payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرمانداری آناتولی منصوب شد. حسن زمستان 1338 را در مغان گذراند. با این حال، اندکی بعد، چند تن از نوادگان چوپان به سرپرستی نوه‌اش حسن کوچک متحد شدند که از برده‌ای به نام قره جوری برای جعل هویت پدرش تیمورتاش برای مشروعیت بخشیدن به آرمان او استفاده کرد. وقتی اریتنه به او از ظهور «تیمورتاش کاذب» در قره حصار هشدار داد، حسن واقعاً توجهی نکرد. چوبانیان در 25 ژوئیه 1338 در نوشهر در منطقه الطاق با حسن بزرگ جنگیدند. حسن بزرگ شکست خورد و خان دست نشانده او، محمد، کشته شد. حوکمت طوغاتیمور، جهان تیمور، ساتی بیگ و سلیمان.
حوکمت طوغاتیمور، جهان تیمور، ساتی بیگ و سلیمان. مدت کوتاهی پس از شکست از چوبانیان، قره جوری توسط حسن کوچک برکنار شد و بعداً توسط حسن بزرگ شکست خورد. در اواخر سال 1338 صلح اعلام شد، حسن بزرگ آذربایجان را به حسن کوچک و آناتولی را به مالک اشرف واگذارد. علیرغم همه ضررها، حسن بزرگ کنترل دیار بکر، عراق، خوزستان و بغداد را حفظ کرد. با این وجود، او به دنبال خلاصی از تهدید چوبانی بود. او تاج و تخت ایلخانی را به طغا تیمور که در اوایل سال 1339 حمله کرد، پیشنهاد داد. اما حسن کوچک ساتی بیگ را برای ازدواج پیشکش کرد و
اما حسن کوچک ساتی بیگ را برای ازدواج پیشکش کرد و وقتی طغا به گرمی به این پیشنهاد پاسخ داد، نامه هایی را به حسن بزرگ فرستاد و استان عراق عرب را تحویل داد. حسن بزرگ، خشمگین شد، لشکرکشی خود را برای حمایت از طغا، که در تابستان همان سال مجبور به عقب نشینی شد، متوقف کرد. حسن بزرگ پس از رها کردن طغا تیمور، جهان تیمور، نوه گایخاتو را به عنوان ایلخان در نزدیکی همدان شناخت. درگیری با چوبانیان دوباره به جوش آمد و حسن بزرگ و جهان تیمور در نبرد در جغاتو با حسن کوچک و دست نشانده جدیدش سلیمان خان روبرو شدند. در آنجا حسن
نشانده جدیدش سلیمان خان روبرو شدند. در آنجا حسن بزرگ در ۲۶ ژوئن ۱۳۴۰ شکست خورد. او به بغداد گریخت. به دنبال آن جهان تیمور را عزل کرد. با ادامه فشار چوپانیان، حسن بزرگ این بار به سلطنت ممالیک روی آورد. او در ازای کمک نظامی ممالیک و تصرف آذربایجان برای خود به آنها بغداد و دیار بکر را وعده داد. در سال 1341، ستید برهشین (پسر حاجی صوغای) و ابراهیمشاه (برادرزاده حاجی طوغای) به عنوان فرستاده به حلب، دربار النصیر فرستاده شدند. این اتحاد در ابتدا موفقیت آمیز بود، اما بعداً به لطف حیله گری حسن کوچک شکسته شد. وی به
بعداً به لطف حیله گری حسن کوچک شکسته شد. وی به فرمانروای ارتوقی ماردین مالک الصالح دستور داد تا نامه ای به سلطان مملوک در مورد آتش بس ادعایی جلایریان با چوبانیان بنویسد و توصیه کند به حسن بزرگ کمک نکند. در مقابل، به مالک قول داده شد که به دامادش ابراهیم شاه ستید، به جای حاجی طوغای طرفدار جلایری، دیار بکر اعطا شود. حسن بزرگ مدتی دوباره به ولایت طغا تیمور پی برد و به نام او سکه ضرب کرد. پس از اینکه در سال ۱۳۴۴ طغا را به رسمیت نشناخت، همچنان خود را مستقل اعلام نکرد و با عنوان اولوس بیگ به عنوان یک فرماندار
نکرد و با عنوان اولوس بیگ به عنوان یک فرماندار صرف حکومت کرد و به سادگی تاج و تخت ایلخان را خالی گذاشت. با این وجود، این آغاز حکومت عملا مستقل جلایری است. حسن بزرگ در بقیه دوران سلطنت خود به مقابله با چوبانیان پرداخت. او موفق شد با سورگان عموی حسن کوچک و همچنین والی دیاربکر و سلطنت مملوک ائتلاف کند، اما سورگان به زودی متقاعد شد که این اتحاد را کنار بگذارد و مملوک ها اندکی بعد عقب نشینی کردند. او همچنین به یکی دیگر از عموهای حسن کوچک، یاگی باستی، و همچنین مسعود شاه اینجویی، در تلاش برای اخراج پیرحسین، پسر
شاه اینجویی، در تلاش برای اخراج پیرحسین، پسر عموی حسن کوچک، از شیراز، کمک کرد. قتل حسن کوچک در سال ۱۳۴۳ تسکین چندانی نداد، زیرا برادرش ملک اشرف در سال ۱۳۴۷ لشکری را برای فتح بغداد فرستاد. اما نیروهای جلایری خسارات سنگینی به این نیرو وارد کردند که تا تابستان مجبور به عقب نشینی شد. در حالی که ملک اشرف و چوبانیان تا سال ۱۳۵۷ باقی ماندند، تهدید آنها برای جلایریان کاهش یافت. حسن بزرگ همچنان نقش مؤثری در سیاست ایران داشت. او به ابواسحاق اینجویی در برابر مظفریان کمک کرد و به او کمک کرد تا در سال ۱۳۵۳ حکومت خود را
کرد و به او کمک کرد تا در سال ۱۳۵۳ حکومت خود را در اصفهان بازگرداند. اما آنها در سال ۱۳۵۷ مظفریان را نابود کردند. حسن بزرگ در ژوئیه ۱۳۵۶ درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. پس از او پسرش شیخ اویس جلایر به حکومت رسید. خانواده. او حداقل دو بار ازدواج کرده بود: شیخ اویس جلایر (۱۳۴۲ - ۱۳۷۴) امیر قاسم (متوفی ۱۳۶۷) امیر زاهد (زادهٔ ۳ مرداد ۱۳۵۱ - درگذشتهٔ ۱۳۷۱) با همسران یا صیغه های ناشناس: میراث. به نظر می رسید که حسن بزرگ قصد بازگرداندن وحدت به ایلخانان را دارد. گواه این امر این است که وی در تمام عمر خود از لقب
گواه این امر این است که وی در تمام عمر خود از لقب اولوس بیگ استفاده کرد و به جای اینکه به نام خود حکومت کند چندین مرد را به عنوان ایلخان تربیت کرد. علاوه بر این، او تلاش کرد تا ایران را متحد کند. او برای مثال، محمد اولی مولایی را به عنوان استاندار خراسان فرستاده بود. دومی بعداً توسط ارغون شاه فرمانده نظامی طغا تیمور اعدام شد. او در تلاش برای حفظ ایلخانان، در نهایت با شکست مواجه شد و با جلوگیری از نفوذ بیشتر نیروهای دیگر مانند چوبانیان، به نوعی به تجزیه آن سرعت بخشید. با این حال، او دولت قدرتمندی را تأسیس
سرعت بخشید. با این حال، او دولت قدرتمندی را تأسیس کرد که بیش از نیم قرن بر عراق و بخش‌هایی از ایران حکومت کرد، دولتی که در زمان جانشین او شیخ آویس حتی قدرتمندتر شد. از حسن بزرگ نیز دوستی با صفی الدین اردبیلی (متوفی ۱۳۳۴) از طریقت اردبیلی به یادگار مانده است. این امر به نهضت صفویه تبدیل شد و نوادگان اردبیلی سلسله صفویه را تأسیس کردند. پس از مرگ حسن بزرگ، جلایریان همچنان روابط حسنه خود را با فرقه اردبیلی حفظ کردند. بعدها، بسیاری از دستاوردهای حسن بزرگ به دوستی وی با صفی الدین مربوط می شود.
فیلیپ کازنوف (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده، بازیگر سینما، کارگردان، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم دختران مادی اشاره کرد.
پرندگان خشمگین () یک فیلم پویانمایی سه‌بعدی به کارگردانی کلی کایتیس و فرگال ریلی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم براساس بازی‌های ویدئویی پرندگان خشمگین ساخته شد. از بازیگران فیلم می‌توان به جیسون سودیکیس، جش گد، دنی مک‌براید، بیل هادر، مایا رودولف و پیتر دینکلیج اشاره کرد. این انیمیشن قرار بود در یک ژوئیهٔ ۲۰۱۶ منتشر شود ولی در دسامبر ۲۰۱۴ به ۲۰ مه ۲۰۱۶ تغییر یافت. دنباله این فیلم در ۱۶ اوت ۲۰۱۹ اکران شد. داستان. رد پرندهٔ مهربان و درستکاری است اما متأسفانه یک مشکل اساسی دارد و آن این است که خیلی زود
یک مشکل اساسی دارد و آن این است که خیلی زود عصبانی شده و در هنگام عصبانیت همه چیز را بهم می‌زند. او به دستور شهردار مجبور به شرکت در کلاس‌های فوق برنامه کنترل خشم می‌شود. او در آنجا با ماتیلدا، یک پرنده زن بسیار زیبا و آرام، چاک، یک پرنده شوخ با سرعت بسیار زیاد، بمب، یک پرنده درونگرای حساس با قدرت انفجار و ترنس یک پرنده کم حرف و بزرگ با قدرت بدنی بالا آشنا می‌شود. در چند روز اخیر یک دسته از خوک‌های سبز وارد قلمرو آنها شده و مشکلاتی را به وجود می‌آورند ولی آنها انتقام می‌گیرند و خوک‌ها را شکست می‌دهند.
آنابل فرانسیس والیس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل انگلستان است. والیس در سریال درام "تودورها" (۲۰۱۰–۲۰۰۹)، سریال درام "پیکی بلایندرز" (۲۰۱۶–۲۰۱۳)، فیلم فراطبیعی ترسناک "آنابل" (۲۰۱۴) و فیلم فراطبیعی ماجراجویانه "مومیایی" (۲۰۱۷)، فیلم هندی هرچه دل بگوید... و فیلم برادران گریمزبی بازی کرده‌است. جدیدترین کار وی بدخیم اثر جیمز وان است. وی خواهرزاده ریچارد هریس بازیگر نامدار ایرلندی است. زندگی شخصی. والیس در شهر آکسفود، انگلستان زاده شده‌است ولی او بیشتر دوران کودکیش را در پرتغال گذراند. او در کشکایش نزدیک شهر لیسبون
در پرتغال گذراند. او در کشکایش نزدیک شهر لیسبون به مدرسه رفت. والیس به هر دو زبان انگلیسی و پرتغالی مسلط است. همچنین می‌تواند کمی فرانسوی و اسپانیایی حرف بزند.
وارد هورتون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نانوایی در بروکلین" اشاره کرد.
ساتوشی ناکاموتو نام مستعار فرد یا افرادی ناشناس است که بیت‌کوین را توسعه داده، اوراق سفید آن را نوشته، و پیاده‌سازی مرجع پروتکل بیت‌کوین را خلق و توسعه داده‌اند. همچنین نخستین پایگاه داده بلاکچین توسط همین فرد یا افراد طراحی شده است. نخستین هدف ساتوشی ناکاموتو را می‌توان مشکل دوگانگی (دوبار خرج کردن) پول دیجیتال دانست. ساتوشی ناکاموتو تا دسامبر ۲۰۱۰ در حال توسعهٔ بیت‌کوین بود و پس از این تاریخ از این پروژه خارج شد. کریگ استیون رایت در ۷ دسامبر ۲۰۲۱ در دادگاه با ارایه مستندات دربارهٔ روزهای اولیه خلق
دادگاه با ارایه مستندات دربارهٔ روزهای اولیه خلق بیت‌کوین، ادعا کرد که ساتوشی ناکاموتو است. البته این ادعا با شک و شبهه زیادی مواجه شد و عموماً پذیرفته نشد و در دادگاهی که در سال ۲۰۲۴ برگزار شد، ادعاهای او مبنی بر خالق بیت کوین بودن رد شد و به دروغ گفتن به دادگاه و جعل اسناد متهم شد ناکاموتو در گزارش بنیاد P2P ادعا کرد که مردی است که در ژاپن زندگی می‌کند و در تاریخ ۵ آوریل ۱۹۷۵ متولد شده است. اما گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ هویت واقعی ناکاموتو عمدتاً بر روی تعدادی از کارشناسان رمزنگاری و علوم کامپیوتری غیر ژاپنی
از کارشناسان رمزنگاری و علوم کامپیوتری غیر ژاپنی بوده که در ایالات متحده و اروپا زندگی می‌کنند. ساتوشی ناکاماتو نام بنیان‌گذار و سازنده ناشناس بیت‌کوین است که دامین بیت‌کوین را اجرا و بیانیه معروف آن را منتشر کرد اما هویت او هیچ‌وقت روشن نشد. کیف پول ساتوشی تقریباً ۵ درصد از کل بیت‌کوین استخراج شده را در اختیار دارد، اما هیچ‌کس تاکنون تراکنش‌های آن را از طریق آدرس کیف پول پردازش نکرده است و این امر او را به یکی از ثروتمندترین افراد جهان تبدیل می‌کند. توسعه بیت‌کوین. در اکتبر ۲۰۰۸، ناکاموتو مقاله‌ای را در
بیت‌کوین. در اکتبر ۲۰۰۸، ناکاموتو مقاله‌ای را در سایت metzdowd.com منتشر کرد که بیت‌کوین را به عنوان یک ارز رمزنگاری شده (رمز ارز) معرفی می‌کرد. بیت‌کوین یک ارز دیجیتالی مبتنی بر متد نقطه به نقطه است. در ژانویه ۲۰۰۹، ناکاموتو نخستین بیت‌کوین نرم‌افزاری را که شبکه را راه‌اندازی کرده بود و نخستین واحد رمزنگاری بیت‌کوین به نام بیک‌کوین‌ها را منتشر کرد. ساتوشی ناکاموتو نسخه ۰٫۱ نرم‌افزار بیت‌کوین را در Sourceforge در ۹ ژانویه ۲۰۰۹ منتشر کرد. ناکاموتو یک وب‌سایت با نام دامنه bitcoin.org ایجاد کرد و تا اواسط سال
با نام دامنه bitcoin.org ایجاد کرد و تا اواسط سال ۲۰۱۰ همکاری با سایر توسعه دهندگان در بیت‌کوین را ادامه داد. حدوداً در این زمان، او کنترل کلیه سورس کد و مستندسازی شبکه را به گاوین اندرسون انتقال داد. همچنین چندین دامنه مرتبط را به اعضای مختلف بیت‌کوین انتقال داد و مشارکت خود را در این پروژه متوقف کرد. ناکاموتو تا مدت کوتاهی قبل از غیبت، تمام اصلاحات خود را بر روی کد منبع انجام داد. مخترع بیت‌کوین یک پیام متنی را در نخستین بلوک تولید شده در بلاکچین بیت‌کوین با عنوان در آستانه نجات دوم برای بانک‌ها قرار
با عنوان در آستانه نجات دوم برای بانک‌ها قرار داد. این متن به عنوان مقاله‌ای در The Times که در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۹ منتشر شده اشاره دارد. این نشانه قوی نشان می‌دهد که نخستین بلوک زودتر از این تاریخ استخراج شده است. بلوک ژنیک دارای برچسب زمانی ۱۸:۱۵:۰۵ GMT در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۹ است. این بلوک برخلاف تمام بلوک‌های دیگر است که در آن بلوک قبلی‌ای به عنوان مرجع وجود ندارد. ناکاموتو استفاده از کد سفارشی را برای استخراج آن ضروری کرد. زمان ثبت شده بر روی بلوک‌های بعدی نشان می‌دهد که ناکاموتو سعی نکرده تا تمام
بعدی نشان می‌دهد که ناکاموتو سعی نکرده تا تمام بلوک‌های اولیه را صرفاً برای خود کند. البته ثبت معاملات تراکنش عمومی نشان می‌دهد که آدرس‌های شناخته شده ناکاموتو حاوی تقریباً یک میلیون بیت‌کوین هستند. که در آوریل ۲۰۲۱ ارزش دلاری آن در حدود ۵۹ میلیارد دلار آمریکا است. مشخصات و هویت‌های احتمالی. ناکاموتو در هنگام بحث در مورد مسائل فنی هیچ اطلاعات شخصی از خود را افشا نکرده است. اما در گزارش بنیاد P2P در سال ۲۰۱۲ ادعا کرد که مردی ۳۷ ساله است که در ژاپن زندگی می‌کند. اما عدهٔ زیادی به دلیل استفاده از انگلیسی کامل
اما عدهٔ زیادی به دلیل استفاده از انگلیسی کامل و روان در مستند نویسی نرم‌افزار همچنین پیام‌ها در فروم، هویت ژاپنی او را زیر سؤال برده‌اند. املا و اصطلاحات گاه به گاه انگلیسی بریتانیایی (مانند عبارت “خونین سخت یا بلادی هِل”) در هر پیام‌ها و مستند نویسی نرم‌افزار منجر به این گمانه‌زنی شده است که ناکاموتو حداقل ژاپنی نیست. استفان توماس، برنامه‌نویس سوئیسی و عضو جامعه اپن سورس، نشانگرهای زمانی همهٔ پست‌های ارسالی انجمن بیت‌کوین توسط ناکاموتا را بررسی کرده است. این بررسی نشان می‌دهد ناکاماتو هیچ پستی را بین
این بررسی نشان می‌دهد ناکاماتو هیچ پستی را بین ساعت ۵ صبح تا ۱۱:۰۰ گرینویچ ثبت نکرده است. از آن‌جا که این الگو حتی در روزهای شنبه و یکشنبه حاکم بود، حدس می‌زند که ناکاموتو در این زمان خواب باشد. اگر ناکاموتو فردی با این عادات معمول خواب باشد، حدس می‌زند که او در یک منطقهٔ زمانی در بازه‌ای از UTC-05: 00 یا UTC-06: 00 جایگزین زمان اقامت می‌کند. این منطقه زمانی شامل بخش‌هایی از آمریکای شمالی است که در منطقه زمان شرقی و منطقه زمانی مرکزی، و همچنین بخشی از آمریکای مرکزی، کارائیب و آمریکای جنوبی قرار دارد. گفته
مرکزی، کارائیب و آمریکای جنوبی قرار دارد. گفته می‌شود که ناکاموتو پس از آن نیز به توسعه نرم‌افزار بیت‌کوین در کنار توسعه‌دهندگان دیگر ادامه داد اما کمی بعد با ارتباط با یکی از توسعه‌دهندگان به نام گوین اندرسون، مدیریت پروژه را به او داده و خود در اواسط سال ۲۰۱۰ از پروژه ناپدید شد. او در همان زمان کنترل دامنه اینترنتی bitcoin.org را نیز در اختیار جامعه بیت‌کوین قرار داد. انتظار می‌رود که ناکاموتو خود دارای حدود یک میلیون بیت‌کوین باشد. مقداری که در سال ۲۰۱۳ برابر با ارزش ۱٫۱ میلیارد دلار آمریکا بود. در
برابر با ارزش ۱٫۱ میلیارد دلار آمریکا بود. در تاریخ ۲ مه سال ۲۰۱۶ کریگ رایت مهندس کامپیوتر و بازرگان استرالیایی ادعا کرد که همان ساتوشی ناکاموتو است. طبق مقالات منتشر شده توسط BBC و Economist وی توانسته یک پیام را توسط کلید خصوصی مربوط به نخستین تراکنش بیت‌کوین امضا کند. از سال ۲۰۱۸ در فضای مجازی ادعا شده است که هنرمند آمریکایی، وینسنت ون ولکر، ساتوشی ناکاموتو است. به عنوان مثال، او از این واقعیت سخن می‌گوید که او ریاضیدان و متخصص شناخته شده است، او همچنین دارای ارتباط خوبی با کارشناسانی است که دارای دانش
دارای ارتباط خوبی با کارشناسانی است که دارای دانش هستند که به تکنولوژی Blockchain منجر شده است. او خودش این ادعا را تضعیف می‌کند. در دسامبر ۲۰۲۱ دادگاهی در فلوریدا اعلام کرد که کریگ رایت به‌خاطر استفاده بدون مجوز از وجوهی که به‌صورت مشترک با دیو کلیمن، در شرکت «W&amp;K» سرمایه‌گذاری شده بود، به پرداخت ۱۰۰ میلیون دلار جریمه محکوم شده است با این حال او رأی دادگاه را پیروزی بزرگ برای خود خواند و اعلام کرد که او همچنان مالک ۱٫۱ میلیون بیت‌کوینی است که به خاطر تصاحب حق مالکیت معنوی عنوان «ساتوشی ناکاموتو» در
تصاحب حق مالکیت معنوی عنوان «ساتوشی ناکاموتو» در اختیار دارد. جاستین سان، بنیان‌گذار رمز ارز ترون در فوریه ۲۰۲۱ در صفحه توئیتر شخصی خود ادعا کرده است: «ایلان ماسک همان ساتوشی ناکاماتو است.» این ادعا پیشتر در سال ۲۰۱۷ توسط یکی از کارمندان سابق اسپیس ایکس مطرح شده بود که ایلان ماسک آن را تکذیب کرده بود. در سال ۲۰۲۴ طبق مستند HBO, پیتر تاد به عنوان ساتوشی ناکاموتو معرفی شد اما او نیز این ادعا را رد کرد و تا به امروز هویت ساتوشی ناکاموتو ناشناخته باقی مانده.
دنیل جیسون سودِیکیس (; ، زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیگر، کمدین، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در دهه ۱۹۹۰ با کمدی بداهه آغاز کرد و با گروه‌هایی چون کمدی‌اسپورتز، آی‌او شیکاگو (ایمپروو المپیک) و سکند سیتی همکاری داشت. در سال ۲۰۰۳، سودیکیس به عنوان نویسنده به برنامه کمدی اسکچ شبکهٔ ان‌بی‌سی به نام "پخش زنده شنبه شب" پیوست و سپس در فاصله سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ به مدت ۹ فصل، یکی از اعضای ثابت بازیگران این برنامه بود. او در این برنامه نقش‌هایی چون جو بایدن و میت رامنی را ایفا
برنامه نقش‌هایی چون جو بایدن و میت رامنی را ایفا کرد. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳، سودیکیس یکی از سازندگان و بازیگر نقش اصلی مجموعه کمدی ورزشی "تد لاسو" محصول اپل تی‌وی پلاس بود؛ نقشی که برای او چهار جایزه امی ساعات پربیننده و دو جایزه گلدن گلوب به همراه داشت. او همچنین یکی از بازیگران اصلی مجموعه "کلیولند شو" (۲۰۰۹–۲۰۱۳) بود. سودیکیس در مجموعه‌های کمدی مختلفی نیز نقش‌های دوره‌ای داشته است، از جمله "۳۰ راک" (۲۰۰۷–۲۰۱۰)، "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" (۲۰۱۰–۲۰۱۱)، "ایست‌باوند اند داون" (۲۰۱۲)، "پورتلندیا" (۲۰۱۱–۲۰۱۴)
اند داون" (۲۰۱۲)، "پورتلندیا" (۲۰۱۱–۲۰۱۴) و "آخرین مرد روی زمین" (۲۰۱۵–۲۰۱۸). او در فیلم‌های کمدی چون "رئیس‌های وحشتناک" (۲۰۱۱) و دنباله‌اش "رئیس‌های وحشتناک ۲" (۲۰۱۴) و همچنین "ما خانواده میلر هستیم" (۲۰۱۳) نقش اصلی را ایفا کرده است. از دیگر آثار تحسین‌شدهٔ مستقل او می‌توان به فیلم‌های "هم‌پیاله‌ها" (۲۰۱۳)، "خوابیدن با دیگران" (۲۰۱۵) و "غول‌آسا" (۲۰۱۶) اشاره کرد. وی همچنین نقش‌های مکملی در فیلم‌های "کوچک‌سازی" (۲۰۱۷) به کارگردانی الکساندر پین و "بوک اسمارت" (۲۰۱۹) به کارگردانی اولیویا وایلد داشته است.
(۲۰۱۹) به کارگردانی اولیویا وایلد داشته است. سودیکیس در صداپیشگی نیز فعال بوده و در فیلم‌های پویانمایی "حماسه" (۲۰۱۳)، "فیلم پرندگان خشمگین" (۲۰۱۶) و "فیلم پرندگان خشمگین ۲" (۲۰۱۹) و همچنین "نسل بعدی" (۲۰۱۸) به جای شخصیت‌ها صحبت کرده است. اوایل زندگی و تحصیلات. دنیل جیسون سودیکیس از کاترین سودیکیس (با نام خانوادگی پیشین: ونت)، کارگزار مسافرت در شرکت برنکو و رئیس انجمن آمریکایی کارگزاران سفر، و دنیل جوزف سودیکیس زاده شد. پدر او اصالتی ایرلندی و لیتوانیایی دارد و مادرش از تبار آلمانی و ایرلندی است. دایی
دارد و مادرش از تبار آلمانی و ایرلندی است. دایی سودیکیس، بازیگر جورج ونت بود که بیشتر به‌خاطر نقش نورم پیترسون در مجموعه تلویزیونی "چیرز" شناخته می‌شود. همچنین جد مادری‌اش، تام هاوارد، عکاس آمریکایی بود. سودیکیس با اختلال آنوسمی به دنیا آمد و به‌طور مادرزادی فاقد حس بویایی است. او همراه خانواده‌اش به اوورلند پارک در شهرستان جانسون، کانزاس نقل مکان کرد؛ جایی که خودش از آن به عنوان زادگاه واقعی‌اش یاد کرده است. وی از دبیرستان شانی میشن وست در اوورلند پارک فارغ‌التحصیل شد و سپس با دریافت بورسیه بسکتبال وارد
شد و سپس با دریافت بورسیه بسکتبال وارد کالج فورت اسکات کمیونتی شد، اما پیش از اتمام تحصیل، آن را ترک کرد. زندگی شخصی. سودیکیس در ژوئن ۲۰۰۴، با کی کانن، فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی ازدواج کرد. این دو پیش از آن به مدت پنج سال با یکدیگر در ارتباط بودند و هر دو در گروه نمایشی سکند سیتی لاس‌وگاس حضور داشتند. آن‌ها در سال ۲۰۰۸ از یکدیگر جدا شدند و طلاقشان در فوریه ۲۰۱۰ نهایی شد. سودیکیس در سال ۲۰۱۰ با بازیگر آمریکایی جنیوری جونز وارد رابطه شد و مجلهٔ "پیپل" در ژانویه ۲۰۱۱ گزارش داد که این دو از یکدیگر جدا شده‌اند.
۲۰۱۱ گزارش داد که این دو از یکدیگر جدا شده‌اند. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ با بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی اولیویا وایلد در رابطه بود. آن‌ها در ژانویه ۲۰۱۳ نامزد شدند، اما هرگز ازدواج نکردند. حاصل این رابطه یک پسر زادهٔ آوریل ۲۰۱۴ و یک دختر زادهٔ اکتبر ۲۰۱۶ است. پس از جدایی، وایلد در حالی که روی صحنه سینماکان ۲۰۲۲ مشغول معرفی فیلمش "نگران نباش عزیزم" بود، به صورت علنی ابلاغیه دادگاه دربارهٔ حضانت فرزندان را دریافت کرد. علاوه بر این، سودیکیس و وایلد هر دو از سوی پرستار پیشین فرزندانشان به دلیل اخراج نادرست تحت
پرستار پیشین فرزندانشان به دلیل اخراج نادرست تحت پیگرد حقوقی قرار گرفتند. سودیکیس از طرفداران ان‌بی‌ای زنان و دارندهٔ بلیت فصلی تیم نیویورک لیبرتی است. او همچنین طرفدار تیم بروکلین نتس در لیگ ان‌بی‌ای است، زیرا در نزدیکی ورزشگاهی زندگی می‌کند که هر دو تیم در آن بازی می‌کنند. او از حامیان کیتلین کلارک، بازیکن تیم ایندیانا فیور نیز هست و در بسیاری از مسابقات او، چه در دوران دانشگاه و چه در سطح حرفه‌ای شرکت کرده است؛ حتی در یکی از موارد، برای حضور در یکی از بازی‌های او، برنامهٔ سخنرانی خود را لغو کرد.
جیلیان بل (؛ زادهٔ c. ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
هانیبال بورس (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کمدین و گروه رفقا اشاره کرد او فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۰۹ آغاز کرد.
مسجد جامع یا مسجد جمعهٔ نطنز مجموعه‌ای از چند بنای مذهبی شهر نطنز در استان اصفهان است که همهٔ آن‌ها در زمان اولجایتو خدابنده و پسرش ابوسعید بهادرخان ساخته شده‌اند. ساختمان‌ها مربوط به زمان‌های مختلف ولی فاصلهٔ زمانی ساخت آن‌ها به یکدیگر اندک است. این مجموعه شامل مسجد جامع و یک خانقاه و مقبرهٔ شیخ عبدالصمد و یک منارهٔ ۳۷ متری است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری. آندره گودار دربارهٔ مجموعه بناهای مسجد و مقبره نوشته است که محورهای اصلی این بناها، که
و مقبره نوشته است که محورهای اصلی این بناها، که همان محور محراب آنهاست، در حدود ده درجه با یکدیگر اختلاف دارد و این اختلاف بیش از آن است که بتوان حمل بر اشتباه در نقشهٔ بنا کرد. پس باید پذیرفت که به هنگام احداث این دو بنا، روش سازندگان هریک از آن‌ها در تعیین راستای قبله با دیگری تفاوت داشته‌است. وی افزوده است که راه ورود مقبره، که به شکلی نامناسب تعبیه شده، دلیل بر آن است که بنای مقبره به مسجد اضافه شده است؛ ولی به اعتقاد دونالد ویلبر، مقبرهٔ شیخ عبدالصمد از مسجد جامع قدیمی‌تر است؛ چون در نقاطی که گچ
از مسجد جامع قدیمی‌تر است؛ چون در نقاطی که گچ دیوارها فرو ریخته‌است، قسمتی از تزیینات آجری قدیمی‌تر آن دیده می‌شود. به نوشتهٔ وی، علایم آشکاری وجود دارد که در نمای شمالی مقبره، یک سردر بوده که با توجه به نوع قالب‌گیری گچی، در حدود ۷۰۷ق مسدود شده‌است. شرودر نیز اظهار داشته که گنبدخانهٔ مسجد از چهار ایوان آن قدیمی‌تر است و ایوان‌ها و طاق‌نماهای صحن به بنای موجود اضافه شده است؛ زیرا محور گنبدخانه با محور صحن مسجد اختلاف دارد و در کتیبهٔ یکی از ایوان‌ها نیز این عبارت دیده می‌شود: «مسجد در داخل مسجد ساخته شده».
عبارت دیده می‌شود: «مسجد در داخل مسجد ساخته شده». آندره گودار تاریخ کتیبهٔ سَردَر خانقاه را ۷۱۶ق یا ۷۱۷ق تعیین کرده‌است. البته این کتیبه را امروزه با تاریخ ۷۱۶ق بازسازی کرده‌اند. سیر تحول بنا. بر اساس تحقیقات و کاوش‌های سازمان میراث فرهنگی در دو دههٔ اخیر، قدیمی‌ترین بخش این مجموعه گنبدخانهٔ جبههٔ جنوبِ غربی مسجد است. کتیبه‌ای که در ۱۳۵۲ش در این گنبدخانه کشف شد نشان داد که این گنبدخانه در ۳۸۹ق بنا شده و در نتیجه، قدیمی‌ترین گنبدِ تاریخ‌دار منطقه است. طاق ایوان شمالی در دوره‌های بعد فرو ریخته که بازسازی شده
شمالی در دوره‌های بعد فرو ریخته که بازسازی شده است؛ ولی تزیینات و کتیبه‌های آن در این بازسازی اعاده نشده است؛ و امروزه فقط در طرفین لبهٔ هلالی طاقِ این ایوان، بخشی از کتیبهٔ قدیمی دیده می‌شود. در حد فاصل طبقهٔ اول و دوم این ایوان، کتیبه‌ای از دورهٔ صفویه باقی است. در نیم قرن اخیر، کف این ایوان با کاشی فرش شده‌است. چنان‌که گذشت، در تقّدم یا تأخّر احداث بقعهٔ شیخ عبدالصمد نسبت به بنای مسجد اختلاف نظر وجود دارد. این بقعه ازاره‌ای از کاشی‌های ستاره‌ای‌شکل داشته که این کاشی‌ها به سرقت رفته‌است. همچنین بر دیوار
که این کاشی‌ها به سرقت رفته‌است. همچنین بر دیوار جنوبی این بقعه، محرابی از کاشی وجود داشته که به نظر دونالد ویلبر، احتمالاً همان محرابی است که اکنون در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت لندن نگه‌داری می‌شود. ویلبر همچنین احتمال داده است که کاشی‌های حاشیهٔ این محراب مورخ به ۷۰۷ق و امروزه در موزهٔ هنری متروپولیتن باشد. بنای خانقاه در غرب این مجموعه قرار داشته که هم‌اکنون فقط سَردَر آن باقی است. بنا بر اظهارات اهالی محل، این بنا تا پایان دورهٔ صفویه وضع بسیار خوبی داشته و در حملهٔ افغانان، ویران شده‌است. در ۱۳۷۵ق
داشته و در حملهٔ افغانان، ویران شده‌است. در ۱۳۷۵ق شبستانی بر جای خرابه‌های این خانقاه احداث شده‌است. قسمتی از سردر خانقاه و تزیینات آن به مرور زمان فرو ریخته بود که در دههٔ اخیر مرمت شده‌است. امروزه سقف این سردر با مقرنسی زیبا و کاشی‌های رنگارنگ پوشیده و کاشی‌کاری نمای خارجی آن بازسازی شده‌است. احداث منارهٔ این مجموعه، بر اساس کتیبهٔ آن، در ۷۲۵ق آغاز شده‌است. کاشی‌های مناره، که به تدریج فرو می‌ریخت و هر ساله آسیب بیشتری می‌دید، در ۱۳۵۶ش مرمت اساسی شد. نکتهٔ قابل توجه در این مجموعه تفاوت تزیینات در قسمت‌های
قابل توجه در این مجموعه تفاوت تزیینات در قسمت‌های مختلف آن است: بناهای مسجد جامع و بقعهٔ شیخ عبدالصمد تماماً گچ‌اندود و بدون تزیینات کاشی است؛ در حالی که سردر خانقاه و مناره و پایهٔ آن، که در فاصلهٔ کوتاهی از مسجد و بقعه ساخته شده، پوشیده از کاشی است. به اعتقاد آرتور پوپ، این تفاوت فاحش در تزئینات به این دلیل است که در هنگام ساخت مسجد جامع نطنز، هنرمندان بیشتر در شمال کشور (شهر تبریز) سرگرم کار بوده‌اند و پس از اتمام مشغولیت‌های آنهاو بازگشتشان خانقاه این مجموعه ساخته شده‌است. کتیبه‌ها. قدیمی‌ترین کتیبهٔ
مجموعه ساخته شده‌است. کتیبه‌ها. قدیمی‌ترین کتیبهٔ بنا، بر ضلع شرقی گنبدخانه، مورخ به ۳۸۹ق است؛ و درِ منبت‌کاری شدهٔ این ورودی کتیبه‌ای به تاریخ ۸۲۵ق دارد. ایوان شمالی مسجد و مقبرهٔ شیخ عبدالصمد هریک کتیبه‌ای به تاریخ ۷۰۷ق دارد. بخش پایانی کتیبهٔ سردر خانقاهی که در غرب مسجد بوده فرو ریخته بوده که اکنون با تاریخ ۷۱۶ق مرمت شده‌است. سردر خانقاه چهار لوح مرمر دارد که یکی از آن‌ها مورخ به ۹۱۲ق است و بر بالای در چوبی آن، تاریخ ۱۳۴۸ق دیده می‌شود. بر دو کتیبهٔ مناره، تاریخ‌های ۷۲۵ق و ۱۳۴۲ق ثبت است. درِ قدیمی مسجد،
تاریخ‌های ۷۲۵ق و ۱۳۴۲ق ثبت است. درِ قدیمی مسجد، که به کوچهٔ مجاور ضلع شمالی آن گشوده می‌شود، کتیبه‌ای دارد که بر طبق آن، تاریخ اتمام ساختِ در ۹۷۲ق و تاریخ نصب آن ۱۰۱۲ق بوده‌است. در ایوان جنوبی مسجد، دو لوح وقفنامه به تاریخ‌های ۱۱۰۳ق و ۱۲۵۹ق وجود دارد. در این ایوان، کتیبه‌ای دیگر حاکی از تعمیرات ۱۱۷۸ق است. از زیر لایه‌های گچیِ پوشش این ایوان، نوشته‌هایی به نظم و نثر با تاریخ‌های مختلف آشکار شده است؛ از جمله تاریخ‌های: ۸۹۹ق، ۹۴۰ق، ۹۵۱ق، ۹۹۳ق، ۱۱۷۸ق کتیبه‌ای منظوم در ایوان شمالی ماده تاریخی دارد که خبر از
منظوم در ایوان شمالی ماده تاریخی دارد که خبر از تعمیرات و سفیدکاری مسجد در ۱۱۳۹ق می‌دهد. کف این ایوان نیز پوشش کاشی مورخ به ۱۳۶۶ق و نیز ۱۳۲۶ش دارد. صندوق قبر شیخ عبدالصمد نیز پوششی از کاشی دارد که بر اساس کتیبهٔ منصوب بر بالای آن، در ۱۰۴۵ق انجام شده‌است. ضریح چوبی این آرامگاه مورخ به ۱۰۶۴ق است. علاوه بر این کتیبه‌ها، دو فرمان از شاه عباس اول صفوی و شاهزاده حسام‌السلطنه قاجار بر سردر مسجد وجود دارد که به ترتیب مورخ به ۱۰۲۴ق و ۱۲۸۱ق است.
ماشین تورینگ چند نواره مانند ماشین تورینگ‌های معمول است که به جای یک نوار چندین نوار دارد .هر نوار کلاهک مخصوص به خود را، برای عمل خواندن و نوشتن، دارد .در ابتدا، رشتهٔ ورودی بر روی نوار اول نمایش داده می‌شود و بقیه نوارها خالی‌ هستند . به نظر می‌رسد که این مدل از ماشین‌های تورینگ قویتر از مدل‌های تک نواره هستند در حالی‌ که چنین نیست و هر ماشین تورینگ چند نواره‌ای، فارغ از تعداد نوارهای آن‌، می‌تواند توسط یک ماشین تورینگ تک نواره با درجهٔ پیچیدگی‌ بیشتر شبیه سازی شود. بنابراین ماشین تورینگ‌های چند نواره