payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوریاتو (به ایتالیایی: Lograto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. لوریاتو ۱۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماگاسا (به ایتالیایی: Magasa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. ماگاسا ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۵ نفر جمعیت دارد و ۹۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مانربیو (به ایتالیایی: Manerbio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مانربیو ۲۷٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۱۹۵ نفر جمعیت دارد و ۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالونو (به ایتالیایی: Malonno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مالونو ۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۵۸ نفر جمعیت دارد و ۵۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مالنیو (به ایتالیایی: Malegno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مالنیو ۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۹۶ نفر جمعیت دارد و ۳۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مایرانو (به ایتالیایی: Mairano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مایرانو ۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
مارمنتینو (به ایتالیایی: Marmentino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مارمنتینو ۱۸ کیلومترمربع مساحت و ۶۸۹ نفر جمعیت دارد.
مارچنو (به ایتالیایی: Marcheno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مارچنو ۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
مانربا دل گاردا (به ایتالیایی: Manerba del Garda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. مانربا دل گاردا ۲۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۴۱ نفر جمعیت دارد و ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اودولو (به ایتالیایی: Odolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. اودولو ۶٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر گونوسفانادیجا خواهرخواندهٔ اودولو هست.
پاسپاردو (به ایتالیایی: Paspardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. پاسپاردو ۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۶۵۰ نفر جمعیت دارد و ۹۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاراتیکو (به ایتالیایی: Paratico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. پاراتیکو ۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۸۵ نفر جمعیت دارد.
پاسیرانو (به ایتالیایی: Passirano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. پاسیرانو ۱۳ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۹۶ نفر جمعیت دارد و ۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پولاونو (به ایتالیایی: Polaveno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. پولاونو ۹ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۵۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رودیانو (به ایتالیایی: Rudiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. رودیانو ۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۹۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن پائولو (به ایتالیایی: San Paolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. سن پائولو ۱۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد و ۷۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سارتسو (به ایتالیایی: Sarezzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. سارتسو ۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۵۴۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ابرهاسلاخ خواهرخواندهٔ سارتسو هست.
پومپیانو (به ایتالیایی: Pompiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. پومپیانو ۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۴۸ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گرومو آپولا (به ایتالیایی: Grumo Appula) یک کومونه در ایتالیا است که در استان باری واقع شده‌است. خصوصیات. گرومو آپولا ۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۰۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویسانو (به ایتالیایی: Visano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است. خصوصیات. ویسانو ۱۱٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آبارما نام یک سرده از زیرخانواده کهوریان است. آبارما یک جنس که در جنگل‌های قلمرو نو گرمسیری از راسته حبوبات، خانواده باقلاییان است. آن‌ها در مکزیک و بولیوی رشد و نمو می‌کنند. بیشتر گونه‌های این جنس در جنگل‌های حوزه رودخانه آمازون در گویان پراکنش دارند.
مونتورفانو (به ایتالیایی: Montorfano ) به معنی "تپه ی یتیم" یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو، لمباردی واقع شده‌است. خصوصیات. مونتورفانو ۳٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۸۹ نفر جمعیت دارد و ۴۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوسوچیو (به ایتالیایی: Ossuccio) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در ترمتزینا واقع شده‌ است. خصوصیات. اوسوچیو ۸٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
ترمتسو (به ایتالیایی: Tremezzo) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در ترمتزینا واقع شده‌ است. خصوصیات. ترمتسو ۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد و ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دریتسونا (به ایتالیایی: Drizzona) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. خصوصیات. دریتسونا ۱۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۳۲ نفر جمعیت دارد.
گرونتاردو (به ایتالیایی: Grontardo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. خصوصیات. گرونتاردو ۱۲٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد و ۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن مارتینو دل لاگو (به ایتالیایی: San Martino del Lago) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. خصوصیات. سن مارتینو دل لاگو ۱۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۱ نفر جمعیت دارد.
پیادنا (به ایتالیایی: Piadena) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. خصوصیات. پیادنا ۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولتیدو (به ایتالیایی: Voltido) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کریمونا واقع شده‌است. خصوصیات. ولتیدو ۱۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
لیرنا (به ایتالیایی: Lierna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده‌است. لیرنا از لحاظ تاریخی مجلل ترین شهر در تمام دریاچه کومو محسوب می شود و به دلیل زیبایی آن را "الماس دریاچه کومو" نیز می نامند. لیرنا (Lierna Lake Como) از نظر تاریخی به‌عنوان مجلل‌ترین و انحصاری‌ترین شهرک در سراسر دریاچه کومو شناخته می‌شود. این شهر در منطقه لمباردیا، در استان لکو، در شمال غربی ایتالیا واقع شده و همراه با مناجو، ترمتزو، وارنا و بلاجیو بخشی از ناحیه مرکزی دریاچه کومو را تشکیل می‌دهد. لیرنا در ساحل شرقی دریاچه
کومو را تشکیل می‌دهد. لیرنا در ساحل شرقی دریاچه قرار دارد و چشم‌اندازی مستقیم به بلاجیو دارد. این شهر به دلیل سطح بالای حریم خصوصی و سکونتگاه‌های لوکس خود شناخته شده است. چشم‌انداز طبیعی اطراف لیرنا توسط لئوناردو داوینچی مستندسازی و بررسی شده‌است و به آن ارزش تاریخی و زیبایی‌شناسی مضاعفی بخشیده‌است. لیرنا همچنان پروفایلی خصوصی و گزینشی حفظ کرده‌است: نه گردشگری انبوه دارد و نه زیرساخت‌های تجاری بزرگ، و اغلب معاملات ملکی آن به‌صورت خصوصی ("off market") از طریق شبکه‌های اعتماد بین‌المللی و مشاوران اختصاصی
طریق شبکه‌های اعتماد بین‌المللی و مشاوران اختصاصی انجام می‌شود. ارزش ویلاهایی با چشم‌انداز دریاچه به بیش از ۱۰۰ میلیون یورو می‌رسد. خصوصیات. لیرنا ۱۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
سوسک‌های واکسی یا آباکس نام یک سرده از تیره سوسک‌های زمینی است. تعداد گونه‌های شناخته شده بیش از ۱۰۰ و زیرگونه در این جنس را شامل می‌شود. این سوسک‌ها دارای بال‌پوش‌هایی جلاخورده به رنگ سیاه می‌باشد. این سوسک‌ها گوشتخوارند.
عجم (باند) یک گروه موسیقی ایرانی است که موسیقی نوین را با استفاده از عناصر موسیقی بومی ایرانی خلق می‌کند. در واقع تمرکز این پروژه بر روی موسیقیِ مردمی است. عجم پروژه‌ای ست موسیقایی که از اوایل سال ۲۰۱۰ در شهر لندن تشکیل شده و سعی دارد با زبانی امروزی عرضِ ادبی کند به موسیقی‌های بومیِ ایران. تمرکز اصلی گروه عجم روی موسیقی‌های مردمی ست که عبارتند از موسیقی‌های ویژهٔ انجام کار، موسیقی‌های مراسم و آیین‌های گوناگون، موسیقی‌های اوقات فراغت و مناسبات اجتماعی و …. موسیقی گروه عجم تلاشی ست برای آشنا کردن شنوندهٔ
موسیقی گروه عجم تلاشی ست برای آشنا کردن شنوندهٔ امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیز موسیقیِ بومی ایران در قالب‌های نوین. امید بر آن است که با استفاده از فرم‌ها و حالت‌هایی که از سبک‌های شناخته شدهٔ روز الهام گرفته، گوشِ شنوندهٔ غیر ایرانی هم به اصوات و الحان موسیقی ایرانی عادت کند. قطعات این گروه عموماً از ارائهٔ بخش‌هایی از موسیقی بومی و پیدا کردن بعضی از مشترکاتِ آن سنت موسیقایی با موسیقی روز، شکل می‌گیرد. صوت آراییِ موسیقی عجم ملغمه‌ای ست پسا مدرن، که از اصوات سنتی، محلی و ایلاتی، تا اصوات کوبنده و
از اصوات سنتی، محلی و ایلاتی، تا اصوات کوبنده و لرزندهٔ موسیقیِ شهریِ روز تشکیل شده‌است. سبکِ خواندن در عجم، از فرم‌های موجود و متداول در فرهنگِ عام ایرانی الهام گرفته‌است؛ به خصوص فرم‌ها و شیوه‌های خواندن گفتاری و آوازی مانند: بحر طویل، نقالی، ضربی خوانی، برخی فرم‌های آوازیِ محلی و سنتی، نوروز خوانی، روایت خوانی، انواع داستان گویی، نمایش‌های طنز و روحوضی، انواع حالت‌های متعلق به موسیقی مذهبی و آیینی، و…. این سبک‌ها تا حدودی به عنوانِ جایگزین‌های بومی، برای فرم‌های بیگانهٔ رایج در موسیقی امروز در نظر گرفته
فرم‌های بیگانهٔ رایج در موسیقی امروز در نظر گرفته شده‌است. شیوه اجرای عجم ریشه در انواع نمایش‌های مردمی مانند پرده خوانی، معرکه‌گیری، نقالی و تعزیه خوانی، و… دارد. خانوادهٔ عجم. عجم از چهار عضو اصلی که به عنوان «خانواده عجم» شناخته می‌شوند و چند عضو فرعی از نوازندگان ایرانی که در ضبط‌ها و کنسرت‌ها به گروه کمک می‌کنند، تشکیل شده‌است. عجم ماحصل فکری (ایده‌های) امین محمد فولادی (امین عجمی) است و اعضای اصلی گروه را آرش فیاضی، نریمان اکرمی و سارا فطرس تشکیل می‌دهند. امین عجمی آهنگساز و ترانه‌سرای اصلی گروه است
امین عجمی آهنگساز و ترانه‌سرای اصلی گروه است که چینش و فرم دهی اولیه و خلق ملودی‌های اکثر قطعات را نیز انجام می‌دهد. آرش فیاضی عهده‌دار تنظیم بخش‌های ملودیک و خالق برخی از قطعات، بخصوص قطعات بی کلام، می‌باشد و گاهی در بسط و گسترش اشعار و کلام عجم را یاری می‌کند. نریمان اکرمی تهیه‌کننده (تهیه‌کننده موسیقایی) اکثر قطعات موجود عجم است که عموماً در پیشبرد تنظیم‌ها همکاری می‌کند و تخصص و تمرکزش بر بخش اصوات الکترونیک، درامز و چینش بخش‌های کوبه‌ای می‌باشد. سارا فطرس نوازنده سازهای کوبه‌ای ایرانی است که در تنظیم
نوازنده سازهای کوبه‌ای ایرانی است که در تنظیم و تدوین ادوات کوب‌های ایرانی عجم را یاری می‌کند. خانواده عجم شامل اعضای دیگری نیز بوده‌است؛ پرهام بهادران (یکی از اولین اعضای گروه عجم)، زرتشت صفری و همچنین شهره خاتون. سعیدی نقدی، نوازنده درامز و گیتار بیس، از دیگر اعضای خانواده عجم است که عجم را در چندین اجرا همراهی کرده یکی از جوانترین اعضای خانواده عجم «آرسام بابایی» است که ار دوستان قدیمی گروه عجم بوده و عجم را با نوازندگی سازهای کششی و پرکاشن در چندین قطعه همراهی کرده‌است. خانواده عجم پذیرای هنرمندان
قطعه همراهی کرده‌است. خانواده عجم پذیرای هنرمندان مهمان نیز بوده که با حضورشان در کارهای عجم، رنگ خاصی از موسیقی نواحی خود را به آن قطعه بخشیدهاند. از اولین مهمانان عجم می‌توان «عرفان شاهو» (خواننده بخش کردی در قطعه خزان) و «میرکاظم جعفری» (خواننده الحان کوهپایهٔ البرز در قطعات حسین خان و شهمیرزادی) را نام برد. مهمانان اخیر عجم «مهدی بوستانی» و «طناز زند» بوده‌اند که حاصل همکاری این خوانندگان قطعه «در و از کن» بوده‌است. بدون شک برجستهترین همکاری عجم با «جمال محمدی» و گروه موسیقی کایر در تهیه و ضبط یکی از
محمدی» و گروه موسیقی کایر در تهیه و ضبط یکی از قطعات آلبوم «رگ و ریشه» می‌باشد که آواز این قطعه توسط استاد برجسته و میراث‌دار موسیقی مازندران، «استاد ابوالحسن خوشرو» اجرا گردید. پری فولادی نیز در برخی اهنگها کمک کرده است. خلاصه اعضای گروه. ‎امین محمد فولادی (امین عجمی): آهنگساز، شاعر/ترانه‌سرا، تهیه‌کننده، خواننده، نوازنده پرهام بهادران: ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده، خواننده، نوازنده ‎آرش فیاضی: تنظیم‌کننده، سراینده اشعار، خواننده، نوازنده ‎نریمان اکرمی: تنظیم‌کننده، تهیه‌کننده، پرکاشن ‎سارا فطرس: نوازنده سازهای
تهیه‌کننده، پرکاشن ‎سارا فطرس: نوازنده سازهای کوبهای، تنظیم ادوات کوبه ای خانواده عجم. ‎زرتشت صفری: نوازنده سازهای بادی، همخوان ‎شهره خاتون: نوازنده کیبورد، همخوان ‎سعید نقدی: گیتار بیس، درامز ‎آرسام بابایی: سازهای کششی، پرکاشن مهمانان عجم. عرفان شاهو: خواننده، نوازندهٔ تنبور کاوه سروریان: نی، تنبک ‎میرکاظم جعفری: خواننده ‎مهدی بوستانی: خواننده سروش عمومی: درامز و پرکاشن ‎طناز زند: خواننده دیسکوگرافی. آلبوم‌ها. - رقص مردونه (۲۰۱۰) انتشار با هزینه شخصی در لندن و نیز فروش آنلاین از طریق iTunes و Amazon - رگ
و نیز فروش آنلاین از طریق iTunes و Amazon - رگ و ریشه (۲۰۱۶) انتشار و توزیع در ایران مؤسسه هنری نغمه هفت اقلیم تک‌آهنگ‌ها. - نوروزخوانی (۲۰۱۱) - بشکن (۲۰۱۱) - شهمیرزادی (۲۰۱۲) - اومدم (۲۰۱۳) - بایرام (۲۰۱۴) - در و از کن (۲۰۱۵) سبک «رگ و ریشه». گروه عجم از ابتدای شکل‌گیری همواره برای ایجاد و ثبت سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می‌گیرد، تلاش کرده. سبکی که عجم تلاش کرده به وجود آورد به «موسیقی مردمی» نزدیکی بیشتری دارد تا موسیقی هنری و سعی شده سبکی ایجاد کند با ریشه‌های محلی و فرمی
و سعی شده سبکی ایجاد کند با ریشه‌های محلی و فرمی شهری؛ سبکی که، بنظر این گروه، در ایران به اندازه کافی به آن پرداخته نشده و در سطوح بین‌المللی نیز کمتر ارائه و نمایان شده‌است. «رگ و ریشه» در واقع بیانگر اهمیت موقعیت جغرافیایی و اجتماعی در شکل‌گیری هویت و ریشه دار بودن موسیقی می‌باشد. در ارائه این سبک، عجم تلاش داشته از فرم‌های موسیقی مردم کوچه و بازار وام بگیرد؛ فرمهایی مانند نقالی یا به عبارتی دیگر موسیقی قهوه‌خانه ای، موسیقی مراسم مذهبی مانند تعزیه، موسیقی‌های ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای، روایت خوانی،
ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای، روایت خوانی، نمایش‌های طنز و روحوضی و بسیاری از فرم‌های رایج مشاهده شده در فرهنگ عام ایرانی. هر چند سرچشمه واصل سبک «رگ و ریشه» صرفاً مختص ایران نیست و می‌تواند الگویی باشد برای تمامی کسانی که تلاش دارند فرهنگ موسیقهای ریشه‌دار هر ناحیه‌ای را گسترش و ترویج دهند، و به نوعی از هویت بومی خود در برابر نفوذ فرهنگ‌های سفارشی و تجاری پاسداری نمایند. همان‌طور که پیشتر توضیح داده شد، سبک «رگ و ریشه» تلاشی است برای ایجاد و ثبتِ سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه
در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می‌گیرد و آن را در قالبی امروزی ارائه می‌کند. سبک «رگ و ریشه» را می‌توان نوعی موسیقی «بومی-مردمی» نامید که از موسیقی ملی ایران، و موسیقی نواحی ایران بهره جسته‌است و از این جهت دارای عناصری است که به هویت موسیقاییِ بافت‌های مختلف جامعه نزدیک است؛ بنابراین سلیقه موسیقایی طیف گسترده‌ای از مخاطبان را شامل می‌شود. سبک «رگ و ریشه» در تقابل و ضدیت با «جهانی شدن» نیست بلکه خط مشی ای ست برای کسانی که بر این باورند که حفاظت و صیانت از گوناگونی فرهنگ‌های غنی انسانی به سود
و صیانت از گوناگونی فرهنگ‌های غنی انسانی به سود جامعه جهانی بوده و جامعه جهانی ازآن بهره‌ها خواهد برد. سبک خواندن و اشعار (بحرطویل، ضربی خوانی و نوروزخوانی). سبک خواندن و اجرا در عجم، از فرم‌های آواز بومی تأثیر فراوان گرفته که این سبک‌های رایج عموماً براساس قالب‌های شعریِ خاصی می‌باشند. به ویژه قالب بحرطویل که گروه عجم برای بیان مضامین و و پیام‌هایش در بسیاری از آثارش استفاده کرده‌است. بحرطویل عموماً با لحنی روایتی و گفتاری خوانده می‌شود و قالبی است شعری و نوعی نثر موزون در ادبیات فارسی که بر خلاف سایر
و نوعی نثر موزون در ادبیات فارسی که بر خلاف سایر قالب‌های شعر سنتی فارسی، الزامی برای داشتن ابیات و مصراع‌های مساوی در آن وجود ندارد. بحرطویل در ادبیات فارسی مترادف است با شعر عامیانه و اغلب برای بیان سخنان طنز و هزل به کار می‌رود، اما شعرهای جدیتر مانند مرثیه، اشعار مدح و ثنا، و رجزخوانی نیز با قالب بحرطویل سروده شدهاند. این قالب شعری در «تعزیه» بسیار استفاده شده و می‌شود. عجم از این قالب شعری به عنوان جایگزینی برای «رپ» استفاده می‌کند و مؤکداً بر این باور است که تفاوت‌های اساسی و بنیادین میان بحرطویل و
است که تفاوت‌های اساسی و بنیادین میان بحرطویل و سبک رپ وجود دارد؛ به خصوص اینکه قالب بحر طویل دارای وزن طبیعی و کاملاً منطبق با زبان فارسی است. از نمونه‌های بکارگیری بحر طویل در آثار عجم می‌توان به بحرطویل اعجمی، بایرام، اغواگر، طیبه جان، بشکن و نوروز خوانی اشاره کرد. از فرم‌های خواندن و قالب‌های شعری که عجم از آن‌ها الهام گرفته می‌توان به ضربی خوانی و پاضربی اشاره کرد. این فرم‌ها که از فرم‌های رایج فرهنگ عام شهری می‌باشند و در اجرای مطرب‌ها نقش بسیار پررنگ دارند به ویژه در شهرهایی مانند تهران و اصفهان. از
دارند به ویژه در شهرهایی مانند تهران و اصفهان. از خصایص قابل توجه ضربی خوانی و پاضربی پایه عروضی آن است که دارای یک هجای کوتاه (غیر مؤکد) و به دنبالش یک هجای بلند (مؤکد) می‌باشد. در ادبیات این پایه عروضی «وتد مجموع» نام دارد که پایه‌های ریتمیک سرزنده و مهیج را می‌سازند. لحن پاضربی و ضربی خوانی، مخلوطی‌ست از عبارات و اصطلاحات ادبی و عامیانه که پایه‌ای منظوم و هم قافیه دارند و آن را «بند» گویند و هر بند دارای طول‌های متفاوت می‌باشد. «نوروزخوانی» واژه بسیار گسترده‌ای است که به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که در
گسترده‌ای است که به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که در حوالی سال نوِ ایرانی اجرا می‌شود و فرا رسیدن نوروز را اعلان می‌کنند. در این آیین سنتی، کشاورزان و روستاییانی که زندگی روزمره شان از شرایط جوّی و آب و هوای محیط تأثیر می‌پذیرد، به شهرهای مجاور سفر می‌کنند تا با خواندن ترانه‌های محلی در وصف بهار و اشعاری با مضامین عرفانی و مذهبی، آمدن بهار را شادباش بگویند و از اهالی شهر برای آوردن این خبر خوش مژدگانی و عیدی طلب می‌کنند. امین عجمی در مورد شیوه‌های مختلف نوروزخوانی در مناطق باستانی طبرستان، کومش، ری و استرآباد
در مناطق باستانی طبرستان، کومش، ری و استرآباد در کوهپایه‌های البرز و حاشیه دریای خزر مطالعات و تحقیقات میدانی انجام داده‌است و تلاش دارد که دست‌آوردهای خود رو در سبک خواندنی که در عجم به کار می‌رود استفاده کند. هر چند دسته‌بندی گونه‌های مختلف نوروزخوانی به عنوان سبک دشوار می‌نماید، اما سرزنده بودن، رندی و تیزهوشیِ نوروزخوانان از ویژگی‌هایی بودهاند که عجم در سبک اجرا و خواندن از آن تأثیر بسیار گرفته. فلسفهٔ عجم. "عجم" برای مردم فارسی‌زبان اسمی ست تاریخی با تعابیر و معانی گوناگون. به عبارتی، این واژه برای
تعابیر و معانی گوناگون. به عبارتی، این واژه برای اقوامِ مسلمانی استفاده می‌شده که از نژادهای "غیر عرب" بودند و در زبان عربی به معنی گنگ یا لال می‌باشد. با انتخاب این اسم برای این پروژه موسیقایی، امید بر آن است که مخاطبان را با معانی گوناگون این واژه آشنا سازیم و کمی از تنگ نظری‌های موجود در رابطه با این واژه بکاهیم. برای گروه موسیقی عجم، این نام معانی زیادی دارد که در ذیل به آن‌ها اشاره می‌شود ولی از یک منظر می‌توان گفت که عجم، یادبودی است از فراز و نشیب‌های تاریخ ایران زمین که موجبِ غنایِ تنوع و ترکیبِ
تاریخ ایران زمین که موجبِ غنایِ تنوع و ترکیبِ قومی و فرهنگی ایران امروز شده‌است. واژه عجم، در ادبیات فارسی نیز کاربرد بسیار داشته و شاعرانی نظیر فردوسی، سعدی، مولوی، جامی، نظامی، ابوسعید ابوالخیر، و… از واژهٔ عجم در اشعار خود استفاده کرده‌اند. همچنین، این واژه، در نامگذاری‌های جغرافیایی (عراقِ عجم- ناحیهٔ مرکزی و غرب ایران- در دوران تیموری تا قاجار)، القاب شعرا (امیر پازواری- شیخ عجم- شاعر طبری زبان دوران صفویه)، نامگذاری گوشه‌های موسیقی (بیات عجم در دستگاه راست پنجگاه)، و بسیاری موارد دیگر، مورد کاربردِ
راست پنجگاه)، و بسیاری موارد دیگر، مورد کاربردِ خودِ ایرانیان نیز بوده‌است. این نامگذاری، همچنین، تهنیتی ست به اقلیت‌های ایرانی الاصلِ ساکن حاشیهٔ جنوبی خلیج فارس، که خود را با افتخار «عجمی» خطاب می‌کنند. قابل ذکر است که برای بخش بزرگی از عوامِ عرب زبانِ امروز، این واژه کاربرد توهین آمیز ندارد و در برخوردهای متعدد با عرب زبانان، مشاهده شده که اکثریت از این واژه به معنی ایرانی یا غیرعرب یاد می‌کنند و تعداد کثیری هم هیچ آشنایی ای با این واژه ندارد؛ بنابراین- درحالی که امروزه واژه عجم برای اغلب ایرانی‌ها و
درحالی که امروزه واژه عجم برای اغلب ایرانی‌ها و اعراب معنی تحقیر آمیز ندارد- تأکید بر معانی منفیِ این واژه، بیشتر از سویِ افرادی ست که مروج کینه‌توزی و دشمن ورزی هستند؛ که این امر به هیچ وجه هدف ما نبوده و نیست. علاوه بر تعاریف قومی و جغرافیایی، واژهٔ عجم مفاهیم ادبی نیز دارد که در اشعار کلاسیک مشاهده می‌شوند. به ویژه در اشعار عطار و مولوی، «اعجمی» صفتی ست که بر شخصی گفته می‌شود که از حقیقت یا رازی آگاه است که بنابر شرایط، نمی‌تواند آن را فاش کند؛ لذا تجاهل می‌کند، یا به عبارتِ ادبی: «خویشتن را اعجمی
تجاهل می‌کند، یا به عبارتِ ادبی: «خویشتن را اعجمی می‌سازد». در اشعاری که در پروژهٔ عجم ارائه می‌شود، به معانی گوناگون این واژه اشاره می‌شود. موسیقی گروه عجم، تلاشی ست برای آشنا کردنِ شنونده امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیزِ موسیقیِ بومی ایران، در قالب‌های نوین. امید است که با استفاده از فرم‌های الهام گرفته از سبکهایِ شناخته شدهٔ روز، گوش مخاطبِ غیر ایرانی را هم به اصوات و الحانِ ایرانی عادت دهیم. پروژهٔ عجم، عرض ادبی ست به فرهنگ‌های زندهٔ بومی ایران. برخی از این فرهنگ‌ها با کشورهای همسایه مشترک هستند،
از این فرهنگ‌ها با کشورهای همسایه مشترک هستند، و این نمونه‌ای ست از تأثیرگذاری و تأثیر پذیریِ فرهنگ ایرانی، که نشان دهندهٔ گستردگیِ مرزهای فرهنگیِ ایران نسبت به مرزهای بین‌المللی امروز می‌باشد.
کارپینو (به ایتالیایی: Carpino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده‌است. خصوصیات. کارپینو ۸۲٫۴۹ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر پیتسولی خواهرخواندهٔ کارپینو هست.
لسینا (به ایتالیایی: Lesina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده‌است. خصوصیات. لسینا ۱۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۹۵ نفر جمعیت دارد.
اورتا نوا (به ایتالیایی: Orta Nova) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فوجا واقع شده‌است. خصوصیات. اورتا نوا ۱۰۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷٬۷۹۳ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان شرقی (به لاتین: Eastern Province) یکی از استان‌های کنیا است که مرکز آن امبو است. خصوصیات. استان شرقی ۱۴۰٬۶۹۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۶۶۸٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
استان شمال شرقی (به لاتین: North Eastern Province) یکی از استان‌های کنیا بود. خصوصیات. استان شمال شرقی ۱۲۷٬۳۵۸٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۳۱۰٬۷۵۷ نفر جمعیت داشت.
سیتسانو (به ایتالیایی: Sizzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نووارا واقع شده‌است. خصوصیات. سیتسانو ۱۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد.
استان مرکزی (به لاتین: Central Province) یکی از استان‌های کنیا بود. خصوصیات. استان مرکزی ۱۱٬۴۴۹٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۸۳٬۷۴۳ نفر جمعیت داشت.
استان ریفت ولی یا استان درهٔ کافتی (به لاتین: Rift Valley Province) یکی از استان‌های کنیا بوده. خصوصیات. استان ریفت ولی ۱۸۲٬۵۰۵٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۰۰۶٬۸۰۵ نفر جمعیت داشت.
ترینیتاپولی (به ایتالیایی: Trinitapoli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بارلتا-آندریا-ترانی واقع شده‌است. خصوصیات. ترینیتاپولی ۱۴۷٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۴۲۶ نفر جمعیت دارد.
تاوریسانو (به ایتالیایی: Taurisano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است. خصوصیات. تاوریسانو ۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۶۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر فرخنال د لا سیرا خواهرخواندهٔ تاوریسانو هست.
پالاجیانو (به ایتالیایی: Palagiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تارانتو واقع شده‌است. خصوصیات. پالاجیانو ۶۹٫۰۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۶٬۱۲۰ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کولوبرارو (به ایتالیایی: Colobraro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماترا واقع شده‌است. خصوصیات. کولوبرارو ۶۵٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۰۸ نفر جمعیت دارد و ۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گراسانو (به ایتالیایی: Grassano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماترا واقع شده‌است. خصوصیات. گراسانو ۴۱٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۲۲۸ نفر جمعیت دارد و ۵۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کالورا (به ایتالیایی: Calvera) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. کالورا ۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
فیلیانو (به ایتالیایی: Filiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. فیلیانو ۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۹۳ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان غربی (به لاتین: Western Province) یکی از استان‌های کنیا بود. خصوصیات. استان غربی ۷٬۴۰۰٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۳۴٬۲۰۲ نفر جمعیت داشت.
لاترونیکو (به ایتالیایی: Latronico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده است. خصوصیات. لاترونیکو ۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۹۰۶ نفر جمعیت دارد و ۸۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مونته‌مورو (به ایتالیایی: Montemurro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. مونته‌مورو ۵۶٫۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد و ۷۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مولیترنو (به ایتالیایی: Moliterno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. مولیترنو ۹۷٫۶۳ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۴۵ نفر جمعیت دارد و ۸۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پینیولا (به ایتالیایی: Pignola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. پینیولا ۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۹۲۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روتوندا (به ایتالیایی: Rotonda) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. روتوندا ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۶۳۲ نفر جمعیت دارد و ۶۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن چیریکو راپارو (به ایتالیایی: San Chirico Raparo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. سن چیریکو راپارو ۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۱۹ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تراموتولا (به ایتالیایی: Tramutola) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است. خصوصیات. تراموتولا ۳۶٫۴۸ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد و ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سن پیترو آپوستولو (به ایتالیایی: San Pietro Apostolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است. خصوصیات. سن پیترو آپوستولو ۱۱٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۷۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ساتریانو (به ایتالیایی: Satriano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است. خصوصیات. ساتریانو ۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۴۱ نفر جمعیت دارد و ۲۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیمری کریچی (به ایتالیایی: Simeri Crichi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است. خصوصیات. سیمری کریچی ۴۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۶۹۹ نفر جمعیت دارد.
سوراتو (به ایتالیایی: Soverato) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است. خصوصیات. سوراتو ۷٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۱۴۳ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.