payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوک‌شاخ ابلق مالابار که به عنوان نوک‌شاخ ابلق کوچک نیز شناخته می‌شود، پرنده‌ای از تیره نوک‌شاخ‌ها است که در مناطق گرمسیری جهان قدیم یافت می‌شود. این پرنده از راسته نزدیک‌گنجشک‌سانان است. طبقه‌بندی. نوک‌شاخ ابلق مالابار اولین بار توسط دانشمند فرانسوی، ژرژ-لوئی لکرک، کنت دو بوفون، در سال ۱۷۸۰ در کتاب "تاریخ طبیعی پرندگان" توصیف شد. این پرنده همچنین در یک صفحه رنگی دستی که توسط فرانسوا-نیکولا مارتینه حکاکی شده بود، در کتاب "Planches Enluminées D'Histoire Naturelle" به تصویر کشیده شد، که تحت نظارت ادم-لوئیس
به تصویر کشیده شد، که تحت نظارت ادم-لوئیس دابنتون برای همراهی متن بوفون تولید شد. نه شرح تصویر و نه توضیحات بوفون شامل نام علمی نبود، اما در سال ۱۷۸۳ طبیعت‌شناس هلندی، پیتر بودارت، نام علمی *Buceros coronatus* را در فهرست خود از "Planches Enluminées" ابداع کرد. نوک‌شاخ ابلق مالابار اکنون در سرده *Anthracoceros* قرار می‌گیرد که توسط طبیعت‌شناس آلمانی لودویگ رایشنباخ در سال ۱۸۴۹ معرفی شد. این گونه تک‌نماد است. نام عمومی ترکیبی از کلمه یونان باستان *anthrax* به معنای "سیاه زغالی" و *kerōs* به معنای "شاخ" است.
معنای "سیاه زغالی" و *kerōs* به معنای "شاخ" است. نام علمی *coronatus* در لاتین به معنای "تاج‌دار" است. توصیف. نوک‌شاخ ابلق مالابار یک نوک‌شاخ بزرگ است که طول آن به ۶۵ سانتی‌متر می‌رسد. این پرنده عمدتاً پرهای سیاه دارد، به جز شکم سفید، لکه گلو، پهلوهای دم و لبه انتهایی بال‌ها. منقار آن زرد است با یک کلاه بزرگ که عمدتاً سیاه است. ماده‌ها پوست سفید دور چشم دارند، در حالی که نرها این ویژگی را ندارند. نوجوانان کلاه ندارند. ممکن است با نوک‌شاخ ابلق خاوری اشتباه گرفته شود. وزن آنها حدود ۱ کیلوگرم (۲٫۲ پوند) است.
شود. وزن آنها حدود ۱ کیلوگرم (۲٫۲ پوند) است. نوک‌شاخ ابلق مالابار یک پرنده بومی رایج در هند و سریلانکا است. زیستگاه این پرنده جنگل‌های همیشه سبز و نیمه‌برگ‌ریز مرطوب است که اغلب در نزدیکی سکونتگاه‌های انسانی قرار دارند. این پرنده در سه منطقه اصلی در شبه قاره هند پراکنده شده است: هند مرکزی و شرقی، در امتداد گهات غربی، و در سریلانکا. در هند مرکزی و شرقی، این پرنده از غرب بنگال غربی تا بخش‌هایی از جارکند، چتیسگر، اودیشا، مادیا پرادش، شمال و شرق مهاراشترا، شمال آندرا پرادش و نوک شمال شرقی تلانگانا پراکنده است.
آندرا پرادش و نوک شمال شرقی تلانگانا پراکنده است. در امتداد گهات غربی، این گونه به صورت پراکنده در امتداد دامنه‌های شرقی و در کمربند کنکان و ساحل غربی از غرب مهاراشترا تا گوا، کارناتاکای غربی و تامیل نادو و در کرالا توزیع شده است. در سریلانکا، این گونه عمدتاً در جنگل‌های پست و خشک و همچنین باغ‌های خانگی یافت می‌شود. طبیعت و رفتار. تولید مثل. در طول دوره جوجه‌کشی، پرنده ماده دو یا سه تخم سفید در حفره یک درخت می‌گذارد که با مخلوطی از گل، فضولات و پارَک میوه مسدود می‌شود. تنها یک منفذ باریک وجود دارد که به
مسدود می‌شود. تنها یک منفذ باریک وجود دارد که به اندازه کافی بزرگ است تا پرنده نر بتواند غذا را به مادر و جوجه‌ها منتقل کند. هنگامی که جوجه‌ها آنقدر بزرگ شدند که مادر نمی‌تواند در لانه با آنها جا شود، دیوار را می‌شکند و دوباره آن را می‌سازد، پس از آن هر دو والدین به جوجه‌ها غذا می‌دهند. خوراک. این گونه همه‌چیزخوار است و از میوه‌ها، پستانداران کوچک، پرندگان، خزندگان کوچک، حشرات و غیره تغذیه می‌کند. طعمه کشته و به‌طور کامل بلعیده می‌شود. انجیر یک غذای مهم است و ۶۰ درصد رژیم غذایی آنها را از ماه مه تا فوریه،
و ۶۰ درصد رژیم غذایی آنها را از ماه مه تا فوریه، فصل غیر تولید مثلی، تشکیل می‌دهد. در طول دوره تولید مثل، در ماه مارس و آوریل، تا ۷۵ درصد میوه‌هایی که در لانه تحویل داده می‌شوند، انجیر هستند. آنها همچنین از میوه‌های دیگر از جمله میوه‌های درخت «کچوله» تغذیه می‌کنند که برای بسیاری از مهره‌داران سمی هستند. نوک‌شاخ‌های بزرگ و نوک‌شاخ‌های ابلق مالابار اغلب در شهرک نیروگاه اتمی «کایگا» در نزدیکی کاروار مشاهده می‌شوند. تنوع زیستی غنی در جنگل اطراف نیروگاه به مکانی مناسب برای انواع گونه‌های پرندگان کمیاب تبدیل شده
مناسب برای انواع گونه‌های پرندگان کمیاب تبدیل شده است. مطالعه‌ای که جمعیت‌ها را در یک دوره ۲۳ ساله در داندلی مقایسه کرد، هیچ تغییر قابل‌توجهی را نشان نداد. در هند مرکزی، مردم قبایل معتقد بودند که آویزان کردن جمجمه نوک‌شاخ (معروف به «dhanchidiya») ثروت می‌آورد.
نوک‌شاخ ابلق خاوری نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ پالاوان نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ سولو نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کلاه‌خودی یا نوک‌شاخ کلاه‌خوددار نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کرگدنی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کلاه‌سیاه نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کلاه‌زرد نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ خاکستری هندی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ خاکستری سری‌لانکایی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ نارکوندام نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کیسه‌ساده نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ سومبا نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ حلقه‌گل‌دار نام گونه‌ای از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ خاکستری آفریقایی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ ابلق آفریقایی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ بردفیلد نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ تاج‌دار نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ نوک‌سرخ دامارا نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ مونتیرو نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ نوک‌مات نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ کوتوله نوک‌سرخ نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ نوک‌سرخ جنوبی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ فان در دکن نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
نوک‌شاخ نوک‌سرخ غربی نام یک گونه از تیره نوک‌شاخ است.
آلکساندرا فیودوروفنا () همسر نیکلای یکم روسیه و مادر الکساندر دوم (روسیه) بود. آلکساندرا در یک خانواده پادشاهی در کشور پروس متولد شده‌بود. او دختر فریدریش ویلهلم سوم بود و در کاخ شارلوتنبورگ واقع در شهر برلین متولد شده‌بود.
قلعه‌نو یا قلعه نوی کریم بیگ بياتي روستایی در دهستان هندودر بخش سربند شهرستان شازند استان مرکزی ایران است. جغرافیا. موقعیت روستا در مرز استان‌های لرستان و مرکزی قرار گرفته‌است به طوریکه مرز بین این دو بخش در بخش کوهستانی، بروش آبریز تعیین می‌گردد. به این معنی که آب بارانی که از نوک کوه به سمت راست بریزد مربوط به سربند(اراک) و آبی که به سمت چپ بریزد مربوط به منطقه جاپلق(لرستان) می‌باشد. با فعالیت سد کمال صالح این روستا به‌طور کامل تخلیه شده‌است.و به همراه دیگر روستاها مانند ده نصیر، کمالصالح، قرجعلی (حسن
دیگر روستاها مانند ده نصیر، کمالصالح، قرجعلی (حسن اباد)، و مقداری از قلعه خلیفه بزیر آب رفته است اما برخی زمینهای بالادست روستا، بسمت مرز لرستان، قابل کشت است. در سنگ نبشته های مکشوف کهن این دیار آمده است سه صد بگذشت و نوادگان حبقّوق نبی از بلاد توی سیرکان [تویسرکان] به این کوی رخت بیانداختند و زندگی سر گرفتند . آورده اند که نوادگان پیامبر حبقوق [حیقوق نبی] کتاب آسمانی جد خود را با خود داشته اند و از هراس راهزنان و سارقان از روی اصل کتاب کتابتها کرده پس اصل کتاب را پنهان یا در محلی دفن نمودند . بر عقاید
کتاب را پنهان یا در محلی دفن نمودند . بر عقاید متواتره مردمان سلف این روستا که در کتاب جد خود حیقوق نبی آمده است گفته اند ... پس به انتظار پسر انسان که پاک از هر رجس و گناه است بمانید و بر دین جد او شتاب کنید ...الخ . جمعیت و قوم‌شناسی. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۸ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است. بزرگترین خاندان روستای قلعه کریم بیگ را می‌توان صراحتاً قوم بیات و جهانگیرخان (جهانگیری) نام برد که بعد از زلزله سربند دربند شمیران طهران به این منطقه کوچ نمودند و تعدادی نیز به محله
به این منطقه کوچ نمودند و تعدادی نیز به محله بیاتی‌ها در منطقه عودلاجان طهران هجرت کردند. در سالهای ۱۲۲۰ تا ۱۲۷۰ شمسی طایفه بیاتی از قلعه کریم بیگ به اراک رخت سفر بستند که اکنون بازماندگان آنان در اراک و تهران ساکن هستند زبان ، گویش و مذهب. اساساً بیاتی‌ها تات می‌باشند ولی اکنون این زبان در میان این طایفه به فراموشی سپرده شده‌است. مذهب مردمان اين روستا‌ از ابتدا یکتا پرست و بر دین جد خود حیقوق نبی بوده اند ولي بعدها بدليل همجواري با مسلمانان و طبق فرامین کتاب مقدس حیقوق نبی دين اسلام و مذهب اثني اشعري را
مقدس حیقوق نبی دين اسلام و مذهب اثني اشعري را برگزيدند . منابع. = کتاب استان شناسی مرکزي = تاريخ سربند اراك رساله دهخدا طايفه بياتي
برشکا () شرکت خرده‌فروشی پوشاک اسپانیایی است، که در کنار برندهایی چون زارا، ماسیمو دوتی و پال اند بیر متعلق به شرکت ایندیتکس می‌باشد. شرکت برشکا در سال ۱۹۹۸ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای شبکه‌ای از ۱۰۰۰ شعبه توزیع و فروش لباس در ۷۱ کشور جهان می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آرتکسیو، اسپانیا قرار دارد.
کاردکپتر ساکورا که به صورت مختصر سی‌سی‌اس شناخته می‌شود، یک مجموعه مانگا ژاپنی که توسط تیم مانگاکاهای زن کلمپ نوشته و مصورسازی شده‌است. این سری مانگا به تعداد ۱۲ جلد، از مه ۱۹۹۶ تا ۳ ژوئن ۲۰۰۰ توسط کودانشا در مجله ناکایوشی چاپ شد. مجموعه "کاردکپتر ساکورا" به خاطر تأکید بر روی سبک شوجو شناخته شده‌است؛ و تقریباً در تمام صفحات این سری از گل‌ها، حباب‌ها و درخشش‌هایی در اطراف شخصیت‌های اصلی داستان استفاده شده‌است. داستان مجموعه دربارهٔ دختری دبستانی به نام ساکورا کینوموتو است که به‌طور تصادفی مجموعه‌ای از
ساکورا کینوموتو است که به‌طور تصادفی مجموعه‌ای از کارت‌های جادویی که برای سال‌ها در داخل کتابی طلسم شده بود را آزاد کرد و ناگهان خودش نیز دارای قدرت‌های جادویی شد. بر اساس این مانگا یک مجموعه انیمه ۷۰ قسمتی نیز توسط استودیو مدهاوس و به کارگردانی موریو آساکا ساخته شد، که از ۷ آوریل ۱۹۹۸ تا ۲۱ مارس ۲۰۰۰ در شبکه ان‌اچ‌کی پخش شد. همچنین رسانه‌های مرتبط دیگری بر پایه این سری شامل دو فیلم سینمایی انیمه‌ای، بازی ویدئویی، کتاب تصویری و کتاب هنری ساخته شده‌است.
استان کرمانشاه در جنگ ایران و عراق یکی از مناطق محوری جنگ بود. طی این جنگ که طولانی‌ترین جنگ متعارف در قرن بیستم و دومین جنگ طولانی این قرن پس از جنگ ویتنام بود و به صورت رسمی در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ (۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰) آغاز شد و در ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ (۲۰ اوت ۱۹۸۸) به پایان رسید، استان کرمانشاه از روز اول تا آخر درگیر جنگ زمینی و هوایی بود و حتی پیش و پس از این تاریخ نیز هدف حملات نیروهای متخاصم و صحنهٔ درگیری این نیروها بود. جنگ ایران و عراق در این استان آغاز و در این استان نیز به پایان رسید. در مجموع استان کرمانشاه در
نیز به پایان رسید. در مجموع استان کرمانشاه در طول این جنگ ۱۱۰۰ بار از طرف نیروهای ارتش عراق موشک‌باران شد. شهناز فتاحی در کتاب بمباران‌های استان کرمانشاه در جنگ تحمیلی کشور عراق علیه ایران؛ شهرستان کرمانشاه، به گردآوری و پژوهش در تاریخ بمباران کرمانشاه پرداخته است و صدها سند گزارش بمباران در این شهر را واکاوی نموده است. این کتاب یکی از منابع کامل برای آگاهی از تاریخچه بمباران و وضعیت شهر و شهروندان کرمانشاهی در زمان جنگ تحمیلی است. نخستین تحرکات. در تاریخ ۱۴ فروردین ۱۳۵۸ یک گروه از ارتش عراق به شهر
تاریخ ۱۴ فروردین ۱۳۵۸ یک گروه از ارتش عراق به شهر قصرشیرین حمله کردند. در روز ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ هم‌زمان با حمله به دیگر نقاط مرزی ایران، حمله به استان کرمانشاه هم با حمله به شهرهای قصر شیرین، اسلام‌آباد غرب و کرمانشاه آغاز شد. در نخستین ساعات دوم مهر ۱۳۵۹ شهر «سرپل ذهاب» در حملۀ هواپیماها و توپخانۀ ارتش عراق اشغال شد. عملیات‌ها. یش از ۲۷ مورد از عملیات‌های نیروهای نظامی ایران در استان کرمانشاه انجام شده‌است. از جملۀ این عملیات‌ها می‌توان به عملیات‌های بازی‌‌دراز، تنگ حاجیان، محمد رسول‌‌الله، والفجر ۱۰،
تنگ حاجیان، محمد رسول‌‌الله، والفجر ۱۰، مطلع‌الفجر و مرصاد اشاره کرد. حمله به مراکز آموزشی. حمله به مدارس. در طول جنگ ایران و عراق مدارس استان کرمانشاه مورد حملات نیروهای عراقی قرار گرفتند. در روز ۲۴ مهر ۱۳۵۹ ساعت ۱۱ قبل از ظهر دبستان پسرانۀ غلامرضا رشیدیاسمی در خیابان رشیدی شهر کرمانشاه مورد حملۀ هوایی قرار گرفت. در این حمله ۱۶ دانش‌آموز پایۀ‌ دوم ابتدایی و یکی از کارکنان مدرسه کشته شدند. این دبستان در سال ۱۳۶۳ بازسازی شد و دبستان شهدا نام گرفت. حمله به دانشگاه رازی. در سال‌های جنگ ایران و عراق و بمباران
رازی. در سال‌های جنگ ایران و عراق و بمباران شهر کرمانشاه، ساختمان‌های دانشگاه رازی دست‌کم دو بار هدف بمباران ارتش عراق قرار گرفت. در سال ۱۳۵۹ یکی از ساختمان‌های دانشگاه رازی در میدان آزادی کرمانشاه هدف بمباران قرار گرفت که طی آن ۵ نفر کشته و ۱۰ تا ۱۲ نفر مجروح شدند و ساختمان دانشگاه نیز بیش از ۲۰ درصد آسیب دید. همچنین در بمبارانی دیگر یکی از ساختمان‌های دیگر دانشگاه که هم‌اکنون محل دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه است در روز تعطیل پنج‌شنبه هدف موشک قرار گرفت که تلفات جانی نداشت، اما ساختمان به میزان ۵ درصد
که تلفات جانی نداشت، اما ساختمان به میزان ۵ درصد آسیب دید. حمله به کارخانه‌ها و صنایع. پالایشگاه نفت کرمانشاه در طول جنگ ایران و عراق ۷ بار بمباران شد. این پالایشگاه در ۴ مهر ۱۳۵۹ ساعت ۱۷:۰۰، ۲ مرداد ۱۳۶۵ ساعت ۱۴:۳۰، ۸ آبان ۱۳۶۵ ساعت ۷:۰۵، ۲ آذر ۱۳۶۵ ساعت ۱۱:۳۰، ۳ دی ۱۳۶۵ ساعت ۱۶:۳۰، ۲۴ آبان ۱۳۶۶ ساعت ۱۳:۰۰ و ۱۵ اسفند ۱۳۶۶ ساعت ۱۶:۰۰ مورد حملۀ هوایی ارتش بعث عراق قرار گرفت. در این بمباران‌ها آسیب‌های جدی به تأسیسات پالایشگاه وارد شد و بمباران ۲ مرداد ۱۳۶۵ نیز هفت نفر از کارکنان پالایشگاه کشته شدند. همچنین
هفت نفر از کارکنان پالایشگاه کشته شدند. همچنین تلمبه‌خانۀ نفت‌شهر نیز با هدف اخلال در ارسال خوراک به پالایشگاه مورد حملۀ ارتش بعث عراق قرار گرفت. حمله به گیلانغرب در روز ۱۹ مرداد ۱۳۶۲. در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۶۲ هواپیماهای ارتش عراق به بمباران شهر گیلانغرب پرداختند که طی آن ۵۰ نفر کشته و نزدیک به ۵۰۰ نفر زخمی شدند. حمله به کرمانشاه در روز ۷ آبان ۱۳۶۵. در عملیات‌های هوایی نیروی هوایی ارتش عراق در روز ۷ آبان ماه ۱۳۶۵، شهرهای کرمانشاه و اسلام‌آباد غرب زیر آتش بمب، راکت و مسلسل هواپیماهای عراقی قرار گرفتند که در
راکت و مسلسل هواپیماهای عراقی قرار گرفتند که در نتیجهٔ این حملات ۱۲۰ نفر کشته و ۵۸۰ نفر مجروح شدند. حمله به قوره‌جیل در روز ۱۷ آذر ۱۳۶۵. روستای قوره‌جیل در شهرستان کنگاور در روز دوشنبه ۱۷ آذر ۱۳۶۵ ساعت ۱۴ توسط ارتش بعث عراق بمباران شد. در این بمباران ۳۰ تن از مردم این روستا کشته و یا مجروح شدند. حمله به کرمانشاه در روز ۳۰ آذر ۱۳۶۵. در روز ۳۰ آذرماه سال ۱۳۶۵ مناطق مسکونی شهر کرمانشاه در دو نوبت مورد حملۀ نیروی هوایی ارتش عراق قرار گرفت. در ساعت ۱۲:۳۰ کوچۀ یخچالی در خیابان شریعتی و نیز بازار میدان وزیری در
در خیابان شریعتی و نیز بازار میدان وزیری در بافت قدیم شهر کرمانشاه هدف قرار گرفت که مملو از مردمی بود که برای خرید شب یلدا به بازار آمده‌بودند. در ساعت ۱۶:۴۵ میدان وزیری برای بار دوم در همان روز بمب‌باران شد. در حملات این روز ۱۰۰ نفر از مردم کرمانشاه کشته و نزدیک به ۳۰۰ تن مجروح شدند. بمباران پناهگاه پارک شیرین کرمانشاه. در شب ۲۶ اسفند ۱۳۶۶ پناهگاه واقع در پارک شیرین در شهر کرمانشاه که مکانی برای پناه گرفتن غیرنظامیان در هنگام حملات هوایی بود، هدف موشک متعلق به ارتش عراق قرار گرفت. در جریان این رویداد ۸۰
به ارتش عراق قرار گرفت. در جریان این رویداد ۸۰ نفر کشته و ۳۰۰ نفر مجروح شدند. موشک از داخل هواکش وارد پناهگاه شد و منجر به افرایش شدید تلفات گردید. اغلب قربانیان زن و کودک بودند. بمباران‌های شیمیایی. بمباران‌های شیمیایی سومار. یکمین حملۀ شیمیایی به سومار در روزهای ۹ و ۱۸ فروردین ۱۳۶۲ اتفاق افتاد. طی این حمله نیروهای عراقی با استفاده از خمپاره‌انداز و توپخانه به مواضع نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران حمله کردند که طی آن چهار نفر مصدوم شدند. دومین حملۀ شیمیایی به مواضع نیروهای جمهوری اسلامی در سومار در روز
به مواضع نیروهای جمهوری اسلامی در سومار در روز ۸ شهریور ۱۳۶۲ انجام شد که از تعداد تلفات و مصدومان آنها، اطلاعی در دست نیست. سومین حملۀ شیمیایی به سومار در ۱۰ دی ۱۳۶۵ اتفاق افتاد که طی آن نیروهای ارتش بعث عراق بیمارستان صحرایی ۵۲۸ سومار را در ساعت ۱۶:۰۰ با بمب‌های شیمیایی خردل هدف قرار دادند که بر اثر آن تعداد زیادی از کارکنان بیمارستان مصدوم و تعدادی نیز کشته شدند. چهارمین حملۀ شیمیایی به سومار در ۲۵ دی ۱۳۶۵ و پس از عملیات کربلای ۵ رخ داد که طی آن مواضع تیپ‌ها، پدافند هوایی، پشتیبانی، یگان‌ها و بیمارستان
پدافند هوایی، پشتیبانی، یگان‌ها و بیمارستان صحرایی ارتش در جنوب سومار و نفت‌شهر هدف قرار گرفت که طی آن ۲۰ نفر کشته و بیش از ۲۰۰ نفر مصدوم شدند. پنجمین حملۀ شیمیایی به سومار در روز ۱۶ مهر ۱۳۶۶ انجام شد که طی آن در ساعت ۹:۳۰ شش فروند هواپیمای ارتش بعث عراق ابتدا قرارگاه لشکر ۸۸ زرهی ارتش جمهوری اسلامی را بمباران کردند و سپس در ساعت ۱۰:۰۵ و ۱۰:۱۵ مراکز تجمع نیروها و انبارهای مهمات نیروهای ایران را در منطقۀ سومار با استفاده از عامل اعصاب هدف قرار دادند که ۱۰۰ کشته و ۱۳۵۰ مجروح بر جای گذاشت. از این تعداد ۳۰
کشته و ۱۳۵۰ مجروح بر جای گذاشت. از این تعداد ۳۰ کشته به بمباران شیمیایی بیمارستان مربوط بوده‌است. بمباران‌های شیمیایی نودشه. در روز ۲۶ اسفند ۱۳۶۶ ساعت ۱۵:۰۰ یک روز قبل از حملۀ شیمیایی به حلبچه نیروی هوایی ارتش بعث عراق نودشه در شهرستان پاوه را با استفاده از بمب‌های شیمیایی هدف قرار داد. طی این حمله دو هواپیمای عراقی ۸ بمب خردل بر روی شهر نودشه ریختند که بر اثر آن ۷ نفر در همان روز و ۸ نفر نیز یک روز بعد از حمله بر اثر استنشاق گازهای شیمیایی کشته شدند. تعداد مصدومان نیز در روز حادثه ۷۵ نفر و با ثبت باقی
مصدومان نیز در روز حادثه ۷۵ نفر و با ثبت باقی موارد پس از حادثه تا ۳۵۰ نفر اعلام شده‌است. علاوه بر این دو حملۀ شیمیایی دیگر نیز توسط ارتش عراق به شهر نودشه در روزهای ۱ فروردین و ۱۳ فرردین ۱۳۶۷ انجام شد. بمباران شیمیایی زرده. در روز ۳۱ تیر ۱۳۶۷، پس از آن‌که قطعنامه ۵۹۸ مورد پذیرش حکومت جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته‌بود، روستای زرده از طرف ارتش بعث عراق هدف حملات شیمیایی قرار گرفت. طی این حملات هوایی، ۲۷۰ نفر در همان روز کشته شده و ۸۳۰ نفر مجروح شدند. روستای زرده به سبب قرارگیری بارگاه‌های شخصیت‌های مهم
زرده به سبب قرارگیری بارگاه‌های شخصیت‌های مهم آیین یارسان، از مراکز مهم این آیین است و زیارتگاه مهمی برای یارسانیان به‌شمار می‌رود. طی این حمله تعدادی بمب شیمیایی حاوی گاز خردل و اعصاب از طرف نیروی هوایی ارتش عراق بر روی روستای زرده افکنده‌شد. همچنین اصابت یکی از بمب‌ها به چشمهٔ آب روستا و استفادهٔ مردم از آب آن سبب گسترش تلفات شد. ۲۷۰ نفر در همان روز کشته شده و ۸۳۰ نفر نیز مجروح شدند که برخی از آن‌ها در سال‌های بعد بر اثر عوارض ناشی از آن جان خود را از دست دادند. بسیاری از مردم روستا با بیماری‌های مختلف
دادند. بسیاری از مردم روستا با بیماری‌های مختلف از جمله انواع سرطان دست به گریبان هستند و مواردی از تولد کودکان با مشکلات نقص مادرزادی در این روستا اتفاق افتاده‌است. آمار سقط جنین و خودسوزی به دلیل ناراحتی اعصاب، سرطان خون و بیماری‌های پوستی نیز در این روستا بالاست. همچنین مزارع و زمین‌های کشاورزی که وسیلۀ معیشت ساکنان بود آلوده و تا مدت‌ها غیرقابل استفاده شد. بمباران شیمیایی نسار دیره. روستای نساردیره و نساردیره سفلی در روز ۳۱ تیرماه ۱۳۶۷ خورشیدی هم‌زمان با بمباران شیمیایی روستای زرده مورد حمله شیمیایی
با بمباران شیمیایی روستای زرده مورد حمله شیمیایی ارتش عراق قرار گرفت. در این حمله ۴ تن در دم جان سپردند و نزدیک به هزار تن نیز شیمیایی شدند. هم‌اکنون بیشتر ساکنان این روستا مجروح شیمیایی هستند و سالانه چند تن از آنان کشته می‌شوند. عملیات مرصاد. در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۶۷ عملیاتی با عنوان فروغ جاویدان توسط سازمان مجاهدین خلق ایران طرح‌ریزی شد و طی آن میان این سازمان و ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه بدر جنگ درگرفت. این درگیری‌ها تا روز ۸ مرداد ۱۳۶۷ ادامه داشت و در نهایت در مکان تنگهٔ چهارزبر نیروهای ارتش ایران و
نهایت در مکان تنگهٔ چهارزبر نیروهای ارتش ایران و سپاه بدر بر سازمان مجاهدین خلق پیروز شدند. طی این درگیری‌ها شهرهای سرپل ذهاب، کرند غرب و اسلام‌آباد غرب توسط سازمان مجاهدین خلق ایران برای چند روز تصرف شد که در نهایت با شکست این سازمان همهٔ این شهرها مجدداً به کنترل نیروهای نظامی ایران درآمد. تعداد زیادی از نیروهای مجاهدین خلق در این نبرد کشته شدند. بنا بر اعلام بنیاد شهید و امور ایثارگران کرمانشاه، در این درگیری‌ها ۵۵۰ نفر اهل استان کرمانشاه در شمار نیروهای جمهوری اسلامی ایران کشته شده‌اند و در این عملیات
جمهوری اسلامی ایران کشته شده‌اند و در این عملیات کمترین اسارت را داشتند. همچنین ۱۰۸ نفر از اعضای سپاه بدر عراق نیز در این عملیات کشته شدند که ۴۵ نفر از آن‌ها در «گردان شهید صدر» عضویت داشتند و ۷۰ نفر از نیروهای این گردان نیز در این عملیات زخمی شدند. در پایان جنگ ایران و عراق و پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ این عملیات انجام شد. کشته‌شدگان و مجروحان. بنا بر اعلام نهادهای جمهوری اسلامی ایران، در استان کرمانشاه در مجموع نزدیک به ۳۱ هزار نفر به عنوان نیروی نظامی در جنگ شرکت کرده‌اند یا در نتیجهٔ آن کشته یا مجروح
جنگ شرکت کرده‌اند یا در نتیجهٔ آن کشته یا مجروح شده‌اند. از این تعداد، ۹۸۰۰ نفر نظامی و غیرنظامی کشته شده و ۱۹۶۰۰ نفر به عنوان جانباز ثبت شده‌اند. ۱۷۷۶ تن نیز با سابقهٔ شرکت در جنگ، اگرچه دارای اثر جانبازی نیستند و کشته نیز نشده‌اند، اما به اسارت دشمن درآمده و سپس در برنامۀ تبادل اسرا با نظارت صلیب سرخ آزاد شدند که از سوی حکومت ایران «"آزاده"» نامیده می‌شوند. همچنین ۸۵۰ نفر از کشته‌شدگان و ۱۵۵۰ نفر از جانبازان استان کرمانشاه زن بوده‌اند. تعداد ۷۵۰ نفر از کشته‌شدگان نیز زیر ۱۵ سال سن داشته‌اند. تعداد زنان
نیز زیر ۱۵ سال سن داشته‌اند. تعداد زنان کشته‌شده و جانباز استان کرمانشاه همچنین به ترتیب ۹۵۰ و ۱۱۰۰ نفر نیز ذکر شده‌است. آمار کشته‌شدگان و مجروحان شهرستان‌های مختلف استان به شرح زیر است:
آراکساوان (به ارمنی: Արաքսավան) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آراکساوان ۸۱۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرالز (به ارمنی: Արալեզ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آرالز در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آرالز ۲٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرارات (به ارمنی: Արարատ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آرارات در کیلومتری جنوب شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. آرارات ۸٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۵۶ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
آربات (به ارمنی: Արբաթ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آربات ۲٬۰۴۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آروابویر (به ارمنی: Արևաբույր) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آروابویر در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آروابویر ۱٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرگاواند (به ارمنی: Արգավանդ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آرگاواند ۲٬۲۲۳ نفر جمعیت دارد و ۹۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرماش (به ارمنی: Արմաշ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آرماش ۲٬۶۴۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آوشار (به ارمنی: Ավշար) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آوشار در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. آوشار ۵٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
آیگاوان (به ارمنی: Այգավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آیگاوان در ۱۲ کیلومتری جنوب شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. آیگاوان ۴٬۵۶۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر ۸۴۰ بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
آیگپات (به ارمنی: Այգեպատ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آیگپات در ۶ کیلومتری شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آیگپات ۱٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آیگستان (به ارمنی: Այգեստան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آیگستان در ۷ کیلومتری شمال شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آیگستان ۲٬۶۴۱ نفر جمعیت دارد و ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
آیگزارد (به ارمنی: Այգեզարդ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آیگزارد در ۶٬۵ کیلومتری شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. آیگزارد ۲٬۹۹۴ نفر جمعیت دارد و ۸۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آینتاپ (به ارمنی: Այնթապ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در ۲۵ کیلومتری شمال غرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آینتاپ ۷٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۶۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آزاتاشن (به ارمنی: Ազատաշեն) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آزاتاشن در ۶ کیلومتری شمالغرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. در سال ۱۹۲۹ بنیانگذاری شده است. خصوصیات. آزاتاشن ۶۰۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۵۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آزاتاوان (به ارمنی: Ազատավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. آزاتاوان در ۳ کیلومتری شمالغرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. آزاتاوان ۳٬۱۳۵ نفر جمعیت دارد و ۸۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. منابع.
باغرامیان (به ارمنی: Բաղրամյան) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. باغرامیان ۱٬۸۳۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
باردزراشن (به ارمنی: Բարձրաշեն) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. باردزراشن در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. خصوصیات. باردزراشن ۱٬۴۱۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
بردیک (به ارمنی: Բերդիկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. بردیک در ۶ کیلومتری شمال شرق آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. بردیک ۹۱۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
برکانوش (به ارمنی: Բերքանուշ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. برکانوش در ۲ کیلومتری شمال غرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. برکانوش ۱٬۸۲۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۳۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
بوراستان (به ارمنی: Բուրաստան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. بوراستان در ۴٫۵ کیلومتری شمال غرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. بوراستان ۲٬۱۷۱ نفر جمعیت دارد و در ۸۳۰ ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
بیوراوان (به ارمنی: Բյուրավան) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. بیوراوان در ۸ کیلومتری شمال غرب آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. خصوصیات. بیوراوان ۱٬۳۳۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۶۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است. منابع.