payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایران راه‌اندازی شده‌است و رد پای پشهٔ زیکا به صورت کاملاً جدی رصد می‌شود. در طول این مدت تنها یک مورد در سال ۱۳۹۳ در مناطق بسیار کوچکی در ایران، این حشره شناسایی شده که بلافاصله اقدام‌های لازم برای کنترل این عامل توسط مسئولان وزارت بهداشت صورت گرفته و مورد دیگری در باره این بیماری و پشه ناقل آن گزارش نشده‌است.
زاغی () که گاهی با نامِ "کلاغ زاغی" هم شناخته می‌شود، یک نقاشی چشم‌انداز رنگ روغن بر روی بوم، اثر نقاشِ امپرسیونیسم فرانسه، کلود مونه است که در طولِ زمستانِ سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۶۹ میلادی، نزدیکِ کُمون اِترِتات منطقهٔ نرماندی و به شیوهٔ طراحی در فضای باز طرح گردید. لوئی یواخیم گودیبرت که حامیِ مونِه بود در جهتِ اجارهٔ خانه‌ای در این منطقه برای مونِه و دوست دخترش کامیل دونسیو و فرزندِ تازه متولد شدهٔ آن‌ها کمک شایانی نمود. ابعاد این نقاشی مونِه (۸۹ × ۱۳۰) سانتیمتر می‌باشد. تاریخچه. بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۹۳،
می‌باشد. تاریخچه. بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۸۹۳، نقاشی‌های بسیاری با درونمایهٔ برف و زمستان توسطِ هُنرمندان از جمله آلفرد سیسلی و کامی پیسارو طرح گردید. همچنین آثارِ مُشابه کمتری از رنوار، گوستاو کایبوت و پل گوگن هم موجود است. مورخانِ هُنری معتقدند که یک سِری از زمستان‌های شدید و پُر برف در فرانسه، به افزایشِ تعدادِ مناظرِ زمستان تولید شده توسطِ نقاشانِ امپرسیونیسم کمک بسیاری کرده‌است. تابلوی زاغیِ مونِه یکی از حدود ۱۴۰ منظره‌نگاری نقاش با سوژهٔ چشم‌اندازِ برف و یخبندان می‌باشد. اولین منظره‌نِگاری برفی نقاش،
و یخبندان می‌باشد. اولین منظره‌نِگاری برفی نقاش، تابلوی "گاری خرید در جادهٔ برفی هانفلور" می‌باشد که در چند نقاشیِ مجتمع در سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۷ طرح گردید. پس از طرحِ یک سِری قابل توجه از منظره نِگاری‌های برفی در همان سال که سر آغاز طرحِ دیگر یعنی تابلوی "مسیرِ مزرعهٔ سن سیمئون در زمستان" بود، تابلویِ زاغی که بزرگترین نقاشی از مجموعه نقاشی‌های‌های زمستانیِ مونِه بود در سال ۱۸۶۹ طراحی و تکمیل گردید که دنباله روِ تابلوی شِنل قرمز (۱۸۶۹–۱۸۷۱) نقاشیِ زمستانی و شناخته شدهٔ دیگرِ مونِه با مدل قرار گرفتن کامیل
و شناخته شدهٔ دیگرِ مونِه با مدل قرار گرفتن کامیل دانسیو می‌باشد. تابلوی کرباسِ زاغی مونه به تصویر می‌کشد یک زاغی سیاه تنها را که بر رویِ دروازهٔ یک پرچین چوبی نشسته، نور درخشندهٔ خورشید بر برف تازه باریده می‌تابد که در جاهایی مُنجر به ایجادِ سایه‌های آبی رنگ شده، این حالت از رنگ‌آمیزی مونِه بعدها به یکی از ویژگی‌های امپرسیونیسم تبدیل گردید، در حقیقت مونِه و سبکِ امپرسیونیسم، نشانگرانِ سایه‌های رنگی در جهتِ نمایش دادنِ برداشتِ واقعی از نِما و چشم‌انداز بودند، تغییر در شرایطِ تابشِ نور و سایه‌های ایجاد شده
تغییر در شرایطِ تابشِ نور و سایه‌های ایجاد شده توسط آن در طبیعت به خوبی در نقاشی انعکاس یافته که به عنوانِ یک پدیدهٔ چالش‌برانگیز کُنوانسیونِ دانشگاهی از نقاشیِ سیاه و سفید و انعکاس سایه در آن‌ها می‌باشد، این نظریهٔ ذهنی ادراک رنگ از طریقِ آثار گوته و میشل اوژن شورول پیش از آن قرن به دنیای هنر معرفی شده بود، در آن زمان، استفادهٔ مونه از ترکیبِ نور و رنگ مُنجر به رَدِ آن توسط سالن پاریس به سال ۱۸۶۹ گردید، امروزه مُورخان هنر طبقه‌بندی، تابلوی زاغی اثرِ مونِه را به عنوانِ یکی از بهترین منظره نِگاری‌های برفی
را به عنوانِ یکی از بهترین منظره نِگاری‌های برفی او می‌دانند، تابلو تا زمانِ افتتاح و بازگشایی موزهٔ اورسی در سال ۱۹۸۴ در مجموعه‌ای خصوصی نگهداری گردید، امروزه و در موزهٔ اورسی این نقاشی یکی از محبوبترین نقاشی‌های دائمی گالِری است. زمینهٔ اثر. در اواخر سال ۱۸۵۰ که فرانسه چشم‌انداز نقاش دیگر یعنی اوژن بودن (۱۸۲۴–۱۸۹۸) بود، مونه اقدام به معرفی هنر نقاشی در هوای آزاد یا فضای باز با استفاده از نور طبیعی و الهام گرفته از طبیعت نمود، اختراع لولهٔ پیش‌ساخته تحت عنوان تیوپ فلزی رنگ روغن که در سال ۱۸۴۱ و
تحت عنوان تیوپ فلزی رنگ روغن که در سال ۱۸۴۱ و سه‌پایه‌های قابل حمل، ارمغان جدیدی برای نقاشی بود که تا پیش از آن محدود به هنرکده و استودیو بود و حالا دیگر می‌توانستند که بوم نقاشی را به بیرون ببرند و در فضای باز بر پا سازند، "بودن" و مونه به همراه یکدیگر طبیعت تابستان سال ۱۸۵۸ را بر پردهٔ نقاشی رسم کردند، بودن نیز همانند مونه نقاشی بیرون از فضای منزل یا استودیو را می‌پسندید، در کنوانسیونی در همان زمان به نام "اگر من تبدیل به نقاش شدم" مونه گفته بود که من آن را مدیون "بودن" هستم. نقاشی چشم‌انداز نقاش هلندی
را مدیون "بودن" هستم. نقاشی چشم‌انداز نقاش هلندی تحت تأثیر هر دو نقاش یعنی "بودن" و "مونه" بود که در اوایل به توسعهٔ امپرسیونیسم کمک بسیاری کرد، پس از ملاقات "جانکایند" در "سن آدرس" به سال ۱۸۶۲، مونه علاقمند به بازآفرینی ایدهٔ "جانکایند" در مورد شرایط در حال تغییر نور چشم‌انداز در برابر رنگ طبیعی نور محلی (مکان و فضای طراحی) گردید، این روش جدید از نگرش تازه به سوژهٔ طراحی، به یک جابجایی از درک مفهومی به یک رویکرد ادراکی گردید که مثال بارز آن را در بیست و پنج طراحی مونه با پیش زمینه و سوژهٔ کومه‌های یونجهٔ
طراحی مونه با پیش زمینه و سوژهٔ کومه‌های یونجهٔ هستیم
جابجاشدن () یک فیلم کمدی آمریکایی به کارگردانی دیوید دابکین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. خلاصه داستان. دیو و میچ دوستان صمیمی هستند که زندگی کاملاً متفاوتی دارند. دیو یک مرد متاهل و وفادار با سه فرزند و یک شغل استرس‌زا و پردرآمد است. در حالی که میچ یک مرد مجرد و یک بازیگر سطح پایین است که با زنان زیادی در ارتباط است. یک شب در حالت مستی هر دو آن‌ها آرزو می‌کنند که زندگی دیگری را داشته باشند و فردا صبح متوجه می شوند که آرزوی آن‌ها برآورده شده است...
الیویر مگاتن (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل فرانسه است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "ترانسپورتر ۳"، "کلمبیانا"، "ربوده شده ۲" و "ربوده شده ۳" اشاره کرد. اوایل زندگی. وی ۲۰ سال پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در پاریس متولد شد و انتخاب نام هنری مگاتون تحت تأثیر این موضوع بود. او در بانلیه پاریس بزرگ شد و پس از اخذ مدرک دیپلم روان‌شناسی، به عنوان یک طراح گرافیک فعال بود و در هنر دیوارنگاری نیز مهارت داشت. پس از ملاقات با کارگردان موزیک ویدیو ژان موندینو، کار در فیلم را آغاز
موزیک ویدیو ژان موندینو، کار در فیلم را آغاز کرد. فونتانا ابتدا شروع به ساخت فیلم‌های کوتاه و کلیپ‌های ویدئویی کرد و سرانجام کارگردانی فیلم‌های بلند را آغاز کرد. او اصالتی ایتالیایی دارد.
کلمبیانا () فیلمی در ژانر اکشن به کارگردانی الیویر مگاتن است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. داستان. کاتالیا هنگامی که سن کمی داشت پدر و مادرش در یک حملهٔ خشونت بار به خانه اشان در کلمبیا کشته می‌شوند و او نزد عمویش بزرگ می‌شود. عموی کاتالیا به او یاد می‌دهد که چگونه یک آدمکش سنگدل و بی ترحم باشد. حالا دخترک کوچک تبدیل به زنی مزدور و آدمکش می‌شود که در ازای دریافت پول افراد را می‌کشد. در آخرین ماموریتش او به سرنخی می‌رسد که می‌تواند او را به کسی که دستور قتل پدر و مادرش را داده برساند و به این وسیله انتقامی که
و مادرش را داده برساند و به این وسیله انتقامی که سال‌ها منتظر گرفتنش بود را بگیرد.
اسکیت‌بازی در پارک بولونی () که در فرانسه با نام اسکیت‌بازان هم شناخته می‌شود، یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر نقاش امپرسیونیسم فرانسه پیر آگوست رنوآر است که در طول زمستان ۱۸۶۸ طرح گردید، این نقاشی اسکیت‌بازان را به همراه تعداد گسترده‌ای از پاریسی‌ها نشان می‌دهد، از پیر و جوان گرفته که برای گذراندن اوقات فراقت به دریاچهٔ یخ زدهٔ پارک بولونی آمده‌اند، با توجه به این که رنوار علاقه‌ای به چشم‌اندازهای هوای سرد و برفی نداشت، این تابلو را می‌توان از جمله معدود آثار هنرمند در این زمینه دانست، ابعاد این اثر هنری
هنرمند در این زمینه دانست، ابعاد این اثر هنری رنوار (۷۲٫۱ × ۸۹٫۹) است.
سید شمس الدین حسینی نائینی(۱۳۱۲ نائین- ۷ تیر ۱۳۶۰ تهران)، نماینده مردم نائین در دوره اول مجلس شورای اسلامی بود. او در هفتم تیر ۱۳۶۰ و در پی انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی که توسط سازمان مجاهدین خلق ایران سازماندهی شده بود، کشته شد. زندگی. سید شمس الدین حسینی در سال ۱۳۱۲ در نائین به دنیا آمد.او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در نائین سپری کرد. پایان‌نامه تحصیلی وی با عنوان جهاد در راه اسلام بود. او پس از اخذ مدرک کارشناسی ادامه تحصیل خود راهی هندوستان شد و در دانشگاه مسلمان علیگره تحت نظر کلب عابد رساله
و در دانشگاه مسلمان علیگره تحت نظر کلب عابد رساله دکترای خودش را تحت عنوان فلسفه دعا و مقایسه دعای اسلام با سایر ادیان نگاشت. زندگی سیاسی. او با سید محمد بهشتی و محمدجواد باهنر در سازمان تحقیقات و برنامه‌ریزی وزارت آموزش و پرورش همکاری داشت. حسینی بعد از انقلاب با کسب ۶۴٫۹۰ در صد از کل آراء ماخوذه (۱۶٬۱۹۳ رای) به عنوان نمایندهٔ مردم نائین به مجلس راه یافت. حسینی در هفتم تیر ۱۳۶۰ و در پی انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته شد.
گردشگاه () که گاهی با نام گردشگران هم شناخته می‌شود، یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر نقاش امپرسیونیسم فرانسه، پیر آگوست رنوآر می‌باشد که در سال ۱۸۷۰ طرح گردید، این اثر رنوار یک زوج جوان را به تصویر می‌کشد که در حال راه رفتن از طریق یک مسیر جنگلی هستند، تابلوی گردشگاه رنوار نشان دهندهٔ سبک و تم قدیمی نقاشی هنرمندان قرن هجدهم از جمله ژان اونوره فراگونارد و ژان-آنتوان واتو می‌باشد، این اثر رنوار نشان دهندهٔ تأثیرات کلود مونه و رویکرد جدید رنوار در نقاشی است، ابعاد این اثر هنری رنوار (۸۱٫۳ در ۶۵) سانتیمتر می
ابعاد این اثر هنری رنوار (۸۱٫۳ در ۶۵) سانتیمتر می باشد و امروزه در موزۀ گتی قرار دارد زمینه. موضوع و درونمایهٔ جنگل، یک چشم‌انداز محبوب برای هُنرمندان فرانسوی قرن نوزدهم بود، در این میان جنگل فونتن‌بلو از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، قبل از رنوار، نقاش دیگر یعنی کلود مونه هم طرح‌های بسیاری با این پیش زمینه داشته که مهمترین آنها نقاشی "بازیل و کامیل" وی به سال ۱۸۶۵ می‌باشد، که نشان دهندهٔ یک زن و شوهر به همراه همدیگر در جنگل می‌باشد، در سال ۱۸۶۹ رنوار به همراه مونه در منطقهٔ لا گرینویلر بودند و از مناظر
همراه مونه در منطقهٔ لا گرینویلر بودند و از مناظر مختلف طرح‌هایی می‌کشیدند، مدتی پس از آن در سال ۱۸۷۰ رنوار در لویسینس به همراه مادرش زندگی می‌کرد.در طول این دهه جنبش هنری عجیب و غریبی در بین هنرمندان معرفی شد و پا گرفت. جنبشی که در قرن هجدهم شکل گرفت و معروف به سبک روکوکو گردید و رنوار با آغوش باز این جنبش را پذیرا شددر تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۸۷۰ فرانسه و آلمان که در آن زمان پروس خوانده می‌شد. درگیر جنگ شدند، با شروع جنگ رنوار جهت انجام خدمت نظام فرا خوانده شد و چهار ماه در هنگ سواره نظام خدمت کرد ولی هیچگاه در
چهار ماه در هنگ سواره نظام خدمت کرد ولی هیچگاه در جنگی مستقیم و در خط مقدم شرکت نکرد شرح و جزئیات پرتره. تابلوی گردشگاه رنوار شامل جزئیاتی است که در مورد بعضی از آنها هنوز هم اختلاف وجود دارد، پرتره نمایانگر یک مرد جوان است، احتمالاً یک ملوان و این موضوع با توجه به کلاه قایقرانان که در یک دستش گرفته کاملاً مشخص است، شخص همراه او زن جوانی است که در یک مسیر احاطه شده توسط بوته‌ها در حال پیاده‌روی با حالت و برخوردی صمیمی هستند و مرد در حال کمک به او جهت عبور از یک مسیر لغزنده است، تصویر نمایانگر دو معشوقه
از یک مسیر لغزنده است، تصویر نمایانگر دو معشوقه کلاسیک در حال پیاده‌روی در منطقهٔ جنگلی است که بر اساس یک تم محبوب و مردمی سبک روکوکو به عاریت گرفته شده، احتمال می‌رود این منطقه ناحیه و بخشی از رودخانهٔ سن باشد، این نوع تصویر از پیاده‌روی در جنگل و خصوصاً با یک الگوی زن یکی از ویژگی‌ها و علاقمندی‌های رنوار می‌باشد، تفسیر مدل‌های شکل کمی پیچیده و همان‌طور که گفته شد مورد اختلاف است، اعتقاد کلی بر این است که مدل زن موسوم به رافا می‌باشد که همدم موسیقی‌دان مشهور ادموند مایتر می‌باشد و مرد همراه او، شخص مدل
ادموند مایتر می‌باشد و مرد همراه او، شخص مدل قرار گرفته شده در یکی از نقاشی‌های آلفرد سیسلی می‌باشد.
پریاندر (۵۸۵ – ۶۲۵ پ. م.) فزرند کوسلوس، از خاندانِ هراکلیدا، از اهالیِ کورینت و جبّار این شهر بود. گفته می‌شود او اولین کسی بود که حکومتِ خود را به شکلِ جباری تغییر داد. وی را جزوِ فرزانگان هفت‌گانه یونان ذکر کرده‌اند. پریاندر دو پسر داشت با نام‌های "کوپسلوس" و "لوکوفرون". پریاندر همسرش را به قتل رساند، و پسرش، لوکوفرون را به جهتِ سوگواری‌ای که برای مادرش، به "کورکورا"، به تبعید فرستاد؛ ولی پس از مدتی از کردهٔ خود پشیمان شد، و فرزندش را فراخواند تا جانشین‌اش شود. اما مردم کورکورا، لوکوفرون را پیش از این‌که
شود. اما مردم کورکورا، لوکوفرون را پیش از این‌که بتواند حرکت کند به قتل رساندند. پریاندر برای گرفتن انتقام از مردمِ این شهر، تمامِ پسرانِ کورکورا را به "آلوئاتس" فرستاد تا هم‌چون خواجگان خدمت کنند؛ ولی در نهایت همگی به معبدی گریخته، متحصن شدند و نجات یافتند. پریاندر پس از این ماجرا که باعث یأس و نومیدی‌اش گشته بود، در سن هشتادسالگی درگذشت. جملاتِ زیر از وی به جا مانده‌است:
پل بویلدیو روآن در هوای بارانی () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر نقاشِ امپرسیونیسم فرانسه، کامی پیسارو است که در سال ۱۸۹۶ توسط هنرمند طرح گردید. این نقاشی امروزه در مجموعهٔ گالری هنر اونتاریو قرار دارد. این اثر یکی از نقاشی‌های مجموعه چشم‌انداز پیسارو از پل بویلدیو و اسکلهٔ صنعتی اطرافِ آن در منطقهٔ روان و رودخانهٔ سن می‌باشد. ابعاد این نقاشی (۷۳٫۷ × ۹۱٫۴) می‌باشد. تاریخچه. پیسارو مدت زمانی را در حوالیِ سال ۱۸۹۶ در منطقهٔ روان سپری کرد به جهت انجام طرح‌های مُدِرنیتهٔ صنعتی در نقاشی، او پیش از این و در سال
مُدِرنیتهٔ صنعتی در نقاشی، او پیش از این و در سال ۱۸۸۳ نیز مسافرتی به این منطقه داشت و یک سِری طرح‌ها از شهر کِشید و در نهایت در سال ۱۸۹۶ در هتل پاریس روان اقامت گزید. از ماه ژانویه بود که این نقاشی طرح گردید، دیدگاه و چشم‌انداز پیسارو برای خلقِ این اثر اتاق محلِ اقامت وی می‌باشد که پنجرهٔ آن مُشرف به این نِما و رودخانهٔ سن است، این اثر هُنریِ نقاش بازگشت به امپرسیونیسم است پس از یک دهه تجربه در پست امپرسیونیسم، پیسارو در این طرح به دنبالِ نشان دادنِ نمایی از بخش صنعتی مشغولِ شهر می‌باشد. او در عین حال
از بخش صنعتی مشغولِ شهر می‌باشد. او در عین حال تعدادی آثار دیگر از هتل در نورهای زمینهٔ مختلف طرح کرد، پیسارو تصویر دیگری از این پُل را در غروب آفتاب روزی مه آلود هم طراحی کرده که امروزه در موزهٔ هُنرهای زیبای روان قرار دارد. در نامه‌ای که در همان سالِ طراحی اثر نوشته شد، پیسارو خودش شرحِ نقاشی را موضوع پُل در نزدیکیِ بورس اوراق بهادار تحتِ تأثیر باران نامگذاری کرده که جمعیت نسبتاً زیادی از مردم را در حال رفت‌وآمد نشان می‌دهد. دودهایی که از قایق‌های بخار برخاسته، اسکله به همراه جرثقیل، کارگران در پیش زمینه
اسکله به همراه جرثقیل، کارگران در پیش زمینه و همگی در رنگ‌های خاکستری درخشان بارانی. او در ادامهٔ نامه می‌نویسد: چه به طورِ خاص برای من الگو کردن پُل در آب و هوای بارانی و مرطوب با تمامِ وسایلِ نقلیه، کارگرانِ در حینِ کار، قایق، دود و مه در فاصلهٔ دوردست می‌باشد، بر اساسِ اعتقاد مورخانِ هُنری، نقاشی‌های او نه فقط محصول مُشاهدهٔ دقیق موقعیت‌های معیّن در طبیعت، بلکه نمایانگر کار و زندگی آدم‌ها هستند. این نقاشی به گالری هنر اونتاریو توسطِ روبن وِلس لِئونارد پس از مرگ او در سال ۱۹۳۷ اهدا شد، این اثر یکی از شش
از مرگ او در سال ۱۹۳۷ اهدا شد، این اثر یکی از شش اثرِ پیسارو است که در کانادا به نمایشِ عمومی درآمده و سایرِ آثار در گالری ملی کانادا، گالِری هُنر هامیلتون و گالِری هُنر بزرگ ویکتوریا قرار دارند
مایکل باند (؛ زادهٔ - ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷) نویسنده بریتانیایی بود. وی به خاطر خلق شخصیت خرس پدینگتون و باغچه سبزیجات شهرت داشت. آثار او از محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین‌های بازار کتاب کودکان بود. زندگی‌نامه. مایکل باند در سن ۱۴ سالگی مدرسه را رها کرد با وجودی که پدر و مادرش آرزو داشتند او به دانشگاه برود. در دوره جنگ جهانی دوم، یک سال در دفتر یک مشاور قضایی و بعد هم مدتی در بی‌بی‌سی به عنوان دستیار فنی کار کرد. بعد هم برای مدتی داوطلبانه به ارتش بریتانیا پیوست هرچند چون پرواز با هواپیماهای نظامی حالش را بد می‌کرد،
چون پرواز با هواپیماهای نظامی حالش را بد می‌کرد، نتوانست آن‌طور که می‌خواست خدمه پرواز شود. او نخستین کتابش «خرسی به نام پدینگتون» را سال ۱۹۵۸ چاپ کرد. این شخصیت که خیلی زود محبوب شد، یک خرس قهوه‌ای عاشق مرباست که از «عمیق‌ترین و تاریک‌ترین نقاط پرو» برای زندگی به لندن سفر کرده‌است. «خرس پدینگتون» موضوع یک مجموعه کتاب، یک مجموعه انیمیشن تلویزیونی و یک فیلم سینمایی موفق در سال ۲۰۱۴ شد. مجموعه کتاب‌های خرس پدینگتون هم به فارسی دست‌کم یک بار در ایران در نشر ماهی و با ترجمه بهمن دارالشفایی منتشر شده‌است. مایکل
و با ترجمه بهمن دارالشفایی منتشر شده‌است. مایکل باند علاوه بر خرس پدینگتون، شخصیت‌های دیگری هم برای کودکان خلق کرد؛ از جمله مجموعه انیمیشنی «باغچه سبزیجات»، «موشی به نام پنج‌شنبه»، و یک کارآگاه فرانسوی به نام موسیو گریپ‌فروت. مجموعه کارتونی «باغچه سبزیجات» قبل از انقلاب در تلویزیون ایران دوبله و پخش شد. نمایش این مجموعه در سال‌های بعد از انقلاب ایران هم ادامه پیدا کرد. این خالق آثار محبوب کودکان سال‌ها بعد با مجموعه‌های تلویزیونی پدینگتون و «باغچه سبزیجات» به بی‌بی‌سی بازگشت. باند در سال ۲۰۱۵ برنده رتبه
به بی‌بی‌سی بازگشت. باند در سال ۲۰۱۵ برنده رتبه امپراتوری بریتانیا شد. مایکل باند روز سه‌شنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۷ و در پی یک کسالت کوتاه‌مدت، در سن ۹۱سالگی در خانه‌اش درگذشت.
چـِشتِ شریف شهر کوچکی است در افغانستان. این شهر مرکز ولسوالی چشت شریف ولایت هرات است. چشت شریف در کرانهٔ شمالی هری‌رود و ۱٬۵۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. سلسلهٔ صوفی چشتیه از این شهر ریشه گرفته‌است. ابواسحاق شامی از بزرگان صوفیان اواخر سدهٔ سوم و اوایل سدهٔ چهارم را استادش به هدایت مردم چشت مأمور کرد و او را خواجهٔ اهل چشت خواند و چون او به چشت وارد شد، نزد مردم نیز به خواجه چشت شهرت یافت و سرسلسلهٔ فرقهٔ چشتیه شد. شکل‌گیری این سلسله در چشت از سدهٔ چهارم آغاز و تا سدهٔ هفتم ادامه یافت و از سدهٔ
چهارم آغاز و تا سدهٔ هفتم ادامه یافت و از سدهٔ ششم به تدریج از ناحیه هرات و خراسان بزرگ به سمت شبه‌قارهٔ هند گسترش پیدا کرد. با مرگ مریدان خواجه مودود، تصوف در چشت رو به ضعف نهاد و عده‌ای از مریدان، با ظهور ترکان و جنگ و ستیز آنان، به مناطق دیگر، از جمله به شهر اجمیر در ایالت راجستان هند هجرت کردند. این شهر پس از ورود خواجه معین‌الدین سجزی چشتی، مرید و خلیفهٔ خواجه عثمان هارونی، پایگاه چشتیه شد. چشت شریف یکی شهرهای زیبای ولایت هرات باستان و دارای جاذبه‌های گردشگری فراوان می‌باشد.
فیلم در ۲۰۱۰ به فیلم‌های منتشر شده در سال ۲۰۱۰ می‌پردازد. در این سال، تعداد فیلم‌ها در سبک درام افزایش یافت و برتری استفاده از تکنولوژی سه‌بعدی در ساخت فیلم، پس از موفقیت انتشار آواتار در این شکل، با ساخت فیلم‌هایی چون آلیس در سرزمین عجایب و برخورد تایتان‌ها در این فرمت، تثبیت شد. فاکس قرن بیستم هفتاد و چهارمین سالگرد افتتاحش را جشن گرفت. پرفروش‌ترین فیلم‌ها. این فیلم‌ها، پرفروش‌ترین فیلم‌ها در سال ۲۰۱۰ هستند: "داستان اسباب‌بازی ۳" و "آلیس در سرزمین عجایب" هر دو بیشتر از یک میلیارد دلار کسب کردند و با این
هر دو بیشتر از یک میلیارد دلار کسب کردند و با این حساب، در رتبه اول ایستادند. جالب‌تر این‌که هر دو این فیلم‌ها در یک استودیو تولید شدند: والت دیزنی پیکچرز. "داستان اسباب‌بازی ۳" اولین فیلم پویانمایی است که بیشتر از یک میلیارد فروش داشته‌است و پس از فیلم‌های "منجمد" و "مینیون‌ها" در رتبه سوم قرار دارد. دو فیلم دیگر، "هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت اول" و "تلقین" نیز در میان ۵۰ فیلم پرفروش تمام دوران‌ها، قرار گرفتند. همین‌طور برای اولین بار، پنج فیلم پویانمایی در میان ده فیلم پرفروش قرار داشتند و دوتای
در میان ده فیلم پرفروش قرار داشتند و دوتای آن‌ها، در میان پنج فیلم اول جای گرفتند. سال ۲۰۱۰ همین‌طور رکورد فروش بالای ۱۰۰ میلیون دلار در افتتاحیه سال ۲۰۰۷ با سه فیلم و سال ۲۰۰۴ با دو فیلم را با چهار فیلم، شکست. فیلم‌های سال ۲۰۱۰. جدول زیر فهرست فیلم‌هایی است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شده‌اند:
[[File:2006-01-15 coin on water retouched.jpg|thumb|، خواص شیمیایی یا ویژگی‌های شیمیایی ، هر ویژگی از ویژگی‌های شیمیایی یکی از مواد است که در طول یا پس از یک [[واکنش شیمیایی]] آشکار می‌شود، این هرگونه کیفیتی است که تنها می‌تواند با تغییر [[هویت شیمیایی]] یک [[ماده (فیزیک)|ماده]] به وجود آید. به زبانی ساده‌تر، "ویژگی‌های شیمیایی" را نمی‌توان تنها با مشاهده یا لمس کردن ماده تعیین کرد؛ [[ساختار شیمیایی|ساختار داخلی]] ماده باید تا حد زیادی تحت تأثیر قرار گیرد تا خواص شیمیایی آن بررسی شوند. هنگامی که یک ماده زیر
خواص شیمیایی آن بررسی شوند. هنگامی که یک ماده زیر یک [[واکنش شیمیایی]] می‌رود، شدت خواص آن تغییر خواهد کرد، که نتیجه‌اش تغییر شیمیایی است. با این همه، یک ویژگی کاتالیزوری یا [[فروکافت]] نیز یک خاصیت شیمیایی است. "ویژگی‌های شیمیایی" را می‌توان با [[خواص فیزیکی مواد|ویژگی‌های فیزیکی]] مقایسه کرد؛ که آنها برعکس، بدون تغییر ساختار ماده قابل تشخیص هستند. با این حال، برای بسیاری از [[ویژگی‌ها]] در محدودهٔ [[شیمی فیزیک]]ی و دیگر رشته‌ها در مرز بین شیمی و فیزیک، که تمایز می‌تواند موضوعی در راستای نقطه نظر محقق
که تمایز می‌تواند موضوعی در راستای نقطه نظر محقق باشد. [[فهرست ویژگی‌های مواد|ویژگی‌های مواد]]، هر دو فیزیکی و شیمیایی، می‌تواند به عنوان [[فرارویدادگی]] مشاهده شود؛ به این معنی که، در برابر اصل واقعیت ملموس، ثانویه است. امکان لایه‌های چندگانهٔ فرارویدادگی نیز وجود دارد. "ویژگی‌های شیمیایی" می‌تواند برای ساخت [[طبقه‌بندی شیمیایی|طبقه‌بندی‌های شیمیایی]] استفاده شود. آن ویژگی‌ها همچنین می‌توانند برای شناسایی یک مادهٔ ناشناخته یا جدا ساختن یا متمایز کردن آن از مواد دیگر مفید باشند. [[علم مواد]] معمولاً
آن از مواد دیگر مفید باشند. [[علم مواد]] معمولاً "ویژگی‌های شیمیایی" یک ماده را به عنوان یک راه‌نما برای پی‌بردن به کاربردهای آن مادّه در نظر می‌گیرد. منابع. [[رده:خواص شیمیایی| ]]
استلا اوباسانجو (؛ نوامبر ۱۹۴۵–۲۳ اکتبر ۲۰۰۵ میلادی)؛ بانوی اول نیجریه و تا زمان مرگش همسر اولوسگون اوباسانجو رئیس جمهوری وقت نیجریه بود. وی اوایل دهه ۱۹۹۰ از اولوسگون اوباسانجو جدا شده بود اما آنان هنگامی که در دوره دیکتاتوری سانی آباچا در اواخر دهه ۱۹۹۰ اولوسگون به زندان افتاد آشتی کردند. او ۶ سال بانوی اول کشور بود. وی به عنوان بانوی اول نیجریه، پس از پیوستن به کمپین مبارزه علیه ختنه زنان، در ۶ فوریه ۲۰۰۳، روز جهانی عدم هرگونه مدارا با مثله‌کردن جنسی زنان را پیشنهاد کرد. او بر اثر جراحی زیبایی لیپوساکشن
را پیشنهاد کرد. او بر اثر جراحی زیبایی لیپوساکشن که در یک کلینیک فوق‌العاده در ماربلای اسپانیا انجام شده بود، در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۵ میلادی درگذشت.
سانی آباچا (؛ – ) یک ژنرال ارتش و سیاست‌مدار اهل نیجریه که از سال ۱۹۹۳ تا سال ۱۹۹۸ میلادی عملاً به عنوان دهمین رئیس جمهور نیجریه حکومت کرد. رژیم آباچا با وجود آن که رشد اقتصادی چشمگیر برای نیجریه به ارمغان آورد، همواره متهم به نقض گسترده حقوق بشر شده است. طبق گزارش شفافیت بین‌الملل، وی ۵ میلیارد دلار از درآمدهای دولت نیجریه را حیف و میل کرد. این رقم معادل ۱۰ درصد کل درآمد سالانه نیجریه از صادرات نفت این کشور در پنج سال دوران ریاست‌جمهوری آباچا بوده است. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که در سال ۲۰۰۲
باید به این نکته نیز اشاره کرد که در سال ۲۰۰۲ اعضای خانواده وی با بازگرداندن ۲/۱ میلیارد دلاری که از بانک مرکزی نیجریه توسط آباچا اختلاس شده بود، موافقت کردند.
اولافور الیاسون به (، )؛ هنرمند دانمارکی-ایسلندی است که برای هنرچیدمان و خلق مجسمه‌های بزرگ خود بسیار شناخته شده‌است. او در چیدمان‌ها و مجسمه‌های هنری خود با بکارگیری عناصری چون نور، آب و دمای هوا بینندگانش را نسبت به پروژه‌های خود آگاهتر می‌سازد. اولافور در سال ۲۰۰۵ میلادی در پنجاهمین دوسالانه ونیز با پروژهٔ The Weather Project به نمایندگی از کشور دانمارک شرکت کرده‌است. زندگی‌نامه. اولافور الیاسون در سال ۱۹۶۷ میلادی در شهر کپنهاگ دانمارک به دنیا آمده‌است و دارای ریشه‌های دانمارکی-ایسلندی است. والدین او در
دارای ریشه‌های دانمارکی-ایسلندی است. والدین او در سال ۱۹۶۶ از کپنهاگ به دانمارک مهاجرت کرده‌اند. او اولین نمایشگاه طراحی از مناظر و نقاشی‌های گواش خود را در سن ۱۵ سالگی در گالری کوچکی در دانمارک بر پا کرد. الافور در سال ۱۹۹۵ میلادی استودیوی خود را در برلین دایر کرد. او در تعدادی از پروژه‌ها در فضاهای عمومی شرکت داشته‌است از جمله پروژهٔ intervention Green river که در شهرهای مختلف در بین سال‌های ۲۰۰۱–۱۹۹۸ اجرا شده‌است، غرفهٔ موفت در گالری سرپنتاین در سال ۲۰۰۷ که به همکاری معمار نروژی کجتیل تورسن بر پا شده
که به همکاری معمار نروژی کجتیل تورسن بر پا شده بود، پروژهٔ آبشارهای نیویورک در سال ۲۰۰۸. او در بین سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۰۹ مدرس دانشگاه هنر بوده‌است و از سال ۲۰۱۴ به عنوان استادیار در دانشکدهٔ هنر و طراحی آدیس آبابا به تدریس مشغول است. اولافور در سال ۱۹۹۷ در جریان برپایی غرفهٔ پروژهٔ خود در با همسرش ماریان کروگ جنسون که مورخ هنریست آشنا وبا هم ازدواج کردند. آن‌ها دو فرزند پسر و دختر خود را از شهر آدیس آبابای اتیوپی به فرزندخواندگی پذیرفتند. او و خانواده‌اش هم‌اکنون در خانه‌ای که توسط ( معمار) در نزدیکی شهر
در خانه‌ای که توسط ( معمار) در نزدیکی شهر کوپنهاگ طراحی شده‌است زندگی می‌کنند. زندگی هنری. الیاسون تحصیلات هنری خود را در سال‌های ۱۹۹۵–۱۹۸۹ در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک کسب کرد. در سال ۱۹۹۰ او با کمک هزینهٔ سفری که ازسوی دانشگاه به وی اهدا شده بود به نیویورک رفت و در یکی از گالری‌های آنجا به عنوان معاون هنری به کار مشغول شد. بعد از اقامتهای خود در شهرهای کلن و برلین آلمان به دانمارک بازگشت و و مدرک هنری خود را دریافت نمود. او در سال ۱۹۹۵ گالری الافور الیاسون را در برلین بنا کرد که تا به امروز برای
الیاسون را در برلین بنا کرد که تا به امروز برای تحقیقات فضایی-جوی پروژه‌های هنریش مورد استفاده واقع می‌شود. از سال ۱۹۹۶ او همکاری‌های خود را با که متخصص معماری و نابغه ا ی در علوم هندسی است آغاز نمود. اولین قطعهٔ هنری خلق شده توسط آنان با عنوان ۸۹۰۰۰۰۵۴ ساختار عظیمی است با طول ۲٫۱ و عرض ۹٫۱ متر و با قطعات فولادی و فرم گنبد مانند خود چنان با زمینی که روی آن بنا شده پیوند یافته‌است که گویی از دل زمین برخاسته و ذهن بیننده در مواجههٔ با آن بسختی می‌تواند بپذیرد که این ستون‌ها و ساختارها از اعماق زمین رویانیده
که این ستون‌ها و ساختارها از اعماق زمین رویانیده نشده‌اند پروژهٔ آب و هوا. یکی از پروژه‌های موفقیت‌آمیز اوبا عنوان Weather Project بود که در سال ۲۰۰۳ در گالری تیت لندن اجرا شد. این چیدمان فضای سالن توربین هال گالری را پر کرده بود و متشکل از دستگاه‌های رطوبت زایی بود که با استفاده از شکر و آب مه رقیق در فضا ایجاد می‌کرد و دیسک بزرگ گردی که شبیه خورشید بود و با استفاده از صدها لامپ یکرنگ نور زرد رنگ را از خود متشعشع می‌کرد دردیوار روبرویی نصب شده بود. بر روی سقف سالن آیینهٔ بزرگی نصب شده بود و بازدیدکنندگان
سقف سالن آیینهٔ بزرگی نصب شده بود و بازدیدکنندگان با ورود به سالن نمایش با ابن چیدمان مشارکت کرده و با دراز کشیدن بر روی کف سالن و با حرکت دادن دست و پاهایشان خود را در آیینه مانند سایه‌های کوچک سیاه رنگ متحرکی می‌دیدند که در نور نارنجی رنگ احاطه شده‌اند. این چیدمان هنری شش ماه بر پا بود و براساس آمار ارائه شدهٔ گالری تیت بازدیدکنندگانی بالغ بر۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر را جذب نموده بود که بسیاری از آن‌ها بینندگانی بودند که یارها و بارها به دیدن اثر می‌آمدند. اتاقی برای یک رنگ. الیاسون دست به تجارب متنوعی با پروژه‌های