payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عکس‌های کارنامه براکیس تصویری است که سال ۱۹۹۸ از جنازه یک کودک دو ساله در جریان جنگ‌های داخلی یوگسلاوی گرفت. او دربارهٔ این عکس که از زاویه بالا گرفته شده چنین گفت: «تصویر بسیار قوی و جنازه پسرک انگار روی هوا معلق است. چنین به نظر می‌رسد که روح پسر دو ساله از بدنش جدا شده و در حال رفتن به بهشت است.» برکیس سال ۲۰۰۰ در سیرالئون دو نفر از دوستان و همکارانش را از دست داد. سال ۲۰۱۵ برکیس و گروهی از عکاسان و تصویربرداران ماه‌ها روی پروژه فرار آوارگان از سوریه، افغانستان و دیگر کشورها و مناطق دنیا کار کردند. شاید
و دیگر کشورها و مناطق دنیا کار کردند. شاید مهم‌ترین تصویری که از این پروژه یادگار مانده، پدری سوری است که دخترک خود را در آغوش گرفته و زیر باران در جاده میان مرز دو کشور یونان و مقدونیه قدم می‌زند. او این تصویر را چنین شرح داد: «برای من این عکس پدری است که عشق بی‌قید و شرط خود را نثار دخترش می‌کند.» عکاسی در ایران. این عکاس خبرگزاری رویترز همچنین تصاویری از حاشیه مراسم خاکسپاری آیت‌الله خمینی در تهران و جمعیت عزاداران او به تصویر کشیده‌است.
پلی‌کورد () یا بی‌کورد () در موسیقی و تئوری موسیقی، متشکل از دو یا چند آکورد با درجات مختلف است که بر روی هم قرار می‌گیرند. پلی‌کورد در اصطلاح، از پایین به بالا شناخته می‌گردد. به عنوان مثال اگر آکورد فا ماژور بر بالای آکورد دو ماژور قرار گیرد و به‌طور همزمان اجرا شوند، یک پلی‌کورد شناخته می‌شود و بدین صورت نوشته می‌شود: آکوردهای بلندتر از سه‌صدایی مانند آکورد سیزدهم می‌توانند به نوعی به عنوان پلی‌کورد مورد توجه قرار گیرند. استفاده از پلی‌کورد را می‌توان در آثار آهنگسازانی چون ایگور استراوینسکی در «پرستش
آثار آهنگسازانی چون ایگور استراوینسکی در «پرستش بهار» و اندرو لوید وبر در «شبح اپرا» مشاهده کرد.
وایو (به سانسکریت: वायु)، همچنین با نام‌های واتا و پاوانا نیز شناخته می‌شود، وایو خدای بادها و همچنین پیام‌آور خدایان در آیین هندو است. در متون مقدس وداها، وایو یک خدای پررنگ است و ارتباط نزدیکی با ایندرا، پادشاه خدایان دارد. گفته شده است که او از نفس خدای ویشواپوروشا متولد شد و همچنین اولین کسی که سوما را نوشید. اوپانیشادها او را به عنوان پرانا یا «نفس زندگی جهان» می ستایند. در کتاب‌های نوشته شده هندو بعد از وداها، او به عنوان یک دیکپالا (نگهبانان چهار سو) یاد شده است که به سمت شمال غربی می‌نگرد. حماسه‌های
شده است که به سمت شمال غربی می‌نگرد. حماسه‌های هندو او را پدر خدای هانومان و بهیما توصیف می‌کنند. نام‌شناسی. واژه وایو یکی از عناصر کلاسیک (پاوانا) در هندوئیسم است. نام وایو، به معنای دمنده (چیزی که می‌تواند جریان هوا یا باد ایجاد کند) است، واتا به معنای دمیده و پرانا، تنفس است. گاهی نام وایو که بیشتر به معنای هوا یا باد به کار می‌رود، مترادف پرانا به کار می‌رود. واتا، نام اضافی برای خدای وایو، از ریشه (vātāvaranam)، اصطلاح سانسکریت و هندی برای اتمسفر نیز است. متن‌های هندو. در ریگودا، وایو با بادها همراه
است. متن‌های هندو. در ریگودا، وایو با بادها همراه است. همچنین گفته می‌شود ماروت‌ها از شکم وایو متولد شده‌اند. وایو نخستین خدایی است که سوما (در ایران هوم) را در این مراسم دریافت کرد و سپس او و ایندرا برای اولین بار آن را نوشیدند. در سرودها، وایو بسیار زیبا توصیف می‌شود و همراه با مربی درخشان خود که توسط دو یا چهل و نه یا هزار و یک اسب سفید و بنفش پر سر و صدا رانده می‌شود، حرکت می‌کند. این خدای هندو مانند دیگر خدایان جوی، یک خدای «جنگنده و ویرانگر»، «قدرتمند و قهرمان» است در اوپانیشادها، سروده‌ها و تصاویر
و قهرمان» است در اوپانیشادها، سروده‌ها و تصاویر متعددی از شکوه و بزرگی وایو وجود دارد بریهادارانیاکا اوپانیشاد می‌گوید که خدایان کنترل‌کننده اعمال بدن زمانی درگیر مسابقه ای شدند تا مشخص کنند کدام یک از آنها بزرگتر هستند. وقتی خدایی مانند بینایی از بدن مردی خارج می‌شود، آن مرد به زندگی خود به‌عنوان یک مرد نابینا ادامه می‌دهد، سپس خدایان یکی یکی به نوبت بدن مرد را ترک می‌کنند، اما مرد همچنان به زندگی خود ادامه می‌دهد، اگرچه هر بار به طرق مختلف آسیب می‌بیند. سرانجام، وقتی موخیا پرانا (وایو) شروع به ترک جسم
سرانجام، وقتی موخیا پرانا (وایو) شروع به ترک جسم مرد می‌کند، همه خدایان دیگر به زور از جایگاه خود بیرون کشیده می‌شوند، همان‌طور که اسبی قدرتمند میخ‌هایی را از روی زمین که به آن بسته شده است جدا می‌کند. این امر باعث شد که خدایان دیگر متوجه شوند که تنها زمانی می‌توانند به وظیفه خود عمل کنند که توسط وایو توانمند شوند. در قسمتی دیگر این کتاب، وایو تنها خدایی است که توسط شیاطین گناه که در حال حمله بودند، آسیب نمی‌بیند. این (وایو موخیا پرانا وایو) است.
بعد از خروج محمدرضا پهلوی و بازگشت روح‌الله خمینی و به دنبال مذاکرات مهدی بازرگان و اعضای دولت موقت با ارتش، شورای فرماندهان ارتش ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ با حضور ۲۷ نفر تشکیل جلسه داد و با توجه به نافرمانی‌های سربازان و اوضاع عمومی و مذاکرات انجام شده، فرماندهان نظامی به این نتیجه رسیدند که ارتش باید اعلام بی‌طرفی کند؛ در این بیانیه ارتش اعلام کرد به دلیل جلوگیری از هرج و مرج و خونریزی بیشتر، بی‌طرفی خود را در مناقشات سیاسی وقت اعلام و به یگان‌های نظامی دستور داده شد که به پادگان‌های خود مراجعت
نظامی دستور داده شد که به پادگان‌های خود مراجعت نمایند. گفته می‌شود که ارتشبد عباس قره‌باغی و ارتشبد فردوست نیز نقش مهمی در این اعلام بی‌طرفی داشته‌اند. متن اعلامیه بی‌طرفی ارتش از اخبار ساعت ۱۳:۰۰ و ۱۴:۰۰ روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ از رادیو پخش شد. روند صدور بیانیه بی‌طرفی. جلسه شورای فرماندهان ارتش در ساعت ده و نیم روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به دستور و درخواست قره‌باغی ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران جلسه ای با حضور امرا و اعضای ارشد ارتش و مسئولان سازمان‌های نیروهای مسلح شاهنشاهی تشکیل شد. قره‌باغی در خاطراتش می‌گوید که در روز
تشکیل شد. قره‌باغی در خاطراتش می‌گوید که در روز قبل او در جلسه شورای امنیت ملی مطمئن بوده که مقدار زیادی اسلحه در دست مخالفان بوده و شورش‌هایی در مدرسه‌های نظامی رخ داده است و ارتش توان سرکوبی و دستگیری مخالفان را ندارد. همچنین سیستم اطلاعاتی درون ارتش به دلیل نفوذ انقلابیون توانایی خود را از دست داده و امکان استفاده مؤثر را ندارد. مذاکرات جلسه. اظهارات سپهبد هوشنگ حاتم در مورد اینکه شاپور بختیار در مجلس و در سنا و در مصاحبه خود در ۲۱ بهمن ۱۳۵۷ اعلام کرده به‌دنبال جمهوری است و بنابراین ارتش شاهنشاهی دیگر
به‌دنبال جمهوری است و بنابراین ارتش شاهنشاهی دیگر تعهدی به او ندارد همه را تحت تأثیر قرار داد و باعث شد به یک نظر همگانی دست یابند. سرهنگ سید محمدعلی شریف‌النسب فرمانده لشکر ۸۴ خرم‌آباد، مدعی است که تیمسار هوشنگ حاتم از دو هفته قبل به ارتشبد قره‌باغی می‌گفته که باید ارتش برای مردم و انقلاب بماند. ارتشبد عباس قره‌باغی. وی مقدمه ای را راجع به شرایط بیان می‌کند که شامل نکات زیر است: سپهبد ناصر مقدم. سپهبد مقدم معاون نخست‌وزیر و رئیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور: سپهبد عبدالعلی بدره‌ای. سپهبد بدره‌ای فرمانده
سپهبد عبدالعلی بدره‌ای. سپهبد بدره‌ای فرمانده نیروی زمینی: سپهبد جعفر صانعی. سپهبد صانعی معاون لجستیکی فرمانده نیروی زمینی: سپهبد امیرحسین ربیعی. امیرحسین ربیعی فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی (که قبلاً در ۱۹ بهمن با انقلابیون اعلام همبستگی کرده بود و خودش در ۲۱ بهمن کمک به بازشدن اسلحه خانه کرده بود): سپهبد احمدعلی محققی. سپهبد محققی، فرمانده ژاندارمری: سپهبد عبدالله خواجه نوری. سپهبد خواجه نوری رئیس اداره سوم ستاد بزرگ ارتشتاران: سرلشکر پرویز امینی افشار. سرلشکر پرویز امینی افشار رئیس اداره دوم ستاد بزرگ
سرلشکر پرویز امینی افشار رئیس اداره دوم ستاد بزرگ ارتشتاران: سپهبد هوشنگ حاتم. سپهبد حاتم جانشین رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران: سپهبد ناصر فیروزمند. سپهبد فیروزمند معاون ستاد بزرگ ارتشتاران اظهار نمود: سپهبد عبدالمجید معصومی نائینی. سپهبد معصومی نائینی معاون پارلمانی وزارت جنگ: سپهبد امیر فرهنگ خلعتبری. سپهبد خلعتبری معاون اطلاعاتی فرمانده نیروی زمینی: سپهبد حسین جهانبانی. سپهبد حسین جهانبانی معاون پرسنلی فرمانده نیروی زمینی: ارتشبد جعفر شفقت. ارتشبد جعفر شفقت وزیر جنگ، ضمن موافقت با پیشنهاد سپهبد حاتم اظهار
وزیر جنگ، ضمن موافقت با پیشنهاد سپهبد حاتم اظهار کرد: ارتشبد حسین فردوست. ارتشبد حسین فردوست رئیس دفتر ویژه اطلاعات پس از تأیید پیشنهاد سپهبد حاتم اضافه نمود: در انتهای جلسه و با توجه به پیشنهاد سپهبد حاتم ،ارتشبد قره‌باغی چینی گفت: حالا که با توجه به اظهارات فرماندهان نیرو و وضعیت نیروهای مسلح و امکانات آنها پیشنهاد سپهبد حاتم مورد توجه تیمساران قرار گرفته و به منظور جلوگیری از خونریزی و حفظ تمامیت ارتش عده‌ای طرفدار اعلان بی‌طرفی و تعدادی دیگر خواهان اعلان همبستگی هستند، دو نکته را یادآوری می‌کنم: اولاً
همبستگی هستند، دو نکته را یادآوری می‌کنم: اولاً به طوری که تیمساران اطلاع دارید برابر قوانین و مقررات، ارتش حق دخالت در سیاست را ندارد. ثانیاً با توجه به اوامر اعلیحضرت در مورد حفظ وحدت و تمامیت ارتش بهتر است که وحدت نظر باشد. تیمساران هر نظری دارید بیان کنید تا بحث شود، بلکه شورا به اتفاق آراء تصمیم بگیرد. پس از اظهارنظر و بحث چند نفر از جمله سرلشکر خسروداد فرمانده هوانیروز که طرفدار اعلان همبستگی بودند، و سپهبد حاتم اظهار نمود: «تیمساران به قدر کافی اظهارنظر کردند، اگر تیمسار ریاست ستاد اجازه می‌دهید رأی
کردند، اگر تیمسار ریاست ستاد اجازه می‌دهید رأی گرفته شود.» رأی گرفته شد. «بی‌طرفی ارتش» به اتفاق آراء مورد تصویب فرماندهان و رؤسای ادارات و سازمان‌های نظامی قرار گرفت. متن بیانیه. ارتش ایران وظیفهٔ دفاع از استقلال و تمامیت کشور عزیز ایران را داشته و تاکنون در آشوب‌های داخلی سعی نموده است با پشتیبانی از دولت‌های قانونی این وظیفه را به نحو احسن انجام‌دهد. با توجه به تحولات اخیر کشور، شورای عالی ارتش در ساعت ۱۰:۳۰ روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ تشکیل و به‌اتفاق تصمیم گرفته شد که برای جلوگیری از هرج و مرج و خون‌ریزی بیشتر،
شد که برای جلوگیری از هرج و مرج و خون‌ریزی بیشتر، بی‌طرفی خود را در مناقشات سیاسی فعلی اعلام و به یگان‌های نظامی دستور داده شد که به پادگان‌های خود مراجعت نمایند. ارتش ایران همیشه پشتیبان ملت شریف و نجیب و میهن‌پرست ایران بوده و خواهد بود و از خواسته‌های ملت شریف ایران با تمام قدرت پشتیبانی می‌نماید. امضاکنندگان. سپهبدمهدی رحیمی (رئیس شهربانی کل کشور و فرماندار نظامی تهران) درجلسه شورای عالی ارتش قبل از تشکیل جلسه شرکت نکرد و زمانی که امرای ارتش برای تشکیل جلسه وارد دفتر ارتشبد قره باغی می‌شدند سپهبدمهدی
جلسه وارد دفتر ارتشبد قره باغی می‌شدند سپهبدمهدی رحیمی به قره باغی می‌گوید تیمسار من رانخست وزیر فراخوانده و اجازه بدهید من بروم نخست‌وزیری. قره باغی به وی می‌گوید بهتر نیست تیمسار ابتدا وضعیت شهربانی کل کشورو فرمانداری نظامی را برای من تشریح کنید. رحیمی می‌گوید ارتشبد قره باغی شما در جریان هستید که امور مربوط به شهربانی به کلی مختل گردیده و گویا نخست‌وزیر خیلی عجله دارد اجازه بدهید من بروم نخست‌وزیری قره باغی می‌گوید تیمسار سپهبد رحیمی پس دستور می‌دهم فوری بروید نخست‌وزیری من وضعیت شهربانی رابه جای شما در
بروید نخست‌وزیری من وضعیت شهربانی رابه جای شما در شورای فرماندهان تشریح می‌کنم. سپهبد مهدی رحیمی درکنفرانس مطبوعاتی ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ که پس از دستگیری مقامات سابق برگزار شد نظر خود را چنین بیان داشته است ارتش هیچ وقت از ملت جدا نبوده ملت را در خودش می‌دیده ومن هم خودم را از ملت جدا نمی‌دانم سرنوشت امضاء کنندگان. برخی از امضاء کنندگان اعلامیه در چند روز نخست پیروزی انقلاب در سمت‌های خود باقی مانده و سپس برکنار شدند. برخی نیز سرنوشتی دیگر یافته و در دادگاه انقلاب به اعدام یا زندان محکوم شدند. معدودی نیز توانستند
به اعدام یا زندان محکوم شدند. معدودی نیز توانستند از ایران خارج گشته در بیرون از کشور زندگی کنند. ۱۱ تن نفر از ۲۷ امیر امضا کننده اعلامیه بی‌طرف ارتش تیرباران شدند. این امرا عبارت بودند از :منوچهر خسروداد ،عبدالعلی بدره‌ای، هوشنگ حاتم، ناصر مقدم، امیرحسین ربیعی، مهدی رحیمی، امیرفرهنگ خلعتبری، علی‌محمد خواجه‌نوری، خلیل بخشی‌آذر، پرویز امینی افشار و موسی رحیمی لاریجانی از ۱۶ امیر دیگر، سپهبد عبدالعلی بدره‌ای در ۲۳ بهمن به دست یک درجه دار ترور و کشته شده و برخی از امراء مانند جلال پژمان، محمد رحیمی آبکناری پس
از امراء مانند جلال پژمان، محمد رحیمی آبکناری پس از تحمل مدتی حبس از زندان خارج شدند. برخی دیگر نیز از کشور خارج شده یا در ایران مانده و به مرگ طبیعی درگذشتند. سایر واکنش‌ها. سید روح‌الله خمینی. آیت‌الله خمینی نیز طی یک اعلان عمومی، عقب‌نشینی ارتش و عدم دخالت آنان در سیاست را اعلام کرده و بیان داشت: دولت موقت. نخست‌وزیر دولت موقت طی بیانیه از تیمسار قره باغی به دلیل همکاری و اعلان همبستگی ارتش تشکر کرده و این امر را پیروزی انقلاب دانست: فرمانداری نظامی. به دنبال اعلان بی‌طرفی ارتش، سپهبد مهدی رحیمی
به دنبال اعلان بی‌طرفی ارتش، سپهبد مهدی رحیمی فرماندار نظامی تهران نیز که پیش از این دستور بازداشت خمینی و بازرگان و ۱۰۰ نفر دیگر و انتقال آنها با کشتی به جزیره‌ای در خلیج فارس را صادر کرده بود، طی بیانیه‌ای به نفرات خود دستور داد تا به پادگان‌ها برگردند. او نیز همان روزهای اول اعدام شد. منابع. اعترافات ژنرال نوشتهٔ ارتشبد عباس قره باغی
اینترسکشنالیتی یا درهم‌تنیدگی چارچوبی تحلیلی است در تلاش برای شناسایی نظامات درهم‌تنیدهٔ قدرت که بر کسانی که بیش از همه در جامعه به حاشیه رانده شده‌اند اثر می‌گذارد. اینترسکشنالیتی در نظر می‌گیرد که اشکال گوناگون لایه‌های اجتماعی همچون طبقه، گرایش جنسی، سن، دین، آیین، ناتوانی و جنسیت جدا از یکدیگر وجود ندارند بلکه در هم تنیده‌اند. این نظریه که به عنوان کاوشِ سرکوب زنان رنگین‌پوست در جامعه آغاز شد، امروزه تحلیلی است که احتمالاً به همهٔ دسته‌بندی‌های اجتماعی از جمله هویت‌های اجتماعی که معمولاً وقتی به‌طور
از جمله هویت‌های اجتماعی که معمولاً وقتی به‌طور مستقل در نظر گرفته شوند، غالب دیده می‌شوند، قابل اعمال است. فمینیسم اینترسکشنال شاخه‌ای از فمینیسم است ادعا می‌کند که همه جنبه‌های تبعیض‌آمیز هویت اجتماعی و سیاسی (جنسیت، نژاد، طبقه، جنسیت، معلولیت و غیره) با هم همپوشانی دارند. به‌عنوان مثال، یک زن سیاه‌پوست، به‌طور همزمان مورد تبعیض نژادی و تبعیض جنسیتی است. فمینیسم اینترسکشنال با تأیید این واقعیت که همه زنان تجربیات و هویت‌های متفاوتی دارند، خود را از فمینیسم سفیدپوستان جدا می‌کند. اینترسکشنالیتی یک چارچوب
سفیدپوستان جدا می‌کند. اینترسکشنالیتی یک چارچوب فکری است که تأثیر در هم تنیدگی روابط قدرت را بر قشرهای آسیب‌پذیرتر جامعه بررسی می‌کند. این رویکرد مطرح می‌کند که نمی‌شود برای توضیح اینکه ستم موجود بر زنان از کجا می‌آید، فقط به یک تحلیل تک‌محور بسنده کنیم، چراکه در واقع افراد به گروه‌های اجتماعی، قومی، مذهبی، نژادی، و جنسی و جنسیتی مختلف تعلق دارند و این باعث کنش و واکنش روابط اجتماعی با همدیگر می‌شود. در نتیجه تحلیل باید چند بعدی باشد. اشکال مختلف طبقه‌بندی اجتماعی مانند طبقه، نژاد، گرایش جنسی، سن، مذهب،
اجتماعی مانند طبقه، نژاد، گرایش جنسی، سن، مذهب، عقیده، ناتوانی و جنسیت و تأثیرات اجتماعی و فرهنگی آن در فمینیسم اینترسکشنال درنظر گرفته می‌شوند. اینترسکشنالیتی می‌خواهد روابط موجود بین انواع تبعیض را شناسایی کند تا در هنگام فعالیت برای ارتقا حقوق اجتماعی و سیاسی این روابط مد نظر قرار بگیرند. این نظریه که در ابتدا جهت بررسی سرکوب زنان رنگین‌پوست در جامعه استفاده می‌شد، امروزه تحلیلی است که احتمالاً به همهٔ دسته‌بندی‌های اجتماعی از جمله هویت‌های اجتماعی غالب نیز قابل اعمال است. اینترسکشنالیتی با تئوری سرکوب
نیز قابل اعمال است. اینترسکشنالیتی با تئوری سرکوب سه‌گانه مرتبط است. این تئوری بیان می‌کند که بین انواع مختلف تبعیض، به‌طور خاص تبعیضِ طبقاتی، تبعیض نژادی و تبعیض جنسیتی ارتباط وجود دارد. درهم‌تنیدگی روابط اجتماعی جنسیتی، طبقاتی، قومی، مذهبی و جنسی، یا اینترسکشنالیتی هم یک نظریه است، هم یک رهیافت شناخت‌شناسانه است، و هم یک استراتژی برای رسیدن به عدالت اجتماعی. تاریخچه. اصطلاح درهم‌تنیدگی روابط اجتماعی جنسیتی، جنسی، قومی، مذهبی و نژادی را اول بار کمبرلی کرنشا که حقوق‌دان و استاد دانشگاه کالیفرنیا است در سال
که حقوق‌دان و استاد دانشگاه کالیفرنیا است در سال ۱۹۸۹ مطرح کرد. اما رویکرد درهم‌تنیدگی به سال‌های دهه ۱۹۷۰ در بحبوحه جنبش فمینیستی در ایالات متحده آمریکا برمی‌گردد. جایی که نظریه‌پردازان فمینیست سیاه‌پوست که درگیر جنبش بودند، به همتایان سفیدپوست که از طبقات متوسط و مرفه جامعه آمریکا بودند، می‌گفتند تجربه زنان سیاه‌پوست که نوادگان بردگان هستند، با تجربه زنان سفیدپوست که در واقع نوادگان برده‌داران در آمریکا هستند، بسیار متفاوت است؛ و اینکه اصولاً زنان یک توده همگون نیستند؛ و اگر باور داریم که روابط قدرت بین
همگون نیستند؛ و اگر باور داریم که روابط قدرت بین زنان و مردان وجود دارد، روابط قدرت بین خود زنان هم وجود دارد، بسته به اینکه این زنان به چه گروه‌های اجتماعی، به چه گروه‌های مذهبی و قومی یا جنسی متعلق هستند.
سندلین () غربی‌ترین شهر کشور سوازیلند است که در نزدیکی مرز آفریقای جنوبی واقع شده‌است. این شهر در چهل کیلومتری جنوب غربی پایتخت امبابانه است. امبابانه پایتخت اداری کشور آفریقایی سوازیلند است. براساس آمارگیری سال ۲۰۱۰ میلادی جمعیت پایتخت ۹۴٬۸۷۴ نفر بود و مساحت آن ۱۵۰ کیلومتر مربع است. در واقع پایتخت سلطنتی و قانونی سوازیلند شهر لوبامبا است. طول مرز سوازیلند با آفریقای جنوبی (۱۰۵ کیلومتر) است و طول مرز آن با موزامبیک (۳۰ کیلومتر) می‌باشد. از مهم‌ترین شهرهای سوازیلند علاوه بر سندلین، عبارت است از مانزینی با
سوازیلند علاوه بر سندلین، عبارت است از مانزینی با جمعیت ۷۳۰۰۰ نفر، بیگ بند با جمعیت ۹۰۰۰ نفر، ملومه با جمعیت ۱۰۰۰ نفر، مالکرنز با جمعیت ۶ هزار نفر و لوبامبا نیز جمعیت آن ۵۸۰۰ نفر است.
یانگی‌آباد (به ازبکی: Yangiobod، ینگی‌آباد) یک شهر در ازبکستان است که در ولایت تاشکند واقع شده‌است. یانگی‌آباد ۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
امت گاوین (زاده ۱۹۴۱ در دنویل، ویرجینیا) عکاس آمریکایی است. او مدرک کارشناسی‌اش را در رشتهٔ هنرهای زیبا از دانشگاه ایالتی ورجینیا و مدرک کارشناسی ارشد عکاسی خود را از مدرسهٔ طراحی رُد آیلند دریافت کرد. زندگی شخصی. گاوین در دانویل، ویرجینیا متولد شد. پدر او، یک متدیست وزیر بود و مادر او کوئیکر عضو ارشد کلیسا بود. هنگامی که او دو ساله بود، خانواده‌اش به جزیره Chincoteague نقل مکان کرد، جایی که وی بیشتر وقت آزاد خود را در در اطراف خانه‌اش گذراند. در سن ۱۲ سالگی، خانواده‌اش به دانویل رفتند، جایی که گاوین برای
خانواده‌اش به دانویل رفتند، جایی که گاوین برای اولین‌بار علاقه خود را به هنر با توجه به نقاشی احساس کرد. هنگامی که او ۱۶ ساله بود، یک عکس از انسل آدامز الهام‌بخش او شد تا برای رفتن به جنگل انگیزه بگیرد. بعدها، او دربارهٔ سال‌های ابتدایی زندگی خود و حضور در جنگل‌ها بیشتر آموخت و تجربه کرد. یکی دانش‌جویان او می‌گوید: «عکاسی با امت، مطالعه همه چیز بود.» گاوین از تدریس در دانشگاه پرینستون در اواخر سال ۲۰۰۹ کناره‌گیری کرد و در حال حاضر همراه با همسرش در ایالت پنسیلوانیا زندگی می‌کند. زندگی حرفه‌ای. عکاسی از
پنسیلوانیا زندگی می‌کند. زندگی حرفه‌ای. عکاسی از خانواده و ادی، همسرش. گاوین تحصیلاتش را در مدرسه طراحی رُد آیلند زیر نظر هری کالاهان، یکی از تاثیرگذارترین استادانش و آرون سیسکین ادامه داد. او به مرور تحت تأثیر استادش هری کالاهان و تصاویر کلاسیک همسر کالاهان –النر–توجهش را به سمت همسرش ادی، در محیطی آرام و روستایی معطوف کرد. او حرفه‌اش را با عکاسی از همسر و خانواده‌اش آغاز کرد و مجموعه پرتره ای از همسر، خواهر و خانواده‌اش را ارائه داد. پرتره‌های شخصی از چیزهایی که به نظر او جالب‌ترین هستند. عکس‌هایش بسیار
که به نظر او جالب‌ترین هستند. عکس‌هایش بسیار محرمانه‌اند. گاوین ارتباط به وجود آمده با موضوع را در یک حالت واقعی به نمایش می‌گذارد. به نظر می‌رسد بسیاری از عکس‌هایش از یک خانه روستایی گرفته شده‌است، جایی که همه خانواده‌اش یکدیگر را ملاقات می‌کنند. حقیقت این است که آنها در یک باغ، دور از جامعه و جمعیت انسان‌ها گرفته شده که عکس طبیعی تر جلوه کند. عکاسی هوایی. عکاسی از خانواده تا زمان آتشفشان کوه سنت هلنز در سال ۱۹۸۰ ادامه داشت. در این زمان بود که به دلیل اینکه گاوین نمی‌توانست از این بلای طبیعی روی زمین
اینکه گاوین نمی‌توانست از این بلای طبیعی روی زمین عکاسی کند، اجازه پرواز را دریافت کرد و از آن زمان شیفته عکس‌های هوایی شد. عکس‌های هوایی او چشم‌انداز منحصر بفردی از مکان‌های مختلف ارائه داد که تا آن زمان دیده نشده بودند. از جمله از محوطه‌های آزمایشی ارتش، محل نگهداری و پرتاب موشک، انبار اسلحه و محل‌های زباله، آب‌های سمی، تسهیلات درمانی، عملیات مین‌گذاری، آبیاری چرخشی، رفت‌وآمد وسایل نقلیه موتوری برون‌راهی، کارهای پتروشیمی و مکان‌های دیگری که گاوین در ایالات متحده آمریکا، کویت، ژاپن و جمهوری چک و اسلواکی.
متحده آمریکا، کویت، ژاپن و جمهوری چک و اسلواکی. تکنیک‌های عکاسی. گاوین در اعماق وجودی خود تحت تأثیر فردریک زومر بود. گاهی اوقات از شیوه عکس لحظه‌ای استفاده می‌کرد. هرچند در بهترین کارهایش از ویژگی‌های متفاوت دوربین استفاده کرده‌است. گاوین در همه عکس‌هایش از نور طبیعی استفاده می‌کند. موضوع بیشتر در نزدیک مرکز قرار دارد، اغلب از فرق سر تا نوک پا، محیط پیرامون آنها و بیشتر موارد نمای نزدیک را نشان می‌دهد. تک تک موضوعات به‌طور مستقیم به دوربین یا در ذهنشان نفوذ می‌کند اما در هر مورد، موضوع به بیننده اجازه
نفوذ می‌کند اما در هر مورد، موضوع به بیننده اجازه می‌دهد که با محرمیت آن شریک شود. آگاهی امت گاوین از بطن باور موضوع و توان ارتباط با آن باعث می‌شود که موضوع برای بیننده اعتبار نخستین خود را از دست اده و باورپذیر تر به بیننده نفوذ کند. وی از فواصل کانونی نامتعارف، به منظور ایجاد صحنه‌های چشمگیر برای دوربینش استفاده کرد و شرایطی را فراهم کرد که نگاه دزدانه‌ای به تمام موضوعات شخصی و محرمانه به وجود آید. اگر چه مدل‌های او انسان‌هایی هستند که بدون هیچ تقلب یا پوششی نشان داده شده‌اند ام بیشتر اوقات آن‌ها کمی
پوششی نشان داده شده‌اند ام بیشتر اوقات آن‌ها کمی عجیب به نظر می‌رسند و در لحظه‌ای گرفته شده‌اند که اندام و چشمان آن‌ها احساسات را ناخودآگاه بیان می‌کنند. نمایشگاه‌ها و افتخارات. گاوین از ایالات متحده آمریکا و خارج از آن در جمهوری چک و اسلواکی، خاورمیانه، ژاپن، مکزیک و ایرلند عکاسی کرد. آثارش در ایالات متحده آمریکا و خارج از آن، شهر ونیز برای نمونه در موزه هنر فیلادلفیا و نمایشگاه عکس او در پاریس به نمایش گذاشته شده‌است. در سال ۲۰۰۲ موزه دانشگاه ییل نمایشگاه سیاری را در هشت کشور مختلف ترتیب داد. گاوین
سیاری را در هشت کشور مختلف ترتیب داد. گاوین همچنین جوایز ارزشمندی برای عکاسی دریافت کرد، مهمترین آن، کمک هزینه تحصیلی Prestigious Guggenheim و کمک هزینه هنری the National Endowment بود. آثار گاوین در کتاب‌هایی چون: «عکسهای امت گاوین» ۱۹۷۶، عکس‌های امت گاوین ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۳ و دگرگونی‌های زمین، عکس‌های هوایی ۲۰۰۲ قابل مشاهده است. در نخستین نگاه تصاویر دگرگونی‌های زمین جذاب و حیرت‌انگیز است، اما وقتی با دقت به آن نگاه می‌کنی خطرات آن به حقیقت آشکار می‌شود. گفتاورد. این عکاس هنرمند در جایی آورده‌است که: «در سنین
جابه‌جایی شاهدخت فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۱۸ آمریکا به کارگردانی مایکل روهل و نویسندگی رابین برنام و مگان متزگر است. بازیگرانی چون ونسا هاجنز، سم پالادیو، نیک سیگر، مارک فلیشمن و سوآن براون در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. قسمت دوم این فیلم تحت عنوان "" در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. داستان. «استیسی» دختری جوان از یک خانواده متوسط، ساکن شهر شیکاگو است که تصمیم می‌گیرد در مسابقه شیرینی پزی که به مناسبت کریسمس برگزار می‌شود شرکت کند. او در این مسابقه با خانمی آشنا می‌شود که از نظر قیافه بسیار به هم
با خانمی آشنا می‌شود که از نظر قیافه بسیار به هم شبیه هستند. این خانم نامزد شاهزاده است و از نظر طبقاتی با استیسی بسیار متفاوت است. آن‌ها تصمیم می‌گیرند تا برای دو روز جای یکدگر باشند و این چنین می‌شود که داستان‌های جذاب و عجیبی اتفاق می‌افتد. او همین کار را در شب کنسرت هم انجام داد که کسی او را می دزد.
سکنج (=سه+کنج)، یکی از روش‌های «گوشه‌سازی» برای تغییر مقطع «چارگوش» دیوارها به «گِرد» برای ساخت طاق یا گنبد بر روی دیوار است. سه‌کنج همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
استوسیا هواک (به لاتین: Estância Roque) یک روستا در کیپ ورد است که در بخش شرقی جزیره فوگو قرار دارد. در سال ۲۰۱۰ جمعیت آن ۴۱۱ نفربود. موقعیت جغرافیایی آن در ۳ کیلومتری غرب شهرستان کووا فیگیرا و در ۱۹ کیلومتری شرق جزیره سائو فلیپه است. مکان‌های نزدیک به این روستا عبارت است از، فیگریا پائو در جنوب و کابکا فاندائو در شمال غربی. این روستا بخشی از سانتا کاتارینا دو فوگو است که در منطقه‌ای از (شهرداری) کیپ ورد واقع شده. این منطقه در بخش جنوب شرقی جزیره فوج، که مساحت آن (۱۵۲۹۵کیلومتر مربع) را پوشش می‌دهد و ۱۴درصد
آن (۱۵۲۹۵کیلومتر مربع) را پوشش می‌دهد و ۱۴درصد از جمعیت آن (۵۲۹۹ نفر در سرشماری سال ۲۰۱۰) بوده‌است. مرکز آن شهرستان کووا فیگریا است. شهرداری سانتا کاتارینا در فوگو در سال ۲۰۰۵ایجاد شد؛ قبل از سال ۲۰۰۵، این یک روستا از شهرداری سن فلیپه بود.
جنگ دامر یک رشته نبردهایی بود که میان سال‌های ۱۷۲۲ تا ۱۷۲۵ میان نیو انگلند و اتحادیه وابناکی که هم‌پیمان فرانسه نو بودند رخ داد. جبههٔ شرقی این جنگ‌ها میان نیو انگلند و آکادی و نوا اسکوشیا و جبههٔ غربی آن هم بین مرز کانادا (فرانسه نو) و نیوانگلند بود. منابع. Wikipedia contributors, "Dummer's War," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dummer%27s_War&amp;oldid=874154768 (accessed March 4, 2019).
استیفان دالی () یک فیلم در سبک درام است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به امبر تمبلین، تیلدا سوینتن، تیموتی هاتن، وینسنت پیازا و ملیسا لیو اشاره کرد.
جان سلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. وی در پست مهاجم در لیورپول و چستر سیتی بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
پیتر سرمنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است که در خط میانی تیم بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
جکی شلدون (; – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود که در ابتدای قرن ۲۰ در لیورپول بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال لیورپول، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
بیل شپارد (; c. 1906 – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی در فریهیل، شهرستان دورام به‌دنیا آمد و در این شهرستان قبل از اینکه در ۱۹۲۶ حرفه‌ای شود و به لیورپول بپیوندد به‌صورت آماتور بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والسال، و باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال واتفورد، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال چستر، باشگاه فوتبال والسال، و باشگاه فوتبال تانبریج ولز اشاره کرد.
کاتو ورمیو (به لاتین: Kato Vermio) یک منطقهٔ مسکونی در یونان است که در شهرداری ورویا واقع شده‌است. قبل از اصلاحات دولتی سال ۲۰۱۱، این محل بخشی از شهرداری ورویا است که در شهرداری ناحیه قرار دارد. موقعیت جغرافیایی. سلی در فاصله ۲۰ کیلومتری از ورویا و در فاصله ۹۰کیلومتری تسالونیکی در ایماتیا است که در مقدونیه مرکزی واقع شده‌است. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۴۰۰–۱۵۵۰ متر است و احتمالاً بزرگترین جمعیت روستایی یونان را تشکیل می‌دهد. توریستی. سلی یک استادیوم ورزشی زمستانی که در کوه‌های ورمیو شمالی یونان واقع است