payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاترین کلمن گوبل جانسون (زاده – درگذشته ۲۴ فوریه ۲۰۲۰) یک آمریکایی-آفریقایی فیزیکدان و ریاضیدان بود که با سازمان برنامه‌های فضایی و هوانوردی ایالات متحده (ناسا) در اوایل بکارگیری رایانه‌ها همکاری می‌کرد. او بخاطر دقت در محاسبات فضانوردی معروف بود، او کارهای فنی در ناسا که به دهه‌ها می‌رسید را هدایت کرد. در طول این زمان، مسیرهای پرتابی، زمان پرتاب‌ها و مسیرهای اضطراری برگشت بسیاری از پروازها از جمله اولین مأموریت‌های ناسا در طرح مریخ با حضور جان گلن و آلن شپرد، و در سال ۱۹۶۹ پرواز به ماه با آپولو ۱۱ طی
شپرد، و در سال ۱۹۶۹ پرواز به ماه با آپولو ۱۱ طی برنامه شاتلهای فضایی را محاسبه می‌کرد. محاسبات او برای موفقیت این مأموریت‌ها حیاتی بودند. جانسون همچنین محاسبات برای برنامه‌ریزی برای پرواز به کره مریخ را انجام داد. در سال ۲۰۱۵ جانسون موفق به دریافت نشان افتخار آزادی ریاست جمهوری شد. از او در برنامه سری "۱۰۰ زن بی‌بی‌سی " نامبرده شده‌است. اوایل زندگی. کاترین کلمن (با نام مستعار "رایانه انسانی") در سال ۱۹۱۸ در وایت سولفور اسپرینگ، بخش گرینبریر، غرب ایالت ویرجینیا، از جاشوا و جویلت کولمن به دنیا آمد. او
ویرجینیا، از جاشوا و جویلت کولمن به دنیا آمد. او جوانترین فرد از میان چهار فرزند بود. پدر او یک الوار فروش، کشاورز و پیشخدمت در هتل گرینبیر بود. مادرش پیشتر یک آموزگار بود. کلمن استعداد ریاضیش را از سال‌های کودکی نشان داد. چون شهرستان Greenbrier خدمات تحصیلی به دانشجویان آفریقایی-آمریکایی که کلاس هشتم را گذرانده بودند نمی‌داد، پدر و مادر او امکان حضور در دبیرستانی در غرب ویرجینیا در سن ۱۳سالگی برای او فراهم کردند. خانواده زمان خود را میان دبیرستان و شهر وایت سولفور اسپرینگ در تابستان تقسیم کردند. کلمن در
سولفور اسپرینگ در تابستان تقسیم کردند. کلمن در سن ۱۴ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. در سن ۱۸ سالگی شروع به تحصیل در West Virginia State College کرد. کلمن در هر دوره ریاضی که از سوی دانشکده ارائه می‌شد، شرکت داشت. استادان بسیاری کولمن را تحت حمایت خود قرار دادند، از جمله شیمیدان و ریاضیدان انجی ترنر کینگ، که او را در سرتاسر دوره دبیرستان مربیگری کرده بود و W. W. Schiefflin Claytor، که سومین آفریقایی آمریکایی بود که موفق به دریافت دکترای ریاضی شده بود. Claytor یک دوره ریاضی تازه را فقط برای کلمن اضافه
Claytor یک دوره ریاضی تازه را فقط برای کلمن اضافه کرد. کلمن از summa cum laude در سال ۱۹۳۷ با بالاترین افتخارات در ریاضی و فرانسه در سن ۱۸ سالگی فارغ‌التحصیل شد. او یک شغل تدریس در یک مدرسه عمومی در ویرجینیا بدست آورد. در سال ۱۹۳۹، کولمن اولین زن آفریقایی-آمریکایی بود که مورد جداسازی نژادی در دانشگاه وست ویرجینیا در Morgantown, West Virginia واقع شد. به پیشنهاد رئیس دانشگاه وست ویرجینیا John W. Davis او یکی از سه آمریکایی آفریقایی دانش آموزان و تنها زن انتخاب شده بود که به دانشکده تحصیلات تکمیلی پس از حکم
شده بود که به دانشکده تحصیلات تکمیلی پس از حکم دادگاه عالی ایالات متحده رفت. "میسوری سابق rel. Gaines v. کانادا" (۱۹۳۸). دادگاه حکم داد که تحصیلات عالی در ایالت‌هایی که تاکنون فقط برای دانشجویان سفیدپوست قابل درسترسی بود به دانشجویان سیاه‌پوست نیز ارائه شود چه با تأسیس کالج‌ها و دانشگاه‌هایی ویژه سیاه پوستان یا تحصیل آن‌ها در دانشگاه‌هایی که پیشتر ویژه سفیدپوستان بود. او کار تدریس خود را برای ادامه تحصیل ریاضی رها کرد اما پس از تنها یک ترم درس خود را نیز به خاطر تشکیل خانواده با همسرش کنار گذاشت.
فلسفه، سیاست و خشونت یکی از آثار برجسته رضا داوری اردکانی است که به شکل گفتگو نوشته شده‌است. داوری در این کتاب سعی می‌کند به این اتهام که برخی فلسفه‌ها، خشونت را توجیه می‌کنند، پاسخ دهد. این کتاب در سال ۱۳۸۵ برای اولین بار منتشر شد و در سال ۱۳۹۱ به چاپ سوم رسید. محتوا. کتاب شامل یک مقدمه و دوازده مجلس است. داوری در مقدمه می‌نویسد: «فلسفه و به خصوص فلسفه جدید با سیاست و خشونت سیاسی بی‌ارتباط نیست، اما این ارتباط را هیچ‌یک از کسانی که از موضع سیاست و با عینک سیاسی به تاریخ می‌نگرند و نظر خود را به نام فلسفه
سیاسی به تاریخ می‌نگرند و نظر خود را به نام فلسفه اظهار می‌کنند، درنمی‌یابند.» نقد و بررسی. اکبر جباری در مقاله‌ای به معرفی این کتاب پرداخت. امیرهوشنگ افتخاری راد این کتاب را پس از کتاب "وضع کنونی تفکر در ایران" از مهم‌ترین آثار داوری می‌داند. مقاله‌ای هم در نقد این کتاب با نام مستعار «محمدسعید عالی‌نژاد» در "کتاب ماه فلسفه" به چاپ رسید که داوری به آن پاسخ داد و برای این پاسخ، برگزیدهٔ پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ نقد کتاب شد.
سوسیالیسم آفریقایی () اعتقاد به اشتراک‌گذاری منابع اقتصادی با روش سنتی آفریقایی است که از سوسیالیسم کلاسیک متمایز است. بسیاری از سیاستمداران آفریقایی دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ حامی سوسیالیسم آفریقایی بودند اگر چه تعریف‌ها و تفسیرها از این اصطلاح بطور قابل ملاحظه‌ای متفاوت و گوناگون است. این امر به این دلیل است که این اندیشه محصول تفکرات یک فرد نبوده است. از تعاریف ارائه شده برای مثال می‌توان به تعریف گرافت جانسون، از دانشگاه غنا، اشاره کرد که سوسیالیسم آفریقایی را به صورت یک استعاره «نظام خانواده- گسترش یافته
را به صورت یک استعاره «نظام خانواده- گسترش یافته آفریقایی» تعریف می‌کند.
پاویون بارسلونا یا غرفه بارسلونا ، طراحی شده توسط لودویگ میس ون در روهه، غرفه آلمان برای نمایشگاه بین‌المللی ۱۹۲۹ در بارسلونا، اسپانیا است. این ساختمان برای افتتاح رسمی از بخش آلمان در نمایشگاه استفاده شده‌است. این ساختمان، مهم در تاریخ معماری مدرن متعالی، و شناخته شده برای فرم ساده آن و استفاده دیدنی و جذاب آن از موادی، مانند سنگ مرمر، سنگ باباغوری و سنگ تراورتن است. همان ویژگی‌های مینیمالیسم و دیدنی را می‌توان به‌طور خاص در مبلمان آن به نام صندلی بارسلونا دید. بسیاری از ساختمان‌های مدرن مهم، از جمله کاخ
دید. بسیاری از ساختمان‌های مدرن مهم، از جمله کاخ کپل مانور مایکل ونسر در کنت از آن الهام گرفته‌اند.
تاریخ پیدا شدن سیب زمینی کتابی است که از زبان فرانسه به فارسی ترجمه شده‌است. میرزا یوسف خان مستشارالسلطنه (۱۲۳۹–۱۳۱۳ق)، از روشنفکران زمانه، این کتاب را در آخرین سال حیات خود، به سال ۱۳۱۳ق/۱۲۷۴ش/۱۸۹۵م در دوره مظفرالدین شاه ترجمه کرد. هدف از ترجمه کتاب. از آنجایی که عامه مردم اطلاع دقیقی از نحوه کشت و مصرف سیب‌زمینی (که در آن زمان در ایران گیاه جدیدی محسوب می‌شد) نداشتند، دولتمردان قاجاری تألیف و ترجمه کتابچه‌ها و کتاب‌های راهنما را تشویق می‌کردند. نتیجه تلاش برای معرفی سیب زمینی. دستاوردهای پژوهش مشخص می‌کند
معرفی سیب زمینی. دستاوردهای پژوهش مشخص می‌کند با حمایت ناصرالدین شاه از کاشت گیاه سیب‌زمینی و استقبال توده مردم از این غذای جدید، در عرض پنجاه سال، سیب‌زمینی بعد از گندم، به عنوان مهم‌ترین منبع غذایی ایرانیان مورد استفاده قرار گرفت. نگاهی به متن کتاب. حفظ سیب زمینی. برای حفظ سیب زمینی از مرض، یک سیر کات کبود را در سه من سیب زمینی حل کنند بعد چهل مثقال روی، که فلز معروف است در آن بیندازند. دوازده ساعت بماند. بعد روی را بیرون بیاورند و سیب‌ها را میان آن بیندازند. پس از ده ساعت سیب‌ها را بیرون آورده و
بیندازند. پس از ده ساعت سیب‌ها را بیرون آورده و بلافاصله بکارند؛ و در جای دیگری می‌نویسد باید دوغاب آهک درست کرد و سیب‌ها را در آن انداخت تا روی آنها را کاملاً بپوشاند و بعد سیب‌ها را خشک کرده و انبار کنند. خاصیت سیب زمینی. از جمیع حبوبات و نقولات و هر قسم نباتات سوای گندم، به جهت غذای انسان و حیوان، سیب زمینی بهتر است و با قوتتر و طریق کاشتن و عمل آوردن آن هم آسان‌تر و بی زحمتتر است. در هر مملکت که سیب زمینی زراعت بشود، آن مملکت از واهمه قحطی ایمن است. حاصل آن در زمین بد چهار مقابل می‌شود؛ بیش از حاصل
حاصل آن در زمین بد چهار مقابل می‌شود؛ بیش از حاصل گندمی است که در زمین خوب کاشته شده باشد.
نون و پنیر و سبزی در غالب کنسرتی در سال ۱۹۹۰ در سالن بزرگ یونیورسال آمفی تئاتر شهر لس آنجلس برگزار شد. با پیشنهاد بهزاد مسرور به داریوش و ابی برای کنسرتی مشترک و خواندن ترانه دو صدایی این دو خواننده با هم کنسرتی مشترک را اجرا کردند که نقطه عطفی در زمان خود در موسیقی ایران بعد از انقلاب بود. این کنسرت شامل سه قسمت بود:
اغورلوخان شاملو در زمان شاه عباس بزرگ از شمار ایشیک آقاسیان بود، و پس از قتل زینل خان شاملو در زمان شاه صفی بپایه ایشیک آقاسی باشی رسید. ایشیک آقاسی باشی. ایشیک آقاسی باشی (ریاست تشریفات دربار شاهی) را بعهده داشت. تذکره الملوک وظایف او را چنین شرح می‌دهد:مشارٌ‌الیه ریش سفید کل یساولان صحبتو ایشیک آقاسیان دیوان و آقایان قاپوچیان دیوان و یساولان و جارچیان دیوان و امور نسق مجلس از جماعت مجلس نشین و ترتیب نشستن مجلس نشینان و ایستادگان مجلس از اعلی تا ادنا متعلق به ایشیک آقاسی باشی دیوان، و اگر خلاف قاعده در
به ایشیک آقاسی باشی دیوان، و اگر خلاف قاعده در ترتیب قواعد مجلس بهمرسد از ایشیک آقاسی باشی بازخواست می‌شد. ایشیک آقاسیان که زیر دست ایشیک آقاسی باشی بکار می‌پرداختند، بنا بنوشته تذکره الملوک از میان (اُمرازاده وغیر از امرازاده از آقایان معتبر هر کدام لیاقت خدمت حضور دارند) برگزیده می‌شدند تا در دربار بکار پردازند. مشکوی شاهی (حرم) نیز خود ایشیک آقاسی باشی جداگانه‌ای داشت. ایشیک آقاسی باشی نیز چون قورچی باشی یکی از سران هفتگانه دربار صفوی بحساب می‌آید. چنان‌که گذشت اغورلوخان شاملو ایشیک آقاسی باشی دربار شاه
گذشت اغورلوخان شاملو ایشیک آقاسی باشی دربار شاه صفی بود. شاه صفی در میان پادشاهان صفوی بخون ریزی و سنگدلی نامور است. نوشته‌اند هنگامیکه بجهان پا گذاشت دست‌های او پر از خون بود. چون شاه عباس آگاه شد گفت اگراین پسر به شاهی برسد خون‌های بسیار خواهد ریخت. به همین سبب بود که بدستور شاه او را در مشکوی بزرگ کردند و به او تریاک می‌خوراندند تا سست رأی و ناتوان بار آید. سیزده سال و نیم شاهی او همراه با کشتار بسیار بود. شاه صفی پس از قتل امام‌قلی خان، اغورلوخان ایشیک آقاسی باشی را به ولایت‌های کهگیلویه و فارس بشیراز
آقاسی باشی را به ولایت‌های کهگیلویه و فارس بشیراز فرستاد. تا بازماندگان فرزندان خان را که بگفته‌ای پنجاه ودو نفر بودند بکشد، یا کور سازد. اسکندر بیک در ذیل عالم‌آرای عباسی می‌نویسد: مقرر گردید که از ورود بآن حدود سایر اولاد امامقلیخان را معروض تبع سیاست گردانیده، در مملکت فارس از ایشان اثر و نشان نگذارد؛ و بمقتضای قضا چون در خدمت مرجوعه مساهله و مدارا نموده بود، بجرم آن غفلت و کم خدمتی از ایالت کوه کیلویه معزول گردید و بمنصب ایشیک آقاسی باشیگری قناعت گزید. اغورلوخان چنان‌که گذشت بفارس رفت. نوشته‌اند که از
اغورلوخان چنان‌که گذشت بفارس رفت. نوشته‌اند که از بازماندگان خان فارس بجز دو کودک شیرخوار کسی بر جا نماند؛ و پاره‌ای دیگر از مورخین نوشته‌اند که تنها یکی از پسران او توانست با مادر خویش بحدود بصره بگریزد. شاید سبب بر کناری اغورلوخان، ناخرسندی شاه از او همین باقیماندن دو کودک، یا فرار یکی از پسران خان فارس باشد، که بنا بنوشته اسکندر بیک اهل مدارا به‌شمار آمده‌است. سرنوشت اغورلوخان. در آغاز سال ۱۰۴۳ هجری هنگامیکه شاه صفی در ییلاق سهند بسر می‌برد، شب جمعه دوم صفر طالب خان وزیر و جمعی از سران قزلباش از جمله
صفر طالب خان وزیر و جمعی از سران قزلباش از جمله حسنخان شاملو بیگلربیگی خراسان، اغورلوخان شاملو ایشیک آقاسی باش و حسن بیک یساول صحبت داماد وزیر، در چادر طالب خان گرد آمده و به می‌گساری نشستند. نیمه‌های شب بهرام بیک استاجلو کشیکچی باشی به چادر وزیر آمد، و از اغورلوخان خواست تا بر سر کشیک خود بخرگاه شاهی رود. وزیر که مجلس را گرم یافته بود از کشیک چی باشی خواست که اغورلوخان را ساعتی از کشیک معاف دارد. اما کشیک چی باشی پافشاری کرد، و کار بمجادله کشید. تا آنکه بدستور وزیر، بهرام بیک را از چادر بیرون افکندند. پس
وزیر، بهرام بیک را از چادر بیرون افکندند. پس از آن ماجرا، اغورخان و حسن بیک مست و بی‌خبر بخرگاه شاهی رفتند. در پشت خوابگاه شاه کار ستیزه و گفتگوی بهرام بیک و اغورلوخان بالاگرفت، و سرانجام اغورلوخان با چوبدست خود بر سر بهرام بیک کوبید و خون بر سر و روی او روان شد. شاه صفی در خوابگاه بیدار بود و بآنچه بیرون خوابگاه می‌گذشت گوش می‌داد. فردا صبح بهرام بیک با سر و روی خون آلود بدادخواهی نزد شاه رفت، و شاه دستور دادرسی داد. مجلس دادرسی در چادر حسنخان بیگلربیگی خراسان که آنروز شاه در آنجا مهمان بود بر پا شد. طالب
که آنروز شاه در آنجا مهمان بود بر پا شد. طالب خان وزیر برسم همیشگی که با شاه به سبب جوانی بگستاخی سخن می‌گفت، آنروز نیز چنین کرد. شاه که از رفتار او دلی پر خون داشت، از او پرسید کوچک شمردن ولینعمت را مجازات چیست؟ وزیر بی‌خبر پاسخ داد مرگ. شاه نیز بی‌درنگ شمشیرش را در شکم وزیر فروبرد، و غلامان را دستور داد تا سر او را با تبرزین فرو کوفتند و وزیر را از بند زندگی رهاندند. یکی از غلامان که بی تاب شده بود، ونتوانست خود داری کند و چشم خود را بسوی دیگر دوخت. شاه متوجه این رفتار شد و فرمان داد تا چشمان بگفته شاه
متوجه این رفتار شد و فرمان داد تا چشمان بگفته شاه (ظریف) او را از کاسه درآوردند. قربانی دیگر این واقعه قاضی محسن یکی از فضلای عصر بود، که چون تاب دیدن مرگ دردناک طالب خان را نیاورد، پابرهنه از خیمه بیرون دوید. شاه چون از کار وزیر آسوده شد، قاضی را نیافت، چون از او پرسید مخالفین قاضی کار او را جانبداری از وزیر جلوه گر ساختند. شاه نیز دستورداد چشم و گوش و بینی قاضی را کندند، و دست و پای او را بریدند و در میدان افکندند. این خون ریزی به همین جا پایان نیافت زیرا هنوز دو قهرمان دیگر این ماجرا زنده بودند. حسن بیک
هنوز دو قهرمان دیگر این ماجرا زنده بودند. حسن بیک یساول که داماد وزیر بود، چون از حادثه باخبر گردید آشفته وارد خیمه حسنخان بیگلربیگی گردید، و بی اجازه بسوی شاه رفت. حسنخان راه را بر او بست و شمشیرش را گرفت و با اشاره شاه در شکمش فرو برد. اغورلوخان آنروز صبحگاه در درگاه حاضر نبود، و با آنکه کسی چون او باید پیش‌بینی چنین ماجرائی را می‌کرد. بی‌خبر و بی‌خیال بحمام رفته بود. اسکندربیک در ذیل عالم آرای می‌نویسد: در طریق و آداب صوفیان سلسله علیه صفویه بر اغورلوخان لازم بود، که بر تقصیر و گناه خود معترف باشد و
لازم بود، که بر تقصیر و گناه خود معترف باشد و بتوحید خانه همایون پناه جسته و خود را در سلک گنه کاران شمرده و از مرشد کامل استدعای عفو گناه خود خواسته باشد، و تا رضای مرشد کامل حاصل نشود از توحیدخانه بیرون نیامده در آنجا ملتجی باشد. او این مقدمه را سهل انگاشته وقعی ننهاده صباح آن روز نیز بخدمت نیامده بود این معنی موجب مزید غبار خاطر اشرف گشت. شاه دو تن از سرداران به نام علیقلی بیگ و قزاق خان چرکس را مأمور کشتن اغورلوخان کرد. این دو تن که از دوستان اغورلو بودند، هنگامی وارد حکام شدند که اغورلو لباس می‌پوشید.
هنگامی وارد حکام شدند که اغورلو لباس می‌پوشید. اغورلو خان دریافت که آندو خبر خوشی نیاورده‌اند. اما بسیار دیر دریافت. زیرا پس از گفتگوی کوتاهی سر اغورلوخان از بدن جدا شد، و بشیوه آنروزگار علیقلی خان گونه او را سوراخ کرد و انگشت در آن افکند و نزد شاه برد. نوشته‌اند که اغورلوخان نیز مانند بسیار از سرداران قزلباش دارای سبیلی بلند بود. به‌طوری‌که آن را از دو سو دور گردن می‌پیچیدند وباز دو سر آن بدهانش می‌رسد. اغورلو به سبیل خود که دردربار شاه صفی انگشت‌نما بود خیلی می‌بالید. چون سر اغورلو را نزد شاه گذاشتند شاه
می‌بالید. چون سر اغورلو را نزد شاه گذاشتند شاه صفی با عصای خود ضربتی چند بر آن زد و گفت اغورلو مرد باهوش وزیرکی بودی متأثرم که ترا بدینصورت می‌بینم ولی چه می‌شود کرد خودت خواستی که چنین شود مخصوصاً برای سبیل‌های قشنگ مردانه ات خیلی متأسفم. پس از مرگ اغورلوخان شاه پسر او را احضار کرد و عقیده اش را دربارهٔ مرگ پدر پرسید: واو چاپلوسانه پاسخ داد که (جانثار بجز قبله عالم پدری ندارد) و این خوش آمد گوئی دارائی پدرش را که معمولاً باید بسود شاه ضبط شود نجات داد، و خود نیز بعدها در دربار شاه صفی بکار گماشته شد.
موزه ملی بانکوک شاخه اصلی موزه‌های ملی در تایلند و همچنین بزرگترین موزه در آسیای جنوب شرقی است که در بانکوک قرار دارد. این موزه هنر تایلندی و تاریخ این کشور را نشان می‌دهد و بین تئاتر ملی و دانشگاه علوم اخلاقی و سیاسی قرار گرفته‌است. موزه در سال ۱۸۷۴ میلادی توسط پادشاه چولالونگ کورن (رامای پنجم) تأسیس و گشایش یافت که نمایشگاهی برای آثار حاکمیت پادشاه مانکوت (رامای چهارم) بود. امروزه موزه تاریخچه تایلند را از دوران نوسنگی پوشش می‌دهد. مجموعه موزه که شامل کتیبه‌ای از پادشاه رام که در سال ۲۰۰۳ میلادی توسط
کتیبه‌ای از پادشاه رام که در سال ۲۰۰۳ میلادی توسط برنامه حافظه جهانی یونسکو در یونسکو به ثبت رسید می‌شود. علاوه بر این موزه به دوران امپراتوری سریویجایا، پادشاهی آیوتایا و دیگر پادشاهی‌ها می‌پردازد. همچنین دارای مجموعه گسترده‌ای از آثار هنر آسیایی بودایی مانند هند، هنر یونانی و بودایی، دودمان تانگ، ویتنام، هنر چامپا، اندونزی و کامبوج می‌باشد. موزه ملی بانکوک در حال حاضر دارای سه نمایشگاه دائمی است : اطلاعات عمومی. موزه ملی بانکوک از چهارشنبه تا یکشنبه بین ساعات ۹:۰۰ صبح تا ۴:۰۰ بعدازظهر به جز تعطیلات ملی
ساعات ۹:۰۰ صبح تا ۴:۰۰ بعدازظهر به جز تعطیلات ملی باز است. موزه ملی بانکوک به داوطلبان زبان خارجی تورهایی ارائه می‌دهد. همه تورها فقط در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه از ساعت ۹:۰۰ صبح شروع می‌شوند. تورها اغلب به زبان انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و ژاپنی برگزار می‌شود. همه تورهای برنامه‌ریزی شده رایگان می‌باشند اما هزینه ورودی موزه برای افراد غیر تایلندی ۲۰۰ بات (۶٫۰۲ دلار) است.
برتران وستفال زاده متولد ۱۰ مه سال ۱۹۶۲ در استراسبورگ) یک محقق فرانسوی است. نظریه‌ی اصلی او ژئوکریتیسیسم است که توسط رابرت جی. تالی در جهان انگلیسی‌زبان ترویج شده و گسترش یافته است. کار حرفه‌ای. وستفال از سال ۱۹۹۸ استاد ادبیات تطبیقی و نظریه ادبی در دانشگاه لیموژ است و از سال ۲۰۰۰ مدیریت تیم تحقیقاتی (EA 1087) «فضاهای انسانی و تعاملات فرهنگی» را بر عهده دارد. وی استاد مدعو دانشگاه فناوری تگزاس (۲۰۰۵) و دانشگاه کارولینای شمالی شارلوت (۲۰۱۳–۲۰۱۵) نیز بوده است. وستفال بنیانگذار نقد جغرافیایی است که روشی برای
وستفال بنیانگذار نقد جغرافیایی است که روشی برای تحلیل ادبی و یک نظریه ادبی است و شامل مطالعه فضای جغرافیایی می‌شود. وی پس از انتشار نخستین کار جمعی در این مورد به نام روش استفاده از نقد جغرافیایی (La Géocritique. Réel, fiction, espace) در سال ۲۰۰۷ مقاله‌ای به نام نقد جغرافیایی: واقعیت، داستان و فضا نوشت که رابرت تالی در سال ۲۰۱۱ آن را به نام نقد جغرافیایی: فضای واقعی و داستانی (Geocriticism: Real and Fictional Spaces) در آمریکا ترجمه کرد و خود یکی از مروجان اصلی این رویکرد ادبی در آمریکا شد. نقد جغرافیایی
اصلی این رویکرد ادبی در آمریکا شد. نقد جغرافیایی یک تئوری به همین نام دارد که در واقع یک روش میان رشته‌ای برای نقد ادبی است و بر بازنمایی فضا و مکان در آثار متمرکز است. در سال ۲۰۱۱، وستفال مقاله‌ای به نام دنیای قابل قبول، فضا، مکان نقشه (Le Monde plausible. Espace, lieu, carte) منتشر کرد که در آن به مطالعه در زمانی مدل‌های بازنمایی فضایی می‌پردازد. او در این کتاب، فضای باز و بسته رااز هم متمایز کرده و توجه ویژه‌ای به نقشه نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۳، ایمی والز در آمریکا این مقاله را به زبان انگلیسی به نام
در آمریکا این مقاله را به زبان انگلیسی به نام جهان قابل قبول (The Plausible World) ترجمه نمود. وستفال در مارس ۲۰۱۶ کتابی به نام قفس نصف النهارها، ادبیات و هنر معاصر در برابر جهانی سازی (La Cage des méridiens. La littérature et l’art contemporain face à la globalisation) نوشت که نظر می‌رسد سه‌گانه نقد جغرافیایی را تکمیل می‌کند. این اثر نقش ادبیات و هنر معاصر را در مقیاس جهانی بررسی کرده و به مطالعه منطق فرا فرهنگی و مرکز زدایی می‌پردازد. وستفال چند کتاب دیگر نیز دارد: رمان و انجیل (Roman et Evangile) (2000)
نیز دارد: رمان و انجیل (Roman et Evangile) (2000) که به معنای روایی کلمه به بررسی تقدم و تأخر بخش‌ها و شخصیت‌های انجیل در رمان معاصر اروپا می‌پردازد. کتاب دیگر او چشم مدیترانه، ادیسه ادبی (L’œil de la Méditerranée. Une odyssée littéraire) (2005) که یک سری مطالعات در زمینه مکان‌های مدیترانه‌ای است و کتاب دیگر وی اوسترو-داستان، جغرافیای امر محرمانه (2010) (Austro-fictions. Une géographie de l’intime) نام دارد که آثار برخی نویسندگان اتریشی معاصر را بررسی می‌کند. مقالات مرتبط به فارسی. ژئوکریتیسیسم چیست؟
می‌کند. مقالات مرتبط به فارسی. ژئوکریتیسیسم چیست؟ روایتِ زنانه از جنگ: از خودنگاری به مکان‌نگاری، نوشته‌ی فریده شهریاری و آیدین ترکمه، ناشر: فضا و دیالکتیک. (http://dialecticalspace.com/what-is-geocriticism-1/) کتابشناسی. به زبان انگلیسی: به زبان فرانسه:
در سال ۱۰۴۷ ه.ق. / دسامبر ۱۶۳۸ میلادی بار دیگر سلطان مراد به ایران لشکر کشید. فاصله پرواز پرنده‌ها بین استانبول و بغداد حدود ۱۶۰۰ کیلومتر (۹۹۰ مایل) است. براساس نظر جوزف فون هامر تاریخ‌دان اتریشی، ارتش عثمانی این مسیر را ۱۹۷ روزه و با احتساب ۱۱۰ ایستگاه اتراق در راه، طی کرد. سلطان مراد این بار به یاری؛ طیار محمد (محمت) پاشا، صدراعظم خود بغداد را محاصره گرفت. محاصره ۱۵ نوامبر ۱۶۳۸ آغاز شد. صفویان اندازه اردوگاه نظامی را حدود ۴ تا ۵ برابر افزایش دادند. از طریق چهار دروازه اصلی می‌شد به شهر رسید؛ دروازه شمالی
چهار دروازه اصلی می‌شد به شهر رسید؛ دروازه شمالی به نام اعظمیه یا امام اعظم (ابوحنفیه)، دروازه جنوبی با نام کارنالیک، آک و دروازه کوپرو. ناظر عثمانی ضیاءالدین ابراهیم نوری استحکامات شهر را به این صورت توصیف کرده‌است: فرمانده صفوی، بکتاش‌خان، استحکامات را به‌صورت گسترده (یا اساسی) تعمیر کرده بود. دو پاشا مقابل دو دروازه اول قرار گرفتند اما وزیر اعظم، طیار محمد پاشا دریافت که این دو دروازه، به‌خوبی مستحکم شده‌اند؛ بنابراین تصمیم گرفت به دروازه سوم (آک) که استحکاماتش ضعیف‌تر به‌نظر می‌رسید، حمله کند. در طول
ضعیف‌تر به‌نظر می‌رسید، حمله کند. در طول محاصره، صفویان دست به انجام حمله‌هایی زدند که ۶۰۰۰ تن در آن شرکت داشتند. این حمله‌ها، با عقب‌نشینی توأم می‌شدند و آن‌ها پس از استراحت، دوباره با ۶۰۰۰ سرباز تازه‌نفس، حمله می‌کردند. این شکل از حمله و عقب‌نشینی تلفات عثمانی‌ها را بسیار بالا برد. محاصره (۴۰ روز یا ۵۰ روز) طول کشید تا اینکه مراد بی‌تاب، وزیر اعظم را برانگیخت تا حمله‌ای همه‌جانبه ترتیب دهد. حمله با موفقیت همراه بود و شهر، در ۲۵ دسامبر ۱۶۳۸ (در صدوشانزدهمین سالگرد فتح رودس به دست سلیمان یکم) فتح شد. با
سالگرد فتح رودس به دست سلیمان یکم) فتح شد. با این‌همه، وزیر اعظم طیار محمد پاشا؛ طی درگیری نهایی به ضرب گلوله کشته شد. عواقب. با اینکه فرصتی به مدافعان داده شد تا به‌سلامت به ایران بازگردند اما برخی پس از تسخیر شهر و در نزدیکی دروازه کارانلیک دوباره به نبرد پرداختند و تلفات این درگیری‌ها شدید بود. شاه صفی که تازه از اصفهان راه افتاده بود که به کمک بغداد برود، در همدان از تسلیم شدن آن خبردار شد. او در رأس یک سپاه دوازده هزار نفری در قصر شیرین ظاهر شد و چون امکان مقابله نداشت و از بیم اینکه جنگ به داخل ایران
مقابله نداشت و از بیم اینکه جنگ به داخل ایران نیز کشیده شود، به ناچار تقاضای صلح نمود. با این‌همه، مدتی پس از اشغال شهر، وزیر اعظم جدید عثمانی، مصطفی پاشا کمانکش و نماینده ایران، ساروخان، مذاکرات صلح را آغاز کردند و در ۱۷ مه ۱۶۳۹ عهدنامه زهاب امضاء شد که تبدیل به معاهده‌ای با اهمیت تاریخی شده‌است. براساس این معاهده، خطوط مرزی مدرن ایران-ترکیه و ایران-عراق ترسیم شده‌اند. با اینکه پس از امضای این معاهده، جنگ‌های دیگری نیز درگرفته اما نتیجه تمام آنها، بازگشت و تصدیق معاهده زهاب بوده‌است. عهدنامه زهاب یا قصر
و تصدیق معاهده زهاب بوده‌است. عهدنامه زهاب یا قصر شیرین. معاهدهٔ صلح زهاب (قصر شیرین) در ۱۰۴۹ ه.ق. / ۱۶۳۹ میلادی بین وزیراعظم صفویان، سارو تقی اعتمادالدوله و کمانکش (کماندار) مصطفی پاشا، صدراعظم عثمانی به امضا رسید. با انعقاد معاهدهٔ «قصرشیرین» یا «ذهاب»، جنگهای طولانی میان ایران و عثمانی خاتمه یافت و دوران صلح تا برافتادن صفویان ادامه یافت. بنابر مفاد این عهدنامه، مرز میان دو دولت تعیین شد که امروزه نیز با اندک تغییری برقرار است. برطبق مفاد این قرارداد، آذربایجان و ارمنستان به ایران واگذار شد و بغداد نیز
و ارمنستان به ایران واگذار شد و بغداد نیز به عثمانی تعلق گرفت و به‌این ترتیب، شهر تبریز به‌مدت نزدیک به ۹۰ سال از تعرض عثمانیان مصون ماند. شرایط دیگر قرارداد این بود که دولت و ملت ایران از سب و لعن خلفای سه‌گانه و سب طعنهٔ عایشه خودداری کنند. این صلح که قرار آن در ذهاب گذاشته شد، چون بیشتر به نفع عثمانی بود، سال‌ها دوام پیدا کرد. فتح بغداد و پیوستن آن به امپراطوری عثمانی، به اندازه‌ای برای عثمانیان مهم بود که یه دستور سلطان مراد خان؛ در کاخ توپ‌قاپی بنای یادبودی به نام کوشک بغداد، به یاد پیروزی سال ۱۶۳۸
یادبودی به نام کوشک بغداد، به یاد پیروزی سال ۱۶۳۸ میلادی بر ایرانیان بر پا نمودند. معاهده زهاب از زمان بسته شدن تا حدود هشتاد سال، (تا زمان نادر شاه و کریم خان زند)، مورد استناد و پذیرش ایران و عثمانی بوده‌است. معاهده زهاب نه در آرشیوهای ایران موجود است و نه در عثمانی. هر کدام از منابع نیز به‌طور جداگانه و با تفاوت‌های بسیار آن را نقل کرده‌اند. اتفاقات دیگر. در طول محاصره بغداد، مراد دو وزیر اعظمش را از دست داد. اولی بایرام پاشا که در ۱۷ اوت ۱۶۳۸ در راه رسیدن به بغداد درگذشت و دومی، طیار محمد پاشا که در ۲۴
به بغداد درگذشت و دومی، طیار محمد پاشا که در ۲۴ دسامبر ۱۶۳۸ و در حین نبرد کشته شد. طیار محمد پاشا، سومین وزیر اعظم عثمانی است که در میدان نبرد کشته شده‌است (اولی، هادیم علی پاشا در ۱۵۱۱ و دومی، هادیم سینان پاشا در ۱۵۱۷). مراد پس از پیروزی و فتح بغداد، کوشک مجللی در کاخ توپ‌قاپی به نام «کوشک بغداد» بنا کرد.
جیمز بری (؛ ۱۷۸۹ یا ۱۷۹۹ – ۲۵ ژوئیه ۱۸۶۵، حدوداً ۶۶–۷۶ ساله) با نام اصلی مارگارت آن بولکلی، یک نظامی جراح اهل ایرلند در ارتش بریتانیا بود. او پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه پزشکی دانشگاه ادینبرو در آفریقای جنوبی و هندوستان خدمت کرد. پس از پایان خدمت، به سمت بازرس کل بیمارستان‌های نظامی منصوب شد. او در سفرهایش، نه‌تنها شرایط سربازان مجروح را بهبود داد، بلکه به شرایط بومیان هر منطقه هم توجه می‌کرد. از میان موفقیت‌های او می‌توان به اولین عمل سزارین موفق در آفریقا اشاره کرد که توسط پزشکی انگلیسی انجام شد و مادر و
اشاره کرد که توسط پزشکی انگلیسی انجام شد و مادر و فرزند، هر دو پس از جراحی سالم ماندند. گرچه بری در بزرگسالی به عنوان یک مرد زندگی می‌کرد، اما هنگام تولد، مؤنث بود و نام تولدش، مارگارت آن بولکلی بوده است. او تصمیم گرفت به عنوان یک مرد زندگی کند تا بتواند در دانشگاه درس بخواند و حرفه جراحی را برگزیند. اجتماع و هم‌دانشگاهی‌های او پس از مرگش، حقیقت جنسیت او را دریافتند. با این حساب، او اولین پزشک یا جراح زن واجد شرایط و شناخته‌شده بریتانیایی است که پنجاه سال پیش از الیزابت گرت اندرسون، به این حرفه پرداخته و
پیش از الیزابت گرت اندرسون، به این حرفه پرداخته و به عنوان یک زن، واجد شرایط آن شده است.
تراپیست-۱اف () که "2MASS J23062928-0502285 f" نیز نامیده می‌شود، یک سیاره فراخورشیدی زمین‌سان است که در کمربند حیات سیاره کوتوله فراسرد تراپیست-۱ به دور آن گردش می‌کند. این سیاره در فاصله ۳۹ سال نوری (۱۲ پارسک) از زمین در صورت فلکی دلو قرار دارد. این سیاره با استفاده از روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی که با اندازه‌گیری کاهش نور ستاره هنگام عبور سیاره از جلو آن انجام می‌شود، کشف شد. این سیاره یکی از چهار سیاره جدیدی است که با استفاده از تلسکوپ فضایی اسپیتزر در حال گردش به دور ستاره خود کشف شد.
موزه ورزش‌های استونی () یک موزه ورزشی در تارتو، استونی است. این موزه که در سال ۱۹۶۳ تأسیس شده مجموعه‌ای از مدال‌ها، لباس‌ها، وسایل و تصاویر ورزشکاران استونی در مسابقات ورزشی و المپیک است. مدال‌های موجود در این موزه شامل مدال‌های مارتین کلین، گرد کانتر، ارکی نول، یان تالتس، پاول کرس و گئورک لوریخ می‌باشد.