payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویکتور استنجر معتقدند که خدای شخص‌وار ابراهیمی یک فرضیهٔ علمی است که می‌تواند با روش‌های استاندارد علمی آزموده شود. هردوی آن‌ها یعنی داوکینز و استنجر، نتیجه می‌گیرند که این فرضیه در آزمون‌های علمی رد می‌شود و استدلال می‌کنند که طبیعت‌گرایی برای توضیح هر چیزی که در کیهان مشاهده می‌کنیم کافی است. از دورترین کهکشان‌ها، تا توضیح پیدایش حیات، شکل‌گیری گونه‌ها و چگونگی کارکرد مغز و خودآگاهی. آن‌ها استدلال می‌کنند که به‌هیچ‌وجه نیازی به پذیرفتن خدا یا فراطبیعت برای توضیح واقعیت نیست. خداناباوران برهان اختفای الهی
توضیح واقعیت نیست. خداناباوران برهان اختفای الهی را می‌پذیرند و اعلام می‌کنند زمانی که انتظار می‌رود مدرکی وجود داشته باشد، «وجود نداشتن مدرک، مدرکی بر وجود نداشتن است» (توسل به نادانی). آزمون علمی دین. بی‌خدایان می‌کویند که بسیاری از ادعاهای دینی یا فراطبیعی (مانند تولد عیسی از باکره و زندگی پس از مرگ) ادعاهای علمی دربارهٔ طبیعت هستند؛ برای مثال، آن‌ها استدلال می‌کنند که نسب عیسی یک امر «ارزشی» یا «اخلاقی» نیست؛ بلکه مسئله‌ای علمی است. این متفکران معتقدند که علم می‌تواند بسیاری از باورهای فراطبیعی را
که علم می‌تواند بسیاری از باورهای فراطبیعی را بیازماید. مؤسساتی مانند مایو کلینیک و دانشگاه دوک در حال تلاش برای پیدا کردن زیربنایی تجربی برای قدرت درمانی دعا هستند. بنا به‌گفتهٔ استنجر این آزمایش‌ها هیچ شواهدی برای وجود این خاصیت پیدا نکردند. استدلال‌های منطقی. استنجر در کتاب خود یعنی استدلال می‌کند که خدایی دارای صفات علم مطلق، نیکی مطلق و قدرت مطلق - که او خدای ۳۰ می‌نامد - نمی‌تواند از جهت منطقی وجود داشته باشد. استدلال‌های مشابهی برای رد وجود خدایی دارای ویژگی‌های مختلف را می‌توان در کتاب مایکل مارتین
ویژگی‌های مختلف را می‌توان در کتاب مایکل مارتین و ریکی مونیر، "عدم امکان خدا" یا مقالهٔ «استدلال خواص ناسازگار» یافت. نقد بر تمایزگرایی علم و دین. ریچارد داوکینز به‌طور ویژه منتقد دیدگاه‌های آشتی جویانه‌ای است که ادعا می‌کنند علم و دین در تضاد نیستند. او برای مثال، اشاره می‌کند که ادیان ابراهیمی به‌طور مداوم در تقابل با مسائل علمی هستند. او در مقاله‌ای در سال ۱۹۹۸ در نشریهٔ فری اینکویری و بعد از آن در سال ۲۰۰۶ در کتاب توهم خدا به بیان مخالفت با دیدگاه‌های اعلام‌شده توسط استیون جی گولد پرداخت. گولد ادعا
اعلام‌شده توسط استیون جی گولد پرداخت. گولد ادعا می‌کند که علم و دین دو قلمرو ناهمپوشان (نوما) هستند. در دیدگاه گولد، علم و دین به دو محدودهٔ متمایز تعلق دارند؛ دامنهٔ علم، محدود به قلمرو تجربی و شامل نظریه‌هایی خواهد بود که برای توصیف مشاهدات، توسعه یافته‌اند؛ در حالی که دین، مشغول پاسخ به پرسش‌های مربوط به معنای غایی و ارزش اخلاقی است. داوکینز معتقد است که نوما توصیفی واقعی دربارهٔ رابطهٔ علم و دین ارائه نمی‌دهد. او ادعا می‌کند: «کاملاً غیرواقع‌گرایانه است که مانند گولد و بسیاری دیگر ادعا کنیم که دین، خود
که مانند گولد و بسیاری دیگر ادعا کنیم که دین، خود را از علم دور نگه می‌دارد و در اخلاق و ارزش‌ها خلاصه می‌شود. جهانی با حضور یک موجود فراطبیعی، تفاوت‌هایی اساسی و کیفی با جهانی فاقد آن خواهد داشت. این تفاوت به شکل اجتناب‌ناپذیری، یک تفاوت علمی است. ادیان، وجود بعضی پدیده‌ها را ادعا می‌کنند و این نوع ادعا، ادعایی علمی است.» مت ریدلی اشاره می‌کند که دین فقط در رابطه با معنای غایی و اخلاق صحبت نمی‌کند. از طرفی علم از صحبت در این حوزه منع نشده‌است. به‌هرحال، اخلاق، شامل رفتار انسان است؛ این رفتار، پدیده‌ای
اخلاق، شامل رفتار انسان است؛ این رفتار، پدیده‌ای قابل رؤیت است، و علم نیز مطالعهٔ پدیده‌های قابل مشاهده است. ریدلی اشاره می‌کند که شواهد علمی قابل توجهی در تکاملی‌بودن ریشهٔ اخلاق، وجود دارد. علم و اخلاق. سام هریس به تبلیغ این تفکر می‌پردازد که علم و در نتیجه، بسیاری از ناشناخته‌های عینی می‌توانند راهنمایی گسترده برای اخلاقیات انسان باشند. کتاب هریس "اخلاقی چشم‌انداز" و همچنین سخنرانی تد او "چگونه علم می‌تواند تعیین ارزش‌های اخلاقی" ادعا می‌کنند که رفاه و شادی انسان‌ها و در مقابل، رنج‌بردن را می‌توان
و شادی انسان‌ها و در مقابل، رنج‌بردن را می‌توان مبنایی برای رفتار اخلاقی در نظر گرفت و براساس آن، اخلاق را تلاش برای رسیدن به بهترین شرایط، معرفی کرد؛ علاوه بر این، او می‌گوید که رفاه و زندگی شاد، ویژگی‌هایی عینی هستند. خداناباوری نو و سیاست. خداناباوری نو از از راه‌های مختلفی به شکل سیاسی، فعال است؛ همچون: مبارزه برای کاهش نفوذ دین در حوزهٔ عمومی، تلاش برای ترویج تغییر فرهنگی (با مرکزیت در ایالات متحده، محور پذیرش خداناباوری) و تلاش برای ترویج ایدهٔ «هویت خداناباور» است. تفاوت استراتژیکی برای رسیدن به این
است. تفاوت استراتژیکی برای رسیدن به این هدف‌ها قابل توجه است. همچنین گستردگی و تنوع جنسیتی و نژادی این گروه، قابل توجه است. انتقادات. ادوارد فسر در کتاب خود، «آخرین خرافه» بر اساس فلسفهٔ ارسطو و توماس آکویناس، بر ضد «خداناباوری نو» استدلال می‌کند. به‌گفتهٔ فسر، در متافیزیک ارسطو-توماسی، ضرورتاً خدا وجود دارد؛ روح انسان، فناناپذیر است و بالاترین سرانجام زندگی انسان (و در نتیجه پایهٔ اخلاقیات)، شناخت خدا است. فسر اعلام می‌کند که علم، هیچ‌گاه متافیزیک ارسطویی را رد نکرده‌است؛ بلکه فیلسوفان مدرن تصمیم به کنار
را رد نکرده‌است؛ بلکه فیلسوفان مدرن تصمیم به کنار گذاشتن آن گرفته‌اند. در فصل‌های پایانی کتاب ادعا می‌شود که علم‌گرایی و مادی‌گرایی بر اساس فرض‌هایی بنا شده‌اند که ناسازگار و خودناسازگارند و به نتایج بی‌مفهومی می‌رسند. کاردینال ویلیام لوادا اعتقاد دارد خداناباوری نو، نظریات کلیسا را بد جلوه داده‌است. کاردینال والتر کاسپر خداناباوری نو را «تهاجمی» توصیف می‌کند و آن را اصلی‌ترین منبع تبعیض‌گذاری بر ضد مسیحیان می‌داند. کریس هجز در مصاحبه‌ای با سالون، ادعا کرد که پروپاگاندای خداناباوری نو، به‌اندازهٔ
ادعا کرد که پروپاگاندای خداناباوری نو، به‌اندازهٔ پروپاگاندای مسیحیان راست‌گرا، افراطی است. دو الهی‌دان به نام‌های جفری رابینز و کریستوفر رادکی، بر ضد آنچه که «طبیعت انجیلی خداناباوری نو» می‌دانستند، موضع گرفتند؛ آن‌ها ادعا کردند که در خداناباوری نو، فرض بر این است که «یک خبر خوب، وجود دارد و باید آن را به هر قیمتی به اشتراک گذاشت و آیندهٔ بشریت با تغییر دین حداکثری افراد، گره خورده‌است.» رابینز و رادکی باور دارند که شباهت‌هایی بین خداناباوری نو و مسیحیت انجیلی پیدا کرده‌اند و نیز نتیجه گرفتند که طبیعت
انجیلی پیدا کرده‌اند و نیز نتیجه گرفتند که طبیعت تمامیت‌خواهانهٔ هردو، موجب «تشویق به درگیری‌های بی‌پایان و بدون پیشرفت» بین این دو گروه افراطی خواهد شد. ویلیام استال جامعه‌شناس گفته‌است: «به تصویر کشیده‌شدن گستردهٔ خداناباوران نو به عنوان تصویر بازتابی بنیادگرایان دینی، پدیده‌ای چشم‌گیر است.» فیلسوف علم خداناباور مایکل روس ادعا کرده‌است که ریچارد داوکینز در دوره‌های «مقدماتی» آموزشی فلسفه یا دین - دوره‌هایی که در بسیاری از مؤسسات آموزشی، مانند کالج‌ها و دانشگاه‌ها در سراسر جهان ارائه می‌شوند. روس نیز ادعا
در سراسر جهان ارائه می‌شوند. روس نیز ادعا می‌کند که جنبش خداناباوری نو، یک «فاجعهٔ اسف‌بار» است و باعث می‌شود که او به‌عنوان یک «فیلسوف علم ماهر» از داشتن موضع خداناباوری شرمسار شود، به‌طور خاص به این دلیل که خداناباوری نو، زیانی جدی به «علم» و به‌طور کلی‌تر «دانش» می‌زند. گلن گرینوالد روزنامه‌نگار ساکن تورنتو، مفسر مسائل خاورمیانه، مرتضی حسین، نویسندهٔ "سالن" ناتان ناب پژوهشگران وید جیکوبی و هاکان یوز و مورخ دین ویلیام امیلسن، جنبش خداناباوری نو را به اسلام‌هراسی متهم کرده‌است. وید جیکوبی و هاکان یوز ادعا
متهم کرده‌است. وید جیکوبی و هاکان یوز ادعا می‌کنند «گروهی از خداناباوران جدید، مانند ریچارد داوکینز، سام هریس و کریستوفر هیچنز، از نظریهٔ برخورد تمدن‌های ساموئل هانتینگتون برای شرایط سیاسی فعلی استفاده کرده‌اند و این عمل در «اسلام‌هراسی در مطالعهٔ جوامع مسلمان» نقش‌آفرینی می‌کند. ویلیام امیلسون استدلال می‌کند که واژهٔ «نو» در خداناباوران، نه به پرخاشگری آنان اشاره دارد و نه به محبوبیت غیرمعمول و نه به رویکرد علمی‌شان به دین؛ بلکه به حملهٔ آن‌ها، نه فقط به اسلام شبه‌نظامی، بلکه به خود اسلام اشاره دارد، که
اسلام شبه‌نظامی، بلکه به خود اسلام اشاره دارد، که در زیر ردایی از نقد کلی ادیان قرار گرفته‌است. مرتضی حسین ادعا کرده‌است که چهره‌های پیشرو در جنبش خداناباوری نو «یک روکش اعتبار علمی روی تعصب سیاسی کشیده‌اند، تعصبی که امروزه به لحاظ سیاسی مفید است».
به انواع سلول‌های موجود در بافت خون، اصطلاحاً سلول خونی یا هموسایت می‌گویند. سلول‌های خونی معمولاً در سه دسته طبقه‌بندی می‌شود. اگر مقداری از خون را سانتریفوژ کنیم، دو بخش خون از هم جدا می‌شوند؛ به طوری‌که در یک فرد سالم و بالغ معمولاً ۵۵ درصد حجم خون را پلاسما و ۴۵ درصد آن را بخش سلولی خون، که شامل پلاکت‌ها، گلبول‌های سفید و گلبول‌های قرمز می‌شوند، تشکیل می‌دهد. پلاکت سلولٔ خونی حساب نمی‌شود. گلبول‌های قرمز. گلبول‌های قرمز متداول‌ترین نوع سلول‌های خونی هستند و نقش اصلی آن‌ها جابجایی گازهای تنفسی (اکسیژن و
و نقش اصلی آن‌ها جابجایی گازهای تنفسی (اکسیژن و دی اکسیدکربن) است. این سلول‌ها کوچک و فاقد هسته و سایر اندامک‌ها هستند و فضای درون آن‌ها از هموگلوبین که پروتئین آهن‌دار است پر شده‌است. این سلول‌ها از نظر ظاهری "مقعر الطرفین" هستند و حدود ۱۲۰ روز عمر می‌کنند. گلبول‌های سفید. نقش اصلی این دسته از سلول‌های خونی شرکت در فرایندهای دفاعی بدن است. گلبول‌های سفید به دو نوع اصلی گرانولوسیت (گرانول دار) و آگرانولوسیت (بدون گرانول) تقسیم می‌شوند. طول عمر گلبول‌های سفید چنان‌چه به درشت‌خوار تبدیل نشوند، از چند ساعت تا
چنان‌چه به درشت‌خوار تبدیل نشوند، از چند ساعت تا چند هفته بیش‌تر نیست. پلاکت‌ها. این دسته از سلول‌های خونی از شکسته شدن مگاکاریوسیت‌ها به‌وجود می‌آیند و نقش اصلی آن‌ها کمک به فرایند انعقاد خون است. پلاکت‌ها بیضوی شکل هستند و قطر آن‌ها معمولاً بین ۲ تا ۴ میکرون است.
احمد اصغری مهرآبادی (زاده ۱۳۳۴ نقده) سیاستمدار، دولتمرد و مدیر ارشد اجرایی است که به عنوان معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل سازمان ملی زمین و مسکن و قائم‌مقام وزیر راه و شهرسازی در طرح مسکن مهر فعالیت می‌کرد. مهرآبادی از سال ۶۲ در وزارت مسکن و شهرسازی در زمینه مسکن و زمین مشغول به کار شده و از قدیمی‌ترین کارمندان وزارت مسکن و شهرسازی محسوب و از جمله افرادی می‌باشد که در تمامی دولت‌های بعد از انقلاب سمت‌های مدیریتی داشته‌است. تحصیلات و سوابق اجرایی. مدرک تحصیلی احمد اصغری مهرآبادی کارشناسی ارشد در رشته
تحصیلی احمد اصغری مهرآبادی کارشناسی ارشد در رشته مدیریت دولتی است. قبلا مهرآبادی با تصویب هیئت دولت، معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان ملی زمین و مسکن و قائم مقام وزیر در مسکن مهر بود تا علاوه بر مدیریت طرح مسکن مهر، مدیریت بخشی از طرح اقدام ملی مسکن(مسکن ملی) را نیز عهده دار باشد. او پیش از این نیز قائم مقام وزیر راه و شهرسازی در طرح مسکن مهر بود و با اختیار تام از سوی وزیر راه و شهرسازی مسئولیت مدیریت و راهبری پروژه مسکن مهر را برعهده داشت.احمد مهرآبادی قبلا به مدت ۶ سال از سال
داشت.احمد مهرآبادی قبلا به مدت ۶ سال از سال ۸۶ تا سال ۹۲، بنا به پیشنهاد وزیر راه و شهرسازی و با تصویب هیئت وزیران، به عنوان معاون وزیر و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل سازمان ملی زمین و مسکن فعالیت میکرد و قبل از آن معاون توسعه و مدیریت منابع وزیر راه و شهرسازی بود. احمد اصغری مهرآبادی در سال ۹۰ به عنوان یکی از ۲۰ مدیر نمونه و دستگاه اجرایی برگزیده دولت دهم در جشنواره شهید رجایی در سمت ریاست سازمان ملی زمین و مسکن، از طرف رئیس‌جمهور وقت محمود احمدی‌نژاد مورد تقدیر قرار گرفت. مهرآبادی در سال ۹۲ به عنوان یکی
تقدیر قرار گرفت. مهرآبادی در سال ۹۲ به عنوان یکی از گزینه‌های استانداری استان آذربایجان غربی مطرح بود. احمد اصغری مهرآبادی در پی اجرای قانون بکارگیری بازنشستگان از سمت خود کناره گیری کرده بود که با حکم وزیر راه و شهرسازی و با وساطت یکی از مقامات مسئول ارشد نظام و اخذ مجوز های خاص توسط محمد اسلامی در زمره مدیران مستثنی از این قانون با حکم حکومتی قرار گرفت.
ترک های روسیه (به ترکی استانبولی: Rusya Türkler) مردم ترک‌تبار ساکن در روسیه هستند. بیشتر جمعیت آنان ترک های مسختی و مهاجران ترکیه هستند. ترکیب جمعیتی. در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی در روسیه، ۱۰۵٬۰۵۸ نفر خود را ترک و ۴٬۸۲۵ خود را مسختی اعلام کردند. پس در مجموع حدود ۱۰۹٬۸۸۳ ترک ساکن این کشور هستند.
کردهای بریتانیا (انگلیسی:Kurds in the Great Britain) (کردی:Kurdên li Brîtanya کوردانی بریتانیا) مردم کرد متولد بریتانیا یا مهاجرت‌کننده به این کشور هستند. تاریخچه. حضور کردها در بریتانیا به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی‌گردد. بیشتر آن‌ها از مناطق کردنشین(عراق، ترکیه، ایران، ارمنستان و سوریه) که در آن جا زیر فشار برای سرکوب زبان و فرهنگشان بودند، به بریتانیا آمدند.
کردهای قزاقستان (کردی: Kurdên Qezaxistanê) به مردمان کرد مهاجرت کرده یا متولد شده در قزاقستان اشاره می‌کند. بر اساس سرشماری اخیر در سال ۲۰۱۱ میلادی،۳۸٬۳۲۵ نفر یا ۰٬۲٪ جمعیت قزاقستان را کردها تشکیل می‌دهند اما رئیس انجمن کردهای قزاقستان جمعیت کردها را در این کشور تا ۴۶٬۰۰۰ نفر اعلام کرده است. زیرا بسیاری از کردها در این آمار به عنوان ترک یا آذری فهرست بندی شده‌اند. بیشتر کردهای قزاقستان توسط استالین از آذربایجان ، ارمنستان و گرجستان به قزاقستان تبعید شده اند. همچنین عده ای از کردها نیز از کشورهای همسایه یعنی
همچنین عده ای از کردها نیز از کشورهای همسایه یعنی ازبکستان و قرقیزستان به قزاقستان مهاجرت داده شده اند. مهاجرت اجباری. کردها دو بار از قفقاز به آسیای مرکزی تبعید شدند. اولین تبعید در سال ۱۹۳۷ رخ داد که در آن شوروی، کردها را از نخجوان تبعید کرد و دومین تبعید در سال ۱۹۴۴ در گرجستان رخ داد. شوروی که از تهاجم ترکیه می ترسید و کردها را غیرقابل اعتماد می دید، حتی با وجود اینکه بسیاری از کردها در ارتش شوروی خدمت می کردند. بسیاری از کردها در جریان تبعید جان باختند. وضعیت فعلی. کردها در شهرهای آلماتی ،طراز چیمکند و
وضعیت فعلی. کردها در شهرهای آلماتی ،طراز چیمکند و نورسلطان زندگی میکنند و بیشتر متمایلند که در شهرهای کوهستانی که دارای مراتع و دشت و رودخانه است، زندگی به سر برند. بیشتر آنها مشغول دامپروری و ییلاق و قشلاق هستند و آنهایی که در شهرها زندگی میکنند، رستوران دار و مغازه دار و بازرگان هستند. در شهرهایی با جمعیت اکثریت کرد ، ادبیات و زبان کردی در مدارس ابتدایی و دبیرستان‌ها تدریس می‌شود و کردها از سال ۱۹۹۰ روزنامه کردی به نام کردستان را نیز دارند.
کردهای اردن به کردهای مهاجر یا متولد کشور اردن اشاره دارد. بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارند. بیشتر آنان در شهرهای امان، اربد، سلط و زرقاء زندگی می‌کنند. حدود ۱۰۰ سال است که جامعه کردها با سایر مردم اردن یکپارچه شده است و کردها با وجود دارا بودن جمعیت قابل توجه در اردن، حتی یک کرسی از مجلس اردن را نیز ندارند. تاریخچه. حضور کردها در اردن به دوران صلاح‌الدین ایوبی پادشاه کرد مصر بازمی‌گردد. بعدها کردهای ارتش عثمانی نیز در شهر سلط سکنی گزیدند. همچنین تعدادی از کردها هم بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ هنگام نسل
از کردها هم بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ هنگام نسل کشی کردها در ترکیه به اردن آمدند. عده‌ای از کردها نیز پس از جنگ خلیج فارس به اردن آمدند. همچنین تعداد زیادی از کردهای ایرانی نیز پس از انقلاب ۱۳۵۷ به اردن مهاجرت کردند.
کردهای سوئد به معنای کردهای مهاجر یا متولد کشور سوئد است.. بیشتر کردهای سوئد در پایتخت یعنی استکهلم یا اوپسالا زندگی می‌کنند. اکثر پناهندگان سیاسیِ کُرد، سوئد را برای زندگی انتخاب می‌کنند که در نتیجه موجب حضور فرهنگی کردها در سوئد شده‌است. در سال ۲۰۱۶، شش کرسی از پارلمان سوئد به کردها تعلق داشته‌است.
گابریل سینکرایان (؛ زادهٔ ) یک وزنه‌بردار اهل رومانی است. وی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ توانسته بود مدال برنز وزن ۸۵ کیلوگرم را کسب کند مثبت اعلام شدن تست دوپینگ وی این مقام به دنیس اولانوف وزنه‌بردار کشور قزاقستان تعلق گرفت.
کردهای فنلاند به معنی کردهایی می‌باشد که در کشور فنلاند به دنیا آمده یا به این کشور مهاجرت کرده‌اند. در سال ۲۰۱۳ تعداد ۱۰٬۰۷۵ کرد در فنلاند زندگی می‌کرده‌اند. تاریخچه. برخی از کردهای فنلاند از ایران یا ترکیه به این کشور آمده‌اند اما بیشتر آنان از کردهای عراقی هستند به طوری که بیشترین جمعیت مهاجرین عراقی در فنلاند را تشکیل می‌دهند. پس از حمله داعش به مناطق کرد نشین، اعتراضاتی توسط کردهای فنلاند شکل گرفت. ده‌ها تن از کردهای فنلاند به منظور مبارزه با داعش این کشور را ترک کرده و به عراق یا سوریه رفته‌اند.
محمد ایهاب (؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹ - قاهره) یک وزنه‌بردار اهل مصر است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز وزن ۷۷ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
عزت آرتیکوف (؛ زادهٔ ) یک وزنه‌بردار اهل قرقیزستان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن ۶۹ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
شهرستان کورچه () یکی از ۱۲ شهرستان کشور آلبانی است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۲۲۰٬۳۵۷ تن جمعیت داشته و مساحت آن ۳۷۱۱ کیلومترمربع بوده‌است. شهر کورچه مرکز این شهرستان است. توپوگرافی. از نظر توپوگرافی، بخش اعظم شهرستان کورچه مرتفع است و شامل کوه‌های گراموس می‌شود که ارتباط بین اسکاردوس به‌سمت شمال و پیندوس به‌سمت جنوب را شکل می‌دهد. مرزها. شهرستان کورچه از نظر بین‌المللی با کشورهای جمهوری مقدونیه و یونان هم‌مرز است و هم‌مرزهای داخلی آن نیز عبارتند از شهرستان گیروکاستر (جنوب‌غرب)، شهرستان برات (غرب) و
گیروکاستر (جنوب‌غرب)، شهرستان برات (غرب) و شهرستان الباسان (شمال‌غرب). مردم. اکثر ساکنان کورچه را آلبانیایی‌ها تشکیل می‌دهند، اما گروه‌های قومی مهم دیگری همچون یونانی‌ها (در جنوب)، مقدونیه‌ای‌ها (در شرق)، آرومانیانی‌ها (بخش‌های غربی) و رومی‌ها نیز در این شهرستان زندگی می‌کنند. از نظر مذهبی نیز اکثریت ساکنان این شهرستان پیرو دین اسلام بکتاشیه و مسیحیت ارتدوکس هستند. براساس آخرین سرشماری ملی آلبانی در سال ۲۰۱۱ میلادی، این شهرستان ۲۲۰٬۳۵۷ نفر جمعیت داشت و ترکیب جمعیتی افراد شمارش‌شده بر اساس گروه‌های قومی نیز
جمعیتی افراد شمارش‌شده بر اساس گروه‌های قومی نیز شامل آلبانیایی‌ها، یونانی‌ها، مقدونیه‌ای‌ها، مونته‌نگرویی‌ها، آرومانیانی‌ها، کولی‌ها و مصری‌ها می‌شد. مجموعاً ۵۸٬۹۸ درصد از جمعیت این شهر مسلمان، ۱۶٬۲۵ درصد پیرو کلیسای ارتدکس آلبانی، ۱٬۱۳ درصد پیرو کلیسای کاتولیک رومی، ۰٬۳ درصد پیرو کلیسای پروتستان و ۰٬۰۶ درصد نیز پیرو دیگر کلیساهای مسیحی هستند. ۸٫۸۴ درصد مؤمنان بدون دین و ۱٬۸۲ درصد خداناباور هستند. ۱۰٬۲۵ درصد نیز عقیده‌شان را ابراز نکردند. تقسیمات اداری. تا سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان کورچه به ۴ ناحیه تقسیم
سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان کورچه به ۴ ناحیه تقسیم می‌شد: ناحیه دوول، ناحیه کولونیه، ناحیه کورچه و ناحیه پوگرادتس. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در زمینهٔ تقسیمات اداری، این شهرستان شامل ۶ شهرداری شد: دوول ، کولونیه، کورچه، مالیک، پوگرادتس و پوستک. شهرستان کورچه پیش از سال ۲۰۱۵ میلادی، دارای ۳۷ شهرداری به‌شرح زیر بود: شهرداری‌های ذکرشده، مجموعاً دارای حدود ۳۴۰ شهرک و روستا هستند.
اویامازاکی یک شهر در ژاپن است که در استان کیوتو واقع شده است و ۱۵٬۲۰۳ نفر جمعیت دارد. از این شهر و بخش خودمختار آن به عنوان یکی از هشت زایباتسو بزرگ (دارای قدرت اقتصادی) در دوره سنگوکو نام برده می‌شود. دوره موروماچی. در طول شورش اونین، مرکز کیوتو به میدان جنگ تبدیل شد و آسیب زیادی دید. افرادی که آن را احیا کردند، تجار و بازرگانان ثروتمندی بودند که شهرنشینان نامیده می‌شدند. یکی پس از دیگری، سازمان‌های خودگردانی به نام «شهرک‌ها» در داخل شهر تأسیس شدند که توسط آنها اداره می‌شد. درست مانند سوموراها در خانه‌های
آنها اداره می‌شد. درست مانند سوموراها در خانه‌های محلی، مردم شهر قوانین (قوانین) شهر را ایجاد کردند، قضاوت‌های خود را انجام دادند (قضاوت‌های مستقل)، و در ورودی‌ها و خروجی‌های شهر را ساختند تا عملکرد دفاعی خود را تقویت کنند. یک سیستم حکومت محلی در کیوتو متولد شد که در آن چندین شهر با هم گروه‌بندی شدند تا گروه‌های شهری را تشکیل دهند که توسط تسوکیگیو (Tsukigyo)، نماینده‌ای که توسط مردم شهر انتخاب می‌شد، مدیریت و نظارت می‌شد. در سال ۱۵۰۰، جشن گیئون برای اولین بار در حدود ۳۰ سال برگزار شد و ۳۶ شناور یامابوکو به
در حدود ۳۰ سال برگزار شد و ۳۶ شناور یامابوکو به رژه رفتند تا مردم را در مورد تولد دوباره کیوتو به جشن و شادی دعوت کنند. به هر حال، بسیاری از مردم شهر از اعضای فرقه نیچیرن (هوکّه) بودند و از طریق ایمانشان عمیقاً با یکدیگر در ارتباط بودند و اتحاد آنها شورش هوکه/هوکه ایکی نام داشت. او در سال ۱۵۳۲ معبد یاماشینا هونگان-جی، پایگاه فرقه ایکو-ایکی (فرقه جودو شینشو هنگان جی) را به آتش کشیده شد و پیروان ایکو را از کیوتو اخراج شدند. با این حال، در سال پنجم تنبون، راهبان و سربازان معبد انریاکو در کوه هیئی با خاندان
و سربازان معبد انریاکو در کوه هیئی با خاندان روکاکو، یک ارباب فئودال از دوره سنگوکو متحد شدند، به کیوتو حمله کردند، تمام معابد فرقه نیچیرن را سوزاندند و هوکه ایکی یا (اهالی شهر) کیوتو را بیرون کردند. در نتیجه این شورش هوکه، شهر کیوتو، که با تلاش فراوان بازسازی شده بود، در اثر آتش‌سوزی که در منطقه وسیع تری نسبت به شورش اونین گسترش یافت، ویران شد. با این حال، چندین سال پس از این واقعه، مردم شهر (پیروان فرقه نیچیرن) به کیوتو بازگشتند و بار دیگر به اداره شهر پرداختند. با این حال، هنگامی که اودا نوبوناگا برای
با این حال، هنگامی که اودا نوبوناگا برای به قدرت رساندن آشیکاگا یوشی‌آکی به کیوتو رفت و شوگون سالاری موروماچی را دوباره تأسیس کرد، سطح بالای خودمختاری مردم شهر به پایان رسید.
زین‌الدین محمد حنفی شهرت‌یافته به ابن اِیاس (۱۴۸۸-۱۵۲۴) تاریخ‌نگار مصری دورهٔ مملوکی بود که به شعر عربی نیز روی آورد. زندگی. زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۴۴۸/ ۶ ربیع‌الثانی ۸۵۲ق در قاهره بود. نسبش «ابوالبرکات زین الدین محمد بن احمد بن ایاس حنفی» ذکر شده است. نزد جلال‌الدین سیوطی و عبدالباسط بن خلیل حنفی فقه خواند. در ۱۴۷۸م ۸۸۲ق به حج رفت. سپس، عزلت‌گزین شد و از دربارها دوری می‌کرد. ابن ایاس در ۱۵۲۴/ ۹۳۰ق در قاهره درگذشت.
صومعه قدیس یوحنای دیلمی () یک صومعه سریانی واقع در ۳ کیلومتری بغدیدا در شمال عراق است. به‌طور سنتی تأسیس این صومعه منتسب به مار یوحنای دیلمی است که در قرن هفتم فعال بود و بر اساس یک افسانه تاریخی بانی گرویدن مردم آن از کلیسای نسطوری به کلیسای ارتدکس سریانی بود. این صومعه هم‌اکنون در سیطره دولت اسلامی عراق و شام است.
عایشه باعونیه (؟ -۱۵۱۶) بانوی صوفی و شاعر عرب‌زبان شامی در دورهٔ مملوکی بود. زندگی. نسب کاملش «ام عبدالوهاب عایشه بنت یوسف بن احمد بن ناصرالدین بن خلیفه» ذکر شده‌است. در هشت سالگی قرآن را حفظ کرد. نزد اسماعیل خوارزمی و سپس علی بن یحیی ارموی به طریقت گرایید. به قاهره رفت و آنجا بسیار آموخت و اجازهٔ فتوا و تدریس برگرفت. سپس به دمشق برگشت و در ۲۱ دسامبر ۱۵۱۶/ ۱۵ ذی‌القعده ۹۲۲ق درگذشت.
شمس‌الدین سخاوی (۸۳۱-۹۰۲ق/۱۴۲۸-۱۴۹۷م) تاریخ‌نگار، محدث و عالِم مصری بود. زندگی. نسب کاملش «شمس‌الدین ابوالخیر محمد بن عبدالرحمان بن محمد بن ابی‌بکر ابن عثمان بن محمد سخاوی» ذکر شده است. ریشهٔ خانوادگی‌اش از سخا (کفر الشیخ) بود اما زادگاه خودش قاهره، در ژانویه ۱۴۲۸/ ربیع‌الاول ۸۳۱ بود. از ابن حجر عسقلانی دانش آموخت و از شاگردان برجسته‌اش به شمار می‌رفت. پس از درگذشت استادش، به شهرهایی از مصر سفر کرد؛ سپس به شام و حجاز بارها رفت: بار نخست در ۸۷۰ حج گذارد، بار دوم در ۸۸۵ق، بار سوم در ۸۹۶ق. تا سال ۸۹۸ق در مکه
دوم در ۸۸۵ق، بار سوم در ۸۹۶ق. تا سال ۸۹۸ق در مکه بماند. درگذشتش در مدینه، در ۱۰ مه ۱۴۹۷/ ۲۸ شعبان ۹۰۲ق بود. شاگردان. از جمله شاگردان برجسته اش می توان به فضل الله بن روزبهان خنجی اشاره کرد.
احمد بن محمد سُلَمی شهرت‌یافته ابن الهائِم (۱۳۹۷-۱۴۸۲م) (نسب کامل: شهاب‌الدین ابوالعباس احمد بن محمد بن علی بن محمد بن الهائم سُلَمی منصوری) شاعر مصری بود. زندگی. ابن الهائم در ۱۳۹۷/ ۷۹۹ در منصوره مصر زاده شد، از این رو به منصوری نیز شهرت یافت. نسبش به عباس بن مرداس می‌رسد که از این رو، سُلَمی‌نسب است. در سال ۱۴۲۲/ ۸۲۵ به قاهره رفت و نزد قاضی، شرف‌الدین عیسی اقفهسی درس خواند. سپس الفیه را نزد شمس‌الدین جندی و نحو را پیش شمس‌الدین قرشی (پیشوای مدرسه شیخونیه) خواند. از زرکشی نیز حدیث شنید. پس از این، مقامی در
از زرکشی نیز حدیث شنید. پس از این، مقامی در مدرسهٔ شیخونیه گرفت. ابن هائم در جمادی‌الثانی ۸۸۷/ ژوئیه یا اوت ۱۴۸۲ در قاهره درگذشت.
کِی-اُون! یک مجموعه سینن مانگا ژاپنی که توسط کاکی‌فلای نوشته و طراحی شده‌است. این مجموعه مانگا توسط انتشارات هوبونشا بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در مجله "مانگا تایم کیارا" به چاپ می‌رسید. سری مانگا مجدداً از آوریل ۲۰۱۱ تا ژوئن ۲۰۱۲ همراه با دو داستان جداگانه در مجلات مانگا تایم کیارا و مانگا تایم کیارا کارات به چاپ رسید. بر اساس نسخهٔ مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۳ قسمتی توسط استودیو کیوتو انیمیشن دستمایه اقتباس قرار گرفت که از آوریل تا ژوئن سال ۲۰۰۹ پخش گردید. فصل دوم مجموعه انیمه نیز به تعداد ۲۶ قسمت از
فصل دوم مجموعه انیمه نیز به تعداد ۲۶ قسمت از آوریل تا سپتامبر ۲۰۱۰ پخش شد. همچنین یک قسمت اووی‌ای مرتبط با فصل دوم در مارس ۲۰۱۱ منتشر شد. یک فیلم انیمه‌ای نیز بر اساس این مجموعه و به کارگردانی نائوکو یامادا در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ در ژاپن عرضه شد. داستان. کی اون یک مکان نامشخص در ژاپن است. چهار دختر بچه دبیرستانی به کلوب موسیقی ساکوراگائوکا می‌پیوندند تا آن را از خطر منحل شدن نجات دهند. یویی هیراساوا دختر بچه‌ای دبیرستانی است که در آغاز هیچ آشنایی‌ای با موسیقی ندارد نه تجربه نواختن ساز دارد و نه می‌تواند پارتیتور
نه تجربه نواختن ساز دارد و نه می‌تواند پارتیتور را بخواند. با پشتکار بسیار این دختر به یک گیتاریست مبدل می‌شود و به همراه دیگران به تمرین موسیقی می‌پردازد. ساواکو یاماناکا، دبیر موسیقی به کلوب توجهی ندارد و به صورت خصوصی در خانه موسیقی تدریس می‌کند. در سال آخر دبیرستان یاماناکا معلم آن‌ها می‌شود و در این سال فردی به نام آزوسا ناکانو به کلوب می‌پیوندد. پس از پیوستن ناکانو به گروه که یک گیتاریست است گروه منسجم شده و تمرین‌های خود را افزایش می‌دهند. در سال بعد همچنان که آزوسا دبیرستانی است سایر اعضای گروه به
همچنان که آزوسا دبیرستانی است سایر اعضای گروه به دانشگاه می‌روند.
ابوالحسن، ابراهیم بن عمر بِقاعی شهرت‌یافته به برهان/الدین بقاعی (۱۴۰۷-۱۴۸۰) فقیه، ادیب، تاریخ‌نگار، زبان‌شناس و مفسر شامی بود. زندگی. نسب کاملش «برهان‌الدین ابوالحسن ابراهیم بن عمر بن حسن بن رُباط بن علی بن ابی‌بکر خِرباوی بِقاعی» ذکر شده. زادهٔ روستای خربة روحه (از توابع شهرستان راشیا استان بقاع) در ۱۴۰۷/ ۸۰۹ بود. در حملهٔ بنو مزاحم به این روستا در ۱۴۱۸/ ۸۲۱، بسیاری از اهالی مهاجرت کردند و برهان‌الدین به دمشق رفت. آنجا علوم قرآنی و قرائت خواند. میان او و شمس‌الدین سخاوی، از رقابت و کشمکش ذکر شده است.
و شمس‌الدین سخاوی، از رقابت و کشمکش ذکر شده است. برهان‌الدین به حج رفت و بسیار سفر کرد، سپس به دمشق بازگشت و همان‌جا در ۱۸ رجب ۸۸۵/۲ اکتبر ۱۴۸۰ درگذشت.
شهاب‌الدین حجازی (۸ سپتامبر ۱۳۸۸-۹ مارس ۱۴۷۱م) نویسنده و شاعر عربی حجازی در سدهٔ نهم قمری بود که بیشتر در مصر زیست. به جز ادبیات و شعر، به موسیقی و فقه نیز روی آورد. زندگی. نسب کامل او «ابوالطیب شِهاب‌الدین احمد بن محمد بن علی بن حسین بن ابراهیم» با نسبت‌های بسیار «حجازی، انصاری، خزرجی، سعدی، عُبادی، قاهری، بُلقینی، قابِسی» ذکر شده‌است. در ۸ سپتامبر ۱۳۸۸/ ۲۷ شعبان ۷۹۰ به‌دنیا آمد. از ابن حجر عسقلانی سماع حدیث داشت. پس از فقه‌آموزی‌های بسیار به ادبیات گرایید. شهاب‌الدین حجازی در ۹ مارس ۱۴۷۱/ ۸ رمضان ۸۷۵
شهاب‌الدین حجازی در ۹ مارس ۱۴۷۱/ ۸ رمضان ۸۷۵ درگذشت.