payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ضد بریتانیایی در کردستان؛ اگرچه بارزانی تماس‌هایی را با حلقه‌های ملی‌گرایی کردی در سلیمانیه که به وی برای فرار کمک کرده‌بودند برقرار کرده‌بود. نخستین مرحلهٔ قیام. ملا مصطفی پس از کسب اجازه از شیخ احمد بارزانی، به همراه دو تن از یاران نزدیکش از سلیمانیه گریخت و به ایران رفت. وی در شهر اشنویه در ایران با افرادی از ایل بارزان که در این شهر اسکان داده شده‌بودند متحد شد و راه بازگشت به بارزان را در پیش گرفت. ملا مصطفی به محض بازگشت فوراً مورد توجه هوادارانش، رؤسای ایلات همسایه، کارکنان حکومتی که مشتاق متحد شدن
ایلات همسایه، کارکنان حکومتی که مشتاق متحد شدن با وی بودند و نیز اعضای جنبش ملی کردستان قرار گرفت. گروه اخیر شامل میر حاج احمد و مصطفی خوشناو افسران کرد ارتش عراق و اعضای جنبش ملی‌گرایانهٔ کردی زیرزمینی هیوا می‌شد. ملا مصطفی به محض بازگشت به منطقهٔ بارزان نیرویی را برای به چالش کشاندن اقتدار عراق در منطقه ایجاد کرد. تنها در عرض دو هفته نزدیک به ۷۵۰ نفر تن جمع شد و عملیات‌های کوچکی را مانند هجوم به ایستگاه‌های پلیس و پست‌های مرزی آغاز کرد. این یورهای اولیه سازماندهی نظامی روبه‌رشد نیروهای بارزانی را نشان
سازماندهی نظامی روبه‌رشد نیروهای بارزانی را نشان داد. اگرچه این حرکت‌ها هنوز قبیله‌ای بود، اما ثبت نام برای نیروهای بارزانی ظرف چند ماه به ۲ هزار تن رسید که کردهای محلی شامل کسانی که ارتش عراق را ترک کرده‌بودند را نیز در بر می‌گرفت. بارزانی برای سازمان دادن این نیروی در حال رشد، گروه‌های جنگی متشکل ۱۵ تا ۳۰ نفره ایجاد کرد؛ محمد امید میرخان، مامند مامش و صالح کانیا لنجی را به عنوان فرمانده منصوب کرد و قوانین سختگیرانهٔ رفتار سربازی را بدان‌ها القاء کرد. در طول سال ۱۳۴۳، بارزانی و رزمندگانش ایستگاه‌های پلیس
سال ۱۳۴۳، بارزانی و رزمندگانش ایستگاه‌های پلیس را تصرف می‌کردند و خودشان را دوباره با مهمات و تسلیحات ارتش مسلح می‌ساختند. سطوحی از فرماندهی ایجاد شد و بارزانی مرکز فرماندهی خود را در بیستری، روستایی در میانهٔ راه رواندوز و بارزان برقرار کرد. نیروهای بارزانی در نبرد قوره‌تو و نبرد مزنه پیروزی‌هایی به دست آوردند. در این نبردها نیروهای بارزانی موفق شدند واحدهای آموزش‌دیده، سازمان‌یافته و با تجهیزات ارتش عراق را شکست بدهند. دیپلماسی. بارزانی از حکومت عراق خودمختاری و نیز آزادی زندانیان کرد و از آن‌جمله شیخ
و نیز آزادی زندانیان کرد و از آن‌جمله شیخ احمد بارزانی را خواستار شد. اگرچه درخواست خودمختاری رد شد، اما حکومت عراق با بارزانی در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به مذاکره نشست. در نتیجهٔ این مذاکرات یخ احمد در اوایل سال ۱۹۴۴ آزاد شد. در نتیجهٔ به رسمیت شناخته دن از سوی عراق و نیز قدرت و نفوذ گستردهٔ بارزانی، میهن‌دوستان کرد حول وی جمع شده و وی را تکریم کرده و او را به عنوان راهنمای جنبش آزادیبخش کرد در سطح ملی معرفی کردند. دیپلماسی میان مصطفی بارزانی و حکومت عراق به سبب وجود چندین هوادار کردها در درون حکومت، تا اندازه‌ای
چندین هوادار کردها در درون حکومت، تا اندازه‌ای با توجهی مثبت آغاز شد. با این حال، پس از استعفای کابینهٔ عراق در ۱۹۴۴، تیم حاکمهٔ جدیدی روی کار آمد که چندان به آرمان کردها روی خوش نشان نمی‌داد. در نتیجه امتیازات پیشین ملغی شد و دیپلمات‌های حامی کردها از کار منفصل شدند و دور تازه‌ای از ستیز میان کردها و حکومت عراق آغاز شد. مصطفی بارزانی که موقعیتش با سیاست‌های پیشین تقویت شده‌بود به درخواست‌هایش ادامه داد و به‌طور همزمان نیروهایش را برای انجام عملیات‌های نظامی بعدی آماده می‌کرد. وی که می‌دانست درگیری نزدیک
بعدی آماده می‌کرد. وی که می‌دانست درگیری نزدیک است نیروهایش را به سه بخش تقسیم کرد: جبههٔ مرگور رواندوز به فرماندهی مصطفی خوشناو افسر سابق ارتش، جبههّ عمادیه به فرماندهی عزت عبدالعزیز و جبههٔ عقره به فرماندهی شیخ سلیمان بارزانی. تمام عناصر می‌بایست در برابر مصطفی بارزانی پاسخگو می‌بودند و او به صورت خودخوانده به ژنرال نیروهای انقلابی تبدیل شد. مصطفی بارزانی همچنین به توصیهٔ شیخ احمد بارزانی در اوایل ۱۹۴۵ حزب آزادی کرد یا رزگاری کرد را تأسیس کرد. رزگاری کرد کردها و در درجهٔ اول افسران کرد، کارکنان حکومت و
کردها و در درجهٔ اول افسران کرد، کارکنان حکومت و حرفه‌ای‌ها را متحد کرده و خودمختاری یا استقلال را در درون عراق ایجاد کرده و سپس یگان‌های نظامی را برای دفاع از کردستان تشکیل داد. فاز دوم (۱۹۴۵). یا وجود فرمان بارزانی به نیروهایش مبنی بر اینکه در آغاز جنگ پیش‌قدم نشوند، درگیری باز هم در ۱۹۴۵ در منطقهٔ مرگور از سر گرفته‌شد. این درگیری منجر به مرگ یکی از شخصیت‌های سرشناس کرد به نام ولی بگ و نیز چندین نفر از افسران پلیس عراق شد. در نتیجهٔ مرگ ولی بگ، تودهٔ مردم کرد بدون دخالت نیروهای مسلح کرد به ایستگاه‌های
کرد بدون دخالت نیروهای مسلح کرد به ایستگاه‌های پلیس در مرگور و بارزان حمله کرده و به تصرف آن‌ها پرداختند. بارزانی که برای رسیدگی به یک دعوای قبیله‌ای در محل نبود، به سرعت بازگشت و فرمان شورش را صادر کرد. حکومت عراق برخلاف توصیهٔ بریتانیایی‌ها تلاش کرد تا منطقه را آرام کند و بدین منظور ضمن اعلام مواد قانون، دست به عملیات نظامی زد و از بارزانی خواست خود را تسلیم کند. در شرایطی که گزینهٔ دیپلماسی دیگر مطرح نبود، نیروهای عراقی یگان‌های ارتش را در منطقه مستقر کردند تا شورشیان مخالف را که در حال رشد نیز بودند،
تا شورشیان مخالف را که در حال رشد نیز بودند، قلع و قمع کند. مصطفی بارزانی به منظور تدارک برای درگیری، با شیخ احمد بارزانی به مشورت پرداخت تا تصمیم بگیرند که برای فرمان دادن به نیروها در برابر حملهٔ عراقی‌ها چه کسی مناسب‌تر است. بارزانی‌ها تصمیم گرفتند که خود مصطفی بارزانی باید نیروهای عقره را رهبری کند، اما جبههٔ مرگور-رواندوز می‌باید تحت فرماندهی محمد صدیق بارزانی (برادر دیگر شیخ احمد و ملا مصطفی) و نیز جبههٔ بالنده-عمادیه تحت فرماندهی حاجی طاها عمادی باشد و مسئولیت حومهٔ پادگان بلا و تدارک نیروهای جبههٔ
و مسئولیت حومهٔ پادگان بلا و تدارک نیروهای جبههٔ عقره نیز به اسعد خوشاوی واگذار شد. نیروهای بارزانی با صدور فرمان در محل می‌توانستند در نبردهای اولیه تسلط ایجاد کنند. ارتش عراق در تلاش برای تصرف دامنهٔ شرقی کوهستان قلندر به سمت گالی علی بگ گرگه عقب نشانده‌شد. با وجود این پیروزی‌ها نیروهای بارزانی شکست‌های متعددی را نیز متحمل شدند، چنان‌که محمد صدیق بارزانی در این درگیری‌ها به سختی مجروح شد. در ۴ سپتامبر ۱۹۴۵ حملات عراقی‌ها ادامه یافت، تا آنجا که یگان‌های ارت از عقره و رواندوز، و نیز یگان پلیس از عمادیه به
از عقره و رواندوز، و نیز یگان پلیس از عمادیه به سمت بارزان به راه افتادند. چند روز بعد در نبرد میدان مورک، مبارزان بارزانی بار دیگر علیه توپخانهٔ مکانیزهٔ عراق دست به حمله زدند. همچنانکه نبردها به مبارزهٔ تن به تن تبدیل می‌شد، ارتش عراق احتمالاً به دلیل فقدان فرمان و کنترل، مجبور شد موقتاً از منطقه عقب‌نشینی کند. هنگامی که نیروهای زمینی عراق در حال عقب نشستن بودند، حملهٔ هوایی درگرفت. برخلاف پیروزی‌های اولیهٔ بارزانی، در پایان سپتامبر ۱۹۴۵ حکومت عراق با متقاعد کردن ایلات کرد به مخالفت با بارزانی و همکاری
کردن ایلات کرد به مخالفت با بارزانی و همکاری در سرکوب شورش، روند درگیری را تغییر داد. این مبارزان ایلیاتی، شامل ایل‌های زیباری، برواری و دوسکی و نیز عناصری از مهاجرین، که به چند تن از پسران سید طاها شمذینانی وفادار بودند، به بارزانی و نیروهایش هجوم آوردند و سنگرهای دفاعی آن‌ها را تخریب کرده و جلوی حملات بعدی آن‌ها به نیروهای عراقی در منطقه را گرفتند. این حملات خیانت‌آمیز، با تصرف بارزان از سوی نیروهای عراقی در ۷ اکتبر همراه شد و بارزانی را واداشت تا به نیروهای فرمان بدهد تا از منطقه عقب‌نشینی کرده و به
فرمان بدهد تا از منطقه عقب‌نشینی کرده و به کردستان ایران تغییر مکان بدهند. در آنجا خانوادهٔ بارزانی و هوادارانشان در شهرهای مختلفی در منطقهٔ مهاباد سکنا گزیدند و به عناصر ملی‌گرای کردی محلی پیوستند. فاز سوم (۱۹۷۴). در سال ۱۹۷۳، پس از آنکه حزب بعث، حزب کمونیست عراق را به رسمیت شناخت، این دو حزب با هم ائتلاف کردند و بدین سان نیروهای حزب کمونیست آن کشور که قبلاً علیه دولت بعثی مبارزهٔ مسلحانه داشتند به اشارهٔ روس‌ها در کنار آن‌ها قرار گرفتند. سرانجام سال ۱۹۷۴ میلادی فرا رسید؛ دولت بعثی عراق با بهره‌گیری از
میلادی فرا رسید؛ دولت بعثی عراق با بهره‌گیری از چهار سال آرامش و فراغت کافی برای تجدید قوا و فروش فراوان نفت و حمایت بی‌دریغ روسها، قدرت کافی برای یکسره کردن کار کردها را در خود می‌دید؛ لذا به صراحت پی بهانه‌ای بود که دستاویز کند و بار دیگر آتش جنگ را برافروزد. بالاخره پس از نشست‌های بی‌نتیجه، ناگهان یک طرفه اعلام کرد که استانهای «کرکوک»، «خانقین»، «سنجار»، و ناحیهٔ «شیخان» و چند منطقهٔ کردنشین دیگر، از این پس جز کردستان نیستند و معاهدهٔ یازدهم مارس ۱۹۷۰ شامل این مناطق نمی‌شود به این ترتیب بعثی‌ها با رسیدن
این مناطق نمی‌شود به این ترتیب بعثی‌ها با رسیدن مجدد به قدرت، پیمان‌شکنی و آتش‌افروزی را از سر گرفته و با اعلام عدم پذیرش این طرح از جانب ملامصطفی، کردستان از زمین و هوا زیر آتش بی‌امان ارتش عراق قرار گرفت. در نخستین روزهای شروع این جنگ، ایران اعلام کرد که مرزهایش به روی کمکهای که سازمان‌های بین‌المللی مانند صلیب سرخ و امثال ان برای کردها می‌فرستند باز است و به نام احترام به حقوق بشر، خود نیز مقادیری خوراک و پوشاک و دارو برای آن‌ها فرستاد. ارتش عراق در این جنگ سلاح‌های بسیار پیشرفته و مخرب در اختیار داشت و
سلاح‌های بسیار پیشرفته و مخرب در اختیار داشت و در مقابل پیشمرگان کرد فقط جنگ‌افزار سبک در اختیار داشتند. ادامهٔ جنگ با وجود ابراز رشادت بسیار پیشمرگان، موجب تضعیف و کاهش نیروی آنان شد و ناچار دست کمک به سوی ایران دراز کردند. سیاست ایران در این جنگ، به دست گرفتن سر رشتهٔ امور بود و به نحوی وارد معرکه شد که اندک اندک کلیهٔ امور مربوط به تدارکات و لجستیک جنگ توسط ارتش ایران انجام می‌گرفت و پس از چندی پیشمرگان در واقع فقط می‌جنگیدند و حتی مهمات مورد نیاز و جیرهٔ غذایی‌شان را ایران تأمین می‌کرد. این جنگ به دلیل
غذایی‌شان را ایران تأمین می‌کرد. این جنگ به دلیل دخالت غیر مستقیم ایران، به نسبت جنگ‌های گذشته شدت و وسعت بیشتری داشت و اخبار آن در صدر گزارش‌های خبری بود. پس از گذشت چند ماه، خبرها از رشادت تحسین‌انگیز پیشمرگان و ضعف روحیهٔ سربازان عراقی حکایت داشتند و اکثر ناظران گذشت زمان را به زیان عراق می‌دانستند. در این گیر و دار و در شرایطی که پیش‌بینی می‌شد آتشی که بعثیان برانداخته بودند، خودشان را بسوزاند، شاه ایران با تغییر جهتی ناگهانی، به الجزایر رفت و با صدام حسین دیدار کرد و پس از مذاکراتی در پشت درهای بسته،
دیدار کرد و پس از مذاکراتی در پشت درهای بسته، این دو در روز ششم ماه مارس ۱۹۷۵ قراردادی را امضا کردند که در آن با وجه المصالحه قرار دادن کردها به قول خود به توافقی اصولی دست یافتند. بعدها روشن شد که شاه و صدام در واقع صحنه گردان ماجرایی بودند که قدرت‌های بزرگ بر سر آن توافق داشتند و برابر آن نهضت بارزانی می‌بایست چنان سرکوب گردد که دیگر امکان عرض اندام نداشته باشد و اینکه چرا نهضت چهل ساله کردستان عراق به رهبری ملامصطفی بارزانی، با وجود فداکاری و رشادت‌های فراوان خود و یارانش، چنین ناکام ماند، مطلب فوق یکی
خود و یارانش، چنین ناکام ماند، مطلب فوق یکی از دلایل مهم آن است و ناگفته نباید گذاشت که عوامل بازدارنده و مخرب درونی از قبیل: خیانت برخی از سران، عدم رشد و آگاهی تودهٔ مردم، رسوخ فساد در دستگاه اداری و نظامی نهضت و به ویژه حزب پارت دموکرات و نیز ساده دلی و خوی عشایری شیخ ملا مصطفی و برخی مسائل دیگر بودند که راه را برای نفوذ دشمن باز کردند و نهضت را عقیم ساختند. در هر حال پس از توافق الجزایر، ملا مصطفی که تازه عمق فاجعه را دریافته بود دانست که مقاومت و ادامهٔ جنگ جز مرگ و نابودی حاصلی ندارد. ناچار دستور به
جنگ جز مرگ و نابودی حاصلی ندارد. ناچار دستور به توقف جنگ را داد و همراه جمع زیادی از یارانش به ایران پناهنده شد و در عظیمیهٔ کرج مقیم گردید. او این اواخر به بیماری سرطان خون مبتلا گشت و سرانجام در ماه مارس سال ۱۹۷۹ میلادی «۱۳۵۷ ه‍. ش» بدرود حیات گفت. پی‌آمدها. جمهوری مهاباد به عنوان نقطه عطف جنبش ملی‌گرایانهٔ کرد شناخته‌شد. این دوران کوتاه هویت ملی، شکل‌گیری رسمی نیروی پیشمرگه را سبب شد و نقش مصطفی بارزانی را به عنوان قهرمان نظامی مردم کرد تقویت کرد. در خلال دوران زندگی کوتاه این دولت-ملت، ایدهٔ میهن کردی
دوران زندگی کوتاه این دولت-ملت، ایدهٔ میهن کردی به واقعیت تبدیل شد. جمهوری مهاباد برای کردها تنها ۱۲ ماه، از دسامبر ۱۹۴۵ تا دسامبر ۱۹۴۶ به درازا انجامید. به دنبال شکست دولت-ملت کردی در ایران، مصطفی بارزانی و یارانش بار دیگر به سوی عراق عقب‌نشینی کردند و در نهایت به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پناهنده شدند. در دههٔ ۱۹۵۰ مصطفی بارزانی پروسهٔ صلح با حکومت عراق را آغاز کرد که به شکست انجامید و درگیری کردها و عراق مجدداً از سر گرفته شد و از سال ۱۹۶۱ به خشن‌ترین مرحله‌اش رسید.
«بیماری اورباخ-ویته» () یا «پروتئینوز لیپوئید» یا «هیالینوزیس پوست و مخاط» یک بیماری اتوزمال مغلوب نادرِ ژنتیکی است که علائم پوستی و مغزی دارد و از زمان کشف تا کنون، در حدود ۴۰۰ موردِ آن گزارش شده‌است. نخستین گزارش رسمی این بیماری در سال ۱۹۲۹ میلادی توسط پزشکان اتریشی «اریش اورلیخ» و «کامیلو ویته» صورت پذیرفت، اما گمان می‌رود سال‌ها قبل و از حوالی ۱۹۰۸ میلادی علائم مرتبط به آن به‌طور غیر رسمی و پراکنده، گزارش شده باشد. علائم این بیماری از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند. برخی از علائم عبارتند از: صدای خشن،
فرق می‌کند. برخی از علائم عبارتند از: صدای خشن، ضایعات و اسکارهای پوستی، پوست بسیار حساس با قدرت ترمیم ضعیف، پوست خشک و چروک و سفت‌دانه‌های روی پلک. تمام این موارد، در اثرِ ضخیم‌شدگی پوست و غشاء مخاطی است. در برخی بیماران، سفت‌شدگی بافتِ مغز در لوب داخلی تمپورال دیده می‌شود که منجر به تشنج و اختلالات روانی-عصبی می‌شود. به علت تغییرات در آمیگدال، برخی از مبتلایان به این بیماری با مشکلاتی نظیر عدم درک محرک‌های ترسناک و حافظه‌ی بلندمدت ضعیف دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این بیماری معمولاً کشنده نیست و مبتلایان به
این بیماری معمولاً کشنده نیست و مبتلایان به آن، طول عمر طبیعی دارند. از آنجایی که انتقال این بیماری ژنتیکی، از نوعِ اتوزومال مغلوب است، برخی افراد می‌توانند حاملِ ژنِ بیماری باشند بدون آنکه علامتی داشته باشند. بیماری اورباخ-ویته در اثر جهش ژنی در کروموزوم شماره ۱ در جایگاه «1q21» که مکان استقرار ژنِ «پروتئین ۱ ماتریکس خارج‌سلولی» (ECM1) است، رخ می‌دهد و تغییری که این جهش ایجاد می‌کند از نوع «از دست رفتن کارآیی» در کروموزوم است. علائم پوستی به دلیل تجمع نوعی مادهٔ هیالنی در لایهٔ درم و ضخیم‌شدگی غشای پایه
مادهٔ هیالنی در لایهٔ درم و ضخیم‌شدگی غشای پایه در پوست است. بیماری اورباخ-ویته را به یاریِ تظاهرات پوستی آن، به ویژه سفت‌دانه‌های روی پلک تشخیص می‌دهند. کشف ارتباط بیماری به جهش ژن ECM1 منجر شد که بتوان با استفاده از آزمایش‌های ژنیتیکی، غربالگری ژنتیکی انجام داد و بیماری را زودتر از موعد تشخیص داد. روش‌هایِ رنگ‌آمیزی PAS و همچنین روش‌های ایمونوهیستوشیمی نیز در تشخیص این بیماری بکار می‌روند. در حال حاضر، هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد، اما راه‌های گوناگونی برای کنترل و بهبودِ بیشترِ علائم آن موجود
برای کنترل و بهبودِ بیشترِ علائم آن موجود است. با تشخیصِ جهش ژنی ایجادکننده این بیماری، امیدهایی برای ژن‌درمانی آن در آینده به وجود آمده است.
امیر جدیدی بازیگر اهل ایران است. او در سال ۱۳۹۶ برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های "عرق سرد" و "تنگه ابوقریب"، برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد شد. او از آن زمان نقش اصلی فیلم‌های "روز صفر" (۱۳۹۸) و "قهرمان" (۱۴۰۰) را ایفا کرده است. زندگی. امیر جدیدی در ۳۱ خرداد ۱۳۶۳ در تهران به دنیا آمد وی دارای مدرک کارشناسی در مهندسی صنایع و کارشناسی ارشد در مدیریت ارشد کسب‌وکار از دانشگاه آزاد اسلامی است. او کار سینمایی خود را از سال ۱۳۸۹ با فیلم «آفریقا» ساختهٔ هومن سیدی آغاز کرد، و برای دو فیلم «تنگهٔ ابوقریب» و «عرق
آغاز کرد، و برای دو فیلم «تنگهٔ ابوقریب» و «عرق سرد» برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر شد.
سوپر لیگ فوتبال اندونزی () معتبرترین لیگ فوتبال در کشور اندونزی می‌باشد که از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون در این کشور برگزار می‌شود. ۱۸ باشگاه در این مسابقات حضور دارند. باشگاه پرسیپورا جایاپورا با کسب ٤ مقام قهرمانی، پرافتخارترین تیم این مسابقات محسوب می‌شود.
پیر کالینگز () فیلم‌بردار و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی-کانادایی بود. او در سال ۱۹۳۶ به همراه «شریدان گیبنی»، بابت نگارش فیلم‌نامهٔ "داستان لوئی پاستور" برندهٔ جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شد. از دیگر آثار او می‌توان به مشارکت در نگارش فیلم‌نامهٔ "بیسکوییت حیوانی" اشاره کرد.
ویلیام گلدنبرگ (؛ زادهٔ ) یک تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در سال ۲۰۱۲ میلادی، بابت تدوین فیلم «آرگو»، برندهٔ جایزه اسکار بهترین تدوین و جایزهٔ بفتا شد.
محسن رنانی عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان با مرتبه استاد تمام و از چهره‌های شاخص اقتصادی ایران است. رنانی همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
رنگ سنج یک دستگاه مورد استفاده در رنگ سنجی است. در زمینه‌های علمی، رنگ سنج به‌طور کلی وسیله ای است که طول موج خاصی از نور را توسط یک راه حل خاص اندازه گیری می‌کند. ساختار. بخشهای ضروری رنگ سنج عبارتند از: علاوه بر این، ممکن است قسمت‌های زیر نیز در رنگ سنج وجود داشته باشند:
کونال کاپور (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور هند است. این هنرمند که اصالت پنجابی دارد از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که کونال کاپور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
رانگاناتان مَدهَوان (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، مجری تلویزیون و تهیه‌کننده اهل کشور هند است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سه احمق اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که رانگاناتان مدهوان در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
گاه‌شماری هجری خورشیدی حسابی الگوریتمی است که برای محاسبه دقیق آغاز، تقسیمات و کبیسه‌گیری گاه‌شماری هجری خورشیدی یا گاه‌شماری جلالی تدوین می‌شود. یکی از گاه‌شماری‌های حسابی توسط احمد بیرشک ارائه شده‌است و در کنار گاه‌شماری رسمی ایران مشهور بوده و بعلت خطی بودن کاربرد آن آسانتر است. این تقویم با توجه به زیردوره‌ها و دوره‌های میانی تقویم جلالی و تکمیل آن در قالب یک دوره بزرگتر ۲۸۲۰ ساله ایجاد شده‌است. دوره بزرگ مذکور ابتدا توسط ذبیح بهروز محاسبه، کشف و پیشنهاد داده شد آنگاه توسط احمد بیرشک دوره‌های میانی آن
داده شد آنگاه توسط احمد بیرشک دوره‌های میانی آن تعریف شد و مدون گردید. دیگر گاهشماری حسابی گاهشماری حسابی رایانه‌ای است که توسط موسی اکرمی تدوین شده‌است. هر دوی تقویم‌های فوق با تقویم رسمی ایران در محاسبات سالهای کبیسه اختلاف دارند و در نتیجه در عمل قابل استفاده نیستند. الگوریتم‌های ساده‌تری که فقط یک دورهٔ ۳۳ ساله دارند برای مدت بیشتری با تقویم رسمی ایران تطابق خواهند داشت. بر اساس محاسبات مرکز تقویم مؤسسهٔ ژئوفیزیک دانشگاه تهران که مرجع رسمی تقویم ایران است، از سال ۱۲۰۶ تا ۱۴۹۸ هجری شمسی، همهٔ دوره‌های
است، از سال ۱۲۰۶ تا ۱۴۹۸ هجری شمسی، همهٔ دوره‌های تقویم رسمی ایران ۳۳ ساله هستند. گاهشماری حسابی بهروز-بیرشک. طبق کبیسه‌های پیشنهاد شده از جمله زیج ایلخانی تقویم جلالی دارای یک دوره ۱۲۸ ساله با جمعاً ۳۱ روز کبیسه‌است. هر دوره کبیسه گیری ۱۲۸ ساله شامل یک زیرْدورهٔ ۲۹ ساله و سه زیردوره ۳۳ ساله‌است؛ که هر زیرْدوره یک کبیسه با فاصله پنج ساله در آغاز، پیش از کبیسه‌های چهارساله دارد. بدنبال دوره‌های تقویم جلالی کبیسه گیری پیشنهادی ذبیح بهروز دوره بزرگ ۲۸۲۰ ساله وجود دارد که مورد توجه احمد بیرشک نیز قرار گرفته و
دارد که مورد توجه احمد بیرشک نیز قرار گرفته و میاندوره‌های آن را نیز نظم بخشید و تدوین کرد. در طی این دوره بزرگ ساعت تحویل سال تکرار می‌شود؛ و شامل ۲۲ دوره ۱۲۸ ساله سابق جلالی بعلاوه یک کبیسه چهارسالی در پایان دوره بزرگ است. در این شیوه سال خورشیدی ۳۶۵٬۲۴۲۱۹۸۵۸ روز و میزان دقت آن یک روز در هر ۴٬۷۶۱٬۹۰۵ سال می‌باشد. این دوره جامعترین کبیسه گیری سال خورشیدی می‌باشد. دوره پیش با احتساب سال صفر سال‌های (۲۳۴۵- تا ۴۷۴) می‌باشد. دوره اخیر سال‌های (۴۷۵ تا ۳۲۹۴) می‌باشد. تحویل سال آغاز هر دوره (مانند:۴۷۵) در لحظه
تحویل سال آغاز هر دوره (مانند:۴۷۵) در لحظه ظهر (مرز تحویل سال) می‌باشد و سال پایانی (مانند:۳۲۹۴) کبیسه‌است. برای دوره ۲۸۲۰ سال اخیر از سال ۴۷۴ تا ۳۲۹۳ هجری خورشیدی چنانچه در نتیجه تقسیم سال موردنظر بر عدد ۱۲۸ یکی از اعداد جدول فوق باقی‌مانده باشند آن سال کبیسه خواهد بود. برای دوره پیش، از سال ۲۳۴۶- تا سال ۴۷۳ هجری خورشیدی اعداد داخل (دوکمان) با یک شماره بیشتر نسبت به عدد قبل به‌جای آن به عنوان باقی‌مانده ملاک خواهد بود. (بعلت وجود شکاف در پایان هر دوره، دورهٔ محاسبه کبیسه با دورهٔ اصلی یکسال تفاضل خواهد
محاسبه کبیسه با دورهٔ اصلی یکسال تفاضل خواهد داشت) برای نمونه می‌خواهیم بدانیم سال ۱۳۹۱ کبیسه‌است یا نه؟آنرا بر ۱۲۸ تقسیم می‌کنیم که حاصل قسمت عدد ۱۰ و باقی‌مانده که ملاک تعیین کبیسه‌است عدد ۱۱۱ می‌باشد که با توجه به ردیف الف جدول عددی فوق که ۱۱۱ را دارد سال ۱۳۹۱ سالی کبیسه‌است. گاهشماری حسابی رایانه‌ای. این گاهشماری حسابی که بوسیله موسی اکرمی تدوین شده، به همین نام به عنوان جامعترین و دقیقترین تقویم خورشیدی ممکن معرفی شده‌است. این تقویم مانند تقویم حسابی بیرشک دارای یک دوره حسابی ۲۸۲۰ ساله و تا حدودی با
بیرشک دارای یک دوره حسابی ۲۸۲۰ ساله و تا حدودی با میان دوره‌های مشابه می‌باشد ولی میان دوره‌های میانی آن نیز با محاسبه ریاضی رایانه‌ای منظم و تدوین شده‌است نه مانند تقویم بیرشک به صورت صرفاً قراردادی. دوره کبیسه گیری محاسبه شده از قرار زیر است: برای آنکه بدانیم بر اساس شیوه رایانه‌ای یک سال کبیسه‌است یا نه کافی است سال مورد نظر را با مقدار ثابت ۲۳۴۶ جمع کنیم و آن را در عدد ثابت ۲۴۲۱۹۸۵۸۱۵۶/. ضرب کنیم. (عدد ثابت ۲۴۲۱۹۸۵۸۱۵۶/. از تقسیم ۶۸۳ (تعداد سال‌های کبیسه در بازه زمانی ۲۸۲۰ ساله) بر عدد ثابت ۲۸۲۰ (بازه
در بازه زمانی ۲۸۲۰ ساله) بر عدد ثابت ۲۸۲۰ (بازه زمانی مورد محاسبه) به‌دست می‌آید) برای مثال برای سال ۱۳۹۱: (۱۳۹۱+۲۳۴۶)×(۰/۲۴۲۱۹۸۵۸۱۵۶) =۹۰۵/۰۹۶۰۹۹۲۹۱ درصورتیکه جزء اعشاری محاسبه فوق (در این مثال۰۹۶۰۹۹۲۹۱/.)، از عدد ثابت ۰/۲۴۲۱۹۸۵۸۱۵۶ کمتر باشد (مانند مثال فوق) آن سال کبیسه خواهد بود. عدد صحیح حاصل نماینده تعداد کبیسه از آغاز یک دوره نجومی است. برای سال‌های منفی وجود سال صفر فرض شده‌است و این رابطه برای سال ۲۳۴۶- به بعد می‌باشد.
بی‌سروصدا () یا یواش یواش بگو فیلمی هندی در سبک کمدی-درام است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شاهد کاپور، کارینا کاپور، سونیل شتی، راجپال یاداو، شاکتی کاپور، پارش راوال، انوپم کهیر، اوم پوری و آسرانی اشاره کرد. این فیلم در ایران از شبکه نمایش پخش شده.
این جادو است ()یا جلوه عشق فیلمی هندی به کارگردانی دیوید داوان است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سلمان خان، ریشی کاپور، آمیشا پاتل، پونام دیلون، راتی آگنیهوتری، قادر خان، انوپم کهیر، شاراد کاپور، کیران کومار، جاسپال بهاتی اشاره کرد. داستان. راج(سلمان خان) پسری است که هیچ‌گاه پدرش را ندیده است و پدرش مادر او را پیش از به دنیا آمدن او ترک کرده است. تا اینکه او تصویر راجش پوریشتام میتال(ریشی کاپور) که یک تاجر ثروتمند است را در تلویزیون می‌بیند و می‌فهمد این پدرش است. او برای دیدار با میتال
و می‌فهمد این پدرش است. او برای دیدار با میتال به لندن می‌رود اما او که خودش صاحب زن و فرزند است راج را به عنوان پسرش نمی‌پذیرد. راج تصمیم می‌گیرد زندگی راجش میتال را به هم بریزد و خانواده او را از هم بپاشد. میتال هر کاری می‌کند تا راج را دست به سر کند اما او او هر بار بازمی‌گردد. راجیش میتال فکر می‌کند که راج چشم به ثروت او دارد اما بعد از مدتی می‌فهمد راج در هند فرد ثروتمندی است و به خاطر ثروت اینجا نیامده است. در یک تیراندازی با خواستگار دختر میتال کلیه راجیش میتال آسیب می‌بیند اما هیچ‌یک از فرزندان او
راجیش میتال آسیب می‌بیند اما هیچ‌یک از فرزندان او حاضر به اهدای کلیه خود نیستند اما راج مخفیانه کلیه اش را به پدرش اهدا می‌کند، در پایان راج که عاشق خانواده پدرش شده دلش نمی‌آید تا این خانواده را دچار مشکل کند برای همین پس از اهدای کلیه اش می‌خواهد مخفیانه از آنجا برود اما پدرش سر می‌رسد و بالاخره ماجرا را برای خانواده اش تعریف می‌کند.
مثل بکام کات‌دار بزن () فیلمی در ژانر ورزشی و کمدی-درام به کارگردانی گاریندر چادا است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.
بگو… عاشقم هستی () فیلمی هندی در سبک رمانتیک به کارگردانی راکیش روشن است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. در ابتدا کارینا کاپور به عنوان نقش اول زن و به جای آمیشا پاتل بازی کرد و تا روز اول، فیلمبرداری نیز انجام شد اما با دخالت مادر کارینا به دلیل مشکل با راکیش روشن، نقش به پاتل رسید و باعث شد که زوج هنری روشن، کاپور فیلم خاطرات را به عنوان اولین فیلم در کنار هم تجربه کنند.
من پیش از تو () یک فیلم درام رمانتیک آمریکایی به کارگردانی تیا شروک که برپایه رمانی به همین نام، نوشتهٔ جوجو مویز ساخته شده‌است. امیلیا کلارک، سم کلفلین، جانت مک‌تیر و چارلز دنس از بازیگران این فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ ویل ترینر ماجراجو است که همواره به ورزش‌های مخاطره‌آمیزی چون صخره‌نوردی می‌پردازد، در اوج جوانی و تندرستی و دارایی پیشامدی برایش رخ می‌دهد و به لحظه‌ای زندگیش دگرگون می‌شود و در این میان لوییزا کلارک مسئولیت نگهداری از او را به عهده می‌گیرد. "من پیش از تو" به‌ دست وارنر برادرز در ۳
می‌گیرد. "من پیش از تو" به‌ دست وارنر برادرز در ۳ ژوئن ۲۰۱۶ در ایالات متحده اکران شد. داستان. پس از گذشت دو سال از تصادف ویل ترینر، پیش‌آمد تازه‌ای در زندگی او رخ می‌دهد. لوییزا کلارک (امیلیا کلارک) پس از کار در کافه‌ای که تعطیل شد، پیشه خود را از دست داده و باید پیشه تازه‌ای پیدا کند؛ بنابراین می‌پذیرد از ویل ترینر نگهداری کند. او یک پسر پولدار ، پرکار و ورزشکار بوده و به گونه بسیاری از زندگی خود راضی بوده ولی پس از تصادف با موتورسیکلت، از ناحیهٔ گردن به پایین کاملاً فلج شده و دیگر زندگی پیشین خود را
به پایین کاملاً فلج شده و دیگر زندگی پیشین خود را نمی‌تواند داشته باشد. نخست، ویل رفتار سردی با لوییزا دارد، ولی بزودی با یکدیگر دوست می‌شوند و نسبت به هم ابراز احساسات می‌کنند؛ اگرچه لوییزا یک دوست پسر بی‌ملاحظه و دوندهٔ ماراتون به نام پاتریک دارد. لوییزا متوجه می‌شود ویل به والدینش ۶ ماه زمان داده تا او را برای اتانازی به سوئیس ببرند؛ چون نمی‌تواند با درد و رنج ناتوانیش کنار بیاید و زندگی اکنونش را نپذیرفته. در این میان لوییزا مخفیانه تصمیم می‌گیرد کاری کند تا دیدگاه ویل را عوض کند. پس او را به جاهایی
کند تا دیدگاه ویل را عوض کند. پس او را به جاهایی می‌برد تا به ویل ثابت کند که زندگی ارزش ماندن را دارد. ولی، در واپسین سفر خود به جزیرهٔ موریس، ویل اعتراف می‌کند که دیدگاهش جابه‌جا نشده و نخواهد کرد و برآن است مرگ آسان را انجام دهد و می‌خواهد لوییزا او را همراهی کند. دل لوییزا می‌شکند و تا پایان سفر سخنی نمی‌گوید. وقتی به خانه می‌رسند، او به سوییس می‌رود تا در واپسین لحظات، ویل را ببیند. پس از مرگ ویل، برپایه سفارشش به لوییزا پولی می‌رسد تا تحصیلاتش را ادامه دهد و به خوبی زندگی کند و به دنبال اهدافش برود.
جان من یا جان من بیا باز عاشق شویم فیلمی هندی در سبک موزیکال است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سلمان خان، آکشی کومار، پریتی زینتا و انوپم کهیر اشاره کرد. خلاصه داستان. سوهان کاپور(سلمان خان) بازیگر تازه کاری است که سودای ستاره شدن دارد اما وقتی تهیه‌کننده و کارگردان فیلم می فهمند که او همسر دارد از او می خواهند تا این موضوع را پنهان کند و سوهان همین کار را می‌کند و می‌خواهد تا پیا(پریتی زینتا) خود را همسر او معرفی نکند. پس از مدتی فیلم اکران می‌شود و شکست تجاری می خورد از طرفی همسرش او