payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یگان‌های مهمی را با رهایی از محاصره به سمت شرق و شمال انتقال دهد. محاصره. درحالیکه نیروهای آلمانی در حال به محاصره درآوردن صدها هزار نفر از نیروهای ارتش سرخ در این منطقه بودند و از طرفی بسیاری از این نیروها قصد داشتند راه خود را به بیرون از منطقه باز کنند و این امر برای محاصره کنندگان مشکل بزرگی آفریده بود، فون بک همچنان از مسئله زود بسته شدن حلقه محاصره ناخوشنود بود و این موضوع را در دیدار ۲۶ ژوئن خود با فون براوخیچ، به او ابراز نمود. همان روز نیروهای گودریان سلوتسک در صد کیلومتری جنوب مینسک را به زیر
سلوتسک در صد کیلومتری جنوب مینسک را به زیر سلطه خود درآوردند. همزمان نیروهای هوت به ۳۰ کیلومتری شمال مینسک رسیدند. روز ۲۷ ژوئن ارتشبد گئورگی ژوکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ، به پاولوف دستور داد بدون رها کردن تانک‌ها و ادوات توپخانه، مینسک و بابرویسک را تخلیه کند. در نتیجه روز بعد یعنی ۲۸ ژوئن مینسک بدون وجود هیچ مدافعی تصرف و همزمان محاصره پیاده‌نظام ارتش‌های چهارم و نهم ورماخت حوالی بیاویستوک تکمیل شد. روز بعد طلایه‌داران دو گروه زرهی ورماخت با الحاق به یکدیگر حلقه محاصره دیگری را در حومه شرقی مینسک در ۳۰۰
حلقه محاصره دیگری را در حومه شرقی مینسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی بستند تا سه ارتش سوم، چهارم و دهم شوروی و بیشتر ارتش سیزدهم آن را به دام بیندازند. بدین ترتیب بر خلاف طرح اولیه برای ایجاد تنها یک محاصره، نیروهای ارتش سرخ در دو منطقه مجزا یکی توسط پیاده‌نظام بدون نیروی زرهی در اطراف بیاویستوک و دیگری توسط نیروهای زرهی با تنها شش لشکر پیاده‌نظام موتوریزه بین نووگورودوک و مینسک به محاصره درآمدند. در این شرایط اختلال در ارتباطات شوروی به اندازه‌ای شدید بود که استالین برای نخستین بار سه روز بعد از طریق یک
که استالین برای نخستین بار سه روز بعد از طریق یک مخابره رادیویی آلمانی از به وقوع پیوستن این محاصره‌ها مطلع شد. به هر صورت محاصره کاملاً موفقیت‌آمیز نبود و پیاده‌نظام نتوانست فاصله خود را با نیروهای زرهی حفظ کند. بدین ترتیب بخش‌هایی از چهار ارتش شوروی قادر شدند به سمت شرق عقب بنشینند. یگانی‌هایی از ارتش سرخ نیز از جنگل‌های فشرده بلاروس برای گریختن از این دام استفاده کردند. پس از گرفتار شدن در محاصره، بولدین و صرفاً دو هزار نفر از کل نیروهای سه سپاه او توانستند پس از ۴۵ روز راهپیمایی، از مهلکه به سمت شرق
پس از ۴۵ روز راهپیمایی، از مهلکه به سمت شرق اسمولنسک بگریزند. نتایج و پیامدها. مقاومت شدید نیروهای در محاصره باعث ایجاد تأخیر در ادامه پیشروی پیشروی نیروهای زرهی ورماخت به سمت شرق شد. تقریباً نیمی از قوای گروه ارتش مرکز ورماخت درگیر انهدام نیروهای درون محاصره بودند که شامل تمام نیروهای ارتش چهارم آن می‌شد. گزارش ارتش چهارم ورماخت به فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان این مقاومت را نه برای حفظ جان خود بلکه جهت خریدن زمان برای سایر نیروهای شوروی توصیف کرد. نهایتاً با پاکسازی مناطق تحت محاصره توسط نیروهای آلمانی
با پاکسازی مناطق تحت محاصره توسط نیروهای آلمانی تا روز ۳ ماه ژوئیه، ۲۹۰ هزار نفر به اسارت درآمدند ، قریب به ۳۳۰۰ دستگاه تانک و ۱۸۰۰ قبضه توپ ارتش سرخ منهدم گردید یا به غنیمت گرفته شد و دو ارتش شوروی به همراه بخش‌های زیادی از سه ارتش دیگر شامل ۲۲ لشکر تفنگ‌دار، ۷ لشکر تانک و ۶ تیپ مکانیزه کاملاً منهدم شدند تا جبهه غربی شوروی به عنوان یک نیروی سازمان یافته از بین برود.. همه معدود یگان‌های ارتش سرخ که از نظر تسلیحاتی تماماً تأمین شده و در این مناطق مستقر گشته بودند، جزو این نیروها بودند. بسیاری از این تسلیحات
جزو این نیروها بودند. بسیاری از این تسلیحات در نهایت به عنوان غنیمت به دست آلمانی‌ها افتاد. در پی این شکست سنگین، پاولوف که خود از محاصره گریخته بود، از مقام خود در فرماندهی جبهه غربی عزل، به مسکو احضار و دستگیر شد تا نهایتاً در دادگاه نظامی محاکمه و به همراه سرتیپ کلیموفشیخ، رئیس ستاد و چندین تن از مشاورین ارشدش از جمله سرلشکر کوروبکوف، فرمانده ارتش چهارم، به اتهام «رفتار مجرمانه در مواجهه با دشمن» تیرباران شود. جبهه غربی شوروی تمرکز اصلی استقرار نیروهای شوروی نبود؛ بلکه ارتش سرخ، با اشتباه اطلاعاتی،
شوروی نبود؛ بلکه ارتش سرخ، با اشتباه اطلاعاتی، نیروهای عمده خود را به جهت محافظت از مراکز اقتصادی پر اهمیت و به امید اجرای ضد حمله به درون اراضی تحت سلطه رایش، در مناطق جنوبی یعنی اوکراین مستقر کرده بود. با این حال در حقیقت این جبهه غربی شوروی بود که در یک موقعیت خطرناک جغرافیایی درون برآمدگی بیاویستوک و با جناحینی باز، در مقابل تهاجم نیروهای اصلی ورماخت قرار گرفت. احتمال زیادی می‌رود که با اجازه دادن شدن به نیروهای زرهی آلمانی برای نفوذ در اراضی شرقی بر پایه طرح ژوکوف، او و استالین از ابتدا قصد داشته‌اند
طرح ژوکوف، او و استالین از ابتدا قصد داشته‌اند منطقه نظامی غرب را بدین گونه فدا کنند تا جبهه ذخیره را در طول خط استالین نیروی اصلی دفاعی در نظر بگیرند. بدین ترتیب نیروهای فون بوک در عرض ۱۸ روز ۶۰۰ کیلومتر پیشروی کردند و خود را به رودهای دوینای غربی و دنیپر رساندند. آن‌ها همچنین منطقه بلاروس را تصرف و ۴۱۸ هزار نفر به شوروی تلفات وارد آوردند.
مراد (؛ زادهٔ - وفات در ۱۹۹۷) با نام کامل "حمید علی مراد"، هنرپیشه اهل هند بود که از اوایل دههٔ ۱۹۴۰ میلادی تا اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در ۲۱۹ فیلم بالیوودی ایفای نقش نمود. از فیلم‌های او می‌توان به "تارزان به هند می‌رود، غرور، سبک، داستان ، کاروان، معیار، مرگ و زندگی، راجپوت، انتقام از آتش، به خاطر شما، نیلوفر آبی، جاویدان، دلسوز، قسمت، چه احمقی، کمی بی‌وفایی، ساعت گرانبها، بی‌زبان، فساد اداری، بمبئی ۴۰۵ مایل، بی‌شخصیت، بخش ۳۰۲، دل دیوانه، دو چهره، "توطئه"، "کی؟ چرا؟ و کجا؟" و "عشق در توکیو" اشاره نمود.
دیوید اُپاتوشو (؛ – ) یک هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او فرزند نویسنده یهودی، «جوزف اُپاتوشو» است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پرده پاره، کاردینال، تعمیرکار، خروج، تارزان و وادی طلا و دختر مهمانی اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده (برترین هنرپیشهٔ مردِ مهمان در یک سریال درام تلویزیونی) شده است.
نحمیا پرسوف (؛ زادهٔ – ۵ آوریل ٢٠٢٢) بازیگر و نقاش آمریکایی اهل اسرائیل بود. او در بیش از ۲۰۰ سریال تلویزیونی، فیلم و نمایشنامه ظاهر شد و همچنین یک هنرمند صداپیشه حرفه‌ای به مدت ۵۵ سال بود، او فعالیتش را پس از خدمتش در نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در طول جنگ جهانی دوم آغاز کرد. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۹ میلادی فعالیت داشت. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "بعضی‌ها داغشو دوست دارن، مرد عوضی، آخرین وسوسه مسیح، ینتل، دوقلوها، ساکنان برهوت، هر چه سخت‌تر
مسیح، ینتل، دوقلوها، ساکنان برهوت، هر چه سخت‌تر به زمین می‌خوری، کومانچروها"، "همسر اوهارا"، "سفر نفرین‌شده" و "یک رابطه همه‌جانبه" اشاره کرد.
هنری دانیل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شورش در کشتی بونتی، دیکتاتور بزرگ، شاهدی برای تعقیب، شرلوک هولمز و سلاح سری، داستان فیلادلفیا، شرلوک هولمز در واشنگتون، تماشای راین، زن سبزپوش، کمیل، شرلوک هولمز و بانگ وحشت، جین ایر، شور زندگی، سینوهه، همه اینها به اضافه بهشت، ماری آنتوانت، کومانچروها، "در لباسی خیره‌کننده" و سفر به قعر دریا اشاره کرد.
اینا بلین (به ؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بیشتر به خاطر بازی در فیلم از تراس شناخته شده‌است، که برای آن، نامزد دریافت دو جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ بهترین بازیگر زن شد. زندگی شخصی. بالین در ۱۲ نوامبر ۱۹۳۷ در بروکلین، ایالات متحده آمریکا، از پدر و مادری یهودی به دنیا آمد. پدرش سام روزنبرگ، رقصنده، خواننده و کمدین بود که در شرکت بلت بورشت در استراحت‌گاه‌های تابستانی کوه‌های کاتسکیل، کار می‌کرد. وی مدتی بعد، این حرفه را ترک کرد و به تجارت مشغول شد. مادر او یک رقاص حرفه‌ای متولد مجارستان بود
شد. مادر او یک رقاص حرفه‌ای متولد مجارستان بود که با ازدواجش در سن ۱۵ سالگی، توانست از یک زندگی در خانواده‌ای آشفته فرار کند. مادر بالین، در ۲۱ سالگی، سه ازدواج ناموفق داشت و در حالی که اینا و برادرش، ریچارد بالین هنوز خردسال بودند، این زندگی نیز منجر به طلاق شد. این خواهر و برادر در همین زمان در مدارس شبانه‌روزی تحت نظر قرار گرفتند تا این که مادرشان برای چهارمین بار ازدواج کرد. بخشی از فیلمشناسی. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
فهرست کشورها بر پایه میزان شیوع اچ آی وی/ایدز در بزرگسالان دربرگیرنده آمار و اطلاعات مربوط به این بیماری در کشورهای مختلف جهان است. بر پایه برآوردها در سال ۲۰۰۹ نزدیک به ۳۳ میلیون نفر در سراسر جهان دچار این بیماری بوده‌اند.
ریچارد کارلسن (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به موجودی از باتلاق سیاه، روباه‌های کوچک، معادن شاه سلیمان، تور آبی، داستان هلن مورگن اشاره کرد.
دان مِگاوِن (؛ – ۲۶ ژوئن ۱۹۸۱) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌های او می‌توان به تارزان و وادی طلا اشاره نمود.
داستان هلن مورگن () فیلمی در ژانر زندگی‌نامه‌ای و موزیکال به کارگردانی مایکل کورتیز است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. پیوند به بیرون. "The Helen Morgan Story" at the Internet Movie Database
نبرد برودی که نبرد دوبنو و نبرد منطقه لوتسک-برودی-دوبنو نیز نامیده می‌شود، نبردی زرهی در مقیاسی بزرگ در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که بین روزهای ۲۳ تا ۳۰ ژوئن سال ۱۹۴۱ میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد و در نهایت با پیروزی آلمان به پایان رسید. پیش‌زمینه. طبق طرح عملیاتی بارباروسا، گروه ارتش جنوب ورماخت که در فضای تنگ بین مرداب‌های پریپیات و کوه‌های کارپات متمرکز شده بود، با در اختیار داشتن ۶۰۰ تانک و پشتیبانی هوایی ۷۷۰ هواگرد ناوگان چهارم هوایی "لوفت‌وافه"، به فرماندهی فیلدمارشال گرت فن روندشتت می‌بایستی بر
فرماندهی فیلدمارشال گرت فن روندشتت می‌بایستی بر منطقه راهبردی اوکراین مسلط می‌شد. قوای این نیرو می‌بایستی با شکستن دفاع مرزی شوروی و نفوذ پر شتاب ۶۵۰ کیلومتری در عمق اراضی آن، خود را به رود دنیپر می‌رساندند و عمده نیروهای ارتش سرخ در اوکراین را در غرب این رود به محاصره درمی‌آوردند. در جناح قدرتمندتر شمالی گروه ارتش جنوب ورماخت ارتش‌های ششم و هفدهم با جلوداری گروه زرهی ۱ قرار داشتند. ارتش ششم ورماخت به فرماندهی فیلدمارشال والتر فن رایشناو می‌بایست با شکستن خط دفاعی مرزی، راه را برای گروه زرهی ۱ به فرماندهی
دفاعی مرزی، راه را برای گروه زرهی ۱ به فرماندهی ارتشبد اوالت فن کلایست باز می‌کرد و پس از دستیابی به هدف اولیه لوتسک، به سمت کیف، پایتخت اوکراین شوروی پیش می‌رفت. در طرف مقابل، فرماندهی عالی شوروی می‌دانست که تمرکز اصلی آلمان بر شمال مرداب‌های پریپیات خواهد بود اما ژوزف استالین، رهبر شوروی، اصرار داشت که تأکید شوروی بر جنوب باشد. از این رو، با صرف توجه ویژه به آن برای مقابله با قوای زرهی ورماخت، جبهه جنوب غربی شوروی تحت امر ارتشبد میخائیل کیرپونوس در اوکراین به عنوان قدرتمندترین جبهه در مرزهای غربی شوروی،
به عنوان قدرتمندترین جبهه در مرزهای غربی شوروی، در مجموع چهار ارتش میدانی با پشتیبانی سه سپاه مکانیزه در خط مقدم، یک سپاه مکانیزه در جایگاه ذخیره و دو سپاه مکانیزه دیگر در موقعیت ذخیره راهبردی در اختیار داشت. در هنگام آغاز عملیات‌های رزمی، جبهه جنوب غربی دارای حدود ۴۵۰۰ تانک و ۱۰۰۰ خودروی زرهی بود. کیرپونوس بر اساس طرح دفاعی پیش از جنگ شوروی، دو گروه شوک هر یک با سه سپاه مکانیزه با مجموعاً ۳۷۰۰ تانک برای ضد حمله به عمق اراضی آلمان ترتیب دیده بود. لشکرهای بسیاری از سپاه‌های مکانیزه شوروی در اوکراین اغلب با
از سپاه‌های مکانیزه شوروی در اوکراین اغلب با فاصله ۱۶۰ کیلومتری از یکدیگر مستقر شده بودند. به هر صورت، این سپاه‌های مکانیزه به شکل کاملی از نظر تجهیزات تأمین نشده و بسیاری از لشکرهای آن‌ها تنها شامل تانک‌های آموزشی بودند. با وجود آگاهی اطلاعاتی از قصد آلمان برای تهاجم، به منظور اجتناب از «تحریک» آلمان، حرکت کلی نیروهای شوروی به سمت مرز تا روزهای پایانی پیش از آغاز جنگ، منع شده بود. با این حال تعدادی از فرماندهان محلی به ابتکار خود و بدون گزارش به مقامات بالاتر، مخفیانه دست به آماده‌سازی زده و بخشی از
بالاتر، مخفیانه دست به آماده‌سازی زده و بخشی از نیروها را روانه مواضع مرز کرده بودند. ترکیب یگان‌ها. آلمان. ۲۷ ژوئن، از شمال به جنوب: آغاز تهاجم ورماخت. با آغاز عملیات بارباروسا از ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، گروه ارتش جنوب ورماخت اوکراین را مورد هجوم قرار داد. ساعات اولیه روز نخست لشکرهای جلودار گروه زرهی ۱ با پشتیبانی نزدیک پیاده‌نظام ارتش ششم ورماخت، در مقابل مواضع ارتش پنجم شوروی، از رود بوگ جنوبی به طرف شرق عبور کردند. با شکستن خط دفاع مرزی شوروی، لشکرهای ۴۴ و ۲۹۸ پیاده‌نظام ورماخت راه را در جناح شمالی در محور
پیاده‌نظام ورماخت راه را در جناح شمالی در محور لوتسک—ریونه برای سپاه ۳ موتوریزه ورماخت و لشکرهای ۵۷ و ۷۵ پیاده‌نظام ورماخت راه را در جناح جنوبی در محور دوبنو–اوستروگ برای سپاه ۴۸ موتوریزه ورماخت باز کردند. نیروهای ارتش سرخ در این ناحیه دست به دفاعی شدید زدند و با وجود کمبودهای جدی در زمینه سوخت و مهمات، از جانب فرماندهان عالی موظف به اجرای بلافاصله ضد حملات شدند. لشکر چهاردهم زرهی ورماخت با برخورد به تیپ ۱ ضد تانک شوروی، بین ولادیمیر-ولینسکی و لوتسک متوقف شد. با تلاش پیاده‌نظام ورماخت برای دور زدن مواضع ضد
با تلاش پیاده‌نظام ورماخت برای دور زدن مواضع ضد تانک ارتش سرخ در این نقطه، نیروهای شوروی، درحالیکه با فاصله اندکی توسط لشکر چهاردهم زرهی ورماخت دنبال می‌شدند، دست به اجرای مبارزه در حین عقب‌نشینی زدند. نبرد هوایی. با آغاز عملیات بارباروسا بیش از چهارصد هواگرد ناوگان چهارم هوایی "لوفت‌وافه" در عرض دو ساعت ۲۴ پایگاه هوایی جبهه جنوب غربی شوروی را مورد هدف قرار دادند. در طول روز نخست جنگ، جبهه جنوب غربی شوروی ۳۰۱ هواگرد خود معادل ۱۵ درصد توان اولیه را از دست داد که حدود دو سوم از آن‌ها بر روی زمین از بین رفتند
که حدود دو سوم از آن‌ها بر روی زمین از بین رفتند یا آسیب دیدند. با توجه به اتفاق افتادن حمله در روز تعطیل یکشنبه، بسیاری از خلبانان شوروی در مرخصی بودند و این باعث پاسخ بسیار ضعیف نیروی هوایی شوروی شد. سپاه ۵ هوایی "لوفت‌وافه" در این ناحیه، با اجرای ۱۶۰۰ سورتی، در عرض سه روز به ۷۲ پایگاه هوایی شوروی حمله و ۷۷۴ هواگرد ارتش سرخ را منهدم کرد. این سپاه هوایی هچنین تعداد زیادی از کاروان‌های زمینی را دشمن را هدف قرار داد. خسارت یگان‌های هوایی شوروی در این ناحیه تا دهمین روز تهاجم آلمانی‌ها به حدود ۱۲۰۰ هواگرد
تا دهمین روز تهاجم آلمانی‌ها به حدود ۱۲۰۰ هواگرد رسید. در پی این شکست، سرلشکر پوشکین، فرمانده نیروی هوایی شوروی در منطقه، خلع و روز ۱ ژوئیه اعدام شد. ضد حملات ارتش سرخ. به دستور مارشال سیمیون تیموشنکو، کمیسار خلق در امور دفاع شوروی، ارتش‌های تحت امر کیرپونوس مأمور به ضد حمله، به محاصره درآوردن و انهدام نیروهای دشمن و سپس تهاجم در عرض دو روز به لوبین در عمق خاک اراضی تحت سلطه آلمان در لهستان شدند. هنگامی که این فرمان شب ۲۲ ژوئن توسط کیرپونوس دریافت شد، نیروهای جبهه جنوب غربی شوروی در حال سازمان‌یافتن از
جبهه جنوب غربی شوروی در حال سازمان‌یافتن از مواضعی تا عمق ۴۰۰ کیلومتری بودند و می‌بایستی زیر حملات مداوم هوایی دشمن خود را به خط مقدم منتقل می‌کردند. کیرپونوس برای چهار روز به شدت در حال آماده‌سازی جهت اجرای ضد حمله بر اساس فرمان تیموشنکو بود. با فراخوانده شدن هر سه سپاه ۸، ۹ و ۱۹ مکانیزه ذخیره و تمرکز آن‌ها در شمال شرقی ریونه، نخستین ضد حمله نیروهای جبهه جنوب غربی شوروی در محور ولادیمیر-ولینسکی، دوبنو و ریونه با پنج سپاه ۸، ۹، ۱۵، ۱۹ و ۲۲ مکانیزه به وقوع پیوست. توان این سپاه‌ها در اثر مشکلات مکانیکی پیش
پیوست. توان این سپاه‌ها در اثر مشکلات مکانیکی پیش از رسیدن به میدان نبرد به شدت کاهش یافته بود. سه سپاه تفنگ‌دار در جایگاه ذخیره جبهه جنوب غربی شوروی که مقرر شده بود به ضد حمله ملحق گردند، هنوز به خط مقدم نرسیده بودند؛ بدین شکل سپاه‌های مکانیزه شوروی با ساختاری ناقص می‌بایست بدون پشتیبانی پیاده‌نظام دست به عملیات می‌زدند. به هر صورت شرایط کیرپونوس را وادار کرد نیروهایش را تکه‌تکه وارد میدان کند. بر این اساس به فرمان کیرپونوس سپاه‌های ۲۲ و ۱۵ مکانیزه شوروی می‌بایست به جناحین شمالی و جنوبی قوای دشمن حمله
می‌بایست به جناحین شمالی و جنوبی قوای دشمن حمله می‌کردند و اراضی مرزی را پس می‌گرفتند. در همین حین، لشکر یازدهم زرهی از سپاه ۴۸ موتوریزه ورماخت توانست روز ۲۳ ژوئن خود را به برستچکو در ۶۰ کیلومتری عمق خاک شوروی برساند. روز بعد، در نهایت لشکرهای دویست‌وپانزدهم موتوریزه و نوزدهم تانک سپاه ۲۲ مکانیزه شوروی لشکرهای سیزدهم و چهاردهم زرهی سپاه ۳ موتوریزه ورماخت را شرق ولادیمیر-ولینسکی مورد حمله قرار دادند. پس از درگیری‌های شدید که لشکرهای شوروی را متحمل تلفات سنگین از جمله سرلشکر سمیون کوندروسف، فرمانده سپاه ۲۲
از جمله سرلشکر سمیون کوندروسف، فرمانده سپاه ۲۲ مکانیزه و تمامی فرماندهان هنگ‌های لشکر نوزدهم تانک شوروی، کرد، نیروهای آلمانی به حومه لوتسک در کرانه رود استیر رسیدند. سپاه ۱۵ مکانیزه شوروی نیز نتوانست موفقیتی کسب کند و لشکرهای دهم و سی‌وهفتم تانک آن قادر به متوقف ساختن لشکر یازدهم زرهی ورماخت که ۳۰ کیلومتر دیگر پیشروی کرده بود، نشدند. روز ۲۴ ژوئن سپاه ۴ مکانیزه شوروی لشکر هفتادویکم پیاده‌نظام ورماخت را در یک منطقه شهری در شمال غربی لویو مورد هدف قرار داد. نبردگاه نامناسب امکان تحرک و حتی عقب‌نشینی را در این
نامناسب امکان تحرک و حتی عقب‌نشینی را در این موقعیت از سپاه ۴ مکانیزه شوروی گرفت و موجب از دست رفتن ۵۰ تانک آن شد. با وجود مقاومت سپاه ۲۲ مکانیزه شوروی، لشکرهای سیزدهم و چهاردهم زرهی ورماخت روز ۲۶ ژوئن بر لوتسک مسلط شدند. همان روز لشکر یازدهم زرهی ورماخت با دفع ضد حملات بی‌تأثیر سپاه ۱۵ مکانیزه شوروی، دوبنو را نیز به تصرف درآورد. در همین حال کیرپونوس در تلاش برای اجرای یک ضد حمله متمرکز بود. با این وجود سه سپاه تفنگ‌دار شوروی که قرار بود در این اقدام مشارکت کنند، هنوز به مواضع خود نرسیده بودند. به جهت
کنند، هنوز به مواضع خود نرسیده بودند. به جهت ساده‌سازی نظام فرماندهی در جناح شمالی، جبهه جنوب غربی شوروی سپاه‌های ۹ و ۱۹ مکانیزه را تحت امر ارتش پنجم خود قرار داد. این دو سپاه که بدون لشکرهای موتوریزه همچنان از ریونه در حال حرکت به سمت غرب بودند، فرمان یافتند به مواضع پیشین آلمانی‌ها در دوبنو و لوتسک یورش ببرند و سپاه‌های ۸ و ۱۵ مکانیزه موظف گشتند به سمت دوبنو در جناح راست آلمانی‌ها حرکت کنند. با وجود تأمین پشتیبانی هوایی کافی از سوی کیرپونوس، افسران ستاد ارتش پنجم شوروی بی‌تجربه‌تر از آن بودند که بتوانند
پنجم شوروی بی‌تجربه‌تر از آن بودند که بتوانند این پشتیبانی را به شکل مؤثری با نیروی زمینی هماهنگ کنند. در این شرایط صدور فرامین سردرگم‌کننده از سوی فرماندهان عالی‌رتبه موجب پخش شدن نیروهای سپاه ۴ مکانیزه شوروی و عدم امکان پشتیبانی آن از حمله سپاه ۸ مکانیزه شوروی شد. به هر صورت، آغاز این ضد حملات در شمال و جنوب دوبنو از روز ۲۶ ژوئن موجب به پا شدن یک نبرد زرهی در مقیاسی بی‌سابقه بین بیش از ۲ هزار تانک در خط مقدمی به طول ۷۰ کیلومتر شد. در جناح جنوبی، در ابتدا سپاه‌های ۸ و ۱۵ مکانیزه شوروی به جناح لشکر پنجاه و
۸ و ۱۵ مکانیزه شوروی به جناح لشکر پنجاه و هفتم پیاده‌نظام ورماخت یورش بردند و آن را وادار به عقب‌نشینی ۱۰ کیلومتری کردند. همان شب سپاه ۸ مکانیزه شوروی موظف شد مستقیماً به حرکت به سمت دوبنو، مواضع لشکر شانزدهم زرهی ورماخت، ادامه دهد. گروه متحرکی از لشکر سی و چهارم تانک شوروی صبح روز ۲۷ ژوئن تلاش کرد این فرمان را به اجرا درآورد اما حملات هوایی، توپخانه‌ای و زرهی ورماخت ضربه سختی به نیروهای مشتت این سپاه وارد کرد. بقایای سپاه ۸ مکانیزه شوروی به زحمت تا ۱ ژوئیه توانستند از مهلکه به سمت شرق بگریزند. سپاه ۱۵
توانستند از مهلکه به سمت شرق بگریزند. سپاه ۱۵ مکانیزه شوروی نیز با عملیات در ناحیه مردابی و زیر حملات هوایی ورماخت دستاورد اندکی حاصل نمود. در جناح شمالی لشکرهای چهلم و چهل و سوم تانک سپاه ۱۹ مکانیزه شوروی در تلاش برای پیشروی، مستقیماً با لشکرهای در حال تهاجم یازدهم و سیزدهم زرهی ورماخت برخورد کردند و به طرف ریونه عقب رانده شدند. سپاه ۹ مکانیزه شوروی ضد حمله خود را از روز ۲۷ ژوئن آغاز کرد اما نتوانست اتصالش را سپاه ۱۹ مکانیزه شوروی حفظ کند و تلفات سنگینی متحمل شد. هنگامی که روز بعد مأمور به تجدید حملات
متحمل شد. هنگامی که روز بعد مأمور به تجدید حملات گشت، روکوسوفسکی، فرمانده سپاه ۹ مکانیزه شوروی، تصمیم به گرفتن حالت تدافعی و گذاشتن کمین برای نیروهای جلودار لشکر سیزدهم زرهی ورماخت در جهت ریونه گرفت. در این موضع، احتمالاً برای نخستین بار در جنگ، نیروهای آلمانی زیر آتش متمرکز توپخانه دشمن قرار گرفتند و تلفات شدیدی به آن‌ها وارد آمد. پس از دو روز حملات زمینی و هوایی ورماخت، روکوسوفسکی فرمان به عقب‌نشینی دریافت کرد. در مجموع، این ضد حملات که به صورت تکه‌تکه و با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و بی‌تجربگی افسران
با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و بی‌تجربگی افسران ارتش سرخ در کنترل توده نیروهای زرهی، به اجرا درمی‌آمدند، در رسیدن به اهداف تعیین شده ناموفق بودند و باعث از بین رفتن بسیاری از نیروهای ذخیره شوروی در منطقه شدند. گروه زرهی ۱ ورماخت در عرض ۱۰ روز ۱۲۰۰ تانک ارتش سرخ را در این منطقه منهدم کرد. پیامدها. موفقیت اولیه گروه ارتش جنوب ورماخت در عملیات بارباروسا را می‌توان در متوقف ساختن و دفع این ضد حملات نیروهای دارای برتری عددی شوروی دید. این نبردهای شدید هر دو طرف را متحمل خسارات و تلفات زیادی کرد. بدین ترتیب، با
را متحمل خسارات و تلفات زیادی کرد. بدین ترتیب، با توجه به این درگیری‌های مرزی در ماه ژوئن، گروه ارتش جنوب ورماخت از سایر نیروهای آلمانی در پیشروی عقب ماند و در نهایت موجب تصمیم آدولف هیتلر، پیشوای آلمان و فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان در چرخش بخشی از نیروهای گروه ارتش مرکز ورماخت پس از نبرد اسمولنسک، به سمت اوکراین در جنوب گشت. در طرف مقابل پیروزی آلمانی‌ها در دوبنو و برودی در جناح شمالی جبهه جنوب غربی شوروی، دفاع از اراضی جنوب لویو را برای کیرپونوس غیرممکن ساخت تا ارتش ششم شوروی جهت گریز از افتادن در
ساخت تا ارتش ششم شوروی جهت گریز از افتادن در محاصره توسط گروه زرهی ۱ ورماخت از طرف شمال، روز ۳۰ ژوئن این شهر را رها کند. همان روز "استاوکا"، فرماندهی عالی شوروی، به کیرپونوس دستور داد نیروهای خود را تا ۹ ژوئیه تا استحکامات دفاعی موسوم به خط استالین در مرز پیشین شوروی و لهستان، عقب بکشد. با عقب‌نشینی ارتش پنجم شوروی به سمت مرداب‌های پریپیات در شمال، شکاف ایجاد شده بین آن و ارتش ششم شوروی را برای گروه زرهی ۱ به سمت کیف باز کرد.
نبرد روستوف نبردی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود میان ورماخت و ارتش سرخ رخ داد. در جریان این نبرد شهر روستوف-نا-دونو ابتدا به تصرف آلمانی‌ها درآمد اما با ضدحمله نیروهای شوروی، این شهر مجدداً پس گرفته شد. پیش‌زمینه. درحالی۲که نبرد کی‌یف همچنان در جریان بود، اواخر ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱، ارتش‌های نهم و هجدهم شوروی اقدام به ضدحمله بین سر پل بریسلاو و ملیتوپول علیه پشت ارتش یازدهم ورماخت که قصد ورود ورود به شبه‌جزیره کریمه را داشت، کردند. سپهبد اریش فون مانشتاین، فرمانده ارتش یازدهم ورماخت، به‌نحوی توانست اوضاع
فرمانده ارتش یازدهم ورماخت، به‌نحوی توانست اوضاع را مدیریت کند. در این حال گروه زرهی ۱ ورماخت تحت امر ارتشبد ایوالت فون کلایسن، در حهت آماده‌سازی برای ادامه حرکت به سمت شرف، نیروهای خود را در گذرگاه دنیپروپتروفسک بر رود دنیپر گردآورد. آلمانی‌ها با بهره‌گیری فرصت پدید آمده برای محاصره نیروهای دشمن، رو به جنوب آوردند. سپاه ۱۴ موتوریزه ورماخت از گذرگاه پتریکوفکا و سپاه ۳ موتوریزه آن از گذرگاه دنیپروپتروفسک رو به جنوب به پشت سر ارتش‌های نهم و هجدهم شوروی یورش بردند. گروه زرهی ۱ روز ۱ اکتبر زاپوروژه را تصرف
بردند. گروه زرهی ۱ روز ۱ اکتبر زاپوروژه را تصرف کرد. فرماندهی عالی شوروی با دریافت خطر متوجه به دو ارتش خود، روز بعد سعی کرد آن‌ها را عقب بکشد. با این حال روز ۷ اکتبر نیروهای فون مانشتاین و فون کلایست در نزدیکی اوسیپنکو به یکدیگر متصل شدند و این دو ارتش را به دام انداختند. پس از پاکسازی منطقه در محاصره حدود بیش از صدهزار نفر از قوای شوروی به اسارت آلمانی‌ها درآمدند. بدین شکل راه ورماخت به سمت دونباس و روستوف-نا-دونو باز شد. به هر صورت مشکلات تدارکاتی و بارندگی شدید سرعت ادامه حرکت آلمانی‌ها را کاهش داد. در
شدید سرعت ادامه حرکت آلمانی‌ها را کاهش داد. در این زمان نزدیک‌ترین سر ریل تدارکاتی ورماخت در پرفومایسک، حدود ۴۰۰ کیلومتر پشت خط مقدم، بود. برای افزایش تحرک‌پذیری گروه زرهی ۱، کامیون‌هایی از سایر یگان‌های گروه ارتش جنوب ورماخت گرد آمد. به هر شکل، سپاه ۳ موتوریزه تا روز ۱۱ اکتبر خود را به تاگانروگ در کرانه رود میوس رساند.
والتر کَتلِت (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. مرگ. کَتلِت بر اثر سکته مغزی در وودلند هیلز، کالیفرنیا درگذشت.
ریچارد آیر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی شخصی. در مصاحبه ای، آیر از مادرش برای ارتقای حرفه بازیگری خود تمجید کرد داد. "این همه کار او بود که این کار را انجام داد. من موهای مجعد، کک و مک داشتم، و مردم می گفتند چه بچه نازی است و همه اینها؛ بنابراین مادرم من را در چند مسابقه شخصیت کودکان شرکت داد و من برنده یکی از این مسابقات شدم." گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
فیلیس لاو (؛ – ) هنرپیشه و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد. به مدت پانزده سال، لاو در هیئت علمی دبیرستان مورنینگ ساید در اینگلوود، کالیفرنیا ، مشغول به تدریس درام و زبان انگلیسی بود. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ترغیب دوستانه اشاره کرد.
پیتر مارک ریچمن (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ترغیب دوستانه"، "" و "مأمور ه.ا.ر.م" اشاره کرد. مرگ. ریچمن به دلایل طبیعی در وودلند هیلز، کالیفرنیا درگذشت.
عملیات سقوط عملیات طراحی شده متفقین برای حمله به امپراتوری ژاپن بود که پس از محاصره ژاپن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی این عملیات لغو شد. نقشه عملیات. این عملیات دو بخش داشت: عملیات المپیک و عملیات کورونت. قرار بود در ماه نوامبر سال ۱۹۴۵، عملیات المپیک سوم قرار بود ثلث جنوبی‌ترین جزیره اصلی ژاپن، کیوشو، را به تصرف درآورد که جزیره به تازگی تسخیر شده اوکیناوا به عنوان منطقه حمایت استفاده شود. در اوایل سال ۱۹۴۶ قرار بود عملیات کورونت، حمله برنامه‌ریزی شده به دشت کانتو، در نزدیکی توکیو، در جزیره اصلی
شده به دشت کانتو، در نزدیکی توکیو، در جزیره اصلی هونشوی ژاپن انجام شود. پایگاه‌های هوایی موجود در کیشوی که در عملیات المپیک تسخیر شده بودند، اجازه پشتیبانی هوایی زمینی-پایه برای عملیات کورونت را می‌دادند. اگر این عملیات رخ داده بود، این بزرگترین عملیات آبی-خاکی در تاریخ می‌شد.
جان کمبل ولز (؛ – ) طنزنویس، فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه و پدیدآور اهل بریتانیا بود. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ، کازینو رویال، کازانووا و انقلاب اشاره کرد.
ریتا تاشینگهم (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل انگلستان است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
شریل کمبل (؛ تلفظ نام‌خانوادگی: ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مأمور مخفی"، "ارابه‌های آتش"، "راه و رسم زندگی ما"، "خرده‌پولی از بهشت"، "فانلند"، "ویلیام و مِـری" و " اشاره کرد.