payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیوید مورگان (؛ زادهٔ ۱۹۴۵) تاریخ‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا و استاد بازنشسته تاریخ دانشگاه ویسکانسین-مدیسن است. زمینه تدریس و پژوهش وی تاریخ اسلام، تاریخ خاورمیانه و تاریخ مغولان است. وی همچنین سابقه ۱۵ سال تدریس در حوزه تاریخ خاورمیانه در مدرسه مطالعات مشرق زمین و آفریقا در لندن را دارد. مورگان دانش‌آموخته کارشناسی دانشگاه آکسفورد و کارشناسی ارشد و دکتری تاریخ از دانشگاه لندن است. وی کتاب‌های متعددی در زمینه تاریخ دوره میانه اسلام نوشته و کتاب وی در مورد مغولان از مشهورترین و معتبرترین کتاب‌ها در این
مغولان از مشهورترین و معتبرترین کتاب‌ها در این زمینه است.
توگو هیهاچیرو ؛( – ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
آوایشی یوشیئو یا آوایشی کورانوسوکه ( – ) رهبر ۴۷ رونین بود. زندگی شخصی. همسر او اُوایشی ریکو دختر ارشد یک کارو (سامورایی)، در ولایت تاجیما، قلمروی تویوئوکا بود. در سال ۱۶۸۷ یوشیئو که در آن زمان در قلمروی آکو کارو (سامورایی) بود با ریکو ازدواج کرد. ریکو در سال ۱۶۸۸ نخستین پسرش اُوایشی یُوشیکانه، سال ۱۶۹۰ دختر ارشدش اُوایشی کو (مرگ ۱۷۰۴)، سال ۱۶۹۱ پسر دومش اُوایشی ماچینوشین (مرگ ۱۷۰۹)، سال ۱۶۹۹ دومین دخترش اُوایشی روری را به دنیا آورد. یوشیئو همچنین یک دختر از زن غیر اصلی اش داشت که در فوریه ۱۷۰۱ در ۴ سالگی
زن غیر اصلی اش داشت که در فوریه ۱۷۰۱ در ۴ سالگی درگذشت و اسناد آن در معبد سنگاکو باقی مانده‌است. پس از سپوکوی آسانو ناگانوری، قلعه آکو در ماه پنجم به شوگون‌سالاری واگذار شد. در حالی که یوشیئو در حال انجام کار بر روی کارهای باقیمانده تحویل قلعه بود، ریکو و سه فرزندش برای مدتی به خانه پدری او بازگشتند. پس از آن شوهرش در یاماشینا، کیوتو محلی برای اقامت اجاره کرد و او نیز در اوایل ماه هفتم از سال ۱۷۰۱ به همسرش در کیوتو پیوست. در طی زندگی این زوج در کیوتو، ریکو دوباره باردار شد. با این حال، همان‌طور که یوشیئو
دوباره باردار شد. با این حال، همان‌طور که یوشیئو در حال پیشبرد حمله انتقام و گفتگوهای مخفیانه با دیگر رونین‌ها بود، به علت اینکه در پیوندنامه برای حفظ محرمانگی اصل «با همسر و فرزندان صحبت نکنید» آمده بود و می‌خواست احتیاط لازم برای حفظ اطلاعات را به عمل بیاورد، پسر ارشدش را که به رونین‌ها پیوسته بود را نزد خود نگه داشت و در روز پانزدهم از ماه چهارم سال ۱۷۰۲ بقیه خانواده را به خانه پدری ریکو فرستاد. بعلاوه، با توجه به جلوگیری از گریبانگیر شدن مجازات به خانواده اش، از ریکو طلاق گرفت. در ۵ ژوئیه، ریکو اُوایشی
اش، از ریکو طلاق گرفت. در ۵ ژوئیه، ریکو اُوایشی دایسابورو، پسر سوم خانواده را به دنیا آورد. پس از سپوکوی یوشیئو و پسر ارشدش دو تن از فرزندانش درگذشتند اما دختر دوم و پسر سومش بالغ شدند. در اثر حادثه آکو، پدرش به یک قهرمان تبدیل شده بود. خاندان اصلی آسانو که پایگاه آن در ولایت آکی قلمروی هیروشیما در شهر هیروشیما امروزی قرار داشت، خواستار آمدن دایسابورو به این شهر شد در این زمان برادر دیگر دایسابورو نیز زودهنگام درگذشته بود و او تنها پسر بازمانده از پدرش بود. در سپتامبر ۱۷۱۳ وقتی دایسابورو ۱۲ سال داشت به
کیدو تاکایوشی ، کاتسورا کوگورو ، نیبوری ماتسوسوکه ، کیدو کونین ; ( – ) یک سیاست‌مدار و دیپلمات اهل قلمروی چوشو در ژاپن بود. کیدو از افراد مؤثر و پیشرو در اصلاحات میجی بود. اوایل زندگی. «وادا کوگورو» (Wada Kogorō) در ۱۱ اوت ۱۸۳۳ در هاگی، قلمرو چوشو (استان یاماگوچی کنونی) به دنیا آمد. او پسر «وادا ماساکاگه» (Wada Masakage 和田 昌晅)،سامورایی پزشک، از همسر دومش «سیکو» (渐) بود. از آنجاییکه شوهر خواهر کوگورو قبلا رئیس خانواده وادا شده بود، کوگورو در سال ۱۸۴۰ هنگامی که هفت سال داشت در خانواده کاتسورا به سرپرستی گرفته
هفت سال داشت در خانواده کاتسورا به سرپرستی گرفته شد و از آنجا به بعد به نام «کاتسورا کوگورو» (桂 小五郎) شناخته شد. مستمری خانواده کاتسورا در ابتدا ۱۵۰ ککو بود، اما این مبلغ به ۹۰ ککو کاهش یافت به دلیل اینکه کاتسورا دیر به فرزندخواندگی پذیرفته شده بود و این اتفاق زمانی رخ داده که پدر خوانده‌اش «کاتسورا تاکاکو» (Katsura Takako 桂 孝古) در بستر مرگ بود و ده روز بعد از آن درگذشت. به این ترتیب کاتسورا کوگورو رئیس خانواده کاتسورا شد. یک سال بعد در سال ۱۸۴۱، مادر خوانده اش نیز فوت کرد. در ماه های بعد کاتسورا را به خانه
اش نیز فوت کرد. در ماه های بعد کاتسورا را به خانه قدیمی خود بازگرداندند و در سال ۱۸۴۸، او مادر و خواهر ناتنی بزرگترش «یاکو» (Yaeko) را خاطر بیماری از دست داد. کاتسورا در مدرسه «مِ‌ای‌رین‌کان»(Meirinkan) تحصیل کرد، که بعدا به طرز روزافزونی از انتخاب این مدرسه پشیمان شد و از پدرش سرپیچی کرد تا در در سال ۱۸۴۹ در «شوکا سونجوکو» (Shōka Sonjuku) مدرسه خصوصی «یوشیدا شوین» تحصیل کند. کاتسورا فلسفه وفاداری به امپراتوری را از یوشیدا شوین فرا گرفت.‌ کاتسورا در سال ۱۸۵۱ پدرش را از دست داد. کاتسورا در سال ۱۸۵۲ برای
۱۸۵۱ پدرش را از دست داد. کاتسورا در سال ۱۸۵۲ برای فراگیری شمشیرزنی به ادو (توکیو کنونی) رفت و در آنجا با سامورایی‌های تندرویی از قلمرو میتو (میتو امروزی، استان ایباراکی) ارتباط برقرار کرد و به همراه «اگاوا هیده‌تاتسو تاروزایمون» (Egawa Hidetatsu Tarōzaemon ) فنون علم توپخانه را آموخت. کاتسورا پس از مشاهده و بررسی از ساخت کشتی‌های خارجی در ناگاساکی و شیمودا، به چوشو بازگشت تا بر ساخت و ساز اولین کشتی جنگی به سبک غربی در قلمرو نظارت کند. براندازی حکومت شوگون‌سالاری. پس از سال ۱۸۵۸، کاتسورا کوگورو در اقامتگاه
پس از سال ۱۸۵۸، کاتسورا کوگورو در اقامتگاه چوشو در ادو مستقر شد. او در آنجا به عنوان رابطی میان مقامات اداری قلمرو چوشو و افراد تندرو، خدمت می‌کرد. این افراد سامورایی‌های جوان و رده پایین‌تر قلمرو چوشو بودند که از جنبش «سوننو جوئی» حمایت می‌کردند. پس از سوء قصد به جان «آندو نوبوماسا»، کاتسورا به علت ارتباطش با افرادی از اهل میتو که حامیان امپراتور بودند ، مورد سوءظن حکومت قرار گرفت و به کیوتو منتقل شد. با اینحال کاتسورا در مدتی که در کیوتو اقامت داشت، نتوانست مانع از کودتا ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳ قوای دو قلمرو
مانع از کودتا ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۳ قوای دو قلمرو آیزو و ساتسوما شود، کودتایی که منجر به بیرون راندن قوای چوشو از کیوتو شد. حادثه ایکه‌دایا. طبق خاطرات شخصی کاتسورا در رابطه با «حادثه ایکه‌دایا»، او در عصر ۸ ژوئیه ۱۸۶۴ با حامیان ام‍پراطور، «ایشین شیشی»، در مسافرخانه «ایکه‌دایا» جلسه‌ای داشت. کاتسورا ادعا داشت که آنها فقط برای بحث در مورد چگونگی نجات «فوروتاکا شونتارو» از «شین‌سن‌گومی»، گردهم آمده بودند. او درنهایت قبل از حمله قوای شین‌سن‌گومی، از مسافرخانه خارج شد. با این حال در شایعات مختلفی ذکر شده که کاتسورا
با این حال در شایعات مختلفی ذکر شده که کاتسورا توسط «ایکوماتسو»( 幾松 )، معشوقه گیشا خود، از آمدن شین‌سن‌گومی مطلع شده بود و تصمیم گرفت که در جلسه شرکت نکند؛ یا اینکه در زمان حمله، از طریق پنجره طبقه بالا از مهمانخانه خارج شد و از روی پشت‌بام فرار کرد. کاتسورا پنج روز بعد را در زیر پل نیجو (Nijō) در امتداد رودخانه کامو (Kamo) مخفی شد و خود را یه عنوان گدا جا می‌زد. در این مدت معشوقه‌اش از مغازه «ایمای تارومون» (Imai Tarōemon)، تاجر اهل چوشو، کوفته برنجی برای او می آورد و بعداً در فرار به او کمک کرد. شورش
او می آورد و بعداً در فرار به او کمک کرد. شورش کینمون. کاتسورا در شورش «دروازه هاماگوری» در ۲۰ اوت ۱۸۶۴ مشارکت داشت اما در حین شورش حاضر نبود. «شورش کینمون» تلاش ناموفق قوای چوشو بود که امپراتور کومی را در حوالی دروازه «هاماگوری» دستگیر کنند تا خاندان امپراتوری را به موقعیت برتری سیاسی خود برگردانند. افراد چوشو با قوای آیزو و ساتسوما که رهبری دفاع از کاخ امپراتوری را بر عهده داشتند، درگیر شدند. در این حین شورشیان چوشو، کیوتو را به آتش کشیدند. آتش‌سوزی‌ از محل اقامت خاندان «تاکاتسوکاسا» و یکی از مقامات چوشو
اقامت خاندان «تاکاتسوکاسا» و یکی از مقامات چوشو شروع شد. شورش کینمون منجر به سوزانده شدن ۲۸۰۰۰ خانه شد. تلفات قوای چوشو حدود ۴۰۰ نفر بود که «کاتسوزابورو» (Katsuzaburō)، پسر خوانده‌ کاتسورا، از جمله این افراد بود. فقط ۶۰ نفر از قوای آیزو و ساتسوما در این شورش کشته و زخمی شدند. کاتسورا دوباره مجبور شد که به‌ وسیله معشوقه گیشا خود مخفی شود. بعدا کاتسورا در سال ۱۸۶۵ از نام مستعار «نیبوری ماتسوسوکه» (Niibori Matsusuke) برای ادامه فعالیت‌های خود علیه حکومت شوگون‌‌سالاری استفاده کرد. اتحاد ساتچو. پس از آنکه افراد
استفاده کرد. اتحاد ساتچو. پس از آنکه افراد افراطی، تحت فرمان «تاکاسوگی شینساکو» امور سیاسی چوشو را در اختیار گرفتند؛ کاتسورا در سال ۱۸۶۶، تحت نام تازه «کیدو جونیچیرو» (木戸 準一郎__ Kido Junichirō) به همراه تاکاموری سایگو و اوکوبو توشیمیچی و میانجیگری ریوما ساکاموتو در ایجاد اتحاد ساتچو نقش مهمی داشت. این اتحاد در جنگ بوشین و متعاقباً اصلاحات میجی نقش حیاتی داشت. کاتسورا تقریباً در همین زمان، «شوجیرو» (Shojirō)، خواهرزاده دیگرش را که دومین پسر خواهر کوچکترش، «کوروهارا هاروکو» بود، به عنوان وارث خود به سرپرستی
هاروکو» بود، به عنوان وارث خود به سرپرستی گرفت. سیاستمدار در حکومت میجی. به دنبال سرنگونی حکومت شوگون‌‌سالاری در سال ۱۸۶۸، کاتسورا نقش بزرگی را در تشکیل دولت تازه تاسیس میجی ایفا کرد. کاتسورا به عنوان یک «سان‌ یو» (san'yo_ به معنی مشاور امپراتوری) در نوشتن پیش‌نویس «سوگندنامه پنج ماده‌ای» کمک و سیاست‌های متمرکزسازی و نوسازی ژاپن را آغاز کرد. کاتسورا در رهبری و هدایت لغو نظام هان نقش داشت. کاتسورا در اوت ۱۸۶۸، ترتیبی داد که ایکوماتسو، معشوقه‌اش در خانواده‌ای سامورایی «اوکابه تومیتارو» (Okabe Tomitarō)
سامورایی «اوکابه تومیتارو» (Okabe Tomitarō) پذیرفته شود و بعداً با او ازدواج کرد. کاتسورا در سال ۱۸۶۹ تغییر نام داد و بعد از این به نام کیدو تاکایوشی (Kido Takayoshi_木戸 孝允) شناخته شد. کیدو در ۲۳ دسامبر ۱۸۷۱، در مأموریت ایواکورا شرکت و به آمریکا و اروپا سفر کرد. او به طور خاص به نظام های آموزشی و امور سیاسی غرب علاقه مند شده و پس از بازگشت به ژاپن در ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۳، از مدافعان قوی استقرار حکومت مشروطه شد. کیدو پی برده بود که ژاپن در وضعیت فعلی خود در هیچ موقعیتی نیست که قدرت های غربی را به چالش بکشاند. او
نیست که قدرت های غربی را به چالش بکشاند. او همچنین به‌ موقع به کشور بازگشت تا از تجاوز نظامی ژاپن به کره (سِی‌کان رُون) جلوگیری کند. کیدو در الیگارشی میجی، جایگاه برتر خود را به «اوکوبو توشیمیچی» باخت. او با لشکرکشی به تایوان در سال ۱۸۷۴ به شدت مخالف بود و در اعتراض به آن از دولت استعفا داد. کیدو پس از «نشست اوساکا» در سال ۱۸۷۵، موافقت کرد که دوباره به دولت بازگردد. او رئیس مجمع فرمانداران استانی شد؛ مجمعی که از نتایج نشست اوساکا بود. کیدو همچنین مسئول تحصیلات امپراتور میجی جوان شد. مرگ. در اواسط شورش
تحصیلات امپراتور میجی جوان شد. مرگ. در اواسط شورش ساتسوما در سال ۱۸۷، کیدو بر اثر بیماری‌هایی درگذشت که به مدت طولانی او را آزار می‌داد؛ که به نظر ناشی از نوعی اختلال روانی در ترکیب با خستگی جسمانی و سال‌ها مصرف بیش از حد الکل بود. همچنین تصور می شود که او به سل یا بری بری مبتلا بود. هنگامی که کیدو به خاطر بیماری به سختی هوشیار بود، دست اوکوبو را می‌فشرد و می‌گفت: «کافیه سایگو!». مقبره کیدو در معبد کیوتو ریوزن گوکوکو قرار دارد. تفکرات و تاثیرات. کیدو در خاطرات خود از کشمکش شدید درونیش نوشته که بین وفاداری
خود از کشمکش شدید درونیش نوشته که بین وفاداری به چوشو، قلمرو خود و علاقه بیشتر به کشورش، در تضاد بود.کیدو اغلب در خاطراتش می‌نوشت که مجبور بود در زادگاه خود با شایعاتی مبنی بر خیانت او به دوستان قدیمی‌اش، مقابله کند. طرح شکل‌گیری یک ملت واحد، فکر نسبتا تازه‌ای در ژاپن بود. به همین دلیل اکثر سامورایی ها بیشتر از وطن، به فکر حفظ منافع قلمرویشان بودند. کیدو تاکایوشی به همراه سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی به نام «ایشین-نو-سانکتسو» (維新の三傑) شناخته می شوند، که تقریباً به معنای «سه قهرمان برجسته اصلاحات» است.
تقریباً به معنای «سه قهرمان برجسته اصلاحات» است. کیدو حادثه ایکه‌دایا را خطرناک‌ترین اتفاق در مسیر عمرش می‌دانست که آن را نمی‌توانست از یاد ببرد. خانواده. شوجیرو، پسرخوانده و وارث کیدو ،به مدت ده سال در انگلستان تحصیل کرد و در سال ۱۸۸۲ به ژاپن بازگشت، اما در طول سفر به علت بیماری درگذشت. «کوروهارا هیکوتارو» (Kuruhara Hikotarō)، خواهرزاده دیگر کیدو و برادر بزرگتر شوجیرو، در ۱۸ نوامبر ۱۸۸۴ وارث جدید خانواده کیدو شد. او به نام «مارکی کیدو تاکاماسا» (Kido Takamasa _木戸孝正) شناخته می‌شد و پدر «کیدو کوایچی»،
Takamasa _木戸孝正) شناخته می‌شد و پدر «کیدو کوایچی»، نزدیکترین مشاور امپراتور هیروهیتو در طول جنگ جهانی دوم بود. «یوشیکو» (Yoshiko_好子) تنها فرزند تنی کیدو، همسر اول تاکاماسا بود که در سال ۱۸۸۷، در سن ۱۸ سالگی، به علت بیماری درگذشت. این ازدواج فرزندی به دنبال نداشت.
راهنمای رزم‌آور نور (به پرتقالی: Manual do Guerreiro da Luz) داستانی از نویسنده معاصر برزیلی، پائولو کوئلیو است.&lt;br&gt; این داستان به بیان ویژگی‌های انسانی در قالب یک شخصیت (رزم‌آور) می‌پردازد. پائولو کوئلیو این داستان را در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد.&lt;br&gt; کتاب در سال ۱۳۸۸ با ترجمه آرش حجازی، توسط انتشارات کاروان، ناشر انحصاری این نویسنده در ایران به چاپ رسید. بخشی از متن کتاب: “مبارز راه روشنایی چون آب عمل می‌کند و در اطراف موانعی جریان می‌یابد که با آنها مواجه می‌شود، و گاه مقاومت به مفهوم نابودی است و
مواجه می‌شود، و گاه مقاومت به مفهوم نابودی است و او تسلیم شرایط شده و در اینجاست که قدرت آب نهفته است! هیچ چکش یا چاقویی قادر به نابودی آن نیست، و قوی‌ترین شمشیرها از خراش دادنش عاجز است.”&lt;br&gt;
پارافیلی به معنی داشتن گونه‌ای کشش جنسی به اشیاء، موقعیت‌ها و افراد است. انجمن روان‌پزشکی آمریکا در دی‌اس‌ام-۵ (راهنمای تشخیصی و آماری بیماری‌های روانی) بین انحراف‌های جنسی، (که آن‌ها را با عنوان «کشش جنسی غیرعادی و مخاطره‌آمیز» نام می‌برد) و اختلال‌های مرتبط با گرایش‌های جنسی که عادی و مخاطره‌آمیز نمی‌باشند تفاوت قائل شده‌است. ( نکته: هر پارافیلی اختلال محسوب نمی شودبه عنوان مثال فتیش باسن،فتیش پا،فتیش پستان جزء کشش های جنسی عادی به حساب می آیند.)برای توصیف برخی از انحراف‌های جنسی، بیش از یک واژه وجود دارد
برخی از انحراف‌های جنسی، بیش از یک واژه وجود دارد و برخی واژگان با یکدیگر هم‌پوشانی دارند. انحراف‌هایی که در دی‌اس‌ام فهرست نشده‌اند، زیر عنوان دی‌اس‌ام ۳۰۹٫۳ " Paraphilia NOS (انحراف‌های نامشخص)" می‌آیند. آنیل اگرال در کتاب خود به سال ۲۰۰۹، از ۵۴۷ واژه و عبارت که کشش‌های جنسی نامتعارف را توصیف می‌کنند، نام برده‌است. او هشدار می‌دهد که «لزوماً همه این انحراف‌ها در پژوهش‌های بالینی مشاهده نشده‌اند. این به این دلیل نیست که وجود ندارند؛ بلکه به قدری کم و نادر هستند که یا به چشم پژوهش‌گران نمی‌آیند یا اینکه
هستند که یا به چشم پژوهش‌گران نمی‌آیند یا اینکه پژوهشگران از پژوهش در رابطه با آن‌ها صرف نظر می‌کنند. همچون آلرژی، تحریک جنسی هم ممکن است بر اثر هر چیزی، مثل نور خورشید، رخ دهد.»
هاربینجر با نام اصلی لایلا مایکلز، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "هاربینجر" توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲ از نخستین نسخه مجموعه "تایتان‌های نوجوان جدید" (ژوئیه ۱۹۸۳) حضور پیدا کرد. هاربینجر نقش دستیار شخصیت مانیتور، مخلوقی ماورای ابعاد را ایفا می‌کند، که از او برای جمع‌آوری و ثبت اطلاعات دربارهٔ موجودات ابرقدرت در سراسر گیتی/مولتیورس برای مقابله با آنتی-مانیتور استفاده می‌کند. هاربینجر به عنوان
با آنتی-مانیتور استفاده می‌کند. هاربینجر به عنوان یک شخصیت دوره‌ای در مجموعه‌های تلویزیونی شبکهٔ سی‌دابلیو شامل "ارو" و "فلش"، با نقش‌آفرینی آدری مری اندرسون ظاهر شد. همچنین لایلا مایکلز در فیلم "" (۲۰۱۰) با صداپیشگی ریچل کوئنتنس حضور دارد. زندگینامه ساختگی شخصیت. لایلا به عنوان دختری جوان و یتیم توسط مانیتور در وسط اقیانوس اطلس و چسبیده به لاشهٔ شناور کشتی تخریب شده پیدا شد. او که در حال اسکن کره زمین، برای فراهم‌سازی دفاعی جهان در برابر رخدادی با عنوان بحران در زمین‌های بی‌نهایت بود، کشتی‌اش به موجب
بحران در زمین‌های بی‌نهایت بود، کشتی‌اش به موجب طوفانی شدید غرق شد. این دختر جوان توسط مانیتور نجات پیدا کرد و به ماهوارهٔ مرموز او آورده شد. مانیتور لایلا را به عنوان دستیارش بزرگ کرده و آموزش داد و این کودک زاده زمین به مدت بیست سال سوار بر ماهوارهٔ او به سر برد، که در سراسر این جهان و جهان‌های دیگر، در زمان گذشته، حال و آینده‌های دور دست در حال حرکت بود. در طول سال‌های سفر، لایلا دریافت که او قرار است با گرد آوردن جنگجویانی با قدرت‌های ابر انسانی برای مانیتور به منظور نبرد نهایی در برابر شخصیت شیطانی
مانیتور به منظور نبرد نهایی در برابر شخصیت شیطانی آنتی-مانیتور، به او کمک کند. بدین منظور، لایلا به محفظه‌ای ویژه شبیه به زِهدان وارد می‌شد که به او قدرت‌های زیادی اعطا می‌کرد که از بزرگ‌ترین این قدرت‌ها می‌توان به توانایی تکثیر خویش به تعداد مورد نیاز اشاره کرد. در این روند بدن اصلی لایلا در دستگاه ویژهٔ مانیتور باقی می‌ماند و نسخه‌های تکثیر شده در مجموع خود را با نام "هاربینجر" خطاب می‌نمودند. پس از بحران و مرگ مانیتور، هاربینجر نقش بسزایی در رویدادهای هزاره و همچنین به عنوان یکی از اعضای گروه نگهبانان
و همچنین به عنوان یکی از اعضای گروه نگهبانان جدید (که اکنون از بین رفته) ایفا کرد. مدتی بعد توسط آمازون‌های جزیرهٔ تمیسکیرا، به هاربینجر پیشنهاد عضویت و تبدیل به مورخ رسمی آن‌ها داده شد. در طی این زمان او همچنین سوپرگرل را ملاقات کرد و با او دوست شد. او زمانی که دارک‌ساید فرمان حملهٔ مخلوقاتی شبیه به دومزدی را به سواحل تمیسکیرا داد، در تلاشی ناموفق برای نجات سوپرگرل بدست زنان فیوری کشته شد. اما مجدداً در کمیک‌های «تاریکترین شب» حضور پیدا کرد.
پژو دی‌ام‌ای یک کامیون سبک است که طی سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۸ توسط پژو ساخته می‌شده‌است. این اولین وسیله نقلیه تجاری پژو با کابین جلو بود که در آن راننده سمت راست می‌نشست. این خودرو به گونه‌ای طراحی شده بود تا به راننده حداکثر دید را به جاده بدهد، اما این به این معنی بود که راننده کابین را با موتور سهیم می‌شد. این کامیون سبک پژو به خاطر اینکه محور عقب بود نمی‌توانست یک سطح بار مسطح نزدیک به زمین را فراهم کند، خصوصیتی که در خودروهای محور جلو نظیر ون سبک سیتروئن تی‌یوبی فراهم شده بود. در طول اولین سال‌های تولید
تی‌یوبی فراهم شده بود. در طول اولین سال‌های تولید دی‌ام‌ای، فرانسه تحت اشغال آلمان بود و از ۱۱٬۰۴۵ کامیون تولید شده، توسط ارتش آلمان استفاده شد.
تاریخ‌نگاری کلاسیک شرح و ثبت وقایع تاریخی بدون نقد و بررسی و مداقه می‌باشد. تاریخ‌نگاری کلاسیک دارای شاخص‌هایی می‌باشد که آن را از سایر تاریخ‌نگاری‌ها متمایز می‌کند این شاخصه‌ها عبارت اند از: تقدیرگرایی، سنت گرایی، سلطنت طلبی، دین سالاری تملق گویی و چاپلوسی سبک نگارشی تاریخ‌نگاری کلاسیک ادبیات محور است؛ تاریخ نویسان کلاسیک عموماً اثر خود را از کلمات پیچیده و آرایه ادبی پر می‌کنند تا میزان باسوادی خود را به دیگران نشان دهند و نزد طبقه آریستوکرات از شأن و مرتبه بالایی برخوردار گردند. مکاتب تاریخ‌نگاری کلاسیک.
بالایی برخوردار گردند. مکاتب تاریخ‌نگاری کلاسیک. وقایع نگاری عملی است که توسط وقایع نگار انجام می‌شود. وقایع نگار کسی است که تنها به ذکر رویدادهای تاریخ می‌پردازد. تاریخ‌نگاری تبیینی نوعی تاریخ‌نگاری است مورخ علاوه بر ذکر وقایع به علت آنها می‌پردازد و مورخ در این تاریخ‌نگاری به قانون علیت و قانون سنخیت توجه خاصی دارد. تفاوت این تاریخ‌نگاری با تاریخ‌نگاری‌های پسین خود این است که مورخ به کندوکاو دربارهٔ عوامل مؤثر خارجی نمی‌پردازد. اولین مورخی که تاریخ را به قلمرو علم و فلسفه نزدیک کرد توسیدید بود و این
به قلمرو علم و فلسفه نزدیک کرد توسیدید بود و این مسئله را تاریخ جنگ‌های پلوپونزی نشان داد. گونه‌های تاریخ‌نگاری کلاسیک در جهان. تاریخ‌نگاری مصری. تاریخ‌نگاری مصری یک نوع وقایع نگاری صرف از سرنوشت فراعنه و سلسله مصری به تحریر درمی‌آمد. مبدأ تاریخ‌نگاری مصر مشخص نیست پژوهندگان مدرن تاریخ آغاز تاریخ‌نگاری مصری را از سال ۲۵۰۰ ق. م آغاز شده است. تاریخ‌نگاری مصری در عهد تحوتموس سوم به شکل وطن پرستانه و مدون درآمد. مری تخونی. نوشتار اصلی: مان‌تو آنچه از تاریخ‌نگاری مصری به دست ما رسیده است ما می‌توانینم از کتاب
مصری به دست ما رسیده است ما می‌توانینم از کتاب مری تخونی یاد کنیم موضوع ای کتاب تاریخ مصر در عهد بطلمیوس اول است. وی تاریخ مصر را به سه بخش ۱- تاریخ عهدباستان ۲- تاریخ عهد میانی ۳-تاریخ عهد نوین تقسیم می‌کند. تاریخ‌نگاری یونان. تاریخ‌نگاری یونان به تلاش‌های یونانیان برای پیگیری و ثبت تاریخ اشاره دارد. تا پیش از سدهٔ پنجم پیش از میلاد، از نظر تاریخ‌نگاری و ثبت وقایع، یونانیان فقط اشعار حماسی و سرودهای اساطیری را می‌شناختند و با نگارش وقایع و رویدادها، سالنامهٔ حوادث و جدول وقایع آشنا نبودند و اساساً در این
حوادث و جدول وقایع آشنا نبودند و اساساً در این دوره یونانیان خط نداشتند.ظاهراً نخستین فردی که به بررسی انتقادی تاریخ یونان پرداخت و سعی کرد تاریخ را از اسطوره جدا کند، هکاته بود. وی در کتابی تحت عنوان "شجره‌نامه‌ها"، سرگذشت خدایان و قهرمانان یونان را به ترتیب تاریخ توضیح داده است. هرچند او در این اثر نسل خود را بعد از ۱۶ نسل به یک موجود خداگونه می‌رساند، اما سعی داشته روایتی واقع‌بینانه از اساطیر ارائه دهد. در سدهٔ پنجم پیش از میلاد، در دوره‌ای که به عصر طلایی یونان مشهور است، شعر و درام به اوج کمال خود
طلایی یونان مشهور است، شعر و درام به اوج کمال خود رسیده بود و نثر نیز رواج تمام داشت، سخنرانی، که بر اثر دموکراسی و نظام قضایی رونق یافته بود، یکی از مهم‌ترین عناصر فرهنگ یونان شد و با شور و شوق تمام مورد توجه قرار گرفت. یونانی‌ها احتمالاً تفاوت بین تاریخ و شعر حماسی را دریافته بودند و برای تاریخ دو مشخصه قائل بودند: تاریخ به نثر است ولی شعر حماسی منظوم است و دیگر اینکه تاریخ واقعیت‌های گذشته را از تصورات و خیالات پیشین جدا می‌کند. در سال ۴۶۶ پیش از میلاد، کوراکس سیراکوزی رساله‌ای نوشت به نام "هنر کلمات" و
سیراکوزی رساله‌ای نوشت به نام "هنر کلمات" و قصدش راهنمایی کسانی بود که می‌خواستند در مجامع و محاکم سخن بگویند. گورگیاس این فن را به آتنیان آموخت و آنتیفون شیوهٔ آراستهٔ گورگیاس را در خطابه‌ها و رسالات خود به کار می‌برد و با آن جبههٔ اولیگارشیک را تقویت می‌کرد. با ظهور لوسیاس، فن خطابه صورتی زنده‌تر و طبیعی‌تر به خود گرفت؛ ولی فقط سیاستمداران بزرگی چون تمیستوکل و پریکلس بودند که سخنرانی را از تصنع پاک ساختند و تأثیر آن را با سادگی و بی‌پیرایگی آشکار داشتند. سوفسطاییان این سلاح را چنان تیز و نافذ ساختند و
سوفسطاییان این سلاح را چنان تیز و نافذ ساختند و شاگردان‌شان چنان در به کار بردن آن ورزیده شدند که چون اولیگارش‌ها در ۴۰۴ پیش از میلاد قدرت را به دست آوردند، آموزش این فن را یک‌سره ممنوع داشتند. نثر دورهٔ پریکلس به تاریخ‌نویسی رونق و اهمیت بخشید و در این دوران بود که تحقیق در اعصار گذشته رواج یافت و به محل و مقام انسان در سیر زمان آگاهانه توجه شد.هرودوت با نگارش "تواریخ"، تاریخ‌نویسی یونانی را آغاز کرد و آغازکنندهٔ راهی بود که بعدها نویسندگانی چون توسیدید، کسنوفون، دموستن، افلاطون و ارسطو که اکثر آنان اهل
کسنوفون، دموستن، افلاطون و ارسطو که اکثر آنان اهل آتن بودند، آن را ادامه دادند. تمرکز تاریخ‌نویسی یونانی بیش‌تر به تاریخ سیاسی، نظامی و دیپلماتیک محدود می‌شد و تاریخ اجتماعی و سیاسی را نادیده می‌گرفت. تاریخ‌نگاری اسلام. نوشتار اصلی: تاریخ‌نگاری مسلمانان تاریخ‌نگاری دوران آغازین اسلام شامل فعالیتهای مربوط به بررسی منابع اولیه تاریخی موجود در رابطه با حوادث و رویدادهای سده‌های نخستین اسلامی و البته بررسی انتقادی این منابع اولیه می‌شود. منظور از منابع اطلاعاتی و تاریخی اولیه، قرآن، حدیث، سیره و متون و
و تاریخی اولیه، قرآن، حدیث، سیره و متون و نوشتارهای آغازین و متقدم دیگر مانند آنهاست. مطالعه انتقادی منابع مشتمل بر دو رویکرد کلی است. نخست رویکرد درون تمدنی که طی سده‌ها توسط دانشمندان مسلمان جهت شناخت و بررسی منابع انجام شده است و شامل دانش تفسیر قرآن، علم حدیث و روش‌ها و طرق بررسی منابع تاریخی می‌شود. دوم، رویکرد برون تمدنی است که طی سه سده اخیر توسط شرق شناسان شکل گرفته است.
تلرین یا "لیندالامبه" یکی از زبان‌های فراساختهٔ جی. آر. آر. تالکین است که در دنیای خیالی آردا که معمولاً با نام سرزمین میانی به آن اشاره می‌شود، صحبت می‌شود. تلرین زبان الف‌ها در جریان سفر بزرگ است. از مشتقات زبان تلرین، زبان تلری والینور، زبان سینداری و چند مورد زبان ناندورین است. زبان تلری والینور تأثیر گرفته و نزدیک به زبان کوئنیای نولدورین است. در کل این زبان‌ها بسیار به هم نزدیکند.
روغن جوجوبا مایع تولید شده در دانه گیاه "سیموندزیا کینانسیس" (جوجوبا) است، درختچه‌ای که بومی جنوب آریزونا، جنوب کالیفرنیا، و شمال غرب مکزیک است. تا حدود ۵۰٪ از وزن دانه جوجوبا برای روغن آن است. اصطلاحات «روغن جوجوبا» و «موم جوجوبا» اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شود زیرا به طور بصری موم همراه با روغن به نظر می‌رسد، اما به عنوان یک موم آن تقریباً به طور کامل (~۹۷٪) از تک استرهای اسیدهای چرب با زنجیره بلند و الکل‌ها، همراه با تنها بخش کوچکی از تری‌گلیسرید استرها تشکیل شده است. این ترکیب ماندگاری بالا و مقاومت
تشکیل شده است. این ترکیب ماندگاری بالا و مقاومت فوق‌العاده‌ای را در دماهای بالا، در مقایسه با روغن‌های گیاهی دارد. خواص شیمیایی. اسیدهای چرب موجود در روغن جوجوبا
الف‌ها در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین موجوداتی خیالی اند که در سرزمین میانی زندگی می‌کنند. در داستان‌های هابیت، سیلماریلیون، افسانه‌های ناتمام، تاریخ سرزمین میانی و ارباب حلقه‌ها دربارهٔ آنها سخن به میان آمده است. نامهای الف‌ها در زبان‌های کوئنیا، نولدور، سینداری و گولدوگرین معنی دارد. آ. آنائیره در زبان کوئنیا به معنی «مقدس‌ترین» است. نام آنائیره تنها در "تاریخ سرزمین میانی" آورده شده است. ا. موهای ائارون طلایی مانند «نور ستارگان» است. پسرش فین‌رود «عشق به دریا و رؤیا سرزمین‌هایی که هرگز دیده نشده‌اند»
به دریا و رؤیا سرزمین‌هایی که هرگز دیده نشده‌اند» را از او به ارث برده است. ائارون به معنی «دوشیزهٔ دریا» است.
«شیخ صَنعان» یا سمعان عنوان داستانی از عطار نیشابوری است. «شیخ صنعان» طولانی‌ترین و شیرین‌ترین حکایت کتاب منطق الطیر است. داستان‌های فراوانی با موضوع و پی‌رنگ‌‌های کمابیش مشابه (دلبستگی پارسا مردی به دختری ترسا) در ادبیات فارسی آمده است. در تحفه‌الملوک و رساله‌ای بی نام، نام کامل او عبدالرّزاق صنعانی آمده است. داستان شیخ صنعان. صنعان، پیری صاحب کمال و پیشوای مردم زمانه خویش بود. او قریب پنجاه سال در کعبه اقامت داشت و هرکس به حلقهٔ ارادت او درمی‌آمد از ریاضت و عبادت نمی‌آسود. وی خود نیز هیچ سنّتی را
ریاضت و عبادت نمی‌آسود. وی خود نیز هیچ سنّتی را فرونمی‌گذاشت و نماز و روزه بی‌حد به‌جا می‌آورد. او حدود پنجاه بار حج کرده و در کشف اسرار معنوی به مقام کرامت رسیده بود. وی چند شب پیاپی خواب می‌بیند که مقیم روم شده و بر یک بت سجده می‌کند. او با مریدانش به روم سفر می‌کند و در آنجا دختری ترسایی (مسیحی) را می‌بیند و عاشق او می‌شود. وی بیش از یک ماه برای وصال دختر عجز و لابه می‌کند. دختر برای شیخ چهار شرط می‌گذارد: سجده کردن بر بت، سوزاندن قرآن، نوشیدن خمر و دست شستن از ایمان صنعان علاوه بر اجرای این شروط، یکسال
از ایمان صنعان علاوه بر اجرای این شروط، یکسال نیز به جای کابین دختر برای او خوکبانی می‌کند. مریدان از بازگشت او ناامید می‌شوند و به دیار خود بازمی‌گردند. یکی از مریدان که در سفر با وی نبوده به امید بازگشت او به روم سفر می‌کند و در آنجا ۴۰ روز برای وی به دعا و تضرع می‌نشیند. سرانجام پیامبر اسلام را در خواب می‌بیند و مژده بازگشت او را می‌گیرد. صنعان، سرانجام از قید عشق دختر آزاد می‌شود و این بار با خوابی که دختر می‌بیند؛ دختر، عاشق او می‌شود و با او به دیارش می‌رود و مسلمان می‌شود. دختر در خواب می‌بیند که