payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیلوان کالزاتی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، تیم دوچرخه‌سواری بارلوورد، آر.ای.ژ.تی. سمنس، آژ۲آر لا موندیال، تیم دوچرخه‌سواری اگریتوبل، تیم اسکای، و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
الکساندر ژنییز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی، دلکو–مارسی پوونس کی‌تی‌ام، تیم سانوب، و آژ۲آر لا موندیال اشاره کرد.
آنتونی شارتو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی، تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول و تیم موویستار اشاره کرد.
آنتونی رو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
بنوآ ووگرونار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
دامیان گودن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی و تیم دوچرخه‌سواری آرمی دو تر اشاره کرد.
فلوریان روسو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
جیمی انگولوان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
ژونتان ایور (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول، تیم سانوب، تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون، تیم لوتوان‌ال–یومبو، تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو، و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
ژوزه بئار (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
لوک لوبلان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
متیو لادانیوس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
میشائل دالمیدا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
میکائل بورگن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
سباستیان شاوانل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
سباستیان تورگو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی، اشاره کرد.
آلن بوندو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آلکسی وویلرموز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون، و تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون، اشاره کرد.
آرتور ویشو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
شارلی موته (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری رنو و تیم دوچرخه‌سواری سیستم یو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کریستف منگن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
دیمیتری شامپیون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی، تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو، آژ۲آر لا موندیال، و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
اروه بوسار (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ژان-فرانسوآ برنار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به لا وی کلر اشاره کرد.
ژان-رنه برنودو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری رنو اشاره کرد.
ژولیان سیمون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول، تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون، و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
ژرمی روآ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
کنی الیسوند (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی و تیم اسکای اشاره کرد.
لوید موندوری (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال اشاره کرد.
نیکولا پورتال (؛ زادهٔ – درگذشته ۳ مارس ۲۰۲۰) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، تیم موویستار، و تیم اسکای اشاره کرد.
پیر رولان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به کنندیل–دراپاک، تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
کریستف کرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول، تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس و تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
پیریک فدریگو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کردیت اگریکول، تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی، تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی، و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
سیریل گوتیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو، تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی و آژ۲آر لا موندیال اشاره کرد.
آلبر تایلاندیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا اسپرینت در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد.
اوبر دوپون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، دلکو–مارسی پوونس کی‌تی‌ام، آر.ای.ژ.تی. سمنس، و آر.ای.ژ.تی. سمنس، اشاره کرد.
آرنولد ژانسون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، سن میشل–اوبر۹۳، تیم موویستار، تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی، و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
پیر ترنتن (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوچرخه‌سواری پیست اهل فرانسه است. او برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. ترنتن در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
تومور سلول ژانت در غلاف تاندون () که با نام‌های سینوویومای ژانت سل و تنوسینوویت ندولار هم شناخته می‌شد، یک ضایعهٔ سخت با قطر ۱ تا ۳ سانتی‌متر است که اغلب در تاندون انگشتان، دست‌ها، مچ با ترجیح سطوح فلکسور دیده می‌شود. این تومور بیشتر در غلاف تاندون‌های مچ دست و انگشتان افراد ۲۰ تا ۵۰ ساله دیده می‌شود که فاقد درد بوده و می‌توانند باعث خوردگی سطح استخوان می‌شوند. راه درمان این بیماری، جراحی است، اما این تومور پس از درمان، تمایل به عود مجدد دارد.
سندرم ناشنوایی-ایکتیوز-التهاب قرنیه () که با عناوین سوختگی پیشرونده پوستی قرنیه‌ای، اریترودرمای شبه ایکتیوز با درگیری قرنیه و ناشنوایی و سندرم کی‌آی‌دی هم شناخته می‌شود، یک بیماری نادر است که در بدو تولد یا دوران شیرخواری آغاز شده و با کدورت پیشروندهٔ قرنیه، هیپرکراتوز خفیف گسترده یا پلاک‌های مجزای قرمزرنگ و ناشنوایی حسی-عصبی همراه است. این بیماری در اثر جهش در ژن GJB2 ایجاد می‌شود.
محمدحسین فیاض (زاده ۱۳۴۹ ولسوالی مالستان ولایت غزنی) نویسنده، روحانی و شاعر هزاره اهل افغانستان است. زندگی‌نامه. محمدحسین فیاض زاده ۱۳۴۹ از ولسوالی مالستان ولایت غزنی افغانستان است. وی تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس مناطق زادگاه خویش فرا گرفت و در سال ۱۳۷۰ با افزایش جنگ‌های داخلی به مشهد ایران مهاجرت کرد. در زمان مهاجرت او توانست کارشناسی ارشد/ماستری تاریخ اسلام را بدست بیاورد. وی همزمان با تحصیل به عضویت انجمن شاعران انقلاب اسلامی افغانستان را نیز کسب کرد. آثار. وی در سال ۱۳۷۲ به کابل بازگشت و کتاب زیر
آثار. وی در سال ۱۳۷۲ به کابل بازگشت و کتاب زیر آسمان کابل و در زمستان سال ۱۳۷۳ کتاب سنگر شیخ‌تراغ که در موضوع خاطرات جهاد بود را نوشت. وی در سال ۱۳۸۷ مجموعه شعر گنجشک تبعیدی را منتشر کرد. کتابهای تحقیقی و مجموعه‌های شعری ذیل نیز از آثار اوست: شعر امروز غزنی، کشتهٔ تدریجی، یک‌کلکین و صد گنجشک، آسیب‌شناسی روابط شیعیان افغانستان، اینجا کویته است، فریاد روشنایی، تاریخ و مردم مالستان، زندگی تحلیلی حضرت زهرا (س)
محمود جعفری (زاده ۱۳۵۷ - قره‌باغ - غزنی) نویسنده و شاعر از هزاره افغانستان است. زندگی نامه. محمود جعفری زاده ۱۳۵۷ از ولسوالی قره‌باغ غزنی افغانستان است. وی تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس اطراف زادگاه خویش خواند و بعدها به ایران مهاجرت کرد. وی تحصیلات خود را در شهر قم ادامه داد و در دههٔ هفتاد دوباره به افغانستان بازگشت و بعدها توانست در موسسهٔ تحصیلات عالی کاتب مدرک لیسانس خود را کسب کرد. آثار. آثار منتشر شده از محمود جعفری:
اوتل-دیویِ پاریس (؛ ؛ "خوانده می‌شود": "اوتل دیو دو پَقی") اولین و قدیمی‌ترین بیمارستان شهر پاریس و قدیمی‌ترین بیمارستان فعالِ دنیاست که در سال ۶۵۱ میلادی توسط سن لاندری تأسیس شد. این مجموعهٔ درمانی، اصلی‌ترین بیمارستان در گروه «کمک‌های عمومی–بیمارستان‌های پاریس» است. این بیمارستان متعلق به دانشگاه دکارت پاریس است و در ایل دولاسیته بر کرانهٔ رودخانهٔ سن و در کنار کلیسای نوتردام پاریس واقع شده‌است. توضیح کلی. اوتل دیویِ یک بیمارستان دولتی واقع در ایل دولاسیته در منطقه ۴ پاریس، در نزدیکی کلیسای نوتردام. این
در منطقه ۴ پاریس، در نزدیکی کلیسای نوتردام. این بیمارستان توسط سنت لاندری در سال ۶۵۱ پس از میلاد تأسیس شد، اما اولین اسناد رسمی تاریخی آن را به سال ۸۲۹ میلادی می‌رسانند، که آن را قدیمی‌ترین بیمارستان در فرانسه و احتمالاً قدیمی‌ترین بیمارستان دائماً فعال در جهان می‌کند. اوتل دیو تا اوایل قرن هفدهم تنها بیمارستان شهر پاریس تا مدتی نسبتا طولانی بود. اوتل دیو اصلی در سواحل رود سن در ضلع جنوبی ایل دولاسیته قرار داشت. چندین بار در اثر آتش سوزی ویران شد و برای آخرین بار در مکان فعلی خود در ضلع شمالی نوتردام بین
بار در مکان فعلی خود در ضلع شمالی نوتردام بین سال های ۱۸۶۷ و ۱۸۷۸، به عنوان بخشی از بازسازی پاریس توسط هاوسمان، بازسازی شد. امروزه اوتل دیو که توسط «کمک‌های عمومی–بیمارستان‌های پاریس» (AP-HP) اداره می شود، یک بیمارستان آموزشی مرتبط با دانشکده پزشکی پاریس-دکارت است. ادامه. گرچه این بیمارستان حوادث مخرب زیادی همچون چندین آتش‌سوزی مهیب را از سر گذرانده‌است (معماری فعلی آن مربوط به سال ۱۸۷۷ میلادی است) اما دو ساختمان از این مجموعه، در قرن ۷ و ۱۷ میلادی ساخته شدند. این بیمارستان به‌عنوان نمادی از نیکوکاری و
شدند. این بیمارستان به‌عنوان نمادی از نیکوکاری و مهمان‌نوازی بر پا شد و تا دوران رنسانس، تنها بیمارستان پاریس بود. بعدها با پدیدار شدن بیمارستان‌های دیگری در پاریس، هر یک از آن‌ها بر روی تخصصی خاص تمرکز کردند. مثلاً بیمارستان پیتی-سالپتری‌یر مرکز اصلی پژوهش و درمان بیماری‌های دستگاه عصبی مرکزی و سالخوردگی است و بیمارستان سن-لویی، مرکز درمان بیماری‌های پوست و مو است. طی ۵۰ سال گذشته، اوتل-دیو تمرکز خاصی بر بیماری‌های دستگاه درون‌ریز و به‌ویژه دیابت داشته‌است. در چند سال اخیر، یک بخش بزرگ و مجهز چشم‌پزشکی هم
در چند سال اخیر، یک بخش بزرگ و مجهز چشم‌پزشکی هم در آن دایر شده‌است. از پزشکان مشهور این بیمارستان، می‌توان به گیوم دوپوئیتران، ژوزف رکامیه، ماری فرانسوا زاویه بیشا، آنری آلبر آرتمن، آمبروز پاره، ژوزف فورلنز، پل ژرژ دیولافوآ و آرمان تروسو اشاره کرد.
کمک‌های عمومی-بیمارستان‌های پاریس () که به اختصار «AP-HP» نامیده می‌شود، یک اتحادیهٔ شرکت‌ها (تراست) از بیمارستان‌های دانشگاهی در شهر پاریس و حومهٔ آن است. این تراست، بزرگترین سیستم بیمارستانی اروپا و یکی از بزرگترین مجموعه‌های بیمارستانی جهان است که خدمات بهداشت و سلامت، آموزش پزشکی، پژوهش، پیشگیری، آموزش عمومی، سرویس اورژانس را در ۵۲ رشتهٔ تخصصی پزشکی ارائه می‌کند. این تراست بیمارستانی، بیش از ۹۰٬۰۰۰ کارمند (شامل ۱۵٬۸۰۰ پزشک و متخصص) در ۴۴ بیمارستان زیرمجموعهٔ خود داراست و سالیانه بیش از ۵٬۸ میلیون بیمار
خود داراست و سالیانه بیش از ۵٬۸ میلیون بیمار مراجعه‌کننده دارد. این مجموعه همچنین با دانشگاه پاریس و ۷ دانشکدهٔ پزشکی آن مرتبط است و ۲ مرکز دندان‌پزشکی و ۲ داروخانه اختصاصی دارد.
لاندریِ پاریس (؛ مرگ حوالی سال ۶۶۱) قدیس مسیحی اهل فرانسه بود. او ابتدا منشی ارشد دفتردار سلطنتی بود و در سال ۶۵۰ میلادی، به‌عنوان اسقف پاریس جانشین آدوبرتوس شد. در طول قحطی سال‌های ۶۵۰–۶۵۱، اسقف لندری تمام دارایی‌های شخصی خود و همچنین برخی از مبلمان و ظروف مقدس کلیسا را برای اطعام فقرا فروخت. وی نخستین بیمارستان این شهر را پایه‌گذاری کرد و آن را به کریستوفر قدیس تقدیم نمود. او به خاطر بنیان‌گذاری نخستین بیمارستان این شهر و تقدیم آن به کریستوفر قدیس شناخته می‌شود. وی و ۲۳ اسقف دیگر منشور کلوویس دوم را که در
وی و ۲۳ اسقف دیگر منشور کلوویس دوم را که در سال ۶۵۳ میلادی به کلیسای سن-دنی داده شد، تصویب و تصدیق کردند. روز بزرگداشت او در تقویم مسیحی، ۱۰ ژوئن است.
بیمارستان سن-لویی () یک بیمارستان در پاریس است که توسط معمار فرانسوی «کلود وِلفو» در سال ۱۶۱۱ میلادی، به درخواست هانری چهارم، پادشاه فرانسه طراحی و ساخته شد. این مجموعهٔ درمانی، یکی از بیمارستان‌های گروهِ «کمک‌های عمومی–بیمارستان‌های پاریس» است که در خیابان کلود ولفو، پلاک ۱ (در منطقه ۱۰ پاریس) و در نزدیکی ایستگاه متروی «گونکور» واقع شده‌است. ساخت این بیمارستان در ۱۷ مه ۱۶۰۷ میلادی به دستورِ هانری چهارم فرانسه آغاز شد تا از تراکم و فشارِ کاریِ بیمارستان اوتل-دیو در دوران اپیدمی طاعون کاسته شود. وی این مرکز
در دوران اپیدمی طاعون کاسته شود. وی این مرکز درمانی را به یادِ لوئی نهم که در اثر اسهال خونی منتشر و کشنده در تونس درگذشته بود «سن لویی» نام نهاد. این بیمارستان از قرن نوزدهم نقش مهمی در مطالعه بیماری‌های پوست داشته و دارای موزه‌ای از بیماری‌های پوستی با مجسمه‌های مومی است. امروزه این بیمارستان یکی از مراکز اصلی و مهم بیماری‌های پوست و مو، خون‌شناسی و سرطان‌شناسی است.
پیچرنو (به ایتالیایی: Picerno) یک شهر و کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا در ناحیهٔ باسیلیکاتا واقع شده‌است. پیچرنو ۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۰۹ نفر جمعیت دارد و ۷۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوزف-نیکلا-بلز فورلنز (؛ – ) یک جراح چشم‌پزشک اهل ایتالیا و ساکن فرانسه بود. او یکی از مهمترین چشم‌پزشکان دنیا، مابین قرون ۱۸ تا ۱۹ میلادی بود و بیشتر در فرانسه و در دوران امپراتوری اول فرانسه بابت عمل جراحی کاتاراکت شهرت داشت. او به سبب مشارکت‌های مهم پزشکی خود برندهٔ نشان شوالیهٔ لژیون دونور و نشان سنت مایکل و سنت جورج شد.
جووانی باتیستا مورگانی (؛ – ) یک کالبدشناس اهل ایتالیا بود. عموماً او را پدر «آسیب‌شناسی تشریحی-بافتی» به‌حساب می‌آورند و طی ۵۶ سالی که استاد دانشگاه پادووا بود، دانشجویان فراوانی را از سرتاسر دنیا تربیت کرد. او به‌عنوان دستیار آنتونیو ماریا والسالوا (یکی از شاگردان برجستهٔ مارچلو مالپیگی) عمل کرد، که سمت مربی کالبدشناسی در مدرسه بولونیا را داشت و او را به‌ویژه در آماده‌سازی اثر معروفش "آناتومی و بیماری‌های گوش" که در سال ۱۷۰۴ منتشر شد، یاری می‌کرد. وی مؤلف کتاب بسیار بزرگ و مهم ۵ جلدی «"دربارهٔ جایگاه و
کتاب بسیار بزرگ و مهم ۵ جلدی «"دربارهٔ جایگاه و علل بیماری‌ها با استفاده از کالبدشناسی"» () بود که در سال ۱۷۶۱ میلادی منتشر شد.
ماری فرانسوا زاویه بیشا (; – ) یک آسیب‌شناس و کالبدشناس اهل فرانسه بود که با وجود عمر کوتاه خود تأثیر زیادی بر علم پزشکی دوران خود و پس از آن داشت وی در ۱۴ نوامبر ۱۷۷۱ در شهر توآرت (Thoirette) فرانسه به دنیا آمد. او در دانشگاه‌های لیون و پاریس به تحصیل پزشکی پرداخت مدرک دکترای خود را در سال ۱۷۹۳ دریافت کرد. او علاقه‌ی شدیدی به پژوهش در زمینه‌ی ساختار و عملکرد انسان داشت و زندگی خود را وقف پژوهش در زمینه های بافت شناسی، کالبد شناسی و فیزیولوژی کرد. آثار بیشا در عرصه‌ پزشکی کمک بسیاری به تحول و توسعه‌ این
در عرصه‌ پزشکی کمک بسیاری به تحول و توسعه‌ این حوزه کرد. او به ویژه با کتاب معروف خود "آناتومی عمومی کاربردی در فیزیولوژی و پزشکی" به شهرت رسید. این کتاب، نه تنها یک مرجع برای دانشجویان پزشکی بود، بلکه سبک جدیدی را در زمینه‌ آموزش بافت‌ها و ساختار انسان پایه گذاری کرد. با آنکه او میکروسکوپ در اختیار نداشت، اما تفاوت‌های ساختاری و عملکردی را بین ۲۱ بافت اولیه جنینی را که اعضاء بدن از آنها ایجاد می‌شود، تشخیص داد. برخی وی را، پدر علم بافت‌شناسی می‌دانند. او پلی میانِ آسیب‌شناسی عضوی جووانی باتیستا مورگانی و
میانِ آسیب‌شناسی عضوی جووانی باتیستا مورگانی و آسیب‌شناسی سلولی رودلف ویرشو محسوب می‌شود. به علت ابتکارات بیشا در زمینه آموزش بافت‌ها و تأثیر بزرگش بر توسعه‌ی پزشکی، نام او همواره در میان پژوهشگران و دانشجویان پزشکی به یادگار باقی خواهد ماند. او در سن ۳۰ سالگی از روی چند پله در اوتل-دیو سقوط کرد و ۱۴ روز بعد بر اثر عفونت بعد از عمل جراحی با تب درگذشت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد. نام وی یکی از ۷۲ اسمی است که بر روی برج ایفل پاریس کنده‌کاری شده‌است.
آنری آلبر آرتمن (؛ – ) جراح اهل فرانسه بود. یکی از دلایل شهرت او «روش جراحی هارتمن» است که نوعی کولکتومی دو مرحله‌ای است و وی آن را جهت درمان سرطان روده بزرگ و دیورتیکولیت ابداع کرد. نام او در عبارت «کیسهٔ هارتمن» (Hartmann’s pouch) هم وجود دارد که انبانه (کیسه) کوچکی در کیسه صفراست. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لژیون دونور شده‌است.
محمد یوسف (۲۹ ژانویه ۱۹۷۰ – ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۹) که با عنوان اوستاز محمد یوسف نیز شناخته می‌شود، یک تروریست اهل نیجریه بود که به‌عنوان بنیان‌گذار و رهبر گروه تروریستی بوکو حرام تا هنگام مرگش در سال ۲۰۰۹ شناخته می‌شود. او که تحت تأثیرات شدید ابن تیمیه قرار گرفته بود، با راه‌اندازی یک گروه سلفی دولت وقت نیجریه را به چالش کشید. دوران کودکی. محمد یوسف در یکی از روستاهای نیجریه در ایالت یوبه و در خانواده‌ای پرجمعیت به دنیا آمد. دوران کودکی وی مصادف شد با قیام‌های گروه‌های کوچک نیجریه که با هویت اسلامی اقدام به تخریب
کوچک نیجریه که با هویت اسلامی اقدام به تخریب اماکن عمومی می‌کردند. پدر و مادر او سواد بالایی نداشتند به همین خاطر محمد به مدرسه‌ای اسلامی در همان روستا سپرده شد. اساس کار این مدرسه، آموزش اصول اولیه اسلام به دانش‌آموزان بود. او در ادامه با تحصیل بیشتر در مورد اسلام، تبدیل به یک مسلمان سلفی شد. تحصیلات. دانشگاه. حسین زکریا یکی از فرهنگیان کشور نیجریه معتقد است که محمد یوسف دارای تحصیلات آموزش عالی است و این دوره را در یکی از دانشگاه‌های کشور عربستان گذرانده‌است. او در گفتگو با یک روزنامه محلی تسلط نسبی محمد
او در گفتگو با یک روزنامه محلی تسلط نسبی محمد به زبان انگلیسی را گواه سخنانش دانسته بود. تأسیس گروه بوکو حرام. محمد یوسف پس از تربیت جوانان محلی و گسترش افکارش به روستاهای سنی‌نشین در سال ۲۰۰۲ گروهی را در مایدوگوری با نام بوکو حرام تأسیس کرد. معنی نام این گروه نه به آموزش غربی است و پس از آن کار خود را در سال ۲۰۰۴ در کاما در ایالت یوبه ادامه داد. مهم‌ترین اقدام وی منسجم کردن نیروهای سلفی منطقه، زیر یک پرچم با رهبری معنوی خود بود. او با دریافت کمک‌های مالی از ثروتمندان وهابیت و فروش غیرقانونی عاج موفق به
از ثروتمندان وهابیت و فروش غیرقانونی عاج موفق به خرید اسلحه و تجهیز این گروه شد. از مهم‌ترین عملیات این گروه می‌توان به قیام بوکو حرام اشاره کرد که تحت فرماندهی معنوی محمد یوسف انجام شد. در این شورش صدها نفر از نظامیان نیجریه و اعضای گروه بوکو حرام کشته شدند. مرگ. پس از آشوب‌های به وجود آمده توسط این گروه در سال ۲۰۰۹، قسمت‌هایی از کشور دچار جنگ داخلی شد. این اتفاقات سبب شد تا ارتش نیجریه پس از خاموش کردن شورش‌ها، اقدام به دستگیری سران این گروه از جمله محمد بکند. محمد یوسف پس از شکست از نیروهای مسلح نیجریه
بکند. محمد یوسف پس از شکست از نیروهای مسلح نیجریه در منزل پدری یکی از زنان خود دستگیر شد. ارتش وی را به پلیس واگذار کرد و او را ساعاتی در بازداشتگاه نگه داشتند. سرانجام محمد یوسف، به سرعت در مقابل پاسگاه پلیس مایدوگوری و در ملا عام توسط گلوله‌های افسران اعدام شد. پس از مرگ وی در ابتدا مقامات اعلام کردند که محمد در حین فرار توسط نیروهای نظامی یا به دلیل جراحات وارده حین درگیری با نظامیان، به قتل رسیده‌است. تأثیر از ابن تیمیه. اولین پیوندهای عاطفی او با ابن تیمیه به‌طور کامل مشخص نیست اما اکثر پژوهشگران،
تیمیه به‌طور کامل مشخص نیست اما اکثر پژوهشگران، اولین برخورد وی با تفکر سلفی را در دومین دهه زندگی‌اش می‌دانند. محمد پس از بررسی همه مذاهب اسلامی به اندیشه ابن تیمیه نزدیک شد و پس از آن بارها اعلام کرد که تنها راه پاک شدن این جهان، پیاده کردن آموزه‌های وهابیت است. باورها. او همچون سایر رهبران سلفی جهان از آموزش مفاهیم سکولار و دموکراسی بیزار بود. اظهارات عجیب وی در مورد کره زمین بارها سوژه رسانه‌ها قرار گرفت. مصاحبه با بی‌بی‌سی. او در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی انگلستان در سال ۲۰۰۹، عقاید خود را روشن کرد و مدعی
در سال ۲۰۰۹، عقاید خود را روشن کرد و مدعی شد سیستم آموزش و پرورش غربی به دنبال از بین بردن اندیشه اسلام است، چرا که تنها راه نجات بشریت این بازگشتن به اصول اسلامی است. وی در بخشی از سخنانش در گفت: او همچنین به نظریه فرگشت داروین و فرایند ایجاد و بارش باران و چرخه آب باور نداشت و باران را یک معجزه از جانب پروردگار، می‌دانست. اخوان‌المسلمین. محمد یوسف بارها مخالفت خود را مبنی بر قدرت گرفتن اخوان‌المسلمین مصر اعلام کرد. او این حزب اسلامی را مخالف مصالح مسلمانان می‌دانست و در گفتگویی ضمن تأکید بر غربی بودن
می‌دانست و در گفتگویی ضمن تأکید بر غربی بودن رهبران و تفکران آن‌ها گفته بود زندگی شخصی. وی دارای ۴ زن و ۱۲ فرزند بود. یکی از فرزندان او به‌نام ابومصعب البرناوی از سال ۲۰۱۶، مدعی رهبری بوکو حرام و مخالف با رهبری ابوبکر شکائو بود. طبق گزارش‌های شاهدان عینی و منابع مختلف، او بر خلاف سخنانش مبنی بر زنده نگه داشتن شیوه و سبک زندگی اسلامی در زندگی شخصی، دارای خودرو مرسدس-بنز بود و به صورت اشرافی زندگی می‌کرد.
ژوزف رکامیه (؛ – ) جراح متخصص زنان اهل فرانسه بود. یکی از دلایل شهرت او، رواج دادنِ کورت، اسپکولوم واژینال و سوند رَحـِمی است. او در رساله‌ای تحت عنوانِ «"پژوهش در درمان سرطان"» () به سال ۱۸۲۹ میلادی، واژهٔ «متاستاز» را برای تعریف گسترش سرطان ابداع کرده و بکار برد. امروزه «جراحی رکامیه» را به عمل کورتاژ رحم می‌گویند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لژیون دونور شده‌است. کوهی در جزایر کرگولن به افتخار او نام‌گذاری شده است.
پل ژرژ دیولافوآ (؛ – ) پزشک، استاد دانشگاه و جراح اهل فرانسه بود. او از شاگردان و همکاران آرمان تروسو بود. شهرت او بخاطر مطالعاتش بر روی «آپاندیسیت حاد» و همچنین توصیف «ضایعهٔ دیولافوآ» (یکی از دلایل نادر خونریزی معده) است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لژیون دونور شده‌است.
اندیشه شاهی شاعر و داستان‌نویس افغانستانی‌تبار اهل قرقیزستان است. زندگی و سرگذشت. اندیشه شاهی متولد ۱۹۹۱ (میلادی) در شهر بیشکک پایتخت قرقیزستان است. در اصل خانواده او از افغانستان است که در جنگ‌های داخلی در حدود سال‌های ۱۹۹۰ (میلادی) به قرقیزستان مهاجر شده بودند. او در پانزده سالگی دبیرستان را به زبان روسی تمام کرد سپس در سال ۲۰۰۵ (میلادی) برای تحصیل در رشته کامپیوتر از طریق بورسیه به هندوستان رفته‌است. اندیشه شاهی دختر نوجوان با استعداد شاعر و داستان‌نویس است که از هشت سالگی به شعرگویی پرداخته‌است او در
است که از هشت سالگی به شعرگویی پرداخته‌است او در هشت سالگی اولین شعرش را به زبان روسی سرود و در سیزده سالگی در یکی از جشنواره‌های ادبی و شعری روسیه شرکت داشت که به عنوان عضو «انجمن قلم روسیه» پذیرفته شد و نیز در همین سال به ترکیه سفر کرد و عضو «کلبه مولانا» گردید. اندیشه شاهی شاعر و داستان‌نویس به زبان‌های فارسی، روسی، آلمانی و انگلیسی است و نیز به همین زبان‌ها صحبت می‌تواند، او زبان فارسی را در سطح بهتر نزد خودش از طریق خواندن متون ادبی فارسی یادگرفته است.
رومن سیکار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی و ایوسکالتل-ایوسکادی اشاره کرد.
سباستیان مینار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، آر.ای.ژ.تی. سمنس، و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
آندره داریگاد (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری بیانکی و تیم دوچرخه‌سواری السیون اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
اکسل دومون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، اشاره کرد.
سیریل گیمار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری مرسیه و تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
فابریس کولا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
فرانسیس مورو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
گیوم بونافون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
ژاگ دوپون (؛ زادهٔ – درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۱۹) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ژولیان ال فارس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به دلکو–مارسی پوونس کی‌تی‌ام، تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، تیم دوچرخه‌سواری نووو نوردیسک، تیم دوچرخه‌سواری سوجاسون و دلکو–مارسی پوونس کی‌تی‌ام اشاره کرد.
لوران گانه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
لیلیان کالمجان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی اشاره کرد.
میشل روسو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
میکائل دلاژ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
میگل مارتینز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.