payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فَهرَج، روستایی در دهستان فهرج بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است. این روستا در ۲۲ کیلومتری جنوب شرقی یزد و در مسیر جاده یزد – بافق قرار گرفته است. قدمت این روستای تاریخی به قبل از پیدایش اسلام برمی‌گردد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۹۶۳ نفر (۸۶۱ خانوار) بوده است. پیشینه نام. گفته می‌شود که اسم اولیه این روستا «فرافر» بوده، که با گذشت زمان طی قرن‌های چهارم و پنجم هجری قمری به «پهره» یا «پهرشت» و بعد از اون به «فهرج» تغییر پیدا کرده است. تاریخ و
بعد از اون به «فهرج» تغییر پیدا کرده است. تاریخ و آثار باستانی. این روستا در کتب قدیمی به عنوان یکی از سه راس قرآی ثلاثه یزد که «خویدک» و «سریزد» نیز شامل آنهاست، به‌شمار می‌رود. این روستا تا قرن هشتم ه‍.ق به عنوان یکی از شهرهای یزد مطرح بوده است. ابن بلخی در توصیفات خود از این شهر به جایگاه مهم کشاورزی آن می‌پردازد. از مهم‌ترین جاذبه‌های باستانی آن می‌توان به مسجد جامع فهرج، آب انبار حسینیه، قلعه فهرج، مسجد علاقبندی یا علی قوندی (از این مسجد تنها خرابه‌هایی مثل گچبری‌های زیبا باقی مانده است)، مجموعه
مثل گچبری‌های زیبا باقی مانده است)، مجموعه تاریخی شهدای فهرج، چاه چهل دختران و بسیاری دیگر اشاره نمود. در تواریخ یزد ذکر فهرج مکرر آمده است و آنجا را از نقاطی دانسته‌اند که میان اعراب و ایرانیان جنگ واقع شد و شرحش در کتب تاریخ مربوط به یزد درج شده و خلاصه آن از جامع مفیدی چنین است که: «متوطنین فهرج و خویدک و فرافتر مجوس بودند و در زمان عمربن خطاب که لشکر اسلام به فرموده او طلب یزجرد شهریار... به خراسان می‌رفتند در میان ریگ شترانکه در بیابان طبس است بعضی از آن لشکری که اکثر صحابه و تابعین بودند راه گم کردند
لشکری که اکثر صحابه و تابعین بودند راه گم کردند و بعد از تردد و تعب بسیار در حدود فهرج از ریگ بیرون آمدند و مردم فهرج را به اسلام دعوت کردند آن جماعت مهلت خواستند و نزل و علوفه سرانجام کرده بیرون فرستادند و مردم خویدک و فرافتر را طلبیده به ایشان مشورت نمودند و ایشان در قبول اسلام ابا نمودند و گفتند ما از دین قدیم بر نگردیم و با هم اتفاق نموده شبیخون برلشکر اسلام آوردند و بسیاری از صحابه و تابعین را شهید کردند مثل حویطب بن هانی خواهر زاده علی بن ابیطالب… و به جهت این حرکت شنیع خرابی در قریه فرافتر راه یافته
جهت این حرکت شنیع خرابی در قریه فرافتر راه یافته به مرور خراب شد الحال از آن اثری باقی نمانده به جز بعضی دیوارهای قلعه که جهت عبرت برجاست…» گردشگری. روستای فهرج با جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی، در فهرست آثار ملی ایران نیز به ثبت رسیده است. فهرج، روستایی تاریخی با قدمتی سه هزار ساله در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی یزد، به عنوان نخستین روستای دسترس‌پذیر گردشگری کشور برای معلولان انتخاب شده است. این روستا با معماری خاص، کوچه‌های خشتی و آثار تاریخی مانندمسجد جامع (از قدیمی‌ترین مساجد جهان اسلام)، قلعه تاریخی و آب انبار،
مساجد جهان اسلام)، قلعه تاریخی و آب انبار، یکی از مقاصد گردشگری در استان یزد به‌شمار می‌آید.
جنگ یمن ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لژیون آزاد عربی یک واحد از نیروهای ارتش آلمان نازی در خلال جنگ جهانی دوم بود که از داوطلبانِ عرب مناطق خاورمیانه و شمال آفریقا تشکیل شده بود. این واحد توسط محمد امین الحسینی و رشید علی تأسیس شد که پیشنهاد یک واحد نظامی از داوطلبان عرب را به آدولف هیتلر داده بودند و هیتلر نیز در سال ۱۹۴۱ آن را پذیرفت. این واحد در واقع بر روی یک واحد کوچک تحت فرماندهی هلموث فلمی بنا گذاشته‌شد، که در واقع هدفشان کمک به شورشیان پرو-نازی در عراق بود که توسط بریتانیا سرکوب شدند. این واحد در ابتدا در سوریه مستقر شد و از تعداد
این واحد در ابتدا در سوریه مستقر شد و از تعداد زیادی عراقیان تبعیدی و سوری‌ها تشکیل شده بود. پس از فتح سوریه توسط بریتانیا و ارتش آزادیبخش فرانسه، این واحد به سونیون در یونان منتقل شد و در آن‌جا نیروهای بیشتری به این واحد پیوستند که شامل عرب‌ها و نیروهای مسلمان ساکن اروپا بودند؛ بعضی از این نیروها به صورت داوطلبی و بعضی نیز زندانیان جنگی بودند. نازی‌ها به این صورت برای این لژیون برنامه‌ریزی کرده بودند که ابتدا این لژیون قفقاز را تصرف کند، سپس با راه‌اندازی یک شورش در عراق از این واحد برای تصرف عراق استفاده
شورش در عراق از این واحد برای تصرف عراق استفاده کند (برنامه‌ای که هیچوقت محقق نشد). در عملیات مشعل نیروهای متفقین، تونس (که تحت حکومت فرانسه ویشی بود) را گرفتند. در خلال نبرد فرماندهی آلمان نازی اعراب تونسی را به ملحق شدن به لژیون فراخواند. در نوامبر ۱۹۴۳ لژیون در پلوپونزِ یونان که در اشغال نیروهای محور بود به عنوان رسته ۴۱اُم پیاده‌نظام وارد درگیری با «نیروهای مقاومت ضدفاشیست یونان» شد.
مارگارت کین ()، به دنیا آمده با نام پگی دوریس هاوکینز (؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۷ – ۲۶ ژوئن ۲۰۲۲)، یک هنرمند آمریکایی بود که در درجهٔ نخستْ زنان، کودکان و حیوانات را با چشمانی بزرگ با رنگ روغن یا ابزارهای دیگر، نقاشی می‌کرد. در گذشته، همسر سابقش، والتر کین، نقاشی‌های او را با امضای خودش می‌فروخت. البته مارگارت خودش به او چنین اجازه‌ای داده‌ بود. اما بعدها با والتر از نظر حقوقی درگیر شد که در دادگاه قاضی از آن دو خواست تا هر یک، یک نقاشی بکشند، والتر ادعا کرد که به‌دلیل داشتن درد در ناحیه شانه نمی‌تواند نقاشی بکشد
داشتن درد در ناحیه شانه نمی‌تواند نقاشی بکشد اما مارگارت در ۵۳ دقیقه یک نقاشی کامل کشید. در نهایت، هیات داوران تصمیم گرفت که مبلغ چهار میلیون دلار به‌عنوان خسارت به مارگارت پرداخت شود. وی در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۲ درگذشت. زندگی‌نامه. مارگارت در تنسی در ایالات متحدهٔ آمریکا به دنیا آمد. او در کلیسای محل به‌عنوان کسی که فرشتگان را با چشمانی بزرگ و بال‌هایی رها می‌کشد معروف بود. مارگارت به دلیل برداشت از باور، ده سال در مورد واقعیت نقاشی‌هایی که خود می‌کشید کتمان کرد زندگی شخصی. همسر اول کین فرانک ریچارد اولبریچ بود و
شخصی. همسر اول کین فرانک ریچارد اولبریچ بود و آنها با هم صاحب یک دختر شدند. در سال ۱۹۵۵ با والتر کین ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۴، او والتر را ترک کرد و یک سال بعد از او طلاق گرفت و همین باعث شد از سانفرانسیسکو به هاوایی نقل مکان کند. در هاوایی، کین با دن مک گوایر، نویسنده ورزشی هونولولو آشنا شد و در سال ۱۹۷۰ با او ازدواج کرد. ازدواج با مک گوایر به او کمک کرد تا پس از طلاقش از والتر کمتر بترسد. کین بیش از ۲۵ سال در هاوایی زندگی کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۱ به کالیفرنیا بازگشت. او با دخترش جین و دامادش دان سویگرت در
بازگشت. او با دخترش جین و دامادش دان سویگرت در شهرستان ناپا، کالیفرنیا زندگی می‌کرد. در ۲۰۱۷، کین در حالی که هنوز در خانه خود زندگی می‌کرد در سن ۹۰ سالگی تحت مراقبت‌های آسایشگاهی سالمندان قرار گرفت. مراقبت‌های اضافی که او از طریق آسایشگاه سالمندان دریافت کرد به او این امکان را داد تا با استفاده از «نقاشی بیشتر و آرامش» به اندازه کافی بهبود یابد. او در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۲ در سن ۹۴ سالگی بر اثر نارسایی قلبی در خانه خود در ناپا، کالیفرنیا درگذشت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
نمایشگاه خرید لوئیزیانا یا به گونه‌ای غیررسمی نمایشگاه جهانی سنت لوئیز یک نمایشگاه بین‌المللی بود که در سال ۱۹۰۴ در سنت لوئیس میزوری برگزار شد. تاریخدانان عموماً بر برجستگی و اهمیت درون‌مایه (تم) این نمایشگاه، نژاد و امپراتوری، و نیز تأثیرهای درازمدت آن بر روشنفکران پهنه‌های تاریخ، تاریخ هنر، معماری و انسانشناسی تأکید دارند. از دید یک فرد معمولی که در نمایشگاه شرکت کرده بود، این نمایشگاه تفریحات، کالاهای مصرفی و فرهنگ مورد پسند مردم را تبلیغ کرده بود.
ساینی () یک پایگاه اطلاعات کتابشناختی برای ارائهٔ رسانه و محتوای علمی و کتابخانه‌ای ژاپن است که بیشترین تمرکزش را بر روی زبان ژاپنی و کارهای انگلیسی منتشر شده در ژاپن گذاشته است. این پایگاه داده در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
مؤسسه تاریخ هنر هلند در شهر لاهه در کشور هلند واقع است و بزرگ‌ترین مرکز تاریخ هنر در سراسر کرهٔ زمین است. این مرکز به مستندسازی، بایگانی و ثبت هنر غربی از قرون وسطی تا دوران امروزی می‌پردازد. تمام عملکرد این مؤسسه در انتشار عمومی قرار می‌گیرد و بیشتر آن در تارنمای آن به صورت برخط نمایش داده می‌شود. بیش از ۳۰۰۰ نشریه که ۶۰۰ مورد آن در حال حاضر نیز منتشر می‌گردند، از آن جمله هستند.
یان مارتل (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) نویسنده، پدیدآور و رمان‌نویس اهل کانادا است. او در سال ۲۰۰۲ موفق شد برای نوشتنِ کتابِ زندگی پی برندهٔ جایزه ادبی من بوکر شود.
جَریر بن عبداللَّه بن جابر بَجَلی از اصحاب محمد و علی بن ابیطالب است که به «ابوعمرو» و نیز «ابوعبداللَّه» کنیه داشت. وی در ماه رمضان سال دهم هجری به حضور محمد بن عبدالله آمد و اسلام را پذیرفت و با او بیعت کرد. جریر مردی زیبا چهره و سفیدرو بود و محمد دربارهٔ او گفته است: «کأنّ علی وجهه مَسحةَ ملک؛ گویی فرشته بر چهره‌اش دست کشیده‌است.» وی که از جانب عثمان بر همدان حاکم بود در ابتدای خلافت علی بن ابیطالب اطاعت و فرمان برداری خود را اعلام کرد و در مقر فرمانداریش همدان مردم را به اطاعت و بیعت از علی فرا خواند، و
همدان مردم را به اطاعت و بیعت از علی فرا خواند، و پس از جنگ جمل، علی او را عزل کرد و به کوفه فراخواند و نامه علی را برای معاویه به شام برد، اما عاقبت از علی و نیز از معاویه کناره گرفت و در جزیره و نواحی آن مقیم شد تا آن که در شرات به سال ۵۴ هجری به روزگار حکومت ضحاک بن قیس بر کوفه درگذشت. محققان و علماء شیعه او را متهم می‌دانند زیرا که علی را ترک کرد و از او حمایت ننمود. در برخی کتب جریر را از دوستداران عثمان و هوادار بنی امیه معرفی می‌کند و مسجد او در کوفه از جمله مساجد ملعونه است. نام او را در ردیف
کوفه از جمله مساجد ملعونه است. نام او را در ردیف مغضوبین علی بن ابیطالب نام بردند و گفته شده در آخر عمر دیوانه شده بود. معرفی. جریر بن عبدالله بجلی که از صحابه محمد بن عبدالله به‌شمار می‌رود، کنیه وی ابوعمرو بود و در یمن به دنیا آمد. دربارهٔ نسب او در کتاب زندگی محمد بن عبدالله به نقل از ابن اسحاق آمده‌است: دو قبیله خثعم و بجیلة نسبشان بأنمار می‌رسد، و جریر بن عبدالله بجلی که بزرگ قبیله بجیله است، این معنی را در شعر خویش بیان کرده و این جریر همان کسی است که درباره‌اش گفته‌اند: لولا جریر هلکت بجیلة نعم
که درباره‌اش گفته‌اند: لولا جریر هلکت بجیلة نعم الفتی و بئست القبیلة و قبیله بجیله خود را به قبایل یمن ملحق ساختند و از این رو آنان را یمانی می‌خوانند. در مورد خصوصیات ظاهری او آمده‌است که وی دارای قد بلندی بود به صورتی که بر بالای کوهان شتر می‌نشست و مردی بود، زیبا و دارای کمالات که او را یوسف امت می‌گفتند. جریر بجلی در دوران پیامبر. وی از یاران محمد بود که در رمضان سال دهم به حضور محمد بن عبدالله آمد و دین اسلام را پذیرا شد. محمد بن عمر اسلمی از عبدالحمید بن جعفر، از پدرش نقل می‌کند که می‌گفته‌است، جریر
بن جعفر، از پدرش نقل می‌کند که می‌گفته‌است، جریر بن عبدالله بجلی در سال دهم هجرت همراه یک صد و پنجاه نفر از قوم خود به مدینه آمد. پیش از آمدن او محمد بن عبدالله گفت، از این در بهترین شخص یمن پیش شما خواهد آمد که بر چهره‌اش نشان پادشاهی است و در آن موقع جریر در حالی که سوار بر شتر خود بود، همراه قوم خویش آمد و همگی مسلمان شدند و بیعت کردند. این گفته محمد بن عبدالله را ذوالرمه به صورت شعر درآورد و چنین گفت: علی وجه منّ مسحه من ملاحة و تحت‌الثیاب الشین لو کان بادی در همان سال به دستور محمد بن عبدالله به تباله
در همان سال به دستور محمد بن عبدالله به تباله رفت و بعد از کشتن بسیاری از آنان، بتکده معروف برخی از قبایل عرب که در آن جا واقع بود و به «ذوالخلصه» معروف بود، را خراب کرد. تباله منطقه‌ای بین مکه و مدینه است که در تعیین دقیق محل آن اختلاف است؛ اما قدر مسلم آن است که در جنوب جزیرةالعرب، میان جنوب عربستان سعودی و نواحی یمن شمالی واقع است. جریر بن عبدالله بجلی پیش فروة بن عمرو بیاضی منزل کرد و محمد بن عبدالله از او در مورد اخبار قوم خودش سؤال می‌کرد، و او می‌گفت خداوند متعال اسلام را آشکار ساخته و در مسجدهای
خداوند متعال اسلام را آشکار ساخته و در مسجدهای ایشان اذان گفته می‌شود و قبایل بت‌هایی را که می‌پرستیده‌اند، شکسته و بتخانه‌ها را ویران کرده‌اند. در همین سال، که سال وفات محمد بن عبدالله بود، وی از طرف محمد مأموریت یافت تا به اسود برود و مردم این منطقه را به اسلام دعوت کند، وی نیز چنین کرد؛ اما مردم اسود اجابت نکرده و همچنان بر کفر خود باقی ماندند. همچنین در مورد یکی از مأموریتهای وی از سوی محمد بن عبدالله، در الطبقاتالکبری آمده‌است: محمد بن عبدالله جریر بن عبدالله بجلی را پیش ذوالکلاع بن ناکور بن حبیب بن
عبدالله بجلی را پیش ذوالکلاع بن ناکور بن حبیب بن مالک بن حسان بن تبّع و پیش ذو عمرو فرستاد و آن دو را به اسلام دعوت فرمود که هر دو مسلمان شدند. ضریبة دختر ابرهة بن صباح که همسر ذوالکلاع بود نیز مسلمان شد و هنگامی که محمد بن عبدالله مرد، جریر بن عبدالله همچنان پیش آن دو بود و ذو عمر و خبر فوت محمد بن عبدالله را به او داد. جریر بجلی در دوران خلفاء. بعد از مرگ محمد بن عبدالله نیز در خدمت خلفا بود. در زمان خلافت ابوبکر، طبق دستور خلیفه، به کمک مسلمانان قبیله خود رفت و با مزاحمان آنها که برخی از مرتدان عرب
خود رفت و با مزاحمان آنها که برخی از مرتدان عرب بودند، به جنگ پرداخت و با پیروزی این جنگ را به پایان برد. بعد از آن به طرف قبیله خثعم رفت و با کسانی که ذی خلصه را یار کردند، نبرد نمود و طبق دستوری که خلیفه داده بود، انجام داد، البته کسی در مقابل او نایستاد به جزء عده کمی که همه را به هلاکت رساند. در دوره خلافت عمر بن خطاب به سرپرستی قبیله بجلیه برگزیده شد و به عنوان رئیس آنان انجام وظیفه نمود، زیرا وی افراد این قبیله را که بین سایر قبایل پراکنده بودند، یک جا جمع نمود و لذا ریاست آنان را برعهده گرفت. او در
جمع نمود و لذا ریاست آنان را برعهده گرفت. او در جنگ‌هایی که در دوره عمر بن خطاب روی داد، حضور مستمر داشت و در برخی از این جنگ‌ها فرماندهی سپاه را بر عهده داشت. در ماه رمضان سال سیزدهم که عمر مردم را برای فتح عراق به این منطقه فرستاد تا از سپاه مثنی حمایت کنند، از جریر بجلی نیز درخواست کرد که با قبیله خود به کمک مثنی بود، و چون شمار مردم زیاد شد، عمر رایت فرماندهی را برای جریر بن عبدالله بجلی بست، جریر با مردم حرکت کرد و چون به ثعلبیه رسید مثنی با همراهان خود به او پیوست و بسوی حیره حرکت کردند و با فرماندهی
به او پیوست و بسوی حیره حرکت کردند و با فرماندهی جریر، عراق تسلیم مسلمانان شد. طبری در تاریخ خود در مورد این نبرد این‌طور می‌گوید: جریر سوی پل رفت و در بجیله با مهران پسر باذان که از بزرگان پارسی بود رو به رو شد که پل را بریده بود و جنگی سخت میان آنها روی داد و منذر بن حسان بن ضرار ضبی به مهران حمله برد و ضربتی به او زد که از اسب بیفتاد و جریر بر او تاخت و سرش را ببرید، و دربارهٔ سلاح و جامه‌اش اختلاف کردند، آنگاه صلح کردند و جریر سلاح او را بر گرفت و حسان کمربند او را گرفت. جریر و حسان در این که کدام یک
کمربند او را گرفت. جریر و حسان در این که کدام یک از این دو قاتل مهران بودند، نیز اختلاف داشتند. پایان این نبرد در سال چهاردهم بوده‌است. شرکت در حمله به امپراتوری ساسانی. جریر بجلی در حمله اعراب به ایران نیز حضوری پررنگ داشت. در فتح تستر او از طرف عمار مأموریت یافت تا به کمک سپاه ابوموسی رود. در حالی که وی مأمور فتح میمنه بود و بعد از فتح آن به ابوموسی پیوست. از جمله فتوحات وی در زمان عمر، فتح بواریج انبار بود که به فرماندهی وی گشوده شد و مردم آن شهر در قبال ادای چهارصد هزار درهم و هزار عبای قطوانی در هر
ادای چهارصد هزار درهم و هزار عبای قطوانی در هر سال نسبت به نواحی خود با جریر صلح کردند. او در جنگ نهاوند در رکاب نعمان جنگید. بعد از فتح جلولاء، عمرو بن مالک وی را همراه با چهار هزار سوار در جلولاء باقی گذاشت تا پایگاهی باشد که از نفوذ ایرانیان به نواحی عراق جلوگیری کند. لازم است ذکر شود که وی در جنگ قادسیه، از فرماندهان سپاه اسلام بود. تاریخ‌نگارانی مانند احمدبن یحیی بلاذری و خلیفه بن خیاط و شمس‌الدین ذهبی در ذکر فتح منطقۀ جنوب کردستان شامل استان‌های کنونی دیاله در عراق و کرمانشاهان در ایران توسط سپاه
دیاله در عراق و کرمانشاهان در ایران توسط سپاه اعراب مسلمان، از جریر بن عبدالله بجلی و هاشم بن عتبه به عنوان فرماندهان سپاه مسلمانان یاد کرده‌اند. در زمان خلافت عثمان وی به کار خود ادامه داد و در این دوره در ادامه حمله اعراب به ایران به اروینیه رفت و آن جا را نیز فتح نمود. در سال بیست و سوم هجری، مغیرة بن شعبه که عامل کوفه بعد از عمار شده بود، جریر را به همدان فرستاد و این شهر نیز به دست وی فتح گردید. در این جنگ، تیری به چشم جریر برخورد کرد و او یکی از چشمانش را از دست داد. بعد از این حادثه او گفت: آن را
را از دست داد. بعد از این حادثه او گفت: آن را پیشکش درگاه خدایم کردم که چهره‌ام را بدان آراست و چیزها را برایم بدان روشن ساخت، سپس آن را از من بازگرفت. عثمان جریر را به عنوان والی همدان، بر این شهر گماشت. و وی تا آخر خلافت عثمان بر همین پست باقی بود. جریر بجلی در دوران علی بن ابیطالب. زمانی که علی بن ابیطالب به خلافت رسید نامه ای به جریر بن عبدالله بجلی نوشت و او را به بیعت با خود دعوت کرد. جریر پذیرفت و از مردم هم برای علی بیعت گرفت، ابتدا علی وی را بر پست خود که همان ولایت همدان بود باقی گذاشت. در سال سی
خود که همان ولایت همدان بود باقی گذاشت. در سال سی و ششم هجری، علی به کوفه آمد و پس از اتمام جنگ جمل، با نامه علی وی از سمتش عزل شد و راهی کوفه شد. عزل او در ماه رجب همین سال اتفاق افتاد. قصیده‌ای از جریر نقل شده که این ماجرا را بیان می‌کند: اتانا کتاب علیّ فلم نردّ الکتاب بارض العجم … نامه علی برای ما آمد و ما آن نامه را در سرزمین عجم (می‌پذیریم) و رد نمی‌کنیم، و چون (آن نامه) به ما رسید از آنچه دران آمده سر نمی‌پیچیم و هرگز نکوهش سرزنش نمی‌کنیم. او را از رجالیون معروف عصر علی بن ابیطالب معرفی می‌کنند در
رجالیون معروف عصر علی بن ابیطالب معرفی می‌کنند در کتاب البدء و التاریخ در تقسیم بندی شیعه در دوران علی بن ابیطالب، نام جریر در کنار نام عمار یاسر، سلمان، مقداد، ابوذر غفاری و عبدالله بن عباس ذکر گردیده و جزء گروه ویژه و دوست‌داران علی معرفی گشته‌است. بعد از آن به عنوان نماینده علی بن ابیطالب با وجود مخالفت مالک اشتر، نزد معاویه رفت تا او را برای بیعت با علی بن ابیطالب وادارد. پس جریر به نزد معاویه رفت و او نشسته و مردم پیرامون وی بودند، آنگاه نامه علی را به او داد تا آن را خواند سپس جریر برخاست و گفت: ای
او داد تا آن را خواند سپس جریر برخاست و گفت: ای مردم شام همانا کسی که کم او را سود ندهد، بسیار هم به او سودی نرساند، اندکی پیش در بصره جنگی بود که اگر دیگر بار چنان بلایی پیش آید اسلامی نماند، از خدا بترسید ای مردم شام و دربارهٔ علی و معاویه نیک بنگرید، پس صلاح خویش را ببینید و البته برای شما از خودتان دلسوزتر نیست. سپس خاموش شد و معاویه نیز خاموش ماند و سخن نراند، پس گفت: ای جریر اندکی مرا مجال ده. معاویه مدتها جریر را در شام نگه داشت و پاسخ را به امروز و فردا موکول نمود تا این که عمرو عاص آمد و با وی
و فردا موکول نمود تا این که عمرو عاص آمد و با وی مشورت کرد و سرانجام جریر بن عبدالله بجلی بدون کاری شام را ترک کرد. این مأموریت بی‌نتیجه ماند و به مشاجره لفظی با مالک اشتر منجر شد. از این رو جریر از علی بن ابیطالب کناره گرفت و از کوفه خارج شد و به شهر قرقیسا، از شهرهای مرزی شام بر ساحل فرات، پناه برد و در آنجا اقامت گزید. هر چند جریر در جنگ صفین از هیچ‌یک از طرفین حمایت نکرد، احتمالاً گرایش او به علی بن ابیطالب در روی آوردن بجلیان به تشیع بی تأثیر نبوده‌است. او عموی مادر عبدالله بن حسن الحسن از سادات علوی
او عموی مادر عبدالله بن حسن الحسن از سادات علوی است که از این طریق با اهل بیت نسبت پیدا کرده‌است. با این حال محققان و علماء شیعه او را متهم می‌دانند زیرا که علی را ترک کرد و از او حمایت ننمود. در برخی کتب جریر را از دوستداران عثمان و هوادار بنی امیه معرفی می‌کند و مسجد او در کوفه از جمله مساجد ملعونه است. نام او را در ردیف مغضوبین علی بن ابیطالب نام بردند و گفته شده در آخر عمر دیوانه شده بود. سرانجام. در نهایت وی در سال ۵۱ یا ۵۴ در قرقیساء در گذشت.
سعید بن عمر حرشی اهل شام و نسبتش به حریش بن کعب بن ربیعه میرسد. وی یکی از امرای بزرگ اموی و از فاتحان نظامی آنان به شمار میآید. سعید در سال ۱۰۳ هجری توسط یزید بن عبدالملک به امارت بصره منصوب گردید. پس از آن وقتی عمرو بن هبیره والی عراق شد، به دستور یزید بن عبدالملک وی را به جای سعید بن خذینه به امارت خراسان منصوب نمود. امارت بر خراسان. سعید وقتی با امر امارت به خراسان رسید که مسلمانان سرگرم جهاد با کفار آن سوی مرزهای شرقی سرزمین اسلامی بودند. آنان هر چند در ابتدا با آمدن سعید در کار خود مردد ماندند؛ اما با
ابتدا با آمدن سعید در کار خود مردد ماندند؛ اما با تشویقهای سعید بن عمرو به کار جهاد پرداختند. اندکی قبل از آن و در ایام زمامداری خذینه تعدادی از بزرگان سغد از آن جهت که ترکان را در مقابل مسلمانان یاری داده بودند، از آمدن سعید به خراسان بر خود بیمناک شدند. هر چند پادشاه آنان به این بزرگان پیشنهاد داده بودند که برای جلوگیری از جنگ و خونریزی در منطقه خراجهای گذشته را نزد سعید برده و خراجهای آینده را نیز بر عهده گیرند و در فتوحات به وی یاری رسانند و حتی برای تضمین و جلوگیری حمله سعید گروگانهایی را نیز نزد
تضمین و جلوگیری حمله سعید گروگانهایی را نیز نزد فرمانده جدید بگذارند، اما آنان از بیم جانشان به سوی خجند فرار کرده و به امیر فرغانه پناهنده شدند. سعید نیز به آنان حمله کرده و تعداد زیادی از آنان را به قتل رساند. وی اموال و اسرای زیادی در این حمله به غنیمت گرفت و در نهایت با آنان صلح نمود. سعید پس از تصرف سغد به کش حمله برد؛ ولی با مردم آن در مقابل ده هزار برده صلح نمود و نصر بن سیار را به گرفتن اسیران مأمور نمود، سپس سلیمان بن ابی السری را بر کش و نسف فرمانروایی داد. سعید پس از موفقیت در کار فتوحات، خبر
داد. سعید پس از موفقیت در کار فتوحات، خبر این پیروزیها را طی گزارش‌هایی به اطلاع یزید بن عبدالملک رساند. درحالی که برای ابن هبیره گزارشی نفرستاده و وی را در جریان فتوحات و پیروزیهای خود قرار نداده بود. این کار سعید برای فرمانده عراقین گران آمده و سبب شد تا ابن هبیره کینه وی را به دل گیرد، به همین جهت وی را از حکومت خراسان معزول نمود و در مقابل این قدر نشناسی زیردستش علاوه بر این که اموال زیادی از او گرفت، ابتدا امر به قتل او نمود؛ اما در هر صورت از او گذشت نمود؛ ولی به شدت مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار
نمود؛ ولی به شدت مورد شکنجه و آزار و اذیت قرار داده به حدی که به وی صد ضربه تازیانه زده و سپس زندانی نمود. پس از آن ابن هبیره مسلم بن سعید بن اسلم بن زرعه کلابی را به جای وی به امارت خراسان منصوب نمود. اما پس از مدتی باز هم یزید بن عبدالملک، سعید بن عمرو حرشی را به امارت خراسان باز پس فرستاد. پس از مدتی که ابن هبیره از حکومت عراق عزل شد، خالد بن عبدالله قسری به جای وی منصوب گردید. ابن هبیره از عراق متواری گردید. خالد، سعید بن عمرو را مأمور دستگیری وی نمود. سعید نیز ابن هبیره را زمانی که در حال خروج از عراق
نیز ابن هبیره را زمانی که در حال خروج از عراق بود، دستگیر و زندانی نمود. امارت بر آذربایجان. در سال ۱۱۰ هجری وقتی سپاهیان اسلام به رهبری جراح در جنگ آذربایجان و ارمنستان شکست خوردند و جراح کشته شد، این بار هشام، سعید بن عمرو را به امارت آذربایجان منصوب و مأمور فتح آذربایجان و نبرد با خزریان نمود. سعید در این فتوحات موفقیتهای بزرگی به دست آورد و غنایم بسیاری از این ناحیه به دست مسلمانان افتاد. پس از پیروزیها و فتوحات سعید و برقراری آرامش نسبی در ناحیه آذربایجان، هشام بن عبدالملک در سال ۱۱۳(ه. ق) سعید را از
هشام بن عبدالملک در سال ۱۱۳(ه. ق) سعید را از حکومت آنجا برداشته و به نزد خود فرا خواند و به جای وی برادرش مسلمه را به امارت آنجا برگزید. وی از سعید خواست تا امور آنجا را به مسلمه واگذارد. مسلمه پس از رسیدن به آذربایجان به خاطر حسادت به پیروزیهای سعید بر وی خشم گرفت و ضمن بدرفتاری و اهانت به وی، او را زندانی نمود. اما هشام پس از وصول این خبر، مسلمه را به خاطر سوء رفتارش با سعید مورد بازخواست و توبیخ قرار داده و دستور آزادی سعید را صادر نمود. مسلمه نیز سعید را آزاد و مورد احترام و اکرام قرار داد و اقطاعات و
آزاد و مورد احترام و اکرام قرار داد و اقطاعات و صلههای فراوانی به وی عطا نمود. سرانجام. سعید پس از آن با معزول شدن مروان بن محمد از حکومت شام توسط هشام به جای وی به امارت آنجا گماشته و مأمور گسترش فتوحات در این ناحیه گردید. وی نیز پس از وصول به شام رفت و بیشتر وقتش را صرف فتوحات دراین ناحیه نمود تا این که بینایی خود را از دست داد. به همین سبب باز هم از حکومت آنجا برداشته شد و دوباره مروان بن محمد جای وی را گرفت. سعید بن عمرو یکی از عوامل اصلی سرکوب فتنه خوارج در زمان بنی امیه بود، چنان‌که وقتی فتنه شؤذب
در زمان بنی امیه بود، چنان‌که وقتی فتنه شؤذب خارجی اوج گرفت، مسلمه بن عبدالملک وی را مأمور سرکوبی او کرد، سعید نیز موفق به قتل شؤذب و پراکندن خوارج شد.
گوش‌خراش‌ها یا قدقدی‌ها نام یک سرده از زیرخانواده شب‌خروش است.
گئورگ اچ. اشنل (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
جان استوارت (؛ ۱۸ ژوئیه ۱۸۹۸ – ) یک هنرپیشه اهل اسکاتلند بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
انرژی الکتریکی در کانادا از قرن نوزدهم میلادی تا کنون نقش مهمی در اقتصاد و سیاست کشور کانادا ایفا کرده‌است. سازماندهی و مدیریت این بخش توسط استان‌ها و قلمروهای کانادا انجام می‌گیرد. در بیشتر استان‌ها، شرکت‌های بزرگ دولتی یکپارچه شده با شرکتهای خدمات عمومی، وظیفه تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی را بر عهده دارند. در سال‌های گذشته استان‌های انتاریو و آلبرتا به منظور افزایش بهره‌وری اقتصادی و ایجاد رقابت و سرمایه‌گذاری اقدام به ایجاد بازار برق کرده‌اند. کانادا پس از چین بزرگترین تولیدکننده نیروی برق‌آبی در
پس از چین بزرگترین تولیدکننده نیروی برق‌آبی در جهان است، سهم نیروی برق‌آبی در سال ۲۰۰۷ میلادی حدود ۵۸٪ کل تولید برق این کشور بود. از سال ۱۹۶۰، اجرای پروژه‌های عظیم برق‌آبی به ویژه در کبک، بریتیش کلمبیا، منیبا و نیوفاندلند و لابرادور ظرفیت تولید انرژی الکتریکی کانادا را به چشمگیری افزایش داده‌است. کانادا هم‌چنین ششمین کشور تولیدکننده برق از انرژی هسته‌ای است، در سال ۲۰۱۳ حدود ۹۷ میلیارد کیلووات ساعت میزان تولید برق هسته‌ای در کشور کانادا بوده‌است. در آوریل ۲۰۱۴، استان انتاریو به عنوان اولین منطقه در آمریکای
استان انتاریو به عنوان اولین منطقه در آمریکای شمالی مصرف زغال‌سنگ را به‌طور کامل از چرخه تولید برق حذف کرد. مشترکان خانگی، اداری و صنعتی بیشترین سهم مصرف نیروی برق در کانادا را دارا هستند. در سال ۲۰۰۷ مصرف سرانه برق در کانادا با میانگین ۱۶٬۹۹۵ کیلووات ساعت در سال بیشترین مصرف سرانه در جهان بود. تاریخچه. توسعه صنعت برق در اوایل قرن بیستم میلادی تأثیر عمیقی بر اقتصاد و سیاست کانادا گذاشت و به نوعی نماد گذار از صنعت قدیمی قرن نوزدهم به صنعت مدرن و متنوع کانادا تبدیل شد. در سال ۱۸۹۰ میلادی ۳ شرکت به منظور
تبدیل شد. در سال ۱۸۹۰ میلادی ۳ شرکت به منظور ایجاد شبکه انرژی بخش کانادایی آبشار نیاگارا شروع به رقابت کردند که در نهایت با چند سال تأخیر در سال ۱۹۰۴ به بهره‌برداری رسید. پس از جنگ جهانی اول نیز شرکت‌های خدمات شهری در استان‌ها ایجاد شد.نیکلا تسلا طراح اصلی تولید الکتریسیته از آبشار نیاگارا بود. ساختار. صنعت برق کانادا اساساً بر پایه مسئولیت استانی، قلمرویی است به این‌گونه که تمامی استان‌ها و قلمروها به‌طور مستقل در تعیین هیئت مدیره‌های شرکت‌های خدمات شهری و تنظیم نرخ تبادل انرژی در بخش‌های انتقال و توزیع