payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پنج دوربین شکسته یک فیلم مستند ساخته عماد برنات و گای دیویدی است که در فرانسه و اسرائیل و سرزمین‌های دولت فلسطینی ساخته شده است. این فیلم برای نخستین بار در سال ۲۰۱۱ در فستیوال فیلم های مستند آمستردام (ایدفا) در آمستردام نشان داده شد و نامزد بهترین فیلم مستند در مراسم اسکار سال ۲۰۱۱ بود. این فیلم، یک گزارش تصویری دست اول از مقاومت مسالمت آمیز فلسطینی های بیلین در کرانه غربی در برابر سیاست شهرک سازی اسرائیلی هاست. این فیلم تماماً به وسیله عماد برنات، کشاورز فلسطینی ساکن کرانه غربی، فیلمبرداری شده. او تصاویری
ساکن کرانه غربی، فیلمبرداری شده. او تصاویری را که فیلمبرداری کرده بود، در اختیار گای دیویدی، فیلمساز اسرائیلی گذاشت تا آنها را تدوین کند. پنج دوربین شکسته، پنج داستان مختلف درباره عماد برنات، خانواده او و مردم روستای بیلین در کرانه غربی است. هر دوربین شکسته برنات، با خود، داستانی درباره مقاومت دارد. دوربین های عماد که هر یک ناظر بخشی از این حوادث وحشتناک در دوره های مختلف اند، یکی پس از دیگری مورد اصابت گلوله قرار گرفته یا شکسته می شود. "پنج دوربین شکسته"، روایت گر بخشی از تاریخ خاورمیانه، از زاویه دید یک
روایت گر بخشی از تاریخ خاورمیانه، از زاویه دید یک شهروند شجاع فلسطینی است. جوایز. این مستند موفق به دریافت ۱۸جایزه جهانی شده است از جمله جایزه امی ۲۰۱۳ و جوایز بهترین مستند و بهترین کارگردانی در بخش سینمای جهان در جشنواره فیلم ساندنس، جشنواره بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان، جشنواره بین‌المللی فیلم پوسان، هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار و آمستردام. این فیلم همچنین برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم های مستند آمستردام (ایدفا) بوده است. منابع. مشارکت کنندگان در ویکی‌پدیای انگلیسی
در موسیقی سنتی هندی به هفت قسمت نامساوی و متغیر اکتاو، که معمولاً با گام مقایسه می‌شوند سوارا می‌گویند. سواراها به شکل دقیق‌تر به عنوان ساختمان مولکولی راگا توصیف شده‌اند. هر چند آن‌ها نمایندهٔ درجات هستند اما هویت آن‌ها الزاماً بر مبنای خویشاوندی شان با نت پایه استوار نبوده و مورد استفاده آن‌ها نیز به شکل پله به پله و ترتیبی نیست. یکی از معانی سوارا، قائم به ذات است. سوارا و شروتی دو تشکیل دهندهٔ اصلی تقسیمات صوتی در موسیقی هند هستند موسیقی‌ای که به نگاه غربی غیر هارمونیک است.
در نظریهٔ موسیقی، به بخش نهایی از بخش‌های سه‌گانهٔ فرم سونات که در آن ایدهٔ اصلی گشایش در فضاهای مایه‌ایِ تک‌قطبی ارائه می‌شود، بازگشایش یا بازآوری گفته می‌شود.
هاگنو (به آلمانی: Hagenow) شهری در آلمان است که در مکلنبورگ-فورپومرن واقع شده‌است. این شهر در ۳۰ کیلومتری شمال شورین قرار دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ حدود ۱۱۳۰۰ نفر بوده است. خصوصیات. هاگنو ۶۷٫۴۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای مولن (اشلسویگ-هل‌اشتاین) و Säffle Municipality خواهرخوانده‌های هاگنو هستند.
گُشایش یا اکسپوزیسیون در دانش موسیقی، به بخش نخست از بخش‌های سه‌گانهٔ فرم سونات که در آن ایده‌های اصلی معرفی می‌شود، می‌گویند. اصطلاح گشایش هم‌چنین به بخش نخستِ فوگ گفته می‌شود که در طی آن «سوژه» و «جواب سوژه» در بخش‌های مختلفِ صدایی به‌ترتیب ارائه می‌شود.
پیش از آن که بخوابم () یک فیلم مرموز مهیج به کارگردانی روان جافه است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نیکول کیدمن، مارک استرانگ و کالین فرث اشاره کرد. داستان فیلم برگرفته از رمانی به همین نام نوشتهٔ اس.جی. واتسون است. خلاصه داستان. داستان فیلم دربارهٔ زنی ۴۰ ساله به نام کریستین لوکاس است که بر اثر حادثه‌ای نامعلوم دچار یادزدودگی پیش‌گستر شده‌است و هر روز پس از بیدار شدن از خواب هیچ چیز را به یاد نمی‌آورد و سعی می‌کند خاطرات از دست رفته را به کمک ژورنالش احیا کند. دکتر نش عصب روانشناسی است
کمک ژورنالش احیا کند. دکتر نش عصب روانشناسی است که یک دوربین به او می‌دهد تا هر روز افکار و پیشرفت خود را در آن ضبط کند. نش از کریستین می‌خواهد دوربین را به همسرش بن نشان ندهد و می‌گوید فقدان حافظه او بعد از یک حمله نزدیک هتل رخ داده‌است. در طول درمان، کریستین به یاد زنی مورقرمز به نام کلر می‌افتد. بن می‌گوید کلر دوستی بوده که نتوانسته وضعیت کریستین را تاب بیاورد و با او قطع رابطه کرده‌است. بعداً کریستین به یاد می‌آورد که یک پسر داشته‌است. با عصبانیت به سراغ بن می‌رود ولی بن می‌گوید پسرشان در ۸سالگی در اثر
بن می‌رود ولی بن می‌گوید پسرشان در ۸سالگی در اثر مننژیت مرده‌است. کریستین نام مایک را به یاد می‌آورد و گمان می‌کند مردی است که به او حمله کرده‌است. دکتر نش سعی می‌کند آرامش کند و او را ببوسد، ولی کریستین می‌فهمد نام کوچک او، مایک است. فرار می‌کند ولی دکتر به او آرامبخش تزریق کرده و به خانه می‌برد. بعداً روند درمان را تمام می‌کند چون به کریستین حس پیدا کرده‌است. کریستین می‌فهمد چندسال پس از حمله، بن او را در یک مؤسسه مراقبتی گذاشته و از او طلاق گرفته ولی بعداً نظرش عوض شده و او را به خانه برگردانده است. او
نظرش عوض شده و او را به خانه برگردانده است. او شماره کلر را از دکتر نش می‌گیرد و با او ملاقات می‌کند. کلر می‌گوید کریستین پیش از حمله با کسی رابطه داشته و پس از فقدان حافظه اش، یک بار کلر و بن با هم رابطه جنسی داشته‌اند. سپس نامه ای از بن به او می‌دهد. در آن نامه، بن می‌گوید کریستین را دوست دارد ولی بخاطر پسرشان آدام باید ترکش کند. کریستین تصمیم می‌گیرد دوربینش را به بن نشان دهد. ولی بن او را به داشتن رابطه با دکتر نش متهم کرده و عصبانی می‌شود. کلر تلفنی به کریستین می‌گوید که بن گفته چندین سال است که
به کریستین می‌گوید که بن گفته چندین سال است که کریستین را ندیده‌است. آن‌ها می‌فهمند که بن واقعی در آن خانه با او زندگی نمی‌کند. سعی می‌کند فرار کند ولی «بن» او را بیهوش می‌کند. روز بعد، کریستین دوباره بدون هیچ خاطره ای بیدار می‌شود. ولی در دوربین فیلمی از خود پیدا می‌کند که در آن می‌گوید «بن» را دوست دارد و می‌خواهد با او یک زندگی بسازد. «بن» زنگ می‌زند و می‌گوید امشب به سفر خواهند رفت. شب، کریستین را به هتل نزدیک جایی می‌برد که بیهوش پیدا شده بود. او فاش می‌کند که نامش مایک است و قبلاً با هم رابطه مخفی
می‌کند که نامش مایک است و قبلاً با هم رابطه مخفی داشته‌اند. کریستین به یاد می‌آورد که مایک می‌خواسته رابطه شان برای بن فاش شود ولی کریستین نمی‌پذیرد و بحث بالا می‌گیرد و مایک وحشیانه به او حمله می‌کند. مایک ویدیوهای دوربین را پاک می‌کند و با اظهار عشق به کریستین، می‌گوید دیگر نمی‌خواهد نقش بن را بازی کند. دوباره با هم درگیر می‌شوند ولی این بار، کریستین مایک را بیهوش کرده و فرار می‌کند. بعداً او را در آمبولانس می‌بینیم که درحال ضبط داستانش با دوربین است. کریستین در بیمارستان بیدار می‌شود و دکتر نش بعنوان
در بیمارستان بیدار می‌شود و دکتر نش بعنوان دوست به دیدنش می‌آید. او می‌گوید مایک دستگیر شده و بعد، بن واقعی و پسرشان آدام وارد اتاقش می‌شوند. حافظه کریستین با دیدن آدام برمی گردد.
کُوَرزین، روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان قشم در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۸۲۲ نفر (۴۷۹ خانوار) بوده است.
دست چپ خدا () فیلمی در ژانر رمانتیک به کارگردانی ادوارد دمیتریک در سبک رمانتیک است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. داستان فیلم در یک ایستگاه کوچک مبلغین آمریکایی در چین در سال ۱۹۴۷، هم‌زمان با جنگ داخلی چین جریان دارد. هامفری بوگارت نقش مردی تحت تعقیب را بازی می‌کند که خود را به‌جای یک کشیش کاتولیک جا زده، و جین تیرنی نقش یک پرستار به نام آن اسکات را ایفا می‌کند. بازیگرانی همچون لی جی. کاب، اگنس مورهد، ای. جی. مارشال و کارل بنتون رید نیز در نقش‌های مکمل حضور دارند. در جریان ایفای نقش آن اسکات، تیرنی بیمار شد.
در جریان ایفای نقش آن اسکات، تیرنی بیمار شد. بوگارت که خود تجربه‌ای شخصی از بیماری روانی خواهرش داشت، در طول فیلم‌برداری دیالوگ‌های تیرنی را به او می‌گفت و او را به گرفتن کمک پزشکی تشویق می‌کرد. داستان. در سال ۱۹۴۷، کشیش کاتولیک، پدر اوشی، راهی یک ایستگاه دورافتاده در چین می‌شود تا جای کشیشی را بگیرد که در آن‌جا کشته شده بود. او با دکتر دیوید سیگمن، همسرش بریل و پرستاری به نام آن اسکات آشنا می‌شود، که تنها ساکنان غربی آن منطقه هستند. آن‌ها یک بیمارستان را برای روستاییان اطراف اداره می‌کنند، در زمانی که
برای روستاییان اطراف اداره می‌کنند، در زمانی که جنگ‌سالاران رقیب و نیروهای کمونیست درگیر جنگ داخلی‌اند. اوشی نخستین موعظهٔ یک‌شنبه‌اش را به دو زبان انگلیسی و چینی برای نمازگزاران ایراد می‌کند و با استقبال آن‌ها روبه‌رو می‌شود. فعالیت‌هایش در میان مردم و احترام به رسوم محلی به‌زودی احترام و اعتماد آن‌ها را برایش به‌همراه می‌آورد. آن از اینکه به پدر اوشی علاقه‌مند شده احساس ناراحتی می‌کند. بریل به شوهرش پیشنهاد می‌دهد آن را به ایالات متحده بازگردانند، اما او با توجه به نیاز بیمارستان، این موضوع را نمی‌پذیرد.
توجه به نیاز بیمارستان، این موضوع را نمی‌پذیرد. بریل پیشنهاد می‌دهد اوشی برای مشورت نزد کشیش مارتین، یک کشیش پروتستان در ایستگاه مذهبی آمریکایی دیگری، برود. اوشی می‌پذیرد. اما در دیدار با مارتین، اوشی اعترافی غیرمنتظره و داوطلبانه می‌کند: او کشیش کاتولیک نیست، بلکه جیم کارمودی، خلبان آمریکایی‌ای است که در زمان جنگ جهانی دوم برای انتقال تجهیزات از مسیر «منطقه کوهستانی کوهانی‌شکل» پرواز می‌کرد. هواپیمای او در جریان جنگ سقوط کرده و از سوی یک جنگ‌سالار محلی به نام ژنرال یانگ نجات یافته بود. او به مقام دستیار
نام ژنرال یانگ نجات یافته بود. او به مقام دستیار مورد اعتماد یانگ رسید، اما درواقع زندانی او بود. زمانی که یکی از سربازان یانگ پدر اوشی را کشت، کارمودی فرار کرد و تصمیم گرفت خود را به‌جای کشیش جدید جا بزند. پس از بازگویی ماجرا به مارتین، کارمودی گزارشی کامل از حقیقت را برای اسقف کاتولیک می‌نویسد. ژنرال یانگ کارمودی را پیدا می‌کند و با ارتشش به‌سراغش می‌آید، و اصرار می‌ورزد که او به خدمت پیشین بازگردد. کارمودی پیشنهاد می‌دهد که طبق رسم پیشینشان با بازی تاس مسئله را حل کنند؛ در ازای پنج سال خدمت وفادارانه،
مسئله را حل کنند؛ در ازای پنج سال خدمت وفادارانه، در برابر آزادی خودش و امنیت مردم محلی. پس از آن‌که یانگ می‌بازد، او را وادار می‌کند تا دوباره بازی کند، این بار بر سر آیندهٔ ایستگاه مذهبی پروتستان. یانگ دوباره می‌بازد و ناگزیر می‌پذیرد که افسانهٔ «پدر اوشی» ادامه یابد؛ مردی آن‌چنان مقدس که حتی یک جنگ‌سالار قدرتمند را از پای درمی‌آورد. پیش از آن‌که کارمودی ایستگاه را ترک کند، در میان اندوه مردم روستا، حقیقت را به آن می‌گوید.
کارلوس کاساگماس (زاده۱۸۸۱ در بارسلونا - درگذشته ۱۷فوریه ۱۹۰۱ در پاریس فرانسه) یک دانشجوی هنر و شاعر بود. او بیشتر به خاطر دوستی با پابلو پیکاسو شناخته شده است. پیکاسو و کاساگماس اولین بار همدیگر را در بارسلونادر کافه چهار گربه ملاقات کردند. در سال۱۹۰۱ دو دوست از بارسلونا به پاریس نقل مکان کردند. کاساگماس به خاطر عشق بی پاسخ به ژرمین پیکوت(Germaine Pichot) با شلیک گلوله خودکشی کرد.تأثیر مرگ کارلوس کاساگماس، بر پابلو پیکاسو، سرآغاز دوره‌ای مهم در هنر او به نام دوران آبی پیکاسو است. پیکوت(Pichot) بعدها یکی از
دوران آبی پیکاسو است. پیکوت(Pichot) بعدها یکی از مدل‌های پیکاسو در نقاشی دوشیزگان آوینیون بود.
ادوارد دمیتریک (؛ – ) کارگردان و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد. کتاب‌شناسی. کتاب «دربارهٔ تدوین فیلم» مشهورترین اثر مکتوب ادوارد دمیتریک است که در سال ۱۳۹۲ توسط نشر ساقی با ترجمه آزاده دهقانی منتشر شد. این کتاب در سال ۱۳۹۳ نامزد دریافت چهارمین تندیس قلم زرین جایزه کتاب سال سینمایی ایران در بخش ترجمه بوده است.
سَلمِستان یا سرمستان، نام سرزمینی است که در آن گروهی از سکاها به نام سرمت‌ها زندگی می‌کردند. منشأ سرمت‌ها بخش‌های مرکزی استپ اوراسیا بود و آن‌ها بخشی مردم سکا بودند. آن‌ها در حدود قرن چهارم و سوم پ. م شروع به مهاجرت به سمت غرب کردند و تا سال ۲۰۰ پ. م بر سکاهای آن سرزمین تسلط یافتند. بزرگ‌ترین گستره سرزمین آن‌ها، در حدود سال ۱۰۰ پ. م بود، سرزمین آن‌ها از رودخانه ویستولا تا دهانه دانوب و در شرق تا ولگا، در همسایگی سواحل .دریای سیاه و خزر و همچنین سرزمین قفقاز در جنوب، بودند قلمرو آنها که در نزد قوم شناسان
در جنوب، بودند قلمرو آنها که در نزد قوم شناسان یونانی - رومی Sarmatia شناخته می‌شد و شامل بخش غربی سرزمین سکاها (شامل اوکراین مرکزی امروزی، اوکراین جنوب شرقی، روسیه جنوبی، مناطق ولگا و اورال جنوبی، همچنین به میزان کمتری در شمال شرقی بالکان و اطراف مولداوی) بود. بر پایه کتاب جغرافی بطلمیوس، جغرافیدان پرآوازه یونانی، دو کشور سلمستان وجود داشت. سلمستان آسیایی و سلمستان اروپایی، که این یکی تقریباً همان است که در آینده دوک نشین بزرگ لیتوانی نام گرفت. از آنجا که سرمتی‌ها دستاوردهای فرهنگی بزرگی داشتند و نژاد کهن
دستاوردهای فرهنگی بزرگی داشتند و نژاد کهن شرق اروپا شناخته شدند، در سده نوزدهم جنبش بزرگی در همین سلمستان اروپایی، لهستان و لیتوانی و دیگر کشورهای اروپای خاوری با نام سرمتی‌گرایی ریشه دوانید و تا دیر زمانی نیروبخش انگیزه و پیشرفت در میان مردمان این کشورها بود. سلمستان در نوشته‌های ایرانی. در نوشته‌های اسطوره‌ای و دینی ایرانی، فریدون که شاه آریاییان بود، سرزمین خویش را میان ۳ فرزند خود سَلم، تور و ایرج بخش کرد نام سلم در نوشته‌های باستان به صورت «سئیریم» و «سرم» نیز خوانده می‌شده است و نام سرمان در تاریخ به
نیز خوانده می‌شده است و نام سرمان در تاریخ به صورت «سرمت» و در لاتینی «سرمتای» و سرومت آمده است یونانیان و رومیان در مورد طوایفی به کار می‌بردند که به تدریج سکاها را از نواحی جنوب روسیه بیرون راندند. مردمان سرمتی. سَرمَت یا سلمستانی‌ها یکی از مجموعه اقوام باستانی ساکن استپ‌های جنوب روسیه بودند. سرمت‌ها شاخه غربی از سکاها بشمار می‌آمدند که در قرن ۴ و ۵ پیش از میلاد زندگی می‌کردند. سکاها از اقوام ایرانی نژاد بودند. اقوام و تیره‌های سرمتی از دربرگیرنده چهار نام شناخته شده ترند: این قوم پس از قرن چهارم پیش از
شناخته شده ترند: این قوم پس از قرن چهارم پیش از میلاد رفته رفته با آغاز دوره مهاجرت‌ها(هون‌ها، گات‌ها) از جمعیتش کاسته شد، از میان نوادگان این قوم در آغاز قرون پس از میلاد به آلان‌ها معروف شدند و در قرون جدید آنها را با نام آسی‌ها می‌شناسند که در منطقه اوستیا زندگی می‌کنند. گسترده‌ترین ناحیه‌ای که سرمتی‌ها در آن سکونت یافتند از یک سو سرزمین میان رودخانه ویستولا (در لهستان کنونی) تا ریزشگاه رود دانوب (در رومانی و بلغارستان امروزی) و از سوی شرق تا ولگا (در روسیه و قزاقستان فعلی) و از سوی دیگر از منطقه
(در روسیه و قزاقستان فعلی) و از سوی دیگر از منطقه اسرارآمیز فرااپاختریان در شمال تا دریای سیاه (در اوکراین کنونی) و دریای خزر در جنوب بود. سرزمین‌های میان دریای سیاه و خزر تا کوه‌های قفقاز هم در محدوده آنها بشمار می‌آمد. ریشه نام سرمت را همریشه با واژه اوستایی zarema- به معنی «پیر» دانسته‌اند و نظر زبانشناسان بر این است که این نام معنی مهتر و پیشوا را تداعی می‌کرده است. نوشته‌های غربی. سرزمین سلمستان چنان گسترده بود که برای نمونه، جغرافیدان نامدار یونانی، بطلمیوس اسکندرانی، نام سلمستان آسیایی و سلمستان
بطلمیوس اسکندرانی، نام سلمستان آسیایی و سلمستان اروپایی را همچون دو گستره به هم پیوسته در جغرافیای خود یاد نموده است. سلمستان اروپایی با آنچه در آینده به دوک نشین بزرگ لیتوانی نام گرفت سازگاری بسیاری دارد. زبان. زبان سَرمَتی: از زبان‌های ایرانی شرقی. زبانی که مردمان سَرمت بدان گفتگو می‌کردند. زبان آسی بازمانده‌ای از این زبان است.
سیده فاطمه خاتمی، (زاده ۱۳۳۷) نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه مشهد و کلات و عضو کمیسیون بهداشت و درمان این مجلس بوده است. وی ریاست ستاد انتخاباتی محسن مهرعلیزده در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری را بر عهده داشت. وی هم‌نام خواهر رئیس‌جمهوری اسبق، سید محمد خاتمی است اما هیچ نسبتی با وی ندارد.
مانعی ندارد () اعلام عدم مخالفت با یک امر یا انتصاب است. این عبارت از سوی کلیسای کاتولیک به صورت مهر بر روی کتاب و غیره درج می‌شد تا اعلام شود که از سوی کلیسا آن محتوا دارای خطاهای اخلاقی یا اعتقادی نیست و ایرادی ندارد. "مانعی ندارد" اولین قدم در مراحل چاپ کتاب در سایهٔ توجهات کلیسا است. اگر یکی از اعضای یک مؤسسهٔ مذهبی کتاب را نوشته باشد و کتاب از لحاظ اخلاقیات در معرض سؤال باشد، باید مجوز imprimi potest (می‌تواند چاپ شود) را هم به دست آورد. مرحلهٔ آخر imprimatur (بگذارید چاپ شود) است.
فاطمه‌سادات خاتمی (۱۳۱۶– ۲ اسفند ۱۳۹۳) سیاستمدار رئیس اولین دوره شورای شهر اردکان بود. او دختر روح‌الله خاتمی و خواهر سید محمد خاتمی است. درگذشت و پیامهای تسلیت. فاطمه خاتمی در ۲ اسفند ۱۳۹۳ شمسی در اثر بیماری درگذشت. سید علی خامنه‌ای، حسن روحانی، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید حسن خمینی، لطف‌الله صافی گلپایگانی، موسوی اردبیلی و اسحاق جهانگیری مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، بنیاد باران، خانواده بهشتی، فرزندان و همسر کروبی، مرتضی اشراقی نوه خمینی، کدیور و مهاجرانی مرگ او را تسلیت گفتند. سید علی خامنه‌ای پیام تسلیت
او را تسلیت گفتند. سید علی خامنه‌ای پیام تسلیت خود را خطاب به مادر وی (سکینه ضیایی) داده بود و نام خانوادگی فاطمه‌سادات را خلیلی خطاب کرده بود که نام خانوادگی فرزند اوست که در جنگ کشته شده است. از آنجا که وی از دادن پیام به سید محمد خاتمی امتناع کرده بود و بنظر می‌رسد چون مادرشان یکماه بعد از این پیام در وضعیت وخیم بیماری و بیهوشی قرار گرفت در بعضی رسانه‌ها از آن با تیتر «آیت‌الله خامنه‌ای درگذشت خواهر محمد خاتمی را به مادر متوفی تسلیت گفت» یاد شده بود. مادر خاتمی نیز متقابلاً طی نامه‌ای به سید علی
مادر خاتمی نیز متقابلاً طی نامه‌ای به سید علی خامنه‌ای از پیام تسلیت وی تشکر کرد.
جمهوری شوروی مغان یا جمهوری شوروی لنکران حکومتی کوتاه‌مدت طرفدار بلشویک‌ها بود که پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه از ماه مارس تا ژوئن ۱۹۱۹ میلادی در تالش شمالی به جهت مخالفت و رویایی با جمهوری دموکراتیک آذربایجان در باکو تشکیل شد. این جمهوری عمدتاً توسط روس‌های ساکن در این منطقه اعلام موجودیت کرد و هنگامی که ارتش جمهوری دموکراتیک آذربایجان اداره منطقه را به دست گرفت، از بین رفت. تاریخ. به موجب مصوبه‌ای که کنگرهٔ شورای نمایندگان کارگران و دهقانان در شهر لنکران در ۲ می ۱۹۱۸ میلادی پس از انقلاب بلشویکی روسیه گرفت مقرر
۱۹۱۸ میلادی پس از انقلاب بلشویکی روسیه گرفت مقرر شد که جمهوری مغان در خاک تالش شمالی تشکیل شود. پایتخت این جمهوری شهر لنکران بود. پان ترک‌های مساوات‌چی که بر مناطق ترک‌نشین قفقاز به نام جمهوری آذربایجان حکومت می‌کردند، این جمهوری را به رسمیت نمی‌شناختند. همین علت سبب درگیری میان جمهوری مغان و مساوات‌چی‌ها به مدت ۴ ماه شد. سرانجام جمهوری شکست خورد و مساوات‌چی‌ها تالش شمالی را اشغال و به خاک خود انضمام کردند. در حکومت جمهوری شوروی آذربایجان نیز که پس از چیرگی بلشویک‌ها بر خاک روسیه حاصل آمد، سرزمین تالش
بلشویک‌ها بر خاک روسیه حاصل آمد، سرزمین تالش شمالی را جزوی از آن قرار دادند. مخالفان جمهوری اول بار اواسط ژوئن به جمهوری حمله کردند ولی توفیقی نیافتند. بار دوم در ۱۵ ژوئن حمله کردند که منجر به شکست جمهوری جمهوری و عقب‌نشینی نیروهای آن به جزیره ساری شد. انگلیسی‌ها و روس‌های سفید برخی از این افراد را در آشورزاد اعدام کردند. سیستم حکومتی جمهوری مغان از کمیته اجرایی، شورای اقتصاد، کمیسیون فوق‌العاده، کمیته جنگ، شعبات امور خارجه، دادگستری، امور داخله، فرهنگ مردم و دارایی تشکیل می‌شد. پیدایش. در مارس ۱۹۱۹ میلادی
و دارایی تشکیل می‌شد. پیدایش. در مارس ۱۹۱۹ میلادی مقدمات خیزش مسلحانه از پیش آغاز شده بود و در آوریل، ارتش سرخ لنکران، دسته‌های پارتیزانی سواره نظام بالامحمد زووندلی، دسته پارتیزانی بیگ‌علی علی‌اکبر محمداف، دسته پارتیزانی روستای پریوولنویه به رهبری بوچارنیکوف و گروه از افراد مسلح در جزیره ساری در این خیزش شرکت کردند. در ۲ مه ۱۹۱۹، به استثنای مغان، حکومت بلشویکی در لنکران و اطراف آن برقرار شد و ۱۳ روز بعد جمهوری شوروی مغان اعلام شد. د. د. چیرکین به عنوان رئیس حکومت و شیرعلی آخوندوف به عنوان دستیار او و
رئیس حکومت و شیرعلی آخوندوف به عنوان دستیار او و تیموفی اولیانتسِف به عنوان رئیس کمیته نظامی انقلابی گماشته شدند و یک روزنامه رسمی آغاز به انتشار کرد. از ۱۵ تا ۱۸ مه ۱۹۱۹، کنگره جمهوری شوروی مغان در مدرسه شهر لنکران (که اکنون مدرسه شماره ۱ این شهر است) برگزار شد. آناستاس میکویان در نامه‌ای به ولادیمیر لنین تأکید کرد که دهقانان تالش و روس این ناحیه به طور فعال در این روند شرکت می‌کنند و برای تصرف باکو آماده می‌شوند.در این میان ۲۰۰ سرباز ارتش سرخ نیز از شهر آستراخان برای کمک اعزام شدند. نیروهای نظامی.
شهر آستراخان برای کمک اعزام شدند. نیروهای نظامی. گزارش‌های رسمی اداره اطلاعات عملیاتی ستاد کل وزارت جنگ جمهوری دموکراتیک آذربایجان شوروی نشان می‌داد که این جمهوری ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ سرباز، عمدتاً روس و ارمنی داشته است که ۴ توپ در لنکران وجود داشته و آرایش نظامی آن ضعیف بوده است. گزارش شده است که بلشویک‌ها در مغان ۱۲ توپ داشتند. ۳ توپ در بیله‌سوار و هواپیماهای آب‌نشین در جزیره ساری وجود داشت. سرنگونی. در ۲۴ ژوئیه ۱۹۱۹، بقایای حکومت نظامی موقت مغان، لنکران را بازپس گرفتند. در ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۹، تیموفی اولیانتسِف، رئیس
گرفتند. در ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۹، تیموفی اولیانتسِف، رئیس کمیته نظامی، نیز کشته شد. در ۹ اوت، این شهر به جمهوری دموکراتیک آذربایجان منتقل شد. دولت جمهوری شوروی مغان به جزیره ساری عقب‌نشینی کرد. آن‌ها وقتی دیدند که دفاع در اینجا غیرممکن است، از هم جدا شدند و جزیره را از سه جهت ترک کردند. از این شمار، ۲۰۰ جنگجو برای پیوستن به ارتش سرخ ترکستان به کراسنوودسک (در ترکمنستان امروزی) رفتند و ۳۰۰ نفر، عمدتاً زنان و کودکان، با کشتی بخار «میلیوتین» به باکو رفتند. خدمه کشتی به محض رسیدن به باکو دستگیر شدند. گروه سوم به جزیره
محض رسیدن به باکو دستگیر شدند. گروه سوم به جزیره آشوراده در سواحل ایران منتقل شدند. آنها در ۸ اوت ۱۹۱۹ توسط بریتانیایی‌ها، گاردهای سفید و قزاق‌های ایرانی محاصره و دستگیر شدند. برخی از آنها توسط بریتانیایی‌ها در جزیره آشوراده تیرباران شدند، در حالی که بازماندگان به شهر پتروفسکی، مرکز دنیکینیست‌ها، منتقل شدند.
سونگ جه ریم (زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۵ – درگذشتهٔ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴) بازیگر اهل کره جنوبی بود. پدرش مربی یک باشگاه ورزشی بود. وی در سال ۲۰۰۳ دبیرستان خود را به پایان رساند و وارد دانشکده مهندسی برق و الکترونیک دانشگاه چونگ آنگ شد. او همچنین گیتار و ساکسیفون می‌نواخت. بازیگری. سونگ جه ریم کار حرفه‌ای خود را با عنوان مدل در فرودگاه سئول آغاز کرد. همچنین در چندین مجله‌ به عنوان مدل ظاهر شد. سونگ بازیگری را از سال ۲۰۰۹ آغاز کرد، و نقش‌های قابل توجه او عبارتند از: محافظ وفادار در سریال ماه در آغوش خورشید (۲۰۱۲)، قاتل
وفادار در سریال ماه در آغوش خورشید (۲۰۱۲)، قاتل خونسرد و بی عاطفه در سریال دو هفته (۲۰۱۳). سونگ جه ریم در سریال ماه در آغوش خورشید در نقش جنگجوی جوان ۲۳ ساله‌ای به نام وون بازی کرد، شمشیرزن برتر چوسان و محافظ وفادار لی هون. پدر او یک نجیب‌زاده بود و مادرش از رعایا و همسر دوم پدرش بود. او از همسر اول و رسمی پدرش هم مراقبت می‌کرد. وون دوستی صمیمی و عمیقی با یوم و یانگ میونگ داشت و وفاداری او به لی هون بعد از دوستی اش با یانگ میونگ بود. شهرت. او پس از اینکه در فصل چهارم برنامه ما ازدواج کردیم به همراه کیم سو
فصل چهارم برنامه ما ازدواج کردیم به همراه کیم سو یون حضور پیدا کرد، به شهرت رسید.
ژان نگولسکو (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه، کارگردان و نقاش اهل رومانی بود. زندگی. ژان نگولسکو متولد ۲۶ فوریه ۱۹۰۰ در کرایووا، شهرستان دولژ، رومانی است. در سال ۱۹۲۷ به نیویورک رفت و از اوایل دههٔ ۱۹۳۰ به عنوان دستیار تهیه‌کننده فعالیت سینمایی اش را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۲ در فیلم «وداع با اسلحه» ساختهٔ فرانک بورزیگی، کارگردان واحد دوم شد. در سال‌های دههٔ ۱۹۳۰ در زمینهٔ فیلمنامه‌نویسی هم فعالیت می‌کرد. در دههٔ ۱۹۴۰ فیلم «سه نفر و یک روز» را کارگردانی کرد. در دههٔ ۱۹۶۰ به اروپا رفت و فیلم‌های مشترک زیادی را با
۱۹۶۰ به اروپا رفت و فیلم‌های مشترک زیادی را با همکاری شرکت‌های کوچک اروپایی و هالیوودی ساخت. در سال ۱۹۶۴ به ایران آمد و یک فیلم مشترک با استودیو مولن روژ را بازیگران و عوامل فنی ایرانی کارگردانی کرد که قهرمانان (فیلم ۱۹۷۰) نام داشت. نگولسکو در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۳ ماربلا، اندلس، اسپانیا درگذشت.
در شامگاه ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، تروریست ها به مجموعهٔ دیپلماتیک آمریکا در بنغازی، لیبی حمله کردند، سفیر آمریکا کریستوفر استیونز و شان اسمیت مسئول مدیریت اطلاعات سرویس خارجی آمریکا را کشتند. استیونز نخستین سفیر آمریکا از سال ۱۹۷۹ بود که حین انجام وظیفه کشته می‌شد. چند ساعت بعد دو پیمانکار سیا در هدف دیگری کشته شدند. ده نفر دیگر نیز مجروح شدند. بسیاری از لیبیایی‌ها حملات را محکوم و از سفیر تجلیل کردند. آنها تظاهراتی در محکومیت َشبه‌نظامیانی (که در پی جنگ داخلی لیبی در اعتراض به معمر قذافی رهبر لیبی شکل گرفتند)
در اعتراض به معمر قذافی رهبر لیبی شکل گرفتند) برگزار کردند.
آلساندرو مومو ؛ (زاده ۲۶ نوامبر ۱۹۵۶ – درگذشته ۱۰ مه ۱۹۷۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "بوی خوش زن"، "عشاق و دیگر وابستگان" و "بداندیش" اشاره کرد. درگذشت. او در سال ۱۹۷۴ درست یک هفته قبل از تولد ۱۸ سالگی‌اش در یک تصادف درگذشت؛ و در گورستان ورانو به خاک سپرده شد.
تو و من () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی رولند جافه است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به میشا بارتون، شانتل ونسانتن، لنا کاتینا، یولیا ولکوا و آنتون یلچین اشاره کرد. موضوع فیلم. «جنی» و «لانا» دو نوجوان آمریکایی و روسی در یک کنسرت موسیقی با یکدیگر آشنا شده و عاشق هم می‌شوند. اما آنها به یک باره وارد دنیای خطرناک مواد مخدر و قتل می‌شوند که…
کیم هیون جو (؛ زادهٔ ۲ فوریه ۱۹۸۲), که بیشتر با نام هنری هان گا این () شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او در اوایل کار خود در مجموعه‌های تلویزیونی "دستمال زرد" (۲۰۰۳) و "شرایط عشق" (۲۰۰۴) بازی کرد و به یک مدل محبوب در تبلیغات تبدیل شد. سریال تاریخی "افسانه خورشید و ماه" (۲۰۱۲) او بسیار موفقیت‌آمیز بود که در صدر جدول رتبه‌بندی تلویزیون قرار گرفت، و فیلم او معماری ۱۰۱ به یک فیلم موفق در گیشه تبدیل شد. حرفه. در سال ۲۰۰۲ کار خود را در شرکت تجاری بازرگانی آسیانا ایرلانز (Asiana Airlines) آغاز کرد و در
آسیانا ایرلانز (Asiana Airlines) آغاز کرد و در درام شکارچی آفتاب شبکهٔ KBS2 بازی کرد. جوایز درام KBS در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به هان گا این تعلق گرفت برای بهترین بازیگر زن سریال‌های دستمال زرد و شرایط مهرورزی (Terms of Endearment). در پی آن، هان به یکی از مهم‌ترین چهره‌های تجاری بازرگانی تلویزیون تبدیل شد. اما با وجود موفقیت اولیه، او تلاش می‌کرد یک بازیگر باشد و تصویرش صرفاً به عنوان یک چهرهٔ زیبا در تبلیغات نباشد؛ ولی زیاد موفق نبود. پس از اتمام سریال جادوگر یو هی (Witch Yoo Hee) در سال ۲۰۰۷، هان علناً از
یو هی (Witch Yoo Hee) در سال ۲۰۰۷، هان علناً از کارگردان و نویسندگان برای کیفیت پایین درام انتقاد کرد. پس از آن در یک وقفهٔ ۳ ساله رفت و فقط در تبلیغات بازی می‌کرد. هان در سال ۲۰۱۰ با سریال پسر بد به بازیگری در تلویزیون بازگشت. سریال افسانه خورشید و ماه. در سریال ماه و خورشید، که نقش قهرمان زن سریال را ایفا می‌کرد و زن نجیب‌زاده‌ای بود که در نهایت به عنوان ملکه با پادشاه ازدواج می‌کند، با استقبال زیاد و مخاطبان ۴۰ درصدی پایان یافت. در این سریال او در کنار بازیگرانی چون کیم سو هیون، جانگ ایل وو و کیم مین سو