payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهرستان سه‌پو به کره‌ای: 세포군) یک شهرستان در جنوب کره شمالی (مرکز شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. تقسیمات اداری. شهرستان سه‌پو به ۱ شهرک، ۱ منطقهٔ کارگری، و ۲۴ روستای تابعه تقسیم شده است. تاریخ. تا پیش از تأسیس این شهرستان در سال ۱۹۵۲ میلادی، اراضی تابعهٔ‌ آن در تابعیت قصبه‌های «سه‌پو» [] و «یوجین» [] در شهرستان پیونگ‌گانگ، قصبهٔ «ران‌گوک» [] در شهرستان هوئیانگ و بخشی از قصبهٔ منحل شدهٔ «شین‌گوسان» [] از شهرستان آنبیون قرار داشتند. تا پیش از سال ۱۹۴۶ میلادی، دو شهرستان پیونگ‌گانگ و
پیش از سال ۱۹۴۶ میلادی، دو شهرستان پیونگ‌گانگ و شهرستان هوئیانگ در استان گانگوون، و شهرستان آنبیون در استان هامگیونگ جنوبی قرار داشت. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، اراضی قصبه‌های فوق‌الذکر ادغام شده و
این پروسه، اراضی قصبه‌های فوق‌الذکر ادغام شده و شهرستان جدید سه‌پو را تشکیل دادند. (۱۶ روستا از قصبهٔ «سه‌پو»، ۱۴ روستا از قصبهٔ «یوجین»، ۷ روستا از قصبهٔ «ران‌گوک»، ۳ روستا از قصبهٔ «شین‌گوسان») در طول این پروسه، روستاهای مختلف این شهرستان، به شرح زیر ادغام شده و به ۱ شهرک و ۱۹ روستای نهائی تبدیل شدند: در سال ۱۹۵۳ میلادی، روستای «گومپیونگ» از شهرستان سه‌پو جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان پان‌گیو شد. (۱ شهرک، ۱۸ روستا) در سال ۱۹۵۴ میلادی، با ادغام بخشی از اراضی «شهرک سه‌پو» و «روستای شین‌سِنگ»، روستای جدیدی به
«شهرک سه‌پو» و «روستای شین‌سِنگ»، روستای جدیدی به نام «ده‌گوک» [] تأسیس شد. (۱ شهرک، ۱۹ روستا) در سال ۱۹۵۸ میلادی، سه روستای «اوبونگ» []، «گویراک» []، «یوئوپ» [] از شهرستان هوئیانگ به شهرستان سه‌پو منتقل شدند. (۱ شهرک، ۲۲ روستا) در سال ۱۹۶۱ میلادی، روستای «ریموک» [] از شهرستان پیونگ‌گانگ جدا شده و ضمیمهٔ این شهرستان شد. در همان تاریخ، روستای «شین‌دونگ» [] نیز از شهرستان بوپدونگ جدا شده و ضمیمهٔ این شهرستان شد. (۱ شهرک، ۲۴ روستا) در ژانویه سال ۲۰۰۱ میلادی، سه روستای «اوبونگ»، «گویراک»، «یوئوپ» (که در سال
سه روستای «اوبونگ»، «گویراک»، «یوئوپ» (که در سال ۱۹۵۸ میلادی از هوئیانگ به سه‌پو منتقل شده بودند) به علاوهٔ ۲ روستای دیگر، «شین‌پیونگ» و «هیون»، از این شهرستان به شهرستان هوئیانگ پیوستند، مجموعا ۵ روستا. همزمان در آن تاریخ، ۵ روستا و ۱ منطقهٔ کارگری از شهرستان پیونگ‌گانگ جدا شده و به شهرستان سه‌پو پیوستند، شامل منطقهٔ‌ کارگری «جانگچون» []، و روستاهای بوکمان []، جونگ‌دونگ []، جونگسام []، سونگپو []، گیسان []. (۱ شهرک، ۱ منطقهٔ کارگری، ۲۴ روستا)
شهرستان تونگچون (به کره‌ای: 통천군) یک شهرستان در شرق کره شمالی (شرق شبه‌جزیره کره) بر روی ساحل دریای شرقی کره (دریای ژاپن) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. تقسیمات اداری. شهرستان تونگچون به ۱ شهرک و ۳۰ روستای تابعه تقسیم شده است. تاریخ. استان گانگوون به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. دو شهرستان «تونگچون» و «هوپگوک» [] در تابعیت این استان قرار گرفتند. پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، «شهرستان هوپگوک» منحل شده و در «تونگچون» ادغام شد. در این دوران، علاوه بر
و در «تونگچون» ادغام شد. در این دوران، علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «تونگچون»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان تسوسِن (به ژاپنی: 伊川郡، "برگردان به لاتین": Tsūsen-gun) به رسمیت رسید. در سال ۱۹۳۸ میلادی، قصبهٔ «گوجو/کوتئی»[/] به شهرک ارتقاء یافت. در سال ۱۹۴۵ میلادی، شهرستان تونگچون/تسوسِن متشکل از یک شهرک و شش قصبه بود: پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور و همین‌طور استان گانگوون به دو نیمه تقسیم شد. شهرستان تونگچون در کره شمالی و در
نیمه تقسیم شد. شهرستان تونگچون در کره شمالی و در نیمهٔ شمالی استان گانگوون قرار گرفت. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، قصبهٔ منحل شدهٔ «ریم‌نام» [] از شهرستان تونگچون جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان گوسونگ شد. بخش
تونگچون جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان گوسونگ شد. بخش کوچکی در شمال این شهرستان نیز، شامل روستای «سانگوم» [] به شهرستان آن‌بیون منتقل شد. در طول این پروسه، روستاهای مختلف شهرک گوجو و سایر قصبه‌های تابعهٔ این شهرستان (شامل ۲۴ روستا در شهرک «گوجو»، ۱۹ روستا در قصبهٔ «بیوک‌یانگ»، ۲۱ تا در قصبهٔ «تونگچون»، ۲۰ تا در قصبهٔ «سونگجون»، ۲۲ تا در قصبهٔ «هاگیل»، و ۳۱ تا در قصبهٔ «هوپگوک»)، به شرح زیر ادغام شده و به ۱ شهرک و ۳۰ روستای نهائی تبدیل شدند: در طول جنگ کره، و دست به دست شدن این منطقه بین قوای کره شمالی (و «ارتش
به دست شدن این منطقه بین قوای کره شمالی (و «ارتش داوطلبانهٔ خلق چین») از یک سو، و قوای کره جنوبی، ایالات متحده آمریکا و سازمان ملل از سوی دیگر، تعداد زیادی از ساکنان آن آواره شدند. امروزه جمعیت قابل توجهی از نوادگان این آواره شدگان در شهر سوکچو در کره جنوبی زندگی می کنند. در سال ۱۹۵۴ میلادی، روستای «ماجون» منحل شده و ضمیمهٔ «ریموک» شد. در همان تاریخ، از بخشی از اراضی روستاهای «هواتونگ» و «یونگچون»، روستای «میونگ‌گو» [] مجدداً تأسیس شد. (مجموعا ۱ شهرک و ۳۰ روستا)
شهرستان چانگدو (به کره‌ای: 창도군) یک شهرستان در جنوب کره شمالی (مرکز شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد. تقسیمات اداری. شهرستان چانگدو به ۱ شهرک و ۱۶ روستای تابعه تقسیم شده است. تاریخ. استان گانگوون به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. شهرستان گیم‌هوا [] در تابعیت این استان قرار گرفت. پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «گیم‌هوا»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی
نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان کین‌کا (به ژاپنی: 金化郡، "برگردان به لاتین": Kinka-gun) به رسمیت رسید. در اکتبر ۱۹۴۱ میلادی، قصبهٔ «گیم‌هوا/کین‌کا» [، ] به شهرک ارتقاء یافت. در آن دوران، در سال ۱۹۴۵ میلادی، شهرستان گیم‌هوا/کین‌کا متشکل از ۱ شهرک و ۱۱ قصبه بود: پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور و همین‌طور استان گانگوون به دو نیمه تقسیم شد. شهرستان گیم‌هوا در کره شمالی و در نیمهٔ شمالی استان گانگوون قرار گرفت. در پی قطعی شدن مرز بین دو
گانگوون قرار گرفت. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ، قصبهٔ منحل شدهٔ «سادونگ» [] از شهرستان هوئیانگ به این شهرستان پیوست. در همان تاریخ، شهرستان گیم‌هوا به «چانگدو» تغییر نام یافت. در طول این پروسه، روستاهای مختلف این شهرستان، به
در طول این پروسه، روستاهای مختلف این شهرستان، به شرح زیر ادغام شده و به ۱ شهرک و ۵۳روستای نهائی تبدیل شدند: و روستاهای:
شهرستان گوون () یک شهرستان در کره شمالی است.
مطالعات جنگ یا جنگ‌شناسی یک حوزه تحقیقاتی با هدف مطالعه بینارشته‌ای دربارهٔ جنگ است و چندین حوزه پژوهشی مختلف را دربرمی‌گیرد، از جمله:
مینو فرشچی (زاده ۱۳۲۷ در تبریز) هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. او برای بازی در فیلم "بانوی اردیبهشت" نامزد دریافت سیمرغ بلورین در جشنواره فیلم فجر شد. زندگی. فرشچی دانش‌آموخته تئاتر عروسکی از از دانشکده هنرهای دراماتیک و گرافیک از کالج سانتامونیکا در کالیفرنیا است. او هنگام تحصیل در مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی، فیلم‌نامه‌نویسی را آغاز کرد و بعد از پایان این دوره، به فعالیت در تلویزیون پرداخت. او در چندین دوره جشنواره فیلم فجر، از اعضای هیئت داوران بوده‌است.
روزبه فراهانی‌پور (۲۵ تیر ۱۳۵۰ در تهران -) دبیرکل حزب مرز پرگهر، نویسنده، ریاست اتاق بازرگانی غرب لس آنجلس، روزنامه‌نگار و فعال مدنی، اجتماعی و فرهنگی است. زندگی. روزبه فراهانی‌پور در سال ۱۳۵۰ در تهران زاده شد. وی تحصیلات خود را در تهران ادامه داد و در سال ۱۳۷۲ سردبیر ماهنامه وهومن شد. در ۱۷ تیرماه سال ۱۳۷۷ با تعدادی از روزنامه‌نگاران و جوانان ملی‌گرا، حزب مرز پرگهر را سامان داد که به فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و مدنی پرداختند. از مهمترین شاخصه‌های این حزب نقش برجسته در قیام پنج‌روزه پس از ۱۸ تیر،
این حزب نقش برجسته در قیام پنج‌روزه پس از ۱۸ تیر، دفاع از نام خلیج فارس و کارزار علیه نشنال جغرافی بود. در جریان تیرماه ۱۳۷۸، با حملهٔ مأموران لباس‌شخصی وزارت اطلاعات به منزل وی هنگام برگزاری جلسهٔ حزب، همهٔ افراد بازداشت (۱۲ عضو مرز پرگهر و دو وزیر دولت قانونی برهان‌الدین ربانی) و به زندان توحید منتقل شدند. بر اساس گزارش دفتر رسمی انتشارات دولت ایالات متحده اسامی بازداشت شدگان در گزارشی اعلام شد. وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در اطلاعیه شماره ۵ و ۶ از روزبه فراهانی پور به عنوان «عناصر آشوب طلب» نام
روزبه فراهانی پور به عنوان «عناصر آشوب طلب» نام برد که «دستگیر و در بازداشت به سر می‌برد». و پس از بازداشت و آزادی کوتاه‌مدت وی به دلیل تهدید به اعدام ناچار از ایران خارج شد و به ادامهٔ فعالیت سیاسی خود پرداخت و اکنون در ایالت کالیفرنیا، شهر لس آنجلس ساکن است. وی عضو شورای محلی منطقهٔ وست وود لس آنجلس و نمایندهٔ منتخب مردم در شورای مشاوران شهر لس آنجلس، منطقهٔ وست وود و ریاست اتاق بازرگانی غرب لس آنجلس و عضو هیئت مدیرهٔ فدراسیون بازرگانان شهرستان لس آنجلس و عضو هیئت‌مدیرهٔ کتابخانهٔ دولتی منطقهٔ وست وود و
عضو هیئت‌مدیرهٔ کتابخانهٔ دولتی منطقهٔ وست وود و نیز عضو و مدیر برنامه‌ریزی گروه روتاری وست وود در شهر لس آنجلس می‌باشد. و و و و. در آگوست سال ۲۰۱۶ از سوی کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد روزبه فراهانی پور یکی از کاندایدهای جانشینی احمد شهید به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر معرفی شد. فعالیت‌ها. سیاست. وی بنیانگذار حزب مرز پرگهر بود که در سال ۱۳۹۱ برای پیشبرد اهداف این حزب به جنبش تغییر ماهیت داد. زندان. زندان اوین ۱۳۷۰ (قرنطینه ۳ روز)؛ زندان اوین(۱۳۷۳ به مدت ۲۶ روز)؛ زندان توحید ۱۳۷۸ از ۲۲ تیر تا ۲۸ مرداد،
۲۶ روز)؛ زندان توحید ۱۳۷۸ از ۲۲ تیر تا ۲۸ مرداد، آزادی با قید وثیقه با کمک برهان‌الدین ربانی و احمد شاه مسعود. عضویت در شوراها و کانسل‌ها. وی در سال ۲۰۱۰ در انتخابات شورای مشاوران شهر لس آنجلس در منطقهٔ وست وود شرکت کرد و با کسب بالاترینِ آرا به عنوان نمایندهٔ تجار و کسبهٔ وست وود وارد شد. همچنین در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴.
زاریا شهری است در کشور نیجریه که جمعیت آن بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۶ برابر ۴۰۸٬۱۹۸ نفر بوده است. در آخرین ماه ۲۰۱۵ حسینیه بقیةالله این شهر تخریب شد و شیعیان قتل عام شدند و ابراهیم زکزاکی رهبر شیعیان نیجریه دستگیر شد. مشاهیر. از افراد سرشناس زاریایی می‌توان به شولا آمئوبی و ابراهیم زکزاکی اشاره کرد.
عثمان دن فودیو (در عربی عثمان بن فودی) (دسامبر ۱۷۵۴ تا ۱۸۱۷م)(۱۱۴۳ تا ۱۱۹۶خ) عارف، فیلسوف و انقلابی فولانی بود که در جریان یک جهاد (۱۸۰۴تا ۱۸۰۸م)، حکومت فولانی را جایی در شمال نیجریه امروزی پایه‌گذاری کرد. او مهمترین اصلاحگر غرب منطقه سودان در اوایل قرن نوزدهم بود. آغاز زندگی و تحصیلات. عثمان در گبیر ()، یکی از هفت ایالت پادشاهی سرزمین مردم هوسه (Hausa Kingdoms) در خانه پدری اهل علم که اصالتی سنگالی داشت متولد شد. در جوانی به همراه خانواده به دگل(Degel)، یکی از شهرهای گبیر مهاجرت کرد و آنجا خواندن قرآن را
از شهرهای گبیر مهاجرت کرد و آنجا خواندن قرآن را آموخت. او نزد استادان مختلفی به تحصیل علوم اسلامی پرداخت که موثرترین ایشان جبرئیل بن عمر ساکن اغادیس بود که او را به طریقت قادری دعوت کرد. پس آن در شهرهای مختلف منطقه به تدریس پرداخت. رهبری سیاسی و مذهبی و تأسیس خلافت. عثمان در ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵م فعالیت‌های خود را شروع کرد. او برخلاف دستور سلطان گبیر، به باوا (ایالت کانو، شمال نیجریه) رفت و با جامعه مسلمان آن مرتبط شد. به مرور عثمان به هر دو جایگاه رهبری مذهبی و سیاسی دست یافت و از حمایت دهقانان هوسا بهره‌مند شد.
دست یافت و از حمایت دهقانان هوسا بهره‌مند شد. شرایط دشوار زندگی تحت حکومت حاکمان آن دوره به افکار آخرالزمانی دامن زد و سبب شد مردم او را به عنوان مهدی موعود بشناسند، هرچند او این را رد کرد. به مرور که شکاف میان طبقه حاکم و طرفداران عثمان زیاد شد او به طرفدارن دستور داد که مسلح شوند. این امر سلطان گبیر را به وحشت انداخت و سبب شد که آزادی‌های مذهبی را محدود کند. سلطان تازه در پی بهبود روابط خود با او برآمد اما تلاش پیروان او در آزادی زندانیان مسلمان به تیره شدن روابط این دو انجامید. عثمان تحت تأثیر هجرت
شدن روابط این دو انجامید. عثمان تحت تأثیر هجرت پیامبر اسلام دست به هجرت زد و به گودو (Gudu) در شمال نیجریه امروزی رفت. با اینکه در ظاهر خود را بی رغبت نشان می‌داد اما به این خاطر که امام پیروان خود بود، به‌طور رسمی خلافت تازه را تأسیس کرد. جهاد و پایان زندگی. عثمان، سلطان گبیر را به خاطر حمله به مسلمانان، کافر خواند و علیه او اعلام جهاد کرد، با این حال خود در جهاد حضور نیافت. ساختار خلافت او مطابق آموزه‌های او ساده بود: یک وزیر، قاضی‌ها، داروغه و مأموران مالیاتی می‌بایست تحت اداره امیری قرار می‌گرفتند که
می‌بایست تحت اداره امیری قرار می‌گرفتند که توسط طبقه علما تعیین می‌شد. مشکلات موجود جهاد را با مشکل روبرو و کرد و قدرت نظامی به دست رهبران قبیله بزرگ فولانی افتاد، با این حال پس از چند سال بالاخره گبیر سقوط کرد و جهاد به هدف نهایی خود رسید. با این حال عثمان معتقد بود که اهداف اصلی اصلاحات فراموش شده، پس به سکوتو رفت و کارها را به دست برادرش عبدالحی و پسرش محمد بلو سپرد که به ترتیب مسئولیت غرب و شرق خلافت را پذیرفتند. او که در سال‌های آخر زندگی تنها در نام خلیفه بود به تدریس و تألیف می‌پرداخت. عثمان بن
خلیفه بود به تدریس و تألیف می‌پرداخت. عثمان بن فودیو در ۱۸۱۷م/۱۱۹۶خ در ۶۲ سالگی در سکوتو مرد.
روستای شِوِرین در بخش مرکزی شهرستان همدان قرار دارد و تا مرکز شهر همدان 5/5 کیلومتر فاصله دارد، در این مکان بناهای تاریخی مثل مسجد و حموم قلعه و دیگر بنا ها وجود دارد که قدمت آنها از زمان قاجار به قبل است. جمعیت. این روستا در دهستان سنگستان واقع شده‌است و طبق سرشماری ۱۳۹۵ خورشیدی ۴۴۷۳ تن جمعیت دارد. [۲] منابع. خاندان همایی روشن از بزرگان این روستا هستند.
هُوْهانِس هامبارتسومی بادالیان (؛ زاده - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود. بادالیان هنرمند مرمی ارمنستان شوروی در سال ۱۹۶۱ و استاد کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان بود. زندگی‌نامه. هوهانس بادالیان در ۱۹۲۲ میلادی در روستای شورین، همدان به دنیا آمد. وی سال‌های کودکی را در عراق سپری کرد و پس از کسب تحصیلات ابتدایی به ایران مهاجرت نمود. پروفسور هوهانس بادالیان در سال ۱۹۴۶ میلادی جهت تکمیل تحصیلات خویش به ارمنستان مهاجرت کرد و کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان (۱۹۴۹) و سپس کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان را به
و سپس کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان را به اتمام رساند فعالیت هنری وی در ارمنستان به عنوان خوانندهٔ شهیر ارمنی از سال ۱۹۴۷ میلادی آغاز و تا مرگ ادامه داشت. وی یکی از مشهورترین هنرمندان معاصر ارمنستان می‌باشد. وی همچنین در زمان اقامتش در ایران به عنوان تکخوان (خواننده سولو) در گروه‌های کر «:نیکول گالاندریان»، «هامبارتسوم گریگوریان» و «روبن گریگوریان» هنرنمایی می‌کرده‌است. همسر وی مدیر یکی از مدارس فارسی‌زبان در ایروان می‌باشد و فعالیت چشمگیری در رشد زبان و ادبیات فارسی در ارمنستان داشته‌است. هوهانس
زبان و ادبیات فارسی در ارمنستان داشته‌است. هوهانس بادالیان در سال ۲۰۰۱ میلادی در شهر ایروان چشم از جهان فروبست. وی برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد.
موزه ملی تاجیکستان () موزه ای واقع در شهر دوشنبه، پایتخت کشور تاجیکستان است که در تاریخ ۱۲ اوت ۱۹۳۴ افتتاح گردید و تا سال ۱۹۹۹ که تاجیکستان اعلام استقلال کرد، چندین نام عوض کرد. تعداد اشیاء موجود در سال ۱۹۳۴ تنها ۵۳۰ قطعه بود اما در حال حاضر این تعداد به ۵۰٬۰۰۰ می‌رسد. موزه ملی دارای بخش‌های زیر است:
آخرین سرمایه‌دار بزرگ یا آخرین قارون فیلمی محصول سال ۱۹۷۶ به کارگردانی الیا کازان است. این فیلم اقتباسی از رمان عشق آخرین قارون یا آخرین قارون از اف. اسکات فیتزجرالد است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت دنیرو، تونی کرتیس، رابرت میچام، جک نیکلسون، دونالد پلیسنس، ژن مورو، اینگرید بولتینگ، ری میلند، دانا اندروز، ترزا راسل، پیتر اشتراوس، تیگه اندروز، مورگان فارلی، جان کارادین، جف کوری، دایان شالت، سیمور کاسل و آنجلیکا هیوستون ایفای نقش کرده‌اند. داستان. مونرو استار، مدیر تولید جوان و خلاق‌ترین مدیر اجرایی یکی
مدیر تولید جوان و خلاق‌ترین مدیر اجرایی یکی از بزرگترین استودیوها در عصر طلایی هالیوود است. او در دوران آشفتگی صنعت سینما به دلیل ایجاد انجمن نویسندگان آمریکا، خستگی‌ناپذیر عمل می‌کند. مونرو عادت دارد زیردستان خود، از جمله فیلمنامه‌نویسان، را وادار به انجام هر کاری که می‌گوید کند.
دایینگ لایت یک بازی ویدئویی اول شخص در سبک ترس و بقا وپسارستاخیزی است که توسط شرکت لهستانی تکلند توسعه یافته و به‌وسیلهٔ وارنر برادرز انتراکتیو انترتینمنت در ژانویه ۲۰۱۵ برای مایکروسافت ویندوز، لینوکس، پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان منتشر شده‌است. این بازی ابتدا قرار بود برای کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شود، اما عرضه بازی به علت محدودیت‌های سخت‌افزاری برای کنسول‌های نسل هفتم لغو شد. داستان بازی دربارهٔ یک مأمور مخفی به نام کایل کرین است که با هدف نفوذ به منطقه‌ای قرنطینه شده در شهری به نام
هدف نفوذ به منطقه‌ای قرنطینه شده در شهری به نام حران واقع در خاورمیانه فرستاده می‌شود. این شهر مملو از دشمن، جهان باز، و همراه با چرخهٔ شب و روز پویا است که زامبی‌ها در طول روز کند و دست و پا چلفتی هستند، اما شب هنگام بسیار تهاجمی می‌شوند. یک بسته الحاقی، تحت عنوان "دایینگ لایت: پیروی" در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۱۶، برای این بازی منتشر شد. دنباله‌ای نیز برای این بازی تحت عنوان "دایینگ لایت ۲ انسان بمان" در فوریه ۲۰۲۲ منتشر شد.
آندره رویو (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۸) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "کارمزدها"، "۲۱ و یک بیداری" و "شفت" اشاره کرد.
جک کهو (زاده – درگذشته ۱۴ ژانویه ۲۰۲۰) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گریز نیمه‌شب، مقاله، دو مدل از یک نوع، اسلحه‌های جوان ۲ و دی.او.ای. اشاره کرد.
تام مک‌کلیستر (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گریز نیمه‌شب اشاره کرد.
دِزْدِمُونا شخصیتی تخیلی در نمایشنامه "اتلو" نوشته ویلیام شکسپیر است. او بانویی زیبا و پاکدامن است که بر خلاف میل پدرش، با اتلو (سیاه مغربی) ازدواج کرده‌است. اتلو طبق تحریک ایاگو به دزدمونا بدبین شده و در نهایت او را بدون محاکمه به قتل می‌رساند و تنها پس از مرگ است که بی‌گناهی دزدمونا توسط همسر ایاگو بر او فاش و او دچار احساس گناه شده و سرانجام خودکشی می‌کند.
داریوس مک‌کراری (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "۱۵ دقیقه" اشاره کرد.
بروس کاتلر (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم ۱۵ دقیقه اشاره کرد.
جایزه دینامیک سیالات (APS)، جایزه‌ای است که سالانه توسط انجمن فیزیک آمریکا (APS) به کسانی که «دستاورد برجسته در تحقیقات دینامیک سیالات» داشته باشند، اعطا می‌شود. اعطای این جایزه از سال ۱۹۷۹ مقرر شد و از سال ۲۰۰۷ مبلغ این جایزه ۱۰٬۰۰۰ دلار شد. در سال ۲۰۰۴، جایزه اتو لاپورت APS در دینامیک سیالات با جایزه دینامیک سیالات ادغام شدند. تاکنون دو ایرانی موفق به دریافت این جایزه شدند؛ پرویز معین در سال ۱۹۹۶ و مرتضی قریب، پژوهشگر مؤسسه فناوری کالیفرنیا و دانش‌آموختهٔ دانشگاه تهران، در سال ۲۰۱۵. برندگان جایزه دینامیک
دانشگاه تهران، در سال ۲۰۱۵. برندگان جایزه دینامیک سیالات. تا سال ۲۰۱۵، دو ایرانی موفق به دریافت این جایزه شدند؛ پرویز معین در سال ۱۹۹۶ و مرتضی قریب در سال ۲۰۱۵. افرادی که برنده این جایزه شدند:
متروی مینسک () سیستم قطارشهری زیرزمینی در شهر مینسک، بلاروس است. این مترو که در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۸۴ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۲۹ ایستگاه و ۳۷٫۳ کیلومتر طول می‌باشد.
خالد یاسین العُبَیدی وزیر دفاعِ عراق است. وی مسلمانِ سنی و عضو "مجلسِ نمایندگانِ عراق" نیز هست. زندگی. العبیدی در شهرِ موصل زاده شد و دیپلم را در ۱۹۷۷ یا ۱۹۷۸ میلادی و تحصیلاتِ تکمیلیِ خود را در ۱۹۸۴ بپایان رسانید. در همان سال بعنوانِ مهندسِ موتور هواپیما به ارتشِ عراق پیوست و تا هجومِ آمریکا به عراق در سالِ ۲۰۰۳ به همین کار مشغول بود. وی در اکتبرِ سالِ ۲۰۱۴ وزیر دفاع عراق گردید.
بچه‌های بهشت مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی حسین قاسمی جامی محصول سال ۱۳۷۷ است. موضوع این مجموعه تلویزیونی در مورد حسین فهمیده است. داستان. رحمتی فیلم‌سازی جوان است که در جبهه با دو نوجوان همرزم حسین فهمیده و بهنام محمدی، آشنا بوده است. وی اکنون پس از جنگ می‌خواهد زندگی فهمیده را بازسازی کند اما پیدا کردن نوجوانان شبیه به فهمیده و محمدی برایش مشکل است. تا اینکه پسری سیزده‌ساله را در کرج پیدا می‌کند که ابتدا بازی در این نقش را نمی‌پذیرد اما پس از آشنایی با بازیگر نقش بهنام و خواندن فیلم‌نامه آن را قبول
با بازیگر نقش بهنام و خواندن فیلم‌نامه آن را قبول می‌کند...
متروی بروکسل () سیستم قطارشهری زیرزمینی در شهر بروکسل، بلژیک است. این مترو که آغاز بهره برداری از نخستین ایستگاه آن به ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۶ بر می‌گردد؛ به تدریج و تا سال ۲۰۰۸ میلادی در مجموع دارای ۴ خط شد. این ۴ خط به ترتیب، خط یک، خط دو، خط پنج و خط شش نام گرفتند. مجموع طول این چهار خط حدود ۳۹٫۹ کیلومتر است و مجموعاً ۵۹ ایستگاه در آنها تأسیس شده‌است.
محمدعلی مومنی (زاده ۲۳ تیر ۱۳۵۹ در تهران)، طنزنویس، نویسنده و گوینده ایرانی است. کتاب «دستورالممل‌های قضاقورتکی» یکمین مجموعه طنزهای اوست که در طول دو سال در مجله چلچراغ منتشر می‌شد. پیشینه کار مطبوعاتی. او دانش آموخته زبان و ادب پارسی است و با نشریات پرشمار از جمله آفتابگردان، آفتاب یزد، شرق، آرمان، قانون و مجله‌های چلچراغ، گل‌آقا، بچه‌ها... گل‌آقا، سلامت، خانه، خط خطی و پلخمون همکاری کرده است. در رادیو پنج سال طنزهای برنامه «چایی شیرین» را می‌نوشت. او در برنامه‌های بامداد فرهنگی، خیابان فرهنگ، عصرانه
در برنامه‌های بامداد فرهنگی، خیابان فرهنگ، عصرانه فرهنگ و کافه نیمروز که همگی از رادیو فرهنگ پخش شده‌اند، به‌عنوان کارشناس - مجری حضور داشته است.
سینمای نروژ () به صنعت فیلم و فیلم‌های تولید شده در نروژ اشاره دارد. نروژ در برخی دوره‌ها، صنعت فیلم‌سازی و فیلم‌های قابل توجهی داشته‌است. اولین فیلم ساخته شده در داخل نروژ، فیلم کوتاه «خطرهای زندگی یک ماهیگیر» در ۱۹۰۷ است. در ۱۹۳۱، تانکرد ایبسن (نوه هنریک ایبسن) اولین فیلم بلند ناطق را ساخت. در طول دهه ۱۹۳۰، او صنعت فیلم کشور را تحت سلطه فیلم‌هایش داشت. او بیشتر فیلم‌هاش را بر اساس ملودرام‌هایی به سبک هالیوود می‌ساخت. در اوایل قرن بیست و یکم، برخی از کارگردانان نروژی این شانس را داشتند که به هالیوود بروند
نروژی این شانس را داشتند که به هالیوود بروند و فیلم‌های مستقل بسازند. در سال ۲۰۱۱، ۹۰۰ فیلم در سینمای نروژ ساخته شد که سه برابر فیلم‌های تولید شده در پانزده سال پیش از آن بود. برخی از کارگردانان مطرح نروژ عبارتند از اریک گوستاوسون، بنت هامر، ینس لین، آرنه اسکوئن، لیو اولمان (بازیگر و کارگردان) و هارالد زوارت. از فیلم‌های سینمای نروژ می‌توان به "بی‌خوابی"، "کمربند شکارچی"، "مسابقه بزرگ در پینچ‌کلیف"، "نه زندگی" و "پان" اشاره کرد.
فامنین شهری در استان همدان ایران است. فامنین ممکن است اشاره به موارد زیر نیز باشد:
آنزِلم فویرباخ (زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۸۲۹ در اشپیر، ایالت راینلند-فالتز – درگذشتهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۸۸۰) نقاش کلاسیک آلمانی و یکی از پیشگامان جنبش نئوکلاسیک در مکتب سدهٔ نوزدهم نقاشی آلمان بود. زندگی‌نامه. آنزِلم فویرباخ در شهر کوچک اشپیر، ایالت راینلند-فالتز، آلمان زاده شد. پدرش، یوزف آنزلم فویرباخ، باستان‌شناس، و پدربزرگش، پاول یوهان آنزلم ریتر فن فویرباخ، حقوق‌دان و واژه‌شناس بود. خانه‌ای که آنزلم فویرباخ در آن زاده شد، اکنون به موزه‌ای کوچک تبدیل شده‌است.
مردمان سنینکه شاخه‌ای از مردمان مانده‌اند که به زبان‌های سنینکه و مانده سخن می‌رانند. پادشاهی غنا را نیاکان سنینکه در نیمه سدهٔ هشتم میلادی بنیادنهادند. بزرگان این قوم در میان مردمان جنوب صحرای آفریقای غربی، نخستین کسانی بودند که اسلام آوردند. پذیرش اسلام از سوی آنان بر اثر تماس با بازرگانان مرابطان بود. آنان پیشتر باورهای روح‌باورانه داشتند. مذهب آنان تسنن است. منابع. Wikipedia contributors, "Soninke people," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
people," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Soninke_people&amp;oldid=694392882 (accessed December 20, 2015).
نمای معرف در فیلمسازی و مجموعه تلویزیونی، ایجاد بافت برای یک صحنه با نشان دادن رابطه بین چهره‌ها و اشیاء مهم می‌باشد. به‌طور کلی یک نمای عریض (واید) یا بسیار عریض در آغاز صحنه یک فیلم نشان دهنده مکان، و گاهی زمان، از ادامه فیلم را شامل می‌شود. نمای آغازین یا نمای شروع‌کننده نام‌هایی دیگری است که بکار برده می‌شود. نمای معرف در واقع اولین نما از صحنه‌ای است که بیننده با آن روبرو می‌شود یا اولین مرحله از تنظیم یک صحنه جدید است.
متروی صوفیه () سامانه قطار شهری زیرزمینی در صوفیه، بلغارستان است. این مترو که در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۹۸ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۴۶ ایستگاه و ۵۲ کیلومتر طول می‌باشد.
سینمای جمهوری چک () (هم به عنوان کشوری مستقل و هم به عنوان بخشی از چکسلواکی سابق) بستری برای بسیاری از کارگردانان تحسین‌شده سینماست. اولین کارگردان و فیلم‌بردار جمهوری چک یان کرژیژنتسکی است. کسی که از بخش دوم دهه ۱۸۹۰ فیلم‌های کوتاه مستندی به نام «فیلم خبری روز» را می‌ساخت. اولین خانه دائمی سینما در ۱۹۰۷ و توسط ویکتور پونرپو در پراگ ساخته شد. صدا برای اولین بار در سال ۱۹۳۰ به سینمای چکسلواکی راه یافت. پس از آن بود که صنعت فیلم چک، دوره طلایی‌اش را تا زمان جنگ جهانی دوم تجربه کرد. استودیوهای باراندوف در ۱۹۳۳
جهانی دوم تجربه کرد. استودیوهای باراندوف در ۱۹۳۳ فعال شدند که بزرگ‌ترین استودیوهای کشور و یکی از بزرگ‌ترین‌ها در اروپا به حساب می‌آمد. در حال حاضر، این استودیوها، «هالیوود اروپا» و به خاطر علاقه روزافزودن به محصولات غربی، «هالیوود شرق (اروپا)» خوانده می‌شوند. برندگان جایزه اسکار. سه فیلم سینمای چک/چکسلواکی برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شده‌اند. این فیلم‌ها و کارگردانان‌شان عبارتند از: فروشگاه در خیابان اصلی (۱۹۶۵) اثر یان کادار و المار کلوس، از روی قطارها چشم برندار (۱۹۶۷) اثر ییرژی منتسل و کلیا
قطارها چشم برندار (۱۹۶۷) اثر ییرژی منتسل و کلیا (۱۹۹۶) اثر یان اسویراک. از دیگر کارگردانان مطرح چک می‌توان به میلوش فورمن اشاره کرد. دو فیلم مطرح او پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵)، برنده ۵ اسکار و فیلم آمادئوس او (۱۹۸۴)، برنده ۸ جایزه اسکار شده‌است. جشنواره‌ها. جشنواره کارلووی واری. جشنواره‌ای است که هرساله در ماه ژوئیه در شهر کارلووی واری در شمال غربی جمهوری چک برگزار می‌شود. جشنواره کارلووی واری که از سال ۱۹۴۶ آغاز به‌کار کرده‌است، مهم‌ترین جشنواره اروپای مرکزی و شرقی به‌شمار می‌رود. این جشنواره دارای