payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را که “آیا خودکشی، عملی از روی شجاعت است؟ ” را مورد توجه قرار داد. تا قرن ۱۹ دیدگاه‌ها در رابطه با خودکشی در اروپا از یک گناه به تنها دیوانگی محض دگرگون شدند. با آنکه در آن زمان هنوز خودکشی غیرقانونی بود، اما موضوع طنزپردازی‌های فراوانی شد. در سال ۱۸۷۹، در قوانین انگلیس، میان خودکشی و قتل تفاوت در نظر گرفته شد. با این وجود، حتی در آن زمان هم اموال فرد خودکش پس از مرگ توسط دولت ضبط می‌شد. در سال ۱۸۸۲ در انگلیس اجازه داده می‌شد که جسد فرد خودکش در هنگام روز دفن گردد و تا اواسط قرن ۲۰ خودکشی در بیشتر کشورهای
گردد و تا اواسط قرن ۲۰ خودکشی در بیشتر کشورهای غربی قانونی شد. خودکشی نظامیان. در تاریخ باستان برخی خودکشی‌ها پس از شکست در جنگ و برای فرار از نتایج آن همچون شکنجه شدن، مثله شدن و به بردگی کشیدن شدن توسط دشمن، صورت می‌پذیرفته است. به‌طور مثال قاتلان ژولیوس سزار، یعنی مارکوس یونیوس بروتوس و گایوس کاسیوس لونگینوس پس از آنکه در حمله فیلپی شکست خوردند، دست به خودکشی زدند. شورشیان یهودی در یک خودکشی گروهی در ماسادا به سال ۷۶ د. م و برای جلوگیری از برده‌شدن توسط سربازان امپراتوری روم خود را هلاک کردند. طی جنگ
سربازان امپراتوری روم خود را هلاک کردند. طی جنگ جهانی دوم خلبانان ژاپنی به جای تسلیم شدن، تا آخرین تن به پرواز کامی‌کازه‌ها ادامه دادند. تا پایان جنگ، نیروی دریایی ژاپن از این کامی‌کازه‌ها برای حمله به کشتی‌های متفقین بهره می‌برد. این سازوکار جنگی برگرفته از فرهنگ سامورایی بود که در آن، سربازان شکست خورده، برای فرار از ننگ اسیر شدن به دست دشمن، اقدام به هاراکیری می‌کردند. در دوران نوین حملات انتحاری بیش‌تر توسط اسلام‌گرایان افراطی انجام می‌پذیرد. با وجود آنکه عمل خودکشی در احکام اسلام منع شده و نوعی گناه
عمل خودکشی در احکام اسلام منع شده و نوعی گناه کبیره محسوب می‌شود، اما برخی روحانیون مسلمان این نوع عملیات را نه خودکشی بلکه عملیات استشهادی قلمداد می‌کنند. آن‌ها این‌طور استدلال می‌کنند که در خودکشی، فرد از روی ناامیدی و سیر شدن از دنیا جان خود را می‌گیرد ولی در عملیات شهادت‌طلبانه فرد هیچ میلی برای مردن ندارد و تنها به سبب شهادت این کار را می‌کند. لازم به تذکر است که همه روحانیون مسلمان چنین فکر نمی‌کنند. همچنین در طول تاریخ، جاسوس‌ها همواره با خود قرص‌هایی برای خودکشی حمل می‌کرده‌اند تا چنانچه دستگیر
برای خودکشی حمل می‌کرده‌اند تا چنانچه دستگیر شدند، هم به جهت لو ندادن اطلاعات و هم شکنجه نشدن، خودکشی کنند. حتی به برخی از این جاسوس‌ها دستور داده می‌شد که حتماً در صورت دستگیری خود را بکشند. به‌طور مثال فرانسیس گری پاورز یک قرص خودکشی با خود به همراه داشت، اما پس از دستگیری موفق نشد از آن استفاده کند. خودکشی معترضان اجتماعی. خودکشی بردگان در جنگ داخلی آمریکا به عنوان نوعی اعتراض اجتماعی در نظر گرفته شده است. برخی بردگان در آثار برخی مخالفان برده‌داری همچون ویلیام لیولد گریسون به عنوان کسانی که با مرگشان
ویلیام لیولد گریسون به عنوان کسانی که با مرگشان به ریاکاری در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اعتراض کرده‌اند، در نظر گرفته می‌شوند. برخی روحانیون بودایی در دهه ۱۹۶۰ همچون تچ کوانگ دوک در ویتنام جنوبی توجه جهان غرب را نسبت به اعتراضات علیه رئیس‌جمهور نگو دین دیم به وسیله خودسوزی جلب کردند. حوادث مشابهی در اروپای شرقی همچون مورد یان پالاخ پس از حمله پیمان ورشو به چکسلواکی اتفاق افتاد. در ۱۹۷۰ یک دانشجوی زمین‌شناسی یونانی به نام کستاس جورجاکیس در ایتالیا خود را به آتش کشید تا علیه نظامی‌گری در این کشور بیان
را به آتش کشید تا علیه نظامی‌گری در این کشور بیان کند. در طول انقلاب فرهنگی چین یعنی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶، مشاهیر، روشن‌فکران و نویسندگان بی‌شماری خودکشی کردند تا از پی‌گرد قانونی در امان بمانند. با این کار آن‌ها می‌خواستند گرفتار ارتش سرخ چین نشوند. برخی معتقدند بیش‌تر این خودکشی‌ها داوطلبانه و از روی میل شخصی نبوده و بلکه به سبب بدرفتاری‌ها صورت می‌گرفته است. به‌طور نمونه لاو شی یکی از بهترین نویسندگان قرن بیستم چین و فان چانگژیانگ روزنامه‌نگار چینی. الیاهو ریپز که در دانشگاه لاتویا و در رشته ریاضی تحصیل
ریپز که در دانشگاه لاتویا و در رشته ریاضی تحصیل می‌کرد، در ۱۳ آوریل ۱۹۶۹ اقدام به خودسوزی کرد تا علیه حمله پیمان ورشو به چکسلواکی اعتراض کرده باشد.
«میهن‌پرست» داستانی کوتاه در حدود ۵٬۵۰۰ کلمه از صادق هدایت در مجموعهٔ "سگ ولگرد" است. خلاصهٔ داستان. یک روز وزیر معارف (حکیم‌باشی پور) سید نصرالله ولی را که یکی از ادبای بانفوذ است احضار می‌کند تا او را برای مأموریتی فرهنگی به هند بفرستد. در کشتی عازم هند وقتی سید نصرالله می‌خواهد یادداشت‌های لازم برای مأموریتش را بنویسد تضاد درونی اش آشکار می‌شود. دریا او را گرفته‌است، دلتنگ خانواده است و به عدم صداقت همکاران و رئیس و رؤسایی مانند وزیر و تو خالی بودن تبلیغات دولتی دربارهٔ دستاوردهای بزرگ اجتماعی و فرهنگی
دولتی دربارهٔ دستاوردهای بزرگ اجتماعی و فرهنگی فکر می‌کند. می‌خواهد نطقی را که قرار است در بمبئی ایراد کند را آماده کند، اما چند کلمه بیشتر نمی‌شود. خسته و بدحال به هیچ کاری توفیق نمی‌یابد. بالاخره جلیقهٔ نجات را برمی‌دارد و دچار کابوس آتش گرفتگی کشتی می‌شود. فردا صبح او را مرده می‌یابند، در حالی که جلیقهٔ نجات خفتِ گردنش شده‌است. دو ماه بعد، وزیر معارف از مجسمهٔ یادبود او پرده برمی‌دارد و در مدح آن نابغهٔ میهن‌پرست سخن فرسایی می‌کند. نقدها. کاتوزیان «میهن‌پرست» را جزو داستان‌های هزل‌آمیز هدایت دانسته‌است.
را جزو داستان‌های هزل‌آمیز هدایت دانسته‌است. ظاهراً در این داستان سید نصرالله ولی اشاره به سید ولی‌الله نصر یکی از ادبای بانفوذ وقت دارد و حکیم‌باشی پور همان علی اصغر حکمت وزیر معارف وقت است که نویسنده بر سر موضوعی با وی اختلاف پیدا کرده بود.
نخل‌های پنهان (نام لاتین: ) یک سریال در ژانر درام نوجوان() محصول ایالات متحده آمریکا است که از تاریخ ۹ خرداد ۱۳۸۶ (۳۰ مه ۲۰۰۷) تا ۱۳ تیر ۱۳۸۶ (۴ ژوئیه ۲۰۰۷) بر روی شبکه سی‌دابلیو در آمریکا بر روی آنتن رفت و بعد از ۸ قسمت اولیه، کنسل شد. این سریال که ساخته کوین ویلیامسون است، داستان چند نوجوان را در شهر پالم اسپرینگز، کالیفرنیا دنبال می‌کرد. تولید. ریشه. این سریال به تهیه‌کنندگی لاینزگیت تلویزیون مراحل تولید خود را با نام موقت "پالم اسپرینگز"(لاتین: "Palm Springs") در اواخر سال ۲۰۰۶ شروع کرد. قسمت پایلوت
Springs") در اواخر سال ۲۰۰۶ شروع کرد. قسمت پایلوت سریال قبل از شروع پخش به سرقت رفت و در اینترنت پخش شد. در اوایل سال ۲۰۰۷ اعلام شد که سریال ۶ مارس ۲۰۰۷ پخش رسمی خود را آغاز خواهد کرد، ولی با پر شدن جدول پخش، در نهایت "نخل‌های پنهان" ۳۰ مه ۲۰۰۷، ساعت ۸ به وقت شرق آمریکا بر روی آنتن‌ها رفت. در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اعلام شد که سریال، زودتر از موعد مقرر، به پخش خود پایان خواهد داد. فیلمبرداری. به دلیل هزینه‌های بالا در شهر پالم اسپرینگز، کالیفرنیا، بجز بخش‌هایی از قسمت اول (صحنه‌های مرکز شهر،...)، سریال در یک استودیو
اول (صحنه‌های مرکز شهر،...)، سریال در یک استودیو در اوندیل، آریزونا فیلمبرداری شده‌است. پخش. "نخل‌های پنهان" پخش خود را ۳۰ مه ۲۰۰۷، ساعت ۸ به وقت شرق آمریکا بر روی شبکه سی‌دابلیو شروع کرد. به‌طور همزمان نیز در کانادا در شبکه سیتی()، و بعداً در شبکه‌های مختلف در کشورهای بلغارستان، برزیل و آمریکای لاتین، مجارستان، صربستان، پرتغال، سوئد، دانمارک، نروژ، اسپانیا، ایتالیا، لهستان، نیوزیلند، بریتانیا و آفریقای جنوبی پخش شد. یک شبکه استرالیایی نیز حق پخش این سریال را خریداری کرده‌است.
انتشارات جاویدان با نام پیشین انتشارات علمی یکی از زیر مجموعه‌های شرکت بازرگانی جاویدان می‌باشد که در سال ۱۳۰۰ توسط آقای محمدحسن علمی تاسیس گردید و در واقع ادامه راه پدرش در انتشارات بوده و از قدیمی‌ترین ناشران کتاب در ایران می‌باشد. مدیران این مؤسسه فرهنگی، برادران محمود، ابوالقاسم و محمد علمی بودند که محمود و ابوالقاسم در قیدحیات نیستند و در حال حاضر محمد علمی عهده دار این مسئولیت است. انتشارات علمی توسط حاج محمد اسماعیل علمی تاسیس گردید که او فرزند حاج میرزا علی اکبر کتابفروش خوانساری بود. پس از درگذشت
علی اکبر کتابفروش خوانساری بود. پس از درگذشت او در سال ١٣٢٠ هر یک از فرزندان او بصورت جداگانه کار انتشارت و چاپخانه را ادامه دادند. طی سال‌ها فعالیت فرهنگی بالغ بر هزار عنوان کتاب توسط این انتشارات به چاپ رسیده که عنوان بسیاری از آنها در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخ نشر ایران قرار دارد. از جملهٔ این کتاب‌ها می‌توان به خداوند الموت، امام حسین و ایران، مغز متفکر جهان شیعه، ملاصدرا، تاریخ سیاسی اسلام، نهج الفصاحه، شرح گلستان، شرح بوستان، از سیدضیاء تا بختیار، سردار جنگل، گلپونه‌ها، سری کتاب‌های صادق هدایت
سردار جنگل، گلپونه‌ها، سری کتاب‌های صادق هدایت و معروف‌ترین آن‌ها بوف کور، سری کتاب‌های صادق چوبک و همچنین کتاب‌های بزرگ علوی اشاره نمود.
یدالله طارمی (زاده ۲ اسفند ۱۳۱۱ – درگذشته ۱۹ تیر ۱۳۹۹) شاعر بومی‌سرای شیرازی بود که در دوم اسفندماه سال ۱۳۱۱ خورشیدی در شهر شیراز متولد شد. وی در تاریخ ۱۹ تیر ۱۳۹۹ به دلیل کهولت سن درگذشت. زندگی‌نامه. با استناد به شرح زندگی یدالله طارمی به قلم خودش، وی در تاریخ دوم اسفند ۱۳۱۱ در شیراز به دنیا آمده است و هنوز به سن سه سالگی نرسیده، مادرش را از دست می‌دهد. وی در شهر شیراز بزرگ می‌شود و پس از فراغت از تحصیل و گذراندن دوره سربازی به کار اداری در وزارت کشاورزی مشغول می‌شود. در تاریخ چهاردهم بهمن ماه ۱۳۳۶ با
مشغول می‌شود. در تاریخ چهاردهم بهمن ماه ۱۳۳۶ با احترام فقیری که آموزگار بوده است ازدواج می‌کند. حاصل این ازدواج، دو فرزند پسر به نام‌های پرویز و کورش است. یدالله طارمی از دوران نوجوانی علاقه به سرودن شعر پیدا می‌کند و این راه را ادامه می‌دهد که حاصلش سه جلد کتاب به نام های «نسیم دلگشا» و «بهار نارنج» همراه باسی دی، و کتاب سوم «شمیم نسترن» همه به گویش شیرازی است. کتاب چهارم را به نام «بانوی عشق» که مجموعه ای از غزل‌های غیرشیرازی است در سال ۱۳۹۰ آماده چاپ می‌کند. پرویز طارمی، فرزند یدالله طارمی، در مراسم
می‌کند. پرویز طارمی، فرزند یدالله طارمی، در مراسم آیین نکوداشت وی که پس از مرگش در شب شعر بهار نارنج برگزار شد، در مورد پیشینه خانوادگی وی گفت: پدرش، غلامحسین طارمی، تنها فرزند سرمست‌بیگ خان بهی و نوه محمدبیگ خان بهی بود. مادر غلامحسین طارمی، ماهرخ، فرزند حاج اسماعیل جراح است که از اطبای مشهور زمان خود بود که هم در دارالعلم شیراز و هم در هندوستان تحصیل طبابت کرده بود و درنتیجه هم در طب سنتی ایرانی و هم در طب آیوروِدای هندی استاد بود. ماهرخ شاید اولین زن طبیب در شیراز بود و پس از درگذشت حاج اسماعیل، سال‌ها
در شیراز بود و پس از درگذشت حاج اسماعیل، سال‌ها در همان محکمه پدرش طبابت می‌کرد. ماهرخ بود که وقتی یدالله در طفولیت مادرش را از دست داد به پرورش او و خواهر و برادرش پرداخت. یدالله طارمی حضور پررنگی در محافل و انجمن‌های شیراز، بخصوص انجمن های ادبی حافظ، خانه فریدون، و یاران یکشنبه داشت و آثارش در روزنامه‌ها و مجلات استانی و ملی منتشر می‌شد. تحصیلات. یدالله طارمی، آنطور که خودش می‌گوید، ابتدا به مکتب‌خانه رفت اما هنگام باز شدن یک مدرسه در محله، به کلاس سوم ابتدایی وارد شد. سپس دوره‌ی اول متوسطه را در
سوم ابتدایی وارد شد. سپس دوره‌ی اول متوسطه را در مدرسه‌ای نزدیک آرامگاه شاه منظر گذراند و سپس از دبیرستان شاپور دیپلم گرفت. او در سال ۱۳۴۰ با شرکت در دوره‌ی مکاتبه‌ای، فوق‌دیپلم مدیریت گرفت و سرانجام در سال ۱۳۵۷ در پست معاونت اداری اداره‌ی کشاورزی بازنشسته شد. سرودن شعر. بنا به گفته خودش، طارمی سرودن شعر را از نوجوانی آغاز کرد. او در شاخه نوجوانان هیئت متوسلین به حضرت زهرا عضو بود و اولین شعرش را در قالب مرثیه‌ای برای عاشورا سرود که در مسجد وکیل و در نزد عزاداران و سید نورالدین حسینی الهاشمی خواند. این
عزاداران و سید نورالدین حسینی الهاشمی خواند. این جرقه‌ای برای سرودن شعر بود. او راه خود را در سرودن شعر ادامه داد و پس از استخدام در اداره کشاورزی در انجمن ادبی حافظ فعالیت می‌کرد. او همزمان در روزنامه های جهان‌نما، پارس و بهار ایران نیز مطالب ادبی، شعر و طنز می‌نوشت. ذوق شاعری طارمی و توانایی او در آفرینش مضامین نو در شعر از نوجوانی تحسین برانگیز بود. در آن ایام روزی در منزل سید نورالدین حسینی الهاشمی قصیده شیوایی را که سروده بود برای جمعی که در آنجا حضور داشتند می‌خواند و سید نورالدین می‌گوید که این شعر
داشتند می‌خواند و سید نورالدین می‌گوید که این شعر سزاوار صله است. یکی از تجار معتبر بازار که در جمع حضور داشته می‌گوید اگر اجازه بفرمایید هر چه در جیب دارم به عنوان صله به این شاعر جوان بدهم. از قرار آن تاجر سخاوتمند مبلغ پانزده تومان و چهار ریال همراه داشته و این مبلغ را که در آن زمان مبلغ بسیار قابل توجهی بوده است به طارمی نوجوان می‌دهد. او در راه بازگشت به منزل از جلوی یک کتابفروشی رد می‌شود. از قضا کتابفروش کتابخانه شخصی یکی از ادب دوستان شیراز را خریداری کرده بوده و در همان زمان در حال تحویل گرفتن
کرده بوده و در همان زمان در حال تحویل گرفتن محموله کتاب ها بوده است. یدالله طارمی به کتابفروش می‌گوید که امروز پانزده تومان و چهار ریال صله گرفته و پیشنهاد می‌کند که آن مجموعه کتاب را به همین قیمت از او بخرد. کتابفروش قدری مکث می‌کند و سپس با این پیشنهاد موافقت می‌کند. طارمی باربری می‌گیرد تا کتاب ها را به خانه ببرد و این سنگ بنای کتابخانه شخصی یدالله طارمی می‌شود، کتابخانه‌ای که تا پایان عمر مدام به عناوین آن اضافه می‌کرد و با عشق و علاقه و وسواس از آن نگهداری می‌کرد. سرودن شعر شیرازی. نقطه عطف دوران هنری
می‌کرد. سرودن شعر شیرازی. نقطه عطف دوران هنری طارمی سال ۱۳۷۳ است، زمانی که یکی از آشنایان یکی از کتاب های شعر شیرازی بیژن سمندر را از او خواست و جست وجوی او برای یافتن آن در بازار کتاب بی‌نتیجه ماند. این کمیابی که نتیجه استقبال مردم از شعر شیرازی بود و همچنین تشویق‌های کورش، پسرش، و اشرف رحمانی، عروسش، او را به سرودن شعر شیرازی در ادامه راه بیژن سمندر وا داشت. آشنایی طارمی با بیژن سمندر از زمانی آغاز می‌شود که یدالله طارمی سرپرست سپاهیان ترویج و آبادانی استان فارس بود و بیژن سمندر دوره خدمت خود را به عنوان
فارس بود و بیژن سمندر دوره خدمت خود را به عنوان سپاهی ترویج و آبادانی در شیراز می‌گذراند. علاقه مشترک این دو به شعر و ادبیات موجب برقراری پیوند دوستی میان آنان شد و این دوستی تا پایان عمر بیژن سمندر ادامه داشت استقبال بی‌نظیر مردم و انجمن‌های ادبی در شیراز و سایر شهرهای ایران طارمی را تشویق کرد تا کار سرودن شعر شیرازی را با جدیت بیشتری دنبال کند. از سال ۱۳۷۸ تا کنون سه مجموعه شعر «نسیم دلگشا»، «بهار نارنج» و «شمیم نسترن» با لهجه شیرازی از وی منتشر شده است. انتشار مجموعه صوتی «بهار نارنج» با صدای این شاعر
انتشار مجموعه صوتی «بهار نارنج» با صدای این شاعر در فضای مجازی با استقبال کم‌نظیری روبرو شده و اشعار وی دهان به دهان می‌چرخد. در این مجموعه، اشعار با مضمون عمدتاَ عاشقانه و طنزآمیز با لهجه شیرازی به نظم درآمده و پس از هر شعر واژه‌های آن شرح داده شده‌است. شعرهای گویشی یدالله طارمی به چاپ های مکرر رسیده و الگوی بسیاری از شاعران بومی سرا شده‌است. نکوداشت. در سال ۱۳۹۴ در قالب برنامه شب‌های هنر و ادبیات استان فارس، که توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس برگزار می‌شود از این شاعر تقدیر شد. کوروش کمالی
برگزار می‌شود از این شاعر تقدیر شد. کوروش کمالی سروستانی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران مرکز فارس، در این مراسم گفت: «با شعرهای شیرازی طارمی با اصطلاحات اصیل شیرازی آشنا می‌شویم و نوع نگاه ایشان به فرهنگ شیراز نشان از تیزبینی این استاد برجسته فولکلور دارد.» بهزاد مریدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، گفت: «اشعار استاد طارمی پیوند دهنده نسل گذشته شیراز با نسل جدید است.» جمال زیّانی، پژوهشگر فرهنگ عامه، با بیان اینکه ۶۰ سال است طارمی را می‌شناسد، هنرمندان را به دو گروه چکیده هنر و چسبیده به هنر تقسیم
را به دو گروه چکیده هنر و چسبیده به هنر تقسیم کرد و گفت: طارمی چکیده هنر است، شاعری فطری که در محله بالا کف شیراز زاده شد و در بین مردم خوب و اصیل این محله بالید و واژه‌ها را از دهان اهالی خانه و محله و شهر شنید و با آن‌ها سخن گفت. وی یدا لله طارمی را شاعر عاشقانه‌ها نامید که اشعارش سبک خاصی دارد و همچون رباعی می‌ماند که سه مصرع مقدمه است و مصرع آخر ضربه را به مخاطب وارد می‌کند. نظر دیگران در باره او. امین فقیری، نویسنده اهل شیراز، در باره یدالله طارمی و شعرهای شیرازی او می گوید: «او شاعری خوش قریحه و مسلط
شیرازی او می گوید: «او شاعری خوش قریحه و مسلط به واژگان مصطلح شیرازی بود. شعرش راحت و قابل فهم است. اگر اشعارش را به نثر می نوشت، اکنون دفتر پرباری از داستان های پرمغز و لطیف شیرازی داشت، داستان هایی که در آن ادبیات عامه حرف اول را می زد. شعر یدالله طارمی شعری روایی است و در آخر به مسئله ای نامنتظر روبرو می شویم که جهان ذهنی شنونده یا خواننده را دگرگون می کند، همان کاری که در داستان ای دو موپاسان و اوهنری و چخوف می کردند.» ابوالقاسم فقیری، نویسنده و فارس‌شناس اهل شیراز، در باره یدالله طارمی می گوید: با
اهل شیراز، در باره یدالله طارمی می گوید: با یدالله طارمی هم محله بودیم و خانه مان دیوار به دیوار بود. در خانه طارمی درخت سیبی بود و خانه شان معروف بود به «خونه ی سیبی ها». یدالله پنج سال از من بزرگ تر بود و ما همبازی نبودیم. وی می گوید از زمانی با یدالله طارمی شاعر آشنا می شود که شعرهای فکاهی او را در روزنامه جهان نما می خواند. وی می گوید یکی از ویژگی های شعر یدالله طارمی سادگی بیانش است. ویژگی دیگر این است که چون طارمی با فرهنگ مردم شیراز فوق العاده آشنا بود به همین دلیل شعرهایش خیلی زود به دل می نشیند.
بود به همین دلیل شعرهایش خیلی زود به دل می نشیند. او برای سرودن شعر مطالعه می کرد و به جستجوی واژگان محلی می رفت، واژگانی که طرد شده بودند. ویژگی دیگر او این است که طارمی شاعر بود. «بعضی ها می نشینند و شعر می سازند اما شعر به گمان من ساختنی نیست. شعر باید زایشی طبیعی داشته باشد. شعر طارمی ساده، بی ریا، مهربان و خوش برخورد است.» از ویژگی های دیگر شعر او این است که در اکثر شعرهایش قسمت پایانی شعر یک گره گشایی دارد و قفل شعر را باز می کند و نتیجه ای به خواننده ارائه می کند. نمونه اشعار. این شعر نمونه ای از
ارائه می کند. نمونه اشعار. این شعر نمونه ای از اشعار شیرازی یدالله طارمی است که در کتاب «بهار نارنج» چاپ شده است: دِلُم بَرَت پَر ميزَنه بعضى وَختا كه دلُم خيلى بَرَت پَر میزنه تو خيال مي‌یارَمِش دَمِ خونَه‏ تون در ميزنه بُو دو صد ناز و نوازش درِ روش واز ميكنى او ئى مُوْقُو نفَسِش مِث دل كفتر ميزنه مي‌شينَم چيشُمِ مي‌بندَم تو رِ پَلوش مي‌شونَم تُ بُخُوىْ حَرفوىِ خوب خوب مِث پيشتر ميزنه ميگه از طعمِ او حرفا هَنو دَنُم شيرينه خاطرات خوبِ تو هر رو بهم سر ميزنه هِى واسَه‏ ت می‌شْماره از آرزووُىْ دور و دراز
هِى واسَه‏ ت می‌شْماره از آرزووُىْ دور و دراز بعضى حرفا رِ او كم‏كم بُو چيشُوىْ تَر ميزنه وختى آخِر می‌رسيم اونجُو كه قَر كِردى اَزِش درد و داغِش به دلُم هزار تُ خنجر ميزنه دلِ سَرخورده بازَم پُومی‌شه می‌یاد كُنجِ سينَه‏ م می‌شينه سَر به ديوال بالُوىْ تو كافَر ميزنه شهريور 1378 این شعر نمونه ای از غزل‌های اوست از کتاب «بانوی عشق»: انتظار بی‌ثمر بس كه از زخم زمانه مانده بر جانم اثر هيچ زخم خنجری در من نگردد كارگر روزهای عافيت را بس كه ماندم منتظر چشم من خو كرده با اين انتظار بی‌ثمر اشك‌ها افشانده‌ام بر خاك
با اين انتظار بی‌ثمر اشك‌ها افشانده‌ام بر خاك دشت زندگی تا شود روزی نهال آرزوها بارور اين تن رنجور من يادآور نامردمی‌ست همچو سرو سرنگون در دشت خشك كاشمر خوش‌خيالی‌های غم را بين كه با اين سابقه باز از خودكامگی بر قتل من بسته كمر همچنان تا قله اميد پر خواهم كشيد برق ناكامی بسوزاند مرا گر بال و پر
دراکون اولین قانون‌گذار ثبت‌شده در تاریخ آتن در یونان باستان است. او در قرن هفتم پیش از میلاد می‌زیست. دراکون مجموعه قوانین مکتوبی را تدوین کرد که جایگزین قانون شفاهی و دشمنی‌های خونی بین قبایل یونانی شد. احکام قوانین تنها در صورتی اجرا می‌شدند که توسط دادگاه صادر شده باشند. قوانین دراکون بسیار سختگیرانه و ظالمانه بودند و مجازات بیشتر جرایم مرگ بود. امروزه قانون دراکونی به قانونی گفته می‌شود که مجازات نسبت به جرم، شدید باشد. قوانین دراکون. قوانینی که دراکون مدون کرد به اولین قانون اساسی آتن مبدل شد. در
مدون کرد به اولین قانون اساسی آتن مبدل شد. در قوانین دراکون چند نوآوری دیده می‌شود: با وجود این، قوانین دراکون به‌شدت سختگیرانه بودند. مثلاً هر بدهکاری که شأن اجتماعی‌اش از طلبکار پایین‌تر بود، باید به بردگی تن می‌داد. اما مجازات مقروضان به طبقات پایین‌دست جامعه بسیار سهل‌گیرانه‌تر بود. جرایمی کوچک چون «دزدیدن کلم» با مجازات مرگ پاسخ داده می‌شد. پلوتارک دربارهٔ کاربرد دلبخواهی و آزادانه مجازات مرگ در قوانین دراکون می‌گوید: از خود دراکون پرسیدند که چرا برای بیشتر جرایم مجازات مرگ را تجویز کرده‌است و او پاسخ
جرایم مجازات مرگ را تجویز کرده‌است و او پاسخ داد که مجازات مرگ را برای جرایم جزئی، مناسب و بجا تشخیص داده و لذا مجبور شده‌است که برای جرایم مهمتر نیز همان مرگ را تجویز کند چون مجازات سخت‌تری نیافته‌است. سولون در اوایل قرن ششم پیش از میلاد همهٔ قوانین دراکون بجز قتل را ملغی اعلام کرد.
پوسوله (؛ ؛ نام‌های دیگر: pozolé ،pozolli یا posole) نام یک سوپ یا خورش سنتی در کشور مکزیک است که اهمیت آئینی و مذهبی دارد. پوسوله را با هومینی و گوشت (معمولاً گوشت خوک) در ترکیب با چاشنی‌هایی نظیر سیر، پیاز، فلفل تند، ترب، آووکادو، سالسا یا لیموترش سبز تهیه می‌کنند. نام این غذا، در یکی از کتاب‌های مردم‌نگارِ پیشگام و کشیشِ مُبلغ فرقه فرانسیسکن «برناردینو دِ ساگوون» در حوالی سال ۱۵۰۰ میلادی ذکر شده است. پس از استعمارگری و کوچ اسپانیایی‌ها به مکزیک، اجزاء تشکیل‌دهندهٔ این غذا تغییراتی کرد، اما ذرت آن باقی
این غذا تغییراتی کرد، اما ذرت آن باقی ماند. پوسوله در مناطق مختلفی از مکزیک همچون سینالوآ، میچوآکان، گررو، ساکاتکاس، خالیسکو، مورلوس، ایالت مکزیک، مکزیکو سیتی و همچنین رستوران‌های مکزیکی در سرتاسر دنیا سرو می‌شود. در کشور مکزیک، این غذای سنتی را در جشن‌ها و مراسمی همچون عروسی، جشن تولد، کویینسس (جشن پانزده سالگی) و جشن سال نو سرو می‌کنند. یادآور می‌شود که ذرت در میان آزتک‌ها، گیاهی مقدس بود و آنرا فقط در مراسم خاصی مصرف می‌کردند.
بر پایه تخمین‌ها سالیانه نزدیک به ۱ میلیون تن در سراسر جهان خودکشی می‌کنند. گفته می‌شود تا ۲۰۲۰ این رقم به ۱٫۵ بالغ خواهد شد. در سراسر جهان، خودکشی سوین سبب مرگ در میان افراد ۱۵ تا ۴۴ سال است. اقدام به خودکشی، ۲۰ برابر خودکشی‌های موفق است. همه‌گیری خودکشی در یک جامعه بسته به کاراهای گوناگونی است. اختلال افسردگی اساسی یکی از مهم‌ترین این کاراها است. سوء مصرف مواد، بیماری حاد و ضعف شدید نیز از دیگر عوامل هستند. کشورهای اروپای شرقی و آسیای شرقی بالاترین نرخ خودکشی را در جهان دارا هستند و کشورهای آمریکای لاتین
را در جهان دارا هستند و کشورهای آمریکای لاتین نیز پایین‌ترین نرخ را. تاثیر جنسیت بر خودکشی بسیار زیاد است. زنان در سراسر جهان بیش‌ترین «اقدام به خودکشی» را دارند در حالی که مردان بیش‌ترین نرخ «خودکشی موفق» را دارا هستند. نمای کلی. در بیش‌تر کشورها نرخ خودکشی بالاتر از نرخ قتل است. در گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) به سال ۲۰۰۶ آمده که سالیانه نزدیک به ۱ میلیون تن در جهان خودکشی می‌کنند که این رقم بیش از قتل و تلفات جنگ است. نمودارها حاکی از آن هستند که در هر ۴۰ ثانیه یک تن در جهان خودکشی می‌کند. طبق گزارش
۴۰ ثانیه یک تن در جهان خودکشی می‌کند. طبق گزارش مؤسسه ملی سلامت روان همه‌گیری خودکشی به‌ویژه در میان جوانان موضوعی مهم است. نوجوانان ممکن است با مشاهده خودکشی کاراکتری در ادبیات و فیلم یا حتی خودکشی فردی در دنیای واقعی، مثلاً خودکشی یک فرد مشهور، تحریک به انجام آن شوند. برپایه ناحیه. نرخ خودکشی در کشورهای حوزه دریای بالتیک سالیانه ۴۰ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود. کم‌ترین نرخ خودکشی را کشورهای کارائیب و در میان هندیان غربی و برخی کشورهای آسیایی می‌توان یافت. سالیانه در روسیه نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ تن خودکشی می‌کنند.
در روسیه نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ تن خودکشی می‌کنند. این رقم برای ایالات متحده آمریکا ۳۰٬۰۰۰ تن است. همه‌ساله در ژاپن نیز ۳۰٬۰۰۰ تن خود را می‌کشند و در جمهوری خلق چین نیز ۲۵٬۰۰۰ تن. در جهان غرب مردان ۴ برابر زنان خودکشی می‌کنند. زنان بیش‌تر ترجیح می‌دهند خودکشی نمایشی کنند. کشورهایی که در گذشته در بلوک شرق تقسیم‌بندی می‌شدند دارای بالاترین نرخ خودکشی در جهان هستند. نرخ خودکشی در کره جنوبی بالاترین در میان کشورهای آسیای شرقی است. آمریکای لاتین کم‌ترین نرخ خودکشی را دارد. جمهوری خلق چین تنها کشوری در دنیاست که نرخ
دارد. جمهوری خلق چین تنها کشوری در دنیاست که نرخ خودکشی موفق زنان در آن از مردان بسیار بالاتر است. دین. در مقایسه با سایر کشورها، دولت‌های خداناباور، مانند جمهوری خلق چین، بالاترین میزان خودکشی را دارند (۲۵٬۶ در هر ۱۰۰ هزار نفر). فیل زاکرمن، جامعه‌شناس، در یک مطالعه جهانی در مورد بی‌خدایی، خاطرنشان کرد کشورهایی که سطوح بالاتری از بی‌خدایی دارند، میزان بالاتری از خودکشی را در مقایسه با کشورهایی با سطوح بی‌خدایی از نظر آماری ناچیز دارند. کاراهای مردم‌نگاری. جنسیت و خودکشی. در ایالات متحده آمریکا، مردان چهار
و خودکشی. در ایالات متحده آمریکا، مردان چهار برابر زنان بر اثر خودکشی موفق می‌میرند. این در حالی است که زنان بیش از مردان اقدام به خودکشی می‌کنند. نسبت خودکشی مردان به زنان در همه سنین در این کشور گاهی ۳:۱ و گاهی حتی تا ۱۰:۱ هم می‌رسد. این نسبت در دیگر کشورهای غربی نز تا حدی به همین شکل است (۳ یا ۴ به ۱). خودکشی هشتمین عامل مرگ مردان و نوزدهمین عامل مرگ زنان در آمریکا است. نژاد و خودکشی. در سال ۲۰۰۳ و در ایالات متحده، نرخ خودکشی سفیدپوستان و آسیایی‌ها، ۲٫۵ برابر سیاهان و اسپانیایی‌ها بود. در غرب جهان همه
برابر سیاهان و اسپانیایی‌ها بود. در غرب جهان همه ساله شمار خودکشی‌های گزارش شده رو به افزایش است. جهت‌گیری جنسی و خودکشی. نرخ خودکشی میان زنان همجنس‌گرا، مردان همجنس‌گرا و دوجنس‌گراها در مقایسه با دگرجنس‌گراها بیش‌تر است. آمار خودکشی براساس جنسیت نشان می‌دهد نرخ خودکشی زنان هم‌جنس‌گرا با زنان دوجنس‌گرا تفاوت زیادی ندارد اما در مقایسه با مردان هم‌جنس‌گرا و دوجنس‌گرا بیش‌تر است. زنان هم‌جنس‌گرا، به میزان ۰٫۸ تا ۱٫۱ برابر و مردان هم‌جنس‌گرا ۱٫۵ تا ۲٫۲ برابر بیش‌تر از دیگران خودکشی می‌کنند. در میان این زنان
بیش‌تر از دیگران خودکشی می‌کنند. در میان این زنان بیش‌ترین نرخ ۴٫۶ و مردان ۱۴٫۶ است. یکی از دلایلی که هم‌جنس‌گرایان زن و مرد اقدام به خودکشی می‌کنند این است که آن‌ها، نسبت به هم‌جنس‌گرایانی که خودکشی نکرده‌اند بیشتر مورد مخالفت‌های ضد همجنس‌گرایی قرار می‌گیرند و در نتیجه مهارت کم‌تری در برخورد با تبعیض، به حاشیه رانده شدن و تنهایی دارند. در مطالعه‌ای مشخص شد که هم‌جنس‌گرایان و دوجنس‌گرایان مرد جوان که اقدام به خودکشی نموده‌اند، بیش‌تر نقش‌های جنسیتی زنانه داشته‌اند. این دسته از افراد بیش‌تر مورد آذار و
داشته‌اند. این دسته از افراد بیش‌تر مورد آذار و اذیت جنسی و سوء مصرف مواد قرار داشته‌اند و نیز بیش‌تر به سبب رفتار نامناسب دستگیر شده‌اند. یک مطالعه نیز نشان داد که در میان بزرگ‌سالان نروژی، گرایش جنسی، یک عامل در پیش‌بینی خودکشی به‌شمار می‌آید. در دانمارک نرخ خودکشی مردان هم‌جنس‌گرا ۸ برابر مردان دگرجنس‌گراست و تنها ۲ برابر نرخ خودکشی مردانی است که هرگز ازدواج نکرده‌اند. کاراهای اجتماعی و خودکشی. میزان بالایی از همبستگی ملی و اجتماعی، خطر خودکشی و در نتیجه بحران خودکشی را کاهش می‌دهد. خودکشی در میان
نتیجه بحران خودکشی را کاهش می‌دهد. خودکشی در میان بازنشستگان، بیکاران، فقیرها، بیوه‌ها، حاشیه‌نشینان، خانواده‌های بی‌بچه یا پدر و مادرانی که همه فرزندانشان خانه را ترک گفته‌اند و دچار نشانگان آشیانه خالی هستند و به‌طور کل آن‌ها که تنها هستند، بالاترین آمار را دارد. همچنین نرخ خودکشی در زمان‌هایی که بحران‌های اقتصادی یا کمینه بی‌ثباتی اقتصادی روی می‌دهد، افزایش می‌یابد. با وجود آنکه فقر یک کارای مستقیم خودکشی نیست، اما خطر آن را افزایش می‌دهد. پژوهش‌های همه‌گیرشناسی نشانگر آنند که خودکشی با سطح سواد، وضعیت