payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فریتس اودمار (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۵ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ام، بادبزن خانم ویندیرمیر، ۱۹۱۴، پیر گینت، سگ باسکرویل، ناک اوت اشاره کرد.
هاینتس رومان (؛ – ) کارگردان، هنرپیشه، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خیلی دور، خیلی نزدیک"، "کشتی احمق‌ها" و "دروغ‌گو" اشاره کرد.
هانس زونکر (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "طولانی‌ترین روز" و "سلام، بانوی جوان!" اشاره کرد.
ویلی شور (؛ ۲۲ اوت ۱۸۸۸ – ۱ نوامبر ۱۹۴۰) یک هنرپیشه و خواننده اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به طلا، شفق و "قلبم تو را می‌خواند" اشاره کرد.
کارل راداتس (؛ ۱۳ مارس ۱۹۱۲ – ۱۹ مه ۲۰۰۴) هنرپیشه و صداپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شفق" اشاره کرد.
کانادایی‌ها () به ( انگلیسی : Canadians) یا مردم کانادا به اهالی کشور کانادا گفته می‌شود. این واژه به افرادی که به اشکال مختلف محل اسکان، حقوقی، تاریخی یا فرهنگی با کشور کانادا مرتبط هستند، گفته می‌شود. کانادا یک جامعه چند زبانه و چندفرهنگی است که محل زندگی افراد گروه‌هایی با ریشه‌های مختلف قومی، مذهبی و ملی است که اکثریت جمعیت آن را مهاجران دنیای قدیم و فرزندان آنها تشکیل می‌دهند. پس از دوره اولیه استعمار فرانسه و سپس ، امواج مختلف (یا اوج) مهاجرت و اسکان افراد غیر بومی در طول نزدیک به دو قرن اتفاق افتاد و
غیر بومی در طول نزدیک به دو قرن اتفاق افتاد و تا امروز ادامه دارد. عناصری از آداب و رسوم، زبان ها و مذاهب بومی، فرانسوی، بریتانیایی و مهاجران جدیدتر با هم ترکیب شده اند تا فرهنگ کانادا و در نتیجه را شکل دهند. کانادا همچنین به شدت تحت تأثیر همسایه زبانی، جغرافیایی و اقتصادی خود - ایالات متحده قرار گرفته است.
پاول هارتمان (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به قلعه اشباح، طولانی‌ترین روز اشاره کرد.
دیتمار شونهر (؛ – ) یک هنرپیشه اهل اتریش بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به طولانی‌ترین روز اشاره کرد.
ریشارد مونش (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ترن، پاتون، طولانی‌ترین روز، ملاقات اشاره کرد.
میشائیل هینتس (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کشتی راهنما"، "طولانی‌ترین روز" و "زندگی عجیب و غریب بارون فریدریش فون در ترنک" اشاره کرد.
مدی کریستیانس (؛ – ) بازیگر اهل اتریش بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۵۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شیپ کافه"، دارایی‌های دوک بزرگ، میکل، نامه‌ای از زنی ناشناس، هایدی، شریک دلسوز، سیر در عرش اشاره کرد.
هانس اشتووه (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کاگلیوسترو"، "ترور" و "عذاب عشق" اشاره کرد.
دیزی هد () یک هنرپیشه اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. گزیدهٔ فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
جمهوری خودمختار سوسیالیستی ترکستان شوروی یا ترکستان شوروی یا جمهوری فدراتیو ترکستان شوروی (به لاتین: Turkestan Autonomous Soviet Socialist Republic)، (به روسی: Туркестанская Автономная Социалистическая Советская Республик)، یک کشور سابق در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از ۳۰ آوریل ۱۹۱۸ تا ۲۷ اکتبر ۱۹۲۴ بود. جمعیت این کشور بیش از ۵ میلیون نفر و پایتخت آن شهر تاشکند، که حزب کمونیست ترکستان بر آن حاکم بود و اداره کشور را در دست داشت. این جمهوری به همراه جمهوری سوسیالیستی خودمختار باشکیریه، نخستین جمهوری
سوسیالیستی خودمختار باشکیریه، نخستین جمهوری خودمختار در خاک جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی را تشکیل دادند.
منطقه ای زیبا و تفریحی در شمال شهرستان سلسله شهر الشتر در دامنه کوهستان گرین. با رودخانه ای پر آب و زیبا و جنگل های بلوط و گردو.
کوانتیکو یک مجموعه تلویزیونی هیجان انگیز آمریکایی ساخته شده توسط جاشوآ سافران است که پخش آن از ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۵ از شبکه ABC آغاز شد. خلاصه داستان. داستان سریال دربارهٔ یک گروه مختلف از افراد استخدام شده FBI می‌باشد که به مرکز آموزش FBI در شهر کوچک کوآنتیکو که در ناحیه ویرجینیا واقع است فرستاده می‌شوند تا آموزشهای لازم را ببینند. افراد این گروه، بهترین، خلاقترین و باهوش‌ترین افرادی هستند که به استخدام FBI درآمده‌اند و یکی از آنان مغز متفکر بزرگترین حمله تروریستی است که بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر درنیویورک رخ
است که بعد از واقعه ۱۱ سپتامبر درنیویورک رخ می‌دهد...
پیتر گای وینچ (۱۴ ژانویه ۱۹۲۶ در لندن - ۲۷ آوریل ۱۹۹۷ در شامپاین، ایلینوی) فیلسوف بریتانیایی بود که به دلیل آثارش در زمینه فلسفه علوم اجتماعی و شرح نظرات ویتگنشتاین شناخته‌شده‌است. مهم‌ترین اثر او ایده علم اجتماعی و پیوند آن با فلسفه است که در آن به نقد پوزیتیویسم در علوم اجتماعی می‌پردازد.
بیان لامبو (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، نویسنده، و استاد دانشگاه اهل دانمارک است. او در سال ۲۰۰۷ از سوی "تایم" به‌عنوان یکی از «۱۰۰ فرد با بیشترین تأثیر» انتخاب شد. تحصیلات. لامبو یک سال در دورهٔ لیسانس دانشگاه جورجیا درس خواند و پس از آن کارشناسی خود را در ۱۹۹۱ میلادی در علم سیاست از دانشگاه آرهوس دریافت کرد. او در ۱۹۹۴ میلادی موفق شد مدرک پی‌اچ‌دی علوم سیاسی خود را از دانشگاه کپنهاگ دریافت کند. کار. لامبو از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ میلادی استادیار دانشگاه آرهوس بود و به تدریس آمار می‌پرداخت. او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ میلادی نیز
آمار می‌پرداخت. او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ میلادی نیز به‌عنوان دانشیار در دانشگاه تدریس می‌کرد. در ماه مه سال ۲۰۰۵ دانشگاه را ترک و تدریس در گروه مدیریت، فلسفه، و سیاست مدرسهٔ کسب‌وکار کپنهاگ را آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۱ میلادی کتاب جنجالی "محیط زیست‌گرای شکاک" را منتشر کرد که ایدهٔ بدتر شدن وضعیت محیط زیست را به چالش می‌کشد. لامبو در سال ۲۰۰۷ میلادی کتاب "سردش کن: راهنمای محیط زیست‌گرای شکاک دربارهٔ گرمایش جهانی" را منتشر کرد. پس از اجماع کپنهاگ در سال ۲۰۰۴ میلادی که در آن اقتصاددانان نتیجه‌گیری کردند که
میلادی که در آن اقتصاددانان نتیجه‌گیری کردند که سرمایه‌گذاری بر روی کنترل ایدز از سرمایه‌گذاری بر روی گرمایش جهانی بهتر است، لامبو یافته‌های آنان را در کتاب "چگونگی خرج ۵۰ میلیارد دلار برای تبدیل دنیا به جایی بهتر" (۲۰۰۸) گردآوری و منتشر کرد. زندگی شخصی. لامبو همجنس‌گرا و گیاه‌خوار است. او در کمپین‌های اطلاع‌رسانی دربارهٔ همجنس‌گرایی در دانمارک حضور فعالی داشته است.
فلسطین با ۶ ورزشکار در ۴ رشته ورزشی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ که از ۵ تا ۲۱ آگوست ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو برزیل برگزار خواهد شد، شرکت می‌کند.
اتحادیه فوتبال ایسلند () نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور ایسلند است. این اتحادیه که در ۱۹۴۷ تأسیس شده عضو یوفا و فیفا نیز می‌باشد و مقر آن در شهر ریکیاویک است. مسابقات لیگ برتر فوتبال ایسلند، جام حذفی فوتبال ایسلند و سوپر جام فوتبال ایسلند زیر نظر این اتحادیه برگزار می‌شود.
اتحادیه فوتبال ایرلند () نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور ایرلند است. این اتحادیه که در ۱۹۲۱ تأسیس شده عضو یوفا و فیفا نیز می‌باشد و مقر آن در شهر دوبلین است. مسابقات لیگ برتر فوتبال ایرلند و جام حذفی فوتبال ایرلند زیر نظر این اتحادیه برگزار می‌شود.
فدراسیون فوتبال قزاقستان () نهاد اداره‌کننده مسابقات فوتبال و فوتسال در کشور قزاقستان است. این فدراسیون که در ۱۹۱۴ تأسیس شده عضو یوفا و فیفا نیز می‌باشد و مقر آن در شهر آلماتی است. مسابقات لیگ برتر فوتبال قزاقستان، جام حذفی فوتبال قزاقستان و سوپر جام فوتبال قزاقستان زیر نظر این فدراسیون برگزار می‌شود.
ویسلر یا ویستلر ( و زبان اسکوامیش: Sḵwiḵw) شهری است در استان بریتیش کلمبیای کانادا که در محدوده جنوب اقیانوس آرام و سلسله کوه‌های شمال غربی آمریکای شمالی واقع شده‌است. این شهر توریستی در حدود ۱۲۵ کیلومتری (۷۸ مایلی) شمال ونکوور و جنوب شهر پمبرتون قرار دارد. این شهر مقصد رفت‌وآمد مکرر گردشکران به ویژه از شهرهای اطراف است. جمعیت دائمی این شهر در سال ۲۰۲۱ حدود ۱۳٬۹۸۲ نفر بوده‌است. به علاوه تعداد زیادی از کارگران که اغلب جوانانی از خارج از بریتیش کلمبیا، به ویژه از استرالیا و اروپا، در این شهر به‌طور موقت ساکن
از استرالیا و اروپا، در این شهر به‌طور موقت ساکن هستند. بیش از دو میلیون نفر سالانه از ویسلر بازدید می‌کنند در درجه اول برای اسکی آلپاین و اسنوبورد و در تابستان برای دوچرخه سواری در کوهستان در پیست اسکی بلک‌کم. این شهر، به عنوان روستای عابران پیاده، چندین جایزه طراحی را برده‌است. از اواسط دهه ۱۹۹۰ شهر ویسلر از سوی اغلب مجلات اسکی دنیا، در میان مقصدهای برتر آمریکای شمالی، برنده جوایز متعدد شده‌است. در طول بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰، ویسلر در کنار ونکوور میزبانی بسیاری از بازی‌ها را برعهده داشت.
فهرست نمایندگان مجلس خبرگان رهبری دوره سوم که طی انتخابات سومین دورهٔ مجلس خبرگان رهبری که در ۱۳۷۷ برگزار شد و تعدادی نیز در انتخابات میان دوره‌ای برگزیده شدند. جلسهٔ گشایش مجلس سوم در ۱ اسفند همان سال انجام شد. برای این دوره ۸۶ نماینده در نظر گرفته شده بود. نمایندگان فعال ابتدا تا انتهای دوره. اسامی الفبایی نمایندگان دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری: نمایندگان درگذشته و جایگرین‌های میان دوره‌ای. ۹ نماینده نیز در طول دوره درگذشتند که ۲ نفر از آن‌ها با انتخابات میاندوره‌ای جایگزین شدند.
موس جاو شهری در جنوب مرکزی استان ساسکاچوان در کانادا است که در جوار رودخانه موس جاو قرار دارد. این شهر در امتداد بزرگراه ترنس کانادا و در ۷۷ کیلومتری (۴۸ مایلی) غرب رجینا واقع شده است.
فرانسوا ایزاک دو ریواز ، (زاده ۱۹ دسامبر ۱۷۵۲ - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۸۲۸) یک سیاستمدار و مخترع سویسی- فرانسوی بود. او موتور درون‌سوز یا احتراق داخلیِ هیدروژنی را با احتراق الکتریکی اختراع و آن را در یک نشریهٔ ثبت اختراع فرانسوی در سال ۱۸۰۷ منتشر کرد. در سال ۱۸۰۸ او آن را بر روی یک وسیلهٔ نقلیهٔ ابتدایی به گونه‌ای که قابل استفاده بود نصب کرد. این "اولین خودرو احتراق داخلی در جهان» بود.
یورکتون شهری است واقع در جنوب شرقی استان ساسکاچوان در کانادا که در حدود ۶۰۰ کیلومتری شمال غرب وینیپگ و ۳۰۰ کیلومتری جنوب شرقی ساسکاتون واقع است. با توجه به سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیت این شهر ۱۵٬۶۶۹ نفر بود که نسبت به ۲۰۰۶ نرخ رشد ۴/۲ درصدی را نشان می‌دهد. یورکتون در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد و در سال ۱۹۲۸ به عنوان یک شهر ثبت گردید.
خدا عاشق خاویار است () فیلمی یونانی-روسی در سبک درام به کارگردانی یانیس اسماراگدیس است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سباستیان کخ، کاترین دنو، جان کلیز، و خوان دیه‌گو بوتو اشاره کرد. موضوع فیلم. این فیلم داستان زندگی «ایوانیس وارواکیس» را نشان می‌دهد که چطور از یک دزد دریایی ساده به یک تاجر خاویار ثروتمند تبدیل شد.
رحمان افراخته معروف به وحید افروخته (۲۹ اسفند ۱۳۲۹ – ۱۱ بهمن ۱۳۵۴)، از مبارزان علیه حکومت پهلوی بود. افراخته از مسئولان بخش مارکسیست سازمان مجاهدین خلق و از جمله آمران و عاملان قتل‌هایی مانند مجید شریف واقفی، مرتضی صمدیه لباف و رضا زندی‌پور بود. افراخته همچنین مسئول عملیات ترور لوئیس هاوکینز مستشار آمریکایی، در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران بود. زندگی شخصی. افراخته در ۱۳۲۹ در مشهد متولد شد. در سال ۱۳۴۷، به دلیل معدل بالا، بدون کنکور در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی آریامهر پذیرفته شد. حین تحصیل عضو سازمان
صنعتی آریامهر پذیرفته شد. حین تحصیل عضو سازمان مجاهدین خلق شد و پس از ۲ سال تحصیل و ممنوعیت این سازمان مخفی شد و تا سال ۱۳۵۴، به‌طور مخفی زندگی می‌کرد. ترور شریف واقفی. لیلا زمردیان همسر سازمانی شریف واقفی به مرکزیت سازمان خبر می‌دهد که مجید قصد تأسیس شاخه اسلامی مجاهدین خلق را دارد و در حال عضوگیری از اعضایی است که هنوز به اسلام وفادارند. به دنبال آن با ابلاغ سازمان، قراری بین وحید افراخته با مجید در ساعت ۴ بعد از ظهر روز ۱۶ اردیبهشت ماه ۱۳۵۴ در سه راه بوذرجمهری نو (۱۵ خرداد شرقی) گذاشته می‌شود. هنگامی که
نو (۱۵ خرداد شرقی) گذاشته می‌شود. هنگامی که وی بر سر قرار حاضر می‌شود توسط یک شلیک از پشت سر به وسیله وحید افراخته و دیگری از روبرو توسط محسن سید خاموشی کشته می‌شود. عاملان ترور هنگام تجمع مردم خود را ساواکی معرفی کرده و با تهدید اسلحه از مردم می‌خواهند تا متفرق شوند. و سپس برای جلوگیری از هویت یابی، جسدش توسط حسین سیاه‌کلاه و محسن سید خاموشی، سوزانده می‌شود سپس جنازه را در محل دفن زباله‌ها در خارج از تهران می‌اندازند اما بعد از دستگیری وحید افراخته و محسن سید خاموشی، جسد توسط ساواک کشف و شناسایی می‌شود.
سید خاموشی، جسد توسط ساواک کشف و شناسایی می‌شود. وحید افراخته بعد از این ترور و احراز شایستگی به جای مجید شریف به عضویت کمیته مرکزی مجاهدین درآمد. ترور لوئیس هاوکینز. در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴، سازمان مجاهدین خلق، لوئیس هاوکینز از مستشاران آمریکایی را مورد هدف قرار دادند. در ساعت شش و سی دقیقه، این مستشار آمریکایی، طبق معمول از خانه خود واقع در کوچه سیمرغ (قیطریه) بیرون آمد تا با اتومبیل مستشاری به محل کار خود برود. دو عامل ترور از مجاهدین خلق حدود ۵۰ متر پایین‌تر از خانه او، راه را بستند و یکی از آنها با سلاح
از خانه او، راه را بستند و یکی از آنها با سلاح کمری رولور، سه گلوله به طرف هاوکینز شلیک کرد. دو تا به مغز و یکی به سینه او اصابت کرده و او در دم فوت کرد. در این عملیات، سازمان به کیف دستی وی دست یافت. وحید افراخته در بازجویی‌های خود اعتراف کرد که «اسناد مزبور برای تحویل به دولت شوروی و جلب پشتیبانی آن دولت، به خارج از کشور ارسال گردید.» ترور مرتضی صمدیه لباف. شامگاه دوشنبه، ۶ مرداد ۱۳۵۴، طرح مشابهی نیز برای عضو مجاهدین خلق، مرتضی صمدیه لباف به عنوان تسویه حساب درون سازمانی به اجرا در می‌آید. در این‌جا نیز
درون سازمانی به اجرا در می‌آید. در این‌جا نیز افراخته عامل اصلی است. او در حین صحبت، دو تیر یکی به صورت و دیگری به شکم مرتضی شلیک می‌کند. اما برخلاف مورد مجید، در این‌جا با عکس العمل و تیراندازی متقابل مرتضی، طرح ترور و سوزاندن او تحت عنوان “خائن شماره ۲″ شکست می‌خورد و موجب دستگیری آنها توسط ساواک می‌شود. مهرماه ۱۳۵۴، «بیانیه اعلام مواضع ایدئولوژیک سازمان مجاهدین خلق ایران» به قلم پرچمدار (محمدتقی شهرام) منتشر شد. در آن بیانیه مجید شریف خائن شماره ۱، مرتضی صمدیه لباف خائن شماره ۲ و سعید شاهسوندی خائن
صمدیه لباف خائن شماره ۲ و سعید شاهسوندی خائن شماره ۳ معرفی می‌شوند. در مقدمه بیانیه اعلام مواضع، پرچمدار می‌نویسد: «با اعدام خائن شماره یک، او به سزای خیانت‌هایش رسید. در حالی که خائن شماره ۲ توانست از مهلکه جان سالم به در برد اما به چنگ پلیس افتاد.» دستگیری و اعدام. سعید شاهسوندی عضو دستگیر شده سازمان مجاهدین خلق می‌گوید که افراخته پس از دستگیری به سرعت وارد همکاری گسترده با ساواک شد. ناهید، برادر وحید می‌گوید که پس از ملاقات با برادرش متوجه تغییر عقاید و همکاری وحید با ساواک شده‌است که نه به خاطر شکنجه و
وحید با ساواک شده‌است که نه به خاطر شکنجه و مرگ، بلکه به خاطر باور به عقاید جدید است. وحید به او گفته: «حالا فهمیدم که راه ما غلط بوده. در بیمارستان فرصت تأمل و فکر کردن داشتم. از حالا به بعد می​خوام از ریختن خون بهترین جوان​های مملکت پیشگیری کنم، حتی به قیمت به زندان افتادن آنها!» افراخته از سوی ساواک دستگیر و در ۱۱ بهمن ۱۳۵۴ به همراه منیژه اشرف‌زاده کرمانی، محمدطاهر رحیمی، سید محسن خاموشی، محسن بطحایی، ساسان صمیمی بهبهانی، مرتضی لبافی‌نژاد، عبدالرضا منیری جاوید و مرتضی صمدیه لباف، تیرباران شد. رسانه. در
جاوید و مرتضی صمدیه لباف، تیرباران شد. رسانه. در فیلم سیانور ساخته بهروز شعیبی این شخصیت با بازی حامد کمیلی به تصویر کشیده شده‌است.
نوشتن بر شهر (انگلیسی: Writing on the City) نام مستندی ۶۰ دقیقه‌ای ساخته کیوان کریمی است که به گونه‌ای منسجم و با نگاهی متفاوت به دیوارنویسی‌ها و گرافیتی‌های شهر تهران از اوایل انقلاب ۱۳۵۷ ایران تا دوران پس از جنبش سبز می‌پردازد. تهیه این فیلم از سال ۱۳۹۱ آغاز شد و پس از سه سال در تابستان ۱۳۹۴ تمام شد. فیلم بارها تدوین شد و در جشنواره‌های متعددی به نمایش درآمد. پس از انتشار پیش‌نمایش فیلم نوشتن بر شهر در یوتیوب در سال ۱۳۹۲، کیوان کریمی توسط نیروهای سپاه پاسداران دستگیر شد و در مهرماه ۱۳۹۴ دادگاه انقلاب
پاسداران دستگیر شد و در مهرماه ۱۳۹۴ دادگاه انقلاب اسلامی کیوان کریمی را به اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و توهین به مقدسات» به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم کرد. دیدگاه‌ها. حمید دباشی نویسنده و استاد دانشگاه کلمبیا نیز پس از مشاهده فیلم نوشتن بر شهر در یادداشتی که در سایت الجزیره منتشر شد نوشت: «مستندی خارق‌العاده درباره‌ی سیر تکاملی گرافیتی در تهران طی ۳ دهه‌ی اخیر. فیلم جدای از شایستگی‌های بدیهی‌اش، تأثیر به‌سزایی در من گذاشت. حدود ۳ دهه پیش کتابی دربارهٔ پیکرنگاری انقلاب ایران در ۹۷–۱۹۷۷
کتابی دربارهٔ پیکرنگاری انقلاب ایران در ۹۷–۱۹۷۷ نوشتم که شامل فصلی درباره‌ی دیوارنویسی‌ها بود. کیوان با «نوشتن بر شهر» روایت آن گرافیتی‌ها را در پسایند جنبش سبز با مضمون تاریخی و زیبایی‌شناسی به تصویر کشیده بود.». رائول ونه‌گم از فعالان و نویسندگان اصلیِ جنبش سیتواسیونیستی، پس از دیدنِ فیلمِ مستند «نوشتن بر شهر»، در قطعه‌ایی برای کریمی نوشت: “ به کیوان کریمی / دیوار یک آینه است. / آینهٔ خانه، آینهٔ شهر، آینهٔ جهان. / گوناگون‌ترین بازتاب‌ها، همچون ابرها در آسمان، بر آن می‌گذرند. / ما آموخته‌ایم که باید به
آسمان، بر آن می‌گذرند. / ما آموخته‌ایم که باید به آن‌سوی آینه برویم، تا آنچه که بسته است گشوده شود. / آزادیِ دیوارها، دیوارهای زندان را درهم می‌شکند. / آن‌گاه که واقعیت حجاب‌اش را برمی‌دارد، رؤیا به واقعیت بدل می‌شود. / زیرِ پوششِ اعتقادات و ایده‌ها، آنچه زیسته می‌شود همواره برهنه است. / پس هیچ‌چیز انسان را از خویش پنهان نمی‌سازد. / روزی دیوارها شفافیتِ امیال‌مان را خواهند داشت ” اسکار آلگریا، رئیس فستیوال پونتو د ویستا، جشنواره‌ای که در آن فیلم «نوشتن بر شهر» برای نخستین بار به صورت عمومی به نمایش درآمد،
برای نخستین بار به صورت عمومی به نمایش درآمد، دربارهٔ این فیلم می‌گوید: «هنگام تماشای آن به معنای واقعی انتظار ما برآورده شد. درست همان چیزی بود که می‌خواستیم باشد. ما فیلمی را نمی‌خواهیم که وجدان مخاطب را به خواب ببرد، بلکه چیزی را می‌پسندیم که ما را بیدار کند و «نوشتن بر شهر» کاملاً اینگونه بود. فیلمی که سوال‌های بدون جوابی را ایجاد می‌کند… این اثر چیزی بسیار متفاوت از مستندی «علیه» چیزی است… او دارد حقایق را به ما می‌گوید.» جونا نازارو، نماینده عمومی جشنواره بین‌المللی منتقدان فیلم هفته ونیز، کیوان
جشنواره بین‌المللی منتقدان فیلم هفته ونیز، کیوان کریمی را فیلمسازی «چالشگر» و «خلاق» توصیف می‌کند که امرش کلنجار رفتن با فرم و شکل سینما و وضعیت جامعه است. او همچنین در یادداشتی که وب‌سایت جشنواره ویزیون دوریل آن را منتشر کرد دربارهٔ مستند «نوشتن بر شهر» نوشت: «در آشفتگی پس از انقلاب ایران که نه تنها تاریخ سیاسی ایران، بلکه جهان را تغییر داد، تصاویر خمینی و شریعتی در همه جا به چشم می‌خوردند. تنوع چندباره شعارها رنگ‌های جدیدی به شهر بخشید. سپس جنگ ایران و عراق رخ داد. زین پس تصاویر شهیدان، فرماندهان جنگی و
رخ داد. زین پس تصاویر شهیدان، فرماندهان جنگی و قهرمانان جان نثار موضوع اصلی بود. دیوارهای شهر دماسنج اجتماعی و سیاسی جامعه ایرانی شده بودند. مکانی جدید برای ابراز احساسات عمومی متولد شده بود. گرچه فیلم تنها روایتی ۳۰ ساله، از شروع انقلاب تا انتخاب دوباره احمدی‌نژاد در سال ۲۰۰۹ را نقل می‌کند اما متأسفانه پس از اتمام پروژه فیلم، کارگردان آن، کیوان کریمی به اتهام توهین به اسلام و نظام، به ۶ سال زندان و ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم شد. «نوشتن بر شهر» یکی از بهترین مستندهای ایران در سال‌های اخیر است.» در همین خصوص،
ایران در سال‌های اخیر است.» در همین خصوص، وب‌سایت جشنواره بین‌المللی سینمای مستقل بوینس آیرس در کشور آرژانتین نیز یادداشتی منتشر کرد و نویسنده در آن دیدگاه خود را دربارهٔ فیلم نوشتن بر شهر و ماجراهایی که به‌دنبال آن برای فیلم‌ساز، کیوان کریمی رخ داد را اینگونه شرح داد: «گرافیتی‌ها مهمترین وقایعی که در تهران رخ داده را به تصویر کشیده‌اند. این پیام‌ها مانند دیوارهایی که در ۲۰۰ سال گذشته [در شهر تهران] ساخته شده‌اند گسترش یافته‌اند. گرچه موضوعات و اهداف گرافیتی‌ها تأثیر به‌سزایی در نشان دادن تصویر تحریف شده
تأثیر به‌سزایی در نشان دادن تصویر تحریف شده از واقعیت ایران داشته‌اند اما نگاه کیوان کریمی فراتر از شرح تاریخی - سیاسی انقلاب ایران به‌وسیلهٔ آرشیو و تصاویر گرفته شده توسط خودش می‌رود. فیلم سمبلی است از مواضع تسلیم ناپذیر کارگردان و از این جهت بحث‌های جهانی‌ای به راه انداخته است. دادگاه انقلاب ایران به تازگی کریمی را برای فیلم «نوشتن بر شهر» به یکسال زندان و ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم کرده‌است. گرافیتی نویسان واقعی هیچگاه در خدمت قدرت نیستند.» همچنین وبسایت روزنامه اسپانیایی ال موندو نیز دربارهٔ فیلم نوشتن بر شهر
اسپانیایی ال موندو نیز دربارهٔ فیلم نوشتن بر شهر نوشت: «در صحنه مردی تلاش می‌کند تا خطوط پایانی یک چهره عظیم را بکشد. زمانی که دوربین روی او توقف می‌کند، صورت هنرمند در تاریکی شب پنهان شده و تنها چشمانی غریب پیداست، باز و بزرگ. آنگاه بیننده احساس می‌کند زیر نظر است. فیلم به بیننده می‌نگرد.» نویسنده در ادامه اضافه می‌کند: «در واقع فیلم تنها نوعی از هنر و تجلی آن یا در جایی دیگر تأثیری که روی مردم ایران، از قبل از انقلاب ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۸۸ داشته است را نقد می‌کند. آیات و سوره‌های قرآنی، اعلامیه‌های جنگی، بیان
آیات و سوره‌های قرآنی، اعلامیه‌های جنگی، بیان عشق و عواطف، نقاشی‌های انتزاعی، آرزوهای دست نیافته و بار دیگر امید، روی دیوارهای تهران رژه می‌روند… همهٔ اینها همچون راوی آرزوها و بندگی‌های مردم هستند.» منتقد دیگری در مصاحبه با روزنامه اسپانیایی اِل داریو دیدگاه خود را نسبت به فیلم نوشتن بر شهر این‌گونه بیان کرد: «مانند فیلم «زمزمه» ی انیس واردا یا «یک پوزخند بدون گربه» ساخته کریس مارکر (به ترتیب در لس آنجلس و پاریس) کریمی هم دریافته بود که گرافیتی‌ها ضمیری ناخودآگاه از شهر هستند. این قلم‌رویی بود که کریمی
ناخودآگاه از شهر هستند. این قلم‌رویی بود که کریمی می‌خواست بفهمد و آنالیزش کند اما دولت حاکم بر کشور او که از معما بیزار است می‌خواهد او را به دلیل کنجکاوی مجازات کند.» در ادامه این مقاله همچنین آمده است: «عنوان فیلم به احترام آنری لوفور، جامعه‌شناس فرانسوی که از جنبش سیتواسیونیست (موقعیت‌گرا) الهام می‌گرفته، انتخاب شده است. بدین‌سان کریمی به نقد بیگانگی از جامعه سرمایه‌داری می‌پردازد. این درست نیست که چون فیلم نوشته‌های سیاسی روی دیوارها را مورد سؤال قرار می‌دهد موجب آزار و ناراحتی دولت ایران شده، بلکه
می‌دهد موجب آزار و ناراحتی دولت ایران شده، بلکه برعکس، چون این دیوارنوشته‌ها به مردم قدرت می‌دهد و درواقع نشان می‌دهد که ایران، کشوری متفاوت از سایر کشورهای سرمایه‌داری نیست موجب حساسیت و ناراحتی شده است. در ایالات متحده آمریکا، گرافیتی‌ها دولت را مورد هدف قرار داده و شاید بتوان گفت همین نقاشی‌های دیواری یکی از دلایل قدرت فیلم‌سازی این کشور است. نگاه او (کریمی) عمیق و پیچیده است.» فیلم‌ساز دیگری از اسپانیایی نیز دربارهٔ آخرین مستند کریمی می‌گوید: «فیلم این ویژگی را دارد تا بدون هرگونه توضیح و القای نظری،
ویژگی را دارد تا بدون هرگونه توضیح و القای نظری، به سادگی واقعیت را نشان دهد، اینکه چی چیزی است و چه اتفاقی می‌افتد، نتیجه‌گیری به مخاطب واگذار شده است. حکم کیوان بسیار بد و ناعادلانه است. او به خاطر نمایش واقعیت محکوم شده است. او بدون توضیح یا حتی بدون جنجال، تنها واقعیت را نشان داد. غیرقابل تصور است که شما تنها بخاطر نمایش دادن چیزی محکوم شوید.» اکران فیلم. فیلم «نوشتن بر شهر» تاکنون دو مرتبه در کشور اسپانیا روی پرده رفته است. نخستین بار در بهمن ماه ۱۳۹۴ در جشنواره فیلم پونتو د ویستا اکران شد و برنده
در جشنواره فیلم پونتو د ویستا اکران شد و برنده جایزه ویژه از هیئت داروان این جشنواره شد. دومین نمایش این فیلم ۱۵ اسفند ۱۳۹۴ در مرکز بین‌المللی فرهنگ معاصر تاباکالر در شهر سن سباستین اسپانیا بود. «نوشتن بر شهر» همچنین در اردیبهشت سال ۱۳۹۵ در جشنواره ویزیون دوریل کشور سوئیس و پس از آن در جشنواره بین‌المللی سینمای مستقل بوینس آیرس در کشور آرژانتین به نمایش درآمد. دانشگاه والنسیا در کشور اسپانیا نیز طی مراسمی در هفتم خرداد سال ۱۳۹۵ با اکران فیلم «نوشتن بر شهر» و همچنین صدور بیانیه ضمن اعتراض به حکم زندان و
و همچنین صدور بیانیه ضمن اعتراض به حکم زندان و شلاق برای کیوان کریمی، مراتب حمایت خود را از این کارگردان اعلام کردند. همچنین در ۱۲ تیر ۱۳۹۵ (۲ جولای)، جشنواره فیلم مون‌پلیه در کشور فرانسه نیز فیلم نوشتن بر شهر را به همراه دو فیلم دیگر از ایران به نمایش درآوردند. این مستند در اوت سال ۲۰۱۶ در جشنواره Filmes do Homem در کشور پرتغال نیز به نمایش درآمد.
میلان اسکودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اسلاویا پراگ و بوهمیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی کرده است.
فرانک گیرینگ (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به قصر، بازی‌های مسخره اشاره کرد.
ویلهلم بندوو (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۸۸۴ – ۲۹ مه ۱۹۵۰) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مهرگیاه، ناک اوت اشاره کرد.
آلبرت پاولیگ (؛ ۱۴ ژانویه ۱۸۷۳ – ۱۹ مارس ۱۹۳۳) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دانوب آبی اشاره کرد.
پاول هنکلس (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به رامبرانت، درود بر مریم مقدس، پیمان‌شکنی، ترور اشاره کرد.
والتر یانسن (؛ – ) یک هنرپیشه و کارگردان اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۷۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شیطان در شب آمد"، "کمدین‌ها"، "اپیزود"، "سرنوشت"، "پتر کبیر" و "شهر آوازه‌خوانی" اشاره کرد.
گئورگ جان (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "ام"، "تحقیرشده‌ترین مرد"، "نیبه‌لونگ‌ها"، "پسر آبی‌پوش"، "خاک سوزان"، "عنکبوت"، "جاسوس"، ""، "سرنوشت"، "هاراکیری" اشاره کرد.
هرمان پیشا (؛ ۲۰ مارس ۱۸۶۵ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تارتوف، سرنوشت، ترس، پاپریکا، والس دانوب، آدم و حوا اشاره کرد.
ویلیچکا (به زبان لهستانی: Wieliczka) یک شهر در لهستان است که در Gmina Wieliczka واقع شده‌است. خصوصیات. ویلیچکا ۱۳٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۰٬۰۷۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای برگکامن، توتما، Saint-André-lez-Lille، سستو فیورنتینو و Litovel خواهرخوانده‌های ویلیچکا هستند.
فریتس راسپ (; – ) هنرپیشه اهل آلمان بود که بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "متروپلیس"، "جاسوس"، "پاراسلسوس"، "سگ باسکرویل"، "دوریت کوچک"، "آینه اسرارآمیز" و "زنی در رود" اشاره کرد.
خه‌اوم (به لهستانی: Chełm) یک سکونتگاه مسکونی در لهستان است که در استان لوبلین واقع شده‌است. خصوصیات. خه‌اوم ۳۵٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۷٬۷۰۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای زیندلفینگن، ناکسویل، تنسی، مورلیکس و لوتسک خواهرخوانده‌های خه‌اوم هستند.