payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شود. در مرحله بازیابی، جنگنده از زیر به هواپیمای مادر نزدیک می‌شد و به وسیله چنگک جمع شونده در دماغه هواپیما، مجدداً به ترپیز متصل می‌شد. طرح‌هایی وجود داشت که طی آن در هر دسته ۲۴ تایی از بمب‌افکن‌های بی-۳۶، تعدادی به ایکس‌اف-۸۵ مجهز شوند و در هر بمب افکن، یک تا چهار جنگنده جاسازی شود. بنابراین حدود ۱۰ درصد از بی-۳۶های سفارش داده شده، به جای مخزن بمب، به حمل‌کننده جنگنده مجهز شدند که می‌توانست بین ۳ تا ۴ فروند اف-۸۵ را در هر بمب‌افکن جای دهد. در اکتبر ۱۹۴۵ نیروی هوایی آمریکا قیمت طرح توسعه‌یافته این دو
نیروی هوایی آمریکا قیمت طرح توسعه‌یافته این دو پیش‌نمونه ساخته شده (به شماره سریال‌های ۵۲۳/۴–۴۶) را استعلام کرد. این در حالی بود که قرارداد ساخت این جنگنده تا فوریه ۱۹۴۷ نهایی نشده بود. بعد از موفقیت و تأیید پرسنل فنی نیروی هوایی وقت آمریکا از دو مدل چوبی ساخته شده در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷، شرکت مک‌دانل اقدام به تولید ۲ پیش‌نمونه در اواخر سال ۱۹۴۷ کرد. مدل ۲۷ دی به ایکس‌پی-۸۵ تغییر نام داد اما در ژوئن ۱۹۴۸ به ایکس‌اف-۸۵ تغییر داده شد و نام مستعار «گابلین» بر آن نهاده شد. برنامه بر آن بود که درخواست سفارش ۳۰
آن نهاده شد. برنامه بر آن بود که درخواست سفارش ۳۰ فروند پی-۸۵ داده شود اما نیروی هوایی وقت آمریکا رویکرد محتاطانه‌ای اتخاذ کرد؛ اگر نتیجه آزمایش‌های دو پیش‌نمونه ساخته شده رضایت بخش بود، سفارش ۱۰۰ فروند از این هواپیما در مرحله بعد قرار داشت. تاریخچه کاربری. در آزمایش تونل باد در فرودگاه صحرایی فدرال موفت واقع در کالیفرنیا، نمونه اول ایکس‌اف-۸۵ به‌طور ناگهانی از جرثقیل در ارتفاع ۱۲ متری سقوط کرد که باعث خسارات قابل توجه به زیر و جلوی بدنه و همچنین ورودی هوای موتور شد. پیش‌نمونه دوم می‌بایست جهت مابقی
هوای موتور شد. پیش‌نمونه دوم می‌بایست جهت مابقی آزمایش‌های تونل باد و آزمایش‌های اولیه پرواز، جایگزین می‌شد. پس از عدم امکان استفاده از بمب‌افکن‌های بی-۳۶، تمامی پروازهای آزمایشی ایکس‌اف-۸۵ به بمب افکن‌های اصلاح شده بوئینگ بی-۲۹ به عنوان هواپیمای مادر انتقال یافت. در این بمب افکن‌ها، دریچه رهاسازی بمب و ترپیز برای این هواپیما مناسب‌سازی شده بود و همچنین از چند سری تجهیزات و وسایل فیلم و عکس‌برداری استفاده شده بود. از آنجایی که بی-۲۹ها — که به مانتسترو (هیولا) شناخته می‌شدند — از بی-۳۶ها کوچکتر بودند،
(هیولا) شناخته می‌شدند — از بی-۳۶ها کوچکتر بودند، می‌بایست پروازهای آزمایشی ایکس‌اف-۸۵ها به صورت نیمه جاسازی شده در زیر بمب‌افکن انجام می‌شد. جهت بارگیری ایکس‌اف-۸۵ها در هواپیمای میزبان، یک گودال بارگیری ویژه آسفالتی در بخش جنوبی پایگاه نیروی هوایی ادواردز جایی که کلیه پروازهای آزمایشی در آن انجام می‌شود، حفر شده بود. در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۸ ایکس‌اف-۸۵ یکی از ۵ پرواز خود با بی-۲۹ را انجام داد، این پرواز برای آزمایش پرواز هواپیمای مادر به صورت جفت شده با هواپیمای انگل طراحی شده بود. ایکس‌اف-۸۵ به صورت جاسازی شده
انگل طراحی شده بود. ایکس‌اف-۸۵ به صورت جاسازی شده در محفظه بمب هواپیما حمل می‌شد، اما برخی اوقات برای ایجاد حس پرواز در خلبان، هواپیما با موتور خاموش به صورت نیمه یا تمام در معرض جریان هوا قرار می‌گرفت. شرکت مک‌دانل، خلبان آزمایشی ادوین شوخ را برای آزمایش ایکس‌اف-۸۵ در نظر گرفت. وی پیش از نخستین پرواز مستقل این هواپیما در ۲۳ اوت ۱۹۴۸، در آزمایش‌های حمل هواپیما در بمب‌افکن بی-۲۹ نیز در هواپیما مستقر بود. شوخ پس از جدا شدن از بمب افکن در ارتفاع ۲۰۰۰۰ فوت (۶۰۰۰ متر) به مدت ۱۰ دقیقه و با سرعتی بین ۱۸۰ تا ۲۵۰
متر) به مدت ۱۰ دقیقه و با سرعتی بین ۱۸۰ تا ۲۵۰ مایل بر ساعت (۲۹۰ تا ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت) پرواز کرد و کنترل و مانورپذیری هواپیما را آزمایش کرد. هنگامی که شوخ سعی داشت تا مجدداً به بمب‌افکن متصل شود، مشخص شد گابلین به شدت نسبت به جریان‌های آشفته اطراف بمب‌افکن و همچنین اثر زمین ایجاد شده در نزدیکی بدنه آن، هنگامی که دو هواپیما در نزدیکی هم هستند، حساس است. برای غلبه بر این اثرات به تنظیم دائم اما بسیار ملایم قدرت موتور نیاز بود. پس از سه بار تلاش برای نزدیک شدن قلاب به ترپیز، شوخ دچار اشتباه محاسباتی در
شدن قلاب به ترپیز، شوخ دچار اشتباه محاسباتی در نزدیک شدن به ترپیز شد و کاناپی جنگنده به شدت آسیب دید و پاره شد و کلاه ایمنی و ماسک شوخ نیز آسیب دید. وی توانست هواپیمای پیش‌نمونه را طی یک فرود بدون چرخ در دریاچه خشک نزدیک پایگاه ادواردز به زمین بنشاند. کلیه پروازهای آزمایشی ایکس‌اف-۸۵ جهت تعمیر و اصلاحات به مدت ۷ هفته به حالت تعلیق درآمد. شوخ از زمان ایجاد شده استفاده کرد و به شبیه‌سازی و تمرین اتصال با استفاده از جنگنده لاکهید پی-۸۰ شوتینگ استار مشغول شد. پس از تقویت ۵۰ درصدی قدرت تریم، بهبود وضعیت
شد. پس از تقویت ۵۰ درصدی قدرت تریم، بهبود وضعیت آیرودینامیک و چند اصلاح دیگر، دو پرواز متصل دیگر با هواپیمای مادر انجام شد تا در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۸ شوخ مجدداً توانست عملیات جدایش و رهاسازی از قلاب را انجام دهد. در خلال پنجمین پرواز آزمایشی مستقل در ۲۲ اکتبر ۱۹۴۸، شوخ مجدداً متوجه دشواری در فرایند اتصال دوباره به ترپیز هواپیمای مادر شد. ۴ بار تلاش ناموفق برای اتصال به ترپیز صورت گرفت و نهایتاً قلاب متصل بر روی دماغه ایکس‌اف-۸۵ شکست و هواپیما، یک بار دیگر، به ناچار، فرود اضطراری موفق در پایگاه ادواردز انجام داد.
فرود اضطراری موفق در پایگاه ادواردز انجام داد. پس از تعمیر پیش‌نمونه اول، این هواپیما نیز به برنامه پروازهای آزمایشی پیوست تا پروازهای همراه با هواپیمای مادر تکمیل شود. در هنگام پرواز، گابلین از پایداری خوبی برخوردار بود و در ضمن به سادگی پرواز می‌کرد و از قلاب رها می‌شد. همچنین پیش‌بینی‌های اولیه نشان می‌داد که در حالت خوش‌بینانه، حداکثر سرعت آن به ۱۰۴۳ کیلومتر بر ساعت (۶۴۸ مایل بر ساعت) می‌رسد. پروازهای آزمایشی نخست نشان داده بود که در هنگام نزدیک شدن گابلین به بی-۲۹، آشفتگی جریان قابل توجهی رخ می‌دهد.
به بی-۲۹، آشفتگی جریان قابل توجهی رخ می‌دهد. این اتفاق موجب شد تا تیغه‌هایی به قسمت بالا و پایین انتهای بدنه و تیغه‌هایی نیز به انتهای نوک بال افزوده شود تا بی‌ثباتی در هدایت و جهت‌دهی هواپیما در هنگام عملیات اتصال مجدد به هواپیمای مادر، جبران شود. در نسخه‌های اولیه، قلاب اتصال در جای خود به صورت ثابت قرار داشت؛ اما پس از آن به شکل جمع و باز شونده تغییر داده شد. این اصلاحات نه تنها مشکل را بر طرف نکرد، بلکه مشکل اتصال مجدد دوچندان افزایش یافت. برای حل این مشکل پسارگیرهایی کوچک به قلاب اتصال اضافه شدند که
مشکل پسارگیرهایی کوچک به قلاب اتصال اضافه شدند که موجب کم شدن ارتعاشات در هنگام باز و بسته شدن قلاب اتصال می‌شد. پس از ازسرگیری پرواز آزمایشی در ۱۸ مارس ۱۹۴۹، شوخ باز هم با مشکلاتی در اتصال مجدد هواپیما روبرو شد و پس از آسیب دیدن جدی قسمت پایدار کننده نوک ترپیز، ناچار به فرود اضطراری شد. پس از تعمیر ترپیز، شوخ در ۸ آوریل ۱۹۴۹ با پیش‌نمونه اول پرواز کرد. وی پرواز آزمایشی ۳۰ دقیقه‌ای خود را به اتمام رساند و پس از سه بار تلاش برای اتصال، ناچار به فرود اضطراری مجدد در پایگاه ادواردز شد. مک‌دانل با آگاهی از
مجدد در پایگاه ادواردز شد. مک‌دانل با آگاهی از مشکلات ایجاد شده حین پروازهای آزمایشی، طرح توسعه یافته‌ای ارائه کرد که در آن بال‌های متحرک ۳۵ درجه‌ای و دلتا شکل جایگزین شده بود و نوید سقف سرعت ۰٫۹ ماخ را می‌داد. همچنین مک‌دانل در نظر داشت تا یک ترپیز جمع‌شونده تلسکوپی اضافه کند که می‌توانست در هوای آشفته زیر هواپیمای مادر باز شود. پیش از هرگونه کار بر روی ترپیزها و دیگر اصلاحات بر روی ایکس‌اف-۸۵ یا پیگیری مطالعات طراحی در دست بررسی، نیروی هوایی آمریکا پروژه ایکس‌اف-۸۵ را در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۹ لغو کرد. دو دلیل
ایکس‌اف-۸۵ را در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۹ لغو کرد. دو دلیل اصلی در لغو این پروژه وجود داشت؛ یکی عملکرد ضعیف ایکس‌اف-۸۵ در مقایسه با هواپیماهای جت متداول زمان خود که در تست‌های پروازی آشکار شد و دیگری وابستگی زیاد به مهارت فردی خلبان در هنگام اتصال به هواپیمای مادر که این کاستی‌ها هیچ‌گاه به‌طور کامل اصلاح نشدند. توسعه عملیاتی سوخت‌گیری هوایی برای جنگنده‌های متداول در اسکورت بمب‌افکن‌ها، از دیگر عوامل مؤثر در لغو این پروژه بود. دو فروند گابلین تولید شده ۷ بار و مجموعاً به مدت ۲ ساعت و ۱۹ دقیقه پرواز کردند که تنها سه
به مدت ۲ ساعت و ۱۹ دقیقه پرواز کردند که تنها سه پرواز با اتصال موفق به هواپیمای مادر خاتمه یافت. همچنین شوخ تنها خلبانی بود که با این هواپیما پرواز کرد. توسعه‌های بعدی. با وجود لغو شدن پروژه ایکس‌اف-۸۵، نیروی هوایی آمریکا به آزمایش در مورد طرح مفهومی هواپیمای انگل به عنوان جنگنده پدافندی طی چند پروژه ادامه داد. این پروژه‌ها عبارت بودند از ام‌ایکس-۱۰۶ "تیپ تاو"، فیکان و "تام-تام" که طی آن هواپیمای جنگنده انگل بر روی نوک بال هواپیمای بمب‌افکن نصب شده بود. اگر چه پروژه فیکان ترکیب مؤثری از ریپابلیک اف-۸۴اف
چه پروژه فیکان ترکیب مؤثری از ریپابلیک اف-۸۴اف تاندراستریک و کانویر بی-۳۶ به عنوان جنگنده-بمب افکن-رهگیر از خود نشان داد، اما هدف این پروژه به یک هواپیمای شناسایی راهبردی تغییر یافت. در پروژه فیکان از داده‌های پروژه ناتمام ایکس‌اف-۸۵ و توصیه‌های شرکت مک‌دانل در طراحی ترپیز مناسب بسیار بهره گرفته شد. در مجموع تعداد ۱۰ فروند از بمب‌افکن‌های تغییر یافته بی-۳۶ و ۲۵ فروند هواپیمای شناسایی را در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶ فرماندهی هوایی راهبردی (SAC) به صورت محدود به خدمت گرفت تا نهایتاً سیستم‌های ماهواره‌ای و هواپیماهای
گرفت تا نهایتاً سیستم‌های ماهواره‌ای و هواپیماهای مؤثرتر جایگزین آنها شدند. در نمایشگاه‌ها. پس از پایان پروژه، ۲ فروند پیش‌نمونه تولید شده انبار شدند و سپس برای نمایش عمومی در سال ۱۹۵۰ به موزه سپرده شد.
کولیسئوم لندن () یک سالن تئاتر در شهر وست‌مینستر، لندن است. این سالن که در سال ۱۹۰۴ میلادی ساخته شده مابین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ بازسازی شده است، ظرفیت سالن کولیسئوم ۲٬۵۵۸ نفر است.
پوبلیوس نیگیدیوس فیگولوس ستاره‌شناس رومی و پس از وارو، دانشمندترین فرد عصر خویش بود. او معاصر و دوست سیسرون بود که در سال ۵۹ امپراتور شد و در ۴۴ ق م در تبعید مرد. تنها قطعاتی از آثارش به جای مانده است، به نام‌های دربارهٴ ایام، فال‌نامه، پیش‌گویی سعد و نحس ایام، دربارهٴ علایم تفأل از روی امعا و احشا، دربارهٴ خواب‌گزاری، دنیای یونانی و خارجی، دربارهٴ بادها، در طبیعت انسان، دربارهٴ جانوران، و غیره.
پیروزی یک فیلم زندگینامه‌ای فرانسوی به کارگردانی گزاویه دوراژه که در ۱۸ مه ۲۰۱۱ برای اولین بار در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. این فیلم در مورد نیکولا سارکوزی و قدرتش پس از انتصاب در پست وزیر کشور در سال ۲۰۰۲ و رسیدنش به ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۰۷ است. در واقع این فیلم بیننده را به دنیای سیاست می‌برد تا شاید رمز و رازش؛ تعهدات، استراتژی، خیانت، دوستی و گاهی عشق را در این دنیای پیچیده نشان دهد. خلاصه داستان. در ۶ مه ۲۰۰۷ نیکولا سارکوزی بین دو تماس تلفنی از همسرش، سیسیلیا به یاد پنج‌سال گذشته می‌افتد
از همسرش، سیسیلیا به یاد پنج‌سال گذشته می‌افتد و آن را مرور می‌کند. در سال ۲۰۰۲ و با انتصابش در پست وزارت کشور توسط ژاک شیراک در دولت ژان پیر رافارن به خط مقدم دنیای سیاست وارد می‌شود. به تدریج نامش بر سرزبان‌ها می‌افتد و تصمیم می‌گیرد تا خود را برای ریاست جمهوری آماده کند تا پس ازژاک شیراک، جایش را در کاخ الیزه بگیرد. اما او مجبور به مواجهه با چالش‌هایی چون رقابت با وزیر امور خارجه دومینیک دو ویلپن یا عاشقانه مخفی‌اش با سیسیلیا یا تبلیغات ریچار آتیاس و از همه سخت‌تر روزنامه‌نگار سمجی چون آن فولدا شود.
از همه سخت‌تر روزنامه‌نگار سمجی چون آن فولدا شود. فروش. پنج روز پس از انتشارفیلم در فرانسه ۲۲۰هزار نفر در ۲۸۱ سینما به تماشای آن نشستند. در &lt;time class="nowrap date-lien" datetime="2011-06-09"&gt;&lt;/time&gt;، تماشاگران این فیلم به بیش از ۵۶۱هزارنفر رسید رقمی که با توجه به تبلیغات این فیلم چشم‌گیر نبود. تعداد کل پذیرش در فرانسه: ۷۱۸٫۶۴۱ نفر.
تئاتر هیمارکت () یک سالن تئاتر در شهر وست‌مینستر، لندن است. این سالن که در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۸۲۱ تأسیس شده در سال‌های ۱۸۷۹، ۱۹۰۴ و ۱۹۹۴ مورد بازسازی قرار گرفته‌است، ظرفیت این سالن ۸۸۸ نفر است.
سیل ۱۳۱۳ تبریز، سیلی بود که در ۸ مرداد ۱۳۱۳ خورشیدی در تبریز رخ داد. سیل تبریز تلفات جانی گسترده‌ای نداشت؛ ولی از لحاظ مالی با تخریب حدود ۱۳۰۰ خانه و مغازه و بر جای گذاشتن انبوهی از شن و لای و تخته سنگ‌های بزرگ که می‌بایست تخلیه شود، خسارات چشمگیری به بار آورد. شرح واقعه. در پی بارندگی‌هایی در ارتفاعات و نواحی شرقی حومه تبریز در بعد از ظهر روز هشتم مرداد ۱۳۱۳، در حالی که در خود شهر، نشانه‌ای مبنی بر احتمال بروز یک چنین واقعه‌ای داده نمی‌شد، سیل در مسیر رودهای قوری‌چای و میدان‌چای سرازیر شده و بعد از تخریب
قوری‌چای و میدان‌چای سرازیر شده و بعد از تخریب موانعی چون پایه‌های پل‌ها و سدها و دیواره‌های مسیل، در امتداد خیابان پهلوی که از خیابان‌های عمده شهر محسوب می‌شد، جریان یافته و تمام ساختمان‌های اطراف آن را در خود گرفت. این سیل که حدود دو ساعت جریان داشت و سه ساعت نیز طول کشید که به تدریج فروکش کند، در ادامه به سمت نقاطی چون ایستگاه راهﺁهن و قسمت‌هایی از محله‌های باغ گلستان، اهراب، شاه آباد و کوچه باغ سرازیر شده و به غیر از تخریب منازل و انبارهای کالا همچون سرای امیر، برخی از مراکز اداری از قبیل ساختمان‌های
امیر، برخی از مراکز اداری از قبیل ساختمان‌های نظمیه، عدلیه، بلدیه، و ایالتی را نیز مختل کرد. گفته می‌شود، سیل پس از تخریب سد، به خیابان پهلوی جاری و از همان ابتدا شروع به خرابی خانه‌ها و عمارات و مغازه‌های اطراف خیابان نموده، با سرعت، تا جلوی مسجد کریمخان رسیده، در آنجا دو قسمت شده، قسمتی به خیابان کهنه هجوم آورده و بازارچه خیابان، اداره مالیه شهر و دخانیه را فرا گرفت. اداره چراغ برق، میدان شاهپور، اداره آمار، اداره معارف، ادارات شهربانی، عدلیه، اداره بلدیه، اداره نظمیه، عمارت ایالتی (عالی قاپو) و سرای
اداره نظمیه، عمارت ایالتی (عالی قاپو) و سرای امیر از جمله مکان‌هایی بودند که در اثر سیل بخش‌هایی از آن‌ها تخریب یا به‌طور کامل در آب محاصره شدند. این سیل سراسر خیابان پهلوی را مبدل به یک رودخانه لجن زار نمود و در شهر صدای ریزش و خرابی خانه‌ها، عمارت‌های پر از آب و ناله‌های سیل زدگان، شنیده می‌شد. خسارات. سیل تبریز تلفات جانی گسترده‌ای نداشت، ولی از لحاظ مالی با تخریب حدود ۱۳۰۰ خانه و مغازه و بر جای گذاشتن انبوهی از شن و لای و تخته سنگ‌های بزرگ که می‌بایست تخلیه شود، خسارات چشمگیری به بار آورد. در گزارش
تخلیه شود، خسارات چشمگیری به بار آورد. در گزارش منشی کمیسیون سیل‌زدگان، میزان تقریبی این خسارات به غیر از خساراتی که به خیابان‌های شهر و ادارات و مؤسسات دولتی وارد آمده بود، از حیث تخریب ساختمان‌ها و اثاثیهٔ منازل و از بین رفتنِ مال‌التجاره ، در حدود پانزده میلیون ریال تخمین زده شد که تقریباً ده میلیون ریالِ آن مربوط به ثروتمندان شهر و پنج میلیون ریال نیز متعلق به اشخاص غیرثروتمند بود. خسارات وارده به ادارات دولتی نیز متجاوز از دویست هزار تومان بوده‌است. کمک‌رسانی به سیل زدگان. اقدامات فهیمی، والی
کمک‌رسانی به سیل زدگان. اقدامات فهیمی، والی آذربایجان و سرتیپ سیف، رئیس شهربانی و امیر لشکر محتشمی ریاست لشکر با افراد تحت فرمانشان از جمله ۱۲۰۰ نفر نظامی، برای کمک‌رسانی و نجات سیل زدگان، نخستین واکنش مقامات در قبال این واقعه بود. این در حالی بود که به دلیل قطع خطوط تلگرافی، مقامات تهران و دیگر استان‌ها خبر دقیقی از این ماجرا نداشتند. در روز ۱۱ مرداد بنا به دعوت فهیمی، مجلسی از رؤسای ادارات کشوری و لشکری و همچنین چهره‌های سرشناس شهر تشکیل شد که پس از اظهارات والی در توصیف وضعیت شهر و سیل زدگان، حدود بیست
والی در توصیف وضعیت شهر و سیل زدگان، حدود بیست نفر از بزرگانِ حاضر به نمایندگی از نواحی هفتگانه تبریز به عضویت «هیئت کمیسیون سیل زدگان» انتخاب شدند که کار خود را از ۱۳ مرداد آغاز کردند. وظیفه اصلی این هیئت جمع‌آوری کمک و اعانه از ثروتمندان تبریز و دیگر نقاط کشور و توزیع این کمک‌های مالی در میان سیل زدگان بود. در این میان در حالی که با انتقال ادارات آسیب دیده به ساختمان‌های دیگر، اداره امور روال منظم‌تری یافت، با برقراری مجدد ارتباط تلگرافی مستقیم میان تبریز و تهران در ۱۳ مرداد، مقامات کشور ضمن آگاهی از
و تهران در ۱۳ مرداد، مقامات کشور ضمن آگاهی از ابعاد گسترده سیل و خرابی‌های آن، برای رسیدگی به این امر رشته اقداماتی را آغاز کردند. در آغاز کمک‌های مرکز صورتی فردی و غیرمتمرکز داشت، مانند کمک یکصد هزار تومانی رضا شاه یا کمک‌های نمایندگان آذربایجان در مجلس شورای ملی و پاره‌ای از تجار آذربایجانی مقیم مرکز که سریعاً به تبریز فرستاده شد؛ ولی بعد از وصول و انتشار گزارش‌های مفصل‌تری در این زمینه، هیئتی مرکب از شانزده نفر برای تشکیل یک کمیسیون اعانه انتخاب شدند. این کمیسیون، بار اصلی جمع‌آوری و هدایت کمک‌های مردمی
کمیسیون، بار اصلی جمع‌آوری و هدایت کمک‌های مردمی را بر عهده داشت. بنا به گزارش‌های موجود علاوه بر دیگر شهرهای آذربایجان، در نقاطی چون مشهد، قزوین، ساری، بابل، بروجرد، رشت، همدان، یزد، اراک، کرمانشاه و خوزستان، مراکزی جهت گردآوری کمک افتتاح شدند و براساس صورت ریز اعانات دریافتیِ مندرج در کتابچه «صورت درآمد و هزینه کمیسیون سیل‌زدگان» حدود ۶۲٪ از کل کمک‌های واصله، از مرکز و دیگر شهرهای ایران جمع‌آوری شده بودند. بازسازی اماکن تخریب شده. در حالی که در تبریز کار تخلیه گل و لای و صخره‌های بر جای مانده از سیل در
تخلیه گل و لای و صخره‌های بر جای مانده از سیل در سطح شهر ادامه داشت، حضور و نظارت شخص میرزا محمودخان جم ـوزیر کشور کابینه فروغیـ در تبریز در فاصله ۲۷ مرداد تا ۱۱ شهریورِ همان سال نیز موجب تحرک بیشتر در اقدامات جاری شد. یکی از نخستین اقداماتی که پس از بروز سیل صورت گرفت، مأموریت هیاتی از مهندسین شهرداری برای بازسازی مسیل‌ها بود. احیاء مسیل‌های قوری چای و میدان چای از طریق خاکبرداری، بازسازی دیواره‌ها و تخریب ساخت و سازهایی که در آن‌ها صورت گرفته بود و همچنین احداث سدهایی در نظامیه و دیگر نقاط از جمله
همچنین احداث سدهایی در نظامیه و دیگر نقاط از جمله اقداماتی بود که با تخصیص یک اعتبار ۲۰۰ هزار تومانی از سوی دولت آغاز شد. تعریض مسیر رودخانه و احداث سد سیلاب گیر. یک سال پس از وقوع این سیل، ارفع الملک جلیلی، شهردار وقت تبریز در سال ۱۳۱۴، تصمیم به ساخت سدی گرفت که وقوع سیلاب‌های شهر را کنترل کند. وی در آن سال‌ها با اختصاص ۲ میلیون تومان اعتبار، اقدام به عریض کردن مسیر ۱۲ کیلومتری رودخانه میدان چایی و قوری چای از غرب تا شرق شهر کرد. جلیلی با اتمام این طرح پس از سه سال، شهر تبریز را برای همیشه از خطر سیل نجات
سه سال، شهر تبریز را برای همیشه از خطر سیل نجات داد. بخش های اصلی این دیوار سنگی تا زمان حاضر همچنان پابرجاست هر چند ساخت و ساز‌های جدید بسیاری از جمله بخشی از خط یک مترو تبریز مابین استگاه ۲۹ بهمن تا ایستگاه دانشگاه و برخی از سازه‌های تقاطع‌های غیر همسطح در پارک‌وی چای‌کنار از درون دیوار سیل بند عبور می‌کند.
تئاتر ملی سلطنتی () یک سالن تئاتر در لندن است. این سالن که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده و در ناحیه ساوت بانک قرار دارد دارای چهار سالن با ظرفیت‌های ۱۱۶۰، ۸۹۰، ۴۰۰ و ۲۲۵ نفر است.
کتاب صفر تا یک: یادداشت‌هایی دربارهٔ استارتاپ‌ها، یا چگونه آینده را بسازیم (به انگلیسی: Zero to One: Notes on Startups, o r How to Build the Future) به قلم پیتر تیل و بلیک مسترز در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. پیتر تیل، یک سرمایه‌گذار خطرپذیر، یکی از بنیان‌گذاران پی‌پل و نیز یکی از سرمایه‌گذاران اولیه فیس‌بوک است. این کتاب در واقع چکیده‌ای از یادداشت‌های آنلاین و بسیار پرطرفدار جمع‌آوری شده توسط بلیک مستر (دانشجوی پیتر تیل) است که در بهار ۲۰۱۴ در دانشگاه استنفورد تدریس شد. این کتاب را مترجمان متعددی به فارسی ترجمه
شد. این کتاب را مترجمان متعددی به فارسی ترجمه کرده‌اند.
«جنگجوها» تک‌آهنگی از ایمجین دراگنز است که در سال ۲۰۱۴ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ جزو ترانه‌های اختصاصی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ و سروایور سریز (۲۰۱۵) بود. همچنین در چارت‌های سوئد، در ردیف ده ترانه اول قرار گرفت.
خائنان یا یاغی‌ها یک فیلم اکشن و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی استیون کوال و نویسندگی لوک بسون و ریچارد ونک است. این فیلم با بازی سالیوان استیپلتون، جی. کی. سیمونز و چارلی بیولی، تیمی از نیروی دریایی را دنبال می‌کند که از آنها خواسته می‌شود طلای نازی‌ها را که در یک صندوق بانکی در یک شهر زیر آب در ته دریاچه بوسنی ذخیره شده‌است نجات دهند. این فیلم در ۱ سپتامبر ۲۰۱۷ در آلمان و ۲۹ اوت ۲۰۱۸ در فرانسه و در ایالات متحده در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۹ بر روی دیسک بلوری و دی‌وی‌دی توسط لاینزگیت منتشر شد. داستان. یک تیم
و دی‌وی‌دی توسط لاینزگیت منتشر شد. داستان. یک تیم از ملوانان نیروی دریایی یک گنج بزرگ پنهان را در یک دریاچه در بوسنی کشف می‌کنند.
ورونیکا ، یک فیلم روانشناسانهٔ مهیج اسپانیایی‌زبان ساختِ مکزیک با بازی اولگا سگورا و آلسریا رامیرس است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. خلاصهٔ داستان. یک روانشناس میانسال که سال‌هاست تمریناتش را قطع کرده‌است، تصمیم می‌گیرد مورد ورونیکا که یک زن جوان است و مدت‌هاست درمانش قطع شده‌است را مورد مطالعه قرار دهد.
موزه لندن ()، یک موزه پیشاتاریخی تا عصر مدرن است. این موزه که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده است و در نزدیک دیوار لندن قرار دارد، دارای آثاری از دوران ماقبل تاریخ و قرون وسطی می‌باشد. همچنین موزه لندن دارای دو موزه جانبی به نام‌های موزه داکلندز لندن و موزه باستان‌شناسی لندن می‌باشد. موزه در دسامبر ۲۰۲۲ بسته شد تا برای انتقال به یک ساختمان جدید در غرب اسمیتفیلد که در سال ۲۰۲۶ افتتاح می‌شود، آماده شود.
عصر طلایی فرهنگ یهودی در اسپانیا مصادف با قرون وسطی بود، دوره‌ای که مسلمانان بر سرتاسر بیشتر شبه‌جزیره ایبری حکمرانی می‌کردند. حین دوره‌های زمانی متناوب، یهودیان عموماً در جامعه پذیرفته شده بودند و حیات دینی، فرهنگی و اقتصادی یهودیان شکوفا شد. ماهیت و طول این «عصر طلایی» موضوع مباحثات بسیار بوده است، چنان‌که دوره‌های سرکوب یهودیان و غیریهودیان در حداقل سه عصر طلایی دیگر وقفه ایجاد کرده بود. تعداد اندکی از دانشوران آغاز عصر طلایی را ۷۱۱–۷۱۸، فتح اندلس می‌دانند. دیگران تاریخ آن را از سال ۹۱۲ در دوره عبدالرحمن
دیگران تاریخ آن را از سال ۹۱۲ در دوره عبدالرحمن سوم می‌دانند. پایان این دوره سال ۱۰۳۱، به هنگام پایان خلافت خلافت قرطبه، ۱۰۶۶، به هنگام کشتار گرانادا، هنگام اشغال مرابطان، یا میانهٔ قرن دوازدهم، که موحدون اشغال شد دانسته شده است.
شلیک‌ها تک‌آهنگی از ایمجین دراگنز است که در منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم دود + آینه‌ها قرار داشت. این تک‌آهنگ در چارت‌های، نروژ جزو ده ترانه اول قرار گرفت و به مدت دو روز بهترین آهنگ چارت آیتونز آمریکا بود.
نبرد قلعه ایتر نبردی است که در ۵ مه ۱۹۴۵ در قلعه‌ای به همین نام در تیرول اتریش اتفاق افتاد. این نبرد در آخرین روزهای نبرد در جبهه اروپا با پیروزی متفقین خاتمه یافت. پیش زمینه. قلعه ایتر قلعه‌ای کوچک بر بالای تپه‌ای در نزدیکی روستای ایتر بود که از سال ۱۹۴۳ توسط رایش سوم به نگهداری نگاهبانان با ارزش فرانسوی اختصاص داده شد. دو نخست‌وزیر سابق فرانسه، ادوار دالادیه و پاول رینو، ستاره تنیس فرانسوی جین بوروترا، چند تن از فرماندهان سابق ارتش فرانسه، خواهر بزرگ‌تر شارل دوگل و بعضی دیگر از شخصیت‌های مهم فرانسوی از
شارل دوگل و بعضی دیگر از شخصیت‌های مهم فرانسوی از زندانیان این قلعه بودند. علاوه بر این تعدادی از زندانیان داخائو برای انجام کارها به این قلعه فرستاده شده بودند. نبرد. در مه ۱۹۴۵ نگهبانان زندان از آنجا فرار کردند اما زندانیان در آن باقی ماندند چرا که واحدهای گشتی اس‌اس در اطراف قلعه وجود داشتند و خروج را غیرممکن می‌کردند. زندانیان کنترل قلعه را به عهده گرفتند و خود را با سلاح‌های باقی‌مانده مسلح کردند. آن‌ها یک افسر اس‌اس را که برای بهبود جراحات‌اش به قلعه آمده بود و در این دوره رفتار دوستانه‌ای داشت را به
بود و در این دوره رفتار دوستانه‌ای داشت را به فرماندهی دفاع از قلعه برگزیدند و آشپز خود را با دوچرخه برای برقراری ارتباط و به امید دریافت کمک از نیروهای مقاومت اتریش به بیرون قلعه فرستادند. او توانست در شهر ورگل که به تازگی توسط ارتش آلمان تخلیه شده بود با نیروهای مقاومت اتریش و سرگرد ژوزف گانگل که فرماندهی باقی‌مانده نیروهای ورماخت را بر عهده داشت ارتباط برقرار کند. ژوزف گانگل که به جای عقب‌نشینی به نیروهای مقاومت پیوسته و فرماندهی آن را به عهده گرفته بود نیروهای خود را برای محافظت از شهر نیاز داشت. او
نیروهای خود را برای محافظت از شهر نیاز داشت. او تصمیم گرفت خود را به نیروهای آمریکایی برساند و از آن‌ها کمک بخواهد. در هشت مایلی شمال قلعه گانگل با چهار دستگاه تانک شرمن آمریکایی که به فرماندهی سروان جک لی مشغول شناسایی بودند برخورد کرد و از آن‌ها تقاضا کمک کرد. لی بی‌درنگ و پس از دریافت اجازه از مرکز فرماندهی به سمت قلعه حرکت کرد. بعد از شناسایی قلعه توسط گانگل، او و سروان لی به همراه ۱۴ سرباز آمریکایی، ۱۰ توپچی سابق ورماخت، راننده گانگل و یک تانک پس از نابودی ایست بازرسی نیروهای اس‌اس به قلعه رسیدند.
نابودی ایست بازرسی نیروهای اس‌اس به قلعه رسیدند. آن‌ها نیروهای خود را در اطراف قلعه پراکنده کردند و تانک را در ورودی اصلی قرار دادند. زندانیان فرانسوی نیز علی‌رغم درخواست لی برای پنهان شدن تصمیم گرفتند تا در کنار قوای آمریکایی و سربازان ورماخت به مبارزه با مهاجمین اس‌اس بپردازند. در روز ۵ مه ۱۹۴۵ نیروهای اس‌اس با استعداد ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر برای انتقام‌گیری و کشتن اسرا فرانسوی حمله به قلعه را آغاز کردند. پیش از شروع تهاجم اصلی نیروهای اس‌اس، گانگل توانست با تلفن از نیروهای مقاومت تقاضای کمک کند اما تنها دو
تلفن از نیروهای مقاومت تقاضای کمک کند اما تنها دو سرباز آلمانی و یک جوان عضو مقاومت اتریش خود را به قلعه رساندند. به شهادت شاهدین نبرد بسیار سنگین بود و در میانه نبرد تانک آمریکایی توسط آتش توپ فلاک ۸۸ از بین رفت. سرانجام در اوایل بعد از ظهر هنگ ۱۴۲ام از تهاجم باخبر شد و نیروهای کمکی را برای مدافعین قلعه ارسال کرد. در ساعت ۴ بعد از ظهر نیروهای آمریکایی به قلعه رسیدند و تهاجم نیروهای اس‌اس را با شکست مواجه کردند. نتایج. طی این نبرد ۱۰۰ نفر از قوای اس‌اس اسیر شدند. گانگل نیز هنگامی که سعی داشت نخست‌وزیر سابق
شدند. گانگل نیز هنگامی که سعی داشت نخست‌وزیر سابق فرانسه پاول رینو را از خطر دور کند توسط گلوله تک تیرانداز آلمانی کشته و در نزدیکی شهر ورگل دفن شد. او امروزه در اتریش به عنوان قهرمان ملی شناخته می‌شود و یکی از خیابان‌های ورگل به نام اوست. لی نیز به خاطر دفاع از قلعه به دریافت مدال نائل آمد. این نبرد که دو روز پیش از امضا قرارداد تسلیم بی قید و شرط آلمان رخ داد. یکی از عجیب‌ترین نبردها در تاریخ جنگ است که سربازان آلمانی و آمریکایی دوشادوش یکدیگر در آن جنگیدند.
آکادمی بریکستون () یک سالن اجرای موسیقی و تئاتر و کلوب شبانه در شهر لندن است. این سالن که در سال ۱۹۲۹ تأسیس شده در منطقه بریکستون قرار دارد و دارای ۴٬۹۲۱ نفر ظرفیت می‌باشد.
مرکز نمایشگاهی ارلز کورت () یک مرکز برگزاری کنفرانس و نمایشگاه در لندن بوده است. این مرکز برای اولین بار در سال ۱۸۸۷ ساخته شده و در سال ۱۹۳۷ تجدید بنا شده و در دسامبر ۲۰۱۴ برای ساخت ساختمان‌های جدید بسته شده است. مرکز ارلز کورت میزبان رویدادهای مهمی همچون بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ و ۲۰۱۲ بوده است. ایستگاه مترو ارلز کورت و ایستگاه برومتون غربی در نزدیک این مرکز قرار دارد.
همرسمیت آپولو () یک سالن اجرای موسیقی در شهر لندن است. این سالن که در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۳۲ تأسیس شده در سال ۲۰۱۳ بازسازی شده و ۳۶۵۵ نفر ظرفیت دارد. همرسمیت آپولو میزبان کنسرت خوانندگانی همچون بادی هالی در مارس ۱۹۵۸، متالیکا در سپتامبر ۱۹۸۶ و سلنا گومز در سپتامبر ۲۰۱۳ بوده است.
داویت بک (; ) یک رمان است به زبان ارمنی که در سال ۱۸۸۲ میلادی توسط رمان‌نویس شهیر ارمنی، رافی نگاشته شده است. وی این اثر را بر اساس زندگی داویت بک (درگذشته ۱۷۲۸)، اشراف زاده و انقلابی ارمنی خلق نموده است. بر اساس این رمان فیلمی به کارگردانی هامو بیک-نازاریان تهیه شده است و اپرای نیز توسط آرمن تیگرانیان خلق شده است.