payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که سنجش فشرده روی آن صورت می‌گیرد و یک سیگنال اصطلاحاً تنک است. سیگنال تنک به سیگنالی گفته می‌شود که بیشتر درایه‌های آن صفر باشند و مقدار اندکی مقادیر با معنی (یک) داشته باشد. Φ ماتریس اندازه‌گیری و y بردار حاصل از حسگری فشرده می‌باشد. برای ساده‌سازی بیشتر رابطه بالا را با سطح صفر مقایسه می‌کنند و رابطه به صورت زیر در می‌آید formula_3 و بدین صورت y را می‌توان به صورت یک مقدار یک بیتی در نظر درگرفت که یا مقدار ۱ یا مقدار -۱ را به خود می‌گیرد. نیاز به بهینه‌سازی از آنجا پیش می‌آید که گاهی y به علت وجو
از آنجا پیش می‌آید که گاهی y به علت وجو نویز علامتش تغییر می‌کند و دیگر هم علامت با sign(Φx) نیست؛ لذا قصد داریم جاهایی که علامت y عوض می‌شود را شناسایی کرده و آن را اصلاح کنیم. تابع هدف در اینجا حداقل کردن اندازه تصویر y بر بردار sign(Φx) در محل‌های تعویض علامت است. مسئله بهینه‌سازی را به صورت زیر معرفی می‌کنیم formula_4 formula_5 formula_6 رابطه بالا را می‌توان به صورت زیر هم نوشت. با تعریف formula_7 به صورت زیر، که محل‌های اندازه‌گیری صحیح formula_8 را نشان می‌دهد، رابطه را بازنویسی می‌کنیم formula_9
نشان می‌دهد، رابطه را بازنویسی می‌کنیم formula_9 اما مسئله بهینه‌سازی بالا محدب نیست. چراکه هم شامل متغیرهای پیوسته و هم متغیرهای گسسته است. بعلاوه حل همزمان formula_10 آسان نیست. برای حل مسئله ابتدا formula_7 را ثابت فرض کرده و مسئله را برای formula_12 حل می‌کنیم. سپس پاسخ بدست آمده برای formula_12 را در مرحله بعد جایگزین کرده و این بار مسئله را برای formula_7 حل می‌کنیم. این کار را در چندین حلقه تکرار می‌کنیم تا پاسخ مناسب بدست آید.
کلاوس ان در پاین‌بان یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه کورچ‌دروف ان در کرمس واقع شده‌است. خصوصیات. کلاوس ان در پاین‌بان، ۱۰۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جغرافیا. کلاوس ان در پاین‌بان قرار گرفته شده در ترانویتل. حدوداً ۸۱ درصد از شهر جنگل است و ۷ درصد زمین‌های کشاورزی می‌باشد.
نرمدا رودخانه‌ای در مرکز هند و یکی از پنج رود بلند شبه‌قاره هند است. این رود، پس از گوداواری و کریشنا سومین رود بلندی است که کاملاً در هند جریان دارد. این رود نقش مهمی در مادیا پرادش دارد و خط زندگی مادیا پرادش خوانده می‌شود. نرمدا مرز سنتی میان شمال و جنوب هند را تشکیل می‌دهد و در جهت غرب به طول ۱٬۳۱۲ کیلومتر امتداد می‌یابد تا در نزدیکی شهر گجرات در خلیج خامبات در دریای عرب تخلیه می‌شود. این رود، به همراه رودهای تاپتی و ماهی سه رود بزرگی هستند که از شرق به غرب هند جریان دارند. نرمدا در مسافت ۱۰۷۷ کیلومتر
غرب هند جریان دارند. نرمدا در مسافت ۱۰۷۷ کیلومتر از میان ایالت مادیا پرادش عبور می‌کند. سپس مرز میان مادیا پرادش و مهاراشترا را به طول ۳۹ کیلومتر و مرز میان مهاراشترا و گجرات را به طول ۷۴ کیلومتر طی می‌کند و در نهایت، ۱۶۱ کیلومتر در گجرات جریان می‌یابد. رژیم رودخانه. سرچشمه نرمدا تپه امارکانتاک در شرق مادیا پرادش است. سپس از سونمود عبور می‌کند و روی صخره‌ای در کاپیلدارا فرو می‌ریزد. از مسیری پر پیچ و خم از میان صخره‌ها و جزیره‌ها می‌گذرد تا به کاخ مخروبهٔ رامناگار برسد. در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری میان رامناگار
برسد. در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری میان رامناگار و ماندلا و در جهت جنوب شرقی، مسیر رودخانه نسبتاً مستقیم و عمیق و تهی از موانع سنگی است. سپس رود در مسیر شمالی-غربی به سوی جبال‌پور امتداد می‌یابد. در نزدیکی این شهر، پس از یک آبشار ۹ متری به نام دواندارا، ۳ کیلومتر در میان صخره‌های سنگ آهک منیزیم و بازالت به نام صخره‌های مرمری می‌گذرد و عرض آن از حدود ۹۰ متر به ۱۸ متر کاهش می‌یابد. از این نقطه تا رسیدن به دریای عرب، نرمدا از میان سه درهٔ باریک می‌گذرد. ساحل جنوبی رود در بیشتر مناطق، عریض‌تر از ساحل شمالی است. نرمدا
در بیشتر مناطق، عریض‌تر از ساحل شمالی است. نرمدا پس از گذر از صخره‌های مرمری به نخستین حوضه بارور خود می‌رسد. بخش جنوبی این منطقه، حدود ۳۲۰ کیلومتر طول و ۳۵ کیلومتر عرض متوسط دارد. بخش شمالی آن محدود به جلگه بارنا-بارلی است که به تپه‌های بارخارا در برابر هوشنگ‌آباد ختم می‌شود. ارتفاع کناره‌های رود حدود ۱۲ متر است. بسیاری از شاخه‌های مهم نرمدا در همین دره به آن می‌پیوندند و جریان به تپه‌های ساتپورا می‌رسد. چند کیلومتر پایین‌تر، نزدیک بارلی و تقاطع جاده آگره و بمبئی، نرمدا وارد دومین حوضهٔ خود، جلگه
آگره و بمبئی، نرمدا وارد دومین حوضهٔ خود، جلگه ماندلشوار می‌شود. بخش جنوبی این جلگه، حدود ۱۸۰ کیلومتر طول و ۶۵ کیلومتر عرض دارد. نوار شمالی حوضه تنها ۲۵ کیلومتر است. بخش اول آن به طول ۱۲۵ کیلومتر، شامل چند آبشار و تنداب است و به آبشار ماکرای ختم می‌شود. پس از ماکرای، رود میان شهرستان‌های وادودارا و نرمدا جریان می‌یابد و پس از آن، از میان جلگه غنی شهرستان باروچ می‌گذرد. عرض رودخانه از ۱٫۵ کیلومتر در ماکرای به ۳ کیلومتر در نزدیکی باروچ افزایش می‌یابد و وارد خوری ۲۱ کیلومتری در خلیج خامبات می‌شود. خیزش مد تا
۲۱ کیلومتری در خلیج خامبات می‌شود. خیزش مد تا ۳۲ کیلومتر بالاتر از باروچ احساس می‌شود و تا ۳٫۵ متر بالا می‌آید. رودخانه برای کشتی‌هایی تا وزن ۹۵ تن تا باروچ و تا وزن ۳۵ تن تا شاملاپیتا قابل کشتیرانی است. کشتی‌های کوچکتر تا تیلاکاوادا در گجرات سیر می‌کنند. سدهای ساحلی در دهانه و باروچ ساخته شده‌اند. یک هکتار از سطح جزیره کبیرواد در رود نرمدا با درختان انجیر هندی پوشانده شده‌است. حوضه آبریز نرمدا. مساحت حوضه آبریز نرمدا ۹۸٬۷۹۶ کیلومتر مربع است و بین طول‌های جغرافیایی ۷۲ درجه و ۳۲ دقیقه تا ۸۱ درجه و ۴۵ دقیقه
۷۲ درجه و ۳۲ دقیقه تا ۸۱ درجه و ۴۵ دقیقه و عرض‌های جغرافیایی ۲۱ درجه و ۲۰ دقیقه تا ۲۳ درجه و ۴۵ دقیقه در انتهای شمالی جلگه دکن قرار دارد. ۸۱٪ مساحت حوضه در مادیا پرادش، ۱۲٪ در گجرات، ۴٪ در مهاراشترا، ۲٪ در چاتیسگار و ۱٪ در آندرا پرادش واقع شده‌است. در مسیر رودخانه، ۴۱ شاخه به آن می‌پیوندند که ۲۲ شاخه از کوه‌های ساتپورا و بقیه از کوه‌های ویندیا سرچشمه می‌گیرند. بلندترین نقطهٔ حوضهٔ آبریز نرمدا، دوپگار در نزدیکی پاچماری است. این حوضه دارای پنج ناحیهٔ فیزیوگرافی شناخته‌شده است. مناطق تپه‌ای بالا، جلگه‌های
شناخته‌شده است. مناطق تپه‌ای بالا، جلگه‌های بالا، جلگه‌های میانی، مناطق تپه‌ای پایین و جلگه‌های پایین. ناحیه‌های تپه‌ای، پوشش جنگلی دارند. جلگه‌ها وسیع و شامل مناطق حاصلخیز هستند. خاک حوضه عموماً سیاه است. جلگه‌های ساحلی در گجرات شامل رس‌های آبرفتی با یک لایهٔ سطحی خاک سیاه است. میزان بارندگی سالانهٔ بالادست حوضه، بین ۱۰۰۰ و ۱۸۵۰ میلی‌متر است که در ناحیه‌های پایین‌تر به ۶۵۰ تا ۷۵۰ میلی‌متر می‌رسد. زمین‌شناسی. دره نرمدا یک فروزمین است؛ بلوک لایه‌بندی شده‌ای از پوستهٔ زمین که بر اثر گسترش پیشین پوسته، نسبت
از پوستهٔ زمین که بر اثر گسترش پیشین پوسته، نسبت به بلوک‌های مجاور فرو رفته‌است. دو گسل عمدهٔ حوضه شامل گسل نرمدای شمالی و گسل نرمدای جنوبی در امتداد مسیر رودخانه وجود دارند که مرز میان بلوک نرمدا و بلوک‌های ویندیا و ساتپورا را تشکیل می‌دهند. دره نرمدا اهمیت زیادی در زمینه مطالعات دیرین‌شناسی هند دارد. چند فسیل دایناسور از جمله تیتانوسور و راجاسور در این منطقه کشف شده‌اند.
تپهٔ سلام در سمت شرق کوه پلنگ‌چال در مسیر امامزاده داوود واقع است و از جاذبه‌های گردشگری استان تهران به حساب می‌آید. علت نامگذاری این تپه به این علت بود که این تپه در مسیر راه زائرانی بود که برای زیارت امامزاده داوود از مسیر فرحزاد استفاده می‌کردند.
تاریخ ادبیات کودکان ایران نگارش محمدهادی محمدی و زهره قایینی مجموعه ده‌جلدی تاریخ ادبیات کودکان ایران است که پژوهش‌های آن در موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان انجام شده و انتشارات چیستا آن را منتشر کرده‌است. سه جلد آخر این مجموعه که دوره زمانی ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ را دربر می‌گیرد، در سی و سومین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به‌عنوان «کتاب سال ایران» برگزیده شد. معرفی. تاریخ ادبیات کودکان ایران، پژوهشی فراگیر برپایه شناخت سیر تاریخی جایگاه کودک در جامعه، دیدگاه‌های آموزشی و پرورشی و رشد ادبیات کودکان در
دیدگاه‌های آموزشی و پرورشی و رشد ادبیات کودکان در ایران است. گروه پژوهشگران تاریخ ادبیات کودکان ایران، پیش طرح آن را در سال ۱۳۷۵ به تصویب رساندند و از سال ۱۳۷۶ کار نگارش مجموعه کتاب‌های مرجع تاریخ ادبیات کودکان ایران را در ۱۰ جلد آغاز کردند که پژوهش آن تا سال ۱۳۸۶ به طول انجامید. جلد اول مجموعه به ادبیات شفاهی و دوران باستان می‌پردازد، جلد دوم ادبیات کودکان پس از اسلام را پوشش می‌دهد، جلد سوم و چهارم ویژهٔ ادبیات کودکان دوره مشروطه است، جلد پنجم تا هفتم این کتاب به ادبیات کودکان در روزگار نو درسال‌های ۱۳۰۰
کتاب به ادبیات کودکان در روزگار نو درسال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۴۰ می‌پردازد و سرانجام سه جلد هشت تا ده، به سیر گسترش فرهنگ و ادبیات کودکان بین سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ می‌پردازد. چکیدهٔ بخش‌های کتاب. بخش اول این پژوهش با بررسی مختصر اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران درسال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۷ آغاز می‌شود. برخی حرکت‌های مثبت این دوره، تشکیل سپاه دانش از سوی پرویز ناتل خانلری، تشکیل سپاه بهداشت، کاهش شمار کودکان کار، شکل گیری نهادهای مدنی ترویج‌گر حقوق کودکان، تصویب قوانینی برای دفاع از حقوق کودک، احداث نخستین مراکز
برای دفاع از حقوق کودک، احداث نخستین مراکز تفریحی کودکان و توجه بیشتر رسانه‌های گروهی به کودکان بود. در سال تحصیلی ۱۳۴۳–۱۳۴۴، وزارت آموزش و پرورش نخست آموزش ابتدایی را اجباری اعلام کرد، سپس افرادی از جمله: ثمینه باغچه‌بان، توران میرهادی، آذردخت آریان‌پور، آموزگار، علی‌محمد کاردان و … را فراخواند تا طرحی برای دگرگون کردن سامانه آموزشی فراهم آورند. برای تربیت آموزگاران نیز در شهرها و روستاها، مراکز تربیت معلم و دانشسراها فعالیت می‌کردند. پایه‌گذاری سازمان پژوهش و نوسازی آموزشی و اجرای طرح مدارس تجربی و
پژوهش و نوسازی آموزشی و اجرای طرح مدارس تجربی و پایه‌گذاری انجمن اولیا و مربیان در این دوره اتفاق افتادند. بخش دوم این پژوهش نخست به بررسی فلسفه ادبیات کودکان ایران می‌پردازد. سپس نهادهای ادبیات کودک در ایران را معرفی می‌کند. در نیمه نخست دهه ۴۰، دو نهاد مهم ادبیات کودکان در ایران، پایه‌گذاری شدند. شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۴۱ به کوشش جمعی از دست‌اندرکاران ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، مانند: توران میرهادی، لیلی آهی، معصومه سهراب، یحیی مافی، توران اشتیاقی، مهدی آذریزدی کار خود را آغاز کرد. برخی
اشتیاقی، مهدی آذریزدی کار خود را آغاز کرد. برخی فعالیت‌های شورا عبارت بود از: انتشار نشریه، جزوه، کتاب و فهرست سالانه کتاب‌های مناسب کودکان؛ برگزاری هم‌اندیشی‌ها و نشست‌های کارشناسی؛ ترویج ادبیات کودکان در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی؛ ترویج کتابخوانی و برپایی نمایشگاه‌ها، برگزاری هفته کتاب کودک و روز بین‌المللی کتاب کودک؛ و فعالیت‌های بین‌المللی از جمله عضویت در دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان و … و برپایی کتابخانه تحقیقاتی. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز در بهمن ۱۳۴۴، با مدیریت لیلی
و نوجوانان نیز در بهمن ۱۳۴۴، با مدیریت لیلی امیرارجمند پایه‌گذاری شد. گام نخست کانون پایه‌گذاری کتابخانه‌های کودکان بود که بیشتر آن‌ها در مناطق محروم شهر بودند. دیگر فعالیت‌های این نهاد عبارت بود از: ایجاد کتابخانه مرجع، شرکت در گردهمایی‌های بین‌المللی، انتشار نشریاتی چون کارنامه کانون و فصلنامه کانون. ایجاد مراکزی مانند: مرکز پژوهش‌های فرهنگی اجتماعی، مرکز سینمایی و …. در سال‌های ابتدایی دهه ۴۰ قوانینی در زمینه کتابخانه‌های کودکان تصویب شد و بیشتر مدرسه‌ها کتابخانه داشتند. اما این کتابخانه‌ها نتوانستند
کتابخانه داشتند. اما این کتابخانه‌ها نتوانستند جایگاه خود را در سامانه آموزشی بیابند. در این دوره نخستین ناشران ویژه کتاب‌های کودکان در شمار اندک، پدید آمدند. از نخستین ناشران می‌توان به انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اشاره کرد. دو ناشر دیگر پدیده و دادجو بودند که بیشتر کتاب‌های ترجمه را منتشر می‌کردند. در این دوره برخی ناشران کتاب‌های بزرگسال به انتشار کتاب‌های کودکان گرایش پیدا کردند، مانند: انتشارات اشرفی و امیرکبیر با انتشار کتاب‌های طلائی. بنگاه ترجمه و نشر کتاب و فرانکلین که از سال‌ها
بنگاه ترجمه و نشر کتاب و فرانکلین که از سال‌ها پیش شروع به انتشار کتاب برای کودکان و نوجوانان کرده بودند در این دوره نیز به فعالیت خود ادامه دادند. در این دوره ناشرانی برپایه این دیدگاه که کتاب کودک باید پیامی سیاسی- اجتماعی داشته باشد و در ساده‌ترین شکل و با ارزان‌ترین کاغذ منتشر شود، کتاب‌هایی منتشر کردند. ناشرانی دیگر چون دفتر نشر فرهنگ اسلامی، دارالتبلیغ اسلامی و … کار خود را به نشر کتاب‌های مذهبی اختصاص دادند. گروه‌های بررسی شورای کتاب کودک به نقد وضیت نشر کتاب‌های کودکان و نوجوانان پرداختند اما تا
نشر کتاب‌های کودکان و نوجوانان پرداختند اما تا پایان این دوره بازار نشر همچنان آشفته بود. پدیدآورندگان این دورهٔ ادبیات کودکان و نوجوانان، بیشتر از دو طبقه میانی و کارگری – دهقانی، برخاسته بودند. این ناهمگونی طبقاتی، خود را در آثار منتشره پدیدآورندگان این دوره نشان می‌دهد. افرادی با کودکی‌های ویژه و متفاوت که هر کدام به گونه‌ای از این گذشته بهره می‌بردند. نویسندگانی چون صمد بهرنگی، علی اشرف درویشیان، منصور یاقوتی، مهدی آذریزدی یا تصویرگرانی مانند زمان زمانی، نورالدین زرین کلک، مرتضی ممیز، بهرام خائف، پرویز
نورالدین زرین کلک، مرتضی ممیز، بهرام خائف، پرویز کلانتری. بخش سوم کتاب، به پژوهش و آموزش، نقد، جایزه و سانسور در ادبیات کودکان می‌پردازد. بحث دربارهٔ ادبیات کودکان در دانشگاه‌ها نخستین بار از سوی محمدباقر هوشیار آغاز شد. بعد از او، علی‌اکبر شعاری‌نژاد به آموزش ادبیات کودکان در دانشسرای مقدماتی پرداخت. شورای کتاب کودک نیز با تلاش‌هایش سبب شد تا ادبیات کودکان به عنوان واحد درسی در تعدادی از مراکز آموزش عالی گنجانده شود. از دیگر فعالیت‌ها در این زمینه ایجاد کتابخانه‌های تحقیقاتی، تهیه کتابشناسی‌ها و برگزاری
تحقیقاتی، تهیه کتابشناسی‌ها و برگزاری سمینارها بود. در این دوره شورای کتاب کودک با برگزاری سمینار و معرفی سنجه‌ها و رهنمودهای کاربردی برای کتاب کودک و انتشار فهرست کتاب‌های مناسب، همین‌طور کانون پرورش فکری کوکان و نوجوانان با انتشار نشریه کارنامه و نقد و بررسی کتاب‌ها به نهادینه شدن ادبیات کودکان ایران، کمک کردند. همچنین نمونه‌هایی از نقدهای ادبیات کودک در نشریات پیک معلم و خانواده منتشر می‌شد که نشان‌دهندهٔ توجه دانشسراها به نقد بود. در بخش نقد به نظرات کارشناسان در سیر تحول نقد ادبیات کودکان ایران
کارشناسان در سیر تحول نقد ادبیات کودکان ایران پرداخته شده‌است. فرخ صادقی یکی از منتقدان روشمند حوزه ادبیات کودکان در این سال‌ها بود. در این دوره جوایزی نیز برای کتاب‌های مناسب کودکان پایه‌گذاری شد: نشان یادبود کتاب برگزیده سال شورای کتاب کودک، جایزه سلطنتی بهترین کتاب سال بنیاد پهلوی، جایزه نقدی عباس یمینی‌شریف برای بهترین کتاب کودک و نوجوان، جایزه ادبی- هنری سخن و فهرست افتخار دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان. در این سال‌ها سانسور بر کتاب‌های کودکان نیز حاکم بود. بخش چهارم این پژوهش انواع ادبیات داستانی
بود. بخش چهارم این پژوهش انواع ادبیات داستانی کودکان را بررسی می‌کند. در داستان‌های واقعگرا و واقع‌نمای این دوره بیشتر به موضوعاتی همچون: کودکان کار و محروم در روستاها یا حاشیهٔ شهرها، زندگی با نامادری، عشق به سوادآموزی، روایت زندگی نویسندگان از دوره کودکی و نوجوانی خودشان، خاطره‌های مدرسه و … پرداخته شده. ادبیات استعاری و تمثیلی در این دوره با «ماهی سیاه کوچولو» مطرح شد. داستان‌های دینی، فانتزی، تاریخی و افسانه‌های نو از دیگر سبک‌های داستانی کودکان در این دوره بودند. نویسندگان ادبیات داستانی کودکان در این
بودند. نویسندگان ادبیات داستانی کودکان در این دوره افراد زیادی بودند که برخی با یک یا چند اثر محدود و برخی با چندین اثر در این حوزه فعالیت می‌کردند. نویسندگانی همچون: امین فقیری، صمد بهرنگی، داریوش عباداللهی، علی اشرف درویشیان، منصور یاقوتی، قدسی قاضی‌نور، محمود برآبادی، محمود احیائی، محمدرضا سرشار، فریده فرجام، مرتضی مطهری، محمود حکیمی، علی وافی یزدی، حسین میرکاظمی، جعفر تجارتچی، محمود کیانوش، محمود قادری گلابدره‌ای، نادر ابراهیمی، احمدرضا احمدی، م.ا. به‌آذین، سیروس طاهباز، ثمین باغچه‌بان، نیما یوشیج،
سیروس طاهباز، ثمین باغچه‌بان، نیما یوشیج، عباس یمینی‌شریف و …. بخش پنجم کتاب با بحث پیرامون گردآوری، بازنویسی و بازآفرینی در ادبیات کودکان آغاز می‌شود. در این دوره افرادی چون انجوی شیرازی در رادیو، علی بلوکباشی در نشریه کتاب هفته و کیهان هفته و پژوهشگرانی چون احمد شاملو، صمدبهرنگی، جلال آل‌احمد، حسین محمدزاده صدیق، در زمینه فرهنگ عامه و ثبت ادبیات عامیانه فعالیت می‌کردند. برخی ناشران نیز مانند کتاب‌های طلائی، سپهر، پدیده، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و سروش به انتشار کتاب‌های بازنویسی یا بازآفرینی در
سروش به انتشار کتاب‌های بازنویسی یا بازآفرینی در حوزه ادبیات عامیانه و ادبیات کلاسیک دست زدند. در این دوره ترجمه نیز پیشرفت چشمگیری داشت. گونه‌های ادبی کتاب‌های ترجمه متنوع بود و ناشران و مترجمان زیادی در این حوزه فعالیت می‌کردند. ناشرانی مانند: فرانکلین، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سروش و مترجمانی همچون: محسن رمضانی، محمدرضا جعفری، اردشیر نیکپور و ناهید کاشی‌چی. گونه‌های غیرداستانی که در این دوران منتشر می‌شدند عبارت بودند از: کتاب‌های مرجع، زندگینامه‌ها، کتاب‌های اطلاعاتی
کتاب‌های مرجع، زندگینامه‌ها، کتاب‌های اطلاعاتی و کتاب‌های دینی. شعر کودک در این سال‌ها به باروری رسید. عباس یمینی شریف، محمود کیانوش و پروین دولت‌آبادی، از شاعران برجسته کودکان در این دوره بودند، که مورد نقد و تحلیل و بررسی قرار گرفته‌اند. داستان‌های منظوم در این دوره پیشرفت چندانی نداشتند. در این دورهٔ تاریخی برای نخستین بار سروده‌های کودکان نیز منتشر شدند. سوادآموزی در ایران در این سال‌ها پیشرفت‌هایی کرد و به نگرش نهادی رسید. در پایان این بخش، روند تهیهٔ کتاب‌های درسی دبستان و راهنمایی، به‌ویژه کتاب‌های
کتاب‌های درسی دبستان و راهنمایی، به‌ویژه کتاب‌های فارسی مورد بررسی قرارگرفته‌است. بخش شش کتاب، با بررسی جایگاه ادبیات در نشریه‌های کودکان آغاز می‌شود. کیهان بچه‌ها با مدیریت عباس یمینی‌شریف و اطلاعات کودکان، از نشریات مهم و پرمخاطب آن دوره بودند که هر دو به ادبیات داستانی توجه زیادی داشتند و شعر در هیچ‌کدام جایگاه ویژه‌ای نداشت. از دیگر نشریات مطرح در این دوره، می‌توان به نشریات پیک اشاره کرد که دست‌اندرکاران اصلی آن ایرج جهانشاهی، فردوس وزیری، اسماعیل سعادت، مهدخت صنعتی و ایران گرگین بودند. نشریه مذهبی
مهدخت صنعتی و ایران گرگین بودند. نشریه مذهبی پیام شادی نیز در دهه پنجاه منتشر می‌شد. در این دوره، ساختن برنامه ویژه کودکان در رادیو و تلویزیون گسترش یافت. از فعالان این حوزه که به قصه‌گویی و کتابخوانی هم توجه ویژه داشتند می‌توان از هما احسان و مولود عاطفی نام برد. بعدها افراد دیگری نیز به استفاده از این رسانه برای ترویج کتابخوانی پرداختند. در دهه ۵۰ لیلی گلستان برنامه‌ای رادیویی برای آشنایی نوجوانان با ادبیات تهیه کرد. از سال ۱۳۵۳، نمایشنامه‌های رادیویی، بر پایهٔ قصه‌هایی از هوشنگ مرادی کرمانی پخش می‌شد.
پایهٔ قصه‌هایی از هوشنگ مرادی کرمانی پخش می‌شد. شورای کتاب کودک نیز برنامه‌هایی برای ترویج کتابخوانی در رادیو تلویزیون داشت. در این دوره، سازمان آموزش و پروش، شورای کتاب کودک و مرکز تئاتر کانون به نمایش و نمایشنامه‌نویسی و اجرای تئاتر برای کودکان و نوجوانان توجه نشان دادند. مرکز تئاتر کانون به سرپرستی دان لافون کار خود را آغاز کرد. بعد ازآن اسکار باتک، نیز بخش نمایش عروسکی کانون را راه‌اندازی کرد. در این دوره افرادی به نویسندگی، ترجمه و انتشار نمایشنامه‌های کودکان، پرداختند. در این دوران به علت پیشبرد
کودکان، پرداختند. در این دوران به علت پیشبرد سیاست یگانه‌سازی زبانی، فرهنگ و ادبیات قوم‌های ایرانی رنگ باخت. وضعیت کودکستان‌ها، آموزشگاه‌ها، کتاب‌های درسی، کتاب‌های دینی، کتاب‌های تاریخی، نشریه‌های کودکان و دست اندکاران فرهنگ و ادبیات اقوام ایرانی در این بخش مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌است. در این دوره تصویرگری کتاب کودک از جریان سنتی گذر کرد و با روند جهانی هنرهای تجسمی و تصویرگری پیوند خورد. آتلیه انتشارات فرانکلین، با سیاست‌هایی که داشت و گروه تصویرگران، خوشنویسان و صفحه‌آرایان خود از جمله: محمدزمان
خوشنویسان و صفحه‌آرایان خود از جمله: محمدزمان زمانی، پرویز کلانتری، نورالدین زرین‌کلک، غلامعلی مکتبی، ژانت میخائیلی، محمد احصایی، سیف‌الله یزدانی و …، سبب بالارفتن سطح تصویرگری آثار کودکان شد. شورای کتاب‮ کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز در این زمینه نقش مهمی داشتند. شورای کتاب کودک با اختصاص دادن نشستی به تصویرگری در نخستین سمینار ادبیات کودک و بالا بردن سنجه‌های تولید تصویر در این راه کمک ارزشمندی کرد. کانون نیز با استفاده از افرادی چون مرتضی ممیز، فرشید مثقالی، علی اکبر صادقی، بهمن دادخواه،
ممیز، فرشید مثقالی، علی اکبر صادقی، بهمن دادخواه، یوتا آذرگین، بهرام خائف و … در این زمینه فعالیت می‌کرد. چند اثر از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در این دوره توانستند جوایز بین‌المللی را از آن خود کنند. انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان، امیرکبیر و پدیده از جمله ناشرانی بودند که سعی در انتشار کتاب‌های کودکان با تصاویر مطلوب داشتند و با تصویرگران به‌نام همکاری می‌کردند. برخی ناشران نیز از جمله دادجو و پدیده برای اولین بار کتاب‌های مقوایی و پاپ‌آپ را در ایران منتشر کردند. ویژگی‌ها. در فرایند
را در ایران منتشر کردند. ویژگی‌ها. در فرایند این پژوهش تاریخی، علاوه بر اینکه جست و جوهای گسترده‌ای برای گردآوری سندهای نوشتاری و تصویری و داده‌های شفاهی در گسترهٔ ملی انجام شد، در مراحل واپسین به تولید مفاهیم در مقولهٔ تاریخ ادبیات کودکان نیز منجر شد. از مهم‌ترین این مفاهیم می‌توان به فلسفه تاریخ ادبیات کودکان ایران اشاره کرد. نظریه‌پردازی دربارهٔ این موضوع یکی از بخش‌های حساس این دوره و این کتاب است. در تمام فصل‌های کتاب مطالبی تحت عنوان متن برگزیده، بررسی ادبی، بررسی تاریخی، مصاحبه با تاریخ و سرگذشتنامه
ادبی، بررسی تاریخی، مصاحبه با تاریخ و سرگذشتنامه برای فهم بهتر متن به تفصیل آمده است. کتاب دارای تصاویری از اشیا، اسناد و عکس‌هایی مربوط به هر موضوع است. در پایان جلدهای ۸ و ۱۰ چند نمونه تصویر رنگی از پوسترها و کتاب‌های کودکان دیده می‌شود. فهرست منابعی برای مطالعه بیشتر در انتهای هر فصل آمده است و در پایان جلد ۱۰ نمایه نام‌ها و نمایه موضوعی امکان دسترسی به تمامی اطلاعات آمده در کتاب را برای خواننده فراهم می‌کند. این مجموعه اولین اثری است که با این جامعیت دربارهٔ تاریخ ادبیات کودکان ایران نوشته شده‌است. این
تاریخ ادبیات کودکان ایران نوشته شده‌است. این مجموعه توانسته بسیاری از اسناد مربوط به تاریخ ادبیات کودک در ایران را که ممکن بود در گذر زمان از بین برود از نابودی نجات دهد. داده‌ها و اطلاعات اثر نو است. اکثر اطلاعات گردآمده در این مجموعه، نخستین بار است که در زبان فارسی با این جامعیت عرضه شده‌است. بسیاری از منابع و اسنادی که برای نگارش این مجموعه مورد استفاده قرار گرفته‌اند، از مجموعه‌های شخصی فراهم آمده‌اند. پیوند به بیرون. مؤسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان شرکت نشر چیستا
مَلِک قاوُرد شاهزادهٔ سلجوقی، برادر سلطان آلپ‌ارسلان و مؤسس سلسلهٔ قاوُردیان (سلجوقیان کرمان) بود که حکومت قدرتمندی را در کرمان و مکران پایه‌گذاری کرد که حدود ۱۵۰ سال دوام آورد. دوران حکومت او دوران شکوفایی کرمان به‌شمار می‌آید؛ که با تبعیت از سلجوقیان بزرگ آن را حفظ کرده بود. ملک قاورد باوجود مشکلاتی که با ابوکالیجار و بهرام داشت وبا وجود مخالفت‌های الب ارسلان و ملکشاه فرزند الب ارسلان توانست بر امارت کرمان مستولی شود و در زمان سلجوقیان کرمان از نظر اقتصادی به اوج خود رسیده بود. با ورود غزها به کرمان حکومت
به اوج خود رسیده بود. با ورود غزها به کرمان حکومت قاوردیان پایان می‌یابد. چگونگی به قدرت رسیدن ملک قاورد. دولت سلجوقی که توسط دو برادر، چغری بیک و طغرل بیک ترکمان، به دنبال غلبه نهایی ایشان بر مسعود غزنوی به وجود آمد. هر چند از لحاظ نظامی بر عناصر ترک و ترکمان متکی بود، اما از نظر اداری و سیاسی، آل سلاجقه نیز به همان اندازهٔ دولت غزنویان، خود را وارث آیین و رسم سامانیان می‌دانستند. سلجوقیان، شاخه‌ای از طوایف غز بودند که توانستند در میانه قرن پنجم، تمامی ایران زمین را زیر سیطرهٔ خود درآوردند. ساختار
ایران زمین را زیر سیطرهٔ خود درآوردند. ساختار قبیله‌ای حکومت آن‌ها باعث شد قسمت‌هایی از حکومت مرکزی جدا شود. کرمان یکی از ایالاتی بود که به صورت نیمه‌مستقل درآمد و در تقسیم ممالک بین بزرگان سلجوقی، نصیب قاورد شد. وضعیت کرمان مقارن هجوم سلاجقه باید مورد بررسی و تحقیق بیشتری قرار گیرد. در این منطقه، بیشترین مقاومت در برابر هر هجوم خارجی، از جمله حملهٔ سلاجقه، از سوی کوه نشینان قفص و بلوچ به عمل می‌آمد. اوضاع نابسامان کرمان، مقارن هجوم سلاجقه باعث شد که حکومت قاورد که ثبات و امنیت نسبی به وجود آورد، تا حدی با
که ثبات و امنیت نسبی به وجود آورد، تا حدی با موافقت مردم مواجه شود. قاورد توانست حکومت خود را استوار سازد و بعد از مرگ طغرل، مدعی حکومت سلاجقه گردید، اما وی در مقابل قدرت برتر برادرش آلپ‌ارسلان، سر تعظیم فرود آورد و به حکومت کرمان قناعت کرد. بعد از اینکه آلپ‌ارسلان کشته شد و فرزند جوانش ملکشاه بر تخت نشست، قاورد با اتکاء به سنت قبیله‌ایِ بزرگتر بودن، مدعی تاج و تخت شد، اما دیگر دیر شده بود و صحرانوردان سلجوقی، ملکشاه را به سلطانی برگزیده بودند، اما قاورد جانش را بر سر این ادعا گذاشت. پس از وی، فرزندانش،
جانش را بر سر این ادعا گذاشت. پس از وی، فرزندانش، کرمانشاه، سلطانشاه و تورانشاه توانستند به حکومت در کرمان ادامه دهند. سیزده تن از اخلاف قاورد در کرمان حکومت کردند و توانستند حکومت نیمه‌مستقلی برای خویش به وجود آوردند. سلاجقه به اوضاع اقتصادی کرمان سروسامانی دادند و باعث پیشرفت آن شدند، اما در اواخر حکومت سلاجقه، جنگ‌های پیاپی بین مدعیان قدرت، اقتصاد کرمان را به نابودی کشاند و این یکی از عوامل اساسی در سقوط آنان و عدم قدرتشان در برابر ملک دینار غز بود. قاورد، نام اسلامی او احمد و لقب ترکی‌اش قرا ارسلان و
نام اسلامی او احمد و لقب ترکی‌اش قرا ارسلان و لقب حکومتی‌اش ملک‌عمادالدوله بود. از قول راوندی گفته شده که واگذاری ولایت طبسین (درجنوب خراسان) و کرمان به قاورد (پسر بزرگ چغری)، مورد توافق بزرگان سلجوقی قرار گرفته بود، اما شبانکاره‌ای نوشته است، قاورد در صورتی به حکومت کرمان و نواحی دیگر گماشته می‌شد که این ولایات به تصرف او در آید، و پس از مشخص شدن حوزهٔ قدرتش، به سوی کرمان رهسپار گردید. به نوشته حمدالله مستوفی ولایت کرمان در سال ۴۳۳ه‍.ق به تصرف قاورد درآمد. اما در منابع دیگر، مطالبی دیده می‌شود که بر اساس
اما در منابع دیگر، مطالبی دیده می‌شود که بر اساس آن‌ها، می‌توان چنین دریافت که سلطهٔ کامل قاورد بر کرمان، طی چند سال صورت گرفته است. می‌گویند که او فرزندان بسیار داشت و از پسران آنچه نام ایشان به ما رسیده: امیران‌شاه و کرمانشاه و سلطانشاه و توران شاه و شاهنشاه و مرادانشاه و عمر و حسین و گویند چهل دختر داشت که بعضی را در حکم امراء آل بویه کرد و اکثر به علویان داد هنگامی که عضو مهم دیگر خاندان سلجوقی یعنی ارسلان قاورد، برادر مهم‌تر خود، یعنی سلطان آلپ‌ارسلان را با اظهار فرمانبرداری، از خود خرسند کرد،
را با اظهار فرمانبرداری، از خود خرسند کرد، دشواری‌های دیگری نیز برخاست. کرمان بخشی از قلمرو آل بویه در جنوب ایران را تشکیل می‌داد و عمادالدین ابوکالیجار بر آن فرمان می‌راند، نواحی تحت فرمان سلجوقیان در این ولایت چندان روشن نیست، زیرا گزارش‌هایی که در تاریخ ابن اثیر و سلجوقیان کرمان محمد ابراهیم آمده با هم انطباق ندارد. اما پیروزی سلجوقیان در دندانقان، به مهاجمان سلجوقی فرصت داد که برای حمله به واحه‌های ولایت کرمان، از طریق کوهستان و شهرهای طبس و قاین به جنوب رخنه کنند. معلوم نیست ابراهیم ینال یا قاورد بوده