payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سال ۱۹۵۰ که تهدیدات هسته‌ای از سوی موشک بالستیک قاره‌پیما به وجود آمد که بخشی از برنامه سپر آهنین بودند اتحاد جماهیر شوروی برنامه فوق محرمانه ای را به منظور مقابل با آن آغاز کرد این برنامه در حقیقت اولین سیستم مؤثر ضد موشک‌های بالستیک را به وجود آورد. این پروژه فکر جدیدی نبود چرا که از سال ۱۹۴۶ ایالات متحده آمریکا به دنبال ساخت سیستمی بود تا بتواند با آن با موشک‌های کوتاه برد مانند v-2 المان را منهدم کند اما به نتیجه‌ای نرسید. این طرح در اتحاد جماهیر شوروی NII-4 نام گرفت و از سال ۱۹۵۳ رسماً آغاز شد و در
NII-4 نام گرفت و از سال ۱۹۵۳ رسماً آغاز شد و در ۱۷ اگوست ۱۹۵۶ از طرف هیئت وزیران اتحاد شوروی مورد تأیید قرار گرفت اولین سیستم. اولین ایستگاه پرتاب آزمایشی در محدوده و در سواحل دریاچه بالخاش در قزاقستان ساخته شد تا برای ادامه طرح و آزمایش‌ها ثانویه امکان‌سنجی شود اولین سیستم با کد A در سال ۱۹۵۹ ساخته شد. این سیستم دارای مجموعه راداری بود به نام Dunai-2 که دارای برد ۱۲۰۰ کیلومتر بوده و به نوعی طرح تحقیقاتی برای توسعه رادارهای برد بلند نیز محسوب می‌شد… این رادار به منظور کشف اهداف برای سامانه دفاع موشکی در
به منظور کشف اهداف برای سامانه دفاع موشکی در نظر گرفته شد که بعدها به نمونه آزمایشی Dunai-3UP و نمونه اصلی تغییر پیدا کرد در هر کدام از این رادار‌ها فرستنده و گیرنده به صورت جداگانه ساخته شده بود و هریک در ساختمانی جداگانه قرار گرفتند (با موقعیت‌های ۴۵°56'49.67"N ۷۳°37'51.75"E, و ۴۵°56'09.98"N ۷۳°37'43.45"E.) در ابتدا موشک رهگیر سامانه ضد موشکی A از مدل [V-1000] انتخاب شد که موشکی دو مرحله‌ای با پرتابگر ثابت که دارای سیستم بود و توسط دو رادار پشتیبانی می‌شد این موشک بردی در حدود ۳۰۰ کیلومتر داشت ومی توانست
این موشک بردی در حدود ۳۰۰ کیلومتر داشت ومی توانست اهدافی تا ارتفاع ۲۵۰۰۰ متری را منهدم کند در ابتدا کلاهک شدید الانفجار برای این موشک در نظر گرفته شد که در هنگام انفجار کلاهک تبدیل به ۱۶۰۰۰ ترکش می‌شد و این برای انهدام اهداف کافی به نظر می‌رسید. اولین رهگیری موفق این سیستم در۲۴ نوامبر سال ۱۹۶۰ انجام شد اما بدون کلاهک انفجاری و صرفاً به عنوان تست هدف‌گیری و اصابت. دومین تست در ۴ مارس ۱۹۶۱ انجام شد که در آن یک موشک با موفقیت هدف قرار گرفت در مجموع ۱۱ آزمایش موفق صورت گرفت تا از عملکرد این سامانه اطمینان حاصل
صورت گرفت تا از عملکرد این سامانه اطمینان حاصل شود و همچنین اطمینان حاصل شد که ۵ انفجار اتمی در ارتفاع و در فواصل ۸۰ تا ۳۰۰ کیلومتری هیچ تأثیری بر عملکرد این سیستم ندارد. تجهیز و بکارگیری. در سال ۱۹۶۰ این سامانه برای دفاع از مسکو در نظر گرفته شد که در مجموع 32 در نقاط مختلف مسکو و سایت راداری را شامل می‌شد. در طی مدت مأموریت این سامانه مشخص شد که موشک برای عملیات طولانی مدت مناسب نیست و به همین منظور طراحی موشک رهگیر جدیدی در دستور کار قرار گرفت که در نتیجه موشک / به تولید رسید که ۱۶ موشک فعال با پرتابگر
موشک / به تولید رسید که ۱۶ موشک فعال با پرتابگر متحرک را شامل بود. ارتقا به سیستم. اولین نمونه سامانه که با نام Aldan شناخته شد و در ۱۹۶۷ مورد آزمایش قرار گرفت سایت آزمایش این سیستم شامل ایستگاه‌های راداری و پرتابگرهای جدید موشک Fakel 5V61 بود موشکی که به عنوان هدف در نظر گرفته شد R-12 بود که قبلاً نیز مورد استفاده قرار داشت. مختصات سایت‌های راداری و پرتابگرها به این شرح است: ۴۵°48'35.24"N ۷۳°34'17.60"E, و ۴۵°48'41.83"N ۷۳°33'43.70"E موشک سامانه که نام داشت که موشکی دو مرحله‌ای با سوخت جامد (مرحله اول) و
که موشکی دو مرحله‌ای با سوخت جامد (مرحله اول) و سوخت مایع (مرحله دوم) بود و کلاهکی اتمی به قدرت ۱ مگاتن داشت این موشک از سیستم بهره می‌برد و دارای بردی برابر با ۳۵۰ کیلومتر بوده و اهداف را در خارج از جو مورد هدف قرار می‌داد در مجموع ۸ سایت موشکی برای مسکو در نظر گرفته شده که تنها ۴ عدد از آن‌ها تکمیل و آماده استفاده شد. هر سایت موشکی در این سامانه دارای ۲ منطقه پرتاب با ۸ موشک بود و همچنین دارای دو رادار جستجو و یک رادار هدایت موشک بود (تمام این مجموعه راداری به نام TRY ADD شناخته می‌شود) A-35M مدل ارتقا
به نام TRY ADD شناخته می‌شود) A-35M مدل ارتقا یافته سامانه است که در سال ۱۹۷۷ به صورت آزمایشی مورد بهره‌برداری قرار گرفت و تا سال ۱۹۷۸ به صورت کامل عملیاتی شد. ارتقای این مدل شامل مقاوم‌سازی در برابر جنگ الکترونیک، تغییر رادار به و تغییر موشک‌ها به مدل [/ A-350R/5V61R] بود. مراحل آماده‌سازی این سیستم به این صورت بود که در ابتدا عملیات سوخت‌رسانی به موشک انجام و سپس کلاهک بر روی آن نصب می‌شد و پس از آن به ۶۴ ناحیه پرتاب منتقل می‌شدند همچنین تعدادی موشک مسلح و سوختگیری شده با حامل متحرک در نظر گرفته شد تا در
سوختگیری شده با حامل متحرک در نظر گرفته شد تا در صورت بروز مشکل جایگزین شوند. از جمله مشکلات این موشک سوخت مایع فوق‌العاده اشتعال پذیر آن بود که در صورت انفجار مواد رادیو اکتیو موجود در کلاهک را آزاد می‌کرد و این منجر به فاجعه‌ای می‌شد (حادثه آمریکا در۱۹۶۰) بنابراین سوختگیری در نهایت احتیاط و قبل از نصب کلاهک صورت می‌گرفت. اولین پایگاهی که به موشک‌های جدید [5V61R] مجهز شد پایگاه در شمال غربی بود (سال ۱۹۸۰)و دو پایگاه از سال ۱۹۹۰ که سیستم A-135 عملیاتی و با این سامانه جایگزین شد تاکنون همراه با آن عملیاتی
این سامانه جایگزین شد تاکنون همراه با آن عملیاتی هستند ولی سایر پایگاه‌ها یا به سیستم جدید مجهز یا کنار گذاشته شدند. سیستم [Saturn/5V21 ABM]. طراحی و توسعه سیستم [Saturn/5V21 ABM] از هنگامی شروع شد که اتحاد جماهیر شوروی به دنبال ساخت سامانه ضد موشکی متحرک بود. این سیستم در حقیقت گسترش یافته سامانه سام ۲ بود اما این طرح با روی کار آمدن سامانه‌های جدیدتر منتفی شده و کار بر روی گسترش سامانه اس ۲۰۰ ادامه یافت که موشک 5V21S نام گرفت. هنگامی که این طرح در ماه مه ۱۹۶۱ لغو شد موشک‌ها برای استفاده در پرتابگرهای
مه ۱۹۶۱ لغو شد موشک‌ها برای استفاده در پرتابگرهای ثابت در نظر گرفته شدند و در سال ۱۹۷۳ اولین آزمایش موفق را پشت سر گذاشتند و تا سال ۱۹۷۵ به عنوان دفاع استراتژیک موشکی به کار گرفته شدند. با توجه به پیشرفت موشک‌های قاره‌پیما از سال ۱۹۷۲ به بعد به نظر می‌رسید این سامانه توانایی بالایی در مقابله با آن‌ها را نداشته و این به دلیل ضعف در سیستم هدایتی و مانورپذیری این موشک بود که توانایی مناسب برای انهدام موشک‌های قاره‌پیمای اتمی را نداشت و از دیگر نکات ضعف استفاده از کلاهک اتمی بود که درصد خطر را بالا برده و
از کلاهک اتمی بود که درصد خطر را بالا برده و اطمینان‌پذیری موشک را کاهش می‌داد. در نهایت مسئولان تصمیم به کنار گذاشتن این موشک و جایگزینی آن با موشک 15000vat az _Saint-Petersburg.JPG ( 5V11 Dal (GRIFFON گرفتند که بعد از مدت عملیاتی کوتاه و کم وقت توانستند بمب مغناطیسی را درست و آماده کنند. سیستم زلزله‌ها با هکران کلاه خاستری. وارد شبکه‌های موشکی مسکو می‌شوند … از روسیه … طرح [Taran ABM]. طرح این سیستم که از یک موشک بالستیک اتمی مدل با کلاهک ۱۰ مگاتنی برای انهدام اهداف دور برد و خارج از جو بهره می‌برد در
انهدام اهداف دور برد و خارج از جو بهره می‌برد در سال ۱۹۶۳ مطرح شد و موشک نام گرفت این سیستم از رادار TSSO-S بهره می‌برد و همچنین دارای یک هنگام دور برد به نام BMEW بود که در دو سایت راداری RO-1 و RO-2 نصب می‌شدند این طرح هیچگاه به مرحله عمل نرسید و در سال ۱۹۶۴ کنسل شد. طرح (Aurora (ABM-X-2. این سیستم در حقیقت توسعه دهنده و مکملی بود برای سیستم که در مسکو مورد استفاده قرار می‌گرفت. این طرح شامل دو موشک بود یک موشک برد بلند ویک موشک برد کوتاه A-351 که بعدها به نمونه A-350Zh تغییر پیدا کرد این طرح در سال ۱۹۶۷
نمونه A-350Zh تغییر پیدا کرد این طرح در سال ۱۹۶۷ کنار گذاشته شد ولی رادار [5N24 Argun] همچنان مورد استفاده قرار گرفت. رادار. این برنامه برای طراحی و ساخت سیستم ضد موشکی متحرکی که بتواند یک یا دو موشک بالستیک را منهدم کند اجرا شد این برنامه دومین طرح مهم ضد موشکی بعد از سال ۱۹۶۲ و به دنبال متوقف شدن برنامه Aurora بود این سامانه از دو موشک بهره می‌برد که موشک [OKB Fakel's 5Ya27] برای انهدام اهداف در خارج از جو و موشک [Novator 5Ya26] برای انهدام اهداف در داخل جو را شامل می‌شود. موشک [5Ya27] موشکی است دو
داخل جو را شامل می‌شود. موشک [5Ya27] موشکی است دو مرحله‌ای با سوخت جامد در محله اول وسوخت مایع در مرحله دوم و کلاهک اتمی این سیستم از رادار ارائه فازی بهره می‌برد که دارای یک ایستگاه گیرنده جانبی به نام (PAWN SHOP) بود. هدایت موشک‌ها تا رسیدن به هدف توسط همین رادار انجام می‌شد همچنین مجموعه رادار [BMEW] نیز به عنوان پیش اخطار مورد استفاده قرار می‌گرفت. توسعه کلی طرح در سال ۱۹۷۸ متوقف شد ولی کار بر روی موشک ادامه یافت تا به نمونه ارتقا یافته‌ای از [5Ya26] دست یابند از جمله آزمایش‌ها موفقیت‌آمیز این موشک
دست یابند از جمله آزمایش‌ها موفقیت‌آمیز این موشک انهدام موشک‌های [( RS-10 (SS-11 SEGO] و [( RSD-10 (SS-20 SABER] در سال ۱۹۸۲ بود که کارایی این سیستم را مشخص کرد. همچنین گمان این می‌رود که موشک [Novator PRS-1] طرح پایه‌ای برای ساخت موشک 9M82 ATBM بوده که بخشی از سامانه است و نیز طرح پایه‌ای برای طراحی و ساخت موشک که در سیستم A-135 مورد استفاده قرار گرفت. این سیستم نیز در سال ۱۹۸۴ از حالت عملیاتی خارج و کنار گذاشته شد ولی رادار آن که در جزیره کامچاتکا واقع است همچنان مورد استفاده قرار دارد. سیستم. سیستم
است همچنان مورد استفاده قرار دارد. سیستم. سیستم A-135 جدیدترین سیستم عملیاتی از مجموعه سپر موشکی روسیه است که ادامه طرح‌های گذشته و به نوعی تکامل یافته آن‌ها است طراحی اولیه این سامانه به ۱۹۷۴ بازمی‌گردد که شوروی طرح‌های بسیاری را در زمینه سیستم‌های ضد موشکی دنبال می‌کرد. این سیستم توانایی مقابله با تهدیدات در خارج از جو و هم در داخل جو را دارد که این مهم قبلاً بر عهده موشک OKB Fakel بود. این سیستم از رادار ارائه فازی [( 5N20P Don-2P (HORSE LEG] بهره می‌برد که در محدوده نصب شده‌است. این سامانه از دو موشک
که در محدوده نصب شده‌است. این سامانه از دو موشک [SH-11 Gorgon] با حداکثر برد ۳۵۰ کیلومتر برای انهدام اهداف فرا جوی و از موشک کوچکتر 53T6 SH-08 Gazelle با حداکثر برد ۸۰ کیلومتر برای انهدام اهداف داخل جوی بهره می‌برد همچنین طرحی برای متحرک‌سازی پرتابگرهای سامانه A-135 دنبال شد که از طرف بخش فرماندهی پدافندی روسیه مورد توجه قرار نگرفت آزمایش این سیستم از سال ۱۹۷۶ شروع و در سال ۱۹۸۰ به اتمام رسید و پس از تأیید و اطمینان از کارایی در سال ۱۹۸۹ به‌طور رسمی عملیاتی شد. به منظور افزایش دقت و برد رهگیری و همچنین
شد. به منظور افزایش دقت و برد رهگیری و همچنین افزایش قابلیت درگیری با اهداف بیشتری رادار این سیستم از مدل N20P Don-2P به مدل تغییر یافت که به این سیستم توانایی درگیری با ۸ هدف را به صورت هم‌زمان می‌داد. موشک 53T6 در چهار سایت دراطراف مسکو نصب شد همچنین رادار نیز به عنوان سایت پنجم مد نظر قرار گرفت و موشک‌های 51T6 نیز در محل قبلی سایت موشکی A-350R نصب شدند. پس از چند ماه از عملیاتی بودن این سامانه برای مدتی موشک‌های سری از کاربری خارج شدند تا کلاهک آن‌ها با مدل‌های جدیدتر و قویتر تعویض شود به همین منظور
با مدل‌های جدیدتر و قویتر تعویض شود به همین منظور تعدادی از سایت‌های موشکی مسکو برای مدت کوتاهی غیرفعال بودند. رادار. به منظور انهدام در ابتدا مجموعه رادار اخطار زود هنگام BMEW موقعیت هدف را مشخص و سپس توسط رادار عمل هدف‌گیری و هدایت موشک انجام می‌شد پس از ساخت و راه اندازی این سامانه به مرور تعداد پرتابگرهای موشک به ۱۶ عدد در دو منطقه افزایش پیدا کرد همچنین تعداد سایت‌های موشک 51T6 به ۸ عدد تغییر یافت تا پوشش کافی برای مقابله با تهدیدات بیشتر را فراهم کند. شبکه راداری. سپر دفاع موشکی روسیه دارای طیف
کند. شبکه راداری. سپر دفاع موشکی روسیه دارای طیف گسترده‌ای از رادارهای پیش اخطار؛ رهگیری و هدایت موشک است اصلی‌ترین این رادارها مدل است که رادار اصلی سپر دفاع موشکی مسکو به حساب می‌آید همچنین شبکه راداری BMEW وظیفه هشدار زود هنگام این سامانه را بر عهده دارد که اهداف را بر حسب اولویت شناسایی کرده و برای هدف‌گیری به رادار Don-2N ارسال می‌کند و بر طبق آن نوع موشک از بین دو نوع 51T6 و 53T6 انتخاب شده و به سمت هدف شلیک خواهد شد. اصلی‌ترین رادار مجموعه BMEW رادار است که وظیفه شناسایی تهدیدهای موشکی و همچنین
است که وظیفه شناسایی تهدیدهای موشکی و همچنین ماهواره‌ها را بر عهده دارد این رادار بردی برابر با ۳۵۲۰ کیلومتر دارد و درمناطق و ایرکوتسک نصب شده‌است و رادار [Daugava 5N86P Dnepr-P] نیز پس از مدتی برای تقویت هر چه بیشتر سایت راداری منطقه مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این رادارها پس از سایت راداری EW که در سال ۱۹۶۳ ایجاد شد ساخته شدند و از اهمیت بسیار بالایی در کشف تهدید موشکی از جانب ایالات متحده داشتند. رادار نیستر. رادار نیستر شامل دو واحد است که به وسیله یک واحد کنترل اطلاعات آن‌ها جمع‌آوری و پردازش می‌شود
واحد کنترل اطلاعات آن‌ها جمع‌آوری و پردازش می‌شود همچنین آخرین نمونه از رادارهای HEN HOUSE سری 5U83 Daugava با به روز اوری‌های انجام شده بردی معادل ۶۰۰۰ کیلومتر دارند که هرکدام از این نوع رادارها می‌توانند به صورت فرستنده و گیرنده به تبادل اطلاعات با هم بپردازند. در سال ۱۹۷۰ اتحاد جماهیر شوروی کار بر روی ساخت نسل جدید راداری‌های BMEW یعنی مدل 5N79 Daryal را آغاز کرد. اولین نمونه از این رادار در ابتدا در بلاروس و در نزدیکی منطقه پچورا ساخته شد و سپس نمونه کامل تری از این رادار ارایه فازی با دو سایت جداگانه
تری از این رادار ارایه فازی با دو سایت جداگانه در روسیه به مرحله ساخت رسید که و نام گرفت. این دو سایت راداری که از یک رادار به عنوان گیرنده و از دیگری به عنوان فرستنده استفاده می‌کند (فاصله دو رادار از هم بین ۸۰۰ تا ۲۸۰۰ متر) بردی در حدود ۵۰۰۰ کیلومتر دارد. همچنین یکی از نکاتی که دربارهٔ برخی از این رادارها وجود دارد این است که بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بسیاری از این رادارها در محدودهای خارج از خاک روسیه قرار گرفتند از جمله بسیاری از سایت‌های HEN HOUSE و که به ناچار باید با رادارهایی در خاک روسیه
و که به ناچار باید با رادارهایی در خاک روسیه جایگزین می‌شدند برای همین رادارهای جدیدی در روسیه ساخته شد. رادار. آخرین رادار از مجموعه رادارهای پیش اخطار BMEW رادار Duga است که راداری است در مجموع سه عدد از این رادارها ساخته شد که اولین در ناحیه نصب شد و برای شناسایی موشک‌هایی بود که از پایگاه بایکانور قزاقستان پرتاب می‌شدند (فاصله‌ای در حدود ۲۵۰۰ کیلومتر) و دو نمونه بزرگتر آن که دارای برد و دقت بیشتری بودند یعنی و در چرنوبیل نصب شدند. این رادارها تا ۱۹۸۹ در خدمت بودند و بعد از ان تنها رادار Duga-3 عملیاتی
خدمت بودند و بعد از ان تنها رادار Duga-3 عملیاتی باقی ماند.
اُتو فردریک وارمبیر (به ؛ – ) دانشجوی آمریکایی بود که از ژانویهٔ ۲۰۱۶ تا ژوئن ۲۰۱۷ میلادی، به جُرم آنچه دولت کره شمالی آن را «اعمال خصمانه» خوانده بود، دستگیر و زندانی شده‌بود. جُرم وی، دزدیدنِ یک پوستر تبلیغاتیِ حزب بود و برای آن به "۱۵ سال زندان با اعمال شاقه" محکوم شده‌بود. وی کمی پس از بازگردانده شدن به ایالات متحده درگذشت. سفر به کره شمالی و دستگیری. وارمبیر در ژانوبهٔ ۲۰۱۶ میلادی در سن ۲۱ سالگی و درحالی که دانشجوی اقتصاد دانشگاه ویرجینیا بود، به عنوان توریست به کره شمالی سفر کرد. دولت کره شمالی وی را
توریست به کره شمالی سفر کرد. دولت کره شمالی وی را دستگیر و متهم به دزدیدن یک نشان تبلیغاتی از یک هتل کرد. وارمبیر در دادگاه اعتراف کرد که پوستری از حزب کارگران کره با محتوای پروپاگاندای سیاسی را دزدیده بود و از این رو به ۱۵ سال زندان با اعمال شاقه محکوم شد. به گفتهٔ دولت کرهٔ شمالی وی اندکی پس از محاکمه به بیماری بوتولیسم مبتلا شد و برای مدت یک سال در حالت کما به‌سر برد. آمریکا تلاش‌های دیپلماتیک خود را برای آزادی وارمبیر انجام داد و سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا بیان کرد که اجرای این حکم خشونت‌بار واکنش
آمریکا بیان کرد که اجرای این حکم خشونت‌بار واکنش کره شمالی به تحریم‌های آمریکا علیه فعالیت‌های هسته‌ای این کشور بوده‌است و اینکه «کره شمالی برای دنبال کردن دستور کار سیاسی خود از شهروندان آمریکایی به عنوان گرو استفاده می‌کند.» به گفته پدرش، وارمبیر مجبور به اعتراف شده‌بود و او توسط مقامات دولت کره شمالی برای مقاصد سیاسی ربوده شده بود. بازگردانی به ایالات متحده و مرگ. کرهٔ شمالی وی را در ژوئن ۲۰۱۷ میلادی و پس از حدود ۱۸ ماه پس از دستگیری، در حالت کما و به دلایل «بشردوستانه» به دولت آمریکا تحویل داد. مقامات
«بشردوستانه» به دولت آمریکا تحویل داد. مقامات کره شمالی، به کُما رفتن وارمبیر را نتیجهٔ بوتولیسم و قرص‌های خواب اعلام کردند اما پزشکان ایالات متحده این ادّعا را زیر سؤال بردند. وارمبیر در ۱۳ ژوئن به سینسیناتی، اوهایو رسانیده شد و فوراً به مرکز بهداشتی دانشگاه سینسیناتی منتقل شد. تشخیص‌های اولیه، نشان‌دهندهٔ «آسیب عصبی شدید» بود. پدر وی معتقد است که وارمبیر مورد خشونت وحشیانه قرار گرفته بود. وارمبیر در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷، شش روز پس از بازگشت به ایالات متحده، در حالت کما درگذشت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا،
حالت کما درگذشت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درگذشت وی را به خانواده‌اش تسلیت گفت و رفتار کره شمالی را محکوم کرد و کره شمالی را مسئول مرگِ وارمبیر دانست.
حاشیه‌نویسی پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی(SNP) شامل مراحلی برای پیش‌بینی تأثیر یا عملکرد یک SNP منحصربفرد با استفاده از ابزارهای حاشیه‌نویسی SNP می‌باشد. در حاشیه‌نویسی SNP اطلاعات بیولوژیکی به فرمت صریحی استخراج، جمع‌آوری و نمایش داده می‌شوند که برای انجام پرس و جو مناسب می‌باشد. حاشیه‌نویسی عملکردی SNP براساس اطلاعات قابل دسترس برای اسیدنوکلئیک و توالی پروتئین انجام می‌شود. مقدمه. بخاطر اینکه پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی به عنوان اصلی‌ترین نشانگر زیستی شناخته می‌شود در نتیجه یک نقش اساسی در تحقیقات مرتبط با کل
در نتیجه یک نقش اساسی در تحقیقات مرتبط با کل ژنوم ایفا می‌کند. SNPها هم‌اکنون نشانگر قابل انتخاب می‌باشند زیرا که تقریباً در همه جمعیت‌ها به تعداد زیاد وجود دارند. مکان این نشانگرها می‌تواند بشدت برای پیش‌بینی اهمیت کاربردی، نقشه ژنتیکی و ژنتیک جمعیت مهم باشد. هر SNP یک تغییر در نوکلئوتید بین دو فرد در یک مکان مشخص را نشان می‌دهد. SNPها فراگیرترین تغییر ژنتیکی شناخته شده بین افراد هستند به‌طوری که در برخی موجودات هر ۱۰۰–۳۰۰ بیس یک SNP وجود دارد. بخاطر اینکه تعداد زیادی SNP در کل ژنوم وجود دارد پس لازم
تعداد زیادی SNP در کل ژنوم وجود دارد پس لازم می‌باشد که SNPها را بر اساس تأثیرات آن‌ها اولیت بندی کرد تا بتوان ژنوتیپ و آنلایز آن‌ها را تسریع بخشید. حاشیه‌نویسی تعداد زیادی SNP یک فرایند مشکل و پیچیده می‌باشد، که برای پشتیبانی از این حجم عظیم داده نیاز به روش‌های محاسباتی می‌باشد. ابزارهای زیادی برای حاشیه‌نویسی SNP در موجودات مختلف توسعه داده شده و در دسترس هستند، برخی از آن‌ها فقط برای یک موجود خاص بهینه‌سازی شده‌اند و تعداد اندکی نیز می‌باشند که به صورت عمومی طراحی شده‌اند و از داده‌های بدون مدل یک
عمومی طراحی شده‌اند و از داده‌های بدون مدل یک موجود خاص نیز پشتیبانی می‌کنند. بیشتر ابزارهای حاشیه‌نویسی SNP اثرات زیانبار پیش‌بینی شده توسط محاسبات برای SNPها را نمایش می‌دهند. این ابزارها با توجه به مکانی که SNP در آن اتفاق استفاده است مانند اگزون‌ها، محل‌های برش یا محل‌های تنظیمی رونویسی به پیش‌بینی تأثیرات عملکردی مرتبط با آن SNP را با استفاده از الگوریتم‌های گوناگون یادگیری ماشین انجام می‌دهند. اما ابزارها و سیستم‌هایی که به عملکردهای قابل توجه SNPها اولیت می‌دهند دارای محدودیت‌هایی هستند. انواع
اولیت می‌دهند دارای محدودیت‌هایی هستند. انواع حاشیه‌نویسی SNP. برای حاشیه‌نویسی SNP اطلاعات ژنتیکی و ژنومیک زیادی استفاده می‌شود. براساس ویژگی مختلفی که ابزار حاشیه‌نویسی استفاده می‌کند می‌توان این ابزارها را به گروه‌های زیر دسته‌بندی کرد. حاشیه‌نویسی براساس ژن. اطلاعات ژنومیک بدست آمده از المان‌های اطراف ژنوم جزو بهترین اطلاعات برای بررسی عملکرد زیستی یک تغییر مشاهده شده هستند. اطلاعات مربوط به یک ژن به عنوان یک منبع برای تشخیص اینکه تغییر مشاهده شده در داخل یا نزدیکی آن ژن می‌باشد استفاده می‌شود و همچنین
یا نزدیکی آن ژن می‌باشد استفاده می‌شود و همچنین مشخص می‌کند که آیا آن تغییر پتانسیل برهم زدن توالی یا عملکرد پروتئین ایجاد شده از آن ژن را دارد یا نه. حاشیه‌نویسی براساس ژن بر این اساس است که جهش‌های غیرمترادف می‌توانند توالی پروتئین را تغییر دهند و جهش‌های محل برش می‌توانند الگوهای برش در رونویسی را برهم بزنند. حاشیه‌نویسی براساس دانش. حاشیه‌نویسی براساس دانش با استفاده از اطلاعات مربوط به ویژگی‌های ژن، عملکرد و متابولیسم پروتئین انجام می‌شود. در این نوع حاشیه‌نویسی تأکید بیشتری بر تغییرات ژنتیکی است که
حاشیه‌نویسی تأکید بیشتری بر تغییرات ژنتیکی است که دامین‌های عملکردی پروتئین، تراکنش پروتئین-پروتئین و گذرگاه‌های بیولوژیکی را برهم می‌زنند. ناحیه غیر-کدشونده از یک ژن شامل عوامل تنظیمی مهمی مانند پروموتر، تقویت‌کننده و جداکننده می‌باشد که می‌تواند عملکرد پروتئین را تغییر دهد. جهش در DNA می‌تواند توالی RNA را تغییر دهد و سپس تأثیر بگذارد بر روی ساختار دوم RNA، تشخیص پروتئین اتصال شونده به RNA و فعالیت‌های اتصال miRNA. حاشیه‌نویسی وظیفه‌ای. این روش عملکرد تغییر را براساس اینکه آیا محل تغییر در مکان‌های
تغییر را براساس اینکه آیا محل تغییر در مکان‌های شناخته شده به عنوان هاربر ژنومیک یا اپی ژنومیک هستند یا خیر. عملکرد تغییرات غیر-کدشونده برای ناحیه ژنومیک تحت تأثیر بسیار وسیع می‌باشد و آن‌ها در بیشتر فرایندهای تنظیمی ژن از رونویسی تا مراحل بعد از رونویسی دخالت دارند. تنظیم رونویسی ژن. فرایند تنظیم رونویسی ژن به فاکتورهای فضایی و زمانی زیادی در هسته مانند وضعیت سراسری و محلی کرماتین، موقعیت نوکلزوم، اتصال TF و فعالیت‌های پروموتر بستگی دارد. تغییراتی که باعث عوض شدن عملکرد یکی از این فرایندهای زیسی شود
باعث عوض شدن عملکرد یکی از این فرایندهای زیسی شود می‌تواند تنظیم ژن را تغییر داده و باعث ایجاد فنوتیپ‌های غیرعادی شود. تغییرات ژنتیکی که در محل‌های کناری تنظیمی ژن رخ می‌دهند می‌تواند اتصال موتیف TF، تنظیم کننده‌های کرماتین را تحت تأثیر قرار دهد که تعامل بین تقویت کننده‌ها و ژن هدف را مختلف می‌کند. پیرایش جایگزین. پیرایش جایگزین یکی از مؤلفه‌های مهم می‌باشد که پیچیدگی عملکردی ژنوم را نشان می‌دهد. پیرایش تغییر یافته تأثیر بسزایی در در فنوتیپ‌ها دارد که به متابولیسم بیماری‌ها یا داروها مرتب است. یک تغییر در
بیماری‌ها یا داروها مرتب است. یک تغییر در پیرایش می‌تواند توسط تغییر هر کدام از مؤلفه‌های ماشین پیرایش مانند محل‌های پیرایش و تقویت کننده‌های پیرایش انجام شود. تغییر در محل پیرایش جایگزین می‌تواند به فرم متفاوتی از پروتیئن منجر شود که عملکرد متفاوتی را خواهد داشت. انسان‌ها تقریباً از ۱۰۰ هزار پروتئین متفاوت استفاده می‌کنند، پس باید برخی از ژن توانایی تولید بیش از یک پروتئین را داشته باشند. پیرایش جایگزین بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شود رخ می‌دهد و کنترل آن بسیار سخت است، ژن‌ها می‌توانند ده‌ها هزار رونوشت
بسیار سخت است، ژن‌ها می‌توانند ده‌ها هزار رونوشت متفاوت تولید کنند، که ایجاد یک مدل ژن برای پیرایش‌های جایگزین را لازم می‌کند. پردازش RNA و تنظیمات بعد از رونویسی. جهش‌ها در ناحیه‌های ترجمه نشده(UTR) بر روی بیشتر تنظیمات بعد از رونویسی تأثیر می‌گذارند. ویژگی‌های ساختاری متمایز برای بیشتر مولکول‌های RNA و فعالیت‌های المان‌های سیس تنظیمی، لازم می‌باشد تا بتوانند عملکردهای خود را به‌طور تأثیرگذار در طول تنظیم ژن انجام دهند. SNVها می‌توانند ساختار دوم مولکول RNAها را تغییر دهند و فولد مناسب RNA را مختلف کنند.
را تغییر دهند و فولد مناسب RNA را مختلف کنند. ترجمه و تغییرات بعد از ترجمه. تغییر تک نکلوئیدی می‌تواند بر روی فعالیت المان‌های تنظیمی سیس در mRNAها در راستای مهار یا ترویج شروع ترجمه تأثیر بگذارد. تغییر مترادف در ناحیه کدن بخاطر جهش می‌تواند روی راندمان ترجمه تأثیر بگذارد. طول عمر ترجمه نیز می‌تواند توسط جهش در هنگام عبور از پیچ‌های ریبوزم به عقب بیفتد. در مراحل بعد از ترجمه، تغییرات ژنتیکی می‌تواند باعث پروتوئستاز یا تغییرات آمینواسیدی بشود. هرچند مکانیسم‌های تأثیر تغییرات در این زمینه بسیار پیچیده
تأثیر تغییرات در این زمینه بسیار پیچیده می‌باشد و ابزارهای محدودی برای پیش‌بینی تأثیر تغییرات ژنتیکی بر روی تغییرهای مرتبط با ترجمه در دسترس است. عملکرد پروتئین. تغییرات غیرمترادف در اگزون‌ها رخ می‌دهند که توالی امینواسیدی که توسط ژن تولید می‌شود را تغییر می‌دهند، که شامل تغییر یک بیس یا حذف و اضافه‌هایی که باعث تغییر فریم نمی‌شوند است. تأثیر تغییرات غیرمترادف بر روی پروتئین بسیار مورد بررسی قرار گرفته‌است و الگوریتم‌های زیادی برای پیش‌بینی زیان آوری و پاتوژنز تغییرات تک نکلئوتیدی توسعه یافته‌است. ابزارهای
تغییرات تک نکلئوتیدی توسعه یافته‌است. ابزارهای کلاسیک بیوانفورماتیک مانند SIFT, Polyphen و Mutation Taster تأثیرات جایگزینی غیرمترادف را به‌درستی پیش‌بینی کرده‌اند. حفاظت تکاملی و انتخاب طبیعی. Comparative genomics روش استفاده شد برای پیش‌بینی عملکرد مربوط به انواع تحت این فرض که عملکردی ژنتیکی منبع باید حفظ سراسر گونه‌های مختلف در یک گسترده فیلوژنتیک فاصله است. از سوی دیگر برخی تطبیقی صفات و جمعیت تفاوت رانده مثبت انتخاب سودمند انواع و این جهش‌های ژنتیکی هستند و عملکرد مربوط به جمعیت خاص فنوتیپ. کاربردی
هستند و عملکرد مربوط به جمعیت خاص فنوتیپ. کاربردی پیش‌بینی از انواع' اثر در فرآیندهای مختلف بیولوژیکی محوری به دقت اشاره کردن مکانیسم مولکولی بیماری ها/صفات مستقیم و تجربی اعتبار سنجی. لیست ابزارهای حاشیه‌نویسی SNP. امروزه ابزارهای حاشیه‌نویسی SNP زیادی برای حاشیه‌نویسی تعداد زیادی داده NGS وجود دارد. عملکردها و روش‌های استفاده شده در این ابزارها در جدول زیر آمده‌است. الگوریتم‌های استفاده شده در ابزارهای حاشیه‌نویسی. ابزارهای حاشیه‌نویسی تغییرات از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای پیش‌بینی استفاده می‌کنند.
یادگیری ماشین برای پیش‌بینی استفاده می‌کنند. ابزارهای مختلف از الگوریتم‌های مختلف استفاده می‌کنند. الگوریتم‌های معمول عبارتند از: مقایسه ابزارهای حاشیه‌نویسی تغییرات. ابزارهای زیادی برای حاشیه‌نویسی تغییرات وجود دارد، ولی در برخی مواقع پیش‌بینی‌های بدست آمده از ابزارها با یکدیگر همخوانی ندارد، زیرا که قوانینی که در ابزارها تعریف شده‌است تفاوت‌های اندکی دارد. مقایسه بی عیب بین ابزارها ممکن نیست زیرا که همه ابزارهای ورودی، خروجی و عملکرد مشابهی ندارند. در جدول زیر ابزارهای اصلی و حوزه کاری آن‌ها آمده‌است:
زیر ابزارهای اصلی و حوزه کاری آن‌ها آمده‌است: نتیجه‌گیری. نصل بعدی وب سرورهای حاشیه‌نویسی SNP می‌توانند از افزایش داده‌ها در بیوانفورماتیک استفاده کنند و داده‌ها را از منابع مختلف در صورت نیاز بدست بیاورند. از دید کاربر بدست آوردن نتایج با استفاده از ارسال SNP در یک گام بسیار کارا می‌باشد.
روابط ایران و بوسنی و هرزگوین () رابطه‌ای تاریخی و دو جانبه میان بوسنی و هرزگوین و ایران است. ایران در سارایوو سفارت دارد و بوسنی نیز دارای سفارت در تهران است. تاریخچه. در جریان جنگ بوسنی، ایران یکی از حامیان اصلی بوسنی بود یا حتی، برخی سندها وجود دارد که نشان دهنده درگیری سپاه پاسداران ایران در برابر نیروهای صرب در بوسنی می‌باشد. ایران حتی بوسنی را با سلاح‌های بیشتر تأمین کرده بود. ایران اولین کشوری بود که در سال ۱۹۹۳ یک مسابقه فوتبال تاریخی با بوسنی برگزار کرد، در این بازی تیم ملی ایران ۱–۳ در خانه خود در
کرد، در این بازی تیم ملی ایران ۱–۳ در خانه خود در تهران باخت. آن بازی با تبریک از جانب رئیس‌جمهور وقت اکبر هاشمی رفسنجانی مورد استقبال قرار گرفت، در نتیجه به عنوان یک خاطره در حافظه بوسنی، به عنوان کشوری که در جهان استقلال آن‌ها را به رسمیت شناخت باقی ماند. روابط سیاسی. در اردیبهشت ۱۳۹۳ ادیب بوکوویچ سفیر جدید بوسنی، در دیدار با حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران استوارنامه خود را تقدیم کرد، در این دیدار روحانی خواستار توسعه روابط با بوسنی شد. در ۴ آبان ۱۳۹۵(اکتبر سال ۲۰۱۶) رئیس‌جمهور بوسنی، باقر عزت بگوویچ رهبر