payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریچارد وُرف (؛ – ) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده فیلم و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی برادر بنجامین لی ورف است.
اِروینگ جی. مور (؛ ۷ آوریل ۱۹۱۹ – ۲ ژوئیه ۱۹۹۳) کارگردان تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی ما بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دود اسلحه" اشاره نمود.
فیلیپ لیکاک (؛ – ) کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل بریتانیا بود. برادر او ریچارد لیکاک یک مستندساز است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دود اسلحه" و "سیمارون" اشاره نمود.
باز کولیک (؛ – ) کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دود اسلحه" و "شکارچی" اشاره نمود.
نشان ستاره برنزی () که به ستاره برنزی هم مشهور است، نام یک نشان لیاقت است که به نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا بابت دستاوردهای یا خدمات قهرمانانه و همچنین خدمات شایسته در جریانِ جنگ اعطا می‌شود. اگر این نشان را نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا اهدا کند، به همراه آن یک نشانِ «V» شکل طلایی یا برنزی (موسوم به: V" Device") و اگر آنرا سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا یا نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یا گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا اهدا کند، یک نشانِ «V» شکل طلایی یا برنزی (موسوم به: "Combat "V) هم
«V» شکل طلایی یا برنزی (موسوم به: "Combat "V) هم به‌همراهش داده می‌شود که فرد می‌تواند آنرا روی روبان مدالش نصب کند. افسران سایر نیروهای مسلح ایالات متحده، همانند سربازان خارجی که در کنار یا در کنار یکی از شاخه‌های نیروهای مسلح ایالات متحده خدمت کرده‌اند، واجد شرایط دریافت این نشان هستند.
فرخ نجم‌آبادی در ۱۳۰۹ (خورشیدی) در تهران متولد شد. پس از اتمام دوره ابتدائی و متوسطه برای ادامه تحصیلات عازم انگلستان شد و در رشته فرآورده‌های نفتی مهندس شد و قریب ۸ سال تحصیلات وی در انگلستان بطول انجامید. بازگشت به ایران. پس از بازگشت به ایران، در شرکت ملی نفت ایران استخدام شد. در کابینه‌ حسنعلی منصور که امیرعباس هویدا به وزارت دارائی تعیین شد، در نخستین روزهای انتصاب خود، فرخ نجم‌آبادی را از شرکت نفت به وزارت دارائی منتقل نمود و پست مهم نفت و امتیازات را با مقام مدیر کلی به نجم‌آبادی سپرد. نجم‌آبادی دو
با مقام مدیر کلی به نجم‌آبادی سپرد. نجم‌آبادی دو سال در آن سمت بود تا اینکه در ۱۳۴۴ (خورشیدی) به ریاست شرکت مخابرات منصوب گردید. دو سال هم در آن سمت بود. در۱۳۴۶ (خورشیدی) از طرف هوشنگ انصاری وزیر اقتصاد، به معاونت آن وزارتخانه معرفی شد و پس از چندی مقام معاونت کل و قائم مقامی وزارت اقتصاد را برعهده گرفت و سرانجام در سال ۱۳۵۳ (خورشیدی) به وزارت جدیدالتأسیس صنایع و معادن منصوب گردید و پس از سقوط کابینه هویدا شغلی به وی ارجاع نشد. بعد از انقلاب. در دوران متلاطم پیش از انقلاب در سال ۱۹۷۸ اعتصابات کارگران صنعت
پیش از انقلاب در سال ۱۹۷۸ اعتصابات کارگران صنعت نفت کمبود شدید بنزین، نفت سفید و دیگر فراورده‌های نفتی را به دنبال داشت و در این مقطع بود که نجم‌آبادی به شرکت ملی نفت فرا خوانده شد تا بر تولید و توزیع منابع نفت که اکنون بسیار کمیاب شده بود نظارت کند. فرخ نجم‌آبادی به خاطر ناراحتی حاد قلبی مجبور شد در هفته‌های نخست سال ۱۹۷۹ ایران را به قصد انگلیس ترک کند و زمانی که انقلاب اسلامی در ایران به وقوع پیوست وی در انگلستان اقامت داشت. نجم‌آبادی بعداً به بانک جهانی پیوست و به این بانک در سیاست‌های صنعتی کشورهای رو
پیوست و به این بانک در سیاست‌های صنعتی کشورهای رو به رشد مشورت می‌داد. وی همچنین در تهیه چندین گزارش تحقیقی بانک جهانی در مورد بازارهای بین‌المللی نفت و گاز مشارکت کرد؛ و در سال ۱۹۹۵ از بانک جهانی بازنشسته شد. نجم‌آبادی در سن ۸۵ سالگی شهریور ۱۳۹۴ (خورشیدی) در ایالت مریلند آمریکا درگذشت.
منوچهر پرتو(۱۳۰۲–۱۳۶۸) سیاستمدار و حقوقدان ایرانی، سناتور و وزیر دادگستری در دوران پهلوی بود. وی پس از اخذ درجه لیسانس در رشته قضایی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران خدمت قضایی خود را در وزارت دادگستری شروع کرد. مدتی در آبادان و تهران به دادیاری و بازپرسی اشتغال داشت. بعداً به معاونت بازرسی کل کشور منصوب شد. در وزارت دکتر هدایتی به دادستانی تهران رسید. در این مقام محکم و جدی کار کرد. مدام با رئیس و سایر مقامات شهربانی کشمکش داشت. بعد به دادستانی دیوان کیفر منصوب شد و زمانی هم دادیار دیوان عالی کشور بود. در
شد و زمانی هم دادیار دیوان عالی کشور بود. در ۱۳۴۵ به معاونت پارلمانی وزارت دادگستری معرفی شد و پس از کنار رفتن جواد صدر، وزیر دادگستری گردید و تا ۱۳۵۳ در آن سمت باقی ماند. پرتو پس از مدتی کوتاه سناتور انتصابی شد. پس از اتمام دوره سنا در ۱۳۵۴، کاری به او ارجاع نشد؛ و در ۱۳۶۸ در اروپا در بیماری درگذشت. پرتو مدت یکسال به دعوت دولت آمریکا از سازمان‌های قضایی و زندان‌های این کشور دیدن نمود و چند بار به نمایندگی دولت ایران در کنفرانس‌های بین‌المللی شرکت کرد.
هان کانگ (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) نویسنده اهل کرهٔ جنوبی و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۴ است. آکادمی سوئد اعلام کرد که خانم هان «برای نثر به شدت شاعرانه‌اش که با رنج‌های تاریخی رویارو می‌شود و شکنندگی زندگی انسانی را به تصویر می‌کشد» برنده این جایزه شده است. وی در سال ۲۰۱۶ به دلیل خلق رمان "گیاهخوار" برنده جایزه جهانی من بوکر شد. این کتاب اختلال روانی یک زن و بی‌توجهی خانواده اش را نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۶، این اولین رمان کره ای زبان بود که برنده جایزه بین‌المللی بوکر داستان شد. در سال ۲۰۲۴، هان اولین نویسندهٔ
بوکر داستان شد. در سال ۲۰۲۴، هان اولین نویسندهٔ ادبیاتِ کُره و اولین نویسنده زن آسیایی بود که جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. زندگی. هان کانگ در سال ۱۹۷۰ در گوانگجو به دنیا آمد. پدرش، هان سونگ وون، نویسنده بود. در ۱۰ سالگی به همراه خانواده به سئول نقل مکان کرد. پدرش برای گذراندن زندگی حرفه‌ای نویسندگی‌اش تلاش می‌کرد که بر خانواده‌اش تأثیر منفی گذاشت. با این حال، محاصره شدن با کتاب به او آرامش می‌داد. هان در دانشگاه یونسی ادبیات کره‌ای خوانده است. و برادرش نیز به نویسندگی اشتغال دارد. وی از سال ۲۰۱۳ در
نیز به نویسندگی اشتغال دارد. وی از سال ۲۰۱۳ در مؤسسه هنر سئول به تدریس ادبیات خلاقه مشغول است. در سال ۱۹۹۸، او در برنامه بین‌المللی نویسندگی دانشگاه آیووا ثبت نام کرد. شوهر هان هونگ یونگ هی، استاد دانشگاه سایبری کیونگهی است. هان گفته است که از میگرن‌های دوره‌ای رنج می‌برد. جایزه‌ها. "کتاب سپید" از هان کانگ نامزد جایزهٔ من بوکر بین‌المللی سال ۲۰۱۸ شده بود.
باشگاه فرهنگی ورزشی الحد () همچنین با عنوان باشگاه الحد هم شناخته می شود. این باشگاه فوتبال بحرینی در شهر الحد ،محرق در لیگ برتر بحرین بازی میکند. افتخارات. ۵ قهرمانی رسمی.
کلیسای جامع سنت گریگور روشنگر (به ارمنی Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր եկեղեցի - به انگلیسی Saint Gregory the Illuminator Cathedral)، یک کلیسای جامع حواری ارمنی واقع در ایروان، ارمنستان می‌باشد. ساخت این ساختمان در سال ۱۹۹۷ میلادی شروع و در سال ۲۰۰۱ میلادی به پایان رسید. معمار این بنا استپان کیورکچیان است که این کلیسا را به سبک معماری ارمنی طراحی کرده‌است. این کلیسا در ناحیه کنترون، و در نزدیکی ایستگاه متروی ژنرال آندرانیک واقع شده‌است. این کلیسا در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی به‌طور رسمی بازگشایی شد. چند
سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی به‌طور رسمی بازگشایی شد. چند روز بعد ژان پل دوم از کلیسای جامع سنت گریگور روشنگر بازدید کرد. این کلیسا به مناسبت بزرگداشت هزار و هفتصدمین سالگرد اعلام مسیحیت به عنوان دین رسمی، ارمنیان ساخته شده‌است. مساحت داخلی کلیسا حدود ۳۸۲۲ متر مربع است، در حالی که ارتفاع کلیسای جامع از زمین تا بالای صلیب ۵۴ متر است. این کلیسا به همراه کلیسای جامع تثلیث تفلیس بزرگ‌ترین کلیسای قفقاز جنوبی می‌باشد.
ویرجینیایی () که در سال آخرِ پخشِ خود، با عنوانِ مردی از شایلو هم شناخته می‌شد، یک مجموعه تلویزیونی وسترن آمریکایی بود از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ میلادی، در ۹ فصل و ۲۴۹ قسمت، از شبکهٔ ان‌بی‌سی به روی آنتن رفت. این مجموعه، نخستین سریالی بود که هر قسمتش ۹۰ دقیقه (۷۵ دقیقه بدون احتساب آگهی‌های بازرگانی میان‌برنامه‌ای) بود و به طریقهٔ رنگی فیلم‌برداری شده بود. ویرجینیایی در زمان پخشش بسیار موفق و محبوب بود و سومین سریال طولانی‌قسمت وسترن در تاریخ آمریکا (پس از «دود اسلحه» و «بونانزا») محسوب می‌شود. این مجموعهٔ
اسلحه» و «بونانزا») محسوب می‌شود. این مجموعهٔ تلویزیونی، پیش از انقلاب و از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶ خورشیدی، با دوبلهٔ فارسی از تلویزیون ملی ایران پخش شد. فصلِ پایانیِ این مجموعهٔ تلویزیونی (فصل نهم)، با عنوانِ «مردانِ شایلو» () تهیه و پخش شد.
ریچارد جسِـپ (؛ ۲ ژانویه ۱۹۲۵–۲۲ اکتبر ۱۹۸۲) یک فیلم‌نامه‌نویس پُرکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ویرجینیایی‌ها" اشاره نمود. اتو پرمینگر حق ساخت فیلمی بر پایۀ رمانش «"فاکس‌وی"» را خریداری کرد، اما این فیلم هرگز ساخته نشد.
بازگشت مرزنشین () فیلمی در ژانر وسترن است به کارگردانی ریچارد ال. بیر که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گوردون مک‌ری، جولی لاندن، روری کلهون، جک هالت، و فرد کلارک اشاره کرد.
کاسکاد ایروان () یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر ایروان، ارمنستان است. این مجموعه که به صورت راه‌پله و پلکان در ۵ طبقه و ۵۷۲ پلکان می‌باشد دارای ارتفاعی به طول ۱۱۸ متر می‌باشد که در سال ۱۹۷۱ شروع به ساخت و در سال ۱۹۸۰ تکمیل شده است. کاسکاد ایروان. کاسکاد، راه پله باشکوه و عظیمی است که در کشور ارمنستان واقع شده است و مرکز شهر ایروان را به پارک پیروزی (Haghtanak) و خیابان مانیومنت (Monument) پیوند می‌دهد. درون این مجموعه سیستم پله‌برقی بنا تعبیه شده است. در حال حاضر در فضای داخلی این بنای، موزه هنری کافسجیان
حاضر در فضای داخلی این بنای، موزه هنری کافسجیان (Cafesjian) دایر است. چشم‌انداز کاسکاد. چشم‌اندازی که از فراز این بنا به روی شهر ایروان باز می‌شود، گردشگران را در هر روز و در تمام فصول سال به خود جذب می‌کند. بنای کاسکاد حتی در ایام سرد زمستان شاهد حضور مسافران و گردشگران مشتاق از سراسر جهان است. اگرچه در فصل زمستان آمار حضور بازدیدکنندگان هرگز با ایام تابستان برابری نمی‌کند، اما به‌هرحال این بنا یکی از جاذبه‌های گردشگری ایروان به‌شمار می‌رود که حتی در هوای سرد هم گردشگران تور ارمنستان برای بازدید و تفریح
سرد هم گردشگران تور ارمنستان برای بازدید و تفریح سراغ آن می‌آیند. این بنا همیشه قشرها مختلف مردم را با هرگونه شرایط روحی به خود جذب می‌کند. گروهی از مردم اینجا را مکان مناسبی برای یک استراحت کامل می‌دانند و گروهی دیگر برای آرامش یافتن سراغ آن می‌آیند. بنای کاسکاد به‌رغم حضور جمعیت زیاد بازدیدکنندگان، برای افراد سالمند مکانی آرام و دلنشین محسوب می‌شود. بسیاری از جوانان عاشق اینجا را به‌عنوان مکانی برای بریدن از حصار تنهایی و تجسم یک زندگی نو و مشترک انتخاب می‌کنند. حتی افراد دل‌شکسته هم برای فراموش کردن
می‌کنند. حتی افراد دل‌شکسته هم برای فراموش کردن گذشته و ترسیم افقی تازه در زندگی‌شان این مجموعه را انتخاب می‌کنند. تاریخچه طراحی و ساخت مجموعه کاسکاد. ایده ایجاد پیوند بین خیابان مانیومنت و مرکز شهر ایروان، نخستین بار در زمان حکومت جماهیر شوروی و در سال‌های ۱۹۷۰ مطرح شد. در آن زمان معمار ارشد شهر ایروان الکساندر تامانیان (۱۹۳۶ – ۱۸۷۸) بود. او پیشنهاد داد که با احداث یک مجموعه، ناحیه شمال و مرکز شهر به هم متصل شوند. این طرح بخش مسکونی و مرکزی شهر را به هم پیوند می‌داد. تصویری که او در ذهنش ترسیم کرده بود
پیوند می‌داد. تصویری که او در ذهنش ترسیم کرده بود شامل محوطه‌ای با فضای سبز وسیع، باغ و آبشار می‌شد. با همه این اوصاف، ایده احداث مجموعه کاسکاد به‌صورت طرحی روی کاغذ باقی ماند و حتی نزدیک بود با گذشت زمان به‌کلی فراموش شود. اما در سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰ یکی دیگر از معماران ارشد شهر به نام جیم توروسیان، بحث احداث این بنا را مجدداً پیش کشید. در هنگام ساخت مجموعه، توروسیان ایده اولیه الکساندر تامانیان را به عنوان مبنای پروژه به کار گرفت؛ اما درعین‌حال ایده‌های خودش را هم در نقشه کار ترکیب کرد. نقشه‌ای که
خودش را هم در نقشه کار ترکیب کرد. نقشه‌ای که توروسیان برای پیوند بخش شمال و مرکزی شهر ترسیم کرده بود یک پلکان پرعظمت و زنجیره‌ای از پلکان‌های درون مجموعه‌ای را شامل می‌شد. براساس این طرح دو بخش شمالی و مرکزی ایروان نه‌تنها با هم پیوند می‌یافت، بلکه گذر از این مسیر به‌مراتب آسان‌تر از سایر مسیرها بود. نقشه پیشنهادی جیم توروسیان علاوه بر طراحی پلکان‌ها در نمای بیرونی بنا و پیش‌بینی پله برقی برای داخل بنا، چند بخش دیگر هم مثل محوطه حیاط، باغ و فضای سبز برای اطراف مجموعه توصیف کرده بود. او در نقشه خود برای
اطراف مجموعه توصیف کرده بود. او در نقشه خود برای تزیین گوشه و کنار این محوطه‌ها، ساخت و گردآوری مجسمه و آثار تندیس‌گونه‌ای را پیش‌بینی کرده بود که تصویرگر میراث فرهنگی و تاریخی ارمنستان باشند. احداث مجموعه کاسکاد بر مبنای نقشه توروسیان در دهه ۱۹۸۰ کلید خورد. البته پیشرفت پروژه به دلیل وقوع زلزله در سال ۱۹۸۸ و سقوط حکومت جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ باز هم متوقف شد. مشکلات عدیده ارمنستان نو پا، این کشور را در آن زمان گرفتار مشکلات شدید اقتصادی کرد؛ بنابراین به پایان رساندن مجموعه هنری کاسکاد بی‌تردید جزو
به پایان رساندن مجموعه هنری کاسکاد بی‌تردید جزو اولویت‌های این کشور محسوب نمی‌شد و تکمیل پروژه بیش از یک دهه به تعویق افتاد. سرانجام در سال ۲۰۰۲ پروژه ساخت بنا از سر گرفته شد. این مجموعه سرانجام به دست بنیان‌گذار نهاد «خیریه کافسجیان» در ایروان، یعنی گغارد کافسجیان افتتاح شد و پس از آن به یکی از مهم‌ترین کانون‌های هنری جهان تبدیل گردید. شایان ذکر است که در زمان پیشبرد این پروژه در سال ۲۰۰۲ همه بخش‌های آن به‌شکل قابل توجهی نوسازی شد. مشخصات اصلی مجموعه کاسکاد. در حال حاضر مجموعه کاسکاد ۵۷۲ پله دارد و پهنای
در حال حاضر مجموعه کاسکاد ۵۷۲ پله دارد و پهنای بنا ۵۰ متر است. ارتفاع مجموعه از پایین‌ترین بخش تا بلندترین قسمت آن برابر با ۳۰۲ متر است. همچنین ارتفاع مجموعه از پایین‌ترین بخش تا بلندترین قسمت بالکن آن به ۴۵۰ متر می‌رسد. مساحت قسمت نیمه‌کاره مجموعه هم حدوداً ۷۸ متر است. نمای بیرونی بنای کاسکاد. در فضای جلوی مجموعه کاسکاد محوطه‌های سبز در ابعاد کوچک دیده می‌شود و گل‌های رنگارنگی در باغچه‌های این قسمت به شکل هنرمندانه پرورش یافته‌اند. اینجا همچنین تعداد زیادی مجسمه در طرح و اشکال مختلف وجود دارد. این
زیادی مجسمه در طرح و اشکال مختلف وجود دارد. این مجسمه‌ها هم ازنظر مالی و هم به لحاظ هنری ارزشمند هستند و در میان آن‌ها آثار برخی از مجسمه‌سازان صاحب‌نام دنیا مانند: لین چادویک (مجسمه‌ساز انگلیسی و یکی از چهره‌های سرشناس هنر قرن بیستم)، بری فلاناگان (مجسمه‌ساز اهل ولز)، استانیسلاو لیبنسکی و یاروسلاو بریختوا (زوج معروف اهل چک)، پل کاکس (مجسمه‌ساز انگلیسی)، جیومه پلنسا (مجسمه‌ساز و هنرمند کاتالان اسپانیایی) و فرناندو بوترو (هنرمند کلمبیایی) به چشم می‌خورد. برخی از مجسمه‌های معروف در مجموعه کاسکاد. هدف موزه
از مجسمه‌های معروف در مجموعه کاسکاد. هدف موزه هنرهای کافسجیان معرفی بهترین آثار هنری معاصر به شهروندان ارمنستان و گردشگرانی است که از این کشور و این موزه بازدید می‌کنند. در حال حاضر، بنای کاسکاد نه‌فقط برای چشم‌انداز دل‌انگیزی که به پیرامون شهر دارد، بلکه به سبب شاهکار معماری‌اش تبدیل به یکی از زیباترین و پر بازدیدترین بناهای کشور ارمنستان شده است.
ریچارد ال. بـِـیر (; – ) یک کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. بیر در تورلاک، کالیفرنیا زاده شد. او فعالیتش را در کمپانی برادران وارنر آغاز کرد. نخستین فیلمش «دختر زرنگ حرف نمی‌زند» نام داشت. ریچارد ال. بیر بیر اول بار در ۱۹۵۳ به تلویزیون روی آورد. ابتاد فیلم «پس این است هالیوود» را ساخت و سپس به فرسنده NBC رفت و کارگردانی فیلم‌های «قبیله شاین» را برعهده گرفت و بعد قسمت‌هایی از مجموعه «ماوریک» و «ساسنست استریت» را ساخت. در سال ۱۹۵۹ جایزه امی بهترین کارگردان تلویزیونی را به
۱۹۵۹ جایزه امی بهترین کارگردان تلویزیونی را به دست آورد. از سال ۱۹۶۳ فعالیتش را به تلویزیون محدود کرده‌است. وی در آثارش منجمله فیلم‌هایی که از مجموعه ویرجینیایی‌ها ساخته بیشترین توجه اش را معطوف حادثه پردازی و جنبه‌های سرگرم‌کننده فیلم می‌کند و در عین حال ضعف‌های تکنیکی اش را با پرورش ماهرانه بازی بازیگرانش می‌پوشاند. وی در ۲۸ مارس ۲۰۱۵ در ۱۰۱ سالگی در منزلش در نیوپورت بیچ، کالیفرنیا درگذشت.
پال استنلی (؛ ۱۹۲۲–۲۰۰۲) کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی" و "موبی‌دیک" اشاره نمود. منابع. Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Paul Stanley »
کلو گولگر (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ۵ اوت ۲۰۲۲) بازیگر و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پیرانا سه‌بعدی‌دی"، "قاتلان"، "ویرجینیایی‌ها"، "آخرین نمایش فیلم"، "بازگشت مردگان زنده"، "در دل شب"، "تیپهدس"، "لمس عشق" و "آن‌سوی نیمه شب" اشاره کرد.
پل بزرگ هرازدان () که در بین عام با نام پل کیِویان () شناخته می‌شود یک پل قوسی بر روی رود هرازدان است. این پل "خیابان کیِویان" در ناحیه آرابکیر را به "خیابان لنینگرادیان" در ناحیه مالاتیا سباستیا متصل می‌کند. این پل توسط معمار گریگور آقابابایان طراحی شده و مابین سال‌های ۱۹۴۹ و ۱۹۵۶ ساخته شده‌است. پل هرازدان دارای ۳۳۵ متر طول، ۲۶ متر عرض و ۶۰٫۵ متر ارتفاع می‌باشد. پارک تومانیان و مجموعه کارن دمیرچیان در اطراف پل هرازدان واقع شده‌اند. منابع.
کلارک فردریک لامورو (؛ زادهٔ ) مشهور به گری کلارک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پرسی فیث (؛ ۷ آوریل ۱۹۰۸ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و ارکستراتور اهل کانادا و ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی" اشاره نمود. او به همراه الویس پرسلی و بیتلز، تنها هنرمندانی هستند که در عرض یک‌سال، موفق‌شده‌اند ۲ مرتبه تک‌آهنگ پرفروش سال را ارائه کنند. وی در سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۹ میلادی، برندهٔ جایزه گرمی شد.
فلیکس هوفویت-بوینی (; – ) یک سیاست‌مدار اهل ساحل عاج بود. وی از ۳ نوامبر ۱۹۶۰ تا هنگام مرگ رئیس‌جمهور این کشور بود. فلیکس هوفویت-بوینی در ۷ دسامبر ۱۹۹۳ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
استنلی ویلسن (؛ – ) یک موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و تنظیم‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۰ میلادی فعالیت می‌کرد. ویلسون «واقعاً برجسته‌ترین و به حق محبوب‌ترین رهبران موسیقی در بین تمام رهبران موسیقی فیلم» محسوب می‌شود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی‌ها" اشاره نمود.
داودا جاوارا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۷ اوت ۲۰۱۹) یک سیاست‌مدار اهل گامبیا و اولین رئیس جمهور این کشور بود.
بنجامین اچ. کلاین (؛ ۱۸۹۴–۱۹۷۴) یک کارگردان و فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی"، "میان‌بر"، "آژیر کاذب"، "گرداب" و "آسمان بلند" اشاره نمود.
میدان آزادی () که تا سال ۱۹۹۱ میلادی میدان تئاتر و میدان اپرا (, "T'aterakan hraparak") نیز نامیده می‌شد یکی از میدان‌های شهر ایروان، ارمنستان است. این میدان که در ناحیه کنترون قرار دارد و میدان بخشی از مجموعه تالار اپرای ایروان محسوب می‌شود. میدان آزادی توسط چهار خیابان محصور شده است که عبارتند از: خیابان تومانیان، خیابان تریان، خیابان سایات‌نووا و خیابان ماشتوتس تندیس‌های هوهانس تومانیان (نویسنده) و آلکساندر اسپندیریان (آهنگساز) در این میدان نصب شده است. در حیطه سیاست. در ارمنستان این میدان «سمبل آزادی»
در حیطه سیاست. در ارمنستان این میدان «سمبل آزادی» نامیده می‌شود. و برآورد می‌شود بتواند ۴۲٬۰۰۰–۴۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ نفر. را در خود جای دهد.
سیسلتنیا (، ، ، ، ، ، ، ، ، و نویسه‌گردانی: Tsysleitàniia)؛ یک عضو عادی ولی در عین حال هنوز به صورت غیررسمی بخش شمالی و غربیِ پادشاهی اتریش-مجارستان بود. پادشاهی دوگانه‌ای که در جریان سازش ۱۸۶۷ میلادی تأسیس شده بود. از نویسه‌گردانیِ واژهٔ (Tsysleitàniia) استنباط می‌شود: زمینِ مجارستانیِ تاج‌وتختِ سنت استفان در شرق ("فراتر") از رودخانهٔ لِیتا. پایتخت سیسلتنیا محل اقامت امپراتور اتریش یعنی شهر وین بود. در سال ۱۹۱۰ میلادی قلمرو این امپراتوری ۲۸٬۵۷۱٬۹۰۰ نفر جمعیت داشت. گسترهٔ آن از فورآرلبرگ در غرب تا پادشاهی
داشت. گسترهٔ آن از فورآرلبرگ در غرب تا پادشاهی گالیسیا و لودومریا و قلمرو دوک نشین بوکووینا (امروز بخش‌هایی از لهستان، اوکراین و رومانی) در شرق، و همچنین از پادشاهی بوهم در شمال تا پادشاهی دالماتیا (امروز بخشی از کرواسی) در جنوب بود. این قلمرو؛ ایالت‌های اتریش امروز (به جز بورگن‌لاند)، و همچنین بیشتر منطقه‌های جمهوری چک و اسلوونی (به جز پکموریا)، و بخش‌هایی از ایتالیا (تریست، گوریزیا و ترنتینو آلتو آدیجه، کرواسی (ایستریا، دالماسی) و مونته‌نگرو (خلیج کوتور) را در بر می‌گیرد.
خیابان مارشال باقرامیان () یک خیابان در شهر ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان است که در مرکز ناحیه آرابکیر و شمالغربی ناحیه کنترون واقع شده‌است. این خیابان به احترام فرمانده نظامی ارمنستان شوروی و مارشال اتحاد شوروی ایوان باقرامیان نامگذاری شده‌است. این خیابان در بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۵ میلادی با نام «خیابان بارکاموتیون» (به زبان ارمنی به معنی "میدان دوستی") شناخته می‌شد. خیابان مارشال باقرامیان به طول ۲٫۲ کیلومتر از "Place de France" در شرق آغاز و در "میدان بارکاموتیون" در غرب به پایان می‌رسد. ساختمان‌های
بارکاموتیون" در غرب به پایان می‌رسد. ساختمان‌های مهم. مجموعه‌ای از ساختمان‌ها و سازه‌های مهم در خیابان باقرامیان واقع شده‌اند.
وینستن میلر (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۷۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ویرجینیایی"، "رشته‌کوه راکی" و "ماردی گرا" اشاره نمود.
وارن بی. داف (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی" و "محکم گام بردار" اشاره نمود.
روی هاگینز (؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۱۴ – ۳ آوریل ۲۰۰۲) رمان‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و تلویزیون و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "یک میلیون جرینگی"، "ویرجینیایی"، "کارآگاه راکفورد"، "ماوریک"، "ایستگاه اتوبوس"، "فراری" و "مجرم" اشاره نمود. جوایز. او برندهٔ جوایزی همچون «چکمهٔ زرین»، «گلدن لورل» و جایزهٔ انجمن تهیه‌کنندگان آمریکا شده بود.
مورتون فاین (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموختهٔ کالج سینت جان و دانشگاه پیتسبرگ بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "گروبردار" و "ویرجینیایی" اشاره نمود. مورتون بابت نگارش فیلم‌نامهٔ گروبردار، به همراه «دیوید فریدکین» در سال ۱۹۶۵ میلادی، برندهٔ «جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا» شدند.
وارد هاوکینز (؛ ۱۹۱۲–۱۹۹۰) رمان‌نویس و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به همراه برادرش «جان هاوکینز» نویسندگی می‌کرد و در دانشگاه اورگن مجموعه‌ای از دست‌نوشته‌های این دو برادر موجود است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ویرجینیایی" اشاره نمود.
روبرتا شُر (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی" اشاره کرد.
دایان روتر (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان، روزنامه‌نگار و آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "ویرجینیایی" اشاره کرد.
رندی بون (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ویرجینیایی" اشاره کرد.
نیلوفر محمودی (زاده در تهران) بازیگر سینمای ایران است. وی تنها فرزند خانواده است و دوره دو ساله بازیگری تئاتر در مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما را گذراند، و پس از فارغ‌التحصیلی کارشناسی در رشته اقتصاد دانشگاه علامه طباطبائی، به بازیگری در سینما روی آورد. او پس از وقفه‌ای نسبتاً طولانی (۱۳ سال)، با پرواز مرغابی‌ها ساخته علی شاه حاتمی در سال ۱۳۸۸ دوباره به عرصه سینما بازگشت. دو فیلم بایک بلیت یکی دیگر از آثار سینمایی ایشان است…
پرویز مینا در فروردین ۱۳۰۶ در تهران متولّد شد. پس از پایان دوره متوسطه در کنکور آموزشگاه فنی نفت آبادان شرکت کرد و در سال ۱۳۲۶ موفق به اخذ دیپلم با درجه عالی شد. به همین سبب، شرکت نفت او را برای ادامه تحصیل به انگلستان فرستاد. مینا در سال ۱۳۳۰ از دانشگاه بیرمنگام لیسانس مهندسی شیمی گرفت و پس از یک دوره کوتاه در ایران، برای تحصیلات عالی دوباره به بیرمنگام مراجعت کرد و در ۱۳۳۶ موفق به اخذ درجه دکترا در رشته مهندسی شیمی شد. پس از بازگشت به ایران، وی در شرکت ملی نفت‌کش ایران، در بخش اکتشاف و تولید به کار مشغول
نفت‌کش ایران، در بخش اکتشاف و تولید به کار مشغول شد. "شام مینا" از اصطلاحاتی بود که بین رجال اقتصادی و سیاسی زمان پهلوی دوم رایج بود. هر هفته میهمانی شبانه‌ای به میزبانی پرویز مینا برگزار می‌شد که نمایندگان کارتل‌های اقتصادی و به خصوص شرکت‌های نفتی بین‌المللی در آن شرکت می‌کردند و با استفاده از روابط ایجاد شده در این جلسات، بر سیاستگذاری اقتصادی کشور تاثیر می‌گذاشتند. سوابق کاری. سال ۱۹۶۰ هنگامی که سازمان اوپک تأسیس شد، پرویز مینا به عنوان رئیس بخش تولید در دبیرخانه اوپک، مسئول جمع‌آوری و توزیع اطلاعات و
دبیرخانه اوپک، مسئول جمع‌آوری و توزیع اطلاعات و آمار در زمینه فعالیت‌های اکتشاف و توسعه و تولید در کشورهای عضو اوپک گردید. یک سال بعد، در ۱۳۴۰، به ایران بازگشت و به عنوان مسئول بخش مهندسی و تولید نفت برگزیده شد. از ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۷ به عنوان رئیس قسمت شرکت‌های وابسته شرکت ملی نفت ایران، مسئولیت فعالیت‌های مربوط به مذاکره، تهیه و اجرای قرارداد با شرکت‌های خارجی را در زمینه اکتشاف، توسعه و تولید نفت در ایران به عهده داشت. وی در ۱۳۴۷ به معاونت امور بین‌المللی و عضویت علی‌البدل هیئت مدیره و سپس در سال ۱۳۵۳ به
و عضویت علی‌البدل هیئت مدیره و سپس در سال ۱۳۵۳ به مدیریت امور بین‌المللی و عضویت هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران منصوب شد. در همان حال او از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۳ رئیس هیئت مدیره شرکت سیربپ (SIRIP)، از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ عضو هیئت مدیره شرکت ملی نفت‌کش ایران، و از ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ رئیس هیئت مدیره شرکت نفت ایران در انگلیس "Iranian Oil Company (UK) Ltd" بود. پس از انقلاب اسلامی، پرویز مینا در فرانسه سکنی گزید. او از ۱۹۸۰ تاکنون مشاور بین‌المللی در امور مربوط به نفت است.
استیو آنتین (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده است، می‌توان به "آخرین باکره آمریکایی"، "تا تو بودی"، "این مهمونی منه" و "گونیز" اشاره کرد.
جو روبو (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم آخرین باکره آمریکایی اشاره کرد.
نبرد ایوشام () نبردی است که در چهارم اوت ۱۲۶۵ و در جریان دومین نبرد بارون‌ها درگرفت. جنگ بارون‌ها بخشی از تاریخ قرن سیزدهم انگلستان است که از دو بخش عمده تشکیل گردیده. در این نبرد سیمون دو مونتفورد، به همراه بارون‌های شورشی، توسط پرنس ادوارد که بعدها ملقب به ادوارد یکم گردید شکست سختی خوردند. پرنس ادوارد که نیروهای نظامی پدرش هنری سوم را رهبری می‌کرد در چهارم اوت ۱۲۶۵ توانست این منطقه را که در نزدیکی شهر ایوشام ووسترشایر قرار داشت را تصرف نماید. پس از نبرد لوئس، مونتفورد توانسته بود که کنترل دولت سلطنتی را