payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خیابان لاله‌زار پشت شهرداری منزل انیس الدوله بود. بنا به نوشته یحیی دولت‌آبادی: موضوع ایجاد مدرسه علمیه در هفتمین جلسه ین مدرسه گذاشته شد و مطابق آنچه در اساس‌نامه انجمن آمده بود این مدرسه برای افراد بی بضاعت و فقیر این امکان را فراهم می‌آورد تا بدون پرداخت شهریه تحصیل کنند. این مدرسه در دو بخش ابتدایی و علمیه (دبیرستان) تشکیل شد. مسوولیت بخش ابتدایی با محمد صفی ناظم العلوم و دوره علمیه با کاظم مرزبان بود. بعد از منزلانیس الدوله خانه «حاج سیف الدوله» در خیابان جمهوری (شاه آباد) سپس منزل علاءالملک در خیابان
جمهوری (شاه آباد) سپس منزل علاءالملک در خیابان صفی علیشاه (خانقاه) و سپس خیابان اکباتان و باغ نگارستان اماکنی بودند که مدرسه علمیه چندی در آنجا به فعالیت خود ادامه تا سرانجام در سال ۱۳۱۶ شمسی مدرسه امروزی «علمیه» تبدیل به دانشسرای عالی شده و در کنار مدرسه سپهسالار توانست برای خود ساختمانی تهیه کرده و مستقر شود. اما این ساختمان نیز در سال ۱۳۸۲ به دلیل آنچه طرح توسعه مجلس شورای اسلامی و احداث ساختمان جدید خوانده شد تخریب و در اختیار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت؛ و اینبار مدرسه علمیه به ابتدای خیابان جمهوری
و اینبار مدرسه علمیه به ابتدای خیابان جمهوری منتقل گردید و ساختمان مدرسه شریعتی (شاهدخت) به این مدرسه تاریخی واگذار شد. در حال حاضر موزه مدرسه علمیه در این مکان ایجاد شده و علاقه‌مندان می‌توانند در روزهای دوشنبه و پنج شنبه از ساعت ۱۴ تا ۱۸ از موزه بازدید کنند. برنامه تحصیلی. دوره ابتدایی مدرسه علمیه ۵ ساله بوده و در بخش‌های علمی موارد زیر تدریس می‌شد:کامل حساب، هندسه، جبر، مثلثات، جغرافیا، تاریخ، هیئت، فیزیک و شیمی، گیاه‌شناسی، زمین‌شناسی، جانورشناسی، اقتصاد و یکی از سه زبان فرانسوی، انگلیسی یا روسی. و در
و یکی از سه زبان فرانسوی، انگلیسی یا روسی. و در دوره دبیرستان دروس نظامی نیز به دانش آموزان یاد داده می‌شد و تنها مدرسه‌ای بود که برای ورزش دارای معلم بود. مدرسان و مدیران. برخی از مدرسان این مدرسه عبارت بودند از علی‌خان ناظم العلوم، مهدی قلی مخبرالسلطنه هدایت، میرزا علی‌اکبر مزین الدوله، یوسف ریشار مودب‌الملک و عبدالعظیم قریب، محمدعلی فروغی و سعید نفیسی مدیران این مدرسه عبارت بودند از: علی خان ناظم العلوم- مهدی قلی مخبرالسلطنه هدایت، علی‌اکبر مزین الدوله، محمد صفی ادیب، محمد حسن ادیب، محمد حسین قریب،
محمد صفی ادیب، محمد حسن ادیب، محمد حسین قریب، ابوالحسن فروغی، علی اکبر مهران، تقی تقوی، محمد ملکزاده نگارخانه. و از مدیران برجسته دبیرستان علمیه سید عزالدین مهدوی جستارهای وابسته. سالنامه مدرسه علمیه منابع. __بی‌فهرست__
کروموزوم ۲۱ انسان، در کنار کروموزوم‌های دیگر، یکی از ۲۳ جفت کروموزوم در انسان است. این کروموزوم کوچکترین کروموزوم در انسان است. انسان‌های عاری از سندرم داون دو نسخه از این کروموزوم را دارند در حالی که عارضهٔ داشتن سه کپی از کروموزوم ۲۱، "تریزومی ۲۱" نامیده می‌شود. "کروموزوم ۲۱" از بیش از ۴۸ میلیون نوکلئوتید جفت باز (اجزای تشکیل‌دهندهٔ دی‌ان‌ای) تشکیل یافته و در برگیرندهٔ نزدیک به ۱٫۵ درصد از کل دی‌ان‌ای در سلول‌های انسان‌است. در سال‌های آغازین سدهٔ ۲۱ محققان کار بر روی پروژه ژنوم انسان اعلام کردند که آنها
کار بر روی پروژه ژنوم انسان اعلام کردند که آنها توالی جفت‌های باز این کروموزوم را تعیین کرده‌اند. کروموزوم ۲۱ دومین کروموزوم انسانی (بعد از کروموزوم ۲۲) بود که به طور کامل تعیین توالی می‌شد. شناسایی هویت ژن‌ها در هر کروموزوم یکی از زمینه‌های فعال در پژوهش‌های ژنتیکی است. پژوهش‌گران از روش‌های مختلفی برای پیش‌بینی تعداد ژن در هر کروموزوم استفاده می‌کنند، از این رو، شمار تخمینی ژن‌ها در هر کروموزوم همیشه یک‌سان نیست. در ژانویهٔ سال ۲۰۱۷، در دو تخمین متفاوت با اختلاف ۳۳٪، دانشمندان در یک تخمین به حضور ۴۷۷ ژن
اختلاف ۳۳٪، دانشمندان در یک تخمین به حضور ۴۷۷ ژن و در برآورد دیگر به ۶۳۵ ژن در کروموزوم ۲۱ انسان باور دارند.
کوئنیا یک زبان فراساخته از سوی تالکین است که الفها با آن سخن می‌گفتند. پیشینه. تالکین ساخت این زبان را از حدود ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۱ میلادی هنگامی که هنوز دانش آموز مدرسهٔ شاه ادوارد در بیرمنگام بود آغاز کرد و دستور زبان آن را چند بار بازنویسی کرد. اما واژگان تقریباً همیشه ثابت بوده‌اند. همچنین نام زبان هم چندین بار تغییر کرد از "الفین" و "کنیا" تا نهایتاً "کوئنیا". زبان فنلاندی راهنمای خوبی برای تالکین بود هرچند که او با لاتین، یونانی، اسپانیایی و چند زبان ژرمنی باستان مانند زبان گوتیک، نورس باستان و انگلیسی باستان
مانند زبان گوتیک، نورس باستان و انگلیسی باستان هم آشنایی داشت یا بعدها آشنایی پیدا کرد. تالکین هرگر نمی‌خواست زبان کوئنیا به عنوان زبان میانجی جهانی در زندگی روزانهٔ مردم بکار گرفته شود اما از ایدهٔ زبان اسپرانتو به عنوان یک زبان کمکی در سراسر اروپا هم حمایت می‌کرد.
پارک ملی مدانوس دکورو ("Parque Nacional Los Médanos de Coro") نام یک پارک ملی در ونزوئلا در فالکون نزدیک شهر کورو است. این پارک ۹۱ کیلومتر مربع از جمله بیابان و بخش ساحلی را پوشش می‌دهد. پوشش گیاهی این منطقه شامل بوته‌های کوتاه است اما مرکز مهمی برای پرندگان می‌باشد از جمله آمازون زرد شانه. همچنین مارمولک، خرگوش، روباه و … هم در آن دیده می‌شود.
کو مو یا آنگ مو به معنی لغوی «مو قرمز»، واژه‌ای است که در ژاپن، مالزی، سنگاپور و تایوان جهت توصیف مردمان سفیدپوست بکار برده می‌شود. در ژاپن بین قرن هفدهم تا نوزدهم در دوره ادو لفظ «کو مو» (紅毛) بیشتر برای اشاره به مردم انگلستان و هلند و به‌طور کلی مردمان کشورهای اروپای شمالی که رنگ موی روشن داشتند بکار برده می‌شد. این واژه در مقابل واژه «نان‌بان» قرار داشت که برای اشاره به مردمان جنوب اروپا مانند اسپانیا و پرتغال که رنگ مویی تیره‌تر داشتند، بکار می‌رفت.
ویتاتو ژیلینسکای یا ویتُتی ژیلینسکایتی تاتو ژیلینسکای (Vytautė Žilinskaitė)، نویسنده‌ی برجسته‌ی ادبیات کودک، در 13 دسامبر 1930 در کاوناس لیتوانی به دنیا آمد و در 4 اوریل 2024 از دنیا رفت. ژیلینسکای در سال 1955 از دانشگاه ویلنیوس در رشته‌ی روزنامه‌نگاری فارغ‌التحصیل شد. او در سال‌های 1955 تا 1966 در دفتر تحریریه‌ی مجله‌ی Greta فعال بود. ویتاتو ژیلینسکای انتشار آثارش را از سال 1950 آغاز کرد. دامنه‌ی موضوعات آثار او بسیار گسترده است و مضامینی چون سیاست،‌ زیست‌بوم‌شناسی،‌ حساسیت اجتماعی‌،‌ عشق و دوستی را در بر‌
حساسیت اجتماعی‌،‌ عشق و دوستی را در بر‌ می‌گیرد. کتاب آدم‌ آهنی و شاپرک (The Robot and the Butterfly): یکی از داستان‌های برجسته‌ی ویتاتو ژیلینسکای که به همراه سه داستان دیگر در کتاب ملخ شجاع (‎Prase neverkti) به چاپ رسید. این داستان سال‌هاست که در کتاب فارسی نظام آموزشی ایران ارائه می‌شود. متنی خواندنی که با دانش فناوری و عصر ارتباطات مرتبط است. از آثار برجسته وی می توان به کرم کنجکاو، آدم آهنی و شاپرک، ملخ شجاع و دانه برفی که آب نشد اشاره کرد.
اَچونی روستایی در دهستان مهیار بخش مرکزی شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۰ نفر (در ۲۶ خانوار) بوده است.
دهستان کُرغُند دهستانی در بخش نیمبلوک شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران و مرکز آن روستای کرغند است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این دهستان ۵۴۴۲ نفر (در ۱۵۷۸ خانوار) بوده‌است. این روستا زادگاه دکتر مهدی خِیّاطی می باشد. کرغند دهستانی است از توابع نیمبلوک، که در 65 کیلومتری باختر قاین وجود دارد. جمعیت مرکز دهستان کرغند بر اساس سرشماري عمومي نفوس و مسكن 1390 بالغ بر نهصد و چهل خانوار و جمعیتی بالغ بر ۳۳۰۰ نفر اعلام شده است. طبق یکی از اسناد قدیمی مربوط به سال 1188 هجری قمری کرغند
از اسناد قدیمی مربوط به سال 1188 هجری قمری کرغند مزرعهای جزو ناحیه کردآباد بوده است. براساس این سند مشخص می­شود که کرغند در حدود سال های 1188 هجری قمری به عنوان یک مزرعه بوده و کسی در آن سکونت نداشته؛ اما در سندی دیگر مربوط به سال 1209 هجری قمری که مربوط به وقفنامه مسجد جامع کرغند است مشخص می­شود که چند سالی پیش از سال 1209 هجری قمری مردم در این مکان سکونت گزیده­اند و بنای اولیه کرغند را در محل کنونی پایه­ریزی کرده­اند. وجود باغ­ها و تاکستان­های زیبا در کرغند این دهستان دارای هشت روستای تابعه (خشکان ،
کرغند این دهستان دارای هشت روستای تابعه (خشکان ، کلاته ملا، گزنشک، کلاته سری، فضل‌آباد، خنج، برشک و درّه‌باز ) است. از آنجا که تمامی بناهای آن آجری و نوساز است و خانه­های خشتی و گلی بسیار اندکند، دارای آب و هوایی معتدل و کوهستانی است که در بین دو کوه بزرگ به نام کمر کرغند و کمر سجاونگ واقع شده و دارای کاریزها و قنات­های بسیاری است که از مهمترین آنها می‌توان به کاریز تنگل کرغند، محمدآباد، کردآباد و کلاته سادات اشاره کرد. کرغند دارای باغ­ها و تاکستان­های بسیاری است که مهمترین میوه آن انگور و بیشترین درختان
است که مهمترین میوه آن انگور و بیشترین درختان آن بادام و محصول عمده­اش غلّه و زعفران است. صنایع دستی این روستا قالی، قالیچه، گلیم و جاجیم بوده که امروزه کمرنگ شده است. این روستا دارای یک مسجد جامع است، که بر اساس وقف نامه قدیمی تاریخ بنای آن به پیش از سال‌های 1209 هجری قمری می‌رسد. بنای اولیه این مسجد به صورت رواق با ستون­های عظیم بوده، که در حدود سال‌های 1342هجری شمسی بنای اولیه تخریب و بنای کنونی در همان محل ساخته شده است. روستای کرغند دارای پنج آب انبار نیز است. همچنین آثاری از آسیاب‌های قدیمی در این
نیز است. همچنین آثاری از آسیاب‌های قدیمی در این دهستان به چشم می‌خورد ، که دو تا از این آسیاب ها به نام­های « آسیاب بالا » و «آسیاب کربلایی تقی» در تنگل کرغند وجود دارد. آسیاب­های دیگر به نام‌های « لِک لِکی» ، «ارباب ظاهر» ، «خدنگ» ، «سفالی» و «آسیاب نو» در پایین دهستان کرغند وجود دارند. حمام قدیمی در مرکز ده نیز از دیگر اماکن دیدنی این روستاست . خانه تاریخی توکلی میراثی به جا مانده از قاجار در کرغند در روستای کرغند مکانی به نام قلعه وجود دارد که متاسفانه هیچ آثاری از آن به جای نمانده ، اما طبق گفته
هیچ آثاری از آن به جای نمانده ، اما طبق گفته قدیمی­ها دارای چهار برج بوده که دو برج در داخل قلعه و دو برج در خارج از قلعه وجود داشته است . این برج­ها برای محافظت از قلعه در زمان هجوم راهزن‌ها بکار می­رفته و دارای یک درب ورودی بوده که دو شکاف در کنار آن قرار داشته است. در خارج از ده و در قسمتی به نام «دهنه» آثار دو برج قدیمی به نام‌های «شاه پسند» و «بیهودی» وجود دارد که در واقع برای محافظت از روستا بکار می‌رفته است . خانه تاریخی توکلی کرغند متعلق به اواخر دوره قاجاریه بوده و نشان دهنده فرهنگ و تمدن این
دوره قاجاریه بوده و نشان دهنده فرهنگ و تمدن این روستا است که دارای گچ­بری­ها و آثار هنری منحصر به فرد است. روستای کرغند به دلیل داشتن منازل مسکونی به ماسوله خراسان جنوبی مشهور است.[2] منابع. 2.خبرگذاری ایسنا. "گزارش از عصمت برزجی"
سباستین پرتغال (؛ – ) یکی از پادشاهان کشور پرتغال بود که از ۱۱ ژوئن ۱۵۵۷ تا ۴ اوت ۱۵۷۸ بر این کشور حکمرانی کرد.
سانتا آنا دکورو یا کورو (Coro) مرکز ایالت فالکون و قدیمی‌ترین شهر در غرب ونزوئلا است که در سال ۱۵۲۷ توسط "سانتا آنا دکورو" ("Santa Ana de Coro") بنا شده است. این شهر ساحلی است و پهلوی پارک ملی مدانوس دکورو است. در چند کیلومتری این شهر دریای کارائیب است. بندر لاولای این شهر در سال ۱۹۹۳ به عنوان میراث جهانی یونسکو پذیرفته شد و از سال ۲۰۰۵ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت.
دانشگاه شهر کاراکاس ("Ciudad Universitaria de Caracas") جایگاه دانشگاه مرکزی ونزوئلا است که طراح آن مهندس معمار ونزوئلایی، کارلوس رائول ویلانوئوا بود و در سال ۲۰۰۰ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. دانشگاه شهر کاراکاس به عنوان یک شاهکار معماری و شهری شناخته شده‌است که تنها یک معمار دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
فیلیپو ساسیتی (؛ زادهٔ ۱۵۴۰ – درگذشتهٔ ۱۵۸۸) یک گردشگر و زبان‌شناس اهل فلورانس بود.
ادارهٔ دوم ستاد بزرگ‌ارتشتاران، یک ادارهٔ جاسوسی، اطلاعاتی و ضداطلاعاتی در دوران حکومت پهلوی بود. در آغاز، این سازمان «رکن دوم ارکان حرب کل قشون» و بعداً «رکن دوم ستاد ارتش» نامیده می‌شد. این ادارهٔ اطلاعاتی در دورهٔ رضا شاه پهلوی توسط افسران نخبه‌ای که پیش از جنگ جهانی دوم در فرانسه آموزش می‌دیدند، ایجاد شد. این سازمان بعدها خدماتی نیز از سوی سرویس‌های مخفی بریتانیا دریافت می‌کرد. اساس کار ادارهٔ دوم ستاد بزرگ‌ارتشتاران، کسب اطلاعات نظامی از خارج کشور بود. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، در رکن ۲ ارتش تغییراتی
از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، در رکن ۲ ارتش تغییراتی روی داد و بار دیگر وظیفه اطلاعات و امنیت داخلی نیز برعهده آن نهاده شد تا با همکاری فرمانداری نظامی، مخالفان سیاسی حکومت را تحت تعقیب قرار دهد. این اداره، امروزه «معاونت اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران» نامیده می‌شود.
خزه نوعی گیاه بدون آوند است. گیاهان بدون آوند ، گیاهانی بدون بافت آوندی شامل بافت چوبی و بافت آبکش هستند. گرچه گیاهان بدون آوند فاقد این بافتهای ویژه هستند، بیشتر آن‌ها بافتهای ساده‌تری دارند که برای انتقال آب در درون گیاه تخصص یافته‌اند.برای مثال برخی خزه ها(mosses)،دارای ساختارهایی برای انتقال آب بنام هیدروییدها و ساختارهایی برای انتقال مواد آلی حاصل از فتوسنتز بنام لپتوییدها هستند. گیاهان بدون آوند بافتهای تخصص یافته زیادی ندارند. خزه‌ها و جگرواشان برگ‌دار ساختارهایی شبیه برگ دارند، اما آن‌ها برگ‌های
ساختارهایی شبیه برگ دارند، اما آن‌ها برگ‌های واقعی نیستند، به دلیل اینکه آن‌ها سلول‌های منفردی بدون روزنه هوایی فضای داخلی برای عبور هوا هستند و بافت چوبی یا بافت آبکش ندارند. در نتیجه آن‌ها قادر به کنترل میزان آب از دست رفته از بافتهایشان نیستند. به‌هرحال، این موجودات دارای پوستک یا کوتیکول ابتدایی هستند که در تکامل موجودات روی زمین مهم بود. همه رویان‌داران چرخه زندگی با تناوب نسل بین یک دیپلوئید اسپوروفیت و یک هاپلوئید گامتوفیت دارند، اما در همه گیاهان رویان‌دار بدون-آوند نسل گامتوفیت غالب است. در این
رویان‌دار بدون-آوند نسل گامتوفیت غالب است. در این گیاهان، اسپورفیت از گامتوفیت رشد کرده و برای بدست آوردن آب و مواد غذایی دارای مواد معدنی و فراهم کردن قند تولید شده در مرحلهٔ فتوسنتز به آن وابسته است. گیاهان بدون-آوند شامل دو گروه جدا از هم هستند: منابع. Plant Systematics Michael G Simpson.
ماهیچه گشادکننده عنبیه (ماهیچه گشادکننده مردمک، گشادکننده مردمک، ماهیچه شعاعی عنبیه، رشته‌های شعاعی)، یک ماهیچه صاف در چشم انسان است که به صورت شعاعی در عنبیه امتداد دارد و به همین دلیل به عنوان عضله گشادکننده مناسب است. گشادکننده مردمک از سلول‌های انقباضی اصلاح شده‌ای به نام سلول‌های میواپیتلیال تشکیل شده‌است که به صورت پره‌ای پخش شده‌اند. هنگامی که این سلول‌ها تحریک می‌شوند، منقبض شده و مردمک را گشاد می‌کنند و به نور بیشتری اجازه می‌دهند تا وارد چشم شود. این ماهیچه توسط دستگاه عصبی سمپاتیک عصب‌دهی می‌شود.
ماهیچه توسط دستگاه عصبی سمپاتیک عصب‌دهی می‌شود. ساختار. عصب‌دهی. این ماهیچه توسط دستگاه عصبی سمپاتیک عصب‌دهی می‌شود، که با آزاد کردن نوراپی‌نفرین عمل می‌کند. نوراپی‌نفرین بر روی گیرنده‌های α1 عمل می‌کند. بنابراین، هنگامی که با محرک تهدیدآمیزی مواجه می‌شود که پاسخ جنگ یا گریز را فعال می‌کند، این عصب‌دهی عضله را منقبض کرده و مردمک را گشاد می‌کند، در نتیجه موقتاً نور بیشتری به شبکیه می‌رسد. ماهیچه گشادکننده به‌طور خاص توسط اعصاب سمپاتیک پساعُقده‌ای که از عقده (گانگلیون) فوقانی گردن به عنوان ریشه سمپاتیک عقده
(گانگلیون) فوقانی گردن به عنوان ریشه سمپاتیک عقده مژگانی نشأت می‌گیرند، عصب‌دهی می‌شود. از آنجا، آنها از طریق سرخرگ کاروتید درونی و مجرای کاروتید به سوراخ پاره‌ای جمجمه حرکت می‌کنند. سپس به گودی جمجمه‌ای میانی وارد می‌شوند، در بالای سوراخ پاره‌ای از میان سینوس اسفنجی در گودی میانی جمجمه حرکت می‌کنند و سپس در مجرای دیداری با سرخرگ چشمی یا روی عصب چشمی به شکاف بالایی کاسه چشم سفر می‌کنند. از آنجا، آنها با عصب بینی‌مژگانی و سپس عصب بلند مژگانی می‌کنند. سپس صلبیه را سوراخ می‌کنند و بین صلبیه و مشیمیه حرکت
صلبیه را سوراخ می‌کنند و بین صلبیه و مشیمیه حرکت می‌کنند تا به ماهیچه گشادکننده عنبیه برسند. آنها همچنین از عقده مژگانی عبور می‌کنند و در عصب‌های کوتاه مژگانی حرکت می‌کنند تا به عضله گشادکننده عنبیه برسند. کارکرد. کارکرد ماهیچه گشادکننده مردمک افزایش اندازه مردمک برای ورود نور بیشتر به چشم است. این عضله در نقطه مخالف عمل ماهیچه تنگ‌کننده مردمک عمل می‌کند. گشادی مردمک زمانی اتفاق می‌افتد که نور کافی برای عملکرد طبیعی چشم وجود نداشته باشد و زمانی که فعالیت سمپاتیک افزایش یافته باشد - مانند حالت «جنگ یا
سمپاتیک افزایش یافته باشد - مانند حالت «جنگ یا گریز».
گیسو شاکری (۱۳۳۲ - ) خواننده ایرانی مقیم سوئد و از فعالین حقوق زنان است. زندگی‌نامه. شاکری که متولد سال ۱۳۳۲ است در سال ۱۹۸۸ به دلایل سیاسی کشور را ترک کرده و به عنوان یک تبعیدی زندگی در سوئد را برگزید. فعالیت‌های فرهنگی گیسو شاکری ابتدا با اجرای کنسرت موسیقی سنتی در سال ۱۹۸۹ در کشور سوئد آغاز می‌شود. از این تاریخ به بعد است که او به سفر به کشورها و شهرهای گوناگون جهان ازجمله آلمان، انگلیس و فرانسه و آمریکا و… به اجرای کنسرت و سخنرانی می‌پردازد. در همین سفرهاست که او به هنر متعهد و به ویژه مسئله زنان و
سفرهاست که او به هنر متعهد و به ویژه مسئله زنان و شرایط دشوار آن‌ها می‌پردازد و بدین ترتیب آلبومهای گیسو بر همین زمینه شکل می‌گیرد.گیسو شاكری از هواداران شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین خلق ایران است. آلبوم‌ها. نخستین آلبوم گیسو در سال ۲۰۰۱ به نام "«تا به کی خموشی»" منتشر شد. این آلبوم بازخوانی ترانه‌های دورۀ جنبش مشروطیت در ایران است که خواننده معروف ایرانی قمر الملوک وزیری خوانده‌است. به گفتۀ وی این ترانه‌ها گویای شرایط و زخم‌های جامعه است که با گذشت حدود یک سده همچنان ادامه دارند. گیسو شاکری در سال
حدود یک سده همچنان ادامه دارند. گیسو شاکری در سال ۲۰۱۴ در مصاحبه با سایت «هنر و ادبیات پرس لیت» در مورد قمرالملوک گفت: گیسو شاکری در سال ۲۰۱۶ در کنفرانس بین‌المللی در پاریس بمناسبت روز جهانی زن گفت: شعر. زیتون‌ها خشکیده‌اند بر شاخه‌های بی برگ کبوتران در آبی آسمان پرپر شدند و چشم‌های بی گناه تو که در آسمان به جای پرنده خمپاره‌ای در پرواز یافت ویرانی ویرانی ویرانی تابلوی صلح! کبوتری پرپر شده‌است با شاخهٔ خشکیدهٔ زیتونی خونین همهٔ زنگ‌های جهان از صدای غلتیدن اشک تو برخاک چنان به صدا در می‌آیند که افلاک از شرم
تو برخاک چنان به صدا در می‌آیند که افلاک از شرم از گردش می‌ماند عدالت! صدای فریادت دیوارهای سکوت را می‌شکند و انعکاس چشم اشکبارت کهکشان‌ها را به زیر می‌کشد و من این جا از بی پناهیت زبانم لال شده‌است این همه سبعیت!
مانوه (Manwë) یک شخصیت خیالی سرزمین میانی در نوشته‌های جی. آر. آر. تالکین است که در سیلماریلیون دیده می‌شود. مانوه شاه والار و شوهر واردا اِلِنتاری است که بزرگترین والار است" Eru Iluvatar" مانوه و ارو ایلوواتار دیگر آینور ها را به وجود آوردن مانوه نیز خالق تالارهای بی زمان است و خدای EA است مانوه در نظر ایلوواتار به عنوان برادر ملکور و شاه آردا آفریده شده‌است. او در بالای کوه تانیکتیل بلندترین کوه جهان و در تالار ایلمارین زندگی می‌کند. بادها، هوا و پرندگان در خدمت اویند از این رو او فرمانروای هوا، باد و
در خدمت اویند از این رو او فرمانروای هوا، باد و ابرها در آردا است. او برجسته‌ترین نفوذ را در میان والار پیش ارو دارد مانوه نیز دارای قدرت ها مختلف است قدرتمندتر و مهمترین آن قدرتCR است . در شروع آغاز آردا ملکور(برادر مانوه) به عنوان قدرتمندترین آینور بود. پیشینه. مانوه (به همراه برادرش ملکور) برترین آینور بود و از همه بهتر می‌دانست خواست ارو ایلوواتار چیست. هنگامی که ملکور در آواز آینور ناسازگاری ایجاد کرد، رهبری آواز را بردوش گرفت. هنگامی که آردا آفریده شد مانوه به عنوان فرمانروای آردا برگزیده شد از این
مانوه به عنوان فرمانروای آردا برگزیده شد از این رو یکی از لقب‌های او «شاه ارشد» است. مانوه فرمانروایی مهربان و بی‌توجه به قدرت بود و پلیدی را درک نمی‌کرد حتی در قالب برادرش. او ملکور را از مندوس آزاد کرد در نتیجه او امکان یافت تا مزاحم فئانور شود، به دو درخت زهر بخوراند، فینوه را بکشد، سیلماریل‌ها را بدزدد و در نولدور شورش ایجاد کند. مانوه یک لباس آبی بلند با چشمانی آبی دارد یک چوبدست قدرتمند از جنس یاقوت کبود در دست دارد که نولدور برایش ساخته است. وانیار، الف‌های مورد علاقهٔ اویند و همراه او و واردا در
الف‌های مورد علاقهٔ اویند و همراه او و واردا در کوه تانیکتیل زندگی می‌کنند. مانوه به معنی «نظر کرده» است. دیگر عنوان‌های او عبارتند از: "سولیمو" به معنی «فرمانروای بادها»، "شاه ارشد"، "شاه بزرگ آردا"، "شاه آردا"، "فرمانروای هوای آردا" و "فرمانروای غرب".
بابولا () یک شرکت تولیدکننده تجهیزات ورزشی در فرانسه است. این شرکت که در سال ۱۸۷۵ میلادی بوسیله پیر بابولا تأسیس شده لوازم ورزش‌های تنیس، بدمینتون و اسکواش همانند راکت، کفش و لوازم جانبی را تولید می‌کند.
قلب‌های تصادفی فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی سیدنی پولاک است. در این فیلم بازیگرانی همچون هریسون فورد، کریستین اسکات توماس، چارلز اس. داتون، بانی هانت، دنیس هیزبرت، ریچارد جنکینز، پل گویلفویل، سوزانا تامپسون، پیتر کایوتی، کیت مارا، سوزان فلوید، دیلن بیکر، لین تیگپن، ریکو آیلسورت و ادی فالکو ایفای نقش کرده‌اند. داستان. داچ وان دن بروک (هریسون فورد)، کارآگاه پلیسی است که همسرش پیتون (تامپسن) در یک فروشگاه معتبر کار می‌کند و موقع پروازی تجاری به میامی، هواپیمایش بلافاصله پس از صعود، در یکی از ناگوارترین
بلافاصله پس از صعود، در یکی از ناگوارترین سانحه‌های هوائی شهر، سقوط می‌کند. اما مدتی بعد، داچ پی می‌برد که همسرش در واقع به مأموریتی کاری نمی‌رفته. کی چندلر (اسکات توماس) یک شخصیت سیاسی است که او نیز شوهرش (کایوت) را در این سانحه از دست داده است. داچ و کی متوجه می‌شوند که همسران‌شان به این خاطر در آن هواپیما بوده‌اند که رابطه‌ای با هم داشته‌اند و…
نوروزبل (به گیلکی: نؤرۊزبل) جشن آغاز سال نو گاه‌شماری دیلمی در آخرین روز اسفندار ماه است؛ هنگام غروب آتشی برمی‌افروزند و دور تا دور آتش با ساز و آواز و رقص و پایکوبی به استقبال سال نو می‌روند. به باور دیلمیان گیلکی‌زبان آتش کم‌کنندهٔ برف و سرما است. نوروزبل در لغت به معنی آتش نوروزی است. تاریخچه. در زبان گیلکی «بَل» به معنی شعله آتش است. جشن نوروزبَل، جشنی باستانی محسوب می‌شود که برای اولین بار در سال ۱۳۸۵ توسط روستای ملکوت املش دوباره زنده شد. جشن تاریخی نوروزبل در گاه‌شمار گالشی به عنوان آغاز سال دیلمی
نوروزبل در گاه‌شمار گالشی به عنوان آغاز سال دیلمی ثبت شده و اقوام گیلان زمین، مردم غرب مازندران، الموت و طالقان این روز را جشن می‌گرفتند. آیین‌ها. یکی از رسوم اصلی، برپایی آتش در روز جشن است. از زمان‌های قدیم مردم گیل براین اعتقاد بودند که با پریایی آتش در چنین روزی از شدت سرما و برف در فصل‌های سرد سال کاسته می‌شود و هم چنین از خسارات و آسیب‌هایی که ممکن است در روزهای سرد به محصولات و خانه‌ها وارد شود، در امان خواهند ماند. برافروختن آتش و دود به مردم فرا رسیدن نوروز بل را خبر می‌دادند. سرگالش‌ها (چوپان
رسیدن نوروز بل را خبر می‌دادند. سرگالش‌ها (چوپان ارشد) برای اجرای این مراسم شولا می‌پوشیدند و به مرتفع‌ترین قله اطراف می‌رفتند و آتش نوروزی را می‌افروختند. هدف از این کار آگاه کردن دیگر چوپانان از شروع فصل کوچ و بردن دام‌ها به پایین کوه و خبر دادن به کشاورزان از زمان آمدن برداشت محصول بود. شعری که در گرداگرد آتش به شکل دست جمعی خوانده می‌شود:
شهرستان شهرکرد یکی از شهرستان های استان چهارمحال و بختیاری است. این مقاله به تاریخچه روستانشینی در شهرستان شهرکرد می‌پردازد و شامل فهرستی از روستاهای این شهرستان است. تاریخچه روستانشینی. شهرستان شهرکرد در واقع همان منطقه تاریخی لارِ چهارمحالِ اصفهان است. لار یکی از چهار منطقه در چهارمحال است. این منطقه به‌واسطه منابع آب، ارتفاعات و دشت‌های حاصلخیز بزرگ در جوار غربی اصفهان، پتانسیل بالای استقرار روستانشینی را داشته‌است. شهرستان شهرکرد در مقایسه با شهرستان بروجن، خصوصیات مشترکی دارند اما روستاهای شهرستان
بروجن، خصوصیات مشترکی دارند اما روستاهای شهرستان شهرکرد به نسبت در ارتفاعات بیشتر و با وسعت و جمعیت بزرگتری همراه هستند. شهرکرد مرکز شهرستان شهرکرد، روزگاری تا دوره قاجاریه به عنوان دهکرد شناخته می‌شد ولی هم‌اکنون بزرگترین شهر در استان چهارمحال و بختیاری است. روند روستانشینی در شهرستان شهرکرد تا پیش از سال ۱۳۳۵، با مناطق بزرگی همچون هفشجان، قهفرخ و بِن شناخته می‌شد که در اولین سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران، این مناطق با جمعیت بالای ۵ هزار نفر به عنوان نقاط شهری محسوب شده‌اند. هم کنون نیز مناطق دیگری
نقاط شهری محسوب شده‌اند. هم کنون نیز مناطق دیگری همچون شهرکیان، سورشجان، طاقانک، نافچ و سودجان دارای شهرداری شده‌اند. تعداد روستاهای این شهرستان به بیش از ۲۵ روستا می‌رسد.
ویدیوت جاموال (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰) رزمی کار و بازیگر و مدل هندی &amp; که بیشتر به خاطر حضور در فیلم‌های بالیوودی شناخته می‌شود. همچنین وی در صنعت کالیوود و تالیوود نیز فعالیت دارد. آموزش دیده هنرهای رزمی باستانی هند (Kalaripayattu) از سه سالگی می‌باشد. همچنین جاموال سبک رزمی جوجیتسو را نیز آموزش دیده و در رشتهٔ ژیمناستیک در سطح ملی شناخته شده‌است. او همچنین در سال ۲۰۲۱ جزو ۱۰ هنرمند برتر رزمی کار نام برده شده‌است که رتبه بعد از بروس لی و جکی چان می‌باشد. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در مجموعه
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در مجموعه فصل‌های کماندو و خداحافظ اشاره کرد. زندگی شخصی. جاموال در خانواده‌ای با دو فرزند به دنیا آمد. پدرش افسر ارتش بود و به همین علت به‌طور مداوم در حال تغییر مکان زندگی بودند. از سه سالگی، وقتی در شهر Palakkad زندگی می‌کرد، به تشویق مادرش برای یادگیری هنرهای رزمی باستانی هند (Kalaripayattu) به معبدی در آن شهر می‌رفت و چند سال در آن جا آموزش دید. وی همچنین با سبک جوجیتسو و ژیمناستیک آشنایی کامل دارد؛ به طوری که در سکانس‌های اکشن فیلم‌هایش به وفور حرکات تلفیقی این سه
اکشن فیلم‌هایش به وفور حرکات تلفیقی این سه سبک رزمی دیده می‌شود. جاموال بعد از این که هنرهای رزمی را آموخت، به بیش از ۲۵ کشور مختلف سفر کرد و در اجراها و نمایش‌های زنده به تبلیغ و آموزش Kalaripayattu پرداخت. به دنبال راه یافتن به سینما، جاموال، در سال ۲۰۰۸ به مومبای رفت. مدتی در آنجا مشغول کار مدلینگ شد و بالاخره در تست بازیگری فیلم force محصول ۲۰۱۱ بالیوود، توانست از میان صدها داوطلب نقش مقابل جان آبراهام را بگیرد. بعدها نیز جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌وارد جشنواره " Filmfare Award " را به خاطر حضور در این
جشنواره " Filmfare Award " را به خاطر حضور در این فیلم کسب کرد. شروتی سینکهارنیا دوست دختر ۱۷ساله ویدیوت جاموال است آنها به زودی ازدواج می‌کنند زندگی حرفه‌ای. به جهت توانایی‌هایی که وی در هنرهای رزمی داشت، توانست در ژانر اکشن بدرخشد؛ هر چند اوایل به عنوان کاراکتر اصلی در فیلم‌ها حضور نداشت و بیشتر به عنوان شخصیت منفی، مقابل قهرمان فیلم قرار می‌گرفت؛ ولی بعد از فیلم commando (محصول ۲۰۱۳)، که وی کاراکتر اصلی فیلم بود، شهرت بیشتری یافت و توانست با بازیگران بزرگی مثل: سیف علی خان (در فیلم "Bullett Raja)، آجی
مثل: سیف علی خان (در فیلم "Bullett Raja)، آجی دوگان و عمران هاشمی (هر دو در فیلم "Baadshaho) همکاری داشته باشد.' جاموال ابتدا برای نقش Yuvraj Ajay Singh، در فیلم "Prem Ratan Dhan Payo انتخاب شده بود که بعداً این نقش به Neil Nitin Mukesh داده شد ." علایق و فعالیت‌های دیگر. جاموال یک گروه متشکل از چند بدلکار دارد که خود سرپرست گروه است و صحنه‌های اکشن، اجراها و رقص‌های فیلم‌هایش توسط این گروه طراحی می‌شود. جاموال مربی دفاع شخصی زنان می‌باشد و به تازگی در یکی از دانشگاه‌های مومبای کمپی باز کرده و به دانشجوهای