payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماهی چشم‌گاوی باله‌هلالی نام یک گونه از تیره تیبرماهیان است. پراکندگی. این ماهی یک گونه کمیاب است اما این گونه ماهی معمولا در هند آرام از دریای سرخ و آفریقای جنوبی تا پلی نزی فرانسه، جنوب ژاپن و استرالیا زیست می‌کند. همچنین گزارش هایی از جزیره ایستر مبنی بر دیده شدن این ماهی در این منطقه بدست رسیده است. پیوند به بیرون. تصاویری از ماهی چشم‌گاوی باله‌هلالی در وبگاه مجموعه زندگی دریایی
ترازیستور با تَحرک‌‌پذیری‌الکترونی‌بالا (به انگلیسی: High-electron-mobility transistor یا به اختصار HEMT) یا ترانزیستور با موبیلیتی‌الکترون‌بالا نوعی از ترانزیستور اثر میدانی است که از پیوند بین دو نیم‌رسانای متفاوت با گاف انرژی متفاوت بهره می‌بَرد. دو نیم‌رسانایی که اغلب در این ترانزیستورها به کار می‌روند گالیم آرسنید (GaAs) و آلومینیوم گالیوم آرسنید (AlGaAs) هستند. این مواد به علت تحرک‌پذیری الکترونی بالا امکان استفاده از این نوع از ترانزیستورها را در سرعت‌ها و فرکانس‌های بالا فراهم می‌کنند. از این نوع
و فرکانس‌های بالا فراهم می‌کنند. از این نوع ترانزیستور در تقویت‌کننده‌های با نویز کم، رادارها، اخترشناسی رادیویی و تقویت‌کننده‌های ریزموج استفاده می‌شود.
غلامرضا رهبر خبرنگار ایرانی و نماینده صداوسیما در قرارگاه خاتم الانبیا، نوح وکربلازاده ۱۳۳۶ – درگذشته ۲۱ دی ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵) خبرنگار جنگی ایرانی بود. زندگی‌نامه. پدرش عبدالحسین رهبر از پرسنل رده بالای شرکت نفت و در عین حال خبرنگار روزنامه اطلاعات در آبادان بود. غلامرضا از دوران کودکی به گویندگی و خبرنگاری علاقمند بود و همکاری‌هایی نیز با بخش کودک و نوجوان صدا و سیمای مرکز آبادان داشت که پیش از انقلاب با نام رادیو نفت ملی فعالیت می‌کرد و سالها به عنوان گوینده در رادیو آبادان فعالیت می‌نمود. با توجه
گوینده در رادیو آبادان فعالیت می‌نمود. با توجه به اینکه خانواده اش از قشر مرفه جامعه بودند و تعداد زیادی از اقوام و آشنایان او در کشورهای دیگر سکونت داشتند او نیز قصد عزیمت به خارج از کشور برای ادامه تحصیل داشت که فوت پدرش باعث شد غلامرضا در ایران و کنار مادرش بماند. پس از انقلاب و شروع جنگ نقش خبرنگاری ایشان پررنگ تر شد و در خط مقدم جبهه مشغول تهیه فیلم و خبر برای واحد مرکزی خبر بود. او به عنوان نماینده صدا و سیما و هماهنگ‌کننده اکیپ‌های خبری صدا و سیما به مناطق جنگی اعزام شد و بارها از اسکله الامیه و
به مناطق جنگی اعزام شد و بارها از اسکله الامیه و دلاوریهای رزمندگان اسلام تصاویر زیبایی تهیه نمود که هنوز از آن گزارشها به عنوان الگوی خبرنگاری جنگ یاد می‌شود. مبدع خبرنگاری جنگ. از وی به عنوان مبدع شیوهٔ خبرنگاری جنگ در ایران یاد می‌شود. حضور او در خط مقدم به‌قدری جدی بود که نه تنها به عنوان یک خبرنگار بلکه به‌عنوان یک منبع خبری موثق برای فرماندهان به‌شمار می‌رفت. تا جایی که محسن رضایی فرمانده جنگ در یک مصاحبه اعلام کرده بود که تا خبری توسط غلامرضا رهبر مخابره نمی‌شد از صحت آن اطمینان نداشتم. صدای عجیبی
نمی‌شد از صحت آن اطمینان نداشتم. صدای عجیبی داشت هنوز هم عاشقان جبهه، همان‌هایی که از آن روزها به یادگار مانده‌اند، صدای رهبر را احساس می‌کنند؛ حس صدای رهبر را می‌شناسند. همیشه هم در گزارش‌هایش آیه‌ای از قرآن می‌خواند، اطرافیانش می‌گوید او اظهار می‌کرد دوست دارد شهید شود و همیشه با شجاعت برای تهیه گزارش تا خطوط اولیه جبهه‌ها می‌رفت. «اینجا رادیو آبادان؛ صدای جمهوری اسلامی ایران»؛ مردم جنوب، آن روزها که خانه‌های مردم شهر زیر هجوم تانک‌های بعثی آوار می‌شد، آن روزها که شهر، ویرانه‌ای را می‌ماند، پیچ رادیو کنج
روزها که شهر، ویرانه‌ای را می‌ماند، پیچ رادیو کنج طاقچه را که می‌چرخاندند، صدایی آشنا را می‌شنیدند که با قدرت و آرامش، نام جمهوری اسلامی و شهر زیبای آبادان را به زبان می‌آورد؛ «هنا آبادان…»؛ اینجا آبادان.. ؛ اینجا آبادان است؛ اینجا آبادان می‌ماند؛ به زبان عربی هم می‌گفت که بعثی‌ها بشنوند. نقش کلیدی و تعیین کننده در انعکاس اخبار جنگ. در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۳۹۷ خورشیدی، همزمان با سالروز کشته‌شدن غلامرضا رهبر، دست.نوشته‌ای از او منتشر شده که در شهریورماه سال ۱۳۶۵ خطاب به یکی از همکارانش در صدا و سیما نوشته شده
خطاب به یکی از همکارانش در صدا و سیما نوشته شده بود. در این نامه اشاراتی به نوع انعکاس اخبار دریافتی از جبهه ها شده که مشخص می‌کند که وظیفه شهید رهبر فقط تهیه صدا و تصویر از مناطق جنگی نبوده است. او به واسطه ارتباط نزدیکی که با فرماندهان جنگ داشته قبل از انتشار اخبار، موارد را با آنها در میان میگذاشت و موضوعاتی که احیانا به دلایل استراتژیک و نظامی نباید منتشر میشد را به اطلاع همکارانش در مرکز پخش اخبار میرساند. خبرنگار حرفه‌ای و خالق آثار متعدد در طول زندگی کوتاه. از آنجا که خیلی زود فعالیت حرفه‌ای خود را
کوتاه. از آنجا که خیلی زود فعالیت حرفه‌ای خود را شروع کرده بوده، در جوانی تجربه کافی داشت و به سمت مدیر خبر مرکز آبادان و سپس به سمت نماینده صداوسیما در قرارگاه کربلا و خاتم‌الانبیاء منصوب گشت. اما تصدی این مسئولیت‌ها مانع از حضور وی به‌عنوان پیشتاز اکیپ‌های صداوسیما در خطوط مقدم نبرد نشد. غلامرضا رهبر چندین بار مجروح شد و به دلیل حضور مداوم در جبهه گوشهایش دچار آسیب جدی شده بود. اما جدی‌ترین مجروحیت وی در عملیات والفجر ۸ بود که پس از بهبودی نسبی دوباره به‌سوی مناطق عملیاتی شتافت. سرانجام در تاریخ در بیست
مناطق عملیاتی شتافت. سرانجام در تاریخ در بیست و یک دی ماه ۱۳۶۵ در سن ۲۹ سالگی شهید شد و هیچ‌گاه پیکرش به خاک وطن بازنگشت. بیژن نوباوه نماینده مجلس و همکار غلامرضا رهبر در خصوص نحوه کشته‌شدن وی می‌گوید: یکی از زیبایی‌های کشته‌شدن «غلامرضا رهبر» این است که هیچ‌کس از آن اطلاعی ندارد؛ یعنی زمانی که وی زخمی شده و او را در یک نفربر زرهی قرار می‌دهند، دیگر هیچ‌کس نمی‌داند که چه بر سر پیکر او می‌آید. اصلاً در جابه‌جایی‌ها مشخص نیست که او هدف قرار گرفته و آخرین تصاویر هم که از او موجود است، زخمی شده و او را بر روی
هم که از او موجود است، زخمی شده و او را بر روی نفربر زرهی قرار می‌دهند. نخستین خبرنگار شهید. غلامرضا رهبر اولین گزارشگر شهید صدا و سیمای ایران در جنگ است که آخرین گزارش وی از عملیات کربلای ۵ شنیده شد. در سال ۱۳۹۳ پس از ۲۸ سال از شهادت نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر به خانواده وی اهدا شد. یاد غلامرضا رهبر پس از او. یاران او در سالهای اخیر مستندهای زیادی در خصوص وی ساخته‌اند که هیچ‌کدام همهٔ اطلاعات موجود را در بر نمی‌گیرد. در سال ۹۳ محمدباقر قالیباف شهردار تهران طی بازدیدی که با همسر و فرزند رهبر داشت
تهران طی بازدیدی که با همسر و فرزند رهبر داشت اعلام نمود که یکی از پروژه‌های عمرانی پایتخت به نام شهید رهبر نامگذاری خواهد شد و از طرف شهردای یک مجموعه تلویزیونی برای شناساندن شخصیت رهبر تهیه خواهد شد. که مشخص نیست کدام پروژه منظور ایشان بوده‌است. در جشنواره دفاع مقدس (سال ۱۳۸۹) حمید فرخ‌نژاد برای بازی در فیلم‌های «دموکراسی تو روز روشن» و «شب واقعه»، جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت و جایزه‌اش را به دختر «شهید غلامرضا رهبر» اهدا کرد. صداوسیمای آبادان در سال ۹۳ فیلم زندگی «شهید رهبر» گزارشگر رادیو آبادان
۹۳ فیلم زندگی «شهید رهبر» گزارشگر رادیو آبادان را تهیه نمود که از شبکه ۳ سیما پخش شد و به دلیل تفاوتهایی که بین شخصیت رهبر در آن فیلم با شخصیت واقعی‌اش وجود داشت مورد انتقاد خانواده وی قرار گرفت. در مهرماه 1394 به مناسبت هفته دفاع مقدس، دکتر سید حسن قاضی‌زاده هاشمی وزیر بهداشت، در منزل شهید رهبر حاضر شد و با خانواده ایشان دیدار کرد. مستند «گزارش آخر» با موضوع فعالیت‌های رسانه‌ای غلامرضا رهبر در دوران دفاع مقدس، دوشنبه ۲۱ دی ماه ۹۴ از شبکه افق پخش شد. نماهنگ آخرین خبر با صدای علی لهراسبی اشاره به شهادت رمز
آخرین خبر با صدای علی لهراسبی اشاره به شهادت رمز آلود غلامرضا رهبر و پیدا نشدن پیکر او پس از شهادت دارد. بخشی از شعر این آهنگ: تو آغوش سرد کدوم سنگری… که حتی رفیقات گم کردنت... کجای جهانو بگردم پی… پلاکی که انداختی گردنت (پیوند به بیرون نه منبع) در بیست و نهمین سالگرد شهادت غلامرضا رهبر دخترش که اکنون در خبرگزاری صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند یک گزارش در مورد فعالیت‌های پدرش داشت. در ۲۱ دی ماه سال ۱۳۹۹ مصادف با سالروز درگذشت غلامرضا رهبر، مستندی کوتاهی در مورد ایشان از شبکه یک سیما پخش شد.
کوتاهی در مورد ایشان از شبکه یک سیما پخش شد. در فیلم سینمایی آبادان یازده ۶۰ شخصیت غلامرضا رهبر به تصویر کشیده شده است
بهمن سروشی (زاده ۱۳۲۲ یزد) کارشناس نفتی و مدیر اجرایی ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت حفاری گلوبال پتروتک کیش و عضو هیئت مدیره شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت فعالیت می‌کند. وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی نفت از دانشگاه صنعت نفت و کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه تهران می‌باشد و فعالیت در صنعت نفت را از سال ۱۳۵۵ در شرکت ملی نفت ایران آغاز کرد. سروشی در فاصله سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ به‌عنوان مدیر مناطق نفت‌خیز (بزرگترین تولید کننده نفت کشور) فعالیت می‌کرد. وی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ مدیر عملیات
فعالیت می‌کرد. وی از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ مدیر عملیات مناطق نفتخیز بود و در فاصله سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۸۰ نیز مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و عضویت هیئت مدیره این شرکت را برعهده داشت. بهمن سروشی از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ مدیر برنامه‌ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۹ بعنوان مدیر تولید شرکت ملی نفت ایران فعالیت می‌کرد، همچنین از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹ نیز عضویت هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران را برعهده داشت.
سوف‌ماهی معتدله نام یک تیره از زیرراسته سوف‌ماهی‌شکلیان است.
رفتگرماهی نام یک گونه از تیره رفتگرماهیان است. به این گونه از ماهی، سگ‌ماهی جویباری خاردار هم گفته‌اند.
هانس فان مانن ، (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۲ در شهر آمستل‌فین، هلند) یک رقاص باله، رقص‌پرداز و عکاس اهل هلند است. او پسر یک خدمتگزار آلمانی است. فون مانن باله‌های زیادی را نوشت. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ برای باله ملی هلند کار کرد. او جوایز زیادی از جمله جایزه اراسموس سال ۲۰۰۰ را دریافت کرد.
ژاک لدو ، (زاده ۱۹۲۱ ورشو- درگذشته ۶ ژوئن ۱۹۸۸ بروکسل)، متخصص سینما اهل بلژیک است. او از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۸ سرپرست آرشیو سلطنتی فیلم بلژیک بود و در سال ۱۹۶۲ موزه سینما را در بروکسل تأسیس کرد. او جایزه اراسموس سال ۱۹۸۸ را دریافت کرد.
بیسکویت دریایی () یا بیسکویت فطیر، یک نوع ساده از تردک یا بیسکویت است که فرمول ساخت ساده و در عین حال ماندگاری بسیار بالایی دارد. مواد تشکیل دهنده. مواد تشکیل دهندهٔ آن ترکیباتی بسیار ساده است از جمله آرد، آب، و گاهی اوقات نمک خوراکی، محصولی که بسیار ارزان تمام می‌شود اما دوام بسیار طولانی دارد به همین دلیل از زمان‌های بسیار دور در سفرهای دریایی طولانی نجات دهندهٔ ملوانانی بوده که به واسطهٔ طول مسیر و عدم دسترسی به ساحل گرفتار گرسنگی می‌شدند. تاریخچه. ملوانان مصر باستان یک قُرصِ نان تُرد و شکنندهٔ تخت به
مصر باستان یک قُرصِ نان تُرد و شکنندهٔ تخت به نام نان ارزن داشتند و بیشتر به کیک «dhourra» مشهور بود، رومی‌ها نیز یک نوع از این بیسکویت را به نام «buccellum» استفاده می‌کردند، پادشاه ریچارد شیردل که برای شرکت در جنگ‌های صلیبی سوم لشکر کشی کرد در میان لشکریان خودش نوعی بیسکویت داشت که به "بیسکویت موسلین" یا "بیسکویت پارچه" معروف بود. مواد تشکیل دهندهٔ این خوردنی یک ترکیبِ مخلوط بود از دانه غلات از جمله جو، چاودار و آرد باقلا سبز، در سفرنامهٔ کاشفانی چون کریستف کلمب، ماژلان، واسکودوگاما و همین‌طور جیمز کوک
کلمب، ماژلان، واسکودوگاما و همین‌طور جیمز کوک به دفعات به مصرف آن اشاره شده، همچنین در جنگ‌های قدیم جزو لاینفک و جدا نشدنی سربازان تا همین قرن اخیر بود، توسط ملوانان نیروی دریایی بریتانیا با نام‌های دیگری از جمله نان کاپیتان، بیسکویت کشتی، بیسکویت دریا، نان کابین و همین‌طور نان دریا شناخته شد، این محصول در بین ملوانان یک جیرهٔ غذایی ثابت بود، پرسنل نظامی استرالیا و نیوزلند نام طعنه‌آمیز ویفر را برای آن انتخاب کرده بودند، در جنگ‌های انفصال یا جنگ داخلی آمریکا هم به دفعات به عنوان جیرهٔ غذایی سربازان از آن
هم به دفعات به عنوان جیرهٔ غذایی سربازان از آن نام برده شده.
آیدا بل ولز بارنت ( زاده ۱۶ ژوئیه ۱۸۶۲ – درگذشته ۲۵ مارس ۱۹۳۱) معروف به آیدا ب. ولز یک زن آمریکایی سیاه‌پوست، سردبیر، عضو گروه سافراجت، طرفدار فلسفهٔ اقتصادی جُرجی و یکی از نخستین رهبران جنبش حقوق شهروندی بود. او اسنادی در زمینهٔ کشتار متعصبانهٔ سیاهان تهیه کرد که نشان می‌دهد این کشتارها برای زهرچشم گرفتن از سیاهانی صورت می‌گرفت که سعی می‌کردند با سفیدها رقابت کنند در حالی که سفیدپوستان ادعا می‌کردند سیاهان جنایت می‌کنند و این کشتارها پاسخ خودجوش و مردمی به جنایت‌های آن‌ها است. آیدا ولز فعال حوزهٔ حقوق زنان
آن‌ها است. آیدا ولز فعال حوزهٔ حقوق زنان بود، برای جنبش حق رای زنان تلاش می‌کرد و چندین سازمان برای حقوق زنان تشکیل داد. ولز سخنران صریح و قَدَری بود و برای سخن رانی به نقاط مختلف جهان سفر می‌کرد. تولد و تحصیلات. آیدا بلز کمی قبل از انتشار اعلامیهٔ آزادی بردگان از سوی رئیس‌جمهور آمریکا ابراهام لینکلن، در سال ۱۸۶۲ در هولی اسپرینگز در میسی سیپی به دنیا آمد و از بدو تولد یک برده بود. پدرش جیمز ولز و مادرش الیزابت «لیزی» وارنتون ولز نام داشتند و هر دو تا زمان انتشار اعلامیهٔ لغو بردگی برده بودند؛ آیدا و مادرش
اعلامیهٔ لغو بردگی برده بودند؛ آیدا و مادرش بردگان مرد معماری به نام اسپایرز بولینگ بودند و در خانهٔ او زندگی می‌کردند. مادر آیدا در آن خانه که امروز یولینگ گیتوود هاوس نام دارد آشپزی می‌کرد. پدر آیدا استاد نجاری بود و از آن‌ها بود که «ریس من» نامیده می‌شدند و برای پیشرفت سیاه پوستان تلاش می‌کردند. او علاقه بسیاری به سیاست داشت و عضو اتحادیه وفاداران بود. او در دانشگاه شاو در هالی اسپرینگز (که امروز راست کالج نامیده می‌شود) درس می‌خواند اما برای کمک به خانواده اش مجبور شد درس را رها کند. وی بارها در
خانواده اش مجبور شد درس را رها کند. وی بارها در سخنرانی‌ها و فعالیت‌های عمومی به نفع نامزدهای محلی سیاه‌پوست حضور پیدا کرد ولی خودش هیچ وقت نامزد نشد. مادر آیدا زن مؤمنی بود که به بچه‌هایش خیلی سخت می‌گرفت و تا زمانی که از تب زرد مرد هم چنان آشپز خانواده رولینگ بود. آیدا نیز به کالج شاو رفت ولی به دلیل رفتار سرکشانه‌ای که داشت و نیز به خاطر بگومگو با مدیر مدرسه اخراج شد. در سال ۱۸۷۸ آیدای شانزده ساله وقتی برای دیدن مادر بزرگش به دره می‌سی‌سی‌پی رفته بود متوجه شد بیماری تب زرد تمام مردم هالی اسپرینگز را
متوجه شد بیماری تب زرد تمام مردم هالی اسپرینگز را اسیر خود کرده‌است. پدر و مادر و نیز برادر ۱۰ ماههٔ او به نام استنلی از این بیماری جان باختند و او و پنج خواهر و برادرش یتیم شدند. آغاز کار. پس از دفن جنازهٔ پدر و مادر آیدا، دوستان و بستگان این خانواده تصمیم گرفتند شش فرزند بازماندهٔ ولز را بین خود تقسیم کنند تا هر کدام در خانه‌ای پرورش بیابد، ولی بچه‌ها این تصمیم را رد کردند. آیدا برای این که بتواند خواهر و برادران خردسالش را در کنار هم نگه دارد در یک مدرسهٔ ابتدایی سیاه پوستان به شغل معلمی پرداخت. مادر
ابتدایی سیاه پوستان به شغل معلمی پرداخت. مادر پدر آیدا، پگی ولز و دوستان و بستگان دیگر، هر روز خواهر و برادران آیدا را نگه می‌داشتند تا او بتواند به تدریس بپردازد. بدون این کمک او هرگز نمی‌توانست خواهر و برادرانش را در کنار هم نگه دارد. وی از این که در نظام تفکیک نژادی مدارس، معلمان سفیدپوست ۸۰ دلار در ماه حقوق می‌گیرند ولی او تنها ۳۰ دلار حقوق می‌گیرد به شدت معترض بود و همین تبعیض باعث جلب توجه او به سیاست‌های نژادی و تلاش برای بهبود وضعیت آموزش سیاهان شد. یک حادثه مهم در سفر قطاری از ممفیس به ووداستاک رخ
آن سر دنیا () یک فیلم مستند بلند استرالیایی است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. این فیلم تا کنون برندهٔ جوایز گوناگونی شده و موفق‌ترین فیلم مستندِ استرالیایی محسوب می‌شود که نامش در کتاب «۱۰۰ فیلم برتر سینمای استرالیا» آمده است. این فیلم باعث شد که تام کروس به چشم عموم بیاید و منجر به انتصاب او در ۱ ژانویه ۱۹۵۵ نشان عضو والامقام امپراتوری بریتانیا دریافت کند.
جنبش ضد زجرکُشی سیاهان یک جنبش حقوق مدنی در آمریکا بود که با هدف لغو زجرکش کردن سیاهان برپا شد، زیرا این شیوه، یکی از ابزارهای سرکوب آمریکایی‌های سیاه‌پوست بود. این جنبش در سال‌های اواخر دهۀ بیست میلادی یعنی دهه‌های هشتاد و نود میلادی به اوج خود رسید. اغلب اعضای این گروه سیاه‌پوستان آمریکایی بودند که سعی می‌کردند سیاست مداران را قانع کنند تا راهی برای اصلاح این وضعیت پیدا کنند و پس از شکست خوردن این راهبرد، سعی کردند برای تصویب قانونی ضد زجرکشی تلاش کنند. زنان سیاه آمریکا نیز در شکل‌گیری این جنبش نقش مؤثری
سیاه آمریکا نیز در شکل‌گیری این جنبش نقش مؤثری داشتند و بخش بزرگی از جنبش از سازمان‌های زنان تشکیل شده‌بود. ابتدای کار جنبش ضد زجرکشی به صورت کنوانسیون‌های متشکل از سیاه پوستان بود که پس از بروز هر مورد زجرکشی، جلسه تشکیل می‌دادند. این جنبش در سال‌های دهه ی نود توانست پشتیبانی مردم را به دست بیاورد. در این مدت، دو سازمان اصلی جنبش یکی لیگ آمریکایی‌های سیاه (AAL) و دیگری شورای ملی برابری حقوق (NERC) بودند.ایدا بی ولز از چهره‌های مطرح جنبش ضد زجرکشی بود که پس از زجرکشی سه تن از دوستانش، در دو روزنامهٔ "فری
از زجرکشی سه تن از دوستانش، در دو روزنامهٔ "فری اسپیچ" و "هدلایت" که هر دو متعلق به خود او بودند مطالبی نوشت و این واقعه را محکوم نمود. شورشیان نژادپرست به خاطر این مبارزات ضد زجرکشی او را تهدید به مرگ می‌کردند. در سال ۱۹۰۹، انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) تأسیس شد. تشکیل این سازمان نقطه عطفی در تاریخ جنبش ضد زجرکشی است و باعث تولد کمیته ویژه‌ای در سال ۱۹۱۶ شد که برای تصویب قانون ضد زجرکشی و نیز روشنگری برای مردم در مورد زجرکشی شکل گرفت. نورالی فرانکل می‌گوید جنبش ضد زجرکشی ریشه در جنبش‌های آزادی
می‌گوید جنبش ضد زجرکشی ریشه در جنبش‌های آزادی خواهانه پس از جنگ داخلی آمریکا دارد و فقط نتیجه اصلاحات دوران ترقی نیست. زنان آفریقایی-آمریکایی در شکل‌گیری این جنبش نقش قابل توجهی داشتند و بخش عمده‌ای از این جنبش را سازمان‌های مختص زنان شکل می‌دادند.
فرانسیس رود (۴ ژانویه ۱۷۸۴ – ۳ نوامبر ۱۸۵۵) مجسمه ساز فرانسوی بود. او پدر خوانده پل کابت مجسمه ساز است. او در دیژون به کار پدرش که اجاق سازی بود مشغول به کار شد ولی هم‌زمان از فرانسیس دوسگس نقاشی آموخت جاییکه او آموخت یک کانتور استوار ساده در هنر شکل‌دهی بسیار با ارزش است. در سال ۱۸۰۹ او از مدرسه هنر دیژون به پاریس رفت و به شاگردی پیر کاتلیر مشغول شد و برنده جایزه بزرگ رم در سال ۱۸۱۲ شد. پس از دومین برپایی حکومت دودمان بوربون‌ها او خود را بازنشسته کرده و به بروکسل رفت. او کارهایی را برای شارل واندر استراتن
بروکسل رفت. او کارهایی را برای شارل واندر استراتن انجام داد که او را برای ساخت نه نقش برجسته در کاخ ترووران استخدام کرده بود که همه آن‌ها تخریب شده‌اند. رود در بروکسل با نقاشی بنام سوفی فرمن که دختر یک طرفدار ناپلئون بناپارت بود و رود دیون زیاد بوی داشت ازدواج نمود. پدر سوفی خوشبختانه رود را آزاد گذاشت تا به پاریس برود، جاییکه در ۱۸۲۷ مجسمه مریم سنت گراویس او توجه زیادی جلب نمود. بزرگترین موفقیت او از ۱۸۳۳ هنگامی که نشانلژیون دونور را برای پسر ماهیگیر ناپلی در حال بازی با لاک‌پشت خشکی دریافت نمود بود. از
در حال بازی با لاک‌پشت خشکی دریافت نمود بود. از ساخته‌های مهم او می‌توان به بیداری جاودان ناپلئون (موزه اورسی، پاریس)، مجسمه ریاضی‌دان گاسپار مونژ (۱۸۴۸)، ژاندارک در باغ‌های بروکسل (۱۸۵۲)، کالوری برنزی (۱۸۵۵)، حبه (دختر زائوس) و عقاب (دیژون)، عشف و پیروزی و مسیح بر صلیب که همه آن‌ها در سالن (پاریس) ۱۸۵۷ پس از مرگ وی نمایش داده شدند. یکی از شاگردان بسیار برجسته رود، ژان بابتیست کارپو بود. ژان نسخه خودش را از پسر ماهیگیر ناپلی ساخت (موضوعی که در زمان خود بسیار مشهور شده‌بود). موزه رود در دیژن در سال ۱۹۴۷
مشهور شده‌بود). موزه رود در دیژن در سال ۱۹۴۷ برای پوشش کارهای او که توسط شهر دیژن بین سال‌های ۱۸۸۷ و۱۹۱۰ خریداری شده بود افتتاح شد.
پرِستو یک فیلم کوتاه پویانمایی رایانه‌ای از پیکسار و محصول سال ۲۰۰۸ است که پیش از فیلم بلند "وال-ئی" این استودیو در سینماها پخش می‌شد. داستان فیلم در مورد پرستو است؛ شعبده‌بازی که تلاش در اجرای یک نمایش دارد، اما خرگوشش الک، تا هویجش را نگیرد، با او همکاری نمی‌کند. این فیلم کوتاه، یک ادای احترام آکنده از طنز به کارتون‌های کلاسیکی چون "تام و جری" و "لونی تونز" و همچنین آثار تکس اوری است. "پرستو" را پویاگر کهنه‌کار پیکسار، داگ سوئیتلند، کارگردانی کرده و این نخستین کارگردانی وی بوده‌است. ایدهٔ اصلی این فیلم،
کارگردانی وی بوده‌است. ایدهٔ اصلی این فیلم، شامل شعبده‌بازی بود که یک خرگوش که از اضطراب اجرا رنج می‌برد را وارد کار خود کرده‌است. این بسیار طولانی و پیچیده دانسته شد و دوباره روی ایده کار شد. در مورد طراحی تئاتر فیلم "پرستو"، سازندگان فیلم از چندین سالن تئاتر و تالار اپرا برای گرفتن ایده‌های طراحی صحنه بازدید کردند. هنگام تلاش برای پویاسازی ۲۵۰۰ تماشاگر تئاتر، مشکلاتی پدید آمد؛ این کار بسیار پر خرج پنداشته شد و مشکل با نشان دادن پشت حاضران، حل شد. واکنش‌ها به این فیلم کوتاه، مثبت بود و منتقدان "وال-ئی"
به این فیلم کوتاه، مثبت بود و منتقدان "وال-ئی" نیز آن را لذت‌بخش خواندند. "پرستو" همچنین نامزد دریافت جایزه آنی و جایزه اسکار شد. در نمایش انیمیشن نمایش‌ها در سال ۲۰۰۸ نیز قرار گرفت. داستان. شعبده‌باز دوران وودویل، پرستو دی‌جوتاجونه به دلیل حقهٔ کلاهی که در آن، خرگوش خود که الک آزم نام دارد را از کلاهش بیرون می‌کشد، مشهور است. الک گرسنه و خشمگین‌شده در قفسی زندانی است و نمی‌تواند به هویجش دست یابد. پس از بازگشت پرستو از خوردن وعدهٔ غذایی‌اش، او شروع به تمرین نمایش خود با الک می‌کند؛ اینجاست که برای بیننده
نمایش خود با الک می‌کند؛ اینجاست که برای بیننده فاش می‌شود که کلاهش به شکلی جادویی به یک کلاه جادوگری که در پشت صحنه به همراه الک است، پیوند دارد. هر چیزی که به هر کدام از کلاه‌ها وارد شود، از دیگری بیرون می‌آید. پرستو با قصد دادن غذای الک، در می‌یابد که نمایش او در حال شروع شدن است و درست پیش از دادن هویج، با عجله روی صحنه می‌رود. با این رخداد، الک از همکاری با شعبده‌باز خودداری می‌کند و کلاه‌ها را به شیوه‌های گوناگونی بر ضد پرستو به‌کار می‌بندد و میزان حس حقارت شعبده‌باز را افزایش می‌دهد؛ خرگوش کاری
حس حقارت شعبده‌باز را افزایش می‌دهد؛ خرگوش کاری می‌کند که شعبده‌باز انگشت خود را در تله موش بگذارد، با تخم مرغ به چشمش بزند و سرش در یک استوانهٔ تهویه، مکیده شود. تماشاگران هر کدام از این رخدادها را به عنوان بخشی از نمایش تردستی می‌پذیرند. در همین هنگام، پرستو به ضدیت با الک ادامه می‌دهد؛ وی ابتدا هویج را به گل تبدیل کرده و بعداً آن را با تکه‌ای از یک نردبان، خرد می‌کند. پس از این، پرستو با گیر افتادن دستش در یک پریز برق، شوک الکتریکی دریافت می‌کند. پرستو که از رفتار الک، آزرده شده‌است، در پشت پرده‌ها به
که از رفتار الک، آزرده شده‌است، در پشت پرده‌ها به او یورش می‌برد اما به شکل تصادفی مجموعه‌ای از لوازم آویزان‌شدهٔ صحنه را آزاد می‌کند و پایش در یک طناب، گیر می‌کند. کمی بعد، او به بالا کشیده می‌شود و هنگامی که طناب دور پایش شل شد، آغاز به افتادن می‌کند و در معرض خطر له شدن توسط وسایل صحنه و همچنین یک پیانو قرار می‌گیرد. با درک این خطر، الک برای نجات شعبده‌باز دست به کار می‌شود و در این راه، از جادوی کلاه استفاده می‌کند. پس از این، او و پرستو ستایش تماشاگران را به دست می‌آورند. پرستو نیز به شکلی سپاسگزار،
را به دست می‌آورند. پرستو نیز به شکلی سپاسگزار، هویج را (با استفاده از توانایی‌های جادوگری‌اش برای بازگردانی هویج به حالت اصلی) به الک می‌دهد. پس از این، پوستر جدید شعبده‌باز نمایش می‌یابد که خرگوش هم در آن دیده می‌شود (بر خلاف پوستر نخست که کلاه در دست شعبده‌باز بود) و این پوستر، نمایشی با تمرکز بر خرگوش را تبلیغ می‌کند. ساخت. پرستو را پویاگر کهنه‌کار پیکسار، داگ سوئیتلند کارگردانی کرده و این نخستین کارگردانی وی بوده‌است. سویتلند صداپیشگی بدون گفتگو را برای هردو شخصیت فیلم در نظر گرفت. او این فیلم را در
هردو شخصیت فیلم در نظر گرفت. او این فیلم را در ابتدای ۲۰۰۷ تدارک دید و در اواخر همین سال، ساختش را آغاز کرد که تا مه ۲۰۰۸ طول کشید. قالب خنده‌آوری "پرستو"، بسیار از کارتون‌های کلاسیک اثر گرفته‌است. کارتون‌های "لونی تونز" به کارگردانی تکس اوری اثرگذاری بسیاری داشتند و الک، خرگوش این فیلم کوتاه، به آسانی با باگز بانی مقایسه می‌شده‌است. دیگر تأثیرات نیز شامل "تام و جری"، برادران مارکس و چارلی چاپلین می‌شود. همچنین طراحی شخصیت پرستو نیز بر پایهٔ ویلیام پاول، هنرپیشهٔ اهل ایالات متحده انجام شده‌است. ایدهٔ نخست
اهل ایالات متحده انجام شده‌است. ایدهٔ نخست برای سناریو شامل شعبده‌بازی بود که توسط خرگوشش ترک می‌شود. سپس خرگوش دیگری وارد کار شعبده‌باز می‌شود؛ سویتلند این را با "ستاره‌ای متولد شده‌است" (۱۹۳۷) مقایسه کرده‌است. پس از ورود به کار، خرگوش دچار اضطراب اجرا می‌شود که انواع پیامدها را برای شعبده‌باز در پی دارد. مشکل این ایده، این دانسته شد که بسیار پیچیده و طولانی است و برآورد شد که نیازمند ساخت فیلمی با نزدیک به سه دقیقه زمان بیشتر است و در نهایت دوباره روی ایده کار شد. در مورد طراحی تئاتر فیلم و برای رسیدن به
کار شد. در مورد طراحی تئاتر فیلم و برای رسیدن به محیطی بسیار رسمی، سازندگان فیلم از چندین سالن تئاتر و تالار اپرا برای گرفتن ایده‌های طراحی صحنه بازدید کردند که شامل تالار اپرای سلطنتی لندن، کاخ گارنیه پاریس و تئاترهای کلاسیک وودویل مانندِ‌ گیری در سان فرانسیسکو می‌شد. هنگام تلاش برای پویاسازی ۲۵۰۰ تماشاگر تئاتر، مشکلاتی پدید آمد؛ این کار بسیار پر خرج پنداشته شد و مشکل با نشان دادن پشت حاضران، حل شد. پیشنهادهای نخستین شامل نمایش برون‌برش‌هایی از بخش‌های محدودی از تماشاگران بود، اما ایدهٔ نهایی، نشان دادن
از تماشاگران بود، اما ایدهٔ نهایی، نشان دادن پشت تماشاگران بود و اینگونه پنداشته شد که یک نمای باز از پشت تماشاگران، به درک حس حقارت شعبده‌باز کمک بیشتری می‌کند. برای صرفه‌جویی در زمان، بیشتر مدل‌های تماشاگران از فیلم پیشین پیکسار، "راتاتویی" وام گرفته شدند. افزون بر آن، بدن پرستو (از گردن به پایین) در واقع وکیلِ سرآشپز اسکینر است و هویج نیز از همان فیلم آمده‌است. بازخوردها. واکنش‌ها به این فیلم کوتاه مثبت بود. در حین بررسی نسخهٔ ویژهٔ دیسکی "وال-ئی"، کارل کورتز از مجله "ایف"، "پرستو" را یک اثر برنده به
کورتز از مجله "ایف"، "پرستو" را یک اثر برنده به بهترین و کامل‌ترین شکل نامید. جیک کویل از "آسوشیتد پرس" اعلام داشت که "پرستو" «یک پیش‌غذای خوشایند و کارتونی» است که رسم فیلم‌های کوتاه پیش از (فیلم) بلند را زنده نگه می‌دارد. دارن بوان از تلویزیون نیوزیلند پنداشت هرچند که "وال-ئی" یک «روایت خوشایند» و «به‌راستی زیبا» بود، اما "پرستو" «تقریباً غرش "وال-ئی" را دزدید». جیمز سنفورد از روزنامه "کلامازو گزت" این فیلم کوتاه را یک پیش‌درآمد نمایش باشکوه و خنده‌آور خواند و آن را به عنوان یک نسخهٔ باگز بانی "لونی
خواند و آن را به عنوان یک نسخهٔ باگز بانی "لونی تونز" از "پرستیژ" (فیلم ۲۰۰۶) توصیف کرد. "پرستو" نامزد دریافت سی و ششمین جایزهٔ آنی برای بهترین موضوع پویانمایی کوتاه شد. این فیلم کوتاه همچنین نامزد جایزهٔ اسکار برای بهترین پویانمایی کوتاه شد اما به انیمهٔ ژاپنی "خانهٔ مکعب‌های کوچک" باخت. این دید مثبت، ادامه یافت؛ در اکتبر ۲۰۱۹، گزارشی در وبگاه هاروارد کریمزن، اعلام داشت که این فیلم، از برترین فیلم‌های کوتاه پیکسار است. در آوریل ۲۰۲۰، گزارشی در یاهو! موویز، این فیلم را دومین فیلم کوتاه برتر پیکسار در دیزنی
این فیلم را دومین فیلم کوتاه برتر پیکسار در دیزنی پلاس دانست. همچنین پستی در وبگاه "رولینگ استون" در نوامبر ۲۰۲۰، اعلام می‌کرد که الک آزم، یکی از ۲۵ شخصیت برتر فیلم‌های پیکسار است.