payamvha/North_RAG huggingface dataset:
راه دوبانده جاده یا بزرگراهی است که دارای دو باند عبور مستقل و جداشده از هم است. معمولاً حرکت در یک باند در جهت رفت و در باند مخالف در جهت برگشت است. یک جاده بدون حایل وسط جاده یک جاده تک بانده محسوب می‌شود. تاریخچه. از قدیمی‌ترین جاده‌های دوبانده می‌تواند به راهی که در قرن اول توسط امپراتور روم کلودیوس بین رم و بندر آن شهر استیا در تیبرایجاد شده نام برد. پیاده سازی. بریتانیا. در انگلستان اگر چه عبارت دوبانده به هر جاده ای با جداکننده وسط گفته می‌شود اما به عنوان یک اصطلاح برای مسیرهای اصلی مورد استفاده
به عنوان یک اصطلاح برای مسیرهای اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد
دمیتری رادچنکو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل شوروی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به زنیت سن پترزبورگ، جوبیلو ایواتا، هایدوک اسپلیت، ریسینگ سانتاندر، دپورتیوو لاکرونیا، اسپارتاک مسکو و رایو وایکانو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی و تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده است.
پشتیبانی فنی به مجموعه‌ای از خدمات گفته می‌شوند که توسط شرکت‌های ارائه دهنده به کاربران فناوری‌هایی همچون رایانه، تلفن، تلفن همراه و تلویزیون ارائه می‌شود. این خدمات شامل پشتیبانی نرم‌افزاری و سخت‌افزاری این فناوری‌های می‌شود که به‌طور کلی پس از ارائه سفارش از سوی کاربر، خدمات پشتیبانی فنی آغاز می‌گردد. بسیاری از شرکت‌ها خدمات پشتیبانی فنی را برای محصولاتی که پیش‌تر به فروش رسانده‌اند در نظر گرفته و این خدمات به صورت رایگان یا پس از پرداخت هزینه ارائه می‌شود. پشتیبانی فنی می‌تواند از طریق ایمیل، پشتیبانی
پشتیبانی فنی می‌تواند از طریق ایمیل، پشتیبانی زنده و آنلاین به واسطه نرم‌افزار یا وب سایت نیز ارائه گردد. امروزه بسیاری از شرکت‌ها از پشتیبانی فنی برای رفع مشکلات درون سازمانی خود نیز بهره می‌گیرند و همچنین اینترنت به عنوان منبع خوبی برای این پشتیبانی‌ها به‌شمار می‌رود. همچنین در حال حاضر خدمات پشتیبانی فنی به صورت آزاد نیز در اینترنت قابل دسترس است که این خدمات نیز به دو صورت رایگان یا در ازای پرداخت هزینه ارائه می‌شوند. پوشش پشتیبانی. پشتیبانی فنی ممکن است با توجه به موقعیت توسط فناوری‌های مختلف ارائه
است با توجه به موقعیت توسط فناوری‌های مختلف ارائه شود. برای مثال سوالات و مشکلات مستقیماً می‌توانند از راه تماس تلفنی، پیام کوتاه، چت آنلاین، انجمنهای پشتیبانی، ایمیل یا فکس پیگری و برطرف شوند. همچنین مشکلات پایه نرم‌افزاری می‌تواند از طریق تلفن یا سرویس‌ها کنترل از راه‌دور انجام شوند اما مشکلات اساسی سخت‌افزاری نیازمند حضور فرد متخصص در محل است. دسته بندی پشتیبانی فنی. در تماس یا Call in. این نوع پشتیبانی از جمله روش‌های رایج به در صنعت خدمات به‌شمار می‌رود که همچنین به عنوان «زمان و مواد(اقلام)» نیز در
که همچنین به عنوان «زمان و مواد(اقلام)» نیز در صنعت فناوری اطلاعات شناخته می‌شود. در این روش مشتری با توجه به اقلام دریافتی (هارد درایو، حافظه، کامپیوتر، دستگاه‌های دیجیتال و غیره) پرداخت می‌شود و همچنین این پرداخت‌ها معمولاً بر پایه چانه‌زنی اولیه هستند. بر حسب ساعت. خدمات پشتیبانی بر حسب ساعت نیز یکی دیگر از روش‌های توافق برای پشتیبانی فنی است که در این روش مشتری بر حسب تعداد ساعات کار پشتیبان فنی به او حق‌الزحمه پرداخت می‌کند. معمولاً در این روش مشتری پیشاپیش مقدار ساعات لازم برای یک‌ماه یا سال را از
پیشاپیش مقدار ساعات لازم برای یک‌ماه یا سال را از قبل سفارش و خریداری می‌کند. مدیریت خدمات. مدیریت خدمات به معنای این است که شرکت فهرستی از خدماتی را که ارائه می‌دهد را آماده کرده و این بسته خدماتی را با قیمت ثابت یا قابل تغییر به فروش می‌رساند. معمولاً این خدمات با پشتیبانی ۲۴ ساعت ارائه می‌شوند که میز کمک از سمت پشتیبان فنی وظیفه پاسخگویی به مشکلات در ۲۴ ساعت شبانه‌روز را بر عهده خواهد داشت. برخی از ارائه‌دهندگان بسته خدمات پشتیبانی فنی خدمات دیگری همچون مدیریت پروژه، پشتیبان‌گیری و بازیابی و همچنین
مدیریت پروژه، پشتیبان‌گیری و بازیابی و همچنین مدیریت فروش را با قیمت‌های ماهیانه ارائه می‌دهند. شرکت‌های که این خدمات را ارائه می‌دهند به عنوان ارائه‌دهندگان خدمات مدیریت نیز شناخته می‌شوند. پشتیبانی فنی جمع‌سپاری. بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای بحث یا انجمن از کارمندان خود می‌خواهند که به عنوان عضو در این پلتفرم‌ها مشکلات فنی موجود را حل کنند. با این شیوه شرکت‌ها در وقت و هزینه خود برای پشتیبانی فنی صرفه‌جویی می‌کنند.
فرانسیسکو ده اوریانا (؛ ۱۵۱۱ – نوامبر ۱۵۴۶) یک گردشگر و مکتشف اهل اسپانیا بود. وی که از کاشفان آمریکای جنوبی بوده به تحقیق و اکتشاف در رود آمازون پرداخت و شهر گوایاکیول را در کشور اکوادور امروزی بنا نهاده است. اوریانا در حالی که برای دومین بار در سال ۱۵۴۵ به آمریکای جنوبی سفر میکرد پس از عبور از جزایر قناری و جزایر کیپ ورد و از دست دادن یک کشتی و چندین خدمه به سواحل برزیل رسید. وی برای پیدا کردن غذا به وسیله قایق و از طریق دلتا رود آمازون وارد رود شد اما در راه دچار شکستگی قایق و حمله سرخپوستان بومی قرار
راه دچار شکستگی قایق و حمله سرخپوستان بومی قرار گرفتند که تعداد زیادی افراد وی کشته شدند، سرانجام اوریانا در نوامبر ۱۵۴۶ به دلیل بیماری و غم درگذشت.
پاکسازی آیینی روند پاک‌گردانی و روشن‌سازی یا خلوص‌گری چیزی است که معمولاً برای پیشکش کفاره است. همچنین به پاکسازی یکبارهٔ مقامات دولتی کشورهای با نظام کمونیستی در اروپای مرکزی یا شرق اروپا نیز گفته می‌شود. شکل‌های گوناگون پاکسازی آیینی در اروپا پس از کمونیست به کار گرفته شد.
محمدرضا طغرل جردی با نام هنری اهورا ایمان، (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۵۳) شاعر و ترانه‌سرای ایرانی است. ترانه‌های او توسط ابی، معین، سالار عقیلی، محمد اصفهانی، احسان خواجه امیری، علیرضا قربانی، حمیدرضا حامی، مجید اخشابی، ناصر عبداللهی، مانی رهنما، رضا صادقی و همایون شجریان خوانده شده و با آهنگسازانی همچون بابک بیات، فریدون شهبازیان، علیرضا کهن دیری، آریا عظیمی نژاد و پدرام کشتکار همکاری داشته‌است. میم مثل مادر، معصومیت از دست رفته، وفا، شکرانه، سام و نرگس و خاکستر و باد فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که ایمان ترانه‌سرایی
فیلم‌ها و سریال‌هایی هستند که ایمان ترانه‌سرایی برای تیتراژ آن‌ها را بر عهده داشته‌است. زندگی‌نامه. «اهورا ایمان» در ۱ خرداد ۱۳۵۳ در شهر بم به دنیا آمد. مقتضیات شغل پدر باعث شد که او همراه با خانواده به شهر بندرعباس برود و دوران کودکی خود را در آنجا سپری کند؛ اتفاقی که بعدها زمینهٔ سرایش ترانهٔ بوی شرجی را فراهم آورد. هفت ساله بود که به شهر بم بازگشت و این بازگشت سرآغاز اقامتی بیست ساله بود. ایمان در دوران نوجوانی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن نی، دف، تار و سه تار را فراگرفت و تحت تأثیر همشهری اش ایرج
و سه تار را فراگرفت و تحت تأثیر همشهری اش ایرج بسطامی مشغول به آموزش موسیقی به صورت خودآموز شد. وی در سال ۱۳۷۱ وارد دانشگاه پیام نور بم شد و در سال ۱۳۷۵ در رشتهٔ ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد و دو سال بعد به تهران مهاجرت کرد. ایمان در سال ۱۳۸۰ با یکی از همشهریان خود ازدواج کرد که ثمرهٔ آن یک فرزند دختر و یک فرزند پسر است. زندگی حرفه‌ای. آشنایی اهورا ایمان با بابک بیات سرآغاز فعالیت حرفه‌ای او به عنوان ترانه‌سرا محسوب می‌شود. ترانهٔ دلم گرفت با صدای حمیدرضا حامی نخستین ترانهٔ حرفه‌ای ایمان بود که به آهنگ
حامی نخستین ترانهٔ حرفه‌ای ایمان بود که به آهنگ سازی بابک بیات و به عنوان ترانهٔ فیلم سام و نرگس ایرج قادری شکل گرفت. «سیاه و سفید»، «شب عشق»، «تموم شد ترانه»، «زنگی و رومی» ترانه‌های دیگری هستند که با همکاری ایمان و بیات به اجرا درآمد. در سال‌های آغازین دههٔ ۱۳۸۰ با فریدون شهبازیان آشنا شد که پنج ترانهٔ مجموعهٔ باران عشق به کارگردانی احمد امینی و با صدای محمد اصفهانی و ترانهٔ تیتراژ سریال معصومیت از دست رفته به کارگردانی داوود میرباقری حاصل این همکاری اند. در مراسم اختتامیهٔ جشنوارهٔ فجر اهورا ایمان به
در مراسم اختتامیهٔ جشنوارهٔ فجر اهورا ایمان به یاد شاعران درگذشته ترانهٔ «رفته‌های نرفته» را با صدای خودش اجرا کرد. متن این ترانه از امیرعلی سلیمانی است. زلزلهٔ بم. اهورا ایمان ترانهٔ «مرو ای دوست» را برای مصیبت زلزلهٔ بم سرود؛ او می‌گوید: «ضبط کار در یک شب اتفاق افتاد. «ماه رمضان بود و یک شب از افطار تا سحر در برج افق بیتوته کردیم تا محمد اصفهانی بخواند و کار را تمام کند که نشد. من آنجا جوان لاغراندامی را دیدم که ناظر ضبط بود و با وسواسی شدید بر وکال نظارت می‌کرد.» این جوان لاغراندام که چند قطعه ماندگار
می‌کرد.» این جوان لاغراندام که چند قطعه ماندگار هم ساخته، کسی نبود جز علیرضا کهن دیری آهنگساز خوش‌نام امروز.» ایمان دربارهٔ «مرو ای دوست» می‌گوید: «من کارهای غمگین متعددی داشتم که مورد توجه گستره عمومی قرار گرفتند؛ ترانه‌هایی مثل «دلم گرفت» (حامی)، «میم مثل مادر»، «معصومیت از دست رفته» (محمد اصفهانی)، «وفا» (عشق است و آتش و خون)، «پریدخت» (سالار عقیلی)، «تموم شد ترانه» (مانی رهنما) و… ولی «مرو ای دوست» در این میان تنها اثری است که به خاطر غم زیادش و خاطره همشهریان از دست رفته‌ام و کلاً زادگاهی که خاک شد و
از دست رفته‌ام و کلاً زادگاهی که خاک شد و غبار شد و ایرج و برادرم که در سالگرد زلزله پر کشید و رفت نمی‌توانم به آن گوش بدهم و شدیداً مرا منقلب می‌کند.» مرو ای دوست بهترین قطعهٔ سال ۸۴ و جز ۱۰۰ قطعهٔ هیت چهار دهه اخیر موسیقی ایران می‌باشد. آثار. ترانه برای سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی. کارگردان:ایرج قادری/خواننده:حمیدرضا حامی کارگردان:احمد امینی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:داوود میر باقری/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:سامان مقدم/خواننده:سالار عقیلی کارگردان:سعید سلطانی/خواننده:محمد اصفهانی
عقیلی کارگردان:سعید سلطانی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:محمدحسین لطیفی/خواننده:محمد اصفهانی کارگردان:رسول ملاقلی پور/آهنگساز:آریا عظیمی نژاد کارگردان:قدرت‌الله صلح میرزایی/خواننده:سالار عقیلی
عارف محمّدی فیلم‌ساز و ناقدِ سینمایی در جامعه ایرانیان کانادا است. او در سال ۱۹۹۹ به کانادا مهاجرت کرد و از آن زمان نقش پررنگی در معرفی و نقد فیلم‌های ایرانی به ایرانیان کانادا ایفا کرده‌است. او همچنین بنیان‌گذار گروه فرهنگی و هنری موج نو است که جلسات نقد و بررسی و آموزش سینما برای علاقه‌مندان در شهر تورنتو برگزار می‌کند. آخرین مستند او بازمانده‌ای از ماگادان (۲۰۱۴) جوایز متعددی همچون بهترین فیلم مستند تلویزیونی رسانه‌های قومی کانادا را به خود اختصاص داده‌است. زندگی. عارف محمدی هم‌زمان با تحصیل در رشته
زندگی. عارف محمدی هم‌زمان با تحصیل در رشته ادبیات فارسی، دوره فیلمسازی را نیز در انجمن سینمای جوانان در ایران به پایان برد. پس از ساخت چند فیلم کوتاه و کارآموزی در تئاتر و سینمای حرفه‌ای در سال ۱۹۹۴ به آلمان و در سال ۱۹۹۹ به کانادا مهاجرت کرد و یکسال بعد برنامه فیلم و سینما را با هدف معرفی و نقد فیلم‌های ایرانی در تلویزیون شهر ما نوشته و اجرا کرد که به برنامه‌ای محبوب در بین ایرانیان کانادا تبدیل شد. او یک دوره دو ساله مددکاری اجتماعی در شاخه مشاوره در امور مهاجران را نیز با مدرک فوق دیپلم از کالج جورج
مهاجران را نیز با مدرک فوق دیپلم از کالج جورج براون کانادا به پایان برد که آن را تجربه خوبی در شناخت مسایل و مشکلات مهاجران ارزیابی می‌کند. او از سال ۲۰۰۱ تاکنون با نشریات و رسانه‌های ایرانی متعددی همکاری کرده و علاوه بر بررسی فیلم‌های روز سینمای ایران و جهان، گفتگوهای زیادی با سینماگران برجسته و مطرح ایرانی داشته‌است که برخی از آن‌ها در کتابی به نام سینمای ایران: امروز، دیروز در سال ۲۰۱۳ در ایران منتشر شد. عارف که در سال ۲۰۱۰ در در رشته فوق لیسانس مستندسازی دیجیتال در دانشگاه رایرسون نیز پذیرفته شد
دیجیتال در دانشگاه رایرسون نیز پذیرفته شد بیشترین گرایش را به‌طور تخصصی روی سینمای ایران و به‌طور عام روی سینمای غیر متعارف بین‌الملل داشته‌است و در زمینه تاریخ سینمای ایران سخنرانی‌های متعددی را در انجمن‌های دانشجویی دانشگاه‌های کنکوردیا، تورنتو، رایرسون، اتاوا و گوئلف در کانادا داشته‌است. او تاکنون به خاطر فعالیت‌های فرهنگی و هنری اش در جامعه ایرانی تورنتو جوایز و تقدیرنامه‌های متعددی از جمله مدال و تقدیرنامه رسانه‌های قومی کانادا را دریافت کرده‌است. گروه فرهنگی و هنری موج نو. عارف در سال ۲۰۰۳ گروه
گروه فرهنگی و هنری موج نو. عارف در سال ۲۰۰۳ گروه فرهنگی و هنری موج نو را به منظور برگزاری جلسات نقد و بررسی و آموزش سینما برای علاقه‌مندان در شهر تورنتو تأسیس کرد که برگزاری مراسم بزرگداشت هنرمندانی چون جعفر والی، مهین اسکویی، رضا ژیان، مهدی رئیس فیروز و بهروز وثوقی و کارگاه سینمایی با هنرمندانی چون: اصغر فرهادی، فاطمه معتمدآریا برای اولین بار در تورنتو با استقبال خوبی مواجه گشت. فیلم‌شناسی. او دو مستند به نام‌های اتوبوس (۲۰۰۴) و افقهای روشن (۲۰۰۷) دربارهٔ اولین راننده اتوبوس زن و اولین مکانیک زن ایران
اولین راننده اتوبوس زن و اولین مکانیک زن ایران ساخته که علاوه بر نمایش در فستیوال‌ها و تلویزیون به درخواست بخش مطالعات خاورمیانه کالج جورج براون تورنتو در آرشیو نمایشی این کالج ثبت شد. آخرین مستند او بازمانده‌ای از ماگادان (۲۰۱۴) جوایز متعددی همچون بهترین فیلم مستند و بهترین ایده از جشنواره نور (لس آنجلس) و بهترین مستند تلویزیونی رسانه‌های قومی کانادا و فیلم منتخب فستیوال تیرگان را دریافت کرد. این مستند علاوه بر نمایش‌های موفقیت‌آمیز در دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی و هنری به عنوان فیلم منتخب در یازدهمین کنگره
و هنری به عنوان فیلم منتخب در یازدهمین کنگره بین‌المللی ایران‌شناسی در وین در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. تورنتو استار یکی از روزنامه‌های رسمی کانادا نیز مطلبی دربارهٔ عارف محمدی و فعالیت‌های هنری اش در سال ۲۰۱۴ به چاپ رساند.
سای بابا شیردی Shirdi Sai Baba استاد معنوی هندی بود که توسط طرفدارانش، بر حسب تمایلات و اعتقادات شخصی آن‌ها، به عنوان فردی مقدس، فقیر، و سات گورو مورد احترام قرار می‌گرفت. وی توسط هر دو گروه طرفداران هندو و مسلمان خود تکریم می‌شد و در طول زندگی خود و نیز پس از آن، هندو یا مسلمان بودنش نامعلوم باقی ماند. او همچنین تأکید داشت که تسلیم بودن به سات گورو یا مرشد اهمیت بالایی داشته و منجر به آگاهی الهی و هدایت رهرو در جنگل آموزش‌های معنوی می شود. سای بابا شیردی توسط مردم سراسر جهان مورد تقدس بود. او هیچ علاقه‌ای
مردم سراسر جهان مورد تقدس بود. او هیچ علاقه‌ای به چیزهای فناپذیر نداشت و تنها نگرانی وی درک و تحقق خویش بود. او دستورالعمل اخلاقی، عشق، بخشش، کمک به دیگران، خیرخواهی، قناعت، صلح درونی و سرسپردگی به پروردگار و گورو را آموخت. وی هیچ تمایزی مبتنی بر مذهب و قبیله قائل نمی‌شد. آموزش‌های سای بابا با عناصر و آئینی از هند و اسلام ترکیب شد: او نام Dwarakamayi را به مسجدی داد که در آن زندگی کرد و مراسم مسلمانان را ادا نمود، وی استفاده از کلمات و اشکالی که از هر دو سنت مشتق می‌شد را آموخت و در شیردی به خاک سپرده شد.
مشتق می‌شد را آموخت و در شیردی به خاک سپرده شد. یکی از هجاهای مشهور وی " Sabka Malik Ek" (یک پروردگار بر همه حاکم است) با آیین هندو و اسلام و تصوف آمیخته است. همچنین، گفت: " به من ایمان داشته باشید دعای شما پاسخ داده خواهد شد ". او اغلب ادا می‌کرد " خدا مالک است" (پرورگار پادشاه است) پیشینه. لباس بابا اغلب ساده بود. نام حقیقی وی، زادگاهش، و تاریخ ولادتش نامعلوم می‌باشد. هنگامی که در مورد گذشتهٔ او پرسیده می‌شد وی اغلب پاسخ‌های گریزان می‌داد. نام " sai " به محض ورود او به شیردی، شهری در غرب ایالات
sai " به محض ورود او به شیردی، شهری در غرب ایالات ماهاراشترای هند، به وی داده شد. کلمهٔ " sai " اشاره به درویش و سائل مذهبی دارد. در چندین زبان خاورمیانه و هندی اصطلاح " baba " مفهومی است افتخاری نشان دهندهٔ پدربزرگ، پدر، مرد پیر و استاد؛ بنابراین، سای بابا نشان دهندهٔ پدر مقدس، یا محترم و مرد پیر فقیر است. برخی از شاگردان سای بابا به عنوان چهره‌ها و قدسین معنوی شناخته شده‌اند؛ مانند Mahalsapati، کشیش معبد در شیردی، و Upasni Maharaj. وی توسط سایر قدسین مانند Bidkar maharaj، Saint Gangagir, Saint Janakidas
Bidkar maharaj، Saint Gangagir, Saint Janakidas Maharaj, و Sati Godavari Mataji مورد احترام واقع شد. سای بابا به چند قدیس تحت عنوان " برادر من " اشاره کرد، خصوصاً به شاگردان سال‌های نخستین. بر طبق کتاب ، سای بابا به روستای شیردی در احمدنگر منطقهٔ ماهاراشترا، هند بریتانیا، زمانی که ۱۶ ساله بود وارد شد. او بی حرکت نشسته در زیر درخت چریش در حال مراقبه در یک آسانا، زندگی زاهدانه‌ای را پیش برد. Shri Sai Satcharita واکنش روستاییان را بازگو می‌کند: «مردم روستا از دیدن چنین پسر جوان سخت کوشای توبه طلب که اعتنا به
دیدن چنین پسر جوان سخت کوشای توبه طلب که اعتنا به گرما و سرما نمی‌کرد حیرت زده بودند. در روز با کسی در ارتباط نبود و در شب، او از هیچ کس ترسی نداشت» حضور او کنجکاوی روستاییان را برانگیخت و به‌طور منظم توسط علاقه‌مندان مذهبی از جمله Mahalsapati, Appa Jogle و Kashinatha ملاقات می‌شد. برخی وی را دیوانه فرض کرده و بر وی سنگ پرتاپ می‌کردند. سای بابا روستا را ترک گفته و پس از آن کمتر شناخته شد. برخی نشانه‌ها حاکی از آن است که او با بسیاری از قدیسان و فقرا Fakirs ملاقات نمود و به عنوان بافنده کار کرد. او ادعا کرد
نمود و به عنوان بافنده کار کرد. او ادعا کرد که با ارتش رانی جانسی در طول شورش ۱۸۵۷ هند بوده‌است. به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که سای بابا در شیردی به مدت سه سال ماند، برای یک سال ناپدید گشت و برای همیشه حول ۱۸۵۸ بازگشت که سال تولدی از ۱۸۳۸ را نشان می‌دهد. بازگشت به شیردی. در سال ۱۸۵۸ سای بابا به شیردی بازگشت. در این زمان بود که او سبک لباس معروف خود را که متشکل از یک عبای یه تکه زانویی گشاد و کلاه پارچه‌ای بود اتخاذ کرد. Ramgir Bua، یکی از طرفداران سای بابا شهادت داد که سای بابا همچون یک پهلوان لباس می‌پوشید
داد که سای بابا همچون یک پهلوان لباس می‌پوشید و هنگامی که به شیردی رسید موهای بلند وی تا پائین ستون فقراتش آویزان بوده و هرگز سر خود را نتراشیده بود. لباس بابا مسبب شناسایی بابا به عنوان یک فقیر مسلمان و نیز دلیلی برای بی علاقه بودن بدوی وی و خصومت علیه او در یک روستای عمدتاً هندو بود. بابا به مدت چهار تا پنج سال زیر درخت چریش زندگی کرد و بارها به مدت طولانی در جنگل اطراف شیردی سرگردان بود. نهایتاً او متقاعد به اقامت در یک مسجد قدیمی و مخروبه شد و به صورت انفرادی زندگی می‌کرد و با خیرات، گذران زندگی
صورت انفرادی زندگی می‌کرد و با خیرات، گذران زندگی می‌نمود و بازدیدکنندگان هندی و مسلمان داشت. در مسجد آتش مقدسی را به پا کرد که به اشاره داشت و از خاکستر آن آتش به میهمانان خود قبل از آن که آن جا را ترک کنند می‌داد. اعتقاد بر این بود که خاکستر قدرت شفا و ماورائی دارد. او به مانند حکیم محلی عمل نموده و بیمار را با استعمال خاکستر درمان می‌کرد. سای بابا تعلیمات معنوی را به بازدیدکنندگان خود می‌داد، و به آنان توصیه می‌کرد که کتب مقدس هندی به همراه قرآن را مطالعه کنند. وی بر ضرورت یاد ناگسستنی نام پروردگار
کنند. وی بر ضرورت یاد ناگسستنی نام پروردگار (dhikr, japa)اصرار داشت، و اغلب خود را به شیوه‌ای رمزگونه با استفاده از تمثیل‌ها، نمادها و مثل‌ها توصیف می‌کرد. پس از ۱۹۱۰، شهرت سای بابا شروع به گسترش در بمبئی کرد. بسیاری از مردم شروع به بازدید از وی کردند، چرا که آنان سای بابا را به عنوان قدیسی که دارای قدرت انجام معجزات را داشت یا حتی به عنوان یک آواتار محترم می‌شمردند. آن‌ها اولین معبد وی را در Bhivpuri, Karjat ساختند. تعالیم و تمرین. سای بابا با هر گونه آزار و اذیت مبتنی بر مذهب و قبیله مخالفت می‌کرد. او یک
و اذیت مبتنی بر مذهب و قبیله مخالفت می‌کرد. او یک مخالف ارتودوکس مذهبی-مسیحی، هندو، مسلمان بود. سای بابا طرفدارن خود را تشویق به دعا، سرودن نام پروردگار، و خواندن کتب مقدس می‌نمود. او به مسلمانان خواندن قرآن و به هندو خواندن متونی نظیر رامایانا، بهگود گیتا و Yoga Vasisth توصیه کرد. او با فلسفهٔ بهگود گیتا تحت تأثیر قرار گرفت و مردم را تشویق کرد که در زندگی خود آن را پیروی کنند. وی به طرفداران و پیروان خود توصیه نمود که زندگی اخلاقی در پیش بگیرند و به دیگران کمک کرده و هر موجود زنده را بدون هیچ تبعیضی دوست
کمک کرده و هر موجود زنده را بدون هیچ تبعیضی دوست بدارند و دو ویژگی مهم شخصیتی را تقویت کنند: سرسپردگی و مریدی برای گورو، و انتظاری نیکو با صبر و عشق (Saburi). او کفر را مورد انتقاد قرار داد. سای بابا در تعالیم خود، به اهمیت انجام وظایف فردی بدون هیچ دلبستگی به امور زمینی، تأکید داشت. در تمرین خود، طرق عبادات متعلق به هندو و اسلام را مشاهده کرد؛ او از هر گونه مراسم اجتناب نمود، اما ادای نماز را مجاز شمرده و قرائت فاتحه و خواندن قرآن در زمان‌های عیدهای مسلمانان را به جا می‌آورد. برخی مواقع بابا فاتحه
مسلمانان را به جا می‌آورد. برخی مواقع بابا فاتحه می‌خواند و از گوش دادن به مولود و گاوالی به همراه طبل و سارانجی دو بار در روز لذت می‌برد. سای بابا متون مذهبی اسلام و هندو را تفسیر کرد. او معانی متون مقدس هندی ادوایتا ودانتا را توضیح داد. فلسفهٔ او عناصر متعدد باکتی را شامل می‌شد. سه مسیر روحانی اصلی هندی- یوگای باکتی، جانانا یوگا، و کارما یوگا- آموزش‌های او را تحت تأثیر قرار داد. سای بابا خیرخواهی را تشویق کرد و بر اهمیت بخشیدن تأکید داشت. وی اظهار کرد «جز این که برخی ارتباطات و روابط وجود دارد کسی هرجایی
این که برخی ارتباطات و روابط وجود دارد کسی هرجایی نمی‌رود. اگر انسانی یا مخلوقی به سوی شما آمد، بی نزاکتانه وی را از خود نرانید، لیکن با خوشی آنان را بپذیرید و با احترام با آنان مدارا نمایید. شری هاری (خدا) قطعاً خشنود خواهد شد اگر شما آب به تشنه، نان به گرسنه، لباس به برهنه ارزانی کنید و ایوان خود را به بیگانه دهید تا نشسته و استراحت نماید. اگر کسی از شما تقاضای پول نماید و شما مایل به دادن پول نباشید، ندهید اما مانند سگ بر وی پارس نکنید». عبادت و مریدان. متن اصلی: سیر و جنبش شیردی سای بابا در قرن ۱۹ آغاز
اصلی: سیر و جنبش شیردی سای بابا در قرن ۱۹ آغاز شد، در حالی که وی در شیردی زندگی می‌کرد. گمان می‌رود که یک کشیش محلیMhalsapati Nagre در Khandoba، اولین شاگرد بابا بوده‌است. در قرن ۱۹ پیروان بابا تنها یک گروه کوچک از ساکنان شیردی و چند تن از دیگر بخش‌های هند بودند. (نیازمند منبع) اولین معبد سای بابا در ، واقع است. این معبد در سال ۱۹۲۲ ساخته شد. فرض بر این است که سای بابا یک روپیه به Dada Madye ji داد که با آن معبد را بنا نهاد. مندیر (مرکز معنوی) سای بابا شیردی در شیردی توسط ۲۰٫۰۰۰ زائر در روز بازدید می‌شود و
در شیردی توسط ۲۰٫۰۰۰ زائر در روز بازدید می‌شود و در طول مراسم مذهبی این تعداد به ۱۰۰٫۰۰۰ نفر می‌رسد. شیردی سای بابا خصوصاً در ایالات ماهاشترا، اودیشا، آندرا پرادش، کارناتاکا، تامیل نادو و گجرات مورد احترام و تقدس است. در اوت ۲۰۱۲ یک مرید ناشناس برای اولین بار دو تکه الماس بسیار گرانبهایی را به ارزش ۱۱٫۸ میلیون روپیه به معبد شیردی اهدا نموده و ارادت بالای خود را نشان داد. جنبش سای بابا شیردی به کارائیب و به کشورهایی نظیر نپال، کانادا، ایالات متحده، استرالیا، امارات متحدهٔ عربی، مالزی، انگلستان، آلمان،
امارات متحدهٔ عربی، مالزی، انگلستان، آلمان، فرانسه، و سنگاپور گسترش یافته‌است. شاگردان برجسته. سای بابا شیردی هیچ وارثی نداشت و هیچ شاگردی نیز به وی منصوب نبود و حتی با وجود درخواست‌ها تشرف رسمی نیز تدارک ندیده بود (diksha). برخی از شاگردان سای بابا به عنوان چهره‌های شاخص مشهور شدند، نظیر از Sakori. پس از درگذشت شیردی سای بابا، طرفداران وی مراسم مذهبی روزانه () را دو بار در عرض ۱۰ سال برای Upasni Maharaj ارائه نمودند زمانی که وی از شیردی بازدید می‌کرد. ادعای معجزه. شاگردان و مریدان بابا ادعا می‌کنند که وی
معجزه. شاگردان و مریدان بابا ادعا می‌کنند که وی معجزات بسیاری داشته‌است؛ از جمله هم‌زمان در دو مکان بودن، شناوری، خواندن ذهن، ظاهر کردن اشیاء، جن گیری، ساخت رودخانهٔ جمنا، ورود به حالت سامادی (فراآگاهی)، نوردهی لامپ با آب، حذف اعضای بدن یا روده‌ها و چسباندن آن‌ها به بدن خود (خاندانا یوگا)، درمان بیمار علاج ناپذیر، جلوگیری از سقوط مسجد بر روی مردم، و کمک به مریدانش در روشی معجزه آسا. او همچنین به مردم مطابق با ایمان مریدان خود، بصیرتی را در فرمی از شیوا، شری راما ،کریشنا ،Vithoba، و سایر اساطیر عطا نمود.
راما ،کریشنا ،Vithoba، و سایر اساطیر عطا نمود. بنابر اظهارات پیروان خود، در خواب بر آنان ظاهر می‌شد و پند و آگاهی می‌داد. مریدان وی برخی داستان‌ها را ثبت کرده‌اند. در ادیان مختلف. هندو. در طول زندگی سای بابا، قدیسهٔ هندی Anandanath از Yewala خاطر نشان کرد که «سای بابا الماسی روحانی است». قدیس دیگری، Gangagir، وی را «جواهر نامید». شری بیهار ماهاراج تا حد بسیار بالایی به سای بابا احترام قائل بود و زمانی که در سال ۱۸۷۳ وی را ملاقات کرد، عنوان جاگاد گورو را بر وی عطا نمود. سای بابا نیز تا حد زیادی توسط
را بر وی عطا نمود. سای بابا نیز تا حد زیادی توسط واسودواناندا ساراواتی (معروف به Tembye Swami) محترم شمرده شد. وی همچنین، توسط گروهی از Shaivic yogis، معروف به Nath-Panchayat، که به آن‌ها تعلق داشت مورد تکریم واقع شد. زرتشت. سای بابا به وسیلهٔ زرتشتیان برجسته به عنوان و مورد احترام واقع می‌شد و به عنوان چهرهٔ محبوب مذهب غیر زرتشتیان بین زرتشتیان مطرح بوده‌است. مهربابا که در خانواده‌ای زرتشتی متولد شد، یک بار در طول جنگ جهانی اول، در دسامبر ۱۹۱۵، سای بابا شیردی را ملاقات نمود. مهر بابا جوانی به نام مهربان
را ملاقات نمود. مهر بابا جوانی به نام مهربان شهریار ایرانی بود زمانی که سای بابا را به مدت چند دقیقه در بین یکی از دسته‌های سای بابا در شیردی ملاقات کرد. این واقعه در زندگی مهربابا بسیار حائز اهمیت بود. شری سای ساتچاریتا (داستان زندگی سای بابا) هیچ اشاره‌ای از مهربابا ندارد. لیکن لرد مهر، داستان زندگی مهربابا اشاره‌های متعددی به سای بابا شیردی دارد. مهربابا ظهور تجسد خود را به ، سای بابا و سه استاد کامل دیگر نسبت می‌دهد: حضرت بابا جان، حضرت تاج الدین بابا، و نارایان ماهاراج. وی اظهار کرد که سای بابا یک قطب
نارایان ماهاراج. وی اظهار کرد که سای بابا یک قطب ارشاد (بالاترینِ پنج قطب، یک «استاد جهانی» در سلسله مراتب معنوی) می‌باشد. در فرهنگ. هنر مقدس و معماری. معابد سای بابای بسیاری در هند وجود دارد. همچنین معابدی در خارج از هند در ایالات متحده، هلند، کنیا، بنین، کوبا، کانادا، پاکستان، استرالیا، انگلستان، آلمان، ژاپن وجود دارد. در مسجد شیردی که سای بابا در آن زندگی می‌کرد، پرتره‌ای هم سایز وی که کار Shama Rao Jaykar، هنرمندی از بمبئی می‌باشد موجود است. لوحه‌های تاریخی و مجسمه‌های متعددی سای بابا را به تصویر
تاریخی و مجسمه‌های متعددی سای بابا را به تصویر می‌کشند، که کاربرد مذهبی دارند. یکی از آن‌ها از سنگ مرمر توسط مجسمه‌سازی به نام Balaji Vasant Talim ساخته شده‌است که در مندیر در شیردی جایی که شیردی سای بابا به خاک سپرده شد واقع است. فیلم و تلویزیون. سای بابا موضوع چندین فیلم برجسته در زبان‌های مختلف محصول صنعت فیلم هند بوده‌است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Sai_Baba_of_Shirdi
آلخاندرا پیسارنیک (؛ ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲) یک شاعر اهل آرژانتین بود. زندگی‌نامه. خانوادهٔ او از مهاجرانِ یهودی روس و اسلواک بودند و آلخاندارا از کودکی در آرژانتین، با مشکلاتی نظیرِ داشتنِ لهجهٔ اسپانیولیِ اروپایی، لکنت زبان، جوش‌های صورت و اضافه‌وزن مواجه بود و به همین سبب، اعتمادبه‌نفس پائینی داشت. او که از شکلِ ظاهری قیافه و بدن خود ناراضی بود و خود را با کودکان و نوجوان دیگر مقایسه می‌کرد، از همان دوران، شروع به مصرفِ قرص‌های آمفتامین نمود و این وابستگی دارویی تا سالیان متمادی، وضعیت روحی و
این وابستگی دارویی تا سالیان متمادی، وضعیت روحی و جسمانی او را تحتِ تأثیر قرار داد و عوارضی چون نشئگی و بی‌خوابی را برایش به‌همراه داشت. او در سال ۱۹۵۴ میلادی، در رشتهٔ ادبیات و فلسفه در دانشگاه بوئنوس آیرس آغاز به تحصیل نمود و نخستین کتاب شعر خود را یکسال پس از قبولی در این دانشگاه، در سال ۱۹۵۵ میلادی منتشر کرد. پس از گذراندن واحدهای درسی ادبیات، فلسفه و روزنامه‌نگاری، با آنکه تا ۱۹۵۷ میلادی در دانشگاه ماند، اما تحصیلات خود را به اتمام نرساند. آلخاندرا در همان دوران دانشگاه، نزد نقاش سورئالیست آرژانتینی