payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نورثروپ گرومن ام‌کیو-۴سی تریتون یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورثروپ گرومن در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. این مدل، نسخه تقویت شده پهپاد جاسوسی نورثروپ گرومن آر کیو-۴ گلوبال هاوک است. لازم به ذکر است یک فروند از این پهپاد که قصد جاسوسی از جمهوری اسلامی ایران را داشت با استفاده از سامانه پدافندی سوم خرداد در درون مرز های ایران منهدم شد.
نورثروپ پی-۶۱ بلک ویدو (بیوه سیاه) یک هواگرد جنگنده تک‌باله دو موتوره ساخت شرکت نورثروپ در ایالات متحده است. پی-۶۱ نخستین هواگرد اختصاصاً طراحی‌شده عملیاتی در نقش جنگنده شبانه نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده به حساب می‌آید. مشخصات فنی. "پی-۶۱اِی":
نورثروپ تی-۳۸ تالون یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورثروپ در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۱–۱۹۷۲ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت. این هواپیما جزو جت‌های مافوق صوت به‌شمار می‌آید که مهمترین هدف از ساخت این هواپیما، آموزش خلبانان جنگنده می‌باشد. در سپتامبر سال ۲۰۱۸ میلادی، نیروی هوایی ایالت متحده آمریکا اعلام کرد هواپیما بوئینگ تی-۷ رد هاوک تا سال ۲۰۲۳ میلادی جایگزین نورثروپ تی-۳۸ تالون
تا سال ۲۰۲۳ میلادی جایگزین نورثروپ تی-۳۸ تالون خواهد شد. طراحی و توسعه. در سال ۱۹۵۲ میلادی کارخانه نورتروپ کار بر روی یک پروژه جنگنده، نورثروب ان-۱۰۲ فنگ (N-102 Fang)، با بال دلتا روی شانه و یک موتور تک موتوری را آغاز کرد. موتور پیشنهادی جنرال الکتریک جی۷۹ با داشتن وزنی نزدیک به دو تن، به این معنی بود که هواپیمای تولید شده بزرگ و گران‌قیمت خواهد بود. سپس در سال ۱۹۵۳ میلادی، نمایندگان بخش موتور هواپیماهای کوچک تازه تأسیس جنرال الکتریک به نورتروپ یک موتور نسبتاً کوچک (حدود ۴۰۰ پوند وزن نصب شده) با قابلیت
نسبتاً کوچک (حدود ۴۰۰ پوند وزن نصب شده) با قابلیت ۲۵۰۰ پوند رانش نشان دادند و ادگار اشموید، معاون مهندسی نورتروپ، امکان معکوس کردن روند را دید. جنگنده‌های بزرگ اشموید و مهندس ارشد ولکو گسیچ تصمیم گرفتند یک جنگنده کوچک دو موتوره «هات میله» به نام ان-۱۵۶ (N-156) را انتخاب کنند. نورثروپ پروژه ان-۱۵۶ (N-156) خود را در سال ۱۹۵۴ میلادی با هدف ساخت یک جت جنگنده مافوق صوت کوچک باقابلیت عملیات از ناوهای اسکورت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد. با این حال، هنگامی که نیروی دریایی تصمیم گرفت تجهیز ناوگان خود
که نیروی دریایی تصمیم گرفت تجهیز ناوگان خود را به این روش دنبال نکند، کارخانه نورتروپ طراحی ان-۱۵۶ (N-156) را با استفاده از بودجه داخلی ادامه داد و آن را به عنوان یک جنگنده سبک‌وزن (معروف به N-156F) به بازار صادرات روانه کرد. در اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا یک الزام عملیاتی عمومی برای یک مربی مافوق صوت را صادر کرد و قصد داشت تا لاکهید تی-۳۳ شوتینگ‌استار متعلق به دهه ۱۹۴۰ میلادی خود را بازنشسته کند. مقامات نورثروب تصمیم گرفتند N-156 را با این رقابت تطبیق دهند. تنهاکاندیدای دیگر،
را با این رقابت تطبیق دهند. تنهاکاندیدای دیگر، نسخه دو صندلی یعنی نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر آمریکای شمالی بود. اگرچه F-100 کاندیدای ایده‌آل برای یک هواپیمای آموزشی در نظر گرفته نمی‌شد (این هواپیما قادر به ریکاوری پس از چرخش نیست)، به دلیل وضعیت قراردادی مورد علاقه آن شرکت در رقابت‌های انجمن ملی هوانوردی و همچنان به عنوان برگزیده رقابت در نظر گرفته می‌شد. با این حال، مقامات نورثروب به‌طور قانع‌کننده‌ای مقایسه‌های هزینه‌های چرخه عمر را ارائه کردند که نمی‌توان آن را نادیده گرفت و با دریافت سفارش سه نمونه
آن را نادیده گرفت و با دریافت سفارش سه نمونه اولیه، قرارداد به آنها منعقدشد. اولین هواپیما (با نام YT-38) در ۱۰ آوریل ۱۹۵۹ پرواز کرد. این نمونه به سرعت مورد استفاده قرار گرفت و اولین نمونه‌های تولیدی در سال ۱۹۶۱ میلادی تحویل شد و در ۱۷ مارس همان سال به‌طور رسمی وارد خدمت شد و مکمل جت آموزشی اولیه سسنا تی-۳۷ تویت بود. هنگامی که تولید در سال ۱۹۷۲ میلادی به پایان رسید، 1187 T-۳۸ ساخته شد (به علاوه دو نمونه اولیه N-156T). از زمان معرفی، تخمین زده می‌شود که حدود ۵۰۰۰۰ خلبان نظامی در این هواپیما آموزش دیده‌اند.
۵۰۰۰۰ خلبان نظامی در این هواپیما آموزش دیده‌اند. نیروی هوایی ایالت متحده آمریکا یکی از معدود نیروهای پروازی مسلح باقی می‌ماند که از مربیان نهایی مافوق صوت اختصاص داده شده استفاده می‌کند، زیرا بیشتر آنها مانند نیروی دریایی ایالات متحده ازمربیان زیر صوت بالا استفاده می‌کنند. نورثروپ تی-۳۸ تالون از پیکربندی معمولی برخوردار است، با یک بال کوچک، کم و طویل، یک تثبیت کننده عمودی تک، و ارابه فرود. این هواپیما قابلیت نشاندن یک دانشجوی خلبان و مربی را پشت سر هم را دارد در واقع یک جت آموزشی دو سرنشین به حساب می‌آید و
در واقع یک جت آموزشی دو سرنشین به حساب می‌آید و ورودی‌هایی برای دو موتور توربوجت خود را در ریشه‌های بال دارد. عملکرد زیرک آن لقب موشک سفید را به آن داده‌است. در سال ۱۹۶۲ میلادی، تی-۳۸ رکوردهای زمان مطلق صعود را برای ۳۰۰۰، ۶۰۰۰٬۹۰۰۰ و ۱۲۰۰۰ متر به ثبت رساند و رکورد ارتفاعات F-104 در دسامبر ۱۹۵۸ میلادی را شکست. (اف-۴ فانتوم را شکست داد) نورثروپ اف-۵ (که همچنین از N-156 مشتق شده‌اند) را می‌توان از تی-۳۸ توسط بال‌ها متمایز کرد. بال تی-۳۸ به‌طور مستقیم با بدنه برخورد می‌کند و به صورت مربع ختم می‌شود، در حالی که
می‌کند و به صورت مربع ختم می‌شود، در حالی که اف-۵ دارای امتداد لبه‌های جلویی در نزدیکی ریشه بال‌ها و ریل‌های پرتاب نوک بال برای موشک‌های هوا به هوا است. بال‌های هر دو خانواده تی-۳۸ و اف-۵ از پوست معمولی بر روی ساختار دنده اسپار استفاده می‌کنند. اکثر تی-۳۸های ساخته شده از نوع T-38A بودند، اما نیروی هوایی ایالت متحده همچنین دارای تعداد کمی هواپیما بود که برای آموزش تسلیحات تبدیل شده بودند (با نام AT-38B)، که مجهز به دید اسلحه بودند و می‌توانستند غلاف تفنگ، راکت یا راکت حمل کنند. اکثر هواپیماهای نوع تی-۳۸
راکت یا راکت حمل کنند. اکثر هواپیماهای نوع تی-۳۸ نیروی هوایی ایالت متحده از طریق برنامه ارتقاء سیستم اویونیک به تی-۳۸ سی تبدیل شده‌اند. بهبودها شامل اضافه شدن صفحه نمایش جلو سری (HUD) , سیستم جی پی اس(GPS) ,سیستم ناوبری اینرسی (INS) و سیستم جلوگیری از برخورد ترافیک هوایی (TCAS) است. اکثر جت‌ها همچنین PMP (اصلاح پیشرانه برای بهبود نیروی رانش موتور در ارتفاع پایین) دریافت کرده‌اند. تقریباً یک سوم ناوگان (آنهایی که استفاده شدیدتری را تجربه می‌کنند) در حال حاضر در حال تعویض و ارتقاء ساختاری و همچنین دریافت
در حال تعویض و ارتقاء ساختاری و همچنین دریافت بال‌های جدید هستند تا عمر مفید خود را تا سال ۲۰۲۹ افزایش دهند. نسخه جنگنده ان-۱۵۶ (N-156) در نهایت برای برنامه کمک نظامی ایالات متحده انتخاب شد و به عنوان نورثروپ اف-۵ تولید شد. بسیاری از اینها از آن زمان به نقش آموزش تسلیحات بازگشته اند زیرا نیروهای هوایی مختلف انواع جدیدتری را به خدمت معرفی کردهاند. اف-۵ جی یک نوع پیشرفته تک موتوره بود که بعدها به نورثروب اف-۲۰ تایگرشارک تغییر نام داد. در سال ۲۰۱۸، نیروی هوایی ایران اعلام کرد که یک هواپیمای ظاهری مشابه به نام
ایران اعلام کرد که یک هواپیمای ظاهری مشابه به نام کوثر در داخل ایران ساخته شده‌است.
تی‌آر-۳ بلک مانتا یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورثروپ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در جاهای مختلفی روئیت شده از جمله المان انگلیس و افغانستان از این هواپیما یک بار برای بمباران مواضع طالبان و سپاه پاسداران در افغانستان در سال ۲۰۱۴ استفاده شده است
خداحافظ (دیواناگری: ख़ुदा हाफ़िज़، بنگالی: খোদা হাফেজ، کردی: خوداحافیظ)، معمولاً به صورت خدافظ (خلاصه شده)، یک عبارت رایج در زبان فارسی مورد استفاده در ایران، افغانستان، هند، پاکستان، بنگلادش و تاجیکستان و به میزان کمتر، عراق، کردستان، و جنوب آسیا می‌باشد. این عبارت توسط مسلمانان و غیر مسلمانان ایران؛ همچنین گاهی توسط غیر مسلمانان جنوب آسیا، مانند هندوها و مسیحیان استفاده می‌شود. معنی. به معنای واقعی کلمه ترجمه آن این است: «خداوند محافظت باشد». خداحافظ از دو واژه خدا که از زبان فارسی میانه مورد استفاده برای
واژه خدا که از زبان فارسی میانه مورد استفاده برای اهورا مزدا، و حافظ از ریشه عربی «حفظ» تشکیل شده‌است. این واژه از فارسی به کردی، زبان سندی، اردو، هندی، بنگالی وارد شده‌است.
نورثروپ وای‌اف-۲۳ یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورثروپ و مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۹–۹۰ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در مورد استفاده قرار گرفت. نسل پنجم هواپیمای جنگنده. نورثروپ/مکدانل داگلاس وای اف-۲۳ یک هواپیمای جنگنده مخفی کار (رادارگریز)، نسل پنجم و اثباتگر تکنولوژی طراحی شده برای نیروی هوایی ایالات متحده است. جنگنده‌ای که در نهایت برای رقابت در پروژه جنگنده تاکتیکی پیشرفته (Advanced
رقابت در پروژه جنگنده تاکتیکی پیشرفته (Advanced Tactical Fighter) ایالات متحده ساخته شده بود تا برای قرارداد تولید با لاکهید وای اف ۲۲ رقابت کند. دو نمونه اولیه از وای اف ۲۳ ساخته شد، با نام‌های مستعار "بیوه سیاه II" و " شبح خاکستری". در دهه ۱۹۸۰، نیروی هوایی ایالات متحده به دنبال جایگزینی برای هواپیماهای جنگنده خود، به خصوص برای مقابله با جنگنده‌های پیشرفته سوخو ٢٧ و میگ ۲۹های نیروی هوایی شوروی بود. چندین شرکت طرح‌های پیشنهادی خود را ارائه دادند؛ نیروی هوایی ایالات متحده پیشنهادهایی از نورثروپ و لاکهید را
ایالات متحده پیشنهادهایی از نورثروپ و لاکهید را انتخاب کرد. نورثروپ با مکدانل داگلاس برای توسعه وای اف ۲۳ تیمی را تشکیل داد، در حالی که لاکهید، بوئینگ و ژنرال داینامیکس وای اف ۲۲ را توسعه دادند. طراحی. طرح نورثروپ دارای پنهان‌کاری بیشتر (رادارگریزتر)، قابلیت حمل تسلیحات بیشتر، شعاع عملیاتی بالاتر و سریعتر بود، ولی چابکی (قابلیت مانور) کمتری از رقیبش داشت. پس از یک فرایند توسعه و ارزیابی چهار ساله، وای اف ۲۲ در سال ۱۹۹۱ برنده شد و با عنوان لاکهید مارتین اف ۲۲ رپتور وارد چرخه تولید شد. نیروی دریایی ایالات
۲۲ رپتور وارد چرخه تولید شد. نیروی دریایی ایالات متحده در نظر داشت از نسخه تولیدی جنگنده تاکتیکی پیشرفته ATF به عنوان مبنایی برای جایگزینی اف ۱۴ استفاده کند، اما این برنامه بعداً لغو شد. دو نمونه اولیه وای اف-۲۳ در سال ۲۰۱۰ در موزه به نمایش گذاشته شدند. از ویژگی‌های این جنگنده می‌توان به سطح لوزی شکل ان اشاره کرد که باعث انحراف امواج رادار می‌شود و همچنین سرعت ۲ ماخ بدون پس سوز اشاره کرد. طراحی بسیار دقیق بدنه و بال‌های الماسی و حفظ سرعت کروز بدون پس سوز تا ۲ ماخ اندکی باعث کاهش مانور پذیری ان می‌شد ولی
تا ۲ ماخ اندکی باعث کاهش مانور پذیری ان می‌شد ولی طراحان یک نمونه اولیه واقعاً بی نقص را پیشنهاد دادند این طراحی به قدری هوشمندانه بود که بازتابش بسیار محدود بدنه به اپراتور رادار زمینی توسط سیستم‌های فوق پیشرفته ECM خنثی می‌شد و تقریباً هیچ اثری را از این جنگنده باقی نمی‌گذاشت. دو موتور برای دو مدل ساخته شده این جنگنده ساخته شد یکی YF119 ساخت پرت و ویتنی و دیگری YF120 ساخت جنرال الکتریک. دو کپی اف ۲۳ یکی بیوه سیاه و دیگری شبه خاکستری نام گرفت. مدل شبح خاکستری با وجود موتور YF120سرعت سوپر کروز (سرعت مافوق
با وجود موتور YF120سرعت سوپر کروز (سرعت مافوق صوت در مدت و مسافت طولانی) بیشتری نسبت به جنگنده اف۲۲ داشت و در یک یورش کامل می‌توانست سرعت خود را تا ۱/۸ ماخ برساند حتی با وجود موتور ضعیف تر YF119 هم می‌توانست یک یورش کامل را با سرعت ۱٫۴ ماخ انجام دهد. اف۲۳ طراحی گردتری نسبت به اف۲۲ داشت و جایگاه خلبان در میان قسمت جلویی بدنه قرار داشت و مجهز به انواع سیستم‌های فوق پیشرفته و مدرن بودند و برای همراهی با موتورهای دوقلوی آن ورودی‌های هوا زیر بدنه و خروجی‌های آن به شکل دو کاشی پشت بدنه قرار گرفته‌اند باله‌های
به شکل دو کاشی پشت بدنه قرار گرفته‌اند باله‌های دمی هواپیما V شکل و باله‌های ایلی ان آرایش الماسی دارند همچنین قرارگیری اتاق خلبان در محلی بسیار نزدیک به دماغه دید خلبان را بسیار افزایش می‌دهد. در طراحی پیشران این هواپیما از مجراهای هوای S شکل استفاده شد تا کمپرسورهای محوری موتور مقابل امواج رادار محافظت شوند. خروجی‌های موتور به جای نازل‌های کنترل جهت پیشران (که نیرو را در جهت دلخواه هدایت می‌کنند و در اف ۲۲ هم از آن استفاده شد) ثابت طراحی شدند و حرارت موتور آن در کل به گونه ای طراحی شدند که از هدف قرار
آن در کل به گونه ای طراحی شدند که از هدف قرار گرفتن توسط موشک‌های حرارتی جلوگیری شود. مشخصات YF23: خدمه: ۱ طول: ۲۰/۶۰ متر طول بال: ۱۳/۳۰ متر ارتفاع: ۴/۳۰ متر مساحت بال: ۸۸ متر مربع وزن خالی: ۱۴۹۷۰ کیلوگرم وزن با تسلیحات: ۲۳۳۷۰ کیلوگرم حدااکثر وزن برخاست: ۲۹۰۰۰ کیلوگرم پیشرانه: دو موتور YF120 جنرال الکتریک یا YF119 پرات و ویتنی توربوفن با توان هر یک ۱۵۶ کیلو نیوتون حداکثر سرعت: بالای ۲/۲ ماخ (بالای ۱۶۵۰مایل بر ساعت یا ۲۶۵۵ کیلومتر بر ساعت) کروز سرعت: ۱٫۶ ماخ (۱۰۶۰ مایل بر ساعت یا ۱۷۰۶ کیلومتر بر ساعت) برد
(۱۰۶۰ مایل بر ساعت یا ۱۷۰۶ کیلومتر بر ساعت) برد :بیش از ۴۵۰۰ کیلومتر برد عملیاتی: ۱۳۸۰ تا ۱۴۸۰ کیلومتر سقف پرواز: ۱۹۸۰۰ متر توان بارگیری بال: ۲۶۵ کیلوگرم بر متر مربع نسبت تراست به وزن ۱/۳۶ تسلیحات: ۱- یک مسلسل ۳۰ میلی‌متری M61 ولکان ۲–۴ تیر موشک هوا به هوای AIM-120 AMRAAM یا AIM-7 sparrow ۳- دو تیر موشک هوا به هوای AIM-9 sidewinder نیروی محرکه: دو موتور توربوفن YF119 ساخت پرات و ویتنی با کشش ۱۵۷۵۰ کیلوگرم
میدان نفتی نفت سفید از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان خوزستان، در فاصله ۶۵ کیلومتری از شمال شرقی اهواز قرار دارد. این میدان در فاصله میان میدان نفتی هفتکل و میدان نفتی مسجد سلیمان مستقر می‌باشد. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط معادل ۱۸ هزار بشکه در روز است. میدان نفت‌سفید در سال ۱۳۱۷ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و تولید نفت از آن در سال ۱۳۲۴ آغاز گردید. میدان نفتی نفت‌سفید از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری
است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان انجام می‌گیرد.
مثلث حلایب (به عربی: مثلث حلایب) منطقه‌ای مورد مناقشه بین مصر و سودان است. این منطقه در میان دو کشور یادشده و دریای سرخ محصور است. مثلث حلایب ۲۰٬۵۸۰ کیلومترمربع مساحت دارد. قضیه حلایب از سال ۱۹۵۴ تاکنون لاینحل باقی مانده است. دولت سودان از سال ۱۹۵۸ شکایتی را دربارهٔ مناقشه حلایب به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کرده است که این پرونده همچنان در نهاد مذکور هست. مناقشه. دو کشور سودان و مصر از زمان استقلال سودان در سال ۱۹۵۵ بر سر مناطق حلایب و شلاتین با یکدیگر اختلاف دارند. همان زمان سودان شکایت خود را در
اختلاف دارند. همان زمان سودان شکایت خود را در سازمان ملل مطرح کرد و سپس در دهه هفتاد از شکایت خود صرف نظر کرد. طبق قطعنامه استقلال کشور، استقلال سودان با مرزهای اداری‌اش که شامل حلایب است تحقق یافت اما در سال ۱۹۵۸ عبدالناصر نیروهای مصری را وارد مثلث حلایب کرد که موجب شد سودان نیز سربازان خود را به این منطقه اعزام کرده و شکایتی علیه قاهره به شورای امنیت ارائه کند اما پس از این که سودان موضع‌گیری خود را ابراز داشت نیروهای مصری از منطقه عقب‌نشینی کرده و حلایب تا سال ۱۹۹۵ که نیروهای مصری مجدداً وارد این منطقه
تا سال ۱۹۹۵ که نیروهای مصری مجدداً وارد این منطقه شدند و آن را به اشغال خود درآوردند جزو خاک سودان بود. پس از تلاش برای ترور حسنی مبارک، رئیس جمهور اسبق مصر، در سال ۱۹۹۲، نیروهای مصری به طور کامل منطقه حلایب و شلاتین را اشغال کردند.
ملدونیوم () با نام تجاری میلدرونیت (Mildronate)، همچنین "mildronāts"؛ نام دارویی است که شرکت گریندکس در کشور لیتوانی آن را تولید و به صورت برخط در شرق اروپا توزیع می‌کند. این دارو که برای درمان موارد ایسکمی تجویز می‌شود، فاقد مجوز سازمان غذا و دارو آمریکا است و به صورت قانونی در آمریکا در دسترس نیست. از ابتدای ژانویه ۲۰۱۶ این دارو در فهرست مواد نیروزای سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار گرفت و استفاده آن برای ورزشکاران ممنوع اعلام شد. از این دارو برای بهبود گردش خون مغز افرادی که بیماری‌های سیستم اعصاب
گردش خون مغز افرادی که بیماری‌های سیستم اعصاب مرکزی دادند، استفاده شده و مطابق بعضی گزارش‌ها باعث بهتر شدن خلق، حرکت، کاهش ضعف عضلانی و سرگیجه و تهوع در این بیماران شده است. نام این ماده هنگامی مطرح شد که در مارس ۲۰۱۶ آزمایش دوپینگ ماریا شاراپووا مثبت اعلام شد.او از ماده ملدونیوم استفاده کرده بود که تا ژانویه ۲۰۱۶ جز مواد ممنوعه نبود و پس از آن وارد فهرست داروهای ممنوعه شد. سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ می گوید از آغاز سال ۲۰۱۶ میلادی تا ماه مارس ۲۰۱۶ ، ۹۹ مورد دوپینگ با ملدونیوم را شناسایی کرده است.
، ۹۹ مورد دوپینگ با ملدونیوم را شناسایی کرده است. دارویی که از آغاز این سال به لیست مواد ممنوعه این سازمان افزوده شده است. رسانه های روس اعلام کردند پس از ماریا شاراپووا نتیجه دوپینگ گولشات فازلتدینوف و آندری مینژولین که دو دونده روس هستند مثبت شده است و از این ماده استفاده کرده اند.
ناحیه شراقه (به عربی: دائرة الشراقة) یک شهرستان در الجزایر است که در استان الجزیره واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه شراقه ۱۷۸٬۱۵۳ نفر جمعیت دارد.
دیوید اورت راملهارت (۱۲ ژوئن ۱۹۴۲–۱۳ مارس ۲۰۱۱)روان‌شناس آمریکایی بود که با کار بر روی چارچوب روانشناسی ریاضیاتی، هوش مصنوعی نمادین، و پردازش گسترده موازی، خدمات شایانی را درتحلیل صوری شناخت انسان به ثمر رساند. وی همچنین رویکردهای صوری زبانشناختی را در شناخت تحسین می‌کرد و امکان فرمول‌بندی یک دستور صوری که به ساختار داستان‌ها دست یابد را مورد بررسی قرار داد. در سال ۱۹۸۶راملهارت کتاب را با همکاری جیمز مک کلیلند منتشر کرد، که مدل شبیه‌سازی کامپیوتری آنها از ادراک را توصیف می‌کرد. این کتاب اولین مدل‌های قابل
را توصیف می‌کرد. این کتاب اولین مدل‌های قابل سنجش شبکه عصبی را جهان علم معرفی می‌کرد؛ کتابی که امروزه به عنوان متن اصلی در حوزه علوم شناختی به شمار می‌آید. زندگی‌نامه. راملهارت در۱۲ ژوئن شال ۱۹۴۲ در میچل، در ایالت داکوتای جنوبی متولد شد. والدین او اورت لیروی و سلما تئورا راملهارت بودند. وی تحصیلات خود را در دانشگاه داکوتای جنوبی، در مقطع لیسانس و در رشته روانشناسی و ریاضیات در سال ۱۹۶۳ آغاز کرد. راملهارت به مطالعه روانشناسی ریاضیاتی در دانشگاه استنفورد پرداخت که در سال ۱۹۶۷ مدرک دکترا را برای وی به همراه
که در سال ۱۹۶۷ مدرک دکترا را برای وی به همراه داشت. از ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۷ به عنوان کادر دپارتمان روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو مشغول به کار بود. در ۱۹۸۷ به دانشگاه استنفورد نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۹۸ در این دانشگاه به تدریس پرداخت. در سال ۱۹۹۱ به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد. راملهارت افتخارات و جوایز بسیاری کسب کرد که از جمله آن می‌توان به بورس مک‌آرتور در ژوئیه ۱۹۸۷، مدال وارن از جامعه روانشناسان تجربی، و جایزه مشارکت علمی ممتاز انجمن روان‌پزشکی آمریکا اشاره کرد. راملهارت، همراه با جیمز مک‌کلیلند
اشاره کرد. راملهارت، همراه با جیمز مک‌کلیلند جایزه گرامیر دانشگاه لوییویل را در روانشناسی در سال ۲۰۰۲ دریافت کرد. راملهارت بر اثر بیماری پیک، که یک عارضه عصب‌شناختی پیش‌رونده است، معلول شد و در اواخر عمر خود با برادر خود در ان آربر، میشیگان زندگی می‌کرد. وی در چلسی، میشیگان درگذشت.
نیکولاس کوین استنلی «نیک» یانگ-بیتمن (متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۸۶) مدل و بازیگر کانادایی است. بیتمن بیشتر به دلیل حضور گسترده خود در شبکه‌های اجتماعی معروف است. او در اینستاگرام و فیس بوک بیش از ۶میلیون دنبال کننده دارد. زندگی‌نامه. نیک بیتمن در برلینگتون، انتاریو به دنیا آمد. در ۴سالگی به تمرین کاراته پرداخت و نهایتاً در چندین مسابقه جوایز زیادی برد. او در ۲۰سالگی از دانشگاه کاپیلونو در ونکوور فارغ‌التحصیل شد و بعد یک مدرسه کاراته افتتاح کرد. کمی بعد، در میلان، نیویورک و میامی به‌طور حرفه‌ای به مدلینگ پرداخت. نیک
و میامی به‌طور حرفه‌ای به مدلینگ پرداخت. نیک از سال ۲۰۰۸ با Maria Corrigan در رابطه است و همین‌طور در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸ صاحب اولین فرزند و پسر خود به نام چیس (Chase bateman) شد و دارای دو حیوان خانگی از نژاد yonkie به نام‌های Joey و Keeva است. بیتمن بازیگر نیز هست و در سال ۲۰۱۱ در فیلم "هوبو با یک تفنگ" ظاهر شد. هم چنین قرار است در فیلم اقتباسی "عشق زشت" از کالین هوور، نقش شخصیت اصلی، مایلز آرچر را بازی کند.
مینو امیرقاسمی (زادهٔ ۲۱ اسفند ماه ۱۳۲۹) استادیار بازنشستهٔ جامعه‌شناسی ادبیات، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز، نویسنده و محقق است. او کار خود را در فرهنگستان زبان ایران آغاز و بعد با تدریس در دانشگاه تبریز ادامه داد. او آغاز به نوشتن کتاب‌های کودک و نوجوان کرد و بعد از ۱۶ سال تلاش برای تألیف اولین فرهنگ کودک و نوجوان در ایران، آن را در سال ۱۳۸۷ به چاپ رساند. از دیگر کارهای او می‌توان به کتاب «دربارهٔ قصه‌های اسطوره‌ای» اشاره کرد که حاصل پژوهش او بر روی داستان و قصه‌های اساطیری ایران است. زندگی و تحصیلات. مینو
قصه‌های اساطیری ایران است. زندگی و تحصیلات. مینو امیرقاسمی پنجمین فرزند عفت السادات طباطبایی وکیلی و محمد باقر خان امیرقاسمی، از اهالی تبریز، در خانواده‌ای آزاداندیش و مترقی، زیر نظر مادری نیک‌اندیش و پدری روشن بین و پیشرو پرورش یافت. او همچنین از نوادگان مهدی قلی خان امیرقاسمی معروف به حاج اعظام لشکر و میرزا علی آقا تبریزی معروف به ثقه الاسلام تبریزی، از آزادی خواهان و مشروطه چی‌های تبریز است. حاصل ازدواج او در سال ۱۳۵۷ با حسن شمس آوری، مترجم آثار تاریخی و فلسفی، دو دختر است. او تحصیلات دانشگاهی اش را در
فلسفی، دو دختر است. او تحصیلات دانشگاهی اش را در مقطع لیسانس در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی (۱۳۵۲) در دانشگاه تبریز، در مقطع فوق لیسانس در فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران دانشگاه تهران (۱۳۵۴) و دکتری خود را در رشتهٔ جامعه‌شناسی ادبیات (۱۳۸۶) دانشگاه تبریز به پایان رسانید. وی در ابتدا در فرهنگستان زبان ایران کار رسمی اش را آغاز کرد و بعد به دانشگاه تبریز منتقل شد. آثار. مقاله­ ها. ۱. آشیل و اسفندیار، دو همزاد اسطوره­ای، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، 1368 ۲. گشتاسب از اوستا تا شاهنامه،
فردوسی مشهد، 1368 ۲. گشتاسب از اوستا تا شاهنامه، مجله شعر، سال هشتم، شماره 28 ۳. مشکلات فرهنگ نویسی برای کودکان در ایران، ارائه شده در کنگره استاد معین، رشت ۴. برخی از عناصر تراژدی در داستان خسرو و شیرین نطامی، مجموعه مقالات کنگره بین­المللی بزرگداشت نهمین سده تولد حکیم نطامی گنجوی، دانشگاه تبریز، 1370 ۵. اسطوره در تاریخ، یادنامه طبری ۶. شیوه­های به کارگیری دانشجویان داخل و خارج در انجام تحقیقات، مجموعه مقالات سمینار تحقیق و توسعه، تهران، 1368 ۷. زومرود = سیمرغ، ارائه شده در دومین همایش بین المللی
= سیمرغ، ارائه شده در دومین همایش بین المللی ایرنشناسی، تهران ۸. بازار در سفرنامه ناصرخسرو و احسن التقاسیم مقدسی، ارائه شده نخستین کنگره بین­المللی بازار، دانشگاه تبریز، مندرج در نشریه دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز، 1382 ۹. نگرشی جامعه­شناختی بر اساطیر و نگاهی تحلیلی بر اسطوره آفرینش در ایران باستان، چاپ شده نشریه دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز، 1375 ۱۰. نگاره­های زندگی ایلات ارسباران در مفرشی به نام ورنی (با فتانه حاجیلو)، چاپ شده در نشریه علمی – پژوهشی پژوهش­های انسان­شناسی
شده در نشریه علمی – پژوهشی پژوهش­های انسان­شناسی ایران ، دانشگاه تهران، 1391 ۱۱. تحلیل جامعه­شناختی قصه اساطیری محمد گل بادام، چاپ شده نشریه دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز، 1385 ۱۲. جهانی شدن و زبان مادری، ماهنامه دیلماج، ۱۳. کاستی­های کتاب­های درسی برای کودکان غیر فارسی زبان، ماهنامه دیلماج، شماره 13، 1384 ۱۴. مهر ماندگار (به یاد پنجمین سال خاموشی استاد مهرداد بهار)، روزنامه آزادگان، 1378 ۱۵. بررسی نطام فکری – سیاسی جامعه ایران براساس کهن الگوی شهریاری، چاپ شده در کتاب سرو سهی، یادنامه منوچهر
شهریاری، چاپ شده در کتاب سرو سهی، یادنامه منوچهر مرتضوی، 1390 ۱۶. ادبیات آموزشی و ادبیات هنری، ارائه شده در نخستین سمینار ادبیات کودکان، چاپ شده در نشریه رویش طرح های پژوهشی. ۱. بررسی نگاره های گلیم در ایلات آذربایجان، مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تبریز، 1388. ۲. بررسی و تحلیل مناسک­گذر در ایران، تولد و بلوغ، مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تبریز، 1387. ۳. بررسی و تحلیل مناسک گذر در ایران، مرگ، مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تبریز، 1386. ۴. بررسی و تحلیل مناسک گذر در ایران، ازدواج، مؤسسه تحقیقات اجتماعی
مناسک گذر در ایران، ازدواج، مؤسسه تحقیقات اجتماعی دانشگاه تبریز، 1385. ۵. زنان فرهیخته آذربایجان، برای استانداری آذبایجان شرقی. ۶. بهشت و دوزخ در ادیان زرتشتی، کلیمی، مسیحی و اسلام، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1375. مدخل­های دائره­المعارفی. برای دانشنامه «آذربایجان، تاریخ و فرهنگ» به سفارش مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی: ۱. خیدیر بایرامی (عید خضرنبی) ۲. آغا بایرامی (عید آقا) ۳. چیلله گئجه­سی (شب یلدا) ۴. آخیر چارشنبه (چارشنبه سوری) ۵. قدیر بایرامی (عید غدیرخم) ۶. بارات گئجه­سی (شب برات) ۷. قوربان
(عید غدیرخم) ۶. بارات گئجه­سی (شب برات) ۷. قوربان بایرامی (عید قربان) ۸. فیطیر بایرامی (عید فطر) ۹. نوروز بایرامی (عید نوروز) ۱۰. سیزده بدر ۱۱. نذری­ها ۱۲. باورهایی برای دفع شر ۱۳. شیوه­های قربانی آق قویونلو و قره قویونلو ۱۴. سفره­های نذری ۱۵. مراسم ایام محرم ۱۶. ادبیات شفاهی ۱۷. خوراکی­ها و غذاهای ویژه آذربایجان ۱۸. نمایش­های آیینی آذربایجان: کوسا گلین، سایاها، باران­خواهی، آفتاب خواهی ۱۹. آداب پذیرایی ۲۰. تولد ۲۱. لوازم خواب ۲۲. وسایل و طروف چای و قهوه ۲۳. طروف مصرفی ۲۴. بازی­های محلی ۲۵. فرهنگ نامگذاری
طروف مصرفی ۲۴. بازی­های محلی ۲۵. فرهنگ نامگذاری ۲۶. پوشاک سوابق اجرایی. ۱. مدیر مسوول بولتن پژوهشی دانشگاه تبریز ۱. سه دوره داور جشنواره کتاب سال تبریز ۳. دبیر علمی چهارمین جشنواره کتاب سال تبریز ۴. سردبیر ویژه­نامه­ تبریز، سایت انسان­شناسی و فرهنگ ۵. کارگاه انسان­شناسی و عکاسی برای شرکت­کنندگان جشنواره عکس فیروزه ترجمه. ترجمه متن پهلوی زندبهمن یسن، فرهنگستان زبان ایران ۱۳۵۶. منابع. فرخ زاد، پوران، کارنمای زنان کارای ایران، از دیروز تا امروز، تهران: قطره، 1381.&lt;/ref&gt;
از دیروز تا امروز، تهران: قطره، 1381.&lt;/ref&gt; https://web.archive.org/web/20160311184759/http://social.tabrizu.ac.ir/fa/contents/Faculty/ma/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1.%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%88.%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1.%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%DB%8C.html&lt;ref&gt; پیوند به بیرون. http://www.w.kanoonnews.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=135&amp;Id=250870 https://web.archive.org/web/20160822234237/http://lib.kanoonparvaresh.com/web/guest/electronic-base
http://www.ketab.ir/modules.php?name=News&amp;op=pirbook&amp;bcode=1965524 http://www.noormags.ir/view/fa/creator/83801 http://anthropology.ir/article/11650 http://anthropology.ir/node/16952 http://anthropology.ir/node/26824 https://web.archive.org/web/20160311191052/http://www.anthropology.ir/node/17169
البرمه یک شهرداری در الجزایر است که در استان ورقله واقع شده‌است. خصوصیات. البرمه ۴۷٬۲۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیه الحراش (به عربی: دائرة الحراش) یک شهرستان در الجزایر است که در استان الجزیره واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه الحراش ۲۳۷٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیه فنوغیل (به عربی: دائرة فنوغیل) یک شهرستان در الجزایر است که در استان ادرار واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه فنوغیل ۲۹٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه الاغواط (به عربی: دائرة الأغواط) یک شهرستان در الجزایر است که در استان الاغواط واقع شده‌است. که در سال ۱۹۹۸ میلادی ۹۶٫۳۴۲ نفر جمعیت داشته و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی به ۱۲۶٫۲۹۱ نفر رسیده‌است