payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۷۹۰۰ گالن آمریکایی) داشته باشیم. بسیاری مناطق به‌طور متوسط ۱۳ میلی‌متر (۵۱/۰ اینچ) باران در هر هفته دارند و می‌توانند از یک آب‌انبار ۱۰ متر مکعبی (۲۶۰۰ گالن آمریکا) استفاده کنند. در بسیاری مناطق، به‌سختی می‌توان پشت بام را آنقدر تمیز نگاه داشت که آب آن برای آشامیدن مناسب باشد. برای کاهش خاک و طعم نامناسب، سیستم‌ها از یک پشت بام فلزی و یک مخزن «تمیز‌کننده» استفاده می-کنند که ۴۰ لیتر اول را جمع‌آوری می‌کند. آب آب‌انبار معمولاً کلرزنی می‌شود؛ اگرچه سیستم اسمز معکوس آب آشامیدنی با کیفیت بسیار بهتر فراهم
اسمز معکوس آب آشامیدنی با کیفیت بسیار بهتر فراهم می‌کند. آب‌انبارهای مدرن معمولاً مخازن پلاستیکی بزرگ هستند. مخازن جاذبه بر برج‌های کوتاه مناسب است، بنابراین تعمیرات پمپ چندان ضروری نیست. کم هزینه‌ترین مدل آب‌انبار یک استخر حصار کشی شده یا مخزن آب هم سطح زمین است. کاهش خودمختاری اندازه و هزینه آب‌انبارها را کاهش می‌دهد. بسیاری خانه‌های خودمختار می‌توانند مصرف آب را به کمتر از ۱۰ گالن آمریکا (۳۸ لیتر) به ازای هر نفر در روز کاهش دهند؛ و بنابراین در زمان خشکسالی مصرف یک ماه آب خانه را می‌توان با قیمت مناسب
مصرف یک ماه آب خانه را می‌توان با قیمت مناسب توسط کامیون دریافت کرد. اغلب آب رسانی توسط خود صاحبخانه، توسط نصب مخازن آب پارچه‌ای که بر بستر یک کامیون باری نصب می‌شوند، ممکن است. استفاده از آب‌انباربه‌عنوانجاذب گرما یا خنک‌کننده پمپ دما یا سیستم تهویه مطلوب نیز ممکن است. اگرچه این روش آب آشامیدنی را گرم می‌کند، و در سال‌های خشک‌تر می‌تواند کارایی سیستم HVAC را کاهش دهد. صفحات خورشیدی می‌توانند آب آشامیدنی را از آب آب‌انبار یا آب راکد آبراه‌ها تولید کنند، به‌خصوص با استفاده از طراحی‌های رطوبت افزایی با اثرات
با استفاده از طراحی‌های رطوبت افزایی با اثرات چندگانه و کارایی بالا که بخار سازها و میعان گرها را جدا می‌کند. فناوری‌های جدید مانند اسمز معکوس می‌تواند مقدار نامحدودی آب خالص از آب آلوده، آب اقیانوس و حتی بخار آب تولید کند. آب سازهایی برای قایق‌های بادی وجود دارد که آب دریا و الکتریسیته را به آب آشامیدنی و آب شور تبدیل می‌کنند. تولیدکنندگان آب از جو، رطوبت را از هوای خشک صحرا گرفته و به آب خالص تبدیل می‌کنند. منابع. روش‌های زیر فضولات انسانی را به جای زباله، به عنوان منبع در نظر می‌گیرد. توالت‌های کمپوست
به عنوان منبع در نظر می‌گیرد. توالت‌های کمپوست ساز از باکتری برای تجزیه مدفوع انسان به کمپوست مفید، بی‌بو و بهداشتی استفاده می‌کنند. فرایند بهداشتی است زیرا باکتری خاکی، پاتوژن‌های انسانی و حجم زیادی از توده زباله را می‌خورد. در هر حال، بیشتر مسئولین بهداشتی استفاده مستقیم از «فراورده‌های انسانی» برای رشد غذا را؛ به دلیل خطر آلودگی ویروسی و میکروبی؛ ممنوع می‌دانند. در یک توالت کمپوست ساز خشک، فضولات تبخیر شده یا به گاز (عمدتاً دی‌اکسید کربن) تجزیه شده و تهویه می‌شود، بنابراین یک توالت تنها چند پوند کمپوست
می‌شود، بنابراین یک توالت تنها چند پوند کمپوست در هر ۶ ماه تولید می‌کند. برای کنترل بو، توالت‌های مدرن از یک فن کوچک برای نگه داشتن توالت در فشار زیر صفر استفاده می‌کنند و گازها را به لوله تهویه می‌فرستند. برخی سیستم‌های تهویه فاضلاب خانگی از تصفیه زمینی؛ معمولاً بستری از گیاهان یا زیست گاه آبی؛ استفاده می‌کنند که مواد غذایی و باکتری را جذب کرده و آب تیره و فاضلاب را به آب تمیز تبدیل می‌کند. این آب احیا شده بدون رنگ و بو را می‌توان در سیفون توالت و آبیاری گیاهان بیرونی به کار برد. در اقلیم‌هایی که یخبندان
بیرونی به کار برد. در اقلیم‌هایی که یخبندان را تجربه می‌کنند، گیاهان و زیست گاه هابی آبی باید در فضای گلخانه‌ای کوچکی نگهداری شوند. سیستم‌های خوب به اندازه یک آکواریم بزرگ نیاز به محافظت دارند. توالت‌های خاکسترکننده الکتریکی، فضولات را به توده کوچکی خاکستر تبدیل می‌کنند. این توالت‌ها که سرد و قابل استفاده‌اند، آب و لوله ندارند و فقط نیاز به تهویه هوا در یک دیواره دارند، معمولاً در مناطق دوردست که در آن‌ها استفاده از مخازن فاضلاب محدود است، برای کاهش ریختن مواد غذایی به دریاچه‌ها به کار می‌روند. رآکتورهای
مواد غذایی به دریاچه‌ها به کار می‌روند. رآکتورهای زیستی NASA یک سیستم فاضلاب زیستی بسیار پیشرفته‌اند که می‌توانند فاضلاب را با فعالیت‌های میکروبی به آب و هوا تبدیل کنند. NASA قصد دارد از این سیستم در مأموریت ارسال انسان به مریخ استفاده کند. مشکل بزرگ سیستم‌های تصفیه فاضلاب زیستی و پیچیده این است که اگر خانه خالی باشد، باکتری‌های سیستم فاضلاب ممکن است از گرسنگی بمیرند. روش دیگر سیستم تقطیر ادرار به آب در NASA است. زباله. مدیریت فاضلاب برای سلامت عمومی ضروری است. بسیاری بیماری‌ها توسط سیستم‌های فاضلاب با
است. بسیاری بیماری‌ها توسط سیستم‌های فاضلاب با کارکرد ضعیف منتقل می‌شوند. سیستم استاندارد یک حوزه صافی کاشی شده با مخزن گنداب است که ایده اساسی در آن، فراهم کردن سیستم کوچکی با مدیریت فاضلاب داخلی است. لجن در کف مخزن گنداب ته‌نشین شده، تا حدی توسط تجزیهٔ هوازی کاهش می‌یابد، و سیال در حوزه صافی پراکنده می‌شود. حوزه کاشی کاری شده معمولاً زیر چمن در حال رشد حیاط نصب شده‌است. مخازن گنداب می‌توانند کاملاً توسط جاذبه کار کنند، و اگر به‌خوبی اداره شوند؛ امنیت بالایی دارند. مخازن گنداب باید به‌طور دوره‌ای توسط یک
دارند. مخازن گنداب باید به‌طور دوره‌ای توسط یک تانکر تخلیه فاضلاب تخلیه شوند تا جامدات باقی‌مانده از بین برود. تخلیه نکردن مخزن گنداب می‌تواند باعث سرریز شود که به حوزه سنگفرش آسیب می‌زند، و آب زمین را آلوده می‌کند. مخازن گنداب نیز ممکن است نیاز به تغییرات سبک زندگی مانند استفاده نکردن از سطل آشغال، به حداقل رساندن مایعات ورودی به درون مخزن و به حداقل رساندن جامدات غیرقابل تجزیه ورودی به مخزن داشته باشند. مثلاً استفاده از دستمال توالت ایمن برای گنداب پیشنهاد می‌شود. اگرچه، مخازن گنداب همچنان متداولند زیرا
می‌شود. اگرچه، مخازن گنداب همچنان متداولند زیرا امکان تثبیت لوله کشی استاندارد را فراهم آورده و نیاز چندانی به قربانی کردن سبک زندگی ندارند. توالت‌های فشرده ساز یا کمپوست ساز دورریز فاضلاب را به‌عنوان بخشی از سرویس جمع‌آوری زباله معمول، اقتصادی و بهداشتی ساخته، مصرف آب را به نصف کاهش می‌دهند، و دشواری‌ها و هزینه مخازن گنداب را حذف می‌کنند. اگرچه، برای استفاده از آن‌ها حوزه آبریز محلی باید از عملیات بهداشتی استفاده کنند. سیستم‌های زباله سوزی کاملاً عملی هستند. خاکسترها از نظر زیستی امن بوده و حجمی کمتر از
خاکسترها از نظر زیستی امن بوده و حجمی کمتر از ۱/۱۰ حجم فضولات اصلی دارند، اما مانند همه فضولات کوره زباله سوزی به‌عنوان فضولات خطرناک رده‌بندی می‌شوند. برخی از قدیمی‌ترین سیستم‌های فاضلاب شامل توالت‌های چاهک دار، توالت نظامی و توالت‌های خارج از خانه می‌شود که هنوز در بسیاری کشورهای در حال توسعه به کار می‌روند. زهکش طوفان. سیستم‌های زهکشی مصالحه‌ای حیاتی بین یک آبخیز پایدار و امن و قابلیت سکنای انسان هستند. سنگفرش‌ها، چمنزارها و محوطه‌های پرگیاه اجازه نفوذ آب بارشی به زمین برای پر شدن مجدد منابع آبی را
آب بارشی به زمین برای پر شدن مجدد منابع آبی را نمی‌دهند و ممکن است باعث سر رفتن آب و آسیب به همسایه‌ها شوند، زیرا آب در سطح شیب دار به سمت نقاط پست‌تر حرکت می‌کند. معمولاً شبکه‌های با اهمیت و پرزحمت دفع طوفان طوری مهندسی شده‌اند که با آب طوفان سرو کار داشته باشند. در برخی شهرها مانند لندن عهد ویکتوریایی یا بیشتر شهر تورنتو، سیستم آب طوفان باسیستم فاضلاببهداشتی ترکیب شده‌است. در زمان بارش سنگین، بار نیروگاه فاضلاب در انتهای لوله بسیار زیاد و خارج از کنترل می‌شود، بنابراین فاضلاب خام به مخازن نگهداری وارد
می‌شود، بنابراین فاضلاب خام به مخازن نگهداری وارد شده یا گاهی وارد آب‌های سطحی می‌شود. خانه‌های خودمختار به روش‌های مختلف از بارش استفاده می‌کنند: اگر محوطه جذب آب هر حیاط با خیابان‌های بتنی نفوذپذیر ترکیب شده باشد، زهکش‌های طوفان را می‌توان از سطح محله جمع‌آوری کرد که منجر به صرفه جویی بیش از ۸۰۰ دلار به ازای هر خانه (در دهه ۱۹۷۰) می‌شود. یک راه برای استفاده از درآمد کل صرفه جویی، ذخایر خریدن محوطه‌های بزرگ‌تر است که امکان راحتی بیشتر با همان هزینه را می‌دهد. بتن قابل نفوذ یک محصول تثبیت شده برای
را می‌دهد. بتن قابل نفوذ یک محصول تثبیت شده برای اقلیم‌های گرم و در حال توسعه برای اقلیم‌های یخبندان است. در اقلیم‌های یخبندان، حذف زهکش طوفان اغلب می‌تواند هزینه لازم برای خرید زمین به‌منظور ساخت محوطه نفوذ (آب راهه‌های جمع‌آوری آب سطحی) یا خاکریزهای مانع آب را فراهم کند. این طرح زمین بیشتری برای صاحب خانه‌ها فراهم می‌کند و می‌تواند نقشه منظره جالب‌تری را عرضه کند. بام سبز بارش را جذب کرده و از آب آن برای رشد گیاهان استفاده می‌کند. چنین بامی می‌تواند برای خانه‌های جدید ساخته شده یا جایگزین بام قدیمی
برای خانه‌های جدید ساخته شده یا جایگزین بام قدیمی خانه‌های کنونی شود. الکتریسیته. اطلاعات بیشتر: ریزتولید اطلاعات بیشتر: خروجی صفر از آنجا که الکتریسیته هزینه بالایی دارد، اولین گام برای صرفه جویی، طراحی خانه و سبک زندگی در جهت کاهش تقاضا است. لامپ فلورسنت، لپ‌تاپ و یخچال گازی در مصرف الکتریسیته صرفه جویی می‌کنند. اگرچه یخچال گازی کارایی چندانی ندارد. یخچال‌های برقی با کارایی بسیار بالا نیز وجود دارند، مانند یخچال‌های شرکت Sun Frost، که برخی از آن‌ها تنها معادل نصف یخچال‌های موجود در بازار الکتریسیته مصرف
نصف یخچال‌های موجود در بازار الکتریسیته مصرف می‌کنند. با استفاده از یک بام خورشیدی، سلول‌های خورشیدی می‌توانند انرژی برق تولید کنند. بام‌های خورشیدی می‌توانند از نظر هزینه بسیار به‌صرفه‌تر از انرژی خورشیدی باشند، چون خانه‌ها به هر حال احتیاج به بام دارند. سلول-های خورشیدی مدرن حدود ۴۰ سال عمر می‌کنند که باعث می‌شود در برخی مناطق سرمایه‌گذاری ارزشمندی محسوب شوند. اگر صفحات خورشیدی با زاویه مناسب نصب شوند، بارش باران می‌تواند آن‌ها را تمیز کند و بنابراین تقریباً هیچ تأثیر بر سبک زندگی ندارند. در مناطقی که
هیچ تأثیر بر سبک زندگی ندارند. در مناطقی که آفتاب کم است می‌توان از باد استفاده کرد. برای تولید برق، یک خانه خودمختار با اندازه متوسط تنها به یک ژنراتور بادی کوچک به قطر ۵ متر یا کمتر احتیاج داردکه اگر بر یک برج به ارتفاع ۳۰ متری نصب شود توربین آن می‌تواند برق کافی برای پشتیبانی از انرژی خورشیدی در روزهای ابری را فراهم کند. توربین‌های بادی اقتصادی در دسترس از جمله ژنراتورهای AC با یک جزء متحرک درزگیری شده و تیغه-های ایستایself-feathering استفاده می‌کنند که می‌تواند بدون نیاز به سرویس تا سال‌ها کار کند.
که می‌تواند بدون نیاز به سرویس تا سال‌ها کار کند. بیشترین مزیت برق بادی این است که در توربین‌های بادی بزرگ‌تر هزینه هر وات کمتر از سلول‌های خورشیدی است، البته به شرطی که باد بوزد؛ اگرچه، موقعیت نیزمهم است. درست همان‌طور که برخی مناطق تابش آفتاب کافی برای سلول‌های خورشیدی ندارند، برخی مناطق نیز باد کافی برای نصب یک توربین با هزینه مناسب ندارند. در دشت‌های بزرگ ایالات متحده یک توربین ۱۰ متری می‌تواند انرژی کافی برای گرم کردن و سرد کردن یک خانه کاملاً الکتریکی خوش ساخت را تأمین کند. استفاده اقتصادی در سایر
خوش ساخت را تأمین کند. استفاده اقتصادی در سایر مناطق نیاز به مطالعه و احتمالاً بررسی میدانی دارد. در زمان پایین بودن تقاضا، برق اضافی را می‌توان برای آینده در باتری ذخیره کرد. اگرچه، باتری‌ها باید هر چند سال یکبار تعویض شوند. در بسیاری مناطق، با اتصال ساختمان به شبکه برق و راه اندازی سیستم برق با کنتور ویژه(net metering/ سیستمی که به صاحبان خانه‌های با برق خورشیدی اجازه می‌دهد فقط در ازای مصرف برق شهری خود هزینه پرداخت کنند)، می‌توان هزینه باتری را حذف کرد. نیاز به مجوز تجهیزات است، اما چنین تولید اشتراکی
نیاز به مجوز تجهیزات است، اما چنین تولید اشتراکی در برخی مناطق (مثلاً کالیفرنیا) از نظر قانونی به دستور دادگاه بستگی دارد. یک ساختمان مبتنی بر شبکه خودمختاری کمتری دارد، اما اقتصادی تر و پایدارتر است و نیاز به تغییرات سبک زندگی کمتری دارد. در مناطق شهری می‌توان هزینه و تأثیرات شبکه را با استفاده سیستم‌های برگشت زمینی تک سیم (مانند سیستم MALT) کاهش دارد. در مناطقی که به شبکه دسترسی ندارند، با کمک ژنراتوری برای شارژ مجدد باتری‌ها در طولانی مدت یا شرایط بی برقی، می‌توان سایز باتری را کاهش داد. ژنراتورهای کمکی
می‌توان سایز باتری را کاهش داد. ژنراتورهای کمکی معمولاً با پروپان، گاز طبیعی، یا سوخت دیزلی کار می‌کنند. یک ساعت شارژ برای یک روز کار کردن کافی است. شارژهای مسکونی جدید به کاربر اجازه می‌دهند زمان شارژ شدن را تنظیم کند؛ بنابراین ژنراتور در شب بی صدا خواهد بود. برخی ژنراتورها یکبار در هفته به‌طور خودکار خودشان را تست می‌کنند. پیشرفت‌های اخیر در یاتاقان‌های مغناطیس استاتیک پایدار ممکن است روزی امکان ذخیره ارزان قیمت برق در یک چرخ طیار در خلأ را فراهم آورند. گروه‌هایی با پشتیبانی مالی خوب مانند سیستم‌های
گروه‌هایی با پشتیبانی مالی خوب مانند سیستم‌های Canada’s Ballard Power نیز بر توسعه یک سلول سوختی باز مولد، ابزاری که می‌تواند در زمان وجود برق اکسیژن و هیدروژن تولید کرده و در زمان نیاز به برق آن‌ها را به‌خوبی ترکیب کند؛ کار می‌کنند. باتری‌های زمینی جریان‌های الکتریکی را در زمین جاری می‌کنند که جریان تلوریک (زمینی) خوانده می‌شود. باتری‌ها را می‌توان در هر جایی در زمین نصب کرد. این باتری‌ها تنها ولتاژ و جریان پایین تولید می‌کنند و از دهه ۱۹ به‌عنوان منبع توان شبکه تلگراف به کار می‌رفتند. با افزایش کارایی
شبکه تلگراف به کار می‌رفتند. با افزایش کارایی تجهیزات ممکن است این باتری‌ها به‌عنوان راه‌حلی عملی مطرح شوند. سلول‌های سوخت میکروبی در نهایت امکان تولید الکتریسیته از بیومس (زیست توده) را می‌دهند. گیاهان را می‌توان درو کرد و به‌طور کامل تبدل کرد، یا آن‌ها را زنده نگاه داشت تا شیرهاضافی گیاه بتواند توسط باکتری تبدیل شود. گرمایش. بیشتر ساختمان‌های خودمختار طوری طراحی شده‌اند که از عایق بندی، توده دمایی و گرمایش و سرمایش خورشیدی ایستا استفاده کنند. مثال‌هایی از این روش‌ها دیوارهای جذب انرژی خورشیدی و سایر
از این روش‌ها دیوارهای جذب انرژی خورشیدی و سایر فناوری‌ها مانند نورگیر هستند. گرمایش خورشیدی ایستا می‌تواند بیشتر ساختمان‌ها حتی در سردترین اقلیم‌ها را گرم کند. در اقلیم‌های سردتر، هزینه ساخت و ساز اضافی ۱۵٪ بیشتر از ساخت و ساز یک ساختمان سنتی جدید است. در اقلیم‌های گرم که کمتر از دو هفته شب یخبندان در سال دارند، همین اختلاف قیمت هم وجود ندارد. نیاز اساسی این سیستم این است که جمع‌کنندگان انرژی خورشیدی به سمت جهت تابش آفتاب غالب (در نیمکره شمالی به سمت جنوب و در نیمکره جنوبی به سمت شمال) تنظیم شوند، و
جنوب و در نیمکره جنوبی به سمت شمال) تنظیم شوند، و ساختمان باید توده دمایی را به جریان بیندازد تا آن را در شب گرم نگه دارد. یک سیستم گرمایش خورشیدی تا حدی تجربی جدید «گرمایش زمین خورشیدی سالانه» حتی در مناطقی که در زمستان ساعات تابش بسیار کم است با تابشی وجود ندارد عملی است. این سیستم از زمین زیر ساختمان به عنوان توده دمایی استفاده می‌کند. بارش می‌تواند گرما را انتقال دهد، بنابراین از زمین با لایه عایقی به ضخامت ۶ متر محافظت می‌شود. توده دمایی این سیستم به اندازه کافی ارزان قیمت و بزرگ است که بتواند گرمای
اندازه کافی ارزان قیمت و بزرگ است که بتواند گرمای تابستان را برای کل زمستان حفظ کند و در تابستان خانه را با استفاده از سرمای ذخیره شده در زمستان خنک کند. در این سیستم‌ها، جمع‌کننده انرژی خورشیدی اغلب جدا (و گرم تر یا سردتر) از محیط زندگی است. ساختمان ممکن است واقعاً از عایق، مثلاً سازه‌های گونی کاهی ساخته شده باشند. برخی ساختمان‌ها طراحی ایرودینامیک دارند تا همرفت در داکت‌ها و فضاهای داخلی نیاز به فن الکتریکی را از بین ببرد. یک طراحی «خورشیدی روزانه» معتدل‌تر وعملی‌تر است. مثلاً با افزایش ۱۵٪ هزینه‌های
وعملی‌تر است. مثلاً با افزایش ۱۵٪ هزینه‌های ساختمان، نظام نامه ساختمانی Passivhause در اروپا از پنجره‌های عایق بندی شده با کارایی بالا، عایق R-30، تهویه HRV و یک توده دمایی کوچک استفاده می‌کند. با تغییرات ملایم در موقعیت ساختمان، پنجره‌های جدید عایق بندی شده با آرگون یا کریپتون که شبیه پنجره‌های معمولی به نظر می‌رسند می‌توانند بدون کاهش مقاومت یا عایق بودن سازه، گرمای خورشیدی ایستا فراهم کنند. اگر یک گرم‌کننده کوچک برای شب‌های بسیار سرد در دسترس باشد، یک مخزن از ورقه فلزی یا یک سرداب می‌تواند با هزینه
مخزن از ورقه فلزی یا یک سرداب می‌تواند با هزینه پایین توده دمایی موردنظر را فراهم کند. نظام نامه‌های ساختمانی Passivhaus به‌طور خاص کیفیت هوای داخلی بسیار خوبی را فراهم می‌کند، زیرا هوای ساختمان چند بار در ساعت تغییر می‌کند، و یک تبادل‌کننده گرما به کار می‌رود تا گرما درون خانه بماند. در همه سیستم‌ها، یک گرم‌کننده تکمیلی کوچک امنیت شخصی را افزایش داده و تأثیرات سبک زندگی را به ازای کاهش اندک خودمختاری، کاهش می‌دهد. دو تا از متداول‌ترین گرم‌کننده‌ها برای خانه‌های با کارایی بسیار بالا یک پمپ گرمایی کوچک که
با کارایی بسیار بالا یک پمپ گرمایی کوچک که تهویه هوا را نیز انجام می‌دهد، یا یک گرم‌کننده هوای هیدرونیک مرکزی (رادیاتور) با باز چرخش آب از گرم‌کننده است. طراحی‌های Passivhaus معمولاً گرم‌کننده را با سیستم تهویه ترکیب می‌کند. بادشکن‌ها و پناهگاه زمینی نیز می‌تواند مقدار مطلق گرمای مورد نیاز ساختمان را کاهش دهد. چند فوت زیر زمین، دما از ۴ درجه سلسیوس (۳۹ درجه فارنهایت) در داکوتای شمالی تا ۲۶ درجه سلسیوس (۷۹ درجه فارنهایت) در فلوریدای جنوبی متغیر است. باد شکن‌ها میزان گرمای انتقالی از ساختمان را کاهش می‌دهند.
میزان گرمای انتقالی از ساختمان را کاهش می‌دهند. ساختمان‌های گرد آئرودینامیک نیز گرما را تا حدی هدر می‌دهند. تعداد روزافزونی از ساختمان‌های اقتصادی، از چرخه‌ای ترکیبی اشتراکی برای تولید گرما، اغلب گرم کردن آب، از خروجی یک موتور متناوب گاز طبیعی، توربین‌های گازی یا ژنراتور الکتریکی استرلینگ استفاده می‌کنند. خانه‌هایی که به‌منظور تطابق با تداخلات سرویس‌های شهری طراحی شده‌اند، معمولاً به‌جز سایر مکانیسم‌های گرمایش یک اجاق چوبی، یا برق و گرما از سوخت دیزلی یا کپسول گاز نیز دارند. گرم‌کننده‌های الکتریکی و
یا کپسول گاز نیز دارند. گرم‌کننده‌های الکتریکی و اجاق‌های الکتریکی می‌توانند گرمای بدون آلودگی (بسته به منبع توان) فراهم کنند، اما به الکتریسیته زیادی احتیاج دارند. اگر میزان الکتریسیته کافی توسط صفحات خورشیدی، توربین بادی یا وسایل دیگر فراهم شود، گرم‌کننده‌ها و اجاق‌های الکتریکی طرح‌های خودمختار عملی خواهند بود.
آب بازیافتی یا آب اصلاح‌شده همان آب مضر یا فاضلاب می‌باشد که تحت عمل قرار گرفته و مواد جامد و ناخالصی‌های آن حذف شده‌است و در آبیاری محوطه‌ها مورد استفاده قرار گرفته؛ هدف از این کار بازسازی منابع زیرزمینی آب، رفع نیازهای آبی در صنعت و اقتصاد و همچنین برای نوشیدن می‌باشد. هدف از این فرایندها، پایداری و حفاظت از آب به‌جای آب‌های تصفیه شده استفاده شده سطح رودخانه‌ها و اقیانوس‌ها می‌باشد. در برخی موارد، آب بازیافتی قابل استفاده در افزایش جریان آب به نفع اکوسیستم و بهبود زیبایی‌شناسی می‌باشد. یک نمونه از این
و بهبود زیبایی‌شناسی می‌باشد. یک نمونه از این موارد در امتداد نهر Calera در شهر Pacifica در کالیفرنیا می‌باشد. تعریف آب بازیافتی با توجه به چیزی که Levine و Asano گفته‌اند بدین قرار می‌باشد: محصول نهایی احیای آب فاضلاب که مطابق با نیازهای کیفیت آب برای مواد مخرب محیط زیست، مواد معلق و پاتوژن می‌باشد. به سادگی می‌توان اظهار داشت که آب اصلاح‌شده آبی می‌باشد که قبل از بازگشت به چرخه طبیعی آب در طبیعت بیش از یکبار مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیشرفت‌های علمی ثابت شده در تکنولوژی آب به جوامع اجازه استفاده مجدد از
شده در تکنولوژی آب به جوامع اجازه استفاده مجدد از آب برای اهداف متفاوت مانند: موارد صنعتی، آبیاری و نوشیدن را می‌دهد. آب با توجه به منبع آن، مورد استفاده و نحوه تحویل آن اصلاح می‌شود. با توجه به گردش بارها و بارهای آب در کره زمین، تمامی آب‌ها در زمین آب اصلاح شده می‌باشد، اما عنوان آب بازیافتی یا آب اصلاح شده به‌طور معمول به معنای آب مازاد فرستاده شده از خانه یا کارخانه از طریق سیستم لوله‌کشی به مرکز اصلاح می‌باشد که در آنجا این آب با توجه به مورد استفاده تا حد سازگار اصلاح می‌شود. سپس آب مستقیماً به سیستم
حد سازگار اصلاح می‌شود. سپس آب مستقیماً به سیستم بازیافت آب برای استفاده مانند آبیاری و خنک‌کننده صنعتی فرستاده می‌شود. نمونه‌های زیادی از جوامعی که با خیال راحت از آب بازیافتی در طولانی مدت استفاده می‌کنند وجود دارد. از سال ۱۹۲۹ بخش‌های بهداشتی کانتی لس‌آنجلس آب‌های بازیافتی را جهت استفاده در آبیاری مناطق در پارک‌ها و زمین‌های گلف فراهم آورد. اولین مرکز احیای آب در سال ۱۹۳۲ در پارک گلدن گیت سانفرانسیسکو در کالیفرنیا ساخته شد. مزرعه آبی ایروین (IRWD)اولین منطقه آبی در کالیفرنیا بود که به منظور دریافت مجوز
آبی در کالیفرنیا بود که به منظور دریافت مجوز استفاده نامحدود از آب برای بازیافت آب از دولت مجوز دریافت کرد. این مجوز به معنای استفاده از آب بازیافتی برای هر هدفی به جز نوشیدن می‌باشد. IRWD یکی از بزرگترین سیستم‌های احیای آب را در دولت با خدمات بیش از ۴۰۰مایل و بیش از ۴۵۰۰ متر اتصالات محفظه‌ای را حفظ و نگه‌داری می‌کند. IRWD و منطقه آبی Orange County در جنوب کالیفرنیا رهبران تأسیس آب بازیافتی می‌باشند. علاوه بر آن، منطقه آبی Orange County که در منطقه orange قرار گفته آب را در سرتاسر دیگر مناطق مانند سنگاپور
گفته آب را در سرتاسر دیگر مناطق مانند سنگاپور بیشتر مورد تصفیه و بازیافت قرار داده و مستقیماً برای نوشیدن نیز مورد استفاده قرار می‌دهد. با وجود روش‌های بسیار ساده که اصول طراحی شهری حساس به آب(WSUD) را برای بازیابی آسان و روان جریان آب فاضلاب ترکیب می‌کند، استنباط پیچیده‌ای وجود دارد که می‌گوید آب بازیافتی باید برای بازیافت پیچیده‌ترین و ناخالص‌ترین آب‌های فاضلابی شامل سیستم‌های پیچیده و کامل تصفیه آب باشد. از آنجایی‌که این تلاش از عوامل پایداری گرفته شده‌است، این نوع به‌کارگیری باید مرتبط با راه حل‌های
این نوع به‌کارگیری باید مرتبط با راه حل‌های منبع که اقتصادی‌ترین برای دستیابی به نتایج مورد نظر است، باشد. برداشت از آب‌های فاضلابی سطحی یا آب باران در مقایسه با موارد نسبتاً پیچیده می‌تواند همانند انرژی و مواد فشرده شیمیایی، برای بازیابی آب‌های فاضلابی آلوده تر ساده‌ترین راه باشد. واژگان برای استفاده مجدد از آب هیچ نوع الگوی واحدی وجود ندارد اما گزینه‌های بسیاری وجود دارند که از نظر علمی ثابت شده می‌باشند که اجازه حفظ منابع آبی را به جوامع می‌دهند. در زیر برخی از عناوین استفاده شده توسط دانشمندان برای
برخی از عناوین استفاده شده توسط دانشمندان برای توصیف گزینه‌های احیای آب آورده می‌شوند: "آب مورد استفاده مجدد" آبی می‌باشد که بیش از یک بار استفاده شده یا بازیافت شده‌است. "آب شرب" همان آب قابل نوشیدن می‌باشد. "استفاده مجدد از آب شرب" به استفاده مجدد از آب شرب گفته می‌شود. "استفاده مجدد از آب غیر شرب" به استفاده مجدد از آبی گفته می‌شود که آب شرب نیست اما برای استفاده در آبیاری و اهداف صنعتی بی‌خطر می‌باشد. "استفاده مجدد تصدیق نشده یا برنامه‌ریزی نشده آب شرب" عملاً زمانی اتفاق می‌افتد که آبگیر منابع آب خام
عملاً زمانی اتفاق می‌افتد که آبگیر منابع آب خام را از تخلیه پساب آب تصفیه شده از دستگاه‌های تصفیه آب فاضلاب/دستگاه‌های احیای آب یا سیستم‌های بازیابی آب، می‌گیرد. برای مثال اگر شما در پایین دست جامعه‌ای زندگی کنید، آب استفاده شده آن جامعه (آب فاضلاب تصفیه شده) دوباره به رودخانه یا جریان برمیگردد و در پایین دست رودخانه به جامعه شما تحویل داده می‌شود و قسمتی از منبع آب شرب شما می‌شود. "استفاده مجدد از آب شرب برنامه‌ریزی شده" به‌طور عمومی به عنوان پروژه بازیافت آب برای آب شرب اطلاع‌رسانی می‌شود. این مسئله
آب برای آب شرب اطلاع‌رسانی می‌شود. این مسئله به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم اتفاق می‌افتد. معمولاً شامل روند عمومی و برنامه رایزنی عمومی بیشتری نسبت به استفاده مجدد بالفعل یا اعلام نشده مشاهده شده، می‌شود. چگونگی تحویل آب شرب مجدد استفاده شده تعیین‌کننده این می‌باشد که استفاده مجدد از آب شرب مستقیم یا غیرمستقیم نامیده شود. استفاده مجدد آب شرب غیرمستقیم به معنای تحویل غیرمستقیم آب به شهروندان می‌باشد. پس از اینکه این آب تصفیه می‌گردد، آب با دیگر منابع طبیعی یا ساخت بشر، قبل از تحویل به خطوط لوله‌کشی که منتهی به
بشر، قبل از تحویل به خطوط لوله‌کشی که منتهی به دستگاه تصفیه یا سیستم توزیع می‌شود، برای مدتی کوتاه ترکیب یا به نوعی ذخیره می‌گردد. آن ذخیره‌سازی می‌تواند حوضچه‌های زیرزمینی آب یا مخازن سطحی آب باشد. استفاده مجدد از آب شرب مستقیم به معنای قرار گرفتن آب مجدد استفاده شده به‌طور مستقیم در خطوط لوله‌کشی می‌باشد، که منتهی به دستگاه تصفیه یا سیستم توزیع می‌گردد. استفاده مجدد از آب شرب ممکن است که با یا بدون ذخیره‌سازی مهندسی مانند مخازن زیرزمینی یا روزمینی انجام گردد. "آب خاکستری" از همان آب فاضلابی که در احیای
گردد. "آب خاکستری" از همان آب فاضلابی که در احیای آب استفاده می‌شود استفاده می‌کند تنها تفاوت در اضافه کردن آب دستشویی می‌باشد. آب خاکستری مناسب استفاده برای آبیاری، سیفون توالت و دیگر مصارف خانگی می‌باشد. "نمک زدایی" فرایند انرژی متراکم می‌باشد که در آن نمک و دیگر مواد معدنی از آب دریا به منظور تولید آب شرب برای نوشیدن و آبیاری از طریق فیلتراسیون غشایی (جذب معکوس) و تقطیر، حذف می‌گردند. حداکثر بازیافت آب. تکنیک‌های متفاوتی به منظور تعیین حداکثر بازیافت آب وجود دارند که توسط محققان توسعه یافته‌اند. تجزیه
وجود دارند که توسط محققان توسعه یافته‌اند. تجزیه اضطراری آب یکی از استراتژی‌هایی می‌باشد که برای حداکثر استفاده مجدد/احیا/بازیابی آب استفاده می‌گردد. این تکنیک‌ها به مصرف‌کننده کمک می‌کنند که حداقل استفاده از آب شیرین را در نظر بگیرد و در عوض استفاده از آب فاضلاب را هدف قرار دهد. همچنین به طرح شبکه‌ای به منظور دستیابی به هدف نیز کمک می‌کند. این باعث ایجاد معیاری برای مصرف‌کنندگان به منظور بهبود سیستم‌های آب آن‌ها می‌شود. مزایا. در بسیاری از مناطق دنیا که منابع آب شیرین زیاد است، هزینه آب اصلاح‌شده بیش از
آب شیرین زیاد است، هزینه آب اصلاح‌شده بیش از هزینه آب شرب می‌باشد. با این حال، آب اصلاح‌شده با نرخ ارزان‌تری به شهروندان به منظور تشویق برای استفاده از آن فروخته می‌شود. منابع آب شیرین به دلایل هزینه توزیع، افزایش تقاضا یا کاهش منابع به دلیل تغییرات آب و هوایی و هزینه تکامل، محدود می‌شوند. استفاده از آب اصلاح‌شده برای اهداف غیر شرب از آنجایی‌که آب شرب کمتری برای اهداف غیرشرب استفاده می‌شود، باعث ذخیره آب شرب برای نوشیدن می‌شود. گاهی شامل سطوح بالاتری از مواد مغذی مانند نیتروژن، فسفر و اکسیژن می‌شوند که
مواد مغذی مانند نیتروژن، فسفر و اکسیژن می‌شوند که ممکن است به حاصلخیزی باغ‌ها و کشاورزی هنگامی‌که برای آبیاری استفاده می‌شوند کمک کنند. استفاده از احیای آب باعث کاهش فرستاده شدن آلودگی به محیط زیست می‌شود. همچنین باعث بهبود تالاب‌ها می‌شود که برای حیات وحش آن اکوسیستم مفید می‌باشد. همچنین احتمال خشک‌سالی را به دلیل اینکه بازیافت آب، مصرف آب شیرین از منابع زیرزمینی را کاهش می‌دهد، کم می‌کند. به عنوان مثال، کارخانه کنترل آلودگی آب سن خوزه/سانتا برنامه بازیافتی‌ای به منظور حفظ مرداب‌های آب شور طبیعی منطقه
به منظور حفظ مرداب‌های آب شور طبیعی منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، ایجاد کرد. نگرانی ها. آب اصلاحشده یا بازیافتی برای ایمنی و قابلیت اطمینان به شدت مهندسی شده‌است به‌طوری‌که کیفیت این نوع آب بسیار قابل پیشگویی‌تر از منابع آبی رو زمینی و زیر زمینی می‌باشد. آب بازیافتی هنگامیکه به‌طور مناسبی مورد استفاده قرار گیرد ایمن در نظر گرفته می‌شود. آب بازیافتی به منظور استفاده در شارژ سفره‌های آبی یا افزایش یا افزایش آب‌های سطحی پیش از میکس شدن با آب طبیعی و تحت بازیابی طبیعی قرار گرفتن به مقدار کافی و قابل اطمینانی واکنش