payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میناس آوتیسیان (زاده ۲۰ ژوئیه۱۹۲۸-در گذشت ۲۴ فوریه ۱۹۷۵) از نقاشان بنام نیمه دوم قرن بیستم ارمنستان است. زندگی‌نامه. "میناس کاراپتی آوتیسیان" () در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۸ در روستای جاجور ارمنستان زاده شد. او یکی ار چهره‌های شاخص هنرهای تجسمی نیمه دوم قرن بیستم ارمنستان محسوب می‌شود. مادرش سوفو دختر کشیشی از اهالی قارص بود و پدرش کاراپت از اهالی شهر موش بود. او از دوران نوجوانی مجذوب آثار ماردیروس ساریان شد و در سن ۱۸ سالگی برای اولین بار این نقاش را ملاقات نمود. نقاشی مینیاتور ارمنی و هنر دوران رنسانس ایتالیا نقش
مینیاتور ارمنی و هنر دوران رنسانس ایتالیا نقش مهی در به ثمر رساندن ذوق و استعداد هنری او داشته‌اند. دهکدهٔ جاجور با داشتن آکادمی هنری معروف (رپین) وبا گذشتهٔ فرهنگی درخشان خود نقش بسیار مهمی در به ثمر رساندن استعداد هنری او داشت. آوتیسیان همواره از اساتید خود «جوهانسن» ، «زایتسف» و خودیاکف با قدردانی سخن گفته‌است این اساتید هیچ‌گاه او را از ابراز خلاقیت هنری و حس طبیعی بیانگری در کارهایش بازنداشتند. بعد از اتمام دوران آکادمی هنری شهر جاجور او به شهرهای مختلف ارمنستان سفر کرد و به مطالعهٔ آثار تاریخی و
مختلف ارمنستان سفر کرد و به مطالعهٔ آثار تاریخی و نقاشی‌های مینیاتور پرداخت. آوتیسیان خود را به عنوان یک نقاش منحصر به فرد در نمایشگاهی با عنوان "نمایشگاه پنج نقاش " که با شرکت پنج تن از نقاشان نوگرا در سال ۱۹۶۲ در شهر ایروان برگزار گردید متجلی ساخت. در این نمایشگاه بسیاری از هنرمندان و کارشناسان هنری کار او را ستودند و از جمله نقاش فرانسوی "جین لورکات" او را همتراز با بهترین نقاشان فرانسوی دانست. آوتیسیان از سویی به شیوهٔ نقاشی سنتی وفادار بود و از سویی دیگر او را نمی‌توان مقلد محض سبک‌های سنتی دانست او
او را نمی‌توان مقلد محض سبک‌های سنتی دانست او در رنگ‌های طنین انداز و روشن، آرایش ریتمیک خطوط، کیفیت ایستا نمایشی، نبود پرسپکتیو و هماهنگی در تنش‌های تصویری کارهای مینیاتور، متوجه شیوه بیانگری آزادی شد که الهام بخش او در به ثمر رساندن شیوه نقاشیش گردید. او نقاشی‌هایش را همانند دیگر نقاشان دارای نبوغ بر اساس ادراکات و برداشت‌های خود از طبیعت و زندگی کشیده‌است. آوتیسیان از نقاشانی بود که به رنگ اهمیتی خاص می‌داد. زمینه‌های آثارش دارای رنگ‌های تند و زنده هستند. اومی گفت «به موزه ماتناداران در ایروان بروید و
اومی گفت «به موزه ماتناداران در ایروان بروید و درآنجا کتب خطی خواهید یافت با روشنی درخشان و نوشته‌های خطی که با تمام شکوه و جلالشان با رنگ‌های پر طنین زرد، آبی، سبز … با زمینهٔ خود مفهوم می‌یابند». رنگ نقش بسیار مهمی در کارهای او دارد بسیاری از کارهای او از لحاظ بکارگیری رنگ‌های زنده و قوی قابل مقایسه با هیچ‌کدام از کارهای نقاشان ارمنی نبوده‌اند. کوته سخنی، خویشتنداری و تفکر گرایی از مشخصات بارز این هنرمند بود. کیفیت دراماتیک کارهای او ادای احترام خاموشی است برای یادبود مردگان قتل‌عام ارامنه. از مهم‌ترین
برای یادبود مردگان قتل‌عام ارامنه. از مهم‌ترین کارهای این دوران(۱۹۶۵–۱۹۶۷) اثر"جاده-تجدید خاطرهٔ والدین من"و"جاده تر زور" بود که متأسفانه در اثر آتش‌سوزی گالریش در ایروان در اول ژانویه ۱۹۷۲ به همراه تعداد کثیری از کارهای با ارزش او که برای نمایشگاه انفرادیش تهیه کرده بود از بین رفت. تنها عکس‌های تعدادی از این کارها امروزه باقی مانده‌است. آتش‌سوزی گالریش چنان او را متأثر کرد که تا مدتی باعث توقف فعالیت‌های هنریش گردید ولی او بعد از مدتی کوتاهی خود را بار دیگر غرق در آفرینش آثار نقاشی کرد و تابلوهای باارزش
غرق در آفرینش آثار نقاشی کرد و تابلوهای باارزش بیشماری را کشید که از جمله این آثار می‌توان به «مدیتیشن»(۱۹۷۲) و «پختن لواش»(۱۹۷۲) اشاره کرد. میناس آوتیسیان در طول حیات هنری کوتاه مدت خود در بین سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۷۵تعداد ۵۰۰ تابلوی کوچک و بزرگ و تقریباً به همان تعداد طراحی‌های با ارزش خلق کرد او ۲۰ نقاشی فرسک بزرگ و تعدادی کارهای طراحی برای صحنه‌های نمایش نیز تهیه کرده‌است. در سال ۱۹۶۷ دولت ارمنستان به او عنوان «نقاش نامدار ملی» را اعطا کرد. آوتیسیان ماردیروس ساریان را پدر روحانی خود می‌دانست. او وارث بحق
ساریان را پدر روحانی خود می‌دانست. او وارث بحق کارهای ساریان و آثارش نمادی از نقاشی نوگرایی بود که بر پایهٔ ریشه‌های سنتی و ملی خود قد برمی‌افراشت. در حالی که رنگ در کارهای ساریان تابع نور خورشید بود در کارهای میناس تهییجی، احساساتی ودارای حاشیه‌های غم‌انگیز است و بطورکلی کارهای او حس اضطراب و تشویش انسان هم‌عصر خود را به تصویر کشیده و به کارهایش فطرتی دراماتیک و شاعرانه بخشیده‌است. رنگ‌های تند میناس آوتیسیان متأثر از سطوح صخره‌ها و سنگ‌های روستای خود است که در اثر تابش آفتاب به نرمی سوخته‌اند، صخره‌هایی
که در اثر تابش آفتاب به نرمی سوخته‌اند، صخره‌هایی که بنظر می‌رسد جاودانگی اسرار آمیزی را بنمایش می‌گذارند. هرکدام از کارهای میناس حکایتی است دوست داشتنی از آرزوها و امیدهای مردم سرزمین بومی خود با رنگ‌هایی تند که با هماهنگی خود زنده بودن و زندگی را می‌نمایانند. در سال ۱۹۸۵ در روستای جاجور" موزهٔ میناس" افتتاح گردید. این موزه که در زلزلهٔ سال ۱۹۸۸ ویران شد، در سال ۲۰۰۵ با نمونه‌های کپی شدهٔ آثار او بار دیگر بازگشایی شد و در سال ۲۰۰۸ تعداد ۳۰ تابلوی معروف او در موزه به نمایش درآمد. دیگر آثار باقی ماندهٔ
او در موزه به نمایش درآمد. دیگر آثار باقی ماندهٔ میناس در گالری‌های مختلفی از جمله "موزهٔ هنرهای معاصر ارمنستان"،"موزهٔ هنرهای کشورهای شرقی مسکو" و در کلکسیون‌های خصوصی کشورهای ارمنستان، لبنان، سوریه، فرانسه و آمریکا نگهداری می‌شود. مرگ. میناس آوتیسیان در سال ۱۹۷۵ در اثر سانحه تصادف با اتومبیل در شهر ایروان در گذشت. و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
سید علیرضا درخشان (زاده سال ۱۳۳۱ - یزد)، پژوهشگر، نویسنده و استاد دانشگاه است. وی از سال ۱۳۸۸ صاحب امتیاز، مدیر مسئول و عضو شورای سردبیری ماهنامه تجارت الکترونیکی و رایانه تنها نشریه تخصصی حال حاضر در زمینه تجارت الکترونیکی و رایانه در ایران می‌باشد. تحصیلات. درخشان کارشناسی کامپیوتر را از دانشگاه تهران دریافت کرد و سپس در رشته IT دانشگاه آکسفورد انگلستان کارشناسی ارشد و از I.I.T هندوستان دکترای را خود اخذ نمود. فعالیت آموزشی. دانشجویان و دانش‌آموختگان بسیاری در طی ۳۲ سال آموزش و تدریسعلیرضا درخشان در
بسیاری در طی ۳۲ سال آموزش و تدریسعلیرضا درخشان در زمینه‌های مختلف علوم مرتبط با کامپیوتر، فناوری اطلاعات، تجارت الکترونیک، اینترنت و برنامه‌نویسی از دانشگاه‌های مختلف ایران در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا فارغ‌التحصیل شدند. از دانشگاه‌هایی که او در آن به تدریس پرداخت می‌توان: دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی (۱۸ سال)، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه تهران، دانشگاه یزد، دانشکده‌های علمی، کاربردی و مراکز آموزش عالی مانند: مؤسسه آموزشی اتاق بازرگانی ایران، مرکز آموزش مدیریت دولتی، مجتمع آموزش عالی
ایران، مرکز آموزش مدیریت دولتی، مجتمع آموزش عالی صنایع، مؤسسه آموزش عالی بانکداری، سازمان مدیریت صنعتی تهران، مشهد، مراکز آموزش وزارت بازرگانی تهران، مشهد، اصفهان و بسیاری موسسات آموزش عالی دیگر در استان‌های تهران، خراسان رضوی، اصفهان، گیلان، قزوین و یزد را نام برد. فعالیت تحقیقاتی و اجرایی. و بسیاری از دیگر پروژهای ملی انفورماتیک فعالیت پژوهشی و سمینار. ارائه سمینارهایی در زمینه: تجارت الکترونیکی، سیستم‌های خبره، جنگ اطلاعات، هوش مصنوعی، آی. تی، تجارت فراگیر، امضای الکترونیکی و … مشاوره. و مشاور شرکت‌های
امضای الکترونیکی و … مشاوره. و مشاور شرکت‌های بزرگ کامپیوتری در کشور مانند: شرکت مجتمع پتروشیمی شیراز و اراک، بانک مسکن، بنیاد پانزده خرداد و… وی علاوه بر عضویت در شورای سردبیری و هیئت تحریریه ماهنامه تجارت الکترونیکی و رایانه مشاور نشریات «فن آوا» در زمینه فناوری اطلاعات و «میثاق مدیران» در زمینه مدیریت می‌باشد. پدر آی. تی ایران. برخی منابع و وب سایت‌های علمی و خبری به خاطر سال‌ها پژوهش و خدمات علیرضا درخشان در عرصه تجارت الکترونیکی و اینترنت و توسعه علوم فناوری اطلاعات از وی با عنوان «پدر آی. تی ایران»
فناوری اطلاعات از وی با عنوان «پدر آی. تی ایران» یاد می‌کنند. آثار و مقالات علمی. تألیفات: ترجمه: مقالات:
گیل رابرتز (؛ زادهٔ۱۵ مارس ۱۹۸۹) یک ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا در ۴۰۰×۴ متر امدادی شده‌است.
ایسوس زنبوک (به انگلیسی: Asus Zenbook) نام خانواده‌ای از اولترابوک‌های شرکت ایسوس می‌باشد که برای اولین بار در اکتبر سال ۲۰۱۱ میلادی روانه بازار شدند. در اواخر سال ۲۰۱۲ میلادی، ایسوس همزمان با ویندوز ۸ از سری جدید زنبوک‌ها با صفحه نمایش لمسی رونمایی کرد. بیشتر (البته نه همه) زنبوک‌ها از سری پردازنده‌های کور (به انگلیسی: Core) شرکت اینتل استفاده می‌کنند. ایسوس زنبوک ۳ آخرین ویرایش از این خانواده است. ایسوس در سال ۲۰۱۷ آخرین خلاقیت خود را در سری جدید زنبوک با نام زنبوک دوا (Asus Zenbook DUO) پیاده کرد، این
نام زنبوک دوا (Asus Zenbook DUO) پیاده کرد، این سری لپتاپ جزو اولین سری لپتاپ های دنیا با دو مانیتور هستند. بهترین لپتاپ این سری Zenbook DUO 15 است که بالاترین ورژن آن دارای دو مانیتور لمسی 4K، گرافیک ۳۰۸۰ و سی پی یو نسل ۱۲ اینتل است
باربارا شونبرگر(متولد ۵ مارس ۱۹۷۴) یک , بازیگر، خواننده، سرگرمی ساز و مجری برنامه تلویزیونی اهل آلمان است. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. باربارا شونبرگر فرزند هانس شونبرگر و آنماری شونبرگر است که در شهر گروبنتسل در نزدیکی مونیخ بزرگ شده است.. او در رشته جامعه‌شناسی، تاریخ هنر و ارتباطات در دانشگاه آوگسبورگ درس خوانده است. و در برلین با شوهر دوم خود Maximilian von Schierstädt و یک پسر و یک دختر خود زندگی می‌کند.
الپاین لینوکس () یک توزیع لینوکس بر پایهٔ musl و بیزی‌باکس است که بیشتر برای «کاربران حرفه‌ای که به امنیت، سادگی و بهینگی منابع توجه دارند» طراحی شده است. به دلیل مقیاس کم پکیج‌های موجود این توزیع لینوکس و کم حجم بودن آن، بیشتر برای سیستم‌های ضعیف با کاربرد امنیتی و بهره‌وری از منابع تولید شده است. پروژه postmarketOS که برای تلفن های هوشمند طراحی شده است مبتنی بر Alpine Linux است. دیوایس های پشتیبانی شده : https://wiki.postmarketos.org/wiki/Devices
اشپورت‌شو یک مجله ورزشی است که در داس ارسته شبکه یک آلمان پخش می‌شود و توسط Westdeutscher Rundfunk Köln به اختصار WDR در کلن تولید می‌شود. این برنامه از سال ۱۹۶۱تا کنون هر شنبه پخش می‌شود. در این برنامه خلاصه‌ای از بازی‌های بوندسلیگا همان هفته پخش می‌شود ویژه پخش. داس ارسته همچنین نمایش مسابقات فوتبالتیم ملی فوتبال آلمان یا جام حذفی فوتبال آلمان و همچنین جام جهانی فوتبال، تور قهرمانی اتوموبیل آلمان به اختصار DTM همین‌طور ورزش‌های زمستانی و بازی‌های المپیک را در یک ویژه برنامه با همین نام پخش می‌کند.
اوکیتا هیده‌ایه ۱۵۷۳ – ۱۶۵۵) دایمیوی ولایت بیزن و ولایت میماساکا (استان اوکایامای امروزی) بود. او یکی از اعضای گوتایرو بود که توسط تویوتومی هیده‌یوشی انتخاب شده بود. در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) هیده‌ایه یکی از فرماندهان ارشد بود. در سال ۱۶۰۰ نبرد سکیگاهارا در جبهه غربی جنگید و پس از شکست املاک وی ضبط و خود وی تبعید شد.
دانشگاه شیلی (به اسپانیایی: "Universidad de Chile") یک دانشگاه ملی معتبر و دولتی است که در شهر سانتیاگو پایتخت شیلی قرار دارد. این دانشگاه در ۱۹ نوامبر ۱۸۴۲ تأسیس شد (قدیمی‌ترین دانشگاه این کشور) و در ۱۷ سپتامبر سال ۱۸۴۳ افتتاح گردید. این دانشگاه دارای تاریخچه غنی علمی و دانشگاهی می‌باشد. این دانشگاه در رده‌بندی جهانی جایگاه ششم در آمریکای جنوبی و جایگاه دویست و هشتم را در جهان داراست. دانشگاه پنج پردیس با مساحت بیش از ۳٫۱ کیلومتر مربع حاوی ساختمانهای تحقیقاتی، مراکز درمانی، موزه، تئاتر، رصدخانه و فضاهای
مراکز درمانی، موزه، تئاتر، رصدخانه و فضاهای ورزشی دارد. دانشگاه بیش از ۴۰۰۰۰ دانشجو دارد که در بیش از ۶۰ رشته تحصیلی مختلف کارشناسی، ۱۱۶ گرایش کارشناسی ارشد و ۳۸ گرایش دکترا مشغول به تحصیل هستند. از دانش آموختگان معروف این دانشگاه می‌توان به پابلو نرودا و گابریلا میسترال برندگان جایزه نوبل ادبیات و بیست رئیس جمهور شیلی نام برد. اعتبار. کمیسیون ملی اعتباربخشی (به اسپانیایی: "") که اعتبار موسسات آموزش عالی کشور شیلی را ارزیابی می‌کند، اعتبار دانشگاه شیلی را اخیراً به مدت ۷ سال تأیید کرده‌است. دانشگاه در رتبه
به مدت ۷ سال تأیید کرده‌است. دانشگاه در رتبه دوم کشوری پس از و ۲۰۸ جهانی در لیست QS World University Rankings قرار دارد.
توکوگاوا ایه‌میتسو ; – ) شوگون سوم از شوگونسالاری توکوگاوا بود. او پسر ارشد توکوگاوا هیده‌تادا و نوه توکوگاوا ایه‌یاسو بود. ایه‌میتسو از ۱۶۲۳ تا ۱۶۵۱ به عنوان شوگون حکمرانی کرد، و در طول این مدت او مصلوب کردن مسیحیان، اخراج تمام اروپایی‌ها از ژاپن و بستن مرزهای کشور، را سیاست خارجی قرار داد که این سیاست برای بیش از ۲۰۰ سال ادامه داشت. او برادر کوچکتر خود توکوگاوا تاداناگا را به خودکشی یا هاراکیری وادار کرد. ایه‌میتسو به عنوان یک همجنسگرا شناخته شده است. دایه وی کاسوگا نو تسوبونه نام داشت که به عنوان یک نیز
وی کاسوگا نو تسوبونه نام داشت که به عنوان یک نیز مشاور عمل می‌کرد. زندگی اولیه (۱۶۰۴–۱۶۱۷). توکوگاوا ایه‌میتسو در ۱۲ اوت ۱۶۰۴ به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین پسر توکوگاوا هیده‌تادا و نوه آخرین متحد کننده بزرگ ژاپن، اولین توکوگاوا «شوگون» توکوگاوا ایه‌یاسو بود. او اولین عضو خانواده توکوگاوا که پس از تبدیل شدن توکوگاوا ایه‌یاسو به شوگون متولد شد. (شایعه ای وجود داشت که می‌گویند او پسر هیده‌تادا نبود، بلکه پسر ایه‌یاسو با کاسوگا نو تسوبونه بود. اطلاعات زیادی از زندگی اولیه ایه‌میتسو در دست نیست. نام دوران کودکی او
اولیه ایه‌میتسو در دست نیست. نام دوران کودکی او تاکه‌چیو بود، او دو خواهر، سن هیمه و توکوگاوا ماساکو و یک برادر داشت به نام توکوگاوا تاداناگاکه به رقیب تبدیل شد و مورد علاقه والدینش بود. وارث توکوگاوا (۱۶۱۷–۱۶۲۳). ایه‌میتسو در سال ۱۶۱۷ به مراسم بلوغ (گنپوکو) را انجام داد و نام دوران کودکی خود را کنار گذاشت. او همچنین رسماً به عنوان وارث شوگون‌سالاری توکوگاوا منصوب شد. تنها کسی که در این مقام با او رقابت کرد، برادر کوچکترش توکوگاوا تاداناگا بود. ایه‌میتسو از دوران نوجوانی تمایلات همجنس‌گرایانه داشت، او در
دوران نوجوانی تمایلات همجنس‌گرایانه داشت، او در سال ۱۶۲۰ با معشوق همجنس‌گرا، ساکابه گوزائمون، دوست دوران کودکی و ملازم، بیست و یک ساله اختلاف پیدا کرد و او را به قتل رساند. ایه‌میتسو در ۱۲ دسامبر ۱۶۲۳ با تاکاتسوکاسا تاکاکو، دختر تاکاتسوکاسا نوبوفوسا ازدواج کرد. این دو فرزندی از یکدیگر نداشتند. حکمرانی شوگون دوم (۱۶۳۲–۱۶۲۳). در سال ۱۶۲۳، زمانی که ایه‌میتسو نوزده ساله بود، پدرش توکوگاوا هیده‌تادا دومین شوگون شد و ایه‌میتسو نقشی را به عنوان رئیس رسمی بوروکراسی شوگون بر عهده گرفت. هیده‌تادا پس از بازنشستگی با
شوگون بر عهده گرفت. هیده‌تادا پس از بازنشستگی با امپراتور گومیزونو، ملکه توکوگاوا ماساکو (دختر هیده‌تادا و خواهر ایه‌میتسو)، و شاهزاده امپراتوری امپراتریس میشو در دربار امپراتوری در کیوتو دیدار کرد. شوگون ایه‌میتسو کمک‌های هنگفتی از طلا و پول به اشراف دربار و خود دربار داد اما پس از حادثه ردای بنفش، که طی آن امپراتور متهم شد که علیرغم فرمانی که آنها را به مدت دو سال برای اهدای ردای بنفش به روحانیان ممنوع کرده بود (احتمالاً برای گسستن پیوند بین امپراتور و محافل مذهبی) به بیش از ده راهب لباس بنفش افتخاری
محافل مذهبی) به بیش از ده راهب لباس بنفش افتخاری بخشیده است. حکومت شوگون مداخله کرد و اعطای لباس را باطل کرد. هنگامی که دایه ایه‌میتسو کاسوگا نو تسوبونه با بازدید از دربار امپراتوری به عنوان یک فرد عادی و دیدار با ماساکو (خواهر ایه‌میتسو و همسر امپراتور)، تابو را شکستند، گو-میزونو از سلطنت کنار رفت و و پسرش امپراتور شد. در سال (۱۶۳۲)، اوگوشو هیده‌تادا درگذشت، و ایه‌میتسو توانست قدرت واقعی را به دست گیرد. احتمال این می‌رفت که برادرش توکوگاوا تاداناگا او را ترور کند، با این حال، برادرش توسط هاراکیری در سال
ترور کند، با این حال، برادرش توسط هاراکیری در سال ۱۶۳۳ درگذشت. شوگونی ایه‌میتسو (۱۶۵۱–۱۶۳۲). هیده‌تادا مشاوران خود را که همگی دایمیو بودند، ترک کرد تا به عنوان ملازمان برای ایه‌میتسو عمل کنند. با کمک آنها، ایه‌میتسو یک مدیریت قوی و متمرکز ایجاد کرد که او را در میان بسیاری از «دایمیوها» نامحبوب ساخت، اما ایه‌میتسو ایه‌میتسو به سادگی مخالفانش را حذف کرد. سیستم سانکین کوتای او دایمیوها را مجبور می‌کرد که به ترتیب متناوب در ادو اقامت داشته باشند، مدت زمان مشخصی را در ادو بگذرانند، و اغلب گفته می‌شود یکی از
را در ادو بگذرانند، و اغلب گفته می‌شود یکی از اهداف کلیدی این سیاست، جلوگیری از جمع‌آوری ثروت یا قدرت زیاد «دایمیوها» از طریق جدا کردن آنها از ولایت‌های خود و با وادار کردن آنها به اختصاص منظم مبلغ قابل توجهی برای تأمین هزینه‌های هنگفت سفر بود. با سفر (همراه با همراهان بسیار) به و از ادو این سیستم همچنین شامل همسران و وارثان «دایمیوها» باقی مانده در ادو، جدا از ارباب و حوزه خود می‌شد. این خانواده‌ها گروگان‌هایی بودند که ممکن بود اگر «دایمیوها» علیه شوگون سالاری توطئه کنند، صدمه ببینند یا کشته شوند.
سالاری توطئه کنند، صدمه ببینند یا کشته شوند. فرمان‌های ضد اروپایی‌سازی. حضور یکصد ساله تاجران و مبلغان کاتولیک در ژاپن در دهه ۱۶۳۰ پایان یافت، زمانی که ایه‌میتسو دستور اخراج تقریباً همه اروپایی‌ها را از این کشور داد و ارتباط با اروپایی‌ها در طول یک سال به یک کشتی هلندی محدود شد. پس از اعدام دو مرد مردم پرتغال که برای استقرار مجدد سیاست تجارت خارجی قبلی ژاپن آمده بودند، تا پایان دهه ۱۶۳۰، ایه‌میتسو یک سری فرمان‌ها را صادر کرد که به‌طور گسترده‌تری سیستمی را در جهت محدودیت در جریان افراد، کالاها و اطلاعات در
جهت محدودیت در جریان افراد، کالاها و اطلاعات در داخل و خارج از کشور به مورد اجرا گذاشت. در طول دهه ۱۶۳۰، ایه‌میتسو یک سری فرمان‌ها را صادر کرد که معامله‌های بازرگانی ژاپن با جهان خارج را محدود می‌کرد. معروف‌ترین آن فرمان‌های موسوم به حکم ساکوکوی سال ۱۶۳۵ بود که حاوی محدودیت‌های اصلی بود که ایه‌میتسو با آن، هر کشتی و شخص ژاپنی را از سفر به کشور دیگر یا بازگشت به سواحل ژاپن منع می‌کرد. نقض آن با مجازات مرگ همراه بود، ژاپنی‌ها که از دهه ۱۵۹۰ در شرق و جنوب شرقی آسیا سفر کرده بودند (و در موارد نادری در مناطق
آسیا سفر کرده بودند (و در موارد نادری در مناطق دورتر)، اکنون از خروج از کشور یا بازگشت به‌طور گسترده منع شده بودند. این فرمان هدایا و جوایز فاخری را برای هر کسی که می‌توانست در مورد کشیش‌ها و پیروان آنها که به‌طور مخفیانه تبلیغ دین مسیحیت را در سراسر کشور انجام می‌دادند ارائه دهد، در نظر گرفته بود. به عنوان مثال، بازرگانانی که از خارج از کشور می‌آمدند، باید فهرستی از کالاهایی را که با خود می‌آوردند، ارائه می‌کردند. مقررات اضافی جزئیات مربوط به زمان یا تدارکات تجارت را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، یک بند
تجارت را مشخص می‌کند. به عنوان مثال، یک بند اعلام می‌کند که تاریخ حرکت کشتی‌های خارجی نباید دیرتر از روز بیستم ماه نهم باشد. علاوه بر این، ایه‌میتسو تغییرات قیمت تعیین شده برای ابریشم خام را ممنوع کرد و در نتیجه اطمینان حاصل کرد که رقابت بین شهرهای تجاری به حداقل می‌رسد. در سال ۱۶۳۷، شورش مسلحانه ای علیه سیاست‌های ضد مسیحی ایه‌میتسو در شیمابارا، ناگاساکی به وجود آمد، اما دلایل دیگری مانند مالیات بیش از حد بالا و رفتار ظالمانه ارباب محلی با دهقانان وجود داشت معروف به شورش شیمابارا. هزاران نفر در سرکوب شورش
معروف به شورش شیمابارا. هزاران نفر در سرکوب شورش توسط شوگان کشته شدند و پس از آن تعداد بی شماری اعدام شدند. این واقعیت که بسیاری از شورشیان مسیحی بودند توسط مقام‌های شوگون‌سالاری به عنوان بهانه ای مناسب برای اخراج پرتغالی‌ها و محدود کردن کمپانی هند شرقی هلند به دجیما در استان ناگاساکی استفاده شد. پس از این فرمان‌ها، ژاپن همچنان با تجارت بین‌المللی، اطلاعات و مبادلات فرهنگی ارتباط داشت، اگرچه ناگاساکی مرکز تجارت و سایر معاملات با شرکت هند شرقی و با بازرگانان مستقل چینی بود، جزیره تسوشیما روابط دیپلماتیک و
مستقل چینی بود، جزیره تسوشیما روابط دیپلماتیک و تجاری را با پادشاهی چوسان-دودمان سلطنتی کره (کشور) اداره می‌کرد و قلمرو ماتسومائه ارتباط با قوم آینو (ژاپن)، مردم بومی هوکایدو، ساخالین و جزایر کوریل را مدیریت می‌کرد و همچنین ارتباط محدود با مردمان مرتبط در سرزمین اصلی نزدیک به ژاپن در این دوره اغلب به عنوان «بسته» توصیف شده است تحت عنوان " ساکو" (灳国، کشور زنجیر شده)، اما از دهه ۱۹۸۰، اگر نه قبل از آن، محققان برای استفاده از اصطلاحاتی مانند «کایکین» (海連، «محدودیت‌های دریایی» استفاده می‌کنند)، با تأکید بر این
دریایی» استفاده می‌کنند)، با تأکید بر این واقعیت که ژاپن بر روی دنیای خارج «بسته» نبود، و در واقع بسیار فعالانه با دنیای بیرون درگیر بود، هرچند از طریق مجموعه‌ای از راه‌های محدود. محدودیت‌های ایه‌میتسو تا دهه ۱۸۵۰ به قدرت خود باقی بود اما پس از آن بندرهای ژاپن به روی طیف وسیع تری از شرکای تجاری برای اسکان و سفر در داخل ژاپن باز شد و ژاپنی‌ها بار دیگر آزاد بودند تا به خارج از کشور سفر کنند. روابط با دربار امپراتوری. در سال ۱۶۴۳ امپراتور میشو از سلطنت کناره‌گیری کرد، امپراتور گو-کومیو، برادر ناتنی کوچکترش،
کرد، امپراتور گو-کومیو، برادر ناتنی کوچکترش، جانشین او شد نظرات توهین آمیز دربارهٔ ایه‌میتسو و پسر ارشد و وارثش، توکوگاوا ایه‌تسونا. مرگ. در سال ۱۶۵۱، «شوگون» ایه‌میتسو در سن ۴۷ سالگی درگذشت، و اولین «شوگون» توکوگاوا بود که حکمرانی اش با مرگ و نه کناره‌گیری از شوگونی به پایان رسید همچنین به عنوان Daiyūin شناخته می‌شود و در Taiyu-in Temple، نیکو دفن شده است. مرگ، اما مراقب بود که از شمایل نگاری برای مقبره اش که می‌توانست بیشتر از پدربزرگش دیده شود، اجتناب کند. پسر ارشد و وارث او، توکوگاوا ایه‌تسونا جانشین
پسر ارشد و وارث او، توکوگاوا ایه‌تسونا جانشین او شد. خانواده. والدین "همسران و فرزندان: "'دختر خوانده‌ها:"
پُل اِمیل شاباس (؛ – ) نقاش و تصویرساز اهل فرانسه و عضو فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه بود. وی در نانت به دنیا آمد و آموزش هنر نقاشی را زیر نظر ویلیام-آدولف بوگرو و تونی رابرت-فلوری آغاز کرد. نخستین نمایشگاه آثار شاباس در ۱۸۹۰ میلادی در سالن پاریس برپا شد. موضوع دلخواه این نقاش، دختری جوان و برهنه در یک محیط و چشم‌انداز طبیعی بود. از وی به عنوان یکی از بزرگترین نقاشان اروپا در زمینه نقاشی برهنگی یاد می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است. مشهورترین اثر وی "سحرگاه سپتامبر" (۱۹۱۲) است.
نیش عنکبوت جراحتی است که در اثر گزش یک عنکبوت ایجاد می‌شود. اغلب گزیدگی‌های عنکبوت به آسیب جدی منجر نمی‌شود و تنها با علائم خفیفی در محل گزیدگی همراه است. همچنین، به ندرت پیش می‌آید که گزش عنکبوت به جراحت نکروتیکی پوست یا درد شدید منجر شود. اغلب عنکبوت‌ها باعث ایجاد گزیدگی‌های جدی نمی‌شوند. برای اینکه یک گزیدگی به ایجاد وضعیت‌های جدی منجر شود، به شدت قابل توجهی نیاز می‌باشد. گزیدگی‌های ایجاد شده بوسیلهٔ عنکبوت‌های بیوه با سم عصبی همراه است. این سم، به ایجاد وضعیتی به نام لاترودکتیسم منجر می‌شود. علائم این
وضعیتی به نام لاترودکتیسم منجر می‌شود. علائم این نوع مسمومیت عبارتند از: درد در محل نیش یا سینه و شکم، ریزش عرق، گرفتگی عضلات و استفراغ. گزیدگی‌های ناشی از عنکبوت‌های گوشه نشین می‌تواند به ایجاد وضعیت غانقرایا در ناحیهٔ نکروز اطراف پوست و از کار افتادن گلبول‌های قرمز خون گسترده منجر شود. در پی این موارد، سر درد، استفراغ و تبی خفیف ممکن از ایجاد شود. سایر عنکبوت‌هایی که می‌توانند گزیدگی‌های جدی ایجاد کنند، عنکبوت وب قیف استرالیا و عنکبوت سرگردان برزیلی هستند. اقداماتی که به منظور پیشگیری از نیش عنکبوت
هستند. اقداماتی که به منظور پیشگیری از نیش عنکبوت می‌تواند انجام داد، تمیز نگه داشتن محیط و استفاده از آفت‌کش‌ها است. اغلب گزیدگی‌های عنکبوت بوسیلهٔ روش‌های درمانی مجهزکننده از قبیل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (شامل ایبوپروفن) برای درمان درد و آنتی‌هیستامین‌ها برای درمان خارش است. مشتقات تریاک می‌تواند در موارد درد حاد مورد استفاده قرار گیرد. گرچه پادزهر برای سم عنکبوت بیوهٔ سیاه وجود دارد، اما با آنافیلاکسی مرتبط است و در ایالات متحده معمولاً مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. استفاده از پادزهر در برابر زهر
قرار نمی‌گیرد. استفاده از پادزهر در برابر زهر عنکبوت وب قیف، درمان را بهبود می‌دهد. همچنین، در مواردی که پوست در اثر گزیدگی آسیب دیده‌است، ممکن است به جراحی نیاز باشد. تشخیص نیش عنکبوت ممکن است با تشخیص افراطی یا اشتباه همراه باشد. در طول تاریخی، به وضعیت‌هایی در مورد نیش عنکبوت، اشاره شده‌است. در قرون وسطی، شواهدی در مورد جنون رقص در اثر گزیدگی‌های عنکبوت ارائه شده‌است. افزون‌براین، نکروز نیز پدیده‌ای است که به نیش عنکبوت نسبت داده می‌شود؛ اما در این زمینه تنها در مورد نیش عنکبوت‌های گوشه‌نشین شواهدی وجود
تنها در مورد نیش عنکبوت‌های گوشه‌نشین شواهدی وجود دارد.
شهرستان نیشابور در مسیر ترابری مشهد-تهران جای گرفته و این امر بر رشد ترابری و شمار گذرهایش تأثیر می‌گذارد. حدوداً در ۱۹۴۵م/ ۱۳۲۳، نخستین دستگاه اتوبوس مسافربری به نیشابور درآمد. برون‌شهری. بزرگراه ۴۴ شرق ایران، از میان شهر نیشابور می‌گذرد که مسافتش از این جادهٔ بزرگراهی با مشهد ۱۰۶ ک. م، تا تهران (خاورشهر، منطقه ۱۵) ۷۳۰ ک. م است. باجگیران با ۲۲۱ ک. م نزدیک‌ترین گذرگاه مرزی و عشق‌آباد با فاصلهٔ ۲۵۵ ک. م، نزدیکترین پایتخت یک کشور به نیشابور است. یک پایانهٔ مرکزی برون‌شهری در نیشابور پویاست که نابسامانی‌هایی
برون‌شهری در نیشابور پویاست که نابسامانی‌هایی دارد. همچنین یک پایانهٔ روستایی در نیشابور فعال است. نتیجهٔ یک کارشناسی رسمی، بیانگر میانگین فعالیّتِ حداقل ۱۵۰ تاکسی کرایه‌ای در همهٔ مسیرهای برون‌شهری نیشابور می‌باشد. در اردیبهشت ۱۳۹۵ بیان شد که بیشتر آمار تخلفات موتورسیکلت‌ها در حوزه مرکزی شهر نیشابور است و۴۰ درصد کشته‌ها و مجروحان تصادفات، راکبان و ترک‌نشینان موتورسیکلت و ۵۰درصد نیز عابران پیاده هستند. درون‌شهری. طولانی‌ترین خیابان در نیشابور، «امام خمینی» با ۳٫۷ ک. م است که خیابان اصلی و مرکزی شهر است؛
با ۳٫۷ ک. م است که خیابان اصلی و مرکزی شهر است؛ طولانی‌ترین بلوار، «طالقانی» با ۶٫۵ ک. م است. ترابری درون‌شهری، تک هسته‌ای با محوریت خیابان اصلی است. شهر نیشابور، ده میدان دارد (به‌نام‌های ابوسعید، ادیب، ایران، آزادی، حافظ، خیام، شادیاخ، صنعت، فردوسی و فضل) که از این میان، میدان خیام (ساختهٔ ۱۹۴۰) برجستگی ویژه و کهن دارد. میدان مرکزی نیشابور، «ایران» نام دارد؛ "ایران" نامیدنِ آن برگرفته از نام سینمایی است که «بالاسان مِلیک ـ مِلکومیانس» در پیرامون این میدان با نام «ایران» ساخت که دومین سینمای نیشابور بود.
با نام «ایران» ساخت که دومین سینمای نیشابور بود. این میدان رسماً پیش از ۱۳۵۷ش «شهناز» و سپس «امام خمینی» نامیده شده‌است. سامانه هوشمندسازی تقاطع‌های نیشابور، در فروردین ۱۳۹۴ راه‌اندازی شد. یک پژوهش نشان می‌دهد که شهر نیشابور در زمینهٔ پیاده‌روی با اینکه امکانات فراوانی دارد، با محدودیت‌های بیشتری به‌ویژه در حوزه‌های اجتماعی، کالبدی و اقتصادی روبروست. یک فرایند تحلیل سلسله مراتبی برپایهٔ پژوهش دانشجویی دانشکدهٔ علوم اجتماعی علامه طباطبایی، مناسب‌ترین ترکیب ترابری برای شهر نیشابور را اینگونه تعریف می‌کند:
ترابری برای شهر نیشابور را اینگونه تعریف می‌کند: ۳۳٫۸٪ پیاده‌روی، ۲۲٪ دوچرخه‌سواری، ۱۴٫۵٪ اتوبوس و مینی‌بوس، ۱۲٫۵٪ تاکسی ۹٫۶٪ اتومبیل شخصی و ۷٫۷٪ موتورسیکلت.؛ بررسی‌های گستردهٔ «شرکت مهندسین مشاور» در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۱ نشانگر این است که در در ترکیب کنونی ترابری درون‌شهری نیشابور، سهم ترابری خصوصی‌محور (خودروی شخصی و موتورسیکلت) بسیار بالاست و بیش از ۶۰درصد است و در برابر آن، گونه‌های پایداری چون پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری بسیار ناچیز می‌باشد. راه‌آهن. ایستگاه راه‌آهن شهر نیشابور در ۱ مرداد ۱۳۳۵/ ۲۳ ژوئیه