payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هرتز کار می‌کردند). خروجی این تراشه جدید ویدئویی به صورت ۷ پین (و ناسازگار با ورودی نمایشگرهای CGA) بود که سیگنال مونوکروم در حالت NTSC/PAL تولید می‌کرد، اما هیچ کابل اتصالی برای آن ساخته نشد و کاربران علاقه‌مند شخصاً باید اقدام به ساخت این کابل می‌کردند. دو گرداننده فلاپی دیسک با کمودور ۱۲۸ معرفی شدند، مدل ۱۵۷۰ که عمر کوتاهی داشت و گرداننده دو-طرفه ۱۵۷۱. یک مدل دیگر هم با عنوان ۱۵۷۲ معرفی شد ولی هرگز به تولید نرسید. بعد از گذشت مدتی یک مدل جدید از گرداننده ۳٫۵ اینچ با نام ۱۵۸۱ نیز معرفی و تولید گردید.
۳٫۵ اینچ با نام ۱۵۸۱ نیز معرفی و تولید گردید. تمام این مدل‌ها نسبت به گرداننده قدیمی مدل ۱۵۴۱ برتری محسوسی داشتند و بسیار قابل اطمینان تر بودند. گرداننده ۱۵۸۱ دارای حافظه رم بیشتری نسبت به بقیه مدل‌ها بود و به همین دلیل قابلیت باز کردن هم‌زمان فایل‌های بیشتری را داشت. بیسیک ۷٫۰ این رایانه دارای دو دستور جدید DLOAD و DSAVE بود که امکان بارگذاری و ذخیره مستقیم اطلاعات بر روی دیسک را بدون نیاز به وارد کردن پارامتر "۸," به کاربر می‌داد. یکی دیگر از قابلیت‌های این رایانه توانایی شناسایی خودکار دیسک در هنگام بوت
رایانه توانایی شناسایی خودکار دیسک در هنگام بوت شدن سیستم است که یک استاندارد برای رایانه‌های شخصی به حساب می‌آمد و البته در دستگاه‌های ساخت کمودور وجود نداشت. این قابلیت کاربر را از وارد کردن دستور LOAD"*",۸٬۱ جهت بارگذاری دیسک، بی‌نیاز می‌کرد. گرداننده ۱۵۷۱ در حالت C128 به‌طور معمولی و هنگام بالا آمدن سیستم فعال می‌شد. اگر کاربر با وارد کردن دستور GO 64 وارد حالت C64 شود، گرداننده ۱۵۷۱ همچنان فعال باقی می‌ماند، اما اگر کاربر با نگه داشتن دکمه کمودور در هنگام بالا آمدن سیستم وارد حالت C64 شود، گرداننده
هنگام بالا آمدن سیستم وارد حالت C64 شود، گرداننده ۱۵۷۱ وارد حالت ۱۵۴۱ می‌شود. (حالت ۱۵۴۱ برای برنامه‌هایی است که نیاز به سطح دسترسی پایینی از دیسک دارند) مدل C128 دوبرابر کمودور ۶۴ حافظه رم دارد و به همین دلیل ظرفیت بسیار بیشتری برای برنامه‌نویسی بیسک در آن وجود دارد. واحد مدیریت حافظه جدید این دستگاه به کدهای برنامه بیسیک اجازه می‌دهد تا در نقاط مختلف حافظه ذخیره شوند و به راحتی از عهده ساماندهی برنامه‌های حجیم برآید. قابلیت دیگر، توانایی متوقف کردن یک برنامه در حال اجرا توسط کاربر، ویرایش کدهای برنامه و
در حال اجرا توسط کاربر، ویرایش کدهای برنامه و اجرای مجدد آن برنامه از جایی که متوقف شده‌است با استفاده از دستور codice_2 توسط کاربر می‌باشد. حافظه رام کمودور ۱۲۸ دارای یک easter egg مخفی است، با وارد کردن دستور "SYS 32800,123,45,6" در حالت C128 یک لیست از تولیدکنندگان اصلی سیستم ظاهر می‌شود. همچنین با وارد کردن دو دستور QUIT یا OFF پیغامی با این مضمون ظاهر می‌شود: "?UNIMPLEMENTED COMMAND ERROR" این دو دستور باقی‌مانده طرح ناتمامی است که قرار بود منجر به تولید یک رایانه قابل حمل همراه با نمایشگر ال سی دی
یک رایانه قابل حمل همراه با نمایشگر ال سی دی باشد ولی هرگز به سرانجام نرسید. سخت‌افزار بهتر C128 به همراه حافظه بیشتر، رزولوشن بالاتر تصویر و گذرگاه سریال سریع‌تر، این توانایی را به کمودور ۱۲۸ می‌داد که بتواند سیستم عامل گرافیکی «» را بسیار بهتر از کمودور ۶۴ اجرا کند. حالت سی پی/ام. دومین سی پی یو رایانه کمودور ۱۲۸، یک تراشه زیلاگ زد۸۰ بود که به این دستگاه توانایی اجرای سیستم عامل سی پی/ام را می‌داد. C128 همراه با سی پی/ام نسخه ۳ و شبیه‌ساز ترمینال ADM31/3A عرضه شد. یک کارتریج سی پی/ام نیز برای رایانه
عرضه شد. یک کارتریج سی پی/ام نیز برای رایانه کمودور ۶۴ تولید شده بود، اما این کارتریج قیمت بالایی داشت و از طرفی محدودیت‌های گرداننده دیسک ۱۵۴۱ در خواندن فرمت MFM هم از مشکلات این کارتریج برای کمودور ۶۴ بود، یکی دیگر از مشکلات این کارتریج‌ها این بود که فقط با مدل‌های اولیه C64 کار می‌کردند و با مدل‌های تولید شده بعدی ناسازگار بودند. به دلیل اینکه این کارتریج‌ها بر روی کمودور ۱۲۸ هم کار نمی‌کردند، تیم طراحی تصمیم گرفت برای پشتیبانی از سی پی/ام اقدام به قراردادن تراشه زد۸۰ بر روی مادربورد سیستم نماید. کمودور
تراشه زد۸۰ بر روی مادربورد سیستم نماید. کمودور ۱۲۸ سیستم عامل سی پی/ام را بسیار آهسته‌تر از دیگر رایانه‌های اجراکننده این سیستم عامل، اجرا می‌کرد. این سرعت آهسته به این دلیل بود که تراشه زد۸۰ به کار رفته در C128 به جای سرعت معمولی خود (۴ مگاهرتز)، با نصف سرعت (۲ مگاهرتز) کار می‌کرد. با بررسی کدهای اصلی C128، این موضوع مشخص می‌گردد که مهندسان در ابتدا قصد داشتند تا سی پی/ام در حالت «سریع» اجرا گردد (با غیرفعال کردن خروجی حالت متن ۴۰ ستونی، تراشه زد۸۰ در سرعت ۴ مگاهرتز کار کند)، اما این طرح بر روی رایانه‌های
۴ مگاهرتز کار کند)، اما این طرح بر روی رایانه‌های کمودور ۱۲۸ اولیه به درستی اجرا نگردید و لغو شد. یکی از موارد عجیب کمودور ۱۲۸ در حالت CP/M، اجرای سرویس‌های سطح-پایین بایوس توسط تراشه ۸۵۰۲ به جای زد۸۰ بود. دلیل این امر هم این بود که تیم توسعه دهنده کمودور ۱۲۸، اقدام به بازنویسی روتین‌های کرنل برای دو پردازنده مجزا نکرده بودند. حالت CP/M برای بسیاری از کاربران کمودور با محیط‌های مشابه تفاوت داشت. در حالی که سیستم عامل کمودور () درون حافظه رام گرداننده دیسک کمودور قرار داشت و از طریق برنامه بیسیک برای
دیسک کمودور قرار داشت و از طریق برنامه بیسیک برای کاربران قابل دسترس بود، CP/M احتیاج به یک دیسک بوت‌کننده و وارد کردن دستورهای این سیستم عامل از پلتفرم‌های دیگر بود. برنامه‌های مبتنی بر CP/M از عدم کاربرپسند بودن رنج می‌بردند (برعکس اکثر برنامه‌های کاربرپسند سیستم عامل کمودور). باوجود اینکه این سیستم عامل به دلیل داشتن کتابخانه بزرگی از نرم‌افزارهای تجاری برای کمودور ۱۲۸ در نظر گرفته شده بود، اما به ندرت توسط کاربران C128 مورد استفاده قرار گرفت. حالت ۶۴. با یکپارچه کردن بیسیک اورجینال کمودور ۶۴ و کرنل‌های
یکپارچه کردن بیسیک اورجینال کمودور ۶۴ و کرنل‌های حافظه رام (۱۶ کیلوبایت در مجموع)، کمودور ۱۲۸ به‌طور ۱۰۰ درصد با کمودور ۶۴ سازگار بود. حالت C64 به سه روش در کمودور ۱۲۸ قابل دسترسی بود: با متصل نمودن یک کارتریج برنامه کمودور ۶۴ به درگاه گسترش پشت دستگاه، کمودور ۱۲۸ به‌طور خودکار وارد حالت C64 می‌شود. این ویژگی در واقع تقلیدی از رفتار کمودور ۶۴ می‌باشد مانند زمانی که یک کارتریج ۶۴ (به‌طور مثال ) به دستگاه وصل شود. حالت C64 در کمودور ۱۲۸ دقیقاً دوبرابر قابلیت‌های یک رایانه کمودور ۶۴ را ارائه می‌کرد. بسیاری از
یک رایانه کمودور ۶۴ را ارائه می‌کرد. بسیاری از قابلیت‌های کمودور ۱۲۸ در حالت C64 غیرفعال می‌شدند. از جمله می‌توان به حالت نمایش ۸۰ ستونی، حالت سریع، قابلیت مدیریت حافظه و بیسیک ۷ اشاره نمود. کلیدهای چهارگانه مکان نمای بالای صفحه کلید نیز غیرفعال می‌شوند و کاربر مجبور به استفاده هم‌زمان از کلید shift برای حرکت مکان نما می‌باشد (درست مانند کمودور ۶۴ واقعی). همچنین صفحه کلید عددی کمودور ۱۲۸ و تعدادی از دکمه‌های کاربردی ردیف بالا در حالت ۶۴ غیرقابل استفاده می‌شوند. (در کمودور ۶۴ دکمه‌های کاربردی فقط f1-f8
می‌شوند. (در کمودور ۶۴ دکمه‌های کاربردی فقط f1-f8 هستند) کمودور ۱۲۸های آمریکای شمالی، هنگامی که در حالت ۶۴ قرار می‌گیرند، حافظه رام فونت‌های آن مقداری تغییر می‌کند. نمونه‌های اولیه تولید شده کمودور ۱۲۸ فقط یک رام داشتند که مقدار کمی فونت‌های آن نسبت به کمودور ۶۴ بهبود یافته بود. اما تعدادی از برنامه‌های کمودور ۶۴ حافظه رام کاراکتر (فونت) را به صورت اطلاعات دیتا می‌خوانند که در نتیجه باعث عدم اجرای این برنامه‌ها بر روی کمودور ۱۲۸ می‌شد. کمودور ۱۲۸ دارای حافظه رام کاراکتر دو برابر (از نظر اندازه) می‌باشد که
رام کاراکتر دو برابر (از نظر اندازه) می‌باشد که کاراکتر (فونت)های کمودور ۱۲۸ در حالت C128 و فونت‌های C64 را در حالت ۶۴ ارائه می‌دهد. این در حالیست که مدل‌های بین الملی کمودور ۱۲۸ از فونت اورجینال کمودور ۶۴ در هر دو حالت استفاده می‌کردند و در عوض قسمت دوم حافظه رام کاراکتر آن‌ها به فونت‌های بین‌المللی اختصاص داشت (برای مثال اوملاوت آلمانی) بعضی از برنامه‌های کمودور ۶۴ هنگامی که کلید codice_4 کمودور ۱۲۸ پایین نگه داشته شود، به درستی نمی‌توانند اجرا شوند. دلیل این امر هم ساختار بزرگتر درگاه ورودی/خروجی داخل
این امر هم ساختار بزرگتر درگاه ورودی/خروجی داخل سی پی یو کمودور ۱۲۸ است. یک روش ساده برای مشاهده تفاوت‌های سخت‌افزاری کمودور ۶۴ واقعی و حالت C64 در کمودور ۱۲۸ این است که آدرس codice_5 یا(۵۳۲۹۵) حافظه را با متغیری بیش از $FF پر کنیم. در کمودور ۶۴ واقعی، این محل از حافظه فارغ از اینکه چه متغیری بر روی آن نوشته‌ایم، همیشه دارای متغیر codice_6 یا(۲۵۵) است در حالی که در حالت C64 بر روی کمودور ۱۲۸، محتوای این آدرس حافظه می‌تواند مقدار متفاوتی باشد؛ بنابراین با امتحان نمودن این بخش از حافظه بعد از نوشتن بر روی
امتحان نمودن این بخش از حافظه بعد از نوشتن بر روی آن، می‌توان به سخت‌افزار در حال استفاده پی برد. کمودور ۱۲۸دی. در اواخر سال ۱۹۸۵ شرکت کمودور اقدام به عرضه مدل جدیدی از کمودور ۱۲۸ با طراحی بدنه مشابه آمیگا ۱۰۰۰ در بازار اروپا نمود که کمودور ۱۲۸دی نام گرفت. این مدل جدید دارای یک بدنه پلاستیکی بود که در یک سمت آن دسته‌ای برای حمل و نقل کیس رایانه، یک گرداننده فلاپی دیسک ۱۵۷۱ در داخل بدنه و یک فن خنک‌کننده قرار داشت. همچنین صفحه کلید این مدل از حالت توکار و متصل به سیستم، به صورت جدا تغییر پیدا کرده بود و
متصل به سیستم، به صورت جدا تغییر پیدا کرده بود و دارای دوپایه در زیر صفحه کلید بود که باعث تنظیم زاویه صفحه کلید می‌شد. بر اساس گفته‌های «بیل هرد» (سرپرست تیم سخت‌افزاری)، مدل C128D هم‌زمان با مدل معمولی کمودور ۱۲۸ آماده عرضه به بازار بود. اما عرضه دو مدل در یک زمان ریسک بالایی جهت عدم موفقیت یکی از دو مدل را به همراه داشت. در اواخر سال ۱۹۸۶، شرکت کمودور اقدام به عرضه مدل جدیدی با نام C128DCR در آمریکای شمالی و بخشی از اروپا نمود. (CR اشاره به کاهش هزینه‌های تولید این مدل داشت) این مدل برخلاف C128D دارای
تولید این مدل داشت) این مدل برخلاف C128D دارای یک بدنه فلزی بود که دسته حمل و نقل بر روی آن وجود نداشت. تعدادی از قطعات روی مادربورد در این مدل یکپارچه گردیده بودند که همین امر باعث کاهش هزینه تولید شده بود، ضمن اینکه یکی دیگر از عوامل کاهش قیمت، حذف فن ۴۰ میلی‌متری جاسازی شده در جعبه نیروی مدل C128D، در این سیستم بود. یکی از مهمترین پیشرفت‌های مدل C128DCR نسبت به C128D جایگزینی کنترلر صفحه نمایش ۸۵۶۳ با نسخه پیشرفته تر ۸۵۶۸ بود؛ که با ۶۴ کیلوبایت حافظه رم ویدئویی تجهیز شده بود. مدل C128DCR دارای یک حافظه
ویدئویی تجهیز شده بود. مدل C128DCR دارای یک حافظه رام جدید به نام "1986 ROM" بود که نام خود را از تاریخ نمایش داده شده بر روی صفحه نمایش گرفته بود. این رام جدید نیز مانند رام اورجینال دارای خطاهای آدرس دهی بود. از جمله می‌توان به خطای معروفی اشاره کرد که حرف Q با وجود روشن بودن کلید CAPS LOCK همچنان به صورت کوچک (q) نوشته می‌شد. اجرای بعضی از نرم‌افزارها نیز بر روی مدل C128DCR بستگی به قابلیت‌های سخت‌افزاری سیستم و حافظه رام اصلاح شده داشت. با وجود بهبود قابلیت‌های ویدئویی آرجی‌بی مدل DCR، کمودور اقدام به
ویدئویی آرجی‌بی مدل DCR، کمودور اقدام به بهبود و توسعه بیسیک ۷٫۰ ننمود. استفاده از این قابلیت‌ها همچنان در گرو استفاده از کدهای زبان ماشین یا معادل‌های زبان اسمبلی بود. البته بعضی از شرکت‌های «طرف-سوم» (مانند Free Spirit Software) اقدام به عرضه نسخه‌ای از زبان برنامه‌نویسی با عنوان «بیسیک ۸٫۰» نمودند که دارای دستورهای گرافیکی جهت استفاده از قابلیت‌های جدید رزولوشن بالای سیستم بود. عملکرد بازار. ماهنامه کامپیوت! در سال ۱۹۸۹ در مورد رایانه کمودور ۱۲۸ این‌گونه نوشت: «اگر شما کمودور ۱۲۸ را به خاطر استفاده از
نوشت: «اگر شما کمودور ۱۲۸ را به خاطر استفاده از نرم‌افزارهای اختصاصی ۱۲۸ بخرید به احتمال زیاد نا امید خواهید شد. یکی از نقاط مثبت فروش ۱۲۸ سازگاری این مدل با کمودور ۶۴ است. در واقع حالت ۶۴ این رایانه نسبت به حالت ۱۲۸ آن بسیار بیشتر برای کاربران مفید و مثمرثمر خواهد بود.» به دلیل اینکه کمودور ۱۲۸ قادر به اجرای تمام نرم‌افزارهای ۶۴ به صورت مجازی بود و همچنین به دلیل شروع نسل جدید رایانه‌های خانگی (کمودور آمیگا و آتاری اس تی که رایانه‌های ۱۶/۳۲ بیتی بودند) و کمبود شدید نرم‌افزارهای اختصاصی برای رایانه کمودور
شدید نرم‌افزارهای اختصاصی برای رایانه کمودور ۱۲۸، تعدادی از خریداران از خرید این مدل منصرف و آن را مرجوع نمودند. در حالی که از کمودور ۱۲۸ طی سال‌های ۱۹۸۵ الی ۱۹۸۹ تعداد ۴ میلیون دستگاه به فروش رسید، با این حال فروش این مدل، با فروش بالای سیستم قبلی خود (کمودور ۶۴) مقایسه می‌شود. یک توضیح برای این اختلاف فروش در این است که اکثر خریداران کمودور ۶۴ علاقه‌مندان به بازی‌های ویدئویی بودند، در حالی که دستگاه گران‌قیمت کمودور ۱۲۸ بهبود قابل توجهی برای این قشر از کاربران به ارمغان نیاورده بود. بعضی از نرم‌افزارهای
به ارمغان نیاورده بود. بعضی از نرم‌افزارهای ۶۴ مانند «» و «» با استفاده از بوت اتوماتیک و قابلیت دسترسی سریع گرداننده فلاپی دیسک ۱۵۷۱، بر روی کمودور ۱۲۸ اجرا می‌شدند. بعضی از بازی‌های ماجرایی شرکت (که بر پایه متن استوار بودند)، در کمودور ۱۲۸ از صفحه متن ۸۰ ستونی و ظرفیت بیشتر حافظه این رایانه استفاده می‌کردند. تعدادی از بازی‌های کمودور ۶۴ نیز برای حالت ۱۲۸ پورت گردیدند. مانند «» و از شرکت «» که دارای نسخه ۱۲۸ جداگانه‌ای بودند. همچنین بازی «» از شرکت «» اگر بر روی کمودور ۱۲۸ اجرا می‌شد، از حافظه اضافی سیستم
روی کمودور ۱۲۸ اجرا می‌شد، از حافظه اضافی سیستم جهت اجرای موزیک استفاده می‌کرد. بسیاری از نرم‌افزارهای کمودور ۶۴ مانند PaperClip و سری Paperback Writer برای کمودور ۱۲۸ پورت گردیدند. این نرم‌افزارها از قابلیت‌های ۱۲۸ مانند: حافظه بیشتر، متن ۸۰ ستونی، صفحه کلید بهبود یافته و فضای بیشتر ذخیره‌سازی فلاپی دیسک، جهت ارائه خدمات بهتر به کاربران تجاری خود استفاده می‌کردند. با وجود برنامه بیسیک پیشرفته، قابلیت سازگاری بالای سیستم عامل CP/M و بسته‌های نرم‌افزاری کاربر پسند، شرکت کمودور قصد داشت رایانه کمودور ۱۲۸ را
پسند، شرکت کمودور قصد داشت رایانه کمودور ۱۲۸ را به عنوان یک سیستم سطح-پایین تجاری در بازار معرفی کند (دقیقاً مشابه استراتژی اعمال شده در مورد رایانه کمودور پلاس/۴) و برای این منظور حتی در هنگام معرفی کمودور ۱۲۸ (و برچسب روی بدنه) از اصطلاح «رایانه شخصی» به جای «رایانه خانگی» استفاده نمود. کمودور ۱۲۸ اولین رایانه شرکت کمودور بود که به‌طور رسمی اعلام شد از مایکروسافت بیسیک استفاده می‌نماید. کمودور ۱۲۸ یک دستگاه تجاری بسیار بهتری از کمودور ۶۴ بود، اما از نظر بازی‌های رایانه‌ای هیچ برتری نسبت به کمودور ۶۴
بازی‌های رایانه‌ای هیچ برتری نسبت به کمودور ۶۴ نداشت و کاربرانی که قصد خرید یک رایانه برای امور تجاری را داشتند، اقدام به خرید رایانه سازگار با آی‌بی‌ام می‌کردند. رایانه‌های سازگار با آی‌بی‌ام ارزان قیمت مانند Edge Model D و «» در آن زمان در بازار موجود بودند. برنامه‌های حرفه‌ای «طراحی به کمک رایانه» و طراحی داخل خانه از شرکت BRiWALL در آن زمان برای رایانه‌های شخصی در بازار وجود داشت. شاید تنها دلیل برای اندک فروش مناسب کمودور ۱۲۸، برنامه نویسان غیرحرفه‌ای بود که به‌طور تفریحی و تنها برای علاقه شخصی خود
بود که به‌طور تفریحی و تنها برای علاقه شخصی خود اقدام به برنامه‌نویسی بر روی کمودور ۶۴ می‌کردند. کمودور ۱۲۸ توانایی رقابت با رایانه‌های نسل جدید خانگی ۱۶/۳۲ بیت (آمیگا و آتاری اس تی) را نداشت. در سال ۱۹۸۹ و زمانی که خط تولید تمام مدل‌های کمودور ۱۲۸ متوقف شد، گزارشی منتشر شد که نشان می‌داد قیمت تولید این رایانه تقریباً برابر قیمت تولید آمیگا ۵۰۰ بوده، در حالی که کمودور ۱۲۸ برای حفظ موقعیت آمیگا ۵۰۰ در بازار، با چند صد دلار کمتر برای فروش عرضه می‌شده است. «بیل هرد» توضیح داده بود که در ابتدا هدف طراحی کمودور
هرد» توضیح داده بود که در ابتدا هدف طراحی کمودور ۱۲۸، سازگاری ۱۰۰٪ با کمودور ۶۴ نبوده است. یکی از دلایل اصلی که این قابلیت به کمودور ۱۲۸ اضافه شد، مربوط به زمانی می‌باشد که بیل هرد متوجه شد یک زن برنامه‌نویس، نرم‌افزار آموزشی برای کمودور پلاس/۴ و کمودور ۶۴ طراحی کرده که بر روی مدل جدید قابل اجرا نمی‌باشد. اما هنگامی که "بخش بازاریابی شرکت کمودور" این موضوع را متوجه شد، به‌طور کاملاً مستقل و بدون هماهنگی اعلام کردند کمودور ۱۲۸ کاملاً با ۶۴ سازگاری دارد. بیل هرد دلیل اصلی قرار دادن تراشه "زد-۸۰" را اطمینان
هرد دلیل اصلی قرار دادن تراشه "زد-۸۰" را اطمینان از سازگاری ۱۰۰٪ دستگاه عنوان می‌کند تا این سیستم قابلیت اجرای کارتریج‌های زد-۸۰ کمودور ۶۴ را داشته باشد. او همچنین توضیح داد که تراشه زد-۸۰ و کنترلر جدید گرافیکی (VDC)، منبع بسیاری از مشکلات در طراحی کمودور ۱۲۸ بودند. بیل هرد در مورد انتظارش از کمودور ۱۲۸ می‌گوید: "من انتظار داشتم کمودور ۱۲۸ فقط حدود یک سال به فروش رود. فروش چند میلیون از این دستگاه از نظر ما بسیار خوب بود، ضمن اینکه این مدل تأثیری بر روی بازار آمیگا ۵۰۰ و حتی کمودور ۶۴ نیز نداشت." بعد از
آمیگا ۵۰۰ و حتی کمودور ۶۴ نیز نداشت." بعد از معرفی مدل «کمودور ۶۴سی» در سال ۱۹۸۶، برای اولین بار قیمت کمودور ۶۴ توسط شرکت افزایش یافت و طبق گزارش‌های منتشر شده، فروش مدل جدید کمودور ۶۴ بسیار بهتر از کمودور ۱۲۸ در بازار بود.
امامزاده سید ولی از نوادگان امام محمد تقی علیه السلام پیشوای نهم شیعیان است. این امامزاده در منتهی‌الیه شرقی بازار کفاش ها واقع است که از غرب به خیابان خیام و از جنوب شرقی به پاچنار متصل می شود. بنای بقعه مربع شکل و هر ضلع آن تقریباً سه متر و نیم است و در شمال و غرب بقعه مسجدی از دوره فتحعلی شاه قاجار است. ضریح قبلی از جنس چوب و متعلق به دوره قاجار بوده است.
کامپیوت! () یک مجله رایانه‌ای آمریکایی است که بین سال‌های ۱۹۷۹ الی ۱۹۹۴ میلادی چاپ و منتشر می‌شد. پیش درآمد این مجله به سال ۱۹۷۸ باز می‌گردد که طی آن Len Lindsay، مجله PET Gazette (یکی از اولین مجله‌ها در مورد رایانه کمودور پی ای تی) را منتشر می‌کرد. دوران شکوفایی این مجله مربوط به دهه هشتاد میلادی است که طی آن تمامی رایانه‌های مطرح آن زمان توسط این مجله پوشش داده می‌شدند. همچنین تعدادی مجله وابسته و اختصاصی نیز برای پلتفرم‌های مطرح منتشر می‌شد که از موفق‌ترین آن‌ها می‌توان به «روزنامه رسمی کامپیوت!» اشاره
آن‌ها می‌توان به «روزنامه رسمی کامپیوت!» اشاره کرد که برای کاربران رایانه‌های کمودور منتشر می‌شد. تاریخچه. هدف اصلی این مجله انتشار برنامه‌های رایانه‌ای برای همه مدل‌های موجود در بازار بود که از سی پی یو مشابه ۶۵۰۲ استفاده می‌کردند. این هدف از رایانه «کمودور پی ای تی»، کمودور وی‌آی‌سی-۲۰، سری رایانه‌های آتاری ۸-بیت، «اپل ۲ پلاس» و تعدادی از رایانه‌ها که براساس سی پی یو ۶۵۰۲ و به وسیله کیت‌های آماده قابل ساخت بودند (مانند Rockwell AIM 65)، شروع شد. بعد از مدتی ارائه برنامه برای کمودور پی ای تی و رایانه‌های
ارائه برنامه برای کمودور پی ای تی و رایانه‌های مبتنی بر کیت از طرف این مجله متوقف و به سمت انتشار برنامه برای رایانه‌های دیگر (کمودور وی آی سی-۲۰، اپل ۲، آتاری ۸-بیت و TI-99/4A) متمایل شد. این رویه بعد از گذشت مدت زمانی برای کامپیوترهای مبتنی بر سی پی یو ۶۵۰۲ نیز تکرار شد و برنامه‌های منتشر شده این مجله به سمت رایانه‌های آی‌بی‌ام پی‌سی، آتاری اس تی و سری آمیگا متمایل شد. همچنین کتاب‌های رایانه‌ای زیادی که شامل مقالات برگزیده و مختلفی از درون مجله بودند، برای علاقه‌مندان چاپ و منتشر گردید. در سال ۱۹۸۳ مجله
علاقه‌مندان چاپ و منتشر گردید. در سال ۱۹۸۳ مجله «کامپیوت!» ادعا کرد که تعداد برنامه‌های ارائه شده توسط این مجله در هر شماره، از تمام مجله‌های دیگر بیشتر است. یکی از مشکلات رایج، برنامه‌های تایپی حجیم برای یک پلتفرم خاص بود که باقی‌مانده فضای مجله اختصاص به برنامه‌های تایپی کوچک برای پلتفرم‌های دیگر می‌شد. اکثر رایانه‌های شخصی آن زمان همراه با زبان برنامه‌نویسی بیسیک ارائه می‌شدند. برنامه‌های زبان ماشین نیز غالباً برای بازی‌های ویدئویی ساده و در قالب ساختار "بیسیک دیتا" (به صورت کدهای هگزادسیمال که در قالب
"بیسیک دیتا" (به صورت کدهای هگزادسیمال که در قالب دستورهای POKE وارد حافظه سیستم می‌شدند) برای رایانه‌های خانگی منتشر می‌شدند. کاربران همچنین می‌توانستند از یوتیلیتی ویژه‌ای با نام MLX (که برای سخت افزار اپل ۲، آتاری و کمودور و به زبان بیسیک نوشته شده بود)، خطوط برنامه‌های زبان ماشین را وارد سیستم مورد نظر نمایند. نسخه‌های اولیه این یوتیلیتی از داده‌های دسیمال نیز پشتیبانی می‌کرد اما نسخه‌های بعدی فقط داده‌های هگزادسیمال را قبول می‌کرد. در شماره ماه مه ۱۹۸۸، ساختار مجله دوباره طراحی و چاپ برنامه‌های قابل
ساختار مجله دوباره طراحی و چاپ برنامه‌های قابل تایپ متوقف گشت. در سال ۱۹۹۰ انتشار مجله کامپیوت! به دلیل واگذاری به General Media (ناشر مجله‌هایی مانند Omni و Penthouse) ، چند ماه متوقف شد. General Media نام این مجله را به «کامپیوت» (بدون علامت !) تغییر داد. در سال ۱۹۹۴، «زیف دیویس» (ناشر آمریکایی) تمام حقوق انتشار این مجله را خریداری نمود، ضمن اینکه انتشارات General Media چاپ این مجله را مدتی قبل از فروش متوقف کرده بود.
آرمن یرمیان ( زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۸۶ در ایروان، ارمنستان شوروی) یک تکواندوکار اهل ارمنستان است؛ که در مسابقات قهرمانی تکواندو اروپا در سال ۲۰۰۹ به نشان طلا دست یافت. یرمیان پرچمدار کاروان ورزشی ارمنستان در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن بود. وی همچنین موفق به کسب نشان‌هایی در مسابقات یونیورسیاد نیز شده است.
جنی معکوس () همچنین شناخته شده با نام‌های دیگر از جمله جنی وارونه یا جنی برعکس، یک تمبر پستی از کشور ایالات متحده است که نخستین بار در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۱۸ چاپ شد تصویر منقش در این تمبر یک هواپیمای مدل است که در مرکز طرح به نظر می‌رسد وارونه است و این تنها یک اشتباه چاپی بود. در حقیقت، خطای چاپ معکوس بود که باعث شد این تمبر تبدیل به گرانقیمت‌ترین تمبر دنیا گردد. نخستین خریدار، این تمبر را به صورت یک برگهٔ ۱۰۰ عددی از باجهٔ تمبرفروشی یکی از دفاتر پستی واشنگتن به قیمت اصلی آن یعنی از قرار هر عدد ۲۴ سنت خرید. از
قیمت اصلی آن یعنی از قرار هر عدد ۲۴ سنت خرید. از این تمبر تنها یک ورق ۱۰۰ عددی پیدا شده و خطای چاپی آن به عنوان یکی از مهمترین خطاهای ارزشمند یاد شده است. در سال ۱۹۸۰ یک بلوک آن به مبلغ ۵۰۰ هزار دلار فروخته شد. در جدیدترین حراجی، یک تمبر تکی از جنی معکوس در یک حراج توسط رابرت سیگل در نوامبر ۲۰۰۷ به مبلغ ۹۷۷۵۰۰ دلار آمریکا فروخته شد. در حراجی اکتبر ۲۰۰۵ ایالات متحده یک بلوک چهار عددی از جنی وارونه به مبلغ ۲/۷ میلیون دلار فروخته شد. در پی بحران مالی سال ۲۰۰۸ قیمت‌های برآورد شده از جنی معکوس نیز فروکش کردند.
قیمت‌های برآورد شده از جنی معکوس نیز فروکش کردند. در سال ۲۰۱۶ یک قطعه از جنی معکوس با ۱،۱۷۵،۰۰۰ رکورد گرانترین تمبر اشتباه دنیا را شکست. زمینه. در طی دهه ۱۰‏۱۹ خدمات پستی ایالات متحده آمریکا تعدادی از محموله‌های پستی را به طور آزمایشی با هواپیما می‌فرستاد.
حزب دموکراتیک کره جنوبی (مینجو) () یک حزب سیاسی سوسیال لیبرال در کره جنوبی است. این حزب در ۲۶ مارس ۲۰۱۴ از ادغام دو حزب دموکرات و کمیته مقدماتی حزب سیاسی نگاه نو (NPVP) تأسیس شد.
استخر بازتابی، استخری ست که در سازه‌های بزرگ چون عمارت‌های باغی، بوستان‌ها، کاخ‌ها، یا هر جای دیگر برای بازتاب تصویر سازه و به هدف افزایش جلوه شکوه و زیبایی سازه ساخته می‌شود. این استخرها از آنجا که کارایی اشان بازتاباندن است. ازین رو، هیچ فواره‌ای در آن‌ها جای پیدا نمی‌کند تا بالاترین شفافیت را همواره برای بازتاب زمینه‌شان دارا باشند. استخر بازتاب الگوی خود را از حوض بازتاب در باغ ایرانی برگرفته‌است و در مغرب زمین گسترش یافته‌است. نمونه برجسته این حوض‌های بازتاب را می‌توان در عمارت چهل ستون اصفهان پیدا
بازتاب را می‌توان در عمارت چهل ستون اصفهان پیدا کرد. ساختار. این استخرها در اندازه‌های گوناگون و ساختارهای هندسی گوناگون ساخته می‌شوند. با این همه مهم‌ترین ویژگی در استخرهای بازتاب بزرگی آنهاست. چه استخر بازتاب اگر از اندازه خاصی کوچکتر شود و همزمان با شکل هندسی منظمی بهم آمده باشد به حوض بازتاب بدل می‌شود. از حوض بازتاب به‌طور خاص در فضای درونی سازه‌ها به خاطر محدودیت بهره برده می‌شود که شاهکار آن را می‌توان در عمارت تابستان‌نشین باغ دولت‌آباد یزد مشاهده کرد. استخر بازتاب از آنجا که بسیار بزرگ و گسترده
کرد. استخر بازتاب از آنجا که بسیار بزرگ و گسترده می‌تواند باشد از این‌رو می‌تواند موج‌خیز شود. برای برطرف کردن این بغرنج در استخرهای بازتاب میانه استخر را اندکی کم‌گودتر از کناره‌های استخر می‌سازند. این ویژگی موجب شکستن موج می‌شود. نمادشناسی بازتاب تصویر در حوض و استخر در معماری ایرانی. آب خود یکی از آخشیگ‌های چهارگانه سازنده گیتی ست. از آنجا که آخشیگ‌ها همگی سپنتا (مقدس) بوده‌اند ایرانیان می‌کوشیدند به شکلی پیوند خود را به این عناصر نگه داشته و آن را آشکار کنند. نمادپردازی یکی از راه‌های نمایاندن و آشکار
کنند. نمادپردازی یکی از راه‌های نمایاندن و آشکار ساختن پیوند به آخشیگ‌ها بوده‌است. پیوندی که همواره با آزرم و پاسداشت و ارج نهادن همراه بوده‌است. یکی از بسترهای کارامد برای به نمایش درآوردن پیوندهای فرهنگی به آخشیگ‌ها معماری بوده‌است. در واقع معماری شایان‌ترین زمینه را برای پرداختن به این نمادها فراهم می‌آورده‌است. از کارشیو کلی گرفته تا ساختمایه‌های برهم آورنده سازه، پیاده کردن ظرافت‌های هنری در قالب آجرچینی، کاشیکاری، گچبری، آینه کاری و به‌طور کلی هر گونه آمود در سازه و در نهایت نسبتی که کالبد سازه با
آمود در سازه و در نهایت نسبتی که کالبد سازه با آیین‌های دینی که برپایه پاسداشت آخشیگ‌ها بوده برقرار می‌کرده‌است. آب در این میان آخشیگی بسیار مهم به‌شمار می‌رود که از آنجا که رونده و سیال است از دیرباز برآسای نمادی برای پاکی بخشی شناخته می‌شده‌است. استخر یا حوض که بخشی انکار ناپذیر در سازه بود همواره به بهترین شکلی می‌توانست این امکان را برای دسترسی بیدرنگ به این عنصر پاکی آفرین فراهم کند. شکل کامل این طلب پاکی از آب در آیین دست‌نماز یا وضو نمود دینی می‌یابد که از دوران‌های پیش از اسلام در آیین‌های زرتشتی
که از دوران‌های پیش از اسلام در آیین‌های زرتشتی رواج داشته‌است. این چنین است که استخر و حوض رفته رفته در جای یکی از ارکان و پاربُن‌ها در سازه ایرانی جایگاهی آیینی نمادین به خود می‌گیرد. اما جدای از خود آب، بازتاب تصویر در آینه غماز آب حوض یا استخر همواره در معماری ایرانی نمادهای گوناگونی را می‌نمایاند؛ برای نمونه بازتاب تصویر لرزان و اندک مات سازه درون حوض، همواره نمادی از ناپایداری زندگی گذرا بوده‌است و همیشه در خود گوشزدی داشت برای پرهیز از وابستگی و دلبستگی به خوشی‌های نامانای زندگی. همچنین این بازتاب
به خوشی‌های نامانای زندگی. همچنین این بازتاب به ویژه هنگامی که در برابر کوشکی باشکوه و درختان سرسبز دوسوی آن قرار می‌گرفت جلوه‌ای از بهشت برین را در چشم هر بیننده‌ای باز می‌نمود و اینچنین بر چهره رو به والایش و کمال زندگی خاکی نقش نمادین می‌زد. حوض و استخر با بازتاب تصویر آسمان در خود همچنین نمادی از یگانگی آسمان و زمین یا همان مینو و گیتی بود. این معنا ریشه در آموزه تخلیه و پیکرینگی کامل مینو در گیتی دارد که در فرجام یگانگی آن دو را در پی خواهد داشت و در روزگار پسین یا آخرالزمان به سرانجام خواهد رسید.
مانی این د بنک یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۶ در شهر لاس وگاس ایالت نوادا و در مجموعه ورزشی "تی-موبایل اِرینا" برگزار شد. این، هفتمین دوره از مانی این د بنک از زمان آغاز این "PPV" در سال ۲۰۱۰ بود. زمینه‌سازی. "مانی این د بنک" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که