payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در کناب یادداشتهای کیخسرو شاهرخ چنین آمده است: "در ابتدای ورود من فقط یک مکتب خانه در محله شهر داشتند، گذشته از آنکه آن آباد شد، نیز به تأسیس سه باب مدرسه دخترانه که در کرمان اولین مرتبه بود اقدام نمودم. یکی در قبه سبز [که همان محله تاریخی گنبد سبز است]، یکی در بیرون دروازه ناصریه و دیگری به تشویق خویشِ خودم مرحوم جمشید جهانگیر در محله شهر و یک مدرسه پسران دیگر در محله پرموتن [در نزدیکی دروازه ریگ آباد] و یک مدرسه در قناتغستان و دیگری در اسماعیل‌آباد جوپار دائر و به تمام سرکشی نموده و بر همه مدیریت داشتم.
دائر و به تمام سرکشی نموده و بر همه مدیریت داشتم. هم تعلیم می‌دادم و خوب پیشرفتی نمودند و به اینها قانع نبوده در سال دهم بودنم در کرمان به کمک جماعت، مدرسه بزرگ ملی در بیرون دروازه ناصریه ساخته شد که زمین آن را مرحوم ارباب شهریار خدابخش [سروشیان] از اراضی باغ مرحوم ارباب گشتاسب دینیار کرم نمود و این مدرسه را هم به اسلوبی خوب که هنوز وجود دارد و دبیرستان ملی زرتشتیان [که امروزه به نام ایرانشهر]است تمام کردم و از کرمان رفتم." مرحوم کیخسرو شاهرخ این یادداشت را در سال ۱۳۱۷ شمسی و در شهر بادن بادن در جنوب آلمان
در سال ۱۳۱۷ شمسی و در شهر بادن بادن در جنوب آلمان می‌نویسد و در آن به تأسیس مدارسی در سال ۱۲۷۳ هجری شمسی و در زمان حکومت عبدالحسین میرزا فرمانفرما در کرمان اشاره دارد و چنانچه در کتاب یادداشتهای خود می‌نویسد در سال دهم بودنش در کرمان یعنی در سال ۱۲۸۱ شمسی ساخت مدرسه ملی ایرانشهر را در خیابانی که امروزه به نام میرزا برزو آمیغی می‌باشد، به اتمام می‌رساند. اگر از اولین مدارسی که توسط مبلغین مسیحی انگلیسی که به ترتیب در شهرهای اصفهان، ارومیه، تبریز و کرمان ساخته شده‌اند صرف نظر کنیم، مدارس کیخسرو شاهرخ در
ساخته شده‌اند صرف نظر کنیم، مدارس کیخسرو شاهرخ در کرمان پس از دارالفنون تهران و رشدیه تبریز، مدارسی هستند که آموزش به سبک جدید را در ایران آغاز کردند. پس از تأسیس مدارس کیخسرو شاهرخ در سال ۱۲۷۳ شمسی مدارس دیگری به شرح زیر در کرمان تأسیس شد. مدرسه پسرانه و دخترانه انگلیسی مرسلین به ترتیب در سالهای ۱۲۷۶ شمسی و ۱۲۸۰ شمسی، مدرسه ملی ایرانشهر در سال ۱۲۸۱ شمسی، مدرسه پسرانه ملی شهاب در سال ۱۲۸۵ شمسی، مدرسه پسرانه سعادت در سال ۱۲۸۵ شمسی، دبستان دخترانه ملی عصمتیه در سال ۱۲۹۲ شمسی و دبستان دخترانه شهریاری در سال
در سال ۱۲۹۲ شمسی و دبستان دخترانه شهریاری در سال ۱۲۹۷ شمسی. در سال ۱۲۹۲ شمسی، سید مصطفی کاظمی و یک نفر از شاگردان دبیرستان آلیانس فرانسه برای تأسیس مدرسه دولتی به کرمان آمدند. سید مصطفی کاظمی در سال ۱۲۹۳ شمسی در سن ۲۸ سالگی به ریاست اداره معارف کرمان منصوب شد و دبستان دولتی احمدی را در دوم بهمن ماه همان سال با کمک اعانه عمومی و ملی تأسیس کرد. به دلیل سلطنت احمد شاه این مدرسه ابتدا به احمدیه یا احمدی موسوم بود. سپس در دوره پهلوی اول در سال ۱۳۰۵ شمسی به مدرسه پهلوی تغییر نام داد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی
پهلوی تغییر نام داد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام دبیرستان امام خمینی معروف شد. سید مصطفی خان علاوه بر اینکه ریاست اداره معارف و مدیریت مدرسه احمدی را عهده‌دار بود به تدریس تاریخ جغرافیا و اخلاق در مدرسه نیز مشغول بوده است. محل این مدرسه ابتدا در خانه استیجاری نصرت السلطان واقع در بازار وکیل کرمان قرار داشت و در سال ۱۳۰۷ شمسی و در زمان ریاست میرزا حسین جودت بر اداره معارف و اوقاف کرمان به عمارت دولتی، معروف به خوابگاه ژاندارمری در محل امروزی اداره کل آموزش و پرورش استان کرمان منتقل شد و
اداره کل آموزش و پرورش استان کرمان منتقل شد و در سال ۱۳۲۰ دبیرستان پهلوی به محل دبیرستان جم که همان دبیرستان انگلیسی مرسلین بود، منتقل شد و با دبیرستان جم ادغام گردید و امروزه دبیرستان امام خمینی بخشی از دبیرستان جم- پهلوی می‌باشد، که تاریخ تأسیس آن به سال ۱۲۷۶ شمسی می‌رسد. مدرسه ملی ناصری خلخال. یکی از نخستین مدارس مدرن در آذربایجان، مدرسه ناصری خلخال است. همانند شهر تبریز در خلخال نیز ناصر روائی با مساعدت و زحمات شخصی خویش به تأسیس مدرسه ملی در ولایت آذربایجان عصر قاجاریه اقدام کرد. وی در سال ۱۲۸۴ هجری
عصر قاجاریه اقدام کرد. وی در سال ۱۲۸۴ هجری شمسی به فکر تأسیس و ایجاد مدرسه در خلخال افتاد. در آن زمان به غیر از تبریز در هیچ شهر آذربایجان مدرسه وجود نداشت. تحصیلات مانند سایر نقاط کشور در مکتب خانه‌ها انجام می‌گرفت. ناصر روائی درکتاب ” خاطرات و اسناد ناصر دفتر روائی” در این زمینه می‌نویسد :” با اینکه در خلخال افکار عمومی به کلی از اینگونه تأسیسات بیگانه و اقدام بدان مستلزم انواع مخاطره و فداکاری‌ها بود، نگارنده از روی یک احساسات درونی خود را برای مقابله با هر گونه مرارت حاضر کردم و با استفاده از وجود
با هر گونه مرارت حاضر کردم و با استفاده از وجود میرزا محمدتقی او بدین اراده افتادم که مدرسه ای در قصبه خلخال افتتاح و خدمات وطنی خود را از این راه تعقیب نمایم ” از حسن اتفاق در زمانی که ناصر روائی به فکر تأسیس آموزشگاهی با اصولی جدید و مدرن بود، میرزا محمد تقی خوجینی معروف به حاج معلم پس از سالها کسب علم و تجربه در باکو، برای دیدار اقوام و خانواده خویش به خلخال آمده بود. ناصر دفتر در ادامه خاطرات خود توضیح می‌دهد که برحسب دستور حاج میرزا محمدتقی خوجینی، اثاث مدرسه را با هزینه شخصی خود فراهم کرده و بهترین
مدرسه را با هزینه شخصی خود فراهم کرده و بهترین عمارت قصبه (خانه حاج سلیم مرحوم) را با ماهی ۱۰ تومان وجه اجاره می‌کند و در اول مهرماه سال ۱۳۲۶ قمری (۱۲۸۷ شمسی)، مدرسه را با مدیریت و معلمی حاج میرزا محمد تقی خوجینی و یک نفر دیگر از کسان او (میرزا رفیع) و نظامت آقا سید کریم و یک نفر مستخدم، با شصت نفر شاگرد در دو کلاس افتتاح می‌کند و جشن افتتاحیه را در عمارت مدرسه برپا می‌کند. روائی فرصت را مغتنم شمرد و منظور خویش را با حاج معلم در میان گذاشت که پس از مذاکره و بحث و تبادل نظر، میرزا محمد تقی پیشنهاد ناصر
و بحث و تبادل نظر، میرزا محمد تقی پیشنهاد ناصر روائی مبنی بر مدیریت مدرسه را بر عهده گرفت و نخستین مدرسه ملی در آذربایجان بنام ” مدرسه ناصری” در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در خلخال تأسیس شد. تحصیل در این مدرسه رایگان بود و بنا به اسناد تاریخی ناصر روائی از جیب خود مخارج آن را عهده‌دار بود و از کمک‌های افراد خیر زمان هم برای اداره مدرسه استفاده می‌کرد. تدریس در این مدرسه به زبان ترکی آذربایجانی انجام می‌شد. متأسفانه در پاییز۱۲۸۶ هجری شمسی بر اثر هجوم افراد یاغی و اشرار محل و بروز نا امنی در منطقه مدرسه ناصری منحل و
محل و بروز نا امنی در منطقه مدرسه ناصری منحل و اثاثیه آن غارت شد. در سال ۱۲۸۹خورشیدی مجدداً بر اثر همت و مساعدت اهالی خلخال مدرسه مجدداً بازگشایی شد. مدرسه در طول حیات خویش با فراز و نشیب‌های بسیاری همراه بود و متناسب با تحولات سیاسی و اجتماعی منطقه دچار تعطیلی، بازگشایی یا تغییر نام قرار می‌گرفت. تا اینکه در سال ۱۳۸۴ شمسی پس از سالها تلاش و گفتگو بالاخره با پافشاری مردم با فرهنگ خلخال نام مدرسه به همان نام سابق خود یعنی ناصری برگشت. مدرسه مظفریه رشت. سال ۱۲۷۷هجری شمسی محمد ولی خان سپهسالار (نصر السلطنه)
۱۲۷۷هجری شمسی محمد ولی خان سپهسالار (نصر السلطنه) حاکم گیلان در زمان مظفرالدین شاه نخستین مدرسه رشت را با نام (مدرسه مظفریه شرافت) در یکی از خانه‌های این شهر تأسیس کرد. این مدرسه بعدها با استفاده از کمک و همیاری مردم به ساختمان دو طبقه ای در محله سبزه میدان منتقل شد و سرآغاز تأسیس مدارس ملی و دولتی از جمله دبیرستان شهیدبهشتی (شاهپور سابق) بود. نام آورانی چون: محمّد معین ،فضل‌الله رضا ،عنایت‌الله رضا ،هوشنگ ابتهاج و مجید سمیعی در این مدرسه تحصیل کرده‌اند. مدرسه مصطفویه بستک. مدرسه مصطفویه بستک از مدارس
مدرسه مصطفویه بستک. مدرسه مصطفویه بستک از مدارس قدیمی و ماندگار ایران به‌شمار می‌رود که اواخر دوره قاجار در سال ۱۳۰۲ خورشیدی تأسیس شده است. بانی مدرسه شخص خیری به نام حاج شیخ مصطفی بن شیخ عبداللطیف عباسی بستکی است که نام وی در کتیبهٔ سر در مدرسه دیده می‌شود. این مدرسه در شهر بستک استان هرمزگان است و اکثر ریش‌سفیدان و دانشمندان منطقه بستک از نخستین دانش‌آموختگان این مدرسه هستند. این مدرسه تا به امروز همچنان بدون وقفه دایر می‌باشد. این مدرسه در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی
۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دیگر مدارس زمان قاجار. مدرسه فلاحت (کشاورزی) که دولت آن را بنا کرد؛ و مدرسه مخصوصی که وزارت خارجه با کمک مشیر الدوله و مؤتمن الملک برای تربیت مأمورین سیاسی خود برای اعزام به کشورهای خارجی ایجاد کرد؛ و در آن به آنها تعلیمات لازم را می‌داد. البته ناصر نجمی در رابطه با این مدارس متذکر شده است: در مدارسی که در آن روزگار تأسیس شد به علت برخی عقب افتادگی‌ها و نبودن معلمان آزموده و شرایط خاص اجتماعی و مقتضیات دیگر، از حیث برنامه دروس، معلمین
و مقتضیات دیگر، از حیث برنامه دروس، معلمین و کتب خیلی ناقص و نامتناسب بودند و طرز تدریس کتب آنها بسیار قدیمی و کهنه بود. ورود دختران به مدارس. تا بعد از مشروطیت مدرسه ای برای دختران ایجاد نشد، به عوام چنین تلقین می‌شد که درس خواندن برای دختران لازم و جایز و پسندیده نیست و شاید شرط عفت را در زندگی کنج خانه نشستن و نداشتن سواد می‌دانستند. ثانیاً عامه مردم نظر خوبی به تحصیل در مدارس جدید نداشتند پس از انقلاب مشروطیت گفتگوهایی بین نمایندگان صورت گرفت. پاره ای از آنان چون ناظم‌الاسلام از تأسیس مدارس دخترانه
از آنان چون ناظم‌الاسلام از تأسیس مدارس دخترانه حمایت نمودند و گفتند: «در تربیت بنات و دوشیزگان وطن بکوشیم و به آنها لباس علم و هنر بپوشیم، چه تا دخترها عالم نشوند، پسرها به‌خوبی تربیت نخواهند شد». این اقدامات در حالی صورت گرفت که اوضاع ایران بسیار منقلب بود و به هرگونه نوگرایی در جامعه با دیده شک و تردید نگریسته می‌شد. با تمام دشواری‌ها، پس از بالا رفتن سطح آگاهی‌های جامعه و احساس ضرورت ایجاب مدارس دخترانه، پنج تن از بانوان آزاداندیش و دلسوز ایرانی دست به کار شدند و در همان زمانی که نمایندگان به بحث و جدل
شدند و در همان زمانی که نمایندگان به بحث و جدل پایان ناپذیر دربارهٔ چگونگی ایجاد این مدارس می‌پرداختند، به تأسیس نخستین مدارس دخترانه ایران اقدام کردند. با وجود چنین شرایطی، تعداد مدارس دخترانه رو به گسترش نهاد به‌طوری که در سال ۱۳۲۲، تعداد مدارس دخترانه ۸۷۰ و تعداد فارغ‌التحصیلان آن ۵۰۰۰۰ نفر بودند. مدرسه پرورش. شخصی به نام بانو آزموده در تهران نخستین مدرسه دخترانه را به نام «پرورش» در سال ۱۳۲۱قمری(۱۲۸۲خورشیدی) افتتاح کرد. اما به دلیل ضدیت و فشار مخالفان فرهنگ، عمر این مدرسه پس از چهار روز فعالیت به سر
فرهنگ، عمر این مدرسه پس از چهار روز فعالیت به سر آمد. مأموران دولت با تهدید و فحاشی مدرسه را بستند. مدرسه دوشیزگان. در سال ۱۳۲۴ هـ. ق مدرسه ای به نام مدرسه دوشیزگان توسط بانو بی بی خانم استرآبادی، برای دختران گشایش یافت. اما با وجود ایستادگی بی بی خانم در برابر مشکلات، مدرسه دوشیزگان نیز تعطیل شد. مدرسه ناموس. مدرسه ناموس، در سال ۱۲۸۶هـ. خ توسط خانم طوبی آزموده در خیابان فرمانفرما، نزدیک چهارراه حسن‌آباد تأسیس شد. آزموده، که با شرایط آن روزگار آشنایی داشت با تدبیری جدید شروع به کار نمود. در ابتدا به تأسیس
تدبیری جدید شروع به کار نمود. در ابتدا به تأسیس کلاسهای اکابر برای بانوان اقدام نمود و سپس قرآن و تعالیم مذهبی و علم الحدیث را در دروس گنجاند و سالی یک بار در مدرسه مجالس روضه خوانی ترتیب داد. حضور معلم مرد در مدرسه امکان نداشت زیرا بهانه به دست مخالفان می‌داد و از دیگر سوی معلم زن هم نبود، بنابراین خانم آزموده به کمک جمعی، کتاب‌هایی برای محصلان فراهم کرد و خود تعلیم دانش آموزان را به عهده گرفت. او با استقامت بسیاری در راهی که برگزیده بود، موفق شد در سال ۱۳۰۷خورشیدی نخستین دبیرستان دخترانه تهران را نیز
۱۳۰۷خورشیدی نخستین دبیرستان دخترانه تهران را نیز تأسیس کند. مدرسه ناموس بعدها به صورت یکی از مهم‌ترین و مجهزترین مدارس متوسطه تهران درآمد. پس از مقاومت‌های فراوان زنان در برابر هنجارهای غلط آن دوران، سرانجام در سال ۱۳۲۷ ه‍.ق کلیه دبستان‌های تهران دولتی شدند و رسماً تحت نظارت اداره فرهنگ قرار گرفتند و ۴۶ باب مدارس دخترانه و پسرانه تأسیس گردید. مدارس ماندگار ایران. مدارسی که قدمت تاریخی بنای آن‌ها حداقل ۵۰ سال است و ساختمان آن‌ها هنوز به قدری مستحکم است که امکان استفاده و تحصیل از آن‌ها وجود داشته باشد،
امکان استفاده و تحصیل از آن‌ها وجود داشته باشد، نامیده می‌شوند؛ این مدارس با معیارهای خاص وزارت آموزش و پرورش ایران انتخاب و به شکل هیئت‌امنایی مدیریت می‌شوند. مدارس اروپایی و آمریکایی. مدرسه‌های میسیونری مدرسه سن لوئی (تهران) مدرسه ژاندارک (تهران) مدارس الیانس دبیرستان فرانسوی-ایرانی رازی (تهران) مدرسه‌های مموریال آمریکایی یا مموریال اسکول کشف قدیمی‌ترین مدرسه تاریخی ایران. به گزارش میراث فرهنگی در سال ۸۴، مدرسه ای قدیمی در شهر تاریخی توس کشف شد که شباهت معماری آن با معماری دو دوره خوارزمشاهیان و مغول،
معماری آن با معماری دو دوره خوارزمشاهیان و مغول، تخمین دقیق تاریخ ساخت این مدرسه را غیرممکن ساخته است. باستان شناسان احتمال می‌دهند این مدرسه قدیمی‌ترین مدرسه تاریخی موجود در ایران باشد. اگر این مدرسه در زمان خوارزمشاهیان ساخته شده باشد، می‌توان نتیجه گرفت این مدرسه قدیمی‌ترین معماری موجود یک مدرسه تاریخی در ایران خواهد بود. در حال حاضر مدرسه امامیه اصفهان قدیمی‌ترین معماری موجود یک مدرسه در ایران است که ساخت آن به سال ۷۵۰ هجری قمری برمی گردد. در کاوش‌های باستانی مختلف مدارس بسیار زیادی کشف شده است اما از
مختلف مدارس بسیار زیادی کشف شده است اما از هیچ‌کدام از آن‌ها معماری کاملی بدست نیامده است. محمد طغرایی، مسئول هیئت کاوش شهر توس تابران در این مورد گفته است: «حدس اولیه تاریخ ساخت این مسجد را به دوره خوارزمشاهیان در سال‌های ۵۷۰تا۷۵۰ نسبت می‌دهد. اگر این فرضیه اثبات شود این معماری، قدیمی‌ترین معماری موجود یک مدرسه در ایران خواهد بود.» او گفت: «بررسی‌ها نشان می‌دهد که این مدرسه بر روی پلان (معماری) قدیمی خود دوباره بازسازی شده است. در این مدرسه کتیبه‌هایی به خط کوفی و آجر تراش پیدا شده است که متعلق به دوره
خط کوفی و آجر تراش پیدا شده است که متعلق به دوره هخامنشیان است. از طرفی معماری کلی مدرسه از نظر سبک به سبک مغولی (رازی) شباهت دارد.» او گفت: «علاوه بر آن دوره مغول دوره جنگ و خونریزی بوده و هیچ تلاشی برای بازسازی در خراسان نشده است. این مسئله هخامنشی بودن این اثر را پررنگ تر می‌کند. از طرفی سفال‌های بدست آمده در این بررسی‌ها متعلق به دوره‌های مختلف است و نمی‌تواند مغولی بودن این مدرسه را اثبات کند.» قدیمی‌ترین مدرسه شناخته شده در ایران نظامیه خرگرد بوده که توسط اندره گدار فرانسوی کاوش شده است. کتیبه این
توسط اندره گدار فرانسوی کاوش شده است. کتیبه این مدرسه به سال ۴۵۰ هجری قمری در موزه ایران باستان قرار دارد اما معماری از آن بدست نیامده و کاملاً تخریب شده است.
سائوتومه و پرنسیپ به دو استان تقسیم شده: پرنسیپ از ۲۹ آوریل ۱۹۹۵ دارای دولت خودمختار مختص به خود است.
باشگاه فوتبال اینتر میلان یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در شهر میلان، ایتالیا است. این باشگاه در ۹ مارس سال ۱۹۰۸ میلادی به وسیله گروهی که اعتقاد به استفاده از بازیکنان خارجی داشتند، تأسیس شده‌است. اولین بازی رسمی اینترناتزیوناله در ۱۰ ژانویه ۱۹۱۰ و در برابر رقیب همشهری خود یعنی آ. ث. میلان برگزار شد که با شکست ۳-۲ اینترناتزیوناله به پایان رسید. اینترناتزیوناله برای قهرمانی در مسابقات قهرمانی فوتبال ایتالیا، تنها دو سال صبر کرد و در سال ۱۹۱۰ اولین اسکودتو این باشگاه به ثبت رسید. باشگاه اینتر میلان دارای افتخارات
به ثبت رسید. باشگاه اینتر میلان دارای افتخارات متعددی همچون ۳ قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا(دوبار به صورت متوالی در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ و دیگری در سال ۲۰۱۰)، ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۲۰ قهرمانی در سری آ ایتالیا، ۹ قهرمانی در کوپا ایتالیا، ۸ قهرمانی در سوپر جام فوتبال ایتالیا، ۲ قهرمانی در جام بین قاره‌ای و ۱ قهرمانی در جام باشگاه‌های فوتبال جهان را در کارنامه دارد و با کسب ۴۶ جام، هشتمین تیم پرافتخار در پنج لیگ معتبر اروپایی است. این باشگاه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، پنج عنوان لیگ به صورت
باشگاه از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، پنج عنوان لیگ به صورت متوالی به دست آورد که برابر با رکورد تمام دوران در آن زمان بود. در طول فصل ۱۰–۲۰۰۹، اینتر تحت هدایت ژوزه مورینیو تبدیل به اولین و تنها تیم ایتالیایی شد که توانسته‌است فاتح سه گانه شود و دومین تیمی لقب گرفت که موفق به کسب پنج جام در یک سال تقویمی می‌شود. هلنیو هررا و روبرتو مانچینی موفق‌ترین مربیان باشگاه اینتر از لحاظ تعداد جام کسب شده هستند. هلینو هررا ۳ سری آ، ۲ جام باشگاه‌های اروپا و ۲ جام بین قاره‌ای به همراه اینتر کسب کرده‌است. همچنین هررا به مدت ۹ فصل
اینتر کسب کرده‌است. همچنین هررا به مدت ۹ فصل از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ و یک بار در فصل ۷۴-۱۹۷۳ مربی باشگاه اینتر بوده که طولانی‌ترین زمان مربیگری در باشگاه اینتر به حساب می‌آید. روبرتو مانچینی ۳ سری آ، ۲ کوپا ایتالیا و ۲ سوپر جام فوتبال ایتالیا به همراه اینتر کسب کرده‌است. لیست مربیان باشگاه. از آغاز به کار باشگاه اینترمیلان تا کنون، مربیان مختلفی در این تیم کار کرده‌اند. لیست زیر تمام مربیان باشگاه اینتر از ابتدا تا به حال را نشان می‌دهد:
موزه هنر مالمو () در سال ۱۸۴۱ تأسیس شد و یکی از پیش‌روترین آثار هنری کشورهای اسکاندیناوی را در خود دارد. ساختمان این موزه در سال ۱۹۳۷ بناشد و در مجموعه قصر مالمو به نام اسکونه در جنوب سوئد در بخش مالمو واقع است. کلکسیون. این موزه محل استقرار کلکسیونی نفیس از هنر مدرن معاصر کشورهای نوردیک است و در برگیرنده ۴۰۰۰۰ اثر تاریخی مربوط به قرن شانزدهم میلادی است. به عنوان مثال یکی از آثار اهدایی برجسته، کلکسیون آثار کارل فردریک هیل (۱۸۴۹–۱۹۱۱) است. از دیگر آثار نفیس اهدایی هنر مدرن اسکاندیناوی در قرن بیستم، کلکسیون
اهدایی هنر مدرن اسکاندیناوی در قرن بیستم، کلکسیون آثار اهدایی هرمت گدارت است. همچنین در این موزه آثار منحصر به فردی از نقاشان روس است که به آثار نمایشی بالتیک موسوم است و به مالمو در ۱۹۱۴ وارد شد. علاوه بر این مجموعه‌ای از مبلمان و صنایع دستی است که عمدتاً ساخته جنوب سوئد است. نمایشگاه‌ها. نمایشگاه دائمی آثار نقاشی از ۱۵۰۰ میلادی تا کنون، نمایشی تاریخی از پیشرفت و تنوع هنری سوئد و شمال اروپا را به نمایش می‌گذارد.
آمفی‌تئاتر پالمیرا () یک تئاتر متعلق به رم باستان است که در بیابان شام واقع شده‌است. این تئاتر ناتمامی است که در دوران سلسله امپراتوری رم تحت فرمانروایی سپتیموس سوروس در قرن دوم بناشد. آثار باقیمانده از تئاتر تا کنون بازسازی شده‌است. اما از هنگام ظهور داعش در عراق در مه ۲۰۱۵ یک بار توسط داعش اشغال شد ولی در مارس ۲۰۱۶ با تهاجم نیروهای دولتی و با حمایت و پوشش هوایی روسیه به پالمیرا باز پس گرفته شد. موقعیت. آمفی‌تئاتر قرن دوم میلادی در وسط سن نیم دایره‌ای که محل نشستن تماشاچیان است ساخته شده و به دروازه جنوبی
نشستن تماشاچیان است ساخته شده و به دروازه جنوبی پالمیرا باز می‌شود. این آمفی تئاتر ۸۲تا ۱۰۴متری (۲۶۹تا ۳۴۱فوت) با ردیف ستونهای اصلی به سمت جنوب غربی تا خیابان امتداد دارد. قطر جایگاه نیم دایره‌ای تماشاچیان که ساختش ناتمام مانده ۹۲متر (۳۰۲فوت) است و فقط شامل یک نیم‌دایره، کمترین بخش جایگاه، و محل استقرار ارکستر در اطراف آن است.
روبان زرد کاربردهای نمادین مختلف دارد. می‌توان آن را روی لباس یا یک وسیله نقلیه وصل کرد یا دور یک درخت پیچید. تاریخچه و ریشه‌شناسی. اوایل پیوریتن. ترانه/شعر "او یک روبان زرد بست"برای حداقل چهار قرن به اشکال مختلف دیده شده‌است. همگی آنها بر اساس یک موضوع کلی هستند: یک زن که در حال آزموده شدن است، منتظر بازگشت معشوق است. آیا زن به معشوقش وفادار خواهد ماند؟ این سؤال جواب داده نشده‌ای است که اساس داستانی مهیج است. به نظر می‌رسد که این آهنگ اولین بار از اروپا توسط مهاجران انگلیسی به آمریکا آورده شده. به احتمال
مهاجران انگلیسی به آمریکا آورده شده. به احتمال زیاد منشأ روبان زرد به میراث پیوریتن برمی گردد. در طولجنگ‌های داخلی انگلیسی ارتش پیوریتن پارلمان انگلیس روبان و کمربندهای زرد را در میدان جنگ بر روی لباس‌های خود می‌پوشیدند. کاربرد در کشورهای مختلف. اسپانیا. جنگ جانشینی. اولین مرجع شناخته شده استفاده از روبان زرد در کاتالونیا، در ۱۷۰۴ با اشاره به برد کاتالونیا است. فرانسیسکو آنتونیو فرناندز د ولاسکو و توبار، نایب السلطنه ملگار استفاده حزبی روبان زرد در طول جنگ جانشینی اسپانیا را ممنوع کرد تا جلوی تبلیغات
جنگ جانشینی اسپانیا را ممنوع کرد تا جلوی تبلیغات جانبدارانه «که در خانواده‌ها اختلاف ایجاد می‌کند» را بگیرد. پس از ۲۰۱۷. در کاتالونیا از اواخر اکتبر ۲۰۱۷ روبان زرد برای ابراز همبستگی با رهبران دو سازمان جدایی طلب، ANC و Òmnium Cultural (Jordi Sànchez و Jordi Cuixart) استفاده می‌شود. این دو رهبر توسط مقامات قضایی اسپانیا در طی عملیات آنوبیس به اتهام شورش و فتنه دستگیرشده‌اند. در ماه نوامبر سال ۲۰۱۷، معنای روبان زرد گسترش داده شد و شامل همبستگی با اعضای دولت منطقه ای کاتالونیا و رئیس مجلس کاتالونیا شد. این
منطقه ای کاتالونیا و رئیس مجلس کاتالونیا شد. این افراد توسط دادگاه عالی عدالت به اتهام سازمان دهی یک همه‌پرسی برای استقلال کاتالونیا دستگیرشده‌اند. روبان زرد برای نشان دادن حمایت از رهبران کاتالان که در تبعید خود خواسته هستند از جمله رئیس دولت منطقه ای کاتالونیا، کارلس پوجدمون و چهار تن از وزیران او نیر استفاده می‌شود. این افراد به منظور جلوگیری از دستگیر شدنشان و پیدا کردن کمک و پشتیبانی بیشتر از طرف اتحادیه اروپا به بلژیک و اسکاتلند فرار کرده‌اند؛ از جمله این افراد مارتا روویرا (رهبر ERC) و آنا گابریل
این افراد مارتا روویرا (رهبر ERC) و آنا گابریل (رهبر CUP) هستند که به سوئیس فرار کرداند. بیش از ۵۳٪ کاتالان‌ها اعتقاد دارند که رهبرانشان زندانی سیاسی هستند و بیش از ۸۰٪ آنها مخالف زندانی شدن آنها هستند. از طرفی دیگر بعضی از احزاب اسپانیایی آنها را کودتاگر می‌دانند. بازیکن و مربی سابق FC Barcelona و مدیر کنونی منچستر سیتی، پپ گواردیولا یکی از شناخته شده‌ترین افرادی است که روبان زرد به لباس خود می‌زند. برخی اوقات از روبان زرد برای نشان دادن حمایت از سایر چهره‌های شناخته شده جنبش استقلال کاتالونیا می‌شود که
شناخته شده جنبش استقلال کاتالونیا می‌شود که دچار عواقب قانونی فعالیت‌هایشان شده‌اند. این افراد شامل تامارا کاراسکو و آدریا کاراسکو و دیگر اعضای کمیته دفاع از جمهوری می‌شود.
کلیسای انجمن عیسی () یک کلیسا در کیتو، اکوادور است. این کلیسا بخاطر شبستان تزیین شده با برگ‌های طلایی و حکاکی‌های طلایی و چوبی که از دو کلیسای رم الهام گرفته‌است، یکی از معروفترین کلیساهای آمریکای جنوبی با معماری اسپانیایی می‌باشد. بازدیدکنندگان این کلیسا را زیباترین کلیساهای اکوادور می‌دانند. شرح. طی ۱۶۰ سالی که از ساخت کلیسای انجمن عیسی می‌گذرد، معماران از چهار سبک معماری بهره جسته‌اند، گرچه باروک برجسته‌ترین سبک آن است. اما نفوذ سبک مسلمانان اندلس در اشکال هندسی روی ستون‌ها دیده می‌شود؛ توصیف سبک باروک
هندسی روی ستون‌ها دیده می‌شود؛ توصیف سبک باروک اسپانیایی بخش زیادی از دکوراسیون کلیسا را دربر گرفته، به ویژه در میان دیوارهای داخلی کلیسا؛ در نهایت سبک نئوکلاسیک است که در کلیسای کوچک مسیحی سنت ماریانا به کار رفته‌است. تاریخچه. اولین گروه از کشیشهای یسوعی که در ۹ ژوئیه ۱۵۸۶ به منظور ساختن کلیسا وارد کیتو شدند. ابتدا به یک مدرسه و صومعه وارد شدند. در میان این گروه خوان د هینوخوسا، دیگو گونزالس هولگین، بالتاسار د پیناس و خوان د سانتیاگو حضور داشتند. اکثر اراضی که برای ساخت کلیساها در نظر گرفته می‌شد بایستی
که برای ساخت کلیساها در نظر گرفته می‌شد بایستی توسط شورای شهر کاتولیک‌های فرانسیسکویی تأیید می‌شد، سفارش ساخت کلیسای مریم مقدس مسیح، آگوستین و کلیسای کاتولیک رومی داده شد. با این حال، در سال ۱۵۸۷ شورای شهر به سفارش یسوعیون اراضی مربوط به ساخت کلیسا را در گوشه شمال غربی پلازا گراند (اکنون میدان مستقل) اعطا کرد. هنگامی که آگوستینی‌ها نارضایتی خود را از این تصمیم بیان کردند، یسوعیون تصمیم گرفتند تا در بسیاری از اماکن دیگر جنوب غربی کلیسای جامع و پلازا کلیساها را بنا کنند.
پریکاردیت فشارنده (به انگلیسی: Constrictive Pericarditis) یک وضعیت پزشکی است که در آن آب‌شامه ضخیم و فیبروتیک می‌شود. این وضعیت باعث می‌شود فعالیت قلب محدود شود. در بسیاری از موارد این وضعیت به خوبی تشخیص داده نمی‌شود. علائم و نشانه‌ها. علائم و نشانه‌های پریکاردیت فشارنده مطابق با موارد زیر است: خستگی، شکم متورم، اشکال در تنفس (تنگی نفس)، تورم پاها و ضعف عمومی. علل. علت پریکاردیت فشارنده در جهان در حال توسعه ناشناخته می‌باشد، ولی به احتمال زیاد ریشه عفونی دارد. در مناطقی که در آن سل شایع است، مواردی از
دارد. در مناطقی که در آن سل شایع است، مواردی از پریکاردیت نیز دیده می‌شوند. علل پریکاردیت فشارنده عبارتند از:
آکوافینا (به انگلیسی : Aquafina) یکی از محصولات شرکت پپسی‌کو است که آب معدنی های خود را در دو نوع آب طعم دار و بدون طعم تولید می‌کند. همچنین برند آکوافینا نیز در محصولات مراقبتی پوست مانند کرم لب و کرم دور چشم دارای صلاحیت تولید می‌باشد. آکوافینا قبل از آنکه محصوالات خود را در کشور هایی از قبیل ایالات متحده آمریکا، کانادا، اسپانیا، پرو (که در آنجا به "سن کارلوس" مشهور بود)، لبنان، ترکیه، کشور های شورای همکاری خلیج فارس، ایران، مصر، مراکش، ویتنام، پاکستان و هند به صورت جهانی به فروش برساند؛ آنها را برای
و هند به صورت جهانی به فروش برساند؛ آنها را برای اولین بار در شهر ویچیتا واقع در ایالت کانزاس توزیع کرد. آکوافینا تا سال 2009 میلادی فروش حدود 13.4 درصد آب آشامیدنی بسته‌بندی شده داخلی ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌داد و همین باعث شد که آکوافینا از نظر خرده فروشان به محبوب ترین برند آب آشامیدنی بطری شده تبدیل شود. این محصول در ایران توسط شرکت ارم نوش تولید می‌شود. تنوع محصولات. آب معدنی های بسته‌بندی شده آکوافینا، محصول اولیه است که توسط برند آکوافینا تولید میشود. این محصول از منابع محلی آب لوله کشی شهری
میشود. این محصول از منابع محلی آب لوله کشی شهری تولید شده که مراحل تصفیه را طی می‌کند؛ مراحل تصفیه شامل اسمز معکوس، اشعه ماوراء بنفش و عقیم سازی ازن می‌باشد. از 27 ژوئیه 2007 ، ادعایی به بطری های آکوافینا اضافه شد که بیان می‌کرد آب تولید شده از یک "منبع عمومی" نشأت می‌گیرد. بر روی برچسب های بطری های 1.5 لیتری آب آکوافینا در کانادا ؛ آب غیر معدنی تصفیه شده را نمایش می‌دهد. سخنگوی پپسی کو در پاسخ به نگرانی های طرفداران محیط زیست که سؤالاتی را در مورد ابهام منابع آب مطرح می‌کردند گفت: منظقی است که آب از منابع
آب مطرح می‌کردند گفت: منظقی است که آب از منابع عمومی تأمین می‌شود و متن موجود در برچسب های بطری ها نشان گر همین موضوع هستند. آب های بسته‌بندی شده طعم دار آکوافینا از ضمانت محتوی نبودن "هیچگونه کالری یا کربوهیدرات" بر روی برچسب ها برخوردار هستند. آکوافینا با طعم اسپلش (FlavorSplash) نمونه ای از این نوع آب های بسته‌بندی شده می‌باشد که برای اولین بار در سال 2005 معرفی شد. این محصول یک خط تولید آب طعم دار را دنبال می‌کند که غیر گاز دار بوده و به‌طور مصنوعی با سوکرالوز شیرین می‌شود که تا سال 2009 در شش طعم :
سوکرالوز شیرین می‌شود که تا سال 2009 در شش طعم : "انگور"، "توت‌فرنگی" "با کیوی"، "توت" "وحشی"، "تمشک"، "لیمو" و "هلو" "با" "انبه" تولید می‌شد. اسپارکلینگ (Sparkling) نمونۀ دیگر از آب های طعم دار بسته‌بندی شده آکوافینا می‌باشد که برخلاف اسپلش گاز دار است؛ اگرچه که خط تولید این محصول تا سال 2010 ادامه داشت و سپس تولید آن در ایالات متحده آمریکا متوقف شد. محصولات طعم دار شده دیگر آکوافینا: تا سال 2011 خطوط تولید محصولات اسپارکلینگ و آکوافینا پلاس در بقیه کشور ها از جمله کانادا ادامه داشت. بسته‌بندی. آکوافینا
ها از جمله کانادا ادامه داشت. بسته‌بندی. آکوافینا نمایدنگی تولید مصحولات خود را در بطری های 1 و 1.5 لیتری و 710 ، 500 ، 350 ، 590 میلیلیتری دارد.