payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شکست‌ناپذیر () یک فیلم است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم براساس حادثه پرواز ۱۲۳ هواپیمایی ایر ژاپن ساخته شده است. بخش هایی از این فیلم در کشور های پاکستان، ایران و کنیا فیلمبرداری شده است. داستان. هاجیمه اونچی ، کارمند یک شرکت هواپیمایی بزرگ ملی بنام "NAL" است . قسمت اول فیلم به فعالیت اونچی به عنوان رئیس اتحادیه کارمندان در دهه 1960 متمرکز است و قسمت های دوم و سوم این فیلم در سال 1985 اتفاق می افتد و وقایع سقوط یک جت جامبو و عواقب آن را در داخل شرکت شرح می دهد.
کِیلا هریسون (؛ زادهٔ ) یک جودوکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۷ مدال طلا، ۱ نقره و ۴ برنز شده‌است.
فلیپه آلمیدا وو (؛ زادهٔ ) یک تیرانداز اهل برزیل است. از افتخارات او می‌توان مدال نقرهٔ بازی‌های المپیک جوانان در سال ۲۰۱۰ و مدال نقرهٔ بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ در رشتهٔ تپانچهٔ بادی ۱۰ متر را نام برد. فعالیت حرفه‌ای. وو در المپیک جوانان ۲۰۱۰ به مدال نقره دست یافت. در ردهٔ بزرگسالان، در مسابقات بازی‌های پان امریکن و بازی‌های آمریکای جنوبی سه مدال طلا کسب کرد. در المپیک ریو، وو در تپانچهٔ بادی ۱۰ متر به مدال نقره دست یافت.
به فرایند تشکیل و حرکت ماگما و تبدیل آن به سنگ آذرین، فعالیت ماگمایی یا ماگماتیسم () گفته می‌شود. به عبارت دیگر، فعالیت ماگمایی فرایند قرارگیری ماگما بر روی سطح یا لایه‌های بیرونی یک سیاره زمین‌سان است که طی آن ماگما به شکل سنگ آذرین سخت و جامد می‌شود. آتشفشان‌خیزی اصطلاحی برای فعالیت ماگمایی سطحی است. فعالیت ماگمایی یکی از فرایندهای مسئول در شکل‌گیری کوه است. منشأ فعالیت ماگمایی بستگی به وضعیت زمین‌ساخت دارد. مثلاً ماگماتیسم آندزیت همراه با تشکیل جزیره کمانی در مرز همگرای صفحه‌های زمین‌ساختی است یا فعالیت
در مرز همگرای صفحه‌های زمین‌ساختی است یا فعالیت ماگمایی بازالت در پشته میانی اقیانوس طی دوره گسترش بستر اقیانوس در مرزهای واگرا روی می‌دهد. ماگما بر روی زمین بر اثر ذوب بخشی از سنگ‌های سیلیکاتی در گوشته، پوسته قاره‌ای یا پوسته اقیانوسی تشکیل می‌شود. به نظریه‌ای که براساس آن بیشتر سنگ‌های گرانیت موجود در زمین حاصل تبلور ماگما هستند، نه محصول فرایند گرانیتی‌شدن، ماگماگرایی () می‌گویند.
هوانگ سوان وین (؛ زادهٔ ) یک تیرانداز اهل ویتنام است. از افتخارات او می‌توان دستیابی به دو مدال طلا و نقره در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ را نام برد. فعالیت حرفه‌ای. هوانگ در بازی‌های آسیای در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ به همراه تیم ویتنام دو مدال برنز به دست آورد. هم‌چنین در المپیک ۲۰۱۲ در فینال تپانچه ۵۰ متر چهارم شد. در المپیک ۲۰۱۶، هوانگ توانست قهرمان رشتهٔ تپانچهٔ بادی ۱۰ متر شود و رکورد فینال المپیک را (به دلیل تغییر قوانین فدراسیون جهانی تیراندازی) با امتیاز ۲۰۲٫۵ به نام خود ثبت کند. هم‌چنین او در رشتهٔ تپانچهٔ ۵۰
نام خود ثبت کند. هم‌چنین او در رشتهٔ تپانچهٔ ۵۰ متر به مدال نقره دست یافت.
رشته‌کوه مرکزی ایران که با نام‌های کمربند آتشفشانی سهند-بزمان، کمان آذرین سهند-بزمان نیز شناخته می‌شود، رشته‌کوهی است که از سنگ‌های آذرین و آذرآواری بیرونی و درونی تشکیل شده‌است. این رشته‌کوه در شرق کوه‌های زاگرس و موازی با آن قرار دارد و با امتداد شمال غربی-جنوب شرقی از کوه سهند در آذربایجان تا کوه بزمان در بلوچستان در جنوب شرق ایران کشیده شده‌است. این رشته‌کوه عمدتاً در فازهای آتشفشانی و کوه‌زایی دوره ترشیاری و فازهای آتشفشان‌خیزی و پولوتونیک دوره ائوسن تشکیل شده‌است. کوه‌های مرکزی ایران قله‌های معروفی
تشکیل شده‌است. کوه‌های مرکزی ایران قله‌های معروفی مانند سهند در استان آذربایجان شرقی، کوه کرکس در استان اصفهان، شیرکوه در استان یزد، جبال بارز، کوه هزار و کوه شاه(لاله زار) در استان کرمان و کوه بزمان در استان سیستان و بلوچستان را در بر می‌گیرد. موقعیت جغرافیایی. کوه‌های مرکزی ایران از شمال غرب و غرب به رشته کوه‌های زاگرس و از شمال به البرز محدود است و در جنوب آن زمین‌های پست خشک واقع شده و در کرانه‌های شمالی خلیج فارس و دریای عمان ارتفاع آن از سطح دریا به صفر می‌رسد. در مشرق آن دو کویر غیرقابل زیست واقع
صفر می‌رسد. در مشرق آن دو کویر غیرقابل زیست واقع شده که دشت کویر در شمال و دشت لوت در جنوب واقع است، حاشیه این دو کویر از حوالی کاشان در جنوب تا منطقه بسطام در شمال شاهرود را در بر می‌گیرد. کوه‌های مرکزی ایران در امتداد قطر شمال غربی به جنوب شرقی از جنوب استان آذربایجان شرقی شروع شده و تا دامنه‌های باختری کوه بزمان ادامه می‌یابد و در آن‌جا به رشته‌کوه‌های شرقی ایران می‌پیوندد. طول رشته‌کوه‌های مرکزی ایران حدود ۱۴۶۰ کیلومتر است و عرض آن به‌طور متوسط ۸۰ کیلومتر می‌باشد که در بعضی مناطق گاه به ۴۳۰ کیلومتر
می‌باشد که در بعضی مناطق گاه به ۴۳۰ کیلومتر (استان کرمان) افزایش می‌یابد و در برخی نواحی به ۳۵ کیلومتر کاهش می‌یابند و در مجموع پهنه‌ایی به وسعت ۱۴۳۰۰۰ کیلومتر مربع را زیر پوشش قرار داده‌است. بلندترین بخش کوه‌های مرکزی ایران در استان کرمان قرار دارد و کوهستان‌های استان یزد، کاشان و نطنز در مرتبه بعدی قرار می‌گیرند. مرتفع‌ترین قله فلات مرکزی ایران کوه هزار دارای ۴۵۰۰ متر ارتفاع است. فلات مرکزی ایران شامل ۳۴٪ از استان کرمان، ۱۸٪ از استان اصفهان، ۱۵٪ استان یزد، ۹٪ استان خراسان، ۶٪ استان مرکزی، ۵٪ استان زنجان،
۹٪ استان خراسان، ۶٪ استان مرکزی، ۵٪ استان زنجان، ۵٪ استان سمنان، ۳٪ استان قم، ۲٪ استان همدان و ۱٪ استان هرمزگان می‌شود، که جمعاً ۴۳۲۰۸۴ کیلومترمربع را تشکیل می‌دهد. زمین‌شناسی. کوه‌های مرکزی ایران در زون ساختمانی ایران مرکزی قرار دارد. از دید زمین‌شناختی و جغرافیایی، ایران مرکزی یکی از تقسیمات اصلی زمین‌شناسی ایران به‌شمار می‌رود و به شکل مثلثی است که از شرق به بلوک لوت، از شمال به رشته‌کوه‌های البرز و از جنوب به منطقه سنندج – سیرجان محدود می‌شود. آذربایجان در شمال غرب ایران مرکزی قرار گرفته‌است. این واحد
در شمال غرب ایران مرکزی قرار گرفته‌است. این واحد زمین‌ساختی پیکره اصلی و میانی فلات ایران را پدیدآورده است. ایران مرکزی سرزمینی یک‌پارچه و همگن نیست، بلکه در نتیجه عملکرد گسل‌ها به صورت قطعاتی جدا با ویژگی‌های زمین‌شناختی متفاوت است. در هر حال، دو ویژگی عمده در این پهنه حاکم است یکی چین‌خوردگی، دگرگونی و پلوتونیسم شدید مزوزوئیک، و دوم، تکاپوی شدید آتشفشانی سنوزوئیک. این دو ویژگی باعث تمایز صفحه ایران مرکزی از صفحه زاگرس شده‌است. در مجله ساینس دیلی سال ۲۰۱۵، زمین شناسان به نازک شدن پوستهٔ فلات ایران در اثر
زمین شناسان به نازک شدن پوستهٔ فلات ایران در اثر تحولات هسته زمین اشاره کرده‌اند. نازک شدن لیتوسفر، باعث بالا آمدن آستنوسفر داغ شده و سبب گسترش پوسته زمین می‌شود. کویرها. دشت کویر و دشت لوت در مرکز این فلات قرار دارند. مرکز و بخشی از مشرق فلات ایران پوشیده از صحرایی خشک و بی آب و علف است که از لحاظ شدت دما صحرای آفریقا را به خاطر می‌آورد. وجود بیابان‌های نمکی یادگار اقیانوس تتیس در فلات ایران است. رومن گریشمن در کتاب خود دربارهٔ ایران، موقعیت فلات ایران را در دوران بارانی یخبندان وورم، و بعد از آن به ترتیب
دوران بارانی یخبندان وورم، و بعد از آن به ترتیب زیر خلاصه می‌کند: تحقیقات جدید زمین‌شناسی نشان داده‌است که در زمانی که قسمت اعظم سطح اروپا به وسیله یخچال‌ها پوشیده شده بود، فلات ایران یک مرحله بارانی را داشته‌است که حتی دره‌های مرتفع نیز در زیر آب قرار داشته‌است. قسمت مرکزی فلات که امروزه یک کویر و شوره‌زار بزرگ است، در آن زمان یک دریاچه وسیع (دریاچه بارانی) یا یک دریای داخلی بوده‌است که رودخانه‌ها از کوه‌های مرتفع به آن می‌ریخته‌اند. کوه‌ها. کوه‌های مرکزی ایران به دو دسته تقسیم می‌شوند: ارتفاعات پراکنده.
ایران به دو دسته تقسیم می‌شوند: ارتفاعات پراکنده. مهم‌ترین رشته‌کوه‌ها و ارتفاعات پراکنده فلات مرکزی ایران عبارتند از: - رشته ارتفاعات بین طبس و کرمان شامل: کمربند ارومیه – دختر. فعالیت آتشفشانی در ایران مرکزی به نام کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر یا آتشفشان‌های سهند – بزمان به صورت رشته کوه‌هایی از آذربایجان (سهند و سبلان) تا بزمان – تفتان در بلوچستان امتداد دارد. این کمربند همان‌طور که اشاره شد ۱۷۰۰ کیلومتر طول و با عرض ۱۰۰ کیلومتر به موازات منطقه رورانده زاگرس گسترش دارد. این کمربند جایگاه اصلی معادن مس
زاگرس گسترش دارد. این کمربند جایگاه اصلی معادن مس کشور می‌باشد. این کمربند دربرگیرنده رشته کوه‌هایی هستند که در امتداد قطر بزرگ کشور از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده‌اند. شکل‌گیری این کمربند مرتبط با تکوین کمربند کوه‌زایی زاگرس است. این کمربند در شمال به زاگرس متصل می‌شود و در جنوب به آتشفشان تفتان می‌پیوندد و از این طریق به پهنه مکران و رشته کوه‌های شرق ایران متصل است. -۴۱۵۰ متر در استان کرمان - ۴۰۵۰ متر در استان یزد - ۳۸۸۶ متر در استان کرمان - ۳۸۷۰ متر در استان اصفهان - ۳۸۵۶ متر در استان کرمان - ۳۷۷۳
در استان اصفهان - ۳۸۵۶ متر در استان کرمان - ۳۷۷۳ متر در استان کرمان - ۳۷۵۰ متر در استان کرمان - ۳۵۹۲ متر (منبع شماره ۶) آب و هوا. کوه‌های مرکزی ایران نیز مانند کوه‌های شرقی، تقریباً بایرند. نواحی مرتفع این کوه‌ها به علت ارتفاع نسبتاً زیاد، دارای آب و هوای کوهستانی است. به علت اختلاف دما بین این کوهستان با دشت‌های مجاور، بادهای محلی مختلفی در نواحی مرکزی ایران تولید می‌شود. رطوبت اندکی که به دلیل ارتفاع زیاد، از جریان‌های غربی یا جنوبی دریافت می‌شود به اعتدال نسبی هوا در نواحی مرتفع و کوهپایه‌ها کمک می‌کند
نسبی هوا در نواحی مرتفع و کوهپایه‌ها کمک می‌کند و موجب اسکان مردم و تشکیل روستاها و شهرهای مختلف در دامنه‌ها و کوهپایه‌های این کوه‌ها شده‌است. مهاجرت از فلات مرکزی. معاون امور جنگل سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور در گفتگو با خبرگزاری مهر تأکید می‌کند: به دلیل گرم شدن هوا و تغییرات اقلیمی جهان و همچنین حفر غیرکارشناسی تعداد زیادی چاه آب در فلات مرکزی، مهاجرت اکولوژیک به شمال ایران و شمال زاگرس اتفاق افتاده‌است و همین مسئله باعث شده که برای حفظ سطح ایستایی فعلی تلاش برای نگهداری پوشش زاگرس و البرز بیشتر مورد
تلاش برای نگهداری پوشش زاگرس و البرز بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. با توجه به مشکلات آبخوان داری که در کشور وجود دارد مردم در برخی شهرهای فلات مرکزی ایران در سال ۹۵ با کمبود آب مواجه بودند.
کوه‌زایی سیمرین () فرایندی کوه‌زایی است که باعث تشکیل رشته‌کوه‌هایی شد که امروزه در آسیای مرکزی قرار دارند. به عقیده زمین‌شناسان این فاز کوه‌زایی از حدود ۲۰۰ تا ۱۵۰ میلیون سال پیش (بخش عمده دوره ژوراسیک) و زمانی آغاز شد که صفحه سیمرین با صفحه قاره‌ای قزاقستان و صفحه‌های شمالی و جنوبی چین برخورد کرد و باعث بسته‌شدن اقیانوس پالئو-تتیس در میان آن‌ها شد. صفحه سیمرین کشورهای امروزی ترکیه، ایران، تبت و بخش غربی آسیای جنوب شرقی را شامل می‌شود. مرز شمالی این صفحه زمین‌ساختی رشته‌کوه‌هایی را پدید آورد که ارتفاع
زمین‌ساختی رشته‌کوه‌هایی را پدید آورد که ارتفاع آن‌ها به اندازه ارتفاع کنونی هیمالیا بود. این فاز کوه‌زایی در کرتاسه و اوایل نوزیستی نیز ادامه یافت.
سقوط هایپریون ، رمانی علمی–تخیلی از دن سیمونز است که دومین کتاب از سری چهارگانهٔ سرودهای هایپریون است و اولین‌بار در سال ۱۹۹۰ به چاپ رسید. این کتاب موفق شد جوایز علمی‌تخیلی بریتانیا و لوکس را در سال ۱۹۹۱ از آن خود کند و نامزد سال ۱۹۹۱ جایزه هوگو و جایزه نبولای ۱۹۹۰ شود. داستان آن در سدهٔ ۲۹ میلادی می‌گذرد و دنباله کتاب پیشین است و سرگذشت زائران گورهای زمان را روایت می‌کند که در سیارهٔ درحال‌جنگ هایپریون به سر می‌برند. همزمان، داستان دیگر نقاط کهکشان نیز روایت می‌شود.
جولیانا پاشا (زاده ۲۰ می ۱۹۸۰) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ نماینده آلبانی بود.
روزهای کودکی () فیلمی ژاپنی در ژانر درام به کارگردانی ماساهیرو شینودا است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به شیما ایواشیتا و هیدجی اوتاکی اشاره کرد. "روزهای کودکی" در مراسم جایزه آکادمی فیلم ژاپن به‌عنوان بهترین فیلم انتخاب شد.
پسران من فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و کمدی به کارگردانی یامادا یوجی است که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماساتوشی ناگاسه، امی واکوی، میکو هارادا و چوسوکا ایکاریا اشاره کرد. این فیلم در مراسم جایزه آکادمی فیلم ژاپن به عنوان بهترین اثر انتخاب شد. خلاصه داستان. فرزندان پدرسالار قدیمی یک خانواده در استان ایواته گرد هم می‌آیند تا اولین سالگرد مرگ مادرشان را برگزار کنند. تتسویا که به عنوان یک مهماندار بار در توکیو مشغول به کار است، با پدرش بر سر مسیر زندگی‌اش بحث می‌کند...
باران طولانی ، داستانی کوتاه در ژانر علمی‌تخیلی از ری بردبری است که اولین بار در سال ۱۹۵۰ با نام مرگ با باران (Death-by-Rain) در مجلهٔ "داستان‌های سیاره" به چاپ رسید و سپس در کتاب مرد مصور که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه بردبری است منتشر شد. این داستان در مجموعه‌های مختلفی دوباره به چاپ رسیده و فیلمی نیز از روی آن ساخته شده‌است. داستان آن دربارهٔ بازماندگان حادثه سقوط یک سفینه در سیاره‌ای همیشه‌بارانی است که سعی می‌کنند خود را به "گنبدهای خورشیدی" برسانند اما بارش مداوم باران به مرور آنها را به مرز دیوانگی
بارش مداوم باران به مرور آنها را به مرز دیوانگی و ناامیدی می‌رساند.
رانده‌شدگان () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی وسترن آمریکایی است که از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ میلادی از شبکهٔ «ای‌بی‌سی» به روی آنتن رفت. این مجموعهٔ تلویزیونی، نخستین مجموعه تلویزیونی وسترنی است که یک بازیگرِ سیاه‌پوست، یکی از نقش‌های اصلی آنرا ایفا نموده است. این مجموعه تلویزیونی، در سال ۱۳۵۱ خورشیدی، با دوبلهٔ فارسی از تلویزیون ملی ایران پخش شد.
وقتی آخرین شمشیر کشیده می‌شود ()، میبوکیشی دن فیلمی در ژانر رمان تاریخی به کارگردانی یوجیرو تاکیتا است که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کی‌ایچی ناکای، کویچی ساتو، یوئی ناتسوکاوا، میکی ناکاتانی و ماساتو ساکای اشاره کرد. داستان. این فیلم داستان دو سامورایی در شین سن گومی را شرح می‌دهد. سایتو هاجیمه (بازی توسط کویچی ساتو) یک قاتل خونسرد و بدون عاطفه است. یوشیمورا کانیچیرو (بازی توسط کی‌ایچی ناکای) یک شمشیرزن پول‌دوست و احساساتی از منطقه شمالی موریوکا، ایواته به نظر می‌رسد. داستان اصلی در طول
موریوکا، ایواته به نظر می‌رسد. داستان اصلی در طول سقوط شوگون‌سالاری توکوگاوا در باکوماتسو اتفاق می‌افتد، اما شامل یک سری فلاش‌بک است که در ذهن دو مرد مرور می‌شود. داستان تضاد بین وفاداری به خاندان، ارباب و خانواده را بیان می‌کند. این فیلم بیشتر از نمایش شمشیربازی، داستان مردی است که مایل به انجام هرکاری برای خیر خانواده‌اش است، حتی اگر این بدان معنا باشد که هرگز نمی‌تواند خانواده‌اش را ببیند.
جری دی (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رانده‌شدگان" اشاره نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون «جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا»، جایزه ساترن و جایزه هوگو شده است.
اُتیس یانگ (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در سن ۱۷ سالگی در جریان جنگ کره به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "رانده‌شدگان" و "آخرین مأموریت" اشاره کرد.
جانگ می ران (زاده ۹ اکتبر ۱۹۸۳)وزنه‌بردار زن از کره جنوبی است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ برنده مدال نقره در رده وزنی ۷۵+ کیلوگرم با مجموع ۳۰۲٫۵ کیلوگرم شد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ او برنده مدال طلا در رده وزنی +۷۵ کیلوگرم شد. او موفق به شکستن رکورد جهانی در یکضرب با ۱۴۰ کیلوگرم در دوضرب با ۱۸۶ کیلوگرم و مجموع با ۳۲۶ کیلوگرم شد.
رابرت اسپار (; – ) تدوین‌گر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رانده‌شدگان" اشاره نمود.
رابرت باتلر (؛ زادهٔ - ۳ نوامبر ۲۰۲۳) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آشفتگی"، "بتمن"، "دود اسلحه"، "هاوایی فایو-او"، ""، "رانده‌شدگان" اشاره نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده است.
گروسگلوکنر ( ) با ۳٬۷۹۸ متر ارتفاع از سطح دریا، بلندترین کوه اتریش است. این کوه در شرق گذرگاه برنر در آلپ واقع شده است. یخچال پاسترتسه که گسترده‌ترین یخچال طبیعی اتریش است در این کوه قرار گرفته است. قله این کوه به شکل هرم بوده و از دو بلندی تشکیل شده است: گروسگلوکنر (Groß در زبان آلمانی به معنای بزرگ است) و کلاینگلوکنر با ارتفاع ۳٬۷۷۰ متر (klein در زبان آلمانی به معنای کوچک است). جغرافیا. موقعیت. گروسگلوکنر در مرز ایالتهای کرنتن و تیرول (تیرول شرقی) اتریش واقع شده است. قله آن بخشی از یال گلوکنرکام در گروه
شده است. قله آن بخشی از یال گلوکنرکام در گروه گلوکنر است. ناحیه دور کوه از سال ۱۹۸۶ میلادی یک منطقه حفاظت‌شده درون پارک ملی تاورن بوده است. گستره دید از پناهنگاه گروسگلوکنر یکی از بیشترینها در میان کوه‌های آلپ شرقی است که به بیش از ۲۲۰ کیلومتر می‌رسد و سطحی به مساحت ۱۵۰ هزار کیلومتر مربع از زمین را شامل می‌شود. مکان‌شناسی. قله گروسگلوکنر، با توجه به ارتفاع زیادش و یخبندان‌های شدید، اغلب با کوه‌های آلپ غربی مقایسه می‌شود. قله اصلی همراه با قله کوتاه‌تر به نام کلاینگلوکنر در جنوب غربی‌اش یک قله دوقلو را
نام کلاینگلوکنر در جنوب غربی‌اش یک قله دوقلو را تشکیل می‌دهد. دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد که آیا کلاینگلوکنر یک زیر قله است یا یک قله جداگانه و مستقل. در ادبیات کوهنوردی به دلیل مسیر صعود جداگانه کلاینگلوکنر، آن را یک قله جداگانه در نظر می‌گیرند. تاریخچه. تاریخچه صعود به قله با دانشمند طبیعتگرای فرانسوی، بلسازار هاکو آغاز شد. او که استاد کالبدشناسی دانشگاه لیوبلیانا بود، از ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۱ به آلپ شرقی سفر کرد و در ۱۷۸۳ میلادی یک سفرنامه منتشر کرد که در آن کوه گلوکنر را توصیف کرده و نوشته بود که تاکنون کسی از
گلوکنر را توصیف کرده و نوشته بود که تاکنون کسی از آن بالا نرفته است. او بلندای کوه را ۳٬۷۹۳ متر تخمین زده و یک نقاشی حکاکی از گروسگلوکنر برجای گذاشت که نخستین تصویر شناخته شده از کوه است. نخستین صعود. با الهام از کتاب هاکو و نخستین صعود مون‌بلان در ۱۷۸۶، یک شاهزاده-اسقف به نام فرانتس خاویر سالم همراه با دو نفر دیگر دست به اقداماتی برای صعود گروسگلوکنر زد. آنها مسیری را انتخاب کردند که کمترین میزان یخ را داشت و احتمالاً توانستند در ۲۳ ژوئیه ۱۷۹۹ کلاینگلوکنر را فتح کنند. یک ماه بعد اقدامات ادامه یافت و یک
را فتح کنند. یک ماه بعد اقدامات ادامه یافت و یک پناهگاه هم ساخته شد. همچنین مسیر هموار گردید تا اسقف بتواند با اسب از آن عبور کند. ۳۰ نفر در این هیئت حضور داشتند که نخستین تلاش آنها به دلیل هوای بد با شکست مواجه شد؛ ولی در ۲۵ اوت ۱۷۹۹ پنج نفر توانستند دوباره به کلاینگلوکنر صعود کنند و یک صلیب را در آنجا نصب کردند که بخشی از اهداف هیئت کلیسا بود. در ۲۸ ژوئیه ۱۸۰۰، یک هیئت ۶۲ نفره به کوه اعزام شدند. آنها مسیری را در دل برف ایجاد کردند و ریسمان‌های ثابتی را نیز نصب نمودند. یک پناهگاه دیگر نیز ساختند. به گفته
نصب نمودند. یک پناهگاه دیگر نیز ساختند. به گفته کشیش، فرانتس یوزف هوراش، تنها پنج نفر از آنها توانستند به گروسگلوکنر صعود کنند.
کِیسی تولا (زاده ۳ می ۱۹۹۲) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۹ نماینده آلبانی بود.
سیرن‌های تایتان ، دومین رمان کرت وانه‌گت است که اولین بار در سال ۱۹۵۹ به چاپ رسید و به مباحثی همچون اختیار و هدف کلی تاریخ جهان می‌پردازد. "سیرن های تایتان" موفق شد نامزد جایزه هوگو برای بهترین رمان سال ۱۹۶۰ شود. بیشتر داستان این کتاب دربارهٔ حملهٔ گروهی از انسان‌ها از مریخ به زمین است. داستان. "مالاچی کانستنت" (Malachi Constant)، یکی از ثروتمندترین مردان آمریکا در آینده است که دارایی‌اش را از پدرش به ارث برده‌است. "وینستون نیلز رامفورد" (Winston Niles Rumfoord)، او را به منزلش دعوت می کند تا آینده‌اش را
او را به منزلش دعوت می کند تا آینده‌اش را برایش پیشگویی کند. رامفورد نیز فردی ثروتمند است که سال‌ها پیش با سفینهٔ فضایی‌اش برای جستجوی فضا رفته‌است و حال دچار پدیده‌ای به نام chrono-synclastic infundibulum شده‌است که باعث می‌شود هرچند مدت یک‌بار به همراه سگ وفادارش "کزاک" (Kazak) بر زمین ظاهر شود. در یکی از همین ظاهر شدن‌هاست که رامفورد کلیسای جدید خود با نام "کلیسای خدای کاملاً بی‌تفاوت" (Church of God the Utterly Indifferent) را پایه‌گذاری می‌کند و همزمان افرادی را جذب می‌کند تا به ارتشش در مریخ بپیوندند
افرادی را جذب می‌کند تا به ارتشش در مریخ بپیوندند تا به زمین حمله کند. بقیه کتاب درباره این حمله و استفاده رامفورد از آن برای رسیدن به اهدافش است که در پایان می‌فهمیم او (و همین‌طور تمام انسان‌ها از ابتدای تاریخ تا به امروز) ابزار دست ساکنان سیارهٔ ترالفامادور بوده‌اند.
اولتا بوکا (زاده ۴ نوامبر ۱۹۹۱) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۸ نماینده آلبانی بود.
فدریک اندوچی (زاده ۹ فوریه ۱۹۶۰) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۷ نماینده آلبانی بود.
لدینا سلئو (زاده ۹ فوریه ۱۹۷۷) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۵ نماینده آلبانی بود.
آنجزا شاهینی (زاده ۴ می ۱۹۸۷) خواننده آلبانیایی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۴ نماینده آلبانی بود.
قانون اساسی جمهوری ایتالیا () قانونی اساسی ایتالیا می‌باشد که در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۷ توسط مجلس مؤسسان با ۴۵۲ رای موافق و ۶۲ رای مخالف تصویب شد. متن قانون اساسی که تاکنون ۱۵ متمم به آن افزوده شده، در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۷ در شماره ۲۹۸ مجله گازتا آفیسیال منتشر شد. مجلس مؤسسان ایتالیا در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ توسط حق رای همگانی انتخاب شد. این انتخابات همزمان با رفراندوم لغو سلطنت انجام شد.. قانون اساسی در ۱ ژانویه ۱۹۴۸ یک قرن پس از تصویب اساسنامه آلبرتینو به اجرا درآمد. اگر چه این اساسنامه پس از رژه بنیتو موسولینی در رم در سال ۱۹۲۲
پس از رژه بنیتو موسولینی در رم در سال ۱۹۲۲ پابرجا ماند، اما پس از این تاریخ ارزش اساسی خود را از دست داد.
U137 یک گروه پست راک سوئدی است. این گروه در بوراس ، توسط آدام تورنبلد و اسکار گلبرنسن تشکیل شد. هر دوی آن‌ها در گروه موسیقی دیگری به نام Moonlit Sailor نیز کار میکنند. اولین آلبومشان " Dreamer On The Run "در ۲۰۱۳ توسط دیپ اِلم ریکوردز منتشر شد. خیالباف فراری / Dreamer On The Run. اولین آلبوم گروه U137 ، در استودیؤ اچ ای وی میوزیک آهنگسازی ، ضبط و میکس و مستر شد. اعضای گروه. اعضای فعلی منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی ؛ U137
آشپزخانهٔ صحرایی نوعی آشپزخانهٔ متحرک یا کامیون غذاست که برای تهیهٔ غذای گرم برای نیروی نظامی به کار می‌رود. توضیحات. اولین زمینه آشپزخانه‌های صحرایی با چهار چرخ توسط اسب‌ها کشیده می‌شدند؛ اما ظهور اصلی این دستگاه‌ها از قرن ۱۹ میلادی بود.
سیروس برزو، استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار، نویسنده، پژوهشگر و مروج علوم فضایی بود که در ۳۱ خرداد ۱۳۳۲ هجری شمسی در شهر سرخس خراسان رضوی به دنیا آمد. وی در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۹۹ در اثر ابتلا به کووید ۱۹ درگذشت. او یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌نگاران علم در ایران بود که فعالیت‌های مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۵۹ هجری شمسی در ماهنامه دانشمند آغاز کرد. برزو در دهه ۱۳۶۰ سردبیر نشریه کیهان علمی بود و سپس ماهنامه «مرزهای بیکران فضا» در سال ۱۳۶۹ (۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲) بنیان گذاشت؛ که این نشریه به عنوان اولین نشریه‌های ایران بود که
این نشریه به عنوان اولین نشریه‌های ایران بود که تمامی کارهای آن اعم از حروف‌چینی، صفحه‌آرایی، اسکن توسط رایانه انجام می‌شد. سیروس برزو بیش از ۱۷۰۰ مقاله در نشریه‌های دانشمند، دانستنیها، آسمان شب، اطلاعات علمی، نوآور، هوافضا، فضانورد، فناوری فضایی نوشته‌است. برزو از دوران نوجوانی با هدایت یکی از آموزگاران خود، کلکسیونی از عکس‌ها و یادمان‌های فضایی را جمع‌آوری و به دانش و فن‌آوری فضایی علاقه‌مند شده بود. وی بعدها به عنوان دبیر حرفه‌وفن به استخدام آموزش و پرورش درآمد.فضانوردان نامداری چون گئورگی
آموزش و پرورش درآمد.فضانوردان نامداری چون گئورگی گرچکو،الکساندر بالندین،ویکتور گارباتکو، سالیجان شریپف،الکساندر الکساندروف، والدیمیر الزوتیکن و... به دعوت برزو به ایران سفر کرده و در نمایشگاه‌ها و همایش‌های فضانوردی متعددی در شهرهای مختلف حضور یافته بودند. از دیگر فعالیت‌های سیروس برزو می‌توان به تدریس زبان فارسی در دانشگاه‌های روسیه، تأسیس مرکز فرهنگی فردوسی در مسکو، تأسیس و سردبیری ماهنامه «پیوند» به زبان‌های فارسی و روسی اشاره کرد. در سال ۱۳۹۲ جایزه انجمن ترویج علم ایران به او اهداء شد که در اعتراض به
ترویج علم ایران به او اهداء شد که در اعتراض به «"بی‌توجهی‌ای مسئولان سازمان فضایی ایران به امر ترویج دانش فضایی و وضعیت نابسامان مروجان فضانوردی در ایران"» از پذیرش آن خودداری کرد. یادمان‌های فضایی. سیروس برزو در طول دوستی با فضانوردان مختلف جهان علی‌الخصوص روسیه و آمریکا، مجموعه‌ای از یادمان‌های فضایی را در مدت زیادی جمع کرده‌است که در قالب نمایشگاه در سال‌های مختلف در تهران، اصفهان و دامغان به نمایش عموم درآمده‌است. برزو در سال ۱۳۸۵ به کمک پاول وینوگرادوف، فضانورد روسی کارت‌پستال‌هایی از مینیاتورهای
فضانورد روسی کارت‌پستال‌هایی از مینیاتورهای محمود فرشچیان را به فضا ارسال کرد. همچنین در سال ۱۳۹۰ به همت او نخستین قرآن چاپ جمهوری اسلامی ایران توسط الکساندر کالری، فضانورد روس به ایستگاه فضایی بین‌المللی برده شد. از جمله این یادمان‌ها می‌توان به تمبرهای فضایی، بسته‌های غذایی فضانوردان، "عکس‌های امضاءشده توسط فضانوردان سرشناس، ماکت موشک‌ها و فضاپیماهای سرنشین‌دار، پوسترهای آموزشی و اینفوگراف‌های مرتبط به تاریخ فضانوردی، مدال‌ها و الواح یادبود، اشیای بازگشته از ایستگاه فضایی بین‌المللی، اشیاء شخصی فضانوردان
از ایستگاه فضایی بین‌المللی، اشیاء شخصی فضانوردان از جمله دستکش فضانوردی گوردون کوپر، فضانورد آمریکایی، لباس فضانورد مسلمان سالیژان شالیپوف" و غیره اشاره کرد. این نمایشگاه هنوز در مکان معینی جای داده نشده‌است و به‌دلیل بی‌اعتنایی مسئولین مربوطه بارها تعطیل شده‌است. حتی سیروس برزو از فروش این مجموعه یادمان، خبر داده‌است.
زبان‌های کرا-دای () که با نام‌هایی همچون تای-کادای ()، دایک ()، و کادای () نیز شناخته می‌شوند، یک خانوادهٔ زبانی از زبان‌های بسیار نواخت‌بر در جنوبِ چین، شمال باختریِ هند، و آسیای جنوب شرقی است. زبان‌های تایلندی و لائو که به ترتیب زبان‌های ملیِ تایلند و لائوس هستند نیز در همین خانوادهٔ زبانی جای دارند. این خانوادهٔ زبانی چیزی نزدیک به ۱۰۰ میلیون گویشور در سراسر جهان دارد. اتنولوگ ۹۵ زبان را در این خانواده فهرست کرده که ۶۲ تایشان در شاخهٔ تای جای گرفته‌اند. گوناگونیِ زبان‌های کرا-دای در چین جنوبی، و به ویژه
زبان‌های کرا-دای در چین جنوبی، و به ویژه در گوئیژو و هاینان، نشان می‌دهد که این ناحیه باید به اورهایمات (میهنِ اصلیِ نیازبانِ یک خانوادهٔ زبانی) بسیار نزدیک باشد. تنها نزدیک به یک هزار سال پیش بود که شاخهٔ تای به سوی جنوب پیش رفت و در آسیای جنوب شرقی، جایی که پیشتر قلمروی زبان‌های آستروآسیایی بود، جایگیر شد و ملت‌های تایلند و لائوس را پدیدآورد. دسته‌بندی درونی. خانوادهٔ زبان‌های کرا-دای دارای پنج شاخهٔ هلای (یا لای)، کرا، کام-سوی، تای، و اونگ‌به است. پراکنشِ جغرافیایی این شاخه‌ها به ترتیب زیر است: در ۱۹۴۲،
جغرافیایی این شاخه‌ها به ترتیب زیر است: در ۱۹۴۲، پل ک. بندیکت سه زبان از شاخهٔ زبان‌های کرا به نام‌های گلائو، لاکوا، و لاچی را به همراه زبان هلای در یک گروه جداگانه جای داد و خودش نامِ کادای را بر آن گذاشت؛ "ka" در گلائو و لاکوا به معنیِ «شخص» و "Dai" یک خودنام برای زبان هلای است. او سپس یک گروه‌بندی ژنتیکی برای زبان‌های تای، کادای و مالایو-پلی‌نزیایی پیش‌نهاد. خویشاوندی‌های بیرونی. پیشتر، زبان‌های کرا-دای را بخشی از خانوادهٔ زبان‌های چینی-تبتی می‌دانستند، ولی امروزه - بیرون از کشور چین - این دو خانواده را