payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باجی‌رائو و مستانه فیلمی هندی در ژانر تاریخی عاشقانه تراژدی محصول ۲۰۱۵ به کارگردانی سانجی لیلا بانسالی است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانویر سینگ، دیپیکا پادوکونه، پریانکا چوپرا، تانوی عظمی، میلیند سمان، ماهش مانجرکار، آدیتای پانچولی، راضا مراد ایفای نقش کرده‌اند. باجیرومستانی تبدیل به یکی از پر هزینه ترین فیلم های هندی شد؛ اما توانست در گیشه خیلی خوب ظاهرشود و همچنین نقدهای مثبتی را دریافت کند و به چهارمین فیلم پرفروش سال تبدیل شد. بانسالی قصد داشت این فیلم را قبل از اولین فیلم بلند خود کار کند و در سال
را قبل از اولین فیلم بلند خود کار کند و در سال ۲۰۰۳ رسمی این را اعلام کرد ولی اتفاقاتی مانند انتخاب بازیگر و... مانع از انجام ساخت فیلم می‌شد طوری که همه آن را بدشانسی یاد می‌کردند. جوایز. این فیلم در ۵۰ رشته نامزد و در ۳۸ رشته برنده جایزه از جشنواره‌های مختلف مثل فیلم فیر، فیلم آسیا، جوایز ملی فیلم، جوایز اسکرین و آیفا شد. خلاصه داستان. در سال ۱۷۲۰ پس از درگذشت پیشوا بالاجی ویشوانات دربار برای انتصاب جانشین به مشورت نشستند که امبانی پنت پوراندار پسر ویشوانات، باجیرائو (رنویر سینگ) را پیشنهاد می‌دهد و او
باجیرائو (رنویر سینگ) را پیشنهاد می‌دهد و او پس از سربلند بیرون آمدن از آزمون به عنوان پیشوای جدید انتخاب می‌شود. ده سال بعد کاشی (پریانکا چوپرا) زمانی دوست خود را ملاقات می‌کند که شوهرش به جرم جاسوسی به دستور باجیرائو اعدام شده است و او کاشی را نفرین می‌کند که روزی مانند او به سوگ شوهرش می‌نشیند. باجیرائو در سفری به سيرنج، سفيرى از بوندلخند به زور وارد چادرش می‌شود و از او برای دفع دشمن از سرزمینشان کمک می‌گیرد و او کسی نیست جز مستانی (دیپیکا پادوکن) دختر پادشاه هندو راجپوت، چاتراسال و زن مسلمان ایرانی‌اش
هندو راجپوت، چاتراسال و زن مسلمان ایرانی‌اش روحانی بیگم. حال باجیرائو تصمیم می‌گیرد که... انتخاب بازیگر. زوج های اولیه فیلم سلمان خان و آیشواریا رای بودند که بخاطر بهم خوردن روابطشان باهم همکاری نکردند و سلمان خان کاترینا کیف را پیشنهاد داد که اتفاقی نیافتاد تا سال ۲۰۰۳ که برای اولین بار زوج کارینا کاپور و سلمان خان و رانی موکرجی برای کاشی معرفی شدند و به دلیل اینکه کاپور و خان باهم فیلم دیگری را امضا کردند انجام نگرفت چون بانسالی میخواست اولین کارگردانی باشد که با این زوج همکاری می‌کند. در سال ۲۰۱۴
باشد که با این زوج همکاری می‌کند. در سال ۲۰۱۴ گمانه‌زنی‌هایی برای زوج آجی دیوگان و دیپیکا پادوکن وجود داشت که آجی به دلایلی کناره گیری کرد و این نقش به سوشانت سینگ راجپوت پیشنهاد شد و اوهم بخاطر برنامه ریزی زمانی این فیلم را رد کرد تا یک ماه بعد خبر انتخاب رنویر سینگ برای این نقش اعلام شد و رسما در ماه ژوئن تایید شد که چوپرا، پادوکن و سینگ برای این نقش‌ها انتخاب شده‌اند.
هاشیدا سوگاکو ؛ ( در کیجو – در آتامی) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، و نمایش‌نامه‌نویس اهل ژاپن بود که با فیلمنامه اوشین به شهرت جهانی رسید. زندگی. سوگاکو در سال ۱۹۲۵ در کره جنوبی زاده شد و در جوانی به همراه مادرش به اوساکای ژاپن کوچ کرد. وی که دانش‌آموخته ادبیات ژاپنی بود در سال ۱۹۴۹ به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست و پس از مدتی به فیلمنامه‌نویسی مستقل روی آورد. کار حرفه‌ای. سریال اوشین یکی از آثار برجسته او در این دوران است که نخستین بار در سال ۱۹۸۳ روی آنتن تلویزیون رفت. این سریال که داستان زندگی یک زن فقیر تا
رفت. این سریال که داستان زندگی یک زن فقیر تا رسیدن به موفقیت را روایت می‌کند در مدت کوتاهی به شهرت جهانی رسید و در ۶۰ کشور از جمله ایران، چین، تایلند، و آمریکا نیز پخش شد. هاشیدا سوگاکو برای نوشتن اوشین تا اندازه زیادی از زندگی خود الهام گرفته بود. او پس از جنگ جهانی دوم به عنوان فیلمنامه‌نویس به استودیو فیلمسازی شوچیکو پیوست اما آن شرکت تلاش ‌کرد که او را به یک منشی ساده تبدیل کند. درنهایت سوگاکو پس از سال‌ها طرد شدن، یک فیلمنامه‌نویس تلویزیونی موفق شد. او همچنین برای تنش بین عروس و مادرشوهر، از روابط خود
همچنین برای تنش بین عروس و مادرشوهر، از روابط خود با مادرشوهرش الهام گرفته بود. درگذشت. سوگاکو در ۴ آوریل ۲۰۲۱ و در ۹۵ سالگی بر اثر سرطان غدد لنفاوی (لنفوم) درگذشت.
ساکوما یوشیکو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زن تایکوکی از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
نظریهٔ دریافت یا نظریهٔ پذیره توسط استوارت هال در باب مطالعات فرهنگی مطرح شده است. بر اساس این نظریه، زندگی روزمرهٔ آدم‌ها به‌اندازهٔ فرهنگ والا حاوی اطلاعات مفید و به‌اندازه‌ای ارزشمند است که بتواند موضوع مطالعه قرار گیرد. بر اساس مطالعهٔ فرهنگی، برای فهم رفتار آدمیان نیاز داریم به سراغ زندگی روزمره برویم. زندگی روزمره واجد معانی‌ای است که با استفاده از آن می‌توانیم زندگی آدمیان را فهم کنیم. نظریهٔ دریافت دربارهٔ مواجههٔ مخاطبان با رسانه‌ها یا فرایند رمزگذاری/رمزگشایی، نحوهٔ تفسیر متن توسط مخاطب حرف
رمزگذاری/رمزگشایی، نحوهٔ تفسیر متن توسط مخاطب حرف می‌زند. هال معتقد است فرایند رمزگذاری و رمزگشایی دو فرایند مجزا هستند و الزاماً معنایی که رمزگذار ایجاد کرده با معنایی که مخاطب برداشت می‌کند یکی نیست. سه حالت برای رمزگشایی یک متن داریم: ۱. رمزگشایی مسلط/هژمونیک، که در این رمزگشایی مخاطب با همان خوانش متن را رمزگشایی می‌کند. (چهارچوب مسلطی که توسط تولیدکننده به متن داده شده است توسط مخاطب پذیرفته می‌شود.) ۲. رمزگشایی توافقی که در این نوع رمزگشایی مخاطب چهارچوب ارجاعی ارائه‌شده از سوی رسانه را می‌پذیرد، ولی
ارجاعی ارائه‌شده از سوی رسانه را می‌پذیرد، ولی با بخش‌هایی از روایت همسو نیست. بنابراین آن را با اطلاعاتی از زندگی روزمره، تجربهٔ زیسته، رسانه‌ها و هر منبع دیگر جایگزین می‌کند. ۳. رمزگشایی تقابلی (تضاد)، که در این رمزگشایی چهارچوب ارائه شده را مخاطب نمی‌پذیرد و چهارچوب ارجاعی دیگر را جایگزین می‌کند. به عقیدهٔ هال، در رسانه، با فرایند رمزگذاری سروکار داریم و معناها به دودستهٔ صریح و ضمنی تقسیم می‌شود، که در مسئلهٔ رمزگذاری سروکارمان با معنای ضمنی است. هال معتقد است که معنا، زمانی که محتوا تولید می‌شود، خلق
است که معنا، زمانی که محتوا تولید می‌شود، خلق نمی‌شود؛ معنا زمانی خلق می‌شود که مخاطب شروع به تفسیر متن می‌کند. پس هیچ متنی، قبل از اینکه خوانده شود، واجد معنا نیست و باید رمزگشایی شود ـ که در آن صورت متن واجد معنا می‌شود. هال معتقد است در تحلیل متن باید سراغ فرایند ارتباط برقرار کردن مخاطب با متن برویم.
هاوس دس رودفونکس یا خانه رادیو و تلویزیون‌ها (به آلمانی: Haus des Rundfunks) یک مجموعه ساختمانی واقع در محله وست اند برلین در پایتخت آلمان است. این ساختمان که در نوع خود قدیمی‌ترین خانه رادیو و تلویزیون‌ها در دنیا به‌شمار می‌رود در سال ۱۹۲۹ توسط هانس پلتسیگ که توانست مسابقه طراحی را برنده شود، طراحی شده‌است. در حال حاضر بخش محلی آ. اِر. د، ار.بی. بی و همچنین رادیوهای اینفورادیو، کولتور رادیو و رادیو برلین ۸۸٫۸ از این ساختمان پخش می‌شود. همچنین از این ساختمان به عنوان محلی برای برگزاری کنسرت نیز استفاده
به عنوان محلی برای برگزاری کنسرت نیز استفاده می‌شود.
گوهرآرا بیگم (۱۷ ژوئن ۱۶۳۱ – حدود ۱۷۰۶) یک شاهزاده گورکانی و چهاردهمین و کوچک‌ترین دختر امپراتور شاه جهان و همسر ایرانی او ممتاز محل بود. مادرش در هنگام تولد او در سال ۱۶۳۱ درگذشت؛ اما گوهرآرا از زایمان جان سالم به در برد و سه ربع قرن دیگر زندگی کرد. اطلاعات اندکی دربارهٔ او و حضورش در جنگ جانشینی پدرش موجود است. گوهرآرا در سال ۱۷۰۶ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. زندگی. گوهرآرا ۱۷ ژوئن ۱۶۳۱, در روز مرگ مادرش ممتاز محل زاده شد. به نظر می‌رسد او در دوران حکومت پدر و برادرش از اهمیت سیاسی نسبتاً پایینی برخوردار
و برادرش از اهمیت سیاسی نسبتاً پایینی برخوردار بوده‌است. شواهد به‌طور مبهم نشان می‌دهد که وی ممکن است در جنگ جانشینی پس از پدرش از برادر چهارم خود مراد بخش پشتیبانی کرده باشد. اگر این واقعیت داشته باشد، بعید به نظر می‌رسد که او برخلاف خواسته پدر و خواهرش جهان‌آرا بیگم، فعالیت چندانی کرده باشد. او پس از جنگ توسط برادر پیروز خود، اورنگ‌زیب، زندانی نشد. گوهرآرا بیگم همچون دیگر خواهرانش به دستور شاه جهان از ازدواج منع شد. با این حال، پس از سقوط پدرش، خود را در سازماندهی ازدواج روابطش دخیل کرد. هنگامی که در سال
ازدواج روابطش دخیل کرد. هنگامی که در سال ۱۶۷۳ سپهر شکوه، پسر برادر بزرگترش داراشکوه با زبده‌النسا، دختر اورنگ‌زیب، ازدواج کرد، گوهرآرا و دختر داییش حمیده بانو بیگم مراسم ازدواج را مدیریت کردند. او در سال ۱۶۷۲ در ازدواج نوه داراشکوه به نام سلیمه بانو بیگم (که گوهرآرا او را به فرزندخواندگی پذیرفته و بزرگ کرده بود) و پسر چهارم اورنگ‌زیب به نام محمد اکبر، نقش بزرگتری را بازی کرد. او در آنجا نقش مادر عروس را بازی کرد و آن عروسی را به صورت یک جشن بسیار بزرگ توصیف کرده‌اند: «در دو طرف جاده از دروازه دهلی تا عمارت
کرده‌اند: «در دو طرف جاده از دروازه دهلی تا عمارت بیگم (یعنی گوهرآرا) سازه‌های چوبی برای روشنایی نصب شده‌است.» مرگ. گوهرآرا بیگم در سال ۱۷۰۶ در دهلی قدیم درگذشت. اورنگ‌زیب که در آن زمان در دکن مستقر بود، از مرگش بسیار متأثر شد. گفته شده که او پس از مرگش مرتباً تکرار می‌کرده «از میان تمام فرزندان شاه جهان، من و او تنها مانده بودیم.»
سراج‌الدین حسنوف یک کشتی‌گیر اهل ازبکستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال یزنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
سایاتبک اوکاسوف یک کشتی‌گیر اهل قزاقستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال یزنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اِرناندو تِیِس (۲۲ مارس ۱۹۰۸ – ۱۹۶۶) روزنامه‌نگار، منتقد و نویسنده کلمبیایی. تولد و تحصیل او در بوگوتا بوده و خیلی زود وارد دنیای روزنامه‌نگاری شده‌است که در معروفترین نشریات کلمبیا کار کرده‌است. در سال ۱۹۵۰ با انتشار مجموعه داستان کوتاه "Cenizas para el viento" ("خاکسترهایی برای باد") معروفیت بیشتری پیدا کرد. داستانهای غم‌انگیز او بر پایه مشاهداتش از زندگی در کشورش ناشی می‌شود. حرفه. در زمان حیات تِیِس کلمبیا دچار چندین جنگ و دیکتاتوری که "La Violencia" ("خشونت") نام دارد شد. تِیِس، که در رشته تاریخ تحصیل
نام دارد شد. تِیِس، که در رشته تاریخ تحصیل می‌کرد از سه قیام قرن ۱۹ که باعث تقسیم کلمبیای بزرگ به کشورهای کلمبیا، ونزوئلا و اکوادور شد آگاه بود. تلز در مجلس کلمبیا خدمت می‌کرد. شاید معروفترین اثر تِیِس "Espuma y nada más" ("کف و هیچ چیز دیگری") بوده باشد. این داستان که در دبیرستان‌های آمریکایی که زبان اسپانیایی را آموزش می‌دهند شهرت فراوانی دارد. این داستان روایتگر آرایشگری است که در حین اصلاح فرمانده نظامی واحدی است که چند تن از رفقایش توسط این فرمانده تعقیب و کشته شده‌اند و آرایشگر دچار درگیری‌های درونی
و کشته شده‌اند و آرایشگر دچار درگیری‌های درونی با خود است. آرایشگر مردد است که گلوی این فرمانده را با تیغ آرایشگری اش ببرد یا به بهترین شکلی که معروف است او را اصلاح کند. در پایان آرایشگر تصمیم می‌گیرد که کارش را با کف صابون یا "espuma y nada más" تمام کند. هنگامی که اصلاح تمام می‌شود و کاپیتان آنجا را ترک می‌کند از گوشه و کنار می‌شنود به کاپیتان گفته بودند که آرایشگر او را خواهد کشت و حضور کاپیتان هم برای این بوده که خودش پی به صحت این موضوع ببرد.
گونگ بیونگ-مین یک کشتی‌گیر اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال یزنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
ایچیکاوا انوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فورین کازان (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
آدیلیت داولومبایف یک کشتی‌گیر اهل قزاقستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
اونوئه کیکونوسوکه هفتم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به میناموتو نو یوشی‌تسونه (مجموعه تلویزیونی تایگا) از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
کیشیتانی گورو ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
ناکامورا اومه‌نوسوکه چهارم ؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به یائه نو ساکورا از سری فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا اشاره کرد.
دنیس باک (متولد ۲۸ اوت ۱۹۶۴) رمان‌نویس، نویسنده داستان کوتاه، استاد دانشگاه تورنتو، منتقد و سفرنامه‌نویس کانادایی است. دو اثر او به نام رمان «بازگشت به خانه» و «دختر کمونیست» در کانادا به وسیله انتشارات هارپرکالینز و در آمریکا به وسیله انتشارات آلفرد ای. کناف منتشر شد. وی اندکی بعد نامزد جایزه ۲۰۱۳ Scotiabank Giller شد. «دختر کمونیست» بعدها در فرانسه، هلند، یونان و لهستان چاپ شد. "رمان «بازگشت به خانه» در نشریه Kirkus نقد شده‌است". زندگی خصوصی. دنیس باک روز ۲۸ اوت ۱۹۶۴ در بلویل اونتاریو متولد شد. او به مدت
۲۸ اوت ۱۹۶۴ در بلویل اونتاریو متولد شد. او به مدت یک سال به مطالعه زبان و ادبیات انگلیسی و فلسفه در دانشگاه وسترن انتاریو پرداخت که در آن مدت ساکن اسپانیا بود. پس از فارغ‌التحصیلی به مادرید بازگشت که قبلاً ۴ سال در آنجا سکونت داشت. در آنجا داستان کوتاه المپیا را به پایان رساند. باک در تورنتو زندگی می‌کند و دارای دو فرزند است. او در دانشگاه تورنتو و هیئت علمی کالج مدرسه نویسندگان هامبر است.
سیستم طبقه‌بندی وضعیت فیزیکی بیماران الگوریتمی است که بیماران بر اساس آن قبل از اعمال جراحی طبقه‌بندی می‌شوند. در سال ۱۹۶۳ انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا پنج دسته‌بندی برای این طبقه‌بندی تعریف کرد که دسته‌بندی ششم بعدها به آن افزوده شد. این طبقه‌بندی به شرح زیر است: اگر جراحی در شرایط اورژانسی لازم باشد سیستم طبقه‌بندی وضعیت فیزیکی بیماران به دنبال حرف E خواهد آمد، مثلاً 3E یعنی بیماری که مبتلا به یک بیماری سیستمیک شدید بوده که جانش در خطر است و به صورت اورژانسی نیاز به بیهوشی و عمل جراحی دارد. کلاس ۵ معمولاً
نیاز به بیهوشی و عمل جراحی دارد. کلاس ۵ معمولاً حالت اورژانسی داشته و به همین دلیل به شکل 5E نوشته می‌شود. برای دسته ۶ حالت اورژانسی وجود ندارد و بنابراین همیشه به عدد ۶ به تنهایی نوشته می‌شود چرا که جدا کردن اعضای بدن برای اهدای عضو معمولاً به سرعت انجام می‌شود. تعریف حالت اورژانسی در سال ۱۹۴۰ زمانی که انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا اولین طبقه‌بندی را انجام داد به این شکل بود، "یک روش جراحی که به نظر جراح باید بدون تأخیر انجام شود" اما این تعریف امروزه تغییر کرده و به این شکل درآمده است که "هنگامی که تأخیر
کرده و به این شکل درآمده است که "هنگامی که تأخیر در درمان به‌طور قابل توجهی باعث افزایش تهدید جان بیمار یا عضوی از بیمار می‌شود." محدودیت‌ها و تغییرات پیشنهاد شده. این تعاریف در ویرایش سالانه راهنمای انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا آمده‌است. هیچ اطلاعات اضافی وجود ندارد که بتواند این دسته‌بندی‌ها را بیشتر تعریف کند. منطقی است که انتظار یک رده بین کلاس ۲ و ۳ را انتظار داشته باشیم زمانی که فرد بیماری یک بیماری سیستمیک دارد که نه خفیف است و نه شدید بلکه در حد متوسط است. همچنین این رده‌بندی تکلیف بیمارانی که از دو
است. همچنین این رده‌بندی تکلیف بیمارانی که از دو یا چند بیماری سیستمیک با شدتهای مختلف به شکل همزمان رنج می‌برند را به درستی مشخص نکرده‌است.
ورشوسازی (نیز: قلمزنی ورشو)، هنر و صنعت تولید اشیای فلزی با استفاده از آلیاژ ورشو است. حرفه ورشوسازی در دوره قاجار و پهلوی در برخی شهرهای ایران رواج داشته‌است و امروزه نیز کارگاه‌های تولید ورشو به صورت محدود در بروجرد فعال هستند. ورشو یک آلیاژ فلز از فلز ورشو است .در واقع ورشو ترکیبی از 20 درصد نیکل ، 35 درصد روی و 45درصد مس است. جایگاه حرفه ای. ورشوسازی از صنایع دستی مرتبط با فلزات محسوب می‌شود و با هنر مسگری رابطه و شباهت دارد. بیشتر تفاوت این دو هنر، در جنس ماده اولیه به کار رفته در تولید ظروف است که در
ماده اولیه به کار رفته در تولید ظروف است که در مسگری، از فلز مس و در ورشوکاری، از آلیاژ ورشو استفاده می‌شود. از سوی دیگر، این هنر با حرفه‌های دیگری چون سماورسازی و دواتگری نیز ارتباط دارد. محصولات. ورشو آلیاژی محکم و براق است. محصولات ورشو را می‌توان به دو دسته کاربردی و هنری تقسیم کرد. هنرمندان ورشوکار عمدتاً این دو دسته را با هم می‌آمیزند و اشیای تولید شده علاوه بر کاربردی بودن، دارای ویژگیهای هنری نیز هستند. محصول اصلی هنری ورشوکاری، قلمزنی بر روی ورشو است که منجر به تولید محصولاتی در قالب سینی یا
است که منجر به تولید محصولاتی در قالب سینی یا تابلوی فلزی می‌شود. ورشو فلزی سخت است و حکاکی بر روی آن کار دشواری است. تولیدات کاربردی ورشوسازی، شامل ظروف گوناگون مانند قنددان، دوات، کاسه، قابلمه، آفتابه، گلاب پاش، چایدان و سماور می‌شود. ورشوسازی در ایران. قدمت ورشوسازی در ایران به دوره صفویه می‌رسد اما اوج این هنر مربوط به دوره قاجار تا دودمان پهلوی است. ورق فلز ورشو که با نام ژرمن سیلور هم شناخته می‌شود، از آلمان و به ویژه از لهستان وارد می‌شده‌است و به همین جهت، هنرمندان ایرانی، نام ورشو را به این فلز
همین جهت، هنرمندان ایرانی، نام ورشو را به این فلز دادند و این حرفه، ورشوسازی نام گرفت که اشاره به شهر ورشو، پایتخت لهستان دارد. هنرمندانی از اصفهان، بروجرد و دزفول نخستین بار تولید صنایع ورشویی را با مشاهده سماور و سایر محصولات روسی فرا گرفتند. یکی دیگر از این هنرمندان ورشوچی است که پدرش از ورشوسازان روسیه بوده وبه دلیل رونق ورشو درایران به اردبیل نقل مکان کرده وحتی نام ورشوچی را برگزیده .فرزند او به عنوان آخرین هنرمند ورشوساز اردبیل چندسال پیش درگذشت.صنعت ورشو سازی در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی
سازی در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی در ایران به ویژه شهرهای دزفول و بروجرد به اوج خود رسید هنر ورشوسازی در بروجرد. شهر بروجرد به عنوان مرکز اصلی ورشوسازی و قلمزنی ورشو در ایران شناخته می‌شود و تنها شهری است که هنوز تعدادی کارگاه، موزه و هنرمندان فعال در این زمینه دارد. سابقه ورشوسازی در بروجرد به دوره قاجار می‌رسد که تا آن زمان، مسگری و قلمزنی روی برنج در این شهر رواج بیشتری داشته‌است. با ورود ورق‌های ورشو به ایران و مزایایی که این فلز نسبت به برنج داشت، تولید محصولات ورشوئی در بروجرد گسترش یافت
داشت، تولید محصولات ورشوئی در بروجرد گسترش یافت و تعداد زیادی کارگاه ورشوسازی و قلمزنی ورشو در این شهر برپا شد. خانه تاریخی بیرجندی بروجرد به منظور احداث نخستین موزه ورشو اختصاص یافته‌است. هنرمندان سرشناس. استادکاران ورشوکار در گذشته، زیاد بوده‌اند ولی از بین متاخرین می‌توان به اینها اشاره کرد: ثبت ملی و بین‌المللی. هنر قلمزنی روی ورشو بروجرد در سال توسط میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به عنوان یک هنر اختصاصی ویژه بروجرد به ثبت ملی رسید. همچنین پرونده ثبت جهانی شهر بروجرد به عنوان مرکز ورشوسازی به
ثبت جهانی شهر بروجرد به عنوان مرکز ورشوسازی به یونسکو ارسال شده‌است. در تیرماه سال ۱۳۹۱، «مهارت و فن روی ورشو» به شماره ۱۰۶۱ و در اسفند ۱۳۹۶، «قلمزنی روی ورشو در شهر بروجرد» به شماره ۱۵۶۰ در فهرست آثار ناملموس کشور به ثبت رسیده است. پرونده ثبت بروجرد به عنوان شهر ملی ورشو در سال ۱۳۹۸ مطرح و به تصویب رسید. مشکلات و چالش‌های ورشوسازی. از آنجا که ماده خام صنعت ورشوسازی، یعنی آلیاژ ورشو، یک فلز وارداتی است، کم شدن میزان واردات این فلز، یکی از مشکلات توسعه صنعت ورشوسازی محسوب می‌شود.
مجموعه دایره تردید مجموعه‌ای تلویزیونی به کارگردانی امیر قویدل و به نویسندگی فرهاد توحیدی و خشایار الوند محصول سال ۱۳۸۱ - ۱۳۸۲ است. تصويربرداري اين سريال از ۱۵ مهر ۱۳۸۱، در تهران آغاز شد و به مدت شش ماه ادامه يافت. این مجموعه در ۳۱ خرداد ۱۳۸۳ از سیمای جمهوری اسلامی ایران روی آنتن رفت. خلاصه داستان. هر قسمت از سریال دایره تردید یک ماجرای پلیسی روایت می‌شود. داستان‌های سریال دایره تردید عموماً به ماجراهای جنایی مربوط می‌شوند و در هر قسمت یک اتفاق رخ می‌دهد که آن ماجرا توسط کارآگاه پلیس و دستیارانش کشف رمز شده
ماجرا توسط کارآگاه پلیس و دستیارانش کشف رمز شده و متهمین دستگیر می‌شوند. بازیگران ثابت. فرامرز صدیقی در نقش سرهنگ کمال پرتو علی اوسیوند در نقش سروان علی هدایت رضا رضوی در نقش ستوان بهرام آذرنگ محمد فیلی در نقش دکتر وثوقی ایپزودها. اپیزود اول: تازه کار؛ بازیگران مهمان: داوود رشیدی، فخری خوروش، اصغر بیچاره، مهدی کاشانیان، محمد یگانه، علی برجسته (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و با توجه اطلاعات تیتراژ آغازین، بر اسای داستان "بازجویی بی نتیجه"، نوشته "فردریک فورسایت" ساخته شده است). اپیزود دوم: از میان
فورسایت" ساخته شده است). اپیزود دوم: از میان مردگان؛ بازیگران مهمان: حسین افشار، سیروس اسنقی (این اپیزود، داستانی تک قسمتی است). اپیزود سوم: جای امن؛ بازیگران مهمان: مهدی میامی، شهناز شهبازی، امیر مهدی کیا، علی عبادت طلب (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود چهارم: طناب؛ بازیگران مهمان: منوچهر اخضرپور، لیلا بوشهری، سیامک قدکچیان، زویا امامی، سید محسن نبوی، هاشم فامیل روحانی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود پنجم: معما؛ بازیگران مهمان: رامسین کبریتی، بی تا حیدری، عطاءاله مرادی، مهرداد فلاحتگر،
بی تا حیدری، عطاءاله مرادی، مهرداد فلاحتگر، ابراهیم شجاعی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود ششم: شعله های سرکش؛ بازیگران مهمان: فرشید زارعی فرد، رامین نعمتی، تورج نصر، هما خاکپاش، سعید نورالهی (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است). اپیزود هفتم: جنایت و مکافات؛ بازیگران مهمان: الهام چرخنده، فرشید نوابی، سعید پیردوست، محمدرضا حقگو، محمد برسوزیان، فاطمه طاهری، مهوش وقاری، سیامک اشعریون، سیروس میمنت (این اپیزود، داستانی سه قسمتی بوده و باید اضافه کرد که با تاثیرپذیری از داستان جنایت و مکافات
کرد که با تاثیرپذیری از داستان جنایت و مکافات داستایوفسکی طراحی شده و در داستان سریال نیز بارها به این رمان و سریال روسی ساخته شده بر اساس آن اشاره می شود). اپیزود هشتم: سایه شک؛ بازیگران مهمان: امید آهنگر، رضا فیض نوروزی، اصغر بیچاره، کامبیز کاشفی، حسن محمدی، مونا داوودنژاد، آمنه کیوانی، علی امیراحمدی (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود نهم: چای دو رنگ؛ بازیگران مهمان: اسفندیار مهرتاش، امید زندگانی، مونا فرجاد، فریده دریامج، مریم سلطانی، سید جلال طباطبایی، علی فرهبد (این اپیزود، داستانی سه قسمتی
طباطبایی، علی فرهبد (این اپیزود، داستانی سه قسمتی است). اپیزود دهم: یاکوزا؛ بازیگران مهمان: بهزاد خداویسی، صالح میرزاآقایی، فلور نظری، مهرداد فلاحتگر (این اپیزود، داستانی چهار قسمتی است).
یوتیومن اورگودول یک کشتی‌گیر اهل مغولستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
خیابان فرمانیه یا خیابان شهید دکتر لواسانی خیابان اصلی منطقه فرمانیه واقع در منطقه ۱ شهرداری تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این خیابان به نام سید محمدباقر حسینی لواسانی، مؤسس سازمان بهزیستی و نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی نامگذاری گردیده‌است. این خیابان از چهارراه فرمانیه (تقاطع خیابانهای پاسداران، فرمانیه، نارنجستان هفتم و بوستان) آغاز و تا چهارراه کامرانیه (تقاطع خیابانهای کامرانیه، فرمانیه و بلوار اندرزگو) ادامه دارد؛ سپس یک انشعاب از این خیابان از چهارراه کامرانیه به سوی شمال غرب حرکت می‌کند و
از چهارراه کامرانیه به سوی شمال غرب حرکت می‌کند و سرانجام به سه راه عمار (تقاطع خیابان‌های دزاشیب، عمار و فرمانیه) منتهی می‌شود. خیابان کامرانیه، خیابان فرمانیه را به دو قسمت شرقی و غربی قسمت می‌کند. این خیابان از طریق ایستگاه متروی قیطریه و ایستگاه متروی اقدسیه قابل دسترسی است.
کیم جائه-گانگ یک کشتی‌گیر اهل کره‌جنوبی است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
انترستیس یک فضای پر از سیال مجاور است که بین یک مانع ساختاری مانند دیواره سلولی یا پوست و ساختارهای داخلی ماننداندام‌ها، از جمله عضلات و سیستم گردش خون موجود است. مایع در این فضا - یعنی مایع بینابینی که متشکل از مایع خارج سلولی و حلال‌های آن است - به سیستم لنفی تخلیه می‌شود. محفظه بینابینی متشکل از بافت‌های اتصال دهنده و حمایت‌کننده درون بدن است که ماتریکس خارج سلولی نامیده می‌شوند که خارج از خون و رگ‌های لنفاوی و پارانشیم (نرم‌آکنه) اندام قرار دارند. تحقیقات. تحقیقات مقدماتی از انترستیس در افراد مبتلا به
توماس ایسفلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرسنال، فولام و بوخوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
یاسمین واردیمن (زادهٔ: ۱۹۷۱)، رقص‌پرداز و رقاص زادهٔ اسرائیل و ساکن انگلستان است. او همچنین کارگردان هنری شرکت یاسمین واردیمن است که خودش در سال ۱۹۹۷ در انگلستان تأسیس کرد. واردیمن از سال ۲۰۰۶ هنرمند همکار تئاتر سدلرز ولز است. کار واردیمن توسط مؤسسه بین‌المللی تئاتر به رسمیت شناخته شده و در سال ۲۰۱۳ به علت ممتاز بودن رقص‌اش در سطح بین‌المللی و طراحی رقص در سالهای اخیر جایزه دریافت کرده‌است.رویال هالووی، دانشگاه لندن هم مشارکت‌های واردیمن را در رقص و تئاتر به رسمیت شناخته و در سال ۲۰۱۴ به او دکترای افتخاری
رسمیت شناخته و در سال ۲۰۱۴ به او دکترای افتخاری داده‌است. حرفه. واردیمن در یک کیبوتص در اسرائیل مرکزی بزرگ شد. پس از سالها تمرین ورزش ژیمناستیک در سن ۱۴ سالگی رقص را شروع کرد. واردیمن به مدت پنج سال عضو شرکت رقص معاصر کیبوتص شد. او در سال ۱۹۹۵ پس از دریافت جایزهٔ طراحی رقص «در راه لندن» از طرف شورای فرهنگی بریتانیا به اروپا رفت. شرکت رقص یاسمین واردیمون (با نام سابق شرکت رقص Zbang) در سال ۱۹۹۷ در لندن تأسیس شده و در سال ۲۰۰۱ به ثبت رسید. واردیمن سال ۱۹۹۸ هنرمند عضو مرکز رقص د پلیس و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ شریک
هنرمند عضو مرکز رقص د پلیس و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵ شریک رقص مرکز یورکشایر شد. در ۲۰۰۴ شرکت یاسمین واردیمن اسپانسر منظم شورای هنر انگلستان شد و از آن زمان سرمایه‌گذار ملی شورای هنر انگلستان است.
فیدل کاسترو واقعی زندگی‌نامه انقلابی و سیاستمدار کوبایی، فیدل کاسترو است که توسط دیپلمات بریتانیایی سر لیسستر کلت‌من (۲۰۰۳–۱۹۳۸) نوشته شده و اولین بار در سال ۲۰۰۳ به وسیلهٔ انتشارات دانشگاه ییل منتشر شد. کلت‌من که دیپلمات دولت انگلستان بود از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به عنوان سفیر انگلستان در کشور کوبا برگزیده شد. او در این مدت خودش با کاسترو آشنا شد. او کمی پیش از انتشار کتابش درگذشت. این کتاب به زندگی کاسترو از ابتدا تا شروع قرن بیست‌ویکم، سال‌های پایانی ریاست‌جمهوری وی، نگاهی می‌اندازد. کاسترو در سال ۲۰۰۸ از
وی، نگاهی می‌اندازد. کاسترو در سال ۲۰۰۸ از ریاست‌جمهوری کناره‌گیری کرد. کتاب شامل حکایتهایی در مورد کاسترو و روابطش با دیگر سیاستمداران است که کلت‌من در سال‌هایی که در کوبا سفیر بود جمع‌آوری کرده‌است. کتاب فیدل کاسترو واقعی در مطبوعات مهم انگلستان و ایالات متحده بررسی و نقد شد.
وبگاه‌های آینه‌ای () یا آینه‌ها نسخهٔ بدل دیگر وبگاه‌ها هستند. مفهوم Mirroring برای خدمات شبکه‌ای قابل دسترسی از طریق هر پروتکلی مانند پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP) یا پروتکل انتقال فایل (FTP) کاربرد دارد. هدف اصلی آینه‌ها در بسیاری اوقات کاهش ترافیک شبکه، بهبود سرعت دسترسی، یا اطمینان از در دسترس بودن سایت اصلی به دلایل فنی یا سیاسی است. این وبگاه‌ها نشانی متفاوت از نسخهٔ اصلی دارند، اما محتوای یکسان یا تقریباً یکسان را میزبانی می‌کنند. آینه‌ها همچنین می‌تواند به عنوان پشتیبان بی‌درنگ عمل کند. وبگاه‌های
به عنوان پشتیبان بی‌درنگ عمل کند. وبگاه‌های آینه‌ای به ویژه در کشورهای در حال توسعه، جایی که دسترسی به اینترنت ممکن است کندتر یا کمتر قابل اعتماد باشد پُراهمیت هست. وبگاه‌های آینه به شدت در اوایل ظهور اینترنت مورد استفاده قرار می‌گرفت. زمانی که اکثر کاربران از طریق دایل-آپ دسترسی داشتند و ستون‌فقرات اینترنت پهنای باندش بسیار پایین‌تر از امروز بود، یک شبکه آینه‌ای جغرافیایی محلی یک مزیت ارزشمند بود. برخی از این شبکه‌ها مانند توکاوز دیگر فعال نیستند یا بخش‌های دانلود آینه‌ای خود را حذف کرده‌اند، اما برخی