payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تغییر کرد. او همچنین فرصت‌های تحرک اجتماعی برای فرزندان بازرگانان را افزایش داد. تقاضا برای صنایع دستی و محصولاتی نظیر چاقو، کلاه‌هایی با موی اسب، میز ناهارخوری و ظروف برنجی؛ پیوسته در حال افزایش بود. منع پوشیدن کلاه با موی اسب که نشانی برای طبقه اجتماعی یانگبان بود نیز به‌طور تقریبی برداشته شد. ادبیات. به دلیل گسترش رقابت بین یانگبان‌های ثروتمند که در کار نشر شاهکارهای ادبی گرد آوری شده اجداد مشهور شان بودند؛ حتی سرقت ادبی نیز به کاری سود آور تبدیل شد. این موضوع حتی باعث چاپ داستان‌های تخیلی و شعرها شد.
موضوع حتی باعث چاپ داستان‌های تخیلی و شعرها شد. در آن زمان خصوصاً مردم قادر به درک هجو نامه‌ها و نقد اجتماعی شدند. یک نمونه در این مورد «چانگ هیانگ جئون» (داستان چانگ هیانگ) بود. این کتاب در مورد وفاداری دختر یک کیسانگ (خدمتکاران قصر) بود و به‌طور گسترده‌ای در کشور خوانده شد. این هجو نامه با هدف آشکار کردن حرص و فخر فروشی مقامات دولتی منتشر شدند. فعالیت‌های ضد فساد. پادشاه یونگ‌جو همچنین به علت ارج نهادن به «پارک مون سو» که بازرس مخفی دولت و پادشاه بود؛ مشهور شد. پارک که شایستگی خود را در سرکوب شورش “یی
شد. پارک که شایستگی خود را در سرکوب شورش “یی این‌جاً نشان داده بود به نقاط مختلف کشور سفر کرد و افسران فاسد محلی را با نام پادشاه دستگیر کرد. مرگ ولیعهد سادو. تنها اتفاق حزن‌انگیز چشمگیری که در دوران سلطنت پادشاه یئونگجو رخ داد؛ مرگ پسرش ولیعهد سادو بود. هفت سال بعد از مرگ بزرگ‌ترین پسر پادشاه یونگ‌جو، شاهزاده سادو متولد شد. پادشاه فوراً تصمیم گرفت تا پسر تازه متولد شده را ولیعهد اعلام کند. او از ولیعهد فاصله گرفت و به دلیل اینکه می‌خواست ولیعهد پادشاه آینده باشد تربیت وی را در دربارش به دیگران سپرد. در
باشد تربیت وی را در دربارش به دیگران سپرد. در نتیجه روابط بین پادشاه یونگ‌جو و پسرش کمی متفاوت بود. سادو سجا به‌طور مکرر از پدرش می‌ترسید و مورد پرخاش وی قرار می‌گرفت. ظاهراً این موضوع باعث بیماری ذهنی وی شده بود. هر زمان که پادشاه یونگ‌جو وی را سرزنش می‌کرد؛ سادو برای تسکین استرس خود به طرز بی‌هدفانه‌ای در قصر مردم را می‌کشت یا کتک می‌زد. همچنین وی انحراف جنسی نیز داشت. بنا بر قوانین دربار پادشاه یونگ‌جو نمی‌توانست با دستان خودش پسرش را بکشد؛ بنابراین به سادو دستور داده شد تا در یک روز گرم از ماه ژوئیه
سادو دستور داده شد تا در یک روز گرم از ماه ژوئیه سال ۱۷۶۲ در داخل یک مخزن برنج بزرگ چوبی قرار بگیرد. بعد از هشت روز سادو بر اثر خفگی فوت کرد. در قرن نوزدهم میلادی شایعاتی وجود داشت که ولیعهد سادو بیماری ذهنی نداشت و این یک پاپوش بود که برای وی دوخته شده بود اما این شایعات به‌طور گسترده‌ای توسط همسر وی در کتاب خاطرات بانو هه گیونگ و یادداشت‌های سالیانه سلسله چوسان نقض شده است. پسر سادو (جئونگجو) در زمان مرگ پدرش ۱۱ ساله بود اما مادرش (بانو هونگ) به پسرش آموخت که علیه پدربزرگش موضع‌گیری نکند. کاتولیسم.
آموخت که علیه پدربزرگش موضع‌گیری نکند. کاتولیسم. یونگ‌جو اولین کسی بود که به فعالیت‌های مربوط به کلیسای کاتولیک در کشور واکنش نشان داد. در قرن هجدهم مذهب کاتولیک مخصوصاً در مناطق ” گانگ وون” و «هوانگ هه» شروع به جذب طرفدارانی کرد. در سال ۱۷۵۸ یونگ‌جو به‌طور رسمی کاتولیسم را یک فعالیت شیطانی نامید و از لحاظ قانونی ممنوع کرد.
کارل شوی (زاده ۷ آوریل ۱۸۷۷ در بیتلشیس - درگذشته ۶ دسامبر ۱۹۲۵ در فرانکفورت) تاریخ‌نگار و پژوهشگر تاریخ ریاضیات اهل آلمان بود. زمینه کاری شوی بیشتر ریاضیات قرون وسطی در خاورمیانه و برخی ریاضیدانان ایرانی به ویژه بیرونی بود. زندگینامه. کارل شوی در سال ۱۸۷۷ در بیتلشیس آلمان به دنیا آمد. پدرش معلمی با درآمد ناچیز بود و از همین رو در ابتدا تحصیل سطوح بالاتر برایش ممکن نشد. اما سرانجام در مدرسه تربیت معلم میرزبورگ تحصیلاتش را ادامه داد. در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترای خود را از دانشگاه صنعتی مونیخ با تزی دربارهٔ تاریخ
را از دانشگاه صنعتی مونیخ با تزی دربارهٔ تاریخ توسعه روشهای تعیین منحنی دوران محوری در نزد گذشتگان دریافت کرد. استادان راهنمای او زیگموند گونتر و سباستین فینستروالدر بودند. شوی که پس از درگذشت هاینریش سوتر، به عنوان جانشین او در زمینه ریاضیات و ستاره‌شناسی در خاورمیانه در نظر گرفته می‌شد، در سن ۴۹ سالگی در دسامبر ۱۹۲۵ و در حالیکه تنها چند هفته پیش از آن به استادی دانشگاه فرانکفورت منصوب شده و به فرانکفورت نقل مکان کرده بود درگذشت. آثار. شوی پژوهشهای زیادی را دربارهٔ تاریخچه مثلثات در قرون وسطی در خاورمیانه
دربارهٔ تاریخچه مثلثات در قرون وسطی در خاورمیانه انجام داد و به ویژه در سال ۱۹۲۴ کتابی دربارهٔ ریاضیدان ایرانی، ابوریحان بیرونی با نام «آموزه‌های مثلثاتی ستاره‌شناس ایرانی ابوریحان محمدبن احمد بیرونی بر پایه قانون مسعودی» نوشت که پس از مرگش در سال ۱۹۲۷ به وسیلهٔ یولیوس روسکا و و ویلایتنر منتشر شد. این کتاب دارای آگاهیهای فراوانی دربارهٔ دانش مثلثات در نزد بیرونی است و جرج سارتن که در جلد دهم مجله ایسیس آن را معرفی کرده‌است، نوشته است که این اثر کارل شوی مطالبی اساسی به معلومات ما دربارهٔ دانش مثلثات در
مطالبی اساسی به معلومات ما دربارهٔ دانش مثلثات در دوره اسلامی می‌افزاید. شصت و سه صفحه نخست این کتاب برگردان مقاله سوم کتاب «قانون مسعودی» به زبان آلمانی است. در صفحات ۶۳ تا ۷۴ آن شوی دربارهٔ بابهای دوم، چهاردهم وهفدهم از مقاله چهارم و باب ششم از مقاله پنجم و باب یازدهم از مقاله چهارم قانون مسعودی بحث کرده‌است. سپس دو رساله از ثابت بن قره و ابن هیثم را به زبان آلمانی برگردانده و صفحات ۹۲ تا ۱۰۰ مشتمل بر «بقیه جدول جیب» از روی «زیج الغ بیگ» و مابقی مشتمل بر جداول ظل معکوس نیز از روی همان زیج است. کارل شوی
جداول ظل معکوس نیز از روی همان زیج است. کارل شوی نوشته‌های دیگری نیز دربارهٔ مثلثات در دوره اسلامی دارد.
پادشاه جونگ‌جو () (زاده ۲۸ اکتبر ۱۷۵۲ - درگذشته ۱۸ اوت ۱۸۰۰) با نام شخصی یی سان () بیست و دومین پادشاه سلسله چوسان بوده است. وی که از سال ۱۷۷۶ تا ۱۸۰۰ حکومت کرده است، جانشین پدربزرگش پادشاه یونگ‌جو شده بود. پس از مرگش، فرزندش یی گونگ (پادشاه سان‌جو) جانشین وی شده است. او تلاش‌های زیادی برای بهبود و اصلاح کشور کره انجام داد. از جونگ‌جو به عنوان یکی از موفق‌ترین و بابصیرت‌ترین پادشاهان چوسان نام برده می‌شود. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد. جانشینی. او با نام یی سان متولد شد و پسر شاهزاده سادو (که توسط
نام یی سان متولد شد و پسر شاهزاده سادو (که توسط پدر خودش پادشاه یونگ‌جو به مرگ محکوم شد) و بانو هه گیونگ بود. زمانی که او ولیعهد بود با «هونگ گوک‌یونگ» که یک سیاستمدار بحث‌برانگیز بود؛ ملاقات کرد. هونگ ابتدا قاطعانه از جلوس جونگ‌جو بر تخت سلطنت حمایت می‌کرد و برای بهبود قدرت پادشاه سخت کار می‌کرد اما در انتها به دلیل طمع به قدرت اخراج شد. مجموعه ایسان و مجموعه سرآستین قرمز به مسائل زندگی و پادشاهی او پرداخته است. پادشاهی. جونگ‌جو بیشتر زمان حکومتش را صرف تطهیر نام پدرش کرد. او همچنین برای پیشبرد اصلاحاتش
نام پدرش کرد. او همچنین برای پیشبرد اصلاحاتش دربار را به شهر سوون نزدیک مقبره پدرش منتقل کرد. او دژ هوآسیونگ را که اکنون جزو میراث جهانی یونسکو است ساخت و در ساخت این بنا پیشرفته‌ترین شگردهای موجود در ساخت دیوار در زمان خود را معرفی کرد و تصمیم داشت سوون را شهری خودکفا بکند. در دوران قبل از حکومت وی به دلیل اینکه شاهزاده سادو با حکم سلطنتی پدرش کشته شده بود؛ مغشوش بود. تصمیم نهایی یونگ‌جو چوسان مبنی بر اعدام ولیعهد سادو به شدت توسط سیاستمدارانی که علیه ولیعهد بودند، تحت تأثیر قرار گرفته بود. بعد از فوت
بودند، تحت تأثیر قرار گرفته بود. بعد از فوت پادشاه یونگ‌جو و روزی که جونگ‌جو پادشاه چوسان شد؛ او در اتاق پادشاهی بر تخت نشسته و به همه نگاه کرد و گفت: «من پسر ولیعهد سادو هستم!». این پیام روشن لرزه بر اندام سیاست‌مدارانی انداخت که در مرگ پدرش درگیر بودند. او به دلیل اینکه به پدرش عنوان افتخاری پادشاهی و به مادرش عنوان «ملکهٔ بیوه» را داد؛ دوران‌های آشفته زیادی را تجربه کرد اما بر همه آن‌ها به کمک هونگ گوک یونگ غلبه کرد. اصلاحات. او رنسانس جدیدی را در چوسان رهبری کرد و سعی نمود با کنترل سیاست کل کشور؛ باعث
رهبری کرد و سعی نمود با کنترل سیاست کل کشور؛ باعث بهبود روند پیشرفت کشور شود. او اصلاحات زیادی در طول سلطنت خود انجام داد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان از تأسیس «کیو جانگ گاک» که یک کتاب‌خانه سلطنتی بود نام برد. هدف از تأسیس این کتاب‌خانه بهبود نگرش سیاسی و فرهنگی چوسان و به خدمت درآوردن افسران با استعداد برای کمک در اداره کشور بود. جونگ‌جو همچنین رهبری جنبش‌های اجتماعی نظیر باز کردن درب‌های مناصب دولتی به روی افرادی که قبلاً به دلیل جایگاه اجتماعی شان از آن مناصب محروم شده بودند را بر عهده داشت. او بر
آن مناصب محروم شده بودند را بر عهده داشت. او بر اهمیت یادگیری زبان چینی و سایر زبان‌های خارجی تأکید می‌کرد و حتی سیستمی جهت یادگیری و آزمون زبان‌های خارجی دایر کرد. او یک کشتزار شخصی ساخت، برای آبرسانی یک قنات حفر کرد و روش‌های جدید و پیشرفته کشاورزی را در آن امتحان کرد. جونگ‌جو همچنین از استادان «انجمن سیلهاک» نظیر “جونگ یاک یونگ“ (معمار کاخ هواسئونگ) که از قدرت سلطنتی جونگ‌جو حمایت می‌کردند؛ پشتیبانی کرد. علی‌رغم جایگاه سیاسی بالا در چوسان؛ پادشاه جونگ‌جو به عنوان شخصی نو آور شناخته می‌شود. مرگ. وی در
به عنوان شخصی نو آور شناخته می‌شود. مرگ. وی در سال ۱۸۰۰ و در سن چهل و هشت سالگی بدون دیدن آرزوهای عمرش که بعدها توسط پسرش سانجو منتشر شد؛ در شرایطی راز آلود در گذشت. کتاب‌های زیادی در مورد علت مرگ وی نوشته شده و هم‌اکنون این موضوع کانون بحث تاریخ‌دانان می‌باشد. او به همراه همسرش ”ملکه هیویی” در شهر هواسونگ در مقبره سلطنتی به خاک سپرده شد. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد. خانواده. همسرها و فرزندان:
مراحل ترمیم DNA در سه مکانیسم ترمیم بد تطابق، ترمیم برداشت بازی و ترمیم برداشت نوکلئوتیدی صورت می‌گیرد. ترمیم بد تطابق. این ترمیم برای حذف خطاهای همانند سازی به دلیل توتومریسم می‌باشد. کمپلکس Muts-MutL مسئول شناسایی ضایعه بوده و MutH به عنوان اندونوکلئاز ایجاد برش می‌کند. سپس با همکاری اگزونوکلئاز، SSB، آنزیم DNA پلیمراز سه و DNA لیگاز مراحل برداشت، سنتز مجدد و دوختن انجام می‌شوند. سرطان غیر پولیپی ارثی کولون یا سندروم لینچ حاصل نقص در ترمیم بد تطابق می‌باشد. ترمیم برداشت بازی. این ترمیم برداشت بازهای
ترمیم برداشت بازی. این ترمیم برداشت بازهای تغییریافته نظیر یوراسیل حاصل از دآمیناسیون سیتوزین می‌باشد. برداشت باز با هیدرولیز پیوند بتا-N-گلیکوزیدی توسط DNA گلیکوزیلاز اختصاصی صورت می‌گیرد. حاصل یک جایگاه آپورینی یا آپیریمیدینی (جایگاهAP) است که توسط یک AP اندونوکلئاز و هیدرولیز پیوند فسفودی استری، ریبوز آن نیز برداشت و شکاف ایجاد می‌گردد. DNA پلیمراز یک، شکاف را پر نموده و DNA لیگاز برش را حذف می‌کند. ترمیم برداشت نوکلئوتیدی. این ترمیم برای جایگزینی نواحی DNA آسیب دیده تا طول سی باز، در اثر اشعه UV، اشعه
DNA آسیب دیده تا طول سی باز، در اثر اشعه UV، اشعه یونیزان، عوامل شیمی درمانی، و آفلاتوکسین می‌باشد. در اینجا هر دو سمت محل ضایعه توسط یک اندونوکلئاز اختصاصی به نام اکسی نوکلئاز یا نوکلئاز برداشتی برش داده می‌شود. این آنزیم کمپلکسی متشکل از سه زیرواحد (ABC اکسی نوکلئاز) می‌باشد. 1) UvrA مسئول شناسایی ضایعه، 2)UvrB برای ایجاد برش در سمت ۳ʼ و 3)UvrC برای ایجاد برش در سمت ۵ʼ. در اینجا قطعه آسیب دیده توسط هلیکاز برداشته شده و نیازی به اگرونوکلئاز نمی‌باشد. DNA پلیمراز یک و DNA لیگاز مسئول سنتز مجدد و حذف برش
پلیمراز یک و DNA لیگاز مسئول سنتز مجدد و حذف برش می‌باشند. برداشت دایمرهای تیمینی در انسان از طریق مکانیسم برداشت نوکلئوتیدی است. گزرودرما پیگمنتوزوم ناشی از اختلال در این سیستم ترمیمی می‌باشد.
دستورکار ۲۱ یک برنامهٔ کار داوطلبانه و غیر الزام‌آور است که از سوی سازمان ملل و در رابطه با توسعهٔ پایدار ارائه شده‌است. این دستور کار حاصل کنفرانس سازمان ملل در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اوج زمین) است که در سال ۱۹۹۲ در ریو دوژانیرو برگزار شد. این برنامه، دستور کاری برای سازمان ملل، دیگر سازمان‌های چند جانبه و دولت‌های سراسر جهان است که می‌تواند در سطح محلی، ملی و جهانی اجرا شود. عدد "۲۱" در عبارت دستور کار ۲۱ به قرن بیست و یکم اشاره دارد. این دستور کار در کنفرانس‌های بعدی سازمان ملل مورد تأیید و اصلاح قرار
بعدی سازمان ملل مورد تأیید و اصلاح قرار گرفت. هدف از دستور کار ۲۱، کمک به محیط زیست است و در اجلاسی که در سال ۱۹۹۲ در ریو در بارهٔ زمین برگزار شد، مورد توافق واقع شد. ساختار و محتوا. دستور کار ۲۱ سندی ۳۰۰ صفحه‌ای دارای چهل فصل است که به صورت چهار بخش دسته‌بندی شده‌است: = گسترش و تکامل = متن کامل دستور کار ۲۱ در کنفرانس سازمان ملل متحد در بارهٔ محیط زیست و توسعه (اجلاس زمین) که در ریودو ژانیرو در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۹۲، برگزار شد و در آن ۱۷۸ دولت رأی به اتخاذ برنامه دادند، انتشار یافت. متن نهایی نتیجهٔ تهیهٔ پیش
دادند، انتشار یافت. متن نهایی نتیجهٔ تهیهٔ پیش نویس، مشاوره، و مذاکره بود که از سال ۱۹۸۹ آغاز شده بود و در این کنفرانس دو هفته‌ای به نقطهٔ اوج خود رسید. ریو+۵ (۱۹۹۷). در سال ۱۹۹۷، مجمع عمومی سازمان ملل جلسهٔ ویژه را برای ارزیابی وضعیت دستور کار ۲۱ (ریو +۵) برگزار کرد. در این مجمع، پیشرفت در این زمینه «ناهموار» دانسته شد و روندهای کلیدی از جمله افزایش جهانی شدن، گسترش نابرابری در درآمد و بدتر شدن مستمر محیط زیست جهان، مشخص شد. در قطعنامهٔ جدید مجمع عمومی (S-19/2) وعدهٔ عمل بیشتر در این زمینه داده شده‌است.
وعدهٔ عمل بیشتر در این زمینه داده شده‌است. ریو+۱۰ (۲۰۰۲). در طرح اجرایی ژوهانسبورگ (بیانیه ۴ سپتامبر ژوهانسبورگ) که در اجلاس جهانی توسعهٔ پایدار مورد تأیید قرار گرفت، تعهد سازمان ملل متحد به «اجرای کامل» دستور کار ۲۱، در کنار دستیابی به اهداف توسعهٔ هزاره و دیگر موافقت نامه‌های بین‌المللی مورد تأکید قرار گرفت. دستور کار ۲۱ برای فرهنگ (۲۰۰۲) (چون قرار بود در قرن ۲۱ اجرا شود). ایدهٔ ایجاد دستورکارهایی برای سیاست‌های فرهنگی محلی، چیزی که می‌توان آن را با دستور کار ۲۱ برای محیط زیست مقایسه کرد، در اولین جلسه
کار ۲۱ برای محیط زیست مقایسه کرد، در اولین جلسه عمومی جهانی در بارهٔ فرهنگ که در سال ۲۰۰۲ در پورتو آلگره برزیل برگزار شد، مطرح شد. این دستورکارها باید در زیر بخش‌های مختلف دستور کار ۲۱ گنجانده شوند و از طریق طیف گسترده‌ای از زیر برنامه‌ها که از کشورهای گروه هشت شروع می‌شود، اجرا شوند. ریو+۲۰ (۲۰۱۲) (چون ۲۰ سال بعد از ۱۹۹۲ به اجرا درآمد ریو +۲۰ نامگذاری شده‌است). در سال ۲۰۱۲، اعضای شرکت‌کننده در کنفرانس سازمان ملل متحد برای توسعهٔ پایدار، دوباره بر تعهد خود نسبت به دستور کار ۲۱ در سند نهایی با نام «آینده‌ای
به دستور کار ۲۱ در سند نهایی با نام «آینده‌ای که ما می‌خواهیم»، تأکید کردند. ۱۸۰ نفر از سران کشورها در این کنفرانس شرکت کردندو هدف آن‌ها بکار بردن سیاست‌هایی بود که مانع از رسیدن به توسعه پایدار می‌شوند. پیاده‌سازی. کمیسیون توسعهٔ پایدار در نقش یک انجمن سطح بالا در بارهٔ توسعهٔ پایدار عمل می‌کند و به عنوان کمیته‌ای مقدماتی برای نشست‌ها و جلسه‌های مربوط به اجرای دستور کار ۲۱ عمل کرده‌است. بخش توسعهٔ پایدار سازمان ملل متحد، به عنوان دبیرخانهٔ کمیسیون انجام وظیفه و «در زمینه» دستور کار ۲۱ کار می‌کند.
انجام وظیفه و «در زمینه» دستور کار ۲۱ کار می‌کند. پیاده‌سازی این دستورکار توسط کشورهای عضو، داوطلبانه باقی می‌ماند و پذیرش آن از سوی دولت‌ها باهم فرق می‌کند. سطح محلی. هدف این بود که پیاده‌سازی دستور کار ۲۱ در سطح بین‌المللی، ملی، منطقه‌ای و محلی انجام گیرد. برخی از دولت‌های ملی و ایالتی در این زمینه قانون وضع کرده یا توصیه نموده‌اند که مقامات محلی برای اجرای این طرح به صورت محلی، مشارکت داشته باشند همان‌طور که در فصل ۲۸ این سند توصیه شده‌است. این برنامه اغلب به نام "دستور کار محلی ۲۱" یا "LA21" معروف
اغلب به نام "دستور کار محلی ۲۱" یا "LA21" معروف هستند. به عنوان نمونه، در فیلیپین، نام این طرح "دستور کار ۲۱ فیلیپین" است (PA21). گروه ICLEI (شورای بین‌المللی برای طرح‌های زیست‌محیطی محلی) یا دولت‌های محلی برای پایداری، در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد؛ امروزه، اعضای این گروه از بیشتر از ۱۰۰۰ شهرستان، شهر و بخش در ۸۸ کشور هستند و به‌طور گسترده‌ای به عنوان نمونه‌ای کامل از پیاده‌سازی دستور کار ۲۱ به حساب می‌آید. در کشورهای دیگر، مخالفت با ایده‌های مطرح در دستور کار ۲۱ به میزان متفاوتی مشهود است. در پاره‌ای از موارد،
به میزان متفاوتی مشهود است. در پاره‌ای از موارد، این مخالفت به شکل وضع قانون در چندین ایالت صورت گرفته که مشارکت یا پشتیبانی مالی از فعالیت‌های حکومت محلی در حمایت از دستور کار ۲۱ را محدود یا ممنوع می‌سازد. مشخص شده که اروپا قاره‌ای است که LA21 به بهترین وجهی در آن مورد پذیرش واقع شده و بیشتر از هرجا پیاده شده‌است. به عنوان نمونه، در سوئد همهٔ دولت‌های محلی پیشگام اجرای دستور کار محلی ۲۱ بوده‌اند. سطح ملی. دپارتمان امور اقتصادی و بخش امور اجتماعی سازمان ملل برای توسعهٔ پایدار، رشد پذیرش دستور کار ۲۱ را، در
برای توسعهٔ پایدار، رشد پذیرش دستور کار ۲۱ را، در میان ملت‌ها یک به یک رصد می‌کند و مورد ارزیابی قرار می‌دهد و گزارش‌های مربوطه را در وب‌سایت خود در دسترس عموم قرار می‌دهد. استرالیا، به عنوان مثال، از امضا کنندگان دستور کار ۲۱ و ۸۸ شهرداری این کشور، مشترک ICLEI هستند، سازمانی که مروج دستور کار ۲۱ در سطح جهان است. عضویت استرالیا تنها بعد از ایالات متحده و در رتبهٔ دوم است. کشورهای اروپایی به‌طور کلی به لحاظ سند دستور کار ۲۱ وضعیت خوبی دارند. فرانسه، که دولت ملی، همراه با ۱۴ شهرستان آن، از امضا کنندگان است،
ملی، همراه با ۱۴ شهرستان آن، از امضا کنندگان است، به داشتن برنامه‌هایی در سراسر کشور برای حمایت از دستور کار ۲۱ به خود می‌بالد. گروه فعالان فرانسه نیروی موج نو در مارس ۲۰۱۲ اعلام کرد که از نظر آن‌ها دستور کار ۲۱، «دروغین» است. در آفریقا، حمایت ملی از دستور کار ۲۱ شدید است و اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند. با اینحال، این حمایت اغلب به نحو تنگاتنگی با چالش‌های زیست‌محیطی که خاص هریک از این کشورهاست، در هم تنیده‌است؛ مثلاً در سال ۲۰۰۲، سام نجوما که در آن زمان رئیس جمهور نامیبیا بود، در مورد
که در آن زمان رئیس جمهور نامیبیا بود، در مورد اهمیت پیوستن به دستور کار ۲۱ در اجلاس زمین در سال ۲۰۰۲ سخن گفت و خاطر نشان کرد که نامیبیا به عنوان کشوری نیمه خشک، به کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد مبارزه با بیابان زایی (UNCCD)، امید زیادی دارد. افزون بر این، در رسانه‌های داخلی در سطح محلی خبر زیادی در مورد دستور کار ۲۱ به چشم نمی‌خورد. تنها شهرداری‌های بزرگ در کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، عضو ICLEI هستند. مشارکت در اجرای دستور کار ۲۱ در شمال آفریقا شبیه وضعیت کشورهای خاورمیانه است که در آن اغلب کشورها از
کشورهای خاورمیانه است که در آن اغلب کشورها از امضا کنندگان این برنامه هستند و با وجود این در سطح دولت محلی، پذیرش آن بسیار کم بوده یا اساساً مورد پذیرش قرار نگرفته‌است. به‌طور کلی گزارش کشورهای آفریقایی جنوب صحرا، و شمال آفریقا از وضعیت دستور کار ۲۱، از حیث مستند بودن ضعیف است. برعکس، مشارکت آفریقای جنوبی در اجرای دستور کار ۲۱ شبیه به وضعیت اروپای جدید است، با ۲۱ شهر که عضو ICLEI هستند و از دستور کار ۲۱ به وسیلهٔ دولت در سطح ملی حمایت می‌کنند. کشورهای خاص. ایالات متحده. فوکال پوینت ملی در ایالات متحده،
ایالات متحده. فوکال پوینت ملی در ایالات متحده، رئیس بخش توسعهٔ پایدار و امور چند جانبه، دفتر سیاست محیط زیست، دفتر اقیانوس‌ها و امور زیست‌محیطی و علمی بین‌المللی و وزارت امور خارجه آمریکا می‌باشد. در نظرسنجی از ۱۳۰۰ نفر از رأی دهندگان ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۲، که توسط انجمن برنامه‌ریزی آمریکا انجام شد، مشخص شد که ۹٪ از رأی دهندگان از دستور کار ۲۱ حمایت می‌کنند، ۶٪ با آن مخالف هستند و ۸۵٪ فکر می‌کنند که اطلاعات کافی برای نظر دادن در این مورد ندارند. پشتیبانی‌ها. ایالات متحده از امضا کنندگان دستورکار ۲۱
ایالات متحده از امضا کنندگان دستورکار ۲۱ است، اما به دلیل اینکه این دستور کار، از لحاظ قانونی یک بیانیهٔ هدف غیر الزام‌آور و نه یک معاهده است، مجلس سنای ایالات متحده نیازی ندید که در مورد آن بحثی رسمی داشته باشد یا به آن رأی دهد. از این رو طبق مادهٔ شش قانون اساسی ایالات متحد، این دستور کار قانون به حساب نمی‌آید. رئیس‌جمهور جورج اچ دبلیو بوش یکی از ۱۷۸ نفر از سران دولت‌ها بود که متن نهایی مورد توافق در اجلاس زمین در سال ۱۹۹۲ را امضا کرد و در همان سال نمایندگان، نانسی پلوسی، الیوت انگل و ویلیام برومفیلد، در
نانسی پلوسی، الیوت انگل و ویلیام برومفیلد، در پشتیبانی از قطعنامهٔ هم‌زمان ۳۵۳ مجلس نمایندگان ایالات متحده سخنرانی کردند که از اجرای دستور کار ۲۱ در این کشور حمایت می‌کرد. در ایالات متحده، بیش از ۵۲۸ شهر عضو ICLEI هستند، سازمانی بین‌المللی در مورد پایداری که به اجرای دستور کار ۲۱ و مفاهیم دستور کار محلی ۲۱ در سراسر جهان کمک می‌کند. تقریباً نیمی از اعضای جهانی ICLEI که شامل ۱۲۰۰ شهر می‌شوند از ایالات متحده هستند که به ترویج توسعهٔ پایدار در سطح محلی می‌پردازند. ایالات متحده همچنین یکی از جامع‌ترین گزارش‌های
ایالات متحده همچنین یکی از جامع‌ترین گزارش‌های مستند مربوط به وضعیت دستور کار ۲۱ را دارا می‌باشد. در پاسخ به مخالفت‌ها در این زمینه، دان نپ سخنگوی ICLEI از طرف آمریکا در این باره گفته‌است "توسعهٔ پایدار یک دسیسه از بالا به پایین از سمت سازمان ملل نیست، بلکه یک فشار از پایین به بالا از سوی دولت‌های محلی است. اتاق بازرگانی و صنعت آریزونا در سال ۲۰۱۲ با موفقیت علیه لایحه‌ای که ضد توسعهٔ پایدار بوده، لابی کرده‌است با این استدلال که "اینکار برای تجارت مضر است" زیرا می‌تواند شرکت‌هایی را که توسعهٔ پایدار را
زیرا می‌تواند شرکت‌هایی را که توسعهٔ پایدار را پذیرفته‌اند از این برنامه دور سازد. مخالفت‌ها. در طی دههٔ گذشته، مخالفت با دستور کار ۲۱ در درون ایالات متحده در سطح محلی، ایالتی و فدرال افزایش یافته‌است. کمیتهٔ ملی حزب جمهوری‌خواه قطعنامه‌ای را در مخالفت با دستور کار ۲۱ اتخاذ کرده‌است، و در بیانیهٔ حزبی حزب جمهوری‌خواه آمده‌است که «ما قویا دستور کار ۲۱ سازمان ملل متحد را رد می‌کنیم، زیرا حاکمیت آمریکا را تضعیف می‌کند». چندین ایالت و فرمانداری‌های محلی پیشنهادها یا قوانینی را ضد دستور کار ۲۱ مورد ملاحظه قرار
یا قوانینی را ضد دستور کار ۲۱ مورد ملاحظه قرار داده‌اند یا تصویب کرده‌اند. آلاباما اولین ایالتی بود که مشارکت دولت را در دستور کار ۲۱ ممنوع کرد. بسیاری از ایالت‌های دیگر از جمله آریزونا در حال تهیهٔ پیش‌نویسی در این زمینه و در شرف تصویب قانونی برای ممنوع ساختن دستور کار ۲۱ می‌باشند. فعالانی که به گفتهٔ نیویورک تایمز و هافینگتون پست، برخی از آنان به جنبش تی پارتی وابسته‌اند، گفته‌اند که دستور کار ۲۱ دسیسه‌ای از سوی سازمان ملل متحد است تا افراد را از حق مالکیت خود محروم سازد. مقاله نویسان آتلانتیک مخالفت با
خود محروم سازد. مقاله نویسان آتلانتیک مخالفت با دستور کار ۲۱ را با جنبش حق مالکیت در ایالات متحده مرتبط دانسته‌اند. در همین زمینه، گلن بک به همراه فردی دیگر رمانی با نام دستور کار ۲۱ را به سبک مدینهٔ فاسده، در مقابل مدینهٔ فاضله نوشتند.
حبیب فردان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
خمیس اسماعیل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
محمد اسماعیل احمد اسماعیل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اماراتی - مراکشی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
محمد عبدالرحمن (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال امارات متحده عربی بازی کرده‌است.
جابجاشدگی سیال عبارت است از مقدار آبی که یک شناور وقتی به آب می‌افتد جابجا می‌کند که این مقدار برابر با حجم خود شناور است؛ که عاملی جهت شناوری یک جسم روی آب می‌شود.(به شناوری و اصل ارشمیدس رجوع شود) قطعه ای که غرق می‌شود مقداری از سیال را که مساوی حجم قطعه است جابجا می‌کند.
ترجه "وآلفار" باکن (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۷۸؛ تقریباً در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۴ درگذشت) خواننده و بنیانگذار گروه بلک متال نروژی ویندیر بود. گروه ویندیر ابتدا تک نفره شروع به کار کرد، اما بعد از مدتی به گروه کامل گسترش یافت و سومین آلبوم خود را به عنوان ۱۱۸۴ بیرون داد. وآلفار در آغاز سروده‌های خود را با یکی از گویش‌های نروژی به نام سوگندال، که تمام این اعضا نیز متعلق به همان منطقه بودند می‌سرود، اما به تدریج برای جذب مخاطبان بیشترآهنگ‌هایش را به زبان انگلیسی سرود. بیوگرافی. وآلفار در سوگندال به دنیا آمد و بزرگ شد که
وآلفار در سوگندال به دنیا آمد و بزرگ شد که می‌توان به راحتی حس میهن پرستی و عشق سرشارش به سوگندال را در آهنگهایش درک کرد. فضای آلبوم‌های او یادآور حال و هوای برفی سوگندال است. او هنگامی که در کالج درس می‌خواند همراه با بقیهٔ اعضای گروه که همکلاسیهایش بودند، تصمیم به تشکیل گروه ویندیر کرد. وآلفار هنگامی که فقط ۲۰ سال داشت به تمام سازهای به کار رفته در آهنگ‌های این گروه تسلط کافی داشت. سال اصلی او آکاردئون بود. وآلفار دو نسخهٔ آزمایشی به نام‌های، Sogneriket و Det Gamle Rike بیرون داد. او همچنین مصاحبه‌ای با
Det Gamle Rike بیرون داد. او همچنین مصاحبه‌ای با NRK در ۲۱ سالگی انجام داده. گرچه بعضی جوامع این موسیقی را شیطان‌پرستی می‌دانند، اما او باهوش، آرام و خیلی مودب به نظر می‌رسید. مرگ. وآلفار در ۱۴ ژانویه ۲۰۰۴ در راه پیاده‌روی به سمت کلبهٔ خانواده اش در Fagereggi بر اثر یخ زدگی در برف درگذشت. بعد از سه روز جسد وی را در منطقهٔ Reppastølen واقع در Sogndal Valley پیدا کردند. مرگ او بسیار عجیب و می‌توان از آهنگ‌های وی نیز این حادثه را فهمید.
فناوری زیست‌محیطی ، فناوری سبز یا فناوری پاک به کار بردن یکی از این موارد یا بیشتر است: علوم زیست‌محیطی، شیمی سبز، پایش زیست‌محیطی و ابزارهای الکتریکی برای پایش، الگو پردازی و حفظ محیط زیست طبیعی و منابع و جلوگیری از اثرات منفی دخالت انسانی است. این اصطلاح، همچنین برای توصیف فناوری‌های تولید انرژی پایدار مانند فتوولتاییک‌ها، توربین‌های بادی، بیوراکتور، و غیره به کار می‌رود. توسعهٔ پایدار کانون فناوری‌های زیست‌محیطی است. اصطلاح فناوری‌های زیست‌محیطی همچنین برای توصیف دسته‌ای از ابزارهای الکترونیکی به کار
برای توصیف دسته‌ای از ابزارهای الکترونیکی به کار می‌رود که می‌توانند مدیریت پایدار منابع را بهبود ببخشند. نمونه‌ها. انرژی تجدید‌پذیر. انرژی تجدید‌پذیر، انرژی‌ای است که می‌تواند به سادگی تجدید شود. ما برای سال‌ها از منابعی مانند چوب، خورشید، آب و غیره برای تولید انرژی استفاده کرده‌ایم. انرژی‌ای که می‌تواند با چیزهای طبیعی مانند چوب، خورشید، باد و غیره تولید شود، تجدید پذیر گفته می‌شود. تصفیهٔ آب. تصفیهٔ آب: این ایده یا مفهوم کلی که آب جاری در طبیعت را به صورت آبی عاری از خاک و خاشاک و آلودگی داشته باشیم.
آبی عاری از خاک و خاشاک و آلودگی داشته باشیم. بسیاری از پدیده‌های دیگر با مفهوم تصفیهٔ آب مرتبط هستند. آلودگی آب دشمن اصلی این مفهوم است و کمپین‌ها و فعالیت‌های مختلفی در سراسر جهان برای کمک به تصفیهٔ آب سازمان داده شده‌است. تصفیهٔ هوا. تصفیهٔ هوا: گیاهان سبز اصلی و معمول را می‌توان درون خانه‌ها پرورش داد تا هوا را پاک نگه‌دارند، زیرا همهٔ گیاهان دی‌اکسید کربن را از میان می‌برند و آن را به اکسیژن تبدیل می‌کنند. بهترین نمونه‌ها در این مورد Dypsis lutescens, Sansevieria trifasciata, و Epipremnum aureum
Sansevieria trifasciata, و Epipremnum aureum می‌باشند. تصفیهٔ فاضلاب. تصفیهٔ فاضلاب به لحاظ مفهومی شبیه به تصفیهٔ آب است. تصفیهٔ فاصلاب بسیار مهم است زیرا با این کار آب در هر سطحی از آلودگی که باشد، پاک می‌شود. آب آلوده تر هیچ مصرفی ندارد و آبی که دارای آلودگی کمتری است برای جاهایی که مصرف آب فراوان است به کار می‌رود. تصفیهٔ فاضلاب ممکن است با مفاهیم مختلف دیگری مربوط به حفاظت زیست‌محیطی، پایداری و غیره مرتبط شود. بازسازی زیست‌محیطی. بازسازی زیست‌محیطی، دفع آلودگی‌ها یا آلاینده‌ها به منظور حفاظت از محیط