payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۹۳٬۰۰۰ اثر از ۱۲٬۰۰۰ آهنگساز، بارگذاری شده‌است. این پروژه از نرم‌افزار مدیاویکی استفاده می‌کند. از ۲۷ دسامبر ۲۰۱۵ میلادی، این پروژه نیازمند پرداخت حق اشتراک است که ماهیانه بین و ۱٫۱۴ دلار تا ۱٫۹۰ دلار آمریکاست که در حدود۲۲٫۸۰ دلار برای یکسال یا ۲۷۳٫۶۰ دلار برای یک دورهٔ ۲۰ ساله خواهد شد.
جرج سل (؛ ؛ ۷ ژوئن ۱۸۹۷ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۷۰) یک رهبر ارکستر، نوازنده پیانو، آهنگساز و مدرس موسیقی مجارستانی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود. جرج سل سال‌های متمادی رهبر ارکستر کلیولند بود و امروزه او را یکی از برترین رهبران ارکستر در قرن بیستم میلادی می‌دانند.
بو میرچف (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی‌نامه. بو میرچف در ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۸۹ در سیاتل واشنگتن به دنیا آمد. پس از دو روز به همراه خانواده به خانه‌شان واقع در جزیره ونکوور استان بریتیش کلمبیا کانادا بازگشتند. پدرش بیل، پزشکی کالیفرنیایی بود و مادر کلی اصالتاً از اهالی سیاتل بود. بو برادری بزرگتر به نام لوک و خواهر کوچکتری به نام رائنا دارد. بو میرچف دارای تابعیت مضاعف کشورهای ایالات متحده و کانادا است.
گاوریل نیکولایویچ پاپف (؛ ۲ سپتامبر ۱۹۰۴ – ۱۷ فوریه ۱۹۷۲) آهنگساز اهل روسیه بود. استعداد موسیقی او را با دمیتری شوستاکوویچ مقایسه می‌کردند. او دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ بود و در سال ۱۹۴۶ میلادی برنده «جایزهٔ میهنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» (موسوم به جایزه استالین) شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نقطه بازگشت"، "وقایع‌نگاری سال‌های پرتب‌وتاب"، "شعر دریا" و "قزاق‌ها" اشاره نمود.
نیکولای یاکوولیویچ میاسکوفسکی (؛ ۲۰ آوریل ۱۸۸۱ – ۸ اوت ۱۹۵۰) آهنگساز و مدرس موسیقی اهل روسیه بود. او دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ و از شاگردان آناتولی لیادوف و نیکلای ریمسکی-کورساکف و از دوستان صمیمی سرگئی پروکفیف بود و این دوستی تا پایان عمر ادامه داشت. نیکولای میاسکوفسکی را «پدر سمفونی اتحاد جماهیر شوروی» لقب داده‌اند. او ۵ مرتبه (بیشتر از هر آهنگساز دیگری) برنده «جایزه استالین» شده است. از دیگر افتخارات وی می‌توان به نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی اشاره کرد.
برایان ساکا (زاده ۱۹۷۸) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت اشاره کرد.
بو دیتل (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت و یک پلیس سرسخت اشاره کرد.
جان اسپینوگاتی بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم گرگ وال استریت اشاره کرد.
توماس میدلدیچ (زاده ) بازیگر کانادایی است. از آثار معروف او می‌توان به بازی در سیلیکون ولی، گرگ وال استریت، روزی روزگاری در ونیز و سریال اشاره کرد او همچنین صدای پیشه شخصیت تری در انمیشن سریالی بزرگسالان مخالفان خورشیدی است.
دون نیکسون (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم محافظ شخصی و پرام اشاره کرد.
روز جهانی پیشگیری از خودکشی که همه ساله در ۱۰ سپتامبر و در سراسر جهان برگزار می‌شود، برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به خودکشی و پیشگیری از آن در نظر گرفته شده‌است. مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی (IASP) با همکاری سازمان بهداشت جهانی (WHO) و فدراسیون جهانی سلامت روان این روز را میزبانی می‌کند. در سال ۲۰۱۱ مراسم این روز در ۴۰ کشور انجام شد. سازمان ملل متحد یک 'سیاست‌نامه پیشگیری از خودکشی' را در دهه ۱۹۹۰ منتشر کرد که بسیاری کشورها از آن برای پیشگیری از خودکشی پیروی می‌کنند. پیشینه. ، بر پایه تخمین‌ها سالیانه
پیروی می‌کنند. پیشینه. ، بر پایه تخمین‌ها سالیانه ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تن با خودکشی به زندگی خود پایان می‌دهند. «یعنی یک خودکشی در هر ۴۰ ثانیه یا ۳٬۰۰۰ خودکشی در هر روز.» طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی از در کنار هر یک خودکشی موفق ۲۰ خودکشی ناموفق صورت می‌گیرد؛ این یعنی در هر ۳ ثانیه یک خودکشی ناموفق در جهان انجام می‌شود. خودکشی «مهم‌ترین سبب مرگ‌ومیر جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال است.» آمار مرگ‌ومیر افراد بر اثر خودکشی به تنهایی بیش‌تر از آمار مرگ‌ومیر افراد در جنگ‌ها و قتل‌هاست. خودکشی سیزدهمین عامل مرگ‌ومیر در سراسر جهان
خودکشی سیزدهمین عامل مرگ‌ومیر در سراسر جهان است. بر پایه گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی خودکشی عامل نیمی از مرگ‌ومیرهای خشن در جهان به حساب می‌آید. طبق گفته برایان میشارا، مدیر مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی، «آن‌هایی که خود را می‌کشند، تعدادشان از آن‌هایی که در جنگ‌ها، حوادث وحشت‌افکنی و نزاع خیابانی کشته می‌شوند، بیشتر است.» انتظار می‌رود تا ۲۰۲۰ شمار افرادی که سالیانه خودکشی می‌کنند به بیش از ۱٫۵ میلیون تن برسد. سازمان ملل اظهار می‌دارد که افرادی که بر اثر حمله انتحاری می‌میرند قصد خودکشی ندارند و تنها
حمله انتحاری می‌میرند قصد خودکشی ندارند و تنها می‌خواهد دیگران را بکشند و شاید خودکشی هدف دومشان باشد. آفت‌کش‌ها. طبق گزارش‌های سازمان بهداشت جهانی ۱/۳ همه خودکشی‌های موفق جهان با آفت‌کش صورت پذیرفته‌است. «فروش برخی از این آفت‌کش‌ها طبق معاهدات سازمان ملل ممنوع است.» سازمان بهداشت جهانی از کشورهای آسیایی می‌خواهد تا فروش آفت‌کش‌هایی همچون ارگانوفسفات را که در بیش‌تر خودکشی‌های ناموفق مصرف می‌شود را منع یا محدود کنند. این گونه از آفت‌کش‌ها در بیش‌تر کشورها ممنوع هستند. از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ ۶۰ تا ۹۰ درصد
کشورها ممنوع هستند. از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ ۶۰ تا ۹۰ درصد خودکشی‌های انجام شده در چین، مالزی، مالزی، سریلانکا و ترینیداد با استفاده از آفت‌کش‌ها صورت گرفته‌است. بر پایهٔ گزارش‌های این سازمان خودکشی‌ها با آفت‌کش در آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی نیز رو به گسترش گذاشته‌است. گفته شده که به منظور کاهش این گونه خودکشی‌ها، که اغلب بسیار دردناک و ناموفق هم هستند، می‌بایست گزینه‌هایی همچون خودکشی کمکی یا هومرگ آن گونه که در کشور سوئیس رواج دارد، در اختیار افراد قرار داده شود. کشورها. از ۳۴ کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی و
کشورها. از ۳۴ کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه گروهی شامل کشورهای توسعه‌یافته که از اقتصاد بازار آزاد برای بهبود شاخص توسعه انسانی بهره می‌برند، کره جنوبی بیش‌ترین نرخ خودکشی را بر اساس آمار فهرست میزان خودکشی کشورها داراست. در سال ۲۰۱۱ وزارت بهداشت این کشور قوانینی را برای مقابله با این معضل به تصویب رساند. در برخی کشورها همچون چین، نرخ خودکشی در میان جوانان ۱۵ تا ۳۴ سال در بالاترین حد است. طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۹ چهار کشوری که بیش‌ترین نرخ خودکشی را داشتند همگی در اروپای شرقی
بیش‌ترین نرخ خودکشی را داشتند همگی در اروپای شرقی بودند که عبارتند از اسلوونی، روسیه، لاتویا و بلاروس. در سال ۲۰۰۳ که نخستین مراسم روز جهانی پیشگیری از خودکشی انجام شد نیز آمارها به همین منوال بود. نیز کشورهایی که کم‌ترین نرخ خودکشی را داشتند در آمریکای جنوبی، «جهان اسلام و برخی دیگر از مناطق آسیا قرار دارند.» در رابطه با بیش‌تر کشورهای آفریقایی اطلاعاتی در دست نیست. جنسیت. جز چین، در دیگر کشورها میزان خودکشی مردان از زنان بیش‌تر است. در جهان غرب نرخ مرگ‌ومیر مردان بر اثر خودکشی سه یا چهار برابر زنان است.
شرلی منسن (زاده ۲۶ اوت ۱۹۶۶) خواننده، ترانه‌سرا و نوازندهٔ اهل اسکاتلند است که بیشتر به‌عنوان رهبر و خوانندهٔ گروه گاربج شناخته شده‌است. ۷ نامزدی جایزه گرمی و فروش بیش از ۱۷ میلیون نسخه از آثارشان، ثمرهٔ بیش از دو دهه همکاری او با گاربج بوده‌است. منسن از اعتباری که در صنعت موسیقی و سرگرمی به‌دست آورده برای پیش‌برد اهدافش در مواردی مانند منع استفاده از پوست حیوانات در صنعت مُد، مبارزه با ایدز و مطالبهٔ حقوق اجتماعی افراد ال‌جی‌بی‌تی سود جسته‌است. کودکی و سال‌های آغازین. منسن زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶ در ادینبرای
آغازین. منسن زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶ در ادینبرای اسکاتلند است. پدرش استاد دانشگاه و مادرش خوانندهٔ یک گروه موسیقی بیگ بَند بود. در دبیرستان به‌خاطر موهای قرمزش مورد تمسخر دیگران قرار می‌گرفت، گرچه زمانی که خواننده شد این مشخصه به علامت تجاریش تبدیل شد. در آن سال‌ها مادرش (به روش نادرست) با گفتن جمله‌هایی مثل «تو به زیبایی دخترهای دیگر نیستی، اما یک شخصیت فوق‌العاده داری» سعی می‌کرد اعتماد به نفس از دست رفتهٔ او را بازگرداند. به گفتهٔ منسن در آغاز فعالیت موسیقی‌اش زمان‌هایی که قرار بود عکاسی کنند ساعت‌ها در توالت
زمان‌هایی که قرار بود عکاسی کنند ساعت‌ها در توالت گریه می‌کرد و فقط پس از حضور در کارزار مُدلینگ کلوین کلاین در سال ۱۹۹۹ بود که شروع به لذت بردن از دیدن خودش در آینه کرد. منسن سال‌ها از سندرم خودویرانگری رنج می‌بُرد. او در مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۸ در نیویورک تایمز منتشر شد توضیح داده که پس از یک تجربهٔ ناموفق عاشقانه در دههٔ ۸۰ میلادی برای اولین‌بار با چاقو خودزنی کرده و حتی در دوره‌ای که با گاربج به شهرت جهانی رسید برای گریز از فشار روانی که متحمل می‌شد به مجروح کردن خودش با چاقو متوسل می‌شده‌است. زندگی
مجروح کردن خودش با چاقو متوسل می‌شده‌است. زندگی حرفه‌ای. منسن پیش از پیوستن به گاربج خوانندهٔ گروه‌های گودبای مستر مک‌کنزی و اَنجل‌فیش بود. استیو مارکر (گیتاریست) زمانی که اجرای منسن با اَنجل‌فیش را-که ساعت ۱ بامداد در ام‌تی‌وی پخش می‌شد-دید او را به دو عضو دیگر گاربج (که آن‌زمان دنبال خواننده می‌گشتند) پیشنهاد داد و به این شکل منسن به گاربج پیوست. ۳ عضو اولیهٔ گاربج تصور می‌کردند چون منسن تا آن زمان یک دهه کار موسیقی می‌کرده، ترانه‌سرا هم هست اما واقعیت این بود که او تا به‌آن‌روز هیچ‌گاه ترانه‌ای ننوشته
بود که او تا به‌آن‌روز هیچ‌گاه ترانه‌ای ننوشته بود. در آغاز همکاری منسن با گاربج کارها آن‌چنان‌که باید خوب پیش نمی‌رفتند. عوامل مختلفی در این ماجرا نقش داشتند از جمله این‌که او تنها عضو خارجی و زن گروه بود و تا حدی هم تحت تأثیر سابقهٔ اعضای دیگر گاربج قرار گرفته بود، به‌خصوص بوچ ویگ که تجربهٔ همکاری با گروه‌هایی مثل نیروانا و اسمشینگ پامپکینز را داشت. منسن پس از ملاقات با اعضای گاربج در آمریکا و تجربهٔ ناموفقی که از ضبط آهنگ‌ها داشتند برای دو هفته به اسکاتلند بازگشت و بعد به آن‌ها تلفن زد و گفت: «فکر
بازگشت و بعد به آن‌ها تلفن زد و گفت: «فکر می‌کنم فهمیده‌ام با بعضی از این آهنگ‌ها چه کار کنم». صدا. اگرچه منسن در کودکی در گروه کُر به عنوان سوپرانو آموزش دیده بود اما هرگز به عنوان سوپرانو شناخته نشد و خودش هم این موضوع را تصدیق می‌کند: منتقدان موافق هستند که او دارای صدای کنترآلتویی است که قابلیت‌هایی همچون انتقال احساسات، آن را متمایز کرده‌است. الیسا گاردنر در لس آنجلس تایمز نوشته‌است: «یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های گاربج نیروی طبیعت است: آواز منسن، که می‌تواند بسیاری از احساسات را منتقل کند بدون اینکه
بسیاری از احساسات را منتقل کند بدون اینکه حالتی ملودراماتیک پیدا کند». جان پیرلس از نیویورک تایمز در بررسی اجرای زندهٔ گاربج نوشت: «اغواگر، عاشق، دردمند، جنگجو - اینها شخصیت‌های خانم منسن از زمان شروع گاربج در سال ۱۹۹۵ بوده‌اند. در دوره‌های دیگر او ممکن است یک خوانندهٔ آهنگ‌های پاپ عاشقانه یا شخص اول یک گروه موج نو باشد. شرلی بَسی، داستی اسپرینگفیلد، یا کریسی هایند. از هر کدام از این‌ها چیزی در صدای او وجود دارد». نشریهٔ گرین لفت در نقدی بر آلبوم "گاربج" اشاره کرده که «منسن صدای قدرتمندی دارد که به‌سان یک
کرده که «منسن صدای قدرتمندی دارد که به‌سان یک پرنده اوج می‌گیرد و فرود می‌آید. می‌تواند تمنا کند یا مطالبه‌گری. می‌تواند رؤیایی یا روانی به نظر برسد».
روز ملی بازماندگان خودکشی توسط کنگره ایالات متحده آمریکا به عنوان روز یادبودی برای بازماندگان خودکشی که عزیزانشان خودکشی کرده‌اند در نظر گرفته شده‌است. مراسم این روز همواره در شنبه پیش از روز شکرگزاری در آمریکا برگزار می‌شود. در سال ۱۹۹۹ سناتور هری رید طی یک قطعنامه در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا این روز را نام‌گذاری کرد. پدر او خودکشی کرد از همین رو او خود نیز یکی از بازماندگان خودکشی به حساب می‌آید. از آنجا که دیگر کشورها نیز از این ایده استقبال کرده‌اند، نام آن به روز جهانی بازماندگان خودکشی تغییر
نام آن به روز جهانی بازماندگان خودکشی تغییر یافته‌است. همه ساله بنیاد آمریکایی پیشگیری از خودکشی که پشتیبانی مراسم این روز را بر عهده دارد، برنامه‌ای را برای گردهم‌آیی افرادی که عزیزانشان خودکشی کرده‌اند ترتیب می‌دهد. در این روز که در ۶ کشور دنیا بزرگ‌داشته می‌شود، کسانی که عزیزانشان را بر اثر خودکشی از دست داده‌اند گرد هم می‌آیند تا از همدیگر پشتیبانی روحی و روانی نمایند. این بنیاد فرصتی به روانشناسان و بازماندگان خودکشی می‌دهد تا داستان‌هایشان را در این رابطه با دیگران به اشتراک بگذارند و از تجربه‌های
رابطه با دیگران به اشتراک بگذارند و از تجربه‌های آن‌ها بهره گیرند.برگزاری این گونه مراسم‌ها به بازماندگان خودکشی کمک می‌کند تا با تراژدی از دست دادن عزیزانشان بر اثر خودکشی کنار بیایند.
ناحیه فریدپور (به لاتین: Faridpur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه فریدپور ۲٬۰۷۲٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۱۲٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیه قاضی‌پور (به لاتین: Gazipur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه قاضی‌پور ۱٬۷۴۱٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۰۳٬۹۱۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیه گوپال‌گنج (به لاتین: Gopalganj District, Bangladesh) یک ناحیه در کشور بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه گوپال‌گنج ۱٬۴۶۸٫۷۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۷۲٬۴۱۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کشورگنج (به لاتین: Kishoreganj District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه کشورگنج ۲٬۷۳۱٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۹۱۱٬۹۰۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مداری‌پور (به لاتین: Madaripur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه مداری‌پور ۱٬۱۴۴٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۱۲٬۱۹۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مانک‌گنج (به لاتین: Manikganj District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه مانک‌گنج ۱٬۳۸۳٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۹۲٬۸۶۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه منشی‌گنج (به لاتین: Munshiganj District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه منشی‌گنج ۱٬۰۰۴٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۴۵٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ناراین‌گنج ( "Naraeongônj Jela") یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه ناراین‌گنج ۷۵۹٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۹۴۸٬۲۱۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه نرسنگدی (به لاتین: Narsingdi District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه نرسنگدی ۱٬۱۴۰٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۲۴٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه راج‌باری (به لاتین: Rajbari District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه راج‌باری ۱٬۱۱۸٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۴۹٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه تانگیل (به لاتین: Tangail District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه تانگیل ۳٬۴۱۴٫۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۰۵٬۰۸۳ نفر جمعیت دارد.
توماس لانگوسیوا (؛ زادهٔ ) یک دونده دو استقامت اهل کنیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دو ۵۰۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
تاریکو بکله (؛ ) یک دونده دو استقامت اهل اتیوپی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال دو ۱۰٬۰۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
ناحیهٔ باگرهات (به لاتین: Bagerhat District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیهٔ باگرهات ۳٬۹۵۹٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۷۶٬۰۹۰ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناحیهٔ چوادانگا (به لاتین: Chuadanga District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیهٔ چوادانگا ۱٬۱۷۴٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۲۹٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد.
ناحیهٔ جسر (به لاتین: Jessore District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیهٔ جسر ۲٬۶۰۶٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۶۴٬۵۴۷ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لمس‌درمانی () نوعی از انرژی درمانی است که ادعا می‌شود، باعث بهبود و کاهش درد و اضطراب بیمار می‌شود. در این نوع از درمانگری، فرد درمانگر ادعا می‌کند که با قرار دادن دست خود بر روی بیمار یا در نزدیکی بیمار، قادر به تشخیص و دستکاریِ میدانِ انرژیِ بیمار است. در سال ۱۹۹۸ در آزمایشی که امیلی روزا انجام داد، مشخص شد که از میان ۲۳ درمانگری که ادعا می‌کردند از طریق لمس درمانی قادر به درمانگری هستند، هیچ‌کدام قادر به تشخیص «میدان انرژیِ» فردِ محقق نبودند. در پایانِ این پژوهش چنین نتیجه‌گیری شد که عدم توانایی مدعیان
پژوهش چنین نتیجه‌گیری شد که عدم توانایی مدعیان لمس درمانی در اثبات توانایی شان در تشخیص میدان انرژی که بنیادی‌ترین مورد ادعایشان است، نشان دهندهٔ بی اساس بودن این نوع از درمانگری است.
نماد جنسیت نمایانگر جنسیت یک جاندار است. نمادهای استاندارد جنسیتی. دو نماد جنسی نر ♂ و ماده ♀ از نشانه‌های ستاره‌شناسی گرفته شده‌اند که نمادهایی هستند از سیاره‌های کلاسیک مریخ و ناهید که از زمان رنسانس تاکنون مورد استفاده هستند این دو نماد همچنین به دو عنصر آهن و مس نیز اشاره می‌کنند. از این نمادها نخست برای نشان دادن جنسیت گیاهان بهره برده می‌شد. (چرا که بیش‌تر گیاهان هرمافرودیت) توسط کارل لینه در ۱۷۵۱ چنین نام‌گذاری شده‌اند. امروزه از این نمادها همچنین در متون علمی برای نشان دادن جنسیت افراد بهره برده
در متون علمی برای نشان دادن جنسیت افراد بهره برده می‌شود. در جدول پدیگری مربع علامت مرد و دایره علامت زن است. نمادهای دگرباشان. دگرباشی جنسی نمادهای جنسیتی گوناگونی دارند. (زنان هم‌جنس‌گرا، مردان هم‌جنس‌گرا، دوجنس‌گرایان و بیناجنس‌ها) آغاز به‌کارگیری این نمادها از سال ۱۹۷۰ است. برخی از این نمادها به جدول یونی‌کد نسخه ۴٫۱ به بعد راه یافته‌اند. دیگر نمادهای یونی‌کد نسخه ۴٫۱:
تصویرگرایان شیکاگو به گروهی از هنرمندان بازنمودی گفته می‌شود که مرتبط با مدرسه مؤسسه هنر شیکاگو است و در اواخر دهه ۱۹۶۰ در مرکز هنر هاید پارک به نمایش گذاشته شد. شهرت کار آن‌ها بخاطرسورئالیسم غیرمعمول و عدم هم سنخیت کامل با تمایلات جهانی هنر نیویورک بود. منتقد کن جانسون از آن تحت عنوان «سنت فانتزی بنیاد پس از جنگ» یاد کرد. سردبیر ارشد مجله شیکاگو، کریستین نیومن گفت: «حتی با در پیش داشتن مبارزات و جنگ ویتنام، این هنرمندان راه خود را باز کردند و از زمان، مکان و آثار خود یک اتفاق فراموش نشدنی در تاریخ هنر
و آثار خود یک اتفاق فراموش نشدنی در تاریخ هنر ساختند.» این تصویرگرایان، به صورت غیرمنتظره نسبت بالایی از هنرمندان زن را در خود جای داده بودند. سه گروه مشخص وجود دارد که خارج از شیکاگو به طرزی متمایز و در مجموع به عنوان تصویرگرا برجسته شده‌اند: فهرست هیولا، پشمینه کی و تصویرگرایان شیکاگو. فهرست هیولا. فهرست هیولا به گروهی از هنرمندان شیکاگو گفته می‌شود که چند تن از آنان به خدمت در جنگ جهانی دوم رفته بودند و به لطف جی. آی این نام در سال ۱۹۵۹ توسط منتقد فراتنز شولز بر اساس آثار وجودی گاه وحشتناک و نیمه عرفانی
شولز بر اساس آثار وجودی گاه وحشتناک و نیمه عرفانی مجازی شان به آن‌ها داد. بسیاری از آن‌ها توسط ورا بردیچ مورد مشورت قرار گرفتند. این شخص، یک ناشر سوررئال تأثیرگذار بود که در مدرسه مؤسسه هنر شیکاگو مشغول تدریس بود. فهرست هیولا شامل موارد زیر است: پشمینه کی. بسیاری از تصویرگرایان بعدی شیکاگو توسط مدرس و هنرمند مدرسه مؤسسه هنر، ری یوشیدا و استاد تاریخ هنر ویتنی هلستید به مشورت گرفته شدند. در سال ۱۹۶۴ جیم نات و گلادیس نیلسون شروع به تدریس در کلاس‌های بچه‌ها در مرکز هنر پارک هاید در شیکاگو نمودند. آن‌ها و جیمز
مرکز هنر پارک هاید در شیکاگو نمودند. آن‌ها و جیمز فالکنر با ایده یک نمایش گروهی متکشل از 3 نفر از آن‌ها و آرت گرین و سولن روکا سراغ دان بائوم، مدیر نمایش مرکز، رفتند. بائوم موافقت و نیز پیشنهاد کرد کارل ویرسوم را در لیست اضافه کنند. شش هنرمند ذکر شده نمایشگاه‌هایی را در مرکز هنری پارک هاید در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ برگزار کردند. آن‌ها نام این نمایشگاه را ", پشمینه کی؟ " گذاشتند اما هرگز تصمیم نداشتند خود را به عنوان یک گروه واحد سازماندهی کنند. نامگذاری این نمایشگاه در مصاحبه‌ای توسط دان نادل با هنرمند
این نمایشگاه در مصاحبه‌ای توسط دان نادل با هنرمند جیم نات تشریح شد: "در زمان یاد شده، نام‌های مرتبط با هنر بسیار خونسرد بودند، هرچه کمتر از کار خود می‌گفتند بهتر. چندین بار در موزهٔ هنر مدرن با عنوان "شانزده آمریکایی" یا "سیزده آمریکایی" به نمایش در آمدند … همگی ما مصمم بودیم با چنین خونسردی با نزاکتی رقابت نکنیم اما نمی‌دانستیم عاقبت آن چطور خواهد شد. در اولین تجمع برای بحث در مورد نمایش، به هیچ نتیجه‌ای نرسیدیم. این همچنین اولین تماس ما پنج نفر با کارل به صورت جدی بود. از آنجا که در حل مسئله به نوعی سر
صورت جدی بود. از آنجا که در حل مسئله به نوعی سر خورده شده بودیم، زمانی که صدای کارل شنیده می‌شد که می‌گفت "پشمینه کی؟ این یارو کیه؟"، بحث گروهی به واحدهای کوچکتری تحلیل رفت. در همین حین بود که برخی از ما با نوعی نگرانی اعتقاد خود را در خصوص اینکه او چیزی در مورد اری بوراس نمی‌دانست از دست می‌دادیم، فرد بسیار خود ساخته‌ای که منتقد هنری بود و برای دابلیو اف ام تی، ایستگاه فرهنگی اف ام در شیکاگو کار می‌کرد. از نظر همه ما، منجمله کارل، این واقعاً خنده دار بود. همانطور که در مورد تنوعات وضعیت موجود حس می‌کردیم
همانطور که در مورد تنوعات وضعیت موجود حس می‌کردیم که دست انداخته شده‌ایم، فهمیدیم که چه پتانسیلی در این نام وجود دارد به ویژه اگر هاری را به پشمینه تغییر می‌دادیم." پشمینه کی، شامل این‌ها بود: تصویرگرایان شیکاگو. تصویرگرایان، یک گروه رسمی نبودند بلکه تا حدودی شرح هنرمندانی بود که درگیر نمایش‌هایی بودند که در دههٔ میانی ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰ توسط باهوم سازماندهی می‌شد. چند هنرمند دیگر از جمله راجر براون، اد پاسکی، باربارا رُسی و فیل هانسون، اغلب به اشتباه در ارتباط با «پشمینه کی» انگاشته می‌شوند. این انگاره
ارتباط با «پشمینه کی» انگاشته می‌شوند. این انگاره نادرست در واقع زمانی شروع شد که بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ و در چندین نمایش دیگر مانند «چند بی نبض»، «تصویر غیر اصلی»، «آنتیگوا در شیکاگو» و «ازدواج به سبک شیکاگو» در مرکز هنر پارک هاید نشان داده شدند. علاوه بر «پشمینه کی»، شامل موارد زیر نیز بودند: در سال ۱۹۶۹ در موزه هنرهای معاصر شیکاگو، تصویرگرایان زیادی از جمله یوشیدا را درنمایشی با عنوان " دان بائوم سز 'شیکاگو نیازهنرمندان مشهوری دارد" به نمایش گذاشت'". تمایز بین تصویرگرایی شیکاگو و هنر پاپ نیویورک.
تمایز بین تصویرگرایی شیکاگو و هنر پاپ نیویورک. توزیع‌کننده هنر خصوصی شیکاگو، کارن لینوکس، گفت، "پشمینه کی در سوررئالیسم، بابونهٔ هنر و کمدی‌ها ریشه دارد. یکی از آن‌ها بسیار شخصی و دیگری ضد شخصی بود." هنرمندان دیگر. در خارج از شیکاگو، هر هنرمند شیکاگو که کارش مجازی و دمدمی است را اغلب یک تصویرگرا می‌نامند. هنرمندان شیکاگو که عجیب و غریب و مجازی نقاشی می‌کنند اما تصویرگرا نیستند شامل این هاست: میراث. میراث تصویرگرایان شیکاگو به میزان قابل توجهی در فیلم تولیدات رنگ رد، پشمینه کی و تصویرگرایان شیکاگو به
تولیدات رنگ رد، پشمینه کی و تصویرگرایان شیکاگو به کارکردانی فیلمساز شیکاگویی لسلی بوچبایندر به نمایش در آمد.
منوچهر کولیوند با نام خانوادگی نورمحمدی (زادهٔ ۱۲۲۹ هـ. ق در الشتر یا دره‌شهر) از شاعران معروف لک‌زبان است. دیوان اشعار وی به زبان فارسی، لکی و زبان گورانی است. شعرهای دیوان ملا اغلب به زبان لکی سروده شده‌اند، اما در آن‌ها از اصطلاحات کردی، فارسی، عربی و ترکی نیز استفاده شده است. زندگی. ملا منوچهر خان کولیوند، فرزند خسرو خان، در سال ۱۲۲۹ هـ. ق در منطقهٔ غربیِ الشتر یا شهرستان دره شهر، که منطقهٔ گرمسیرِ ایل کولیوند است، به‌دنیا آمد. ملا منوچهر خان از نسل خوانین نورمحمدی طایفه کولیوند می‌باشد) خوانین کولیوند
نورمحمدی طایفه کولیوند می‌باشد) خوانین کولیوند از خانواده‌های نورمحمدی، چنگیزیان، فرج‌اللهی و اسدالهی می‌باشند) و از ابیات اشعار آن بر می‌آید که وی پیرو مذهب شیعه جعفری بوده است. "دیوان" ملا منوچهر مشتمل بر بیش از ۱۰ هزار بیت بوده است که در سال‌های دور بر اثر غارت کزازی‌های. اراک به تاراج رفته است؛ و شاعر با وجود تلاش‌های فراوان نتوانسته است به اشعار به‌سرقت‌رفتهٔ خود دست یابد. برخی از صاحب‌نظران اهل ادب، سوز و دل‌تنگی وی را در اشعارش را ناشی از این اتفاق می‌دانند. نقل است که ملا در بازگشت از سفر عتبات
می‌دانند. نقل است که ملا در بازگشت از سفر عتبات عراق در بین راهِ خرم‌آباد به الشتر در دل سفیدکوه بیمار می‌شود و فوت می‌کند. جنازهٔ وی در روستای بتکی، از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله به خاک سپرده شد. نمونهٔ اشعار. اشعار ملا منوچهر دارای وزن عروضی و آهنگ زیبا و دلنشین است. از این شاعر چندین مثنوی، غزل، دوبیتی و قصیده به‌جا مانده است، که بیشینهٔ آن‌ها شرح حال شاعر و سختی‌ها و رنج‌های زندگی اوست. همچنین، عناصر مرتبط با فرهنگ عشایری و آداب و احوال مردم لک در اشعار وی موج می‌زند. اشعار فراوانی نیز در مدح
در اشعار وی موج می‌زند. اشعار فراوانی نیز در مدح ائمهٔ شیعه از او به یادگار مانده است؛ به همین سبب، وی به شاعر و مداح اهل بیت نیز شهرت دارد. ملا منوچهر در بین مردم لک دارای جایگاه و مقام والایی است. مثنوی زیر، تلفیقی لکی (از زبان ملامنوچهر کولیوند) و فارسی (از زبان معشوقه) که گفتگو میان او و معشوقه نهاوندی اش است:
روغن صندل عطرمایه به دست آمده از تقطیر با بخار، تراشه‌ها و برش تخته الوارها از درون چوب‌های گونه‌های مختلف درختان صندل (به عنوان مثال. چوب صندل آلبوم) است. روغن صندل در عطر، لوازم آرایشی، استفاده می‌شود. اجزای تشکیل دهنده اصلی. روغن صندل شامل بیش از ۹۰٪ الکل ترپن که ۵۰–۶۰٪ آن تری سیکلیک α-سانتالول و ۲۰–۲۵٪ β-سانتالول است. ترکیب روغن به گونه درخت، منطقه پرورش، سن درخت و احتمالاً فصل برداشت و جزئیات فرایند استخراج مورد استفاده بستگی دارد. استفاده سنتی. روغن صندل در طب آیورودا برای درمان اختلال جسمی و روانی
صندل در طب آیورودا برای درمان اختلال جسمی و روانی استفاده می‌شود. یک بررسی نشان داد که استنشاق روغن شرق هند صندل و ترکیب اصلی آن، α-سانتالول، بر پارامترهای فیزیولوژیکی انسان که ترکیبات نرخ بالا پالس، رسانایی پوست، و فشار خون سیستولیک را به همراه دارد. تولید. روغن از چوب کل درخت، شامل کنده و ریشه تولید می‌شود. جایگزین مصنوعی. چند عطر مصنوعی با بوی شبیه به روغن صندل، که به عنوان جایگزین کم هزینه تر برای عطر، مرطوب‌کننده و پاک کننده پوست استفاده می‌شود وجود دارد. دو تن از این، ساندالر و برهمانول، است.
ناحیه جنایده (به لاتین: Jhenaidah District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه جنایده ۱٬۹۶۴٫۷۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۷۱٬۳۰۴ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کولنا (به لاتین: Khulna District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه کولنا ۴٬۳۹۴٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۱۸٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه کوشتیه (به لاتین: Kushtia District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه کوشتیه ۱٬۶۰۸٫۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۴۶٬۸۳۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ماگورا (به لاتین: Magura District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه ماگورا ۱٬۰۴۸٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۹۱۸٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مِهِرپور (به لاتین: Meherpur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه مهرپور ۷۱۶٫۰۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۵۵٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ناریل (به لاتین: Narail District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه ناریل ۹۹۰٫۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۷۲۱٬۶۶۸ نفر جمعیت دارد.
ناحیه ساتکیرا (به لاتین: Satkhira District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان کولنا واقع شده‌است. خصوصیات. ناحیه ساتکیرا ۳٬۸۱۷٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۷۹٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد.