payamvha/North_RAG huggingface dataset:
، مانند مالایی و اکثر زبان های فیلیپینی ، نیز به این دسته تعلق دارند ، بنابراین آنها را قادر می سازد تا کلمات جدیدی را از فرم های پایه ساده تشکیل دهند. کلمه اندونزیایی و مالاییِ mempertanggungjawabkan با اضافه کردن ضمیمه های حالت معلوم ، علیت و حالت دستوری سودمندی (benefactive case) به فعل ترکیبی tanggung jawab ، که به معنی "حساب کردن"است ، تشکیل شده است. در تاگالوگ (و ثبت استاندارد آن ، فیلیپینی) ، nakakapágpabagabag ("آنچه ناراحت کننده/نگران کننده است") از ریشه bagabag ("ناراحت کننده" یا "نگران کننده")
از ریشه bagabag ("ناراحت کننده" یا "نگران کننده") تشکیل شده است. در شرق آسیا ، کره ای یک زبان پیوندی است. استفاده از " 조사 " ، " 접사 " ، " 어미 " باعث می شود که کره‌ای پیوندی محسوب شود. این حروف نشان دهنده زمان دستوری، زمان ، تعداد، علیت ، ساختارهای تکریمی هستند. ژاپنی نیز مانند کره‌ای یک زبان پیوندی است: از طریق اضافه کردن اطلاعاتی مانند نفی، حالت مجهول، زمان گذشته، مدرک افتخاری و علیت در شکل فعل. نمونه های رایج hatarakaseraretara (働かせられたら) است که ترکیبی از همبستگی های خاصیت سببی، مجهول یا بالقوه و مشروط برای
های خاصیت سببی، مجهول یا بالقوه و مشروط برای رسیدن به دو معنی بسته به زمینه است "اگر (موضوع) به کار گرفته شده باشد..."و" اگر (موضوع) می توانست (موضوع) را به کار ببرد" و tabetakunakatta (食べたくなか))) ، که ترکیبی از میل ، نفی و صرف‌های زمان گذشته به معنی "من/او/او/آنها نمی خواستند غذا بخورند". تابرو ((موضوع) خواهد خورد (آن)) تابتای (((موضوع) می خواهد بخورد (((آن))) tabetakunai ((موضوع) نمی خواهد بخورد (آن)) تابتاکوناکاتا ((موضوع) نمی خواست بخورد ((آن))) ترکی ، همراه با تمام زبان های ترکی دیگر ، یکی دیگر از زبان
با تمام زبان های ترکی دیگر ، یکی دیگر از زبان های پیوندی است: به عنوان یک مثال افراطی ، عبارت Muvaffakiyetsizleşleştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine به عنوان یک کلمه در ترکی تلفظ می شود ، اما می توان آن را به جمله "گویی شما از کسانی بودید که ما قادر به تبدیل شدن به آنها نیستیم؛ خالق افراد ناموفق" ترجمه کرد. "- Siniz "به شکل جمع شما اشاره دارد که"- sin "شکل منحصر به فرد است ، به همان شیوه"- im "بودن" I "("- im "به معنی" my "است نه"I". ویرایشگر اصلی باید آن را با "-ییم اشتباه گرفته باشد."این پسوند
باید آن را با "-ییم اشتباه گرفته باشد."این پسوند دوم به عنوان "Oraya gideyim" به معنی "می توانم به آنجا بروم" یا "وقتی به آنجا می روم" استفاده می شود) و "-imiz" آن را به "ما"تبدیل می کند. به همین ترتیب ، این پسوند به معنی" ما "است و نه"ما". زبان تامیل یک زبان پیوندی است. برای مثال در تامیل کلمه "அதைப்பண்ணமுடியாதவர்களுக்காக" (ataippaṇṇamuṭiyātavarkaḷukkāka) به معنی "به خاطر کسانی که نمی تواند انجام دهد که" به صورت تحت‌الفظی "که به انجام غیر ممکن است او [نشانگر جمع] [نشانگر مفعول با واسطه] برای تبدیل شدن
جمع] [نشانگر مفعول با واسطه] برای تبدیل شدن به". مثال دیگر همبستگی فعل است. در تمام زبان های دراویدی ، از نشانگرهای کلامی برای انتقال زمان دستوری، شخص و خلق و خوی استفاده می شود. برای مثال در تامیل "சாப்பிடுகிறேன்" (cāppiṭukiṟēṉ "من خوردن") تشکیل شده است از فعل ریشه சாப்பிடு- (cāppiṭu - "به غذا خوردن") + زمان حال نشانگر -கிற்- (-kiṟ-) + اول شخص مفرد پسوند -ஏன் (-ēṉ). Agglutination همچنین یک ویژگی قابل توجه باسک است. برای مثال ، ترکیب فعل ها با اضافه کردن پیشوند یا پسوند های مختلف به ریشه فعل انجام می شود:
یا پسوند های مختلف به ریشه فعل انجام می شود: dakartzat ، که به معنی "من آنها را می آورم" است ، توسط da (زمان حال را نشان می دهد) ، kar (ریشه فعل ekarri → bring) ، tza (جمع را نشان می دهد) و t (موضوع را نشان می دهد ، در این مورد ، "من") تشکیل شده است. مثال دیگر انحطاط است: Etxean = "در خانه" که در آن etxe = خانه. آمریکا هم‌چسبی در اکثر زبان های بومی آمریکایی مانند زبان های اینوئیت ، ناهواتل ، زبان ماپوچه‌ای ، زبان‌های کچوا ، تزوجیل ، کاچیکل ، چپالاچی و کیچ استفاده می شود ، جایی که یک کلمه می تواند حاوی
استفاده می شود ، جایی که یک کلمه می تواند حاوی تکواژهای کافی برای انتقال معنای آنچه که یک جمله پیچیده در زبان های دیگر است، باشد. برعکس، ناواهو شامل ضمیمه هایی برای برخی از کاربردها است، اما آنها را به گونه ای غیرقابل پیش بینی و جدایی ناپذیر پوشش می دهد که اغلب به عنوان یک زبان تصریفی نامیده می شود. منابع. مثال‌‌هایی از زبان‌های پیوندی
دورچستر، بوستون (به انگلیسی: Dorchester) یک محله در بوستون، ماساچوست است. خصوصیات. دورچستر ۹۱٬۹۸۲ یا۱۳۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
چانگسینگین () در مقیاس زمانی زمین‌شناسی، اشکوب بالایی یا آخرین عصر از ردیف لوپینگین و دوره پرمین به‌شمار می‌رود. چانگسینگین در ستون چینه‌شناسی پس از اشکوب ووچیاپینگین و پیش از ایندوئن (از دوره تریاس) جای می‌گیرد. اشکوب چانگسینگین از حدود ۰٫۰۷ ± ۲۵۴٫۱۴ میلیون سال پیش آغاز شده و تا ۰٫۰۶ ± ۲۵۲٫۱۷ میلیون سال پیش ادامه یافت. چانگسینگین با رویداد انقراض پرمین-تریاسه پایان یافت. نام‌گذاری. اسم این اشکوب از چانگژینگ در شمال چجیانگ چین گرفته شده است. این نام نخستین بار در سال ۱۹۷۰ به‌کار رفت.
کلایو جیمز استندن (زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۱)، یک هنرپیشه ایرلندی است که بیشتر برای ایفای نقش رولو در مجموعه تلویزیونی وایکینگ‌ها، سر گاوائین در مجموعه کملوت، آرچر در سریال رابین‌هود از شبکه بی‌بی‌سی یک و کارل هریس در مجموعه علمی تخیلی دکتر هو شناخته شده‌است. او همچنین در فیلم سلام لندن و بیمار صفر بازی کرده‌است.
بوستان مفاخر تبریز (آذربایجان) یا بوستان طوبائیه (طوبی) در محلهٔ آبرسان واقع شده است. این منطقه در گذشته خارج از محدوده شهری بوده و اکنون در مرکز شهر است. محل این پارک و مسجد طوبی که در کنار پارک واقع شده است قبلاً به باغ بزرگی اختصاص داشت که به حاج رضا طوبی (از بازرگانان تبریز) تعلق داشت. او بعدها باغ خود را وقف کرده و به گورستان طوبائیه تبدیل می‌کند. در این گورستان تنی چند از مشاهیر آذربایجان از جمله باقرخان، آیت‌الله میرزا فتاح شهیدی، رضا طوبی و محمد نخجوانی دفن شده‌اند. در حال حاضر گرچه این گورستان به
دفن شده‌اند. در حال حاضر گرچه این گورستان به پارک مفاخر تبدیل شده و بخشی از این پارک به یادمان مفاخر آذربایجان اختصاص داده شده است؛ اما ورودی آرامگاه باقرخان تنها در ساعات اداری به روی شهروندان و گردشگران باز می‌شود. پیشینه. در سال‌های پایانی دوره قاجار یکی از بازرگانان نامدار تبریزی به‌ نام حاج رضا طوبی بنا به نیازهای آن روز شهر زمین‌های باغ بزرگ خود که در حومه خاوری شهر بود را به شهر و شهروندان تبریزی بخشید تا در آنجا آرامستان بزرگ و در خوری راه اندازی شود، آرامستان در زمین‌های وقف شده حاج رضا طوبی بنام
آرامستان در زمین‌های وقف شده حاج رضا طوبی بنام خود او ساخته شد و مردم تبریز نام گورستان را طوبائیه نهادند. باقرخان یکی از افراد شهیری است که در آرامستان طوبائیه به خاک سپرده شده است، پیکر خود وقف کننده زمین‌های آرامستان (رضا طوبی) نیز بنا به وصیتنامه او در مزارستان طوبائیه به خاک سپرده شد، پس از خاکسپاری وقف کننده زمین‌ گورستان تالار مسقف کوچکی ساخته شد و آن محل به آرامگاه خانوادگی رضا طوبی اختصاص یافت و در پسین سال‌ها با درگذشت هر یک از خویشاوندان رضا طوبی درون همان آرامکده خانوادگی به خاک سپرده می‌شدند،
درون همان آرامکده خانوادگی به خاک سپرده می‌شدند، همچنین رضا طوبی از خویشاوندان نزدیک باقرخان است و به همین سبب همسر و دختر و داماد باقرخان به نام سرتیپ هاشمی نیز درون آرامگاه خانوادگی طوبی به خاک سپرده شده‌اند.‌ سرتیپ هاشمی داماد ارشد باقرخان که از فرماندهان ارتش شاهنشاهی ایران بود در سال ۱۳۵۴ راهی کرمانشاه شد و پس از پیدا کردن آرامگاه پدر همسرش با انجام نبش قبر، پیکر باقرخان را به تبریز آورد و در کنار آرامگاه رضا طوبی و همسر و دختر خود باقرخان به خاک سپرد. ایجاد بوستان. در سال ۱۳۷۴ شهرداری تبریز تصمیم
ایجاد بوستان. در سال ۱۳۷۴ شهرداری تبریز تصمیم گرفت تا با زدودن گورستان طوبائبه که دیگر در مرکز شهر قرار گرفته بود پارک بزرگی بسازد، از این رو با پخش آگهی از بازماندگان اهل قبور طوبائیه خواسته شد تا برای جابجایی پیکر مردگان خود اقدام کنند و برای انتقال درگذشتگان خود به گورستان بزرگ شهر در وادی رحمت گور رایگان دریافت کنند. ولی بسیاری از بازماندگان به خاک سپرده شدگان گورستان طوبائیه از جابجایی مردگانشان خودداری کردند. تا این که در سال ۱۳۷۵ به جز آرامگاه خانوادگی باقرخان و رضا طوبی همگی مزارهای گورستان با
باقرخان و رضا طوبی همگی مزارهای گورستان با لودرهای سازمان شهرداری تبریز با خاک یکسان شدند. پس از برچیدن سنگ قبرها زمین‌های گورستان به سه بخش جدا از هم تقسیم شدند؛ یک قسمت از زمین‌های گورستان طوبائیه به سازمان حج و زیارت اختصاص یافت و ساختمان بزرگ اداره کل این سازمان در زمین‌های به جا مانده ساخته شد. در یک سوم به جا مانده زمین‌ها پارک کوچک و پیش پا افتاده‌ای راه اندازی شد و شهرداری تبریز برای آن نام پارک طوبی را برگزید؛ اما یک سوم دیگر زمین‌های به جا مانده از آرامستان بزرگ طوبائیه از سال ۱۳۷۵ همچنان
مانده از آرامستان بزرگ طوبائیه از سال ۱۳۷۵ همچنان بلاتکلیف ماند و از سویی سازمان اوقاف و امور خیریه خود را مالک آن زمین‌ها می‌داند و از طرفی شهرداری تبریز آن زمین پر وسعت به جا مانده را از آن خود می‌داند. در سال ۱۳۸۷ پارک کوچکی که‌ در بخشی از زمین‌های وقف شده آرامستان طوبائیه ساخته شده بود، به دستور علیرضا نوین شهردار وقت تبریز ویران شد و مسئولین شهرداری مدعی شدند که به جای پارک طوبی موزه مفاخر آذربایجان ساخته خواهد شد. به همین سبب در پیرامون پارک طوبی نرده‌های آهنی نصب شدند و شهرداری تبریز به جز ساعات
آهنی نصب شدند و شهرداری تبریز به جز ساعات اداری در دیگر زمان‌ها به ویژه در روزهای تعطیل در ورودی آرامستان و پارک پیشین طوبی‌‌ را به روی شهروندان و گردشگران بسته نگاه می‌دارد. همچنین همزمان با نابودی پارک طوبی و ساختن موزه مفاخر به سال ۱۳۸۹ سنگ قبر دختر و همسر و داماد باقرخان از جا کنده شد، به گونه‌ای که دیگر هیچ یادبود و نشانی از خویشاوندان باقرخان در کنار آرامگاه خود باقرخان دیده نمی‌شود. روایت بازماندگان. بازماندگان حاج رضا طوبی سرنوشت این باغ و مشکلات پس از انقلاب آنرا به شرح زیر روایت کرده اند: در
پس از انقلاب آنرا به شرح زیر روایت کرده اند: در سال‌های اولیه دوره پهلوی، حاج رضا طوبی، بازرگان نامدار تبریزی، بنا به نیازهای آن روز "محله خیابان" تبریز، قسمتی از باغ بزرگ خود را که در "محله خیابان" و حومه خاوری شهر بود، طی مکاتباتی با بلدیه آذربایجان (شهرداری تبریز) در سال ۱۳۰۹ به صورت مشروط به شهرداری تبریز واگذار کرد تا گورستان آبرومندی برای "محله خیابان" تبریز باشد. در قسمت‌های باقی‌مانده باغ نیز برای خود و خانواده و آشنایان مقابری آماده نمود که در سال‌های آتی پذیرای نامداران و مفاخر آذربایجان شد. با
آتی پذیرای نامداران و مفاخر آذربایجان شد. با توجه به شرایط انتقال آن که برای کاربری گورستان مشروط شده بود و درصورت متروکه شدن آن باید به شخص ایشان و یا وراثش انتقال می یافت، به همین دلیل گورستان مزبور به نوعی گورستان شخصی با امکان استفاده غیر بود و از همان اوان انتقال آن به شهرداری ، شخص حاج رضا بر کار آماده سازی و بنا نمودن تجهیزات آن از قبیل آبریزگاه، انبار، درب ها، کتیبه ها و سایر امور گورستان شخصا نظارت می نمود. همچنین با دستور و هزینه خود وی این امور انجام می گرفت. ضمنا برای خود و خانواده خود مقابری
انجام می گرفت. ضمنا برای خود و خانواده خود مقابری آماده نمود که بعدها به دلیل نبودن قبرستان آبرومند در تبریز بزرگان و نامداران شهر در این مقابر به خاک سپرده شدند از جمله آیت الله شهیدی که در مقبره اختصاصی همسران حاج رضا به خاک سپرده شد و همچنین باقر خان، که از آشنایان حاج رضا بود، در مقبره هاشمی به خاک سپرده شد. همچنین برادران نخجوانی نیز در همین مقبره به خاک سپرده شدند. پس از واگذاری مشروط باغ طوبی به گورستان، شهرداری تبریز نیز با خریداری باغ ضلع شمالی گورستان طوباییه با نام گورستان جنت عملا به توسعه این
طوباییه با نام گورستان جنت عملا به توسعه این گورستان کمک نمود. در اواسط دهه چهل خورشیدی گورستان طوباییه پر شده و از اوایل دهه ۵۰ خورشیدی متروکه شد. با توجه به شرایط استفاده از باغ توسط مالک آن، شهرداری تبریز از انتقال آن به وراث حاج رضا امتناع نمود و از همان سالها پرونده های متعدد در دادگاه در مورد این باغ اقامه شده است. پس از انقلاب اسلامی. متاسفانه پس از انقلاب اسلامی در ایران این ملک سرنوشت عجیبی پیدا می‌کند. قسمتی از باغ طوبی که به شهرداری واگذار نشده بود با همت جمعی از خیرین تبریزی و استیذان از وراث
بود با همت جمعی از خیرین تبریزی و استیذان از وراث مرحوم طوبی اقدام به احداث مسجدی می کنند که امروزه به نام مسجد طوبی مشهور شده است. قسمت دیگر باغ طوبی که برای کاربری گورستان به شهرداری واگذار شده بود ابتدا توسط شهرداری با عنوان پارک طوبی در اواسط دهه ۷۰ خورشیدی دایر شد. سپس طرحی با عنوان بوستان مفاخر آذربایجان توسط شهرداری در محل همان پارک طوبی اجرا شد که به قسمت های شخصی باغ طوبی تعرض نموده و مقبره مرحوم حاج رضا طوبی و مقبره همسران ایشان تخریب شد و با ایجاد کفسازی و پرتره های بزرگان تبریز و آذربایجان در
کفسازی و پرتره های بزرگان تبریز و آذربایجان در دیواره باغ طوبی بصورت سنگ نگاره و نصب تندیس هایی از بزرگان آذربایجان در محوطه باغ طوبی محیط نسبتا فرهنگی در مرکز شهر تبریز ایجاد نمود. در اوایل دهه ۹۰ خورشیدی اداره اوقاف تبریز با ادعای وقف زمین توسط حاج رضا طوبی به استناد نامه مرحوم حاج رضا طوبی به بلدیه آذربایجان مدعی وقف زمین توسط ایشان شد که با توجه دقیق به نامه آقای طوبی مشخص می باشد که ایشان به نوعی ملک خود را برای کاربری گورستان مشروط نموده و با آوردن عباراتی "اگر برخلاف قبرستانی آن اقدام گردد باز
عباراتی "اگر برخلاف قبرستانی آن اقدام گردد باز برگشته به ملکیت خودم یا وراثم برسد - غره تیر ۱۳۰۹" ادعای کذب اداره اوقاف مشخص می شود. به هرحال مداخلات آشکار اداره اوقاف در امور باغ حاج رضا طوبی باعث از دست رفتن طراوت بوستان مفاخر تبریز شده که فعلا باغ مذکور تبدیل به محل ادارات اوقاف و برای استفاده غیر از شرط مرحوم حاج رضا طوبی برای استفاده از زمین مزبور شده است. هم اینک باغ مزبور تحت تصرف اداره اوقاف تبریز بوده که برخلاف شرط مالک آن ،مرحوم حاج رضا طوبی غیراز کاربری گورستان استفاده می‌شود و وراث آن مرحوم نیز
کاربری گورستان استفاده می‌شود و وراث آن مرحوم نیز چندین بار به مقام تظلم خواهی برآمده و تا به امروز نتیجه ای عاید نشده است.
قرارداد قوام-سادچیکف قراردادی بود که در ۱۵ فروردین ۱۳۲۵ (برابر با ۴ آوریل ۱۹۴۶) بین احمد قوام نخست‌وزیر ایران و سفیر اتحاد جماهیر شوروی در تهران منعقد گردید. طبق مفاد و طرح الحاقی این قرارداد، قوای اتحاد شوروی از ایران خارج شدند. پیش زمینه. در قرن نهم میلادی برخی خیابانهای بغداد توسط قیری که از تقطیر نفت خام باکو تهیه می‌شد آسفالت شده بودند. محمد زکریای رازی در کتاب الاسرار خود دو روش برای تهیه نفت چراغ که آنرا نفط الابیض می‌نامد توسط تقطیر را شرح می‌دهد که ظاهرا از میدان نفتی باکو استخراج شده به شهرری حمل
ظاهرا از میدان نفتی باکو استخراج شده به شهرری حمل میگشته است. مارکو پولو که در ۱۲۷۳ میلادی به ایران سفر کرده است پس از بازدید از باکو میگوید نفت از میدانهای آن در حال استخراج بوده و محصولات آن با صدها کشتی و شتر به اقصی نقاط دنیا حمل می‌شده است. امین احمد رازی در کتاب هفت اقلیم ذکر میکند که در ۱۶۰۱میلادی نزدیک به ۵۰۰ چاه نفت در باکو وجود داشته است که هم نفت سفید و هم نفت سیاه از آنها استخراج می شده است. در سال ۱۸۰۶ میلادی روسیه باکو را اشغال کرد و عملا تولید نفت آنرا در دست گرفت پس از قرارداد گلستان در سال
نفت آنرا در دست گرفت پس از قرارداد گلستان در سال ۱۸۱۳ میلادی ایران باکو را رسما از دست داد و روسیه در سال ۱۸۳۷ میلادی اقدام به تاسیس پالایشگاه در منطقه بالاخانه باکو کرد. و بطور جدی مشغول استخراج و پالایش نفت شد در اواخر قرن نوزدهم میلادی تولید نفت باکو توسط شرکت نفت برانوبل باکو بزرگترین تولید کننده نفت جهان شد. باکو در ۱۹۰۰ میلادی (شش سال قبل از انقلاب مشروطه ایران) بیش از ۲۰۰ میلیون بشکه نفت تولید کرد. در حدود جنگ دوم جهانی ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ نزدیک به ۵۰۰ میلیون بشکه در سال تولید میکرد. شوروی با اینکه ثروت
بشکه در سال تولید میکرد. شوروی با اینکه ثروت نفت باکو را در اختیار داشت همچنان چشم طمع به منابع احتمالی بیشتر در شمال ایران داشت. پس از پایان جنگ دوم جهانی، استالین حاضر به تخلیه مناطق شمالی ایران از قوای شوروی نشده و در پی کسب امتیازهای اقتصادی و سیاسی در ایران بود. در جلسه وزرای امور خارجه سه کشور شوروی، انگلیس و آمریکا در ۲۵ آذر ۱۳۲۴ در مسکو، تصویب و تأکید شده بود که قوای شوروی بایستی تا ۱۱ اسفند ۱۳۲۴ خاک ایران را ترک کند ولی نه تنها علائمی دال بر اجرای این توافق دیده نمی‌شد بلکه حمایت و همراهی اتحاد
این توافق دیده نمی‌شد بلکه حمایت و همراهی اتحاد شوروی از فرقه آذربایجان و کمک به خودمختاری آن مزید بر علت شده بود. در تاریخ ۲۹ دی ماه ۱۳۲۴ شکوائیه ایران در سازمان ملل توسط حسین علاء نماینده ایران تقدیم دبیرکل شد ولی پس از بررسی طی قطعنامه‌ای پیشنهاد شد که طرفین با مذاکره مستقیم مشکل را حل نمایند. بعد از انتخاب احمد قوام به نخست‌وزیری، مذاکرات با شوروی ادامه یافت وی ۱۷ روز در مسکو با مقامات شوروی مذاکره کرد ولی نتیجه‌ای نداشت و قوای شوروی علاوه بر شاهرود و سمنان تا گرمسار و قزوین و کرج پیشروی کرده بود.
و سمنان تا گرمسار و قزوین و کرج پیشروی کرده بود. مقدمات قرارداد. شاید بتوان اولتیماتوم ترومن رئیس‌جمهور آمریکا به استالین را نخستین جرقه در فرایند قرارداد عنوان کرد ولی چرخش سیاست‌های قوام مثل قول واگذاری سهام نفت شمال، وارد کردن سه وزیر متمایل به حزب توده در دولت و مذاکرات با حکومت خود مختار آذربایجان و قول مساعدت و همکاری با پیشه‌وری در جلب حمایت و نظر شوروی برای بستن قرارداد تأثیر عمدهٔ داشت. متن قرارداد. قرارداد بین قوام و سادچیکف در ۱۵ فروردین ۱۳۲۵ در تهران مورد موافقت طرفین قرار گرفت. این قرارداد سه
تهران مورد موافقت طرفین قرار گرفت. این قرارداد سه ماده داشت: طرح قرارداد شامل هفت بند بود که به مشروح عملیات خروج و نحوه مشارکت در حوزه‌های نفتی شرکت مختلط نفت ایران و شوروی اشاره داشت. این طرح به صورت ابلاغیه مشترک در همان تاریخ، یعنی پانزدهم فروردین ۱۳۲۵ از طرف قوام نخست‌وزیر و سادچیکف تنظیم و هر یک ضمن نامه‌ای طرح مزبور را به یکدیگر ابلاغ کردند. نتایج. بعد از افتتاح دوره پانزدهم مجلس شورای ملی (۲۵ تیر ۱۳۲۶)، قوام سیاست چرخش ماهرانهٔ خود را اجرا و طی نطق مفصلی در مجلس، از این طرح و تبعات آن در آذربایجان
مفصلی در مجلس، از این طرح و تبعات آن در آذربایجان انتقاد کرد و با پیشنهاد عده‌ای از نمایندگان، طرح دو فوریتی به صورت مادهٔ واحده تصویب و عملاً، قرارداد و طرح مربوط به آن ملغی شد. درقسمت الف ماده واحده آمده‌است:نظر به اینکه آقای نخست‌وزیر با حسن نیت و در نتیجهٔ استنباط از مفاد مادهٔ دو قانون ۱۱ آذرماه ۱۳۲۳ اقدام به مذاکره و تنظیم موافقت‌نامهٔ مورخ ۱۵ فروردین ماه ۱۳۲۵ در باب ایجاد شرکت مختلط نفت ایران و شوروی نموده‌اند و نظر به اینکه مجلس شورای ملی ایران، استنباط مزبور را منطبق با مدلول و مفهوم واقعی قانون
مزبور را منطبق با مدلول و مفهوم واقعی قانون سابق‌الذکر تشخیص نمی‌دهد، مذاکرات و موافقت‌نامهٔ فوق را بلا اثر و کان لم‌یکن می‌داند. مادهٔ سوم ابلاغیهٔ مورخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۵ نیز کان لم‌یکن می‌باشد. هرچند دولت شوروی بخاطر این مصوبه به دولت ایران شکایت نمود ولی عملاً، قوای شوروی خاک ایران را ترک کرده بودند و دستور لشکرکشی دولتی به آذربایجان از طرف قوام صادر شده بود.
خیابان شمس تبریزی، یکی از خیابان‌های تبریز است. این خیابان به صورت شرقی–غربی، میدان ۵ مرداد را به خیابان صدرالشعرا و سرباز شهید وصل می‌کند. پیشینه. تا قبل از سال ۱۳۲۵، محله دوه‌چی و سرخاب به وسیله چند گذر و کوچه به مرکز شهر ارتباط داشتند. از جملهٔ این گذرها می‌توان به کوچهٔ اسلامیه، حیدر تکیه‌سی، قوچ داشی، ملاباشی، گرو اوستی، سامان میدانی، شکلی به طرف صاحب‌الامر و گذر میرآقا اشاره کرد. از این رو، احداث خیابانی در این مسیر لازم به نظر می‌رسید. در زمان حکومت خودمختار آذربایجان، به دستور پیشه‌وری، طرح احداث
خودمختار آذربایجان، به دستور پیشه‌وری، طرح احداث خیابانی مطرح شده و دستور ضرب‌الاجل این بود که از سه راهی محلهٔ دوه‌چی (ابتدای سرباز شهید) تا پل منجم باید خیابان در مدت پنج روز احداث شده به طوری که از بالای محله دوه‌چی، پل منجم و یکه توکانلار دیده شود. قرار گذاشته شد، شهردار وقت تبریز، عبادالله رحیمی این کار را انجام دهد که اگر کار پیشرفت نمی‌کرد، شهردار وقت مجازات می‌شد؛ بنابراین در مدت بسیار کمتری مسیر خیابان بازگشایی شده و در اول خیابان شمس تبریزی که گویا می‌خواستند به نام خیابان ستارخان یا خیابان ملت
می‌خواستند به نام خیابان ستارخان یا خیابان ملت نامگذاری نمایند، کتیبه‌ای سنگی نصب شد که تاریخ احداث خیابان، سال ۱۳۲۵ و تاریخ تکمیل آن نیز سال ۱۳۲۸ نوشته شد. در وسط مسیر احداث این خیابان، حمامی وجود داشت به نام «حمام حاج محمد باقر» که قرار بود، این حمام تخریب شود؛ ولی اهالی محل جمع شده به این کار شهرداری اعتراض کردند که اجازه نمی‌دهیم، تنها حمام محلهٔ ما خراب شود. پس از تخریب این حمام، در یکی از کوچه‌های محله دوه‌چی مشابه همان حمام ساخته شد. در سال ۱۳۲۸ که خیابان مزبور به بهره‌برداری رسید، نام شمس تبریزی را
مزبور به بهره‌برداری رسید، نام شمس تبریزی را بر آن نهادند.
کمپنگ چام یکی از استان‌های کامبوج است. این استان درزمینهای پست مرکزی رودخانه مکونگ قرار دارد و از شمال به کامپونگ تام از شرق به تانگ خام و از غرب به مرز استان کامپونگ و از جنوب پایلینبه جنوب متصل است. استان کمپنگ چام ۱۶۸۰۶۹۴ نفر جمعیت دارد؛ و دارای ۱۷۵۸ روستا می‌باشد. کمپنگ چام به عنوان دومین استان پرجمعیت‌ترین در کشور است. فهرست
بازار صفی ، یکی از بازارهای مجموعهٔ بازار تبریز است. این بازار به صورت شرقی-غربی بوده و ادامهٔ آن «بازارچه انگج» است. در حال حاضر، خیابان راسته کوچه (خیابان استاد مطهری) بازار انگج را از بازار اصلی قطع کرده است. قسمت غربی بازارچه به میدان انگجی و مسجد آیت‌الله انگجی منتهی می‌شود. وجه تسمیه. بازار صفی شاید به نام شیخ صفی الدین اردبیلی، جد شاه اسماعیل صفوی نامگذاری شده باشد. بعضی نیز عقیده دارند که نام این بازار به نام شاه صفی نامیده شده است. بازار صفی نیز مثل سایر راسته بازارها، دالان‌ها و تیمچه‌ها در زلزله
سایر راسته بازارها، دالان‌ها و تیمچه‌ها در زلزله ۱۱۹۳ قمری به کلی ویران شده، بعداً مرمت شدند؛ ولی نام شاه صفی کماکان در روی این بازار تاکنون باقی‌مانده است. مکان‌های تاریخی. بازار صفی در کنار مسجد جامع کبیر تبریز قرار گرفته و مسجد هفتاد ستونی نیز در شمال این بازارچه واقع است. در قسمت جنوب غربی بازار صفی، کوچه انجمن قرار دارد. حمام سید گلابی نیز از دیگر بناهای تاریخی این قسمت از بازار تبریز است. در بازار صفی طبق آمار سال ۱۳۸۰، تعداد ۱۱۶ مغازه در شغل و صنف‌های گوناگون فعال هستند که عبارتند از: عطاری ۱۴ واحد،
گوناگون فعال هستند که عبارتند از: عطاری ۱۴ واحد، خرازی ۴۸، بزازی ۸، پلاسکو ۵، بیسکویت و شیرینی ۵، پیه و دنبه فروشی ۸ واحد. در ضلع جنوبی بازار صفی، خیابان جمهوری اسلامی و در غرب آن خیابان راسته کوچه واقع شده است که موزه مشروطه و مسجد جامع کبیر در راسته‌کوچه قرار دارند. از اولین مدارسی که در بازار صفی تبریز شروع به کار کرد، «مدرسه تمدن» بود که مدیر آن در سال ۱۲۹۰ خورشیدی سید حبیب‌الله جاوید بود.
آرونا آصف علی (۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ در کالکا – ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۶ در دهلی نو) بانوی فعال سیاسی هندی که نقش برجسته‌ای در جنبش هند را ترک کنید به رهبری ماهاتما گاندی داشت. او امروزه برای برافراشتن پرچم کنگره ملی هند در میدان گواویلا تانک در بمبئی در ۱۹۴۲ میلادی به‌یادآورده می‌شود. آرونا آصف علی در جریان نافرمانی مدنی بر ضد حکومت بریتانیا، مدتی را در ۱۹۳۲ و ۱۹۴۱ میلادی در زندان گذراند. او مدتی را نیز در به‌طور مخفیانه زندگی زندگی کرد. در سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ میلادی طی سفرهایی برای تجمیع نیروهای ملی تلاش کرد. او پس از
سفرهایی برای تجمیع نیروهای ملی تلاش کرد. او پس از استقلال هند از بریتانیا همچنان به فعالیت سیاسی پرداخت. در ۱۹۵۸ نخستین شهردار دهلی شد. آرونا آصف علی پس از مرگش، بالاترین نشان شهروندی هند، بهارات راتنا را در ۱۹۹۷ میلادی دریافت کرد. زندگی‌نامه. آرونا گانگولی در یک خانوادهٔ بنگالی ارتدکس هندو به دنیا آمد. در دو مدرسهٔ مذهبی در لاهور و نینیتال درس خواند. پس از آن در مدرسه‌ای در کلکته مشغول به کار شد. او در الله‌آباد آصف علی را ملاقات کرد که یک سیاستمدار مسلمان بود. آن‌ها با وجود مخالفت‌های شدید خانواده‌هایشان
بود. آن‌ها با وجود مخالفت‌های شدید خانواده‌هایشان در ۱۹۲۷ با یکدیگر ازدواج کردند (آرونا در آن زمان ۱۹ سال داشت و آصف علی ۲۳ سال از او بزرگ‌تر بود). نخستین فعالیت سیاسی مهم آرونا در جریان رژه نمک انجام شد. او که چندین تظاهرات را سازماندهی کرده بود، در دهلی تحت تعقیب قرار گرفت و به عنوان یک برهم‌زنندهٔ نظم عمومی، به مدت یک‌سال زندانی شد. پس از امضای پیمان گاندی-ایروین بسیاری از زندانیان سیاسی آزاد شدند وانگهی از آنجایی که آرونا زندانی سیاسی نبود، مشمول این آزادی نشد. با این وجود با پادرمیانی گاندی آزاد شد.
نشد. با این وجود با پادرمیانی گاندی آزاد شد. در ۱۹۳۲ در دهلی به زندان افتاد. مدتی را در اعتراض به بدرفتاری با زندانیان در اعتصاب غذا گذراند. پس از آزادی به مدت ده سال از جنبش ملی دور بود و فعالیت سیاسیش کاهش یافت. در ۱۹۴۱ میلادی مدت کوتاهی زندانی شد. در ۱۹۴۲ پس از تصویب جنبش هند را ترک کنید، بسیاری از شخصیت‌های سیاسی از جمله شوهر آرونا را زندانی کردند. در همین زمان بود که آرونا با وجود برخورد خشن پلیس توانست پرچم هند را به اهتزار در آورد. پس از آن برای آنکه دوباره دستگیر نشود زندگی مخفیانه‌ای را آغاز کرد.
دوباره دستگیر نشود زندگی مخفیانه‌ای را آغاز کرد. به دهلی و آگرا سفر کرد و تلاش کرد نیروهای ملی را به جنگ برای آزادی و بیرون راندن خارجی‌ها از کشور تشویق کند. گفتنی است در این زمان از سوی گاندی مورد انتقاد قرار گرفت که پیرو استراتژی پرهیز از خشونت بود. آرونا آصف علی پس از استقلال هند فعالیت سیاسی خود را ادامه داد. در ۱۹۵۸ به عنوان نخستین شهردار دهلی انتخاب شد. روزنامهٔ "میهن‌پرست" و هفته‌نامهٔ "پیوند" (۱۹۵۸) را بنیان‌گذاشت و با حزب‌های سوسیالیست، سوسیالیست چپ و کمونیست هند همکاری کرد.
زارا ماریا لارسن (؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۹۷) خواننده و ترانه‌نویس سوئدی است. در سال ۲۰۰۸، او در ۱۰ سالگی برندهٔ فصل دوم نسخهٔ سوئدی برنامهٔ استعدادیابی "گات تلنت" با نام "تلنگ" شد. او از آن زمان با انتشار چندین تک‌آهنگ مانند «لاش لایف» (۲۰۱۵) به رسمیت شناخته شد. لارسن در سال ۲۰۱۷ در تک‌آهنگ «سمفونی» از کلین بندیت که در صدر جدول فروش سوئد و بریتانیا قرار گرفت حضور داشت. پیش از این در سال ۲۰۱۲، لارسن با گروه موسیقی TEN قرارداد بسته بود و اولین ئی‌پی خود را در ژانویه ۲۰۱۳ منتشر کرد. در ژانویه ۲۰۱۸، نام لارسون در
۲۰۱۳ منتشر کرد. در ژانویه ۲۰۱۸، نام لارسون در در رده‌بندی سرگرمی فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال مجلهٔ "فوربز" قرار گرفت. در پی موفقیت اولیه‌اش در جدول اسکاندیناوی و انتشار اولین آلبوم خود با نام "۱" (۲۰۱۴)، لارسون قراردادی سه ساله با اپیک رکوردز در ایالات متحده امضا کرد. او در سال ۲۰۱۶ در مراسم افتتاحیه و اختتامیأ جام ملت‌های اروپا در فرانسه اجرا کرد. دومین آلبوم استودیویی لارسن با نام "خیلی خوب" در مارس ۲۰۱۷ منتشر شد. این آلبوم با هشت تک‌آهنگ پشتیبانی شد که همگی در جدول سوئد به صدر جدول رسیدند. زندگی شخصی. لارسن
جدول سوئد به صدر جدول رسیدند. زندگی شخصی. لارسن می‌گوید بیانسه بیشترین تأثیر را بر او گذاشته‌است. او خود را یک خوانندهٔ فمینیست معرفی کرده‌است.
بلائیت (به Latin (disambiguation): Belait) یک استان در Brunei است که در غرب این کشور واقع شده‌است. استان بلائیت بزرگترین و همچنین به عنوان غربی‌ترین منطقه در برونئی است. کلمه بلائیت (به Latin (disambiguation): Belait) از نام ساکنان بومی با همین نام گرفته شده است.