payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوزان آنسپاک (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیدهٔ فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ریحانه طباطبایی فعال سیاسی اصلاح‌طلب، روزنامه‌نگار است. او به یک سال زندان و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب، گروها، دسته‌جات سیاسی و فعالیت در رسانه‌ها و فضای مجازی محکوم شد و از دی ۱۳۹۴ در بند زنان زندان اوین بود و اتهام او تبلیغ علیه نظام اعلام شد. ریحانه طباطبایی در زمستان سال ۱۳۹۱ و در جریان بازداشت گسترده روزنامه‌نگاران در ایران هم به زندان افتاده بود و همچنین در سال‌های ۸۹ و ۹۳ هم زندانی شده بود. او در مجموع طی ۸ سال گذشته ۴ بار زندانی شده‌است. ریحانه طباطبایی سابقه کار در مجلات چلچراغ و ایران فردا،
طباطبایی سابقه کار در مجلات چلچراغ و ایران فردا، شبکه خبری سینا و روزنامه‌هایی چون فرهیختگان، کلمه سبز، بهار و شرق را دارد. ریحانه طباطبایی روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و از اعضای حزب اتحاد ملت ایران اسلامی پس از پایان دوران محکومیت خود و یک سال حبس آزاد شد.
کلیسای گریگور مقدس (آنی) یا کلیسای آبوغامرنتس گریگور مقدس (به ارمنی Աբուղամրենց Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի - به انگلیسی Church of the Abughamrents Saint Gregory)، کلیسایی است متعلق به ارمنیان که در حدود سال ۹۹۴ میلادی ساخته شده است. این کلیسا در آنی (شهر باستانی) نزدیکی شهر استان قارص در ترکیه، (ارمنستان غربی) می‌باشد. تاریخ. پرستشگاه این کلیسا در سال ۹۹۴ میلادی به دستور امیر گریگور پهلوونی برای خاندان پهلوونی بنا شده است؛ این خاندان نقش اساسی در پیشرفت شهر باستانی آنی داشتند. در سال ۱۰۴۰ میلادی نوه «آبوغمری»
آنی داشتند. در سال ۱۰۴۰ میلادی نوه «آبوغمری» یعنی پسر گریگور پهلوونی، مرزبان «آبل غریب» در قسمت شمالی کلیسا دو مقبره برای خاندان آبوغمری به نام‌های (استپانوس مقدس و کریستاپور مقدس) درست می‌کند. کلیسا تا سده بیستم به کار خود ادامه داد اما پس از نسل‌کشی ارمنیان و عهدنامه مسکو (۱۹۲۱) و محول ساختن منطقهٔ قارص به ترکیه متروکه شد. در سال ۱۹۹۸ میلادی برای جستجوی گنج اقدام به تخریب کلیسا کردند؛ لذا تخریب‌های انجام شده باعث ویرانی کلیسا شد.
کلیسای نجات دهنده (به ارمنی Ամենափրկիչ վանք - به انگلیسی Monastery of the All-Saviour)، کلیسایی است وابسته به ارمنیان که در سال ۱۴۲۴ میلادی ساخته شده‌است. این کلیسا در شهر ترابزون در ترکیه، (ارمنستان غربی) می‌باشد. تاریخ. کلیسای نجات دهنده بر روی تپه (بوزتپه)، سه کیلومتری جنوب خاوری شهر ترابزون جای دارد. ارمنیان از سده ۷ میلادی در ترابزون می زیسته‌اند. در دوران تاخت و تاز مغول‌ها در سده‌های ۱۳ و ۱۴ میلادی بسیاری از ارمنیان از شهر آنی به این بخش گریختند. کلیسا در سال ۱۴۲۴ میلادی ساخته شد و در سال ۱۴۶۱ میلادی
در سال ۱۴۲۴ میلادی ساخته شد و در سال ۱۴۶۱ میلادی بدست ترکان سلجوقی تاراج و ویران شد. صومعه در آغاز سده ۱۶ میلادی بازسازی شد. هم‌اکنون از صومعه تنها یک سالن ۴۰ × ۳۰ متر بجای مانده است. درون صومعه نگاره‌های دیواری که کتاب مقدس را به تصویر می‌کشند موجود است. تا پیش از نسل‌کشی ارمنیان صومعه فعالیت داشته و در طی نسل‌کشی بیش از سی هزار ارمنی از آن شهر به بیابانهای سوریه تبعید شدند.
کلیسای هاکوپ مقدس (به ارمنی Ակոռիի Սուրբ Հակոբ վանք - به انگلیسی Saint Hakob of Akori Monastery)، کلیسایی است متعلق به ارمنیان که در سال ۳۴۱ میلادی ساخته شده است. این کلیسا در شهر ایغدیر در ترکیه، (ارمنستان غربی) مستقر است. تاریخ. کلیسای هاکوپ مقدس توسط کشیش آشوری به نام هاکوب متسبناتسی اهل نصیبین در سال ۳۴۱ میلادی ساخته شد. این کلیسا در زلزله سال ۱۸۴۰ میلادی ویران شد. بنا به افسانه، هاکوب متسبناتسی برای پیدا کردن کشتی نوح بارها سعی نموده از کوه آرارات بالا برود ولی موفق نشد. یک روز در هنگام صعود از کوه به
برود ولی موفق نشد. یک روز در هنگام صعود از کوه به خواب می‌رود و در خواب خدا به او می‌گوید دیگر لازم نیست برای پیدا کردن کشتی نوح از کوه بالا برود او تکه‌ای از کشتی به او می‌دهد. کشیش وقتی از خواب بیدار می‌شود با تعجب تکه کوچکی از کشتی را می ببیند به همین دلیل او تصمیم می‌گیرد کلیسایی را در همان‌جا ایجاد کند.
ارگ بادی () از انواع سازهای بادی است که صدای آن به وسیلهٔ دمیده شدن هوای تحت فشار ایجاد می‌شود. ویژگی. این صدا توسط لوله‌هایی هدایت می‌شود. کنترل این صداها توسط صفحه کلید انجام می‌شود. این ساز از قدیمی‌ترین سازهای ساخته شده توسط اروپاییان است و بیشتر در موسیقی مذهبی و کلیسائی کاربرد دارد. در زبان فارسی به این ساز ارغنون گفته می‌شود.
کلیسای یادبود شهدای نسل‌کشی ارمنی‌ها ، یک یادمان حواری ارمنی واقع در دیرالزور سوریه بود. این کلیسا منطقه «الرشدیه» در دیرالزور واقع شده بود. ساخت و ساز این کلیسا در سال ۱۹۸۵ میلادی شروع و در ۱۹۹۰ به پایان رسید. معمار این بنا سرکیس بالمانوکیان و Garbis Tovmasian بودند که این بنا را به سبک معماری ارمنی طراحی کردند. کلیسای شهدای ارمنی، مقبره شماری از ارمنی‌هایی است که در سال ۱۹۱۵، در دیرالزور، کشته شدند. در این کلیسا، سازه‌های هنری متعددی نیز نگهداری می‌شد. تخریب. گروه داعش، کلیسای یادبود شهدای نسل‌کشی
تخریب. گروه داعش، کلیسای یادبود شهدای نسل‌کشی ارمنی‌ها را در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ منفجر نمود. انفجار ناشی از بمبگذاری این کلیسا، به حدی قوی بود که منطقه را به لرزه درآورد و ساختمان کلیسا را کاملاً منهدم کرد. این گروه پرچم خویش را بر آوار آن، به اهتزاز درآورد.
لویشام (به انگلیسی: Lewisham) یک ناحیه در بریتانیا است که در منطقه لویشام لندن واقع شده‌است. خصوصیات. لویشام ۹۵٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد.
تاور هیل (به انگلیسی: Tower Hill) یک ناحیه در بریتانیا است که در سیتی لندن واقع شده‌است. این ناحیه به دلیل اعدام‌های عمومی افرادی همچون تامس مور، تامس کرامول و ویلیام لاد در آن در طول تاریخ شهرت دارد.
میگل ایندوراین (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار جادهٔ بازنشستهٔ اهل اسپانیا است. ایندوراین در پنج دورهٔ متوالی تور دو فرانس از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ قهرمان شد و چهارمین نفری بود که به پنج قهرمانی دست یافته‌است. هم‌چنین او دو بار در جیرو دیتالیا قهرمان شد. شصت روز پیراهن طلایی تور دو فرانس را به تن داشت. پس از پس گرفته شدن عنوان‌های لانس آرمسترانگ، اکنون ایندوراین دارای رکورد بیشترین قهرمانی متوالی در تور دو فرانس است. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است. آغاز زندگی و ورزش آماتور. میگل ایندوراین در
آغاز زندگی و ورزش آماتور. میگل ایندوراین در روستای ویاوا در حومهٔ پامپلونا به دنیا آمد. او سه خواهر و یک برادر دارد. نخستین دوچرخهٔ او یک دوچرخهٔ دست دوم بود که در تولد ده‌سالگی‌اش به میگل داده شد و یک سال بعد، دزدیده شد. پس از آن، میگل با پدرش کار می‌کرد تا بتواند یک دوچرخهٔ نو بخرد. ایندوراین از ۹ تا ۱۴ سالگی در رشته‌های فوتبال، دو و میدانی و بسکتبال فعالیت می‌کرد. سپس به باشگاه محلی دوچرخه‌سواری ویاوا پیوست و در ژوئیهٔ ۱۹۷۸ در نخستین مسابقه‌اش شرکت کرد و دوم شد. در مسابقهٔ بعد، اول شد و پس از آن، هر
و دوم شد. در مسابقهٔ بعد، اول شد و پس از آن، هر هفته در مسابقه شرکت می‌کرد. قهرمان او در دوچرخه‌سواری برنار اینو بود. در ۱۸ سالگی جوان‌ترین قهرمان مسابقات جادهٔ ملی آماتور شد. دوران ورزش حرفه‌ای. ایندوراین در المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس شرکت کرد و پس از آن در ۴ سپتامبر به عنوان دوچرخه‌سواری حرفه‌ای به عضویت تیم رینولدز درآمد. یک هفتهٔ بعد، نخستین پیروزی‌اش را در تایم تریل تور آونیر به دست آورد. در ۱۹۸۵ برای نخستین بار در ووئلتای اسپانیا شرکت کرد و در پرولوگ دوم شد. در مرحلهٔ بعدی نیز رهبر تور شد و عنوان جوان‌ترین
در مرحلهٔ بعدی نیز رهبر تور شد و عنوان جوان‌ترین رهبر تور را کسب کرد. ایندوراین در همان سال در تور دو فرانس نیز شرکت کرد، ولی در مرحلهٔ چهارم انصراف داد. ایندوراین در تور دو فرانس ۱۹۸۶ در مرحلهٔ ۱۲ انصراف داد. ووئلتای ۱۹۸۷ را با برونشیت ناشی از تور بلژیک آغاز کرد. در تور دو فرانس ۱۹۸۹ در مرحلهٔ نهم حمله کرد و برندهٔ مرحله شد. هم‌چنین پیراهن کوهستان را برای یک مرحله به دست آورد. در تور دو فرانس ۱۹۹۰ دهم شد و زمان زیادی را برای پدرو دلگادو که عضو اصلی تیم بود، از دست داد. ایندوراین یک تایم تریل‌باز قدرتمند
از دست داد. ایندوراین یک تایم تریل‌باز قدرتمند بود و فاصلهٔ خوبی را با رقیبان ایجاد می‌کرد و در مراحل کوهستانی به صورت دفاعی رکاب می‌زد. ایندوراین تنها در دو مرحلهٔ غیر تایم تریل تور دو فرانس (در ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰) پیروز شد. در پنج دوره‌ای که قهرمان تور دو فرانس شد، در هیچ مرحلهٔ غیر تایم تریلی برنده نشد. در تور دو فرانس ۱۹۹۱ گرگ لوموند بخت نخست قهرمانی بود و به دلیل جثهٔ بزرگ ایندوراین، کسی روی او حساب باز نمی‌کرد. لوموند تا پایان مرحلهٔ ۱۲ رهبر تور بود. ولی در مرحلهٔ ۱۳ دوچرخه‌اش شکست و بیش از هفت دقیقه از
در مرحلهٔ ۱۳ دوچرخه‌اش شکست و بیش از هفت دقیقه از ایندوراین عقب افتاد. ایندوراین رهبر تور شد و پیراهن طلایی را تا پایان تور حفظ کرد. در تور دو فرانس ۱۹۹۲ ایندوراین در پرولوگ سن سباستین اول شد و پیراهن طلایی را از همان روز نخست، به تن کرد. در تایم تریل مرحلهٔ نهم، ایندوراین به فاصلهٔ سه دقیقه از نفر دوم، اول شد. تاکتیک ایندوراین که تنها در تایم تریل اول می‌شد و فاصله‌ای قابل توجه ایجاد می‌کرد، انتقاد برنار اینو را برانگیخت که اعتقاد داشت ایندوراین هیچ رقیب قدرتمندی ندارد. ایندوراین در همان سال در جیرو
قدرتمندی ندارد. ایندوراین در همان سال در جیرو دیتالیا نیز قهرمان شد. ایندوراین در هر دو تایم تریل پیروز شد و در نخستین پایان گروهی تور، فاصلهٔ زیادی با کلودیو کاپوچی ایجاد کرد. ایندوراین در پرولوگ تور دو فرانس ۱۹۹۳ پیروز شد. سپس در تایم تریل مرحلهٔ نهم با فاصلهٔ بیش از دو دقیقه اول شد و پس از آن به گفتهٔ ژان پل اولیویه (مورخ فرانسوی) به صورت دفاعی مسابقه داد. او در جیرو دیتالیای ۱۹۹۳ نیز پیروز شد. ایندوراین در تور دو فرانس ۱۹۹۴ نیز پیروز شد. او برندهٔ پرولوگ و تایم تریل مرحلهٔ نهم شد و در یک مرحلهٔ
پرولوگ و تایم تریل مرحلهٔ نهم شد و در یک مرحلهٔ کوهستانی در پیرنه فاصله‌اش با تونی رومینگر را افزایش داد. در همان سال رکورد جهانی جدیدی را برای یک‌ساعت رکاب‌زنی به میزان ۵۳٫۰۴۰ کیلومتر ثبت کرد و گریم اوبری را شکست داد. او در جیرو نیز شرکت کرد، ولی از اوگنی برزین و مارکو پانتانی شکست خورد. در مهٔ ۱۹۹۴ پس از تور پیکاردی در فرانسه، آزمایش سالبوتامول ایندوراین مثبت اعلام شد. کمیته بین‌المللی المپیک و اتحادیه جهانی دوچرخه‌سواری استفاده از آن را برای مبتلایان به آسم، مجاز می‌دانستند، ولی در فرانسه کاملاً تحریم
آسم، مجاز می‌دانستند، ولی در فرانسه کاملاً تحریم شده‌بود. کمیتهٔ بین‌المللی و اتحادیهٔ جهانی اعلام کردند که نیازی به تنبیه ایندوراین نیست. در ۱۹۹۵، ایندوراین در کریتریوم دوفینه پیروز شد. هم‌چنین پنجمین پیروزی خود در تور دو فرانس را به دست آورد و در تایم تریل مرحلهٔ هشتم در سرن پیروز شد. او در مسابقهٔ جهانی تایم تریل نیز به قهرمانی رسید. در ۱۹۹۶، ایندوراین دوباره در کریتریوم دوفینه پیروز شد. در تور دو فرانس همان سال، در پرولوگ هفتم شد. سپس بر اثر هوای سرد و مرطوب هفتهٔ اول، دچار برونشیت شد. در مرحلهٔ هفتم
مرطوب هفتهٔ اول، دچار برونشیت شد. در مرحلهٔ هفتم از گروه پیشتاز عقب ماند، سه دقیقه زمان از دست داد و یازدهم شد. هم‌چنین به دلیل گرفتن بطری آب در کیلومتر آخر، ۲۰ ثانیه جریمه شد. او در مسابقات تایم تریل المپیک ۱۹۹۶ (که برای نخستین بار رکابزنان حرفه‌ای شرکت می‌کردند) قهرمان شد. ایندوراین در ووئلتا نیز با اصرار تیمش شرکت کرد، ولی در یک مرحله بسیار عقب ماند. بازنشستگی. پس از آن که مذاکرات ایندوراین با مانولو سائیز برای پیوستن به تیم اونسه شکست خورد، در ۱ ژانویهٔ ۱۹۹۷ در حضور ۳۰۰ خبرنگار در هتل ال توروی پامپلونا
۱۹۹۷ در حضور ۳۰۰ خبرنگار در هتل ال توروی پامپلونا بازنشستگی خود را اعلام کرد. ایندوراین اکنون با همسر و سه فرزندش در نزدیکی پامپلونا زندگی می‌کند و خانه‌ای در بنیدورم در ساحل مدیترانه دارد. او در ۱۹۹۸ بنیاد میگل ایندوراین را برای ارتقای ورزش ناحیهٔ نابارا تأسیس کرد. هم‌چنین برای نامزد کردن سویا برای المپیک ۲۰۰۴ با کمیتهٔ ملی المپیک اسپانیا همکاری کرد.
مارش آذربایجان ()، سرود ملی جمهوری آذربایجان است. این سرود توسط عُزیر حاجی‌بیگف، که یکی از مشهورترین موزیسین‌های سبک کلاسیک در شرق اروپا و آسیا در زمان خود بود، ساخته شد و شعر آن توسط احمد جواد به زبان ترکی آذربایجانی سراییده شده‌است. نسخه اولیه این سرود رسماً در سال ۱۹۲۰ طی فرمانی بتصویب رسید اما تنها پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود که حکومت جدید آن را به عنوان سرود ملی پذیرفت. شاعر در این سرود، بیشتر به ستایش وطن و پرچم جمهوری آذربایجان و آمادگی برای دفاع از کشور و آباد سازی وطن پرداخته‌است.
مردم کره‌ای (به هانگول: 한민족; به هانجا: 韓民族; یا به صورت دیگر به هانگول: 조선민족; به هانجا: 朝鮮民族) مردم بومی شبه‌جزیرهٔ کره و سرزمین منچوری هستند. کره‌ای‌ها عموماً در شبه‌جزیرهٔ کره، که امروزه به دو دولت کرهٔ جنوبی و کرهٔ شمالی تقسیم شده‌است، زندگی می‌کنند؛ در چین، ژاپن، روسیه، ازبکستان، فیلیپین و ویتنام نیز اقلیت کره‌ای به‌طور رسمی مورد شناسایی قرار گرفته‌اند. در سراسر قرن بیستم، جمعیت درخور توجه‌ای از مردمان کره‌ای به کشورهای ایالات متحدهٔ آمریکا، کانادا و استرالیا، و به میزان کمتری به دیگر کشورها با پیش‌زمینهٔ
و به میزان کمتری به دیگر کشورها با پیش‌زمینهٔ مهاجرتی، مهاجرت کردند. واژه‌شناسی. کره‌ای‌های جنوبی به خود «Hangugin» یا «Hanguk saram» می‌گویند که هر دو به معنای «مردم هان» هستند. «هان» در نام‌های امپراتوری کره، «دائه‌هان جگوک»، و جمهوری کره (کره جنوبی)، «دِهان مینگوک» یا «هانگوک»، به سه پادشاهی کره اشاره دارد نه به کنفدراسیون‌های باستانی در شبه جزیره جنوبی کره. اعضای دیاسپورای کره‌ای اغلب از اصطلاح «Hanin» استفاده می‌کنند. کره‌ای‌های شمالی به خود «Joseonin» یا «Joseon saram» می‌گویند که هر دو به معنای
یا «Joseon saram» می‌گویند که هر دو به معنای «مردم جوسان» هستند. این اصطلاح از چوسان، آخرین پادشاهی سلسله کره‌ای، گرفته شده است. به همین ترتیب، کره‌ای‌های چین به خود «Chaoxianzu» در چینی یا «Joseonjok» و «Joseon saram» در کره‌ای می‌گویند که همه به معنای «گروه قومی چوسون» هستند. کره‌ای‌های ژاپن به خود «Zainichi Chousenjin» یا «Chousenjin» در ژاپنی یا «Jaeil Joseonin»، «Joseon saram» یا «Joseonin» در کره‌ای می‌گویند. کره‌ای‌های ساکن روسیه و آسیای مرکزی به خود «Koryo Saram» می‌گویند که به سلسله کره‌ای «گوریو»
«Koryo Saram» می‌گویند که به سلسله کره‌ای «گوریو» (918 تا 1392) اشاره دارد که کلمه «کره» نیز از آن گرفته شده است.
الکساندر گودلی (؛ – ) یک فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (افسر بزرگ) شده است.
قطار سبک داکلندز () یک سیستم قطار سبک در شهر لندن است. این مجموعه که در سال ۱۹۸۷ افتتاح شده دارای ۷ خط و ۴۵ ایستگاه می‌باشد، شمال‌ترین ایستگاه قطار سبک داکلندز در استراتفورد، جنوبی‌ترین ایستگاه در لویشام، غربی‌ترین ایستگاه در نزدیکی تاور هیل و ایستگاه‌های بانک و مانیمنت و شرقی‌ترین ایستگاه آن در ایستگاه وولویچ آرسنال و بکتون قرار دارد.
نیاز چیزی است که یک ارگانیسم برای زندگی سالم لازم دارد. نیاز می‌تواند عینی و فیزیکی باشد مانند: نیاز به غذا یا روانی و ذهنی باشد مانند: نیاز به اعتماد به نفس. نیازها از خواسته‌های مشخصی می‌آیند که در صورت نیاز، کمبود باعث نتیجه آن اختلال عملکرد یا مرگ است. نیازها و خواسته دربارهٔ یک موضوع خاص، بستری مشترک برای زمینه‌های فلسفه، زیست‌شناسی، روان‌شناسی، علوم اجتماعی، علم اقتصاد و سیاست تشکیل می‌دهد. اریک فروم روان‌شناس آلمانی، هشت نیاز را برای هر انسان برمی‌شمرد که سه مورد: هویت، ریشه‌دار بودن و جهت‌گیری است.
که سه مورد: هویت، ریشه‌دار بودن و جهت‌گیری است. نیازهای متوسط. «نیازهای متوسط»، دوازده نیازی که برای سلامت جسمی و استقلال شخصی ضروری است:
ماشین پرنده، وسیله نقلیه که نوعی وسیلهٔ نقلیهٔ شخصی هوایی وسیلهٔ نقلیهٔ شخصی هوایی است که امکان ترابریِ هم جاده‌ای و هم هوایی را فراهم می‌آورد. اصطلاح «ماشین پرنده» همچنین هواگرد زمین‌پیما و اتومبیل شناور را شامل می‌شود. طرح‌های بسیاری برای ماشین پرنده از سال‌های نخستین قرن بیستم ارائه شده‌است، اما تاکنون هیچ‌یک از آن‌ها به مرحلهٔ تولید نرسیده‌است. گرچه آینده‌نگرها اغلب دستیابی بشر به آن را پیش‌بینی می‌کنند، اما شکست در تولید آن، این اصطلاح را به رؤیاپردازی تبدیل کرده‌است. همچنین، ماشین پرنده اصطلاحی متداول
کرده‌است. همچنین، ماشین پرنده اصطلاحی متداول در داستان‌های خیال‌پردازی (گونه هنری) و علمی–تخیلی است.
ویلم ون دِ ولده (۱۶۱۱ – ) نقاشی بود که به مناظر دریایی دوران طلایی هلند می‌پرداخت. او هنرمند رسمی ناوگان هلند، از زمان نبرد چهار روزه، ۱–۴ ژوئن ۱۶۶۶، و نبرد روز جیمز مقدس، ۲۵ ژوئیه ۱۶۶۶ بود.
یانا دِنیسوونا دابروُلسکایا ، (متولد ۸ دسامبر ۱۹۹۷) رقصنده و مدل روسی است. وی همچنین دارایِ عنوان دختر شایسته روسیه ۲۰۱۶ نیز هست. زندگی‌نامه. یانا متولد تیومن روسیه است. او دوازده سال از زندگی خود را در رشته رقص سالنی تحصیل کرده‌است. وی عاشق روانشناسی کودک و کتاب است. همچنین در اظهارات خود گفته‌است: «بزرگترین آرزویش این است که معلم مشهور رقص شود و قهرمانان را تربیت کند، (train champions) و برای رسیدن به این هدف بخشی از جایزه خود را صرف آن خواهد کرد.»
عباس رزیجی (متولد ۲۰ فروردین ۱۳۶۳ در اهواز)یک کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده است. فارغ‌التحصیل مقطع دیپلم ازهنرستان عالی هنرهای تجسمی اهواز، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی گرایش بازیگری با درجه عالی از دانشکده هنر دانشگاه آزاد اراک ۱۳۸۴، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد گرایش کارگردانی با درجه عالی از دانشکده هنر و معماری تهران ۱۳۸۹و از شانزده سالگی وارد تئاتر شده‌است، ابتدا با بازیگری و در ادامه با دستیاری کارگردان و اکنون با کارگردانی. فیلم‌های داستانی. ۱- فیلم فراموشی، سال ۱۳۸۹ (نویسنده و کارگردان). در این
فراموشی، سال ۱۳۸۹ (نویسنده و کارگردان). در این فیلم به تهيه كنندگي حسن شمس بازیگرانی همچون سارا خوئینی‌ها، سیاوش خیرابی، شراره رخام، سیروس گرجستانی، مهوش وقاری، مرتضی ضرابی، احمد پور مخبر و عباس محبوب بازی کرده‌اند و فیلم فراموشی داستان دختری به نام مستانه است که در چهل و چند سالگی دچار بیماری آلزایمر شده و… ۲- فیلم این زن‌ها، سال ۱۳۹۱ (نویسنده و کارگردان). در این فیلم به تهيه كنندگي حسن شمس بازیگرانی همچون لیلا اوتادی، مرجانه گلچین، رامتین خدا پناهی بازی کرده‌اند و فیلم این زن‌ها داستان خانمی که مدیر یک
کرده‌اند و فیلم این زن‌ها داستان خانمی که مدیر یک شرکت است و به دلیل اینکه نتوانسته ازدواج موفقی داشته باشد با سخت گیری به کارمند خود زمینه دخالت همسر او را فراهم کرده که باعث ... ۳- فیلم سینمایی دم سرد، سال ۱۳۹۵ (نویسنده، تهیه کننده و کارگردان). در این فیلم بازیگرانی همچون بیتا بادران، نادر نادرپور، پریچهر ریالی، مجید مظفری بازی کرده‌اند. این فیلم اولین حضور بین‌المللی خود را با اکران در ایتالیا آغاز خواهد کرد. این فیلم در بیشتر از ۵۰ فستیوال بین‌المللی حضور موفق داشته و جوایز بسیاری را نصیب سینمای ایران
موفق داشته و جوایز بسیاری را نصیب سینمای ایران نموده است که از آن جمله می‌توان به جایزه بهترین فیلم بلند سینمایی از جشنواره ریجفیلد آمریکا (Ridgefield Independent Film Festival) ، جایزه ویژه هیات داوران از جشنواره دریاچه ماموت آمریکا (Mammoth Lake Film Festival) ، جایزه بهترین فیلم بلند سینمایی از جشنواره کالت کلکته هندوستان (Calcutta International Cult Film Festival) ، جایزه بهترین کارگردانی فیلم اول سینمایی از جشنواره اکشن آن فیلم آمریکا (Action On Film Festival) ، جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن از
Festival) ، جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن از جشنواره سالنتو ایتالیا (Salento International Film Festival) و ... اشاره نمود. این فیلم در بخش مسابقه فیلمهای سینمایی دومین جشنواره فیلم سلامت پذیرفته شد ولی در جدول اکران فیلمها درج نگردید. دبیرخانه جشنواره علت این عمل را نداشتن پروانه نمایش اعلام کرد ولی با این حال حاضر شد که فیلم را در میان سایر آثار داوری نمایند. تهیه کنندگان این فیلم به دلیل احترام به مخاطبانی که انتظار دیدن دم سرد را داشتند از داوری و حضور فیلم در جشنواره انصراف دادند.
کلیسای گریگور روشنگر (آنی) یا کلیسای گاگیکاشن (به ارمنی Անիի Գրիգոր Լուսավորչի տաճար - به انگلیسی KING GAGIK'S CHURCH OF SAINT GREGORY)، کلیسایی است متعلق به ارمنیان که شروع ساخت آن در سال ۱۰۰۱ میلادی است و در سال ۱۰۱۰ میلادی به پایان رسیده است. این کلیسا در آنی (شهر باستانی) نزدیکی شهر استان قارص در ترکیه، (ارمنستان غربی) می‌باشد. تاریخ. کلیسای گریگور روشنگر توسط معمار معروف ارمنی به نام تردات و به فرمان پادشاه باگراتونی؛ گاگیک اول ساخته شده است. ساخت این کلیسا در سال ۱۰۰۱ میلادی آغاز و در سال ۱۰۱۰ میلادی
در سال ۱۰۰۱ میلادی آغاز و در سال ۱۰۱۰ میلادی به پایان رسید. معماری این کلیسا بسیار شبیه کلیسای زوارتنوتس است.
سامانه ناوبری ترانزیت یا ناوست (")، اولین سیستم هدایت ماهواره‌ای بود که به شکل عملیاتی استفاده شد. این سیستم ابتدا توسط نیروی دریایی ایالات متحده، برای فراهم آوردن اطلاعات دقیق مکانی مورد نیاز برای زیردریایی‌های حامل موشک بالستیک پولاریس و همچنین برای سامانه ناوبری کشتیهای نیروی دریایی، آب‌نگاری و زمین‌سنجی استفاده می‌شد. این سیستم از سال ۱۹۶۴ به بعد، به شکل پیوسته خدمات موقعیت‌یابی ماهواره‌ای را ابتدا برای زیردریایی‌های پولاریس و بعدها برای عموم ارائه کرد. سیستم Transit از سال ۱۹۹۶ به بعد به عنوان سیستم
سیستم Transit از سال ۱۹۹۶ به بعد به عنوان سیستم مونیتورینگ یونوسفریک نیروی دریایی (NIMS) برای استفاده نگهداری شد. جستارهای وابسته. زمین‌سنجی سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی
قطعهٔ ۲۴ بهشت زهرا مدفن بسیاری از مسئولان، نظامیان بلندپایه و افراد سرشناس ایرانی است که در طول انقلاب ایران و جنگ ایران و عراق درگذشتند. آرامگاه شهدای هفتم تیر نیز در این قطعه واقع شده است. فهرست مدفونان سرشناس. نام‌های بعضی از دفن شدگان سرشناس بدین شرح می‌باشد:
اُبلاست واژه‌ای است در زبان‌های اسلاوی که بیشتر در معنای استان به‌کار می‌رود. از این واژه در تقسیمات کشوری بلاروس، بلغارستان، قزاقستان، قرقیزستان، روسیه و اوکراین در زبان‌های خود این کشورها استفاده شده و پیش‌تر نیز در کشورهای از بین‌رفتهٔ شوروی و پادشاهی صرب‌های کرواسی و اسلوونی متداول بوده‌است. اصطلاح رسمی در از اتحاد جماهیر شوروی متفاوت است اما در برخی از کشورها هنوز هم واژه‌ای هم‌ریشه و هم‌جنس با اصطلاح روسی‌اش کاربر دارد، برای مثال، وُبلاست (وُبلاستس [ˈvobɫasʲtsʲ]) برای مناطق بلاروس و اُبلیس (جمع:
[ˈvobɫasʲtsʲ]) برای مناطق بلاروس و اُبلیس (جمع: "اُبلیستار") برای مناطق قزاقستان استفاده می‌شود. واژهٔ «اُبلاست» در زبان فارسی تحت عناوین «منطقه» و «استان» یا ناحیه ترجمه می‌شود. بلغارستان. از سال ۱۹۹۷ میلادی، بلغارستان به ۲۸ "اُبلاست" تقسیم و معمولاً تحت عنوان «استان» ترجمه می‌شود. پیش‌تر، این کشور به ۹ واحد سیاسی تقسیم می‌شد که آن‌ها نیز در زبان بلغاری "ابلاست "نامیده می‌شدند. کشورهای پساشوروی. ابلاست‌ها در دیگر کشورهای پساشوروی به‌طور رسمی چنین نامیده می‌شوند:
ادبیات آلمانی شامل متون ادبی است که به زبان آلمانی نوشته شده‌اند که شامل آثار ادبی در آلمان، اتریش، بخش‌های آلمانی بلژیک و سوئیس، لیختن‌اشتاین، تیرول جنوبی در ایتالیا و آلمانی‌زبان‌های پراکنده‌است. امروزه ادبیات آلمانی بیشتر به زبان آلمانی استاندارد نوشته می‌شود، اما هنوز هم آثاری وجود دارند که با تأثیر از گویش‌های زبان آلمانی (مانند آلمانیش) آفریده می‌شوند. تاریخچه. ادبیات آلمانی که در سده‌های میانه در آلمان نوشته شده‌است از کارولنژی‌ها آغاز می‌شود و برای پایان آن تاریخ‌های متفاوتی بیان شده‌است. اصلاحات
پایان آن تاریخ‌های متفاوتی بیان شده‌است. اصلاحات پروتستانی (۱۵۱۷) آخرین نقطهٔ پایان ممکن دانسته می‌شود. آلمانی علیای میانه در سدهٔ ۱۲ میلادی آغاز می‌شود، کارهای برجستهٔ این دوره "حلقه" (حدود ۱۴۱۰ میلادی) و شعرهای اسوالد فن ولکنشتاین و یوهانس فن تپل است. دورهٔ باروک (۱۶۰۰ تا ۱۷۲۰ میلادی) یکی از پربارترین دوره‌ها در ادبیات آلمانی بوده‌است. ادبیات مدرن در زبان آلمانی با نویسندگان عصر روشنگری (مانند هردر) آغاز می‌شود. دورهٔ حساسیت در دهه‌های ۱۷۵۰ تا ۱۷۷۰ میلادی، با پرفروشترین کتاب گوته، "رنج‌های ورتر جوان"
با پرفروشترین کتاب گوته، "رنج‌های ورتر جوان" (۱۷۷۴) پایان یافت. جنبش طوفان و غرش و کلاسیک وایمار توسط یوهان ولفگانگ فون گوته و فریدریش شیلر رهبری شدند. جنبش رمانتیک آلمانی، پایان سدهٔ هجده و آغاز سدهٔ نوزده میلادی را زیر سلطهٔ خود درآورد. بیدرمایر به ادبیات و موسیقی، هنرهای بصری، و طراحی داخلی در دوره‌ای میان سال‌های ۱۸۱۵ (کنگره وین)، پایان جنگ‌های ناپلئونی، و ۱۸۴۸ میلادی، یعنی سال انقلاب‌های اروپایی گفته می‌شود. در آلمان زیر سلطهٔ رژیم نازی، برخی نویسندگان تبعید شدند و بقیه مورد سانسور قرار گرفتند. تاکنون
تبعید شدند و بقیه مورد سانسور قرار گرفتند. تاکنون جایزهٔ نوبل در ادبیات چهارده بار به نویسندگان آلمانی زبان اهدا شده‌است. برخی از برندگان این جایزه عبارتند از توماس مان، هرمان هسه، و گونتر گراس. برندگان جایزه نوبل. تاکنون جایزه نوبل ادبیات چهارده بار به نویسندگان آلمانی‌زبان اهدا شده‌است. ترجمه آثار آلمانی به زبان فارسی. یکی از نخستین آثار آلمانی که به زبان فارسی ترجمه شده‌است، "رنج‌های ورتر جوان" از گوته است که در سال ۱۳۰۳ توسط محمد صفارزاده از فرانسه ترجمه شده‌است. با وجود آنکه نویسندگانی چون بزرگ علوی و
شده‌است. با وجود آنکه نویسندگانی چون بزرگ علوی و محمدعلی جمالزاده سال‌ها در آلمان زندگی و تحصیل کردند، ولی ظاهراً تمایلی به ترجمه آثار نویسندگان معاصر خود نداشته‌اند. "ویلهم تل" (۱۳۳۴) و "دوشیزه ارولئان" (۱۳۰۹) شیلر، از مهم‌ترین آثار آلمانی است که این دو نویسنده ایرانی به فارسی ترجمه کرده‌اند. این دو آثار در همان زمان هم جزو آثار کلاسیک ادبیات آلمانی دانسته می‌شده‌اند. صادق هدایت در سال ۱۳۰۹ خورشیدی (۱۹۳۰ میلادی) "مسخ" فرانتس کافکا را به فارسی ترجمه و منتشر کرد که این‌کار یک استثنا و اتفاق دانسته می‌شود،
کرد که این‌کار یک استثنا و اتفاق دانسته می‌شود، چرا که کافکا در آن زمان به شهرتی جهانی دست نیافته بود ولی در فرانسه که محل زندگی هدایت بود، مورد توجه قرار گرفته بود. از جمله مترجمان مهم و زندهٔ ادبیات آلمانی می‌توان به محمود حدادی، علی‌اصغر حداد، سروش حبیبی، محمود حسینی‌زاد، کامران جمالی، حسن نکوروح، مهشید میرمعزی و ناصر غیاثی اشاره کرد.
مردم مایا، گروهی از مردمان سرخ‌پوست اند که در آمریکای میانه زندگی می‌کنند. استقرار آنها در مکزیک جنوبی، گواتمالا، بلیز، السالوادور و هندوراس است. عبارت فراگیر مایا، نام جمعی مردمی است که دارای میزانی اشتراکات فرهنگی و میراث مشترک زبانی اند؛ هرچند عبارت مردم مایا دربردارندهٔ جمعیت‌ها، جوامع و گروه‌های قومی بسیاری است که هر کدام سنن ویژه، فرهنگ و هویت تاریخی مخصوص به خود را دارند. جمعیت مایاها پیش از ورود کلمب به قارهٔ آمریکا حدوداً هشت میلیون بود. تخمین زده می‌شود که حدود ۷ میلیون مایا در آغاز قرن بیستم در
می‌شود که حدود ۷ میلیون مایا در آغاز قرن بیستم در این مناطق می‌زیستند. مردم مایا در گواتمالا، مکزیک جنوبی و شبه‌جزیره یوکاتان، بلیز، السالوادور و هندوراس غربی، میزان درخور توجه‌ای از میراث فرهنگ باستانی مایاها را همچنان زنده نگه‌داشته‌اند. برخی از این مردم، در محل زندگی‌شان، با مردم اسپانیایی‌شدهٔ مستیزو کاملاً ادغام شده‌اند؛ این در حالی‌است که برخی دیگر از مردم مایا، همچنان به زندگی سنتی و فرهنگی منحصر به فردشان ادامه می‌دهد و اغلب به یکی از زبان‌های مایایی به مثابه زبان اصلی سخن می‌گویند. بزرگترین جمعیت
به مثابه زبان اصلی سخن می‌گویند. بزرگترین جمعیت مایاها در دورهٔ معاصر در گواتمالا، بلیز و غرب هندوراس و السالوادور بودوباش دارند. نیز جمعیت بزرگی از مایاها درون برخی از ایالت‌های مکزیک، که در ادامه آمده‌است، زندگی می‌کنند: ایالت‌های یوکاتان، کامپچه، کینتانا رو، تاباسکو و چیاپاس.