payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سازمان ملی زمین و مسکن که تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ با نام سازمان زمین شهری شناخته می‌شد، از شرکت‌های دولتی وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. این سازمان شرکتی است سهامی با مدت نامحدود که دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی بوده و طبق قانون تجارت، اساسنامه و مقررات مربوط به شرکتهای دولتی اداره می‌شود و سرپرست مدیرعاملی این سازمان علی نبیان است. تاریخچه. تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ این سازمان با نام "سازمان زمین شهری" شناخته می‌شد و وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود. بعد از تغییر نام، این سازمان کماکان وابسته به
بعد از تغییر نام، این سازمان کماکان وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود تا این که در سال ۱۳۹۰ این وزارتخانه با وزارت راه و ترابری ادغام شد و وزارت راه و شهرسازی ایجاد شد؛ از آن زمان این سازمان وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. در سال ۱۳۷۵، سه سال بعد از تغییر نام سازمان، اساسنامه آن نیز تغییر کرد. براساس این تغییر، سازمان به شرکتی سهامی تبدیل شد و وظایف آن نیز بازبینی شد. براساس این تغییرات، برخی از وظایف این سازمان عبارت است از اجرای قانون زمین شهری، تدوین برنامه‌های بخش مسکن و بسترسازی برای اجرای
تدوین برنامه‌های بخش مسکن و بسترسازی برای اجرای برنامه‌ها از طریق الگوسازی، سرمایه‌گذاری به‌طور مستقل یا با مشارکت بخش عمومی و خصوصی، تحصیل وام و مشارکت در ایجاد کارخانه‌های تهیه مصالح ساختمانی. مسکن مهر. در ابتدای طرح مسکن مهر در دولت محمود احمدی‌نژاد، وظیفه مدیریت و راهبری این طرح به سازمان ملی زمین و مسکن محول شد. اما در دولت حسن روحانی با توجه به موضوعات پیش آمده این اختیار از این سازمان سلب و در اختیار "مجریه ویژه طرح مسکن مهر" قرار گرفت. در سال‌های ابتدایی پروژهٔ مسکن مهر، اظهار نظرهای مسئولین سازمان
پروژهٔ مسکن مهر، اظهار نظرهای مسئولین سازمان در خصوص نحوهٔ سرعت بخشیدن به این پروژه مورد نقد واقع شده‌بود. در سال‌های اخیر نیز، پس از آن که در تحویل برخی از ساختمان‌های طرح مسکن مهر مشکلاتی پیش آمد، نام سازمان ملی زمین و مسکن نیز به عنوان یکی از مقصران احتمالی در خبرها مطرح شد که با تغییر رئیس این سازمان این اتهامات احتمالی برطرف گردید. حفاظت اراضی. از سال ۱۳۹۵، زیر مجموعه‌ای برای این سازمان با نام "یگان حفاظت اراضی" ایجاد شد که از جمله وظایف آن جلوگیری از هر گونه اخلال، تصرف، تعرض، تجاوز در اراضی عمومی و
هر گونه اخلال، تصرف، تعرض، تجاوز در اراضی عمومی و شخصی است. یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن زیرمجموعه پلیس پیشگیری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است و فرماندهی این یگان را سرهنگ حمیدرضا محمدشاهی عهده‌دار است. افتخارات. سازمان ملی زمین و مسکن یک بار در سال ۱۳۹۰ و یک بار در سال ۱۳۹۵ در جشنواره شهید رجایی به عنوان یکی از ۲۰ دستگاه اجرایی برگزیده انتخاب شد.
سسکان مالاگاسی نام یک تیره از راسته گنجشک‌سانان است.
مگس‌گیران پریسا نام یک تیره از راسته گنجشک‌سانان است.
یلوه سیاه آمریکایی نام یک گونه از سرده یلوه‌های کوچک است.
اردک جامائیکایی، اردک سرخ‌گون یا اردک گلگون نام یک گونه از زیرخانواده مرغابیان روآبچر است.
یلوه رخ‌حنایی نام یک گونه از سرده یلوه‌های کوچک است.
نسرین وکیل (وکیلی)، (Nasrin Vakil) نویسنده و مترجم ادبیات کودکان و نوجوانان، و دانش‌آموخته رشته روانشناسی است. زندگی. نسرین وکیل (وکیلی) مترجم کتاب‌های کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۲۳ در تهران زاده شد. در رشته روان‌شناسی درس خواند و تاکنون بیش از ۱۵۰ عنوان کتاب در حوزه کودک و نوجوان ترجمه کرده است. از دیگر فعالیت‌های او عضویت در هیئت مدیرهٔ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان وهمکاری با شورای کتاب کودک بوده است.کتاب‌های "سکه طلا" اثر آلمافلورآدا و "پسرک شلاق خور" از سید فلیش من ترجمهٔ نسرین وکیلی، از سوی شورای کتاب
سید فلیش من ترجمهٔ نسرین وکیلی، از سوی شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزیده و انتخاب شده اند. از این کتاب‌ها یک نمایش رادیویی هم تنظیم و به صورت سریالی ۱۲ قسمتی پخش شده است. این مترجم به خاطر کتاب "تاک، خانواده‌ای با عمر جاویدان"، نیز از مؤسسهٔ سروش جایزه و لوح تقدیر دریافت کرده است.
کیومرث پارسای متولد ۱۳۲۵ نویسنده و مترجم است. وی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی پرتغالی عربی آلمانی تسلط دارد. منابع. یازده دقیقه - پائولو کوئلیو
برخاسته از گور نوشته ژوزه ساراماگو نویسندهٔ پرتغالی و با ترجمه کیومرث پارسای به فارسی انتشار یافته است. خلاصه رمان. درباره‌ی انقلاب کمونیستی پرتغال است و در آن، سرگذشت یک خانواده‌ی دهقانی بازگو می‌شود که به همراه خانواده‌های دهقانی دیگر، درگیر خشونت‌های اربابی هستند که با پلیس هم‌دست است. آن‌ها که زیر فشار این خشونت‌ها و مالیات‌های سنگین تحت فشار هستند، بارها دست به شورش زده، اما هر بار با شکست مواجه می‌شوند. تا این که، در تظاهرات اول ماه می ـ روز جهانی کارگر ـ به پیروزی دست می‌یابند و به گفته‌ی نویسنده،
ـ به پیروزی دست می‌یابند و به گفته‌ی نویسنده، غیر از آن‌ها افراد دیگری نیز در این تظاهرات شرکت جسته بودند، گویی آن‌ها کسانی بودند که از گور برخاسته بودند.
مردم خارعلفزار () یا «پیلا نگورو»، نام یکی از اقوام بومی استرالیا است که به‌طور عمده به صورت شکارچی-گردآورنده در بیابان گریت ویکتوریا و در منطقه‌ای که پوشیده از خارعلف است زندگی می‌کنند. محدوده زیست آنها در ایالات استرالیای غربی واقع شده است. از آنجا که این ناحیه بسیار دورافتاده و لم‌یزرع است و حتی زندگی کوچ‌نشینی هم در آن دشوار است تماس مردم علف تیغ با سفیدپوستان مهاجر به استرالیا نسبتاً کم بوده و فرهنگ بومی آنها مقداری دست‌نخورده باقی مانده است.
آپمینستر (به انگلیسی: Upminster) یک ناحیه در لندن است که در منطقه هیورینگ لندن واقع شده‌است. ناحیه آپمینستر دارای ۲۵٬۳۶۱ نفر جمعیت می‌باشد و ایستگاه آپمینستر در آن قرار دارد.
هله دختر آتاماس و نفله، و خواهر فریکسوس در افسانه‌های یونان باستان است. او در داستان یاسون و آرگونوت‌ها پدیدار می‌شود. اینو نامادری هله و برادرش فریکسوس، از فرزندان ناتنی‌اش بیزار بود. او به نیرنگ همه دانه‌های انبار شهر را تفت داد، تا دیگر از آنها ساقه‌ای نروید. هنگامی که کشاورزان نگران شدند و خواستار راهنمایی پیشگو بودند. اینو به مردانی که نزد پیشگو روان شدند باج داد، تا به دیگران بگویند که پیشگو ریختن خون فریکسوس و کشتن او را تنها راه چاره و گره‌گشا می‌داند. پیش از اینکه خون فریکسوس ریخته شود، مادر تنی
پیش از اینکه خون فریکسوس ریخته شود، مادر تنی آنها نفله، گوسفندی را برای رهایی فرزندانش از تنگنا فرستاد. آنها بر پشت گوسفند زرین در آسمان به پرواز درآمدند، تا اینکه در میانهٔ راه، هله از پشت گوسفند به میان دریا افتاد و به زیر آب فرورفت. آن‌جا سپس به نام او تنگهٔ هلسپونتس نامیده شد. فریسکوس زنده به کولخیس رسید. آن‌جا آئیتس به گرمی پذیرای او شد و دخترش خالیکوپه را به همسری فریسکوس درآورد. فریسکوس برای سپاسگزاری پشم زرین گوسفند را به شاه آئیتس هدیه کرد، سپس این پشم زرین در پرستشگاه آویخته شد.
طریق عشق عنوان آلبومی است با خوانندگی محمدرضا شجریان، آهنگسازی پرویز مشکاتیان و اجرای گروه عارف که در سال ۱۳۶۸ اجرا و در ۵ مهر ماه ۱۳۹۵ در ایران منتشر شد. این آلبوم در آواز افشاری و نوا اجرا شده و دارای ۱۰ قطعه است. شرح. فهرست. "شعر از غزلیات حافظ" "شعر از غزلیات حافظ" "شعر از غزلیات مولوی" "شعر از غزلیات حافظ" "شعر از غزلیات حافظ" "شعر از غزلیات حافظ" "شعر از غزلیات مولوی" آیین رونمایی. این آلبوم در پنجم مهر ماه ۱۳۹۵ در تالار وحدت رونمایی شد. در آیین رونمایی این اثر، ابتدا پرویز پرستویی سخنرانی کرد. سپس
این اثر، ابتدا پرویز پرستویی سخنرانی کرد. سپس همایون شجریان به همراه بیژن و ارژنگ کامکار، سهراب پورناظری، آیین مشکاتیان، مهیار طریحی و میلاد محمدی به روی صحنه آمدند. در آغاز همایون شجریان از افراد حاضر در سالن تشکر کرد و از حال پدرش سخن گفت. در پایان هم از حضور افتخاری بیژن و ارژنگ کامکار برای اجرا با گروه قدردانی کرد. در ادامه ساز و آواز و تصنیف ساقی ساخته استاد پرویز مشکاتیان اجرا شد. در این مراسم هنرمندانی همچون داریوش پیرنیاکان، سالار عقیلی، علی جهاندار، کیوان ساکت، محمد فیروزی، حمیدرضا نوربخش، داود
کیوان ساکت، محمد فیروزی، حمیدرضا نوربخش، داود گنجه‌ای، لوریس چکناوریان، کیخسرو پورناظری و ... حضور داشتند.
می‌می پولاک (؛ – ) یک هنرپیشه و کارگردان تئاتر اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سونات پاییزی"، "" و "میان‌پرده‌های تابستانی" اشاره کرد.
گویش تونی یا گویش فردوسی یکی از گویش‌های فارسی خراسانی در شرق ایران است و زیر مجموعه‌ای از زبان فارسی نو می‌باشد ولی به دلیل تفاوت ساختاری که در صرف افعال، جمله‌بندی، وزن و ادای واژگان دارد درک آن را برای شنونده ناآشنا بسیار دشوار می‌نماید. افرادی که با این گویش تکلم می‌کنند، بیش از صد هزار نفر برآورد می‌شود. دستور زبان. برخی از افعال ساده در این گویش به صورت مرکب به کار می‌روند مانند: برخی افعال مرکب در این گویش به صورت پیشوندی به کار می‌روند مانند: نکته دیگری که در این گویش بسیار به چشم می‌خورد پیشوندهایی
که در این گویش بسیار به چشم می‌خورد پیشوندهایی است که بر سر اغلب افعال قرار می‌گیرند: افعال و مصدرها و ضمایر. ضمایر. ضمایر شخصی و ضمایر اشاره افعال. گذشته فعل نشستن حال فعل نشستن آینده فعل نشستن آواشناسی گویش تونی. در برخی واژگان حرف "خ"به جای صامت"ق" به کار می‌رود مانند: در برخی واژگان حرف "ب" حذف و تبدیل پیشوند افعال به صورت گذشته خود " v" به کار می‌رود مانند: در برخی واژگان حرف "پ" به حرف "ف" تغییر نیافته و به صورت گذشته خود به کار می‌رود مانند: واژگانی که با شین یا سین شروع می‌شوند صدای اُ یا اِ به کار
با شین یا سین شروع می‌شوند صدای اُ یا اِ به کار می‌روند مانند: در برخی از واژگان حرف"و" به جای "ف" استفاده می‌شود مانند: در برخی از واژگان صامت‌های "ت" و "ن" حذف می‌شود مانند: برخی واژگان ساده به صورت مرکب به کار می‌روند که عموماً از ترکیب اسم + مصدر یا پیشوند + اسم یا به صورت ترکیبی از مضاف + مضافٌ‌الیه ساخته می‌شوند مانند: واژگان. برخی واژگان این گویش کهن با زبان‌های ایرانی غربی همچون لری مشترک است. اشعار. مهم‌ترین اثر مکتوب و به جامانده از این گویش دیوان میرتونی مربوط به سده نهم هجری قمری است. دو بیت از
میرتونی مربوط به سده نهم هجری قمری است. دو بیت از اشعار میر تونی صداها در گویش تونی. واژه‌هایی که برای صداهای مختلف به کار می‌روند، این واژه‌ها در اکثر موارد با اضافه شدن ساکن «سین» و «تا» ساخته می‌شوند.
شهرستان کلادنو (به لاتین: Kladno District) یک ناحیه در جمهوری چک است که در منطقه بوهمی مرکزی واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان کلادنو ۷۱۹٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۲٬۱۶۳ نفر جمعیت دارد.
لیدیتسه (به لاتین: Lidice) یک روستا در جمهوری چک است که در شهرستان کلادنو واقع شده‌است. این شهر در ۲۲ کیلومتری شمال‌غربی پراگ قرار دارد و در نزدیکی روستای ویران‌شده دیگری به همین نام بنا شده‌است. روستای قدیمی لیدیتسه در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۲ به دستور آدولف هیتلر و هاینریش هیملر پس از ترور راینهارت هایدریش در عملیات انتروپوید و به تلافی آن ویران شد. تاریخچه. چند روز بعد از مرگ هایدریش، روستای لیدیتسه توسط سربازان آلمان نازی محاصره شد. تمام مردان بالای پانزده سال که تعداد آنها به ۱۷۳ نفر می‌رسید را در یک مزرعه جمع
تعداد آنها به ۱۷۳ نفر می‌رسید را در یک مزرعه جمع کردند و در گروه‌های ده نفره تیرباران کردند. در محلی که این تیرباران انجام شد، به یاد قربانیان، صلیبی با حلقه‌ای از سیم خاردار قرار گرفته‌است. زنان و کودکان را از هم جدا کردند. زنان را به اردوگاه‌های کار اجباری فرستادند و بیشتر کودکان در اتاق‌های گاز جان خود را از دست دادند. به یاد کودکان لیدیتسه، کودکانی که هیچ‌گاه به روستای خود بازنگشتند، مجسمه‌های یادبودی ساخته شده‌است. این مجسمه‌ها که توسط ماریه اوچیتیلووا (Marie Uchytilová) ساخته شده، ۴۲ دختربچه و ۴۰
(Marie Uchytilová) ساخته شده، ۴۲ دختربچه و ۴۰ پسربچه را نشان می‌دهند که تابستان همان سال در اتاق‌های گاز کشته شدند. از روستای لیدیتسه تنها چند دیوار آجری باقی مانده‌است. لوران بینه رمان‌نویس، جزییات این ویرانی را چنین توصیف می‌کند: "ساکنان لیدیتسه، که چرتشان پاره شده‌است، هیچ نمی‌دانند چه بر سرشان آمده‌است، یا دست کم درست نمی‌دانند. آنان را از بسترهایشان بیرون کشیده‌اند، با ضربات قنداق تفنگ از خانه‌هایشان رانده و همگی را در میدان روستا و جلو کلیسا گرد آورده‌اند. نزدیک به پانصد مرد و زن و کودک که شتابان
نزدیک به پانصد مرد و زن و کودک که شتابان لباس پوشیده اند، هاج و واج و هراسیده، خود را در محاصرهٔ مردان یونیفرم پوش پلیس شهری می‌بینند. آنان هیچ خبر ندارند که این یگان را مشخصاً از شهـر هاله -اندر-زاله راهی لیدینسه کرده‌اند، از زادگاه هایدریش. اما حالا دیگر همگی می‌دانند که فردا هیچ‌کس سر کار نخواهد رفت. آنگاه آلمانی‌ها کاری را آغاز می‌کنند که از آن به بعد به مشغلهٔ محبوبشان بدل می‌شود: آن‌ها شروع می‌کنند به دسته‌بندی افراد. زنان و کودکان را در مدرسه محبوس می‌کنند و مردان را در زیرزمین خانه‌ای روستایی
می‌کنند و مردان را در زیرزمین خانه‌ای روستایی می‌چپانند. انتظار بی پایان روستاییان آغاز می‌شود و اضطرابی همـه گیر چهره‌هایشان را می‌پوشاند. کودکان درون مدرسه می‌گریند. آن بیرون گویی آلمانی‌ها زنجیر پاره کرده‌اند. آنان جنون زده اما با حواس جمع، تمام ساختمان‌های لیدیتسه را به باد یغما و چپاول می‌دهند، تمام نود و سه خانهٔ مسکونی و یک یک عمارتهای عمومی، از جمله کلیسا را. آلمانی‌ها تابلوهای نقاشی و کتاب‌هایی را که به گمان‌شان به کاری نمی‌آیند از پنجره بیرون می‌اندازند و آن‌ها را در میدان‌گاه بار می‌کنند و به
و آن‌ها را در میدان‌گاه بار می‌کنند و به آتش می‌کشند. هرچه را هم که سودمند می داننـد برای خود برمی‌دارند، رادیوها و دو چرخه‌ها و چرخ‌های خیاطی … این کار ساعتها طول می‌کشد و در پایان از لیدیتسه جز ویرانه ای برجا نمی‌ماند. در ساعت پنج صبح، آلمانی‌ها دوباره به سراغ اهالی روستا می‌آیند. مردم به چشم خود می‌بینند که روستایشان زیر و رو شده‌است. پلیس‌ها فریادزنان به هر سو می‌دوند و هرچه را که می‌شود با خود برد غارت می‌کنند. زنان و کودکان را در کامیون‌هایی می‌اندازند که به کلادنو، شهر همسایه می‌روند. برای زنان این
که به کلادنو، شهر همسایه می‌روند. برای زنان این آغاز راهی است که به اردوگاه مرگ راونسبروک می‌انجامد. مأموران کودکان را از مادرانشان جدا می‌کنند تا در اردوگاه خومنو آنها را در اتاق گاز از میان ببرند، البته به جز تعداد انگشت شماری از کودکان که مستعد ژرمنی شدن ارزیابی می‌شوند و خانواده‌های آلمانی آنها را به فرزندی خواهند پذیرفت. مردان را جلو دیواری به صف می‌کنند که تشک‌ها را پای آن کپه کرده‌اند. جوان ترینشان پانزده و سالمندترینشان هشتاد و چهار سال دارد. آلمانی‌ها پنج نفر از آنان را به خط میک‌نند و به گلوله
پنج نفر از آنان را به خط میک‌نند و به گلوله می‌بندند. بعد نوبت پنج نفر بعدی می‌رسد و سپس پنج نفر دیگر. تشکها را پشت سر قربانیان گذاشته‌اند تا گلوله‌ها کمانه نکنند. اما مردان پلیس شهری از تجربهٔ آینزاتس گروپن برخوردار نیستند. در فواصل رگبارها، کلی طول می‌کشد تا جنازه‌ها را جمع کنند و جوخهٔ آتش تازه ای را شکل بدهند. کشتار پایان ناپذیر می‌نماید. ساعت‌ها می‌گذرند و هرکس نوبت خود را انتظار می‌کشد. برای سرعت بخشیدن به روند کار، تصمیم می‌گیرند ضرباهنگ تیرباران را دوبرابر کنند و اهالی را در صفوف ده نفره از پا
را دوبرابر کنند و اهالی را در صفوف ده نفره از پا درآورند. شهردار شهر که وظیفهٔ شناسایی اهالی، پیش از اعدام را بر عهده دارد، خود جزء آخرین گروه قربانیان است. به کمک او، آلمانی‌ها نه نفر را که اهل آن روستا نیستند کنار می‌گذارند. آن‌ها فقط آمده بودند سری به دوستانشان بزنند و با رسیدن ساعت منع آمد و شد در روستا به دام افتاده بودند. چند نفری هم مهمان یکی از خانواده‌ها شده و می‌خواستند شب را در لیدیتسه بگذرانند. به هر روی، آن‌ها را در پراگ اعدام خواهند کرد. در این میان، نوزده مرد شب‌کار از سر کار خود بازمی‌گردند
میان، نوزده مرد شب‌کار از سر کار خود بازمی‌گردند و روستای خود را ویران می‌بینند. خانواده شان ناپدید شده و جنازهٔ دوستانشان هنوز گرم است. از آن‌جا که آلمانی‌ها هنوز آنجا هستند، بی درنگ آن‌ها را هم تیرباران می‌کنند. مأموران کشتار حتی به سگ‌ها هم رحم نمی‌کنند. اما ماجرا هنوز به پایان نرسیده. هیتلر تصمیم گرفته‌است تمام قهر و غضب خود را بر سر لیدیتسه خالی کند و این روستا را به نماد خشم و انتقامجویی خویش بدل سازد. رایش از یافتن و تنبیه قاتلان هایدریش عاجز بود و سرخوردگی ناشی از این ناتوانی باعث شد جنون نازی از
سرخوردگی ناشی از این ناتوانی باعث شد جنون نازی از مرزهای پیشین خود نیز فراتر رود. بنا به فرمان پیشوا، لیدیتسه باید به معنای واقعی کلمه از روی نقشه محو شود. نازی‌ها به گورستان هتک حرمت می‌کنند، درختان میوه را از ریشه درمی‌آورند، تمام بناها را در آتش می‌سوزانند و روی زمین نمک می‌پاشند تا اطمینان یابند که از آن پس هیچ گیاهی در آن نخواهد رویید. روستا اکنون به کوره ای دوزخی بدل شده‌است. بولدوزرها در راهند تا خرابه‌ها را هم از روی زمین بخراشند. از لیدیتسه اثری نباید بر جا بماند، حتی جایی که پیش از این روستا در
بر جا بماند، حتی جایی که پیش از این روستا در آن استقرار داشت. هیتلر می‌خواهد به مردم جهان نشان دهد که مبارزه طلبی در برابر رایش چه بهایی دارد و لیدیتسه قربانی ای است که باید تقاص پس دهد. با این همه، پیشوا که از مدتها پیش توان ادارهٔ امور را از دست داده‌است، مرتکب اشتباه هولناکی می‌شود. نه او و نه هیچ‌یک از سران نظام نازی به این نکته نیندیشیده اند که پخش داوطلبانهٔ خبر ویرانی لیدیتسه چه بازتابی در جهان خواهد داشت. تا این زمان نیز نازی‌ها در مخفی کردن جنایات خود جدیت به خرج نداده اند اما کم و بیش کوشیده‌اند
خود جدیت به خرج نداده اند اما کم و بیش کوشیده‌اند ظاهر را حفظ کنند و این کار باعث شده‌است برخی به رویدادهای قلمرو رایش و ماهیت راستین آن‌ها دقت چندانی نشان ندهند. اما واقعهٔ لیدیتسه نقاب از چهرهٔ آلمان نازی برانداخت و سرشت این حکومت را پیش چشم جهانیان آشکار ساخت. در روزهای آینده، هیتلر این نکته را در خواهد یافت. این بار دیگر مأموران اس اس نیستند که از کوره در می‌روند، بلکه پدیده ای به خشم می‌آید که پیشوا بر آن تسلط مطلقی ندارد: افکار عمومی. نشریات شوروی اعلام می‌کنند که از این پس رزمندگان حین نبرد نام
اعلام می‌کنند که از این پس رزمندگان حین نبرد نام لیدیتسه را بر لب دارند. و حق هم با آنان است. در انگلستان، معدنچیان پویشی برای گردآوری اعانه به راه می‌اندازند، با هدف بازستزی روستا در آینده. آن‌ها برای خود شعاری نیز می‌یابند که در سراسر جهان بازتاب می‌یابد: «لیدیتسه زنده خواهد ماند.» در ایالات متحده، مکزیک، کوبا، ونزوئلا، اروگونه و برزیل، نام میدان‌ها و محله‌ها و حتی روستاهایی را به لیدیتسه تغییر می‌دهند. مصر و هند همبستگی خود را رسماً ابراز می‌کنند. نویسندگان، آهنگسازان، سینماگران و نمایشنامه نویسان در
آهنگسازان، سینماگران و نمایشنامه نویسان در آثار خود به ستایش از لیدیتسه می‌پردازند. روزنامه‌ها و مجله‌ها و شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی اخبار لیدیتسه را پوشش می‌دهند. در واشینگتن، فرمانده نیروی دریای اعلام می‌کند: «اگر نسل‌های آینده از ما بپرسند چرا در این جنگ شرکت کرده‌ایم، داستان لیدیتسه را برایشان روایت خواهیم کرد.» بر بمب‌هایی که از آسمان شهرهای آلمان فرو می‌بارند با قلم مو نام روستای شهید را نوشته‌اند. در شرق نیز سربازان شوروی عبارات مشابه‌ای را روی لوله تانک‌های تی ۳۴ می‌نویسند. باری، هیتلر با ویران
تانک‌های تی ۳۴ می‌نویسند. باری، هیتلر با ویران کردن لیدیتسه واکنشی نشان داده‌است که بیش تر به رفتار یک وحشی روان پریش می‌ماند (و مگر او چیزی غیر از این است؟) تا رهبر یک حکومت (البته این عنوان هم دربارهٔ او صدق می‌کند). به دنبال چنین اقدامی، پیشوا سهمگین‌ترین شکست خود را تجربه می‌کند، آن هم در عرصه‌ای که به گمان خود در آن استاد است. در پایان آن ماه، وی در کارزار بین‌المللی تبلیغات شکست خورد، شکستی جبران ناپذیر." خصوصیات. لیدیتسه ۴۳۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر کاونتری خواهرخواندهٔ لیدیتسه هست.
تمزمید (به انگلیسی: Thamesmead، تلفظ: ) یک ناحیه در لندن است که در منطقه سلطنتی گرینویچ واقع شده‌است. خصوصیات. تمزمید ۳۱٬۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
سیدنم (به انگلیسی: Sydenham) () یک ناحیه در لندن است که در منطقه لویشام لندن واقع شده‌است. خصوصیات. سیدنم ۲۸٬۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
امیر رسایی (زاده ۶ فروردین ۱۳۲۱ در تهران) خوانندۀ موسیقی پاپ اهل ایران است. او از چهره‌های شناخته‌شدهٔ موسیقی پاپ پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران است و به همراه ویگن، محمد نوری، منوچهر سخایی، عباس مهرپویا، عارف و... از نسل اول خوانندگان موسیقی پاپ ایران به شمار می‌آید. زندگی‌نامه. امیرحسین رسایی با نام هنری امیر رسایی در سال ۱۳۲۱ در محلهٔ دروازه شمیران تهران به دنیا آمد. وی در دبستان مزین‌الدوله مشغول به تحصیل شد که ناظم مدرسه هم منوچهر نوذری بود. زمانی که ۱۵ سال داشت در سال ۱۳۳۷ در مجلهٔ "اطلاعات بانوان" و
سال داشت در سال ۱۳۳۷ در مجلهٔ "اطلاعات بانوان" و هم‌زمان در تلویزیونی در ایران شروع به کار کرد که مدیریت آن بر عهدۀ ثابت پاسال بود. وی در آن زمان ترانه‌های راک و ایتالیایی و به خصوص آهنگ‌های ویگن را می‌خواند. در آن زمان علی عباسی که مدیریت مجلهٔ "ستارۀ سینما" را برعهده داشت، عکس‌های بسیاری از امیر رسایی در مجلۀ خود منتشر می‌کرد. امیر رسایی در ۱۵ سالگی، حدود ۴ سال نزد حسین ملک، سنتور نواخت و شاگرد او بود. مدتی نیز عماد رام به منزل پدری امیر رسایی می‌رفت و با او تمرین می‌کرد. این آموزش‌ها زمانی بود که او زیر
او تمرین می‌کرد. این آموزش‌ها زمانی بود که او زیر ۲۰ سال سن داشت. زمانی که رسایی با رضا ناروند، سرپرست دانشجویان دانشگاه تهران به رادیو رفت، هنرمندانی نظیرِ جواد بدیع‌زاده، حبیب‌الله بدیعی، انوشیروان روحانی، علی تجویدی، مشیر همایون شهردار و مرتضی حنانه از او امتحان گرفتند. قبل از این‌که امیر رسایی وارد رادیو شود چند خوانندۀ اصلی موسیقی پاپ از جمله ویگن، منوچهر سخایی، غلامعلی روانبخش و محمد نوری فعالیت می‌کردند. او در سال ۱۳۴۱ با ابلاغ رسمی وارد رادیو شد و ماهیانه ۱۵۰ تومان به عنوان حقوق دریافت می‌کرد. در
ماهیانه ۱۵۰ تومان به عنوان حقوق دریافت می‌کرد. در آن زمان «رادیو تهران» هنوز به «رادیو ایران» تغییر نام نداده‌بود. استودیوی شمارۀ ۸ هنوز افتتاح نشده‌بود و بیشتر آثار موسیقی در استودیوی شماره ۲ اجرا می‌شد. امیر رسایی در آن زمان با ارکستر برنامهٔ «شما و رادیو»، ارکستر «پاپ موزیک» و ارکستر «جوانان» همکاری داشت. در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۶، احمد مسعود مدیر کاباره تهران با امیر رسایی قراردادی بست که برای افتتاح این کاباره در لس آنجلس برنامه اجرا کند. وی در آن زمان در ایران همراه با هایده در «کاباره باکارا» می‌خواند.
ایران همراه با هایده در «کاباره باکارا» می‌خواند. قرارداد وی با احمد مسعود به مدت سه ماه بود. به همین علت او از رادیو سه ماه مرخصی گرفت. ابتدا از ایران به نیویورک و پس از آن به لس آنجلس رفت. قراردادش در آنجا از سه ماه به شش ماه تمدید شد و از آن پس هر سه ماه تمدید می‌شد. امیر رسایی به ناچار خانه‌ای در لس آنجلس خرید و تا سال ۱۳۵۹ به فعالیت در کاباره تهران ادامه داد. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به ناچار در آمریکا ماند. امیر رسایی در دههٔ ۱۳۸۰ برای گرفتنِ مجوز فعالیت و انتشار موسیقی در ایران تلاش کرد.
رایسلیپ (به انگلیسی: Ruislip) ( ) یک ناحیه در لندن است که در منطقه هیلینگدون لندن واقع شده‌است. خصوصیات. رایسلیپ ۳۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مازارس از نام‌های ایرانی و یکی از فرماندهان ارتش کوروش پادشاه هخامنشی می‌باشد. هرودوت از مازارس به عنوان یکی از فرماندهان بزرگ کوروش یاد می‌کند. پس از آنکه کوروش در سال ۵۳۹ پ. م لیدیه را گشود یک افسر لیدی به نام پاکتیاس که کوروش در حکومت خود مقامی در خزانه‌داری به او داده بود، سپاهی متشکل از لیدی‌ها و یونانی‌های لونی تشکیل داد. این افسر علیه ساتراپ کوروش در سارد و لیدیه به نام تابالوس شورید و نیروهای ایرانی در کاخ سلطنتی را محاصره کرد و جهت تأمین مالی شورش خود به انبار معروف لیدیه دستبرد زد. هنگامی که خبر
خود به انبار معروف لیدیه دستبرد زد. هنگامی که خبر شورش به گوش کوروش رسید، خشمگین شد و تصمیم گرفت با سوزاندن کامل سارد، لیدی‌ها را مجازات کند. شاه کرزوس که پس از شکست، مشاور کوروش در دربار شده بود از او درخواست کردکه به پایتخت پیشین او آسیب نرساند. به گفتهٔ هرودوت توصیه کرزوس این بود که جمعیت آنجا را خلع سلاح کند و قوانینی برای آنها وضع کند که فکر آنها را به عادت‌های تجمل‌گرایی و خوش‌گذرانی مشغول سازد. کرزوس به کوروش گفت: «با انجام این کار دیری نخواهد پایید که مردم چنان سست و بی‌حال و چنان ضعیف می‌شوند که
که مردم چنان سست و بی‌حال و چنان ضعیف می‌شوند که هیچ ترسی از آنها نخواهی داشت.» کوروش که به خاطر مهربانی با مردم و سرزمین‌هایی که می‌گشود، معروف شده بود با این توصیه موافقت کرد و فرمانده مازارس را فرستاد تا طبق توصیه کرزوس ناآرامی را سرکوب کند و به او دستور داد پاکتیاس را زنده دستگیر کند تا او را مجازات نماید. اما هنگام نزدیک شدن نیروهای مازارس، پاکتیاس از شهر فرار کرد و به لونیای یونان پناه برد. مازارس او را تعقیب کرد و در این حین دولت‌شهر پرینه و مگنزیا را گشود و پس از چندین حمله پاکتیاس را دستگیر کرد و
گشود و پس از چندین حمله پاکتیاس را دستگیر کرد و برای مجازات نزد کوروش فرستاد. پس از آن مازارس به گشودن آسیای کوچک ادامه داد اما در حالیکه مشغول جنگ بود به دلایل نامشخص درگذشت. سپس کوروش فرمانده برجستهٔ خود هارپاگ را جایگزین او کرد. هارپاگ با استفاده از شیوهٔ جدید ساخت خاکریز به منظور رخنه در دیوار شهرهای محاصره شده توانست آسیای صغیر، لیسیا، کیلیکیه و فینیقیه را بگشاید.
فرانتس زیکس (؛ – ) یک مقام رسمی نازی اهل آلمان بود.وی توسط راینهارد هایدریش به ریاست اداره دوم و بعد اداره هفتم اداره اصلی امنیت رایش منصوب شده بود.وی هم‌چنین قرار بود در صورت اشغال بریتانیای کبیر جوخه‌های مرگ آینزاتس‌گروپن را در شهرهای لندن، منچستر، بیرمنگام، بریستول، لیورپول، ادینبورو و گلاسکو ایجاد کند.پس از نبرد بریتانیا زیکس به فرماندهی یک واحد از نیروهای گروه ب آینزاتس‌گروپن منصوب شد. زیکس پس از جنگ به اتهام جنایت جنگی در دادگاه آینزاتس‌گروپن در نورنبرگ محاکمه و به ۲۰ سال زندان محکوم شد. یک دادگاه عفو
محاکمه و به ۲۰ سال زندان محکوم شد. یک دادگاه عفو محکومیت او را به ۱۰ سال کاهش داد و در نهایت در ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۲ آزاد شد.
فریدریش پانتسینگر (؛ ۱ فوریه ۱۹۰۳ – ) یک اس‌اس-اوبرفورر اهل آلمان بود.وی از ۵ سپتامبر ۱۹۴۳ تا ۶ می ۱۹۴۴ فرمانده گروه A آینزاتس‌گروپن در کشورهای حوزه دریای بالتیک و بلاروس و از ۱۵ اوت ۱۹۴۴ رئیس اداره پنجم اداره اصلی امنیت رایش بود. وی پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۶ دستگیر و توسط شوروی زندانی شد.در مسکو در مارس ۱۹۵۲ دو بار به ۲۵ سال کار اجباری محکوم شد اما ۳ سال بعد آزاد شد و به آلمان بازگشت و توانست مدتی برای آژانس اطلاعات فدرال کار کند.در سال ۱۹۵۹ دوباره به اتهام جنایت جنگی دستگیر شد و در ۸ اوت همان سال در
اتهام جنایت جنگی دستگیر شد و در ۸ اوت همان سال در سلول زندانش خودکشی کرد.
استلاریس یک بازی ویدئویی ۴اکس است که توسط شرکت پارادوکس اینتراکتیو توسعه و منتشر شده‌است. محیط بازی فضا است و هدف بازی پیدا کردن سیاره‌های جدید برای مستعمره‌سازی و شکست دشمنان فضایی است. امکان تجارت و قراردادهای دیپلماتیک نیز در این بازی دیده‌شده‌است. این بازی در ۹ مه ۲۰۱۶، برای سیستم عامل‌های مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس و لینوکس روی سکوی استیم منتشر شد، و سپس در ۲۶ فوریه ۲۰۱۹، برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان نیز در دسترس قرار گرفت. این بازی در سه نسخه پایه، نوا و گالکسی منتشر شده‌است، که نسخه‌های