payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اثر تصادف دچار عارضه مغزی شد و پس از یک ماه کما، برای ادامه درمان توسط دخترش به آمریکا رفت. وی پس از ۳ سال در مصاحبه‌ای که با او در خارج از کشور شده بود ابراز امیدواری کرد که با پایان دوره درمان و بهبود، بزودی به ایران برگردد. وی در ادامه ضمن درد دل و گلایه از بی‌توجهی مسئولان هنری و فرهنگی کشور عنوان کرد: «"در کشور ما، ظاهراً هنرمندها تاریخ مصرف دارند، تاریخ آن‌ها که تمام می‌شود، یعنی دیگر تعطیل، بروید دنبال زندگی‌تان. در صورتی که در کشورهای دیگر، وقتی هنرمندی پیش‌کسوت می‌شود تازه حرمتش بالاتر می‌رود،
هنرمندی پیش‌کسوت می‌شود تازه حرمتش بالاتر می‌رود، امکانات بیش‌تر در اختیارشان می‌گذارند، راه‌ها برایشان بازتر می‌شود. اما در ایران برعکس است. نمی‌دانم چرا این‌طور است، من دلیلش را متوجه نشده‌ام… ما زمانی که اول انقلاب شروع کردیم، سه چهار نفر بودیم که این چرخ را گرداندیم. بعدها به هر حال سایرین هم آمدند. راه درستش هم همین بود که بیایند، جوان‌ها بیایند و از ما تحویل بگیرند، اما ما را هم نباید کنار بزنند، این کار، کار زشتی است. این نوع برخوردها روی حوزه‌ای مانند موسیقی چه تأثیری می‌تواند بگذارد؟ آیا باعث
مانند موسیقی چه تأثیری می‌تواند بگذارد؟ آیا باعث نمی‌شود خود همین جوان‌ها بعدها بی‌انگیزه و دلسرد شوند؟... خدا می‌داند ما با آقای گلریز، آقای وطن‌دوست، با این دوست‌ها چه‌قدر جبهه رفتیم، چه‌قدر آهنگ اجرا کردیم، شاید بالای هزار تا، شاید دو هزار تا. تمام برنامه‌های رادیو و تلویزیون را، از صبح جمعه گرفته تا برنامه‌های مذهبی و غیره، همه را ما راه انداختیم و کار کردیم. با این حال، الآن خیلی بد فراموش شده‌ایم، این دل آدم را می‌شکند…»" در اسفند ۱۳۹۷ رضا رشیدپور در برنامه‌اش، ویدئویی از مهرداد کاظمی پخش کرد که او
برنامه‌اش، ویدئویی از مهرداد کاظمی پخش کرد که او به تقاضای رشیدپور برای مخاطبان برنامه ضبط کرده بود.
کایل اندرسون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سن آنتونیو اسپرز و آستین توروس اشاره کرد.
داویس برتناس (، زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۹۲) یک بازیکن بسکتبال اهل لتونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پارتیزان، سن آنتونیو اسپرز و آستین توروس اشاره کرد.
برایان فوربس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سن آنتونیو اسپرز و آستین توروس اشاره کرد.
نیکولاس لاپروویتولا (، ۳ ژانویه ۱۹۹۰) بازیکن بسکتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لانوس و سن آنتونیو اسپرز اشاره کرد.
دیونته مورای (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سن آنتونیو اسپرز و آستین توروس اشاره کرد.
جاناتان سیمونز (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آستین توروس و سن آنتونیو اسپرز اشاره کرد.
فلاماریونیا دهانهٔ برخوردی فلاماریون ، یک دهانه در ماه در لبهٔ جنوب سینوس مدی است. این دهانه بین دهانهٔ ماوستینگ در شمال غربی و هرشل در جنوب شرقی واقع شده‌است. این دهانه مانند ماوستینگ در تقاطع لبهٔ غربی فلاماریون قرار گرفته‌است. دیوار فرسودهٔ بیرونی فلاماریون در شمال غربی شکسته شده، و باقی ماندهٔ آن فرسوده و آسیب دیده است. بخش دست نخورده‌ترین بخش دیوار در جنوب شرقی آن قرار گرفته‌است. ریما فلاماریون نهفته در سراسر شکاف در لبهٔ شمال غربی، در حدود ۸۰ کیلومتر به سمت غرب-جنوب غربی گسترش دارد. کف دهانه که از
به سمت غرب-جنوب غربی گسترش دارد. کف دهانه که از گدازه پر شده، نسبتاً هموار است و تنها با چند دهانهٔ کوچک پراکندهٔ سطح آن نقش پذیرفته است. دهانه‌های ثانوی فلاماریون. دهانهٔ برخوردی فلاماریون با قطر ۷۵ کیلومتر دهانه‌های کوچک‌تری را در درون خود جا داده‌است. بر اساس قرارداد و توافق، برای علامت‌گذاری این ویژگی‌ها در نقشه‌های ماه، از حروف الفبا به ترتیب نزدیکی آنها به مرکز دهانهٔ اصلی برای اشاره به آنها استفاده می‌شود. فهرست زیر نام ۱۰ دهانهٔ ثانوی بزرگ‌تر را که گاهی هم به عنوان «اقمار دهانهٔ فلاماریون» شناخته
گاهی هم به عنوان «اقمار دهانهٔ فلاماریون» شناخته شده‌اند نشان می‌دهد.
بیگم جان خانم شاهزاده قاجار و دختر فتحعلی‌شاه و بدر جهان خانم بود. وی مادر ملک‌جهان خانم (مهد علیا) مادر ناصرالدین‌شاه قاجار بود. زندگی‌نامه. او دومین فرزند فتحعلی‌شاه از نظر سنی بود که در حدود سال ۱۱۶۶ خورشیدی (۱۲۰۲ قمری) از بدر جهان خانم، اولین همسر پادشاه، زاده شد. وی در دربار پدرش رشد یافت و فنون ادب و فضل را از علمای عصر خویش کسب کرد. مشهور است که او به تصوف و عرفان گرایش داشت و از مریدان حاج ملارضا همدانی بود و نیز نقل می کنند که وی همواره طرف مشورت پدرش بود و در سفر و حضر همراه او بود. بیگم مبالغ
پدرش بود و در سفر و حضر همراه او بود. بیگم مبالغ زیادی از اموال شخصی خود را صرف نشر مذهب تشیع خاصه خرج علما و خطبای عتبات عراق کرد. بیگم جان خانم با محمدقاسم ظهیرالدوله ازدواج کرد و از او صاحب سه فرزند شد: پایان زندگی. او در زمان پادشاهی پدرش فتحعلی‌شاه و پیش از درگذشت پدر (۱۲۱۳ خ، ۱۲۵۰ ق) با سرای زندگانی بدرود گفت. دودمان. قاجاریه،قوانلو
امین سعید (۱۸۹۰، لاذقیه –۱۹۶۷، بحمدون) روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار سوری بود. زندگی و آثار. «امین بن محمد سعید بن حسن سعید» در لاذقیه به دنیا آمد. همان‌جا آموزش ابتدایی خود را آغاز کرد و در چاپخانهٔ کوچکی همراه پدرش کار کرد. در لاذقیه همچنین در هفته‌نامه‌ای مشغول به کار بود. به بیروت کوچید و در مدرسهٔ ازهری شیخ عباس تحصیل خود را ادامه داد. سپس به دمشق رفت و پس از آن به قاهره. مجله "الشرق الأدنی" را مدتی نشر داد، سپس به دمشق بازگشت و روزنامهٔ "الکفاح" را منتشر ساخت. "انقلاب بزرگ عربی" در سه جلد، "پادشاهان معاصر
"انقلاب بزرگ عربی" در سه جلد، "پادشاهان معاصر مسلمان و حکومت‌هایشان"، "تاریخ حکومت سعودی" در دو جلد،"تاریخ اسلام سیاسی"،" روزگار بغداد" از آثار اوست.
ایزاک تیتسینگ () ((۱۰ ژانویه ۱۷۴۵ در آمستردام – ۲ فوریه ۱۸۱۲ در پاریس) یک جراح، محقق، تاجر و سفیر هلندی بود. وی در طول زندگی حرفه‌ای طولانی مدتش در شرق آسیا، به عنوان یک مقام ارشد کمپانی هند شرقی هلند و به نمایندگی از شرکت‌های تجاری اروپا توانست به صورت منحصر به فرد ب تماس رسمی با شوگونسالاری توکوگاوا ژاپن باشد و دو بار برای گفتگو با شوگون و دیگر مقامات بالای شوگونسالاری به ادو سفر کند.
هندریک دوف () (۲ دسامبر ۱۷۶۴ ) یک کمیسیونر هلندی در دجیما، ناگاساکی، در طول سال‌های اولیه قرن ۱۹ در کشور ژاپن بود.
امین جُندی فقیه، ادیب و شاعر سوری در سدهٔ نوزدهم میلادی بود. زندگی و آثار. «امین بن محمد بن عبدالوهاب بن اسحاق بن عبدالرحمان، جندی عباسی» در معرة النعمان زاده شد و پرورش یافت. به حلب کوچید و از گروهی علما مانند عبدالرحمان مدرس و محمود مرعشی فراگرفت. سپس به حمص سفر کرد و بعد از آن، به زادگاهش بازگشت و متولی افتای آنجا شد. در دمشق ساکن شد و افتای آن را نیز برعهده گرفت. همان‌جا در اواخر محرم ۱۲۹۵ق درگذشت. "منظومة فی أسماء أهل بدر، دیوان شعر، شرح رسالهٔ شیخ رسلان دمشقی در تصوف" و "فتاوا" از آثار اوست.
ارنست میسن ساتو (; – ) یک محقق و سفیر بریتانیا در ژاپن اهل بریتانیا بود. در ژاپن. افزایش خدمات کنسولی در ژاپن ابتدا به دلیل صلاحیت و همت وی به عنوان مترجم در زمانی بود که انگلیسی در ژاپن عملاً ناشناخته بود، دولت ژاپن هنوز به زبان هلندی با غرب ارتباط برقرار می‌کرد. وی مترجم کنسولی شد. مهارت‌های زبان ژاپنی وی به سرعت در مذاکرات وزیر امور خارجه سر هری اسمیت پارکس با شوگون‌سالاری توکوگاوا و قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو ضروری شد و وی به جمع‌آوری اطلاعات پرداخت. وی به عنوان مترجم رسمی و سپس به عنوان منشی نماینده
به عنوان مترجم رسمی و سپس به عنوان منشی نماینده انگلیس در ژاپن ارتقا یافت و از همان سال ۱۸۶۴، شروع به نوشتن ترجمه و مقاله های روزنامه در مورد موضوع‌های مربوط به ژاپن کرد: در سال ۱۸۶۹، وی با مرخصی به خانه خود به انگلیس رفت و در سال ۱۸۷۰ باز به ژاپن بازگشت.
فلیچ بیتو (؛ ۱۸۳۲ – ۲۹ ژانویه ۱۹۰۹) همچنین به عنوان فلیکس بیتو نیز شناخته می‌شود، عکاس بریتانیایی-ایتالیایی بود. او یکی از اولین عکاسانی بود که از شرق آسیا عکس گرفت و از اولین عکاسان جنگ بود. او به‌خاطر آثار ژانر، پرتره‌ها، مناظر و چشم‌اندازهای معماری، مناظر آسیا و منطقهٔ مدیترانه مشهور است. سفرهای بیتو به او این فرصت را داد تا تصاویری از کشورها، مردم و رویدادهایی بسازد که برای اکثر مردم اروپا و آمریکای شمالی ناآشنا و دور از دسترس باشد. آثار او تصاویری از وقایعی مانند شورش‌های ۱۸۵۷ در هند و جنگ دوم تریاک را
مانند شورش‌های ۱۸۵۷ در هند و جنگ دوم تریاک را ارائه می‌دهد و نمایانگر اولین بخش مهم عکاسی خبری است. او بر عکاسان دیگر تأثیر گذاشت و تأثیر او در ژاپن، جایی که او با بسیاری از عکاسان و هنرمندان دیگر تدریس می‌کرد و کار می‌کرد، بسیار عمیق و ماندگار بود.
امین مجید ارسلان (۱۳ ژوئیه ۱۸۶۸، الشویفات - ۹ ژانویه ۱۹۴۳، بوئنوس آیرس) دیپلمات و سیاستمدار عثمانی، ادیب و روزنامه‌نگار لبنانی بود. زندگی. «امین بن مجید بن ملحم بن حیدر ارسلان»، در الشویفات، جبل لبنان به‌هنگام حکومت سوریه عثمانی در ۱۳ ژوئیه ۱۸۶۸/ ۱۲ ربیع‌الاول ۱۲۸۴ق زاده شد. نزد مسیحیان در بیروت درس خواند. سپس به پاریس کوچید و روزنامه‌ای عربی با عنوان کشف النقاب چاپ کرد. همراه خلیل غانم در چاپ روزنامهٔ الفتاة همکاری نمود. او همچنین مجلهٔ السمیر را نیز خود چاپ کرد. سپس، سرکنسول عثمانی در بروکسل و بوئنوس آیرس
کرد. سپس، سرکنسول عثمانی در بروکسل و بوئنوس آیرس برگزیده شد. امین ارسلان در ۹ ژانویه ۱۹۴۳م / ۳ محرم ۱۳۶۲ق در بوئنوس آیرس درگذشت.
فهرست غربی‌هایی که قبل از سال ۱۸۶۸ از ژاپن دیدار کردند این فهرست شامل اروپایی و آمریکایی‌های برجسته‌ای می‌شود که قبل از اصلاحات میجی از ژاپن دیدار کردند. پس از نام هر فرد سال نخستین دیدار، کشور مبدأ و توضیح مختصری به دنبال آن آمده‌است. قرن هفدهم. توجه: در سال ۱۶۳۹، دولت ژاپن سیاست ساکوکو را به اجرا گذاشت که خارجی‌ها را از ورود به قلمرو ژاپن ممنوع اعلام کرد تنها استثنا در این قانون تجار هلندی و کارگران مرتبط بودند. آن‌ها مجاز بودند در جزیره دجیما زندگی کنند. این سیاست تا ۱۸۵۴ به طول انجامید.
پارادوکس‌های زنون مجموعه‌ای از مسئله‌های فلسفی است که توسط زنون الئایی (حدود ۴۹۰–۴۹۵ پ. م در الئا جنوب ایتالیای کنونی- حدود ۴۳۰ پ. م) فیلسوف یونانی طراحی شده‌است. این پارادوکس‌ها در ادامه نظریه پارمنیدس که منکر نقش حواس در شناخت و تکثرگرایی است و اعتقاد به اینکه حرکت چیزی جز توهم نیست، می‌باشند؛ که زنون بر اساس دیالکتیک پارمنیدسِ افلاطون این پارادوکس‌ها را طراحی نموده‌است که در حقیقت جوابی است برای فیلسوف‌هایی که در مخالفت با پارمنیدس پارادوکس‌هایی را مطرح کرده‌اند. داستان آشیل و لاک‌پشت. آشیل تصمیم می‌گیرد
داستان آشیل و لاک‌پشت. آشیل تصمیم می‌گیرد با یکی از کندترین رقبای خود، لاک‌پشت، مسابقهٔ دو بدهد. او لطف می‌کند و می‌گذارد لاک‌پشت از نقطه‌ای جلوتر از او، مسابقه را شروع کند. وقتی آشیل از نقطهٔ شروع خود حرکت می‌کند، لاک پشت قبلاً یک مسافتی پیش رفته‌است و مدتی طول می‌کشد، البته نه خیلی زیاد، تا آشیل به نقطه‌ای برسد که لاک‌پشت حرکتش را از آنجا شروع کرده‌است. مسلماً تصور می‌کنیم آشیل، تیزپاترین دونده در میان یونانیانِ اعزام شده به تروا، بیش از این عقب نخواهد ماند: هر چقدر هم مسیر مسابقه کوتاه و فاصلهٔ اولیهٔ
هر چقدر هم مسیر مسابقه کوتاه و فاصلهٔ اولیهٔ لاک‌پشت از آشیل زیاد باشد، آشیل باید زودتر به خط پایان برسد. اما در واقع این‌طور نیست؛ زیرا مدتی طول می‌کشد تا آشیل به نقطه‌ای برسد که لاک‌پشت از آنجا راه افتاده و لاک‌پشت در این مدت خود را کمی جلو کشانده‌اشت. زمانی که آشیل به آن نقطه برسد، لاک‌پشت جلوتر است. پس آشیل به سمت نقطه‌ای می‌دود که لاک‌پشت از آنجا راه افتاده و لاک‌پشت در این مدت خود را کمی جلو کشانده‌است. زمانی که آشیل به آن نقطه برسد، لاک‌پشت جلوتر است پس آشیل به سمت نقطه‌ای می‌دود که لاک‌پشت هم اینک
پس آشیل به سمت نقطه‌ای می‌دود که لاک‌پشت هم اینک هست و مدتی طول می‌کشد تا به آن نقطه برسد. مسلماً در طول این مدت لاک‌پشت باز کمی دیگر خود را جلو کشانده‌است. آشیل مثل سایه، لاک‌پشت را تعقیب می‌کند، اما زمانی که به نقطه‌ای می‌رسد که لاک‌پشت بوده، لاک‌پشت باز هم اندکی جلو رفته‌است و آشیل هنوز به او نرسیده‌است این ماجرا تا ابد ادامه می‌یابد، زیرا همواره مدتی طول می‌کشد تا آشیل فاصلهٔ میان خودش و لاک‌پشت را طی کند و هر قدر هم که لاک‌پشت کند حرکت کند، بخشی از مسافت را در زمان حرکت خود طی می‌کند و دیگر در نقطهٔ
را در زمان حرکت خود طی می‌کند و دیگر در نقطهٔ قبل نیست و از آن نقطه جلوتر است. پس به هر حال هر چقدر هم این زنجیره را ادامه دهیم، آشیل هرگز به لاک‌پشت نمی‌رسد، چه رسد به این که از او جلوتر بزند. پس مسلماً وقتی که مسابقه در نهایت به پایان می‌رسد، لاک‌پشت از آشیل جلوتر است. این پارادوکس نشان می‌دهد که ما نه تنها نمی‌توانیم به دوندهٔ کندتر از خودمان برسیم، بلکه اصلاً نمی‌توانیم در استادیوم بدویم. تناقض دو بخشی. آنچه که در حرکت است باید قبل از رسیدن به هدف، به نیمۀ راه برسد. نتیجۀ حاصل می‌تواند به‌صورت زیر
به نیمۀ راه برسد. نتیجۀ حاصل می‌تواند به‌صورت زیر نمایش داده شود: اگر از نقطهٔ A به نقطهٔ B بدوید، قبل از رسیدن به B باید از نقطهٔ میانی این مسافت عبور کنید. پس از این نقطهٔ میانی، باید از نقطهٔ میانی دیگری بگذرید که قبل از B به آن برسید. در واقع بی‌نهایت نقطه میانی قبل از رسیدن به B وجود دارد. پس هرگز به خود نقطهٔ B نمی‌رسید؛ زیرا هر بار که هر یک از مسافت‌های کاهش یابنده را به قصد نقطهٔ میانی بعدی طی می‌کنید، هنوز فاصله‌ای به همان اندازه باقی مانده‌است که باید پیموده شود، و این فاصله هرگز به صفر نمی‌رسد،
باید پیموده شود، و این فاصله هرگز به صفر نمی‌رسد، همیشه میان شما و انتهای مسیر فاصله‌ای وجود دارد و در نتیجه رسیدن به نقطهٔ پایان غیرممکن است. البته به فرض این که اصلاً بتوانید حرکت‌تان را شروع کنید. اما اصلاً چطور می‌توانید حرکت‌تان را شروع کنید؟ زیرا قبل از رسیدن به میانهٔ مسیر باید یک‌هشتم مسیر را بدوید و پیش از آن یک شانزدهم مسیر را، و همین‌طور تا بی‌نهایت. هیچ حرکت آغازینی وجود ندارد؛ زیرا همیشه قبل از آن حرکت دیگری هست که باید اول انجامش داد. نتایج دو پارادوکس زنون به نظر بی‌معنی می‌آید و اتفاقاً
دو پارادوکس زنون به نظر بی‌معنی می‌آید و اتفاقاً نکتهٔ قضیهٔ هم دقیقاً همین است. اگر ما نتوانیم نتیجه را قبول کنیم باید چیز دیگری را رد کنیم، مثلاً یکی از فرض‌هایی را که به نتیجه منتهی شده‌است. در این صورت استدلال از الگوی برهان خلف پیروی می‌کند؛ الگویی که به نظر می‌رسد زنون آن را تکمیل کرده‌است. اساس کار این الگو آن است که نشان می‌دهد اگر فرضی را بپذیرید (که باید خلاف آن ثابت شود) نتیجه‌ای بی‌معنی و نپذیرفتنی به‌دست می‌آید و بهترین راه رفع این بی‌معنایی، رد کردن فرض اولیه است. پارادوکس پیکان. همۀ چیزهایی
کردن فرض اولیه است. پارادوکس پیکان. همۀ چیزهایی که فضای مساوی را اشغال می‌کنند، در حالت استراحت هستند و آنچه در حرکت است و همیشه در هر لحظه این فضا را اشغال می‌کند؛ بنابراین پیکان رها شده بی‌حرکت است. در پارادوکس پیکان زنون بیان می‌کند که حرکت یعنی تغییر دادن فضای اشغال شده یک شی. برای مثال یک تیر را پرتاب می‌کند. او می‌گوید در هر لحظه‌ای (حتی کوتاه‌ترین زمان) پیکان هیچ حرکتی ندارد. پیکان نه به مکانی که هست می‌تواند حرکت کند و نه به مکانی که نیست؛ زیرا در مکانی که هست حرکت نکرده، و به جایی که نیست زمانی
مکانی که هست حرکت نکرده، و به جایی که نیست زمانی برای حرکت به آنجا وجود ندارد. به عبارت دیگر در هر لحظه‌ای از زمان هیچ حرکتی رخ نداده. اگر هر چیزی در هر لحظه بی‌حرکت باشد و زمان کاملاً متشکل از لحظات باشد، پس حرکت غیرممکن است. در حالی که دو پارادوکس اول مکان را تقسیم می‌کنند، در این پارادوکس با تقسیم زمان (نه به بخش‌ها، بلکه به نقاط) بیان می‌شود. ردیف‌های متحرک. ما باید پیش خود سه دسته جسم در یک ورزشگاه یا میدان مسابقه تصور کنیم. یک دسته ساکن است، دو دستۀ دیگر در جهات مخالف یکدیگر با سرعت مساوی در حرکتند.
در جهات مخالف یکدیگر با سرعت مساوی در حرکتند. در رسیدن به وضع مساوی ب۱ از نیمی از اجسام دستۀ الف عبور کرده‌است، در حالی که مقدمۀ ج۱ از همه اجسام دستۀ ب عبور کرده‌است. اگر یک واحد طول در یک واحد زمان طی شود، پس مقدمۀ ب۱ نصف زمانی را گرفته‌است که مقدمۀ ج۱ برای رسیدن به وضع مساوی گرفته‌است. از سوی دیگر مقدمۀ ب۱ از همۀ اجسام دستۀ ج گذشته‌است، درست همان‌گونه که مقدمۀ ج۱ از همه اجسام دستۀ ب عبور کرده‌است؛ بنابراین زمان عبور آن‌ها باید مساوی باشد. پس ما به نتیجۀ محالی رسیده‌ایم که نصف یک زمان معین مساوی تمام آن
محالی رسیده‌ایم که نصف یک زمان معین مساوی تمام آن زمان است. انتقادها. برخی معتقدند زنون با طرح این پارادوکس‌ها، در تلاش برای قانع کردن ما بوده که حرکت غیرممکن است؛ یعنی ما باید این نتیجهٔ ظاهراً بی‌معنی را بپذیریم که هرگز نمی‌توانیم از نقطهٔ A تکان بخوریم، زیرا اصلاً حرکت وجود ندارد. پارمنیدس قبلاً تلاش کرده بود ما را دراین باره قانع کند و پارادوکس‌های زنون دربارهٔ حرکت را اغلب ادامهٔ آن تلاش‌ها برای رسیدن به همان نتیجه تلقی می‌کنند. اما حتی اگر زنون از طرح این پارادوکس‌ها چنین هدفی را دنبال می‌کرده، باید
این پارادوکس‌ها چنین هدفی را دنبال می‌کرده، باید گفت که خود آن‌ها ساختار برهان خلف را ندارند. در برهان خلف به جای آن که فرضیه‌ها را بپذیریم و نتیجه را کاملاً قبول کنیم، باید ناچار شویم نتیجهٔ بی‌معنی را رد کنیم و بنابراین در درستی قضیه‌هایی که این نتیجه از آن‌ها قرار گرفته شده‌است تردید کنیم. فرض کنید ما نتیجهٔ بی‌معنی آن‌ها را راحت قبول نکنیم. فرض کنید بگوئیم این که آشیل هرگز از لاک پشت جلو نمی‌زند و این که دونده هرگز به نقطهٔ پایان مسابقه نمی‌رسد نمی‌توانند صادق باشند. آن وقت چه می‌شود؟ در آن صورت باید
صادق باشند. آن وقت چه می‌شود؟ در آن صورت باید فرضی را که استدلال را به آن نتیجه رسانده رد کنیم. برخی صاحب نظران معتقدند که هدف او تقسیم نامتناهی زمان و مکان بوده‌است. ما می‌توانیم کاملاً مطمئن باشیم که زنون مایل بود ثابت کند که کثرت غیرممکن است؛ او به پیروی از پارمنیدس معتقد بود که ممکن نیست بیش از یک چیز در جهان وجود داشته باشد. او در این دو پارادوکس نتیجه‌ای عجیب را خلق می‌کند، به این ترتیب که این تصور را القا می‌کند که هر چقدر هم بخشی از زمان یا مکان مفروض شما کوچک باشد، همیشه می‌توانید آن را به بخش‌های
شما کوچک باشد، همیشه می‌توانید آن را به بخش‌های کوچک‌تری تقسیم کنید. دونده هر قدر هم به پایان مسابقه نزدیک شود، همواره نیمی دیگر از مسافت باقی است که باید طی شود و آن نیم دیگر را هم می‌توان به دو نیم دیگر تقسیم کرد، الی آخر. از آن جا که این زنجیرهٔ تقسیم‌ها، یعنی به دو نیمه تقسیم کرد، الی آخر. این نتیجه صادق است و از این قضیه استنتاج می‌شود که مکان‌ها را پیوسته فرض کنیم که به لحاظ نظری تا بینهایت تقسیم‌پذیر است. امروزه ما عموماً معتقدیم مکان (به لحاظ ریاضی) حالت پیوسته دارد، اگر چه به لحاظ فیزیکی نمی‌توان
حالت پیوسته دارد، اگر چه به لحاظ فیزیکی نمی‌توان خطوط یا نقاطی را [تا بی‌نهایت] رسم کرد که آن خطوط یا نقاط با هم تداخل نداشته باشند. در نظریهٔ ریاضی هیچ حدی برای تقسیم کردن پاره خط وجود ندارد. همین فرض است که سبب این تصور می‌شود که به پایان رساندن مسیر مسابقه ناممکن است؛ زیرا هیچ مرحلهٔ آخری وجود ندارد. پس شاید زنون می‌خواسته ما به این نتیجه برسیم که تقسیم‌های بی‌نهایتِ مکان ناممکن است. مخالفان از زمان ارسطو به بعد غالباً خاطرنشان کرده‌اند که با پذیرفتن این که زمان هم دقیقاً مانند مکان تا بی‌نهایت
این که زمان هم دقیقاً مانند مکان تا بی‌نهایت تقسیم‌پذیر است، می‌توان پارادوکس آشیل را حل کرد. اما پارادوکس دوم نشان می‌دهد که پاسخ به این سادگی‌ها نیست؛ زیرا در پارادوکس دوم ما فرض می‌کنیم که زمان، مانند مکان، تا بی‌نهایت تقسیم‌پذیر است و اصلاً با این فرض است که پارادوکس ادامه می‌یابد. هر چقدر هم‌زمان کوتاهی طول بکشد که آشیل فاصلهٔ میان خودش و لاک‌پشت را طی کند، آن زمانِ کوتاه باز بخشی از زمان است و آنقدر هست که لاک‌پشت از جای قبلی خود جنبیده باشد. در هیچ نقطه‌ای زمان تمام نمی‌شود: ما همیشه می‌توانیم آن را
زمان تمام نمی‌شود: ما همیشه می‌توانیم آن را به زمان‌های کوتاه‌تر تقسیم کنیم و بفهمیم که لاک‌پشت وقت دارد که دوباره جلو بیفتد. به این ترتیب منطقی است که پارادوکس اول و دوم را یک جفت استدلال ببینیم که اولی ساده‌تر و دومی پیچیده‌تر است، اما بی‌معنایی هر دو ناشی از تقسیم بی‌نهایتِ زمان و مکان است. در پارادوکس اول هر چقدر هم به فاصله‌های ریزتر تقسیم شود، فاصله‌ای متناهی باقی می‌ماند و می‌توان آن را در زمانی متناهی طی کرد؛ زیرا دونده، در زنجیرهٔ فاصله‌های کاهش یابنده، هر پاره‌ای از مسافت را در زمان کوتاه‌تری
یابنده، هر پاره‌ای از مسافت را در زمان کوتاه‌تری نسبت به پارهٔ بزرگ‌تر قبلی طی می‌کند، و همین‌طور که مسافت‌ها کوچک و کوچک‌تر می‌شوند تا این که محو شوند، زمان لازم برای پیمودن آن‌ها نیز کوچک و کوچک‌تر می‌شود تا این که محو شود؛ در هر دو مورد جمع کل مجموعهٔ اجزاء، اگر آن‌ها را با هم جمع کنیم، برابر همان مسافت و زمان می‌شود که ما پیش از انجام عملِ تقسیم داشتیم. در ریاضیات تکنیک‌هایی برای محاسبهٔ مجموع یک زنجیرهٔ نامتناهی وجود دارد، اما ساده‌ترین برهان این است که خیلی راحت مسئله را در مکان تصویر کنیم.
این است که خیلی راحت مسئله را در مکان تصویر کنیم. ریاضی‌دانان ممکن است بگویند پارادوکس‌های زنون فقط به این سبب ادامه می‌یابند که او برخی حقایق روشن ریاضی را متوجه نشده‌است و بنابراین اصلاً لازم نیست فرضی را که زنون امیدوار بود هدف تجدید نظر ما باشد هدف قرار دهیم. بنیان پارادوکس زنون بر تقسیم مداوم به تکه‌های کوچک و کوچک‌تر است؛ تقسیم کردنی که در محدودهٔ بخشی متناهی از زمان و مکان، میان لحظهٔ شروع مسابقه و لحظه‌ای که آشیل به لاک‌پشت می‌رسد - درست پیش از آن که از او جلو بزند - انجام می‌شود. در انتهای آن بخش
از او جلو بزند - انجام می‌شود. در انتهای آن بخش از مسابقه به هر حال نقطهٔ عبوری وجود دارد و می‌توانیم محاسبه کنیم که آن نقطه کِی پدیدار می‌شود. ریاضیات می‌تواند با ارائۀ برهان‌هایی اثبات کند که انواع خاصی از زنجیره‌های نامتناهی که به صفر میل می‌کنند دارای مجموع متناهی‌اند و مبنای پارادوکس زنون چنین زنجیره‌هایی است. از آنجا که مجموع اجزا متناهی و سرعت پیش روی ثابت است، زمانی که برای انجام این کار طول می‌کشد باید متناهی باشد. به این ترتیب پارادوکس‌ها حل می‌شوند. بنیان پارادوکس زنون بر تقسیم مداوم به تکه‌های
بنیان پارادوکس زنون بر تقسیم مداوم به تکه‌های کوچک و کوچک‌تر است؛ تقسیم کردنی که در محدودهٔ بخشی متناهی از زمان و مکان، میان لحظهٔ شروع مسابقه و لحظه‌ای که آشیل به لاک‌پشت می‌رسد - درست پیش از آن که از او جلو بزند - انجام می‌شود. در انتهای آن بخش از مسابقه به هر حال نقطه‌ای عبوری وجود دارد و می‌توانیم محاسبه کنیم که آن نقطه کی پدیدار می‌شود. پس ریاضیات می‌تواند با ارائه برهان‌هایی اثبات کند که انواع خاصی از زنجیره‌های نامتناهی که به صفر میل می‌کنند دارای مجموع متناهی‌اند و مبنای پارادوکس زنون چنین
دارای مجموع متناهی‌اند و مبنای پارادوکس زنون چنین زنجیره‌هایی است. از آن جا که مجموع اجزا متناهی و سرعت پیش روی ثابت است، زمانی که برای انجام این کار طول می‌کشد باید متناهی باشد. به این ترتیب پارادوکس‌ها حل می‌شوند. در پارادوکسی که برای اندازه‌گیری حرکت پیکان می‌باشد، باید ببینیم آیا در مجاورت چیزی به اندازهٔ خودش هست یا نه، اما جایی را که پیکان در فضا اشغال می‌کند نمی‌توان معیاری برای نشان دادن نمودار حرکت آن در نظر گرفته شود، زیرا پیکان همواره جایی به اندازهٔ خودش اشغال می‌کند. پیکان هرگز از جای خودش
اندازهٔ خودش اشغال می‌کند. پیکان هرگز از جای خودش فراتر نمی‌رود و بنابراین، با این معیار سکون، به نظر می‌رسد که در تمام مدت حرکت خود ساکن است.
امین فهد مَعلوف (یا با نگارش و آوایش: امین المعلوف) (۱۸۷۱، الشویفات - ۲۱ نوامبر ۱۹۴۳، قاهره) پزشک نظامی، دانشمند علوم طبیعی و زبان‌شناس لبنانی بود؛ در رشته‌های جانورشناسی، گیاه‌شناسی و اخترشناسی سررشته داشت. زندگی. «امین بن فهد بن اسعد المعلوف» زادهٔ ۱۸۷۱م در الشویفات؛ از دانشگاه آمریکایی بیروت دانش‌آموخته شد. به‌عنوان پزشک وارد ارتش مصر شد و در رویداد ام‌دورمان در سودان حضور داشت. هنگامی که جنگ بالکان شدت گرت، از سوی هلال احمر مصر به استانبول رفت. پس از این، به جده رفت و مدیر بهداشت آنجا شد. به مصر بازگشت
به جده رفت و مدیر بهداشت آنجا شد. به مصر بازگشت و در ارتش بریتانیا کار کرد. سپس استاد طبیعت و گیاهان در دانشکدهٔ پزشکی دمشق، مدیر اداره وزارت امور خارجهٔ سوریه، مدیر امور پزشکی در ارتش عراق برگزیده شد. درجهٔ سپهبد گرفت. عضو فرهنگستان علمی عربی در دمشق نیز بود. او در قاهره در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۳م / ۲۴ ذی‌القعده ۱۳۶۲ق درگذشت. خانواده. وی از خاندانی است که افراد آن به علم و اندیشه معروف بودند، از جمله: فوزی المعالوف شاعر مهاجر، لوئی المعالف صاحب معجم المنجد و نصیف المعلوف محقق و مورخ.
تایم تریل انفرادی گونه‌ای از مسابقات دوچرخه‌سواری جاده است که در آن، دوچرخه‌سواران در زمین مسطح یا جادهٔ کوهستانی به تنهایی با زمان مسابقه می‌دهند. مسابقه مشابهی به صورت تیمی با نام تایم تریل تیمی نیز وجود دارد. پیروزی در تایم تریل تنها متکی به توان و استقامت رکابزن است و نمی‌تواند از هم‌تیمی‌های خود و کسانی که در جلوی او رکاب می‌زنند و هوا را می‌شکافند، کمک بگیرد. در بسیاری از مسابقات چندمرحله‌ای، مرحلهٔ نخست مسابقه یک تایم تریل انفرادی کوتاه است که پرولوگ نامیده می‌شود. هر رکابزن با فاصلهٔ زمانی مشخص نسبت
می‌شود. هر رکابزن با فاصلهٔ زمانی مشخص نسبت به رکابزن قبلی، که معمولاً یک یا دو دقیقه است، مسابقهٔ خود را آغاز می‌کند. چینش رکابزنان معمولاً بر پایه زمان‌های کسب شده در مسابقات پیشین (یا مراحل پیشین همان مسابقه در مسابقات چندمرحله‌ای) انجام می‌شود. به این ترتیب، آخرین نفری که مسابقه را آغاز می‌کند، برترین رکابزن در رده‌بندی است. مزیت آن برای مسابقه‌دهندگانی که دیرتر آغاز می‌کنند، این است که می‌دانند چه زمانی را باید ثبت کنند. رکابزنان اجازه ندارند پشت سر رکابزن دیگری حرکت کنند. هرگونه کمک میان رکابزنان
رکابزن دیگری حرکت کنند. هرگونه کمک میان رکابزنان ممنوع است. رکابزن دارای کمترین زمان به عنوان برنده معرفی می‌شود. در مسابقات تایم تریل گروهی لباس و دوچرخه هر تیم همشکل و همرنگ می‌باشد. حرفه‌ای. مقررات تنظیم‌کنندهٔ ابعاد و سایر خصوصیات دوچرخه مانند وزن، ساخت دوچرخه را محدود می‌کنند. بر پایهٔ مقررات اتحادیهٔ جهانی دوچرخه‌سواری، در مسابقات تایم تریل موتورسیکلت‌هایی همراه با رکابزنان هستند که تجهیزات تصویربرداری یا مسئولان مسابقه را جابجا می‌کنند. هم‌چنین خودروهای تیم‌ها شامل مربی و قطعات یدکی می‌توانند پشت سر
تیم‌ها شامل مربی و قطعات یدکی می‌توانند پشت سر رکابزن خود حرکت کنند، ولی دوچرخه‌سواران اجازه ندارند پشت خودرو حرکت کنند. مقررات مسابقه، فاصلهٔ کمینهٔ حرکت خودرو پشت سر رکابزن و کمینهٔ فاصلهٔ میان دو رکابزن که خودرو می‌تواند وارد آن شود را تعیین می‌کنند. تایم تریل انفرادی غالباً به عنوان مرحله‌هایی از مسابقات مرحله‌ای مانند گرند تورها به کار می‌رود. این مرحله‌ها می‌توانند از پرولوگ‌های کوتاه کمتر از ۸ کیلومتر تا مسافت‌های بیشتر در جاده‌های مسطح یا کوهستانی را شامل شوند. مسابقات تایم تریل انفرادی جزئی از
را شامل شوند. مسابقات تایم تریل انفرادی جزئی از مسابقات قهرمانی دوچرخه‌سواری جهان و بازی‌های المپیک تابستانی نیز هستند. عملکرد و تاکتیک. برای عملکرد مناسب در تایم تریل انفرادی باید نکات زیر رعایت شود: مبتدیان معمولاً در ابتدای مسیر به‌شدت رکاب می‌زنند؛ در میانه تلاش خود را کاهش می‌دهند تا فشار کمتری متحمل شوند و در بخش پایانی، متوجه می‌شوند که در طول مسابقه به اندازهٔ کافی تلاش نکرده‌اند. معمولاً تایم تریل به عنوان سخت‌ترین مرحلهٔ یک مسابقه بزرگ برای دوچرخه‌سواران جوان شمرده می‌شود. تجهیزات تایم تریل.