payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عشق تحقیرشده، بی شرمی منصب داران و دست ردّی که نااهلان بر سینه شایستگان شکیبا می‌زنند، همه را تحمل کند، در حالی که می‌تواند خویش را با خنجری برهنه خلاص کند؟ کیست که این بار گران را تاب آورد، و زیر بار این زندگی زجرآور، ناله کند و خون دل خورد؟ اما هراس از آنچه پس از مرگ پیش آید، از سرزمینی ناشناخته که از مرز آن هیچ مسافری بازنگردد، اراده آدمی را سست نماید. و وا می‌داردمان که مصیبت‌های خویش را تاب آوریم، نه اینکه به سوی آنچه بگریزیم که از آن هیچ نمی‌دانیم. و این آگاهی است که ما همه را جبون ساخته، و این نقش
این آگاهی است که ما همه را جبون ساخته، و این نقش مبهم اندیشه است که رنگ ذاتی عزم ما را بی‌رنگ می‌کند. و از این رو اوج جرئت و جسارت ما از جریان ایستاده و ما را از عمل بازمی‌دارد. دیگر دم فرو بندیم، ای اوفلیا مهربان! ای پری‌رو، در نیایش‌های خویش، گناهان مرا نیز به یاد آر.
ژاکلین مک‌کنزی (زاده ) بازیگر استرالیایی است. از فیلم‌های او می‌توان به بازی در "پوکر فیس"، "دریای آبی عمیق"، "رومپر استومپر"، "سه تابستان"، "اسرار غیبی انجمن خواهرانه یایا"، "کیس کیس (بنگ بنگ)"، "پالم بیچ" و "شکوفه" اشاره کرد.
اسکادران ۲۴ تاکتیک‌های ویژه () یکی از واحدهای تاکتیک‌های ویژه ستاد فرماندهی عملیات‌های ویژه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است. مقر این اسکادران در فرودگاه صحرایی ارتشی پوپ واقع شده و این واحد نماینده نیروی هوایی در فرماندهی مشترک عملیات ویژه است. ماموریت. به عنوان یگان نخبه نیروی هوایی، اسکادران ۲۴ تاکتیک‌های ویژه، هوانوردان عملیات ویژه (که شامل تیم‌های جست‌و‌جو و نجات، تیم‌های مراقبت نبرد نیروی هوایی، و پرسنل شناسایی ویژه و گروه‌های کنترل هوایی تاکتیکی می‌شود) را برای ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه
می‌شود) را برای ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه فراهم می‌کنند. اعضای اسکادران ۲۴ تاکتیک‌های ویژه همچنین برای عملیات‌های طبقه‌بندی شده و محرمانه مانند عملیات ضدتروریسم، رهایی گروگان و شناسایی ویژه آموزش دیده‌اند. اعضای این اسکادران، برخی از ماموریت‌ها را به تنهایی انجام می‌دهند ولی بیشتر به عنوان نیروی پشتیبان نیروی دلتا و و گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی فعالیت می‌کنند. اسکادران تاکتیک‌های ویژه یکی از قدیمی‌ترین گروه‌های نیروی ویژه نیروهای مسلح آمریکا است که قدمتش به جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد، پیش از
است که قدمتش به جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد، پیش از آن که ارتش آمریکا سیاست‌های گسترده‌ای در مورد عملیات ویژه اتخاذ کند.
بلوار مون‌مارت در بهار () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر هنرمند امپرسیونیست فرانسوی کامی پیسارو است که در سال ۱۸۹۷ طرح گردید. ابعاد این نقاشی پیسارو (۶۵ × ۸۱) می‌باشد تاریخچه. در سال ۱۹۲۳ در مجموعهٔ ای از کلکسیونر و صنعتگر یهودی آلمانی به نام "ماکس سیلبربرگ" قرار داشت که حزب نازی مجبورش کرد آن را به همراه همهٔ تابلوهایش در سال ۱۹۳۵ بفروشد اما در سال ۲۰۰۰ میلادی این نقاشی "پیسارو" مجدداً به خانواده و بازماندگان "سیلبربرگ" بازگردانده شد. سیلبربرگ، مالک اولیهٔ تابلو به غیر از این اثر کارهای هنرمندان دیگر از
تابلو به غیر از این اثر کارهای هنرمندان دیگر از جمله ادوارد مانه، کلود مونه، رنوار و ونگوگ را هم داشت، مجموعهٔ جمع‌آوری شده توسط وی یکی از ناب‌ترین مجموعه آثار قرن نوزدهم و بیستم میلادی بود که پیش از جنگ جهانی دوم کسی توانسته بود جمع‌آوری کند، "سیلبربرگ" و همسرش، فرجام خوشایندی نداشتند چرا که بعدها در اردوگاه آشویتس و توسط نازی‌ها کشته شدند حراج ساتبیز. تابلوی "بلوار مون‌مارت در بهار" به مبلغ ۱۹ میلیون و ۹۰۰ هزار پوند معادل حدود ۳۲ میلیون دلار در حراج ساتبیز چکش خورد، قیمت اولیهٔ این تابلو بین ۷ تا ۱۰
چکش خورد، قیمت اولیهٔ این تابلو بین ۷ تا ۱۰ میلیون قیمت گذاری شده بود، همچنین برای اولین بار بود که این تابلو به حراج گذاشته می‌شد. این مبلغ پرداختی تقریباً ۵ برابر رقم قبلی فروش تابلویی این هنرمند بود، این مؤسسه تابلوی موصوف را یکی از بزرگترین آثار امپرسیونیسم توصیف کرد که در طول دههٔ گذشته در این مؤسسه به حراج گذاشته شد، تابلوی قبلی پیسارو که در سال ۲۰۰۹ به حراج گذاشته شده بود، ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار پوند فروخته شده بود. به همین دلیل رسیدن قیمت تابلوی "بلوار مون‌مارت در بهار" به حدود ۲۰ میلیون پوند باعث
مون‌مارت در بهار" به حدود ۲۰ میلیون پوند باعث تعجب شده بود، بنا بر ادعای یکی از مدیران ساتبیز، داستان این تابلو تأثیر مستقیمی در فروش آن داشت.
نیک‌پی یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند: آرمان نیک پی شخصی که در زمینه پرورش اندام فعالیت دارد
قلعه فورگ (قلعهٔ میرزا رفیع خان). قلعهٔ با عظمت و کم‌نظیر فورگ یا قلعهٔ میرزا رفیع خان که خوشبختانه تا حدود زیادی از گزند حوادث مخرب طبیعی و مصنوعی و دست تطاول زمانه در امان مانده‌است، همچون نگینی شاهوار در میان آثار باستانی و تاریخی استان خراسان جنوبی می‌درخشد. این بنا در در زمره ۱۰ قلعه تاریخی مهم کشور و از آثار مهم و قابل توجه ایران است که علاوه بر جایگاه ملی، ظرفیت ثبت در فهرست میراث جهانی را دارا است. این قلعه در "روستای فورگ" در پنج کیلومتری "شهرستان «درمیان»" در استان خراسان جنوبی واقع است. موقعیت و
در استان خراسان جنوبی واقع است. موقعیت و ساختار قلعه تاریخی فورگ (قلعهٔ میرزا رفیع خان). قلعهٔ فورگ در جبهه شمالی روستای فورگ در ارتفاع ۱۸۴۰ متری بر روی ارتفاعات ابتدای درهٔ «درمیان» که منتهی به دشت اسدیه است، قرار دارد. از نظر مکان‌یابی دارای موقعیت سوق‌الجیشی نسبتاً مناسبی است که بر کل روستا، مزارع و راه‌های ارتباطی منطقهٔ شرقی پیرامون خود احاطه دارد. وسعت قلعه حدود ۹۲۰۰ متر مربع است که گستردگی آن از شرق به غرب است. ورودی اصلی قلعه در حصار شرقی آن قرار گرفته که البته پایین‌ترین نقطه قلعه به‌شمار می‌رود.
که البته پایین‌ترین نقطه قلعه به‌شمار می‌رود. به‌طور کلی در معماری قلعه از سمت شرق به غرب سه بخش عمده قابل تشخیص است، بخش اول در سمت شرق شامل انبار علوفه، محل زندگی خدمه، محل نگهداری احشام، و حوض انباری است. این قلعه زمانی به عنوان مرکز فرماندهی مرز های شرق کشور به فرمان فتحعلی شاه قاجار انتخاب شد که فرمانده آن نویان اعظم جافرخان راکی مالملی برای مدت کوتاهی به امیری آن قلعه و فرمانده مرزبانی شرق کشور منصوب شد قسمت دوم قلعه که در مرکز قلعه قرار دارد، در ارتفاع بالاتری نسبت به بخش اول قرار گرفته‌است که در
بالاتری نسبت به بخش اول قرار گرفته‌است که در فاصله ۵۰ متری از محل نگهداری احشام احداث شده به محل نگهداری آذوقه و تدارکات نظامی و محل سکونت سربازان و مسجد اختصاص دارد و سومین بخش که حالت مرکزیت قلعه را دارد. در بالاترین بخش قلعه و در دو طبقه احداث شده که بر کل روستا و راه‌های ارتباطی پیرامون منطقه اشراف دارد. در بخش شرقی قلعه که ورودی، برج‌های نگهبانی، آب انبار و فضاهای دیگر را شامل می‌شود به دلیل درصد بالای تخریب در آن‌ها امکان تشخیص دقیق نوع کاربریشان وجود ندارد. به دلیل وجود آثاری از برج و بارو در حد
ندارد. به دلیل وجود آثاری از برج و بارو در حد فاصل این بخش با بخش اول، این احتمال وجود دارد که مرحلهٔ دوم دفاعی قلعه بوده تا بدین وسیله لایه‌های دفاعی بخش اصلی قلعه یعنی کهندژ تکمیل تر شود. در گوشه شمال شرقی این قسمت برجی خشتی وجود دارد با تزیینات چلیپایی یا طرح لوزی که در میان مردم روستا به برج کبوتر خانه شهرت دارد. سومین بخش قلعه که در غربی‌ترین قسمت آن و نیز در مرتفع‌ترین بخش قلعه قرار دارد، به وسیلهٔ دو برج و حصاری مستحکم و بلند از بخش دوم جدا شده‌است، وجود این برج‌ها و حصارها نشان دهندهٔ اهمیت زیاد
وجود این برج‌ها و حصارها نشان دهندهٔ اهمیت زیاد این بخش است. این قسمت که کهندژ یا شاه نشین قلعه محسوب می‌شود، دارای فضاهای دست نخورده بیشتری نسبت به دو قسمت قبل است. وجود فضاهایی مانند هشتی‌ها، راهروهای ارتباطی، اصطبل، محل ذخیره آذوقه، برج‌های نگهبانی، و فضاهایی با کاربری‌های دیگر از مهم‌ترین ویژگی‌های این قسمت می‌باشد، کهندژ یا ارگ دارای دو طبقه بوده که طبقه فوقانی آن جز قسمت‌های محدود، دچار تخریب شده‌است. از دیگر عناصر معماری نقبی است که به خارج از قلعه راه دارد که به منظور برداشت آب، در زمان محاصره قلعه
دارد که به منظور برداشت آب، در زمان محاصره قلعه یا خروج اضطراری و پنهانی ساخته شده‌است. این تونل زیر زمینی که در حال حاضر تا یکصد پله آن قابل تردد است، در جریان نبرد میرزا رفیع خان با میر علم خان و پسرش امیر اسدالله خان مورد استفاده قرار گرفت که در کتاب "عین الوقایع" به آن اشاره شده‌است: «... اسماعیل خان و عطاخان با اهالی، اطاعت و تبعیت کردند و افغان‌ها با میرزا رفیع خان، حاجی فتح خان افغان و بهبود پسر نظر خانِ قلعه گاهی، از یک سمت قلعه نقب زده و شبانه فرار کردند.» در این بخش نویسنده شاید دچار اشتباه شده و
کردند.» در این بخش نویسنده شاید دچار اشتباه شده و به احتمال زیاد از همین نقبی که قبلاً ایجاد شده‌استفاده کرده‌اند وگرنه در یک فرصت محدود در حین جنگ، حفر نقب جهت فرار امکان‌پذیر نمی‌باشد. یکی از ویژگی‌های مهم قلعه تبعیت ساختار کالبدی و فضایی آن از شکل توپوگرافی محل استقرار آن است که شاید همین وضعیت آن را از دیگر قلاع به ویژه قلاع کوهستانی متمایز می‌کند. با وجود آن که برج‌ها و باروهای قلعه استحکام لازم را به آن داده‌است، مکان‌یابی آن خالی از اشکال نیست به گونه‌ای که کوه‌های غرب قلعه به آن اشراف کامل دارد. آن
که کوه‌های غرب قلعه به آن اشراف کامل دارد. آن گونه که در عین الوقایع نیز به استفاده مهاجمان از این نقطه ضعف اشاره شده‌است. البته در خصوص ایرادی که ذکر شد، بایستی عنوان نمود که مکان‌یابی قلعه را باید در ظرف زمانی خودش مطالعه کرد. شاید در دورهٔ ناصری (ناصرالدین شاه) که استفاده از توپ در جنگ‌های محلی در این منطقه رایج گشته‌است، این آسیب‌پذیری قلعه آشکار شده باشد در حالی که در دوره‌های اولیه که این سلاح‌ها معمول نبوده، شاید بهترین مکان‌یابی صورت گرفته باشد. هنوز در خصوص تاریخ اولیه ساخت قلعه اظهار نظر دقیق و
در خصوص تاریخ اولیه ساخت قلعه اظهار نظر دقیق و مستندی وجود ندارد. به استناد مدارک موجود و کتاب "دیوان لامع" و اظهار نظرهای محلی، ساخت بنا در حدود سال‌های ۱۱۶۰ هجری قمری در زمان حکومت نادر شاه افشار به وسیلهٔ میرزا بقاخان فرزند میرزا رفیع خان اول آغاز می‌شود و سپس توسط پسرش میرزا رفیع خان دوم تکمیل می‌گردد. در دیوان لامع نیز به مجهول بودن زمان درست ساخت قلعه اشاره شده و آمده‌است: «اما آیا به راستی بنای قلعه را میرزا بقاخان آغاز کرده و فرزند او میرزا رفیع خان (نوادهٔ لامع) به پایان برده‌است یا از بناهای کهنه
(نوادهٔ لامع) به پایان برده‌است یا از بناهای کهنه است و این دو و سابقان این دو هر کس دستی در آن برده و به تعمیر و تکمیل آن همت گمارده، امری است که تاکنون محقق نشده‌است. نه از روی سندهای مکتوب و نه از طریق قول سینه به سینه سالخوردگان. چه بسا که لامع و پدر او نیز این قلعه را در تصرف داشته‌اند و محل زندگی و مرکز حکومت و پناهگاه روزگار کُربَت و صعوبت شان در مقابل هجوم دشمنان و امیران زمان بوده‌است.» نگاهی اجمالی به پیشینه تاریخی قلعه فورگ یا قلعهٔ میرزا رفیع خان. در کتاب "حقایق الاخبار ناصری" در ذکر وقایع سال
در کتاب "حقایق الاخبار ناصری" در ذکر وقایع سال ۱۲۶۸ قمری، در خصوص میرزا رفیع خان این‌گونه آمده‌است «در همین سال میرزا رفیع خان که در محال قاینات اقامت داشت طریق مخالفت برداشت، پاشاخان سرتیپ با دو فوج سمنانی و غیره و جمعی سواره و چهل عراده توپ به تأدیبش مأمور گردید. میرزا رفیع خان به هرات رفت، ظهیرالدوله در مقام شفاعت برآمد، جرمش معفو آمد» در دوره قاجاریه کشمش‌های سختی بین حاکم‌نشین قاینات و حاکم‌نشین «فورگ» و «درمیان» رخ می‌دهد که در نهایت به کشته شدن میرزا رفیع خان و تصرف قلعه منجر می‌شود. از جمله نایب
رفیع خان و تصرف قلعه منجر می‌شود. از جمله نایب الحکومه‌های متنفذ در فاصله این دوره زمانی می‌توان به میرزا محمدبقاخان، فرزند میرزا رفیع خان اول، میرزا رفیع خان دوم، میرزا رفیع خان سوم، محمد ابراهیم خان، عبدالعلی خان و علی قلی خان اشاره نمود. پس از کشته شدن میرزا رفیع خان سوم، افرادی از همین دودمان نایب الحکومه درمیان و فورگ را بر عهده داشته‌اند. از نکات جالب توجه دربارهٔ نایب الحکومه‌های درمیان کشمش‌های بین این نایب الحکومه با خاندان خُزیمه که امارت بیرجند را عهده‌دار بودند، است. در دیوان لامع هم به این
را عهده‌دار بودند، است. در دیوان لامع هم به این کشمکش‌ها اشاره شده‌است، از جمله طرفداری خانواده لامع از نادرشاه و خزیمه از صفویان که موجبات اختلاف و درگیری و رقابت را فراهم می‌آورد. این رقابت‌ها گاهی نیز با وصلت بین خاندان رفیعی و خُزیمه همراه بوده و به این شکل سعی می‌شد تاهم کشمکش‌ها و اختلافات محلی کم رنگ گردد و هم پیوند و همبستگی بین آن‌ها با دیگر نایب الحکومه‌ها و بزرگان منطقه تقویت گردد. ازدواج شش دختر میرزا رفیع خان دوم با بزرگان و نایب الحکومه‌های بیرجند، نِهبَندان، دُرُخش، فَنود و نوغاب در همین
بیرجند، نِهبَندان، دُرُخش، فَنود و نوغاب در همین راستا بوده‌است. اسناد و مدارک غیر مکتوب در ارتباط با وقایع مربوط به زمان ساخت یا حوادث تاریخی و طبیعی به وقوع پیوسته در این مجموعه محدود بوده و نیاز به حفاری و بررسی‌های بیشتری دارد. تنها کتیبه موجود که بر سطح ساروجی آب انبار قلعه حک شده‌است، تاریخ ۱۲۱۷ قمری را نشان می‌دهد و حاکی از آن است که تعمیراتی توسط استادی به نام «ابوسعید جَزیکی» در اوایل دورهٔ قاجار، در بنا صورت گرفته‌است. بررسی‌های تاریخ محلی منطقه نیز تا حد زیادی با این تاریخ‌ها همخوانی دارد و
نیز تا حد زیادی با این تاریخ‌ها همخوانی دارد و حاکمیت میرزا بقاخان و پس از وی فرزندان و اولادش به ویژه میرزا رفیع خان دوم و میرزا رفیع خان سوم مطالب فوق را تأیید می‌کند. اما در خصوص این که قبل از حاکمیت خاندان رفیعی به عنوان حاکمان محلی، قلعه وجود داشته‌است یا خیر، اطلاعات مستند چندانی در دست نیست. وصف این قلعه و موقعیت آن در برخی کتب تاریخی و سفرنامه‌ها مضبوط است از جمله ریاضی هروی در کتاب عین الوقایع می‌نویسد: «قلعه فورگ دوازده فرسنگ از بیرجند دور و به طرف جلگه و دهنه درهٔ «درمیان» واقع است و باغات و
طرف جلگه و دهنه درهٔ «درمیان» واقع است و باغات و اشجار زیادی دارد و خیلی خوش آب و هواست و قلعه در بالای کوهی است که از آجر پخته دیوار و بروج آن را به‌طور محکم ساخته‌اند و پایه بندی آن را سنگ آجین نموده‌اند و دو شیر حاجی در اطراف خود داشته با دو خاکریز که قطر هر یک پنج ذرع است». جهانگردان اروپایی از جمله "«دکتر فوربز»" در سال ۱۸۱۴ میلادی و "«کلنل مَک گِرگِر»" در سال ۱۸۷۵، «خانیکف» و «بلو» از این قلعه دیدن کرده‌اند و توصیفاتی را در سفرنامه‌هایشان بیان داشته‌اند. کلنل مک گِرگِر در سفرنامه خود تحت عنوان «سفری
کلنل مک گِرگِر در سفرنامه خود تحت عنوان «سفری به ایالت خراسان» از قول دکتر فوربز نیز آورده‌است: «قلعه بر بالای تپه‌ای به ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ پا بنا شده که از ارتفاعات شمال و غرب می‌تواند مورد تهدید آتش بار قرار گیرد. در جنوب آن و در دو طرف دیگر کوهی واقع شده که از قُله تا دیوارهای قلعه ۱۲۰۰ یارد فاصله دارد.» از نکات جالب توجه که مک گرگر به نقل از دکتر فوربز آورده این است که «در داخل قلعه سه آب انبار تعبیه شده که گفته می‌شود ذخیره آب آن‌ها مصرف یک سال و نیم پادگان بزرگ را تأمین می‌کند. نگاهی به کاوش‌های
پادگان بزرگ را تأمین می‌کند. نگاهی به کاوش‌های باستان‌شناسی در محوطه قلعه فورگ. تاکنون دو فصل کاوش در قلعه فورگ انجام شده‌است. فصل اول در سال ۱۳۸۰ در جریان عملیات مرمتی قلعه به منظور روشن شدن وضعیت پلان و نقشه قسمت کهندژ صورت پذیرفت. در جریان این فصل کاوش فضاهایی مانند اصطبل، انبار ذخیره آذوقه، نقب زیرزمینی و راهروهای ارتباطی قسمت‌های مختلف کهندژ شناسایی شده‌است .» این اثر تاریخی به شماره ۳۴۵۰ در تاریخ ۱۲/۲۸/ ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است. همانگونه که عنوان گردید شالوده اصلی بنا، بر اساس قرائن و
که عنوان گردید شالوده اصلی بنا، بر اساس قرائن و تواریخ به دوره افشاریه بازمی‌گردد؛ نسبت دادن قلعه فورگ (قلعهٔ میرزا رفیع خان) به "اسماعیلیه" باید با احتیاط صورت گیرد زیرا "قلعه‌های اسماعیلیه" دارای مشخصات ویژه‌ای هستند از جمله این که اکثراً در مناطق دور از دسترس و کوهستانی به منظور نهان شدن و استتار ساخته شده‌اند. در این قلعه‌ها اسماعیلیان پیروان خود را تحت تعالیم نظامی و فرقه‌ای قرار داده و ایشان را برای ترور شخصیت‌های معارض اندیشه‌های خود به مناطق مختلف می‌فرستادند. اسامی این افراد به صورت رمز بود که آن
اسامی این افراد به صورت رمز بود که آن هم هرچند وقت یک بار تغییر داده می‌شد. مخفی کاری، پیکار با حکومت مرکزی و حاکمان بومی دست نشانده آن‌ها و ترویج اندیشه‌های ایدئولوژیک مربوط به فرقه اسماعیلیه از اهم امور انجام شده در قلعه‌های اسماعیلیه بوده‌است. حکومت‌های مرکزی در تلاش برای نابود کردن این قلاع بوده‌اند. معماری و ساختار این سازه‌ها که با سرعت و منابع محدود پی افکنی می‌شده کاملاً از قلعه‌های رسمی دولتی متفاوت بوده‌است. از آنجا که زمان اوج فعالیت‌های فرقه اسماعیلیه مقارن با خلفای عباسی و سلجوقیان بوده‌است و
مقارن با خلفای عباسی و سلجوقیان بوده‌است و این فرقه با حمله وحشیانه مغول به ایران برچیده شد، دور از ذهن است که ساختار کلی امروزی قلعه فورگ از آن تاریخ تا زمان افشاریه سالم و کاربردی برجای مانده باشد. با این تفاصیل عظمت و مشخصات ظاهری قلعه فورگ با قلعه‌های اسماعیلی متفاوت است و این قلعه مستتر نبوده و یک قلعهٔ رسمی و دولتی عیان به منظور حراست و برقراری امنیت منطقه به‌شمار می‌رفته‌است. قلعه‌های رسمی ایران از دیرباز دارای سه بخش کهندژ، (محل زندگی حاکم)، شارستان (محل زندگی مردم روستا) و رَبض (مزارع و باغها)
(محل زندگی مردم روستا) و رَبض (مزارع و باغها) بوده‌است که این سه بخش در ارتباط با هم بوده‌اند چنان‌که در قلعه فورگ این ویژگی مشاهده می‌شود. روستای فورگ از دیرباز در اطراف قلعه فورگ و در پیوند با آن بوده‌است، در حالی که قلعه‌های اسماعیلیه به شکل منفرد و به دور از مناطق مسکونی و معمور قرار داشته و فاقد این ویژگی‌ها هستند. معمولاً قلعه‌هایی که به منظور یاغی‌گری و طغیان بنا شده‌اند، بیشتر بر فراز کوهستان‌ها و گردنه‌های صعب العبور بنا می‌شدند و اغلب طرح هندسی مشخص یا نقشه قبلی نداشته و بی‌قاعده هستند. اما
مشخص یا نقشه قبلی نداشته و بی‌قاعده هستند. اما قلعه‌های رسمی و حکومتی با طرح قبلی و انتخاب موقعیت درست سوق‌الجیشی مشرف به مناطق پیرامونی در دشت یا کنار معابر و جاده‌های کاروانی یا در مرزها به منظور حفاظت و حراست و تأمین امنیت مناطق مد نظر دایر می‌شده‌اند. با این وصف رسمی بودن موقعیت قلعهٔ فورگ یا قلعهٔ میرزا رفیع خان و جایگاه اداری و حکومتی محل مشهود است و به نظر می‌رسد محل قلعه در طول تاریخ کاربرد حکومتی و رسمی به منظور حفاظت از مناطق پیرامونی و مرزبانی را داشته‌است.
فاریس، در اساطیر یونانی، پسر هرمس و دِنِید فیلودامیا، و بنیانگذار فرای در مسینی است. او دختری به نام تِلِگون داشت که از ازدواجش با خدای رود آلفئوس، صاحب فرزندی به نام اُرسیلُکوس شد. اُرسیلُکوس خود پدر دیوکلِس و او پدر دوقلوهایی به نام کرِتُن و اُرسیلُکوس بود که در تروآ جنگیدند و به دست آینیاس کشته شدند. پوسانیاس، این مسئله را بی پاسخ گذاشته‌است که آیا فرای در آخا نیز به دست فاریس بنیان نهاده شد یا به دست شخص دیگری که صرفاً همنام او بوده‌است.
دریابان سر فرانسیس بوفوت (; – ) آب‌نگار، سیاح و فیزیک‌دان ایرلندی و افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. مقیاس بوفورت که جهت اندازه‌گیری قدرت باد به‌کار می‌رود از ابداعات اوست. محل‌های جغرافیایی زیر به نام اوست:
جزیره بوفورت () یک جزیره در دریای راس واقع در جنوبگان است که شمالی‌ترین عارضه جغرافیایی مجمع‌الجزایر راس به‌شمار می‌رود. این جزیره در ۲۱ کیلومتری شمال کیپ برد در جزیره راس واقع شده است. مساحت جزیره حدود ۱۸٬۴ کیلومتر مربع است. این جزیره در سال ۱۸۴۱ توسط جیمز کلارک راس کشف شد و به نام فرانسیس بوفورت افسر آب‌نگار نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا نام‌گذاری شد.
دختران دانائوس، دانائیدها (به انگلیسی: Danaid) معرفی می‌شوند، پنجاه دختر دانائوس بودند که می‌بایست با پنجاه پسر برادر دوقلویش ایژیپتوس، پادشاه اساطیری مصر ازدواج کنند. در بیشتر کتاب‌های اساطیری اینگونه آمده‌است که همهٔ دختران، به جز یکی از آنها، در شب عروسی شوهرانشان را کشتند و در نتیجه محکوم به حمل ابدی آب در یک غربال (یا ظرفی سوراخ‌دار) شدند. دختران دانائوس، در فرهنگ غرب، نماد تلاش بیهوده در انجام کاری تکراری شمرده می‌شوند. روایت دِنِیدها در اساطیر. دانائوس رغبتی به ازدواج دخترانش با برادرزادگان خود
رغبتی به ازدواج دخترانش با برادرزادگان خود نداشت؛ بنابراین همراه آنها به آرگوس گریخت. او تنها زمانی که برادرش به همراه پنجاه پسر خود برای محافظت از آرگوس به آنجا رفته بود، به این ازدواج رضایت داد. با این وجود، به دختران خود دستور داد تا شوهرانشان را در اوّلین شب ازدواج بکشند. تمامی دختران او چنین کردند، به جز هایپرمنیسترا که شوهر خود، لینسئوس، را به این دلیل که خواسته‌اش مبنی بر باکره ماندن را محترم شمرده بود، نکشت. دانائوس از بی اعتنایی دخترش به دستور خود، خشمگین شد و او را به محکمهٔ آرگوس کشاند. لینسئوس،
خشمگین شد و او را به محکمهٔ آرگوس کشاند. لینسئوس، عموی خود را به انتقام قتل برادرانش کشت و به همراه هایپرمنیسترا سلسلهٔ دِنِید را در آرگوس بنیان نهاد.
کلئوبولوس، (سدهٔ ششم پ. م) فرزند یوئاگوراس، شاعرِ یونان باستان و از اهالی لیندوس یا کاریا بود. نامِ وی را در میانِ فرزانگان هفت‌گانهٔ یونان آورده‌اند. کلئوبولوس شعرهایی معمایی می‌گفت که شمارِ آنان به ۳۰۰۰ بیت می‌رسید. دیوگنس لائرتیوس می‌گوید شعری که بر مزارِ میداس نوشته‌شده را به کلئوبولوس نسبت می‌دهند. آن شعر از این قرار است: «من، دوشیزه‌ای از مفرغ‌ام و بر مزار میداس جای گرفته‌ام. تا آن‌گاه که آب‌ها فرو می‌ریزند و درختانِ سر برافراشته می‌رویند، خورشید طلوع و غروب می‌کند، و ماه نورافشانی می‌کند، رودها در
و غروب می‌کند، و ماه نورافشانی می‌کند، رودها در جریان‌اند و دریا، ماسه‌ها را می‌شوید، من بر مزارِ اشک‌پوشِ او ایستاده‌ام و به ره‌گذران چنین می‌گویم: میداس در این‌جا مدفون است.» همچنین معمایِ زیر از وی به‌جای مانده است: پاسخِ این معما «سال» است. وی نامه‌ای نیز به سولون نوشته است که از این قرار است: دیوگنس لائرتیوس می‌گوید که کلئوبولوس در هفتاد سالگی درگذشته است.
غار خفاش از غارهای استان ایلام است و در نزدیکی شهرستان دهلران قرار دارد. طول این غار ۲۵۵ متر، عرض آن ۳۰ متر و ارتفاع آن ۵۰ متر بوده و به علت زندگی هزاران خفاش در آن به غار خفاش معروف شده‌است. این غار در سه کیلومتری شمال شرقی دهلران در دامنه کوهی مشرف به دره‌شهر و چشمه‌های آب‌گرم دهلران قرار دارد. ده‌ها گونه از خفاش دمدار و خفاش بال پهن درون غار زندگی می‌کنند. فراوانی خفاش در این غار فرصت خوبی را برای محققان فراهم کرده‌است تا در مورد این پستاندار تحقیق و مطالعه کنند. درون این غار استالاکتیتها و
تحقیق و مطالعه کنند. درون این غار استالاکتیتها و استالاگمیت‌های فراوان و دهلیزهای وسیعی وجود دارند که عمق تعدادی از آنها به ۴۰۰ متر هم می‌رسد. غار خفاش در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است و اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان ایلام مسئول مراقبت و حفاظت آن است. منابع. همشهری آنلاین خبرگزاری مهر
ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه () بخشی از ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا است که وظیفه اش مطالعه و بررسی نیازمندی‌ها و تکنیک‌های عملیات‌های ویژه برای تضمین قابلیت همکاری و استانداردسازی تجهیزات، طراحی و اجرای تمرین‌ها و عملیات‌های آموزشی ویژه، توسعه تاکتیک‌های عملیات‌های مشترک ویژه و اجرای عملیات‌های ویژه در سراسر جهان است. این ستاد در سال ۱۹۸۰ با پیشنهاد سرهنگ چارلی بکویث، پس از شکست عملیات پنجه عقاب تشکیل شد. این ستاد در پوپ‌فیلد، فورت برگ قرار دارد. ساختار. یگان مأموریت ویژه. فرماندهی
قرار دارد. ساختار. یگان مأموریت ویژه. فرماندهی مشترک عملیات ویژه همچنین کنترل و فرماندهی یگان‌های مأموریت ویژه ستاد فرماندهی عملیات ویژه را بر عهده دارد. این یگان‌ها نیروهای ویژه زبده‌ای هستند که فعالیت‌های فوق‌محرمانه انجام می‌دهند. تا کنون، اطلاعات تنها ۵ یگان ویژه منتشر شده‌است: عملیات نیروی پیشرفته (AFO). عملیات نیروی پیشرفته (AFO) اصطلاحی است که وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا برای توصیف نیروهای رزمی متشکل از نیروی دلتا، گروهان شناسایی هنگ ۷۵ تکاوران و گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی استفاده
و گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی استفاده می‌کند. به گفته ژنرال مایکل ریپاس، که در جنگ عراق با AFOها خدمت می‌کرد، AFO شامل عملیات‌های نظامی تأیید شده توسط وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا مانند عملیات مخفیانه است.
کارلوتو کوتا () بازیگر سینما و تلویزیون اهل پرتغال است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به آرنا، خطوط ولینگتون، اسرار لیسبون و شب‌های عربی اشاره نمود.
شهرِ سیده زینب (به عربی: السیدة زینب) یک شهر در سوریه است که در شهرستان مرکز ریف دمشق و در نزدیکی دمشق واقع شده‌است. برخی از زائرانِ شیعه برای زيارت حرم زینب بنت علی به این شهر می‌آیند. واژه‌شناسی. نامِ شهر از حرمی گرفته شده که مزارِ زینب دخترِ علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا و نوهٔ محمد در آن قرار دارد. باورِ شیعه بر این است که حرم زینب کبری مزارِ زینب است. خصوصیات. سیده زینب ۱۳۶٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
هوژه‌ریو سامورا (؛ زادهٔ - ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱) بازیگر سینما و تلویزیون اهل پرتغال بود.
ایژیپتوس یا آجیپتوس بر اساس اساطیر یونانی، از نوادگان ندیمهٔ حیفر، یو، و بلوس بود. او در مصر مقام شاهی داشت. ایژیپتوس صاحب پنجاه پسر شد که چهل و نه نفر از آنها به دست چهل و نه دختر برادر دوقلویش، دانائوس، در شب عروسیشان به قتل رسیدند. دانائوس تمایلی به ازدواج دخترانش با برادرزادگان خود نداشت؛ بنابراین همراه آنها به آرگوس گریخت. او تنها زمانی که ایژیپتوس به همراه پنجاه پسر خود برای محافظت از آرگوس به آنجا رفته بود، به این ازدواج رضایت داد. با این وجود، به دختران خود دستور داد تا شوهرانشان را در اوّلین شب
دختران خود دستور داد تا شوهرانشان را در اوّلین شب ازدواج بکشند. تمامی دختران او چنین کردند، به جز هایپرمنیسترا که شوهر خود، لینسئوس، را به این دلیل که خواسته‌اش مبنی بر باکره ماندن را محترم شمرده بود، نکشت. دانائیدها سر شوهران به قتل رسیدهٔ خود را در لرنا، و بدن‌هایشان را در خارج از شهر دفن کردند، تا به دستور زئوس و توسط آتنا و هرمس، گناهانشان تطهیر شود. دانائوس از بی‌اعتنایی دخترش به دستور خود، خشمگین شد و او را به محکمهٔ آرگوس کشاند. لینسئوس، عموی خود را به انتقام قتل برادرانش کشت و به همراه هایپرمنیسترا
انتقام قتل برادرانش کشت و به همراه هایپرمنیسترا سلسلهٔ دِنِید را در آرگوس بنیان نهاد.
بمب‌گذاری‌های ۲۰۱۶ شهر سیده زینب سوریه یک سری بمب‌گزاری در زندیک حرم زینب در شهر سیده زینب در بخش جنوبی ریف دمشق در سوریه است که منجر به کشته شدن ۶۰ تن و زخمی شدن ۱۱۰ دیگر شد. داعش مسئولیت این هجوم را به عهده گرفت و اعلام کرد دو نفر از اعضایش این حمله را انجام دادند.
بی‌عنوان (صحنهٔ تجاوز) () عکس رنگی مستندنمای صحنه‌سازی‌شده‌ای از آنا مندیتا هنرمند کوبایی-آمریکایی است. او این عکس را حین یک اجرا در سال ۱۹۷۳ هنگامی که هنوز دانشجوی دانشگاه آیووا بود در واکنش به تجاوز به دختری در پردیس دانشگاه تهیه کرد. «بی‌عنوان» اکنون در نگارخانه تیت نگهداری می‌شود.
میسون (سدهٔ ششم پ. م) فرزند استرئومون از اهالی «خِن»، روستایی واقع در لاکونیا بود. افلاطون در پروتاگوراس میسون را به‌جایِ پریاندر، جزو فرزانگان هفتگانه ذکر کرده‌است. گفته می‌شود که آناخارسیس از کاهنان معبد دلفی پرسید: آیا از من حکیم‌تر کسی هست؟» و کاهنان به او پاسخ دادند: دیوگنس لائرتیوس نقل می‌کند، زمانی که آناخارسیس با میسون دیدار کرد، فصل تابستان بود و وی را در حالی که داشت تیغه‌ای را در خیش قرار می‌داد یافت. وقتی آناخارسیس به میسون گفت: «میسون اینک فصلِ شخم زدن نیست»، میسون به وی پاسخ داد: «پس هم‌اکنون،