payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیتو لاریوا (زاده ۱۹۵۳) خواننده ، ترانه‌سرا ، موسیقی‌دان، بازیگر مکزیکی-آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم او خیلی دوست داشتنیه، چشمان یک فرشته، تحت تعقیب اشاره کرد.
بیلی مگنوسن (زاده ۲۰ آوریل ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم علاءالدین ۲۰۱۹، پل جاسوس‌ها، رکود بزرگ، اینگرید به‌فنا می‌رود، سرقت، بار کنار جاده، ‌ جیمز باند، وقتی برای مردن نیست ، گیلی هاپکینز بزرگ و سریال ساخته شده برای عشق اشاره کرد.
یک فنجان چایِ دِبش، مقاله‌ای از نویسندهٔ انگلیسی جُرج اُروِل است که برای نخستین بار در "لُندُن‌ایونینگ‌اِستاندارد" در ۱۲ ژانویه ی سالِ ۱۹۴۶ چاپ شد و دربارهٔ "ساختِ یک فنجان چایِ روح‌نواز" است. "اُروِل" در این مقاله، دربارهٔ "هنرِ ساختِ یک فنجان چای" به گفتگو می‌پردازد. از جمله: چند نکته. اُروِل در این مقاله یادآور می‌شود که "چای را باید تلخ و غلیظ خورد" تا بتوان با خوردنِ آن "احساسِ خردمندترشدن" کرد، ورنه که مزهٔ چای از میان می‌رود و دیگر فرقی با آب‌جوشِ شیرین‌شده نخواهد داشت. همچنین بهترست پیش از ریختنِ
نخواهد داشت. همچنین بهترست پیش از ریختنِ آبِ جوش از کتری به قوری، کمی قوری را گرم کرد و آب را همان‌طور که درحالِ جوشیدن است بر روی چای ریخت. یعنی بهتر است قوری را به‌زیرِ کتری که درحالِ جوشیدن است بُرد و نه اینکه کتری را از روی آتش برداریم.
انجمن فیلم‌برداران آمریکا ()؛ یک سازمان آموزشی، فرهنگی، و حرفه‌ای است که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. ساختار این انجمن سندیکایی یا صنفی نمی‌باشد و اعضای آن تنها با دعوت از میان مدیران فیلم‌برداری و کارشناسان جلوه‌های ویژه سینمایی معتبر و برجسته در صنعت فیلم افزایش یافته است. اعضای انجمن می‌توانند از حروف اختصاری "ای.اس.سی." ("A.S.C.") پس از نام خود استفاده کنند. عضویت در "ASC" به یکی از بالاترین افتخاراتی که یک فیلمبردار حرفه‌ای می‌تواند داشته باشد، مبدل شده است. "ای‌اس‌سی" در حال حاضر ۳۴۰ نفر عضو دارد. پیشینهٔ
"ای‌اس‌سی" در حال حاضر ۳۴۰ نفر عضو دارد. پیشینهٔ انجمن به "باشگاه دوربین سینما" در نیویورک برمی‌گردد که توسط آرتور سی. میلر، فیل روزن و فرانک کوگلر تأسیس شد. این سازمان از ۱۹۲۰ اقدام به انتشار مجلهٔ "امریکن سینماتوگرفر" نمود که تا به امروز نیز منتشر می‌شود. این مجله بر موضوع تصویربرداری، تصاویر فیلم‌ها و از جمله مصاحبه با فیلم‌برداران و اطلاعات فنی در این زمینه تمرکز دارد.
علی نجفی خوشرودی (زاده ۱۳۴۹ در بابل) دیپلمات ایرانی و معاون بین‌الملل و همکاری‌های منطقه‌ای معاون اول رئیس‌جمهور‌ از شهریور ۱۴۰۳ است. نجفی پیش‌تر سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری اسلامی ایران در کشور عمان و قرقیزستان و نماینده حوزه انتخابیه بابل در مجلس دهم بوده‌است. مدارک تحصیلی. وی دارای مدرک لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه تهران و فوق لیسانس دیپلماسی و سازمان‌های بین‌المللی از دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه است. وی همچنین دارای مدرک دکتری افتخاری از دانشگاه علوم‌انسانی بیشکک است. سوابق شغلی.
از دانشگاه علوم‌انسانی بیشکک است. سوابق شغلی. نجفی خوشرودی پیش از این به عنوان کارشناس حوزه معاونت امور حقوقی و بین‌المللی، کارشناس حوزه معاونت اروپا و ‌آمریکای وزارت خارجه، دبیر دوم، مسئول بخش اقتصادی و کاردار موقت سفارت جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان، معاون اداره اول کشورهای مشترک المنافع و رئیس اداره دوم کشورهای مشترک المنافع و همسایگان شمال‌غربی وزارت امور خارجه فعالیت کرده است. سفیر جدید جمهوری اسلامی ایران همچنین در طی سال‌های ۱۳۹۱ - ۱۳۹۵ به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان به فعالیت
سفیر جمهوری اسلامی ایران در قرقیزستان به فعالیت پرداخته است و پس از آن از در طی سال‌های ۱۳۹۵ - ۱۳۹۹ نماینده مردم بابل در مجلس شورای اسلامی و عضو و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس بوده است. نجفی خوشرودی از هفتم خرداد ۱۳۹۹ تا پیش از اعزام به عمان، در سمت مشاور وزیر امور خارجه به فعالیت مشغول بوده است. پیوند به بیرون. وبگاه وزارت‌خارجه جمهوری اسلامی ایران معرفی سفیر سایت سفارت جمهوری اسلامی ایران در عمان
مردان اسرارآمیز () فیلمی در ژانر اکشن با بازی بن استیلر است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. خلاصه داستان. چامپیون سیتی، آمریکا. «روی» (بن استیلر)، مرد عصبی‌مزاج و دو تن از دوستانش، به تقلید از اَبَرقهرمانانی مثل «فیوریوس» (بن استیلر)، «شووِلز» (ویلیام اچ میسی) و «بلوراجا» (هانک آزاریا) می‌خواهند با جنایت مبارزه کنند؛ اما تلاش‌هایشان به علت در بند بودن «کاپیتان اَمِی‌زینگ» (گرگ کینر)، چندان به چشم نمی‌آید. کاپیتان قصد فرار از زندان «فرانکنستاینِ» دیوانه (راش) را دارد. «روی» و دوستانش و کمک‌های بی‌دست‌وپائی مثل
دارد. «روی» و دوستانش و کمک‌های بی‌دست‌وپائی مثل «اسپیلنِ» (پل روبنس) از خودراضی و «بولرِ» (جانین گاروفالو) که با جمجمهٔ پدرش، بولینگ بازی می‌کند یک گروه تشکیل می‌دهند. آنان هم‌چنین از یک مربی دردسرساز به نام «اسفینکس» (وس استودی) هم کمک می‌گیرند. در اقدامی برای نجات «کاپیتان امی‌زینگ»، کاپیتان به‌طور اتفاقی توسط خود افراد تیم کشته می‌شود، اما در آخر آنان با کمک یک کارشناس عجیب و غریب اسلحه به نام «دکتر هِلِر» (تام ویتس) موفق می‌شوند «فرانکنستاین» را شکست دهند.
مُشاجره ، مُناقشه یا جنجال، حالتی از مناظره یا نزاع عمومیِ دیرپاست که اغلب به موضوع، عقیده یا نظرگاهی متناقض مربوط می‌شود. پرکاربردترین مسائل مشاجره‌آمیز، در موضوع‌ها یا حوزه‌های مربوط به سیاست، دین، فلسفه، فرزندآوری و پرورش فرزند و جنس هستند. تاریخ هم بحث‌انگیز است. مسائل کمتر مشاجره‌آمیز می‌تواند شامل: علم اقتصاد، علم، دانش مالی، فرهنگ، آموزش و پرورش، نیروی نظامی، جامعه، ستاره‌ها، سازمان‌ها، رسانه‌های گروهی، سالخوردگی، جنسیت و نژاد باشد. این مسائل جنجالی، می‌توانند استعداد ایجاد تفرقه در جامعه‌ای معین را
می‌توانند استعداد ایجاد تفرقه در جامعه‌ای معین را افزایش دهند. چراکه می‌توانند به تنش و ایجاد سوءنیت منجر شوند و در نتیجه، پرداختن به آن‌ها در فرهنگی به خصوص، تابو باشد.
انتشار گسترده () اصطلاحی در صنعت فیلم ایالات متحده آمریکا برای فیلم‌هایی است که به صورت ملی پخش می‌شوند در مقابل پخش محدود در سینماهایی در شهرهایی مانند نیویورک و لس آنجلس. فیلمی دارای انتشار گسترده است که در دست‌کم ۶۰۰ سالن سینما، در آمریکا و کانادا به نمایش درآید. در آمریکا، فیلم‌هایی که دارای درجه NC-17 هستند، به صورت گسترده منتشر نمی‌شوند. از استثناهای این اتفاق می‌توان به فیلم دختران شو (۱۹۹۵) اشاره کرد که با این درجه، به صورت گسترده منتشر شد. این اصطلاح گاه به صورت غیررسمی، در معناهای اختصاصی به کار
گاه به صورت غیررسمی، در معناهای اختصاصی به کار می‌رود. برای مثال، یک فیلم مستند یا هنری می‌تواند در یک سالن سینما در ۱۵ یا ۲۰ شهر بزرگ آمریکا پخش شود و گفته شود فیلم به صورت گسترده منتشر شده است.
آمیزش جنسی در فیلم () نمایش سینمایی صحنه‌هایی از تمایلات و آمیزش جنسی است و فیلمی که دارای محتوای شهوانی است، بر آن است تا احساسات جنسی را در مخاطب ایجاد کند. برهنگی در فیلم می‌تواند جنسی یا غیرجنسی باشد. نمایش صحنه‌های آمیزش جنسی، چه شهوانی و چه غیر آن، از زمان سینمای صامت در صنعت فیلم‌سازی وجود داشته‌است. این صحنه‌ها در سبک‌های سینمایی زیادی به تصویر درمی‌آیند در حالی که در برخی سبک‌ها، به ندرت به تصویر کشیده می‌شوند. بسیاری از بازیگران زن و مرد، در طول فعالیت حرفه‌ای خود، چه از لحاظ پوشش و چه رفتار، به
حرفه‌ای خود، چه از لحاظ پوشش و چه رفتار، به صورت برهنه یا نیمه‌برهنه به ایفای نقش پرداخته‌اند. برخی از فیلم‌هایی که صحنه‌هایی از آمیزش جنسی در آن‌ها وجود دارد، از سوی دولت‌ها، گروه‌های مذهبی یا هر دو، ممنوع اعلام می‌شوند. در کشورهایی که سامانه درجه‌بندی فیلم در آن‌ها وجود دارد، دیدن این‌گونه فیلم‌ها، برای برخی گروه‌های سنی، ممنوع اعلام می‌شود.
پیتر کاتزنشتاین استاد مطالعات بین‌المللی در دانشگاه کرنل است. وی که به نوشته مجله فارن افرز یکی از محققان مشهور در روابط بین‌الملل می‌باشد، در حوزه نقش‌ها و هنجارهای آسیا (به خصوص ژاپن) و همچنین اروپا (به ویژه آلمان) در روابط بین‌الملل تخصص دارد. تمرکز اصلی مطالعات وی بر فرهنگ، دین، هویت و منطقه گرایی در نظام بین‌المللی است. وی همچنین به عنوان یکی از بنیان گذاران سازه انگاری در مطالعات روابط بین‌الملل محسوب می‌شود. کاتزنشتاین یکی از اعضای شورای روابط خارجی می‌باشد.
آمیزش جنسی شبیه‌سازی‌نشده نمایش صحنه‌های آمیزش جنسی در فیلم است، به نحوی که بازیگران به صورت واقعی آمیزش می‌کنند و عمل آن‌ها، شبیه‌سازی و تقلید صِرف از حرکات مربوط به آمیزش نیست. اگرچه در فیلم‌های پورنو، چنین عملی بسیار رایج و فراگیر است، اما در فیلم‌های غیر پورن، چنین چیزی بسیار نامعمول است. زمانی در ایالات متحدهٔ آمریکا این‌گونه اجراها و اصولاً نمایش چنین صحنه‌هایی، به‌دست قانون و برخی استانداردهای خودخواستهٔ صنعت سینما همچون نظامنامه تولید تصاویر متحرک محدود شده بود. فیلم‌هایی که آمیزش آشکار جنسی را نشان
شده بود. فیلم‌هایی که آمیزش آشکار جنسی را نشان می‌دادند، محدود به فیلم‌های زیرزمینی توزیع‌شده خصوصی، مانند فیلم‌های استگ یا «حلقه‌های پورن» بودند. در دهه ۱۹۶۰، نگرش‌های اجتماعی در مورد رابطه جنسی کم‌کم‌رو به تغییر گذاشت و فیلم‌های حاوی آمیزش آشکار جنسی در بسیاری از کشورها جرم‌زدایی شدند. با ساخت فیلم‌هایی همچون "فیلم آبی" به کارگردانی اندی وارهول، فیلم‌های جریان اصلی اندک‌اندک مرزهای نمایش صحنه‌های واقعی جنسی بر روی پرده سینما را جابجا کردند. نمونه‌های قابل توجه از این سبک فیلم‌ها، شامل دو فیلم از هشت فیلم
توجه از این سبک فیلم‌ها، شامل دو فیلم از هشت فیلم "کنار تخت" و شش "فیلم زودیاک" در دهه ۱۹۷۰ است که همگی در دانمارک تولید شده‌اند و صحنه‌های جنسی پورنوگرافیک زیادی داشتند؛ اما با این وجود، فیلم‌های جریان اصلی در نظر گرفته می‌شدند و همگی، دست‌اندرکاران و بازیگران غیر پورن داشتند و نخستین اکرانشان در سینماهای معمولی و عمومی صورت پذیرفت. آخرین نمونهٔ این فیلم‌ها "مأمور ۶۹ ینسن در برج عقرب" در سال ۱۹۷۸ ساخته شد. از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا اواخر دهه ۱۹۹۰ به‌ندرت شاهد صحنه‌های هاردکور را در سینمای جریان اصلی هستیم، اما
هاردکور را در سینمای جریان اصلی هستیم، اما با موفقیت فیلم "پخمه‌ها" (۱۹۹۸) به کارگردانی لارس فون تریه، که موجی از فیلم‌های هنری با محتوای جنسی آشکار همچون "رمانس" (۱۹۹۹)، "بز-موآ" (۲۰۰۰)، "نزدیکی" (۲۰۰۱)، "خرگوش قهوه‌ای" (۲۰۰۳ به کارگردانی وینسنت گالو)، "۹ آهنگ" (۲۰۰۴ به کارگردانی مایکل وینترباتم) را در پی داشت، این امر تغییر کرد. البته برخی از صحنه‌های آمیزش جنسی شبیه‌سازی‌شده آنچنان واقع‌گرایانه هستند که منتقدان به اشتباه تصور می‌کنند که این صحنه‌ها واقعی هستند، مانند صحنهٔ فرج‌لیسی در فیلم "رِد رُوْد"
هستند، مانند صحنهٔ فرج‌لیسی در فیلم "رِد رُوْد" در سال ۲۰۰۶ میلادی. اصطلاح‌شناسی. اگرچه معمولاً دربارهٔ فیلم‌هایی که بازیگران در صحنه فیلم‌برداری رابطه جنسی واقعی داشتند، از اصطلاحاتی چون «سکس واقعی» یا «سکس غیر شبیه‌سازی شده» استفاده می‌شود، اما برخی از پژوهشگران سینما ترجیح می‌دهند از عباراتی چون «سکس قابل مشاهده»، «سکس آشکار» یا «سکس هاردکور» استفاده کنند. به عنوان مثال، لیندا ویلیامز پیشنهاد نمود که «ما اصطلاحِ نامأنوسِ آمیزشِ جنسیِ شبیه‌سازی‌نشده را به‌طور کامل کنار بگذاریم». این نیز به این دلیل است
کامل کنار بگذاریم». این نیز به این دلیل است که بیشترِ سانسورکنندگان فیلم، هنگام تصمیم‌گیری در مورد رتبه‌بندی فیلم به‌عنوان پورنوگرافی یا قابل پخش بودن در اکران عمومی، عمدتاً بر روی این موضوع تمرکز کرده‌اند که آیا اعمال جنسی (دخول جنسی، قضیب‌لیسی، فرج‌لیسی) یا برانگیختگی اندام‌های تناسلی قابل مشاهده است یا خیر. به عنوان مثال، مرسوم بود که دو نسخه متفاوت از فیلم‌های پورنوگرافی منتشر شود - یک نسخه هاردکور با اعمال محدودیت‌ها، و یک نسخه سافت‌کور که در سطح «بالای ۱۸ سال» تصویب می‌شد. در هر دو مورد، بازیگران
۱۸ سال» تصویب می‌شد. در هر دو مورد، بازیگران فیلم، واقعاً اعمال جنسی را در صحنهٔ فیلمبرداری انجام می‌دادند، اما چنین صحنه‌هایی فقط در نسخه هاردکور قابل مشاهده بودند و نه در نسخه سافت‌کور. علاوه بر این، ابهامات فراوانی دربارهٔ استفاده از اندام جنسی مصنوعی ("دردسر هرروزه"، "زندگی ادل"، "نبرد در بهشت"، "تعطیلات")، تماس جنسی واقعی اندام‌های تناسلیِ بازیگران ("نزدیکی"، "بز-موآ"، "خرگوش قهوه‌ای"، "۹ آهنگ") و اندام جنسی نرم‌افزاری که پس از تولید فیلم به صحنه‌ها افزوده می‌شد ("برگشت‌ناپذیر") وجود داشت. قابل مشاهده
می‌شد ("برگشت‌ناپذیر") وجود داشت. قابل مشاهده بودنِ دخول/قضیب‌لیسی/فرج‌لیسی روی پرده سینما برای تجربه تماشای فیلم، و اغلب در ارتباط با نگرانی‌های سانسورچیان و منتقدان، بیشتر اهمیت داشت تا اینکه در صحنهٔ فیلمبرداری چه اتفاقی رخ داده و این صحنه‌ها چگونه ساخته شده‌اند. اندیشهٔ «شبیه‌سازی سکس» وابسته به پرسش‌هایی در مورد هنر بازیگری و بدنامی ناشی از هرزه‌نگاری غیر ضروری هم بود، اما در مورد آنچه قرار بود دقیقاً شبیه‌سازی شود ابهاماتی داشت. به‌عنوان مثال، در حالی که آلت تناسلی یک بازیگر مرد ممکن است سر صحنهٔ
که آلت تناسلی یک بازیگر مرد ممکن است سر صحنهٔ فیلمی پورنو وارد واژن بازیگر زن شود، اما نحوه اجرای این اعمال، نوع احساسات، صداها و غیره ممکن است به‌شدت با آنچه در یک رابطهٔ جنسی در حریم خصوصی خانه خودشان صورت می‌پذیرد، متفاوت باشد: «[این آمیزش] هم واقعی است – چیزی که در واقع بین مردم اتفاق می‌افتد – و هم تصنعی است یعنی محض ساختن فیلم و برای دوربین و تجهیزات صدا انجام می‌شود. نه کارگردانان فیلم‌های پورنو و نه کارگردانان هنرهای هاردکور، از وارهول به بعد، نتوانسته‌اند «سکس واقعی» را به معنای آنچه مردم به
نتوانسته‌اند «سکس واقعی» را به معنای آنچه مردم به تنهایی و در خلوت انجام می‌دهند، نشان دهند.» دلایل منطقی. گاسپار نوئه در مصاحبه‌ای پس از اکران فیلم "عشق" (۲۰۱۵)، وقتی از او پرسیده شد چرا مخاطبان می‌خواهند آمیزش جنسی واقعی را در فیلم‌ها ببینند، گفت که این ماجرا واقعاً شبیه به ساختارهای قدرت است: «در بیشتر جوامع، چه غربی باشند و چه نه، مردم می‌خواهند رفتار جنسی تحت کنترل باشد، یا در یک زمینه و شرایط مشخص و دقیق سازماندهی شود. رابطه جنسی همچون [پا گذاشتن] به یک منطقه خطرناک است. گاهی، موانع طبقاتی فرو
به یک منطقه خطرناک است. گاهی، موانع طبقاتی فرو می‌ریزد و بسیاری از مردم را دچار هراس می‌کند. این موضوع شبیه به حکومت‌هاست که سیستم‌های درونی خود، همچون مذهب، را کنترل می‌کنند.» جیمز فرانکو «زیبایی‌شناسی و دلایل شخصی» را دلیلی برای ساخت فیلم خود "داخلی، بار چرم‌پوشان" (۲۰۱۳) می‌داند و در مصاحبه‌ای در این باره چنین گفت: مشکلات تولید. تعدادی از کارگردانان، آشکارا دربارهٔ مشکلات فنی موجود در فیلمبرداری از اعمال جنسی واقعی، به ویژه با بازیگران یا بازیگرانی که هرگز چنین اعمالی را در فیلم انجام نداده‌اند، بحث
هرگز چنین اعمالی را در فیلم انجام نداده‌اند، بحث کرده‌اند یا نوشته‌اند. گاسپار نوئه در مصاحبه‌ای با "بلک‌بوک" اذعان می‌کند که این کار به چند دلیل دشوار است: «یک بازیگر مرد ممکن است نتواند نعوظ خود را حتی در حضور یک گروه کوچک فیلمسازی یا جلوی دوربین حفظ کند. هر یک از بازیگران ممکن است شریک زندگی داشته باشد؛ بنابراین، من فکر می‌کنم که بهترین راه برای نشان دادن رابطه جنسی واقعی در فیلم‌هایم، استفاده از دو بازیگر مجردی است که پیش‌تر زوجِ یکدیگر بوده‌اند.» تدوین مجدد فیلم‌های پورنو برای استفاده در فیلم‌های
مجدد فیلم‌های پورنو برای استفاده در فیلم‌های جریان اصلی. قبل از ظهور ویدئوهای خانگی، تعدادی از فیلم‌های پورنوگرافی هاردکور در سینماهای عمومی اکران شد. در بیشتر موارد، صحنه‌های دخول جنسی یا قطع می‌شدند یا با نماهای متناوب جایگزین می‌شدند. یک استثنا در این مورد "دیپ تروت" بود که بدون سانسور منتشر شد. نمونه‌هایی از این نوع انتشارِ ترکیبی عبارتند از "کافه فِـلِـش" (۱۹۸۲) — نسخه درجه‌بندی R از این فیلمِ علمی-تخیلی پورنو در سینماهای جریان اصلی منتشر شد؛ "سهام سرمایه و دختران بلوند" (۱۹۸۴) که در ابتدا با نام
سرمایه و دختران بلوند" (۱۹۸۴) که در ابتدا با نام «"واندا به وال استریت شلاق می‌زند"» در دسترس بود و "انسان‌نما" (۱۹۸۸) که در آغاز با عنوان «"کافه گناه"» در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. در سینما. در فیلم‌های جریان اصلیِ زیر، صحنه‌هایی با فعالیت جنسی واقعی و تأییدشده وجود دارند، به این معنی که بازیگران مرد یا زن در حال انجام آمیزش جنسی واقعی (بدون استفاده از بدل یا جلوه‌های ویژه) یا انجامِ اعمالِ جنسی مرتبط همچون قضیب‌لیسی و فرج‌لیسیِ واقعی نقش‌آفرینی می‌کنند. این فهرست شامل فیلم‌های مستند دربارهٔ پورنوگرافی نمی‌شود
شامل فیلم‌های مستند دربارهٔ پورنوگرافی نمی‌شود که ممکن است حاوی فعالیت جنسی شبیه‌سازی‌نشده و حقیقی باشند.
سادا آبه (؛ ۲۸ مه ۱۹۰۵ – بعد از ۱۹۷۱) یک گیشا، روسپی و هنرپیشه اهل ژاپن بود. شهرت او، به دلیل ایجاد اختناق شهوانی در معشوق‌اش، «کیچیزو ایشیدا» در ۱۶ مه ۱۹۳۶ است که منجر به مرگ او شد. او سپس به قطع آلت مردی و بیضه‌های او و نگهداری آن درکیمونوی خود به مدت چند روز دست زد. این پرونده موجی از احساسات منفی در ژاپن ایجاد کرد و لایه‌هایی اسطوره‌ای یافت. این اتفاق از آن زمان تاکنون دست‌مایه آثار هنرمندان، فیلسوفان، رمان‌نویسان و فیلم‌سازان، قرار گرفته و به صورت‌های مختلف، تفسیر شده‌است. از آثار الهام‌گرفته از این
مختلف، تفسیر شده‌است. از آثار الهام‌گرفته از این اتفاق می‌توان به فیلم "در قلمرو احساسات" (۱۹۷۶) اثر ناگیسا اوشیما و کتاب "بهشتی گمشده" (۱۹۹۷) اثر جونیچی واتانابه، اشاره کرد.
قدرت ملی به مجموع تمامی منابع دردسترس یک ملت برای پیگیری اهداف ملی خود گفته می‌شود. عناصر قدرت ملی. قدرت ملی از عناصر گوناگونی تشکیل می‌شود. این عناصر را می‌توان بر اساس منشاء و کاربرد آن‌ها به دو گروه «ملی» و «اجتماعی» تقسیم کرد.
استو لیندر (؛ – ) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال‌های ۱۹۶۶ میلادی، بابت تدوین فیلم «جایزه بزرگ»، برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین شد. او یک‌بار هم در سال ۱۹۸۸ میلادی، بابت تدوین فیلم «مرد بارانی»، نامزدِ دریافتِ این جایزه و جایزهٔ بفتا بود. جهت گرامی‌داشت یاد او، فیلم سینمایی "مرد سال" با بازی رابین ویلیامز به او تقدیم شد.
قدرت هوشمند در مطالعات روابط بین‌الملل، به استفاده ترکیبی از راهبردهای قدرت سخت و قدرت نرم گفته می‌شود. سوزان ناسل، مدیر اجرایی انجمن قلم آمریکا می‌گوید «قدرت هوشمند» به معنای ترکیب هوشمندانه قدرت سخت و نرم درمقابله با تهدیدات علیه امنیت ملی می‌باشد. ناسل معتقد است که توانایی‌ها و برتری‌های نظامی، اقتصادی، فرهنگی و ایدئولوژیک باید در یک جهت هماهنگ شوند تا برآیند آن تداوم برتری یک کشور را تضمین کند.
خارمیدس () یکی از مکالمات افلاطون است. خارمیدس در تعریف خویشتنداری می‌گوید:خویشتن داری نوعی متانت و آهستگی است. سقراط استدلال می کند که چالاکی ...
رسالهٔ لاخس یا "شجاعت" () یکی از گفتگوهای سقراطیِ افلاطون است. "لاخس" که یکی از افرادِ میهمانی است، در تعریفِ شجاعت به ویژگی بارزِ فردِ شجاع اشاره می‌کند و می‌گوید: اما به دیدِ سقراط؛ شجاعت، تنها در میدان جنگ نمودار نمی‌گردد بلکه در خطرهای دریا، بیماری، تنگدستی، سیاست و در برابر خوشی‌ها و تقاضاهای نفسانی هم وجود دارد. سقراط مثالی نقض می‌آورد:
بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار بنیادی‌ست فرهنگی که دارایی‌های آن را محمود افشار یزدی، طی تمهیداتی برای استفاده عام وقف کرده‌است و شامل تشکیلاتی می‌باشد. تاریخچه. محمود افشار یزدی در طول سال‌های ۱۳۳۷ تا سال ۱۳۴۱ خورشیدی تمامی املاک و مستغلات خود را طی پنج وقفنامه به صورت وقف عام و بر اساس قواعد فقهی و ضوابط قانونی وقف نمود. وی برای اجرای نیات و تحقق اهداف خویش که در متون وقفنامه ها و هم چنین در کتابی تحت عنوان (پنج وقفنامه) تشریح و احصا شده مبادرت به تأسیس بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار نمود.این بنیاد تا سال
موقوفات دکتر محمود افشار نمود.این بنیاد تا سال ۱۳۶۲ تحت تولیت و مدیریت واقف اداره می‌شد ولی پس از درگذشت افشار طبق مفاد وقف نامه و تأیید سازمان اوقاف و امور خیریه کشور از سوی شورای تولیت یازده نفری اداره می‌شود. این شورا شامل پنج متولی مقامی (مرکب از ریاست مجلس شورای اسلامی، ریاست دیوان عالی کشور و وزرا، بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، آموزش و پرورش و ریاست دانشگاه تهران) و چهار نفر از فرهیختگان به عنوان متولیان منصوص و دو نفر دیگر از اقوام و بستگان محمود افشار به عنوان متولیان منسوب هستند اداره می‌شود
افشار به عنوان متولیان منسوب هستند اداره می‌شود بعلاوه امور اجرایی بنیاد بر عهدهٔ هیئت مدیره پنج نفری است با عنوان‌های رئیس، نایب رئیس، مدیرعامل، حسابدار و خزانه دار، دبیر از سوی شورای تولیت و به مدت سه سال قابل تمدید یا تجدید انتخاب می‌شوند. مهم‌ترین اهداف تأسیس بنیاد. ۱ - فعالیت‌های فرهنگی به منظور تعمیم و گسترش زبان فارسی و تحکیم وحدت ملی از طریق: ۲ - فعالیت‌های بهداشتی: ۳ سایر فعالیت‌ها: شورای تولیت. متولیان مقامی رئیس مجلس، رئیس دیوان عالی کشور، وزیر فرهنگ (وزیر آموزش و پرورش)، وزیر بهداری (وزیر
فرهنگ (وزیر آموزش و پرورش)، وزیر بهداری (وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی)، رئیس دانشگاه تهران متولیان منصوص و منسوب دکتر سید مصطفی محقق داماد (رئیس شورا)، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی (جانشین: دکتر محمد اسلامی، نایب رئیس شورا)، دکتر ژاله آموزگار، دکتر احمد میر (بازرس)، ساسان دکترافشار، آرش افشار (بازرس) هیئت مدیره. دکتر سید مصطفی محقق داماد (رئیس هیئت مدیره)، دکتر محمد اسلامی (نایب رئیس هیئت مدیره)، دکتر محمد افشین‌وفایی (مدیرعامل)، حمیدرضا رضایزدی (خزانه‌دار)، یوسف یعقوبی (دبیر) درگذشتگان. دکتر مهدی آذر،
یوسف یعقوبی (دبیر) درگذشتگان. دکتر مهدی آذر، حبیب‌الله آموزگار، دکتر جمشید آموزگار، ایرج افشار سرپرست عالی و بازرس (منصوب واقف، از ۱۳۶۳–۱۳۸۹)، مهربانو دکترافشار، مهندس نادر افشار، بهروز افشاریزدی، دکتر سید جعفر شهیدی رئیس هیئت مدیره (از ۱۳۶۳ تا ۱۳۸۳)، دکتر جواد شیخ‌الاسلامی، اللهیار صالح، دکتر منوچهر مرتضوی، دکتر اصغر مهدوی، دکتر یحیی مهدوی، دکتر علی‌محمد میر، دکتر محمدعلی هدایتی انتشارات. انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، تاکنون کتاب‌های زیادی را منتشر کرده‌است. کتاب‌های این انتشارات به انتخاب و
منتشر کرده‌است. کتاب‌های این انتشارات به انتخاب و داوری اعضای هیئت گزینش کتاب و جایزه چاپ می‌شوند. این اعضا عبارتند از: دکتر سید مصطفی محقق داماد، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر ژاله آموزگار، دکتر جلال خالقی مطلق، دکتر محمود امیدسالار، دکتر حسن انوری، دکتر فتح‌الله مجتبایی، کاوه بیات، دکتر محمد افشین‌وفایی اعضای درگذشتهٔ هیئت گزینش کتاب و جایزه عبارت بودند از: ایرج افشار، دکتر یحیی مهدوی، دکتر اصغر مهدوی، دکتر سید جعفر شهیدی مدیریت انتشارات از سال ۱۳۹۴ تاکنون بر عهدهٔ دکتر محمد افشین‌وفایی است. بنیاد
تاکنون بر عهدهٔ دکتر محمد افشین‌وفایی است. بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار سلسله کتابهای انتشارات بنیاد در قالب پنج گنجینهٔ زبان و ادبیات فارسی دری، اسناد و تاریخ ایران، جغرافیای تاریخی ایران، کلیات و مقالات و آثار واقف منتشر می‌شود. جایزه. بنیاد موقوفات دکتر افشار از سال ۱۳۶۸ شروع به اهدا جایزه و قدردانی از چهره‌های برجسته فرهنگی کرد:
گلن فار () یک تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در پنجاه و ششمین دوره جوایز اسکار، بابت تدوین فیلم "مردان واقعی" برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین شد.
جریان استرالیای غربی () یک جریان اقیانوسی سطحی و سرد در اقیانوس منجمد جنوبی و جنوب اقیانوس هند است. این جریان به عنوان جریان اقیانوس هند جنوبی و بخشی از جریان پیراقطبی جنوبگان آغاز شده و با رسیدن به استرالیای غربی به سمت شمال چرخیده و به موازات ساحل غربی استرالیا به سمت شمال گردش کرده و جریان استرالیای غربی را پدید می‌آورد. جریان استرالیای غربی معمولاً یک جریان فصلی است که در زمستان ضعیف و در تابستان قوی می‌شود. این جریان تحت تأثیر بادهای آن منطقه نیز قرار دارد.
مارتا گلهورن (; – ) یک روزنامه‌نگار، رمان‌نویس، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از وی به عنوان یکی از بزرگترین روزنامه‌نگاران جنگ در قرن بیستم یاد می‌شود. گلهورن سومین همسر ارنست همینگوی نویسنده نامدار آمریکایی بود. گلهورن در اواخر عمر تقریباً نابینا شده بود و از سرطان تخمدان نیز رنج می‌برد. مارتا گلهورن در ۱۵ فوریه سال ۱۹۹۸، با بلعیدن قرص سیانور در لندن خودکشی کرد. در سال ۱۹۹۹ جایزه‌ای به عنوان جایزه مارتا گلهورن برای روزنامه‌نگاری به یاد و خاطره وی بر پا شد.
داگلاس استیوارت (؛ – ) تدوین‌گر اهل کانادا و ایالات متحده آمریکا بود. وی در پنجاه و ششمین دوره جوایز اسکار، بابت تدوین فیلم "مردان واقعی"، برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین شد. او دو مرتبه نیز نامزدِ دریافتِ جایزه امی بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی دیگری که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "دارا و ندار" اشاره نمود.
در محاسبات، الگوریتم لاس وگاس، یک الگوریتم تصادفی است که همیشه پاسخ صحیح را می‌دهد. که یعنی همیشه منجر به تولید پاسخ صحیح است یا ما را از خطا آگاه می‌کند. به عبارت دیگر, الگوریتم لاس وگاس, با صحت نتایج، بازی یا قمار نمی‌کند، بلکه با منابعی که برای محاسبه استفاده می‌شوند بازی (قمار) می‌کند یک مثال ساده مرتب‌سازی سریع تصادفی است. که در آن محور یا عضو مؤثر در مرتب‌سازی به صورت تصادفی انتخاب شده اما نتیجه این است که همیشه پاسخ مرتب شده داریم. الگوریتم لاس وگاس یک محدودیت دارد و آن این است که باید همیشه زمان
یک محدودیت دارد و آن این است که باید همیشه زمان اجرا متناهی باشد. الگوریتم لاس وگاس توسط László Babai در سال 1979 در زمینه مشکل گراف ایزومورفیسم (هم‌ریخت) به عنوان یک دوگانه به مونت کارلو و الگوریتم معرفی شد. الگوریتم لاس وگاس را می توان در موقعیت های که در آن‌ها تعداد راه حل ها ممکن است نسبتاً کم باشد و در آن تایید صحت یک کاندیدا راه حل نسبتاً آسانی است استفاده کرد در حالی که در واقع راه‌حل محاسبات واقعاً پیچیده است. نام الگوریتم اشاره به نام شهر لاس وگاس نوادا است که به خوبی در ایالات متحده به عنوان یک
نوادا است که به خوبی در ایالات متحده به عنوان یک نماد از قمار شناخته شده است.
بازی‌های المپیک تابستانی یک ویرایش رسمی از مسابقات المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا می‌باشد که زیر مجموعه بازی‌های سه‌گانه المپیک است (دو بازی دیگر شامل Olympic Gold و المپیک زمستانی است). این بازی در دو نسخه ۱۶ بیتی (گیم بوی، سگا مگا درایو و سوپر نینتندو) و ۳۲ بیتی (پلی استیشن، داس و ۳دی‌او) تولید و منتشر گردید و آخرین محصول ساخته شده با مضمون «المپیک» برای نسل چهارم کنسول‌های بازی نیز بود. این عنوان هم مانند عناوین دیگر در این زمینه، از تکنیک ضربه زدن‌های متوالی بر روی دکمه برای پیشبرد بازی استفاده می‌کند (البته با
دکمه برای پیشبرد بازی استفاده می‌کند (البته با چند استثناء خاص) نسخه ۱۶ بیتی این بازی شامل ۱۰ مسابقه مختلف می‌باشد (سه مسابقه بیشتر از عنوان Olympic Gold). برعکس عنوان «المپیک زمستانی» تفاوتی میان مسابقات نسخه‌های مختلف این بازی وجود ندارد. گیم پلی. مانند عناوین قبلی از بازی‌های المپیک تابستانی، سه مرحله سختی در این بازی وجود دارد. در این محصول جدول امتیازات بازیبازان حذف گردیده و تنها راه مقایسه نتایج، استفاده از جدول مدال‌های بازی است. در این بازی و در قسمت مسابقه‌های دو، ۲ راند وجود دارد که فقط برنده
قسمت مسابقه‌های دو، ۲ راند وجود دارد که فقط برنده می‌تواند به راند بعد برود. در مسابقات «پرش طول»، «پرش سه گام»، «پرتاب دیسک» و «پرتاب نیزه» سه نفر اول می‌توانند به راند بعدی راه یابند و در نهایت فردی که بیشترین امتیازها را جمع‌آوری نموده، برنده نهایی است. در مسابقات پرش نیز بازیباز در طی سه نوبت فرصت پرش، باید امتیازها و رکوردهای لازم را به دست آورده و از خطا و اشتباه در پرش ممانعت نماید. تفاوت نسخه‌های بازی. نسخه‌های داس، پلی استیشن و ۳دی‌او که توسط شرکت «سیلیکون دریمز» تولید گردیده به عنوان اولین بازی