payamvha/North_RAG huggingface dataset:
BDSM نیز استفاده می‌شود در ژاپن. در ژاپن با کاهش نرخ زاد و ولد و بیش از ۲۵ درصد از جمعیت بالای ۶۵ سال، پوشک بزرگسالان بیشتر از پوشک بچه فروخته می‌شود.
علیرضا اسلامیان (زاده ۱۳۳۷ در قم) مجتهد، عضو پیشین مجلس خبرگان رهبری، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و عضو مجمع مشورتی فقهی شورای نگهبان است. وی نماینده مردم استان چهارمحال و بختیاری در دوره های چهارم و پنجم مجلس خبرگان رهبری بود.
سینمای هلند () به صنعت فیلم در هلند اشاره دارد. از آن‌جا که صنعت فیلم هلند کوچک است و تقریباً هیچ بازار بین‌المللی برای این فیلم‌ها وجود ندارد، فیلم‌ها به بودجه دولتی متکی هستند. این بودجه می‌تواند از طریق صندوق فیلم هلند یا شبکه‌های پخش عمومی تأمین شود. در سال‌های اخیر، دولت هلند چترهایی مالیاتی برای حمایت از فیلم‌سازی خصوصی در هلند ایجاد کرده‌است. اولین فیلم هلندی، فیلم "ماهی‌گیر آشفته" اثر ماخیل هندریکوس لاده (۱۸۹۶) است. از فیلم‌سازان مطرح هلند می‌توان به مایک فان دیم، تئودور ون گوگ، مرلین گوریس، فونس
به مایک فان دیم، تئودور ون گوگ، مرلین گوریس، فونس رادماکرس و پل ورهوفن اشاره کرد. از میان برخی از مشهورترین فیلم‌های هلندی می‌توان به انیمیشن "پدر و دختر"، "هلندی سرگردان"، "آنتونیا"، "مصاحبه"، "مارینا"، "۱–۹۰۰" و "راحت‌الحلقوم" اشاره کرد.
پرویز شهدی مترجم ایرانی، متولد ۱۴ اسفند ۱۳۱۵ در مشهد.&lt;br&gt; پرویز شهدی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مشهد و تحصیلات دانشگاهی را در مقطع کارشناسی زبان و ادبیات فرانسه در دانشگاه تهران گذرانده و نیز دارای کارشناسی ارشد ادبیات تطبیقی از دانشگاه سوربن فرانسه می‌باشد. او پس از ۱۰ سال زندگی در فرانسه در سال ۶۳ به ایران بازگشت. وی پس از بازنشستگی از بانک ملی کار ترجمه را آغاز کرده است. از پرویز شهدی بیش از ۹۰ اثر ترجمه و منتشر شده است.
متروی لیل () سیستم قطارشهری زیرزمینی در شهر لیل، فرانسه است. این مترو که در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۶۰ ایستگاه و ۴۵ کیلومتر طول می‌باشد.
کاتبرت همیلتون (به زبان انگلیسی: Cuthbert Hamilton) (زادهٔ ۱۸۸۵ و فوت در سال ۱۹۵۹) نقاش بریتانیایی در ارتباط با جنبش دوران‌گری و بعد با گروه ایکس بود. او یکی از پیشگامان هنر انتزاعی در بریتانیا بود. کاتبرت همیلتون همانند ویندهام لوئیس در مدرسهٔ هنر اسلید هنرآموزی کرد و معاصر او بود. در ۱۹۱۲ او با ویندهام لوئیس در دکوراسیون کلوپ شبانه غار گوسالهٔ طلایی در لندن کمک کرد و در سال بعد به کارگاه‌های امگا پیوست. در سال ۱۹۱۳ ویندهام لوئیس با راجر فرای بر سر کمیسیون کارگاه امگا دچار اختلاف شدند. برای همین همیلتون به
امگا دچار اختلاف شدند. برای همین همیلتون به همراه دیگر نقاشان، ویلیام رابرتز، فردریک اچلز، ادوارد وادسورث و هنری گودیه-برژسکا کارگاه امگا را ترک کردند. آن‌ها به حمایت از ویندهام لوئیس پرداختند و در مارس ۱۹۱۴ زمانی که «مرکز هنر شورشی» را بنیاد نهاد به او پیوستند. همان هنرمندانی که بعداً جنبش هنری دَوَران‌گری یا ورتیسیسم را شکل دادند. همیلتون یکی از امضاءکنندگان بیانیه ورتیسیست بود و همچنین به نخستین شماره از مجلهٔ ورتیسیست «بلاست» کمک مادی کرده است. همیلتون در سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ در محلهٔ کِنزینگتون لندن
در سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ در محلهٔ کِنزینگتون لندن سفال‌گری یومن را باز کرد. او در جریان جنگ جهانی اول پاسبان ویژه بود. بعد از پایان جنگ کارش را با گروه جدید ایکس به نمایش گذاشت که به عنوان یک گروه آوانگارد توسط ویندهام لوئیس و ادوارد مک‌نایت کوفر شکل گرفته بود. او با دختر یک فعال بانفوذ بیمه ازدواج کرد و در سال ۱۹۲۰ سفال‌گری یومن را تعطیل کرد و تا آخر عمر کارهای هنری خود را در نمایشگاه‌های هنری شرکت نداد.
لیکا () رودی در کشور کرواسی که نام خود را از منطقه لیکا گرفته است. طول این رودخانه ۷۷ کیلومتر(۴۸ مایل) و مساحت آن ۱٬۰۱۴ کیلومترمربع (۳۹۲ مایل‌مربع) می‌باشد. لیکا در نزدیکی روستای کالجیک و در دامنه کوه ولبت قرار دارد.
گرینویچ، کنتیکت (به انگلیسی: Greenwich) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است. خصوصیات. گرینویچ ۱۷۴٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۶۲٬۳۹۶ نفر جمعیت دارد و ۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیوزاریِم یک سردۀ بزرگ از کپک‌هاست که بخشی از گروهی که اغلب به عنوان هایفومایسیتیز می‌شناسند است که به طور گسترده‌ای در خاک گسترش می‌یابد و با گیاهان درگیر می‌شود. برخی از گونه ها مایکوتوکسین ها را در غلات تولید می کنند که می تواند سلامت انسان و حیوانات را در صورت وارد شدن به زنجیره غذایی با خطر مواجه کند. سموم اصلی تولید شده توسط این گونه Fusarium عبارتند از: فومونیزین ها و ترشیوتن ها. با وجود اکثر گونه های ظاهرا بی ضرر، برخی از گونه های Fusarium و گروه های زیرمجموعه از مهمترین پاتوژن های قارچی گیاهان و
زیرمجموعه از مهمترین پاتوژن های قارچی گیاهان و حیوانات هستند. نام این جنس از واژه یونانی Fusus به معنای دوک گرفته شده است.
مسکو اشک‌ها را باور ندارد () فیلمی در ژانر رمانتیک به کارگردانی ولادیمیر منشوف است. از بازیگران آن می‌توان به آلکسی باتالوف و اولگ تاباکف اشاره کرد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان ۱۹۸۰ شده‌است. گفته می‌شود رونالد ریگان پیش از ملاقات با سران شوروی و گفتن جملهٔ تاریخی «آقای گورباچف، آن دیوارها را فرو بریز»، بارها این فیلم را تماشا کرده بود تا درک نسبی از سبک زندگی و روحیه و آمال مردم شوروی در آن دوران پیدا کند.
شخصیت () فیلمی هلندی-بلژیکی به کارگردانی مایک فان دیم است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی ۱۹۹۷ شده‌است.
متروی لیون () سیستم قطارشهری در شهر لیون، فرانسه است. این مترو که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شده دارای ۴ خط، ۴۰ ایستگاه و ۳۲٫۱ کیلومتر طول می‌باشد.
ماساجی کیتانو (؛ ؛ – ) یک پزشک، میکروب‌شناس و سپهبد ارتش امپراتوری ژاپن بود. او فرماندهٔ دوم «واحد ۷۳۱»، یک تشکیلات مخفیانه تحقیقات و توسعه سلاح‌های میکروبی و شیمیایی بود که مسئول انجام برخی از بدنام‌ترین جنایات جنگی ژاپن در دوران جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. کیتانو دانش‌آموختهٔ دانشگاه توکیو در رشتهٔ پزشکی بود و در سال ۱۹۱۹ میلادی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۲۱ به عنوان جراح و با درجهٔ ستوانی وارد ارتش شد و در سال ۱۹۳۲، به بیمارستان شماره یک ارتش ژاپن در توکیو رفت. سپس بیمارستان
شماره یک ارتش ژاپن در توکیو رفت. سپس بیمارستان مذکور را ترک کرد و به دانشکدهٔ پزشکی ارتش پیوست. در سال ۱۹۳۶، او را به مانچوکوئو که بخشی از امپراتوری ژاپن بود اعزام کردند و به عنوان استاد رشتهٔ میکروب‌شناسی در «دانشکدهٔ پزشکی مانچو» مشغول به کار شد. در سال ۱۹۴۲ میلادی، وی را به سِمَتِ فرماندهٔ دوم «واحد ۷۳۱» گماشتند. فرماندهٔ پیشین این مرکز، سپهبد شیرو ایشی بود. در آوریل ۱۹۴۵ میلادی کیتانو را به درجهٔ سپهبدی ارتقاء دادند و نیز به فرماندهیِ «سپاه سیزدهم پزشکی ارتش» منصوب کردند. پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵،
ارتش» منصوب کردند. پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵، وی را در کمپ اسرای جنگی در شانگهای زندانی کردند. همچون سایر پرسنل این واحد نظامی، کیتانو را نیز در ژانویه ۱۹۴۶ به ژاپن بازگرداندند. پس از بازگشت، کیتانو در شرکت داروسازی «صلیب سبز» مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۹ میلادی، او به ریاستِ این شرکت در توکیو رسید. کیتانو مسئولِ ارشد مراسم تشییع جنازهٔ همکارش شیرو ایشی هم بود. ماساجی کیتانو در سال ۱۹۸۶ در توکیو درگذشت.
کارل منگر (; زاده – درگذشته ) یک ریاضیدان اتریشی-آمریکایی بود. وی پسر اقتصاددان مشهور کارل منگر بود. او با قضیه منگر شناخته می‌شود. منگر در ریاضیات جبری، جبر هندسه، منحنی، نظریه ابعاد، و غیره فعالیت می‌نمود. زندگی‌نامه. کارل منگر یک دانش آموز از هانس هان بود و دکترای خود را از دانشگاه وین در سال ۱۹۲۴ دریافت کرد. در سال ۱۹۲۵ لویتسن اخبرتوس یان براوئر از وی برای تدریس در دانشگاه آمستردام دعوت کرد و منگر نیز پذیرفت.
متروی مارسی () سامانه قطارشهری زیرزمینی در مارسی، فرانسه است. این مترو که در سال ۱۹۷۷ تأسیس شده است دارای ۲ خط، ۲۸ ایستگاه و ۲۱٫۵ کیلومتر طول است.
موزه استرالیایی نام قدیمی‌ترین موزه در استرالیا است. این موزه دارای مجموعه معتبری در زمینه‌های تاریخ طبیعی و انسان‌شناسی است. موزه در تقاطع خیابان‌های ویلیام و کالج در بخش مرکزی تجاری سیدنی واقع شده‌است.
سینمای کانادا () به صنعت فیلم در کانادا اشاره دارد. کانادا، مرکز چندین استودیوی فیلم‌سازی است که اغلب در سه منطقه بزرگ شهری کانادا یعنی تورنتو، مونترآل و ونکوور قرار دارند. از سال ۱۹۱۱، ۱۰۰۰ فیلم برگزیده انگلیسی‌زبان و ۶۰۰ فیلم برگزیده فرانسوی-کانادایی کاملاً یا به صورت همکاری، در سینمای کانادا تولید شده‌است. اولین فیلم برداشته شده در کانادا، در کنار آبشارهای نیاگارا ساخته شده‌است. اولین فیلم‌ساز کانادایی، جیمز فریر، کشاورزی از مانیتوبا بود که مستندش را در اوایل ۱۸۹۷، در سراسر انگلستان به نمایش درآورد تا
اوایل ۱۸۹۷، در سراسر انگلستان به نمایش درآورد تا مردم را به مهاجرت به مانیتوبا تشویق کند. برخی از کارگردانان مطرح سینمای کانادا عبارتند از: جیمز کامرون، دیوید کراننبرگ، آتوم اگویان، سارا پلی، دیپا مهتا، دنیس آرکند، دنی ویلنو، ژان-مارک ولی، لئا پول و زاویه دولان. سینمای انگلیسی‌زبان کانادا، نزدیکی زیادی به سینمای آمریکا دارد. کارگردانان کانادایی که برای فیلم‌هایی که با تهیه‌کنندگی آمریکا ساخته‌اند، مشهورند، عبارتند از نورمن جویسون، جیسون رایتمن، پل هگیس و جیمز کامرون. کامرون به همین صورت، دو فیلم اول پرفروش
کامرون. کامرون به همین صورت، دو فیلم اول پرفروش تاریخ، یعنی آواتار و تایتانیک را ساخته‌است. بازیگران کانادایی که در هالیوود درخشیده‌اند عبارتند از: مری پیکفورد، نورما شیرر، دونالد ساترلند، جیم کری و رایان گاسلینگ.
پادشاهی کارتلی-کاختی () حکومتی بین سال‌های ۱۷۶۲ تا ۱۸۰۱ میلادی بود که توسط وحدت دو پادشاهی کارتلی و کاختی ایجاد شد. از اوایل قرن شانزدهم، طبق پیمان صلح آماسیه در سال ۱۵۵۵ میلادی، این دو پادشاهی تحت کنترل ایران درآمدند. در سال ۱۷۴۴، نادرشاه سلطنت کارتلی را به تهمورث دوم و سلطنت کاختی را به پسرش ایراکلی دوم به عنوان پاداش وفاداری آنها اعطا کرد. هنگامی که نادرشاه در سال ۱۷۴۷ درگذشت، تهمورث دوم و ایراکلی دوم از بی‌ثباتی در ایران استفاده و اعلام استقلال کردند گرچه بعداً تحت عهدنامه گرجیوسک به تحت الحمایگی روسیه
بعداً تحت عهدنامه گرجیوسک به تحت الحمایگی روسیه تزاری درآمدند. پس از مرگ تهمورث دوم در سال ۱۷۶۲، ایراکلی خان به عنوان حاکم کارتلی جانشین او شد و بدین ترتیب این دو متحد شدند. ایراکلی خان توانست پس از قرنها تسلط ایران بر گرجستان، خودمختاری پادشاهی خود را در هرج و مرجی سرتاسری که پس از مرگ نادرشاه به وجود آمده بود تضمین کند. او برای اولین بار پس از سه قرن، پادشاه جدید گرجستان یک گرجستان شرقی متحد از نظر سیاسی شد. اگرچه ایراکلی خان پس از اتحاد در ۱۷۶۲ به سرعت تسلیم سلسله تازه تأسیس زند شد، این پادشاهی برای سه
سلسله تازه تأسیس زند شد، این پادشاهی برای سه دهه آینده خود عملاً خودمختار باقی ماند. در سال ۱۷۸۳، ایراکلی خان معاهده عهدنامه گرجیوسک را با امپراتوری روسیه امضا کرد، که به موجب آن تاج و تخت کارتلی-کاختی را به دست پادشاه روسیه سپرد و پادشاهی را تحت الحمایه روسیه قرار داد. از جمله، این تضمین اسمی برای محافظت در برابر تلاش‌های جدید ایران، یا سایرین برای (دوباره) تسخیر یا حمله به گرجستان شرقی بود. در دهه ۱۷۹۰، یک سلسله جدید ایرانی، به نام سلسله قاجار، به رهبری آغا محمدخان قاجار ظهور کرد که در تاریخ سلسله قاجار
محمدخان قاجار ظهور کرد که در تاریخ سلسله قاجار پادشاهی کوتاه مدت (از زمان تاج‌گذاری ۱ سال شاه ایران بود) نقشی محوری داشت. در چند سال بعد، پس از تأمین امنیت سرزمین اصلی ایران، پادشاه جدید ایران برای تسخیر مجدد قفقاز اقدام کرد. پس از اینکه ایراکلی دوم از لغو کردن معاهده با روسیه و پذیرش داوطلبانه حاکمیت ایران در ازای صلح و رفاه برای پادشاهی خود امتناع کرد، آغا محمدخان به کارتلی-کاختی حمله کرد، تفلیس را در نبرد کرتسانیسی با خاک یکسان نمود و آن را به کنترل ایران بازگرداند. این کوتاه مدت بود، اما آغا محمد خان
بازگرداند. این کوتاه مدت بود، اما آغا محمد خان دو سال بعد ترور شد. ایراکلی دوم خود یک سال پس از آن درگذشت. سال‌های بعدی ایران که در آشفتگی و سردرگمی سپری شد، در سال ۱۸۰۱ با الحاق رسمی پادشاهی توسط الکساندر یکم در داخل امپراتوری روسیه پسر ایراکلی خان، گئورگی دوازدهم به تاج و تخت کارتلی-کاختی رسید. پس از جنگ ایران و روس در سالهای ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۳، ایران رسماً پادشاهی گرجستان و کل سرزمین های خود در قفقاز جنوبی را به روسیه واگذار کرد و این آغاز فصلی با محوریت روسیه در تاریخ گرجستان بود.
حسین والامنش (زادهٔ – درگذشتهٔ ) نقاش و تندیس‌گر ایرانی-استرالیایی بود. وی از هنرمندان مکتب هنر نوگرا بوده است. تحصیلات. حسین والامنش در پانزده سالگی به هنرستان هنرهای زیبای پسران در تهران رفت. او دانش‌آموخته پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۹ (خورشیدی) بود. وی هم‌چنین در سال ۱۳۵۶ در رشته هنرهای تجسمی از دانشگاه استرالیای جنوبی، فارغ‌التحصیل شد. نمایش "شهر قصه". در سال‌های ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ حسین والامنش از بازیگران نمایش "شهر قصه" اثر پرآوازه بیژن مفید بود. او کار هنری جدی خود را با بازی در نقش فیل
بود. او کار هنری جدی خود را با بازی در نقش فیل «منوچهر، یا همان فیل» آغاز کرد. زندگی در استرالیا. حسین والامنش در سال ۱۳۵۲ به شهر پرت در استرالیا کوچ کرد. در هنگام زندگی در پرت، به پژوهش و کار با گروه‌های بومیان استرالیا پرداخت و با هنر و موسیقی آنها آشنا شد. و سپس ساکن شهر آدلاید در استرالیای جنوبی شد. حسین والامنش در ۲۵ دی‌ماه سال ۱۴۰۰ در خانه خود در همین شهر از دنیا رفت.
متروی رن سیستم قطارشهری در رن، فرانسه است. این مترو که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده است دارای ۱ خط، ۱۵ ایستگاه و ۹٫۴ کیلومتر طول است.
غلامرضا فرزین (زاده ۸ دی ۱۳۲۶ در تهران) سرتیپ دوم و استاد خلبان بالگرد تهاجمی بل ای‌اچ-۱ کبرا و سوپرکبرا هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران، رئیس ایمنی پرواز و معاون هوانیروز ارتش و پیش تر فرمانده پایگاه یکم رزمی هوانیروز در زمان جنگ ایران و عراق بوده‌است. معاون سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران، معاون شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران «پنها» و کارشناس بررسی سوانح سازمان هواپیمایی کشوری ایران از سوابق خدماتی و غیرنظامی وی برشمرده می‌شود. و همچنین طراح و مجری بیشتر جایگاه‌های فرود هلیکوپتر
همچنین طراح و مجری بیشتر جایگاه‌های فرود هلیکوپتر بر روی سکوهای نفتی کشور و مراکز علوم پزشکی بوده‌است. او هم‌اکنون به عنوان کارشناس و مدرس ایمنی هوانوردی، مدیر ایمنی آوا سلامت، مجری یکپارچه اورژانس هوایی ایران است که به عنوان زیرساخت و بازوی هوانوردی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان اورژانس تشکیل شد. زندگی. غلامرضا فرزین در سال ۱۳۴۵ و همزمان با منصور ستاری و محمود خضرایی وارد دانشکده افسری ارتش شد و ۳ سال بعد با درجه ستوان دومی به عنوان دانشجوی نفر اول دوره در رسته مخابرات فارغ‌التحصیل شد. وی سپس
اول دوره در رسته مخابرات فارغ‌التحصیل شد. وی سپس وارد هوانیروز شد و جهت آموزش خلبانی هلیکوپتر به کشورهای ایتالیا و ایالات متحده آمریکا اعزام شد. وی دوره استاد خلبانی را در ایتالیا و دوره مدیریت ایمنی پرواز را نیز در مرکز فورت راکر، آلاباما هوانیروز ارتش ایالات متحده آمریکا با موفقیت سپری کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به کرمانشاه منتقل شد و در مدت زمان جنگ ایران و عراق به عنوان رئیس گروه پروازی، معاون پایگاه و سپس فرمانده پایگاه یکم رزمی هوانیروز در کرمانشاه خدمت کرد. پایگاه یکم رزمی هوانیروز
در کرمانشاه خدمت کرد. پایگاه یکم رزمی هوانیروز کرمانشاه با توجه به موقعیت استراتژیک، نقش مهمی در بسیاری از علمیات‌های هوایی و پشتیبانی از علمیات‌های زمینی ارتش در غرب کشور ایفا می‌کرد. خلبانانی همچون احمد کشوری و علی اکبر شیرودی از خلبانانی بودند که زیر نظر او در پایگاه یکم هوانیروز در کرمانشاه خدمت می‌کردند. فرزین پس از بازنشستگی مدتی به عنوان معاون رئیس سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران فعالیت کرد و سپس به پیشنهاد سرتیپ احمد دادبین – فرمانده سابق نیروی زمینی ارتش و مدیرعامل وقت پنها - به شرکت
نیروی زمینی ارتش و مدیرعامل وقت پنها - به شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران رفت و به عنوان معاون «پنها» در عملیات و ایمنی فعالیت کرد. وی همچنین مدتی به عنوان معاون مدیرعامل و مدیر ایمنی در سازمان خدمات هلیکوپتری ایران «ساخه» - متعلق به وزارت نفت - فعالیت کرده‌است. غلامرضا فرزین استاد خلبان هلیکوپترهای کبری، بل ۲۰۵ و ۲۰۶، کارشناس ارشد ایمنی هوانوردی و کارشناس ریاضی کاربردی است و همچنین به عنوان کارشناس بررسی سوانح همواره با سازمان هواپیمایی کشوری همکاری کرده و در تمام این سالها به عنوان مدرس ایمنی
کرده و در تمام این سالها به عنوان مدرس ایمنی هوانوردی در دوره‌های مختلف آموزشی برای خلبانان، مهندسین پرواز و مسئولین سکوهای نفتی حضور داشته‌است. جنگ ایران و عراق. غلامرضا فرزین در زمان آغاز جنگ ایران و عراق مدتی با درجه سروانی در اصفهان به عنوان معاون گردان و سرپرست «گردان تک» و مدتی نیز رئیس عملیات گردان سوم «تک» بود است. «گردان تک» در هوانیروز گردانی است که مسوولیت هلی‌کوپترهای بل ای‌اچ-۱ کبرا ۲۰۶ و ۲۰۵ را دارد. وی در «گردان تک» رئیس رکن سوم بوده و بعد از مدتی معاون گردان تک در اصفهان شده‌است. به این
از مدتی معاون گردان تک در اصفهان شده‌است. به این دلیل که در دوره قبل از انقلاب مدتی برای گذراندن دوره ایمنی پرواز به آمریکا اعزام و آموزش‌های لازم را کسب می‌کند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، رئیس ایمنی پرواز پایگاه اصفهان بوده و سپس به کرمانشاه منتقل و در آنجا به عنوان رئیس پرواز و سپس فرمانده پادگان هوانیروز خدمت کرده‌است. او همچنین چندین بار به عنوان خلبان، علی صیاد شیرازی را جهت انجام شناسایی و طراحی عملیات‌های جنگ همراهی کرده‌است. غلامرضا فرزین پس از پایان جنگ به ستاد فرماندهی هوانیروز در تهران منتقل شد
جنگ به ستاد فرماندهی هوانیروز در تهران منتقل شد و پس از ترفیع به درجه سرتیپ دومی و با توجه به تخصص اش به عنوان رئیس ایمنی پرواز و معاون فرمانده هوانیروز ارتش انتخاب شد. وی پس از ۳۰ سال خدمت در ارتش کشور در سال ۱۳۷۵ بازنشسته شد. غلامرضا فرزین دربارهٔ ثبت تجربیات این جنگ برای استفاده نسل‌های بعدی گفته‌است «ارتش می‌توانست فعالیت‌های هوانیروز را ثبت و برای نسل جوان نگه دارد زیرا بسیاری از فعالیت‌ها و زحمات نیروهای ارتشی ثبت نشده‌است. سپاه از همان اولین جلسه برای برنامه‌ریزی‌های طراحی عملیات‌ها، دوربین و ضبط را
برنامه‌ریزی‌های طراحی عملیات‌ها، دوربین و ضبط را به همراه داشت ولی در ارتش این‌گونه نبود و شاید از این بابت ارتش خیلی ضرر کرد. ای کاش ارتش هم مانند سپاه به ثبت و ضبط فعالیت‌ها می‌پرداخت تا برای نسل جوان و آینده که در بطن واقعه نبوده‌اند تجربه ارزنده‌ای باشد.» تألیف. از حدود سال ۱۳۸۸ خبرها حاکی از این بود که غلامرضا فرزین در حال تدوین کتاب «تاکتیک‌های پرواز با هلی‌کوپتر در مناطق جنگی» برگرفته از تجربیات خلبانان هوانیروز در دوران جنگ ایران و عراق است. وی در ۲۱ آذر ۱۳۸۹ گفته بود: دربارهٔ تدوین و نوشتن این
۲۱ آذر ۱۳۸۹ گفته بود: دربارهٔ تدوین و نوشتن این کتاب با، جانشین هوانیروز صحبت شده و قرار است ملاقات‌های بیشتری بین ما انجام شود تا این کتاب به انتشار برسد. کتابی که به گفتهٔ او «این کتاب به تهدیدات خلبانان هلی‌کوپتر و وسیله پرنده‌شان در جنگ‌های منظم و غیر منظم (چریکی) می‌پردازد و نحوه مقابله با تهدیدات سلاح‌های سبک و جنگنده‌های دشمن را با توجه به تجربیات جنگ هشت ساله ایران و عراق و همچنین علم روز را در بر می‌گیرد.» در ۲۷ فروردین ۱۳۹۹غلامرضا فرزین، در گفت و گو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: کار تألیف و تدوین
گو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: کار تألیف و تدوین کتاب «تاکتیک‌های رزم با بالگرد در مناطق جنگی» پس از حدود یک دهه به پایان رسیده و ان‌شاءالله پس از هماهنگی با امیر فرماندهی محترم هوانیروز ارتش، این کتاب جهت استفاده خلبانان جنگنده منتشر شده و در اختیارشان قرار خواهد گرفت. وی همچنین در طول خدمت در جایگاه ریاست ایمنی پرواز، با تألیف، تدوین و ترجمه کتب و جزوات مختلف آموزشی با استفاده از تجارب شخصی و بهره‌گیری از منابع معتبر خارجی نقش مهمی در آموزش خلبانان و افسران فنی هوانیروز در به روز رسانی علم آنان و کاهش
فنی هوانیروز در به روز رسانی علم آنان و کاهش سوانح داشته‌است که بسیاری از این منابع آموزشی همچنان در هوانیروز مورد استفاده قرار می‌گیرند. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی فرزین است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
واحد ۱۰۰ (؛ ) یک تشکیلات تحقیقاتی ارتش امپراتوری ژاپن بود که با عنوان رسمی «کارگاه جنگی پیشگیری از بیماری‌ها در ارتش کوانتونگ» شناخته می‌شد و تمرکزش بر توسعهٔ سلاح‌های میکروبی در جنگ جهانی دوم بود. این واحد نظامی توسط «کمپئیتی» (پلیس نظامی ژاپن) اداره می‌شد و در روستای «موکوتان» در جنوب شهر چانگچون در مانچوکوئو واقع شده‌است. بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ نفر در واحد ۱۰۰ کار می‌کردند. مأموریت. وظیفهٔ این واحد نظامی، انجام تحقیقات دربارهٔ بیماری‌هایی بود که از حیوانات ناشی می‌شوند. به دلیل آنکه بیشتر ارتش‌های آن روزگار،
می‌شوند. به دلیل آنکه بیشتر ارتش‌های آن روزگار، هنوز به اسب وابستگی زیادی بودند، ارتش امپراتوری ژاپن امیدوار بود راهی پیدا کند تا با بیمارکردن و کشتن اسب‌های دشمن، آن‌ها را فلج کند. آن‌ها همچنین می‌خواستند برخی بیماری‌های انسانی را توسط حیوانات، پخش کنند. پرسنل پیشین واحد ۱۰۰، اعتراف کرده‌اند که برخی از آزمایش‌های‌شان را بر روی انسان انجام می‌دادند. در عمل، «واحد ۷۳۱» مسئول توسعهٔ سلاح‌های میکروبی علیه انسان بود. واحد ۱۰۰ با آنکه کوچکتر از واحد ۷۳۱ بود، اما همچنان یک سازمان عظیم نظامی محسوب می‌شد. ظرفیتِ
همچنان یک سازمان عظیم نظامی محسوب می‌شد. ظرفیتِ اسمیِ سالیانهٔ تولید میکروب در این واحد، ۱۰۰۰ کیلوگرم سیاه‌زخم، ۵۰۰ کیلوگرم مشمشه و ۱۰۰ کیلوگرم قارچ زنگار بود که البته به سبب کمبود تجهیزات، هرگز به این سقفِ تولید نرسید. گروهبان ارشد «کازوئو میتومو» برخی از فعالیت‌هایشان در واحد ۱۰۰ را چنین شرح می‌دهد: «در حدود یک گرم هروئین را داخل مقداری هریسه ریخته و به یک شهروند چینی دستگیرشده دادم. پس از ۲۰ دقیقه از صرف این غذا، زندانی مذکور هوشیاری‌اش را از دست داد و حدود ۱۶–۱۵ ساعت در کما ماند تا جانش را از دست داد.
۱۶–۱۵ ساعت در کما ماند تا جانش را از دست داد. ما می‌دانستیم که این میزان هروئین کشنده است؛ ولی فرقی برایمان نمی‌کرد که شخص زنده می‌ماند یا می‌میرد. من روی ۶–۵ زندانی آزمایش‌های مشابهی انجام دادم و تأثیر «پیچک کره‌ای» و «دانه‌های روغن کرچک» را روی آنها بررسی کردم. یک زندانی روسی آنچنان در اثر آزمایش‌های از پای درآمده بود که دیگر امکان آزمایش بر رویش وجود نداشت و «ماتسوئی» به من دستور داد تا با تزریق پتاسیوم سیانید او را بکشم. پس از تزریق، این زندانی درجا کشته شد. اجساد را گورستان احشامِ واحد ۱۰۰ دفن
کشته شد. اجساد را گورستان احشامِ واحد ۱۰۰ دفن می‌کردیم.» رئیس واحد ۱۰۰، «یوجیرو واکاماتسو»، به «هیرازاکورا» دستور داده بود صدها گاو و گوسفند خریداری کرده و در چراگاه‌های مجاور مرز شوروی در شمال‌شرقی ناحیهٔ «خایلار» (در مغولستان داخلی) رها کند تا در زمان مقتضی آن‌ها را از طریق انتشار هوابُرد آلوده کنند. آن‌ها امیدوار بودند که در صورت حملهٔ احتمالی اتحاد جماهیر شوروی، این احشام آلوده، با تماس به حیوانات اهلی دشمن، آن‌ها را مبتلا کرده و ذخایر غذایی دشمنان از بین برود. عوامل میکروبی. عوامل میکروبی زیر مورد
بین برود. عوامل میکروبی. عوامل میکروبی زیر مورد آزمایش واقع شدند:
متروی تولوز سیستم قطارشهری در تولوز، فرانسه است. این مترو که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده است دارای ۲ خط، ۳۷ ایستگاه و ۲۸٫۲ کیلومتر طول است.
سارا جی (زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۷۷) بازیگر و کارگردان پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است. او از سال ۲۰۱۷ وارد تالار مشاهیر ای‌وی‌ان شده‌است.او همچنین از همسرش جدا شده‌است و اعلام کرده دوست ندارد با یک مرد باشد. او در مصاحبه ایی گفت: هرگز زن وفادار و متعهدی نبودم و در آن زمان با همسرم رابطه‌های جنسی چندنفره زیادی داشتیم و یک روز به همسرم گفتم ما باید از هم جدا شویم. چرا که دیگر من وارد صنعت پورن شده بودم و ما خیلی فرق کرده بودیم و او نمی‌توانست به نیاز من پاسخ دهد. او همچنین گفت: از این کار بسیار راضی ام و از
دهد. او همچنین گفت: از این کار بسیار راضی ام و از آن لذت می‌برم و از وقتی وارد صنعت پورن شدم بسیار خوشانسی می آورم و دیگر قصد ازدواج ندارم. زندگی‌نامه. سارا جی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان شروع به تحصیل در رشته روان‌شناسی در دانشگاه سینسیناتی کرد. او برای پرداخت هزینه تحصیل در دانشگاه، به عنوان یک رقصنده در یک بار مشغول به کار شد. بعداً او شروع به جستجوی کار کرد و به سرگرمی بزرگسالان علاقه‌مند شد و در سال ۲۰۰۱ در سن ۲۴ سالگی وارد صنعت پورن شد. بلافاصله پس از آن، او به لاس وگاس نقل مکان کرد و شروع به
پس از آن، او به لاس وگاس نقل مکان کرد و شروع به حضور در صنعت فیلم بزرگسالان کرد و تا به امروز بیش از ۱۳۰۰ فیلم ساخت. او همچنین جنبه خود را به عنوان کارگردان توسعه داده‌است و تا به امروز ۸ فیلم فیلمبرداری کرده‌است. در سال ۲۰۱۷ او به تالار مشاهیر جوایز AVN معرفی شد.
واحد اِئی ۱۶۴۴ () یا به اختصار «واحد ۱۶۴۴» یک آزمایشگاه پزشکی و یکی از مراکز تصفیه آب بود که زیر نظر «دایره پیشگیری بیماری‌های اپیدمیک و تصفیه آب» شکل گرفت. این واحد در سال ۱۹۳۹ در نانجینگ تأسیس شد و از واحدهای اقماریِ «واحد ۷۳۱» محسوب می‌شد. یک محقق گمنام که ادعا می‌کرد وابسته به واحد ۱۶۴۴ بوده‌است، اظهار داشت این واحد به‌طور مرتب زنده‌شکافی بر روی انسان انجام می‌داد و همچنین افراد را با وبا، تیفوس و طاعون خیارکی آلوده می‌کرد. این محقق و خانواده‌اش هنوز در موردِ افشای نام واقعی‌اش، به نتیجه نرسیده‌اند.
یگان ۸۶۰۴ (؛ )، یکی از یگان‌های «دایره پیشگیری بیماری‌های اپیدمیک و تصفیه آب» ارتش ژاپن در جنوب چین بود. بنا به گفتهٔ بعضی، این یگان نظامی در دوران جنگ جهانی دوم و در جریانِ جنگ دوم چین و ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۳۷) به‌طور پنهانی به تحقیقات دربارهٔ سلاح‌های بیولوژیک از طریقِ آزمایش‌های پزشکی بر روی انسان می‌پرداخت. مکان استقرار این یگان شهر گوانگ‌ژو در جنوب چین و مقر اصلی‌اش «دانشکدهٔ پزشکی ژونگ‌شان» بود. فرماندهٔ این یگان، یک پزشکِ ارتش به نام سرلشکر «ساتو شونجی» بود و ۸۰۰ پرسنل داشت: ۱۰۰ افسر رسمی (با پیشینهٔ پزشکی
و ۸۰۰ پرسنل داشت: ۱۰۰ افسر رسمی (با پیشینهٔ پزشکی و علمی)، ۲۰۰ محقق علمی و پزشکی و ۵۰۰ سرباز و افسر غیررسمی. در سال ۱۹۹۴، «تیم چینی بررسی حقایق و مستندات حمله ژاپن به چین» وجود چنین یگانی را تأیید و اعترافات پرسنل پیشین و قربانیان آن را جمع‌آوری نمود. «شیگه‌رو مارویاما» یکی از پرسنل پیشین این یگان نظامی اظهار داشت یکی از آزمایش‌ها گرسنگی‌دادن به زندانیان تا زمان مرگ بود و تقریباً هر روز شاهد انجام عمل جراحی بر روی آنان بوده‌است.
چریتی (Charity) یک زبان برنامه‌نویسی تابعی خالص آزمایشی است که در دانشگاه کلگری بر اساس ایده‌های هاگینو تاتسویاس (Hagino Tatsuyas)، تحت نظارت رابین کاکت (Robin Cockett) ابداع شده‌است. چریتی کاملاً بر پایه نظریه رده‌ها استوار است. بدون توجه به‌تعامل با دنیای خارج، همهٔ برنامه‌های چریتی تضمین می‌شوند که یا به‌پایان رسیده یا فعال باقی بمانند. این زبان نوع‌های داده بازگشتی ترتیبی را می‌پذیرد، مانند نوع‌هایی که ممکن است در زبان ام‌ال یافت شوند، که نیاز دارند محدود باشند و نوع‌های داده هم‌بازگشت، که مجازاند
محدود باشند و نوع‌های داده هم‌بازگشت، که مجازاند به‌طور بالقوه نامحدود باشند. ساختار کنترلی برای کار بر روی نوع‌های داده بازگشتی، بازگشتی اولیه یا دگردیسی است و اولین ساختار کنترلی برای نوع‌های داده هم‌بازگشتی، هم‌بازگشتی اولیه یا اپومورفیزم است. هیچ‌کدام از ساختارهای کنترلی نمی‌تواند بر روی نوع دیگری عمل نماید، پس تمام دگردیسی‌ها از بین می‌روند و تمام اپومورفیزم‌ها پرحاصل‌اند.
متروی تفلیس () سیستم قطارشهری زیرزمینی در تفلیس، گرجستان است. این مترو که در سال ۱۹۶۰تأسیس شده‌است دارای ۲ خط، ۲۲ ایستگاه و ۲۷٫۱ کیلومتر طول است.