payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از طرف گراسیم ملیک شاهنظریان شهردار شوشی و «سوکرات بیگ ملیک شاهنظریان» فرمانده واراندا پیغامی دریافت که عملیاتش را ده روز به تعویق اندازد، زیرا آن‌ها امیدوار بودند که بتوانند در این ده روز رؤسای جوامع مسلمان منطقه را متقاعد سازند که در برابر پیشروی قوای ژنرال آندرانیک مقاومت نکنند؛ واضح نیست که این مذاکرات چه نتیجه‌ای داشته ولی این تأخیر با توجه به تحولات بعدی بسیار سرنوشت ساز بود. تاتارهای زنگزور تحت رهبری سلطان بیگ سلطانوف قرار داشتند و هر یک جنگجویان مجرب و کار کشته‌ای بودند؛ لذا هنگامی که نیروهای ژنرال
و کار کشته‌ای بودند؛ لذا هنگامی که نیروهای ژنرال آندرانیک در سحرگاه روز ۲۹ نوامبر ۱۹۱۸ میلادی. پیشروی خود را به سوی آرتساخ آغاز کردند با مقاومت سرسختانه مخالفین روبرو شدند و قوای ژنرال آندرانیک پس از سه روز جنگ بی‌وقفه نتوانست آن‌ها را شکست و پس از یک روز راهپیمایی وارد شوشی شدند. در آن هنگام در سایر جبه‌های جنگ جهانی اول تغییر و تحولاتی روی داد که بر مسائل آرتساخ نیز تأثیر گذاشت. دولت عثمانی در پی فروپاشی خطوط دفاعی اش در جبهه‌های جنگ شام و فلسطین و میان رودان در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ میلادی شکست را پذیرفت و
رودان در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ میلادی شکست را پذیرفت و شرایط ترک مخاصمه را قبول کرد که یکی از شروط این ترک مخاصمه خروج نیروهای عثمانی از قفقاز بود از اینرو واحدهای نظامی بریتانیا در قفقاز مستقر شدند. مبارزات واحدهای نظامی منظم ارمنی. نبردهای آباران، قره کلیسا و سارداراباد نبردهایی بود که در سال ۱۹۱۸ میلادی از ۲۱ تا ۲۹ مه بین اولین جمهوری ارمنستان و دولت عثمانی صورت گرفت. نیروهای عثمانی در ۲۱ مه برای تصرف ایروان حمله کردند. لشکر سوم پیاده تُرک‌ها که تعداد آنان به حدود ۱۳۰۰۰ نفر می‌رسید به سوی آپاران یا (آباران)
حدود ۱۳۰۰۰ نفر می‌رسید به سوی آپاران یا (آباران) حرکت کردند در آن سو نیروهای تحت فرمان درو که نیمی از هنگ ششم تفنگدار، یک آتشبار توپخانه و حدود هزار پارتیزان کارآزموده و تک‌تیرانداز در اختیار داشت. این نیروی نه چندان چشمگیر توانست در تنگه‌ای مابین آپاران و آشتاراک حدود پنجاه کیلومتری ایروان راه را بر پیشروی تُرک‌ها ببندد و ژنرال مُوْسس سیلیکیان نیز در سارداراباد نه فقط تعرض تُرک‌ها را درهم شکست بلکه موفق شد آن‌ها را حدود پنجاه کیلومتر نیز به عقب براند. نیروهای عثمانی که شامل حدود ۱۰ هزار سرباز، ۷۰ قبضه توپ
عثمانی که شامل حدود ۱۰ هزار سرباز، ۷۰ قبضه توپ و ۴۰ مسلسل به فرماندهی وهیب پاشا به سوی شهر وانادزور (قره کلیسا) پیش روی کردند و نیروهای ارمنی با تعداد ۶ هزار سرباز و ۷۰ قبضه توپ و ۲۰ مسلسل به فرماندهی ژنرال تُوْماس ناظاربگیان و گارگین نژده؛ پس از ۴ روز نبرد سخت (۲۵–۲۸ مه) که هر دو طرف تلفات بسیاری دادند، نیروهای عثمانی مجبور شدند عقب بنشیند. اولین جمهوری ارمنستان. بعد از نبرد سارداراباد که در سال ۱۹۱۸ میلادی از ۲۱ تا ۲۷ مه بین ارمنستان و دولت عثمانی در شهر سارداراباد، ۴۰ کیلومتری غرب شهر ایروان صورت گرفت و
۴۰ کیلومتری غرب شهر ایروان صورت گرفت و با پیروزی ارتش ارمنستان خاتمه یافت، و در ۲۸ مه ۱۹۱۸ میلادی کشور ارمنستان اعلام استقلال نمود و اولین جمهوری ارمنستان تشکیل شد. جمهوری ارمنستان به مساحت یازده هزار کیلومتر مربع، که جمعیت آن در ۱۹۱۴ میلادی سیصد هزار نفر بود، ولی در ۱۹۱۸ میلادی به دلیل حضور صدها هزار پناهنده از یک میلیون متجاوز بود دولت ارمنستان ناگزیر بود با مشکلات بزرگی دست و پنجه نرم کند. قحطی و تیفوس قربانیان زیادی گرفت؛ در تمامی طول سال ۱۹۱۹ میلادی، قدرت‌های بزرگ نسبت به متحدین خود، که در بحرانی‌ترین
بزرگ نسبت به متحدین خود، که در بحرانی‌ترین لحظات جنگ در کنارشان بودند، بی علاقگی نشان دادند. ارمنیان می‌خواستند که استقلال دولتشان را به رسمیت بشناسند و تسلیحاتشان را تأمین کنند اما هیچ‌کدام از این‌ها تحقق نیافتند و در تمامی طول سال ۱۹۱۹ میلادی تنها گندم آمریکایی آن هم از سوی بنیاد کمک‌رسانی خاور نزدیک به ارمنستان ارسال شد و هیچ دولتی کمترین کمکی به کشور نوپای ارمنستان ارسال نکرد. عهدنامه‌ها. در ۲۵ و ۲۶ آوریل ۱۹۲۰ میلادی، شورای عالی متحدین و هم پیمانان آن متشکل از نمایندگان بریتانیای کبیر، فرانسه، ایتالیا
از نمایندگان بریتانیای کبیر، فرانسه، ایتالیا و ژاپن تقاضاهای خود را از رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا به شرح زیر مطرح کردند: مورد دوم همچنین از سوی رئیس کمیسیون صلح، نخست‌وزیر و وزیر امور خارجهٔ فرانسه، آلکساندر میلران، در ۲۷ آوریل ۱۹۲۰ میلادی، به ثبت رسید. این تقاضا رسماً به منزلهٔ مادهٔ ۸۹ در معاهده سور گنجانده و از طرف ارمنستان، ترکیه و حدود بیست کشوری که معاهده را امضا کردند تسلیم رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا شد. رئیس‌جمهور ایالات متحده، وزارت امور خارجه، وزارت دفاع، هیئت دولت و گروه مربوط، به رهبری
وزارت دفاع، هیئت دولت و گروه مربوط، به رهبری پروفسور وسترمن (William Linn Westermann)، بعد از بررسی و پژوهش در این خصوص در نهایت، حکم داوری را صادر کردند. توماس وودرو ویلسون حکم داوری را در ۲۲ نوامبر ۱۹۲۰ میلادی امضا و آن را در ۶ دسامبر ۱۹۲۰ میلادی رسماً به شورای عالی متحدین در پاریس ارسال کرد. عنوان کامل و رسمی این حکم بدین شرح است:
مردها و عروسک‌ها () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی جوزف ال. منکیه‌ویچ است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۵۵ برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی شده‌است.
«دختران» () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی جرج کیوکر است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی در سال ۱۹۵۷ شده است.
پرونده‌ی قدیمی پیرآباد فیلم‌نامه‌ای است از بهرام بیضایی از سالِ ۱۳۶۳، که فیلمِ "فصل پنجم" (۱۳۷۵) را بر بنیادش ساخته‌اند. نیز داستانِ فیلمِ "اتوبوس" (۱۳۶۴) با این فیلم‌نامه می‌خواند. کتاب. این فیلم‌نامه به سالِ ۱۳۶۳ نگاشته شد و همان سال در انتشاراتِ ابتکار چاپ شد. چاپ‌های بعدی در انتشاراتِ روشنگران بوده‌است. داستان. مایهٔ فیلم‌نامه پیشنهادِ داریوش فرهنگ بوده به بهرام بیضایی و محمود دولت‌آبادی. پرداختِ بیضایی از این قرار است: ماجرا در روستایی می‌گذرد که در او جمالوندی‌ها و کمالوندی‌ها با هم ستیز دیرینه دارند.
و کمالوندی‌ها با هم ستیز دیرینه دارند. یکی از هر خانواده اتوبوسی می‌خرد تا مسافر به شهر ببرد و بیاورد؛ و درگیری بالا می‌گیرد . . . فیلم. رفیع پیتز فیلمِ "فصل پنجم" را به سالِ ۱۳۷۵ بر اساسِ "پرونده‌ی قدیمی پیرآباد" نوشت و ساخت. نوشته‌های دیگر. فیلم‌نامه‌ای همانند از محمود دولت‌آبادی که بر اساسِ همین داستان نوشته شده "اتوبوس" نام دارد که سالِ ۱۳۷۲ چاپ شده و فیلمی به همین نام (۱۳۶۴) به نویسندگیِ داریوش فرهنگ داستانِ همانندی با این اثر دارد. سالِ ۱۳۵۹ محمود دولت‌آبادی، پس از دیدار با داریوش فرهنگ، که پیش‌تر با
پس از دیدار با داریوش فرهنگ، که پیش‌تر با بهرام بیضایی مشورت کرده و به دولت‌آبادی معرّفی شده بود، می‌پذیرد که از داستانِ خانوادگیِ او − دربارهٔ این که یکی در دهاتِ کرمان اتوبوسی خریده و یکی دیگر در هم‌چشمی با وی اتوبوس دوّمی خریده و کار بالا گرفته − فیلم‌نامه‌ای بنویسد. فیلم‌نامه نوشته می‌شود و سرانجام دولت‌آبادی از فرهنگ می‌شنود که این نوشته در شبکه ۱ توقیف شده‌است. سپس‌تر فیلم "اتوبوس" به کارگردانی یدالله صمدی، «با تیتراژ «سناریست؛ داریوش فرهنگ»» ساخته می‌شود و جایزه می‌گیرد. دولت‌آبادی پس از این که از
و جایزه می‌گیرد. دولت‌آبادی پس از این که از چاپِ "پرونده‌ی قدیمی پیرآباد" آگاه می‌شود، نظر به فیلم "اتوبوس" می‌نویسد: «گویا فرهنگ دست بهرام بیضایی را هم بند این کار کرده بود تا بلکه دست و پای نوشته شکسته شود و یک چیز دیگری از آن دربیاورد که لابد نه اثر بیضایی باشد و نه نوشته‌ی دولت‌آبادی . . . .» سرانجام هر دو کار چاپ شد ("پروندهٔ قدیمی پیرآباد"، چاپ ۱۳۶۳ و "اتوبوس"، چاپ ۱۳۷۲.) فیلمِ "اتوبوس" (۱۳۶۴) به نویسندگیِ داریوش فرهنگ و فیلمِ "فصل پنجم" (۱۳۷۵) به نویسندگیِ رفیع پیتز هم ساخته شد که از همین داستان
نویسندگیِ رفیع پیتز هم ساخته شد که از همین داستان بنیادین مایه می‌گیرند. گذشته از "پرونده‌ی قدیمی پیرآباد"، بیضایی طرحی هم برای فیلم‌نامه دارد به نامِ «اتوبوس» که سه سال پیش از "پرونده‌ی قدیمی پیرآباد" یعنی سال ۱۳۶۰ نوشته شده و «هرگز به آن صورت نوشته و ساخته نشد.» سالِ ۱۳۶۳ نوین فیلم خبرِ ساختِ فیلمی به نامِ "اتوبوس" را در جراید به صورتِ آگهی منتشر کرد؛ با نامِ داریوش فرهنگ همچون فیلم‌نامه‌نویس و هوشنگ نوراللهی همچون تهیه‌کننده و بهرام بیضایی همچون کارگردان.
«ترانه بی‌پایان» () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی چارلز ویدور و جرج کیوکر است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۶۰ برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی شده است.
پادشاهی فُنج یا پادشاهی سنار نام حکومتی سلطنتی بود در شمال سودان کنونی و با مرکزیت سنار (سودان) که توسط قوم فنج پایه‌ریزی شد و از ۱۵۰۴ تا ۱۸۲۱ میلادی از دولت‌های مهم شمال شرق آفریقا بود. نخستین پادشاه این دوده -عماره سنقس- در اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی با قومش شهر سنار را گشود و آن را پایتخت خود قرار داد. از ۱۵۲۳ میلادی خاندان سلطنتی فنج رسماً به اسلام گرویدند. اوج اقتدار این دولت در اواخر سدهٔ شانزدهم میلادی بود. در ۱۸۲۱ میلادی نیروهای محمدعلی پاشا وارد سنار شدند و بی مقاومت آنجا را مسخر و به عمر این
سنار شدند و بی مقاومت آنجا را مسخر و به عمر این پادشاهی پایان دادند. منابع. Wikipedia contributors, "Sennar (sultanate)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sennar_(sultanate)&amp;oldid=687253786 (accessed November 7, 2015).
دوریان گری شخصیت اصلی رمان تصویر دوریان گری اثر اسکار وایلد است. دوریان گری همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اکثریت یک‌نفره () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی مروین لیروی است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. وی در سال ۱۹۶۱ برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی شده است.
کریمه یک جمهوری خودمختار تحت کنترل فدراسیون روسیه است. کریمه همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ادرار صفرایی، صفرامیزی، کلوری، زرداب‌شاشی یا زردآب‌میزی به وجود صفرا در ادرار گفته می‌شود که در هنگام ترشح بیش‌ازحد صفرا در خون رخ می‏دهد. این نوع اختلال حاصل از تجمع فرم کانژوگه‌ (مستقیم) بیلی روبین در خون بوده و ناشی از اختلالاتی است که دفع صفرا را تحت تاثیر قرار می‌دهند. از جمله اختلال‌های کبدی مانند هپاتیت و کبد چرب و انسداد مجاری صفراوی.
ادی راما (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۶۴) سیاستمدار، هنرمند، نویسنده و نخست وزیر فعلی آلبانی از سال ۲۰۱۳ است. وی از سال ۲۰۰۵ رهبر حزب سوسیالیست بوده است. او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ وزیر فرهنگ، جوانان و ورزش آلبانی بود. او با حزب دست چپی ائتلاف کرده و در ژوئن ۲۰۱۳ با شکست دادن حزب محافظه‌کار جانشین نخست‌وزیر سالی بریشا شد. حزب سوسیالیست به رهبری ادی راما در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۷ آلبانی که در روز یکشنبه ۲۵ ژوئن برگزار شد ۷۷ کرسی به دست آورد و صاحب اکثریت شد.
«گریه را به مستی بهانه کردم» یا به اختصار «گریه را به مستی…» تصنیفی در سه بند در آواز دشتی از عارف قزوینی است که سال ۱۳۲۸ ه‍.ق ساخته شد. خوانندگان مختلفی ازجمله مرضیه در برنامه گلهای رنگارنگ ۱۷۵، عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ گلهای رنگارنگ ۲۶۶، محمدرضا شجریان (در دو نسخه دشتی و سه‌گاه) ، حمیرا و محسن نامجو در آهنگ «آن مان نواران» این تصنیف را اجرا کرده‌اند. این تصنیف دور دومی نیز داشته‌است که با مطلع «مرده بهتر آنکو هنر ندارد / نالهٔ دروغی اثر ندارد» آغاز می‌شد که باقی نمانده‌است. ماجرای تصنیف. عارف قزوینی
که باقی نمانده‌است. ماجرای تصنیف. عارف قزوینی "گریه را به مستی" را در شکایت از زمامداری ناصرالملک که در آن زمان نایب‌السلطنه احمدشاه بود، تصنیف کرده‌است. در بند سوم تصنیف آمده‌است: «شد چو ناصرالملک مملکت‌دار / خانه ماند واغیار لیس فی الدار / زین سپس حریفان خدانگهدار / من دگر بمیخانه خانه کردم». به گفتهٔ عارف: در نهایت ناصرالملک به یپرم‌خان دستور دستگیری عارف را می‌دهد و عارف مجبور می‌شود از تهران بگریزد.
سیلم جنوبی (به انگلیسی: South Salem) یک منطقهٔ مسکونی در نیویورک است که در شهرستان وستچستر، نیویورک واقع شده‌است. خصوصیات. سیلم جنوبی ۱۶۴٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوروش فولادی (متولد ۱۳۴۲) سیاستمدار ایرانی است. او نماینده خرم‌آباد در پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی بود. تعداد آرای او در انتخابات، ۱۷۱۵۷۹ رأی بود.
سیمونه مورو (متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷) کوهنوردی ایتالیایی است. او برای ثبت اولین صعودهای زمستانی به چهار قله از هشت‌هزار متری‌ها مشهور است: شیشاپانگما در سال ۲۰۰۵، ماکالو در ۲۰۰۹ ، گاشربروم ۲ در سال ۲۰۱۱ و نانگاپاربات در سال ۲۰۱۶ . مورو همین‌طور خلبانی باتجربه است. در سال ۲۰۱۳ او و دو متخصص امداد و نجات دیگر، رکورد بلندترین عملیات نجات با بالگرد را بر روی کوه لهوتسه و در ارتفاع ۷۸۰۰ متری، شکستند. دوره ابتدایی زندگی. او در برگاموی (ایتالیا) و در خانواده‌ای متوسط به دنیا آمد. او در دهکده والتس که در نزدیکی بخش
به دنیا آمد. او در دهکده والتس که در نزدیکی بخش ایتالیایی آلپ قرار دارد (آلپ برگامو)، بزرگ شد و از حمایت بی‌حد پدرش در علاقه‌مندی به کوهستان، برخوردار بود. پدرش کوهنورد و دوچرخه‌سواری حرفه‌ای بود و محیطی پرجنب و جوش و بین‌المللی پیرامونش ایجاد کرده بود. او از ۱۳ سالگی صعود به قله پرسولانا در آلپ برگامو را آغاز کرد و همزمان، تحصیلش را تا دریافت مدرک دانشگاهی، ادامه داد. حرفه کوهنوردی. سیمونه مورو فعالیت‌های کوهنوردی‌اش را از کوه‌های نزدیک محل زندگی‌اش و کوه‌های دولومیت آغاز کرد. اولین مربی‌اش پدرش بود و سپس
دولومیت آغاز کرد. اولین مربی‌اش پدرش بود و سپس از راهنمایی‌های آلبرتو کوسونی و برونو تاسی استفاده کرد. در این دوره او روی صخره‌نوردی متمرکز بود؛ فعالیتی که هیچ‌گاه ترک نکرده‌است. در ۱۹۹۲ در اولین صعود هیمالیایی‌اش به کوه اورست (۸۸۴۸ متر) شرکت کرد. یک سال بعد، مورو آکونکاگوا (۶۹۶۲ متر) که بلندترین قله آمریکای جنوبی و یکی از هفت قله است صعود کرد و اولین صعود زمستانی این قله را ثبت کرد. او در ادامه فعالیت حرفه‌ای‌اش قله‌های بسیاری از جمله سِرو میرادور و ماکالو (۸۴۸۵ متر) در ۱۹۹۳، شیشاپانگما (۸۰۲۷ متر) و
(۸۴۸۵ متر) در ۱۹۹۳، شیشاپانگما (۸۰۲۷ متر) و لهوتسه (۸۵۱۶ متر) در ۱۹۹۴ و کانگچنجونگا (۸۵۸۶ متر) در سال ۱۹۹۵ را صعود کرد. در ۱۹۹۶ مورو در عرض ۲۵ ساعت دیواره غربی کوه فیتز روی (۳۴۰۵ متر در پاتاگونیا) را صعود کرد و فرود آمد؛ دیواره‌ای که در میان صخره‌نوردان، فنی‌ترین دیواره در جهان است. در همان سال، او شیشاپانگما را بدون اکسیژن و در مدت ۲۷ ساعت صعود کرد و از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی پایین آمد. در ۱۹۹۷، از لهوتسه صعود کرد . در زمستان همان سال، جبهه جنوبی آناپورنا (۸۰۹۱ متر) را آزمود. در همین صعود بود که همراهان
(۸۰۹۱ متر) را آزمود. در همین صعود بود که همراهان کوهنوردش، آناتولی بوکریف و دیمیتری سوبولف در سقوط بهمن مفقود شدند. او در سال ۱۹۹۸ دوباره اورست را صعود کرد و چهار قله قله ابن سینا یا لنین (۷۱۳۴ متر)، کورژنوسکایا (۷۱۰۵ متر)، قله اسماعیل سامانی (۷۴۹۵ متر، این قله پیشتر کمونیسم نام داشت) و خان تنگری (۷۰۱۰ متر) را همراه با راهنمای جوان قزاقستانی دنیس اروبکو صعود کرد. او سپس همراه با دنیس در سال ۲۰۰۰ اورست را صعود کرد و در زمستان ۲۰۰۱ ماربل وال را فتح کرد. او در سال ۲۰۰۲ سه صعود انجام داد: توده وینسون (۴۸۹۲
در سال ۲۰۰۲ سه صعود انجام داد: توده وینسون (۴۸۹۲ متر، واقع در قطب جنوب و یکی از هفت قله)، چو ایو (۸۲۰۱ متر) و اورست. در سال ۲۰۰۳ نیز سه قله را صعود کرد؛ قله‌های برود پیک (۸۰۵۱ متر)، البروس (۵۶۴۲ متر) و کلیمانجارو (۵۸۹۵ متر). در سال ۲۰۰۴ قله‌های بارونتسه (۷۱۲۹ متر) از مسیری تازه و شیشاپانگما و آناپورنا را صعود کرد . باروتا و باتوکشی را در ۲۰۰۵ فتح کرد و برود پیک را در زمستان ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷. او در سال ۲۰۰۵ اولین صعود زمستانی قله شیشاپانگما را به همراه پیوتر موراوسکی ثبت کرد. در ۲۰۰۶ با استفاده از تراورس شمالی-
ثبت کرد. در ۲۰۰۶ با استفاده از تراورس شمالی- جنوبی انفرادی در مدت ۵ ساعت از اورست پایین آمد. در ۲۰۰۸ اولین صعود تاریخ از بکاباراکای‌چوک (۶۹۵۰) در قارقروم را انجام داد. این صعود به روش آلپی یا روش سبکبار و در زمان ۴۳ ساعت انجام شد (صعود و پایین آمدن). در ژانویه ۲۰۰۹ او اولین صعود زمستانی قله ماکالو را به همراه دنیس اوروبکو به اتمام رساند. او در فوریه ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ را با همنوردی دنیس اوروبکو و کوری ریچاردز انجام داد. در آوریل ۲۰۱۳ در یک درگیری با گروهی از شرپاها در اورست شرکت داشت در
درگیری با گروهی از شرپاها در اورست شرکت داشت در حالی که خبرش به سراسر جهان مخابره می‌شد. این درگیری ظاهراً هنگام تراورس و بریدن طناب‌ها به وجود آمده بود. عملیات نجات در هیمالیای نپال. در ماه مه ۲۰۰۱ در حالی که تلاش می‌کرد بین اورست و لهوتسه تراورس کند، روی دیوار لهوتسه و در ارتفاع ۸۰۰۰ متری، صعود خود را نیمه تمام گذاشت تا به عملیات نجات کوهنوردی به نام تام مورز بپردازد. برای این‌کار جایزه بازی جوانمردانه یونسکو به نام پیر د کوبرتین را دریافت کرد. همین‌طور مدال طلای شهروندی را از دست رییس‌جمهور ایتالیا
مدال طلای شهروندی را از دست رییس‌جمهور ایتالیا کارلو آدزلیو چیامپی و جایزه یادبود دیوید آ سولز را از انجمن آلپ آمریکا دریافت کرد. او در ۲۰۰۹ یک بالگرد با هزینه شخصی تهیه کرد تا در نپال و برای عملیات امداد و نجات مورد استفاده قرار گیرد. در چندین مورد او خود خلبانی بالگرد را به عهده گرفته تا کوهنوردان، شرپاها، راهپیمایان و مردمی را که در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند، نجات دهد. کارهای خیریه. در سال ۲۰۰۳، طرح و تأمین مالی مدرسه‌ای برای ۳۹۶ نفر از کودکان شرپاها را در روستایی در نپال به انجام رساند. هدف این
را در روستایی در نپال به انجام رساند. هدف این پروژه که با همکاری بنیادی ایتالیایی انجام شده، جلوگیری از ترک تحصیل این کودکان اعلام شد. مدرسه در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد. این مدرسه در ارتفاع هزارمتری روستایی واقع شده که از اولین جاده سه ساعت فاصله دارد. او همین‌طور در نزدیکی کمپ اصلی نانگا پاربات، در تأمین مالی و ساخت ساختمان سنگی کوچکی برای چوپانان منطقه و همین‌طور بیمارستان کوچکی در روستای سِر، شرکت داشت. او همین‌طور ماموریت‌های نجات رایگان در منطقه انجام می‌دهد.
نیسیم بار سلوماه یا نیسیم بن سولومون یک حاخام یهودی ایرانی از شهر همدان بود که در سال ۱۸۴۷ میلادی از طرف حاخام همدان ملا الیاهو به اروپا و از آنجا به کانادا رفت. او کتاب تاریخ یهودیان را در سال ۱۸۵۰ در لندن منتشر کرد. ملا الیاهو حاخام نیسیم را به لندن و از آنجا به مونترال کانادا فرستاد تا از یهودیان اروپا و کانادا درخواست کمک نماید. بر اساس اطلاعات به دست آمده از بار سلوماه، حاخام آبراهام دو سولا، حاخام پرتغالیان مونترال هشت مقاله در مورد مشکلات یهودیان ایران نوشت. ربی نیسیم همچنین اطلاعات زیادی در مورد
نوشت. ربی نیسیم همچنین اطلاعات زیادی در مورد نحوه زندگی یهودیان همدان ارائه کرد. بر اساس نوشتارهای دو سولا در این زمان در همدان یک یشیوا وجود داشته است که در آن کتابهایی نظیر شولحان عاروخ، کتابهای ابن میمون، میشنا توراه، تلمود بابلی و اورشلیمی و عین یاکوف تدریس میشده است.
در سال ۱۸۷۰ چارلز نتر که یکی از افراد تأسیس کننده اتحاد بود، اجازه تأسیس مدرسه کشاورزی میکوه اسراییل را در فلسطین از امپراتوری عثمانی گرفت. در این زمان بیش از ۶۰ مدرسه آلیانس در عثمانی، ایران و شمال آفریقا شروع به کار کردند. بیشتر معلمان این مدارس در ترکیه و فرانسه تعلیم داده شده بودند. در سال ۱۹۰۰ اتحاد آلیانس دارای بیش از ۱۰۰ مدرسه بود و بیشتر حضور آن در مراکش، تونس و ترکیه بود. در سال ۱۹۶۸ میلادی سازمان آلیانس دارای ۳۱ مدرسه اتحاد در مراکش، ۱۳ مدرسه در ایران، ۱۳ مدرسه در اسراییل، ۳ مدرسه در لبنان، ۳
ایران، ۱۳ مدرسه در اسراییل، ۳ مدرسه در لبنان، ۳ مدرسه در تونس و ۱ مدرسه در سوریه بود. نمایندگان آلیانس در ایران هرچه در توان داشتند به کار بردند تا ماهیت فرانسوی این مدارس را حفظ کنند، اما بر اساس قوانین کشور این مدارس ناچار بودند ماهیت ایرانی به خود بگیرند. تغییر مواد درسی مدارس آلیانس بر اساس برنامه‌های وزارت معارف، به نوبه خود در خدمت منافع فرزندان یهودی ایرانی قرار می‌گرفت، زیرا مسیر آموزش این دانش‌آموزان به مراتب بیشتر هم جهت و همسو با مسیر واقعی زندگی‌شان به عنوان افراد ایرانی قرار داشت. محدودکردن
به عنوان افراد ایرانی قرار داشت. محدودکردن تعلیمات دین یهود که در دورهٔ پهلوی در مدارس آلیانس صورت گرفت، در راستای سیاست‌های کلی کشور و حتی به نفع یهودیان بود. طبقات مختلف یهودی با این پدیده برخوردهای گوناگون داشتند. فقیرترین این طبقات طبعاً فرصت توجه به فعالیتهای آموزشی مدرسه را نداشتند. آن دسته از طبقات و قشرهایی هم که به دنبال شأن و موقعیت مناسب در اجتماع بودند از پیشرفت فرزندانشان در تحصیل دانش، آشنایی با زبان‌های فارسی، فرانسوی و دیگر زبانها خرسند بودند. بعضی از یهودیان هم متوجه شده بودند که تعلیمات
بعضی از یهودیان هم متوجه شده بودند که تعلیمات فرزندانشان جوابگوی انتظارات مذهبی آنها نیست؛ اما این دسته قادر به شناسایی و درک موقعیت و شرایط اجتماعی خود نبودند. بسیاری از اولیاء از این که مدارس آلیانس تحصیلات پیشرفته‌ای را در اختیار یهودیان ایران قرار داده، کمال قدردانی را داشته و اعتراض یا انتقادی به آن روا نمی‌داشتند، ولی باز هم تعدادی بودند که به خوبی می‌دانستند که فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی مدارس آلیانس در جهت تقویت وحدت ملی کشور می‌باشد و محل مناسبی برای فعالیت‌های مذهبی نیست.
«به سوی غرب» تک‌آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا آنی لنکس است که در سال ۲۰۰۳ میلادی منتشر شد. این ترانه که موسیقی متن فیلم است در هفتاد و ششمین دوره جوایز اسکار جایزه اسکار بهترین ترانه بدست آورد.
سیگنال یک پیام‌رسان فوری متن‌باز با امکان ارسال پیام‌های متنی، صوتی و تصویری رایگان و امن است که برای اندروید، آی‌اواس و دسکتاپ طراحی شده است. سیگنال در جایگاه یکی از امن‌ترین پیام‌رسان‌های جهان قرار دارد. با خبر تغییر سیاست‌های پیام‌رسان واتس‌اپ (محبوب‌ترین پیام‌رسان جهان) در ژانویه ۲۰۲۱ و به‌ویژه با پیشنهاد ایلان ماسک و جک دورسی افراد زیادی به این پیام‌رسان روی آوردند. از سرشناس‌ترین افرادی که از این پیام‌رسان استفاده می‌کنند می‌توان به ادوارد اسنودن، کارمند پیشین آژانس امنیت ملی آمریکا اشاره کرد. در سال
پیشین آژانس امنیت ملی آمریکا اشاره کرد. در سال ۲۰۱۸ مجلس سنای ایالات متحدهٔ آمریکا با تأیید امنیت بالای این پیام‌رسان دست سناتورهای آمریکایی را در استفاده از این نرم‌افزار باز گذاشت که برای تبادلات کاری و غیرکاری از این پیام‌رسان امن و سریع استفاده کنند. سیگنال یک پیام‌رسان فوری رمزگذاری‌شده از طریق پلتفرم است که توسط بنیاد سیگنال و پیام‌رسان سیگنال ساخته شده است. این پیام‌رسان از اینترنت برای ارسال پیام‌های یک‌به‌یک و گروهی استفاده می‌کند که می‌تواند شامل پرونده‌های متنی، صوتی، تصویری باشد. این برنامه
پرونده‌های متنی، صوتی، تصویری باشد. این برنامه همچنین می‌تواند برای برقراری تماس صوتی و تصویری یک‌به‌یک و گروهی مورد استفاده قرار گیرد. این برنامه شامل مکانیزمی است که به وسیله آن کاربران می‌توانند به‌طور مستقل هویت مخاطبان خود و یکپارچگی کانال داده را تأیید کنند. نرم‌افزار سیگنال یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است. سرویس گیرندگان آن تحت مجوز GPLv3 منتشر می‌شوند. در حالی که کد سرور تحت مجوز AGPLv3 منتشر می‌شود. برنامه اندروید همچنین شامل اجزای شخص ثالث است که منبع‌بسته هستند. بنیاد غیرانتفاعی سیگنال در فوریه
منبع‌بسته هستند. بنیاد غیرانتفاعی سیگنال در فوریه ۲۰۱۸ با بودجه اولیه ۵۰ میلیون دلار از برایان اکتون راه‌اندازی شد. سیگنال هم‌اکنون بیش از ۵۰ میلیون بارگیری در گوگل پلی دارد و هم‌اکنون محبوب‌ترین اَپِ رایگان در اَپ اِستور شده است. در ۶ بهمن ۱۳۹۹ این پیامرسان به دلایل نامعلومی در ایران فیلتر شد و دسترسی کاربران به این برنامه تنها از طریق فیلترشکن امکان‌پذیر است، البته برخی از شرکت‌های ارائه دهندهٔ اینترنت ثابت، مانند مخابرات هنوز دسترسی به این پیام‌رسان را قطع نکرده‌اند و ظاهراً این مشکل تنها بر روی
را قطع نکرده‌اند و ظاهراً این مشکل تنها بر روی اینترنت‌های همراه وجود دارد. تا ژانویه ۲۰۲۵ سیگنال ۷۰ میلیون کاربر فعال داشته و بیش از ۲۲۰ میلیون بار دانلود شده است. امکانات. این پیام‌رسان در سال ۲۰۲۰ و در زمان اعتراضات برای مرگ جرج فلوید مورد توجه کاربران قرار گرفت. زیرا به باور آن‌ها نیروهای اجرای قانون آن‌ها را زیرنظر داشتند و شرکت‌ها را مجبور به ارائه داده‌ها می‌کردند. از امکانات پیام رسان سیگنال می‌توان به امکان برقراری تماس صوتی و تصویری به صورت یک‌به‌یک و گروهی، ارسال پیام‌های متنی، تشکیل گروه،
و گروهی، ارسال پیام‌های متنی، تشکیل گروه، استفاده از ایموجی یا برچسب (استیکر) اشاره کرد. امنیت. همه ارتباطات در سیگنال رمزگذاری سرتاسری می‌شوند. بنابراین تنها افراد حاضر در یک ارتباط می‌توانند به پیام‌ها و محتوا دسترسی پیدا کنند و حتی خود کمپانی هم نمی‌تواند آن‌ها را ببیند. در اندروید، کاربران می‌توانند سیگنال را به عنوان برنامهٔ پیش‌فرض SMS/MMS در نظر بگیرند و علاوه بر پیام‌های استاندارد رمزگذاری شده سربه‌سر، به آن‌ها امکان ارسال و دریافت پیام کوتاه غیر رمزنگاری شده را نیز بدهند. سپس کاربران می‌توانند از
شده را نیز بدهند. سپس کاربران می‌توانند از همان برنامه برای برقراری ارتباط با مخاطبانی که سیگنال ندارند استفاده کنند. TextSecure به کاربر اجازه می‌دهد تا یک عبارت عبور تنظیم کند که پایگاه داده پیام محلی و کلیدهای رمزگذاری کاربر را رمزگذاری کند. این پایگاه داده مخاطبان کاربر یا مهر زمان پیام را رمزگذاری نکرده است. برنامه سیگنال در اندروید و آی‌اواس را می‌توان با پین تلفن، عبارت عبور یا احراز هویت بیومتریک قفل کرد. کاربر می‌تواند یک فاصله «وقفه قفل صفحه» را تعریف کند و در صورت گم شدن یا دزدیده شدن تلفن، یک
تعریف کند و در صورت گم شدن یا دزدیده شدن تلفن، یک مکانیسم محافظت اضافی ارائه می‌دهد. سیگنال همچنین به کاربران امکان می‌دهد تایمرها را روی پیام‌ها تنظیم کنند. پس از یک بازه زمانی مشخص، پیام‌ها هم از دستگاه فرستنده و هم از دستگاه گیرنده حذف می‌شوند. فاصله زمانی می‌تواند بین پنج ثانیه تا یک هفته باشد و تایمر برای هر گیرنده زمانی شروع می‌شود که نسخه پیام خود را بخوانند. توسعه دهندگان تأکید کرده‌اند که این ویژگی مشترک برای مکالمه‌هایی است که همه شرکت کنندگان می‌خواهند بهداشت داده‌های حداقلی را به‌طور خودکار
می‌خواهند بهداشت داده‌های حداقلی را به‌طور خودکار انجام دهند، نه برای موقعیت‌هایی که مخاطب شما دشمن شما است. سیگنال به‌طور پیش فرض پیام‌های کاربران را از پشتیبان‌گیری ابری غیر رمزگذاری شده حذف می‌کند. سیگنال از رسیدهای خواندن و نشانگرهای تایپ پشتیبانی می‌کند که هر دو آن‌ها می‌توانند غیرفعال شوند. سیگنال به کاربران اجازه می‌دهد تا به صورت خودکار چهره افراد را در عکس‌ها تار کنند تا از هویت آن‌ها حفاظت کنند. سیگنال مانند بسیاری از اپلیکیشن‌های دیگر به کاربر اجازه می‌دهد تا پیام‌های خود را به گونه‌ای تنظیم
اجازه می‌دهد تا پیام‌های خود را به گونه‌ای تنظیم کنند پس از مدتی به صورت خودکار ناپدید شوند. در سال ۲۰۲۳ پس از تلاش دولت بریتانیا برای دستیابی به یک در پشتی در اپلیکیشن، سیگنال تهدید کرد که در صورت تضعیف امنیت این اپلیکیشن از سوی قانون‌گذاران بریتانیا، آن را از بازار بریتانیا خارج خواهد کرد. در حقیقت تنها داده‌ای که در اختیار توسعه‌دهندگان سیگنال قرار می‌گیرد، شماره تلفن است که البته این پیام‌رسان به دنبال راهی برای تغییر این موضوع است و می‌خواهد سرورهای مخاطبان را رمزگذاری کند. با اینکار موقعی که دولت‌ها
را رمزگذاری کند. با اینکار موقعی که دولت‌ها یا سازمان‌ها خواستار دسترسی به داده‌های کاربران باشند، سیگنال دیتایی ندارد که در اختیارشان قرار دهد. توسعه‌دهندگان سیگنال در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ از طریق صفحه اپلیکیشن در توییتر اعلام کردند که به زودی امکانات بیشتری از جمله کاغذ دیواری صفحات چت، اضافه شدن قسمت دربارهٔ در پروفایل، برچسب‌های (استیکرهای) متحرک و… به اپلیکیشن اضافه خواهند کرد. در فوریه ۲۰۲۴ سیگنال ویژگی نام‌های کاربری را به نسخهٔ آزمایشی این برنامه اضافه کرد. این ویژگی، یک قابلیت برای حفظ حریم خصوصی