payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای ایجاد سازمانهای کار آفرین ۵ ـ صرفه جویی در هزینه‌های نیروی انسانی موظف ۶ ـ ایجاد حس رقابت بین کلاس‌ها در امر مشارکت در کارهای مدرسه (فاستبقوا الخیرات) ۷ ـ کاهش فاصله بین مسئولین و دانش آموزان و حذف فاصله کلاس و دفتر ب) تشکل شورا در عرصه اندیشه ورزی شامل اهداف: ۱ـ شناسایی نقاط قوت و ضعف دبیرستان از دید دانش آموزان (باز خوردگیری) ۲ـ مشارکت در شناخت نیازهای روز آمد دانش آموزان (ایده یابی و تصمیم سازی) ۳ـ رهیافت اجرائی جهت رفع نیازهای فوق (تصمیم‌گیری) ۴ـ مشارکت در جمع‌آوری تجارب دیگران ۵ ـ تقویت بنیه
۴ـ مشارکت در جمع‌آوری تجارب دیگران ۵ ـ تقویت بنیه اندیشه ورزی دانش آموزان ۶- هم سو سازی دانش آموزان با سیاست‌های مدیریت
دوکیمیون یا دوسیمیوم شهری باستانی بوده در فریگیه در آناتولی که به دلیل معدن‌های سنگ مرمرش شهرت داشته‌است. می‌نماید که قدیمی‌ترین ساکنان اینجا مقدونیان بوده‌باشند و بنیادگذار آن هم دوکیموس سردار مقدونی. استرابون آن را به صورت روستایی توصیف کرده و از کان‌های معدن آن سخن رانده‌است. سایت تاریخی آن امروزه در ایسجه‌حصار در افیون قره‌حصار در ترکیه کنونی قرار دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Docimium," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Docimium&amp;oldid=709067378
(accessed October 6, 2016).
پسوخه با بوسهٔ کوپیدو جان می‌گیرد () یا پسیخه و کوپید تندیسی از آنتونیو کانووا پیکرتراش ایتالیایی است که سال ۱۷۸۷ آفریده شد و از شاهکارهای تندیس‌گری نئوکلاسیک به‌شمار می‌رود. آفرینش این مجسمه الهام‌گرفته از عشق پسوخه و کوپیدو در داستان لاتین الاغ طلایی نوشتهٔ آپولیوس است که درست لحظه‌ای پس از به‌هوش آمدن پسوخه با بوسهٔ کوپیدو را به تصویر می‌کشد. نسخهٔ اصلی مجسمه را ژواکیم مورات سال ۱۸۰۰ تهیه کرد که پس از مرگش به موزه لوور پاریس منتقل شد و همان‌جا نگهداری می‌شود. نسخهٔ دیگر تندیس را شاهزاده نیکلای یوسوپف سال
نسخهٔ دیگر تندیس را شاهزاده نیکلای یوسوپف سال ۱۷۹۶ از کانووا در رم خرید و اکنون در موزه ارمیتاژ سن پترزبورگ نگهداری می‌شود.
هوندا تاداتوکی (; – ) یک سیاستمدار اهل ژاپن بود.
آفریکانرها نام قومیتی است که در اصل در آفریقای جنوبی می‌زیند. تاریخچه مهاجرت. نیاکان ایشان مهاجرانی هلندی بودند که در سده‌های هفدهم و هجدهم میلادی به این سرزمین آمدند و سپس مردمانی دیگر با تبارهای آلمانی، فرانسوی، بلژیکی و اسکاندیناوی با ایشان آمیخته شدند. تا سال ۱۹۹۴ کشاورزی و سیاست در آفریقای جنوبی در تسلط ایشان بود. آفریکانس زبان نخست آفریکانرها و بیشتر رنگین‌پوستان کیپ و سومین زبان رایج در آفریقای جنوبی است. این زبان حاصل درآمیزی زبان هلندی رایج در هلند جنوبی با واژه‌هایی گرفته‌شده از بردگان هند شرقی
جنوبی با واژه‌هایی گرفته‌شده از بردگان هند شرقی هلند (اندونزی کنونی) و ماداگاسکار است. آفریکانرهای پیرامون ۵٫۲٪ جمعیت آفریقای جنوبی را شامل می‌شوند. مجموع جمعیت ایشان پیرامون ۳٫۵ میلیون تن برآورد می‌شود. از ۱۹۹۴ میلادی تعدادی از سفیدپوستان آفریقای جنوبی دست به مهاجرت از این کشور زدند. امروزه پیرامون ۱۰۰هزار آفریکانر در نامیبیا می‌زیند. تعداد قابل توجهی از ایشان نیز به کشورهای عضو اتحادیه کشورهای همسود کوچیده‌اند. هلند، امارات متحده عربی و ایالات متحده آمریکا نیز شماری از آفریکانرهای مهاجر را به خود
آمریکا نیز شماری از آفریکانرهای مهاجر را به خود پذیرفته‌اند. در ۲۰۱۱ میلادی نیز شماری از آفریکانرهای برای کمک به کشاورزی در بحران گرجستان به این کشور نقل مکان کرده‌اند. آفریکانرها سنت ادبی به‌نسبت بلندی دارند و شاعران و نویسندگان برجسته‌ای داشته‌اند، از جمله جان ماکسول کوتسی برندهٔ جایزه نوبل.
"برای نوشتارهای همانند، نبرد ری ببینید." نبرد اسحاق‌آباد نام جنگی در سال ۳۲۹ هجری قمری است که میان آل زیار و دو سلسله سامانیان و آل بویه رخ داد. ماکان پسر کاکی، که متحد زیاریان بود، در این نبرد کشته شد. در پی نبرد اسحاق‌آباد آل زیار برای همیشه قدرت خویش را از دست دادند و پس از این نبرد، به حکومتی محلی تقلیل یافتند. مقدمه. پس از به حکومت رسیدن وشمگیر دو خاندان سامانیان و بوییان با او وارد جنگ‌هایی شدند که وشمگیر ابتدا پیروزی‌هایی در برابرشان یافت. وی با ماکان (که پیش از این متحد سامانیان بود) اتحادی در
ماکان (که پیش از این متحد سامانیان بود) اتحادی در مرزهای شرقی تشکیل داده و قلعه الموت و آذربایجان در مرزهای غربی را فتح کرد. اصفهان نیز میان قلمرو بوییان و زیاریان دست به دست می‌شد. در این هنگام سامانیان سپهسالار خود، ابوعلی چغانی، را به گرگان فرستادند تا زیاریان را شکست دهد. ابتدا شهر گرگان توسط ماکان به او تسلیم شد و سپس با نامه‌نگاری‌هایی که با دربار بویی داشت، به ری لشکر کشید. شرح نبرد. ابوعلی چغانی پس از مصالحه مدتی در گرگان ماند و ویرانی‌های حاصل از جنگ را بازسازی کرد سپس «ابراهیم بن سیمجور» را به
جنگ را بازسازی کرد سپس «ابراهیم بن سیمجور» را به جای خود نشاند. از طرفی عمادالدوله علی بن بویه به چغانی نامه‌ای نوشته و از او خواست تا با حملهٔ مشترکانه به شهر ری، کار حکومت وشمگیر را یک‌سره کنند. پس از این اتحاد، در سال ۳۲۹ هجری، چغانی به سمت دامغان و علی بن بویه به سمت ری حرکت کردند. وشمگیر با آگاهی از این اتحاد، لشکریانش را گردآورد و ماکان، که در ساری فرمان می‌راند، را از طبرستان نزد خود خواند؛ ماکان هم حسن بن فیروزان را جای خویش نشانده و به ری رفت. از سوی دیگر چغانی و علی بویه در نزدیکی ری به هم
از سوی دیگر چغانی و علی بویه در نزدیکی ری به هم پیوستند. سرانجام دو لشکر در سال ۳۲۹ قمری به مصاف هم رفتند و در این جنگ ابوعلی چغانی موفق شد قلب سپاه وشمگیر را محاصره کند و در فرصت پیش آمده، ماکان بن کاکی، که در قلب سپاه بود، را کشت. ماکان به خوبی جنگید. او ۱۴۰۰ سرباز گیل و دیلم در سپاهش داشت که نهایتاً همگی کشته شدند و ۲۰ سرباز تُرک با هم به ماکان حمله کرده و او را کشتند. پدر ابن العمید هم در بین نزدیکان ماکان بود که توسط سامانیان دستگیر شده و به بخارا فرستاده شد و در دربار سامانی از مقربان امیر قرار گرفت
شد و در دربار سامانی از مقربان امیر قرار گرفت و تا پایان عمر آنجا ماند. گویا تیری به سر ماکان خورده و کلاهخودش ره بر سرش دوخت و گروه پیروز، سر او را بریده و با کلاهخود به بخارا فرستادند. پس از پایان جنگ، خبر قتل را با عبارت کوتاه «ماکان فصار کاسمه» بر روی پای کبوتر بستند و به بخارا فرستادند. «ماکان» در عربی به معنای نابود است و معنی تحت‌اللفظی جمله می‌شود: «ماکان به نامش رسید» وشمگیر از معرکه گریخته و از لاریجان به آمل رفت. چغانی هم سر ماکان و دیگر سران سپاه وشمگیر را به بخارا فرستاد. گفته شده که تلفات
سپاه وشمگیر را به بخارا فرستاد. گفته شده که تلفات لشکریان وشمگیر در این نبرد شش هزار نفر بوده‌است. پس از شکست وشمگیر و فرار او به طبرستان، عمادالدوله علی بویه ابتدا به ری رفت و تا پایان زمستان آنجا ماند. سپس زنجان، ابهر، قزوین، قم، کرج، اراک، همدان، نهاوند، دینور و تا مرز حلوان را گشوده و بر همه جا عامل و حاکمی مقرر کرده و باج گیرد. ولیکن بدان جهت که بوییان توان نبرد با سپاه سامانی را در خود نمی‌دیدند، به قلمروشان تعرضی نمی‌کردند و نتیجتاً سامانیان هم با مشکل چندانی روبرو نشدند. نتایج جنگ. پس از نبرد ری به
چندانی روبرو نشدند. نتایج جنگ. پس از نبرد ری به تدریج قدرت سیاسی و نظامی زیاریان به سواحل دریای خزر محدود شد و وشمگیر به عاملی از طرف سامانیان بدل شد. او برای حفظ قدرتش در برابر دشمنانی مانند حسن فیروزان و بوییان مجبور بود به چنین چیزی تن بدهد. وشمگیر خیلی زود تبعیت از سامانیان را پذیرفت. سامانیان هم که به دنبال حکومتی برای حایل قرار دادن بین خود و بوییان می‌گشت، کم‌کم مایل به همکاری با او شده و به حمایت از او پرداخت. بوییان با سماجت برای تسخیر سرزمین‌های اندک وشمگیر می‌جنگیدند و وشمگیر جنگ‌های بسیاری با
اندک وشمگیر می‌جنگیدند و وشمگیر جنگ‌های بسیاری با بوییان داشت که بیشتر حالت دفاعی و حفظ حدود پایتختش را داشتند، بر این اساس او تا پایان زندگیش در حال دفاع در برابر بوییان بود و طبرستان و گرگان بارها بین این دو دست به دست شد. وشمگیر در آینده برای در امان ماندن از این جنگ‌ها حتی حاضر شد با خلیفه القاهربالله رابطه برقرار کند. او به واسطهٔ سامانیان از خلیفه خواست که وساطت نموده و از بوییان بخواهد که از تعرض به سرزمین‌هایش دست بردارند.
روبیک 4x4 انتقام روبیک نام دیگر روبیک 4x4x4 می‌باشد. این روبیک در سال ۱۹۸۱ توسط Péter Sebestény ابداع شد و برای اینکه توجه علاقه‌مندان به روبیک را جلب کند نام این روبیک را انتقام روبیک گذاشت. برعکس روبیک‌های 3x3x3 این روبیک دارای مرکز ثابت نمی‌باشد و قطعه‌های وسط آزادانه به هر طرف چرخانده می‌شوند. این روبیک در کل از ۵۶ مکعب کوچکتر تشکیل شده است. ۲۴ قطعه در وسط که هر کدام یک رنگ را نشان می‌دهند، ۲۴ قطعه در لبه‌ها که هر کدام دو رنگ را نشان می‌دهند و هشت قطعه در گوشه‌ها که هر کدام سه رنگ را نشان می‌دهند. راه
در گوشه‌ها که هر کدام سه رنگ را نشان می‌دهند. راه حل. برای حل این روبیک راه حل‌های مختلفی وجود دارد. آسانترین روش تبدیل این روبیک به 3x3x3 می‌باشد. به این شکل که ابتدا قطعه‌های وسط هم رنگ می‌شوند، سپس لبه‌ها هم رنگ و جفت شده. پس از آن دقیقاً مانند روبیک 3x3x3 می‌توان این روبیک را حل کرد. رکوردها. رکورد داران این روبیک در جهان این افراد هستند: جستارها. مکعب جیبی مکعب روبیک روبیک پروفسورها
رز ویلیامز (؛ – ) خواننده و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود که به‌خاطر فعالیتش در گروه‌های کریستین دث (Christian Death)، شدو پراجکت (Shadow Project) و پریمیچر اجکیولیشن (Premature Ejaculation) شناخته می‌شود. کارهای او به‌ویژه با گروه کریستین دث در شکل‌گیری و بالندگی سبک‌های گوتیک راک و دث‌راک قابل‌توجه بود. او سال ۱۹۹۸ خودش را در آپارتمانش به دار آویخت.
معتادان جنسی گمنام (به اختصار: SA)، یک انجمن جهانی غیرانتفاعی از مردان و زنان برای بهبودی از اعتیاد جنسی (افکار و رفتار اجبارگونه جنسی)، بر اساس اصول دوازده‌گانه (دوازده قدم و ۱۲ سنت) الکلی‌های گمنام (AA) است. SA مخفف عبارت Sexaholics Anonymous است که در فارسی به معتادان جنسی گمنام برگردانده می‌شود. آیا من یک معتاد جنسی هستم؟(برای پاسخ به این سوال روی پیوند کلیک کنید) SA به بهبودی «معتادان جنسی» (Sexaholics) کمک می‌کند. طبق آن‌چه این گروه می‌گوید، یک معتاد جنسی کسی است که برای او «شهوت به یک اعتیاد تبدیل
جنسی کسی است که برای او «شهوت به یک اعتیاد تبدیل شده است». SA راه حل بهبودی را بدست آوردن هوشیاری جنسی بر پایه ۱۲ گام ساده می‌داند و برای آنان این هوشیاری به معنای نداشتن هرگونه رابطه جنسی با خود (خودارضایی) یا با دیگران، به جز با همسر خود، و همین‌طور پیروزی پیشرونده بر شهوت است. «در تعریف هوشیاری، ما در مورد افراد خارج از معتادان جنسی گمنام صحبت نمی‌کنیم. ما تنها می‌توانیم دربارهٔ خودمان صحبت کنیم. بنابراین، برای معتاد جنسی که ازدواج کرده، هوشیاری جنسی به معنای نداشتن هیچ‌گونه رابطه جنسی با خود یا با شخصی
نداشتن هیچ‌گونه رابطه جنسی با خود یا با شخصی غیر از همسر خود، و برای معتاد جنسی که ازدواج نکرده، به معنای رهایی از هرگونه ارتباط جنسی است. همچنین برای همه ما، چه مجرد و چه متأهل، هوشیاری جنسی به معنای پیروزی پیش رونده بر شهوت است». این گروه علاوه بر نشریات معتادان جنسی گمنام، از نشریات انجمن الکلی‌های گمنام نیز به عنوان راهنما جهت کار کردن قدم‌ها بهره می‌برند. در کتاب پایه معتادان جنسی گمنام (با نام «کتاب سفید» هم شناخته می‌گردد) آمده است «معتاد جنسی خودش را از فهم اینکه چه چیزی درست یا غلط است، خارج کرده،
از فهم اینکه چه چیزی درست یا غلط است، خارج کرده، او کنترل خود را از دست داده، قدرت انتخاب ندارد، و برای متوقف‌شدن، آزاد نیست.» تاریخچه. معتادان جنسی گمنام به وسیلهٔ Roy.K (در انجمنهای ۱۲ قدمی گاهی برای اشاره به نام اعضاء، از نام کوچک و حرف اول نام خانوادگی استفاده می‌گردد) ایجاد شد. در سال ۱۹۷۹، SA مجوز استفاده از ۱۲ گام و ۱۲ سنت را از AA دریافت کرد. خصوصیات. عضویت. عضویت در SA تنها تابع تمایل فرد به توقف شهوت و هوشیاری جنسی، است و در آن حق عضویتی وجود ندارد. آن‌ها مشابه سایر انجمنهای دوازده‌قدمی، به
ندارد. آن‌ها مشابه سایر انجمنهای دوازده‌قدمی، به وسیلهٔ کمک‌های داوطلبانه، به خود متکی هستند. گمنامی. گمنامی اشاره به ناشناسی فرد به عنوان یک عضو از معتادان جنسی گمنام دارد. این موضوع به ویژه برای اعضایی که تازه‌ به SA می‌آیند، دارای اهمیت زیادی است. همچنین این واژه به برابری اعضاء با یکدیگر اشاره دارد و بر اساس آن، کسی نمی‌تواند در رسانه‌ها از جمله مطبوعات، رادیو، فیلم‌ها یا تلویزیون، خود را به عنوان عضو SA معرفی و از طرف آن‌ها صحبت کند. در سنت دوازده SA گفته شده‌است: «گمنامی، پایه روحانی سنت‌های ماست، و
شده‌است: «گمنامی، پایه روحانی سنت‌های ماست، و همیشه به ما یادآوری می‌کند که اصول اخلاقی را به خواسته‌های شخصی ترجیح دهیم». عملکرد. بهبودی از اعتیاد جنسی. از دیدگاه SA، اعتیاد جنسی در واقع اعتیاد به شهوت است و نه در حالت کلی اعتیاد به یک عمل یا رفتار فیزیکی خاص. آن‌ها شهوت را نگرشی می‌دانند که یک غریزه طبیعی را به یک خواسته غیرطبیعی تبدیل می‌کند و بهبودی معتادجنسی را در گرو تغییر نگرش و طرز فکر فرد می‌دانند. در کتاب سفید نوشته شده‌است: «چرا در گام یک، به جای غریزه جنسی (sex)، ما می‌گوییم در مقابل شهوت
جای غریزه جنسی (sex)، ما می‌گوییم در مقابل شهوت (lust) کاملاً ضعیف هستیم؟ آیا ما به برخی از شکل‌های غریزه جنسی اعتیاد نداریم؟ ما پاسخ می‌دهیم، بله؛ اما مشکل ما در حقیقت غریزه جنسی نیست؛ همانطور که مشکل افرادی که بی‌اختیار و بیش از اندازه غذا می‌خورند، در واقع غذا نیست. غذاخوردن و غریزه جنسی، کارکردهایی طبیعی‌ هستند؛ اما به نظر می‌رسد مشکل واقعی در هر دوی این اعتیادها (اعتیاد به غذا و سکس) چیزی است که ما آن را شهوت می‌نامیم؛ نگرشی که یک غریزه طبیعی را به خواسته‌هایی غیرطبیعی تبدیل می‌کند. هنگامی که ما سعی
غیرطبیعی تبدیل می‌کند. هنگامی که ما سعی می‌کنیم از غذا یا غریزه جنسی برای کاهش تنش، تنهایی، عدم امنیت، ترس، فشار، یا پوشاندن هیجانات‌ مان، ایجاد حس زندگی، وسیله‌ای برای خلاصی از مشکلات، یا ارضای گرسنگی روحی‌مان، استفاده کنیم، ما یک اشتیاق غیرطبیعی برای استفاده غلط از غرایز طبیعی‌مان ایجاد می‌کنیم. در این حال، آن‌ها نه تنها شدیدتر از حالت طبیعی می‌شوند، بلکه به چیزهای کاملاً متفاوتی تبدیل می‌گردند. خوردن غذا و غریزه جنسی، به یک بعد متفاوت وارد می‌شوند؛ آن‌ها به یک جزء غیرطبیعی فراجسمی تبدیل می‌گردند.»
آن‌ها به یک جزء غیرطبیعی فراجسمی تبدیل می‌گردند.» نشریات. در SA، علاوه بر نشریات خود این انجمن، از نشریات الکلی‌های گمنام نیز استفاده می‌گردد.
استدلال چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد می‌گوید که برنامه‌های دولت، حریم خصوصی را تهدید نمی‌کنند مگر اینکه دولت فعالیت‌های غیرقانونی کشف کند که در این صورت فردی که مرتکب انجام فعالیت‌های غیرقانونی شده، حق خصوصی نگه‌داشتن آن‌ها را ندارد. از این رو کسی که با این طرز فکر موافق است ممکن است ادعا کند «من چیزی برای پنهان کردن ندارم» و بنابراین با نظارت دولت هم ابراز مخالفت نکند. او ممکن است با استفاده از این استدلال بگوید که اگر کسی «چیزی برای پنهان کردن نداشته باشد.» نباید نگرانی در مورد دولت یا نظارت داشته
باشد.» نباید نگرانی در مورد دولت یا نظارت داشته باشد. شعار «اگر شما چیزی برای پنهان کردن ندارید پس شما چیزی برای ترسیدن ندارید» در برنامهٔ تلویزیون مداربسته که در شهرستان‌های بریتانیا امتحان شد، مورد استفاده قرار گرفت. شیوع. این استدلال، معمولاً در بحث‌های مربوط به حریم خصوصی استفاده می‌شود. یک محقق قوانین به نام جفری سنگ، گفته است که استفاده از این استدلال «بیش از حد شایع است». بروس اشنایر، کارشناس امنیت اطلاعات و رمزنگار، این استدلال را به عنوان «شایع‌ترین جواب در مقابل مدافعان حفظ حریم خصوصی» توصیف
جواب در مقابل مدافعان حفظ حریم خصوصی» توصیف کرده‌است. کلین جی. بنت، نویسنده"ٔ مدافعان حفظ حریم خصوصی"، گفته است که یک مدافع حریم خصوصی اغلب این استدلال را باید «به‌طور مداوم رد کند». بنت توضیح داده است که بیشتر مردم «با این اعتقاد که فرایندهای نظارتی روی آن‌ها اعمال نمی‌شود و مختص اشرار و ستمگران است، مشغول زندگی روزمرهٔ خود هستند.» و این که «گرایش رایجی وجود دارد نسبت به این‌که سازوکارهای نظارت متوجه دیگران است» درحالی‌که «شواهدی وجود دارد که نظارت بر رفتار فردی به کاری معمول و روزمره تبدیل شده است».
رفتار فردی به کاری معمول و روزمره تبدیل شده است». مردم‌نگاری. یک مطالعهٔ مردم‌نگاری از ترکیب خدمات آنلاین با زندگی روزمره با نام «آنلاین قرارگرفتن حریم خصوصی: برداشت‌های پیچیده و شیوه‌های روزمره» در مجلهٔ "اطلاعات، ارتباطات و جامعه" در سال ۲۰۰۴ توسط آنا ویسئو، اندرو رئوف و جین آسپینال منتشر شد. در این مطالعه این استدلال از کرستی بست نویسندهٔ کتاب «زندگی در نظارت جامعه کنترل، کاربران و فناوری‌های نمایش دیجیتال» نقل می‌شود که می‌گوید، «طبقهٔ اجتماعی کاملاً شاغل، از طبقهٔ متوسط تا متوسط رو به بالا از نظر
شاغل، از طبقهٔ متوسط تا متوسط رو به بالا از نظر درآمد در مقایسه با سایر پاسخ‌دهندگان که نگرانی نشان نمی‌دهند اعتقادات مشابهی را دربارهٔ مورد هدف نظارت نبودن را بیان می‌کنند» و «در این موارد پاسخ‌دهندگان این دیدگاه را داشتند که هیچ کار اشتباهی نمی‌کنند یا چیزی برای پنهان کردن ندارند.» به جز نمونهٔ آماری استفاده شده در مطالعهٔ ویسو، یک گزارش با استفاده از فناوری افزایش حریم خصوصی و ویسو گفت: «یکی از روشن‌ترین ویژگی‌های موضوعات ما یعنی حریم خصوصی و برداشت‌ها و شیوه‌ها انفعال نسبت به این مسئله است.» ویسو گفت
و شیوه‌ها انفعال نسبت به این مسئله است.» ویسو گفت که این انفعال نشات گرفته از استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» است. در یک مطالعه کیفی که برای دولت انگلستان در حدود سال ۲۰۰۳ انجام شده، دکتر پری سیک چهار چشم‌انداز را در رابطه با ریسک‌های حریم خصوصی با وصل کردن هشت فریم برای نشان دادن توزیع‌های نگرش حریم خصوصی ارائه کرد. با توجه به این مطالعه، مردانی که خود اشتغالی دارند پیش از تغییر نگرش به اینکه نظارت را به عنوان یک مزاحمت به جای یک تهدید درک کنند، در ابتدا از استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود
در ابتدا از استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» استفاده کردند. تأثیر بر پاسداری از حریم خصوصی. ویسئو و همکاران مدعی هستند این استدلال "در ادبیات حریم خصوصی به عنوان یک مانع برای توسعهٔ عملی استراتژی‌های حفاظت از حریم خصوصی ثبت شده و آن هم مربوط به طبیعت مبهم و نمادین اصطلاح "حریم خصوصی" می‌شود." آن‌ها توضیح دادند که حریم خصوصی یک مفهوم انتزاعی است و مردم تنها زمانی نگران آن خواهند شد که حریم خصوصیشان از بین رفته باشد و آن‌ها از دست دادن حریم خصوصی را، با مردمی که می‌دانند که سوراخ لایه اوزون و گرم
با مردمی که می‌دانند که سوراخ لایه اوزون و گرم شدن کره زمین تحولاتی منفی هستند اما «دستاوردهای فوری رانندگی با ماشین به محل کار یا استفاده از اسپری مو برایشان بیشتر از زیان‌های اغلب نامرئی آلوده کردن محیط زیست مهم است»، مقایسه می‌کنند. استدلال‌ها در تأیید و رد. در تأیید حریم خصوصی. ادوارد اسنودن: «این استدلال که حق داشتن حریم خصوصی برایتان مهم نیست چون چیزی برای پنهان کردن ندارید هیچ فرقی با این ندارد که بگویید آزادی بیان، برایتان مهم نیست به این دلیل این که شما چیزی برای گفتن ندارید.» دنیل جی. سولو در یک
شما چیزی برای گفتن ندارید.» دنیل جی. سولو در یک مقاله برای "تاریخچهٔ آموزش عالی" اظهار داشت که او مخالف این استدلال است و اظهار داشت که یک دولت می‌تواند اطلاعاتی را در مورد یک شخص نشت دهد و باعث آسیب رساندن به آن شخص شود یا از اطلاعات موجود دربارهٔ یک شخص حتی اگر او در واقع کار خلافی کرده باشد، استفاده کند تا از دسترسی او به خدمات جلوگیری کند و به این ترتیب دولت می‌تواند با اشتباهاتش باعث آسیب رساندن به زندگی شخصی آن فرد شود. سولو نوشت: «زمانی که به‌طور مستقیم درگیر آن شویم استدلال هیچ چیز برای پنهان کردن
درگیر آن شویم استدلال هیچ چیز برای پنهان کردن وجود ندارد می‌تواند با متمایل کردن بحث به سمت درک باریک این استدلال از حریم خصوصی، ما را به دام بیندازد. اما زمانی که با مجموع مشکلات حریم خصوصی که با دخالت دولت برای جمع کردن داده و استفاده از نظارت و افشاء ایجاد می‌شوند، مواجه شود، استدلال هیچ چیز برای پنهان کردن ندارم در پایان چیزی برای گفتن ندارد.» دانا بوید، یک محقق رسانه‌های اجتماعی با این استدلال مخالفت کرده‌است. او گفته که حتی اگر «مردم چون هیچ کار غلطی انجام ندادند، اغلب از نظارت دولت احساس ایمنی
غلطی انجام ندادند، اغلب از نظارت دولت احساس ایمنی کنند»، باز هم یک نهاد یا گروه می‌تواند تصویر یک فرد را تحریف کند و به اعتبار او آسیب بزند یا مغالطهٔ انجمن می‌تواند برای بدنام کردن یک فرد مورد استفاده قرار گیرد. آدام د. مور، نویسندهٔ" حقوق حریم خصوصی: مبانی اخلاقی و حقوقی "استدلال می‌کند که «این دیدگاه وجود دارد که حقوق حریم خصوصی در معادلهٔ هزینه/منفعت مقاومت می‌کنند یا استدلال‌های نتیجه‌گرا برای آن وجود دارند. اما در اینجا ما به رد این دیدگاه می‌پردازیم که منافع حاصل از حفظ حریم خصوصی می‌توانند به نفع
که منافع حاصل از حفظ حریم خصوصی می‌توانند به نفع امنیت معامله شود.» او همچنین اظهار داشت که نظارت می‌تواند به‌طور نامتناسبی روی گروه‌های خاص در جامعه بر اساس ظاهر، قومیت و مذهب تأثیر بگذارد. مور مدعی است که حداقل سه مشکل دیگر در استدلال "چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد" وجود دارد. اولین اشکال این است که اگر افراد حقوق حفظ حریم خصوصی را داشته باشند دیگر ارجاع به "چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد" بی‌ربط است. حریم خصوصی، به عنوان یک حق برای کنترل دسترسی و استفاده از فضاها، مکان‌ها و اطلاعات شخصی شناخته می‌شود
از فضاها، مکان‌ها و اطلاعات شخصی شناخته می‌شود و این به معنی آن است که صاحب این حق می‌تواند دسترسی به آن را تعیین کند. مور برای اینکه این بحث را به نتیجه برساند این مورد را بررسی می‌کند. "تصور کنید که یک روز پس از خروج از خانهٔ خود، شما یک فرد را در حال جستجو داخل سطل زباله‌تان پیدا می‌کنید درحالی‌که با زحمت یادداشت‌ها و اسناد خرد شده را پیدا و در کنار هم قرار می‌دهد. در پاسخ به سکوت متعجب شما او اعلام می‌کند "شما هیچ چیزی ندارید که به خاطرش نگران شوید - هیچ دلیلی برای پنهان کردن آنجا وجود ندارد؟'" دوم
هیچ دلیلی برای پنهان کردن آنجا وجود ندارد؟'" دوم افراد ممکن است مایل به پنهان کردن رفتار شرم‌آور یا رفتار پذیرفته نشده توسط فرهنگ غالب باشند. «سابقه پزشکی یا جنسی یک فرد را در نظر بگیرید. تصور کنید کسی به یک کتابخانه برای یادگیری شیوهٔ جایگزین زندگی که مورد قبول اکثریت نیست، سر بزند.» سرانجام مور استدلال می‌کند که «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» اگر جدی گرفته شود می‌تواند علیه مأموران دولت، سیاستمداران و مدیرعامل‌ها مورد استفاده قرار گیرد. این یعنی که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» را
که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» را بچرخانیم. مور معتقد است که مأمور NSA، سیاستمدار، رئیس پلیس و مدیرعامل هم چیزی برای پنهان کردن ندارند پس باید مانند بقیهٔ ما شفافیت کامل را بپذیرند. «اما آن‌ها اینکار را نمی‌کنند و زمانی که به آن‌ها ابزارهای تکنولوژیک برای نظارت داده می‌شود، سیاستمدار، رئیس پلیس یا مدیرعامل تقریباً همیشه قبول دارند که تماشای دیگران چیز خوبی است.» بروس اشنایر یک کارشناس امنیت اطلاعات و رمزنگار، با استناد به بیانیهٔ کاردینال ریشلیو که می‌گوید «اگر کسی به من شش خط نوشته شده به
که می‌گوید «اگر کسی به من شش خط نوشته شده به دست راستگوترین انسان را بدهد، من چیزی در آن‌ها خواهم یافت تا او را به خاطرش دار بزنند» مخالفت خود را ابراز کرد. این بیانیه به این اشاره دارد که چگونه دولت آمریکا می‌تواند جنبه‌هایی از زندگی انسان را پیدا کند که به وسیلهٔ آن او را تحت تعقیب قانونی قرار دهد یا از او باج‌خواهی کند. اشنایر همچنین می‌گوید "خیلی‌ها به اشتباه این بحث را به عنوان بحث "امنیت در مقابل حریم خصوصی" می‌شناسند درحالی‌که انتخاب واقعی بین آزادی و در مقابل آن کنترل است." امیلیو مردینی، فیلسوف و
و در مقابل آن کنترل است." امیلیو مردینی، فیلسوف و روانکاو، می‌گوید که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» ذاتاً پارادکس دارد. آدم‌ها برای اینکه بخواهند «چیزی را» پنهان کنند لازم نیست «چیزی برای پنهان کردن» داشته‌باشند. آنچه مرتبط است آن چیزی نیست که پنهان شده، بلکه این تجربه است که یک ناحیهٔ صمیمی وجود دارد که می‌تواند مخفی باشد و دسترسی به آن محدود شده‌است. اگر از جنبه روانشناسانه توضیح دهیم ما با کشف کردن اینکه می‌توانستیم چیزهایی را از دیگران مخفی کنیم تبدیل به اشخاصی حقیقی می‌شویم. جولیان آسانژ
کنیم تبدیل به اشخاصی حقیقی می‌شویم. جولیان آسانژ می‌گوید: "هنوز پاسخ کاملاً قانع‌کننده‌ای وجود ندارد. جیکوب اپلبام (@ioerror) یک پاسخ هوشمندانه دارد و از افرادی که این استدلال را می‌آورند می‌خواهد که تلفنشان را از حالت قفل خارج کنند و به او بدهند و شلوارشان را پایین بکشند. اما نسخهٔ من از این پاسخ این است که می‌گویم "خب، اگر شما آنقدر خسته‌کننده‌ای پس ما یا هیچ‌کس دیگری نباید با شما حرف بزند، اما از نظر فلسفی، پاسخ واقعی این است که: نظارت انبوه یک تغییر ساختاری وسیع است. زمانی که جامعه به سمت بد شدن برود،
وسیع است. زمانی که جامعه به سمت بد شدن برود، شما را هم با خود خواهد برد، حتی اگر شما بی‌مزه‌ترین فرد روی زمین باشید." در برابر حریم خصوصی. اریک اشمیت مدیر عامل وقت شرکت گوگل گفت: «اگر شما چیزی دارید که نمی‌خواهید هیچ‌کس آن را بداند شاید شما نباید آن را انجام دهید اما اگر شما واقعاً نیاز به این نوع از حریم خصوصی دارید واقعیت این است که موتورهای جستجو از جمله گوگل این اطلاعات را برای مدتی حفظ می‌کنند و این مهم است به عنوان مثال همهٔ ما از لایحه میهن‌دوستی ایالات متحده نفع می‌بریم. برای همین ممکن است که این
متحده نفع می‌بریم. برای همین ممکن است که این اطلاعات در دسترس مقامات قرار گیرد.» اما در سال ۲۰۰۵ پس از آن‌که CNET یک مقاله‌ای منتشر کرد که در آن اطلاعات شخصی دربارهٔ اشمیت را افشا کرده بود تمام خبرنگاران CNET وارد لیست سیاه صحبت کردن با کارمندان گوگل شدند. زمانی که بحثی در مورد برنامهٔ MAINWAY در جریان بود، ترنت لات، رهبر سابق اکثریت مجلس سنای ایالات متحده آمریکا اظهار داشت: "مردم نگران چه هستند؟ مشکل چیست؟ آیا شما در حال انجام چیزی هستید که نباید انجام دهید؟" جان هری، نویسندهٔ انگلیسی می‌گوید که استدلال
جان هری، نویسندهٔ انگلیسی می‌گوید که استدلال «چیزی برای پنهان کردن وجود ندارد» به دوربین‌های CCTV که در اماکن عمومی انگلستان نصب شده بی‌ربط است زیرا دوربین‌ها در اماکن عمومی قرار گرفته‌اند یعنی در جاهایی که توسط بسیاری از انسان‌هایی که آن‌ها را نمی‌شناسد، دیده می‌شوند نه در «جاهایی که شما آن را پنهان می‌کنید». تاریخچه. آپتون سینکلر در افشاگری سال ۱۹۱۹ (با اشاره به انفجار خیابان لکسینگتون در سال ۱۹۱۴) نوشت:
ابوالمُظفّر محمد بن احمد ابیوردی (؟ - ۱۱۱۳) قاری، نسب‌شناس، شاعر، نویسنده و زبان‌شناس عربی اُمَوی ایرانی و وزیر سلجوقی در سدهٔ پنجم هجری بود که بر علوم ادبی و تبارشناسی دانا بود. زندگی. در جوانی به بغداد رفت و آنجا آموزگار کودکان بود (۴۵۱–۴۵۶ق).چند ماه در ۴۸۶ق در اصفهان در خدمت مؤیدالدوله عبیدالله وزیر سلطان محمود سلجوقی بود. در سال ۴۸۷ به حله رفت و امیر آنجا را مدح نمود. سپس به بغداد رفت و آنجا متولی کتابخانهٔ نظامیه بغداد شد؛ پس از آنکه متولی پیشینِ آن قاضی ابویوسف اسفراینی درگذشت. ابیوردی در ۲۵
آن قاضی ابویوسف اسفراینی درگذشت. ابیوردی در ۲۵ ربیع‌الاول ۵۰۷ق بر اثر سم در اصفهان درگذشت.
آسپرین مجموعه‌ ای نمایش خانگی ساخته سال ۱۳۹۴-۱۳۹۵ در ۱۷ قسمت ۵۸ تا ۴۹ دقیقه‌ای به کارگردانی و تهیه‌کنندگی فرهاد نجفی است. این دومین سریال بعد از ماتادور است که فرهاد نجفی کارگردان آن بوده است. این سریال بدترین سریال قرن شناخته شد. خلاصه داستان. نیما در اتاقی غریب به هوش می‌آید بدون اینکه از خود و گذشته چیزی به یاد بیاورد و تنها امید او پزشکی است که سعی دارد به او کمک کند و این موضوع باعث می شود ...