payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشاقه می‌گوید که در آن زمان تفکراتش در مورد مسائل دینی به چالش کشیده شدند. در همین سال بود که او به فراگیری جدی موسیقی پرداخت و تلاش کرد در نواختن سازهای بادی و زهی چیره‌دست شود. در دههٔ ۱۸۲۰ مشاقه مدتی به ابریشم‌بافی مشغول شد. در دههٔ ۱۸۳۰ مسیر پدرش را دنبال کرد و به دربار بشیر دوم راه یافت. وی هم به عنوان نمایندهٔ والی در جلسات شرکت می‌کرد و هم نقش محصل مالیات در منطقهٔ جبل لبنان را برعهده داشت. در سال ۱۸۳۳ با تأیید بشیر دوم، توسط امیر حاصبیا به عنوان نمایندهٔ آن امیر در دمشق برگزیده شد. به واسطهٔ کسب
آن امیر در دمشق برگزیده شد. به واسطهٔ کسب این مناصب، او هم مهارت‌های دیپلماتیک گسترده‌ای پیدا کرد و هم در ناحیهٔ دره حوله صاحب اراضی گسترده‌ای شد و وضعیت مالی او بهبود یافت. تغییر مذهب. مشاقه در جوانی به مطالعهٔ آثار کنت دو ولنی فیلسوف فرانسوی پرداخت که دیدگاهش در مورد مسیحیت را بیش از پیش به چالش کشید. او دربارهٔ مسیحیت کاتولیک و پروتستان بیشتر مطالعه کرد و در نهایت به مسیحیت پروتستان گروید. سال‌ها پیش از او، جد بزرگش نیز که یونانی‌تبار بود، از مسیحیت ارتدکس به کاتولیک تغییر فرقه داده بود تا بتواند با زنی
به کاتولیک تغییر فرقه داده بود تا بتواند با زنی کاتولیک ازدواج کند. میخائیل نیز تا سال ۱۸۴۸ که به فرقه پروستان بپیوندد، کاتولیکی ملکی بود. پیوستن او به فرقه پروتستان، بی‌سروصدا نبود؛ او در این دوران در نامه‌هایی، ماکسیموس مظلوم کشیش برجستهٔ کاتولیک ملکی را به چالش کشید که این کار وی مورد استقبال کلیسای پروتستان آمریکا قرار گرفت. هم‌دوره‌های مشاقه از او به عنوان تنها مبلغ مذهبی آمریکایی در دمشق یاد کرده‌اند. تحصیلات و مشاغل. مشاقه که با زبان یونانی آشنا بود، از روی کتاب‌های عربی و یونانی شروع به فراگیری علم
از روی کتاب‌های عربی و یونانی شروع به فراگیری علم پزشکی کرد. عاملی که او را به سمت طبابت سوق داد بیماری‌ای بود که وی را پنج ماه در خانهٔ پدرش در دیرالقمر زمین‌گیر کرد، لذا علاقه‌مند به فراگیری طبابت شد تا به درمان مردم بپردازد. او از پزشکانی که به لبنان می‌آمدند نیز تعلیم می‌گرفت. در سال ۱۸۳۱ به دمشق رفت و پس از آن‌که سپاه ابراهیم محمد علی پاشا از لبنان به مصر عقب‌نشینی کرد، وی نیز راهی مصر شد و در بیمارستان "" در قاهره تحصیلات پزشکی را به پایان رساند و مدرک دکترا گرفت. سپس در سال ۱۸۴۶ به دمشق بازگشت و به
دکترا گرفت. سپس در سال ۱۸۴۶ به دمشق بازگشت و به حرفهٔ پزشکی مشغول شد. مشاقه نهایتاً به مرتبهٔ رئیس پزشکان منطقه ارتقا یافت. وی همچنین نوازندهٔ عود بود؛ او از سال ۱۸۲۰ که به دمشق رفت، موسیقی را از یکی از علمای مسلمان به نام «علامه محمد العطار» فراگرفت. بعدها مشاقه در زمینهٔ موسیقی و علوم دیگر نیز کتاب‌هایی نوشت. زمانی که خدمت مشاقه در دربار بشیر دوم به پایان رسید و از آنجا که درآمد حرفهٔ پزشکی را ناکافی می‌یافت، تصمیم گرفت به عنوان مترجم نزد کنسولگری انگلستان در دمشق کار کند. مشاقه مدتی در سفارت انگلستان در
در دمشق کار کند. مشاقه مدتی در سفارت انگلستان در دمشق صاحب منصب رسمی بود و پس از مدتی به عنوان معلم زبان عربی برای مبلغان مذهبی مسیحی، جانشین بطرس البستانی شد. از سال ۱۸۵۹ تا ۱۸۷۰ نیز نایب کنسول ایالات متحده در دمشق بود. از همین رو او و خانواده‌اش از مصونیت کنسولی برخوردار بودند. در سال ۱۸۶۰ مشاقه از جمله شاهدان عینی شورش‌های دمشق بود و این مصونیت در حفظ یادداشت‌های او از این دوران مؤثر بود. درگذشت. احمد بوبس می‌نویسد با وجود کهنسالی مشاقه، وی در عرصه‌های علمی که فراگرفته بود به آموزش و پژوهش می‌پرداخت و
علمی که فراگرفته بود به آموزش و پژوهش می‌پرداخت و با وجود اینکه در سال ۱۸۷۰ به نوعی بیماری فلجی دچار شد اما به فعالیت‌هایش ادامه داد. او در نهایت در سال ۱۸۸۸ بر اثر شدت گرفتن بیماری‌اش درگذشت و در گورستان خانوادگی‌اش در باب شرقی دمشق دفن شد. فعالیت‌ها و تأثیرات. تاریخ‌نگاری. از مشاقه با عنوان «اولین مورخ مدرن سوریه عثمانی» یاد شده‌است. خاطرات مشاقه از جنگ دروزی‌ها و مارونی‌ها در ۱۸۶۰ برای مورخان بسیار باارزش است چرا که تنها شرح این ماجراست که توسط یکی بازماندگان آن نوشته شده‌است. این جنگ، اوج درگیری‌های
آن نوشته شده‌است. این جنگ، اوج درگیری‌های مسیحیان مارونی که از طبقهٔ فرودست بودند با طبقهٔ فرادست از فرقهٔ دروزی (از انشعابات اسماعیلیان) بود. این درگیری‌ها از حوالی بیروت شروع شد ولی در کمتر از یک ماه قتل‌عام و آتش‌افروزی به مناطق دیر القمر و صیدا نیز رسیده بود. در این جنگ دروزی‌ها بیش از ۲۰٬۰۰۰ مسیحی مارونی را کشتند و بالغ بر ۳۸۰ روستا و ۵۶۰ کلیسا را به آتش کشیدند. در این واقعه هم خود مشاقه و هم منزلش آسیب دیدند ولی او نهایتاً با پناه گرفتن در منزل همسایه‌های مسلمانش از آن جان سالم به در برد. مهم‌ترین
مسلمانش از آن جان سالم به در برد. مهم‌ترین اثر تاریخ‌نگاری مشاقه "الجواب علی اقتراح الاحباب" است. مشاقه این کتاب را در سال ۱۸۷۳ نوشت. این کتاب هم یک خودزندگی‌نامه است و هم شرحی است بر تاریخ سوریه از میانهٔ سدهٔ هجدهم تا میانهٔ سدهٔ نوزدهم میلادی. بخش خودزندگی‌نامه را مشاقه در پاسخ به درخواست دوستانش که از او خواسته بودند پیشینهٔ خانوادگی‌اش را تشریح کند، نوشت. او در این کتاب محاصرهٔ عکا توسط ناپلئون بناپارت، اختلافات بین پاشاهای مناطق مختلف و به خصوص والی دمشق و صیدا، و اشغال سوریه توسط مصر طی جنگ‌های
دمشق و صیدا، و اشغال سوریه توسط مصر طی جنگ‌های داخلی در منطقه جبل لبنان (در سال ۱۸۴۰) را شرح داده و از جنگ دروزی‌ها و مارونی‌ها در ۱۸۶۰ نیز به تفصیل نوشته‌است. این کتاب در سال ۱۹۸۸ توسط ویلر ام. تکستون جونیور به انگلیسی ترجمه و با عنوان «قتل، ضرب و جرح، غارت و چپاول: تاریخ لبنان در سده‌های هجدهم و نوزدهم» منتشر شد. پیش از این بخش‌هایی از کتاب توسط دو مترجم دیگر به انگلیسی برگردانده شده بود، اما ترجمهٔ تکستون که اولین ترجمهٔ کامل آن بود، مورد ستایش منتقدان قرار گرفت. این کتاب، شروعی بر تاریخ‌نگاری لبنان
قرار گرفت. این کتاب، شروعی بر تاریخ‌نگاری لبنان دانسته می‌شود، و سبک تاریخ‌نگاری در لبنان عاملی مهم در تقویت اجتماعی لبنان برشمرده شده‌است. این کتاب از نظر گستردگی تاریخی و جغرافیاییِ مطالبی که پوشش داده با تاریخ‌نگاری‌های پیش از آن در سوریهْ مقایسه و تمجید شده‌است، اما به جهت وزن زیادی که به اهمیت بشیر دوم در تحولات سیاسی منطقه داده مورد نقد قرار گرفته‌است. کتاب دیگری به نام "" که در سال ۱۸۴۳ توسط شخصی به نام «میخائیل دمشقی» نوشته شده‌است نیز به مشاقه نسبت داده می‌شود (یعنی آن نام، اسم مستعار مشاقه دانسته
داده می‌شود (یعنی آن نام، اسم مستعار مشاقه دانسته می‌شود). این کتاب از نظر ساختار و محتوا با کتاب "الجواب" شباهت زیادی دارد و حتی دست‌خط نویسندهٔ هر دو و شرحی که از زندگی خود داده‌اند نیز با هم شباهت دارد. نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه بریتانیا نگهداری می‌شود. تأثیر بر موسیقی عربی. به گفتهٔ حبیب حسن توما، مشاقه اولین نظریه‌پردازی در موسیقی عربی بود که پیشنهاد تقسیم اکتاو به بیست‌وچهار فاصله مساوی (براساس اعتدال مساوی) را داد و به این ترتیب مفهوم "ربع پرده" را وارد موسیقی عربی کرد. مهدی برکشلی نیز از
پرده" را وارد موسیقی عربی کرد. مهدی برکشلی نیز از پاریزو چنین نقل می‌کند که مشاقه (که برکشلی از او با نام «میخائیل مشاق» نام برده‌است) بنیان‌گذار گام ۲۴ پرده‌ای بوده‌است (در متن اصلی، پاریزو از او با نام مشاقه یادکرده و مطبوع‌سازی گام موسیقی عربی با استفاده از ۲۴ ربع پرده را به وی نسبت داده‌است.) البته مشاقه در کتاب خودش " اشاره می‌کند که استادش محمد العطار این تقسیم‌بندی را به کار می‌گرفته، اما خود العطار مطلبی در این‌باره منتشر نکرده بود. بااین‌حال خطا در تفسیر و ترجمهٔ آثار مشاقه باعث شده که منابع مختلف
تفسیر و ترجمهٔ آثار مشاقه باعث شده که منابع مختلف در زبان‌های مختلف او (و نه استادش) را بنیان‌گذار گام ۲۴ پرده‌ای در موسیقی عربی بدانند. متن رسالهٔ شهابیه از مشاقه نیز اساساً شرحی است بر اختلاف بین استاد خودش (العطار) با دیگر موسیقی‌دانان آن زمان، چرا که العطار به تقسیم هر اکتاو به ۲۴ پرده مساوی معتقد بوده اما دیگران اشکالاتی بر این روش وارد می‌کردند. نوشته‌های ژان-بنژمن دلا برد نشان می‌دهد که گام ۲۴ پرده‌ای پیش از این دست کم در قرن هجدهم به کار می‌رفته و هنری جرج فارمر شواهدی از به کار رفتن آن در قرن
و هنری جرج فارمر شواهدی از به کار رفتن آن در قرن دوازدهم میلادی نیز ارائه کرده‌است. با این حال، مشاقه در رساله شهابیه نشان می‌دهد که روشی که العطار برای تقسیم اکتاو به ۲۴ پردهٔ مساوی به کار می‌برده اشتباه بوده و روش درست را نیز در آنجا معرفی می‌کند؛ از این رو به عقیده شیرین مألوف می‌بایست مشاقه را بنیان‌گذار شیوهٔ صحیح تقسیم اکتاو به ۲۴ پرده در موسیقی عربی دانست. نکتهٔ مهمی که از رساله شهابیه برمی‌آید آن است که مشاقه خود معتقد بود که تقسیم اکتاو به ۲۴ پرده مساوی، با موسیقی عربی سازگار نیست. در همان رساله،
مساوی، با موسیقی عربی سازگار نیست. در همان رساله، او از گامی با نام «گام یونانی مدرن» نام می‌برد (که احتمالاً گام رایج در موسیقی بیزانس بوده‌است) که در آن اکتاو به ۶۸ قسمت تقسیم می‌شده و با شروع از نتِ سل، موقعیت نت‌های سل، لا، دو، ر و فا با گامی که از تقسیم اکتاو به ۲۴ پردهٔ مساوی حاصل می‌شود یکسان بوده، اما موقعیت دو نت باقی مانده (که یکی اندکی بم‌تر از نتِ سی است و دیگری اندکی بم‌تر از نتِ می) بین این دو روش اندکی متفاوت بوده‌است. وی سپس توضیح می‌دهد که از دو ساز تنبور که در اختیار داشته، یکی را به روش
از دو ساز تنبور که در اختیار داشته، یکی را به روش یونانی جدید و دیگری را به روش ۲۴ ربع پردهٔ مساوی کوک می‌کند و قطعات رایج موسیقی عربی را بر هر دو می‌نوازد؛ او نتیجه می‌گیرد تقسیم اکتاو به ۲۴ پردهٔ مساوی صدای ناآشنایی دارد و صدای قطعات با کوک ۶۸ قسمتی، به گوش آشناتر است. به بیان دیگر، اگرچه مشاقه بنیان‌گذار تغییر کوک موسیقی عربی به روش ۲۴ ربع پردهٔ مساوی است، اما خودش این روش را با موسیقیِ عربیِ زمان خودش ناسازگار می‌دانسته‌است. تأثیر بر جامعه لبنان و سوریه. سوریه در سال ۱۷۹۹ میلادی با فتح مصر توسط ناپلئون
سوریه در سال ۱۷۹۹ میلادی با فتح مصر توسط ناپلئون بناپارت به اشغال فرانسه درآمد. بیروت (پایتخت لبنان امروزی) نیز در این زمان جزو سوریه عثمانی بود. پس از این رویداد، تحولات اجتماعی قابل توجهی در سوریه و لبنان رخ داد. در سال ۱۸۴۷، «جامعه سوری برای مطالعه علوم و هنر» در بیروت تشکیل شد که ده سال بعد جای خود را به «جامعه علمی سوریه» داد. از میخائیل مشاقه، در کنار افرادی همچون بطرس البستانی و ناصیف الیازجی به عنوان اعضای شاخص این جوامع علمی نام برده می‌شود که تحولات ساختار اجتماعی سوریه را منکعس می‌کردند. هر دوی
ساختار اجتماعی سوریه را منکعس می‌کردند. هر دوی این جوامع علمی از حامیان دیدگاه استقلال لبنان (از سوریه) به عنوان یک کشور مستقل بودند. آثار. مشاقه ۱۴ کتاب نوشت که هفت‌تایشان به چاپ رسیدند. از این میان کتاب‌های زیر باقی مانده‌است (وی کتاب‌های دیگری نیز نوشته که از دست رفته‌اند): منبع‌شناسی. بیشتر اطلاعاتی که از زندگی مشاقه در دست است، از خودزندگی‌نامه‌اش (کتاب "الجواب") می‌آید. در بین دانشنامه‌های عربی، "الأعلام" تنها اشارهٔ مختصری به زندگی‌نامهٔ وی کرده اما دانشنامهٔ برخط "" در مطلبی مفصل‌تر، زندگی‌نامه وی
دانشنامهٔ برخط "" در مطلبی مفصل‌تر، زندگی‌نامه وی را شرح داده‌است و به تاریخ تولد و مرگ وی و نام برخی از کتاب‌هایش اشاره کرده‌است. همچنین اردوغان کسکینکیلیچ در کتابی با نام «"خانواده مشاقه"» به زندگی مذهبی وی اشاره کرده و تبار او و بخشی از زندگی فرزندانش را نیز شرح داده‌است. آثار متعددی به کتاب‌های مشاقه (به خصوص کتاب "الجواب") برای شرح رویدادهای تاریخی منطقهٔ لبنان و سوریه استناد کرده‌اند، اما دو نفر به‌طور خاص به اهمیت این کتاب‌ها و نقشی که مشاقه در تحول تاریخ‌نگاری این منطقه داشته اشاره کرده‌اند؛ یکی
تاریخ‌نگاری این منطقه داشته اشاره کرده‌اند؛ یکی ماریوس دیب از پژوهشگران نهاد هوور که در نقدی که بر ترجمهٔ انگلیسی کتاب "الجواب" نوشته اهمیت این کتاب را ستایش کرده‌است، و دیگری فروما زکس از اساتید دانشگاه حیفا که از مشاقه به عنوان اولین مورخ مدرن سوریهٔ عثمانی یاد کرده‌است.
نبرد آکاتسوکا یک نبرد در طول دوره سنگوکو (قرن ۱۶) در ولایت اُواری در ژاپن بود. این نبرد در روز ۱۰ مه ۱۵۵۲ رخ داد و به عنوان نخستین نبرد اودا نوبوناگا شناخته می‌شود. پس از مرگ پدر اودا نوبوناگا، اودا نوبوهیده که در طول حیات در گسترش قدرتش در ولایت اُواری تلاش زیادی کرد، نوبوناگا جانشین وی شد. یکی از ملازم نوبوهیده بنام یاماگوچی نوریتسوگو به همراه پسرش یاماگوچی نوری‌یوشی در این دوران به او خیانت کرده و به دشمن وی خاندان ایماگاوا پیوستند. نوبوهیده جهت آمادگی با حمله خاندان ایماگاوا وی را به عنوان ارباب قلعه
با حمله خاندان ایماگاوا وی را به عنوان ارباب قلعه نارومی گماشته بود. نوبوناگا جهت نبرد با او با حدود ۸۰۰ سرباز از قلعه ناگویا (ولایت اواری) حرکت کرد. یاماگوچی نوری‌یوشی در محلی به نام «آکاتسوکا» حدود ۱۵۰۰ سرباز را برای مقابله با نوبوناگا جمع کرده بود و نوبوناگا پس از آگاهی از آن برای نبرد به سمت آکاتسوکا نیروهایش را حرکت داد. در این نبرد یکی از چهار مربی نوبوناگا نایتو شوسوکه یا هاچیا یوریتاکا نیز شرکت داشتند. از آنجائیکه سربازان دو طرف اکثراً با جناح مقابل آشنایی داشتند در طی نبرد چندان حاضر به کشتن
مقابل آشنایی داشتند در طی نبرد چندان حاضر به کشتن یکدیگر نبودند و نبرد بدون برد و باخت پایان یافت.
نبرد کایاتزو یا کایزو نو کاسن ، نبرد کایزو، یک نبرد در طول دوره سنگوکو (قرن ۱۶) در ژاپن بود. این نبرد به عنوان اولین نبرد شیباتا کاتسوایه شناخته می‌شود. اودا نوبوهیده پدر اودا نوبوناگا قصد گسترش قدرت خود را داشت و در این جهت چندین بار با معاون فرماندار چهار بخش پایینی ولایت اُواری که در قلعه کیوسو ساکن بود درگیر شد که هر بار به صلح ختم شد. پس از مرگ نوبوهیده، یاماگوچی نوریتسوگو و پسرش یاماگوچی نوریتسوگو صاحبان قلعه نارومی که تا بحال از پدر نوبوناگا اطاعت می‌کردند، به خاندان اودا خیانت کرده و به خاندان
می‌کردند، به خاندان اودا خیانت کرده و به خاندان ایماگاوا پیوستند. مقابله نوبوناگا با یاماگوچی نوریتسوگو منجر به اولین نبرد وی نبرد آکاتسوکا در سال ۱۰ مه ۱۵۵۲ شد. در این زمان صاحب قلعه کیوسو یا معاون فرماندار ولایت اودا نوبوتومو بود اما یکی از ملازم وی بنام ساکای دایزن قدرت اصلی را در دست داشت. در سوم سپتامبر ۱۵۵۲ ساکای دایزن به دو قلعه متعلق به نوبوناگا به نام‌های قلعه فوکودا و قلعه ماتسوبا حمله کرده عموی نوبوناگا بنام اودا نوبوتسوگو را به گروگان گرفت. صبح روز بعد با شنیدن این خبر نوبوناگا از قلعه ناگویا
روز بعد با شنیدن این خبر نوبوناگا از قلعه ناگویا (قلعه قدیم) بسرعت شروع به لشکرکشی کرد و عموی دیگر او بنام اودا نوبومیتسو نیز از قلعه موری‌یاما (ولایت اواری) حرکت کرده در کنار رود شونای به نوبوناگا پیوست. این دو توانستند در نبردی که درگرفت، قلعه‌ها را بازپس بگیرند. شکست در این نبرد موجب ضعیف شدن قدرت اودا نوبوتومو و در نهایت نابودی وی را فراهم کرد.
نبرد استحکامات موراکی (۲۴ ژانویه ۱۵۵۴) یک نبرد در طول دوره سنگوکو (قرن ۱۶) و یکی از اولین پیروزی‌های اودا نوبوناگا جوان در مبارزه او برای متحد کردن اُواری در برابر قدرتمندی ایماگاوا یوشیموتو بود، که ارتشش به نواحی شرقی اُواری حمله کرده بود. در سال ۱۵۵۴ نیروهای خاندان ایماگاوا به یک قلعه متعلق به اودا نوبوناگا در چیرو، آیچی حمله کرده و آنجا را تصرف‌کردند. سپس به قصد حمله به قلعه متعلق به میزونو تاداواکه به سمت قلعه اوگاوا حرکت کردند. در پاسخ نوبوناگا از پدرزن خود سایتو دوسان تقاضای کمک کرد. دوسان حدود ۱۰۰۰
خود سایتو دوسان تقاضای کمک کرد. دوسان حدود ۱۰۰۰ سرباز زیر فرمان آندو موریناری برای او فرستاد. نیروهای مشترک نوبوناگا و عموی وی اودا نوبومیتسو و همچنین میزونو تاداواکه توانستند در این نبرد مانع پیشروی نیروهای خاندان ایماگاوا شوند. زمینه. در بهار ۱۵۵۲، اودا نوبوناگا در هفده سالگی املاک خانوادگی را در بخش جنوب غربی ولایت اُواری (در اطراف قلعه ناگویا) به ارث برد. نواحی جنوبی ولایت توسط پسرعموهایش که در قلعه کیوسو مستقر بودند، اداره می‌شد. بخش‌های شرقی توسط دایمیوی قدرتمندی به نام ایماگاوا یوشیموتو که در آن
قدرتمندی به نام ایماگاوا یوشیموتو که در آن زمان بر ولایت‌های مجاور ولایت میکاوا، ولایت توتومی و ولایت سوروگا نیز حکومت می‌کردند، و توسط دست نشاندگان آن‌ها، خاندان ماتسودایرا (بعدها توکوگاوا) از ولایت میکاوا، اداره می‌شد. همچنین در بهار ۱۵۵۲، جنگ داخلی بین اودا نوبوناگا و اودا کیوسو در اُواری آغاز شد. در پاسخ، خاندان ایماگاوا به سمت غرب حرکت کردند و قلعه موراکی را در جنوب شرقی اُواری ساختند و یکی از دست نشاندگان نوبوناگا، میزونو نوبوموتو (عموی توکوگاوا ایه‌یاسو) را در قلعه او به نام قلعه اوگاوا محاصره
ایه‌یاسو) را در قلعه او به نام قلعه اوگاوا محاصره کردند. یک دست نشانده دیگر متقاعد شد که قلعه تروموتو را تسلیم کند و اوگاوا را از بقیه قلمرو نوبوناگا جدا کند. جنگ. اودا نوبوناگا از پدر همسرش سایتو دوسان ارباب و دایمیوی ولایت مینو کمک گرفت. دوسان بلافاصله ۱۰۰۰ سامورایی را برای او فرستاد که نوبوناگا برای محافظت از قلعه ناگویا در برابر پسرعموهایش در قلعه کیوسو، آنها را موظف کرد و با خود به همراه نبرد. نوبوناگا ۸۰۰ آشیگارو (سرباز پیاده) ارتش خود را با نیزه‌های بلند و ۵۰۰ آشیگارو با تفنگ شمخال مجهز کرد. (که در
بلند و ۵۰۰ آشیگارو با تفنگ شمخال مجهز کرد. (که در آن زمان هنوز سلاح‌های جدیدی در ژاپن تنها در سال ۱۵۴۳ وارد شده بود) آنها توسط کشتی‌های بندر آتسوتا در جنوب ناگویا حرکت کردند و ۱۳ مایل در امتداد خلیج ایسه، پیاده شدند و در جنوب غربی قلعه اوگاوا حرکت کردند. نوبوناگا پس از اینکه شخصاً به قلعه اوگاوا رفت تا از میزونو نوبوموتو در مورد وضعیت مطلع شود، ارتش خود را به سمت شمال پیش برد و به نیروهای ایماگاوا در قلعه موراکی حمله کرد. نبرد موراکی اولین نبردی بود که استعداد نظامی نوبوناگا را نشان داد، نه تنها یک فرود
نظامی نوبوناگا را نشان داد، نه تنها یک فرود دریایی در شبه‌جزیره چیتا به خوبی سازماندهی شده بود، بلکه سربازان مجهز به تفنگ شمخال نوبوناگا بارگیری مجدد هماهنگ و آتش رگبار را در جوخه‌های دوار اعمال کردند، که باروهای قلعه را در زیر آتش مداوم نگه داشت. خشونت تیراندازی، مدافعان را چنان ترساند که در اولین برخورد تسلیم شدند. روز بعد، نوبوناگا قلعه تروموتو را به همین ترتیب گرفت و آن را به آتش کشید و صاحبانش را نابود کرد تا عاقبت خیانت را به دست نشاندگانش نشان دهد. نوبوناگا سپس به قلعه ناگویا عقب‌نشینی کرد و از
نوبوناگا سپس به قلعه ناگویا عقب‌نشینی کرد و از نیروهای دوسان تحت فرمان آندو موریناری که از این منطقه حفاظت کرده بودند، تشکر کرد. بعداً موریناری و نیروهایش به ولایت مینو بازگشتند. پیامد. نوبوناگا با غلبه بر تهدید خاندان قدرتمند ایماگاوا، شهرت زیادی در اُواری به دست آورد و برای نبرد نهایی با اودا نوبوتومو در قلعه کیوسو از این تهدید آزاد شد. سه ماه بعد، اودا نوبوناگا با خیانت افراد قلعه توانست قلعه کیوسو را تصرف کند و نیمه جنوبی اُواری را متحد کند. گفته می‌شود نوبوناگا در صحنه نبرد اشک ریخت، زیرا بسیاری از
نوبوناگا در صحنه نبرد اشک ریخت، زیرا بسیاری از سربازان او در این نبرد کشته شدند.
هوپ هیکس (؛ زادهٔ ) قدیمی‌ترین دستیار سیاسی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و مدیر ارتباطات استراتژیک کاخ سفید است. او پیشتر به عنوان دبیر مطبوعاتی و اداره کننده ارتباطات دونالد ترامپ در کمپین ریاست جمهوری او، و نیز دبیر مطبوعاتی ملی تیم انتقالی ریاست جمهوری وی فعالیت می‌کرد. در ژانویه ۲۰۱۷ هیکس در فهرست ۳۰ نفر زیر ۳۰ سال فوربز قرار گرفت. او از ۹ مارس ۲۰۲۰ تا ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ مشاور دونالد ترامپ بود. مدیر دائمی ارتباطات کاخ سفید. پرزیدنت ترامپ روز ۱۳ سپتامبر طی حکمی هوپ هیکس کفیل ارتباطات کاخ سفید را به سمت مدیر دائمی
هیکس کفیل ارتباطات کاخ سفید را به سمت مدیر دائمی این واحد کاخ سفید منصوب کرد. پیش از این در پی برکناری انتونی اسکاراموچی از مدیریت ارتباطات کاخ سفید در اوت ۲۰۱۷ یک مقام کاخ سفید گفت هوپ هیکس ۲۸ ساله با حفظ سمت مشاور ارشد ارتباطات ریاست جمهوری، به عنوان مدیر موقت ارتباطات کاخ سفید انتخاب شده‌است. وی در ۱ اکتبر ۲۰۲۰ به بیماری کووید ۱۹ مبتلا شد. پس از وی تست کووید ۱۹ رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و همسرش ملانیا ترامپ نیز مثبت اعلام شده و بلافاصله وارد قرنطینه شدند.
قلعه نارومی یک قلعه ژاپنی در میدوری-کو، ناگویا، شهر ناگویا، استان آیچی در ژاپن بود. این قلعه همچنین به نام قلعه نِگویا نیز نامیده می‌شود. در دوره سنگوکو در هنگامیکه اودا نوبوهیده در ولایت اُواری به گسترش قدرت خود پرداخته بود، وی یاماگوچی نوریتسوگو (مرگ ۱۵۶۰) را به جهت جلوگیری از حملات خاندان ایماگاوا به عنوان ارباب این قلعه گماشت. پس از مرگ اودا نوبوهیده، نوبوتسوگو به او خیانت کرده و طرفدار خاندان ایماگاوا شد و قلعه نارومی را به پسر خود یاماگوچی نوری‌یوشی (مرگ ۱۵۶۰) واگذار کرد. در ۱۰ مه ۱۵۵۲ پسر و جانشین
(مرگ ۱۵۶۰) واگذار کرد. در ۱۰ مه ۱۵۵۲ پسر و جانشین اودا نوبوهیده، اودا نوبوناگا با ۸۰۰ نفر سرباز جهت پس گرفتن قلعه در نبرد آکاتسوکا با یاماگوچی نوریتسوگو جنگید اما موفق با تسخیر قلعه نشد. در سال ۱۵۶۰ رهبر خاندان ایماگاوا ایماگاوا یوشیموتو، یاماگوچی نوریتسوگو و پسرش را به محل اقامت خود در ولایت سوروگا فرا خواند و هر دو را مجبور به هاراکیری کرد. پس از یاماگوچی نوری‌یوشی، اوکابه موتونوبو ارباب قلعه شد.
آسیل‌اوره یا "ان"-آسیل‌اوره یا اوره‌اید رده‌ای از ترکیب‌های شیمیایی اند که قبلاً از آسیلاسیون اوره بدست می‌آمدند. کاربرد. حشره‌کش. یک زیررده از اکریل‌اوره‌ها با نام بنزویل‌اوره شناخته می‌شوند که به عنوان حشره‌کش کاربرد دارند. ضدتشنج و آرام بخش. گروه عاملی آسیل‌اوره در برخی داروها مانند داروهای ضدتشنج و داروهای آرام بخش مانند کاربامول کاربرد دارند. از آنجایی که باربیتورات‌ها در اصل اورهٔ حلقوی اند، این داروها از نظر مکانیسم به آنها مرتبط اند. فنیل‌اوره‌ایدها با هیدانتوئین‌ها نیز رابطهٔ نزدیکی دارند مانند فنی
هیدانتوئین‌ها نیز رابطهٔ نزدیکی دارند مانند فنی توئین و می‌توانند به عنوان آنالوگ‌های با حلقهٔ باز آنها در نظر گرفته شوند. دی‌اوره‌ایدها. یک دی‌اوره‌اید یک مادهٔ کمپلکس نیتروژنی است که دو مولکول یا رادیکال اوره دارد مانند اسید اوریک و النتوین.
دنیل هال یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده نیل گیمن خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۲ از دومین نسخه مجموعه کمیک "سندمن" (ژانویه ۱۹۹۱) از انتشارات ورتیگو حضور پیدا کرد. "دنیل هال" به عنوان دومین شخصیت دیریم، پسر هکتور هال و هیپولیتا «لیتا» هال است که هر دوی آن‌ها خود فرزندان ابرقهرمانان عصر طلایی به شمار می‌روند. او پس از به قتل رسیدن مورفئوس (اولین شخصیتی که نام دیریم را یدک می‌کشید)، بدست فیوری‌ها، در اواخر مجموعه سندمن جایگزین وی شد
فیوری‌ها، در اواخر مجموعه سندمن جایگزین وی شد و میراث او را به عنوان فرمانروای رویاها ادامه داد. دنیل نیز همانند مورفئوس به شکل فردی قد بلند، رنگ پریده، اما با موها و جامه‌ای سفید به تصویر کشیده می‌شود. قبل و بعد از تولد. دنیل پسر هکتور هال و هیپولیتا «لیتا» هال است. هکتور درست قبل از اینکه لیتا از بارداری خود باخبر شد به قتل رسید. هکتور در عوض سفر به زندگی پس از مرگ، همراه با لیتا و فرزند متولد نشده آن‌ها، توسط دو کابوس سیار به نام‌های گلوب و بروت به سرزمین دیریمینگ آورده شدند. هکتور و لیتا به مدت دو سال
دیریمینگ آورده شدند. هکتور و لیتا به مدت دو سال در دریمینگ به سر بردند و در نتیجه دنیل نیز در سرزمین رویاها به خواب فرو رفته بود. در آنجا گلوب و بروت هکتور را متقاعد کردند که او فرمانروای جدید رویاها است. اما وقتی مورفئوس، پادشاه واقعی رویا از راه رسید، مانعی را که آن دو در اطراف کودک ایجاد کرده بودند نابود نمود، دو کابوس را زندانی کرد و روح هکتور را به زندگی پس از مرگ اعزام کرد و به لیتا گفت: به سبب اینکه پسر متولد نشده شما بیشتر زمان باروری را در سرزمین دیریمینگ سپری کرده است، روزی فرا خواهد رسید که من
دیریمینگ سپری کرده است، روزی فرا خواهد رسید که من برای گرفتن او خواهم آمد و چشمان او متعلق به من است. لیتا نیز سوگند یاد کرد که هرگز اجازه چنین اتفاقی را نخواهد داد. قبل از اینکه دیریم با لوسیفر مواجه شود، او یک بار دیگر به آن دو مراجعه کرد و نام کودک را دنیل گذاشت. در نهایت دنیل به دنیا آمد و لیتا از صمیم قلب از او مراقبت می‌نمود. او با این تفکر که در یکی از این روزها دیریم باز خواهد گشت و دنیل را از او خواهد گرفت بسیار وحشت داشت. دنیل در تنها شبی که طی سه سال گذشته لیتا او را تنها گذاشته بود تا به یک
سه سال گذشته لیتا او را تنها گذاشته بود تا به یک مصاحبه برود، توسط لوکی و رابین گودفلو ربوده شد. لوکی و رابین مرگ دنیل را برای لیتا صحنه سازی کردند. لیتا که پس از این اتفاق دچار حمله عصبی شده بود و دیریم را مقصر اصلی از دست دادن پسر و شوهرش می‌دانست، معامله‌ای با فیوری‌ها برای از بین بردن دیریم صورت داد. دیریم که چارهٔ دیگری نداشت و از این مسئله آگاه بود که تنها راه جلوگیری از فیوری‌ها، نابودی خودش است، تمام قدرت‌هایش را به سنگ عقاب تبدیل کرد، و از دنیل خداحافظی کرد و به مرگ اجازه داد او را بگیرد. پس از
کرد و به مرگ اجازه داد او را بگیرد. پس از مرگ مورفئوس، دنیل که با سنگ عقاب بازی می‌کرد، در نهایت تبدیل به شخصیت جدید دیریم و یکی از اندلس شد.
اعتراضات ضددولتی در رومانی بر ضد دولت سورین گریندانو از ژانویه ۲۰۱۷ چند روز پس از سوگند خوردن کابینهٔ او در رومانی آغاز شد. تظاهرات وقتی شروع شد که طرح‌هایی از سوی وزارت دادگستری رومانی در خصوص عفو برخی جرایم صورت گرفته و افزودن متمم به قوانین جزایی رومانی مطرح شد. (خصوصاً دربارهٔ سوءاستفاده از قدرت) علی‌رغم مخالفت‌های موسسات قضایی و عموم مردم، دولت تازه سوگند خورده رومانی در شب ۳۱ ژانویه به‌طور مخفیانه دست به تصویب فرمانی زد که کُد مجرمانه و کد رویه مجرمانه را دچار تغییر کرد. واکنش‌ها. کلاوس یوهانیس
را دچار تغییر کرد. واکنش‌ها. کلاوس یوهانیس رئیس‌جمهور رومانی پس از دریافت نظرات مؤسسات قضایی دربارهٔ دستور اجرایی که آن را جرم‌زدایی عوامل دولتی می‌دانستند در ۲۰ ژانویه اعلام کرد که ریاست جمهوری از دولت درخواست کرده‌است از دستور خود صرف نظر کند.
نیکی هاپکینز (; – ) پیانونواز و ارگ‌نواز اهل بریتانیا بود. او پیانوی بسیاری از آثار مهم موسیقی راک بین دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ را نواخته‌است که از این میان می‌توان به‌شمار زیادی از آثار گروه رولینگ استونز اشاره کرد. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به یک به علاوه یک اشاره کرد.
حزب انسجام ملی افغانستان در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد و این حزب هم‌اکنون در فراز و فرودهای سیاست این کشور به عنوان یک جریان سیاسی تأثیرگذار دخیل است. اعضای ارشد این حزب داکتر صادق مدبر، محمدنور اکبری، محمدهاشم مهدوی، محمدعلی اخلاقی، صفورا ایلخانی، احمدحسین سنگردوست، محمد فیاض ارزگانی، سید حسین رزمجو، سید محمد سعیدی و محمد هاشم مهدوی هستند. شعار محوری حزب انسجام ملی افغانستان. شعار محوری حزب انسجام ملی افغانستان «وحدت ملی، عدالت اجتماعی و دمکراسی» است. ساختار تشکیلاتی حزب انسجام ملی افغانستان. حزب انسجام ملی
تشکیلاتی حزب انسجام ملی افغانستان. حزب انسجام ملی افغانستان دارای ساختار تشکیلاتی ذیل است: بر بنیاد اساس‌نامه حزب انسجام ملی افغانستان رئیس شورای رهبری حزب، هم‌زمان رئیس مجمع عمومی و رئیس شورای مرکزی نیز است. پایگاه نشراتی. دفتر مطبوعاتی حزب انسجام ملی افغانستان در سال ۱۳۸۹ پایه‌گذاری شد که دارای یک هفته‌نامه و یک وبگاه بنام «انسجام» است. هفته‌نامه «انسجام» در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد. نخستین مدیر مسئول آن دین‌محمد جاوید بود و اکنون محمد مهدی مصباح است. حضور در انتخابات‌ها. حزب انسجام ملی افغانستان در دومین