payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمد خاتمی در سال ۱۹۹۷ پس از مبارزات انتخاباتی با یک برنامه اصلاحات و وعده اجرای یک جامعه دموکراتیک و تحمل بیشتر برای نقد، اصلاح قانون و بهبود حقوق اجتماعی بر اساس به عنوان رئیس جمهور ایران انتخاب شد. خاتمی در دوران ریاست خود با مخالفت شدید قدرتمندان در درون نهادهای غیر منتخب دولت مواجه بود. دولت او با برخی ارگان‌ها (از جمله شورای نگهبان، رادیو و تلویزیون، پلیس، نیروهای مسلح، قوه قضائیه، زندان‌ها، و گروه‌های خودسر) درگیری داشتند. او پس از ۸ سال ریاست جمهوری، به طور گسترده به مبارزه با مخالفان خود و اصلاحات
به طور گسترده به مبارزه با مخالفان خود و اصلاحات پرداخت. او در این مدت به اصلاح امور اجتماعی و فرهنگی و استاندارد شدن اقتصاد پرداخت و طرح‌هایی از جمله جامعه مدنی را ایجاد نمود.
ماسایی مارا () پارک ملی و ذخیره گاه "ماسایی مارا" که در زبان مردم محلی و برگرفته از اقوام بومی ساکن آن به عنوان ماسای مارا شناخته می‌شود یک ذخیره و زیستگاه بزرگ جانوری و گیاهی در منطقهٔ استان ناروک کنیا می‌باشد که به هم پیوسته و در جوار ذخیره گاه دیگر یعنی پارک ملی سرنگتی در استان مارا تانزانیا است. اختصاص نام ماسایی مارا به این منطقه برگرفته از افتخارات و ادای احترام به ساکنان قدیم آن می‌باشد. کلمهٔ "مارا" به معنی نگاه به یک افق دوردست می‌باشد که در زبان محاوره‌ای منطقه معروف به زبان ماسایی بیانگر درختان،
منطقه معروف به زبان ماسایی بیانگر درختان، ساوانا یا همان دشت بی درخت و سایه‌های ابر بر روی زمین است که مشخصهٔ بارز این سرزمین است. ماسایی مارا در سطح بین‌المللی به واسطهٔ جمعیت استثنایی شیرهای معروف به شیر ماسای، پلنگ آفریقایی و یوزپلنگ تانزانیا شهره است. عمدهٔ شهرت دیگر این منطقه به واسطهٔ مهاجرت سالانهٔ زبرا، غزال تامسون، کل یالدار و بسیاری از حیوانات دیگر از منطقه و ذخیره گاه سرنگتی به ماسایی مارا است که هر ساله در ژوئیه تا اکتبر این مهاجرت اتفاق می‌افتد که به نام مهاجرت بزرگ مشهور می‌باشد تاریخچه.
که به نام مهاجرت بزرگ مشهور می‌باشد تاریخچه. هنگامی که برای اولین بار و در سال ۱۹۶۱ منطقهٔ ماسای مارا به عنوان یک پناهگاه و ذخیره گاه حیات وحش شناخته شد محدوده‌ای تنها بالغ بر ۵۲۰ کیلومتر مربع (۲۰۰ مایل مربع) را شامل می‌شد، که در بر گیرندهٔ مثلث مارا و منطقهٔ فعلی اش بود، این منطقه در همان سال ۱۹۶۱ ضمن تمدید محدودهٔ قبلی، در جهت حفاظت از پوشش گیاهی و جانوری به ۱۸۲۱ کیلومتر (۷۰۳ مایل مربع) و بیشتر به سمت شرق، افزایش یافت و تبدیل به یک ذخیره گاه بین‌المللی از استان ناروک و شورای شهرستان آن شد. مدیریت این
از استان ناروک و شورای شهرستان آن شد. مدیریت این ذخیره در همین زمان به بخش ذخیرهٔ داده‌های ملی در سال ۱۹۷۴ واگذار شد و به دلیل پرهیز حریم منطقهٔ ذخیره گاه با جوامع محلی پس از تجدید حریم مجدد، حدود ۱۵۹ کیلومتر (۶۱ مایل مربع) از آن به جوامع و روستاهای محلی برگردانده شد، تا سال ۱۹۸۴ و پس از برداشت از حریم منطقه در نهایت تا همان زمان حریم واقعی به ۱۵۱۰ کیلومتر (۵۸۰ مایل مربع) کاهش یافت جغرافیا. ذخیره‌گاه ماسایی مارا محدوده‌ای بالغ بر ۱۵۱۰ کیلومتر (۵۸۳ مایل مربع) را پوشش می‌دهد در جنوب غربی کنیا. این بخش
مربع) را پوشش می‌دهد در جنوب غربی کنیا. این بخش شمالی‌ترین بخش از اکو سیستم مارا-سرنگتی که تحت پوشش ۲۵۰۰۰ کیلومتر (۹۷۰۰ مایل مربع) در تانزانیا و کنیا است. در جنوب توسط سرنگتی پارک محدود شده و توسط سینه‌کش دیوارهٔ سیریا به غرب امتداد دارد
عبدالله رضیان نماینده حوزه قائم‌شهر، سوادکوه، جویبار، سیمرغ و سوادکوه‌شمالی در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. او در لیست انتخاباتی اصلاح‌طلبان و تدبیر و امید حضور داشت. از سوابق رضیان معاونت سازمان بازرسی مازندران، ریاست دادگستری شهرستان‌های آمل، بابل و بهشهر و شعبه ۲۶ دادگاه تجدید نظر مازندران بوده است. در انتخابات سال ۱۳۹۴ مجلس شورای اسلامی که با مشارکت ۸۴ درصدی رای‌دهندگان این حوزه مواجه بود، رضیان با کسب ۶۲ هزار و ۱۹۲ رأی به نمایندگی انتخاب شد.
خانات کیمک یا قیمق نام دولتی ترک بود که از ۷۴۳ میلادی تا زمان استیلای مغول در اوایل سدهٔ سیزدهم میلادی در حد فاصل دو رود اُب و ایرتیش مستقر بود. پایتخت این حکومت ایمکیا بود و از اقوام کیمک و قبچاق تشکیل شده‌بود. جز این دو پنج طایفهٔ دیگر بایندر، یمک، تاتار، لنیکز و اجلد هم در این اتحادیه همراه بودند. اینان مردمانی دامدار و کوچ‌نشین بودند. شکار نیز به ویژه به صورت گروهی جزء جدایی‌ناپذیر زندگی آنان بود. پایتخت ایشان شهر ایمکیا در کرانهٔ رود ایرتیش بود. همسایگان جنوبی ایشان ترکان خلج بودند. دین ایشان
همسایگان جنوبی ایشان ترکان خلج بودند. دین ایشان تنگری‌باوری بود، ولی در مرزهای ایشان با اویغورها، آیین مانوی نیز رواج یافته‌بود. جز این آیین بودایی، اسلام و مسیحیت نیز نزد آنان پیروانی داشت. آنان از خط اورخون برای کتابت بهره‌می‌بردند. منابع. Wikipedia contributors, "Kimek Khanate," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kimek_Khanate&amp;oldid=700782545 (accessed March 8, 2016).
باسیل رویسدل (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۸۸۸ در جرزی سیتی– ۱۰ اکتبر ۱۹۶۰ در هالیوود) یک هنرپیشه، و خواننده اپرا اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به به اصطبل بیا، تلاش واپسین، مدرسه اوباش و اراذل، پینکی، کری، خیابان یک‌طرفه اشاره کرد. وی با نام اصلی باسیل اسپالدینگ میلسپو در جرزی سیتی به دنیا آمد. به عنوان دانشجویی خاص از ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ در دانشگاه کرنل به تحصیل مشغول بود و همزمان در باشگاه گلی دانشگاه کرنل به خواندن می‌پرداخت. وی با صدای مردانهٔ باس-باریتون بین
می‌پرداخت. وی با صدای مردانهٔ باس-باریتون بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۸میلادی با گروه اپرای متروپولیتن به همکاری مشغول بود. در دوران جنگ جهانی اول، او در مواجه با ستارگانی مانند انریکو کاروسو و جرالدین فیرر به عنوان یک خوانندهٔ باس برجسته ظاهر شد. در سال ۱۹۱۸ میلادی وی در نیویورک بر روی صحنه نمایش ظاهر شد. در سال ۱۹۲۳ به کالیفرنیا نقل مکان کرد و به آموزش صدا مشغول شد. مشهورترین هنرجوی وی، ستاره اپرا لارنس تیبت بود. رویسدل در ۱۰ اکتبر ۱۹۶۰ در سن ۸۲ سالگی به علت عوارض بعد از عمل جراحی در بیمارستانی در هالیوود
عوارض بعد از عمل جراحی در بیمارستانی در هالیوود درگذشت و در اوماها، نبراسکا به خاک سپرده شد.
ارتش شاهنشاهی ایران، پیکره اصلی نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران در دوران پهلوی بود. وظیفهٔ اصلی ارتش، حفظ تمامیت ارضی و دفاع از ایران در برابر تهاجم نظامی بیگانگان بود. ارتش شاهنشاهی توسط رضاشاه بنیان‌گذاری شده بود زیرا ایران در دوران قاجاریه، از وجود نعمت ارتشی یکپارچه، آموزش دیده و متمرکز محروم بود. در پی اعلام بی‌طرفی ارتش در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ پس از گذشت ۲۶ روز از خروج شاه از ایران، نهایتاً انقلاب ۱۳۵۷ به وقوع پیوست و دودمان پهلوی برکنار شد. پس از انقلاب، بسیاری از افسران عالی‌رتبه و کاردان ارتش شاهنشاهی
بسیاری از افسران عالی‌رتبه و کاردان ارتش شاهنشاهی اعدام شدند. نوسازی و قدرتمند کردن ارتش از دوره سلطنت محمدرضاشاه تسریع شد. با دستور مستقیم شاه، نیروی هوایی شاهنشاهی با خرید جنگنده اف۱۴ و دیگر هواپیماهای جنگنده مدرن آمریکایی تجهیز گردید که در جنگ ایران و عراق کمک شایانی به ایران کرد. نیروی دریایی ارتش نیز با خرید ناوهای جنگی به قدرتی رسیده بود که کنترل خلیج فارس را به تنهایی به دست بگیرد. ارتش شاهنشاهی ایران تا سال ۱۳۵۷ به عنوان پنجمین نیروی نظامی قدرتمند جهان شمرده می‌شد، بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نیروی
جهان شمرده می‌شد، بزرگ‌ترین و قدرتمندترین نیروی هوایی غرب آسیا و سومین در جهان و قدرت نخست دریایی در خاورمیانه بود. جایگاه ارتش شاهنشاهی. ارتش شاهنشاهی در حکومت پهلوی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود. رضاشاه و پسرش محمدرضاشاه با امید زیادی که به ارتش برای حفظ تمامیت ارضی ایران داشتند، بیشترین بودجهٔ کشور را صرف تجهیز ارتش می‌کردند. خرید سلاح‌های پیشرفته از کشورهای غربی به‌ویژه آمریکا، پُرشمار کردن نفرات ارتش و اختصاص دادن حقوق و مزایای عالی برای نظامیان بالادست از جمله اقدامات محمدرضا پهلوی در این زمینه بود.
از جمله اقدامات محمدرضا پهلوی در این زمینه بود. وی با درآمدهای نفتی، ارتش ۱۲۰ هزار نفری را در سال ۱۹۷۵ به ۴۱۰ هزار نفر و همچنین بودجهٔ ارتش را از ۶۰ میلیون دلار در سال ۱۹۵۴ به ۷٫۳ میلیارد دلار در سال ۱۹۷۷ رساند. محمدرضاشاه علاقهٔ بسیاری به مسائل نظامی داشت؛ او برخی از امور دولتی را نیز در یونیفورم نظامی انجام می‌داد و در مصاحبه‌ای با محققی خارجی خودش را «ارتش» نامید (اشاره‌ای است به جمله معروف لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه: «دولت یعنی من!»). تجار اسلحه به شوخی می‌گفتند شاه چنان به جان کاتالوگ‌های نظامی
شوخی می‌گفتند شاه چنان به جان کاتالوگ‌های نظامی می‌افتد که مردان دیگر مجلهٔ اروتیک "پلی‌بوی" را می‌خوانند. البته این علایق منحصر به خرید نظامی نبود — شاه علاقهٔ شدیدی به تمرین نیرو، رزمایش و رفاه ارتشیان داشت. اعضای ارتش شاهنشاهی از حقوق‌های کلان، خانه‌های مناسب، سفرهای متناوب خارجی و امتیازات دیگر بهره‌مند بودند. آموزش. رضاشاه، سامانه آموزش نظامی در مدارس نظام و دانشکده افسری را بر اساس پیاده‌نظام مدرن اروپایی تدوین کرد. همچنین در اردیبهشت ۱۳۰۱، اعلام نمود که هرساله تعدادی افسر ایرانی را برای آموزش فنون
که هرساله تعدادی افسر ایرانی را برای آموزش فنون نظامی به فرانسه خواهد فرستاد. اولین گروه از این افسران در خرداد ماه سال ۱۳۰۲ به دانشکده‌های افسری سن سیر (پیاده‌نظام)، سمور پاریس (سواره نظام)، ژیمناستیک ژوان ویل، مدرسه توپخانه پواتیه، مدرسه مهندسی ورسای و دیگر مدارس نظام فرانسه اعزام شدند. قشون کشی‌های داخلی و جنگ‌های نامنظم برای تثبیت حاکمیت ملی نیز به کسب تجربه بیشتر توسط نیروها کمک شایانی نمود. در سال ۱۹۲۵، مجلس تصمیم گرفت که خدمت سربازی اجباری را برای همه مردان ۲۱ ساله که قرار بود به مدت دو سال در خدمت
مردان ۲۱ ساله که قرار بود به مدت دو سال در خدمت فعال و ۲۵ سال در نیروهای ذخیره خدمت کنند، معرفی کند. در سال ۱۹۳۸ ، دوره خدمت در ذخیره کوتاه شد، فرصت های پیشرفت برای فارغ التحصیلان دانشگاه و فارغ التحصیلان دبیرستان ساده شد و معافیت روحانیون از خدمت اجباری لغو شد. معرفی خدمت سربازی اجباری برای همه مردان ایرانی گام مهمی در جهت ادغام اجتماعی و فرهنگی در جامعه بود، چرا که نیروهای استخدام شده از طبقات مختلف اجتماعی را گرد هم آورد و به گسترش سواد در مناطق روستایی کمک کرد، زیرا همه سربازان در طول خدمت سربازی
کمک کرد، زیرا همه سربازان در طول خدمت سربازی خواندن و نوشتن را آموختند. در حالی که آموزش افسران در مقایسه با سایر ارتش‌ها گسترده بود و ترفیعات فقط پس از معاینات منظم و نشان دادن عملکرد استثنایی اعطا می‌شد، آموزش اولیه در ارتش در عمل ناکافی بود: فقدان تجربه رزمی، بی سوادی و بی‌تجربه بودن با تجهیزات نظامی مدرن نیاز به استخدام مشاوران، مربیان و تکنسین‌های خارجی متعددی را به دنبال داشت. در سال‌های اخیر، آموزش‌های پایه به شدت از آموزش ارتش ایالات متحده الگوبرداری شده است. این عملیات با همکاری ژاندارمری محلی و
شده است. این عملیات با همکاری ژاندارمری محلی و واحدهای نیروی دریایی و هوایی انجام شد. فرماندهی نیروی زمینی وظیفه آموزش تمامی نیروهای زمینی را بر عهده داشت. آموزش های پایه از طریق پنج مرکز آموزشی، تمرینی و صلاحیتی سازماندهی شد، جایی که دانش آموزان ابتدا یک دوره ۹ هفته ای زبان، خواندن و نوشتن را قبل از شروع آموزش رزمی واقعی شرکت کردند که به نوبه خود شامل ۱۳ تا ۱۷ هفته آموزش مقدماتی رزمی در شاخه مربوطه ارتش و ۲۲ هفته آموزش عملی بود. افسران آینده آموزش جداگانه دریافت کردند. آنها ابتدا به مدت سه سال در آکادمی
دریافت کردند. آنها ابتدا به مدت سه سال در آکادمی نظامی شاهنشاهی ایران در تهران شرکت کردند و سپس در شاخه نظامی خود تخصص یافتند. برخی از افسران در خارج از کشور آموزش دیده بودند. قبل از جنگ جهانی دوم، عمدتاً در فرانسه، بعداً در ایالات متحده، بریتانیا، جمهوری فدرال آلمان، بلژیک، ترکیه و پاکستان (از سال ۱۹۷۱). بین سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲، ایران چندین بار افسران را به اتحاد جماهیر شوروی فرستاد. ساختار سازمانی و بودجه. ساختار سازمانی ارتش شاهنشاهی ایران از ۴ نیروی زمینی، هوایی، دریایی و گارد جاویدان ، همچنین یک معاونت
هوایی، دریایی و گارد جاویدان ، همچنین یک معاونت هماهنگ‌کننده تشکیل می‌شود و به همراه وزرات جنگ ، که این نیروها و کلیه یگان‌های زیرمجموعه آن را ، تحت نظر ستاد بزرگ ارتشتاران فعالیت می‌کنند. بودجه. تا سال 1930، دولت ایران به طور منظم تا 50 درصد از تولید ناخالص ملی ایران را صرف ارتش می کرد. بر اساس ارقام رسمی، بین سالهای 1921 تا 1941، بیش از 33.5 درصد از کل درآمد دولت، بدون احتساب درآمدهای نفتی، که مقوله جداگانه ای را تشکیل می داد، صرف امور نظامی می شد. مخارج رسمی دفاعی بیشترین سهم از هزینه های دولت را در دهه
دفاعی بیشترین سهم از هزینه های دولت را در دهه های 1960 و 1970 به خود اختصاص داد، اگرچه بسیاری از پروژه های نظامی مانند ساخت جاده ها، فرودگاه ها و بیمارستان ها اغلب با همکاری سایر وزارتخانه ها اجرا می شد و بودجه های تخصیص یافته تجمیع می شد. بودجه دفاعی از 1.160 میلیارد دلار (8.2 درصد از تولید ناخالص ملی) به 9.503 میلیارد دلار (14.2 درصد از تولید ناخالص ملی) رسید که نشان دهنده افزایش 25 برابری هزینه های نظامی در یک دهه است. افزایش هزینه های دفاعی همزمان با افزایش درآمدهای نفتی بود. از سال 1972 تا 1975، زمانی
درآمدهای نفتی بود. از سال 1972 تا 1975، زمانی که قیمت نفت در طول بحران نفت به شدت افزایش یافت، هزینه های دفاعی تقریباً ده برابر شد.ایران بزرگترین واردکننده تسلیحات در جهان شد. در سال 1974، این کشور تنها 3 میلیارد دلار برای خرید تسلیحات از ایالات متحده هزینه کرد. از سال 1970 تا 1977، بودجه رسمی بودجه نظامی ایران تقریباً 46 میلیارد دلار بود (نمودار زیر را ببینید). این علاوه بر سایر خریدهای تسلیحاتی بدون بودجه بود. عملیات‌های نظامی برجسته. عملیات های داخلی. ارتش شاهنشاهی ایران در سرک ایران در سرکوب گروهک‌های
شاهنشاهی ایران در سرک ایران در سرکوب گروهک‌های تجزیه طلب موفقیت های چشمگیری داشت. تا پیش از ظهور رضا خان در عرصه سیاست ایران کشور را سرتاسر آشوب گرفته بود. در شمال کشور و بویژه رشت، میرزا کوچک خان جنگلی رهبر جنبش جنگل قدرت را در دست داشتند و عملا شهرهای اطراف را نظیر قزوین را تهدید کرده بود. میرزا حتی نام حکومت خود را اعلام کرده بود:جمهوری شورایی سوسیالیستی ایران. در خراسان به مرکزیت مشهد کلنل محمد تقی‌خان پسیان که فرمانده ژاندارمری آنجا بود قیام کرده و دولت خودمختار خراسان را بنا نهاده بود. در آذربایجان
خودمختار خراسان را بنا نهاده بود. در آذربایجان هم محمد خیابانی قیام کرده بود و دولت آزاديستان را بنا نهاده بود، در کردستان از سران ایل شکاک یعنی اسماعیل سیمیتقو دست به شورش گذاشته بود و در خوزستان هم حاکم مقتدر آنجا یعنی شیخ خزعل با کشتن برادرش به قدرت رسیده بود و تحت حمایت بریتانیا بود. در آستانه وقوع کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹، رضا خان سلسله عملیات ها و شبیخون هایی را برای ساقط کردن میرزا کوچک خان کلید زد که نهایتاً با اتمام جنبش جنگل و مرگ میرزا کوچک خان در آذر ۱۳۰۰ به سر انجام رسید. در خراسان هم که سرهنگ
آذر ۱۳۰۰ به سر انجام رسید. در خراسان هم که سرهنگ پسیان قیام کرده بود نهایتاً غائله اش با مرگ پسیان در درگیری با عشایر کرد به اتمام رسید. در آذربایجان محمد خیابانی در شهریور ۱۲۹۹ توسط نیروهای تحت امر رضا شاه کشته شد. در آذربایجان هم اسماعیل سیمیقلو توانسته در طی شورش نخست سیمیتقو شکاک مناطقی را از دریاچه ارومیه تا مرز عثمانی تصرف کرده بود نهایتاً در نبرد شکریازی شکست خورد و به اسارت نیروهای رضا شاه در آمد و نهایتاً در سال ۱۳۰۹ کشته شد. در موقعی که رضا خان به قدرت رسیده بود از شیخ خزعل طلب بدهی ها و مطالباتش
قدرت رسیده بود از شیخ خزعل طلب بدهی ها و مطالباتش را کرد اما شیخ از این امر سر پیچی کرد. رضا خان در ۱۳۰۳ به سمت خوزستان لشکر کشید اما نهایتاً خزعل با وساطت انگلیس عقب نشینی کرد اما رضا خان که از قدرت گیری خزعل بیم داشت با همت برخی از تکاوران ارتش خزعل در هنگامی که خواب بود ربوده شد و به تهران آورده شد و نهایتاً در خرداد ۱۳۱۵ توسط مأموران شهربانی و با دستور رضا شاه کشته شد تا نهایتا غائله وی ختم به خیر شد و بدین ترتیب رضا خان توانست با همت ارتش به شورش های داخلی مهر پایان بزند. جنگ جهانی دوم. در شهریور ۱۳۲۰
مهر پایان بزند. جنگ جهانی دوم. در شهریور ۱۳۲۰ با وجود اعلام بی طرفی ایران متفقین حضور کارشناسان و مستشاران آلمانی را بهانه کردند و به خاک ایران حمله کردند. در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰، ابتدا نیروهای شوروی از شمال و شرق از زمین و هوا به ایران حمله‌ور شدند و سپس نیروهای بریتانیایی نیز از جنوب و غرب حمله کردند و شهرهای سر راه را یک‌به‌یک به سرعت اشغال کردند و هر دو به سمت تهران حرکت کردند. ارتش ایران به سرعت متلاشی شد. رضاشاه با فشار متفقین به خصوص بریتانیا سریعاً استعفاء داد و سپس با گذشتِ مدت‌ها کشمکش بینِ روس‌ها
داد و سپس با گذشتِ مدت‌ها کشمکش بینِ روس‌ها با دیگر کشورهایِ متفقین، و همچنین شکل‌گیری بحران‌های فراوان در ایران، با وساطت محمدعلی فروغی، بالاخره بر سر نوع حکومت جدید ایران و انتقال سلطنت به پسرش (محمدرضا) که ولیعهد پیشین نیز بود، به توافق رسیدند. غائله آذربایجان. پس از تغییر حکومت از رضا شاه به محمدرضا شاه متفقین توافق کردند که خاک ایران را ترک کنند اما با این وجود نیروهای شوروی در ایران ماندند و در آذربایجان و کردستان حکومت های جمهوری خودمختار آذربایجان و جمهوری مهاباد را تشکیل دادند. در چهاردهم آبان
و جمهوری مهاباد را تشکیل دادند. در چهاردهم آبان ۱۳۲۴ ارتش سرخ اسلحه های را میان نیروهای چپگرا پخش کردند آنها هم با حمله به کلانتری ها و پادگان ها دست به کشتار نظامیان زدند. در هشتم آذر هم به پادگان تبریز حمله بردند. نهایتا جمهوری خودمختار آذربایجان در ۲۱ آذر ۱۳۲۴ و جمهوری مهاباد در ۲ بهمن همان سال اعلام موجودیت کردند. در نتیجه نخست وزیر وقت حکیمی کناره گیری کرد و قوام جایش را گرفت. در نتیجه او با شوروی برای خروج نیروهایش به میز مذاکره نشست و قرارداد قوام–سادچیکف را که در آن ایران در ازای خروج نیروهای شوروی
را که در آن ایران در ازای خروج نیروهای شوروی نفت شمال را به آنها می دهد را امضا کرد. در نتیجه شوروی حمایت‌های خودش را کم کرد و تبریز در ۲۱ آذر با حمله ارتش شاهنشاهی آذربایجان و کردستان از دست نیروهای دست نشانده شوروی آزاد شد و حکومت های خود مختار آذربایجان و کردستان از بین رفت. نهایتاً یکسال بعد قرارداد قوام سادچیکف لغو شد تا مهر پیروزی ایران بر شوروی در غائله آذربایجان زده شود. کودتای ۲۸ مرداد در طول کودتای ۲۸ مرداد ارتش شاهنشاهی نقش مهمی را در سرنگونی دولت محمد مصدق ایفا کرد. حاکمیت ایران بر جزایر
دولت محمد مصدق ایفا کرد. حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه این جزایر از قرن بیستم میلادی توسط بریتانیا به عنوان قیم امارات متحده عربی به اشغال درآمد اما با این وجود مقامات هیچ گاه این موضوع را نپذیرفتند و آن را جزو ایران حساب می کردند. در نهایت پس از حدود ۷۰ سال شکایت مداوم دولت نهایتا در ۹ آذر ۱۳۵۰ به تصرف ایران درآمد. فرماندهی این عملیات بر عهده دریابد فرج‌الله رسائی و ناخدا شهریار شفیق بود که در ابتدا توانستند تنب کوچک و تنب بزرگ را فتح کنند که در تنب بزرگ با نیروهای پلیس درگیر شده و چهار افسر پلیس و سه
با نیروهای پلیس درگیر شده و چهار افسر پلیس و سه سرباز کشته شدند. در نهایت جزیره ابوموسی هم فتح شد که در آنجا با استقبال امیر آنجا مواجه شدند. جنگ ظفار. ارتش شاهنشاهی ایران طی سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ به‌منظور سرکوب مخالفان در جنگ ظفار در سلطان‌نشین عُمان، عملیات نظامی داشت که طی آن افسران ارتش توانستند عملیات نظامی واقعی را تجربه کرده و بسیاری از طرح‌ها و آرایش‌های دفاعی و پیشروی جنگی را تمرین کنند که بعدها در جنگ ایران و عراق بسار مفید واقع شد. ارتش شاهنشاهی طی پیروزی در این عملیات توانست نیروی‌های چپ‌گرا و
طی پیروزی در این عملیات توانست نیروی‌های چپ‌گرا و مخالف دولت عمان و سلطان قابوس را از خاک عمان بیرون براند. منازعات ایران و عراق. ارتش ایران همچنین در ایران دوران منازعات مکرر مرزی با دولت عراق را داشت که عموماً شامل نبردهایی کوچک یا تخاصمات مرزی بین طرفین بود. همچنین به ادعای اسدالله علم نیروهای ارتش ایران به عنوان مستشار در شورش کردهای عراق آنها را هدایت می‌کردند. ویتنام. ایران در اواخر جنگ ویتنام جنوبی و ویتنام شمالی با اعزام خلبانان و هواپیماهای خود از ویتنام جنوبی حمایت می‌کرده به گونه ای که ۳۴ فروند
ویتنام جنوبی حمایت می‌کرده به گونه ای که ۳۴ فروند هواپیمای F-5 A از سوی ایران به ویتنام تحویل داده شد. اسدالله علم در خاطرات خود نیز به مشارکت رژیم پهلوی در جنگ ویتنام اشاره کرده و در خاطرات مورخ در ۵ آبان ۱۳۵۱ اعلام می‌کند که سفیر آمریکا پیام نیکسون را از طریق تماس تلفنی به شاه اعلام کرده و از ایران می‌خواست هواپیماهای اف۵ خود را راهی ویتنام کند که با موافقت شاه مواجه شد. ایران همچنین محل سوختگیری جنگنده‌های اعزامی به ویتنام بود. «به خواهش ما، ایران در کمیسیون چهار دولت در ویتنام شرکت کرد و به متفق ما
کمیسیون چهار دولت در ویتنام شرکت کرد و به متفق ما (ویتنام جنوبی) تجهیزات نظامی تحویل داد.» عملیات های اطلاعاتی. از عملیات‌های اطلاعاتی مهم ارتش شاهنشاهی ایران می‌توان به برنامه شناسایی آیبکس و پروژه ژن تیره به ترتیب از ارتش عراق و شوروی اشاره کرد. تجهیزات. محمدرضا پهلوی با توجه به افزایش قیمت نفت در آغاز دهه پنجاه شمسی و حمایت آمریکا مدرن سازی ارتش را به‌طور گسترده آغاز کرد. صدها فروند جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ و مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم خریداری شد و نیروی هوایی ایران به سرعت به یکی از برترین نیروی‌های
هوایی ایران به سرعت به یکی از برترین نیروی‌های هوایی در منطقه تبدیل گردید. پس از تولید جنگنده‌های اف ۱۴ سفارشی بالغ بر ۱۵۰ برای شرکت گرومن ارسال شد و ۷۸ فروند تحویل و در قالب چهار اسکادران فعال شدند. خرید تعداد زیادی از انواع هلیکوپترهای جنگی بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا نیز هوانیروز شاهنشاهی ایران را قدرتمند کرد. نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی نیز پس از خرید حجم گسترده‌ای از تسلیحات نظامی شامل تانک‌های چیفتن، ام۴۷ و ام۴۸ و ام۶۰ و مقداری زیادی موشک‌های ضدتانک مدرنیزه شد. در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۶–۵۷) قراردادهای دیگری به ارزش ۱۲
در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۶–۵۷) قراردادهای دیگری به ارزش ۱۲ میلیارد دلار با آمریکا منعقد کرد که شامل این‌ها می‌شد: صد و شصت F16، هشتاد F14، صد و شصت F16 دیگر، دویست و نُه F4 و همچنین ۳ ناوشکن و ۱۰ زیردریایی هسته‌ای. برآورد کنگرهٔ آمریکا نشان می‌داد ایران بزرگ‌ترین خریدار اسلحه در جهان است.
شاه‌گنج (به انگلیسی: Shahganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان جون‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. شاه‌گنج ۲۶٬۶۵۶ نفر جمعیت دارد و ۳۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جعفرآباد، اوتار پرادش (به انگلیسی: Jafarabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان جون‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. جعفرآباد ۸٬۸۰۱ نفر جمعیت دارد.
مونگرا پادشاه‌پور (به انگلیسی: Mungra Badshahpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان جون‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. مونگرا پادشاه‌پور ۳٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حسن‌پور (به انگلیسی: Hasanpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بهار (استان هند) واقع شده‌است. خصوصیات. حسن‌پور ۵۳٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اِری فرناندز (؛ – ) یک نمایش‌نامه‌نویس، هنرپیشه، تهیه‌کننده، کارگردان و فیلم‌ساز اهل برزیل بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۷ میلادی فعالیت می‌کرد. فرناندز در سائو پائولو به دنیا آمد.
سرای میر (به انگلیسی: Sarai Mir) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان اعظم‌گره واقع شده‌است. خصوصیات. سرای میر ۱۵٬۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
مبارک‌پور (به انگلیسی: Mubarakpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان اعظم‌گره واقع شده‌است. خصوصیات. مبارک‌پور ۱۰۹٬۵۳۹ نفر جمعیت دارد و ۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شاه‌آباد، هاردوی (به انگلیسی: Shahabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان هاردوی واقع شده‌است. خصوصیات. شاه‌آباد ۸۰٬۲۲۶ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آمر طاهر احمد (متولد ۱۹۷۸) پژوهشگر ادبیات تطبیقی است. تحقیقات او عمدتاً در حوزه ادبیات معاصر فارسی و کردی و شعرشناسی است. یکی از کتاب‌های او برنده جایزه جهانی کتاب سال ایران شد. زندگی. آمر طاهر احمد پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه دهوک، بورس دکتری وزارت امور خارجه فرانسه را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۲ به فرانسه رفت. او در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه سوربن، دکترای ادبیات تطبیقی گرفت. طاهر احمد از مارس ۲۰۱۰ در مؤسسه ایران‌شناسی آکادمی علوم اتریش مشغول به کار است و در دانشگاه هاروارد نیز تدریس می‌کند.
جهانگیرآباد (به انگلیسی: Jahangirabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بلندشهر واقع شده‌است. خصوصیات. جهانگیرآباد ۵۹٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سکندرآباد، بلندشهر (به انگلیسی: Sikandrabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بلندشهر واقع شده‌است. خصوصیات. سکندرآباد ۶۹٬۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
محمدآباد، قاضی‌پور (به انگلیسی: Mohammadabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Ghazipur district واقع شده‌است. خصوصیات. محمدآباد ۱۹٬۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
سعیدپور، قاضی‌پور (به انگلیسی: Saidpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Ghazipur district واقع شده‌است. خصوصیات. سعیدپور ۲۱٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جنگی‌پور (به انگلیسی: Jangipur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان قاضی‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. جنگی‌پور ۱۱٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
سعدآباد (به انگلیسی: Sadabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش هاتراس واقع شده‌است. خصوصیات. سعدآباد ۳۱٬۷۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کمال‌گنج (به انگلیسی: Kamalganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فرخ‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. کمال‌گنج ۱۴٬۶۵۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پردل‌نگر (به انگلیسی: Purdilnagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Hathras district واقع شده‌است. خصوصیات. پردل‌نگر ۱۶٬۱۳۹ نفر جمعیت دارد.
شمس‌آباد، فرخ‌آباد (به انگلیسی: Shamsabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فرخ‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. شمس‌آباد ۲۳٬۵۸۴ نفر جمعیت دارد.
محمدآباد، فرخ‌آباد (به انگلیسی: Mohammadabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فرخ‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. محمدآباد ۲۰٬۵۰۴ نفر جمعیت دارد.
قائم‌گنج (به انگلیسی: Kaimganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فرخ‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. قائم‌گنج ۳۱٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دریاآباد (به انگلیسی: Dariyabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بهار (استان هند) واقع شده‌است. خصوصیات. دریاآباد ۱۵٬۶۶۱ نفر جمعیت دارد.
نواب‌گتج، بارابانکی (به انگلیسی: Nawabganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Barabanki district واقع شده‌است. خصوصیات. نواب‌گتج ۸۰۶٬۹۲۹ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حیدرگره (به انگلیسی: Haidergarh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Barabanki district واقع شده‌است. خصوصیات. حیدرگره ۱۴٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
زیدپور (به انگلیسی: Zaidpur) یک روستا در هند است که در شهرستان بارابانکی واقع شده‌است. زیدپور در آغاز از پایگاه‌های سپاهیان مسلمان بود. این روستا در سال ۴۶۲ قمری توسط عبدالله زربخش از اهالی قم ایران بنیاد شد و به نام تنها پسر او زید، زیدپور نام‌گذاری شد. خصوصیات. زیدپور ۳۴٬۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
بیگم‌آباد بودانا (به انگلیسی: Begumabad Budhana) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان قاضی‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. بیگم‌آباد بودانا ۱۶٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
سالارپور کهدار (به انگلیسی: Salarpur Khadar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Gautam Buddh Nagar district واقع شده‌است. خصوصیات. سالارپور کهدار ۱۰٬۷۷۲ نفر جمعیت دارد.