payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر گل‌های محبوب در غرب، نظیر گل لاله و رز اسرائیل گونه‌های کویری را صادر می‌کند. این کشور تبدیل به یکی از بازیگران عمدهٔ صنعت جهانی گل تبدیل شده، و خصوصاً از تأمین کنندگان گل‌های سنتی اروپایی در ماه‌های زمستان است. تاریخچه. توسعه کشاورزی مدرن به طور نزدیک به جنبش صهیونیستی و مهاجرت یهودیان به فلسطین عثمانی، از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. یهودیان بیشتر زمین‌ها را در نزدیکی ساحل دریای مدیترانه خریداری کردند. بیشتر عرب‌های فلسطینی در نواحی کوهستانی زندگی می‌کردند و به عنوان کشاورزان خودکفا، گندم و جو را در
و به عنوان کشاورزان خودکفا، گندم و جو را در زمین‌های بارانی می‌کاشتند. هر دو گروه کشاورز یهودی و عرب در اواخر قرن نوزدهم شروع به کشت محصولات تجاری و قابل صادرات مانند مرکبات و سبزیجات کردند. برای توسعه کشاورزی در نزدیکی ساحل، لازم بود باتلاق‌زدایی و از بین بردن مالاریا انجام شود، اما خاک «بسیار حاصلخیز و غنی» بود. یک بررسی در سال ۱۹۴۳ نشان داد که ۴۳۵٬۷۰۰ هکتار (1٬۰۷۷٬۰۰۰ اکر) از زمین‌های کشاورزی فلسطین عثمانی (که در قرن ۲۱ به اسرائیل، نواحی غربی بانک و قطاع غزه منتقل شده است) کشت می‌شد و ۲۴.۹ درصد از این
غزه منتقل شده است) کشت می‌شد و ۲۴.۹ درصد از این زمین‌ها متعلق به «بخش اروپایی» (به طور عمده یهودیان) بود. زمین‌های کشاورزی بارانی ۹۱.۷ درصد از مجموع را تشکیل می‌دادند و ۸.۳ درصد با آبیاری کشت می‌شدند. ساکنان یهودی کشور جدید اسرائیل بسیاری از زمین‌های کشاورزی را پس از جنگ فلسطین ۱۹۴۸ به دست آوردند، زمانی که ۷۰۰٬۰۰۰ فلسطینی اعراب از زمین‌های داخل مرزهای اسرائیل به خاطر جنگ وبیسامانی مهاجرت کردند . تا سال ۲۰۰۱، ۵۶.۵ درصد از زمین‌های کشاورزی در اسرائیل با آبیاری کشت می‌شدند. از زمان استقلال، تولید محصولات
کشت می‌شدند. از زمان استقلال، تولید محصولات صادراتی و تجاری گسترش یافته و همزمان مساحت زمین اختصاص یافته به کشت گندم و جو کاهش یافته است. کمبود آب یک مشکل اساسی است. باران از سپتامبر تا آوریل می‌بارد و توزیع آن نامنظم است، از ۷۰۰ میلیمتر در شمال تا کمتر از ۲۰ میلیمتر در جنوب کشور. منابع آب تجدیدپذیر سالیانه حدود ۱۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ مترمکعب (5.6×10^9 فوت مکعب) هستند، که ۷۵ درصد آن برای کشاورزی استفاده می‌شود. بیشتر منابع آب تازه اسرائیل به ناوبری ملی آب متصل شده‌اند که شامل ایستگاه‌های پمپاژ، مخازن، کانال‌ها و
که شامل ایستگاه‌های پمپاژ، مخازن، کانال‌ها و لوله‌های انتقال آب از شمال به جنوب می‌شود. اهمیت کشاورزی در اقتصاد اسرائیل در طول زمان کاهش یافته است و به تدریج به مقادیر کمتری از تولید ناخالص داخلی (GDP) دست می‌یابد. در سال ۱۹۷۹، کشاورزی حدود ۶٪ از تولید ناخالص داخلی GDP را تشکیل می‌داد، در سال ۱۹۸۵ به ۵.۱٪ کاهش یافت و امروزه حدود ۲.۵٪ از تولید ناخالص داخلی GDP است.در سال ۱۹۹۵، ۴۳٬۰۰۰ واحد کشاورزی با متوسط ​​اندازه ۱۳.۵ هکتار وجود داشت. ۱۹.۸٪ از این واحدها کوچکتر از ۱ هکتار بودند، ۷۵.۷٪ در اندازه ۱ تا ۹
کوچکتر از ۱ هکتار بودند، ۷۵.۷٪ در اندازه ۱ تا ۹ هکتار بودند، ۳.۳٪ بین ۱۰ تا ۴۹ هکتار بودند، ۰.۴٪ بین ۵۰ تا ۱۹۰ هکتار بودند و ۰.۸٪ بیشتر از ۲۰۰ هکتار بودند.[13] از کل مساحت ۳۸۰٬۰۰۰ هکتار زیر کشاورزی در سال ۱۹۹۵، ۲۰.۸٪ زیر کشت دائمی و ۷۹.۲٪ زیر کشت چرخه‌ای بودند. واحدهای کشاورزی شامل ۱۶۰٬۰۰۰ هکتار استفاده شده برای فعالیت‌های غیر کشت بودند. کشت اساسا در مناطق ساحلی شمالی، تپه‌های داخلی و دره بالای رود اردن انجام می‌شد. در سال ۲۰۰۶، تولیدات کشاورزی با کاهش ۰.۶٪ در ادامه افزایش ۳.۶٪ در سال ۲۰۰۵ روبرو شد؛
۰.۶٪ در ادامه افزایش ۳.۶٪ در سال ۲۰۰۵ روبرو شد؛ ورودی‌ها برای سال ۲۰۰۷ به جز دستمزد با ۱.۲٪ افزایش یافتند. در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، سبزیجات حدود ۳۵٪ از کل تولیدات کشاورزی را تشکیل می‌دادند. گل‌ها حدود ۲۰٪، محصولات مزرعه‌ای حدود ۱۸٪، میوه‌ها (به جز مرکبات) حدود ۱۵٪ و مرکبات حدود ۱۰٪ را تشکیل می‌دادند. در سال ۲۰۰۶، ۳۶.۷٪ از تولیدات کشاورزی برای مصرف داخلی، ۳۳.۹٪ برای تولید داخلی و ۲۲٪ برای صادرات مستقیم بودند. در سال ۲۰۰۶، ۳۳٪ سبزیجات، ۲۷٪ گل‌ها، ۱۶٪ محصولات مزرعه‌ای، ۱۵.۵٪ میوه‌ها به جز مرکبات و ۹٪
محصولات مزرعه‌ای، ۱۵.۵٪ میوه‌ها به جز مرکبات و ۹٪ مرکبات به صورت صادرات انجام شدند. بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹، تولیدات کشاورزی اسرائیل به نسبت ۲۶٪ افزایش یافت، در حالی که تعداد کشاورزان از ۲۳٬۵۰۰ به ۱۷٬۰۰۰ کاهش یافت. کشاورزان همچنین با استفاده کمتری از آب، مقدار بیشتری از محصولات را کشت کردند، با استفاده از ۱۲٪ کمتر آب برای تولید ۲۶٪ بیشتر محصولات. در سال ۲۰۲۲، وزارت کشاورزی و توسعه روستایی اسرائیل یک طرح را برای افزایش کل تعداد زمین‌های کشاورزی کشت شده و بهبود نیروی کار با حمایت از کشاورزان جدید و کشاورزانی
نیروی کار با حمایت از کشاورزان جدید و کشاورزانی که حداقل هفت سال از زمین کشاورزی دور بوده‌اند، با مجموع ۱۰ میلیون شاقل اعلام کرد. پس از حمله حماس وکشت وکشتار اکتبر ۲۰۲۳، بسیاری از کشاورزان در اسرائیل با از دست دادن بزرگ مقیاسی مواجه شدند به دلیل اینکه کارگران بین‌المللی کشته شده، ربوده شده و/یا کشور را ترک کرده‌اند. در حالی که اقدامات داوطلبانه زیادی توسط سازمان‌هایی مانند تگلیت-برث‌رایت و هاشومر هحداش جمع آوری شد، بسیاری از کشاورزان از پیامدهای بلندمدت برای مزارعشان مطمئن نبودند. در ۱۵ نوامبر، وزارت
برای مزارعشان مطمئن نبودند. در ۱۵ نوامبر، وزارت کشاورزی و اقتصاد، کمیته مالی کنست و انجمن کشاورزان اسرائیل به توافق در مورد یک پیشنهاد برای جبران خسارات کشاورزان رسیدند، با این حال تا ۲۴ نوامبر، این موضوع به طور کامل به جا نیافته بود. انواع مزارع. بیشتر کشاورزی اسرائیل بر اصول تعاونی که در اوایل قرن بیستم شکل گرفته است، مبتنی است. دو نوع منحصر به فرد از مستوطنات کشاورزی وجود دارد؛ کیبوتس، یک جامعه جمعی که در آن وسایل تولید به صورت مشترک متعلق به همه اعضا است و کار هر عضو بهره‌مندی همه اعضاست؛ و موشاو، یک
و کار هر عضو بهره‌مندی همه اعضاست؛ و موشاو، یک روستای کشاورزی که هر خانواده خودش منزل خود را حفظ می‌کند و زمین خود را کشاورزی می‌کند، در حالی که خرید و فروش به صورت تعاونی انجام می‌شود. هر دو این جامعه نه تنها برای دست‌یابی به رویاهای پیشگامان برای داشتن جوامع روستایی بر پایه برابری اجتماعی، همکاری و کمک متقابل، بلکه همچنین برای به دست آوردن تولیدات کشاورزی به شیوه‌ای موثر مفید بوده‌اند. امروزه، بین کیبوتس‌ها و موشاو‌ها، ۷۶٪ از محصولات تازه کشور تولید می‌شود، همچنین محصولات پردازش شده زیادی نیز تولید
می‌شود، همچنین محصولات پردازش شده زیادی نیز تولید می‌شود. کارگران. در کشاورزی اسرائیل تا پایان دهه ۱۹۹۰، بیشتر بر کارگران عرب تکیه می‌کرد، تا اینکه پس از اولین انتفاضه خشونت امیز فلسطینی و سرکوب ان و محدود کردن آزادی کار کارگران عرب غیر اسراییلی ، اسرائیل به مناطق دیگری برای استخدام کارگران جستجو کرد. یک مطالعه در کنست (پارلمان) در سال ۲۰۲۱ و بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده در سال ۲۰۲۰ نشان داد که حدود ۷۵,۲۰۰ نفر در بخش کشاورزی اشتغال داشتند، با حدود ۴۹٪ از آن‌ها اسرائیلی، ۳۲٪ بین‌المللی و ۱۹٪ عرب بودند. تا
اسرائیلی، ۳۲٪ بین‌المللی و ۱۹٪ عرب بودند. تا سال ۲۰۲۲، در بخش کشاورزی اسرائیل بین ۳۰,۰۰۰ تا ۴۰,۰۰۰ کارگر تایلندی فعالیت داشتند، که تحت قوانین مانند عدم امکان تشکیل خانواده در کشور و قراردادهای کوتاه مدت فعالیت می‌کردند. پس از حملات و کشتکشتار حماس در اکتبر ۲۰۲۳ بسیاری از تایلندی‌ها به کشور خود بازگشتند به دلیل کشته شدن و گروگان گرفته شدن بسیاری از آنها در حملات اکتبر ۲۰۲۳ توسط حماس. این موضوع باعث شد که برای کشاورزان خسارات بزرگی به وجود آید و یک مهاجرت بزرگ حدود ۲۰,۰۰۰ کارگر از سری‌لانکا که مورد انتظار
حدود ۲۰,۰۰۰ کارگر از سری‌لانکا که مورد انتظار برای کار در مزارع در دسامبر ۲۰۲۳ بودند، به وجود آمد. در نوامبر ۲۰۲۳، دولت مالاوی توافقی را با شرکت‌های اسرائیلی انجام داد تا کارگران کشاورزی مالاویایی را به اسرائیل برساند تا در مزارع کار کنند. پژوهش و فناوری. اسرائیل رهبر جهانی در تحقیق و توسعه کشاورزی است که منجر به افزایش چشمگیر در مقدار و کیفیت محصولات کشور شده است. تلاش برای افزایش عملکرد و کیفیت محصولات منجر به توسعه انواع جدید بذرها و گیاهان شده است، همچنین نوآوری‌هایی مانند ماده اصلاح کننده خاک
همچنین نوآوری‌هایی مانند ماده اصلاح کننده خاک (ورمیکولایت) که هنگام ترکیب با خاک‌های محلی به افزایش عملکرد محصولات کمک می‌کند، و آبیاری تحت فشار (آبیاری قطره‌ای). تحقیقات کشاورزی در اسرائیل بر پایه همکاری نزدیک و تعامل بین دانشمندان، مشاوران، کشاورزان و صنایع مرتبط با کشاورزی استوار است. آب و هوای اسرائیل از مناطق مدیترانه‌ای تا نیمه خشک و خشک متغیر است. کمبود آب آبیاری و بارندگی ناکافی در برخی نقاط اسرائیل چالش‌های اصلی کشاورزی این کشور را تشکیل می‌دهد. از طریق تولید گلخانه‌های گسترده، صیفی‌جات، میوه‌ها و
طریق تولید گلخانه‌های گسترده، صیفی‌جات، میوه‌ها و گلها در فصل زمستان به بازارهای اروپایی صادر می‌شوند. گوجه فرنگی گیلاسی توسط دانشمندان اسرائیلی در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت. دانشمندان اسرائیلی نسخه‌های وحشی گوجه فرنگی را به گوجه فرنگی گیلاسی تبدیل کردند، که امروزه محبوب هستند، از جمله توماکیو. ناتان گولدنبرگ به استاد ناخوم کدار و استاد حیم رابینوویچ از دانشکده کشاورزی دانشگاه عبری در اورشلیم با ایده توسعه نوعی بهبود یافته از گوجه فرنگی گیلاسی مراجعه کرد. حتی قبل از این درخواست، این دو نفر در حال توسعه انواع
قبل از این درخواست، این دو نفر در حال توسعه انواع مناسب برای کشت در اقلیم گرم اسرائیل بودند، از جمله نوعی گوجه فرنگی معمولی با ماندگاری طولانی، که تشویق‌های دولت اسرائیل آن را ترویج می‌کرد. بر اساس اظهارات رابینوویچ، تمایل به توسعه گونه‌های گوجه فرنگی گیلاسی مشترک بود؛ گولدنبرگ منابع مالی و تمامی دانه‌های موجود در آن زمان برای کشت خانگی فراهم کرد. گونه‌ای که توسط کدار و رابینوویچ توسعه یافته بود، خوشمزه بود، ماندگاری طولانی داشت و برای بسته‌بندی تجاری مناسب بود (دو ردیف حول ساقه). مجوزهای بازاریابی بذرها
بود (دو ردیف حول ساقه). مجوزهای بازاریابی بذرها به چند شرکت اسرائیلی فروخته شد. این نوع در اواخر دهه ۱۹۸۰ محبوبیت یافت و فروش آن در سال ۱۹۹۲ رونق گرفت. این توسعه باعث افزایش درآمد دانشگاه عبری نسبت به سایر توسعه‌های تجاری آن شد. در دهه‌های پس از آن، انواع دیگری توسعه یافتند و محبوبیت گوجه‌های فرنگی گیلاسی ادامه یافت. دانشکده علوم کشاورزی، غذایی و کیفیت محیطی دانشگاه عبری در رهووت، به عنوان یکی از شرکای اصلی در انجام تحقیقات کشاورزی، شناخته می‌شود. این دانشکده شامل رشته‌های اقتصاد و مدیریت کشاورزی، دانشکده
شامل رشته‌های اقتصاد و مدیریت کشاورزی، دانشکده علوم تغذیه و مدیریت هتل، غذا و گردشگری است و حدود ۹۰ استاد علمی دارد. رشته‌های علمی اصلی شامل: گیاه‌شناسی کشاورزی، محصولات زراعی، صیفی‌جات و ژنتیک؛ باغبانی؛ بیوشیمی، علوم غذایی و تغذیه؛ انتومولوژی و بیماری‌شناسی گیاهی؛ علوم خاک و آب؛ علوم دامی؛ پزشکی دامی و اقتصاد و مدیریت کشاورزی می‌باشند. علاوه بر دانشگاه عبری، تحقیقات اضافی نیز در دانشگاه‌های بار-ایلان، تل‌آویو، مؤسسه علوم وایتزمن و دانشگاه بن‌گوریون در منطقه نگوو انجام می‌شود، که مؤسسه یعقوب بلاوشتاین تخصص
نگوو انجام می‌شود، که مؤسسه یعقوب بلاوشتاین تخصص خود را در زمینه کشاورزی در مناطق خشک دارد. آبیاری قطره‌ای مدرن در دهه ۱۹۶۰ توسط دانشمندان اسرائیلی اختراع شد.استفاده از یک مبدل پلاستیکی در آبیاری قطره‌ای توسط سیمخا بلاس و پسرش یشعیاهو در اسرائیل توسعه یافت. به جای آزاد کردن آب از طریق حفره‌های کوچک که به راحتی توسط ذرات کوچک مسدود می‌شوند، آب از طریق مسیرهای بزرگتر و بلندتری با استفاده از اصطکاک برای کاهش سرعت آب درون مبدل پلاستیکی آزاد می‌شود. اولین سامانه آزمایشی این نوع در سال ۱۹۵۹ توسط بلاس ایجاد شد،
آزمایشی این نوع در سال ۱۹۵۹ توسط بلاس ایجاد شد، که بعدها (در سال ۱۹۶۴) با کیبوتس حتزریم همکاری کرد و شرکت آبیاری به نام نتافیم را تأسیس کرد. آن‌ها به‌طور مشترک اولین مبدل عملی آبیاری قطره‌ای سطحی را توسعه دادند و ثبت اختراع کردند. آبیاری قطره‌ای مدرن در دهه ۱۹۶۰ در اسرائیل اختراع شد و این آبیاری بهبود قابلیت استفاده از کود و آب را نیز بهبود می‌بخشد. معرفی این فناوری به گفته تایمز از اسرائیل انقلابی بوده است و می‌تواند ۷۰٪ مصرف آب در رشد برنج را صرفه‌جویی کند.
فرنک گفنی (؛ –) صاحبنظر سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا و از حامیان نظریه‌های توطئه است. او مؤسس و رئیس مرکز سیاست امنیتی است که از سوی روزنامه ده هیل اندیشگاهی تندرو خوانده شده‌است. در ۱۶ مارس ۲۰۱۶، تد کروز از نامزدهای ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه گفت گفنی مشاور امنیت ملی او خواهد بود.
ارتش اتحادیه () یک ارتش و نیروی زمینی بود که مبارزه برای اتحادیه در زمان جنگ داخلی آمریکا مهم‌ترین هدف تشکیل آن بود. جنگ‌هایی که از سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ به طول انجامید. در ابتدا یک بخش کوچک از نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا معروف به بود که به سرعت توسط تعدادی از واحدهای اضافه شده از شمال معروف به داوطلبان ارتش ایالات متحده دارای اهمیت ویژه و تعیین‌کننده در جنگ گردید. پایان جنگ‌های داخلی آمریکا در ۹ مه ۱۸۶۵ برای ارتش اتحادیه ۳۶۰ هزار کشته و ۲۸۰ هزار زخمی و مجروح بر جای گذاشت هر چند مورخین تاریخ جنگ‌های داخلی
بر جای گذاشت هر چند مورخین تاریخ جنگ‌های داخلی این ارقام را خیلی دقیق به حساب نمی‌آورند اما امروزه به عنوان آمار مشخص شده قابل استناد است.
ولید فارِس دانشور آمریکایی لبنانی تبار است. او استاد دانشگاه دفاع ملی در واشینگتن و مفسر در زمینهٔ امور تروریسم جهانی و خاورمیانه است. فارس در برابر کمیته‌های وزارتخانه‌های امور خارجه، دادگستری، دفاع و امنیت داخلی آمریکا، کنگره ایالات متحده آمریکا، پارلمان اروپا و شورای امنیت سازمان ملل متحد شهادت داده‌است. از سال ۲۰۰۷ او به عنوان یک متخصص در ترور و خاورمیانه برای فاکس نیوز بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان متخصص تروریسم در ان بی سی فعالیت می‌کرد. در مارس ۲۰۱۶، دونالد ترامپ نامزد ریاست جمهوری آمریکا از حزب
دونالد ترامپ نامزد ریاست جمهوری آمریکا از حزب جمهوریخواه فارس را به عنوان یکی از مشاورین خود در سیاست خارجی معرفی کرد. زندگی‌نامه. فارس یک شهروند آمریکایی و یک مسیحی مارونی لبنان الاصل است. او متولد ۲۴ دسامبر سال ۱۹۵۷ میلادی در بیروت است و در ۱۹۹۰ به ایالات متحده مهاجرت کرده‌است. او دارای درجه کارشناسی در حقوق، علوم سیاسی و جامعه‌شناسی از دانشگاه سن ژوزف و دانشگاه لبنان در بیروت است. پس از مطالعات کارشناس مدرک کارشناسی ارشد را در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه لیون در فرانسه و دکترا در روابط بین‌الملل و
لیون در فرانسه و دکترا در روابط بین‌الملل و مطالعات راهبردی از دانشگاه میامی دریافت کرد. فارس حین حضور در لبنان نماینده اتحاد مسیحی سوسیال دمکرات در القوات اللبنانیه بوده‌است.
حزب سوسیال ناسیونالیست سوری از احزاب ملی‌گرای فعال در لبنان، سوریه، اردن، عراق و دولت فلسطین است. این حزب از تأسیس یک دولت ملی سوری در هلال حاصل‌خیز، که شامل سوریه، لبنان، عراق، کویت، اردن، فلسطین، قبرس، شبه‌جزیره سینا، جنوب شرقی ترکیه (اسکندرون و کیلیکیه) و جنوب غربی ایران (اهواز) است، مبتنی بر مرزهای جغرافیایی و تاریخ مشترک مردم درون این مرزها، دفاع می‌کند. و دومین حزب قانونی بزرگ در سوریه پس از حزب حاکم بعث است. در لبنان این حزب از احزاب عمدهٔ سکولار و شدیداً سازمان یافتهٔ نخبگان در تاریخ سیاسی ۸۰ سالهٔ
سازمان یافتهٔ نخبگان در تاریخ سیاسی ۸۰ سالهٔ این کشور است. این حزب تا چند وقت قبل از گروه‌های کلیدی در ائتلاف ۸ مارس بود.
انتشارات سروش متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در سال ۱۳۴۶ آغاز به کار کرده‌است. شرکت انتشارات سروش، وارث نام و آثار واحد انتشارات سروش است که یکی از واحدهای سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران بوده‌است. مبنای شکل‌گیری این واحد، انتشار مجلهٔ هفتگی «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» به نام «تماشا» و تشکیل «واحد انتشارات تماشا» بود. اولین شمارهٔ مجله «تماشا» در ۲۷ اسفند ۱۳۴۶ منتشر و در سطح تهران و شهرستان‌ها توزیع شد. انتشار مجلهٔ مذکور و چاپ کتاب‌های رادیو و تلویزیونی تا سال ۱۳۵۶ ذیل
و چاپ کتاب‌های رادیو و تلویزیونی تا سال ۱۳۵۶ ذیل همین عنوان ادامه داشت. در این سال نام انتشارات به «سروش» تغییر یافت و شمارهٔ ۳۹۵ مجلهٔ مذکور در ۳۰ خرداد ۱۳۵۶ با نام «سروش» منتشر شد. شمارهٔ ۴۳۵، آخرین شمارهٔ قبل از انقلاب «سروش» بود. سروش جدید با شمارهٔ یک در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۵۸ منتشر شد و انتشار آن تا امروز ادامه دارد. شمارهٔ این مجله تا پایان آذر ۱۳۹۸ به شمارهٔ ۱۶۸۳ رسید. در طی دورهٔ جدید، تجربه‌های دیگری برای چاپ مجلاتی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی حاصل شد که تداوم نیافت. «شرکت انتشارات سروش» در
حاصل شد که تداوم نیافت. «شرکت انتشارات سروش» در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسید. انتشار مجلهٔ سروش کودکان از شهریور ۱۳۷۰ آغاز شد. شروع انتشار روزنامهٔ جام‌جم (پیش‌شماره در روز ۱۶ فروردین ۷۹) در انتشارات سروش بود و قبل از استقلال به صورت شرکت انتشارات جام‌جم، تا آخرین شمارهٔ سال ۱۳۸۲ آن در سروش منتشر شد. شرکت دولتی انتشارات سروش در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسید. تاریخچه. مبنای شکل‌گیری این واحد، انتشار مجلهٔ هفتگی «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» به نام «تماشا» و تشکیل «واحد انتشارات تماشا» بود. نخستین شمارهٔ
و تشکیل «واحد انتشارات تماشا» بود. نخستین شمارهٔ مجلهٔ «تماشا» در اسفند ماه ۱۳۴۶ منتشر و در سطح تهران و شهرستان‌ها توزیع شد. انتشار مجلهٔ مذکور و چاپ کتاب‌های رادیو و تلویزیونی تا سال ۱۳۵۶ ذیل همین عنوان ادامه داشت. در این سال نام انتشارات به «سروش» تغییر یافت و شمارهٔ ۳۹۵ مجلهٔ مذکور در ۳۰ خرداد ۱۳۵۶ با نام «سروش» منتشر شد. شمارهٔ ۴۳۵، آخرین شمارهٔ پیش از انقلاب «سروش» بود. سروش جدید با شمارهٔ یک در اردیبهشت ۱۳۵۸ منتشر شد و انتشار آن تا امروز ادامه دارد. شمارهٔ این مجله در مرداد ۱۳۹۰ از ۱٬۵۰۰ عبور کرد. در
این مجله در مرداد ۱۳۹۰ از ۱٬۵۰۰ عبور کرد. در طی دورهٔ جدید، تجربه‌های دیگری برای چاپ مجلاتی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی حاصل شد که تداوم نیافت. «شرکت انتشارات سروش» در آبان ماه ۱۳۷۴ به ثبت رسید. انتشارات. سروش بیش از ۱۷۰۰ عنوان کتاب در موضوعات مختلف از جمله در حوزه‌های ارتباطات، هنر، رسانه، مذهبی، تاریخی و کودک و نوجوان منتشر کرده‌است. برخی از کتاب‌های سروش چندین‌بار تجدیدچاپ شده‌اند که از آن جمله می‌توان به کتاب دختران آفتاب و مبادی سواد بصری اشاره کرد. نشریات. نشریات سروش به‌صورت هفته‌نامه و
کرد. نشریات. نشریات سروش به‌صورت هفته‌نامه و ماهنامه منتشر می‌شوند. این نشریات عبارتند از: سروش هفتگی، سروش کودکان، سروش خردسالان و سروش نوجوان. ترجمه‌ها. اساطیر یونان چاپخانه. چاپخانهٔ انتشارات سروش که از سال ۱۳۷۲ شروع بکار نموده، دارای دستگاه‌هایی است که از هر لحاظ می‌تواند پاسخگوی نیاز مشتریان خود باشد. استراتژی چاپخانهٔ انتشارات سروش باتوجه به دستگاه‌های موجود و نیروی انسانی متخصص و پرسابقه براین است که سفارشات ارائه شده را درکمترین زمان ممکن و با کیفیت مناسب به مشتریان خود تحویل دهد. یکی دیگر از
کیفیت مناسب به مشتریان خود تحویل دهد. یکی دیگر از ویژگی‌های چاپخانهٔ انتشارات سروش تکمیل بودن بخش‌های لیتوگرافی، چاپ و صحافی است که همگی در یک مجموعه تأسیس گردیده (تامشتریان در کم‌ترین زمان به کتاب مورد نیاز خود دست پیداکنند. تجهیزات. چاپخانهٔ سروش در مجموعهٔ غزالی قرار دارد و از اولین چاپخانه‌های مدرن در دهه هفتاد شمسی کشور بوده‌است. فروشگاه. ترنجستان سروش اواخر آبان ۱۳۹۱ با همکاری انتشارات سروش و شرکت ترنج در خیابان انقلاب راه‌اندازی شد و یک فروشگاه در ساختمان اصلی سروش واقع در خیابان مطهری نیز کتاب‌های
اصلی سروش واقع در خیابان مطهری نیز کتاب‌های سروش را عرضه می‌کند. شبکه های اجتماعی. انتشارات سروش در شبکه های اجتماعی بله، تلگرام، اینستاگرام و سایت آپارات با نشانی soroshpub فعالیت دارد.
میان‌نویس () که گاه میان‌نوشته، عنوانِ میانی یا نوشتهٔ میانی هم گفته می‌شود، نوشته‌ای است که در فاصلهٔ بین نماهای فیلم، برای ارائهٔ اطلاعات تکمیلی یا گفتگو و گفتار ظاهر می‌شود. میان‌نویس مورد استفاده برای رساندن منظور مکالمات بین دو یا چند شخصیت فیلم را، «میان‌نویس گفتگو» نامیده و بکار بردن آن برای ارائهٔ شرح/روایت داستان فیلم را، «میان‌نویس توضیحی» گویند. دوران فیلم صامت. به نوشته‌های میان تصاویر یا سکانس‌های فیلم صامت که آن نما یا سکانس را توضیح می‌دهد، میان‌نویس گفته می‌شود؛ و گاه با صدای رویِ پرده همراه
گفته می‌شود؛ و گاه با صدای رویِ پرده همراه است. پس از آن که فیلم‌ها به اندازه کافی طولانی و بنا به ضرورت با جزئیات شد، ارائهٔ گفتگوها و نقل به معنا از وقایع تصویری، برای معنا دادن به رویدادهای فیلم، به شکل نمایش دادن میان‌نویس، به یکی از عوامل اصلی فیلم‌های صامت تبدیل شد. پژوهشگر فیلم، "کامیلا الیوت" یکی از اولین موارد استفاده از میان‌نویس را فیلم بریتانیایی اسکروج یا شبح مارلی در سال ۱۹۰۱ میلادی، عنوان می‌کند. در سال ۱۹۲۹ میلادی نخستین دوره جوایز اسکار، شامل جایزه‌ای با عنوان «بهترین میان‌نویس نوشته شده»
جایزه‌ای با عنوان «بهترین میان‌نویس نوشته شده» بود که به جوزف دابلیو. فارنهم تعلق گرفت. با ظهور فیلم ناطق، این جایزه هرگز دوباره اهداء نشد. در ایران. چون فیلم‌های صامت خارجی عموماً با میان‌نویس همراه بودند و در فواصل زمانی مشخصی خلاصه‌ای از رویداد صحنه یا بعضی از دیالوگ‌های خاص را به صورت میان‌نویس نشان می‌دادند؛ در تماشاخانه‌های ایران، برای حل این مشکل از پرده‌خوان‌ها استفاده کردند؛ بدین معنا که یک مترجم، میان‌نویس‌ها را ترجمه و توضیح می‌داد.
در علم اقتصاد، مکتب آب شیرین، اشاره به دانشمندان اقتصاد کلان آمریکایی دارد که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، اتفاق‌نظر موجود در تحقیقات اقتصاد کلان را مورد نقد قرار دادند. عنصر کلیدی در این رویکرد در علم اقتصاد، این استدلال بود که اقتصاد کلان، باید به صورت پویا، کمّی، و بر این اساس مورد مطالعه قرار گیرد که چگونه افراد و سازمان‌ها در بازارها مشارکت کرده و چگونه تحت شرایط عدم اطمینان تصمیم‌گیری می‌کنند. کانون این رویکرد جدید در اقتصاد کلان، اقتصاددانان دانشگاه کارنگی ملون، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه مینه‌سوتا و دانشگاه
ملون، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه مینه‌سوتا و دانشگاه روچستر بودند. این جریان فکری،به این دلیل "مکتب آب شیرین" نامیده شده‌است که پیتسبرگ، شیکاگو، روچستر، و مینیاپولیس در نزدیکی دریاچه‌های بزرگ آمریکای شمالی واقع شده‌اند. رویکرد دیگر در روش‌شناسی تحقیقات اقتصاد کلان، به‌طور اساسی مورد حمایت اقتصاددانان دانشگاه‌ها و سایر مؤسسات واقع در نزدیکی سواحل شرقی و غربی ایالات متحده قرار داشت؛ دانشگاه‌هایی شامل دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه برکلی، دانشگاه براون، دانشگاه هاروارد، دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه پرینستون، دانشگاه
دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه پرینستون، دانشگاه کلمبیا، و دانشگاه ییل. این رویکرد، به عنوان مکاتب آب شور شناخته می‌شوند. هر یک از این مکاتب، اندیشه‌های مکتب دیگر را تحت تأثیر قرار داده است، و بسیار از اندیشه‌های مکتب آب شیرین در جریان اصلی تحقیقات علم اقتصاد رجحان یافته‌اند.
خیابان () فیلمی صامت از سینمای آلمان به کارگردانی کارل گرونه است که در سال ۱۹۲۳ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماکس شرک اشاره کرد. این اثر، در تاریخ سینمای آلمان فیلم مهمی به شمار می‌رود. فیلم به جز چند مورد محدود، کاملاً عاری از میان‌نویسهای مرسوم سینمای صامت است و تا حد امکان احساسات و روابط با تصاویر بیان می‌شوند. موضوع فیلم. فیلم از خانه‌ای قدیمی شروع می‌شود. زوجی میان‌سال از طبقهٔ متوسط اجتماع، در این خانه زندگی می‌کنند. خانه‌ای که با نور کمی روشن شده، انگار که همراه با شور زندگی، نور هم از
روشن شده، انگار که همراه با شور زندگی، نور هم از این خانه رخت بر بسته است. مرد حوصله‌اش سر رفته است، بی‌خیال و خسته بر سر کاناپه لمیده و با نگاهی عاری از هرگونه احساس به سقف زل زده است. زن با عزمی مصمم، در آشپزخانه با تلاش بسیار برای همسرش شام درست می‌کند و شام را بر سر سفره می‌آورد. فیلم با این تصاویر از زندگی روزمره شروع می‌شود، اما ناگهان ورود نور به خانه در دل مرد شوری پدید می‌آورد. (تصویر اول) نوری که از خیابان به درون خانه می‌آید، نوید زندگی دیگری می‌دهد که در کوچه‌ها و خیابان‌های آلمان نوگرایی جا
که در کوچه‌ها و خیابان‌های آلمان نوگرایی جا خوش کرده است. مرد از پنجره به بیرون نگاه می‌کند و در ذهن خود کارناوالی از لذت‌ها می‌بیند. چهره زنی زیبا و انبوه مردان و زنان کلاه بر سر در حال رقص، تصویری رؤیایی از شهر پدید می‌آورند (تصویر دوم). زن هم از پنجره به بیرون می‌نگرد، اما به جز تصویری کسالت‌بار از خیابانی تاریک، مملو از ماشین و شلوغی چیزی نمی‌بیند، بی‌تفاوتی زن به این زندگی نوگرا، مرد را آشفته می‌کند و او با خروج از خانه به درون سرزمین قرن بیستمی آلمان رهسپار می‌شود.
سِر لنوُرت جورج هنری CBE (؛ زادهٔ ) شناخته شده به عنوان لنی هنری، استند آپ کمدین، بازیگر، نویسنده و مجری تلویزیونی بریتانیایی است. او ببیشتر بخاطر تأسیس مؤسسه خیریه Comic Relief و ارائه انواع برنامه‌های تلویزیونی از جمله "شعبده بازان "برای شبکه بی‌بی‌سی یک شناخته شده‌است. اوایل زندگی. هنری در ۲۹ اوت ۱۹۵۸ در دادلی، میدلندز غربی زاده شد. او پسر جامائیکا ایمیگرانتز است. یکی از هفت فرزند او که در انگلستان زاده شد. او به مدرسه St. John رفت و سپس تحصلات خود را در مدرسه The Blue Coat در دادلی ادامه داد. پیش از
در مدرسه The Blue Coat در دادلی ادامه داد. پیش از آنکه در کالج W. R. Tuson پرستون (لانکاشیر) درس خود را ادامه دهد. حرفه. در اوایل زندگی حرفه‌ای. اولین مدیربرنامه‌های هنری رابرت لوف بود که او را در سال ۱۹۷۵ پذیرفت و به او این فرصت را داد تا به عنوان بخشی از یک برنامه تولید شده توسط وی تور نسخه‌ای نمایشی از "سیاه و سفید، نمایش خنیاگر "اجرا داشته باشد. در ژوئیه ۲۰۰۹ لنی هنری اظهار داشت: او صرفاً به قید قرارداد موظف به انجام اینکار شد و از انجامش ابراز تاسف کرد. اولین اجرای تلویزیونی هنری در برنامه استعدادیابی
اولین اجرای تلویزیونی هنری در برنامه استعدادیابی "چهره‌های جدید" بود. او در سال ۱۹۷۵ با اجرای یک تقلید از استیو واندر برنده این برنامه شد. سال بعد همراه با نورمن بیتون در برنامهٔ "فاسترهاًی LWT ظاهر شد. اولین مجموعه برنامه‌های کمدی بریتانیا با بازیگران عمدتاً سیاه پوست. او سال‌های شکل گیری حرفه اش را در مجموعهٔ باشگاه کار مردان گذراند. جایی که بیشتر به تقلید شخصیت‌های سفیدپوست، مانند شخصیت "فرنک اسپنسر در مجموعهٔ "Some Mothers Do 'Ave ' Em "می‌پرداخت. (که در مجموعهٔ چهره‌های جدید ادای او را درآورد). او
در مجموعهٔ چهره‌های جدید ادای او را درآورد). او همچنین در برنامه‌های تلویزیونی مختلفی از جمله "مربع افراد مشهور،" "ساحل ویژه" و" برنامه رونی کوربت "به عنوان مهمان شرکت داشت حرفهٔ موسیقی. در سال ۲۰۱۵ شبکهٔ Sky Arts از هنری خواست تا برای این شبکه مستندی تهیه کند با نام "لنی هنری بلوزشناس خدادادی". وی به گروهی از موسیقیدانان از جمله جکو کجزیک پیوست، خوانندهٔ اصلی گروه کینگ کریمسون، تا آلبومی با نام "هزارهٔ تازهٔ بلوز" تهیه کنند. آلبوم علاوه بر قطعات اصلی که توسط لنی هنری نوشته شده شامل قطعات مختلفی از کاورها
لنی هنری نوشته شده شامل قطعات مختلفی از کاورها و آهنگ‌های کلاسیک بلوز است.[""] هنری مدتی بعد نماهنگ انیمیشنی "پلیس ها نمی‌دانند" را به کارگردانی فیلمساز ایرانی، سام چگینی منتشر کرد. وی دربارهٔ این آلبوم و نماهنگ در مصاحبه اش با مجله موسیقی کلسیک راک می گوید: "متن این ترانه در طول دو روز یک آخر هفته نوشته شد و بعد من آن را برای جکو فرستادم، بدون اینکه انتظار داشته باشم چیزی از او بشنوم. ولی آهنگی که به فاصله ای کوتاه به من برگشت یک شگفتی بود ، با هارمونی های موسیقی گسپل ودوبلاژهایی از موسیقی سول. ویدئو هم
موسیقی گسپل ودوبلاژهایی از موسیقی سول. ویدئو هم حامل امواج مشابهی از یک کار عاشقانه و با احساس بود. سام چگینی به وضوح هنرمند بااستعداد و خوش ذوقی است و من میخواهم از او و همه هنرجوهایی که در این کار او را کمک کردند تشکر کنم. این یک کار بزرگ است."