payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سمفونی شمارهٔ ۱ در سُل مینور، اُپوس ۱۳، معروف به رؤیاهای زمستانی ، نخستین سمفونی پیوتر ایلیچ چایکوفسکی است که آهنگساز آن را در سال ۱۸۶۶ میلادی در گام سل مینور نوشته‌است. تصنیف این سمفونی پس از انتخاب چایکوفسکی به‌عنوان استاد در کنسرواتور ملی مسکو انجام شده‌است. او این سمفونی را به نیکلای روبینشتاین تقدیم کرد. ساخت این سمفونی در ۲۶سالگی، موجب بحران‌های روحی و جسمیِ بسیاری برای چایکوفسکی شد. به‌گفتهٔ برادر او، مُدِست، سمفونی شمارهٔ ۱ به‌تنهایی بیش از هر اثر دیگری موجب ناراحتیِ چایکوفسکی شد. ساختار. سمفونی
دیگری موجب ناراحتیِ چایکوفسکی شد. ساختار. سمفونی شمارهٔ ۱ چایکوفسکی از چهار موومان تشکیل شده‌است؛ که عبارتند از: تاریخچه. چایکوفسکی کار بر روی نخستین سمفونی خود را از مارس ۱۸۶۶ آغاز کرد. اندکی بعد دوست و همکارش، نیکلای روبینشتاین، تصنیف یک اوورتور بر پایهٔ سرود ملی دانمارک را به وی سپرد. این اُورتور قرار بود به مناسبت ورود ملکهٔ آینده به مسکو اجرا گردد. چایکوفسکی در این زمان روز و شب مشغول کار بود به‌گونه‌ای که دچار سردرد شدید و بی‌خوابی گشت. او تصور می‌کرد به سکتهٔ ناقص و انسداد شراین دچار شده‌است و پیش
به سکتهٔ ناقص و انسداد شراین دچار شده‌است و پیش از پایان یافتن سمفونی یکم عمرش به‌سر خواهد آمد. در سیزدهم ماه مه همان سال اجرای موفقی از اوورتور در فا چایکوفسکی در سن پترزبورگ به‌رهبری استاد وی، آنتون روبینشتاین انجام گرفت. این موفقیت موجب بهبود وضع روحی چایکوفسکی گردید. چایکوفسکی در تابستان همان سال همراه با برادرش، مُدِست به پترهوف نزد خانوادهٔ داویدُف رفت. در این زمان تصنیف سمفونی خود را ادامه داد؛ ولی کار به آسانی پیش نمی‌رفت. واقعیت آن بود که چایکوفسکی پختگی لازم را برای ساخت یک سمفونی نداشت. او
پختگی لازم را برای ساخت یک سمفونی نداشت. او نمی‌توانست افکار خود را متمرکز ساخته و جوشش ملودی‌ها را در زنجیرهٔ هارمونی به‌نظم بکشد. این وضع موجب مختل شدن اعصابش گشت؛ و او را در آستانهٔ یک بحران روحی قرار داد. در پایان ماه ژوئیه او را نزد پزشکی بردند که استراحت مطلق را برای چایکوفسکی ۲۶ ساله تجویز کرد. مجموعهٔ این رویدادها موجب شد او نتواند کار ساخت سمفونیش را در آن تابستان به‌پایان برساند. چایکوفسکی سپس سمفونی ناتمام را نزد استادانش، آنتون روبینشتاین و نیکلای زارمبلا سپرد تا از نقد و دیدگاهشان آگاه گردد.
زارمبلا سپرد تا از نقد و دیدگاهشان آگاه گردد. روبینشتاین و زارمبا سمفونی را کاری گستاخانه یافتند و ایرادهای بسیاری از آن گرفتند. چایکوفسکی سپس به مسکو بازگشت و تلاش کرد ایرادهایی که استادانش به سمفونی گرفته بودند را برطرف کند. به درخواست چایکوفسکی، نیکلای روبینشتاین موافقت کرد سمفونی او را وارد برنامهٔ انجمن موسیقی مسکو کند. در ۲۲ دسامبر ۱۸۶۶ موومان سوم سمفونی در مسکو اجرا شد. در این زمان با وجود آن‌که چایکوفسکی ایرادهای سمفونی را برطرف کرده بود، آنتون روبینشتاین سمفونی‌اش را رد کرد. در فوریهٔ ۱۸۶۷ نیکلا
سمفونی‌اش را رد کرد. در فوریهٔ ۱۸۶۷ نیکلا روبینشتاین اجرای دو موومان عمدهٔ سمفونی را در مسکو رهبری کرد که استقبال چندانی از آن نشد. نخستین اجرای موفق و کامل سمفونی شمارهٔ ۱ در ۱۵ فوریهٔ ۱۸۶۸ به رهبری نیکلای روبینشتاین در مسکو انجام گرفت. با وجود آن‌که استقبال از اجرا بالا بود، این سمفونی تا ۱۶ سال بعد اجرا نشد و عملاً به فراموشی سپرده شد. امروزه این سمفونی چه در میان نخستین سمفونی‌های آهنگسازان دیگر و چه به‌عنوان نمونه‌ای از موسیقی روسیه جایگاه ویژه‌ای دارد. چرا که تا پیش از آن روسیه فاقد یک سمفونی برجسته
چرا که تا پیش از آن روسیه فاقد یک سمفونی برجسته بود. سازبندی. در این سمفونی از یک فلوت پیکولو، دو فلوت، دو ابوا، دو کلارینت (در «لا» و «سی بمل»)، دو فاگوت، چهار کر (در «می بمل» و «فا»)، دو ترومپت (در «دو» و «ر»)، دو ترومبون، توبا، تیمپانی، سنج، طبل بزرگ و سازهای زهی استفاده شده‌است.
روئینگ یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۱۳ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده‌است. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در تالاب رودریگو ده فریتس انجام شده.
ونوس زیباسُرین یا آفرودیتهٔ زیبا سرین () تندیسی مرمرین از روم باستان با سازنده‌ای ناشناس است که گمان می‌رود یک کپی از نمونهٔ کهن‌تر یونانی باشد. ونوس (آفرودیت) دامن برچیده و کپل‌هایش را نمایش می‌دهد و هم گویی برانداز می‌کند. دیرینگی تندیس به یک‌ سده پیش از میلاد مسیح باز می‌گردد و تندیس اصلی ظاهراً از برنز و ۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح در آستانهٔ ورود به عصر هلنیستی ساخته شده بوده است. از روی "ونوس زیباسرین" تاکنون چند تندیس به دست هنرمندانی همچون فرانسوا باروا و ژان ژاک کلریون ساخته شده است.
راگبی ۷ نفره یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۶ تا ۱۱ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان در ورزشگاه دئودورو انجام شده.
گلادیاتور به مبارز مسلحی گفته می‌شد که به مبارزه با دیگر گلادیاتورها، حیوانات وحشی و جنایتکاران محکوم به مرگ می‌پرداخت. گلادیاتور همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جزیرهٔ سنتینل شمالی جزیره‌ای از مجمع‌الجزایر آندامان و نیکوبار در خلیج بنگال است. سنتینل شمالی در قسمت غربی بخش جنوبی جزیره آندامان جنوبی واقع شده است. این جزیرهٔ کوچک که از بخش اصلی آندامان کبیر جدا افتاده با آب‌سنگ‌های مرجانی احاطه شده و فاقد بندر است. این سرزمین سکونتگاه سنتینلی‌ها، گروهی بومیان در انزوای خودخواسته است که اغلب با توسل به زور از انزوای محافظت شدهٔ خود در برابر دنیای خارج دفاع کرده‌اند. «قانون حمایت از قبایل بومی جزایر آندامان و نیکوبار (۱۹۵۶)» سفر به جزیره و هر گونه نزدیک‌تر شدن بیش از
سفر به جزیره و هر گونه نزدیک‌تر شدن بیش از پنج مایل دریایی (۹٫۲۶ کیلومتر) را ممنوع می‌کند تا از ابتلای جامعه قبیله‌ای به بیماری‌های خارجی که نسبت به آنها مصونیت اکتسابی ندارند، جلوگیری کند. این منطقه توسط نیروی دریایی هند تحت نظارت قرار دارد. جمعیت ساکنان این جزیره بین ۵۰ تا ۴۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. سنتینلی‌ها از هر گونه ارتباط با مردمان دیگر دوری نموده و جزء آخرین مردمانی هستند که با دنیای مدرن ارتباطی نداشته‌اند. دانشمندان تخمین می‌زنند که سنتینلی‌ها به دلیل دوری از تمدن حدود ۶۰٬۰۰۰ سال از تمدن عقب
به دلیل دوری از تمدن حدود ۶۰٬۰۰۰ سال از تمدن عقب هستند. سکنه این جزیره با تهدید بالقوه بیماری‌های عفونی که در مقابل آن‌ها ایمن نیستند و نیز خشونت مزاحمان روبرو هستند بنابراین دولت هندوستان کل جزیره را که تقریباً به اندازه جزیره لاوان می‌باشد و آب‌های اطراف آن تا سه مایل از جزیره را منطقه ممنوعه اعلام کرده است. تاریخچه. تاریخچه اولیه. اُنگ‌ها؛ یکی دیگر از مردمان بومی آندامان، از وجود جزیرهٔ سنتینل شمالی آگاه بوده‌اند و نام سنتی آن‌ها برای این جزیره "چیاداک ووکویه"است. اُنگ‌ها همچنین شباهت فرهنگی بسیاری به
ووکویه"است. اُنگ‌ها همچنین شباهت فرهنگی بسیاری به سنتینلی‌ها؛ آنگونه که از دور مشاهده شده، دارند. با اینحال اُنگ‌هایی که توسط بریتانیایی‌ها در قرن نوزدهم به آنجا آورده شده بودند زبان آن‌ها را متوجه نمی‌شدند بنابراین مدت زمان جدایی آنها قابل توجه به نظر می‌رسد. اکتشافات انگلیسی‌ها. اولین مشاهده ثبت شده از جزیره سنتینل شمالی توسط نقشه‌بردار بریتانیایی جان ریچن در سال ۱۷۷۱ صورت گرفته است. وی «نورهای بسیاری» را از داخل یک کشتی نقشه‌برداری متعلق به کمپانی هند شرقی به نام "دیلیجنت" به هنگام عبور از کنار جزیره
شرقی به نام "دیلیجنت" به هنگام عبور از کنار جزیره مشاهده نمود. هامفرای نیز در مارس ۱۸۶۷ به این جزیره سفر کرد. در همان سال یک کشتی تجاری هندی به نام "نینوا" بر روی یک تپه مرجانی نزدیک جزیره غرق شد. ۱۰۶ مسافر و خدمه نجات یافته توسط قایق در ساحل پیاده شده و با حمله سنتینلی‌ها مواجه شدند. آن‌ها سرانجام توسط بخش نجات نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پیدا شدند. سفری به رهبری موریس ویدال پورتمن یک مدیر دولتی که امیدوار بود مطالعاتی در مورد بومی‌ها و سنت‌های آن‌ها داشته باشد، در ژانویه ۱۸۸۰ با ورود موفق به خشکی به
باشد، در ژانویه ۱۸۸۰ با ورود موفق به خشکی به انجام رسید. این گروه یک مسیر شبکه‌ای و چند روستای متروکه را پیدا کردند. بعد از چندین روز شش سنتینلی (یک زوج سالخورده و چهار کودک) ربوده شده و به پورت بلر انتقال یافتند. افسر حکومتی مسئول آدم‌ربایی نوشته است که کل این گروه «به سرعت بیمار شدند و پیرمرد و همسرش جان باختند؛ بنابراین چهار کودک به سرعت همراه با هدایایی به خانه خود بازگردانده شدند.» دومین ورود پورتمن به این جزیره در ۲۷ اوت ۱۸۸۳ بعد از فوران کراکاتوآ انجام شد. این فوران با شلیک اشتباه گرفته شد و به
انجام شد. این فوران با شلیک اشتباه گرفته شد و به عنوان سیگنال خطر از یک کشتی تفسیر شد. از این رو یک گروه جستجو در جزیره وارد خشکی شدند. پورتمن چندین بار دیگر جزیره را بین ژانویه ۱۸۸۵ و ژانویه ۱۸۸۷ مورد بازدید قرار داد. تاریخچه اخیر. گروه‌های اکتشافی هندی با دستور برقراری روابط دوستانه با سنتینلی‌ها از سال ۱۹۶۷ هر چند سال یک بار ورودهای کوتاه مدتی را به جزیره داشته‌اند. در سال ۱۹۷۵ لئوپولد سوم پادشاه بلژیک در یک تور در آندامان توسط بزرگان محلی به صورت شبانه به آب‌های جزیره سنتینل شمالی وارد شد. کشتی‌های
به آب‌های جزیره سنتینل شمالی وارد شد. کشتی‌های ترابری ام وی روزلی و ام وی پریموس به ترتیب در اواسط ۱۹۷۷ و اوت ۱۹۸۱ در تپه‌های دریایی جزیره به گل نشستند. سنتینلی‌ها لاشه این کشتی‌ها را برای جمع‌آوری آهن جستجو می‌کردند. مهاجرانی از پورت بلر نیز این مکان‌ها را برای بازیابی کشتی‌های ترابری بازدید نمودند. در اوت ۱۹۸۱، کشتی پریموس در تپه‌های دریایی جزیره به گل نشست. بعد از چند روز خدمه کشتی متوقف شده مردان کوچک سیاه‌چرده‌ای را دیدند که با خود نیزه و پیکان حمل کرده و مشغول ساختن قایق در ساحل هستند. کاپیتان پریموس
و مشغول ساختن قایق در ساحل هستند. کاپیتان پریموس به صورت رادیویی درخواست اضطراری برای رساندن سلاح گرم نمود تا خدمه بتوانند از خود دفاع کنند ولی سلاحی به آن‌ها نرسید. دریای طوفانی جزیره نشینان را از کشتی دور نگه داشت. بعد از یک هفته خدمه کشتی توسط بالگردی متعلق به کمسیون نفت و گاز طبیعی هند (ONGC) نجات یافتند. در سال ۱۹۸۶ یک زندانی فراری بریتانیایی از جزایر آندامان به‌طور تصادفی سر از سواحل جزیره سنتینل شمالی درآورد. چند روز بعد یک گروه تجسس جسد آن را در ساحل پیدا کردند که با خنجرهایی در گلویش کشته شده بود.
پیدا کردند که با خنجرهایی در گلویش کشته شده بود. اولین ارتباط صلح‌آمیز با سنتینلی‌ها توسط تریلوکیناث پاندیت یکی از مدیران مرکز مطالعات انسان‌شناسی هندوستان و همکاران وی در ژانویه ۱۹۹۱ صورت گرفت. بازدید هندی‌ها از جزیره در سال ۱۹۹۷ متوقف شد. سنتینلی‌ها از زمین‌لرزه سال ۲۰۰۴ اقیانوس هند و اثرات جانبی آن از جمله سونامی جان سالم به در بردند. سه روز بعد از حادثه، یک هلیکوپتر دولتی هندوستان چند نفر از آنان را مشاهده نمود که پیکان و سنگ به سمت هلیکوپتر پرتاب می‌کردند. همچنین سونامی محل‌های ماهیگیری سنتینلی‌ها را
همچنین سونامی محل‌های ماهیگیری سنتینلی‌ها را نابود کرد که ظاهراً آن‌ها با این موضوع کنار آمده بودند. در ژانویه ۲۰۰۶ دو ماهیگیر که قایق آن‌ها به جزیره نزدیک شده بود توسط سنتینلی‌ها کشته شدند. در نوامبر ۲۰۱۸ ساکنین جزیره یک مبلغ مذهبی ۲۶ساله آمریکایی را هنگام پا گذاشتن بر خاک جزیره کشتند. این شخص جهت ترویج مسیحیت و بدون هماهنگی با مقامات محلی و به صورت غیرقانونی وارد جزیره شده بود. جغرافیا. قبل از زمین‌لرزه ۲۰۰۴، جزیره سنتینل شمالی مساحتی حدود ۷۲ کیلومتر مربع و محیطی تقریباً مربع شکل داشت. همچنین یک جزیره
و محیطی تقریباً مربع شکل داشت. همچنین یک جزیره کوچک پوشیده از جنگل به نام "جزیره کونستانس" در حدود ۶۰۰ متری جنوب شرق این جزیره واقع شده بود. زمین‌لرزه سال ۲۰۰۴ صفحه زمین‌ساختی زیر جزیره را کج نموده و باعث بالا آمده یک تا دومتری جزیره شد. وسعت زیادی از تپه‌های مرجانی اطراف جزیره بیرون آمده و کاملاً به زمین خشک یا تالاب‌های کم‌عمق تبدیل شده‌اند که باعث گسترش مرزهای قسمت‌های شرقی و جنوبی تا یک کیلومتر شده و همچنین موجب یکی شدن جزیره کنستانس و جزیره اصلی شده است. به غیر از ساحل باریک اصلی و تپه‌های دریایی
است. به غیر از ساحل باریک اصلی و تپه‌های دریایی بیرون آمده از آب سایر مناطق جزیره به‌طور کامل پوشیده از جنگل می‌باشد. وضعیت سیاسی. از سال ۱۹۴۷ هندوستان این جزیره را به عنوان بخشی از قلمرو واحد جزایر آندامان و نیکوبار اداره می‌کند؛ ولی از آنجایی که هیچ قراردادی با مردم این جزیره بسته نشده و هیچ تصرفی که به موجب آن مردم این جزیره تحت حاکمیت قرار گیرند وجود نداشته این جزیره می‌تواند به عنوان یک نهاد مستقل تحت حفاظت هندوستان در نظر گرفته شود؛ بنابراین در عمل این جزیره منطقه‌ای خود مختار متعلق به هندوستان است.
جزیره منطقه‌ای خود مختار متعلق به هندوستان است. دولت آندامان و نیکوبار در سال ۲۰۰۵ اعلام داشت که به هیچ وجه قصد مداخله در نحوه زندگی و محل سکونت سنتینلی‌ها ندارد و علاقه‌مند به پی‌گیری برقراری ارتباط بیشتر با آن‌ها نیست.
کنستانتینوس استفانوپولوس (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶) پنجمین رئیس‌جمهور یونان بود که در میان سال‌های (۱۹۹۵–۲۰۰۵) در دو دوره پنج ساله رئیس‌جمهور این کشور بوده‌است. زندگی‌نامه. استفانوپولوس در شهر پاترای متولد شد و در دانشکده حقوق دانشگاه آتن فارغ‌التحصیل شد. او نخستین بار در سال ۱۹۵۸ در حزب انجمن ملی طرفدار اصلاحات به مجلس یونان راه‌یافت. او سپس در حزب دموکراسی نوین در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۷، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ به مجلس یونان راه‌یافت. او در دو دوره ۱۹۸۱ و ۸۵ به عنوان سخنگوی مجلس برگزیده شد.استفانوپولوس در
به عنوان سخنگوی مجلس برگزیده شد.استفانوپولوس در انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۹۹۵ شرکت کرد. او در این انتخابات تحت حمایت حزب محافظه‌کار بهار سیاسی نامزد شد و در ۸ مارس ۱۹۹۵ به عنوان پنجمین رئیس‌جمهور یونان برگزیده شد. پس از پایان دوره پنج ساله این سمت، بار دیگر در ۸ فوریه ۲۰۰۰ دوباره در این سمت برگزیده شد. المپیک ۲۰۰۴ آتن در ۱۳ اوت ۲۰۰۴ با حضور او آغاز شد. دوره پنج ساله دوم ریاست جمهوری کنتستانتینوس استفانوپولوس در ۲ مارس ۲۰۰۵ پایان یافت و پس از او کارلوس پاپولیاس به عنوان ششمین رئیس‌جمهور یونان برگزیده
پاپولیاس به عنوان ششمین رئیس‌جمهور یونان برگزیده شد. کنستانتینوس استفانوپولوس در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
گوشواره یکی از جواهرها است که به گوش خود نصب می‌شود. گوشواره همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حسین ایری (زاده ۱۳۳۰ - تهران) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است. وی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۷ در مرکز تئاتر تجربی ایران در کارگاه نمایش آغاز کرد، ایری تجربهٔ بازیگری تلویزیونی را با نقش نخست سری فیلم‌های چنگ به کارگردانی فریبرز صالح در سال ۱۳۵۱ شروع کرد، اولین تجربه سینمایی وی نیز در سال ۱۳۶۳ به عنوان بازیگر در فیلم صف بوده است. ایری همچنین عضو کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران و مدرس فیلم‌نامه‌نویسی در دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر بوده است.
لرد جیم () فیلمی تکنی‌کالر در سبک ماجراجویی است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. تهیه‌کننده، کارگردان و همچنین نویسنده فیلم‌نامه این کار ریچارد بروکس بود و پیتر اوتول و جولز باک دستیاران تهیه‌کننده بودند. در این فیلم جیمز میسون، کورد یورگنس، ایلای والاک، جک هاوکینز پل لوکاس نقش‌آفرینی کرده‌اند. این دومین اقتباس سینمایی از رمانی به همین نام نوشته جوزف کنراد است. نخستین اقتباس فیلمی صامت محصول سال ۱۹۲۵ به کارگردانی ویکتور فلمینگ است.
محمدرضا صفوی (زاده ۱۳۳۵ - تهران) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
لیلا مصدقی (زاده ۱۳۴۸ در تهران) بازیگر اهل ایران است. وی در فیلم «دو نیمه سیب» (۱۳۷۰) به کارگردانی کیانوش عیاری در کنار خواهر دوقلوی خود «مریم مصدقی» به ایفا نقش پرداخته است.
پنج اقلیم حضور: بحثی درباره شاعرانگی ایرانیان، کتابی از داریوش شایگان چاپ ۱۳۹۳ است که به بررسی ویژگی‌های تاریخی، اجتماعی، روانی و سیاسی شعرهای فردوسی، خیام، مولوی، سعدی و حافظ پنج شاعر برجسته ایرانی می‌پردازد. کتاب در واقع از پنج مقالهٔ بلند تشکیل شده که به بررسی وجوه مثبت و منفی شعر در حیات فردی و اجتماعی ایرانیان می‌پردازد. چاپ فرانسوی و ترجمه فارسی. این کتاب ابتدا در ۱۹۸۳ به پیشنهاد مجلهٔ ادبی-فلسفی چاپ پاریسِ "اِتود فیلوزوفیک" (les Études Philosophiques) توسط داریوش شایگان و همراهی شاهرخ مسکوب (همکار
توسط داریوش شایگان و همراهی شاهرخ مسکوب (همکار شایگان در مؤسسه مطالعات اسماعیلی شعبه پاریس) و به نام هر دویشان منتشر شد. نزدیک به سه دهه بعد، ترجمهٔ فارسی آن مقاله با پیگیری علی دهباشی توسط نشر فرهنگ معاصر در ایران منتشر شد. نقد. ایرج پارسی‌نژاد، نیر طهوری، حورا یاوری، حامد فولادوند و محمدمنصور هاشمی این کتاب را نقد کرده‌اند.
ثابت هابل یا آهنگ گسترش گیتی نسبت سرعت دور شدن یک کهکشان (از ما) به فاصله‌ای که آن کهکشان با ما دارد، است. وجود این ثابت، هماهنگ با و بر اساس قانون هابل تأیید و پذیرفته شده؛ هرچند برآورد اندازهٔ دقیق آن، به خاطر در دست نبودن دقیق فاصلهٔ کهکشان‌ها از هم، تاکنون امکان‌پذیر نبوده است. گمانه‌زنی‌ها براساس یافته‌ها، ثابت هابل را ۵۰ تا ۸۰ کیلومتر در ثانیه در هر میلیون پارسک می‌دانند. اگرچه به طور گسترده‌ای یافتن این ثابت به ادوین هابل نسبت داده شده، این قانون ابتدا از معادلات نسبیت عام توسط ژرژ لومتر در یک مقاله
از معادلات نسبیت عام توسط ژرژ لومتر در یک مقاله در سال ۱۹۲۷ پیشنهاد شد که در آن او پیشنهاد یافتن یک ارزش تخمینی از انبساط جهان را مطرح ساخت و این همان قانونی است که در حال حاضر ثابت هابل نامیده می‌شود. دو سال بعد از آن ادوین هابل وجود قانون را تأیید و اندازه‌های دقیق تری برای این ثابت محاسبه کرد که امروز آن را بنام "ثابت هابل" می‌شناسیم. هابل در محاسبات خود از دانستنی‌های افت سرعت اشیاء در اثر پدیدهٔ انتقال به سرخ، که پیش از آن توسط وستو اسلیفر در سال ۱۹۱۷ اندازه‌گیری و به موضوع سرعت نسبت داده شده بود بهره
و به موضوع سرعت نسبت داده شده بود بهره گرفت.
مرتضی اردستانی (زادهٔ ۲۹ خرداد ۱۳۳۰ – درگذشتهٔ ٨ خرداد ١۴٠٣) بازیگر و چهره‌پرداز اهل ایران بود. وی فعالیت حرفه‌ای را از سال ۱۳۴۹ آغاز کرد سپس در هنرستان آزاد دراماتیک یک دورهٔ بازیگری را زیر نظر پرویز تأییدی گذراند، فعالیت گریم را جدی‌تر و زیر نظر عبدالله اسکندری، بیژن محتشم و فرهنگ معیری تکمیل کرد.
نژاد و تاریخ کتابی از کلود لوی-استروس است که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد. به فارسی. این کتاب با ترجمهٔ ابوالحسن نجفی در سالِ ۱۳۵۸ در ایران انتشار یافت.
روش کومبز یا قاعدهٔ کومبز نوعی نظام انتخاباتی ترجیحی برای انتخاب یک تک‌برنده است که توسط کلاید کومبز، روان‌شناس آمریکایی، در ۱۹۶۴ ابداع شد. در این روش مشابه روش رأی بدیل، در صورت عدم کسب اکثریت مطلق آرا توسط یکی از نامزدان در دور اول شمارش آرا، ضعیف‌ترین نامزد حذف شده و آرای او، نزد دیگر نامزدان باقی‌مانده بازتوزیع می‌شود. این روند آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا سرانجام یکی از نامزدان حائز اکثریت مطلق آرا شود. در روش رأی بدیل، ضعیف‌ترین نامزد کسی است که رتبه‌های اول کمتری کسب کرده ولی در روش کومبز کسی است که
اول کمتری کسب کرده ولی در روش کومبز کسی است که رتبه‌های آخر بیشتری کسب کرده‌است. شباهت روش کومبز و رأی بدیل در میزان سادگی یا سختی رأی دادن است. اگر نحوهٔ رأی‌دهی به روش رأی بدیل برای کسی سخت است، رأی‌دهی به روش کومبز هم برای او سخت خواهد بود چون هر دو روش باید دقیقاً یک کار را انجام داد: ارائهٔ فهرستی از ترجیحات. شباهت دیگر این دو روش عدم امکان گزینش بازندهٔ کوندورسه است. تفاوت این دو روش در کارایی کندورسه و رأی‌دهی تاکتیکی است. مزیت روش کومبز نسبت به روش رأی بدیل این است که کارایی کندورسهٔ آن بیشتر
روش رأی بدیل این است که کارایی کندورسهٔ آن بیشتر می‌باشد یعنی به احتمال بیشتری برندهٔ کوندورسه را بر می‌گزیند. در واقع تحت شرایط خاصی، روش کومبز همواره برندهٔ کندورسه را بر می‌گزیند. البته برخی ریاضی‌دانان مثلاً دانالد ساری دربارهٔ اینکه گزیدن برندهٔ کوندورسه یک مزیت هست یا نه، ابراز تردید کرده‌اند. ضعف روش کومبز نسبت به روش رأی بدیل این است که رأی‌دهی تاکتیکی با آن ساده است. در روش کومبز برای ضرر رساندن به یک نامزد، کافی است او را در رتبهٔ آخر نشاند. اما رأی‌دهی تاکتیکی در روش رأی بدیل بسیار سخت و نیازمند
تاکتیکی در روش رأی بدیل بسیار سخت و نیازمند مهارت فو‌ق‌العاده و ریسک‌پذیری بالاست. در روش رأی بدیل طرفداران نامزد A برای ضرر رساندن به نامزد B (نزدیک‌ترین رقیب)، باید طرفداران یک نامزد ثالث مثلاً C را متقاعد کنند که B را در رتبهٔ بالاتری قرار دهند (به زبان فنی، از نقض معیار یکنوایی این روش سوءاستفاده کنند). علاوه بر اینکه چنین تاکتیکی در تضاد با عقل سلیم است، نیازمند ریسک‌پذیری بالایی هم هست چون اتخاد این تاکتیک ممکن است جواب ندهد و از قضا پیروزی قاطعانه‌تری را نصیب نامزد B کند. صورت تعمیم‌یافته‌ای از روش
را نصیب نامزد B کند. صورت تعمیم‌یافته‌ای از روش کومبز برای انتخابات چندبرنده نیز وجود دارد. همانطور که روش هیر (رأی بدیل) در حالت تعمیم‌یافته به تک‌رأی انتقال‌پذیر تبدیل می‌شود، می‌توان حالت تعمیم‌یافته‌ای از روش کومبز را هم فرمول‌بندی و ارائه کرد. مثال زیر حالت تعمیم‌یافتهٔ روش کومبز را توضیح می‌دهد. قرار است از بین ۴ نامزد A و B و C و D دو نفر انتخاب شوند. ۱۲۶ رأی‌دهنده حاضرند که مطابق جدول زیر رأی داده‌اند: سهمیه دروپ برابر ۴۲ است. هیچ نامزدی به این مقدار نرسیده است، لذا یک نفر در این مرحله باید حذف
نرسیده است، لذا یک نفر در این مرحله باید حذف شود. ۵۵ بار B در رتبهٔ آخر قرار گرفته لذا حذف می‌شود. جدول رأی جدید به شکل زیر در می‌آید. C از سهمیه عبور کرده و برنده اعلام می‌شود. ۳۰ رأی او سرریز است. D از سهمیه عبور کرده و برندهٔ دوم لقب می‌گیرد. اگر از صورت تعمیم‌یافته روش هیر (تک‌رأی انتقال‌پذیر) استفاده می‌شد، A و B برنده می‌شدند.
ارشاد العوام کتاب چهار جلدی است در عقاید از محمدکریم خان کرمانی رهبر فرقه شیخیه کریم‌خانیه، که آن کتاب را مهم‌ترین اثر کرمانی می‌توان دانست. فرازهایی از کتاب ارشاد العوام توسط هنری کوربین به زبان فرانسوی ترجمه شد، آنگاه از فرانسوی به انگلیسی نیز گردانیده گردید.
ماریو فورتینو آلفونسو مورِنو رِیِس () مشهور به کانتینفلاس (؛ – )، هنرپیشهٔ فیلم های کمدی، تهیه‌کننده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل مکزیک بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دور دنیا در هشتاد روز" و "جادوگر" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شده‌است.
کُنتس پابرهنه () فیلمی عاشقانه محصول سال ۱۹۵۴ است که توسط جوزف ال. منکیه‌ویچ نوشته و کارگردانی شده و دربارهٔ زندگی و روابط عاشقانهٔ یک نماد جنسی خیالی اسپانیایی به نام ماریا وارگاس است. در این فیلم هامفری بوگارت، اوا گاردنر و ادموند اوبرایان بازی کرده‌اند. داستان فیلم بر جایگاه اجتماعی و سیاست‌های قدرتمند در دنیای سینما و اشراف تمرکز دارد. ادموند اوبرایان برای ایفای نقش خود برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. منکیه‌ویچ نیز نامزد جایزه اسکار بهترین
مرد شد. منکیه‌ویچ نیز نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی گردید. بخش عمدهٔ فیلم توسط شخصیت هری داوز (با بازی بوگارت) روایت می‌شود، و بخش‌هایی نیز از زبان اسکار مولدون (اوبرایان) و کنت وینچنزو تورلاتو-فاورینی (برازی) بیان می‌گردد. داستان. هری داوز، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویسی ورشکسته و فراموش‌شده، اکنون ناچار شده برای سرمایه‌دار بانفوذی به نام کرک ادواردز کار کند، کسی که تصمیم گرفته تهیه‌کنندهٔ فیلم شود. در جست‌وجوی یک بازیگر زن جذاب برای نقش اصلی، آن‌ها از رم به یک کلوب شبانه در مادرید می‌روند تا
آن‌ها از رم به یک کلوب شبانه در مادرید می‌روند تا رقصنده‌ای به نام ماریا وارگاس را ببینند. ماریا زنی آزاد و مغرور است که علاقه دارد پابرهنه راه برود و در خانه‌اش با مشکلات خانوادگی روبه‌روست. ماریا فوراً از هری خوشش می‌آید چون با آثارش آشناست، اما از کرک بیزار می‌شود. هرچند در میانهٔ ملاقاتشان فرار می‌کند، هری او را در خانهٔ خانوادگی‌اش می‌یابد و متقاعدش می‌کند با آن‌ها به آمریکا برود تا نخستین فیلمش را بازی کند. به لطف تجربهٔ هری و همکاری اسکار مولدون، تبلیغات‌چی‌ای عرق‌ریز و غیرصادق، فیلم نخست ماریا
تبلیغات‌چی‌ای عرق‌ریز و غیرصادق، فیلم نخست ماریا موفقیتی چشم‌گیر می‌شود. ماریا یک‌شبه به ستاره تبدیل می‌شود و حرفهٔ هری نیز دوباره جان می‌گیرد؛ آن‌ها به دوستانی نزدیک بدل می‌شوند و دو فیلم دیگر نیز با هم می‌سازند. در مهمانی‌ای در خانهٔ ماریا در هالیوود، کرک و آلبرتو براوانو، خوش‌گذران ثروتمند اهل آمریکای جنوبی، بر سر ماریا مشاجره می‌کنند. آلبرتو در طول شب به‌وضوح از ماریا خوشش آمده است. زمانی‌که آلبرتو او را به قایق تفریحی‌اش در کوت دازور دعوت می‌کند، کرک دستور می‌دهد ماریا از او دوری کند. ماریا که از
دستور می‌دهد ماریا از او دوری کند. ماریا که از سلطه‌جویی کرک دلخور شده، دعوت آلبرتو را می‌پذیرد. اسکار که از نوکری کرک خسته شده نیز فرصت را غنیمت می‌شمارد و جانب آلبرتو را می‌گیرد. ماریا اکنون ستاره‌ای بزرگ شده، اما احساس رضایت نمی‌کند. او به خوشبختی هری با منشی صحنه‌اش جری حسادت می‌ورزد. شبی در کازینو مونت کارلو، آلبرتو در پی شکست‌های متوالی در قمار، ماریا را به‌خاطر بدشانسی‌اش در جمع تحقیر می‌کند. کنت وینچنزو تورلاتو-فاورینی به او سیلی می‌زند و ماریا را از کازینو همراه خود می‌برد. ماریا به همراه وینچنزو
کازینو همراه خود می‌برد. ماریا به همراه وینچنزو و خواهر بیوه‌اش، الئانورا، در پالازوی خانوادگی کنت در راپالو، ایتالیا می‌ماند. او عشق بزرگ زندگی‌اش را یافته و با وینچنزو در مراسمی باشکوه ازدواج می‌کند. هری در این مراسم نقش پدر عروس را ایفا می‌کند. اما مشکلی وجود دارد: کنت و خواهرش آخرین بازماندگان خانوادهٔ تورلاتو-فاورینی هستند؛ اگر فرزندی نداشته باشند، این خاندان اشرافی منقرض خواهد شد. کنت به‌دلیل زخمی که در جنگ برداشته ناتوانی جنسی دارد، اما این موضوع را تا شب زفاف از ماریا پنهان می‌کند. چند ماه بعد، در
تا شب زفاف از ماریا پنهان می‌کند. چند ماه بعد، در شبی بارانی، ماریا ناراحت و ناامید به اتاق هتل هری در ایتالیا می‌رود و ماجرای ناتوانی همسرش را برایش بازگو می‌کند. او راه‌حلی پیدا کرده که هری را شوکه می‌کند: ماریا از مردی دیگر باردار شده است. او باور دارد که وینچنزو این کودک را خواهد پذیرفت تا نام خاندان زنده بماند. هری هشدار می‌دهد که غرور وینچنزو اجازه نخواهد داد چنین چیزی را قبول کند، اما ماریا اصرار دارد و تصمیم دارد همان شب ماجرا را به شوهرش بگوید. پس از آن‌که ماریا اتاق هری را ترک می‌کند، هری متوجه
از آن‌که ماریا اتاق هری را ترک می‌کند، هری متوجه می‌شود که خودروی وینچنزو به دنبال ماریاست و او را تعقیب می‌کند. در محل اقامت خدمتکاران در پالازو، وینچنزو پیش از آن‌که ماریا فرصتی برای گفتن حقیقت داشته باشد، او و معشوقش را با شلیک گلوله می‌کشد. هری درست در لحظهٔ شلیک گلوله‌ها می‌رسد، اما دربارهٔ بارداری ماریا چیزی به وینچنزو نمی‌گوید. اندکی پس از مراسم خاکسپاری ماریا، پلیس وینچنزو را با خود می‌برد. تولید. بر پایهٔ گزارش تی‌سی‌ام، منکیه‌ویچ شخصیت اصلی فیلم یعنی ماریا وارگاس را بر اساس ستارهٔ سینما و رقصندهٔ
ماریا وارگاس را بر اساس ستارهٔ سینما و رقصندهٔ آمریکایی ریتا هیورث خلق کرد، کسی که همسر پرینس علی خان بود. بر پایهٔ توضیح صوتی فیلم "تابو"، این شخصیت همچنین برگرفته از آن شوالیه بوده که بازیگر همان فیلم است. "کنتس پابرهنه" یکی از پرزرق‌وبرق‌ترین فیلم‌های «هالیوودی» ساختهٔ منکیه‌ویچ دانسته می‌شود و از درخشان‌ترین آثار دورهٔ هالیوود طلایی است، اما تولید آن در استودیوی چینه‌چیتا در رم انجام شد. صحنه‌های بیرونی فیلم در تیوُلی (باغ زیتون)، سانرمو و پورتوفینو فیلم‌برداری شدند. بوگارت در صحنه‌های فیلم‌برداری در