payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جان اِف. (فرانسیس) بریدی (متولد ۸ ژانویه ۱۹۵۴) حائز منصب استاد تمامی چِورون در رشته مهندسی شیمی در مؤسسه فناوری کالیفرنیا است. حوزه تخصصی بریدی مکانیک سیالات است و عمده شهرت وی به خاطر معرفی روش دینامیک استوکسی برای شبیه‌سازی سوسپانسیون‌های ذرات کروی و بیضی‌گون در جریان‌های با عدد رینولدز پایین است. تحصیلات و مشاغل. بریدی دوره کارشناسی را در سال ۱۹۷۵ در رشته مهندسی شیمی در دانشگاه پنسیلوانیا به پایان رساند. در سال ۱۹۷۶ تأییدیه دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه کمبریج انگلستان را به دست آورد. مدارک کارشناسی ارشد و
انگلستان را به دست آورد. مدارک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۱ از دانشگاه استنفورد کسب کرد. موضوع رساله دوره دکترای بریدی که زیر نظر آندریاس آکریوس انجام شده «آثار اینرسی در جریان‌های کاویتی بسته شده و تأثیر آن‌ها در در هم شکسته شدن قطره» است. هم‌چنین در سال آخر دوره دکترا، بریدی به عنوان محقق پسادکترای ناتو در مؤسسه فناوری شیمی‌فیزیک پاریس مشغول به فعالیت بود. پس از اتمام دوره پسادکترا، بریدی به عنوان عضو هیئت علمی در رشته مهندسی شیمی به مؤسسه فناوری ماساچوست پیوست و در سال
شیمی به مؤسسه فناوری ماساچوست پیوست و در سال ۱۹۸۱ دارای مرتبه استادیاری شد. در سال ۱۹۸۵ وی به دانشکده شیمی و مهندسی شیمی کلتک پیوست و از آن زمان تا کنون در این دانشگاه باقی مانده است. تخصص بریدی در مکانیک سیالات، رئولوژی و پدیده‌های انتقال (به ویژه در مورد سوسپانسیون‌ها و سیالات مرکب) است. در میان تمامی کارهای تحقیقاتی بریدی، شاخص‌ترین کار مربوط به تحقیق وی به همراه جورج بوسیز در معرفی کردن دینامیک استوکسی بوده است. روش دینامیک استوکسی امکان شبیه‌سازی دقیق و سریع دینامیک و رئولوژی سوسپانسیون‌های کروی‌شکل
و سریع دینامیک و رئولوژی سوسپانسیون‌های کروی‌شکل را در جریان‌های با عدد رینولدز پایین فراهم می‌کند. پس از این پژوهش، دانشمندان اقصا نقاط جهان با تکیه بر این روش دست به مدل‌سازی سوسپانسیون‌ها در شرایط مختلف زده‌اند و به کمک آن فهم بهتری نسبت به سیستم‌های فیزیکی مختلف دارای سوسپانسیون‌ها حاصل شده است. طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۴، بریدی ویراستار پیوسته مجله مکانیک سیالات بود. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ نیز ویراستاری مجله رئولوژی را بر عهده داشت. جوایز و افتخارات. تا کنون بریدی حائز جوایز و افتخارات متعددی در سطح جهانی
بریدی حائز جوایز و افتخارات متعددی در سطح جهانی شده است که از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
فرانک تارلُف (؛ زادهٔ ۴ فوریهٔ ۱۹۱۶ - درگذشت ۲۵ ژوئن ۱۹۹۹) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۵۳ میلادی، «کمیتهٔ بررسی فعالیت‌های ضدآمریکایی» در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، فرانک تارلُف را فرا خواند تا دربارهٔ سوابق و رابطه‌اش با نازیسم و حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا پرس و جو کند. نام او تا مدت‌ها در لیست سیاه دولت آمریکا بود و وی مجبور شد به مدت ۱۲ سال در لندن زندگی کند و با نام مستعار «دیوید آدلر» به فعالیت‌های هنری‌اش ادامه دهد. از کارهای وی در این دوره می‌توان به
ادامه دهد. از کارهای وی در این دوره می‌توان به اندی گریفیت شو اشاره کرد. او نامزد دریافت جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا بابت «بهترین نویسنده کمدی» بود و در سال ۱۹۶۴ میلادی به همراه پیتر استون برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.
ادموند اچ. نورث (؛ ۱۲ مارس ۱۹۱۱–۲۸ اوت ۱۹۹۰) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او تا سال‌ها، رئیس بخش سینمایی انجمن نویسندگان آمریکا بود و خود در سال ۱۹۷۰ میلادی به همراه فرانسیس فورد کوپولا، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ "پاتن"، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.
موش و گربه "یا موش صفت (به عنوان گربه و موش" در سینماها و تلویزیون بریتانیا منتشر شد) یک فیلم درام اکشن مهیج کانادایی محصول سال ۱۹۷۴ به کارگردانی دنیل پتری، و بازی کرک داگلاس، جین سپبرگ و جان ورنن است. اگرچه برای تلویزیون ساخته شده‌است، اما به صورت نمایشی خارج از ایالات متحده در لندن اکران شد، اما به عنوان بخش دوفیلمه با "دیوانگی" نمایش داده شد. تولید. "موش و گربه" در محلی در مونترال، کانادا و در استودیوهای پاین‌وود در انگلستان فیلمبرداری شد. فیلمبرداری در نوامبر ۱۹۷۳ آغاز شد. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت
۱۹۷۳ آغاز شد. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد. استیون اچ شوئر منفی گفت و گفت که: «این پیچیده‌است و خیلی جالب نیست.» و "لس آنجلس تایمز" نوشت که «"موش و گربه" به نظر می‌رسد از همان آغاز محکوم به فنا شده‌است.» لئونارد مالتین، با این حال، آن را مثبت ارزیابی کرد، و آن را «محکم ساخته شده» خواند و داگلاس را به عنوان «شگفت آور شگفت انگیز» ستایش کرد و "آمیس دو فیلم" آن را "یک فیلم خوب" تعلیق "نامید، اگرچه به عدم اصالت در طرح فیلم اشاره کرد. "ماهنامه بولتن فیلم" آن را «هیجان انگیز با برخی ادعاهای عمق روان شناختی»
را «هیجان انگیز با برخی ادعاهای عمق روان شناختی» نامید. میراث. "موش و گربه" از آن زمان دوباره در تلویزیون نشان داده شده و در VHS منتشر شده‌است، در نتیجه وبلاگ‌هایی به وضعیت مکتب تفکر فیلم اشاره کردند.
نانسی داوْد (؛ زادهٔ ۱۹۴۵ میلادی) یک نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۱۹۷۸ میلادی به همراه رابرت سی. جونز و والدو سالت، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ بازگشت به وطن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. از دیگر آثار او می‌توان به شب‌های روشن اشاره کرد.
پیر اویترهوون () یک نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل بلژیک است. او در سال ۱۹۶۶ میلادی به همراه کلود للوش، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ برای زندگی، زندگی کن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. در سال ۲۰۱۸، او به عضویت آکادمی علوم و هنرهای سینما منصوب شد که سالانه جوایز اسکار را اهدا می‌کند.
ریکوردر آلتو در فا (F)، که با نام‌های تِرِبِل (Treble)، فلوت کنسرت (consort flute) و فلوت مرسوم (common flute) هم شناخته می‌شود یکی از اعضای خانوادهٔ ریکوردر است. ویژگی. تا سدهٔ هفدهم میلادی، ساز آلتو را به گونه‌ای می‌ساختند که از نت سُل اکتاو چهارم (به جای فای چهارم) شروع می‌شد. اندازهٔ ریکوردر آلتو کوچکتر از ریکوردر تنور و بزرگتر از ریکوردر سوپرانو است و ظاهر آن همانند ریکوردر سوپرانو است. ریکوردر آلتو در کلید فا ساخته می‌شود که به اندازهٔ یک فاصلهٔ پنجم درست از ریکوردر سوپرانو بم‌تر است و یک فاصلهٔ چهارم
از ریکوردر سوپرانو بم‌تر است و یک فاصلهٔ چهارم درست زیرتر از ریکوردر تنور است. انگشت‌گذاری این ساز بر اساس انگشت‌گذاری فا است. (برخلاف سوپرانو که بر اساس انگشت‌گذاری دو است)
نیکلاس گیاکوبونه () یک فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه «الخاندرو گونسالس اینیاریتو»، «آرماندو بو» و «الکساندر دینلاریس» بابت نگارش فیلم‌نامهٔ بردمن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.
الکساندر دینلاریس جونیور () یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۲۰۱۵ میلادی به همراه «الخاندرو گونسالس اینیاریتو»، «نیکلاس گیاکوبونه» و «آرماندو بو» بابت نگارش فیلم‌نامهٔ بردمن، برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. او همچنین کتابی دربارهٔ زندگی و حرفهٔ گلوریا استفان نوشته است.
ارل والاس () یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال ۱۹۸۵ میلادی به همراه «پاملا والاس» و «ویلیام کِلی» بابت نگارش فیلم‌نامهٔ "شاهد" برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد.
الم کلیموف (؛ – ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. از فیلم‌های او می‌توان به "بیا و بنگر" اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است.
بیا و بنگر (؛ ) فیلمی در ژانر جنگی و درام به کارگردانی الم کلیموف است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. این فیلم به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیروهای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌پردازد. داستان. بلاروس، نزدیک مرز لهستان، سال ۱۹۴۳. پسر نوجوانی به نام «فلوریا» (کرافچنکو) تفنگی را از زیر خاک بیرون می‌آورد تا به پارتیزان‌هایی که، به رهبری «کوساچ»، در جنگل مخفی شده‌اند، بپیوندد. نیروهای نازی به منطقه یورش می‌برند و پارتیزان‌ها عقب می‌کشند تا خود را برای یک ضد حمله آماده می‌کنند. عنوان. عنوان این فیلم برگرفته
حمله آماده می‌کنند. عنوان. عنوان این فیلم برگرفته از فصل ۶ از آخرالزمان جان، که در آیات اول، سوم، پنجم و هفتم نوشته شده‌است "بیا و بنگر" به عنوان یک دعوت برای دیدن خرابی‌هایی که چهار سوار آخرالزمان به بار آورده‌اند. فصل ۶ آیات ۷ و ۸ به عنوان انحصار مربوط به فیلم ذکر شده: و هنگامی که او مهر چهارم را باز کرد، شنیدم که چهارمین جانور گفت: بیا و بنگر! و من نگریستم، متوجه یک اسب رنگ پریده شدم، آنکس که روی آن نشسته بود؛ مرگ بود و جهنم را با خود آورده بود و قدرتی که به آن‌ها داده شده بود؛ بیشتر از ربع زمین بود
که به آن‌ها داده شده بود؛ بیشتر از ربع زمین بود برای کشتن به وسیلهٔ شمشیر ٬گرسنگی، مرگ و جانوران زمین. جوایز. این فیلم در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو توانست جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران و جایزهٔ فیپرشی را از آن الم کلیموف کند. بازخورد. راجر ایبرت منتقد فقید سینما این فیلم را در فهرست فیلم‌های فوق‌العاده قرار داد و دربارهٔ آن نوشت «یکی از ویرانگرترین فیلم‌ها دربارهٔ هرچیزی و در آن بازماندگان باید به مردگان حسادت کنند.»
کلود لَنزمَن (تلفظ ; ؛ – ۵ ژوئیه ۲۰۱۸) یک روزنامه‌نگار، نویسنده، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. از فیلم‌های او می‌توان به شوآ که در مورد هولوکاست ساخته شده، اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. با فیلم «شوآ» [هولوکاست] (۱۹۸۵) داستان اسارت و کشتار یهودیان به دست نازی‌ها در جنگ دوم جهانی را برای همیشه ثبت کرد؛ فیلمی نه ساعته که یازده سال صرف ساخت آن شد و ۳۵۰ ساعت راش‌های فیلم بعدها روی یک پایگاه اینترنتی قرار گرفت تا برای همه قابل استفاده باشد. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در
همه قابل استفاده باشد. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در رای‌گیری مجله «سایت اند ساوند» از برخی منتقدان، به عنوان دومین فیلم مستند برتر تاریخ سینما انتخاب شد. کلود لنزمن، در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸ در نود و دو سالگی درگذشت. آثار. فیلم‌ها. شوآ (۱۹۸۵)
شوآ () فیلمی مستند به کارگردانی کلود لانزمان دربارهٔ هولوکاست است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. هولوکاست در زبان عبری «شوآ» نامیده می‌شود. این فیلم ۹ ساعت است و ساخت آن ۱۱ سال زمان برده است. لانزمان در این فیلم با بازماندگان، شاهدان و جنایتکاران هولوکاست مصاحبه می‌کند و از مناطق وقوع هولوکاست در سراسر لهستان، از جمله اردوگاه‌های مرگ، بازدید می‌کند. "شوآ" در آوریل ۱۹۸۵ در پاریس منتشر شد و تحسین منتقدان و جوایز معتبری را از آن خود کرد از جمله جایزه بهترین فیلم غیرداستانی از حلقه منتقدان فیلم نیویورک، و جایزه بفتا
از حلقه منتقدان فیلم نیویورک، و جایزه بفتا برای بهترین فیلم مستند. سیمون دو بووار این فیلم را یک «شاهکار محض» نامید و مارسل افولس (کارگردان ) آن را «بزرگ‌ترین مستند دربارهٔ تاریخ معاصر» لقب داد. "شوآ" در لهستان مورد اقبال قرار نگرفت و دولت لهستان ادعا کرد که این فیلم، لهستان را به «همدستی در نسل‌کشی نازی‌ها» متهم کرده است. "شوآ" در اکتبر ۱۹۸۵ در نیویورک اکران شد و در سال ۱۹۸۷ نیز شبکه پی‌بی‌اس فیلم را طی چهار شب در ایالات متحده پخش کرد. خلاصه فیلم. در فیلم "شوآ" عمدتاً به چهار موضوع پرداخته می‌شود: اردوگاه
عمدتاً به چهار موضوع پرداخته می‌شود: اردوگاه مرگ خلمنو که آلمانی‌ها برای اولین بار در این اردوگاه از وانت گاز برای کشتار یهودیان استفاده کردند؛ اردوگاه‌های مرگ تربلینکا و آشویتز-برکناو؛ و گتوی ورشو، همراه با شهادت بازماندگان و شاهدان و مرتکبان جنایت‌ها. لانزمان با ناظران بیرونی هم مصاحبه می‌کند و از آنها می‌پرسد که آیا خبر داشتند در اردوگاه‌های مرگ چه می‌گذرد یا خیر. پاسخ این افراد روشن می‌کند که از موضوع اطلاع داشتند اما انفعال و بی‌عملی خود را با ترس از مرگ توجیه می‌کردند. تولید فیلم. لانزمان در ابتدا از
توجیه می‌کردند. تولید فیلم. لانزمان در ابتدا از سوی مقامات اسرائیل به کار گرفته شد تا طی ۱۸ ماه، فیلمی دو ساعته دربارهٔ هولوکاست از منظر یهودیان بسازد. با گذشت زمان و طولانی شدن مدت ساخت فیلم، مقامات اسرائیل از پشتیبانی لانزمان دست کشیدند. بیش از ۳۵۰ ساعت فیلم خام برای "شوآ" ضبط شد و ساخت آن یازده سال طول کشید. این فیلم دچار مشکلات فراوانی بود از جمله مشکلات مالی، مشکل در پیدا کردن مصاحبه‌شوندگان، و حتی تهدید جان لانزمان. "شوآ" از این جهت فیلم غیرمعمولی بود که از هیچ فیلم تاریخی‌ای استفاده نمی‌کرد و به جای
که از هیچ فیلم تاریخی‌ای استفاده نمی‌کرد و به جای آن بر مصاحبه با شاهدان و بازدید از صحنه‌های جنایت تکیه داشت. تا کنون پنج فیلم بلند دیگر با استفاده از صحنه‌های استفاده‌نشده در تدوین نهایی "شوآ" ساخته شده است. شش سال نخست تولید فیلم به ضبط مصاحبه در ۱۴ کشور اختصاص داشت. لانزمان پیش از اولین سفر به لهستان، چهار سال روی مصاحبه‌ها کار کرد. پس از ضبط فیلم، تدوین ۳۵۰ ساعت فیلم خام آغاز شد و پنج سال ادامه داشت.
خوزه آنخل اِگیدو (؛ زادهٔ ۱۹۵۱ میلادی) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آفتابگردان‌های کور"، "شمارش معکوس"، "یک گام به پیش"، "لوئیزا سانفلیچه"، "عقاب سرخ"، "چه کسی بامبی را کشت؟"، "دوشنبه‌ها در آفتاب"، "عشق می‌تواند به‌طور جدی به سلامت شما آسیب بزند" و "همه می‌دانند" اشاره نمود. او در ۱۷مین دورهٔ جوایز گویا در سال ۲۰۰۳ میلادی، بابت هنرنمایی در فیلم «"دوشنبه‌ها زیر نور آفتاب"» برندهٔ این جایزه شد.
رائول آره‌والو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "باران تابستان" و "هر چه بیشتر، بهتر" اشاره نمود. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که رائول آره‌والو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
فرانک برانیا (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود.
خوان دیه‌گو بوتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا و آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "داستان‌هایی از کرونن"، "امضاکنندگان ذیل"، "غریزه"، "اسماعیل"، "هر آنچه بخواهی"، "آسفالت"، "خدا عاشق خاویار است"، ""، "اوبابا"، "عشق نه، فقط دیوانگی"، "رقصنده طبقه بالا" و "ال گرکو" اشاره کرد.
اِپیمِنیدِس (۶۰۰ پ. م.) فرزند فایستیوس از مردمِ کنوسوس در کرت بود. نامِ پدرش در بعضی منابع، "دوسیاداس" و "آگسارخوس" نیز ذکر شده‌است. برخی وی را جزو فرزانگان هفت‌گانه یونان دانسته‌اند. دیوگنس لائرتیوس در بابِ زندگیِ وی داستانی را شرح می‌دهد که از این قرار است: «روزی پدرش او را به دنبال کشتی گمشده‌ای به بیرونِ از شهر فرستاد؛ اپیمنیدس هنگام عصر از جاده خارج شد و به غاری رفت و آن‌جا به مدت پنجاه سال خوابید. پس از این که بیدار شد به ادامهٔ جستجوی خود پرداخت، به گمان این که فقط مدت اندکی خوابیده است؛ و چون
به گمان این که فقط مدت اندکی خوابیده است؛ و چون نتوانست آن را بیابد به مزرعه بازگشت و دید که همه‌چیز تغییر یافته و ملک از آنِ فرد دیگری است. سپس در حالی که کاملاً متحیر بود به شهر برگشت و هنگامی که می‌خواست وارد منزل خود شود با افرادی مواجه شد که می‌خواستند بدانند او کیست. عاقبت برادر جوان‌تر خود را، که اینک پیر شده‌بود، یافت و حقیقت را در مورد خود دانست. از این رو وی در تمام یونان مشهور شد و اعتقاد مردم بر این شد که وی نظرکردهٔ خدایان است.» در مورد او گفته می‌شود که زمانی که آتن دچار طاعون شد، مردمان آتن،
می‌شود که زمانی که آتن دچار طاعون شد، مردمان آتن، براساسِ توصیهٔ کاهن معبد دلفی، کشتی‌ای به دنبال اپیمنیدس فرستادند و او را به آتن آوردند تا شهر را تطهیر کند. اپیمنیدس نیز برای تطهیرِ شهر تعدادی گوسفند سیاه و سفید در شهر رها کرد، و گفت آنان را تعقیب کنند، و هرجا که گوسفندان به استراحت نشستند، همان‌جا برای خدایان قربانی کنند. مردم چنین کردند و طاعون متوقف شد. در مورد مرگ اپیمنیدس گفته‌می‌شود اندک‌زمانی پس از بازگشت از آتن، درگذشته‌است. طول عمر وی را نیز به چند شکل روایت کرده‌اند. فلگون عمر وی را ۱۵۷ سال،
چند شکل روایت کرده‌اند. فلگون عمر وی را ۱۵۷ سال، کرتی‌ها ۲۹۹ سال و کسنوفانس کولوفونی ۱۵۴ سال ذکر کرده‌اند. دیوگنس لائرتیوس در مورد آثار اپیمنیدس می‌گوید که وی شعری با نام "«در بابِ میلاد کرتی‌ها و کوریبانت‌ها»" و یک "«تبارنامهٔ خدایان»" نوشت که مجموعِ ابیاتِ آن‌ها ۵۰۰۰ بیت بوده‌است. همچنین وی شعری در مورد ساختنِ کشتی آرگون و سفر یاسون به کولخیس در ۶۵۰۰ بیت سروده بود. دیگر آثارِ وی، که منثور بوده‌اند، از این قرارند: "«در بابِ قربانی‌ها و قانونِ اساسیِ مردمِ کرت»" و "«در بابِ مینوس و رادامانتوس»". نامه‌ای
کرت»" و "«در بابِ مینوس و رادامانتوس»". نامه‌ای نیز از وی به سولون نقل شده: «از اپیمنیدس به سولون دوست من، شجاع باش. زیرا اگر پیسیستراتوس زمانی به مردم آتن حمله کرده بود که آن‌ها برده بودند و قوانین نیکو نداشتند؛ تا ابد قدرت خود را از طریق برده‌کردن شهروندان استحکام می‌بخشید. اما در حال حاضر، او قصد دارد افرادی را مطیع و منقاد سازد که بزدل و ترسو نبوده؛ و با شرم و درد اخطار سولون را به یاد می‌آورند، و هرگز زیر بار حکومت جباری نخواند رفت. حتی اگر پیسیستراتوس خود بتواند بر شهر مسلط شود، گمان نکنم این قدرت در
خود بتواند بر شهر مسلط شود، گمان نکنم این قدرت در میان فرزندانش دوام یابد. زیرا نمی‌توان اسبابی مهیا کرد که بتواند افرادی را که در آزادی و تحت بهترین قوانین زیسته‌اند برده سازد. اما به جای این که به مسافرت‌های خود ادامه دهی، بدون سروصدا پیش من به کرت بیا. زیرا در اینجا سلطانی نیست که از او بترسی، و از طرفی می‌ترسم اگر حین مسافرت‌هایت در آن اطراف با دوستان وی مواجه شوی، به تو آسیبی رسد.» پارادوکس دروغ‌گو. از اپیمنیدس جمله‌ای نقل شده‌است که به عنوان پارادوکس دروغ‌گو مشهور است. اپیمنیدس در مورد مردمان کرت
دروغ‌گو مشهور است. اپیمنیدس در مورد مردمان کرت گفته: از آن‌جا که اپیمنیدس خود نیز از مردمان کرت بود، بنابراین خودش نیز دروغ می‌گوید. اگر اپیمنیدس دروغ می‌گوید، پس دروغ می‌گوید که مردمان کرت دروغ می‌گویند؛ بنابراین مردمان کرت راست می‌گویند؛ و اگر مردمانِ کرت راست می‌گویند، پس اپیمنیدس نیز راست می‌گوید که مردمانِ کرت دروغ می‌گویند؛ بنابراین مردمان کرت دروغ می‌گویند.
۱۰۲ سگ خالدار () فیلمی در ژانر کمدی و فانتزی به کارگردانی کوین لیما است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم دنبالهٔ "۱۰۱ سگ خالدار" بود؛ اما از بازیگران فیلمِ اول، تنها گلن کلوز و تیم مک‌اینرنی در این فیلم حضور داشتند. "۱۰۲ سگ خالدار"، نامزدِ دریافتِ جایزه اسکار بهترین طراحی لباس بود، اما در رقابت نهایی آن را به "گلادیاتور" واگذار کرد. خلاصه داستان. کروئلا دویل پس از معالجه به عنوان زنی درستکار از زندان آزاد می‌شود و بار دیگر به دنبال سگهای سرگردان خود می‌رود…
کامیل دونسیو () (۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ – ۵ سپتامبر ۱۸۷۹) اولین همسر نقاش و هنرمند امپرسیونیست فرانسه، کلود مونه بود، او موضوع و مدل تعدادی از نقاشی‌های مونه، پیر آگوست رنوآر و ادوارد مانه بود، کامیل از مونه صاحب ۲ فرزند پسر شد. زندگی. "کامیل لئونه دونسیو"، در شهر "لا گیلوتره" که امروزه بخشی از لیون فرانسه می‌باشد به سال ۱۵ ژانویه ۱۸۴۷ متولد شد، پدر او "چارلز کلود دونسیو"، یک تاجر بود. او با همسر و دختر خود کامیل به پاریس، نزدیک دانشگاه سوربن در اوایل دورهٔ امپراتوری دوم فرانسه نقل مکان کرد. چند سال پس از تولد
دوم فرانسه نقل مکان کرد. چند سال پس از تولد خواهرش، "ژیوینی فرانسوا" در سال ۱۸۵۷ خانوادهٔ او به "باتیگنول" که در حال حاضر بخشی از منطقهٔ شمال غربی پاریس می‌باشد، نقل مکان کرد. "باتینگول" یک بخش و منطقهٔ محبوب هنرمندان آن زمان بود
وام! (به انگلیسی:!Wham، به معنی برخورد شدید)، یک گروه موسیقی انگلیسی بود که توسط جرج مایکل و اندرو ریجلی در اوایل دههٔ هشتاد میلادی تشکیل شد. این گروه، به دلیل تشابه اسمی با گروهی به همین نام در ایالات متحده، برای مدت کوتاهی در این کشور به نام "وام! یو کی" (به انگلیسی: Wham! UK) مشهور بود. "وام!" از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶، در مجموع در سراسر جهان، بیش از ۳۰ میلیون نسخه به فروش رساند. خوانندگان گروه، از دوستان دوران دبیرستان بودند که در ابتدا در یک گروه آماتور به نام "اگزکیتیو" (به انگلیسی: Executive) می‌خواندند؛
"اگزکیتیو" (به انگلیسی: Executive) می‌خواندند؛ ولی مدّتی بعد از گروه جدا شدند و "وام!" را تشکیل دادند. در این گروه، مایکل نقش اصلی را به عنوان آهنگساز، تهیه‌کننده، خواننده و گاهی نوازنده بر عهده داشت. "وام!" در سال ۱۹۸۶ و پس از پنج سال فعالیت، به کار خود پایان داد. دلیل انحلال گروه، اختلاف نظر مایکل و ریجلی در مورد نحوهٔ ساخت آهنگ‌ها بود. مایکل بر خلاف ریجلی مایل به ساخت آهنگ‌های پیچیده‌تری بود که از حال و هوای نوجوانی فاصله داشته باشند. آن دو در بهار ۱۹۸۶ انحلال گروه را اعلام کردند. به این مناسبت یک آلبوم
گروه را اعلام کردند. به این مناسبت یک آلبوم خداحافظی تحت عنوان "آخرین" (به انگلیسی: The final) منتشر کردند که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. این آلبوم شامل آهنگی به نام "حاشیهٔ بهشت" (به انگلیسی: The edge of heaven) بود که در ژوئن ۱۹۸۶ در صدر پرمخاطب‌ترین آهنگ‌های ماه قرار گرفت.
مجموعه فیلیپس () مجموعهٔ هنرهای دانکن فیلیپس و مارجوری آکر فیلیپس در سال ۱۹۲۱ به عنوان گالری یادبود فیلیپس در محلهٔ دوپونت دایره واشینگتن تأسیس شد، دی سی فیلیپس نوه جیمز اچ لافلین، که یک بانکدار و از بنیانگذاران بود صاحب شرکت فولاد لافلین می‌باشد. در میان آثار هنرمندان ارائه شده در این مجموعه، آثاری از پیر آگوست رنوآر، گوستاو کوربه، ال گرکو، ونسان ونگوگ، آنری ماتیس، کلود مونه، پابلو پیکاسو، ژرژ براک، پییر بونار، پل کلی، آرتور داو، وینسلو هومر، جیمز مک نیل ویسلر، جیکوب لورنس، آگوستوس وینسنت تاک، جورجیا اوکیف
جیکوب لورنس، آگوستوس وینسنت تاک، جورجیا اوکیف و مارک روتکو به چشم می‌خورد.
مؤسسه پلی‌تکنیک علوم پیشرفته یک دانشگاه فرانسوی برای رشته‌های مهندسی هوافضا است که در ایوری-سور-سن و تولوز قرار دارد. تاریخچه. این انستیتو در سال ۱۹۶۱ در پاریس ایجاد شد.
پَنام یا پَدام پارچه ای بوده که آن را روی دهان آویخته و با دو نوار پشت سر گره می‌زدند. این پارچه در زمان خواندن اوستا و همچنین زمانی به کار می‌رود که موبد در مقابل آتش و انجام آیین دینی بوده تا از آلودگی نفس و بخار دهان برکنار باشد. صورت اوستایی آن «پئیتی دان» است. تاریخ‌نگاران و جغرافی‌دانان یونانی، استرابون (۲۷ پیش از میلاد – ۱۴ پس از میلاد) در مورد مغان کاپادوکی می‌نویسد. در کاپادوکیه (ترکیه امروزی) مغان هنگام اجرای مراسم نیایش جلوی بینی و دهان خود را با روپوشی نمدین این رسم شباهت با رسوم زرتشتی دارد،
روپوشی نمدین این رسم شباهت با رسوم زرتشتی دارد، هاشم رضی نوشته است اما وجود آن را دال بر یکی بودن این دو آیین نمی‌توان دانست. هم در ایران و هم در هند وظیفه روحانیان برگزار کننده مراسم این بود که نوعی روپوش برای بینی و دهام خود استفاده کنند تا آتش مقدس از دم آنها آلوده نشود.
گواهینامه خلبانی شخصی یک نوع مجوز است که به دارندهٔ آن اجازه می‌دهد که به عنوان خلبان یک به صورت شخصی (بدون کسب درآمد) یک هواگرد را خلبانی کند. خلبان‌ها می‌توانند در مرحلهٔ بعد با کسب گواهینامه خلبانی بازرگانی از پرواز خود کسب درآمد کنند. شرایط لازم برای دریافت گواهینامهٔ خلبانی شخصی توسط ایکائو تعریف شده‌اند، اما از کشوری به کشور دیگر تفاوت دارند. بر اساس تعریف ایکائو، این گواهینامه بعد از دست کم ۴۰ ساعت پرواز (۴۵ ساعت در اروپا)، قبول شدن در هفت آزمون کتبی، انجام پروازهای یک‌نفره برای مدتی قابل توجه (دست
انجام پروازهای یک‌نفره برای مدتی قابل توجه (دست کم ۱۰ ساعت پرواز بدون همراه) و اثبات توانمندی‌های لازم برای خلبانی به یک ممتحن در طول یک پرواز آزمایشی (که شامل آزمون شفاهی نیز هست) ارائه می‌گردد. صادرکننده. در هر کشوری سازمانی خاص مجاز به صدور گواهینامه خلبانی شخصی است. برای نمونه در آمریکا این کار توسط اداره هوانوردی فدرال و در کانادا توسط ترنسپرت کانادا انجام می‌شود. انواع. انواع مختلفی از گواهینامه خلبانی شخصی وجود دارد که هر کدام برای یکی از انواع اصلی هواگردها صادر می‌شود. برای نمونه گواهینامهٔ لازم
هواگردها صادر می‌شود. برای نمونه گواهینامهٔ لازم برای بالگرد و گواهینامهٔ لازم برای هواگرد ثابت‌بال متفاوت هستند. در بسیاری کشورها انواع مختلف هواگردها که برای هر کدام نوع خاصی از گواهینامه صادر می‌شود به قرار زیر هستند:
انستیتو فیزیک ماکس پلانک (به آلمانی: Max-Planck -Institut fur physik) یک انستیتوی تحقیقات علمی است که بخشی از انجمن ماکس پلانک می‌باشد. این انستیتو در مونیخ از شهرهای آلمان واقع شده است. در این انستیتو تحقیقات مهمی در مورد فیزیک ذرات، کیهان‌شناسی، پرتو کیهانی انجام می‌شود و حدود ۲۱۰ نفر فعالیت می‌کنند. پیوند به بیرون. https://www.mpp.mpg.de/ سایت رسمی انیستیتو فیزیک ماکس پلانک
این اسپینال تپ است () فیلمی در ژانر شبه‌مستند و کمدی به کارگردانی راب رینر است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. خلاصه. فیلمساز مارتین دی برگی در حال ساخت مستندی دربارهٔ یک گروه راک انگلیسی به نام «اسپنیال تب» است. این گروه از دوستان دوران کودکی دیوید سنت هابینز و نایجل تافنل در آواز و گیتار، نوازنده بیس موسیقی درک اسمالز، نوازنده کیبورد Viv Savage و درامر میک شیمپتون تشکیل شده‌است. مارتی آنها را در تور کنسرت ۱۹۸۲ خود در ایالات متحده برای تبلیغ آلبوم جدیدشان Smell the Glove دنبال می‌کند.
اوردرایو یا فرا محرک فیلمی فرانسوی در ژانر اکشن مهیج، به کارگردانی آنتونیو نگرت و نویسندگی مایکل برانت و درک هاس است. از بازیگران این فیلم می‌توان به اسکات ایستوود، آنا د آرماس، گایا ویس، کلیمنس شیک، کاریس و سیمون آبکاریان اشاره کرد. تولید. فیلمبرداری فیلم از تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۱۶، در پاریس و مارسی آغاز شده‌است. داستان. داستان فیلم دربارهٔ دو برادر به نام‌های اندرو و گرت است که کار آن‌ها سرقت ماشین‌های گران‌قیمت است و تصمیم می‌گیرند برای اجرای نقشه جدیدشان به فرانسه بروند و چند ماشین خاص و لوکس را بدزدند.
دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی یکی از نامورترین دانشکده‌های ادبیات ایران است که در شهر تهران محلهٔ سعادت آباد (تهران)، خیابان علامه طباطبایی جنوبی، تقاطع حق طلب غربی واقع است. تاریخچه. دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی پیش از انقلاب ایران (۱۹۷۹) به مدرسه عالی ترجمه معروف بود. از سال ۱۳۶۲ در دانشگاه علامه طباطبایی ادغام شده و فعالیت آموزشی خود را تحت عنوان «دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجی» آغاز کرد. هم‌اکنون در این دانشکده رشته‌های: تاریخ، زبان‌های
هم‌اکنون در این دانشکده رشته‌های: تاریخ، زبان‌های باستانی، زبانشناسی، زبان و ادبیات فارسی، فلسفه، زبان و ادبیات عربی، مترجمی عربی، ادبیات انگلیسی، مترجمی زبان انگلیسی، مترجمی زبان فرانسه، زبان اسپانیایی، ادبیات ترکی استانبولی، علوم حدیث، زبان و ادبیات چینی، زبان و ادبیات المانی و زبان و ادبیات روسی دایر است. انجمن‌های علمی و دانشجویی. این دانشکده همچنین دارای ۱۲ انجمن علمی-دانشجویی و ۴ تشکل سیاسی-اجتماعی فعال درون‌دانشکده‌ای نیز هست. گروه‌های آموزشی. گروه‌های آموزشی عبارتند از: پیوند به بیرون. علی گنجیان.
استیسی مارتین (زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۹۱)، یک هنرپیشه فرانسوی - بریتانیایی است. او بیشتر برای ایفای نقش جو جوان در فیلم درام «"نیمفومانیاک"» اثر لارس فون تریه شناخته شده است که بدین سبب در سال ۲۰۱۴ نامزد جایزه بودیل برای بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن شد. از فیلم‌های دیگری که وی در آنها نقش داشته است می‌توان به "قصهٔ قصه‌ها" (۲۰۱۵)، "کودکی یک رهبر" (۲۰۱۵)، "تمام پول‌های جهان" (۲۰۱۷)، "عاشقان" (۲۰۲۰)، "ساعت غروب" (۲۰۲۰) و "زندگی الکتریکی لوئیس وین" (۲۰۲۱) اشاره کرد.