payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را یک‌بار فراخوانی کرد که جدول مقادیر مثلثاتی مورد نظر را ایجاد کند. این فرایند نیاز به حجم زیادی از حافظه دارد. روش دیگر، بهره گرفتن از رابطهٔ بازگشتی برای محاسبهٔ مثادیر مثلثاتی است. روابط نصف زاویه و جمع دو زاویه. نخستین روش تهیهٔ جدول‌های مثلثاتی از نظر تاریخی و متداول‌ترین روش تا پیش از توسعهٔ رایانه‌ها، اعمال پیاپی اتحادهای نصف زاویه و جمع دو زاویه با آغاز از یک مقدار معلوم (مانند مقادیر زاویهٔ قائمه) بود. نخستین فردی که این اتحادها را در ساخت جدول مثلثاتی به کار برد، بطلمیوس بود. رابطه‌هایی که به
مثلثاتی به کار برد، بطلمیوس بود. رابطه‌هایی که به این منظور به کار می‌روند، شامل اتحادهای زیر هستند: یک روش سریع و نادقیق برای تخمین. یک الگوریتم تقریبی برای ساختن جدول‌های مثلثاتی توابع سسینوس و کسینوس، استفاده پیاپی از رابطه‌های زیر است: که در آن‌ها "n" عددی صحیح بین صفر و "N"-۱ است. "c" و "s" به ترتیب نشان دهنده کسینوس و سینوس، "N" تعداد مقدارهای محاسبه شده و "d" = ۲π/"N" هستند. این روش تقریبی، بر پایه روش اویلر برای حل معادله دیفرانسیل به صورت انتگرالی: با شرایط اولیه "s"(0) = 0 و "c"(0) = 1 انجام
با شرایط اولیه "s"(0) = 0 و "c"(0) = 1 انجام می‌شود. این الگوریتم روش مناسبی برای ساختن جدول سینوس نیست. زیرا خطای قابل توجهی دارد که متناسب با است. برای نمونه، اگر "N" برابر ۲۵۶ باشد، بیشینه خطای تخمین سینوس حدود ۰٫۰۶۱ و اگر ۱۰۲۴ باشد، بیشینه خطا حدود ۰٫۰۱۵ است. یک روش بازگشتی دقیق‌تر. یک رابطه بازگشتی برای تولید جدول‌های مثلثاتی بر پایه فرمول اویلر و رابطه به صورت زیر تعریف می‌شود: که در آن‌ها "n" عددی صحیح بین صفر و "N"-۱ است. هم‌چنین و هستند. این دو مقدار اولیه معمولاً با استفاده از تابع‌های
این دو مقدار اولیه معمولاً با استفاده از تابع‌های کتابخانه‌ای موجود، محاسبه می‌شوند. با افزایش تعداد جملات، خطا نیز افزایش می‌یابد. برای بهبود روش بالا، اصلاحات زیر انجام می‌شود. که در آن و . خطای این روش، بسیار کمتر است. ولی هم‌چنان به اندازه‌ای هست که دقت روش‌های سریع مانند تبدیل فوریه سریع را در اندازه‌های بزرگ، کاهش دهد.
رابرت مارتین سولوی (زاده ۱۹۳۸ در بروکلین) ریاضیدان اهل آمریکا است. او در زمینه نظریه مجموعه ها کار می کند. سولوی در سال ۱۹۶۴ در دانشگاه شیکاگو زیر سرپرستی ساندرز مک لین دانش آموخته دوره دکترا شد. سپس به عنوان پژوهشگر پسادکتری به موسسه پژوهشهای پیشرفته رفت و پس از آن در دانشگاه برکلی به استادی رسید و سالها در آن دانشگاه به کار پرداخت. سولوی دستاوردهای بسیاری در نظریه اصل موضوعی مجموعه ها دارد. برای نمونه او در دهه ۱۹۷۰ نشان داد که قضیه "هر مجموعه از عددهای حقیقی اندازه پذیر لبگ است" با اصول موضوع
عددهای حقیقی اندازه پذیر لبگ است" با اصول موضوع تسرملو-فرانکل بدون اصل انتخاب سازگار است.
جواد انصافی (زاده سال ۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۰، در تهران) بازیگر و کارگردان ایرانی است. انصافی تنها کسی است که مدرک دکتری "نمایش تخت حوضی" (درجه یک هنری)را کسب کرده است. وی را بیشتر با نام عَبدُلی می‌شناسند. عبدلی نام شخصیتی است که وی از اواخر دههٔ شصت، در نمایش‌های تلویزیونی بازی کرده‌است. تلویزیون. زنده رود شبکه استانی اصفهان نمایش‌ها. ! عنوان نمایش !! نویسنده !! کارگردان !! محل اجرا !! تاریخ اجرا
لی‌لی لازاریان (درگذشته ۲۰۰۳ میلادی)، رقصندهٔ باله و طراح رقص در ایران بود. وی اولین رقصنده باله است که در سال ۱۹۳۵ (۱۳۱۴) در ایران به روی صحنه رفت. زندگی. لی‌لی لازاریان در یک خانواده ارمنی در تهران به دنیا آمد و در «مدرسهٔ داودیان» تهران به تحصیل پرداخت. رقصندگی را در کودکی طی ۸ سال از یک معلم بلژیکی/سوئیسی بنام آلبرت که به تهران آمده بود، آموخت. سپس برای ادامهٔ تحصیل راهی ایتالیا گشت و در «کالج موسیقی و هنر رم» به فراگیری موسیقی علمی و آموزش آواز پرداخت. در همان زمان در چند اپرا از جمله «آیدا و توسکا» و
در همان زمان در چند اپرا از جمله «آیدا و توسکا» و آثاری از مانولسکو و شوبرت شرکت داشت. با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ (۱۳۱۸) به ایران بازگشت. او از آنجایی که با حرکات موزون آشنایی داشت و با توجه به اینکه رقص‌های فلکور به صورت علمی و عملی آموزش داده نمی‌شد خود بانی تأسیس چنین هنرستانی شد و اولین کسی بود که بر روی آهنگهای محلی و فولکلوریک ایرانی، رقص و باله تنظیم کرده است. لی‌لی لازاریان پس از ازدواج با آرشام خاچیکیان، عضو تیم ملی وزنه‌برداری ایران، در سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) «آموزگاه باله لی‌لی لازاریان» را
سال ۱۹۴۶ (۱۳۲۵) «آموزگاه باله لی‌لی لازاریان» را تأسیس نمود. پس از چندی برای آموزش و مطالعه بیشتر راهی کشورهای مختلف اروپا گشت. لی‌لی لازاریان به مدت ۵۴ سال به فعالیت هنری در داخل و خارج از ایران پرداخت که قبل از تشکیل وزارت فرهنگ و هنر مجوز آن را به نام «هنرستان آزاد لی‌لی لازاریان» از وزارت کشور گرفته بود. وی همچنین آموزشگاه دیگری نیز برای خردسالان ۵ الی ۱۱ سال داشت که در آنجا کلاس‌های تئاتر و موسیقی و باله برگزار می‌شد. برخی از آثاری که توسط خانم لازاریان در داخل یا خارج از ایران اجرا شدن، بر اساس اشعار
در داخل یا خارج از ایران اجرا شدن، بر اساس اشعار «قلب مادر» اثر ایرج میرزا، «اشک یتیم» اثر پروین اعتصامی و خیام ساخته شدند همچنین می‌توان از آثاری مانند باله «تخت جمشید» با اجرای ارکستر سمفونیک و «وسوسه شیطان» که در تلویزیون اجرا شدند نام برد که طراحی لباس و موسیقی آن را نیز خانم لازاریان برعهده داشتند. خانم لازاریان یکی از پیشکسوتان عرصهٔ آموزش حرکات موزون، در ایران بوده است. وی پس از انقلاب به فعالیت خویش ادامه داد اما چند سال قبل به دلیل کهولت و ناراحتی قلبی از کار دست کشید. وی سرانجام در سال ۲۰۰۳
قلبی از کار دست کشید. وی سرانجام در سال ۲۰۰۳ میلادی (۱۳۸۲ خورشیدی) در تهران درگذشت. برادر وی، آلفرد لازاریان، نخستین خواننده آهنگ جاز در موسیقی ایرانی بوده است.
عدد اول ممنوع () عدد اولی است که نشان دهنده اطلاعاتی است که در دست داشتن یا پخش آن توسط قانون ممنوع شده‌است. یکی از اولین اعداد اول ممنوع در سال ۲۰۰۱ پیدا شد. وقتی این عدد به‌طور مشخصی تفسیر می‌شد، کد یک برنامهٔ کامپیوتری (به زبان C) را به وجود می‌آورد که می‌توانست قفل بعضی از DVDها را رمزگشایی کند. چون پخش کد این برنامه در آمریکا توسط قانون ممنوع شده‌است، این عدد نیز خود به نوعی ممنوع است. تاریخچه. شرکت‌های تولید فیلم برای اینکه کسی نتواند محصولاتشان را تکثیر کند، با برنامه‌ای به نام DVD ,CSSها را رمزنگاری
کند، با برنامه‌ای به نام DVD ,CSSها را رمزنگاری می‌کردند. در سال ۱۹۹۹ برنامه‌ای به نام DeCSS به‌طور ناشناس در اینترنت پخش شد که می‌توانست این DVDها را رمزگشایی کند. بعد از مدت کمی، انجمن Motion Pictures Association of America فعالیت کرد تا از طریق قانون مانع انتشار این برنامه شود و در نتیجه هرگونه پخش این برنامه در آمریکا ممنوع شد. ریاضیدانی به نام فیل کارمودی تلاش کرد کاری کند که کد برنامه DeCSS بایگانی شده و از بین نرود. او برای این کار از وب‌سایت Prime Pages (سایتی که در آن اعداد اول بزرگ شناخته شده
Pages (سایتی که در آن اعداد اول بزرگ شناخته شده نگه‌داری می‌شود) استفاده کرد. برای این که این کد در سایت Prime Pages ذخیره شود، باید به نحوی تبدیل به یک عدد اول به اندازهٔ کافی بزرگ می‌شد. در مارس ۲۰۰۱ فیل کارمودی توانست این عدد را بیابد و در این سایت به عنوان دهمین عدد بزرگ اول ذخیره کند. پیدا کردن اولین عدد اول ممنوع. کارمودی ابتدا کد برنامه DeCSS به زبان C را با استفاده از برنامه gzip (یک برنامه استاندارد در یونیکس برای فشرده‌سازی فایل‌ها) فشرده کرد و فایل فشرده شده را به مبنای ۱۰ برد. (هر فایل در
و فایل فشرده شده را به مبنای ۱۰ برد. (هر فایل در کامپیوتر دنباله‌ای از ارقام ۰ و ۱ است، پس به نوعی یک عدد در مبنای ۲ است) اگر عدد بدست آمده را K بنامیم، با استفاده از نظریه دیریکله در اعداد اول می‌دانیم تعداد اعداد اول به شکل ak+b که در آن a و b نسبت به هم اول می‌باشند بی‌شمار است. از طرفی چون فایل‌های فشرده شده توسط gzip به کاراکتر null ختم می‌شوند و کاراکترهای بعدی (در صورت وجود) خوانده نمی‌شوند، اگر a توانی از عدد ۲۵۶ و b یک عدد کوچک‌تر از a باشد، تمامی اعداد به شکل ak+b را می‌توان باز (unzip) کرد و به
اعداد به شکل ak+b را می‌توان باز (unzip) کرد و به فایل اصلی رسید. با استفاده از این فرضیات، کارمودی ابتدا عدد اول k × 2562 + ۲۰۸۳ و نهایتاً k × 256211 + ۹۹ را پیدا کرد که عدد دوم به اندازهٔ کافی بزرگ بود و منظور او را برآورده می‌کرد.
ستار داداش‌پور هریس (۱٣٢۱ خورشیدی سرآب - ۱۵ اسفند ۱٣٩۰ تهران) با نام هنری فیروز هنرپیشه، تهیه‌کننده سینما و رزمی‌کار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. داداش‌پور در سال ۱۳۲۱ در سرآب زاده شد. او که سابقه فعالیت و قهرمانی ورزشی نیز داشته، پیش‌تر به‌نام فیروز شناخته می‌شد. آغاز بازی در سینما را از سال ۱۳۴۳ شروع کرد. در برخی از فیلم‌ها به‌عنوان تهیه‌کننده نیز فعال بوده‌است. ستار هریس بازی در فیلم‌هایی چون «دونیمه سیب»، «آبادانی‌ها»، «مرد پنجم»، «شاخ گاو»، «بالاتر از خطر» و «بدل کاران» را در کارنامه هنری خود ثبت
از خطر» و «بدل کاران» را در کارنامه هنری خود ثبت کرده‌است. وی یک هفته پیش از مرگش به دلیل سکته به کما رفته بود و سرانجام شب جمعه ۱۵ اسفندماه ۱۳۹۰ در سن ۶۹ سالگی در بیمارستان شهدای تجریش، تهران درگذشت. به گفته «داریوش هریس» فرزند وی:
دانشگاه دالهاوزی (معمولاً به عنوان دالهاوزی یا دل شناخته می‌شود) یک دانشگاه تحقیقاتی عمومی در استان نوا اسکوشیا کانادا، با سه شعبه در هالیفاکس، و شعبه چهارم در بایبل هیل است. دالهاوزی بیش از ۴٬۰۰۰ دوره آموزشی و ۱۸۰ رشته دانشگاهی در دوازده دانشکده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و حرفه‌ای ارائه می‌دهد. این دانشگاه عضو گروه U15، یک گروه از دانشگاه‌های تحقیقات فشرده در کانادا، می‌باشد. تاریخچه. دالهاوزی به عنوان یک کالج غیر فرقه‌ای در سال ۱۸۱۸ توسط معاون فرماندار نوا اسکوشیا، جورج رامسی، نهمین ارل از
فرماندار نوا اسکوشیا، جورج رامسی، نهمین ارل از دالهاوزی، کسی که دانشگاه به نام او نامگذاری شده، تأسیس شد. این کالج اولین کلاس خود را تا سال ۱۸۳۸ برگزار نکرد. تا آن زمان به خاطر مشکلات مالی به‌طور پراکنده فعالیت نمود. این دانشگاه برای سومین بار در سال ۱۸۶۳ پس از سازماندهی مجدد که تغییر نام به «فرمانداران کالج و دانشگاه دالهاوزی» داد بازگشایی شد. دانشگاه به طور رسمی در سال ۱۹۹۷ نام خود را به «دانشگاه دالهاوزی» از طریق قانون گذاری استانی، همان قانون گذاری که حکم به ادغام این دانشگاه با دانشگاه فنی نوا اسکوشیا
به ادغام این دانشگاه با دانشگاه فنی نوا اسکوشیا داده بود، تغییر داد.
هَلیم یا گندم‌با که به صورت متداول اما اشتباه حَلیم (که در عربی به آن هریسه گفته می‌شود)نیز گفته می‌شود، از غذاهای سنتی منطقهٔ خاورمیانه است که با گوشت و گندم یا بلغور یا جو پخته می‌شود. هلیم انواع گوناگونی دارد که مواد اولیه‌شان با یکدیگر متفاوت است؛ اما برای تهیهٔ هلیم گندم از گندم پوست‌گرفته و کوبیده‌شده، پیاز و گوشت سردست گوساله یا گوسفند و مقداری روغن استفاده می‌شود. رنگ هلیم با افزودن ادویه‌جات مانند دارچین و شکر عوض می‌شود. این غذا معمولاً به عنوان صبحانه یا در ماه محرم یا در ماه رمضان به عنوان
صبحانه یا در ماه محرم یا در ماه رمضان به عنوان افطاری و سحری مصرف می‌شود و با سرشیر، دارچین، کنجد، نمک، شکر و گوشت ریزشدهٔ مرغ یا بوقلمون تزئین می‌گردد. یک پیمانه هلیم داری ۱۵۰ کالری و در صورت مخلوط شدن با شکر، می‌تواند تا ۳۰۰ کالری انرژی داشته باشد. هلیم قزوین. در ایران، هلیم قزوین شهرت زیادی دارد. به طوری که هلیم قزوین در فهرست میراث ملی ناملموس کشور قرار گرفته است و در شهرهای دیگر مانند تهران، هلیم را با عنوان تبلیغاتی «هلیم قزوین» به فروش می‌رسانند. حلیم شوشتر. حلیم شوشتر از قرنهای گذشته تا کنون یکی از
شوشتر. حلیم شوشتر از قرنهای گذشته تا کنون یکی از حلیم‌های مشهور ایران بوده است که به‌طور سنتی در شهر شوشتر پخته شده و معمولاً همراه با سرشیر یا گاهی شکر و دارچین میل می‌شود. جمال الدین حلاج شیرازی نویسنده قرن ۹ هجری، در ذکر غذاهای معروف هر شهر در آن زمان، حلیم (هریسه) را غذای معروف شوشتر دانسته و در شعری چنین می‌سراید: علاوه بر نوع معمول حلیم گندم که سفیدرنگ است، نوع دیگری از حلیم سنتی به نام قُلقُل نیز در شوشتر پخته می‌شود که زرد رنگ است و حبوبات نیز در پخت آن به کار می‌رود. مهارت پخت قُلقُل به شماره ۱۹۹۴
آن به کار می‌رود. مهارت پخت قُلقُل به شماره ۱۹۹۴ در فهرست میراث ناملموس ایران ثبت شده است. در شوشتر و شهرهای جنوب غرب ایران، هلیم به‌صورت حلیم نوشته و تلفظ می‌شود. غذاهای مشابه. هاریسا. هاریسا (خوراک)، نوعی هلیم است که در ارمنستان و کردستان تهیه می‌شود و در کردی به آن "هه‌لیسه" یا "هه‌ریسه" گفته می‌شود. ارمنی‌ها آن را با گوشت مرغ، گوسفند یا گاو، و کُردها آن را با گوشت بوقلمون یا گوسفند درست می‌کنند و با روغن سرو می‌کنند. غُلور. در افغانستان خوراک مشابهی تهیه می‌شود که غلور نام دارد. غلور ترش از رایج‌ترین
می‌شود که غلور نام دارد. غلور ترش از رایج‌ترین انواع آن است. انواع دیگر آن عبارتند از غلور ترش مرغ، غلور ترش گوشت تازه، غلور ترش کوفته، غلور ترش قورمه، غلور ترش سفر و اشکنه غلور ترش. غلور هم چنین در استان خراسان جنوبی و استان سیستان و بلوچستان طبخ می‌شود. غلور زابلی. غلور زابلی (همچنین معروف به هلیم زاهدانی) یک غذای نذری است که در استان خراسان جنوبی، بیرجند و زابل در مناسبت‌های مذهبی مانند عاشورا، تاسوعا، اربعین و ۲۸ صفر تهیه می‌شود. این غذا نوعی حلیم است که با بلغور گندم، گوشت گوساله، نخود، لوبیا چیتی،
که با بلغور گندم، گوشت گوساله، نخود، لوبیا چیتی، عدس، سیر، پیاز و ادویه‌های مختلف تهیه می‌شود. برای تهیه غلور زابلی، ابتدا بلغور و حبوبات را از شب قبل خیس کرده و سپس هر کدام را جداگانه می‌پزیم. گوشت را نیز به صورت آبگوشتی خرد کرده و با پیاز و ادویه‌ها تفت می‌دهیم. سپس گوشت را با مقداری آب می‌پزیم. در ادامه، سیر و زنجبیل رنده شده، عدس، لوبیا و نخود نیم‌پز شده را به بلغور در حال پخت اضافه می‌کنیم. پس از پخت کامل حبوبات و بلغور، گوشت پخته شده را ریش‌ریش یا له کرده و به همراه آب گوشت و آب قلم به قابلمه اضافه
کرده و به همراه آب گوشت و آب قلم به قابلمه اضافه می‌کنیم. در نهایت، زعفران دم‌کرده غلیظ را به مواد اضافه کرده و پس از ۳۰ دقیقه، غلور زابلی آماده سرو است. در تهیه غلور زابلی می‌توان از روغن حیوانی یا کره به جای روغن مایع استفاده کرد. همچنین، اضافه کردن عصاره یا آب قلم به غلور زابلی اختیاری است اما باعث لعابدارتر و خوشمزه‌تر شدن حلیم می‌شود. برای جلوگیری از ته گرفتن غلور، باید حرارت را روی حالت ملایم قرار داده و مواد را مدام به هم زد. در صورت تمایل، می‌توان از کمی آرد برای غلظت بیشتر غلور استفاده کرد. برخی
از کمی آرد برای غلظت بیشتر غلور استفاده کرد. برخی افراد علاوه بر له کردن گوشت، حبوبات پخته شده را نیز قبل از افزودن به غلور زابلی می‌کوبند تا غذا در نهایت یکدست شود. غلور زابلی را می‌توان با کشک یا پیاز داغ تزیین کرده و سرو کرد. در برخی شهرها، از دارچین و شکر نیز برای تزیین استفاده می‌شود.
هِلیوم یا هلیُم یک عنصر شیمیایی با عدد اتمی ۲ و جرم اتمی ۴٫۰۰۲۶۰۲ است. این عنصر، بی‌بو، بی‌رنگ، بی‌مزه، غیرسمّی و از دیدگاه شیمیایی بی‌اثر و تک اتمی است که در جدول تناوبی در بالای گروه گازهای نجیب جا دارد. دمای ذوب و جوش این ماده در میان دیگر عنصرها بسیار پایین است، به‌همین دلیل در دمای اتاق و البته در بیشتر موارد به صورت گازی است مگر اینکه تحت شرایط بسیار ویژه‌ای قرار داشته باشد. واژهٔ هلیوم از واژهٔ یونانی "هلیوس"، به معنای «ایزد خورشید» گرفته شده است. زمانی که هنوز هلیوم شناخته نشده بود، ستاره‌شناس
زمانی که هنوز هلیوم شناخته نشده بود، ستاره‌شناس فرانسوی ژول ژانسن در جریان خورشیدگرفتگی سال ۱۸۶۸ برای نخستین بار در طیف‌بینی نور خورشید، خط زرد طیفی هلیوم را دید. در جریان همان خورشیدگرفتگی، نورمن لاکیر پیشنهاد کرد این خط زرد می‌تواند به دلیل یک عنصر تازه باشد. دو شیمی‌دان سوئدی با نام‌های پر تئودر کلیو و نیلز آبراهام لانگلت در سال ۱۸۹۵ این عنصر را شناسایی و اعلام کردند. آن‌ها هلیوم را از سنگ کلویت که کانی اورانیوم است، به‌دست آوردند. در سال ۱۹۰۳ منابع بزرگ هلیوم در میدان‌های گازی ایالات متحده پیدا شد.
هلیوم در میدان‌های گازی ایالات متحده پیدا شد. هلیوم، بعد از هیدروژن، هم از نظر سبکی و هم از نظر فراوانی، دومین عنصر کیهان است، گرچه با وجود کاربردهای بسیار مهم و حیاتی که دارد، بر روی زمین بسیار کمیاب است. نزدیک به ۲۴٪ از جرم گیتی، سهم این عنصر است که این مقدار بیش از ۱۲ برابر ترکیب تمام عنصرهای سنگین است. هلیوم به همان صورت که در خورشید و مشتری یافت می‌شود، در جهان پیدا می‌شود و این به دلیل انرژی بستگی (به ازای هر هسته) بسیار بالای هلیوم-۴ نسبت به سه عنصر دیگر پس از آن، در جدول تناوبی است. بیشتر هلیوم
دیگر پس از آن، در جدول تناوبی است. بیشتر هلیوم موجود در کیهان، هلیوم-۴ است و گمان می‌رود که در جریان مه‌بانگ پدید آمده باشد. امروزه با کمک واکنش‌های همجوشی هسته‌ای در ستاره‌ها، گونه‌های تازه‌ای از هلیوم ساخته شده است. هلیوم در هواکُرهٔ زمین بسیار کمیاب است و بیشتر هلیومی که در خاک زمین پیدا می‌شود، در اثر واپاشی هسته‌ای طبیعی در عنصرهای سنگین پرتوزا مانند اورانیوم و توریوم پدید آمده است؛ به این ترتیب که در اثر واپاشی، ذره‌های بتا از عنصر تابیده شده و هستهٔ هلیوم-۴ به‌دست آمده است. هلیومِ به‌دست آمده از
هلیوم-۴ به‌دست آمده است. هلیومِ به‌دست آمده از واپاشی، به‌آسانی به صورت فشرده با درصدی نزدیک به ۷٪ حجمی، در دام گاز طبیعی گرفتار می‌شود. سپس می‌توان با روش‌های صنعتی و به صورت تجاری با کاهش دمای آمیختهٔ هلیوم و گاز طبیعی، آن را از دیگر گازها به روش تقطیر جزء به جزء جدا ساخت. هلیوم در بسیاری از صنایع در سطح جهانی استفاده می‌شود و استفاده از آن در همه زمینه‌های تحقیقات علمی و محیط‌های تجاری، از جمله داروسازی، پزشکی، جوشکاری، علوم رایانه، اکتشافات فضایی وجود دارد. یکی از کاربردهای مهم هلیوم در سرماشناسی است و
یکی از کاربردهای مهم هلیوم در سرماشناسی است و نزدیک به یک-چهارم هلیوم تولیدی در این زمینه بکار می‌رود. در مواردی که دمای زیر ۲۶۱٫۱- درجه سانتیگراد (۴۲۹- درجه فارنهایت) مورد نیاز باشد هیچ جایگزینی برای آن وجود ندارد. قدرت خنک‌کنندگی هلیوم مایع به این معنی است که این عنصر یک عنصر حیاتی و غیرقابل تعویض در بسیاری از اجزای مهم و مدرن است. عمده‌ترین مصرف‌کنندگان صنعتی جهانی هلیوم مایع، صنایع پزشکی، هوافضا و الکترونیک هستند. صنعت پزشکی بزرگ‌ترین مصرف‌کننده است و عمدتاً از هلیوم برای حفظ خواص ابررسانایی آهن‌ربا در
از هلیوم برای حفظ خواص ابررسانایی آهن‌ربا در کاربردهایی مانند تصاویر تشدید مغناطیسی (MRI) و تجهیزات طیف‌سنجی تشدید مغناطیسی هسته‌ای (NMR) استفاده می‌کند. تاریخچه. اکتشافات علمی. نخستین نشانهٔ هلیوم در ۱۸ اوت سال ۱۸۶۸ به صورت یک میلهٔ زرد رنگ در طول موج ۵۸۷٫۴۹ نانومتر در طیف‌سنجی فام‌سپهر خورشید دیده شد. این خط زرد رنگ را ستاره‌شناس فرانسوی ژول ژانسن در هنگام یک خورشیدگرفتگی کامل در گونتور هند شناسایی کرد. نخست گمان برده شد که شاید این خط زرد، سدیم است. در ۲۰ اکتبر همان سال، ستاره‌شناس انگلیسی، نورمن لاکیر
اکتبر همان سال، ستاره‌شناس انگلیسی، نورمن لاکیر یک خط زرد رنگ در طیف‌سنجی نور خورشید پیدا کرد و چون این خط نزدیک به خط‌های شناخته شدهٔ D۱ و D۲ سدیم بود، آن را D۳ خط‌های فرانهوفر نامید. او حدس زد که این خط باید توسط یک عنصر درون خورشید که در زمین ناشناخته است، پدید آمده باشد. لاکیر و شیمی‌دان انگلیسی ادوارد فرانکلند واژهٔ یونانی "ایلیوس" (یا هلیوس) به معنی «خورشید» را برای این عنصر برگزیدند. در ۱۸۸۱، فیزیک‌دان ایتالیایی، لوئیجی پالمیری، هنگامی که خط‌های طیفی D۳ گدازه‌های آتشفشان وزوو را پردازش می‌کرد توانست
D۳ گدازه‌های آتشفشان وزوو را پردازش می‌کرد توانست برای نخستین بار هلیوم را در زمین شناسایی کند. در ۲۶ مارس ۱۸۹۵ شیمی‌دان اسکاتلندی ویلیام رمزی توانست، هلیوم کانی کلویت را با کمک اسیدهای معدنی به دام اندازد. کلویت، آمیخته‌ای از اورانینیت و دست کم ۱۰٪ عنصرهای خاکی کمیاب است. رمزی در جستجوی آرگون بود، اما پس از جداسازی نیتروژن و اکسیژن از گاز آزاد شده با کمک اسید سولفوریک، در طیف‌سنجی خود به یک خط زرد روشن رسید که با خط D۳ دیده شده در طیف‌سنجی خورشید هماهنگ بود. این نمونه‌ها از سوی لاکیر و فیزیک‌دان
هماهنگ بود. این نمونه‌ها از سوی لاکیر و فیزیک‌دان بریتانیایی، ویلیام کروکز به عنوان هلیوم شناسایی شد. در همان سال به صورت مستقل، دو شیمی‌دان با نام‌های پر تئودر کلیو و نیلز آبراهام لانگلت، در اوپسالای سوئد توانستند هلیوم کلویت را به دام اندازند. اندازه گازی که آن‌ها جمع‌آوری کردند، برای اندازه‌گیری دقیق وزن اتمی آن کافی بود. دانشمند آمریکایی زمین‌شیمی، ویلیام فرانسیس هیله‌براند پیش از دست‌آورد رمزی، هنگام طیف‌سنجی نمونه کانی‌های اورانینیت دریافته بود که خط‌های طیفی غیرمعمولی در نتیجه‌هایش پیدا می‌شود. اما
طیفی غیرمعمولی در نتیجه‌هایش پیدا می‌شود. اما هیلبرند گمان کرد که این خط‌های طیفی مربوط به نیتروژن است. نامهٔ تبریک او به رمزی چیزی نزدیک به یک کشف علمی در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۰۷ ارنست رادرفورد و توماس رویدز نشان دادند که ذره‌های آلفا همان هستهٔ هلیوم‌اند. آن‌ها برای این کار، اجازه دادند تا ذره‌ها در دیوار شیشه‌ای نازک یک لولهٔ تهی نفوذ کند. سپس لوله را تخلیه کردند تا گاز تازهٔ جمع شده در آن را طیف‌سنجی کنند. در سال ۱۹۰۸ یک فیزیک‌دان هلندی به نام هایک کامرلینگ اونس توانست دمای هلیوم را به زیر یک
هایک کامرلینگ اونس توانست دمای هلیوم را به زیر یک کلوین برساند و آن را مایع کند. او در ادامه تلاش کرد تا دمای هلیوم را پایین‌تر آورد و آن را جامد کند، اما کامیاب نشد. دلیل ناکامی او این بود که هلیوم دارای نقطهٔ سه‌گانه نیست؛ یعنی دارای دمایی نیست که در آن حالت‌های جامد، مایع و گازی در تعادل باشند. پس از چند سال، در ۱۹۲۶ ویلم هندریک کیزوم که دانشجوی اونس بود توانست هلیوم را با افزودن فشار، جامد کند. در ۱۹۳۸، فیزیک‌دان روس، پیوتر کاپیتسا دریافت که در دمای نزدیک به صفر مطلق، هلیوم-۴ تقریباً هیچ میزان گران‌روی
به صفر مطلق، هلیوم-۴ تقریباً هیچ میزان گران‌روی ندارد که امروزه به این پدیده ابرشارگی گفته می‌شود. این پدیده با چگالش بوز-اینشتین مرتبط است. در سال ۱۹۷۲ همین پدیده در هلیوم-۳ اما این بار در دمایی بسیار نزدیک‌تر به صفر مطلق، دیده شد. دانشمندان آمریکایی داگلاس اوشروف، دیوید موریس لی و رابرت کلمن ریچاردسون کسانی بودند که به ابرروانروی در هلیوم-۳ پی بردند. با در نظر گرفتن جفت‌های کوپر الکترون‌ها که پدیدآورندهٔ ابررسانایی هستند، گمان می‌رود که ابرگرانروی دیده شده در هلیوم-۳ نیز به‌صورت قابل مقایسه‌ای به جفت‌شدن
در هلیوم-۳ نیز به‌صورت قابل مقایسه‌ای به جفت‌شدن فرمیون‌های هلیوم-۳ در جهت تولید بوزون‌ها مرتبط است. ویژگی‌ها. هلیوم یک گاز سبک، بی‌بو، بی‌رنگ، بی اثر، بدون سمیت و تک هسته‌ای است که می‌تواند مولکول‌های دواتمی ضعیف و در دمای نزدیک به صفر مطلق ایجاد کند. هلیوم کمترین نقطه ذوب را در بین عناصر دارد و نقطه جوش آن نزدیک به صفر مطلق و گرانرویش ۲۵ میکروپواز (آب = ۱۰ هزار) است. برخلاف هر عنصر دیگر، هلیوم جامد نمی‌شود اما تحت فشارهای معمولی به صورت مایع تا صفر مطلق باقی می‌ماند. در دمای حدود منفی ۲۷۱ درجه سانتیگراد
می‌ماند. در دمای حدود منفی ۲۷۱ درجه سانتیگراد (۴۵۶- درجه فارنهایت)، هلیوم دچار یک تغییر غیرمعمول می‌شود و به صورت یک مایع باقی می‌ماند که دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است. اشکال هلیوم به قدری متفاوت است که به آنها نام‌های مختلفی داده می‌شود. بالاتر از ۲۷۱- درجه سانتیگراد، هلیوم مایع را هلیوم I و زیر آن دما، هلیوم II نامیده می‌شود. از هوا سبک‌تر است. قابل اشتعال نیست و فقط کمی در آب قابل حل است. هلیوم (He۲) با داشتن انحلال‌پذیری ۰٫۰۷۰۷۹۷ مول از هلیوم در هر ۵-۱۰ از مجموع مول هلیوم (حل شونده) و آب (حلال)،
۵-۱۰ از مجموع مول هلیوم (حل شونده) و آب (حلال)، به‌عنوان یکی از گازهایی شناخته می‌شود که دارای کم‌ترین میزان انحلال در آب است (به‌عنوان مقایسه کسر مولی حلالیت برای گازهای CF۴ و SF۶ و C۴F۸ به ترتیب برابر با ۰٫۳۸۰۲، ۰٫۴۳۹۴ و ۰٫۲۳۷۲ به ازای هر ۵-۱۰ مول گاز حل شونده و حلال آب است). از نظر شیمیایی بی‌اثر است. هنگامی که به صورت مایع حمل می‌شود، بسیار سرد است و تمام گازهای دیگر را جامد می‌کند. تماس با مایع باعث یخ زدگی شدید می‌شود. هلیوم مایع دارای خصوصیات ترمودینامیکی منحصر به فردی است و "مایع کوانتومی" نامیده
منحصر به فردی است و "مایع کوانتومی" نامیده می‌شود زیرا خصوصیات اتمی را در مقیاس ماکروسکوپی از خود نشان می‌دهد. هلیوم، پس از نئون، کم واکنش‌ترین گاز نجیب و البته دومین عنصر کم واکنش پذیر در میان همه عنصرهاست. این گاز کم واکنش در همهٔ شرایط استاندارد به صورت تک‌اتمی باقی می‌ماند. هلیوم به دلیل داشتن جرم مولی نسبتاً پایین، دارای رسانش گرمایی و ظرفیت گرمایی بالایی است و سرعت صدا هم در آن، در حالت گازی، از هر گاز دیگری به جز هیدروژن، بالاتر است. همچنین به دلیل کوچکی اندازهٔ اتم هلیوم، نرخ واپخش در اجسام جامد،
کوچکی اندازهٔ اتم هلیوم، نرخ واپخش در اجسام جامد، سه برابر بیشتر از نرخ واپخش هوا و برابر با ۶۵٪ نرخ واپخش هیدروژن است. ضریب شکست هلیوم بیش از هر گاز دیگری به یک نزدیک است. "ضریب ژول-تامسون" هلیوم در دمای معمولی پیرامونش، منفی است به این معنی که اگر اجازه دهیم این گاز آزادانه افزایش حجم پیدا کند، گرم‌تر می‌شود. اما اگر هلیوم در زیر "دمای وارونگی ژول-تامسون" (در حدود ۳۲ تا ۵۰ کلوین در یک اتمسفر) باشد، اگر آزادانه افزایش حجم پیدا کند، دمای آن پایین می‌آید. با توجه به این ویژگی اگر دمای هلیوم از این دما
با توجه به این ویژگی اگر دمای هلیوم از این دما پایین‌تر آمده باشد، می‌توان با افزایش حجم، آن را خنک و مایع کرد. بیشتر هلیوم فرازمینی در حالت پلاسما یافت می‌شود. در این حالت، ویژگی‌های ماده از ویژگی‌های حالت اتمی آن بسیار متفاوت است. در حالت پلاسما، الکترون‌ها دیگر در بند هسته نیستند در نتیجه دارای رسانایی الکتریکی بسیار بالایی خواهد بود حتی اگر تنها بخشی از آن یونی شده باشد. ذره‌های باردار به شدت از میدان مغناطیسی و الکتریکی پیرامون تأثیر می‌پذیرند. برای نمونه در بادهای خورشیدی با هیدروژن یونی، ذره‌ها با
در بادهای خورشیدی با هیدروژن یونی، ذره‌ها با مغناطیس‌سپهر اندرکنش پیدا می‌کند و باعث پدید آمدن شفق قطبی و جریان برکلند می‌شود. هلیوم مایع. برخلاف دیگر عنصرها، هلیوم در فشار معمولی تا دمای صفر مطلق، مایع باقی می‌ماند. دلیل این پدیده را می‌توان با مکانیک کوانتوم توضیح داد: انرژی نقطهٔ صفر بسیار بالای این سامانه اجازه نمی‌دهد هلیوم جامد شود. هلیوم برای جامد شدن باید به دمایی بین ۱ تا ۱٫۵ کلوین (۴۵۷- فارنهایت یا ۲۷۲- سلسیوس) و فشاری نزدیک به ۲٫۵ مگاپاسکال برسد. معمولاً شناسایی هلیوم جامد از مایع کمی دشوار است؛
معمولاً شناسایی هلیوم جامد از مایع کمی دشوار است؛ چون ضریب شکست هر دو بسیار نزدیک است. هلیوم در حالت جامد دارای نقطهٔ ذوب دقیق است، ساختار بلوری دارد و بسیار تراکم پذیر است تا حدی که با وارد کردن فشار بر آن می‌توان تا بیش از ۳۰ درصد حجم آن را کاهش داد. مدول حجمی آن نزدیک به ۲۷ مگاپاسکال است؛ یعنی تقریباً ۱۰۰ برابر بیشتر از آب تراکم‌پذیر است. چگالی هلیوم جامد در دمای ۱٫۱ کلوین و فشار ۶۶ اتمسفر، و در دمای صفر کلوین و فشار ۲۵ بار (۲٫۵ مگاپاسکال)، است. هلیوم I. ایزوتوپ هلیوم-۴ به‌صورت یک مایع بی‌رنگ در زیر
I. ایزوتوپ هلیوم-۴ به‌صورت یک مایع بی‌رنگ در زیر دمای نقطه جوش در ۴٫۲۲ درجه کلوین و بالای نقطه لاندا در دمای ۲٫۱۷۶۸ درجه کلوین وجود دارد که به آن "هلیوم I" گفته می‌شود. همانند دیگر مایعات سرمازا، هلیوم I نیز زمانی که گرم شود، به جوش می‌آید و زمانی دمایش کاهش پیدا کند، دچار انقباض می‌شود. در زیر نقطه لاندا، با این‌حال، هلیوم نمی‌جوشد و هرچه دما کاهش پیدا کند، منبسط می‌شود. هلیوم I دارای ضریب شکست برابر با ۱٫۰۲۶ است که موجب می‌شود سطح آن به‌قدری سخت شود که شناوری یونولیت بر روی آن ممکن شود و اغلب از این روش،