payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دولت انتقاد کرد. برای اولین بار در طول انقلاب مخملی، لوبومیر فلدک در جریان نشست جنبش مردم علیه خشونت درخواست لغو ماده‌ای در قانون اساسی که «رهبری» و اداره کشور را به حزب کمونیست می‌سپرد مطرح کرد. همان شب، میلوش یاکش رئیس حزب کمونیست چکسلواکی نطق ویژه‌ای را در تلویزیون ارائه داد. او گفت که نظم باید حفظ شود، سوسیالیسم تنها آلترناتیو برای توسعه چکسلواکی است و از معترضان انتقاد کرد. مقامات دولتی، به ویژه میلوش یاکش، رئیس حزب کمونیست، موضع تند خود را حفظ کردند. در طول شب، آنها ۴۰۰۰ عضو «شبه نظامیان خلق» (یک
در طول شب، آنها ۴۰۰۰ عضو «شبه نظامیان خلق» (یک سازمان شبه نظامی که مستقیماً تابع حزب کمونیست بود) را به پراگ احضار کرده بودند تا اعتراضات را سرکوب کنند، اما از این کار منصرف شدند. ۲۲ نوامبر. انجمن عمومی اعتصاب سراسری دوساعته‌ای را برای ۲۷ نوامبر اعلام کرد. نخستین گزارش‌های زنده از تظاهرات در میدان ونسسلاس در تلویزیون فدرال پخش شد (اما پس از اینکه یکی از معترضان از دولت فعلی انتقاد و در عوض از الکساندر دوبچک حمایت کرد پخش زنده به سرعت قطع شد). دانشجویان اعتصاب‌کننده نمایندگان دولت اسلواکی و حزب کمونیست
اعتصاب‌کننده نمایندگان دولت اسلواکی و حزب کمونیست اسلواکی را وادار کردند در گفتگویی شرکت کنند و نمایندگان دولتی به سرعت در موضع دفاعی قرار گرفتند. کارکنان بخش اسلواک تلویزیون فدرال از رهبران تلویزیون فدرال درخواست کردند که اطلاعات واقعی در مورد رویدادهای کشور ارائه دهند در غیر این صورت دست به اعتصاب خواهند زد. پخش گزارش‌های زندهٔ بدون سانسور از تظاهرات در براتیسلاوا آغاز شد. ۲۳ نوامبر. اخبار عصر نشان داد که کارگران کارخانه لوکوموتیو، میروسلاو اشتپان از مقامات رژیم کمونیست را هو می‌کنند. ارتش رهبری کمونیست
رژیم کمونیست را هو می‌کنند. ارتش رهبری کمونیست را از آمادگی خود برای اقدام علیه معترضان آگاه کرد (در نهایت هرگز عملی نشد). ارتش و وزارت دفاع برای اقدام علیه مخالفان آماده می‌شدند. اما بلافاصله پس از جلسه ویژه مقامات رژیم کمونیستی، وزیر دفاع با ایراد سخنرانی تلویزیونی اعلام کرد که ارتش هرگز اقدامی علیه مردم نخواهد کرد و خواستار پایان یافتن اعتراضات شد. ۲۴ نوامبر. کل هیئت رئیسه، از جمله دبیرکل میلوش یاکش، استعفا دادند و کارل اوربانک، کمونیست میانه‌رو به عنوان دبیرکل معرفی شد. تلویزیون فدرال برای اولین بار
دبیرکل معرفی شد. تلویزیون فدرال برای اولین بار تصاویری را از ۱۷ نوامبر پخش کرد و اولین خطابه تلویزیونی واتسلاو هاول را پخش کرد که در آن بیشتر به اعتصاب عمومی برنامه‌ریزی شده روز ۲۷ نوامبر می‌پرداخت. تلویزیون و رادیو چکسلواکی اعلام کردند که به اعتصاب سراسری خواهند پیوست. مناظره و گفتگو بین نمایندگان دولت و مخالفان توسط تلویزیون فدرال اسلواکی پخش شد. اپوزیسیون شامل یان بودای، فدور گال، ولادیمیر اوندروش و نمایندگان دولت نیز شامل اشتفان هودوبا (مدیر شرکت خودروسازی براتیسلاوا)، پتر وایس (دبیر مؤسسه مارکس
خودروسازی براتیسلاوا)، پتر وایس (دبیر مؤسسه مارکس لنینیسم حزب کمونیست اسلواکی) و مدیر فولاد ورکز کوشیتسه بودند. این اولین گفتگوی آزاد در تلویزیون چکسلواکی از زمان شروع به کارش بود. پس از آن، کارکنان ویراستاری روزنامه‌های اسلواکی پیوستن به اعتصاب را آغاز کردند. ۲۵ نوامبر. پس از پایان نشست کمیته مرکزی حزب کمونیست ازدنیک هوژنی در یک کنفرانس مطبوعاتی از برکناری تعدادی از مقامات از جمله میلوش یاکش و انتصاب کارل اوربانک به عنوان رهبر حزب خبر داد. لادیسلاو آدامک از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست کناره‌گیری کرد.
عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست کناره‌گیری کرد. میروسلاو اشتپان نیز تحت فشار افکار عمومی از عضویت در هیئت رئیسه حزب کمونیست استعفا داد. در جریان این تغییرات هیچ توجهی به خواسته‌های معترضان نشد. تعداد افراد حاضر در تظاهرات ضد دولتی در منطقه پراگ-لِتنا به ۸۰۰۰۰۰ نفر رسید. اعتراضات در براتیسلاوا نیز با شرکت حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر به اوج خود رسید. ۲۶ نوامبر. نخست‌وزیر آدامک برای نخستین بار با هاول دیدار کرد. کارکنان ویراستاری پراودای اسلواکی (روزنامهٔ مرکزی حزب کمونیست در اسلواکی) به مخالفان پیوستند. ۲۷ نوامبر.
در اسلواکی) به مخالفان پیوستند. ۲۷ نوامبر. اعتصاب عمومی موفق دو ساعته در این روز که توسط جنبش مدنی رهبری شد باعث شد درخواست‌ها برای یک حکومت جدید شدت یابد. این اعتصاب در سراسر کشور بین ساعت ۱۲:۰۰ تا ۱۴:۰۰ به وقوع پیوست و با حمایت ۷۵ درصدی مردم همراه شد. وزارت فرهنگ اجازه قرار گرفتن آثار ادبی و کتاب‌های ضد کمونیستی را در قفسه کتابخانه‌های عمومی صادر کرد و عملاً به دهه‌ها سانسور پایان داد. انجمن مدنی قابلیت خود را برای برهم زدن نظم سیاسی موجود و در نتیجه تثبیت خود به عنوان صدای مشروع ملت در مذاکرات با دولت
خود به عنوان صدای مشروع ملت در مذاکرات با دولت نشان داد. جنبش‌های مدنی تمام امکانات خود را برای پشتیبانی از این اعتصاب سراسری بسیج کردند. ۲۸ نوامبر. مجلس فدرال ماده «رهبری کشور» توسط حزب کمونیست را از قانون اساسی حذف کرد و رسماً به رهبری کمونیست‌ها در چکسلواکی خاتمه داد. ۱۰ دسامبر. پس از ۴۱ سال حاکمیت حزب کمونیست گوستاو هوساک به عنوان اولین رئیس‌جمهور غیر کمونیست سوگند یاد کرد. او اندکی پس از آن استعفا داد. پیامدها. پیروزی انقلاب با انتخاب واتسلاو هاول، نمایشنامه نویس و فعال حقوق بشر به عنوان رئیس‌جمهور
نویس و فعال حقوق بشر به عنوان رئیس‌جمهور چکسلواکی در ۲۹ دسامبر ۱۹۸۹ به پایان رسید. همانگونه که تاریخ‌نگار [اسرائیلی] «مارتین واین» به تفصیل بررسی و تحلیل کرده است، این رویداد به دقت طرح‌ریزی شده بود و از نظر نمادین - از جمله به سبب مولفه‌های مذهبی - حائز اهمیت بود. ظرف چند هفته، هاول دربارهٔ خروج نیروهای شوروی (تقریباً ۷۳۵۰۰ نفر) از چکسلواکی با شوروی مذاکره کرد. طبق قرارداد، نیروهای شوروی در عرض چند ماه چکسلواکی را ترک کردند. انتخابات آزاد در ژوئن ۱۹۹۰ به این حکومت مشروعیت بخشید و زمینه را برای رویارویی با
حکومت مشروعیت بخشید و زمینه را برای رویارویی با بقایای حزب کمونیست و میراث دوره کمونیستی فراهم کرد. تهدید احتمالی و اصلی برای ثبات سیاسی و موفقیت گذار به دموکراسی در چکسلواکی درگیری‌های قومی بین مردم چک و اسلواک بود که در دوره پسا کمونیسم دوباره ظاهر شد. با این حال، اجماع عمومی برای حرکت به سمت اقتصاد بازار وجود داشت، بنابراین در اوایل سال ۱۹۹۰، رئیس‌جمهور و مشاوران ارشد اقتصادی او تصمیم گرفتند قیمت‌ها را آزاد کنند، انحصار زدایی و خصوصی‌سازی اقتصاد را انجام دهند. پایان کمونیسم به معنای پایان کار مادام
دهند. پایان کمونیسم به معنای پایان کار مادام العمر و متعاقب آن افزایش بیکاری بود. برای مبارزه با این پیامدها، دولت مزایای بیکاری و حداقل دستمزد را اجرا کرد. نتایج گذار به دموکراسی و اقتصاد بازار به تحولات خارج از کشور بستگی دارد چرا که این امر می‌تواند باعث تسهیل یا مانع روند تغییرات شود. یکی از پیشرفت‌های قابل توجه افزایش آزادی‌های مذهبی و تجدید روابط با واتیکان و اسرائیل بود. نامگذاری و دسته‌بندی. اصطلاح انقلاب مخملی توسط ریتا کلیمووا، مترجم مخالفان که بعداً سفیر چکسلواکی در ایالات متحده شد، ابداع شد.
بعداً سفیر چکسلواکی در ایالات متحده شد، ابداع شد. این اصطلاح در سطح بین‌المللی برای توصیف انقلاب چکسلواکی به کار می‌رفت، هرچند مردم چک نیز از این اصطلاح استفاده می‌کردند. پس از تجزیه چکسلواکی در سال ۱۹۹۳، اسلواکی از اصطلاح انقلاب ملایم استفاده کرد، اصطلاحی که اسلواک‌ها از ابتدا برای انقلاب استفاده می‌کردند. جمهوری چک همچنان از این رویداد به عنوان انقلاب مخملی یاد می‌کند. نظریه پردازان انقلاب، مانند یاروسلاو کریچی، استدلال کردند که «انقلاب مخملی» یک انقلاب واقعی نبود، زیرا یک انقلاب بنا به تعریف، تغییرات را
نبود، زیرا یک انقلاب بنا به تعریف، تغییرات را با خشونت نامشروع به پیش می‌برد. طرفداران انقلاب استدلال می‌کنند که انقلاب مخملی یک انقلاب مشروع است، زیرا در یک "وضعیت انقلابی" حاکمیت مورد مناقشه است و در نهایت منجر به انتقال قدرت ("نتیجه انقلابی") می‌شود. انقلاب مخملی جزو نخستین «انقلاب‌های رنگی» جهان محسوب می‌شود. آرمان‌های انقلاب. در ماه‌های منتهی به انقلاب و در طی آن، شهروندان با استفاده از اعلامیه‌هایی که به صورت دسته جمعی توزیع می‌شد، ایده‌های خود را منتشر می‌کردند. صدها بروشور با پیام‌های مختلف چاپ شد،
می‌کردند. صدها بروشور با پیام‌های مختلف چاپ شد، اما بیشتر آنها حاوی ایده‌های مشابهی بودند. در تابستان ۱۹۸۹ «هشت قاعده گفتگو» یکی از پرتیراژترین مطالبی بود که از حقیقت، تفاهم و همدلی، بحث آگاهانه و محترمانه، پرهیز از حملات شخصی و ذهن باز حمایت می‌کرد. مطالب دیگر کمتر بر تکنیک‌های ارتباطی و بیشتر بر ایده‌آل‌ها تمرکز داشتند. دموکراسی، آزادی، خشونت پرهیزی، انصاف و انسانیت وهمچنین خودسازماندهی، نمایندگی سیاسی و بهبود شرایط کاری از جمله این مضامین رایج بودند. عوامل خارجی. رویدادهای نوامبر ۱۹۸۹ تأیید کرد که عوامل
خارجی. رویدادهای نوامبر ۱۹۸۹ تأیید کرد که عوامل بیرونی کاتالیزورهای مهمی برای فروپاشی کمونیسم در چکسلواکی بودند؛ بنابراین، وقایع لهستان و مجارستان و فروپاشی رژیم در آلمان شرقی، که هر دو را می‌توان در نگرش جدید شوروی نسبت به اروپای شرقی جستجو کرد، چک‌ها و اسلواک‌ها را تشویق کرد تا برای کسب آزادی خود به خیابان‌ها بیایند. با این حال، عوامل ملی، از جمله بحران اقتصادی و سیاسی و اقدامات گروه‌ها و افرادی که در جهت تحول تلاش می‌کردند، حمایت از نظام سیاسی موجود را کاهش داد. مذاکره در مورد تجدید روابط با ایالات
را کاهش داد. مذاکره در مورد تجدید روابط با ایالات متحده و اسرائیل با برگزاری جلساتی در اوایل سال ۱۹۸۹ با بحث در مورد موضوعات مختلفی آغاز شد. همهٔ طرف‌های درگیر، منافع استراتژیکی در بهبودِ روابط فی‌مابین داشتند، و برخورد با یهودیان، مسئله میراث یهودیت و فراموش نکردن هولوکاست یکی از آزمون‌های نهادنما (نمایانگر) برای موفقیت کلی این نزدیکی و دوستی مجدد بود. سرعت تغییرات. واکنش دولت به اعتصابات نشان داد که در حالی که انزوای جهانی فشارهایی را برای تغییرات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد می‌کند، وقایع بعدی را
اجتماعی و اقتصادی ایجاد می‌کند، وقایع بعدی را نمی‌توان از پیش تعیین کرد. به ندرت کسی فکر می‌کرد که دولت کمونیستی می‌تواند به این سرعت فرو بپاشد. به نظر نمی‌رسید که اعتصاب دانشجویان و تئاتر بتواند حکومتی را که هر نوع اعتراضاتی را سرکوب می‌کرد، سرنگون کند. این مرحله «مردمی» انقلاب، با پیروزی‌هایی همراه شد که با بسیج موفق انجمن مدنی برای اعتصاب عمومی ۲۷ نوامبر امکان‌پذیر شد و باعث شد انجمن مدنی مشروعیت خود را برای صحبت از طرف ملت در مذاکرات با دولت تثبیت کند. تظاهرات گسترده‌ای که در ۱۷ نوامبر به وقوع پیوست به
گسترده‌ای که در ۱۷ نوامبر به وقوع پیوست به استعفای رهبری حزب میلوش یاکش، حذف حزب از نقش رهبری کشور و ایجاد دولت غیر کمونیستی انجامید. حامیان انقلاب علاوه بر ایجاد اصلاحات اساسی در تشکیلات سیاسی و ارزشی، ساختار و سیاست‌های اقتصادی و سیاست خارجی، باید فوراً مسئولیت اداره دولت را بر عهده می‌گرفتند. جرینگ جرینگ کلیدها. یکی از عناصر انقلاب مخملی به صدا درآوردن جرینگ جرینگ کلیدها برای نشان دادن حمایت از اعتراضات بود. این عمل دو معنا داشت - نماد باز شدن قفل درها و روش تظاهرکنندگان برای گفتن: "خداحافظ، وقت رفتن به
روش تظاهرکنندگان برای گفتن: "خداحافظ، وقت رفتن به خانه است" به کمونیست‌ها بود." یک سکه یادبود ۲ یورویی توسط اسلواکی در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ به مناسبت بیستمین سالگرد انقلاب انتشار یافت. این سکه یک کلید را که در داخل یک زنگ قرار دارد به تصویر می‌کشد. اورسولا لو گویین داستان کوتاهی به نام «باز کردن هوا» نوشت که در آن صدای جرینگ جرینگ کلیدها نقش اصلی را در آزادی کشوری خیالی به نام اورسینیا ایفا کرد.
عاصمه جیلانی جهانگیر (؛ ۲۷ ژانویه ۱۹۵۲ – ۱۱ فوریه ۲۰۱۸) سیاست‌مدار، حقوق‌دان و فعال حقوق بشر اهل پاکستان بود. جهانگیر در سال ۲۰۱۶ از سوی سازمان ملل گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران انتخاب شده بود. او جوایز زیادی را به دلیل فعالیت در زمینه حقوق بشر دریافت کرد از جمله برنده جایزه مارتین انالز شد. او از معدود گزارشگران ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر به‌شمار می‌رفت که نه سیاستمدار بلکه خود، فعال حقوق بشر بود. فعالیت‌ها. عاصمه جهانگیر وکیل ارشد حقوق بشر و فعال لیبرال پاکستانی بود. او از رهبران «جنبش وکلا»
لیبرال پاکستانی بود. او از رهبران «جنبش وکلا» در پاکستان بود و در خلال سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۷ زندانی بوده‌است. او همچنین عضو هیئت امناء گروه بین‌المللی بحران بود، گروهی غیردولتی که بر روی جلوگیری و حل بحران‌های بین‌المللی متمرکز است. او همچنین از بنیانگذاران و دبیر کمیسیون حقوق بشر پاکستان بوده و در سمت دبیرکل و بعدها به عنوان رئیس هیئت مدیره این کمیسیون خدمت کرده‌است. عاصمه جهانگیر زندگی حرفه‌ای خود را صرف حقوق بشر و به ویژه حقوق زنان، حقوق اقلیت‌های مذهبی، و حقوق کودکان در پاکستان کرده‌است. وی به صراحت
و حقوق کودکان در پاکستان کرده‌است. وی به صراحت لهجه در انتقاد از گروه‌های افراط گرای مذهبی مشهور بود. عاصمه جهانگیر عضو گروه حقیقت‌یاب سازمان ملل در زمینه شهرک‌های اسرائیلی بود و در تیم تحقیقات دربارهٔ نقض حقوق بشر در سریلانکا هم حضور داشت. وی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد در زمینهٔ اعدام‌های خودسرانه و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ گزارشگر ویژه در زمینهٔ آزادی دین یا عقیده بود. جهانگیر در سال ۲۰۱۶ پس از احمد شهید به عنوان گزارشگر ویژه جدید سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران انتخاب شد و مسئولیت
ملل در امور حقوق بشر ایران انتخاب شد و مسئولیت نظارت بر امور حقوق بشر ایران و ارائه گزارش از آن را بر عهده داشت. درگذشت. عاصمه جهانگیر شنبه شب در بیمارستانی در شهر لاهور بستری شده بود، روز یکشنبه ۱۱ فوریه ۲۰۱۸ در اثر نارسائی قلبی در زادگاهش لاهور پاکستان درگذشت. پیش از این مجله تایم از عاصمه جهانگیر به عنوان یکی از ۱۰۰ زن بانفوذ جهان یاد کرده بود.
نوزمین‌ساخت یا نئوتکتونیک () زیرشاخه‌ای از دانش زمین‌ساخت است که به مطالعه آن دسته از حرکت‌ها، جنبش‌ها و تغییر شکل‌های پوسته زمین (از دید فرایندهای زمین‌شناسی و ژئومورفولوژی) می‌پردازد که در دوره زمین‌شناختی کنونی نیز ادامه دارد. زمین‌شناسان چارچوب زمانی مربوط به زمان کنونی را "دوره نوزمین‌ساختی" و دوره زمانی مربوط به گذشته را "دوره دیرین‌زمین‌ساختی" (palaeotectonic period) می‌نامند. اصطلاح نئوتکتونیک توسط ولادیمیر اوبروچف در سال ۱۹۴۸ ابداع شد. وی این اصطلاح را این‌گونه تشریح کرد: «مطالعه حرکات زمین‌ساختی
را این‌گونه تشریح کرد: «مطالعه حرکات زمین‌ساختی اخیر در بخش‌های بالایی ترشیاری (نئوژن و کواترنری) که نقش مهمی توپوگرافی معاصر زمین ایفا کرده است». از آن زمان تا کنون در تعیین و تعریف «دوره زمین‌ساختی اخیر» بین زمین‌شناسان اتفاق‌نظر وجود ندارد. برخی از آن‌ها نوزمین‌ساخت را مترادف «زمین‌ساخت فعال» در نظر می‌گیرند در حالی که برخی دیگر دوره زمانی آغاز نوزمین‌ساخت را از میوسن میانی در نظر می‌گیرند. توافقی کلی در این زمینه وجود دارد که دوره زمانی نوزمین‌ساخت در هر محیط زمین‌شناختی متفاوت و منحصر به‌فرد است و
هر محیط زمین‌شناختی متفاوت و منحصر به‌فرد است و برای درک درست و کامل فعالیت زمین‌ساختی در یک منطقه باید دوره‌های زمانی گذشته نیز تا حد کافی در نظر گرفته شود. مرکز مطالعات نوزمین‌ساختی در دانشگاه نوادا در رینو نوزمین‌ساخت را «مطالعه زمین‌شناختی حرکات اخیر پوسته زمین به‌ویژه حرکات ناشی از زمین‌لرزه، با هدف درک فیزیک زمین‌لرزه و دوره بازگشت آن، رشد کوه‌ها و مخاطرات لرزه‌شناختی ناشی از این فرایندها» تعریف کرده است.
ولادیمیر آفاناسویچ اوبروچف (؛ – ) یک زمین‌شناس، سیاح، دیرین‌شناس، جغرافی‌دان، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین یکی از نخستین نویسندگان آثار علمی تخیلی روسیه بود. اوبروچف در زمینه مطالعات سیبری و آسیای میانه تخصص داشت. وی حدود نیم قرن را به کاوش در این مناطق گذراند و نتیجه مطالعات خود را در سه جلد کتاب تک‌نگاری به‌نام «زمین‌شناسی سیبری» و سپس «تاریخ کاوش‌های زمین‌شناختی سیبری» منتشر کرد. برخی از کارهای وی درباره منشأ بادرفتهای آسیای مرکزی و سیبری، شکل‌گیری یخ و
منشأ بادرفتهای آسیای مرکزی و سیبری، شکل‌گیری یخ و پدیده پرمافروست در سیبری، مسائل زمین‌ساختی سیبری و استخراج طلا در سیبری است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین شده است.
پیمان لاتران (; ) پیمان و موافقت‌نامه‌ای بود که در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۲۹ میلادی بین پادشاهی ایتالیا و سریر مقدس منعقد شد و به‌دلیل آنکه در کاخ لاتران منعقد شده‌بود، به این نام، نام‌گذاری شد. پارلمان ایتالیا نیز در ۷ ژوئن ۱۹۲۹ میلادی این پیمان را تصویب کرد. این پیمان در دورهٔ حکومت فاشیست‌ها در ایتالیا منعقد شده‌بود ولی حکومت‌های دموکراتیک پس از آن نیز این پیمان را محترم شده و آن را به‌رسمیت شناختند. به‌موجب این پیمان، واتیکان کشوری مستقل شناخته‌شد و بنیتو موسولینی موافقت کرد که همهٔ عواید کلیساهای ایتالیا نیز به
موافقت کرد که همهٔ عواید کلیساهای ایتالیا نیز به واتیکان پرداخت شوند. در سال ۱۹۴۷ میلادی، در دورهٔ حکومت دموکراتیک ایتالیا، پیمان لاتران به قانون اساسی ایتالیا افزوده‌شد.
متروی آلماتی (; ) یک شبکهٔ قطار شهری در شهر آلماتی، پرجمعیت‌ترین شهر کشور قزاقستان است. خط اول این شبکه پس از حدود ۲۳ سال عملیات ساخت‌وساز، سرانجام در ۱ دسامبر ۲۰۱۱ میلادی افتتاح شد. در ۱۸ آوریل ۲۰۱۵ میلادی نیز و ۲ ایستگاه جدید به شبکه اضافه شد. شبکهٔ متروی آلماتی پس از متروی تاشکند در کشور ازبکستان، دومین شبکهٔ مترو در آسیای مرکزی و شانزدهمین در شوروی سابق محسوب می‌شود.
هلن لوئیز مرولیس (به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل آمریکا در دسته‌های ۵۳، ۵۵ و ۵۷ کیلوگرم کشتی زنان است و بهترین کشتی‌گیر زن آمریکایی در تمام ادوار به شمار می‌رود. مارولیس برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۱۶ ریو، مدال برنز المپیک ۲۰۲۰ توکیو و بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس و نیز قهرمان سه دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ است. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو توانست با پیروزی بر سائوری یوشیدا قهرمان شود که این نخستین مدال طلای آمریکا در کشتی زنان المپیک و نخستین شکست یوشیدای ژاپنی در چهار دوره پیاپی از
و نخستین شکست یوشیدای ژاپنی در چهار دوره پیاپی از بازی‌های المپیک بود. فعالیت حرفه‌ای. المپیک ۲۰۱۶ ریو. هلن مارولیس در فینال وزن ۵۵ کیلوگرم رقابت‌های کشتی المپیک ۲۰۱۶ ریو توانست با شکست سائوری یوشیدا قهرمان شکست ناپذیر ژاپنی، بر سلطه ۱۳ ساله این کشتی‌گیر بر وزن ۵۵ کیلوگرم کشتی زنان جهان پایان داده و مدال طلای این وزن زنان را به دست آورد. مارولیس اولین زن در تاریخ کشتی آمریکا شد که به مدال طلای المپیک می‌رسید و ویدئوی قهرمانی او به یکی از پربازدیدترین کلیپ‌های بازی‌های المپیک در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد.
بازی‌های المپیک در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. جستارهای وابسته. افسون روشن جانستون
شطرنج چینی یا ژیانگ‌چی یک بازی استراتژیکی و تخته‌ای دو نفره است که یکی از محبوب‌ترین بازی‌های تخته‌ای در چین به‌شمار می‌رود. از بازی‌های هم‌خانوادهٔ آن می‌توان به شطرنج غربی (یا بین‌المللی یا همان شطرنج رایج)، شوگی، جانگی و شطرنج هندی اشاره کرد. علاوه بر چین این سرگرمی در ویتنام هم از دیرباز شناخته شده‌است. این بازی رزم بین دو ارتش را برای تسخیر شاه دشمن نشان می‌دهد. تاریخچهٔ بازی. نظریهٔ رایج مورد قبول، که توسط هارولد جیمز راتون موری مطرح‌شده، بیان می‌کند که بازی‌هایی که از خانوادهٔ شطرنج هستند در اصل از
که بازی‌هایی که از خانوادهٔ شطرنج هستند در اصل از هند نشئت گرفته‌اند و سپس از آنجا به سایر نقاط جهان گسترش یافتند. یکی از شاخه‌های شطرنج به صورت شطرنج چینی امروز تکامل یافته‌است که ممکن است از بازی‌های دیگری که در آن زمان در چین بازی می‌شد نیز تأثیرگرفته باشد. منابعی که در مورد بازی شطرنج چینی وجود دارد، به دوران جنگ‌های ایالتی بازمی‌گردد. امپراتور وو از ژو شمالی، در سال ۵۶۹ پس از میلاد کتابی نوشت. اعتقاد بر این است که در آن کتاب قوانین یک بازی بر پایه نجومی به نام ژیانگ چی (xiangqi) پرداخت. کلمه "ژیانگ
به نام ژیانگ چی (xiangqi) پرداخت. کلمه "ژیانگ چی" اغلب به صورت " بازی فیل‌ها " یا " بازی اشکال " ترجمه می‌شود. با گسترش اقتصادی و فرهنگی دودمان چینگ، ژیانگ چی وارد یک مرحلهٔ جدید شد. مکتب‌های متفاوتی از محفل‌های بازیکنان روی کار آمد. با شهرت یافتن ژیانگ چی، کتاب‌ها و راهنماهای متفاوتی دربارهٔ تکنیک‌های بازی منتشر شدند. این موارد نقش مهمی در محبوبیت شطرنج چینی و بهبود تکنیک‌های بازی در دوران مدرن شد.
خیرالدّین زِرِکْلی (۲۵ ژوئن ۱۸۹۳، بیروت – ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶، قاهره) نویسنده، شاعر، تاریخ‌نگار و زندگی‌نامه‌نویس برجستهٔ سوری بود که برای اثرش "الأعلام" شهرت دارد. او نخست به روزنامه‌نگاری پرداخت، در ۱۹۲۰ فرانسویان حکم غیابی اعدامش را صادر کردند. سفیر عربستان در مغرب بود (۱۹۵۷–۱۹۶۳).
اسعد مفلح داغر (۱۸۸۶-۱۹۵۸) ادیب و روزنامه‌نگار لبنانی بود. زندگی. زادهٔ تنورین در ۱۸۸۶ بود. در بیروت درس خواند. در سوریه روزنامه‌ای به نام "العُقاب" نشر کرد. سپس برای الاهرام کار کرد. رئیس ادارهٔ روزنامه‌نگاری اتحادیه عرب شد.
عفرا بنت مهاصر (؟ -۶۷۰م) شاعربانوی عرب از بنی عُذرَة بود. آوازه‌اش با پسرعمویش عروة بن حزام وابسته است و شاعران داستان عروه و عفرا را سروده‌اند. به نظر ذبیح‌الله صفا داستان «ورقه و گلشاه» در ادبیات فارسی، همین داستان این دوست است که خرده‌دگرگونی یافته. زندگی. نام و نسب کاملش را «عفراء بنت مهاصر بن مالک بن حزام بن ضبة بن عبد بن عُذرة العُذریة» ذکر کرده‌اند که از قبیله عُذرَة بوده است.
عُلَیَّه بنت المهدی (۷۷۷-۸۲۵) همچنین شناخته‌شده به عَبّاسه؛ امیربانوی عباسی و خواهر هارون‌الرشید، شاعر و خواننده عرب‌زبان بود. در خوانندگی برجسته بود و برادرش ابراهیم بن مهدی از او این فن را یادمی‌گرفت. شعر می‌سرود. زندگی‌نامه نویسان کهن، او را از «زیباترین و ظریف‌ترین زنان، کامل‌ترین آن‌ها در فضل و عقل و صیانت» دانسته‌اند. از گفتگوهای او در آموزش قرآن و پرداختن بسیارش به نماز نیز نوشته‌اند. زندگی. او رابطه عاطفی با جعفر برمکی داشت که همین علت باعث خشم هارون الرشید شد و جعفر برمکی را سر از تن جدا کرد و
الرشید شد و جعفر برمکی را سر از تن جدا کرد و سلسله برمکیان هم از اطراف عباسیان دور شد.
کانون وکلا باقر امامی (زادهٔ ۱۳۳۸ در مرند) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مرند و جلفا در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
سید فاضل امیرجهانی (زادهٔ ۱۳۳۵ در سلطانیه) نمایندهٔ اصلاح طلب حوزهٔ انتخابیهٔ ابهر و خرمدره در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ چهارم نیز عضو این مجلس بود.
الأعلام فرهنگ زندگی‌نامه‌ای ۸ جزئی نوشتهٔ خیرالدین زرکلی است. نام کامل آن «قاموس تراجم لأشهرالرّجال و النِساء من‌العَرَب و المُستعرِبینَ و المُسِتشرقینْ» (به‌معنای: فرهنگ زندگی‌نامه‌ای پرآوازه‌ترین مردان و زنان عرب، مستعرب و شرق‌شناس) است؛ زرکلی با این عنوان، کتابش را شناسانده و در دیباچه نوشته زیرا گنجینهٔ کتابخانه‌های عربی، چنین کتابی را نداشت، تلاش کرد تا اثری بیافریند که این نام‌ها در آن ثبت شود. زرکلی تلاش داشت تا کوتاه بنویسد (ذکرِ جامع) و به معاصرین اش نپرداخت. گزینش سرشناسان نزد او برپایهٔ: خلافت،
اش نپرداخت. گزینش سرشناسان نزد او برپایهٔ: خلافت، امارت، وزارت، و قضاوت بوده که اثری از آنان به مانده، بزرگِ دین یا فن و هنری، در ادبیات جایگاهی داشته‌اند، نامی از آنان در کتابی نقل شده‌است، روایت بسیار از او آمده است، نسب‌نامه‌ای روشن داشته‌اند، مضرب مثل بودند. به‌طور کلی، آن چنان‌که در دیباچه می‌گوید، ملاک اصلی گزینشِ فرد آن است که نامش آوازه‌ای داشته‌است و به او ارجاع دهند. اعلام را نه برحسب شهرت/لقب/کنیه بلکه برپایهٔ نام کوچک مدخل داده است، این را یک نوآوری در زندگی‌نامه‌نویسی عربی در دوران نوین
یک نوآوری در زندگی‌نامه‌نویسی عربی در دوران نوین می‌دانند.
تسنگ لی-چنگ (؛ زادهٔ ) یک تکواندوکار اهل تایوان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده‌است.
استفانو ساتا فلورس (زاده - درگذشت ) بازیگر ایتالیایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "زنی دست دوم"، "رو به جلو… حرکت!"، "پائولو بارکا، معلم مدرسه و برهنه‌گرای آخر هفته"، "مارمولک‌ها"، "بیمار خیالی"، "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "ژنرال ایستاده می‌خوابد" و "سالن کیتی" اشاره کرد. زندگی‌نامه. ساتا فلورس در ناپل ایتالیا زاده شد، او فارغ‌التحصیل مرکز تجربی سینما در پایتخت ایتالیا، رم است. او بازی در نمایشنامه آماتور را در تئاتر پیکولو آغاز کرد و در نمایشنامه‌های شکسپیر و ماتیا اسبراجا بازی کرد. او
نمایشنامه‌های شکسپیر و ماتیا اسبراجا بازی کرد. او اولین حضور خود را در سینما با فیلم مارمولک‌ها که توسط فیلمساز لینا ورتمولر در سال ۱۹۶۳ به نمایش درآمد، شروع کرد. ساتا فلورس در ۲۲ اکتبر ۱۹۸۵ در سن ۴۸ سالگی در پی عوارض ناشی از درمان سرطان خون در رم درگذشت.
کافت یا ریفت () در زمین‌شناسی به محدوده‌ای خطی گفته می‌شود که در آن پوسته زمین و سنگ‌کره از هم دور می‌شوند و نمونه‌ای از زمین‌ساخت کششی به‌شمار می‌رود. فروزمین نمونه‌ای از پدیده کافت در فرورفتگی‌های خطی گسلی است. اگر کافت بالاتر از سطح دریا باقی بماند دره کافتی را پدیدمی‌آورد که اگر با آب پر شود، دریاچه کافتی در آن تشکیل می‌شود. محور ناحیه کافتی ممکن است دارای سنگ‌های آتشفشانی باشد و آتشفشان‌خیزی در آن فعال باشد ولی در همه سیستم‌های کافتی این‌گونه نیست. دره‌های کافتی بزرگ و اصلی در امتداد محور مرکزی پشته
کافتی بزرگ و اصلی در امتداد محور مرکزی پشته میانی اقیانوس شکل می‌گیرد، جایی که پوسته اقیانوسی جدید و سنگ‌کره در امتداد مرز واگرای میان دو صفحه زمین‌ساختی به وجود می‌آید.
ریفت یا کافت به شکستگی خطی بزرگ در پوسته زمین گفته می‌شود. ریفت ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
ابواسحاق ابراهیم اَطَّفَیِّش (۱۸۸۸م-۱۹۶۵م) ادیب الجزایری و عالِم اباضی بود. فقه، نحو و تفسیر خواند. در جامع زیتونه نیز در دانش آموخت. در جنبش‌های ملّی شرکت داشت، فرانسویان او را تبعید کردند. به قاهره رفت (۱۹۲۳) و مجلهٔ المنهاج را نشر داد، چندین کتاب نیز دربارهٔ عالمان اباضی نگاشت. مرجع فتوای اباضی شد.
اکسیژن نام مجموعه تلویزیونی طنز به کارگردانی مهدی مظلومی، تهیه‌کنندگی محمد صالحیان و محصول سال ۱۳۸۴ است. این مجموعه ۳۰ قسمتی برای اولین بار در ۸ خرداد ۱۳۸۴ از شبکه تهران پخش شد. بازیگران اصلی سریال: پری امیرحمزه، بیژن بنفشه‌خواه، سعید پیردوست، نصرالله رادش، لاله صبوری و حمید کاشانی می‌باشند. از دیگر عوامل و دست‌اندرکاران این مجموعه می‌توان به خشایار الوند و سروش صحت (نویسنده)، محمدرضا کاظمی (تصویربردار)، رضا کشاورز (صدابردار)، تقی وارسته (طراح نور)، محمدمهدی گورنگی (آهنگساز)، فرزاد حسنی (شاعر تیتراژ
گورنگی (آهنگساز)، فرزاد حسنی (شاعر تیتراژ پایانی)، رضا شیرازی (خواننده تیتراژ پایانی)، احمد معظمی (برنامه‌ریز)، آرمین عابدینی (مدیر تولید) و شهریار کلهر (طراح دکور) اشاره کرد. خلاصه داستان. داستان اصلی مجموعه اکسیژن دربارهٔ شخصی است که در مرکز شهر یک اتاق اکسیژن تأسیس می‌کند تا کسانی که از هوای کثیف و پر از گردوغبار و آلوده شهر به تنگ آمده‌اند، با مراجعه به آنجا نفسی تازه کنند، اما با کنار هم قرارگرفتن آدمهای قصه حوادثی رخ می‌دهد.
لوان گیلرمه د ژسوس وییرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال کورینتیانس در سری آ برزیل بازی می‌کند. وی به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ حضور داشت.
ژوزه کارلوس کراکو نتو (؛ زادهٔ ) که به نام زکا شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مدافع کناری برای واسکو دوگاما در لیگ برتر فوتبال برزیل بازی می‌کند. وی به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ حضور داشت.
پاراناوایی (به پرتغالی: Paranavaí) یک شهرستان در برزیل است که در ایالت پارانا واقع شده‌است. خصوصیات. پاراناوایی ۱٫۲۰۲٫۴۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۵٫۴۷۰ نفر جمعیت دارد و ۴۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رودریگو کایو کوکت روسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال فلامینگو در لیگ برتر فوتبال برزیل بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است و به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل قهرمان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شده‌است.