payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هفته فیلم انجمن مستندسازان سینمای ایران، مسئول کارگروه نمایش انجمن مستندسازان سینمای ایران، دبیر بخش مستند جشن‌واره موسیقی فجر، ،عضو هیئت داوری جشن‌واره فیلم کوتاه تهران، نایب رئیس و عضو هیئت مدیره انجمن مستندسازان سینمای ایران، عضو هیئت مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، عضو هیئت داوران جشن مستقل سینمای مستند ایران، عضو هیئت داوران جشن انجمن منتقدان و نویسندگان خانه سینما، مسئول نمایش‌های سالن سینماحقیقت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، انتشار نقدها و یادداشت‌های سینمایی در مطبوعات
تنهاتر از من عنوان یک فیلم سینمایی است با مضمون اجتماعی در ارتباط با دوره پنجره و پیشگیری قبل از پیدایش HIV با همکاری سازمان مللUN و وزارت بهداشت ساخته شده‌است. تنهاتر از من با بازی مهدی امینی خواه، فریبا نادری، مهرداد فلاحتگر و الیزابت امینی و تیتراژ زیبایی با صدای فرزاد فرزین اولین فیلم سینمایی در دنیا در ارتباط با دوره پنجره است. قصه فیلم. دکتر پزمان با بازی فرید ولی زاده که هنوز چند ساعت از ازدواجش نگذشته نا خواسته در اثر حادثه ای به ویروس HIV آلوده شده و … بازیگران فیلم. ! بازیگر ! نقش کارگردان.
شده و … بازیگران فیلم. ! بازیگر ! نقش کارگردان. کارگردان: عباس خواجه وند، فرید ولی زاده فیلمنامه. نویسنده: کیانوش اسلامی گروه تولید. تهیه‌کننده: فرید ولی زاده محصول: فوژان فیلم گروه فیلمبرداری. مدیر فیلمبرداری: محمود اکبری پرست گروه صدا. صدابردار: محمد قمی گروه تدوین. تدوین: محمد رضا حیدری خواننده تیتراژ. آهنگ «پنجره»: فرزاد فرزین
درخت براونی که نامش از رابرت براون گرفته شده، نوعی هنر رایانه ای است که در دههٔ ۱۹۹۰ هنگامی که رایانه‌های خانگی توان شبیه‌سازی حرکت براونی را پیدا کردند مشهور شد. در آن دوران برای یک رایانه ساعت‌ها و گاهی روزها طول می‌کشید تا یک درخت کوچک بسازد. منابع. ویکی انگلیسی
جان رایان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و ناشر اهل جمهوری ایرلند است. زندگی‌نامه. رایان در مونکستون، بخش دوبلین بزرگ شد و در کالج برادران مسیحی، مونکستون پارک تحصیل کرد. تعدادی از بستگان او، از جمله پدرش جان ریان، هنرمند اهل دوبلین، در صحنه هنر در دوبلین بسیار مشهور بودند. پدربزرگ او سی موس رایان یک سناتور در پارلمان ایرلند بود؛ در حالی که عمه‌اش (کاتلین رایان) بازیگر بود.
سوسن سلیمی (زاده ۱۹ خرداد ۱۳۲۳ در تهران – درگذشته ۲۶ تیر ۱۳۹۹ در تهران) بازیگر سینما ایران بود.
چا چا چا (cha-cha-chá) یا به زبان ساده‌تر، چا چا، یک نوع رقص با ریشهٔ کوبایی است که برای یک موسیقی با همین نام اجرا می‌شود این موسیقی نخستین بار از سوی آهنگساز کوبایی Enrique Jorrín در آغاز دههٔ ۱۹۵۰ معرفی شد. ریتم آن از danzón-mambo گرفته شده‌است. نام رقص از صدای کشیده شدن پای رقاص الهام گرفته شده.
قَـلَـم پَـر ساده‌ترین و از قدیمی‌ترین ابزار نوشتاری ست که بشر آن را برای نوشتن به کار گرفت و در دوران باستان، قرون وسطی و کلا تا پیش از اختراع نوشت‌افزارهای جدیدی چون مداد، خودکار و خودنویس در بسیاری از موارد مورد استفاده نویسندگان قرار می‌گرفت. در نسل‌های بعدی این نوشت‌افزارها نیز قلم پر به عنوان یکی از سمبلهای اهل قلم در دوران باستان به حساب می‌آید که با نوک فلزی از نسل‌های جدید خودنویس مزین گردیده‌است.
محاصره پاریس ()، بخشی از یورش وایکینگ‌ها به رود سن، در پادشاهی فرانک‌های باختری بود. محاصره مهمترین رویداد سلطنت شارل فربه و نقطه عطفی در ثروت دودمان کارولنژی و تاریخ فرانسه بود. همچنین برای فرانک‌ها اهمیت استراتژیک پاریس را در زمانی که یکی از بزرگترین شهرهای فرانک باختری نیز بود، ثابت کرد. محاصره موضوع روایت شاهد عینی در شعر لاتین Bella Parisiacae urbis Abbo Cernuus است. محاصرهٔ در سال ۸۸۵ از طرف وایکینگ‌های مهاجم آغاز شد که یک سال به درازا کشید و سرانجام در سال ۸۸۶، فرانک‌ها توانستند وایکینگ‌ها را شکست
در سال ۸۸۶، فرانک‌ها توانستند وایکینگ‌ها را شکست داده و آن‌ها را به سمت بورگونی عقب برانند.
قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر قانونی در ایران در جهت حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر است که پس از مرگ طلبه بسیجی علی خلیلی توسط مجلس ایران تصویب شده است. طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر در تیر ۱۳۹۳ از سوی هیئت رئیسهٔ مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد، کلیاتش در ۱۶ مهر همان سال و جزئیاتش در ۲۳ فروردین ۱۳۹۴ به تصویب مجلس رسید. شورای نگهبان در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۴ آن را تصویب کرد و علی لاریجانی در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ آن برای اجرا به دولت یازدهم ابلاغ کرد. به موجب این قانون، امر به
دولت یازدهم ابلاغ کرد. به موجب این قانون، امر به معروف و نهی از منکر ناظر به اعمالی است که علنی بوده و بدون تجسس مشخص باشد. مراتب زبانی و نوشتاری آن را وظیفهٔ آحاد مردم و مرتبهٔ عملی آن را تنها وظیفهٔ دولت دانسته‌است. طبق مادهٔ ۷ آن «مجازات اشخاصی که مبادرت به اعمال مجرمانه نسبت به آمر به معروف و ناهی از منکر نمایند، قابل تخفیف یا تعلیق نیست» و حتی در صورت گذشت مجنی‌علیه یا اولیای دم از حق خود، جنبهٔ عمومی جرم قابل رسیدگی است. طبق مادهٔ ۹ آن «اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی
حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهی از منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هر نوع مانع و مزاحمت که به موجب قانون جرم شناخته شده‌است، علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجهٔ هفت می‌گردد». همچنین بنا بر این قانون ستادی به نام « ستاد امر به معروف و نهی از منکر » به ریاست یکی از ائمهٔ جمعهٔ تهران راه‌اندازی شد که وظایفش در همان قانون تبیین شده‌است. تصویب این قانون با مخالفت معاون پارلمان دولت روبه‌رو شد که از نمایندگان پرسید: «چگونه مصوبات ستادی که ریاست آن بر عهدهٔ امام جمعهٔ
مصوبات ستادی که ریاست آن بر عهدهٔ امام جمعهٔ تهران است، برای سه قوه لازم‌الاجرا باشد؟» در حال حاضر ریاست این ستاد بر عهدهٔ کاظم صدیقی، امام جمعهٔ موقت تهران، است. ۱۷ شهریور ۱۳۹۳ شماری از اعضای انصار حزب‌الله به دیدار خانوادهٔ علی خلیلی رفتند. به نوشتهٔ یالثارات الحسین، وب‌گاه خبری انصار حزب‌الله، «فلسفهٔ دیدار این هیئت، اعلان رسمی آغاز به کار گروه‌های سیار امر به معروف و نهی از منکر انصار حزب‌الله بود». هرچند دولت نسبت به فعالیت‌های غیرقانونی انصار حزب‌الله هشدار داده و اعلام کرد که برای گشت‌های موتوری امر
هشدار داده و اعلام کرد که برای گشت‌های موتوری امر به معروف و نهی از منکر، نه درخواست مجوز شده و نه مجوزی صادر شده‌است. دبیر کل انصار حزب‌الله پس از دیدار با رئیس پلیس امنیت اخلاقی نیروی انتظامی در اواخر همان ماه از تجدید نظر دربارهٔ گشت‌های سیار خود خبر داد و بر استفاده از «قالب‌ها و ظرفیت‌های رسمی و موجود نظام» تأکید کرد. رسانه‌های اصولگرای ایران به‌کرات از خلیلی با عنوان «طلبهٔ ناهی از منکر» و «شهید امر به معروف» نام می‌برند.
نیکو مینورو که به‌طور خلاصه تحت عنوان سیستر گریم شناخته می‌شود، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده برایان وان و طراح آدریان آلفونا خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱ از مجموعه کمیک "فراری‌ها" (ژوئیه ۲۰۰۳) حضور پیدا کرد. او دختر رابرت و تینا مینورو، از اعضای تیمی ابرشرور به نام «پراید» است که همچنین از رهبران غیررسمی تیم فراری‌ها به‌شمار می‌روند. نیکو چوب دستی جادویی در اختیار دارد که هر آرزویی را برآورده می‌کند، اما تنها یکبار. هرگاه
آرزویی را برآورده می‌کند، اما تنها یکبار. هرگاه نیکو خونریزی را تجربه می‌کند، این چوب دستی از سینهٔ او پدیدار می‌شود و به او اجازه اجرای جادو می‌دهد. لیریکا اوکانو نقش شخصیت "نیکو مینورو" را در مجموعه تلویزیونی "فراری‌ها" ایفا کرده‌است.
بی‌نام فیلمی محصول سال ۱۹۷۴ و به کارگردانی نارندرا بدی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، موشومی چاترجی، شارات ساکسنا، پریم چوپرا، افتخار ایفای نقش کرده‌اند. خلاصه داستان. آمیت شریواستاو به همراه همسر و فرزندش به تازگی به بمبئی نقل مکان کرده اند و آمیت آرام آرام پله های ترقی را طی میکند.یک شب آمیت و همسرش هنگام رفتن به یک مهمانی شاهد یک سوءقصد میشوند و آمیت فرد مضروب و زخمی را به بیمارستان میرساند و وی به حالت اغما فرو میرود.پس از آن است که دردسرهای آمیت شروع میشود و ضارب ناشناس مثل بختک بر
آمیت شروع میشود و ضارب ناشناس مثل بختک بر زندگی وی سایه می اندازد و به روش‌های مختلف تهدیدش میکند.پلیس و آمیت دست به دست هم می‌دهند تا ضارب را پیدا کنند و...
کامبیز یگانگی (زادهٔ ۱۳۲۷، تهران) کارآفرین ایرانی و مربی علوم شناختی است. او را به عنوان پدر مربیگری در زمینه فنون مهارتی علم شناختی در ایران می‌شناسند. زندگی. کامبیز یگانگی در ۱۱ خرداد ۱۳۲۷ در تهران در خانواده‌ای کارآفرین زاده شد. پدرش اریاب اردشیر، بنیانگذار نخستین کارخانه مدرن چرم سازی در ایران و مادرش فرنگیس یگانگی، بنیانگذار سازمان صنایع دستی ایران بود. عمویش، اسفندیار یگانگی، به عنوان بنیانگذار آبیاری نوین در ایران شناخته می‌شود. پدربزرگش، کیخسرو شاهرخ نام داشت. او نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس شورای ملی
نام داشت. او نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس شورای ملی و از شخصیتهای برجسته تاریخ معاصر ایران بود. کامبیز یک برادر به نام پرویز و خواهری به نام فیروزه داشت. او در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس در رشته کارشناسی ارشد مدیریت، فارغ‌التحصیل شد. فعالیتها. او یکی از بنیانگذاران شرکت دشت مرغاب، تولیدکننده محصولات غدایی یک و یک بود، که در سال ۱۳۴۶فعالیت خود را در زمینه مواد غذایی و صنایع تبدیلی کشاورزی در استان فارس آغاز کرد، همچنین در سال ۱۳۵۵ به مدیرعاملی شرکت سهامی صنایع گوشت کادور در کرج برگزیده
شرکت سهامی صنایع گوشت کادور در کرج برگزیده شد. کامبیز یگانگی در سال ۱۳۵۶ با همکاری تعدادی از بانکها و گروهی از سرمایه داران بخش خصوص، شرکت پخش سراسری ایران را طراحی و تأسیس کرد. این شرکت یکی از بزرگترین واحدهای پخش کالای مصرفی در ایران بود. در حال حاضر این شرکت یکی از زیرمجموعه‌های گروه صنعتی شیرین عسل است. پس از انقلاب سال ۵۷، به آمریکا رفت و در سال ۱۹۹۸ میلادی موسسه‌ای را به نام Impact coaching &amp; consulting در شهر سانفرانسیسکوی آمریکا تأسیس کرد. این مؤسسه به صورت تخصصی به ارائه خدمات مشاوره در زمینهٔ
به صورت تخصصی به ارائه خدمات مشاوره در زمینهٔ مدیریت می‌پرداخت. او از سال ۱۳۵۹ در خصوص علوم شناختی شروع به مطالعه و پژوهش نمود و در این زمینه اولین کلاسهای ابداعی خود را در سال ۱۳۷۴ در ایران و آمریکا عرضه نمود. در این سمینارها برای اولین بار در ایران، علوم شناختی به صورت تعاملی و با روشهای نوین با مربیگری او عرضه شدند. بعدها، او مؤسسه فنون کاربردی بسوی تعادل (یگانگی) را بنیان گذاشت که در آن دوره‌های متعدد در زمینه علوم شناختی ارائه می‌شوند و تا سال ۱۳۹۷ بالغ بر ۳۰ هزار نفر در این کلاسها شرکت نموده‌اند.
بالغ بر ۳۰ هزار نفر در این کلاسها شرکت نموده‌اند. بازگشایی کتابخانه یگانگی. کتابخانه یگانگی از کتابخانه‌های قدیمی و تخصصی شهر تهران در زمنیهٔ فرهنگ ایران باستان است که در سال ۱۳۳۲ توسط فرنگیس یگانگی بنیانگذاری شد. این کتابخانه در سال ۱۳۸۶، پس از دو سال تعطیلی، با همیاری کامبیز یگانگی و انجمن زرتشتیان تهران بازسازی و بازگشایی شد. در مراسم بازگشایی این کتابخانه که دو تن از نمایندگان مجلس نیز در آن حضور داشتند، کامبیز یگانگی، به بیان اهداف و باورهای مادرش از احداث چنین مکانی پرداخت. این کتابخانه پنجمین مرکز
احداث چنین مکانی پرداخت. این کتابخانه پنجمین مرکز ترمیم کتابهای قدیمی در ایران می‌باشد.
چاه یوسف‌علی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان سیرجان واقع شده است. چاه یوسف‌علی ۵۴ نفر جمعیت دارد. نام این منطقه برگرفته شده است از شخصی به نام یوسف علی که از عشایر قدیم منطقه کفه مُر بوده است. . یوسف علی از نوادگان صفی قلی خان که در قبل از انقلاب، در منطقه به ییلاق می‌پرداخته‌اند و چاهی را در این منطقه حفر می‌کنند برای ییلاق خود که زان پس به نام چاه یوسف علی معروف می‌شود. ودر حال حاضر یک طایفه «کورکی نژاد قرائی» که برگرفته از سلالهٔ حاج رحیم علی کورکی نژاد قرائی می‌باشند. در آن منطقه
رحیم علی کورکی نژاد قرائی می‌باشند. در آن منطقه زندگی می‌کنند منطقه کفه مُر چاه یوسفعلی هر ساله میزبان یک گروه عشایر از گدار خانه سرخ بوده است، که از ایل بزرگ کورکی نژادقرائی می‌باشند.
هنجرک بالا، روستایی از توابع دهستان خبر بخش دهج شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. این روستا غربی ترین نقطه استان کرمان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است. جمعیت. این روستا در دهستان خبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۵ خانوار) بوده‌است.
وصیت‌نامهٔ هایلیگِنْشتات وصیت‌نامه‌ای که لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ آلمانی، به تاریخِ ۶ اکتبر سال ۱۸۰۲ و هنگامی که در روستای هایلیگِنْشتات، در نزدیکیِ وین اقامت داشت، خطاب به دو برادرش، کارل (۱۷۷۴–۱۸۱۵) و نیکولاوس یوهان، (۱۷۷۶–۱۸۴۸) نوشت، اما هرگز آن را برای آن دو نفرستاد. متنِ این وصیت‌نامه نشان‌دهندهٔ بدحالیِ بتهوون، نگرانیِ او از وضعیتِ کم‌شنواییِ روزافزون، و تمایلش برای غلبه بر بیماری‌های جسمی و مشکلات عاطفی با هدفِ ادامهٔ زندگی هنری‌اش است. بتهوون این نامه را هرگز نفرستاد و تا پایان عمر، آن را
این نامه را هرگز نفرستاد و تا پایان عمر، آن را لابه‌لای یادداشت‌های شخصی‌اش پنهان کرد و احتمالاً هرگز به کسی نشان نداد. در ماه مارس ۱۸۲۷، اندکی پس از درگذشتِ بتهوون، آنتون شیندلر، دوست و شاگردِ او، و اشتفان فون بروینینگ، ناشرِ موسیقی، وصیت‌نامه را کشف کردند و اشتفان آن را در اکتبرِ همان سال انتشار داد. نکتهٔ قابل تأمل و کنجکاوی‌برانگیز در سند این است که، در حالی که بتهوون نام «کارل» را در جاهای مناسب برده، هنگامی که نام یوهان را نوشته، فضاهای خالی گذاشته‌است ــ ازجمله در گوشهٔ سمت راستِ تصویرِ پیوست در این
ــ ازجمله در گوشهٔ سمت راستِ تصویرِ پیوست در این مقاله. کارشناسان توضیحات پیشنهادیِ متعددی برای این امر داده‌اند، ازجمله این‌که متن وصیت‌نامه. ترجمهٔ فارسی متن کامل وصیت‌نامهٔ بتهوون از این قرار است: «برای برادرانم کارل و یوهان بتهوون شما ای مردمی که مرا شخصی بدخو، دیوانه، و متنفر از همه می‌پندارید، چقدر بی‌انصاف و ستمگرید! شما علتِ پنهانِ چیزی را که به‌نظرتان چنین می‌نماید نمی‌دانید. دل و جانِ من از دوران کودکی به احساساتِ شیرینِ نیکوکاری متمایل بود و همواره برای انجام فداکاری‌ها و اقدامات بزرگ آماده
همواره برای انجام فداکاری‌ها و اقدامات بزرگ آماده بوده‌ام. اما تنها به همین موضوع بیندیشید که من از شش سال پیش، گرفتارِ وضعی هولناک بوده‌ام و پزشکانِ نالایق بر شدتِ این وضع افزوده‌اند. سال به سال، با امیدِ بهبودی، خود را فریب داده‌ام و عاقبت هم ناگزیرم که به رنجِ یک بیماریِ ممتد تن دردهم که اگر درمانِ آن غیرممکن نباشد، مسلماً سال‌ها طول خواهد کشید. من که با طبعی آتشین و فعال به‌دنیا آمده‌ام و به تمام لذایذِ دنیا علاقه داشتم، باید خیلی زود و پیش از آنکه وقتش فرارسد، خود را از مردم جدا می‌ساختم و در انزوا
فرارسد، خود را از مردم جدا می‌ساختم و در انزوا زندگی می‌کردم. آه که اگر گاهی هم می‌خواستم واقعیت را نادیده بگیرم، با کمال سختی و تلخی به بیماری خود برمی‌خوردم! من قادر نبودم که به مردم بگویم: «بلندتر صحبت کنید، فریاد بزنید، من کر هستم!» آخر چگونه ممکن بود که ضعفِ یکی از حواس خود را بر همه فاش سازم؛ حسی که می‌بایست در من خیلی قوی‌تر از دیگران باشد؟! حسی که پیش از آن، در کمالِ دقت و قدرت در اختیارم بود، با چنان دقت و قدرتی که مسلماً کمتر کسی از میانِ هم‌حرفه‌هایم داشته‌اند و دارند، به پای آن می‌رسیده‌اند! آه
داشته‌اند و دارند، به پای آن می‌رسیده‌اند! آه که هرگز نمی‌توانم این ضعف خود را فاش کنم! اگر می‌بینید من دور از همه زندگی می‌کنم، [اما] گاه می‌خواهم که به جمع شما بپیوندم [و نمی‌توانم]، مرا ببخشید. ظاهراً تیره‌روزیِ من مرا نمی‌شناسد، و به همین جهت است که مرا بیشتر می‌آزارد! من از نعمتِ آسایش در میان اجتماع، از لذتِ صحبت‌های ظریف و دل‌انگیز، و از تعاملِ متقابلِ احساسات محروم شده‌ام؛ تنها، کاملاً تنها مانده‌ام؛ جرئت ندارم که جز برای نیازهای بسیار ضروری، به میانِ مردم بیایم؛ باید مانند یک تبعیدی دور از مردم
مردم بیایم؛ باید مانند یک تبعیدی دور از مردم زندگی کنم؛ وقتی به گروه‌های مردم نزدیک می‌شوم، غمی عظیم وجودِ مرا فرامی‌گیرد؛ شاید از این می‌ترسم که همه‌کس از بیماری من آگاه شود. به همین دلیل، اکنون شش ماه است که به‌ناچار در ییلاق روزگار می‌گذرانم. طبیبِ دانشمندم دستور داده‌است که تا جای ممکن مراقبِ شنواییِ خود باشم. او گفته‌است که از امیالِ خود جلوگیری کنم؛ اما میل به شرکت در اجتماعات بارها مرا در خود گرفته‌است و به اجتماع کشیده شده‌ام؛ ولی چقدر خود را حقیر می‌دیدم هنگامی که متوجه می‌شدم کسی که در نزدیکیِ من
هنگامی که متوجه می‌شدم کسی که در نزدیکیِ من است، صدای نی‌لبکی را که از دور می‌آید، می‌شنود و من هیچ نمی‌شنوم؛ یا او ترانهٔ چوپانی را که آواز می‌خوانَد، می‌شنود و من باز هیچ نمی‌شنوم! چنین تجربه‌هایی مرا به‌کلی ناامید می‌ساخت و چیزی نمانده بود که به زندگی‌ام خاتمه دهم. هنر، تنها هنر بود که مرا از این کار بازداشت. برایم غیرممکن بود که پیش از انجام آنچه حس می‌کردم برعهده دارم جهان را ترک گویم، و به این ترتیب، این حیاتِ آمیخته به تیره‌بختی ادامه یافته‌است. به‌راستی زندگی برایم رنج‌آلود است، آن هم با این بدنِ
زندگی برایم رنج‌آلود است، آن هم با این بدنِ حساس که با کوچکترین تغییر، مرا از بهترین حالات به بدترین حال می‌افکنَد! بردباری؛ این چیزی است که به من توصیه می‌کنند، و همین است که اکنون باید راهنمای من باشد. من بردبارم و حوصله دارم و امیدوارم اراده‌ام تا آن لحظه که خدایان بخواهند رشتهٔ حیاتِ مرا بگسلند، پایدار بماند. شاید حالم بهتر شود و شاید هم نشود. در هر حال، آماده‌ام که با سرنوشتِ خود روبه‌رو شوم. آسان نیست که انسان در ۲۸سالگی به‌ناچار فیلسوف شود، و به‌ویژه این کار برای یک هنرمند به‌مراتب دشوارتر است تا
این کار برای یک هنرمند به‌مراتب دشوارتر است تا برای دیگران! خداوندا! تو از مقام اعلای خود به ژرفای قلبم نفوذ داری و آن را می‌شناسی! تو می‌دانی که علاقه به مردم و میل به نیکوکاری در آن انباشته است. ای مردم! اگر روزی این نوشته را بخوانید، به یاد بیاورید که نسبت به من ظالم بوده‌اید و به‌ناروا حکم کرده‌اید. تیره‌بختان نیز تسلی یابند از اینکه می‌بینند تیره‌بختی چون آنها، با وجود تمام موانع طبیعت، آنچه توانسته، کرده‌است تا در صفِ هنرمندان و برگزیدگان قرار گیرد. شما برادران من، کارل و یوهان، وقتی من مُردم، اگر
شما برادران من، کارل و یوهان، وقتی من مُردم، اگر پروفسور اشمیت هنوز زنده بود، از جانبِ من از او بخواهید تا شرحِ بیماری‌ام را بنویسد، و این نامه را هم به شرح زندگانی من بیفزایید تا پس از مرگم، تا آنجا که مقدور است، دنیا با من آشتی کند!!! در ضمن، شما دونفر را وارثِ دارایی مختصر خود، اگر بتوان آن را «دارایی» نامید، قرار می‌دهم. آن را عادلانه قسمت کنید. همواره پشتیبانِ هم و کمکِ یکدیگر باشید. به‌خوبی می‌دانید که مدت‌هاست آنچه را دربارهٔ من روا داشته‌اید، بخشیده‌ام؛ و از تو، کارل، برادر عزیزم، مخصوصاً برای
و از تو، کارل، برادر عزیزم، مخصوصاً برای توجهی که در این اواخر به من نشان می‌دادی، سپاسگزارم. آرزویم این است که زندگانیِ شما خوش‌تر و بی‌غم‌تر از من باشد. «تقوا (پاکدامنی)» را به فرزندان خود توصیه کنید. تنها «تقوا»ست که می‌تواند مایهٔ خوشبختی باشد و نه «پول». «تقوا»ست که مرا در میان فقر و تیره‌بختی حفظ کرد؛ و اگر با خودکشی به حیاتم خاتمه نداده‌ام، عمرم را مدیونِ «تقوا» و «هنر»م هستم. خداحافظ! یکدیگر را دوست بدارید! از تمام دوستانم سپاسگزارم؛ به‌ویژه از شاهزاده لیخنوفسکی و پروفسور اشمیت. امیدوارم آلات
شاهزاده لیخنوفسکی و پروفسور اشمیت. امیدوارم آلات موسیقیِ شاهزاده ل. [که نزدِ من بود]، نزدِ یکی از شما محفوظ بماند، و البته باعثِ اختلاف میانِ شما نشود. اگر تصور می‌کنید که پولِ آنها برای شما مفیدتر است، آنها را بفروشید. چقدر خوشبخت خواهم بود اگر بتوانم حتی از درونِ گور هم خدمتی برایتان انجام دهم! اگر چنین می‌بود، با بال‌های گشوده به استقبالِ مرگ می‌رفتم. اگر مرگ پیش از آنکه بتوانم شایستگی‌های هنریِ خود را به کمال برسانم، فرارسد، با وجودِ سرنوشت دشواری که دارم، بسیار برایم زود و بی‌موقع خواهد بود، و آرزو
دارم، بسیار برایم زود و بی‌موقع خواهد بود، و آرزو خواهم کرد که به تأخیر افتد. اما در این صورت نیز خشنود خواهم بود. مگر نه این است که مرگ مرا از چنگالِ شکنجه‌ای بی‌پایان نجات می‌بخشد؟ ای مرگ، هر وقت می‌خواهی بیا! من با شهامت به استقبالِ تو خواهم شتافت… خداحافظ! پس از مرگ مرا به‌کلی از یاد نبرید. شایستهٔ آن هستم که پس از مرگ هم به فکرم باشید؛ چراکه در زندگیِ خود بسیار در اندیشهٔ شما و خوشبخت ساختنِ شما بوده‌ام. هایلیگنشتات، ۶ اکتبر ۱۸۰۲ هایلیگنشتات، بدین ترتیب و با کمالِ اندوه از تو جدا گشتم. آری، امیدِ
ترتیب و با کمالِ اندوه از تو جدا گشتم. آری، امیدِ عزیزی که با خود بدین‌جا آورده‌ام و اندیشهٔ اینکه بهبود می‌یابم، ولو اندکی، به‌کلی رهایم کرده‌است؛ درست آن‌گونه که برگ‌های پاییزی بر زمین می‌افتند و می‌خشکند، امیدِ من نیز خشکیده‌است! تقریباً به همان حالی که آمدم، بازمی‌گردم؛ حتی شهامتِ عظیمی که در روزهای زیبای تابستان داشته‌ام، نابود گشته‌است. آه، خداوندا، یک بار، یک روز شادمانیِ خالص نصیبم گردان!! اکنون مدت‌هاست که انعکاسِ عمیقِ شادمانیِ واقعی با من بیگانه است. آه! چه‌وقت؟ چه‌وقت آخر؟ خدایا! می‌توانم بازهم
آه! چه‌وقت؟ چه‌وقت آخر؟ خدایا! می‌توانم بازهم انعکاس مقدس شادمانی را در معبدِ طبیعت و بشر احساس کنم؟ … هرگز؟ … نه! دریغا که این بسیار بی‌رحمانه است! هایلیگنشتات، ۱۰ اکتبر ۱۸۰۲ و شادمانی توسط کسی به‌ظهور رسید که هنرِ خود را در جملهٔ مغرورانه‌ای که چکیدهٔ زندگانیِ اوست، بیان کرد؛ جمله‌ای که شعارِ تمامیِ روان‌های دلیر و بی‌باکِ گیتی است: شادمانی از راهِ رنج!»
گل چشمه بالا روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۳ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.
شاهپور یک واژه و عنوان پارسی به معنای پسر شاه است. برخلاف واژهٔ شاهزاده که از نظر جنسیتی خنثی است، شاهپور واژه‌ای مرکب از شاه+پور به معنای «پور شاه» یا «پسر شاه» است و تنها به فرزندان پسر شاهان اشاره دارد. این عنوان با پرنس (Prince) در زبان‌های اروپایی که آن نیز برای شاهزادگان پسر استفاده می‌شود، برابر است.
ایلف کوچولو () نمایشنامه‌ای در سه پرده اثر هنریک ایبسن که در سال ۱۸۹۴ میلادی منتشر شد. این نمایش روان‌شناختی به خاطر پیچیدگی‌های ظریف و کنایه‌های عمیقش شهرت دارد. نمایش ایلف کوچولو در سال ۱۳۹۷ از زبان نروژی توسط میرمجید عمرانی ترجمه و از سوی انتشارات مهراندیش منتشر شد. داستان. آلفرد آلمرز از کلبه کوهستانی‌اش بازمی‌گردد و پی می‌برد که ایلف، پسر معلول او به طرز اسرارآمیزی غرق شده‌است. رابطه او با همسرش ریتا کم‌کم‌رو به وخامت می‌گذارد و او تصمیم می‌گیرد خانه را ترک کند. سرانجام هردو در کنار هم قرار می‌گیرند تا
ترک کند. سرانجام هردو در کنار هم قرار می‌گیرند تا خانواده‌ای را که به سبب مرگ ناگهان ایلف متلاشی شده را سامان بخشند.
شاهپور میرزا محمد حکیم (۲۹ آوریل ۱۵۵۳ تا ۱۰ اکتبر ۱۵۸۵) یا میرزا حکیم، سومین پسر همایون، پادشاه گورکانی بود. او بر کابل حکم می‌راند، و گاهی با برادر بزرگتر خود اکبر بر سر قدرت درگیر بود؛ ولی پس از به قدرت رسیدن اکبر، با وی سازگار شد. او پسر همایون از همسرش ماه چوک بیگم بود. شاهپور میرزا محمد حکیم برای نوشتن "تاجدار حرم" معروف شد.
سلطان دانیال میرزا (۱۱ سپتامبر ۱۵۷۲ تا ۱۹ مارس ۱۶۰۵) شاهزاده‌ای تیموری بود که به عنوان ویسِروی دکن خدمت کرد. او سومین پسر امپراتور اکبر کبیر از یک صیغه سلطنتی و برادر ناتنی امپراتور جهانگیر شاه بود. مرگ و سرنوشت پسرانش. وی در تاریخ ۱۱ مارس ۱۶۰۵ به الکل معتاد گشت و در سن ۳۲ سالگی درگذشت، او سه پسر و سه دخترش را ترک کرد. پسرش، طهمورث میرزا با بهاربانو بیگم دختر جهانگیر و هوشنگ میرزا با هوشمند بانو بیگم دختر خسرو میرزا ازدواج کرد. بعد از آن‌که شاه جهان در سال ۱۶۲۷ به سلطنت رسید دستور اعدام تمامی پسران دانیال
۱۶۲۷ به سلطنت رسید دستور اعدام تمامی پسران دانیال میرزا را صادر کرد.
شاهزاده سلطان مراد میرزا ( - )، شاهزاده‌ای از تبار گورکانیان هند و دومین پسر اکبر کبیر، پادشاه گورکانی از همسرش سلیمه سلطان بیگم بود. مراد، پدربزرگ مادری نادره بانو بیگم، همسر داراشکوه (بزرگترین پسر شاه جهان) نیز بود. فرماندهی سپاه. اولین درجه نظامی خود را با دریافت "منصب" فرماندهی هفت‌هزار نفری دریافت کرد. در سال ۱۵۸۴، پس از اینکه رسیدن به سن بلوغ، تعداد این سپاهیان به نه‌هزار نفر افزایش یافت. از سال ۱۵۹۳ شاهزاده مراد فرماندهی ارتش در دکن را برعهده داشت. او عمدتاً به دلیل مستی در فرماندهی ناکارآمد بود.
او عمدتاً به دلیل مستی در فرماندهی ناکارآمد بود. وضعیت او باعث شد که ابوالفضل جایگزین او شود که در اوایل ماه مه به اردوگاه مراد رسید. مرگ. مراد میرزا به دلیل لشکرکشی ناموفق خود به احمدنگر در غم و اندوهی مزمن فرو رفت و در مرگ پسرش رستم بیشتر به یأس فرو رفت و به شرابخواری زیاد روی آورد. این نوشیدن بیش از حد منجر به بیماری‌هایی مانند صرع و سوء هاضمه مزمن در او شد. در فوریه ۱۵۹۹، مراد برای جلوگیری از رفتن به آگرا و ملاقات با امپراتور حرکت خود را به سمت احمدنگر آغاز کرد. در ۶ مه ۱۵۹۹، او تشنج شدیدی داشت و
آغاز کرد. در ۶ مه ۱۵۹۹، او تشنج شدیدی داشت و متعاقباً در ۱۲ مه در حالت بیهوشی در نزدیکی احمدنگر درگذشت. خانواده. خانواده. یکی از همسران مراد میرزا حبیبه بانو بیگم، دختر میرزا عزیز کوکا بود که پسر دایهٔ اکبر، جیجی آنگا بود. هنگامی که مراد هجده ساله بود، صاحب پسری به نام رستم میرزا (متولد: ۲۷ اوت ۱۵۸۸) شد ولی رستم میرزا نه سال عمر کرد و در ۳۰ نوامبر ۱۵۹۷ فوت کرد. او همچنین صاحب پسری به نام عالم سلطان میرزا بود که در تاریخ ۴ نوامبر ۱۵۹۰ به دنیا آمد و در کودکی فوت شد. همسر دیگر مراد میرزا، دختر بهادرخان پسر
فوت شد. همسر دیگر مراد میرزا، دختر بهادرخان پسر راجه علی خان حاکم خاندیش بود. مراد از وی صاحب تک دخترش جهان بانو بیگم شد که جهان بانو با پرویز میرزا ازدواج کرد و مادر همسر داراشکوه، نادره بانو بیگم شد.
رستم میرزا (۲۷ اوت ۱۵۸۸ تا ۳۰ نوامبر ۱۵۹۷) پسر ارشد مراد میرزا از همسر اولش حبیبه بانو بیگم بود که در نه سالگی فوت کرد. زندگی. هنگامی که مراد هجده ساله بود، صاحب پسری به نام رستم میرزا (متولد:۲۷ آگوست ۱۵۸۸) شد ولی رستم میرزا نه سال عمر کرد و در ۳۰ نوامبر ۱۵۹۷ فوت کرد.
محمد قمی (زادهٔ ۱۳۶۰) روحانی و از مدیران فرهنگی و مذهبی اهل ایران است. قمی از مرداد ۱۳۹۷ به ریاست سازمان تبلیغات اسلامی را عهده دار است. قمی در کنار ریاست سازمان تبلیغات اسلامی، عضو حقوقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی جوانان است. محمد قمی پیش از تصدی ریاست سازمان تبلیغات اسلامی، مسئولیت‌هایی همچون مشاور عالی مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان کشور، عضو کمیسیون‌های شورای عالی انقلاب فرهنگی و مدیر گروه پژوهشی مهندسی فرهنگی پژوهشکده باقرالعلوم داشته است. زندگی‌نامه. تحصیل و اساتید.
باقرالعلوم داشته است. زندگی‌نامه. تحصیل و اساتید. محمد قمی در سال ۱۳۶۰ و در شهر قم به دنیا آمد. در دوران تحصیل خود، دوره‌های درس خارج فقه و اصول، درس خارج اسفار اربعه، دورهٔ حکمت اسلامی، دروس رجال و فقه الأخلاق، درس تخصصی کلام اسلامی، درس تحلیل مبانی فلسفی زبان قرآن و ادبیات عرب را گذرانده است. قمی دروس حوزوی خود را نزد محمدمهدی شب‌زنده‌دار، سید موسی شبیری زنجانی، جواد تبریزی، جعفر سبحانی، سید محمود هاشمی شاهرودی، صادق آملی لاریجانی، رضا استادی، علی‌پناه اشتهاردی، عبدالله جوادی آملی، سید یدالله یزدان‌پناه،
عبدالله جوادی آملی، سید یدالله یزدان‌پناه، غلامرضا فیاضی، امیر غنوی و عبدالحسین خسروپناه گذراند. تدریس. او همچنین در دانشگاه و حوزه، دروسی همچون «فقه استدلالی»، «اصول فقه»، «قواعد فقهیه»، «ادبیات عرب»، «علوم قرآنی»، «تفسیر موضوعی»، «منطق صوری»، «منطق ریاضی»، «کلام» و «فلسفه» را تدریس می‌کرد. او به مدت ۳ سال، وظیفه تدریس به طلاب خارجی عرب، اروپایی، هندی و آمریکایی در مدارس مرعشیه، امام خمینی و شهابیه را بر عهده داشت. او همچنین سابقه تدریس در مدرسه علمیه معصومیه، حوزه عملیه حجتیه، مدرسه ولی‌عصر، مدرسه مشکات،