payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از عملکردهای کلیدی و حرکت‌های موس می‌تواند به صورت خودکار انجام شود. برنامه‌های دیگر برای درست کردن این ماکروها را ضبظ کنندهٔ ماکرو می‌نامند. در طول دهه ۱۹۸۰، برنامه‌های مارکرو - اول SmartKey، سپس SuperKey, KeyWorks, Prokey-ابتدا به عنوان وسیله ای برای فرمت خودکار صفحه نمایش، سپس برای انواع کارهای ورودی کاربر بسیار محبوب بودند. این برنامه‌ها بر اساس حالت عملیاتی TSR (خاتمه و اقامت) و بر روی تمام ورودی‌های صفحه کلید اعمال می‌شود، مهم نیست که در کدام زمینه رخ داده باشد. پس از ظهور واسط کاربر - و در دسترس
رخ داده باشد. پس از ظهور واسط کاربر - و در دسترس بودن صفحه‌کلید و ماکروهای موس در برنامه‌های کاربردی مانند پردازشگرهای کلمه و صفحات گسترده، آن‌ها تا حدی در حال از بین رفتن هستند و امکان ایجاد ماکروهای صفحه کلید را برای کاربر ایجاد می‌کند. برنامه macros و اسکریپت نویسی. ماکروهای صفحه کلید و ماوس که با استفاده از ویژگی‌های کلیدی ساخته شده در برنامه ایجاد می‌شوند گاهی به نام ماکرو برنامه شناخته می‌شوند. آن‌ها با انجام دادن توالی زمانی و اجازه دادن به ثبت اعمال، ایجاد می‌شوند. یک زبان برنامه‌نویسی ماکرو، اغلب
ایجاد می‌شوند. یک زبان برنامه‌نویسی ماکرو، اغلب زبان اسکریپتی، با دسترسی مستقیم به ویژگی‌های برنامه ممکن است وجود داشته باشد. ویرایشگر متن برنامه نویسان، Emacs (کوتاه شدهٔ «ویرایش ماکروها») از این ایده به نتیجه می‌رسد. در واقع بیشتر ویرایشگر از macros ساخته شده‌است.Emacs در ابتدا به عنوان یک مجموعه از ماکروها در زبان ویرایش TECO ابداع شد؛ بعدها به گویش lispمنتقل شد. ویرایشگر متن برنامه نویسان دیگر، Vim (از نوادگان ششم)، نیز اجرای کامل ماکرو را دارد. این دستگاه می‌تواند در یک رجیستر (ماکرو) ثبت شود که چه
می‌تواند در یک رجیستر (ماکرو) ثبت شود که چه کسی روی صفحه کلید قرار دارد و می‌تواند درست مانند VBA macros برای مایکروسافت تکرار یا ویرایش شود. Vim همچنین دارای یک زبان برنامه‌نویسی به نام Vimscript برای ایجاد ماکروها است. ویژوال بیسیک برای برنامه‌های کاربردی (VBA) یک زبان برنامه‌نویسی است که در Microsoft Office از Office 97 از طریق Office 2019 موجود است (اگر چه در بعضی از اجزای Office قبل از Office 97 موجود بود). با این حال، عملکرد آن از زبان ماکرو شکل‌گرفته و جایگزین زبان‌های ماکرو شده‌است که در اصل در
و جایگزین زبان‌های ماکرو شده‌است که در اصل در برخی از این برنامه‌ها گنجانده شده‌اند. ویروس ماکرو. VBA به بسیاری از فراخوانی‌های سیستم ویندوز مایکروسافت دسترسی دارد و زمانی که اسناد بازمی‌شوند اجرا می‌شود. این موضوع نوشتن ویروس‌های کامپیوتری در VBA را نسبتاً آسان می‌کند، که معمولاً به عنوان ویروس‌های ماکرو شناخته می‌شوند. در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰، این نوع یکی از رایج‌ترین انواع ویروس‌های کامپیوتر شد. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۹۰ و تا به امروز، مایکروسافت برنامه‌های خود را تعمیر و به روز کرده‌است. افزون
برنامه‌های خود را تعمیر و به روز کرده‌است. افزون بر این، برنامه‌های ضد ویروس فعلی فوراً چنین حملاتی را بی‌اثر می‌کنند. ماکرو پارامتری. یک ماکرو پارامتری یک ماکرو است که می‌تواند اشیا داده‌شده را به بسط خود وارد کند. این به ماکرو مقداری از قدرت یک تابع را می‌دهد یک مثال ساده، در زبان برنامه‌نویسی C، این ماکرو معمولی است "که" ماکرو پارامتری نیست: #define PI 3.14159 این باعث می‌شود رشته "PI" با "۳٫۱۴۱۵۹" جایگزین شود هر کجا که رخ دهد. این رشته همواره با این رشته جایگزین خواهد شد و ریسمان حاصل را نمی‌توان به هر
جایگزین خواهد شد و ریسمان حاصل را نمی‌توان به هر نحوی تغییر داد. یک مثال از ماکروی پارامتری: حاصل تابع ماکرو بستگی به (x) ورودی آن دارد. چند مثال: pred (2) → ((۲) -۱÷ pred (y + 2) → ((y + 2) -1) pred (f (5)) → ((f (5)) - 1) ماکروهای پارامتری یک مکانیزم مفید در سطح منبع برای توسعه گسترش درون خطی است، اما در زبان‌هایی مانند C که از جایگزینی متنی ساده استفاده می‌کنند، برخی مضرات شدید برمکانیزم‌های دیگر برای انجام توسعه در خط، مانند توابع inline دارند. ماکروهای پارامتری در زبان‌هایی مانند lisp, PL/I و Scheme
پارامتری در زبان‌هایی مانند lisp, PL/I و Scheme استفاده می‌شود، از طرف دیگر، بسیار قدرتمندتر هستند و قادر به تصمیم‌گیری دربارهٔ آنچه که براساس استدلالات آن‌هاتولید می‌شود، هستند. از این رو، آن‌ها می‌توانند به‌طور مؤثر برای اجرای تولید کد زمانی استفاده شوند. ماکروهای متن-جایگزین. زبان‌هایی مانند C و برخی از زبان‌های مونتاژ دارای سیستم‌های کلان اولیه هستند که به عنوان پیش پردازنده‌های کامپایلر یا مونتاژکننده اجرا می‌شوند. ماکرو هایپیش پردازندهٔ C با جایگزینی متنی ساده در نشانه، به جای کاراکتر کار می‌کند.
متنی ساده در نشانه، به جای کاراکتر کار می‌کند. **با این حال، امکانات ماکرو اسمبلرهای پیچیده‌تر، به عنوان مثال، IBM High Level Assembler (HLASM) با یک پیش پردازنده قابل اجرا نیست؛ کد مونتاژ دستورالعمل‌ها و داده‌ها با کد مونتاژ فراخوانی‌های کلان در هم آمیخته‌است. ** استفاده کلاسیک از ماکرو در سیستم تایپ کامپیوتری TeX و مشتقات آن است، که اکثر این قابلیت‌ها بر اساس ماکرو است. MacroML یک سیستم آزمایشی است که به دنبال تطبیق سیستم‌های تایپ دهی ایستا و سیستم‌های ماکرو است. Nemerle ماکروهای نحوی را تایپ کرده‌است و
است. Nemerle ماکروهای نحوی را تایپ کرده‌است و یکی از راه‌های کارآمد برای فکر کردن به این ماکروهای نحوی به عنوان یک محاسبه چند مرحله ای است. مثال‌های دیگر: برخی از برنامه‌های اصلی به عنوان ماکرو متنی که توسط برنامه‌های دیگر به کار گرفته شده‌اند، به عنوان مثال، توسط XEDIT در CMS نوشته شده‌اند. زبان‌های قابل تعویض. بعضی از زبان‌ها مانند PHP می‌توانند در متن فرمت آزاد یا کد مبدأ زبان‌های دیگر تعبیه شوند. مکانیزمی که با آن قطعات کد شناسایی می‌شود (برای مثال، که با codice_1 و codice_2) شبیه به یک زبان ماکروی
که با codice_1 و codice_2) شبیه به یک زبان ماکروی متنی است، اما آن‌ها بسیار قدرتمند و کاملاً برجسته هستند. ماکروهای دستورالعمل. ماکروها در زبان PL / I در یک زیر مجموعه از PL / I نوشته شده‌اند: کامپایلر " دستورات پیش پردازنده " را در زمان کامپایل اجرا می‌کند و خروجی این اجرا بخشی از کد تدوین‌شده توسط آن است. توانایی استفاده از یک زبان پردازشی به عنوان زبان ماکرو، بسیار بیشتر از زبان جایگزینی متن با هزینه یک کامپایلر بزرگ‌تر و کندتر است. چارچوب ماکروهای 's دارای نحو فرماندهی خاص خود است، اما همچنین می‌تواند
نحو فرماندهی خاص خود است، اما همچنین می‌تواند حاوی متن به هر زبانی باشد. هر فریم یک جز کلی در یک سلسله مراتب از زیر مجموعه‌های تودرتو و یک روش برای ادغام خود با چارچوب‌های فرعی خود (یک فرایند بازگشتی که تضادهای یکپارچه‌سازی را به نفع زیرمجموعه‌های سطح بالاتر حل می‌کند) است. خروجی‌ها اسناد سفارشی هستند، معمولاً ماژول‌های منبع کامپایل را دارند. تکنولوژی چارچوب می‌تواند از تکثیر قطعات مشابه اما بسیار متفاوت اجتناب کند، مسئله‌ای که از زمان اختراع ماکروها، توسعه نرم‌افزار را مختل کرده‌است. اکثر زبان‌های اسمبلی
نرم‌افزار را مختل کرده‌است. اکثر زبان‌های اسمبلی دارای امکانات ماکروی دارای رویه‌ای کم‌تر هستند، به عنوان مثال اجازه می‌دهند که یک بلوک از کد را برای بازکردن حلقه تکرار کنند؛ اما این‌ها یک نحو کاملاً متفاوت از زبان اسمبلی واقعی دارند. ماکروهای همگرا. سیستم‌های ماکرو-مانند پردازنده C که پیشتر توضیح داده شد که کار در سطح نشانه‌های واژگانی نمی‌توانند به‌طور قابل‌اطمینان ساختار واژگانی را حفظ کنند. سیستم‌های کلان همگانی در عوض در سطح درختان انتزاعی نحوه کار می‌کنند و ساختار واژگانی برنامه اصلی را حفظ می‌کنند.
و ساختار واژگانی برنامه اصلی را حفظ می‌کنند. کاربرد گسترده‌ای از سیستم‌های ماکرو نحوی در زبان‌های Lisp مانند Common Lisp، Clojure، Scheme , ISLISP و Racket یافت می‌شود. این زبان‌ها به خصوص برای این سبک ماکرو به خاطر اونیفورم و نحو پرانتز (که به عنوان S-عبارات شناخته می‌شود) مناسب هستند. به‌طور خاص، رکیب نحو را راحت‌تر می‌کند تا تعیین کردن فراخوانی ماکروها را آسان‌تر کند. ماکروهای Lisp ساختار برنامه خود را با استفاده از زبان کامل موجود برای بیان چنین تغییرات تبدیل می‌کند. در حالی که ماکروهای نحوی اغلب در
تبدیل می‌کند. در حالی که ماکروهای نحوی اغلب در زبان‌های Lisp یافت می‌شوند، آن‌ها نیز در زبان‌های دیگر مانند Prolog , Dylan، Scala , Nemerle، Rust، Elixir , Nim , Haxe , و Julia در دسترس هستند. آن‌ها همچنین به عنوان پسوند شخص ثالث به جاوا اسکریپت، C # و پایتون در دسترس هستند. ماکروهای اولیه Lisp. قبل از این که lisp ماکروها را داشته باشد، آن‌ها به اصطلاح FEXPR، عملگرهای تابع-مانند operators که ورودی آن مقادیر محاسبه‌شده توسط آرگومان‌ها نبود، بلکه به جای اشکال نحوی آرگمان‌ها، و خروجی آن مقادیری بود که باید در
نحوی آرگمان‌ها، و خروجی آن مقادیری بود که باید در محاسبات استفاده شود. به عبارت دیگر، FEXPRها در همان سطح EVAL اجرا شدند و پنجره ای را به لایه متا ارزیابی ارائه دادند. به‌طور کلی مشخص شد که این یک مدل مشکل است تا به‌طور مؤثر دلیل آن را توضیح دهد. در سال ۱۹۶۳ تیموتی هارت پیشنهاد افزودن ماکروها به Lisp 1.5 در AI Memo 57 کرد: تعاریف MACRO برای LISP. ماکروهای نابغه. یک ماورای فریبنده، نوعی از ماژول برنامه‌نویسی است که به عمد برخی از فرم‌های عرضه‌شده به ماکرو را می‌گیرد که ممکن است توسط یک anaphor (با اشاره به
می‌گیرد که ممکن است توسط یک anaphor (با اشاره به دیگری) ارجاع داده شود. ماکروسکوپ‌های Anaphoric در ابتدا در پل Graham's در lisp ظاهر شدند و نام آن‌ها اشاره به anaphora زبانی است - استفاده از کلمات به عنوان جایگزین برای کلمات قبلی. ماکروهای بهداشتی. در اواسط دهه هشتاد، تعدادی از مقالات [۱۱] [۱۲] مفهوم توسعه ماکرو بهداشتی (codice_3)، یک سیستم مبتنی بر الگو را معرفی کردند که در آن محیط‌های نحوی تعریف ماکرو و استفاده ماکرو متمای زهستند، که به تعریف کننده‌های ماکرو و کاربران اجازه نمی‌دهند که در مورد تصرف
ماکرو و کاربران اجازه نمی‌دهند که در مورد تصرف غیرعمدی متغیرنگران باشند (به رغم شفافیت رفرال). ماکروهای بهداشتی برای طرح در استانداردهای R5RS، R6RS و R7RS استاندارد شده‌است. تعدادی از پیاده‌سازی‌های رقابتی با استفاده از ماکروها، مانند قواعد سینتکس، حالت نحوی، تغییر نامصریح، و بسته شدن نحوی وجود دارد. هر دو codice_3 و codice_5 در استانداردهای Scheme استاندارد شده‌است. اخیراً، racket مفاهیم بهداشتی ماکرو با یک " برج ارزیابان " را ترکیب کرده‌است، به طوریکه زمان توسعه معنایی یک سیستم ماکرو، زمان اجرای معمولی
توسعه معنایی یک سیستم ماکرو، زمان اجرای معمولی یک بلوک دیاگرام دیگر است و نشان داد که چگونه تجزیه و تحلیل را در یک زبان غیر پرانتز اعمال کرد. تعدادی از زبان‌ها غیر از Scheme یا ماکروهای بهداشتی را اعمال می‌کنند یا سیستم‌های بهداشتی جزئی را اجرا می‌کنند. نمونه‌هایی از Scala، Rust، Elixir، Julia , Dylan و Nemerle هستند. برنامه‌های کاربردی. فرضیات نشان می‌دهند که این سه مقوله از استفاده قانونی اولیه ازماکروها در چنین سیستمی استفاده می‌کنند. برخی دیگر استفاده از ماکروها را مانند anaphoric macros در سیستم‌های
از ماکروها را مانند anaphoric macros در سیستم‌های ماکرو که غیربهداشتی هستند یا تغییر شکل غیربهداشتی را ممکن می‌سازند، پیشنهاد کرده‌اند. تعامل بین ماکروها و دیگر ویژگی‌های زبان یک حوزه مفید از تحقیق بوده‌است. برای مثال، مؤلفه‌ها و ماژول‌ها برای برنامه‌نویسی در مقیاس بزرگ مفید هستند، امابرهمکنش ماکروها و این ساختارها باید برای استفاده آن‌ها با هم تعریف شوند. ماژول و سیستم‌های جزئی که می‌توانند با ماکروها تعامل داشته باشند برای Scheme و سایر زبان‌ها با ماکرو پیشنهاد شده‌اند. به عنوان مثال، زبان racket مفهوم
پیشنهاد شده‌اند. به عنوان مثال، زبان racket مفهوم یک سیستم ماکرو را به یک برج نحوی بسطمی‌دهد که در آن ماکروها را می‌توان با زبان از جمله ماکروها، با استفاده از بهداشتبرای تضمین این که لایه‌های نحوی متمایز هستند و اجازه دادن ماژول برای صادراتماکروها به حوزه‌های دیگر را می‌دهد، بسط می‌دهد. ماکروها برای نرم‌افزار مستقل ماشین. ماکروها معمولاً برای نگاشت یک رشته کوتاه (فراخوانی ماکرو) به یک توالی طولانی‌تر از دستورالعمل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی دیگر که کم‌تر متداول است، استفاده از ماکروها این است که
کم‌تر متداول است، استفاده از ماکروها این است که معکوس شود: نگاشت یک توالی دستورالعمل‌ها به یک رشته ماکرو. این رویکرد توسط سیستم برنامه‌نویسی موبایل STAGE۲ اتخاذ شد، که از یک کامپایلر ماکروی ابتدایی (به نام SIMCMP)استفاده می‌کرد تا یک مجموعه دستورالعمل خاص از یک کامپیوتر داده‌شده به counterpart macros را نگاشت کند. برنامه‌های کاربردی (به‌طور خاص کامپایلرها) که در این ماکروها مستقل از دستگاه نوشته شده‌است، بدون تغییر در هر کامپیوتری که مجهز به کامپایلر ماکروی اولیه است اجرا می‌شود. اولین برنامه کاربردی که در
اولیه است اجرا می‌شود. اولین برنامه کاربردی که در چنین زمینه ای اجرا می‌شود، یک کامپایلر ماکرو پیچیده‌تر و قدرتمند است که در زبان ماکروی مستقل از دستگاه نوشته شده‌است. این کامپایلر ماکرو برای خودش، به روش بوت استرپ، برای تولید یک نسخه ترجمه‌شده و بسیار کارآمدتر از خودش استفاده می‌شود. مزیت این رویکرد این است که برنامه‌های پیچیده را می‌توان از یک کامپیوتر به یک کامپیوتر بسیار متفاوت با تلاش بسیار کمی (برای هر معماری ماشین هدف، فقط نوشتن یک compiler ابتدایی)منتقل کرد. ظهور زبان‌های برنامه‌نویسی مدرن، به خصوص
کرد. ظهور زبان‌های برنامه‌نویسی مدرن، به خصوص C، که کامپایلرها در تمام رایانه‌ها در دسترس هستند، این رویکرد را بی‌فایده کرده‌است. با این وجود، این یکی از اولین نمونه از بوت استرپینگ کامپایلر بود. زبان اسمبلی. در حالی که دستورالعمل‌های ماکرو را می‌توان توسط برنامه‌نویس برای هر مجموعه دستورها برنامه اسمبلر محلی تعریف کرد، معمولاً ماکروها با کتابخانه‌های ماکرو مرتبط با سیستم عملیاتی که امکان دسترسی بهتوابع سیستم‌عامل را فراهم می‌کند، مرتبط هستند. مانند: در سیستم‌های عملیاتی قدیمی‌تر مثل آن‌هایی که در
در سیستم‌های عملیاتی قدیمی‌تر مثل آن‌هایی که در پردازنده‌های مرکزی IBM مورد استفاده قرار می‌گرفتند، عملکرد سیستم‌عامل کامل تنها برای برنامه‌های زبانی assembler در دسترس بود (مگر اینکه از subroutines زبان اسمبلی استفاده شود)، همان‌طور که دستورالعمل‌های استاندارد ماکرو معمولاً دارای همتایان دارای سطح بالا نیستند. تاریخ. در اواسط دهه ۱۹۵۰، زمانی که برنامه‌نویسی مونتاژ مکرر برای نوشتن برنامه های رایانه‌های دیجیتال مورد استفاده قرار گرفت، استفاده از دستورالعمل‌های ماکرو برای دو هدف اصلی آغاز شد: کاهش مقدار
ماکرو برای دو هدف اصلی آغاز شد: کاهش مقدار کدگذاری برنامه که می‌بایست با ایجاد چندین بیانیه زبان اسمبلی از یک دستور ماکرو و اجرای استانداردهای نوشتن برنامه، نوشته شود، به عنوان مثال، تعیین فرمان‌های ورودی / خروجی به روش‌های استاندارد. دستورالعمل‌های ماکرو به‌طور مؤثر یک قدم میانی بین برنامه‌نویسی زبان اسمبلی و زبان‌های برنامه‌نویسی سطح بالا بود که بعد از آن، مثل FORTRAN و کوبول معرفی شدند.. دو مورد از اولین تأسیسات برنامه‌نویسی برای توسعه «زبان‌های ماکرو» برای تولید IBM ۷۰۵، در شرکت شیمیایی داو در دلاور و
تولید IBM ۷۰۵، در شرکت شیمیایی داو در دلاور و فرماندهی متریال هوایی، ballistics Missile Logistics در کالیفرنیا بود. یک دستور ماکرو که در فرمت زبان اسمبلی هدف نوشته می‌شود، توسط یک مترجم ماشینی پردازش می‌شود، که برای تولید یک یا چند دستورالعمل زبان اسمبلی در کنار برنامه assembler پردازش می‌شود که دستورالعمل زبان اسمبلی را به دستورالعمل‌های زبان ماشین ترجمه می‌کند. [۲۲] در اواخر دهه ۱۹۵۰، زبان ماکرو توسط Macro Assemblers دنبال شد. این ترکیبی از هر دو برنامه بود که در یک برنامه برای هر دو عمل می‌کرد، که از
بود که در یک برنامه برای هر دو عمل می‌کرد، که از پیشپردازنده و یک موتاژکننده تشکیل شده بود. ین به برنامه نویسان زبان اسمبلی اجازه داد تا زبان ماکروی خود را پیاده کنند و قابلیت انتقال محدود کدها را بین دو ماشین اجرا کنند که همان CPU را در سیستم‌عامل متفاوت اجرا می‌کردند، برای مثال، نسخه‌های ابتدایی MSDOS و CPM - ۸۶. کتابخانه ماکرو باید برای هر ماشین هدف نوشته شود، نه برای برنامه کلی زبان اسمبلی. توجه داشته باشید که اسمبلرهای قدرتمندتر می‌توانند از ساختارهای مونتاژ مشروط در دستورالعمل‌های ماکرو استفاده کنند
مونتاژ مشروط در دستورالعمل‌های ماکرو استفاده کنند که می‌توانند کدهای مختلف را روی دستگاه‌های مختلف یا سیستم عامل‌های مختلف تولید کنند و نیاز به کتابخانه‌های مختلف را کاهش دهند. در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، رایانه‌های رومیزی تنها در چند مگاهرتز کار می‌کردند و برنامه‌های مونتاژ زبان به‌طور معمول برای سرعت بخشیدن به برنامه‌های نوشته شده در C, Fortran, Pascal و دیگران استفاده می‌شد. این زبان‌ها در آن زمان، از کنوانسیون‌های مختلف تماس استفاده می‌کردند. **ماکروها می‌توانند برای روتین‌های رابط نوشته شده در زبان
می‌توانند برای روتین‌های رابط نوشته شده در زبان مونتاژ به قسمت اولیهٔ برنامه‌های نوشته شده در هر زبان نوشته شوند. ** باز هم، کد زبان اسمبلی اصلی همان بود، فقط کتابخانه‌های ماکرو مورد نیاز برای هرزبان مقصد نوشته می‌شدند. در سیستم‌های عملیاتی مدرن مانند یونیکس و مشتقات آن، دسترسی به سیستم از طریق subroutines ارائه می‌شود که معمولاً توسط کتابخانه‌های پویا ارائه می‌شود. زبان‌های سطح بالا مانند C، دسترسی جامع به توابع سیستم‌عامل را ارائه می‌کنند و نیاز به برنامه‌های زبانی assembler برای این قابلیت را فراهم
زبانی assembler برای این قابلیت را فراهم می‌کنند.
عملکرد شبکه به اندازه‌گیری‌های کیفیت خدمات یک شبکه از دید مشتری اشاره دارد. روش‌های مختلفی برای اندازه‌گیری عملکرد یک شبکه وجود دارد، همان‌طور که هر شبکه در ماهیت و طراحی متفاوت است. عملکرد نیز می‌تواند به جای اندازه‌گیری، مدل‌سازی شده و شبیه‌سازی شود. یک مثال از این می‌تواند استفاده از نمودارهای گذار حالت برای مدل‌سازی عملکرد صف بندی یا استفاده از یک شبیه‌ساز شبکه است. اندازه‌گیری عملکرد. معیارهای زیر اغلب مهم شمرده می‌شوند: پهنای باند که معمولاً با بیت / ثانیه اندازه‌گیری می‌شود، حداکثر سرعتی است که
/ ثانیه اندازه‌گیری می‌شود، حداکثر سرعتی است که اطلاعات انتقال می‌یابد پهنای باند. پهنای باند کانال موجود و نسبت سیگنال به نویز قابل دستیابی، حداکثر بازدهی ممکن را تعیین می‌کنند. به‌طور کلی نمی‌توان داده‌های بیشتری را از آنچه نظریه شانون-هارتلی قانون گذاری کرده ارسال کرد. بازدهی. "بازدهی" تعداد پیام‌هایی است که به‌طور موفقیت‌آمیز در هر واحد از زمان تحویل می‌شوند. بازدهی با پهنای باند موجود و نیز نسبت سیگنال به نویز و محدودیت‌های سخت‌افزاری کنترل می‌شود. بازدهی از مقصود این مقاله اینگونه فهمیده می‌شود که با
از مقصود این مقاله اینگونه فهمیده می‌شود که با زمان رسیدن اولین بیت داده گیرنده سنجیده می‌شود تا مفهوم بازده از مفهوم تأخیر جدا شود. برای بحث در مورد این نوع، اصطلاحات «بازدهی» و «پهنای باند» اغلب به‌طور متناوب استفاده می‌شود. "پنجره زمان" دوره ای است که بازدهی اندازه‌گیری می‌شود. انتخاب یک پنجره زمانی مناسب اغلب بر محاسبات میزان بهره‌وری تأثیر می‌گذارد و اینکه آیا تأخیر در نظر گرفته می‌شود یا نه، تعیین می‌کند که آیا تأخیر روی عملکرد تأثیر می‌گذارد یا خیر. تأخیر. سرعت نور حداقل زمان انتشار را بر روی تمام
تأخیر. سرعت نور حداقل زمان انتشار را بر روی تمام سیگنال‌های الکترومغناطیسی تحمیل می‌کند. غیرممکن است تأخیر را به کمتر از این کاهش داد formula_1 جایی که s فاصله است و c m سرعت متوسط نور در محیط است. این تقریباً به معنی ۱ دور در میلی ثانیه (RTT) برای ۱۰۰ کیلومتر / ۶۲ مایل فاصله بین میزبان هاست. تاخیرهای دیگر نیز در گره‌های میانی اتفاق می‌افتد. در شبکه‌هایی که بسته‌ها سوئیچ می‌شوند، تاخیرها می‌توانند به علت صف بندی ایجاد شوند. ژیتر. ژیتر، انحرافی ناخواسته از دوره واقعی یک سیگنال دوره ای فرض شده در الکترونیک و
واقعی یک سیگنال دوره ای فرض شده در الکترونیک و ارتباطات مخابراتی است، که اغلب در ارتباط با یک منبع ساعت مرجع است. ژیتر ممکن است در ویژگی‌هایی مانند فرکانس پالس‌های متوالی، دامنه سیگنال یا فاز سیگنال‌های دوره ای مشاهده شود. ژیتر عاملی مهم و معمولاً ناخواسته در طراحی تقریباً تمام اتصالات ارتباطی (مانند USB، PCI-E، SATA , OC-48) است؛ و در برنامه‌های بازیابی ساعت، ژیتر زمانی نامیده می‌شود. میزان خطا. در انتقال دیجیتالی، تعداد اشتباهات بیتی تعداد بیت‌های دریافت شده از یک جریان داده در یک کانال ارتباطی است که به
از یک جریان داده در یک کانال ارتباطی است که به علت نویز، تداخل، تحریف و خطاهای همگام سازی بیت تغییر یافته‌اند. میزان خطای بیت یا نسبت خطای بیت (BER) تعداد اشتباهات بیتی تقسیم بر تعداد کل بیت‌های منتقل شده در طول یک بازه زمانی مورد مطالعه است. BER معیار عملکرد بدون واحد است که اغلب به صورت یک درصد بیان می‌شود. احتمال خطای بیتی "p e" مقدار انتظار برای BER است. BER را می‌توان به عنوان تخمین تقریبی احتمال خطای بیت در نظر گرفت. این تخمین دقیق برای یک فاصله زمانی طولانی و تعداد زیادی از خطاهای بیت است. تعامل
طولانی و تعداد زیادی از خطاهای بیت است. تعامل عوامل. تمام عوامل فوق، همراه با نیازهای کاربر و درک کاربر، نقش مهمی در تعیین «سرعت» یا فایده مشاهده شده از یک اتصال شبکه ایفا می‌کنند. رابطه بین بازده، تأخیر و تجربه کاربر به‌طور دقیق در بطن یک رسانه شبکه به اشتراک گذاشته شده و به عنوان یک مشکل زمانبندی قابل درک است. الگوریتم‌ها و پروتکل‌ها. برای بعضی از سیستم‌ها، تأخیر و بازدهی، اجزای مرتبط هستند. در TCP / IP، تأخیر نیز می‌تواند به‌طور مستقیم بر بازدهی تأثیر گذار باشد. در ارتباطات TCP، محصول با تأخیر پهنای
گذار باشد. در ارتباطات TCP، محصول با تأخیر پهنای باند وسیع اتصالات با تأخیر بالا، همراه با پنجره‌های نسبتاً کوچک TCP در بسیاری از دستگاه‌ها، به‌طور مؤثر باعث افزایش کارایی یک اتصال با تأخیر زیاد می‌شود تا با افت شدید تأخیر مواجه شود. این می‌تواند با تکنیک‌های مختلفی مانند افزایش اندازه پنجره تراکم TCP یا راه حل‌های دشوارتر مانند یکی شدن بسته، شتاب TCP و تصحیح خطای پیش رو جبران شود که همه آنها معمولاً برای ارتباطات ماهواره ای با تأخیر بالا استفاده می‌شود. شتاب‌دهنده TCP بسته‌های TCP را به یک جریان که شبیه
TCP بسته‌های TCP را به یک جریان که شبیه به UDP است تبدیل می‌کند. به همین علت، نرم‌افزار شتاب‌دهنده TCP باید مکانیسم‌های خود را برای اطمینان از قابل اطمینان بودن ارتباط، گرفتن زمان تأخیر و پهنای باند ارتباط درون حساب کاربری را در نظر بگیرد و هر دو انتهای ارتباط با تأخیر باید روش مورد استفاده را پشتیبانی کنند. در لایه کنترل دسترسی رسانه (MAC)، از مسائل مربوط به عملکرد مانند کارایی و تأخیر انتها به انتها سخن به میان آمده‌است. نمونه‌هایی از سیستم‌های تحت تأثیر تأخیر یا بازدهی. بسیاری از سیستم‌ها را می‌توانند
تأخیر یا بازدهی. بسیاری از سیستم‌ها را می‌توانند به عنوان سیستم‌های تحت تأثیر محدودیت‌های بازدهی یا محدودیت‌های تأخیر از نظر فایده برای کاربر یا تجربه برای کاربر نهایی تعریف کرد. در برخی موارد محدودیت‌های سخت مانند سرعت نور منجر به ایجاد مشکلات منحصر به فرد در چنین سیستم‌هایی می‌شود و هیچ کاری برای اصلاح این امر انجام نمی‌تواند انجام شود. سیستم‌های دیگر برای تعادل و بهینه‌سازی قابل توجه برای ایجاد بهترین تجربه برای کاربراجازه می‌دهد. تلفن ماهواره ای. یک ماهواره مخابراتی در مدار زمین آهنگ که طول مسیر آن بین
مخابراتی در مدار زمین آهنگ که طول مسیر آن بین فرستنده و گیرنده حداقل ۷۱۰۰۰ کیلومتر است را اعمال می‌کند و این به این معنی است که حداقل تأخیر بین درخواست پیام و دریافت پیام، یا تأخیر ۴۷۳ میلی ثانیه است. این تأخیر می‌تواند بسیار قابل توجه باشد و برخدمات تلفن ماهواره ای بدون در نظر گرفتن ظرفیت بازدهی موجود تأثیر بگذارد. ارتباط در فضای دور. این رسیدگی‌ها در فاصله طولانی در هنگام ارتباط با کاوشگرهای فضایی و دیگر اهداف بلند مدت فراتر از جو زمین دو چندان می‌شود. شبکه فضای عمیق که توسط ناسا اجرا می‌شود، یکی از همین
فضای عمیق که توسط ناسا اجرا می‌شود، یکی از همین سیستم‌ها است که باید با این مشکلات کنار بیاید. GAO به علت تأخیر در زمانی که از دست رفته، معماری کنونی را مورد انتقاد قرار داده‌است. چندین روش مختلف برای رسیدگی به اتصال متناوب و تاخیرهای طولانی بین بسته‌ها ارائه شده‌است، مانند شبکه‌های تحمل کننده تأخیر. ارتباط حتی در فضای دورتر. در فاصله بین ستاره ای، مشکلات در طراحی سیستم‌های رادیویی که می‌توانند به هر نوع بازدهی دست یابند بسیار گسترده هستند. در این موارد، حفظ ارتباطات مسئله بزرگتری از این است که چقدر طول
حفظ ارتباطات مسئله بزرگتری از این است که چقدر طول می‌کشد که ارتباط برقرار بماند. انتقال داده برون خط. حمل و نقل تقریباً به‌طور کامل با بهره‌وری در رابطه است، به همین دلیل است که تحویل فیزیکی نوار بایگانی پشتیبان هنوز با وسیله نقلیه انجام می‌شود.
کبوتر نامه‌بر یا کبوتر پست () به معنای استفاده ویژه از کبوترهای خانگی برای ارسال پیام‌ها است. کبوتران به دلیل خاصیت و توانایی طبیعی‌شان در بازگشت به خانه در نقش فرستندگان نامه‌بر بسیار مؤثر بودند. برای استفاده از این ویژگی کبوتر ها را در یک قفس انداخته و سپس به مناطقی که نیاز است کبوتر از آنجا پیام‌ها را بیاورد منتقل می‌کنند، پس از آن کبوتران به صورت طبیعی پیام‌ها را به خانهٔ اصلی خود بازمی‌گرداند تا صاحبان آن بتوانند پیام‌ها را بخوانند. این کبوتران در بسیاری از مناطق جهان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این
از مناطق جهان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این پرندگان همچنین به دلیل عملکرد و تأثیر کاربردی‌اشان در بسیاری از موقعیت‌های نظامی استفاده شده‌اند و در این موارد از آنها با عنوان کبوتر جنگی یاد می‌شود.
هیئت نظارت بر اجرای برجام شورایی متشکل از هشت عضو از مقام‌های جمهوری اسلامی ایران است که در پی نامهٔ ۹ ماده‌ای سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، دربارهٔ الزامات اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) به منظور «رصد پیشرفت کارها و انجام تعهدات طرف مقابل» و «تحقق هشت بند دیگر از نامه» تشکیل شده‌است. به گفتهٔ علی مطهری، این هیئت مرجع همهٔ تصمیمات مربوط به اقدامات متقابل ایران در مورد برجام و نقض آن است. اعضا. اعضای این هیئت در شورای عالی امنیت ملی با تأیید سید علی
این هیئت در شورای عالی امنیت ملی با تأیید سید علی خامنه‌ای انتخاب شده‌اند. اعضای این هیئت عبارتند از: هم‌چنین علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، دبیر این هیئت است. نقدها. به گفتهٔ «مرتضی غرقی» این هیئت در انجام وظایفش کوتاهی کرده‌است. مشرق نیوز هم انفعال این هیئت را موجب زیاده‌خواهی آمریکا می‌داند.
EEG-fMRI (الکتروانسفالوگرافی همزمان با تصویربرداری کارکردی رزونانس مفناطیسی) یک روش تصویربرداری عصبی چند منظوره است که داده‌های EEG-fMRI آی به‌طور همزمان ثبت می‌شوند. در این روش به مطالعه فعالیت الکتریکی مغز که با تغییرات همودینامیک در مغز همراه است می‌پردازند. این ثبت در حالت عملکرد عادی یا در هنگام اختلالات مغزی قابلیت اعمال را دارد. پایه و اساس. EEG گرفته شده از روی پوست سر فعالیت الکتریکی و پتانسیل‌های پس سیناپسی خاص در غشاء مغز را نشان می‌دهد در حالی که fMR توانایی پیدا کردن تغییرات همودینامیک مغز از
fMR توانایی پیدا کردن تغییرات همودینامیک مغز از طریق اندازه‌گیری اثر بلد (تصویر برداری از طریق وابستگی خون و اکسیژن) را دارد. پس EEG-fMRI امکان اندازه‌گیری فعالیت عصبی و همودینامیکی را که شامل دو جزء مهم از مکانیزم اتصال عصبی می‌شود را فراهم می‌کند. روش. استفاده همزمان از EEG-fMRI با کیفیت کافی یک سری راه حل‌ها را برای رفع مشکلات مربوط به خطرات ناشی از پتاانسیل که ممکن است سلامت فرد را به خطر اندازد (به دلیل جریان‌های القا شده به وسیله فرایند موجود در تصویربرداری ام آر در مدارهایی که توسط فرد مورد آزمایش و