payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افسر نخست دیده‌بان و فریدریش ویلهلم روزینگ، افسر دوم دیده‌بان، انجامید. با وجود برتری تسلیحاتی او-۱۱۱، در اثر اشتباه حاصل از شتابزدگی و بی‌تجربگی که محافظ ضدآب دهانهٔ لوله برداشته نشده بود، توپ کالیبر ۱۰٫۵ سانتی‌متری این او-بوت هنگام نخستین شلیک منهدم شد و خدمهٔ آن که محافظتی نداشتند با آتش مسلسل کشتی دفع شدند. تیراندازی با توپ ضدهوایی ۲۰ میلی‌متری او-۱۱۱ به‌سمت کشتی نیز ثمرهٔ چندانی نداشت. به‌دلیل از کار افتادن موتور و پر شدن موتورخانه از دود، تلاش خدمهٔ او-۱۱۱ برای گریختن هم به نتیجه‌ای نرسید. ناخدا سوم
برای گریختن هم به نتیجه‌ای نرسید. ناخدا سوم هانس-یوآخیم هاینیکه که برای کسب تجربه فرماندهی در او-بوت حضور داشت، هدایت آن را عهده‌دار شد. او دستور به رهایی او-بوت و غرق آن داد. سرانجام ۴۵ تن خدمهٔ باقی‌مانده با ترک او-بوت و پریدن در آب، خود را تسلیم کردند. سه تن از خدمهٔ او-۱۱۱ زخمی بودند و یکی از آن‌ها با نام هانس روسکِنس، پایش قطع شده بود و در بیهوشی به سر می‌برد. روسکنس عصر همان روز در اثر نبود تجهیزات پزشکی لازم جان باخت. صبح روز بعد، او را در پارچه‌ای سیاه پیچیدند (به‌دلیل نبود پرچم آلمان) و در آب
سیاه پیچیدند (به‌دلیل نبود پرچم آلمان) و در آب تدفین کردند. در طرف مقابل، از مجموع ۱۴ خدمهٔ کشتی بریتانیایی نیز یک تن کشته و چهار نفر دیگر زخمی شدند. اسرا با مشاهدهٔ اندازهٔ ناچیز شناور بریتانیایی که او-بوتی با اندازه تقریبی دو برابر خود را شکست داده‌است، شگفت‌زده شدند. این درگیری کمتر از بیست دقیقه طول کشیده بود. دست کم ۹ گلوله از توپ ۴ اینچی "لیدی شرلی" به او-۱۱۱ خورده بود. او-۱۱۱ در اثر خسارت وارد آمده از خرج‌های عمقی و گلوله‌های توپ و همچنین باز شدن دریچه‌های درون آن توسط ناوبان یکم گونتر ولف، مهندس
درون آن توسط ناوبان یکم گونتر ولف، مهندس او-بوت، حدود ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز ۴ اکتبر سال ۱۹۴۱ غرق شد. ادعا شده‌است او-بوت دیگری به شکل مخفیانه نظاره‌گر عملیات نجات خدمه او-۱۱۱ بود اما مداخله نکرد تا جان آنها به خطر نیفتد. البته این مسئله تأیید نشده‌است و آن او-بوت را هم پیدا نکردند. بریتانیایی‌ها به‌دلیل تیرگی حاصل از آفتاب‌سوختگی خدمهٔ او-۱۱۱، ابتدا تصور کردند این افراد ایتالیایی هستند اما بعداً با سخن گفتن آن‌ها متوجه آلمانی بودنشان شدند. گفته می‌شوند تعدادی از آلمانی‌ها، با اتکا به برتری عددی، قصد شورش و
از آلمانی‌ها، با اتکا به برتری عددی، قصد شورش و تسخیر کشتی بریتانیایی و انتقال آن به یک کشور بی‌طرف، به خصوص اسپانیا، را داشتند اما دیگران با آن‌ها همکاری نکرده‌اند. خدمهٔ به‌اسارت‌درآمدهٔ او-بوت ابتدا به جبل‌الطارق و سپس با یک کشتی جنگی به انگلستان منتقل شدند تا مورد بازجویی دستگاه اطلاعاتی قرار گیرند. در این بازجویی‌ها، این افراد به برخی از اطلاعات فنی او-بوت خود اعتراف کردند. داستان پیروزی "لیدی شرلی"، یک کشتی نسبتاً کوچک، بر او-۱۱۱ به‌عنوان یک رقیب بسیار قدرتمندتر، دست‌مایهٔ تبلیغات سیاسی رسانه‌های
قدرتمندتر، دست‌مایهٔ تبلیغات سیاسی رسانه‌های بریتانیایی علیه آلمان شد. دلایل مختلفی را می‌توان برای ناموفق‌بودن دوران او-۱۱۱ ذکر کرد. شکست نهایی در اثر تصمیمات بد فرمانده و عملکرد ضعیف دیگر خدمه اتفاق افتاد. او-بوت برای رزم مخفی و شبیخون از زیر سطح به دشمن طراحی شده بود. قمار مبارزه در سطح با رقیبی باتجربه و کارآزموده به شکستی سنگین برای این او-بوت انجامید. ناوسروان کلاینشمیت، فرمانده او-بوت، در حقیقت ملوان کشتی تجاری بود و تنها یک سال قبل‌تر وارد ناوگان او-بوت‌ها شده بود. اغلب دیگر خدمهٔ این او-بوت نیز
او-بوت‌ها شده بود. اغلب دیگر خدمهٔ این او-بوت نیز افرادی کم‌تجربه در این زمینه بودند. تنها پنج تن از درجه‌داران پیش از پیوستن به او-۱۱۱ در او-بوت‌های دیگر خدمت کرده بودند. وفاداری عده‌ای از خدمه نیز زیر سؤال است. برای مثال افسر مسئول توپ کالیبر ۲۰ میلی‌متری او-بوت هنگام آغاز درگیری نهایی از رفتن به جایگاه خود سر باز زد. تعدادی از این افراد سربازان وظیفه بودند و گفته می‌شود با حساس‌شدن شرایط، روحیهٔ خود را به‌سرعت باختند. همچین گفته می‌شود کلاینشمیت نزد خدمه‌اش فرماندهٔ چندان محترمی نبود و حضور یک افسر
خدمه‌اش فرماندهٔ چندان محترمی نبود و حضور یک افسر ارشدتر دیگر در کنار او، این مسئله را تشدید می‌کرد. تعداد بیش از معمول خدمه درون او-۱۱۱ (۵۲ نفر به جای ۴۳ نفر) نیز اثر بدی بر عملکرد آن داشت.
او-۱۲۳ یک او-بوت بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد. تاریخچه عملیاتی. او-۱۲۳ به فرماندهی ناوسروان راینهارت هاردگن با غرق کردن کشتی بخار ۹٬۰۷۶ تنی بریتانیایی "سایکلوپس" در سپیده‌دم روز ۱۲ ژانویه سال ۱۹۴۲ در نزدیکی دماغه سِیبل در نووا اسکوشا، نخستین ضربه عملیات "پاوکنشلاک" در آب‌های ایالات متحده را وارد کرد. این کشتی از خاور دور راهی هالیفاکس بود. خدمه ابتدا شناور را ترک کردند اما پس از مشاهده این که کشتی پس از چند ساعت هنوز غرق نشده است دوباره به آن بازگشتند. او-۱۲۳ نیم ساعت بعد با شلیک یک
به آن بازگشتند. او-۱۲۳ نیم ساعت بعد با شلیک یک اژدر دیگر تیر خلاص را به کشتی بریتانیایی زد. "سایکلوپس" این بار در عرض پنج دقیقه شد. در این حادثه ۸۷ سرنشین کشتی از جمله ۴۶ مسافر چینی کشته شدند.
گویش گیوُنی یکی از زیر گویش‌های لری نهاوندی از زبان لری است. این گویش به لری خرم‌آبادی و سایر گویش‌های لری شمالی نزدیک است اما تفاوت‌هایی با گویش‌های جنوبی زبان لری مانند گویش بختیاری دارد. گیان‌تپه یا گیون‌تپه نام منطقه‌ایی در ۱۲ کیلومتری غرب شهر نهاوند است.
فهرست فرمانداران ایالت کالیفرنیا () از زمان پیوستن کالیفرنیا به خاک ایالات متحده به عنوان ۳۱مین ایالت در ۹ سپتامبر ۱۸۵۰ تا کنون ۳۹ نفر به سمت فرمانداری کالیفرنیا برگزیده شده‌اند
کالبرت لوی اولسن (؛ – ) یک وکیل، و سیاست‌مدار دموکرات اهل ایالات متحده آمریکا بود. اولسن در فاصله سال‌های ۱۹۳۹-۱۹۴۳ بیست و نهمین فرماندار ایالت کالیفرنیا بود اولسن در ۷ نوامبر ۱۸۷۶ در فیلمور، یوتا به دنیا آمد و در ۱۳ آوریل ۱۹۶۲ در سن ۸۵ سال سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت و در گورستان «فارست لاون مموریال پارک» به خاک سپرده شد
فرند ریچاردسن (؛ – ) یک ناشر و سیاست‌مدار جمهوری‌خواه اهل ایالات متحده آمریکا بود. ریچاردسن در فاصله سال‌های ۱۹۲۳-۱۹۲۷ بیست و پنجمین فرماندار ایالت کالیفرنیا بود.
دُرید لَحّام (زاده ۱۹۳۴ در دمشق) از کمدین‌های معروف سوری است. او در چندین فیلم در نقش فردی به نام غوار بازی کرد و به این خاطر شهرت یافت. حافظ اسد، رئیس‌جمهوری پیشین سوریه در سال ۱۹۷۶ میلادی نشان جمهوری سوریه را به درید لحام اعطا کرد. درید لحام در سال ۱۹۹۹ به عنوان سفیر صلح یونسکو در خاورمیانه و شمال آفریقا منصوب شد.
اسپات ایمیج () شرکت عمومی محدود فرانسوی است که در سال ۱۹۸۲ توسط آژانس فضایی فرانسه، انستیتو ملی جفرافیا و شرکت‌های فضایی ماترا، آلکاتل-لوسنت و چند شرکت دیگر بنیاد گذاشته شد. این شرکت اپراتور تجاری ماهواره‌های دیدبانی زمین اسپات است. ماهواره‌ها. دو ماهواره اسپات که اکنون در مدار هستند (اسپات ۴ و ۵)، امکان تهیه تصاویر ماهواره‌ای با دقت وضوح گوناگون (از ۲٫۵ متر تا ۱۰ متر) را دارند. شرکت اسپات ایمیج داده‌های سایر ماهواره‌ها با دقت وضوح متفاوت به ویژه فورموست-۲ (تایوان) و کومپ‌ست-۲ (کره جنوبی) و ماهواره‌های
(تایوان) و کومپ‌ست-۲ (کره جنوبی) و ماهواره‌های راداری تراسار-ایکس، ای‌آراس، انوی‌ست و رادارست را نیز منتشر می‌کند. اسپات ایمیج همچنین داده‌های با وضوح بسیار بالای ماهواره‌های پلیاد را نیز منتشر می‌کند.
بوستی، نیویورک (به انگلیسی: Busti, New York) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چاتاکوآ، نیویورک واقع شده‌است. خصوصیات. بوستی ۱۲۳٫۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۳۵۱ نفر جمعیت دارد و ۴۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برجیا (به ایتالیایی: Borgia, Calabria) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است. خصوصیات. برجیا ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۴۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امامت زیدی و بعدتر شاهان یمن رهبری مذهبی اسلام شیعه از نوع زیدی بودند. تفاوت ایدئولوژی زیدیان با اسماعیلیه و امامیه، تأکید آنان بر حضور امام فعال و پیدا به عنوان رهبر بود. انتظار می‌رفت امام در علوم دینی دانا بوده و خود را به عنوان رهبر جامعه به اثبات برساند، حتی در صورت لزوم در میدان نبرد. یک مدعی امامت، با یک دعوت، ادعای خود را اعلام می‌کرد، و غالباً بیش از یک مدعی برایش وجود داشت. امامیه و زیدیه هر دو امامت را مبتنی بر نص پیامبر اسلام مبنی بر امامت اهل بیت او می‌دانند. امامیه معتقد است نص صریح پیامبر
بیت او می‌دانند. امامیه معتقد است نص صریح پیامبر دوازده نفر از عترت اش را جانشین خود معرفی کرده، ولی زیدیه معتقد است نص پیامبر به‌طور عام همهٔ فرزندان حسنی و حسینی فاطمه را در بر می‌گیرد. شروط امامت از دیدگاه زیدیه، فاطمی بودن، انتخاب از سوی مردم، اقدام به جهاد مسلحانه، امر به معروف و نهی از منکر، عالم دینی بودن طبق شعار «الرضا من آل محمد» است. برخی علمای زیدی به دلیل اعتقاد به قیام و امر به معروف آشکار امام، مهدویت را انکار می‌کنند و لازم نمی‌دانند. این مفهوم در مجموع جایگاه مهمی در اعتقادات زیدیه ندارد.
در مجموع جایگاه مهمی در اعتقادات زیدیه ندارد. فهرست امامان. امامت با علی بن ابی‌طالب آغاز شده و علاوه بر او، حسین بن علی هم از امامانی است که مورد تأیید اغلب زیدیان است ولی در مذاهب و شاخه‌های مختلف زیدی که در طول تاریخ وجود داشته‌اند، دربارهٔ امامت دیگر شخصیت‌های دارای داعیهٔ امامت اختلاف نظر وجود دارد. یکی دیگر از افرادی که تمامی زیدیان به امامت قبول دارند، زید بن علی است که قیام او را در ایجاد و استقلال مذهب زیدیه بسیار مهم می‌شمارند. در طول حکومت علویان در مراکش و طبرستان و گیلان نیز بسیاری به عنوان
در مراکش و طبرستان و گیلان نیز بسیاری به عنوان امام زیدی شناخته شدند. امامان زیدی یمن. پس از آن که یحیی الهادی الی الحق در سرزمین یمن مرکزی برای حکومت زیدیان ایجاد کرد، تمرکز پیروان این مذهب متوجه یمن شده و اکثر زیدیان به مرور عازم آن ناحیه شدند. پس از یحیی الهادی جانشینان او همواره مدعی توأمان حکومت و امامت بودند و این مسئله تا پیش از یکی شدن یمن وجود داشت. با نابودی کشور یمن شمالی و برافتادن پادشاهی متوکلی در آن کشور، حاکمان زیدی قدرت سیاسی خود را از دست دادند و پیروان زیدیه به یک اقلیت مذهبی در شمال یمن
و پیروان زیدیه به یک اقلیت مذهبی در شمال یمن بدل شدند.
مارتین استوئف () بازیکن سابق و مربی والیبال اهل بلغارستان است. او از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۵ عضو تیم ملی بلغارستان بود و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ هدایت تیم ملی والیبال بلغارستان را بر عهده داشت.
کیم هو چول () بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل کره جنوبی است. او در حال حاضر هدایت تیم هیوندای سئول را بر عهده دارد. کیم در دورانی که به عنوان بازیکن فعالیت داشت در باشگاه‌هایی همچون سیسلی و پارما عضویت داشت و در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۴ به عنوان بهترین بازیکن خارجی سری آ انتخاب شد. او مربی گری را با پارما آغاز کرد و در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ هیوندای را قهرمان وی لیگ نمود. کیم از در سال ۲۰۰۹ نیز سرمربی تیم ملی والیبال کره جنوبی بود.
تادایوشی یوکوتا () (۲۶ سپتامبر ۱۹۴۷ - ۹ مهٔ ۲۰۲۳) بازیکن و مربی والیبال اهل ژاپن بود. تادایوشی در زمان عضویت خود در تیم ملی والیبال ژاپن موفق شد به مدال طلا المپیک ۱۹۷۲ دست یابد و همچنین در المپیک ۱۹۸۶ مدال نقره را با ژاپن تجربه کند.
تاتسویا یوتا ( (متولد ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۴) بازیکن سابق و سرمربی فعلی والیبال اهل ژاپن است. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ سرمربی تیم ملی ژاپن بود.
ابوالفتح ناصر بن حسن بن محمد دیلمی (متوفی ۴۴۴ ق، ۱۰۵۲ م) روحانی، سیاستمدار و امام زیدی بود. او پس از ناکامی در دیلم، به یمن سفر کرد و توانست سراسر یمن را تحت کنترل خود درآورد ولی پس از آن شکست خورد و نهایتاً به قتل رسید. در خصوص ابتدای زندگی وی اطلاع زیادی موجود نیست. گفته شده در ۴۳۰ هجری قمری دعوت خود را در دیلم اعلان کرد. در ۴۳۷ قمری به البون یمن رفت و مردم را به قیام دعوت کرد تا قوانین کتاب و سنت و شرع را به پا دارد. با کشتار و خرابی فراوان، صعده را تسخیر کرد. مدتی بر یمن حکومت کرد تا با ظهور صلیحیان
کرد. مدتی بر یمن حکومت کرد تا با ظهور صلیحیان قدرتش افول کرد و از شهری به شهر دیگر فراری بود و کل یمن را از دست داد و خود او به همراه یارانش در نبردی در شهر عنس به قتل رسید. از وی آثاری باقی‌مانده که مهم‌ترین آنها تفسیری بر قرآن به نام "البرهان فی تفسیر القرآن" است که در کتابخانه‌های صنعا و برلین نگهداری می‌شود. نام و تبار. منابع گوناگون نام و نسب دیلمی را به اقوال گوناگون ثبت کرده‌اند؛ برخی نسب او را به حسن و برخی دیگر به حسین بن علی رسانده‌اند. همچنین نام او را به صورت‌های «ناصر بن حسن بن محمد»، «حسین بن
او را به صورت‌های «ناصر بن حسن بن محمد»، «حسین بن ناصر» یا «ابوالفتح بن ناصر» آورده‌اند. به «الناصر لدین‌الله» ملقب بود و خاندانش برای چندین نسل در شهر ابهر شناخته شده بودند. ظاهراً نخستین فرد مهاجر از اجداد ابوالفتح که به ابهر رفته، «ابوعلی محمد بن عبدالله بن احمد» نام داشت. ویلفرد مادلونگ در "ایرانیکا" نسب او را به صورت «ناصر بن محمد بن عیسی بن محمد بن عبدالله بن احمد بن عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب» شناسایی کرده است. زندگی‌نامه. از سال تولد ابوالفتح دیلمی اطلاعی به جای نمانده
از سال تولد ابوالفتح دیلمی اطلاعی به جای نمانده است و اطلاعات محدودی دربارهٔ دوران نخست زندگی او در دیلم (حوالی گیلان امروزی) باقی است. ابوالفتح در زادگاهش، دیلم، نزد عالمان زیدی تحصیل کرد. او در ۴۳۰ هجری قمری، در دیلم «"دعوت"» خویش را آشکار کرد ولی از چند و چون این دعوت و فعالیت‌های وی چیزی باقی نمانده است. ظاهراً قیام ابوالفتح با شکست مواجه شد و این اتفاق موجب مهاجرت او شد. در منابع محلی تاریخ شمال ایران نیز نامی از او برده نشده است. گویا پس از خروج از دیلم، به عراق و از آنجا به مکه رفته و پس از "حج"، به
به عراق و از آنجا به مکه رفته و پس از "حج"، به یمن هجرت کرد. پس از این هیچ گزارشی وجود ندارد که نشان دهد ابوالفتح دیلمی با دیلم مکاتبه‌ای کرده باشد. مهم‌ترین بخش زندگانی ابوالفتح که امروزه شناخته شده است، از هنگامی آغاز می‌شود که او به البون یمن مهاجرت کرد. ابن فند سال ورود ابوالفتح دیلمی به یمن را ۴۳۰ هجری و ابن قاسم آن را ۴۳۷ هجری گزارش کرده‌اند. در این دوره، زیدیان یمن دچار اختلاف‌های داخلی شده و با ظهور جریان حسینیه و دولت اسماعیلی صلیحیان، تضعیف شده بودند. ابوالفتح دیلمی با توجه به «شیوع فسق و
شده بودند. ابوالفتح دیلمی با توجه به «شیوع فسق و تبهکاری»، مردم را به قیام فراخواند و هدف خویش از این دعوت را برپا داشتن قوانین قرآن و سنت، عمل به احکام شرع و گسترش علم، اعلام کرد. وی مبلغان خویش را به مناطق مختلف قسمت علیای یمن فرستاد و دعوت‌نامه‌هایی خطاب به اهالی مناطق مختلف نوشت. پس از مدتی با کمک بنی همدان در لبون به جمع‌آوری لشکر پرداخت و به سوی شهر صعده که پناهگاه فرزندان الهادی الی الحق، اولین امام زیدی یمن بود، تاخت و پس از کشتار و خرابی بسیار، این شهر را به تصرف درآورد. سپس منطقهٔ ظاهر را مسخر
شهر را به تصرف درآورد. سپس منطقهٔ ظاهر را مسخر کرد و در ذئبین دژ مستحکمی احداث نمود. او توانست زیدیان را متحد کند و حمایت زیدیهٔ شمال یمن را نیز به خود جلب کند. ابوالفتح در شوال یا ذیقعده ۴۳۷ هجری، به سوی صنعا لشکر کشید و این شهر را نیز تصرف کرد. وی پس از ورود به صنعا و چیرگی یافتن بر خزاین شهر، توانست از جعفر ابن قاسم عیانی، رهبر زیدیان صنعا، بیعت بگیرد. ابوالفتح دو فرزند قاسم بن حسن عیانی را به عنوان نمایندهٔ خود در صنعا تعیین کرد و سعید بن یزید، اهل صحرای صنعا را به مقام "قاضی" شهر منصوب کرد. ابوالفتح
صنعا را به مقام "قاضی" شهر منصوب کرد. ابوالفتح پس از تسلط یافتن بر صنعا، رسماً به عنوان امام شناخته شد و ضمن تعیین مقامات شهر، مالیات اراضی و "زکات" را جمع‌آوری کرد. ابوالفتح سپس به ذئبین بازگشت و تا ماه صفر سال بعد در آنجا ماند و در ۴۳۸ هجری از ذئبین به حدان (در پایین وادی السر که سرزمین بنی حشیش بود)، سپس به عُلَب (در جنوب صنعا) رفت و دژ علب را بنیان نهاد. ابوالفتح با رؤسای قبایل عنس مذاکره کرد و ضمن گرفتن بیعت آنان، ۱۰۰ سواره نظام از این قبیله را به خدمت گرفت. تنها قبیلهٔ خولان در اطراف صعده بودند که به
گرفت. تنها قبیلهٔ خولان در اطراف صعده بودند که به علت کشته شدن تعداد زیادی از افراد قبیله‌شان حین نبرد صعده، حاضر به پذیرفتن امامت ابوالفتح دیلمی نشدند. در شرایطی که رقابت شدیدی میان گروه‌های مختلف قبیله‌ای برای تصرف صنعا وجود داشت، آل ضحاک به رهبری محمد بن قیس بن ضحاک، آل حاشد به رهبری ابن ابی حاشد و قبیلهٔ خولان با فرماندهی ابن ابی الفتوح هر یک به شکلی برای شکست دیلمی تلاش داشتند؛ شاید به همین خاطر بود که ابوالفتح دیلمی با جعفر بن قاسم متحد شد و او را امیر الامرای خود برگزید و یک چهارم مالیات را به او
الامرای خود برگزید و یک چهارم مالیات را به او سپرد. با این حال، اتحاد این دو از بین رفت و جعفر بن قاسم با ابن ابی حاشد متحد شده و علیه ابوالفتح دیلمی لشکر کشیدند. ابوالفتح که یحتمل در دژ علب به سر می‌برد، دستور به تخریب خانه‌های بنی حارث و بنی مروان داد. این عمل موجب خشم و نارضایتی ابن ابی الفتوح و ابن ابی حاشد شد و این دو به صنعا رفتند و والیان و کارگزاران ابوالفتح را برچیده و پیروان او را از شهر بیرون راندند و نامش را از خطبه حذف کردند. در پی شورش این دو، ابوالفتح دیلمی از دژ علب خارج شد و به سوی الجوف،
ابوالفتح دیلمی از دژ علب خارج شد و به سوی الجوف، البون و عنس بازگشت. جعفر بن قاسم به تعقیب او پرداخت و نبردهای بسیاری بین این دو بر سر تصرف استحکامات نظامی در اثافت و عجیب به وقوع پیوست. در سال ۴۳۹ هجری، قدرت ابوالفتح دیلمی با ظهور علی بن محمد صلیحی (بنیان‌گذار حکومت اسماعیلی مذهب صلیحیان) رو به افول نهاد؛ زیرا علی صلیحی توانست ناحیهٔ جبل مسار را بگیرد و با قدرت روزافزون خود، مردم را به گرد خود آورد. ابوالفتح از بیم حملهٔ صلیحی میان شهرهای بنی خولان و عنس و ذئبین مدام در حرکت بود تا سرانجام صلیحی بر صنعا و
ذئبین مدام در حرکت بود تا سرانجام صلیحی بر صنعا و سراسر یمن چیرگی یافت. ابوالفتح تا پیش از ۴۴۴ هجری، مدتی را به صورت مخفیانه می‌زیست. در ربیع‌الاول ۴۴۴ هجری علی صلیحی توانست صنعا را فتح کند. او ابن ابی حاشد را کشت و زمانی که شنید ابوالفتح دیلمی در شهر عنس حضور دارد، قصد حمله به آن شهر را کرد. ابوالفتح از روی ناچاری به نجاح، حاکم تهامه، نامه‌ای نوشت و او را علیه صلیحی برانگیخت. مکاتبات بین ابوالفتح دیلمی و نجاح منجر به حرکت لشکر انبوهی به سوی صنعا شد ولی برتری از آن صلیحی بود و سرانجام در اواخر ۴۴۴ هجری،
از آن صلیحی بود و سرانجام در اواخر ۴۴۴ هجری، صلیحی در شهر عنس با ابوالفتح و گروهی از یارانش به نبرد پرداخت. ابوالفتح و همراهانش در این نبرد کشته شدند. همراهان ابوالفتح در این نبرد حدود هفتاد تن بودند. از دلایل شکست نهایی ابوالفتح دیلمی، می‌توان به اختلافات درون زیدیه میان امیران و حاکمان، نبردهای متعدد و فرسایش لشکریان، عدم انسجام قبیله‌ها و ظهور صلیحیان اشاره کرد. مقبره. ابوالفتح دیلمی در محلی به نام نجد الجاح، نزدیک بلاد رداع، به قتل رسید. بنا به گزارش همدانی و جهنی، سر او از بدنش جدا شده و به صنعا برده
و جهنی، سر او از بدنش جدا شده و به صنعا برده شد و بدنش را جداگانه در افیق، از توابع عنس، دفن کردند. بعدها فرزند ابوالفتح، به نام محمد بن ناصر، جنازهٔ پدر را به ردمان، از توابع عنس، بُرد. بعدها، در قرن ۱۱ هجری بر مقبره‌اش بنایی ساختند که به «قاع دیلمی» مشهور شد. ابن قاسم در کتاب خود آورده است که قبر ابوالفتح و یارانش در ردمان، در عصر او، مکانی شناخته شده بود. از تبار ابوالفتح دیلمی، نسلی در یمن به جای مانده بود که به بنو دیلمی مشهور بودند و در ذمار افراد برجسته‌ای از آنان شناخته شده بودند. عقاید و آثار.
برجسته‌ای از آنان شناخته شده بودند. عقاید و آثار. ابوالفتح تألیفاتی داشته که مهم‌ترین آن‌ها، تفسیری بر قرآن در ۴ جزء است. نسخه‌ای خطی از این تفسیر با عنوان "البرهان فی تفسیر القرآن" در کتابخانه صنعا موجود است و برگی از آن به نام «تفسیر القرآن الکریم» در مجموعه‌ای در کتابخانه برلین نگهداری می‌شود. کتاب دیگری به نام "التفسیر الکبیر" نیز به او منسوب است که شاید نام دیگری برای "البرهان" بوده باشد. عبدالله بن احمد شرفی در "المصابیح الساطعه الانوار" از تفسیر "البرهان" دیلمی بارها استفاده و نقل قول کرده است. کتاب
دیلمی بارها استفاده و نقل قول کرده است. کتاب "العهد الاکید فی تفسیر القرآن المجید" کتابی منسوب به ابوالفتح دیلمی است که یحتمل بخشی از تفسیر او بوده است. این کتاب نسخهٔ خطی کوچک‌تری نسبت به "البرهان" است. احمد پاکتچی دربارهٔ این دو تفسیر می‌گوید: «ابوالفتح ناصر بن حسین دیلمی احیا کنندهٔ امامت زیدی در یمن با تألیف دو تفسیر بزرگ و کوچک، نه تنها روند تفسیرنویسی زیدیان را ادامه داد، بلکه میراث تفسیری شمال ایران را به یمن منتقل کرد… گفته می‌شود که تفسیر ابوالفتح دیلمی دربردارندهٔ نکات ظریف و دقت‌های تدبری شخص
دیلمی دربردارندهٔ نکات ظریف و دقت‌های تدبری شخص مؤلف در "قرآن کریم" بوده است» رساله‌ای به نام "مسائل قاسم بن العباس" وجود دارد که پاسخ ابوالفتح دیلمی به سؤالات فقهی و کلامی شاگردان اوست و نسخه‌ای از آن در موزه بریتانیا وجود دارد. علاوه بر این، متن کامل دعوت‌نامهٔ ابوالفتح دیلمی که مردم یمن را به قیام فراخواند، در "الحدائق الوردیه" آمده است. از دیگر آثار منسوب به او، "الرسالة المبهجه فی الرد علی الفرقه الضاله المجلجله" است که نسخه‌ای از آن در برلین موجود است. این رساله در رد جنبش مطرفیه نوشته شده است؛ اما
این رساله در رد جنبش مطرفیه نوشته شده است؛ اما با توجه به این که از آن در متون جدلی ضد مطرفیه نقلی نشده و مطرح نبودن مطرفیه در زمان حیات دیلمی، در صحت این انتساب تردید است. علاوه بر تألیفات ابوالفتح، نمونه‌هایی از شعرهای منتسب به او در آثار منصوربالله و ابن فند نقل شده است. مادلونگ، مورخ معاصر، در تحلیل آثار به جای مانده از ابوالفتح دیلمی، می‌نویسد: «دیدگاه‌های ابوالفتح به وضوح نشان‌دهنده تحصیلات او در میان زیدیان طبرستان و دیلمستان بود، اما به نظر می‌رسد که نسبتاً مستقل از مکتب اعتقادی خاصی بوده است. شاید
نسبتاً مستقل از مکتب اعتقادی خاصی بوده است. شاید تدریس او تا حدودی زمینه را برای معرفی نظام‌مند عقاید و ادبیات زیدیه دیلمی، در یمنِ عصرِ امامت متوکل احمد بن سلیمان (م. ۵۶۶) و منصور عبدالله بن حمزه (م. ۶۱۴)، آماده کرده بود.»
کوین هانسن (؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۸۲) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است. هانسن از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۱ عضو تیم ملی والیبال ایالات متحده آمریکا بود. او در المپیک ۲۰۰۸ به همراه دیگر بازیکن‌ها با آمریکا به مدال طلا رسید. کوین هانسن در دانشگاه استنفورد درس خود را در رشته اقتصاد به پایان رسانید و همچنین عضو تیم دانشگاه بود.
رسیان که بعدتر متوکلیان یا شاهان یمن خوانده شدند، رهبران مذهبی متعلق به شاخهٔ زیدیهٔ اسلام شیعه بودند. آنان از سال ۸۹۷ میلادی تلفیقی از حکومت مذهبی و سکولاریته را در بخش‌هایی از یمن تأسیس کردند. امامت آنان با شرایط مختلف تاب آورد تا این که انقلاب جمهوری‌خواهانهٔ ۱۹۶۲ سرنگونش کرد. الهیات زیدی با تأکید بر امام حی و حاضر به عنوان رهبر، با امامیه و اسماعیلیه تفاوت داشت. ابن خلدون ذکر می‌کند که این خاندان به ائمهٔ معمولاً بنو رسی یا رسی می‌گفتند. شاخهٔ رسی با امام منصور القاسم معروف به قاسمیان به حکومت رسید.
امام منصور القاسم معروف به قاسمیان به حکومت رسید. رسیان مشروعیت خود را از محمد پیامبر اسلام، اهل بیت او و سپس متأله برجستهٔ زیدی، قاسم بن ابراهیم الرسی می‌گیرند.
اسماعیل قمالی (آلبانیایی: [ismaˈil cɛmaːli] (16 ژانویه ۱۸۴۴–۲۶ ژانویه ۱۹۱۹) دیپلمات، سیاستمدار دولتمرد و پدر بنیانگذار آلبانی مدرن بود. او همچنین نویسنده اصلی اعلامیه استقلال آلبانی بود و پس از آن به عنوان اولین نخست‌وزیر و وزیر خارجه آلبانی در طول دوره ۱۹۱۲ میلادی تا ۱۹۱۴ میلادی خدمت کرد. قمالی که در شهر ولوره در خانواده‌ای ثروتمند توسکی متولد و بزرگ شد، علاقه به زبان‌های مختلف پیدا کرد و به زبان‌های فرانسوی، یونانی، ایتالیایی و ترکی عثمانی تسلط یافت و بعداً در استانبول حقوق خواند. او به سراسر اروپا، به
در استانبول حقوق خواند. او به سراسر اروپا، به ویژه بلژیک، فرانسه، انگلستان و ایتالیا سفر کرد و پس از انقلاب ترک‌های جوان به آلبانی بازگشت.
محمدجعفر امیرمحلاتی (زادهٔ ۱۳۳۱ در تهران) استاد دانشگاه و دیپلمات سابق ایرانی است. او از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۸ سفیر ایران در سازمان ملل متحد بود. محلاتی از امنای بنیاد فرهنگی ایلکس است و سابقاً در بخش مطالعات خاورمیانه و شمال آفریقا در کالج ابرلین تدریس می‌کرد. در پی کارزای که فعالانِ ایرانی مقیم خارج از کشور علیه تدریس او در کالج ابرلین به راه انداخته بودند و پس از افشای متهم شدن او به این که زمانی در دانشگاه کلمبیا به ازای نمره دادن به یک دانشجو از او رابطه جنسی مطالبه می کرده، ابرلین وی را در اواخر ۲۰۲۳ از
مطالبه می کرده، ابرلین وی را در اواخر ۲۰۲۳ از سمت عضو هیئت علمی معلق کرد و به مرخصی بدون حقوق فرستاد. طبق شواهد جمع‌آوری شده سازمان عفو بین‌الملل، محلاتی که در زمان اعدام‌های دسته‌جمعی در سال ۶۷ نماینده دائمی ایران در سازمان ملل در نیویورک بود، نقش فعالی در تلاش برای زیر سؤال بردن گزارش‌های معتبر گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران و تضعیف واکنش سازمان ملل ایفا کرد. وی در آذر ۱۳۶۷، گزارش‌های مربوط به اعدام‌های دسته‌جمعی را در جلسه‌ای با گزارشگر سازمان ملل رد کرد و به دروغ آنها را
با گزارشگر سازمان ملل رد کرد و به دروغ آنها را مرتبط با جنگ دانست. محلاتی همچنین در ۹ اسفند ۱۳۶۶، در نامه‌ای به عفو بین‌الملل مجدداً «وجود هرگونه اعدام سیاسی را تکذیب نموده» و اعدام شدگان را افرادی خواند که «به اعتراف خودشان در تهاجم علیه ایران، ۴۰۰۰۰ ایرانی را کشته‌اند». پس از انتشار این نامه گروهی از فعالانِ ایرانی آمریکایی کارزاری را علیه تدریس او در ابرلین آغاز کردند. محلاتی به یهودستیزی و بهائی‌ستیزی نیز متهم شده‌است. محلاتی دارای لیسانس اقتصاد از دانشگاه ملی ایران، کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از
دانشگاه ملی ایران، کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه اورگن و مدرک مهندسی از دانشگاه کانزاس است. او در سال ۱۳۷۸ دکترای مطالعات اسلامی را از دانشگاه مک گیل دریافت کرد. او در دانشگاه‌هائی چون کلمبیا، پرینستون، ییل و جورج تاون در زمینهٔ جهان اسلام تدریس کرده و در سال ۲۰۰۴ نیز در دانشگاه هاروارد فلوشیپ مطالعات ایرانی داشته‌است. او فرزند مجدالدین و نوهٔ بهاءالدین محلاتی، مرجع تقلید مقیم شیراز است. محلاتی برادر همسر سید حسین مدرسی طباطبایی، استاد دانشگاه پرینستون است. مجادلات. نامه سرگشاده به علی لاریجانی در
است. مجادلات. نامه سرگشاده به علی لاریجانی در مورد ایرانیان دوتابعیتی. بعد از گزارش رجانیوز در مورد مدیران دو تابعیتی محمدجعفر محلاتی نامه سرگشاده به این مضمون به علی لاریجانی نوشت که: او همیشه در تلاش برای معرفی دین اسلام به عنوان دین صلح دوستی بوده و در دانشگاه صدها دانشجو را با اسلام و صلح پژوهی آشنا می‌کند و پشیزی از دولت آمریکا نگرفته و هیچ نیتی جز گسترش صلح و دوستی در ساحت روابط بین‌الملل نداشته و ندارد مجادله در مورد اطلاع از اعدام‌های سال ۱۳۶۷. نشریه کیهان لندن پنج شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۹ برابر با ۲۵
کیهان لندن پنج شنبه ۷ اسفند ۱۳۹۹ برابر با ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ ترجمه گزارش خبرگزاری فاکس را منتشر کرد که در آن الی کوهانیم معاون ویژه سابق وزارت امور خارجه ایالات متحده برای نظارت و مبارزه با یهودستیزی، می‌گوید «رژیم ایران درگیر چیزیست که من «یهودی‌ستیزی افراطی» می‌نامم و سفیر سابق ایران در سازمان ملل نیز از این قاعده مستثنی نیست.» در این مقاله پژوهشی با استناد به مدارک سازمان ملل، محلاتی در سال ۱۹۸۳ فلسطین را سرزمین مسلمانان می‌خواند و اسراییل را رژیم صهیونیستی غاصب، در ارتباط با سرکوب ایرانیان بهائی می‌گوید