payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دلیل به جشن شکرگزاری حساسیت دارد. چندلر در دوران دانشگاه هم اتاقی راس گلر بود. شغل. چندلر در بخش تحلیل داده‌ها و آمار یک شرکت مشغول به کار است. اما هیچ یک از دوستانش به درستی درکی از شغل او ندارند. در یکی از قسمت‌های سریال چندلر ناچار می شود به دلیل سختی‌های کار استعفا بدهد تا بتواند پیش همسرش مانیکا گلر بماند.
در علوم کامپیوتر، به‌طور کلی گرامری بازگشتی نامیده می‌شود که شامل قواعد تولید بازگشتی باشد، بدین معنی که گسترش یک عبارت غیر پایانی بر اساس این قواعد، در نهایت منجر به رشته ای گردد که مجدداً شامل همان عبارت غیر پایانی باشد. در غیراین صورت، گرامر غیر بازگشتی نامیده می‌شود. به‌طور مثال، یک گرامر برای زبان مستقل از متن، گرامر بازگشتی (از چپ) نامیده می‌شود که دارای نماد غیر پایانی A باشد به طوری که بتوان آن را در قواعد تولید قرار داد تا رشته ای با A تولید کند (به عنوان سمت چپ‌ترین نماد). انواع گرامرها در سلسله
عنوان سمت چپ‌ترین نماد). انواع گرامرها در سلسله مراتب چامسکی می‌توانند بازگشتی باشند و این خاصیت بازگشتی است که اجازهٔ تولید مجموعه‌های نامحدود از کلمات را می‌دهد. ویژگی. یک گرامر غیر بازگشتی تنها می‌تواند یک زبان محدود ایجاد کند و هر زبان محدود می‌تواند توسط یک گرامر غیر بازگشتی ایجاد شود. به‌طور مثال، یک گرامر خط مستقیم تنها یک کلمهٔ منفرد ایجاد می‌کند. یک گرامر بازگشتی که هیچ قاعدهٔ غیرقابل استفاده ای را در بر نداشته باشد، ضرورتاً یک زبان نامحدود ایجاد می‌کند.
چرخ زنجیری یا چرخ ممتد یا پالت تانک ، که بیشتر به شِنی معروف است، به سیستم چرخی می‌گویند که برای طی راه خود از چندین چرخ که به وسیلهٔ ورق‌هایی از جنس پولاد یا لاستیک سخت پیوسته شده باشند. این گونه چرخ بیشتر برای خودروهای سنگین رزمی یا کشاورزی و راه‌سازی به جهت ساختار فیزیکی آن قابلیت عبور کردن از پستی و بلندی‌ها و جاده‌های گِلی را برای خودرو دارد. این ساختار در بیش از ۱۷۰۰ گونه خودرو وجود دارد که برای نمونه می‌توان به بولدوزر، بیل مکانیکی، تراکتور، و تانک اشاره کرد.
زاون هاکوپیان موسیقی‌دان و نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران که از سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳) تا سال ۱۹۷۷ (۱۳۵۶) سمت معاون وزیر فرهنگ و هنر ایران بوده است؛ و هم اینک در فرانسه زندگی می‌کند. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۲۸ میلادی (۱۳۰۷ خورشیدی) در تبریز به دنیا آمد تحصیلات خود را در دبیرستان مسعود سعد تبریز و دبیرستان البرز تهران، هنرستان عالی موسیقی دانشسرای عالی ادبیات، انستیتو هنر و باستان‌شناسی دانشگاه سوربن پاریس، دانشکده ادبیات دانشگاه استراسبورگ فرانسه، دانشسرای موسیقی پاریس، کنسرواتوار دولتی علی پاریس به پایان رسانید و به
کنسرواتوار دولتی علی پاریس به پایان رسانید و به اخذ دکتری ادبیات دانشگاه استراسبورگ با درجه عالی دیپلم و مدال از کنسرواتوار عالی پاریس و شهادتنامه از انستیتو هنر و باستان‌شناسی سوربن نایل آمده است. وی در فرانسه سکونت دارد وی مشاغل و سمت‌های زیر را عهده‌دار بوده است: زاون هاکوپیان در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) با فرخ غفاری و حسنعلی منصور «کانون فیلم ایران» را بنیان گذاشت وی در طی خدمات اداری اش در برگزاری کنگره بین‌المللی موسیقی ایران ۱۹۶۰ (۱۳۳۹) و دوسالانه بزرگ نقاشی ۶۱–۱۹۶۰ (۴۱–۱۳۳۹) و توسعه مرتب نمایشگاه‌هایی از
۶۱–۱۹۶۰ (۴۱–۱۳۳۹) و توسعه مرتب نمایشگاه‌هایی از آثار هنرمندان ایرانی در داخل و خارج و گسترش روابط مختلف هنری با کشورهای خارجی و شرکت در چندین کنگره هنری بین‌المللی به عنوان نماینده ایران و ایراد سخنرانی و انتخاب هیئت‌های رئیسه کنگره‌های مزبور و بهبود امور هنرجویانی که برای ادامه و تکمیل تحصیلات به خارج عزیمت کرده و همچنین تألیف و تهیه مقاله‌های تحقیقی و هنری در مطبوعات ایران و انتشار مداوم مجله موسیقی و نشریه‌های هنری هنرهای زیبا همکاری و فعالیت داشته است. تالیفات. از جمله تألیفات وی می‌توان به «"رساله‌ای
تالیفات. از جمله تألیفات وی می‌توان به «"رساله‌ای در احوال و آثار شوپن"»، «"داستان مصور موسیقی مغرب زمین"»، «"شیوه باروک در موسیقی و هنرهای پلاستیک"» (رساله دکتری فرانسه)، «"استاتیک تروبادورها"»، «"شناخت مبانی استاتیک موسیقی غربی"»، «"سازشناسی"» و بسیاری مقالات تحقیقی نام برد
هلن توئلوتریز (به ) (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۰۸ - درگذشت ۱۳ فوریه ۱۹۵۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بلندپرواز باش" اشاره کرد.
جی.پی مانوکس بازیگر ، کمدین (زاده ۸ ژوئن۱۹۶۹) آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم اسکوبی-دو، مهمانی ساحلی و تحت‌تعقیب‌ترین‌های مالیبو اشاره کرد.
اسکات مک‌نیل بازیگر (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۲) استرالیایی-کانادایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم اسکوبی-دو ۲ اشاره کرد.
لیبرلند یا جمهوری آزاد لیبرلند نام خودخواندهٔ ریزکشوری است که توسط ویت یدلیچکا سیاستمدار، لیبرترین و کنشگر مدنی اهل جمهوری چک در تاریخ ۱۳ آوریل سال ۲۰۱۵ در زمینی بی مدعا به مساحت ۷ کیلومتر مربع در غرب کرانهٔ رود دانوب و بین دو کشور کرواسی و صربستان تأسیس شد. به گفتهٔ ویت یِدلیچکا که خود را رئیس‌جمهور این کشور تازه تأسیس می‌داند، لیبرلند در یک سرزمین بلاصاحب میان دو کشور کرواسی و صربستان واقع شده، ولی تحت حاکمیت هیچ‌کدام از این دو کشور نیست. وب‌سایت رسمی این ریزکشور نیز اختلافات مرزی میان دو کشور کرواسی و
ریزکشور نیز اختلافات مرزی میان دو کشور کرواسی و صربستان را از دلایل اصلی امکان ایجاد این کشور جدید می‌داند. ویت یدلیچکا در مصاحبه‌ای با خبرگزاری «اسپوتنیک» دلایل ایجاد لیبرلند را بالا بودن مالیاتها، توزیع نابرابر درآمدها و در کل تنظیمات (اقتصادی) بیش از حد زیاد در جمهوری چک برشمرد. به گفتهٔ وی لیبرلند امیدوار است به عضویت کامل جامعه بین‌المللی درآید و به کشوری همچون موناکو و هنگ کنگ تبدیل شود. وی همچنین خاطر نشان کرد که کشور جدید به فکر عضویت در اتحادیه اروپا، ناتو و دیگر اتحادیه‌های نظامی-سیاسی نیست، بلکه
ناتو و دیگر اتحادیه‌های نظامی-سیاسی نیست، بلکه می‌خواهد به یکی از نواحی تجارت آزاد تبدیل گردد. همچون اغلب لیبرترین‌ها یدلیچکا مخالف مالیات و نیز کمک‌های دولتی است. به گفتهٔ وی در کشور لیبرلند مالیات اختیاری خواهد بود و او اعتقاد راسخ دارد که حتی اگر هیچ‌کس هم مالیاتی پرداخت نکند، پول به اندازهٔ کافی موجود خواهد بود. در مدتی کوتاه یعنی از زمانی که لیبرلند موجودیت خود را اعلام کرده و از افراد مشتاق به شهروندی در این کشور دعوت کرد تا به این پروژه بپیوندند، ۲۰۰٫۰۰۰ درخواست اقامت از سراسر جهان برای این کشور
۲۰۰٫۰۰۰ درخواست اقامت از سراسر جهان برای این کشور ارسال شده‌است. تنها شرط‌های لیبرلند برای متقاضیان اقامت در این کشور احترام به حقوق فردی، مالکیت خصوصی، عدم سوءسابقه کیفری یا سابقهٔ حضور در احزاب نازی و کمونیست ذکر شده‌است. به گفتهٔ ویت یدلیچکا: «شهروند نمونه لیبرلند کسی است همچون توماس جفرسون، از روسای جمهور و یکی از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا، و به همین مناسبت ما روز تولد وی را به‌عنوان روز بنیان‌گذاری لیبرلند انتخاب کرده‌ایم. شهروندان این کشور می‌توانند خوشبخت باشند و لیبرلند جایی است که
کشور می‌توانند خوشبخت باشند و لیبرلند جایی است که خوشبختی آنان تحقق خواهد یافت.» لیبرلند حتی دارای پرچم و شعار ملی نیز هست. رنگ زرد روی پرچم نشان آزادی سیاسی است، رنگ آبی نماد رود دانوب و رنگ سیاه نماد مقاومت در برابر نظام حاکم بر جهان است. درخت نشان وفور نعمت، پرنده نماد آزادی و خورشید نماد انرژی است. شعار ملی این کشور «زندگی کردن و اجازهٔ زندگی دادن» است و سرود ملی این کشور نوپا نیز توسط یک رپر اهل جمهوری چک در حال ساخته شدن است. به رسمیت شناخته شدن این کشور. هیچ‌یک از کشورهای عضو سازمان ملل تاکنون
این کشور. هیچ‌یک از کشورهای عضو سازمان ملل تاکنون لیبرلند را به رسمیت نشناخته‌اند.
غلام صنعتی از نساجان یزد در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری بود. وی پیشگام ماشینی شدن و مدرنیزاسیون این صنعت در یزد شد و کارخانه‌های بزرگ نساجی یزد در قرن سیزدهم به دست او راه‌اندازی شدند. عده‌ای وی را «پدر نساجی مدرن در ایران» می‌خوانند. زندگی‌نامه. غلام صنعتی فرزند رضا در سال ۱۲۵۷ در یزد به دنیا آمد. خانواده او از قریه توران‌پشت، یکی از روستاهای قدیمی یزد، به این شهر مهاجرت کرده بودند. از کودکی شاگرد علی تقی سلیمانشاهی بود و زود به درجه استادی رسید و صاحب کارخانه و دستگاه شد. وی علاقه و هوش و ابتکاری شگرف در
و دستگاه شد. وی علاقه و هوش و ابتکاری شگرف در کارهای فنی و ماشینی داشت. در جوانی برای زیارت به کربلا رفت و با سرمایه یکی از بازاریان ایرانی آنجا کارخانه عبا بافی در همان‌جا تأسیس کرد. وی پس از بازگشت به یزد دستگاه‌های قدیمی بافندگی را ماکوپران کرد. او با این تدبیر فنی و تغییر کلیدی ضمن افزایش میزان تولید و کیفیت محصول، زمینه ساز بروز انقلابی در صنایع نساجی یزد شد. غلام صنعتی در سال ۱۳۰۰ با سرمایه امیر خان کوراوغلی نخستین دستگاه بافندگی ماشینی و یک دستگاه مولد برق از آلمان وارد کرد و کارخانه اقبال یزد را به
برق از آلمان وارد کرد و کارخانه اقبال یزد را به راه انداخت. در سال ۱۳۱۰ دو سال برای کارآموزی و آشنایی با ماشین آلات و خرید دستگاه‌ها به آلمان رفت و با سرمایه حسینعلی هراتی و دیگران دستگاه‌های مورد نیاز را خریداری، وارد، نصب و راه‌اندازی کرد و کارخانه درخشان یزد را هم به راه انداخت. وی از سال ۱۳۲۵ کارخانه سعادت نساجان را با همت خود و با سرمایه و سهام مردمی به راه انداخت و تا آخر عمر خود در سال ۱۳۴۷ مدیر فنی آنجا بود.
ابرهه بن صباح حبشی حاکم یمن در قرن ششم میلادی از طرف پادشاه حبشه بود. او فردی حبشی است که گفته می‌شود ابرهه لفظ حبشی ابراهیم یا ابراهام است. کنیه وی «أبویکسوم» و به علت جراحت بینی اش در جنگی که با اریاط در یمن نمود به «اَشرَم» نیز معروف می‌باشد. ابرهه یک دختر به نام ضریبه داشت که همسر ذوالکلاع بن ناکور بود که در زمان رسالت محمد بن عبدالله پیامبر اسلام به همراه همسرش مسلمان شد. تاریخچه. ذونواس از مرشدین تصوف نصرانی و از مریدان صوفی رئیس حبشا، که در یمن در صومعه یا خانقاه تصوف و پیروان حاتم طاعی پس از ساخت
یا خانقاه تصوف و پیروان حاتم طاعی پس از ساخت پرستشگاه در محل مقبره حاتم طاعی و اعتراض اعراب یهودی و مسیحی به این موضوع علیه معترضان جنگی برپا کرد. ابرهه را که از تندروهای مسیحیت صوفیانی و از ستایش کنندگان حاتم طاعی از مریدان حاکم حبشا [[جیثن بر [[یمن]] حاکم گردانید که پس از چندی ابرهه ادعای استقلال کرد. سلسله‌ای که او به وجود آورد تا زمان حمله ایرانیان دوام داشت. طبیعتاً ابرهه و جانشینان او کوشش داشتند پاسداری بیابان‌ها و مراقبت راه‌های تجاری و قوافل را که پیوسته در دست بدویان بوده خود به عهده بگیرند. این
پیوسته در دست بدویان بوده خود به عهده بگیرند. این امر خود به خود اعراب صحرا را از حکومت مقتدرانه ابرهه روگردان می‌کرد. در جنگی که در سال ۵۴۰م میان [[انوشیروان]] و روم رخ داد، دولت روم سعی کرد ابرهه را ضد ایران برانگیزد. اما ابرهه به بیطرفی تمایل داشت. ولی بعدها ناچار شد که به طرف [[ایران]] لشکرکشی کند، اما از نیمه راه بازگشت. برخی این لشکرکشی نیمه کاره را حمله معروف ابرهه به مکه می‌دانند. . ابرهه در میان اعراب. طبق حکایت قرآن، ابرهه زمانی که مشاهده کرد که اقوام مختلف برای [[حج]] به [[کعبه]] می‌روند و از
اقوام مختلف برای [[حج]] به [[کعبه]] می‌روند و از این راه سود و اموال سرشاری نصیب قوم [[عرب]] بخصوص [[قریش]] می‌شود، معبدی بزرگ در [[صنعا]] بنا کرد و درصدد برآمد که حج‌گزاران را بسوی آن [[معبد]] متوجه گرداند. مردی از [[کنانه]] از این تصمیم ابرهه باخبر شد، و شبانه وارد آن معبد شد، و آستانه درب ورودی آن را با [[سرگین]] آلوده کرد. ابرهه از این ماجرا باخبر شد، و آتش خشمش شعله‌ور گردید. لشکری جرار، عبارت از شصت هزار سرباز و چندین فیل، به راه انداخت و به مقصد کعبه به راه افتاد، و عزم جزم کرد که خانه کعبه را ویران
به راه افتاد، و عزم جزم کرد که خانه کعبه را ویران گرداند. برای خود نیز بزرگ‌ترین فیل را برگزید. در لشکر ابرهه ۹ یا ۱۳ فیل بود. به راه خویش ادامه داد تا وقتی که به [[مغمس]] رسید. در آنجا لشگریان خود را آماده حمله کرد، و فیل خویش را نیز آماده ساخت و سوار شد، و آماده شد تا وارد [[مکه]] شود. وقتی به [[وادی محسر]]، فی‌مابین [[مزدلفه]] و [[منا]]، رسید، [[فیل]] بر زمین نشست، و از جای برنخاست تا بسوی کعبه برود. هم اینکه روی او را به طرف جنوب یا به طرف شمال یا به طرف مشرق می‌گردانیدند، از جای برمی‌خاست و هروله کنان
مشرق می‌گردانیدند، از جای برمی‌خاست و هروله کنان به راه می‌افتاد؛ اما، بلافاصله، وقتی که او را به طرف [[کعبه]] می‌گردانیدند، بر زمین می‌نشست. در همان اثنا که در چنین وضعیتی بسر می‌بردند، خداوند متعال «[[ابابیل]]» را بالای سر آنان فرستاد، و آن پرندگان با سنگریزه‌های [[سجیل]] لشگریان ابرهه را نشانه گرفتند؛ و آن‌ها همه را مانند کاه خرد شده و نیم خورده بر زمین ریختند. پرندگان جثه‌هایی به اندازه [[پرستو]] [[چلچله]] داشتند. هر یک از آن پرندگان سه سنگریزه در اختیار داشت؛ یکی به [[منقار]]، و دو تا در میان انگشتان
داشت؛ یکی به [[منقار]]، و دو تا در میان انگشتان پاهایش. سنگریزه‌ها به اندازه دانه‌های نخود بودند. همینکه هر یک از آن سنگریزه‌ها به یکی از لشگریان ابرهه اصابت می‌کرد، اعضای او را متلاشی می‌کرد، و هلاکش می‌ساخت. سنگریزه‌ها به همه آنان اصابت نکرد. پس بازماندگان پای به فرار گذاشتند، و چون امواج دریا در یکدیگر فرورفتند. در راه و بیراهه یکی پس از دیگری از مرکبشان بر زمین می‌افتادند، و بر سر هر آبشخوری در میان راه، چند تن از آنان بر زمین می‌افتادند و از میان می‌رفتند. خود ابرهه را نیز، خداوند متعال بر او دردی
خود ابرهه را نیز، خداوند متعال بر او دردی بی‌درمان مسلط گردانید که بر اثر آن انگشتانش بندبند جدا می‌شدند و می‌افتادند. وقتی به صنعا رسید، از شدت لاغری و نزاری همچون جوجه‌ای پرکنده شده بود. دیری نپایید که سینه‌اش نیز برشکافت و قلبش از قفسه سینه بیرون افتاد و در گذشت. واکنش قریش. افراد قبیله [[قریش]]، زن و مرد و کوچک و بزرگ، در شکافهای کوه‌ها و دره‌ها سرپناه گرفته بودند، و از ترس جانشان در برابر لشکر ابرهه، به قله‌های کوه پناه برده بودند. وقتی ماجرای [[ابابیل]] بر سر لشکر ابرهه آمد، در کمال امنیت به
[[ابابیل]] بر سر لشکر ابرهه آمد، در کمال امنیت به خانه‌هایشان بازگشتند. این ماجرا در ماه محرم، پنجاه- یا حداکثر پنجاه و پنج- روز پیش از میلاد [[محمد بن عبدالله]] روی داد. وقوع این واقعه، برابر بود با اواخر فوریه یا اوائل مارس ۵۷۱ میلادی. درستی تاریخی. به نظر [[سعید نفیسی]] شاعر و نویسنده ایرانی، ماجرای حمله ابرهه به [[کعبه]] برگرفته از تسخیر یمن به دست ایرانیان در زمان [[خسرو انوشیروان دادگر]] است هرچند که او برای این موضوع هیچ سند و مدرکی ارائه نمی‌کند و صرفاً تصور بر این دارد که این ماجرا از لحاظ تاریخی
تصور بر این دارد که این ماجرا از لحاظ تاریخی منطقی تر بنظر می‌رسد، هر چند که فرض او پیشتر توسط تاریخدانان بنامی همچون [[هانری کربن]] به علت عدم هماهنگی و زمانبندی مناسب تاریخی رد شده‌است، تاریخنگاران برای رد فرضیه نفیسی به این استناد می‌کنند که [[سوره فیل]]، سوره ای مکی است و اگر فرض نفیسی صحیح بود، بزرگان مشرکان مکه که در زمان حمله ابرهه زنده بودند، می‌توانستند به سادگی به سوره فیل ایراد وارد کنند و با استناد به این حقیقت فرضی، پیامبر اسلام را به دروغگویی و شیادی متهم کنند، اما حتی یک سند تاریخی وجود
و شیادی متهم کنند، اما حتی یک سند تاریخی وجود ندارد که ادعا کند، بزرگان مکه به سوره فیل از لحاظ تاریخی ایرادی وارد کرده باشند. نفیسی عقیده دارد در زمان پادشاهی انوشیروان شاهزاده‌ای از خاندان پادشاهی [[حمیر]] به دربار ایران پناهنده شده و ماجرای تسخیر سرزمین یمن به دست ابرهه را به برای او بازگو می‌کند. حبشه‌ای‌ها (اتیوپی) در آن زمان مسیحی بودند و کلیساهایی نیز از زمان پادشاهی آن‌ها در صنعا به جا مانده‌است. در هر صورت خسرو نیز از پناهنده شدن شاهزادهٔ مزبور استفاده کرد و [[وهریز]] نامی را با قشونی برای تصرف
کرد و [[وهریز]] نامی را با قشونی برای تصرف یمن فرستاد. این سردار در سال [[۵۷۶ (میلادی)|۵۷۶ میلادی]] از راه [[خلیج فارس]] به یمن رفت و [[عدن]] را تصرف و حبشی‌ها را از یمن اخراج کرد و سلطنت خانوادهٔ [[حمیر]] را در یمن برقرار نمود. پادشاهان حمیر از این به بعد دست نشاندهٔ ایران گشتند. زمانی که وهریز یمن را ترک کرد، دوباره ابرهه به یمن یورش برد و بر آنجا مسلط شد. ([[عام‌الفیل#%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C %D8%B5%D8%AD%D8%AA %D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C|اسنادی]] از جنوب عربستان پیدا شده که پیروزی ابرهه
از جنوب عربستان پیدا شده که پیروزی ابرهه را جشن می‌گرفتند) خسرو دوباره وهریز را با سپاهی به یمن فرستاد و حبشه‌ای‌ها را برای همیشه از آنجا بیرون راند و خود نیز آنجا ماند و پس از آن فرزندانش در یمن به [[آزادزادگان]] ("بنی‌الاحرار") معروف شدند. منابع. [[رده:افراد در امپراتوری اکسوم]] [[رده:اهالی یمن]] [[رده:حاکمان یمن]] [[رده:زادگان سده ۶ (میلادی)]] [[رده:سربازان سده ۶ (میلادی)]] [[رده:عربستان پیش از اسلام]] [[رده:مکه]]
دانشگاه رم تورْوِرگاتا UniRoma2 دانشگاهی دولتی و یکی از بزرگترین و معتبرترین دانشگاه های ایتالیا واقع در شهر رم است. دومین مجموعه ازدانشگاه رم است که در سال ۱۹۸۲ با هدف ارائه آموزش با کیفیت به دانشجویان تأسیس شد. با وجود کم قدمت بودن، این دانشگاه به استانداردهای کیفیت بالا در ایتالیا و اروپا دست یافته‌است و یکی از برجسته‌ترین دانشگاه‌های ایتالیا و اروپا است که به دلیل موقعیت عالی، کیفیت آموزشی و پژوهشی بالا و امکانات پیشرفته، مورد توجه دانشجویان داخلی و بین‌المللی قرار دارد و به دلیل فضای مدرن و تجهیزات
قرار دارد و به دلیل فضای مدرن و تجهیزات پیشرفته اش معروف است. رشته پزشکی این دانشگاه یکی از محبوب ترین رشته ها است و برنامه های آکادمیک قوی و گسترده ای دارد. بسیاری از اساتید دانشگاه از اعضای مهم محیط سیاسی و فرهنگی ایتالیا هستند. دانشگاه رم تورورگاتا به عنوان یکی از دانشگاه‌های پیشرو ایتالیا در رتبه‌بندی‌های جهانی قرار دارد. در رتبه‌بندی QS World University Rankings و Times Higher Education (THE) این دانشگاه در بین دانشگاه‌های برتر جهان قرار گرفته و به دلیل کیفیت پژوهش و آموزش شناخته شده است. به‌ویژه در
کیفیت پژوهش و آموزش شناخته شده است. به‌ویژه در رشته‌های پزشکی و علوم این دانشگاه در سطح جهانی مورد توجه قرار دارد. رتبه بندی THE young : 42 Qs World University Ranking Medicine : 200-250 U.S. News &amp; World Report : 243 UniRoma2 در منطقه جنوب شرقی شهر رم، در محوطه دانشگاهی بسیار بزرگ با مساحت حدود ۶۰۰ هکتار واقع شده‌است.دانشگاه رم تورورگاتا یکی از مجهزترین دانشگاه‌های ایتالیا از نظر زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی است.دانشگاه رم توروگاتا دارای یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین مراکز بیمارستانی در ایتالیا است
و پیشرفته‌ترین مراکز بیمارستانی در ایتالیا است که با نام PoliclinicoRome شناخته می‌شود. بیمارستان پلی‌کلینیک رم تورورگاتا به دلیل تجهیزات پیشرفته و تخصصی و همچنین تیم‌های پزشکی ماهر در زمینه‌های مختلف درمانی و تحقیقاتی شهرت دارد. این بیمارستان یکی از مراکز اصلی تحقیقات بالینی در ایتالیا است. دانشگاه رم تورورگاتا از طریق این بیمارستان در پروژه‌های تحقیقاتی بین‌المللی مرتبط با پزشکی و درمان بیماری‌های پیچیده مشارکت دارد.
سفر به مرکز زمین () رمانی علمی–تخیلی از ژول ورن است. داستان این رمان در مورد یک پروفسور آلمانی به نام اوتو لیدانبراک است که معتقد است که برخی دالان‌های گدازه به سمت مرکز زمین می‌روند. او به همراه برادرزاده‌اش اکسل و هانس که راهنمای آنهاست از آتشفشانی در ایسلند پایین می‌روند و با ماجراهای متعددی مانند حیوانات ماقبل تاریخ و خطرهای طبیعی مواجه می‌شوند تا اینکه در نهایت در جنوب ایتالیا در استرومبولی دوباره به سطح زمین بازمی‌گردند. دستهٔ ادبیات زیرزمینی مدت‌ها پیش از ورن وجود داشت. با این حال، تمایز رمان او در
از ورن وجود داشت. با این حال، تمایز رمان او در بهره‌گیری دقیق از دانش ویکتوریایی و نقش خلاقانه‌اش در شکل‌گیری زیرگونهٔ علمی‌تخیلیِ سفر در زمان بود — نوآوری ورن این بود که ایدهٔ وجود جهانی پیشاتاریخی را در دل دنیای امروزی مطرح کرد. «سفر به مرکز زمین» الهام‌بخش نویسندگان بسیاری شد، از جمله آرتور کانن دویل در رمان «"دنیای گمشده"»، ادگار رایس باروز در مجموعهٔ «"پلوُسیدار"»، و جی. آر. آر. تالکین در «"هابیت"». داستان. ماجرا در مه ۱۸۶۳، در خانهٔ پروفسور اتو لیدن‌بروک در هامبورگ، آلمان آغاز می‌شود. او و
اتو لیدن‌بروک در هامبورگ، آلمان آغاز می‌شود. او و برادرزاده‌اش، اکسل، هنگام ورق‌زدن یک نسخهٔ اصلی خطی از ایسلند که به ساگاهای باستانی مربوط بود، به یادداشتی رمزی به خط رونی برمی‌خورند که در کنار نام یک کیمیاگر ایسلندی سدهٔ شانزدهم به نام آرنه ساکنوسم نوشته شده است. ترجمهٔ یادداشت چنین است: لیدن‌بروک بی‌درنگ عازم ایسلند می‌شود و اکسل بی‌میل نیز همراهش می‌رود. پس از سفری کوتاه از راه کیل و کپنهاگ، به ریکیاویک می‌رسند. در آنجا یک شکارچی مرغ اِیدر به نام هانس بیلکه را که به دانمارکی سخن می‌گوید، به‌عنوان
بیلکه را که به دانمارکی سخن می‌گوید، به‌عنوان راهنما استخدام می‌کنند و سپس به سوی دامنهٔ اسنفلس‌یوکول رهسپار می‌شوند. در اواخر ژوئن به آتشفشان می‌رسند و به اعماق زمین فرو می‌روند، جایی که با خطرات و پدیده‌های شگفت روبه‌رو می‌شوند. پس از انتخاب مسیری نادرست، بی‌آب می‌شوند و اکسل نزدیک است جان ببازد، اما هانس با یافتن رود زیرزمینی و جاری ساختن جریانی که بعدها «هانس‌باخ» نام می‌گیرد، جان همه را نجات می‌دهد. آن‌ها مسیر هانس‌باخ را دنبال می‌کنند و پس از پیمودن مسافت بسیار، به جهانی زیرزمینی می‌رسند. در این
مسافت بسیار، به جهانی زیرزمینی می‌رسند. در این مسیر، اکسل دوباره نزدیک به مرگ می‌شود و با زخم‌های شدید خود را به لیدن‌بروک و هانس می‌رساند. سپس مسافران با استفاده از چوب نیمه‌سنگی‌شده یک کلک می‌سازند و به دریا می‌زنند. در آنجا با ماهیان پیشاتاریخی و خزندگان غول‌پیکر دریایی هم‌عصر دایناسورها روبه‌رو می‌شوند. طوفانی مهیب نزدیک است کلک را نابود کند، اما آنان را به گورستان عظیم فسیل‌ها می‌اندازد که شامل استخوان‌های خزنده‌بال، "بزرگ‌دد" و ماموت و حتی پیکر یک انسان است. لیدن‌بروک و اکسل به جنگلی با پوشش گیاهی
است. لیدن‌بروک و اکسل به جنگلی با پوشش گیاهی ابتدایی از دوران سوم پا می‌گذارند و در آنجا با شگفتی انسانی غول‌آسا با بیش از دوازده پا قد می‌بینند که مانند یک چوپان از گله‌ای ماموت نگهداری می‌کند. از بیم دشمنی او جنگل را ترک می‌کنند. کاوشگران مسیر خود را ادامه می‌دهند تا راهی را بیابند که ساکنوسم نشانه‌گذاری کرده است، اما این راه بر اثر ریزش مسدود شده. آنان تصمیم می‌گیرند با استفاده از پنبه باروتی سنگ را منفجر کنند. برای در امان ماندن، کلک را به دریا می‌برند. پس از انفجار، به شکافی بی‌انتها کشیده می‌شوند که
پس از انفجار، به شکافی بی‌انتها کشیده می‌شوند که آب دریا با شدت در آن فرو می‌ریزد. پس از ساعاتی سقوط، ناگهان مسیر برعکس می‌شود و کلک درون دهانهٔ آتشفشانی بالا می‌رود و سرانجام در اثر فوران از دهانهٔ استرومبولی، جزیره‌ای آتشفشانی در نزدیکی سیسیل، به بیرون پرتاب می‌شوند. سه‌گانه به آلمان بازمی‌گردند و مورد استقبال قرار می‌گیرند. پروفسور لیدن‌بروک به‌عنوان یکی از دانشمندان بزرگ روزگار شناخته می‌شود، اکسل با معشوقه‌اش گراوبن ازدواج می‌کند و هانس به زندگی آرام خود در ایسلند بازمی‌گردد. شخصیت‌های اصلی. پروفسور
خود در ایسلند بازمی‌گردد. شخصیت‌های اصلی. پروفسور اتو لیدن‌بروک: استاد آلمانی فلسفه، شیمی، زمین‌شناسی، کانی‌شناسی و علوم دیگر در دبیرستان یوهانه‌اوم، توصیف‌شده به‌عنوان یک «زمین‌شناس پیر، تندخو و ناخوشایند». اکسل: برادرزادهٔ لیدن‌بروک و دانشجویی جوان که نامزد دارد. هانس بیلکه: شکارچی مرغ اِیدر ایسلندی که به‌عنوان راهنما استخدام می‌شود؛ توانا و خونسرد، با توصیف «بردبار». گراوبن: دخترخواندهٔ لیدن‌بروک و معشوقهٔ اکسل، اهل ویرلانده. مارتا: خدمتکار و آشپز خانهٔ لیدن‌بروک. پس‌زمینه و دانش علمی. در اوت ۱۸۵۹، ژول
لیدن‌بروک. پس‌زمینه و دانش علمی. در اوت ۱۸۵۹، ژول ورن به اسکاتلند سفر کرد و ادینبرو، قلعه و ویژگی‌های زمین‌شناسی آن، از جمله صندلی آرتور و کاسل راک را دید که بعدها بر نوشتارش اثر گذاشت. «سفر به مرکز زمین» مطابق با دانش علمی میانهٔ قرن نوزدهم نوشته شد. برای نمونه، این‌که چرا گروه هنگام نزدیک‌شدن به اعماق پوستهٔ زمین با گرمای زیاد مواجه نمی‌شوند، بر اساس نظریه‌های همفری دیوی در زمین‌پیرایش توضیح داده می‌شود که بعدها رد شد. با این حال، ورن برای درک زمین‌شناسی و دیگر جنبه‌های علمی از اثر تازه‌منتشرشدهٔ لویی
و دیگر جنبه‌های علمی از اثر تازه‌منتشرشدهٔ لویی فیگیه به‌نام «زمین پیش از طوفان» (۱۸۶۳) بهره برد. همچنین او با شارل ژوزف سنت‌کلر دوویل، زمین‌شناس برجستهٔ متخصص در پدیده‌های لرزه‌ای و کسی که به استرومبولی فرود آمده بود، دوستی برقرار کرد. لئونارد نیموی در ویرایش سیگنت می‌نویسد که ورن «تقریباً هر عنصر مهم در داستان را از اندیشه‌های علمی، جغرافیایی، ادبی و فلسفی روزگار خود وام گرفته است». منبع سند رمزی رونیک ساکنوسم نیز الهام‌گرفته از داستان «حشرهٔ طلایی» اثر ادگار آلن پو (۱۸۴۳) و توصیف رونیک در کتاب
اثر ادگار آلن پو (۱۸۴۳) و توصیف رونیک در کتاب «"L'univers pittoresque"» (۱۸۴۵) بود. شخصیت مارتا (خدمتکار لیدن‌بروک) برگرفته از خدمتکار خانوادهٔ ورن، ماتورین پاریس، در دوران کودکی او بود. گفته می‌شود لیدن‌بروک در واقع طنزی از پدر ورن، پیر ورن، بود. نام او نیز احتمالاً ادای دِینی به فریدریش لیندن‌براگ، کتاب‌دوست آلمانی سدهٔ هفدهم بود. ورن میان ژانویه تا اوت ۱۸۶۴، این تأثیرها را در هم آمیخت و رمان را نوشت. انتشار و ویرایش‌ها. دست‌نوشتهٔ اصلی رمان در مجموعه‌ای خصوصی در آمریکا نگهداری می‌شود. نخستین نسخه‌های
خصوصی در آمریکا نگهداری می‌شود. نخستین نسخه‌های فرانسوی در سال‌های ۱۸۶۴ و ۱۸۶۷ به‌وسیلهٔ انتشارات ژ. هتزل منتشر شدند. نسخهٔ ۱۸۶۷ شامل دو فصل تازه بود که مباحث پیشاتاریخی را پررنگ‌تر می‌کرد. برای خوانندگان غیر فرانسوی، اثر به زبان‌های گوناگون ترجمه شد. نخستین ترجمهٔ انگلیسی در سال ۱۸۷۱ در لندن به دست ناشری ناشناس منتشر شد و عنوان «"سفری به مرکز زمین"» گرفت. این نسخه با تغییرات بسیار، نام‌ها را دگرگون و جزئیات فراوانی را بازنویسی کرد. در ۱۸۷۷ نسخه‌ای دیگر با عنوان «"سفری به درون زمین"» به ترجمهٔ فردریک
با عنوان «"سفری به درون زمین"» به ترجمهٔ فردریک مالسون منتشر شد که وفادارتر بود، هرچند آن هم تغییراتی در جزئیات داشت. در همان سال، نویسنده‌ای به نام لئون دلمس از ورن به‌خاطر شباهت داستان با اثر خودش شکایت کرد، اما دادگاه ادعای او را رد کرد. در دوران جدید، دو ترجمهٔ انگلیسی برجسته منتشر شده است: یکی توسط فرانک وین همراه با یادداشت‌های پیتر کاگمن در ۲۰۰۹ و دیگری توسط متیو جوناس در ۲۰۲۲. پیش‌تر نیز رابرت بالدیک ترجمه‌ای برای پنگوئن کلاسیکز در ۱۹۶۵ ارائه کرده بود.
سید عباس شریف‌العلما خاوری (زادهٔ ۱۲۵۷ خورشیدی در ساری - درگذشتهٔ ۱۳۱۸ در ساری) نمایندهٔ مجلس شورای ملی در دوره‌های دوم و سوم از حوزهٔ انتخابیهٔ مازندران. شریف‌العلما از روحانیان مورد احترام شهر ساری بود و از تبار سادات هزارجریبی شمرده می‌شد. با تصویب اعتبارنامه اش در بیستم اردیبهشت ۱۲۹۰ نماینده مازندران در مجلس شورای ملی شد و در هشتم تیر همان سال وارد مجلس شد و با ادای سوگند کار نمایندگی را آغاز کرد. او در دوره سوم نیز به نمایندگی انتخاب شد. خانه او در خیابان چراغ برق (امیرکبیر) تهران که امروزه خانه
خیابان چراغ برق (امیرکبیر) تهران که امروزه خانه افراسیاب نیز نامیده می شود ( واقع در خیابان دکتر دیالمه) از آثار ملی است.
پُشت بازار به لری (پش بازار) نام محله‌ای در غرب شهر خرم‌آباد است. این محله شهر خرم‌آباد است و وجه تسمیه‌اش بیشتر به خاطر وجود کاروانسرای میرزا سیدرضا است. پشت بازار و درب دلاکان دست کم از ۱۰۰ سال پیش تاکنون محل بازار و مرکز اقتصاد شهر به‌شمار می‌روند.این محله قدیمی ترین محله شهر خرم‌آباد است.