payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Smart Model Contest شروع کرد. چانیول در دوران کارآموزی بر روی رپ خواندن تمرکز کرد و قبل از دبیو نقش کوچکی در موزیک‌ویدئوی Ha Ha Ha Song از گروه تی‌وی‌ایکس‌کیو و Genie از گروه گرلز جنریشن ایفا نمود. حرفه. ۲۰۱۲–۲۰۱۴: شروع فعالیت. چانیول آخرین عضو اکسو بود که در ۲۳ فوریه ۲۰۱۲ به مردم معرفی شد. گروه اکسو به‌طور رسمی در ۸ آوریل ۲۰۱۲ با انتشار موزیک ویدئو MAMA دبیو کرد. در آوریل ۲۰۱۲ او به عنوان بازیگر مهمان در موزیک ویدئوی Twinkle برا دبیوی زیرگروه Girls' genration TTS حضور کوچکی داشت. در اکتبر ۲۰۱۳ چانیول به
TTS حضور کوچکی داشت. در اکتبر ۲۰۱۳ چانیول به برنامه قانون جنگل شبکه SBS که در Micronesia ضبط می‌شد پیوست. او همچنین ترکی به نام Last Hunter برای این برنامه نوشت و تنظیم کرد. در سال ۲۰۱۴ چانیول قسمت رپ ورژن کره‌ای ترک RUN از دومین مینی آلبوم اکسو به نام Overdose را نوشت. همچنین در دومین مینی آلبوم هم‌کمپانیشHenry عضو زیرمجموعه گروه سوپر جونیور ام با او همکاری داشت و نوشتن ترک دبیو دیگر هم‌کمپانیش Zhou mi عضو زیر مجموعه سوپر جونیور ام به نام Rewind را برعهده گرفت. ۲۰۱۵-اکنون: بازیگری، ترانه‌سرایی و
برعهده گرفت. ۲۰۱۵-اکنون: بازیگری، ترانه‌سرایی و اکسو-سچان. در آوریل ۲۰۱۵ چانیول با بازی نقش مکمل در فیلم Salut d'Amo به همراه Park Geun-hyung وYoon Yuh-jung در عرصه بازیگری دبیو موفقی داشت. پس از آن به عنوان نقش اصلی مرد به همراه دیگر اعضای اکسو در وب درامای "همسایه بغلی اکسو" با Moon Ga-young همبازی شد. در ژوئن ۲۰۱۵ چانیول به همراه دیگر اعضای EXO چن (خواننده) و لی در نوشتن ورژن کره‌ای ترک Promise از آلبوم Love Me Right مشارکت داشتند. او بعداً بازهم قسمت رپ ترک Light saber از آلبوم Sing For You اکسو را
رپ ترک Light saber از آلبوم Sing For You اکسو را نوشت. در آوریل ۲۰۱۶ چانیول نوشتن و اجرای قسمت رپ آهنگ Confession از مینی آلبوم دبیو یسونگ عضو سوپر جونیور را برعهده گرفت. در سومین آلبوم استادیویی اکسو با نام EX'ACT که در می ۲۰۱۶ منتشر شد او در نوشتن ترک Heaven مشارکت داشت. در ژوئن ۲۰۱۶ چانیول در فیلم چینی-کره‌ای "من با یک آنتی فن ازدواج کردم" با Yuan Shanshan و هم کمپانی خود سئوهیون عضو گروه گرلز جنریشن همبازی شد، همچنین او و Shanshan یک ترک دونفره با عنوان "I Hate You" برای فیلمشان ضبط کردند. در اکتبر
"I Hate You" برای فیلمشان ضبط کردند. در اکتبر ۲۰۱۶ چانیول و خواننده آمریکایی سبک Tinashe, R&amp;B, یک گروه هیپ‌هاپ آمریکایی با نام Far East Movement تشکیل دادند و ترک Freal Luv را از موسیقی‌دان آمریکایی Marshmello منتشر کردند. در دسامبر ۲۰۱۶ او و خوانندهٔ کره‌ای Punch ترکی با نام Stay With Me برای سریال Goblin که از شبکه TVN کره پخش می‌شد ضبط کردند که به رتبه ۳ در چارت دیجیتال گائون رسید و هم‌اکنون از پرافتخارترین OSTهای تاریخ کره جنوبی است و موزیک ویدئو این ترک اولین ost کره ای بود که در یوتیوب توانست ۱۰۰
ترک اولین ost کره ای بود که در یوتیوب توانست ۱۰۰ میلیون رد کند. در ژانویه ۲۰۱۷ چانیول نقش مکملی در درام Missing 9 ایفا کرد. در فوریه ۲۰۱۷ گزارش شد که او تحت عنوان Loey به صورت مخفیانه به عنوان تهیه‌کننده موسیقی به فعالیت می‌پردازد. در سپتامبر ۲۰۱۷ چانیول به فشن شوی Tommy Hilfiger در لندن دعوت شد و بسیار مورد توجه صنعت مد قرار گرفت. در ژوئیه ۲۰۱۷ اکسو چهارمین آلبوم استادیویی خود The War را منتشر کرد و در آن چانیول به همره دیگر اعضای اکسو چن و بک هیون در نوشتن ترک اصلی آلبوم "Kokobop" مشارکت داشت همچنین ترک
ترک اصلی آلبوم "Kokobop" مشارکت داشت همچنین ترک "Chill" از همین آلبوم را به خوبی نوشت و تنظیم کرد. پارک چانیول به همراه همهٔ اعضای اکسو بجز لی در اختتامیه بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ آهنگ Growlو Power را اجرا کردند. این اجرا در شهر پیونگ چانگ در کشور کرهٔ جنوبی اتفاق افتاد که حدود ۵ میلیارد بیننده داشت. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸، چانیول به‌همراه عضو دیگر اکسو، سهون، تک‌آهنگ «ما جوانیم» را برای پروژهٔ خواند. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۹، اولین ترانهٔ تکی خود را با عنوان «SSFW»، از اس‌ام استیشن منتشر کرد. در ۲۸ ژوئن اعلام شد،
از اس‌ام استیشن منتشر کرد. در ۲۸ ژوئن اعلام شد، چانیول به‌همراه سهون و به‌عنوان دومین زیرمجموعهٔ رسمی اکسو، تحت عنوان اکسو-اس‌سی شروع به‌کار خواهد کرد. اولین آلبوم چندآهنگهٔ این گروه با عنوان ""، در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر شد.استدیوی شخصی او با نام استدیونانوگی در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۱۹ شروع به کار کرده است. زندگی شخصی. چانیول علی‌رغم برنامه کاری سخت و فشرده اش از تحصیل بازنماند و به دنبال دیگر اعضای اکسو، سوهو و بک هیون، در دانشگاه Kyunghee در رشته فرهنگ و هنر در مقطع لیسانس شروع به تحصیل کرد و کمی پیش به
هنر در مقطع لیسانس شروع به تحصیل کرد و کمی پیش به تحصیلات خود در مقطع فوق لیسانس همین رشته پایان داد. چانیول در ۲۱ مارس ۲۰۲۱، خدمت سربازی خود را به عنوان سرباز وظیفه آغاز کرد.
جایزه اوفیر نام مهم‌ترین جوایز سینمایی در کشور اسرائیل است که توسط آکادمی فیلم و تلویزیون اسرائیل به فیلم‌های برتر صنعت سینمای اسرائیل اهدا می‌شود. جوایز اوفیر نخستین بار در سال ۱۹۸۲ داده شدند. از فیلم‌هایی که جایزهٔ اوفیر بهترین فیلم را برده‌اند می‌توان به "سنت کارا"، "بازدید گروه موسیقی"، "والس با بشیر"، "پانویس"، "" و "بابا جون" اشاره کرد.
ایران و نروژ دارای روابط دوسویه‌اند. سیاسی. تاریخ مراودات سیاسی بین ایران و نروژ به سال ۱۲۸۴ خورشیدی (۱۹۰۵ میلادی) برمی‌گردد. هم‌زمان با اعلام استقلال نروژ، ابتدا سفرای ایران در روسیه و پس از تأسیس سفارت در استکهلم در سال ۱۲۸۹ شمسی (۱۹۱۰ میلادی)، سفرای ایران در سوئد، در نروژ اکردیته بودند. در ۳۰ فروردین ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی)، سفارت ایران در اسلو تأسیس شد و از آن پس، روابط ایران و نروژ بر اساس اصول تفاهم و همکاری گسترش یافت. در سال ۱۳۵۰ اولاف پنجم پادشاه نروژ به ایران آمد و در همان سال، محمدرضاشاه برای دیدار
به ایران آمد و در همان سال، محمدرضاشاه برای دیدار متقابل به نروژ مسافرت کرد از آن پس، سفر مقامات عالی‌رتبه سیاسی همه‌ساله بین دو کشور وجود داشت. در اسفند۱۳۵۳ سورن گیلوم (Severe giellom) دبیرکل وزارت امور خارجه نروژ، ضمن سفر به ایران و ملاقات با معاون سیاسی وزارت امور خارجه وقت ایران، دربارهٔ بهبود و گسترش مناسبات دوجانبه مذاکراتی به عمل آورد. اقتصادی. روابط اقتصادی ایران و نروژ در هجدهم اردیبهشت ۱۳۰۹ (هشتم مه ۱۹۳۰ با امضای «عهدنامه مؤدت و تجارت و بحرپیمایى» میان حسین علاء و ودل یارلسبرگ وزیران مختار ایران
میان حسین علاء و ودل یارلسبرگ وزیران مختار ایران و نروژ در پاریس امضا شد. بنابراین معاهده که اجرای آن دو سال بعد با تصویب در مجلس شورای ملی آغاز شد، شهروندان دو کشور می توانستند آزادانه به یکدیگر رفت و آمد کنند و اقامت بگزینند و به کار و تجارت بپردازند. در تاریخ دهم خرداد ۱۳۲۹ (۲۲ مه ۱۹۵۰) موافقت‌نامه سرویس‌های حمل و نقل هوائی - بازرگانی میان دو دولت به امضاء رسید و قراردادهایی نیز در اکتبر ۱۹۵۶ دربارهٔ معافیت متقابل شرکت‌های هواپیمایی از پرداخت مالیات مورد توافق قرار گرفت. روابط اقتصادی بین دو کشور، طی
توافق قرار گرفت. روابط اقتصادی بین دو کشور، طی سالیان متمادی به صورت سنتی ادامه داشت ولی در سطح نسبتاً پائینی برقرار بوده‌است. در سال ۱۳۵۵، اجلاس مشترکی در زمینه‌های اقتصادی و فنی در سطح وزیران دو کشور در اسلو برگزار شد. در این اجلاس، دولت نروژ برای همکاری خود با ایران در زمینه توسعه صنایع فلزی، کمک به بهبود سیستم کشاورزی ایران و توسعه ارتباطات راه دور اعلام آمادگی نمود و دولت ایران نیز در مقابل موافقت کرد که برخی از اقلام مورد نیاز نروژ را تأمین نماید. در سال ۱۳۵۷، دومین نشست اقتصادی و فنی مقامات دو کشور
سال ۱۳۵۷، دومین نشست اقتصادی و فنی مقامات دو کشور برگزار گردید، این کمیسیون موافقت کرد که همه اقدامات لازم برای افزایش صادرات کالاهای صنعتی و نیمه تمام ایران به نروژ واگذار شود. ضمن اینکه توصیه‌هائی نیز در مورد افزایش صادرات نروژ به عمل آمد. با وجود این نشست‌ها سطح مبادلات تجاری بین دو کشور ایران و نروژ هیچ‌گاه توسعه چشمگیری نیافت که علت آن، محدود بودن امکانات صادراتی دو کشور، دسترسی آسان نروژ به بازارهای اروپا و آمریکا، بُعد مسافت ایران و نروژ، غنی بودن نفت و گاز نروژ و طبعاً بی‌نیازی نروژ از نفت و گاز
نفت و گاز نروژ و طبعاً بی‌نیازی نروژ از نفت و گاز ایران می‌باشد. فرهنگی. تبادل هیئت‌های مختلف فرهنگی، اعطاء بورس تحصیلی، تقویت کرسی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه‌های نروژ، ترتیب مسابقات دوستانه ورزشی ازجمله همکاری‌های فرهنگی دو کشور محسوب می‌شود. در اردیبهشت ماه ۱۳۵۱، به منظور ادامه همکاری‌های فرهنگی بین دو کشور انجمن دائمی ایران و نروژ تأسیس گردید و در سال ۱۹۷۰ نمایشگاهی از آثار کودکان و دانش‌آموزان و نیز آثار هنری و صنایع‌دستی و باستانی ایران در نمایشگاه صنعتی اسلو در معرض دید گذاشته شد. در خرداد ۱۳۵۳
صنعتی اسلو در معرض دید گذاشته شد. در خرداد ۱۳۵۳ پروفسور مورگن استرنه (Morgen Stirne) استاد دانشگاه اسلو - ایران‌شناسی معروف نروژی، ضمن سفر به ایران، موفق به دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه تهران شد. صنعتی. در سال ۱۳۹۴ سفیر نروژ در دیداری با مدیرعامل شركت نفت فلات قاره ایران كه با حضور نماینده شركت Intsok نروژ (شركت فعال در حوزه صنعت نفت دریایی)انجام شد، بر عزم این كشور برای گسترش تعاملات در همه زمینه‌ها به‌ویژه پروژه‌های نفت و گاز ایران تأكيد كرد. درسال ۱۳۹۵ شرکتی نروژی تصمیم گرفت نخستین پروژه ایران برای
شرکتی نروژی تصمیم گرفت نخستین پروژه ایران برای مایع سازی گاز در دریا را اجرا می كند. در سال ۱۳۹۶ شرکت نروژی ساگا انرژی قراردادی ۵ ساله برای سرمایه گذاری ۲.۵ میلیارد یورویی(۲۳ میلیارد کرون نروژ) با هدف ایجاد نیروگاه های خورشیدی در چند محل در اطراف کویر مرکزی ایران با شرکت ایرانی توسعه گستران انرژی امین امضاء کرد.
سیکورسکی اس‌اچ-۶۰/اچ اچ-۶۰اچ/ام اچ-۶۰ سیهاوک یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سیکورسکی در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
وو یی‌فان (به چینی: 吴亦凡؛ به انگلیسی: Wu Yifan) (زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۹۰) که با عنوان هنری کریس (به کره‌ای: 크리스؛ به انگلیسی: Kris) نیز شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌سرا و بازیگر چینی است. او عضو سابق گروه اکسو و لیدر زیرگروه اکسو-ام بود وی در ۱۴ مه ۲۰۱۴، دادخواستی را علیه اس‌ام اینترتینمنت ترتیب داد و گروه را ترک کرد. ابتدای زندگی. کریس با نام اصلی لی جاهنگ در گوانگ ژو، گوانگ دونگ، چین به دنیا آمد. وقتی که او بزرگ شد به دلایل شخصی نام خود را به وویی فان تغییر داد. در ۱۰سالگی به همراه مادرش به ونکوور نقل مکان کرد.
در ۱۰سالگی به همراه مادرش به ونکوور نقل مکان کرد. او در ۱۵ سالگی به چین بازگشت و در دبیرستان گوانگ ژو برای مدت کوتاهی حضور داشت. او به دنبال مادر خود به ونکوور رفت. در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۷ کریس در آزمون‌های ورودی اس. ام. اینترتینمنت که در ونکوور برگزار شده بود شرکت کرد و پس از عبور از آزمون، در ژانویه ۲۰۰۸ به کره جنوبی رفت و کارآموز اس.ام. اینترتینمنت شد. پس از دو سال فعالیت در اکسو و اس ام اینترتیمنت به دلیل داشتن بیماری قلبی و شرایط سخت از گروه اکسو خارج شد و به دادگاه خصوصی علیه اس ام رفت. اس ام برنده این
و به دادگاه خصوصی علیه اس ام رفت. اس ام برنده این دادگاه شد و تا سال ۲۰۲۰ نصف درآمد کریس برای اس ام فرستاده می‌شد. حرفه. ۲۰۱۲–۲۰۱۴. وویی فَن در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۲ به عنوان یازدهمین عضو اکسو و لیدر اکسو معرفی شد. او یکی از چهار عضو چینی از دوازده عضو اکسو بود. او به زبان‌های کانتونی، کره ای و انگلیسی مسلط است. ۲۰۱۴–۲۰۱۶. وویی فن "times boil the rain" را به عنوان بخشی از موسیقی متن برنامه چینی tiny times 3 در ژانویه ۲۰۱۴ منتشر کرد. در آن سال او جوانترین چهرهٔ مشهوری شد که موفق به دریافت تندیس مومی Madame
مشهوری شد که موفق به دریافت تندیس مومی Madame Tussauds Shanghai شده بود و توسط مجلهٔ Esquire China به عنوان "تازه کار سال" معرفی شد. وویی فن اولین بازی خود را در فیلم "جایی که فقط ما می‌شناسیم" به کارگردانی شو جینگ لی انجام داد. این فیلم در فوریه ۲۰۱۵ اکران شد و شش روز پس از اکران ۳۷٫۸۱ میلیون دلار بدست آورد. او در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم چین در لندن به دلیل عملکرد خود "جایزه بهترین تازه کار" را بدست آورد. دومین فیلم او Mr.six بود که بیش از ۱۳۷ میلیون دلار درآمد داشت و به یکی از پر درآمدترین فیلم‌های
دلار درآمد داشت و به یکی از پر درآمدترین فیلم‌های چین تبدیل شد. در همان سال او در فیلم‌های So Young 2: Never Gone و romance melodrama Sweet Sixteen همراه با لیو ییفئی بازی کرد. او در جشنواره فیلم شانگهای عنوان "تازه کاری که بیشترین توجه رسانه‌ها را جلب کرد" را بدست آورد. او همچنین در فیلم فانتزی L.O.R.D نیز ایفای نقش کرد. ۲۰۱۷-اکنون. در سال ۲۰۱۷ نقش متفاوتی در فیلم Journey to the West: The Demons Strike Back بازی کرد. وویی فن اولین فیلم کانادایی خود را همراه با وین دیزل و روبی رز بازی کرد و پس از آن تک
با وین دیزل و روبی رز بازی کرد و پس از آن تک آهنگ juice را به همراه وین دیزل منتشر کرد. در فوریه ۲۰۱۷ وو نماینده چین در جشنوارهٔ سالانه Grammy در لس آنجلس بود. در سال ۲۰۱۷ در فوربز لیست شامل سی فرد با نفوذ زیر ۳۰ سال که در زمینه‌های خود تأثیر چشمگیری داشته‌اند شد. در ژانویه ۲۰۱۷ او در فیلم علمی-تخیلی والرین و شهر هزار سیاره بازی کرد. کریس وو همچنین در فیلم مهاجمان اروپا نقش آفرینی کرد. از آوریل سال ۲۰۱۸ موزیک آینده وو در سطح بین‌المللی منتشر شد. اولین آلبوم وو با نام Antares با تک آهنگ‌های like that و
وو با نام Antares با تک آهنگ‌های like that و freedom در نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد. محکومیت به‌دنبال سوءاستفادهٔ جنسی. در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، دو میجو که یک دختر ۱۹ سالهٔ چینی و دانشجوی کالج بود، ادعاهایی را به‌صورت آن‌لاین منتشر کرد و وو را به مجموعه‌ای از سوءاستفاده‌های جنسی از چندین زن متهم کرد؛ درحالی‌که برخی از این افراد در زمان تجاوز، زیر سن قانونی، ناهوشیار و تحت تأثیر الکل بودند. دو در رسانهٔ اجتماعی چینی ویبو اعلام کرد، زمانی‌که ۱۷ ساله و مست بود، توسط وو مورد تجاوز قرار گرفت و همچنین از حداقل هفت قربانی دیگر
تجاوز قرار گرفت و همچنین از حداقل هفت قربانی دیگر نام برد که دو نفر از آن‌ها در حین ارتکاب جرم زیر سن قانونی بودند. این اتهامات از سمت وو رد شد و سپس توسط دفتر امنیت عمومی پکن و دیگر سازمان‌ها، تحت تحقیق و بررسی قرار گرفت. در پی اتهامات و شکایت ۲۴ زن از او، برندهای بولگاری و پورشه قطع همکاری خود را با او اعلام کردند. همچنین از برند لویی ویتون نیز درخواست شده که همکاری خود را با وو قطع کند. در ادامه لویی ویتون نیز به همکاری خود با وو پایان داد. کریس وو در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، به‌طور موقت و در ۱۶ اوت ۲۰۲۱، به‌طور
ژوئیهٔ ۲۰۲۱، به‌طور موقت و در ۱۶ اوت ۲۰۲۱، به‌طور رسمی به‌خاطر اتهام تجاوز توسط پلیس در پکن بازداشت شد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، دادگاه مردمی منطقهٔ چائویانگ در پکن، وو را به جرم تجاوز و فحشای گروهی، در مجموع به ۱۳ سال زندان و پس از آن اخراج از چین محکوم کرد. وو همچنین به‌خاطر فرار مالیاتی، محکوم به پرداخت جریمهٔ ۶۰۰ میلیون یوآنی (۸۴ میلیون دلار) شد.
پرواز شماره ۲۹۱ هواپیمایی ایران‌ایر یک پرواز تجاری با هواپیمای مسافربری بویینگ ۷۲۷ متعلق به شرکت هواپیمایی ایران‌ایر بود که در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۵۸ از فرودگاه مشهد به مقصد تهران پرواز کرد اما در ۳۰ کیلومتری شمال شرق فرودگاه مهرآباد با کوه‌های لشکرک برخورد کرد. در این حادثه تمامی ۱۲۸ سرنشین این پرواز کشته شدند و هواپیما به کلی از بین رفت. شرح حادثه. هواپیمای بویینگ ۷۲۷ مدل ۱۰۰ با علامت ثبت EP-IRD متعلق به شرکت هواپیمایی ملی ایران در ساعت ۱۷ و ۴۰ دقیقه محلی روز ۱ بهمن ۱۳۵۸ با ۱۲۸ سرنشین شامل ۸ کادر پرواز و ۱۲۰
۱ بهمن ۱۳۵۸ با ۱۲۸ سرنشین شامل ۸ کادر پرواز و ۱۲۰ مسافر از فرودگاه مشهد به مقصد تهران، فرودگاه مهرآباد شروع به پرواز کرد و در ساعت ۱۸ و ۵۲ دقیقه محلی خلبان ضمن تماس با مرکز کنترل تقرب پرواز برای طرح تقرب ILS 1 مجاز می‌شود. با این وجود ۱۹ دقیقه بعد هواپیما در حدود ۳۰ کیلومتری شمال شرق فرودگاه مهرآباد در ارتفاع ۲۶۵۱ متری از سطح دریا به ارتفاعات ورجین از کوه‌های لشکرک برخورد می‌کند. قطعات این هواپیما در محیطی به شعاع یک کیلومتر پراکنده و متلاشی می‌شود و تمامی ۱۲۸ سرنشین آن جان باختند. بررسی حادثه. پس از این
۱۲۸ سرنشین آن جان باختند. بررسی حادثه. پس از این سانحه کمیسیونی از متخصصان سازمان هواپیمایی کشوری، هما و نیروی هوایی زیر نظر بازرسی وزارت دفاع ملی و به سرپرستی مصطفی چمران، وزیر وقت دفاع ملی، تشکیل شد. نتایج بررسی‌های این کمیسیون یک ماه بعد از حادثه و در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۵۸ اعلام شد. علت حادثه. کمیتهٔ بررسی به صورت این سانحه غیرفعال بودن ILS (تجهیزات ارسال سیگنال به هواپیما جهت فرود مناسب) و رادار زمینی اعلام شد. جستارهای وابسته. فهرست سوانح هوایی ایران
دروازه‌های تاریخی تبریز، به دروازه‌های هشتگانه‌ای گفته می‌شود که در گذشته به منظور حفظ امنیت شهر و کنترل ورود و خروج به شهر تبریز ایجاد شده بودند. به گفته محققان، بیش از ۲۴۰۰ سال پیش، تبریز توسط هشت دروازه و حصار و باروهایی حفاظت می‌شد و همسایگان خارجی و تاجران و مسافران با عبور از این هشت در تبریز ارتباط برقرار می‌کردند. اسناد تاریخی گاه از ۸ و گاه از ۹ دروازه در تبریز سخن گفته‌اند که عبارتند از: اکنون از دروازه‌های هشتگانه تبریز به جز «درب خیابان» و یک لنگه از «درب باغمیشه»، اثری از دروازه‌ای دیگر شهر
لنگه از «درب باغمیشه»، اثری از دروازه‌ای دیگر شهر باقی نمانده است. در حال حاضر تعدادی از این دروازه‌های تاریخی، در حال احیاء و بازسازی است. پیشینه. به گفته بهروز خاماچی، در گذشته حفظ امنیت و آرامش شهر تبریز ایجاب می‌کرد، باروهایی در اطراف شهر و دروازه‌هایی با فاصله‌های مناسب در مرکز شهر تعبیه شود تا مردم به سهولت از امکانات شهری بهره‌مند شوند. در آن زمان شهربانی تبریز پشت تیمچه کره‌نی‌خانه (یکی از تیمچه‌های معروف بازار بزرگ تبریز) واقع شده بود و عصرها به هنگام اذان مغرب، دروازه‌ها با صدای کره‌نی که نوعی
هنگام اذان مغرب، دروازه‌ها با صدای کره‌نی که نوعی عمل اطلاع‌رسانی را انجام می‌داد بسته می‌شد و صبح‌ها به هنگام اذان صبح و باز با شنیدن صدای کره‌نی شروع به کار می‌کرد و تردد دوباره به داخل شهر آغاز می‌شد. در اواخر حکومت کریم خان زند پس از زلزله‌ای که در تبریز روی داد، بیشترین قسمت شهر ویران گشت. در این زمان خاندان دُنبلی بر تبریز حکومت داشتند. نجفقلی خان دنبلی که بیگلربیگی تبریز بود در سال ۱۱۹۴ هجری، حصاری استوار بر گرد شهر کشید و هشت دروازه یا درب بر حصار تبریز نهاد و هر یک را جز «دروازهٔ استانبول» به اسم
نهاد و هر یک را جز «دروازهٔ استانبول» به اسم محله‌ای نامید که عبارتند از: بر طرفین هر دروازه دو مناره بلند از کاشی بنا کرده و در برج‌های آن نیز کتیبه‌هایی از کاشی بود و بالای سر درب هر دروازه بر صفحه‌ای از سنگ رخام این اشعار نوشته شده بود که مصرع آخرین، ماده تاریخ اتمام دروازه‌هاست و آن ابیات این است: پس از اتمام ساخت قلعهٔ شهر نجفقلی خان در گذشت و فرزندش خداداد خان از جانب احمدخان دنبلی به منصب بیگلربیگی دست یافت و خندق شهر را حفر کرد. از آن به بعد محوطهٔ داخل حصار را «قلعه تبریز» یا «قلعه» می‌گفتند. از
داخل حصار را «قلعه تبریز» یا «قلعه» می‌گفتند. از سال ۴۲۴ هجری قمری نزدیک به هزار سال پیش، شهر تبریز در داخل باروئی قرار گرفته بود و شهر همیشه حالت قلعه‌ای داشت و حتی عقیده مورخان چنین است که نام «تاوری» یا «تاروئی» یا تبریز اولیه در زمان سارگن دوم پادشاه آشور در ۷۱۴ قبل از میلاد، به شهری گفته می‌شد که در داخل قلعه‌های تو در تو قرار داشت. محمدرضا طباطبائی در کتاب تاریخ «اولاد اطهار» می‌نویسد که نجفقلی خان دنبلی پس از زمستانی که آن زلزله مهیب در تبریز اتفاق افتاد، ساخت قلعه تبریز را آغاز کرد و در عرض دو سال،
ساخت قلعه تبریز را آغاز کرد و در عرض دو سال، دیوار وسیع‌الفضا مشتمل بر درب و دروازه (هشت دروازه) و بروج مشیّده را به اتمام رسانید و مجموع اهالی آن شهر ویران شده را در میان آن قلعه جای و عمارت و خانه داد. طباطبائی در تاریخ اولاد اطهار می‌نویسد که در زلزله‌های سال ۱۱۹۳ قمری اثری از آثار عمارت‌های عالیه و ابنیه مستحکم بر روی زمین تبریز باقی نماند و از آن قصور بی قرین مانند قصرشیرین جز اسمی و چون طاق کسری از آن غیر از افسانه و رسمی چیزی باقی نماند، مانند گنبد شام غازان، رشیدیه، دمشقیه، علائیه، لولوئیه،
گنبد شام غازان، رشیدیه، دمشقیه، علائیه، لولوئیه، مرجانیه، مظفریه، مقصودیه، نصیریه، جلالیه، اسکندریه، سلیمانیه و عمارت شیخ اویسی، کاخ هشت بهشت، تکیه حیدر و سید مفتول بند، مسجد جامع و مدارسی بزرگ، طاق مسجد علیشاه، مسجد کبود جهانشاه، مسجد استاد شاگرد، مسجد حسن پادشاه و غیره. در این زلزله بالمره از سطح زمین نیست و نابود گردید و صد هزار نفر در زیر خاک ماندند و تا بیست فرسخ از توابع و نواحی آن خراب گشت.» طبق گفته حمدالله مستوفی، دور باروی تبریز پیش از غازان خان ایلخانی در دورهٔ روادیان، شش هزار گام بوده و ۱۰
ایلخانی در دورهٔ روادیان، شش هزار گام بوده و ۱۰ دروازه به شرح زیر داشته است: به قول صاحب تاریخ وصاف، غازان خان در سال ۷۰۲ هجری قمری، قلعهٔ تبریز را تعمیر کرده، بارو و دیواری به طول ۵۴ هزار گام که قریب پنج فرسنگ (۳۰ کیلومتر) بود برآورد. اساس آن دیوار را چنان ریختند که بر چرنداب و سرخاب و ولیانکوه (بیلانکی) و همه بستان‌ها و باغ‌ها محیط باشد و پنج دروازه در اطراف آن باز کرد و هر یک به سمت ملکی و مملکتی چون بغداد، عراق (اراک -استان مرکزی)، خراسان، ارّان (قفقاز و آذربایجان شمالی)، ری و هشت دروازه کوچک دیگر ما
و آذربایجان شمالی)، ری و هشت دروازه کوچک دیگر ما بین آن‌ها تا خروج و دخول آسان‌تر باشد و فرمان شد که هر کسی خواهد می‌تواند داخل دایره بارو، خانه بسازد یا باغ و بستان غرس کند. حدود شهر تبریز بنا به وصفی که در تاریخ وصاف و نزهةالقلوب آمده در عصر غازان خان از طرف مشرق بیلانکوه (بیلانکی = ولیانکوه) و باغمیشه، از طرف شمال سرخاب و سنجاران، از طرف جنوب چرنداب و از طرف جنوب غربی گزران (گازران) و از طرف مغرب محله کوچه باغ در داخل باروی شهر بوده است. نام دروازه‌ها در دو کتاب «تاریخ وصاف» و «نزهةالقلوب» به این شرح
در دو کتاب «تاریخ وصاف» و «نزهةالقلوب» به این شرح آمده است: ۱- بغداد، ۲- عراق، ۳-خراسان، ۴- ارّان (قفقاز)، ۵- روم. حمدالله مستوفی نام آنها را بدین قرار آورده است: ۱- اوجان، ۲- اهر، ۳- شیروان، ۴- سردرود، ۵- شام، ۶-سراو (سراب).
جادهٔ یونگاس معروف به جادهٔ مرگ جاده‌ای ۶۹ کیلومتریِ میان لاپاز و می‌باشد که در ۵۶ کیلومتری شمال خاوری لاپاز و در منطقهٔ یونگاس بولیوی جای دارد. خاستگاه آوازهٔ این جاده، خطرناک بودنش است به گونه‌ای که در سال ۱۹۹۵ یونگاس را خطرناک‌ترین جادهٔ جهان نام نهاد. برآوردی در سال ۲۰۰۶ نشان داد سالانه ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر در این جاده جان خود را از دست می‌دهند. یک جادهٔ یونگاس جنوبی هم هست که لاپاز را به می‌پیوندد و از آن با نام جاده‌ای که در خطرناک بودن دست کمی از یونگاس شمالی ندارد یاد می‌شود.
ساب ۳۲ لانسن (به معنای نیزه)) یک هواپیمای نظامی دو سرنشینه تراصوتی ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است که در سال ۱۹۵۴ ساخته شد. توسعه لانسن در اواخر پاییز ۱۹۴۶ به عنوان جانشین هواپیمای تهاجمی ساب بی۱۸/اس۱۸ آغاز شد، اگرچه قرارداد اولیه برای طراحی و مدل طرح پیشنهادی ساب پی ۱۱۵۰ تا دسامبر ۱۹۴۸ صادر نشد. برنامه‌های استفاده از موتور توربوجت بومی STAL Dovern به دلیل مشکلات فنی کنار گذاشته شد و از موتور توربوجت رولزرویس اون که تحت امتیاز در سوئد تولید می‌شد در این هواپیما استفاده شد. در ۳ نوامبر ۱۹۵۲، نمونه
این هواپیما استفاده شد. در ۳ نوامبر ۱۹۵۲، نمونه اولیه این هواپیماپرواز اولیه خود را انجام داد. پس از انجام آزمایش‌های پروازی و اصلاحات متعدد، تولید انبوه این هواپیما در سال بعد آغاز شد. تحویل لانسن به نیروی هوایی سوئد (Flygvapnet) بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۰ انجام شد. این هواپیما اولین هواپیمای جت دو سرنشینه آن نیرو و همچنین اولین هواپیمای نیروی هوایی سوئد بود که مجهز به رادار جستجوی یکپارچه بود. سه گونه اصلی از لانسن تولید شد که به ماموریت‌های آفندی (ای ۳۲ای)، جنگنده (جِی۳۲بی) و شناسایی (اس۳۲سی) اختصاص داده
جنگنده (جِی۳۲بی) و شناسایی (اس۳۲سی) اختصاص داده شده بودند. هواپیماهایی که بعداً ساخته شدند به گونه‌های قدرتمندتری از موتور اون و تجهیزات الکترونیکی با قابلیت فزاینده مجهز بودند. لانسن در طول عمر عملیاتی طولانی خود، در ماموریت‌های مختلفی از جمله پلت فرم جنگ الکترونیک، یدک‌کش هدف و هواپیمای تحقیقاتی نیز ایفای نقش نمود. اکثر این هواپیماها در طول دهه ۱۹۹۰ پس از پایان جنگ سرد بازنشسته شدند. توسعه. در پاییز ۱۹۴۶، شرکت ساب مطالعات داخلی را با هدف توسعه یک هواپیمای جایگزین برای ساب بی۱۸/اس۱۸ به عنوان هواپیمای
جایگزین برای ساب بی۱۸/اس۱۸ به عنوان هواپیمای آفندی استاندارد سوئد آغاز نمود.در طول سال ۱۹۴۸، دولت سوئد به‌طور رسمی با ساب تماس گرفت و درخواست تحقیق در مورد توسعه یک هواپیمای آفندی با موتور توربوجت برای جایگزینی یک سری از هواپیماهای تهاجمی، شناسایی و جنگنده شبانه قدیمی دهه ۱۹۴۰ را در نیروی هوایی سوئد Flygvapnet از جمله بی۱۸/اس۱۸، جی-۲۱آر/ای۲۱آر و جی-۳۰ (دی هاویلند موسکیتو) داشت. چندین مطالعه طراحی متفاوت انجام شده، از جمله یک هواپیمای دو موتوره که قرار بود با یک جفت موتور توربوجت دی هاویلند گاوست نیرو
بود با یک جفت موتور توربوجت دی هاویلند گاوست نیرو بگیرد، درنهایت طرح پیشنهادی ساب یک هواپیمای تک موتوره بود که در ابتدا پی ۱۱۵۰ نامگذاری شد. طراحی اولیه این هواپیما همچنین بر اساس داده‌ها و نقشه‌های مختلفی که از سوئیس به دست آمده بود، از جمله نقشه‌های پروژه‌های مسراشمبت پی. ۱۱۰۱، پی۱۱۱۰، پی ۱۱۱۱ و پی ۱۱۱۲ بود. مدیر پروژه ساب فرید وَنستروم ، این اسناد محرمانه را در سال ۱۹۴۵ از سوئیس به سوئد بازیابی و ارسال نمود. این اسناد از مهندسین مسرشمیت که در پایان جنگ جهانی دوم به سوئیس گریختند، نشات گرفته بود. در میان
دوم به سوئیس گریختند، نشات گرفته بود. در میان این افراد مهند و متخصص آیرودینامیک، هرمان بِربوم بود که به عنوان بخشی از هسته تیم ساب در ساب ۲۹ تونان و انواع هواپیماهای آینده مانند ساب ۳۲ لانسن و ساب ۳۵ دراکن حضور داشت.
ساب ۳۴۰ ای‌ئی‌دبلیو&amp;سی یک هواگرد آواکس ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سوئد بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۹۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
گلف‌استریم ۴ یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۸۵ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده است.
مسرشمیت ب‌اف ۱۶۲ یک هواگرد تک‌باله دو موتوره برای نقش بمب‌افکن سبک ساخت شرکت مسرشمیت در آلمان بود که نخستین بار سال ۱۹۳۷ به پرواز درآمد اما از مرحله پیش‌نمونه فرا تر نرفت. طراحی و توسعه. طراحی هواگرد ب‌اف ۱۶۲ برگرفته از هواگرد پیشین و موفق ب‌اف ۱۱۰ بود. کار بر روی آن همزمان با مسرشمیت ب‌اف ۱۶۱ صورت گرفت و ساخت این دو هواگرد جز در شکل دماغه تفاوت دیگری نداشت. قرار بود ب‌اف ۱۶۲ یک بمب‌افکن سبک پرسرعت و هواگرد تهاجمی باشد. نیرومحرکه آن با دو موتور دایملر-بنتس دی ۶۰۱آ با توان ۹۸۶ اسب بخار تأمین می‌شد. پیش‌نمونه
۶۰۱آ با توان ۹۸۶ اسب بخار تأمین می‌شد. پیش‌نمونه نخستین بار سال ۱۹۳۷ به پرواز درآمد. تا سال بعد دو پیش‌نمونه دیگر هم برای آزمایش تولید شد. به هر حال کار بر روی ب‌اف ۱۶۲، همانند ب‌اف ۱۶۱، متوقف شد چرا که وزارت هوانوردی رایش ترجیح داد یونکرس یو ۸۸ را برگزیند و فشار تولید را بر شرکت مسرشمیت که پیش درگیر تولید ب‌اف ۱۰۹ و ب‌اف ۱۱۰ بود، افزایش ندهد.
مسرشمیت ام‌ئی ۱۶۳ کومت یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده است.