payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدیر اداره می‌شود که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا منصوب شده و توسط مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تایید شده است. اداره خشونت علیه زنان به عنوان بخشی از وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا برای کمک به جوامع سراسر آمریکا فدرال گرنت دریافت می‌کند. این کمک‌های مالی برای ایجاد همکاری‌های موفق بین مقامات فدرال، ایالتی، قبیله‌ای و محلی و همچنین ارائه خدمات مفید برای قربانیان خشونت خانگی، تجاوز جنسی و قاچاق استفاده می‌شود. دفتر امور خشونت علیه زنان در سال مالی ۲۰۱۷ مبلغ ۴۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار کمک‌های مالی اعطا کرد.
۲۰۱۷ مبلغ ۴۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار کمک‌های مالی اعطا کرد. از زمان آغاز به کار این اداره بیش از ۶ میلیارد دلار کمک‌های مالی به این پروژه‌ها اختصاص داده است.
هربرت آخترن‌بوش (؛ – ) یک کارگردان فیلم، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، هنرپیشه، نقاش، نمایشنامه‌نویس اهل آلمان بود. سال‌های پایانی عمر. هربرت آخترنبوش بعد ۱۹۹۷ از زندگی عمومی کناره‌گیری کرد، و در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲ در سن ۸۳ سالگی در مونیخ درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "معمای کاسپار هاوزر"، "قلب شیشه‌ای" و "شبح" اشاره کرد.
نانداموری تاراکا راما رائو (؛ – death) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، تدوین‌گر و سیاستمدار اهل هند بود. او در سه دوره و در مجموع به‌مدت ۷ سال، رئیس حکومت ایالت آندرا پرادش هند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ناندی و جایزه فیلم‌فیر شده‌است. او در فیلم ببر بابلی بازی کرده‌است. گزیده فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که ن. ت. راما رائو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ویبریو ولنیفیکوس یک گونه از باکتریهای گرم منفی متحرک منحنی-میله ای شکل (bacillus) است. این باکتری بیماری‌زا و از سرده "ویبریو می‌باشد". "این "باکتری را می‌توان بیشتر در محیط‌های دریایی یا پای‌رود‌ها یافت. از نظر گونه‌شناسی ویبریو ولنیفیکوس با ویبریو کلرا که عامل وبااست مرتبط می‌باشد. عفونت با "V. vulnificus" می‌تواند منجر به سلولیت یا گَندخونی شود. کپسول باکتری ساخته شده از پلی ساکاریدهاست، و همین باعث محافظت در برابر بیگانه خوارها می‌شود. علائم و نشانه‌ها. "V. vulnificus" بسیار باکتری بدخیمی است، که
"V. vulnificus" بسیار باکتری بدخیمی است، که می‌تواند سه نوع از عفونت را ایجاد کند: درمان. این باکتری دارای میزان مرگ‌ومیر ۲۵٪ است. طبق مطالعاتی که در تایوان روی ۹۳ نفر انجام شده‌است، استفاده از نسل سوم سفالوسپورین‌ها و تتراسایکلین‌ها مثل سفتریاکسون و داکسی‌سایکلین باعث بهبودی نسبی حال بیماران شد. پیش‌آگهی. بدترین پیش آگهی در افرادی است که هنگام رسیدن به بیمارستان در حالت شوک هستند. مجموع مرگ و میر در بیماران تحت درمان در حدود ۳۳٪ است. افراد مبتلا به بیماری‌های کبدی مثل سیروز و هپاتیت و نقص ایمنی آسیب
کبدی مثل سیروز و هپاتیت و نقص ایمنی آسیب پذیرتر از دیگران هستند. ادر این موارد "V. vulnificus" معمولاً وارد جریان خون شده که در آن ممکن است باعث تب و لرز و شوک سپتیک (با کاهش سریع فشار خون) و تاول‌ها و ضایعات پوستی شود. در حدود نیمی از کسانی که دچار عفونت خونی می‌شوند، می‌میرند. اپیدمیولوژی. "V. vulnificus" معمولاً در خلیج مکزیک شایع است که در آن تا کنون بیش از ده‌ها نفر کشته شده‌اند.
واعظ یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی است که سم کاتلین، اوان گلدبرگ و ست روگن توسعه داده‌اند، این مجموعه با بازیگری دومینیک کوپر در نقش «واعظ» برای شبکهٔ ای‌ام‌سی تهیه شده‌است. این مجموعه بر پایهٔ سری کتاب‌های کمیک "واعظ" اثر گارث انیس و استیو دیلون و منتشر شده از ورتیگو متعلق به دی‌سی کامیکس ساخته شده‌است. این مجموعه در ۹ سپتامبر ۲۰۱۵، با ده قسمت جمع‌آوری شد که برای اولین بار در ۲۲ مه ۲۰۱۶ به نمایش درآمد و در آخر این سریال در فصل ۴ به پایان خودش رسید. کلّیت داستان. جسی کاستر یک واعظ مسیحی، مشروب‌خوار و سیگاری
بهترین بازیکن زن فیفا، یک جایزه فوتبالی است که سالانه توسط فیفا ارائه می‌شود. پیش از سال ۲۰۱۶، این جایزه با نام بازیکن زن سال فوتبال جهان شناخته می‌شد. تاریخچه. معیارهای انتخاب بازیکن‌های سال عبارتند از: رای‌ها توسط نمایندگان رسانه‌ها، مربیان تیم‌های ملی و همچنین کاپیتان‌های تیم‌های ملی داده می‌شوند و در اکتبر سال ۲۰۱۶ اعلام شد که مردم عادی نیز می‌توانند در این رای‌گیری شرکت کنند. هر یک از این گروه‌ها ۲۵٪ رای‌ها را دارند. در مراسم جوایز بهترین‌های فیفا سال ۲۰۱۷، دینا کاستلانوس، بازیکن جوان باشگاهی و برنده
۲۰۱۷، دینا کاستلانوس، بازیکن جوان باشگاهی و برنده کفش برنزی و توپ برنزی جام جهانی فوتبال زنان زیر ۱۷ سال ۲۰۱۶، نامزد این جایزه بود که مگان رپینو و سامانتا کر از این نامزدی انتقاد کردند. برندگان. ! colspan="5" |بهترین بازیکن زن فیفا (۲۰۱۶–تاکنون) !سال !رتبه !بازیکن !تیم(ها) !آراء ! colspan="4" | ! colspan="4" | ! colspan="4" |
خاندان شیمیزو توکوگاوا، خاندان شیمیزو یکی از گوسانکیو (سه خاندان برجسته) و شعبه‌ای از خاندان توکوگاوا بود. شوگون چهاردهم از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌موچی از خاندان کیشو توکوگاوا، بعدها به فرزندخواندگی این خاندان درآمد.
خاندان کیشو توکوگاوا، خاندان کیشو یکی از توکوگاوا گوسانکه (سه خاندان برجسته)، شعبه‌ای از خاندان توکوگاوا بود. شوگون چهاردهم از شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌موچی از خاندان کیشو توکوگاوا بود و بعد به فرزندخواندگی خاندان شیمیزو توکوگاوا درآمد. شجره. راهنمای استفاده سر خاندان（خاندان شوگون）شجره‌نامه
ریتویک گاتاک (؛ ؛ – ) یک کارگردان فیلم، هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، آهنگساز، نویسنده بنگالی اهل هند بود. شهرت او همچون ساتیاجیت رای و مرینال سن، بابت ترسیم دقیق حقایق اجتماعی در فیلم‌هایش است. از فیلم‌های او می‌توان به ترس و شهروندان اشاره نمود.
دورا گرزون (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل آلمان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در آستانهٔ بهشت" و "کاروان مرگ" اشاره نمود که هر دو اینک جزء فیلم‌های گمشده محسوب می‌شوند. او و خانواده‌اش (همسر و دو کودک خردسال ۳ ساله و ۶ ساله) که یهودی بودند حین فرار توسط نیروهای آلمان نازی دستگیر و ابتدا به اردوگاه انتقالی وستربورک و سپس به اردوگاه آشویتس در لهستانی اشغالی انتقال یافته و همگی در آنجا کشته شدند.
فایت هارلان (؛ – ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل آلمان بود. هارلان در دوران حکومت نازی‌ها به اوج حرفه‌ای خود به عنوان کارگردان رسید؛ برجسته‌ترین نمونه، فیلم ضدیهودی "زوس یهودی" (۱۹۴۰) است که باعث جنجال‌برانگیز شدن او شده است. هرچند به خاطر دیدگاه‌های ایدئولوژیکش مورد انتقاد قرار گرفته است. زندگی و حرفه. هارلان در شارلوتنبورک برلین به دنیا آمد؛ فرزند نویسنده والتر هارلان و همسرش آدل، بوتبی. برادر بزرگ‌ترش، پیتر، نوازندهٔ چندین ساز و سازنده سازهای موسیقی بود. او پس از تحصیل نزد مکس راینهارت، نخستین‌بار در سال
پس از تحصیل نزد مکس راینهارت، نخستین‌بار در سال ۱۹۱۵ روی صحنه ظاهر شد و پس از جنگ جهانی اول در صحنه تئاتر برلین به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۳۴، در اجرای نخست نمایش تراژدی مایر هلمبریشت اثر اویگن اورتنر در برلین ایفای نقش کرد، اما این نمایش از نظر منتقدان یک شکست کامل بود و خودش بعدها از آن به عنوان پایین‌ترین نقطه دوران بازیگری‌اش یاد کرد. مدت کوتاهی پس از آن، نخستین نمایش خود را کارگردانی کرد؛ یک کمدی به نام ازدواج در کنار رود پانکه در تئاتر آم شیف‌بائردام. او در سال ۱۹۲۲ با دورا گرزون، بازیگر یهودی و
او در سال ۱۹۲۲ با دورا گرزون، بازیگر یهودی و خواننده کاباره، ازدواج کرد؛ این زوج در سال ۱۹۲۴ از یکدیگر جدا شدند. گرزن بعدها به همراه خانواده‌اش در اردوگاه آشویتس به قتل رسید. هارلان در سال ۱۹۲۹ با هیلده کوربر ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد، اما بعدها به دلایل سیاسی مرتبط با تأثیر نازیسم از او جدا شد. یکی از فرزندانشان، توماس هارلان، خود به نویسنده و کارگردانی مطرح بدل شد. در سال ۱۹۳۹، فایت هارلان با بازیگر سوئدی، کریستینا زودرباوم ازدواج کرد؛ کسی که برایش چندین نقش تراژیک با صحنه‌های خودکشی دراماتیک نوشت که
نقش تراژیک با صحنه‌های خودکشی دراماتیک نوشت که محبوبیت آن‌ها را نزد مخاطبان سینمای آلمان افزایش داد. هارلان از زودرباوم دو فرزند داشت. دوران نازی. منتقد فیلم، دیوید تامسون، معتقد است که هارلان، که به‌تازگی در سال ۱۹۳۵ کارگردانی را آغاز کرده بود، تنها به این دلیل توجه یوزف گوبلز را جلب کرد که بسیاری از کارگردانان مستعد پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها از آلمان مهاجرت کرده بودند. تا سال ۱۹۳۷، یوزف گوبلز، هارلان را به عنوان یکی از کارگردانان اصلی تبلیغاتی خود منصوب کرد. بدنام‌ترین فیلم او "زوس یهودی" (۱۹۴۰) بود که
کرد. بدنام‌ترین فیلم او "زوس یهودی" (۱۹۴۰) بود که با اهداف تبلیغات ضدیهودی در آلمان و اتریش ساخته شد. این فیلم در سال ۱۹۴۳ بالاترین جوایز اوفا را دریافت کرد. کارستن ویت، منتقد فیلم، لقب مناسبی به هارلان داد و او را «فاشیست باروک» نامید. هارلان پرصداترین، رنگارنگ‌ترین و پرهزینه‌ترین فیلم‌های رایش را ساخت.
تپه تگرباری مربوط به کالکولتیک جدید (مس‌سنگی) ـ هزاره اول (پیش از میلاد) است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان انصار، روستای تاشه کبود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۷۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تایرو بلندپایه‌ترین پست اداری در شوگون‌سالاری توکوگاوا در ژاپن بود. امروزه این پست با نخست‌وزیر برابری می‌کند. تایرو ریاست شورای حکومتی روجو را در موارد اضطراری بر عهده داشت. یک تایرو از میان دایمیوهای فودای معرفی و انتخاب می‌شد که به‌طور سنتی با خاندان توکوگاوا همکاری نزدیک داشتند. به‌طور کلی، پست تایرو سیاستگذار اصلی در شوگون‌سالاری بود و در صورت عدم وجود یا در صورت عدم توانایی شوگون، یک رهبر موقت توانمند در اختیار ژاپن قرار می‌داد. «تایرو» در اصل به معنای قدرتمندترین فرد در خانواده ارباب فئودال در دوره
قدرتمندترین فرد در خانواده ارباب فئودال در دوره سنگوکو بود. در پایان رژیم تویوتومی، پنج «گوتایرو» (۵ بزرگان) شناخته شده هستند که پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی مسئولیت سیاست را بر عهده داشتند. در دوره شوگون‌سالاری ادو، قدرتمندترین فرد در کنار شوگون ادو، روجو (老中) بود، اما زمانی که مشکل مهمی در شوگون‌سالاری پیش آمد، تایرو به‌طور موقت بالای روجو قرار می‌گرفت. عموماً اعتقاد بر این است که اولین تایرو در سال ۱۶۳۸ (سال پانزدهم کانئی) منصوب شد، زمانی که دویی توشیکاتسو و ساکای تاداکاتسو منصوب شدند. در مجموع ۱۴ نفر
و ساکای تاداکاتسو منصوب شدند. در مجموع ۱۴ نفر در طول ۲۳۰ سال تا سال ۱۸۶۸، زمانی که ساکای تاداشیگه منصوب شد، به عنوان تایرو منصوب شدند. در سال ۱۶۳۶، ساکای تادایو به عنوان تایرو منصوب شد، اما چند روز بعد درگذشت و تنها مدت کوتاهی به عنوان تایرو فعال نبود.
بیمارستان فارابی مشهد بیمارستانی عمومی دولتی وابسته به سازمان تامین اجتماعی است که در مشهد واقع شده‌است. این بیمارستان در بهمن ماه سال ۱۳۸۱ افتتاح گردید. این بیمارستان ۲۵۰۰۰ متر مربع مساحت دارد و دارای بنایی ۵ طبقه‌ای می‌باشد.
معماری پیشاتاریخی در اسکاتلند دربرگیرندهٔ همهٔ ابنیهٔ انسانی در مرزهای امروزی اسکاتلند است که پیش از ورود رومیان به بریتانیا (که در قرن نخست پیش از میلاد روی داد) برپا شده باشند. مردمان عصر حجر از دستکم ۸٫۰۰۰ سال پیش در آنچه امروزه اسکاتلند است سازه‌هایی چوبی می‌ساخته‌اند. این‌ها از حدود ۶٫۰۰۰ سال پیش رو به ساختن نخستین خانه‌های دائمی سنگی چون پشتهٔ هَوْوار و سِکارا بِرای آوردند. از این دوره آرامگاه‌های حجره‌ای و سنگ‌چین‌های متعددی هم، به ویژه در غرب و شمال اسکاتلند هست. در جنوب و شرق اسکاتلند بازماندهٔ
اسکاتلند هست. در جنوب و شرق اسکاتلند بازماندهٔ گورپشته‌هایی خاکی هست که بر روی آن‌ها سازه‌هایی چوبی جای داشته. از این سازه‌های چوبی امروزه نشان چندانی نمانده. از دیگر گونه‌های ساختمانی این دوران در اسکاتلند باید به گورپشتهٔ لبه‌ای، کورسوس، گورمان، و خانه‌های کشیده اشاره کرد. از عصر برنز خانه‌های بکر کمی مانده، ولی شواهدی از ساخته شدن کِرَنِگ‌ها (کلبه‌هایی که بر روی جزیره‌ای مصنوعی ساخته می‌شدند)، سنگ‌چین کلاوا، و نخستین تپه‌قلعه‌ها هست. از روزگار عصر آهن نیز تعداد زیادی کلبهٔ سنگی آتلانتیک مانده. بازماندهٔ
تعداد زیادی کلبهٔ سنگی آتلانتیک مانده. بازماندهٔ سنگ‌دژ‌ها و دانزهای کوچکتر را هم ازین دوران می‌توان در اسکاتلند دید که آن‌ها را هم گونه‌ای از کلبهٔ گرد آتلانتیک دانسته‌اند. همچنین شواهدی از حدود ۱۰۰۰ تپه‌قلعه در اسکاتلند مانده که آن‌ها را عمدتاً زیر کمربند مرکزی اسکاتلند (حدفاصل بین خور فورث و خور کلاید که دیوار آنتونین در آنجا کشیده شده بود) ساخته بوده‌اند. عصر حجر. بر اساس شواهد، کهن‌ترین خانهٔ کشف‌شده در بریتانیا سازه‌ای با پلان بیضوی و ستونک‌های چوبی در ساوث، کوینزفری، نزدیک خور فورث است که قدمت آن به
ساوث، کوینزفری، نزدیک خور فورث است که قدمت آن به حدود ۸٫۲۴۰ پ.م. می‌رسد. نخستین سازه‌ها از جنس سنگ احتمالاً سه اجاق هستند که در جوره در حدود ۶٫۰۰۰ سال پیش ساخته شدند. با ورود کشاورزی به اسکاتلند امروزی در دوران نوسنگی (که حدود ۶٫۰۰۰ سال پیش رخ داد)، گروه‌هایی از یکجانشینان در این منطقه رو به ساخت خانه‌هایی سنگی آوردند. حدود پنج قرن بعد نخستین روستاها در این منطقه تشکیل شدند. سکونت‌گاه‌ها و محوطه‌های تدفینی و آیینی نوسنگی به‌ویژه در جزایر شمالی و هبریدهای بیرونی اسکاتلند معمول بوده‌اند، چرا که به‌سبب عدم
بیرونی اسکاتلند معمول بوده‌اند، چرا که به‌سبب عدم دسترسی آسان به چوب درختان بیشتر ابنیه از سنگ ساخته می‌شدند، و به همین دلیل نسبتاً بکر مانده‌اند. بنای سنگی بر پشته هَوْوار در پاپا وستری اورکنی یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های بازمانده در اروپای شمال غربی است. این بنا با قلوه‌سنگ‌های جمع‌شده در محل به روش خشک‌چین ساخته شده و بین سال‌های ۳٫۷۰۰ و ۲۸۰۰ پ.م. (برای ۹۰۰ سال) زندگی در آن جریان داشته. عمر سِکارا بِرای در جزیرهٔ اصلی اورکنی نیز به این دوران می‌رسد. سِکارا بِرای بین سال‌های ۳٫۱۰۰ و ۲٫۵۰۰ پ.م. مسکون بوده و
بِرای بین سال‌های ۳٫۱۰۰ و ۲٫۵۰۰ پ.م. مسکون بوده و توسعه‌یافته‌ترین روستای نوسنگی در قارهٔ اروپا است. ازین دوران همچنین تعداد زیادی آرامگاه حجره‌ای باقی مانده. گونه‌های متعددی از آرامگاه حجره‌ای شناسایی شده ولی در کل به سه دستهٔ گور معبری، گور دالانی، و گور صندوقی تقسیم می‌شوند. مِیْزْهَوْ در نزدیکی اِسْتِنِس (بازمانده از حدود ۳٫۴۰۰ تا ۳٫۲۰۰ پ.م.) و مانامور در جزیرهٔ اَران (بازمانده از حدود ۳٫۵۰۰ پ.م.) دو نمونه برجستهٔ گور معبری در اسکاتلند هستند. در این سازه‌هاخرسنگ‌هایی که هر کدام چندین تن وزن دارند به
که هر کدام چندین تن وزن دارند به گونه‌ای چیده شده‌اند که در آن‌ها معبری ایجاد شود و سقف معبر معمولاً با سنگ‌چین پوشیده می‌شد. گورهای دالانی فضاهای مستطیلی شکلند که در یک سر ورودی‌ای به اندازهٔ عرض دالان دارند. بام این سازه‌های گاه با تخته‌سنگ پوشیده می‌شده و روی آن‌های خاک ریخته می‌شده. گورهای صندوقی نیز قبرهای جعبه‌مانند و نسبتاً ساده‌ای هستند و معمولاً از تخته‌سنگ ساخته شده و با خرسنگ یا تخته‌سنگی بزرگ پوشیده شده. نخستین سنگ‌افراشت‌ها در اسکاتلند نیز در این دوران بر پا شدند. یکی از قابل‌توجه‌ترین
در این دوران بر پا شدند. یکی از قابل‌توجه‌ترین نمونه‌های این سنگ‌افراشت‌ها، سنگ‌های ایستاده استنس است که در جزیرهٔ اصلی اورکنی قرار دارند و در حدود سال ۳٫۱۰۰ پ.م. قرار یافته‌اند. سنگ‌های ایستاده استنس در کل چهار تا هستند که بلندترین آن‌ها ۵ متر ارتفاع دارد. برخلاف اسکاتلند کوهستانی و جزایر شمالی که استفاده از سنگ رواج داشت، در جنوب و شرق اسکاتلند غالب بازمانده‌های معماریِ قابل مشاهده از دوران نوسنگی گورپشته‌هایی از جنس خاک هستند که قدیمی‌ترین آن‌ها احتمالاً در هزارهٔ چهارم پیش از میلاد ساخته شده. امروزه از
در هزارهٔ چهارم پیش از میلاد ساخته شده. امروزه از این یادمان‌ها پشته‌هایی با نقشهٔ ذوزنقه‌ای مانده که عمدتاً رو به شرق جای گرفته‌اند. این سازه‌ها در سراسر اسکاتلند غیرکوهستانی به‌ویژه در ابردین‌شیر، دامفریس، گلووی، آنگوس، و اسکاتیش بوردرز پراکنده‌اند. از دیگر سازه‌های مرتبط می‌توان به گورپشته لبه‌ای، کورسوس، گورمان، و خانهٔ کشیده اشاره کرد. گورپشته‌های لبه‌ای پشته‌هایی با دو لبهٔ موازی هستند که با شیارهایی در طرفین محصور می‌شوند. کورسوس‌ها نیز از لبه‌های خاکی و شیارهایی موازی تشکیل می‌شوند اما یک راه باز
و شیارهایی موازی تشکیل می‌شوند اما یک راه باز در میان دارند. در گذشته باور بر این بود که کورسوس‌ها را رومی‌ها ساخته‌اند. هم گورپشته‌های لبه‌ای و هم کورسوس‌ها با حجره‌های تدفین مرتبط بوده‌اند و احتمالاً برای برگزاری مناسک گذار به کار می‌رفته‌اند. از گورپشته‌های لبه‌ای در اسکاتلند می‌تواند به پرتشیر در کالاندر و سازهٔ ترکیبی کورسوس و گورپشتهٔ لبه‌ای در کلیوِن دایک اشاره کرد که بیش از دو کیلومتر طول دارد. گورمان‌ها در اسکاتلند عمدتاً لبه‌هایی نسبتاً مستطیلی، شیار بیرونی، و سکویی چوبی یا سنگی در داخل
شیار بیرونی، و سکویی چوبی یا سنگی در داخل داشته‌اند. به باور جِی. جی اسکات از این فضاها برای تشییع یا نمایان ساختن جسد پیش از تدفین در جایِ دیگر استفاده می‌شده، اما این نظر محل مناقشه است. آنچه از گورمان‌های ایجادشده در این دوران مانده معمولاً زیرِ گورپشته‌های کشیده پیدا می‌شود. ار نمونه‌های بارز این گورمان‌ها می‌توان از پیتنکره، پرتشیر، و دو محوطه مرتبط در لاخهیل و سلوکیرن، هر دو در کرکادبرایت یاد کرد. سالن‌های کشیدهٔ چوبی ساخته‌شده در این دوران احتمالاً مختص اسکاتلند بودند. این سازه‌ها سقفی سنگین از جنس
اسکاتلند بودند. این سازه‌ها سقفی سنگین از جنس چوب بلوط داشتند و همهٔ آن‌ها بعدها به آتش کشیده شده‌اند. کارکرد این بناها محل مناقشه است، و گفته می‌شود ممکن است خانه‌های گستردهٔ کشاورزی یا مجموعه‌ای از سازه‌های یادمانی مثل گورپشته‌ها باشند. نمونهٔ یکی از این سازه‌ها در بلبرایدی ابردین‌شیر حدود ۲۶ متر طول و ۱۳ متر عرض داشته و ممکن است سقفی به ارتفاع ۹ متر داشته بوده باشد. ساختمانی با چنین ابعادی برای اقامت ۵۰ نفر کافی است. عصر برنز. در حدود ۲٫۰۰۰ پ.م. و همزمان با ابداع ابزارهای برنزی، روند برپایی سازه‌های
با ابداع ابزارهای برنزی، روند برپایی سازه‌های جدید و مساحت کل زمین‌های تحت زراعت در اسکاتلند کاهش یافت که حاکی از کاهش کلی در جمعیت است. در یالزهُف و سامبرا در شتلند، شواهدی از ساخت کلبه‌های گرد سلولی از جنس سنگ هست که قدمت آن‌ها به اوایل و میانهٔ عصر برنز می‌رسد. در یارلزهف، این خانه‌ها نقشه‌ای بیضوی و دیوارهایی ضخیم و سنگی دارند. ممکن است در اویل مسکون بودن بخشی از این دیوارها زیر خاک قرار گرفته بوده باشد. این روش ساختمانی هم ایستایی سازه را بهبود می‌بخشید و هم عایقی در برابر نفوذ رطوبت بود. همچنین
و هم عایقی در برابر نفوذ رطوبت بود. همچنین شواهدی از سکونت در کِرَنِگ‌ها در این دوران هست. کرنگ کلبه‌ای گرد بود که کلیّت یا بخشی از آن بر روی جزیره‌ای مصنوعی، معمولاً در دریاچه‌ها، رودها، یا پای‌رودها برپا می‌شد. کرنگ‌ها عمدتاً از لایه‌های خاشاک و قلوه‌سنگ ساخته می‌شدند. برای محافظت از کرنگ در برابر امواج آب گاه دور آن را شمع‌هایی عمودی می‌کوباندند و گاه نمای آن را با کُنده‌های درخت بلوط می‌پوشاندند. در این دوران برپایی یادمان‌های خرسنگی و سنگ‌چین‌های حجره‌ای نیز ادامه یافت. حدود پنجاه سنگ‌چین کلاوا در
نیز ادامه یافت. حدود پنجاه سنگ‌چین کلاوا در اسکاتلند هست که نام خودِ این گونه از سه سنگ‌چین در اینورنس اسکاتلند موسوم به «بالنواران کلاوا» می‌آید. دو گروه اصلی ازین سنگ‌چین‌ها هست، یکی «سنگ‌چین‌های حلقه‌ای»، و دیگری گورهای معبری، که ورودی کشیده‌ای داشتند و غالباً با آرایش ستاره‌شناختی پیچیده‌ای ساخته می‌شد. مانند دیگر جاهای اروپا، ساخت تپه‌قلعه‌ها در اسکاتلند نیز در این دوران شروع شد. یکی از این تپه‌قلعه‌ها تپه ایلدون در نزدیکی ملروز در اسکاتیش بوردرز است که از حدود ۱٫۰۰۰ پ.م. مسکون بوده و در تپه‌ای با
که از حدود ۱٫۰۰۰ پ.م. مسکون بوده و در تپه‌ای با استحکامات نظامی چند صد خانه را شامل می‌شده‌است. ترپ‌رین لا در لوتین شرقی نیز شامل حصاری سنگچین با لایه‌های افقی و هسته‌ای از قلوه‌سنگ بوده این تپه‌قلعه دور محوطه‌ای به مساحت ۲۰ هکتار کشیده شده بود و در غرب قله محوطه را به دو بخش تقسیم می‌کرد. عصر آهن. در اوایل عصر آهن (از حدود قرن هفتم پ.م.)، خانه‌های سلولی در جزایر شمالی به‌تدریج با کلبه‌های گرد سادهٔ آتلانتیک جایگزین می‌شوند که بناهای استوانه‌ای یا مخروطی خشکه‌چین قابل‌توجهی بودند. از نمونه‌های مهم این
خشکه‌چین قابل‌توجهی بودند. از نمونه‌های مهم این گونهٔ ساختمانی می‌توان به خانه‌هایی در کوانترنِس، بو، پیرووال، و تافتس نس در اورکنی و کلیکیمین در شتلند اشاره کرد. از حدود ۴۰۰ پ.م. در برخی مناطق، از جمله هَوْ در اورکنی و کراس‌کِرْک در کیث‌نس کلبه‌های گرد آتلانتیک پیچیده‌تری ساخته می‌شوند. عظیم‌ترین ساخت‌وسازها درین دوران سنگ‌دژهای مدور بودند که احتمالاً حدود ۲۰۰ پ.م. ساخته شده‌اند. این سنگ‌دژها سازه‌هایی خشکه‌چین و توخالی و مختص اسکاتلندند. امروزه از ویرانه‌های غالب آن‌ها روی سطح زمین تنها چند متری باقی
غالب آن‌ها روی سطح زمین تنها چند متری باقی مانده، بااین‌حال در پنج نمونه دیوارها بیش از شش متر ارتفاع دارند. دستکم ۱۰۰ محوطهٔ سنگ‌دژ در اسکاتلند هست، که از بکرترین آن‌ها می‌توان از سنگ‌دژها در یاروز جنوبی در ویک کیث‌نس و سنگ‌دژ کلیکیمین و سنگ‌دژ موسه در شتلند یاد کرد. با وجود پژوهش‌های گسترده، هدف از ساخت این این سنگ‌دژها و مشخصات جوامعی که آن‌ها را ساخته‌اند محل مباحثه است. از دههٔ ۱۹۶۰ باستان‌شناسان بین سنگ‌دژها و سازه‌هایی کوچکتر با ساختی مشابه (معروف به دان) تمایز قائل شده‌اند. بااین‌که سکونت در
به دان) تمایز قائل شده‌اند. بااین‌که سکونت در کِرَنِگ‌ها تا قرون وسطی هم ادامه داشته، غالب شواهد سکونت در کرنگ‌ها از این دوران است. ساخت خانه‌های چرخی نیز درین دوران آغاز شد. این خانه‌ها دیوار بیرونی خاصی داشتند که شبیه دایره‌ای از ستونک‌های سنگی بود (که تداعی‌گر پره‌های یک چرخ است). ساخت این خانه‌ها در دوران تسلط رومی‌ها رونق یافت. بنا به شواهد، حدود ۱٫۰۰۰ تپه‌قلعه از عصر آهن در اسکاتلند مانده که عمدتاً زیر کمربند مرکزی اسکاتلند یا خط کلاید-فورث (حدفاصل بین خور فورث و خور کلاید که دیوار آنتونین در آنجا
بین خور فورث و خور کلاید که دیوار آنتونین در آنجا کشیده شده بود) هستند. بیشتر این تپه‌قلعه‌ها مدورند و نرده‌ای دفاعی دارند که به دور محوطه‌ای یکی-دو هکتاری کشیده شده. بیشتر این تپه‌قلعه‌ها نسبتاً کوچک هستند، ولی نمونه‌های بزرگتری در کسل اور، بیرنوارک،، کدیمویر، کاردونر و وایت ملدون هست. به‌نظر می‌رسد این تپه‌قلعه‌ها اغلب در دوران تسلط رومی‌ها بر بریتانیا رها شده باشند، ولی برخی از آن‌ها پس از پایان تسلط رومی‌ها دوباره مسکون شده‌اند.
والتر زین () ; (زاده:۱۰دسامبر ۱۹۰۶- درگذشته: ۱۴ فوریه ۲۰۰۰) دانشمند فیزیک هسته‌ای اهل کانادا بود. وی اولین رئیس آزمایشگاه ملی آرگون بین سالهای ۱۹۴۶–۱۹۵۶ بود. او همچنین در بین جنگ جهانی دوم در آزمایشگاه متالورژی، پروژه منهتن کارکرد و مشاور پروژه ساخت اولین نیروگاه رآکتور هسته‌ای جهان در سایت شیکاگو بود. هنگامیکه در دوم دسامبر ۱۹۴۲ رآکتور هسته‌ای در وضعیت بحرانی انتقال قرار گرفت، او در دانشگاه شیکاگو همکاری داشت. وی در آرگون چندین رآکتور هسته‌ای جدید را بنا کرد، از جمله اولین نیروگاه هسته‌ای که در ۲۰ دسامبر
از جمله اولین نیروگاه هسته‌ای که در ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱ موفق به تولید انرژی الکتریکی و برق شد. زندگی‌نامه. والتر هنری زین در ۱۰ دسامبر ۱۹۰۶ در شهر برلین که اکنون کیچنر در انتاریو قرار دارد متولد شد. او پسر جان زین بود که مالکیت یک کمپانی تایر سازی را برعهده داشت. برادر بزرگتر وی آلبرت کارگر شرکت بود. زین برای ادامه تحصیلات به دانشگاه کویینز رفت و کارشناسی و دوره کارشناسی ارشد خود را در رشته ریاضیات از دانشگاه کلمبیا اخذ کرد. در سال ۱۹۳۰ دکترای خود را در فیزیک گرفت و رساله خود را در خصوص پژوهش دو کریستال ساختاری
و رساله خود را در خصوص پژوهش دو کریستال ساختاری و عرضی جذب محدود اشعه ایکس K نوشت که بعدها در مجله علمی فیزیکال رویو منتشر شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال الیوت کرسون شده‌است.
حمله ۲۰۱۵ به جنوب سوریه که با نام رمز عملیات شهدای قنیطره () نیز شناخته می‌شود، نبردی بود که در جنگ داخلی سوریه توسط جبهه ارتش عربی سوریه، حزب‌الله لبنان و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنوب سوریه آغاز شد. همچنین نیروهای دولتی شامل شبه نظامیان شیعه افغانی تحت حمایت ایران (لشکر فاطمیون) نیز بودند. «نام عملیات شهدای قنیطره» به رویداد ژانویه ۲۰۱۵ مزرعه الامل که طی آن شماری از مقامات حزب‌الله لبنان و سپاه پاسداران نظیر جهاد مغنیه و سردار محمدعلی الله‌دادی در اثر حمله موشکی اسرائیل کشته شدند اشاره دارد. پس از
حمله موشکی اسرائیل کشته شدند اشاره دارد. پس از این که ارتش سوریه و متحدانش حدود ۱۵ شهر و روستا را بازپس‌گرفتند از سرعت این نبرد کاسته و تقریباً متوقف شد. به عقیده بسیاری این نبرد عملیاتی ناموفق بود. اهداف نبرد. اکتبر ۲۰۱۴ معارضان پایگاه اطلاعاتی الحاره را به کمک اطلاعات دریافتی از ژنرال محمود ابوعراج تصرف کردند. محمود ابوعراج از ژنرال‌های سابق ارتش سوریه بود که به جبهه معارضان پیوسته بود ولی دستور داشت تا در پست خود در ارتش سوریه باقی مانده و اطلاعات مورد نیاز معارضان را به آن‌ها برساند و تا حد توانش بین
نیاز معارضان را به آن‌ها برساند و تا حد توانش بین سوریه و متحدان ایرانیشان اختلاف ایجاد کند. بازپس‌گیری الحاره یکی از اهداف اصلی این نبرد بود. هدف استراتژیک این نبرد بازپس‌گیری الحاره بود و از اهداف دیگر این عملیات می‌توان به از بین بردن پل ارتباطی بین معرضان و اسرائیل که توسط نیروهای جبهه النصره کنترل می‌شد، محافظت از دمشق در برابر حملات احتمالی معارضان، جلوگیری ورود معارضان به لبنان و ایجاد ایالت جنوبی و همچنین قطع مسیر حمایتی معارضان از جانب اردن اشاره کرد. به گفته برخی تحلیلگران یکی دیگر از اهداف این
کرد. به گفته برخی تحلیلگران یکی دیگر از اهداف این عملیات ایجاد لشکری برای به فرماندهی حزب‌الله برای جنگ در منطقه جولان برای مبارزه با اسرائیل بود. تمرکز این عملیات بر مناطق روستایی جنوب غربی دمشق، درعا و قنیطره بود. طبق گفته یکی از مقامات ارشد حزب‌الله تاریخ این عملیات به دلیل کشته شدن تعدادی از فرماندهان سرشناس حزب‌الله و سپاه پاسداران در حمله موشکی اسرائیل به ارتفاعات جولان جلو انداخته شد. شرح نبرد. پیشروی‌های اولیه جبهه دولت سوریه. ۷ فوریه لشکر زرهی پنجم و لشکر هفتم سوریه این عملیات را در بخش شمالی
پنجم و لشکر هفتم سوریه این عملیات را در بخش شمالی استان درعا آغاز کردند. در روز اول نبرد ۱۰ تن از معارضان در نزدیکی کفر الشمس کشته شدند. ۸ فوریه نیروهای دولتی چندین شهر را در استان درعا هدف حملات موشکی قرار دادند و طی درگیری‌های شدیدی که با معارضان داشتند ۱۱ نفر از معارضان کشته شدند. سنگین‌ترین این درگیری‌ها در نزدیکی کفر الشمس رخ داد. نیروهای دولت سوریه قصد داشتند تپه استراتژیک تل مری را تصرف کنند اما موفق به پیشروی به سمت شهر دیرمکر نشدند این تپه به این دلیل برای نیروهای دولتی مهم بود که درصورت تصرف آن
دلیل برای نیروهای دولتی مهم بود که درصورت تصرف آن ارتباط معارضان با نیروهای پشتیبانیشان قطع می‌شد و خطر کمتری دمشق را تهدید می‌کرد. ۹ فوریه نیروهای دولتی وارد شهر دیر المکر شدند و در اواخر آن روز نیروهای دولتی به کمک متحدان لبنانی و ایرانی خود موفق شدند به نزدیکی دیرالعدس در استان درعا برسند. ۱۰ فوریه علاوه در درگیری در دیرالعدس توپخانه و هواپیماهای ارتش سوریه پایگاه معارضان در منطقه مسحره در شرق قنیطره را هدف قرار دادند تا ارتباط معارضان درعا با جولان را قطع کنند. توقف عملیات. ۱۴ فوریه نیروهای دولتی پس از
کنند. توقف عملیات. ۱۴ فوریه نیروهای دولتی پس از تصرف دیرالعدس، کفر شمس و کفر ناسج را بمباران کردند در آن روز سرهنگ عباس عبداللهی و علی سلطان مرادی دو تن از نیروهای سپاه پاسداران در درگیری‌های کفر ناسج کشته شدند.