payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جرج ادواردز ، (زاده ۳ آوریل ۱۶۹۴–۲۳ ژوئیه ۱۷۷۳) طبیعی‌دان و پرنده‌شناس انگلیسی بود. وی به عنوان پدر علم پرنده‌شناسی شناخته شده است. جرج در استراتفورد، لندن به دنیا آمد. در سال‌های اولیه زندگی‌اش به‌طور گسترده‌ای در قاره اروپا مسافرت کرده و درتاریخ طبیعی مطالعه کرد؛ و به خاطر نقاشی‌های رنگی‌اش که از حیوانات به ویژه پرندگان می‌کشید شهرتی کسب کرد. کتابدار کالج سلطنتی پزشکان. در سال ۱۷۳۳، با توصیه هنس اسلون به عنوان کتابدار کالج سلطنتی پزشکان منصوب شد. (سر هنس اسلون، مؤسس موزه بریتانیا، برای سال‌ها جرج ادواردز
مؤسس موزه بریتانیا، برای سال‌ها جرج ادواردز را به عنوان نقاش تاریخ طبیعی استخدام کرده بود. او برای سر هنس اسلون شکل‌های مینیاتوری از پرندگان کشید. ادواردز هفته‌ای یکبار با سراسلون ملاقات می‌کرد تا قهوه‌ای خورده و از خبرهای جدید مطلع شود. سر اسلون سالانه هزینهٔ کارهای اینچنینی ادواردز را پرداخت می‌کرد). جرج سی و شش سال به عنوان کتابدار خدمت کرد. او به عنوان همکار انجمن سلطنتی کتابهای کمیاب برگزیده شد. او برنده مدال کاپلی شد. پرنده‌شناسی. در سال ۱۷۴۳ او اولین جلد کتابش «تاریخچه طبیعی پرندگان کمیاب» را منتشر
جلد کتابش «تاریخچه طبیعی پرندگان کمیاب» را منتشر کرد، که جلد چهارم آن در سال ۱۷۵۱ منتشر شد، و سه جلد تکمیلی، با نام گزیده‌هایی از تاریخ طبیعی در سال ۱۷۵۸، ۱۷۶۰، و ۱۷۶۴ چاپ شد. دو اثر او که شامل حکاکی و توصیف بیش از ۶۰۰ موضوع در تاریخ طبیعی است پیش از او توصیف یا ترسیم نشده بود. به‌علاوه او یک فهرست عمومی به زبان فرانسه و انگلیسی به آن اضافه کرد، که بعدها خود لینه نام‌های آن‌ها را با روش لینه به فهرست افزود. بعدها او در پلاستو، اسکس بازنشسته شد و در سن ۸۰ سالگی در همان‌جا درگذشت. او همچنین «مقالاتی در تاریخ
در همان‌جا درگذشت. او همچنین «مقالاتی در تاریخ طبیعی» را در سال ۱۷۷۰ و «اصول فسیل‌شناسی» را در سال۱۷۷۶ نوشت. یک زیرگونه از مار آمریکای شمالی به افتخار او نامیده شده است.
فب‌لب (fablab) یک آزمایش‌گاه کوچک ساخت دیجیتال است. یک فب‌لب به‌طور کلی مجهز به مجموعه‌ای از ماشین‌های ساخت دیجیتال است که برای کار با طیف وسیعی از مواد و مصالح و برای رسیدن به هدف ساخت «تقریباً هر چیزی» و پژوهش در حوزه ساخت به کار می‌رود. در واقع در فب‌لب‌ها فناوری ساخت دیجیتال به کمک ساخت نمونه‌های اولیه، تولیدات محدود و حتی تولید انبوه می‌آید. اگرچه فب‌لب‌ها قدرت رقابت با تولیدات انبوه و صنایع ساختی حرفه‌ای را ندارند، اساساً به دنبال این نیز نیستند. ف‌لب‌ها نشان داده‌اند که پتانسیل لازم برای توان‌مندسازی
نشان داده‌اند که پتانسیل لازم برای توان‌مندسازی افراد خلاق، دانش‌جویان و متخصصان طراحی، مخترعین و صاحبان ایده و … را دارند تا آن‌ها بتوانند دست‌گاه و ابداعات هوش‌مندانه و خلاقانهٔ خود را به ظهور برسانند. به این ترتیب فب‌لب‌ها حتی در تولید محدود خلاقیت‌ها و نوآوری‌ها با توجه به اولویت‌ها و امکانات محلی و شرایط خاص استارت‌آپها، بر صنایع بزرگ و تولید انبوه برتری دارند. حرکتی که تحت عنوان جنبش فب‌لب‌ها در جریان است با موضوعاتی نظیر جریان خودت انجام بده، و جنبش‌های متن باز و نیز اشتراک دانش و تکنولوژی هم‌راهی
متن باز و نیز اشتراک دانش و تکنولوژی هم‌راهی ملموس دارد. تاریخچه. برنامه فب‌لب به‌طور گسترده برای اشتراک داده‌های فن‌آورانه و امکان‌سنجی ورود فناوری‌های نوین ساختی به پاسخ‌گویی نیازهای عینی جامعه و گسترش طراحی راه‌اندازی شد. این برنامه در آغاز در قالب یک هم‌کاری میان گروه اختراع مردمی و در آزمایشگاه رسانه‌ای در موسسه تکنولوژی ماساچوست و با کمکی مالی از بنیاد ملی علوم آمریکا (واشینگتن دی سی) در سال ۲۰۰۱ شروع به کار کرد. با وجود این که کمی بعد گروه اختراع مردمی در آزمایش‌گاه رسانه‌ای ام‌آی‌تی به فعالیت خود
در آزمایش‌گاه رسانه‌ای ام‌آی‌تی به فعالیت خود خاتمه داد و مرکز بیت و اتم اگرچه به تحقیقات در حوزه‌های مرتبط با ساخت دیجیتال ادامه می‌دهد، اما مدیریت فب‌لب‌ها در جای‌جای جهان به‌طور مستقیم توسط این مرکز اداره نشد. طرح کلی فب‌لب‌ها هم‌چنین برگرفته از کلاس محبوبی در دانش‌گاه فنی ماساچوست (MAS.863) با عنوان "چگونه (تقریباً) هر چیزی را بسازیم!؟" است؛ این کلاس هنوز هم در ترم‌های پائیزی ارائه می‌شود. پروژه‌ها و دست‌گاه‌های متداول. فب‌لب‌ها در زمینه دست‌گاه‌های ساخت انعطاف‌پذیری زیادی دارند. تجهیزات یک فب‌لب
ساخت انعطاف‌پذیری زیادی دارند. تجهیزات یک فب‌لب می‌تواند شامل: پروژه‌های فب‌لب. فب‌لب‌ها پروژه‌های متعددی نیز در راستای فعالیت‌های حرفه‌ای، آموزشی و پژوهشی خود در زمینه طراحی و ساخت دیجیتال انجام می‌دهند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: فهرست فب‌لب‌ها. دانش‌گاه MIT تا سال ۲۰۱۴ فهرستی از فب‌لب‌های سراسر جهان را ذخیره کرده‌است. امروزه در تمام قاره‌های جهان فب‌لب وجود دارد. در حال حاضر از سپتامبر ۲۰۱۵ فهرستی آنلاین از فب‌لب‌های جهانی در قالب سایت fablabs.io وجود دارد که ۱۰۷ فب‌لب در ایالات متحده
fablabs.io وجود دارد که ۱۰۷ فب‌لب در ایالات متحده و کانادا و ۲۷۰ فب‌لب در اروپا (و در مجموع در کل جهان ۵۶۵ فب‌لب) را نمایه کرده‌است. متأسفانه سامانه مذکور به دلیل طول مدت به روزرسانی هنوز دربردارنده همه فب‌لب‌های دنیا نیست و تعداد واقعی فب‌لب‌های جهان بیش‌تر از تعداد نمایه‌شده‌است. فب‌لب در ایران. در حال حاضر هنوز مقوله فب‌لب‌ها در ایران مانند ایالات متحده و کشورهای اروپایی همه‌گیر نشده‌است اما پیش‌بینی می‌شود ظرف چند سال آینده رشد چشم‌گیری در جریان فب‌لب در ایران را شاهد باشیم. در حال حاضر فب لب ایران
در ایران را شاهد باشیم. در حال حاضر فب لب ایران (مرکز نمونه‌سازی و ساخت دیجیتال) به عنوان تنها فب‌لب فعال در ایران فعالیت دارد و جریان فب ایران را راه‌بری می‌کند. از جمله فعالیت‌های ترویجی آموزشی این دو آزمایش‌گاه می‌توان به سری کارگاه‌های آموزشی فب‌لب، دوره آموزشی بایوهک، کارگاه پانل‌سازی با تکنیک لولا و نیز کارگاه بستاروند؛ نکسورید در دانش‌گاه تهران و با هم‌کاری قطب علمی فناوری معماری دانش‌گاه تهران اشاره کرد.
یانکو بوبتکو (؛ – ) یک ژنرال اهل کرواسی بود.وی از نوامبر ۱۹۹۲ تا ژوئیه ۱۹۹۵ رئیس ستاد کل ارتش کرواسی بود. وی توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق به جرم جنایت جنگی در جریان جنگ استقلال کرواسی متهم شد اما قبل از محاکمه درگذشت.
لیوبوشکی (به لاتین: Ljubuški) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در کانتون هرزگوین غربی واقع شده‌است. خصوصیات. لیوبوشکی ۲۹۲٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۵۲۱ نفر جمعیت دارد.
نیروهای دفاعی کرواسی () یکی از نیروهای شبه‌نظامی در جریان جنگ استقلال کرواسی بود. نیروهای مستقر در کرواسی بعدها با ارتش کرواسی و نیروهای مستقر در بوسنی و هرزگوین با ارتش جمهوری بوسنی و هرزگوین ادغام شدند.آخرین واحد از این نیروها در ۵ آوریل ۱۹۹۳ در مرکز بوسنی منحل شد.
بلاژ کرالیویچ (؛ – ) رهبر گروه شبه‌نظامی نیروهای دفاعی کرواسی در بوسنی و هرزگوین در جریان جنگ بوسنی بود. وی در ۹ اوت ۱۹۹۲ در موستار توسط شورای دفاع کرواسی ترور شد.
همه‌پرسی قانون اساسی در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶ برابر با ۵ مهر ۱۳۹۵ در جمهوری آذربایجان برگزار شد. پرسشِ این همه‌پرسی دربارهٔ اصلاح ۲۳ ماده و افزودن ۶ ماده به قانون اساسی بود و هر کس می‌توانست به تک تک آن‌ها رأی دهد. از جمعیت حدود ۱۰ میلیونی جمهوری آذربایجان ۵٬۰۹۳٬۲۸۹ نفر واجد رأی دادن بودند. برای این انتخابات ۵٬۶۲۷ صندوق در حوزه‌های انتخاباتی داخل این کشور و ۳۸ حوزه انتخاباتی برای شهروندان مقیم خارج از کشور در نظر گرفته شده بود. ۵۳٬۰۰۰ ناظر محلی این همه‌پرسی را پایش کردند. همچنین ۱۱۷ ناظر بین‌المللی از ۳۳
را پایش کردند. همچنین ۱۱۷ ناظر بین‌المللی از ۳۳ کشور جهان در این انتخابات حضور داشتند. همه‌پرسی از ساعت ۸ تا ۱۹ به وقت باکو برگزار شد. این سومین همه‌پرسی در تاریخ جمهوری آذربایجان بود. برای مشروعیت آن کافی بود که ۲۵ درصد از واجدین شرایط در آن شرکت کنند. خبرگزاری ترند آذربایجان در پایان ساعت همه‌پرسی اعلام کرد مشارکت ۶۹٫۷٪ بوده است. نتایج این همه‌پرسی ۲۱ اکتبر (۳۰ مهر) اعلام شد. پیش‌زمینه. الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۶ دستوری مبنی بر ایجاد اصلاحات بر مواد مختلف قانون اساسی صادر کرد.
ایجاد اصلاحات بر مواد مختلف قانون اساسی صادر کرد. دادگاه قانون اساسی این اصلاحات را بررسی کرد و در ۲۵ ژوئیه آن‌ها را تأیید نمود. الهام علی‌اف در ۲۶ ژوئیه بنابر اصول ۱۵۲ و ۱۵۳ قانون اساسی آذربایجان، فرمان برگزاری همه‌پرسی را صادر کرد. در فوریه ۲۰۰۹ الهام علی‌اف در همه‌پرسی دیگری توانسته بود محدودیت دو دوره ریاست‌جمهوری را حذف کند. مفاد تغییرات پیشنهادی. در پی اعلام برگزاری همه‌پرسی برخی فعالان مدنی و گروه‌های مخالف الهام علی‌اف از تصویب این تغییرات ابراز نگرانی کردند. شورای اروپا و سازمان عفو بین‌الملل این
کردند. شورای اروپا و سازمان عفو بین‌الملل این تغییرات را خطری برای آزادی و دموکراسی دانستند. مخالفان بر این باورند که با توجه به این که الهام علی‌اف پس از پدرش حیدر علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان شد، حالا وی قصد دارد ریاست‌جمهوری را به امری موروثی تبدیل نماید. دولت جمهوری آذربایجان تمام اتهامات را رد کرده و اعلام کرد که تمام تغییرات به منظور سرعت‌بخشی به اصلاحات اقتصادی، افزایش بهره‌وری دولت و کاهش مقررات دست و پاگیر است. افزایش دوران ریاست‌جمهوری در جمهوری آذربایجان در حالی به رأی گذاشته شد که در ۲۴ شهریور
در حالی به رأی گذاشته شد که در ۲۴ شهریور مجلس ترکمنستان به پیشنهاد شورای بزرگان این کشور قانون اساسی را به منظور افزایش دوره ریاست‌جمهوری از ۵ به ۷ سال و حذف محدودیت سن رئیس‌جمهور اصلاح کرده بود.
خاندان موری یکی از خاندان‌های دایمیوی ژاپنی و از تبار اوئه نو هیروموتو بود. مقر این خاندان در ولایت آکی بود. دوره سنگوکو. قدرت‌گیری خاندان موری. در نیمه اول قرن شانزدهم بین خاندان آماگو و خاندان اوئوچی نبردهای بسیاری در منطقه چوگوکو در مورد مالکیت معدن نقره ایوامی رخ داد. معدن نقره ایوامی در سال ۱۵۲۷ تحت حمایت خاندان اوئوچی توسعه پیدا کرد و بهره‌برداری رسید. در سال ۱۵۳۰ توسط خاندان اوگاساوارا که از خاندان‌های پرقدرت در همان منطقه بود در مورد تصاحب و سهم از معدن با خاندان اوئوچی نبرد درگرفت که تا سه سال
از معدن با خاندان اوئوچی نبرد درگرفت که تا سه سال ادامه داشت و در نهایت خاندان اوئوچی توانست کنترل معدن را در دست بگیرد. در سال ۱۵۳۷ آماگو تسونه‌هیسا توانست معدن نقره ایوامی را که در اختیار خاندان اوئوچی بود، تصاحب کند. در سال ۱۵۳۷ خاندان اوئوچی دوباره معدن را تصاحب کرد. در سال ۱۵۴۱ خاندان آماگو با خاندان اوگاساوارا متحد شد و توانست معدن را دوباره تصرف کند. در سال ۱۵۵۱ سوئه هاروکاتا کودتایی (حادثه معبد تاینی) بر ضد ارباب خود اوئوچی یوشیتاکا انجام داد که موجب قتل یوشیتاکا و موجب نابودی خاندان اوئوچی شد. بر
قتل یوشیتاکا و موجب نابودی خاندان اوئوچی شد. بر اثر این کودتا توازن قدرت در منطقه چوگوکو تغییر بسیاری کرد. خاندان موری که پایگاه آن در ولایت آکی بود شروع به قدرت گرفتن کرد. در سال ۱۵۵۵ رهبر خاندان موری، موری موتوناری در نبرد میاجیما، سوئه هاروکاتا ملازم خاندان اوئوچی را شکست داد. پس از نابودی خاندان اوئوچی این بار خاندان موری به کشمکش و نبرد تصاحب معدن نقره ایوامی وارد شد. در سال ۱۵۵۶ خاندان موری پس از به تبعیت درآوردن خاندان اوگاساوارا توانست قلعه و معدن را تصاحب کند. موری موتوناری در سال ۱۵۶۶ کنترل ده
را تصاحب کند. موری موتوناری در سال ۱۵۶۶ کنترل ده ولایت را در دست گرفت که عبارت بودند از: ولایت سوئو، ولایت ناگاتو، ولایت آکی، ولایت ایوامی، ولایت اوکی، ولایت بینگو، ولایت ایزومو، ولایت بیچو، ولایت هوکی، در سال ۱۵۵۸ (یا ۱۵۵۶) خاندان آماگو خاندان موری را در سقوط اوشیبارا شکست داد و بدین ترتیب توانست کنترل معدن نقره ایوامی را دوباره به دست‌آورد. در سال ۱۵۶۱–۶۲ پیمان صلحی بین خاندان آماگو و خاندان موری امضا شد و سرانجام خاندان موری معدن نقره ایوامی و همچنین قلعه یامابوکی را تصرف کرد. این معدن در اوایل قرن
قلعه یامابوکی را تصرف کرد. این معدن در اوایل قرن هفدهم (۱۶۰۰ میلادی) به اوج تولید خود که حدود ۳۸ تن نقره در سال بود، دست یافت که در آن زمان این مقدار یک سوم تولید نقره در جهان بود. در سال ۱۵۷۶ میلادی، خاندان موری شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی را پذیرفت و وی را مورد حمایت قرار داد. محققان قدرت خاندان موری را در ادامه نبرد با اودا نوبوناگا مرهون ثروتی می‌دانند که از معدن نقره ایوامی به دست می‌آورد. ارتباط با اودا نوبوناگا. پس از مرگ موری موتوناری رهبر خاندان موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او موری تروموتو رهبر
موری در سال ۱۵۷۱، نوهٔ او موری تروموتو رهبر خاندان شد. اودا نوبوناگا و موری تروموتو نسبت به خاندان میوشی که پایگاهش در ولایت آوا بود؛ سیاستی توأم با خویشتنداری داشتند. همچنین ولایت تاجیما، ولایت هاریما و ولایت بیزن، ولایت‌های مستقلی بودند که بین این دو حائل شده و در این زمان خاندان موری و خاندان اودا روابط دوستانه‌ای با یکدیگر داشتند. بعد از ورود نوبوناگا به پایتخت کیوتو، نوبوناگا تسخیر قسمت شرقی دریای داخلی ستو را هدف قرار داد. برای جلوگیری از رسیدن به این هدف بارها خاندان میوشی و معبد ایشی‌یاما هونگان با
هدف بارها خاندان میوشی و معبد ایشی‌یاما هونگان با وی درگیر شدند (نبرد قلعه نودا . قلعه فوکوشیما ۱۵۷۰). نوبوناگا سعی داشت که با خاندان کوبایاکاوا و خاندان موری که قسمت غربی دریای داخلی ستو را در اختیار داشتند، دشمن نشود. اما در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا با خاندان اوتومو و خاندان شیمازو در کیوشو پیمان صلح بست و سعی کرد که با وحدت با این دو خاندان که روابط خوبی با خاندان موری نداشتند به خاندان موری فشار وارد کند. در سال ۱۵۷۳ نوبوناگا آخرین شوگون آشیکاگا یوشی‌آکی را از کیوتو راند. در ماه هشتم سال سوم تنشو (۱۵۷۶)
را از کیوتو راند. در ماه هشتم سال سوم تنشو (۱۵۷۶) نوبوناگا به همراه دو ژنرال ارشدش هاشیبا هیده‌یوشی، آکچی میتسوهیده برای مقابله با شورش اچیزن ایکو-ایکی به ولایت اچیزن رفت و این شورش را سرکوب کرد و پس از تصرف بخشی از ولایت کاگا در ماه نهم همان سال به شیباتا کاتسوایه دستور ساخت قلعه فوکوئی را داد. این سرکوب صدمه بزرگی برای معبد ایشی‌یاما هونگان بود. پس از تسلط نوبوناگا بر ولایت اچیزن، ارباب قلعه ایتامی (قلعه آریئوکا) در ولایت ستسو، آراکی موراشیگه که در آن زمان تابع نوبوناگا بود از خاندان‌های پرقدرت غرب ولایت
تابع نوبوناگا بود از خاندان‌های پرقدرت غرب ولایت هاریما گروگان‌گیری کرد. همچنین آراکی موراشیگه از اوراگامی مونه‌کاگه که با اوکیتا نائوایه در ولایت بیزن درگیر بود؛ پشتیبانی کرد اما نائوایه که در این زمان با خاندان موری روابط دوستی برقرار کرده بود، در ماه نهم سال ۱۵۷۵ پس از شکست اوراگامی مونه‌کاگه در نبرد تنجین یاماجو وی را ولایت بیزن بیرون راند و املاک وی را تصاحب کرد. در ماه دهم، صاحب قلعه گوچاکو، کودرا ماساموتو، صاحب قلعه میکی، بشو ناگاهارو و صاحب قلعه تاتسونو، سایمورا ماساهیرو که زیر دست فرماندار از
تاتسونو، سایمورا ماساهیرو که زیر دست فرماندار از خاندان آکاماتسو در ولایت هاریما بودند، به همراه اوراگامی مونه‌کاگه که املاک خود را از دست داده بود در کیوتو با نوبوناگا دیدار کرده و با او متحد شدند. از طرف دیگر نوبوناگا پیمانی که با خاندان موری بسته بود را نادیده گرفته و اماگو کاتسوهیسا و یاماناکا یوکیموری را که دشمنان خاندان موری بودند را مورد حمایت قرار داد. در سال ۱۵۷۴ نیروهای خاندان آماگو چندین قلعه از جمله قلعه واکاسا اونیگا را در ولایت هاریما مورد حمله قرار دادند. در سال ۱۵۷۶ شوگون پانزدهم آشیکاگا
قرار دادند. در سال ۱۵۷۶ شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی به بندر تومونوئورا در استان هیروشیما امروزی که در قلمروی خاندان موری بود نقل مکان کرد. شوگون از رهبر خاندان موری موری تروموتو دعوت کرد تا با نوبوناگا مقابله کند. در این راستا شوگون نامه‌های بسیاری را به دایمیوهای کشور فرستاد و از آنان خواست در جنگ با نوبوناگا جبهه متحدی را تشکیل دهند. در نتیجه نه تنها باقیمانده خاندان تاکدا و معبد ایشی‌یاما هونگان بلکه اوکیتا نائوایه از ولایت بیزن و بسیاری دیگر نیز به این جبهه پیوستند و بدین ترتیب حلقه محاصره
نیز به این جبهه پیوستند و بدین ترتیب حلقه محاصره نوبوناگا#سومین محاصره شکل گرفت. حمله آکچی میتسوهیده و تصرف ولایت تانبا. در سال ۱۵۷۵ نوبوناگا به آکچی میتسوهیده دستور حمله به ولایت تانبا را داد. تانبا ولایتی در نزدیکی پایتخت بود. میتسوهیده بالاخره در سال ۱۵۷۹ توانست پس از نبردهای بسیار ولایت تانبا را به‌طور کامل تسخیر کند. نبردهای ایشی‌یاما هونگان. در ماه چهارم ۱۵۷۶، نوبوناگا به آراکی موراشیگه، هوسوکاوا فوجی‌تاکا، آکچی میتسوهیده و هارادا نائوماسا دستور داد تا حمله به معبد ایشی‌یاما هونگان (اوساکا) در ولایت
حمله به معبد ایشی‌یاما هونگان (اوساکا) در ولایت ستسو، را آغاز کنند. در مقابل خاندان موری، قلعه ایوایا را در انتهای شمالی ولایت آواجی به اشغال خود درآورد و شروع به تلاش‌های امدادی از جمله حمل و نقل مواد غذایی و مهمات نظامی به معبد ایشی‌یاما هونگان کرد. پس از شکست خاندان موری در دومین نبرد از نبردهای کیزوگاواگوچی مسیر رساندن تجهیزات جنگی و موادغذایی به معبد ایشی یاما هونگان قطع شد و رهبر معبد نگران اتمام این ذخایر بود. به همین جهت در ماه دوازدهم کننیو جهت یک صلح دائم به‌طور پنهانی به دربار ژاپن اطلاع رساند
صلح دائم به‌طور پنهانی به دربار ژاپن اطلاع رساند که مایل است مذاکرات صلح را انجام دهد. نبرد قلعه تاکاماتسو. در آخرین نبرد حمله به چوگوکو، تویوتومی هیده‌یوشی قلعه تاکاماتسو واقع در ولایت بیچو را که توسط خاندان موری کنترل می‌شد، محاصره کرد. هیده‌یوشی جریان رودخانه‌های اطراف را با ساختن سدها و آب گذرهایی ساخت منحرف کرد و قلعه را در آب غرق کرد. حمله تویوتومی هیده‌یوشی به خاندان موری به دستور اودا نوبوناگا انجام شده بود. هیده‌یوشی از اودا نوبوناگا درخواست کمک می‌کرد. در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را
در نتیجه نوبوناگا شش نفر از فرماندهان خود را بسیج کرد و قصد داشت ارتش را خود رهبری کند. نوبوناگا تصمیم گرفت ابتدا آکچی میتسوهیده را به همراه ۱۳ هزار سپاهی به منطقه بفرستد و سپس خود نیز به آن‌ها ملحق شود. نوبوناگا با تعداد اندکی از همراهان برای استراحت در معبد هوننو در کیوتو توقف کردند. نیمه‌شب ۲۱ ژوئن ژنرال ارشد وی آکچی میتسوهیده به معبد حمله کرد و آنجا را به آتش کشید. در شب ۲۲ ژوئن یک روز پس از مرگ نوبوناگا در حادثه معبد هوننو هیده‌یوشی توانست قاصد آکچی میتسوهیده را دستگیر کند. میتسوهیده با ارسال پیکی سعی
را دستگیر کند. میتسوهیده با ارسال پیکی سعی داشت با خاندان موری که در حال جنگ با تویوتومی هیده‌یوشی بود هم پیمان شود ولی پیک توسط سربازان هیده‌یوشی دستگیر شد و این نقشه لو رفت. هیده‌یوشی تصمیم گرفت هر چه زودتر برای مجازات و مقابله با آکچی میتسوهیده به این محاصره خاتمه بدهد. وی با مخفی نگه داشتن این خبر مرگ نوبوناگا از خاندان موری توانست با شرط هاراکیری شیمیزو مونه‌هارو ارباب قلعه تاکاماتسو با خاندان موری صلح کند. دوره آزوچی-مومویاما. موری موتوناری (۱۴۹۷ –مرگ ۱۵۷۱) در زمان حیات توانست قدرت خود را بر تمام
۱۵۷۱) در زمان حیات توانست قدرت خود را بر تمام مناطق منطقه چوگوکو گسترش دهد. وسعت قلمروی او در آن زمان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو بود پس از مرگ او، نوه و وارثش موری تروموتو (۱۵۵۳–۱۶۲۵)، دایمیو (ارباب فئودالی) شد و یک استراتژی اتحاد با تویوتومی هیده‌یوشی را اجرا کرد که بعداً ثابت شد که این یک اشتباه بزرگ بوده‌است. در خدمت هیده‌یوشی. پس از مرگ اودا نوبوناگا در حادثه معبد هوننو، احتمالاً تروموتو با سخاوت آشکار هیده‌یوشی بسیار خشنود شد و موافقت کرد تا با او صلح کند و به هیده‌یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به آکچی
به هیده‌یوشی اجازه داد تا با سرعت خود را به آکچی میتسوهیده رسانده و وی را قبل از کسان دیگر شکست دهد. هر چند که خاندان موری پس از کشف حقیقت عصبانی شده باشند، آنها آتش‌بس را نشکستند و با گذشت زمان به نزدیکترین حامیان هیده‌یوشی تبدیل شدند. در سال ۱۵۸۳ تروموتو خدمتگزار تویوتومی هیده‌یوشی شد. تروموتو در حمله به شیکوکو (۱۵۵۸) و لشکرکشی کیوشو (۱۵۸۷) دو سردار خود (معروف به دو رودخانه، کوبایاکاوا تاکاکاگه و کیکاوا موتوهارو) را برای هدایت نیروها برای خدمت به هیده‌یوشی فرستاد. وی کشتی‌هایی را برای کمک به هیده‌یوشی در
فرستاد. وی کشتی‌هایی را برای کمک به هیده‌یوشی در محاصره اوداوارا (۱۵۹۰) فرستاد. هنگامی که هیده‌یوشی به کره حمله کرد (تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)) در سال ۱۵۹۲، تروموتو خود یک «لشکر» از سربازان را در آنجا هدایت کرد، اگرچه به نظر می‌رسد بیشتر اوقات او صرف جنگ با پارتیزان‌های کره شده است. در نبرد سکیگاهارا. پس از مرگ هیده‌یوشی، توکوگاوا ایه‌یاسو قدرت خاندان تویوتومی را به چالش کشید و با ایشیدا میتسوناری ملازم مورد اعتماد هیده‌یوشی در نبرد سکیگاهارا مبارزه کرد. موری تروموتو قدرتمندترین متحد تویوتومی بود و
کرد. موری تروموتو قدرتمندترین متحد تویوتومی بود و توسط شورای وفاداران به خاندان تویوتومی به عنوان رئیس نیروی‌های تویوتومی انتخاب شد. با این وجود نیروهای تویوتومی به دلیل چندین عامل مرتبط با موری تروموتو در جنگ شکست خوردند: خاندان موری علیرغم عدم جنگیدن در نبرد سکیگاهارا ، از جایگاه اجدادی خود در ولایت آکی به ولایت ناگاتو (همچنین به عنوان قلمروی چوشو شناخته می‌شود) تغییر مکان داده شدند و املاک آنان از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ ککو به ۳۶۹٬۰۰۰ ککو کاهش یافت. این مصادرهٔ املاک خیانت بزرگی به خاندان موری تلقی می‌شد، و چوشو
خیانت بزرگی به خاندان موری تلقی می‌شد، و چوشو بعداً به کانون فعالیت‌های ضد شوگون‌سالاری توکوگاوا تبدیل شد. ریشه‌های این امر در سنت جلسه سال نو این خاندان قابل توجه بود. هر ساله در طول جلسه، بزرگان و مدیران خاندان موری از رهبر خاندان، دایمیو، می‌پرسند که آیا زمان سرنگونی شوگون‌سالاری توکوگاوا فرا رسیده‌است که دایمیو پاسخ می‌داد: «هنوز نه، شوگون‌سالاری هنوز هم بسیار قدرتمند است.» دوره ادو. رؤیای سرنگونی شوگون‌سالاری توکوگاوا سرانجام حدود ۲۶۰ سال بعد تحقق یافت، زمانی که قلمروی چوشو با قلمروی ساتسوما و اشراف
زمانی که قلمروی چوشو با قلمروی ساتسوما و اشراف درباری کوگیو برای سرنگونی شوگون‌سالاری توکوگاوا متحد شد. در سال ۱۸۶۵، قلمروی چوشو یک کشتی جنگی به نام یونیون گو خریداری کرد. این کشتی در سال ۱۸۵۴ میلادی در انگلستان ساخته شد. ر دوره باکوماتسو در سال ۱۸۶۵، تاجر انگلیسی توماس بلیک گلاور بنام قلمروی ساتسوما ولی در واقع برای خریدار اصلی قلمروی چوشو به مبلغ ۵۰۰۰۰ ریو این کشتی را از یک شرکت انگلیسی به نام جاردین ماتسون که در ناگاساکی (بندر) افتتاح شده بود، خریداری کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک
کرد. این کشتی در اختیار ساکاموتو ریوما که مدیر یک شرکت نیروی دریایی خصوصی، بنام کایئنتای بود، قرار گرفت و ریوما از آن برای تهیه و حمل سلاح به قلمروی چوشو استفاده می‌کرد. این کشتی بعد از دومین اردوکشی چوشو به قلمروی چوشو واگذار شد. قلمروی چوشو نبرد علیه ارتش‌های شوگونی سابق را رهبری می‌کرد، که شامل اتحاد اواوئه‌تسو رپان، آیزو و جمهوری ازو می‌شد. خاندان های منشعب از پسران موری موتوناری. رهبر خاندان موری، موری موتوناری، نه پسر داشت. موری موتوناری┬موری تاکاموتو─موری تروموتو┬موری هیده‌ناری⇐(رهبران خاندان/
تروموتو┬موری هیده‌ناری⇐(رهبران خاندان/ حاکمان قلمروی چوشو) │ ┘موری ناریتاکا⇐(قلمروی توکویاما) ┤کیکاوا موتوهارو┬کیکاوا موتوناگا │ ┤موری موتوجی⇐(خاندان آگاوا موری) │ ┘کیکاوا هیروایه┬کیکاوا هیروماسا⇐قلمروی ایواکونی │ ┘موری نارییوری⇐(خاندان اونوموری) ┤کوبایاکاوا تاکاکاگه⇐(فرزندخوانده：کوبایاکاوا هیده‌آکی)⇐(انقراض نسل) ┤موری موتوکیو ─موری هیده‌موتو┬موری میتسوهیرو⇐(قلمروی چوفو) │ ┘موری موتوتومو⇐(قلمروی کیوسوئه) ┤موری موتوآکی ┤ایزووا موتوتومو ┤آمانو موتوماسا⇐ خاندان میگیتاموری ┤سوئه‌تسوگو موتویاسو⇐(خاندان آساموری)
میگیتاموری ┤سوئه‌تسوگو موتویاسو⇐(خاندان آساموری) ┘کوبایاکاوا هیده‌کانه─موری موتوشیگه⇐(خاندان یوشیکی موری)
خاندان هوسوکاوا یکی از خاندان‌های سامورایی در ژاپن بود. خاندان هوسوکاوا خاندانی بود که در دوره کاماکورا تأسیس شد و حتی پس از دوره ادو به عنوان یک خاندان معتبر شکوفا بود. در طول دوره موروماچی، خاندان‌های خاندان شیبا و خاندان هاتاکه‌یاما ولایت ستسو (شمال اوساکای مرکزی کنونی و استان جنوب شرقی هیوگو) را به‌عنوان قلمرو اشغال کردند و پست و مقام کانری، دومین مقام پس از شوگون، را در اختیار داشتند به عنوان یک خاندان معروف که به عنوان یکی از سه کانری به حساب می‌آمد قدرت را در دست داشتند. حتی پس از انتقال از کینکی به
را در دست داشتند. حتی پس از انتقال از کینکی به کیوشو، این خاندان تا پایان دوره ادو بر دامنه کوماموتو (به استثنای مناطق کوما و آماکوسا در استان کوماموتو کنونی) در ولایت هیگو (استان کوماموتو کنونی) حکومت کرد. بنیان‌گذار خاندان هوسوکاوا. میناموتو نو یوشیکیو، پسر آشیکاگا یوشی‌یاسو، بنیان‌گذار خاندان آشیکاگا بود. میناموتو نو یوشیکیو، پسر (کودکی بدون حق ارث بردن سرپرست خاندان) آشیکاگا یوشی‌یاسو که، به خاندان ای از خاندان آشیکاگا تبدیل شد و نوه میناموتو نو یوشیکیو، هوسوکاوا یوشیسو، در هوسوکاوا-گو، نوکاتا-گان
هوسوکاوا یوشیسو، در هوسوکاوا-گو، نوکاتا-گان زندگی می‌کرد. ولایت میکاوا: این منطقه (در اطراف هوسوکاوا-چو، اوکازاکی، شهر اوکازاکی، استان آیچی) به یک قلمرو تبدیل شد و شروع به نامیده شدن به نام هوسوکاوا کرد. وقتی آشیکاگا تاکائوجی شوگون‌سالاری موروماچی را تأسیس کرد، خاندان هوسوکاوا از آشیکاگا تاکائوجی پیروی کردند و سخت تلاش کردند تا کاماکورا و شیکاگا را تحت سلطه خود درآورند و از این طریق پیشرفت کردند و به دایمیو قدرتمند تبدیل شدند. پست و مقام کانری (معاون شوگون) به‌طور متناوب به خاندان شیبا و خاندان هاتاکه‌یاما
به‌طور متناوب به خاندان شیبا و خاندان هاتاکه‌یاما منصوب می‌شد و خاندان هوسوکاوا نیز چنان قدرتی به دست آورد که آنها را سه خاندان کانری نامیدند. در جنگ اونین که در سال ۱۴۶۷ (سال اول اونین) رخ داد، هوسوکاوا کاتسوموتو فرمانده کل ارتش شرق شد و بسیاری از فرماندهان نظامی قدرتمند خاندان هوسوکاوا، از جمله خاندان‌های شاخه، در جنگ شرکت کردند. خاندان هوسوکاوا پس از شکوفایی به عنوان یک رعیت ارشد شوگون‌سالاری، به عنوان ملازم اربابان فئودال متوالی خدمت کردند، تا اینکه در هنگام افول شوگون‌سالاری موروماچی، شورش آکچی
در هنگام افول شوگون‌سالاری موروماچی، شورش آکچی میتسوهیده، که یکی از اقوام هوسوکاوا بود، رخ داد. اگرچه این خاندان با بحران‌های زیادی مواجه شدند، اما آنها بر این سختی‌ها غلبه کردند و همچنان به عنوان یک خاندان مشهور ادامه حیات دادند و حتی امروز نیز یکی از نخست‌وزیران ژاپن موریهیرو هوسوکاوا (دوره نخست‌وزیری ۹ اوت ۱۹۹۳ – ۲۸ آوریل ۱۹۹۴) از این خاندان برخاسته است. دوره سنگوکو. در دوره سنگوکو، هوسوکاوا یوسای که در یک خاندان شاخه هوسوکاوا به دنیا آمده بود، شروع به فعالیت کرد. او در خدمت آشیکاگا یوشیترو، سیزدهمین
فعالیت کرد. او در خدمت آشیکاگا یوشیترو، سیزدهمین شوگون از شوگون‌سالاری موروماچی/آشیکاگا بود، و پس از مرگ آشیکاگا یوشیترو، تلاش کرد تا از دایمیو قدرتمند در مناطق مختلف حمایت کند تا از آشیکاگا یوشی‌آکی، پانزدهمین شوگون حمایت کند. در این مدت این خاندان با اودا نوبوناگا درگیر شد و زمانی که تابع اودا نوبوناگا شد نام خود را از هوسوکاوا به «ناگائوکا» تغییر داد. گفته می‌شود این به این دلیل است که خاندان هوسوکاوا، که قبلاً خاندان سان کانریو (سه کانری) بودند، تصور قوی از آنان به عنوان ملازم شوگون‌سالاری موروماچی
قوی از آنان به عنوان ملازم شوگون‌سالاری موروماچی وجود داشت. هوسوکاوا یوسای به دستاوردهای بزرگی دست یافت، از جمله شرکت در تهاجم به منطقه چوگوکو به رهبری آکچی میتسوهیده، و میازو، ولایت تانگو (شهر میازو امروز، استان کیوتو)، که توسط اودا نوبوناگا تسخیر شد، به عنوان قلمروی خود اجازه حکمرانی گرفت و ارباب شد. به توصیه اودا نوبوناگا، هوسوکاوا تادائوکی، پسر ارشد هوسوکاوا یوسای، در سال ۱۵۷۸ با دختر آکچی میتسوهیده، هوسوکاوا گاراشا ازدواج کرد. با این حال، در سال ۱۵۸۲ (تنشو ۱۰)، زمانی که میتسوهیده آکچی باعث کودتا و