payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به سه شیوه انتخاب می‌شوند؛ ۱۴۰ نفر از حوزه‌های انتخابیه‌ی ۱۴ نماینده‌ای به روش نسبی و آستانه‌ی انتخابی ۵ درصد انتخاب می‌شوند. کرسی‌های این حوزه‌ها با روش هوندت اختصاص می‌یابند. ۳ کرسی نیز به حوزه‌ی انتخابیه‌ای که برای شهروندان خارج از کشور اختصاص داده شده تعلق دارد. ۸ کرسی متعلق است به گروه‌های اقلیت قومی: ۳ کرسی برای صرب‌ها، ۱ کرسی برای ایتالیایی‌ها، ۱ کرسی برای مجارها، ۱ کرسی برای چک‌ها و اسلواک‌ها؛ ۱ کرسی برای آلبانیایی‌ها، اسلوونیایی‌ها، بوسنیایی‌ها، مقدونی‌ها، مونته‌نگرویی‌ها؛ و ۱ کرسی هم برای
مقدونی‌ها، مونته‌نگرویی‌ها؛ و ۱ کرسی هم برای آلمانی‌ها، اتریشی‌ها، اوکراینی‌ها، بلغارها، ترک‌ها، روس‌ها، روسین‌ها، روماها، رومانیایی‌ها، لهستانی‌ها، ولاک‌ها و یهودی‌ها است. نتایج. این انتخابات پیروزی غافلگیرکننده‌ای برای حزب محافظه‌کار اتحاد دموکراتیک کرواسی (HDZ) به همراه داشت. بسیاری از نظرسنجی‌ها پیش از انتخابات حاکی از برنده شدن ائتلاف مردم بود. برخی دلیلِ شکست ائتلاف مردم در انتخابات را به انتشار فایلی صوتی مربوط به سخنرانی زوران میلانوویچ نخست‌وزیر سابق و رئیس ائتلاف در جمعی خصوصی میان کهنه‌سربازان
و رئیس ائتلاف در جمعی خصوصی میان کهنه‌سربازان کروات نسبت می‌دهند. در این فایل میلانوویچ از اصطلاحات توهین‌آمیزی استفاده می‌کند و صرب‌ها را «رقت‌انگیز» خوانده و می‌گوید «بوسنی و هرزگوین یک کشور نیست». به نظر می‌رسد این عبارت باعث فرار آرای اقلیت‌ها شد. میلانوویچ پس از انتخابات اعلام کرد که مجدداً به عنوان رئیس حزب در انتخابات شرکت نخواهد کرد. حزب اتحاد دموکراتیک کرواسی که در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات شکست را محتمل می‌دید، توانست تحت رهبری رئیس جدید خود به‌نام آندری پلنکوویچ تصویری که مردم از آن به عنوان
آندری پلنکوویچ تصویری که مردم از آن به عنوان یک حزب دست راستی غرق در فساد در ذهن داشتند را بزداید و آن را با تصویر حزبی مرکزگرا و مایل به اتحادیه اروپا جایگزین کند. یکی دیگر از دلایل پیروزی این حزب را مشارکت پایین مردم در انتخابات دانستند. واکنش بازار سهام کرواسی نیز در فردای انتخابات نسبت به پیروزی محافظه‌کاران مثبت بود. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
کُنچه‌تا رومانو () مشهور به کُنـّی رومانو () تهیه‌کننده تلویزیونی، مجری و بازیگر ایتالیایی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بانوان زیبا سحرخیزند" اشاره نمود.
میوشی ناگایوشی ، میوشی چُوکی (۱۵۲۲–۱۵۶۴) یکی از دایمیوهای (امیران محلی) ژاپنی در ولایت آوا و کینای، شوگودای (معاون فرماندار) ولایت ستسو و رهبر خاندان میوشی در دوره سنگوکو بود. در طول دوران رهبری وی، خاندان میوشی، بسیار قدرت پیدا کرد و در مبارزات نظامی طولانی مدت علیه رقبای خود خاندان روکاکو و خاندان هوسوکاوا شرکت کرد. پس از مرگ وی پسرخوانده‌اش میوشی یوشیتسوگو (در اصل پسر سوگو کازوناری) جانشین وی شد.
هوجو اوجی‌یاسو ؛ (تولد ۱۵۱۵ – مرگ ۲۱ اکتبر ۱۵۷۱ میلادی) (۵۵ یا ۵۶ ساله) پسر هوجو اوجی‌تسونا، دایمیوی ولایت ساگامی و سومین رهبر خاندان هوجوی اخیر در ژاپن بود. او پدر هوجو اوجیماسا بود. دختر هوجو اوجی‌یاسو، هایاکاوا دونو، همسر اصلی ایماگاوا اوجیزانه، پسر ایماگاوا یوشی‌موتو بود.
موری موتوناری ؛(۱۶ آوریل ۱۴۹۷ – ۶ ژوئیه ۱۵۷۱) دومین پسر موری هیروموتو یک دایمیو (ارباب فئودال) برجسته در غرب منطقه چوگوکو و رهبر خاندان موری در طول دوره سنگوکو در قرن شانزدهم اهل ژاپن بود. خاندان موری ادعا می‌کرد که از اصل و نسب اوئه هیروموتو (大江広元)، مشاور میناموتو نو یوریتومو هستند. موتوناری را «شاهزاده گدا» می‌نامیدند. او به عنوان یک استراتژیست بزرگ شناخته می‌شد که به عنوان یک جنگ سالار کوچک محلی (جیزامورای) از ولایت آکی شروع کرد و قدرت خاندان خود را از طریق جنگ و ازدواج، فرزند خواندگی و ترور به تقریباً
جنگ و ازدواج، فرزند خواندگی و ترور به تقریباً تمام منطقه چوگوکو گسترش داد. موتوناری که بین خاندان آماگو و خاندان اوئوچی قرار گرفته بود، با متعادل کردن دقیق اقدامات و دیپلماسی، خاندان خود را رهبری کرد. در نهایت، موتوناری موفق شد هر دو را شکست دهد و کل منطقه چوگوکو را کنترل کند. در سال‌های آخر عمر، او خاندان اوتومو ولایت بونگو در کیوشو را درهم شکست. موتوناری از قلعه یوشیدا-کورییاما، سنگر اصلی این خاندان از اوایل قرن چهاردهم حکومت می‌کرد. فرزندان او ارباب قلمرو چوشو شدند.
کی بو-بائه (؛ زادهٔ ) یک کماندار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
اوتومو سورین، اوتومو یوشی‌شیگه (۱۵۳۰ – ۱۵۸۷ میلادی) یکی از دایمیوهای ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او بر بخشی از کیوشو حکمرانی می‌کرد. او از معدود دایمیوهای مسیحی ژاپن بود و از کلیسای کاتولیک پیروی می‌کرد. پسر بزرگ اوتومو یوشی‌آکی، قلمروی فونای را در کیوشو، جنوبی‌ترین جزیره اصلی ژاپن، از پدرش به ارث برد. شاید مهم‌ترین دلیل شهرت او این باشد که از تویوتومی هیده‌یوشی برای مداخله در کیوشو علیه خاندان شیمازو درخواست کرد، بنابراین موجب تحریک تویوتومی برای انجام لشکرکشی کیوشو شد. اوایل زندگی. در سال ۱۵۴۵، سورین با
کیوشو شد. اوایل زندگی. در سال ۱۵۴۵، سورین با لیدی ناتا (یزابل) ازدواج کرد که یکی از شخصیت‌های برجسته علیه گسترش مسیحیت در غرب ژاپن شد. او دختر ناتا آکیموتو، رئیس کشیش معبد ناتا هاچیمان بود. قلمروی سورین شامل بندر فونای بود که کشیشان یسوعی، راهزنان، بازرگانان چینی و اربابان دریایی ژاپنی در آن رفت و آمد می‌کردند. سورین علاوه بر اینکه بسیاری از مناطق کیوشو را تحت کنترل خود متحد کرد و از این رو قدرت و اعتبار خاندان خود را به دست می‌آورد، به عنوان یکی از دایمیوهایی که شخصاً با مبلغ یسوعی‌ها در سال ۱۵۵۱، یکی از
که شخصاً با مبلغ یسوعی‌ها در سال ۱۵۵۱، یکی از اولین اروپایی‌ها در ژاپن، فرانسیسکو خاویر ملاقات کرد نیز بسیار مهم است.
برایان ا. کینی شخصیتی خیالی در مجموعهٔ تلویزیونی به عجیبی مردم است که به زندگی تعدادی مرد و زن همجنسگرا در پیتسبورگ می‌پردازد که در ۵ فصل و مجموعاً ۸۳ اپیزود از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ پخش شد و طرفداران بسیاری در سراسر دنیا پیدا کرد. برایان یکی از شخصیت‌های محوری سریال است که به دلیل جذابیت بالا و خودشیفتگی روابط جنسی متعددی دارد.
چوسوکابه موتوچیکا (長宗我部 元親، ۱۵۳۹–۱۱ ژوئیه ۱۵۹۹) یک دایمیو برجسته در دوره سنگوکو ژاپن بود. او بیست و یکمین رئیس قبیله چوسوکابه در استان توسا (استان کوچی کنونی)، حاکم منطقه شیکوکو بود. اوایل زندگی و ظهور. او پسر و وارث چوسوکابه کونیچیکا و مادرش دختری از خاندان سایتو ولایت مینو بود. نام کودکی او یاسابورو (弥三郎) بود. گفته می‌شود که او در قلعه Okō در منطقه Nagaoka توسا متولد شده است. موتوچیکا جوانی آرام بود و گفته می‌شود که پدرش از طبیعت ملایم پسر ناراحت بود (به نظر می‌رسد به او لقب هیمه‌واکو یا «شاهزاده کوچک»
نظر می‌رسد به او لقب هیمه‌واکو یا «شاهزاده کوچک» داده‌اند). نگرانی‌های کونیچیکا زمانی از بین رفت که موتوچیکا بعدها نشان داد که یک جنگجوی ماهر و شجاع است. وقتی موتوچیکا به سن بلوغ رسید، پدرش قبلاً شروع به دور شدن از ایچیجو کرده بود و موتوچیکا به کار خود ادامه می‌داد. در سال ۱۵۶۰، در نبرد تونوموتو، چوسوکابه کونیچیکا قلعه ناگاهاما را از قبیله موتویاما تسخیر کرد. در پاسخ به این موضوع، موتویاما شیگتوکی با ۲۵۰۰ مرد قلعه آساکورا را ترک کرد تا قلعه را پس بگیرد. کونیچیکا با ۱۰۰۰ سرباز او را در نزدیکی قلعه ناگاهاما
با ۱۰۰۰ سرباز او را در نزدیکی قلعه ناگاهاما رهگیری کرد. این نبرد اولین نبرد چوسکابه موتوچیکا است که در آن شجاعانه جنگید و پدرش و نگهبانانش را بسیار تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۵۶۲، چوسکابه موتوچیکا به قلعه آساکورا حمله کرد و موتویاما شیگتوکی را شکست داد و با ایجاد اتحاد با خانواده‌های محلی، موتوچیکا توانست پایگاه قدرت خود را در دشت کوچی ایجاد کند. در سال ۱۵۶۹، در حالی که مراقب بود تا در چند سال آینده ظاهراً به ایچیجو وفادار بماند، قدرت موتوچیکا به حدی افزایش یافت که او آنقدر قوی شد که با ۷۰۰۰ مرد به قبیله
یافت که او آنقدر قوی شد که با ۷۰۰۰ مرد به قبیله رقیب آکی در شرق توسا لشکرکشی کرد، او آکی کونیتورا را در نبرد شکست داد. یاناگاره، سپس به قلعه آکی رفت. در طول دهه به او درجه دربار وزارت خانوار سلطنتی (Kunai shō) اعطا شد و پس از کاهش آکی به اندازه کافی اطمینان داشت که در نهایت ایچیجو را روشن کند. اتحاد شیکوکو. در سال ۱۵۷۳، در حالی که هنوز ارباب ناحیه هاتا توسا بود، ایچیجو کانسادا محبوبیتی نداشت و قبلاً متحمل فرار تعدادی از نگهبانان مهم شده بود. موتوچیکا با استفاده از فرصت، وقت خود را در راهپیمایی به سمت مقر
از فرصت، وقت خود را در راهپیمایی به سمت مقر ایچیجو در ناکامورا تلف نکرد و کانسادا با شکست به بانگو گریخت. در سال ۱۵۷۵، در نبرد شیمانتوگاوا (نبرد واتریگاوا)، خانواده ایچیجو را شکست داد؛ بنابراین او در نهایت کنترل استان توسا را به دست آورد. پس از فتح توسا، موتوچیکا به سمت شمال چرخید و برای حمله به استان آیو آماده شد. ارباب آن استان کونو میچینائو بود، دایمیویی که زمانی توسط قبیله اوتسونومیا از قلمرو خود رانده شده بود و تنها با کمک قبیله قدرتمند موری به کشورش بازگشت. با این حال، بعید بود که کونو بتواند دوباره
با این حال، بعید بود که کونو بتواند دوباره روی این نوع کمک حساب کند زیرا موری‌ها درگیر جنگ با اودا نوبوناگا بودند. با این وجود، کمپین چوسوکابه در آیو بدون مشکل پیش نرفت. در سال ۱۵۷۹، ارتش ۷۰۰۰ نفری چوسوکابه به فرماندهی کومو یورینوبو، با نیروهای Doi Kiyonaga در نبرد Mimaomote ملاقات کرد. در نبرد بعدی، کومو کشته شد و ارتشش شکست خورد، اگرچه این از دست دادن چیزی بیش از یک تأخیر ناگوار بود. سال بعد، موتوچیکا حدود ۳۰۰۰۰ مرد را به استان آیو هدایت کرد و کونو را مجبور کرد به استان بانگو فرار کند. با دخالت اندک موری
کرد به استان بانگو فرار کند. با دخالت اندک موری یا اوتومو، چوسوکابه آزاد بود تا به بعد ادامه دهد، و در سال ۱۵۸۲، حملات مداوم خود را به استان آوا افزایش داد و سوگو ماسایاسو و قبیله میوشی را در نبرد ناکاتومیگاوا شکست داد. بعداً موتوچیکا به سمت استان سانوکی پیش رفت و سنگوکو هیدهیسا را در نبرد هیکتا شکست داد. در سال ۱۵۸۳، نیروهای چوسکابه هر دو آوا و سانوکی را تحت سلطه خود درآوردند. در طول دهه بعد، او قدرت خود را به تمام جزیره شیکوکو گسترش داد و رؤیای موتوچیکا برای حکومت بر تمام شیکوکو را به واقعیت تبدیل کرد.
برای حکومت بر تمام شیکوکو را به واقعیت تبدیل کرد. درگیری با هیده‌یوشی. در سال ۱۵۸۴، تویوتومی هیده‌یوشی یک پیروزی سیاسی در برابر توکوگاوا ایه‌یاسو به دست آورد و موقعیت خود را به عنوان فرمانده اصلی جنگ حفظ کرد. هیده‌یوشی گسترش حکومت خود را از خارج از پایگاه خود در مرکز هونشو آغاز کرد و تصمیم گرفت به شیکوکو حمله کند. در سال ۱۵۸۵، تویوتومی هیده‌یوشی حمله ای را علیه چوسوکبه موتوچیکا آغاز کرد و جزیره شیکوکو، کوچک‌ترین از چهار جزیره اصلی ژاپن را تصرف کرد. حمله به شیکوکو. در سال ۱۵۸۵، نیروهای تویوتومی به جزیره
به شیکوکو. در سال ۱۵۸۵، نیروهای تویوتومی به جزیره شیکوکو حمله کردند: ۲۳۳، ۲۳۶، ۲۴۱ با نیرویی متشکل از ۱۱۳۰۰۰ نفر، به رهبری اوکیتا هیدی، کوبایاکاوا تاکاکاگه، کیکاوا موتوهارو، هاشیبا هیدناگا۴۰، و هاشیبا هیدناگا، و هاشیبا هیدناگا، و. علیرغم تعداد زیاد ارتش هیده‌یوشی، چوسوکابه برای دفاع از قلمروهایش جنگیدن را انتخاب کرد. نبردها با محاصره قلعه ایچینومیا که ۲۶ روز ادامه داشت به اوج خود رسید. موتوچیکا تسلیم شد و استان‌های آوا، سانوکی و آیو را از دست داد. هیده‌یوشی به او اجازه داد توسا را حفظ کند. خدمات تحت
به او اجازه داد توسا را حفظ کند. خدمات تحت هیده‌یوشی. در سال ۱۵۸۷، در زمان هیده‌یوشی، موتوچیکا و پسرش نوبوچیکا در حمله به همسایه کیوشو شرکت کردند که در آن نوبوچیکا در نبرد هتسوگیگاوا درگذشت. در سال ۱۵۹۰، موتوچیکا ناوگانی را در محاصره شیمودا و محاصره اوداوارا رهبری کرد و همچنین در تهاجمات ژاپنی‌ها به کره در سال ۱۵۹۲ جنگید. در سال ۱۵۹۶ کشتی اسپانیایی San Felipe در منطقه چوسوکابه در حالی که از مانیل به آکاپولکو در حرکت بود غرق شد. موتوچیکا محموله کشتی را توقیف کرد و این حادثه تا هیده‌یوشی بالا گرفت و منجر به
کرد و این حادثه تا هیده‌یوشی بالا گرفت و منجر به مصلوب شدن ۲۶ مسیحی در ناکازاکی شد، اولین آزار و شکنجه مرگبار مسیحیان توسط دولت در ژاپن. مرگ. موتوچیکا در سال ۱۵۹۹ در ۶۰ سالگی در عمارت خود در فوشیمی درگذشت. جانشین او چوسکابه موریچیکا بود. علاوه بر رهبری‌اش، موتوچیکا به‌خاطر «قانون ۱۰۰ ماده‌ای چوسوکابه » و مبارزه‌اش برای ایجاد یک شهر قلعه‌ای قوی از نظر اقتصادی، که در مسیر حرفه‌اش از اوکو به اوتازاکا و به اورادو حرکت کرد، به یاد می‌آید.
شیمازو یوشی‌هیرو (۱۵۳۵ – ۱۶۱۹ میلادی) یکی از دایمیو‌های ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او بر بخشی از کیوشو در جنوب ژاپن حکمرانی می‌کرد. وی برادر کوچکتر شیمازو یوشی‌هیسا رهبر خاندان شیمازو بود. به‌طور سنتی اعتقاد بر این بود که هفدهمین رهبر خاندان شیمازو است، او در دوره سنگوکو یک ژنرال ماهر بود که به اتحاد کیوشو کمک زیادی کرد. او پدر شیمازو تاداتسونه هجدهمین رهبر خاندان شیمازو بود. نبرد سکیگاهارا. پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۸، ژاپن بین طرفداران تویوتومی که از ایشیدا میتسوناری حمایت می‌کردند و کسانی که
که از ایشیدا میتسوناری حمایت می‌کردند و کسانی که از توکوگاوا ایه‌یاسو حمایت می‌کردند تقسیم شد، و در نهایت در نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰ به اوج خود رسید. بر اساس کتاب «اوچیبوشو» نوشته شده در دوره ادو ادعا می‌شود که ابتدا قرار بود خاندان شیمازو طرف ایه‌یاسو را بگیرند. اما تحقیقات اخیر نشان داد که شیمازو یوشی‌هیرو با ایشیدا میتسوناری رابطه دوستی داشته و به همین علت است که محل استقرار نیروهای خاندان شیمازو در روز نبرد در کنار نیروهای میتسوناری قرار دارد. بر طبق نظریه جدید خاندان شیمازو از همان آغاز حتی قبل از
نظریه جدید خاندان شیمازو از همان آغاز حتی قبل از اعلامیه جنگ موری تروموتو علیه توکوگاوا در ژوئیه ۱۶۰۰ ، انتخاب کرده بود که در کنار میتسوناری قرار بگیرد. یوشی‌هیرو همچنین به عنوان عضوی از ستاد اصلی میتسوناری در ترغیب اوئه‌سوگی کاگه‌کاتسو برای پیوستن به اتحاد با جناح میتسوناری نقش مهمی داشته است. طبق متن سند کاندو کوتارو، یوشی‌هیرو از همان ابتدا تابع میتسوناری بوده است، اما رابطه آنها توسط داستان‌نویسان دوره ادو تحریف و مخدوش شده است. همچنین گفته شده که میتسوناری به هیچ‌یک از طرح‌های جنگی یوشی‌هیرو، از جمله
به هیچ‌یک از طرح‌های جنگی یوشی‌هیرو، از جمله طرح یک شبیخون غافلگیر کننده در روز قبل از نبرد اصلی سکیگاهارا گوش نداد. در روز نبرد، یوشی‌هیرو و ۱۵۰۰ نفر سرباز او در جبهه جنگ داشتند اما به هیچ وجه نجنگیدند. سرانجام پس از اینکه بقیه اعضای میتسوناری از بین رفتند، یوشی‌هیرو در میان حداقل ۳۰٬۰۰۰ نفر از سربازان ایه‌یاسو گرفتار شد. یوشی‌هیرو سعی کرد علیه خود ایه‌یاسو دست به حمله بزند اما پس از آنکه برادرزاده‌اش شیمازو تویوهیسا خواست که او خود را به خاطر نبردی بی‌معنی نکشد، یوشی‌هیرو در عوض تصمیم گرفت که از منطقه
نکشد، یوشی‌هیرو در عوض تصمیم گرفت که از منطقه جنگ خارج شود. یوشی‌هیرو نیروهای خود را به سبکی عقب‌نشینی جنگی به نام Sutegamari (捨 て 奸) دعوت کرد، به این معنی که تعداد معینی از مردان با ماندن در مسیر حرکت دشمن، سد راه شده، تا پای مرگ مانع از حرکت دشمن می‌شوند و در واقع خود را فدا می‌کنند، تا بدنه اصلی ارتش بتوانند عقب نشینی کنند. با مرگ این گروه ممکن است بار دیگر یک سد انسانی جدید مانع از حرکت دشمن شود. اگرچه برادرزادهٔ یوشی‌هیرو، شیمازو تویوهیسا، و بخشی از نیروهای خاندان شیمازو جان خود را از دست دادند، اما
خاندان شیمازو جان خود را از دست دادند، اما با جراحتی که به ای نائوماسا وارد شد، این حمله و عقب‌نشینی موفقیت‌آمیز بود. وی پس از عقب‌نشینی، همسرش را از ولایت ستسو برداشت و با کشتی به ولایت ساتسوما بازگشت. مورخ ژاپنی شیرامینه جون تحقیق کرده‌است که چرا خاندان شیمازو رفتار ناهماهنگ و نامناسبی را در این نبرد انجام داده‌است و این را نتیجه گرفته‌است که در این زمان بین یوشی‌هیرو و برادرش شیمازو یوشی‌هیسا جنگ قدرت وجود داشته‌است. این درگیری داخلی موجب این شده که یوشی‌هیرو حمایت برادرش شیمازو یوشی‌هیسا و در نتیجه
حمایت برادرش شیمازو یوشی‌هیسا و در نتیجه حمایت خاندان شیمازو را در ساتسوما هنگام شرکت در نبرد از دست بدهد. مرگ. در سال ۱۶۰۲، پس از شناخت علت رفتار یوشی‌هیرو در میدان جنگ، ایه‌یاسو اجازه داد تا خاندان شیمازو قلمروی خود را حفظ کرد و پسر یوشی‌هیرو به نام شیمازو تاداتسونه جانشین وی شود. یوشی‌هیرو در ساکوراجیما بازنشسته شد و به تدریس نسل‌های جوان پرداخت. وی در سال ۱۶۱۹ درگذشت و ۱۳ نفر از نگهبانانش که در کنار او جنگیده بودند با جونشی به معنای «خودکشی در راه وفاداری» به دنبال او رفتند.
اکوسیستم اترنیتی (ETERNITY): راهکاری برای آینده مالی غیرمتمرکز اکوسیستم اترنیتی یک پلتفرم نوآورانه و غیرمتمرکز مبتنی بر بلاکچین است که به کاربران ابزارهایی پیشرفته برای مدیریت دارایی‌ها، سرمایه‌گذاری، و تعامل در یک محیط شفاف و امن ارائه می‌دهد. این اکوسیستم با طراحی منحصربه‌فرد خود، فرصت‌هایی جدید برای رشد پایدار و مشارکت در دنیای مالی دیجیتال ایجاد می‌کند. اجزای اصلی اکوسیستم اترنیتی ژنراتور هسته اصلی اکوسیستم که توکن eter را تولید و مدیریت می‌کند. ژنراتور با استفاده از مکانیزم‌های هوشمند افزایش قیمت و
با استفاده از مکانیزم‌های هوشمند افزایش قیمت و کاهش عرضه، ارزش پایدار برای کاربران ایجاد می‌کند. بیمه سرمایه‌گذاری و بازنشستگی این بخش به کاربران امکان می‌دهد با خرید بیمه‌نامه‌های دیجیتال، از سودهای ثابت و مرکب بهره‌مند شده و امنیت مالی بلندمدت خود را تضمین کنند. پیش‌بینی غیرمتمرکز کاربران می‌توانند در پلتفرم پیش‌بینی اترنیتی، قیمت آینده توکن eter را پیش‌بینی کنند و در صورت موفقیت، از پاداش‌های قابل‌توجه بهره‌مند شوند. استاک انتخاباتی سهام دیجیتال مبتنی بر nft که به کاربران حق رأی در dao و سهم از درآمد کل
nft که به کاربران حق رأی در dao و سهم از درآمد کل اکوسیستم را می‌دهد. سازمان خودگردان غیرمتمرکز تمامی تصمیم‌گیری‌های کلیدی اکوسیستم از طریق یک ساختار دموکراتیک و غیرمتمرکز انجام می‌شود که به تمامی کاربران امکان مشارکت فعال می‌دهد. جامعه طرفداران مرکزی برای تعامل کاربران، یادگیری و مشارکت در رشد و توسعه اکوسیستم. این جامعه نقش مهمی در حمایت و گسترش اکوسیستم ایفا می‌کند. ویژگی‌های برجسته اکوسیستم اترنیتی غیرمتمرکز و شفاف تمامی عملیات و تراکنش‌ها از طریق قراردادهای هوشمند و بر بستر بلاکچین polygon انجام
قراردادهای هوشمند و بر بستر بلاکچین polygon انجام می‌شود. پایداری و امنیت با طراحی هوشمندانه، ارزش توکن eter به طور مداوم افزایش می‌یابد و امنیت دارایی‌های کاربران تضمین می‌شود. بدون محدودیت اکوسیستم اترنیتی برای تمامی افراد در سراسر جهان، بدون محدودیت سن، مکان، یا ملیت در دسترس است. مشارکت و دموکراسی کاربران می‌توانند در تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های اکوسیستم نقش فعال داشته باشند. چرا اترنیتی اکوسیستم اترنیتی برای کسانی که به دنبال استقلال مالی، شفافیت، و نوآوری در دنیای دیجیتال هستند طراحی شده است. این
نوآوری در دنیای دیجیتال هستند طراحی شده است. این اکوسیستم با ترکیب فناوری پیشرفته و اقتصاد هوشمند، به کاربران امکان می‌دهد از فرصت‌های بی‌نظیر سرمایه‌گذاری و رشد بهره‌مند شوند. اترنیتی فقط یک پلتفرم نیست؛ بلکه پلی به سوی آینده‌ای پایدار و غیرمتمرکز است. چشم انداز و ماموریت. ماموریت و چشم‌انداز اکوسیستم ETERNITY در دنیای امروز، ارزش دارایی‌ها به گونه‌ای تعیین می‌شود که سیستم عرضه و تقاضا نقش اصلی را ایفا می‌کند. در نگاه اول، این مسئله ممکن است طبیعی به نظر برسد، تنها به این دلیل که تا به حال از این روش
برسد، تنها به این دلیل که تا به حال از این روش پیروی کرده‌ایم. منابع محدود و جریان‌های اقتصادی ثابت، عوامل اصلی این سیستم مالی هستند. اما این الگوریتم شناخته‌شده، عامل بسیاری از ورشکستگی‌های ناعادلانه بوده و کسانی که به اطلاعات داخلی یا دانش طبقه‌بندی‌شده دسترسی دارند، بخش اعظم منابع را کنترل می‌کنند. مدلی ناعادلانه که در آن سیستم سرمایه‌داری، با خرد کردن توده‌ها، برای تعداد اندکی ثروت ایجاد می‌کند. جایی که استعدادها و مهارت‌های انسانی کمترین نقش را در توسعه اقتصادی ایفا می‌کنند. این نوع تفکر به منطقه خاصی
اقتصادی ایفا می‌کنند. این نوع تفکر به منطقه خاصی محدود نیست؛ تقریباً تمام جهان از آن پیروی می‌کند. قدرت‌های بزرگ، با کنترل منابع، تلاش می‌کنند افکار عمومی را به این مدل اقتصادی هدایت کنند. آنها در همه جا حضور و نفوذ دارند. قدرتی که می‌تواند دولت‌ها را تعیین کند، جنگ‌ها را شعله‌ور سازد، قحطی گسترده ایجاد کند و در نهایت این ذهنیت را در سطح جهانی گسترش دهد. آنها توهمی گسترده از خوشبختی ایجاد می‌کنند که در نهایت برای انسان جذاب است. نیازها را به ذهن افراد القا کرده و آنها را مجبور می‌کنند برای رسیدن به این
کرده و آنها را مجبور می‌کنند برای رسیدن به این نیازهای القایی، همان الگوی ناقص را دنبال کنند. این امر علت اصلی ایجاد نابرابری طبقاتی است و فرصت‌های زندگی بهتر را از افراد سلب می‌کند. سیستم‌های آموزشی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی همچون چرخ‌دنده‌هایی با هم کار می‌کنند تا این طرز فکر را حفظ کنند. ما به مدارسی می‌رویم که مدل‌های ابتدایی این جریان مسموم را به ما آموزش می‌دهند. رسانه‌ها آن را تقویت می‌کنند و دولت‌ها آن را اجرا می‌کنند. آنها زندگی، استعدادها، سلامت، خوشبختی و اقتصاد ما را کنترل کرده و میان خود معامله
و اقتصاد ما را کنترل کرده و میان خود معامله می‌کنند. فلسفه بنیادین ETERNITY، به چالش کشیدن این الگوها است. ایجاد یک جریان فکری جدید که در آن سود فردی الزاماً به معنای زیان دیگری نباشد. ساخت یک جامعه با آزادی مطلق در تصمیم‌گیری و توسعه برابر فرصت‌ها، عاری از تعصبات نژادی یا قومی. اقتصادی که در آن مردم، نه دولت‌ها یا سرمایه‌داران، موتور رشد باشند. تعامل سازنده و توسعه یک جریان فکری به نام انسانیت. در ETERNITY ، انسان‌ها محصول نیستند بلکه پایه و اساس هستند. به عبارت دیگر، همه افراد مالک منابع و منافع این
به عبارت دیگر، همه افراد مالک منابع و منافع این اکوسیستم هستند. آنها از طریق تعامل سازنده، ارزش مشترکی ایجاد می‌کنند که هرگز کاهش نمی‌یابد. آنها هیچ‌گاه نگران توطئه‌های درونی آن نیستند. با رشد این جامعه، منافع مشترک نیز توسعه می‌یابد و در نهایت به استقلالی بی‌نظیر دست می‌یابند. هدف ما ساخت جهانی است که شاید توسط ساکنان امروز زمین به‌خوبی درک نشود. اما ما باور داریم که دیر یا زود، ETERNITY در بافت جامعه نفوذ خواهد کرد و مردم تعریفی جدید از امنیت، دارایی و رفاه را درک خواهند کرد. دارایی‌های غیرقابل کاهش،
رفاه را درک خواهند کرد. دارایی‌های غیرقابل کاهش، تنها راه‌حل در برابر چیزی است که شاید تاکنون به وجودش فکر نکرده باشید. سیستمی مستقل و بدون وابستگی به هر مدل اقتصادی. به گونه‌ای که هر تعاملی با این دارایی، ارزشی ایجاد می‌کند که نه تنها کاهش نمی‌یابد، بلکه به کل اضافه می‌شود. در ظاهر، ممکن است این سیستم بسیار پیچیده یا ساده به نظر برسد. اما چیزی که اهمیت دارد، نحوه عملکرد ETERNITY نیست، بلکه نتایجی است که ایجاد می‌کند. باید بگوییم که ETERNITY صرفاً یک کسب‌وکار یا محصول تکنولوژیک نیست، بلکه دریچه‌ای به
یا محصول تکنولوژیک نیست، بلکه دریچه‌ای به دنیایی است که بشریت قرن‌ها در انتظار آن بوده است. به ما بپیوندید تا جهانی جدید بسازیم. تاریخچه همکاری‌های علمی. ارتباطات علمی سابقه‌ای دیرینه دارد و به مرور زمان شیوه‌های آن نیز تحول یافته‌است. این ارتباطات با مسافرت‌های علمی آغاز می‌شود و با ارتباطات علمی دیجیتال و مجازی پایان می‌یابد. مسافرت‌های علمی: کسایی از وجود چنین ارتباطاتی در عصر شکوفایی تمدن اسلامی یاد می‌کند که سفر به مراکز علمی یکی از شیوه‌های رایج ارتباطات علمی بوده‌است. وی به نقل از ابن خلدون
ارتباطات علمی بوده‌است. وی به نقل از ابن خلدون می‌نویسد: همانا سیر و سفر در جستن دانش‌ها و دیدار استادان بر کمال تعلیم می‌افزاید و سبب این است که افراد بشر، اخلاق و معارف و روش‌های مذهبی و فضائل علمی را که در آن ممارست دارند گاهی از طریق روش علمی و آموزش و القا فرا می‌گیرند و گاه به شیوه تقلید و تلقین و به صورت حضور مستقیم در مجالس، ولی دستیابی به ملکات از راه ارتباط مستقیم پایدارتر است. نسخه برداری از متون علمی: چینی‌ها، یونانی‌ها و ایرانیان دوران باستان از طریق نسخه برداری یا استنساخ کتاب به باز تولید و
طریق نسخه برداری یا استنساخ کتاب به باز تولید و انتشار آن کمک شایانی کردند. اسکندر مقدونی پس از ورود به ایران دستور داد از همه کتاب‌های موجود در استخر نسخه برداری کنند. شاپور هم کتاب‌هایی را که جمع‌آوری کرده بود در دسترس نسخه برداران قرار داد تا استنساخ شوند. در تمدن اسلامی نیز استنساخ کتاب ارزش تلقی می‌شد. به گونه‌ای که ابن خلدون آن را از زمینه‌های عمران (تمدن) دانسته‌است. متولیان هر دین یا مذهب نیز به استنساخ متون دینی خود اهتمام می‌ورزیدند تا از سویی با انتشار این متون، عقاید دینی خود را ترویج کنند و از
این متون، عقاید دینی خود را ترویج کنند و از سویی دیگر از اجر معنوی آن برخوردار شوند. طالبان علم در مدارس و مراکز آموزشی خود اعم از نظامیه‌ها، مدرسه‌ها، مسجدها و خانقاه‌ها نه تنها از درس استاد نسخه برداری می‌کردند بلکه اگر درس بر مبنای مشخصی تدریس می‌شد دانشجو یا طلبه کتاب را از مدرس یا از کتابخانه به امانت می‌گرفت و نسخه‌ای برای استفاده خود استنساخ می‌کرد. مسئله استنساخ در مراکز آموزشی مقوله‌ای عام بود و وجهه فرهنگی داشت. تا جایی که هر طالب علمی که کتاب‌های بیشتری استنساخ می‌کرد به اعتبار دانشوری و
بیشتری استنساخ می‌کرد به اعتبار دانشوری و دانشمندی پذیرفته تر و مقبول تر بود و هم از اعتبار بیشتری در حوزه تعلیم و تعلم برخوردار می‌شد. تألیف و چاپ متون علمی: با فراگیر شدن دستگاه چاپ، نسخه برداری رواج خود را از دست داد. با این فناوری، تکثیر متون با دقت و سرعت بیشتری میسر شده بود. کتاب پس از اختراع چاپ در قرن ۱۵ پدید آمد. در قرن ۱۷ میلادی، کتاب، رسانه عمومی ویژه‌ای برای انتقال اندیشه‌ها و اطلاعات بود. نامه‌نگاری میان دانشمندان: دانشمندان از اوایل قرن هفدهم به این سو، از راه نامه پراکنی‌های پیوسته و متقابل
به این سو، از راه نامه پراکنی‌های پیوسته و متقابل به توسعه علم کمک می‌کردند و اغلب نامه‌هایشان مقارن و مکمل یکدیگر بود. آن‌ها از این طریق افکارشان را برای دانشمندان همتایشان دسترس پذیر می‌کردند. البته این نوع مکاتبات علمی، پدیده نوظهوری نبود اما در قرن هفدهم در مقیاس بسیار گسترده‌تر شد. نامه‌های اشخاص سرشناسی مانند نیوتن و لایب نیز حاوی اندیشه‌هایی هستند که در کتاب‌های رسمی‌تر آنان نظیری برای آن نمی‌توان پیدا کرد. لایبنیز رساله کاملی در فلسفه را به شکل مجموعه‌ای از نامه‌ها منتشر کرد. نامه‌ها به شکل دستی
از نامه‌ها منتشر کرد. نامه‌ها به شکل دستی نسخه برداری و همزمان برای سه یا چهار نفر فرستاده می‌شد. دانشمندان هنوز هم صدها نامه با یکدیگر ردوبدل می‌کنند. شکل‌گیری انجمن‌های علمی: گروهی از دانشمندان، به‌طور منظم یکدیگر را ملاقات می‌کردند تا دستاوردهای علمی خود را ارائه کنند و نتایج پژوهش‌های خود را به بحث و بررسی بگذارند. آن‌ها نوشته‌های شخصی خود را نیز در اختیار یکدیگر قرار می‌دادند و گزارش‌های کوتاهی از فعالیت‌های خود را منتشر می‌کردند تا بتوانند اعضای اجتماع علمی خود را که قادر به شرکت در این همایش‌ها
علمی خود را که قادر به شرکت در این همایش‌ها نبودند روزآمد نگاه دارند. در نیمه دوم قرن هفدهم، با پیدایش انجمن‌ها و مجله‌های علمی، روش‌های دیگری برای گسترش دانش علاوه بر مکاتبات و نامه نگاری ایجاد شد. مجمع جامعه سلطنتی لندن برای پیشبرد علوم طبیعی که پس از مدتی به جامعه سلطنتی تغییر نام داد، از مهم‌ترین جامعه علمی بریتانیا بود. آکادمی علوم فرانسه نیز مانند جامعه سلطنتی بریتانیا ریشه در ملاقات‌های غیررسمی اهل علم داشت. دکارت و پاسکال نیز در آن شرکت داشتند و توسط مارسن رهبری می‌شد. نتیجه آن، آکادمی علوم در