payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دشمن در جنوب شرقی کلین و احتمال موفقیت اقدام به خروج از محاصره در آن جهت بیشتر است. با این وجود شرایط جغرافیایی این مسیر به گونه‌ای بود که تمامی خودروها عملاً می‌بایست پشت سر گذاشته می‌شدند. تخلیه بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ فرد مجروح در کلین بدون این خودروها ممکن نبود. با وجود از دست رفتن مقدار قابل توجهی از تجهیزات، نیروهای در محاصره همچنان میزان زیادی از خودروها در اختیار داشتند و نمی‌خواستند در صورت امکان آن‌ها را رها کنند. در نهایت تصمیم بر این شد که جهت حفظ تحرک‌پذیری، با این حال که شمار بالایی از نیروهای دشمن
با این حال که شمار بالایی از نیروهای دشمن در آن مستقر بودند، لشکر از طریق همان جاده نکراسینو اقدام به خروج از محاصره کند. مهم‌ترین عامل این تصمیم لزوم تخلیه تعداد زیادی از مجروحان به هر قیمت بود. پس از بررسی دقیق شرایط اطراف کلین طرحی بدین منظور ریخته شد. در قالب یک گروه‌رزمی تمامی تانک‌های در دسترس، یک گروهان پیاده‌نظام زرهی و یک گردان پیاده‌نظام می‌بایست حمله‌ای ایذایی به سمت شمال کلین صورت می‌دادند و سپس در جهت غرب به سمت گولیادی پیش می‌رفتند تا پس از رسیدن به آن با چرخش یکباره به سمت جنوب حمله‌ای به
رسیدن به آن با چرخش یکباره به سمت جنوب حمله‌ای به سمت جاده اصلی ترتیب دهند. توپخانه اطراف ایستگاه راه‌آهن کلین باقی می‌ماند. اقدام اصلی برای خروج از محاصره هنگام واکنش دشمن به تهدید اطراف گولیادی و آغاز انتقال نیرو از جاده اصلی به آن سمت، صورت می‌گرفت. تمامی ادوات توپخانه و ضدهوایی لشکر می‌بایست در ابتدا از حمله ایذایی پشتیبانی می‌کردند. خود نیروهایی که حمله ایذایی را انجام می‌دادند نیز از ایذایی بودن آن مطلع نشده بودند چرا که تصور می‌شد اگر از آن آگاه شوند با همان حمیت نخواهد جنگید. جزئیات کامل طرح و اسم
با همان حمیت نخواهد جنگید. جزئیات کامل طرح و اسم رمز تغییر اهداف تنها با فرمانده توپخانه در میان گذاشته شده بود. با آغاز عملیات فریب دشمن با موفقیت کامل حاصل گشت و نیروی به‌خوبی سازمان‌یافته گروه‌رزمی دشمن را در گولیادی غافلگیر نمود. ارتش سرخ در مواجهه با تانک‌های لشکر یکم زرهی بلافاصله نیروهای ذخیره خود را برای مقابله با حمله ایذایی که تصور می‌شد اقدام اصلی برای خروج از محاصره است، به‌کار گرفت. گروه‌رزمی گولیادی را تصرف و رو به جنوب جنوب کرد. همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد دشمن شروع به خروج از نواحی اطراف
پیش‌بینی می‌شد دشمن شروع به خروج از نواحی اطراف جاده اصلی و حرکت به سمت شمال در طول خط آهن نمود تا با به محاصره نیفتد. همین زمان ظهر همان روز تلاش اصلی برای خروج از محاصره در طول جاده نکراسینو آغاز شد. با دریافت علامت از پیش تعیین‌شده، توپخانه و ضدهوایی‌ها هدف آتش خود را تغییر دادند. تنها یک گردان توپخانه همچنان اهداف قبلی را زیر آتش نگاه داشت تا نیروهای ایذایی بتوانند گولیادی عقب‌نشینی نمایند. گردان پیاده‌نظام زرهی لشکر نخستین شکاف را در خط نیروهای غافلگیر شده دشمن ایجاد کرد. مابقی پیاده‌نظام و نیروهای
شده دشمن ایجاد کرد. مابقی پیاده‌نظام و نیروهای موتورسوار عرض شکاف را افزایش دادند. بخشی از تانک‌ها از حمله ایذایی خود را به کلین رسانده و در دو طرف جاده به کار گرفته شدند. تحت حفاظت نیروهای زرهی، مجروحان با کامیون و سورتمه به همراه نفربرهای زرهی از شهر خارج گشتند. در جانب شرقی شهر مهندسان جلوی دشمن را گرفته بودند تا تخلیه انجام بگیرد. با وجود تعداد زیاد خودروها و لزوم جابه‌جایی تدریجی توپخانه که این بار توسط تانک‌ها و خودروهای زرهی در شمال و جنوب جاده پوشش داده می‌شدند، تمامی نیروهای لشکر از طریق جاده
داده می‌شدند، تمامی نیروهای لشکر از طریق جاده نکراسینو از محاصره خارج و به یگان‌های دیگر آلمانی ملحق گشتند. به‌کارگیری مناسب عناصر رزمی و حفظ شدید کنترل ترافیک موجب موفقیت این عملیات شد. لشکر یکم زرهی خود را تا حدود زیادی دست نخورده به همراه تقریباً تمامی مجروحان و تجهیزات از محاصره کلین بیرون کشید. ادامه عقب‌نشینی. تا روز ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۲ تنها ۱۸ تانک عملیاتی برای هنگ ۱ زرهی لشکر باقی مانده بود. از بیشتر نیروهای این هنگ جهت ایجاد دو گروهان اسکی استفاده شدند. لشکر یکم زرهی در منطقه محدب رژف به نبرد و به
لشکر یکم زرهی در منطقه محدب رژف به نبرد و به نجات ارتش نهم که تقریباً به محاصره افتاده بود، کمک رساند. ادامه عملیات (۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵). لشکر یکم زرهی اوایل ماه ژوئیه سال ۱۹۴۲ در همراهی لشکر دوم زرهی با محاصره و انهدام نیروهای دشمن در نزدیکی پوشکری، قریب به ۲۲۰ تانک، ۶۰۰ توپ و ۱۳۰۰ ضدهوایی آن‌ها را نابود کرد. در عملیاتی دو روزه در ماه اوت لشکر ۶۵ تانک سنگین کی‌وی-۱ و کی‌وی-۲ شوروی را منهدم و رخنه آن را ناکام گذاشت. لشکر یکم زرهی که به شدت آسیب دیده بود، ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ از خط مقدم عقب کشیده شد تا بازسازی
سال ۱۹۴۳ از خط مقدم عقب کشیده شد تا بازسازی شود. ابتدا به آمین در فرانسه گسیل گشت و سپس تابستان را در یونان گذراند. در این موقعیت توان لشکر مجدداً تکمیل گردید. تا فصل پاییز این لشکر یک کردان کامل از تانک‌های تیگر ۱ و ۱۰۰ تانک پنتر در اختیار داشت. هنگامی که ایتالیا در ماه سپتامبر به متفقین پیوست، لشکر یکم زرهی در مقابل مقاومت ضعیف، نقش به‌سزایی در خلع سلاح ارتش یازدهم این کشور ایفا نمود. ماه اکتبر سال ۱۹۴۳ به جبهه شرقی بازگشت و در قسمت جنوبی آن در نبرد برآمدگی کی‌یف و ضد حمله ورماخت در ماه‌های نوامبر و
کی‌یف و ضد حمله ورماخت در ماه‌های نوامبر و دسامبر حضور یافت. لشکر یکم زرهی نقش سرنیزه زرهی اقدام برای نجات سپاه‌های ۱۱ و ۴۲ از محاصره کورسون–چرکاسی در ماه فوریه سال ۱۹۴۴ را بر عهده داشت. این لشکر نتوانست کاملاً در حلقه محاصره نفوذ کند اما قادر به نجات نیمی از نیروهای آلمانی درون محاصره شد. درگیری‌های دو ماه آینده تلفات سنگینی به لشکر وارد نمود به وجهی که روز ۱۴ مارس سال ۱۹۴۴ از توان رسمی هنگ پانتسرگرندیر آن تنها ۲۵ درصد و برای هنگ ۱ زرهی آن کمتر از ۶۰ تانک عملیاتی باقی مانده بود. با این وجود، لشکر همچنان
عملیاتی باقی مانده بود. با این وجود، لشکر همچنان در خط مقدم حضور و مابقی سال ۱۹۴۴ را در نبردهای خم رود دنیپر، شمال اوکراین و شرق لهستان مشارکت داشت. لشکر یکم زرهی با عقب‌نشینی به پشت رود ویستولا، به مجارستان منتقل گشت و در نبرد دبرستن ضد حمله‌ای علیه دشمن صورت داد. بیشتر نیروهای لشکر ماه دسامبر سال ۱۹۴۴ در سکش‌فهروار در مجارستان به محاصره دشمن افتاده و منهدم شدند. با وجود این خسارت، لشکر یکم زرهی تا پایان جنگ در قسمت جنوبی جبهه شرقی به مبارزه ادامه داد. این لشکر با رها ساختن خود از ارتش سرخ، روز ۸ مه سال
لشکر با رها ساختن خود از ارتش سرخ، روز ۸ مه سال ۱۹۴۵ در ماوئرکیرشن تسلیم نیروهای آمریکایی شد. بیشتر سربازان لشکر تا پایان ماه ژوئیه از اسارت آزاد گردیدند. ساختار. هنگام تشکیل: ۱ سپتامبر ۱۹۳۹: سال ۱۹۴۳:
آسیب مغزی نوعی آسیب است که در مغز یک موجود زنده رخ می‌دهد. آسیب‌های مغزی را می‌توان به چند طریق طبقه‌بندی کرد. آسیب مغزی اولیه و ثانویه اشاره به فرایندهای آسیب، و آسیب مغزی متمرکز و پراکنده اشاره به دامنه یا موقعیت آسیب مغزی دارند. انواع خاص آسیب مغزی شامل موارد زیر است: یک گروه متداول با بیشترین آسیب‌دیدگی، ضربه مغزی (TBI) است که ضربه فیزیکی یا آسیب دیدگی سر از یک منبع خارجی پس از آن قرار دارند و اصطلاح آسیب مغزی اکتسابی (ABI) در محافل مرتبط برای تمایز میان آسیب‌های مغزی پس از تولد با اختلال‌های ژنتیکی و
آسیب‌های مغزی پس از تولد با اختلال‌های ژنتیکی و مادرزادی استفاده مب شود. آسیب‌های اولیه و ثانویه مغز فرایندهای درگیر را شناسایی می‌کنند، در حالی که آسیب کانونی و منتشر مغز شدت و محل را توصیف می‌کند. پژوهش‌های کنونی نشان داده‌است که انعطاف‌پذیری عصبی، که به مغز اجازه می‌دهد با تشکیل اتصالات عصبی جدید در طول زندگی، خود را دوباره سازماندهی کند، امکان تنظیم دوباره عملکرد آن را فراهم می‌کنند. این به مغز اجازه می‌دهد تا آسیب و بیماری را جبران کند.
میریان (مهران) سوم (; زاده ح. ۲۵۸ یا ۲۷۷م. - درگذشته ۳۶۱م. در متسختا) نخستین پادشاه ایبری از خاندان خسرویانی‌ها بود. وی شاهزاده ساسانی و فرزند شاپور یکم شاهنشاه ساسانی بود که با شاهدخت آبشورا دختر آسپاگورس یکم از پادشاهان خاندان اشکانی ایبری ازدواج نمود. میریان سوم پس از آسپاگور یکم به پادشاهی ایبری برگزیده شد. نام. «میریان» شکل گرجی نام ایرانی مهران است. این نام در یونانی به صورت Mithranes (میترانس) ترجمه شده‌است. بر اساس زندگی واختانگ، نام او با میردات به معنای «داده شده توسط میترا»، نام خدای خورشید
به معنای «داده شده توسط میترا»، نام خدای خورشید باستانی ایرانیان نیز مرتبط است. نام او توسط مورخ رومی آمیانوس مارسلینوس (XXI, 6, 8) به عنوان Meribanes (مریبانس) ترجمه شده‌است. اعداد سلطنتی مانند میریان «سوم» نوین هستند و نویسندگان گرجی سده نزدیک، آنهارا به کار نمی‌بردند. از آنجایی که دو پادشاه با این نام پیش از او بودند، میریان در تاریخ‌نگاری گرجستان به ترتیب «سوم» اختصاص یافته‌است. پیشینه. میریان از اعضای دودمان ساسانی و پسر شاپور یکم، شاهنشاه ساسانی بود. خود میریان نیز در ایران زاده شده و اصالتاً زرتشتی
خود میریان نیز در ایران زاده شده و اصالتاً زرتشتی بوده‌است. در سال ۲۸۴، بهرام دوم تاج و تخت ایبری را برای میریان تضمین کرد، که اساس فرمانروایی مهرانیان در ایبری را که تا قرن ششم ادامه داشت، گذاشت. انگیزه این اقدام بهرام دوم تقویت اقتدار ساسانیان در قفقاز و استفاده از جایگاه پایتخت ایبری، متسختا، همچون ورودی به گذرگاه‌های مهم کوه‌های قفقاز بود. این امر برای بهرام دوم به قدری اهمیت داشت که گویا خود او برای حفظ موقعیت میریان به متسختا رفت. او همچنین یکی از بزرگان خود به نام میروانوز (همچنین مهرانی) را برای
خود به نام میروانوز (همچنین مهرانی) را برای سرپرستی میریان که در آن زمان تنها ۷ سال داشت به این کشور فرستاد. پس از ازدواج میریان با آبشورا (دختر آسپاگوراس فرمانروای پیشین ایبری)، «۴۰۰۰۰ جنگجو/سواره‌نظام برگزیده ساسانی» متعاقباً در ایبری شرقی، آلبانی قفقاز و گوگارک مستقر شدند. در غرب ایبریا، ۷۰۰۰ سواره‌نظام ساسانی برای نگهبانی از میریان به متسختا اعزام شدند. شاخه‌های دیگر خاندان مهرانیان چند دهه دیگر بر دیگر تاج و تخت‌های قفقاز مستقر شدند، یکی از آنها در گوگارک و دیگری در شاهزادگی ارمنی-آلبانیایی گاردمان.
و دیگری در شاهزادگی ارمنی-آلبانیایی گاردمان. آغاز پادشاهی. "زندگی پادشاهان" دوران پادشاهی میریان را با جزئیات بسیار بازگو می‌کند. در حالی که اطلاعات آن در مورد مشارکت میریان - به عنوان یک پادشاه موکل ایرانی - در جنگ ساسانیان در برابر امپراتوری روم، و جاه طلبی‌های سرزمینی در ارمنستان می‌تواند درست باشد. میریان پادشاهی را به ارث برد که از سده چهارم پیش از میلاد بر ایبری فرمانروایی می‌کرد. ایبری مانند باقی قفقاز، زیر سلطه فرهنگ‌های ایرانی و آموزه‌های دین زرتشتی بود. در واقع، به گفته مورخ مدرن، استفان اچ. رپ،
بود. در واقع، به گفته مورخ مدرن، استفان اچ. رپ، قفقاز بخشی از «مشترک‌المنافع ایران» بود، «یک شرکت بزرگ بین فرهنگی که از آسیای مرکزی تا بالکان امتداد دارد.» در سنگ‌نوشته پایکولی شاهنشاه نرسی، او یک پادشاه بی‌نام برای ایبری به عنوان یکی از دست‌نشاندگان خود شامل می‌شود که به گمان بسیار او همان میریان می‌باشد. میریان به عنوان یک دست‌نشانده ساسانی، در جنگ کوتاه نرسه در برابر رومیان از سال ۲۹۷ تا ۲۹۸ شرکت کرد. این جنگ با شکست سخت ساسانیان در نبرد ساتالا به پایان رسید و نرسه مجبور شد طی عهدنامه نصیبین، ارمنستان و
و نرسه مجبور شد طی عهدنامه نصیبین، ارمنستان و ایبری را به رومیان واگذار کند. میریان به سرعت با این دگرش اوضاع سیاسی سازگار شد و روابط نزدیکی با روم برقرار کرد. این روابط با گرویدن میریان به مسیحیت - طبق سنت - از طریق وزارت نینو، یک راهبه کاپادوکیایی، استوار شد. با وجود این، همان‌طور که آمیانوس مارسلینوس بازگو می‌کند، جانشین کنستانتین، کنستانتیوس دوم، مجبور شد ۳۶۰ سفارت همراه با هدایای گرانقیمت را به آرشاک دوم، پادشاه ارمنستان و میریان از ایبری بفرستد تا وفاداری آنها را در جریان رویارویی با ایران تضمین کند.
آنها را در جریان رویارویی با ایران تضمین کند. گرویدن به مسیحیت. گرویدن میریان به مسیحیت ممکن است در سال ۳۳۴ روی داده و به دنبال آن مسیحیت به عنوان دین دولتی ایبری در سال ۳۳۷ اعلام شده باشد؛ بنابراین، او یکی از نخستین پادشاهان جهان باستان بود که این دین نو را پذیرفت. افسانه‌ای گویای آن است که زمانیکه میریان، یک بت‌پرست سرسخت، در جنگل‌های نزدیک پایتخت خود، متسختا، سرگرم شکار بود، تاریکی بر زمین فرود آمد و پادشاه کاملاً کور شد. نور از سر نگرفت تا اینکه میریان به «خدای شخص نینو» برای کمک دعا کرد. به هنگام
به «خدای شخص نینو» برای کمک دعا کرد. به هنگام درآمدن نینو، او به همراه نینو از حضار درخواست کرد و اندکی دیگر به مسیحیت گروید. طبق سنت، همسر دوم میریان، نانا، در تغییر دین از شوهرش پیشی گرفت. تغییر مذهب او باعث رشد دولت مرکزی پادشاهی شد که اموال نیایشگاه بت‌پرستان را مصادره کرده و در اختیار بزرگان و کلیسا قرار داد. منابع سده نزدیک (قرون وسطی) گرجستان شواهدی از چگونگی تبلیغ فعالانهٔ مسیحیت توسط پادشاهی و بزرگان مسیحیت و مقاومتی که از سوی مردم کوهستان با آن رویارو شده‌اند، ارائه می‌دهد. روفینوس مورخ رومی و
رویارو شده‌اند، ارائه می‌دهد. روفینوس مورخ رومی و همچنین سالنامه‌های گرجی گزارش می‌دهند که ایبری‌ها پس از تغییر دین، از امپراتور کنستانتین یکم درخواست روحانی کردند، او به سرعت پاسخ داد و کشیشان و آثار مقدس را به ایبری فرستاد. سنت گرجستان سپس داستانی از ساختن کلیسای جامع در متسختا به دستور میریان و زیارت پادشاه از اورشلیم کمی پیش از مرگش بازگو می‌کند. بنا بر سنت، میریان و همسرش نانا در نیایشگاه سامتاورو در متسختا دفن شدند، جایی که آرامگاه آنها هنوز نشان داده می‌شود.
هنرستان هنرهای زیبا بعنوان یک مرکز آموزش هنری سر آغازی مربوط به دوره پهلوی دارد و ساختمان آن در اصفهان، خیابان مطهری، حد فاصل خیابان آیت الله شمس‌آبادی و پل آذر واقع شده است که در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این هنرستان از مهم‌ترین مرکزهای آموزش هنر در ایران بوده و نمادی ارزشمند در این زمینه محسوب می‌شود. تاریخچه. این هنرستان با ایجاد دو رشته درودگری و فلزکاری فعالیتش را آغاز کرد و در کوچه تلفن خانه به مدیریت ویلهلم مایر آلمانی اداره می‌گشت. سپس در سال ۱۳۱۶
ویلهلم مایر آلمانی اداره می‌گشت. سپس در سال ۱۳۱۶ رشته مینیاتور، تذهیب و نقشه فرش به سرپرستی عیسی بهادری به آن اضافه شد. همچنین با اضافه شدن رشته‌های نقاش رنگ و روغن، منبت کاری، خاتم کاری، زری بافی، کاشی سازی، نقاشی کاشی و قلمزنی دارای هشت رشته هنری شد. سپس موزه‌ای از آثار استادان و شاگردان در قسمتی از هنرستان ایجاد شد که در سال ۱۳۲۱ محمد رضا شاه نیز از این هنرستان و موزه اش بازدید کرد. در سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۳۸ آثاری ساخته شده در این هنرستان به دریافت «دیپلم دونور» و نیز نشان طلا و نقره و برنز از جشنواره
دونور» و نیز نشان طلا و نقره و برنز از جشنواره جهانی هنری بروکسل و توکیو شدند. این هنرستان در سال‌های دهه چهل خورشیدی دارای شعبه‌های بسیاری شد و به شکوفایی ویژه‌ای دست یافته بود بطوری‌که هنرجویان خارجی نیز داشت. در این دوران رئیس‌جمهور آن زمان روسیه لئونید برژنف از این هنرستان دیدن کرد و اثری ماندگار از استادی روسی را به یادگار هدیه نمود. آدرس وب سایت این هنرستان www.hhz.irمی‌باشد و شامل سه بخش مدرسه راهنمایی موسیقی، هنرستان هنرهای زیبای پسران و هنرستان هنرهای زیبای دختران می‌باشد. رشته‌ها. از سال‌های دهه
زیبای دختران می‌باشد. رشته‌ها. از سال‌های دهه چهل خورشیدی دوره آموزشی هنرستان دو دوره سه ساله بود که پانزده رشته‌های مختلف را ارائه می‌نمود: مینیاتور و تذهیب، نقاشی طبیعت رنگ و روغن، رنگرزی نباتی، زرگری، درودگری، کاشی سازی، نقاشی کاشی، زری بافی، قالی بافی، میناسازی، منبت کاری، خاتم کاری، مجسمه‌سازی، قلمزنی و نقاشی قالی. مدیریت هنرستان. مدیران بسیاری در سمت مدیر این هنرستان فعالیت داشتند که در میان آن‌ها باید از نخستین مدیر هنرستان، عیسی بهادری نام برد؛ او نزدیک به سی سال در این سمت حضوری مفید و ارزشمند
نزدیک به سی سال در این سمت حضوری مفید و ارزشمند داشت. او با مدیریت خود توانست این هنرستان را به مرکزی مهم در پرورش هنرهای زیبا و صنایع دستی تبدیل کند. هم‌اکنون مدیریت هنرستان سالانه دچار تغییر می‌شود و در اثر این گردش پیاپی و زمامداری مدیران نالایق و خشک، هنرستان هنرهای زیبا به شدت دستخوش افت کیفیت شده است. درضمن، علاوه بر این مدیرانی برای این هنرستان تعیین می‌شوند که اصلاً به هنر هنرجویان اهمیت نمی‌دهند و ملاک شان برای تحصیل در هنرستان، فقط معدل و کارنامه هنرجو است. به علاوه افرادی که معاونت رشته هارا
هنرجو است. به علاوه افرادی که معاونت رشته هارا دارند، بسیار افراد سودجو و پول‌پرست هستند و اکثریت آنها فاسد هستند و با پارتی بازی، حق هنرمندان واقعی را می‌خورند. فعالیت هنرستان، پس از انقلاب ۱۳۵۷. پس از انقلاب اسلامی، مدتی فعالیت هنرستان هنرهای زیبای اصفهان متوقف شد. مرداد ۱۳۵۹ خورشیدی، اصغر عبداللهی، که از نیروهای انقلابی بود، به مدیریت هنرستان منصوب شد و تا مرداد ۱۳۶۳ خورشیدی در آن پست حضور داشت. سال ۱۳۶۱ خورشیدی، بر اساس طرح جداسازی پسران و دختران در محیط‌های آموزشی، هنرستان دخترانه نیز در کنار این
محیط‌های آموزشی، هنرستان دخترانه نیز در کنار این هنرستان بنیانگذاری شد. در حال حاضر رشته‌های گرافیک، پویانمایی، سینما نقاشی، نمایش و موسیقی ایرانی و جهانی در این مکان آموزش داده می‌شود. موزه. در سال ۱۳۸۸ و بعد از سه سال تلاش موزه‌ای از آثار استادان و شاگردان این هنرستان در طی هفتاد سال عمر هنری آن ایجاد گشت. این موزه دربردارنده ۳۰۰ اثر هنری می‌باشد که این گنجینه دارای ۱۵ اثر معرق، ۳۱ اثر زری بافی، ۸۲ اثر مینا سازی، ۵۰ اثر سفالگری، ۳۲ تخته فرش، ۸ اثر خاتم کاری و ۸۱ اثر نقاشی رنگ روغن و نگارگری است.
حسن دانش (زاده ۱۳۶۵ خورشیدی یزد - کشته شده در دوم مهر ۱۳۹۴ منا) از قاریان قرآن ایران و معلم قرآن بود. او در حادثه منا کشته شد. افتخارات. وی در سال ۱۳۹۰ پس از رسیدن به مقام پنجم مسابقات بین‌المللی قرآن کریم جمهوری اسلامی ایران، به مسابقات بین‌المللی قرآن کریم کشور تونس اعزام شد و در آنجا به کسب رتبه برتر نایل آمد. سه سال بعد در اسفندماه ۱۳۹۳ در سی و هفتمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن کریم جمهوری اسلامی ایران به رتبه نخست بخش قرائت تحقیق دست یافت و به عنوان نماینده ایران در سی و دومین دوره مسابقات بین‌المللی
ایران در سی و دومین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن کریم جمهوری اسلامی ایران شرکت نمود که در این مسابقات نیز موفق به کسب مقام اول گردید. زندگی خانوادگی. وی دارای دو فرزند بود. دانش همواره دلایل موفقیت خود را والدین دلسوز و علاقه‌مند و در ادامه همسرش معرفی می‌کرد. کشته شدن. وی در تاریخ ۲ مهر ۱۳۹۴ در فاجعه منا که به دلیل ازدحام جمعیت در یکی از مسیرهای حرکت حاجیان به سمت جمرات رخ داد، کشته شد. پیکر وی در جمعه دهم مهر در سردخانه‌ای در جده شناسایی شد. آیت‌الله محمدرضا ناصری امام جمعه یزد بر پیکر این قاری
محمدرضا ناصری امام جمعه یزد بر پیکر این قاری بین‌المللی نماز اقامه کرد. بعد از مرگ او، سید علی خامنه‌ای برای خانواده وی پیامی ارسال کرد. محمود شحات‌انور فرزند شحات محمد انور در یزد به دیدار قبر وی رفت. علی محمدی رئیس سازمان اوقاف درگذشت وی را تسلیت گفت و در منزل او در یزد حضور یافت. یادبود. در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ علی گندمی مالمیری نماینده ولی فقیه در سپاه استان یزد از افتتاح و نامگذاری مرکز تداوم عقیدتی و سیاسی استان یزد به نام حسن دانش خبر داد. در ۳ دی ۱۳۹۷ نیز بنایی به نام «کتابخانه و مجتمع فرهنگی قرآنی
نیز بنایی به نام «کتابخانه و مجتمع فرهنگی قرآنی شهید حاج حسن دانش» در زندان شماره ۲ شهر یزد با حضور خانواده دانش افتتاح شد. در رسانه. فیلم سینمایی ۲۴ سپتامبر. فیلم سینمایی ۲۴ سپتامبر به نویسندگی علی‌اکبر محلوجیان و به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مریم ابراهیم وند داستان زندگی محسن حاجی حسنی کارگر یکی از قاریان قرآن ایرانی کشته شده در حادثه منا سال ۲۰۱۵ را روایت می‌کند. در این فیلم داستان کشته شدن برخی چهره‌های معروف ایرانی در این حادثه، نظیر غضنفر رکن آبادی (سفیر سابق ایران در لبنان) و حسن دانش نیز روایت
(سفیر سابق ایران در لبنان) و حسن دانش نیز روایت شده‌است.
ترزا سامپسونیا (؛ نام تولد سامپسونیا؛ پس از ازدواج لیدی شرلی؛ ۱۵۸۹ – ۱۶۶۸) اشراف‌زادهٔ ایرانی در دورهٔ حکومت صفوی بود. او همسر رابرت شرلی، ماجراجوی انگلیسی دورهٔ الیزابت، بود. او همسرش را در سفرها و سفارت‌های او در سرتاسر اروپا به نمایندگی از شاه عباس بزرگ (ح. ۱۵۸۸–۱۶۲۹) همراهی می‌کرد. سامپسونیا اصلیت چرکسی داشت و عمه وی یکی از همسران شاه عباس بود. شرلی وقتی در اواخر سده شانزده میلادی به ایران سفر کرد تا نیروی‌های نظامی صفویان را آموزش بدهد، با وی در دربار شاه عباس آشنا شد و ازدواج نمود. شرلی همیشه مقدار
شاه عباس آشنا شد و ازدواج نمود. شرلی همیشه مقدار زیادی جواهر روی لباس‌های خود نصب می‌کرد. بعد از مرگ شرلی نقاشی هلندی ادعا کرد که مبالغ هنگفتی از شرلی طلبکار است و توانست حکم مصادره اموالش را از قاضی بگیرد. شخصی مقیم قزوین مطلب را به ترزا اطلاع داد و ترزا با کمک وی جواهرات را مخفی کرد. طلبکار دروغین اسبان و شتران شرلی را به همراه اثاثیه منزل مصادره کرد ولی جواهری پیدا نکرد و با ناراحتی منزل شرلی را در قزوین ترک کرد. بعد از این جریان ترزا جواهرات خود را پس گرفته و پس از دفن شوهرش (درحیاط منزل مسکونی خود)
گرفته و پس از دفن شوهرش (درحیاط منزل مسکونی خود) ایران را ترک کرد و در رم اقامت گزید. در سال ۱۶۵۸/ ۱۰۶۸ ترزا شرلی ترتیب حمل جسد رابرت شرلی را از قزوین به ایتالیا داد و جسد در کلیسای سانتا ماریا دلا سکالا به خاک سپرده شد. خود ترزا ۱۰ سال بعد در همان کلیسا دفن شد.
مدرسهٔ روزنامه‌نگاری یک مدرسه یا گروهِ آموزشی در دانشگاه است که در آن روزنامه‌نگاران به مدت مشخصی برای آموزشِ روزنامه‌نگاری از آموزش‌های این مدارس یا کالج‌ها بهره می‌برند. بسیاری از روزنامه‌نگاران معروف و مورد احترام در گذشته و حال وجود داشته و دارند که هیچ آموزشِ رسمی در روزنامه‌نگاری نداشتند، اما مهارت خود را در کار به‌دست آوردند و اغلب به عنوان کاربران کپی شروع به کار می‌کردند. امروزه این آموزش‌ها شامل مهارت‌های پژوهشی، روش مصاحبه و مختصری مطالعات علمی در نظریهٔ رسانه، مطالعات و اخلاقِ فرهنگی است. از
در نظریهٔ رسانه، مطالعات و اخلاقِ فرهنگی است. از لحاظ تاریخی، مدرسه روزنامه‌نگاری در انگلستان، اولین بار برای تکمیل یک دوره غیر رسانه‌ای دوره کارشناسی مرتبط، با حداکثر پهنای آموزشی، قبل از طی یک دوره کارشناسی ارشد پیش‌ورود دوره تخصصی استفاده گردید. تاریخچه. اولین برنامه برای آموزش روزنامه‌نگاری توسط کنفدراسیون عمومی سابق، رابرت لی، در دوران ریاست جمهوری خود را در دانشگاه لی و واشینگتن، در لکسینگتون، ویرجینیا، در ۱۸۶۰ معرفی شد. هر دو مدرسه روزنامه‌نگاری میزوری در دانشگاه میسوری توسط والتر ویلیامز در سال
در دانشگاه میسوری توسط والتر ویلیامز در سال ۱۹۰۸ تأسیس و اکول سوپریور د روزنامه‌نگاری در پاریس، فرانسه در سال ۱۸۹۹ را به عنوان اولین مدرسه روزنامه‌نگاری در جهان تأسیس نمود. گر چه مدرسه پاریس درهای خود را در سال ۱۸۹۹ پس از سه سال بحث‌های داخلی باز کرد، در میسوری از سال ۱۸۹۵ اتفاق افتاد. از آنجا که پس از آن استاندارد مدرسه روزنامه‌نگاری تبدیل شده‌است در بسیاری از دانشگاه‌های بزرگ مورد بحث قرار گرفت. مدارس بالا. تلاش‌های مختلفی در مدارس روزنامه‌نگاری که رتبه شده‌اند وجود دارد، و این سؤال باقیست که بهترین یا
شده‌اند وجود دارد، و این سؤال باقیست که بهترین یا بالاترین مدارس روزنامه‌نگاری کدام است که اغلب در اینترنت توسط دانشجویان مطرح شده‌است. تعداد زیادی از نهادهای ادعا می‌کنند که مدارس آنها پیشرو روزنامه‌نگاری، بوده‌است و به ناچار در این مورد که در آن معیارها مناسب‌ترین که با آن به ارزیابی مدارس روزنامه‌نگاری پرداخته‌اند به بحث بنشینند.
روزنامه‌نگاری هنر () شاخه‌ای از روزنامه نگاری در رابطه با گزارش و بحث از هنر است، از جمله اما به هنرهای تجسمی، فیلم، ادبیات، موسیقی، تئاتر، و معماری محدود نشده است. به طور سنتی، روزنامه نگاران و منتقدان نوشتن در مورد هنر دارای یک پس زمینه در نوشتن از هنر؛ جدا از مطالعات کارشناسی در نقد ادبی، علوم انسانی، و تاریخ هنر هستند، و هیچ آموزش رسمی و پیشرفته دیگر روزنامه نگاری در این زمینه وجود ندارد. به عنوان مثال، مجله هنر یک نشریه که مهمترین موضوع هنر است، توسط مردم از عمل گردآوری، نظریه انتقادی، یا آموزش، در
مردم از عمل گردآوری، نظریه انتقادی، یا آموزش، در میان دیگر توابع کمک، آیا آنها مبتنی بر نهاد، یا مستقل مبتنی بر دانشگاه ایجاد می‌شود. چنین مجله‌ای می‌توانید در فرم‌های چاپی، آنلاین، یا هر دو ایجاد شود و ممکن است در مخاطبان مختلف از جمله گالری، خریداران، هنرمندان آماتور یا حرفه‌ای و عموم مردم تغییر کند در کوتاه مدت، مجلات هنر می‌تواند به صورت تجاری یا مجلات غیرتجاری یا هر دو ادامه دهند. همچنین رادیو و تلویزیون ویژگی‌های پوشش موضوعات هنر را دارند.
استقلال تحریریه () عبارت است از آزادی سردبیران در تحریریه نشریات برای تصمیم‌گیری بدون دخالت صاحبان یک نشریه. استقلال تحریریه مقوله‌ای است که پیش‌تر آزمایش شده‌است، نمونه بارز آن روزنامه‌ای است که ممکن است مقالات منفور یا غیر همسنگ در خصوص مشتریان تبلیغاتی خود داشته باشد. اهمیت. استقلال تحریریه از اوایل قرن بیستم در کشورهای غربی، طرف توجه انجمن‌ها و اتحادیه‌های شغلی قرار گرفته است. در دهه‌های اخیر، برخی از سازمان های بین المللی و منطقه ای، مانند «یونسکو»، «شورای اروپا» و «اتحادیه اروپایی»، برای تحقق «استقلال
اروپا» و «اتحادیه اروپایی»، برای تحقق «استقلال تحریریه ای» روزنامه نگاران، کوشش های فراوانی کرده اند و در بسیاری از تصمیمات و مصوبات خود، بر ضرورت آن تأکید گذاشته اند. پیامدها. نبود رسانه‌های مستقل در کشورها، باعث پدید آمدن چند موضع شده است:
اینترپرایز پروداکتس () شرکت نفت و گاز آمریکایی است، که در زمینه احداث خط لوله، صنایع پتروشیمی، پالایش نفت تولید نفت خام، گاز طبیعی و ال‌ان‌جی فعالیت می‌کند. شرکت اینترپرایز پروداکتس در سال ۱۹۶۸ توسط دان دانکن تأسیس شد و در حال حاضر مالک ۸۲٫۰۰۰ کیلومتر خط لوله، ۱۹ مجتمع پتروشیمی، ۹ پالایشگاه نفت، ۷ کارخانه شیمیایی، ۲۶ پالایشگاه گاز، ۷ سکوی نفتی فراساحلی و ۳ ترمینال صادرات/واردات فرآورده‌های نفتی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان اینترپرایز پلازا، در شهر هیوستون، تگزاس، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و
هیوستون، تگزاس، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
هتل شهر آمل هتلی ۳ ستاره در شهر آمل است. تاریخچه. این هتل به دست معماران اتریشی در زمان پهلوی اول ساخته شد. این هتل در زمینی بمساحت ۳۴۰۰ مترمربع و با زیربنای ۱۷۷۰ متر مربع می‌باشد. از این هتل در زمان واقعه ۱۳۶۰ آمل به عنوان ساختمان مرکزی بسیج استفاده می‌شد که مورد حمله اتحادیه کمونیست‌ها قرار گرفت. نام قدیمی این هتل، هتل شهرداری آمل بود که همزمان با مرمت آن در سال ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ به هتل شهر تغییر نام داده شد و در سوم خرداد ۱۳۹۲ برای اولین بار پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و به عنوان هتل، مورد بهره‌برداری مجدد قرار
ایران و به عنوان هتل، مورد بهره‌برداری مجدد قرار گرفت. مشخصات و معماری. مساحت کل زمین ۳۴۰۰ متر مربع، بنای مفید هتل ۱۷۶۰ متر مربع و دارای ۲۱ اتاق مجهز به سرویس بهداشتی و حمام، قهوه‌خانه سنتی، رستوران ایرانی، لابی، اتاق چمدان، روم سرویس، اتاق مدیریت و پارکینگ خودرو برای حدود ۹۰ دستگاه است. هتل در ۲ طبقه و در جوار پل معلق آمل و پل دوازده چشمه واقع شده است.
اینترپرایز پلازا یک آسمان‌خراش واقع در هیوستون، ایالات متحده آمریکا می‌باشد، که پروژه ساخت آن از سال ۱۹۷۷ آغاز و در سال ۱۹۸۰ به پایان رسید. مساحت زیربنای آن ، تعداد طبقاتش ۵۵ است. این سازه متعلق به شرکت اینترپرایز پروداکتس می‌باشد و دفتر مرکزی این شرکت نفتی بشمار می‌آید.