payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به آن کلیسا می‌گفتند، بودند. این عبادتگاه به رغم آن که از سوی یهودیان و از طریق اعانه مردمی ساخته شده بود بعد از مهاجرت آن‌ها، توسط یکی از مالکین بوکان به نام قاسم ایلخانی زاده به تصرف درآمد. البته طبق اسناد موجود در سازمان اسناد ملی ایران، بارها به این مالک جهت جلوگیری از معامله کنشت و زمین آن، توسط اداره اوقاف و سایر ادارات تذکر و اخطار داده شده بود. اوضاع امنیتی یهودیان. یهودیان این منطقه طی شکایاتی از مسئولان و به‌خصوص فرمانده ژاندارمری بوکان در سال ۱۳۲۶، خواستار تأسیس بخشداری، شهرداری و شهربانی و حضور
خواستار تأسیس بخشداری، شهرداری و شهربانی و حضور فرماندار نظامی در بوکان بودند. برخی از شکایات منجربه قتل یک کلیمی (یهودی) به نام عزیز و همچنین براساس گزارشی، چند خانواده از آن‌ها به دست کُردهای منطقهٔ بوکان به قتل رسیده‌اند. فهرست اسامی این افراد بدین شرح است: رحیم کلیمی بوکانی همراه با خانواده‌اش در روستای شهریکند، شالوم در روستای درمان، چوکل و کاکه به همراه خانواده در روستای سنجاق، کهن اسحاق به همراه همسرش به نام مریم در روستای کچ آباد. عزیزالله ناعم، نسیم نسیمان، اسماعیل جوارچی، موش حبانی، حسن کرباسی،
نسیمان، اسماعیل جوارچی، موش حبانی، حسن کرباسی، عمران کُهن و موشی زرگر در نامهٔ به مقامات دولتی وقت ایران خواستار انتقال آن‌ها از بوکان به شهر دیگری در ایران شده یا در غیر این صورت خواستار تأسیس ادارات دولتی همانند بخشداری، فرماندار نظامی و شهرداری در بوکان شده بودند. همچنین در یکی از این نامه‌ها، گزارشی از قتل یهودیان مطرح شده که مطابق یکی از اسناد، قاتلان دو فرد یهودی دستگیر شدند. برخی از مسلمانان بوکان، ادعای قتل کلیمی‌های این شهر را در آن زمان رد یا اظهار بی اطلاعی می‌کنند و برخی نیز ادعای یهودی‌ها را
بی اطلاعی می‌کنند و برخی نیز ادعای یهودی‌ها را منطبق با خواسته انتقال آن‌ها به شهر دیگری با امکانات رفاهی و امنیتی بهتری دانسته‌اند. بیشتر یهودیان ایران سعی داشتند با بزرگ نمایی تهدید جانی خود، درخواستشان مبنی بر صدور گذرنامه موافقت شود تا از مناطق مختلف ایران خارج و به فلسطین و به کشور تازه تأسیس اسرائیل مهاجرت کنند. گرایش به اسلام. برخی از آن‌ها در زمان مهاجرت، برخلاف هم کیشان خود به اسرائیل مهاجرت نکردند و به بوکان بازگشته و به همراه خانواده خود به اسلام گرویدند تا زمینه تدوام زندگی خود را در بوکان
گرویدند تا زمینه تدوام زندگی خود را در بوکان تضمین کنند. تا آن جا که یکی از فرزندان خانواده عزیز مکائیل زاده به نام عمر مکائیل زاده در جنگ ایران و عراق کشته شد. تمایل به اسلام در میان بانوان یهودی بوکان بیشتر بوده‌است، از این افراد می‌توان به فاطمه همسر سیدعلی قریشی، همسران سعید محمودیان بزاز و استاد یوسف مولودی اشاره کرد. به گفتهٔ مسلمانان این شهر، در اسلام آوردن این اشخصاص هیچ گونه زور یا اجباری به کار نرفته بود. هرچند اسلام آوردن آن‌ها، ناراحتی سایر یهودیان را در پی داشت ولی چون این جریان مصادف با اواخر
را در پی داشت ولی چون این جریان مصادف با اواخر اقامت یهودیان در بوکان یا بعد از مهاجرت آنان رخ داده بود مشکل چندانی برای آن‌ها پدید نیاورد. مهاجرت. مهاجرت یهودیان در بوکان در اواخر سال ۱۳۲۸ و اوایل ۱۳۲۹ خورشیدی صورت گرفت. براساس گزارش بخشداری بوکان، کلیمی‌های آنجا در تاریخ‌های ۱۸ اسفند ۱۳۲۸ و ۱۷ فروردین ۱۳۲۹ مشغول به فروش املاک و اموال منقول و غیرمنقول خود بوده‌اند. پس از فروش اموال خود از بوکان خارج شده و به سمت تهران حرکت کردند و پس از دو ماه سکونت در گورستان کلیمیان تهران (واقع در خارج دروازه خراسان) با
کلیمیان تهران (واقع در خارج دروازه خراسان) با دریافت گذرنامه به تاریخ ۷ تیر ۱۳۲۹ توسط وزارت کشور به‌صورت قانونی از ایران خارج شدند. در میان آن‌ها تنها خانواده عزیز میکائیل زاده ساکن روستای طرغه نخواستند به اسرائیل مهاجرت کنند. به جز این خانواده ساکن طرغه، گروهی از آنان نیز داوطلبانه در بوکان و روستاهای تابع آن باقی ماندند و مسلمان شدند. به‌دلیل وجود شمار زیادی از کلیمی‌ها در این شهر، نام بوکان در فهرست اتحاد جهانی آلیانس به ثبت رسیده‌است. در فهرست نام بوکان به صورت "Bokay" (possibly Bukan) ذکر
نام بوکان به صورت "Bokay" (possibly Bukan) ذکر شده‌است.&lt;/ref&gt; از دورهٔ قاجار تا دورهٔ پهلوی دوازده هزار یهودی به صورت پراکنده در کردستان ایران ساکن بوده‌اند. قوم یهود ایران بیشتر در تهران، اصفهان، همدان، شیراز، مشهد و در کردستان عمدتاً در شهرهای بوکان و بانه زندگی می‌کردند. کلیمی‌ها تا سال ۱۳۳۸ (۱۹۶۰ میلادی) تعداد بسیار کمی از آن‌ها در بوکان مانده بودند. خانواده‌ها. اسامی خانوادگی برخی از یهودیان بوکان که بیشتر آن‌ها، طی نیم قرن گذشته به اسلام گرویده‌اند.
دام پنینگ، دستگاهی برای نگهداری ذرات باردار با استفاده از یک میدان مغناطیسی یکنواخت محوری و یک میدان الکتریکی چهارقطبی غیر یکنواخت است. این نوع از دام به‌طور ویژه برای اندازه‌گیری‌های دقیق ویژگی‌های یون‌ها و ذرات زیراتمی پایدار، مناسب است. اتم‌های ژئونیوم از این راه ایجاد و مطالعه می‌شوند تا گشتاور مغناطیسی الکترون اندازه‌گیری شود. به تازگی این نوع دام‌ها، از طریق به تله انداختن کیوبیت ها در محقق‌سازی رایانش کوانتومی و پردازش اطلاعات کوانتومی به کار رفته‌اند. دام‌های پنینگ در بسیاری از آزمایشگاه‌های سراسر
دام‌های پنینگ در بسیاری از آزمایشگاه‌های سراسر دنیا نیز استفاده می‌شوند. مثلاً در سرن از آنها برای ذخیره پادماده مانند پادپروتون استفاده می‌شود. تاریخچه. هانس جرج دهملت که نخستین دام پنینگ را ساخت، نام آن را از روی نام فرانس میشل پنینگ (۱۸۹۴–۱۹۵۳) هلندی برگزید. دهلمت از پیمانه خلاء ساخته‌شده توسط فرانس پنینگ الهام گرفته‌بود. عملکرد. در دام‌های پنینگ از یک میدان مغناطیسی محوری همگن برای محدود کردن شعاعی ذرات، و یک میدان الکتریکی چهارقطبی برای محدود کردن محوری ذرات استفاده می‌شود. پتانسیل الکتریکی ایستا را
ذرات استفاده می‌شود. پتانسیل الکتریکی ایستا را می‌توان به مجموعه‌ای از سه الکترود ایجاد نمود: یک الکترود حلقوی و دو الکترود کلاهک‌دار. در یک دام پنینگ ایده‌آل، الکترودهای کلاهک‌دار، هذلولی‌گون‌های دوران هستند. برای به دام انداختن یون‌های مثبت (منفی)، الکترودهای کلاهک‌دار نسبت به الکترود حلقوی در پتانسیل مثبت (منفی) قرار می‌گیرند. این پتانسیل یک نقطه زینی در مرکز دام ایجاد می‌کند که یون‌ها را در امتداد جهت محوری به دام می‌اندازد. میدان الکتریکی سبب نوسان یون‌ها در امتداد محور دام می‌شود (در دام پنینگ
یون‌ها در امتداد محور دام می‌شود (در دام پنینگ ایده‌آل این نوسان هارمونیک خواهد بود). میدان مغناطیسی در ترکیب با میدان الکتریکی باعث می‌شود که ذرات باردار در صفحه شعاعی طوری حرکت کنند که حرکتشان یک منحنی برون‌چرخه‌زاد (اپی‌تروکوئید) را ترسیم کند. حرکت مداری یون‌ها در صفحه شعاعی از دو مود در بسامدهایی تشکیل می‌شود که بسامدهای مگاترون و سیکلوترون تغییریافته نامیده می‌شوند. این حرکات شبیه به فلک تدویر شبیه هستند که مدل بطلمیوسی منظومه شمسی است. مجموع این دو بسامد را "بسامد سیکلوترون "می‌گویند که تنها به نسبت
را "بسامد سیکلوترون "می‌گویند که تنها به نسبت بار الکتریکی به جرم و قدرت میدان مغناطیسی بستگی دارد. این بسامد را می‌توان با دقت زیاد اندازه‌گیری نمود و از آن برای اندازه‌گیری جرم‌های ذرات باردار استفاده نمود. بسیاری از دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌های جرم (جرم‌های الکترون، پروتون، 2H, NE و Si) با استفاده از داک پنینگ انجام شده‌است. برای گرفتن انرژی یون‌ها در دام پنینگ از سرمایش با گاز میانگیر، سرمایش مقاومتی وسرمایش لیزری استفاده می‌شود. در سردسازی با گاز میانگیر برپایه برخوردهای میان یونها و مولکول‌های گاز خنثی
برپایه برخوردهای میان یونها و مولکول‌های گاز خنثی که باعث می‌شود انرژی یون‌ها را به انرژی مولکول‌های گاز نزدیک کند. در سرمایش مقاومتی بارهای تصویری در حرکت در الکترودها این کار را از طریق یک مقاومت خارجی انجام می‌دهند و به خوبی انرژی یون‌ها گرفته می‌شود. سرمایش لیزری را در مورد برخی از یون‌ها می‌توان به‌کارگرفت. این روش به یون‌های با ساختار الکترونی مناسب احتیاج دارد. فرایندی که طی آن یون‌ها با ایجاد امواج الکترومغناطیسی به خاطر شتاب‌گرفتن در میدان مغناطیسی، انرژی از دست می‌دهند را سرمایش تابشی می‌نامند.
انرژی از دست می‌دهند را سرمایش تابشی می‌نامند. این فرایند در سرمایش الکترون‌ها بسیار کاربردی است اما بسیار کوچک است و در مورد ذرات سنگین‌تر قابل چشم‌پوشی است. استفاده از دام پنینگ می‌تواند مزایای بر استفاده از دام بسامد رادیویی (دام پل) داشته باشد. نخست اینکه، در دام پنینگ تنها میدان‌های ایستا به‌کار برده می‌شوند و بنابراین هیچ ریز-حرکتی وجود ندارد و در نتیجه یون‌ها گرمای ناشی از میدان‌های پویا را، حتی در کریستالهای کولنی یون‌های ۲ و ۳ بعدی نخواهند داشت. همچنین، اندازه دام پنینگ را می‌توان همراه با حفظ
همچنین، اندازه دام پنینگ را می‌توان همراه با حفظ قدرت به دام اندازی آن، بزرگتر نمود و بدین ترتیب می‌توان یون به دام افتاده را از سطح الکترودها دورتر نگه‌داشت.
کلاه از سر برداشتن نوعی احترام گذاشتن به‌ویژه در فرهنگ غرب می باشد.به‌طور کلی کلاه از سر برداشتن نمادی برای ادای احترام و ارزش قائل شدن برای طرف مقابل می باشد. پس زمانی که فردی در مقابل دیگری ایستاده است و کلاه را از سر برمی دارد نشانه اوج احترامی است که برای طرف مقابل قائل است.
شورای ترنت یکی از مهم‌ترین شوراهای سراسری کلیسای کاتولیک بود که بین سال‌های ۱۵۴۵ و ۱۵۶۳ میلادی در ترنتو و بولونیا در شمال ایتالیا برگزار شد. این شورا که ناشی از اصلاحات پروتستانی بود، به عنوان تجسم اصلاح کاتولیک توصیف می‌شد. چهارصد سال بعد، هنگامی که ژان بیست‌وسوم مقدمات شورای دوم واتیکان را فراهم می‌کرد، احکام صادر شده توسط آن شورا را تأیید کرد: «آنچه که بود، هنوز هست.» افزون بر احکام، شورا نگرانی خود را در مورد آنچه که هرطقه ایجاد شده توسط پروتستانتیسم می‌خواند، ابراز کرد. هم‌چنین عبارات کلیدی و توضیحات
ابراز کرد. هم‌چنین عبارات کلیدی و توضیحات مربوط به دکترین‌ها و آموزه‌های کلیسا را در پاسخ به آن‌ها بیان کرد. این توضیحات شامل کتاب آسمانی، سنت مقدس، گناه نخستین، رستگاری، آیین‌های کلیسا، قربانی مقدس و ستایش قدیسان بود. شورا ۲۵ جلسهٔ خود را از ۱۳ دسامبر ۱۵۴۵ تا ۴ دسامبر ۱۵۶۳ برگزار کرد. همهٔ جلسات به جز جلسه‌های نهم تا یازدهم که در سال ۱۵۴۷ در بولونیا تشکیل شد، در ترنتو برگزار شد. پاپ پل سوم که شورا را فراخواند، یازده جلسهٔ نخست را اداره کرد. پس از او جلسات دوازدهم تا شانزدهم (۱۵۵۱–۱۵۵۲) زیر نظر پاپ ژولیوس
دوازدهم تا شانزدهم (۱۵۵۱–۱۵۵۲) زیر نظر پاپ ژولیوس سوم و سایر جلسات (۱۵۶۲–۱۵۶۳) زیر نظر پاپ پیوس چهارم برگزار شد. شورا در بررسی‌های خود ولگاته را به عنوان نمونهٔ رسمی کتاب مقدس معرفی کرد و فرمان ایجاد یک نسخهٔ استاندارد آن را صادر کرد؛ هرچند که تا ۱۵۹۰ به چنین دستاوردی نرسید. پیوس چهارم در ۱۵۶۵ "آیین تریدنتینه" (از نام لاتین ترنتو) را صادر کرد و جانشینش پیوس پنجم، تعلیمات مذهبی رومی و نسخه‌هایی از مراسم ربانی و کتاب دعا را به ترتیب در ۱۵۶۶، ۱۵۶۸ و ۱۵۷۰ میلادی صادر کرد. بیش از سیصد و پنجاه سال پس از این
صادر کرد. بیش از سیصد و پنجاه سال پس از این شورا، شورای سراسری بعدی با نام شورای اول واتیکان تشکیل شد. زمینه. رویدادهای پیش از شورا. در ۱۵ مارس ۱۵۱۷ میلادی، فعالیت شورای پنجم لتران، با چند پیشنهاد اصلاحی (برای انتخاب اسقف‌ها، مالیات، سانسور و موعظه) پایان یافت؛ ولی بسیاری از مشکلات عمدهٔ مورد مواجههٔ کلیسا در آلمان و سایر نقاط اروپا برطرف نشد. چند ماه بعد، مارتین لوتر اعلامیهٔ خود را در ویتنبرگ اعلام کرد. یک شورای عمومی آزاد در آلمان. موقعیت لوتر در شوراهای سراسری به مرور تغییر کرد، ولی او در ۱۵۲۰ از
سراسری به مرور تغییر کرد، ولی او در ۱۵۲۰ از شاهزادگان آلمانی درخواست کرد که با کلیسای پاپی مخالفت کنند و حتی در صورت نیاز، شورایی را به صورت جداگانه و خارج از قلمرو پاپی، در آلمان تشکیل دهند. پس از آن که پاپ در مقاله «ای خداوند برخیز» ۵۲ ماده از اعلامیه لوتر را به عنوان هرطقه محکوم کرد، بزرگان آلمانی تشکیل یک شورا را بهترین روش برای وفق دادن تفاوت‌های موجود دانستند. کاتولیک‌های آلمان، که تعداشان کاهش یافته‌بود، به شورایی برای روشن شدن مسائل امید بسته بودند. شکل خارجی به خود گرفتن شورا، به دلیل بی‌میلی پاپ
شکل خارجی به خود گرفتن شورا، به دلیل بی‌میلی پاپ یک نسل طول کشید. یکی از خواسته‌های لوتران خروج مقام پاپی از شورا بود. دلیل دیگر آن، رقابت‌های سیاسی میان فرانسه و آلمان و خطر عثمانی در مدیترانه بود. در زمان پاپ کلمنت هفتم، نیروهای کارل پنجم در سال ۱۵۲۷ رم را غارت کردند. کلیسای سن پیترو و کلیسای سیستین برای نگهداری اسب‌ها به کار گرفته شدند. این رخداد و تردید پاپ میان فرانسه و آلمان باعث درنگ او شد. کارل پنجم به شدت موافق تشکیل شورا بود؛ ولی نیاز به موافقت فرانسوای اول پادشاه فرانسه که به او حمله کرده‌بود،
اول پادشاه فرانسه که به او حمله کرده‌بود، داشت. فرانسوای اول به دلیل حمایت نسبی از نهضت پروتستان در فرانسه، کاملاً با شورای عمومی مخالفت بود و در سال ۱۵۳۳، پیشنهاد او برای تشکیل یک شورای سراسری شامل حاکمان کاتولیک و پروتستان اروپا برای توصیه مصالحه میان دو سیستم دینی اوضاع را پیچیده کرد. این پیشنهاد با مخالفت پاپ روبرو شد که معتقد بود موافقت با برگزاری این شورا به معنی به رسمیت شناختن پروتستان‌ها و بالا بردن قدرت شاهزادگان سکولار اروپا نسبت به روحانیون در امور کلیسا است. کارل که با حملهٔ ترک‌ها روبرو
در امور کلیسا است. کارل که با حملهٔ ترک‌ها روبرو شده‌بود، از حمایت حاکمان آلمانی برخوردار شد تا بازگشایی شورای ترنت را به تأخیر اندازد. جلسات و شرکت‌کنندگان. در پاسخ به مقالهٔ «ای خداوند برخیز» پاپ لئون دهم در سال ۱۵۲۰، مارتین لوتر نسخه‌ای از آن را سوزاند و درخواست برگزاری شورای سراسری را کرد. قانون‌گذاران آلمانی نیز در ۱۵۲۲ به درخواست پیوستند. کارل پنجم نیز از تشکیل شورا به عنوان وسیله‌ای برای اتحاد دوبارهٔ کلیسا و حل و فصل مناقشات اصلاحات پروتستانی حمایت و بر اجرای آن پافشاری کرد. پاپ کلمنت هفتم مانند
و بر اجرای آن پافشاری کرد. پاپ کلمنت هفتم مانند فرانسوای اول، به‌شدت مخالف برگزاری شورا بود. پاپ پل سوم که می‌دید اصلاحات پروتستانی دیگر محدود به چند واعظ نیست و بسیاری از شاهزادگان را به ویژه در آلمان با خود همراه کرده، به تشکیل شورا رضایت داد. هرچند که این پیشنهاد او مورد مخالفت همهٔ کاردینالها قرار گرفت. به هر حال، او مبلغانی را به سراسر اروپا فرستاد تا پیشنهاد شورا را مطرح کنند. پل سوم فرمان برگزاری یک شورای سراسری در منتووای ایتالیا در ۲۳ مه ۵۳۷ را صادر کرد. مارتین لوتر مقالات شمالکالد را در
را صادر کرد. مارتین لوتر مقالات شمالکالد را در آماده‌سازی برای شورای سراسری نوشت. قرار بود مقالات شمالکالد موقعیت‌های امکان سازش یا عدم سازش برای لوتری‌ها را تعریف کند. طبق دستور امپراتور و پاپ پل سوم قرار بود شورا در تاریخ ۲۳ مه ۱۵۳۷ در منتووا برگزار شود؛ ولی به دلیل سر گرفتن یک جنگ دیگر کیان فرانسه و کارل پنجم و در نتیجه، عدم حضور اسقف فرانسه، برگزاری شورا به شکست انجامید. پروتستان‌ها نیز که از کارل پنجم شکست خورده‌بودند، از حضور در شورا خودداری کردند. مشکلات مالی در منتووا پاپ را در پاییز ۱۵۳۷ بر آن
مشکلات مالی در منتووا پاپ را در پاییز ۱۵۳۷ بر آن داشت که شورا را به ویچنزا منتقل کند که حضور در آن اندک بود. شورا در ۲۱ مه ۱۵۳۹ تا زمان نامحدود به تعویق افتاد. سپس پل سوم اصلاحاتی داخلی را در کلیسا آغاز کرد و کارل پنجم جلسه‌ای را با پروتستان‌ها در شورای شاهی در رگنسبورگ برای حل اختلافات تشکیل داد. اتحاد میان نمایندگان کاتولیک و پروتستان به دلیل درک متفاوت از کلیسا و عفو شکست خورد. شورا تا ۱۵۴۵ به تأخیر افتاد و درست پیش از مرگ لوتر تشکیل شد. پاپ که منتووا را به عنوان محل جلسات پیشنهاد داده بود، پس از اصرار
به عنوان محل جلسات پیشنهاد داده بود، پس از اصرار کارل پنجم آن را در ۱۳ دسامبر ۱۵۴۵ در ترنتو تشکیل داد. تصمیم پاپ برای انتقال شورا به بولونیا در مارس ۱۵۴۷ برای جلوگیری از طاعون، موفق نبود و شورا در ۱۷ سپتامبر ۱۵۴۹ برای مدت نامحدود تعطیل شد. بر اساس شرط کارل پنجم، هیچ‌یک از پاپ‌هایی که شورا در زمان حکومت آن‌ها تشکیل می‌شد، در آن شرکت نکردند. نمایندگان تام‌الاختیار پاپ به نمایندگی از مقام پاپی منصوب شدند. شورا در ۱ مه ۱۵۵۱ توسط ژولیوس سوم در ترنتو بازگشایی شد؛ ولی به دلیل پیروزی ناگهانی موریس، انتخابگر
شد؛ ولی به دلیل پیروزی ناگهانی موریس، انتخابگر ساکسونی، بر کارل پنجم و پیشروی او تا دولت تیرول (مجاور ترنتو) در ۲۸ آوریل ۱۵۵۲، شورا دوباره معلق شد. با پاپ شدن پل چهارم که بسیار ضد پروتستان بود، امید به برپایی مجدد شورا از بین رفت. شورا توسط پیوس چهارم برای آخرین بار، بازگشایی شد. این دورهٔ شورا از ۱۸ ژانویهٔ ۱۵۶۲ تا ۴ دسامبر ۱۵۶۳ به طول انجامید. تعداد اعضای شرکت‌کننده در سه دورهٔ شورا به صورت قابل توجهی متغیر بود. نخستین جلسات شورا با حضور حدود ۳۰ اسقف برگزار شد. در پایان شورا، این عدد افزایش یافت؛ ولی به
شد. در پایان شورا، این عدد افزایش یافت؛ ولی به تعداد شرکت کنندگان در شورای اول نیقیه (۳۱۸ عضو) و شورای اول واتیکان (۷۴۴ عضو) نرسید. احکام در۱۵۶۳ توسط ۲۵۵ عضو، امضا شدند که بیشترین شمار مشارکت در شورا بود. این تعداد شامل ۴ نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، ۲ کاردینال، سه ریش‌سفید، ۲۵ اسقف اعظم و ۱۶۸ اسقف (که دو سوم آن‌ها ایتالیایی بودند) بود. حکومت فرانسه، تا آخرین لحظات، شورا را تحریم کرده‌بود؛ ولی هیئتی به ریاست کاردینال لورن در نوامبر ۱۵۶۲ وارد شورا شد. نخستین شعله‌های جنگ‌های مذهبی فرانسه در اوایل همان سال
شعله‌های جنگ‌های مذهبی فرانسه در اوایل همان سال برافروخته شد و فرانسه تجربهٔ اقلیت قدرتمند پروتستان، شمایل‌شکنی و تنش‌های منجر به خشونت را داشت. نتایج. پس از انتشار تصمیمات شورا، منازعات و خونریزی‌های بسیار روی‌داد و دادگاه معروف اسپانیایی موسوم‌به تفتیش عقاید برپا گردید و جنگ‌های متعددی از جمله جنگ‌های سی‌ساله (۱۶۱۸ تا ۱۶۴۸) به‌ظهور پیوست.
نابودی به عنوان «از بین بردن کلی» یا «حذف کامل» یک شیء تعریف می‌شود که واژه انگلیسی معادل آن "Annihilation "ریشه در واژه لاتین "nihil "(هیچ) دارد. ترجمه لغوی آن «تبدیل به هیچ» است. در دانش فیزیک، این واژه برای اشاره به فرایندی به کار می‌رود که طی آن یک ذره زیراتمی با پادذره متناظرش برخورد می‌کند، مثلاً وقتی که یک الکترون با یک پوزیترون برخورد می‌کند. انرژی و تکانه هر دو پایسته می‌مانند و ذرات نابود شده توسط فوتون‌ها جایگزین می‌شوند که کوانتای انرژی الکترومغناطیسی هستند وجرم سکون آن‌ها صفر است.
الکترومغناطیسی هستند وجرم سکون آن‌ها صفر است. پادذره‌هااعداد کوانتومی با علامت مخالف ذرات متناظرشان دارند و در نتیجه مجموع اعداد کوانتومی جفت اولیه صفر است. از این رو، تا زمانیکه پایستگی انرژی و پایستگی تکانه رعایت می‌شود، هر مجموعه‌ای از ذرات می‌توانند در نتیجه نابودی به وجود آیند اما باید مجموع اعداد کوانتومی آن‌ها صفر باشد. وقتی یک ذره و پادذره‌اش برخورد می‌کنند، انرژی آن‌ها به یک ذره حامل نیرو مانند گلوئون، ذرات حامل نیروی دبلیو و زد یا فوتون، تبدیل می‌شود. این ذرات متعاقباً به ذرات دیگری تبدیل می‌شوند
این ذرات متعاقباً به ذرات دیگری تبدیل می‌شوند و انرژی سامانه یکسان میماند. در حین یک نابودسازی کم‌انرژی، تولید فوتون ارجحیت دارد، زیرا این ذرات دارای جرم نیستند. اما در برخورددهنده‌های پرانرژی نابودی‌هایی تولید می‌کنند که طی آن‌ها طیف گسترده‌ای از ذرات سنگین غیرعادی به وجود می‌آیند. نمونه‌هایی از نابودی. نابودی الکترون-پوزیترون. وقتی یک الکترون کم‌انرژی یک پوزیترون (پادالکترون) کم‌انرژی را نابود می‌کند، تنها می‌توانند دو یا چند فوتون پرتو گاما تولید کنند. زیرا الکترون و پوزیترون حامل جرم-انرژی کافی برای
زیرا الکترون و پوزیترون حامل جرم-انرژی کافی برای تولید ذرات سنگین‌تر نیستند و پایستگی انرژی و تکانه خطی اجازه تولید تنها یک فوتون را نمی‌دهد. وقتی یک الکترون و یک پوزیترون در اثر برخورد نابود می‌شوند و پرتوی گاما تولید می‌کنند، انرژی آزاد شده‌است. هر دو ذره انرژی لختی برابر با ۰٫۵۱۱ مگا الکترون‌ولت دارند. وقتی جرم هر دو ذره کاملاً به انرژی تبدیل شود، این انرژی لختی، همان چیزی‌است که آزاد می‌شود. انرژی به شکل پرتوهای گامای ذکرشده آزاد می‌شود. هر یک از پرتوهای گاما انرژی برابر با ۰٫۵۱۱ مگا الکترون‌ولت دارند.
گاما انرژی برابر با ۰٫۵۱۱ مگا الکترون‌ولت دارند. از آنجا که پوزیترون و الکترون هردو در حین این نابودی تا حدودی در حالت لختی هستند، سیستم در آن لحظه هیچ تکانه‌ای ندارد. به این دلیل است که دو پرتو گاما تولید می‌شوند. اگر تنها یک فوتون تولید می‌شد پایستگی تکانه حفظ نمی‌شد. پایستگی تکانه و انرژی هر دو با ۱٫۰۲۲ مگا الکترون‌ولت (با جمع زدن انرژی لختی ذرات) از پرتوهای گاما که در جهت مخالف هم حرکت کنند (برای اینکه تکانه کلی سیستم صفر بماند) حفظ می‌شود. هرچند که اگر یک یا هر دو ذره انرژی جنبشی بیشتری حمل کنند،
اگر یک یا هر دو ذره انرژی جنبشی بیشتری حمل کنند، انواع جفت‌ذرات دیگر نیز ممکن است به‌وجود آیند. نابودی یک جفت الکترون-پوزیترون به یک فوتون تنها نمی‌تواند در فضای آزاد اتفاق بیفتد زیرا پایستگی انرژی و تکانه هردو نقض می‌شود. واکنش معکوس نیز به همین دلیل غیرممکن است، مگر در حضور یک ذره دیگر که بتواند این تکانه اضافی را بیرون کند. اما در نظریه میدان کوانتومی این فرایند به عنوان یک حالت کوانتومی میانی مجاز است. برخی نویسندگان آن را چنین توجیه می‌کنند که فوتون در یک دوره زمانی وجود خواهد داشت که به قدر کافی
در یک دوره زمانی وجود خواهد داشت که به قدر کافی کوتاه هست که نقض پایستگی تکانه توسط اصل عدم قطعیت توجیه شود. نویسندگان دیگر ترجیح داده‌اند که به فوتون حالت میانی جرم غیر صفر نسبت دهند. (با هر دیدگاهی ریاضیات نظریه یکسان است). نابودی پروتون-پادپروتون. وقتی یک پروتون با پادذره‌اش برخورد می‌کند (و به صورت کلی‌تر وقتی هر گونه‌ای از باریون با هر گونه‌ای از پادباریون برخورد کند)، واکنش به سادگی نابودی الکترون-پوزیترون نخواهد بود. بر خلاف الکترون، پروتون یک ذره مرکب است که از سه کوارک ظرفیتی و تعداد نامعلومی از
است که از سه کوارک ظرفیتی و تعداد نامعلومی از کوارک‌های دریایی مقید شده توسط گلوئونها تشکیل می‌شود. از این رو وقتی که یک پروتون با یک پادپروتون برخورد می‌کند، یکی از کوارک‌های ظرفیتی تشکیل‌دهنده آن ممکن است توسط یک پادکوارک نابودی شود، در حالیکه کوارک‌ها و پادکوارک‌های باقی‌مانده دچار تغییر چیدمان می‌شوند و به شکل تعدادی مزون (بیشتر پیون و کائون) در می‌آیند که از نقطه نابودی به پرواز در می‌آیند. مزون‌های تازه ایجادشده پایدار نیستند و دچار سری‌هایی از واکنش‌ها می‌شوند که در نهایت چیزی به جز پرتوهای گاما،
می‌شوند که در نهایت چیزی به جز پرتوهای گاما، الکترون، پوزیترون و نوترینو تولید نمی‌کنند. این نوع واکنش بین هر باریون (ذراتی که از سه کوارک تشکیل می‌شوند) و پادباریونی (ذره‌ای که سه پادکوارک دارد) اتفاق می‌افتند. پادپروتون‌ها می‌توانند توسطنوترونها نابودی شوند و این اتفاق نیز می‌افتد و به همین شکل پادنوترون می‌تواند توسط پروتون نابودی شود. جزئیات واکنشی که مزون تولید می‌کند به شرح زیر است. پروتون‌ها از دو کوارک بالا و یک کوارک پایین تشکیل می‌شوند و پادپروتون‌ها از دو پادکوارک بالا و دو پادکوارک پایین تشکیل
از دو پادکوارک بالا و دو پادکوارک پایین تشکیل می‌شوند. نوترون نیز از دو کوارک پایین و یک کوارک بالا تشکیل می‌شود و پادنوترون از دو پادکوارک پایین و یک پادکوارک بالا تشکیل می‌شود. نیروی هسته‌ای قوی جاذبه شدیدی میان کوارک‌ها و پادکوارک‌ها ایجاد می‌کند؛ بنابراین وقتی پروتون و پادپروتون به اندازه‌ای به هم نزدیک شوند که نیروی هسته‌ای قوی در آن فاصله عمل کند، کوارک‌ها تمایل به جفت‌شدن با پادکوارک‌ها و تشکیل سه پیون را دارند. انرژی آزاد شده در این واکنش ذاتی است زیرا جرم لختی سه پیون بسیار کمتر از جرم یک پروتون و
جرم لختی سه پیون بسیار کمتر از جرم یک پروتون و یک پادپروتون است. انرژی ممکن است بر اثر نابودی مستقیم یک کوارک و یک پادکوارک نیز آزاد شود. انرژی اضافی ممکن است به شکل انرژی جنبشی پیون‌های ایجادشده، تابش پرتوهای گاما یا دو یا چند کوارک شگفت باشد. سایرمزههای کوارک‌ها پرجرم‌تر از آن هستند که در این واکنش به وجود آیند، مگر اینکه پادپروتون انرژی جنبشی بسیار بیشتر ازجرم لختیاش داشته باشد، یعنی سرعتی نزدیک به سرعت نور داشته باشد. کوارک‌های تازه ایجاد شده و پادکوارک‌ها جفت می‌شوند و به شکل مزون در می‌آیند و پیون‌ها
جفت می‌شوند و به شکل مزون در می‌آیند و پیون‌ها و کائون‌های بیشتری تولید می‌شود. واکنش‌های نابودی پروتون-پادپروتونی که تا ۹ مزون هم ایجاد کنند، مشاهده شده‌است و تولید ۱۳ مزون نیز از لحاظ نظری امکان‌پذیر است. مزون‌های تولید شده مکان وقوع نابودی را با سرعت‌هایی در حد کسرهای متوسطی از سرعت نور ترک می‌کنند و با سر رسیدن دوره عمر مزون مربوطه واپاشی می‌شوند.
آئورلیو د لائورنتیس (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده فیلم و مدیر اهل ایتالیا است. وی تهیه‌کننده فیلم‌هایی همچون "لویاتان"، "هوس"، "خواهران و برادران"، "کریسمس در ریو"، "پاپاراتزی"، "ساقدوش"، "کریسمس در هند"، "یک کریسمس شگفت‌انگیز"، "کریسمس عشق" و "ماکارونی" بوده‌است. وی همچنین رئیس باشگاه فوتبال ناپولی است.
رادیو کردی تهران نام یکی‌از رسانه‌ها و رادیوهای کردی است که در ۴ آذر ۱۳۲۵ در تهران تأسیس شد. از کارکنان مشهور آن می‌توان به حسن زیرک، مظهر خالقی، ملامحمد ربیعی، احمد مفتی‌زاده، مدیا زندی، شکرالله بابان، سید عزیز علوی کورانه، سید جلال نظامی کورانه، خسرو خان شیخکانلو، سید نظام نظامی کورانه، امیر اسلان شیخکانلو و نشمیل نظامی کورانه اشاره کرد. این رادیو ۱۴ سال به پخش برنامه پرداخت و در سال ۱۳۳۹ به همراه کادر تولیدکنندهٔ برنامه‌ها به کرمانشاه منتقل شد و از آن پس رادیو کردی کرمانشاه نام گرفت. پس از آن دوباره به
رادیو کردی کرمانشاه نام گرفت. پس از آن دوباره به تهران منتقل شد و تاکنون با عنوان رادیو کردی تهران در دو بخش سورانی و کرمانجی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
کارلو وانتسینا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. وانزینا پسر ماریا ترزا ناتی و کارگردان فیلم استفانو وانتسینا و برادر انریکو وانتسینا بود. او در رم به دنیا آمد. بسیاری از فیلم‌های او برای تلویزیون ایتالیا با بازیگران انگلیسی زبان ساخته شد و این فیلم‌ها در آمریکا به‌صورت ویدئوهای خانگی به زبان انگلیسی تولید و پخش شد. از جمله آثار او می‌توان به "به زور مال من"، "کنزینگتون جنوبی"، "نوبت عاشقی"، "و اینک سکس"، "تابستانی کنار دریا"، "نهار یکشنبه"، "چیزی زیر لباس
کنار دریا"، "نهار یکشنبه"، "چیزی زیر لباس نیست"، "نجیب و بدجنس"، "کریسمس در هند"، "تعطیلات در آمریکا"، "طعم تو"، "اوله" و "قمار" اشاره کرد.
داریا نیکولودی (؛ زادهٔ - درگذشته ٢۶ نوامبر ٢٠٢٠) هنرپیشه و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تا زمان مرگ مشغول فعالیت بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پدیده"، "قرمز تیره"، "اپرا"، "ماکارونی"، "شوک"، "زندگی وردی" و "دلیریوم" اشاره کرد. نیکولودی در ٢۶ نوامبر ٢٠٢٠ و در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
عبدالله احمد (؛ زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۹۳۷-درگذشت ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶) نویسنده، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار اهل مالزی بود. پیش از آن وی سردبیر روزنامه نیو استریت تایمز مالزی بود. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۳ او مقاله‌ای انتقادی دربارهٔ سیاست‌های عربستان سعودی پیرامون کمک به حملهٔ ایالات متحده به عراق نوشت. در واکنش به آن، دولت عربستان سعودی، تعداد سهمیهٔ حجاج مالزی را کاهش داد. در تاریخ ۲۱ نوامبر همان سال، او بدون اخطار قبلی به درخواست سازمان ملی مالایی‌های متحد، معروف به «آمنو» و به دنبال شکایت سفیر عربستان سعودی در مالزی، از کار
دنبال شکایت سفیر عربستان سعودی در مالزی، از کار برکنار شد. آمنو اظهار کرد که عبدالله احمد رابطه نزدیک مالزی با عربستان سعودی را به خطر انداخته‌است. پیش‌از برکناری، عبدالله احمد از نزدیکان به انور ابراهیم به شمار می‌رفت. وی تحصیل‌کردهٔ دانشگاه کمبریج و دانشگاه هاروارد (۱۹۸۲–۱۹۸۵ میلادی) بود.
جوزپه آماتو (؛ – ) کارگردان، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
فردیناندو بالدی (؛ – ) یک کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "همسفر" و "مستأجر طبقه بالا" اشاره کرد.