payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با ژاپن را ممنوع کردند و پرتغالی‌ها این خلاء تجاری را به عنوان واسطه بین چین و ژاپن پر کردند. تجارت ابریشم خام در ژاپن در انحصار پرتغال بود که پایگاهی در چین ایجاد کرده بود. آن‌ها آن را با قیمت‌های بالا می‌فروختند و باعث کسری تجاری جدی ژاپن شده بودند. ایه‌یاسو برنامه‌ای برای غلبه بر این بحران طراحی کرد. او در نظر داشت که با وارد کردن هلند به تجارت ابریشم خطر انحصار و خطر افزایش قیمت‌ها را کاهش دهد. با تجارت آزاد نخستین چیزی که اتفاق می‌افتد، رقابت است؛ رقابت بین دو کشور، ژاپن را از نظر اقتصادی در موقعیت
بین دو کشور، ژاپن را از نظر اقتصادی در موقعیت بهتری قرار می‌داد. اگرچه آدامز ایه‌یاسو را به تجارت با هلندی‌ها و انگلیسی‌ها تشویق کرد اما ایجاد تجارت هلندی و تجارت بریتانیا به وضوح ابتکار خود ایه‌یاسو برای از بین بردن انحصار تجاری پرتغال بود و نتیجه مهارت‌های آدامز به عنوان یک مذاکره‌کننده نبود. در سال ۱۶۰۴، ایه‌یاسو یاکوب کوارناک و ملخیور فان سانتفورت دو تن از همراهان آدامز را به پادشاهی پاتانی در جنوب شرقی آسیا فرستاد. او به آن‌ها دستور داد در آنجا با کارخانه کمپانی هند شرقی هلند که به تازگی در سال ۱۶۰۲
کمپانی هند شرقی هلند که به تازگی در سال ۱۶۰۲ تأسیس شده بود، به منظور گسترش تجارت غرب با ژاپن و شکستن انحصار تجاری پرتغالی‌ها وارد گفتگو شوند. در سال ۱۶۰۵، آدامز از ایه‌یاسو مجوزی گرفت که به‌طور رسمی هلندی‌ها را برای تجارت با ژاپن دعوت می‌کرد. به دلیل درگیری با پرتغالی‌ها و منابع محدود در آسیا، هلندی‌ها تا سال ۱۶۰۹ قادر به ارسال کشتی به ژاپن نبودند. دو کشتی هلندی به فرماندهی ژاک اسپکس، یکی با ۱۹ توپ و دیگری با ۲۶ توپ از هلند فرستاده شدند و در ۲ ژوئیه ۱۶۰۹ به ژاپن رسیدند. آن‌ها حاملان رسمی نامه‌ای از
۱۶۰۹ به ژاپن رسیدند. آن‌ها حاملان رسمی نامه‌ای از ماوریتس، شاهزاده اورانژ به شوگون در ادو بودند. آدامز به نمایندگی از ژاپن با این فرستادگان مذاکره کرد. تلاش‌های آدامز منجر به برقراری روابط دیپلماتیک با هلند شد. هلندی‌ها حقوق تجارت آزاد را در سراسر ژاپن به دست آوردند و در ۲۴ اوت ۱۶۰۹، یک پایگاه تجاری هلندی در هیرادو ایجاد شد. کشتی‌های هلندی بارگیری‌شده با ابریشم خام تقریباً هر سال به پست تجاری هلند در هیرادو می‌رسند و انحصار پرتغال در منطقه شروع به از بین رفتن کرد. هلندی‌ها توانستند «گذرنامه تجاری» خود را
کرد. هلندی‌ها توانستند «گذرنامه تجاری» خود را در هیرادو و سپس در دجیما در ناگاساکی در طی دو سده بعد که در ژاپن فعالیت می‌کردند، حفظ کنند. گشایش تجارت با انگلستان. در سال ۱۶۱۱، آدامز از وجود یک سکونتگاه انگلیسی در سلطان‌نشین بانتن، در اندونزی امروزی مطلع شد. او به آن‌ها نامه نوشت و از آن‌ها خواست که اخبار او را به خانواده و دوستانش در انگلستان برسانند و آنان را به تجارت با ژاپن دعوت کرد. در سال ۱۶۱۳، ناخدای انگلیسی جان ساریس (۱۵۷۹؟ - ۱۶۴۳) با کشتی «کلو» وارد هیرادو شد و قصد داشت یک منطقه تجاری برای کمپانی
هیرادو شد و قصد داشت یک منطقه تجاری برای کمپانی هند شرقی بریتانیا تأسیس کند. کمپانی هند شرقی هلند قبلاً یک منطقه تجاری مهم در هیرادو داشت. آدامز به جان ساریس که نخستین فرستاده رسمی انگلیس بود، برای مذاکره او با ایه‌یاسو کمک کرد و انگلیس نیز توانست درست مانند هلندی‌ها یک پست تجاری در هیرادو ایجاد کند. از این رو، می‌توان گفت که آدامز در روابط بریتانیا و هلند با ژاپن نقش مهمی ایفا کرد. در هنگام بازگشت ساریس به انگلستان امکان همراهی با او برای آدامز وجود داشت اما او به میل خود از سوار شدن در کشتی درحال بازگشت
او به میل خود از سوار شدن در کشتی درحال بازگشت به انگلستان احتمالاً به دلیل اختلاف با ساریس خودداری کرد. آدامز با ساریس به ولایت سوروگا سفر کرد، جایی که در ماه سپتامبر با ایه‌یاسو در اقامتگاه اصلی خود ملاقات کردند. انگلیسی‌ها سفر را به کاماکورا، کاناگاوا ادامه دادند و در آنجا از معبد کوتوکو-این بازدید کردند. (دریانوردان نام خود را که بر روی تندیس بودا که در سال ۱۲۵۲ ساخته شده بود، حک کردند) آن‌ها راه خود را به ادو ادامه دادند؛ جایی که با پسر ایه‌یاسو توکوگاوا هیده‌تادا که اسماً شوگون بود، ملاقات کردند.
هیده‌تادا که اسماً شوگون بود، ملاقات کردند. اگرچه، ایه‌یاسو همچنان اختیار تصمیم‌گیری را حفظ کرده بود. هیده‌تادا به ساریس دو زره برای فرستادن به جیمز یکم هدیه داد. از سال ۲۰۱۵، یکی از این زره‌ها در برج لندن و دیگری در موزه اسلحه‌های سلطنتی، واقع در لیدز به نمایش گذاشته شده است. در جلسه دیگری در سونپو (محل زندگی ایه‌یاسو) ایه‌یاسو با او دیدار کرد و با دادن مجوز شوئین سن (مهر قرمز) و مجوز رایگان برای اقامت، خرید، فروش و مبادله در ژاپن را به انگلیسی‌ها امتیاز داد. نمونه‌ای از آنچه آدامز نتوانست انجام دهد،
داد. نمونه‌ای از آنچه آدامز نتوانست انجام دهد، پیشنهاد جذب اوراگا برای تبدیل شدن به یک بندر تجاری بود. در آن زمان ایه‌یاسو به گسترش تجارت با اسپانیا فکر می‌کرد و در نظر داشت بندر اوراگا را باز کند و یک مسیر تجاری ایجاد کند که آکاپولکو درمکزیک، اوراگا و مانیل را به هم متصل کند. شاید به خاطر همین ایده، ایه‌یاسو قلمرو همی نزدیک اوراگا را به آدامز داد. پس از اینکه هندریک بروور، مدیر پست تجاری هیرادو هلند، در سال ۱۶۱۲ با ایه‌یاسو و هیده‌تادا دیدار و گفتگو داشت، آدامز او را به اوراگا برد و به او فرصت داد تا
آدامز او را به اوراگا برد و به او فرصت داد تا لنگرگاه را بازرسی کند. با این حال، هندریک بروور ترغیب آدامز را نپذیرفت و از انتقال پست تجاری به اوراگا امتناع کرد؛ به این دلیل که قبلاً یک پست تجاری در هیرادو ساخته بود. این بازدید برای جذب شهر اوراگا برای ساریس نیز انجام شد. ساریس که در پاسخ به دعوت پرشور آدامز به بازدید اوراگا رفت، در دفتر خاطرات خود نوشت که: «اوراگا بندری بهتر از هیرادو بود.» با این حال، در ۲۶ نوامبر ۱۶۱۳، پس از بحث در کمیته‌ای متشکل از مقام‌های تجاری، ساریس تصمیم گرفت تا پست تجاری بریتانیا
تجاری، ساریس تصمیم گرفت تا پست تجاری بریتانیا را در هیرادو تأسیس کند. در نتیجه، برنامه ایه‌یاسو برای توسعه اوراگا به عنوان یک بندر بین‌المللی، علی‌رغم تلاش‌های جدی آدامز برای جلب نظر هلندی‌ها و بریتانیایی‌ها، محقق نشد. ایجاد پست تجاری هیرادو توسط شرکت‌های هلندی و انگلیسی، تأثیر عمده‌ای بر روابط بعدی ژاپن–هلند و ژاپن–بریتانیا گذاشت. به این دلیل که به نظر می‌رسید ایجاد یک پست تجاری در اوراگا، که در نزدیکی ادو قرار داشت، سودمندتر بود. اگر اوراگا پایگاه آن‌ها بود، آن‌ها می‌توانستند بدون دخالت ارباب هیرادو یا
بود، آن‌ها می‌توانستند بدون دخالت ارباب هیرادو یا قاضی ناگاساکی، مستقیماً با شوگون‌سالاری ارتباط برقرار کنند. علاوه بر این، به دلیل دوری بسیار هیرادو، از ادو، نفوذ این دو شرکت بر شوگون‌سالاری بسیار محدود بود. حدس زده می‌شود که این انتخاب مکان یکی از دلایل تعطیلی و خروج پست تجاری انگلیس از ژاپن در سال ۱۶۲۳ بوده است. هشدار به ژاپن در مورد مذهب کاتولیک و قدرت‌های استعماری. پرتغال و اسپانیا هر دو کشوری در شبه‌جزیره ایبریا بودند که از نظر مسیحیان باید از فاتحان مسلمان پس گرفته می‌شدند. در سال ۱۱۳۹، پرتغال به
مسلمان پس گرفته می‌شدند. در سال ۱۱۳۹، پرتغال به عنوان یک پادشاهی تأسیس شد. این درگیری‌ها با مسلمانان بسیاری از رهبران پرتغالی را بر آن داشت تا جنگ‌های صلیبی و مسیحی کردن جهان را به عنوان اهداف مهمی در نظر بگیرند. پاپ به پرتغال و اسپانیا اجازه داده بود در ازای گسترش مسیحیت جهان را به دو قسمت بین خود تقسیم کنند. بر اساس این دستور، هر دو کشور موظف شدند در ازای داشتن مستعمره در سراسر جهان، مبلغان را اعزام کرده و ساختن کلیساها را در نقاط مختلف انجام دهند. مبلغان همواره در کشتی‌های تجاری پرتغالی و اسپانیایی
همواره در کشتی‌های تجاری پرتغالی و اسپانیایی بودند و برای تبلیغ در سرزمین‌های جدید اجازه می‌خواستند. آن‌ها تجارت را فقط با مناطقی شروع می‌کردند که به آن‌ها اجازهٔ کار تبلیغی را می‌داد. وقتی آنان به ژاپن آمدند، به عنوان شرط تجارت، اجازه انتشار مسیحیت را خواستند. اربابان مختلف فئودال کار تبلیغی مسیحی را به منظور تجارت با کشتی‌های نانبان تأیید کردند؛ بنابراین، مسیحیت به‌طور انفجاری در اواخر دوره سنگوکو گسترش یافت و به‌طور تخمینی بین ۲ تا ۴ درصد از جمعیت ۱۲ میلیونی ژاپن به مسیحیت گرویدند. پرتغالی‌ها سفرهای
میلیونی ژاپن به مسیحیت گرویدند. پرتغالی‌ها سفرهای اکتشافی را رهبری می‌کردند. بسیاری از اهداف آنها علاوه بر جستجوی طلا و ادویه‌جات، جهت‌گیری مذهبی داشت. کسانی که کاوشگران را با تنها کار تبدیل مردم محلی به مسیحیت همراهی می‌کردند، مبلغ مذهبی نامیده می‌شدند. حضور مبلغان پرتغالی در ژاپن یکی از سیاسی‌ترین مأموریت‌های آنها بود. هم اسپانیا و هم پرتغال مایل بودند که مسئول کار تبلیغی در ژاپن باشند. پاپ گریگوری سیزدهم در سال ۱۵۷۵، حق انحصاری تجارت با ژاپن را به پرتغال داد اما این حق توسط پاپ کلمنت هفتم در سال ۱۶۰۰،
داد اما این حق توسط پاپ کلمنت هفتم در سال ۱۶۰۰، هنگامی که اسپانیایی‌ها اجازه ورود به ژاپن را پیدا کردند، از بین رفت. پرتغالی‌ها و دیگر دسته‌های کاتولیک مذهب در ژاپن، به آدامز پروتستان مذهب به‌عنوان یک رقیب نگاه می‌کردند. پس از اینکه قدرت آدامز رو به رشد گذاشت، یسوعیان سعی کردند او را به کیش خود دربیاورند و سپس به او پیشنهاد کردند که مخفیانه او را با یک کشتی پرتغالی از ژاپن خارج کنند. تمایل یسوعی‌ها به نافرمانی از دستور ایه‌یاسو از منع آدامز از ترک ژاپن نشان می‌داد که آن‌ها از نفوذ رو به رشد آدامز واهمه
می‌داد که آن‌ها از نفوذ رو به رشد آدامز واهمه داشتند. کشیش‌های کاتولیک اظهار می‌کردند که آدامز در تلاش است تا آن‌ها را بی‌اعتبار کند. در سال ۱۶۱۴، مبلغ پرتغالی یسوعی، والنتیم کاروالیو در نامه سالانه خود به پاپ، ضمن شکایت از آدامز و تجار دیگر نوشت: «به‌خاطر تهمت‌های نادرستی که [آدامز و دیگران] مطرح کرده‌اند، واعظان ما مورد سوء ظن قرار گرفته‌اند. او (ایه‌یاسو) از ما واهمه پیدا کرده و به راحتی بر این باور است که واعظان ما بیش از ایمان مقدس در پی جاسوسی در کشور او هستند…» آدامز ظاهراً به ایه‌یاسو در مورد
کشور او هستند…» آدامز ظاهراً به ایه‌یاسو در مورد روش‌های نفوذ اسپانیایی‌ها هشدار داده بود پس از حادثه اوکاموتو دایهاچی، توکوگاوا ایه‌یاسو تحت‌تأثیر مشاوره‌های کاتولیک‌ستیزی آدامز و تئوری‌های توطئه یسوعی، در حالی که بیشتر از دسیسه‌های سامورایی‌ها و دایمیوهایی که نوکیشان کاتولیک بودند نگران بود، در سال ۱۶۱۴ در نهایت تصمیم به ممنوعیت مذهب کاتولیک گرفت. ایه‌یاسو در مورد حملهٔ احتمالی توسط قدرت‌های استعماری از طریق شبه‌جزیره ایبریا، مشابه آنچه قبلاً در اسپانیای نو (قاره آمریکا) و فیلیپین رخ داده بود، نگران بود.
(قاره آمریکا) و فیلیپین رخ داده بود، نگران بود. آدامز پس از سال ۱۶۰۹ در ایجاد تجارت انگلیسی و هلندی کیوشو در جنوب ژاپن تحت حمایت ایه‌یاسو نقش اساسی داشت. بازرگانان چینی بسیاری نیز در کیوشو فعال بودند که نقض ممنوعیت تجارت دودمان مینگ با ژاپن بود و تا اواسط دهه ۱۶۱۰ تجارت با کره و با پادشاهی ریوکیو (استان اوکیناوای امروزی) از سر گرفته شد؛ بنابراین، دیگر نیازی به تحمل فعالیت تبلیغی کاتولیک برای ایه‌یاسو وجود نداشت؛ زیرا او آن را تنها به عنوان یک شرط تحمیلی برای تجارت می‌دانست. در سال ۱۶۱۵، فرستاده‌ای از طرف
تجارت می‌دانست. در سال ۱۶۱۵، فرستاده‌ای از طرف نایب‌السلطنه اسپانیای نو برای ساخت یک قلعه اسپانیایی، خواستار قرض گرفتن زمین شد و این موضوع موجب سوءظن عمیق‌تر ژاپنی‌ها دربارهٔ مذهب کاتولیک و قدرت‌های استعماری در شبه‌جزیره ایبریا شد. در ۱۶۱۴ بیانیهٔ «اخراج همه مبلغان از ژاپن»، تحت نام شوگون دوم توکوگاوا هیده‌تادا (حکومت ۱۶۰۵–۱۶۲۳) صادر شد. سرانجام، شوگون‌سالاری توکوگاوا در اواسط سده ۱۷ خواهان اخراج همهٔ مبلغان اروپا و اجرای حکم اعدام برای تمام نوکیشان مسیحی شد. مشارکت در تجارت‌های آسیایی. در سال ۱۶۱۴، آدامز
مشارکت در تجارت‌های آسیایی. در سال ۱۶۱۴، آدامز می‌خواست برای تقویت فعالیت‌های شرکت انگلیسی و وضعیت نقدی آن، یک سفر تجاری به تایلند را سازماندهی کند. او یک کشتی جانک ۲۰۰ تنی ژاپنی را برای شرکت خرید و آن را تعمیر کرد و نام آن را به «ماجراجویی دریایی» تغییر داد. او حدود ۱۲۰ ملوان و بازرگان ژاپنی و چند تاجر چینی، یک تاجر ایتالیایی و یک تاجر کاستیلی (اسپانیایی) را استخدام کرد. این کشتی پربار در نوامبر ۱۶۱۴ حرکت کرد. بازرگانان ریچارد ویکهام و ادموند سایرز از کارکنان کارخانه انگلیسی نیز در این سفر به او پیوستند.
کارخانه انگلیسی نیز در این سفر به او پیوستند. این کشتی در نزدیکی جزایر ریوکیو (امروزه استان اوکیناوا) با طوفان مواجه شد و از ۲۷ دسامبر ۱۶۱۴ تا مه ۱۶۱۵ مجبور شد برای تعمیر در آنجا توقف کند. سرانجام، در ژوئن ۱۶۱۵ بدون انجام هیچ تجارتی به ژاپن بازگشت. بار دیگر در نوامبر ۱۶۱۵ آدامز هیرادو را به مقصد آیوتایا در سیام با کشتی «ماجراجویی دریایی» بازسازی‌شده ترک کرد و قصد داشت درخت ساپان را برای فروش مجدد در ژاپن به‌دست آورد. محموله او عمدتاً نقره (۶۰۰ پوند) و کالاهای ژاپنی و هندی فروخته‌نشده از سفر قبلی بود. کمتر
ژاپنی و هندی فروخته‌نشده از سفر قبلی بود. کمتر از یک هفته پیش از بازگشت آدامز، ایه‌یاسو مرده بود. آدامز کوکز و ایتون را در قلعه ادو همراهی کرد تا هدایایی از شرکت به حاکم جدید توکوگاوا هیده‌تادا ارائه کند. اگرچه به نظر می‌رسید مرگ ایه‌یاسو باعث تضعیف نفوذ سیاسی آدامز شده است اما هیده‌تادا با حفظ امتیازات تجاری انگلیسی موافقت کرد. او همچنین یک مجوز جدید مهر قرمز (شواینجو) برای آدامز صادر کرد که به او اجازه داد تا به فعالیت‌های تجاری در خارج از کشور تحت حمایت شوگون ادامه دهد. موقعیت او به عنوان «هاتاموتو» نیز
ادامه دهد. موقعیت او به عنوان «هاتاموتو» نیز تمدید شد. در سال ۱۶۱۷، در اسناد ژاپنی یک مالک کشتی شوئین سن (کشتی دارای مجوز بازرگانی) ۵۰۰ تنی ثبت شده است. در مارس ۱۶۱۷، آدامز با خرید یک کشتی جانک که سایرز از سیام آورده بود، به سمت کوچین چین حرکت کرد و نام این کشتی را به «هدیه خدا» تغییر داد. سرانجام، در سال ۱۶۱۸، آدامز آخرین سفر اکتشافی تجاری خود را از کوچین چین به تونکین (مدرن ویتنام)، انجام داد. خانواده. آدامز در ۲۰ اوت ۱۵۸۹ با مری هین در کلیسای محلی سنت دانستان، استپنی، ازدواج کرد. آنها با هم دو فرزند
دانستان، استپنی، ازدواج کرد. آنها با هم دو فرزند داشتند، یک پسر جان و یک دختر دلیورنس. پس از سفر آدامز به ژاپن، مری هین مجبور شد لایم هاوس را ترک کند و مدتی تهیدست شد؛ اگرچه، در سال ۱۶۱۵ بخشی از دستمزد آدامز را از کمپانی هند شرقی دریافت کرد. مری در سال ۱۶۲۰ در گیلینگهام، کنت درگذشت. دلیورنس در ۳۰ سپتامبر ۱۶۱۸ با دریانوردی به نام «راف گودچایلد» اهل رتکلیف در سنت دانستان، استپنی ازدواج کرد. آنها صاحب دو دختر شدند. موقعیت آدامز این امکان را به او داد تا با یک زن ژاپنی که نام او در منابع اولیه ذکر نشده است و
زن ژاپنی که نام او در منابع اولیه ذکر نشده است و امروزه در رمان‌ها به نام «اویوکی» شهرت پیدا کرده است، دخترخواندهٔ ماگومه کاگه‌یو ازدواج کند. او یک کارمند بزرگراه بود که مسئول تبادل اسب در یکی از جاده‌های بزرگ امپراتوری بود که به ادو (تقریباً توکیو امروزی) منتهی می‌شد. اگرچه ماگومه شخصیتی مهم بود اما اویوکی اصالتی نداشت و از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار نبود. آدامز ممکن است از روی محبت و نه به دلایل اجتماعی ازدواج کرده باشد. آدامز و اویوکی صاحب یک پسر به نام «جوزف» و یک دختر به نام «سوزانا» شدند. با این
نام «جوزف» و یک دختر به نام «سوزانا» شدند. با این وجود آدامز پس از سال ۱۶۱۳ از طریق شرکت‌های انگلیسی و هلندی برای خانواده‌اش در انگلستان پرداخت‌های مالی و حمایتی منظم می‌فرستاد. گفته می‌شود که یک زن ژاپنی دیگر در هیرادو نیز فرزندی از آدامز به دنیا آورد. مرگ و میراث خانوادگی. آدامز در ۱۶ مه ۱۶۲۰ در هیرادو، در شمال ناگاساکی در سن ۵۵ سالگی درگذشت. او در ناگاساکی به خاک سپرده شد؛ جایی که نشان قبر او هنوز هم دیده می‌شود. قبر او در کنار بنای یادبود مقدس فرانسیسکو خاویر است. او در وصیت‌نامه خود ثروتش را به‌طور
خاویر است. او در وصیت‌نامه خود ثروتش را به‌طور مساوی بین خانواده‌اش در انگلستان و ژاپن تقسیم کرد. جوزف آدامز نیز مانند پدرش تاجر شد. ریچارد کوکز رئیس کمپانی هند شرقی بریتانیا در ژاپن نوشته است: «به‌خاطر از دست دادن چنین مردی، بی‌نهایت متأسفم. او چنان مورد علاقه دو امپراتور ژاپن (منظورش ایه‌یاسو و پسرش هیده‌تادا است) بود که هیچ مسیحی دیگری در این قسمت از جهان به پای او نمی‌رسد. او همواره آزادانه می‌توانست وارد کاخ آنها شود با دو امپراتور صحبت کند؛ در حالی که بسیاری از اربابان ژاپن در بیرون ایستاده بودند و
بسیاری از اربابان ژاپن در بیرون ایستاده بودند و نمی‌توانستند اجازه ورود داشته باشند.» در سال ۱۶۲۳، منطقه تجاری انگلیسی در هیرادو توسط کمپانی هند شرقی منحل شد. در سال ۱۶۳۵، توکوگاوا ایه‌میتسو، حکم ساکوکو را برای بستن ژاپن در برابر تجارت خارجی اعمال کرد. پس از آن، دو فرزند آدامز، جوزف و سوزانا، هر دو از سوابق تاریخی ناپدید شدند. آدامز یک بنای یادبود و قبری نمادین در محل اقامت خود در همی در پارک تسوکایاما دارد که از یک جفت «هوکیواینتو» (مناره) تشکیل شده است. یادبودی از سنگ توف در سمت راست یادبود آدامز است و
یادبودی از سنگ توف در سمت راست یادبود آدامز است و یادبود ساخته شده از سنگ آندزیت در سمت چپ قبر همسرش است. بناهای یادبود توسط خانواده وی بنا به وصیت وی ساخته شد. این مکان در سال ۱۹۲۳ به عنوان یک بنای تاریخی ملی تعیین شد. آنالیز بقایای اسکلتی. چند سال بعد از مرگ آدامز گورستان خارجی‌ها ویران شد و شوگون‌سالاری توکوگاوا مسیحیان را تحت پیگرد قانونی قرار داد. در دوره شووا و در سال ۱۹۳۱، بقایای اسکلتی برای نخستین بار کشف شد که گمان می‌رفت مربوط به آنجین باشد اما به دلیل محدودیت‌های تکنولوژیکی در آن زمان توان تأیید
دلیل محدودیت‌های تکنولوژیکی در آن زمان توان تأیید این فرض وجود نداشت. بقایای این جنازه در یک کوزه خاکسپاری سرامیکی قرار گرفت و در جایی که کشف شده بود، دوباره دفن شد. در ژوئیه ۲۰۱۷، حفاری در پارک یادبود ویلیام آدامز در تپه ساکیگاتا، هیرادو آغاز شد. در سال ۲۰۱۹، باستان‌شناسان ژاپنی کشف استخوان‌هایی را اعلام کردند که گمان می‌رود استخوان‌های متعلق به آدامز در این مکان باشد. این بقایا با توصیف سال ۱۹۳۱ مطابقت دارند. بررسی دی‌ان‌ای میتوکندریایی استخوان‌ها نشان می‌دهد که متعلق به تک‌گروه دی‌ان‌ای H است که امروزه
که متعلق به تک‌گروه دی‌ان‌ای H است که امروزه عمدتاً در اروپا یافت می‌شود. از طرف دیگر تجزیه و تحلیل‌های ژنتیکی جنبه‌هایی مانند عادات غذایی و همچنین سبک تدفین نشان می‌داد که با آنجین (آدامز) منطبق است. در آوریل ۲۰۲۰، دانشگاه توکیو آزمایش‌های پزشکی قانونی روی استخوان‌ها انجام داد و تأیید کرد که به احتمال زیاد متعلق به ویلیام آدامز است. تأیید هویت بقایای جسد ممکن است با داده‌های دی‌ان‌ای از بستگان زنده آدامز امکان‌پذیر باشد. با این حال، حتی اگر بستگان زنده شناسایی شوند، احتمالاً معادل حدود هشت نسل تفاوت
شناسایی شوند، احتمالاً معادل حدود هشت نسل تفاوت ژنتیکی بین آنها و آدامز وجود دارد؛ بنابراین ممکن است شباهت‌های کافی برای اثبات وجود چنین رابطه‌ای با اطمینان کافی وجود نداشته باشد. ارزیابی. ویلیام آدامز به عنوان یکی از تأثیرگذارترین خارجی‌ها در دوره ادو در ژاپن شناخته می‌شود. پس از مرگ ایه‌یاسو، موقعیت ویلیام آدامز به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. این به این دلیل بود که هیده‌تادا از دستیاران ایه‌یاسو فاصله گرفت و دستیاران دیگری را منصوب کرد. همچنین قابل ذکر است که او همچنان فنون کشتی‌سازی و ناوبری غربی را تدریس
او همچنان فنون کشتی‌سازی و ناوبری غربی را تدریس می‌کرد. برای خلاصه کردن قابل توجه‌ترین دستاوردهای آدامز، دو نکته دیپلماتیک وجود دارد: ایجاد تجارت آزاد بین هلندی‌ها و بریتانیایی‌ها در ژاپن، و حذف قدرت اسپانیا. این پیشینه ارتباط زیادی با درگیری بین انگلستان پروتستان و هلند و اسپانیا و پرتغال کاتولیک در اروپا در آن زمان داشت. از سوی دیگر، طعنه‌آمیز است که توصیه آدامز برای ترویج تجارت آزاد منجر به سرکوب مسیحیان و به عنوان بسط، به سیاست انزوای ملی شد. آدامز برای ژاپن، مردم و تمدن آن احترام زیادی قائل بود و
برای ژاپن، مردم و تمدن آن احترام زیادی قائل بود و می‌گفت: مردم این سرزمین (ژاپن) دارای طبیعت خوب، بیش از حد مؤدب و شجاع در جنگ هستند. عدالت در آنها قوی است و به‌شدت و بدون هیچ‌گونه جانبداری‌ای در مقابل متخلفان از قانون اجرا می‌شود. آنها با تمدنی عالی اداره می‌شوند. منظورم این است که سرزمینی نیست که بهتر از این کشور در جهان توسط سیاست مدنی اداره شود. مردم در دین خود بسیار خرافاتی هستند و عقاید مختلفی هم دارند. انگلیسی‌ها خاطرنشان کرده‌اند که او لباس ژاپنی می‌پوشید و به راحتی به زبان ژاپنی صحبت می‌کرد. جان
و به راحتی به زبان ژاپنی صحبت می‌کرد. جان ساریس به تمجید آدامز از ژاپن و پذیرش آداب و رسوم ژاپنی اشاره کرده است: او به ابراز تمجید و تحسین محبت‌آمیز از ژاپن اصرار می‌ورزد. عموماً در بین ما تصور می‌شود که او یک ژاپنی است! به گفته نویسنده و کارشناس ادبیات آمریکایی سوزان وایز بائر، ویلیام آدامز یک پروتستان پرشور بود که از کاتولیک‌ها متنفر بود. در فرهنگ عامه. تصویرها. تصاویری از ویلیام آدامز پس از مرگ او در طول دوره‌های مختلف ظاهر شده است اما هیچ‌کدام در زمان زندگی او — زمانی که کشیدن پرتره کاری گران‌قیمت بود
او — زمانی که کشیدن پرتره کاری گران‌قیمت بود و معمولاً برای نخبگان جامعه محفوظ بود — نقاشی نشده است. پیتر فان در آ (۱۶۵۹–۱۷۳۳) که به دلیل ایجاد نقشه برای جهان در زمان خود مشهور بود، در گوشه‌ای از یک نقشه که از ژاپن در تاریخ ۱۷۰۷ کشیده است، تصویری از ویلیام آدامز در حین گفتگو با توکوگاوا ایه‌یاسو نقاشی کرده است. رمان‌ها. آثار داستانی پرشماری بر اساس زندگی ویلیام آدامز وجود دارد. منبع‌شناسی. منابع اولیه. یازده نامه ویلیام آدامز که به انگلستان فرستاده شدند و دفتر خاطرات ریچارد کوکز از مهم‌ترین منابع اولیه در
خاطرات ریچارد کوکز از مهم‌ترین منابع اولیه در مورد زندگی او هستند. زندگی‌نامه‌ها. اطلاعاتی در مورد آدامز و سرنوشت عجیب او در پرفروش‌ترین مجموعه دریایی بریتانیا در آن زمان منتشر شد و آدامز حتی پیش از مرگش در کشور خود انگلستان و اروپا به‌طور گسترده‌ای شناخته شد. مجموعه سفرهای او در چاپ دوم کتاب "زیارتش را خریداری می‌کند" یا "روابط با جهان" در سال ۱۶۱۴ توسط ساموئل پرچاس (۱۵۷۷؟ –۱۶۲۶) منتشر شده است. مقالات جدیدی که در چاپ دوم وجود دارد، آدامز را معرفی می‌کرد. تصور می‌شود که این مقاله نخستین مقاله‌ای است که
تصور می‌شود که این مقاله نخستین مقاله‌ای است که آدامز را در اروپا معرفی می‌کند و در چاپ سوم منتشرشده در سال ۱۶۱۷، محتوای مقاله با ذکر رابطه آدامز با هیرادو بیشتر گسترش یافت. پس از مرگ آدامز، پساموئل پرچاس به‌طور قابل توجهی مطالب را گسترش داد و کتاب ریچارد هکلوت (۱۵۵۲–۱۶۱۶) "ناوبری‌های اصلی، سفرها و اکتشاف‌های مردم انگلیسی" را در پنج جلد به چاپ رساند. در جلد اول مقالهٔ مفصلی دربارهٔ سفر و اقامت آدامز در ژاپن منتشر شده است. مقاله آدامز و دو نامه معرفی شده در کتاب پرچاس تا پس از گشایش ژاپن در سده نوزدهم بارها
پرچاس تا پس از گشایش ژاپن در سده نوزدهم بارها در سفرهای مختلف به چاپ رسید و به زبان‌های مختلف نیز مانند این کتاب ترجمه شد. "سوزن‌بان" ریچارد بلیکر (لندن، ۱۹۳۲) کمترین عناصر رمانتیک را در رمان به کار برده است. او آگاهانه تلاش کرد آدامز را اسطوره‌زدایی کند و یک اثر داستانی تاریخی دقیق بنویسد.
ارنی کومز (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا و کانادا بود.
پیش از اینکه بخوابم یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۳ به کارگردانی آرون شارف است. این فیلم پیش‌تر با نام "دختر شکسپیر" نیز شناخته می‌شد. پیشرفت. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۳ به صورت آنلاین دومین کلیپ چند ثانیه‌ای، از چند صحنهٔ بازی یوجین سیمون و بانی رایت و در نوامبر ۲۰۱۴ نیز نخستین تریلر رسمی فیلم منتشر شد.
ماجراهای روپرت خرسه () نام یک مجموعهٔ عروسکی بریتانیایی ویژهٔ کودکان بود که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ میلادی در ۱۵۶ قسمت از شبکهٔ «آی‌تی‌وی» به روی آنتن رفت. در ایران نیز، این مجموعه تلویزیونی در اواسط تا اواخر دههٔ پنجاه خورشیدی، با همین نام و با دوبلهٔ فارسی، از تلویزیون پخش شد.
ابوالقاسم محمدبن ابی حذیفه، فرزند ابوحذیفة بن عتبة بن ربیعة از طایفه بنو عبدشمس و قبیله قریش است. وی از صحابه، محمد پیامبر اسلام است و در زمان مهاجرت پدر و مادرش به حبشه، در آنجا به دنیا آمد. وی پسر دایی معاویة بن ابی سفیان و پرورش یافته دست عثمان بن عفان، خلیفه سوم، است. اما، از دشمنان آن دو و حامیان علی بود. وی در قیام مردم مصر بر ضد عثمان نقش مهمی داشت و بعد از اخراج عبدالله بن سعد بن ابی سرح، فرماندار منصوب عثمان از مصر، مدتی بر این استان حکومت کرد. تا آنکه علی، قیس بن سعد بن عباده را به فرمانداری آنجا
علی، قیس بن سعد بن عباده را به فرمانداری آنجا گماشت. قبل یا بعد از نبرد صفین، عمرو عاص، وی را در مصر دستگیر کرد و نزد معاویه فرستاد و معاویه نیز او را حبس کرد. اما او از زندان گریخت. او سرانجام توسط طرفداران معاویه کشته شد.
تاپ کت () نام یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی آمریکایی است که از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ میلادی، از شبکهٔ «ای‌بی‌سی» به روی آنتن رفت. در ایران نیز، این مجموعه تلویزیونی در اواخر دههٔ پنجاه تا اوایل دههٔ شصت خورشیدی، با عنوانِ «گربهٔ استثنایی» و با دوبلهٔ فارسی، از تلویزیون پخش شد.
تیم ملی هاکی روی یخ ایران یک تیم ملی هاکی روی یخ است که به نمایندگی از ایران در مسابقات بین‌المللی حضور می‌یابد. این تیم که تحت سرپرستی فدراسیون اسکیت جمهوری اسلامی ایران قرار دارد خرداد ماه ۱۳۹۵ تأسیس شد و در پی عضویت در فدراسیون بین‌المللی هاکی روی یخ است. رده‌های سنی. ۵ رده سنی در رشته هاکی روی یخ شامل زیر ۱۰ سال، ۱۴ سال، ۱۸ سال، ۲۰ سال و بالای ۲۰ سال مردان در ایران وجود دارد. بزرگسالان. اولین بار در بازی‌های آسیایی زمستانی ۲۰۱۷ شرکت کرد ولی به علت عدم قبول پاسپورت برخی بازیکنان دورگه نتایجش در جدول
قبول پاسپورت برخی بازیکنان دورگه نتایجش در جدول محاسبه نشد. سه دوره در مسابقات جهانی سطح ۴ و سطح ۳ در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ شرکت کرده است. این رقابت با حضور ده تیم در دو گروه پنج تیمی برگزار شد. تیم ملی ایران با نام آیس باکس شرکت کرد. غالب تیم های مقابل هم تیم های ملی با نام باشگاهی هستند. مسابقات کشورهای اسلامی. ۲۰۲۴. حریفان از بازیکنان غیربومی استفاده می‌کردند. هشت تیم از هشت کشورایران، مغولستان، آذربایجان، ترکیه، بحرین، لبنان، قزاقستان و تاتارستان (میزبان) در این مسابقات حضور داشتند و از ۱۱ تا ۱۵
(میزبان) در این مسابقات حضور داشتند و از ۱۱ تا ۱۵ می (۲۲تا ۲۶ اردیبهشت) در پیست یخ تاتنفت به رقابت پرداختند. از ایران تیم آیس باکس ایرانمال در این رقابتها حضور داشت و در رویارویی با رقبای آسیایی خود تجربیات خوبی کسب کرد. از اهمیت این تورنمت همین بس که تیم های شرکت کننده با تمام توان و با بیشترین لژیونر در این مسابقات حضور یافتند. آذربایجان با ۱۴ بازیکن روس و بحرین با ۶ بازیکن روس در این رقابتها حضور یافتند که نشانگر اهمیت این تورنمنت برای کشورهای شرکت کننده و علاقه آنها به کسب عنوان و افزایش تجربه بازیکنان
و علاقه آنها به کسب عنوان و افزایش تجربه بازیکنان بومی خود با بازی در کنار بهترین‌های کشور روسیه است. اسامی نفرات. https://www.iihf.com/en/events/2022/wmiv/teams https://www.iihf.com/en/events/2023/wmiiib/teams https://www.iihf.com/en/events/2022/wmiv/teams/roster/26855/islamic_republic_of_iran https://www.iihf.com/en/events/2023/wmiiib/teams/roster/36736/iran زیر ۲۰ سال. تیم ملی هاکی روی یخ جوانان پسر زیر ۲۰ سال ایران اولین بار در پرشین کاپ ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ مسابقه داده‌است. 2022 2 friendly Match with KGZ U20
داده‌است. 2022 2 friendly Match with KGZ U20 (Men): Iran U20 ۰–۴ زیر ۱۸ سال. تیم ملی هاکی روی یخ جوانان پسر زیر ۱۸ سال ایران اولین بار در سال ۲۰۲۳ وارد مسابقات بین‌المللی شد و ۵ بازی و ۵ باخت در مسابقات آسیا و اقیانوسیه ثبت کرد. https://www.iihf.com/en/events/2023/aom18/schedule ایران ۰–۵ مغولستان ایران ۱–۱۴ ازبکستان ایران ۰–۸ تایلند ایران ۲–۷ امارات ایران ۱–۱۴ ترکمنستان اسامی بازیکنان: https://www.iihf.com/en/events/2023/aom18/teams/roster/42058/iran players Team Roster J# name ۸ JELODARI MAMAGHANI Parsa