payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سالاوان (به لاتین: Salavan) یکی از استان‌های لائوس است.این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر سالاوان می باشد. تاریخچه. نام پیشین این استان سراوان که توسط یک فرد تایلندی به در سال ۱۸۲۸ به سالاوان تغیر داده شد. جغرافیا. استان سالاوان مساحت ۱۶،۳۸۹ کیلومتر مربع (۶،۳۲۸ مایل مربع). را پوشش می دهد این استان از شمال به استان ساوان‌ناکت،ازجنوب شرقی به استان سکونگ ،از جنوب غربی به استان چامپاساک،از شرق به تایلند و از غرب به تایلند متصل می شود . جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵،
روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده‌اند نام فیلمی کمدی-درام به کارگردانی تام استپارد بر اساس نمایشنامه‌ای از خود او به همین نام است که در سال ۱۹۹۰ ساخته شده‌است. مانند نمایشنامه، فیلم نیز داستان دو شخصیت فرعی نمایش هملت اثر ویلیام شکسپیر را دنبال می‌کند که خودشان را در مسیر قلعه الزینور می‌یابند. قبل از رسیدن آن‌ها با گروهی از بازیگران برخورد می‌کنند و دربارهٔ فلسفه وجودشان سؤال‌هایی برایشان پیش می‌آید. فیلم برنده جایزه شیر طلایی چهل و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز شد. تیم راث در این فیلم نقش گیلدنسترن و گری اولدمن
تیم راث در این فیلم نقش گیلدنسترن و گری اولدمن در نقش روزنکرانتز بازی می‌کنند. با این وجود در طول فیلم تردیدهایی که کدامیک کدام هستند رخ می‌دهد و حتی خود کاراکترها هم از این بابت مطمئن نیستند. ریچارد درایفس در نقش بازیکن برجسته، ایان گلن در نقش هملت، ایان ریچاردسون در نقش پولونیوس و جوانا مایلز در نقش گرترود از دیگر بازیگران فیلم هستند. فیلم در یوگسلاوی فیلم‌برداری شده و اولین و آخرین فیلمی است که تام استپارد کارگردانی کرده‌است.
سکونگ (به لاتین: Sekong) یکی از استان‌های لائوس است. این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر سالاوان می‌باشد. تاریخچه. این استان از مناطق استان سالاوان به‌شمار می‌رفت تا این که در سال ۱۹۸۴ با تقسیم شدن به یک استان جدا تبدیل شد. جغرافیا. استان سکونگ مساحت ۷٬۶۶۵ کیلومتر مربع (۳،۰۰۰ مایل مربع). را پوشش می‌دهد این استان از شمال به استان سالاوان،ازجنوب به استان آتاپیو ،ازغرب به استان چامپاساک و از شرق به تایلند متصل می‌شود . جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۴، ۸۳٬۶۰۰ نفر تشخیص
در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۴، ۸۳٬۶۰۰ نفر تشخیص داده شده و تمامی قومیت‌ها را در خود جای داده است. اقتصاد. استان سکونگ یکی ازمهم‌ترین مناطق تولید قهوه لائوس می‌باشد ولی با این وجود فقیرترین استان در لائوس است. بیش از ۵۰ درصد این استان را مناطق جنگلی پوشانده است از همین رو صنایع چوبی در این استان از رونق خوبی برخوردار است.
ساوان‌ناکت (به لاتین: Savannakhet) یکی از استان‌های لائوس است. این استان دارای ۸۲۵٬۸۷۹ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر ساوان‌ناکت می‌باشد. تاریخچه. ابزار سنگی انسان ماقبل تاریخ اولین بار در این استان مشاهده شد. قدمت این استان بین صد هزار تا ده هزار سال قبل از میلاد می‌باشد. جغرافیا. استان ساوان‌ناکت مساحت ۲۱٬۷۷۴ کیلومتر مربع (۸٬۴۰۰ مایل مربع). را پوشش می‌دهد این استان از شمال به استان کاموآنه، از جنوب به استان سالاوان، از شرق به تایلند و از غرب به برمه متصل می‌شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در
می‌شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۸۲۵٬۸۷۹ نفر تشخیص داده شده است و تنها سه قومیت این کشور را در خود جای داده است. اقتصاد. معدن سپون، واقع در حدود ۲۵۰ مایل (۴۰۰ کیلومتر) از جنوب شرقی وینتیان، بزرگترین معدن در لائوس است که این معدن دارای ذخایر طلا و مس می‌باشد.
هاشیرا نام بناهایی در ژاپن است که از قدیم برای نگه‌داری اشیاء ساخته می‌شدند. این معابد یا زیارتگاه‌ها معمولاً از سه بخش عمده ساخته شده‌اند: معماری ژاپنی پیوند ژرف و منطقی با طبیعت برقرار کرده‌است، به گونه‌ای که تمام مواد و مصالح ساختمان‌های سنتی ریشهٔ گیاهی دارند. الوار درختان مخروطی چون سِدر، کاج، سرو و صنوبر برای ساخت سازهٔ بنا و از چوب درختان ریزبرگ مانند بلوط و شاه بلوط برای آرایهٔ خانه‌های سنتی استفاده می‌شده‌است. کاغذ ساخته‌شده از چوب درخت توت برای پوشش درهای کشویی (شوجی) مورد استفاده قرار می‌گرفت.
درهای کشویی (شوجی) مورد استفاده قرار می‌گرفت. چوب درخت خیزران (بامبو) در ترکیبی از خاک رس و ماسه و کاه برای ساخت دیوار کاربرد داشت. کف‌پوش ژاپنی به نام تاتامی به ابعاد ۹۰×۱۸۰ سانتی‌متر از پوشال برنج کوبیده‌شده با نی بافته می‌شد و مدولی برای ابعاد اتاق‌ها در معماری ژاپنی بود. از سنگ در شالودهٔ ستون‌های چوبی و از گِل رس برای روکش دیوار و از کاشی برای پوشش بام استفاده می‌شد. معماری ژاپن، مانند هنر نقاشی و پیکرتراشی، با تأثیرگرفتن از هنر چین، به‌ویژه سبک دورهٔ تانگ، پدید آمده‌است. با ورود آیین بودا، که دوران
تانگ، پدید آمده‌است. با ورود آیین بودا، که دوران تغییر و تحول اندیشه و برخورد ژاپن با فرهنگ چین و کُره است، بسیاری از سنت‌های کهن ژاپن از هم گسست و هنرهای این کشور با هنر چینی درآمیخت. معبد هوریوجی در نزدیکی نارا (ژاپن) نمونهٔ بارز معماری معبد بودایی است. معبد ایسه شاخص‌ترین معبد باستانی شینتو در ژاپن است. این معبد در زمینی به مساحت ۵۰×۱۱۵ مترمربع بنا شده‌است و بنای اصلی معبد به نام «شودن»، روی تختگاهی با ستون‌های چوبی بنا شده و بام کاه‌گلی دارد. ستون‌های سهندوار زرین‌فام و بدنه‌ها از چوب درخت سرو است. برج
زرین‌فام و بدنه‌ها از چوب درخت سرو است. برج پنج‌طبقه‌ای به نام «پاگودا» دربرگیرندهٔ فضای ویژهٔ استقرار تندیس خدایان به نام «کِندو» بوده‌است. منابع. ۱. کتاب "معماری غرب"، وحید قبادیان ۲. کتاب "تاریخ معماری"، نویسنده: فرانسیس دی. کی. چینگ، مارک ام. یارتسومبک و ویکرامادیتیاپراکاش
لوآنگ نامتا (به لاتین: Luang Namtha) یکی از استان‌های لائوس است. این استان دارای ۱۴۵٬۲۸۹ نفر جمعیت و مرکز این استان شهر لوآنگ نامتا می‌باشد. تاریخچه. در این استان آثار باستانی سنگی کشف شده است که قدمت این استان را به شش هزار سال پیش بر می‌گرداند. جغرافیا. استان لوآنگ نامتا مساحت ۹٬۳۲۵ کیلومتر مربع (۳٬۶۰ مایل مربع). را پوشش می‌دهد این استان از شمال به یوننان و چین، ازجنوب به استان اودوم‌سای و از جنوب قربی به استان بوکئو متصل می‌شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۱۴۵٬۲۸۹ نفر تشخیص
در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۱۴۵٬۲۸۹ نفر تشخیص داده شده است و قومیتهای متفاوتی از این کشور را در خود جای داده است. اقتصاد. لوآنگ نامتا یکی از مناطق کشت برنج و نشکر می‌باشد. از سوی دیگر این استان با دارا بودن معدن زغال سنگ یکی از تولیدکننده و صادرکننده‌های زغال سنگ نیز می‌باشد.
قونقا باشی، میدانی در تبریز و در ضلع جنوب غربی باغ گلستان است . این میدان در ابتدای خیابانی واقع شده که منتهی به ایستگاه راه آهن می‌شود. این میدان مبداء حرکت تراموا یا قونقا بود. پیشینه. شرکتی روسی، عملیات ساخت راه‌آهن تبریز - جلفا را در سال ۱۹۱۴ میلادی آغاز نمود. در سال ۱۹۱۳ نقشه‌برداری راه آهن مزبور انجام شده، در سال ۱۹۱۴ به تصویب وزارت راه روسیه رسید و دو ماه مانده به آغاز جنگ اول جهانی، اولین اقدام فنی آن شروع شد تا اینکه آئین گشایش راه‌آهن آذربایجان با تشریفات خاصی در تاریخ ۶ ماه مه ۱۹۱۶ با حضور
با تشریفات خاصی در تاریخ ۶ ماه مه ۱۹۱۶ با حضور محمدحسن میرزا ولیعهد ایران و سرتیپ یانوسکوتیچ، نماینده سپاه روس و همین‌طور کنسول‌های خارجی مقیم تبریز انجام شد. شرکت راه‌آهن جلفا (دولت روسیه) مصمم بود، ایستگاه تبریز (واغزال) را در نزدیکی شهر در کنار گورستان سابق گجیل یا باغ گلستان امروزی احداث نماید؛ ولی چون مسیر راه‌آهن بایستی به طول سه کیلومتر از زمین‌های حاصلخیز عبور می‌کرد و خرید باغات و تاکستان‌ها و خانه‌های واقع در مسیر خطیب، لاله و شام غازان از طرف شرکت، گران تمام می‌شد و از طرفی مردم نیز حاضر به فروش
گران تمام می‌شد و از طرفی مردم نیز حاضر به فروش و واگذاری باغات و اراضی خود به شرکت راه‌آهن نشدند، از این رو شرکت مزبور از کشیدن راه‌آهن به داخل تبریز صرفنظر کرده و ایستگاه دیگری در خارج شهر و در غرب آن به فاصله ۴٬۵ کیلومتری شهر احداث کرده و خیابان جدیدی را از شهر به ایستگاه راه‌آهن (واغزال) احداٹ نمود. این شرکت برای انتقال مسافران از شهر به ایستگاه راه‌آهن و برعکس، تراموا یا قطار شهری که نیروی محرکه آن اسب‌ها بوده و «قونقا» نامیده می‌شد، ایجاد کرد. هر روز به هنگام حرکت قطار تبریز-جلفا و ورود آن به شهر،
به هنگام حرکت قطار تبریز-جلفا و ورود آن به شهر، مسافران و کارکنان راه‌آهن با قونقا که دارای اتاق‌های چوبی بوده و چهار یا دو اسب آن را به حرکت در می‌آوردند، جابجا می‌شدند. این خط قطار یا تراموای شهری، تا سال ۱۳۱۸ خورشیدی دایر بوده سپس برچیده شد و اکنون مبدأ این قطار شهری یا قونقا را میدان «قونقا باشی» می‌گویند.
خط متروپولیتن () یکی از خط‌های متروی لندن است. این خط که در سال ۱۸۶۳ راه‌اندازی شده است دارای ۳۴ ایستگاه و ۶۷ کیلومتر طول می‌باشد، ایستگاه متروی آلدگیت شرقی‌ترین و ایستگاه امرشام غربی‌ترین ایستگاه این خط می‌باشد. ایستگاه‌ها. به ترتیب از شرق به غرب.
هنر و معماری ابتدای مسیحیت به گونه‌ای ادامه شیوه زندگی در امپراتوری پسین و فرهنگ برخاسته از مسیحیت اولیه به‌شمار می‌رود. هنر این دوران با ظهور مسیح آغاز و با تفکیک امپراتوری رومی به روم شرقی (بیزانس) و روم غربی (ژرمنی، کارولنژی، اوتونی، رومانسک و گوتیک) پایان می‌یابد و سپس وارد عصر رنسانس (نوزایی) می‌شود. سبکی که مسیحیت پیشین می‌نامیم همان سبک رومی پسین یا سبک باستانی پسین است. آثار متعلق به دوره مسیحیت را فقط از روی موضوع و نه از روی سبک می‌توان از آثار رومی تشخیص داد. آنچه در هنرهای تجسمی رخ می‌دهد
رومی تشخیص داد. آنچه در هنرهای تجسمی رخ می‌دهد گونه‌ای طبیعت‌زدایی از ناتورالیسم یونانی-رومی بود. شیوه‌های کهن گرایانه بار دیگر در این دوران ظاهر می‌شوند و شباهت آثار با آفریده‌های یونانی و رومی کمتر می‌شود. ۱- دوره پیگرد (تعقیب و گریز): که برابر با تأسیسی نخستین اجتماعات مسیحی در سده‌های نخستین میلادی است. ۲- دوره بازشناسی: از ۳۲۵ میلادی (یعنی تاریخ پذیرش دین مسیحیت توسط کنستانتین پادشاه روم در شورای نیقیه) تا حدود ۵۰۰ میلادی. دوره پیگرد. این دوره شامل آن قسمت از تاریخ هنر مسیحیت ابتدایی است که پیروان دین
از تاریخ هنر مسیحیت ابتدایی است که پیروان دین مسیحی از ترس حکومت به صورت مخفیانه به تبلیغ و انجام مناسک مذهبی مسیحی می‌پرداختند. به همین دلیل هنر این دوره از زیبایی اشرافانه یا استفاده از مواد و مصالح با کیفیت خالی است، چرا که هنرمندان این دوره از داشتن حامیان هنری بی نصیب بوده‌اند. ارزشمندترین یادمان‌های دوره پیگرد، ناپیداترین یادمان‌های رم هستند که در زیر زمین قرار گرفته‌اند و به همین دلیل مقابر دخمه‌ای «کاتاکومب» (Catacomb) نام گرفته‌اند. این مقابر شبکه‌ای گسترده از دالان‌ها، تورفتگی‌ها و اتاقک‌های
گسترده از دالان‌ها، تورفتگی‌ها و اتاقک‌های زیرزمینی در زیر شهر رم است که به عنوان گورستان‌های پنهانی برای دفن مردگان مسیحی و مکانی برای اجرای مناسک مذهبی ساخته می‌شده‌است. مقابر دخمه‌ای از سده های دوم تا چهارم میلادی پیوسته مورد استفاده بوده‌اند. در سطح دیوارهای جانبی ای دالان‌ها، تورفتگی‌هایی به موزات محور دالان برای نگهداری از اجساد مردگان گشوده می‌شد که به آن‌ها لوکولوس نام می‌نهادند. در برخی قسمت‌ها نیز اتاق‌های کوچکی به نام کوبیکولوم ساخته می‌شد که در واقع نمازخانه تدفینی بود و در آن مراسم و مناسک
در واقع نمازخانه تدفینی بود و در آن مراسم و مناسک مذهبی انجام می‌گرفت. بسیاری از کوبیکولوم‌ها را با نقاشی‌های دیواری به شیوه‌های باستانی تزئین می‌کردند. این نقاشی‌ها که به صورت نقوش هندسی و داستانی است اصولاً روایتگر داستان‌های کتاب مقدس است. مشهورترین داستان که به تعداد زیادی در این نمازخانه‌ها کار شده‌است داستان یونس در دل ماهی است. تصاویری که از مسیح در این زمان نقش شده،وی را در هیبت چوپان نیکوکار نشان داده اند؛ در حالی که پس از رسمی شدن دین رسمی در امپراتوری روم،مسیح رفته رفته خصوصیاتی مانند ردای
امپراتوری روم،مسیح رفته رفته خصوصیاتی مانند ردای ارغوانی،هاله ی دور سر،تاج و ... پیدا می‌کند که حالتی والامقام‌تر به او داده است. سبک این نقاشی‌ها همان امپرسیونیسم شتابان و طرح گونه‌ای است که در نخستین نقاشی‌های رومی متعلق به آخرین دوره پمپئی (شهری در ایتالیا) دیده می‌شود. دلیل ایجاد نقاشی‌هایی به این شیوه از تاریکی دالان‌ها، نبود تهویه هوا، و وجود بوی مردار ناشی از تجزیه اجساد دفن شده در دیوار نیز هست. با آنکه پاره‌ای از جشن‌ها و مراسم در مقابر دخمه‌ای برگزار می‌شد به احتمال زیاد عبادات منظم در خانه‌های
می‌شد به احتمال زیاد عبادات منظم در خانه‌های خصوصی که به ترتیبی برای تبدیل شدن به خانه انجمنی یا تالارهای ستوندار ساده تغییراتی داده شده بود، به جای آورده می‌شد. بقایای یکی از این خانه‌ها که مربوط به ۳۱۱ میلادی است در زیر کلیسای جامع آکویلیا بدست آمده است. وقتی مسیحیت به عنوان دین رسمی از جانب کنستانتین پذیرفته شد در سراسر امپراتوری رومی گسترش یافت و ناگهان ساختن بناهای مناسب برگزاری مراسم مذهبی و آداب نماز مسیحیت ضرورت پیدا کرد. کلیساهای اولیه از ترکیب یا تبدیل خانه‌های دهلیزی سرگشاده رومی، نمازخانه‌های
تبدیل خانه‌های دهلیزی سرگشاده رومی، نمازخانه‌های دخمه‌ای و باسیلیکاهای رومی به وجود آمد. یکی از نخستین بناهای کلیساهای مسیحی در دوران بازشناسی کلیسای قدیمی سن پیترو در رم است که بنا به برخی روایات محل دفن پطرس حواری است. طرح کلیساهای باسیلیکایی، مستطیل شکل است و این طرح سالیان طولانی مورد توجه دنیای مسیحی قرار گرفت؛از آنجایی که وسعت زیادی برای انجام مراسم مذهبی داشت و از طرفی با عظمت بود،الگوی مناسبی برای ساخت بنای کلیسا بود که در اصل این طرح ها متعلق به دوران پیش از ظهور مسیح بود.متاسفانه هیچ یک از این
دوران پیش از ظهور مسیح بود.متاسفانه هیچ یک از این کلیسا ها به حالت اولیه خود باقی نماندندو فقط نقشه ی ساختمانی بزرگ ترین آن ها،یعنی کلیسای سن پیترو در رم با صحت کافی به دست آمده.بعد ها مسیحیان با ایده گرفتن از خانه‌های رومی، الگوی کلاسیک دیگری را نیز اقتباس کردند که ساختمان متراکم در قسمت مرکزی یا ساختمان گرد گنبددار یا چند ضلعی بود که نمونه ی آن را پیشتر از این در معماری معبد پانتئون(Pantheon)می توان دید. این نوع معماری بیشتر برای ساخت مقابر عظیم یا آرامگاه‌های خانوادگی، تعمیدگاه‌ها و عبادتگاه‌هایی که به
خانوادگی، تعمیدگاه‌ها و عبادتگاه‌هایی که به کلیسا متصل می‌شوند به کار می‌رفت. بهترین نمونه این نوع بنا، آرامگاه کنستانتینا دختر کنستانتین است. بعدها معماران بیزانسی در شرق ابعاد عظیمی به این نقشه دادند. از نمونه‌های کلیساهایی با قسمت مرکزی می‌توان به کلیسای سانتا کنستانتسا در رم مربوط به اواخر سده چهارم میلادی اشاره کرد. در این دوره سطح دیوار ها را با مجموعه تصاویر مربوط به هم و متأثر از مجموعه نقاشی‌های یونانی-رومی تزئین می‌کردند که با توجه به مستندات موزائیک کاری جای نقاشی دیواری را گرفت. برای تزئین
موزائیک کاری جای نقاشی دیواری را گرفت. برای تزئین بناهای کلیسا و به منظور تبلیغ دین و آموزش تهذیب معتقدان، دیوارهای کلیسا باید با سبک و نمایی آراسته می‌شد که این پیام را به مؤثرترین شکل ممکن به مردم برساند. هنر موزاییک کاری که در دوران رومی بسیار متداول بود بدین منظور برگزیده شدند و به جزئی محسوس و بادوام از دیوار کلیساها تبدیل شدند. وقتی مسیحیت به عنوان دین رسمی از جانب کنستانتین پذیرفته شد در سراسر امپراتوری رومی گسترش یافت و ناگهان ساختن بناهای مناسب برگزاری مراسم مذهبی و آداب نماز مسیحیت ضرورت پیدا
برگزاری مراسم مذهبی و آداب نماز مسیحیت ضرورت پیدا کرد. کلیساهای اولیه از ترکیب یا تبدیل خانه‌های دهلیزی سرگشاده رومی، نمازخانه‌های دخمه‌ای و باسیلیکاهای رومی به وجود آمد. این موزاییک‌ها برای دیده شدن از فاصله‌ای قابل تجه طراحی شده‌اند. برای موزاییک‌ها از انواع سنگ‌های رنگی استفاده شده‌است. شاید مشهورترین موزاییک کاری در دوران بازشناسی در سده‌های اولیه را بتوان در کلیسای سن پیترو بدست آورد که در آن مسیح در هیئت آپولون (خدای خورشید رومی) دیده می‌شود که سوار بر گدونه آفتاب و توسط اسب‌های گردونه در آسمان‌ها
بر گدونه آفتاب و توسط اسب‌های گردونه در آسمان‌ها می‌تازد. شیوه تصاویر اجرا شده نوعی ناتورالیسم کهن رومی است که با هنر نمادپردازی نوین در هم آمیخته است. از دیگر هنرهای ایجاد شده در دوران بازشناسی، می‌توان به هنر کتابت و تذهیب کتاب مقدس اشاره کرد. این هنر که تحت حمایت کنستانتین شکوفا شد باعث به وجود آمدن کتابخانه در کلیساها گشت و اصولاً راهبان مسیحی هنرمندان این نسخ مذهبی محسوب می‌شدند. از آثار این دوران می‌توان به مینیاتوری از نسخه ویرژیل موزه واتیکان اشاره کرد.
مسجد خزینه یا مسجد قِزِلّی که به «مسجد حاجی میرزا یوسف آقا» نیز مشهور است، یکی از مساجد تاریخی تبریز است که در خیابان فردوسی قرار گرفته است. این مسجد با شمارهٔ ۱۶۶۷۱ در ۳ دی ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. این مسجد محل شروع تظاهرات ۲۹ بهمن تبریز بود. مشخصات. کف این مسجد از سطح خیابان یک متر بلندتر است. در ورودی و پنجره‌های آن همه مشرف بر خیابان فردوسی است. مسجد دوازده ستون سنگی و بیست گنبد آجری یکنواخت دارد. طول مسجد ۲۴ متر و عرض آن نزدیک بیست متر است. خواجه‌نشین‌های نسبتاً عریضی نیز در سه سوی
است. خواجه‌نشین‌های نسبتاً عریضی نیز در سه سوی شمالی و شرقی و غربی دارد. پیشینه. بانی مسجد «حاج میرزا یوسف طباطبائی» بوده و عمارت آن نیز در ربع آخر قرن سیزدهم هجری قمری صورت گرفته است. نادر میرزا دربارهٔ این مسجد می‌نویسد: این مسجد را به علت کشف و پیدایش تعداد قابل توجهی سکه‌های طلا و نقره در محوطه آن و زیر ستون‌ها و محراب، به نام مسجد «قیزیللی» یا «مسجد طلایی» و «مسجد خزینه» نامیدند.
بازارچه کره‌نی‌خانا آلتی یا بازار نقارخانه یا بازارچه قائم‌مقام، بازارچه‌ای قدیمی در تبریز است که در ابتدای خیابان ارتش شمالی و مقابل بانک ملی واقع شده است. این بازارچه امروزه مرکز فروش اقسام میوه و تره بار است. پیشینه. بازارچه «کره نی خانا آلتی» دنباله بازارچه رنگی (رهلی بازار) و بازارچه خیابان است که پس از احداث خیابان ارتش شمالی در سال ۱۳۰۸، این خیابان بازارچه را قطع کرد. انتهای این بازارچه به کاروانسرای حاج علی نقی و بازار شیشه‌گرخانه مربوط می‌شد و یکی از بازارهای معروف تبریز به نام «بازار قائم مقام»
از بازارهای معروف تبریز به نام «بازار قائم مقام» بود که در اثر گذشت زمان کم‌کم بازار قائم مقام رو به ویرانی نهاد و قسمتی از آن در احداث خیابان از بین رفت. از ملحقات این بازار، می‌توان به مسجد شازدا (شاهزاده) اشاره کرد که به نام شاهزاده عباس میرزا نایب السلطنه قاجار نامگذاری شده بود و اکنون به نام مسجد شهدا نامگذاری شده است. قسمت شمالی بازار قائم مقام عمارت قلعه بیگی قدیم و شهربانی جدید بود که عمارت تاریخی و قدیمی شهربانی را ویران کرده و به جای آن بلوار و فضای سبز مقابل بانک ملی را احداث کردند. نقل است که
سبز مقابل بانک ملی را احداث کردند. نقل است که در گذر پشت شهربانی (قلعه بیگی قدیم) و نزدیکی بازار قائم مقام، سید علی محمد باب را به دار آویختند. وجه تسمیه. در بام عمارت قلعه بیگی یا شهربانی توسط مأموران هنگام اذان صبح و اذان مغرب در دو نوبت چند عدد شیپور یا نقاره به صدا در می‌آمد تا مأموران شبگرد، دروازه‌های هشت‌گانه شهر را ببندند. در این هنگام کسی نه حق ورود به شهر را داشت و نه حق خروج. مسافرانی که به شهر می‌آمدند، اگر دیر وقت می‌رسیدند، در کاروانسراهای خارج دروازه‌ها بیتوته می‌کردند. چون این بازارچه در
دروازه‌ها بیتوته می‌کردند. چون این بازارچه در جوار و زیردست عمارت شهربانی قدیم قرار داشت، نامش از بازار قائم مقام به بازارچه «کره‌نی‌خانا آلتی» (زیر بام کره‌نی) تبدیل شد. بعدها در پشت عمارت شهربانی «بازارچه مهران» در مقابل عمارت دارایی ساخته شد که در اثر تعریض خیابان توپخانه یا خیابان شاهبختی سابق (خیابان شهدا و جمهوری اسلامی) و احداث میدان شهدا، آن بازارچه نیز تخریب شد.
خط پیکدیلی () یکی از خط‌های متروی لندن است. این خط که در سال ۱۹۰۶ راه‌اندازی شده است دارای ۵۳ ایستگاه و ۷۱ کیلومتر طول می‌باشد، ایستگاه متروی کوکفوسترز شمالی‌ترین، ایستگاه متروی همرسمیت جنوبی‌ترین و ایستگاه متروی اوکسبریج شرقی‌ترین ایستگاه این خط می‌باشد.
سانگ‌یانگ تیوولی (کره جنوبی) یک خودروی مینی اس‌یووی ۵ در، ساخت شرکت ژاننگ پی مدل جدید تحت مالکیت ماهیندرا است. این خودرو در بریتانیا با قیمت پایه ۱۲٬۹۵۰ پوند عرضه شده است. تیوولی با انتخاب موتور بنزینی یا دیزلی ۱٫۶ لیتری در بازار عرضه شد و در دو طرح چهار چرخ متحرک یا محور جلو در دسترس است. گیربکس اتوماتیک یا جعبه دستی ۶ سرعته این خودرو ساخت شرکت ژاپنی آیسین سیکو (متعلق به تویوتا) است. ایمنی. ۶ کیسه هوا در ده نقطه و کمربندهای ایمنی سه نقطه‌ای محافظ جان تمام سرنشینان در هنگام وقوع حادثه می‌باشند. این خودرو
سرنشینان در هنگام وقوع حادثه می‌باشند. این خودرو مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) به‌علاوه سیستم تقسیم نیروی الکترونیکی ترمز (EBD)، سیستم کنترل پایداری (ESP)، سیستم ضد واژگونی (ARP) و ASR - TCS - ESS - HSA. مجهز به ۵ کمربند با سیستم پیش کشنده و اتصال سه نقطه به همراه سیستم ISoFix است. KNCAP. در برنامه ارزیابی خودرو جدید کره‌ای (KNCAP)، سانگ‌یانگ تیوولی دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ و دارای ۵ ستاره ایمنی از KNCAP را در تاریخ ۲۰۱۵ دریافت کرد. همچنین برنده بهترین ارگونومی صندلی خودرو در کره جنوبی شده است و
ارگونومی صندلی خودرو در کره جنوبی شده است و با سه تریم رنگی کرم، مشکی و قرمز تولید می‌شود. یورو NCAP. رتبه‌بندی سانگ‌یانگ تیوولی برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در آن زمان، ترمز اضطراری خود مختار به عنوان یک گزینه به عنوان بخشی از بسته ایمنی فروخته شد و Euro NCAP دو رتبه را منتشر کرد: یکی با تجهیزات استاندارد و دیگری با بسته ایمنی. از ماه فوریه سال ۲۰۱۸، بسته ایمنی - AEB City, AEB Inter-urban و AEB Pedestrian - تجهیزات استانداردی ساخته شده است و امتیاز این تغییر را تغییر داده است. Euro NCAP test
این تغییر را تغییر داده است. Euro NCAP test results for a LHD, 5-door hatchback variant with standard equipment on a 2016 registration:
مایکل چیس بهنا (؛ زاده ۱۸ مه ۱۹۸۳) ستوان یکم سابق ارتش ایالات متحده است که در سال ۲۰۰۸ به قتل علی منصور محمد در جریان اشغال عراق محکوم شد. بهنا با گروهی از پرسنل نظامی ایالات متحده که به جنایات جنگی محکوم شده‌اند، مرتبط است. او به ۲۵ سال زندان محکوم شد که بعدتر محکومیتش به ۱۵ سال کاهش یافت و دوران محکومیت خود را در پادگان انضباطی ایالات متحده در فورت لون‌وورت گذراند. وی پس از گذراندن کمتر از پنج سال از دوران محکومیتش، در ۱۴ مارس ۲۰۱۴ از آزادی مشروط برخوردار شد. از زمان آزادی از زندان به شغل کشاورزی مشغول
شد. از زمان آزادی از زندان به شغل کشاورزی مشغول بوده است. بهنا در ۶ می ۲۰۱۹ از رئیس‌جمهور دونالد ترامپ عفو دریافت کرد.
لوآنگ پرابانگ (به لاتین: Luang Prabang) یکی از استان‌های لائوس است. این استان دارای ۳۳۶۰۰۰ نفر جمعیت و مرکز این استان لوآنگ پرابانگ می‌باشد. تاریخچه. لوآنگ پرابانگ پایتخت باستانی کشور لائوس است و یکی از قدیمی‌ترین شهرستانها در لائوس، حدود ۱۲۰۰ سال پیش تأسیس شده است. جغرافیا. استان لوآنگ پرابانگ مساحت ۱۶٬۸۷۵ کیلومتر مربع (۶٬۵۰۰ مایل مربع). را پوشش می‌دهد این استان از شمال به استان اودوم‌سای و استان پونگسالی، ازجنوب شرقی به استان سکونگ، از شرق به استان هوآپان و از غرب به استان ساینیابولی متصل می‌شود. جمعیت.
و از غرب به استان ساینیابولی متصل می‌شود. جمعیت. جمعیت این استان در یک سرشماری در مارس سال ۲۰۰۵، ۴۰۷٬۰۱۲ نفر تشخیص داده شده است که ترکیبی از ۶ قوم مختلف از جمله:الک، کتنگ، کتو، سوای، اویت و رینگ است. اقتصاد. اوکپوپتوک مرکز بافیافنده و نساجی در استان لوآنگ پرابانگ است. این طراحی و تولید منسوجات و صنایع دستی. آن را به عنوان یک شریک اتحادیه لائوس زنان و جوامع روستایی از صنعتگران تأسیس شد. اوکپوپتوک تقریباً برای ۲۰۰ نفر ایجاد شغل نموده است.
پاکسه (به لاتین: Pakse) یک منطقهٔ مسکونی در لائوس است که در استان چامپاساک واقع شده‌است. خصوصیات. پاکسه ۸۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساواناخت (به لاتین: Savannakhet) یک سکونتگاه مسکونی در لائوس است که در استان ساوان‌ناکت واقع شده‌است. خصوصیات. ساواناخت ۱۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
فونساوان (به لاتین: Phonsavan) یک شهرک در لائوس است که در Pek District واقع شده‌است. خصوصیات. فونساوان ۳۷٬۵۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاخک (به لاتین: Thakhek) یک شهر در لائوس است که در Thakhek District واقع شده‌است. خصوصیات. تاخک ۸۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پاکشن (به لاتین: Pakxan) یک شهر در لائوس است که در استان بولیکام‌سای واقع شده‌است. خصوصیات. پاکشن ۲۷٬۴۰۴ نفر جمعیت دارد و ۱۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اتاپیو (به لاتین: Attapeu) یک شهر در لائوس است که در Samakkhixay District واقع شده‌است. خصوصیات. اتاپیو ۱۹٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بان هوایشای (به لاتین: Ban Houayxay) یک شهر در لائوس است که در Houay Xay District واقع شده‌است. خصوصیات. بان هوایشای ۱۷٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لوانگ نامتا (به لاتین: Luang Namtha) یک منطقهٔ مسکونی در لائوس است که در استان لوآنگ نامتا واقع شده‌است. خصوصیات. لوانگ نامتا ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساینیابولی (به لاتین: Sainyabuli) یک شهر در لائوس است که در استان ساینیابولی واقع شده‌است. خصوصیات. ساینیابولی ۱۶٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان ساینیابولی (به لاتین: Sainyabuli Province) یک استان در لائوس است که در غرب این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان ساینیابولی ۱۶٬۳۸۹ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۲٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان فونگسالی (به لاتین: Phongsaly Province) یک لائوس در لائوس است که در شمال این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان فونگسالی ۱۶٬۹۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۹٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
استان بوکیو (به لاتین: Bokeo Province) یک استان در لائوس است که در غرب این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان بوکیو ۶٬۱۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۵٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد.
استان وینتیان (به لاتین: Vientiane Province) یک استان در لائوس است که در مرکز این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان وینتیان ۱۵٬۹۲۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۸٬۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
استان اودومشای (به لاتین: Oudomxay Province) یک استان در لائوس است که در شمال غرب این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان اودومشای ۱۵٬۳۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۵٬۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
استان خاموان (به لاتین: Khammouane Province) یک استان‌های لائوس در لائوس است که در لائوس واقع شده‌است. خصوصیات. استان خاموان ۱۶٬۳۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۷٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد.
استان شیانگخوانگ (به لاتین: Xiangkhouang Province) یک استان در لائوس است که در شرق این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان شیانگخوانگ ۱۶٬۳۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۴۰٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد.
استان هوافان (به لاتین: Houaphanh Province) یک استان در لائوس است که در شمال شرق این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. استان هوافان ۱۶٬۵۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۸۰٬۸۹۸ نفر جمعیت دارد.
منطقه وینتیان (به لاتین: Vientiane Prefecture) یک استان در لائوس است که در غرب این کشور واقع شده‌است. خصوصیات. منطقه وینتیان ۳٬۹۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۶۹۸٬۲۵۴ نفر جمعیت دارد.
شهر المفرق (به عربی: المفرق) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان مفرق واقع شده‌است. خصوصیات. شهر المفرق ۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۶٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد و ۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الطفیلة (به عربی: مدینة الطفیلة) یک شهر در اردن است که در استان طفیله واقع شده‌است. خصوصیات. الطفیلة ۱۸٫۵۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۸٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد و ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حوشون (به لاتین: Hüşün) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغ‌داش واقع شده‌است. خصوصیات. حوشون ۱٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد.
ناعور اردن (به عربی: ناعور) یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان عمان واقع شده‌است. خصوصیات. ناعور اردن ۸۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۷۷–۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زرنووا (به لاتین: Zərnava) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده‌است. خصوصیات. زرنووا ۸۷۲ نفر جمعیت دارد.