payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که تاکار با خلسه به جنگ دشمنان می‌رود یا به بدن جانور دیگری (مانند ماموت) حلول می‌کند. داستان. داستان بازی ۱۰۰۰۰ سال پیش از میلاد، یعنی پس از آخرین عصر یخبندان در سرزمین اُروس، در اروپای مرکزی رخ می‌دهد و داستان یک شخصیت به نام «تکار» که یک شکارچی از قوم «وِنجا» هست را دنبال می‌کند. داستان از جایی آغاز می‌گردد که «تِنسای»، درون یک غار و با استفاده از نگاره‌های دیواری، داستان زندگی ونجاها و اینکه چطور سرزمین اروس را یافته‌اند، تعریف می‌کند. سپس می‌گوید که قبیلهٔ رقیب ونجاها، اودام، به همراه ایزیلا، ارباب
قبیلهٔ رقیب ونجاها، اودام، به همراه ایزیلا، ارباب آتش به آنجا رسیدند. جایی بازیکن با تکار همراه می‌شود که او همراه با ونجاهای دیگری که در مسیر رسیدن به اروس هستند و چندین روز است شکاری به دست نیاورده‌اند، در حال شکار یک ماموت پشمالو هستند. پس از آنکه موفق می‌شوند یک ماموت جوان را از گله خارج کنند و بکشند، مورد حملهٔ یک چاقودندان قرار می‌گیرند. پس از آنکه چاقو دندان تمام اعضای گروه را درید، تکار به همراه دالسو باقی می‌مانند و دالسو برای نجات جانشان مجبور می‌شود خود و تکار را از لبهٔ یک صخره به پایین
می‌شود خود و تکار را از لبهٔ یک صخره به پایین بیندازد. با این حال دالسو پس از سقوطشان تنها چند ثانیه زنده می‌ماند و تکار به راهش ادامه می‌دهد. تکار به دالسو در واپسین نفس‌هایش قول می‌دهد که اروس را پیدا کند و سپس دالسو را به نحوی مناسب دفن می‌کند. تکار پس از به دست آوردن یک کمان و شکار چند بز و یافتن یک پناهگاه، تیری می‌یابد که مشخص است یک ونجا آن را ساخته‌است. سپس تکار یک چماق می‌سازد و با آتش زدن آن می‌تواند راهش را در تاریکی پیش بگیرد و با بینایی شکارچیانهٔ خود به دنبال صاحب تیر پیدا شده بگردد. او ابتدا
خود به دنبال صاحب تیر پیدا شده بگردد. او ابتدا با گرگ رو به رو شده و می‌تواند او را با استفاده از مشعلش دور کند، و سپس «سایلا» را در یک غار در حالی می‌یابد که مشغول جدا کردن گوش‌های یک جنازه است. سایلا ابتدا تکار را دشمن می‌پندارد و تکار به همین دلیل نمی‌تواند به او دربارهٔ چاقودندانی که نزدیک می‌شود، هشدار دهد. پس از آن نزدیک است که سایلا طعمهٔ چاقودندان شود، اما تکار با مشعلش می‌تواند چاقودندان را به عقب براند و فرصتی برای فرار خویش و سایلا مهیا کند و آن‌ها در حین فرار وارد اروس می‌شوند. سپس سایلا متوجه
در حین فرار وارد اروس می‌شوند. سپس سایلا متوجه می‌شود که تکار مانند خودش یک ونجا است و پس از آنکه با یکدیگر آشنا می‌شوند، تکار می‌پرسد که چرا او در غاری که مأوای یک چاقودندان است حضور داشته و سایلا می‌گوید که به گوش‌ها نیاز داشته‌است. سپس سایلا او را به خانهٔ خویش برده و با انواع توت از او پذیرایی می‌کند. سپس برای تکار از اول (Ull)، رهبر اودام‌ها تعریف می‌کند و می‌گوید که چطور دهکدهٔ ونجاها را از بین برده‌اند و ونجاها حال پراکنده و بی‌خانمان در اروس سرگردانند. سپس متوجه می‌شوند که سایلا از حملهٔ چاقودندان،
سپس متوجه می‌شوند که سایلا از حملهٔ چاقودندان، زخم مهلکی بر کمرش برداشته است. سایلا از تکار می‌خواهد که مقداری برگ سبز برایش بیاورد تا بتواند زخمش را درمان کند و تکار در حین انجام این مأموریت، برای نخستین‌بار با اودامی‌ها رو به رو می‌شود. سپس تکار می‌خواهد که برای گشتن اروس برود و سایلا نیز از وی می‌خواهد که ونجاها را بیابد و آن‌ها را به آنجا بیاورد تا یک دهکدهٔ امن برای هم بسازند. در نخستین برخورد، تکار در یک غار یک شمن‌باور به نام تنسای را می‌یابد که به او می‌گوید که روحی قدرتمند دارد. تنسای مشغول درست
او می‌گوید که روحی قدرتمند دارد. تنسای مشغول درست کردن یک معجون می‌شود و در همین حال از روح قدرتمند تکار صحبت می‌کند. تکار از او می‌خواهد که به دهکدهٔ آن‌ها بیاید، اما او نمی‌پذیرد و پس از ریختن چند قطره از خون تکار در معجون، از او می‌خواهد که آن را بنوشد. پس از آنکه تکار امتناع می‌ورزد، تنسای به اجبار معجون را در دهان او می‌ریزد و سپس تکار از هوش می‌رود. تکار در رؤیا و بینشش، خود را در میان درنده‌هایی می‌بیند که نه از او می‌ترسند و نه به او حمله می‌کنند. سپس او روح یک جغد را، پیاده و در حال پرواز دنبال
سپس او روح یک جغد را، پیاده و در حال پرواز دنبال می‌کند. در انتهای بینش خود، تکار سعی می‌کند جغد را رام کند و می‌گوید که از این به بعد، او چشمان او در آسمان است. سپس تکار به هوش آمده و شک دارد که این یک خواب ساده باشد. تنسای به او می‌گوید که این یک رؤیا نبوده و روح آن جغد او را ارباب درنده‌ها نامیده‌است. سپس از تکار می‌خواهد که یک گرگ سفید را رام کند و در انتها به دهکدهٔ آن‌ها می‌پیوندد. با رسیدن خبر متحد شدن دوبارهٔ ونجاها، اول دستور می‌دهد که به دهکدهٔ آن‌ها حمله کنند و برای اولین‌بار با تکار رو به رو
آن‌ها حمله کنند و برای اولین‌بار با تکار رو به رو می‌شود. تکار موفق می‌شود که این حمله را دفع کرده و یک کمپ اودام‌ها را نابود کند، اما چند ونجا را از دست می‌دهد. سایلا به او می‌گوید که او باید اول را بکشد و یکی از گوش‌هایش را به عنوان شاهدی برای ادعایش بیاورد تا به او ایمان بیاورد. تکار برای آنکه دهکده‌اش را از حمله‌های احتمالی آینده حفظ کند، سه ونجا را می‌یابد: ووجا، یک سازندهٔ سلاح، کاروش، که یک جنگجوی تک چشم است و انگیزه‌های انتقام شخصی از اودام‌ها دارد و جیما، یک شکارچی پیر و باتجربه. او همچنین اورکی
و جیما، یک شکارچی پیر و باتجربه. او همچنین اورکی هم می‌یابد، کسی که فکر می‌کند افکاری پیشرو دارد و طرح‌هایی مطرح می‌کند که از زمان خودش جلوتر است. تکار با کمک تنسای انگیزهٔ اصلی حملهٔ اودام‌ها را پیدا می‌کند و می‌تواند فرماندهٔ اودام‌ها، «داه» را بیابد و پس از دستگیری نحوهٔ ساخت یک بمب زنبورعسل را از او بیاموزد. سایلا از این موضوع خشمگین می‌شود و از تکار می‌خواهد که داه را مقابل چشم ونجاها اعدام کند. تکار پس از این به دنبال گروهی از ونجاها می‌رود که قصد دارند بدون اجازهٔ او داه را اعدام کنند و داه می‌پذیرد
بدون اجازهٔ او داه را اعدام کنند و داه می‌پذیرد در عوض جانش به او کمک نماید. تنسای به تکار خبر می‌دهد که قبیلهٔ ایزیلا دارد از تعدادی از ونجاها بردگی می‌کشد و آن‌ها را در آتش می‌سوزاند. تکار اردوگاه بردگان ایزیلا را یافته و آن را با آتش نابود کرده و ونجاها را از آنجا می‌گریزاند، اما خودش اسیر ایزیلا می‌گردد. باتاری، رهبر قبیلهٔ ایزیلا، از تکار می‌خواهد که به او بپیوندد، چرا که از توانایی‌های او خوشش آمده‌است. وقتی تکار جواب منفی می‌دهد، باتاری او را درون یک گودال آتش می‌اندازد تا زنده زنده بسوزد. تکار از
گودال آتش می‌اندازد تا زنده زنده بسوزد. تکار از آنجا گریخته و به دهکده‌اش بازمی‌گردد، اما جرقه‌های جنگ میان ونجا و ایزیلا نیز زده شده‌است. تکار با کمک تنسای نقطهٔ ضعف ایزیلا را می‌یابد و با حمله به اردوگاه ایزیلا، روشانی، فرماندهٔ ایزیلا را به اسارت درآورده و جانش را در ازای فرمول ساخت بمب آتش‌زا و دانه‌های قابل کشت، می‌بخشد. وقتی تکار متوجه می‌شود که ایزیلا تضعیف شده، وارد معبد او شده و ماسک کراتی، پسر درگذشتهٔ باتاری را که سعی کرده بود شورشی را علیه او رهبری کند و شکست خورده بود را بدزدد. در معبد او با
کند و شکست خورده بود را بدزدد. در معبد او با باتاری رو به رو می‌شود اما پیش از آنکه باتاری بتواند کاری بکند، او را با تیر می‌زند و از آنجا می‌گریزد. حالا تکار به چیزی مسلح شده که باتاری از آن وحشت دارد. تکار به سرزمین‌های ایزیلا حمله کرده و سوار بر یک ماموت دروازهٔ آن را می‌شکند و ونجاهایی که آنجا اسیر شده‌اند را یک به یک نجات می‌دهد تا یک ارتش برای حمله به مقر اصلی باتاری تشکیل دهد و سپس هنگام حمله ماسک کراتی را گذاشته و پس از کشتن عده‌ای باتاری را می‌یابد و زنده زنده می‌سوزاند. تکار به دهکدهٔ خودشان
و زنده زنده می‌سوزاند. تکار به دهکدهٔ خودشان بازمی‌گردد و با ونجاهای دیگر کشته شدن باتاری و از بین رفتن تهدید او را جشن می‌گیرند. روشانی هم می‌پذیرد در دهکدهٔ آن‌ها بماند و کشاورزی با دانه‌ها را به آن‌ها بیاموزد. سپس تکار قصد می‌کند به اول برسد. سایلا به او می‌گوید برای ساختن پادزهر دود سمی‌ای که در ورودی قرارگاه اول قرار دارد باید نوعی گلبرگ زردرنگ کمیاب را در نواحی شمالی بیابد و سپس سایلا برای او پادزهر را تولید می‌کند و پس از آن حمله‌ای تک‌نفره رو به اودام آغاز می‌کند و به غار اول حمله می‌کند و با
اودام آغاز می‌کند و به غار اول حمله می‌کند و با استفاده از قندیل‌های غار با او مبارزه کرده و او را می‌کشد. هنگام مرگ، اول از تکار می‌خواهد که دو کودکش را نجات دهد، چرا که او قصد داشته مردمش را از خطر انقراض نجات دهد، همان‌طور که او برای نجات ونجاها مبارزه کرده‌است. تکار به دهکده بازگشته و دوباره مردم به شادی می‌پردازند و می‌پذیرند آزار و اذیت داه را نیز پایان دهند و او را ببخشند. در انتها ما دختر اول را می‌بینیم که با موفقیت یک خرس را رام می‌کند و مهارت‌هایی شبیه به مهارت‌های تکار دارد.
تایم مارنر کیبل () شرکت مخابرات و رسانه‌های گروهی آمریکایی است، که در زمینه ارائه خدمات تلویزیون کابلی، خدمات اینترنت، صدا روی پروتکل اینترنت و خطوط تلفن ثابت فعالیت می‌نماید. شرکت در سال ۱۹۷۳ از ادغام بخش شبکه‌های تلویزیونی شرکت تایم، با بخش ارائه خدمات اینترنت شرکت ارتباطات وارنر راه‌اندازی شد و در حال حاضر پس از شرکت کامکست، دومین ارائه‌دهنده خدمات تلویزیون کابلی در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان تایم وارنر سنتر شهر نیویورک، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار
ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
لفکادا(به یونانی: Λευκάδα) که گاهی نیز لوکاس یا لوکادیا نیز نامیده می‌شود، جزیره‌ای یونانی واقع در شرق دریای یونان است. آب و هوا. آب و هوای این جزیره کاملاً مدیترانه‌ای با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. تقسیم‌بندی منطقه‌ای. این جزیره با وسعت ۳۰۳ کیلومتر مربع چهاردهمین جزیره پهناور کشور یونان به‌شمار می‌آید. جمعیت این شهرستان در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی ۲۲٬۶۵۲ نفر بود. این جزیره که یکی از شهرستان‌های استان جزایر ایونی است شامل ۷ بخش است: در مجموع این جزیره شامل دو جزیره متصل به هم، یک جزیره بزرگتر به
شامل دو جزیره متصل به هم، یک جزیره بزرگتر به نام لفکادا، و دو جزیره کوچکتر به نام کاستوس و کالاموس است.
لیگ حرفه‌ای فوتبال الجزایر () بالاترین سطح مسابقات فوتبال در کشور الجزایر است. این مسابقات که در سال ۱۹۶۲ بنیان‌گذاری شده با حضور ۱۶ تیم برگزار می‌شود، باشگاه فوتبال القبائل با ۱۴ قهرمانی پرافتخارترین تیم این لیگ محسوب می‌شود.
بالدور راگنارسون (زادهٔ سال ۱۹۳۰ میلادی-درگذشتهٔ ٢۵ دسامبر ٢٠١٨)، شاعر، نویسنده، اسپرانتودان، مؤلف آثار ادبی فراوان و باارزشی به زبان فراساختهی اسپرانتو، معلم و مدیر مدرسه در ایسلند بود. او در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل نیز شده‌بود. راگنارسون سال‌های زیادی مقام رهبری (پرزیدنت) انجمن اسپرانتوی ایسلند را به عهده داشت. او مسابقه ادبی انجمن جهانی اسپرانتو را هم کم و بیش از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵ رهبری کرد. در کنگرهٔ جهانی اسپرانتو که در سال ۱۹۷۷ در ریکیاویک تشکیل شد نیز راگنارسون پرزیدنت کمیتهٔ برنامه‌ریزی آن
شد نیز راگنارسون پرزیدنت کمیتهٔ برنامه‌ریزی آن و معاون پرزیدنت انجمن جهانی اسپرانتو بود. او به مدت ۳ سال در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۶ مسئول فرهنگ و آموزش و پرورش بود و پس از آن عضو افتخاری این سازمان بوده‌است. در حالی که بسیاری از زبان‌های ملیِ جهان با وجود سابقهٔ چند هزار سالهٔ خود هنوز موفق به ارائهٔ نویسنده‌ای نشده‌اند که نامزد جایزهٔ ادبیِ نوبل گردد، زبان اسپرانتو که در سال ۱۸۸۷ ابداع گردید و نسبت به زبان‌های ملی موجود، بسیار جوان و حتی نوپاست، بارها موفق به کسب چنین افتخار بزرگی شد. برای مثال، در سال‌های
کسب چنین افتخار بزرگی شد. برای مثال، در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ میلادی ویلیام اُلد، نویسندهٔ توانای اسکاتلندی به پاس تألیف بیش از پنجاه کتاب به زبان بین‌المللی اسپرانتو، کاندیدای دریافت جایزهٔ ادبیِ نوبل گردید. از زمان انتشار زبان اسپرانتو، یعنی سال ۱۸۸۷ تا هنگام به‌وقوع پیوستنِ این واقعهٔ زبان‌شناسی و ادبیِ بزرگ و بی‌نظیر در جهان، تنها ۱۱۲ سال گذشته بود. این امر خود به‌تنهایی گویای نبوغ بسیار زیاد لودویک زامنهوف در ساخت زبان اسپرانتو نیز هست، چرا که زبان‌های ابداعیِ فراوانی، چه قبل از پیدائیِ اسپرانتو،
ابداعیِ فراوانی، چه قبل از پیدائیِ اسپرانتو، و چه پس از آن وجود داشته‌اند، که حتی نام اکثریت قریب به‌اتفاق آن‌ها را نیز کسی به‌یاد ندارد. بالدور راگنارسون نیز برای نخستین بار در سال ۲۰۰۷ نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل از طرف کانون نویسندگان اسپرانتوزبان گردید. وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۸ درگذشت.
پوتسدام نام روستایی در بخش پوتسدام در شهرستان سنت لارنس در ایالت نیویورک در کشور ایالات متحده امریکا می باشد. در سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت این روستا ۹۴۲۸ تن گزارش شده است. دانشگاه ایالتی نیویورک در پوتسدام و دانشگاه کلارکسون، در پوتسدام قرار دارند.
غار گواتامک یکی از غارهای بزرگ و ناشناخته در ارتفاعات کوه بیرک بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است و در جنوب شهرستان خاش قرار دارد. مشخصات. از نظر مختصات جغرافیایی در «۲۷° ۳۱ ۵۸٫۴» شمالی و «۶۱° ۲۰ ۳٫۳» شرقی در ارتفاع ۱۷۱۲ متری واقع شده‌است. دهانه ورودی این غار به قطر حدود یک متر است. پس از ورود به داخل غار، وارد دالانی به عرض ۵/۱ و ارتفاع ۳ متر می‌شویم که هر چه جلوتر برویم عرض و ارتفاع بیشتر می‌شود تا جایی که در اواسط مسیر ارتفاع به حدود ۱۰ تا ۱۲ متر و عرض ۳۰ تا ۳۵ متر می‌رسد.
به حدود ۱۰ تا ۱۲ متر و عرض ۳۰ تا ۳۵ متر می‌رسد. انتهای این غار حدود ۱۰۰ متری به غاری کم عرض ولی طولانی در دل کوهستان ختم می‌شود اما از انتهای غار کسی خبر ندارد. جدا از رودخانه زیبای ایرندگان و کوهستان باشکوه بیرک غار بسیار جالبی است که ارزش دیدن را دارد.
غار صداکی یکی از غارهای بزرگ و ناشناخته در ارتفاعات کوه بیرک بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است و در جنوب شهرستان خاش قرار دارد. مشخصات. غار صداکی یکی از جاذبه‌های بکر و منحصر بفرد واقع در ارتفاع حدود هزاروپانصد متری رشته کوه بیرک بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان است. این غار در ۵۵کیلومتری خاش و در بخش ایرندگان، بالا دست روستای پستاک قرار دارد. از ویژگی‌های منحصربفرد این غار، وجود سه چاهک و یک دهنه چشمه آب است که زمینه حیات را برای جانورانی از قبیل پلنگ ایرانی،
زمینه حیات را برای جانورانی از قبیل پلنگ ایرانی، خفاش دم موشی و انواع خزندگان از قبیل سوسمارها فراهم ساخته است. دهنه این غار دو متر و طول آن نامشخص است و دارای دو تالار بزرگ با ظرفیت هر یک به تعداد هزار نفر است. این غار دارای ارتفاع ۵ تا ۲۰ متر و همچنین سه دالان به‌طور تقریبی هر یک بیش از ۱۰۰ متر است که به دلیل صعب العبور بودن، جایگاه بسیار مناسبی برای خفاشان و سایر جانداران به‌شمار می‌رود. همچنین در مورد سنگ نوشته و تصاویر روی سنگ‌ها و دیواره‌های این غار باید دانست که طبق بررسی‌های روی سنگ‌ها و دیواره‌های
دانست که طبق بررسی‌های روی سنگ‌ها و دیواره‌های این غار، نوشته‌هایی حک شده‌است که تحقیقات روی آن‌ها در حال انجام است. سقف و کف این غار دارای آویزه‌های نمکی و قندیل‌های زیبایی است که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. غار صداکی به دلیل قابلیت‌های گردشگری، دیرینه شناسی، باستان‌شناسی و زمین‌شناسی و همچنین زیست‌محیطی، از اهمیت خاصی برخوردار است و باید روی هر یک از این شاخصه‌ها مطالعات و بررسی‌های دقیق انجام گیرد. بخش ایرندگان شهرستان خاش از قابلیت‌ها و پتانسیل‌های بسیاری از جمله فرهنگی و تاریخی و گردشگری
بسیاری از جمله فرهنگی و تاریخی و گردشگری برخوردارهست که ناشناخته و نیازمند تحقیق و کاوش هستند.
مهاجرت به تهران به حدی است که شهر تهران بزرگ‌ترین مبدأ و مقصد مهاجران در کل کشور ایران است. و در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ درمجموع رقمی معادل ۹۷۸ هزار و ۸۱۱ نفر به تهران افزوده شده. افزایش بی‌رویه جمعیت در تهران که با برخی بی‌انضباطی‌ها در مقررات تشدید شده است. در دولت نهم و دهم که از مدعیان رسیدگی به کوچک‌ترین روستاها بود و ادعا می‌کرد همه ایران را دیده است، عملاً هرسال ۶۰۰ هزار نفر بر جمعیت تهران افزوده شد و هرسال معادل یک شهر ۶۰۰ هزارنفری به تهران افزوده‌شده. درعین‌حال پیش‌بینی می‌شود که با ادامه روند
درعین‌حال پیش‌بینی می‌شود که با ادامه روند موجود جمعیت کل کشور ایران نیز هرسال رشد یک میلیونی را پشت سر گذاشته و در نهایت در سال ۹۵ به مرز ۸۰ میلیون برسد. تهران با بیش از ۸ میلیون جمعیت مواجه است که این تعداد از مشکلات زیست‌محیطی، آلودگی هوا، اجتماعی، اقتصادی و فقر به دلیل عدم توازن منابع و به‌هم‌ریختگی فضای حیاتی و زیست انسان‌ها رنج می‌برد. آمارها در رابطه با جمعیت کنونی شهر تهران. جمعیت شهر تهران حدود ۹٫۱ میلیون نفر و جمعیت استان تهران ۱۳٫۸ میلیون نفر می‌باشد. همچنین جمعیت شناور شهر تهران در روز ۱۳٫۵
می‌باشد. همچنین جمعیت شناور شهر تهران در روز ۱۳٫۵ میلیون نفر و در شب ۹٫۵ میلیون نفر می‌باشد. جمعیت منطقه کلانشهری تهران نیز که شامل محدوده دو استان تهران و البرز می‌شود، ۱۶٫۶ میلیون نفر می‌باشد. سقف جمعیت قابل زیست در تهران. تهران ۱۲ سال زودتر از برنامه به سقف جمعیتی خود رسیده است؛ جمعیت شهر تهران به حدود ۸ میلیون نفر در سال ۱۳۹۰ رسیده است (در سال حدود ۱۲۰۰۰۰ نفر به جمعیت تهران افزوده می‌شود (بر مبنای گزارش «تهران» در وبگاه درگاه ملی خدمات الکترونیکی ایران، ۱۳۹۰). با توجه به محدودیت‌های توسعه مجموعه شهری
۱۳۹۰). با توجه به محدودیت‌های توسعه مجموعه شهری تهران به‌ویژه درزمینه تأمین آب و ضرورت کنترل، به‌منظور مهار و جلوگیری جدی از افزایش جمعیت مجموعه، سقف جمعیتی ۱۵ میلیون نفر و سقف جمعیتی ۱۴ میلیون نفر در سال ۱۴۰۰ تعیین می‌شود. با توجه به مطالعات انجام‌شده، تهران حتی ۱۲ سال زودتر از پیش‌بینی‌ها به اهداف پیش‌بینی‌شده در سال ۱۴۰۴ رسیده است و سقف جمعیتی آن نیز کامل شده است. پیش‌تر در اطراف تهران ۳۲ شهر وجود داشت. اما هم‌اکنون تعداد شهرهای اطراف تهران در دو استان تهران و البرز به ۵۸ شهر رسیده است. آن زمان ۱۲
تهران و البرز به ۵۸ شهر رسیده است. آن زمان ۱۲ فرمانداری در اطراف تهران مشغول به فعالیت بود که این تعداد در حال حاضر به ۲۲ فرمانداری رسیده است. به‌طورقطع در کلان‌شهرها به‌طور ویژه نیازمندی به برخورد جدی وجود دارد، نه تنها برای ادارهٔ کلان‌شهرهای مادر، بلکه برای شهروندان تحت حوزه نفوذ کلان‌شهرها تدابیری ویژه اندیشه شود. نتایج حاصل از اجرای مسکن مهر. تأثیر مسکن مهر در تهران بسیار نگران‌کننده بوده است. تنها با طرح مسکن مهر وضعیت جمعیت تهران دگرگون‌شده است و میلیون‌ها نفر بر جمعیت‌پذیری شهر تهران افزوده خواهد
نفر بر جمعیت‌پذیری شهر تهران افزوده خواهد شد. البته این وضعیت در کلان‌شهرهای دیگر بهتر نیست، در اصفهان و شیراز نیز صدور پروانه ساختمانی در هرسال به ۶ میلیون مترمربع رسید. نتایج منفی مهاجرت بی‌رویه به شهر تهران بر این شهر. شهر تهران امکانات فرهنگی و رفاهی‌ای دارد که تمام این تمرکزگرایی‌ها در جذب مهاجر مهم است، اگر شهر مقصد یک مهاجرت کمبود نیروی کار و امکاناتی برای جذب نیرو داشته باشد، مهاجرت مفید است اما وقتی خود جمعیت ساکن مشکل شغل دارند و رکود اقتصادی وجود دارد این مهاجرت بیمارگونه است و مشکلات شهر مقصد
دارد این مهاجرت بیمارگونه است و مشکلات شهر مقصد را بیشتر می‌کند. در حال حاضر در تهران ظرفیت اشتغال تکمیل است اما چون در روستاها درآمدی وجود ندارد و برای همین بازهم مهاجرت انجام می‌شود. بالاخره در تهران مهاجران می‌توانند دست‌فروش یا کارگر ساختمان شوند اما در روستا چنین امکانی را هم ندارند و باز به درآمدهای انتزاعی امیدوارند و بنابراین جمعیتی که وارد می‌شود عمدتاً به شغل‌هایی روی می‌آورند که بازدهی ندارد و نیاز به تخصص لازم هم ندارد در نتیجه نه تنها سبب پویایی و توسعه شهر تهران نمی‌شود بلکه با فشار به تهران
و توسعه شهر تهران نمی‌شود بلکه با فشار به تهران سبب ترافیک، آلودگی هوا، کمبود منابع آبی هم می‌شود. نتایج منفی مهاجرت به تهران بر نقاط مهاجر فرست. در حال حاضر در بسیاری از نقاط ایران همه‌چیز وجود دارد ولی خالی از جمعیت است. در پهنه جغرافیای کشور با کانون‌های جمعیت و مراکز اقامتی و سکونتی مواجه هستیم که توازن و تعادل ندارد. ازجمله با کلان‌شهرها و روستایی‌های مواجهیم که توازن و تعادل ازنظر جمعیتی در آن‌ها اصلاً رعایت نشده است و این عدم توازن و تعادل مشکلات و مسائلی را پیش آورده است و از استفاده خیل منابع و
مسائلی را پیش آورده است و از استفاده خیل منابع و امکانات کشور محروم ماندگی به وجود آمده است. علت اصلی مهاجرت برخلاف آنچه در افکار عمومی رایج است، کمبود امکانات و خدمات در روستاها یا شهرهای کوچک نیست، بلکه کمبود فعالیت اقتصادی است. هزینه‌ها و دست آورده‌ای یک مهاجر. یک فردی که مهاجرت می‌کند محاسبه می‌کند در این هجرت، چه چیزی به‌دست می‌آورد و چه چیزی از دست می‌دهد. یک روستایی در مهاجرت زمین و خانه را از دست می‌دهد و اگر کارگر ساده باشد دستمزدش را اما او انتظار دارد در شهر درآمد بیشتری داشته باشد و یک درآمد
دارد در شهر درآمد بیشتری داشته باشد و یک درآمد انتزاعی در نظر دارد و برای رسیدن به همان مهاجرت می‌کند. در واقع نرخ اشتغال مقصد ضربدر دستمزد واقعی، درآمد انتزاعی را به‌دست می‌آورد، در نتیجه اگر فاصله دستمزد حقیقی با دریافتی انتزاعی در مقصد بیشتر باشد مهاجرت بیشتر است. برای حل این مشکل باید هزینه فرصت افزایش داده شود تا مهاجرت گران تمام شود. از طرفی باید در روستاها اشتغال‌زایی کرد تا روستایی متوجه شود که در مهاجرت چیزهای مهمی را از دست می‌دهد. بر اساس برآوردی روستاییان مهاجر به تهران کمتر از حدود ۱۲۰ روز در
روستاییان مهاجر به تهران کمتر از حدود ۱۲۰ روز در سال را کار می‌کنند و به همین دلیل در مهاجرت چیزی را از دست نمی‌دهند که نگران آن باشند و وقتی درآمد فرد در روستا کمتر از یک کارگر ساختمانی در شهر باشد او ترجیح می‌دهد مهاجرت کند. آمار سال ۱۳۸۵. در سال ۱۳۸۵ استان تهران با موازنه مهاجرتی ۶۱۷ هزار نفر در رأس استان‌های مهاجرپذیر کشور قرار می‌گیرد. بر همین اساس، شهر تهران با جذب ۳۱ درصد از کل مهاجران کشور مهم‌ترین کانون مهاجرپذیر است. همچنین به لحاظ جابه‌جایی درون استانی نیز در صدر قرار دارد به‌طوری‌که ۱۰ درصد
استانی نیز در صدر قرار دارد به‌طوری‌که ۱۰ درصد جمعیت تهران مربوط به جابجایی‌های درون استانی است. راهکارهای جلوگیری از مهاجرت بی‌رویه. ازجمله راهکارهای جلوگیری از مهاجرت آن است که امکانات تفریحی و بهداشتی که در روستاها کم است، باید بیشتر فراهم شوند. بهترین روش این است که دولت را مجاب باشد بخشی از مالیات محلی را به‌صورت هدفمند و با تعریف وظایف مشخص در اختیار مدیریت شهری قرار دهد، هم‌اکنون این دیدگاه در دولت وجود دارد تا برای افزایش کیفیت زندگی شهروندان و ایجاد درآمد پایدار، این اتفاق به وجود آید. همچنین
ایجاد درآمد پایدار، این اتفاق به وجود آید. همچنین مسئولان شهری شهر تهران نیز می‌بایست مقررات قانونی قوی داشته باشند تا از افزایش مهاجرت و جمعیت و ترافیک در تهران بکاهند.
زندان انفرادی یا حبس مجرد نوعی زندان است که در آن زندانی هیچ گونه تماسی با دیگران مگر با کارکنان زندان ندارد. گاهی از زندان انفرادی برای محافظت از شخص در برابر آسیب‌هایی که ممکن است به خود وارد کند، استفاده می‌شود و گاهی به عنوان تنبیه یا مجازات تخطی از مقررات زندان استفاده می‌شود. کاربرد. زندان انفرادی وقتی به‌کار می‌رود که احساس شود، زندانی برای خود یا دیگران خطرناک است یا زندانی در فعالیت‌های غیرقانونی خارج از زندان دخالت دارد یا زندانی به علت شرایط خاصی مانند شاهد بودن یا نوع بزه ارتکابی مانند کودک
مانند شاهد بودن یا نوع بزه ارتکابی مانند کودک آزاری در معرض خطر حمله از سوی دیگر زندانیان باشد. در قوانین ایران. در قانون مجازات اسلامی ایران به‌طور مشخص در مورد زندان انفرادی سخنی گفته نشده اما در فصل مربوط به تقصیرات مقامات و مأموران دولتی مقرراتی وضع شده که براساس آن مقررات، هر گونه اذیت و آزار بدنی متهم توسط مستخدمان و مأموران قضایی و غیر قضایی دولتی و به قصد مجبور کردن او به اقرار جنبه مجرمانه داشته و قابل پیگرد قانونی و مجازات کیفری است. همچنین مأمورانی که محکومی را سخت‌تر از مورد حکم یا آنچه که مورد
که محکومی را سخت‌تر از مورد حکم یا آنچه که مورد حکم نبوده مجازات کنند مرتکب جرم شده‌اند و مستحق مجازات می‌باشند. ضمناً در قانون مجازات اسلامی سلب آزادی افراد برخلاف قانون و محروم کردن اشخاص از حقوق مقرر در قانون اساسی واجد جنبه مجرمانه بوده و قابل پیگرد قانونی است. بر همین اساس دیوان عدالت اداری ضمن ابطال بند ۴ ماده ۱۷۵ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندانها که در آن استفاده انضباطی از زندان انفرادی به مدت یک ماه مجاز شناخته شده بود، با صدور رأی وحدت رویه نگهداری متهمان را در سلول انفرادی از مصادیق بارز شدت عمل و
را در سلول انفرادی از مصادیق بارز شدت عمل و مخالف اصل ۳۹ قانون اساسی یعنی برخلاف حیثیت و کرامت انسانی متهمان قلمداد کرده‌است.
ویلر تکستون (به انگلیسی: Wheeler M. Thackston, Jr.) زادهٔ ۱۳۲۳ هجری خورشیدی (۱۹۴۴ میلادی) شرق‌شناس برجسته و مترجم منابع ادبی و تاریخی متعدد از زبان عربی و فارسی است. او فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ شرق‌شناسی دانشگاه پرینستون است و عضو باشگاه شرق‌شناسی آن دانشگاه و هم‌چنین دارای دکترای مطالعات خاور نزدیک دانشگاه هاروارد است. بیشترین آثار او دربارهٔ زبان فارسی و دستور زبان عربی قرآنی است. او هم‌چنین دستور زبان کردی سورانی را نیز تألیف نموده است.
سید محمد فرزان (۱۲۷۳ در سندادان بیرجند – ۲۳ فروردین ۱۳۴۹) قرآن‌پژوه، استاد دانشگاه و نقاد ادبی اهل ایران بود. زندگی‌نامه. سید محمد فرزان در سال ۱۳۱۲ قمری (۱۲۷۳ شمسی) در روستای سندادان واقع در ۸ فرسخی بیرجند متولد شد. نام پدرش سید علی‌اکبر و مادرش بی‌بی بزرگ بود. محمد فرزند ارشد خانواده بود و یک برادر به نام سید حسن و یک خواهر به نام بی‌بی فاطمه داشت. محمد ۱۰ سال بیشتر نداشت که پدرش در سفر کربلا درگذشت. محمد برای کمک به معاش خانواده در کنار تحصیل در مکتب نزد مادر قالی‌بافی می‌کرد. محمد چهارده ساله بود که
مادر قالی‌بافی می‌کرد. محمد چهارده ساله بود که دروس دورهٔ مکتب در قریهٔ سندادان را به پایان رساند و به همراه خانواده برای ادامهٔ تحصیل به بیرجند نقل مکان کرد که مصادف شد با تأسیس مدرسهٔ نوبنیاد شوکتیه توسط امیر شوکت‌الملک در بیرجند. بی‌بی‌بزرگ به توصیهٔ روحانیان و علمای شهر، محمد را برای فراگیری علوم جدید در مدرسهٔ شوکتیه و حسن را برای فراگیری علوم قدیم در مدرسهٔ معصومیه ثبت‌نام کرد. حسن نیز در فقه و اصول به اجتهاد رسید و بعداً به نام «آیت‌الله تهامی» مشهور شد. محمد ۱۸ سال داشت که دورهٔ مدرسهٔ شوکتیه را
شد. محمد ۱۸ سال داشت که دورهٔ مدرسهٔ شوکتیه را تمام کرد و همراه مادر به زیارت مکه و مدینه رفت. مادرش در همین سفر که ۱۳ ماه طول کشید در حلب درگذشت. محمد پس از بازگشت به ایران با دختر سید علی‌آقا که با او همسفر مکه بود ازدواج کرد و ازو صاحب دختری به نام رخشنده‌خانم شد. جلالی نائینی مدعی است فرزان خود به او گفته بود که بر اثر مطالعهٔ فرضیه‌های علمای طبیعی در نحوهٔ پیداش عالم و عالمیان نسبت به اسلام دچار شک و تردید گشته بود لذا ۵ سال شب و روز به تحصیل زبان و ادب عربی پرداخت و تفاسیر مختلف و احادیت و اخبار نبوی
عربی پرداخت و تفاسیر مختلف و احادیت و اخبار نبوی را پژوهید تا شکش را به یقین مبدل کند و به تعبیری مسلمانی را به ارث نبرد بلکه از راه تحقیق و مجاهده کسب کرد. فرزان مدتی را در مشهد به حضور در حلقهٔ ادیب نیشابوری گذراند، البته به گفتهٔ خود نه برای کسب علم که تنها برای یادگیری شیوهٔ سخنوری و طرز بیان. در سال ۱۲۹۷ امیر شوکت‌الملک، امیر قائنات و سیستان و بلوچستان، فرزان را مأمور کرد تا مدارس جدیدی به سبک شوکتیه در زابل و زاهدان تأسیس کند. فرزان در میان مردمان آن دیار به محبوبیتی دست یافت چندانکه در سال ۱۳۰۷ تا
دیار به محبوبیتی دست یافت چندانکه در سال ۱۳۰۷ تا یک قدمی نمایندگی مردم زابل در مجلس شورای ملی رفت اما درست سر بزنگاه با تلاش شماری از عالمان و سرداران متعصب، از زابل به مشهد تبعید شد. در سال ۱۳۰۹ از سوی وزارت معارف و اوقاف به ریاست ادارهٔ معارف بنادر جنوب منصوب شد و مأمور شد مدارس جدیدی در آن دیار تأسیس کند. در حین همین مأموریت بود که به بیماری مالاریا مبتلا شد و تا آخر عمر از آن رنج کشید. او در سال ۱۳۱۴ به ریاست فرهنگ شاهرود و یک سال بعد به معاونت فرهنگ بیرجند و سیستان و بلوچستان برگزیده شد. در سال ۱۳۱۷