payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سیستان و بلوچستان برگزیده شد. در سال ۱۳۱۷ به تدریس در دبیرستان‌های مشهد مشغول شد و از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۱ در سمت ریاست فرهنگ بیرجند خدمت کرد و تقریباً ۳۰ دبستان را در نقاط مختلف قائنات بنیان گذاشت. در همین زمان بود که وزارت فرهنگ طی بخش‌نامه‌ای از همهٔ آموزگاران خواست تا نظرهایشان دربارهٔ کتب درسی را بنویسند و حسن تقی‌زاده که مأمور بررسی آن نظریات بود کلیهٔ پیشنهادهای فرزان را مفید و ضروری دانست به گونه‌ای که گفت: «همان‌طور که کریستف کلمب کاشف آمریکاست، من هم کاشف جهان علم و ادب سید محمد فرزان هستم». فرزان
کاشف جهان علم و ادب سید محمد فرزان هستم». فرزان در سال ۱۳۳۱ به دعوت دانشگاه تهران به تدریس در دانشکدهٔ الهیات و سپس ادبیات مشغول شد. فرزان ساعت ۱۰ یکشنه‌شب ۲۳ فروردین ۱۳۴۹ شمسی درگذشت. جسدش را در رواق ابوالفتح رازی در کنار حرم شاه عبدالعظیم به خاک سپردند. فرزان بهترین دوران زندگی خود را زمانی می‌داند که همراه محمد محیط طباطبایی و مجتبی مینوی، مأمور تهیهٔ کتب درسی به صورت موقت شده بودند. نقادی ادبی. او تصدیق و دیپلم دانشگاهی نگرفت و دانش او خودساخته بود. مجتبی مینوی فرزان را در زمرهٔ کسانی می‌بیند که «دانش
مینوی فرزان را در زمرهٔ کسانی می‌بیند که «دانش را برای دانش، و فرهنگ را برای فرهنگ می‌خواستند نه از برای گرفتن تصدیق و رسیدن به مرتبه و مواجب». فرزان به زبان و ادبیات عربی و تاریخ اسلام کاملاً مسلط بود و در تفسیر و فقه و حدیث و حکمت تبحر و احاطه داشت. زبان و ادبیات فرانسه را خوب می‌دانست و با زبان و ادبیات انگلیسی آشنا بود. از همین رو بود که به دعوت دانشگاه تهران در دانشکدهٔ معقول و منقول و دانشکدهٔ ادبیات به تدریس پرداخت و علی‌الظاهر به مرتبهٔ استادی دست یافت. به نوشتهٔ مجتبی مینوی «بی‌پروایی مرحوم فرزان
به نوشتهٔ مجتبی مینوی «بی‌پروایی مرحوم فرزان در بیان آنچه در چشم و ذهن او صحیح می‌آمد، و در نوشتن نقد سخت بر آنچه آن را نادرست و غلط می‌شمرد» باعث شد از همان اوان زندگی با دشمنان سرسختی مواجه شود که بر سر راه او مدام سنگ می‌انداختند. احمد اداره‌چی گیلانی مجموعه مقالات فرزان را تحت عنوان «مقالات فرزان» گردآوری و منتشر کرده‌است. فرزان خود کتاب یا اثری تألیف نکرد. به گفتهٔ مینوی «کثرت وسواس او در صحیح بودن نوشته‌ها مانع از این شده‌است که تألیف و تصنیفی بکند» ولی فراوان مورد استشارهٔ بسیاری از مؤلفان و مصححان
فراوان مورد استشارهٔ بسیاری از مؤلفان و مصححان قرار می‌گرفت که برخی دین خود را بدو اذعان کرده و برخی فرصت را غنیمت شمرده و فضل و علم او را به خود منتسب کرده‌اند. حبیب یغمایی به مناسبت ۷۰ سالگی فرزان قصیده‌ای سروده‌است که یکی از ابیات آن چنین است: محمدعلی اسلامی ندوشن در مقاله‌ای در شماره ۲۲۰ مورخ آبان ۱۳۴۵ در مجله یغما در خصوص او چنین می‌نویسد: این مرد که عنوان استاد و مرد آزاده بتمام معنی شایسته اوست، با بزرگواری، لطف محضر، ظرافت طبع و اطّلاعات بسیار وسیعی که در معارف اسلامی و ادب ایران دارد، هر جا که
که در معارف اسلامی و ادب ایران دارد، هر جا که باشد به مجلس گرمی و غنای خاصّی می‌بخشد. دقّت نظر و وسعت معلومات استاد فرزان از مقاله‌های مختلفی که در مجله یغما و بعضی مجلّه‌های دیگر انتشار داده آشکار می‌شود؛ فرزان که مردی است معتقد و دیندار، حتی یک بی‌دین در بحث با او احساس تنگ حوصلگی نمی‌کند و او نیز با گشاده‌روئی به سخن دیگران، چه مخالف و چه موافق، گوش فرا می‌دهد. فرزان یکی از افراد معدودی است که چون بروند دیگر جانشین نخواهد داشت.»
باشگاه فوتبال القبائل () یک باشگاه فوتبال در شهر تیزی وزو، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده است سابقه ۱۴ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۵ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال الجزایر، ۱ قهرمانی در سوپر جام فوتبال الجزایر، ۲ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا، ۱ قهرمانی در جام برندگان جام آفریقا و ۳ قهرمانی در جام آفریقا را در کارنامه دارد.
باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر () یک باشگاه فوتبال در شهر الجزیره، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شده است سابقه ۸ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال الجزایر، ۳ قهرمانی در سوپر جام فوتبال الجزایر و ۱ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا در سال ۱۹۷۶ را در کارنامه دارد.
باشگاه فوتبال وفاق سطیف () یک باشگاه فوتبال در شهر سطیف، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شده است، سابقه ۸ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر، ۲ قهرمانی در سوپر جام فوتبال الجزایر، ۲ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا، ۱ قهرمانی در سوپر جام آفریقا و ۲ قهرمانی در جام قهرمانان باشگاه‌های عربی را در کارنامه دارد.
باشگاه فوتبال شباب بلوزداد () یک باشگاه فوتبال در شهر بلوزداد، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده است، سابقه ۱۰ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و ۹ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر، ۱ قهرمانی جام اتحادیه الجزایر و دو قهرمانی سوپر جام الجزایر را در کارنامه دارد.
بمب‌گذاری‌های آنکارا ۲۰۱۵ در روز ۱۰ اکتبر سال ۲۰۱۵ میلادی در ساعت ۱۰:۰۵ به وقت محلی در آنکارا پایتخت ترکیه رخ‌داد، ۲ بمب توسط ۲ بمب‌گذار انتحاری در میان انبوه راهپیمایان «صلح برای دموکراسی» در مقابل ایستگاه راه‌آهن آنکارا منفجر شدند. تا اکتبر ۲۰۱۶ تعداد کشتگان ۱۰۲ نفر بوده‌است. از این انفجارها به عنوان مرگبارترین حملات در ترکیه یاد می‌شود، راه‌پیمایی که در آن انفجار رخ در اعتراض به درگیری بین دولت و نیروهای کرد، به وجود آمده بود. احمد داود اوغلو، نخست‌وزیر ترکیه در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که مظنون اصلی این
در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که مظنون اصلی این بمب‌گذاری‌ها، گروه موسوم به داعش است. احتمال دخالت آ.ک. پ. پایگاه خبری احوال در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸ گزارش داد که گزارشی «فوق محرمانه» در اختیار دارد که نشان می‌دهد حزب عدالت و توسعه برای انجام این حملهٔ تروریستی به اعضای داعش فرمان داده‌است. این پایگاه خبری مدعی شده که این گزارش را مرکز وضعیت و امنیت امنیت اتحادیهٔ اروپا (EUINTCEN) چند روز پس از حادثه تهیه کرده و به مقامات عالی اتحادیهٔ اروپا ارائه کرده‌است. در این گزارش همچنین به شباهت این حمله با حملهٔ سوروچ نیز
گزارش همچنین به شباهت این حمله با حملهٔ سوروچ نیز اشاره شده و خاطرنشان شده‌است که حزب سوسیالیست ستمدیدگان (اُ.س. پ) در هر دو عملیات هدف حمله قرار داشته‌است؛ بنابراین گزارش اگرچه انتحاری بودن عملیات انتساب آن را به داعش را شدت می‌بخشد، اما مسائلی از قبیل عدم حضور مأموران پلیس در هر دو تظاهرات و عدم کنترل اتوبوس‌های تظاهرکنندگان حاکی از همکاری آن‌ها با مقامات حزب حاکم عدالت و توسعه است.
باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر () یک باشگاه فوتبال در شهر الجزیره، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده است سابقه ۸ قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر، ۸ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر، ۲ قهرمانی سوپر جام الجزایر، ۱ قهرمانی جام کنفدراسیون آفریقا، ۱ قهرمانی سوپر جام آفریقا و همچنین یک نایب قهرمانی لیگ قهرمانان آفریقا در سال ۲۰۱۵ را در کارنامه دارد.
بهیمراو رامجی آمبدکار (، ) متولد ۱۴ آوریل ۱۸۹۱ – درگذشته ۶ دسامبر ۱۹۵۶)، حقوق‌دان، اقتصاددان، سیاست‌مدار و اصلاح‌گر اجتماعی هندی است. او به باباصاحب مشهور است چراکه الهام‌بخش جنبش مدرن بودایی و کارزار مخالفت با تبعیض‌های اجتماعی علیه دالیتها (نجس‌ها) و همچنین حمایت از حقوق زنان و کارگران بوده‌است. او اولین وزیر قانون هند استقلال‌یافته و معمار اصلی قانون اساسی هند است. آمبدکار دانشجویی پرتلاش بود و از این طریق توانست مدرکی در رشته حقوق و چندین دکترا از دانشگاه کلمبیا و مدرسه اقتصاد لندن به دست بیاورد و به
کلمبیا و مدرسه اقتصاد لندن به دست بیاورد و به خاطر تحقیقات‌اش در حقوق، اقتصاد و علوم سیاسی، به عنوان محقق شناخته شود. او در ابتدا یک اقتصاددان، استاد دانشگاه و وکیل بود اما پس از آن، بیشتر به خاطر فعالیت‌های سیاسی‌اش شناخته می‌شود؛ او درگیر کارزار و مذاکرات استقلال هند شد، به انتشار مجلاتی پرداخت که حقوق سیاسی دالیت‌ها و آزادی اجتماعی برای آن‌ها را مطالبه می‌کرد و کمک قابل توجهی به تأسیس دولت هند کرد. در ۱۹۵۶ بودایی شد که شروعی بود برای تغییر دین توده‌های دالیت. در ۱۹۹۰، جایزه بهارات راتنا که بالاترین
دالیت. در ۱۹۹۰، جایزه بهارات راتنا که بالاترین جایزه غیرنظامی هند محسوب می‌شود، سال‌ها پس از مرگش به نام او اعطا شد. میراث آمبدکار شامل بناهای یادبود و اشاره‌های بی‌شماری به او در فرهنگ عامه است. زندگی و تحصیلات. آمبدکار در شهرک و اردوگاه نظامی مهو در ایالت مرکزی (در حال حاضر مادیا پرادش) متولد شد. او آخرین و چهاردهمین فرزند رامجی مالوجی ساکپال، افسر ارتش بود. پیشینه خانواده‌اش به مردمان مرآتی می‌رسید از ایالت مهاراشترا. در نتیجه آمبدکار در طبقه‌ای فرودست به دنیا آمد (دالیت) جایی که نجس قلمداد شد و در معرض
دنیا آمد (دالیت) جایی که نجس قلمداد شد و در معرض تبعیض‌های اجتماعی - اقتصادی قرار گرفت. اجداد آمبدکار برای زمانی طولانی در ارتش کمپانی هند شرقی بریتانیا خدمت می‌کردند و پدر او نیز در ارتش هندی- بریتانیایی مستقر در اردوگاه مهو خدمت می‌کرد. اگرچه آن‌ها به مدرسه می‌رفتند اما آمبدکار و دیگر کودکانی که از طبقه فرودست (نجس) بودند، از بقیه جدا می‌شدند و بهره کمی از توجه و کمک معلمان می‌بردند. آن‌ها مجاز نبودند در کلاس درس بنشینند. وقتی تشنه می‌شدند، باید کسی از طبقه اجتماعی فراتر آب را از بالا در دهان‌شان می‌ریخت
اجتماعی فراتر آب را از بالا در دهان‌شان می‌ریخت چراکه آنان مجاز نبودند آب یا ظرفش را لمس کنند. مرگ. از سال ۱۹۴۸، آمبدکار دچار دیابت شد. او به علت عوارض جانبی دارو و ضعف بینایی از ماه ژوئن تا اکتبر در سال ۱۹۵۴ در رختخواب بود. او به‌طور فزاینده ای از مسائل سیاسی دلسرد شده بود، که باعث فرسایش در او شد. سلامت او در طول سال ۱۹۵۵ بدتر شد. سه روز پس از اتمام مقاله نهایی خود به نام بودا و دشمن او، آمبدکار در ۶ دسامبر ۱۹۵۶ دربستر در خانه خود در دهلی درگذشت.
چی‌زیت 452 یک تفنگ خفیف چکی ساخت شرکت اسلحه‌سازی چک در اوهرسکی برود است که در چهار کالیبر (.22 Long Rifle, .22 WMR, .17 HMR, and .17 HM2) طراحی و تولید می‌شود.این سلاح با نام تجاری BRNO 2 یک سلاح بسیار با کیفیت و شناخته شده در ایران و جهان است از ویژگیهای این سلاح تعداد خان این اسلحه است که دارای 12 خان راست گرد میباشد.دقت و کیفیت ساخت بالای این سلاح باعث شده هنوز هم شرکت CZ چک این سلاح را تولید و در دسترس علاقه مندان به تمرین تیراندازی قرار دهد.
سرود ملی هندوراس () در سال ۱۹۱۵ رسمیت یافت. متن آن نوشته آگوستو کنستانسیو کوئلو و آهنگ‌ساز آن کارلوس هارتلینگ است. متن. همسرایی
جام جهانی فوتسال ۲۰۱۶ هشتمین دوره مسابقات جام جهانی فوتسال است که از ۲۵ شهریور تا ۱۰ مهر ۱۳۹۵ زیر نظر فدراسیون بین‌المللی فوتبال نهاد اداره‌کننده ورزش فوتبال در کلمبیا برگزار شد. انتخاب میزبان. دو کشوری که پیشنهاد خود را ارائه دادند: چهار کشوری که عقب‌نشینی کردند: بالاخره توسط سازمان اجرایی فیفا در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۲ کشور کلمبیا به عنوان میزبان این رقابت‌ها انتخاب شد. مرحله مقدماتی. کل تیم‌های واجد شرایط ۲۴ تیم هستند که ۲۳ تیم به صورت مسابقات مقدماتی صعود می‌کنند و یک تیم میزبان که تیم کلمبیا صعود می‌کنند.
و یک تیم میزبان که تیم کلمبیا صعود می‌کنند. سید بندی. قرعه کشی رسمی رقابت‌ها در تاریخ ۹۱ bمه ۲۰۱۶ در مرکز کنفرانس پلازا مایور شهر مدئین برگزار شد. جایگاه تیم‌ها در گلدان‌ها بر اساس آخرین رده‌بندی تیم‌ها در فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا در همان سال تعیین شد. البته تیم میزبان یعنی کلمبیا جایگاهش مشخص و تیم اول گروه اول تعیین شد. همچنین نوع جایگاه بر اساس اینکه از یک کنفدراسیون نمی‌شود بیشتر از دو تیم در یک گروه حضور داشته باشد تنظیم شد که در نهایت گلدان‌ها بر اساس جدول زیر چینش شد: مرحله گروهی. گروه A. (م)
اساس جدول زیر چینش شد: مرحله گروهی. گروه A. (م) میزبان جوایز. جوایزی که در این مسابقات اهدا خواهد شد به شرح زیر است:
تفنگ بی‌بی نوعی اسلحه بادی است که گلوله‌های فلزی گرد شلیک می‌کند. این سلاح‌ها که ممکن است به شکل پیستول، ششلول و تفنگ و نیز فلزی یا پلاستیکی باشند، نمونه بدلی سلاح‌های آتشین واقعی هستند. گلوله‌های تفنگ بی‌بی. گلوله‌های ایرسافت از جنس فولاد و روکش روی یا مس و معمولاً به قطر ۴.۵ میلی‌متر هستند.
باشگاه فوتبال نصر حسین دای یک باشگاه فوتبال در شهر الجزیره، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده است سابقه یک قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر را در کارنامه دارد.
اتو شرایر (زاده ۳ مارس ۱۹۰۱ در وین-درگذشته ۲ ژوئن ۱۹۲۹ در هامبورگ) ریاضیدان اهل اتریش بود. شرایر از سال ۱۹۲۰ در دانشگاه وین آغاز به تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۳ زیر سرپرستی فیلیپ فورتوِنگلر درجه دکتری ریاضی را با رساله ای با نام «درباره توسیع گروهها» به دست آورد. سپس در نزد امیل آرتین در دانشگاه هامبورگ درجه شایستگی را کسب نمود. سپس به استادی دانشگاه روستوک رسید. شرایر با تشویق کورت رایدمایستر به نظریه گروهها دلبسته شد و کارهای ماکس دن در این زمینه را مورد مطالعه قرار داد. وی در سال ۱۹۲۷ ثابت نمود که گروه بنیادی
قرار داد. وی در سال ۱۹۲۷ ثابت نمود که گروه بنیادی گروههای کلاسیک لی گروهی آبلی است. او همچنین قضیه ژردان-هولدر را ارتقا داد و نیز در هامبورگ با همکاری امیل آرتین قضیه نامبردار به آرتین-شرایر را به اثبات رساند. امانوئل اشپرنر در سال ۱۹۲۸ در هامبورگ با سرپرستی شرایر درجه دکتری را دریافت نمود.
سینمای نیجریه که اغلب بدان نالیوود گفته می‌شود، متشکل از فیلم‌هایی است که در نیجریه ساخته می‌شوند. تاریخ سینمای نیجریه تا اواخر قرن نوزدهم و تا دوره مستعمراتی در اوایل دهه ۱۹۰۰ قدمت دارد. سینمای نیجریه که اغلب به شکل غیررسمی به عنوان نالیوود شناخته می‌شود، شامل فیلم‌های تولید شده در نیجریه است. تاریخچه آن به اواخر قرن نوزدهم و به دوران استعمار در اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. تاریخچه و توسعه صنعت سینمای نیجریه به‌طور کلی در چهار دوره اصلی طبقه‌بندی می‌شود: دوران استعمار، عصر طلایی، عصرفیلم ویدئویی و سینمای
استعمار، عصر طلایی، عصرفیلم ویدئویی و سینمای نوظهور نیجریه. فیلم به عنوان یک رسانه برای اولین بار در اواخر قرن ۱۹ به نیجریه وارد شد؛ به شکل کینتوسکوپ و به زودی در اوایل قرن بیستم با دستگاه‌های پیشرفته‌ای برای نمایش فیلم جایگزین شدند و اولین مجموعه از فیلم‌ها در سالن یادبود گلوور در لاگوس از ۱۲ تا ۲۲ اوت ۱۹۰۳ به نمایش درآمد. اولین فیلم بلند ساخته‌شده در نیجریه فیلم "پالاور" در سال ۱۹۲۶ به کارگردانی جفری بارکاس است که اولین فیلمی بود که بازیگران نیجریه‌ای را در نقش‌های مهم جلوی دوربین برد. از سال ۱۹۵۴،
را در نقش‌های مهم جلوی دوربین برد. از سال ۱۹۵۴، ون‌های سیار سینما برای حداقل ۳٫۵ میلیون نفر در نیجریه فعالیت می‌کردند و فیلم‌های تولیدشده توسط واحد فیلم نیجریه به صورت رایگان در ۴۴ سینمای موجود نمایش داده می‌شدند. اولین فیلمی که به‌طور کامل متعلق به واحد فیلم نیجریه است، "فینچو" (۱۹۵۷)ساخته سام زبا است که همچنین اولین فیلم نیجریه‌ای است که به صورت رنگی فیلمبرداری شده‌است. پس از استقلال نیجریه در سال ۱۹۶۰، تجارت سینما به سرعت گسترش یافت و خانه‌های سینمایی جدید تأسیس شد. در نتیجه، فیلم‌های نیجریه‌ای در
جدید تأسیس شد. در نتیجه، فیلم‌های نیجریه‌ای در سینماها در اواخر دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۷۰ افزایش یافتند، به‌ویژه تولیدات نیجریه غربی، به دلیل اینکه بازیگران سابق تئاتر مانند هوبرت اوگاندو موزس اولایا به پرده بزرگ راه یافتند. در سال ۱۹۷۲، فرمان بومی سازی توسط یعقوب گون صادر شد که خواستار انتقال مالکیت حدود۳۰۰ سالن سینما از صاحبان خارجی آنها به نیجری‌ها شد که منجر به ایفای نقش‌های فعال نیجری در سینما و فیلم شد.رونق نفت از سال۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ نیز کمک زیادی به تقویت خود به خود فرهنگ سینما در نیجریه کرد؛ زیرا افزایش
خود به خود فرهنگ سینما در نیجریه کرد؛ زیرا افزایش قدرت خرید در نیجریه باعث شد طیف وسیعی از شهروندان درآمد خوبی داشته باشند تا برای سینما و تلویزیون خانگی خرج کنند. پس از چند فیلم با اجرای متوسط، "پاپا آجاسکو" (۱۹۸۴) ساخته ویل آدنوگا اولین فیلم پرفروش شد و در مدت سه روز تقریباً ۶۱۰۰۰ پوند (تقریباً ۲۱۵۵۲۶۷۳ ₦ ۲۰۱۵) به دست آورد. یک سال بعد، "موسی بولاتان" (۱۹۸۵) اثر موسی اولایا نیز در مدت پنج روز به ۱۰۷۰۰۰ پوند (تقریباً ۲۰۱۵ ₦۴۴۱۸۰۴۹۹) رسید. پس از افول دوران طلایی، صنعت فیلم نیجریه دومین رونق بزرگ را در دهه
طلایی، صنعت فیلم نیجریه دومین رونق بزرگ را در دهه ۱۹۹۰ تجربه کرد که ظاهراً با اکران فیلم ویدیویی "زندگی در اسارت" (۱۹۹۲) آغاز شد. این صنعت در اواسط دهه ۲۰۰۰ به اوج خود رسید و به دومین صنعت بزرگ فیلم در جهان از نظر تعداد تولیدات سالانه تبدیل شد و آن را بالاتر از سینمای آمریکا و پس از هند قرار داد. این فیلم کم‌کم پرده‌های سینما در سراسر قاره آفریقا و در نتیجه کارائیب و دیاسپورا را اشغال کرد، با تأثیرگذاری چشمگیر فیلم‌ها بر فرهنگ‌ها و بازیگران فیلم در سرتاسر این قاره به نام‌های معروف تبدیل شدند. این رونق
این قاره به نام‌های معروف تبدیل شدند. این رونق همچنین منجر به واکنش شدید علیه فیلم‌های نیجریه‌ای در چندین کشور شد که با تئوری‌هایی مانند «نیجری‌سازی آفریقا» همراه بودند. از اواسط دهه ۲۰۰۰، در دوران افول دوران فیلم‌های ویدئویی، سینمای نیجریه برای ارتقای کیفیت و حرفه‌ای شدن تولیدات و صنعت خود، دستخوش تغییر ساختاری شده‌است، فیلم "ارقام پنهان" (۲۰۰۹) که به‌طور گسترده‌ای به عنوان نماد چرخش اصلی سینمای نیجریه معاصر شناخته می‌شود. از آن زمان تاکنون یک تجدید حیات در موسسات سینمایی و بازگشت مداوم فرهنگ سینما در
در موسسات سینمایی و بازگشت مداوم فرهنگ سینما در نیجریه رخ داده‌است. از سال ۲۰۱۳، سینمای نیجریه بر طبق ارزش و درآمد حاصل از آن به عنوان سومین صنعت فیلم با ارزش در جهان رتبه‌بندی شده‌است.
سینمای بلغارستان به صنعت فیلم در بلغارستان اشاره دارد. سینمای بلغارستان در ژانویه ۱۹۱۵ با نمایش نخست فیلم بلند "بلغار زن‌نواز" آغاز شد. فرهنگ و هنر در بلغارستان برخاسته از هنر تاریخی اسلاوها و رومانیایی است. این روند هم به لحاظ جغرافیایی و هم به دلیل مناسبات تاریخی روی داده‌است. بلغارستان تا پایان جنگ جهانی دوم رژیم سلطنتی داشت. پدیده نوظهور سینما نیز مانند بسیاری دیگر از کشورهای پادشاهی، ابتدا به دربار وارد شد و پس از آن با تأسیس دفتری کوچک در صوفیه در فاصله سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ فیلمسازی ابتدایی در این
سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ فیلمسازی ابتدایی در این کشور پا گرفت. پیشینه. سینمای بلغارستان بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۹ یک مقطع تاریخی را سپری کرد. از ۱۹۴۶ با تثبیت رژیم کمونیستی در این کشور اوضاع و احوال فرهنگ و هنر دقیقاً شبیه بقیه کشورهای بلوک شرق بود. فرهنگی سفارشی و منطبق با آرمان‌های حزب کمونیست که هیچ خلاقیتی در آن بروز و ظهور نمی‌یافت. عمده تولیدات سینمای بلغارستان در این دوره ثبت رخدادهای روز یا ساخت مستندهای تبلیغاتی و گزارشی بود. البته با ورود ادبیات ملی بلغارستان به سینمای این کشور در سال‌های دهه ۳۰
بلغارستان به سینمای این کشور در سال‌های دهه ۳۰ تولیداتی داستانی بر مبنای داستان‌ها و تاریخ شفاهی فرهنگ بلغاری کم‌کم به رونق رسید. ورود بازیگران و کارگردان تئاتر صوفیه به سینمای این کشور نیز از دهه ۳۰ شروع گردید. با این‌همه تمام تولیدات سینمایی بلغارستان تا قبل از شروع جنگ جهانی دوم حقیقتاً آثاری نیمه حرفه‌ای محسوب می‌شدند. از ۱۹۴۵تا ۱۹۸۹. از سال ۱۹۴۶دوره دوم سینمای بلغارستان شکل می‌گیرد. دولت با کنترل ایدئولوژی فرهنگی، سینما و تتاتر را قبضه می‌کند و در این مسیر بودجه مناسبی نیز برای ساخت فیلم‌های تبلیغاتی
مسیر بودجه مناسبی نیز برای ساخت فیلم‌های تبلیغاتی حزب کمونیست و آثار داستانی از همین دست نیز در اختیار هنرمندان قرار می‌گیرد. از اواخر دهه ۴۰، برای آموزش علاقمندان به کارگردانی و سایر رشته‌های فنی سینما، بحث اعزام به کشورهایی نظیر اتحاد جماهیر شوروی، چکسلواکی و لهستان مورد توجه جدی کمیته فرهنگی حزب کمونیست قرار می‌گیرد و دراوایل دهه ۶۰ تقریباً اولین گروه از سینماگران بلغاری که از این مدارس فارغ‌التحصیل شده بودند جذب بدنه سینمایی این کشور شدند. فیلمسازانی مانند کریستو کریستوف، لودمیل کرکوف، نیکولا کورابوف،
کریستو کریستوف، لودمیل کرکوف، نیکولا کورابوف، ولو رادف، پیتر واسیلیف، متودی آندونوف، گئورگی دولگروف، رادوسلاو اسپاسوف و لودمیل استایکوف در دهه ۶۰ و۷۰ از مطرح‌ترین سینماگران بلغاری برشمرده می‌شدند. در دهه ۶۰ فعالیت برای سینماگران زن نیز مهیا شد و بیانکا ژلوازکووا به عنوان اولین کارگردان زن تاریخ سینمای بلغارستان با ساخت آثاری مانند "ما جوان بودیم" ۱۹۶۱ و "بادکنک بسته" ۱۹۶۷ بسیار مورد استقبال قرار گرفت. با اینهمه باید در نظر داشت دوره دوم فیلمسازی در بلغارستان بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۹ اگرچه از نظر کمیت با
بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۹ اگرچه از نظر کمیت با تولید سالیانه ۲۵ فیلم به نظر قابل قبول جلوه‌گری می‌کند اما کیفیت آثار سینمای بلغارستان در این دهه‌های سرشار از خفقان و سانسور پلیسی عمدتاً حرفی برای گفتن نداشت. در این سالها البته چند فیلم خوب مانند "سفرهای خشمگین" ساخته نیکولا کورابوف ۱۹۷۱ ،"آخرین تابستان" ساخته کریس کریستوف ۱۹۷۴، "تعادل" ساخته لودمیل کرکوف محصول ۱۹۸۳ نیز تولید شدند. یکی از موفق‌ترین فیلم‌های این دهه با نام "تفوق" (Advantage) ساخته گئورگی دولگروف محصول ۱۹۷۷ بود. فیلمی که در جشنواره برلین همان
محصول ۱۹۷۷ بود. فیلمی که در جشنواره برلین همان سال موفق شد به خرس نقره‌ای این فستیوال معتبر سینمایی برسد و سینمای بلغارستان را در آن سوی پرده آهنین نیز معرفی نماید. پیش از این نیز در سال ۱۹۷۲ فیلم "شاخ بز" ساخته متودی آندونوف موفق شده بود جایزه ویژه فستیوال فیلم کارلووی واری را تصاحب کند. از دهه ۹۰ تاکنون. دوره سوم سینمای بلغارستان از سال ۱۹۸۹ و با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز می‌گردد. نبود منابع مالی تا سال ۱۹۹۲ چنان شدت گرفت که بیش از نیمی از بدنه سینمای بلغارستان عملاً جذب تلویزیون و تئاتر شدند و یا
بلغارستان عملاً جذب تلویزیون و تئاتر شدند و یا اینکه به کشورهای مجاور رفتند. اگرچه وضع سینمای رومانی و یا حتی مجارستان و حوزه بالکان نیز بهتر از آنها نبود. در سال ۱۹۹۲ با سرمایه‌گذاری برخی از تجار بلغاری چند استودیوی خصوصی در صوفیه تأسیس گردید. یک دهه بعد بودجه دولتی نیز وارد بدنه سینمای بلغارستان شد و سینماگران قدیمی و چندین چهره جوان مانند ماریوس کورکینسکی و تونیسلاو هریستوف سینمای بومی این کشور را راهبری کردند. ضمن اینکه بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ استفان دنیلوف بازیگر پیشکسوت این کشور به عنوان وزیر فرهنگ
بازیگر پیشکسوت این کشور به عنوان وزیر فرهنگ در کابینه دولت بلغارستان حضور داشت. از آثار شاخص این دهه، ۲ فیلم از سینماگران کهنه‌کار بلغاری "لیدی زی" ساخته گئورگی دولگروف و "چشمان دزدیده" ساخته رادوسلاو اسپاسوف هر دو فیلم محصول ۲۰۰۵ قابل ذکرند. همچنین در سال ۲۰۰۸ فیلم "رستگاری در گوشه‌ای از دنیای بزرگ" ساخته اسنفان کوماندارف به عنوان یکی از شانس‌های نامزدی اسکار بهترین فیلم خارجی زبان مطرح بود که البته در مرحله نهایی بین ۵ نامزد قرار نگرفت. از بازیگران سرشناس سینمای بلغارستان نیز افرادی مانند گِئورگی
سرشناس سینمای بلغارستان نیز افرادی مانند گِئورگی چِرْکِلُف، ایتسخاک فینتسی، ویکتوریا کولوا، تودور کولف، استویانکا موتافووا، استفان دنیلوف، نیکلای بینف، یوسیف سورچادژیف، نونا کوکانووا، کریل گوسپودینوف و کاتیا پاسکه‌لوا قابل اشاره هستند. جشنواره‌های سینمایی. جشنواره بین‌المللی فیلم صوفیه (انگلیسی: Sofia International Film Festival) از جشنواره‌های مهم فیلم در اروپا به‌شمار می‌رود که اولین دوره آن در سال ۱۹۹۷ برگزار شد. این جشنواره در ماه مارس هر سال برگزار می‌شود. آمار و ارقام. طبق آمار سال ۲۰۱۱ در بلغارستان
آمار و ارقام. طبق آمار سال ۲۰۱۱ در بلغارستان ۱۳۸ سالن سینما وجود دارد و جمعیت سینماروی این کشور سالیانه ۴ میلیون و ۷۲۲ هزار نفر برآورد شده‌است. سرانه تولید فیلم در بلغارستان سالیانه ۹ فیلم سینمایی و ۶ فیلم مستند است.
کشورهای کمترتوسعه‌یافته یا کشورهای توسعه‌نیافته (Least Developed Countries یا LDCs) کشورهایی‌اند که طبق گزارش سازمان ملل متحد تنها به توسعه‌های بسیار ناچیزی در زمینه‌های اجتماعی-اقتصادی دست یافته‌اند. تعیین مصداق برای معیار توسعه یافتگی همواره مورد بحث بوده است، اما به‌طور کلی معیارهای اقتصادی معمولاً شاخص اصلی کشورهای توسعه یافته بوده است. برای مثال، میزان سرانه درآمد یکی از مهم‌ترین معیارها است، و بنابراین، کشورهایی که دارای نرخ تولید ناخالص داخلی پایینی هستند، توسعه نیافته محسوب می‌شوند. معیار مهم
هستند، توسعه نیافته محسوب می‌شوند. معیار مهم اقتصادی دیگر، میزان صنعتی بودن کشور است. یکی دیگر از معیارهایی که اخیراً مورد توجه قرار گرفته، شاخص توسعه انسانی می‌باشد. این شاخص، معیارهای اقتصادی نظیر درآمد را با امری همچون میزان امید زندگی و سطح آموزش عمومی ترکیب می‌کند. به این ترتیب، کشورهایی که دارای نمرهٔ پایینتری در شاخص توسعه انسانی هستند، توسعه نیافته محسوب می‌شوند. به این دلیل که محصور در خشکی بودن کشورها زیان‌های بسیاری بر توسعهٔ آنها دارد، بیشتر کشورهای توسعه‌نیافته در میان کشورهای در حال توسعه
کشورهای توسعه‌نیافته در میان کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی هم هستند. از این کشورها می‌توان افغانستان و نپال را نام برد. سه کشور زیمبابوه، غنا و پاپوآ گینه نو نیز دارای شرایط توسعه‌نیافتگی می‌باشند ولی افزوده شدن به این فهرست را نپذیرفته‌اند. از میان ۵۴ کشور آفریقایی، تنها ۱۶ کشور از زمان آغاز نویسش فهرست هرگز دارای شرایط کشورهای توسعه‌نیافته به‌شمار نیامده‌اند. فهرست کشورها. ۳۲ کشور در آفریقا، ۸ کشور در آسیا، ۳ کشور در اقیانوسیه و ۱ کشور در قاره آمریکا به عنوان کشورهای کمتر توسعه‌یافته طبقه‌بندی
به عنوان کشورهای کمتر توسعه‌یافته طبقه‌بندی می‌شوند. فهرست «کشورهای کمترتوسعه‌یافته» بر اساس طبقه‌بندی سازمان ملل همراه برخی از کشورهایی که در کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی و کشورهای در حال توسعه جزیره‌ای کوچک وجود دارند، تعیین می‌شوند: آفریقا قاره آمریکا آسیا اقیانوسیه کشورهای خارج شده از فهرست. سه معیار (دارایی‌های انسانی، آسیب‌پذیری اقتصادی و درآمد سرانه ناخالص ملی) توسط کمیته سیاست توسعه هر سه سال یکبار ارزیابی می‌شود. کشورها باید دو مورد از سه معیار را در دو بررسی سه ساله متوالی داشته باشند تا
را در دو بررسی سه ساله متوالی داشته باشند تا برای خروج از فهرست در نظر گرفته شوند. کمیته سیاست توسعه توصیه‌های خود را برای تأیید به شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد ارسال می‌کند. پس از شروع رده کشورهای کمتر توسعه‌یافته، ۸ کشور مستقل به وضعیت کشور در حال توسعه صعود کردند و دیگر در گروه «کشورهای کمتر توسعه یافته» دسته‌بندی نمی‌شوند:
باشگاه فوتبال اتحاد الحراش () یک باشگاه فوتبال در شهر الحراش، الجزایر است. این باشگاه که در سال ۱۹۳۵ تأسیس شده است سابقه یک قهرمانی در لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر و ۲ قهرمانی در جام حذفی فوتبال الجزایر را در کارنامه دارد.
سامنر رداستون (؛ زادهٔ -درگذشته ۱۱ اوت ۲۰۲۰) کارآفرین، سرمایه‌دار، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بود که به‌عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت سی‌بی‌اس فعالیت می‌کرد. او مالک شرکت‌های ویاکوم، سی‌بی‌اس و پارامونت پیکچرز بود و از سهامداران اصلی شرکت‌های کلمبیا پیکچرز، فاکس قرن بیستم و اوریون پیکچرز بشمار می‌رفت. دیدگاه‌های سیاسی. ردستون از حامیان قدیمی حزب حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) است، و به بسیاری از کمپین‌های دمکرات از جمله تد کندی، جان کری، و رهبر سابق اکثریت سنا تام دشل، ردستون در انتخابات
رهبر سابق اکثریت سنا تام دشل، ردستون در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۴) از جمهوری‌خواه جرج دابلیو بوش حمایت کرد چون استدلال می‌کرد بوش برای شرکتش و اقتصاد بهتر است. با وجود حمایت علنی از بوش او در رقابت‌های انتخاباتی به کری کمک مالی کرد.