payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سبب ایجاد سرطان رحم، اختلالات مجاری ادرار، شب‌ادراری، ناباروری، اپیلپسی، جنون و معلولیت جسمی و روحی می‌شود. وی در کتابش به نام "حقایق آشکار برای پیر و جوان"، هشدارهایی در رابطه با شر بودن سکس داده‌است. ۹۷ صفحه از این کتاب ۶۴۴ صفحه‌ای به "گناه محرمانه (گناه ناشی از تنهایی یا تجاوز به خود)"، نشانه‌ها و تبعات آن اشاره دارد. همچنین ۳۹ نشانه از کسی که جلق می‌زند، ارائه شده‌است. وی برای از میان بردن این "گناه ناشی از تنهایی" در کودکان پیشنهاد می‌کند دستان آن‌ها را ببندند، آلت‌های تناسلیشان را با ابزارهای ویژه
را ببندند، آلت‌های تناسلیشان را با ابزارهای ویژه بپوشانند، به نوک آلتشان شوک برقی بدهند و بدون بیهوشی ختنه‌شان کنند؛ که این‌ها همه، سبب از میان رفتن این عادت زشت می‌شود. برای پیشگیری نیز، وی به والدین توصیه می‌کند به کودکان آموزش دهند که با آلت تناسلیشان ورنروند و هرچه بیش‌تر رشد می‌کنند، بیش‌تر از "نتایج شیطانی" این عمل برایشان بگویند. وی همچنین، والدین را در رابطه با "ندیمه‌های شیطانی"، "خدمت‌کاران و پرستاران جادوگر یا بی‌خیال" که برای کودکان جلق می‌زنند تا ساکتشان کنند، بر حذر می‌دارد. بن باز. در دهه
تا ساکتشان کنند، بر حذر می‌دارد. بن باز. در دهه ۱۹۹۰، عبدالعزیز بن باز، مفتی اعظم عربستان سعودی، استدلال می‌کرد که خودارضایی، برهم‌زننده جهاز هاضمه، متورم‌کننده اندام تناسلی، خطرناک برای ستون فقرات، «مرتعش کننده دست و پا»، تضعیف‌کننده «غدد مغزی»، کاهش دهنده هوش و در نهایت، «منجر به اختلال روانی و دیوانگی» می‌شود. دغدغه‌های اخلاقی. ایمانوئل کانت خودارضایی کردن را گونه‌ای نقض قوانین اخلاقی می‌پنداشت. وی در کتابش "متافیزیک اخلاقیات" چاپ ۱۷۹۷ چنین استدلال کرد که 'چنین بهره‌وری غیرطبیعی از غرایز جنسی هر کسی را
'چنین بهره‌وری غیرطبیعی از غرایز جنسی هر کسی را به محض فکر کردن به آن متوجه می‌کند که این عمل نقض‌کننده حق وظیفه هر شخص نسبت به خودش است'. وی معتقد بود حتی اگر نام مناسبی هم برای این عمل پیدا کنیم، باز هم از بی‌اخلاقی آن کاسته نمی‌شود. (خلاف مورد خودکشی که در آن هیچ وظیفه‌ای برای فرد مترتب نیست). با این حال وی تأیید می‌کند که 'یافتن منطق غیرعقلانی بودن این عمل غیرعادی امری آسان نیست' اما در نهایت 'بی‌اخلاقی این عمل بدین سبب است که انسان شخصیت خود را از دست می‌دهد… وقتی خود را به عنوان وسیله‌ای برای ارضای
می‌دهد… وقتی خود را به عنوان وسیله‌ای برای ارضای یک سائق حیوانی به کار می‌گیرد'. فیلسوف قرن هجدهم ژان-ژاک روسو خودارضایی را برابر 'تجاوز روحی' در نظر می‌گرفت و آن را هم در امیل و هم اعترافات ژان-ژاک روسو مورد بحث قرار داده‌است. وی معتقد بود که این، تأثیرات مخرب جامعه روی فرد است که سبب خودارضایی کردن وی می‌شود و اینکه انسان‌هایی که یک زندگی ساده در طبیعت را دنبال می‌کنند، هرگز دست به چنین عملی نمی‌زنند. این مباحث به دوره ویکتوریا، زمانی که خودارضایی در رسانه‌ها به سبب محافظه‌کاری و همچنین تضاد آن با رفتار
به سبب محافظه‌کاری و همچنین تضاد آن با رفتار جنسی رایج در آن زمان سانسور می‌شد نیز ادامه پیدا کرد. در سال ۱۸۹۷، مارک توین متن سخنرانی زیر نام "افکاری پیرامون علم خودارضایی"را منتشر ساخت که با این واژه‌گان پایان می‌یابد: توصیه‌هایی وجود داشته مبنی بر اینکه شلوار پسران طوری دوخته شود که نتوانند از جیب آن به اندام تناسلی خود دست بزنند یا برای کودکان مدرسه‌ای نیمکت‌ها به گونه‌ای باشند که نتوانند پاهایشان را به هم بمالند یا اینکه دختران از راندن دوچرخه یا اسب منع شوند؛ چرا که لذتی که ممکن است برای آن‌ها در این
شوند؛ چرا که لذتی که ممکن است برای آن‌ها در این کارها وجود داشته باشد، شبیه خودارضایی است. پسران و مردان جوانی که زیاد خودارضایی می‌کردند را «ضعیف‌مغز» [معادل کَمَری در زبان فارسی] می‌خواندند. برای این‌گونه افراد حتی داروها و رژیم‌های خوراکی ویژه‌ای تجویز می‌شد. این دیدگاه‌ها توسط جان هاروی کلاگ (مبدع برگه ذرت) و سیلوستر گراهام (مبدع گراهام کرکر) ترویج می‌شد. در منابع پزشکی آن زمان، حتی توصیه می‌شد که برای درمان خودارضایی بایستی از شوک برقی، آلت‌دوزی، بهره‌گیری از کمربند پاکدامنی و تنگ‌پوش، سوزاندن یا در
از کمربند پاکدامنی و تنگ‌پوش، سوزاندن یا در تلاش نهایی، اخته‌کردن بهره گرفته شود. ختنه نوزادان به سبب اثراتی که در پیش‌گیری از خودارضایی داشت، به‌طور وسیعی در آمریکا و انگلیس توسعه یافت. (برای اطلاعات بیش‌تر بنگرید به ختنه مردان در تاریخ). در دهه‌های بعدی فن‌های روانشناسی جای این روش‌ها را گرفتند که از جمله آن‌ها می‌توان به هشدار به مردم مبنی بر اینکه خودارضایی سبب کوری یا موی درآوردن کف دست و رشد دیررس می‌شود. برخی از این باورها حتی به شکل افسانه‌گونه‌ای در زمان حاضر نیز رایج هستند. اورندیک و شرودر با
در زمان حاضر نیز رایج هستند. اورندیک و شرودر با اشاره به این باورها معتقدند: «این‌ها نشانگر تنها برخی از صفحات تاریک میان دین و پزشکی هستند.» تابوی خودارضایی. در سال ۱۹۰۵، زیگموند فروید در "سه مقاله پیرامون جنسیت" خودارضایی را با اعتیاد مرتبط دانست. وی در رابطه با خودارضایی نوزادان شیرخواره، کودکان چهار ساله و نوجوانان تازه‌بالغ سخن گفته‌است. در همین حال، در گذشته، راه درمان هیستری زنانه را خودارضایی می‌دانستند و از جمله روش‌های توصیه شده نیز مالیدن آلت زنانه با کرم‌های ویژه یا پلاسبو و بهره‌گیری از
زنانه با کرم‌های ویژه یا پلاسبو و بهره‌گیری از لرزاننده‌های نخستین ساخت آن زمان بوده‌است. در ۱۹۱۰ و در جلسه‌های حلقه وین جنبه‌های اخلاقی و بهداشتی خودارضایی مورد بحث قرار گرفت اما انتشار صورت‌جلسه‌های مربوط به آن با مخالفت مواجه شد. در آغاز قرن بیستم دیدگاه‌های پزشکی مرتبط با خودارضایی، زمانی که ایچ. هولاک الیس در ۱۸۹۷ در کتابش به نام "مطالعاتی پیرامون روان‌شناسی سکس" بنیادهای فکری تیسوت را زیر سؤال برد و با نام بردن از مشاهیری که اقدام به خودارضایی می‌کردند، این عقیده که خودارضایی سبب امراض می‌شود را به
این عقیده که خودارضایی سبب امراض می‌شود را به کلی مردود دانست، کم‌کم دگرگون شدند. وی چنین نوشت: «به این نتیجه رسیده‌ایم که در رابطه با خودارضایی، چنانچه فرد سالم به دنیا آمده باشد و از سلامت جسمی نیز بهره‌مند باشد، اگر میانه‌روی در انجام این عمل را رعایت کند، هیچ مشکلی برایش پیش نخواهد آمد.» رابرت بی‌دن-پاول، پایه‌گذار «مجمع دیده‌بانان» به سال ۱۹۱۴ در کتابش «دیده‌بانی پسران» هشدارهایی در رابطه با خودارضایی داده‌است. به عقیده وی فرد برای مقابله با وسوسه خودارضایی می‌بایست آن قدر تمرینات بدنی انجام دهد تا
می‌بایست آن قدر تمرینات بدنی انجام دهد تا خسته شده و دیگر تاب و توان خودارضایی کردن را نداشته باشد. با این حال در سال ۱۹۳۰، دکتر اف. دبلیو. دبلیو. گریفین ویراستار کتاب "دیده‌بان" در کتابی برای راور اسکاوت نوشت که وسوسه خودارضایی «یکی از مراحل طبیعی رشد است» و با ارجاع به کتاب الیس، نتیجه گرفت که «تلاش برای دست‌یابی به ریاضت کامل جنسی یک اشتباه بزرگ است.» درباره گونه‌های خودارضایی، مقاله‌ای است به سال ۱۹۲۲ نوشته روان‌پزشک و روان‌کاو اتریشی، ویلهلم رایش. رایش در این مقاله هفت و نیم صفحه‌ای، باورهای شایع در
در این مقاله هفت و نیم صفحه‌ای، باورهای شایع در رابطه با نقش خیال‌پردازی‌های ناهشیارانه و در نتیجه احساس گناه حول محور عمل خودارضایی را می‌پذیرد. انقلاب جنسی. آلفرد کینزی سکس‌شناس، در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۵۰، در آثارش، به ویژه کتاب گزارش‌های کینزی، با استناد به نتایج حاصل از نظرسنجی‌های مؤسسه نظرسنجی گالوپ مبنی بر میزان رواج انجام عمل خودارضایی در ایالات متحده آمریکا، مصرانه اعلام می‌دارد که خودارضایی یک عمل کاملاً طبیعی و ناشی از یک غریزه طبیعی است. برخی منتقدان وی معتقدند که تحقیقات او متعصبانه بوده و
منتقدان وی معتقدند که تحقیقات او متعصبانه بوده و بهره‌گیری از روش نظرسنجی مؤسسه گالوپ در تعریف «عمل طبیعی» زیاده‌روی است. در آمریکا از آن‌جایی که راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (از جلد دوم چاپ ۱۹۶۸ به این سو) عمل خودارضایی را یک اختلال یا بیماری روانی نمی‌داند، پزشکان و روان‌پزشکان این عمل را به عنوان بیماری یا اختلال در نظر نمی‌گیرند. انجمن پزشکی آمریکا نیز این عمل را از ۱۹۷۲ به این سو یک عمل بهنجار در نظر می‌گیرد. توماس ساس دگرگونی در توافق علمی بر سر مسئله خودارضایی را این‌گونه بیان می‌کند:
بر سر مسئله خودارضایی را این‌گونه بیان می‌کند: «خودارضایی در واقع نخستین کنش جنسی بشر است. در قرن نوزدهم این عمل یک بیماری تلقی می‌شد و در قرن بیستم یک درمان بیماری.» تریسترام اِنگِلهارت در مقاله ای تاریخی تحت عنوان «بیماری خودارضایی: ارزش ها و مفهوم بیماری» سیر روند این تحول مبنایی را توضیح داده‌است. در دهه ۱۹۸۰، میشل فوکو تابوی خودارضایی را «تجاوز پدر و مادر به لذت جنسی کودک» می‌دانست و معتقد بود: دخالت در این امر شخصی مخفیانه، برای پدر و مادر امری خنثی محسوب نمی‌شود. خودارضایی نه تنها با قدرت، اخلاقیات
نمی‌شود. خودارضایی نه تنها با قدرت، اخلاقیات یا مسوولیت سر و کار دارد، بلکه این یک نوع لذت است. در ۱۹۹۴ هنگامی که جراح کل ایالات متحده آمریکا، دکتر جویسلین الدرز، درخواست کرد تا در برنامه‌های درسی مدارس، آموزش بهداشتی بودن و امن بودن عمل خودارضایی گنجانده شود، وی را مجبور به استعفا کردند؛ با این بهانه که خانم الدرز می‌خواهد خودارضایی کردن را به کودکان بیاموزد. هفته جلق مستند تلویزیونی بود پیرامون خودارضایی که قرار بود در انگلیس و توسط کانال ۴ روی آنتن برود. اما پخش آن در مارس ۲۰۰۷ منتفی شد.
مرکز گذری کاهش آسیب، که به آن دی‌آی‌سی نیز گفته می‌شود، مرکزی است که به طور موقت و برای کاهش آسیب‌های اجتماعی در گروه‌های در معرض خطر نظیر معتادان، افراد بی‌خانمان، زنان بی‌سرپرست، اقلیت‌های جنسی و نظایر آن ایجاد می‌شود. فعالیت‌های مراکز گذری شامل آموزش، ارائه تجهیزات و وسایل مختلف (نظیر وسایل پیشگیری از بارداری، پوشاک، یا سرنگ تمیز برای معتادان) و نظایر آن است و غالباً این خدمات به صورت رایگان ارائه می‌شود. مهم‌ترین تفاوت مراکز گذری با پناهگاه افراد بی‌خانمان در آن است که پناهگاه‌ها محلی برای اقامت موقت
در آن است که پناهگاه‌ها محلی برای اقامت موقت افراد نیز ارائه می‌کنند و در تمام ساعات شبانه‌روز فعال هستند، اما مراکز گذری محلی برای خوابیدن افراد ارائه نمی‌کنند و ساعت کاری مراکز گذری معمولاً محدود به ساعت‌های روز است.
مینی جویسلین اِلدِرز با نام اصلی مینی لی جونز، متولد ۱۳ اوت ۱۹۳۳، یک پزشک کودک و مدیر بهداشت عمومی اهل آمریکا است. او در گروه‌های کمیسیونی خدمات بهداشت عمومی آمریکا، ردهٔ دریابانی را داشته و نخستین سیاه‌پوست است که توانسته به سمت جراح کل ایالات متحده آمریکا دست یابد. الدرز را به سبب بحث‌های صریحی که در رابطه با عقایدش پیرامون موضوع‌های جنجالی چون آزادسازی مواد مخدر، خودارضایی و پیشگیری از بارداری در مدارس داشته، می‌شناسند. او به سبب عقایدش در سال ۱۹۹۴ از کار برکنار شد. وی اکنون استاد مطالعات پزشکی کودکان در
برکنار شد. وی اکنون استاد مطالعات پزشکی کودکان در دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس است.
گو-بوگیو به هیئتی پنج نفره گفته می‌شود که به همراه هیئت پنج نفره گوتایرو پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی زمام امور کشور ژاپن را در دست گرفتند. اعضای هیئت مدیر و موکل و گرفتن تصمیمات سیاسی در مورد اداره پایتخت کیوتو و مناطق اطراف آن بودند که به آنها کینای یا استان‌های داخلی گفته می‌شد. گو-بوگیو به پنج سیاستمدار (مقام قضایی مانند) مانند آسانو ناگاماسا و ایشیدا میتسوناری اشاره دارد که عمدتاً مسئولیت امور عملی دولت را بر اساس سیستم و خواست هیده‌یوشی را در دوره در پایان رژیم تویوتومی بر عهده داشتند. در آن زمان،
پایان رژیم تویوتومی بر عهده داشتند. در آن زمان، دوره آزوچی-مومویاما نام خاصی مانند «گو-بوگیو» وجود نداشت و به آنها «بوگیو»، «توشیوری» و غیره می‌گفتند. بوگیو اغلب به عنوان کمیسر، قاضی یا فرماندار ترجمه می‌شود. اعتقاد بر این بود که گوبوگیو در سال ۱۵۸۵ بر اساس کتاب تاریخی تایکوکی نوشته اوزه هوآن ساخته شد. همچنین نظریه ای وجود دارد که در ژوئیه ۱۵۹۸، درست قبل از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی، تأسیس شد. در دولت تویوتومی، بسیاری از قضات، از جمله اوتانی یوشیتسوگو و کونیشی یوکیناگا، مسئولیت مدیریت را بر عهده داشتند و از
یوکیناگا، مسئولیت مدیریت را بر عهده داشتند و از میان آنها، پنج نفر که نقش‌های مهمی را ایفا می‌کردند، گو-بوگیو نامیده می‌شدند. همچنین گفته می‌شود که تعداد پنج نفر عدد ثابتی نبوده و زمانی که آسانو ناگاماسا به دلیل حادثه هاراکیری هیده‌تسوگو (۱۵ ژوئیهٔ ۱۵۹۵) به‌طور موقت از قدرت خارج شد، دو نفر به عنوان قاضی به جای ناگاماسا خدمت کردند. در سال ۱۶۰۰، زمانی که ایشیدا میتسوناری و موری تروموتو، یکی از اعضای گوتایرو (پنج پیر)، در نبرد سکیگاهارا جنگیدند، ناتسوکا ماساایه در ارتش غربی به تروموتو و میتسوناری و دیگران
در ارتش غربی به تروموتو و میتسوناری و دیگران پیوست و آسانو ناگاماسا به ارتش توکوگاوا هیده‌تادا در ارتش شرقی تعلق داشت. دو نفر به نام‌های مائدا گنئی و ماشیتا ناگاموری در قلعه اوساکا زندگی می‌کردند. اعضای هیئت. پس از حادثه هاراکیری هیده‌تسوگو، آسانو ناگاماسا مدتی از این این هیئت برکنار شد و به جای وی میابه کیجون و تومیتا ایپاکو به این هیئت اضافه شده و اعضای آن برای مدتی به شش نفر افزایش یافت.
آسانو ناگاماسا (۱۵۴۶ – ۲۹ مه ۱۶۱۱) یک دایمیو در دوره سنگوکو بود. او توسط تویوتومی هیده‌یوشی به عنوان یکی از اعضای گو-بوگیو انتخاب شد.
ماشیتا ناگاموری (۱۵۴۵ – ۲۳ ژوئن، ۱۶۱۵) یک دایمیو در دوره سنگوکو بود. او توسط تویوتومی هیده‌یوشی به عنوان یکی از اعضای گو-بوگیو انتخاب شد.
ورزشگاه اشپورتپارک رونهاف توماس سومر یک ورزشگاه فوتبال در ناحیهٔ رونهاف، شهر فورت در ایالت بایرن کشور آلمان است. این استادیوم ورزشگاه خانگی تیم گروتر فورث است که در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند. این ورزشگاه در ۱۱ سپتامبر ۱۹۱۰ و با نام اصلی Sportplatz am Ronhofer Weg gegenüber dem Zentral-Friedhof (به فارسی:زمین ورزشی در راه رونهاف روبروی گورستان مرکزی) بازگشایی شد. این ورزشگاه چندین بار مورد بازسازی جهت توسعه قرار گرفت.(حداکثر گنجایش ۲۸٬۰۰۰) اما بعدها به ۱۵٬۵۰۰ کاهش یافت. این استادیوم به دنبال صعود تیم فورث به
کاهش یافت. این استادیوم به دنبال صعود تیم فورث به بوندس‌لیگا و جهت افزایش ظرفیت مورد بازسازی قرار گرفت. با این وجود همچنان به عنوان کوچکترین ورزشگاه بوندس‌لیگا باقی ماند.
لزلی اس. گرینبرگ () یک روانشناس کانادایی و استاد محقق ممتاز بازنشسته در دانشگاه یورک در تورنتو، اونتاریو، کانادا است. وی یکی از پدید آورندگان اصلی رویکرد هیجان‌مدار در حوزه روان‌درمانی فردی و زوجی است و ریاست کلینیک هیجان‌مدار در تورنتو را به عهده دارد. مطالعات عمده وی بیشتر در حوزه همدلی، فرایند روان‌درمانی، اتحادِ درمانی، و نقش هیجان در کارکرد انسان بوده است. دکتر گرینبرگ جایزه محقق ممتاز از انجمن جهانی تحقیقات روان شناختی، و همین‌طور جایزه کارل راجرز و جایزه برای کمک‌های ممتاز حرفه‌ای به تحقیقات کاربردی
برای کمک‌های ممتاز حرفه‌ای به تحقیقات کاربردی را از انجمن روان‌شناسی آمریکا دریافت کرده است. او همچنین جایزه حرفه‌ای انجمن روانپزشکی کانادا را به خاطر کمک‌های ممتاز خود به روان‌شناسی دریافت داشته است. زندگی. لزلی اس. گرینبرگ، متولد ۱۹۴۵، عاشق ریاضی و فیزیک بود، ولی هنگامی که وارد مهندسی مکانیک و صنعت شد ناخشنود بود. ناخشنودی حرفه‌ای اولیه او از اعتقاد بالینی وی به این موضوع حکایت دارد که افراد زیادی ارتباط خود را با احساسات خویش، یعنی همان چیزی که باعث می‌شود احساس کنند انسان و زنده هستند، قطع می‌کنند.
احساس کنند انسان و زنده هستند، قطع می‌کنند. گرینبرگ شهر ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی را به دلایل سیاسی و آموزشی ترک کرد و در دانشگاه یورک کانادا تحصیل در برنامه دکترای مشاوره را شروع کرد. او در آن جا شاگرد لورا رایس شد که در مرکز مشاوره شیگاگو تحت نظر کارل راجرز آموزش دیده بود. گرینبرگ که در آغاز به عنوان مشاور فرد مدار آموزش دیده بود بعداً در مؤسسه گشتالت واقع در تورنتو با عنوان درمانگر گشتالتی و در مؤسس پژوهش روانی وافع در شهر پالو آلتو با عنوان خانواده درمانگر آموزش دید. او مدت ۱۰ سال را در دانشگاه بریتیش
آموزش دید. او مدت ۱۰ سال را در دانشگاه بریتیش کلمبیا به عنوان استاد سپری کرد و بعد با عنوان استاد روان‌شناسی به دانشگاه یورک مراجعت کرد آثار. هیجان در روان درمانی (۱۹۸۶) درمان هیجانی محور برای زوج‌ها (۱۹۸۸) تسهیل تغییر هیجانی (۱۹۹۳) زوج درمانی هیجان محور: پویایی‌های هیجان، عشق، و قدرت (۲۰۰۸) درمان هیجان محور: نظریه و کاربرد (۲۰۱۰) کار با روایت در درمان هیجان محور: تغییر دادن روایت‌ها، التیام دادن زندگی‌ها (۲۰۱۱) حضور درمان بخش (۲۰۱۰)
بازمانده برگزیده () سریالی آمریکایی در ژانر دلهره‌آور سیاسی و به کارگردانی دیوید گوگنهایم می‌باشد. از بازیگران این سریال می‌توان به کیفر ساترلند، ناتاشا مک‌الهون و آدان کانتو اشاره کرد. اقتباس بین‌المللی. سریال بازسازی کره جنوبی با عنوان "" توسط استودیو دراگون توسعه یافته و توسط دی‌کی ئی‌انداِم تولید شده‌است و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۹ از تی‌وی‌ان در کره جنوبی و از نتفلیکس در سراسر جهان پخش شد. جی جین هی در این سریال نقش اصلی را بازی می‌کند.
گودی زیرواره‌ای () فرورفتگی عمیق در بخش صدفی استخوان گیجگاهی در بُن‌ِ استخوان گونه است که کلّگی (condyle) استخوان فک پایین در آن قرار می‌گیرد.
گودی تحت‌ِفَکّی () فرورفتگی روی سطح داخلی تنهٔ استخوان فک پایین و زیر خط آسیالامی است که غدهٔ بذاقی تحتِ فکی در آن قرار دارد.
خیابان فلیت () یکی از خیابان‌های اصلی و قدیمی شهر لندن است. این خیابان که در سیتی لندن قرار دارد ساختمان‌های مهمی همچون کلیسای تمپل، کلیسای سنت برایدز و ساختمان سابق روزنامه دیلی تلگراف در آن قرار دارد.
زائده بالی استخوان پروانه‌ای () زائده‌ای است که از محل اتصال تنه و بال بزرگ استخوان پروانه‌ای به سمت پایین امتداد می‌یابد. این زائده بخش‌های مختلفی دارد. شامل: صفحات بالی (رجلی یا تریگوئید) داخلی و خارجی، قلاب، حفره بالی، حفرهٔ پروانه‌ای (اسکافوئید). صفحات بالی در بیشتر طول خود توسط حفرهٔ بالی از یک دیگر جدا می‌شوند و در بالا نیز حفره پروانه‌ای در بین آن‌ها قرار گرفته‌است. زوائد بالی استخوان پروانه‌ای نقطه اتکاء خوبی برای تعدادی از ماهیچه‌های عمقی حلقی دهانی هستند. این زوائد شامل دو صفحه استخوان خارجی و
هستند. این زوائد شامل دو صفحه استخوان خارجی و داخلی است که هر کدام دارای سطوح داخلی و خارجی‌اند. روی سطح خارجی صفحه خارجی ماهیچه بالی بیرونی و روی سطح داخلی آن ماهیچه بالی درونی می‌چسبد. صفحه داخلی زائده بالی که کوتاه‌تر است، در انتها زائده قلاب‌مانندی دارد به نام قلابچه بالی pterygoid hamulus، که در قسمت طرفی کام نرم قابل لمس است. قسمت فوقانی سجاف بالی‌فکی (رافه تریگوماندیبولر) به قلابچه می‌چسبد. این سجاف یا رافه یک شیار نیامی است که ماهیچه تنگ‌کننده بالایی حلق ‎ در آن خاتمه یافته و ماهیچه شیپوری
بالایی حلق ‎ در آن خاتمه یافته و ماهیچه شیپوری (باکسیناتور) از آن آغاز می‌گردد (لندمارک مهم تزریقات تنه‌ای فک پائین). بین دو زائده بالی حفره‌ای وجود دارد با همین نام (حفره بالی) که توسط زائده هرمی استخوان کامی پر می‌شود. هم‌چنین این حفره پیوندگاه ماهیچه بالی درونی است. در سقف زائده بالی درونی یعنی در نزدیکی تنه استخوان پروانه‌ای (اسفنوئید) حفره کوچک‌تری به نام حفره ناوی‌بالی pterygoid scaphoid fossa وجود دارد که خاستگاه ماهیچه کشنده نرم‌کام‎ است. این عضله به پائین آمده و قلابچه را دور زده و ۹۰ درجه به سمت
پائین آمده و قلابچه را دور زده و ۹۰ درجه به سمت داخل چرخیده و سرانجام به صورت بادبزنی درآمده و به نیام کام می‌چسبد و اسکلت فیبروز و کام نرم را تشکیل می‌دهد. در برخی اعمال جراحی شکاف کام برای نزدیک کردن قسمت عضلانی (ماهیچه کشنده کام و ماهیچه بالا برنده کام)، قلابچه شکسته می‌شود تا در خط وسط به هم برسند.
ژاک فرانتس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ناپلئون"، ، ارتور و انتقام مالتازارد، دوقلو، فانفان لا تولیپ، تحقیق مجدد و هر کس سینمای خودش اشاره کرد.
قرائت یا علم قرائت دانش شیوه خواندن قرآن است. قرائت به صورت تحت‌اللفظی به معنی "خواندن‌" است و از نظر واژه‌شناسی به معنی شیوهٔ خوانش است. «قرائات»، جمع «قرائت» است و حاکی از گوناگونی انواع قرائت است. مقصود از «قرائت صحیح قرآن» بیان الفاظ آن به همان شیوه‌ای است که محمد پیامبر اسلام خود تلفظ می‌کرده یا در حضور ایشان خوانده می‌شده و آن را تأیید می‌کرده‌است. قرائت قرآن به روایت حفص از عاصم کوفی مشهورترین قرائت در میان عموم مسلمانان است. تعریف. بدرالدین زرکشی می‌گوید «قرائات عبارت از اختلاف مربوط به «الفاظ» و
«قرائات عبارت از اختلاف مربوط به «الفاظ» و «عبارات» وحی است، که این اختلاف در ارتباط با حروف و کلمات قرآن و کیفیت آن‌ها ـ از قبیل تخفیف و تشدید و امثال آن ـ از سوی قراء نقل شده‌است.». دمیاطی می‌گوید: «قرائات عبارت است از: علمی که از رهگذر آن، اتفاق نظر یا اختلاف ناقلان کتاب خدا ـ دربارهٔ حذف و اثبات، متحرک خواندن و سکون، فصل و وصل حروف و کلمات و امثال آن‌ها از قبیل: کیفیت تلفظ و ابدال و غیره ـ از طریق سماع و شنیدن قابل شناسایی باشد.» تاریخچه. قرائت اصطلاحی است قدیمی که کاربرد آن به زمان صحابه محمد، پیامبر
است قدیمی که کاربرد آن به زمان صحابه محمد، پیامبر اسلام بازمی‌گردد. اولین علوم اسلامی که صحابه آن را فراگرفتند، حفظ قرآن و قرائت آن بوده‌است. پس از رحلت محمد، گروهی از اصحاب قرآن را در قالب مصحف‌هایی کتابت کردند، نظیر عبدالله بن مسعود، ابی بن کعب، معاذ بن جبل و مقداد بن اسود. از آن رو که این افراد دربارهٔ شیوه نگارش قرآن در مواردی با یکدیگر اختلاف داشتند، قرائات متعددی پیدا شد. مردم هر منطقه از جهان اسلام، قرآن را بر حسب شیوهٔ یکی از اصحابی که نزد آنان به سر می‌برد، قرائت می‌کردند. مردم کوفه، قرائت را از
سر می‌برد، قرائت می‌کردند. مردم کوفه، قرائت را از ابن مسعود فراگرفتند و اهل بصره آن را از ابوموسی اشعری آموختند و مردم شام قرائت ابی بن کعب را پذیرفتند. در نتیجه اختلاف در قرائت قرآن، ضرورت وجود علمی احساس شد که بتواند قرائت صحیح متواتر را از شاذ (نادر) متمایز کند. پیش از نگاشته شدن قرآن و همزمان با انتشار آن شیوه‌های متفاوتی از خواندن آن وجود داشت به صورتی که در قرن دوم یا سوم هجری گفته شده چهارده روایت از شیوهٔ تلاوت و قرائت وجود داشته و حافظ نیز به از بر خواندن قرآن به چهارده روایت اشاره می‌کند که در
بر خواندن قرآن به چهارده روایت اشاره می‌کند که در برخی مکث‌ها و جزئیات قرائت متفاوت هستند. از این رو قرائت قرآن نباید با مفهوم اشتباه گرفته شود. قرائت ۴ رتبه دارد: قدیمی‌ترین دانشی که راجع به زبان قرآن در میان مسلمین رواج داشت «علم القرائه» نام دارد. علم القرائه در واقع علم به کیفیت ادای کلمات قرآن و شناخت اختلاف آن‌ها به حسب راویان است. علل عمده اختلاف قرائات عبارتند از: «اختلاف لهجه‌ها» و «نبودن اعراب‌گذاری در خط عربی» و «نبودن اعجام یا نقطه و نشان در حروف» و «اجتهادات فردی صحابه و قاریان»، و «نبودن
حروف» و «اجتهادات فردی صحابه و قاریان»، و «نبودن علایم سجاوندی و وقف و ابتدا» و هرگونه فصل و وصلی که بعدها علم قرائت عهده‌دار تدارک آن شد. قرائت از علوم قرآنی است که به‌طور سنّتی، چندین گونه قرائت وجود دارد که هر یک نام خود را از یک قاری مشهور قرآن برگرفته‌اند. هر قرائت از راه "راویان" از پسِ راوی اصلی آن به بعدی منتقل می‌شود. در علم قرائت، اصول خواندن قرآن بیان می‌شود. تلاوت. تلاوت از ریشه (ت ل و) است به معنی متابعتحالا گاهی جسمانی و برخی مواقع هم با پیروی از پندها و در واقع تلاوت، یک اصطلاح قرآنی است که
از پندها و در واقع تلاوت، یک اصطلاح قرآنی است که به خواندن قرآن و اندیشیدن در معانی آن گویند. راغب گفته، تلاوت ویژه پیروی از کتاب‌های آسمانی است؛ خواه با خواندن آن باشد که گویا قاری در پی کلمات و معانی می‌رود و خواه با پیروی از اوامر و نواهی آن از این رو باید را امام و پیشوای خود قرار داد و در پی آن حرکت کرد و این همان حقیقت تلاوت است. آداب خاص تلاوت. از رسول اکرم صلی الله علیه وآله نقل شده‌است: لیس شیء أشدّ علی الشّیطان من القرائة فی المحصف نظراً چیزی برای شیطان سخت‌تر و کوبنده تر از تلاوت قرآن نیست، آن
شیطان سخت‌تر و کوبنده تر از تلاوت قرآن نیست، آن هم از روی مصحف و با نگاه کردن در آن
حلقه‌های ذخیره یا حلقه های انبارنده (Storage Ring) نوع خاصی از شتاب دهنده ذرات از نوع سینکروترون اند که در واقع هدف اصلی آنها شتاب دادن نیست بلکه نگهداری پرتو ذرات برای مدت طولانی با همان انرژی اولیه. این حلقه‌های ذخیره معمولاً به عنوان مرحله وسط یا آخر پس از شتاب‌دهنده‌های خطی یا سینکروترون اصلی نصب میشوند. پرتو ذرات پس از تزریق شدن به داخل حلقه ذخیره تا مدت‌های زیاد به چرخش خود ادامه میدهد تا اینکه یا به خودی خود بر اثر واپاشی یا بر اثر برخورد با ذرات باقیمانده در فضای داخل حلقه از بین بروند. در نتیجه در
در فضای داخل حلقه از بین بروند. در نتیجه در مقایسه به سنکروترون‌های مرحله اول که مختص شتاب دادن هستند میبایست که خلاء ایجاد شده داخل این شتاب دهنده‌ها از کیفیت بسیار بالایی برخوردار باشد. موارد کاربرد. نگاهداری پرتو ذرات کاربردهای مختلف دارد. حلقه‌های ذخیره برای الکترون‌ها برای تولید نور در اصل تابش سنکروترون استفاده می‌شود. به این دسته از شتاب دهنده‌ها منبع نور (Light Source) گفته می‌شود. نور ایجاد شده از این منابع نور استفاده‌های مختلفی در زمینه‌های فیزیک کاربردی و زیست‌شناسی دارد. حلقه‌های ذخیره یون‌های
کاربردی و زیست‌شناسی دارد. حلقه‌های ذخیره یون‌های سنگین معمولاً برای انجام آزمایش‌های فیزیک بنیادی استفاده می شوند. از جمله این آزمایش‌ها تعین جرم و طول عمر هسته‌های نا پایدار میباشد که در اصل نقش بسیار مهمی در محاسبه نرخ و جهت واکنش‌های مربوط به اخترفیزیک هسته‌ای ایفا میکند. ابزار های مورد استفاده. حلقه‌های ذخیره شامل عده زیادی از ابزارهای آزمایشگاهی میباشند تا انجام و تنظیم آزمایش‌ها به نحو مؤثر ممکن بشود. از این جمله می توان نام برد: حلقه های ذخیره موجود در دنیا. سیاهه ای ناکامل از اسامی حلقه‌های ذخیره
در دنیا. سیاهه ای ناکامل از اسامی حلقه‌های ذخیره برای یون‌های سنگین در مؤسسات تحقیقاتی دنیا:
سوراخ پاره‌ای () بین رأس خاره‌ای استخوان گیجگاهی در عقب و تنه و بال بزرگ استخوان پروانه‌ای در جلو قرار گرفته است. کف این حفره توسط یک لایه غضروفی لیفی اشغال می‌گردد. این لایه غضروفی توسط عصب ویدین یا بالی و یک شاخه مننژینال (از شریان خلفی صعودی) سوراخ می‌شود. از قسمت فوقانی سوراخ سرخرگ سبات درونی (شریان کاروتید داخلی) همراه با شبکه سمپاتیکی دور آن عبور می‌کند. حد و مرزی برای این سوراخ وجود ندارد و در ایجاد آن چند استخوان شرکت می‌کند ولی چون کاملاً با هم جفت نمی‌شوند این سوراخ تشکیل می‌شود. بخش خارجی خلفی
نمی‌شوند این سوراخ تشکیل می‌شود. بخش خارجی خلفی سوراخ پاره‌ای توسط رأس خاره‌ای (پتروس) ساخته می‌شود.
گودی جمجمه‌ای میانی () در جلو از کنار خلفی بال‌های کوچک اسفنوئید، زوائد کلنوئید قدامی و لبه قدامی ناودان چلیپایی (کیاسماتیک) و در عقب، کنار فوقانی پتروز گیجگاهی و دورسوم سلا و در طرفین بال بزرگ اسفنوئید، زاویه قدامی زیرین استخوان آهیانه و صدف استخوان گیجگاهی تشکیل شده است. این حفره عمیق‌تر و وسیع‌تر از حفره مغزی قدامی است.
گودی جمجمه‌ای پیشین یا حفره مغزی قدامی () از بخش افقی استخوان پیشانی، صفحه سوراخ‌دار غربالی و بال کوچک پروانه تشکیل شده است و لوب پیشانی مغز در آن قرار دارد. زائده تاج‌خروسی (کریستا گالی) و سوراخ کور نیز در این حفره قرار دارند. گودی جمجمه‌ای پیشین از جلو به عقب از صفحه‌های اوربیتال استخوان پیشانی، صفحه غربالی استخوان پرویزنی (اتموئید)، سطح فوقانی بال کوچک و بخش قدامی یا ثلث قدامی تنه پروانه‌ای (اسفنوئید)، در جلوی لبه قدامی ناودان چلیپایی (کیاسماتیک) تشکیل شده است. این گودی محل استقرار لوب پیشانی نیمکره‌های
است. این گودی محل استقرار لوب پیشانی نیمکره‌های مغزی است. در قدامی‌ترین بخش حفره جمجه‌ای پیشین، قسمت ابتدایی ناودان سینوس ساجیتال فوقانی قرار دارد و بلافاصله در پائین آن ستیغ پیشانی دیده می‌شود که محل اتصال داس مغزی می‌باشد. بعد از آن زائده تاج‌خروسی وجود دارد که بین دو نیمکره مغزی واقع می‌شود و به آن داس مغزی متصل می‌گردد. میان زائده تاج‌خروسی و ستیغ پیشانی سوراخ کور قرار دارد.