payamvha/North_RAG huggingface dataset:
. این گیرنده‌ها در کموتاکسی اسپرم کمک می‌کنند تا اسپرم تخمک را به نوعی بو کند و بیابد. شیوه کارکرد. گیرنده‌های بویایی اختصاص به لیگاند خاصی ندارند و هر کدام به مقادیر متفاوت، تحت تأثیر رنجی از ماده‌های بودار قرار می‌گیرند. هر ماده بودار نیز رنجی از گیرنده‌های متنوع را با شدت‌های متفاوت تحت تأثیر قرار می‌دهد. حاصل این دو فرایند پدیده‌ای را موجب می‌شود که کدگزاری ترکیبی در بویایی نامیده می‌شود که به انسان توانایی حس کرده میلیون‌ها بوی مختلف را می‌دهد. تئوری‌های متفاوتی برای توصیف مکانیزم برهمکنش مولکول بودار
متفاوتی برای توصیف مکانیزم برهمکنش مولکول بودار و گیرنده‌های بویایی وجود دارد. تئوری لرزشی بویایی و تئوری شکل بویایی غالب تر از دیگران هستند. تئوری لرزشی بویایی با نگاهی کوانتومی بیان می‌دارد که گیرنده بویایی گافی از انرژی دارد، انرژی این گاف برابر با انرژی ناحیه فروسرخ است. با توجه به این نکته که مدهای نوسانی مولکولی‌ها نیز در این ناحیه می‌باشند، هنگامی که مولکولهای بودار از مخاط بینی گذشته و به گیرنده‌ای می‌رسند، تنها مولکول‌هایی با گیرنده برهمکنش ایجاد می‌کنند که مد ارتعاشی با انرژی متناسب با گاف انرژی
که مد ارتعاشی با انرژی متناسب با گاف انرژی گیرنده داشته باشند. حاصل این تناسب تونل زنی غیرکشسان الکترونی و سپس تغییر ساختار گیرنده برای ایجاد پیوند با پروتئین جی است. این تئوری پس از ارائه بسیار پر سر و صدا شد و شواهد موافق و مخالفی برای آن وجود دارد. تئوری شکل که به نسبت قدیمی تر و پرطرفدار تر است بیان می‌کند که در قسمتی از گیرنده که مولکولها به آن می‌چسبند حفره‌ای با شکلی مشخص موجود است و تنها مولکولهایی با ساختار فضایی مشخص که شکلی همانند این حفره دارند با گیرنده برهمکنش می‌کنند. اخیراً دانشمندان ایرانی
گیرنده برهمکنش می‌کنند. اخیراً دانشمندان ایرانی نیز درصدد حل مسئله مکانیسم بویایی برآمده‌اند. شواهدی بدست آمده که رفتار گیرنده‌های بویایی متأثر از حجم مولکولی مولکولهای معطر است. پژوهشگران در این پژوهش مدلی را ارائه داده‌اند که مبتنی بر حجم و کشسانی محل اتصال گیرنده‌های بویایی با مولکول بودار است. همچنین نتایج این تحقیق تأییدی بر نظریه کدگذاری ترکیبی در بویایی بوده و شواهدی را دربردارد که حجم مولکولی ماده‌های بودار از عوامل مهمی است که به انسان توانایی درک بوهای متنوع با شدت‌های متفاوت را می‌دهد.&lt;ref
بوهای متنوع با شدت‌های متفاوت را می‌دهد.&lt;ref name="10.1101/013516"&gt;&lt;/ref&gt; حاصل تحقیقات دیگری نیز نشان می‌دهد که کایرالیتی ایزومرهای مولکول انانتیومر بر تونل زنی غیرکشسان الکترونی تأثیر می‌گذارد که نتیجه‌ای در راستای تقویت تئوری لرزشی است.
فارغ‌التحصیلی () فیلمی به کارگردانی کریستیان مونجیو است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم برای رقابت نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ انتخاب اما مونجیو جایزهٔ بهترین کارگردانی را با الیویر آسایز تقسیم کرد. این فیلم روایتگر ماجراهای رومئو، یک پزشک میان‌سال در شهری کوچک، در کشور رومانی است. حادثه‌ای برای دختر نوجوان او رخ می‌دهد که در آستانه فارغ‌التحصیلی از دبیرستان است. این حادثه در کنار مشکلات ریشه‌داری که با همسرش دارد، زندگی رومئو را دگرگون می‌کند.
هایپریون (Hyperion)، رمانی علمی–تخیلی از دن سیمونز است که اولین‌بار در سال ۱۹۸۹ به چاپ رسید و اولین کتاب از سری چهارگانهٔ سرودهای هایپریون است. کتاب سقوط هایپریون که دنبالهٔ این کتاب است در سال ۱۹۹۰ به چاپ رسید. این کتاب موفق شد جوایز هوگو و لوکس را در سال ۱۹۹۰ از آن خود کند و نامزد سال ۱۹۹۰ جایزهٔ علمی‌تخیلی انگلیس و نامزد سال ۱۹۹۲ جایزهٔ آرتور سی. کلارک شود. داستان. در سدهٔ ۲۸ میلادی، مدت‌هاست که زمین از بین رفته و انسان‌ها در سیارات و دنیاهای مختلفی زندگی می‌کنند. انسان‌ها به دو دسته اصلی تقسیم شده‌اند:
می‌کنند. انسان‌ها به دو دسته اصلی تقسیم شده‌اند: دسته‌ای که در فضای بی‌کران و در جاذبهٔ صفر زندگی می‌کنند و از آنان با نام "اخراجی ها" (Ousters) نام می‌برند و دسته‌ای دیگر که سیارات را به شکلی همچون زمین قدیم در می‌آورند و در آن‌ها زندگی می‌کنند و دولت آن‌ها با نام "هژمونی" (Hegemony) شناخته می‌شود و هژمونی از کمک شبکهٔ پیشرفته‌ای از هوش مصنوعی با نام "تک‌کور" (TechCore) بهره می‌برد. داستان این کتاب دربارهٔ شش زائری است که در گیرودار حملهٔ نیروهای اخراجی‌ها به سیارهٔ هایپریون، به عنوان آخرین زائران مکانی
به سیارهٔ هایپریون، به عنوان آخرین زائران مکانی اسرارآمیز با نام "گورهای زمان" انتخاب شده‌اند که در این سیارهٔ قرار دارد. گورهای زمان پیش از حضور انسان‌ها در آن سیاره وجود داشته‌اند و مشخص نیست که متعلق به چه موجوداتی بوده‌است. موجودی اسرارآمیز با نام شرایک (Shrike) نیز در اطراف این ساختمان‌ها حضور دارد که به علت قدرت زیادش، پیروانی پیدا کرده که خود را کلیسای شرایک می‌نامند. کلیسای شرایک معتقد است که پایان زمان نزدیک است و این شش زائر را به عنوان آخرین زائران گورهای زمان انتخاب کرده‌است. این شش زائر در طول
گورهای زمان انتخاب کرده‌است. این شش زائر در طول سفر، داستان‌های خود را برای هم بازگو می‌کنند تا دلیل انتخاب خود را بفهمند و راهی برای جلوگیری از مرگ خود پیدا کنند.
هایپریون (Hyperion)، نام شعری حماسی از شاعر رمانتیک سدهٔ نوزدهم انگلستان، جان کیتس است که دربارهٔ جنگ ده‌ساله تایتان‌ها علیه خدایان المپ و نومیدی‌های آنان پس از شکست است. کیتس این شعر را از اواخر سال ۱۸۱۸ تا بهار ۱۸۱۹ نوشت اما آن را به پایان نبرد. در این دوران او به مراقبت از برادر جوان‌تر و بیمار خود مشغول بود که در اول دسامبر ۱۸۱۹ بر اثر سل درگذشت. کیتس این موضوع و ایده را در شعر حماسی دیگر خود با نام پیگیری کرد. بخشی از شعر. در کتاب اول، جمله‌هایی که تایتان هایپریون بر زبان می‌آورد چنین است: برگردان
تایتان هایپریون بر زبان می‌آورد چنین است: برگردان فارسی: "زحل سقوط کرده، آیا من نیز سقوط خواهم کرد؟" "آیا باید این بهشت آرامشم را رها کمنم؟" "این گهوارهٔ پرشکوهم را، این هوای لطیف را" "این جلالِ آرامِ نورِ سعادت‌بخش را" "این خیمهٔ بلورین و معابد یک‌رنگ را" "تمام امپراطوری تابناکم را؟" "تمامش متروک افتاده، تهی و بی هیچ همدمی از آنِ من" "درخشش و شکوه و تقارنش را نمی‌توانم دید" "فقط تاریکی است و مرگ و تاریکی." "حتی اینجا، در این مرکز آرامگاهم" "رویاهای تاریک مستبدانه پیش می آیند" متن اصلی به زبان انگلیسی:
مستبدانه پیش می آیند" متن اصلی به زبان انگلیسی: Saturn is fallen, am I too to fall? Am I to leave this haven of my rest, This cradle of my glory, this soft clime, This calm luxuriance of blissful light, These crystalline pavilions, and pure fanes, Of all my lucent empire? It is left Deserted, void, nor any haunt of mine. The blaze, the splendor, and the symmetry, I cannot see – but darkness, death and darkness. Even here, into my centre of repose, The shady visions come to domineer
مسابقات جهانی تنیس روی میز ۲۰۱۱ از ۸ تا ۱۵ مه ۲۰۱۱ در روتردام هلند برگزار شد. این مسابقات، پنجاه و یکمین دورهٔ مسابقات انفرادی بود. ۷۵۹ ورزشکار (شامل ۴۴۱مرد از ۱۲۱ کشور و ۳۱۸ زن از ۹۶ کشور) برای حضور در این مسابقات ثبت‌نام کردند. بازی نهایی در هر پنج ماده، میان ورزشکارانی از چین برگزار شد. به‌ویژه در مسابقات انفرادی زنان، هر چهار ورزشکار راه‌یافته به مرحلهٔ نیمه‌نهایی از چین بودند. برنامه زمانی. پنج رویداد انفرادی در این مسابقات برگزار شد.
موریتس یوهان بلایبتروی (زاده ۱۳ اوت ۱۹۷۱) بازیگر آلمانی است. فیلم‌شناسی. فهرست برخی فیلم‌هایی که او در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است :
بانک مرکزی در برابر پیترسون عنوان پرونده‌ای بر سر توقیف بخشی از دارایی‌های خارجی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحدهٔ آمریکا است. در پروندهٔ پترسون، محاکم آمریکا، بانک مرکزی جمهوری اسلامی را یک نهاد مستقل از دولت نشناختند و اقدام به توقیف دو میلیارد دلار از دارایی‌های جمهوری اسلامی ایران کردند. پیشینه. دولت آمریکا در سال ۱۹۸۴ میلادی، ایران را در فهرست دولت‌های حامی تروریسم خود قرار داد. از سال ۱۹۹۶ میلادی این امکان برای قربانیان حملات تروریستی فراهم شد تا در صورتی که سازمان‌های ترتیب‌دهندهٔ آن
شد تا در صورتی که سازمان‌های ترتیب‌دهندهٔ آن حملات از حمایت ایران برخوردار باشند، بتوانند علیه ایران در محاکم داخلی آمریکا اعلام دعوی کنند. حاصل این روند، توقیف چند ده میلیارد دلار از اموال جمهوری اسلامی ایران به عنوان «حمایت از تروریسم و گروه‌های تروریستی» بوده‌است. البته تعریف ایالات متحده و متحدانش از تروریسم مورد قبول جمهوری اسلامی ایران نیست و دولت ایران عمل آمریکا در انجام این نوع تحریم‌ها را نقض آشکار حقوق بین‌الملل می‌داند. عدم تأثیرگذاری برجام. برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام، تنها مربوط به
برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام، تنها مربوط به تحریم‌های هسته‌ای می‌شود و در لغو یا تعلیق تحریم‌های یادشده تأثیرگذار نبود. به بیان دیگر تحریم‌های مربوط به گروه‌های تروریستی، تحریم‌های موشکی، تحریم‌های نظامی و تحریم‌های مربوط به مداخلهٔ ایران در سایر کشورها جزو مذاکرات ایران و کشورهای گروه ۱+۵ و در نتیجه برجام نبوده‌است. موضوع عدم استقلال بانک مرکزی جمهوری اسلامی. در ماده ۱۶۱۱ قانون مصونیت دولت‌های خارجیِ ایالات متحده، بانک‌های مرکزی مستقل از دولت‌ها معرفی شده‌اند. با این حال وکیل خواهان‌های پروندهٔ
معرفی شده‌اند. با این حال وکیل خواهان‌های پروندهٔ پترسون، در سال ۱۳۹۰، در لایحهٔ خود ادعا می‌کند که بانک مرکزی ایران چنان تحت کنترل دولت است که هیچ استقلالی ندارد. در لایحه بر این موارد تکیه شده‌است که هرچند بانک مرکزی ظاهراً بر اساس قانون پولی و بانکی اداره می‌شود، اما اموالی که به نام بانک مرکزی نگهداری می‌شوند، عمدتاً متعلق به دولت هستند و دولت از طریق انتصاب مقامات و کنترل عملیات بانک مرکزی دستورات خود را به بانک مرکزی دیکته می‌کند. در این لایحه موارد مختلفی از آنچه دخالت‌ها و عدم استقلال بانک مرکزی
مختلفی از آنچه دخالت‌ها و عدم استقلال بانک مرکزی ایران نامیده شده مثال زده‌شده‌است. ادعای عدم استقلال بانک مرکزی مورد قبول دولت ایران نیست. روند رسیدگی قضایی در آمریکا. رأی دادگاه بدوی در سال ۲۰۰۸ صادر شد. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران نسبت به جکم دادگاه اعتراض کرد. رسیدگی‌ها در دادگاه بدوی تا سال ۲۰۱۲ به طول انجامید. کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۲ اقدام به تغییر قانون حاکم بر موضوع کرد که پس از آن دادگاه بدوی مطابق این قانون حکم خود را صادر و دادگاه تجدیدنظر نیز آن را تأیید کرد. بانک مرکزی ایران
تجدیدنظر نیز آن را تأیید کرد. بانک مرکزی ایران طی دادخواستی از دیوان عالی آمریکا خواستار اعلام مغایرت قانون مزبور با قانون اساسی ایالات متحده شد. استدلال ایران این بود که بر اساس اصلِ تفکیک قوا در ایالات متحده، کنگرهٔ آن کشور حق نداشته‌است قانونی را تصویب کند که مربوط به پرونده های در حال رسیدگی در دادگاه‌های آن کشور باشد. اما بر خلاف انتظار ایران دیوان عالی آمریکا رأی دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر را تأیید کرد که در نتیجهٔ آن عملاً امکان تصرف و تقسیم دارایی‌های بانک مرکزی ایران فراهم شد. پی‌گیری موضوع در
بانک مرکزی ایران فراهم شد. پی‌گیری موضوع در دیوان دادگستری بین‌المللی. پس از اعلام حکم دیوان عالی ایالات متحده، جعفر قنبری جهرمی، قائم مقام مرکز امور حقوقی بین‌المللی نهاد ریاست جمهوری ایران، اظهار کرد که جمهوری اسلامی می‌تواند برای احقاق حقوق خود به دیوان دادگستری بین‌المللی مراجعه کند.
دنیس گانزل (زاده ۴ اکتبر ۱۹۷۳) بازیگر، کارگردان و نویسنده آلمانی است. فیلم‌شناسی. فهرست برخی فیلم‌هایی که وی کارگردانی آنها را به عهده داشته است :
سیرانوادا () فیلمی به کارگردانی کریستی پویو است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. خلاصه داستان درباره یک متخصص مغز و اعصاب موفق است که قرار است در یک وعده غذایی خانوادگی برای بزرگداشت پدر متوفی خود شرکت کند. این فیلم برای رقابت برای نخل طلای در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ انتخاب شده‌است. این فیلم به عنوان فیلم رومانیایی برای بهترین فیلم خارجی‌زبان در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما نامزد نشد.
امیر احتشام زاده (زادهٔ ۳ خرداد ۱۳۱۲ تهران) قهرمان اسبق و پیشکسوت تنیس روی میز ایران که به مدت ۲۵ سال قهرمان ایران و عضو تیم ملی پینگ پنگ بوده‌است. احتشام‌زاده سابقه کسب مدال برنز تیمی در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ را دارد. وی پدر مجیدرضا احتشام‌زاده قهرمان پینگ پنگ ایران با رکورد ۲۶ سال در عضویت تیم ملی است.
محمد آصف رحیمی ( زاده ۱۹۵۹ میلادی پغمان - ولایت کابل) سیاستمدار افغانستانی، وزیر سابق وزارت زراعت، آبیاری و مالداری افغانستان و والی اسبق هرات است. وی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ در دانشگاه کابل در رشته انجینری برق و تعلیمات فنی و از سال ۱۹۸۸ میلادی تا ۱۹۸۹ در رشته تحصیلی اداره عامه و برنامه‌های انکشافی، در دانشگاه نبراسکا آمریکا تحصیل داشته‌است. محمد آصف به زبان‌های فارسی دری، پشتو و انگلیسی تسلط کامل دارد. پیشینه شغلی. از سال ۲۰۱۴ تا تقرر عبدالقیوم رحیمی مقام ولایت هرات از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ وزیر زراعت آبیاری و
هرات از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴ وزیر زراعت آبیاری و مالداری در وزارت زراعت از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ معین وزارت احیاء و انکشاف دهات در وزارت احیاء و انکشاف دهات از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ رئیس برنامه‌های همبستگی ملی در وزارت احیاء و انکشاف دهات از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ کارمند انکشافی جنوب آسیا در CARE Canada از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱ رئیس برنامه‌های انکشافی مؤسسه بین‌المللی مراقبت در افغانستان در Care USA
دیود خنثی‌ساز-ولتاژ-گذرا (به انگلیسی: transient-voltage-suppression (TVS) diode) یا دیود TVS، یک قطعه الکترونیکی است که به منظور محافظت از المان‌های حساس الکترونیکی در برابر افزایش ولتاژ لحظه‌ای، به صورت موازی با آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. توضیحات. این دیود با ایجاد یک مسیر موازی برای عبور جریان به هنگام پدید آمدن اضافه ولتاژ لحظه‌ای، مانع از آسیب دیدن سایر قطعات الکتریکی می‌شود. این دیود هنگامی روشن می‌شود که افزایش ولتاژ گذرا باعث رسیدن ولتاژ دو سر دیود به ولتاژ شکست دیود شود. این دیود یک قطعه "برش
به ولتاژ شکست دیود شود. این دیود یک قطعه "برش دهنده" است که هرگونه اضافه ولتاژ بیشتر از ولتاژ شکست را حذف می‌کند. دیود TVS پس از از بین رفتن اضافه ولتاژ دوباره خاموش می‌شود و نسبت به سایر قطعات محافظتی، انرژی گذرای زیادی را تحمل می‌کند. دیودهای حذف‌کننده ولتاژ گذرا به دو صورت یکطرفه و دوطرفه ساخته می‌شوند. دیودهای یکطرفه در بایاس مستقیم همانند یکسوساز عمل می‌کنند اما حداکثر جریان مستقیم قابل تحمل آن‌ها بسیار بالاست. سری دیودهای 1.5KE می‌توانند توان ۱٫۵ کیلووات را به مدت کوتاهی (چند میلی ثانیه) تحمل کنند.
را به مدت کوتاهی (چند میلی ثانیه) تحمل کنند. دیودهای دوطرفه همانند دو دیود یکطرفه که به صورت سری و در جهت مخالف یکدیگر بسته شده‌اند، عمل می‌کنند اما در اصل این دو دیود به صورت یک المان یکپارچه تولید می‌شود. این دیودها در جریان متناوب استفاده می‌شوند. دیود TVS سریعتر از سایر المان‌های محافظتی مانند وریستور در مقابل اضافه ولتاژ عکس‌العمل نشان می‌دهد. عکس‌العمل این دیود در حالت ایده‌ال تقریباً یک پیکو ثانیه طول می‌کشد اما در مدارات واقعی به علت وجود اندوکتانس سیم‌های رابط این مقدار افزایش می‌یابد. این دیود
سیم‌های رابط این مقدار افزایش می‌یابد. این دیود برای محافظت در برابر اضافه ولتاژهای بسیار سریع و مخرب انتخاب مناسبی است. این اضافه ولتاژها در تمامی شبکه‌های توزیع وجود دارد که علت آن می‌تواند رعد و برق یا جرقه زنی در موتورها باشد. خصوصیات. دیود TVS دارای مشخصات زیر است:
ازجیسواف بِکشینسکی (به لهستانی: Zdzisław Beksiński؛ ) فوریهٔ ۱۹۲۹ – ۲۱ فوریه ۲۰۰۵) عکاس، نقاش و مجسمه‌ساز لهستانی، متخصص در سبک سورئالیسم و زمینهٔ ترسیم جنبه‌های تاریک جوامع و ویرانشهرها بود. بکشینسکی، نقاشی‌هایش را به گفته خودش در روشی باروک یا که گوتیک می‌کشید. آثار وی در دو دورهٔ زمانی خلق شدند. دوره اول از کارهایش به‌طور کلی در رنگ‌های اکسپرسیونیسم، با سبک محکمی از رئالیسم خیالی و معماری سورئال مطرح می‌شد، همانند یک سناریوی آخرالزمانی. دورهٔ دوم شامل سبک انتزاعی بیشتر، همراه با رعایت خصوصیات و امکانات
انتزاعی بیشتر، همراه با رعایت خصوصیات و امکانات اصلی فرمگرایی بود. بکشینسکی در فبریهٔ سال ۲۰۰۵ میلادی در آپارتمانش واقع در ورشو، به دست فردی ۱۹ ساله از ولومین با ضربات چاقو به قتل رسید. قاتل نوجوان از آشنایان بکشینسکی بود و دلیل قتل، خودداری بکشینسکی از پرداخت پول به وی گزارش شد. زندگی. بکشینسکی در سانوک، واقع در بخش جنوبی لهستان متولد شد. وی معماری را در شهر کراکوف آموخت. در سال ۱۹۹۵ میلادی، به سانوک بازگشت و به عنوان مهندس ناظر مشغول به کار شد، اما پی برد که از این کار خوشش نمی‌آید. در حین این دوره متوجه
که از این کار خوشش نمی‌آید. در حین این دوره متوجه علاقه اش به عکاسی مونتاژ، مجسمه‌سازی و نقاشی شد. در ابتدای کار مجسمه‌سازی اش، از مواد و ملات ساختمان سازی برای کارهایش استفاده می‌کرد. تجربه‌های عکاسی پیشین وی پیشگامی برای نقاشی‌های آینده اش، مانند ترسیم چین و چروک‌های خاص و عجیب، منظرهٔ ویرانه‌ها یا ترسیم صورت اشیای بیجان بر روی سطوح زبر و خشن شد. نقاشی‌های وی غالباً تصویرگر تشویش و اضظراب بود. از جمله صورتک‌های عروسکی تکه‌تکه شده و چهره‌هایی که در نقاشی با بانداج و نوار زخم پوشیده یا مبهم شده‌اند. تمرکز
بانداج و نوار زخم پوشیده یا مبهم شده‌اند. تمرکز اصلی وی بر نقاشی انتزاعی بود، گرچه بنظر می‌رسد که آثارش در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی از سورئالیسم الهام گرفته شده‌است. نقاشی. بکشینسکی به عنوان یک هنرمند، هیچ تحصیلات رسمی ای نداشت. او فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ معماری از دانشگاه پلی تکنیک کراکوف بود و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی دریافت کرد. نقاشی‌هایش در اصل با استفاده از رنگ روغن به روی تخته ای فشاری که توسط خودش آماده می‌شد خلق شدند، البته که وی نقاشی اکریلیک را هم تجربه کرد. از سکوت انزجار داشت و همیشه
را هم تجربه کرد. از سکوت انزجار داشت و همیشه به هنگام نقاشی به موسیقی کلاسیک گوش می‌نواخت. هرچند که عاشق موسیقی کلاسیک بود، ولی موسیقی راک را هم تقدیر می‌کرد. رئالیسم خارق‌العاده. عمده موفقیت بکشینسکی در نمایشگاهی در سال ۱۹۶۴ میلادی در ورشو برایش بدست آمد، به گونه ای که تمام آثارش به فروش رسید. بکشینسکی به نقاشی کردن در حالی که به موسیقی کلاسیک گوش می‌داد، با شور و هیجانی متعهد شده بود. او به زودی به شکلی پیشرو از هنر امروزی لهستان تبدیل شد. در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، بکشینسکی وارد دوره ای شد که خود آن را
میلادی، بکشینسکی وارد دوره ای شد که خود آن را «دورهٔ خارق‌العاده» می‌نامید و این دوره تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰ ادامه یافت. این شناخته شده‌ترین دورهٔ وی است. در این میان بود که بسیاری از تصاویر متشوش و حزن‌آلود، طبیعت و محیط‌های سورئالیستی با جزئیات بسیاری از صحنه‌های مرگ، فساد و تباهی، مناظر اشباع شده از اسکلت و استخوان، اشکال ناقص و منظره‌هایی از بیابان را در نقاشی‌هایش به تصویر کشید و خلق کرد. این نقاشی‌ها تماماً پر از جزئیات‌اند، به گونه‌ای که با نشان تجاری‌اش یعنی همان دقت و صراحتش در کار، نقاشی می‌شدند. در
یعنی همان دقت و صراحتش در کار، نقاشی می‌شدند. در آن زمان بکشینسکی ادعا کرد که «می‌خواهم به روشی نقاشی کنم که انگار از رؤیاها عکاسی می‌کنم». با وجود مفاهیمی ترسناک در نقاشی‌های بکشینسکی، وی ادعا نمود که بعضی از کارهایش دچار سوءتفاهم شده‌اند. در نظر خودش، آثارش ترجیحاً خوشبینانه یا حتی طنز آمیز بود. بکشینسکی بر آن پافشاری می‌کرد که از معنای آثارش بیخبر و نسبت به تفاسیر آنها بی‌انگیزه است؛ به همین دلیل، از عنوان گذاری برای آنها خود داری می‌نمود. پیش از آن که در سال ۱۹۷۷ میلادی به ورشو نقل مکان کند، گزیده‌ای
در سال ۱۹۷۷ میلادی به ورشو نقل مکان کند، گزیده‌ای از آثارش را در حیاط پشتی خانه‌اش به آتش کشید، بدون آنکه سند و مدرکی از آنها باقی بگذارد. وی بعداً مدعی شد که بعضی از آن آثار بیش از اندازه شخصی بود. باقیشان هم نامطلوب بود و نمی‌خواست که مردم آنها را ببینند. به گفتهٔ گی‌یرمو دل تورو، کارگردان مکزیکی، «بر اساس سنت قرون وسطی، به نظر می‌رسد بکشینسکی معتقد است که هنر، پیشگویی‌ای است دربارهٔ گوشت و خون – هر آن لذتی که می‌دانیم ملعون به هلاکت است – به این ترتیب، نقاشی‌هایش در آنِ واحد، هم نشان‌دهندهٔ روند فساد و
در آنِ واحد، هم نشان‌دهندهٔ روند فساد و زوال، و هم تقلّایی بی‌وقفه برای زندگی است. آنها درون خود اسراری شاعرانه را نگه می‌دارند که با خاک و خون رنگ آمیخته‌است». کارهای بعدی. دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، دوره‌ای زودگذر برای بکشینسکی بود. در این میان، به زعم تلاش‌های پیوتر دموخوفسکی، کارهایش در فرانسه شهرت بیشتری پیدا کرد و به محبوبیت ژرفی در اروپای غربی، ایالات متحده آمریکا و ژاپن دست یافت. کار هنری وی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی متمرکز بر تصاویر یادمانها و مجسمه‌شکل‌هایی است که همراه با صلیب‌هایی در
و مجسمه‌شکل‌هایی است که همراه با صلیب‌هایی در برشی از قالب رنگ ارائه و محصور شده‌اند. نقاشی‌های بکشینسکی در این سبک که عموماً به نظر می‌رسد در خطوطی رنگی متراکم و طراحی شده‌اند، شکوه بسیار کمتری را نسبت به نقاشی‌های «دورهٔ خارق‌العاده» اش دارند، هرچند که به همان اندازه قدرتمند و قوی‌اند. در سال ۱۹۹۴ میلادی بکشینسکی شرح داد «من در جهت بزرگتری از ساده‌نگاری پس‌زمینه، و در همین حال درجه‌ای قابل توجه از تغییر در اشکالی که بدون شناخت از نورپردازی و سایه‌زنی ناتورالیستی نقاشی می‌شدند، در حال حرکت هستم. چیزی که
نقاشی می‌شدند، در حال حرکت هستم. چیزی که به دنبالشم آن است که در نگاه اول بشود متوجه شد که این نقاشی را من کشیده‌ام». در بخش بعدی از دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، وی با رایانه، اینترنت، عکاسی دیجیتال و روتوش عکس آشنا شد و تا آخر عمر خود بر آن متمرکز بود. تراژدی‌های خانوادگی و مرگ. اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی برای بکشینسکی دوره‌ای بسیار حزن‌آلود و غم‌انگیز بود. همسرش، زوفیا، در سال ۱۹۹۸ وفات یافت؛ یکسال بعد در شب کریسمس سال ۱۹۹۹، پسرش توماش (گویندهٔ محبوب رادیویی، روزنامه‌نگار حوضهٔ موسیقی و مترجم فیلم) دست به خودکشی زد و
حوضهٔ موسیقی و مترجم فیلم) دست به خودکشی زد و بکشینسکی متوجه جنازهٔ پسرش شد. از آنجایی که وی نتوانست با مرگ فرزندش کنار بیاید و آن را قبول کند، پاکت نامه ای را با عنوان «برای پسرم توماش، در صورتی که من مردم» را به دیوار اتاقش آویزان کرده بود. در ۲۱ فبریه سال ۲۰۰۵ میلادی، جنازهٔ بکشینسکی در آپارتمانش واقع در ورشو، درحالی که ۱۷ ضربه چاقو خورده بود پیدا شد. مشخص شد که دوتا از ضربات چاقو موجب مرگ وی شده‌است. رابرت کوپیک، فرزند سرایدار و همچنین دوست بکشینسکی، مدتی کوتاه پس از ارتکاب این جرم بازداشت شد. در ۹
مدتی کوتاه پس از ارتکاب این جرم بازداشت شد. در ۹ نوابر سال ۲۰۰۶ میلادی به حکم دادگاه ورشو، رابرت کوپیک محکوم به ۲۵ سال حبس در زندان شد و همچنین ۵ سال زندان هم برای همدستش، ووکاش کوپیک مقرر شد. بکشینسکی پیش از مرگش از پرداخت چندصد زلوتی (حدوداً معادل ۱۰۰ دلار آمریکا) به رابرت کوپیک اجتناب کرده بود.
یورش به لنکران نبردی است که در جریان دوره اول جنگ‌های ایران و روسیه در تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۸۱۳ (۲۳ دی ۱۱۹۱ خورشیدی) در ناحیه تالش شمالی و شهر لنکران به وقوع پیوست. رویدادها. لنکران از اواخر دوره پادشاهی نادرشاه مرکز حکومت خانات تالش بود. پس از نفوذ آرام‌آرام و تدریجی ارتش روسیه در سرزمین‌های قفقاز شمالی و جنوبی به ویژه در دهه ۱۷۶۰ میلادی، میر مصطفی خان تالش که خان تالش از دیناچال تا بالهارود مغان بود، کوشید تا روابط خود را روسیه تقویت کند. دوره اول جنگ‌های ایران و روسیه پس از تسخیر گنجه به دست روسیه تشدید
ایران و روسیه پس از تسخیر گنجه به دست روسیه تشدید یافت. دلیل روی‌گردانی خان تالش از قاجارها، کشته‌شدن دو تن از برادران او به نام‌های "میر عیسی بیگ" و "میر قاسم بیگ" و شماری از بزرگان تالش با دستور شخص آغامحمدخان قاجار پادشاه ایران بود. میر مصطفی خان پس از نشستن آغامحمدخان بر تخت پادشاهی دو برادر خود و شماری از بزرگان و خواص سرزمین تالش را برای به دست آوردن اعتماد و اطمینان او راهی دشت مغان کرد. در همان هنگام آغامحمدخان پس از بازگشت فاتحانه از گرجستان در مغان اقامت داشت و پس از آن رهسپار خراسان بود. در همان
اقامت داشت و پس از آن رهسپار خراسان بود. در همان هنگام که نمایندگان تالش در راه مغان بودند، شماری از راهزنان نواحی اُجارود تالش (شمالی‌ترین نواحی مرزی آن) با نگهبانان پل‌های خداآفرین و سپاه آغامحمدخان درگیر شده و آنان را از پای درآوردند. در این میان سپاهیان قاجار به اشتباه نمایندگان تالش را با راهزنان یکی دانسته و آن‌ها را دستگیر کردند و به نزد آغامحمدخان بردند. او نیز بی‌درنگ و بدون هیچ بازجویی و تفتیش میر مصطفی خان را عامل رخدادهای پل‌های خداآفرین دانست و دستور کشتن نمایندگان او را صادر کرد. پس از به دار
دستور کشتن نمایندگان او را صادر کرد. پس از به دار آویخته شدن این افراد، پیکر آنان تا سه روز برای عبرت مردم بر سر دار باقی ماند. او همچنین دیگر رقیبان میر مصطفی خان را مورد احترام قرار داد و حکومت آن‌ها را بر تالش تایید کرد. بدین ترتیب پس از این رخداد‌ها میر مصطفی خان از قاجارها فاصله گرفت و حتی پس از کشته‌شدن آغامحمدخان در شوشی قره‌باغ نیز روابط او با مقامات ایران بهبودی چندانی پیدا نکرد. پس از به تخت نشستن فتحعلی‌شاه او در این میان با همراهی برادر آغامحمدخان، مرتضی قلی خان قاجار و حاکم موروثی شفت "آقا علی
مرتضی قلی خان قاجار و حاکم موروثی شفت "آقا علی شفتی" برای مدتی کوتاه شهر رشت را تصرف کرد، اما با رسیدن سپاهیان فتحعلی‌شاه به سرعت به لنکران بازگشت. پس از گذشت مدتی و چندین نامه‌نگاری و فرستادن سفیر و نماینده از تهران به لنکران و رد تمامی درخواست‌های آن‌ها توسط میر مصطفی خان، به دستور فتحعلی‌شاه سپاهی نزدیک به سی هزار سرباز به فرماندهی "بابالی خان" رهسپار لنکران شدند. میر مصطفی خان به سرعت چند نماینده را برای دریافت کمک فوری به سوی روسیه فرستاد. پس از پذیرش درخواست او توسط روس‌ها، دستوری به ژنرال
از پذیرش درخواست او توسط روس‌ها، دستوری به ژنرال کوتلیارفسکی که در آن هنگام در قفقاز با نیروهای ایران قاجاری درگیر بود، رسید تا به یاری میر مصطفی خان بیاید؛ گرچه کوتلیارفسکی شخصاً به لنکران نیامد، اما نیروهایش را به سوی لنکران گسیل کرد. خان تالش این نیروها را در قلعه کهنه آستارا، روستای گرمی در اُجارود و دیوان‌خانه شهر لنکران در کرانه دریا اسکان داد. در این میان خود با نیروها و همراهان خود و شماری از نیروهای روس از لنکران خارج شد و برای مدتی ابتدا در گامیشوان و سپس در کوه‌های تالش اقامت داشت. پس از گریز به
و سپس در کوه‌های تالش اقامت داشت. پس از گریز به گامیشوان همه پل‌هایی که در مسیر لنکران به آن بود را از بین برد و استحکامات نظامی در مسیر قرار داد. او فرزند خود میر حسن خان و شماری از مردم گامیشوان را حافظ و حارس این گذرگاه‌ها قرار داد. روس‌ها نیز به سوی کشتی‌های لنگر گرفته در جزیره ساری گریختند و در آن پناه گرفتند. محاصره نیروهای میر مصطفی خان و روس‌ها توسط ارتش ایران ۴ ماه به درازا انجامید. به دستور امیرخان قاجار که از سوی فتحعلی‌شاه به منطقه فرستاده شده بود چندین برجک نظامی در فاصله قزل‌آغاج، ارکیوان،
بود چندین برجک نظامی در فاصله قزل‌آغاج، ارکیوان، شیله‌ور و لنکران ساخته شد تا تحرکات نیروهای روس و میر مصطفی خان زیر نظر نیروهای ایرانی باشد. پس از مدتی مذاکراتی برای آتش‌بس با میانجی‌گری فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها صورت گرفت اما بی‌نتیجه ماند. به دستور فتحعلی‌شاه املاک و خانه‌های میر مصطفی خان در لنکران و نمین سوزانده شد و اموال و دارایی‌های او به تاراج رفت؛ گرچه پس از مدتی با میانجی‌گری عباس میرزا اموال و املاک با او بازگردانده شد؛ اما بخش‌های جنوبی تالش (در ایران امروزی) میان شماری از خاندان‌های نامی و مهم
ایران امروزی) میان شماری از خاندان‌های نامی و مهم منطقه تقسیم شد تا از ادعای اراضی و تاخت و تاز دوباره خاندان میر مصطفی خان بر آن نواحی جلوگیری کند. در اوت ۱۸۱۲ میلادی سپاه ایران قاجاری شهر لنکران را پس از درگیری با روس‌ها به دست آورد و نیروهای باقی‌مانده روس از راه آبادی گامیشوان به جزیره ساری پناه بردند. پس از آگاهی کوتلیارفسکی از هزیمت و شکست نیروهای روس در لنکران ماموریت داشت تا شخصاً فرماندهی حمله به لنکران را بر عهده بگیرد. عباس میرزا به درخواست افسران انگلیسی مبنی بر ایجاد پاسگاه‌های نگهبانی در