payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حسادت یا رشک () یک فیلم زوج هنری آمریکایی در سبک کمدی سیاه محصول سال ۲۰۰۴ به کارگردانی بری لوینسون با بازی بن استیلر و جک بلک است. این فیلم در ۳۰ آوریل ۲۰۰۴ اکران شد و با بودجه‌ای ۲۰ تا ۴۰ میلیون دلاری، با فروش ۱۴٫۵ میلیون دلار در گیشه، یک شکست تجاری و از نظر انتقادی بود و به‌طور کلی نقدهای منفی از منتقدان دریافت کرد. خلاصه داستان. دو دوست صمیمی علاوه بر رفاقت، همسایه و همین‌طور همکار هم هستند و هردو زندگی مشابهی دارند. ماجرا از جایی آغاز می‌شود که یکی از آن‌ها به موفقیت بزرگی در کارش می‌رسد و این مسئله
آن‌ها به موفقیت بزرگی در کارش می‌رسد و این مسئله باعث حسادت شدید دیگری می‌شود
استریپ‌تیز () فیلمی در ژانر کمدی سیاه به نویسندگی و کارگردانی اندرو برگمن است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام اثر کارل هایسن به رشته تحریر درآمده است. "استریپ‌تیز" در تاریخ در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۶ توسط کلمبیا پیکچرز در ایالات متحده اکران شد، و ۱۱۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۴۰ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده‌است. این فیلم برنده شش جایزه تمشک طلایی از جمله بدترین فیلم شد.
رقصنده () یک فیلم است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
روبرت کخ () فیلمی آلمانی در سبک تاریخی و درام است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد. زندگینامه روبرت کخ. سومین فرزند از سیزده فرزند خانواده در دسامبر 1843 در کلاستهال بدنیا آمد . او تا پایان دوره ی دبیرستانش در این شهر ماند و بعد از آن به گوتینگن رفت . در اوایل مهاجرتش به گوتینگن در رشته ی علوم طبیعی تحصیل کرد اما پس از گذشت سه ترم رشته اش را به پزشکی عوض کرد.
رود فیلمی ژاپنی به کارگردانی ریویچی هیروکی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به توشی نگیشی اشاره کرد.
کتاب رستاخیز () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی به کارگردانی کیم جی وون است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به بونگ جون هو اشاره کرد.
«روسپی‌خانه» () یک فیلم است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سرنا اسکات توماس، برت کالن، بروس پین، ایوون شو و گریس زابریسکی اشاره کرد.
«روغن» () فیلمی در ژانر مستند است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. درباره فیلم. هنگام مسافرت، در تعطیلات، بسیاری از مردم به سرعت از شهرهایی مانند ساروچ عبور می کنند و برخی ممکن است ایده توقف و اقامت برای مدت کوتاهی در آنجا داشته باشند. زندگی و کار در آنجا چگونه است؟ داشتن همسایه صنعتی با تأثیر زیست محیطی قوی، که به تعداد زیادی کارگر نیاز ندارد (به استثنای عملیات تعمیر و نگهداری متمرکز در دوره های خاصی از سال). تنفس ۳۶۵ روز در سال آنچه از شعله همیشگی مشعل ها و از دودکش‌های متعدد بیرون می‌آید - دی‌اکسید کربن، اکسید
متعدد بیرون می‌آید - دی‌اکسید کربن، اکسید نیتروژن، دی‌اکسید گوگرد، سولفید هیدروژن - که انتشار آن چند سالی است که توسط واحدهای کنترل مختلف کنترل می شود. مدیران: صنعت، شهرداری و ARPA در حال حاضر پس از واگذاری از استان کالیاری فعال نیستند. از سال ۲۰۰۰، زباله‌های پالایشگاهی به عنوان منابعی در نظر گرفته شده اند که به انرژی های تجدید پذیر تبدیل شده اند (92/CIP 6). کارمندان گروه SARAS و POLIMERI EUROPA آموزش‌های کافی در مورد موضوع حفاظت و ایمنی در محل کار دریافت می‌کنند و یک طرح اضطراری داخلی کارآمد وجود دارد.
می‌کنند و یک طرح اضطراری داخلی کارآمد وجود دارد. کارکنان خارجی تازه استخدام شده دو ساعت آموزش می‌بینند و مستقیماً در محل کار بر اساس شغلی که باید انجام شود، آموزش می‌بینند. برای ساکنان ساروچ هیچ طرح ایمنی با دوره‌ها و آزمایش‌های تخلیه وجود ندارد. در سال‌های اخیر با بازگشت به کشاورزی (محصولات گلخانه‌ای) و تمایل به راه‌اندازی مجدد صنعت توریست، چرخشی صورت گرفته است، فعالیت‌هایی که در طول سال‌ها به دلیل عدم وجود تضمین کامل، حوزه فعالیت خود را کاهش داده است. ساکنان ساروچ خواستار تعطیلی پالایشگاه نیستند، بلکه
ساروچ خواستار تعطیلی پالایشگاه نیستند، بلکه برای دفاع از سلامتی کسانی که در داخل کار می‌کنند و کسانی که در خارج زندگی می‌کنند، تلاش می‌کنند و این چیزی است که این فیلم به آن می‌پردازد. منابع. https://www.cinemaitaliano.info/oililfilm سایت رسمی فیلم http://www.oilfilm.it/
کینگزبارو کامیونیتی کالج (به انگلیسی:Kingsborough Community College) یا به‌طور مخفف(KBCC) یکی از دانشگاهای شهری نیویورک و تنها کامیونیتی کالج موجود در بروکلین نیویورک است. این دانشگاه با مساحت ۲۸۳٬۰۰۰ متر مربع در منهتن بیچ بروکلین واقع شده‌است. این کالج تنها کالج شهر نیویورک است که دارای ساحل اختصاصی است. ورزش. این دانشگاه در انجمن ورزشی کالج ملی جوانان نیز مشارکت دارد. در بخش مردان در رشته‌های بسکتبال بیسبال تنیس و دو و میدانی و در بخش زنان نیز در رشته‌های بسکتبال بیسبال تنیس و دو و میدانی و والیبال دارای
بسکتبال بیسبال تنیس و دو و میدانی و والیبال دارای تیم است.
پاتریک کوبرن () (زاده ۵ مارس ۱۹۵۰)، خبرنگار ایرلندی بخش خاورمیانه روزنامه‌های فایننشیال تایمز از سال ۱۹۷۹ و اخیراً ایندیپندنت است که برنده جایزه «مفسر سال» در سال ۲۰۱۳ شده‌است وی از زمان قدرت‌گیری داعش در عراق، تحولات مرتبط با این گروه را از نزدیک دنبال کرده‌است؛ و کتاب‌هایی نیز تحت عناوین «"ظهور دولت اسلامی"» چاپ (۲۰۱۵) و «"بازگشت جهادی‌ها"» چاپ (۲۰۱۴) را دربارهٔ آن تألیف نموده‌است.
بهاءالله پایه‌گذار آیین بهائی است. او در سال ۱۱۹۶ در قریهٔ نور در استان مازندران ایران به دنیا آمد. پدر او میرزا بزرگ و مادر او خدیجه خانم نام داشت. او از سران جنبش بابیه بود و سپس آیین بهائی را در سال ۱۲۵۲ بنیان گذارد. خانوادهٔ او شامل سه همسر و فرزندان او هستند. اعضای خانواده. آسیه‌خانم. آسیه‌خانم در سال ۱۱۹۹ خورشیدی در روستای یال‌رود مازندران به دنیا آمد. پدر او میرزا اسماعیل وزیر نوری، از ملاکان بود. بهاءالله او را "نوّاب" و "ورقة العلیا" خطاب کرد. او به واسطهٔ زیبایی کم‌نظیر ظاهری، ثروت و تقوا برای
به واسطهٔ زیبایی کم‌نظیر ظاهری، ثروت و تقوا برای ازدواج با بهاءالله انتخاب شد. هر دو خانواده از طریق نفوذ در دربار با هم مرتبط بودند و این امر شاید در شکل‌گیری این ازدواج مؤثر بوده است. آسیه در سن ۱۵ سالگی و در تاریخی بین ۲ تا ۳۰ مهر ۱۲۶۵ با بهاءالله در سن ۱۸ سالگی ازدواج کردند. از این زوج هفت فرزند به دنیا آمد که تنها سه نفر آن‌ها تا بزرگسالی زنده ماندند. آسیه در سال ۱۸۹۲ میلادی شش سال قبل از صعود بهاءالله در عکا از دنیا رفت و در کوه کرمل در نزدیک آرامگاه باب دفن شد. بهاءالله او را "مونس" خواند و فرزند
باب دفن شد. بهاءالله او را "مونس" خواند و فرزند بزرگشان عباس افندی (عبدالبهاء) را به جانشینی دیانت بهائی برگزید. بهائیان فرزندان این زوج را به عنوان خانوادهٔ "مقدس بهائی" می‌شناسند. فرزندان آن‌ها عبارت‌اند از: عباس افندی، بهیّه‌خانمو میرزا مهدی. عباس افندی. عباس که بیشتر با عنوان عبدالبهاء شناخته می‌شود، در سال ۱۲۲۳ به دنیا آمد و در سال ۱۳۰۰ از دنیا رفت. او بزرگ‌ترین فرزند آسیه و بهاءالله بود. پدر با القاب مختلفی نظیر "سرّ الله"، "سرکار آقا"، "نمونهٔ کامل" و "غصن اعظم" او را خطاب می‌کرد. طبق وصیت بهاءالله،
"غصن اعظم" او را خطاب می‌کرد. طبق وصیت بهاءالله، عبدالبهاء پس از مرگ پدر، مرکز عهد، جانشین و مفسر نوشته‌های بهاءالله است. طی مدتی که عبدالبهاء زمامدار آیین بهائی بود با آن‌که تحت کنترل امپراتوری عثمانی قرار داشت، بسیاری از بهائیان به دیدار او می‌آمدند و او در ارتباط دائم با بهائیان دنیا بود. پس از این‌که انقلاب موسوم به "ترکان جوان" در سال ۱۲۸۷ باعث آزادی زندانیان سیاسی در بند امپراتوری عثمانی شد، عبدالبهاء نیز در سال ۱۲۹۰ آزاد شد و سفر سه ساله‌ای را به مصر، اروپا و آمریکای شمالی به منظور تبلیغ پیام بهائی
اروپا و آمریکای شمالی به منظور تبلیغ پیام بهائی آغاز کرد. در ۷ اردیبهشت ۱۲۹۹ دولت بریتانیا نشان "شوالیه" را به عبدالبهاء به واسطهٔ تلاش‌های انسان‌دوستانه در جنگ جهانی اول اعطا کرد. عبدالبهاء در ۷ آذر ۱۳۰۰ درگذشت و آرامگاه او در یکی از اتاق‌های مقبرهٔ باب قرار دارد. بهیّه. بهیّه‌خانم در سال ۱۲۲۵ در تهران به دنیا آمد و بزرگ‌ترین دختر بهاءالله و آسیه خانم بود. او ملقب به ورقه علیا بود. او به خصوص بسیار نزد پدرش عزیز بود و در آیین بهائی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین زنان تاریخ به‌شمار می‌رود. او در سال‌های متمادی
زنان تاریخ به‌شمار می‌رود. او در سال‌های متمادی دعوای داخلی بین خانوادهٔ بهاءالله، که منجر به طرد بسیاری از آنان شد، به مرکز عهد وفادار ماند و از آنان پشتیبانی کرد. وی در زمان غیبت عبدالبهاء (بین سال‌های ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۲) و شوقی افندی (بین سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳) از مرکز جهانی بهائیت در حیفا، به سِمَت رهبر اجرایی آیین بهائی در نظر گرفته می‌شد. به‌طور خاص شوقی افندی در دوران بسیار سخت پس از درگذشت عبدالبهاء بسیار از حمایت او کرد. او در ۲۴ تیر ۱۳۱۱ درگذشت و در باغ‌های بهائی کوه کرمل دفن شد. بنای یادبود ورقه علیا
بهائی کوه کرمل دفن شد. بنای یادبود ورقه علیا به خاطر او در مرکز جهانی بهائی ساخته شد. میرزا مهدی. میرزا مهدی در سال ۱۲۲۳ در تهران به دنیا آمد و لقب "غصن اطهر" را داشت. او در سن ۲۲ سالگی در ۲ تیر ۱۲۴۹ در عکا در اثر سقوط از نورگیر سقفی زندان، در حالی که مشغول مناجات بود، جان داد. مرگ او از این نظر در آیین بهائی حائز اهمیت است که بهائیان باور دارند که بهاءالله پیشنهاد درمان به او داد، اما او به امید پایان دادن به حبس بهائیان ترجیح داد که نپذیرد جان دهد. میرزا مهدی در نهایت در کنار مادر، در باغ‌های بهائی کوه
مهدی در نهایت در کنار مادر، در باغ‌های بهائی کوه کرمل در حیفا نزدیک خواهر و برادر خود دفن شد. دیگران. آسیه‌خانم حداقل چهار فرزند پسر دیگر به دنیا آورد که به دلیل این‌که همگی در کودکی از دنیا رفتند، اطلاعات چندانی از آن‌ها در دست نیست: فاطمه. فاطمه در سال ۱۲۰۷ در مازندران متولد شد و به نام "مهد علیا" معروف بود. او دختر عمهٔ بهاءالله بود و در ابتدا در سن ۱۴ سالگی با یک روحانی برجسته که چندین ده سال از او بزرگ‌تر بود ازدواج کرد. اما دیری نپایید که، شاید در سن ۱۶ سالگی، بیوه شد. گزارش شده است که عمهٔ بهاءالله
۱۶ سالگی، بیوه شد. گزارش شده است که عمهٔ بهاءالله از او عاجزانه خواست که با دختر بیوه‌اش ازدواج کند و بهاءالله با بی‌میلی پذیرفت. آن‌ها در سال ۱۸۴۸ در تهران ازدواج کردند. ثمرهٔ این ازدواج شش فرزند بود که تنها چهار نفر آن‌ها تا بزرگی زنده ماندند. نقل شده است که فاطمه نسبت به عبدالبهاء بسیار حسود بود و خصومت عظیمی علیه او پایه‌گذاری کرد. او در سال ۱۲۸۳ از دنیا رفت و پس از آن به عنوان یک ناقض عهد و میثاق خوانده شد. فرزندان او عبارت‌اند از: صمدیه، محمدعلی، ضیاءالله، بدیع‌الله و دیگران. صمدیه. صمدیه با
ضیاءالله، بدیع‌الله و دیگران. صمدیه. صمدیه با مجدالدین، فرزند آقای کلیم برادر بهاءالله، ازدواج کرد. مجدالدین یکی از بزرگ‌ترین منتقدان عبدالبهاء بود و در نهایت صمدیه و مجدالدین هر دو به عنوان ناقض عهد و میثاق اعلام شدند. صمدیه در سن ۴۹ سالگی در سال ۱۲۸۳ یا ۱۲۸۴ درگذشت و همسر او بیش از صد سال عمر کرد و در سال ۱۳۳۴ از دنیا رفت. محمدعلی. میرزا محمدعلی در سال ۱۲۳۲ در بغداد به دنیا آمد. بهاءالله او را با عنوان "غصن اکبر" خواهد و هنگامی که عباس افندی را جانشینی خود اعلام کرد، محمدعلی را به عنوان فرد پس از
خود اعلام کرد، محمدعلی را به عنوان فرد پس از عبدالبهاء برگزید. بر اثر حسادت برای برهم زدن رهبری عبدالبهاء توطئه کرد اما نتوانست پشتیبانی زیادی از بهائیان به‌دست‌آورد. وقتی عبدالبهاء درگذشت، در وصیت‌نامهٔ او، ضمن معرفی محمدعلی به عنوان یک ناقض عهد و میثاق، به جزئیات پیمان‌شکنی او اشاره شده بود و در عوض شوقی افندی به جای او به عنوان جانشین عبدالبهاء معرفی شده بود. شوقی افندی محمدعلی را به عنوان سردستهٔ ناقضان عهد بهاءالله توصیف کرد. محمدعلی در سال ۱۳۱۶ درگذشت. ضیاءالله. ضیاءالله در ۲۵ مرداد ۱۲۴۳ در شهر
ضیاءالله. ضیاءالله در ۲۵ مرداد ۱۲۴۳ در شهر اَدِرنه متولد شد. او در ماجرای دعوای بین عبدالبهاء و محمدعلی بین طرفین دعوا در نوسان بود و در نهایت قبل از این‌که اقدامی بر ضد عبدالبهاء انجام دهد از دنیا رفت اما همچنان به عنوان یک ناقض عهد و میثاق شناخته می‌شود. او در ۸ آبان ۱۲۷۷ درگذشت. او با ثریا سمندری، دختر شیخ کاظم السمندر، ازدواج کرد. این ازدواج فرزندی در برنداشت و بر اساس خاطرات سمندر، میرزا محمدعلی مانع از رجوع ثریا به او شد. بدیع‌الله. بدیع‌الله در سال ۱۲۴۶ در اَدِرنه متولد شد. در قسمت بیشتر عمر خود از
در اَدِرنه متولد شد. در قسمت بیشتر عمر خود از برادرش محمدعلی در مخالفت با ادعای عبدالبهاء به عنوان مرکز عهد و میثاق، حمایت کرد؛ اما در سال ۱۲۸۲، محمدعلی را رد کرد و طی نامه‌ای که به «رسالهٔ بدیع‌الله» مشهور است، به عبدالبهاء اعلام وفاداری نمود که البته آن هم دیری نپایید. او در سال ۱۳۲۹ در اسرائیل درگذشت. دیگران. مهدعلیا حداقل دو فرزند دیگر به دنیا آورد: علی‌محمد که در دو سالگی در بغداد از دنیا رفت. سجیه‌خانم که در بغداد به دنیا آمد و در سن دوسالگی در استانبول درگذشت. گوهر. گوهر در کاشان در یک خانوادهٔ بابی
درگذشت. گوهر. گوهر در کاشان در یک خانوادهٔ بابی به دنیا آمد. برادرش، میرزا مهدی کاشانی، او را به قصد خدمتگزاری به خانوادهٔ بهاء و آسیه‌خانم به بغداد آورد. بهاءالله حدود سال ۱۲۴۱ او را به عقد خود درآورد. ظاهراً در زمان ازدواج، گوهر خدمتکار همسر اول بهاءالله بوده است. وقتی بهاءالله در سال ۱۲۴۲ بغداد را ترک کرد، گوهرخانم برخلاف دو همسر دیگر بهاءالله در بغداد ماند. در زمان اقامتش در بغداد پیش برادرش بود و پس از مدتی کوتاه گوهر و برادرش به همراه بهائیان بغداد به موصل اخراج شدند. برادر گوهر نامه‌های فراوانی به
موصل اخراج شدند. برادر گوهر نامه‌های فراوانی به بهاءالله نوشت تا اجازه دهد وارد عکا شوند و بهاءالله سرانجام اجازه را صادر کرد و برادر و خواهر در سال ۱۲۴۹ وارد عکا شدند. بهاءالله و گوهر یک دختر به نام فروغیه داشتند که در عکا به دنیا آمد. گوهر و دخترش هر دو پس از مرگ بهاءالله به عنوان ناقض عهد و میثاق شناخته شدند. گوهر در تاریخی بین سال‌های ۱۲۷۱ تا ۱۳۰۰ از دنیا رفته است. فروغیه. اطلاعات کمی از فروغیه در دسترس هست. او با سید علی، پسر خواهر باب ازدواج کرد. او، همسرش و فرزندانش (مخصوصاً بزرگ‌ترین آن‌ها نیّر)
همسرش و فرزندانش (مخصوصاً بزرگ‌ترین آن‌ها نیّر) همگی طرفدار میرزا محمدعلی بودند و برچسب ناقض عهد و میثاق خوردند. فروغیه بر اثر سرطان درگذشت. چندهمسری. این‌که بهاءالله دارای سه همسر بوده در حالی که آیین او مدعی تک‌همسری است، موضوعی مورد بحث بوده است. برخی بر این باورند که تعالیم آیین بهائی بر تساوی زن و مرد و تک‌همسری به دوران پس از ازدواج بهاءالله مربوط است و این تعالیم به تدریج بهائیان را از یک رسم فرهنگی دیرینه (چندهمسری) دور می‌سازد. بهاءالله هم‌زمان سه همسر داشت. بهاءالله با همسر اول و دوم خود در تهران
داشت. بهاءالله با همسر اول و دوم خود در تهران ازدواج کرد. بر اساس احکام اسلام، هر مرد می‌تواند هم‌زمان چهار زن دائم داشته باشد البته به شرط رعایت عدالت میان آن‌ها؛ بنابراین بهائیان بر این باورند که بهاءالله در زمان ازدواج‌هایش، طبق آیین اسلام عمل کرده است و هنوز آیین جدید بهائیت وضع نشده بوده است. بیت‌العدل اعظم توضیح می‌دهد: ... بهاءالله با همسر اول و دوم خود درحالی‌که در تهران بود، و با همسر سوم خود در بغداد ازدواج کرد. در آن زمان قوانین اقدس هنوز نازل نشده بود و همچنین، او قوانین دور قبلی و رسوم مردم
نشده بود و همچنین، او قوانین دور قبلی و رسوم مردم وطن خودش را پیروی می‌کرد. احکام ازدواج آیین بهائی بیش از ده سال پس از آخرین ازدواج بهاءالله در کتاب اقدس نوشته شد. بهاءالله در این کتاب تعداد زنان دائم را به دو عدد و بدون زن موقت محدود کرده و بیان کرده است که داشتن تنها یک زن سبب آرامش هر دو همسر است. این مطلب بعدها توسط عبدالبهاء این‌گونه تفسیر شد که داشتن زن دوم تنها با شرط رعایت عدالت و مساوات بین هر دو زن جایز است و از آن‌جا که این موضوع در عمل، غیرممکن است تک‌همسری پایه‌گذاری شد. چه بسا این تفسیر
است تک‌همسری پایه‌گذاری شد. چه بسا این تفسیر عبدالبهاء نشأت گرفته از آنچه باشد که در آیین اسلام بیان شده است که داشتن چهار همسر، تنها با رعایت عدالت مطلق در میان تمام همسران جایز است. بهائیان عنوان می‌کنند که چندهمسری یک رسم دیرینه است و ادیان دیگر، تک‌همسری را لازم نمی‌دانستند. طبق قوانین موسی یک مرد می‌توانست به تعداد دلخواه همسر داشته باشد. دیدگاه‌های متفاوتی در میان مسیحیان دربارهٔ چندهمسری وجود دارد و به‌طور حتم برخی گروه‌های آن همواره آن را تشویق و عمل نمودند. در شبه‌جزیرهٔ عربستان پیامبر اسلام
و عمل نمودند. در شبه‌جزیرهٔ عربستان پیامبر اسلام محدودیت چهارهمسری را وضع کرد که پیش از آن محدودیتی نداشت. آیین بهائی به تدریج تک‌همسری را در منطقه‌ای وضع کرد که چندهمسری یک روش پسندیدهٔ زندگی بود. بند ۸۹ از کتاب اقدس در این‌باره توضیح می‌دهد: بهاءالله، که تعلیمات خودش را در میان جامعهٔ مسلمانان بیان می‌کرد، به تدریج مسئلهٔ تک‌همسری را طبق قواعد عقل و برای علنی کردن تدریجی مقصود خود وضع کرد. این قضیه که او برای پیروانش مفسری مصون از خطا برای نوشته‌هایش باقی گذاشت این اجازه را به او داد که به ظاهر در کتاب
گذاشت این اجازه را به او داد که به ظاهر در کتاب اقدس دوهمسری را مجاز شمرد اما شرطی قرار داد که به عبدالبهاء این اجازه را داد که این مطلب را بعداً روشن کند که هدف اصلی این قانون برای اجبار تک‌همسری بود. القاب فرزندان. یکی از القاب بهاءالله، سدرة المنتهی است به معنای درختی که عبوری فرای آن نیست. بر همین اساس بهاءالله فرزندان خود را لقب‌گذاری کرد. فرزندان پسر او "اغصان" (جمع غصن و به معنای شاخه‌ها) و فرزندان دختر او "ورقات" (جمع ورق و به معنای برگ) خوانده شدند. به‌طور خاص سه تن از پسران او غصن نامیده شدند:
به‌طور خاص سه تن از پسران او غصن نامیده شدند: بزرگ‌ترین دختر او به نام فاطمه (مشهور به بهیّه) با لقب بزرگ‌ترین برگ مقدس (ورقة العلیا) خوانده شد. بهاءالله در زمان حیات، بزرگ‌ترین پسرش عباس را با عناوین "سرّ الله" و "سرکار آقا" خطاب می‌کرد. پس از مرگ پدر، عباس عنوان عبدالبهاء را برای خود برگزید.
سه روز کرکس () فیلمی آمریکایی در سبک تریلر سیاسی به کارگردانی سیدنی پولاک است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. فیلم از دستاوردهای دوران پس از «واترگیت» است و به خوبی موفق می‌شود مخوف بودن سیاست‌های پنهان سازمان‌های ضدجاسوسی را به تصویر بکشد. این فیلم بر اساس رمان "شش روز کندور" نوشته جیمز گرادی ساخته شده‌است. خلاصه داستان. جوزف ترنر (رابرت ردفورد) که با نام رمزی «کرکس» برای یک بخش مخفی سازمان سیا در نیویورک کار می‌کند، برای افشای احتمالی اطلاعات، ادبیات تریلر و جاسوسی را بررسی می‌کند. روزی ترنر در بازگشت به محل
را بررسی می‌کند. روزی ترنر در بازگشت به محل کارش می‌بیند که همهٔ همکارانش به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسیده‌اند .
اوژن بودن () نقاش فرانسوی بود. زندگی‌نامه. اوژن بودن در ۱۲ ژوئیه ۱۸۲۴ در شهر اونفلور فرانسه به دنیا آمد. در ۱۰ سالگی شروع به کار روی کشتی کرد. در سال ۱۸۳۵ به همراه خانواده به لو آور نقل مکان کرد و در مغازه پدر مشغول به کار شد. چندی بعد خود اوژن یک مغازه کوچک باز کرد و از طریق آن با هنرمندان در ارتباط قرار گرفت. در ۲۲ سالگی شغلش را رها کرد و به صورت تمام وقت به نقاشی پرداخت. به پاریس رفت و در سال ۱۸۵۰ برنده کمک هزینه تحصیلی شد که می‌توانست به صورت دائم در پاریس اقامت کند ولی وی ترجیح می‌داد که برای نقاشی
پاریس اقامت کند ولی وی ترجیح می‌داد که برای نقاشی کردن به نرماندی سفر کند. آشنایی با کلود مونه باعث شد که در سبک نقاشی او تغییراتی ایجاد شود و به نقاشی منظره روی بیاورد. اوژن بودن در سال ۱۸۷۳ در نمایشگاهی که مونه و دوستانش برگزار کردند مشارکت کرد. وی در اواخر عمر به جنوب فرانسه بازگشت و در نهایت در ۸ اوت ۱۸۹۸ درگذشت.
اَنی مامولو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، صدا پیشه، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ستوان دوم مگردیچ خان داویدخانیان () یک نظامی ایرانی ارمنی‌تبار بود. زندگی‌نامه. مگردیچ خان داویدخانیان فرزند سرتیپ سرکیس خان در سال ۱۲۸۱خ (۱۹۰۲م) در جلفای اصفهان متولد شد و در سن ۱۰ سالگی جهت تحصیل به ارمنستان اعزام شد و در سن ۱۳ سالگی داوطلبانه در جنگ‌های ارامنه با عثمانی‌ها شرکت نمود. او را «کوچکترین جنگجو» نیز می‌نامیدند. بعد از خاتمهٔ جنگ به اصفهان بازگشته و وارد ارتش ایران شد؛ و در جنگ‌های بسیاری با عشایر و شورشیان شرکت داشت. وی در ساخلوی (پادگان) جنوب به مقام «فرماندار حکومت نظامی دزفول» منصوب شد و در
مقام «فرماندار حکومت نظامی دزفول» منصوب شد و در برچیدن حکومت خودمختار شیخ خزعل و دستگیری وی نقش چشمگیری داشت. وی به دریافت «نشان درجه ۲ سپه» نائل شد و از طرف سرلشکر فضل‌الله زاهدی به سمت «ریاست اسکورت مخصوص سردار سپه در جنوب» منصوب شد. مگردیچ خان داویدخانیان پس از استعفاء از ارتش در سال ۱۳۲۹خ. (۱۹۵۰م) «شرکت کارخانه داگا» (تولیدکننده گازهای صنعتی و یخ خشک) را تأسیس نمود. مگردیچ خان در سال ۱۳۶۲خ (۱۹۸۳م) دارفانی را بدرود گفت.
«کنار من» تک‌آهنگی عاشقانه از هنرمند اهل اسکاتلند، امیلی ساندی است. این تک‌آهنگ در چارت‌های اسکاتلند، ایرلند در رتبه اول و در چارت‌های، لهستان، فنلاند، فلاندرز، نیوزلند، بریتانیا، جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
مِسروپ داوتی تاغیادیان (زاده ۳ ژانویه ۱۸۰۳ حومه شهر ایروان، ارمنستان - درگذشته ۲۸ مه ۱۸۵۸ شیراز، ایران) یکی از بزرگترین نویسندگان، شاعران و روزنامه‌نگاران تاریخ ادبیات ارمنی در قرن نوزدهم میلادی است زندگی‌نامه. وی در ۳ ژانویه ۱۸۰۳ در محله «دزوراگیوغ» شهر ایروان، ارمنستان متولد شد دوران کودکی خود را در باغ‌ها و در کنار هرازدان (رود) گذرانید او کودکی بسیار جسور بود وی در سن ۱۲ سالگی برای تعلیم به شخصی «آوانس آسکاریان» مراجعه می‌کند و پس از مدتی به همین منظور نزد شخص دیگری به نام «آوانس وارتاپت» می‌رود این مرد
شخص دیگری به نام «آوانس وارتاپت» می‌رود این مرد که بسیار جسور و روشن ضمیر بوده و از علم و دانش بهره فراوان داشت با موسیقی کلیسایی بسیار آشنا بود. تاغیادیان در مدت یکسالی که با او بود خواندن و نوشتن را به‌خوبی آموخت و در سال ۱۸۱۶ برای بار سوم به فرد دیگری با نام «بوغوس وارتاپت قراداقی» مراجعه کرد و نزد وی دستور زبان ارمنی را به خوبی فرا گرفت. در سال ۱۸۱۷ بعنوان منشی در «کلیسای وانک» اچمیادزین مشغول کار شد و در سال ۱۸۲۱ خلیفه اعظم یپرم موقعی که می‌خواست به قره باغ برود تاغیادیان را نیز همراه خود برد در بهار
باغ برود تاغیادیان را نیز همراه خود برد در بهار ۱۸۲۳ بعد از گذشتن از رود ارس به تبریز رفت و سه سال بعد وارد دانشگاه روحانی انگلیس در کلکته شد. در آنجا با فردی به نام «هیبرپروفسور» به تعلیم پرداخت. در سال ۱۸۳۱ در دیر مجاور کلیسای استفانوس مقدس مدرسه‌ای به نام «آمناپرکیچ» دارشام (دره شنب) در نزدیکی جلفا بنا کرد. سپس در سال ۱۸۳۳ در مدرسهٔ وانک اچمیادزین ارمنستان مشغول تدریس شده و پس از آن به به تبریز رفت و در آنجا به تدریس انگلیسی به شاهزاده ملک قاسم میرزا پسر عباس میرزا نایب السلطنه پرداخت. در سال ۱۸۳۹ بعد
عباس میرزا نایب السلطنه پرداخت. در سال ۱۸۳۹ بعد از فوت همسرش به کلکته رفته و در کالج انگلیسی شروع به تدریس کرد بعد از آن مدرسه‌ای به نام «سورپ ساندوخت» تأسیس کرد و سپس مدتی چاپخانه خود را به «چحیرا» برد و مدرسه‌ای نیز در آنجا افتتاح کرد او همچنین مجله ده روزه‌ای به نام «آزگاسر آرارتیان» در کلکته منتشر ساخت. در فاصله سال‌های ۱۸۳۴۵ تا ۱۸۵۳ به این فکر افتاد که مجله اش را مرتباً ماهی سه بار منتشر سازد ولی موفق به این کار نشد. تاغیادیان در کلکلته ۱۸ جلد کتاب نوشت و ترجمه کرد او شاعر نویسنده مورخ مترجم زبردستی
و ترجمه کرد او شاعر نویسنده مورخ مترجم زبردستی بود و به زبان‌های ارمنی فارسی یونانی انگلیسی لاتین هندسی تسلط کافی داشت وی توانست با کمک مردم خیرخواه کتاب‌های خود را به چاپ برساند از سال ۱۸۵۳ زندگی دشوار آغاز می‌شود بخصوص که همسر دوم وی نیز در کلکته درگذشت و او مجبور بود که تنها زندگی کند و به هیچوجه علاقه نداشت که با مردم معاشرت نماید و عمرش را سختی و تهایی می‌گذشت در پاییز سال ۱۸۵۷ یکی از شاگردانش با نام «طاطاوس آودم» را مخاطب قرار داده و می‌گوید: عجمیان می‌نویسد: کتابشناسی. با این حال او توانست ۱۸ جلد
می‌نویسد: کتابشناسی. با این حال او توانست ۱۸ جلد کتاب خود را به چاپ برساند که به ترتیب عبارتنداز:
باربارا لُدِن (; – ) هنرپیشه، کارگردان و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان "شکوه علفزار" و "واندا" را نام برد. او در سال ۱۹۶۴ میلادی برندهٔ جایزه تونی بهترین بازیگر زن» و در سال ۱۹۷۰ میلادی در جشنواره فیلم ونیز، برندهٔ «جایزهٔ بین‌المللی منتقدان» شد. باربارا لُدِن در سال ۱۹۶۸ با کارگردان مشهور آمریکایی الیا کازان که ۲۳ سال از او بزرگتر بود، ازدواج کرد؛ اما روابط آنها در سال‌های آخر زندگی‌اش به سردی گراییده بود. لُدن که به مدت دو سال با بیماری سرطان پستان دست‌وپنجه
که به مدت دو سال با بیماری سرطان پستان دست‌وپنجه نرم می‌کرد، سرانجام در سپتامبر ۱۹۸۰ میلادی و در حالی که ۴۸ سال سن داشت، در بیمارستان «ماونت ساینای» در نیویورک در گذشت.
شبه جزیره المپیک () شبه جزیره‌های در غرب ایالت واشینگتن می‌باشد؛ که در سرتاسر پیوجت ساوند می‌باشد.
جو دی‌ماجیو بازیکن بیسبال آمریکایی بود. او که فرزند یک خانوادهٔ مهاجر ایتالیایی بود سیزده سال در لیگ برتر بیسبال آمریکا برای تیم نیویورک یانکیز بازی کرد. بسیاری دی‌ماجیو را بهترین بازیکن بیسبال تمام دوران می‌دانند. در سال ۱۹۴۱، در ۵۶ بازی متوالی لیگ برتر بیسبال ایالات متحده آمریکا او در هر بازی دست کم یک هیت بیس موفق داشته‌است. این رکورد همچنان در دست خود اوست. دی‌ماجیو همسر دوم مریلین مونرو، بازیگر و خوانندهٔ مشهور آمریکایی بود. آنها در سال ۱۹۵۴ ازدواج کردند. این ازدواج بیش از ۹ ماه طول نکشید.
فاکتور ضد انعقادی لوپوس یا LAC یک پادتن است که به فسفولیپید و پروتئین موجود در غشای پلاسمایی سلول پیوند می‌خورد. وجود این آنتی بادی در خون باعث افزایش زمان نسبی ترومبوپلاستین می‌شود.
گروه قنات گروهی است که در حوالی سال ۱۳۶۰ در اوایل بنیان‌گذاری جمهوری اسلامی ایران در شهر جهرم و اطراف آن در حال فعالیت و اقدامات تروریستی و کشتار زنان روسپی، بهایی‌ها، کمونیست‌ها و مخالفانشان بود که آنها را پس از شکنجه و کشتن در قناتی رها می‌کردند و نام گروه قنات نیز از همین رو بر آنها نهاده شده بود. در مجموع حداقل ۶۰ کشته به فعالیت‌های این گروه مرتبط شده است. اعضاء شاخص. علی محمد بشارتی و حسین آیت‌اللهی از رهبران اصلی این گروه بودند. علی‌محمد بشارتی (که بعدا در کابینهٔ رفسنجانی وزیر کشور شد) از بهمن ماه
در کابینهٔ رفسنجانی وزیر کشور شد) از بهمن ماه سال ۱۳۵۷ سازماندهی علنی باند را آغاز کرد. انکار علی‌محمد بشارتی در سال ۱۳۹۴. در بهمن ۱۳۹۴ علی‌محمد بشارتی در مصاحبه‌ای با رد کردن نقش خود در گروه قنات گفت «بعد از حادثه هفتم تیر سال ۶۰ عده‌ای از این جوانان تندرو جهرم رفتند و هواداران مجاهدین را گرفتند و به داخل قنات انداختند. نه من آن موقع جهرم بودم و نه عامل این کار و نه در جریان این کار بودم و نه موافق با انجام چنین کاری بودم. من اساساً با هر نوع کار غیرقانونی مخالف هستم». فرجام گروه. چند سال بعد از شروع
مخالف هستم». فرجام گروه. چند سال بعد از شروع فعالیت این گروه، هیئتی از طرف حسینعلی منتظری به همراه یک روحانی که عضو شورای نگهبان بود به جهرم رفته و جلوی فعالیت این گروه را گرفتند و از آنها خواستند تا در صورت دیدن چنین مواردی آنها را فقط تحویل مقامات دهند.
هارلی کوکلیس (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه‌کننده و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون (فصل ۱ قسمت ۲)، امپراتوری ضربه می‌زند (استودیو) و زائر بوده است.
سوزان لینچ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایرلند شمالی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "از جهنم"، ""، "آب مقدس"، "موجودات زیبا"، "آرزوهای بزرگ"، "نورا"، "خانه نوزادان" و "زمان بیکاری" کرد.
دیزی بورل (، (زاده ۱۶ ژوئن ۱۸۹۳ - درگذشته ۱۰ ژوئن ۱۹۸۲) بازیگر زن اهل انگلستان بوده‌است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.