payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دختری در شب تنها به خانه می‌رود فیلمی به کارگردانی و نویسندگی آنا لیلی امیرپور است. این فیلم را به عنوان «نخستین فیلم ایرانی در ژانر ترسناک وسترن» می‌شناسند دربارهٔ فیلم. داستان فیلم به شکل حداقلی روایت می‌شود و فرم بصری فیلم نمود چشمگیری دارد. فیلمبرداری سیاه و سفید با نورپردازی ، لوکیشن‌های را در آمریکا به ایران شبیه می‌کند تا در تصاویری تاثیرپذیرفته از بزرگان سینما، همه چیز برای یک فیلم مفرح که رفته‌رفته لایه‌های متعددی می‌یابد، فراهم شود.فیلمساز به مدد فرمش، دنیای دیگری بنا می‌کند که هیچ شباهتی به
مدد فرمش، دنیای دیگری بنا می‌کند که هیچ شباهتی به واقعیت ندارد، اما باورپذیر است. ما همه آدم‌های داستان ساده فیلم را حس می‌کنیم و با آنها همراه می‌شویم. داستان فیلم. این فیلم داستان چند شخصیت را در شهری تخیلی در ایران به نام «شهر بد» روایت می‌کند. آرش که پدر معتادی دارد با دختری که خون‌آشام است برخورد می‌کند و عشقی میان آنها شکل می‌گیرد. نظر منتقدان. پرویز جاهد یکی از منتقدان سینما نیز در انتقاد به انتخاب ایران برای شهر بد در فیلم می‌گوید:به شدت معتقدم که فیلم ساختن در مورد ایران امروز در خارج از کشور
که فیلم ساختن در مورد ایران امروز در خارج از کشور تقریباً کوشش بیهوده ای است (فیلم خانم امیرپور در صحرای کالیفرنیا فیلمبرداری شده). بد سیتی (شهر بد) خانم امیرپور با فاحشه‌ها، جاکش‌ها، معتادهای تزریقی و زن چادری خون آشامش، می‌توانست هرجا باشد اما ایشان به خاطر ایرانی بودنش، این شهر خیالی و تمثیلی را که در خوابش دیده (در جواب سؤال من در جلسه پرسش و پاسخ که بد سیتی کجاست؟ گفت در خواب من)، ایران انتخاب کرده‌است. او در ادامهٔ انتقاداتش آمریکا را محل بهتری برای بیان داستان فیلم می‌داند: من واقعاً تصمیم فیلمساز
بیان داستان فیلم می‌داند: من واقعاً تصمیم فیلمساز برای بیان چنین قصه ای با شخصیت‌های ایرانی در یک ناکجا آباد ایرانی را نمی‌فهمم. به نظر من اگر ایشان این فیلم را در مورد آمریکا و شخصیت‌های آمریکایی می‌ساخت، مشکلاتی که الان در فیلمش می‌بینیم کمتر می‌بود. بد سیتی (شهر بد) آنالیلی، به رغم برخی شباهت‌هایش به شهرهای جنوبی ایران (بیشتر آبادان دوره شاه)، به شهرهای کوچک غرب آمریکا که عموماً در فیلم‌های مستقل آمریکایی (از جمله لینچ و جارموش) می‌بینیم، بیشتر شبیه است اگرچه آدم‌هایش، هیچ ربطی به آدم‌های آن نوع فیلم‌ها
آدم‌هایش، هیچ ربطی به آدم‌های آن نوع فیلم‌ها ندارند
رافی خاچاطوریان (۱۳۲۷ – ۱۰ آبان ۱۳۹۸) هنرپیشه و مجری ایرانی ارمنی‌تبار بود. کارهای او بیشتر در زمینهٔ طنز انتقادی، سیاسی و اجتماعی بود. پیش از انقلاب. رافی خاچاطوریان در سال ۱۳۲۷ در خانواده‌ای ارمنی زاده شد. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران با سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران همکاری می‌کرد. از جمله کارهای او در این دوره، بازی در مجموعهٔ طنز اجتماعی آقای مربوطه به کارگردانی بهزاد اشتیاقی بود. پخش این مجموعه از نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۳ از تلویزیون ملی ایران آغاز شد و تا چند ماه پیش از انقلاب ادامه داشت. پس از انقلاب. او
ماه پیش از انقلاب ادامه داشت. پس از انقلاب. او چندی پیش از انقلاب، ایران را ترک و به‌همراه خانواده به کالیفرنیا مهاجرت کرد. خاچاطوریان در ایالات متحده آمریکا در برنامه‌های طنز سیاسی ـ اجتماعی شبکه‌های گوناگون فارسی‌زبان به‌عنوان مجری و بازیگر ظاهر شد و در این زمینه بی پروا سخن می‌گفت وی در طول سال‌های فعالیت خود، بارها از سوی نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی تهدید به مرگ شد. در تیر ۱۳۶۷ خاچاطوریان در یک گردهمایی اعتراضی علیه حملهٔ ناو آمریکایی به پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر هواپیمای مسافربری ایران شرکت کرد و
۶۵۵ ایران ایر هواپیمای مسافربری ایران شرکت کرد و مورد حملهٔ یک چریک لبنانی و چند ایرانی هوادار جمهوری اسلامی قرار گرفت. در این حمله، خاچاطوریان شدیداً از ناحیهٔ سر و صورت آسیب دید و یک چشم خود را نیز ازدست داد. وی پس از این حمله، در نخستین مصاحبه با تلویزیون‌های فارسی‌زبان گفت: خاچاطوریان در سال‌های پایانی زندگی خود کم‌کار بود. وی در مهر ۱۳۹۳ در برنامهٔ در تبعید تلویزیون من و تو حضور یافت و به شرح کارهای خود پرداخت. درگذشت. وی پس از مبارزه طولانی با بیماری قند، ۱۰ آبان ۱۳۹۸ در سن ۷۱ سالگی در کالیفرنیا
قند، ۱۰ آبان ۱۳۹۸ در سن ۷۱ سالگی در کالیفرنیا درگذشت.
ده‌نامه نوعی منظومهٔ مثنوی در شرح عشق و عاشقی است. این نوع منظومه در قرن هشتم هجری رایج شد. از هفت منظومه‌ای که هم‌اکنون به نام ده‌نامه شناخته و در دست است، شش منظومه در قرن هشتم و یکی از آن‌ها در قرن نهم سروده شده است. شش منظومه متعلق به قرن هشتم در بحر هزج و یک منظومه مربوط به قرن نهم در بحر خفیف است. این منظومه‌ها آرایش خاصی دارند. در متن آن غالباً پنج نامه از سوی عاشق به معشوق و پنج نامه از معشوق در پاسخ نامه‌های عاشق رد و بدل می‌شود؛ به علاوه، مقدمه و مؤخره نیز دارد. محتوا. هریک از نامه‌ها نیز با
و مؤخره نیز دارد. محتوا. هریک از نامه‌ها نیز با مقدمات و مؤخراتی همراه است و در متن هر نامه هم غزلی بر وزن منظومه با رعایت قافیه سروده شده است. نامه بر دست یکی از عناصر طبیعت مانند باد و آفتاب یا مصنوعات بشری همچون شانه و آینه فرستاده می‌شود. در متن نامه عاشق دلداگی خود را به معشوق شرح می‌دهد و معشوق نیز با سنگدلی تمام پاسخ می‌گوید ولی سرانجام در نتیجه پایداری عاشق و زاری‌های او معشوق بر سر مهر می‌آید و از سخنان پایانی او معلوم می‌شود که آن همه ناز برای آزمودن عاشق بوده است نه آزار وی، و چون عاشق از بوتهٔ
عاشق بوده است نه آزار وی، و چون عاشق از بوتهٔ آزمون شایسته درآمده معشوق او را لایق عشق خود دیده و پذیرفته است؛ کهن‌ترین ده‌نامه‌ای که با آرایش یاد شده در دست است «منطق العشاق» از اوحدی مراغه‌ای (۷۳۸–۶۷۳ه‍.ق) است. از سخن خود اوحدی بر می‌آید که ده‌نامه او تازگی داشته و ده‌نامه‌های سابق طرز و روش او را نداشته است. تاریخچه. شاید منبع ده‌نامه‌ها همان نامه‌های ده‌گانه‌ای باشد که فخرالدین گرگانی (درگذشته در حدود۴۴۶ه‍.ق) در منظومهٔ «ویس و رامین» آورده است. در این منظومه مشکین دبیر به خواست ویس ده نامهٔ پیاپی به
منظومه مشکین دبیر به خواست ویس ده نامهٔ پیاپی به رامین می‌نویسد. اگر دلیلی موجود نباشد که این ده نامه را خود فخرالدین افزوده است، می‌توان سابقهٔ ده نامه را بسیار به عقل برد و از آنجا که تا حدی ثابت شده است داستان ویس و رامین مربوط به دورهٔ اشکانی است. به فرض اتفاق افتادن ماجرا این منظومه در اواخر عهد اشکانیان (حکومت از ۲۴۷ پیش ازمیلاد تا ۲۲۴ میلادی) سابقهٔ ده نامه‌نویسی حداقل به هجده قرن پیش برد. اما تصریح اوحدی به اینکه پیش از ده‌نامه او ده‌نامه‌ای بوده و «دلها از خوندن آن‌ها سیر است» می‌رساند که منظور وی
از خوندن آن‌ها سیر است» می‌رساند که منظور وی فقط نامه‌های دهگانه ویس نبوده و باید در میانهٔ سروده شدن "ویس و رامین" و "منطق العشاق" منظومه‌هایی شبیه به ده‌نامهٔ اوحدی وجود داشته باشد تا اوحدی «قلم در آن‌ها بکشد» و «محبت را جامه‌ای نو بسازد». ذبیح‌الله صفا معتقد است که روش عراقی در ساختن "عشاق‌نامه" که به ده‌نامهٔ عراقی نیز معروف است منشأ ایجاد «ده‌نامه» شده است. عشاق نامهٔ عراقی منظومه‌ای است با ۱۰۶۳ بیت در بحر خفیف (مخبون مقصور یا محذوف) که عراقی آن را به نام صاحب دیوان شمس الدین محمد جوینی سروده و به وی
نام صاحب دیوان شمس الدین محمد جوینی سروده و به وی تقدیم کرده است. این منظومه شامل مقدمه‌ایست در توحید، جوهرانسان، تصفیهٔ نهاد، نعت پیامبر و خلفای راشدین، نصیحت، سبب نظم کتاب، مدح صاحب دیوان، نصیحت ملوک، حکایت و ابتدای کتاب که با این بیت متن اصلی منظومه آغاز می‌شود: منظومه ده فصل دارد و هر فصل مشتمل بر مثنوی و غزل است. عراقی در این منظومه در هر قسمت مبحثی از مباحث عرفانی را مطرح کرده و آن را همراه با تمثیل و حکایت به پایان رسانده است. بنا به تحقیق صفا این منظومه در فاصلهٔ سال‌های ۶۸۰ تا ۶۸۳ه‍.ق سروده شده
منظومه در فاصلهٔ سال‌های ۶۸۰ تا ۶۸۳ه‍.ق سروده شده است. یکی دیگر از منظومه‌هایی که احتمالاً منظور نظر اوحدی بوده، می‌تواند «صحبت‌نامه» همام تبریزی باشد. اگرچه این منظومه به طرز ده‌نامهٔ اوحدی یا نظایر آن نیست ولی از نظر مضمون و موضوع شباهت نزدیکی به منطق العشاق و منظومه‌های نظیر آن دارد. صحبت‌نامه یک مثنوی در بحر هزج (مسدس مقصور یا محذوف) شامل ۳۸۳ بیت است. نخست ابیاتی در توحید و ستایش پیامبراکرم و یاران وی و سپس مطالبی ست در زمینه‌های مختلف بدین شرح: در سبب نظم کتاب، در حقوق صحبت، در وفا، در غنیمت دانستن
نظم کتاب، در حقوق صحبت، در وفا، در غنیمت دانستن جوانی، در غنیمت دانستن صحبت یاران، در مدح خواجه هارون، در مراتب خاصان و تقریر حال ایشان، درستایش معشوق، در وصف محبوب، در غیرت معشوق، در فراق محبوب و شکایت روزگار، لابه کردن عاشق با معشوق دارد. چهار غزل نیز در ضمن مطالب مزبور آمده است. با توجه به این که همام صحبت‌نامه را پیش از ۶۸۲ ه‍.ق سروده است. می‌توان گفت که این مثنوی پیشتر از عشاق‌نامهٔ عراقی هم گفته نشده باشد دست کم هم‌زمان با آن می‌تواند باشد. چنان‌که گفته شد این منظومه عنوان ده‌نامه نداشته است.
گفته شد این منظومه عنوان ده‌نامه نداشته است. ذبیح‌الله صفا نیز دربارهٔ صحبت‌نامه چنین نوشته است: شایستهٔ توضیح است که ده‌نامه‌ای که بلوشه یاد کرده ارتباطی به همام ندارد. بلوشه در توصیف نسخهٔ دیوان همام می‌نویسد که این نسخه خطی (دیوان همام) به ده‌تایی ختم می‌شود و آن ده نامهٔ عارفانه یی است در مثنوی که عاشقی برای معشوق خود سروده و در زمینهٔ عشق الهی است و سپس می‌گوید که این ده‌نامه را کسی نوشته است که نامش معلوم نیست. ولی مطالب آن نظیر «در وصف محبوب و لابه کردن با معشوق…» شباهت تام به مطالب ده‌نامه دارد و
کردن با معشوق…» شباهت تام به مطالب ده‌نامه دارد و از لحاظ آرایش نیز با غزل‌هایی که در مطاوی مثنوی آمده شباهت آن به ده‌نامه‌ها تردید ناپذیر است. پیش از آغاز به بررسی ده نامه‌های موصوف موجود شایسته است از ده نامه‌ای دیگر نیز یاد شود و آن معرفی مختصر ده‌نامه‌های موجود. منطق العشاق. منطق العشاق منظومه ایست که اوحدی مراغه‌ای در زمانی که در آتش تب می‌سوخته در پانصد بیت در بحر هزج مسدس (مقصور یا محذوف) ساخته و شب شنبه بیستم رجب ۷۰۶ ه‍.ق به پایان برده و نام آن را «منطق العشاق» نهاده است. عشاق نامه. عشاق نامه
را «منطق العشاق» نهاده است. عشاق نامه. عشاق نامه منظومه ایست در بحر هزج مسدس (مقصور یا محذوف) که نظام الدین عبید زاکانی (متوفی ۷۷۱ه‍.ق) در هفتصد بیت در دو هفته سروده و آن را در دوم رجب سال ۷۵۱ه‍.ق به پایان آورده است. تحفة العشاق. ده نامه‌ای است که رکن صاین هروی از شاعران مشهور قصیده سرا و غزل گوی قرن هشتم به تقلید از منطق العشاق اوحدی ساخته است. این منظومه نیز مانند ده نامه‌های موجود در بحر هزج مسدس (مقصور یا محذوف) است و شاعر آن را در ماه شوال سال ۷۵۱ درپانصد بیت به انتها رسانیده و نام آن را «تحفة العشاق»
بیت به انتها رسانیده و نام آن را «تحفة العشاق» نهاده است، موضوع این مثنوی نیز در وصف عشق و راز و نیازی است که شاعر با معشوق خود در عالم خیال داشته. محبت نامه. منظومه ایست کوچک، در بحر هزج مسدس (مقصور یا محذوف) در حالات عاشق و معشوق از سروده‌های خواجه فضل‌الله بن نصوح شیرازی استاد قرن هشتم هجری در قصیده و غزل. این مثنوی به ترتیب حاوی توحید، نعت و سبب نظام کتاب است و بعد وصف حالات عاشق ومعشوق ضمن ده نامه از طرف عاشق و معشوق به همدیگربیان می‌شود. روضة المحبین. ده نامه ایست از ابن عماد از شاعران قرن هشتم
ده نامه ایست از ابن عماد از شاعران قرن هشتم (متوفی ۸۰۰ه‍.ق). این منظومه در ۷۶۰ بیت در ماه ربیع‌الاول سال ۷۹۴ه‍.ق به پایان رسیده و شاعر نام آن را «روضة المحبین» نهاده است. وزن این منظومه اندک اختلافی با ده نامه‌های دیگر دارد. با آنکه در بحر هزج مسدس (محذوف یا مقصور) است. نخستین «مفاعلین» آن اخرب یعنی «مفعول» است. روضة العاشقین. ده نامه ایست از عزیز بخاری. در بحر خفیف مخبون اصلم مسبغ در حالات عاشق و معشوق و دارای یک هزار بیت است. شاعر در این منظومه صنعت تجنیس را در کلیهٔ ابیات التزام کرده است. محبوب القلوب
را در کلیهٔ ابیات التزام کرده است. محبوب القلوب یا ده نامه حریری. محبوب القلوب یا ده نامهٔ حریری ده نامه ایست که فعلاً بیش از این شناخته نیست و در هیچ جا نشانی از آن نداده‌اند و آن ده نامه ایست عارفانه در مثنوی که عاشقی برای معشوق خود سروده و دربارهٔ عشق الهی است. این ده نامه را کسی نوشته است که نامش معلوم نیست. اما در خود منظومه شاعر نام خود را «حریری» یاد کرده است می‌توان گفت که اغلب احتمال نام و نشان گویندهٔ ده نامهٔ مورد بحث «شیخ سعد الدین حریری» است و او شاگرد عصار تبریزی و احتمالاً خود اهل تبریز بوده
شاگرد عصار تبریزی و احتمالاً خود اهل تبریز بوده است. نظم این منظومه در سلخ شوال سال هشتصد هجری قمری به پایان رسیده است، و مجموع ابیات آن یک هزار بیت است. محب و محبوب. ده نامه منظوم که توسط سراینده ای ناشناس با تخلص اختیار به شیوه ده نامه‌های ادب فارسی در سال ۸۳۰ هجری قمری سروده شده است. این اثر مانند ده‌نامه‌های دیگری که از عهد مغول به بعد رایج گردیده، منظومه‌ای عاشقانه است در بیان حالات عشق و نامه‌هایی که میان عاشق و معشوق مبادله گردیده است. در متن داستان به شیو ه ده‌نامه‌های دیگر ادب فارسی، پنج نامه از
به شیو ه ده‌نامه‌های دیگر ادب فارسی، پنج نامه از سوی عاشق به معشوق و پنج نامه از معشوق در پاسخ نامه‌های عاشق رد و بدل گردیده است. هر یک از ده‌نامه‌ها، مطابق سنت ده‌نامه‌نویسی، مذیّل به ابیاتی است که در متن هر نامه با مقدمه و مؤخراتی به کار رفته و آن غزلی است بر وزن منظومه با رعایت قافیه و نیز حکایت، مصدوقه حال و تمامی سخن. داستان این ده‌نامه به شیوه اکثر ده‌نامه‌های فارسی، بسیار ساده و روشن و عبارت از آن است که شخصی عاشق زیبارویی شده و شدت اشتیاق او را وادار به نامه‌نگاری به معشوق می‌نماید و پاسخ معشوق در
به نامه‌نگاری به معشوق می‌نماید و پاسخ معشوق در نامه‌های نخستین، استنکاف و سرباز زدن و اظهار بیزاری است ولی سرانجام در آخرین نامه، معشوق به جهت پایداریهای عاشق و زاریهای او سر تسلیم فرود آورده و در پایان نیز به وصال یکدیگر می‌رسند. دو نسخه خطی از این اثر تاکنون یافت شده است. یکی نسخه‌ای است که در کتابخانه توبینگن و دیگری در کتابخانه افندی پاشای ترکیه نگهداری می‌شود. این اثر را نخستین بار احمدرضا یلمه‌ها در سال۱۳۹۱ چاپ و منتشر کرد. دیگر ده‌نامه‌ها. ده‌نامهٔ عماد فقیه. مجموعه‌ای ست از نامه‌های منظومی که در
عماد فقیه. مجموعه‌ای ست از نامه‌های منظومی که در بحرهای مختلف سروده شده و نامه‌هایی ست که در ایام مختلف برای افراد یا فرمانروایان عصر به نظم آورده است، سپس در پایان عمر آن‌ها را در مجموعه‌ای فراهم آورده است و همراه با یک مقدمه و مدح شاه شجاع مظفری آن را ده‌نامه نامیده است. ده‌نامهٔ ختایی. ده‌نامه‌ای سرودهٔ شاه اسماعیل یکم است. این منظومه نخستین مثنوی ایست که به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شده است. این مثنوی شامل ده نامه بین عاشق و معشوق است و شامل ۱۵۳۲ بیت است.
جیمز رایزن (زاده ۱۹۵۵ میلادی) نویسنده، روزنامه نگار روزنامه نیویورک تایمز آمریکا و تحلیل گر امریکایی و برنده جایزه پولیتز است. رایزن پس از دریافت جایزه ویژه روزنامه‌نگاری در کالج کولبی ایالت مین در سخنرانی خود گفت: «من فکر می‌کنم که اوباما از رسانه‌ها متنفر است و به هیچ عنوان تمایل ندارد که اخبار به بیرون درز کند.» وی در سال ۲۰۰۶ کتاب دولت جنگ را درباره برنامه‌های خرابکارانه سازمان سیا علیه برنامه هسته‌ای ایران به رشته تحریر درآورده است. گفته شده که وی اطلاعات خود در این کتاب را از جفری استرلینگ دریافت کرده
خود در این کتاب را از جفری استرلینگ دریافت کرده که ظاهراً افسر بخش عملیات‌های ویژه سیا در ایران بوده است. رایزن به خاطر این کتاب بارها به زندان کشیده شده است و گفته شده سال‌ها زندان در انتظار او است. منابع. مشارکت کنندگان در ویکی‌پدیای انگلیسی
بازی ویدیویی گروهی که اغلب به اختصار کو-آپ نامیده می‌شود، یک بازی ویدئویی است که به بازیکنان اجازه می‌دهد تا معمولاً در برابر یک یا چند شخصیت غیرقابل بازی حریف به عنوان هم تیمی با هم کار کنند. "اجرا بازی گروهی" نوعی گیم پلی است که در بعضی از بازی‌های ویدئویی وجود داشته و با استفاده از آن می‌توان همه یا بخشی از مراحل بازی را به صورت گروهی انجام داد. این ویژگی در بازی‌های ویدئویی اجازه می‌دهد تا چند بازیکن با همکاری یکدیگر به عنوان هم تیمی در مقابل دشمنان خود در بازی قرار بگیرند. این ویژگی با حالت‌های دیگر
در بازی قرار بگیرند. این ویژگی با حالت‌های دیگر چند نفره، مانند حالت چند نفره رقابتی میان خود بازیکنان متفاوت است. این نوع گیم پلی اجازه می‌دهد تا بازیکنان با یکدیگر در بسیاری از بخش‌های بازی مانند به دست آوردن انواع سلاح‌ها یا عبور از مراحل بازی همکاری کنند. در بعضی بازی‌ها بخش گیم پلی گروهی نسبت به گیم پلی انفرادی تفاوت‌های دارد و ممکن است دارای مراحل متمایز یا پایان متفاوت باشد.
دولت جنگ کتابی‌است نوشتهٔ جیمز رایزن نویسنده، روزنامه‌نگار و تحلیل گر آمریکایی. کتاب دولت جنگ دربارهٔ برنامه‌های خرابکارانه سازمان سیا علیه برنامه هسته‌ای ایران است. کتاب در ۱۰ فصل عملکرد دولت بوش و سازمان‌های امنیتی آمریکا را به نقد می‌کشد و مشکلات بروز حوادث یازدهم سپتامبر را متوجه دولتمردان آمریکایی می‌داند. از نگاه نویسنده، وقوع حملات یازدهم سپتامبر بارزترین نشانه ضعف دستگاه اطلاعاتی- امنیتی ایالات متحده است. رایزن به سیاست‌های جنگ طلبانه و دخالت جویانه سازمان‌های جاسوسی و سیا اشاره می‌کند و تمامی مباحث
جاسوسی و سیا اشاره می‌کند و تمامی مباحث و اطلاعات را در قالبی روایی و داستان‌گونه در اختیار مخاطب قرار می‌دهد. این کتاب مباحث را با سند مطرح می‌کند تا آنجا که بسیاری از فیلم‌ها و کتاب‌های تألیفی دیگر با استناد به این منبع، به انتقاد از دولت بوش پرداختند. بخش دیگری از کتاب به عملیات فریب علیه ایران و پرونده هسته‌ای و همچنین مشکلات دستگاه‌های امنیتی آمریکا می‌پردازد. پانویس. مشارکت کنندگان در
کینِـتوکور (؛ "تلفظ انگلیسی:" ؛ ) یک ساختار پروتئینی نوع سوم است که روی کروماتید‌ها قرار دارد؛ جایی که رشته‌های دوک تقسیم هنگام تقسیم سلولی برای کشیدن کروماتیدهای خواهری به سمت خود به آن متّصل می‌شوند.
نبرد جزایر آلیوتی یک نبرد دریایی و زمینی در جنگ جهانی دوم است که در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۴۲ تا ۱۵ اوت ۱۹۴۳ میان ارتش آمریکا و کانادا و امپراتوری ژاپن در جزایر آلیوتی در آلاسکا رخ داد و در نهایت با پیروزی ارتش آمریکا و کانادا به پایان رسید. این نبرد بخشی از جنگ جهانی دوم در آسیا است که به‌طور خاص به عنوان جنگ اقیانوس آرام شناخته می‌شود. پیش‌زمینه. در طول جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن با متفقین علیه امپراتوری آلمان متحد شده بود. اما در دوران بین دو جنگ، روابط ژاپن با کشورهای غربی تغییر کرد. هنگامی که ارتش ژاپن در
با کشورهای غربی تغییر کرد. هنگامی که ارتش ژاپن در سال ۱۹۳۱ منچوری را فتح کرد و دولت دست نشانده منچوکوئو را برپا کرد، این اقدام از سوی جامعه ملل محکوم شد. در نتیجه ژاپن در سال ۱۹۳۳ از جامعه ملل خارج شد و به‌طور قطع مسیر امپریالیستی را در پیش گرفت. تا حدودی به دلیل موفقیت‌هایش در منچوری، ارتش ژاپن قدرت را در ژاپن به دست گرفته بود و این کشور به یک دیکتاتوری نظامی تبدیل شده بود. توسعه‌طلبی ژاپن به جنگ دوم چین و ژاپن در سال ۱۹۳۷ منجر شد. با توجه به رویدادهای گوناگون که با این امر همراه بود، ژاپن بیش از پیش با
که با این امر همراه بود، ژاپن بیش از پیش با کشورهای غربی بیگانه شد. افزون بر این، حضور ژاپن در چین تهدیدی برای کشورهای غربی دارای منافع اقتصادی در چین بود؛ بنابراین بریتانیا و ایالات متحده از مقاومت چین پشتیبانی کردند. ایالات متحده همچنین با لغو پیمان بازرگانی با ژاپن در سال ۱۹۳۹ اقدامات اقتصادی بیشتری انجام داد. با این حال ژاپن حاضر به تسلیم در برابر غرب نشد. این کشور در سپتامبر ۱۹۴۰ نیروهای خود را در شمال هندوچین فرانسه مستقر کرد تا از واردات جنگ‌افزار و تجهیزات به چین جلوگیری کند. در اواخر همان ماه،
و تجهیزات به چین جلوگیری کند. در اواخر همان ماه، ژاپن پیمان سه‌جانبه‌ای را با آلمان نازی و ایتالیا امضا کرد و مشخص کرد که کدام طرف را گرفته‌است. جنگ جهانی دوم. برای ژاپن، امضای این پیمان به معنای جنگ با آمریکا بود. سال پس از آن به‌طور کامل به آماده‌سازی برای ورود ژاپن به جنگ جهانی اختصاص یافت. به دلیل موفقیت‌های هیتلر در اروپا، آسیای جنوب شرقی آماده تصرف بود: با فتح این مناطق، ژاپن دیگر به واردات مواد خام از خارج وابسته نبود و می‌توانست خود را به عنوان ابرقدرت جدید آسیایی تثبیت کند. تنها تهدید برای چنین
جدید آسیایی تثبیت کند. تنها تهدید برای چنین تهاجم جنوبی می‌توانست ایالات متحده باشد. در نتیجه، راهبرد ژاپن در سه مرحله و در دو جبهه تدوین شد. از یک سو، حمله گسترده به مناطق غربی در جنوب شرقی آسیا در دست تهیه بود. از سوی دیگر، دریاسالار ایزوروکو یاماموتو (山本 五十六) مخفیانه حمله‌ای به پرل هاربر را برنامه‌ریزی کرد تا ناوگان آمریکایی را از کار بیندازد. پس از این اولین مرحله تهاجمی، در مرحله دوم، منطقه فتح‌شده با تصرف بیشتر نقاط راهبردی ایمن می‌شد. علاوه بر این، منابع موجود در منطقه فتح‌شده مورد بهره‌برداری قرار
موجود در منطقه فتح‌شده مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت. در مرحله آخر و سوم با پشتیبانی آلمان و ایتالیا، ژاپن می‌توانست کشورهای غربی را مجبور به گفت‌وگوهای صلح کند. هم‌زمان با آماده‌سازی دقیق حملات، ژاپن همچنان وانمود می‌کرد که به دنبال راه‌حلی دیپلماتیک است. ایالات متحده پیشتر در واکنش به حضور ژاپن در شمال هندوچین (سپتامبر ۱۹۴۰) صادرات آهن و فولاد را تحریم کرده بود، اما هنگامی که ژاپن جنوب هندوچین را نیز در ژوئیه ۱۹۴۱ اشغال کرد، سرمایه ژاپن در آمریکا مسدود شد و تحریم نفتی نیز همراه آن شد. هلند و بریتانیا نیز
و تحریم نفتی نیز همراه آن شد. هلند و بریتانیا نیز بلافاصله همین کار را کردند. اکنون هیچ راه برگشتی برای ژاپن وجود نداشت و آنها باید در اسرع وقت قبل از اتمام منابع، حمله می‌کردند. در ۷ دسامبر ۱۹۴۱، ژاپن به پرل هاربر حمله کرد و طبق برنامه، هنگ کنگ، فیلیپین، مالاکا، سنگاپور، هند شرقی هلند و برمه را تنها در عرض چند ماه تصرف کرد. قلمرو تسخیرشده، که اکنون از برمه تا جزایر سلیمان امتداد داشت، توسط ژاپن «حوزه بزرگ رفاه مشترک خاور آسیا» (به ژاپنی: 大東亜共栄圏، دای-تو-آ کی‌یُ‌اِی‌کِن) نامیده شد. با این حال، مرحله دوم،
کی‌یُ‌اِی‌کِن) نامیده شد. با این حال، مرحله دوم، یعنی حفظ سرزمین‌های فتح‌شده، بسیار دشوارتر از آن شد که ژاپنی‌ها تصور کرده بودند. نقطه عطف جنگ اقیانوس آرام نبرد میدوی در ژوئن ۱۹۴۲ بود که در سایه این نبرد حمله به جزایر آلیوتی نیز آغاز شد. حمله ژاپنی‌ها. طرح حمله به جزایر آلیوتی توسط دریاسالار یاماموتو طراحی شد. این حمله قرار بود همزمان با نبرد میدوی انجام شود. یاماموتو با حمله به میدوی امیدوار بود که بتواند ناوهای هواپیمابر آمریکایی باقیمانده مستقر در پرل هاربر را کمین کند و از کار بیندازد. گام بعدی پس از
را کمین کند و از کار بیندازد. گام بعدی پس از آن فتح هاوایی خواهد بود. برخی معتقدند حمله به جزایر آلیوتی یک مانور انحرافی برای عملیات میدوی بوده‌است. اما بررسی‌های جدیدتر نشان می‌دهد که ژاپن با تصرف و استقرار پایگاه‌هایی در جزایر میدوی و آلیوتی، به دنبال افزایش کنترل بر منطقه شمالی و مرکزی اقیانوس آرام بود. به این ترتیب آنها می‌توانستند از این پس از حملات هوایی مانند حمله دولیتل به توکیو جلوگیری کنند. در نهایت، این امر همچنین از همکاری نظامی احتمالی بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی جلوگیری می‌کرد. ژاپن
متحده و اتحاد جماهیر شوروی جلوگیری می‌کرد. ژاپن از قبل اطلاعات زیادی در مورد جزایر آلیوتی جمع‌آوری کرده بود، اما این اطلاعات دیگر به‌روز نبود. ژاپنی‌ها تصور می‌کردند که ایالات متحده جای پای نظامی خود را در این منطقه را به‌شدت مستحکم کرده‌است. به عنوان مثال، آنها به اشتباه تصور می‌کردند که ناوهای هواپیمابر آمریکا در آنحا حضور دارند و پادگان‌های کوچکی در آتو، آداک و کیسکا، غربی‌ترین جزایر بزرگتر آلیوتی، وجود دارد. طرح عملیاتی برای حمله به جزایر آلیوتی به شرح زیر بود: یک ناوگان شامل ۲ ناو هواپیمابر به
به شرح زیر بود: یک ناوگان شامل ۲ ناو هواپیمابر به فرماندهی دریاسالار دوم بوشیرو هوسوگایا (細萱 戊子郎) به جزایر آلیوتی می‌رفت. در آنجا، ابتدا یک حمله هوایی به داچ هاربور، پایگاه نیروی دریایی آمریکا در آنالاسکا در مرکز مجمع‌الجزایر آلیوتی، انجام می‌شود. پس از آن، حملات آبی‌خاکی به آتو، آداک و کیسکا انجام می‌گرفت و آتو و کیسکا به اشغال درمی‌آمدند با این حال، ایالات متحده رمز محرمانه نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را شکسته بود و از حملات برنامه‌ریزی‌شده به میدوی و جزایر آلیوتی تا ۲۱ مه آگاه بود. دریاسالار چستر ویلیام
آلیوتی تا ۲۱ مه آگاه بود. دریاسالار چستر ویلیام نیمیتز، که فرماندهی ناوگان آمریکایی در اقیانوس آرام را بر عهده داشت، قرار بود خود یاماموتو را در میدوی ملاقات کند، در حالی که به دریاسالار رابرت آ. تئوبالد دستور داده شد تا داچ هاربور را حفظ کند و تهاجم ژاپنی‌ها به آلاسکا را متوقف کند. آنها تصور می‌کردند که ژاپن می‌خواهد داچ هاربر را بگیرد تا به قاره آمریکا حرکت کند. در ۲۵ مه، تئوبالد با ناوگان کوچکی از پرل هاربر به سمت جزیره کودیاک حرکت کرد، جایی که کشتی‌های خود را برای حمله ژاپن آماده نگه داشت. ناوگان ژاپنی
را برای حمله ژاپن آماده نگه داشت. ناوگان ژاپنی با سه یگان از اُمیناتو (موتسوی امروزی)، در شمال هونشو حرکت کرد. یگان دارای ناوهای هواپیمابر که قرار بود به بندر داچ هاربر حمله کند، در ۲۵ مه حرکت کرد. در ۲۸ مه و ۲۹ مه، دو یگان دیگر که هدف‌شان آتو، آداک و کیسکا بود، گسیل شدند. حمله هوایی به داچ هاربر یگانی که به داچ هاربر حمله می‌کرد، متشکل از دو ناو هواپیمابر جونیو و ریوجو بود و چندین رزمناو و جنگنده همراه آن بودند. بعد از ظهر روز دوم ژوئن، این واحد در حدود ۱۵۰۰ کیلومتری جنوب غربی داچ هاربر در حین پرواز گشتی
کیلومتری جنوب غربی داچ هاربر در حین پرواز گشتی آمریکایی مشاهده شد و آمریکایی‌ها آماده حمله شدند. در اوایل بامداد روز ۳ ژوئن، هواپیماهای ژاپنی برای اولین حمله به داچ هاربر برخاستند. به دلیل آب و هوای بد، تنها نیمی از آنها در واقع به این بندر رسیدند. با این حال، هنگامی که به مقصد خود رسیدند، تنها توانستند آسیب محدودی وارد کنند زیرا زیر آتش شدید قرار گرفتند. روز بعد، حمله دوم، این بار با موفقیت بیشتر دنبال شد. در آغاز غروب، هواپیماهای ژاپنی به داچ هاربر رسیدند و با چندین مخزن سوخت، بیمارستان و یک کشتی در ساحل
و با چندین مخزن سوخت، بیمارستان و یک کشتی در ساحل برخورد کردند. برخلاف روز گذشته، آمریکایی‌ها در آن روز موفق شدند ناوهای هواپیمابر ژاپنی را شناسایی کنند، اما نتوانستند آن‌ها را دفع کنند. پس از حملات ژاپن، ۴۳ نفر از طرف آمریکایی کشته و ۶۴ نفر زخمی شدند. علاوه بر این، ۱۱ هواپیمای آمریکایی منهدم شد، در حالی که تلفات طرف ژاپنی حدود ۱۰ هواپیما بود. در مجموع، خسارات واردشده بسیار محدود بود و داچ هاربر می‌توانست عملیاتی بماند. فتح آتو و کیسکا در همین حال، عملیات میدوی برای نیروی دریایی ژاپن فاجعه‌بار به پایان
میدوی برای نیروی دریایی ژاپن فاجعه‌بار به پایان رسیده بود. هوسوگایا فرود را لغو کرد و می‌خواست با یاماموتو ملاقات کند، اما یاماموتو به هوسوگایا دستور داد تا به هر حال مأموریت خود را انجام دهد تا همچنان بتوان موفقیتی را در جبهه داخلی گزارش کرد. در ۶ ژوئن، آن‌ها در کیسکا فرود آمدند، جایی که یک ایستگاه هواشناسی آمریکا را تصرف کردند. روز بعد آتو نیز تصرف شد. مقاومت کمی وجود داشت و بعداً خدمه ایستگاه هواشناسی آمریکایی و جمعیت محلی آتو به اردوگاه‌هایی در ژاپن منتقل شدند. در ۱۰ ژوئن این رویدادها به سبک تبلیغاتی
شدند. در ۱۰ ژوئن این رویدادها به سبک تبلیغاتی معمول به مردم ژاپن اعلام شد. آنها در مورد بمباران موفقیت‌آمیز میدوی و مهم‌تر از آن، مزایای اشغال آتو و کیسکا صحبت کردند. اکنون «مسیر حمله شمالی» احتمالی از سوی ایالات متحده مسدود اعلام شد و خبر از دست دادن قلمرو ایالات متحده به شدت به جبهه داخلی ایالات متحده ضربه می‌زد. در واقع، حضور ژاپنی‌ها تا همان روز توسط آمریکایی‌ها تأیید نشده و برای مردم فاش نشده بود. بدون اشغال میدوی، حضور ژاپن در جزایر آلیوتی دیگر اهمیت چندانی نداشت. از این گذشته، آنها نمی‌توانستند
چندانی نداشت. از این گذشته، آنها نمی‌توانستند پروازهای گشتی بین جزایر آلیوتی و میدوی انجام دهند. با این وجود، در پایان ژوئن تصمیم گرفته شد که جزایر را حفظ کرده و در آنجا باندهای فرود بسازند.