payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سپیده‌دم منطقه را همچون روز روشن کرده بود. ناوشکن "اچ‌ام‌اس هَولاک" ۳۸ خدمه "مینیستر ویدل" و سپس ۴۳ خدمه "نورویک" را که کشتی‌های خود را رها کرده بودند، از آب گرفت. درحالی‌که دو کشتی همچنان شناور بودند و تعدادی از خدمه "مینیستر ویدل" سعی در نجات آن داشتند، دو او-بوت مخفیانه به کاروان نزدیک می‌شدند تا تیر خلاص را به این دو نفت‌کش بزنند. ناوشکن از وجود آن‌ها مطلع شد و دو ناوچه سبک محافظت با خرج عمقی به سمت آن‌ها حمله کردند. دو او-بوت شتابان وادار به عقب‌نشینی شدند. او-۵۲۲ روز بعد، ۱۰ ژانویه سال ۱۹۴۳، پس از
شدند. او-۵۲۲ روز بعد، ۱۰ ژانویه سال ۱۹۴۳، پس از تاریک شدن هوا در حدود ۲۰۰ کیلومتری شمال غربی جزایر قناری دوباره به طرف کاوران تی‌ام ۱ رفت و حدود ساعت ۲۱:۴۰ با گذر از حلقه حفاظتی سه اژدر دیگر به سمت نفت‌کش‌ها شلیک کرد. هر سه اژدر به نفت‌کش ۶٬۹۸۳ بریتانیایی "بریتیش دمینیون" حامل ۹٬۰۰۰ سوخت هواپیما با اکتان بالا خورد و آن را به آتش کشید. از مجموع ۵۳ خدمه نفت‌کش تنها ۱۵ نفر از این حادثه جان به در بردند.
او-۵۳ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷ب بود. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. با آغاز جنگ جهانی دوم، او-۵۳ به فرماندهی ناوسروان ارنست-گونتر هاینیکه ماه اکتبر سال ۱۹۳۹، به همراه دو او-بوت دیگر، برای حمله به کاروان‌های دشمن راهی ناحیه تنگه جبل‌الطارق شد تا با رخنه به مدیترانه کشتیرانی دشمن در آن را مورد حمله قرار دهد. پس از مدتی توقف در جنوب غربی ایرلند به حرکت خود ادامه داد. نزدیکی خلیج بیسکای یک کاروان که رو به شمال می‌رفت، شناسایی شد. هاینیکه اقدام به ارسال پیام به او-بوت‌های دیگر و تعقیب کاروان کرد اما پس از
به او-بوت‌های دیگر و تعقیب کاروان کرد اما پس از گذشت سه روز عملیات بدون هیچ حمله موفقی متوقف گشت. در پی کمبود سوخت او-۵۳ بدون رسیدن به مقصد نهایی به کیل بازگشت. هاینیکه به جهت نشان دادن احتیاط بیش از حد در حمله به کاروان دشمن از مقام فرماندهی این او-بوت خلع شد.
او-530 یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۹سی بود. تاریخچه عملیاتی. شایعاتی منتشر شده است که او-۵۳۰ در آخرین سفر خود در همراهی با او-۹۷۷، برخی از رهبران بلندپایه رایش سوم را به آرژانتین منتقل کرده است.
او-۵۵۹ یک او-بوت اقیانوس‌پیمای آلمانی از نوع ۷سی بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. این او-بوت که در بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۱ ساخته شد، ده مأموریت گشت‌زنی رزمی به انجام رساند و چهار کشتی تجاری و دو کشتی جنگی متفقین را غرق کرد. تاریخچه عملیاتی. گشت سوم. او-۵۵۹ به فرماندهی ناوسروان هانس هایتمان جزو نخستین او-بوت‌هایی بود که روز ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۴۱ با گذر از تنگه جبل‌الطارق از اقیانوس اطلس وارد مدیترانه شد و بدون مشکل به پایگاه دریایی سالامیس در یونان رسید. در این موقعیت موظف به پشتیبانی
در یونان رسید. در این موقعیت موظف به پشتیبانی از آفریکاکور با حمله به کشتیرانی متفقین در سواحل لیبی و مصر شد. گشت پنجم. او-۵۵۹ شب ۲۴ دسامبر کاروان تی‌اِی-۵ بریتانیا را در سواحل شمال شرقی لیبی مورد حمله قرار داد. یکی از اژدرهای شلیک شده از آن از سمت چپ به میانه کشتی کوچک باری-مسافربری ۳۰۰۰ تنی "شونتین" اصابت کرد. این کشتی بریتانیایی حامل ۱۱۰۰ اسیر جنگی آلمانی و ایتالیایی بود که به همراه ۴۰ نظامی محافظ از طبرق به اسکندریه منتقل می‌شدند. سرنشینان کشتی در این زمان با احتساب هفتاد خدمه و هجده توپچی، مجموعاً
زمان با احتساب هفتاد خدمه و هجده توپچی، مجموعاً بالغ بر ۱۲۰۰ نفر بود که بسیار بیش از ظرفیت آن بود. با انهدام کامل بخش پشتی آن، کشتی بریتانیایی در عرض پنج دقیقه غرق شد. سرنشینان فرصتی برای سوار شدن به قایق‌های نجات یا ارسال پیام درخواست کمک نیافتند. ناوچه سبک محافظ "سالویا" که در آن نزدیکی بود اقدام به نجات سرنشینان کشتی غرق‌شده کرد و توانست حدود ۴۶۰ نفر از جمله حدود ۶۰ تن از خدمه را از آب بگیرد. ناوشکن بریتانیایی "هیثروپ" هم ۲۰ نفر دیگر را از آب برداشت. آمار دقیق سرنشینان شونتین مورد اختلاف است اما تصور
دقیق سرنشینان شونتین مورد اختلاف است اما تصور می‌شود دست کم ۹۰۰ نفر که بیشتر آن‌ها اسرای آلمانی و ایتالیایی بودند، در این حادثه جان باختند. او-۵۵۹ بدون تأمل محل را ترک کرد.
او-۵۶۱ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۵۶۱ به فرماندهی روبرت بارتلس در نخستین گشت رزمی خود، در قابل تاکتیک ولف‌پک به همراه او-بوت‌های دیگر، شب ۲۸ ژوئیه سال ۱۹۴۱ کاروان او جی ۶۹ بریتانیایی را در شمال غربی دماغه فینیستر مورد حمله قرار داد. در جریان این حمله "وروتام"، کشتی ۱۸۸۴ تنی بریتاینایی توسط این او-بوت غرق شد.
"او-۵۶۳"' یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. او-۵۶۳ به فرماندهی کلاوس بارگشتن، روز ۲۲ اکتبر سال با دریافت فرمان از طرف فرماندهی عالی، در قالب گروهی با اسم رمز "برسلاو" متشکل از پنجم او-بوت دیگر، در آب‌های غرب جبل‌الطارق در کمین کاروان بریتانیایی اچ‌جی ۷۵ نشسته بود. با توجه به این که ارتباطات رادیویی بین او-بوت‌ها و فرماندهی عالی با شکسته شدن رمز ماشین انیگما توسط بریتانیایی‌ها رهگیری می‌شد، حضور او-بوت‌ها در محل به اطلاع دشمن رسیده بود؛ از این رو حضور پررنگ هواگردهای گشتی
رسیده بود؛ از این رو حضور پررنگ هواگردهای گشتی خشکی‌پایه و همچنین حلقه تنگ شناورهای محافظ حول کاروان امکان نزدیک شدن به آن را از او-بوت می‌گرفت. در نهایت شب ۲۳ اکتبر با دور شدن کاروان از خشکی و با پوشش تاریکی هوا، او-۵۶۳ به همراه گروه او-بوت‌ها، از جانب شمالی به این کاروان که رو به غرب می‌رفت، نزدیک‌تر شد. او-۵۶۳ بلافاصله مورد شناسایی "کارنیشن"، ناوچه محافظ بریتانیایی قرار گرفت. با اقدام شناور دشمن برای کوبیدن خود به او-بوت، او-۵۶۳ اقدام به شبرجه ناگهانی کرد. شلیک پنج خرج عمقی به او-بوت آسیبی نزد. شلیک
کرد. شلیک پنج خرج عمقی به او-بوت آسیبی نزد. شلیک منور توسط "کارنیشن" سه ناوچه محافظ دیگر را نیز به این محل کشاند. شناسایی سونار محل او-۵۶۳ را بر دشمن عیان کرد اما شلیک مجدد خرج عمقی علیه آن نتیجه بخش نبود. او-۵۶۳ نیم ساعت بعد حمله به کاروان را از سر گرفت. اژدر شلیک‌شده از او-۵۶۳ به ناوشکن "کاساک" در جانب جنوبی کاروان اصابت و آتش بزرگی در آن به پا نمود. "کاساک" به سمت جبل‌الطارق یدک‌کشی شد اما صبح روز ۲۷ اکتبر غرق گردید.
"او-۵۶۴"' یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. ساخت و آغاز به خدمت. او-۵۶۴ ماه فوریه سال ۱۹۴۱ در کارخانه کشتی‌سازی بلوم اونت فوس در هامبورگ به آب انداخته شد. این او-بوت روز ۳ آوریل همان سال وارد خدمت در "کریگس‌مارینه" گردید. نخستین فرمانده آن ناوبان یکم راینهارت زورن بود. تاریخچه عملیاتی. گشت سوم. او-۵۶۴ به فرماندهی راینهارت زورن، روز ۲۲ اکتبر سال ۱۹۴۱ با دریافت فرمان از طرف فرماندهی عالی، در قالب گروهی با اسم رمز "برسلاو" متشکل از پنجم او-بوت دیگر، در آب‌های غرب جبل‌الطارق در کمین کاروان بریتانیایی
آب‌های غرب جبل‌الطارق در کمین کاروان بریتانیایی اچ‌جی ۷۵ نشسته بود. با توجه به این که ارتباطات رادیویی بین او-بوت‌ها و فرماندهی عالی با شکسته شدن رمز ماشین انیگما توسط بریتانیایی‌ها رهگیری می‌شد، حضور او-بوت‌ها در محل به اطلاع دشمن رسیده بود؛ از این رو حضور پررنگ هواگردهای گشتی خشکی‌پایه و همچنین حلقه تنگ شناورهای محافظ حول کاروان امکان نزدیک شدن به آن را از او-بوت می‌گرفت. در نهایت شب ۲۳ اکتبر با دور شدن کاروان از خشکی و با پوشش تاریکی هوا، او-۵۶۴ به همراه گروه او-بوت‌ها به این کاروان که رو به غرب می‌رفت،
گروه او-بوت‌ها به این کاروان که رو به غرب می‌رفت، نزدیک‌تر شد. او-۵۶۴ ساعتی پیش از سپیده دم روز ۲۴ اکتبر در حلقه شناورهای محافظ کاروان رخنه و پنج اژدر به سمت آن شلیک کرد. دو اژدر خطا رفت اما سه اژدر دیگر به سه شناور برخورد نمود. نخستین اژدر به "آلهاما"، کشتی باری ۱۳۵۲ تنی بریتانیایی حامل ۲۰۰۰ تن پیاز، مشروب و چوب پنبه اصابت کرد. این کشتی به آهستگی غرق شد. اژدر دوم نصیب "آریوستو"، کشتی باری ۲۱۷۶ تنی بریتانیایی با بار سنگ معدن و چوب پنبه گردید و آن را غرق نمود. آخرین مورد نیز "کارزبرک"، کشتی باری ۳۶۷۰ تنی
آخرین مورد نیز "کارزبرک"، کشتی باری ۳۶۷۰ تنی بریتانیایی را با ۶۰۰۰ تن سنگ آهن و بیشتر خدمه آن به سرعت راهی کف اقیانوس ساخت. گشت ششم. از روز ۳ ژوئیه سال ۱۹۴۲ آزمایش‌هایی برای عملکرد او-بوت و تاب‌آوری بدنه آن صورت گرفت. آخرین کارهای آماده‌سازی در روز ۵ ژوئیه انجام و ملزومات گشت رزمی بعدی تا دو روز بعد در آن ذخیره شد. تمامی خدمه نیز معاینات پزشکی را گذراندند. در نهایت او-بوت ساعت ۹:۳۰ شب ۹ ژوئیه برست در غرب فرانسه را برای ششمین گشت رزمی خود ترک کرد. او-۵۶۴ به همراه ۱۰ او-بوت دیگر راهی اقیانوس اطلس غربی شد.
همراه ۱۰ او-بوت دیگر راهی اقیانوس اطلس غربی شد. او-بوت که برای دومین بار عازم آب‌های کارائیب بود، ابتدا سری به لوریان زد تا یک خبرنگار جنگی را برای ثبت وقایع سفر خود بردارد. او-۵۶۴ در نهایت روز ۱۱ ژوئیه در همراهی نزدیک با او-۶۵۴، از فرانسه خارج شد. چند شناور جهت حفاظت ضدهوایی و ضدمین مدتی آن‌ها را مشایعت کردند.
او-۵۶۸ یک او-بوت آلمانی از نوع ۷سی بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. او-۵۶۸ روز کریسمس سال ۱۹۴۱ از فاصله نزدیک چهار اژدر به طرف اچ‌ام‌اس "کورویا"، ناوچه سبک نیروی دریایی بریتانیا شلیک کرد. این شناور بریتانیایی حدود پانصد نفر از اسرای آلمانی و ایتالیایی را که از کشتی غرق‌شده دیگری از آب گرفته بود، با خود به اسکندریه می‌برد. یکی از اژدرها به ناوچه اصابت و آن را به دو نیم کرد. هیچ یک از سرنشینان "سالویا" زنده نماندند. آماری دقیقی از تلفات این حادثه در دست نیست اما
آماری دقیقی از تلفات این حادثه در دست نیست اما برآورد می‌شود دست کم ۵۵۰ نفر بوده باشد. او-۵۶۸ به فرماندهی ناوسروان یواخیم پرویس ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ در جریان گشت‌زنی در اقیانوس اطلس شمالی، در یک عمل گروهی در کنار چند او-بوت دیگر، کاروان سی‌اس-۴۸ متفقین را مورد حمله قرار داد. شناورهای کانادایی محافظ این کاروان از آمریکایی‌ها درخواست کمک کردند. با وجود این که ایالات متحده همچنان در این زمان بی‌طرفی ظاهری خود را حفظ کرده بود، سه ناوشکن آمریکایی از ایسلند عازم کمک شدند. او-۵۶۸ با اژدر یواس‌اس "کارنی"، یکی از
کمک شدند. او-۵۶۸ با اژدر یواس‌اس "کارنی"، یکی از ناوشکن‌های آمریکایی را مورد اصابت قرار داد. کشتی جنگی آمریکایی غرق نشد اما ۱۱ تن از سرنشینان آن کشته شدند. یواس‌اس کارنی نیز به شدت با پرتاب خرج عمقی پاسخ او-۵۶۸ را داد که ساعت‌ها به طول انجامید. او-۵۶۸ آسیب دید اما به هر صوت توانست از این موقعیت خارج شود. این حادثه یکی از جرقه‌های اولیه ورود مستقیم ایالات متحده به جنگ دانسته شده است.
او-۵۷۵ یک او-بوت گونه ۷سی بود که ساخت آن سال ۱۹۴۱ تکمیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. او-۵۷۵ به فرماندهی ناوسروان گونتر هایدِمان روز ۱۰ دسامبر سال ۱۹۴۲ از لوریان راهی دریا شد. بروز مشکل فنی و رخنه آب از پریسکوپ، آن را وادار به بازگشت کرد. تحقیقات اولیه احتمال خرابکاری را زیاد می‌دانست. در نهایت چیزی با قطعیت مشخص نشد اما با نگرانی از امکان وجود آسیب‌های بیشتر، دستور بررسی دقیق او-بوت داده شد. این فرایند یک هفته به طول انجامید. پس از حرکت مجدد، جنوب آزور بود که
به طول انجامید. پس از حرکت مجدد، جنوب آزور بود که گزارش او-۵۱۴ را از مشاهده کاوران تی‌ام ۱، دریافت کرد. هایدمان بلافاصله سرعت را افزایش داد و به سمت موضع اعلام‌شده رفت. او-۵۷۵ شب ۸ ژانویه سال ۱۹۴۳ به کاروان مورد نظر رسید. تا این زمان کاروان از پیش مورد حمله چند او-بوت‌های دیگر قرار گرفته بود و نیروی محافظت آن در آماده‌باش کامل بود. ناوچه سبک "پیمپرنِل" با ادوات شنود وجود او-۵۷۵ را در فاصله حدود دو کیلومتری در جانب راست پشت کاروان شناسایی کرد. شلیک منور موجب دیده شدن او-بوت بر روی سطح شد. تنها یک گلوله از
دیده شدن او-بوت بر روی سطح شد. تنها یک گلوله از توپ خودکار ۴ اینچی ناوچه شلیک شده بود که هایدمان با شیرجه ناگهانی به زیر آب رفت. ناوچه با رهگیری صوتی او-بوت، به بالای محل شیرجه آمد و ده خرج عمقی پرتاب کرد. مدتی کوتاهی بعد اتصال صوتی قطع شد اما ناوچه به گشتن به دنبال او-بوت در ناحیه ادامه داد. نیم ساعت بعد دوباره رد او-۵۷۵ زده شد و ناوچه به سرعت چندین خرج عمقی دیگر بر روی آن انداخت. پس رهاسازی آخرین خرج عمقی صدای انفجار بزرگی از زیر آب شنیده شد. اتصال صوتی برای چند دقیقه دیگر همچنان برقرار بود تا این که به
چند دقیقه دیگر همچنان برقرار بود تا این که به مرور ضعیف شد. تصور می‌شد ناوچه توانسته است او-بوت را غرق کند اما فرصتی برای حصول تأیید برای آن وجود نداشت. "پیمپرنِل" به سمت کاروان بازگشت. این بار تجهیزات رادار آن، احتمالاً در اثر خرج عمقی‌های خودش، از کار افتاده بود. او-۵۷۵ مدتی بعد دوباره سعی کرد به کاروان نزدیک شود و حمله‌ای صورت دهد اما این بار هم شناسایی و وادار به عقب‌نشینی شد.
او-۵۷۸ یک او-بوت گونه ۷سی بود که ساخت آن سال ۱۹۴۱ تکمیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. در پی ورود ایالات متحده به جنگ و آغاز کارزار تلافی‌جویانه او-بوت‌ها در آب‌های این کشور، او-۵۷۸ به فرماندهی ناوسروان ارنست-آوگوست ریوینکل روز ۲۸ فوریه سال ۱۹۴۲ ناوشکن آمریکایی "جِیکوب جونز" را در نزدیکی سواحل نیوجرسی غرق کرد که به کشته شدن ۱۳۸ تن انجامید.
زیردریایی یو-۶۵۲ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.در سال ۱۹۵۶ تولید ان متوقف شد.
"او-۶۶"' یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۹سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت نهم. او-۶۶ به فرماندهی ناوبان یکم گرهارت زیهاوزن در نهمین گشت رزمی خود ماه مارس سال ۱۹۴۴ در حال کاوش آب‌های نیجریه بود که با دو اژدر "جان هولت"، کشتی ۵۰۰۰ تنی بریتانیایی را در خلیج گینه غرق کرد. تمامی ۹۵ سرنشین کشتی به قایق‌های نجات تخلیه گشتند. او-۶۶ با نزدیک شدن به بازماندگان، ناخدا و یکی دیگر از خدمه را به اسارت گرفت. مابقی بازماندگان بعداً توسط یک کشتی در حال گذر از آب گرفته شدند. او-۶۶ به گشت‌زنی در خلیج گینه ادامه داد و شانزده روز
به گشت‌زنی در خلیج گینه ادامه داد و شانزده روز بعد "ماتاردیان"، تانکر حامل روغن پالم را به کف اقیانوس فرستاد. او-۶۶ سپس رو به شمال کرد. ناحیه خالی از کشتی‌های تجاری بود. سرنوشت. او-۶۶ روز ۱ مه حوالی جزایر کیپ ورده مورد شناسایی رادار "بلاک آیلند"، ناو هواپیمابر پشتیبان آمریکایی قرار گرفت. ناو هواپیمابر، هواگردهای آن و ناوشکن "باکلی" بلافاصله شروع به تعقیب او-بوت کردند. تعقیب‌وگریز به درازا کشید اما آمریکایی‌ها دست بردار نبودند. پنج روز بعد "باکلی" در نهایت او-۶۶ را در سطح گرفتار نمود. درگیری شدیدی با شلیک
او-۶۶ را در سطح گرفتار نمود. درگیری شدیدی با شلیک توپ و اژدر بین دو طرف به پا شد تا این که "باکلی" خود را به او-۶۶ کوبید. در حالیکه او-بوت به دماغه ناوشکن گیر کرده بود، تعدادی از آلمانی که برخی از آن‌ها مسلح بودند، به سینه‌گاه شناور دشمن بالا رفتند. مشخص نیست این افراد قصد تصرف ناوشکن آمریکایی را داشتند یا می‌خواستند تسلیم شوند. به هر صورت با گشوده شدن آتش شدیدی از جانب آمریکایی‌ها این افراد دفع و تعدادی از آن‌ها کشته و زخمی شدند. او-بوت در نهایت خود را از دماغه ناوشکن رها و قصد گریختن در سطح نمود. ناوشکن
دماغه ناوشکن رها و قصد گریختن در سطح نمود. ناوشکن آمریکایی شروع به تیراندازی با توپ‌های ۳ اینچی به سمت او-۶۶ کرد. او-۶۶ از ناچاری خود را به ناوشکن دشمن کوبید. در اثر این تصادم پروانه سمت چپ ناوشکن آسیب دید اما شناور آمریکایی به تیراندازی به سمت او-بوت ادامه داد. او-۶۶ که شعله‌های آتش از آن برخاسته بود، تلاش کرد از "باکلی" دور شود اما مدت کوتاهی بعد توسط خود خدمه غرق شد. "باکلی" ۳۶ بازمانده او-۶۶ را از آب گرفت. تعدادی از سرنشینان او-بوت از جمله فرمانده آن و دو اسیر بریتاینایی در این واقعه غرق شدند.
او-۶۷ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۹سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۶۷ به فرماندهی گونتر مولر-اشتوکهایم روز ۲۴ سپتامبر سال ۱۹۴۱ کاروان بریتانیایی اس‌ال ۸۷ را از جانب غرب مورد حمله قرار داد. او-بوت به منظور مخفی ماندن، تمامی چهار اژدر خود را از فاصله مطمئن به صورت تصادفی به سمت این کاروان شلیک کرد. سه اژدر به خطا رفتند. اژدر چهارم به "سن کلِر ۲"، کشتی باری ۳٬۷۵۳ تنی ساخت فرانسه در خدمت بریتانیا حامل هسته خرما، اصابت کرد و موجب غرق شدن آن در عرض چند دقیقه شد. پس از این حمله او-۶۷ خواهان بازگشت
چند دقیقه شد. پس از این حمله او-۶۷ خواهان بازگشت بلافاصله به پایگاه بود. او-بوت یک خدمه بیمار درون خود داشت. این فرد یکی از بیسیم‌چی‌ها بود که دچار یک بیماری واگیردار شده بود. با این حال با توجه به این که او-۶۷ تنها ۱۲ روز بود که گشت رزمی خود را آغاز کرده بود، فرماندهی عالی تمایلی به موافقت با این درخواست نداشت. از این رو قرار ملاقاتی بین او-۶۷، او-۶۸ و او-۱۱۱ در خلیج ترفال در کیپ ورده گذاشته شد تا فرد بیمار توسط پزشک او-۶۸ درمان شود یا در صورت نیاز این شخص با او-۱۱۱ به خانه بازگردد. پیام رادیویی رد و بدل
با او-۱۱۱ به خانه بازگردد. پیام رادیویی رد و بدل شده با شکسته شدن رمز دستگاه انیگما، توسط بریتانیایی‌ها رهگیری شد. طبق برنامه او-۶۷ می‌بایست یک روز پس از دو او-بوت دیگر، روز ۲۸ سپتامبر سال ۱۹۴۱ خود را به موقعیت می‌رساند. او-۶۸ حدود ساعت ۳:۳۰ بامداد ۲۸ سپتامبر در محل مورد نظر حضور یافت. در این حال ناگهان با اچ‌ام‌اس "کلاید"، زیردریایی بریتانیایی که روز پبش با دو او-بوت دیگر آلمانی درگیر شده و آن‌ها را فراری داده بود، مواجه شد. با توجه به فاصله اندک بین دو شناور، او-۶۷ اقدام به کوبیدن خود به زیردریایی دشمن
او-۶۷ اقدام به کوبیدن خود به زیردریایی دشمن کرد. با یک برخورد او-بوت از زیر زیردریایی بریتانیایی عبور کرد و از محل دور شد. آسیب وارد آمده به "کلاید" جزئی بود و اما او-۶۷ به شدت خسارت دید. با کاهش قابلیت رزمی او-بوت، فرماندهی دستور بازگشت او-۶۷ به پایگاه را صادر کرد. در راه بازگشت به سمت شمال، قرار ملاقات دیگری بین او-۶۷ و او-۶۸ برای روز ۲ اکتبر در نزدیکی ساحل مراکش فرانسه گذاشته شد تا او-۶۷ بیشتر اژدرها و سوخت خود را به او-۶۸ منتقل کند. دو او-بوت در محل مورد نظر در میانه شب با یکدیگر ملاقات کردند و هفت
مورد نظر در میانه شب با یکدیگر ملاقات کردند و هفت اژدر و ۵۵ متر مکعب سوخت دیزل از او-۶۷ به او-۶۸ منتقل شد. او-۶۷ پیش از سپیده‌دم روز ۳ اکتبر به حرکت به سمت لوریان ادامه داد. گشت دوم. در جریان کارزار حمله به تأسیسات پالایشگاهی متفقین در دریای کارائیب موسوم به «عملیات "نوی‌لانت"»، او-۶۷ وارد بندرگاه ویلمستات در کوراسائو شد و چهار اژدر به سمت دو تانکر لنگر انداخته در آن شلیک کرد اما هیچ‌یک منفجر نشد. به هر صورت مولر-اشتوکهایم توانست تانکر کوچک هلندی "رافائلا" را به آتش بکشد.
او-۶۸ یک او-بوت اقیانوس‌پیمای "کریگس‌مارینه" از نوع ۹سی بود. این او-بوت در جریان جنگ جهانی دوم ده مأموریت گشت‌زنی رزمی در اقیانوس اطلس شمالی و جنوبی به انجام رساند و ۳۲ کشتی تجاری و یک شناور رزمی متفقین با مجموع تناژ ۱۹۷٬۹۹۸ تن را غرق کرد. این او-بوت در نهایت روز ۱۰ آوریل سال ۱۹۴۴ در اثر حمله هواگردهای آمریکایی در نزدیکی جزیره مادیرا به همراه ۵۵ تن از خدمه آن غرق شد. ساخت و آماده‌سازی. کار ساخت او-۶۸، یک او-بوت نوع ۹سی، در کارخانه کشتی‌سازی آگه ویزر در برمن انجام گرفت. این او-بوت به فرماندهی ناخدا سوم
برمن انجام گرفت. این او-بوت به فرماندهی ناخدا سوم کارل-فریدریش مِرتِن روز ۱۱ فوریه سال ۱۹۴۱ وارد خدمت در "کریگس‌مارینه" گردید. او-بوت‌های هم‌نوع او-۶۸ به جهت ماموریت‌های راهبردی همچون شناسایی، مین‌ریزی و فرماندهی تاکتیکی طراحی گشته بودند اما با آغاز جنگ جهانی دوم، با توجه به ظرفیت زیاد سوخت و بر بلند، در وظایف تهاجمی به صورت انفرادی به کار گرفته شدند. او-۶۸ چهار و نیم ماه آینده را در دریای بالتیک گذراند و دوره کارآزمایی دریایی و تمرینات را طی کرد. با توجه به نیاز فوری آلمان به او-بوت‌های بیشتر، این دوره
به نیاز فوری آلمان به او-بوت‌های بیشتر، این دوره حدود ۲۰ روز کمتر از میانگین استاندارد پیشین بود. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۶۸ به عنوان بخشی از ناوگان دوم او-بوت، روز ۳۰ ژوئن سال ۱۹۴۱ گشت رزمی نخست خود را از کیل آغاز کرد و راهی اقیانوس اطلس شد. این او-بوت غروب روز ۲۶ ژوئیه کاروان او جی ۶۹ بریتانیایی شامل ۱۷ کشتی تجاری و ۱۳ شناور حفاظتی را شمال غربی دماغه فینیستر در شمال غربی اسپانیا شناسایی کرد. با گزارش این مسئله به فرماندهی عالی، او-۶۸ مأمور به تعقیب کاروان در فاصله‌ای امن و ارسال پیام به سایر
تعقیب کاروان در فاصله‌ای امن و ارسال پیام به سایر او-بوت‌ها جهت گرد آمدن گردید. بین ساعات ۱۹:۳۰ تا ۲۰:۴۰ او-۷۹، او-۳۷۱ و او-۵۶۱ به او-۶۸ پیوستند و حالت تهاجمی گرفتند. در حالی که دیگر او-بوت‌ها حمله را آغاز کرده بودند، او-۶۸ فاصله خود را حفظ نمود تا طبق فرمان موقعیت را گزارش کند. نهایتاً نیمه شب مجوز ملحق شدن این او-بوت به حمله صادر شد؛ درحالیکه مزیت غافلگیری از دست رفته بود و شناورهای محافظ کاروان کاملاً هوشیار بودند. او-۶۸ درحالیکه برای شلیک نخستین اژدرهای خود آماده می‌شد، بلافاصله شناسایی گشت و اچ‌ام‌اس
خود آماده می‌شد، بلافاصله شناسایی گشت و اچ‌ام‌اس "رودودِندرون"، ناوچه سبک بریتانیایی با سرعت رو به آن آورد. او-۶۸ بدون هدف‌گیری اژدرهایش را با زاویه‌ای فراخ شلیک و اقدام به شیرجه ناگهانی کرد اما فاصله چندانی با سطح نداشت که چهار سری شش‌تایی خرج عمقی که توسط "رودودِندرون" پرتاب شده بود، اطراف آن منفجر شد. او-بوت موفق به گریز گردید اما آسیب شدیدی متحمل گشت. مرتن به فرماندهی گزارش کرد که "رودودِندرون" را غرق نموده‌است درحالیکه در حقیقت چنین نشده بود. با آسیب دیدن پمپ آب اصلی آن ظرفیت او-۱۸ برای شیرجه محدود
دیدن پمپ آب اصلی آن ظرفیت او-۱۸ برای شیرجه محدود شده بود. پیش از آن که او-بوت به پایگاه برسد موتور دیزل سمت راست آن از کار افتاد. او-۶۸ روز ۱ اوت خود را به لوریان در شمال غربی فرانسه رساند و هفت هفته آینده را در حال تعمیر بود. گشت دوم. او-۶۸ گشت رزمی دوم خود را روز ۱۱ سپتامبر سال ۱۹۴۱۱ از لوریان آغاز کرد و راهی ناحیه جزایر قناری شد. روزهای نخست حرکت عموماً صرف تمرین شدید شیرجه و تیراندازی گردید. او-بوت ۹ روز بعد در جنوب ناحیه مقصد بود و به دنبال طعمه می‌گشت. بعد از ظهر روز ۲۱ سپتامبر مشاهده یک کاروان در
بعد از ظهر روز ۲۱ سپتامبر مشاهده یک کاروان در حدود ۷۰۰ کیلومتری شمال کیپ ورده به او-۶۸ گزارش و از آن خواسته شد خود را به این هدف برساند. مرتن ساعت ۲۱ شب به فرماندهی عالی اعلام کرد به موقعیت رسیده‌است؛ به هر صورت تا ساعت ۲ بامداد روز بعد به طول انجامید تا او-بوت در موضع مناسبی قرار گیرد و آماده حمله شود. او-۶۸ چندین اژدر به طرف کاروان دشمن شلیک کرد اما با وجود ادعای اصابت به سه شناور، تنها یکی از اژدر به "سیلوِربِل"، کشتی تجاری ۵۳۰۲ تنی بریتانیایی با ۶۰۰۰ تن بار فسفات، مس، دانه کاکائو و روغن پالم، برخورد
تن بار فسفات، مس، دانه کاکائو و روغن پالم، برخورد نمود. این خسارت وارده به قسمت موتور این کشتی را غرق نکرد اما موجب توقف و جا ماندن آن از کاروان شد. "سیلوربل" برای مدتی به سمت جزایر قناری یدک‌کشی شد اما در نهایت روز ۲۳ سپتامبر رها و غرق گردید. او-۶۸ همان شب به این موقعیت بازگشت تا دومین حمله را صورت دهد. او یک کشتی باری و یک تانکر آسیب‌دیده را در محل مشاهده نمود اما تصمیم گرفت به یک «ناوشکن» حمله کند. او دو اژدر به سمت هدف شلیک نمود که هیچ‌یک به آن اصابت نکرد. با کمبود ظرفیت باتری امکان شیرجه برای او-۶۸
نکرد. با کمبود ظرفیت باتری امکان شیرجه برای او-۶۸ وجود نداشت تا مرتن تصمیم به عقب‌نشینی و شارژ مجدد باتری بگیرد. تا این زمان در طول دو گشت رزمی ۱۷ اژدر توسط او-۶۸ شلیک اما تنها یک شناور دشمن غرق شده بود. به هر صورت شاید این مسئله بیش از آن که مربوط به مهارت خدمه او-۶۸ بوده باشد به نامناسب بودن او-بوت‌های نوع ۹سی برای حمله به کاروان‌ها برمی‌گشت. پایداری خدمه او-بوت برای ۵۰ ساعت در حالت رزمی مداوم هنگام تعقیب و حمله به کاروان انگلیسی می‌تواند گواه این مسئله باشد. در ادامه با توجه به اتمام ذخیره اژدرها و رو
باشد. در ادامه با توجه به اتمام ذخیره اژدرها و رو به اتمام بودن سوخت، او-۶۸ از فرماندهی عالی خواهان دریافت مجوز بازگشت به پایگاه شد. با توجه به این که او-۶۸ تنها برای ۱۲ روز بود که مأموریت گشت کنونی خود را آغاز کرده بود، دریاسالار کارل دونیتس، فرمانده ناوگان او-بوت‌ها تمایلی به پذیرش این درخواست نداشت. بدین ترتیب، در عوض، قرار ملاقاتی برای روز ۲۷ سپتامبر بین او-۶۸، او-۶۷ و او-۱۱۱ در خلیج ترافال در کیپ ورده گذاشته شد تا او-۱۱۱ که در حال بازگشت به پایگاه بود، بخشی اژدرهای باقی مانده و سوخت مازاد خود را به
بخشی اژدرهای باقی مانده و سوخت مازاد خود را به او-۶۸ منتقل نماید و پزشک او-۶۸ خدمه بیمار او-۶۷ را درمان کند. بریتانیایی‌ها با شکستن رمز دستگاه انیگما و رهگیری پیام‌های رد و بدل شده بین فرماندهی عالی و این او-بوت‌ها، از موضوع این گردهمایی مطلع گشتند. او-۶۸ به عنوان نخستین او-بوت، مدت کوتاهی پس از طلوع خورشید به موقعیت مذکور رسید. او-۱۱۱ نیز یک ساعت بعد وارد خلیج شد. دو او-بوت در فاصله ۲۰۰ متری از ساحل کنار یکدیگر پهلو گرفتند. در هنگام انتقال اژدرها به او-۶۸ صحنه توسط پرتغالی‌ها مشاهده می‌شد اما به جهت
صحنه توسط پرتغالی‌ها مشاهده می‌شد اما به جهت پایبندی این کشور به بی‌طرفی دخالتی از طرف آن‌ها انجام نگرفت. عملیات انقال به صورت دستی بسیار کند و به سختی انجام می‌شد. پس از انتقال چهار اژدر فرمانده او-۱۱۱ دستور به توقف کار داد؛ چرا که از پر خطر بودن این کار نگران بود و تصمیم به نگاه داشتن تعدادی از اژدرها به جهت امکان برخورد با دشمن در مابقی مسیر گرفت. خدمه دو او-بوت شب را کنار یکدیگر سپری کردند. اچ‌ام‌اس "کلاید"، زیردریایی بریتانیایی بعد از ظهر همان روز از راه رسیده بود اما به جهت شرایط آب‌وهوایی و
روز از راه رسیده بود اما به جهت شرایط آب‌وهوایی و جغرافیایی موقتاً اقدامی صورت نداد. به جهت تاریکی هوا و عدم تحرک او-بوت‌ها "کلاید" از مکان دقیق او-بوت‌ها اطلاع نداشت. حدود ساعت چهار بامداد دو او-بوت آلمانی بدون اطلاع از حضور زیردریایی دشمن قصد خروج از خلیج را داشتند تا مدت انتظار برای او-۶۷ را در آب‌های آزاد بگذرانند. "کلاید" در این حال او-۶۸ را شناسایی کرد و قصد حمله به آن را داشت که در فاصله نزدیک‌تری با او-۱۱۱ مواجه گشت. زیردریایی بریتانیایی موقتا او-۶۸ را رها و اقدام به کوبیدن خود دیگر او-بوت نمود اما
را رها و اقدام به کوبیدن خود دیگر او-بوت نمود اما موفق نشد. با گریختن او-۱۱۱، "کلاید" مجدداً رو به او-۶۸ کرد. زیردریایی بریتانیایی رد او-۶۸ را گم کرده بود اما با تلاش این او-بوت که هنوز از وجود دشمن مطلع نشده بود، برای برقراری ارتباط رادیویی با او-۱۱۱ موفق به یافتن آن گردید. سه اژدر از فاصله ۱۳۰۰ متری به طرف او-۶۸ شلیک شد. مرتن با مشاهده رد مسیر اژدرها یک تغییر مسیر شدید ۱۸۰ درجه‌ای داد و دوباره رو به درون خلیج کرد که در اثر آن اژدرها به آن اصابت ننمود. سه اژدر دیگر به نیز به سمت این او-بوت رها شد که با
اژدر دیگر به نیز به سمت این او-بوت رها شد که با حرکت زیگ‌زاگ او-۶۸ مجدداً خطا رفت. با رفتن "کلاید" به عمق جهت بارگزاری مجدد و متعاقباً درگیری آن با او-۶۷ که به موقعیت رسیده بود، این فرصت را به او-۶۸ داد که از خلیج خارج شود. او-۱۱۱ به اشتباه به فرماندهی عالی گزارش کرد که زیردریایی دشمن احتمالا او-۶۸ را غرق نموده‌است. با این حال، او-۶۸ در گزارش خود به فرماندهی عالی اعلام کرد در این حادثه آسیبی به آن نرسیده و قصد ادامه عملیات در اقیانوس اطلس جنوبی را دارد. در ادامه به درخواست مرتن، قرار ملاقات دیگری بین او-۶۸
به درخواست مرتن، قرار ملاقات دیگری بین او-۶۸ و او-۶۷ که در درگیری با دشمن آسیب دیده بود و به خانه بازمی‌گشت، برای روز ۲ اکتبر در نقطه‌ای دور افتاده در ۴۳۰ کیلومتری شمال داکار در نزدیکی ساحل مراکش فرانسه گذاشته شد تا او-۶۷ اژدرها باقیمانده و سوخت مازاد خود را به او-۶۸ منتقل کند. در جریان ملاقات شبانه هفت اژدر و ۵۵ متر مکعب گازوئیل از او-۶۷ به او-۶۸ منتقل گشت. پیش از طلیعه روز ۳ اکتبر او-۶۸ شروع به حرکت به جنوب کرد. او-۶۸ به‌تنهایی مأمور به پیشروی به سمت جزیره اسنشن و قرار گرفتن در موقعیت حمله به شناورهای