payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روستاهایی را که پایگاه احتمالی جدایی‌خواهان بود از بین می‌برد و حدود ۱۰۰ هزار نفر را آواره ساخت. زنگ خطر پاکسازی قومی مشابه نسل‌کشی جنگ بوسنی جامعه بین‌المللی را به حرکت درآورد و تهدید ناتو به بمباران صرب‌ها اسلوبودان میلوشویچ رهبر وقت صرب‌ها را مجبور کرد تا با ریچارد هالبروک نماینده آمریکا در مورد توقف عملیات‌های نظامی به توافق برسد. این آتش‌بس تا زمستان دوام آورد اما در واقع هم برای صرب‌ها و هم برای آلبانیایی‌های کوزوو فرصتی برای بازسازی قوا بود.
گولم () در افسانه‌های یهودی نوعی موجود شبه انسان است که با استفاده از جادو از اشیای بیجان ساخته می‌شود. مشهورترین داستان گولم مربوط به حاخام پراگ، یهودا لو بن بزالل است. داستانهای زیادی در مورد ایجاد گولم توسط حاخام پراگ و کنترل آن توسط وی وجود دارد. در کتاب مقدس. واژه گولم یکبار در کتاب مقدس در مزامیر ۱۳۹:۱۶ به صورت گلمی (عبری:גלמי) به معنی بدن فرم نیافته من وجود دارد. در زبان عبری مدرن، گولم معمولاً به معنی نادان بکار می‌رود. در این معنی گولم موجودی بدون مغز است. اولین داستانها. در تلمود ذکر شده است که
مغز است. اولین داستانها. در تلمود ذکر شده است که آدم نخستین بار به صورت گولم آفریده شد. مانند آدم گولم نیز از گل توسط افرادی که به خداوند نزدیک هستند آفریده می‌شود. بخش سنهدرین ۶۵ ب در مورد تولید گولم توسط یکی از ربیها صحبت می‌کند. آن‌طور که گرشام شوئلم گزارش می‌دهد: «گسترش افسانهٔ گولم مدیون فضای فکری یهودیان حسیدی در آلمان قرون وسطی است. فضایی که به واسطهٔ ناخرسندی از نفوذ فلسفهٔ یونانی در یهودیت و هم‌چنین بی‌میلی نسبت به خوانش‌های عقلانی از تلمود، شکل گرفت. هدف این جریان بازگشت به تلقی عرفانی و رمزی از
هدف این جریان بازگشت به تلقی عرفانی و رمزی از یهودیت بود و به این معنا خود را بخشی از سنت کابالا معرفی می‌کرد. در این انگاشته عرفانی شخص به واسطهٔ تمرین‌های هوشیاری و مستی و با استفاده از ویژگی رمزی حروف و اعداد به قدرت‌هایی جادویی برای تصرف در همهٔ امور دست‌ می‌یابد. آفریده شدن گولم نیز با همین دستورکارها و وصایا و به میانجی چیرگی عرفانی بر قدرت اعداد و حروف ممکن بود. این روایت در طی چند سده تحت تأثیر تغییراتی که فرهنگ های منطقه‌ای به آن وارد کردند، در قالب افسانه های گوناگون گسترش و یک پارچه شد.
در قالب افسانه های گوناگون گسترش و یک پارچه شد. مشهورترین افسانه‌ای که امروز به دست ما رسیده است و فرم نخستین آن با آمیزه‌ای از چند افسانهٔ دیگر در میانهٔ سده هجدهم، شکل گرفت، ربی لوو حاخام بانفوذ سده شانزدهم را پدید آورنده گولم معرفی می‌کند.» در یکی از روایت‌های نامی از داستان گولم، ربی لوو با کلمهٔ emeth (در عبری به معنای حقیقت) گولم را به زندگی می‌آورد و سپس با پاک کردن حرف نخست این کلمه و رسیدن به واژهٔ meth (در عبری به معنای مرده) زندگی را از او می‌گیرد. این روایت تکرار تقریباً بی‌کم‌ و کاست داستانی
این روایت تکرار تقریباً بی‌کم‌ و کاست داستانی است که بیشتر گزارندگان سفر یصیرا به شکل‌های گوناگون به آن اشاره کرده‌اند. برای نمونه در مقدمهٔ شرحی منسوب به سعدیای مجعول، بن سیرا و پدرش ارمیا با استفاده از کتاب یصیرا دست به آفریدن یک انسان زدند و در پایان کار کلمهٔ emeth را بر پیشانی مخلوق گذاشتند. مخلوق زنده شد. اما بلافاصله پس از زنده شدن، حرف اول کلمه را پاک کرد تا زندگی را از خود بگیرد و به این وسیله به آن‌ها یادآوری کرد که حقیقت تنها از آن خداست. این داستان تنها یک نمونهٔ بی همتا نیست. بیشتر شارحان سفر
تنها یک نمونهٔ بی همتا نیست. بیشتر شارحان سفر یصیرا کمابیش به چنین داستانی اشاره کرده‌اند. رابطه‌ای که این داستان‌ها با افسانهٔ گولم پیدا می‌کنند، فراتر از یک شباهت اتفاقی و بیشتر چیزی همچون یک تکرار آیینی برای حفظ یک هدف بزرگ‌تر، یعنی دستیابی به نقشهٔ رازآلود خلقت است. هدفی که جان‌مایهٔ عرفان یهود است و اهمیت آن، تابوی مداخله در آفرینش را نیز پشت سر می‌گذارد. به این معنا سایهٔ کفرآلودی که داستان سعدیای مجعول روی آفرینش انداخته است نه به خاطر تذکر خفیف مخلوق بلکه بنابر کارکردهای درونی همین هدف، از موضوعیت
بلکه بنابر کارکردهای درونی همین هدف، از موضوعیت خارج می‌شود. عرفان یهود برای برنامه‌ریزی این هدف دو پروژهٔ اصلی را که در دو کتاب زوهر و یصیرا صورت‌بندی شده‌ است، پیش‌روی خود گذاشته است. «کتاب زوهر حقیقت مطلق را بیان می‌کند و کتاب یصیرا ابزارها و روش‌ها را برای تصرف آن تدارک می‌بیند» به بیان دیگر، کتاب زوهر توپوگرافی حقیقت را به وسیلهٔ حروف برملا می‌کند و کتاب یصیرا نقشهٔ راه به میانجی حروف است. گولم پراگ. شناخته‌شده ترین داستان مربوط به گولم مرتبط با یهودا لو بن بزالل حاخام پراگ در سده ۱۶ است. او که با نام
بن بزالل حاخام پراگ در سده ۱۶ است. او که با نام مهارال شناخته می‌شود برای جلوگیری از حمله جنتیلها به محله یهودی یک گولم درست کرد. در این داستان مهارال از گل، موجودی به شکل گولم ساخت و با آیینهای خاص و حروف عبری آن را به زندگی آورد. این گولم، یوزف نام داشت. تنها محدودیت در مورد این گولم این بود که او نمی‌توانست در روزهای شنبه کار کند. از این رو مهارال در روز جمعه با پاک کردن نام خدا گولم را از کار می‌انداخت. بر اساس یک داستان یک جمعه مهارال فراموش کرد که گولم را از کار بیندازد و گولم به خشونت دست زد. سپس در
را از کار بیندازد و گولم به خشونت دست زد. سپس در برابر کنیسه او نام خدا را از دهان او خارج کرد و گولم به چندین قسمت تقسیم شد.
سرخوشی که با عنوان نئشگی نیز ممکن است مطرح شود، یک وضعیت ذهنی و عاطفی است که در آن شخص احساس خشنودی، شادی، هیجان و لذت دارد. سرخوشی ممکن است به‌صورت طبیعی و بر اثر وضعیت‌هایی چون ارگاسم جنسی، موفقیت‌ها، ورزش یا مراقبه و تجربیات معنوی ایجاد شود یا بر اثر مصرف داروها، الکل، بیماری‌هایی چون اختلال افسردگی-شیدایی، پرکاری تیروئید و آسیب سر.
محمد فتحعلی (زاده ۱۳۳۴) دیپلمات ایرانی و معاون اداری و مالی وزارت امور خارجه ایران است.
زمان بررسی تا زمان استفاده (به اختصار TOCTTOU یا TOCTOU، به صورت TOCK too تلفظ می‌شود) نام یک دسته از باگ‌های نرم‌افزاری است. در خیلی از برنامه‌ها ابتدا یک شرط "بررسی" می‌شود و سپس از نتیجهٔ آن شرط در جای دیگری "استفاده" می‌شود. این عمل اتمی و تجزیه‌ناپذیر نیست و بین زمان بررسی کردن یک شرط و زمان استفاده از نتایج آن، یک حفره زمانی وجود دارد. این حفره زمانی این امکان را ایجاد می‌کند که پس از بررسی کردن اولیه شرط، نتایج آن توسط یک رویداد خارجی تغییر کند، در نتیجه، وقتی که برنامه قصد استفاده از نتایج را دارد،
وقتی که برنامه قصد استفاده از نتایج را دارد، آن نتایج دیگر معتبر نخواهند بود، چرا که تغییر یافته‌اند. این باگ، نوعی شرایط رقابتی است. به عنوان یک مثال ساده، می‌توان یک برنامه وب را تصور کرد که به کاربران اجازه می‌دهد تا صفحات را ویرایش کنند، همچنین به مدیران هم اجازه می‌دهد تا آن صفحه را قفل کرده و مانع از ویرایش آن توسط دیگر کاربران شوند. کاربری درخواست ویرایش آن صفحه را می‌دهد، و فرمی برای او باز می‌شود که از طریق آن می‌تواند صفحه مورد نظر را ویرایش کند، قبل از اینکه کاربر صفحه را ارسال کند و تغییرات در
قبل از اینکه کاربر صفحه را ارسال کند و تغییرات در آن صفحه اعمال شوند، یک مدیر آن صفحه را قفل می‌کند، که مانع از ویرایش آن توسط کاربر می‌شود. با این حال، از آنجا که عمل ویرایش از قبل شروع شده است، وقتی که کاربر تغییراتش را در صفحه ذخیره می‌کند، تغییرات او مورد قبول واقع می‌شود.وقتی که کاربر شروع به ویرایش می‌کند، اختیارات او "بررسی" می‌شود و به کاربر اجازه ویرایش صفحه داده می‌شود. با این حال، اختیارات او بعداً مورد "استفاده" قرار می‌گیرند، وقتی که کاربر دیگر نباید اجازه ویرایش داشته باشد. این نوع از باگ‌ها،
نباید اجازه ویرایش داشته باشد. این نوع از باگ‌ها، عمدتاً در سیستم‌عامل یونیکس در حین کار کردن با فایل‌سیستم رایج هستند، اما در جای‌های دیگر هم می‌توانند اتفاق بیوفتند، مثلاً در حین کار با متغیرهای سراسری. در اوایل دهه ۱۹۹۰، برنامه mail در بی‌اس‌دی نسخه ۴٫۳ یک جور شرایط رقابتی در حین کار با فایل‌های موقت داشت که امکان سوء استفاده از آن هم وجود داشت. این برنامه از mktemp() استفاده می‌کرد (که هم‌اکنون منسوخ شده و mkstemp() جایگزین آن شده). نسخه‌های اولیه اوپن‌اس‌اس‌اچ هم در حین کار با سوکت‌های دامنه یونیکس یک
هم در حین کار با سوکت‌های دامنه یونیکس یک شرایط رقابتی داشتند. مثال. در یونیکس، اگر کد زیر در برنامه‌ای که setuid است استفاده شود، یک باگ TOCTTOU خواهد داشت: if (access("file", W_OK) != 0) { exit(1); fd = open("file", O_WRONLY); write(fd, buffer, sizeof(buffer)); در اینجا، از فراخوان access استفاده شده تا بررسی شود که آیا کاربر واقعی که برنامه را اجرا کرده قادر به نوشتن در فایل است یا نه. access شناسه واقعی را چک می‌کند، نه شناسه مؤثر را. از این شرایط رقابتی می‌توان به شکل زیر سوءاستفاده کرد: در مثال بالا،
می‌توان به شکل زیر سوءاستفاده کرد: در مثال بالا، یک مهاجم می‌تواند از حفره زمانی بین بررسی کردن مجوز فایل (access) تا باز کردن آن (open)، سوءاستفاده کند و برنامه را فریب بدهد تا به جای فایل مورد نظرش، طالاعاتش را در پایگاه داده کلمه عبور کاربران سیستم بنویسد. از باگ‌های TOCTTOU می‌توان به همراه ترفیع امتیازی استفاده کرد تا دسترسی مدیریتی به سیتسم بدست آورد. هرچند که روی دادن چنین توالی از اتفاقات نیازمند زمان‌بندی کردن دقیق است، یک مهاجم می‌تواند بودن سختی زیاد چنین کاری را انجام دهد. برنامه‌ها نمی‌توانند
زیاد چنین کاری را انجام دهد. برنامه‌ها نمی‌توانند این تصور را داشته باشند که بین زمان بررسی و زمان استفاده، هیچ تغییری رخ نخواهد داد. منابع. Wikipedia contributors. Time of check to time of use. Wikipedia, The Free Encyclopedia. November 24, 2014, 04:01 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Time_of_check_to_time_of_use&amp;oldid=635192535. Accessed February 19, 2015.
سوکت دامنه یونیکس یا سوکت IPC یک نوع درگاه مخابراتی داده است که از طریق آن می‌توان برای منتقل کردن داده‌ها بین دو فرایند که هر دو بر روی یک سیستم‌عامل میزبان اجرا می‌شوند، استفاده کرد. در حالی که سوکت‌های دامنه یونیکس از نظر کاربرد به لوله‌های نام‌دار شباهت دارند، آنها را می‌توان به صورت SOCK_STREAM یا SOCK_SEQPACKET و همینطور SOCK_DGRAM ایجاد کرد، در حالی که لوله‌های نام‌دار تنها یک جریان داده ساده هستند. فرایندهایی که از سوکت‌های دامنه یونیکس استفاده می‌کنند، نیازی نیست که جد یکسانی داشته باشند. رابط‌های
نیازی نیست که جد یکسانی داشته باشند. رابط‌های مرتبط با کار کردن با سوکت‌های دامنه یونیکس عمدتاً همان رابط‌های سوکت‌های برکلی هستند، اما از یک پروتکل زیرساختی در آنها استفاده نمی‌شود. سوکت‌های دامنه یونیکس نسبت به سوکت‌های عادی سربار کمتری دارند، آنها نیازی به بررسی کردن چک‌سام ندارند، سربار مدیریت پروتکل ندارند، سربار ناشی از مدیریت شماره ترتیب بسته‌ها، و فرستادن بسته ACK را هم ندارند. سوکت‌های دامنه یونیکس در استاندارد پازیکس گنجانده شده‌اند و از سیستم‌عامل‌های سازگار با این استاندارد انتظار می‌رود که از
سازگار با این استاندارد انتظار می‌رود که از آنها پشتیبانی کند. سوکت‌های دامنه یونیکس از فایل‌سیستم به عنوان فضای نام آدرس‌دهی خود استفاده می‌کنند. پروسه‌ها از طریق i-nodeها به این سوکت‌ها دسترسی دارند. به این ترتیب دو پروسه می‌توانند یک سوکت یکسان را باز کرده و به مبادله داده‌ها بپردازند. با این حال، این ارتباط تماماً در هسته سیستم‌عامل انجام می‌شود. از جمله کاربردهای رایج سوکت‌های دامنه یونیکس، علاوه بر ارسال کردن داده‌ها، ارسال کردن توصیف‌گرهای پرونده با استفاده از فراخوان‌های سیستمی sendmsg و recvmsg
استفاده از فراخوان‌های سیستمی sendmsg و recvmsg است. به این ترتیب، پروسه ارسال‌کننده با ارسال کردن یک توصیف‌گر به یک پروسه دریافت‌کننده، می‌تواند به او اجازه دسترسی به توصیف‌گری را بدهد که متعلق به خودش نیست و در حالت عادی به آن دسترسی ندارد. از این قابلیت می‌توان برای پیاده‌سازی کردن Capability-based security استفاده کرد. برای مثال، آنتی‌ویروس Clam می‌تواند با استفاده از این قابلیت به صورت یک دیمن با اختیارات محدود اجرا شود، اما همزمان قادر باشد هر فایلی که برای او از طریق سوکت‌های دامنه یونیکس ارسال
که برای او از طریق سوکت‌های دامنه یونیکس ارسال می‌شود را اسکن کند. در برخی از سیستم‌ها، pipeها با استفاده از سوکت‌های دامنه یونیکس پیاده‌سازی می‌شوند. فراخوان socketpair یک جفت سوکت دامنه یونیکس برمی‌گرداند که از هر دو هم می‌توان برای خواندن و هم نوشتن استفاده کرد. منابع. Wikipedia contributors. Unix domain socket. Wikipedia, The Free Encyclopedia. January 31, 2015, 02:26 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Unix_domain_socket&amp;oldid=644931346. Accessed February 19, 2015.
نوشتارهای ربانی یهودی در مورد اشعیا مطالب زیادی بیان می‌کنند. این نوشتارهای اطلاعات بیشتری نسبت به آنچه در کتاب مقدس بیان شده است اضافه می‌کنند. تبار. بر اساس نوشتارهای حاخامها، اشعیا از نسل یهودا و تامار بود. پدر او پیامبر بود و برادر پادشاه امزیاه بود. انتخاب به پیامبری. وقتی اشعیا در حال راه رفتن بود صدای خدا را شنید که "چه کسی را به پیامبری انتخاب کنم؟"، اشعیا گفت "مرا انتخاب کن، مرا بفرست". خدا به او گفت "فرزندان من حساس و مشکلدار هستند. اگر آماده هستی که به تو بی احترامی شود، حتی توسط آنان کتک بخوری،
که به تو بی احترامی شود، حتی توسط آنان کتک بخوری، می‌توانی پیام من را قبول کنی، اگر نه بهتر است اینکار را کنار بگذاری". اشعیا این مسئولیت را قبول می‌کند. اشعیا می‌گوید "من در بین مردمانی با لبهای کثیف حرکت می‌کنم". مرگ اشعیا. تلمود روایت می‌کند که اشعیا توسط شاه مناسه کشته می‌شود. شاه مناسه به او می‌گوید که موسی می‌گوید که هیچکس نمی‌تواند خدا را ببیند و زنده بماند؛ ولیکن تو می‌گویی که خدا را بر عرش او دیده‌ای. اشعیا می‌گوید من میدانم که تو توضیح من را نخواهی پذیرفت. او سپس نام خدا را بر زبان میاورد و درخت
پذیرفت. او سپس نام خدا را بر زبان میاورد و درخت سروی باز می‌شود و اشعیا در آن ناپدید می‌شود. شاه مناسه دستور می‌دهد که درخت سرو بریده شود و وقتی اره به دهان اشعیا می‌رسد، اشعیا می‌میرد. در واقع مناسه او را به خاطر اینکه گفته بود "من در بین مردمی با لبهای کثیف حرکت می‌کنم" مجازات می‌کند.
دوش و پشگل قسمت هشتم از فصل هشتم مجموعهٔ تلویزیونی انیمیشن "ساوت پارک"، و ۱۱۹مین قسمت آن در مجموع است. اول بار در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۴ درست پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) از شبکه کمدی سنترال در ایالات متحده آمریکا پخش شد. در این قسمت، نیروهای بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات مدرسه ابتدایی ساوت پارک را مجبور می‌کنند نشان مدرسه را عوض کنند. انتخاباتی برای تعیین نشان جدید برگزار می‌شود. در این حین، استن به دلیل خودداری از رأی دادن از ساوت پارک اخراج می‌شود. این قسمت توسط تری
دادن از ساوت پارک اخراج می‌شود. این قسمت توسط تری پارکر خلق شد و جز در فرستنده‌های اختصاصی دارای ردهٔ TV-MA بود. طرح داستانی. در جریان گردهمایی پیش از مسابقهٔ ورزشی در مدرسه ابتدایی ساوت پارک، اکو تروریست‌های بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات به استفاده از گاو به عنوان شانس‌بیار مدرسه اعتراض می‌کنند. مدرسه تصمیم به انتخاب شانس بیار جدیدی می‌کند و به دانش آموزان گفته می‌شود به شانس بیار جدیدی رأی دهند. بچه‌ها که از گزینه‌های بی مزهٔ موجود دلسرد شده بودند، تصمیم گرفتند یک کاندید جوک وار معرفی
شده بودند، تصمیم گرفتند یک کاندید جوک وار معرفی کنند ولی در خصوص این که کاندید « بزرگ» باشد یا «ساندویچ مدفوع» اختلاف نظر دارند. کایل برولوفسکی دوستانش را تشویق می‌کنند که دوش بزرگ را کاندید کنند و اریک کارتمن به جمع‌آوری حمایت از ساندویچ مدفوع می‌پردازد. استن مارش دلیلی برای رأی دادن به گزینه‌ای دوش و مدفوع نمی‌بیند چرا که آن‌ها عیناً یکی هستند، و برخلاف میل بقیه اعلام می‌کند که اصلاً رأی نخواهد داد. استن که با این کار هر دو سو را به یک اندازه می‌ترساند، نمی‌داند چرا کسی باید به این کار بیهوده تن در دهد.
چرا کسی باید به این کار بیهوده تن در دهد. او در این خصوص با والدینش هنگام شام صحبت می‌کند، ولی آنها اصلاً تحت تأثیر بی میلی او قرار نمی‌گیرند و حتی وقتی استن توضیح می‌دهد رقابت کنندگان که‌اند، بر سر این که چه کسی باید برنده شود به نزاع می‌پردازند. این باعث می‌شود کایل به سراغ شان کامز برود، که او هم استن را با کمپین بمیر یا رأی بده می‌ترساند. در این حین، کمپین ادامه می‌یابد و حامیان ساندویچ مدفوع با استفاده از رشوه‌خواری و وحشت پراکنی برای کسب محبوبیت به مبارزه انتخاباتی علیه دوش بزرگ می‌پردازد. سیاست. به
انتخاباتی علیه دوش بزرگ می‌پردازد. سیاست. به گفته نیک گلسپی از مجله ریزن، این قسمت، به خوبی جمع‌بندی کننده رویکرد لیبرترین به سیاست است.
برای دخالت یهودیان در بلشویسم و انقلاب روسیه، به تاریخ یهودیان در روسیه مراجعه کنید. بلشویسم یهود، یک شعار ضدکمونیستی و یهود ستیزانه است که ادعا می‌کند یهودیان مبتکران انقلاب بلشویک در سال ۱۹۱۷ بودند، و آن‌ها قدرت اصلی را در میان بلشویک‌هایی که انقلاب را رهبری کردند، داشتند. به‌طور مشابه، تئوری بلشویسم یهود ادعا می‌کند که یهودیان بر جنبش‌های کمونیستی در جهان تسلط داشته‌اند و با تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی (ZOG) مرتبط است که ادعا می‌کند یهودیان سیاست جهانی را کنترل می‌کنند. در سال ۱۹۱۷، پس از انقلاب
جهانی را کنترل می‌کنند. در سال ۱۹۱۷، پس از انقلاب روسیه، شعارهای یهودی‌ستیزانه عنوان جزوه بلشویسم یهودی بود که در تبلیغات نژادپرستانه نیروهای جنبش سفید ضد کمونیست در طول جنگ داخلی روسیه (۱۹۱۸–۱۹۲۲) به چشم می‌خورد. در طول دهه ۱۹۳۰، حزب نازی در آلمان و فدراسیون آلمانی آمریکایی در ایالات متحده نظریه‌ی یهودستیزی را برای پیروان، هواداران و جانبداران خود تبلیغ کردند. در لهستان، زیدوکومونا اصطلاحی برای عقیده یهودی‌ستیزانه‌ای مبنی بر این بود که یهودیان نفوذ نامتناسب بالایی در اداره جمهوری خلق لهستان دارا هستند. در
بالایی در اداره جمهوری خلق لهستان دارا هستند. در سیاست‌های راست تندرو، شعارهای یهودستیزانه «بلشویسم یهودی»، «کمونیسم یهودی» و تئوری توطئه دولت اشغالگر صهیونیستی ZOG کلمات کلیدی هستند که به دروغ ادعا می‌کنند که کمونیسم یک توطئه یهودی است. پیش زمینه. تلاقی یهودیان و انقلاب در فضای نابودی روسیه در طول جبهه شرقی (جنگ جهانی اول) پدیدار شد. هنگامی که انقلاب‌های فوریه ۱۹۱۷ و اکتبر تلاش‌های جنگی روسیه را فلج کردند، تئوری‌های توطئه دور از برلین و سن پترزبورگ توسعه یافتند. به عنوان مثال، بسیاری از بریتانیایی‌ها
یافتند. به عنوان مثال، بسیاری از بریتانیایی‌ها انقلاب روسیه را به «رابطه ظاهری بلشویک‌ها، آلمانی‌ها و یهودیان» نسبت دادند. تا دسامبر ۱۹۱۷، پنج نفر از بیست و یک عضو کمیته مرکزی کمونیست یهودی بودند: کمیسر امور خارجه، رئیس شورای عالی (شوروی)، معاون رئیس شورای کمیسرهای خلق، رئیس شورای سن پترزبورگ، و معاون رئیس پلیس مخفی چکا. گسترش جهانی این مفهوم در دهه ۱۹۲۰ با انتشار پروتکل بزرگان صهیون مرتبط است، سندی جعلی که مدعی توصیف یک توطئه مخفی یهودی با هدف تسلط بر جهان است. این تعبیر موضوع یهودی بودن برخی از
بر جهان است. این تعبیر موضوع یهودی بودن برخی از بلشویک‌های پیشرو (مانند لئون تروتسکی را در طول انقلاب اکتبر و پس از آن را مطرح می‌کرد. دنیل پایپز گفت که "در وهله اول از طریق پروتکل بزرگان صهیون، جنبش سفید این اتهامات را به مخاطبان بین‌المللی گسترش دادند. جیمز ویب (تاریخدان) نوشت که «پس از سال ۱۹۱۷ به ندرت می‌توان منبعی یهودی‌ستیزانه پیدا کرد که مسئول تحلیل آن منبع مهاجر سفید از انقلاب نباشد». یهودیان در کشور امپراتوری روسیه وضعیت خوبی نداشتند. در بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بارها و به دفعات به محله‌های
سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ بارها و به دفعات به محله‌های یهودی‌نشین حمله شد و بسیاری از یهودیان کشته شدند. در نتیجه یهودیان از حکومت تزار روسیه راضی نبودند و مایل به نابودی حکومت تزار به هر شکل ممکن بودند. به همین علت، تمامی جنبش‌هایی که بر ضد تزار در روسیه فعالیت می‌کردند، از سوی یهودیان مورد استقبال قرار می‌گرفت. دخالت یهودیان در کمونیسم روسیه. مقالات اصلی: تاریخ یهودیان در روسیه و تاریخ یهودیان در شوروی یهودستیزی در امپراتوری روسیه هم از نظر فرهنگی و هم از نظر نهادی وجود داشت. یهودیان محدود به زندگی در قلمروی
نهادی وجود داشت. یهودیان محدود به زندگی در قلمروی اسکان و متحمل قتل‌عام می‌شدند. در نتیجه، بسیاری از یهودیان از تغییرات تدریجی یا انقلابی در امپراتوری روسیه حمایت می‌کردند. این جنبش‌ها در میان چپ‌های افراطی، آنارشیسم یهودی، بوندیست‌ها، بلشویک‌ها، منشویک‌ها، و چپ‌های میانه‌رو ترودویک‌ها و حزب دموکراتیک مشروطه بودند. در سال ۱۹۱۷ میلادی، حزب بلشویک دارای ۲۳۰۰۰ عضو بود که ۳۶۴ نفر از آن‌ها یهودی بودند. در بین سران حزب بلشویک، گریگوری زینوویف، مویسی اوریتسکی، لو کامنف (نیمه یهودی)، یاکوف سوردلوف، گرگوری
لو کامنف (نیمه یهودی)، یاکوف سوردلوف، گرگوری سوکولنیکوف و لئون تروتسکی یهودی بودند. با این حال یهودیان در اقلیت رهبری حزب بودند. بر اساس سرشماری حزب بلشویک در سال ۱۹۲۲ حدود ۱۹۵۶۴ یهودی بلشویک وجود داشتند که در آن زمان تنها حدود ۵٫۲٪ بلشویک‌ها را تشکیل می‌دادند و همچنین کمیته‌ی مرکزی اجرایی اتحاد جماهیر شوروی در اوایل دهه ۱۹۲۰ که متشکل ۴۱۷ نفر بود، تنها ۶٪ از کمیساریا خلق یهودی‌الاصل بودند. بین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۴۰، در خلال پاکسازی بزرگ و پس از نزدیکی با آلمان نازی پس از پیمان مولوتوف-ریبنتروپ، استالین تا حد
نازی پس از پیمان مولوتوف-ریبنتروپ، استالین تا حد زیادی یهودیان را از حزب ارشد، مشاغل دولتی، دیپلماتیک و مواضع نظامی و امنیتی حذف کرد. برخی از محققان در مورد حضور یهودیان در حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی به شدت اغراق کرده‌اند. به عنوان مثال، آلفرد جنسن گفت که در دهه ۱۹۲۰ «۷۵٪ از بلشویک‌های پیشرو یهودی‌الاصل بودند.» که البته این دیدگاه کاملاً رد شده‌است و به گفته داوید آرونوویچ روزنامه‌نگار اسرائیلی، «یک بررسی دقیق از عضویت در کمیته‌های مرکزی نشان می‌دهد که این رقم یک اغراق پوچ است». در آلمان نازی. والتر
این رقم یک اغراق پوچ است». در آلمان نازی. والتر لاکویر تئوری توطئه یهودی-بلشویکی را به ایدئولوگ نازی آلفرد روزنبرگ می‌رساند، که برای او بلشویسم «شورش نژادهای یهودی، اسلاو و زردپوست، علیه نژاد آریایی آلمانی در روسیه بود». به گفته روزنبرگ، آلمانی‌ها مسئول دستاوردهای تاریخی روسیه بودند و توسط بلشویک‌ها که منافع مردم روسیه را نمایندگی نمی‌کردند، بلکه منافع جمعیت یهودی و زردپوست آن را نمایندگی می‌کردند، کنار گذاشته شدند. مایکل کلوگ، در تز دکترای خود، استدلال می‌کند که ایدئولوژی نژادپرستانه نازی‌ها تا حد قابل
که ایدئولوژی نژادپرستانه نازی‌ها تا حد قابل توجهی تحت تأثیر مهاجران سفید روسی در آلمان بود، که بسیاری از آن‌ها، در حالی که تابع سابق امپراتوری روسیه بودند، از تبار غیر روسی بودند: آلمانی‌های روسیه، ساکنان سرزمین‌های بالتیک از جمله آلمانی‌های بالتیک، و اوکراینی‌ها. نقش ویژه آن‌ها (بازسازی: سازمان اقتصادی- سیاسی شرق) بود. به عنوان مثال، رهبر آن‌ها در ارائه پروتکل بزرگان صهیون به زبان آلمانی نقش اساسی داشت. او استدلال می‌کرد که هیتلر نخست فیلسمی‌گرا بود و پس از سال ۱۹۱۹ تحت تأثیر اعتقادات مهاجران سفید در مورد
سال ۱۹۱۹ تحت تأثیر اعتقادات مهاجران سفید در مورد توطئه یهودیان، وحدتی نادیده از سرمایه‌داران مالی تا بلشویک‌ها برای تسخیر جهان، به شدت یهودی‌ستیز شد؛ بنابراین، نتیجه‌گیری او این است که مهاجران سفید سرچشمه مفهوم نازی از بلشویسم یهودی بوده‌اند. آن ماریا سامارتینو استدلال می‌کند که این دیدگاه قابل انتقاد است. در حالی که شکی وجود ندارد که مهاجران سفید در تقویت ایده‌ی «بلشویسم یهودی» در میان نازی‌ها مؤثر بودند، این مفهوم در بسیاری از اسناد اولیه آلمان پس از جنگ جهانی اول نیز یافت می‌شود. در طول دهه ۱۹۲۰، هیتلر
جهانی اول نیز یافت می‌شود. در طول دهه ۱۹۲۰، هیتلر اعلام کرد که مأموریت جنبش نازی نابودی «بلشویسم یهودی» است. هیتلر اظهار داشت که «سه رذیلهٔ بلشویسم یهودی، دموکراسی، صلح‌طلبی و انترناسیونالیسم است. و یهودیان پشت بلشویسم، کمونیسم و مارکسیسم هستند.» در آلمان نازی، این مفهوم بلشویسم یهودی منعکس‌کنندهٔ این تصور رایج بود که کمونیسم جنبشی با الهام از یهودیان و رهبری یهودیان بود که از همان ابتدا به دنبال تسلط بر جهان بودند. این اصطلاح به صورت چاپی در جزوه ۱۹۲۴ روزنامه‌نگار آلمانی دیتریش اکارت (بلشویسم از موسی تا
آلمانی دیتریش اکارت (بلشویسم از موسی تا لنین) رایج شد که هر دوی موسی و لنین را کمونیست و همچنین یهودی نشان می‌داد. پس از آن نسخه در سال ۱۹۲۳ آلفرد روزنبرگ از پروتکل بزرگان صهیون و سپس کتاب نبرد من آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۵، منتشر شد که بلشویسم را به عنوان تلاش قرن بیستم یهودیان برای به دست گرفتن سلطه جهانی در دست خود نشان می‌داد. به گفته هنری رولین، جاسوس و نویسنده فرانسوی، «هیتلریسم» بر اساس «ضدانقلاب ضد شوروی» است که «افسانه یک توطئه مرموز یهودی-فراماسونی-بلشویکی» را ترویج می‌کند، که مستلزم آن است که جنگ
را ترویج می‌کند، که مستلزم آن است که جنگ جهانی اول توسط یک توطئه وسیع یهودی-فراماسونری برای سرنگونی امپراتوری‌های روسیه، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان و اجرای بلشویسم با دامن زدن به ایده‌های لیبرال تحریک شده بود. یک منبع اصلی برای پروپاگاندا دربارهٔ بلشویسم یهودی در دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، خبرگزاری بین‌المللی ولت-دینست طرفدار نازی و یهودی‌ستیز بود که در سال ۱۹۳۳ توسط اولریش فلایشهاور تأسیس شد. در ارتش آلمان، گرایش به دیدن کمونیسم شوروی به عنوان یک توطئه یهودی از زمان جنگ جهانی اول افزایش
عنوان یک توطئه یهودی از زمان جنگ جهانی اول افزایش یافته بود، چیزی که در زمان نازی‌ها رسمیت یافت. جزوه‌ای در سال ۱۹۳۲ توسط اوالد بانس از انجمن ملی علوم نظامی آلمان که توسط دولت تأمین می‌شود، رهبری شوروی را عمدتاً یهودی توصیف می‌کند که بر جمعیت بی‌تفاوت و بی‌فکر روسیه تسلط دارد. پروپاگاندای تولید شده در سال ۱۹۳۵ توسط آزمایشگاه جنگ آلمان وابسته به وزارت جنگ آلمان، مقامات شوروی را «یهودیان کثیف» توصیف می‌کرد و از سربازان ارتش سرخ می‌خواست قیام کنند و «کمیسارهای یهودی» خود را بکشند. این مطالب در آن زمان مورد
یهودی» خود را بکشند. این مطالب در آن زمان مورد استفاده قرار نگرفت، اما به عنوان مبنایی برای تبلیغات در دهه ۱۹۴۰ بود. اعضای اس‌اس تشویق می‌شدند تا علیه «انسان‌های بلشویک یهودی» مبارزه کنند. در جزوه اس‌اس به عنوان یک سازمان مبارز ضد بلشویست که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد، رایشسفورر-اس‌اس هاینریش هیملر نوشت: «ما مواظب خواهیم بود که دیگر هرگز در آلمان، قلب اروپا، انقلاب یهودی ـ بلشویکی مادون‌انسانی نتواند از درون یا از طریق فرستادگانی از بیرون برافروخته شود.» هیتلر در سخنرانی خود در پارلمان آلمان در توجیه عملیات
در سخنرانی خود در پارلمان آلمان در توجیه عملیات بارباروسا در سال ۱۹۴۱ گفت: برای بیش از دو دهه رژیم بلشویک یهودی در مسکو تلاش کرده بود نه تنها آلمان، بلکه تمام اروپا را به آتش بکشد… حاکمان بلشویک یهودی در مسکو به‌طور سرسختانه متعهد شده‌اند که سلطه خود را بر ما و سایر ملل اروپایی تحمیل کنند. نه تنها از نظر روحی، بلکه از نظر قدرت نظامی نیز… اکنون زمان مقابله با توطئه جنگ افروزان یهودی آنگلوساکسون و حاکمان یهودی مرکز بلشویک در مسکو فرا رسیده‌است! فیلد مارشال ویلهلم کایتل در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ دستوری صادر کرد که
کایتل در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱ دستوری صادر کرد که در آن اعلام کرد: «مبارزه با بلشویسم مستلزم اقدامی بی‌رحمانه، پرانرژی و سختگیرانه بیش از هر چیز علیه یهودیان، حاملان اصلی بلشویسم است». مورخ ریچارد جی. ایوانز نوشته‌است که افسران ورماخت روس‌ها را دون‌انسان می‌دانستند و از زمان حمله به لهستان در سال ۱۹۳۹ به سربازان خود می‌گفتند که جنگ توسط «موجودات موذی یهودی» ایجاد شده‌است، به سربازان توضیح دادند که جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگی بود برای از بین بردن آنچه که به‌طور مختلف به عنوان «دون‌انسان بلشویک یهودی»، «انبوه