payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویلیام کت (؛ زادهٔ ) هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در شهر لس آنجلس زاده شد. پدرش بیل ویلیامز و مادرش باربارا هایلی هر دو بازیگر بودند. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
نیهات هالوک بیلگینر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور ترکیه است. وی علاوه بر سینمای ترکیه، در سینمای بریتانیا و آمریکا نیز حضور داشته است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ایزل٬ بین‌المللی، گلاب، سربازان بوفالو و خواب زمستانی اشاره کرد.همچنین در فیلم پنج مناره در نیویورک ساخته ماهسون کیرمیزی شرکت داشته. او برای بازی در نقش آگه بی‌اوغلو در سریال شخصیت برنده جایزه بهترین بازیگر مرد در جوایز بین المللی امی شد. فیلم او کیش اویکوسو برنده نخل طلای شد. او علاوه بر حرفه بازیگری در ترکیه، در بریتانیا نیز
علاوه بر حرفه بازیگری در ترکیه، در بریتانیا نیز کار کرده است و به خاطر بازی در نقش مهمت عثمان در سریال تلویزیونی EastEnders در دهه 1980 شناخته شده است. او همچنین در فیلم های هالیوودی به عنوان یک بازیگر خردسال بازی کرده است.
برنارد فارسِی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور فرانسه است. عمده شهرت وی به خاطر بازی در سری فیلم‌های «تاکسی» است.
شینی ریگزبی (زاده ۵ ژانویه ۱۹۶۷، هات اسپرینگز (آرکانزاس) ایالات متحده آمریکا) خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده و بازیگر اهل آمریکا است. وی ساکن لس آنجلس، کالیفرنیا است. شهرت وی بیشتر به خاطر اهداف بشردوستانه است. این هنرمند در سال ۲۰۱۱ میلادی با خوانندهٔ پاپ و راک ایرانی، ارمنی اندی (آندرانیک مددیان) ازدواج کرد.
مرکز نرم‌افزار اوبونتو، به (به انگلیسی: Ubuntu Software Center) یک سامانه مدیریت بسته گرافیکی سطح بالا برای Apt/Dpkg ست. این برنامه یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است که با زبان برنامه‌نویسی پایتون، پای‌جی‌تی‌کی بر اساس جی‌تی‌کی+ نوشته شده. این برنامه به عنوان یک نرم‌افزار کاربردی گنوم توسعه داده شده است. این برنامه همانند اوبونتو PPA توانایی افزودن و مدیریت مخازن نرم‌افزاری را دارد و مرکز نرم‌افزار اوبونتو هنچنین اجازه خرید نرم‌افزارهای تجاری و پولی را می‌دهد. این برنامه از نسخهٔ ۱۶٫۰۴ اوبونتو حدف شده و مرکز
علی صادق‌زاده عضو تیم ملی وزنه‌برداری معلولان ایران است. حضور در پارالمپیک. وی در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن انگلستان با حد نصاب ۲۳۵ کیلوگرم در دسته ۱۰۰ کیلوگرم صاحب نشان برنز گردید. همچنین در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریودوژانیرو برزیل با حدنصاب ۲۲۶ کیلوگرم در دسته ۱۰۷ کیلوگرم مدال برنز را از آن خود کرد
جان وُرال (زادهٔ ۲۷ نوامبر سال ۱۹۴۶ در لِی، لنکشر، بریتانیا) استاد فلسفهٔ علم در مدرسهٔ اقتصادی لندن است. او همچنین با مرکز فلسفهٔ علوم طبیعی و اجتماعی در همان دانشگاه همکاری دارد. وُرال تحت نظارت ایمره لاکاتوش تحصیل کرد و با کارش در مورد فیزیک نورِ قرن نوزده، روش‌شناسی برنامهٔ تحقیق علمی را توسعه داد. شهرت اصلی او به خاطر احیا کردن تئوری رئالیسم ساختاری در فلسفهٔ علم است. دیدگاهی که پیش از آن منسوب به هنری پوانکاره بود. علاوه بر این او اثر مهمی در فلسفهٔ علم پزشکی منتشر کرده است. او همچنین آثار زیادی در
علم پزشکی منتشر کرده است. او همچنین آثار زیادی در مجلات و مجموعه‌های متعدد منتشر و آثار جمع‌آوری شدهٔ ایمره لاکاتوش و مجلد اخیر هستی‌شناسی علم را ویرایش کرده است. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ سردبیر مجلهٔ انگلیسی فلسفهٔ علم بود. او استاد راهنمای فلاسفهٔ زیادی از جمله جِرِمی هاویک، جفری کتلند و لونیس واتسیس بوده‌است.
لوک همسورث (؛ زادهٔ ۵ نوامبر۱۹۸۰) هنرپیشه اهل کشور استرالیا است. وی دو برادر به نام کریس همسورث و لیام همسورث دارد که آن‌ها هم بازیگر هستند. از فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی که او در آن ها نقش آفرینی کرده است می توان به وست ورلد،همسایه‌ها، رضایت، بهم ریخته، برنده‌ها و بازنده‌ها، محاسبه، ناهنجاری، مکافات، باش و راکیت، مرا سه بار بکش، رویارویی و اشاره کرد. زندگی خصوصی. لوک همسورث بازیگر استرالیایی در سال ۲۰۰۷ با سامانتا همسورث ازدواج کرد . آن‌ها اکنون دارای ۴ فرزند هستند.او برادر بزرگتر کریس همسورث
دارای ۴ فرزند هستند.او برادر بزرگتر کریس همسورث و لیام همسورث است .
کالن مالوِی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل استرالیا و زادهٔ کشور زلاندنو است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سی دقیقه پس از نیمه‌شب، ، یک دلاور و اشاره کرد. زندگی شخصی. وی سال‌ها با لارا کوکس رابطه داشت. اما در نهایت در سال ۲۰۱۰ با «راشل توماس» ازدواج کرد.
کورتنی (به انگلیسی: Courtenay) یکی از شهرهای کشور کانادا در منطقهٔ جزیره ونکوور واقع در استان بریتیش کلمبیا است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ در کانادا ۲۴٬۰۹۹ نفر اعلام شد. هزاران سال پیش از مهاجرت اروپایی‌ها به این منطقه، مردمی محلی به نام «کوموکس» در این منطقه حضور داشتند. مردمان بومی این منطقه دارای دانشی جالب توجه در به کار بردن فن کشاورزی و ماهیگیری بودند. سرشماری. در سرشماری سال ۲۰۰۶ در کانادا، این منطقه شهری دارای ۲۱٬۹۴۰ سکنه و مجموع ۶٬۳۳۵ خانواده ساکن در شهر بود. ۹۴٪ اهالی شهر را ساکنان بومی
ساکن در شهر بود. ۹۴٪ اهالی شهر را ساکنان بومی (۶۷٫۳٪ مردم کوموکس و ۲۷٫۴٪ هم مردم بومی به نام میتی بودند) بقیه ساکنان شهر مهاجران اغلب آسیایی شرقی و عرب بودند. اقتصاد. مهم‌ترین منبع اقتصادی شهر در سال‌های گذشته‌استخراج و بهره‌برداری منابع طبیعی مانند: زغال سنگ، منابع جنگلی و هم‌چنین صنعت کشاورزی، پرورش آب‌زیان بود اما با کاهش این منابع در این منطقه و به‌طور کل در منطقه کوموکس ولی، اقتصاد شهر به سوی صنعت گردشگری سوق داده‌شد. هم‌اکنون بزرگترین منبع درآمدی این شهر صنعت گردشگری می‌باشد. امروزه ۵۷۳٫۸ میلیون دلار
صنعت گردشگری می‌باشد. امروزه ۵۷۳٫۸ میلیون دلار در صنایع خردی که در شهر فعال هستند خرج می‌شود که نیمی از این مبلغ از راه خرید گردشگران در سوپرمارکت‌ها و پمپ بنزین‌های موجود در سطح شهر به‌دست می‌آید. هنر و فرهنگ. هر ساله در فصل تابستان، عمدتاً در ماه ژوئیه بزرگترین جشنواره موسیقی در منطقه جزیره ونکور در کوموکس ولی برگزار می‌شود که شرکت کنندگان و تماشاچیان فراوانی را از مناطق نزدیک و دور به این شهر می‌کشاند و با برپایی اردوگاه در این منطقه، در جشنواره موسیقی‌های الکترونیک شرکت می‌کنند. همچنین این شهر دارای یک
الکترونیک شرکت می‌کنند. همچنین این شهر دارای یک سالن تئاتر و کتابخانه است که سالن کتابخانه آن متصل به شبکه جهانی اینترنت می‌باشد. آب و هوا. آب و هوای این منطقه بسیار مشابه با سایر شهرهای جزیره ونکوور، دارای اقلیم اقیانوسی با تابستان‌های گاهی مشابه با اقلیم مدیترانه‌ای با زمستان‌های معتدل بعضاً بسیار سرد در منطقه کوموکس ولی. میانگین دمای این شهر در تابستان بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد در نوسان است. در زمستان نیز میانگین دمای این شهر بین ۰ تا ۱۰ درجه سانتیگراد در نوسان است.
کرنبروک(به انگلیسی: Cranbrook) یکی از شهرهای کشور کانادا در منطقهٔ غرب رود کوتنی واقع در استان بریتیش کلمبیا است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ در کانادا ۱۹٬۳۶۴ نفر اعلام شد. در سال ۱۸۹۸، راه‌آهن کانادا پسیفیک در این شهر تأسیس شد. آب و هوا. آب و هوای این شهر در بهار و تابستان نسبتاً گرم است، به نحوی که هواشناسی کانادا اعلام کرده‌است که سالانه ۲۲۲۸٫۶ ساعت در این شهر هوا آفتابی است. اما این بدین معنی نیست که زمستان‌های این شهر نیز ملایم باشد به گونه‌ای که در زمستان نیز گاهی اوقات هوای شهر تا ۲۰ درجه
که در زمستان نیز گاهی اوقات هوای شهر تا ۲۰ درجه سانتیگراد زیر صفر کاهش می‌یابد.
ارتش یکم (به آلمانی:Armeeoberkommando 1 (AOK 1)) یکی از ارتش‌های میدانی ورماخت در جریان جنگ جهانی دوم بود که غالباً در جبهه غربی حضور داشت. تاریخچه عملیاتی. ارتش یکم ۲۶ اوت سال ۱۹۳۹، چند روز پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، به فرماندهی ارتشبد اروین فن ویتسلیبن در منطقه نظامی شماره ۱۲ در غرب این کشور ایجاد شد. در جریان حمله آلمان به لهستان، مأموریت این ارتش به عنوان بخشی از گروه ارتش سی محافظت غیر تهاجمی از مرزهای غربی در طول خط دفاعی موسوم به دیوار غربی در موازات خط دفاعی ماژینو در مقابل متفقین بود. ارتش یکم در
خط دفاعی ماژینو در مقابل متفقین بود. ارتش یکم در همین موقعیت در نبرد کوتاه مدت زار با قوای فرانسوی درگیر شد. در جریان نبرد فرانسه، این ارتش از چهاردهم ژوئن سال ۱۹۴۰ در جنوب زاربروکن در گذر نهایی از خط دفاعی ماژینو مشارکت کرد. پس از اشغال فرانسه به دست آلمانی‌ها، این ارتش تا ماه مه سال ۱۹۴۲ در خط مرزی جداکننده مناطق اشغالی و اراضی تحت کنترل دولت فرانسه ویشی مستقر بود و پس از آن در استحکامات خط ساحلی موسوم به دیوار آتلانتیک در جنوب غربی فرانسه در برابر تهاجمات دریایی محتمل قرار گرفت. پس از پیاده شدن
تهاجمات دریایی محتمل قرار گرفت. پس از پیاده شدن موفقیت‌آمیز متفقین غربی در ساحل نرماندی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ و عقب نشستن این ارتش به همراه سایر واحدهای آلمانی به سمت شرق، ارتش یکم در لورن مجدداً سازماندهی شد و در طول مرز فرانسه و آلمان مقابل حمله نیروهای آمریکایی که قصد عبور از رودخانه موزل و تصرف شهر متس را داشتند، ایستاد. با شکسته شدن این خط دفاعی و ادامه یورش نیروهای آمریکایی، ارتش یکم هر چه بیشتر به سمت مناطق مرکزی آلمان عقب‌نشینی کرد و برای حفظ مناطق صنعتی با اهمیت زارلاند در آن حالت تدافعی به خود
صنعتی با اهمیت زارلاند در آن حالت تدافعی به خود گرفت. در جریان عملیات تهاجمی ارتش آلمان در آردنن، ارتش یکم در نخستین روز از سال ۱۹۴۵ در عملیات نوردویند در مقابل ارتش هفتم ایالات متحده، با تحمل تلفات سنگین تنها موفق شد موقتاً اندکی دشمن را پس بزند که در حقیقت با توجه شکست در اهداف عملیاتی نوعی پیروزی شکست‌آمیز به حساب می‌آمد. با شکست در عملیات نوردویند، ارتش یکم بار دیگر به سمت شرق و این بار به مکان خط زیگفرید عقب رانده شد که با رخنه دشمن در این استحکامات، با دریافت دستور عقب‌نشینی به سمت رود دانوب، برای
با دریافت دستور عقب‌نشینی به سمت رود دانوب، برای جلوگیری از افتادن در محاصره کامل، هر چه بیشتر مجبور به عقب‌نشینی در طول رودخانه راین شد. این ارتش نهایتاً ششم ماه مه سال ۱۹۴۵ با تسلیم کامل آلمان و پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، شمال کوه‌های آلپ سلاح خود را بر زمین گذاشته دست از جنگ کشید.
ارتش دوم یکی از ارتش‌های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تاریخچه عملیاتی. شوروی. ارتش دوم در جریان نبرد مسکو، در منتهی الیه جناح جنوبی گروه ارتش مرکز، بیشتر ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ را در حال حمله به سمت شهر کورسک بود. این ارتش در نهایت روز ۱ نوامبر خود را به دروازه کورسک رساند و در حال آماده‌سازی برای تهاجم به آن بود. این شهر پس از یک نبرد شدید خانه‌به‌خانه به تصرف درآمد. بلافاصله پس از تصرف کورسک، با وجود فرسودگی نیروها، فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان هدف
نیروها، فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان هدف بعدی را این بار وورونژ در ۲۰۰ کیلومتری شرق دانست. ارتش دوم روز ۳ نوامبر گزارش نمود هیچ جاده‌ای در شرق کورسک با سطحی سفت وجود ندارد و پیشروی بیشتر غیر ممکن است. ارتشبد فن وایخس خواهان قرار گرفتن نیروهایش در مواضع زمستانی بود.
ارتش سوم (به آلمانی:Armeeoberkommando 3 (AOK 3)) یکی از ارتش‌های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در مراحل آغازین جنگ جهانی دوم به خدمت پرداخت. تشکیل. ارتش سوم آموزش روز ۲۲ اوت سال ۱۹۳۹ در منطقه نظامی شماره ۱ (پروس شرقی) تشکیل شد. این یگان روز ۲۶ اوت به ارتش سوم تغییر عنوان داد. تاریخچه عملیاتی. ارتش سوم روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ بخشی از گروه ارتش شمال شد و کارزار لهستان را با تهاجم و تسخیر قلعه گراودنتس آغاز کرد. این ارتش بار رخنه در مواضع دشمن بین مواوا و خورزله، تا رود ویستولا پیش رفت. ارتش
بین مواوا و خورزله، تا رود ویستولا پیش رفت. ارتش سوم پس از گذر از رودهای نارف و بوگ، ضمن مجموعه‌ای از درگیری‌های کوچک، کارزار را در شرق لهستان به پایان رساند. این ارتش روز ۳ اکتبر به فرماندهی مرزی شمالی با شوروی بدل گشت. ارتش سوم/فرماندهی مرزی شمالی منحل و از نیروهای آن برای تشکیل ارتش شانزدهم استفاده شد.
ارتش چهارم (به آلمانی:4. Armee / Armeeoberkommando 4 (AOK 4)) یکی از ارتش‌های میدانی نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه‌های غربی و شرقی جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل. ارتش چهارم روز ۱ اوت سال ۱۹۳۹ در منطقه نظامی شماره ۱۱ از قرارگاه گروه ارتش ۶ در لایپتسیش تشکیل شد. تاریخچه عملیاتی. لهستان. ارتش چهارم در جریان تهاجم آلمان به لهستان از اول سپتامبر ۱۹۳۹ که به آغاز جنگ جهانی دوم منجر شد، به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال، در جانب شمالی جبهه مشارکت داشت. این ارتش شامل دو سپاه ۲ و ۳ هر یک
مشارکت داشت. این ارتش شامل دو سپاه ۲ و ۳ هر یک متشکل از دو لشکر پیاده‌نظام، سپاه ۱۹ متشکل از دو لشکر پیاده‌نظام موتوریزه و یک لشکر زرهی و سه لشکر دیگر از جمله دو لشکر ذخیره می‌شد. در این تهاجم وظیفه ارتش چهارم تصرف راه ارتباطی لهستان با دریای بالتیک موسوم به کریدور لهستان و متصل کردن پروس شرقی با بدنه اصلی آلمان بود. این ارتش توانست پس از تصرف دانتسیش در روز نخست، سه روز پس از آغاز تهاجم با ده کیلومتر پیشروی خود را برای الحاق به ارتش سوم به رودخانه ویستولا برساند و پس از پیروزی در جنگل‌های توخلا با چرخش به
و پس از پیروزی در جنگل‌های توخلا با چرخش به سمت جنوب به سمت ورشو پیش برود. سپاه ۱۹ این ارتش روز ۱۷ سپتامبر توانست پس از سه روز مبارزه شهر برست را به تصرف خود درآورد که تنها ۵ روز بعد بر اساس پیمان مولوتوف-ریبنتروپ تحویل قوای ارتش سرخ شوروی گردید. ارتش چهارم پیش از رسیدن به ورشو در نبرد بزورا، بزرگ‌ترین نبرد بین آلمان و لهستان در این جنگ در غرب ورشو مشارکت کرد و در کنار ارتش هشتم و دهم با برخورداری از پشتیبانی کامل هوایی و توپخانه‌ای موفق شد چند لشکر از نیروهای دشمن را به منهدم کند. فرانسه. در تهاجم به
نیروهای دشمن را به منهدم کند. فرانسه. در تهاجم به کشورهای سفلی و فرانسه، ارتش چهارم به عنوان بخشی از گروه ارتش آ به جبهه غربی عازم شد و از دهم ماه مه سال ۱۹۴۰ بلژیک را از ناحیه راینلند مورد حمله قرار داد و در ردیف دیگر ارتش‌های آلمانی با گذر از خط دفاعی موسوم به "خط دایل" نیروهای متفقین را در شمال شرقی فرانسه به محاصره درآورد. در روزهای ۱۶ و ۱۷ مه لشکر دهم زرهی ارتش چهارم به فرماندهی اروین رومل با پیشروی برق‌آسا به کمک سرنیزه زرهی خطوط دشمن را شکافته و تنها با تحمل ۳۵ تن تلفات با محو کلی ارتش نهم فرانسه،
با تحمل ۳۵ تن تلفات با محو کلی ارتش نهم فرانسه، ۱۰ هزار سرباز دشمن را به اسارت و ۱۰۰ تانک را به غنیمت گرفت. لشکرهای پنجم و هفتم زرهی به عنوان قوای جلودار ارتش چهارم نیز ۲۱ مه توانستند ضد حمله نیروهای مشترک بریتانیایی و فرانسوی را برای شکستن محاصره ناکام بگذارند. فن کلوگه پس از مشورت با آدولف هیتلر، پیشوای آلمان و فرماندهی گروه ارتش آ، روز ۲۴ مه به یگان‌های زرهی خود دستور توقف عملیات در ۱۶ کیلومتری دانکرک را صادر کرد تا راه گریز نیروهای بریتانیایی از خاک فرانسه باز شود. تعلل دو روزه آلمانی‌ها به
از خاک فرانسه باز شود. تعلل دو روزه آلمانی‌ها به بریتانیایی‌ها این اجازه را داد تا با سازماندهی مجدد نیروهای خود در دانکرک شرایط برای تخلیه آن‌ها را فراهم کنند. پنجم ژوئیه در دومین مرحله عملیات، نیروهای ارتش چهارم نقش نخستین خط‌شکن را در منطقه آمین ایفا نمودند و تا دهم ژوئیه خود را به رود سن رساندند. شوروی. ارتش چهارم بزرگ‌ترین ارتش از مجموع ۱۱ ارتش میدانی به‌کارگرفته شده ورماخت در هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، بود. این ارتش به فرماندهی فیلدمارشال گونتر فن کلوگه، مجموعاً ۲۰۵ هزار نفر
فیلدمارشال گونتر فن کلوگه، مجموعاً ۲۰۵ هزار نفر در قالب دوازده لشکر در چهار سپاه در اختیار داشت. از این مقدار ۹ لشکر در خط نخست و ۳ لشکر در پشت آن قرار گرفتند. ارتش چهارم با خط مقدمی ۱۰۰ کیلومتری در طول رود بوگ از برست-لیتوقسک تا مجاورت ارتش نهم، هنگام آغاز عملیات در جناح راست گروه ارتش مرکز قرار داشت. قرارگاه این ارتش برای این عملیات در میندسیژتس پودلاسکی در ۱۰۰ کیلومتری جنوب شرقی ورشو مستقر شد. گروه زرهی ۲ هاینتس گودریان در ابتدا تحت هدایت عملیاتی ارتش چهارم بود. طبق دستور روز ۳۱ ژانویه فرماندهی عالی
چهارم بود. طبق دستور روز ۳۱ ژانویه فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان مأموریت ارتش چهارم به شرح زیر بود: با آغاز عملیات از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، ارتش چهارم در نبرد بیاویستوک-مینسک مشارکت نمود و روز ۲۸ ژوئن توانست به کمک سایر نیروهای آلمانی صدها هزار نفر از نیروهای دشمن را بین این دو شهر در دو ناحیه جداگانه به محاصره دربیاورد و تا ۸ ژوئیه با پاکسازی این دو ناحیه قریب به ۲۸۰ هزار نفر را به اسارت بگیرد. ارتش چهارم در روزهای پایانی نبرد اسمولنسک، بین روزهای ۱۷ تا ۲۱ اوت در حال دفاع از گذرگاه رود دسنا در برآمدگی
۲۱ اوت در حال دفاع از گذرگاه رود دسنا در برآمدگی یلنیا زیر ضد حمله شدید ارتش بیست و چهارم شوروی قرار گرفت و توانست با وارد آوردن تلفات سنگین به دشمن، آن را دفع کند. تا روز ۱۵ سپتامبر ارتش چهارم در جریان عملیات بارباروسا متحمل ۳۸ هزار نفر تلفات شده بود. در جریان عملیات "تایفون" برای تصرف مسکو، پایتخت شوروی، در حالیکه ارتش دوم زرهی از جنوب و گروه‌های زرهی ۳ و ۴ از شمال وظیفه قطع ارتباط این شهر با سایر مناطق و به محاصره درآوردن آن را از طریق یک عملیات گازانبری داشتند، ارتش چهارم پیشروی خود را از سمت غرب به
داشتند، ارتش چهارم پیشروی خود را از سمت غرب به سوی شهر ادامه داد. فرماندهی عالی ورماخت ۳۱ اکتبر عملیات را به جهت مشکلات مختلف متوقف کرد. این مسئله فرصت مناسبی برای ارتش سرخ فراهم نمود تا دست به ضد حمله بزند. با وجود این که بیشتر این ضد حمله‌ها کار به جایی نبرد اما در یک مورد حمله قوای سرخ به نیروهای ارتش چهارم تلفات سنگینی به آن وارد نمود چرا که ارتش چهارم از قابلیت کافی برای مقابله با تانک‌های جدید دشمن برخوردار نبود. فرمان از سرگیری عملیات از ۱۵ نوامبر صادر گردید. با ادامه حرکت نیروهای زرهی برای به
صادر گردید. با ادامه حرکت نیروهای زرهی برای به محاصره درآوردن پایتخت، ارتش چهارم وظیفه تهاجم مستقیم به شهر و درگیر نگاه داشتن مدافعان را بر عهده گرفت. استحکامات فراوان و قدرتمند و مقاومت شدید ارتش سرخ مانع از پیشروی آن‌ها گردید به شکلی تنها چهار روز بعد با آغاز ضد حمله‌های مجدد مدافعان و قرار گرفتن در خطر محاصره، ارتش چهارم دست به عقب‌نشینی زد. روز ۱۴ دسامبر فن کگوله بدون دریافت تأیید از هیلتر، با عقب‌نشینی محدود، نیروهای خود را به جانب غربی رود اوکا منتقل کرد. هیتلر با اطلاع از این اقدام، این فرمان را لغو
هیتلر با اطلاع از این اقدام، این فرمان را لغو کرد و از نیروها خواست از هر ذره از زمین تحت سلطه خود دفاع کنند. پس از شکست ورماخت در نبرد مسکو، فیلدمارشال فدر فن بک روز ۱۸ دسامبر از مقام خود در فرماندهی گروه ارتش مرکز عزل و فن کلوگه در این منصب جانشین او شد تا ارتشبد لودویگ کوبلر به فرماندهی ارتش چهارم برسد. با توجه به نارضایتی او از تصمیمات هیلتر مبنی بر عدم عقب‌نشینی، کوبلر نیز تنها یک ماه بعد از این منصب برکنار و ارتشبد گتهارت هاینریکی جانشین او شد. با آغاز عملیات موسوم به مورد آبی، ارتش چهارم در کنار
آغاز عملیات موسوم به مورد آبی، ارتش چهارم در کنار سایر یگان‌های گروه ارتش مرکز دست به اقدام خاصی نزدند چرا که این عملیات بیشتر به سمت جنوب متمرکز شده بود. از سال ۱۹۴۳ ارتش چهارم به همراه گروه ارتش مرکز غالباً حالت عقب‌نشینی به خود گرفته بود. در همین مدت ارتش سرخ موفق شد در عملیات سووروف (معروف به نبرد بزرگراه‌ها) در فصل پاییز، با وجود آماده‌سازی‌های آلمانی‌ها و مقاومت شدید آن‌ها، با غلبه بر ارتش چهارم، اسمولنسک را مجدداً به سلطه خود درآورد و ارتش چهارم را تا اورشا عقب براند و خطر ورماخت را از حومه مسکو به
اورشا عقب براند و خطر ورماخت را از حومه مسکو به کلی دور سازد. اقدام چند باره نیروهای جبهه غربی ارتش سرخ بین ماه‌های اکتبر و دسامبر سال ۱۹۴۳ برای تصرف مجدد اورشا با مقاومت سخت نیروهای ارتش چهارم با وجود نبردهای بسیار سنگین به نتیجه‌ای نرسید. سال ۱۹۴۴ ارتش چهارم همچنان موقعیت دفاعی خود را در شرق شهرهای اورشا و موگیلف در منطقه‌ای به وسعت تقریبی ۵۲۰۰ کیلومتر مربع در شرق رود دنیپر حفظ نموده بود. عملیات تابستانی ارتش سرخ در همین سال تحت عنوان عملیات باگراتیون که از ۲۲ ژوئن آغاز شد، برای نیروهای آلمانی در جبهه
از ۲۲ ژوئن آغاز شد، برای نیروهای آلمانی در جبهه شرقی از جمله ارتش چهارم فاجعه آفرین بود. با وجود اصرار ارتشبد هاینریکی بر عقب‌نشینی ارتش چهارم، هیتلر با این درخواست موافقت نکرد و در عوض هاینریکی در مقام خود توسط ارتشبد کورت فن تیپلسکیرش جایگزین گردید. فن تیپلسکیرش نیز درخواست عقب‌نشینی کرد اما تأیید این مسئله به موقع انجام نگرفت تا با وجود این که ارتش چهارم از شهر موگیلف عقب نشست اما پس از سقوط ویتبسک، در طی ادامه عملیات دشمن از اورشا نیز بیرون رانده شد و روز نخست ماه ژوئیه در شرق مینسک به محاصره درآمد. با
نخست ماه ژوئیه در شرق مینسک به محاصره درآمد. با وجود دستور به مقاومت در همان موضع، تعداد اندکی از یگان‌های ارتش چهارم موفق شدند به سمت غرب عقب‌نشینی کرده و در نهایت از محاصره خارج شوند. خود فن تیپلسکیرش در همین هنگام خارج از محاصره بود و از اسارت گریخت. به همین جهت وینسنتس مولر، فرمانده سپاه ۱۲ که خود با یگانش در محاصره قرار گرفته بود، به فرماندهی میدانی ۱۰۰ هزار نفر نیروی گرفتار در محاصره ارتش چهارم برگزیده شد. بیشتر نیروهای تحت محاصره تنها یک هفته بعد از آغاز محاصره در حالیکه بیش از ۱۰۰ کیلومتر با خطوط
آغاز محاصره در حالیکه بیش از ۱۰۰ کیلومتر با خطوط مقدم قوای خودی فاصله گرفته بودند، با وجود دریافت پیام‌های رادیویی مبنی بر رسیدن قریب‌الوقوع نیروی کمکی، مجبور به تسلیم شدند و قریب به ۱۳۰ هزار نفر از آن‌ها به اسارت دشمن درآمدند. مولر نیز هنگامی که قصد داشت از محاصره بگریزد توسط ارتش سرخ اسیر گرفته شد. شرق پروس. در طول مابقی فصل تابستان ارتش چهارم که تقریباً نابود شده بود، مشغول بازسازی خود گردید. در دو سال پایانی جنگ ارتش چهارم به فرماندهی فریدریش هوسباخ مأموریت دفاع از مرزهای پروس شرقی را بر عهده داشت.
مأموریت دفاع از مرزهای پروس شرقی را بر عهده داشت. ارتش چهارم به همراه ارتش سوم زرهی موفق شد در ماه اکتبر رخنه ارتش سرخ در طی "عملیات گومبینن" را با شکست مواجه کرده و با دریافت نیروی کمکی دشمن را موقتاً از پروس شرقی بیرون براند. با آغاز موج جدید تهاجم ارتش سرخ به پروس شرقی از ۱۳ ژانویه سال ۱۹۴۵، ارتش دوم متداوما به سوی دریای بالتیک عقب رانده شد و ارتش چهارم نیز در خطر محاصره قرار گرفت. ارتش چهارم به دستور سپهبد هوسباخ در هماهنگی با گئورگ هانس راینهارت، فرمانده گروه ارتش مرکز، برای رها کردن خود از محاصره
گروه ارتش مرکز، برای رها کردن خود از محاصره آغاز به حمله به سمت شهر البینگ در غرب پروس شرقی کرد که با شکست در آن نهایتاً دوباره به محاصره قوای دشمن درآمد. به جهت زیر پا گذاشتن فرمان هیلتر مبنی بر عدم عقب‌نشینی و مبارزه در مواضع اولیه تا آخرین نفس، هوسباخ و راینهارت با دست زدن به این اقدام از مقام خود در فرماندهی عزل شدند. پس از هوسباخ سپهبد فردریش ویلهلم مولر جایگاه فرماندهی ارتش چهارم را بر عهده گرفت. تا ۱۳ فوریه نیروهای جبهه سوم بلاروس ارتش سرخ قوای ارتش چهارم آلمان را از بیشتر مواضع خود در پروس شرقی عقب
آلمان را از بیشتر مواضع خود در پروس شرقی عقب رانده و تا ۱۳ مارس موقعیت آن‌ها را به ناحیه ای به طول ۱۵ کیلومتر و عرض سه کیلومتر در کرانه دریای بالتیک در غرب شهر هیلینگنبایل محدود کردند تا نهایتاً در ۲۹ مارس هیتلر با صدور فرمانی به مابقی نیروهای ارتش چهارم اجازه عقب‌نشینی از طریق باریکه تالاب ویستولا در غرب پروس شرقی را صادر نمود. مولر به عنوان آخرین فرمانده ارتش چهارم پیش از آن که بتواند از محاصره خارج شود توسط قوای ارتش سرخ اسیر شد. با سقوط کونیگسبرگ، با ادغام ارتش‌های دوم و چهارم، گروه ارتش‌های پروس شرقی
ارتش‌های دوم و چهارم، گروه ارتش‌های پروس شرقی تشکیل گشت. در روزهای آخر جنگ ارتش چهارم به ارتش بیست و یکم تغییر نام داد.
مرسدس-بنز کلاس-جی‌ال‌ای () یک کراس‌اوور کامپکت کوچک لوکس از شرکت مرسدس-بنز است که در دو نسل مختلف عرضه شده است. این خودرو نسخهٔ شاسی‌بلند مرسدس-بنز کلاس-آ و کوچک‌ترین شاسی‌بلند مرسدس-بنز است. شرکت مرسدس-بنز با هدف رقابت با محصولاتی نظیر ب‌ام‌و ایکس۱ و آئودی کیو۳ این محصول را در سال ۲۰۱۳ طراحی و سال بعد در نمایشگاه شانگهای گونهٔ مفهومی (کانسپت) آن را به نمایش گذاشت. در همان سال و در نمایشگاه فرانکفورت نمونهٔ اصلی این خودرو رونمایی شد و برای عرضه وارد بازارهای جهانی شد. جی‌ال‌ای با موتورهای بنزینی و دیزل
جهانی شد. جی‌ال‌ای با موتورهای بنزینی و دیزل چهارسیلندر خطی و با محور محرک جلو یا چهار چرخ ۴ماتیک عرضه می‌شود. نام «جی‌ال‌ای» برگرفته از روش تجدیدنظر شدهٔ نامگذاری گونه‌های مختلف مرسدس-بنز است. مرسدس-بنز خودروهای شاسی‌بلند خود را با حرف جی‌ال نامگذاری کرده است. حرف جی مخفف کلمه «geländewagen» است که در زبان آلمانی به معنای آف-رود است؛ حرف ال نیز رابط میان دو حرف چپ و راست خود است و حرف اِی برای نامگذاری خودروهای سگمنت سی مرسدس-بنز به کار می‌رود. نسل اول. ویژگی‌های فنی. جی‌ال‌ای۴۵ و جی‌ال‌ای۲۵۰. بنز
اول. ویژگی‌های فنی. جی‌ال‌ای۴۵ و جی‌ال‌ای۲۵۰. بنز جی‌ال‌ای، همانند بیشتر خودروهای تولیدی شرکت مرسدس بنز، جز ماشین‌های دو دیفرانسیل یا اِی دابلیو دی(AWD) است؛ که در مدل جی‌ال‌ای۴۵، علاوه بر دو دیفرانسیل بودن، مجهز به کنترل هوشمند و محدودکننده لغزش است و در مدل جی‌ال‌ای۲۵۰ تنها یک دو دیفرانسیل ساده است. این ماشین در مدل ۴۵ مجهز به ۷ دنده اتومات دوکلاچه اسپید شیفت می‌باشد که در مدل ۲۵۰، این تجهیزات به ۷ دنده دوکلاچه تغییر کرده است. این ماشین در هر دو مدل خود از گیربکس اتومات تیپ ترونیک استفاده می‌کند که این
از گیربکس اتومات تیپ ترونیک استفاده می‌کند که این نوع از گیربکس، به راننده این امکان را می‌دهد که از دسته‌ای که برای دنده قرار داده شده است و در پشت غریبلک فرمان قرار دارد، با استفاده از دکمه‌های مثبت منفی، دنده را کم و زیاد کند و این امر موجب به سرعت سریعتر خودرو و گشتاور آن می‌شود. این ماشین، به دلیل نوع شاسی آن و عدم فضای کافی در کابین، تنها مجهز به فضا برای ۴ نفر شده است. این ماشین که در سال ۲۰۱۴ تولید شد، در مدل جی‌ال‌ای۴۵ از پیشرانه سوپرشارژ ۴ سیلندر آام‌جی و در مدل جی‌ال‌ای۲۵۰ از ۴ سیلندری سوپرشارژ
آام‌جی و در مدل جی‌ال‌ای۲۵۰ از ۴ سیلندری سوپرشارژ استفاده می‌کند که حدود ۵۰ درصد از توان موتور و ۳۰ درصد از گشتاور خروجی آن افزایش می‌یابد. در بخش موتور این بنز، این ماشین، ۱۹۹۱ سی‌سی حجم موتور دارد و از این جهت خوب است؛ همچنین این ماشین دارای ۴ سیلندر و ۱۶ سوپاپ در هر دو مدل است؛ قدرت و نیروی مرسدس بنز مدل جی‌ال‌ای۴۵، ۳۷۵ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور در دقیقه و گشتاور آن، که یکی از مهم‌ترین بخش‌های سرعتی ماشین است، ۴۷۵ نیوتن متر در ۶۵۰۰ در دقیقه می‌باشد که به همین امر، موجب شده شتاب صفر تا صد این مدل از این
همین امر، موجب شده شتاب صفر تا صد این مدل از این ماشین، در ۴٫۴ ثانیه اتفاق بیفتد؛ که در مدل جی‌ال‌ای۲۵۰ که یک سال قبلتر از ۴۵ تولید شده، مجهز به ۲۰۸ اسب بخار و ۳۵۰ نیوتن متر در ۶۰۰۰ و ۶۵۰۰ در دقیقه می‌باشد. به همین خاطر، هر دو مدل این ماشین بین سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۶ حداکثر می‌تواند تا سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت را برود. مصرف سوخت (ترکیبی) این ماشین، ۷٫۴ لیتر در صد کیلومتر می‌باشد و ظرفیت باک آن نیز ۵۶ لیتر است. همچنین شتاب ۰ تا صد این خودرو، در ۴٫۴ ثانیه انجام می‌گیرد. مشخصات اندازه. این ماشین، در دسته شاسی
می‌گیرد. مشخصات اندازه. این ماشین، در دسته شاسی بلندها و کلاس کامپکت‌ها قرار می‌گیرد؛ البته از نظر حرفه‌ای تر، این ماشین یک کراس اور جذاب است؛ نسل مرسدس بنز GLA، فعلاً در نسل اول قرار دارد که با نام دوم X156 یا ایکس۱۵۶ شناخته می‌شود. طول این ماشین ۴۴۱۷ میلی‌متر، عرض آن ۱۸۰۴ میلی‌متر می‌باشد که مناسب و عادی می‌باشد؛ ارتفاع این ماشین نیز ۱۴۹۴ میلی‌متر است؛ فاصله بین محورها نیز ۲۶۹۹ میلی‌متر است و وزن این مرسدس نیز ۱۵۸۵ کیلوگرم می‌باشد. ابعاد، نام و کد تایرهای این ماشین، با 235/45ZR19 مشخص می‌شود؛ که در