payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اهداف ساحلی، مینهای شناور نیز به کار رود. این سیستم به سرعت تطبیق‌پذیر بوده و روی هر کشتی جنگی روسی تا هشت عدد از آنها را می‌توان نصب کرد. از این سامانه تا کنون صدها نمونه ساخته شده‌است. نمونه‌ای از آن روی ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف در حال کار است.
پیش‌درمان دارو یا روندی است که بیمار قبل از آغاز جراحی یا درمان پزشکی تهاجمی دریافت می‌کند. داروهای مورد استفاده در پیش‌درمان معمولاً آرام‌بخش یا ضددرد هستند. پیش‌درمان در روند شیمی‌درمانی در بیماری سرطان به دسته‌ای از داروها (یک یا بیشتر از یک دارو مانند دگزامتازون، دیفن هیدرامین، امپرازول و…) گفته می‌شود که بیمار از چند دقیقه تا چند ساعت قبل از آغاز شیمی‌درمانی به جهت تقلیل اثرات جانبی یا کاستن از واکنش حساسیت زا استفاده می‌شود. ملاتونین به دلیل داشتن خواصی از جمله خواب‌آور، ضدتشنج در هر دو رده کودکان و
از جمله خواب‌آور، ضدتشنج در هر دو رده کودکان و بزرگسالان به عنوان پیشدرمان به جهت آرام‌بخشی استفاده می‌شود. برخلاف میدازولام، ملاتونین بر روی مهارتهای حرکتی-روانی یا کیفیت ریکاوری تأثیر منفی نمی‌گذارد. همچنین در مقایسه با میدازولام ریکاوری سریعتری داشته و هیجانات بعد از عمل را می‌کاهد همچنین نیاز به داروی بیهوشی از جمله پروپوفول و تیوپنتال سدیم را در حین عمل کاهش می‌دهد. میدازولام در کاهش میزان اضطراب کودکان که ناشی از جدایی از والدین یا القا بیهوشی است، مؤثر است. همچنین گاهی اوقات از داروی سوفنتانیل به
مؤثر است. همچنین گاهی اوقات از داروی سوفنتانیل به عنوان پیشدرمان استفاده می‌شود. کلونیدین به شکل فزاینده‌ای در حال تبدیل به یک داروی محبوب برای کودکان جهت پیشدرمان می‌باشد، تنها اشکال این دارو این است که برای رسیدن به اوج اثر ۴۵ دقیقه زمان نیاز است. یافته‌ها ثابت کرده در کودکان کلونیدین اثرات مشابه بنزودیازپین‌ها یا بهتر از آنها دارد و عوارض جانبی بهتری دارد. همچنین در نهایت موجب کاسته شدن از میزان داروها در هنگام القا بیهوشی می‌شود. استفاده از کلونیدین موجب کاهش درد بعد از عمل و همچنین کاهش داروی مصرفی و
کاهش درد بعد از عمل و همچنین کاهش داروی مصرفی و کاسته شدن از لرز، تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی می‌شود. کلونیدین به طور فزآینده‌ای در حال افزایش محبوبیت در نزد پزشکان متخصص بیهوشی است. داروی دیگر دکسمدتومیدین است که در هنگام مواجه با کودکانی که همکاری مناسبی ندارند استفاده می‌شود.
کازموس (انگلیسی: C# Open Source Managed Opreating System یا Cosmos) نام سیستم‌عاملی است که به زبان سی‌شارپ و یک زبان تازه توسط گروه سازنده این سیستم‌عامل به نام X# (به فارسی: ایکس‌شارپ) نوشته شده‌است. ایکس‌شارپ یک زبان برنامه‌نویسی سطح پایین است که برای ساده کردن برنامه‌نویسی به زبان اسمبلی ساخته شده‌است. این زبان ترکیبی از اسمبلی و C است.
کریس وارن جونیور (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ، ، تفنگ آمریکایی و مردان افتخار اشاره کرد.
480i نام اختصاری برای فرمت تصویری ویدئویی است که در SDTV در سیستم تلویزیون‌های آنالوگ یا دیجیتال در بیشتر کشورهایِ قاره آمریکا (به‌استثنای آرژانتین، پاراگوئه و اروگوئه)، حوزهٔ کارائیب، میانمار، ژاپن، کره جنوبی، تایوان و فیلیپین استفاده می‌شود. مقصود از عدد ۴۸۰، رزولوشن ۴۸۰ خطیِ عمودی و مقصود از i اشاره به رزولوشن شبکه‌ای یا یکی‌درمیان (Interlaced) است. نرخ تازه‌سازی در این فرمت، معمولاً ۶۰ هرتز (یا ۵۹٫۹۴ هرتز در فضای رنگیِ NTSC) است.
به عمل کندن پوست نهنگ و استحصال چربی زیر پوست آن، پیه‌گیری گفته می‌شود. سر نهنگ‌های دریایی بسیار بزرگ بوده و بیش از یک سوم وزن بدن آن را تشکیل می‌دهد. حدود ۹۰ درصد وزن این سر از عضو اسپرماستی تشکیل شده‌است که مخلوطی از تری اسیل گلیسرول‌ها و موم‌های دارای مقادیر زیاد چربی غیر اشباع می‌باشد. قطر لایه چربی در برخی از نهنگ‌های بی‌دندان ممکن است از نیم متر تجاوز کند. نوعی روغن رونواز یا مالیدنی که عمدتاً از چربی نهنگ به‌دست می‌آید و از آن بیشتر در روغنکاری چوب‌ها، عمل آوری چرم‌ها، صابون‌سازی و غیره استفاده
عمل آوری چرم‌ها، صابون‌سازی و غیره استفاده می‌شود. روغن تجارتی ممکن است از چربی هر نهنگ یا دلفین به‌دست آید. از هیدروژنه کردن روغن نهنگ یک روغن خوراکی بی‌مزه به‌دست می‌آید. برای روغن‌گیری از پیه نهنگ‌ها، پیه را به صورت تکه‌های کوچک می‌بریدند و آن‌ها را در دیگ‌ها مسین می‌جوشاندند. کرانه‌های اسپیتس‌برگن در اروپای شمالی، در نیمه نخست سده هفدهم از مراکز پیه‌گیری از نهنگ‌ها بود.
خودی در لغت به معنی آشنا و اهل در برابر غیرخودی به معنی غریبه و نااهل است. از این عبارت در بیان تعاملات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی استفاده می‌شود. یک فرد خودی، عضوی از یک مجموعه انسانی (مثلاً گروه خانوادگی، دوستی، عقیدتی یا سازمانی) است که دسترسی افراد عادی دیگر به درون آن گروه شامل اطلاعات و ارتباطات داخلی آن، محدود است. بعد اجتماعی. در بعد اجتماعی غالباً یک فرد خودی کسی است که با اعلام عمومی کردن اطلاعات مهم از سازمان‌های تبهکار، جاسوسی، نظامی یا امنیتی، افشاگری می‌کند. خودی‌ها در مفهوم اجتماعی اگر چه مورد
می‌کند. خودی‌ها در مفهوم اجتماعی اگر چه مورد تنفر سازمان‌های متبوع خود یا احیاناً تحت تعقیب قرار می‌گیرند، اما از دید عموم مردم قهرمان شناخت می‌شوند. دانیل السبرگ تحلیل‌گر سابق نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا و ادوارد اسنودن کارمند سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا از جمله معروف‌ترین نیروهای خودی در سازمان‌های امنیتی و نظامی هستند که به افشاگری‌های بزرگ دست زده‌اند. بعد سیاسی. در بعد سیاسی یک فرد خودی کسی است که با تعریف ارزشی و ایدئولوژیک نظام سیاسی مورد نظر همخوانی دارد. مثلاً در فرهنگ سیاسی ایران
مورد نظر همخوانی دارد. مثلاً در فرهنگ سیاسی ایران امروز، «همه کسانی که به امام و انقلاب و ولایت عشق می‌ورزند» به لحاظ سیاسی افراد خودی قلمداد می‌شوند. بعد اقتصادی. در بعد اقتصادی خودی اصطلاحی است که به افرادی داده می‌شود که بنا به موقعیت شغلی خود از اطلاعات درونی شرکت یا شرکت‌هایی که افراد بیرونی به آن دسترسی ندارند با خبر هستند. این افراد در صورتی که از اطلاعات خود برای «معاملات خودی» استفاده کنند در بسیاری از کشورها مجرم شناخته می‌شوند. مثلاً اگر بدانند که به دلیل یک موفقیت یا ضرر تجاری قریب‌الوقوع سهام
به دلیل یک موفقیت یا ضرر تجاری قریب‌الوقوع سهام شرکتی که در آن کار می‌کنند (یا شرکتی که از اطلاعات درونی آن مطلع هستند) به زودی گران‌تر یا ارزان‌تر می‌شود و بر این مبنا خرید یا فروشی در مورد آن سهام انجام دهند، این کار معامله خودی و با استفاده از اطلاعات درون سازمانی است که عموم مردم به آن دسترسی ندارند و جرم تلقی می‌شود.
خوب، بد، جلف فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی پیمان قاسم خانی و تهیه‌کنندگی محسن چگینی و عبدالله اسکندری محصول سال ۱۳۹۴ است. فیلمبرداری این اثر در زمستان ۱۳۹۴ انجام شد و اولین بار در بهمن ۱۳۹۵ در سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر به‌نمایش درآمد. این فیلم از تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۹۵ در سینماهای ایران اکران شده‌است. در نظرسنجی سایت خبرآنلاین این فیلم به عنوان بهترین فیلم نوروز ۱۳۹۶ انتخاب شد. در ابتدا قرار بود کارگردان این فیلم رامبد جوان باشد و انتخاب‌های بعدی حسن فتحی و سروش صحت بودند اما با طولانی شدن نگارش
حسن فتحی و سروش صحت بودند اما با طولانی شدن نگارش فیلمنامه این همکاری ممکن نشد و پیمان قاسم‌خانی خودش کارگردانی را برعهده گرفت، و همچنین در گفتگو با سینما ژورنال گفت: زیادی کار سختی است بخاطر اینکه اصلاً فکرش را نمی‌کردم خودم آن را بسازم. نشسته بودم می‌نوشتم و کیف می‌کردم که چه پوستی کنده می‌شود از کارگردانش اما این بلا سر خودم آمد. همچنین در ادامه اضافه کرد که: بعد از این فیلم می‌توانم هر فیلم دیگری بسازم چون کارگردانی این فیلم سخت‌ترین کار است. به بچه‌ها می‌گویم این گرانترین کلاس کارگردانی است که کسی
می‌گویم این گرانترین کلاس کارگردانی است که کسی می‌تواند داشته باشد. دو میلیارد تومان هزینه شده تا من کارگردانی یاد بگیرم. همچنین این فیلم در ابتدا قرار بود دنباله برای مجموعه تلویزیونی پژمان باشد اما سپس با تغییراتی به صورت یک فیلم سینمایی مستقل از آن درآمد. داستان. مانی حقیقی یک کارگردان هنری سینما از طرف تهیه‌کننده‌اش تحت فشار است تا از دو بازیگر تجاری برای بازی در نقش‌های اصلی فیلمش استفاده کند. از نظر کارگردان آن‌ها بدترین انتخاب‌های ممکن هستند. اما اگر می‌خواهد که فیلم را بسازد مجبور است در مدت کوتاهی
می‌خواهد که فیلم را بسازد مجبور است در مدت کوتاهی آن‌ها را به نقش‌هایشان نزدیک کند و این کار آسانی نیست. آن‌ها از سرگرد شادمان به عنوان کارشناس انتظامی کمک می‌گیرند. سرگرد قبول می‌کند به آن‌ها آموزش دهد و آن‌ها را همراه خود می‌برد تا شیوه کار او را یاد بگیرند. دریکی از این پرونده‌ها با جسد فردی به نام محمود معتضدی در کنار رودخانه مواجه می‌شوند. روی دست او علامتی خالکوبی شده و حکم نوشته شده، نفر دیگری هم به نام کمال دهن لق با همین خالکوبی کشته شده‌است. آن‌ها یک باند توزیع مواد مخدر هستند و ماده‌ای مخدر به
یک باند توزیع مواد مخدر هستند و ماده‌ای مخدر به نام حکم لازم را پخش می‌کنند شادمان نفر سوم این گروه را که حسام کشمیری نام دارد در یک باغ بازداشت می‌کند. آن‌ها به دنبال نفر چهارم هستند چون گمان می‌کنند این بازی با چهار نفر انجام می‌شود و نفر چهارم عامل قتل است. حسام کشمیری در بازجویی اعتراف می‌کند باند آن‌ها سه نفره بوده و حکم مخفف اسم حسام و کمال و محمود و نماد این باند است، محمود معتضدی به یک باشگاه سوارکاری به نام یوزپلنگ رفت‌وآمد داشته‌است. شادمان به همراه پژمان جمشیدی و سام درخشانی و خانم آزاده
به همراه پژمان جمشیدی و سام درخشانی و خانم آزاده تهیه‌کننده این فیلم برای تحقیقات بیشتر و همچنین به بهانه اسب و لوکیشن برای فیلم خود به این باشگاه مراجعه می‌کنند. رضا رویگری و مجید مظفری که صاحبان این باشگاه سوارکاری هستند متوجه می‌شوند شادمان پلیس است برای همین آن‌ها را بیهوش می‌کنند و گروگان می‌گیرند ولی پس از به هوش آمدن متوجه می‌شوند رویگری و مظفری در کار جعل اسکناس هستند و به مواد مخدر ربطی ندارند واین سوءتفاهم بوده و آن‌ها اشتباهی به این پرونده ورود کرده‌اند ولی خلافکاران حاضر به آزادی آن‌ها نیستند و
ولی خلافکاران حاضر به آزادی آن‌ها نیستند و قصد دارند تا آن‌ها را بکشند تا مدرکی باقی نماند. در پایان آن‌ها موفق به فرار می‌شوند و خلافکاران را بازداشت می‌کنند، پژمان هم تیر می‌خورد و مدتی در بیمارستان بستری می‌شود. از طرفی فیلم ساخته می‌شود و اکران موفقی پیدا می‌کند در حالی که کارگردان مانی حقیقی سکته کرده و فوت شده و دیگر نیست تا این موفقیت را ببیند. در انتهای داستان در یک نما نشان داده می‌شود که محمود معتضدی در اثر تصادف رانندگی مرده‌است و قتلی در کار نبوده‌است. دنباله. بعد از موفقیت فیلم سینمایی «خوب بد
دنباله. بعد از موفقیت فیلم سینمایی «خوب بد جلف»، پیمان قاسم خانی که کارگردانی این فیلم را عهده‌دار بود نگارش سریالی با همین نام را آغاز کرد و قرار شد تا بهروز افخمی این مجموعه را به تهیه کنندگی سید محمد امامی و محسن چگینی برای شبکه نمایش خانوادگی کارگردانی کند. به گفته پژمان جمشیدی: «از آنجایی‌که سریال «پژمان» در تلویزیون ساخته شده بود، نمی‌توانستیم در سینما هم با همین نام کار را ادامه دهیم. به همین دلیل هم فیلم سینمایی که ساخته شد «خوب بد جلف» نام گرفت؛ در ادامه هم کار با همین اسم به شبکه نمایش خانگی
در ادامه هم کار با همین اسم به شبکه نمایش خانگی می‌رود، با شخصیت‌های واقعی و اسم‌های واقعی مثل اسم خود من که در فیلم هم با نام خودم حضور داشتم.». در نهایت با منتفی شدن ساخت سریال برای شبکه نمایش خانگی قسمت دوم این فیلم سینمایی تحت عنوان ساخته شد. ادامه فیلم سینمایی خوب بد جلف ۲: ارتش سری در قالب سریال ۱۳ قسمتی در شبکه نمایش خانگی با عنوان ساخته شد.
داگمار هاولووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. او در ۵۰ فیلم سینمایی هنرنمایی کرده و ۲۰۰ حضورِ تلویزیونی داشته است.
کلارا ایسووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. She was nominated for Czech Lion Awards for best actress in 2000 for the same movie. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "عملیات سیلور ای"، "کشتن عیسی" و "فرزندان تلماسه فرانک هربرت" اشاره کرد. او در سال ۱۹۹۷ میلادی، برندهٔ جایزهٔ شیر چک در شاخهٔ «بهترین هنرپیشه نقش مکمل زن» شد.
کوردن بلو () غذایی اروپایی به صورت گوشت پیچیده شده در پنیر است. کوردون بلو در زبان فرانسه به معنای روبان آبی است اما در آشپزی به گوشتی گفته می‌شود که میان آن ژامبون و پنیر قرار می‌دهند و سرخ می‌کنند و معمولاً با سس سرو می‌شود. کوردون بلو در اصل نوعی شنیتسل است که داخل آن را با پنیر زرد و کالباس پر می‌کنند که هم با گوشت قرمز و هم با گوشت مرغ تهیه می‌شود. این غذا به صورت غوطه‌ور در روغن باید سرخ شود تا کاملاً مغزپخت شود. محتویات کوردون بلوی آماده فروشگاهی معمولاً عبارت است از سینه مرغ، آب، نمک، ادویه، آرد
عبارت است از سینه مرغ، آب، نمک، ادویه، آرد سوخاری، پنیر گودا، ژامبون گوشت، نشاسته، صمغ گیاهی، کازئینات سدیم.
آنا لتنسکا (؛ زادهٔ - درگذشته ۲۴ اکتبر ۱۹۴۲) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک بود. او طی دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ میلادی، در ۲۵ فیلم سینمایی بازی کرد و در جریان جنگ جهانی دوم در اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن توسط عوامل حکومت آلمان نازی به قتل رسید.
آدینا ماندلووا (؛ زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۱۰ - درگذشت ۱۶ ژوئن ۱۹۹۱) بازیگر و نماد جذابیت اهل جمهوری چک بود. او در دههٔ ۳۰ میلادی، یکی از ستارگان سینما در اروپا محسوب می‌شد.
ارنست آگوستوس (۵ ژوئن ۱۷۷۱ - ۱۸ نوامبر ۱۸۵۱) از ۲۰ ژوئن ۱۸۳۷ تا زمان مرگ پادشاه هانوفر بود. وی پنجمین پسر و هشتمین فرزند جرج سوم بود که یازده سال قبل از تولد ارنست آگوستوس به سلطنت بریتانیای کبیر و ایرلند و نیز هانوفر، که در آن زمان بخشی از امپراتوری مقدس روم بود، رسیده بود. بعد از درگذشت برادر بزرگ وی ویلیام چهارم و به سلطنت رسیدن ملکه ویکتوریا در بریتانیا، با توجه به آن‌که قوانین هانوفر به زنان اجازه سلطنت نمی‌داد، سلطنت هانوفر به ارنست آگوستوس رسید. پیش از این و بعد از انحلال امپراتوری مقدس روم، هانوفر
از این و بعد از انحلال امپراتوری مقدس روم، هانوفر به صورت یک پادشاهی مستقل درآمده بود. وی در ۱۸ نوامبر ۱۸۵۱ درگذشت و بعد از وی سلطنت هانوفر به پسرش گئورگ رسید.
ژاک آنکتیل ( ) (زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۱۸ نوامبر ۱۹۸۷) یک رکابزن فرانسوی دوچرخه‌سواری جاده بود. او نخستین کسی بود که پنج بار توانست تور دو فرانس را فتح کند. پیروزی‌های او در مسابقات چندمرحله‌ای مانند تور، ناشی از توانایی استثنایی او در مراحل تایم تریل انفرادی بود. آغاز زندگی. آنکتیل پسر یک بنا در مو سنتنیان (در تپه‌های نزدیک روان در نرماندی) بود. او در آنجا با پدر و مادر خود، ارنست و ماری و برادرش فیلیپ زندگی می‌کرد. سپس خانواده‌اش مدتی در بواگیوم زندگی می‌کردند. پدرش در سال ۱۹۴۱ میلادی درخواست‌های
می‌کردند. پدرش در سال ۱۹۴۱ میلادی درخواست‌های کار بر روی تأسیسات نظامی برای اشغالگران آلمانی را نپذیرفت و بیکار شد. سایر اعضای خانواده در مزرعهٔ توت‌فرنگی کار می‌کردند و پدر آنکتیل از آن‌ها تبعیت کرد. آنکتیل نخستین دوچرخهٔ خود را در چهار سالگی به دست آورد. آنکتیل در یک مدرسهٔ فنی در سوتووی لروآن، فلزکاری را آموخت. او در آنجا با یکی از دوستانش به نام موریس دیلوا بیلیارد بازی می‌کرد. دیلوا به تشویق پدرش عضو یک باشگاه محلی شد و دوچرخه‌سواری را آغاز کرد. آنکتیل نیز دویدن را کنار گذاشت و عضو باشگاه شد و تا
نیز دویدن را کنار گذاشت و عضو باشگاه شد و تا پایان عمر، عضو آن باقی ماند. آنکتیل در رشتهٔ مهندسی نور تحصیل کرد و در کارخانه‌ای در سوتووی مشغول به کار شد؛ ولی پس از ۲۶ روز به دلیل اختلاف با رئیس خود دربارهٔ زمان مرخصی برای تمرین، آنجا را ترک کرد. باشگاه سوتووی توسط یک دلال دوچرخه به نام آندره بوشه اداره می‌شد. باشگاه به جز آنکتیل قهرمانان دیگری نیز داشت. بوشه نخست گروه خود را با یک دوچرخه و سپس با یک درنی تمرین می‌داد. آنکتیل پیشرفت سریعی داشت و ۱۶ بار در مسابقات آماتور برنده شد. نخستین پیروزی او در ۳ مهٔ
آماتور برنده شد. نخستین پیروزی او در ۳ مهٔ ۱۹۵۱ بود. جایزه بزرگ ملل. آنکتیل عضوی از تیم فرانسه بود که در مسابقات تایم تریل ۱۰۰ کیلومتری در بازی‌های المپیک ۱۹۵۲ در هلسینکی شرکت کرد و مدال برنز را به دست آورد. بوشه تحت تأثیر پیشرفت آنکتیل قرار گرفت و پاکتی شامل بریدهٔ روزنامه‌ها دربارهٔ او را برای فرانسیس پلیسیه مربی تیم دوچرخه‌سواری پرل فرستاد. پلیسیه آنکتیل را فراخواند و به او پیشنهاد کرد در ازای ماهانه ۳۰ هزار فرانک قدیم برای پرل به عنوان دوچرخه‌سوار مستقل یا نیمه‌حرفه‌ای رکاب بزند. آنکتیل پذیرفت و فوراً
یا نیمه‌حرفه‌ای رکاب بزند. آنکتیل پذیرفت و فوراً یک خودروی جدید رنو فرگیت سفارش داد. پلیسیه از آنکتیل درخواست کرد در مسابقات جایزه بزرگ ملل ۱۹۵۳ که تایم تریلی به مسافت ۱۴۲ کیلومتر بود و از ورسای و رامبوئییه می‌گذشت، شرکت کند. دو انگلیسی جزء رقیبان اصلی آنکتیل بودند. در نهایت، آنکتیل برنده مسابقه شد. او در سال‌های بعد نیز ۹ بار در مسابقه شرکت کرد و همواره به مقام قهرمانی دست یافت. رکورد یک ساعت. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۴ آنکتیل وارد خدمت دوسالهٔ سربازی در ارتش شد. در ژوئن ۱۹۵۶ مافوق‌های آنکتیل به او دستور دادند که
ژوئن ۱۹۵۶ مافوق‌های آنکتیل به او دستور دادند که رکورد جهانی رکابزنی یک‌ساعته را بشکند. رکورد جهانی به میزان ۴۵٫۸۴۸ کیلومتر از نوامبر ۱۹۴۲ در اختیار فائوستو کوپی ایتالیایی بود. او و ارتش توافق کردند که اگر رکورد را بشکند، نیمی از جایزه را به ارتش و نیم دیگر را به مادر سربازی که در الجزایر کشته شده‌بود، بدهد. در ۲۹ ژوئن ۱۹۵۶ آنکتیل با دوچرخه‌ای با طراحی مشابه دوچرخهٔ کوپی رکورد جدیدی را به میزان ۴۶٫۱۵۹ کیلومتر به ثبت رساند. در سال ۱۹۶۷ نیز آنکتیل رکورد یک‌ساعت رکابزنی را شکست؛ ولی به دلیل مخالفت او با انجام
رکابزنی را شکست؛ ولی به دلیل مخالفت او با انجام آزمایش دوپینگ پس از مسابقه، رکوردش پذیرفته نشد. او نمونه‌گیری در برابر جمعیت حاضر در ورزشگاه را هتک آبروی خود می‌دانست و گفته بود که در هتل خود، آزمایش می‌دهد. تور دو فرانس. در ۱۹۵۷، آنکتیل برای نخستین بار در تور دو فرانس شرکت کرد و در آن برنده شد. او در چهار مرحله نیز پیروز شد. در رده‌بندی نهایی، آنکتیل حدود ۱۵ دقیقه با سایر رکابزنان فاصله داشت. در سال ۱۹۵۹، آنکتیل در پایان تور در پارک دو پرنس با سوت تماشاگرانی مواجه شد که ادعا می‌کردند او و سایرین به
مواجه شد که ادعا می‌کردند او و سایرین به گونه‌ای کار کرده‌اند که فدریکو بائامونتس به جای انری آنگلاد فرانسوی به پیروزی برسد. در تیم فرانسوی رقابت‌های داخلی وجود داشت و آنگلاد با سایر رکابزنان اختلاف داشت و مربی او نیز پیل بود، در حالی که مربی سایر رکابزنان دانیل دوست بود. دوست پی برد که رکابزنانش یا باید بائامونتس را شکست دهند یا از پیروز نشدن آنگلاد اطمینان یابند. آنان گزینهٔ دوم را انتخاب کردند و به بائامونتس اجازه دادند پیروز شود. آنکتیل با نامگذاری قایق تازه خریداری شده خود به نام «سوت‌های ۵۹» سردی خود
تازه خریداری شده خود به نام «سوت‌های ۵۹» سردی خود نسبت به واکنش عمومی را نشان داد. آنکتیل در سال ۱۹۶۰ در تور شرکت نکرد، ولی در ۱۹۶۱ بازگشت و تا سال ۱۹۶۴، قهرمان تور بود. او نخستین رکابزنی بود که چهار دورهٔ پیاپی قهرمان تور شد. هم‌چنین نخستین کسی بود که پنج بار قهرمان تور شده‌بود. رکوردی که تاکنون آن را به همراه ادی مرکس، برنار اینو و میگل ایندوراین در اختیار دارد. در سال ۱۹۶۳، آنکتیل در بالای سربالایی به‌دروغ ادعای مشکل فنی در دوچرخه کرد و تیمش دوچرخهٔ دیگری که برای سرپایینی مناسب‌تر بود، در اختیارش قرار
که برای سرپایینی مناسب‌تر بود، در اختیارش قرار دادند. نقشه جواب داد و آنکتیل در سرپایینی از بائامونتس سبقت گرفت و پیروز آن مرحله شد و رهبری رده‌بندی اصلی را نیز در دست گرفت. آنکتیل در هر سه گرندتور برنده شد و نخستین دوچرخه‌سواری بود که این موفقیت را به دست آورد. آنکتیل دو بار قهرمان جیرو دیتالیا (۱۹۶۰ و ۱۹۶۴) و یک بار قهرمان ووئلتا اسپانیا (۱۹۶۳) شد. بازنشستگی و مرگ. آنکتیل آخرین مسابقهٔ خود را در ۲۷ دسامبر ۱۹۶۹ در آنتورپ بلژیک انجام داد. پس از بازنشستگی به کشاورزی در لودومن دو الف در ۱۷ کیلومتری روان
به کشاورزی در لودومن دو الف در ۱۷ کیلومتری روان پرداخت. زمینی به مساحت ۱۷۰ هکتار، قلعه‌ای را که پیشتر در تصاحب گی دو موپاسان بود، احاطه کرده‌بود. آنکتیل خبرنگار اکیپ، مشاور یک شبکهٔ رادیویی به نام اروپا ۱، مدیر مسابقهٔ پاریس-نیس و تور مدیترانه، مدیر ورزشی تیم‌های فرانسوی در مسابقات جهانی کانادا و عضو کمیتهٔ مربیگری فدراسیون دوچرخه‌سواری فرانسه بود. او به دلیل راهنمایی لوئیس اوکانیا، رکابزن اسپانیایی ساکن فرانسه، برای شکست دادن ادی مرکس بلژیکی در تور دو فرانس، در بلژیک بدنام بود. در ۱۸ نوامبر ۱۹۸۷، ژاک
فرانس، در بلژیک بدنام بود. در ۱۸ نوامبر ۱۹۸۷، ژاک آنکتیل به دلیل سرطان معده در کلینیکی در روان، درگذشت. او از ۱۰ اکتبر در آنجا بود. آنکتیل در کنار کلیسایی در کینکامپوا به خاک سپرده شد. یادبود بزرگ و سیاهی در کنار قبرش، دستاوردهای او را نشان می‌دهد. یادبود دیگری نیز در پیست مونسیپال پاریس برای او ساخته شده‌است.
ویلم فردریک (ویم) ورتهایم () جامعه‌شناس و جمعیت‌شناس هلندی بود. شاخص ورتهایم. ورتهایم با مطالعات خود در اندونزی و مقایسه آن با سایر کشورها به این نتیجه رسید که حداقل ۴۰٪ جمعیت کشورهای توسعه نیافته در سنین کمتر از ۱۵ سال قرار دارند و بدینسان آزمون ۴۰٪ (تست ورتهایم) به وجود آمد. براساس این آزمون انواع ساخت سنی جمعیتها به شرح زیر تقسیم‌بندی می‌شود:
علی دنیوی ساروی (زادهٔ ۱۶ آذر ۱۳۴۵ ساری)، فیلمساز، فیلمنامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس تئاتر و رادیو، گوینده، بازیگر و کارگردان رادیو و مدرس ایرانی ست. تحصیلات: کاردانی سینما – کارشناسی مطالعات ارتباطات اجتماعی. علی دنیوی ساروی برادرزادهٔ محمد دنیوی آهنگساز، خواننده و گویندهٔ پیشکسوت ساروی ست. وی که آثار نمایشی رادیویی بسیاری را که تاکنون نگارش کرده کارگردانان مطرحی چون صدرالدین شجره، بهزاد فراهانی، ژاله علو، مجید حمزه، رضا عمرانی و بسیاری دیگر از کارگردانان رادیو کارگردانی کرده‌اند بارها جوایز مطرح نویسندگی و
کارگردانی کرده‌اند بارها جوایز مطرح نویسندگی و ساخت فیلم را دریافت نموده‌است. زندگی‌نامه و فعالیت هنری. علی دنیوی ساروی در شانزدهم آذر ۱۳۴۵ در محلهٔ قلیچ، ساری زاده شد. علی از کودکی تحت تأثیر و تعالیم مستقیم و غیر مستقیم عمویش محمد دنیوی، آهنگساز و خوانندهٔ قرار داشت از طرفی حضور مؤثر بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر همچون معینی کرمانشاهی، تورج نگهبان، عماد رام، شراگیم یوشیج و بسیاری دیگر از شخصیت‌های ادبی و هنری مؤثر افتاد و در مسیر فراگیری هنر قرارش داد. در نوجوانی با شروع فعالیت انجمن سینمای جوان کشور، عضو
با شروع فعالیت انجمن سینمای جوان کشور، عضو انجمن شد و اولین فیلم کوتاه خود را در سال ۱۳۶۳ با عنوان ما هیچ، ما نگاه ساخت که در یکی از اولین جشنواره‌های فیلم کوتاه در آن سال‌ها برگزیده شد و مورد تقدیر قرار گرفت. چندی نگذشت که به دلیل قدرت انتقال و آگاهی‌هایی که در آن سال‌ها از سینما کسب کرده بود به او پیشنهاد تدریس داده شد و او کار اموزش را آغاز کرد و جزو جوانترین مدرس‌های سینما در آن سال‌ها شد، کمی دیگر به عنوان معاون انجمن سینمای جوان ساری – دفتر ساری منصوب شد و در این کسوت شروع به کار نمود. در دورهٔ کاری
شد و در این کسوت شروع به کار نمود. در دورهٔ کاری او که تا سال ۱۳۷۶ به طول انجامید فیلم‌های کوتاه بسیاری توسط فیلمسازان جوان عضو دفتر ساخته شد که اغلب آن آثار برندهٔ جوایز مهم داخلی و خارجی شدند، دوره‌ای که تاکنون هرگز تکرار نشده‌است. با شروع جنگ ایران و عراق وی به عنوان فیلمبردار وارد صحنه‌های کارزار شد و تا پایان جنگ به تناوب به این کار مشغول بود. وی که هم‌زمان با فعالیت‌هایش در انجمن سینمای جوان در رادیو نیز به عنوان نویسنده و بازیگر و کارگردان نمایش از سال ۱۳۶۳ شروع به فعالیت نموده بود پس از فراغت یافتن
۱۳۶۳ شروع به فعالیت نموده بود پس از فراغت یافتن از انجمن به‌طور جدی به آن کار مشغول شد و آثار رادیویی بسیاری را برای واحد نمایش رادیوی مازندران و اداره کل نمایش رادیویی کشور نوشت و اجرا کرد. کتاب‌ها. آبشوران (علی اشرف درویشیان) فصل نان (علی اشرف درویشیان) همراه آهنگ‌های بابام (علی اشرف درویشیان) چمدان (بزرگ علوی) تنگسیر (صادق چوبک) توفان برگ (گابریل گارسیا مارکز) تصادف شبانه (پاتریک مودیانو) عزاداران بیل (غلامحسین ساعدی) آهنگ عشق (آندره ژید) بوف کور (صادق هدایت) سقوط (آلبر کامو) صد سال تنهایی (گابریل
هدایت) سقوط (آلبر کامو) صد سال تنهایی (گابریل گارسیا مارکز) دمیان (هرمان هسه) مرگ آرتمیو کروز (کارلوس فوئنتس) پدرو پارامو (خوان رولفو) و …
کوون لونی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلدن استیت واریرز اشاره کرد.
جیمز مایکل مک‌آدو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلدن استیت واریرز اشاره کرد. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
مهرداد کاظمی اصالتاً اهل شهر کیلان از توابع شهرستان دماوند (زادهٔ ۱۳۳۰ در تهران)، آهنگ‌ساز و خواننده موسیقی سنتی ایرانی است. مهرداد کاظمی از اوایل دهه ۱۳۵۰ در رادیو و تلویزیون ملی ایران به اجرای کارهای پاپ پرداخته‌است. از جمله شناخته شده‌ترین کارهای او اجرای ترانه «سکوت تو» با همراهی شهره (شهره صولتی) در تلویزیون ملی ایران بوده‌است. کاظمی از معدود خوانندگانی بود که در اولین سال‌های پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ در ایران همراه با هنرمندانی محمد گلریز، رشید وطن‌دوست، اسفندیار قره‌باغی، محمدرضا شجریان و شهرام ناظری
اسفندیار قره‌باغی، محمدرضا شجریان و شهرام ناظری اجرایش در صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش می‌شد. وی جزو نخستین نسل خوانندگان پاپ در ایران در سال‌های جنگ ایران و عراق است و در مقاطع گوناگون، آثاری به سبک موسیقی سنتی، پاپ و سمفونیک از جمله قطعهٔ «ای ساربان» را اجرا نمود. تحصیلات. مهرداد کاظمی دوران تحصیل خود را در مدرسه ابتدایی قدوسی و دبیرستان‌های امین‌الدوله و مروی در تهران به پایان رساند. وی در دبیرستان با تشکیل گروه ارکستر در مسابقات هنری دبیرستان‌ها و اردوهای منظریه و رامسر شرکت و مقام‌هایی را هم به دست
منظریه و رامسر شرکت و مقام‌هایی را هم به دست آورد، در ۱۶ سالگی در آزمون ورودی رادیو و تلویزیون موفق شد و پس از ورود به این مرکز و گذران چند دوره به وزارت فرهنگ و هنر نیز راه یافت و از استادان موسیقی ایران و جهان آموزش موسیقی را فرا گرفت و به عنوان تک‌خوان گروه کر و ارکسترهای فرهنگ و هنر فعالیت خود را آغاز کرد. مهرداد کاظمی از سال ۱۳۵۰ به مدت ۴ سال ردیف‌های آوازی موسیقی سنتی را نزد ادیب خوانساری هنرمند شیوه آوازی مکتب اصفهان آموزش دید و پس از آن ۴ سال هم در هنرستان عالی موسیقی در مکتب استاد محمود کریمی که
هنرستان عالی موسیقی در مکتب استاد محمود کریمی که خود از شاگردان عبدالله خان دوامی بود، از فنون موسیقی سنتی بهره برد. او قریب به ۲ سال نیز تحت آموزش محمدرضا شجریان برای بالا بردن دانش آوازی خود بود. کاظمی دیپلم طبیعی و لیسانس موسیقی دارد و به دریافت درجه دکترای افتخاری ارزشیابی هنری نیز نائل شده‌است. فعالیت حرفه‌ای. آهنگ «ای ساربان» اثر حسن ریاحی سال ۱۳۶۶ در دستگاه همایون ساخته شد و برگرفته از غزل معروف سعدی با مطلع: می‌باشد که مهرداد کاظمی همراه با گروه کر و ارکستر سمفونیک تهران آن را اجرا نمود. اجرای این
و ارکستر سمفونیک تهران آن را اجرا نمود. اجرای این آهنگ در اولین سال‌های پس از انقلاب باعث شهرت بیشتر وی و شناخت صدای آواز او در بین علاقه‌مندان موسیقی ایرانی و مردم ایران شد و در آن دوره بارها به صورت صوتی و تصویری از رادیو و تلویزیون ایران پخش می‌شد. این اثر در آلبوم موسیقی «ساربان» در سال ۱۳۶۶ منتشر شده‌است. آثار. تاکنون ۱۲ آلبوم مستقل و چندین آلبوم موسیقی مشترک با اجرای مهرداد کاظمی منتشر شده‌است.آلبوم‌های: دوری از ایران. مهرداد کاظمی در پائیز سال ۹۱ بر اثر تصادف دچار عارضه مغزی شد و پس از یک ماه کما،