payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بدون کپی (به انگلیسی Zero-copy) دستورهای رایانه‌ای را توصیف می‌کند که پردازندهٔ مرکزی وظیفهٔ انتقال داده از قسمتی از حافظه به قسمتی دیگر را ندارد. این ویژگی معمولاً برای صرفه جویی در تعداد پالس‌های مورد نیاز پردازنده و همچنین در پهنای باند گذرگاه حافظه در هنگام انتقال یک فایل از طریق شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد. اصول. نسخه‌های بدون-کپی اجزای مختلف سیستم عامل، همانند سیستم فایل و پروتوکل‌های شبکه، بازدهی برنامه‌های کامپیوتری را به طرز قابل توجهی افزایش می‌دهند. این افزایش در بازدهی به این خاطر است که
می‌دهند. این افزایش در بازدهی به این خاطر است که پردازنده، در هنگاهی که داده در حال کپی شدن است، می‌تواند به انجام وظایف دیگری بپردازد. به علاوه، فرایندهای بدون-کپی منجر به کاهش قابل ملاحظهٔ تعداد تعویض زمینه (Context switch) مورد نیاز بین فضای کاربر (User space) و فضای هسته (Kernel space) می‌شوند. این در حالیست که تعویض زمینه اصولاً فرایندی زمان گیر است. در نتیجه، پردازندهٔ سیستم که یک وسیلهٔ بسیار کارا و پیچیده با توانایی‌های بالا به حساب می‌آید، صرف فرایند به نسبت ساده و زمان گیری همانند کپی و انتقال
به نسبت ساده و زمان گیری همانند کپی و انتقال داده نمی‌شود. به عبارتی، منابع سیستم به طور موثرتری استفاده می‌شوند. جستارهای وابسته. دسترسی مستقیم به حافظه (Direct Memory Access)
شهر آرمسترانگ (به انگلیسی: Armstrong, British Columbia) یکی از شهرهای کشور کانادا واقع در منطقه اوکاناگان شمالی در استان بریتیش کلمبیا است. جمعیت این شهر ۴٬۸۱۵ نفر می‌باشد و در سال ۲۰۱۳، جشن یک‌صد سالگی این شهر برگزار شد. مراتع پرورش احشام و کشاورزی از مهم‌ترین منابع اقتصادی این شهر به شمار می‌آیند. پنیر منطقه آرمسترانگ، شناخته‌شده‌ترین نوع پنیر در کشور کانادا و بخش‌هایی از ایالات متحده به شمار می‌آید.
شهر کمبل ریور (به انگلیسی: Campbell River, British Columbia) یکی از شهرهای کشور کانادا واقع در منطقهٔ جزیره ونکوور در بخش جنوبی گذرگاه دیسکاوری در استان بریتیش کلمبیا است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ در کانادا ۳۱٬۱۸۶ نفر اعلام شد. آب و هوای این شهر نسبتاً معتدل است و در طول سال معمولاً بین دمای -۲ تا ۲۳ درجه سانتیگراد در نوسان است. منابع درآمدی و اقتصادی این شهر عمدتاً جنگلداری است. اما تمرکز اصلی درآمد شهر در صنعت آبزی‌پروری به ویژه پرورش ماهی قزل‌آلا است، به گونه‌ای که این شهر به عنوان پایتخت پرورش
است، به گونه‌ای که این شهر به عنوان پایتخت پرورش قزل‌آلای جهان نام‌گذاری شده است. فیلم‌های سینمایی ساخته شده در این منطقه. در این شهر و منطقه حومهٔ آن ۱۱ فیلم، فیلم‌برداری شده است که معروف‌ترین آن‌ها عبارتند از:
بتل‌استار گالاکتیکا (به انگلیسی: Battlestar Galactica) یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی به سبک علمی-تخیلی جنگی است که بر اساس مجموعه‌ای با همین نام محصول سال ۱۹۷۸ ساختهٔ گلن لارسن تولید شده است. در ابتدا مجموعه‌ای دو قسمتی در دسامبر ۲۰۰۳ پخش شد و سپس سریال در ۴ فصل و ۷۵ قسمت ادامه یافت تا اینکه در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید. این نسخه از ناوبر فضایی گالاکتیکا توسط رونالد مور و دیوید آیک تولید شده است و از شبکه تلویزیونی سای فای پخش شده است. این سریال از سوی مجله تایم در میان ۱۰۰ سریال برتر تاریخ قرار گرفت. داستان
در میان ۱۰۰ سریال برتر تاریخ قرار گرفت. داستان سریال پیرامون تمدنی از انسان‌هایی است که در کهکشانی دور دست تحت عنوان دوازده قبیلهٔ کوبول در مجموعه‌ای از سیارات ساکن هستند. این افراد در گذشته درگیر جنگی با ربات‌هایی به نام سایلان شدند. خالق این ربات‌ها افراد همین تمدن بودند. بعدها این سایلان‌ها با سوءاستفاده از دانشمندی به نام گایس بالتار به هر دوازده کولونی حمله می‌کنند و طی این جنگ با انفجار بمب‌های هسته‌ای بیشتر افراد این تمدن کشته می‌شوند و فقط تعداد کمی از افراد که در سفینه‌های فضایی بودند و خارج از جو
از افراد که در سفینه‌های فضایی بودند و خارج از جو سیارات قرار داشتند زنده ماندند، که داستان سریال در واقع پیرامون ۵۰ هزار نفر بازماندهٔ این جنگ است که در تعدادی سفینهٔ فضایی به فرماندهی ویلیام آداما و رئیس جمهور لورا رازلین به دنبال محلی جدید برای سکونت می‌گردند.
پالی‌پوترا (Patliputra) نام قدیم شهر پتنه در ایالت بهار هند است. پالی‌پوترا در دوران باستان پایتخت ماگادا و دودمان‌هایی مانند موریاها بود که خاستگاهشان در این منطقه قرار داشت. نخستین دژ در محل پالی‌پوترا در سال ۴۹۰ پیش از میلاد ساخته شده و در نزدیکی رود گنگ قرار دارد. پالی‌پوترا از سده سوم پیش از میلاد مسیح تا سده پنجم میلادی کرسی مذهبی پیروان بودا بود. کاخ آشوکا در پاتالی‌پوترا. کاخ آشوکا در پاتالی پوترا که در حوالی شهر پتنا در ایالت بهار و در شمال شرق هند قراردارد، وستون‌های یاد بود او در سراسر هند کاملاً
وستون‌های یاد بود او در سراسر هند کاملاً شبیه به کاخ‌های هخامنشیان و ستون‌های تخت جمشید ساخته شده‌است، این کاخ درپاتالی پوترا (Pataliputra) که در حوالی شهر پتنا در ایالت بهار در شرق هند قرار دارد، وضوحاً به تقلید از کاخ هخامنشیان در تخت جمشید ساخته شده بود. کاخ آشوکا در پاتالی‌پوترا و ستون‌های یاد بود او در سراسر هند کاملاً به تقلید از کاخ‌های هخامنشیان و ستون‌های تخت جمشید ساخته شده‌است. چنان‌که مگاستنس، سفیر یونان در دربار آشوکا، گزارش درخشانی دربارهٔ کاخ پاتالی پوترا آشوکا از خود برجای گذاشته‌است.
کاخ پاتالی پوترا آشوکا از خود برجای گذاشته‌است. امروزه فقط پی‌های ساختمان‌ها و بقایای یک نرده آن در روی زمین دیده می‌شود، ولی با بررسی یک سلسله ستون‌های یادبودی و مقدسی که آشوکا در شمال هند بر پا داشت می‌توان تصوری از جزئیات معماری آن به دست آورد. امپرتوری چاندرا گوپتا پدربزرگ آشوکا. اسمیت متخصص تاریخ قدیم هند معتقد است امپرتوری چاندرا گوپتا پدربزرگ آشوکا یک ساتراپ پارسی بود که سال‌ها با دستگاه عظیم امپراتوری هخامنشی آشنایی و مراوده داشت و تحت تأثیر این امپراتوری چنین حکومتی را تأسیس نمود؛ بنابراین او از
چنین حکومتی را تأسیس نمود؛ بنابراین او از بومیان هند نبود بلکه چاندرا گوپتا یک پارسی و یک ایرانی بود. از نوشته‌های مگاستنس پی می‌بریم که آشوکا جانشین چاندرا گوپتا راهی را که جدش گشوده بود، ادامه داد.
انجمن خون‌شناسی آمریکا یک سازمان حرفه‌ای شامل نمایندگان خون‌شناسی می‌باشد. این انجمن در سال ۱۹۵۸ پدید آمد و جلسات آن هر ساله در ماه دسامبر میلادی و با شرکت بیش از ۲۰۰۰۰ شرکت‌کننده از سراسر جهان برگزار می‌شود. نشریه خون که پر خواننده‌ترین نشریه پیرامون خون‌شناسی می‌باشد، نخستین بار توسط ویلیام دیمشک یکی از نخستین و برجسته‌ترین اعضای این انجمن و سرپرست آن (در سال ۱۹۶۴) ، در سال ۱۹۴۶ منتشر گشت. نخستین نشست انجمن در شهر آتلانتیک سیتی، نیوجرسی، در سال ۱۹۵۸ و پیرامون بحث دربارهٔ آینده و برنامه‌های این انجمن در
بحث دربارهٔ آینده و برنامه‌های این انجمن در زمینه خون‌شناسی و یافتن راهکارهای ممکن برای یافتن درمان برای بیماری‌های خونی بود. هم اکنون مرکز اصلی این انجمن در واشینگتن، دی.سی. می‌باشد و تا سال ۲۰۱۵ این انجمن دارای حدود ۱۵۰۰۰ عضو ثابت می‌باشد.
گورستان خوراب، واقع در ساحل جنوبی رودخانه بمپور و در شمال ایرانشهر، توسط اشتاین کشف و کاوش گردید. اشیای تدفینی قبور خوراب دارای ظروف سفالی، مرمری و فلزی، زینت آلات ساخته شده از سنگ‌های نیمه قیمتی و همچنین تبری مفرغی با تزئین شتر است که با مجموعه فرهنگی بلخ و مرو قابل مقایسه است. بر اساس مطالعه‌ی آثار به دست آمده، این قبرستان متعلق به دورههای IV تا VI بمپور است. بئاتریس دکاردی قبور خوراب را با بمپور V2 همزمان میداند. پیگوت آن‌ها را به سال‌های ۲۰۰۰ پیش از میلاد و توزی بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۱۸۰۰ پیش از میلاد
میلاد و توزی بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۱۸۰۰ پیش از میلاد ارتباط می‌دهد. منابع. سید سجادی، سید منصور، باستان شناسی و تاریخ بلوچستان (هشت گفتار)، انتشارات سازمان میراث فرهنگی، تهران، ۱۳۷۴. ص۱۷۵.
چاک (به انگلیسی: Chuck) یک مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی در سبک کمدی-اکشن اثر جاش شوارتز و کریس فداک است از ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷ تا ۲۷ ژانویه ۲۰۱۲ بر روی شبکه ان‌بی‌سی پخش میشد. داستان. داستان سریال در مورد یک تعمیرکار معمولی کامپیوتر به نام چاک بارتوفسکی (زکری لی‌وای) است که ایمیلی رمزگذاری شده از هم اتاقی سابق خود در دوران دانشگاه ، برایس لارکین (مت بامر) که اکنون کارمند سازمان سیا است دریافت می‌کند. این ایمیل که دارای بسیاری از اطلاعات محرمانهٔ دولت آمریکا است به‌گونه‌ای طراحی شده که در ذهن چاک ثبت می‌شود و بعد
طراحی شده که در ذهن چاک ثبت می‌شود و بعد به‌طور خودکار از بین می‌رود و نسخهٔ دیگری هم از آن موجود نمی‌باشد. به همین دلیل دولت مجبور به استفاده از چاک در بسیاری از عملیات‌های ویژه و محرمانهٔ خود می‌شود و او در این مسیر با یک مأمور فدرال آمریکا به نام جان کیسی در نقش (آدام بالدوین) و یک مأمور سازمان سیا به نام سارا واکر (ایوان استراهوفسکی) همکاری می‌کند.
جغرافیای اوستایی، اشاره‌های جغرافیایی کتاب اوستا است که محدود به ناحیه شرقی فلات ایران تا مرز هندو-ایرانی است. مناطق شانزده‌گانه اوستا. مناطق شانزده‌گانه عبارتند از: جغرافیای اوستایی در مهریشت. یشت مهر دومین یشت بلند در میان یشت‌ها است و به ایزد زرتشتی میثره (اوستایی: "miθra"، به‌معنای «پیمان») اختصاص دارد. در این یشت، فهرستی دوم از سرزمین‌های ایرانی ارائه شده است، هرچند این فهرست کوتاه‌تر از فهرست موجود در وندیداد است. این فهرست در بندهای ۱۰.۱۲ تا ۱۰.۱۴ یشت مهر آمده است، جایی که متن توصیف می‌کند چگونه
یشت مهر آمده است، جایی که متن توصیف می‌کند چگونه میثره به کوه هرا می‌رسد و از آنجا به تمام سرزمین‌های ایرانی (اوستایی: "airiio.shaiianem") می‌نگرد: مِهرِ بزرگ، نگهبان پیمان، آن فرّه‌مندِ جاودانه را می‌ستاییم؛ او که نخستین از ایزدان مینوی است که، از فراز کوه سپندِ هَرا، گام پیش می‌نهد، جلوتر از خورشیدِ درخشان، با اسبان تیزرو و تابناک. اوست که پیش از همه، قله‌های زراندود کوهساران را درمی‌نوردد، و از آن بلندای مقدس، به همه گستره‌ی ایران‌زمین می‌نگرد؛ به سرزمین‌های پهناور آریاییان، آنجا که شهریاران دلاور،
پهناور آریاییان، آنجا که شهریاران دلاور، رزم‌ها را سامان می‌دهند، و کوه‌های بلند، پناهِ دام‌ها و مردمان‌اند، با چراگاه‌هایی فراخ و دل‌نگرانِ گله‌ها. آنجا که دریاچه‌های ژرف، با موج‌های بلند در تپش‌اند، و رودهای خروشان، روانند به‌سوی مرزهای دوردست؛ به‌سوی کوه مقدس "ایشکاته"، به سرزمین "پَرُوتی"، به‌سوی دشت‌های "مَرو (مارگو)" و "دامن‌های هَراوه"، به سوی سرزمین "گاویِ سُغدی"، و به سوی "خوارزمِ دور". جغرافیای اوستایی در فروردین یشت. یشت فروردین. نقشه‌ی تقریبیِ محل زندگی اقوامی که در یشت فروردین از آنان نام برده
زندگی اقوامی که در یشت فروردین از آنان نام برده شده است، از جمله ایرانیان (همان‌گونه که در یشت مهر توصیف شده‌اند)، تورانیان، سَیرِما و داهه. یشت فروردین طولانی‌ترین یشت در میان یشت‌هاست و به ستایش "فروَهرها" (Fravashi) اختصاص دارد؛ مفهومی منحصربه‌فرد در دین زرتشتی که شباهت‌هایی با مفهوم "روح" (اوستایی: urvan) دارد و به آن پیوند خورده است. در بندهای ۱۳.۱۴۳–۱۴۴ از این یشت، فروهرهای پارسایانِ ساکن در سرزمین‌های پنج قوم گوناگون مورد ستایش قرار می‌گیرند: ما فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های ایرانی را می‌ستاییم؛
مردان پاک در سرزمین‌های ایرانی را می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک در سرزمین‌های ایرانی را می‌ستاییم. ما فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های تورانی را می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک در سرزمین‌های تورانی را می‌ستاییم. ما فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های سیرِمی (Sairimyan) را می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک در سرزمین‌های سیرِمی را می‌ستاییم ما فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های سَینی (Saini) را می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک در سرزمین‌های سَینی را می‌ستاییم. ما فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های داهی (Dahi) را
فروهرهای مردان پاک در سرزمین‌های داهی (Dahi) را می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک در سرزمین‌های داهی را می‌ستاییم. ما فروهرهای مردان پاک را در همه‌ی سرزمین‌ها می‌ستاییم؛ ما فروهرهای زنان پاک را در همه‌ی سرزمین‌ها می‌ستاییم. — یشت فروردین، بندهای ۱۳.۱۴۳–۱۴۴ (برگردان از جیمز دارمستر) مکان‌یابی آریانه وَئیجَه. یکی از مشکلات سخت و قدیمی در مطالعات اوستایی، تبیین Airyana Vaēǰah (پهلوی: Ērānwēz؛ یعنی «سرزمین آریایی‌ها») و اولین ناحیه شانزده‌گانه در فرگرد یکم وندیداد، که مشتق شده از airyanəm vaēǰō vaŋhuyā dāityayā
که مشتق شده از airyanəm vaēǰō vaŋhuyā dāityayā «گسترش آریایی‌ها از Vaŋuhī Dāityā» است؛ آنجا که Vaŋuhī Dāityā (به معنی «Dāityā خوب») که اسم رودخانه است که مرتبط با دین (یا «داد»: (dāta-)) است. ایده Airyana Vaēǰah هم‌معنی با airyō. šayana- در یشت ۱۰٫۱۳، یا گروه airyā daiŋ́hāvā «سرزمین آریایی‌ها» که در یشت‌ها تکرار شده‌است، نیست. در حقیقت، این، فقط، اشاره به سرزمین آریایی‌ها است، همان‌طور که فصل او کتاب وندیداد آشکارا دیده می‌شود. بدین معنی که «سرزمین سنتی» یا «سرزمین باستانی» ایرانیان نیست. Airyana Vaēǰah
یا «سرزمین باستانی» ایرانیان نیست. Airyana Vaēǰah فقط سرزمین زرتشت (Zaraθuštra) و زرتشتیان است. بنابر عقیده رایج زرتشتیان، ایران‌ویج Ērānwēz مرکز دنیا است. بر روی ساحل رودخانه‌اش Weh Dāitī (اوستایی: Vaŋuhī Dāityā)، اولین «گاو نر یگانه» (پهلوی:gāw ī ēw-dād؛ اوستایی: gav aēvō.dāta) و اولین انسان، گیومرد به معنی «زندگانی فانی» (پهلوی: Gayōmard؛ اوستایی:Gayō.marətan) پدید آمدند. آنجا Čagād ī Dāidīg «نوک دادگری»، نوک کوه (البرز) که در اوستا hukairya «از کردار نیک» برآمد. پل چینود در آنجاست و همچنین در آنجا
نیک» برآمد. پل چینود در آنجاست و همچنین در آنجا زرتشت و ییمَه Yima مشهور شدند. با گردآوری همه این داده‌ها، نشان می‌دهد که زرتشتیان ایده Airyana Vaēǰah را به سنت عقیدتی که یکی از مرکز جهان، جایی که نوک کوه (البرز) برآمده است، را افزودند. این حقیقت که Airyana Vaēǰah در منطقه کوهستانی واقع شده، شرایط طاقت‌فرسای آب و هوایی‌اش (وندیوداد ۱٫۲٫۳) را شرح می‌دهد که بهتر از آن است که فرض کنیم، با منقطه خوارزم تطابق می‌کند. این تعجب‌آور نیست اگر ما تناسبی بین ایده ایرانی «نوک کوه» (البرز) و ایده هندی کوه مرو (Meru) یا
«نوک کوه» (البرز) و ایده هندی کوه مرو (Meru) یا (Sumeru) در نظر بگیریم. مانوی‌ها، Aryān-waižan را با ناحیه بر کوهپایه Sumeru برابر دانسته‌اند؛ جایی که ویشاسپ بر آن حکومت می‌کرد و متون ختنی، برابری کوه Sumeru در افسانه بودایی با «نوک کوه البرز» (یا ttaira haraysä) در عقیده سنتی اوستایی، ثبت کرده‌است. همه این موارد، ما را بدین ایده رهنمود می‌سازد که Airyana Vaēǰah، اختراع زرتشتیان است که ماسک جدیدی به ایده سنتی گیتی‌شناسی هندوایرانی داده است. بنا بر هر برآوردی، تطبیق Airyana Vaēǰah با خوارزم، به کلی بی‌اساس
تطبیق Airyana Vaēǰah با خوارزم، به کلی بی‌اساس و پایه است، چه ناحیه خوارزمی که ما می‌شناسیم، چه «خوارزم بزرگتر». از آنجایی که رودخانه «داد»، در کل به آسانی قابل شناسایی نیست، محتمل‌ترین فرضیه این است که آن را با رودخانه سیحون یا بلکه رودخانه هیرمند، که در آن زمان به نظر می‌رسد که در سنت عقیدتی زرتشتیان، رقابت جالبی با آمودریا داشته‌است، برابر بدانیم.
رودخانه بمپور از رودخانه استان سیستان و بلوچستان در جنوب خاوری ایران است. دشت بمپور که میان بلوچستان و رودبار کرمان قرار گرفته‌است، از هر طرف، ارتفاعاتی نظیر: جبال بارز و بزمان در شمال، بشاگرد و چانف (چانپ) و فنوج در جنوب؛ اسفندقه کرمان در غرب؛ زرد کوه، اسپیدان و سیاه‌بند در مشرق؛ آن را احاطه کرده‌است. سیلاب‌های ارتفاعات مذکور، جلگه بمپور را طی می‌نمایند و در انتهای مسیر خود به نام رودخانه بمپور به دریاچه فصلی جازموریان می‌ریزد. مسیرهای مذکور از لحاظ آبیاری مزارع بمپور حائز اهمیت هستند و با بستن سدهای بر
مزارع بمپور حائز اهمیت هستند و با بستن سدهای بر روی آن‌ها به اهمیتشان افزوده می‌شود. بزرگترین و با برکت‌ترین رودخانه سرزمین بلوچستان رود بمپور است از آنجا که رود بمپور در بعضی نقاط از دل ریگزارها می‌خزد و گاه آشکار جریان می‌یابد. رودهای کهیری، آب سواران و آب دزدان از ارتفاعات منطقه آهوران و همانت سرچشمه می‌گیرند. شاخه‌ها. شعبه کنار از سر فهرج به سمت مغرب جریان می‌یابد و سیل‌های اسپیدان و همانت نیز به آن می‌پیوندند و در نزدیکی روستای ابتر و احمدآباد به رودخانه بمپور ملحق می‌شود. این رودها بجز خشکسالی‌ها،
بمپور ملحق می‌شود. این رودها بجز خشکسالی‌ها، دارای آب هستند و مورد استفاده قرار می‌گیرند. شاخه کارواندر:شاخه مرنتاک که از کوه‌های بیرک ایرندگان سرچشمه می‌گیرد به آن می پیوندد و روستاهای گونیچ و کارواندر را پر آب می‌سازد و در جنوب به شاخه اصلی ایرندگان می‌پیوندد و روستای دامن را پر آب می‌کند. روستاهای شهردراز (واقع در جنوب شرقی ایرانشهر) نیز از این شاخه پر آب می‌شود و سر انجام، شاخهٔ ایرندگان و کارواندر پس از الحاق به شاخهٔ کنار به رودخانه بمپور می‌پیوندند. گران میلان: این رود که از جاری شدن سیلاب‌های
گران میلان: این رود که از جاری شدن سیلاب‌های سیاه‌بندکوه تقویت می‌شود، پس از عبور از روستاهای اسدآباد و شهر دراز به رودخانه بمپور متصل می‌شود. شاخه گران میلان دارای جریان زیر زمینی است. در ناحیه ایرانشهر از آب‌های آن به شکل قنات استفاده می‌شود؛ اما هنگام بارش باران‌های شدید، سیلاب‌های عظیمی در بستر آن تولید می‌شود که باعث ویرانی کاریزها می‌شود. سیلاب‌های شمالی: سیلاب موسوم به کاسکین با سیلاب سند ملا و بزمان توأم می‌گردد و از غرب بخش بمپور به رودخانه بمپور می‌پیوندد. شعبه بزمان از کوه بزمان سرچشمه می‌گیرد و
شعبه بزمان از کوه بزمان سرچشمه می‌گیرد و چندین روستا را در مسیر خود سیراب می‌سازد؛ ولی در محل برخورد خود با کاسکین فاقد آب است. سیلاب مادر مکسان و دره آهو: این سیلاب دائماً دارای آب است و خود از عوامل ایجاد نخلستان‌های سرسبز می‌باشد؛ مزارع پیرامون خود را سیراب می‌کند و از شمال غرب مستقیماً به هامون جازموریان می‌ریزد. پیر مادانی: از کوه‌های منطقه آهوران و یالان سرچشمه می‌گیرد در حدود محمدآباد بمپور به نام خشگوار به رودخانه بمپور می‌پیوندد. در ناحیه سد پیچ و لاشار که آب ریزهای پیپ و غیره... به آن‌ها مشرف
و لاشار که آب ریزهای پیپ و غیره... به آن‌ها مشرف هستند، مسیرهای سیلابی مشاهده می‌شود که فقط در قسمت‌های کوهستانی دارای آب مختصری هستند و پس از الحاق به یکدیگر در حدود چاه شور به رودخانه بمپور ملحق می‌گردند رود مسکوتان: این رود از کوه آز باغ سر چشمه میگرد و از اطراف نیز چندین مسیر سیلابی به آن می‌پیوندد و در ۱۸ کیلومتری شرق روستای باغ نیل به رودخانه بمپور می‌ریزد. پیرامون این مسیل‌ها را اراضی حاصلخیز و نخلستان‌های باشکوهی فرا گرفته‌است.
هایله مریم دسالین (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اتیوپی است که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ عهده‌دار پست نخست وزیری این کشور بود. تحصیلات. در سال ۱۹۸۸، هایله مریم مدرک کارشناسی در رشته مهندسی عمران را از دانشگاه آدیس آبابا دریافت نموده‌است.
سعید سلطانی سولگانی (؛ زادهٔ ۱۹۵۵/۱۹۵۶) یک ویزیتور دارویی اهل اتیوپی است که از اکتبر ۲۰۱۳ پست ریاست جمهوری کشور اتیوپی را برعهده دارد. وی سفیر پیشین اتیوپی در ترکیه بود. او پس از پنج سال ریاست جمهوری، استعفای خود را در اکتبر ۲۰۱۸ به پارلمان کشور ارائه کرد. دوره ریاست‌جمهوری در اتیوپی شش ساله است. زندگینامه. وی در مقطع کارشناسی در دانشگاه پکن تحصیل کرد و کارشناسی ارشد خود را در رشته حقوق و دیپلماسی از دانشگاه تافتس آمریکا دریافت کرد. مولاتو تشومه از سوی ائتلاف حاکم EPRDF نامزد ریاست جمهوری شد و توانست رای
حاکم EPRDF نامزد ریاست جمهوری شد و توانست رای اکثریت نمایندگان پارلمان اتیوپی را به دست آورد. وی جانشین گیرما ولده-گیورگیس رئیس جمهور پیشین این کشور شده است. در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۸ سهله ورک زوده که یک دیپلمات کهنه کار است به جای مولاتو تشومه به ریاست جمهوری اتیوپی برگزیده شد.
بیشتر شهرت آلبرت اینشتین به دلیل تئوری نسبیت او در فیزیک است؛ ولیکن او علاوه بر فیزیک در سیاست نیز فعال بود. در بسیاری موارد به دلیل شهرت او، نظر وی در مورد مسائلی کاملاً غیرمرتبط با فیزیک و ریاضیات که تخصص او بود مورد پرسش قرار می‌گرفت. او به دلیل موقعیت اجتماعی توانایی آن را داشت که در زمانی که بسیاری به دلیل قدرت آلمان نازی ساکت بودند، نظرات واقعی خود را اعلام کند. انسان‌دوستانه. اینشتین در سال ۱۹۲۷ در کنگره لیگ ضد امپریالیسم شرکت کرد. مرتبط با آلمان. اینشتین در اولم آلمان به دنیا آمده بود و یک شهروند
در اولم آلمان به دنیا آمده بود و یک شهروند آلمانی بود. اینشتین فردی با دیدگاه‌های سیاسی پاسیفیست (آشتی‌جو) بود و با دیدگاه‌های امپراطوری آلمان مخالف بود. در سن ۱۷ سالگی او شهروندی آلمان را رد کرد و به سوئیس برای تحصیل رفت. این امر باعث شد که او در خدمت سربازی شرکت نکند. او در برابر مقاله نود و سه که در آن نود و سه فرد دانشگاهی مطرح آلمان از تلاشهای آلمان در جنگ حمایت کرده بودند به همراه دو نفر دیگر مقاله‌ای به نام مقاله سه بر ضد آن نوشت. اینشتین در سال ۱۹۱۴ در دانشگاه برلین پستی به دست آورد و در زمان جنگ
در دانشگاه برلین پستی به دست آورد و در زمان جنگ جهانی اول در آلمان بود. اینشتین در این زمان شهروندی آلمانی خود را دوباره به دست آورد. در سال ۱۹۱۸ او یکی از مؤسسین حزب دموکرات آلمان بود. در سال ۱۹۲۱ او در کنگره سولوای در بلژیک شرکت نکرد به دلیل اینکه بقیه آلمانیها از آن منع شده بودند. در سال ۱۹۲۲ او فعالیت زیادی برای حمایت از لیگ ملتها - که بعدها تبدیل به سازمان ملل شد - کرد. او تلاش زیادی برای بهبود روابط فرانسه و آلمان کرد. او در سال ۱۹۳۲ به ایالات متحده رفت و در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا و در انستیتو
رفت و در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا و در انستیتو مطالعات پیشرفته در پرنستون شروع به کار کرد. او در سال ۱۹۳۳ مجدداً شهروندی آلمانی خود را کنار گذاشت. در دهه ۱۹۳۰ اینشتین تلاش زیادی برای حمایت از یهودیان اروپا و تلاش برای متقاعد کردن دولت آمریکا به اعطای ویزا به آنان می‌کرد. او مبالغ زیادی برای سازمانهای صهیونیستی جمع کرد و مؤسس کمیته نجات بین‌المللی برای یهودیان بود. در آلمان در این زمان مخالفت بسیار زیادی با اینشتین وجود داشت. برندگان جایزه نوبل آلمانی نظیر فیلیپ لنارد و یوهان استارک مقالات زیادی علیه
نظیر فیلیپ لنارد و یوهان استارک مقالات زیادی علیه نظریات او می‌نوشتند و آن را فیزیک یهودی می‌خواندند. فیلیپ لنارد معتقد بود که اینشتین نظریه برابری ماده و انرژی را از فردریش هاسنوهرل دزدیده‌است. در این زمان مردی که بقیه را به کشتن اینشتین تشویق می‌کرد تنها شش دلار جریمه شد. بعد از جنگ جهانی دوم اینشتین هیچگاه آلمان را نبخشید. او هرگونه ارتباطی با آلمان را رد می‌کرد و تعداد زیادی جایزه توسط دانشگاه‌های آلمانی را رد کرد. صهیونیسم. پیش از استقلال اسرائیل. اینشتین یکی از طرفداران مهم صهیونیسم کارگری و همکاری
یکی از طرفداران مهم صهیونیسم کارگری و همکاری بین اعراب و اسرائیل بود. او طرفدار تشکیل کشور یهودی در سرزمین فلسطین بود. او یک سایون فرهنگی نیز بود. صحبتهای او در مورد سایون توسط مؤسسه چاپ مک میلان در سال ۱۹۳۱ منتشر شده‌است. این مقالات در سال ۱۹۳۳ در کتابی به نام ماین ویتبلد که به انگلیسی به نام دنیا آنگونه که من آن را می‌بینم چاپ شد و در مقدمه کتاب به یهودیان آلمان تقدیم شد. اینشتین در سال ۱۹۴۶ در برابر کمیته آمریکایی-انگلیسی بیان کرد که موافق تأسیس کشور یهودی نیست؛ ولیکن در سال ۱۹۴۷ در نامه به جواهر لعل
نیست؛ ولیکن در سال ۱۹۴۷ در نامه به جواهر لعل نهرو تلاش کرد که موافقت او را برای تأسیس کشور یهودی به دست آورد و نوشت که اعلامیه بلفور برای تأسیس کشور یهودی در فلسطین باعث ایجاد تعادل در عدالت خواهد شد. اینستین قویاً حامی مهاجرت نامحدود یهودیان به فلسطین بود. پس از استقلال اسرائیل. بعد از اینکه کشور اسرائیل تأسیس شد و جنگ ایجاد شد، اینشتین در نامه‌ای به نیویورک تایمز در سال ۱۹۴۸ از مناخم بگین به شدت انتقاد کرد و حزب او را مسئول کشتار دیر یاسین دانست. اینشتین گفت حزبی که که امروز «از آزادی، دمکراسی و
اینشتین گفت حزبی که که امروز «از آزادی، دمکراسی و امپریالیسم ستیزی حرف می زند... در اعمالش است که این حزب تروریستی به شخصیت واقعیش خیانت می کند» او همچنین از سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل انتقاد کرد و آن را «یک سازمان تروریستی، دست راستی، شوونیستی» خواند. این نامه باعث شد بعضی تصور کنند که اینشتین ضد صهیونیست است ولیکن بیشتر نگرانی اینشتین برای آینده اسرائیل بود. وقتی ترومن رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۹۴۸ اسرائیل را به رسمیت شناخت اینشتین آن را «تحقق یافتن آرزوهای یهودی» دانست. اینشتین همچنین از هنری
آرزوهای یهودی» دانست. اینشتین همچنین از هنری والاس به عنوان نایب رئیس‌جمهور طرفداری می‌کرد که طرفدار شوروی و اسرائیل بود. اینشتین در هیئت رئیسه دانشگاه عبری اورشلیم از ابتدای تأسیس آن بود. وقتی حییم وایزمن در سال ۱۹۵۲ از دنیا رفت، از اینشتین درخواست شد که رئیس‌جمهور دوم اسرائیل شود ولیکن او گفت که نه توانایی و نه علاقه به تعامل با انسانها دارد. او نوشت: «این افتخار بسیار بزرگی برای من است و من بسیار ناراحتم و شرمسارم که نمی‌توانم آن را بپذیرم».[سایون نام کوه مقدس در اورشلیم است که اعراب آن را به اشتباه
کوه مقدس در اورشلیم است که اعراب آن را به اشتباه سهیون میگویند.] حقوق اجتماعی. اینشتین طرفدار قانون حقوق اجتماعی بود و به بدرفتاری با آفریقایی-آمریکاییها اعتراض می‌کرد. او که به دلیل یهودی بودن در آلمان به شدت مورد تبعیض قرار گرفته بود به تمامی سازمانهایی که برای حقوق آفریقایی-آمریکاییها فعالیت می‌کردند کمک می‌کرد. وقتی ماریان آندرسون خواننده سیاهپوست آمریکایی به دلیل سیاه بودن نتوانست اتاق هتل بگیرد اینشتین او را به خانه خود دعوت کرد. بعد از شورشهای نژادی در تنسی در سال ۱۹۴۶ که به درگیری شدید پلیس و
در تنسی در سال ۱۹۴۶ که به درگیری شدید پلیس و آفریقایی-آمریکاییها منجر شد اینشتین به طرفداری از آنان برخاست. حقوق همجنسگرایان. اینشتین طرفدار همجنسگرایان بود و نامه پاراگراف ۱۷۵ برای تغییر در قانون مجازات همجنسگرایان در آلمان را امضاء کرد. این درخواست حدود سی سال در بین نخبگان آلمان می‌گشت و از حمایت نخبگان یهودی به شدت برخوردار بود. بمب اتمی. در سال ۱۹۳۹ لئو زیلارد فیزیکدان یهودی مجارستانی به همراه اینشتین در نامه‌ای به فرانکلین روزولت ایالات متحده را تشویق به تولید بمب اتمی کرد. در سال ۱۹۳۹ الکساندر سکز
به تولید بمب اتمی کرد. در سال ۱۹۳۹ الکساندر سکز مشاور یهودی روزولت نامه اینشتین-زیلارد را به رئیس‌جمهور داد و او را از اهمیت آن مطلع کرد. روزولت این درخواست را قبول کرد و دستور شروع تحقیقات مخفی برای تولید بمب اتمی را داد. در سال ۱۹۴۲ این تلاشها منجر به ایجاد پروژه منهتن شد که بزرگترین تحقیقات اتمی تا آن زمان بود. در سال ۱۹۴۵ ایالات متحده به کمک کانادا و انگلستان موفق به تولید اولین بمب اتمی شد که بر روی شهرهای هیروشیما و ناکازاکی استفاده شد. اینشتین در تولید بمب اتم غیر از تلاش برای ایجاد تحقیقات برای آن
بمب اتم غیر از تلاش برای ایجاد تحقیقات برای آن نقش زیادی نداشت و تنها به ارتش ایالات متحده در زمینه سئوالهای مرتبط با کارکرد آن همکاری می‌کرد. بنا به گفته لینوس پائولینگ اینشتین بعدها از نامه خود به روزولت پشیمان شد. در سال ۱۹۴۷ اینشتین در مقاله‌ای در روزنامه آتلانتیک ماهانه نوشت که ایالات متحده نباید تنها دارنده بمب اتمی باشد و بلکه باید سازمان ملل به بمب اتمی مسلح شود تا بتواند صلح را در دنیا برقرار کند. جنگ سرد. اینشتین که روابط خوبی با آلمان نازی نداشت تلاش زیادی برای کمک به کشورهای غربی و شوروی
نداشت تلاش زیادی برای کمک به کشورهای غربی و شوروی کمونیستی می‌کرد. در زمان دوره مک‌کارتی که مخالفت با کمونیسم در ایالات متحده شدید شده بود اینشتین در مورد دولت جهانی مطلب می‌نوشت. در سال ۱۹۴۹ او در مقاله‌ای در ریویو ماهانه در مورد تشویق به سوسیالیسم نوشت. او در این مقاله از کاپیتالیسم انتقاد کرد و آن را سرمنشا مسائل منفی دانست. اینشتین به همراه آلبرت شویتزر و برتراند راسل تلاش کرد که جلوی آزمایشهای اتمی و بمبهای اتمی را بگیرد. چند روز قبل از مرگش، او نامه راسل-اینشتین را نوشت که به کنفرانس پوگواش در مورد