payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانلود آینه‌ای خود را حذف کرده‌اند، اما برخی مانند سیپن یا آینه‌های بسته دبیان هنوز در سال ۲۰۲۳ فعال هستند. نمونه‌ها. نمونه‌هایی از وبسایت‌ها با آینه‌های قابل‌توجه عبارتند از کیک‌اس تورنتس، پایرت بی، ویکی‌لیکس، وبگاه آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا، و ویکی‌پدیا.
سیلک با نام واقعی سیندی مون یک شخصیت خیالی ابرقهرمان کره‌ای آمریکایی در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت که توسط دن اسلات و هامبرتو راموس خلق شده است، در آوریل سال ۲۰۱۴ و در اولین شماره از مجموعه کمیک‌های "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" حضور یافت. اولین حضور او به صورت تک‌جلوه بود و سپس در شمارهٔ ۴ از "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز"، به صورت کامل ظاهر شد. زندگینامه ساختگی شخصیت. ۱۳ سال پیش، عنکبوتی که به‌طور اتفاقی در حال رد شدن از کنار یک منبع رادیواکتیوی بود، در معرض مقدار زیادی از پرتو
منبع رادیواکتیوی بود، در معرض مقدار زیادی از پرتو این منبع قرار گرفت. او در ادامهٔ راه وقتی به جوانی به نام پیتر پارکر رسید، او را نیش زد. این عنکبوت، قبل از اینکه بمیرد، در راهش به دختری جوان به نام سیندی مون برخورد کرد و قبل از مرگ موفق به گزیدن او نیز شد. پس از گذشت چند وقت، سیندی مون متوجه می‌شود که دارای قدرت‌هایی شبیه به عنکبوت شده است؛ و می‌تواند از هر سطحی بالا برود، با سرعت فوق‌العاده بالایی حرکت کند، و با دستان اش تار عنکبوت تولید کند. تا اینکه روزی، تاجری به نام ازکیل سر می‌رسد و به سیندی مون و
تاجری به نام ازکیل سر می‌رسد و به سیندی مون و خانواده‌ش پیشنهاد می‌دهد که سیندی را در استفاده از قدرت‌هایش تحت آموزش قرار دهد. پس از ۶ سال تمرین در کنار ازکیل، شکارچی قدرتمندی به نام مورلان از تاریکی به بیرون خزیده و ادعا می‌کند که باید تمام افراد دارای قدرت‌های عنکبوتی را از روی زمین محو، و از آن‌ها تغذیه کند. ازکیل که متوجه شد مورلان به دنبال سیندی می‌گردد، او را در مکانی حفاظت شده در زیر برج خود مخفی می‌کند تا مانع ردیابی او توسط مورلان شود. این پناهگاه برای سال‌ها دارای مواد غذایی، کتاب و نوارهایی از
برای سال‌ها دارای مواد غذایی، کتاب و نوارهایی از دنیای بیرون بود که سیندی هر روز آن‌ها را تماشا می‌کرد. او رمز خارج شدن از پناهگاه را می‌دانست و در زمان دلخواه قادر به ترک آنجا بود، اما با وجود خستگی شدید و عواقب این کار تصمیم به ماندن گرفت. رویداد گناه اصلی. ۷ سال بعد پیتر پارکر که حالا به ابرقهرمانی تحت عنوان مرد عنکبوتی تبدیل شده بود، زمانی در معرض انرژی چشم واچر قرار می‌گیرد، تصاویری به او الهام می‌شود. او در این تصاویر، سیندی مون را مشاهده می‌کند که در معرض نیش عنکبوت قرار گرفته و سعی داشت به او
که در معرض نیش عنکبوت قرار گرفته و سعی داشت به او دربارهٔ مورلان هشدار دهد. پیتر برای تحقیق بیشتر به آن محل رفته و پس از درگیری با سربازان ازکیل، موفق می‌شود که سیندی را از آنجا خارج کند. سیندی پس از آزاد شدن، شروع به سرزنش پیتر می‌کند، اما پیتر به او می‌گوید که مورلان مرده است (پیتر قبلاً با او مبارزه و او را شکست داده بود). سیندی پس از اینکه کمی آرام می‌شود، تصمیم می‌گیرد به نیویورک بازگردد. سیندی لباسی از جنس تار عنکبوت برای خودش درست می‌کند و به مرد عنکبوتی می‌گوید از این پس او را با نام "سیلک" خطاب
می‌گوید از این پس او را با نام "سیلک" خطاب کند. توانایی‌ها و قدرت‌ها. سیندی توانایی‌های مشابه با پیتر پارکر دارد؛ زیرا توسط همان عنکبوت رادیواکتیوی دچار گزیدگی شده است، اگرچه به نظر می‌رسد حواس عنکبوتی او بسیار قوی‌تر از پیتر است. او از قدرت، سرعت، استقامت، پایداری، چابکی و واکنش ابرانسانی برخوردار است. پیتر در اولین برخوردش با سیندی، متوجه شد او از سرعت بیشتری نسبت به خودش برخوردار است اما دارای قدرت بدنی کمتری می‌باشد. همچنین بدن سیندی مون به صورت ارگانیک تار تولید می‌کند که از طریق انگشتان او شلیک
تار تولید می‌کند که از طریق انگشتان او شلیک می‌شود، اما پیتر برای تار افکنیدن نیاز به تارافکن‌های مصنوعی دارد. همچنین سیندی حافظه هویدا بسیار قوی‌ای دارد. در دیگر رسانه‌ها. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۸، خبری مبنی بر ساخت فیلمی بر اساس این شخصیت با عنوان سیلک توسط شرکت سونی پیکچرز و مارول استودیوز منتشر شد.که البته بعدها این سریال کنسل شد. منابع. https://www.marvel.com/comics/issue/108961/silk_2023_1_variant/variant
مسیحیت کاریزماتیک (یا مسیحیت سرشار از روح معنوی) شکلی از ایمان مسیحی است که معتقد به عطایا و هدایای معنوی روح القدس و معجزات زندگی مدرن به عنوان بخشی از زندگی روزمرهٔ یک مؤمن، است. به همین خاطر مسیحیت کاریزماتیک گاهی به عنوان یک تجدید حیات برای انسان لقب می‌گیرد. مسیحیان کاریزماتیک، امروزه با تأثیر پذیری از گروه‌های دیگرِ مسیحیان به سه دسته تقسیم می‌شوند که هر یک از این سه دسته اشتراک فراوانی با یکدیگر دارند: مطابق با تحقیقات مرکز پیو بیش از ۵۸۴ میلیون مسیحی، کاریزماتیک یا کاریزماتیک پنطیکاستی بوده که
مسیحی، کاریزماتیک یا کاریزماتیک پنطیکاستی بوده که جمعیتی در حدود یک چهارم از دو میلیارد جمعیت مسیحی جهان هستند. ریشه‌شناسی. واژه "کاریزماتیک" مشتق شده از کلمه یونانی "(کاریزما) " (به معنی "عطیه" یا "هدیه") است که خود از (به معنی "رحمت" یا "لطف") مشتق شده‌است. اعتقادات. مسیحیت کاریزماتیک (از نظر فرم اعتقادی) متنوع و گسترده بوده و با دکترین خاصی قابل شناسایی و تعریف نیست. در عوض تجدید حیات شوندگان که همان مسیحیان کاریزماتیک هستند معنویت را میان خودشان به اشتراک می‌گذارند. این معنویت معجزات، رویدادها و
اشتراک می‌گذارند. این معنویت معجزات، رویدادها و نشانه‌های بارز الهی هستند که در طول زندگی هر انسانی امکان رخداد آنها هست. این به اشتراک گذاری شامل شرح عطایایی مثل یک بشارت یا شفا یافتن است. وقتی این عطایا شرح داده می‌شوند، مسیرهای متفاوتی را در زندگانی انسانها ایجاد می‌کنند که خود می‌تواند باعث شکل‌گیری تفاوت در میان کاریزماتیک‌ها و دسته‌بندی آنها شود. پنطیکاستی ها. پنطیکاستی ها مسیحیانی هستند که باورهای آنان برگرفته از روز پنطیکاست (که شرح آن در کتاب اعمال رسولان آمده‌است) می‌باشند. نهضت و کلیسای «مجمع
رسولان آمده‌است) می‌باشند. نهضت و کلیسای «مجمع الهی» و همچنین «کلیسای خدا» در شهر کلیولند، ایالت تنسی از ایالات متحدهٔ آمریکا) نمونه ای از پنطیکاست‌ها هستند. گفته می‌شود که کلیسای «جماعت ربانی» در ایران یکی از همین نمونه کلیسا هاست که در سال ۱۹۷۲ رسماً در ایران به ثبت رسیده‌است. پنطیکاست‌های سنتی اما، از دل نهضت تقدس بیرون آمده‌اند و با یافتن هویتی جدید از اوایل قرن بیستم شروع به فعالیت کرده‌اند. در زمانی که اکثر مسیحیان، نهضت انقطاعِ مسیحی (نهضتی که باور دارد عطایای روح القدس به اتمام رسیده‌است) را تأیید
عطایای روح القدس به اتمام رسیده‌است) را تأیید کردند، پنطیکاست‌ها ابراز داشتند که عطایای روح القدس مجدداً به کلیسای مسیحیان برگشته است. آنها عقیده دارند که رحمتِ دوباره عطا شده به نوکیشان مسیحی، تعمید یافتن آنان بوسیلهٔ روح القدس است که مشابه با روز پنطیکاست، به آنها توانایی تکلم به زبانهای ناشناس، عطا می‌کند. گروهی دیگر از پنطیکاست‌های غیر سنتی هستند که در کلیساهای مدرن خود معتقد به چنین عقایدی با طیفی گسترده‌تری از عطایا هستند. آنها در مورد الوهیت خدا نیز متفاوت می‌اندیشند. نهضت کاریزماتیک. در حالیکه
نیز متفاوت می‌اندیشند. نهضت کاریزماتیک. در حالیکه پنطیکاست‌های سنتی تر در خلال شکل‌گیری جوامع بزرگتر مسیحی به حاشیه رانده می‌شدند، از سال ۱۹۶۰ باورهای پنطیکاستی شروع به نفوذ در فرقه‌های جریان اصلیِ پروتستان کردند و این رخنه از سال ۱۹۶۷ در کلیساهای کاتولیک نیز شروع شد. پذیرش باورهای پنطیکاستی در کلیساهای سنتی ترِ زمانه منجر به شکل‌گیری نهضتی شد به نام نهضت کاریزماتیک. کاریزماتیک‌ها کسانی بودند که در مسألهٔ عطایای روح القدس، با پنطیکاستی‌ها هم عقیده بودند، اما در زمرهٔ فرقه‌های جریان اصلی باقی ماندند. همچنین
در زمرهٔ فرقه‌های جریان اصلی باقی ماندند. همچنین کاریزماتیک‌ها بر خلاف پنطیکاستی‌ها، بیشتر بدین عقیده معتقدند که «تکلم به زبانها» شرط لازم برای تعمید گرفتن از روح القدس نیست. این نهضت منجر به ایجاد کلیساهای مستقلِ کاریزماتیک-افانگلیش (انجیلی) شد که تأکید بیشتری بر مسألهٔ نزول روح القدس داشتند. کلیسای Calvary Chapel در کالیفرنیای ایالات متحده، یکی از اولین کلیساهای کاریزماتیک-افانگلیش است که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شده. با این خط مشی، کلیسای Jesus Army نیز در سال ۱۹۶۹ در انگلستان، تأسیس شد. امروزه در سراسر جهان
۱۹۶۹ در انگلستان، تأسیس شد. امروزه در سراسر جهان کلیساهای بسیاری که پیرو نهضت کاریزماتیک هستند، تأسیس شده‌اند. جنبش نئوکاریزماتیک. از ۱۹۸۰، و از جنبش کاریزماتیک کلیساهای جدیدی شکل گرفته‌اند که کلیساهای نئو کاریزماتیک خوانده می‌شوند. آنها نه پیرو مکتب پنطیکاست‌ها هستند و نه چندان تعلقی به نهضت کاریزماتیک دارند. با این حال بر نزول روح القدس، عطایای معنوی و تجربیات پنطیکاستی تأکید دارند. آمار. در سال ۲۰۱۱، برآوردها نشان داد که ۵۸۴ میلیون مسیحی پیرو نهضت پنطیکاستی و کاریزماتیک بوده‌اند. این جمعیت بالغ بر ۹
و کاریزماتیک بوده‌اند. این جمعیت بالغ بر ۹ درصد از کل جمعیت جهان و ۲۷ درصد از کل مسیحیان بوده‌است. این آمار همچنین نشان داده‌است که ۲۷۹ میلیون پیرو نهضت پنطیکاستی و بیش از ۳۰۰ میلیون پیرو نهضت‌های کاریزماتیک و نئو کاریزماتیک بوده‌اند. پیروان کلیساهای پنطیکاستی و کاریزماتیک از لحاظ جمعیتی در ردهٔ دوم، پس از کلیساهای کاتولیک قرار دارند. برای مطالعات بیشتر. Literature:
سزگین تانریکولو (؛ –) وکیل مدافع حقوق بشر اهل ترکیه است که بخاطر دفاع از حقوق شهروندان کرد شناخته شده می‌باشد. او در حال حاضر به عنوان نماینده مجلس در ترکیه با حزب خلق جمهوریخواه خدمت می‌کند. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه حقوق بشر جان اف کندی شده‌است. او یکی از بنیانگذاران انجمن حقوق بشر دیاربکر و نماینده ترکیه در بنیاد حقوق بشر ترکیه است. او چندین بار برای فعالیت‌های قانونی خود محکوم شده‌است. در سال ۱۹۹۴، او به اتهام «توهین به قوه قضاییه» به اتهام «محکوم کردن قوه قضاییه» محکوم شد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵، شش تن
قوه قضاییه» محکوم شد. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵، شش تن از دوستان و همکارانش بخاطر فعالیت‌های حقوق بشری کشته شدند.
جورجیوس ایفرم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قبرس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال اومانیا، باشگاه فوتبال آپوئل، و تیم ملی فوتبال قبرس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ و ۲۱ سال قبرس بازی کرده‌است.
جان ادگر () بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال هیبرنین، و باشگاه فوتبال آبردین اشاره کرد.
کایل ایبسیلیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال دن هاگ اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶، تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، ۱۹، ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
هری ارل (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست اشاره کرد.
کنی دایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، تیم ملی فوتبال مونتسرات، باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر، باشگاه فوتبال مایدستون یونایتد، باشگاه فوتبال چتم، باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال دوور اتلتیک، و باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، باشگاه فوتبال سلو تاون، باشگاه فوتبال دوور اتلتیک، و باشگاه فوتبال چتم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مونتسرات بازی کرده‌است.
جیمی دون (; – ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال شامروک روورز، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند، و باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
جیمز دان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، و باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد اشاره کرد.
جورج دوری (; – ژوئن ۱۹۷۲ (aged 58)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال واتفورد، و باشگاه فوتبال دارلاستون اشاره کرد.
درموت درامتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال هندون، باشگاه فوتبال ویلدستون، باشگاه فوتبال انفیلد ۱۸۹۳، باشگاه فوتبال ویر، و باشگاه فوتبال سنت آلبنز سیتی اشاره کرد.
ولد درگمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل رومانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال پروجا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۱۹، و ۲۱ سال رومانی بازی کرده‌است.
پیتر دوگال (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، و باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون اشاره کرد.
دیو دونالدسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال رویستون تاون اشاره کرد.
پت دالان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال هندون، و باشگاه فوتبال شامروک روورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند بازی کرده‌است.
کن لیو (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) پدیدآور، ترجمه، وکیل، برنامه‌نویس اهل چین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هوگو برای بهترین داستان کوتاه شده‌است.
برایانت پارک یک پارک شهری با مساحت ۳۸٬۸۶۰ متر مربع واقع در منهتن شهر نیویورک است که توسط بخش خصوصی اداره می‌شود. این پارک در بین خیابانهای پنجم و ششم و کوچه‌های ۴۰ و ۴۲ و در منطقهٔ میدتاون منهتن قرار گرفته‌است. با وجود آنکه شعبه اصلی کتابخانه عمومی نیویورک در این پارک قرار گرفته‌است و به‌طور مؤثری مرز شرقی این پارک را شکل داده‌است اما ورودی اصلی این پارک در خیابان ششم است. هرچند که این پارک بخشی از اداره بوستان‌ها و تفریح شهر نیویورک است اما توسط بخش خصوصی غیرانتفاعی به نام شرکت برایانت پارک اداره می‌شود.
غیرانتفاعی به نام شرکت برایانت پارک اداره می‌شود. از این پارک به عنوان یک مدل موفق مشارکت بخش خصوصی و عمومی یاد می‌شود. این پارک در سال ۱۹۸۸ میلادی توسط سازمان معماری منظر هانا الین ال تی دی (OLIN) و شرکت معماری هاردی هولزمن پفییرف طراحی مجدد شد.
کیتار نوعی ساز کیبورد کم وزن است که با ظاهر گیتار ادغام شده و به همین دلیل نام آن کیتار ترکیبی از ابتدای کیبورد و انتهای گیتار است. این ساز دارای یک دستهٔ متصل برای حفظ توازن و بندی برای آویزان شدن از شانه‌های نوازنده است. دست راست نوازنده قسمت اصلی کلاویه را می‌نوازد و دست چپ تنها وظیفهٔ نگهداری دستهٔ متصل و حرکت دادن ساز و همچنین کنترل کلیدها و تعویض صداها و پیچ ویبراسیون را به عهده دارد. صدای این ساز می‌تواند به وسیلهٔ مدارهای الکترونیکی(صداهای on-board) خودش یا از طریق رابط Midi به وسیلهٔ سایر
خودش یا از طریق رابط Midi به وسیلهٔ سایر دستگاه‌های الکترونیک موسیقی تولید شود و برای شنیدن صدای آن حتماً باید به یک آمپلی فایر یا تقویت کنندهٔ صوتی متصل باشد. این ساز در دههٔ ۹۰ میلادی به واسطهٔ جذابیت دیداری در ویدیو کلیپ‌ها و اجراهای زندهٔ کنسرت‌های پاپ شناخته و معرفی شد. منابع. https://www.alesis.com/products/legacy/vortex https://www.roland.com/us/products/ax-synth/ http://www.carbon111.com/syntar.html
نبرد اوئنو یکی از نبردهای جنگ بوشین بود که در ۴ اوت ۱۸۶۸ میلادی مابین شوگیتای، طرفداران وفادار به شوگون و طرفداران امپراتور میجی درگرفت. زمینه. اگرچه شوگیتای عمدتاً از ملازمان سابق توکوگاوا و ساکنان استان‌های اطراف تشکیل شده بود، برخی از قلمروها از شوگیتای حمایت می‌کردند، مانند هان تاکادا (ولایت اچیگو، ۱۵۰٬۰۰۰ ککو)، هان اوباما (استان واکاسا)، قلمرو تاکاساکی (ولایت کوزوکه) و قلمرو یوکی (ولایت شیموسا، ۱۸۰۰۰ ککو). در مقابل آنها نیروهای ترکیبی قلمرو چوشو، قلمرو اومورا، سادوارا، قلمرو هیزن، ولایت چیکوگو، قلمرو
اومورا، سادوارا، قلمرو هیزن، ولایت چیکوگو، قلمرو اوواری، ولایت بیزن، قلمرو کوماموتو دامنه‌ها، تحت فرمان کلی اومورا ماسوجیرو از چوشو بودند. شیبوساوا سی‌ایچیرو و آمانو هاچیرو در ابتدا شوگیتای ۲۰۰۰ نفری را به اوئنو فرستادند تا از توکوگاوا یوشینوبو که در آن زمان در معبد کانئی اوئنو در حبس خودخواسته بود، و شاهزاده کیتاشیراکاوا یوشی‌هیسا، راهب بزرگ معبد، که قرار بود به عنوان «امپراتور توبو» رهبر سلسله مقاومت توکوگاوا شود، محافظت کنند. شوگیتای‌ها از پایگاه خود، سربازان امپراتوری را آزار و اذیت می‌کردند و در ادو
امپراتوری را آزار و اذیت می‌کردند و در ادو مشکل ایجاد می‌کردند و بدین ترتیب، طرف امپراتوری را، اگرچه از نظر تعداد کمتر بود، مجبور به اقدام می‌کردند. با این حال، بنای یادبودی که توسط دولت میجی به درخواست خانواده‌های بازمانده شوگیتای ساخته شد، به وضوح و صادقانه از ۱۵۰۰ شوگیتای در مقابل حدود ۱۰٬۰۰۰ سرباز امپراتوری یاد می‌کند، از این رو بنای یادبودی برای روحیه جنگجو و وفاداری آنها است. چرا کیکی از قلعه اوساکا عقب‌نشینی کرد. بزرگ‌ترین دلیل این بود که او نمی‌خواست به عنوان دشمن دربار ژاپن شناخته شود. در نبرد
به عنوان دشمن دربار ژاپن شناخته شود. در نبرد توبا-فوشیمی، ارتش‌های ساتسوما و چوشو پرچم نیشیکینومی (پرچم دربار امپراتوری) را برافراشتند. پرچم دربار امپراتوری پرچمی بود که فقط توسط ارتش امپراتوری، نیروهای نظامی دربار امپراتوری، می‌توانست برافراشته شود و نشانه گرفتن اسلحه به سمت پرچم دربار امپراتوری به این معنی بود که کسی که علیه امپراتور شورش کرده بود، دشمن دربار امپراتوری شده بود. برای یوشینوبو (کیکی) که از سنین جوانی میتوگاکو (طرفدار احترام به امپراتور) را مطالعه کرده بود، این احتمالاً غیرقابل بخشش بود.
مطالعه کرده بود، این احتمالاً غیرقابل بخشش بود. «حادثه فرار از قلعه اوساکا» به دوران سیاسی یوشینوبو پایان داد و او در نهایت دولت جدید به رهبری قلمرو ساتسوما را پذیرفت. یوشینوبو به دلیل اعمالش که شایسته یک سامورایی نبود، مانند فرار از جنگ در مواجهه با دشمن، نه تنها توسط دشمنانش، بلکه توسط متحدانش نیز مورد انتقاد قرار گرفت و این حادثه بزرگ‌ترین لکه ننگ در زندگی او شد و بر زندگی او و شهرت آیندگان سایه افکند.
منوچهر حقانی پرست (۶ فروردین ۱۳۳۰ – ۱۳ مهر ۱۳۸۹) کارگردان و فیلمبردار اهل ایران بود. زندگی هنری. منوچهر حقانی پرست در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی دارای مدرک تحصیلی کاردانی رشته فیلم‌برداری و کارشناسی ارشد رشته کارگردانی سینما از مرکز هنرهای زیبای رم (ایتالیا) بود. او فعالیت‌های سینمایی خود را از سال ۱۳۵۶ به عنوان فیلمبردار در وزارت فرهنگ و هنر آغاز کرد و نخستین بار در سال ۱۳۶۰ کارگردانی سینما را تجربه نمود. «توجیه» اولین فیلم او در جایگاه کارگردان، با بازی مجید مجیدی و جعفر دهقان بود٬ این فیلم در بخش
بازی مجید مجیدی و جعفر دهقان بود٬ این فیلم در بخش تصویر انقلاب یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، انقلاب و دفاع مقدس، به عنوان فیلم برگزیده بخش مسابقه معرفی شد. او همچنین پایه‌گذار «آموزشگاه سینمایی نوآور» بود. وی در سال‌های پایانی زندگی، به تدریس رشته‌های کارگردانی و فیلمبرداری در دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه صداوسیما اشتغال داشت. درگذشت. منوچهر حقانی پرست روز سه شنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۹در سن ۵۹ سالگی به دلیل سکته مغزی در بیمارستان فیروزگر تهران درگذشت. مراسم تشییع پیکر او روز پنج شنبه ۱۵ مهر ۱۳۸۹ در مقابل
تشییع پیکر او روز پنج شنبه ۱۵ مهر ۱۳۸۹ در مقابل حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی برگزار و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده‌شد.
الیمار یکم (۱۰۴۰ تا ۱۱۱۲) همچنین شناخته شده با نام اگیلمار یکم نخستین کنت اولدنبورگ از سال ۱۱۰۱ تا ۱۱۰۸ میلادی بود. او با ریکسا (ریچنزا یا ریکیسا) دختر ددی یا آدالگر ازدواج کرد.
شروین سوم چهاردهمین حاکم از سلسله باوندیان است که در سال ۹۸۶ حکومت داشت. او برادر و جانشین اسپهبد مرزبان بن رستم بود. شروین فرزند رستم دوم بود. در ۹۸۶ پس از مرگ رستم دوم، برادرش مرزبان به سلطنت رسید. ابهاماتی در مورد سلطنت مذکور وجود دارد. برخی منابع بر جانشینی شروین سوم یا حتی شهریار سوم اشاره کرده‌اند. برخی مورخان رستم دشمنزیار، بانی آل کاکویه، را از نسل او دانسته‌اند.
چو هیو-چول کشتی‌گیر فرنگی‌کار تیم ملی کره‌جنوبی است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
حسن توفیق (زاده – درگذشته در تهران) کاریکاتوریست و از مدیران مسئول نشریه طنز "توفیق" و بزرگ‌ترین برادر از برادران توفیق بود که دوره سوم این مجله را منتشر کردند. زندگی‌نامه. بزرگترین برادر توفیق‌ها، در دبستان دارالفنون تا پایان دیپلم متوسطه درس خواند. سپس به دانشگاه تهران راه یافت و در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد. مدتی کارمند وزات دارایی بود. وی پس از چند سال کار در وزارت دارایی، خود را بازخرید کرد و پروانه وکالت گرفت. حسن توفیق از دوران محمدعلی‌خان توفیق، به‌طور رسمی به جمع طنزپردازان توفیق پیوست. وی پس از
رسمی به جمع طنزپردازان توفیق پیوست. وی پس از برکناری سردبیران چپ‌گرا و متمایل به حزب توده ایران، سردبیری توفیق را برعهده گرفت. از آن پس، در کنار کار روزنامه‌نگاری و ترسیم کاریکاتورهای توفیق، وکالت هم می‌کرد. بیشتر کاریکاتورهای روی جلد توفیق، کار او هستند. امتیاز دوره سوم توفیق، به نام وی صادر شد. حسن توفیق، نوشته‌های طنز خود را با نام‌های مستعاری همچون «شرمسار خشن» و «میرزاقشمشم» منتشر می‌کرد. حسن توفیق مدتی در ایران بود و سپس راهی ایالات متحده آمریکا شد. اما پس از چند سال به ایران بازگشت. حسن توفیق در ۱۱
پس از چند سال به ایران بازگشت. حسن توفیق در ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ بر اثر ایست قلبی در بیمارستان آسیا تهران درگذشت. آیین نکوداشت. عصر دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ پاس‌داشت یک عمر طنز مطبوعاتی حسن توفیق با حضور کامبیز درم‌بخش (کاریکاتوریست و از اعضای نویسندگان نشریه توفیق، رضا ساکی (روزنامه‌نگار و طنزنویس)، احمد عربانی (کاریکاتوریست)، انوشه میرمجلسی (روزنامه‌نگار و سردبیر پایگاه خبری گُلوَنی)، احمد مسجدجامعی (عضو شورای شهر تهران)، اشرف بروجردی (رئیس سازمان اسناد کتابخانه ملی)، هادی خانیکی (روزنامه‌نگار و استاد علوم
ملی)، هادی خانیکی (روزنامه‌نگار و استاد علوم ارتباطات)، سیدفرید قاسمی (روزنامه‌نگار و پژوهشگر)، غلامرضا کیانی رشید (کاریکاتوریست و از اعضای نویسندگان نشریه «توفیق») و هادی حیدری (کاریکاتوریست) در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد.
الیمار دوم (همچنین اگیلمار) دومین کنت اولدنبورگ از ۱۱۰۸ تا ۱۱۴۲ بود. او پسر الیمار یکم، کنت اولدنبورگ و همسرش ریچنزا بود. الیمار دوم قبل از ۱۱۰۲ با ایلیکای ورل‌ریتبرگ، دختر هنری، کنت ریتبرگ ازدواج کرد.
هیئت اعزامی ژاپن به ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۶۰ در اواخر دوره ادو اولین مأموران دیپلماتیک ژاپن بودند که توسط شوگون سالاری توکوگاوا به ایالات متحده آمریکا فرستاده شدند. هدف از این مأموریت بازنگری و انعقاد یک عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن جدید بین ژاپن و آمریکا بود. این گروه اولین هیئت دیپلماتیک ژاپنی در آمریکا از سال ۱۸۵۴ و آغاز باکوماتسو توسط ناخدای آمریکایی متیو سی. پری بود. این هیئت در ۱۹ ژانویه ۱۸۶۰ توسط کشتی جنگی ژاپنی کارین مارو و به رهبری کاتسو کایشو از اوراگا، کاناگاوا به
و به رهبری کاتسو کایشو از اوراگا، کاناگاوا به سمت سان فرانسیسکو حرکت کردند. این کشتی حامل ۹۶ مرد ژاپنی و افسر آمریکایی بود.
زبدة التواریخ تألیف شمس‌الدین یا جمال الدین ابوالقاسم عبدالله بن علی بن محمد ابی طاهر کاشانی است. وی تاریخ‌نگاری شیعه مذهب در شمار دستگاه رشیدالدین فضل‌الله همدانی بود که نوشته‌هایش نامش را جاودان ساخت. می‌توان گفت زبدة التواریخ کتبی است نزدیک به کتب این نسل، چرا که نویسنده منابعی را که در طول نگارش کتاب استفاده کرده به صورت کامل نام برده‌است. اگر کتاب کاشانی را به ۳ بخش تقسیم کنیم، بخش اول شامل آغاز فتح بغداد و تاریخ فاطمیان و نزاریان، بخش دوم تاریخ ایلخانان، اتابکان و حکومت‌های کوچک محلی و در نهایت بخش
اتابکان و حکومت‌های کوچک محلی و در نهایت بخش سوم شامل تاریخ الجایتو است. در بخش فاطمیان و نزاریان نویسنده شکل‌گیری نزاریه و رابطهٔ آن‌ها با فاطمیان را به صورت کامل توضیح داده‌است.
مومن‌جان عبدالله‌یف کشتی‌گیر فرنگی‌کار تیم ملی ازبکستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو را دارد.
احیای حکومت امپراتوری ، یا اعلامیه بزرگ احیای حکومت امپراتوری به اعلام پایان شوگون سالاری توکوگاوا در سوم ژانویه سال ۱۸۶۸ میلادی و همچنین لغو همزمان نایب‌السلطنه. کانپاکو و استقرار دولت جدید و آغاز اصلاحات میجی در ژاپن گفته می‌شود. در روز نهم از ماه یازده ۱۸۶۷ (۳ ژانویه ۱۸۶۸)، اعلامیه احیای امپراتوری صادر شد. احیای حکومت امپراتوری، همان‌طور که از نامش پیداست، بازگشت حکومت بود که از سلطنت به حکومت نظامی (شوگون‌سالاری) تغییر یافته بود، و دوباره به سلطنت برگشت. بازگشت قدرت سیاسی به امپراتور. در روز نهم از ماه
بازگشت قدرت سیاسی به امپراتور. در روز نهم از ماه یکم ۱۸۶۷ تقویم قدیم (۱۳ فوریه ۱۸۶۷ میلادی یا تقویم جدید)، صد و بیست و دومین امپراتور ژاپن امپراتور میجی در سن ۱۴ سالگی به تخت سلطنت نشست. در آن زمان، خاندان ارباب ساتسوما که می‌خواست رهبری امور سیاسی را به دست گیرد، از طریق رهبرانی مانند سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی، در پی تشکیل ائتلافی از خاندان‌های قدرتمند (ائتلافی از خاندان‌هایی که به سوی یک ملت متحد جدید حرکت کنند) بود. به عنوان بخشی از این جنبش، شورای شیکو (یا شورای چهار ارباب) ماه مه سال ۱۸۶۷ تأسیس
شیکو (یا شورای چهار ارباب) ماه مه سال ۱۸۶۷ تأسیس شد که شامل پانزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری ادو، توکوگاوا یوشینوبو و چهار دایمیو پرقدرت (یوهان) بود: با این حال، توکوگاوا یوشینوبو، که سیاستمداری ماهر بود، کنترل شورای چهار ارباب را به دست گرفت و این شورا را ناتوان ساخت. گفته می‌شود که توکوگاوا یوشینوبو بسیار فصیح بود و عمداً شورا را مختل کرد تا باعث فروپاشی سیستم شورا شود. خاندان‌های ساتسوما و چوشو که اتحادی مخفی تشکیل داده بودند، برای سرنگونی شوگون‌سالاری به توسل به زور تمایل پیدا کرده بودند. جناح ضد
به توسل به زور تمایل پیدا کرده بودند. جناح ضد شوگون‌سالاری در قلمرو توسا نیز از این سرنگونی مسلحانه حمایت کرد. خاندان‌های ساتسوما و توسا اتحاد ساتسوما-توسا را منعقد کردند، اما این اتحاد با مخالفت میانه‌روهایی مانند یامائوچی تویوشیگه، ارباب خاندان توسا، مواجه شد و این اتحاد اندکی پس از آن منحل شد. با این حال، جناح ضد شوگون‌سالاری آماده تسلیم شدن نبود و سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی گام بعدی خود را برداشتند. آنها با ایواکورا تومومی، اشراف‌زاده‌ای از جناح ضد شوگون‌سالاری در دربار امپراتوری، توطئه کردند و