payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منطقهٔ دجله رفتند، اما یاران وفادار شیخ سعید مانع شدند. این اقدام ارتش ترکیه کردهای اطراف شیخ سعید را تحریک کرد و گزارش شده که همهٔ افسران ترک در مناطق زیر کنترل شورشیان یا کشته یا دستگیر شدند. در ۱۳ فوریهٔ ۱۹۲۵، شیخ سعید در خطبه‌ای در مسجد پیران خطاب به مردم گفت: شیخ سعید به عنوان فرماندهٔ بعدی جنبش استقلال کرد که پیرامون آزادی گرد آمده بود برگزیده شد و دارهنی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۲۵ به عنوان پایتخت کردستان اعلام گردید. شیخ سعید که فرماندار و دیگر افسران را در جریان حرکت به سوی دارهنی (۱۶ فوریه) اسیر کرده بود،
حرکت به سوی دارهنی (۱۶ فوریه) اسیر کرده بود، کوشید جنبش را با بیانیه‌ای برای قیام به نام اسلام زیر یک مرکز واحد گرد آورد. در این بیانیه از مُهر خود با معنای «رهبر مجاهدان در راه دین» استفاده کرد و همه را به جهاد فراخواند. شورش در آغاز به نام احکام اسلام برپا شد، اما بعدها به جنبش استقلال کردها تبدیل شد. شورش به‌سرعت گسترش یافت و تا ۲۰ فوریه، شهر لیجه که قرارگاه سپاه پنجم ارتش بود، فتح شد. شیخ سعید سعید نورسی، دین‌آموختهٔ کُرد، را برای پیوستن به شورش دعوت کرد، هرچند سعید نورسی آن را رد و نقد کرد. با وجود
کرد، هرچند سعید نورسی آن را رد و نقد کرد. با وجود اختلافات، بارها او را با شیخ سعید اشتباه گرفتند و هدف حمله قرار دادند. سعید نورسی با استقلال کردها مخالف بود و از احیای امپراتوری عثمانی دفاع می‌کرد. پس از جلب پشتیبانی قبایل مِستان، بوتان و محلمی، او از راه گنچ و چَپاقچور (نام امروزی: بینگول) به سوی دیاربکر حرکت کرد و معدن، سیوَرَک و ارگانی را تصرف نمود. شورش دیگری به فرماندهی شیخ عبدالله از سوی خِنس برای تصرف موش آغاز شد، اما شورشیان در حوالی پل مرات شکست خوردند و ناچار به عقب‌نشینی شدند. در ۲۱ فوریه،
خوردند و ناچار به عقب‌نشینی شدند. در ۲۱ فوریه، حکومت در ولایات شرقی حکومت نظامی اعلام کرد. نیروهای ارتش که در ۲۳ فوریه به مقابله با شورشیان اعزام شده بودند، در «دشت وینتر» مقابل نیروهای شیخ سعید ناچار شدند به دیاربکر عقب‌نشینی کنند. روز بعد، شورشی دیگری به رهبری شیخ شریف که وارد العزیز (الازیغ) شده بود، برای مدتی کوتاه شهر را در کنترل گرفت. الازیغ طی چند روز به دست شورشیان غارت شد. در اول مارس، کردها توانستند به [[فرودگاه دیاربکر] یورش ببرند و سه هواپیما را منهدم کنند. در یکی از درگیری‌های بزرگ‌تر، در شب
منهدم کنند. در یکی از درگیری‌های بزرگ‌تر، در شب ۶–۷ مارس، نیروهای شیخ سعید با ۵ تا ۱۰ هزار تن شهر [[دیاربکر]] را به محاصره درآوردند. مقر سپاه هفتم ارتش در دیاربکر قرار داشت. با این حال، نه سرشناسان کرد و نه کشاورزان کرد در منطقهٔ دیاربکر و پیرامون آن، از شورش پشتیبانی نکردند. دین‌گرایان مسلمان از چهار دروازهٔ شهر هم‌زمان حمله کردند. همهٔ حملات آنان با وجود کم‌شمار بودن پادگان ترک، با آتش مسلسل و خمپاره دفع شد. بامداد روز بعد، هنگام عقب‌نشینی شورشیان، پیرامون شهر پر از کشته‌ها بود. با ناکامی موج دوم حملات،
شهر پر از کشته‌ها بود. با ناکامی موج دوم حملات، محاصره سرانجام در ۱۱ مارس برچیده شد. پس از اعزام نیروهای تازه‌نفس، یک یورش سراسری (۲۶ مارس) و اجرای عملیات سرکوب، نیروهای ترک بسیاری از افراد دشمن را به تسلیم واداشتند و رهبران شورش را هنگامی که آمادهٔ حرکت به سوی ایران در بوغلان (نام امروزی: [[سلحان]]) بودند، در تنگنا گذاشتند. شیخ شریف و شماری از سران قبایل در پالو دستگیر شدند و خودِ شیخ سعید نیز در [[وارتو]] در پل کارپوه با اطلاع یکی از خویشاوندان نزدیک بازداشت شد (۱۵ آوریل ۱۹۲۵).
از خویشاوندان نزدیک بازداشت شد (۱۵ آوریل ۱۹۲۵). [[File:Sheikh_Said_Efendi_captured.jpg|thumb|سربازان ترک و شیخ سعیدِ بازداشت‌شده]] تا پایان مارس، بیشتر نبردهای اصلیِ شورش شیخ سعید پایان یافته بود. به‌گفتهٔ [[مارتین فان براینسن]]، مقامات ترک با بمباران‌های هواییِ پی‌درپی و تمرکز عظیم نیروها شورش را درهم کوبیدند. شورشیان نتوانستند از خِنس فراتر روند؛ این یکی از دو منطقهٔ اصلی بود که شیخ سعید در آن شهرت و نفوذ فراوان داشت (او در خِنس [[خانقاه]] داشت). این ناکامی، امکان گسترش شورش را از میان برد. از سوی دیگر،
امکان گسترش شورش را از میان برد. از سوی دیگر، حسن حیری افندی، نمایندهٔ درسیم و از [[مردم زازا]]ی علوی، با شیخ شریف که از سوی شیخ سعید فرماندهٔ جبههٔ العزیز (الازیغ) منصوب شده بود، اعلام همبستگی کرد. در ۶ مارس ۱۹۲۵ نامه‌ای مشترک با امضای شیخ شریف از العزیز به همهٔ سران قبایل درسیم فرستاده شد. سپس ارتش ترکیه با شورش رویارو شد و او در میانهٔ آوریل ۱۹۲۵، پس از آن‌که به‌دست نیروهای ترک در محاصره افتاد، دستگیر شد. وی در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۵ به‌دست [[ دادگاه استقلال در دیاربکر]] به اعدام محکوم و روز بعد در [[دیاربکر]]
دیاربکر]] به اعدام محکوم و روز بعد در [[دیاربکر]] همراه با ۴۷ تن از پیروانش به دار آویخته شد. پیکر شیخ سعید در گوری دسته‌جمعیِ بی‌نام به خاک سپرده شد تا از صورت‌بندی یادمان برای [[مردم کرد|کردها]] جلوگیری شود. دیدگاه‌ها. شیخ سعید از اعضای سازمان آزادی بود. او در نخستین کنگرهٔ آزادی در ۱۹۲۴ از صریح‌ترین چهره‌های ملی‌گرایی به‌شمار می‌رفت. سازمان آزادی شورش را طراحی کرد و رهبران آن به دلیل پرجذبه بودن و جایگاه دینی‌اش، او را به‌عنوان رهبر کل برگزیدند. کردها نیز شیوخ را بر افسران ارتش ترجیح می‌دادند و آزادی بر
شیوخ را بر افسران ارتش ترجیح می‌دادند و آزادی بر شیخ سعید به اجماع رسید. این شورش از نظر پیوند دین و ملی‌گرایی شبیه شورش [[عبیدالله نهری]] بود. شیخ سعید از نخستین کسانی بود که [[Kurdish-Islamic synthesis|میان ملی‌گرایی کردی و اسلام پیوند برقرار کرد]]. او بر این باور بود که اسلام را نمی‌توان از کردبودن جدا کرد. شیخ سعید هم از ماهیت ترکی و هم از سکولاریسم جمهوری نوپا برانگیخته شد. او ادعا می‌کرد که چون ترک‌ها با برپایی یک دولت قومی سکولار اسلام را رها کرده‌اند، تنها پیوندی را که با کردها داشتند، یعنی اسلام،
تنها پیوندی را که با کردها داشتند، یعنی اسلام، گسسته‌اند و بنابراین کردها حق دارند «آیندهٔ خود را تضمین کنند». در حالی‌که دولت ترکیه از مقاصد جدایی‌طلبانهٔ شیخ سعید آگاه بود، در انظار عمومی ادعا می‌کرد که شورش او یک قیام مذهبی ترک‌ها برای بازگرداندن دودمان عثمانی است. اما دولت ترکیه در دادگاه شیخ سعید خود را نقض کرد و او را به‌عنوان جدایی‌طلب کردی به اعدام محکوم نمود. تاریخ‌نگاران در سراسر جهان بعدتر توافق داشتند که انگیزه‌های عثمانی‌گرایانه ساخته‌وپرداختهٔ دولت ترکیه بود تا عنصر کردی را پنهان کند،
دولت ترکیه بود تا عنصر کردی را پنهان کند، به‌عنوان بخشی از [[انکار وجود کردها توسط ترکیه]]. قاضی دادگاه ادعا کرد که شورش «در یک مسیر پیش می‌رود: ایجاد یک کردستان مستقل». [[عصمت اینونو]] نیز در گزارش خود، شورش را جنبشی جدایی‌طلب و «تمام‌عیار ملی‌گرایانه» توصیف کرد. تاریخ‌نگاران کردی یا بُعد مذهبی شورش را کم‌رنگ جلوه دادند یا بُعد ملی‌گرایانهٔ آن را همانند [[کمالیسم]] انکار کردند. شیخ سعید در جریان محاکمه گفت: «ما هدفی ملی داشتیم و آماده بودیم دارایی و جانمان را برای رسیدن به آن فدا کنیم. ما خائن نیستیم.
را برای رسیدن به آن فدا کنیم. ما خائن نیستیم. برای آزادی کردستان و ملت کرد جنگیدیم.» امپراتوری عثمانی در برابر وفاداری به [[باب عالی]] به کردها خودمختاری داده بود، از این رو اکثریت کردها به‌راستی از جایگزینی عثمانی با ترکیه ناخشنود شدند. با این حال، بیشتر علمای شافعی، سلاطین عثمانی را خلفای مشروع نمی‌دانستند. در سال ۱۹۲۴، [[سید بیگ]]، [[وزارت دادگستری ترکیه|وزیر دادگستری]]، در سخنرانی‌ای در دفاع از [[الغای خلافت عثمانی]] گفت: «از دیدگاه دینی، علمای شافعی [[هند]]، [[مصر]]، [[نجد]]، [[یمن]] و [[کردستان]]،
[[هند]]، [[مصر]]، [[نجد]]، [[یمن]] و [[کردستان]]، [[فهرست سلاطین امپراتوری عثمانی|سلاطین عثمانی]] را خلیفه نمی‌دانند. آیا باور دارید علمای کردستان بحث خلافت را جدی گرفته باشند؟ علمای این مناطق هرگز شاهان ما را خلیفه نشناخته‌اند.» خود شیخ سعید نیز از امپراتوری عثمانی بد گفته و اظهار داشته بود: «ترک‌ها و عثمانیان به بهانهٔ دین و خلافت بیش از ۴۰۰ سال است که ما را به‌تدریج به سوی بردگی، تاریکی، نادانی و نابودی رانده‌اند.» او همچنین گفته بود: «روح نیاکانمان را شاد نکرده‌ایم. آرزوهای [[احمد خانی]] را
را شاد نکرده‌ایم. آرزوهای [[احمد خانی]] را برنیاورده‌ایم. از این رو در بدبختی به‌سر می‌بریم و دشمنانمان را شاد می‌کنیم.» او ترک‌ها را «مهاجرانی» توصیف کرد که فساد آورده‌اند. ترک‌هایی که در همسایگی کردها می‌زیستند و «همچون همسایگان کردشان عقب‌مانده و ارتجاعی بودند»، به شورش نپیوستند. شیخ سعید می‌گفت: «آشکار است که ترک‌ها نسبت به کردها ستمگر و پست‌اند» و «به پیمان‌های خود وفا نمی‌کنند» و دنیا باید از «ریاکاری، خون‌ریزی و بربریت» آنان آگاه شود. او همچنین ادعا می‌کرد که ترک‌ها شکلی «فریبکارانه» از اسلام را
می‌کرد که ترک‌ها شکلی «فریبکارانه» از اسلام را به‌کار می‌گیرند. اکثریت نیروهای شیخ سعید کردهای بی‌سواد و [[تک‌زبانگی|تک‌زبانه]] بودند، در حالی‌که بیشتر فرماندهان از افسران [[سواره‌نظام حمیدیه]] بودند، همچون [[خالد بیگ جبران]]، که [[خویشاوندی سببی]] شیخ سعید بود. شیخ سعید و دیگر رهبران شورش به هویت کردی خود آگاهی کامل داشتند و انگیزه‌های جدایی‌طلبانهٔ خود را علنی کرده بودند، بی‌اعتنا به گفتمان سنگین دینی. برادر او، عبدالرحیم، و دیگران در شورش آشکارا هدفشان را برپایی یک دولت مستقل کردی اعلام کردند. شیخ سعید
برپایی یک دولت مستقل کردی اعلام کردند. شیخ سعید قصد داشت خلافت را بازگرداند، اما این در دولت کردی خودش می‌بود، نه بازسازی [[خلافت عثمانی]]. او ادعا می‌کرد که «خلافت» حافظ «ناموس و دین کردی» خواهد بود و فراتر از کردستان نخواهد رفت. نزدیک‌ترین دوستان شیخ سعید که او را در شورش یاری دادند، حسن سردی و فهیم بلال، بنا به گزارش‌ها مسلمان نبودند. در طول شورش، شیخ سعید به پیروان خود گفت که کشتن یک سرباز ترک «بهتر از کشتن هفتاد کافر» است. در این شورش عناصری از [[مهدویت]] نیز دیده می‌شد. شیخ سعید و جنگجویانش بیش از
نیز دیده می‌شد. شیخ سعید و جنگجویانش بیش از یک‌سوم کردستان ترکیه را، از جمله چندین شهر مهم، تصرف کردند و سرانجام [[دیاربکر]] را به محاصره درآوردند، به‌گونه‌ای که بیش از نیمی از ارتش ترکیه برای سرکوب شورش به‌کار گرفته شد. گفته می‌شود ارتش ترکیه در جریان شورش شیخ سعید بیش از [[جنگ استقلال ترکیه]] سرباز از دست داد. ترکیه در آغاز می‌خواست سراسر [[کردستان]] را در مرزهای خود نگاه دارد. با این حال، شورش شیخ سعید نقطهٔ عطفی بزرگ بود، زیرا ترکیه اندکی پس از آن از [[مسئله موصل]] دربارهٔ [[ولایت موصل]] دست کشید. دولت
موصل]] دربارهٔ [[ولایت موصل]] دست کشید. دولت ترکیه به این باور رسید که ادارهٔ مناطق کردنشین با دشواری‌های فراوانی همراه است. اسناد دولت [[ایران قاجاری]] ادعا داشت که برای جلب حمایت کردها در [[مسئله موصل]]، ترکیه شورش شیخ سعید را دسیسهٔ بریتانیا معرفی کرده و مدعی بود تنها به دلیل همکاری شورشیان با انگلیس آنان را کشته است، اما این تبلیغات کارگر نیفتاد. مقام‌های قاجاری بیم داشتند که کردهای ایرانی آمادهٔ پشتیبانی از شیخ سعید به خاک ترکیه یورش برند. شیخ سعید تلاش کرد پشتیبانی کردهای علوی را به دست آورد. برخی
کرد پشتیبانی کردهای علوی را به دست آورد. برخی افراد علوی، به‌ویژه [[حسن حیری]]، به او پیوستند. اما علویان کرد از پیوستن به شورش سر باز زدند و می‌گفتند که در یک ترکیهٔ سکولار وضعیت بهتری دارند تا در یک کردستان سنی. برخی طوایف علوی حتی در جریان شورش به ارتش ترکیه یاری رساندند. پیامد. [[File:Şeyh_Said_Vakit.jpg|thumb|شیخ سعید پیران]] [[سید عبدالقدیر]]، رهبر [[انجمن تعالی کردستان]]، و چند تن از یارانش که به پشتیبانی از شورش متهم بودند، در استانبول بازداشت و برای محاکمه به دیاربکر برده شدند. در نتیجهٔ محاکمه،
محاکمه به دیاربکر برده شدند. در نتیجهٔ محاکمه، سید عبدالقدیر و پنج تن از یارانش در ۲۳ مه ۱۹۲۵ به دست [[دادگاه استقلال دیاربکر]] به مرگ محکوم و چهار روز بعد اعدام شدند. روزنامه‌نگاری از یک روزنامهٔ کردی در [[بدلیس]]، شاعر [[حیزانیزاده کمال فوزی]]، نیز در میان اعدام‌شدگان بود. دادگاه استقلال دیاربکر همچنین در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۵ حکم اعدام شیخ سعید و ۴۷ تن از رهبران شورش را صادر کرد. احکام روز بعد اجرا شد و نخستین نفر شیخ سعید بود. رئیس دادگاه استقلال دیاربکر که شورشیان را محکوم کرد، در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۵ گفت: برخی از شما
را محکوم کرد، در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۵ گفت: برخی از شما بهانهٔ شورش را ستم‌های اداری دولت قرار داده‌اید، برخی دیگر به دفاع از [[خلافت]] استناد کرده‌اید. شیخ سعید، که در ۲۹ ژوئن ۱۹۲۵ به دست دادگاه استقلال شرق در میدان داغ‌قاپی دیاربکر به دار آویخته شد، پیش از مرگ آخرین خواستهٔ خود را بیان کرد و خواستار قلم و کاغذ شد و بر کاغذ به عربی نوشت: سپس شیخ سعید پس از خواندن [[شهادتین]] اعدام شد. در پاییز ۱۹۲۷، شیخ عبدالرحمن، برادر شیخ سعید، رشته‌ای از حملات انتقامی علیه پادگان‌های ترک در پالو و ملطیه آغاز کرد. در اوت ۱۹۲۸،
ترک در پالو و ملطیه آغاز کرد. در اوت ۱۹۲۸، شیخ عبدالرحمن و برادر دیگر شیخ سعید، شیخ مهدی، خود را تسلیم کردند و از قانون عفو عمومی دولت ترکیه که در همان سال صادر شده بود، بهره‌مند شدند. میراث. میدان شیخ سعید. در سال ۲۰۱۴، نام «میدان داغ‌قاپی» در دیاربکر به «میدان شیخ سعید» تغییر یافت. این تصمیم با رأی اعضای [[حزب مناطق دموکراتیک (ترکیه)|حزب مناطق دموکراتیک]] و [[حزب عدالت و توسعه]] در شورای کلان‌شهر دیاربکر گرفته شد. بخشی از افکار عمومی به این تصمیم واکنش نشان داد و درخواست‌هایی برای حذف نام شیخ سعید مطرح
داد و درخواست‌هایی برای حذف نام شیخ سعید مطرح شد، اما این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند. خانواده. همسر نخست او آمینه خانم بود که در جریان [[جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸)]] درگذشت. همسر دومش فاطمه خانم بود که خواهر [[خالد بیگ جبران]]، رهبر آزادی، بود. پسرش عبدالخالق پس از تبعید در پی شورش شیخ سعید درگذشت. نوه‌اش [[عبدالملک فرات]] نمایندهٔ [[مجلس ملی کبیر ترکیه]] شد. فِرات می‌گفت که نیاکانش تا زمان پدربزرگش وارد سیاست نشده بودند، چرا که با نخبگان [[امپراتوری عثمانی]] روابط دوستانه داشتند. بازیگر [[بلچیم بیلگین]] از
روابط دوستانه داشتند. بازیگر [[بلچیم بیلگین]] از نوادگان دختری اوست. باورها. [[File:Kurdish_Hezbollah_flag.svg|thumb|100x100px|یکی از پرچم‌های اصلی حزب‌الله کردی]] در آغاز شدت‌گرفتن مناقشهٔ ترکی-کردی، مفهوم ایدئولوژی [[حزب‌الله کردی]] همانند اندیشهٔ شیخ سعید در دوران زندگی‌اش بود. از این‌رو این حزب به‌عنوان میراثی از آرمان‌های سیاسی شیخ سعید دیده می‌شود. رئیس [[حزب مطالبه آزاد]] در ترکیه، [[ذکریا یاپیجیوغلو]]، پیش‌تر از هواداران حزب‌الله کردی بود و همچنین اظهار کرده که هدف هوداپار ادامهٔ راه شیخ سعید است.
کرده که هدف هوداپار ادامهٔ راه شیخ سعید است. کتاب‌های منتشرشده. فهرست کتاب‌ها، رسالهٔ کتاب‌شناسی و زندگی‌نامه‌ای، نسخهٔ عربی اصلی و ترجمهٔ ترکی کتاب‌های حاشیه‌نویسی‌شده‌ای که شیخ سعید به دست‌خط خود به عربی دربارهٔ کتاب‌های کتابخانه‌اش نوشته بود، نخستین بار توسط عبدالاله فِرات با نام «کُتُبخانه رساله‌سی» در ۲۰۲۱ آماده، ترجمه و منتشر شد. فتاوای توضیحی شیخ سعید دربارهٔ برخی مسائل اجتماعی، که به دست‌خط خودش به عربی نوشته شده بود، به همراه نسخهٔ اصلی عربی و ترجمهٔ ترکی، نخستین بار در ۲۰۲۲ با نام «فتاوا
و ترجمهٔ ترکی، نخستین بار در ۲۰۲۲ با نام «فتاوا مجموعه‌سی» به کوشش و ترجمهٔ عبدالاله فِرات منتشر شد. جستارهای وابسته. [[شورش شیخ سعید]] منابع. https://ku.m.wikipedia.org/wiki/.Serhildana-Şêx-Seîdê-Pîran [[رده:اعدام‌شدگان با طناب دار اهل ترکیه]] [[رده:اعدام‌شدگان به اتهام خیانت]] [[رده:اعدام‌شدگان سده ۲۰ (میلادی) توسط ترکیه]] [[رده:اهالی خنس]] [[رده:درگذشتگان ۱۹۲۵ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۸۶۵ (میلادی)]] [[رده:زازا]] [[رده:شورش شیخ سعید]] [[رده:علویان (ترکیه)]] [[رده:مسلمانان سنی اهل ترکیه]] [[رده:ملی‌گرایان
[[رده:مسلمانان سنی اهل ترکیه]] [[رده:ملی‌گرایان کرد]]
نوسازی () یا بازسازی، به فرایند بهبود ساختار شکسته، آسیب دیده یا منسوخ شده گفته می‌شود. عملیات بازسازی اغلب در دو فاز تجاری یا مسکونی انجام می‌شود. در فرایندهای اجتماعی، گاهی بروز رسانی، به نوآوری یا خلق اثری نو می‌انجامد، که به عنوان مثال، گاهی بازسازی یک جامعه، به تقویت و در نهایت احیاء آن جامعه ختم می‌شود. تعریف نوسازی شهری: نوسازی شهری عبارت است از، مجموعه اقداماتی که به منظور تداوم حیات شهری یا ارتقای آن صورت میگیرد.
هلن وِیر (؛ ۱۵ اکتبر ۱۸۷۷ – ۲۵ ژانویه ۱۹۳۹) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تاک واتکینز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که همجنسگرا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مومیایی و خط صورتی نازک اشاره کرد.
کاپیتان کوازار یک بازی اکشن، علمی تخیلی سوم شخص است که توسط "سایکلون استودیوز" تولید گردیده. این بازی ابتدا توسط شرکت ۳دی‌او در سال ۱۹۹۶ منتشر گردید و در ابتدا قرار بود به عنوان عنوان انحصاری کنسول ۳دی‌او باشد ولی بعد از آن که ادامه تولید کنسول متوقف گردید، این بازی در سال ۱۹۹۷ برای سیستم عامل ویندوز ۹۵ رایانه‌های شخصی پورت گردید (مانند بسیاری دیگر از عناوین کنسول ۳دی‌او). گیم پلی. این عنوان یک بازی علمی تخیلی ماجراجویی است که قهرمان اصلی آن یک افسر پلیس فضایی با نام «کاپیتان کوازار» می‌باشد. گرافیک بازی به
با نام «کاپیتان کوازار» می‌باشد. گرافیک بازی به صورت نمای ایزومتریک می‌باشد. بازیباز قادر به استفاده از انواع اسلحه‌های تخیلی و متنوع در طول بازی می‌باشد. اسلحه‌های مختلف را می‌توان هم در طول بازی به دست آورد یا در ابتدا و در قسمت‌های مشخصی از هر مرحله آن‌ها را خریداری کرد. در بعضی مواقع هم می‌توان اطلاعات مفیدی مانند طریقه بازکردن مراحل مخفی و آیتم‌ها را از دشمنان به دست آورد. بازیباز فقط در ابتدای هر مرحله می‌تواند پیشرفت خود را در کل بازی ذخیره نماید و این امکان در جاهای دیگر وجود ندارد. این بازی به
و این امکان در جاهای دیگر وجود ندارد. این بازی به صورت معمولی قابلیت اجرا بر روی سیسم عامل‌های جدید و مدرن را ندارد و تنها از راه فعال نمودن حالت سازگاری با ویندوز ۹۵ می‌توان آن را اجرا نمود. بازتاب‌ها. منتقدان ماهنامه "الکترونیک گیمینگ" میانگین امتیاز ۸٫۱۲۵ را به نسخه ۳دی‌او دادند، ضمن اینکه اکشن بالای مراحل، گرافیک کارتونی و کمدی و مراحل بزرگ بازی را نیز مورد تحسین قرار دادند. هرچند منتقدان از مشکلات و سختی هدف‌گیری در گیم پلی بازی اظهار نارضایتی کردند.
هانتلی گوردن (؛ – ) بازیگر اهل کانادا بود.
انجمن خدمات کتابخانه برای کودکان () یا به اختصار ALSC یک بخش از انجمن کتابخانه‌های آمریکا است که بزرگترین سازمان جهانی اختصاص داده شده در جهت خدمات کتابخانه‌ای به کودکان است. اعضای این انجمن با هدف و ایجاد آینده‌ای بهتر برای کودکان از طریق کتاب و کتابخانه تلاش می‌کند، عضویت و موارد این مجموع شامل کودکان و جوانان کتابدار، کارشناسان ادبیات کودک و نوجوان، ناشران، آموزش و پرورش، مدارس کتابداری و اعضای هیئت علمی است، انجمن ALSC نزدیک به ۶۰ کمیتهٔ فعال و نیروهای فعال در این کمیته‌ها را در بر می‌گیرد، از جمله
فعال در این کمیته‌ها را در بر می‌گیرد، از جمله برنامه‌های در حال توسعه برای جوانان و آموزش مداوم، انتشار مجلات و منابع برای کتابداران و ارزیابی و اعطای مجوز برای فعالیت در این زمینه‌ها می‌باشد. این مجموعه همچنین در زمینهٔ استاندارد سازی در زیر مجموعه‌ها شامل، خدمات کتابخانه به کودکان از طریق به روز رسانی منظم صلاحیت برای کتابداران، کتابخانه‌های عمومی و ناشران را بر عهده دارد. در برنامه و اولویت فعالیت این انجمن چند مورد برجسته وجود دارد که شامل موارد زیر می‌باشد این انجمن همچنین در اعطای نشان‌های کالدکوت و
رُز کاگلِن (؛ – ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به ورای رنگین‌کمان اشاره نمود.
یا همین حالا یا هیچ‌وقت () یک فیلم کوتاه کمدی به کارگردانی هال روچ و فرد سی. نیومیر است که در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. نسخه‌ای از این فیلم در بایگانی موزه جرج ایستمن موجود است.
نوآ یانگ (؛ – ) قهرمان پیشین وزنه‌برداری و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فرد سی. نیومیر (؛ – ) بازیکن حرفه‌ای بیسبال، بازیگر، تهیه‌کننده فیلم و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
یکه و تنها () یک فیلم کمدی به کارگردانی فرانسیس وبر است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این فیلم در مجموع با بازخوردهای منفی منتقدان مواجه شد.
جان نیوبری () که به نام "پدر ادبیات کودکان" شناخته می‌شود، یک بنگاه انتشارات کتاب برای کودکان و نوجوانان است که برای اولین بار دست به چاپ و انتشار این نوع آثار زد و به یک بخش پایدار و سودآور تبدیل گردید. این بنگاه در ادامهٔ راه خودش اقدام به چاپ آثار نویسندگانی چون کریستوفر اسمارت، الیور گولد اسمیت و ساموئل جانسون نمود، به افتخار دستاوردهای این مؤسسه در زمینهٔ انتخاب و چاپ آثار برای کودکان، نشان نیوبری ساخته و هر سال توسط انجمن خدمات کتابخانه برای کودکان به آثار برجسته و برگزیده در این زمینه اهدا می‌گردد
آثار برجسته و برگزیده در این زمینه اهدا می‌گردد زندگی. نیوبری در سال ۱۷۱۳ در والتام سن لارنس متولد گردید، پدر او یک کشاورز در همان ناحیهٔ برکشایر انگلستان بود، هنگامی که جوان بود خودش به تنهایی به کسب علم و دانش پرداخت، در همان زمان و در سن ۱۶ سالگی به عنوان شاگرد در یک چاپخانهٔ محلی متعلق به "ویلیام آیرز" مشغول گردید، کسب و کار چاپخانه مدتی بعد به شخصی به نام "ویلیام کارنان" فروخته شد و به ناچار "جان نیوبری" هم کارمند کارفرمای جدید گردید، در سال ۱۷۳۷ "کارنان" درگذشت و کسب و کار چاپخانه برای برادر او به
درگذشت و کسب و کار چاپخانه برای برادر او به نام "چارلز کارنان" و "نیوبری" باقی ماند، دو سال بعد، نیوبری با بیوهٔ ویلیام کارنان به نام "جوردان ماری" ازدواج می‌کند، حاصل این ازدواج برای او و همسرش سه فرزند به نام‌های جان، توماس و آنا ماریا بود، در سال ۱۷۴۰ دومین دختر آنها به نام ماری نیز متولد گردید. حرفهٔ انتشاراتی. از سال ۱۷۴۰، نیوبری کسب و کار انتشاراتی خود را به شکل حرفه‌ای آغاز کرد و شروع به مطالعه در این زمینه کرد، اولین کار او چاپ دو نشریه ویرایشی از ریچارد آلیستریس در شعر و نثر بود، در سال ۱۷۴۳
از ریچارد آلیستریس در شعر و نثر بود، در سال ۱۷۴۳ خواندن و مطالعهٔ بیشتر را رها کرد و یک فروشگاه در لندن افتتاح کرد و همان زمان پسر خوانده اش به نام "جان کارنان" را مسئول کسب و کار خودش نمود، چندین کتاب برای بزرگسالان در همین زمان به چاپ رساند ولی علاقهٔ عجیبی به چاپ آثار کودکان پیدا نمود و به این رشته علاقه‌مند گردید، اولین کتابی که برای کودکان در این زمینه به چاپ رساند. کتاب جیبی "زیبای کوچولو" بود که در سال ۱۸ ژوئیه ۱۷۴۴ منتشر شد، کتاب "زیبای کوچولو" اولین کتاب چاپ شدهٔ نیوبری در زمینهٔ ادبیات کودکان بود
کتاب چاپ شدهٔ نیوبری در زمینهٔ ادبیات کودکان بود که به موفقیت بسیار خوبی دست یافت، قیمت این کتاب ۶ پنس بود اما اگر کسی دو نسخه از آن را می‌خرید نیوبری یک توپ قرمز و سیاه و سفید یا بالشتک به انتخاب خریدار هدیه می‌داد.
کُرتنی پلدن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ژولیت مانیل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی در دهمین دوره جشنواره فیلم برلین برنده جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن شد.
متروی هامبورگ () سامانه قطارشهری زیرزمینی در هامبورگ، آلمان است. این مترو که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده‌است دارای ۴ خط، ۹۱ ایستگاه و ۱۰۴٫۷ کیلومتر طول است.
مدرسۀ صمصامیه نخستین مدرسۀ امروزی در شهر قصر شیرین در استان کرمانشاه بود که در سال ۱۲۹۸ خورشیدی تأسیس شد. تاریخچه. مدرسۀ صمصامیه در سال ۱۲۹۸ خورشیدی همزمان با تأسیس ادارۀ معارف به همت شیرخان صمصام‌الممالک و کمک مالی نصرت‌الممالک پیشداد ساخته‌شد. مدیریت آن را در ابتدا "جلال‌الدین میرزا جهانبانی" برعهده داشت که همزمان رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین نیز بود. اما از سال ۱۳۰۰ خورشیدی، شاعر قصر شیرینی، باقر فانی به مدیریت این مدرسه منصوب شد. تا پیش از تأسیس نخستین دبیرستان قصر شیرین در سال ۱۳۱۵ با نام "دبیرستان
دبیرستان قصر شیرین در سال ۱۳۱۵ با نام "دبیرستان پهلوی"، کلاس‌های دانش‌آموزان دبیرستانی نیز در ساختمان مدرسۀ صمصامیه برگزار می‌شد. پس از چند دهه مکان مدرسه توسط فردی به نام امین غفوری خریداری شده و به گاراژ تبدیل شد، اما مکان آن همچنان با نام صمصامیه شناخته می‌شد. مکان مدرسه. مکان مدرسۀ صمصامیه در ضلع شرقی میدان مرکز شهر به سمت رودخانۀ الوند بود. صمصامیه حیاط بزرگی داشت و ساختمان مدرسه در دو طبقه دور تا دور این حیاط ساخته‌شده‌بود. هم‌اکنون بلوار ساحلی محل سابق مدرسه را محو نموده‌است. رؤسای معارف قصر شیرین.
مدرسه را محو نموده‌است. رؤسای معارف قصر شیرین. به مدت طولانی رئیس ادارۀ معارف قصر شیرین و مدیر مدرسۀ صمصامیه یک نفر بودند. با تأسیس دبیرستان پهلوی در سال ۱۳۱۵ و پس از آن تأسیس مدرسۀ دیگری در قصر شیرین به نام مدرسۀ نوبنیاد، این قاعده نیز تغییر کرد. اسامی رؤسای معارف قصر از ابتدا (۱۲۹۸) تا انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به شرح زیر است:
استنلی کلارک (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و نوازنده گیتار بیس آمریکایی است که جدا از شهرتش در نوازندگی، به عنوان یک آهنگساز موفق و خلاق در زمینه موسیقی فیلم و تلویزیون نیز شناخته می‌شود. او از سال ۱۹۶۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت است. کلارک در ۳۰ ژوئن ۱۹۵۱ در فیلادلفیا آمریکا به‌دنیا آمد. وی آشنایی‌اش با گیتار بیس را یک اتفاق قلمداد می‌کند؛ زمانی‌که در کلاس موسیقی دیر حاضر می‌شود و تنها سازی که باقی‌مانده بود، یعنی آکوستیک بیس را انتخاب می‌کند. کلارک تحصیلاتش را در آکادمی موسیقی فیلادلفیا (که در سال ۱۹۸۵ میلادی در
آکادمی موسیقی فیلادلفیا (که در سال ۱۹۸۵ میلادی در دانشگاه هنر ادغام شد) سپری نمود. در سال ۱۹۷۱ میلادی و پس‌از فارغ‌التحصیلی به نیویورک رفت و با جمعی از برترین نوازندگان آن زمان هم‌نوازی نمود، نوازندگانی همچون آرت بلیکی، دیو بروبک، دکستر گوردون، گاتو باربیری، چیک کوریا، فارو سندرز، گیل ایوانز و استن گتز. کلارک از اعضای کلیسای ساینتولوژی بود اما دیگر نیست. در طی دههٔ ۱۹۷۰ میلادی وی به صورت رسمی به گروه جاز فیوژن با نوازندهٔ مشهور پیانو یعنی چیک کوریا پیوست. در پی این همراهی، آلبوم‌های متعددی منتشر نمود که
در پی این همراهی، آلبوم‌های متعددی منتشر نمود که بسیاری از آن‌ها از ارزشمندترین آثار در سبک جاز فیوژن است. استنلی کلارک هم‌زمان با فعالیت در این گروه، به دنبال فعالیت‌های خودش به عنوان یک نوازندهٔ مستقل نیز بود. وی در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی چندین آلبوم انفرادی ضبط و منتشر کرد؛ یکی از مشهورترین و موفق‌ترین این آلبوم‌ها، در سال ۱۹۷۶ میلادی با عنوان "روزهای مدرسه" همراه با جاکو پاستوریوس منتشر شد. این آلبوم هنوز هم یکی از آثار برتر موسیقی جاز است و بسیاری از نوازندگان، بیش از استفاده موسیقایی، به این اثر به عنوان
بیش از استفاده موسیقایی، به این اثر به عنوان یک راهنمای باارزش آموزشی نگاه می‌کنند.
سید عبدالله موسوی (زاده ۲۵ مهر ۱۳۴۰ شهرستان آغاجاری) مدیر اجرایی ایرانی است، که در حال حاضر بعنوان مدیر عامل شرکت ملی حفاری ایران و عضو اصلی هیئت مدیره شرکت ملی حفاری ایران فعالیت می‌کند. وی دانش‌آموخته کارشناسی شیمی کاربردی از دانشگاه آزاد اسلامی امیدیه است و فعالیت در صنعت نفت را از سال ۱۳۵۹ در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد. موسوی در فاصله سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان بود و از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ بعنوان مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری فعالیت می‌کرد.
شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری فعالیت می‌کرد. وی در سال ۱۳۹۰ به‌عنوان مدیر مهندسی و ساختمان شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب منصوب شد و از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ نیز مدیرعامل شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون بود.