payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بطوریکه مورخان گفته‌اند این قایقران‌ها روزانه حدود ۹۰۰۰۰ درهم درآمد داشتند، برحسب سنت‌های آن زمانه قایقران‌ها زنان و مردان را جدای از هم از رودخانه عبور می‌دادند، مردم روزانه به‌علت نبودن پل‌های نزدیک محل زندگی‌شان برای رفتن به سرکار یا رفتن به بازار یا بردن بار و… برای فروش در قسمت دیگر نهر از این روش استفاده می‌کردند. تنباکو فروشی (سیگار فروشی). شغل فروش تنباکو یا سیگار در زمان قدیم در بغداد وجود نداشته‌است ولی در اوایل قرن ۱۷ با شایع شدن قلیان و سیگار به‌واسطه تولیدات جدید که از اروپا وارد خاورمیانه شد
تولیدات جدید که از اروپا وارد خاورمیانه شد این شغل نیز در بغداد رایج گردید، در این رابطه لازم است ذکر شود که زندگی فروشنده تنباکو در معرض تصمیم‌گیری‌های سیاسی و دینی قرارمی‌گرفت به عنوان مثال وقتی که شرعاً کشیدن سیگار و استفاده از قلیان و تنباکو توسط روحانیت ممنوع شد زندگی آنان به‌شدت دچار آسیب‌دیدگی شد، اما این شغل نیز یکی از شغل‌ها وکارهایی بوده‌است که مردم بغداد از قرن ۱۷ به بعد از آن امرار معاش می‌کردند. فروشنده باقلا. فروش باقلا در بغداد بستگی به حضور و عدم حضور فروشنده در قدیم داشته‌است اگر موسم
و عدم حضور فروشنده در قدیم داشته‌است اگر موسم زراعی خوبی بود فروشندگان باقلا در بسیاری از نقاط بغداد دیده می‌شد ولی اگر موسم زراعی خوب نبود فروش باقلا نیز وجود نداشت، ولی این یک شغل رایج در بغداد بود به‌علت اینکه عمده مردم در بغداد باقلا را دوست داشتند به‌طور خاص مردم فقیر که بخاطر ارزان بودن آن این ماده را به عنوان ماده غذایی خریداری می‌کردند، در زمان عباسیان باقلا بدون وزن کردن به فروش می‌رسید ولی از سال ۱۰۷۳ به بعد در بازارهای بغداد باقلا با وزن کردن به فروش می‌رسید. آب باقلا نیز یکی از مواردی بود که
فروش می‌رسید. آب باقلا نیز یکی از مواردی بود که باعث می‌شد فقرا به سمت این ماده غذایی میل پیدا کنند، باقلا ماده غذایی بود که به‌طور وسیع در قدیم در بازارهای بغداد به فروش می‌رسید. منبت‌کار چوب. منبت‌کاری یکی از صنعت‌ها وکارهایی است که متحد و همکار نجاری است، برای اینکه این صنعت نیز ماده اصلی‌اش چوب است و به چوب اتکا دارد. منبت‌کارهای بغدادی در تمامی قسمت‌های این حرفه در بغداد کار می‌کردند، بعضی از آن‌ها در یک قسمت از اینکار خبره بودند و بعضی دیگر در تمامی این رشته هنرمند بودند، بعضی از منبت‌کارها دسته‌های
رشته هنرمند بودند، بعضی از منبت‌کارها دسته‌های خاص خنجر را درست می‌کردند و بعضی دیگر روی درب‌ها برای تزیین آن منبت‌کاری انجام می‌دادند. منبت‌کاران در بغداد ذوق و سلیقه بالا بلند و صبر زیبایی در حین انجام کار داشتند، مهارت آن‌ها در این کار زیاد بود برای اینکه درست یک قطعه منبت‌کاری شده نیاز به تلاش و کار مشقت بار و سنگینی داشت تا آماده شود، باید اذعان کرد که منبت‌کاری یک هنر بود که از یک قطعه چوب می‌توانست اشکال بسیار زیبایی را خلق کند. کلک. کلک در قدیم یکی از وسایل حمل و نقل بسیار معروفی بوده‌است، کلک
یکی از وسایل حمل و نقل بسیار معروفی بوده‌است، کلک وسیله‌ای بوده‌است که در عراق قدیم برای جنگ و تجارت و سفر از آن استفاده می‌شده‌است، مردم در قدیم وقتی که می‌خواستند مسیر طولانی را در دجله طی کنند از کلک برای اینکار استفاده می‌کردند، در قدیم مردم با کلک از موصل یا تکریت مواد زراعی مختلف یا وسایل تجاری را به قسمت‌های دیگر در امتداد دجله منتقل می‌کردند. مردم در بغداد از این وسیله استفاده‌های زیادی، منجمله برای عبور از نهر دجله یا در جنگ‌هایشان در نهرها و رودها می‌کردند، استفاده از کلک تا نیمه قرن بیستم در
می‌کردند، استفاده از کلک تا نیمه قرن بیستم در عراق رایج بود ولی بعد از آن دیگر از این وسیله استفاده نمی‌شود. ریسندگی و بافندگی. صنعت ریسندگی و بافندگی نیز یکی از مشهورترین کارها در عراق بوده‌است، این کار در عراق از عهد سومری‌ها در این منطقه رایج بوده‌است و بر کار نساجان و بافندگان از طرف حکومت مستمر نظارت می‌شده‌است، می‌توان در تاریخ قدیم عراق نیز کسانی مانند نول نساج که در عهد و دوره بابلی‌ها در عراق به این کار مشغول بوده‌است، بعد از اینکه بغداد ساخته شده صنعت ریسندگی و بافندگی اوج جدیدی گرفت و شکوفا شد
صنعت ریسندگی و بافندگی اوج جدیدی گرفت و شکوفا شد به‌طور خاص در قرن دهم میلادی رشد و شکوفایی بالایی داشت. در منطقه کرخ در قدیم محله العتابیه به عالی بودن منسوجات و بافته‌هایش شهرت داشت، در قدیم مقررات بسیاری برای نساجان و بافندگان وجود داشت و هرکس مراعات نمی‌کرد از طرف داروغه و دیگر مأموران حکومتی مورد حسابرسی قرار می‌گرفت. در قدیم در بغداد ۲۰۰ کارگاه کوچک به این کار یعنی ریسندگی و بافندگی و دوخت لباس در رنگ‌های مختلف مشغول بودند. در بغداد قدیم و به‌طور خاص در قرن هفتم دو منطقه الاعظمیه و الکاظمیه به این
در قرن هفتم دو منطقه الاعظمیه و الکاظمیه به این کار معروف بوده و شهرت داشتند. چاقو تیزکن‌ها. از مواردی که مردم در بغداد در قرن بیستم به آن عادت کرده بودند مشاهده تعدادی از مردان بود که هر روز صبح خانه‌شان را ترک می‌کردند، در حالی روی کولشان ادوات و وسایل تیز کردن چاقو را حمل می‌کردند و در محله‌های مختلف بغداد در تلاش برای به‌دست آوردن رزق و روزی خود در حال کوشش و تلاش بودند، یکی از اوراق تاریخی که مربوط به سال‌های ۱۸۵۴ و ۱۸۵۵ میلادی است و مربوط به حقوق روزانه و ماهانه شغل‌های مختلف مردم در بغداد است اسمی
و ماهانه شغل‌های مختلف مردم در بغداد است اسمی از این شغل برده نشده‌است و مشخص است که این شغل در بغداد جدیداً ایجاد شده‌است و در قدیم اینکار برعهده آهنگران بوده‌است. ملا (معلم) و کودکان. ملاها (معلمان) در بغداد قدیم به کسانی گفته می‌شد که به فرزندان ساکنان بغداد آموزش خواندن و نوشتن عربی می‌دادند. در دوره خلفای عباسی ملاها دارای مدرسه‌های بزرگی بودند که گاهی تعداد دانش‌آموزان هر ملا بالغ بر سه هزار نفر می‌شد، برای همین وی محتاج یک خری بود که برآن سوار شده و بین طلاب به گردش بپردازد تا بتواند مسیر درست درس
بین طلاب به گردش بپردازد تا بتواند مسیر درست درس خواند دانش‌آموزانش را چک کند و براخلاق و رفتار آن‌ها نظارت و اشراف داشته باشد. در دوران اشغالگری مغول معلمان در بغداد در وضعیت نامطلوب اقتصادی قرار داشتند. شهرزاد در قصه‌های هزار و یک شب گفته‌است که معلم شخصی است که کاری جز درس دادن برای به‌دست آوردن یک لقمه نان و سیر کردن شکمش بلد نیست، در دوره عثمانی و بعد هم در دوره اشغالگری انگلیس ملا یا معلم بغدادی به‌شدت در گوشه‌های مساجد یا در حجره‌های تاریک و تنگ منزوی شد در حالی که از فقر رنج می‌برد. در قدیم ملا به
شد در حالی که از فقر رنج می‌برد. در قدیم ملا به دانش‌آموزان درس خواندن و نوشتن و چهار عمل اصلی حساب را یاد می‌داد، دانش‌آموزان مجبور بودند از طلوع خورشید تا غروب خورشید در کلاس‌های ملا شرکت کنند، با احداث مدارس جدید دانش‌آموزان از این زندان و فشار خارج شدند. سفیدگری. بعد از اینکه در دوره خلفای عباسی وسایل پخت‌وپز خانگی تکامل پیدا کرد، شغل سفیدگری در بین شغل‌ها ظاهر شد و برای خودش در میان شغل‌های مردمی جایی باز کرد، این شغل برای رسیدگی به وسایل خانگی بود که با مس درست شده بود. سفیدگران در بغداد دارای
که با مس درست شده بود. سفیدگران در بغداد دارای دکان‌ها خاص خودشان در مناطق آهنگران و مسگران بودند. در هر دکان یک حفره‌ای وجود داشت که سفیدگر وسیله را در آن می‌گذاشت و با استفاده از یک نوع ماسه و سرکه و گردش پاهایش در وسیله گردشی داده شده به صورت نیم دایره به چپ و به راست و بدین وسیله آثار اکسید را از بین می‌برد. از موادی که سفیدگر برای کارش استفاده می‌کرد می‌توان از نشادر و قیر نام برد؛ ولی امروز به دلیل اینکه ظروف منزلی دیگری جایگزین ظروف مسی شده‌است این شغل در بازارهای بغداد از بین رفته‌است. فرفره. فرفره
در بازارهای بغداد از بین رفته‌است. فرفره. فرفره یک اسباب بازی شبیه به پنکه است که در قدیم اطفال در بغداد آن را درست می‌کردند و با آن در محله‌ها و کوچه‌ها می‌دویدند تا حرکت کند. این بازی یک بازی است که بغدادی‌ها از اجداد عرب خود به ارث برده‌اند، این بازی در عصر جاهلیت نیز بازی شهرت بالایی داشته‌است. بادبزن دستی. از خیر و برکت درخت خرمان در بغداد می‌توان از بادبزنهایی که با برگ این درخت درست می‌شده‌است نام برد، زنان هنرمند عراقی در بغداد با استفاده از برگ خرما بادبزن درست می‌کردند و آن را با قیمت‌های ارزان
بادبزن درست می‌کردند و آن را با قیمت‌های ارزان می‌فروختند. در زمان خلفای عباسی فروشندگان این بادبزن‌ها شهرت بسیاری پیدا کردند، ولی در دوران استیلای مغول این شغل به کسادی گرایید. فروشندگان بادبزن‌ها گاهی با استفاده از شعر و خواندن آن با صدای بلند به فروش این وسیله می‌پرداختند. مردم در بغداد قدیم در قهوه‌خانه‌ها یا در بازارها وقتی که در تابستان هوا بسیار گرم می‌شد از این وسیله استفاده می‌کردند. این وسیله باعث جلب توجه سیاح‌ها و توریست‌ها نیز شده بود بطوریکه این وسیله را برای موزه‌هایشان یا برای استفاده در
این وسیله را برای موزه‌هایشان یا برای استفاده در خانه‌هایشان در کشورهای خودشان خریداری می‌کردند. جشن عروسی. یکی دیگر از آداب و سنن مردم در بغداد آداب و سنن ازدواج بود که روش خاص خودشان را برای اینکار داشتند، بنا بر فرهنگ هر کشور این آداب جلوه‌های مختلفی در بغداد داشته‌است. درست‌کردن جلد برای کتابها. بعد از رشد فرهنگی که در عهد خلفای عباسی در بغداد به وجود آمد هنر درست کردن جلد کتاب نیز از رونق بالایی برخوردار شد. در آن زمان تزیین و رنگ‌آمیزی جلد کتاب‌ها به وسیلهٔ نقاشی یا طلاکاری و با نوشتن نوشته‌های مختلف
نقاشی یا طلاکاری و با نوشتن نوشته‌های مختلف با انواع خطها رونق بسیاری پیدا کرده بود. خیلی از نویسندگان قبل از اینکه تألیف یا کتاب خود را به خلیفه یا وزاری وی هدیه کنند، ابتدا جلد کتاب را درست کرده و هدیه می‌کردند. حتی امروز کتاب و جلد کتاب بغدادی باعث زیبایی موزه‌ها و افتخار برای کتابخانه‌های عمومی و خصوصی است. این حرفه و صنعت رشد بسیاری کرده‌است و همراه با تکامل وسایل درست کردن جلدهای زیبا هنوز در دنیا از جایگاه بالایی برخوردار است. بافندگی. شغل بافندگی اولین بار در مناطق فقیرنشین بغداد ظاهر شد و خودش را
بار در مناطق فقیرنشین بغداد ظاهر شد و خودش را نشان داد، زنان خانه‌دار و سرپرست خانواده با این کار در کنار دیگر کارهایشان به‌دنبال به دست آوردن یک لقمه نان برای خودشان و فرزندانشان بودند. ابتدا آنان پشم را می‌خریدند و شستشو می‌دادند و بعد از شستشوی کامل آن را رنگ می‌کردند و بعد از آن ابتدا نخ را به وسیله چرخ نخ ریسی می‌ریسیدند، بعد از آن یا خودشان اقدام به درست کردن البسه می‌کردند یا به بافندگان می‌فروختند تا آن‌ها با استفاده از این نخ‌ها لباس درست نمایند. امروزه اما با رشد صنعت و درست شدن کارخانجات ریسندگی
اما با رشد صنعت و درست شدن کارخانجات ریسندگی و بافندگی این شغل دستی در بین مردم بغداد به چشم نمی‌خورد. مسگری. مسگری نیز در ایام خلفای عباسی در عراق و در بغداد رواج پید اکرد. این صنعت برای رفع و برآورده کردن هر آنچه از وسایل پخت‌وپز که هر خانواده نیاز داشت مانند وسایل پخت‌وپز، بشقاب، کتری و لیوان و… در عراق به سرعت رشد و رواج پیدا کرد. امروزه بازار مسگرها در بغداد همچنان فعال است و در زمره کارهای دستی این کشور قرار دارد که بیانگر این است که همچنان مردم این کشور به این شغل و صنعت وابستگی دارند. اجاره دادن
کشور به این شغل و صنعت وابستگی دارند. اجاره دادن حیوان به مسافران. مردم در بغداد از لفظ المجاری برای کسانی استفاده می‌کردند که برای حمل و نقل مسافران یا بار آن‌ها خرشان را در مقابل مبلغی از پول کرایه می‌دادند یا خودشان هم همراه حیوان حرکت می‌کردند و مسافر را به مقصد می‌رساندند و بابت اینکار میزانی پول دریافت می‌کردند. بعضاً نیز حیوان خود برای شرکت در قافله‌ها برای حمل بار یا مسافر کرایه می‌دادند، این شغل تا قبل از ساخته شدن و اختراع وسایل نقلیه جدید شغل رایجی در عراق و در نزد مردم بغداد بوده‌است اما امروز
در عراق و در نزد مردم بغداد بوده‌است اما امروز با پیشرفت و تکامل در صنعت و ساخته شدن وسایل نقلیه جدید از بین رفته‌است.
روز یاپ یک تعطیلات رسمی در آبخوست یاپ، ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی است. این مراسم، هر سال در روز نخست ماه مارس بر پایه فرهنگ سنتی مردم یاپ برگزار می‌شود. رقص محلی و مسابقه، از فعالیت‌های معمول در این زمان است. تاریخ. در ۱۹۶۸ کنگره ایالت یاپ برای حفظ فرهنگ یاپ، «روز منطقه یاپ» را پایه گذاشت. روز یکم مارس انتخاب شد زیرا به خاطر خشک بودن این وقت سال، دلپذیرترین فصل بود. در مارس ۱۹۷۹ نام این روز به «روز یاپ» تغییر کرد. رویدادها. گذشته. در ۱۹۹۰ فعالیت‌های روز یاپ، دو، دوچرخه‌سواری، ژانگولربازی، مسابقه
روز یاپ، دو، دوچرخه‌سواری، ژانگولربازی، مسابقه طناب‌کشی، خرد کردن نارگیل، سبدبافی و پنج شیوه رقص بودند. امروز. هر سال یکی از روستاهای تومیل، میزبان مراسم و فراهم کننده خوراک سنتی و غربی است. پیش از مراسم اصلی، رقص‌ها تمرین می‌شوند. رقص روز یاپ، شیوه‌ای داستان‌سرایی است. بیگانه‌های خارجی، حق شرکت در مراسم را داشته ولی حق شرکت در رقص را ندارند. رقابت‌ها شامل خال‌کوبی سنتی، مسابقه، و بازی‌های سنتی می‌شوند. «انجمن ناوبری سنتی یاپ» مسابقه ساخت و برگزاری کانوهای سنتی را برگزار می‌کند. در روز پایانی، «دفتر
سنتی را برگزار می‌کند. در روز پایانی، «دفتر بازدیدکنندگان یاپ» مراسم خوش‌آمدگویی به آبخوست یاپ را برگزار می‌کند.
عبدالله عیسی (؛ زادهٔ: ) شاعر، روزنامه‌نگار، علوم سیاسی، تهیه‌کننده فیلم اهل دولت فلسطین است. او دبیر اول سفارت دولت فلسطین، تحلیلگر سیاسی، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم‌های متعدد، برنده تعداد زیادی جایزه ادبی همچون شعر عربی است و به عنوان یک شاعر ملی و نماینده شعر نو در عربی شناخته شده‌است. زندگی‌نامه. شروع زندگی و تحصیلات. عبدالله عیسی در کمپ یرموک در نزدیکی دمشق در سوریه متولد شد، او در بین سیزده خواهر و برادر خانواده خود بزرگ‌ترین پسر این خانواده بود، والدین وی محمود و فوزیه سابقه و شجره‌شان به اقوام کرد و
وی محمود و فوزیه سابقه و شجره‌شان به اقوام کرد و به سلطان صلاح الدین ایوبی برمی‌گردد. خانواده وی در زمان جنگ بین اعراب و اسراییل در سال ۱۹۴۸ و بعد از تسلط اسراییل بر روستای پدر و مادر وی مجبور به ترک فلسطین و رفتن به تبعید در سوریه شدند. وی تعلیم و فراگیری را با قرآن و شعر عربی کلاسیک شروع کرد (در کمپ یرموک که برای آموزش فقط دو کتاب بیشتر وجود نداشت یکی قرآن کریم و دیگری مجموعه‌ای از قصیده‌ها که توسط شاعر محمود درویش نگارش شده بود)، عبدالله عیسی وقتی که در سال ۱۹۷۶ یاسر عرفات از این کمپ بازدید کرد تحت
در سال ۱۹۷۶ یاسر عرفات از این کمپ بازدید کرد تحت تأثیر شدید وی قرار گرفت. به همین دلیل وی کتاب‌های زیادی از خودش را به عرفات هدیه کرد. بعد از اینکه تحصیلات دبیرستانی خودش را در دمشق در سال ۱۹۸۲ به پایان رساند به کالج اقتصاد رفت و در حین تعلیم و آموزش در قسمت فرهنگ و ادب مجله آزادی عربی (الحریه العربیه) مشغول به کار شد. جایزه. در سال ۱۹۸۴ برنده جایزه شعر عربی جدید شد، در سن ۲۱ سالگی اولین مجموعه قصیده‌های خودش را به زبان عربی منتشر ساخت، وی از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ رئیس نویسندگان مجله فردای جدید (الغد الجدید)
۱۹۸۹ رئیس نویسندگان مجله فردای جدید (الغد الجدید) بود، وی در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه از طرف اتحادیه نویسندگان کشورهای عربی شد. پدر وی در سالن شهر در دمشق کار می‌کرد، او در سال ۱۹۸۷ در جنگ داخلی بین نیروهای فلسطینی به دست تعدادی فلسطینی به قتل رسید، عبدالله عیسی بعد از ترور و قتل پدرش سرپرست خانواده خودشان شد. نقل‌مکان به روسیه. در سال ۱۹۸۹ وی به روسیه نقل مکان کرد و در این کشور زبان روسی را در دوره‌های آمادگی که دانشگاه حکومتی روسیه ترتیب داده بود فراگرفت. در سال ۱۹۹۱ اتحاد دموکراتیک فلسطینی را تحت فرماندهی
سال ۱۹۹۱ اتحاد دموکراتیک فلسطینی را تحت فرماندهی سازمان آزادیبخش فلسطین رهبری کرد. وی از سال ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۰۳ رئیس هیئت نویسندگان برنامه فرهنگی در شرکت و مؤسسه رادیو و تلویزیونی صدای روسیه را برعهده داشت که برنامه‌هایی را در رابطه با فرهنگ روسی و عربی تألیف می‌نمود. در سال ۱۹۹۴ در مجله ادبی شاعران نویسندگی می‌کرد، در سال ۱۹۹۵ از انستیتوی ماکسیم گورکی در زمینه ادب و شعر فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۱ از تز خودش در انستیتو و مؤسسه کشورهای آسیایی و آفریقایی دربارهٔ تعبیر هنری از «شعر عربی جدید» نیمه دوم قرن
تعبیر هنری از «شعر عربی جدید» نیمه دوم قرن بیستم دفاع نمود، در سال ۲۰۰۲ استاد آکادمی اوراسیا در یونسکو شد. ازسال ۱۹۹۸ به عنوان دبیرکل اتحادیه بین‌المللی روزنامه‌نگاران و نویسندگان عرب انتخاب گردید. در سال ۲۰۰۴ دستگاه امنیتی روسیه از وی برای مذاکرات با مهاجمان مسلح مدرسه بیسلان درخواست کمک نمود که در این امر وی توانست تعدادی از گروگان‌ها را آزاد نماید و در نهایت منجر به یک سلسله فیلم‌های مستند بنام فیلم‌های مستند بیسلان شد. تهیه فیلم‌های مستند. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ اقدام به تهیه یک سلسله فیلم‌های مستند برای
۲۰۰۹ اقدام به تهیه یک سلسله فیلم‌های مستند برای شبکه الجزیره با نام ذخیره او و تاریخ ما و جمعیت در تبعید نمود. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ وی رئیس هیئت نویسندگان دفتر روسی خبرگزاری عربی آنا را برعهده گرفت. در سال ۲۰۱۰ اقدام به تهیه یک فیلم سریالی بنام اسبیتانی سمرتیو به کارگردانی ولادیمیر ناخابتسف نمود، این فیلم عبارت بود از زندگی افسر اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی سابق الکسی کوزولوف با بازیگری اولیغ تاکتاروف، وی در همین سال تهیه یک سریال دیگر بنام قصه حقیقی تهران -۴۳ به کارگردانی ولادیمیر ناخابتسف را برعهده گرفت.
به کارگردانی ولادیمیر ناخابتسف را برعهده گرفت. از سال ۲۰۱۲ تا سال ۲۰۱۳ مدیر پروژه فیلم مستند مسلمین به روسیه افتخار می‌کنند بود که هدف این پروژه عبارت بود از اینکه بگوید هیچ تعارضی بین مسلمان و یک ملی‌گرای روسی وجود ندارد. در سال ۲۰۱۳ اقدام به تهیه و کارگردانی یک فیلم مستند دربارهٔ محاصره غزه و فلسطین نمود. مناصب. در سال ۲۰۱۵ وی دبیر اول سفارت دولت فلسطین در روسیه شد و به دریافت بالاترین جایزه از طرف دولت فلسطین بخاطر کارهایش در زمینه فرهنگ و هنر و دانش در سطح مبتکر و نوآور نائل آمد.
دبلیودبلیوئی ۲کی۱۹ یک بازی ویدئویی کشتی حرفه‌ای است که با همکاری دو شرکت ویژوال کانسپت و دیگری یوکس توسعه یافته‌است و توسط شرکت ۲کی اسپورتس عرضه شده‌است. بازی در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۸، برای مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس وان و پلی‌استیشن ۴ در سراسر جهان منتشر شد. این بازی دنباله‌ای بر نسخهٔ "دبلیودبلیوئی ۲کی۱۸" محسوب می‌شود و همچنین بیستمین قسمت در مجموعه بازی‌های "دبلیودبلیوئی" به‌شمار می‌رود. این بهترین نسخه بازی کشتی کج تا به امروز است. Showcase : در بخش داستانی بازی روایت کریر دنیل برایان از مبتدی تا حرفه ای
بازی روایت کریر دنیل برایان از مبتدی تا حرفه ای را شاهد هستیم از مسابقه اول که مقابل جان سینا قرار می‌گیرد تا زمان قهرمانی سنگین‌وزن در رسلمنیا سال ۲۰۱۴. تعداد سوپراستار بسیار بالا_کیفیت بازی عالی می‌باشد بازی wwe 2k19 و wwe 2k16 به ترتیب بهترین عناوین رستلینگ هستند
یوریپیک یک آب‌سنگ حلقوی از سه آبخوست باختری جزایر کارولین در اقیانوس آرام است. این آب‌سنگ حلقوی، یک منطقه شهرداری در ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی نیز هست. مساحت کلی آن تنها یا است. اما با این مساحت کم، یک تالاب داخلی به مساحت را در بر می‌گیرد. به خاطر وزش نسیم از جنوب باختر، در دو طرف آب‌سنگ حلقوی، موج‌شکن وجود دارد. همه آبخوست‌های یوریپیک از درخت‌های نارگیل پر شده‌اند. در گذشته، پنج آبخوست در یوریپیک وجود داشت اما در سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)، دو آبخوست بر اثر موج‌های طوفان شسته شدند. آب‌سنگ
دو آبخوست بر اثر موج‌های طوفان شسته شدند. آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در فاصله جنوب باختری آب‌سنگ حلقوی ولئای قرار دارد. جمعیت آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در سال ۲۰۰۰، ۱۱۲ نفر بود. بسیاری از مردم یوریپیک معمولاً برای کار موقت به آبخوست اصلی یاپ می‌روند. تاریخ. در ۱۸۹۹ امپراتوری استعماری آلمان، بر همه آبخوست‌های جزایر کارولین ادعای مالکیت کرد. پس از جنگ جهانی اول، این آبخوست‌ها به کنترل امپراتوری استعماری ژاپن در آمدند. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا کنترل این آبخوست‌ها را به عهده گرفت. از ۱۹۴۷ آب‌سنگ حلقوی
آبخوست‌ها را به عهده گرفت. از ۱۹۴۷ آب‌سنگ حلقوی یوریپیک به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت شد و در ۱۹۷۹ بخشی از ایالات فدرال میکرونزی شد.
محمد الشریف مساعدیه (؛ زادهٔ اکتبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۱ ژوئن ۲۰۰۲) عضو فعال حزب جبهه آزادیبخش ملی و رئیس سابق مجلس ملت یکی از چهره‌های مؤثر و اثرگذار در حزب جبهه آزادیبخش ملی و دولت الجزایر بود. زندگی‌نامه. محمد الشریف مساعدیه در اکتبر سال ۱۹۲۴ در تیفاش، ناحیه مداوروش، استان سوق اهراس متولد شد. وی مبارزات خود را در جنبش و مبارزات ملی مردم الجزایر در سال ۱۹۴۲ در حزب خلق الجزایر و جنبش برای پیروزی آزادی‌های دموکراتیک شروع کرد. وی در دانشگاه الزیتونه در ابتدای دهه ۵۰ قبل از پیوستن به عنوان یک افسر به همراه شاذلی
۵۰ قبل از پیوستن به عنوان یک افسر به همراه شاذلی بن جدید به ارتش آزادیبخش الجزایر در منطقه و قرارگاه شرقی این ارتش در مرز بین تونس و الجزایر به تعلیم و فراگیری پرداخت. در نوامبر سال ۱۹۵۸ در زمان توطئه سرهنگ لعموری که تلاش کرد علیه حکومت موقت الجزایر کودتا کند وی توسط حکومت موقت دستگیر و زندانی و شکنجه شد، در سال ۱۹۶۰ از زندان آزاد و به مرز بین الجزایر و مالی فرستاده شد. بعد از استقلال. بعد از استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲ محمد الشریف مساعدیه مسئولیت حفاظت جبهه آزادیبخش ملی در کولومب را بر عهده گرفت و تا سال
آزادیبخش ملی در کولومب را بر عهده گرفت و تا سال ۱۹۶۳ در همین موضع مسئولیت و منصب بود، در سال ۱۹۶۴ وی در استان ساوره معاون مجلس ملی خلق بود. وی از سال ۱۹۶۴ یکی از اعضای هیئت مرکزیت حزب جبهه آزادیبخش ملی الجزایر بود، بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۷ وی مسئولیت اداره تبلیغات را در هیئت مرکزیت جبهه قبل از انتخاب وی به عنوان هماهنگ‌کننده و اداره‌کننده هیئت مرکزیت جبهه، بر عهده داشت. وی در دوره حکومت و ریاست هواری بومدین نقش و مسئولیت تعیین‌کننده‌ای نداشت و اینهم به خاطر این بود که وی در کودتا و درگیری‌های ۱۹ ژوئن ۱۹۶۵
این بود که وی در کودتا و درگیری‌های ۱۹ ژوئن ۱۹۶۵ از کسی طرفداری نکرد و یک موضع بی‌طرف اتخاذ کرد، وی در این دوران بر اجتماعات حزبی در سطح ملی نظارت داشت، وی به دلیل تسلطش بر تعدادی از سازمان‌های مردمی مانند اتحادیه زنان، اتحادیه جوانان، اتحادیه کارگران و کشاورزان، جمعیت هلال احمر الجزایر و … توانست حزب را سمت و سو بدهد و موقعیت خود را در حزب مستحکم نماید کما اینکه در طی تمام این مدت مسئولیت تبلیغات را در حزب جبهه آزادیبخش ملی الجزایر بر عهده داشت. حکومت شاذلی بن جدید. مساعدیه در ابتدای حکومت شاذلی بن جدید
بن جدید. مساعدیه در ابتدای حکومت شاذلی بن جدید به عنوان وزیر مجاهدین در سال ۱۹۷۹ انتخاب گردید، ولی اوضاع در حزب در تاریخ ۱۵ ژوئیه سال ۱۹۸۰ به‌سرعت تغییر کرد و محمد الصالح یحیاوی تلاش کرد جانشین شاذلی بن جدید گردد، در خلال عملیات بازسازی تشکیلات حزب جبهه آزادیبخش الجزایر وی به عنوان عضو دائمی دبیرخانه هیئت مرکزی این جبهه انتخاب گردید و این منصب و مسئولیتی بود که وی ۸ سال متمادی تا شعله‌ور شدن حوادث و اتفاقات ۵ اکتبر ۱۹۸۸ که یکی از قربانیان این حوادث بود، بر عهده داشت. در دهه ۸۰ رئیس شاذلی بن جدید به وی
بر عهده داشت. در دهه ۸۰ رئیس شاذلی بن جدید به وی مأموریت بررسی و نگارش پرونده‌های اتفاقات و حوادث جنگ مرتبط با نبرد آزادیبخش ملی را داد. محمد الشریف با شناختی که از قانون اساسی و دو ماده ۱۲۰ و۱۲۱ داشت توانست عناصر وابسته به حزب کمونیست الجزایر و حزب سوسیالیستی پیشرو از سازمان‌های مردمی حزب را تصفیه نماید. وی مخالف طرح اصلاحات استثنایی که شاذلی بن جدید و عبدالحمید ابراهیمی ارائه کرده بودند، بود. در همین دوره مشاهده شد که دو نشریه حزب دو موضع متفاوت داشتند، مجله انقلاب آفریقا از مشی سوسیالیستی محافظه‌کارانه
انقلاب آفریقا از مشی سوسیالیستی محافظه‌کارانه حمایت می‌کرد در صورتی که روزنامه جزائر الاحداث از اصلاحات لیبرالی جدید پشتیبانی می‌کرد. در زمان مساعدیه در حزب یک نبرد و مبارزه غیر علنی وجود داشت که شاذلی بن جدید تلاش می‌کرد بین این دو جریان توازن برقرار نماید، تا اینکه اتفاقات و حوادث اکتبر ۱۹۸۸ رخ داد و مساعدیه و نظریات و برنامه‌اش به حاشیه رانده شدند و محمد الشریف مساعدیه مجبور به استعفا گردید و نسل اصلاحات برهبری مولود حمروش در صحنه ظاهر شد. بازگشت به فعالیت سیاسی. با تمام این اتفاقات وی به عنوان عضو هیئت
سیاسی. با تمام این اتفاقات وی به عنوان عضو هیئت مرکزیت حزب جبهه آزادیبخش ملی تا پایان سال ۱۹۹۸ باقی ماند، وی کماکان نظریات سوسیالیستی محافظه‌کارانه خودش را داشت و در این رابطه محمد الصالح یحیاوی از وی حمایت می‌نمود ولی به دلیل التزام تام و تمام در دوران عبدالحمید مهری وی هیچ فعالیت بارزی نداشت، تا اینکه در سال ۱۹۹۹ مجدداً به صحنه فعالیت‌های سیاسی برگشت و در این دوران در بسیج انتخاباتی عبدالعزیز بوتفلیقه شرکت کرد و تعداد زیادی تجمع و میتینگ مردمی را در این زمان برگزار و سازماندهی کرد. بعد از انتخاب
در این زمان برگزار و سازماندهی کرد. بعد از انتخاب عبدالعزیز بوتفلیقه، او محمد الشریف مساعدیه را مأمور رسیدگی به اوضاع در بیرون از کشور و کشورهای دیگر نمود، وی در ۴ ژانویه ۲۰۰۱ به کشور برگشت و در انتخابات مجلس شرکت نمود و به عنوان یک نماینده انتخاب گردید، وی بعد از آن به عنوان جانشین رئیس کمیته دوم مجلس برگزیده شد. درگذشت. محمد الشریف مساعدیه در ۱ ژوئن ۲۰۰۲ دو روز بعد از اعلام نتایج انتخابات مجلس که در آن حزب جبهه آزادیبخش ملی دارای بیشترین کرسی‌ها در پارلمان گردید و جبهه بعد از مدت‌ها به صحنه سیاسی کشور
گردید و جبهه بعد از مدت‌ها به صحنه سیاسی کشور برگشت، در یک بیمارستان آمریکایی در پاریس درگذشت و در یک مقبره به خاک سپرده شد.
اِلاتو یک آب‌سنگ حلقوی از سه آبخوست در جزایر کارولین میانی در اقیانوس آرام است. این آب‌سنگ حلقوی، یک منطقه شهرداری در ایالت یاپ، ایالات فدرال میکرونزی نیز هست. آب‌سنگ حلقوی یوریپیک در فاصله نزدیک به باختر آب‌سنگ حلقوی لاموترک قرار دارد. در سال ۲۰۰۰، ۹۶ نفر در مساحت زندگی می‌کردند. جغرافیا. آبخوست الاتو از دو آب‌سنگ حلقوی پدید آمده که شکل آن را مانند عدد هشت "8" در زبان انگلیسی کرده است. درازای کلی آن و پهنای آن است. بخش شمالی "اِلاتو" نام دارد که از دو تالاب داخلی و سه آبخوست کوچک پدید آمده است. آبخوست
داخلی و سه آبخوست کوچک پدید آمده است. آبخوست الاتو با یک یال نازک به آبخوست جنوبی که «لامولیور» نامیده می‌شود وصل شده است. لامولیور دو آبخوست کوچک دارد. الاتو و لامولیور هر دو بخشی از یک آبکوه هستند. مساحت خشکی کل هر دو بخش، تنها است. مدیریت آب‌سنگ حلقوی «الیمارائو» بر عهده الاتو است. تاریخ. در ۱۸۹۹ امپراتوری استعماری آلمان، بر همه آبخوست‌های جزایر کارولین ادعای مالکیت کرد. پس از جنگ جهانی اول، این آبخوست‌ها به کنترل امپراتوری استعماری ژاپن در آمدند. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا کنترل این
از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا کنترل این آبخوست‌ها را به عهده گرفت. از ۱۹۴۷ آب‌سنگ حلقوی الاتو به عنوان بخشی از قلمرو تراست جزایر اقیانوس آرام مدیریت شد و در ۱۹۷۹ بخشی از ایالات فدرال میکرونزی شد.
پانیذ فریوسفی (زادهٔ ۴ مهر) نوازنده، موسیقی‌دان، مدرس ویلن و آهنگساز اهل ایران است. زندگی‌نامه. پانیذ فریوسفی در خانواده‌ای هنرمند در تهران متولد شد. مقدمات موسیقی را نزد پدر شهریار فریوسفی و مادر فهیمه اسماعیلی فرا گرفت و پس از آن به هنرستان موسیقی تهران راه یافت. از استادان او در هنرستان می‌توان به سیاوش ظهیرالدینی و ابراهیم لطفی اشاره نمود. وی تحصیلات موسیقی خود را در «کنسرواتوار کمیتاس» کشور ارمنستان زیر نظر استادانی چون: سورن حق نظریان، روبن کاسمیان، روبن الکساندرویچ، سورن هایرا پتویچ، وچسلاوپترویچ و
الکساندرویچ، سورن هایرا پتویچ، وچسلاوپترویچ و آرام تالالیان پی گرفت و با دیپلم قرمز (کارشناسی ارشد) فارغ‌التحصیل شد. از دیگر استادان او می‌توان به والودیا تارخانیان، محمدسعید شریفیان، آرام قارابیگیان و … اشاره کرد. او همچنین چندین مسترکلاس نوازندگی ویولن با استادان اروپایی گذرانده‌است و دوره ای در خصوص رهبری ارکستر و نوازندگی ویلن به مدت ۲ سال نزد آرام قارابیگیان در کنسرواتوار ارمنستان سپری کرده‌است. برادر وی پدرام فریوسفی نیز از نوازندگان و مدرسان ویلن است. فعالیت‌های هنری. برخی از فعالیت‌های هنری پانیذ