payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پوشش درمانی خود را افزایش داده و گزینه‌های خود را با خرید بیمه درمانی خصوصی بهبود دهند. در یک نظرسنجی از ۴۸ کشور جهان در ۲۰۱۳, نظام سلامت اسرائیل رتبه چهارم از نظر کارایی را به دست آورد و در سال ۲۰۱۴ رتبۀ هفتم از ۵۱ کشور را به خود اختصاص داد. در سال ۲۰۱۵ اسرائیل در رتبۀ ششم سالم‌ترین کشور در جهان توسط بلومبرگ رتبه‌بندی شد و رتبه هشتم از نظر امید به زندگی را نیز به خود اختصاص داد. تاریخچه. دولت اسرائیل. دولت اسرائیل، اداره بهداشت و درمان مندوب بریتانیا را با وزارت بهداشت جایگزین کرد و ادارات بهداشت منطقه ای
وزارت بهداشت جایگزین کرد و ادارات بهداشت منطقه ای و یک سرویس اپیدمیولوژی را ایجاد نمود. تسهیلات بیمارستانی که قبلا توسط مقامات بریتانیایی اداره می شد، توسط دولت تصاحب شد و بیمارستان ها و درمانگاه های جدیدی نیز ایجاد گردید. در پایان سال ۱۹۴۸، تنها ۵۳درصد از جمعیت یهودی اسرائیل تحت پوشش بیمه بودند که حدود ۸۰ درصد آنها توسط درمانگاهای کلالیت، و بقیه توسط چند صندوق بیمه درمانی کوچک تحت پوشش قرار داشتند. در سال های پس از آن، سیستم مراقبت های بهداشتی اسرائیل گسترش یافت و طی یک دهه، حدود ۹۰ درصد از جمعیت تحت پوشش
یافت و طی یک دهه، حدود ۹۰ درصد از جمعیت تحت پوشش بیمه قرار گرفتند. بر اساس یک مطالعه در سال ۱۹۹۴، "اسرائیل از یک بخش بهداشت و درمان جامع برخوردار است که در عمل یک سیستم پوشش همگانی است، بدون اینکه به صورت رسمی به این شکل تعریف شده باشد." تا قبل از تصویب قانون بیمه درمانی ملی در سال ۱۹۹۵، سیستم مراقبت های بهداشتی اسرائیل بر پایه عضویت داوطلبانه شهروندان اسرائیلی در یکی از کوپات حولیم (صندوق های درمانی) بود که مسئول ارائه خدمات پزشکی به اعضای خود بودند. در ابتدا شش کوپات حولیم وجود داشت، اما این تعداد در دهه
شش کوپات حولیم وجود داشت، اما این تعداد در دهه ۱۹۷۰ پس از ادغام دو صندوق به چهار صندوق کاهش یافت. کوپات حولیم به صورت مستقل عمل می کردند اما از سوی دولت یارانه دریافت می کردند. بزرگترین کوپات حولیم، خدمات بهداشتی کلالیت بود که متعلق به اتحادیه کارگری هیستادروت بود. در اواسط دهه 1۱۹۸۰ تخمین زده می شد که حدود ۷۰ درصد از جمعیت تحت پوشش کلالیت قرار داشتند. تعدادی از بیمارستان ها متعلق به دولت بودند؛ در سال ۱۹۸۷ دولت ۱۱ بیمارستان عمومی، ۱۰ بیمارستان روانپزشکی و۸8 بیمارستان سالمندان را اداره می‌کرد. کلالیت مالک
بیمارستان سالمندان را اداره می‌کرد. کلالیت مالک چندین بیمارستان بود و در تقریبا هر شهر، شهرک، روستا و کیبوتص مراکز درمانی داشت. سازمان های دیگری نیز وجود داشتند که برخی از تسهیلات پزشکی خود را حفظ می کردند و هزینه بستری شدن اعضای خود در بیمارستان های دولتی را پرداخت می نمودند. برای بیمه درمانی، افراد باید حق بیمه متغیری بر اساس درآمد خود می پرداختند. در نهایت، تعدادی پزشک خصوصی و تعداد کمی بیمارستان خصوصی نیز وجود داشت، و برخی طرح های بسیار گران قیمت، مراقبت های بهداشتی خصوصی را پوشش می دادند. سطح پوشش
های بهداشتی خصوصی را پوشش می دادند. سطح پوشش بهداشتی ارائه شده در میان کوپات حولیم متفاوت بود. علاوه بر این، کلالیت تنها صندوقی بود که ورود اعضای جدید را بر اساس سن، شرایط از پیش موجود یا سایر عوامل محدود نمی کرد، اگرچه عضویت در اتحادیه کارگری هیستادروت یا بازمانده یک عضو، پیش شرط عضویت در کلالیت بود. این بدان معنا بود که افرادی که چنین ارتباطی با هیستادروت نداشتند (یا نمی توانستند داشته باشند) و قادر به پیوستن به صندوق بیمه دیگری نبودند، از پوشش بیمه درمانی محروم می ماندند. با این حال، تا اوایل دهه ۱۹۹۰
محروم می ماندند. با این حال، تا اوایل دهه ۱۹۹۰ حدود ۹۵ درصد از جمعیت توسط چهار صندوق بیمه پوشش داده می شدند. در سال ۱۹۷۳، قانونی تصویب شد که بر اساس آن تمامی کارفرمایان به صورت قانونی ملزم شدند در بیمه درمانی کارمندان خود از طریق پرداخت مستقیم به طرح های بیمه کارمندانشان مشارکت کنند. وظیفه مشارکت در نهایت در سال ۱۹۹۱ تغییر یافت و کاهش یافت. در سال ۱۹۸۸، دولت یک کمیسیون ملی تحقیق را به ریاست شوشانا نتانیاهو برای بررسی کارایی و اثربخشی سیستم مراقبت های بهداشتی اسرائیل منصوب کرد. این کمیسیون گزارش نهایی خود
اسرائیل منصوب کرد. این کمیسیون گزارش نهایی خود را در سال ۱۹۹۰ ارائه داد. توصیه اصلی این گزارش تصویب قانون بیمه درمانی ملی بود که مدیریت، ارائه و تامین مالی عمومی خدمات پزشکی در کشور را یکپارچه می کرد و سطح حداقلی از پوشش بهداشتی را برای تمامی شهروندان تضمین می نمود. این توصیه توسط وزیر بهداشت حایم رامون پیگیری شد و قانون بیمه درمانی ملی در سال ۱۹۹۴ در کنست تصویب و از اول ژانویه ۱۹۹۵ لازم الاجرا شد. پس از تصویب قانون ۱۹۹۵، عضویت در یکی از چهار کوپات حولیم اجباری شد در حالی که پذیرش در هر یک از آنها از نظر
شد در حالی که پذیرش در هر یک از آنها از نظر قانونی تضمین شده بود، ارتباط کلالیت با هیستادروت قطع گردید، و ساکنان اسرائیل به یک حداقل سبد خدمات پایه یکسان صرف نظر از اینکه به کدام صندوق تعلق داشتند، مستحق شدند و به آنها اجازه داده شد سالانه یک بار بین صندوق ها جابجا شوند. ایمنی وکیفیت. اسرائیل یکی از پیشرفته ترین و با کیفیت ترین سیستم های مراقبت های بهداشتی را در جهان دارد. بیمارستان های اسرائیل مجهز به امکانات مدرن و تکنولوژی پزشکی با کیفیت بالا هستند. کارکنان پزشکی نیز به خوبی آموزش دیده اند. ارائه خدمات
پزشکی نیز به خوبی آموزش دیده اند. ارائه خدمات بهداشتی و درمانی در اسرائیل نیز بسیار کارآمد است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ نشان داد که اسرائیل چهارمین سیستم مراقبت های بهداشتی کارآمد در جهان را دارد. در یک نظرسنجی در اوت ۲۰۱۴، اسرائیل به عنوان هفتمین سیستم مراقبت های بهداشتی کارآمد در جهان رتبه بندی شد. هفت بیمارستان اسرائیلی از کمیسیون مشترک، سازمانی که استانداردهای ایمنی برای مراقبت های پزشکی را تعیین می کند، گواهینامه دریافت کرده اند: مرکز پزشکی سوروکا در بئرشبع، مرکز پزشکی هاامک در افولا، بیمارستان مایر در
مرکز پزشکی هاامک در افولا، بیمارستان مایر در کفارسابا، مرکز پزشکی رابین در پتاح تکوا، مرکز پزشکی کاپلان در رحوبوت، مرکز پزشکی کارمل در حیفا و مرکز پزشکی آسوتا در تل آویو. در سال های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، مجله نیوزویک بزرگترین بیمارستان اسرائیل، مرکز پزشکی شیبا در تل هاشومر را در فهرست ده بیمارستان برتر جهان قرار داد. گردشگری پزشکی. اسرائیل در حال تبدیل شدن به یک مقصد محبوب برای گردشگران پزشکی است. در سال ۲۰۰۶، ۱۵,۰۰۰ توریست خارجی برای انجام اقدامات پزشکی به این کشور سفر کردند که ۴۰ میلیون دلار درآمد به همراه داشت.
سفر کردند که ۴۰ میلیون دلار درآمد به همراه داشت. از سال 2010 تا به امروز، تا ۳۰,۰۰۰ توریست خارجی سالانه برای درمان به اسرائیل آمده اند که اکثر آنها از روسیه بوده اند.[ برخی از گردشگران پزشکی به دلیل در دسترس نبودن اقدامات درمانی مورد نظرشان در کشورهای خودشان به اسرائیل می آیند. دیگران، به ویژه از ایالات متحده، اسرائیل را انتخاب می کنند زیرا می توانند با هزینه بسیار کمتری درمان با کیفیت بالایی مانند جراحی و لقاح آزمایشگاهی دریافت کنند. بسیاری از گردشگران پزشکی برای درمان در دریای مرده، یک مرکز درمانی معروف
برای درمان در دریای مرده، یک مرکز درمانی معروف جهانی، به اسرائیل می آیند. وزارت گردشگری اسرائیل و ارائه دهندگان خدمات پزشکی حرفه ای در تلاش هستند تا آگاهی از این بخش کوچک در اسرائیل را افزایش دهند. بر اساس یک گزارش در سال ۲۰۱۳، تعداد بیمارانی که از اروپای شرقی، قبرس و ایالات متحده برای درمان به بیمارستان های دولتی و خصوصی اسرائیل مراجعه می کنند، در حال افزایش است. درآمد حاصل از گردشگری پزشکی در سال ۲۰۱۲ حدود ۱۴۰ میلیون دلار برآورد شده است. گردشگری پزشکی فلسطینی. تعداد قابل توجهی از ساکنان سرزمین های
فلسطینی. تعداد قابل توجهی از ساکنان سرزمین های فلسطینی برای دریافت خدمات پزشکی، اغلب برای انجام آزمایش ها یا درمان های پیچیده ای که در بیمارستان های فلسطینی در دسترس نیست، به اسرائیل مراجعه می کنند. هزینه درمان آنها توسط یک توافق مالی با تشکیلات خودگردان فلسطین، یا در برخی موارد، از جیب خودشان پرداخت می شود. هزینه درمان ساکنان نوار غزه توسط تشکیلات خودگردان فلسطین یا سازمان هایی مانند مرکز صلح پرس پرداخت می گردد. فلسطینیانی که برای دریافت درمان پزشکی به اسرائیل مراجعه می کنند، باید یک گذرنامه ورود
به اسرائیل مراجعه می کنند، باید یک گذرنامه ورود بشردوستانه از اسرائیل دریافت کنند که هزاران مورد از آن سالانه صادر می شود. در ژانویه ۲۰۰۹، در زمان جنگ غزه، تشکیلات خودگردان فلسطین موقتاً پوشش مالی برای تمام مراقبت های پزشکی فلسطینیان در بیمارستان های اسرائیل را از جمله برای بیماران مزمن و کسانی که نیازمند مراقبت های پیچیده ای بودند که در سرزمین های فلسطینی در دسترس نبود، لغو کرد. مقامات فلسطینی اظهار داشتند که ترجیح می دهند این بیماران را به کشورهای عربی همسایه بفرستند و مقامات اسرائیلی را متهم کردند که از
بفرستند و مقامات اسرائیلی را متهم کردند که از بیماران فلسطینی، برخی که در حملات هوایی اسرائیل زخمی شده بودند، در کمپین های روابط عمومی برای بهبود چهره مخدوش اسرائیل در طول جنگ غزه استفاده می کنند. در سال ۲۰۱۲، وزارت بهداشت تشکیلات خودگردان فلسطین گزارش کرد که در سال ۲۰۱۱ حدود ۴۲۱ میلیون دلار برای تامین پوشش درمانی فلسطینیان در بیمارستان های اسرائیل و جهان عرب هزینه کرده است.شهروندان عرب اسرائیل به همان سیستم مراقبت های بهداشتی مانند سایر شهروندان این کشور تعلق دارند. کیفیت مراقبت های پزشکی در اسرائیل به
تعلق دارند. کیفیت مراقبت های پزشکی در اسرائیل به طور قابل توجهی بهتر از هر جای دیگری در کرانه باختری و نوار غزه است. ایروین منسدورف، عضو *گروه کاری مسائل پزشکی و بهداشت عمومی، دانشمندان برای صلح در خاورمیانه* درباره مراقبت های روزمره که فلسطینیان همچنان در بیمارستان های اسرائیلی و از پزشکان اسرائیلی دریافت می کنند، نوشته است. "نجات قلب یک کودک" برنامه ای است که در آن هر کودکی با مشکلات قلبی می تواند از پزشکان و بیمارستان های منتخب در اسرائیل به صورت رایگان تحت مراقبت و جراحی قرار بگیرد. از سال ۱۹۹۶ تا
تحت مراقبت و جراحی قرار بگیرد. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷، ۴,۵۹۱ کودک در سراسر جهان معاینه شده بودند که از ۱,۸۴۸ کودک درمان شده، ۸۲۸ نفر (۴۵ درصد) آنها فلسطینی بودند. تحقیقات پزشکی. اسرائیل در زمبنه های تحقیقات پزشکی و قابلیت های مهندسی زیستی رهبر و پیشرو جهاتی است. بیوتکنولوژی،تحقیقات پزشکی و بالینی بیش از نیمی از انتشارات علمی اسرائیل راتشکیل میدهند، وبخش صنعتی از این دانش گسترده برای توسعه و تولید داروها، تجهیزات پزشکی و درمان های جدید استفاده می کند. در میان سایر زمینه های پزشکی، اسرائیل پیشرو در تحقیقات
سایر زمینه های پزشکی، اسرائیل پیشرو در تحقیقات بنیادی سلولی است، با لااترین تعداد مقالات، پتنت ها، مطالعات تحقیقاتی سرانه نسبت به جمعیتش، و همچنتن تحقیق در مورد طبابت احیا کننده و ماری جوانا "علف" پزشکی.
مسایل سلامتی در ایران همچون بسیاری از کشورهای در حال توسعه، از دلایل گوناگونی نشأت می‌گیرد: برای نمونه، آب و ضدعفونی‌سازی، رژیم غذایی و آمادگی جسمانی، اعتیاد، سلامت روانی، امراض مسری، بهداشت و محیط زیست. کم بود و بحران آب در ایران. ایرانیان با بحرانی بی‌سابقه در زمینهٔ آب در جمهوری اسلامی مواجه هستند.این فاجعهٔ ساختِ بشر نه‌تنها دسترسی به آب سالم را محدود کرده، بلکه بر مسائل مرتبط با سلامت، از جمله بهداشت ابتدایی، تأثیر منفی گذاشته است. شستن دست‌ها، که شکلی از رعایت بهداشت است، مؤثرترین روش برای پیشگیری از
از رعایت بهداشت است، مؤثرترین روش برای پیشگیری از گسترش بیماری‌های عفونی به شمار می‌رود. اسلام بر اهمیت پاکیزگی و بهداشت فردی تأکید فراوان دارد. فقه بهداشتی اسلامی که قدمت آن به قرن هفتم میلادی بازمی‌گردد، مجموعه‌ای از قواعد دقیق و منظم را شامل می‌شود. طهارت (پاکیزگی شرعی) شامل انجام وضو برای پنج نماز یومیه است، و نیز غسل کردن به‌طور منظم، که این مسئله به ساختن گرمابه‌ها در سراسر جهان اسلام منجر شد. بهداشت در توالت اسلامی نیز ایجاب می‌کند که پس از استفاده از توالت با آب شست‌وشو شود، هم برای طهارت و هم برای
توالت با آب شست‌وشو شود، هم برای طهارت و هم برای کاهش عوامل بیماری‌زا. بحران آب در ایران موجب محدودیت در دسترسی به آب برای شست‌وشوی دست‌ها، بدن و انجام واجبات دینی شده است. آب و تصفیه. دسترسی مردم در ایران به آب آشامیدنی در خاورمیانه یکی از بالاترین درصدها را داراست و تخمین زده می‌شود ۹۲٪ مردم از این دسترسی برخوردارند. (۱۰۰٪ در نواحی شهری و حدود ۸۰٪ در نواحی روستایی). در زمینهٔ تصفیه فاضلاب کمبودهای قابل توجهی وجود دارد؛ برای مثال، در تهران بیشتر جمعیت از تصفیهٔ فاضلاب بهرمند نیستند و فاضلاب خام مستقیماً
تصفیهٔ فاضلاب بهرمند نیستند و فاضلاب خام مستقیماً وارد آب‌های زیرزمینی می‌شود. با حاد شدن بحران آب با افزایش جمعیت، آلودگی آب‌های زیرزمینی ریسک‌های سلامتی را افزایش می‌دهد.
انتخابات سراسری سومالی‌لند (بلاتشبیه) در ۲۷ مارس ۲۰۱۷ برابر با ۷ فروردین ۱۳۹۶ برای انتخاب رئیس‌جمهور و اعضای مجلس نمایندگان این کشور برگزار شد. احمد محمد سیلانیو رئیس‌جمهور کنونی سومالی‌لند اعلام کرده که برای دومین بار نامزد ریاست‌جمهوری نخواهد شد. پیش‌زمینه. انتخابات پارلمانی سومالی‌لند قرار بود در سپتامبر ۲۰۱۰ برگزار شود اما سرانجام به ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ افتاد. با این حال از آنجا که کمیته ملی انتخابات آماده برگزاری این انتخابات نبود، گوئورتی (مجلس سنای سومالی‌لند) در سپتامبر ۲۰۱۵ دورهٔ نمایندگان را تا ۲۱ ماه
در سپتامبر ۲۰۱۵ دورهٔ نمایندگان را تا ۲۱ ماه اضافه کرد. موسی بیهی عبدی که رئیس حزب صلح، اتحاد و توسعه است در نوامبر ۲۰۱۵ از سوی این حزب به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری برگزیده شد. حزب عدالت و توسعه نیز فیصل علی ورابی را به عنوان نامزد معرفی کرد. ورابی این فرصت را پس از یک دورهٔ طولانی چالش سیاسی و حقوقی با جمال علی به دست آورد و این در حالی بود که وی در دو انتخابات گذشته شکست خورده بود. با این حال جمال به حزب کولمیه (حزب صلح، اتحاد و توسعه) می‌پیوندد و فیصل دبیر کل و همچنین نامزد ریاست‌جمهوری حزب عدالت و رفاه
کل و همچنین نامزد ریاست‌جمهوری حزب عدالت و رفاه می‌شود.
انتخابات ریاست‌جمهوری صربستان در ۲ آوریل ۲۰۱۷ برابر با ۱۳ فروردین ۱۳۹۶ برگزار شد. این یازدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری از زمان پیدایش این مقام تشریفاتی در سال ۱۹۹۰ است. تومیسلاو نیکولیچ رئیس‌جمهور وقت صربستان، می‌توانست برای یک دورهٔ پنج‌سالهٔ دیگر نامزد انتخابات شود اما ترجیح داد این کار را نکند. در دور نخست، الکساندر ووچیچ، نخست‌وزیر وقت صربستان توانست به طور قاطع به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود. ووچیچ طرفدار پیوستن به اتحادیه اروپا و گسترش مناسبات با روسیه است. روش. رئیس‌جمهور صربستان با روش دومرحله‌ای برای
روش. رئیس‌جمهور صربستان با روش دومرحله‌ای برای یک دورهٔ پنج‌ساله انتخاب می‌شود. نامزدها. سیاستمداران مختلفی تا دسامبر ۲۰۱۶ برای شرکت در انتخابات صربستان ابراز آمادگی کردند. در کنار تومیسلاو نیکولیچ رئیس‌جمهور فعلی، افراد دیگری نظیر ووجیسلاو ششلی از حزب رادیکال صربی، راسیم لیاییچ از حزب سوسیال دموکراتیک صربستان، ایویتسا داچیچ از حزب سوسیالیست صربستان، بوشکو اوبرادوویچ از حزب دوری صربسکه، الکساندر پوپوویچ از حزب دموکراتیک صربستان، دوشان یانیچ از حزب اکتیو صربستان و نامزدهای مستقلی به نام‌های ساشا میرکوویچ و
و نامزدهای مستقلی به نام‌های ساشا میرکوویچ و ساشا یانکوویچ برای نامزدی اعلام آمادگی کرده‌اند. در نهایت کمیسیون انتخابات صربستان نامزدی یازده نفر را تأیید کرد. نظرسنجی‌ها. در ۹ دسامبر ۲۰۱۶ «آژانس فاکتور پلاس» به صورت تلفنی از ۱۱۸۰ صرب بالغ (خارج از کوزوو) که به طور تصادفی انتخاب شده بودند دو پرسش بازپاسخ پرسید. یک پرسش با این فرض که الکساندر ووچیچ نخست‌وزیر فعلی در مقام خود باقی بماند و پرسش دیگر اینکه وی برای ریاست‌جمهوری نامزد شود. در هر دو صورت پرسش‌شوندگان باید تمایل خود را اعلام می‌کردند. نتایج. از
باید تمایل خود را اعلام می‌کردند. نتایج. از آنجا که ووچیچ توانست در دور نخست بیش از ۵۰٪ آرا را بدست آورد، دور دوم برگزار نخواهد شد.
اتلون ۶۴ () پردازنده‌های اتلون ۶۴ نسل هشتم از معماری ریزپردازنده‌های تولید شده توسط شرکت ای‌ام‌دی موسوم به X86-64 می‌باشد، این سری از پردازنده‌ها در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۳ برای اولین بار منتشر گردید، این پردازنده‌ها سومین پردازنده‌های شرکت می‌باشند که نام را یدک می‌کشند و جانشین فوری و زودهنگام پردازنده‌های پیشین یعنی اتلون ایکس‌پی گردیدند، پردازنده‌های دوم (پس از پردازنده‌های اوپترون) با هدف اجرای معماری AMD 64 ساخته شدند و جزو اولین پردازنده‌های ۶۴ بیتی میان رده بودند، ریزپردازنده‌های مصرف کننده AMD اولین
رده بودند، ریزپردازنده‌های مصرف کننده AMD اولین بار صرفاً در جهت مقابله و عرضه‌اندام در برابر پنتیوم ۴ شرکت اینتل تولید گردیدند به ویژه پردازندهٔ پریسیکات و سدار میل که از نقطه‌نظر هسته کاملاً مورد بازبینی و تجدید نظر قرار گرفته بودند و این سری از محصولات AMD برای اولین بار تحت نام مورد بهره‌برداری قرار گرفتند، نسل هشتم پردازنده‌های این شرکت هم صرفاً برای بازار مصرف دسکتاپ و رایانه‌های قابل حمل بود
انتخابات ریاست‌جمهوری تیمور شرقی در ۲۰ مارس ۲۰۱۷ برابر با ۳۰ اسفند ۱۳۹۵ برگزار شد. نتیجهٔ این انتخابات پیروزی فرانسیسکو گوترس از جبهه انقلابی برای تیمور شرقی مستقل (فرتلین) بود. روش. رئیس‌جمهور تیمور شرقی با روش دومرحله‌ای انتخاب می‌شود.
عافیت داستان کوتاهی است از بهرام صادقی (۱۳۶۳-۱۳۱۵) که در تیرماه ۱۳۴۶ نگاشته و اول‌بار مرداد ۱۳۴۶ در مجله فردوسی ماهانه منتشر شده است. این داستان بعدها به عنوان آخرین داستان مجموعه "سنگر و قمقمه‌های خالی" به سال ۱۳۴۹ توسط انتشارات کتاب زمان به چاپ رسید. حسن محمودی در کتاب "خون آبی بر زمین نمناک (در نقد و معرفی بهرام صادقی)" این داستان را در کنار داستان‌های "تدریس در بهار دل‌انگیز" و "داستانی برای کودکان" به شاخصه‌های آثار پست‌مدرن نزدیک و گاه یک سروگردن بالاتر از آثار هم‌عصرش می‌داند.
رَهاوی یا رهاب یکی از ۱۲ مقام اصلی موسیقی قدیم ایران است که در ردیف موسیقی ایرانی اکنون به صورت یک گوشه در دستگاه نوا یا دستگاه شور حفظ شده‌است. نام. نام رهاوی به شکل «رَهاب»، «رُهاب» و «راهوی» نیز در متون آمده‌است. معنی این کلمه این گونه گفته شده: «راهوی آن است که کسی از خوف رهایی یافته باشد». در قدیم آن را مقامی حزن‌انگیز و حتی مقام گریه می‌دانستند. قدما معتقد بودند این مقام را بهتر است در مجالس کسانی نواخت که از موطن خود دور افتاده، و غریب هستند. البته از ابن سینا نیز نقل شده که بهتر است آنرا در آغاز صبح
ابن سینا نیز نقل شده که بهتر است آنرا در آغاز صبح نواخت. نام رهوای در ادبیات فارسی در منابعی به قدمت قرن ششم هجری یافت می‌شود. از این جمله، انوری در یکی از اشعارش به رهوای در کنار پرده‌های (مقام‌های) نهاوند، و عراق اشاره کرده‌است: تجزیه و تحلیل. تصویر زیر درجه‌های مقام رهاوی (بر اساس رسالهٔ شرفیهٔ صفی‌الدین ارموی) را بر پایهٔ سل نشان می‌دهد. تصویر زیر ساختار گوشهٔ رهاوی در در دستگاه نوا بر پایهٔ سی را نشان می‌دهد: گوشه. در ردیف موسیقی ایرانی، گوشهٔ رهاوی در دستگاه‌های مختلفی آمده‌است، از جمله در دستگاه‌های
دستگاه‌های مختلفی آمده‌است، از جمله در دستگاه‌های نوا و شور. در برخی ردیف‌ها دو گوشهٔ رهاب و رهاوی هر دو وجود دارند، اگر چه اصولاً هر دو در یک دستگاه دیده نمی‌شوند. همچنین در برخی ردیف‌های قدیمی‌تر (از جمله ردیف میرزاعبدالله) گوشهٔ رهاب یا رهاوی، در ارتباط با گوشهٔ «مسیحی» تعریف می‌شود (و گاهی «رُهابِ مسیحی» نامیده شده) که این ارتباط به خصوص در دستگاه‌های غیر از شور (نظیر سه‌گاه، نوا، و نیز بیات اصفهان و افشاری) رایج‌تر است و در ردیف این‌ها، رهاب معمولاً در انتهای ردیف می‌آید (حال آن که در شور، معمولاً در
انتهای ردیف می‌آید (حال آن که در شور، معمولاً در ابتدای ردیف و پس از درآمد می‌آید). در دستگاه شور، نت شاهد در گوشهٔ رهاوی درجهٔ دوم شور، و نت ایست آن درجه زیرپایه شور است. در گوشهٔ رهاوی به نت‌ها و درجاتی که قبلاً زیاد توجه نمی‌شد پرداخته می‌شود و ملودی بیشتر در روی سه نتِ اجرا می‌شود که عبارتند از زیرپایه شور، درجهٔ دوم شور، و درجهٔ سوم شور. درجهٔ سوم شور، شاهد بیات ترک نیز هست. درجهٔ دوم شور هم علاوه بر این که شاهد رهاوی است، شاهد سه‌گاه و ایست اول افشاری و زیرپایه ایست دوم افشاری نیز هست. به همین دلایل
و زیرپایه ایست دوم افشاری نیز هست. به همین دلایل است که رهاوی فضای جدیدی از نت‌های شور پدید می‌آورد که ضمن این که بیات ترک و سه‌گاه را تداعی می‌کند، بیشتر شبیه افشاری است. نت شروع نیز زیرپایهٔ شور است. رهاب در بیشتر ردیف‌ها بعد از درآمد می‌آید و اشتراکات زیادی با درآمد شور دارد، اگر چه در گوشهٔ رهاب، ارزش نت‌ها به لحاظ ملودی، نسبت به درآمدهای قبلی شور تغییر می‌کند و برخلاف گوشه‌های قبل، نت‌هایی که متمایل به نت پایه هستند (زیرپایه، و درجات دوم و ششم) نقش مهم‌تری در ایجاد ملودی پیدا می‌کنند.
ایستگاه راه‌آهن تفلیس () ایستگاه راه‌آهن شهر تفلیس، گرجستان است. این ایستگاه که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شده به خطوط راه‌آهن کشورهای جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه متصل می‌باشد.
موسیقی عربی به آن دسته از موسیقی گفته می‌شود که در جهان عرب شکل گرفته یا تداول داشته‌است. موسیقی عربی در دوره‌های مختلف، بر حسب قدرت سیاسی حاکمان عرب و موضع آن‌ها راجع به هنر موسیقی، دوره‌های اوج و افول متعددی را پشت سر گذاشته‌است. همچنین در دوره‌های مختلف، موسیقی عربی از موسیقی ایران و روم شرقی تأثیری چشمگیر گرفته‌است و در مقابل، روی موسیقی آندلس و اروپا نیز اثر گذاشته‌است. موسیقی سنتی عربی در دوران معاصر بر پایهٔ مقام‌ها استوار است و مانند موسیقی سنتی ایران، بیشتر موسیقی سنتی عربی ریزپرده‌ای است. تعریف.
بیشتر موسیقی سنتی عربی ریزپرده‌ای است. تعریف. مفهوم "موسیقی عربی" در متون مختلف موضوع بحث بوده‌است. تعریفی که هنری جورج فارمر از آن، و به‌طور کلی از فرهنگ و هنر عربی ارائه می‌کند «فرهنگی است که در تحت سلطهٔ اعراب ایجاد شده و به وسیلهٔ زبان عربی گسترش یافته، نه این که لزوماً اعراب صاحب آن باشند.» تأثیر فرهنگ ایرانی، روم شرقی و شام بر فرهنگ و موسیقی عربی غیرقابل انکار است، اما سلطهٔ مسلمانان عرب بر مناطق بزرگی از ایران و شام و روم شرقی نیز در رشد این فرهنگ‌ها اثر کلیدی داشته‌است. تاریخچه. پیش از اسلام. در
اثر کلیدی داشته‌است. تاریخچه. پیش از اسلام. در دورهٔ پیش از اسلام، که به آن "جاهلیت" هم گفته می‌شود، پاگانیسم و بت‌پرستی در مناطق عرب‌نشین رواج داشت. رکود اقتصادی و فرهنگی جهان عرب در این دوران باعث شد که دانشی که در هزاره‌های قبلی به دست آمده بود از بین برود؛ از همین رو اطلاعات تاریخی زیادی راجع به موسیقی در دورهٔ پیش از اسلام در دست نیست. با این حال بیشتر مورخین هم‌عقیده هستند که تمدن عرب ابتدا بیشتر در جنوب شبه‌جزیرهٔ عربستان متمرکز بود و حدود سدهٔ اول تا دوم میلادی، به سمت شمال مهاجرت کرد و اقوام عرب
تا دوم میلادی، به سمت شمال مهاجرت کرد و اقوام عرب به منطقه‌ای گسترده از حجاز، یمامه، عمان، و بحرین تا میانرودان ورود کردند. به این ترتیب فرهنگ ایشان نیز در آن مناطق گسترش یافت و بعدها توسط اقوام مختلف عرب نظیر نبطی‌ها و اهالی پالمیرا، و نیز اقوام دیگر نظیر آرامی‌ها، یهودیان و اهالی سوریه حفظ شد، اگر چه ایرانیان و یونانیان نیز در حفظ این فرهنگ نقش مهمی ایفا کردند. در جنوب شبه‌جزیرهٔ عربستان و نواحی یمن امروزی، موسیقی رشد بیشتری داشت و حتی در دوران معاصر هم برخی موسیقی‌دانان اهل حجاز موسیقی منطقهٔ یمن را
برخی موسیقی‌دانان اهل حجاز موسیقی منطقهٔ یمن را برتر و اصیل‌تر برمی‌شمارند. در این منطقه دو نوع موسیقی به نام حِمیَری و حنفی رواج داشت که دومی اعلاتر دانسته می‌شد. همچنین سازهایی همچون (نوعی ساز زهی بدون پرده، احتمالاً معادل باربیتون) و کوس نیز متداول بود. در سدهٔ اول پس از میلاد و پیش از مهاجرت اعراب به سمت شمال، حجاز تحت حکومت قبیله‌های مختلف بود: مکه تحت کنترل بنی‌جُرهُم، و مدینه (که آن زمان با نام یثرب شناخته می‌شد) تحت کنترل طایفهٔ بنی‌قریظه و دیگر طایفه‌های یهودی بود. با مهاجرت اعراب منطقهٔ یمن به
یهودی بود. با مهاجرت اعراب منطقهٔ یمن به شمال، بنی أزد عملاً این مناطق را به کنترل خود درآورد و نهایتاً که مکه به کنترل قریش درآمد، کعبه‌ای که در مکه واقع بود در سرزمین اعراب از جهت‌های مختلف اعم از سیاسی و هنری مرکزیت پیدا کرد. در این دوره دختران خواننده (که با نام یا شناخته می‌شدند) شهرت یافتند و موسیقی‌دانان حجاز حتی نزد دیگر دربارها نیز جایگاه محترمی پیدا کردند. در این دوره علاوه بر سازهای قبلی، مزمار (معادل یا مشابه قمیش امروزی)، غُصابه (معادل فلوت یا نی) و دف نیز رواج داشتند. همزمان با مهاجرت اعراب
نی) و دف نیز رواج داشتند. همزمان با مهاجرت اعراب به منطقهٔ میانرودان، حیره نیز به یک قطب دیگر فرهنگی تبدیل شد. اگر چه شهرهای میانرودان در این دوره به بزرگی شهرهای دوران شکوفایی تمدن بابلی و آشوری نبودند، اما کماکان جمعیت بزرگی از اقوام مختلف از جمله آرامی و یهودی در این ناحیه می‌زیستند. اگر چه این اقوام در مقایسه با خارجی‌ها در اقلیت بودند، اما قسمت زیادی از فرهنگ سامی را حفظ کردند. اهمیت فرهنگی حیره در این دوران چنین بود که بهرام گور زمانی که هنوز یک شاهزاده بود برای تعلیم هنر به حیره فرستاده شد. بعدها که
بود برای تعلیم هنر به حیره فرستاده شد. بعدها که بهرام گور در ایران بر تخت پادشاهی نشست، یکی از اولین تصمیماتش ارتقای جایگاه موسیقی‌دانان در دربار ساسانی بود. همزمان لخمیان که بر حیره حکم می‌راندند نیز جایگاه موسیقی در دربار را گسترش می‌دادند و با شعرا و موسیقی‌دانان مانند شاهزاده‌ها برخورد می‌کردند. در این دوره سازهایی همچون تنبور و چنگ هم به تدریج تداول یافتند. در سوی دیگر میانرودان، منطقه‌ای که بعدها با نام شام و سوریه شناخته شد نیز متأثر از فرهنگ اعراب پیش از اسلام، به ویژه نبطی‌ها بود، اگر چه تأثیر
پیش از اسلام، به ویژه نبطی‌ها بود، اگر چه تأثیر فرهنگ یونانی نیز در این مناطق گسترده بود. پس از شکست‌هایی که نبطی‌ها از یونانیان متحمل شدند، تدریجاً تمرکز فرهنگ سامی و عربی به پالمیرا منتقل شد اما نهایتاً با شکست‌های بعدی و سلطهٔ بیزانس (امپراتوری روم شرقی) بر پالمیرا، تأثیر فرهنگ بیزانسی نیز بر موسیقی این منطقه افزایش یافت. در این دوره ساز بربط (که معادل باربیتون یا عود امروزی است) نیز در این مناطق رواج داشت. سایر سازهایی که در موسیقی عربی این دوران به کار رفته‌اند شامل ناقوس و " (معادل زنگ امروزی) بودند.
رفته‌اند شامل ناقوس و " (معادل زنگ امروزی) بودند. نزد اعراب این دوران، تبارشناسی جایگاه بالایی داشت؛ در نتیجه در مورد موسیقی هم شجره‌نامه‌ای مشخص بین اعراب پذیرفته شده بود. از یوبال (از نوادگان قابیل) به عنوان پدر موسیقی در نوع بشر یاد می‌شد و سرودن اولین ترانه نیز به وی نسبت داده می‌شد، ترانه‌ای که او در سوگ هابیل سروده و خوانده بود. برخی از منابع سوریه‌ای نیز اختراع اولین سازهای موسیقی را به خواهران هابیل و قابیل نسبت می‌دادند و ایشان را نخستین "ها (خوانندگان زن) می‌دانستند. قابل توجه است که یوبال در بین
زن) می‌دانستند. قابل توجه است که یوبال در بین یهودیان نیز جایگاهی مشابه داشت چنان‌که در سفر پیدایش از او به عنوان «پدر همهٔ کسانی که چنگ و فلوت می‌نوازند» یاد شده بود. پدر یوبال، لمک بود که در برخی منابع اعراب از او به عنوان مخترع اولین عود یا لوت یاد می‌شود. از پسر دیگر لمک، توبال نیز به عنوان مخترع طبل و دف، و از یکی از دخترانش نیز به عنوان مخترع اولین سازهای زهی (مزعف) یاد می‌شده‌است. در عین حال اختراع ساز تنبور نیز به قوم لوط نسبت داده می‌شده و ایرانیان نیز مخترع سازهایی همچون چنگ، نی، و سازهای بادی
نیز مخترع سازهایی همچون چنگ، نی، و سازهای بادی نظیر سرنا دانسته می‌شدند. تصاویری از بسیاری از این سازها در نگاره‌هایی در ایران کشف شده‌اند. همچنان که نزد سامیان نیز مرسوم بود، نزد عرب‌های جاهلیت موسیقی با اجنه مرتبط دانسته می‌شد و این تصور وجود داشته که موسیقی و شعر از طریق اجنه به ذهن هنرمندان متبادر می‌شود. به عقیدهٔ برخی، این رابطه بعدها در دوران اسلام هم دیده می‌شود و در چند جای قرآن نیز بین موسیقی و شعبده‌ها یا معجزه‌ها ارتباط برقرار شده‌است. واژه‌ای که برای توصیف صدای اجنه به کار می‌رفته است که در