payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دویدن. محققانی مانند کارن ال استودل از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن رابطه کالبدشناسی نئاندرتال (کوتاه‌تر و تنومندتر از انسان‌های امروزی) و توانایی دویدن و نیاز به انرژی (۳۰٪ بیشتر) را برجسته کرده‌اند. با این وجود، در مطالعه اخیر، پژوهشگران مارتین هورا و ولادیمیر اسلادک از دانشگاه کارل نشان دادند که پیکربندی اندام تحتانی نئاندرتال، به ویژه ترکیبی از زانوهای قوی، پاشنه بلند و اندام تحتانی کوتاه مزیت مکانیکی مؤثر نئاندرتال را افزایش داده است. مزیت مکانیکی مؤثر اکستانسورها یا بازکننده‌های زانو و مچ پای نئاندرتال را
یا بازکننده‌های زانو و مچ پای نئاندرتال را افزایش داد؛ بنابراین، نیروی مورد نیاز و انرژی صرف‌شده برای حرکت به میزان قابل توجهی کاهش یافت. هزینهٔ انرژی راه رفتن نر نئاندرتال در حال حاضر ۸ تا ۱۲ درصد بیشتر از نرهای مدرن از نظر آناتومیکی تخمین زده می‌شود؛ در حالی که هزینه انرژی راه رفتن نئاندرتال‌های ماده تقریباً برابر با زنان مدرن از نظر تشریحی است. محققان دیگر، مانند یوئل راک، از دانشگاه تل‌آویو در اسرائیل، خاطرنشان کرده‌اند که سوابق فسیلی نشان می‌دهد که لگن خاصره نئاندرتال در مقایسه با لگن‌های انسان امروزی
خاصره نئاندرتال در مقایسه با لگن‌های انسان امروزی مدرن، جذب ضربه‌ها و جهش از پله‌ای به پلهٔ دیگر برای نئاندرتال‌ها بسیار سخت‌تر می‌شد و به انسان امروزی مزیت دیگری نسبت به نئاندرتال‌ها در توانایی دویدن و راه رفتن می‌داد. با این حال، راک همچنین اشاره می‌کند که همه انسان‌های باستانی لگن‌های پهنی داشتند که نشان می‌دهد این مورفولوژی اجدادی است و انسان‌های امروزی در اواخر پلیستوسن بود که به سمت لگن‌های باریک‌تر تغییر کردند. عوامل رفتارهای اجتماعی. زندگی در گروه‌های کوچک. مکان‌های فسیلی به‌طور کلی کوچک و پراکنده
کوچک. مکان‌های فسیلی به‌طور کلی کوچک و پراکنده نشان می‌دهند که نئاندرتال‌ها در گروه‌های کم‌تعداد و از نظر اجتماعی منزوی‌تر از هومو ساپینس‌های معاصر زندگی می‌کردند. نئاندرتال‌ها در گروه‌های پراکنده متشکل از ۱۰ تا ۳۰ نفر زندگی می‌کردند که بسیار کوچکتر از گروه‌های هومو ساپینس هم‌عصر بودند. نرخ باروری پایین. نئاندرتال‌ها به دلیل جمعیت کم و متوسط نرخ باروری پایین قبل از ورود هومو ساپینس در آستانه انقراض بودند. جمعیت بزرگتر هومو ساپینس و نرخ باروری بالاتر آنها نسبت به نئاندرتال‌ها برتری قابل توجهی به آنها داد.
به نئاندرتال‌ها برتری قابل توجهی به آنها داد. سکون در فناوری. ابزارهایی مانند تکه‌های سنگ چخماق موستری و روش لوالوآ از ابتدا به‌طرز قابل‌توجهی پیچیده هستند؛ با این حال، سرعت تغییرپذیری و پیشرفت آن‌ها پایین است و سکون فناوری عمومی در کل دوره فسیلی قابل توجه است. مصنوعات ماهیت سودمندی دارند. ویژگی‌های رفتاری نمادین قبل از ورود انسان مدرن اولیه به اروپا در حدود ۴۰٬۰۰۰ تا ۳۵٬۰۰۰ سال پیش مستند نشده است. انسان‌های خردمندی که به اوراسیا رسیدند نیز، با صنعت فناوری پیچیده‌تر و متنوع‌تری وارد شدند. اگرچه،
فناوری پیچیده‌تر و متنوع‌تری وارد شدند. اگرچه، نئاندرتال‌ها ابزارهای پیچیده‌ای را خودشان توسعه دادند، مجموعه ابزارهای انسان مدرن به آنها اجازه داد تا کنترل بیشتری بر محیط داشته باشند. این تفاوت‌ها، هرچند اندک، احتمالاً برای تأثیرگذاری بر انتخاب طبیعی کافی بوده و ممکن است زمینه‌ساز و توضیح تفاوت‌ها در رفتارهای اجتماعی، نوآوری‌های تکنولوژیکی و بازده هنری شده باشند. جارد دایموند، یکی از حامیان جایگزینی رقابتی، در کتاب خود "سومین شامپانزه" اشاره می‌کند که جایگزینی انسان‌های مدرن با نئاندرتال‌ها با الگوهای
انسان‌های مدرن با نئاندرتال‌ها با الگوهای رفتاری‌ای قابل مقایسه است که هرگاه افراد دارای فناوری پیشرفته با افرادی با فناوری کمتر توسعه‌یافته درگیر شوند، رخ می‌دهد. نداشتن مناسک دینی پیشرفته. رابین دانبار، روان‌شناس فرگشتی و متخصص در رفتار نخستی‌سانان، استدلال می‌کند که حدود ۲۰۰٬۰۰۰ سال پیش، اجداد ما ظرفیت ذهنی برای فرموله کردن نظام‌های دینی را توسعه دادند که در ابتدا نه بر اساس آموزه‌ها، بلکه با مناسک و تجربه‌های مشترک در کنار هم قرار گرفتند. گونه‌های دیگر انسان مانند نئاندرتال‌ها، احتمالاً دارای ظرفیت‌های
مانند نئاندرتال‌ها، احتمالاً دارای ظرفیت‌های شناختی بودند که امکان آگاهی معنوی را فراهم می‌کرد که ممکن بود بیان اجتماعی محدودی شاید با سرود خواندن در غارها و جنگل‌های سایه‌دار پیدا کند اما شواهد مربوط به جمجمه‌ها، دفن‌ها و مصنوعات نشان می‌دهد که انسان خردمند این شهودها را با ظرافت و پیچیدگی متمایز توسعه داد. چنین حساسیت‌های مذهبی یک اثر جانبی مهم داشت. هوموساپینس‌ها با وارد شدن به حالت‌های تغییریافته هوشیاری (خلسه) که اندورفین آزاد می‌کند، رشد داده شدند. با افزایش جمعیت به ناگزیر تنش‌ها به‌دلیل بزرگتر شدن
افزایش جمعیت به ناگزیر تنش‌ها به‌دلیل بزرگتر شدن گروه‌های انسانی که با یکدیگر زندگی می‌کردند، افزایش می‌یافت. هورمون‌های اندورفین اثرات آرام‌بخشی دارند که می‌توانند چنین استرس‌هایی که در اثر زندگی گروهی به وجود می‌آید را کاهش دهند. تقسیم کار. در سال ۲۰۰۶، فرض شد که در نئاندرتال‌ها تقسیم کار بین دو جنس کمتر از انسان خردمند پارینه‌سنگی توسعه یافته است. نئاندرتال‌های نر و ماده هر دو در شکار و شکارهای بزرگ مانند شکار گاومیش‌های کوهان‌دار، آهو و اسب‌های وحشی شرکت داشتند. این فرضیه پیشنهاد می‌کند که کمبود نسبی
داشتند. این فرضیه پیشنهاد می‌کند که کمبود نسبی تقسیم کار نئاندرتال‌ها منجر به استخراج کمتر کارآمد منابع از محیط در مقایسه با هوموساپینس‌ها شده است. سوابق باستان‌شناسی برای رژیم‌های غذایی نئاندرتال‌ها شواهد مستقیم کمی برای اتکا به غذاهای معیشتی مانند سنگ‌های آسیاب برای آسیاب آجیل و دانه‌ها ارائه می‌دهد. در عوض، نئاندرتال‌ها برای سوخت‌رسانی به حجم عظیم بدن و دریافت کالری زیاد، به شکارهای بزرگ، یک منبع پرمخاطره، وابسته بودند. این فقدان تنوع غذایی و وجود شکستگی‌های التیام‌یافته بر روی اسکلت‌های نئاندرتال — که
التیام‌یافته بر روی اسکلت‌های نئاندرتال — که گویای سبک زندگی خشن و خطرناک آنها است — نشان می‌دهد که نئاندرتال‌های زن و نوجوان به‌طور فعال در شکار با خدمت به‌عنوان بازکنندگان مسیر شکار یا بستن راه فرار شکار شرکت می‌کردند. سوابق نئاندرتال پارینه سنگی میانه همچنین فاقد ابزارهایی مانند سوزن‌های استخوانی است که معمولاً برای ساخت لباس‌های مقاوم در برابر آب‌وهوا استفاده می‌شود؛ بنابراین، پیدایش نقش جنسیتی «زنانه» — معیشتی و صنایع دستی — بود که به انسان‌های خردمند در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری متنوع از نظر
در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری متنوع از نظر بوم‌شناسی اجازه داد تا از غذاهای گوناگون استفاده و با تراکم جمعیت بالاتر زندگی کنند. سوءتغذیه. یکی دیگر از عوامل مؤثر در ناپدید شدن نئاندرتال‌ها و باقی ماندن انسان خردمند ممکن است تأثیر متفاوت تغییرات آب‌وهوایی بر این دو گونه باشد. در پایان عصر یخبندان، نوسانات شدید دما وجود داشت و نظریه‌های جدید نشان می‌دهند که تغییرات آب‌وهوایی بر منابع غذایی نئاندرتال‌ها فشار وارد می‌کرد. نئاندرتال‌ها عمدتاً حیوانات بزرگ را می‌خوردند؛ در حالی که انسان‌های خردمند رژیم غذایی
می‌خوردند؛ در حالی که انسان‌های خردمند رژیم غذایی متنوع‌تری داشتند. این تنوع ممکن است به آنها اجازه داده باشد تا نیازهای تغذیه‌ای خود را در زمانی که برخی از منابع غذایی در زمان نوسانات دمایی کره زمین فراوان نبودند، بهتر برآورده کنند. جایگزینی نئاندرتال‌ها با انسان‌های مدرن. دو نظریه رقیب در مورد ناپدید شدن نئاندرتال‌ها در رابطه با انسان خردمند وجود دارد که «نظریه آمیختگی» و «نظریه جایگزینی رقابتی» هستند. نظریه آمیختگی. انسان خردمند ممکن است مسئول انقراض نئاندرتال‌ها نه با خشونت، بلکه از طریق رابطه جنسی
نئاندرتال‌ها نه با خشونت، بلکه از طریق رابطه جنسی باشد. نظریه آمیختگی بین گونه‌های باستانی انسان و انسان امروزی نشان می‌دهد که انسان خردمند و نئاندرتال با یکدیگر مخلوط شده‌اند. در زمان آخرین نئاندرتال‌ها، تقریباً ۴۵ تا ۴۰ هزار سال پیش، تجزیه و تحلیل ژنتیکی نشان می‌دهد که جریان ژنی از نئاندرتال‌ها به انسان‌های امروزی حدود ۱۰ درصد بوده است اما تقریباً هیچ جریانی از انسان مدرن اولیه به نئاندرتال وجود ندارد. این ممکن است به‌دلیل تعداد کم ژنوم نئاندرتال‌های متاخر یا به این دلیل که دورگه‌ها در گروه‌های نئاندرتال
یا به این دلیل که دورگه‌ها در گروه‌های نئاندرتال قابل بقا و دوام نبودند، یک مصنوع باشد یا به این دلیل که نئاندرتال‌های بارور جذب گروه‌های انسانی مدرن می‌شدند اما برعکس آن امکان نداشت. اگر این اثر در یک دوره طولانی واقعی باشد، می‌توانست اندازه مخزن ژنی انسان مدرن را افزایش داده و از نئاندرتال‌های کم‌جمعیت بکاهد و به کاهش تعداد آنها به زیر یک جمعیت زنده و در نتیجه انقراض آنها کمک کند. مطالعات ژنتیکی تخمین می‌زند حدود ۲ درصد از دی‌ان‌ای جمعیت‌های غیرآفریقایی کنونی منشأ نئاندرتال دارند؛ بنابراین، به نوعی
کنونی منشأ نئاندرتال دارند؛ بنابراین، به نوعی می‌توان گفت که نئاندرتال‌ها هرگز واقعاً منقرض نشده‌اند؛ آنها فقط بخشی از اجداد ما هستند. فقدان دی‌ان‌ای میتوکندری که تنها از طریق ماده‌های نئاندرتال می‌تواند به انسان‌های زنده به ارث برسد، به عنوان شواهدی پیشنهاد شده است که فقط نئاندرتال‌های نر و هومو ساپینس‌های ماده می‌توانستند جفت‌گیری کنند اما همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد دورگه‌های نر احتمالاً کمتر از دورگه‌های ماده‌ها قدرت باروری داشتند. نظریه جایگزینی رقابتی. این فرضیه که انسان‌های اولیه جایگزین
رقابتی. این فرضیه که انسان‌های اولیه جایگزین نئاندرتال‌ها شدند، اولین بار توسط دیرینه‌شناس فرانسوی مارسلن بول (اولین کسی که تحلیلی از یک نئاندرتال منتشر کرد) در سال ۱۹۱۲ ارائه شد. خشونت. هومو ساپینس‌ها هزاران سال پس از مهاجرت گروهی از انسان‌های هایدلبرگی (اجداد نئاندرتال‌ها، انسان‌های خردمند و دنیسوایان) که دسته‌ای از ایشان پس از ترک این قاره فرگشت یافته و به نئاندرتال تبدیل گشتند، آفریقا را ترک کردند؛ در آفریقا آنها باید با حیوانات دیگر، از جمله انسان‌تباران رقابت می‌کردند و مراقب شکارچیان خطرناک
رقابت می‌کردند و مراقب شکارچیان خطرناک می‌بودند. خشونت هومو ساپینس که آنها را از نئاندرتال‌ها متمایز می‌کند، بخش مهمی از بقای آنها بود؛ زیرا آنها با توجه به محیط متفاوتی که فرگشت پیدا کرده بودند، مجبور بودند با شکارچیان و رقبا بجنگند و اغلب آنها را بکشند. کوانگ هیون کو این احتمال را مطرح می‌کند که انقراض نئاندرتال‌ها توسط درگیری خشونت‌آمیز با هوموساپینس‌ها تسریع شده است. خشونت در جوامع اولیه شکارچی-گردآورنده معمولاً در نتیجه رقابت منابع پس از بلایای طبیعی رخ می‌دهد؛ بنابراین، قابل قبول است که بگوییم خشونت،
می‌دهد؛ بنابراین، قابل قبول است که بگوییم خشونت، از جمله جنگ ابتدایی، بین این دو نوع انسان رخ داده است. نسل‌کشی. یووال نوح هراری استدلال می‌کند که انسان‌های خردمند بر نئاندرتال‌ها در نتیجه اولین نسل‌کشی بشر چیره شدند. نظریه جایگزینی نشان می‌دهد که انسان‌های خردمند با پیشی گرفتن در رقابت و احتمالاً با نسل‌کشی، نئاندرتال‌ها را به سمت انقراض سوق دادند. در کتاب "" نوشته هراری آمده است که در حالی که هومو ساپینس‌ها در کل مغز کوچک‌تری داشتند، لوب پیشانی آنها کمی بزرگتر از نئاندرتال‌ها بود که می‌توانست قدرت نهایی
از نئاندرتال‌ها بود که می‌توانست قدرت نهایی انسان خردمند یعنی تخیل را تقویت کند. تخیل موجب تقویت نیازهای اساسی مانند زبان و مذهب است و به هومو ساپینس در توانایی سازماندهی گروه‌های کوچکتر به گروه‌های بزرگ‌تر مزیت بزرگی داد. شواهدی مبنی بر تجارت اقلام لوکس در میان هومو ساپینس‌ها مانند صدف و سنگ وجود دارد. معامله کردن به این معنی است که باید اعتماد کرد؛ به این معنی که باید برخی از باورهای مشترک وجود داشته باشد که به این گروه‌های مختلف اجازه تعامل بدهد. هیچ مدرکی مبنی بر این که نئاندرتال‌ها به این شکل معامله
مبنی بر این که نئاندرتال‌ها به این شکل معامله می‌کردند، وجود ندارد. در مبارزه تن به تن، نئاندرتال‌ها برتری عظیمی نسبت به انسان خردمند داشتند. با این حال، با توانایی انسان خردمند برای سازماندهی، به احتمال زیاد، هرگز یک مبارزه به شکل تن به تن با نئاندرتال‌ها انجام نمی‌شد. از آنجایی که نئاندرتال‌ها به‌طور فعال به‌صورت گروهی مبارزه نمی‌کردند، توانایی سازماندهی تعداد قابل توجهی از هومو ساپینس به آنها مزیت فوق‌العاده‌ای در دستیابی به منابع می‌داد. نظریه جایگزینی نشان می‌دهد که انسان‌های خردمند نسبت به هیچ نوع
نشان می‌دهد که انسان‌های خردمند نسبت به هیچ نوع انسانی متفاوتی مدارا نمی‌کردند و اقدام‌های آنها (به‌طور فعال) نئاندرتال‌ها را به سمت انقراض سوق داد.
شب عروس یا شب عُرس در طریقت مولویه به شب درگذشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی گفته می‌شود. این مراسم در خلال روزهای اول تا ۱۷‍ـُم دسامبر در شهر قونیهٔ ترکیه برگزار می‌شود. عروس یا اروس ریشهٔ عربی ندارد و در زبان فارسی به زن تازه‌شوهرکرده می‌گویند؛ اما این واژه به عربی راه یافته و به داماد گفته می‌شود، و به زن تازه‌ازدواج‌کرده «عَریسه» می‌گویند. همچنین، در هند و ترکیه به سالگرد وفات عارفان و صوفی‌ها عروس می‌گویند که در اصل تحریف شده و تلفظ غلط «عُروج» است. اما شب عروس یا عُرس تحریف‌شدهٔ «عروج» است؛ یعنی هنگامی
عروس یا عُرس تحریف‌شدهٔ «عروج» است؛ یعنی هنگامی که روح عارف که از بدن جدا می‌شود و در آسمان به پرواز درآید، می‌گویند عروج کرد. در هندی یا ترکی به غلط «عروس» و «عوروس» تلفظ شده است که هیچ پیوندی با واژهٔ «عروس» در زبان فارسی ندارد.
البیس کوانیان (فراهیان) (؛ زاده ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۹۹۴) چهره‌ای شناخته شده در امر آموزش پیش از دبستان در ایران بوده است و در محافل آموزشی از وی به نیکی یاد می‌شود. زندگی‌نامه. البیس فراهیان در سال ۱۹۰۷ میلادی (۱۲۸۶ خورشیدی) در خانواده‌ای فرهنگی در تهران به دنیا آمد. پدرش از بنیانگذاران «چاپخانه پاروس» بود. تحصیلات ابتدایی را در «کودکستان مارگاریت سروریان» و در مدرسهٔ ارمنیان «داوتیان» به پایان برد و سپس جهت ادامهٔ تحصیل به همراه خانواده اش عازم وین شد. لیکن به علت وقوع جنگ جهانی اول خانوادهٔ فراهیان ساکن تفلیس
وقوع جنگ جهانی اول خانوادهٔ فراهیان ساکن تفلیس گشتند و البیس فراهیان تحصیلات متوسطه خویش را در این شهر با گرایش علوم تربیتی به اتمام رساند. بعدها در جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان در کودکستان راه‌آهن کار کرد. پس از چند سال تدریس در مدارس ایروان و تفلیس فراهیان سرانجام در اوائل دهه ۱۹۳۰ ایران (تهران) بازگشت و به تدریس در مدرسهٔ آمریکایی «ایران بیتل» (IRAN BETHEL) و نیز کودکستان «نوباوگان» پرداخت. سپس وی کودکستان شخصی خویش را تأسیس نمود. در ۱۹۳۶ (آذرماه سال ۱۳۱۵) رضاشاه پهلوی بعد از سفر به ترکیه و به
سال ۱۳۱۵) رضاشاه پهلوی بعد از سفر به ترکیه و به درخواست کمال آتاتورک دستور داد مدارس ارمنی ایران تعطیل شوند. کودکستانی که در کنار مدرسه داوتیان کار می‌کرد نیز مشمول این فرمان شد. در سال ۱۹۴۱ (۱۳۲۰) بعد از برکناری رضاشاه مدارس ارمنی بازگشایی شدند، هیئت امنای مدرسه داوتیان تصمیم گرفتند کودکستان مستقلی تأسیس کنند و از الیس فراهیان دعوت به عمل آمد تا کودکستان مدرسهٔ ارمنیان «کوشش-داوتیان» را پایه‌گذاری نماید. این کودکستان در ۱۹۴۲ (۲۹ شهریور ۱۳۲۱) به مدیریت البیس فراهیان در تهران افتتاح شد که بعدها «کوشش» ()
فراهیان در تهران افتتاح شد که بعدها «کوشش» () نامیده شد با مساعی مالی و معنوی خانم فراهیان از بدو تأسیس به خودکفائی رسید و به مدت ۳۵ سال تحت مدیریت مستقیم وی به فعالیت خود ادامه داد. کودکستان کوشش هنوز هم پس از ۷۱ سال در تهران فعالیت می‌کند و امروز نیز یکی از مراکز آموزشی مهم ارمنی‌های تهران به‌شمار می‌رود. البیس فراهیان در کنار فعالیت‌های تربیتی خویش در کودکستان، سرودهای زیبایی براساس اشعار کودکان آفریده است که امروزه نیز توسط کودکان به اجرا در می‌آید. البیس فراهیان در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳) در سن ۸۷ سالگی در
فراهیان در سال ۱۹۹۴ (۱۳۷۳) در سن ۸۷ سالگی در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده‌شد.
«زاره» () یک فیلم به زبان ارمنی به کارگردانی هامو بیک-نازاریان است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد بازیگران. در این فیلم هنرپیشگان زیر نقش آفرینی کردند:
هاسمیک سریوژایی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۶۰) یک خواننده سبک موسیقی فولک و موسیقی‌دان اهل ارمنستان است. جوایز و افتخارات. وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان شده‌است. پیوند به بیرون.
نازارین (به اسپانیایی: Nazarín) فیلمی داستانی به کارگردانی لوئیس بونوئل محصول سال ۱۹۵۹ است. در این فیلم فرانسیسکو رابال در نقش نازارین به ایفای نقش پرداخت، این فیلم جایزهٔ بین‌المللی نخل طلای کن را برای بونوئل به همراه داشت، هم چنین نامزد دریافت نخل طلا نیز بود. داستان. «نازارین» (رابال) کشیشی است که در منطقه‌ای فقیرنشین در مکزیک ۱۹۰۰ زندگی می‌کند، او به اندرا که در جریان یک نزاع زنی را کشته در اتاق خود اسکان می‌دهد، این ماجرا باعث خلع لباس نازارین و در پی آن زائر شدن وی می‌گردد، او به همراه دو زن دیگر
پی آن زائر شدن وی می‌گردد، او به همراه دو زن دیگر آندرا و بئاتریس در شهرها می‌گردند و به مردم کمک می‌کنند و صدقه می‌گیرند، اما پلیس اندرا را که قاتل است همراه نازارین دستگیر می‌کند و به زندان می‌برد، در زندان نازارین به حقیقت هولناکی پی می‌برد و تمام زندگی خود را بیهوده می‌بیند.
جودت بیک و پسران رمانی از اورهان پاموک، برنده جایزه نوبل ادبیات می‌باشد. دربارهٔ رمان. این رمان بیانگر داستان سه نسل از خانواده‌ای ساکن یکی از محله‌های اعیان‌نشین استانبول است: بخش اول در اواخر سال‌های امپراطوری عثمانی و دوره مشروطیت دوم سپری می‌شود. در این بخش نویسنده سعی می‌کنند خواننده را با گوشه‌های تاریک آن آشنا کند و گذر از سنت به مدرنیته و نوگرایی را در چشم خواننده آشکارنماید. بخش دوم که می‌توان گفت بخش اصلی رمان است در دهه ۱۹۳۰ اتفاق می‌افتد. در بخش سوم کتاب با نسل سوم این خانواده آشنا می‌شویم که
سوم کتاب با نسل سوم این خانواده آشنا می‌شویم که مربوط به سال‌های ۱۹۷۰ می‌باشد، یعنی قبل از کودتای نظامی که در آن سال اتفاق افتاد. نویسنده در این کتاب توانایی‌اش در خلق رمان کلاسیک را نشان می‌دهد. منابع. جودت بیک و پسران
ادی اسپایسر (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد. وی در شهر لیورپول متولد شد و از سال ۱۹۳۹ تا پایان دوران بازی خود در باشگاه لیورپول بازی کرد. وی یکی از هشت بازیکن تاریخ باشگاه لیورپول است که تمام دوران خود را در این باشگاه بازی کرده است.ادی اسپایسر یکی از اعضای نیروی دریایی بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود که پس از پایان جنگ دوباره به باشگاه لیورپول بازگشت.
رونی ویلن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد و لیورپول اشاره کرد. وی در باشگاه لیورپول در پست دفاع بازی می‌کرد. وی در فهرست صد بازیکن محبوب باشگاه لیورپول در رتبه سی‌ام این جدول جای دارد.رونی ویلن در فصل ۱۹۸۸–۸۹ کاپیتان باشگاه لیورپول بود. وی با تیم ملی جمهوری ایرلند سابقه حضور در دو جام جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ را در کارنامه خود دارد. وی پس از پایان دوران بازی و پس از بازنشستگی از سرمربی‌گری، یکی از کارشناسان شبکه
از بازنشستگی از سرمربی‌گری، یکی از کارشناسان شبکه ورزشی «آر تی ای» در ایرلند است.
لی سی-یئون (زاده ) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او یک زن ترنس است.
چوی هان بیت (زاده ) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است او یک زن ترنس است.
استیو نیکول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل اسکاتلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیوانگلند رولوشن، لیورپول، نوتس کانتی، شفیلد ونزدی، دونکستر راورز، و وست برومویچ آلبیون اشاره کرد.
بروس گرابلار (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل زیمبابوه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیورپول، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال چشام یونایتد، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، و باشگاه فوتبال استوک سیتی اشاره کرد.
آلیسا لئو (زاده ) بازیگر و مدل تایوانی است. او یک زن ترنس است.
کنیاسین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی، یک اشکوب یا عصر از دور یا ردیف کرتاسه پسین به‌شمار می‌رود. کنیاسین در ستون چینه‌شناسی پس از اشکوب تورونین و پیش از سانتونین جای می‌گیرد. عصر کنیاسین از حدود ۱ ± ۸۹٫۸ میلیون سال پیش آغاز شده و تا حدود ۰٫۷ ± ۸۶٫۳ میلیون سال پیش ادامه یافت. در آغاز کنیاسین میانی، در اقیانوس اطلس پدیده کمبود اکسیژن روی داد که باعث نهشته‌شدن مقادیر بزرگی شیل در حوضه آتلانتیک گردید. این رویداد کمبود اکسیژن تا سانتونین میانی (از ۸۷٫۳ تا ۸۴٫۶ میلیون سال پیش) به طول انجامید که طولانی‌ترین و
میلیون سال پیش) به طول انجامید که طولانی‌ترین و آخرین مورد از این‌گونه رویدادها در دوره کرتاسه به‌شمار می‌رود. نام‌گذاری. نام اشکوب تورونین از نام شهر کنیاک در فرانسه گرفته شده است. این اشکوب در سال ۱۸۵۷ توسط هنری ککواند زمین‌شناس فرانسوی تشریح و توصیف شد.
یان مولبی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته اهل دانمارک است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس آمستردام، لیورپول، بارنزلی، سوانزی سیتی، و نوریچ سیتی اشاره کرد. او به همراه باشگاه لیورپول سه بار فاتح لیگ دسته اول فوتبال انگلستان شد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده است.
لوئیسانو لوپیلاتو (زاده ) بازیگر و مدل آرژانتینی است. از فیلم هایی که او در آن بازی کرده می توان به شهود و ال کاپو اشاره کرد.
هارلی کروس (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم استنلی و ایریس، مگس ۲ اشاره کرد.
ایوار بروگر (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار اشاره کرد.
جورج روتلج (؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۲ در برامپتون، کارلایل، بریتانیا – درگذشتهٔ ۱۳ دسامبر ۱۸۸۸ در بلومزبری، لندن، بریتانیا) ناشر بریتانیایی و بنیان‌گذار انتشارات روتلج بود.
جوردن لوند (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار اشاره کرد.
تام راک بازیگر کانادایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم چاقوی ضامن دار و به نظر می‌رسد می‌تواند بکشد اشاره کرد.
لذت زندگی یک تابلو نقاشی اثر آنری ماتیس است. این نقاشی به همراه دوشیزگان آوینیون پیکاسو از پایه‌های نوگرایی محسوب می‌شوند. بوم‌های به یادماندنی اولین بار در سال ۱۹۰۶ در جامعه هنرمندان مستقل به نمایش درآمد و رنگ‌های کادمیوم و اعوجاج فضایی آن موجب اعتراض و خشم عمومی شد. توصیف. در پس‌زمینه مرکزی تابلو چهره‌هایی دیده می‌شود که بسیار شبیه گروهی است که در نقاشی رقص (۱۹۰۹–۱۰) کشیده‌است. در نقاشی چندین زن و مرد برهنه در چشم‌اندازی با رنگ‌های زنده وجود دارد.
مونتاگو کریستی باتلر (زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۸۸۴ در لندن و درگذشتهٔ ۵ مه ۱۹۷۰) موسیقی‌دان انگلیسی و یکی از مهم‌ترین اسپرانتودانان انگلستان بود که در طول چندین دهه در زمینه‌های گوناگونی - مانند فرهنگ‌نویسی، آموزش اسپرانتو، کتاب‌داری در انجمن اسپرانتوی انگلستان، مترجمی و موسیقی - در جنبش اسپرانتو فعالیت کرد. وی کواکر و گیاه‌خوار بود. زندگی حرفه‌ای. باتلر چنگ‌نواز بود و مدرس سازهای گوناگون، آواز و آهنگ‌سازی بود. وی جوایز متعددی از آکادمی سلطنتی موسیقی، لندن، دریافت کرد. در ارتباط با حرفهٔ اصلی خود، باتلر ازجمله این
در ارتباط با حرفهٔ اصلی خود، باتلر ازجمله این سه اثر را نگاشت: فعالیت‌های مرتبط با اسپرانتو. باتلر اسپرانتو را در سال ۱۹۰۵ آموخت و از همان سال شروع به تدریس آن نیز کرد. در بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۳۴ وی منشی انجمن اسپرانتوی انگلستان (BEA) بود و از سال ۱۹۶۱ به‌بعد رئیس افتخاری آن بود. در سال ۱۹۲۲ باتلر عضو کمیتهٔ زبان اسپرانتو شد، و سپس - و تا پایان عمر - عضویت آکادمی اسپرانتو را داشت. وی سردبیر ارگان انجمن اسپرانتوی انگلستان، تحت عنوان اسپرانتودان انگلیسی (Brita Esperantisto) بود و باعث گردید که این نشریه به
Esperantisto) بود و باعث گردید که این نشریه به یکی از مشهورترین مطبوعات اسپرانتو در آن زمان تبدیل گردد. باتلر هم‌کار اصلی در پدیدآوردن دائرةالمعارف اسپرانتو (۱۹۳۴) نیز بود. مؤلف کتاب‌های آموزشی اسپرانتو. گام به گام در اسپرانتو (Step by Step in Esperanto) که خودآموزی جذاب و شیرین به زبان انگلیسی برای فراگرفتن زبان بین‌المللی اسپرانتو است، در طول چندین دهه پرفروش‌ترین کتاب در نوع خود بود (چاپ سوم ۱۹۲۹). در سال ۱۹۹۱ نیز النا (ELNA)، اتحادیهٔ اسپرانتوی آمریکای شمالی (که اکنون اسپرانتو-آمریکا (Esperanto-USA)
شمالی (که اکنون اسپرانتو-آمریکا (Esperanto-USA) نامیده می‌شود)، به چاپ مجدد این اثر همت گماشت. خودآموز دیگری از باتلر، تحت عنوان اسپرانتو برای مبتدی‌ها (Esperanto for beginners)، که آخرین چاپ آن در سال ۱۹۹۶ انجام پذیرفت، اثر موفق دیگری از اوست. کتابی را که مختص آموزش اسپرانتو به کودکان نگاشت، تحت عنوان نخستین درس‌ها برای کودکان (First lessons to young children)، در سال ۱۹۳۰ منتشر ساخت. این کتاب حاصل تجربیات او از آموزش اسپرانتو به فرزندان خودش بود، که نخستین اسپرانتودانان مادرزاد محسوب می‌شوند. نتایج
نخستین اسپرانتودانان مادرزاد محسوب می‌شوند. نتایج مشاهدات خود را در این امر، باتلر در مقاله‌ای در مجلهٔ ادبیات (Literaturo) تحت عنوان تداخلات بین اسپرانتو و انگلیسی در کودکان ۳-۴ ساله‌ی انگلیسی که از تعلیم وتربیت دوزبانه بهره‌مندند (Interferoj inter Esperanto kaj la angla ĉe 3-4 jaraj dulingve edukitaj anglaj infanoj) منتشر نمود. کتاب‌داری. در طول سال‌های متمادی، باتلر کتاب‌دار کتاب‌خانهٔ انجمن اسپرانتوی انگلستان در لندن بود، که یکی از غنی‌ترین کتاب‌خانه‌های اسپرانتو در جهان است. مجلهٔ اسپرانتو این
اسپرانتو در جهان است. مجلهٔ اسپرانتو این کتاب‌خانه را «آفریدهٔ او» می‌داند (۱۹۷۰، ص. ۱۱۸). به‌همین دلیل پس از فوت باتلر انحمن اسپرانتوی انگلستان این کتاب‌خانه را به‌افتخار او کتاخانه‌ی باتلر نام‌گذاری کرد. مترجمی. در ارتباط با اعتقاد مذهبی خود، باتلر کتاب بنیادهای کواکریسم را به اسپرانتو (Fundamentoj de la Kvakerismo) ترجمه کرد. ترجمهٔ زندگی‌نامهٔ ویلیام پن به اسپرانتو نیز کار اوست. دیگر از آثار مذهبی که او از انگلیسی به اسپرانتو برگرداند، کتاب زندگانی عیسی مسیح، اثر چارلز دیکنز است (۱۹۳۴). براساس عقیدهٔ
مسیح، اثر چارلز دیکنز است (۱۹۳۴). براساس عقیدهٔ خود باتلر "مهم‌ترین کارش در جنبش اسپرانتو، تدوین تندنویسی پیتمن برای زبان اسپرانتوست".
باس وَن فراسِن (۱۹۴۱) فیلسوف علم هلندی-آمریکایی است. او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آلبرتای کانادا دریافت کرد ، و مقطع کارشناسی ارشد و دکترای خود را در دانشگاه پیتسبورگ آمریکا سپری نمود. او رسالۀ دکترای خود را با راهنمایی آدولف گرونبام نگاشته و در سال 1966 از آن دفاع کرده‌است. ون فراسن که سابقۀ تدریس در دانشگاه یِیل، دانشگاه کالیفرنیای جنونی، دانشگاه تورنتو، و دانشگاه پرینستون را دارد ، اکنون استاد فلسفه در دانشگاه سان فرانسیسکو بوده، و هم‌چنین استاد افتخاری فلسفه در دانشگاه پرینستون است. مشهورترین اثر
فلسفه در دانشگاه پرینستون است. مشهورترین اثر وی کتاب تصویر علمی (The Scientific Image) است، که در آن از دیدگاهی به نام "تجربه‌گرایی ساختی" (constructive empiricism) دفاع می‌کند؛ این دیدگاه گونه‌ای از ناواقع‌گرایی (anti-realism) دربارۀ نظریه‌های علمی است. کتاب رویکرد تجربی (The Empirical Stance) از آثار متاخر ون فراسن است که در آن هم بیان جدیدی از تجربه گرایی ارائه می‌دهد، و هم به تبیین نسبت آن با علم و دین می‌پردازد. رویکرد تجربی ون فراسن، که وجه بارز آن نگرشی منفی به متافیزیک است، قرار است در کنار
آن نگرشی منفی به متافیزیک است، قرار است در کنار معرفت‌شناسی جدید وی با عنوان اراده‌گرایی (voluntarism)، که رویکردی غیرجزمی به عقلانیت است، یک دیدگاه منسجم فراهم آورد. وی در سال ۱۹۸۶ جایزۀ لاکاتوش، و در سال ۲۰۱۲ جایزۀ همپل را به خاطر تألیف‌هایش در زمینۀ فلسفه علم دریافت کرده‌است.