payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مرکز تمرین المپیک ریودو ژانیرو یک مجموعه ورزشی دارای ۴ سالن سرپوشیده برای برگزاری مسابقات ورزشی در ریودو ژانیرو، برزیل است. این مجموعه ورزشی که مخصوص بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در سال ۲۰۰۹ شروع به ساخت در سال ۲۰۱۵ افتتاح خواهد شد و مسابقات بسکتبال، جودو، تکواندو، کشتی، هندبال (المپیک) و بسکتبال با ویلچر، راگبی با ویلچر، جودو، بوچیا, والیبال نشسته و گلبال (پارالمپیک) در آن برگزار خواهد شد.
کهور درختچه‌ای یا کهور دره‌ای نام یک گونه از سرده کهور است. این گیاه از جمله درختچه‌های بومی جنوب ایران (از کرانه نوار استان‌های بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، تا حواشی کویر لوت در استان کرمان) نیز می‌باشد و در پهنه ماسه زارها در مقابل هجوم ماسه‌های روان مقاوم و بردبار است.
خالد محمد اسعد (؛ ۱۹۳۲/۱۹۳۴ میلادی – ۱۸ اوت ۲۰۱۵) یا خالد اسعد، یک باستان‌شناس اهل سوریه و سرپرست آثار باستانی شهر باستانی پالمیرا، مشهور به «مروارید صحرا» و از جمله میراث جهانی یونسکو بود. خالد اسعد در سال ۱۹۳۲ یا ۱۹۳۴ میلادی در تدمر سوریه متولد شد و بیشتر عمر خود را در آنجا گذراند. وی پس‌از اخذ دیپلم تاریخ؛ در دانشگاه دمشق مشغول به تحصیل شد. اسعد پدر یازده فرزند بود؛ شش پسر و پنج دختر که یکی از دخترانش را زنوبیا (نام ملکهٔ پالمیرا) نام‌گذاری کرد. خالد اسعد یکی از شخصیت‌های علمی و فرهنگی کشته شده توسط
اسعد یکی از شخصیت‌های علمی و فرهنگی کشته شده توسط افراد موسوم دولت اسلامی در عراق و شام است. این باستان‌شناس ۸۲ ساله ۵۰ سال از عمر خود را صرف فعالیت‌های باستان‌شناسی و فرهنگی کرده بود. داعش این باستان‌شناس را در منطقه تاریخی باستانی پالمیرا (تدمر) سربریده و سپس جنازهٔ او را در خیابانی از شهر آویزان کرده‌است. در کنار جنازه او کاغذ نوشته‌ای از اتهامات اعلامی‌اش نیز نصب شده‌است.
اچ‌اس‌بی‌سی آرنا () یک سالن ورزشی سرپوشیده چند منظوره در ریودو ژانیرو، برزیل است. این ورزشگاه میزبان مسابقات بسکتبال و ژیمناستیک بازی‌های پان آمریکن ۲۰۰۷ بوده، همچنین مسابقات ژیمناستیک بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در این سالن برگزار می‌شود. ظرفیت اچ‌اس‌بی‌سی آرنا ۱۴٬۹۸۱ است.
صنعت چاپ ارمنی‌ صنعتی است که بعد از اختراع چاپ فشاری توسط یوهانس گوتنبرگ، برای اولین بار در آن صنعت نخستین نمونه چاپی حروف ارمنی بر روی چوب در کتابی که توسط «براید نباخ» در سال ۱۴۸۶ میلادی در شهر ماینتس چاپ شده بود ظاهر گردید. نخستین کتاب به زبان ارمنی توسط یک روحانی ارمنی به نام هاکوپ مغاپارد (مغاپارد به معنی گناهکار) در سال ۱۵۱۲ میلادی در شهر ونیز به چاپ رسید. نام این کتاب مجموعه پزشکی اورباتاگیرک بود، اورباتاگیرک کتابی بود مشتمل بر دعا و مطالب پزشکی قرون وسطایی. کتاب شامل ۱۰۸ صفحه است. تاریخ. هاگوپ
قرون وسطایی. کتاب شامل ۱۰۸ صفحه است. تاریخ. هاگوپ مغاپارد در سال ۱۵۱۳ میلادی چهار کتاب دیگر نیز منتشر کرد که به ترتیب تاریخ انتشار عبارتند از: «باداراکاتِرت» به انگلیسی (Pataragatetr)، یا «باداراگاماتویتس» شامل سرودهای خاص مراسم کلیسایی، و دارای ۸۸ صفحه است و تنها کتابی است که در این دوره دارای شناسنامه و اطلاعاتی در مورد محل و سال و مسئول چاپ می‌باشد. «آغتارک» به انگلیسی (Aghtark)، با مضمون نجوم، خرافات سده‌های میانه و مطالب پزشکی، کلمه آغتارک همان کلمه اختر فارسی به معنی ستاره است؛ بنابراین آغتارک به
اختر فارسی به معنی ستاره است؛ بنابراین آغتارک به معنی کتاب پیش‌بینی به کمک اخترشناسی می‌باشد. این کتاب در سال ۱۵۱۳ میلادی به چاپ رسید. «بارزاتومار» به انگلیسی (Parzatumar)، شامل تقویم (۳۶ سال) و پیشگویی است. کلمه بارزاتومار به معنی مجموعه اعیاد کلیسایی است و از ۵۹ ورق تشکیل می‌شود و در سال ۱۵۱۳ میلادی چاپ گردیده است. «تاغاران» به انگلیسی (Tagharan)، که مجموعه گزیده آثار نرسس شنورهالی، فریک، «مگردیچ نقاش»، «هوانس تلکورانتسی» و دیگر نویسندگان سده‌های میانه می‌باشد و در سال ۱۵۱۳ میلادی به چاپ رسیده‌است.
می‌باشد و در سال ۱۵۱۳ میلادی به چاپ رسیده‌است. کارهای چاپی هاکوپ مغابارد دو رنگ (سیاه و قرمز) و دارای تزئینهایی به صورت کادر اکثراً در بالای صفحات هستند. حروف استفاده شده در کار چاپی او دو نوع هستند حروف بزرگ و حروف کوچک. دربارهٔ خود هاکوپ آگاهی کمی در دست است. تا آنجا که میدانیم او یکی از بازرگانان اهل جوغا بود که برای انجام کارهای تجاری به ایتالیا مهاجرت کرده بود. فعالیت چاپخانه هاکوپ مغاپارد سه سال ادامه یافت اما پس از آن چاپ ارمنی حدود نیم سده موجودیت خود را از دست داد. با این حال ونیز محل تأسیس دومین
را از دست داد. با این حال ونیز محل تأسیس دومین و سومین چاپخانه‌های ارمنی در سده ۱۶ بود و تا اوایل سده ۱۸ میلادی تأمین‌کننده عمده و اصلی کتابهای چاپی ارمنی محسوب می‌شد. کارهای هاکوپ مغاپارد را «آبکار توخاتتسی» به انگلیسی (Abkar Tokhattsi)، معروف به «آبکار دبیر» که از اخلاف پادشاهان ارمنی بود ادامه داد. چگونگی استقرار آبکار دبیر در ونیز اینگونه است. از آن جا که او یکی از چهره‌های سرشناس جنبشهای رهایی بخش ارمنی در سده ۱۶ میلادی بود در سال ۱۵۶۲ میلادی از جانب جاثلیق «میکایل سباستاتسی» همراه پسرش «سلطانشاه» و
جاثلیق «میکایل سباستاتسی» همراه پسرش «سلطانشاه» و چند نفر روحانی به ایتالیا اعزام می‌گردد و آنان در سال ۱۵۶۴ میلادی به مقصد می‌رسند. در سال ۱۵۶۵ میلادی چاپخانه ارمنی را در ونیز تأسیس کرد و اولین تقویم ارمنی را به نام «تقویم متنوع زیبا و سودمند» همراه با کتاب «ساغموساران» یا «زیور» را به چاپ رساند. آبکار پس از چاپ «تقویم» و «ساغموساران» چاپخانه اش را به قسطنطنیه منتقل کرد و در سال‌های ۱۵۶۷ تا ۱۵۶۹ میلادی شش عنوان کتاب دیگر به چاپ رساند: کتاب «دستور زبان کوچک» (۱۵۶۷ میلادی) «تقویم اعیاد»، «بارزاتومار»،
کوچک» (۱۵۶۷ میلادی) «تقویم اعیاد»، «بارزاتومار»، «تاغاران»، «باداراکاماتویتس» (۱۵۶۸ میلادی) و «ماشتوتس» (۱۵۶۹ میلادی) در نخستین سده عمر چاپ ارمنی ۳۳ عنوان کتاب ارمنی و کتابهای حاوی قطعات ارمنی چاپ گردید که از این میان ۱۹ کتاب کاملاً ارمنی توسط ارمنیان به چاپ رسید. صنعت چاپ ارمنی در ایران. خلیفهٔ وقت ارمنی‌های جلفای اصفهان، خاچاطور کساراتسی به همراه روحانی دیگری به نام «سیمون» به لهستان سفر کرد تا به برخی از مشکلات جامعهٔ ارمنیان آن کشور در خصوص مسائل دینی آن دیار سر و سامان دهد؛ در آنجا از چاپ کتاب آگاه
آن دیار سر و سامان دهد؛ در آنجا از چاپ کتاب آگاه گردید. چون به جلفا بازگشت درصدد برآمد چاپخانه‌ای دایر نماید. بر این اساس، یکی از روحانیان را به اروپا گسیل داشت تا در این زمینه تحقیق کند. پس از بازگشت این روحانی، بر اساس توضیحات و مشاهدات وی و بدون دسترسی به تجربهٔ کافی، استادان ارمنی جلفا با همکاری خلیفه دست به کار شدند و تمامی وسایل چاپ از قبیل ماشین چاپ، حروف، کاغذ مرکب و غیره را با دست تهیه و اقدام به ساخت آن کردند. آن‌ها پس از یک سال و پنج ماه تلاش موفق شدند اولین کتاب را در ایران چاپ کنند و این
موفق شدند اولین کتاب را در ایران چاپ کنند و این سرآغاز تاریخ چاپ در ایران بود. نخستین کتاب «زبور داوود» بود که در سال ۱۶۳۸ میلادی چاپ شد. یک سال و پنج ماه برای چاپ این کتاب وقت صرف شد. در یادداشت‌های این کتاب نوشته شده‌است: «یک سال و پنج ماه است که روز و شب بدون وقفه با کل اعضاء حوزهٔ علمیه به کار مشغولیم، برای اینکه نه از جایی دیده‌ایم و نه استادی داشته‌ایم.» دومین کتاب به نام «هاراتس وارگ» در سال ۱۶۴۱ میلادی به چاپ رسید. کتاب مزبور شرح حال روحانیون ارمنی، تارک دنیاها و پندنامه است. این کتاب تنها در پانصد
تارک دنیاها و پندنامه است. این کتاب تنها در پانصد نسخه، با حروف بسیار درشت و صفحات دو ستونه، به چاپ رسانند. کتاب «خورهر تاددر» سومین کتابی بود که در چاپخانه وانک در سال ۱۶۴۱ میلادی به چاپ رسید. در سال ۱۶۴۲ میلادی چهارمین کتاب به نام «ژاماگیرک آدنی» چاپ شد؛ که از نظر شکل ظاهری، در مقایسه با کتاب اول، دارای حروف کوچکتر و زیباتر و چاپی منظم تر و مرتب تر بود و بخش‌هایی از آداب انجام مراسم کلیسایی را شامل می‌شد. کتاب ژاماگیرک آدنی مزین به تصاویر زیبایی از حروف ارمنی به شکل پرندگان و تزیینات قوسی شکل به سبک
ارمنی به شکل پرندگان و تزیینات قوسی شکل به سبک ارمنی است که احتمال می‌رود کار میناس، نقاش اهل جلفا، باشد. در یادداشت‌های این کتاب نوشته شده‌است: «... زیرا خاچاطور هر روز آثار چاپی را در میان ملل لاتین مشاهده می‌کرد و آرزو داشت که ارمنیان نیز از این نعمت برخوردار باشند. باید همراه ذکر نام این پدر مقدس و شاگردان پاک‌سرشت او نامهای سیمون، داویت، مگردیچ، باغداسار و بقیه را ذکر کنیم و نیز وارداپت هُوْهانِس را، که به کشورهای لاتین سفر کرد تا از آن‌ها بیاموزد و به ارمنستان بازگردد این صنعت را به ارمنیان
و به ارمنستان بازگردد این صنعت را به ارمنیان بشناساند». چاپخانهٔ جلفای اصفهان پس از وقفه‌ای طولانی از ۱۸۷۲میلادی بار دیگر شروع به کار کرد با همت شخصی به نام مانوک هوردانانیان بار دیگر صنعت چاپ در محله جلفا (اصفهان) رونق گرفت. هوردانانیان ضمناً بنیان‌گذار مدرسه‌ای دخترانه در جلفا بود. او، که در جاوه زندگی می‌کرد، یک دستگاه کامل چاپ به زادگاهش، جلفا، فرستاد (۱۸۴۴ میلادی)، تا در کلیسای وانک از آن استفاده شود. این دستگاه چاپ به مدت ۲۸ سال بی استفاده ماند تا اینکه در ۱۸۷۲میلادی با کوشش خلیفهٔ وقت، اسقف
تا اینکه در ۱۸۷۲میلادی با کوشش خلیفهٔ وقت، اسقف «گریگوریس هوانسیان»، راه‌اندازی شد و کتبی خاص تعلیم زبان ارمنی منتشر کرد. به کوشش اسقف «استپانوس مخیتاریان»، خلیفه ارمنیان آذربایجان، در سال ۱۸۸۹ میلادی یک دستگاه ماشین چاپ برای رفع نیازهای مدرسه «آرامیان» تهیه شد. این چاپخانه پس از هشت سال تحت نظارت خلیفه گری ارمنیان آذربایجان قرار گرفت و چاپخانه خلیفه گری نامیده شد. در سال ۱۹۰۳ میلادی خلیفه ارمنیان آذربایجان «یقیشه مرادیان» به باکو سفر کرد. در باکو «میرزاجان میرزابگیان»، کارخانه دار بزرگ ارمنی که در مسکو و
میرزابگیان»، کارخانه دار بزرگ ارمنی که در مسکو و باکو کارخانه دخانیات داشت، یک دستگاه ماشین چاپ به خلیفه اهدا کرد. این ماشین چاپ در تبریز حدود هشتاد سال از آن استفاده شد. هم‌اکنون این ماشین چاپ در موزه خلیفه گری آذربایجان نگهداری می‌شود. پس از اینکه ارمنیان در تهران استقرار یافتند و فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی خود را شروع کردند، یکی از اعضای انجمن دوستداران علم و دانش به نام «میکائیل مارکاریان» نامه‌ای به جامعه ارمنیان مقیم جاوه نوشت و از آنان تقاضای یک دستگاه ماشین چاپ کرد. در پاسخ به آن مبلغ یک هزار
دستگاه ماشین چاپ کرد. در پاسخ به آن مبلغ یک هزار گیلدر، برابر با ۲۷۵ تومان جمع‌آوری کردند و به تهران فرستادند. چون بهای یک دستگاه ماشین چاپ در آن زمان ۸۰۰ تومان بود، مابقی مبلغ را از خانواده‌های ارمنی‌های تهران جمع‌آوری کردند و یک دستگاه ماشین چاپ از استانبول خریداری کردند. بدین ترتیب در دهه آخر سده نوزدهم، اولین چاپخانه ارمنیان نهران شروع به کار کرد. این چاپخانه را به سپاس مبلغ اهدایی ارمنیان مقیم جاوه، جاواهای، یعنی ارمنیان جاوه نام گذاشتند. صنعت چاپ ارمنی در ترکیه. امیر «ابراهیم ترزیان»، در ۱۸۲۴ میلادی،
در ترکیه. امیر «ابراهیم ترزیان»، در ۱۸۲۴ میلادی، اقدام به تأسیس چاپخانه کرد. او کتاب‌های چاپ شدهٔ خود را به منظور ترویج فرهنگ به صورت رایگان به اقصی نقاط مملکت و حتی روستاها ارسال می‌کرد. ارمنیان برای تُرک زبانان نشریات مختلفی را چاپ و منتشر ساختند از جمله نویسندهٔ معروف ارمنی، هاکوپ بارونیان، مجله‌ای به نام «تأتر» و چندین کتاب که بیشتر آن رمان بود و دکتر «هوترجیان» مجلهٔ پزشکی «صحت» را منتشر کردند. اغلب ناشران، مترجمان و حروف چینان آن دوره نیز از میان ارمنیان بودند. «بوقوس آراپیان» (هُوهانیسیان، آراپ
ارمنیان بودند. «بوقوس آراپیان» (هُوهانیسیان، آراپ اوقلو) متولد ۱۷۴۲ میلادی در شهر آکن، در زمان سلیم سوم، بوقوس به اتفاق پدرش به قسطنطنیه مهاجرت کرد به منزلهٔ دستیار و شاگرد پدرش «هُوهانِس آساطوریان»، که در زمینهٔ چاپ و نشر فعالیت می‌کرد، مشغول به کار شد. دستگاه چاپ را مورد بررسی دقیق قرار داد و صنعت چاپ را کاملاً مطالعه کرد. سپس، دست به تکمیل و ارتقای دستگاهی زد که پدرش آن را ویژهٔ حروف الفبای زبان ارمنی ابداع کرده بود. آراپیان پس از تکمیل اطلاعات و امکانات خود در زمینهٔ چاپ دست به ریخته گری حروف الفبای
خود در زمینهٔ چاپ دست به ریخته گری حروف الفبای زبان‌های گرجی و تُرکی زد. در ۱۷۶۰میلادی، تعداد انگشت شماری چاپخانه در قسطنطنیه وجود داشت و به‌طور ثابت و تمام وقت کار نمی‌کردند. در ۱۷۷۰ میلادی، بوقوس آراپیان به منزلهٔ ریخته گر ماهر حروف به اندازه‌ای معروف شده بود که پادشاه گرجستان، هراکلیوس دوم، در اواخر ۱۷۸۱میلادی، وی را به تفلیس دعوت کرد. آراپیان در تفلیس دست به ریخته گری حروف الفبای گرجی و تأسیس چاپخانه زد. «هشت هزار داهِکان» از پادشاه گرجستان پاداش گرفت. آراپیان خدمات قابل تقدیری به امپراتوری عثمانی
آراپیان خدمات قابل تقدیری به امپراتوری عثمانی کرده. وی در ۱۷۹۱میلادی دست به ابداع حروف تُرکی (نِسیه و تالیک)(نستعلیق) زد که بعدها بنا به خواست خودش «آراپ اقلو» نامیده شد. سلطان محمود دوم پس از آشنایی با صنعت چاپ و آگاهی از اسرار آن سلطان به خاطر نوآوری آراپیان از او قدردانی و در ۱۸۱۶میلادی وی را، به مقام مدیر مخصوص چاپخانهٔ امپراتوری منصوب کرد. بنابر فرمان سلطان، بوقوس آراپیان و چهار فرزند وی از تمام مالیاتها و عوارض معاف و صاحب عنوانی خاص شدند. از ۱۱ نوامبر ۱۸۳۱میلادی چاپخانهٔ دربار شروع به نشر نخستین
۱۸۳۱میلادی چاپخانهٔ دربار شروع به نشر نخستین روزنامهٔ رسمی امپراتوری عثمانی با نام تقویم وقایع، و همچنین نسخهٔ ارمنی زبان آن با نام اعلام اخبار امپراتور بزرگ عثمانی کرد. این روزنامه با شمارگان پانصد نسخه منتشر می‌شد. در چاپخانهٔ آراپیان کتابهای ارزشمندی به طبع رسیدند، کتابهایی مانند: «ژاماگیر» در ۱۷۹۹میلادی، «نارِک»، «شاراکان»، در ۱۸۰۵میلادی، کتاب مقدس «آراکل سوقومونی» در ۱۸۰۵میلادی، «آگاتانگقوس» در ۱۸۲۴میلادی، «دستور زبان ارمنی» در ۱۸۲۶میلادی. بوقوس آراپیان در ۱۸۳۵میلادی، در ۹۵ سالگی، درگذشت.
شان اودریسکول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در گذشته و سرمربی فوتبال اهل ایرلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای. اف. سی بورنموث، آلوچورچ، و فولام اشاره کرد. در ۶ ژوئیه ۲۰۱۵، اودریسکول به عنوان دستیار، برندان راجرز، جانشین کالین پاسکو در باشگاه لیورپول شد.
یوری آنتونوف (؛ زادهٔ ) خواننده و آهنگ‌ساز اهل کشور روسیه است. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده است.
فیلیپ کیرکوروف (; ؛ ؛ زادهٔ ) خواننده پاپ، بازیگر و آهنگ‌ساز ارمنی‌تبار اهل روسیه است. این هنرمند از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی پسر بدروس کیرکوروف می‌باشد. او در فیلم عشق در وگاس بازی کرده است.
سرگئی لازارف (؛ زادهٔ ) خواننده، رقصنده و بازیگر اهل کشور روسیه است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ نماینده روسیه بود و سوم شد. او همچنین در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۹ نماینده روسیه بود و باز هم سوم شد.
پابوسی یا بوسیدن پا، عمل بوسیدن پا یا کفش یک شخص دیگر، یک حرکت تاریخی تشریفاتی و نماد سرسپردگی و تسلیم بود که از قرون وسطی اروپا تا به دوران مدرن وجود داشت. از جمله، در قانون سرسپردگی رعایا به امپراتور، در شرایط خاص پابوسی نیز انجام می‌شد. همچنین قانون پابوسی پاپ توسط شاهزادگان. امروزه پابوسی می‌تواند یا نشانه احترام بسیار زیاد یا چاپلوسی باشد. در تاریخ. در سال ۱۵۲۰، درگیری شدیدی میان کریشنادوارایا از امپراتوری ویجایانگارا و سلطان اسماعیل عادل شاه از بیجاپور، بر سر کنترل شهر رایچور در ایالت کارناتاکا، هند
بر سر کنترل شهر رایچور در ایالت کارناتاکا، هند روی داد. این درگیری، نخستین جنگی در شبه جزیره هند بود که در آن توپ جنگی به کار رفت. با پیروزی کریشنا رایا بر سپاه سلطان، اسماعیل عادل شاه پیکی به کریشنا رایا می‌فرستد و به وی پیشنهاد می‌کند که در صورتی که او اقدام به بازگرداندن رایچور و غنایم به دست آورده کند، سلطان «دوست مخلص» وی خواهد گشت. کریشنا رایا نیز در پاسخ، می‌پذیرد که همه درخواست‌های سلطان اسماعیل را انجام دهد، به شرطی که وی به پیشگاه کریشنا رایا رفته و «پایش را ببوسد.» درایران باستان درسطرهای
رفته و «پایش را ببوسد.» درایران باستان درسطرهای ۲۸تا۳۰منشور کوروش کبیر شاهنشاه ایران آمده‌است که بعد از فتح بابل همهٔ فرمانروایان و شاهان بزرگ و کوچک از دریای مدیترانه تا خلیج فارس به بابل آمده خراج داده و بر هر دو پای کوروش کبیر شاهنشاه ایران بوسه می‌زدند در جایی دیگر آماده که علاوه بر شاهان تمام مردم بابل نیز پاهای کوروش را بوسیده‌اند.
برنج سیاه رمانی نوشته شده توسط آنا موی است که در سال ۲۰۰۴ توسط انتشارات گلیمر به چاپ رسید. حوادث این رمان در طی جنگ ویتنام اتفاق می‌افتد و حوادث به دو خواهر ۱۴ و ۱۵ ساله که دستگیر شده و در آخر به زندان پائلو کندور فرستاده می‌شوند.
میکا برژینسکی (؛ ؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، و نویسنده آمریکایی است. برژینسکی یکی از دو مجری برنامه صبحگاهی در طول هفتهٔ "مورنینگ جوی" ام‌اس‌ان‌بی‌سی به همراه جو اسکاربورو نماینده سابق جمهوری‌خواه مجلس آمریکا است. میکا برژینسکی دختر زیبیگنیو برژینسکی است، که مشاور امنیت ملی در دورهٔ ریاست جمهوری جیمی کارتر بود.
نوکیا لومیا ۸۲۰ یک تلفن هوشمند مجهز به سیستم عامل ویندوز فون ۸٫۱ ساخت شرکت نوکیا می‌باشد. این گوشی جانشین گوشی لومیا ۸۰۰ می‌باشد و در کنار گوشی لومیا ۹۲۰ جز اولین گوشی‌های مجهز به سیستم عامل ویندوزفون ۸٫۱ در زمان خود بوده‌است. این گوشی در ۹ اکتبر سال ۲۰۱۲ با شباهت زیادش با گوشی لومیا ۸۱۰ و در رنگ‌های مشکی، خاکستری، قرمز، زرد، سفید، آبی، بنفش عرضه شد. ویژگی. این تلفن همراه این اجازه را به کاربران می‌دهد که قاب پشت تلفن را در صورت خراشیده شدن یا شکستن با قاب جدیدی تعویض کنند، که یک مزیت در برابر بدنه گوشی‌های
تعویض کنند، که یک مزیت در برابر بدنه گوشی‌های رقیب مانند آیفون یا حتی مدل‌های دیگری از لومیا مانند لومیا ۹۲۰ یا لومیا ۹۲۵ می‌باشد، همچنین این ویژگی این امکان را به کاربران می‌دهد تا در صورت از بین رفتن باتری آن را تعویض کنند.
آرام کشیشیان اول (به زبان ارمنی Արամ Ա. Քեշիշեան - به زبان لاتین Aram I Keshishian)، پیشوای دینی ارمنی‌های جهان - حوزهٔ عالیه سیلیسی و جاثلیق مقدس سیلیسه کلیسای حواری ارمنی در میلادی در بیروت، لبنان متولد شد. زندگی‌نامه. آرام اول تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ملی زادگاه خود گذراند. وی در اکتبر سال ۱۹۶۱ میلادی، در مدرسه علوم دینی حوزه عالیه کیلیکیه در آنتیلیاس-لبنان پذیرفته شد و در ۱۹۷۰ میلادی توسط «خورن اول» به کسوت «وارتاپدی» (مرتبه‌ای قبل از اسقفی) درآمد. در اکتبر سال ۱۹۷۸ میلادی هنگامی که در ایالات متحده
اکتبر سال ۱۹۷۸ میلادی هنگامی که در ایالات متحده آمریکا مشغول تحصیل بود، به عنوان جانشین خلیفه ارمنی‌های لبنان و سپس در سال ۱۹۷۹ میلادی به عنوان خلیفه منصوب گردید. ایشان در ماه مه سال ۱۹۸۰ میلادی موفق به دریافت درجه وارتاپدی ارشد و یک روز بعد، توسط نایب جاثلیق «گارگین دوم» به عنوان اسقفی مفتخر گردید و در ژانویه سال ۱۹۸۵ میلادی درجه اسقفی را دریافت نمود.
لیونی مایر ؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۲) یک بازیکن زن فوتبال اهل آلمان است. وی هم اکنون برای تیم بایرن مونیخ بازی می‌کند. پیشهٔ بین‌المللی. او برای تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی می‌کند. مایر اولین گل بین‌المللی خود را در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی کانادا و در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ به ثمر رساند. او این گل را در دقیقهٔ ۵۳ زد که با نتیجهٔ ۰–۱ آلمان این بازی را با برد به پایان رساند. گل‌های ملی. منبع:
مجلس نمایندگان نیوزیلند قوه مقننه نیوزیلند در پارلمان تک‌مجلسی این کشور است. مجلس نمایندگان معمولاً شامل ۱۲۰ نماینده می‌باشد که با رأی مردم برای یک دورهٔ حداکثر سه‌ساله انتخاب می‌گردند. مقر مجلس نمایندگان در شهر ولینگتون واقع شده‌است.
ماه‌الماس عنوان رمانی از ویلکی کالینز، نویسنده قرن‌نوزدهمی انگلیس است. انتشار در انگلستان. این رمان که به صورت پیوسته در مجله‌ای به سرپرستی چارلز دیکنز منتشر می‌شد نخستین بار سال ۱۸۶۸ در انگلستان به چاپ رسید. رمان "ماه‌الماس" کنار رمان زن سفیدپوش بهترین رمان‌های ویلکی کالینز به حساب می‌آیند. تی. اس. الیوت شاعر و نمایشنامه‌نویس آمریکایی در مقدمه‌ای بر رمان "ماه‌الماس" آن را «نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی» خوانده‌است. انتشار در ایران. رمان "ماه‌الماس" را انتشارات نیلوفر در سال ۱۳۹۴ با
"ماه‌الماس" را انتشارات نیلوفر در سال ۱۳۹۴ با ترجمه منوچهر بدیعی به فارسی منتشر کرد.
لی چه-رین (زادهٔ ۲۶ فوریهٔ ۱۹۹۱) که بیشتر با نام هنری سی‌اِل شناخته می‌شود، یک خوانندهٔ اهل کره جنوبی است. وی در سئول زاده شد و بیشتر دوران کودکی خود را در ژاپن و فرانسه گذراند. از وی به‌عنوان «ملکهٔ رپ کی-پاپ»یاد می شود. او پس از آموزش زیرنظر جی‌وای‌پی اینترتینمنت، به وای‌جی اینترتینمنت ملحق و عضوی از گروه توانی‌وان شد. اولین تک‌آهنگ سی‌ال با عنوان «»، در ۲۸ مه ۲۰۱۳ منتشر شد. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴، آغاز فعالیت‌های وی در آمریکا زیر‌نظر اسکوتر براون، اعلام شد. آلبوم انگلیسی او شامل همکاری‌هایی با فلورنس اند د
آلبوم انگلیسی او شامل همکاری‌هایی با فلورنس اند د مشین، لیل یاتی، دیپلو و اسکریلکس بود.
هنینگ مانکل (۳ فوریهٔ ۱۹۴۸–۵ اکتبر ۲۰۱۵) یک نویسنده جنایی، نویسنده ادبیات داستانی کودکان و یک نویسنده و نمایشنامه‌نویس سوئدی و منتقد و فعال اجتماعی چپ بود. برجسته‌ترین و مشهورترین اثر او بازرس کورت والاندر است. او در کتاب‌ها و نمایشنامه‌هایش به‌طور مداوم مسائل نابرابری اجتماعی و بی‌عدالتی‌ها در سوئد و خارج از کشور را برجسته می‌کرد. در سال ۲۰۱۰، مانکل سرنشین یکی از کشتی‌های ناوگان آزادی غزه بود که توسط کماندوهای اسرائیلی هدایت می‌شد. او در زیر عرشه کشتی مرمره قرار داشت جایی که ۹ غیرنظامی در آب‌های بین‌المللی
قرار داشت جایی که ۹ غیرنظامی در آب‌های بین‌المللی کشته شدند. زندگی‌نامه. او سال ۱۹۴۸ در شهر استکهلم متولد شد و وقتی تنها یک سال داشت پدر و مادرش از هم جدا شدند. بیشتر سال‌های کودکی منکل کنار پدر و خواهرش سپری شد. ۱۳ساله بود که خانواده اش به بوروس وستر یوتلند واقع در ساحل غربی نزدیک شهر یوتبری منتقل شدند. اولین بار در پانزده سالگی مادرش را ملاقات کرد اما هیچگاه آن‌ها رابطه عمیقی باهم نداشتند و سرانجام چند سال بعد مادرش خودکشی کرد. منکل از نوجوانی به نویسندگی و تئاتر علاقه‌مند بود. ۲۰ سال داشت که شروع به
و تئاتر علاقه‌مند بود. ۲۰ سال داشت که شروع به نویسندگی کرد. نخستین نمایشنامه حرفه‌ای خودرا در سال ۱۹۶۹روی اکران برد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ نمایشنامه‌ای را در شهر فالون برگزار کرد. در سال‌های بعد علاوه بر نوشتن رمان‌های متعدد سراغ کارگردانی تئاتر نیز رفت. زندگی شخصی. منکل چهار بار ازدواج کرد و صاحب چهار پسر به نام‌های، توماس، ماریوس، مورتن و جان شد. در سال ۱۹۹۸ با ایوا برگمن، دختر کارگردان اینگمار برگمان ازدواج کرد. . فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی. او یک منتقد و فعال اجتماعی چپ بود. در کتاب‌ها و نمایشنامه‌هایش
فعال اجتماعی چپ بود. در کتاب‌ها و نمایشنامه‌هایش به‌طور مداوم به نابرابری‌های اجتماعی و بی‌عدالتی‌ها در سوئد و خارج از کشور می‌پرداخت. منکل در جوانی به لحاظ سیاسی به احزاب چپ رادیکال از جمله جنبش- ۶۸ تمایل داشت. او برای چند دهه خود را به عنوان یک فعال سیاسی و اجتماعی معرفی کرده‌است. منکل در اعتراضات سال ۱۹۶۸ علیه جنگ ویتنام و همین‌طور اعتراض علیه رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی شرکت فعال داشت. او با انجمن فولکت ای بیلد نیز مشارکت داشت. در ۱۹۷۰، به‌دنبال آشنایی اش با یک زن نروژی که عضو حزب کمونیست کارگران
اش با یک زن نروژی که عضو حزب کمونیست کارگران مائوئیست بود به نروژ رفت و در آنجا ساکن شد. منکل به رغم شرکت فعال در فعالیت‌های این حزب اما عضو این حزب نشد. ناوگان کوچک غزه. منکل از مدافعان حقوق مردم فلسطین بود و بارها به این کشور سفر کرد. او در مصاحبه‌ای گفته‌است: «اسرائیل تکرار نظام منفور آپارتاید است که زمانی سیاهان آفریقا را در کشور خودشان شهروند درجهٔ دو محسوب می‌کرد.» در۲۰۱۰، منکل در یک کمپین اعتراضی برای شکستن محاصره نوار غزه سوار بر قایق صوفیا شد. این قایق جزو ناوگان کوچک کمپین کمک رسانی به نوار غزه
قایق جزو ناوگان کوچک کمپین کمک رسانی به نوار غزه بود که توسط جنبش آزادی غزه و بنیاد حقوق بشر و آزادی‌های بشردوستانه ترکیه (İHH) سازمان داده شده بود. این قایق همراه با ۵قایق دیگر ناوگان کوچک «آزادی غزه» را تشکیل می‌دادند تا برای شکستن محاصره به نوار غزه مصالح ساختمانی برسانند. در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۰ نیروی دریایی اسرائیل یورش ناگهانی خود را به شش قایق ناوگان کوچک «آزادی غزه» در آبهای بین‌المللی دریای مدیترانه آغاز کرد. در این تهاجم نه نفر از فعالان صلح کشته شدند. منکل هنگام یورش در پایین عرشه کشتی شاهد صحنه بود
منکل هنگام یورش در پایین عرشه کشتی شاهد صحنه بود که نه نفر به ضرب گلوله توسط نیروهای اسرائیل کشته شدند، پس از آن که قایقها توسط نیروی دریایی اسراییل تسخیر شدند. منکل درمیان دستگیرشدگان توسط کماندوهای اسرائیلی بود، اما مانند بسیاری دیگر ظرف چند روز آزادشد و به سوئد اخراج گردید. قرار بود منکل در ماه ژوئن ۲۰۱۱ در دومین اقدام اعتراضی ناوگان «آزادی غزه شماره ۲» شرکت کند و جزو ۲۰ سوئدی با شد که در آن حضور پیدا می‌کنند. اما این حرکت اعتراضی به سرانجام نرسید. وی پس از آن خواستار تحریم جهانی علیه اسرائیل شد.
وی پس از آن خواستار تحریم جهانی علیه اسرائیل شد. داستان‌نویسی. بیشترین شهرت منکل در دنیا برای خلق کارآگاه کورت والاندر در رمان‌های پلیسی و جنایی‌اش است. بیش از۴۰میلیون نسخه ازکتاب‌های او به فروش رفته‌است. کار او در تئاتر باعث شد نوشتن رمان را درسال‌های ۱۹۸۴–۱۹۹۰ متوقف کند. بسیاری از رمان‌های بعدی منکل مربوط به مسائل مربوط به مهاجران سایر کشورهای جهان که به سوئد مهاجرت کردند بود، همچنین در خصوص نژادپرستی و استعمار که کتاب‌های :چینی (اهل چین) یا زن شیر سفید و غضب آتش در این زمره‌اند. در سال ۱۹۹۸در سن ۵۰سالگی
غضب آتش در این زمره‌اند. در سال ۱۹۹۸در سن ۵۰سالگی منکل و ناشر او ارد فرونت جایزه ادبی صدای آفریقا را که به نویسندگان آفریقایی تعلق می‌گرفت را بنیاد گذاشتند. در سال ۲۰۰۱ منکل و دان اسرائیل انتشارات لئوپارد را با هدف انتشار کتاب‌های خود و سایر نویسندگان و حتی نویسندگان جهان سوم تأسیس کردند. کمکهای خیریه. منکل وقت خود را صرف سفر از سوئد به کشورهای آفریقایی و عمدتاً موزامبیک کرد جایی که کار تئاتر را در آنجا آغاز نمود. او کمک‌های قابل توجهی را به سازمان‌های خیریه‌ای که عمدتاً مرتبط به آفریقا بودند اهدا کرد. در
که عمدتاً مرتبط به آفریقا بودند اهدا کرد. در سال ۲۰۰۷ منکل و همسرش اوا بریمن (Eva Bergman) مبلغ ۱۵ میلیون کرون به سازمان خیریه کمک به کودکان (Sos-barnbyar) برای ساختن یک روستا در شیموایو (Chimoio) در غرب موزامبیک بخشیدند. منکل ازجمله حتی پول برای روستای نل ویلی (Nelvili) در جنوب هندوستان از طریق سازمان دست به دست (Hand i Hand) هدیه کرده بود. بورسیه فرهنگی. در سال ۱۹۹۸، هنینگ منکل بنیاد هنینگ منکل و بزرگ‌ترین جایزه سوئد برای نمایشنامه نویسان و بورسیه تحصیلی هنینگ منکل را تأسیس کرد. این بورسیه تحصیلی توسط
هنینگ منکل را تأسیس کرد. این بورسیه تحصیلی توسط انجمن نمایشنامه نویسان سوئد اداره می‌شود و به‌طور منظم به نمایشنامه نویسان سوئدی که «با ارائه کارشان تعهد اجتماعی و سیاسی و علاقه‌مندی روابط سوئد با جهان خارج را نشان می‌دهند» در پایان هر سال توزیع می‌کند. علاوه بر این، هنینگ منکل همچنین یک بورس تحصیلی برای نویسندگان نروژی ایجاد کرد و در سال ۲۰۰۹ مزرعه یانسپرش (Jänspers) را در هریه دالن(Härjedalen)اهدا نمود تا وقف استفاده و محل اقامت نمایشنامه‌نویس‌ها و نویسندگان و محیط کار آن‌ها باشد. مرکز فرهنگی منکل. در
و محیط کار آن‌ها باشد. مرکز فرهنگی منکل. در سال ۲۰۰۷ مرکز فرهنگی‌ای در محل دوران کودکی منکل، به نام مرکز فرهنگی سوگ منکل (Sveg Mankell) دائر شد، همچنین مرکز فرهنگی دیگری در هریه دالن (Härjedalen) افتتاح شد تا فعالیت‌های فرهنگی هنینگ منکل، شامل نمایشگاه آثار، سخنرانی‌ها و موارد دیگر در معرض دید عموم و علاقه‌مندان قرار گیرد. منکل در ایران. در سال‌های اخیر رمان‌های متعددی از او به فارسی ترجمه شده‌است که از بین آن‌ها می‌توان به این‌ها اشاره کرد: مرگ. منکل در ماه ژانویه سال ۲۰۱۴در گفتگویی با روزنامه یوتبری-پستن