payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مکینزی اند کامپنی () معتبرترین شرکت مشاور مدیریت جهانی است. این شرکت آمریکایی به منظور ارزیابی تصمیمات مدیریتی در بخش‌های دولتی و خصوصی تحلیل‌های کیفی و کمی انجام می‌دهد و در این میان ۸۰٪ از ابرشرکت‌های جهان و فهرست گسترده‌ای از دولت‌ها و سازمان‌های ناسودبر را در زمره مشتریان خود دارند. مکنزی به عنوان یکی از سخت ترین شرکت ها برای ورود و استخدام در سطح جهانی شناخته شده است و شبکه کارمندان سابق مکنزی یکی از ابعاد منحصربفرد این شرکت است. برای مثال تعداد مدیران ارشد اجرایی شرکت‌های فرچون ۵۰۰ که از کارکنان سابق
ارشد اجرایی شرکت‌های فرچون ۵۰۰ که از کارکنان سابق مکنزی بوده‌اند از هر شرکت دیگری بیشتر است، فهرستی که مدیر عامل ارشد گوگل ساندار پیچای، مدیر ارشد عملیاتی شریل سندبرگ، مدیر ارشد اجرایی مورگان استنلی جیمز گورمن، و بسیاری دیگر را در بر می‌گیرد. فایننشال تایمز درآمد مک کینزی در سال ۲۰۱۸ را فرای ۱۰ میلیارد دلار برآورد کرده‌است. مکنزی دارای ۱۲۷ دفتر در بیش از ۶۰ کشور در تمامی قاره‌های دنیا است. در حال حاضر، دفتر مرکزی این شرکت در مرکز تجارت جهانی سه در منهتن نیویورک قرار دارد. تاریخچه. جیمز مک کینزی شرکت مک
نیویورک قرار دارد. تاریخچه. جیمز مک کینزی شرکت مک کینزی‌اند کمپانی در سال ۱۹۲۶ در شیکاگو تأسیس کرد. مک کینزی تا پیش از آن استاد حسابداری در مدرسه بازرگانی دانشگاه شیکاگو بود. در سال ۱۹۳۵ این مؤسسه با شرکت ولینگتون‌اند کمپانی ادغام شد. این ادغام دو سال بیشتر دوام نیاورد و با مرگ مک کینزی در ۱۹۳۷ از هم پاشید. پس از مرگ مک کینزی گی کراکت و دیک فلچر مدیریت مؤسسه مک کینزی را برعهده گرفتند و آن را به یکی از معتبرترین شرکت‌های مشاوره دهنده جهان تبدیل کردند.
میراکل نام یک گونه از تیره چیکوئیان است.میوه میراکل «Miracle fruit» یا میوه جادویی، خاصیت جالبی دارد. پس از خوردن این میوه، چیزهای ترش طعم شیرین به خود می‌گیرند. اگر به عنوان مثال یک دانه از این میوه را بجوید، حتی لیمو برای شما طعم بسیار شیرینی، مانند آب‌نبات پیدا می‌کند. اثر آن یک یا دو ساعت باقی می‌ماند. این میوه یکی از شیرین‌کننده‌های قابل توجه طبیعی بوده و تقریبا در دنیای واقعی به قدر کافی شناخته نشده است. همان‌طور که از نام آن پیداست، میراکل فروت محتوی میراکولین است، نوعی گلیکوپروتئین که هنگام خوردن
میراکولین است، نوعی گلیکوپروتئین که هنگام خوردن میوه جوانه‌های چشایی را می‌پوشاند. میراکِل گیاهی کند رشد است که ارتفاع آن در مناطق بومی تا ۱۸ فوت می‌رسد و گیاهی همیشه سبز بوته‌ای با برگها به رنگ سبز تیره و کشیده است.
تیگران کویمجیان (; زاده ۶ ژوئن ۱۹۳۴) یک نویسنده، ناشر، ویراستار، تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. کویمجیان در ۶ ژوئن ۱۹۳۴ در رومانی از والدینی ارمنی به دنیا آمد. والدین وی در زمان تولدش شهروندی ایالات متحده آمریکا را نیز داشتند. وی در رشته تاریخ فرهنگی اروپا در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن تحصیل نمود. وی مدرک کارشناسی ارشد را در رشته پژوهش‌های عربی را از دانشگاه آمریکایی بیروت کسب نمود. وی با آنگله کاپویان که پژوهشگر و آموزگار می‌باشد ازدواج نمود. وی در سال ۲۰۰۸ پس از ۳۱ سال تدریس در
ازدواج نمود. وی در سال ۲۰۰۸ پس از ۳۱ سال تدریس در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو بازنشسته شد. وی برنده جوایزی همچون نشان مسروپ ماشتوتس شده‌است. منابع.
لندروش خورشودیان (زاده ۱ مه ۱۹۲۷ - درگذشته ۷ ژوئن ۱۹۹۹) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. وی دکتر تاریخ، استاد دانشگاه و آکادمیسین فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در روستای شینوهایر در شهرستان گوریس، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان به دنیا آمد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۱ در دانشگاه دولتی ایروان تحصیل نمود. از سال ۱۹۷۷ وی کرسی تاریخ ارمنیان را در دانشگاه دولتی ایروان برعهده داشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. آثارش را به تاریخ ارمنستان نوین و قفقاز جنوبی وقف کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۹ در
و قفقاز جنوبی وقف کرده‌است. وی در سال ۱۹۹۹ در ایروان درگذشت.
کنستانتین خوداوردیان (؛ زاده ۹ ژانویه ۱۹۲۹ - درگذشته ۱۹۹۹) یک تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه و دکتر تاریخ اهل ارمنستان بود.
سامول کاراپتیان ( زاده ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ – درگذشته ۲۷ فوریه ۲۰۲۰) یک تاریخ‌نگار، پژوهشگر، مؤلف و متخصص معماری قرون وسطایی اهل ارمنستان بود که به مطالعه بناهای یادبود تاریخی ارمنستان، ناگورنو قره‌باغ و سایر مناطق قفقاز جنوبی در دوره قرون وسطی می‌پرداخت. وی در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه علوم انسانی ریاست جمهوری ارمنستان به خاطر آثارش در زمینه ادبیات شد.
رافائل آوتیسی ایشخانیان ( زاده ۹ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۶ فوریه ۱۹۹۵) یک تاریخ‌نگار، لغت‌شناس و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۳۹ ایشخانیان وارد دانشکده زبان و ادبیان ارمنی دانشگاه دولتی ایروان شد. وی در جنگ جهانی دوم شرکت نمود. پس از پایان جنگ به تحصیل خویش ادامه داد و در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. وی از مؤلفان دانشنامه ارمنستان شوروی بود. آثار وی به‌طور کلی دربارهٔ ابتدای‌ترین تاریخچه دربارهٔ مردم ارمنی، تجزیه و تحلیل زبان‌شناسی تطبیقی زبان‌های باستان و صنعت نشر اختصاص دارند. منابع.
زبان‌های باستان و صنعت نشر اختصاص دارند. منابع. https://digilib.aua.am/am/-/library/671
آبراهام گیولخاندانیان (؛ ۱۸۷۵ – ۱۹۴۵) یک سیاست‌مدار و تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. وی در بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ میلادی در اولین جمهوری ارمنستان سمت‌های وزارت دادگستری و وزارت کشور را برعهده داشت. وی عضو حزب فدراسیون انقلابی ارمنی یود. زندگی‌نامه. آبراهام گیولخاندانیان در ۱۸۷۵م در واغارشاپات (اچمیادزین کنونی) در ارمنستان، متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند و از دبیرستان گئورکیان اجمیادزین فارغ‌التحصیل شد. سپس، وارد دانشگاه شهر یاروسلاول روسیه شد و در رشتهٔ حقوق به تحصیل پرداخت.
روسیه شد و در رشتهٔ حقوق به تحصیل پرداخت. گیولخاندانیان از ۱۸۹۸م به سازمان‌دهی مبارزات ملی-اجتماعی جامعهٔ ارمنی در مناطق نفت‌خیز باکو مشغول شد. در برخوردهای قومی ارمنی- تاتار (۱۹۰۵ و ۱۹۰۶م) در باکو و بقیهٔ شهرهای قفقاز شرکت کرد و عملیات دفاعی ارمنیان گنجه را سازمان داد. سال های۱۹۱۰–۱۹۱۲م را در زندان‌های حکومت تزاری گذراند. پس از آزادی، از سوی شورای ملی ارمنیان به عضویت هیئت مسئول همیاری برای اصلاحات ارمنستان غربی (ولایت‌های شرقی ترکیه) انتخاب شد. در ۱۹۱۶م، رئیس شورای ملی ارمنیان باکو شد. در ۱۹۱۸م، همراه با
شورای ملی ارمنیان باکو شد. در ۱۹۱۸م، همراه با رُستوم[۳۱] به سازماندهی مبارزات دفاعی ارمنیان باکو پرداخت. در ۱۹۱۹م، نمایندهٔ مجلس ملی ارمنستان شد و سمت‌های وزارت کشور و دادگستری و دارایی را به عهده گرفت. در ۲ دسامبر ۱۹۲۰م، همراه با آلکساندر خادیسیان قرارداد آلکساندراپول را امضا کرد. گیولخاندانیان پس از انتقال حکومت ارمنستان به نیروهای بلشویک به تفلیس، استانبول و فرانسه مهاجرت کرد. او در پاریس به تنظیم و طبقه‌بندی بیش از صدهزار سند محفوظ در بایگانی اسناد حزب داشناکسوتیون پرداخت. پس از پایان جنگ جهانی دوم و
داشناکسوتیون پرداخت. پس از پایان جنگ جهانی دوم و آزادی پاریس از اشغال آلمانی‌ها کمونیست‌های فرانسه او و فرزندش را یازده ماه زندانی کردند. گیولخاندانیان نقش بزرگی در مدیریت جنبش ملی و آزادی خواهانهٔ ارمنیان و سازمان دهی امور دولتی جمهوری اول ارمنستان داشت. وی در ۱۹۶۴م در پاریس درگذشت.
واشینگتن هایتس () محله‌ای واقع در قسمت شمالی نیویورک و بخش منهتن است. این منطقه با ۱۵۰٬۰۰۰ ساکن , به نام فورت واشینگتن، قلعه‌ای در شمالی‌ترین بخش منهتن نامگذاری شده که قشون ارتش قاره‌ای در جریان جنگ انقلاب آمریکا، برای دفاع از منطقه در برابر نیروهای بریتانیایی ساخته بودند. واشینگتن هایتس از جنوب با هارلم از غرب با رود هادسون و از شرق با رود هارلم هم‌مرز است. واشینگتن هایتس، که قبل از قرن بیستم به‌صورت پراکنده با عمارت‌های مجلل و خانه‌های تک خانواده‌ای پر جمعیت بود، در اوایل دهه ۱۹۰۰ به سرعت توسعه یافت زیرا
بود، در اوایل دهه ۱۹۰۰ به سرعت توسعه یافت زیرا از طریق خطوط مترو A, C و ۱ به بقیه منهتن متصل شد. این محله که به عنوان یک محله طبقه متوسط با بسیاری از مهاجران ایرلندی و اروپای شرقی آغاز شد، در نقاط مختلف محل سکونت جوامع یهودی آلمانی، یونانی‌های آمریکایی، پورتوریکویی‌ها، آمریکایی‌های کوبایی و آمریکایی‌های روسی بوده‌است. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، با افزایش جمعیت سیاه‌پوستان و لاتین تبار، ساکنان سفیدپوست شروع به ترک محله به سمت حومه‌های اطراف کردند. آمریکایی‌های دومینیکن در دهه ۱۹۸۰ با وجود مواجهه با مشکلات
دومینیکن در دهه ۱۹۸۰ با وجود مواجهه با مشکلات اقتصادی به گروه غالب تبدیل شدند و این محله را به جایگاه خود در قرن بیست و یکم به عنوان برجسته‌ترین جامعه دومینیکن در ایالات متحده رساند. در حالی که جرم و جنایت در طول بحران کراک کوکائین در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به یک موضوع جدی تبدیل شد، در دهه ۲۰۰۰ واشینگتن هایتس به جامعه ای بسیار امن تر تبدیل شد و شروع به تجربه برخی تحرکات صعودی و همچنین اصیل سازی کرد. واشینگتن هایتس در میان محله‌های منهتن به دلیل تراکم بالای مسکونی با وجود فقدان ساخت و ساز مدرن، متمایز است، به
با وجود فقدان ساخت و ساز مدرن، متمایز است، به طوری که اکثر ساختمان‌های مرتفع آن متعلق به بیمارستان نیویورک-پرسبیتریان/مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا هستند. سایر مؤسسات آموزش عالی عبارتند از دانشگاه Yeshiva و کالج Boricua. این محله دسترسی سخاوتمندانه ای به فضای سبز در پارک فورت واشینگتن، پارک هایبریج، و پارک فورت تریون دارد که به ترتیب مکان‌های دیدنی تاریخی فانوس کوچک قرمز، برج آبی پل High Bridge و کلواسترها را در خود جای داده‌است. سایر نقاط دیدنی عبارتند از تراس Audubon، عمارت موریس-جومل، کاخ متحد، سالن رقص
Audubon، عمارت موریس-جومل، کاخ متحد، سالن رقص Audubon، و Fort Washington Avenue Armory. واشینگتن هایتس بخشی از منطقه ۱۲ منهتن است و کدهای پستی اصلی آن ۱۰۰۳۲، ۱۰۰۳۳ و ۱۰۰۴۰ است. این منطقه توسط بخش ۳۳ و ۳۴ اداره پلیس شهر نیویورک و شرکت‌های موتور ۶۷، ۸۴، و ۹۳ خدمات ارائه می‌شود. سازمان آتش‌نشانی شهر نیویورک از نظر سیاسی، بخشی از ناحیه ۷ و ۱۰ شورای شهر نیویورک است. تاریخچه. قبل از ورود اروپایی‌ها، سرخپوستان آمریکایی از دوره اولیه جنگل‌ها از این منطقه عبور می‌کردند. هایتس بخشی از بخش شمالی منهتن است که توسط
هایتس بخشی از بخش شمالی منهتن است که توسط Wecquaesgeeks (در اصل نامی برای این منطقه به معنای "کشور پوست درخت غان") سکنی گزیده بود، ۳ گروهی از Wappinger و یک مردم بومی آمریکایی Lenape. مسیر پر پیچ و خم برادوی در شمال خیابان ۱۶۸ و خیابان سنت نیکلاس به سمت جنوب آن، شاهد زنده‌ای از مسیر قدیمی Wecquaesgeek است که در امتداد دره هادسون از منهتن پایین تا آلبانی طی می‌کرد. در فلات غرب برادوی بین خیابان‌های ۱۷۵ و ۱۸۱، ساکنان در مزرعه‌ای که مستعمره‌نشینان هلندی به «مزرعه بزرگ ذرت» می‌شناسند، محصولات کشاورزی می‌کردند.
بزرگ ذرت» می‌شناسند، محصولات کشاورزی می‌کردند. هلندی‌ها با ورود به سال ۱۶۲۳، ابتدا به عنوان شرکای تجاری با سرخپوستان آمریکایی کار می‌کردند، اما با گذشت زمان، با بومیان اغلب متقابل، دشمنی بیشتری پیدا کردند. لانگ هیل، در حالی که منطقه پارک فورت تریون به‌طور خاص نام «تپه جنگلی» را داشت. هیچ‌یک از زمین‌ها تا سال ۱۷۱۲ تحت مالکیت خصوصی نبود، زمانی که در بخش‌هایی به مالکان مختلف از روستای هارلم واگذار شد. به سمت جنوب.[۱۸]: ۷۴۵ حتی پس از تلاش‌های مکرر هلندی‌ها برای بیرون راندن آنها، از جمله جنگ خونین کیفت
برای بیرون راندن آنها، از جمله جنگ خونین کیفت (۱۶۴۳–۱۶۴۵)، برخی از Wecquaesgeekها توانستند اقامت خود را در ارتفاعات واشینگتن حفظ کنند تا زمانی که هلندی‌ها مبلغی را برای آنها پرداخت کردند. آخرین ادعای زمین آنها در سال ۱۷۱۵ بود. در طول کمپین نیویورک در جنگ انقلابی، ارتش قاره ای ژنرال جورج واشینگتن، پس از یک سری شکست در منهتن، پیروزی کوچک اما بسیار مورد نیاز را بر ارتش بریتانیایی در نبرد ارتفاعات هارلم به دست آورد. اندکی پس از پیروزی، ارتش قاره یکی از بدترین شکست‌های خود را در نبرد فورت واشینگتن متحمل شد، که
خود را در نبرد فورت واشینگتن متحمل شد، که در آن نزدیک به ۲۹۰۰ سرباز اسیر شدند. واشینگتن هایتس، با سایت مرکزی آن در پارک امروزی بنت (که در آن زمان به عنوان کوه واشینگتن شناخته می‌شد) چند ماه قبل در مقابل فورت لی، نیوجرسی برای محافظت از رودخانه هادسون در برابر کشتی‌های دشمن ساخته شد.
روبن هنریک گاسپاریان ( Ռուբեն Գասպարյան زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۶۲ - درگذشته ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۳) کارشناس تاریخ ارمنستان، پژوهشگر و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. گاسپاریان پژوهشگر در دپارتمان تاریخ مدرن انستیتو تاریخ فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۲ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۳ از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ در سن ۵۱ سالگی درگذشت.
انتخابات پارلمانی لیتوانی در ۹ اکتبر ۲۰۱۶ برگزار شد. دور دوم این انتخابات در حوزه‌هایی که هیچ نامزدی نتوانسته باشد اکثریت را ببرد در ۲۳ اکتبر برگزار خواهد شد. همهٔ ۱۴۱ کرسی سِیماس (مجلس ملی لیتوانی) با این انتخابات به نمایندگان اختصاص می‌یابند. ۷۱ کرسی در حوزه‌های انتخابیه تک‌نماینده و ۷۰ کرسی در یک حوزهٔ انتخابیه سراسری با روش تناسبی به رأی گذاشته می‌شوند. حزب سوسیال دموکرات لیتوانی در پی پیروزی در انتخابات ۲۰۱۲ بزرگترین حزب سیماس است. سوسیال دموکرات‌ها ضمن ائتلاف با حزب کارگر و حزب نظم و عدالت یک دولت
ضمن ائتلاف با حزب کارگر و حزب نظم و عدالت یک دولت تشکیل دادند.
تادئوس هاکوبیان ( زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۵ اکتبر ۱۹۸۹) یک تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. هاکوبیان در روستای لرنادزور، استان سیونیک در جنوب ارمنستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۰ وی از دانشکده جغرافیا-زمین‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان (YSU) فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۵۷–۱۹۵۵ و ۶۵–۱۹۶۳ وی رئیس دانشکده جغرافیا دانشگاه دولتی ایروان بود. بعد از آن به بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۸۶ وی به عنوان رئیس دپارتمان خدمت نمود. بیشتر آثارش بر روی جغرافی تاریخی ارمنستان تمرکز کرده‌اند. وی همچنین چندین کتاب
ارمنستان تمرکز کرده‌اند. وی همچنین چندین کتاب درسی نیز تألیف نموده است.
گاگیک خورنی سارگسیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. وی عضو و قائم مقام فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۶ آوریل ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۲۵ اوت ۱۹۹۸ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
هلن ساهاکیان ( زاده ۱۹۲۰ - درگذشته ۲۸ مارس ۲۰۱۳) یک مؤلف، نویسنده و تاریخ‌نگار اهل ارمنی‌های آمریکا بود. وی از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل گشت. منابع.
جغرافیای سلامت به کاربرد اطلاعات، مناظر و چشم‌اندازها، و روش‌های جغرافیایی در مطالعه سلامت، بیماری‌ها و مراقبت سلامتی گفته می‌شود. جغرافیای سلامت به دو زیرشاخه اصلی تقسیم می‌شود. یکی از آن‌ها بر مطالعه جغرافیای بیماری‌ها شامل پژوهش‌های تشریحی و کمی شیوع بیماری‌ها و پراکندگی آن‌ها و پژوهش‌های تحلیلی در ارتباط با یافتن دلایل مستعد شدن یک گروه یا جمعیت نسبت به ابتلا به بیماری‌ها متمرکز است. این موضوع نیازمند فهم دانش همه‌گیرشناسی است. زمینه مطالعاتی دوم جغرافیای سلامت بر جغرافیای مراقبت سلامتی به ویژه موقعیت
سلامت بر جغرافیای مراقبت سلامتی به ویژه موقعیت امکانات بهداشتی، دسترسی و استفاده از آن‌ها متمرکز است. این موضوع نیازمند استفاده از تحلیل فضایی و اقتصاد رفتاری است. تاریخ. بررسی ارتباط میان فضا و سلامت به زمان بقراط باز می‌گردد. به عقیده بقراط هوا، آب و مکان نقش مهمی در سلامتی و تاریخ انسان بازی می‌کنند. یک نمونه کلاسیک مطالعات جغرافیای سلامت در سال ۱۸۴۵ با مطالعه شیوع وبا در نزدیکی لندن انجام شد.
آرا آرتوشی پاپیان (؛ زادهٔ ) یک وکیل، تاریخ‌نگار و دیپلمات اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ میلادی سفیر ارمنستان در کانادا بود. پاپیان هم‌اکنون ریاست مرکز علوم اجتماعی "Modus Vivendi" را برعهده دارد. زندگی خصوصی. وی در ۶ ژوئن ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. پاپیان آشنایی کامل به زبان‌های ارمنی، روسی، انگلیسی، فارسی و یونانی دارد. وی متأهل است و صاحب دو پسر به نام‌های نارک و تارون است.
نبرد سنت میهیل () از مجموعه نبردهای جنگ جهانی اول بود، که در سال ۱۹۱۸ بین نیروهای اتفاق مثلث و اتحاد مثلث صورت گرفت. آغاز نبرد. این نبرد ابتدا با حمله امپراتوری آلمان به شهر سنت میهیل فرانسه و اشغال آنجا آغاز شد. در مقابل نیروهای اتفاق مثلث نیز دست به ضد حمله زده و نیروهای اعزامی آمریکا به فرماندهی جان جی. پرشینگ از یک سو و نیروهای سپاه دوم استعمار فرانسه نیز از سوی دیگر وارد عمل شدند که در نهایت نتیجه به نفع اتفاق مثلث تغییر کرد.
بایگانی شماره بازیکنان فوتبال اصطلاحی ورزشی‌است که به یک سنت در میان باشگاه‌های ورزشی اشاره دارد که طی آن شماره‌ای از ترکیب یک تیم به احترام بازیکنی که قبلاً آن شماره را در اختیار داشته‌است، به کسی داده نمی‌شود. زمینه. این کار که مدت‌ها در ورزش‌های اصلی آمریکای شمالی برقرار بود، یک کار جدید در فوتبال است، زیرا تا دهه ۱۹۹۰ از شماره‌های تیم برای بازیکنان خاص استفاده نمی‌شد. قبل از آن، برای بازیکنان در ترکیب اصلی معمول بود که از اعداد ۱ تا ۱۱ بر اساس ترکیب یا پست و بر اساس بازی در مسابقه استفاده می‌شد و
یا پست و بر اساس بازی در مسابقه استفاده می‌شد و بازیکنان تعویضی از ۱۲ به بالا شماره‌گذاری می‌شدند، به این معنی که یک بازیکن ممکن بود در طول مسابقات شماره‌های متفاوتی به تن کند. زیرا ممکن بود به دلایل تاکتیکی در پست‌های مختلف بازی کنند یا در ترکیب اصلی حضور نداشته باشند. با این وجود، در لیگ آمریکایی NASL، بازیکنان از زمان آغاز به کار آن در سال ۱۹۶۷ همیشه شماره‌های دائمی را به تن می‌کردند. علاوه بر این، شماره ۱۰ پله توسط نیویورک کاسموس در جریان خداحافظی ستاره برزیلی در ۱ اکتبر ۱۹۷۷ بایگانی شد و احتمالاً
برزیلی در ۱ اکتبر ۱۹۷۷ بایگانی شد و احتمالاً اولین شماره بایگانی‌شده تاریخ در فوتبال بود. مکزیک کشوری پیشگام در استفاده از اعداد دائمی در فوتبال بود که در دهه ۱۹۸۰ در دسته برتر فوتبال مکزیک این کار را انجام داد. بایگانی شماره بازیکن معمولاً پس از ترک تیم یا بازنشستگی بازیکن اتفاق می‌افتد. این کار برای ابراز احترام به بازیکنی است که برای باشگاهش ارزش زیادی داشته است که شماره پیراهنی را که بازیکن در مدت حضور خود در آنجا می‌پوشیده است بایگانی می‌کند، به این معنی که هیچ بازیکن دیگری مجاز به استفاده از آن شماره
که هیچ بازیکن دیگری مجاز به استفاده از آن شماره در آینده نیست. در برخی موارد مانند جیسون مایل، ویتوریو مرو، مارک ویوین فو، میکلوش فهر، ری جونز، دیلان تامبایدس، فرانسوا استرشله، داوید دی توماسو، آنتونیو پوئرتا، ​​بسین ادریزج، پیرماریو موروسینی و داویده آستوری، شماره‌ها بایگانی شد تا پس از مرگ به بازیکنی احترام بگذارد که در حالی که هنوز بازی می‌کرد درگذشت. همچنین، باشگاه فردریکستاد نروژی شماره داگفین انرلی را پس از یک برخورد در زمین بازی که باعث فلج شدن او شد، بایگانی کرد. در بریتانیا، تنها شماره پیراهن بابی
بایگانی کرد. در بریتانیا، تنها شماره پیراهن بابی مور، جک لستر و جود بلینگهام به دلیل خدمات عالی به باشگاه در مقابل یک حادثه غم انگیز بایگانی شده است. اگرچه به طور رسمی بایگانی نشده است، اما پیراهن شماره ۲۵ جان‌فرانکو زولا و شماره ۲۶ جان تری به ترتیب از زمان ترک باشگاه‌های در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۱۷ توسط چلسی مجدداً استفاده نشده است. تیم‌های ملی آرژانتین، اکوادور و کامرون به ترتیب شماره‌های دیگو مارادونا (۱۰)، کریستین بنیتز (۱۱) و مارک ویوین فو (۱۷) را با توجه به قوانین فیفا در مورد شماره تیم‌ها برای مسابقات فینال
فیفا در مورد شماره تیم‌ها برای مسابقات فینال بایگانی کرده‌اند. در سایر رقابت‌ها، مسابقات مقدماتی یا دوستانه، اتحادیه‌های ملی می‌توانند بر اساس معیارهای انتخابی خود شماره‌هایی را تعیین کنند. به این ترتیب، به دلیل قوانین شماره‌گذاری تیم‌های کنفدراسیون‌های قاره‌ای، چندین باشگاه ملزم به استفاده مجدد از شماره‌های بایگانی برای مسابقات باشگاهی قاره‌ای شده‌اند. به عنوان مثال، سی‌ای‌اف و کونمبول در مسابقات باشگاهی خود چنین قوانینی دارند، اما کونکاکاف چنین قوانینی را ندارد. برخی از تیم‌های آمریکای جنوبی (مانند
را ندارد. برخی از تیم‌های آمریکای جنوبی (مانند یونیورسیتاریو یا فلامینگو و حتی تیم‌های مکزیکی که برای این مسابقات دعوت شده‌اند) به دلیل قوانین کونمبول که بیان می‌کند پیراهن‌ها باید از ۱ تا ۲۵ شماره‌گذاری شوند، گاهی مجبور شده‌اند شماره‌های بایگانی خود را برای موارد خاص دوباره استفاده کنند. در مسابقات باشگاهی قاره‌ای (مانند کوپا لیبرتادورس و کوپا سودامریکانا). تقدیم به هواداران. شماره ۱۲. برخی از باشگاه‌ها شماره‌ای را به هواداران خود اختصاص می‌دهند و آن را برای هیچ بازیکنی استفاده نمی‌کنند. رایج‌ترین عدد
برای هیچ بازیکنی استفاده نمی‌کنند. رایج‌ترین عدد برای این کار ۱۲ است که از توصیف هواداران به عنوان "یار دوازدهم" است. باشگاه‌ها و تیم‌هایی که شماره ۱۲ را بایگانی کرده‌اند عبارتند از:
باگرات اولوبابیان (؛ – ) یک تاریخ‌نگار اهل ارمنستان در زمینه‌های ارمنستان در سده‌های میانه، آرتساخ، زبان ارمنی، و ادبیات ارمنی بود. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۲۵ در جمهوری آرتساخ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۴ دورهٔ مؤسسه تربیت معلم شوشی را در زادگاه خود به پایان رسانید سپس ر رشتهٔ زبان و ادبیات ارمنی در دانشکدهٔ علوم انسانی باکو به تحصیل پرداخت. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۷ ریاست انجمن نویسندگان آذربایجان شوروی، شاخهٔ منطقهٔ خودمختار قره‌باغ را به عهده داشت و همزمان سردبیر نشریهٔ قره‌باغ شوروی بود. در سال ۱۹۶۸ در ایروان مستقر
قره‌باغ شوروی بود. در سال ۱۹۶۸ در ایروان مستقر گردید و سال بعد با دفاع از رسالهٔ علمی خود با عنوان «تاریخ آرتساخ تا سدهٔ دهم میلادی» موفق به دریافت درجهٔ نامزدی علوم در رشتهٔ تاریخ شد و به عنوان کارشناس ارشد در بخش تاریخ فرهنگستان علوم ارمنستان به کار تحقیق پرداخت. نخستین مجموعهٔ اشعار او در سال ۱۹۵۲ به نام سرود کار و صلح منتشر شد. از آن پس چندین مجموعه اشعار و داستان و سه رمان از آثار ادبی او به نام‌های «خاک میهن» (۱۹۵۹), «انسان» (۱۹۶۳) و «ساردارآباد» (۱۹۹۱) انتشار یافته است. بررسی تاریخی اولوبابیان در
انتشار یافته است. بررسی تاریخی اولوبابیان در زمینهٔ تاریخ و فرهنگ ارمنی و به‌طور عمده تاریخ سرزمین زادگاهش و حکومت‌های آن است. برخی از آثار او به این شرح اند: «تاریخ آرتساخ از آغاز تا روزگار ما» (۱۹۹۴), «تاریخ اجمالی سرزمین آقوانک» (اران) (۱۹۹۷), ترجمه «تاریخ ارمنستان قازار پاربی» (پاربتسی) از زبان کهن ارمنی به زبان کنونی (۱۹۸۲). اولوبابیان در سال ۲۰۰۱ در ارمنستان وفات یافت و در ایروان به خاک سپرده شد. مقاله «خاچکار» از مجموعهٔ زروتساران او به زبان فارسی ترجمه شده است.
نصر بن عاصم لَیثی (متولد المدينه المنوره٦٦٠م-بصره۷۰۸م) از نخستین زبان‌شناسان عربی در نحو بود. گفته‌ می‌شود که او پیشنهاد نقطه‌گذاری مصحف را داد. عمرو بن علا از شاگردانش بود. اوست که قرار داده است نقطه‌ گذاری خط عربی برای تمایز حرف‌های یکریخت (ب،ت،ث،ف،ق،ذ،ز،ش،ض،خ،ج،ة)
یغیا «یغیک» جرجیان ( زاده ۱۹۵۷) یک مؤلف و چهره سیاسی اهل لبنان-ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در «مدرسه ارمنی هواگیمیان-مانوکیان» تحصیل نمود و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. جرجیان عضو هیئت تحریره روزنامه آرارات دیلی می‌باشد. وی ویراستار سابق "Ararad Youth" بود. جرجیان ۱۲ کتاب و تعدادی زیادی مقاله دربارهٔ ارمنستان و خاورمیانه به چاپ رسانیده است. وی از سال ۱۹۹۵ عضو کمیته مرکزی حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان می‌باشد. وی چهار دوره بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۹ عضو مجلس نمایندگان لبناناز حوزه انتخابیه
تا ۲۰۰۹ عضو مجلس نمایندگان لبناناز حوزه انتخابیه بیروت انتخاب شد. وی با هوری جرجیان ازدواج کرده است.
کارن نیکیتی یوزباشیان (؛ – ) یک در تاریخ‌نگار و خاورشناس اهل ارمنستان در زمینه‌های ، ، و شرق‌شناسی بود. زندگی‌نامه. وی در ۶ ژانویهٔ ۱۹۲۷ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، آکادمی علوم روسیه و دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فعالیت می‌کرد. وی در ۵ مارس ۲۰۰۹ در سن ۸۲ سالگی در سن پترزبورگ درگذشت و در آرامستان ارمنیان سن پترزبورگ به خاک سپرده شد.
مانول زولالیان (; زاده ۳۰ دسامبر ۱۹۲۹ در حلب - درگذشته ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲ در ایروان) یک تاریخ‌نگار، ارمنی‌شناس اهل ارمنستان بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و عضو هیئت رئیسه، دکتر تاریخ، استاد دانشگاه دولتی تربیتی ارمنستان و متخصص پژوهش‌های خاورشناسی بود. وی یکی از مؤلفان پژوهش چند جلدی «تاریخ ارمنستانی» بود.
انیس بن زکریا النُّصولی (۱۹۰۲–۱۹۵۷) ادیب، روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار لبنانی و از افراد آموزش و پرورش نوین بود. زندگی. زادگاه و درگذشتش در بیروت بوده‌است. از دانشگاه آمریکایی بیروت دانش‌آموخته شد و در بغداد آموزش داد. سپس به لبنان بازگشت و کمی به روزنامه‌نگاری پرداخت؛ در سال ۱۹۲۷ مجلهٔ "الکشّاف" را پایه‌گذاری نمود. رئیس ادارهٔ کل آموزش در جمعیت مقاصد الخیریه برگزیده شد.از آثار اوست:
لشکرکشی بورنئو () بخشی از نبردهای جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام بود که هدف از آن، آزادسازی جزیره بورنئو از اشغال ژاپن بود. این لشکرکشی تحت فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام قرار داشت که با پیروزی متفقین همراه شد. کشور استرالیا بیشترین نقش را در این پیروزی ایفا کرد.
سومین انتخابات مجلس افغانستان که طی آن اعضای دوره هفدهم پارلمان افغانستان انتخاب شود پس از ۳ سال تأخیر در ۲۸ میزان/مهر ۱۳۹۷ برگزار شد. دوره قبلی انتخابات مجلس نمایندگان افغانستان در سال ۱۳۸۹ برگزار شد و طبق قانون باید پس از پنج سال و در سال ۱۳۹۴ انتخابات مجلس بعدی برای تشکیل دوره هفدهم برگزار می‌شد اما به دلیل بحث‌های پیش از انتخابات حول اصلاح قانون انتخابات افغانستان و اختلافاتی که پس از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۹۳ بوقوع پیوست، این انتخابات پس از ۳ سال تأخیر در سال ۱۳۹۷ برگزار شد. نظام
پس از ۳ سال تأخیر در سال ۱۳۹۷ برگزار شد. نظام پیشین انتخابات پارلمانی افغانستان مبتنی بر تک‌رأی انتقال‌ناپذیر بود. سابقه. بسیاری از مجادلات در دولت پیشین و ائتلافی افغانستان حاصل دعوای دو نامزد اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ بود. اصلاح اساسی نظام انتخاباتی این کشور یکی از قرارهایی بود که دو نامزد اصلی یعنی اشرف غنی احمدزی رئیس‌جمهور و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی افغانستان برای تقسیم قدرت بین هم گذاشتند. هر چند هر دو بر سر این مسئله که تا زمان اصلاح قانون نباید انتخاباتی برگزار شود توافق کردند اما بر سر
نباید انتخاباتی برگزار شود توافق کردند اما بر سر این که چگونه و چه کسی باید بر این روند نظارت داشته باشد به توافق نرسیده بودند. پیشنهاد احمدزی مبنی بر انتصاب شکریه بارکزی برای این پست مورد قبول عبدالله قرار نگرفت زیرا وی را بسیار نزدیک به احمدزی می‌دانست. عبدالله در عین حال به شدت با مقامات ناظری که انتخابات ۱۳۹۳ را پایش کردند مخالف بود. دلیل آن نیز شیوع این باور بود که بی‌نظمی‌های آن انتخابات بیشتر به سود احمدزی تمام شد تا عبدالله. همچنین باید این نکته را هم افزود که هیچ‌کدام از مقامات یادشده متهم به هیچ
هم افزود که هیچ‌کدام از مقامات یادشده متهم به هیچ جرمی نشدند و از مقامشان عزل نگردیدند. با وجود فراخوان‌های عبدالله مبنی بر تغییرات اساسی در قانون انتخابات، طرفداران احمدزی بیشتر خواهان تغییرات محدود بودند. مسائل مهم در انتخابات نظام پیشین. نخستین مسأله، نام‌نویسی رأی‌دهندگان بود. اتباع افغانستان محدود به رأٔی دادن در یک منطقه خاص نبودند به این معنا که می‌توانستند از کارت‌های رأی‌دهی که در ۱۳۸۰ دریافت کرده بودند برای رأی دادن در دوره بعدی هم استفاده کنند. هم‌چنین عملیات نام‌نویسی انتخابات پارلمانی از سال
هم‌چنین عملیات نام‌نویسی انتخابات پارلمانی از سال ۱۳۹۵، سه بار انجام شد که موجب صدور ۲۰ میلیون کارت برای مردم شد ولی تخمین زده شده بود افغانستان در آن زمان تنها ۱۲ میلیون رأی‌دهنده داشت و کارت‌های اضافی می‌توانستند ابزار مناسبی برای تقلب باشند. ایجاد یک سامانهٔ تشخیص هویت الکترونیک نیز دست‌کم نیاز به ۱۰ سال زمان داشت. شکست مداوم در تعیین زمان برای انتخابات یا اصلاح نظام انتخاباتی موجب شد تا برنامه عمران ملل متحد در خرداد ۱۳۹۴ طرح کمک چندمیلیون دلاری خود به دستگاه‌های انتخاباتی افغانستان را قطع کند. این