرف جهاد علیه صلیبیون کرده‌بود، در اثر بیماری تب زرد در سال ۱۱۹۳ م در دمشق درگذشت. در سال ۱۱۹۵، هاینریش ششم، امپراتور مقدس روم، درگیری صلیبی تازه‌ای را آغاز کرد و در تابستان ۱۱۹۷
صلیبی تازه‌ای را آغاز کرد و در تابستان ۱۱۹۷ شمار زیادی از شوالیه‌ها و اشراف آلمانی به رهبری دو اسقف اعظم، ۹ اسقف و پنج دوک از راه دریا به سوی فلسطین به حرکت کردند. پس از رسیدن به سواحل شرقی مدیترانه، آن‌ها صیدا و بیروت را تسخیر کردند، اما در طول مسیر و با رسیدن خبر درگذشت هاینریش در مسینا، شماری از اشراف و روحانیون به اروپا بازگشتند. بقیهٔ سپاهیان باقی مانده نیز پس از مدتی بسوی کشتی‌هایشان در صور گریختند. جنگ صلیبی چهارم. پس از شکست پادشاهی اورشلیم در برابر صلاح‌الدین ایوبی و ناکامی جنگ صلیبی سوم برای
صلاح‌الدین ایوبی و ناکامی جنگ صلیبی سوم برای بازپس‌گیری شهر اورشلیم از سال ۱۱۸۹ تا ۱۱۹۲ م، اشتیاق اندکی در اروپاییان برای یک جنگِ دیگر باقی مانده‌بود. اما نهایتاً، بارون‌های فرانسوی پذیرفتند، که در یک جنگ صلیبیِ دیگر شرکت کنند. صلیبیون برای این منظور، مسیر دریایی از راه مدیترانه را برگزیده و برای تأمین کشتی‌های مورد نیاز نیز با اِنریکو داندولو، حاکم جمهوری ونیز، قرارداد بستند. داندولو کشتی‌ها را فراهم کرد، اما صلیبیون قادر به پرداخت هزینه‌های هنگفت آن نبودند؛ لذا داندولو از آن‌ها خواست که در عوض بدهی‌شان
لذا داندولو از آن‌ها خواست که در عوض بدهی‌شان با حمله به شهر بندری زادار آن را تحت اطاعت جمهوری ونیز درآورند. پس از حمله به زادار و غارت آن، صلیبیون دوباره متوجه شدند که از عهدهٔ بازپرداخت اجارهٔ کشتی‌های داندولو برنمی‌آیند. در همین میان اَلِکسیوس چهارم، شاهزادهٔ تبعیدی بیزانسی، به صلیبیون پیشنهاد کرد که در ازای بازپس‌گیری امپراتوری، بدهی جمهوری ونیز را بپردازد. به همین دلیل رهبران صلیبی تصمیم گرفتند تا به قسطنطنیه بروند. آن‌ها پس از حمله به شهر موفق شدند آلکسیوس چهارم را بر تخت بنشانند، اما او حاضر نشد
آلکسیوس چهارم را بر تخت بنشانند، اما او حاضر نشد بیش از نیمی از مبلغ را بپردازد. او سپس در اثر مخالفتِ مردمِ قسطنطنیه از امپراتوری خلع گردید. صلیبیون پس از یک‌سری سوءتفاهم‌ها و نبردها، سرانجام قسطنطنیه را در سال ۱۲۰۴ م تسخیر و آن را غارت کردند و بسیاری از اهالی شهر را از دم تیغ گذراندند. منشور اینوسنت سوم. صورت جدید جنگ صلیبیِ اینوسِنت علیه شرق در منشورِ عام او — که ماه مه و آوریل سال ۱۲۱۳ م برای مردم قسطنطنیه فرستاد — آمده‌است. این سندِ مهم، نشانگر رشدیافتگی مفهوم جنگ‌های صلیبی بود و می‌توانست الگویی برای
مفهوم جنگ‌های صلیبی بود و می‌توانست الگویی برای تمام منشورها باشد. اینوسِنت در این منشور از تمام مردان مؤمن و معتقد، صرف‌نظر از جایگاه اقتصادی آن‌ها، خواسته‌است که به فراخوان کلیسا جواب مثبت دهند و به یاری مسیحِ مصلوب بشتابند زیرا بنابر ادعای وی ادارهٔ شهر مقدس توسط کافران بیش از اندازه به طول انجامیده بود. از آن گذشته همان موقع نیز مسلمانان خود را آماده می‌ساختند که آخرین بقایای دولت صلیبی را نیز از میان بردارند. طبق گفتهٔ اینوسِنت، مسلمانان بر بلندی‌های تابور، مکان تجلی عیسی مسیح، دژی بنا کرده بودند و در
مکان تجلی عیسی مسیح، دژی بنا کرده بودند و در نظر داشتند حمله نهایی خود را از آن‌جا آغاز کنند. چیزی که اینوسِنت در نظر داشت بسیج کامل اقتصادی، نظامی و معنوی اروپاییان علیه فاتحان مسلمان اورشلیم بود. تمام مسیحیان در هر رتبه و مقامی باید در این مبارزه شرکت می‌کردند. کسانی که از توان جسمی لازم برای سفر برخوردار نبودند باید با روزه‌داری و عبادت به جنگ معنوی می‌پرداختند. راهپیمایی ماهانه به سمت بناهای مقدس در سراسر اروپا امری شایع شده، و برنامهٔ عبادی دیگری نیز به مراسم عِشای ربّانی اضافه شده بود که در آن از
به مراسم عِشای ربّانی اضافه شده بود که در آن از خداوند تقاضا می‌شد که به سرزمین پسرش رحم آورد. پاپ سرسختانه می‌کوشید که در این مبارزه به سرنوشت جنگ صلیبی چهارم دچار نشود و کنترل آن از دستش بیرون نرود. این مبارزه برخلاف جنگ‌های قبلی چنان طرح‌ریزی شده بود که کاملاً تحت نظارت کلیسا اداره شود. در راستای چنین هدفی پاپ گروهی از واعظان را — که هر یک در موردِ یکی از متونِ قابل قبول تعلیم دیده بودند — تشکیل داد. این روحانیون با در دست داشتن متن خطابه به مناطقِ مختلفِ تعیین‌شده اعزام می‌شدند تا مردم متدین را برای
تعیین‌شده اعزام می‌شدند تا مردم متدین را برای هدف مقدس تهییج کنند. شورای چهارم لاتران. جنگ جدید برای بازپس‌گیری اورشلیم یکی از موضوعات مهم در شورای چهارم لاتِران بود که ۱۱ نوامبر ۱۲۱۵ م تشکیل شد. در این شورا طرح کلی جنگ تعیین گردید. طبق این طرح قرار شد صلیبیون، اول ژوئن ۱۲۱۷ م و با به پایان رسیدن مهلت آتش‌بس با مسلمانان در سرزمین مقدس، در بِریندیزی و مِسینا گردهم آیند. در آنجا پاپ شخصاً برای ناوگان‌ها دعای خیر می‌کرد و آن‌ها را به‌سوی وظیفهٔ مقدس‌شان روانه می‌ساخت. وی برای آن که سپاه را از تأمین نیازشان
می‌ساخت. وی برای آن که سپاه را از تأمین نیازشان مطمئن سازد، قول داد که ۳۰ هزار پوند نقره بپردازد و تا سه سال بعد از آن نیز یک مالیات پنج درصدی برای درآمد روحانیون اروپا در نظر گرفت. به تمام کشتی‌های حمل‌ونقل نیز دستور داده شد تا تجارت خود را با شرق رها کنند و آمادهٔ حمل سپاهیان صلیبی به مقصدشان گردند. محاصره. پس از تبعید ابن‌مشطوب و فائز، لازم بود تا الکامل دوباره نیروهای خود را منظم سازد تا در برابر صلیبیون ایستادگی کنند. در طی همین مدت، صلیبیون موفق شده بودند بر منطقهٔ عادلیه و منطقهٔ مابین آن و دمیاط،
بودند بر منطقهٔ عادلیه و منطقهٔ مابین آن و دمیاط، چیرگی یابند. علاوه بر این، محاصرهٔ همه جانبهٔ شهر را تکمیل و مستحکم کرده، همچنین در اطراف اردوگاه خود استحکاماتی به‌وجود آوردند تا از حملات مسلمانان جلوگیری نمایند. بدین ترتیب در موقعیتی بهتر از نیروهای ایوبی قرار گرفتند. همچنین ارتباط شهر دمیاط با مصر به‌طور کامل قطع گردید و رفته‌رفته فشار محاصره بر آن وارد می‌گشت. الکامل که اکنون نیروهای خود را دوباره سازماندهی کرده بود، با وجود کمک‌های برادرش هنوز توانایی شکست و عقب راندن صلیبیون از منطقهٔ عادلیه را