payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. نمای شیشه ۵۵۰ متر مربع بوده و از گاز آرگون بین شیشه‌ها استفاده شده است. استفاده از آلومینیوم موجب کاهش وزن و سبکی سازه نسبت به دیگر مصالح فلزی می‌شود. پوشش داخلی واحدها کاغذ دیواری، پوشش کف‌های عمومی سنگ گرانیت و راه‌پله‌ها از جنس سنگ تراورتن است. یک باند هلی‌کوپتر به مساحت ۱۳۰ متر مربع در بالای برج قرار دارد. این برج ۷ طبقه پارکینگ با ظرفیت ۲۴۹ خودرو دارد و دارای آسانسوری ویژه حمل اتومبیل از طبقه همکف تا پارکینگ طبقهٔ سوم است. تعداد ۵ آسانسور مسافری با ظرفیت هزار کیلوگرم (۱۳ نفره) در داخل برج نصب و
با ظرفیت هزار کیلوگرم (۱۳ نفره) در داخل برج نصب و دو راه پله اضطراری در برج ساخته شده است. سیستم اینترنت برج از طریق رادیوهای مرکزی تامین شده و از بستر شبکه داخلی برای واحدها قابل بهره‌برداری می‌باشد. سیستم گرمایش و سرمایش و آب گرم مورد نیاز از طریق ۲ چیلر جذبی و ۲ دیگ بخار تأمین می‌شود همچنین تأمین برق واحدها به صورت جداگانه و از محل اتاق برق در طبقه اول میسر شده است. هر واحد دارای ۱۰ خط تلفن است. همه‌ی واحدها و آسانسورها هنگام قطع برق به ژنراتور مرکزی برج متصل هستند. یکی از معماران این پروژه، مهندس امید
متصل هستند. یکی از معماران این پروژه، مهندس امید غلامپور است.
تور دوچرخه‌سواری پاریس–نیس () یک تور دوچرخه‌سواری جاده در فرانسه است. این تور که از سال ۱۹۳۳ هر سال برگزار می‌شود از شهر پاریس آغاز و پس از هشت روز رقابت در شهر نیس به پایان می‌رسد.
تیلی ویل (Tally Weijl) یک برند لباس است که مرکز آن در شهر بازل سوئیس قرار دارد. این شرکت، بیش از ۷۸۰ فروشگاه در ۳۷ کشور دنیا و با ۳۴۰۰ کارمند دارد (آمار فوریه ۲۰۱۵). تیلی ویل در سال ۱۹۸۴ توسط تیلی الفاسی ویل (Tally Elfassi-Weijl) و بیت گرورینگ (Beat Grüring) تأسیس شد. اطلاعات فروشگاه‌ها. آمار تعداد فروشگاه‌های تیلی ویل تا ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵:
تور دوچرخه‌سواری میلان–سانرمو () یک تور دوچرخه‌سواری جاده در ایتالیا است. این تور که از سال ۱۹۰۷ هر سال برگزار می‌شود از شهر میلان آغاز و در شهر سانرمو به پایان می‌رسد. ادی مرکس موفق‌ترین دوچرخه سوار با هفت پیروزی از کشور بلژیک است.
تور دوچرخه‌سواری داون آندر () یک تور دوچرخه‌سواری جاده در استرالیا است. این تور که از سال ۱۹۹۹ هر سال برگزار می‌شود در اطراف شهر آدلاید در ایالت استرالیای جنوبی می‌رسد.
جاکلین رُز دریسکول توبونی (زاده ۱۹۹۲) یک بازیگر آمریکایی با اصالت ایتالیایی است. به خاطر بازی در نقش مهمان اصلی به عنوان تریسا روبل (ترابل) در سریال گریم از شبکه ان‌بی‌سی به اوج شهرت رسید. اوایل زندگی و تحصیل. جاکلین کوچک‌ترین در میان پنج فرزند خانواده است. او از کالج مقدماتی سنت ایگناتیوس در سان فرانسیسکو در سال ۲۰۱۰ و از دانشگاه میشیگان در سال ۲۰۱۴ فارغ‌التحصیل شد. علاوه بر این، او در هر برنامه تئاتر، از جمله جشنواره تئاتر ویلیامزتاون به عنوان یک شاگرد تحصیل کرده‌است. پدر او دارای اصالت ایتالیایی و مادرش
کرده‌است. پدر او دارای اصالت ایتالیایی و مادرش ایرلندی‌تبار می‌باشد. حرفه. جاکلین توبونی به خاطر بازی در نقش مهمان اصلی به عنوان تریسا روبل (ترابل) در سریال گریم از شبکه ان‌بی‌سی به اوج شهرت رسید. در سال ۲۰۱۵، او در یک قسمت از جنایات بزرگ ظاهر شد. در سال ۲۰۱۶، او در چهار قسمت از مجموعه آسان از نتفلیکس ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷، او مهمان قسمت یازدهم از فصل شانزدهم مجموعهٔ Hell's Kitchen بود.
سرور مجازی لینوکس (؛ مخفف LVS) یک نرم‌افزار توزیع کار است که سیستم‌های مبتنی بر هسته لینوکس را پشتیبانی می‌کند. این برنامه یه نرم‌افزار آزاد است که در مه ۱۹۹۸ آغاز گردید. مجوز آن پروانه عمومی همگانی گنو نسخه دو است. این سامانه به گستردگی توسط سیستم‌های توزیع‌شده مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش پیاده سازی :. سرور مجازی لینوکس بر روی دو کامپیوتر با پیکربندی یکسان اجرا می شود: کامپیوتر اول که روتر LVS فعال است وکامپیوتر دوم که روتر LVS پشتیبان است. روتر فعال سرور مجازی لینوکس دو نقش را بر عهده دارد: 1.متعادل
مجازی لینوکس دو نقش را بر عهده دارد: 1.متعادل کردن بار برای سرورهای حقیقی. 2. بررسی یکپارچگی سرویس ها در هر سرور حقیقی. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Linux_Virtual_Server
جنگ چریکی کتابی نوشتهٔ مارکسیست انقلابی، ارنستو چه‌گوارا است که دقیقاً پس از انقلاب کوبا نوشته و در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. دیری نپایید که این کتاب به راهنمایی برای هزاران مبارز چریک در کشورهای مختلف جهان بدل گشت. این کتاب به تجربه شخصی گوارا به عنوان یک چریک در طول انقلاب کوبا می‌پردازد، و به کلیه مبارزانی که جنگ چریکی را در کشورهای خود انجام می‌دهند، تعمیم می‌یابد. این کتاب دلایل، پیش نیازها و درس‌های جنگ چریکی را مشخص می‌کند. دلیل اصلی انجام جنگ چریکی در یک کشور به این دلیل است که همه روش‌های مسالمت آمیز و
کشور به این دلیل است که همه روش‌های مسالمت آمیز و قانونی برای استفاده از بین رفته‌است. مهم‌ترین پیش شرط انجام جنگ چریکی در یک کشور، حمایت مردمی ساکنین آن سرزمین از ارتش چریکی است. چه گوارا اظهار داشت که موفقیت انقلاب کوبا سه درس را فراهم کرده‌است: نیروهای مردمی می‌توانند بر ضد یک ارتش عادی جنگ کنند، چریک‌ها می‌توانند شرایط مطلوب خود را ایجاد کنند (نیازی نیست برای رسیدن به شرایط ایده‌آل منتظر بمانند) و در آمریکای لاتین توسعه نیافته، محل اصلی عملیات ارتش چریکی حومه شهرها است. تقدیم به کامیلو. چه‌گوارا کتاب
حومه شهرها است. تقدیم به کامیلو. چه‌گوارا کتاب جنگ چریکی را به کامیلو سینفوئگوس تقدیم کرده‌است. کسی که آن را خوانده و تصحیح کرده بود. سینفوئگوس به عنوان یک دوست خوب و نمونه انقلابی توصیف می‌شود.
گِرَنما یا گرانما قایقی بود که برای انتقال ۸۲ مبارز انقلابی کوبا در نوامبر ۱۹۵۶ با هدف سرنگونی رژیم فولخنثیو باتیستا از مکزیک به کوبا راهی شد. این قایق ۱۸ متر طول داشت و با موتور دیزل و کابین رزم‌ناو برای استفاده ۱۲ نفر در سال ۱۹۴۳ ساخته شده بود. گِرنما در زبان انگلیسی لفظی صمیمانه برای خطاب کردن مادربزرگ است.
«یک رودخانه برایم گریه کن» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا جاستین تیمبرلیک است که در منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم توجیه (آلبوم) قرار داشت. این ترانه بر اساس رابطه تمیبرلیک با بریتنی اسپیرز نوشته شده‌است. این تک‌آهنگ در چارت‌های استرالیا، والونیا، فرانسه، بریتانیا، فلاندرز، ایرلند، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
تور دوچرخه‌سواری تیرنو–آدریاتیکو () یک تور دوچرخه‌سواری جاده در ایتالیا است. این تور که از سال ۱۹۶۶ هر سال برگزار می‌شود مابین سواحل تیرنی و آدریاتیک برگزار می‌شود.
شِریت یا شِیر ایت یک برنامه ی کاربردی رایگان است که امکان انتقال اطلاعات از یک وسیله ی مجهز به وای فای را به یک دستگاه دیگر مجهز به وای فای فراهم می‌کند. کاربران این برنامه می‌توانند از آن جهت انتقال فایل‌ها از جمله عکس، ویدئو، موسیقی، تماس‌ها، برنامه‌های کاربردی و هر نوع فایل دیگری استفاده کنند. این برنامه به صورت رایگان توسط شرکت لنوو ارائه شده و به دستگاه‌های مجهز به ویندوز، ویندوز فون، اندروید و آی او اس اجازه می‌دهد تا فایل‌ها را به طور مستقیم به کمک شبکه‌های بی‌سیم هات اسپات با هم مبادله کنند. این
شبکه‌های بی‌سیم هات اسپات با هم مبادله کنند. این برنامه برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ با نام anyshare در چین توسط شرکت لنوو ارائه شد و اکنون در حدود ۳۹ زبان مختلف در دسترس قرار دارد. منابع. https://web.archive.org/web/20160412215244/http://www.shareitforpcc.com/download-shareit-for-pc-windows-7-8-mac-free
زوماتو (به انگلیسی: Zomato) یک سامانه جستجوی و راهنمای رستوران بین‌المللی است که در سال ۲۰۰۸ توسط دیپیندیر گویال (Deepinder Goyal) و پانکای چاداه (Pankaj Chaddah) بنیان نهاده شد. این سامانه هم‌اکنون در ۲۳ کشور دنیا از جمله هند، استرالیا و ایالات متحده فعالیت می‌کند. این سامانه اطلاعات رستوران‌ها نظیر منوی اسکن شده و نیز تصایوری که توسط تیم‌های محلی تهیه شده را به همراه نقد و رتبه‌بندی در اختیار کاربران قرار می‌دهد. افزون بر این، زوماتو خدمات دیگری نظیر پرداخت بدون پول، سفارش آنلاین، رزرو میز و تهیه اپلیکیشن
بدون پول، سفارش آنلاین، رزرو میز و تهیه اپلیکیشن ویژه رستوران‌ها را نیز انجام می‌دهد.
«آمستراد سی پی سی» یک رایانه خانگی ۸ بیتی می‌باشد که توسط شرکت آمستراد و بین سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۰ میلادی تولید گردید. (عبارت CPC مخفف اصطلاح «Colour Personal Computer» می‌باشد) این رایانه برای رقابت با بقیه رایانه‌های خانگی اواسط دهه ۸۰ میلادی و ورود به آن بازار (که تحت تسلط کمودور ۶۴ و اسپکتروم بودند) طراحی گردید. این رایانه ابتدا در بازارهای بریتانیا، فرانسه، اسپانیا و آلمان توزیع شد. این سری از رایانه‌ها دارای شش مدل مختلف بودند: مدل‌های CPC464 ،CPC664 و CPC6128 که در بازار رایانه‌های خانگی اروپا بسیار
CPC6128 که در بازار رایانه‌های خانگی اروپا بسیار موفق بودند. بعد از مدتی دو مدل دیگر با نام‌های 464plus و 6128plus تولید شدند که سعی نمودند تا با ارتقاء سخت‌افزاری عمر این سری را در بازار طولانی‌تر نمایند که البته موفقیت مدل‌های قبلی را نداشتند. سخت‌افزار مدل‌های CPC بر اساس «سی پی یو» زیلاگ زد ۸۰ و به همراه ۶۴ یا ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رَم طراحی گردیده بود. این رایانه دارای یک صفحه کلید توکار و دستگاه ذخیره هماهنگ با سیستم (یک دستگاه ضبط نوار کاست فشرده یا گرداننده فلاپی دیسک ۳ اینچ) بود. دستگاه‌های اصلی فقط
فلاپی دیسک ۳ اینچ) بود. دستگاه‌های اصلی فقط به صورت باندل و همراه با یک نمایشگر سیاه و سفید یا رنگی به فروش می‌رفتند. علاوه بر این شرکت‌های زیادی اقدام به تولید لوازم جانبی سخت‌افزاری از جمله گرداننده‌های دیسک، چاپگرها و حافظه‌های افزودنی برای این سری نمودند. سری CPC به شدت در تقابل با رایانه‌های خانگی آن روز که در اصل برای بازی‌های ویدئویی استفاده می‌شدند و دارای آرشیو بزرگی از نرم‌افزار و بازی بودند، قرار داشت. اما از جذابیت‌های این سری می‌توان به قیمت پایین، رزولوشن بالای متن در حالت سیاه و سفید،
پایین، رزولوشن بالای متن در حالت سیاه و سفید، قابلیت‌های گرافیکی و توانایی اجرای نرم‌افزار «»، اشاره کرد که با طیف وسیعی از نرم‌افزارهای کاربردی پشتیبانی می‌گردید. از این رایانه در طول دوران حیات خود حدود سه میلیون دستگاه در سراسر جهان به فروش رسید. مدل‌های مختلف. سری اصلی. فلسفه طراحی سری رایانه‌های CPC در واقع بر دو اصل استوار بود. اصل اول عبارت از طراحی سیستمی بود که همه ملزومات مورد نیاز کاربر را یکجا و در یک دستگاه به او ارائه نماید. وجود صفحه کلید توکار، سیستم ذخیره‌سازی داخلی که همراه با یک نمایشگر
سیستم ذخیره‌سازی داخلی که همراه با یک نمایشگر بر این اساس استوار بود. اغلب رایانه‌های خانگی آن زمان مانند «سری زد اکس اسپکتروم»، کمودور ۶۴ و «بی‌بی‌سی میکرو» بر پایه استفاده از تلویزیون‌های خانگی به عنوان نمایشگر و یک رابط جداگانه جهت اتصال به دستگاه پخش نوار کاست یا گرداننده خارجی فلاپی دیسک، طراحی شده بودند. در واقع این ایده (همه نیازهای کاربر در یک دستگاه) چیز جدیدی نبود و سیستم‌های تجاری آن زمان و حتی رایانه «کمودور پی ایی تی» نیز این ایده را اجرا کرده بودند. اما در بین سیستم‌های رایانه خانگی، این
بودند. اما در بین سیستم‌های رایانه خانگی، این سیستم قبل از اپل مکینتاش این ایده را اجرا نمود. علت دوم طراحی و ساخت سری CPC این بود که مالک و تأسیس‌کننده شرکت آمستراد (آلن شوگار) قصد ساخت دستگاهی را داشت که به قول خودش: «یک کامپیوتر واقعی، شبیه آنچه مردم در فرودگاه‌ها می‌بینند... و سیستمی که شبیه یک ماشین حساب بزرگ و بادکرده نباشد.» مدل CPC464. مدل CPC464 دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و دستگاه کاست خوان داخلی بود. این مدل در ژوئن ۱۹۸۴ میلادی و در بریتانیا معرفی شد. قیمت اولیه این دستگاه در خرده فروشی‌ها ۲۴۹
شد. قیمت اولیه این دستگاه در خرده فروشی‌ها ۲۴۹ پوند انگلیس/۸۹۹ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم و ۳۵۹ پوند/۱۳۹۸ مارک با یک نمایشگر رنگی تعیین شد. بعد از عرضه مدل CPC6128 در اواخر سال ۱۹۸۵، قیمت این سیستم به ۵۰ پوند/۱۰۰ مارک تقلیل پیدا کرد. در سال ۱۹۹۰ مدل جدیدتری با نام 464plus جایگزین CPC464 گردید و باعث قطع تولید این مدل شد. مدل CPC664. این رایانه دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک ۳ اینچی بود. این مدل در مه ۱۹۸۵ در بریتانیا معرفی گردید و قیمت پایه آن در خرده فروشی‌ها ۳۳۹
معرفی گردید و قیمت پایه آن در خرده فروشی‌ها ۳۳۹ پوند انگلیس/۱۱۹۸ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم و ۴۴۹ پوند/۱۹۹۸ مارک با یک نمایشگر رنگی تعیین شد. بعد از موفقیت مدل CPC464، خریداران و کاربران انتظار بهبود و پیشرفت در مدل جدید را داشتند: حافظه بیشتر و یک گرداننده داخلی دیسک. برای شرکت آمستراد اجابت کردن مورد دوم آسان تر بود. این مدل هنگام معرفی در مه ۱۹۸۵ علاوه بر تأکید بر داشتن گرداننده ارزان قیمت دیسک، بر قابلیت اجرای نسخه سطح پایینی از سیستم عامل «سی پی/ام» (ورژن ۲٫۲) نیز تأکید داشتند. این مدل در
پی/ام» (ورژن ۲٫۲) نیز تأکید داشتند. این مدل در سری رایانه‌های «آمستراد سی پی سی» تنها دستگاهی بود که هرگز افت قیمت پیدا نکرد. در مقایسه با مدل CPC464، این دستگاه به‌طور قابل توجهی طراحی دوباره شده بود و به غیر از اضافه شدن گرداننده داخلی دیسک، قسمت صفحه کلید آن نیز مجدد طراحی گردید. یکی از تغییرات اساسی در قسمت طراحی کلیدهای مکان نما دیده می‌شود که به‌طور واضحی به سمت استایل صفحه کلید رایانه‌های ام‌اس‌ایکس تمایل پیدا کرده‌است. در مقایسه با صفحه کلید رنگی مدل CPC464، این دستگاه دارای کلیدهایی با رنگ خاکستری
CPC464، این دستگاه دارای کلیدهایی با رنگ خاکستری یکنواختی می‌باشد. در قسمت عقبی دستگاه تمامی کانکتورهای مدل CPC464 به اضافه یک ورودی نیرو ۱۲ ولت قرار دارد. برخلاف کاست خوان مدل CPC464 که نیاز به نیروی ۵ ولت داشت، گرداننده فلاپی دیسک CPC664 نیاز به تأمین نیروی ۱۲ ولتی اضافه داشت. این ۱۲ ولت اضافی توسط یک نسخه جدید از نمایشگر مونوکروم یا رنگی به‌طور جداگانه فراهم می‌گردد. مدل CPC664 فقط برای حدود شش ماه تولید شد و در اواخر سال ۱۹۸۵ و با تولید و معرفی مدل جدید CPC6128، شرکت آمستراد تصمیم گرفت تا هم‌زمان سه
CPC6128، شرکت آمستراد تصمیم گرفت تا هم‌زمان سه مدل در بازار نداشته باشد و به همین دلیل تولید CPC664 متوقف گردید. مدل CPC6128. این دستگاه دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک ۳ اینچی می‌باشد. در کنار مدل‌های سخت‌افزاری متنوع، یک مدل از CPC6128 وجود داشت که قادر به اجرای سیستم عامل «سی پی/ام +» برای مصارف تجاری بود. رایانه CPC6128 در اوت ۱۹۸۵ معرفی و در ابتدا فقط در آمریکا عرضه شد. این مدل توسط شرکت «ایندسکامپ» (واقع در شیکاگو) وارد آمریکا و توزیع گردید. این مدل اولین محصول از سری
آمریکا و توزیع گردید. این مدل اولین محصول از سری رایانه‌های آمستراد بود که در ایالات متحده آمریکا به فروش می‌رفت. در آن زمان بازار آمریکا نسبت به رایانه‌های تولید شده توسط شرکت‌های اروپایی روی خوشی نشان نمی‌داد. در پایان ۱۹۸۵ این مدل در خط تولید اروپا قرار گرفت و جایگزین مدل CPC664 گردید. قیمت پایه این سیستم ۶۹۹ دلار آمریکا/۲۹۹ پوند انگلیس/۱۵۹۸ مارک آلمان به همراه یک نمایشگر مونوکروم یا ۷۹۹ دلار/۳۹۹ پوند/۲۰۹۸ مارک به همراه یک نمایشگر رنگی تعیین شد. در سال ۱۹۹۰ مدل جدیدی با نام 6128plus در خط تولید شرکت
۱۹۹۰ مدل جدیدی با نام 6128plus در خط تولید شرکت آمستراد جایگزین این مدل گردید و تولید CPC6128 متوقف گردید. مدل‌های پلاس آمستراد. در سال ۱۹۹۰ و در پی تغییرات انجام شده در بازار رایانه‌های خانگی، شرکت آمستراد تصمیم به نوسازی و احیای مدل CPC گرفت و اقدام به معرفی سری جدیدی با برچسب «پلاس» (PLUS) یا +CPC نمود. هدف اصلی انجام بهبودهای زیاد بر روی سخت‌افزار مدل‌های CPC بود که از نظر توانایی قابل رقابت با محصولات هم عصر خود باشد و همچنین قابلیت ساپورت مدیای کارتریج را داشته باشد. این محصول جدید دارای سه مدل مختلف
را داشته باشد. این محصول جدید دارای سه مدل مختلف بود: 464plus، 6128plus و کنسول بازی خانگی GX4000. نکته‌ای که در مدل‌های پلاس مشاهده می‌شد این بود که کلمه مخفف CPC از نام مدل‌های جدید آمستراد حذف شد. یکی از بهبودهای مهم این سری، جبران کمبودهای سری CPC در زمینه بازی‌های رایانه‌ای بود. سخت‌افزار ویدئویی بهبود یافته این سری، اجازه تولید اسپرایت‌های سخت‌افزاری، لغزش نرم صفحه‌های گرافیکی، پلت رنگ توسعه یافته و قابلیت نمایش حداکثر ۳۲ رنگ هم‌زمان از ۴۰۹۶ رنگ را به سازندگان بازی می‌داد. سخت‌افزار صوتی پیشرفته آن
سازندگان بازی می‌داد. سخت‌افزار صوتی پیشرفته آن هم قابلیت ایجاد افکت‌های پیچیده صوتی را دارا بود. بهبودهای دیگر سخت‌افزاری این سری شامل پشتیبانی از جوی استیک‌های آنالوگ، چاپگرهای ۸ بیتی و کارتریج‌های رام به ۴ مگابیت می‌شدند. یکی از اهداف سری «پلاس» قابلیت سازگاری کامل نرم‌افزاری با مدل‌های CPC بود. جهت جلوگیری از اشتباهات سهوی و ناخواسته از تداخل سخت‌افزاری با نرم‌افزارهای قدیمی مدل CPC، این سری از مکانیسم ناشناخته‌ای استفاده می‌کرد که قابلیت‌های بهبود یافته سخت‌افزاری آن فقط هنگامی فعال می‌گردید که
یافته سخت‌افزاری آن فقط هنگامی فعال می‌گردید که نرم‌افزار مورد نظر، آن‌ها را از سیستم درخواست می‌نمود. با وجود بهبودهای سخت‌افزاری، در زمان لانچ سری «پلاس»، سخت‌افزار آن تقریباً قدیمی و از رده خارج به حساب می‌آمد که باعث عدم جذب کاربران معمولی و تولیدکنندگان نرم‌افزار به این مدل گردید، زیرا در همان زمان سیستم‌های ۱۶ بیتی در بازار وجود داشتند و تولیدکنندگان به سمت آن‌ها رفته بودند و در نتیجه سری «پلاس» تبدیل به مدل شکست خورده آمستراد شد و در نهایت تولید این سری بعد از مدت کوتاهی پس از شروع تولید، در همان
سری بعد از مدت کوتاهی پس از شروع تولید، در همان سال (۱۹۹۰) متوقف گردید. مدل‌های 464plus و 6128plus. دو مدل 464plus و 6128plus جهت جایگزینی مدل‌های قدیمی CPC464 و CPC6128 تولید شدند. با وجود طراحی جدید مدل‌های پلاس، آن‌ها وجوه مشترکی با مدل‌های قدیمی داشتند: 464plus مجهز به ۶۴ کیلوبایت حافظه رَم و یک گرداننده کاست، مدل 6128plus نیز دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه و یک گرداننده ۳ اینچ فلاپی دیسک بود. هر دو مدل دارای یک جعبه (کیس) مشترک و شبیه مدل قدیمی CPC6128 بودند. به جهت سازگاری عملیات پردازش تصویری و
بودند. به جهت سازگاری عملیات پردازش تصویری و الکترومغناطیسی، کانکتورهای مدل قبلی با کانکتورهای میکرو-ریبون جایگزین شدند. این کانکتورها قبلاً نیز در رایانه مدل CPC6128 اشنایدر آلمان استفاده شده بودند. نتیجه این تغییرات، عدم سازگاری طیف وسیعی از سخت‌افزارهای جانبی مدل‌های CPC با این سری شد. مدل 6128plus فاقد سوکت برای اتصال گرداننده نوار کاست خارجی بود. سری «پلاس» فاقد تراشه رام بر روی مادربورد می‌باشد و در نتیجه مدل‌های 464plus و 6128plus، ثابت‌افزار داخلی ندارند. در عوض شرکت آمستراد ثابت افزار این دو مدل
ندارند. در عوض شرکت آمستراد ثابت افزار این دو مدل را با استفاده از رام افزودنی و به صورت کارتریج (شامل برنامه لوکوموتیو بیسیک) عرضه کرد. این تغییرات علاوه بر اینکه باعث کاهش قیمت در هنگام تولید سخت‌افزار این سری شده بود، یک مکانیسم حفاظتی ضد کپی نیز در این مدل‌ها ایجاد کرده بود (عدم وجود ثابت افزار در داخل رایانه، امکان کپی نرم‌افزار و بازی را برای این سری غیرممکن می‌کرد). ثابت افزار این سری «نسخه ۴» بود که به دلیل تفاوت ساختاری با نسخه قبلی، باعث ایجاد مشکلاتی در اجرای برخی از نرم‌افزارهای سری CPC گردید
در اجرای برخی از نرم‌افزارهای سری CPC گردید که شرکت آمستراد برای رفع این مشکل، ثابت افزار «نسخه ۳» مدل CPC6128 را به صورت یک کارتریج جداگانه به بازار عرضه کرد. هر دو مدل 464plus و 6128plus در سپتامبر ۱۹۹۰ به صورت عمومی معرفی شدند. قیمت پیشنهادی اولیه این مدل‌ها عبارت بود از: ۱۹۹۰ فرانک فرانسه با نمایشگر مونوکروم و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 464plus و ۲۹۹۰ فرانک با نمایشگر مونوکروم و ۳۹۹۰ فرانک با نمایشگر رنگی برای مدل 6128plus مدل GX4000. این مدل که از سری «پلاس» رایانه‌های آمستراد می‌باشد، قرار
که از سری «پلاس» رایانه‌های آمستراد می‌باشد، قرار بود به عنوان یک کنسول بازی‌های ویدئویی خانگی وارد این بازار شود که البته بسیار ناموفق و دارای عمر کوتاهی بود. خصوصیات سخت‌افزاری این کنسول مشابه سری پلاس است که البته صفحه کلید و بخش ذخیره اطلاعات در این مدل حذف گردیده است. مدل‌های ویژه و همسان. مدل CPC472. در سال ۱۹۸۵، دولت اسپانیا برای ورود رایانه‌های "بدون کلید ñ و حافظه کمتر از ۶۴ کیلوبایت" مالیات تعیین کرد. برای حل این مشکل، شرکت توزیع‌کننده رایانه‌های آمستراد در اسپانیا (به نام ایندسکامپ، که بعداً به
آمستراد در اسپانیا (به نام ایندسکامپ، که بعداً به نام آمستراد اسپانیا تغییر نام داد) اقدام به تولید مدل ویژه‌ای به نام CPC472 نمود که در واقع یک نسخه بهبود یافته از مدل CPC464 است. تفاوت این مدل در یک بورد کوچک اضافه شده به سیستم است که شامل یک تراشه رام مدل CPC664 و یک تراشه ۸ کیلوبایتی حافظه است که البته به صورت الکترونیکی به دستگاه متصل نیست و در نتیجه برای سی پی یو دستگاه نیز در دسترس نمی‌باشد. هدف اصلی این کار افزایش مجموع حافظه دستگاه به ۷۲ کیلوبایت بود تا از مشکل مالیاتی کشور اسپاتیا رهایی یابد. یک
تا از مشکل مالیاتی کشور اسپاتیا رهایی یابد. یک ماه پس از عرضه مدل CPC472، شرکت آمستراد کلید ñ را به مدل CPC464 اضافه کرد و پس از برداشته شدن تعرفه از مدل‌های ۶۴ کیلوبایت، تولید مدل CPC472 کاملاً متوقف شد. مدل KC compact. سیستم KC compact (به معنی "کامپیوتر کوچک") یک مدل همسان از سری رایانه‌های آمستراد سی پی سی است که توسط Mikroelektronik Mühlhausen در اکتبر ۱۹۸۹ و در کشور آلمان شرقی ساخته شد. با وجود اینکه این سیستم شامل قطعات جایگزین زیادی نسبت به سخت‌افزار مدل‌های CPC بود اما سازگاری بسیار کاملی با
مدل‌های CPC بود اما سازگاری بسیار کاملی با نرم‌افزارهای آمستراد سی پی سی داشت. این رایانه دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه و یک ثابت افزار تغییر یافته CPC6128 بود تا با سخت‌افزار تغییر یافته رایانه به خوبی عمل کند. همچنین یک نسخه بدون تغییر از «لوکوموتیو بیسیک ۱٫۱» نیز در ثابت افزار این رایانه قرار داشت. این رایانه آخرین کامپیوتر ۸ بیتی بود که در آلمان شرقی تولید شد. مدل آلِست 520EX. در سال ۱۹۹۳ شرکت روسی «پاتیسونیک» (که در شهر اومسک روسیه قرار داشت) اقدام به عرضه رایانه Aleste 520EX نمود. این رایانه به طرز بسیار
رایانه Aleste 520EX نمود. این رایانه به طرز بسیار چشمگیری با مدل آمستراد CPC6128 سازگاری داشت. همچنین قابلیت سوئیچ به حالت «ام اس ایکس» نیز در این رایانه قرار داشت. بازتاب‌ها. در ژانویه ۱۹۸۵ یکی از نویسندگان مجله «بایت» در مورد رایانه آمستراد CPC464 این‌گونه نوشت: «یک رایانه خانگی مفید، شامل صفحه کلید خوب، متن هشتاد ستونی، گرداننده دیسک ارزان و مناسب، و پشتیبانی از اجرای سیستم عاملی مثل "سی پی/ام"» سخت‌افزار. سی پی یو. تمام رایانه‌های سری CPC بر اساس سی پی یو زد۸۰ و نهایت سرعت ۴ مگاهرتز طراحی شده بودند. در
زد۸۰ و نهایت سرعت ۴ مگاهرتز طراحی شده بودند. در سری CPC، هم سی پی یو و هم سخت‌افزار ویدئویی به‌طور مشترک از حافظه اصلی دستگاه استفاده می‌کردند، به همین دلیل و برای جلوگیری از تداخل‌های احتمالی، دسترسی حافظه سی پی یو به ازای اجرای هر دستور از چهار سیکل عملیاتی محدود شده بود. دستورهای پردازنده زد۸۰ احتیاج به سه یا چهار سیکل تراشه دارند، نتیجه این محدودیت باعث گردیده بود تا سرعت این پردازنده تقریباً ۳٫۳ مگاهرتز باشد. حافظه. رایانه‌های آمستراد سی پی سی مجهز به ۶۴ کیلوبایت (در مدل‌های CPC464, CPC664, 464plus,
۶۴ کیلوبایت (در مدل‌های CPC464, CPC664, 464plus, GX4000) یا ۱۲۸ کیلوبایت (CPC6128, 6128plus) حافظه رَم بودند. این مقدار حافظه، با استفاده از کارت‌های توسعه حافظه (که توسط شرکت تولیدکننده طرف سوم ساخته می‌شد) به ۵۱۲ کیلوبایت قابل ارتقاء بودند. به دلیل محدودیت آدرس دهی پردازنده زد۸۰ تا ۶۴ کیلوبایت، جهت آدرس دهی مقادیر بالاتر از قابلیت خاصی به نام استفاده می‌شد. ویدئو. خروجی ویدئوی سری CPC یک مدل غیر متعارف و دوباره طراحی شده «دروازه آرایه» از یک «کنترلر نمایش‌گر ویدئویی» (مانند تراشه موتورولا ۶۸۴۵ یا
نمایش‌گر ویدئویی» (مانند تراشه موتورولا ۶۸۴۵ یا تراشه‌های مشابه) است که خروجی ویدئویی آن به صورت پیکسلی می‌باشد. در مدل‌های CPC6128 خروجی ویدئویی به صورت یک سیستم مدار مجتمع خاص که «دروازه آرایه» کنترلر آن به صورت تلفیق شده بود، تولید گردید. سه رزولوشن تصویری توکار و مختلف برای این سری در دسترس قرار دارند: الیته قابلیت افزایش اندازه تصویر در این سری، به وسیله برنامه‌ریزی مجدد «کنترلر نمایش ویدئویی» امکان‌پذیر است. سخت‌افزار ویدئویی اصلی سری CPC از یک پلت ۲۷ رنگ پشتیبانی می‌کند که از یک فضای رنگ «آری جی بی»
رنگ پشتیبانی می‌کند که از یک فضای رنگ «آری جی بی» تولید گردیده. این فضا برای هر رنگ سه حالت روشن، نیمه روشن و خاموش دارد. در سری «آمستراد پلاس» این پلت به ۴۰۹۶ رنگ افزایش پیدا کرده و حالت‌های فضای «آری جی بی» آن نیز به چهار بیت برای هر رنگ قرمز، سبز و آبی تغییر پیدا کرده‌است. به جز مدل GX4000، بقیه مدل‌های CPC فاقد یک خروجی استاندارد تلویزیون یا خروجی بودند و در عوض با یک رابط دی‌آی‌ان ۶ پین برای اتصال به نمایشگرهای آمستراد، عرضه می‌شدند. البته آداپتورهای مخصوص اتصال به تلویزیون توسط شرکت‌های سازنده لوازم
اتصال به تلویزیون توسط شرکت‌های سازنده لوازم جانبی برای رایانه‌های آمستراد تولید گردید. صوت. سری CPC از تراشه صوتی AY-3-8912 استفاده می‌کرد، این تراشه دارای سه کانال صوتی بود که هرکدام قابلیت برنامه‌ریزی و تولید «امواج صوتی»، «نویز» یا هردوی آن‌ها را به صورت داشتند. صدای تولید شدهٔ مونو به وسیله یک اسپیکر داخلی کوچک (۴ سانتی‌متری) و قابلیت کنترل صدا و آمپلی فایر داخلی تولید می‌شد. خروجی استریو نیز توسط یک خروجی ۳٫۵ میلی‌متری هدفون قابل دسترسی بود. همچنین قابلیت پخش سمپل‌های صوتی با رزولوشن حدودی ۵ بیت (به
پخش سمپل‌های صوتی با رزولوشن حدودی ۵ بیت (به صورت فرستادن اطلاعات داده‌ای به تراشه صوتی) نیز وجود دارد. البته این تکنیک فشار زیادی بر روی سی پی یو می‌آورد و باعث کند شدن مابقی عملیات پردازش می‌گردد. نمونه‌های استفاده شده این تکنیک را می‌توان در صحنه‌های غیرقابل بازی از عناوینی چون «»، «» و پلیس آهنی (بازی) دید. گرداننده فلاپی دیسک. رایانه‌های آمستراد از گرداننده فلاپی دیسک ۳ اینچ هیتاچی استفاده می‌کردند. این در حالی بود که در همان زمان صنعت «رایانه‌های شخصی» به سمت استفاده از دیسک‌های ۳٫۵ اینچ ابداعی سونی
به سمت استفاده از دیسک‌های ۳٫۵ اینچ ابداعی سونی روی آورده بود. شرکت آمستراد تعداد زیادی گرداننده ۳ اینچ از آسیا خریداری کرده بود، این گرداننده‌ها توسط پاناسونیک سفارشی ساز شده بودند. گرداننده انتخابی آمستراد (که به صورت توکار برای مدل‌های بعدی استفاده شد) یک دستگاه «تک-چگالی» بود که ۴۰ شیار برای خواندن و نوشتن داشت و کاربر باید به صورت دستی اقدام به پشت و رو نمودن دیسک برای دستیابی به اطلاعات سمت دیگر آن می‌کرد. هر طرف این دیسک‌ها به‌طور مجزا دارای سوئیچ محافظ نوشتن است. هر طرف دیسک به نام‌های "A" و "B"
محافظ نوشتن است. هر طرف دیسک به نام‌های "A" و "B" شناخته شده و هر کدام ۱۸۰ کیلوبایت فرمت می‌شوند (در فورمت AMSDOS، دو کیلوبایت دایرکتوری و ۱۷۸ کیلوبایت فضای ذخیره اطلاعات). در مجموع این دیسک‌ها قابلیت ذخیره حدود ۳۶۰ کیلوبایت اطلاعات را دارا می‌باشند. رابط کاربری همراه گرداننده، یک «کنترلر فلاپی دیسک» NEC 765 می‌باشد، که در مدل‌های مختلفی از رایانه‌های شخصی «آی بی ام» (مانند PC/XT, PC/AT و PS/2) نیز استفاده شده‌است. این دیسک‌ها که «تک-چگالی» می‌باشند، با استفاده از تغییرات بسامدی و مغناطیسی می‌توان آن‌ها را
از تغییرات بسامدی و مغناطیسی می‌توان آن‌ها را وادار به ذخیره اطلاعات به صورت «چگالی دوبل» نمود. دیسک‌ها داخل یک روکش کاغذی یا یک بدنه سخت پلاستیکی قرار گرفته و به صورت بسته دیسک عرضه می‌شدند. بدنه این دیسک‌ها از مدل‌های ۳٫۵ اینچی نازک‌تر و سخت‌تر بود. یک پوشش فلزی لغزان داخلی، وظیفه حفاظت از سطح نرم مدیای داخل بدنه را برعهده داشت. این پوشش فلزی در دیسک‌های ۳٫۵ اینچ ساخت سونی به صورت خارجی و لغزان بر روی بدنه دیسک قرار داشتند. دیسک‌های ۳ اینچی به‌طور چشمگیری از دیسک‌های ۳٫۵ و ۵٫۲۵ اینچی گرانتر بودند. این