payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Negro Zumbon" موفقیت بین‌المللی پیدا کرد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "همسر باکره" و "وقتی حرف می‌زنی دهنت رو ببند!" اشاره کرد. فیلم‌شناسی. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هفت ضربدر هفت"، "سایه‌های ناآشنا در اتاقی خالی"، "شب زفاف"، "لیگابوئه"، "راز لباس سرخ"، "برهنه می‌بینم"، "چرا عشق‌بازی نمی‌کنیم؟"، "مرد سال"، "ارتباط ایتالیایی"، "مرد هوسران"، "به زور مال من"، "سکس تا چه حد سرگرم‌کننده است؟"، "بی‌غیرت ارجمند"، "دیروز، امروز، فردا"، "گنجینه سان جنارو"، "کشیش متأهل"، "به‌راستی چه بر
"گنجینه سان جنارو"، "کشیش متأهل"، "به‌راستی چه بر سر بیبی توتو آمد؟"، "دختران زیبا"، "بهیار"، "افکار شیطانی"، "عشق‌های من"، "دکتر جکیل و بانوی مهربان"، "خیانت به سبک ایتالیایی" و "همسرم" اشاره کرد. او در پروژه‌های زیادی با ویتوریو دسیکا شامل یک بخش بوکاچو ۷۰ همکاری کرد. ترووایولی خالق چندین موسیقی ایتالیایی بود.
نینو مانفردی (؛ زاده – درگذشته ) هنرپیشه، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "زشت، کثیف و بد" و "فروشگاه بزرگ" اشاره کرد. زندگینامه. با نام نینو ساتورنینو به دنیا آمد. ابتدا در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و سپس دوره‌های آکادمی هنرهای دراماتیک رم را در ۱۹۴۷ به پایان برد. کارش را با رادیو و تئاتر آغاز کرد. به عنوان دوبلور وارد سینما شد و برای نخستین بار در ۱۹۴۹ جلوی دوربین رفت. در طی بیش از چهار دهه در نقش‌های اول و دوم کمدی یا درام تعداد بسیاری از فیلم‌های
اول و دوم کمدی یا درام تعداد بسیاری از فیلم‌های ایتالیایی ظاهر شده، اما هیچ‌گاه در زمرهٔ ستارگان درنیامد. از اوایل دههٔ ۱۹۷۰ به کارگردانی نیز پرداخت و با نخستین فیلم بلندش، قدردانی، در جشنوارهٔ کن برندهٔ جایزه شد. در ۱۹۷۳ با ایفای نقش در نان و شکلات به شهرت بین‌المللی رسید و بعدها، اضافه بر بازی، در نوشنتن فیلم‌نامهٔ دنبالهٔ آن، کافه اکسپرس، نیز هم کاری داشت.
کارلو داپورتو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "خانواده" و "یک توپ و یازده مرد"، "در پاسگاه پلیس رخ داد" اشاره کرد.
داگمار لاساندار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آلمان است. زندگی‌نامه. او در پراگ از یک پدر فرانسوی و مادری آلمانی-شیلیایی زاده شد و به عنوان یک طراح لباس در اپرای برلین کار خود را آغاز کرد. نخستین نقش خود را در سال۱۹۶۶ در فیلمی از ویل ترمپر بازی کرد. از سال ۱۹۶۹ او بازی در فیلم‌های ژانر جنایی و وحشت ایتالیایی را آغاز کرد. در دهه ۱۹۸۰ او در چندین سریال تلویزیونی ایتالیایی و همچنین فیلم‌های فرانسوی -آلمانی نقش‌آفرینی کرد.
آدالبرتو ماریا مرلی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ترس بر فراز شهر، شام و به من میگن پاگنده اشاره کرد. ائوریدیجه آکسین دختر اوست. زندگی‌نامه. مرلی در رم متولد شد و اولین حضور چشمگیر خود را در مجموعه فلش سیاه شبکه رای داشت. پس از موفقیت‌های تلویزیونی آتی از طریق مجموعه‌های تلویزیونی اولین فیلم خود را در سال ۱۹۷۱ در فیلم درام به نام فن و آئین (۱۹۷۱) اثر میکلوش یانچو بازی کرد. مرلی همچنین در صنعت دوبله فعال است.
جولیو بروگی (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۹ فوریه ۲۰۱۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زیبایی بزرگ"، "زیر نشان عقرب"، "خرابکاران"، "گاما" و "سن‌میکله یک خروس داشت" اشاره کرد.
امیلیو چیگولی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شیار هلو"، "فقط تو را دوست دارم"، "واکسی"، "داستان عشق"، "ورای عشق" و "فرشته سپید" اشاره کرد. زندگینامه. او در ۴۱ فیلم در طی دوران بازیگریش ظاهر شد غالباً در نقش یک بازیگر مکمل. اما او در دوبله موفقیت‌های بزرگی به دست آورد در نهایت کار صدای بیشتر از ۷۰۰۰ فیلم را انجام داد. می‌توان گفت او صدای ایتالیایی هر ستاره بزرگ هالیوودی مانند جان وین، گری کوپر، کلارک گیبل، چارلتون هوستون، برت لنکستر و اورسن ولز
گیبل، چارلتون هوستون، برت لنکستر و اورسن ولز بود. او در لیورنو به دنیا آمد و در رم درگذشت.
فلاویو بوچی (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آدم‌ربایی"، "ژنرال ایستاده می‌خوابد" و "لیگابوئه" اشاره نمود.
داریو باندیرا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او در فیلم‌های "معجزه ایتالیایی"، "راهنمای عشق" و "راهنمای عشق ۲" بازی کرده‌است.
نینو بزوتسی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "همچون برگ‌ها"، "شبی با تو" و "روسینی" اشاره کرد.
انریکو بروسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. زندگینامه. او در میلان زاده شد، یک کارمند سابق شرکت مواد غذایی در سال ۱۹۷۲ کار خود را به عنوان کمدین در میلان آغاز کرد. او در ابتدا در سال ۱۹۷۷ در شبکه رای یک نمایش واریته به نام بدون توقف اجرا کرد که با آن شناخته شد. در سال‌های بعد در نمایش گوناگون زیادی ظاهر شد که با اجرای نمایش "Drive In " به اوج شهرت خود رسید. از اوایل دهه ۱۹۹۰ او تمرکز خود را بر روی صحنه گذاشت. بروسکی چندین آهنگ کمدی ضبط کرد، و در سال ۱۹۷۹ به مسابقه جشنواره سن رمو راه یافت؛ و
در سال ۱۹۷۹ به مسابقه جشنواره سن رمو راه یافت؛ و رتبه پنجم را با آهنگ "Ci vorrebbe un fiore" کسب کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آنی"، "پزشک… دانشجو"، "درایو این"، "دخترک سرباز در دیدار نظامی" و "بسترهای بی‌بندوبار" اشاره نمود.
اومبرتو دورسی (؛ ۱۹۲۹ – ۱۹۷۶) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "من، من، من… و دیگران"، "دخترمدرسه‌ای"، "دکامروتیکوس"، "سربازان و سرجوخه‌ها"، "برهنه می‌بینم"، "مرد هوسران"، "مرگ در لاردو پرسه می‌زند"، "بیا درباره زن‌ها حرف بزنیم"، "عشق و ازدواج"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه"، "زن کولی"، "اوبالدا، سر تا پا عریان و داغ"، "راهبه آتش‌پاره"، "چیچو و فرانکو در سال اختلاف نظر"، "وای خدای بزرگ، پاستوره اومد!" و "چه کسی دادستان را کشت و برای چه؟"
اومد!" و "چه کسی دادستان را کشت و برای چه؟" اشاره کرد. زندگی‌نامه. دورسی در تریسته زاده شد و مدرک حقوق خود را در سال ۱۹۵۳ گرفت اما تقریباً در تئاتر از سال ۱۹۵۰ فعال است. از سال ۱۹۶۲ تا زمان مرگش، او بازیگر نقش مکمل قوی بود و در سال ده تا پانزده فیلم بازی می‌کرد. او در رم در ۴۷ سالگی در اثر حمله قلبی از دنیا رفت.
آتیلیو دوتزیو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برای تابوتی پر از دلار"، "مشت، دزدان دریایی و کاراته"، "اردوگاه آزمایش‌های انسانی اس‌اس"، "برادر تاتسیو، اهل ولتری"، "دختر اهل بولونیا"، "پیرینو در مقابل همه"، "در آخرین لحظه"، "راهبه دیر کاسترو"، "مرد هوسران"، "قهرمانان در جهنم"، "مرگ به یک قاتل لبخند می‌زند"، "داستان‌های غیراخلاقی از باکره‌های شهوانی"، "بازهم حکایت‌های کانتربری سکسی"، "امانوئل سیاه ۲"، "بیا درباره زن‌ها حرف بزنیم"، "تعقیب مرگبار"، "آموزگار
درباره زن‌ها حرف بزنیم"، "تعقیب مرگبار"، "آموزگار جایگزین"، "تبهکاران"، "من خوش‌عکسم" و "سرسخت و مقتدر" اشاره کرد.
تیم ملی بسکتبال با ویلچر زنان ایران نماینده بسکتبال با ویلچر زنان کشور ایران در مسابقات بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولین فعالیت می‌کند.با مربیگری سرکار خانم همایونپور. تورنومنت‌ها. دوستانه. ۲۰۲۲. ایران ۳۷ - ۴۱ ترکیه ۲۰۲۳. ایران ۴۴ – ۴۳ ترکیه
برونو زانین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و نویسنده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "آمارکود" و "پلیس قاتل" اشاره کرد.
الیو زاموتو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "سوداگر"، "گاما"، "خانم پرستار در تیمارستان نظامی" و "دخترک سرباز در دیدار نظامی" اشاره کرد.
لوکا زینگارتی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "تو می‌خندی"، "روزهای ترک و جدایی"، "نیمه ابری همراه با طلسم‌های آفتابی" و "" اشاره کرد.
پیترو د. ویکو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سربازان و سرجوخه‌ها"، "گلادیاتور رم"، "به‌راستی چه بر سر بیبی توتو آمد؟"، "دو رقیب" و "کشیش متأهل" اشاره نمود.
تونی رنیس (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل ایتالیا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگینامه. تونی در میلان زاده شد و در نیمه دهه ۱۹۵۰ کار خود را با آدریانو چلنتانو آغاز کرد. در سال ۱۹۵۸، او قراردادی با کومبو رکورد به عنوان خواننده بست و شروع به انتشار آهنگ‌های ایتالیایی و آمریکایی کرد. در سال ۱۹۶۲، آهنگی به نام «کی، کی، کی» که آلبرتو تستا آن را نوشته بود در جشنواره سن رمو اجرا کرد که موفقیت بین‌المللی کسب کرد. یک سال بعد، او در همان جشنواره با آهنگ «یکی برای همه» برنده شد و در سال ۱۹۶۷
با آهنگ «یکی برای همه» برنده شد و در سال ۱۹۶۷ او به جایگاه دوم را کسب کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "برای عشق… برای افسون…" و "سربازان و سرجوخه‌ها" اشاره نمود.
ماریو ریوا (؛ – ) بازیگر، و مجری اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "زیباترین روزها"، "فردا هم روز خداست" و "در پاسگاه پلیس رخ داد" اشاره کرد.
رولدانو لوپی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "کنت دو مونت-کریستو" و "مغول‌ها" اشاره نمود.
پائولو فراری (؛ زادهٔ ) بازیگر، مجری و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "افسون"، "پاهای طلایی" و "اودسا در میان شعله‌ها" اشاره نمود.
ماریو فلیچانی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پیرینو، پزشک اس.ای.یو.بی."، "راز لباس سرخ"، "عمر مختار" و "راهبهٔ مونتزا" اشاره کرد.
مارینو مازه (؛ زاده – درگذشته ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "میل به تماشا"، "یک کارآگاه"، "پلنگ"، "امانوئل – خشونت علیه زنان چرا؟"، "عشق و ازدواج"، "قتل‌های هفتگانه بانوی سرخ‌پوش" و "پلی متل" اشاره کرد. زندگی‌نامه. مازه در تریسته متولد شد و هنوز نوجوان بود که به گروه بازیگران جوان کمپانی تولید فیلم فرانکو کریستالدی پیوست. او تحت آموزه‌های آلساندرو فرسن بازیگری را آموخت. او اولین کار تئاتر خود را در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ویسکونتی و اولین فیلم خود را در
۱۹۶۰ به کارگردانی ویسکونتی و اولین فیلم خود را در سال ۱۹۶۱ بازی کرد. ماسه در ۲۸ مه ۲۰۲۲ در سن ۸۳ سالگی در رم درگذشت.
کارملا کارولینا فرناندا «کارمن» روسو (؛ زادهٔ ) شوگرل، مجری تلویزیونی، بازیگر، مدل، خواننده و مربی رقص اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. روسو کار خود را به عنوان مدل در اواسط دهه ۱۹۷۰ با شرکت در چندین مسابقهٔ زیبایی در ایتالیا آغاز کرد. او ابتدا به خاطر نقش‌هایش در فیلم‌های ژانر کمدی سکسی سبک ایتالیایی مانند "همسرم دوباره به دبیرستان می‌رود"، "جووانی، خوش‌تیپ و احتمالاً ثروتمند" و "پائولو روبرتو کوتکینو مهاجم میانی موفق" مورد توجه عموم قرار گرفت. او متعاقباً در دهه ۱۹۸۰ با
توجه عموم قرار گرفت. او متعاقباً در دهه ۱۹۸۰ با برنامه‌های رنگارنگ تلویزیونی همچون "درایو این"، "بسیار خنده‌دار" و "گراند هتل" جایگاه خود را به عنوان یک ستاره تلویزیونی تثبیت کرد. در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، او همچنین در نسخه‌های ایتالیایی و اسپانیایی تلویزیون واقع‌نما "سلبریتی سوروایور" شرکت کرد. او در نسخه اسپانیایی آن تحت عنوان "" (۲۰۰۶) برنده نهایی شد. در سال ۲۰۱۷، او همچنین در قسمت دوم "گرانده فراتلو" که نسخه ایتالیایی "سلبریتی بیگ برادر" است، شرکت کرد. او همچنین سه آلبوم استودیویی ناموفق به نام‌های
او همچنین سه آلبوم استودیویی ناموفق به نام‌های "ستارگان در دونا"، "آهنگ‌های «درایو این…»" و "یک شب ایتالیایی" منتشر کرد و همچنین بارها در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی مدل مجلهٔ پلی‌مِـن بود. اوایل زندگی. روسو در ۳ اکتبر ۱۹۵۹ در شهر جنوآ به‌دنیا آمد. پدرش، جووانی روسو، یک افسر پلیس سیسیلی بود و مادرش، امیلیان جوزپینا گراردینی، به عنوان صندوقدار در «سینما المپیا» کار می‌کرد. پس از نقل مکان والدینش به پاوولو نل فرینیانو، شهری در استان مودنا و بعد به امیلیا-رومانیا، در سال ۱۹۶۹ خانواده او به جنوا بازگشتند و او به یک
سال ۱۹۶۹ خانواده او به جنوا بازگشتند و او به یک آکادمی رقص پیوست. در سال ۱۹۷۳، او مدرسه راهنمایی را به پایان رساند و والدینش او را در «مؤسسه فنی گردشگری» در جنوا فرستادند تا تمام تمرکز او بر روی رقص نباشد. او البته با جدیت و پشتکار تمام در کلاس‌های درس رقص واندا ناردی، مهم‌ترین مدرسه رقص آن زمان در جنوا، شرکت کرد و همچنین به عنوان مدل شروع به کار کرد و عکسش در یک پوستر تبلیغاتی برای فروشگاه بزرگ کوین استور چاپ شد. حرفه. ۱۹۷۵–۱۹۷۴: مسابقات زیبایی و نمایش‌های شبانه. روسو در سال ۱۹۷۴، در سن ۱۳ سالگی، برنده
شبانه. روسو در سال ۱۹۷۴، در سن ۱۳ سالگی، برنده اولین مسابقهٔ زیبایی مهم خود، «دوشیزهٔ لیگوریا» شد. یک سال پیش، روسو همچنین عنوان «دوشیزه امیلیا» را که در پاوولو نل فرینیانو برگزار شد، به‌دست‌آورد، اما این موفقیت ارزش چندانی برای شرکت در اینگونه مسابقات در سطح کشوری نداشت. روسو با کسب عنوان «دوشیزهٔ لیگوریا» این فرصت را پیدا کرد تا در مرحله انتخاب دختران شایسته برای «دوشیزه ایتالیا» شرکت کند، اما به‌دلیل نوجوان بودن، ردِ صلاحیت شد. ۱۹۷۵-۱۹۷۹: رم، حضور در سینما و تلویزیون. روسو در سال ۱۹۷۵ تصمیم گرفت به رم
و تلویزیون. روسو در سال ۱۹۷۵ تصمیم گرفت به رم که مرکز استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی ایتالیا است، نقل مکان کند و پس از ورود به رم در یک آپارتمان کوچک بسیار نزدیک به چینه‌چیتا سکنا گزید. با سرسختی و جاه‌طلبی‌ای که همیشه مشخصه روسو بوده‌است، وی هر روز صبح در صف‌های طولانی می‌ایستاد تا برای حضور در یک فیلم، تستِ بازیگری بدهد. کمی بعد او را برای ایفای یک نقش خُرد در فیلم کمدی "نشان تو چیست؟" در کنار آدریانو چلنتانو و آلبرتو سوردی انتخاب کردند. روسو با این فیلم برای مدتی اجرای نمایش در کلوپ‌های شبانه را ترک کنار
مدتی اجرای نمایش در کلوپ‌های شبانه را ترک کنار گذاشت. فدریکو فلینی در سال ۱۹۷۷، او را برای بازی در فیلم "شهر زنان" در کنار مارچلو ماسترویانی انتخاب کرد. در صحنه‌ای از این فیلم او پستان‌های برهنه خود را نمایان می‌کند، اما نامش در عنوان‌بندی فیلم قرار نگرفت. او سپس در فیلم جنایی "مرد بی‌رحم" به عنوان صندوقدار یک بار ظاهر شد و همچنین در "زن چپ‌دست" نقش‌آفرینی کرد. این فیلم به‌ویژه در آلمان موفق بود و در سال ۱۹۷۸ به جشنوارهٔ فیلمِ کن راه یافت. اگرچه روسو کار خود را به عنوان یک بازیگر آغاز کرد، اما به کار خود
را به عنوان یک بازیگر آغاز کرد، اما به کار خود به عنوان شوگرل در کلوپ‌های شبانه ادامه داد و در سال ۱۹۷۸، روسو با اتوره آندنا میزبان برنامه تلویزیونی «"تطمیع"» بود که از شبکه ۳ لومباردیا پخش شد. در همان سال، او در برنامهٔ "پوتوبلو" در کنار انتسو تورتورا که در شبکهٔ رای ۱ پخش شد، شرکت کرد. بعدها، روسو در چندین فیلم دیگر نقش‌آفرینی کرد و در تئاتر هم در نقش مکمل والتر کیاری در نمایش "آیا تا به حال با آب داغ امتحان کرده‌اید؟" هنرنمایی کرد. با بازی در این نمایش، روسو برندهٔ «جایزهٔ کورتیس» شد.در اینجا بود که
روسو برندهٔ «جایزهٔ کورتیس» شد.در اینجا بود که روسو با توجه به موفقیت و گسترش حرفه‌اش، تصمیم گرفت برای همیشه در رم اقامت کند که در ضمن، محلِ اصلیِ آژانسِ هنریِ «گیمنازیوم» نیز بود. ۱۹۸۳–۱۹۸۰: نقش‌های اصلی، بازیگران و موسیقی. عکس روسو در تابستان ۱۹۷۹، برای نخستین بار در ۱۹ سالگی در مجله ایتالیایی مردانه پلی‌مِـن چاپ شد. این اتفاق چهار بار دیگر در اواخر سال ۱۹۸۰، در سال ۱۹۸۱ و در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ تکرار شد. او همچنین یکی از پردرآمدترین مدل‌های برهنه ایتالیا شد. او در سال ۱۹۸۰ در ساخت دو فیلم شرکت کرد:
شد. او در سال ۱۹۸۰ در ساخت دو فیلم شرکت کرد: "پاتریک هنوز زنده است" در کنار جانی دئی و "تعطیلات اسکی". در طول ساخت این فیلم در تابستان ۱۹۸۰، او با جانفرانکو دانجلو آشنا شد که به روسو کمک کرد تا وارد دنیای تلویزیون شود. در همین سال، روسو همچنین در فیلم قاتلان پورنو بازی کرد که نخستین نقش او در قالب قهرمانِ فیلم بود. روسو در این فیلم نقش یک قاتل دوجنس‌گرا را بازی کرد. و نامش در عنوان‌بندی فیلم به‌صورت کارمن بیزه نوشته شد. جهش حرفه‌ای-هنری او در سال ۱۹۸۱ اتفاق افتاد. او کارش را به‌عنوان شوگرل در کلوپ‌های
افتاد. او کارش را به‌عنوان شوگرل در کلوپ‌های شبانه پایان داد. فیلم‌های بعدی روسو ایفای نقش در کمدی‌های جنسی "مربی اسکی" (در کشورهای انگلیسی‌زبان: " معشوقهٔ اسکی‌باز") و "همسرم دوباره به دبیرستان می‌رود" بودند. روسو در پایان سال ۱۹۸۱، با شرکت فونتانا رکوردز برای انتشار یک آهنگ قرارداد امضا کرد. اولین تک‌آهنگ او، «شب بی‌مهتاب» در رادیو ایتالیا پخش شد. در دسامبر ۱۹۸۱، روسو B-side آهنگ «بیا امشب با هم باشیم» را در برنامه تلویزیونی ایتالیایی "بلیتز" اجرا کرد که در رای ۱ پخش شد. این نمایش بر روی ناوشکن ایتالیایی
رای ۱ پخش شد. این نمایش بر روی ناوشکن ایتالیایی "آردیتو" (D 550) شلیک شد. روسو همچنین آهنگ «بدلکار» را اجرا کرد که منتشر نشد. سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ برای روسو بسیار موفق بود. در این مدت او در چهار فیلم بازی کرد. روسو در "طاعون پیرینا" با مارینا مارفولیا و اورسته لیونلو هم‌بازی بود، چند ماه او در فیلم "به‌خوبی نان" نقش‌آفرینی کرد. او پس از آن توسط پیرفرانچسکو پینجیتوره برای فیلم "هوادار، داور و فوتبالیست" در منار پیپو فرانکو، آلوارو ویتالی، ماریزا مرلینی و دانیلا پوگی و سپس برای نقش‌آفرینی در "جووانی، خوش‌تیپ…
پوگی و سپس برای نقش‌آفرینی در "جووانی، خوش‌تیپ… احتمالاً ثروتمند" در کنار جانفرانکو دانجلو، نادیا کاسینی و ادویژ فِـنِـش انتخاب شد. در اوایل سال ۱۹۸۳، روسو همچنین اولین آلبوم استودیویی کامل خود را به نام "ستارگان در دونا" و با نام هنری کارمن منتشر شد. این آلبوم شامل بازخوانی آهنگ‌های دانا سامر و جورجو مورودر بود. ۱۹۸۳-۱۹۸۶: موفقیت در مدیاسَت و آخرین فیلم‌ها. براندو جوردانی و امیلیو راول که روزنامه‌نگار و نویسنده بودند، با روسو برای شرکت در برنامه تلویزیونی "کولوسئوم" که در رای ۱ پخش می‌شد، تماس گرفتند.
"کولوسئوم" که در رای ۱ پخش می‌شد، تماس گرفتند. بعداً در سال ۱۹۸۳، روسو در برنامه محبوب تلویزیونی "درایو این" شرکت کرد که در آن نقش یک صندوقدار سکسی را بازی می‌کرد. روسو یک پریمادونا (بازیگر یا خوانندهٔ اصلی) در این نمایش تلویزیونی بود که در آن رقص و دکلمه‌گویی‌های برنامه نقش مهمی داشت. موضوع نمایش در ابتدای برنامه توسط کریستینا موفا (با ترانهٔ آغازین «شکر، شکر») اجرا می‌شد که بعداً به بازخوانی ترانه «عروسک» از پتی پراوُ در سال ۱۹۶۸ با اجرای روسو تغییر یافت. موسیقی تیتراژ پایانی، «مرا آمبرسو صدا کن» اثرِ
موسیقی تیتراژ پایانی، «مرا آمبرسو صدا کن» اثرِ کریستیانو مالجولیو نیز توسط روسو خوانده اجرا می‌شد. در طول نمایش، روسو آلبوم‌های خود را "ستارگان در دونا" و "آهنگ‌های «درایو این…»" را هم تبلیغ می‌کرد. آلبوم اخیر حاوی ترانه‌های منتخبی از آهنگ‌های اجرا شده توسط روسو در برنامهٔ "درایو این" بود. از این آلبوم همچنین یک تک‌آهنگ به‌نام «ببخشید خانم» منتشر شد. در سال ۱۹۸۴، روسو همچنین در تبلیغات آب‌نبات «موروسیتاس» شرکت کرد. در همان سال و در اوج محبوبیت، او در فیلم "صورتت را خرد می‌کنم عزیزم" در کنار اورسته لیونلو و
را خرد می‌کنم عزیزم" در کنار اورسته لیونلو و سرجو واستا، "پائولو روبرتو کوتکینو مهاجم میانی موفق" با نقش‌آفرینی فرانکا والری و سرانجام فیلم "وقتی آفتاب گرم می‌شود … ما به ساحل می‌رویم" بازی کرد که یک فیلم موزیکال-کمدی دهه ۶۰ با بازی ادواردو ویانلو بود. روسو در سال ۱۹۸۵، به تلویزیون بازگشت و در برنامهٔ "بسیار خنده‌دار" و سپس در "گراند هتل" در کانال ۵ حضور یافت. او همچنین تک‌آهنگ «بله» را اجرا و ضبط کرد، که یک ترانه در سبم ایتالو دیسکو بود و موفقیت متوسطی به‌دست‌آورد. در سال ۱۹۸۶، روسو مجری برنامهٔ "یک جمعه
در سال ۱۹۸۶، روسو مجری برنامهٔ "یک جمعه غم‌انگیز فوق‌العاده" با همکاری لینو بانفی و ماسیمو بولدی بود که به عنوان یک ستاره باله کلاسیک هم برنامه اجرا می‌کرد. همچنین برای این نمایش، او ترانۀ «آدینهٔ بابونه‌ها» را اجرا کرد. ۱۹۹۳–۱۹۸۷: ازدواج، بازگشت به شبکۀ تلویزیونی رای و تلویزیون اسپانیا. پس از یک وقفه در حضور روسو در نمایش‌های تلویزیونی در سال ۱۹۸۸، او آخرین فیلم نقش سینمایی خود را در فیلم "ریمینی ریمینی - یک سال بعد" در کنار آندرئا رونکاتو و ایوا گریمالدی ایفا کرد. با این فیلم روسو در ۲۶ فیلم سینمایی بازی
کرد. با این فیلم روسو در ۲۶ فیلم سینمایی بازی کرد که در شش فیلم، نقش اصلی را داشت. روسو در موزیکال تلویزیونی "من جین، تو تارزان" به کارگردانی انتسو تراپانی بازی کرد. این نمایش علیرغم اینکه رقص‌های باله‌اش حرفه‌ای و استادانه بود، به موفقیت نرسید. روسو به دلیل عدم موفقیت آخرین برنامه خود در سال ۱۹۹۰، فقط در چند برنامه تلویزیونی به عنوان مهمان حضور داشت: "عصر بخیر با تینو اسکاتی"، "بلیتز"، "بی‌هوشی"، "میکسر"، "امشب چیز جدیدی نداریم"، "پلی‌بوی نیمه‌شب"، "پاپ کورن"، "هات بنگ" و "دومنیکا" که در فصل ۱۹۹۰–۱۹۹۱
کورن"، "هات بنگ" و "دومنیکا" که در فصل ۱۹۹۰–۱۹۹۱ مهمان دائمی برنامه بود. بعدها در سال ۱۹۹۱، روسو تصمیم گرفت ایتالیا را ترک کند و به اسپانیا برود تا مجری برنامه "وی‌آی‌پی شب"، برای شبکه تله‌سینکو شود که ۶۰ قسمت داشت. این برنامه به موفقیت غیرمنتظره‌ای دست یافت و هر بار ۴۱ درصد از مخاطبان آن شبکه را به خود اختصاص داد. همچنین در تله‌سینکو، روسو روی دو نسخه از برنامۀ "نبرد ستاره‌ها" کار کرد که آن را به‌طور مشترک با خوزه لوئیس مورِنو در تله‌بیسیون اسپانیولا اجرا می‌کرد و به مدت دو سال مجری آن بود. این برنامه در
می‌کرد و به مدت دو سال مجری آن بود. این برنامه در ساعات پربیننده شنبه‌ها پخش می‌شد. زندگی خصوصی. روسو در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷، روسو با طراح رقص و رقصنده حرفه‌ای انتسو پائولو تورکی در یک کلیسای کوچک در کاسانو دله مورجه ازدواج کرد. آنها یک دختر به نام ماریا دارند. کارمن روسو خود را یک کاتولیک رومی می‌داند.
مارا ونیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌های او می‌توان به "افکار شیطانی" و "راهبه دیر کاسترو" اشاره کرد.
والریا کاوالی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا‌ست. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "خانه‌ای با راه پله تاریک"، "پاپ ژان پل دوم"، "گذشته" و "کَـمِـلوت" اشاره کرد.
پائولا کورتلزی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایتالیا است. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "بوکاچیوی شگفت‌انگیز و فردایی هم هست" اشاره کرد.
رمضان احمدوویچ قَدیروف (به ؛ زاده ) سیاست‌مدار مسلمان چچنی و از سال ۲۰۰۷، رئیس جمهوری چچن است. وی نفوذ سیاسی زیادی در دولت ولادیمیر پوتین دارد و نیروهای تحت فرمان او، در حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین نقش کلیدی ایفا می‌کردند . خانواده. وی فرزند احمد قدیروف رئیس‌جمهور سابق چچن است که در اثر انفجار بمب کشته شده بود. در آن زمان رمضان قدیرف، رهبری گروهی از شبه نظامیان قدرتمند موسوم به «قدیروسکی» را بر عهده داشته که مردم از آنان وحشت داشتند. این گروه توسط گروه‌های مدافع حقوق بشر متهم به ارتکاب شکنجه و آدم‌ربایی و
مدافع حقوق بشر متهم به ارتکاب شکنجه و آدم‌ربایی و ترور در چچن شده‌است. جوایز. رمضان قدیرف برنده جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه شده‌است. حقوق بشر. او از جمله سرشناس‌ترین کسانی است که آشکارا از قتل بوریس نمتسف حمایت کرده‌است. تحت نظارت او، به تصویب پارلمان چچن حجاب در مدارس چچن، از سال ۲۰۱۷ قانونی شده‌است. این حکم در تناقض با قانون اساسی روسیه است. وی یکی از مدافعان سرسخت حجاب است. بسیاری از منتقدان و مخالفان وی در داخل و خارج از روسیه به قتل رسیده‌اند. او در مقابل همکاری با دولت مرکزی روسیه، خود مختاری
در مقابل همکاری با دولت مرکزی روسیه، خود مختاری زیادی به‌دست آورده و اجازه یافته که نیروی‌های امنیتی خود را داشته باشد. گروه‌های حقوق بشر نیروهای امنیتی تحت فرمان او را به موارد نقض حقوق بشر، از جمله شکنجه و قتل‌های فراقضایی متهم کرده‌اند. از زمان روی کار اومدن او بسیاری از جوانانی که احتمال می‌رود با پیکارجویان شورشی مخالف دولت، همکاری یا از آنها حمایت کنند، شبانه و به‌طور مرموزی از خانه‌هایشان ناپدید، بستگان آنها دستگیرشده و خانه‌هایشان به آتش کشیده می‌شود. همچنین روحانیونی که در مورد وفاداری آنها به
همچنین روحانیونی که در مورد وفاداری آنها به حکومت شک وجود داشته باشد به سرعت از مقام خود برکنار می‌شوند. زندگی شخصی. او در سال ۱۹۹۶ در بیست سالگی با «مِدنی موسااِونا کادیِروُوا» ازدواج کرد و صاحب ۱۲ فرزند شد. بزرگترین دختر او «عایشه» و دیگر دختر او «خدیجه» حافظ (قرآن) هستند. همسر او از مارس ۲۰۱۲ خط تولید لباس خود را به نام «فردوس» در دبی راه‌اندازی کرد. عایشه نیز در مارس ۲۰۱۷ برای خود خط تولید لباس راه انداخته و در این کار از مادرش پیشی گرفته‌است. قدیروف صاحب یک کلکسیون بی‌نظیر خودرو از جمله لامبورگینی
صاحب یک کلکسیون بی‌نظیر خودرو از جمله لامبورگینی رونتون است که تنها ۲۰ عدد از آن در جهان تولید شده‌است. او کلکسیونی از خنجر هم دارد. در سال ۲۰۱۱ او تولد ۳۵ سالگی خود را در یک مراسم بسیار پر هزینه با حضور ستارگانی چون ژان کلود ون دام، هیلاری سوانک، ونسا-می و سیل (خواننده) جشن گرفت. هنگامی که از او در مورد منبع هزینه این جشن پرسیده شد او گفت: «خدا فرستاده» در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که خیریه متعلق به مادرش به مناسبت عید قربان خوراک ۹۰۰ پناهنده سوری در کیل آلمان و عراق را تأمین کرده‌است. او اعلام کرد به
آلمان و عراق را تأمین کرده‌است. او اعلام کرد به ۱۰۰۰ نفر از پناهندگان و مهاجران در روز بعد نیز در بهترین رستوران‌های شهر خوراک داده می‌شود. همچنین این خیریه یک مدرسه و زمین ورزشی در کیل آلمان می‌سازد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۶ اعلام کرد که به ۲۵۰۰۰ پناهنده سوری در ماه رمضان افطاری داده می‌شود.
جولیانا دسیو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گناه و شرم"، "کاترینا و دخترانش"، "بیمار خیالی"، "کازابلانکا، کازابلانکا"، "صد روز در پالرمو"، "شوپن" و "زیبایی زنان" اشاره نمود.
دولچنرا (؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۷۷) یک موسیقی‌دان اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در سال ۲۰۰۳ پس از برنده شدن جایزه بخش تازه واردان جشنواره موسیقی سن رمو به شهرت رسید، اما تنها در سال ۲۰۰۵ در ایتالیا وقتی که نمایش واقع گرایانه بر پایه موسیقی به نام مزرعه موسیقی را برنده شد و دومین آلبومش به نام یک دنیای کامل را منتشر کرد به موفقیت تجاری دست یافت. در سال ۲۰۰۵ او همچنین جایزه بهترین هنرمند سال را در جلسه ناشران موسیقی مستقل ایتالیایی و جایزه دِ آندره را برای بهترین هنرمند
ایتالیایی و جایزه دِ آندره را برای بهترین هنرمند نوظهور دریافت کرد. نخستای زندگی. امانوئلا ترانه در گالاتینا از توابع استان لچه در ایتالیا از میما و جینو ترانه زاده شد. او در اسکورانو تا سن ۱۸ سالگی زندگی می‌کرد تا زمانی که برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه فلورانس به توسکانی نقل مکان کرد. اونوشتن آهنگ را در سن ۱۴ سالگی شروع کردو بعدها خوانندگی، و نواختن کلارینت و پیانو را فراگرفت. در سال ۱۹۹۳ او گروه I Codici Zer را تشکیل داد. در اوایل دهه ۲۰۰۰ او از طریق وب چت با موسیقیدان و ناشر ایتالیایی
او از طریق وب چت با موسیقیدان و ناشر ایتالیایی لوچو فابری آشنا شد؛ که بعداً نخستین تهیه کننده او شد. فعالیت موسیقی. Sorriso Nucleare، نخستین آلبوم. نخستین تک‌آهنگ دولچنرا "فقط تو" بود که در سپتامبر ۲۰۰۲ منتشر شد. این آهنگ سبب شد که او در مسابقه آواز خوانی به نام Destinazione Sanremo شرکت کند. این برنامه از تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۰۲ از شبکه ۲ رای ایتالیا، با هدف انتخاب ۱۲ نفر از ۱۶ نفر شرکت کننده تازه‌وارد در پنجاه و سومین دوره جشنواره موسیقی سن رمو پخش شد. در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۲، در طی مرحله پایانی نمایش،