payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موزه اشتادل () موزه‌ای هنری واقع در فرانکفورت است و یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های هنری آلمان به‌حساب می‌آید. این موزه مالک ۲٬۷۰۰ نقاشی (که ۶۰۰ تای آن‌ها به‌نمایش درآمده‌اند) و مجموعه‌ای شامل ۱۰۰٬۰۰۰ طراحی، اثر چاپ‌شده و ۶۰۰ مجسمه است. این موزه حدود ۴٬۰۰۰ مترمربع فضای نمایش دارد و کتاب‌خانه‌اش ۱۰۰٬۰۰۰ کتاب و ۴۰۰ نشریه دارد. اشتادل در سال ۲۰۱۲ از سوی اتحادیه منتقدان آلمان (ای‌آی‌سی‌ای) موزه سال شناخته شد. در همین سال، موزه رکورد بالاترین بازدیدکنندگان تاریخ خودش را با ۴۴۷٬۳۹۵ بازدیدکننده، شکست.
حمله میزان ۱۳۹۵ کابل یک حمله مسلحانه در مسجد زیارتگاه سخی در شهر کابل افغانستان بود که حدود ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ هنگام حضور مردم در مسجد زیارتگاه سخی برای عزاداری عاشورا رخ داد. در این حمله ۱۸ تن کشته و دست‌کم ۵۸ تن دیگر زخمی شدند. قربانیان این حمله از مردم هزاره و شیعیان بودند و در بین قربانیان زنان و کودکان نیز حضور داشتند. جزئیات. حمله حوالی ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ و هنگام عزاداری مردم در مسجد زیارتگاه سخی رخ داد. به گفته شاهدان و مقامات ۳ یا ۴ مهاجم با لباس یونیفرم پلیس ابتدا سه خدمه زیارتگاه
مهاجم با لباس یونیفرم پلیس ابتدا سه خدمه زیارتگاه را کشته و بمبی منفجر کردند سپس وارد محوطه مسجد شده و به افراد غیرنظامی حمله کردند. مهاجمان افراد درون مسجد را به گروگان گرفته و با نیروهای پلیس درگیر شدند و طی این درگیری تمامی مهاجمین از پای درآمدند. دستگیری عاملین حمله. اداره امنیت ملی افغانستان در ماه قوس/آذر همان سال با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد یک شبکه تروریستی ۱۰ نفره که در حمله به زیارتگاه سخی کابل دست داشته‌اند را دستگیر کرده‌است. مسئولیت. هرچند داعش مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفته‌است
مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفته‌است اما برخی منابع از دست داشتن شبکه حقانی در این حمله به رسانه‌ها خبر می‌دهند.
پری روان (زادهٔ ) هنرمند سورئالیست و نقاش اهل ایران است. وی تحصیلاتش را در دانشگاه هنر تهران آغاز و در سن ۱۷ سالگی به کشور آلمان مهاجرت کرده و در دانشگاه هنرهای کاربردی شهر ماینتس به ادامه تحصیل پرداخت. روان برنده جوایز بین‌المللی متعددی در کشورهای ایران، آلمان، فرانسه، ایتالیا، چین و ژاپن شده است.
ژان ژیرو (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "خسیس" و "سوپ کلم" اشاره کرد.
توما بانگلتر (؛ ) موسیقی‌دان، تهیه‌کننده موسیقی، ترانه‌سرا، خواننده، آهنگساز و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. وی از پدیدآورندگانِ گروهِ دفت پانک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "برگشت‌ناپذیر" اشاره نمود.
تست تحمل گلوکز خوراکی (به انگلیسی: glucose tolerance test) یک آزمون پزشکی است که در آن گلوکز به بیمار داده می‌شود، و سپس نمونه خون گرفته می‌شود. و سرعت پاک سازی آن از خون در آن بررسی می‌شود. از این تست معمولاً برای تشخیص دیابت، مقاومت به انسولین و اختلال سلول‌های بتا استفاده می‌شود.
پیوتر بولوتنیکوف (؛ – ) دونده دو استقامت، مربی (ورزش)، و ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است.
لودوویکو فراری (۲ فوریه ۱۵۲۲ – ۵ اکتبر ۱۵۶۵) ریاضی‌دان ایتالیایی بود. او در بولونیا به دنیا آمد البته پدربزرگ او از میلان اخراج شد و لودوویکو در بولونیان ساکن شد. او به خدمتکاری جرلامو کاردانو درآمد که به دلیل استعدادی که از خود نشان داد کاردانو به او ریاضیات آموخت. فراری در حل معادله درجه دو و سه به کاردانو کمک کرد و در حل درجهٔ چهار بار اصلی بر دوش او بود. نتایج را کاردانو منتشر کرد. او در هنگامی که هنوز نوجوان بود پس از استعفای کاردانو به سفارش خود او یک شغل تدریس سطح بالا در روم بدست آورد او در ۴۲ سالگی
تدریس سطح بالا در روم بدست آورد او در ۴۲ سالگی بازنشسته شد و به بولونیا بازگشت درحالی که ثروتمند شده بود. او اندکی پس از زندگی در بولونیا به دلیل مسمویت از آرسنیک سفید از دنیا رفت. احتمالاً عامل این مسمومیت خواهر او بود.
بارتولومئوس فن در هلست (؛ ۱۶۱۳، هارلم – 1670 (buried 16 December)) نقاش اهل هلند بود. هلست یکی از نقاشان پیشرو در زمینهٔ کشیدن پرتره در دوران طلایی هلند بود. او علاوه بر پرتره گاهی تصاویری از رویدادهای تاریخی و محتویات کتاب‌ها هم می‌کشید. پیوند به بیرون. [[رده:پرتره‌نگاران اهل هلند]] [[رده:درگذشتگان ۱۶۷۰ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۶۱۳ (میلادی)]] [[رده:نقاشان زندگی روزمره اهل هلند]] [[رده:نقاشان مرد هلندی]] [[رده:نقاشان هلندی عصر طلایی]] [[رده:هنرمندان اهل آمستردام]] [[رده:هنرمندان اهل هارلم]] [[رده:تاریخ
آمستردام]] [[رده:هنرمندان اهل هارلم]] [[رده:تاریخ آمستردام]]
الساندرو مانیاسکو (; , جنوا – , جنوا) نقاش اواخر باروک ایتالیا بود که بیشتر در میلان و جنوا فعالیت کرده بود. او در زمینهٔ منظره‌نگاری و نورپردازی مناسب به تصاویر مهارت داشت.
دانشگاه استرالیای غربی به اختصار UWA، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در پرث واقع در ایالت استرالیای غربی کشور استرالیا است که در سال ۱۹۱۱ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. در سال‌های اخیر دانشگاه استرالیای غربی به‌طور کلی یا در نیمه‌پایین یا در خارج از ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان رتبه‌بندی می‌شود. این دانشگاه دارای سه (Crawley ,Claremont, Albany) پردیس است. پردیس Crawley در کنار رودخانه swan در Crawley قرار دارد یکی از زیباترین دانشگاه‌ها در استرالیا محسوب می‌شود. در UWA شما فضاهای سبز پر برگ با حیاطهای باز احاطه شده‌اید،
فضاهای سبز پر برگ با حیاطهای باز احاطه شده‌اید، این دانشگاه دارای اتاق و سالن‌های زیاد برای مطالعه و رسیدن به درسهایتان در اختیار دارید همچنین برای استراحت نیز می‌توانید از هوای معتدل Perth استفاده کنید. پردیس Claremont تنها چند دقیقه از پردیس اصلی crawley فاصله دارد. این پردیس مرکز آموزش زبان انگلیسی، مؤسسه آموزش و مهارت‌های بین‌المللی در زمینه سلامتی، مؤسسه کنفوسیوس و بورد امتحان موسیقی استرالیا (AMEB) می‌باشد. پردیس Albany دانشگاه استرالیای غربی که در ساحل جنوبی آلبانی که ۴٫۵ ساعت با ماشین از Perth
ساحل جنوبی آلبانی که ۴٫۵ ساعت با ماشین از Perth فاصله دارد، است. رتبه‌بندی (رنکینگ). طبق رتبه‌بندی QS و تایمز در سال ۲۰۱۹، دانشگاه استرالیای غربی به ترتیب در رده ۹۱مین و ۱۳۴ مین دانشگاه برتر دنیا و ۷مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد و طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی در سال ۲۰۱۸، در رده ۹۱مین دانشگاه برتر دنیا و ۵مین دانشگاه برتر استرالیا قرار دارد. دانشگاه استرالیای غربی به علت دارا بودن بعضی از بالاترین کیفیت دانشجویان، دارای رتبه دوم در استرالیا به لحاظ کیفیت برنامه‌های کارشناسی است.
استرالیا به لحاظ کیفیت برنامه‌های کارشناسی است. رتبه‌بندی شانگهای، دانشگاه استرالیای غربی همراه با دانشگاه کوئینزلند را به صورت مشترک به عنوان بهترین دانشگاه استرالیا در زمینه پزشکی بالینی و داروسازی قرار داده‌است. رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های آموزش عالی، دانشگاه استرالیای غربی را به عنوان بهترین دانشگاه در استرالیا برای زندگی و علوم کشاورزی معرفی کرده‌است. دانش‌آموختگان. فارغ‌التحصیلان دانشگاه استرالیای غربی شامل: یکی از نخست وزیران استرالیا (باب هاوک)، پنج قاضی دادگاه عالی استرالیا (از جمله یک رئیس
پنج قاضی دادگاه عالی استرالیا (از جمله یک رئیس دادگستری و رابرت فرنچ، رئیس وقت دانشگاه)، یکی از رئیسان بانک رزرو، وزرای مختلف کابینه فدرال و هفت تن از هشت فرماندار اخیر ایالت استرالیای غربی. در سال ۲۰۱۸، ریاضیدان آکشای ونکاتش، دریافت‌کننده مدال فیلدز از فارغ‌التحصیلان دانشگاه استرالیای غربی بود. بری مارشال و رابین وارن از اعضای هیئت علمی دانشگاه استرالیای غربی، در نتیجه تحقیقات خود در دانشگاه، جایزه نوبل دریافت کردند.
ریاضیات پایه عبارت است از عنوان‌هایی از ریاضیات که در دوران دبستان تا متوسطه آموزش داده می‌شود. ریاضیات پایه پنج شاخه دارد که عبارتند از: حس اعداد و عددسازی، اندازه‌گیری، هندسه و حس بعد فضایی، الگوسازی و جبر، مدیریت داده و احتمالات. این پنج عنوان، بخش‌هایی از ریاضیات اند که از کلاس یکم تا هشتم آموزش داده می‌شود. در آموزش متوسطه عنوان‌های اصلی ریاضی از کلاس نهم تا دهم عبارتند از: حس اعداد و جبر، روابط خطی، اندازه‌گیری و هندسه. دانش آموز هنگامی که به کلاس دهم و یازدهم می‌رسد درس‌هایی را فرامی گیرد که او را
و یازدهم می‌رسد درس‌هایی را فرامی گیرد که او را برای ریاضیات دانشگاهی آماده کند که عبارتند از توابع، حسابان و بردارها، توابع پیشرفته و مدیریت داده.
مهار دو سر یک جفت تیرک مهار چوبی یا فلزی است که هر دو، کنار هم روی کشتی، یا اسکله یا کوتاه‌اسکله قرار می‌گیرند. از مهار دو سر برای گره زدن خط‌های مهار اندازی، طناب، هوسر، یا کابل دریایی استفاده می‌شود. مهار دو سر کشتی (که به آن "مهار دو سر کابلی") نیز می‌گویند کنده‌های عمودی بزرگی هستند که به درون مازه محکم شده‌اند و از آنها برای نقطه اتصال کابل لنگر استفاده می‌شود. مهار دو سر با دقت بالایی ساخته و نگهداری می‌شود تا از پدید آمدن گوشه‌های تیز که بتوانند خط‌های مهار اندازی را بخراشند جلوگیری شود. استفاده.
مهار اندازی را بخراشند جلوگیری شود. استفاده. خط‌های مهار اندازی ممکن است به تنهایی به دور یکی از تیرک‌ها انداخته شوند یا به شکل 8 به دور هر دو تیرک پیچانده شوند. در هنگام پیچاندن به شکل 8، اصطکاک در برابر تنش با هر بار پیچش افزایش می‌یابد و از جابجایی کشتی جلوگیری می شود. تیرک‌های مهار اندازی با کاربردهای مشابه: منابع.
برناردو استروتسی (; حدود ۱۵۸۱ – ) نقاش اهل جمهوری جنوا بود. او هنرمند باروک بود. نقاشی‌های استروتسی به صورت دیوارنگاره هم بود. او در موضوعات گوناگون از جمله رویدادهای تاریخی، تک‌چهره، تمثیلی و زندگی روزانه نقاشی می‌کشید. او در اواخر عمر در ونیز کار می‌کرد. استروتسی به عنوان بنیانگذار اصلی سبک باروک ونیزی شناخته می‌شود.
هوسر اصلاحی در دریانوردی است که برای یک کابل دریانوردی یا طناب بکار رفته در مهار اندازی یا کشیدن کشتی استفاده می‌شود. هوسری که از درون چشمی لنگر می‌گذرد به نام "سوراخ گربه" نیز شناخته می‌شود. این گونه هوسر بر روی کناره سوراخ‌دار کشتی قرار دارد.
دِریکِن‌گارد که در ژاپن تحت نام دوراگو-آن دُراگون شناخته می‌شود، عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی اکشن است که توسط شرکت‌های کاویا، اکسس گیمز و پلاتینیوم گیمز توسعه یافته است. اولین نسخه از این سری "به همین نام" در سپتامبر ۲۰۰۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شد و از آن زمان به بعد دنباله، پیش‌درآمد و مشتقاتی بر اساس آن منتشر شده‌است. ایده اولیه بازی به تاکاماسا شیبا و تاکویا ایواساکی تعلق دارد و روند بازی ترکیبی بین بازی‌های "ایس کامبت" و "دینستی واریرز ۲" است. داستان این مجموعه نیز توسط شیبا،
واریرز ۲" است. داستان این مجموعه نیز توسط شیبا، ایواساکی، تارو یوکو و ساواکو ناتوری خلق شده‌است که تحت تأثیر فولکلور اروپایی و مجموعه انیمه‌های نامدار و فیلم‌های روز قرار گرفته بودند. محیط مجموعه اصلی بازی به سبک اروپای شمالی و جهانی به گونهٔ خیال‌پردازی تاریک است، مکانی که انسان‌ها و موجودات از اسطوره‌ها و افسانه‌ها در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند، در حالی که مشتقات آن در واقعیت جایگزین اتفاق می‌افتد.
ایو روشه (; – ) کارآفرین اهل فرانسه و بنیانگذار شرکت تولیدی لوازم آرایشی ایو روشه بود. او بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد و از پیشگامان به‌کارگیری مواد طبیعی در لوازم آرایشی به‌شمار می‌رود. او همچنین برندهٔ نشان لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
رؤیا رمضانی طراح و فعال حقوق زنان اهل ایران است. رمضانی متولد شمال ایران و بزرگ‌شده تهران است و در ۱۸ سالگی برای تحصیل به کانادا مهاجرت کرد. وی در دانشگاه یورک و دانشگاه هنرهای تجسمی نیویورک به تحصیل پرداخته و در حال حاضر در تیم نوآوری جی‌پی مورگان در شهر سان‌فرانسیسکو مشغول فعالیت است. در سال ۲۰۱۷ نام وی به عنوان یکی از زنان اثرگذار و الهام‌بخش در سراسر جهان، در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
خرس شاخ توخالی ()؛ (مارس ۱۸۵۰ – ۱۵ مارس ۱۹۱۳) (سن ۶۲–۶۳) پلیس، سخنران عمومی، و دیپلمات بود. فعالیت. رهبر سرخ‌پوستان لاکوتا بود. او در بسیاری از نبردها از جمله نبرد لیتل بیگ‌هورن، از جمله نبرد «لاکوتا سو» شرکت کرد. به عنوان رئیس پلیس سرخ‌پوست، «کرو سگ» را به دلیل قتل «تیل» دستگیر کرد و بعدها در همین مورد، در دیوان عالی ایالات متحده شهادت داد و ازخود دفاع کرد. او مذاکره‌کننده ارشد و مذاکره‌کننده حامی سرخ‌پوستان بود، خرس شاخ توخالی برای اولین بار مقابل هر دو رئیس‌جمهور آمریکاتئودور روزولت و توماس وودرو ویلسون
آمریکاتئودور روزولت و توماس وودرو ویلسون رژه رفت. او در آخرین سفرش بر اثر ذات‌الریه درگذشت. زندگی‌نامه او در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. برخی منابع تصویر او را در ۱۸۹۹ به عنوان تصویر سال سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا ثبت کردند و در اسکناس پنج دلاری آمریکا عکسی از او هست. تمثالی به افتخار خرس شاخ توخالی در سال ۱۹۶۲ در داکوتای جنوبی بنا شد. زندگی‌نامه. خرس شاخ توخالی در دوران مدرن و در شهرستان شریدن، نبراسکا به دنیا آمد. او که نام خود را از پدربزرگش گرفته بود، یکی از هفت پسر ارشد شاخ خالی بود که مادرش می‌خواست همه
هفت پسر ارشد شاخ خالی بود که مادرش می‌خواست همه کاری را انجام دهد. در طی نبرد «اش»، او یک کودک بود و همراه با مادرش در فورت لارامی، وایومینگ پایگاه تاریخی ملی فورت در تمامی جنگ‌ها حضور یافت، تا زمانی که فورت لارامی در اکتبر ۱۸۵۵ آزاد شد او به همراه مادرش به اسارت درآمدند. خرس هورن در ۳۱ جنگ شرکت کرد و اولین نبرد خود را در سن ۱۲ سالگی از سر گذراند. در ۱۶ سالگی او که یک نوجوان بود همراه با پدرش در جنووا، نبراسکا در نبردهای مختلف از جمله علیه مهاجران و معدنچیان مونتانا، در وایومینگ و داکوتای شمالی و جنوبی
مونتانا، در وایومینگ و داکوتای شمالی و جنوبی شرکت کرد. او علیه نیروی زمینی ایالات‌متحده آمریکا در وایومینگ و کروو ایجنسی، مونتانا جنگید، سپس در ۱۸۶۹ در اقدامی علیه اتحادیه راه‌آهن اقیانوس آرام شرکت داشت. خرس شاخ توخالی با «تخت‌خواب خوب» در سال ۱۸۷۴ ازدواج کرد و هفت فرزند داشت. در همان سال کار در ارتش آمریکا به عنوان یک سرباز دیده‌ور را آغاز کرد. در سال ۱۸۷۶ خرس همراه با گروه «دوکتری» که از قبیله بزرگ لاکوتا و تحت سرپرستی خودش بودند به سربازان تحت فرمان (آلفرد تری) پیوست تا به جستجوی اسب‌های گم‌شده بروند و
تری) پیوست تا به جستجوی اسب‌های گم‌شده بروند و با گروهی از سربازان برکنار شده آلفرد تری به جنگ پرداختند. پس از دو روز تعقیب افراد تری، آن‌ها به سوی اردوگاه حرکت کرده و در نبرد لیتل بیگ‌هورن. شرکت کردند. خرس شاخ توخالی به نوبه خود ادعا کرد شخصاً با مارکوس رنو و نیز جرج آرمسترانگ کاستر مبارزه کرده‌است. او در سال ۱۸۸۰ به واشینگتن دی سی سفر کرد تا دربارهٔ مسائل مربوط به نیروی ذخیره با دولت ایالات‌متحده مذاکره کند.
شیر اللات () یک مجسمه باستانی در معبد اللات در شهر پالمیرا سوریه قرار داشت. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵ این مجسمه به وسیلهٔ داعش که پالمیرا را تسخیر کرده بود صدمات جدی می‌بیند. بعد از آن به موزه ملی دمشق منتقل می‌شود و در آنجا بازسازی می‌شود. تشریح. مجسمه شیر اللات ساخته شده از سنگ آهک است که در اوایل قرن اول میلادی ساخته شد و ۵/۳ متر (۱۱ فوت) ارتفاع و ۱۵ تن وزن دارد. شیر به عنوان هم سخن اللات شناخته می‌شود. غزال سمبل لطافت و صفات دوست داشتنی اللات است. پنجه چپ این شیر یک سنگ نوشته پالمیرینی است که بخشی از آن آسیب
شیر یک سنگ نوشته پالمیرینی است که بخشی از آن آسیب دیده‌است که نوشته‌است: اللات برکت می‌دهد، هر آنکس را که در محراب خون نریزد. تاریخچه. این مجسمه در سال ۱۹۷۷ توسط یک گروه باستان‌شناس لهستانی که تحت مسئولیت میشل گالیگوسکی کار می‌کردند کشف شد. آن را به صورت قطعه قطعه پیدا کردند که به عنوان آنتیک در پایه معبد مجدداً استفاده می‌شد. بعداً تصمیم گرفتند این قطعات را سرهم کرده و در ورودی موزه پالمیرینی بگذارند. این کار به عهده یک ترمیم‌کننده بنام ژوزف گازی گذاشته شد. در سال ۲۰۰۵ آن را بازسازی کردند و اشکالاتی که در
در سال ۲۰۰۵ آن را بازسازی کردند و اشکالاتی که در سرهم کردن قطعات ایجاد شده بود را برطرف کند. بالاخره آن را بازسازی کردند تا آن را شبیه وضعیت اصل آن برگرداندند. در جنگ داخلی سوریه مجسمه را با بک ورقه فلزی و کیسه‌های شن پوشاندند تا از صدمات جنگ محفوظ بدارند. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵ این مجسمه توسط داعش بشدت آسیب دید. بعد از آزادی پالمیرا توسط ارتش سوریه مدیر کل آنتیک و موزه‌های سوریه مأمون عبدالکریم اعلام کرد که قطعات هنوز در محل خودشان هستند و می‌بایست امکان سوار کردن آن‌ها باشد و امید بازسازی آن را زنده کرد. در سال
آن‌ها باشد و امید بازسازی آن را زنده کرد. در سال ۲۰۱۶ مجسمه به دمشق منتقل شد و یک ترمیم کامل روی آن انجام شد. در اول اکتبر ۲۰۱۷ مجسمه کاملاً ترمیم شد و الان در موزه ملی دمشق به نمایش گذاشته شده‌است. تا زمانی که ایمنی آن در پالمیرا حتمی باشد آن را به آنجا منتقل کنند.
کوه ونتو () یکی از کوه‌های ناحیه پروانس در جنوب فرانسه است که در فاصله حدوداً بیست کیلومتری شمال شرقی کرپانتره در وکلوز قرار دارد. ضلع شمالی کوه هم‌مرز با دپارتمان دروم است. ارتفاع این کوه ۱۹۰۹ متر است و بلندترین کوه ناحیه به‌شمار می‌رود. از این رو القابی مانند «غول پرووانس» یا «کوه بی مو» به آن داده‌اند. شهرت کوه ونتو به دلیل قرار گرفتن آن در مسابقه دوچرخه سواری تور دو فرانس است. در تور دو فرانس ۲۰۰۹ میزبان نخستین آخر خط کوهستانی مرحله ماقبل پایانی در تاریخ تور بود. ونتو در فرانسوی به معنی بادی است و این
تور بود. ونتو در فرانسوی به معنی بادی است و این نام، به دلیل بادخیز بودن کوه به آن داده شده‌است. بادهایی با سرعت ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت در آن ثبت شده‌است. در ۲۴۰ روز سال، سرعت باد بیش از ۹۰ کیلومتر بر ساعت است. معمولاً جاده فراز کوه به دلیل بادهای شدید بسته‌است. به ویژه «گردنه طوفان» در نزدیکی قله به دلیل بادهای قدرتمند این گردنه شناخته شده‌است. منشأ این نام به سده یکم یا دوم میلادی بازمی‌گردد. ممکن است از وینتور (خدای قله‌ها در قوم گل) یا ون-توپ (به معنی قله برفی در زبان گلی) گرفته شده باشد. کوه ونتو از نظر
برفی در زبان گلی) گرفته شده باشد. کوه ونتو از نظر زمین‌شناسی بخشی از آلپ است، ولی معمولاً به دلیل نبودن کوه‌هایی با ارتفاع مشابه در نزدیکی آن، جدا از آلپ در نظر گرفته می‌شود. بالای کوه از سنگ آهک بدون پوشش گیاهی تشکیل شده‌است و باعث می‌شود که از فاصله دور در تمام سال به صورتی قله ای پوشیده از برف دیده شود. پوشش برف واقعی آن از دسامبر تا آوریل باقی می‌ماند. موقعیت این کوه بر فراز دره رون باعث می‌شود بر تمام ناحیه اشراف داشته باشد و در یک روز آفتابی از کیلومترها دورتر قابل مشاهده باشد. تاریخچه. نخستین صعود
دورتر قابل مشاهده باشد. تاریخچه. نخستین صعود ثبت شده توسط ژان بوریدان انجام شده‌است. او در مسیر خود به سوی دادگاه پاپی در اوینیون پیش از سال ۱۳۳۴ «برای انجام مشاهدات هواشناسی» از کوه ونتو صعود کرد. شاعر ایتالیایی پترارک شرح یک صعود احتمالاً خیالی توسط برادرش در ۲۶ آوریل ۱۳۳۶ را در اثر خود به نام صعود به کوه ونتو نوشت. در سده پانزدهم کیسایی در بالای کوه ساخته و به صلیب مقدس اختصاص داده شد. در سال ۱۸۸۲ ایستگاه هواشناسی در قله ساخته شد ولی اکنون از آن استفاده نمی‌شود. در دهه ۱۹۶۰ یک دکل مخابراتی ۵۰ متری در آن
در دهه ۱۹۶۰ یک دکل مخابراتی ۵۰ متری در آن نصب شد. پوشش گیاهی و جانوری. در گذشته کوه ونتو پوشیده از درختان بود؛ ولی از سده دوازدهم به بعد، کشتی سازان بندر نظامی تولون (فرانسه) درختان آن را به صورت سیستماتیک بریدند. از سال ۱۸۶۰ گونه‌هایی از درختان سخت‌چوب (مانند بلوط همیشه‌سبز و راش) و انواع مخروطیان (مانند سدر اطلسی و سیاه‌کاج) در بخشی از سطح کوه کاشته شد. در ارتفاعات بالاتر، گونه غالب درخت ارس است. دوچرخه سواری جاده. علاقه‌مندان دوچرخه‌سواری جاده می‌توانند از سه مسیر به قله صعود کنند. هر سال مسابقه آماتوری
سه مسیر به قله صعود کنند. هر سال مسابقه آماتوری برای صعود به قله در ۲۴ ساعت برگزار می‌شود. در سال ۲۰۰۶ ژان-پاسکال رو رکورد صعود از بدوین را شکست و در ۲۴ ساعت، ۱۱ بار سربالایی را طی کرد. تور دو فرانس. کوه ونتو صحنه یکی از خسته کننده‌ترین سربالایی‌های مسابقه دوچرخه سواری تور دو فرانس است. این کوه از سال ۱۹۵۱ تاکنون ۱۵ بار در مسیر تور قرار داشته‌است که بیشتر، از مسیر بدوین گذشته‌است. شهرت کوه ونتو دوچرخه سواران را از اقصی نقاط جهان به سوی خود جذب کرده‌است. بدنامی این کوه در جهان به دلیل جان باختن تام سیمپسون
این کوه در جهان به دلیل جان باختن تام سیمپسون رکابزن بریتانیایی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۷ بر اثر گرمازدگی بود. مرگ او ناشی از ترکیب چند عامل از جمله دهیدراسیون، آمفتامین و الکل بود. هرچند هنوز علت اصلی مرگ او مورد بحث است. سیمپسون در یک کیلومتری قله به زمین افتاد؛ ولی از تماشاچیان خواست او را بلند کنند تا دوباره بر دوچرخه سوار شود. پس از آن که مسافتی حدود ۵۰۰ متر را طی کرد، دوباره به زمین افتاد و در بیمارستان درگذشت. در پیراهن و خون او، آمفتامین یافت شد. یادبودی برای سیمپسون در نزدیکی قله ساخته شده‌است. در سال ۱۹۷۰
سیمپسون در نزدیکی قله ساخته شده‌است. در سال ۱۹۷۰ ادی مرکس هنگامی که برنده مرحله شد، در آستانه سقوط بود. در سال ۱۹۹۴ نیز اروس پولی در ابتدای مرحله فرار کرد و به فاصله ای قابل توجه با گروه اصلی دست یافت و با این که در سربالایی، در هر کیلومتر یک دقیقه از برتری خود را از دست داد، نخستین نفری بود که به رأس رسید و در نهایت، برنده مرحله شد. آخر خط مرحله تور دو فرانس. مسابقه ده بار در قله کوه ونتو خاتمه یافته‌است. خط پایان در ارتفاع ۱۹۰۹ متر قرار دارد؛ البته در چهار دوره خط پایان در ارتفاعی پایینتر در تراز ۱۸۹۵
دوره خط پایان در ارتفاعی پایینتر در تراز ۱۸۹۵ متری واقع بود. سربالایی از بدوین به کوه ونتو. سربالایی بدوین به کوه ونتو یکی از سخت‌ترین مسیرهای دوچرخه سواری حرفه‌ای است. مسیر سربالایی به صورت دقیق اندازه‌گیری شده‌است تا جزئیات آن مشخص شود. نمودار شیب متوسط در هر کیلومتر در بسیاری از کتاب‌ها و وبگاه‌های مربوط به دوچرخه سواری قابل مشاهده است. شیب متوسط کل و شیب متوسط در هر کیلومتر، اندکی متفاوت و وابسته به منبع اطلاعات است. اندازه‌گیری‌های دقیق نشان می‌دهد که شیب متوسط کل سربالایی ۷٫۴۳٪ است. این مقدار بر پایه
متوسط کل سربالایی ۷٫۴۳٪ است. این مقدار بر پایه فاصله افقی ۲۱۷۶۵ متر و افزایش ارتفاع ۱۶۱۷ متر محاسبه شده‌است. فاصله واقعی طی شده ۲۱۸۲۵ متر است. شیب متوسط در هر کیلومتر به صورت جدول زیر است: اسکی. دو منطقه کوچک برای اسکی تجهیز شده‌است که یکی در صفحه شمالی و دیگری در صفحه جنوبی کوه قرار دارند. باد شدید و ارتفاع نسبتاً کم باعث شده‌است زمان بازبودن پیست‌ها برای عموم محدود شود. صفحه بالایی بر اثر بادهای شدید پر از تکه‌های یخ است.
وینسنت مون (؛ زادهٔ ) فیلم‌ساز، مردم نگار تجربی و عکاس مستقل اهل فرانسه است. او از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ کارگردان اصلی پروژه Concerts à Emporter در La Blogothèque بود؛ پروژه ای که به طور اختصاصی برای اینترنت طراحی شده و شامل فیلم های موسیقی در موقعیت های خاص، عمدتاً در فضای باز، با تمرکز بر موسیقی ایندی راک و هنرمندانی چون R.E.M.، تام جونز و آرکید فایر بود. از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، مون با دوربینی در کوله پشتی خود به سفرهای جهانی پرداخت و مجموعه Petites Planètes را خلق کرد که به مستندسازی آیین های مذهبی، موسیقی مقدس و
کرد که به مستندسازی آیین های مذهبی، موسیقی مقدس و فرهنگ های محلی اختصاص داشت. او بدون تیم حرفه ای و اغلب با کمک ساکنان محلی و بدون بودجه ای از صنعت سینما، به تولید فیلم های خود می پرداخت. تمام آثار او، از فیلم ها تا ضبط های موسیقی، رایگان و تحت مجوز کریتیو کامنز در اینترنت منتشر می شوند. زندگی نامه. نخستین تجربیات (۲۰۰۰-۲۰۰۵). وینسنت مون که در پاریس بزرگ شد، به مدت سه سال در آتلیر رفلاکس در مونتروی عکاسی آموخت. در این دوره، با مایکل آکرمن و آنتوان داگاتا، دو عکاسی که تأثیر بسزایی بر کارهای آینده اش داشتند،
عکاسی که تأثیر بسزایی بر کارهای آینده اش داشتند، آشنا شد. او در آن زمان به عنوان عکاس فعالیت می کرد و به مرور تصاویر خود را به حرکت درآورد و آنها را در قالب اسلایدشوهای موسیقی محور ارائه داد. در سال ۲۰۰۳، مون وبلاگ Les Nuits de Fiume را راه اندازی کرد که به مستندسازی زندگی شبانه پاریس، به ویژه کنسرت های موسیقی، اختصاص داشت. در سال ۲۰۰۵، پس از آشنایی با آثار فیلم سازان تجربی همچون پیتر چرکاسکی و استفان دوسکین، مون اولین فیلم های کوتاه خود را تولید کرد. این فیلم ها ترکیبی از داستان پردازی صمیمی و تکنیک های
فیلم ها ترکیبی از داستان پردازی صمیمی و تکنیک های تجربی بودند و از دوربین های سوپر ۸ گرفته تا تلفن های همراه برای فیلم برداری آنها استفاده می شد. در همین دوران، مون به امکانات اینترنت علاقه مند شد و از آن به عنوان بستری برای انتشار رایگان آثارش استفاده کرد. هم زمان با ورود جدی تر به دنیای موسیقی، او در یکی از کنسرت های گروه The National در پاریس با آنها آشنا شد. این دوستی منجر به چندین همکاری شد، از جمله استفاده از عکس های او در جلد آلبوم سوم گروه، Alligator. مون همچنین دو موزیک ویدیو برای آنها به نام های
مون همچنین دو موزیک ویدیو برای آنها به نام های Daughters of the Soho Riots و Lit Up کارگردانی کرد. در همین دوره، او پروژه های دیگری مرتبط با موسیقی را آغاز کرد و برای هنرمندانی چون Clogs، سیلوَن شووو و بارزین ویدیوهایی ساخت. کنسرت های آماده (2006-2009). در سال ۲۰۰۶، تحت تأثیر فیلم Step Across The Border درباره ی موسیقی دان انگلیسی Fred Frith و با انگیزه ی ضبط موسیقی به روشی خلاقانه تر، Vincent Moon به همراه Christophe Chryde Abric پروژه ی Les Concerts à Emporter یا Take Away Shows را به عنوان پادکست
à Emporter یا Take Away Shows را به عنوان پادکست ویدیویی La Blogothèque بنیان نهاد. کنسرت های آماده مجموعه ای از اجراهای ویدیویی بداهه در فضای باز با حضور موسیقی دانان است که در شرایط غیرمنتظره ضبط شده و به صورت رایگان در اینترنت منتشر می شود. طی چهار سال، آنها موفق شدند بیش از ۲۰۰ ویدیو با گروه هایی نظیر R.E.M.، Arcade Fire، Sufjan Stevens، Tom Jones، Beirut، Grizzly Bear، Sigur Rós و بسیاری دیگر ضبط کنند. این اجراها عمدتاً در سبک راک و پاپ بوده و بیشتر بر موسیقی دانان آمریکای شمالی تمرکز داشتند. Vincent
موسیقی دانان آمریکای شمالی تمرکز داشتند. Vincent Moon در این پروژه سبک منحصربه فرد خود را تکامل بخشید: صمیمیتی که بلافاصله قابل تشخیص است، با قاب بندی های بلند و سیال، اغلب در یک برداشت بدون تکرار. کنسرت های آماده خیلی زود مخاطبان زیادی را به خود جذب کرد، تا جایی که New York Times در گزارشی نوشت: «Vincent Moon موزیک ویدئو را از نو اختراع کرده است.» نسل جدیدی از فیلم سازان جوان در سراسر جهان، تأثیر این پروژه و رویکرد ارگانیک آن به موسیقی را تصدیق کردند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ نشان داد که بیش از ۱۰۰ پروژه ی
مطالعه در سال ۲۰۱۰ نشان داد که بیش از ۱۰۰ پروژه ی فیلم سازی در اینترنت، مستقیماً از کنسرت های آماده La Blogothèque الهام گرفته اند. کسب و کار موسیقی، درون / بیرون (2007-2010). پس از موفقیت پروژه ی La Blogothèque، بسیاری از هنرمندان شناخته شده تر از Vincent Moon درخواست کردند که روی فیلم های بلندتری کار کند. بیشتر این پروژه ها به کاوش های جدیدی درباره ی رابطه ی موسیقی و سینما تبدیل شدند و تجربیاتی رادیکال علیه قالب های سنتی فیلم های موسیقی بودند. پس از نخستین تجربه ی جنجالی خود در قالب فیلم بلند A Skin, A
تجربه ی جنجالی خود در قالب فیلم بلند A Skin, A Night، که طرفداران گروه The National آن را بیش از حد تجربی دانستند، Moon با Michael Stipe و گروه R.E.M. برای انتشار آلبوم Accelerate همکاری کرد. این پروژه با کارگردانی مشترک Jeremiah، فیلم ساز فرانسوی، انجام شد و نتایج آن شامل فیلم آزمایشی 6days and 90nights به مدت ۴۸ دقیقه بود که از همان تصاویر به شیوه ای متفاوت استفاده می کرد. این ایده ها در موزیک ویدئوی Supernatural Superserious برای R.E.M. نیز به کار گرفته شدند، که رویکرد جدیدی را در استفاده از اینترنت در