payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تلویزیونی WLTV در نیواورلئان ظاهر شدند [۱۰] و خبر تشکیل بنیاد پلسی و فرگوسن برای آموزش و پرورش، ترویج و توسعه را اعلام کردند. این بنیان برای ایجاد راه‌های جدید تدریس تاریخ حقوق مدنی از طریق فیلم، هنر، و برنامه‌های عمومی تلاش می‌کند تا اثر این پرونده تاریخی را بر وجدان آمریکایی‌ها بشناساند. کیت پلسی و فیب فرگوسن در کنار هم به ایستگاه راه آهن نیواورلئان رفتند، همان جایی که به هومر پلسی اجازه نشستن داده نشد. [۱۱] منابع. Elliott, Mark (2006). Color-Blind Justice: Albion Tourgée and the Quest for Racial
Justice: Albion Tourgée and the Quest for Racial Equality from the Civil War to Plessy v. Ferguson. New York: Oxford University Press. . Tushnet, Mark (2008). I dissent: Great Opposing Opinions in Landmark Supreme Court Cases. Boston: Beacon Press. pp. 69–80. . Brook, Thomas (1997). Plessy v. Ferguson: A Brief History with Documents. Boston: Bedford Books. Fireside, Harvey (2004). Separate and Unequal: Homer Plessy and the Supreme Court Decision That Legalized Racism. New York: Carroll &amp; Graf. .
Legalized Racism. New York: Carroll &amp; Graf. . Lofgren, Charles A. (1987). The Plessy Case: A Legal-Historical Interpretation.. New York: Oxford University Press. Medley, Keith Weldon (2003). We As Freemen: Plessy v. Ferguson. Gretna, LA: Pelican. p. 252. . Review Chin, Gabriel J. (1996). "The Plessy Myth: Justice Harlan and the Chinese Cases". Iowa Law Review 82: 151. SSRN 1121505.
اراذل و اوباش () یک فیلم درام و ماجراجوییِ سیاه و سفید به کارگردانی تد تتزلف است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. برخی "اراذل و اوباش" را، یک فیلم نوآر ملایم در سبک ماجراجویی می‌دانند. تد تتزلف کارگردان این فیلم، فیلمبردارِ بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی از جمله، فیلمِ دلهره‌آورِ "بدنام"، اثرِ آلفرد هیچکاک بود.
توری پاندولفینی (; – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ۱۸۶۰، رم، شهر بی‌دفاع، ماه نو، دبیرستان، یک روز در دادگاه، لازارلا، رها، "در پاسگاه پلیس رخ داد" و "پاهای طلایی" اشاره کرد.
گرلاندو «لاندو» بوتسانکا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲) که در ایران با نام لاندو بوزانکا هم شناخته می‌شود، بازیگر اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تا ۲۰۲۱ میلادی مشغول فعالیت بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق‌بازان"، "زنت را به من قرض بده"، "بدهی زناشویی"، "برده نازنینم"، "گربه مامان"، "مرد سال"، "سیه‌پر نر"، "تن‌کامه"، "طلاق به سبک ایتالیایی"، "دختری از پارما"، "ساخت ایتالیا"، "کشیش متأهل"، "عشق و ازدواج"، "قصر لذت"، "کلافه و ملول از محبت خانواده"، "نخستین شیره زفاف" و
و ملول از محبت خانواده"، "نخستین شیره زفاف" و "من و پسرم – ماجراهای جدید برای کمیسر ویوالدی" اشاره کرد. مرگ. بوزانکا در پلی کلینیک دانشگاه آگوستینو جملی در رم درگذشت، جایی که چند روز قبل به دلیل زمین خوردن، بهبود یافته بود.
https://s8.uupload.ir/files/۲۰۲۴۰۳۲۹_۱۸۲۸۱۸_a9y.jpg جعفر کربلائی‌زاده (زادهٔ ۹ شهریور ۱۳۵۸ در اهر، آذربایجان شرقی) کشتی‌گیر و مربی ایرانی است. او دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد مهندسی برق قدرت و دارای گواهینامهٔ دیپلم افتخار کشتی از انستیتو بین‌المللی است. وی در سال ۱۳۹۲ مربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان ایران بود. پیوند به بیرون. ادارهٔ ورزش و جوانان اهر-جعفر کربلایی‌زاده تجلیل استاندار آذربایجان شرقی از جعفر کربلایی‌زاده تبریز باغشمال-کشتی پهلوانی یادوارهٔ علیرضا سلیمانی گزارش تصویری تجلیل مردم اهر از جعفر
سلیمانی گزارش تصویری تجلیل مردم اهر از جعفر کربلایی‌زاده باشگاه خبرنگاران جوان؛ جعفر کربلایی‌زاده
النا وارتسی (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "همیشه بهار است" اشاره نمود.
امتحان عملی ست که در یک دورهٔ آموزشی با هدف ارزیابی صورت می‌گیرد. امتحان همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رناتو ترا (؛ – ) یک هنرپیشه، و پدیدآور اهل ایتالیا بود. او در سینما به عنوان بازیگر در بیش از ۸۰ فیلم سینمایی ظاهر شده است. در سال ۱۹۷۷ بازنشسته و به شعر رو آورد و شاعر شد. در دوران جوانی، او در مرکز تجربی فیلمبرداری در رم حضور یافت. در طول دوران حرفه‌ای خود از نام مستعار رایان ارت‌پیک استفاده کرد. او در حین فیلمبرداری در یک فیلم از روی اسب افتاد و بینی‌اش شکست و به همین دلیل از بازیگری دست کشید و شاعر شد. بخشی از فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر
که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
کوستا گرکو (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بی‌نوایان، صدای سکوت اشاره کرد.
آرتو طریان ( زاده - درگذشته ) بازیگر و کارگردان تئاتر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. آرتو طریان مؤسس گروه‌های تئاتری بسیاری در تهران بود و در نقش‌های متعددی روی صحنه آمده است. وی نقش بسزایی در پیشرفت تئاتر ایران داشت و نمایش‌نامه‌های چندی را به زبان‌های ارمنی و فارسی ترجمه نموده است. زندگی‌نامه. در پنجشنبه ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۲ (۲۵ شهریور ۱۲۷۱) در محله ارمنیان واقع در دروازه قزوین (نزدیک میدان وحدت اسلامی کنونی) دیده به جهان گشود. او در مدرسه هایگازیان، مدرسه ارمنیان تهران تحصیل کرد، طریان در دوره تحصیل به زبان‌های
تهران تحصیل کرد، طریان در دوره تحصیل به زبان‌های فارسی، ارمنی و فرانسه تسلط کامل پیدا کرد سپس به آموختن زبان روسی پرداخت. این زوج هنرمند از ۱۹۱۴ فعالیت رسمی هنری خود را شروع کردند و در این مدت به دو هنرمند اصلی صحنه‌های نمایش ارمنیان تهران تبدیل شدند. از ۱۹۱۶ میلادی زوج هنرمند وارتو و آرتو طریان بر روی صحنه‌های نمایش ارمنیان تهران ظاهر شدند. از ۱۹۳۲ تا ۱۹۲۳ میلادی تئاتر ارمنیان تهران فعالیت خود را با گروه‌های بسیاری ادامه داد. در این میان استودیو دراماتیک که آرتو طریان آن را اداره می‌کرد، جایگاه خاصی در
که آرتو طریان آن را اداره می‌کرد، جایگاه خاصی در بین جوانان تهرانی داشت. وی با تشویق همسرش برای ادامه تحصیل در سال ۱۹۱۷ (۱۲۹۶) به روسیه و ضمن تحصیل در مسکو به مطالعه و کسب تجربه در هنر تئاتر پرداخت. چون به تهران بازگشت با هنرمندان «انجمن دوستداران تئاتر» همکاری کرد. زوج طریان در سال (۱۳۰۰) نمایشنامه «"حکایت"» و سپس درام «"عشق و وطن"» نوشته علی‌اکبرخان سیاسی را اجرا کردند. آنان مجدداً نمایشنامه «پریچهر و پریزاد» را در ۱۹۲۱ (ماه قوس ۱۳۰۰) در سالن گراند هتل تهران نمایش دادند. حسن مقدم متخلص به علی نوروز در
تهران نمایش دادند. حسن مقدم متخلص به علی نوروز در سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰) نمایشنامه «"جعفرخان از فرنگ آمده"» را نوشت و آرتو طریان با همکاری همسرش لالا و اعضای «گروه تئاتر کانون ایران جوان» در شب (۸حمل ۱۳۰۱) در سالن گراند هتل تهران این نمایشنامه کمدی را به روی صحنه آورد. آرتو طریان نمایشنامه «ناپلئون» را که برای براساس زندگی ناپلئون بناپارت امپراتور فرانسه تنظیم کرده بود اجرا کرد. همکاری آرتو طریان و همسرش با «کانون ایران جوان» تا سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۹) ادامه داشت. به مناسبت پنجاهمین سال تأسیس مدرسهٔ مختلط هایگازیان
مناسبت پنجاهمین سال تأسیس مدرسهٔ مختلط هایگازیان (مدرسه ارمنیان تهران) در روز ۱۹۲۵ (۹ آبان ۱۳۰۴)، نمایشنامه «غریزه» اثر هانری کیست ماکلر و ترجمه هایک گاراکاش درام در چهار پرده به کارگردانی آرتور طریان در سال مدرسه هایگازیان اجرا گردید، نقش آفرینان نمایشنامه عبارت بودند از: وارتو طریان (لالا)، د. گوورگیان، برسابه هوسپیان، هایک گاراگاش، ب. آقاسیان، آرا هاروتیونیان، آرا در-هوهانسیان، گ. هاروتیونیان. هنرمندان «استودیو تئاتر» به سرپرستی و کارگردانی آرتو طریان، روز ۲۵ فوریه ۱۹۲۶ (۵ اسفند ۱۳۰۴) نمایشنامه «برای
روز ۲۵ فوریه ۱۹۲۶ (۵ اسفند ۱۳۰۴) نمایشنامه «برای خوشبختی» نوشته س. بشی بشووسگی ترجمه آرتو طریان را بر روی صحنه آوردند. آرتو طریان در سال ۱۹۲۶ (۱۳۰۵) سه نمایشنامه در تالار مدرسه هایگازیان به روی روس صحنه آورد. ... در بهار سال ۱۹۲۸ (۱۳۰۷) آرتو طریان و همسرش رهسپار رشت شدند. ره آورد آنان برای هنردوستان رشت، نمایشنامه کمدی «مجسمه مرمری» یا «نیوبه» ترجمه ورویر بود. دومین نمایشنامه‌ای که آرتو طریان به روی صحنه آرود. نمایشنامه «عشق و خیانت» اثر فریدریش شیلر نویسنده نامدار آلمانی بود. سومین نمایشنامه، نمایشنامه در
نامدار آلمانی بود. سومین نمایشنامه، نمایشنامه در اوایل سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) آرتو طریان، آرداشس قازاریان و افلاطون کیخسرو شاهرخ، در سالن تئاتر زرتشتیان تهران، تئاتر سیروس را بنیان نهادند و برای آموزش هنرهای دراماتیک، «استودیو تئاتر» را در محل تئاتر سیروس دایر کردند و برای جلب علاقه‌مندان اعلامیه‌ای منتشر ساختند. آرتو طریان روز پنجشنبه (۱۹ دی ۱۳۰۸) نمایشنامه‌های «شرافت» درام در یک پرده نوشته هرمان زودرمان (آلمانی) و «زن گنگ» کمدی در دو پرده تصنیف آناتول فرانس را به روی صحنه آورد. در پائیز ۱۳۰۹ آرتو طریان
را به روی صحنه آورد. در پائیز ۱۳۰۹ آرتو طریان نمایشنامه «شب هزار و یکم» اثر رضاکمال شهرزاد و دو تابلو از اپرای «آنوش» اثر هوهانس تومانیان را به روی صحنه آورد. تالار تئاتر زرتشتیان تئاتر سیروس در سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) توسط آرتو طریان، آرداش قازاریان و افلاطون کیخسرو بنیانگذاری شد. آرتو طریان افسر ارتش بود و آخرین درجه‌ای که اخذ کرده بود درجه سرتیپی بود. آرتو طریان طبع شعر داشت و اشعاری که به زبان ارمنی می‌سرود با نام «آ. آریزاد» در جراید ارمنی زبان سراسر جهان منتشر می‌گردید. چهار جلد کتاب از آرتو طریان به یادگار
می‌گردید. چهار جلد کتاب از آرتو طریان به یادگار مانده است. یکی از دیوان‌های اشعار او در شهر ونیز ایتالیا به چاپ رسیده است. آرتو طریان در سال ۱۹۵۴ میلادی (۱۳۳۳ خورشیدی) بدرود حیات گفت. زندگی خصوصی. این زوج هنری (وارتو و آرتو) در سال (۱۲۹۹ خورشیدی) صاحب دختری به نام آلنوش شدند که سال‌ها بعد به «مادر نجوم» و «بانوی اختر فیزیک ایران» ملقب گردید.
نقش نگار فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی علی عطشانی و نویسندگی مهران کاشانی محصول سال ۱۳۹۲ ایران است. خلاصه داستان. فرزاد بدون هماهنگی پدرش قصد ازدواج با نگار دارد. رضایت موقت پدر همه چیز را برای مراسم خواستگاری مهیّا می‌کند اما گذشته نگار همه شرایط را دچار تغییر می‌کند.
روابط آلمان و اتحاد شوروی از اواخر جنگ جهانی اول پدیدار گشت. عهدنامه برست-لیتوفسک منجر به پایان خصومت آلمان و روسیه شوروی در ۳ مارس ۱۹۱۸ شد. چند ماه بعد، سفیر آلمان در مسکو توسط حزب چپ سوسیالیست با هدف برهم زدن رابطه بین دو طرف کشته شد. بعد از این حادثه سفیر شوروی در آلمان به سبب حمایت جنبش‌های غیرقانونی کمونیستی از آلمان اخراج شد. روابط دو کشور در سال ۱۹۳۳ با به قدرت رسیدن آدولف هیتلر و پایه‌گذاری رایش سوم به پایان رسید. آلمان بعد از شکست در جنگ جهانی اول، تحت فشار مفاد پیمان ورسای قرار داشت. جنگ داخلی
تحت فشار مفاد پیمان ورسای قرار داشت. جنگ داخلی روسیه، آلمان و شوروی را به طردشدگان بین‌المللی تبدیل کرد. همین زمان، پویایی روابط دو کشور به سبب عدم اعتماد به طرف مقابل و ترس از خروج آن از انزوای دیپلماتیک و روی آوردن به فرانسه شکل گرفت. روابط اقتصادی دو طرف در سال ۱۹۳۳، زمانی که آدولف هیتلر به قدرت رسید، کاهش یافت. با این حال، روابط اواخر دهه ۱۹۳۰ از سر گرفته شد و با پیمان مولوتوف-ریبنتروپ در سال ۱۹۳۹ با اخذ چندین قرارداد تجاری به اوج خود رسید. جمهوری وایمار و روسیه شوروی. انقلاب، پایان جنگ جهانی اول و
و روسیه شوروی. انقلاب، پایان جنگ جهانی اول و پیمان راپالو. نتیجه جنگ جهانی اول برای آلمان و روسیه شوروی فاجعه بار بود. در طول جنگ، ولادیمیر لنین هیچ وادار به به‌رسمیت شناختن استقلال فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی و لهستان شد. علاوه بر این، در برابر پیشروی نظامی آلمان، روسیه شوروی مجبور شد بر اساس پیمان برست-لیتوفسک بخش‌های بزرگی از قلمرو غربی روسیه را به امپراتوری آلمان واگذار کند. روز ۱۱ نوامبر سال ۱۹۱۸، آلمان پیمان آتش‌بس با متفقین را به امضا رساند که منجر به پایان جنگ جهانی اول در جبهه غرب شد. پس از
منجر به پایان جنگ جهانی اول در جبهه غرب شد. پس از شکست آلمان، سربازان بریتانیایی، فرانسوی و ژاپنی شروع به دخالت در جنگ داخلی روسیه کردند. در ابتدا، شوروی نسبت به وقوع یک انقلاب سوسیالیستی در آلمان به عنوان بخشی از «انقلاب جهانی» امیدوار بود. بلشویک‌ها در جنگ شوروی و لهستان بین سال‌های ۱۹۱۹ و ۱۹۲۰ درگیر شدند. از آنجایی که لهستان یک دشمن سنتی آلمان بود و از طرفی دولت شوروی نیز بین کشورهای دیگر منزوی شده بود، شروع به ایجاد یک رابطه نزدیک‌تر با آلمان و اتخاذ یک نگرش بسیار نرم‌تر نسبت به این کشور کرد. رایش سوم
نگرش بسیار نرم‌تر نسبت به این کشور کرد. رایش سوم و شوروی. پیمان مولوتوف-ریبنتروپ و آغاز جنگ جهانی دوم. بدون امنیت راهبردی که برای آلمان پس از امضای پیمان مولوتوف-ریبنتروپ در شرق ایجاد شد و پشتیبانی اقتصادی که شوروی برای آن فراهم آورد، این کشور احتمالاً نمی‌توانست پس از آغاز جنگ جهانی دوم، شرایط را مدیریت کند. اگر مسکو به محاصره اقتصادی بریتانیا علیه آلمان می‌پیوست اقتصاد جنگی آلمان احتمالاً در مدت زمانی کوتاهی فلج می‌شد. در ابتدای جنگ آلمان به منابع خارجی برای تأمین ۸۰ درصد از لاستیک، ۶۵ درصد از قلع، ۷۰
برای تأمین ۸۰ درصد از لاستیک، ۶۵ درصد از قلع، ۷۰ درصد از مس، ۵۰ درصد از سرب و ۲۵ درصد از روی مورد نیاز خود، به عنوان مهم‌ترین مواد اولیه، وابسته بود. در این وضعیت آلمان حتی برای واردات این مواد از کشورهای منطقه بالتیک هم تا حدودی به پیش‌نیازهای سیاسی در رابطه با شوروی احتیاج داشت. بالاتر از همه پیمان با شوروی موقعیت جغرافیایی نامطلوب آلمان را خنثی کرد و به این کشور اجازه داد پس از مغلوب کردن سریع لهستان، توان نظامی خود را بر مرزهای غربی متمرکز کند. تا هنگامی که شوروی رابطه خوبی با آلمان داشت خطر جنگ دو
که شوروی رابطه خوبی با آلمان داشت خطر جنگ دو جبهه‌ای فشاری بر آلمان متحمل نمی‌ساخت. تلاش برای دستیابی به توافق سیاسی. درحالیکه که رهبران شوروی خود را به عنوان نخستین حاکمیت سوسیالیستی، در محاصره قدرت‌های سرمایه‌داری می‌دیدند و جنگ با این قدرت‌ها را غیرقابل اجتناب می‌پنداشتند، مسکو به منظور خریدن زمان جهت تکمیل آماده‌سازی خود برای این جنگ، مایل به ادامه همکاری‌ها با آلمانِ ناسیونال سوسیالیستی بود. در همین حال نگرانی و بی‌اعتمادی از رویکرد آلمان نسبت به «منافع امنیتی شوروی» در ناحیه بالتیک و بالکان وجود
امنیتی شوروی» در ناحیه بالتیک و بالکان وجود داشت؛ چرا که حضور آلمان در فنلاند و رومانی برای شوروی تهدیدآمیز تلقی می‌شد. شوروی با آگاهی از سیاست‌های ضد-شوروی طرف دیگر، به دنبال «مشخص‌سازی بلند مدت حدود منافع متقابل» بود. با وجود آغاز آماده‌سازی‌ها برای یک درگیری نظامی با شوروی، در سفر ماه نوامبر سال ۱۹۴۰ ویاچسلاو مولوتوف، وزیرخارجه شوروی به برلین، هیتلر نیز از امید خود برای حفظ صلح بین دو طرف سخن گفت. یواخیم فن ریبنتروپ، وزیرخارجه آلمان ابراز می‌دارد هیتلر تا این زمان همچنان امیدوار به رسیدن به یک توافق
تا این زمان همچنان امیدوار به رسیدن به یک توافق پایدار با شوروی بود. در ملاقات روز ۱۳ نوامبر هیتلر و مولوتوف به مذاکره در ارتباط حوزه نفوذ خود در نقاط مختلف جهان پرداختند. یکی از مسائل مورد اختلاف استقلال فنلاند بود که آلمان اصرار بر حفظ وضع موجود تا پایان جنگ با بریتانیا داشت اما شوروی خواهان خروج نیروهای آلمانی از آن و ضمیمه شدن فنلاند به خاک خود بود. آلمان و شوروی همچنین بر سر منطقه بالکان اختلاف نظر داشتند. شوروی تضمین استقلال رومانی توسط آلمان را علیه منافع خود می‌دید. آلمان این مسئله را برای مدتی
منافع خود می‌دید. آلمان این مسئله را برای مدتی ضروری و پس گرفتن آن را غیرممکن می‌دانست. در مقابل تضمین استقلال بلغارستان توسط شوروی و حضور نیروهای آن در این کشور مطرح شد که موجب رنجش هیتلر و ترک جلسه توسط او بدون پاسخ گشت. به هر صورت ملاقات بین وزرای خارجه دو طرف ادامه یافت. فن ریبنتروپ به مولوتوف پیشنهاد کرد شوروی به جای غرب رو به جنوب آورد و به پیمان سه‌جانبه ملحق شود. بدین شکل آلمان عملا از شوروی می‌خواست جهت حفظ صلح، به جای فنلاند و بالکان بر ایران و عراق مسلط گردد. مولوتوف به مسکو بازگشت تا در این
عراق مسلط گردد. مولوتوف به مسکو بازگشت تا در این رابطه با استالین مشورت کند. پاسخ روز ۲۵ نوامبر شوروی آن چیزی نبود که آلمان انتظار داشت. شوروی پیشنهاد کرد به پیمان سه‌جانبه بپیوندد و رو به جنوب آورد به شرط آن که: ۱- نیروهای آلمانی از فنلاند عقب کشیده شوند. ۲- دست شوروی برای حمله به ترکیه جهت تسلط بر تنگه‌های داردانل و بسفر، باز گذاشته شود. ۳- بلغارستان یک پیمان یاری دو طرفه با شوروی امضا و پایگاه‌های نظامی در طول ساحل دریای سیاه به آن اعطا کند. آلمان هیچگاه رسماً به این پیشنهاد شوروی پاسخی نداد تا روابط
رسماً به این پیشنهاد شوروی پاسخی نداد تا روابط بین آن‌ها هر چه بیشتر رو به وخامت بگذارد. طرح‌ریزی آلمان برای تهاجم به شوروی. پیش از این هیتلر در دیدار روز ۴ نوامبر با سران فرماندهی عالی ورماخت و فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان، شوروی را «مشکل عظیم اروپا» خواند و خواهان آماده‌سازی برای هنگام بروز تقابل شد. او همچنین در فرمان شماره ۱۸ پیشوا در روز ۱۲ نوامبر، دستور به ادامه آماده‌سازی بدون توجه به نتیجه مذاکرات سیاسی با شوروی داد. تلاش شوروی برای محقق ساختن حداکثری منافع خود، در نزد آلمانی‌ها گونه‌ای از
حداکثری منافع خود، در نزد آلمانی‌ها گونه‌ای از «اخاذی» دیده می‌شد که تهدیدی بلندمدت برای منافع رایش بود؛ تهدیدی که می‌بایست از میان می‌رفت. هیتلر دیگر یک راه‌حل سیاسی برای منافع متناقض آلمان و شوروی در اروپا را غیرممکن می‌پنداشت. با افزوده شدن مجارستان، اسلواکی و رومانی به اردوی آلمان، این کشور تا پایان ماه نوامبر عملاً یک ائتلاف علیه شوروی به وجود آورد. کلیات طرح‌ریزی آلمان برای تهاجم به شوروی که از ماه ژوئیه آغاز شده بود، روز ۵ دسامبر به تأیید هیتلر رسید. هیتلر با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا روز ۱۸ دسامبر
هیتلر با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا روز ۱۸ دسامبر عملیات بارباروسا را ورماخت را موظف به اجرای آن کرد. بر این مبنی ورماخت سعی می‌کرد شوروی را در یک تهاجم سریع درهم بشکند. هدف عملیاتی آلمان انهدام نیروی انسانی ارتش سرخ شوروی بود. فنلاند و رومانی متحدان آلمان در این عملیات به حساب می‌آمدند. بدین طریق آلمان علاوه بر رسیدن به هژمونی در اروپا، یکی از متحدان احتمالی بریتانیا را نیز از میان برمی‌داشت و با سلطه بر منابع شوروی در مقابل هر گونه محاصره و تهاجم شکست‌ناپذیر می‌شد. به زعم رهبران آلمان این عمل می‌بایست در
می‌شد. به زعم رهبران آلمان این عمل می‌بایست در سال ۱۹۴۱ صورت می‌گرفت چرا که پس از آن ایالات متحده به موقعیتی دست میافت که می‌توانست در این امر مداخله کند. در این حال در طرف مقابل استالین نیز حاضر نبود دست از «منافع امنیتی» خود بکشد. او می‌پنداشت با وجود باقی ماندن بریتانیا در حالت جنگ با آن، آلمان با تهاجم به شوروی یک جبهه دیگر در جنگ برای خود نخواهد گشود. بدین شکل تصور می‌شد وابستگی اقتصادی آلمان به شوروی همچنان دوام یابد. انعقاد پیمان دوستی و عدم تخاصم شوروی و یوگسلاوی در روز ۵ آوریل سال ۱۹۴۱ بی‌اعتمادی
و یوگسلاوی در روز ۵ آوریل سال ۱۹۴۱ بی‌اعتمادی هیتلر نسبت به شوروی را افزایش داد. به هر صورت اتمام سریع کارزار بالکان برای آلمان و تسلط آن بر این منطقه موجب تغییر رویکرد شوروی شد. شوروی سعی داشت با نشان دادن سیاست فعالانه بی‌طرفی و تحویل فوری مواد اولیه، آلمان را آرام نگاه دارد و سبب بازگشت روابط حسنه پیشین شود. با این حال، به منظور در موضع ضعف جلوه ندادن شوروی، تلاشی جهت صورت گرفتن مذاکرات دیپلماتیک مستقیم انجام نپذیرفت. با تجمع نیروهای آلمانی در مرزهای غربی شوروی از بهار سال ۱۹۴۱، استالین با نادیده گرفتن
شوروی از بهار سال ۱۹۴۱، استالین با نادیده گرفتن هشدار عوامل اطلاعاتی خود و همچنین کشورهای غربی مبنی بر تهاجم قریب‌الوقوع، آن را صرفاً «با اهداف سیاسی» می‌دانست. رهبران شوروی جنگ با آلمان را غیرقابل اجتناب می‌دیدند اما در تلاش بودند آن را دست کم تا سال ۱۹۴۲ که تصور می‌شد شرایط بیشتر به نفع آن‌ها است، به تعویق بیندازند. از این رو برای ندان بهانه به آلمان، شوروی از اقداماتی که نشان‌گر نزدیک شدن آن به بریتانیا بود، با وجود ابراز علاقه فراوان طرف بریتانیایی، اجتناب می‌کرد. نشانه دیگری این رویکرد شوروی در قبال
می‌کرد. نشانه دیگری این رویکرد شوروی در قبال آلمان اخراج نمایندگان دیپلماتیک کشورهایی بود که به اشغال آن درآمده بودند. شوروی تا آخرین لحظه پیش از تهاجم آلمان دست از این تلاش نکشید. توافقنامه مرزی و تجاری. منظور عادی جلوه دادن شرایط، آلمان و شوروی روز ۱۰ ژانویه سال ۱۹۴۱ توافقنامه در ارتباط با مسائل مرزی و تجاری با یکدیگر به امضا رسادند. با این وجود تنها یک ماه بعد، در روز ۳ فوریه، هیتلر متن تنهایی عملیات بارباروسا را تأیید کرد.
آیا میاما (زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۸۵ در شهر اوماشیروساتو، ناحیهٔ سنبو در استان چیبا، ژاپن) هافبک تیم ملی فوتبال زنان ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۳ برای این تیم بازی می‌کند و از سال ۲۰۱۲ بازوبند کاپیتانی این تیم را بر بازو دارد.او از سال ۲۰۰۳ تا کنون در تمامی دوره های جام جهانی فوتبال زنان حضور داشته است و یکی از اعضای تیم ملی زنان ژاپن بود که همراه با این تیم به عنوان قهرمانی جام جهانی زنان رسید.وی همچنین رهبری این تیم را به عنوان کاپیتان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن در دست داشت که موفق به دریافت مدال نقره
۲۰۱۲ لندن در دست داشت که موفق به دریافت مدال نقره در این مسابقات شدند. او به همراه تیم باشگاهی اوکایاما یانگو بل در ال لیگ بازی میکند.آیا میاما برنده جایزهٔ بهترین بازیکن سال فیفا در بخش زنان شد. او همچنین عنوان بهترین بازیکن زن فوتبال آسیا را در سال ۲۰۱۵ به خود به خود اختصاص داد.
خبر خاصی نیست فیلمی به کارگردانی مصطفی شایسته، تهیه‌کنندگی مرتضی شایسته و نویسندگی نازنین لیقوانی محصول سال ۱۳۹۳ است. خلاصه داستان. این فیلم داستان قصهٔ دو خواهر است که همراه با دختران تحصیلکرده و در شرف ازدواج‌شان، زندگی آرامی را می‌گذرانند اما برگزاری یک مهمانی خانوادگی و حضور مردی جوان و غریبه به عنوان مهمان ناخوانده، زندگی این دو خانواده را دست‌خوش چالش و بحرانی جدی می‌کند.
سرژ آواکیان (زاده - درگذشته )، گرافیست و نقاش ارمنی‌تبار اهل ایران و پایه‌گذار زیر مجموعه‌های جدید رشتهٔ گرافیک در ایران، مانند طراحی حروف گرافیک تلویزیونی و چاپ گرافیک بود. زندگی. سرژ آواکیان در ۱۹۳۸ (۱۳۱۷) در تبریز به دنیا آمد. وی دانش‌آموختهٔ «دانشگاه هنرهای زیبای کرویدون» لندن، در رشتهٔ هنرهای‌تجسمی و دانشگاه لندن در رشتهٔ نقاشی است. او پس از بازگشت به ایران آتلیه خود را در خیابان طالقانی راه‌اندازی می‌کند و به کار گرافیک مشغول می‌شود. یکی از شناخته شده‌ترین آثار سرژ آواکیان طراحی بسته‌بندی پفک نمکی
آثار سرژ آواکیان طراحی بسته‌بندی پفک نمکی است. در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) وقتی در گروه صنعتی مینو تصمیم به تولید پفک می‌گیرند بسته‌بندی این محصول را به سرژ سفارش می‌دهند، او می‌گوید: درگذشت. سرژ آواکیان، شامگاه سه‌شنبه ۸ سپتامبر ۲۰۲۰ (۱۸ شهریور ۱۳۹۹) در سن ۸۲ سالگی بر اثر ایست قلبی-ریوی در تهران در گذشت.
موریسیو کاگل ، (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۸) آهنگساز آلمانی-آرژانتینی بود. او به خاطر علاقه‌اش برای گسترش جنبه تئاتری اجراهای موسیقی شناخته شده‌است. زندگی‌نامه. کاگل در بوئنوس آیرس، آرژانتین در خانواده‌ای یهودی که در دهه۱۹۲۵ از روسیه فرار کرده بودند به دنیا آمد. در بوئنوس آیرس او در رشته موسیقی، تاریخ ادبیات و فلسفه تحصیل کرد در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک پژوهشگر به کلن آمده و تا آخر عمر در آنجا زندگی کرد. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ و ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ در مدرسه بین‌المللی تابستانی دارمشتات تدریس کرد. او از
بین‌المللی تابستانی دارمشتات تدریس کرد. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ به عنوان استاد تئوری موسیقی در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و به عنوان سخنران مدعو در آکادمی فیلم و تلویزیون برلین تدریس کرد. او به عنوان کارگردان رشته‌های جدید موسیقی در گوتنبرگ و کلن خدمت کرد. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۷ استاد موسیقی جدید تئاتر در کنسرواتوری کلن بود. در سال ۱۹۹۱ با دعوت والتر فینک، او دومین آهنگ‌ساز برجسته‌ای شد که در فستیوال موسیقی راین‌گو شرکت کرده بود. کاگل در سال ۱۹۹۸ جایزه اراسموس و در سال ۲۰۰۰ جایزه موسیقی ارنست فان زیمنس
و در سال ۲۰۰۰ جایزه موسیقی ارنست فان زیمنس را دریافت کرد. او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۸ بعد از یک بیماری طولانی در سن ۷۶ سالگی در شهر کلن از دنیا رفت.
«همرسمیت بیرون است» () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی پیتر یوستینف است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
ویلیام ریچرت (؛ زادهٔ ۱۹۴۲–۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون کشته‌های زمستان بوده‌است.
اسکار آندریانی (به ؛ – ) بازیگر و نمایشنامه‌نویس اهل ایتالیا بود. او در بیش از پنجاه فیلم از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۹ بازی کرد.
کشور زنگ‌ها () یک فیلم به کارگردانی ژان بوایه است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کارلو داپورتو، سوفیا لورن، ماریو ریوا، رزیتا پیزانو، آلدا مانجینی، فائوستو گوئرتسونی، آکیله تولیانی، ماریو فِرِرا و نینو وینجلی اشاره کرد.
دختران خطرناک هستند () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لوئیجی کومنچینی است که در سال ۱۹۵۲ منتشر شد.
وینچنسو موسلینو (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دو زن، دو شاهی امید، احساس مالکیت اشاره کرد.
آرولدو تیری (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق است که مرا پیش می‌برد"، "میلیاردر میلان"، "هرج و مرج بزرگ"، "مسالینا"، "شادی زندگی"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه"، "مانون لسکو" و "ترانه بهار" اشاره کرد.
نیکو پپه (؛ – ) هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "توتو تارزان"، "تهران" و "دون پاسکواله" اشاره کرد.
ارنستو کالیندری (؛ – ) هنرپیشه سینما و تئاتر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "ببر هفت دریا" اشاره کرد.
بیچه والوری (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "پزشک بیمه سلامت"، "ریتا پشه"، "مردان خشن" و "۱۶ ساله‌ها" اشاره کرد.
فروچو تاگیاوینی (؛ – ) یک خواننده اپرا، هنرپیشه، و خواننده اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آرایشگر شهر سویل اشاره کرد.
لئوناردو کورته‌سه (؛ – ) کارگردان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کنت آکوئیلا"، "بیوه"، "نخستین عشق"، "شهبانوی ناوارا" و "ترانه بهار" اشاره کرد.
کارلو کامپانینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "زیباترین روزها"، "خاطرات دخترمدرسه‌ای"، "راهزنی"، "نامزد شده"، "هتل لونا، اتاق ۳۴"، "دورا نلسون"، "زنجیرهای ناپیدا"، "داستان عشق"، "خداحافظ جوانی" و "یک توپ و یازده مرد" اشاره کرد.
ویل کمپ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به فیلم ون هلسینگ (۲۰۰۴ میلادی)، میگل و ویلیام (۲۰۰۷ میلادی) و مجموعه‌های تلویزیونی "نیکیتا" (۲۰۱۱ میلادی) و "۹۰۲۱۰" (۲۰۱۲ میلادی) اشاره کرد.
چزاره پولاکو (؛ – ) یک بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "عقاب سیاه"، "زن زناکار" و "مانون لسکو" اشاره کرد.
دوره سوم مجلس خبرگان رهبری (۱۳۷۷–۱۳۸۵) در ۴ اسفند ۱۳۷۷ آغاز به کار کرد. این دوره با حضور ۸۶ نماینده خبره طی ۱۶ جلسه فعالیت داشت. انتخابات دوره سوم خبرگان. انتخابات آن در ۱ آبان ۱۳۷۷ برگزار شد. از میان ۳۹۶ نفر ثبت نام‌کننده اولیه، ۱۶۷ نفر تأیید شدند، ۲۱۴ نفر تأیید نشدند، ۱۳ نفر انصراف دادند و از ۱۸۷ نفر دعوت شدگان به امتحان ۶۰ نفر در امتحان شرکت نکردند. در انتخابات این دوره ۸۶ نفر با مشارکت ۴۶٬۳ درصد مردم انتخاب شدند. فهرست نمایندگان دور سوم خبرگان. برخی نمایندگان این دوره: