payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از خانه شد. دهه ۱۹۸۰ یک دهه شکل‌دهنده بود: افزایش خوش‌بینی پس از امضای معاهده صلح با مصر در سال ۱۹۷۹، بهبود اقتصادی در اواسط دهه ۱۹۸۰ و افزایش سفرهای خارجی توسط شهروندان معمولی از عوامل مؤثر در افزایش علاقه به غذا و شراب بودند. علاوه بر این، مواد اولیه با کیفیت بالا و تولید محلی به‌طور فزاینده‌ای در دسترس قرار گرفتند. به عنوان مثال، دامداری‌های خصوصی شروع به تولید پنیرهای دست‌ساز از شیر بز، گوسفند و گاو کردند که به سرعت در میان سرآشپزها و عموم مردم بسیار محبوب شدند. در سال ۱۹۸۳، شرکت شراب گولان هایتس اولین
شدند. در سال ۱۹۸۳، شرکت شراب گولان هایتس اولین تولیدکننده شراب اسرائیلی بود که با تولید شراب‌های نیمه‌خشک و خشک با کیفیت جهانی، طعم‌ها را تغییر داد. توجه جدیدی به تهیه نان‌های دست‌ساز و تولید روغن زیتون با کیفیت بالا معطوف شد. توسعه موفق پرورش آبزیان تأمین مداوم ماهی تازه را تضمین کرد و انقلاب کشاورزی در اسرائیل منجر به انتخاب و کیفیت فوق‌العاده‌ای از میوه‌ها، سبزیجات و گیاهان تازه شد. آشپزی میراث قومی، هم سفاردی و هم اشکنازی، با پذیرش روزافزون جامعه‌ای ناهمگن دوباره رونق یافته است. علاوه بر آشپزی خانگی،
دوباره رونق یافته است. علاوه بر آشپزی خانگی، بسیاری از غذاهای قومی اکنون در بازارهای خیابانی، سوپرمارکت‌ها و رستوران‌ها در دسترس هستند یا در عروسی‌ها و مراسم مذهبی سرو می‌شوند و مردم به‌طور فزاینده‌ای غذاهایی از زمینه‌های قومی غیر از خودشان می‌خورند. همپوشانی و ترکیب غذاهای مختلف از گروه‌های قومی مختلف به عنوان یک فرهنگ غذایی چند قومی در حال توسعه است. دهه ۱۹۹۰ شاهد افزایش علاقه به غذاهای بین‌المللی بود. سوشی، به ویژه، به عنوان یک سبک محبوب برای صرف غذا در خارج و به عنوان پیش‌غذا در رویدادها رواج پیدا کرد.
و به عنوان پیش‌غذا در رویدادها رواج پیدا کرد. در رستوران‌ها، آشپزی ترکیبی، با ادغام غذاهای کلاسیک مانند فرانسوی و ژاپنی با مواد اولیه محلی، به‌طور گسترده‌ای رایج شده است. در دهه ۲۰۰۰، روند «تغذیه سالم» با تأکید بر غذاهای ارگانیک و غلات کامل به وضوح برجسته شد و تحقیقات پزشکی بسیاری از اسرائیلی‌ها را به بازگشت به رژیم مدیترانه‌ای با مزایای سلامتی آن ترغیب کرد. مشخصه‌ها. جغرافیا تأثیر زیادی بر روی آشپزی اسرائیلی دارد و غذاهای رایج در منطقه مدیترانه، مانند زیتون، گندم، نخود، محصولات لبنی، ماهی و سبزیجاتی مانند
گندم، نخود، محصولات لبنی، ماهی و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی، بادمجان و کدو در آشپزی اسرائیلی برجسته هستند. میوه‌ها و سبزیجات تازه در اسرائیل فراوان هستند و به روش‌های مختلف پخته و سرو می‌شوند. در اسرائیل مناطق اقلیمی مختلفی وجود دارد که اجازه می‌دهد محصولات متنوعی کشت شوند. در دشت ساحلی، درختان مرکباتی مانند پرتقال، لیمو و گریپ‌فروت به خوبی رشد می‌کنند. انجیر، انار و زیتون نیز در مناطق تپه‌ای خنک‌تر رشد می‌کنند. اقلیم نیمه‌گرمسیری نزدیک به دریاچه جلیل و دره اردن برای کشت انبه، کیوی و موز مناسب است، در حالی
اردن برای کشت انبه، کیوی و موز مناسب است، در حالی که اقلیم معتدل کوه‌های جلیل و جولان برای کشت انگور، سیب و گیلاس مناسب است. آداب غذایی اسرائیلی‌ها همچنین با الگوهای وسیع‌تر منطقه مدیترانه همخوانی دارد، به طوری که ناهار، به جای شام، وعده غذایی اصلی در یک روز کاری عادی است. غذاهای کیبوتز به عنوان وعده‌های سبک شبانه و همچنین صبحانه‌ها توسط بسیاری از اسرائیلی‌ها پذیرفته شده‌اند و ممکن است شامل انواع مختلفی از پنیرها، چه نرم و چه سخت، ماست، "لبنه" و خامه ترش، سبزیجات و سالادها، زیتون، تخم‌مرغ آب‌پز یا املت،
سبزیجات و سالادها، زیتون، تخم‌مرغ آب‌پز یا املت، ماهی دودی و ترشی، انواع نان و آب‌پرتقال تازه و قهوه باشد. علاوه بر این، اعیاد یهودی تأثیر زیادی بر روی آشپزی دارند و در زمان تعطیلات، غذاهای سنتی تهیه می‌شوند، مانند انواع مختلف "چالاه" (نان بافته شده) برای شبات و اعیاد، دونات‌های ژله‌ای ("سوفگانیوت") برای حنوکا، شیرینی "همانتاشن" ("اوزنی هامان") برای پوریم، "هاروسیت"، نوعی خمیر میوه، برای عید پسح، و غذاهای لبنی برای شاووعوت. شام شبات که در روز جمعه صرف می‌شود و تا حد کمتری ناهار شبات، به همراه وعده‌های
و تا حد کمتری ناهار شبات، به همراه وعده‌های غذایی تعطیلات، وعده غذایی مهمی در خانه‌های اسرائیلی است. اگرچه بسیاری از یهودیان در اسرائیل کوشر را رعایت نمی‌کنند، اما سنت "کوشر" به شدت بر دسترسی به برخی غذاها و نحوه تهیه آن‌ها در خانه‌ها، مؤسسات عمومی و بسیاری از رستوران‌ها تأثیر می‌گذارد، از جمله جداسازی شیر و گوشت و پرهیز از استفاده از غذاهای غیر کوشر، به ویژه گوشت خوک و صدف. در طول پسح، نان و سایر غذاهای خمیر دار برای یهودیان متعهد ممنوع است و ماتزا و غذاهای بدون خمیر جایگزین می‌شوند. غذاها. اسرائیل یک
بدون خمیر جایگزین می‌شوند. غذاها. اسرائیل یک غذای ملی به‌طور جهانی شناخته شده ندارد؛ در سال‌های گذشته، "فلافل"، توپک‌های سرخ‌شده از نخود طعم‌دار و آسیاب‌شده، به عنوان غذای ملی در نظر گرفته می‌شد. فروشندگان خیابانی در سراسر اسرائیل معمولاً "فلافل" می‌فروختند و این غذا به مدت چند دهه یک غذای محبوب خیابانی بود و هنوز هم به عنوان یک غذای "مزه" یا به عنوان یک افزودنی برای "حمص" در پیتا محبوب است، هرچند امروزه کمتر به عنوان یک پرکننده تنها در پیتا به دلیل سرخ شدن در روغن عمیق و آگاهی بیشتر از سلامت استفاده
شدن در روغن عمیق و آگاهی بیشتر از سلامت استفاده می‌شود. صبحانه اسرائیلی طبق استاندارهای امروزی به‌طور کلی سالم بوده و یکی از کتاب‌ها صبحانه اسرائیلی را «مشارکت دولت یهودی در آشپزی جهانی» نامیده است. سالادها و پیش غذاها. سالادهای سبزیجات با اکثر وعده‌های غذایی خورده می‌شوند، از جمله صبحانه سنتی اسرائیلی که معمولاً شامل تخم‌مرغ، نان و محصولات لبنی مانند ماست یا پنیر کاتیج است. برای ناهار و شام، سالاد ممکن است به عنوان یک غذای جانبی سرو شود. یک وعده غذایی سبک شامل سالاد ("سالاد")، "حمص" و سیب‌زمینی سرخ‌کرده
شامل سالاد ("سالاد")، "حمص" و سیب‌زمینی سرخ‌کرده (چیپس) که در یک پیتا سرو می‌شود، به عنوان "حمص‌چیپسالاد" شناخته می‌شود. سالاد اسرائیلی معمولاً با گوجه‌فرنگی و خیارهای ریز خرد شده تهیه می‌شود که با روغن زیتون، آب لیمو، نمک و فلفل مزه‌دار می‌شود. انواع دیگر آن شامل افزودن فلفل دلمه‌ای قرمز یا سبز خرد شده، هویج رنده شده، کلم یا کاهوی ریز خرد شده، تربچه برش‌خورده، رازیانه، پیازچه و چایوز، جعفری خرد شده یا دیگر گیاهان و ادویه‌ها مانند نعناع، زعتر و سماق وجود دارد. اگرچه این سالاد مخلوط توسط "کیبوتص‌ها" محبوب
اگرچه این سالاد مخلوط توسط "کیبوتص‌ها" محبوب شده است، نسخه‌های آن از مکان‌های مختلف به اسرائیل آورده شده‌اند. به عنوان مثال، یهودیان از هند آن را با زنجبیل ریز خرد شده و فلفل سبز تهیه می‌کنند، یهودیان شمال آفریقا ممکن است پوست لیمو ترش نگهداری شده و فلفل کاین اضافه کنند، و یهودیان بخارایی سبزیجات را به شدت ریز خرد کرده و در سس از سرکه بدون روغن استفاده می‌کنند. "تبوله" یک غذای وگان لبنانی (گاهی به عنوان سالاد در نظر گرفته می‌شود) است که به‌طور سنتی از گوجه‌فرنگی، جعفری ریز خرد شده، نعناع، بلغور و پیاز تهیه
جعفری ریز خرد شده، نعناع، بلغور و پیاز تهیه می‌شود و با روغن زیتون، آب لیمو و نمک مزه‌دار می‌شود. برخی از نسخه‌های اسرائیلی این سالاد از دانه‌های انار به جای گوجه‌فرنگی استفاده می‌کنند. سالاد سابیچ یک نسخه از غذای معروف اسرائیلی "سابیچ" است و مواد تشکیل‌دهنده آن شامل بادمجان، تخم‌مرغ‌های آب‌پز/تخم‌مرغ‌های سخت‌پز، "ارده", سالاد اسرائیلی، سیب‌زمینی، جعفری و "آمبا" است. "کوبه" یک غذا است که از برنج/سمولینا/بلغور (گندم شکسته)، پیازهای ریز خرد شده و گوشت چرخ‌کرده کم چربی از گوساله، بره یا مرغ تهیه می‌شود.
کم چربی از گوساله، بره یا مرغ تهیه می‌شود. معروف‌ترین نوع آن یک "کروکت" سرخ‌شده به شکل توربیدو است که با گوشت چرخ‌کرده گوساله، مرغ یا بره پر شده است. این غذا توسط یهودیان عراقی، کردی و سوری به اسرائیل آورده شده است. "سمبوسه" یک پاکت نیم‌دایره‌ای از خمیر است که با نخود فرنگی له شده، پیازهای سرخ‌شده و ادویه‌جات پر شده است. نوع دیگری از آن وجود دارد که با گوشت، پیازهای سرخ‌شده، جعفری، ادویه‌جات و دانه‌های کاج پر شده و گاهی با نخود فرنگی له شده مخلوط می‌شود و نسخه صبحانه آن با فتا یا "تزفات" و "زعتر" است. این
صبحانه آن با فتا یا "تزفات" و "زعتر" است. این غذا می‌تواند سرخ شود یا به روش‌های دیگر پخته شود. سبزیجات کبابی شامل فلفل دلمه‌ای، فلفل تند، گوجه‌فرنگی، پیاز، بادمجان و همچنین گاهی سیب‌زمینی و کدو است. معمولاً با گوشت کبابی سرو می‌شود. "خموتزیم" (ترشی) سبزیجات هستند که با خیساندن در آب و نمک (و گاهی روغن زیتون) در یک ظرف و خارج کردن آن‌ها از هوا تهیه می‌شوند. مواد اولیه می‌توانند شامل خیار، کلم، بادمجان، هویج، ترب، تربچه، پیاز، کپر، لیمو، زیتون، گل کلم، گوجه‌فرنگی، فلفل تند، فلفل دلمه‌ای، سیر و لوبیا باشند.
فلفل تند، فلفل دلمه‌ای، سیر و لوبیا باشند. تنوع زیادی از سالادها و دیپ‌های بادمجان با بادمجان‌های کبابی تهیه می‌شود. "بابا غنوش"، که در اسرائیل "سالاد حاتزلیم" نامیده می‌شود، با "تهینی" و دیگر ادویه‌ها مانند سیر، آب لیمو، پیاز، گیاهان و ادویه‌ها تهیه می‌شود. نویسنده و تاریخ‌نگار غذایی گیل مارکس بیان کرده است که: «اسرائیلی‌ها یادگرفتند که بابا غنوش را از عرب‌ها درست کنند». بادمجان گاهی بر روی آتش باز کباب می‌شود تا گوشت آن طعم دودی بگیرد. یک نسخه خاص اسرائیلی از این سالاد با مایونز تهیه می‌شود که "سالاد
از این سالاد با مایونز تهیه می‌شود که "سالاد حاتزلیم بمایونز" نام دارد. سالادهای بادمجان همچنین با ماست، یا با پنیر فتا، پیاز خرد شده و گوجه‌فرنگی، یا به سبک یهودیان رومانیایی، با فلفل دلمه‌ای کبابی تهیه می‌شوند. "ارده" معمولاً به عنوان سس برای "فلافل" استفاده می‌شود، به عنوان سس پخت برای گوشت و ماهی عمل می‌کند و پایه‌ای برای شیرینی‌هایی مانند حلوا است. "حمص" یکی از ارکان آشپزی اسرائیلی است و مصرف آن در اسرائیل توسط منتقد غذایی النا فررتی به «کره بادام‌زمینی در آمریکا، نوتلا در اروپا یا وگیمیت در استرالیا»
در آمریکا، نوتلا در اروپا یا وگیمیت در استرالیا» مقایسه شده است. "حمص" در پیتا یک ناهار معمول برای دانش‌آموزان است و به بسیاری از وعده‌های غذایی اضافه می‌شود. سوپرمارکت‌ها انواع مختلفی از "حمص" آماده تجاری را ارائه می‌دهند و برخی از اسرائیلی‌ها برای "حمص" تازه‌ای که در ، یک مکان اختصاصی برای فروش حمص، تهیه می‌شود، علاقه دارند. "سالاد آووکادو" یک سالاد به سبک اسرائیلی است که با آب لیمو و پیازچه خرد شده تهیه می‌شود و توسط کشاورزانی که در دهه ۱۹۲۰ در دشت ساحلی درختان آووکادو کاشتند، معرفی شد. از آن زمان
ساحلی درختان آووکادو کاشتند، معرفی شد. از آن زمان آووکادوها به یک خوراکی زمستانی تبدیل شده‌اند و به سالادها اضافه می‌شوند و همچنین روی نان مالیده می‌شوند. یک "مزه" شامل سالادهای تازه و پخته از سبزیجات، خیارهای ترشی و سایر سبزیجات، "حمص"، "فول"، دیپ‌های "ارده" و "آمبا"، پنیر "لبنه" با روغن زیتون و "ایکرا" در وعده‌های جشن و در رستوران‌ها سرو می‌شود. سالادها شامل سالاد ترکی (یک سالاد تند از پیازهای ریز خرد شده، گوجه‌فرنگی، گیاهان و ادویه‌ها)، "تبوله"، سالاد هویج، فلفل‌های قرمز و سبز کبابی و ماریناد شده،
هویج، فلفل‌های قرمز و سبز کبابی و ماریناد شده، گل‌های گل‌کلم سرخ شده، "متبوشه"، "ترشی" (سبزیجات ترشی‌دار) و انواع سالادهای بادمجان هستند. تفسیرهای مدرن اسرائیلی از "مزه" ترکیبی از سنت و مدرنیته است که پیش‌غذاهای معمولی را با ترکیب‌های منحصر به فردی مانند سالاد رازیانه و پسته، سالاد چغندر و انار، و سالاد کرفس و پنیر کشکوال جفت می‌کند. سبزیجات شکم‌پر، که "ممولایم" نامیده می‌شوند، در اصل برای گسترش مواد اولیه ارزان به یک وعده غذایی طراحی شده‌اند. این غذاها توسط آشپزها در اسرائیل از تمام زمینه‌های قومی تهیه
آشپزها در اسرائیل از تمام زمینه‌های قومی تهیه می‌شوند و با طعم‌های متنوعی مانند تند یا ترش و شیرین درست می‌شوند. مواد اولیه شامل فلفل دلمه‌ای، فلفل‌های تند، انجیر، پیاز، ته‌های کنگر، چغندر، میوه‌های خشک، گوجه‌فرنگی، برگ‌های انگور، سیب‌زمینی، ملو، بادمجان و کدو سبز است و مواد پرکننده‌ای مانند گوشت و برنج به سبک بالکان، بلغور به سبک خاورمیانه، یا "پتیتیم"، نوعی پاستای اسرائیلی، استفاده می‌شود. ترکان عثمانی در قرن ۱۶ "دلمه برگ انگور" را معرفی کردند و برگ‌های انگور معمولاً با ترکیبی از گوشت و برنج پر می‌شوند،
معمولاً با ترکیبی از گوشت و برنج پر می‌شوند، اگرچه پرکننده‌های دیگری مانند عدس نیز در میان جوامع مختلف تکامل یافته‌اند. ته‌های کنگر پر شده با گوشت به عنوان یکی از غذاهای بزرگ آشپزی سفاردی در ییشو قدیم اورشلیم مشهور هستند. "دلمه خرما" و میوه‌های خشک با غذاهای برنج و بلغور سرو می‌شوند. نیمه کدو سبز پر شده نام لادینو دارد. سوپ‌ها و کوفته‌ها. انواع مختلفی از سوپ‌ها به ویژه در زمستان مورد استفاده قرار می‌گیرند. "سوپ مرغ" از زمان‌های قرون وسطی یکی از غذاهای اصلی آشپزی یهودی بوده و در اسرائیل محبوب است. سوپ مرغ
آشپزی یهودی بوده و در اسرائیل محبوب است. سوپ مرغ کلاسیک به عنوان یک آبگوشت ساده با چند سبزی مانند پیاز، هویج و کرفس و گیاهانی مانند شوید و جعفری تهیه می‌شود. نسخه‌های پیچیده‌تری توسط "سفاردی‌ها" با اورزو یا برنج، یا افزودن آب لیمو یا گیاهانی مانند نعناع یا گشنیز تهیه می‌شود، در حالی که "اشکنازی‌ها" ممکن است نودل اضافه کنند. یک سازگاری اسرائیلی از پاستای سوپ سنتی اشکنازی به نام "ماندلن"، که در اسرائیل "شکدی مارک" ("بادام‌های سوپ") نامیده می‌شود، معمولاً با سوپ مرغ سرو می‌شود. به ویژه در تعطیلات، کوفته‌ها با
مرغ سرو می‌شود. به ویژه در تعطیلات، کوفته‌ها با سوپ سرو می‌شوند، مانند "کنیدلاخ" (توپک‌های ماتزا) اشکنازی‌ها یا "گوندی" (کوفته‌های نخود) یهودیان ایرانی، یا "کوبه"، خانواده‌ای از کوفته‌ها که توسط یهودیان خاورمیانه به اسرائیل آورده شده‌اند. به ویژه "کوبه‌هایی" که از بلغور تهیه شده و با گوشت بره و پسته پر شده‌اند، و "کوبه" نرم از سمولینا یا برنج که در سوپ پخته می‌شود، بسیار محبوب هستند. این غذاها معمولاً توسط یهودیان کرد یا یهودیان عراقی به عنوان وعده ناهار روز جمعه مصرف می‌شود. "سوپ عدس" به روش‌های مختلفی
روز جمعه مصرف می‌شود. "سوپ عدس" به روش‌های مختلفی تهیه می‌شود، با افزودنی‌هایی مانند گشنیز یا گوشت به آن اضافه می‌شود. سایر سوپ‌ها شامل "حریرا" یهودیان مراکشی است، که سوپ تندی از گوشت بره (یا مرغ)، نخود، عدس و برنج است و سوپ مغز استخوان یمنی به نام "فتوت" که در مناسبت‌های خاص مانند عروسی‌ها سرو می‌شود و با مخلوط ادویه سنتی "هواویج" طعم‌دار می‌شود. سوپ لوبیا سفید در سس گوجه‌فرنگی در اورشلیم رایج است زیرا یهودیان سفاردی پس از اخراج از آندلس در این شهر ساکن شدند. غلات و ماکارونی. برنج در اسرائیل به روش‌های
شدند. غلات و ماکارونی. برنج در اسرائیل به روش‌های متعددی تهیه می‌شود، از برنج سفید بخارپز ساده تا خوراک‌های مخصوص جشن. همچنین با ادویه‌جات پخته شده و با بادام و دانه کاج سرو می‌شود. برنج «سبز»، که با انواع سبزیجات تازه خرد شده تهیه می‌شود، مورد علاقه یهودیان ایرانی است. یکی دیگر از غذاهای برنجی با نودل‌های نازک تهیه می‌شود که ابتدا سرخ شده و سپس با برنج جوشانده می‌شود. "مُجَدَره" یک غذای محبوب برنج و عدس است که از آشپزی عربی اقتباس شده است. "اورز شوعیت" غذایی است که در اورشلیم توسط یهودیان سفاردی ابداع شده
است که در اورشلیم توسط یهودیان سفاردی ابداع شده و از لوبیا سفید پخته شده در خورشت گوجه‌فرنگی تهیه می‌شود و بر روی برنج ساده جوشانده سرو می‌گردد؛ این غذا به‌طور گسترده‌ای در منطقه اورشلیم مصرف می‌شود. "کوسکوس" توسط یهودیان شمال آفریقا به اسرائیل آورده شده است. هنوز هم در برخی رستوران‌ها یا توسط آشپزهای سنتی با عبور سمولینا از الک چندین بار و سپس پختن آن بر روی یک آبگوشت معطر در یک دیگ بخار مخصوص به نام "کوسکوسیر" تهیه می‌شود. به‌طور کلی، "کوسکوس" «سریع» برای پخت و پز خانگی استفاده می‌شود. "کوسکوس" در
برای پخت و پز خانگی استفاده می‌شود. "کوسکوس" در سالادها، غذاهای اصلی و حتی برخی دسرها استفاده می‌شود. به عنوان یک غذای اصلی، مرغ یا بره، یا سبزیجاتی که در سوپی با طعم زعفران یا زردچوبه پخته شده‌اند، بر روی "کوسکوس" بخارپز سرو می‌شود. "پتیتیم" یک پاستا اسرائیلی است که اکنون در اشکال مختلفی از جمله مروارید، حلقه، ستاره و قلب عرضه می‌شود، اما در ابتدا به شکل دانه‌های برنج بوده است. این غذا در روزهای اولیه تأسیس دولت اسرائیل به عنوان یک جایگزین مبتنی بر گندم برای برنج، زمانی که برنج، غذای اصلی یهودیان
گندم برای برنج، زمانی که برنج، غذای اصلی یهودیان میانه‌شرقی، کمیاب بود، رواج یافت. گفته می‌شود که نخست‌وزیر اول اسرائیل، دیوید بن‌گوریون، از شرکت اوسم خواسته است تا این جایگزین را ابداع کند و به همین دلیل به آن لقب «برنج بن‌گوریون» داده شده است. "پتیتیم" می‌تواند مانند پاستا جوشانده شود، به سبک پلو با تفت دادن و سپس جوشاندن در آب یا آبگوشت تهیه شود، یا در یک غذا پخته شود. مانند سایر پاستاها، می‌تواند با ادویه‌جات، گیاهان و سس‌ها به روش‌های مختلف طعم‌دار شود. روزگاری به عنوان غذایی برای کودکان در نظر گرفته
روزگاری به عنوان غذایی برای کودکان در نظر گرفته می‌شد، اما اکنون در رستوران‌ها هم در اسرائیل و هم در سطح بین‌المللی تهیه می‌شود. بلغور نوعی گندم خشک و شکسته است که گاهی به جای برنج سرو می‌شود. ماهی. ماهی تازه به راحتی در دسترس است و از مناطق ساحلی اسرائیل در مدیترانه و دریای سرخ یا در دریاچه جلیله صید می‌شود، یا در استخرها به دلیل پیشرفت‌های پرورش ماهی در اسرائیل پرورش داده می‌شود. ماهی تازه به صورت کامل، به سبک مدیترانه‌ای، کبابی یا سرخ شده سرو می‌شود و تنها با آب لیموی تازه چاشنی می‌خورد. ماهی قزل‌آلا
تنها با آب لیموی تازه چاشنی می‌خورد. ماهی قزل‌آلا ("فورل"), ماهی دنیس ("دنیس"), ماهی سنت پیتر ("موشت") و سایر ماهی‌های تازه به این صورت تهیه می‌شوند. ماهی همچنین به صورت پخته، با یا بدون سبزیجات، یا به صورت کامل یا برش‌خورده سرخ شده، یا کبابی روی زغال، و با سس‌های مختلف سرو می‌شود. ماهی همچنین به صورت بخارپز تهیه می‌شود، مانند غذایی به نام ، که در آن ماهی‌هایی مانند ماهی گروپر (که در اسرائیل بیشتر با نام عربی‌اش شناخته می‌شود) یا ماهی هالیبوت در سس با فلفل تند و ادویه‌های دیگر برای روش هشانا، پسح و شبات
تند و ادویه‌های دیگر برای روش هشانا، پسح و شبات توسط یهودیان شمال آفریقا تهیه می‌شود. دستورهای روزمره با انواع ارزان‌تر ماهی تهیه می‌شوند و در غذاخوری‌های بازار، آشپزخانه‌های عمومی و در خانه برای وعده‌های غذایی روزانه سرو می‌شوند. ماهی‌ها، که به‌طور سنتی ماهی کپور هستند، اما اکنون سایر ماهی‌های سفید سفت نیز، خرد شده و به شکل نان یا توپک در می‌آیند و در گوشتابه ماهی پخته می‌شوند، مانند ماهی گفیلت یهودیان آشکنازی که همچنین ترشی شاه‌ماهی را از اروپای شرقی به ارمغان آوردند. ماهی هیرینگ معمولاً در "کیدوش" که پس
آوردند. ماهی هیرینگ معمولاً در "کیدوش" که پس از مراسم کنیسه در شبات برگزار می‌شود، به ویژه در جوامع آشکنازی سرو می‌شود. در جامعه مهاجران روسی، ممکن است به عنوان یک وعده غذایی سبک با سیب‌زمینی آب‌پز، خامه ترش، نان‌های تیره و اشناپس یا ودکا سرو شود. کوفته ماهی معمولاً با ادویه‌جات، گیاهان و پیاز (گاهی نیز با بادام‌زمینی) سرخ می‌شود و با سس "تهینی (ارده)" یا ماست سرو می‌شود. کوفته ماهی آب‌پز در سس گوجه‌فرنگی، "تهینی" یا ماست پخته می‌شود. ماهی تیلاپیا که با سس "تهینی" پخته شده و با روغن زیتون، گشنیز، نعناع،
"تهینی" پخته شده و با روغن زیتون، گشنیز، نعناع، ریحان و بادام‌زمینی (و گاهی نیز با پیاز سرخ شده) تزئین می‌شود، یکی از غذاهای مخصوص طبریه است. مرغ و گوشت. مرغ پرمصرف‌ترین گوشت در اسرائیل است و پس از آن بوقلمون قرار دارد. مرغ به روش‌های متنوعی تهیه می‌شود، از مرغ کبابی ساده در فر تا خورش‌های پیچیده با سس‌های غنی مانند شیره خرما، سس گوجه‌فرنگی و غیره. نمونه‌هایی شامل خورش مرغ با "کوسکوس"، که از آشپزی یهودیان مراکشی الهام گرفته شده، مرغ با زیتون، یک کلاسیک مدیترانه‌ای، و مرغ "آلبوندیگاس" (توپک‌های گوشتی) در سس
و مرغ "آلبوندیگاس" (توپک‌های گوشتی) در سس گوجه‌فرنگی، از آشپزی سفاردی اورشلیم است. "آلبوندیگاس" از گوشت چرخ‌کرده تهیه می‌شود. مشابه آن "کوفته" است که از گوشت چرخ‌کرده، گیاهان و ادویه‌ها تهیه می‌شود و با سس گوجه‌فرنگی، شیره خرما، شیره انار یا شیره تمر هندی با سبزیجات یا لوبیا پخته می‌شود. کباب کردن و گوشت باربیکیو در آشپزی اسرائیلی رایج است. این کشور دارای بسیاری از غذاخوری‌های کوچک است که به "کباب"، "شیش تاوک"، "مرگوز" و "شیشلیک" گوشت گوسفند و گوساله تخصص دارند. باربیکیو در فضای باز، که به آن "منگل" یا "ال
باربیکیو در فضای باز، که به آن "منگل" یا "ال ها-اش" (روی آتش) گفته می‌شود، یکی از سرگرمی‌های محبوب اسرائیلی‌ها است. در زمان‌های مدرن، روز استقلال اسرائیل معمولاً با یک پیک‌نیک یا باربیکیو در پارک‌ها و جنگل‌های سراسر کشور جشن گرفته می‌شود. کبد گوساله کبابی یکی از غذاهای جنوب تل آویو است. این غذا با نمک و فلفل سیاه و گاهی با ادویه‌هایی مانند زیره یا مخلوط ادویه بهارات کباب می‌شود. مرغ یا گوشت گوسفند پخته شده در فر با سیب‌زمینی بسیار رایج است و گاهی نیز پیاز سرخ شده به آن اضافه می‌شود. "شنیسل" بوقلمون یک
سرخ شده به آن اضافه می‌شود. "شنیسل" بوقلمون یک سازگاری اسرائیلی از "شنیسل" گوساله است و نمونه‌ای از تغییرات رایج در آشپزی اسرائیلی به‌شمار می‌آید. "شنیسل" به اسرائیل توسط یهودیان از اروپای مرکزی آورده شد، اما قبل و در سال‌های اولیه تأسیس دولت اسرائیل، گوساله در دسترس نبود و مرغ یا بوقلمون جایگزین ارزان و خوشمزه‌ای بود. علاوه بر این، "شنیسل وینی" در هر دو کره و روغن پخته می‌شود، اما در اسرائیل به دلیل کوشر تنها از روغن استفاده می‌شود. امروزه، بیشتر آشپزها "شنیسل" را از قبل نان‌پوشیده خریداری کرده و آن را با
را از قبل نان‌پوشیده خریداری کرده و آن را با "حمص"، "ارده" و سایر سالادها برای یک وعده غذایی سریع سرو می‌کنند. گروه‌های مهاجر دیگر نیز تغییراتی از پس‌زمینه خود اضافه کرده‌اند—به عنوان مثال، یهودیان یمنی آن را با "حوایج" طعم‌دار می‌کنند. علاوه بر این، نسخه‌های گیاهی نیز محبوب شده‌اند و شرکت غذایی اسرائیلی، تیول، اولین شرکتی بود که "شنیسل" گیاهی را از جایگزین گوشت سویا تولید کرد. انواع مختلفی از سوسیس بخشی از آشپزی سفاردی و مزراحی در اسرائیل هستند. یهودیان تونس سوسیس‌هایی به نام اوسبان تهیه می‌کنند که با
تونس سوسیس‌هایی به نام اوسبان تهیه می‌کنند که با گوشت چرخ‌کرده یا جگر، برنج، اسفناج خرد شده و ترکیبی از گیاهان و ادویه‌ها پر می‌شود. یهودیان سوری سوسیس‌های کوچک‌تری به نام تهیه می‌کنند که با ترکیب ادویه متفاوتی درست می‌شوند، در حالی که یهودیان عراقی سوسیس‌هایی به نام تهیه می‌کنند که با گوشت و جگر خرد شده، برنج و ترکیب ادویه‌های سنتی خود درست می‌شوند. "موساکا" یک غذای لایه‌ای پخته شده در فر است که شامل کاسرول گوشت چرخ‌کرده و بادمجان است و برخلاف رقبای لبنانی‌اش، داغ سرو می‌شود. خورشهای گوشتی (مرغ، گوشت
داغ سرو می‌شود. خورشهای گوشتی (مرغ، گوشت گوسفند و گوشت گاو) با ادویه‌ها، دانه‌های کاج، گیاهانی مانند جعفری، نعناع و اورگانو، پیاز، سس گوجه‌فرنگی یا "ارده" یا آب‌میوه‌هایی مانند شیره انار، آب انار، شراب انار، شراب انگور، عرق، شیره خرما و تمر هندی پخته می‌شوند. گاهی نیز نخود فرنگی، نخود، لوبیا سفید، لوبیا گاوی یا لوبیا سبز به آن‌ها اضافه می‌شود. مرغ شکم‌پر در اسرائیل معمولاً با برنج، گوشت (گوشت گوسفند یا گاو)، جعفری، میوه‌های خشک مانند خرما، زردآلو یا کشمش، ادویه‌هایی مانند دارچین، جوز هندی یا ادویه‌های
ادویه‌هایی مانند دارچین، جوز هندی یا ادویه‌های مختلط پر می‌شود؛ گاهی نیز گیاهانی مانند آویشن و اورگانو (نه نوع خشک آن‌ها) به روی مرغ اضافه می‌شود تا طعمی به آن بدهد و سپس در فر پخته می‌شود. محصولات لبنی. محصولات لبنی تازه و با کیفیت بالا زیادی در دسترس هستند، مانند پنیر کاتیج، پنیرهای سفید، ماست‌ها از جمله "لبن" و "اشل"، پنیرهای زرد و پنیرهای شور که مخصوص منطقه مدیترانه هستند. دامداری از زمان تأسیس دولت اسرائیل یکی از بخش‌های اصلی کشاورزی اسرائیل بوده است و تولید شیر گاوهای محلی در بین بالاترین‌ها در جهان
تولید شیر گاوهای محلی در بین بالاترین‌ها در جهان قرار دارد. در ابتدا، "موشافیم" (همکاری‌های کشاورزی) و "کیبوتص" عمدتاً پنیر سفید نرم تولید می‌کردند زیرا ارزان و مغذی بود. این پنیر در سال‌های سخت اقتصادی به یک ماده غذایی مهم تبدیل شد و محبوبیتی که امروز دارد را به دست آورد. پنیر سفید نرم، "گبینا لوانا"، اغلب بر اساس درصد چربی‌اش، مانند ۵٪ یا ۹٪ شناخته می‌شود. این پنیر به صورت ساده یا مخلوط با میوه یا سبزیجات خورده می‌شود، روی نان یا بیسکویت پخش می‌شود و در انواع پای‌ها و شیرینی‌ها استفاده می‌شود. "لبنه" یک
پای‌ها و شیرینی‌ها استفاده می‌شود. "لبنه" یک پنیر سفید مبتنی بر ماست است که در سراسر بالکان و خاورمیانه رایج است. این پنیر به صورت ساده، با "زعتر" یا در روغن زیتون فروخته می‌شود. معمولاً برای صبحانه با سایر پنیرها و نان خورده می‌شود. در شمال کشور، توپ‌های "لبنه" که در روغن زیتون نگهداری می‌شوند، بیشتر از مناطق مرکزی و جنوبی رایج هستند. اضافه کردن ادویه‌هایی مانند "زعتر"، اورگانو خشک یا سماق و گیاهانی مانند آویشن، نعناع یا پیازچه هنگام نگهداری توپ‌های "لبنه" رایج است. این کار به ویژه در صبحانه معمول است
رایج است. این کار به ویژه در صبحانه معمول است زیرا معمولاً در صبح گوشت خورده نمی‌شود. پنیر "تزفات"، یک پنیر سفید در آب‌نمک، مشابه پنیر فتا، اولین بار توسط لبنیات میری در صفد در سال ۱۸۳۷ تولید شد و هنوز هم توسط نوادگان سازندگان اصلی پنیر در آنجا تولید می‌شود. لبنیات میری همچنین به خاطر تولید پنیر "برینزا" به سبک بالکان مشهور شد که به دلیل محبوبیت آن در اوایل دهه ۱۹۵۰ در میان مهاجران یهودی از بلغارستان به "پنیر بلغاری" معروف شد. اکنون دیگر لبنیاتی‌ها نیز انواع مختلفی از این پنیرها را تولید می‌کنند. ماست
انواع مختلفی از این پنیرها را تولید می‌کنند. ماست بلغاری، که توسط بازماندگان یهودی بلغاری از هولوکاست به اسرائیل معرفی شد، برای تهیه یک سوپ ماست و خیار سنتی استفاده می‌شود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، لبنیات کوچک خصوصی شروع به تولید پنیرهای دست‌ساز از شیر بز و شیر گوسفند و همچنین شیر گاو کردند که شبیه پنیرهای سنتی ساخته شده در مناطق روستایی فرانسه، اسپانیا و ایتالیا هستند. بسیاری از این پنیرها با شیر ارگانیک تهیه می‌شوند. اکنون این پنیرها همچنین توسط "کیبوتزها" و لبنیات ملی تنوا تولید می‌شوند. غذاهای تخم‌مرغی.
و لبنیات ملی تنوا تولید می‌شوند. غذاهای تخم‌مرغی. "شکشوکه"، یک غذای شمال آفریقایی از تخم‌مرغ‌های پخته شده در سس گوجه‌فرنگی تند، یکی از غذاهای ملی محبوب به ویژه در زمستان است. این غذا به‌طور سنتی در یک ماهیتابه چدنی سرو می‌شود و با نان برای پاک کردن سس همراه است. برخی از انواع این غذا با استفاده فراوان از موادی مانند بادمجان، فلفل‌های تند، پاپریکای تند، اسفناج، پنیر فتا یا پنیر سافد تهیه می‌شوند. املت‌ها با پیاز، گیاهانی مانند دانه‌های شوید ("شامیر")، اسفناج، جعفری، نعناع، گشنیز و ملو با ادویه‌هایی مانند
جعفری، نعناع، گشنیز و ملو با ادویه‌هایی مانند زردچوبه، زیره، سماق، دارچین و میخک و همچنین با پنیرهایی مانند "سافد" و پنیر فتا طعم‌دار می‌شوند. "حمینادوس" تخم‌مرغ‌هایی هستند که پس از آب‌پز شدن پخته می‌شوند و در کنار خورش یا وعده‌های غذایی سرو می‌شوند؛ در "حامین"، آن‌ها در صبحانه استفاده می‌شوند و گاهی جایگزین تخم‌مرغ معمولی در "سابیچ" می‌شوند. همچنین به عنوان صبحانه در کنار "جاچنون"، گوجه‌فرنگی رنده شده و "ژوگ" خورده می‌شوند. میوه. اسرائیل یکی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان پیشرو مرکبات تازه در جهان است، و
و صادرکنندگان پیشرو مرکبات تازه در جهان است، و بیش از چهل نوع میوه در اسرائیل کشت می‌شود، از جمله مرکباتی مانند پرتقال، گریپ‌فروت، نارنگی و "پوملیت"، که ترکیبی از گریپ‌فروت و پوملو است و در اسرائیل توسعه یافته است. میوه‌هایی که در اسرائیل کشت می‌شوند شامل آووکادو، موز، سیب، گیلاس، آلو، لیچی، نکتارین، انگور، خرما، توت‌فرنگی، [گلابی خاردار () گلابی خاردار (tzabbar)]، خرمالو، شکوفه () و انار هستند و به‌طور منظم مصرف می‌شوند. اسرائیلی‌ها به‌طور متوسط نزدیک به میوه در سال به ازای هر نفر مصرف می‌کنند. بسیاری از