payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توروس روسلین (؛ زاده ۱۲۱۰ میلادی - درگذشته ۱۲۷۰ میلادی)، یکی از برجسته‌ترین نقاشان مینیاتور ارمنی در سده‌های میانه است. نگارگری ارمنی. بیشتر کتابهای ارمنی که با بهره جویی از هنر نقاشی، تزیین و تفسیر شده‌اند؛ موضوعاتی مذهبی دارند که در این میان انجیلها، مجموعهٔ دعاها و سرودهای مذهبی شمار بیشتری را به خود اختصاص داده‌اند. در فن کتابت و هنر خطاطی و نقاشی مینیاتور ارمنی باید درسالهای آغازین سده دوازدهم میلادی در تمدن کیلیکیه جستجو کرد. خطاطی و خوشنویسی به دست هنرمندان این حوزه با استفاده از هنر نقاشی و ترکیب
هنرمندان این حوزه با استفاده از هنر نقاشی و ترکیب رنگ‌های متنوع، به ویژه رنگ طلایی با سبکی متفاوت به اوج خود رسید هنرمندان این دوره بانی شیوه‌های متفاوتی در بیان و تفسیر موضوعات بودند. ترسیم چارچوبی هلالی شکل بر پایهٔ چند ستون به صورت نمادی از محراب کلیسا، که دربرگیرندهٔ فهرست مندرجات، فصول و باب‌های انجیل است از مدت‌ها پیش در بسیاری از آثار کاتبان و هنرمندان مسیحی وجود داشت، اما تزیین آن با عناصری از تصاویر گیاهان و پرندگان از جمله ابداعات هنرمندان ارمنی این حوزه است. این جدول‌ها که «خوران» [Canon Table]
حوزه است. این جدول‌ها که «خوران» [Canon Table] نامیده می‌شوند به دلیل استفاده از نمادهای فرهنگ ارمنی در نوع خود منحصر به فردند. در مکتب کیلیکیه، تحولی خاص در ترسیم خوران‌ها شکل گرفت و این سبک از طراحی‌ها با ریزنگاره‌ها و جزئیات بیشتری همراه شدند. اشکال هندسی، پرندگان، حیوانات، شخصیت‌ها و تصویر تئاتر گونهٔ بخشی از یک رویداد، اساس تزیینات خوران‌های ترسیم شده در حوزهٔ این مکتب را تشکیل می‌دهند. در میان هنرمندانی که در طول تاریخ حیات نقاشی مینیاتور و در منطقه پادشاهی ارمنی کیلیکیه، بین سال‌های ۱۰۸۰ تا ۱۳۷۵
پادشاهی ارمنی کیلیکیه، بین سال‌های ۱۰۸۰ تا ۱۳۷۵ میلادی، به خلق آثاری ماندگار پرداخته‌اند توروس روسلین، است. او از برجسته‌ترین شخصیت‌های این دوره محسوب می‌شود و آثار او مهم‌ترین جایگاه را در نقاشی کتاب‌های کیلیکیه و در فرهنگ ارمنی دورهٔ سده‌های میانه تا سده‌های عالی به خود اختصاص داده است. زندگی‌نامه. دربارهٔ زندگی و سرگذشت روسلین اطلاع چندانی در دست نیست. بر پایهٔ یکی از نسخه‌های خطی برجای مانده از روسلین مکانی به نام هرومکلا (بین سال‌های ۱۱۵۱–۱۲۹۲ میلادی، یکی از مراکز مهم مذهبی کلیسای حواری ارمنی
میلادی، یکی از مراکز مهم مذهبی کلیسای حواری ارمنی بوده‌است) را محل خلق آثار خود عنوان کرده‌است. در فرهنگ رایج کیلیکیه، القاب افراد شامل نام نسب خاندان آن‌ها می‌باشد و به مثابهٔ نام خانوادگی اشخاص به شمار می‌رفته. درطی سده‌های میانه و در محدودهٔ حکومت کیلیکیه فقط اشراف و نجیب زادگان می‌توانستند صاحب نام خانوادگی باشند، که احتمالاً روسلین نیز به خانواده‌ای از طبقهٔ اشراف تعلق داشته‌است. لوون چوگاسزیان به بررسی ریشه‌های تاریخی خاندان روسلین پرداخته و پس از تحقیقات، روستایی به نام روسلین نزدیکی میدلودین در
تحقیقات، روستایی به نام روسلین نزدیکی میدلودین در کشور اسکاتلند یافته‌است که قلعه و کلیسایی نیز به همین نام در آن وجود دارد. مالکان این ناحیه از خاندانی موسوم به سین کلرس یا سنت کلرس و ملقب به روسلین بودند. اعضای خاندان مذکور در جنگ‌های صلیبی به منزلهٔ سرداران نظامی در جمع لشکریان صلیبی‌ها به نبرد پرداخته‌اند. بر اساس شجره نامه و اسناد خانوادهٔ روسلین در حدود ۱۰۹۶ میلادی، فردی از این خاندان به نام بارون هنری روسلین، که فرماندهی لشکری از صلیبیان را بر عهده داشته، در پی حوادثی وارد سرزمین کیلیکیه شده‌است و
داشته، در پی حوادثی وارد سرزمین کیلیکیه شده‌است و بارون هنری روسلین با دختری ارمنی ازدواج کرده و در محدودهٔ سرزمین کیلیکیه سکنا گزیده و به این ترتیب، نام خانوادگی او به توروس که شاید از نوادگان وی بوده منتقل شده باشد. در مورد تاریخ آغاز فعالیت هُنری روسلین اندک است و در این مورد نیز نظرات متفاوتی مطرح شده‌است. اگر قدیمیترین اثر بر جای مانده از روسلین، یعنی انجیل زیتون، را مبنا قرار دهیم، در این صورت او در ۱۲۶۵ میلادی، که تاریخ پایان این اثر است، بین ۲۵ تا ۳۰ سال داشته‌است. زندگی‌نامه هنری. توروس در
۲۵ تا ۳۰ سال داشته‌است. زندگی‌نامه هنری. توروس در مینیاتورهای خود به شیوهای متفاوت و پیشرفته در پیکرنگاری دست یافته و آثار او در این زمینه سرشار از عناصر جدایی ناپذیر فرهنگ ارمنی در دورهٔ مذکور است و در عین حال نشانه‌هایی از فرهنگ ساکنان حاشیهٔ دریای مدیترانه را نیز شامل می‌شود که بیانگر ارتباط‌های فرهنگی دولت کیلیکیه با اقوام همسایهٔ خود است. از روسلین هفت نسخهٔ خطی موجود است که با بهره جویی از هنر نقاشی مینیاتور و تذهیب آن‌ها را تزیین کرده‌است. قدیمیترین اثر بر جای مانده از روسلین انجیلی تحت عنوان
اثر بر جای مانده از روسلین انجیلی تحت عنوان «زیتون» متعلق به ۱۲۵۶ میلادی است. او در این اثر نام خود را با عنوان «توروس»، ملقب به «روسلین»، آورده است. در این اثر روسلین درکشیدن تک چهره‌ها به سادگی روی آورده و چهره‌هایی که ترسیم کرده فارغ از هرگونه روش پیشرفته‌ای است و از سبک خاصی پیروی نمی‌کند. دست نوشته‌های این اثر با حاشیه‌ای از عناصر طبیعت و گیاهان تزیین شده‌اند و چهرهٔ نویسندگان انجیل‌های چهارگانه در صفحات آغازین مربوط به هر یک از آنها، موجود است. نگارگری با استفاده از خطوط قوی و به هم پیوستهٔ قلم مو که
با استفاده از خطوط قوی و به هم پیوستهٔ قلم مو که در نقطه‌ای خاص به پایان می‌رسند، از ویژگی‌های این اثر و از نخستین ابتکارات روسلین به شمار می‌رود. اثر دیگر روسلین می‌توان به انجیلی با عنوان «سباستیا»، متعلق به ۱۲۶۲ میلادی، اشاره کرد. در این اثر با بهره‌گیری از ترکیب رنگ‌هایی خاص خود و سایه روشن‌های منحصر به فرد موفق به خلق شیوه‌ای نوین درکشیدن تک چهره و پیکرنگاری شده‌است. در این انجیل هم موضوع تولد مسیح، که ویژگیهای فراوانی را در خود جای داده، از جمله موارد قابل توجه است. در انجیلی متعلق به ۱۲۶۲ میلادی، که
قابل توجه است. در انجیلی متعلق به ۱۲۶۲ میلادی، که نام «روسلین» در آن به عنوان پدید آورنده به ثبت رسیده، هنرمند در این اثر تمام سعی و تلاش خود را برای رهایی از محدودیت‌های موجود در فرهنگ سده وسطی به کار برده است. استفاده از رنگهای متنوع و شاد، ایجاد تغییراتی درکشیدن تک چهره‌ها با استفاده از سایه روشنهای خاص و بهره‌گیری از شیوهای متفاوت در طراحی، همگی از جمله عواملی هستند که سبب ایجاد تغییراتی اساسی در مینیاتورهای موجود در این اثر شده‌اند. در این اثر نیز روسلین، در پاره‌ای موارد، تحت تأثیر هنرمندان مکاتب
در پاره‌ای موارد، تحت تأثیر هنرمندان مکاتب مختلف سده وسطی بوده اما به مانند آثار پیشینش نمادهای سنتی ارمنی جایگاهی خاص در مینیاتورهای او دارند و توروس با در کنار هم قرار دادن آن‌ها موفق به خلق شیوهای نوین شده‌است. روسلین این تصویر را به صورت نمادی از مراسم ازدواج ارائه کرده. در بالای سر این زوج، چهرهٔ مسیح است در حالیکه دستهایش را به نشانهٔ تقدس قرار داده و در دو طرف او فرشتگانی به تصویر کشیده شده‌اند. روسلین در این اثر سعی داشته ذات مقدس خاندان پادشاهی را، به شیوه‌ای که در آثار بسیاری از هنرمندان سده وسطی
به شیوه‌ای که در آثار بسیاری از هنرمندان سده وسطی مرسوم بوده، به تصویر کشد. طرح لباس شاهزاده خانم کران از لباس‌های ابریشمی ارمنی گرفته شده و دارای قسمت‌های رنگین کمان گونه‌ای به شیوهٔ کار بافندگان ارمنی در سده‌های وسطی است. در تصویر، شاهزاده خانم کران پوششی برسر دارد که برگرفته از سنت‌های ارمنی است و رسمی معمول در مراسم ازدواج آن دوره بوده و بیشتر عروسان با چنین پوششی در مراسم ازدواج و کلیسا حضور می‌یافتند. معجزهٔ زنده شدن لازاروس به دست مسیح از موضوعات مورد توجه روسلین بوده که با استفاده از تصویر به بیان
توجه روسلین بوده که با استفاده از تصویر به بیان آن پرداخته و در عین سادگی، بیان واضحی از آن ارائه داده. این نقاشی تفاوت چندانی از لحاظ سبک و شیوه با آثار پیشین هنرمند ندارد و از جزئیات کمتری نیز برخوردار است اما استفادهٔ او از مختصات ویژه‌ای در تفسیر سادهٔ این واقعه سبب شده که این اثر اهمیتی خاص در عرصهٔ هنر مینیاتور ارمنی کیلیکیه داشته باشد. روسلین در ۱۲۶۶ میلادی به کتابت، تزیین و نقاشی مجموعه‌ای از دعاهای روزانه و آداب مراسم مذهبی کلیسای سنتی ارمنستان، با عنوان «ماشتوتس» پرداخته. او در این اثر در جایگاهی
عنوان «ماشتوتس» پرداخته. او در این اثر در جایگاهی فراتر از یک استاد مینیاتور قرار گرفته و با تأثر از حوادث زمان خویش با تکیه بر مبانی دینی و عرفانی اقدام به خلق آثاری کرده که در درون خود بسیاری از رنجها و دردهای ملت ارمنی را، در این برهه از تاریخ ارمنستان جای داده‌اند. اثر دیگر روسلین، انجیلی است معروف به «مالاتیا» که بین ۱۲۶۷ تا ۱۲۶۸ میلادی، خلق شده‌است. انجیل مالاتیا شامل بهترین آثار مینیاتور روسلین است. ویژگیهایی که وی در خلق روحیات شخصیت‌های اثر به کار برده، نشان دهندهٔ مهارت و تسلط او در به تصویر
کار برده، نشان دهندهٔ مهارت و تسلط او در به تصویر کشیدن وقایع انجیل و درک وی از حوادث نقل شده در آن است. خروج روسلین از قید و بندهای هنری مرسوم در سده‌های وسطی، با استفاده از ترکیبی خاص، نوعی نوزایی را در اندیشهٔ وی نشان می‌دهد.
جرج اَنتایل (؛ ) یک آهنگساز آوانگارد، نوازنده پیانو، نویسنده و مخترع اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در موسیقیِ نوگرای خود به دنبال خلق اصوات جدید (موسیقی، صنعتی، مکانیکی) بود. اَنتایل که در خانواده‌ای از مهاجران آلمانی به دنیا آمده بود، بیشترِ دههٔ ۲۰ میلادی را در اروپا گذراند و از دههٔ ۳۰ میلادی بود که به آمریکا بازگشت. او فراگیری موسیقی را از سن ۶ سالگی آغاز کرده بود، اما هرگز به‌طور رسمی از هیچ مدرسه یا دانشکده‌ای فارغ‌التحصیل نشد. از سال ۱۹۱۶ میلادی به فیلادلفیا رفت تا آهنگسازی را از «کنستانتین فون
به فیلادلفیا رفت تا آهنگسازی را از «کنستانتین فون اشتنبرگ» (از شاگردان فرانتس لیست) بیاموزد و در همان‌جا بود که با مکتب دادائیسم آشنا شد. سپس در سال ۱۹۱۹ میلادی به نیویورک رفت تا یادگیری را با ارنست بلوک ادامه دهد. اقامتش در نیویورک باعث شد تا با تعدادی از هنرمندان مُدرنیست همچون «لو اورنشتاین»، «پُل لئوپولد روزنفِلد»، «جان مارین»، «آلفرد اشتایگلیتس»، «مارگارت آندرسون»، «ژرژت لوبلان» و «موریس مترلینک» آشنا شود و این افراد، بعدها در آثار او تأثیرگذار بودند. جرج اَنتایل در سال ۱۹۴۱ با همکاری «هدی لامار» روشی
اَنتایل در سال ۱۹۴۱ با همکاری «هدی لامار» روشی را ابداع کرد تا با استفاده از «پرش فرکانسی مبتنی بر طیف گسترده» بتوان با یک گیرنده و فرستنده، از احتمال وجود یک «اژدر» اطلاع حاصل کرد. این روش ابداعی او، امروزه «مخابرات طیف گسترده» نامیده می‌شود و به‌طور گسترده‌ای در علم مخابرات و ارتباطات کاربرد دارد. به همین سبب، نام وی در سال ۲۰۱۴ میلادی در «تالار ملی مشاهیر مخترعان» ثبت شد. وی همچنین یکی از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم بود.
کانلِن نَنکرو (؛ ۲۷ اکتبر ۱۹۱۲ – ۱۰ اوت ۱۹۹۷) یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا و مکزیک بود. او که زادهٔ ایالات متحده آمریکا بود، بیشتر سال‌های زندگی خود را در مکزیک سپری کرد و در سال ۱۹۵۶ میلادی به تابعیت آن کشور درآمد. کانلن از شاگردان راجر سشنز، والتر پیستن و نیکلاس اسلونیمسکی بود. علت شهرت او بکارگیری و مطالعات گسترده بر روی «پیانولا» است و یکی از نخستین آهنگسازانی است که از دستگاه‌های مکانیزه و اتوماتیک اجرای موسیقی استفاده کرد و به قابلیت‌های این قبیل ابزارآلات موسیقی (نسبت به توانایی‌های نوازندگی
ابزارآلات موسیقی (نسبت به توانایی‌های نوازندگی انسان) پی برد. وی یکی از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم بود.
پل پَسی () (زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۸۵۹ در ورسای – درگذشتهٔ ۲۱ مارس ۱۹۴۰ در حومهٔ پاریس) با نام کاملِ «پل اِدوار پَسی» زبان‌شناس اهل فرانسه بود. معروفیت او بیشتر به‌دلیل بنیان‌گذاری الفبای آوانگاری بین‌المللی است. با تلاش‌های او، در سال ۱۸۸۶، انجمن آواشناسی بین‌المللی تأسیس شد. زندگی. پل پَسی در خانواده‌ای سرشناس به دنیا آمد. پدرش، فرِدِریک پَسی، اقتصاددان و سیاستمدار بود. فردریک، نخستین دریافت‌کنندهٔ (همراه با آنری دونان) جایزهٔ صلح نوبل در سال ۱۹۰۱ بود. پل پَسی در کودکی، بر زبان‌های انگلیسی، آلمانی، و ایتالیایی
کودکی، بر زبان‌های انگلیسی، آلمانی، و ایتالیایی تسلط یافت. او سپس در «مدرسه عملی پژوهش‌های عالی» در سوربن، به تحصیل در زبان‌های سانسکریت و لاتینِ گوتیک پرداخت. پَسی در ۱۹سالگی دانش‌آموختهٔ دانشگاه شد و به مدت ده سال، به‌جای خدمت سربازی، در مدارس دولتی به معلمیِ زبان‌های انگلیسی و آلمانی پرداخت. در همان زمان، او به یک مسیحیِ معتقد تبدیل شد.
نیکولای کروکوف (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "ماجراهای شرلوک هلمز و دکتر واتسون"، "آنا پاولوا" و "جزیره گنج" اشاره کرد. از افتخارات وی، دریافت نشانِ «هنرمند شایسته اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بود.
لَگاری حسن چلبی دانشمند مسلمان تُرک که در قرن ۱۵ میلادی می‌زیسته‌است. وی از دانشمندان و محققان مسلمان می‌باشد. فعالیت. لگاری حسن چلبی در سال ۱۰۴۴ هـ، ق نخستین موشک را ساخت، این موشک همچنین قابلیت حمل انسان را دارا بود. او برای راه‌اندازی این موشک از حدود ۱۲۰ کیلوگرم باروت به عنوان سوخت اولیه استفاده کرد. این حادثه را هنرمندی با کشیدن یک نقاشی از صحنه پرواز موشک ثبت کرده‌است. ویلیام ای باروز در کتابش «این اقیانوس جدید، داستان نخستین عصر فضا» می‌گوید: یک نفر ترک به نام لگاری حسن چلبی در جشن تولد دختر سلطان
ترک به نام لگاری حسن چلبی در جشن تولد دختر سلطان مراد چهارم، کایا سلطان، با استفاده از حدود ۲۲ کیلوگرم باروت به آسمان پرتاب شد. موشک چلبی را به مسافتی بالاتر برد، جایی که او بال‌های بسیاری را گشود و سپس در سلامتی کامل، در جلوی کاخ سلطنتی فرود آمد. به سبب این پرواز موفقیت‌آمیز چلبی یک کیسه زر جایزه گرفت و به سِمَت افسر پیاده‌نظام منصوب شد. گفته شده‌است که او سرانجام در جنگ کریمه جانش را از دست داد.» لگاری احمد چلبی، اهل ترکیه در قرن یازدهم هجری برای خود بال‌هایی طراحی کرد که با پر عقاب پوشیده شده بودند. پس
طراحی کرد که با پر عقاب پوشیده شده بودند. پس از نُه آزمایش و تمرین عملی، او دربارهٔ شکل بال‌هایش تصمیم گرفته بود. مشهورترین پرواز چلبی در سال ۱۰۴۹ هـ. ق از بالای برج گالاتا در استانبول انجام گرفت. او توانست از یک طرف رودخانه، در طرف دیگر آن فرود آید. به گفته مورخ تُرک، اولیاء چلبی (Evliya) که خود شاهد این اقدام بزرگ بوده و آن را در کتابش به نام «کتاب سفر» ثبت کرده‌است، این پرنده مشهور ترک محاسبات جوهری را که برگرفته از مطالعات ویژه روی عقاب هنگام پرواز بوده، اصلاح و متعادل کرده و از آن‌ها بهره بسیار
بوده، اصلاح و متعادل کرده و از آن‌ها بهره بسیار برده‌است. لاگاری (هزار فن) برای پرواز موفقیت‌آمیزش جایزه‌ای معادل هزار سکه طلا دریافت کرد و یک تمبر پستی ترکی منقش به پرواز تاریخی او تولید شد. منابع. کتاب ۱۰۰۱ اختراع: میراث مسلمانان در جهان ما، تألیف سلیم الحسنی، مترجم سیاوش شایان … [و دیگران]، تهران، نشر طلایی ۱۳۹۰،
حمام شنب غازان بنایی تاریخی و پابرجا در تبریز واقع در محلهٔ تاریخی شنب غازان است که در سال ۱۳۴۵ ه‍.ق توسط میرزا عباسعلی شنب غازانی و به‌همراهی شخصی به‌نام مشهدی حسن و به مساعدت اهالی محله ساخته شده است. در سال ۱۳۵۲ ه‍.ق وقفنامهٔ حمام نوشته شده و بعداً ادارهٔ این حمام به سازمان اوقاف و امور خیریه واگذار شد. مصالح ایلخانی، معماری قاجار و پلانی منحصر به‌فرد از ویژگی‌های مهم این حمام است. پیشینه. در قرن هشتم ه‍.ق حمامی بزرگ به نام حمام سبیل در شهر غازانیه "(محله شنب غازان کنونی)" وجود داشت که جزو ابنیهٔ غازانی
شنب غازان کنونی)" وجود داشت که جزو ابنیهٔ غازانی و ساختمان‌های دوازده‌گانهٔ ابواب‌البر بوده است. در اثر زمین‌لرزه‌های بزرگ تبریز این حمام نیز به‌همراه دیگر عمارات شنب غازان تخریب شد و تا زمان احداث حمام مزبور سندی از وجود حمامی دیگر در این محله در دست نیست. زمین حمام جدید توسط یک روحانی به‌نام آقا میرزا عباسعلی شنب غازانی و به‌همراهی شخصی به‌نام مشهدی حسن و به مساعدت و همت اهالی شنب غازان خریداری شده و حمام احداث گردید. وقفنامه حمام. در سال ۱۳۵۲ ه‍.ق میرزا عباسعلی شنب غازانی وقفنامه‌ای بر حمام نوشت و درآمد
شنب غازانی وقفنامه‌ای بر حمام نوشت و درآمد حمام را برای تعمیر حمام، خرج متولی و تعمیرات مساجد محلهٔ شنب غازان معین کرد. پس از تشکیل سازمان اوقاف ادارهٔ این حمام به آن ارگان تعلق گرفت. معماری. حمام شنب غازان بااستفاده از الگوهای معماری قاجار ساخته شده است بااین‌حال مصالح آن از خرابه‌های عمارت شنب غازان تأمین شده و آجر و سنگش متعلق به دوران دوره ایلخانی است. پلان حمام شکلی خاص و منحصر به‌فرد دارد و گویا سبب آن ساخت حمام توسط خود اهالی و با شیوه‌ای محلی بوده است. مساحت حمام ۳۰۰ متر مربع بوده و شامل قسمت‌های:
مساحت حمام ۳۰۰ متر مربع بوده و شامل قسمت‌های: ورودی، میان‌در، گرم‌خانه، نظافت‌خانه، سرویس‌های بهداشتی، خزینه و خلوتی است. ثبت ملی. شورای ثبت آثار تاریخی و فرهنگی استان آذربایجان شرقی، حمام شنب غازان را در سال ۱۳۹۰ شمسی به شماره ۲۹۵۲۶ در فهرست آثار ملی به ثبت رساند. وضعیت کنونی. این حمام امروزه در کوی اشاغی کوچهٔ شنب غازان قرار دارد. پس از عدم استفاده از حمام‌های عمومی درِ این حمام بسته شده و بدون تغییر یا حفاظت رها شد و این باعث فرسودگی حمام به سبب گذشت زمان و رطوبت به‌عنوان آسیب‌های طبیعی و برخی تغییرات
و رطوبت به‌عنوان آسیب‌های طبیعی و برخی تغییرات انسانی گشت. پس از ثبت ملی نیز تغییری در کاربری یا تعمیر و مرمت حمام رخ نداده و همچنان گذشت زمان و مخاطرات طبیعی باعث تهدیدی جدی برای تخریب و تغییرات انسانی در محدودهٔ آن باعث نقض حریم منظری این اثر تاریخی و ملی می‌شود.
نورسل کوسه (به ؛ زاده در ملطیه، ترکیه) بازیگر ترک است. وی در آلمان تحصیل و کار کرده‌است. او در فیلم "لبه بهشت" که در دنیا مورد تحسین قرار گرفته ایفای نقش کرده‌است. وی در مجموعه تلویزیونی "گوزل" در نقش کریمان بازی کرده‌است. از فیلم‌های دیگر او می‌توان به "یاسمین" اشاره کرد.
نیکولای نیکولایوویچ کروکوف (؛ ۲ فوریه ۱۹۰۸ – ۵ آوریل ۱۹۶۱) یک آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بهاری بی‌نظیر"، "ابله" و "دریاسالار ناخیموف" اشاره نمود. همچنین در سال ۱۹۵۰ میلادی، یک نسخهٔ صدادار از فیلمِ صامتِ "رزم‌ناو پوتمکین" (۱۹۲۵) بازنشر شد که موسیقی متن آنرا «نیکولای کروکوف» ساخته بود.
نیکیتا ولادمیروویچ پادگورنوی (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در سال ۱۹۷۱ به‌عنوان هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه انتخاب شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ابله" و "برادران کارامازوف" اشاره نمود.
سرگئی الکساندروویچ مارتینسن (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه انتخاب شد.
چهارشنبه سوری دومین آلبوم موسیقی کودکان ثمین باغچه‌بان است که توسط او آهنگسازی و ترانه‌سازی شده است. این آلبوم در اسفند ۱۳۹۴ به کوشش فرزند ثمین باغچه بان، کاوه، در ایران منتشر شد. نقاشی‌های این مجموعه نیز مانند رنگین‌کمون، توسط پرویز کلانتری کشیده شده‌اند هرچند که مانند اثر قبلی کتاب جداگانه برای آنها وجود ندارد و تعداد نقاشی‌ها نیز کمتر شده است. این اثر در واقع بخش دوم آلبوم «رنگین کمون» است که در سال ۱۳۵۸ منتشر شده است و در ابتدا قرار بود که نام رنگین‌کمون۲ برای آن گذاشته شود ولی در زمان ضبط به دلیل فضای
برای آن گذاشته شود ولی در زمان ضبط به دلیل فضای متفاوت و غمگین‌تر این آلبوم در نهایت با مشورت همسر ثمین، اولین، نام چهارشنبه‌سوری بر روی آن گذاشته شد که اشاره‌ای به زمان فوت ثمین باغچه‌بان هم هست که در سه‌شنبه آخر سال ۱۳۸۶ فوت کرد. آهنگ‌ها در دهه ۶۰ در استانبول نوشته شده‌اند. ساخت و ضبط. با مهاجرت ثمین باغچه‌بان از ایران بعد از انقلاب ایران، گسستی بین کار حرفه‌ای او به وجود آمد. تعدادی از کارهای او بعد از مهاجرت هیچ‌گاه فرصت اجرا و انتشار برایشان فراهم نیامد و این آثار تا سالیان زیادی به شکل پارتیتور در
و این آثار تا سالیان زیادی به شکل پارتیتور در کتابخانه او باقی ماندند. این قطعات در ترکیه و محل اقامت باغچه‌بان توسط خود او نوشته شدند. پسر او، کاوه، برای مدت چند سال در سال‌های حیات ثمین با او بر روی کارهای نوشته شده کار کردند و بعد از فوت او به صورت تکی به دنبال ضبط و ساخت این کارها برآمد. کاوه باغچه‌بان در مصاحبه‌ای که با روزنامه شرق داشت تأکید کرد که تمامی کارها توسط خود ثمین نوشته و آهنگسازی شده‌اند و کاوه تنها کار ضبط و اجرا را بر عهده داشته است. قسمت زیادی از ضبط آلبوم در خارج از ایران، در آنکار،
زیادی از ضبط آلبوم در خارج از ایران، در آنکار، پالوا و لندن انجام شده است. به دلیل هزینه بالای کار بعضی آهنگ‌ها در استودیوهای غیر متعارف خانگی یا سیار ضبط شده‌اند. تعدادی دیگر از آهنگ‌های نوشته شده توسط ثمین باغچه‌بان همچنان در اختیار خانواده او قرار دارد که هنوز اجرایی از آنها وجود ندارد. طبق گفته‌های کاوه باغچه‌بان این آهنگ‌ها به دلیل پیچیدگی که دارند و اینکه آیا ثمین باغچه‌بان آنها را کامل کرده یا هنوز قصد تغییر در آنها داشته، هنوز ساخته و منتشر نشده‌اند اما انتظار می‌رود که در آینده منتشر شوند. لیست
اما انتظار می‌رود که در آینده منتشر شوند. لیست آهنگ‌ها. همهٔ آهنگ‌ها توسط ثمین باغچه‌بان نوشته شده‌اند:
برنامه مدارگرد ماه () مجموعه ماموریت‌های پنج فضاپیمای رباتیک در مدار ماه بود که طی سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ توسط ایالات متحده آمریکا به فضا پرتاب شد. هدف این برنامه کمک به تعیین محل فرود فضاپیمای آپولو بر روی سطح ماه از طریق نقشه‌برداری از سطح این سیاره بود. فضاپیماهای این برنامه برای نخستین بار تصاویری از مدار ماه را تهیه و ارسال کردند. همه پنج مأموریت این برنامه موفق بود و ۹۹٪ سطح ماه به کمک عکس‌هایی با قدرت تفکیک ۶۰ متر یا بالاتر، نقشه‌برداری شد.
رئیس دولت فدراسیون روسیه () یا نخست‌وزیر روسیه رسماً دومین فرد قدرتمند در ساختار سیاسی روسیه است که طبق ماده ۲۴ قانون اساسی فدرال ریاست دولت روسیه را به عهده دارد. با توجه به نقش مرکزی رئیس‌جمهور در ساختار سیاسی روسیه فعالیت‌های قوه مجریه (از جمله نخست‌وزیر) به میزان قابل توجهی تحت تأثیر وی قرار دارد. (به‌طور مثال عزل و نصب نخست‌وزیر و اعضای هیئت دولت، ریاست جلسات هیئت دولت، لغو تصمیمات دولت)استفاده از اصطلاح نخست‌وزیر غیررسمی است و هرگز در قانون اساسی روسیه، قوانین فدرال و دیگر قوانین از آن استفاده
روسیه، قوانین فدرال و دیگر قوانین از آن استفاده نمی‌شود. فهرست رؤسای دولت. فهرست نخست وزیران روسیه از سال ۱۹۹۱ و پس از فروپاشی شوروی سابق به شرح زیر است.
آندری آندریویچ فایت (؛ – ) بازیگر و شاعر اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به رزم‌ناو پوتمکین اشاره کرد.
ولادیمیر نیکلایوویچ موراویف (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی بود. وی در سال ۱۹۵۷ به‌عنوان «هنرمند شایسته جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه» انتخاب شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ابله" اشاره نمود.
رابرت جی. زدارسکی (؛ – ) که با نام هنری رابرت زی‌دار () شهرت دارد، هنرپیشه و تهیه‌کنندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر برای ایفای نقش افسر مَت کُردِل در فیلم ترسناکِ "پلیس دیوانه" و دو دنبالهٔ آن، شناخته شده‌است. او همچنین در فیلم "گیلاس ۲۰۰۰" بازی کرده است. وی از جملهٔ بازیگران پرکار به‌شمار می‌رود زی‌دار در ۱۲۱ فیلم و اپیزود تلویزیونی در طی فعالیت حرفه‌ای ۲۹ سالهٔ خود ظاهر شد. او در شیکاگوی ایلینوی به دنیا آمد. پس از پایان دبیرستان در همان‌جا در دانشگاه ایالتی آریزونا ادامهٔ تحصیل داد و مدرک
در دانشگاه ایالتی آریزونا ادامهٔ تحصیل داد و مدرک کارشناسی هنرهای زیبا را دریافت کرد. سپس به شیکاگو بازگشت و مدتی را به عنوان افسر پلیس شیکاگو، عضو گروه نوا اکسپرس () و دیگر فعالیت‌ها مشغول شد. او که برای درد قفسه سینه در بیمارستان بستری شد، دچار ایست قلبی گردید و در ۳۰ مارس سال ۲۰۱۵، در سن ۶۴ سالگی پس از یک ماه بستری در بیمارستان درگذشت.
رایسا ویکتوروونا ماکسیمووا (؛ ۲ نوامبر ۱۹۲۹) بازیگر تئاتر و سینما اهل جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی است. او در هفده سالگی، به عنوان «بازیگر کمکی» در تئاتر درام کارل مارکس شروع به کار کرد. وی در «مدرسه هنر تئاتر مسکو» تحصیل کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ابله" و "رستاخیز" اشاره نمود.
ویرا نیکلایونا پاشنایا (؛ ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۷–۲۸ اکتبر ۱۹۶۲) بازیگر تئاتر و سینما اهل جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی بود. او از سال ۱۹۵۴ عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ابله" اشاره نمود. وی در طول فعالیت هنری خود برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن جمله می‌توان به چندین «نشان لنین»، «جایزه استالین» و همچنین «جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی» اشاره کرد.
الکساندر ایوانوویچ یوژین (؛۱۶ سپتامبر ۱۸۵۷–۱۷ سپتامبر ۱۹۲۷) نام هنریِ یک هنرپیشه و نمایش‌نامه‌نویس اهل روسیه بود. نام واقعی او «شاهزاده سومباتوف» بود و اصلیتی گرجستانی داشت. او یکی از نخستین برندگان «جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی» در سال ۱۹۲۲ میلادی بود و بازیگر برجسته‌ای در تئاتر مالی در مسکو محسوب می‌شد. الکساندر یوژین از اعضاء فراماسونری بود که نخستین بار در ۱۷ فوریه ۱۹۰۸ به لژ ماسونی پیوست و بعدها به گراند اوریان ارتقاء یافت.
رایسا سِمیونوونا کورکینا (؛ ۷ اکتبر ۱۹۲۷) بازیگر تئاتر و سینما اهل روسیه است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ابله" و "میمینو" اشاره نمود.
آنا کاتالدی یک نویسنده، روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده فیلم بشردوست ایتالیایی است. او در ۱۹۹۲ اولین مأموریت بشردوستانه خود همراه با آدری هپبورن که سفیر حسن نیت یونیسف بود به سومالی رفت. این اولین مأموریت کاتالدی و آخرین مأموریت هپبورن بود. هپبورن در سال ۱۹۹۳ درگذشت. او پس از بازگشت از سومالی در مجله ایتالیایی پانوراما بعنوان خبرنگار جنگ سارایوو استخدام شد. پیرو آن کاتالدی در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ بعنوان مشاور رسانه‌ای یونیسف فعالیت کرد که در این زمان بارها به سارایوو رفت. او در سال ۱۹۹۳ کتاب نامه‌هایی از سارایوو
رفت. او در سال ۱۹۹۳ کتاب نامه‌هایی از سارایوو را نوشت. کاتالدی در سال ۱۹۹۸ عنوان سفیر صلح سازمان ملل و پس از آن در ۲۰۰۷ عنوان سفیر حسن نیت سازمان بهداشت جهانی را داشت. او در سال ۲۰۱۱ از مجموعه سازمان ملل متحد کناره گرفت. پس از آن به مدت دو سال با شورای اروپایی برای پناهجویان و تبعیدیان همراه بود و سفرهایی به مجارستان، مالت، تونس و لیبی داشت. پس از آن نیز او در زمینه مسایل پناهجویان و پیامدهای بهار عربی فعالیت کرد. او برای تهیه گزارشی از وضع سیاسی تونس در سال ۲۰۱۵ سفری به این کشور داشت که با تعدادی از زنان
۲۰۱۵ سفری به این کشور داشت که با تعدادی از زنان برجسته از اعضای هیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونس مصاحبه داشت که این مجموعه پس از آن برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۱۵ شد.
ژنرال لوری جی. رابینسون () یک فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا است که فرمانده فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا است. او تنها زنی است که فرماندهی یک فرماندهی یکپارچه رزمی ایالات متحده آمریکا را در تاریخ ارتش آمریکا بر عهده داشته‌است. وی نخستین زنی است که به عنوان رئیس عملیات نظامی خود برگزیده است. خانم رابینسون که در سال ۱۹۸۲ به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پیوسته‌است و در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۶ توسط اشتون کارتر وزیر دفاع به فرمانده این نیروی را در اقیانوس آرام برگزیده شد. وی در سال ۱۹۸۱ میلادی از دانشگاه
آرام برگزیده شد. وی در سال ۱۹۸۱ میلادی از دانشگاه دورهام نیوهمپشایر در رشته انگلیسی فارغ‌التحصیل شده‌است.