payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و خلع شد. در هر صورت، شکی نیست که لوئی ژرمن در این لشکرکشی، روستیسلاو را به عنوان دوک جدید موراویا انتخاب کرد. نبردهای استقلال (۸۴۶ تا ۸۷۰). روستیسلاو در ابتدا زعامت لوئی ژرمن را پذیرفت تا موقعیت خود را در موراویا تحکیم کند و مرزهای قلمرو خود را گسترش دهد. سپس از فرانک خاوری روی برگرداند و از شورش راتپوت، فرماندار معزول مرزنشین پانونیا در سال ۸۵۳ حمایت کرد. حاکم فرانک نیز در سال ۸۵۵ برای انتقام به موراویا حمله کرد. بر پایهٔ سالنامهٔ فولدا موراویایی‌ها «با استحکامات قدرتمندی محافظت می‌شدند» و فرانک‌ها بدون
قدرتمندی محافظت می‌شدند» و فرانک‌ها بدون شکست دادن آن‌ها عقب‌نشینی کردند. البته نبرد تا سال ۸۵۹ که پیمان صلحی منعقد شد، ادامه داشت. درگیری‌ها میان موراویا و فرانک خاوری ادامه داشت. برای نمونه، روستیسلاو از شورش سال ۸۶۱ کارلمان پسر لوئی ژرمن، بر ضد پدرش حمایت کرد. به نظر می‌رسد که نخستین حملات ثبت شدهٔ مردم مجار در اروپای مرکزی در سال ۸۶۲ به همین رویداد مرتبط باشد. روستیسلاو تمایل داشت نفوذ کشیشان فرانکی در قلمرو خود را که در جهت منافع فرانک خاوری فعالیت می‌کردند، کاهش دهد. او نخست نمایندگانی را در سال ۸۶۱
کاهش دهد. او نخست نمایندگانی را در سال ۸۶۱ به محضر پاپ نیکلاس فرستاد و درخواست کرد مبلغانی را به موراویا بفرستد که به زبان اسلاو تسلط داشته باشند. پس از آن که پاسخی از رم دریافت نکرد، همین درخواست را از میخائیل سوم امپراتور بیزانس تکرار کرد. هدف دیگر او از برقراری رابطه با قسطنطنیه، مقابله با اتحاد ضد موراویایی میان فرانک‌ها و بلغارها بود. امپراتور بیزانس، در سال ۸۶۳ دو برادر به نام‌های کنستانتین و متودیوس را که اسلاوی را به گویش ناحیهٔ سالونیک سخن می‌گفتند، به موراویا فرستاد. کنستانتین نخستین الفبای
به موراویا فرستاد. کنستانتین نخستین الفبای اسلاوی را توسعه داد و انجیل را به زبان اسلاوی کلیسایی باستان ترجمه کرد. برادران بیزانسی در سال ۸۶۷ وارد رم شدند. پاپ آدریان دوم به ترجمه‌های آن‌ها از کتاب‌های عبادی جواز داد و شش نفر از شاگردان آنان را به مقام کشیش رساند. پاپ موافقت خود با استفاده از زبان بومی در کتاب‌های دینی در نامه‌ای در سال ۸۶۹ به سه حاکم محلی (روستیسلاو، سواتوپلوک و کوتسل حاکم پانونیای سفلی) اطلاع داد. متودیوس در سال ۸۶۹ توسط پاپ به سوی سه حاکم فرستاده شد، ولی تنها کوتسل را ملاقات کرد و توسط
فرستاده شد، ولی تنها کوتسل را ملاقات کرد و توسط او دوباره به درگاه پاپ فرستاده شد. پاپ او را با عنوان مطران سیرمیوم به مقام اسقف اعظم رساند. سواتوپلوک در آن زمان، حاکم شاهزاده‌نشین نیترا و تحت امر روستیسلاو بود. نیروهای فرانکی در اوت ۸۶۹ به قلمرو روستیسلاو و سواتوپلوک حمله کردند. طبق سالنامهٔ فولدا آنان بسیاری از دژها را خراب کردند و نیروهای موراویایی را شکست دادند؛ ولی پس از آن که نتوانستند قلعهٔ اصلی روستیسلاو را تصرف کنند، عقب نشستند. حکومت سواتوپلوک (۸۷۰ تا ۸۹۴). سواتوپلوک در سال ۸۷۰ با فرانک‌ها متحد
تا ۸۹۴). سواتوپلوک در سال ۸۷۰ با فرانک‌ها متحد شد و به آن‌ها کمک کرد که روستیسلاو را به زیر کشند. کارلمان قلمرو روستیسلاو را ضمیمهٔ سرزمین خود کرد و دو لرد فرانکی را برای ادارهٔ آن فرستاد. سربازان او در پایان سال، متودیوس را در هنگام بازگشتش از رم به موراویا دستگیر کردند. سواتوپلوک که پس از سقوط عمویش، به حکومت در سرزمین خود ادامه می‌داد، در سال ۸۷۱ متهم به خیانت شد و به فرمان لوئی ژرمن توسط کارلمان دستگیر شد. موراویایی‌ها بر ضد دو حاکم فرانکی شورش کردند و یکی از خویشاوندان سواتوپلوک با عنوان دوک اسلاوومیر
از خویشاوندان سواتوپلوک با عنوان دوک اسلاوومیر را انتخاب کردند. سواتوپلوک به موراویا بازگشت، رهبری شورشیان را به عهده گرفت و فرانک‌ها را از موراویا بیرون کرد. لوئی ژرمن در سال ۸۷۲ نیروهای خود را به موراویا فرستاد. آنان حومهٔ شهر را غارت کردند؛ ولی نتوانستند دژ کاملاً مستحکمی که سواتوپلوک به آن پناه برده‌بود را تصرف کنند. سواتوپلوک لشکری را جمع‌آوری کرد و گروهی از نیروهای امپراتوری را شکست داد تا فرانک‌ها وادار به عقب‌نشینی شوند. پس از آن، سواتوپلوک مذاکراتی را با لوئی آغاز کرد که نتیجهٔ آن امضای پیمان صلح
را با لوئی آغاز کرد که نتیجهٔ آن امضای پیمان صلح در مهٔ ۸۷۴ در فرشهایم بود. در این میان، متودیوس که در سال ۸۷۳ به درخواست پاپ ژان هشتم آزاد شده‌بود، به موراویا بازگشت. به گفتهٔ متودیوس، سواتوپلوک و همهٔ موراویاییان «تصمیم گرفتند همهٔ کلیساها و روحانیون در همهٔ شهرها را به متودیوس واگذار کنند». متودیوس کار ترجمه را که در زمان زندگی برادرش آغاز شده‌بود، ادامه داد. کشیشان فرانکی موراویا با ترجمهٔ کتاب‌های مقدس به زبان اسلاوی مخالفت کردند و متودیوس را به ارتداد متهم کردند. با این وجود که مقام پاپی ارتدکس بودن
متهم کردند. با این وجود که مقام پاپی ارتدکس بودن متودیوس را رد نکرد، پاپ در سال ۸۸۰ به درخواست سواتوپلوک که مراسم لاتینی را ترجیح می‌داد، مخالف اصلی او ویچینگ را به مقام اسقف نیترا منصوب کرد. پاپ ژان در ژوئن ۸۸۰ فرمان پاپی را به درخواست متودیوس برای سواتوپلوک صادر کرد و در آن، حفاظت پاپی را برای حاکم موراویا و مقامات آن اعطا کرد. در این فرمان، موقعیت متودیوس به عنوان رئیس کلیسای موراویا تأیید شد و زبان اسلاوی کلیسایی باستان به عنوان چهارمین زبان مقدس پس از زبان‌های لاتین، یونانی و عبری به رسمیت شناخته شد.
زبان‌های لاتین، یونانی و عبری به رسمیت شناخته شد. طی جنگ داخلی میان دو گروه نجیب‌زادگان محلی در مرزنشین پانونیا بین سال‌های ۸۸۲ تا ۸۸۴، سواتوپلوک «نیروهایی را از همهٔ سرزمین‌های اسلاونشین جمع‌آوری کرد» و به پانونیا حمله برد. پس از آن، طی ملاقات با امپراتور شارل فربه در تولن باواریا در سال ۸۸۴، سواتوپلوک خراجگزار امپراتور شد و «سوگند وفاداری به او ابراز کرد» و تعهد داد که هرگز به قلمرو امپراتور حمله نکند. اسقف اعظم متودیوس در ۶ آوریل ۸۸۵ درگذشت. مخالفان متودیوس به رهبری ویچینگ (اسقف نیترا) از این رخداد بهره
به رهبری ویچینگ (اسقف نیترا) از این رخداد بهره بردند و پاپ استفان پنجم را بر آن داشتند که طی فرمانی، به‌کارگیری زبان اسلاوی کلیسایی باستان در امور دینی را محدود کند. ویچینگ در سال ۸۸۶ سواتوپلوک را نیز متقاعد کرد که شاگردان متودیوس را از موراویا اخراج کند. این کار باعث زیان به ادبیات و فرهنگ اسلاوهای اروپای مرکزی شد. در فرمان پاپی، پیشنهاد شد که سواتوپلوک از پایان سال ۸۸۵، به عنوان شاه تاج‌گذاری کند. سالنامه‌های فرانک نیز در بیان رویدادهای این دوره، از سواتوپلوک با عنوان شاه یاد می‌کردند. در سال‌های پایانی
با عنوان شاه یاد می‌کردند. در سال‌های پایانی حکومت سواتوپلوک، موراویا به بیشترین وسعت خود رسید. احتمال دارد که او در سال‌های آغازین دههٔ ۸۹۰ سیلزی و لوسیتس را نیز تصرف کرده باشد. طبق سالنامهٔ فولدا آرنولف در سال ۸۹۲ پیشنهاد یک ملاقات با سواتوپلوک را داد، ولی او مخالفت کرد. آرنولف نیز به موراویا حمله کرد، ولی نتوانست سواتوپلوک را شکست دهد. زوال و سقوط (۸۹۴ تا پیش از ۹۰۷). سواتوپلوک در تابستان ۸۹۴ درگذشت و پسرش مویمیر دوم جانشین او شد؛ ولی امپراتوری او در مدت کوتاهی از هم پاشید؛ زیرا قبایلی که وادار به اطاعت
کوتاهی از هم پاشید؛ زیرا قبایلی که وادار به اطاعت از سواتوپلوک شده‌بودند، آغاز به رهایی از سلطهٔ موراویا کردند. برای نمونه، در ژوئن ۸۹۵ دوک‌های بوهم زعامت شاه آرنولف را پذیرفتند و حملات دوسالهٔ مویمیر دوم برای برگرداندن سلطهٔ خود بر آن‌ها ناموفق بود. از سوی دیگر مویمیر با ترغیب پاپ ژان نهم به فرستادن نماینده‌های خود به موراویا در سال ۸۹۸، در بازیابی ساختار کلیسای موراویا موفق بود. نمایندگان در مدتی کوتاه، یک اسقف اعظم و سه اسقف دستیار او را در موراویا منصوب کردند. درگیری‌های میان مویمیر دوم و بردارش
منصوب کردند. درگیری‌های میان مویمیر دوم و بردارش سواتوپلوک دوم، بهانه‌ای به دست آرنولف داد تا نیروهای خود را در سال‌های ۸۹۸ و ۸۹۹ به موراویا ارسال کند. طبق سالنامهٔ فولدا در سال ۸۹۹ نیروهای باواریایی مویمیر دوم و مردانش را از سیاهچال شهر نجات دادند. به گفتهٔ بارتل، باواریایی‌ها دژ نیترا را نیز نابود کردند. به گفتهٔ نزدیک‌ترین منابع، مجارها نقش اساسی در سقوط موراویا داشتند. مجارها پس از شکست از اتحاد بلغارها و پچنگ‌ها در غرب استپ‌های پونتی در سال ۸۹۵، حملهٔ خود به جلگهٔ پانونی را آغاز کردند. نامه‌ای مربوط
خود به جلگهٔ پانونی را آغاز کردند. نامه‌ای مربوط به حدود سال ۹۰۰، نشان می‌دهد که باواریایی‌ها و موراویایی‌ها یکدیگر را به تشکیل اتحاد با مجارها متهم می‌کنند. به گفتهٔ لیودپراند، مجارها در مراسم تاج‌گذاری لویی بچه (پسر آرنولف) در سال ۹۰۰، «سرزمین موراویاییان را که آرنولف به کمک مجارها رام کرده‌بود، برای خود درخواست کردند». مویمیر دوم که با تهدید حملات بعدی مجارها روبرو بود، در سال ۹۰۱ پیمان صلحی با لویی بچه منعقد کرد. در نبود شواهد مستند، نمی‌توان سال از میان رفتن موراویا را به دقت تعیین کرد. برای نمونه، به
رفتن موراویا را به دقت تعیین کرد. برای نمونه، به گفتهٔ رونا-تاس مجارها در سال ۹۰۲ موراویا را اشغال کردند. ویکتور اسپینل این رویداد را در سال ۹۰۳ یا ۹۰۴ و اسپیز آن را در سال ۹۰۷ می‌دانند. مارک بلوخ نیز معتقد است تهاجم مجارها در سال ۹۰۶ میلادی، حاکمیت موراریا را برای همیشه از میان برد. سندی که در سال‌های ۹۰۳ تا ۹۰۶ صادر شده‌است، کماکان از بازارهای موراویا نام می‌برد که نشان از وجود احتمالی موراویا در آن زمان است. بدون شک در نبرد پرسبورگ در سال ۹۰۷ که مجارها نیروهای باواریا را شکست دادند، اثری از نیروهای
نیروهای باواریا را شکست دادند، اثری از نیروهای موراویا نبود. دولت و جامعه. منابع. منابع مکتوب سدهٔ نهم تقریباً هیچ اطلاعاتی دربارهٔ امور داخلی موراویا وجود ندارد. تنها دو متن حقوقی باقی مانده‌است. هر دو متن، ترجمه‌هایی از قوانین روم شرقی هستند که توسط متودیوس مدت کوتاهی پیش از مرگش انجام شده‌اند. افزون بر مطالعهٔ تاریخ‌نگارها و منشورها از پژوهش‌های باستان‌شناسی برای درک دولت و جامعهٔ موراویا استفاده شده‌است. چند مرکز موراویایی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ مورد کاوش قرار گرفته‌اند. ساختار مسکونی. سکونتگاه‌های
کاوش قرار گرفته‌اند. ساختار مسکونی. سکونتگاه‌های محصور محافظت‌شده هستهٔ ساختار مسکونی موراویای بزرگ بودند. این سکونتگاه‌ها توسط اسلاوهای محلی در ارتفاعات و زمین‌های مسطح ساخته شدند. می‌توان سکونتگاه‌های موراویایی را به چهار دسته تقسیم کرد: مهم‌ترین آن‌ها مکان‌هایی با عملکرد مرکزی مانند نیترا بودند که شامل چند قلعه و سکونتگاه بودند. افزون بر مراکز اصلی، پایگاه‌های اداری محلی، دژهایی که عملکرد اصلی آن‌ها نگهبانی و دفاع بود و نیز پناهگاه‌هایی برای زمان خطر وجود داشتند.
بت موبیل یک وسیله نقلیه تخیلی در سری داستان‌های ابرقهرمانی به نام بتمن می‌باشد که توسط انتشارات دی سی کامیکس منتشر شده‌است.
حامد حیدری (زاده ۶ فروردین ۱۳۷۰) یک ورزشکار در رشته دو و میدانی و ایرانی الاصل، اهل روستای تیل از توابع شهرستان خلخال در استان اردبیل کشورایران است. او تابعیت کشور جمهوری آذربایجان را پذیرفته است.
سجاد محمدیان (زاده ۲۴ آبان ۱۳۶۲ در خرم‌آباد) یک ورزشکار معلول در رشته دو و میدانی اهل ایران است.
نبرد حلب (نوامبر–دسامبر ۲۰۱۶) یا عملیات بازپس‌گیری حلب که اسم رمز آن از سوی ارتش سوریه عملیات فجر پیروزی خوانده می‌شود، آفندی است از سوی نیروهای مسلح سوریه و گروه‌های هم پیمان به ویژه مدافعان حرم تحت حمایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی علیه بخش‌های تحت کنترل شورشیان در حلب. این عملیات پس از آن شروع شد که وقفه در حملات هوایی روسیه پایان یافت و نیروهای مسلح روسیه حمله با موشک‌های هوایی و کروز به شورشیان را در سرتاسر شمال غرب سوریه از سر گرفتند. این عملیات به عنوان نقطه عطف بالقوه‌ای در جنگ شهری توصیف شده‌است.
نقطه عطف بالقوه‌ای در جنگ شهری توصیف شده‌است. برابر توافق صورت گرفته میان طرفین درگیر در ۲۳ آذرماه ۱۳۹۵، گروه‌های معارض مسلح در شرق حلب تسلیم شدند و اخراج این افراد از طریق انتقال آنها از طریق ده‌ها دستگاه اتوبوس سبز رنگ متعلق به دولت سوریه صورت می‌گیرد. دستاوردهای ارتش سوریه. در جریان درگیری‌ها، بین نیروهای جبهه فتح شام با نیروهای دولتی سوریه در شهر حلب، فرمانده جیش حلب، مشهور به «ابوعبدالرحمان نور» زخمی شد. خبرگزاری اسپوتنیک در خصوص این عملیات نوشت: نیروهای ارتش سوریه در روز شنبه ۳ دسامبر ۲۰۱۶ میلادی،
ارتش سوریه در روز شنبه ۳ دسامبر ۲۰۱۶ میلادی، کنترل محله «طریق الباب» در شرق حلب را به دست گرفتند و عملیات نظامی برای بازپس‌گیری بقیه مناطق شهر حلب از چنگ تروریست‌ها همچنان ادامه دارد. تا روز ششم دسامبر ۲۰۱۶ میلادی و در جریان ادامه عملیات ارتش سوریه، ۵۸ درصد از کل مناطقی که گروه‌های مسلح معارض و پیکارجویان در بخش شرقی شهر حلب اشغال کرده بودند، به تصرف نیروهای ارتش سوریه درآمد. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ میلادی، خبرگزاری اسپوتنیک از تصرف کامل شهر حلب توسط ارتش سوریه خبر داد. به دنبال پیروزی ارتش سوریه در حلب، لیندسی
داد. به دنبال پیروزی ارتش سوریه در حلب، لیندسی گراهام از اعضای سرشناس حزب جمهوری‌خواه در مجلس سنای آمریکا، در صفحه توئیتر خود در این باره نوشت: پیروزی «بشار اسد» در حلب کابوس آمریکاست. ابوالفضل حسن‌بیگی نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی معتقد است: در روزهای پایانی جنگ در حلب، تعداد زیادی از افسران امنیتی وابسته به آمریکا، اسرائیل، عربستان، ترکیه و قطر، به دام نیروهای مقاومت افتادند که فشار برخی از کشورهای حامی گروه‌های مسلح مانع از دستگیری آنها شد. دستاوردهای مخالفان بشار اسد. مخالفان در شرق حلب به
مخالفان بشار اسد. مخالفان در شرق حلب به یک بیمارستان صحرایی حمله کردند. در جریان این حمله، یک پزشک روس کشته شد و دو پزشک دیگر به همراه تعداد بسیاری از مردم محلی زخمی شدند. به دنبال این رویدادها، «دیمیتری پسکوف» سخنگوی کاخ کرملین در روز سه‌شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ اعلام کرد: «این مسئله که نشانه‌گیری بسیار دقیق بوده تأیید می‌کند که گروه‌های مسلح تروریستی که به این بیمارستان حمله کرده‌اند، مختصات دقیق جغرافیایی بیمارستان را در اختیار داشته‌اند». پس از شکست گروه‌های معارض در حلب، داعش به شهر پالمیرا حمله کرد. ساخت
معارض در حلب، داعش به شهر پالمیرا حمله کرد. ساخت تصاویر جعلی. با پیشروی ارتش سوریه در حلب، گروه‌های مخالف دولت اقدام به ساخت فیلم دروغین در کشور مصر کردند. راشاتودی با انتشار اخباری از تولید این صحنه‌های دروغین در کشور مصر خبر داد. به دنبال انتشار این خبر، وزارت کشور مصر نیز اعلام کرد: پنج نفر به اتهام به‌کارگیری کودکان در ساخت تصاویر جعلی دربارهٔ حملات هوایی در حلب سوریه در بندر پورت‌سعید واقع در شمال شرق مصر دستگیرشده‌اند. این وزارتخانه با انتشار این بیانیه، اعلام کرد: فیلم‌ساز، دستیاران وی و پدر و مادر
اعلام کرد: فیلم‌ساز، دستیاران وی و پدر و مادر دو کودکی که در این تصاویر جعلی از آن‌ها استفاده شده بود، بازداشت‌شده‌اند. قطع آب آشامیدنی شهروندان سوری توسط گروه‌های مسلح. در دی ماه ۱۳۹۵ گروه‌های مسلح مخالف دولت در شهرهای دمشق و حلب علاوه بر تخریب خطوط اصلی آب رسانی، آن را به وسیله ماده مازوت آلوده کردند که منجر به غیرقابل استفاده شدن این خطوط آب رسانی گردید.
هنرمند جنگ () هنرمندی است که برخی از جنبه‌های جنگ را از طریق هنر به تصویر می‌کشد. این اثر هنری می‌تواند ثبت تصویری صحنه‌های جنگ باشد یا یادآوری کند که چگونه جنگ انواعی از زندگی را شکل می‌دهد. هنرمندان جنگ به اکتشاف بصری و حسی ابعاد جنگ می‌پردازند که اغلب در متون تاریخی نوشته شده و گزارش‌های مربوط به جنگ وجود ندارد.
رابرت هرج‌واک (به انگلیسی: Robert Herjavec) یک سرمایه‌دار، سرمایه‌گذار، نویسنده، رقصنده و شخصیت تلویزیونی کرواتی-کانادایی است. رابرت در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۲ در شهر واراژدین واقع در کرواسی متولد شد. او از سال ۲۰۰۹ در برنامه تلویزیون واقع گرا به نام شارک تنک شرکت می‌کند. همچنین در سال ۲۰۱۵ در فصل بیستم برنامه رقص با ستارگان که از کانال ای بی سی تلویزیون آمریکا پخش می‌شود شرکت کرد. در این برنامه یکی از رقصنده‌ها به نام کیم جانسون او را همراهی می‌کرد که در سال ۲۰۱۶ با او ازدواج کرد.
زیپ وسیله‌ای‌ست که دو لبهٔ پارچه را به‌طور موقت بهم متصل می‌کند. زیپ همچنین می‌تواند به معانی زیر به کار برود:
محمد بن اُمیّهٔ بصری همچنین شهرت‌یافته به کاتبِ بصری (؟ - ۸۴۵م) شاعر و کاتب عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. از روزگار هارون‌الرشید شهرت داشت و تا زمان ابراهیم بن مهدی به کتابت برای او در بیت‌المال می‌پرداخت و ندیمش بود. روزگار معتصم را نیز دریافت. او را شاعری ظریف در شعر عربی می‌دانند که در غزلیات، نسیب و هجا سرود. میان او و فضل رقاشی بُغض و مهاجات بوده است.
محمد اسعد نظامی ناو (۲ خرداد ۱۳۱۰ – ۱۹ اسفند ۱۳۹۷) جامعه‌شناس جامعه شناس ، استاد، رئیس سابق و یکی از بنیانگذاران دانشکده علوم اجتماعی و تعاون دانشگاه تهران. زندگی. در روستای ییلاقی سیبستون در مناطق ییلاقی ناو اسالم تالش می‌باشند. وی فرزند تاج‌الدین افندی روحانی و عالم دینی است با سلسله‌ای طولانی و ریشه دار در روحانیت منطقه که هم‌زمان با آغاز دهه دوم زندگی اسعد نظامی، فوت کرد. تحصیلات ابتدایی نظامی در دبستان «دانش اسالم» بود او در ادامه به مدرسه علمیه‌ای واقع در روستای تیتک تالش، نزد دایی خود به تلمذ و
واقع در روستای تیتک تالش، نزد دایی خود به تلمذ و فراگرفتن دروسطلبگی و دینی آن روزگار پرداخت. اما بعد از مدتی از تیتک به مدرسه‌ای واقع در روستای سیاه بیل اسالم منتقل شد و در این مدرسه بخش عمده تحصیلات مقدماتی خود را در صرف و نحو و فقه و ادبیات فارسی ادامه داد. از آنجا که در مناطق اهل سنت تالش برای تحصیلات تکمیلی دینی علاقه‌مندان راهی مدارس دینی کردستان به دلیل اشتراکات مذهبی شد اسعد نظامی برای تکمیل دوره‌های حوزوی به به حوزه علمیه روانسر (کرمانشاه) رفته در نزد استادان معروف این حوزه، ماموستا ملا عبدالمجید
نزد استادان معروف این حوزه، ماموستا ملا عبدالمجید موحد به تکمیل دروس خود پرداخت. او هم‌زمان با تحصیل حوزوی، تحصیلات خود را نیز در آموزش و پرورش پی گرفته و در سال ۱۳۳۳ با اخذ دیپلم، در رشته الهیات و معقول و منقول در دانشکده الهیات دانشگاه تهران با رتبه برتر پذیرفته شد. تحصیلات دانشگاهی. محمد اسعد نظامی در سال ۱۳۳۳ وارد دانشکده الهیات شد و در رشته الهیات و معقول و منقول به ادامه تحصیل پرداخت. با توجه به تجارب او در دروس حوزوی در پایان دوره چهار ساله کارشناسی (لیسانس) الهیات، توانست به عنوان دانشجوی ممتاز از
(لیسانس) الهیات، توانست به عنوان دانشجوی ممتاز از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده و بورس ادامه تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک را در سال ۱۳۳۸ کسب کند. تحصیل در آمریکا. محمد اسعد نظامی در دانشگاه کلمبیا در کارشناسی ارشد را در رشته جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی و دوره دکترا را در جامعه‌شناسی سیاسی در دانشگاه شیکاگو به پایان برد او در دوره دکترا با استخدام در دانشگاه به بورسیه خود از سوی دانشگاه تهران پایان داد. استاد راهنمای دگتر نظامی در دوره فوق لیسانس دانشگاه کلمبیا رابرت کی. مرتن و استاد راهنمای دوره دکترا
کلمبیا رابرت کی. مرتن و استاد راهنمای دوره دکترا در دانشگاه شیکاگو آدوارد شیلز (Edward Shils) بودند. بازگشت به ایران. هر چند ارتباط محمد اسعد نظامی با وزارت علوم و دانشگاه تهران از جهت حقوقی و مقررات بورس تحصیلی و تعهدات دانشگاهی قطع شده بود، اما از جهات علمی و مبادلات اطلاعات دانشگاهی همچنان برقرار بود و تداوم این ارتباطات منجر بازگشت به ایران و دانشگاه تهران و فسخ قرارداد استخدامی با دانشگاه شیکاگو شد. نظامی پس از بازگشت به ایران به استخدام دانشگاه تهران درآمد و در گروه جامعه‌شناسی مشغول تدریس شد و در
درآمد و در گروه جامعه‌شناسی مشغول تدریس شد و در تأسیس دانشکده علوم اجتماعی از اعضای و نقش تعیین‌کننده بازی کرد. از تاریخ ۱۳۳۸ تا سال ۱۳۵۷ نظامی چهره‌های تأثیرگذار در حوزه‌های علوم انسانی به ویژه رشته‌های مرتبط با علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی بود. تأسیس دانشکده علوم اجتماعی و تأسیس مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دکتری و معاونتو سپس تصدی ریاست دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران و مدیرکل آموزشی دانشگاه تهران و عضویت در شوراهای اصلی و کلیدی در وزارت علوم از جمله خدمات نظامی در دوره خدمت ایشان در دانشگاه تهران است.
نظامی در دوره خدمت ایشان در دانشگاه تهران است. او در ابتدای تأسیس دانشکده علوم اجتماعی و ریاست جمشید بهنام به معاونت او انتخاب شد. مهاجرت مجدد به آمریکا و عزیمت به عربستان. پس از انقلاب اسلامی نظامی با موافقت وزارت علوم به منظور استفاده از ذخایر مرخصی و انجام فرصت مطالعاتی به آمریکا بازگشت و در یکی از دانشگاه‌ها به تدریس و تحقیق پرداخت. در ایامی که نظامی قصد بازگشت به ایران داشت، تنها فرزند مهندس امجد نظامی پس از یک ک سانحه رانندگی دچار آسیب جدی و خطرناکی شد به‌طوری که معالجه او منوط به تأمین هزینه‌ای
شد به‌طوری که معالجه او منوط به تأمین هزینه‌ای فوق‌العاده گشت. او برای تأمین هزینه معالجه فرزند با دانشگاه سلطنتی ریاض قراردادی برای تدریس منعقد ساخت در آنجا ساکن گردید. بازگشت به ایران. فعالیت آموزشی و پژوهشی اسعد نظامی در دانشگاه ریاض تا اوایل دهه نود خورشیدی ادامه یافت اما سرانجام به دلیل خستگی و و بیماری ناچار به قطع قرارداد با این دانشگاه شده به ایران بازگشت. کتاب‌شناسی. از محمد اسعد نظامی آثاری به زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی به صورت کتاب و مقاله در نشریات مختلف منتشر شده‌است.
محمّد بن سَلّام جُمَحی با کنیهٔ "ابوعبدالله" (۷۵۷، بصره - ۸۴۶م، بغداد) ادیب و زبان‌شناس عراقی در دورهٔ اول عباسی بود که بیشتر برای شعرشناسی‌اش (شعر روایی) شهرت یافت. ابن ندیم در "الفهرست" آثاری از او یاد کرده است که از میان آن‌ها "طبقات الشعراء" مهم‌ترین است؛ «اثری که شهرت ابن سلام و ارجمندی او در تاریخ ادبیات عربی، در نقد و در تاریخ تألیف به زبان عربی را نمایان می‌سازد.» زندگی. «محمد ابن سَلّام بن عبیدالله بن سالم، جُمحی قَرشی» در حدود سال ۷۵۷م/ ۱۴۰ق در بصره زاده شد. نسب‌های جمحی و قرشی از برای موالی‌بودن
زاده شد. نسب‌های جمحی و قرشی از برای موالی‌بودن پدرانش نزد «قدامة بن مظعون جمحی قرشی» برگرفته شده. از بزرگانی مانند اصمعی، بشار بن برد، معمر بن مثنی، مروان بن ابی‌حفصه، مفضل ضبی، یونس بن حبیبدانش فراگرفت؛ همچنین از پدرش. درگذشت او در بغداد در ۸۴۶م / ۲۳۱ق روی داد.
محمّد بن وُهیب حِمیَری با کنیهٔ "ابوجعفر" (؟ - ۸۵۴م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. در بصره زاده شد و در بغداد تا پایان عمر ماندگار بود. در زندگی شخصی‌اش بسیار خرج‌کننده بود و نزد عامه و نویسندگان متوسط بسیار می‌رفت و با شعرگویی، کسب معاش می‌نمود. تا اینکه مأمون به بغداد درآمد (۲۰۴م)، او را مدح نمود، سپس به مدح معتصم پرداخت. او والی موصل، والی ری و آذربایجان را نیز مدح کرد. به حسن بن سهل پیوست؛ و پس از حسن، دیگری را مدح ننمود. ابن ندیم ذکر کرده که دیوان محمد بن وهیب، ۵۰ برگ یا ۱۰۰۰ هزار بیت است. او در
محمد بن وهیب، ۵۰ برگ یا ۱۰۰۰ هزار بیت است. او در فنون حکمت، مدح، غزل، نسب، هجا و فخر سرود.
کیلاویا (به انگلیسی: Kīlauea؛ تلفظ ؛ ) یک کوه آتشفشان سپری در حال حاضر فعال در جزایر هاوایی آمریکا است. این کوه فعال‌ترین آتشفشان از پنج آتشفشانی است که با هم جزیره هاوایی را شکل داده‌اند. این آتشفشان که در امتداد ساحل جنوبی جزیره واقع است بین ۳۰۰٬۰۰۰ تا ۶۰۰٬۰۰۰ سال عمر دارد و در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ سال پیش از سطح دریا بیرون زده‌است. این آتشفشان دومین جوانترین تولید تفتگاه هاوایی است. به دلیل فقدان ارتفاع نسبی و فعالیت، از لحاظ تاریخی، کیلاویا همواره همراه با ماونا لوا و به عنوان یکی از اقمار آن همسایه بسیار
ماونا لوا و به عنوان یکی از اقمار آن همسایه بسیار بزرگتر تصور می‌شده‌است. کیلاویا ۱٬۲۴۶٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده و از حدود سه دهه قبل تاکنون در حال فعالیت است. کیلاویا در زبان هاوایی به معنای «فوران کردن» یا «بسیار عظیم» است و اشاره به تکرار فوران این کوه دارد. در ۴ ماه مه ۲۰۱۸ فوران این آتشفشان باعت تخلیه بیش از ۲۰۰۰ نفر شد.
موزه مسیحیان آماکوسا در آماکوسا، کوماموتو، ژاپن، در سال ۱۹۶۶ افتتاح شد و تا ماه مارس ۲۰۱۴ چهار میلیون نفر بازدید کننده داشته است. آثاری در مورد میراث مسیحیان ژاپن، فرهنگ خارجیان در دوره قبل از ادو در ژاپن، آزار و اذیت مسیحیان، شورش شیمابارا، مسیحیان پنهان، بازپرسی‌های دوران ممنوعیت مسیحیت در ژاپن، در این موزه به نمایش گذاشته شده است.
عبدالصمد بن مُعَذِّل با کنیهٔ "ابوالقاسم" (؟ - ۸۵۳م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. او را شاعری فصیح، ظریف، شتاب‌گو در شعر، رجز و قصیده‌سرا، مشهور به مقطعات ذکر کرده‌اند که از برجستگان شعر نوگرایی در دورهٔ اول عباسی بوده‌است اما در پسِ شهرت ابوتمام، پنهان ماند. در طبیعت‌گرایی نیز پیشرو بوده‌است. زندگی. نسب کاملش «عبدالصمد بن ابی‌عمرو معذِّل بن غیلان بن حَکَم بُختری» از بنی‌اسدهای ربیعه ذکر شده و مادرش زرقاء نام داشت. زادگاهش بصره بود و همان‌جا بوستانی پاک و آباد داشته اشت. او را «خبیث‌زبان و خبیث‌دل»
پاک و آباد داشته اشت. او را «خبیث‌زبان و خبیث‌دل» ذکر کرده‌اند که دارای تکبر شدیدی در دشمنی بوده‌است. برادری به نام احمد داشت که ادیب و شاعر بود و نزد مردم آبرومند بوده‌است که از بزرگان معتزله در روزگار خود شمرده می‌شده‌است. اما میان دو برادر، روابط خشکی جاری بود. درگذشت عبدالصمد در حدود ۸۵۳م / ۲۴۰ق روی داد.
محمد بن حبیب بغدادی (؟، بغداد - ۱۹ مارس ۸۶۰، سامرا) ادیب، زبان‌شناس و تاریخ‌نگار عراقی در دورهٔ اول عباسی بود که آثار بسیاری در موضوعات گوناگون نگاشت و به‌ویژه برای شعرشناسی‌اش شهرت یافت. زندگی. محمد بن حبیب در بغداد زاده شد. «حبیب» نام مادرش بود و نام پدرش را نمی‌دانست. مادرش از موالی بنی‌هاشم بود، سپس از موالی محمد بن عباس بن محمد هاشمی شد. محمد بن حبیب در بغداد، مکتبی داشت (دفتر) که در آنجا به آموزش کودکان می‌پرداخت؛ برخلاف شیوهٔ رایج روزگارش که در مساجد تدریس و املا گفته می‌شد، او همواره در مکتب خودش به
و املا گفته می‌شد، او همواره در مکتب خودش به تدریس می‌پرداخت. درگذشت او در سامرا در ۱۹ مارس ۸۶۰/ ۲۳ ذی‌الحجه ۲۴۵ق روی داد. نقل قول از کلبی. محمـد بـن حبیـب بغـدادی بـه نقـل از دحیه کلبی (مرگ ۴۵ هجری) آورده اسـت کـه خداونـد تازیـان را بـر پارسـیان برتـری داده اسـت چـرا کـه ایشـان دختـران و خواهـران خـود را بـه همسـری نمی‌گرفتنـد. آثار. او آثار بسیاری در موضوعات گوناگون نگاشت. در "معجم الأدباء" ذکر شده که او را به تحریف کتاب‌ها و انتساب آن به خود متهم شد (دزدی ادبی).از آثار او: که همگی دربارهٔ تاریخ اسلامی
ادبی).از آثار او: که همگی دربارهٔ تاریخ اسلامی است. اما آثار ادبی او:
علی بن جَهم (۸۰۴ – ۸۶۳م) شاعر عراقی در دورهٔ اول عباسی بود. زندگی. در سدهٔ هشتم میلادی شاخه‌ای از قریش که قریش عازبه نامیده می‌شد، ساکن سرزمین بحرین شدند. بخشی از آنان به مرو، خراسان کوچیدند که خاندان جهم/جهمی‌ها از آنان بودند. در اوایل برپایی دولت عباسی، «جهم بن بدر بن جهم»، پدر و ریشهٔ پدری علی بن جهم، به بغداد بازگشتند. علی بن جهم در سال ۸۰۴م / ۱۸۸ق در بغداد زاده شد. به خوانش آثار فلسفی پرداخت و در قضایای علم کلام مناظره می‌کرد، «به معتزله حمله می‌برد و با زنادقه مجادله می‌نمود». با این حال، گرایش به
و با زنادقه مجادله می‌نمود». با این حال، گرایش به ادبیات و سرودن بر او چیره شد و از دوستان نزدیک ابوتمام گشت. علی بن جهم نزد برخی خلفای عباسی نفوذ یافت؛ معتصم او را بر دیوان مظالم در حلوان گماشت. او در سال ۲۲۲ق/ ۸۳۷م بر این منصب بود. سپس جایگاهش نزد متوکل بالا رفت تا اینکه «حاسدان میان او و متوکل جدایی انداختند». متوکل او را در سال ۲۳۹ق/ ۸۵۳م به خراسان تبعید کرد و به والیِ آن، طاهر بن عبدالله نامه نگاشت تا او را از صبح تا شب در صلیب نگه دارد؛ طاهر نیز چنین کرد (در شادیاخ) و او را پس از این شکنجه، زندانی
کرد (در شادیاخ) و او را پس از این شکنجه، زندانی نمود. متوکل سپس ابن جهم را بخشید و او به بغداد بازگشت، در سال ۲۴۱ق/۸۵۵م. به زندگی عیاش‌وار و آنچه از نگاه مسلمانان «فسق و لهو» نامیده می‌شود، روی آورد. ۲ سال پس از درگذشت متوکل در ۲۴۷ق، ابن جهم به غزوات روم پیوست. در راه شام، گروهی از بدویان بنی‌کلب علیه او و هر که با او بود، تاختند. ابن جهم در حین رویارویی زخمی گشت و یارانش او را کمک‌خواهان خواستند به بغداد بازگردانند، اما ابن جهم در خُساف، یک‌مرحلگی حلب در سال ۸۶۳م / ۲۴۹ق درگذشت. آثار و شعر او. علی بن جهم