payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۳۱٫۰۲۵٫۳۰۰ بلیت در ایالات متحده فروخت. همچنین ۲٬۶۲۵٬۱۶۹ بلیت در فرانسه و آلمان، و ۲٬۵۱۸٬۴۸۳ بلیت در اسپانیا و سوئد فروخته‌است، که به حداقل ۳۶٬۱۶۸٬۹۵۲ بلیت فروخته شده در ایالات متحده و اروپای اصلی می‌رسد. پاسخ انتقادی. این فیلم با واکنش متفاوت منتقدان روبرو شد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، دارای رتبه تأیید ۴۴ درصدی با میانگین امتیاز ۵ از ۱۰ بر اساس ۳۲ بررسی است. در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۹ منتقد، امتیاز ۵۵ از ۱۰۰ را به فصل اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا
فصل اختصاص داد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است.
بچه کاراته‌کار، قسمت سوم () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی محصول سال ۱۹۸۹ است که سومین فیلم در مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار و دنباله‌ای بر بچه کاراته‌کار، قسمت دوم (۱۹۸۶) محسوب می‌شود. رالف ماکیو، پت موریتا، روبین لایولی مارتین کووا و توماس ایان گریفیت در اولین فیلم خود در این فیلم بازی می‌کنند. در این فیلم، جان کریس بازگشته، با کمک بهترین دوستش تری سیلور، تلاش کند تا از دنیل لاروسو و آقای میاگی انتقام بگیرد که شامل استخدام یک رزمی کار بی‌رحم (مایک بارنز) و آسیب رساندن به رابطه آنها می‌شود.
(مایک بارنز) و آسیب رساندن به رابطه آنها می‌شود. اگرچه در باکس آفیس نسبتاً موفق بود، اما این فیلم عموماً نقدهای منفی دریافت کرد، با انتقادهایی که هدف آن بازخوانی عناصر موجود در دو فیلم قبلی بود، اگرچه بازی توماس ایان گریفیت در نقش تری سیلور مورد تحسین برخی از منتقدان قرار گرفت. در سال ۱۹۹۴ دنباله‌ای نامربوط با نام بچه کاراته‌کار بعدی منتشر شد. تولید. رابرت مارک کامن در ابتدا می‌خواست این فیلم پیش درآمدی باشد که هنوز دو بازیگر اصلی در آن نقش دارند. طرح اصلی شامل سفر دانیل و آقای میاگی به چین قرن شانزدهم در
شامل سفر دانیل و آقای میاگی به چین قرن شانزدهم در خواب و ملاقات با اجداد میاگی بود. کامن دنباله آن را شبیه به یک فیلم ووشیا به سبک هنگ کنگ تصور کرد و همچنین یک قهرمان زن داشت. با این حال، تولیدکنندگان از این ایده خودداری کردند و کامن تمایلی به تکرار "همان داستان از نو" نداشت. او تنها پس از آن بازگشت که استودیو موافقت کرد به او پول بیشتری بدهد. پس از اینکه روبین لایولی برای نقش جسیکا اندروز در این فیلم در سال ۱۹۸۸ انتخاب شد، تهیه‌کنندگان مجبور شدند نقش او را در عشق جدید دنیل لاروسو، قهرمان داستان، تغییر
را در عشق جدید دنیل لاروسو، قهرمان داستان، تغییر دهند، زیرا لایولی در زمان فیلمبرداری تنها ۱۶ سال داشت و هنوز خردسال بود، در حالی که رالف ماکیو ۲۷ (اگرچه شخصیت دنیل لاروسو ۱۷ سال است). این وضعیت باعث شد که صحنه‌های عاشقانه بین جسیکا و دانیل بازنویسی شود به طوری که این زوج فقط دوستی صمیمی برقرار کردند. گرچه توماس ایان گریفیت در نقش یک کهنه سرباز ویتنام (تری سیلور) بازی می‌کند که تقریباً ۲۰ سال از دنیل بزرگتر است، گریفیث در واقع چند ماه از ماکیو کوچکتر است. در ابتدا قرار بود جان کریس نقش بزرگتری در این فیلم
ابتدا قرار بود جان کریس نقش بزرگتری در این فیلم داشته باشد، اما به دلیل تضاد برنامه فیلمبرداری مارتین کوو با زمان سخت در سیاره زمین، شخصیت تری سیلور در فیلمنامه نوشته شد. انتشار. این فیلم در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۹ در ایالات متحده اکران شد. در فیلیپین، فیلم در ۶ سپتامبر اکران شد.
بچه کاراته کار بعدی یا بچه‌کاراته‌کار ۴ () یک فیلم درام آمریکایی در سبک هنرهای رزمی محصول سال ۱۹۹۴ و چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های بچه کاراته‌کار، پس از بچه کاراته‌کار ۳ می‌باشد (۱۹۸۹) در این فیلم هیلاری سوانک در نقش جولی پیرس (در اولین حضورش در سینمایی در نقش اصلی) و پت موریتا در نقش آقای میاگی بازی می‌کنند. این فیلم به کارگردانی کریستوفر کین، نویسندگی مارک لی، تهیه‌کنندگی جری وینتراب و با موسیقی بیل کانتی ساخته شد. این اولین فیلم از این مجموعه است که رالف ماکیو را در نقش اصلی دنیل لاروسو بازی نمی‌کند و
ماکیو را در نقش اصلی دنیل لاروسو بازی نمی‌کند و در ۱۲ اوت ۱۹۹۴ اکران شد. خلاصه داستان. آقای میاگی به شهر بوستون سفر می‌کند تا در مراسم بزرگداشت سربازان ژاپنی‌ حاضر در جنگ جهانی دوم شرکت کند. در این میان میاگی با همسر یکی از افسران ملاقات کرده و بدین ترتیب با نوه وی به نام جولی آشنا می‌شود. جولی نوجوانی پرخاشگر است که پس از مرگ پدر و مادرش در یک سانحه رانندگی با مشکلات روحی دست و پنجه نرم می‌کند. اکنون آقای میاگی تصمیم می‌گیرد تا به جولی کاراته آموخته و… بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز،
بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، دارای تاییدیه ۷٪ با میانگین امتیاز ۳٫۷ از ۱۰ بر اساس ۲۷ بررسی است. در اجماع انتقادی این وب سایت آمده‌است: «بچه بعدی کاراته به دلیل دادن فرصتی به تماشاگران برای دیدن هیلاری سوانک قبل از اسکار قابل توجه است، اما به غیر از اجرای معمولی خوب از پت موریتا، این چهارمین قسمت غیرضروری این فرنچایز چیز بسیار کمی برای ارائه دارد. ". در متاکریتیک، فیلم بر اساس ۱۵ منتقد، میانگین وزنی ۳۶ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های عموماً نامطلوب» است. تماشاگران شرکت‌کننده در
عموماً نامطلوب» است. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F دادند. گیشه. این فیلم کم موفقیت‌ترین فیلم این مجموعه در باکس آفیس داخلی بود. مجموع فروش باکس آفیس ۸٫۹ میلیون دلار (۱۶٫۷ میلیون دلار با تعدیل تورم ۲۰۲۱) بود، در مقایسه با ۹٫۰۸ میلیون دلار (۲۴٫۷۲۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای فیلم اصلی، ۱۱۵٫۱ میلیون دلار (۲۷۴٫۷۲ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای قسمت دوم، قسمت دوم. میلیون دلار (۸۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای قسمت سوم، و ۱۷۱٫۸ میلیون دلار (۲۱۷ میلیون دلار در
قسمت سوم، و ۱۷۱٫۸ میلیون دلار (۲۱۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) برای بچه کاراته‌کار (فیلم ۲۰۱۰).
فینکس نوعی تکنولوژی تولید آهن است که به وسیله Siemens VAI و پوسکو گسترش یافته‌است. این فناوری یک تکنولوژی جدید و نسبتاً سازگار با محیط زیست است که اساس آن تولید چدن مذاب با استفاده مستقیم از سنگ آهن و زغال سنگ (بخصوص زغال سنگ غیر کک شو)، بدون انجام فرایندهای کک سازی و سینترینگ است. ادعا شده‌است که این روش ۱۰ تا ۱۵ درصد صرفه جویی در هزینه‌های تولید نسبت به روش کوره بلند دارد.
شان کنان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "بچه کاراته کار، قسمت سوم" و "سانست بیچ" اشاره کرد.
رالف ماکیو (به انگلیسی: Ralph Macchio) با نام کامل رالف جورج ماکیو جونیور، (متولد ۴ نوامبر ۱۹۶۱ برابر با ۱۳ آبان ۱۳۴۰) یک بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش "دنیل لاروسو" در سه فیلم "بچه کاراته‌کار" (۱۹۸۴)، "بچه کاراته‌کار ۲" (۱۹۸۶)، "بچه کاراته‌کار ۳" (۱۹۸۹) و سریال تلویزیونی "کبرا کای" شناخته می‌شود. ماکیو در هانتینگتون، نیویورک متولد شد. او پسر رُزالی (نام خانوادگی دسانتیس) و رالف جورج ماکیو پدر است که صاحب چند خشکشویی و یک شرکت دفع فاضلاب بود. رالف یک برادر کوچکتر بنام استیون دارد. پدرش نیمی
رالف یک برادر کوچکتر بنام استیون دارد. پدرش نیمی ایتالیایی و نیمی یونانی تبار و مادرش ایتالیایی تبار است. در تست صفحه نمایش در سال ۱۹۸۰، ماکیو گفت که خانواده او اهل "ناپل" هستند. در سال ۱۹۷۹، ماکیو از مدرسه مرکزی در دیکس هیلز، نیویورک فارغ التحصیل شد. ماکیو در سن سه سالگی شروع به آموزش رقص کرد و در سن ۱۶ سالگی توسط یک مامور استعدادیابی کشف شد. زندگی خصوصی. ماکیو هنگامی که ۱۵ ساله بود توسط مادربزرگش به همسر آینده‌اش فیلیس فیرو معرفی شد. آنها در ۵ آوریل ۱۹۸۷ ازدواج کردند و دو فرزند دارند. فیرو یک پزشک پرستار
کردند و دو فرزند دارند. فیرو یک پزشک پرستار است. ماکیو از طرفداران تیم هاکی جزیره نیویورک است و به عنوان کاپیتان مشهور این تیم در سری کارت‌های تجاری برای ست پلاتینیوم در سال ۱۹۹۱ معرفی شد.
مارتین کووا (؛ زادهٔ ) یک بازیگر آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش جان کریس، آنتاگونیست اصلی فیلم بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴) شناخته می‌شود. او این نقش را در فیلم‌های بچه کاراته‌کار ۲ (۱۹۸۶) و بچه کاراته‌کار ۳ (۱۹۸۹) همچین سریال تلویزیونی کبرا کای (۲۰۱۸–اکنون) تکرار کرد. کوو در شهر نیویورک در محله بروکلین در یک خانواده یهودی آمریکایی متولد شد.او همچنین پدر بازیگر جسی کوو (متولد ۱۹۹۰) است. از دیگر فیلم‌های که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ، آل کاپون، مسابقه مرگ ۲۰۰۰، بچه کاراته کار، آخرین خانه سمت چپ،
مرگ ۲۰۰۰، بچه کاراته کار، آخرین خانه سمت چپ، اشاره کرد.
رندی هلر (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بچه کاراته کار، بچه کاراته کار، قسمت سوم اشاره کرد.
ویلیام زابکا (انگلیسی: William Zabka) (متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۶۵، برابر با ۲۸ مهر ۱۳۴۴) یک بازیگر آمریکایی که بیشتر برای بازی در نقش جانی لارنس در فیلم بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴)، بچه کاراته‌کار قسمت دوم (۱۹۸۶) و سریال تلویزیونی کبرا کای (۲۰۱۸–اکنون) شناخته شده‌است. او در سال ۲۰۰۴، او نامزد جایزه اسکار برای نویسندگی و تهیه‌کنندگی فیلم کوتاه بیشترها شد. او به عنوان مدیر تولید بر روی تعدادی از فیلم‌های سینمایی، از جمله فیلم چاک نوریس انتقام اجباری (۱۹۸۲) کار کرد. در سال ۱۹۸۳، زابکا از دبیرستانی در لس آنجلس فارغ التحصیل
۱۹۸۳، زابکا از دبیرستانی در لس آنجلس فارغ التحصیل شد و برای مدت کوتاهی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج شرکت کرد و در رشته فیلم تحصیل کرد. او در سال ۲۰۰۸ با استیسی زابکا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شدند. حرفه بازیگری. نقش اصلی زابکا در اولین فیلمش، بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴) بود. او نقش جانی لارنس، به عنوان ضدقهرمان اصلی فیلم در مقابل قهرمان فیلم با بازی رالف ماکیو را بازی کرد. او در آن زمان هیچ تمرینی در کاراته نداشت اما یک کشتی‌گیر ماهر بود. شرکت او در این فیلم الهام بخش او برای یادگیری هنر رزمی تانگ سو دو
الهام بخش او برای یادگیری هنر رزمی تانگ سو دو شد و بعداً کمربند سبز درجه دو را به دست آورد. در طول دهه ۱۹۸۰، زابکا در فیلم‌های کمدی فقط یکی از پسرها (۱۹۸۵)، بازگشت به مدرسه (۱۹۸۶) و "داستان ببر"(۱۹۸۸) ظاهر شد.
گری لوئیس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسکاتلند است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "دار و دسته‌های نیویورکی"، "اراگون"، "بیلی الیوت"، "شرق شرق است"، "عیالوار"، "باروت، خیانت و دسیسه"، "پایان ناخوشایند"، "پسر من" و "ناپدید شدن" اشاره کرد.
فضل‌الله نیکخواه (زاده ۲ مرداد ۱۳۰۹) بوکسور اهل ایران بوده‌است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۵۴–۵۱ کیلوگرم (Bantamweight) شرکت کرده‌است، نیکخواه در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شده ما در مرحله دوم با شکست در مقابل گانگ جون-هو کره‌ای از مسابقات حذف شد و رده ۹ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
چای با موسولینی یا عصرانه با موسولینی () فیلمی به کارگردانی فرانکو زفیرلی است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد. خلاصه داستان. سال ۱۹۳۵ میلادی در ایتالیا. پسربچه‌ای به نام لوکا که با خانواده‌اش در فلورانس زندگی می‌کند؛ مادرش درگذشته و پدرش هم وقت زیادی را با او نمی‌گذراند. اما خانمی انگلیسی (مری) که به ایتالیا آمده تا از فرهنگ اروپائی بی‌نصیب نماند، او را زیر پر و بالش می‌گیرد. «مری» و هم‌سفران او از حال و هوای فرهنگی ایتالیایی پیش از شروع جنگ جهانی دوم، حظ می‌برند و واکنش اولیه‌شان به ظهور و بالا گرفتن فاشیسم
و واکنش اولیه‌شان به ظهور و بالا گرفتن فاشیسم در ایتالیا نیز، ترتیب ملاقاتی مؤدبانه با موسولینی است که اطمینان حاصل کنند نیت او و سربازانش، خیر است. پس از مدتی، لوکا توسط پدرش به یک مدرسهٔ شبانه‌روزی در اتریش فرستاده می‌شود. سال ۱۹۴۰ میلادی فرا می‌رسد و شرایط زندگی برای همه کاملاً دگرگون می‌شود…
الی مائور (زاده ۴ اکتبر ۱۹۳۷) تاریخنگار ریاضیات اهل اسرائیل است. مائور درجه دکتری را در تخنیون به دست آورد و سپس به تدریس تاریخ ریاضیات در دانشگاه لویولا شیکاگو سرگرم شد. وی درسگفتارهای بسیاری را در آمریکا ارائه کرده است. او همچنین کتابهای عامه پسند بسیاری درباره ریاضیات و تاریخ آن نوشته است. مائور افزون بر این به عنوان اخترشناس آماتور نیز فعالیت میکند.
پطروس نظربگیان (; ; زاده ۶ مهٔ ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵) بوکسور ایرانی ارمنی‌تبار، رئیس فدراسیون بوکس ایران در قبل از انقلاب ۱۹۷۹ که با عنوان «پدر بوکس ایران» شناخته می‌شود؛ نظربگیان همچنین قهرمان اسبق تیم ملی ایران بود. زندگی‌نامه. پطروس نظربگیان در ۶ مهٔ ۱۹۲۷ (۱۵ اردیبهشت ۱۳۰۶) در تهران به دنیا آمد. وی برای یک دوره مربی‌گیری پیشرفته به ایالات متحده آمریکا اعزام شد. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۰–۵۷ ک‌گ (Lightweight) شرکت کرده است، نظربیگیان در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شده ما
در مرحله اول با قرعه استراحت روبه‌رو شده ما در مرحله دوم با شکست در مقابل ارکی پاکانن فنلاندی از مسابقات حذف شد و رده ۹ رده‌بندی کلی قرار گرفت. در سال ۱۹۵۵ (۱۳۳۴) به سمت مربی و سرپرست تیم بوکس ایران برگزیده شده است. نظربگیان تا سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) مقام نایب رئیس فدراسیون بوکس کشور را برعهده داشته است. نظربگیان همچنین در سال ۱۹۶۷ (۱۳۴۶) اولین ایرانی بوده که به مقام داوری بین‌المللی بوکس رسید. وی ساکن ایالات متحده آمریکا بود. وی در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ (۲۲ آبان ۱۳۹۴) در سن ۸۸ سالگی در کالیفرنیا درگذشت.
آرداشس ساگینیان (۱۷ فروردین ۱۳۰۷- ۲۹ خرداد ۱۳۸۸) بوکسور اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۷۱-۶۷ کیلوگرم (Light-Middleweight) شرکت کرده است، ساگینیان در مرحله اول با شکست در مقابل الادیو هررا آرژانتینی از مسابقات حذف شد و رده ۱۷ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
باشگاه فوتبال هایدنهایم () باشگاه فوتبالی است که در شهر هایدنهایم آن در برنتس در ایالت بادن-ووتمبرگ قرار دارد. این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا ۱ بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال اس‌وی زاندهاوزن () باشگاه فوتبالی است که در شهر زاندهاوزن در ایالت بادن-ووتمبرگ قرار دارد. این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال یونیون برلین () باشگاه فوتبالی است که در شهر برلین قرار دارد و در سال ۱۹۰۶ تأسیس شده‌است. این باشگاه هم‌اکنون در بوندس‌لیگا بازی می‌کند.
محسن عدل طباطبایی (زاده ۲۹ شهریور ۱۳۰۶) وزنه‌بردار اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۰-۵۶ کیلوگرم (Featherweight) شرکت کرده است، طباطبایی با زدن وزنه‌های ۹۷.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۲۰ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۸ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
علف‌های وحشی () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی آلن رنه است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. این فیلم اقتباسی است از رمان "پیشامد " (۱۹۹۶) به قلم کریستیان گایی. داستان. مرد مسنی پس از اینکه کیف زنی را در پارکینگ یک فروشگاه پیدا می‌کند، دل به آن زن می‌بازد و تلاش می‌کند توجه زن را جلب کند. زن بعد از مدتی بی‌اعتنایی سرانجام تسلیم سماجت‌های مرد می‌شود.
«استیل دی.آر.ئی.» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا دکتر دره همراه با اسنوپ داگ است که در سال ۱۹۹۹ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم "۲۰۰۱" قرار داشت. این آهنگ در چارت رسمی تک‌آهنگ‌ها در ایتالیا، در رتبه نخست قرار گرفت.
امیرحسن فردوس (زاده ۷ مهر ۱۳۰۸) وزنه‌بردار اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۶۷٫۵–۶۰ کیلوگرم (Lightweight) شرکت کرده است، فردوس با زدن وزنه‌های ۱۰۷٫۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۳۵ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۵ رده‌بندی کلی قرار گرفت. زندگی شخصی. فردوس در ۷ مهرماه ۱۳۰۸ در خانواده ای اصفهانی به دنیا آمد. بعد از اتمام دوران ابتدایی، سه سال در دبیرستان تحصیل کرد و سپس تحصیل را رها کرده به سراغ ورزش رفت. امیرحسن در پانزده‌سالگی با دوستان خود به باشگاه راه‌آهن رفت و مشغول تماشای
دوستان خود به باشگاه راه‌آهن رفت و مشغول تماشای تمرین ورزشکارانی چون رسول رئیسی و ناصر مافی شد. او در پایان تمرین خواست زور خود را بیازماید و به همین جهت وزنه ۶۰ کیلویی را با موفقیت بالای سر برد. رئیسی با دیدن استعداد او از او خواست به باشگاه نیرو راستی بیاید تا با هم تمرین کنند. فردوس وسایل تمرین را مهیا کرد و طبق قراری که با رئیسی گذاشته بود، یک روز بعد به باشگاه نیرو راستی رفت که توسط منوچهر مهران و همسر او منیر مهران اداره می‌شد و ورزشکاران بزرگی چون محمود نامجو و جعفر سلماسی که در المپیک ۱۹۴۸ حضور
محمود نامجو و جعفر سلماسی که در المپیک ۱۹۴۸ حضور داشتند در این باشگاه تمرین می‌کردند. بدین ترتیب فردوس در این فضا تعلیم گرفت و رشد کرد.
شهرستان‌های شیلی ؛ ، کوچک‌ترین تقسیم‌بندی اداری در شیلی است. شهرستان می‌تواند شامل شهرها، شهرک‌ها، روستاها، آبادی‌ها و محدوده روستایی باشند. ۳۴۶ شهرستان شیلی در ۵۴ استان (provincia) گروه بندی شده‌اند که خود استان‌ها در ۱۷ منطقه گروه بندی شده‌اند.
جلال منصوری (زاده ۲۰ دی ۱۳۰۸) وزنه‌بردار اهل ایران بوده‌است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲ در وزن ۷۵-۶۷.۵ کیلوگرم (Middleweight) شرکت کرده‌است، منصوری با زدن وزنه‌های ۱۰۷.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۴۰ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۸ رده‌بندی کلی قرار گرفت. همچنین وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ در وزن ۸۲.۵-۷۵ کیلوگرم (Light-heavyweight) شرکت کرده‌است، منصوری با زدن وزنه‌های ۱۲۲.۵ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۶۲.۵ کیلوگرم در دو ضرب در مجموع در رتبه ۴ رده‌بندی کلی قرار گرفت.
یونکرس یو ۸۷ معروف به اشتوکا یک بمب‌افکن شیرجه‌ای و هواگرد تهاجمی ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که میانه دهه ۱۹۳۰ طراحی و به شکل گسترده و مؤثری توسط "لوفت‌وافه" در نقش پشتیبانی هوایی نزدیک و عملیات ضد کشتی در تمامی طول جنگ جهانی دوم به‌کارگرفته شد. "اشتوکا" یکی از مهم‌ترین عناصر موفقیت "بلیتس‌کریگ" (جنگ برق‌آسا) ورماخت در سال‌های ابتدایی جنگ در کارزارهای مختلف بود و با حملات دقیق خود خسارت بسیاری به دشمنان وارد آورد. طراحی اولیه. ایده یک بمب‌افکن شیرجه‌ای در آلمان از آرای ارنست اودت نشات می‌گرفت. اوایل سال
آلمان از آرای ارنست اودت نشات می‌گرفت. اوایل سال ۱۹۳۵ دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش مشخصات مورد نظر برای یک بمب‌افکن شیرجه‌ای جدید را به سه شرکت آرادو، هاینکل و یونکرس ارائه کرد و از آن‌ها خواست پیش‌نمونه‌های خود را طراحی کنند. گروه طراحی شرکت یونکرس به رهبری هرمان پولمان، با الگوگیری از پیکربندی بال‌پایین هواگرد کا ۴۷، هواگرد تک‌باله یونکرس یو ۸۷ را بدین منظور طراحی کرد. این هواگرد تمام‌فلزی، با ساختاری بال‌مرغی وارون، دارای ارابه فرود ثابت و برخلاف طراحی‌های پیشین یونکرس بدون پوسته کنگره‌دار بود. دو خدمه
پیشین یونکرس بدون پوسته کنگره‌دار بود. دو خدمه هواگرد به صورت پشت‌به‌پشت در یک اتاقک صیقل‌خورده بزرگ می‌نشستند. نخستین پیش‌نمونه تحت عنوان یو ۸۷فاو-۱ با یک موتور رولس-رویس کسترل وی با توان ۶۴۰ اسب بخار، نخستین پرواز خود را با خلبانی ویلی نوینهوفن روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۳۵ در دسائو انجام داد. تثبیت‌گر عمودی و سکان دوگانه مدل اولیه در پی سقوط پیش‌نمونه در اثر از دست رفتن یکی از تثبیت‌گرها، با دُم تک‌گانه جایگزین شد. شهرت این هواگرد به "اشتوکا" از مخفف‌شدن عنوان عمومی "اشتورتس‌کامپف‌فلوک‌تسویک" به معنای
عنوان عمومی "اشتورتس‌کامپف‌فلوک‌تسویک" به معنای بمب‌افکن شیرجه‌ای گرفته شده است. مدل‌ها. مدل تولیدی یو ۸۷آ با موتور یونکرس یومو ۲۱۰سی با توان ۶۰۰ اسب بخار از اوایل سال ۱۹۳۷ وارد خط تولید شد. این موتور یک ملخ گام‌متغیر سه‌تیغه را به چرخش درمی‌آورد. در مدل آ-۲ از موتور یومو ۲۱۰دی با توان ۶۸۰ اسب بخار و پیش‌ران بهبود یافته فاودی‌ام استفاده شد. اواخر این سال فرایند تولید از شرکت یونکرس به شرکت هواگردسازی ویزر، ابتدا در برمن و لموردر و سپس در برلین-تمپلهوف، منتقل گشت. مجموعاً حدود ۲۰۰ فروند از مدل آ تولید شد.
گشت. مجموعاً حدود ۲۰۰ فروند از مدل آ تولید شد. مدل ب از سال ۱۹۳۸ وارد خدمت در "لوفت‌وافه" شد. در این مدل از ارابه فرود اصلاح‌شده، آسمانه نوین‌تر و بدنه‌ای باریک‌تر استفاده شد. موتور هم به نمونه یونکرس یومو ۲۱۱دی با سوخت‌رسانی انژکتوری و توان ۱۲۰۰ اسب بخار تغییر کرد. ویژگی مهم دیگر این مدل سامانه هدایت خودکار شیرجه بود که خلبان به کمک آن ارتفاع برخاستن را تنظیم می‌کرد. از یو ۸۷ب می‌شد به عنوان کِشنده بادپر استفاده کرد. با نصب فیلتر شن در موتور گونه‌ای تحت عنوان «یو ۸۷ب تروپ» برای مناطق صحرایی شمال آفریقا
عنوان «یو ۸۷ب تروپ» برای مناطق صحرایی شمال آفریقا پدید آمد. البته با توجه به سختی نگهداری در صحرا، طول عمر موتور این مدل تنها شصت تا هفتاد ساعتِ پروازی بود؛ درحالی‌که در شرایط عادی به ۲۰۰ ساعت می‌رسید. مدل یو ۸۷سی گونه بمب‌افکن شیرجه‌ای ناوپایه بود که برای عمل بر عرشه ناو هواپیمابر در حال ساخت "گراف سپلین" در نظر گرفته می‌شد. این مدل مجهز به بال‌های تا شو هیدرولیک، قلاب توقف عرشه و ارابه فرود قابل رها شدن بود. مدل یو ۸۷سی-۱ از مدل ب-۱ تبدیل شد و بال تا شو نداشت. گونه‌ای از این مدل قرار بود اژدر حمل کند.
نداشت. گونه‌ای از این مدل قرار بود اژدر حمل کند. صرفاً تعداد اندکی به این مدل تبدیل شدند چرا که ناو هواپیمابر "گراف سپلین" هیچگاه تکمیل نشد. اوایل سال ۱۹۴۰ برد نسبتاً کوتاه ۶۰۰ کیلومتری این هواگرد با افزوده شدن دو محفظه بیرونی سوخت به زیر بال‌ها بهبود یافت تا مدل یو ۸۷اِر (مخفف "Reichweite" به معنای برد) پدید آید. برد این مدل به ۱٬۰۰۰ کیلومتر می‌رسید. از این مدل که بر پایه مدل یو ۸۷ب-۲ بود، در نقش ضد کشتی استفاده شد. با توجه به کمبودهای مدل ب، شرکت یونکرس یو ۸۷دی (معروف به ‘’دورا’’) را با موتور یومو
یو ۸۷دی (معروف به ‘’دورا’’) را با موتور یومو ۲۱۱یوت، بدنه اصلاح‌شده و ظرفیت سوخت بیشتر طراحی کرد. این مدل می‌توانست مقدار بیشتری بمب حمل کند و برد بیشتری داشت. مدل‌های یو ۸۷ایی و اف تنها در حد طرح بودند. مدل یو ۸۷گه (معروف به ‘’گوستاف’’) در پاسخ به نیاز به یک شکارچی تانک با تسلیحات قدرتمند، در تابستان سال ۱۹۴۳ طراحی شد. این مدل به دو توپ خودکار ۳۷ میلی‌متری فلاک ۱۸ هر یک با ۱۲ گلوله مغز تنگستنی مجهز بود که می‌توانست در زره ضخیم تانک تی-۳۴ نفوذ کند. به هر صورت تسلیحات سنگین تحرک را به میزان بیشتری از این
صورت تسلیحات سنگین تحرک را به میزان بیشتری از این هواگرد گرفت. هانس-اولریش رودل در پرواز با هواگرد یو ۸۷گه توانست حدود ۵۰۰ تانک دشمن را در جبهه شرقی منهدم کند. مدل یو ۸۷ ها عنوانی برای تمامی نسخه‌های هدایت دوگانه از مدل‌های یو ۸۷دی-۱، دی-۳، دی-۵، دی-۷ و دی-۸ بود. تولید. تولید با مدل پیش‌تولید یو ۸۷آ-۰ آغاز شد و با مدل تولید یو ۸۷آ-۱ ادامه پیدا کرد. مدل آ از سال ۱۹۳۸ جای خود را در خط تولید به مدل یو ۸۷ب داد. با وجود قدیمی شدن طراحی، تولید یو ۸۷ در شرکت یونکرس و به صورت پیمان‌کاری در شرکت هواگردسازی ویزِر تا
و به صورت پیمان‌کاری در شرکت هواگردسازی ویزِر تا ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ ادامه داشت و مجموعاً ۶۵۱۳ فروند از آن تولید شد. شیوه کاربرد. بر مبنای تاکتیک "بلیتس‌کریگ" (جنگ برق‌آسا) ستون‌های بسیار متحرک و پرسرعت زرهی ورماخت با پشتیبانی بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای یو ۸۷ که به «توپخانه پرنده» شهرت داشتند، با تمرکز بر یک نقطه حساس ("Schwerpunkt") خط دفاعی دشمن را می‌شکستند و با نفوذ عمیق در اراضی آن نیروهای آن را به محاصره درمی‌آوردند و سپس به کمک پیاده‌نظام منهدم می‌کردند. در صورت مواجهه با مقاومت یا ضد حمله هواگردهای
در صورت مواجهه با مقاومت یا ضد حمله هواگردهای "اشتوکا" پیش از قدرت گرفتن دشمن آن را منکوب می‌نمودند. هواگردهای یو ۸۷ با حمله به ادوات ارتباطی و ستون‌های در حال عقب‌نشینی دشمن بین آن‌ها آشوب ایجاد می‌کردند و اجازه بازگشت انسجام را نمی‌دادند. هواگرد سوت‌هایی داشت که با به صدا درآمدن وحشت را در میان اهداف دو چندان می‌کرد. این هواگردها معمولاً با زاویه ۷۰ درجه به سمت هدف مورد نظر خود شیرجه می‌رفتند که خلبان را قادر می‌ساخت با دقت بالایی بمب را رها کند. با بهره‌گیری از ترمز شیرجه در بال‌ها عمل شیرجه می‌توانست
از ترمز شیرجه در بال‌ها عمل شیرجه می‌توانست با سرعتی ثابت صورت بگیرد تا خلبان فرصت بیشتری برای هدف‌گیری داشته باشد. هنگام برخاستن از این شیرجه پر شیب خلبان فشاری معادل ۳ تا ۵ شتاب گرانشی تحمل می‌کرد و در آن شرایط بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر جنگنده‌های دشمن داشت. البته این مسئله مشکل چندانی نبود چرا که با توجه به برتری هوایی آلمانی‌ها، آسمان جایی که در آن عمل می‌کردند معمولاً خالی از جنگنده‌های متخاصم بود. هواگرد سازوکاری داشت که در صورت بی‌هوش یا بی‌حال شدن خلبان زیر این فشار، به شکل خودکار کاملاً از
شدن خلبان زیر این فشار، به شکل خودکار کاملاً از شیرجه تند بازگردد. بدنه به گونه‌ای مستحکم طراحی شده بود که طاقت شیرجه و برخاست‌های پی‌درپی را می‌آورد. تاریخچه عملیاتی. نخستین تولیدات هواگردهای یو ۸۷آ-۱ ماه آوریل سال ۱۹۳۷ تحویل شد و در اختیار گروه ۱ جناح ۱۶۲ "اشتوکا" قرار گرفت. این یگان موظف به توسعه تاکتیک‌های عملیاتی بود. سه فروند از این هواگردهای یو ۸۷آ-۱ در قالب لژیون کوندور جهت کارآزمایی عملیاتی به اسپانیا فرستاده شدند. این نیرو در جنگ داخلی اسپانیا از ملی‌گراها پشتیبانی می‌کرد. از یو ۸۷ در پشتیبانی از
پشتیبانی می‌کرد. از یو ۸۷ در پشتیبانی از قوای ملی‌گرا در جنگ داخلی اسپانیا استفاده شد. تجربیات تاکتیکی و فنی به دست آمده در این آوردگاه یو ۸۷ را به یک هواگرد به شدت تخصصی بدل کرد. یو ۸۷ در نقش پشتیبانی از نیروهای زمینی بسیار کارآمد واقع می‌شد و در حصول موفقیت‌های اولیه ورماخت در جنگ جهانی دوم تأثیر بسزایی داشت. سال ۱۹۳۹ تمامی هواگردهای یو ۸۷آ به یگان‌های آموزشی فرستاده و جناح‌های بمب‌افکن شیرجه‌ای به مدل با قابلیت بسیار بیشتر یو ۸۷ب مجهز شدند. با تعداد هواگردهای اندک تولید شده از مدل یو ۸۷سی-۱ اسکادران ۴
اندک تولید شده از مدل یو ۸۷سی-۱ اسکادران ۴ گروه ۱۸۶ هواپیمابر تشکیل شد اما با رها شدن کار بر روی ناو هواپیمابر "گراف سپلین"، این هواگردها نیز به استاندارد مدل یو ۸۷ب تبدیل شدند. مجموعاً ۳۳۶ هواگرد یو ۸۷ب در قالب ۹ گروه "اشتوکا" سرنیزه تهاجم آلمان به لهستان از روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ بودند. در جریان این کارزار ۳۱ فروند از این هواگردها از دست رفت. مدل یو ۸۷ار مشارکت مختصری در تهاجم به دانمارک و نروژ در ماه آوریل سال ۱۹۴۰ داشت. نیروهای ورماخت زیر چتر پشتیبانی هواگردهای "اشتوکا" در ماه‌های مه و ژوئن همان سال
هواگردهای "اشتوکا" در ماه‌های مه و ژوئن همان سال بلژیک، هلند و فرانسه را به زانو درآوردند. به هر صورت یو ۸۷ با سرعت پایین و تسلیحات دفاعی ضعیف هواگردی آسیب‌پذیر در مقابل جنگنده‌های دشمن بود. بدین ترتیب تنها در شش روز آغازین نبرد بریتانیا بیش از ۴۰ فروند ‘’اشتوکا’’ از دست رفتند. در ادامه یگان‌های یو ۸۷ به مدیترانه و بالکان منتقل شدند که آلمان هنوز برتری هوایی را در دست داشت. هواگردهای اشتوکا سال ۱۹۴۱ آسیب جدی به کشتیرانی بریتانیا در مدیرانه و جبهه شمال آفریقا وارد آوردند. هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم
وارد آوردند. هنگام آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی "لوفت‌وافه" مجموعاً ۴۲۴ هواگرد یو ۸۷ را بدین منظور اختصاص داده بود. این مقدار ۱۰ فروند کمتر از مقدار به‌کارگرفته شده برای نبرد فرانسه بود. از این رو و با توجه به گستردگی ناحیه عملیاتی در شوروی عمل به اصل تمرکز بر نقاط حساس، با جابه‌جایی مکرر گروه "اشتوکا"ها بین پایگاه‌های هوایی مختلف، به صورت ویژه اجرایی گشت. در این آوردگاه نیز "اشتوکا"های آلمانی نقش سرنیزه تهاجم به شرق را ایفا نمودند. از مدل یو ۸۷دی از میانه سال ۱۹۴۱ در جبهه شرقی ابتدا به عنوان
از میانه سال ۱۹۴۱ در جبهه شرقی ابتدا به عنوان بمب‌افکن شیرجه‌ای و سپس در یگان‌های ویژه حملات شبانه، استفاده گسترده‌ای شد. تا تابستان سال ۱۹۴۳ حدود ۸۵ درصد از هواگردهای یو ۸۷ در جبهه شرقی خدمت می‌کردند. یو ۸۷گه آخرین مدلی بود که در خط مقدم به‌کارگرفته شد. از میانه سال ۱۹۴۳ بود که با ظهور نسل جدیدی از جنگنده‌های شوروی عملکرد "اشتوکا" در جبهه شرقی به شدت تحت شعاع قرار گرفت. به هر صورت، یو ۸۷ در پشتیبانی هوایی نزدیک از یگان‌های زمینی ورماخت، تا آخرین روزهای بقای رایش سوم همچنان خسارت سنگینی به تانک‌های دشمن