payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. در دوران معاصر، روایت مسعده (مسادا) به‌عنوان نماد قهرمانی و مقاومت تفسیر شد و نقش برجسته‌ای در هویت ملی اولیهٔ اسرائیل ایفا کرد. کاوش‌هایی که در دههٔ ۱۹۶۰ به رهبری باستان‌شناس اسرائیلی ایگئال یادین انجام شد، بقایای به‌طرز چشمگیری سالم را آشکار کرد؛ از جمله کاخ‌های هیرود، انبارهای غذا با بقایای خوراکی، حمام‌های تطهیر مذهبی (میقوه)، یک کنیسه، نمازخانه‌ای مسیحی، کبوترخانه‌ها ، طومارها و سفالینه‌هایی دارای نام‌ها—که یکی از آن‌ها نام «بن یائیر» را دارد و احتمالاً با روزهای پایانی مدافعان مرتبط است.آثار
احتمالاً با روزهای پایانی مدافعان مرتبط است.آثار باقی‌مانده از محاصرهٔ رومیان، از جمله دیوارها و پایگاه‌های نظامی اطراف، همچنان قابل مشاهده‌اند و از بهترین نمونه‌های مهندسی نظامی رومی به‌شمار می‌روند. امروزه، مسعده (مسادا) به‌عنوان یک میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود و یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری اسرائیل است، که سالانه حدود ۷۵۰٬۰۰۰ بازدیدکننده را به خود جذب می‌کند. جغرافیا. از نظر زمین‌شناسی، صخرهٔ مسعده (مسادا) یک هورست محسوب می‌شود—یعنی یک بخش بلندشده از پوستهٔ زمین که در میان گسل‌ها بالا آمده
از پوستهٔ زمین که در میان گسل‌ها بالا آمده است. این فلات به‌طور ناگهانی به پرتگاه‌هایی ختم می‌شود که در شرق حدود ۴۰۰ متر و در غرب حدود ۹۰ متر ارتفاع دارند؛ به همین دلیل، مسیرهای طبیعی دسترسی به این دژ بسیار دشوار و پرپیچ‌وخم هستند. سقف این فلات که شبیه به یک میز سنگی مسطح و به شکل لوزی است، ابعادی در حدود ۵۵۰ متر در ۲۷۰ متر دارد. هیرود بزرگ دیواری به ارتفاع ۴ متر و به طول ۱۳۰۰ متر به‌صورت دوجداره (casemate) در اطراف فلات ساخت و آن را با برج‌های فراوان تقویت کرد. درون این دژ، انبارهای ذخیرهٔ مواد غذایی،
کرد. درون این دژ، انبارهای ذخیرهٔ مواد غذایی، سربازخانه‌ها، زرادخانه، کاخ سلطنتی و مجموعه‌ای از مخازن آب قرار داشتند که ظرفیت آن‌ها حدود ۴۰٬۰۰۰ متر مکعب بود. این مخازن با آب باران پر می‌شدند و گفته می‌شود که رواناب حاصل از تنها یک روز بارندگی می‌توانست آب کافی برای بیش از ۱٬۰۰۰ نفر به مدت ۲ تا ۳ سال تأمین کند. سه مسیر باریک و پرپیچ‌وخم از دامنه‌ها به بالا منتهی می‌شدند که هر یک به دروازه‌هایی مستحکم ختم می‌شدند. تاریخچه. تقریباً تمام اطلاعات تاریخی موجود دربارهٔ مسعده (مسادا) از نوشته‌های یوسف فلاوی
دربارهٔ مسعده (مسادا) از نوشته‌های یوسف فلاوی (ژوزفوس)، مورخ یهودی-رومی سدهٔ اول میلادی، به‌دست آمده است. همچنین، در اسناد کشف‌شده از صحرای یهودیه نیز به مسعده اشاره شده است. دژ حسمونی. یوسف فلاوی (ژوزفوس) می‌نویسد که این محل نخستین‌بار توسط اسکندر یانایوس، یکی از فرمانروایان حسمونی، در سدهٔ نخست پیش از میلاد مستحکم‌سازی شد. با این حال، تاکنون هیچ‌گونه بقایای معماری مربوط به دورهٔ حسمونی در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی در مسعده شناسایی نشده است. یوسف فلاوی (ژوزفوس) همچنین می‌نویسد که هیرود بزرگ در جریان
(ژوزفوس) همچنین می‌نویسد که هیرود بزرگ در جریان نبرد قدرت پس از مرگ پدرش آنتیپاتر در سال ۴۳ پیش از میلاد، مسعده (مسادا) را به تصرف خود درآورد. این دژ توانست در برابر محاصرهٔ آنتیگونوس دوم متیاس، آخرین پادشاه حسمونی که با حمایت اشکانیان حکومت می‌کرد، مقاومت کند. دژ-کاخ هیرودی. بنابر نوشتهٔ یوسف فلاوی (ژوزفوس) ، در فاصلهٔ سال‌های ۳۷ تا ۳۱ پیش از میلاد، هیرود بزرگ دژی بزرگ بر فراز فلات مسعده (مسادا) ساخت تا در صورت وقوع شورش، به‌عنوان پناهگاهی شخصی از آن استفاده کند. او همچنین دو کاخ باشکوه در آنجا بنا کرد و
کند. او همچنین دو کاخ باشکوه در آنجا بنا کرد و انبارهایی با ذخیرهٔ غذایی فراوان و پایدار فراهم آورد تا بتواند برای مدت طولانی در برابر هرگونه محاصره یا تهدیدی مقاومت کند. نخستین جنگ یهود-روم. در سال ۶۶ میلادی، گروهی از شورشیان یهودی به نام سیکاری‌ها با استفاده از نیرنگ، پادگان رومی مستقر در مسعده (مسادا) را شکست دادند. بر اساس گزارش یوسف فلاوی (ژوزفوس)، سیکاری‌ها یک گروه افراطی و منشعب یهودی بودند که با گروه بزرگ‌تری از یهودیان به نام زیلوت ها(Zealots) — که بار اصلی شورش را به دوش می‌کشیدند — دشمنی داشتند.
بار اصلی شورش را به دوش می‌کشیدند — دشمنی داشتند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) گفته است که سیکاری‌ها به روستاهای یهودی اطراف، از جمله عین‌گدی، حمله کرده و ۷۰۰ زن و کودک را قتل‌عام کردند. در سال ۷۳ میلادی، لوسیوس فلاویوس سیلوا، فرماندار رومی یهودیه، با فرماندهی لژیون دهم رومی (X Fretensis)، مسعده (مسادا) را به محاصره درآورد. منبعی دیگر زمان این محاصره را ۷۳ یا ۷۴ میلادی ذکر کرده است. لژیون رومی اطراف مسعده (مسادا) را محاصره کرده و دیواری برای محاصره کامل (circumvallation wall) ساخت، سپس رمپ محاصره‌ای عظیمی در ضلع
wall) ساخت، سپس رمپ محاصره‌ای عظیمی در ضلع غربی فلات ایجاد کرد. بر اساس پژوهش‌های زمین‌شناسی انجام‌شده توسط دن گیل در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، تأیید شد که بخش عمده‌ای از رمپ ۱۱۴ متری که برای یورش استفاده شد، از یک زبانهٔ طبیعی سنگ بستر تشکیل شده بود که رومیان آن را تقویت و کامل کرده بودند. رمپ در بهار سال ۷۳ میلادی، پس از احتمالاً دو تا سه ماه محاصره، تکمیل شد و به رومیان این امکان را داد تا در ۱۶ آوریل با استفاده از یک دژکوب، دیوار دژ را شکسته و نفوذ کنند. رومیان در این عملیات از لژیون دهم (X Fretensis)، چندین
در این عملیات از لژیون دهم (X Fretensis)، چندین یگان کمکی و همچنین اسیران جنگی یهودی استفاده کردند—در مجموع حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر، که از این میان تخمین زده می‌شود ۸٬۰۰۰ تا ۹٬۰۰۰ نفر نیروی جنگی فعال بودند، تا مقاومت یهودیان در مسعده را سرکوب کنند. برجی عظیم برای محاصره همراه با دژکوب ساخته شد و با زحمت فراوان از رمپ تکمیل‌شده به سوی دژ بالا کشیده شد. به‌نوشتهٔ یوسف فلاوی (ژوزفوس)، هنگامی که نیروهای رومی وارد دژ شدند، دریافتند که مدافعان آن تمام ساختمان‌ها را—جز انبارهای مواد غذایی—به آتش کشیده و سپس دست به خودکشی
مواد غذایی—به آتش کشیده و سپس دست به خودکشی دسته‌جمعی زده یا یکدیگر را کشته‌اند؛ در مجموع ۹۶۰ مرد، زن و کودک جان خود را از دست داده بودند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) از دو سخنرانی پرشور به نقل از رهبر سیکاری‌ها یاد می‌کند که برای قانع‌کردن یارانش به مرگ خودخواسته ایراد شده بود. تنها دو زن و پنج کودک زنده یافت شدند. یوسف فلاوی (ژوزفوس) احتمالاً روایت خود را بر اساس گزارش‌های میدانی فرماندهان رومی که به آن‌ها دسترسی داشته، تنظیم کرده است. یوسف فلاوی (ژوزفوس) تنها به یکی از دو کاخی اشاره می‌کند که امروزه در جریان
به یکی از دو کاخی اشاره می‌کند که امروزه در جریان کاوش‌ها کشف شده‌اند، و فقط از یک مورد آتش‌سوزی یاد می‌کند، در حالی‌ که بسیاری از ساختمان‌ها آثار سوختگی نشان می‌دهند. او همچنین ادعا می‌کند که ۹۶۰ نفر کشته شدند، در حالی که تا کنون بقایای حداکثر ۲۸ نفر در محل یافت شده است. با این حال، برخی جزئیاتی که یوسف فلاوی (ژوزفوس) ارائه داده صحیح بوده‌اند—برای نمونه، او به حمام‌هایی که در آنجا ساخته شده‌اند اشاره می‌کند، همچنین ذکر می‌کند که کف برخی ساختمان‌ها با سنگ‌هایی به رنگ‌های مختلف فرش شده بودند و اینکه
سنگ‌هایی به رنگ‌های مختلف فرش شده بودند و اینکه چاله‌های زیادی در دل سنگ بستر برای استفاده به‌عنوان مخزن آب (سیسترن) حفر شده بودند. ایگئال یادین، باستان‌شناس معروف، در جریان کاوش‌ها، کف‌پوش‌های موزائیکی نیمه‌سالمی یافت که با این توصیف‌ها مطابقت دارند. کاوش میدانی. شناسایی و کاوش‌های اولیه. محوطهٔ مسعده (مسادا) در سال ۱۸۳۸ توسط دو آمریکایی، ادوارد رابینسون و الی اسمیت، شناسایی شد. در سال ۱۸۴۲، ساموئل و. وولکات (مبلّغ آمریکایی) و دبلیو. تیپینگ (نقاش انگلیسی) نخستین افراد مدرن بودند که به قلهٔ مسعده (مسادا)
نخستین افراد مدرن بودند که به قلهٔ مسعده (مسادا) صعود کردند. در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، شماریا گوتمن چندین بار از این محوطه بازدید کرد و در سال ۱۹۵۹ نخستین کاوش مقدماتی را در مسعده (مسادا) انجام داد. هیئت کاوش ایگئال یادین. مسعده (مسادا) در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ به‌طور گسترده‌ای مورد کاوش باستان‌شناسی قرار گرفت؛ این کاوش‌ها به رهبری ایگئال یادین، باستان‌شناس برجستهٔ اسرائیلی و رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل انجام شد. به‌دلیل دور بودن از سکونتگاه‌های انسانی و قرار داشتن در اقلیمی خشک و بیابانی، محوطهٔ
و قرار داشتن در اقلیمی خشک و بیابانی، محوطهٔ مسعده (مسادا) تا مدت نزدیک به دو هزار سال تقریباً دست‌نخورده باقی ماند و از تأثیرات مخرب انسانی یا طبیعی در امان بود. بسیاری از ساختمان‌های باستانی در مسادا بر پایهٔ بقایای باقی‌مانده‌شان مرمت و بازسازی شده‌اند، از جمله نقاشی‌های دیواری دو کاخ اصلی هیرود و همچنین حمام‌های عمومی به سبک رومی که او ساخته بود. افزون بر این، کنیسه، انبارهای مواد غذایی، و خانه‌های شورشیان یهودی نیز شناسایی و بازسازی شده‌اند. مخازن آب (سیسترن‌ها) که در حدود دو سوم ارتفاع صخره قرار
آب (سیسترن‌ها) که در حدود دو سوم ارتفاع صخره قرار دارند، با استفاده از یک سامانهٔ پیچیده از کانال‌ها، آب وادی‌های اطراف را جمع‌آوری می‌کردند. این سیستم مهندسی پیشرفته توضیح می‌دهد که چگونه شورشیان توانستند برای مدت طولانی آب کافی ذخیره و حفظ کنند. رمپ حملهٔ رومیان هنوز در سوی غربی مسعده (مسادا) پابرجاست و امروزه می‌توان آن را به‌صورت پیاده بالا رفت. دیوار محاصره‌ای به ارتفاع حدود یک متر که رومیان به دور مسعده (مسادا) کشیدند، همچنان قابل مشاهده است و در بیرون این دیوار، هشت اردوگاه محاصرهٔ رومی نیز دیده
این دیوار، هشت اردوگاه محاصرهٔ رومی نیز دیده می‌شود. تأسیسات محاصرهٔ رومیان در مسعده (مسادا)—به‌ویژه رمپ حمله—از بهترین و سالم‌ترین نمونه‌های باقی‌ماندهٔ مهندسی نظامی رومی در جهان باستان به‌شمار می‌روند و همین موضوع از دلایل اصلی ثبت مسعده (مسادا)در فهرست میراث جهانی یونسکو بوده است. یافته‌های کتیبه‌ای. در داخل کنیسه، قطعه‌ای سفال‌نوشته با عبارت "מעשר כוהן" (ma'aser cohen، ده یک برای کاهن) یافت شد، همچنین قطعاتی از دو طومار: بخش‌هایی از کتاب تثنیه و کتاب حزقیال، از جمله رؤیای «استخوان‌های خشک‌شده» (تثنیه
از جمله رؤیای «استخوان‌های خشک‌شده» (تثنیه ۳۳–۳۴ و حزقیال ۳۵–۳۸)، که در گودال‌هایی پنهان‌شده در زیر کف اتاقی کوچک درون کنیسه کشف شدند. در مکان‌های دیگر، قطعاتی از کتاب‌های پیدایش، لاویان، مزامیر، و حکمت یشوع بن سیراخ، همچنین سرودهای قربانی‌های شبات نیز یافت شد. در محوطه‌ای در مقابل کاخ شمالی، ۱۱ قطعه سفال‌نوشتهٔ کوچککشف شد که هر یک نامی منفرد را بر خود داشتند. یکی از آن‌ها عبارت "בן יאיר" (بن یائیر) را نشان می‌دهد که احتمالاً مخفف نام العازر بن یائیر، فرمانده دژ، بوده است. ده نام دیگر ممکن است متعلق به
دژ، بوده است. ده نام دیگر ممکن است متعلق به افرادی باشند که به قید قرعه برگزیده شدند تا دیگران را بکشند و سپس خود نیز خودکشی کنند—چنان‌که در روایت یوسف فلاوی (ژوزفوس) آمده است. بقایای انسانی. بقایای اسکلت‌های مربوط به حداکثر ۲۸ نفر در محوطهٔ مسادا کشف شده است؛ که با احتساب یک جنین، این تعداد ممکن است به ۲۹ نفر برسد. از این میان، بقایای ۲۵ فرد در غاری در بیرون و پایین‌تر از دیوار جنوبی دژ یافت شدند. همچنین، بقایای دو مرد و یک زن در حمام کاخ شمالی کشف شده‌اند.
برطبق قانون اساسی، قوه قضائیه در اتریش از استقلال کامل برخوردار است تا بتواند عدالت اجتماعی را اجراء کند. آزادی عمل قضاوت را قانون اساسی تعیین می‌کند. مطابق قانون هر یک از قضات استقلال رأی و عمل دارند و هیچ‌یک از آنها را نمی‌توان برکنار نمود. انتخاب قضات نیز برطبق روش خاصی، توسط شورای عالی قضائی انجام می‌گیرد. مردم نیز با توجه به شرکت در هیئت منصفه در شیوه قضاوت نظارت و دخالت دارند. هیئت منصفه فقط در مورد جرایم مهم تشکیل می‌شود و اعضاء هیئت با قضات دادگاه مشترکاً تصمیم می‌گیرند. آراء صادره قابل فرجام‌خواهی
تصمیم می‌گیرند. آراء صادره قابل فرجام‌خواهی بوده و تا زمانی که آخرین مرحله دادرسی طی نگردد، رأی صادره به اجراء در نمی‌آید. آخرین مرجع رسیدگی شورای عالی قضایی است.
هرمان بورهاوه ( (۱۶۶۸-۱۷۳۸) گیاه‌شناس، انسان‌گرا و پزشک هلندی بود. زندگی‌نامه. بورهاوه فرزند کشیشی روستایی و فقیر بود و خود او نیز می‌خواست شغل پدر را در زندگی پیشه سازد. او ابتدا در شهر «لیدن» به‌عنوان دانشجوی الهیات شروع به تحصیل کرد اما به‌زودی دریافت ریاضیات و شیمی و گیاه‌شناسی به مراتب بیش از الهیات به ذوق و سلیقهٔ او نزدیک است و پس از اندیشهٔ بسیار سرانجام تصمیم گرفت خود را به دانشکدهٔ پزشکی منتقل سازد ولی چون نمی‌خواست این تغییر تصمیم توجه دیگران را جلب کند به دانشگاه دیگری رفت و دیپلم پزشکی خود را
جلب کند به دانشگاه دیگری رفت و دیپلم پزشکی خود را از دانشگاه هاردویک گرفت و سپس به لیدن بازگشت و به‌عنوان طبیب در این شهر مستقر گردید. از آن‌جا که در آغاز کار بیماران چندانی به‌سراغ او نمی‌آمدند فرصت کافی داشت که به مطالعات بیشتری خاصه در ریاضیات بپردازد. در سال ۱۷۰۱ به سمت مدرس طب نظری در دانشگاه لیدن معین گردید و به‌قدری در کار خود توفیق حاصل کرد که دو سال بعد دعوتی به‌منظور استخدام از دانشگاه خرونینگن دریافت کرد؛ ولی دانشگاه لیدن نمی‌خواست او را از دست دهد بنابراین حقوق او را افزایش داد و متعهد شد که
دهد بنابراین حقوق او را افزایش داد و متعهد شد که اولین کرسی بلاتصدی دانشگاه را به او تفویض کند. چون در آن اوقات هم استادان دانشگاه عمر طویل داشتند، بوئرهاو ناچار شش سال در انتظار این ترفیع مقام ماند. وقتی پتر هوتون (Peter Hotton) در سال ۱۷۰۹ درگذشت، بوئرهاو به‌جای او کرسی استادی گیاه‌شناسی را صاحب شد و این منصب برای او تصدی باغ‌های گیاه‌شناسی را نیز به‌همراه داشت. وی چنان با سعی و کوشش به کار پرداخت که با وجود زمستان شدید سال ۱۷۰۹ توانست در سال ۱۷۱۰ فهرستی از گیاهان باغ‌ها تهیه کند که از هر حیث مافوق
از گیاهان باغ‌ها تهیه کند که از هر حیث مافوق فهرست‌های همهٔ متقدمان بود. هر روز صبح برای دانشجویان به نمایش و تعریف گیاهان می‌پرداخت و صدها گیاه به آنان نشان می‌داد که در میان آن‌ها اسامی تازه و مکرر وجود داشت بی‌آن‌که از یادداشتی استفاده کند. دیری نگذشت که باغ‌های نباتات لیدن در شمار بهترین باغ‌های جهان شد. جالب‌ترین جنبهٔ کار بورهاوه آن بود که در باغ‌های نباتی وی همه‌چیز چنان با نظم و دقت مرتب شده بود که هر شخص خارجی فقط با در دست داشتن فهرست بوته‌ها می‌توانست هر گیاهی را به‌وسیلهٔ ترتیب تقسیم‌بندی آن‌ها
هر گیاهی را به‌وسیلهٔ ترتیب تقسیم‌بندی آن‌ها و شماره‌های مخصوصی که به آن‌ها نصب شده بود بشناسد. آنچه بورهاوه به‌واقع در آن نظیر و تالی نداشت حوزهٔ تعلیمات بالینی بود زیرا در سال ۱۷۱۴ پس از درگذشت بیدلو (Govert Bidloo) تصدی کرسی بالینی را برعهده گرفت. در کنار بستر بیمار گویی تمام نیروی شخصیت وی یک‌جا آشکار می‌شد. وی با دانش و نظر تیزبین پزشکی حاذق و قادر به تشخیص بیماری‌ها به بالین بیماران نزدیک می‌شد. نه فقط به ایشان دوا و نصایح مفید می‌داد، بلکه با نهایت لطف و محبت رفتار می‌کرد و هنگامی که به تدریس و
لطف و محبت رفتار می‌کرد و هنگامی که به تدریس و استدلال مسایل پزشکی می‌پرداخت دقت بیان و قدرت منطق او حاضران را به‌کلی مجذوب می‌کرد! در بیمارستان او دو اتاق بود که هر کدام از آن‌ها شش تختخواب داشت. این دو اتاق به‌منزلهٔ دو کلینیک خصوصی، یکی زنانه و یکی مردانه، به‌کار می‌رفت و از آن‌ها به‌منظور تعلیم پزشکی عملی بهره‌برداری می‌شد. می‌توان گفت که نیمی از پزشکان اروپا در کنار این ۱۲ تختخواب تعلیمات بالینی آموختند. هر روز چند بار بوئرهاو به بیماران سرکشی می‌کرد و حالات بیماری آنان را برای شاگردان شرح می‌داد و از
حالات بیماری آنان را برای شاگردان شرح می‌داد و از شاگردان ارشد می‌خواست در هر مورد نظرات عملی بدهند. در نظر بورهاوه، از معاصران او توماس سیدنهام (Thomas Sydenham) از همه معتبرتر و پرارزش‌تر بود و دربارهٔ او می‌گفت: «هر بار نام این مرد را بدون مدح و ستایش بر زبان آورم باید از خجالت سرخ شوم.» حقیقت این است که در آغاز قرن هجدهم بوئرهاو بر تمام پزشکان جوان و دانشجویان پزشکی نفوذ و جاذبه‌ای اعمال می‌کرد که نظیر آن هرگز مشاهده نشده بود. تعداد مراجعان او سال به سال افزایش می‌یافت و طبق نوشتهٔ هالر هر روز از ساعت
افزایش می‌یافت و طبق نوشتهٔ هالر هر روز از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۲ در محکمهٔ او از بیمارانی که قصد دیدن او را داشتند ازدحامی بود. زیرا فشار کار دیگر اجازه نمی‌داد که وی در خانهٔ بیماران به‌عیادت رود. غالباً هنگام صبح پذیرایی از بیماران بیش از وقت مقرر به‌طول می‌انجامید، به‌طوری که ساعت تدریس فرا می‌رسید بی‌آن‌که وی فرصتی برای غذا خوردن داشته باشد. در ساعت سه بعدازظهر بیماران دیگری به محکمه می‌آمدند. نام بوئرهاو آن‌چنان مشهور و زبانزد خاص و عام شد که دانشجویان از سراسر دنیا برای استفاده از محضر وی به لیدن
از سراسر دنیا برای استفاده از محضر وی به لیدن می‌آمدند. یک بار فنلون، سفیر فرانسه در هلند، بر سر راه او در انتظار ایستاد تا هنگام خروج وی از کلاس درس او را ملاقات کند! در نتیجهٔ درخشش تعلیمات وی، دانشگاه لیدن که وی در آن‌جا مقام استادی داشت، به کانون زندگی و فعالیت پزشکی مبدل شد. در سال ۱۷۲۵ مبتلا به درد مفاصل شد و چنان از التهاب مفاصل رنج می‌برد که خواب و آرام نداشت. حملات نقرس آن‌چنان شدید و پی‌درپی شد که ناچار از قسمتی از کار خود دست کشید و در سال ۱۷۲۹ از تدریس شیمی و گیاه‌شناسی کناره گرفت تا این‌که در
تدریس شیمی و گیاه‌شناسی کناره گرفت تا این‌که در سال ۱۷۳۸ که هفتادمین سال زندگی وی بود رنج‌های او پایان یافت. مقبرهٔ او در کلیسای سنت پیترزکرک (Saint Pieterskerek) در شهر لیدن قرار دارد و هر بار که کنگره‌ای پزشکی در آن شهر برگزار می‌شود بنای یادبود او را با گل می‌آرایند. تالیفات. از هرمان بورهاوه دو کتاب به نام‌های «مفردات پزشکی» (Institutiones medicae) در سال ۱۷۰۸ و «جملات قصار دانشمندان و پزشکان معالج بیماری‌ها» در سال ۱۷۰۹ منتشر شد. نظر به شهرت نویسندهٔ مزبور، این دو کتاب بارها به چاپ رسیدند.
یان سوامردام (۱۶۸۰-۱۶۳۷) یک جانورشناس اهل هلند بود زندگی‌نامه. در آمستردام زاده شد و فرزند عطاری بود که در خانه خود موزه‌ای از نمونه‌های جانورشناسی داشت. فضای خانه ذوق به طبیعت را در او بیدار نگه داشت. از نوجوانی به عصبیت، سخت کوشی و تسلیم ناپذیری شهرت داشت. در نیمه سال‌های بیست سالگی به دانشگاه لیدن وارد شد و در رشته پزشکی به درس خواندن پرداخت، مطالعات وی در پاریس ادامه یافت و در آنجا به سال ۱۶۶۷ به درجه پزشکی رسید. آن قدر به زیست‌شناسی علاقه‌مند بود که بلافاصله به طبابت مشغول نشد بلکه خود را وقف تحقیق و
به طبابت مشغول نشد بلکه خود را وقف تحقیق و زیست‌شناسی کرد. در ۱۶۶۹ سوامردام نتیجه مطالعه کلاسیک خود در مورد دگردیسی حشرات را منتشر ساخت. از آن پس ویژگی‌های دگردیسی مبنای رده بندی حشرات در سه دسته زیر واقع شد: سوامردام از رشد پشه‌ها و سنجاقک‌ها توصیف‌های درخشانی به دست داده است و مراحل رشد قورباغه را روشن کرده‌است. در ۱۶۵۸ در جریان مطالعات خود در مورد قورباغه ذرات موجود در خون را احتمالاً برای نخستین بار مشاهده و توصیف کرد. سوامردام از آن نظر به مشاهدات ارزشمند دست یافت که در تشریح بدن جانوران و تعبیر وضع
دست یافت که در تشریح بدن جانوران و تعبیر وضع قطعات بدن آن‌ها مهارت داشت. وی برای حل مسائل خاص راه حل‌های نوی یافت، به عنوان مثال به هنگام مطالعه دستگاه گردش خون برای متوقف ساختن جریان خون در زمان کالبد شکافی مقداری موم در رگ‌های جانور تزریق می‌کرد. با این تدبیر مشاهده دریچه‌های ظریف دستگاه لنفی میسر می‌شد. برای پرهیز از پاره شدن و ضایع شدن نسوج ظریف و شکننده آن‌ها را در زیر آب تشریح می‌کرد. هرگاه لایه‌های چربی مانع دسترسی به ساخت‌های مورد نظر می‌شد با تربانتین چربی‌ها را آب می‌کرد. برای تزریق مواد یا باد
چربی‌ها را آب می‌کرد. برای تزریق مواد یا باد کردن اجسام در زیر میکروسکوپ از پیپت‌های ظریف استفاده می‌کرد. با کاربرد این تمهیدات توانست تنفس و انقباض ماهیچه‌های جانوران و نمونه‌های زنده را مطالعه کند و برغنای دانش فیزیولوژی بیفزاید. وضع سلامتی سوامردام در نوجوانی رضایت بخش نبود و ابتلای وی به بیماری مالاریا هم وضع را خرابتر کرده بود. پیش از آغاز کارهای اصلی نشانه‌هایی ازعدم ثبات روانی در او دیده می‌شد که گذشت زمان آن‌ها را بارزتر می‌ساخت. به همین دلیل پدر وی که از وضعیت مالی خوبی نیز برخوردار بود حاضر به
وی که از وضعیت مالی خوبی نیز برخوردار بود حاضر به پرداخت هزینه‌های پسری که به حد بلوغ رسیده و قادر به تأمین معاش خود نبود، نمی‌شد. سرانجام میان او و پدر توافقی حاصل شد که بر اساس آن با کمک مالی محدود پدر، وی بتواند به روستا برود تا ضمن بهبود سلامت خود به کار پزشکی بپردازد. اما وی پس از دور شدن از خانه روزها و شب‌های دراز را در کار تحقیق گذراند. به روایت نوشته‌هایی که از آن ایام برجای مانده است وی «مانند دیوانگان کار می‌کرد» و سلامتش به مخاطره افتاد. یان کالبد شناسی کلاسیک پشه یک روزه را در ۱۶۷۵ به انجام
شناسی کلاسیک پشه یک روزه را در ۱۶۷۵ به انجام رسانید. در این پژوهش درخشان ساختمان‌های داخلی بسیار ظریف بدن پشه یک روزه با دقت و تفصیل فراوان توضیح داده شده‌است و سرمشقی است از کاربرد جامع و دقیق میکروسکوپ به دست پژوهشگر و طراحی زبر دست. پدر یان پس از مرگ زندگی مرفهی را برای او برجای گذاشت، اما در این هنگام حادثه دیگری روال کار علمی او را بر آشفت. خواندن آثار یک مذهبی متحجر به نام آنتوانت بورنیون او را به تأملات و ایثارگری‌های راهبانه کشاند و ازعالم کامیابی‌های علمی به دور انداخت. پژوهش در علوم طبیعی را کاری
علمی به دور انداخت. پژوهش در علوم طبیعی را کاری دنیوی شمرد و به ذکر و تسبیح بسنده کرد. شش سال آخر زندگی را این گونه با دوری از علم سپری کرد و در ۱۶۸۰ در ۴۳ سالگی جهان را بدرود گفت. هرمان بوئرهاو بیشتر کارهای او را در ۱۷۳۷ تحت عنوان «انجیل طبیعت» منتشر ساخت. این اثر بخش بسیار شایسته‌ای دربارهٔ کالبدشناسی درونی زنبور عسل دارد. سوامردام با ساخت‌هایی سروکار داشت که بارها از آنچه که مارچلو مالپیگی به آن‌ها می‌پرداخت ریزتر و ظریف تر بود و تصویرهایی که او ارائه می‌کرد بسیار بالاتر از آن مالپیگی بود. انجیل طبیعت
بسیار بالاتر از آن مالپیگی بود. انجیل طبیعت بهترین مجموعه مشاهدات میکروسکوپی است که به وسیله یک فرد صورت گرفته‌است.
ایزدان نخستین یونان (پروتوس به معنی "نخستین" و گنوس به معنی "زاده")، در اساطیر یونانی، اجزای اصلی تشکیل دهنده جهان و نخستین مخلوقاتی که در جهان ظهور کرده و به وجود آمدند. این ایزدان اولیه، گروهی از خدایان بودند که تمامی ایزدان و ایزدبانوهای دیگر را پدید آوردند. آن‌ها شامل زمین، هوا، آسمان، دریا، آب گوارا، دنیای زیرین، تاریکی، شب، روز و روشنایی بودند، اما مهم‌ترین آن‌ها اورانوس (پدر آسمان‌ها) و گایا (مادر زمین) بودند، که بعدها از ازدواج آنها تیتان‌ها به وجود آوردند. هزیود. بر طبق نسب‌نامهٔ خدایان اثر هزیود:
تری مک‌مین بازیگر آمریکایی است که برای بازی در نقش پم در "کشتار با اره‌برقی در تگزاس" و دخترخاله سارا شناخته شده است. زندگی و حرفه. تری مک‌مین در هیوستون تگزاس متولد و بزرگ شد و از کودکی به هنر علاقه نشان می‌داد. وی به دانشگاه تگزاس در آستین و دانشگاه سنت ادواردز رفت. توبی هوپر و کیم هنکل کارگردان و تهیه‌کننده فیلم "کشتار با اره‌برقی در تگزاس" پس از دیدن مقاله‌ای در مورد تری در یک روزنامهٔ محلی متوجه او شده و پس از یک تست بازیگری بازی در نقش «پم» در این فیلم را به او پیشنهاد دادند.
کیت ریچاردز (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۴۳) که اغلب در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با نام کیت ریچارد شناخته می‌شد، موسیقی‌دان انگلیسی است که به‌عنوان یک بنیان‌گذار، گیتاریست، ترانه‌نویس و خوانندهٔ دوم رولینگ استونز به شهرت جهانی دست یافته‌است. همکاری او با میک جگر در ترانه‌نویسی یکی از موفق‌ترین همکاری‌ها در تاریخ است. او بیش از شش دهه در حال فعالیت بوده و سبک گیتارنوازی او نشانی اختصاصی از رولینگ استونز در طول فعالیتشان بوده‌است. ریچاردز به‌دلیل درگیری‌های عاشقانه و مصرف مواد مخدر غیرقانونی در میان مطبوعات چهره‌ای برجسته
مخدر غیرقانونی در میان مطبوعات چهره‌ای برجسته بود و اغلب چهره‌ای پادفرهنگی از خود به تصویر کشیده‌است. ریچاردز در دارتفورد، کنت به دنیا آمد و همان‌جا بزرگ شد. او در مدرسهٔ فنی دارتفورد و کالج هنر سیدکاپ تحصیل کرد. ریچاردز پس از فارغ‌التحصیلی با جگر، بیل وایمن، چارلی واتس و برایان جونز دوست شد و به رولینگ استونز پیوست. به‌عنوان یکی از اعضای رولینگ استونز، ریچاردز غیر از جگر تنها عضوی است که در برخی از ترانه‌های استونز خوانندگی می‌کند. او معمولاً حداقل یک ترانه را در کنسرت‌ها می‌خواند. او همچنین در سه فیلم
را در کنسرت‌ها می‌خواند. او همچنین در سه فیلم "دزدان دریایی کارائیب" در نقش کاپیتان تیگ، پدر جک اسپارو، حضور یافته که ظاهر و ویژگی شخصیتی او از خود ریچاردز الهام گرفته شده بود. ریچاردز در سال ۱۹۸۹ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت و در سال ۲۰۰۴ با رولینگ استونز وارد تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا شد. در سال ۲۰۱۱ نام او در رتبهٔ چهارم فهرست ۱۰۰ گیتاریست برتر مجلهٔ "رولینگ استون" قرار گرفت. این مجله نام چهارده ترانه‌ای را که ریچاردز به همراه خوانندهٔ اصلی رولینگ استونز یعنی جگر نوشته را در فهرست «۵۰۰ ترانه
استونز یعنی جگر نوشته را در فهرست «۵۰۰ ترانه برتر تمام اعصار» قرار داده‌است.
قوه قضائیه نروژ دستگاه قضائی در کشور نروژ می‌باشد. دستگاه قضائی در کشور نروژ در سه سطح سازمان‌دهی شده است، دادگاه‌های بدوی، دادگاه بخش (Herredsrett) و دادگاه‌های شهری (Byrett). کشور به ۸۸ حوزه قضائی تقسیم می‌شود، اکثر این حوزه‌ها تحت نظارت یک قاضی صلاحیت‌دار و یک یا دو قائم‌مقام فعالیت می‌کنند (در شهرهای بزرگ تعداد قضات بین ۳ تا ۴۴ نفر است). دادگاه عالی شامل پنج حوزه حقوقی است که رسیدگی به پرونده‌های مدنی و جنائی را به عهده دارد و هر یک از آنها، بین ۹ تا ۲۹ نفر قاضی دارد و شامل دو بخش پژوهش و جنائی است،
۲۹ نفر قاضی دارد و شامل دو بخش پژوهش و جنائی است، دیوان عالی کشور در اسلو واقع است و وظیفه اتخاذ تصمیم نهائی، پیرامون قضایا را عهده‌دار است این دادگاه که توسط ۱۸ قاضی انجام وظیفه می‌کند، زیر نظر پادشاه انتخاب می‌شود و ریاست آن را نیز یک دادستان (قاضی کل بر عهده دارد) که صلاحیت قضاوت در زمینه قضایای جنائی و مدنی را دارد.
اریک جانسون (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۵۴) گیتاریست، آهنگساز و خواننده آمریکایی اهل آستین، تگزاس است که بیشتر به دلیل نوازندگی گیتار الکتریک شهره است. او همچنین در نواختن با سازهای دیگر از جمله گیتار آکوستیک، لپ استیل گیتار، گیتار رزونانسی و گیتار بیس مهارت دارد. مجله گیتار پلیر از اریک جانسون به عنوان «یکی از قابل احترام‌ترین گیتاریست‌های دنیا» نام می‌برد. آلبومی که در سال ۱۹۹۰ تحت عنوان "Ah Via Musicom" توسط او ساخته شد، یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های سال بود و تک‌آهنگ صخره‌های دوور از این آلبوم برنده جایزه گرمی
صخره‌های دوور از این آلبوم برنده جایزه گرمی بهترین اجرای راک اینسترمنتال سال ۱۹۹۱ شد.
دادگاه عالی آرژانتین از ۹ قاضی عالی (تا قبل از اصلاحات سال ۱۹۹۳ درسیستم قضایی کشور تعداد قاضی‌های مذکور ۵ تن بود) تشکیل می‌شود که از طرف رئیس جمهور پیشنهاد و پس از تصویب سنا، مصوب می‌شوند. این دیوان بر دادگاه‌های پایین‌تر نظارت دارد. دادگاه‌ها نیز عمدتاً به دو دسته جزایی و حقوقی تقسیم شده‌اند. ضمناً هریک از استان‌های کشور نیز نظیر دولت فدرال دارای دادگاه‌های مشابه و دیوان عالی خاص خود است که مستقیماً و مستقلاً عمل می‌کنند. قانون اساسی آرژانتین مصوب سال ۱۸۵۳ میلادی است که از بسیاری جهات شبیه قانون اساسی
میلادی است که از بسیاری جهات شبیه قانون اساسی ایالات متحده آمریکا می‌باشد. این قانون قوای سه‌گانه اجرایی، قانون‌گذاری و قضایی را از یکدیگر منفک و مجزا می‌داند و قوه قانون‌گذاری و به دو مجلس سنا و نمایندگان تقسیم می‌کند.
دیوان عالی ایسلند بالاترین نهاد قضایی در این کشور می‌باشد. طبق قانون اساسی ایسلند دستگاه قضایی این کشور شامل رؤسای دادگاه‌های ناحیه‌ای (استان‌ها) و محلی که به‌طور مستقیم توسط وزیر دادگستری منصوب می‌شوند. البته بررسی تصمیمات اتخاذ شده توسط این دادگاه‌ها با دادگاه عالی کشور است که دارای ۸ عضو دائمی می‌باشد. البته این کشور دارای دادگاه‌های ویژه دیگری نیز می‌باشد که مسئولیت رسیدگی به اختلافات کارگران و همچنین بررسی اعتراضات و تخطی کارمندان دولت را برعهده دارند.