payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خدمات یا حتی عملیاتی گفته می‌شود که اختلال یا تخریب آن‌ها موجب تضعیف یا ناتوانی در خدمات بهداشت عمومی، تجارت و اقتصاد، امنیت ملی یا هر ترکیب دیگری از این قبیل موارد شود. این موارد شامل ارتباطات، انرژی، سامانه‌های بانکی، خطوط حمل و نقل، بهداشت عمومی و خدمات ضروری دولتی می‌شود. زیرساخت. زیرساخت به ساختار اولیه فیزیکی و سازمان یافته‌ای گفته می‌شود که برای اجرای مأموریت و اهداف یک سازمان یا یک جامعه مورد نیاز است و در حالت کلی به عناصر ساختاری مرتبط و بهم پیوسته‌ای گفته می‌شود که چهارچوبی را برای توسعه کل
گفته می‌شود که چهارچوبی را برای توسعه کل ساختارهای دیگر فراهم می‌کند و می‌تواند به عنوان یکی از عناصر توسعه یافتگی یک کشور مطرح گردد. زیرساخت به تسهیل تولید کالاها و خدمات (شامل خدمات اجتماعی) و توزیع آن‌ها کمک می‌کند. به‌طور مثال جاده‌ها به حمل و نقل کالاها و مواد اولیه به کارخانه‌ها کمک می‌کنند. زیرساخت‌ها می‌تواند به دو صورت کلی باشند؛ زیرساخت‌های نرم و زیرساخت‌های سخت. زیرساخت‌های سخت می‌تواند شامل زیرساخت‌های حمل و نقل، زیرساخت‌های مدیریت آب، زیرساخت‌های ارتباطی، زیرساخت مدیریت زباله‌های جامد، زیرساخت
ارتباطی، زیرساخت مدیریت زباله‌های جامد، زیرساخت شبکه مانیتورینگ و اندازه‌گیری زمین است. زیرساخت‌های نرم می‌تواند شامل زیرساخت‌های حکمرانی، زیرساخت اقتصادی، زیرساخت اجتماعی زیرساخت فرهنگی و زیرساخت‌های ورزشی و تفریحی باشد. مدیریت دارایی‌های زیرساخت. مبنای روش مدیریت دارایی‌های زیرساخت بر پایه تعریف یک استاندارد خدمات است که چگونگی کار یک دارایی را در قالب کلمات هدفمند و قابل اندازی‌گیری توصیف می‌کند. این استاندارد شامل یک درجه حداقل شرایط است که نشان دهنده پیامدهای از کار افتادن آن دارایی زیرساختی می‌شود.
پیامدهای از کار افتادن آن دارایی زیرساختی می‌شود. اصول اساسی در مدیریت دارایی‌های زیرساخت عبارت است از: الف. تعریف استاندارد خدمات که شامل توصیف دقیق چگونگی عملکرد و عملیات دارایی‌ها و نیز تعریف درجه حداقل شرایط است. ب. تعریف یک رویکرد هزینه کل حیات برای مدیریت دارایی‌ها ج. جزئیات برنامه‌ریزی مدیریت دارایی‌ها نقش زیرساخت در توسعه اقتصادی. سرمایه‌گذاری در زیرساخت بخشی از انباشت سرمایه‌ای است که برای توسعه اقتصادی لازم است و نیز می‌تواند به عنوان بخشی از رشد رفاه اجتماعی در ساختار اجتماعی – اقتصادی جامعه
رفاه اجتماعی در ساختار اجتماعی – اقتصادی جامعه تعبیر شود. از سوی دیگر تأثیر زیرساخت در رشد اقتصادی همواره یکی از بحث‌های اساسی در بین اقتصاد دانان بوده‌است. در کشورهای توسعه یافته توسعه و گسترش شبکه‌های برق، جاده‌ها و شبکه راه‌آهن توسعه اقتصادی بارزی را سبب شده‌است. در عین حال زیرساخت تأثیر غیرمستقیمی بر زنجیره تأمین، ارزش زمین، رشد کسب و کارهای کوچک و توسعه جوامع و استفاده از فرصت‌های اقتصادی می‌گذارد. امنیت زیرساخت‌ها. امنیت زیرساخت به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که برای حفاظت از زیرساخت‌ها و به‌طور
گفته می‌شود که برای حفاظت از زیرساخت‌ها و به‌طور خاص زیرساخت‌های حیاتی، از قبیل فرودگاه‌ها، آزاد راه‌ها، شبکه‌های راه‌آهن، بیمارستان‌ها، پل‌ها پایانه‌های حمل و نقل، شبکه‌های ارتباطی، سدها، شبکه‌های انرژی و … انجام می‌شود. امنیت زیرساخت به دنبال محدود کردن آسیب‌پذیری چنین ساختارها و سازه‌هایی در مقابل خرابکاری تروریسم، آلودگی و … است. مهم‌ترین دلایل آسیب‌پذیری در زیرساخت‌ها که لزوم حفاظت از آن‌ها را ایجاد می‌کند شامل: - تروریسم؛ افراد یا گروه‌هایی که به دلایل سیاسی اقدام به خرابکاری در زیرساخت‌ها می‌کنند. -
سیاسی اقدام به خرابکاری در زیرساخت‌ها می‌کنند. - خرابکاری؛ افراد یا گروه‌هایی مثل کارکنان سابق یک مجموعه، گروه‌های سیاسی مخالف دولت یا گروه‌های طرفدار محیط زیست می‌توانند از دلایل خرابکاری باشند. - جنگ اطلاعاتی؛ هک سامانه‌های اطلاعاتی توسط افراد برای به دست آوردن درآمدهای شخصی یا نفوذ سازمان یافته به سامانه‌های اطلاعاتی و ارتباطی یک کشور برای ایجاد خرابکاری در زیرساخت‌های آن می‌تواند از جمله جنگ‌های اطلاعاتی باشد. - بلایای طبیعی؛ طوفان، سیل و دیگر اتفاقات طبیعی که به زیرساخت‌های حیاتی مثل خطوط انتقال نفت و
که به زیرساخت‌های حیاتی مثل خطوط انتقال نفت و آب یا شبکه‌های انتقال برق آسیب می‌زند. زیر ساخت‌های حیاتی. این واژه معمولاً از سوی دولت‌ها برای توصیف دارایی‌هایی استفاده می‌شود که مدیریت و عملیات ساختارهای اساسی جامعه مثل اقتصاد را ممکن می‌سازد و برای اجرای آن ضروری می‌باشند. در یک تقسیم‌بندی کلی این واژه با موارد زیر در ارتباط است: سیاست گذاری و برنامه‌ریزی در حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی (Critical Infrastructure Protection). از آنچه که گفته شد نتیجه می‌شود که برای مقابله با آسیب‌های مطرح شده در زیرساخت‌های
برای مقابله با آسیب‌های مطرح شده در زیرساخت‌های حیاتی نمی‌توان بدون برنامه‌ریزی گام برداشت. این موضوع زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم در سال‌های اخیر تعداد حملات توزیع شده ممانعت از دستیابی به خدمات بسیار زیاد شده‌است. همچنین حجم ترافیک بالایی از اینترنت برای حمله به آژانس‌های دولتی و خصوصی استفاده می‌شود. از سوی دیگر وابستگی ارائه خدمات در بخش‌های مختلف از جمله بخش‌های دولتی و غیردولتی افزایش چشم‌گیری یافته‌است؛ به‌طور مثال خدمات دولت الکترونیکی در سال‌های اخیر وابستگی شدیدی به بانکداری الکترونیکی پیدا
اخیر وابستگی شدیدی به بانکداری الکترونیکی پیدا کرده‌است (A. Alsamhan, 2014). در کل می‌توان گفت که این آسیب‌ها می‌تواند به ضربات سنگین مالی برای دولت‌ها و بخش خصوصی بینجامد یا حتی با از بین بردن سهم بازار برخی بخش‌های خصوصی در اقتصاد آن‌ها را از چرخه رقابتی خارج سازد. بدین ترتیب می‌توان گفت که سیاست گذاری و برنامه‌ریزی در این حوزه برای کشورها بسیار حیاتی و ضروری است. سیاست گذاری حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی. سیاست گذاری در حیطه زیرساخت‌های حیاتی به دنبال تعیین بازیگران اصلی در هر یک از حوزه‌های تهدیدات، عوامل
بازیگران اصلی در هر یک از حوزه‌های تهدیدات، عوامل مؤثر در زیرساخت‌ها و نیز پوشش مخاطرات و تهدیدات است به نحوی که بتواند ریسک‌های هر یک را شناسایی کرده و برنامه‌ریزی لازم را در شناسایی مداوم فعالیت‌های حیاتی انجام دهد و زمینه ایجاد مشارکت بخش‌های دولتی و خصوصی را فراهم نماید و فرایند مستمری را برای استفاده از ظرفیت‌های مختلف در این زمینه فراهم سازد. برنامه‌ریزی حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی. هدف از برنامه‌ریزی در این حوزه توسعه یک برنامه برای حفاظت زیرساخت‌های حیاتی و جلوگیری از انجام حملات و ممانعت از ارائه
حیاتی و جلوگیری از انجام حملات و ممانعت از ارائه خدمات این بخش هاست. این امر با ایجاد و تقویت هماهنگی و همکاری بین بخش‌های خصوصی و دولتی و نیز با ارائه دهندگان خدمات در این حوزه‌ها و ارتباط اطلاعاتی این بخش‌ها و نیز صاحبان زیرساخت‌های حیاتی امکان‌پذیر خواهد بود. این برنامه‌ریزی باید شامل بخش‌های زیر باشد: الف. شناسایی زیرساخت‌های حیاتی در کشور ب. شناسایی صاحبان و مالکان اصلی و فرعی زیرساخت‌های حیاتی ج. طراحی و ایجاد راهبردهای دفاع از زیرساخت‌های حیاتی د. شناسایی اجزای مختلف و نقش آن‌ها در زیرساخت‌های حیاتی
اجزای مختلف و نقش آن‌ها در زیرساخت‌های حیاتی هـ. توسعه سیاست‌های حفاظت و رویه‌های حفاظتی و افزایش تدریجی حفاظت از زیرساخت‌ها و. مانورهای دوره‌ای برای بررسی اثربخشی و کارایی روش‌های حفاظت به‌طور مثال در حوزه زیرساخت‌های اطلاعاتی و ارتباطی یکی از آسیب‌های جدی حملات توزیع شده ممانعت از ارائه خدمات (DDoS) می‌باشد که رشد بسیاری در سال‌های اخیر داشته‌است و زیان‌های مالی زیادی را به دولت‌ها تحمیل کرده‌است. نقش‌های کلیدی در تعیین برنامه‌ها. تعیین نقش‌های مختلفی که به نوعی با زیرساخت‌های حیاتی در ارتباط هستند و نیز
نوعی با زیرساخت‌های حیاتی در ارتباط هستند و نیز فعالیت‌های کلیدی مربوط به هر یک از این نقش‌ها در میزان موفقیت برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌ها از جمله مهم‌ترین عوامل است. در یک تقسیم‌بندی کلی دولت به عنوان متولی اصلی ایجاد فضای عملیاتی برای بخش‌های مختلف حیاتی کشور، تعیین‌کننده اهداف اجرای برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌ها از یک سو و تعریف‌کننده سیاست‌ها و نقش‌های درگیر در هر یک از زیرساخت‌های حیاتی در کشور است. از سوی دیگر دولت با مشارکت بخش خصوصی تعیین می‌کنند که چه چیزهایی در کشور از جمله زیرساخت‌های حیاتی
که چه چیزهایی در کشور از جمله زیرساخت‌های حیاتی به‌شمار می‌روند و همچنین میزان ریسک قابل قبول در هر یک از زیرساخت‌ها را معین می‌کنند. بدین ترتیب در هر یک از زیرساخت‌های حیاتی ریسک‌های موجود اولویت بندی شده و در حیطه عملیاتی بهترین راهکارهای کنترلی برای آن‌ها مشخص می‌شوند. این امر در یک چرخه‌ای که هدف اصلی آن اطمینان از اثربخش بودن کنترل هاست، ادامه می‌یابد. یکی از مهم‌ترین فعالیت‌هایی که باید توسط بخش‌های دولتی و خصوصی و با هماهنگی و همکاری همدیگر انجام دهند، تعیین عملکردهای حیاتی در هر یک از زیرساخت‌های
تعیین عملکردهای حیاتی در هر یک از زیرساخت‌های حیاتی و نیز تعیین وابستگی‌های موجود در بین این عملکردهاست. در این صورت طرح‌ریزی برنامه حفاظت و تعیین ریسک‌ها و ابزارهای کنترل با دقت بیشتری انجام خواهد شد و اقدامات مؤثرتر خواهند بود. سازمان‌های بخش خصوصی و دولتی می‌توانند از طریق مشارکت در طرح‌های حفاظت زیرساخت‌های حیاتی و موقعیت‌های اورژانسی در مقابله با تهدیدات منافع همدیگر را تأمین نمایند. بدین ترتیب برنامه‌های واکنش در برابر آسیب‌ها و تهدیدات می‌تواند منجر به ارتقای مقاومت زیرساخت‌های حیاتی گردد. این
منجر به ارتقای مقاومت زیرساخت‌های حیاتی گردد. این برنامه‌ها نیز باید به نوبه خود در عین حال که باید به صورت کاملاً شفاف بیان گردند، باید قابلیت اجرای بالای داشته باشند و آزمایش شده و ارزیابی شده باشند. آزمودن برنامه‌های حفاظت به ایجاد اطمینان و افزایش هماهنگی بین بخش‌های دولتی و خصوصی می‌انجامد و نیز می‌تواند شناسایی ریسک‌های جدید و ابزارهای کنترلی آن‌ها را دقیق تر سازد. تفاوت بین CIP و CIIP و Cyber Security. حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی یک مفهوم کلی تری است که می‌تواند دو مفهوم حفاظت از زیرساخت‌های اطلاعاتی
می‌تواند دو مفهوم حفاظت از زیرساخت‌های اطلاعاتی حیاتی (CIIP) و نیز امنیت سایبری (Cyber Security) را نیز در خود داشته باشد. برنامه‌های حفاظت از زیر ساخت‌های حیاتی. در کشورها و مناطق مختلف جهان برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی اجرا می‌شود که در این بخش به چندین مورد از آن‌ها نگاهی می‌کنیم. آمریکا. در ایالات متحده آمریکا تقریباً تمامی فعالیت‌های مربوط به امنیت و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی زیر نظر وزارت امنیت داخلی (DHS) انجام می‌گیرد. تا قبل از ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۱۱ این فعالیت به صورت مستقل در ذیل نهادها و
سال ۲۰۱۱ این فعالیت به صورت مستقل در ذیل نهادها و سازمان‌های مختلف انجام می‌شد ولی بعد از آن همه این فعالیت‌ها به صورت متمرکز و در وزارت امنیت داخلی ادغام گردید. این وزارت شامل پنج بخش می‌شود که عبارت‌اند از: مدیریت، علوم و تکنولوژی، پاسخ گویی و آماده‌سازی در موارد اضطرار، امنیت مرزها و ترابری و تحلیل اطلاعات و حفاظت از زیرساخت‌ها. در بخش تحلیل اطلاعات و حفاظت از زیرساخت‌ها دو برنامه عمده وجود دارد که یکی ناظر به امنیت اطلاعات است و دیگر در بخش حفاظت از زیرساخت‌ها طراحی گردیده‌است. این بخش همچنین وظیفه
زیرساخت‌ها طراحی گردیده‌است. این بخش همچنین وظیفه هماهنگی با بخش‌های خصوصی را در برنامه‌ریزی و پیش‌بینی تهدیدات بر عهده دارد. داده‌های تحلیلی این بخش از سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا نظیر FBI, CIA و آژانس امنیت ملی آمریکا تأمین می‌شود. نهادهای اصلی سیاست گذاری در این حوزه شامل شورای امنیت داخلی (HSC) و نیز دفتر امنیت داخلی (OHS) است که وظیفه سیاست گذاری در امنیت اطلاعات و حفاظت از زیرساخت‌ها را بر عهده دارند. همچنین شورای مشورتی زیرساخت ملی (NIAC) که اعضای آن توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب می‌شوند در ذیل
رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب می‌شوند در ذیل HSC و OHS وظیفه سیاست گذاری در حوزه حفاظت از زیرساخت‌های اطلاعاتی حیاتی (CIIP) را بر عهده دارد. برنامه حفاظت از زیرساخت‌های ایالات متحده آمریکا ۶ فاز اصلی را برای قبل، حین و بعد از اتفاق برای محافظت از زیر ساخت‌ها ارائه داده‌است. این فازها شامل تحلیل و ارزیابی، بهسازی، نشانه‌ها و هشدارها، کاهش خطرات، پاسخ به حادثه، بازسازی می‌باشد که در شکل بالا نیز آمده‌است. اتحادیه اروپا. در سال ۲۰۰۵ شورای امور داخلی اتحادیه اروپا، کمیسیون اتحادیه اروپا را مأمور کرد که
اروپا، کمیسیون اتحادیه اروپا را مأمور کرد که پیشنهاد برنامه‌ای را برای حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی اتحادیه اروپا (EPCIP) ارائه دهد. در پاسخ کمیسیون اتحادیه اروپا این پیشنهاد را به یک برنامه شناسایی زیرساخت‌های حیاتی اتحادیه اروپا تبدیل کرد و آن را مبنایی برای بهبود زیرساخت‌های اتحادیه اروپا قرار داد. این اقدامات منجر به طراحی مجموعه‌ای از اصول، فرایندها و ابزارهایی شد که برای حفاظت از زیرساخت‌های اتحادیه اروپا به کار برده می‌شود که در واقع برای اجرایی کردن EPCIP پیشنهاد شده‌است. در این پیشنهاد تهدیداتی که
EPCIP پیشنهاد شده‌است. در این پیشنهاد تهدیداتی که لازم به پاسخ دارند نه تنها در حوزه تروریسم دیده شده‌است بلکه شامل تهدیداتی از قبیل فعالیت‌های مجرمانه، بلایای طبیعی و اتفاقات دیگری می‌شود که ممکن است زیرساخت‌ها را تهدید کند. هدف نهایی این برنامه ارتقا حفاظت از زیرساخت‌های اتحادیه اروپاست. این برنامه یک چهارچوب قانونی را در اتحادیه اروپا به اجرا می‌گذارد که شامل موارد ذیل است: الف. ایجاد یک رویه برای شناسایی و تعیین زیرساخت‌های حیاتی اتحادیه اروپا و رویکردی مشترک برای ارزیابی نیازهای این زیرساخت‌های برای
مشترک برای ارزیابی نیازهای این زیرساخت‌های برای ارتقا حفاظت از آنها. ب. طراحی‌های لازم برای اجرا و پیاده‌سازی EPCIP به نحوی که این طراحی شامل برنامه اجرا، شبکه اطلاعات اعلان در زیرساخت‌های حیاتی، آماده‌سازی گروه‌های حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در سطح اتحادیه اروپا، فرایند اشتراک اطلاعات حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در کل اتحادیه اروپا و در نهایت تحلیل و شناسایی وابستگی‌های بین زیرساخت‌ها و دیگر ساختارهای اتحادیه باشد. ج. ارائه برنامه‌های که در کل کشورهای اتحادیه اروپا قابلیت اجرا داشته باشد و امکان ایجاد
اروپا قابلیت اجرا داشته باشد و امکان ایجاد همگرایی بین کشورهای حوزه یورو را داشته باشد. د. ارائه تصویری درست از ابعاد خارجی زیرساخت‌های حیاتی اتحادیه اروپا هـ. همراه ساختن اقدامات مالی در این زمینه به نحوی که برنامه مدیریت، آماده‌سازی و جلوگیری از مخاطرات امنیتی و تروریستی در بازه زمانی سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ از فرصت‌ها و توانمندی مالی موجود برای حفاظت از زیرساخت‌های اتحادیه اروپا استفاده کند. همچنین در برنامه کاری اتحادیه اروپا برای اجرای این طرح سه موضوع اساسی ذیل آمده‌است: اول- توجه به جنبه‌های استراتژیک
ذیل آمده‌است: اول- توجه به جنبه‌های استراتژیک EPCIP و توسعه اقدامات در این حوزه به حوزه مرتبط دیگر با حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در اتحادیه اروپاست. دوم- توجه به کاهش میزان نفوذ پذیری در زیرساخت‌های حیاتی در اتحادیه اروپاست که باید در برنامه EPCIP دیده شود. سوم- توجه به داشتن چهارچوب ارزیابی کشورهای حوزه اتحادیه اروپاست که آن‌ها را از نظر داشتن برنامه‌های ملی در زمینه حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی ارزیابی کند. بر طبق این اصول برنامه‌ای قابل اجرا و مستمر در اتحادیه اروپا تدوین و آماده‌سازی شده‌است. استرالیا.
اروپا تدوین و آماده‌سازی شده‌است. استرالیا. در استرالیا سه وزارت خانه دفاع، دادگستری و ارتباطات در حوزه سیاست گذاری و اجرای برنامه‌های حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی فعالیت دارند که در این میان وزارت ارتباطات بیشتر وظیفه سیاست‌گذاری و وزارت دفاع بیشتر وظیفه اجرای سیاست‌ها را بر عهده دارد (Serkin, 2005). وزارت دفاع استرالیا در ذیل خود اداره‌ای بنام سیگنال‌های دفاعی (DSD) دارد که وظیفه اصلی حفاظت از زیرساخت‌های رایانه‌ای و شبکه‌ای را بر عهده دارد. از سوی دیگر این اداره وظیفه دادن هشدارهای امنیتی در فضای تبادل
اداره وظیفه دادن هشدارهای امنیتی در فضای تبادل اطلاعات را نیز دارد. همچنین در استرالیا سازمان مدیریت اطلاعات دولت استرالیا، بخش دیگری از وظایف مربوط به امنیت در فضای اطلاعاتی را بر عهده دارد. این سازمان ذیل نظر وزارت ارتباطات استرالیا است و همچنان که گفته شد، وظیفه این سازمان بیشتر در حوزه سیاست گذاری در حوزه امنیت در فضای تبادل اطلاعات است. در وزارت دادگستری نیز گروه حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی (CIPG) قرار دارد که وظیفه اصلی آن تشخیص مخاطرات و تعیین و ارزیابی آسیب‌پذیری در بخش‌های مختلف اعم از برق، حمل و
آسیب‌پذیری در بخش‌های مختلف اعم از برق، حمل و نقل، موسسات مالی و مخابرات است. همچنین استرالیا از یک شبکه اشتراک امن اطلاعاتی (TISN) برای جریان داده‌های مربوط به حفاظت از زیر ساخت‌های حیاتی خود بهره می‌برد که در شکل ذیل ساختار نشان داده شده‌است. در این شبکه سازمان‌ها و وزارت خانه‌های مرتبط با زیرساخت‌های حیاتی نقش دارند که شامل سازمان‌های زیر می‌باشد:
برادران خونی دو شخصیت تخیلی و ابرتبه‌کارانه در کتاب‌های کامیک می‌باشند. این کاراکترها به دست مارک فردریک و جیم استرالین خلق شده و در "مرد آهنی" شماره ۵۵ام (فوریه ۱۹۷۳) معرفی شدند. جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از برادران خونی در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده‌است.
تینا سیناترا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا است. او تهیه‌کنندهٔ فیلم "کاندیدای منچوری" (۲۰۰۴) و فرزند فرانک سیناترا، خواننده و بازیگر نامدار آمریکایی است. تینای همچنین خواهر فرانک سیناترا جونیور و نانسی سیناترا است.
فخرالدین احمدی دانش‌آشتیانی (زادهٔ ۱۳۳۴) سیاستمدار اصلاح طلب اهل ایران است؛ وی پیش تر وزیر آموزش و پرورش، استاد گروه زلزله دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی جمهوری اسلامی ایران، رئیس مجتمع آموزشی مفید و معاون اسبق طرح و توسعه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران نیز بوده است. پیش از مسوولیت. دانش آشتیانی شخصیتی از خانواده حسن روحانی است. وی در جریان انقلاب اسلامی فعال بود و پدر او هم در دور اول و سوم مجلس نماینده بوده‌است. او در سال‌های جوانی
و سوم مجلس نماینده بوده‌است. او در سال‌های جوانی به سپاه پاسداران پیوست و از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ هم با سپاه و هم با آموزش و پرورش کار می‌کرد. تا پیش از سال ۱۳۶۴ وی پست برجسته‌ای نداشت و به صورت متناوب در جنگ با عراق شرکت می‌کرد. احمدی دانش آشتیانی متأهل است و دو دختر و یک پسر دارد. سوابق علمی. دانش آشتیانی، تحصیل کرده مدرسه علوی است و در سال ۱۳۵۲ دیپلم گرفته‌است. در سال ۱۳۵۸ در رشته مهندسی راه و ساختمان از دانشگاه امیرکبیر لیسانس گرفت و کارشناسی ارشد را نیز در سال ۱۳۷۰ در دانشگاه امیرکبیر بوده‌است. او سپس در
سال ۱۳۷۰ در دانشگاه امیرکبیر بوده‌است. او سپس در سال ۱۳۷۵ دکترایش را از دانشگاه امپریال کالج انگلستان در رشته مهندسی زلزله اخذ کرده‌است. وی در حال حاضر دانشیار دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی در دانشکده مهندسی عمران و رئیس مجتمع آموزشی مفید است. پیش از این عضو هیئت امنای دانشگاه‌های صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و تربیت مدرس و ریاست کمیسیون هیئت امنای دانشگاه‌های تربیت مدرس، دانشگاه هنر تهران، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه اصفهان، دانشگاه هنر اصفهان، دانشگاه شهید چمران اهواز را در کارنامه کاری خود دارد. او مدتی
چمران اهواز را در کارنامه کاری خود دارد. او مدتی سرپرست دانشگاه ایلام هم بوده‌است. او همچنین تدریس در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری، انجام پروژه‌های مختلف، بیش از ۴۰ پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری، چاپ بیش از ۵۰ مقاله علمی پژوهشی در مجلات داخلی و خارجی و کنفرانس‌های بین‌المللی و… را در پرونده خود دارد. کتاب وی با موضوع رفتار اتصالات چارچوب‌های فولادی، در برخی دانشگاه‌های جهان به عنوان منبع به دانشجویان معرفی می‌شود. عضویت در هیئت امنای دانشگاه مفید. وی عضو هیئت امنای دانشگاه مفید بوده و شرکت‌های
وی عضو هیئت امنای دانشگاه مفید بوده و شرکت‌های وابسته وی در طول سالهای گذشته در برخی پروژه‌های عمرانی این دانشگاه نقش مستقیم داشته‌است. سوابق اجرایی. دانش آشتیانی از ابتدای پیروزی انقلاب سمت‌های اجرایی بسیاری داشته و خود را یک مدیر استراتژیک می‌داند. ساختمان کنونی وزارت علوم زمانی که دانش آشتیانی سمت معاونت وزارت را داشت خریداری شد. برخی از سمت‌های اجرایی او عبارتند از: حضور در دولت یازدهم. نامزدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. پس از آنکه رضا فرجی دانا استیضاح شد و محمود نیلی احمدآبادی نتوانست از مجلس رأی
شد و محمود نیلی احمدآبادی نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد، در ۱۹ آبان ۱۳۹۳، بسیاری از وبسایتهای خبری مدعی شدند که قراراست روز بعد فخرالدین احمدی آشتیانی به عنوان وزیر پیشنهادی علوم به مجلس معرفی شود. نهایتاً در ۲۰ آبان ۱۳۹۳ حسن روحانی طی نامه‌ای به علی لاریجانی، احمدی دانش آشتیانی را برای تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی کرد. وی ساعتی بعد دربارهٔ برنامه‌هایش برای وزارت علوم گفت که برنامه‌های خود را در حوزه‌های مختلف به دولت ارائه کرده‌است و همچنین اعلام کرد که فکر نمی‌کند مجلس با او مشکلی
همچنین اعلام کرد که فکر نمی‌کند مجلس با او مشکلی داشته باشد. احمدی دانش آشتیانی در همان روز، برنامه‌های کامل خود را در اختیار رسانه‌ها قرار داد. جلسه بررسی صلاحیت وی، در روز سه شنبه ۲۷ آبان در مجلس شورای اسلامی برگزار شد. اما وی نیز همچون محمود نیلی احمدآبادی به دلیل آنچه که نمایندگان انتساب به فتنه ۸۸ و تیم کاری مصطفی معین نامیدند، با کسب ۷۰ رأی موافق، ۱۷۱ رأی مخالف و ۱۶ رأی ممتنع نتوانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد. عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی ایران. در ۲۶ آبان ۱۳۹۴، حسن روحانی، رئیس‌جمهور،
ایران. در ۲۶ آبان ۱۳۹۴، حسن روحانی، رئیس‌جمهور، به پیشنهاد علی اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش، طی حکمی، فخرالدین احمدی دانش‌آشتیانی را به همراه شش تن دیگر به عنوان عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی منصوب کرد. وزارت آموزش و پرورش. در ۲ آبان ۱۳۹۵، و به دنبال استعفای علی اصغر فانی، حسن روحانی، رئیس‌جمهور طی نامه‌ای به علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی، فخرالدین احمدی دانش آشتیانی را به عنوان وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش جهت کسب رأی اعتماد به مجلس معرفی نمود. در جلسه رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی در
نمود. در جلسه رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۱۱ آبان ماه سال ۱۳۹۵ دانش آشتیانی توانست با ۱۵۷ رأی موافق، ۱۱۱ رأی مخالف و ۶ رأی ممتنع به سمت وزارت آموزش و پرورش برگزیده شود. عضویت در شرکت‌های خصوصی. دکتر احمدی آشتیانی پیش از اخذ رأی اعتماد از مجلس در هیئت مدیره دو شرکت خصوصی (شرکت آمیتیس طراوات کودکی و شرکت مهندسین مشاور طرح‌نگار) عضو بوده‌است. پس از اخذ رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی، استعفای خود را از هر دو شرکت ارائه می‌دهد. اتهامات مربوط به قاچاق کالا. در سال ۱۳۹۶ محموله کالای قاچاق از ویلای شخصی
در سال ۱۳۹۶ محموله کالای قاچاق از ویلای شخصی دکتر دانش آشتیانی واقع در منطقه لواسان کشف و ضبط گردید. فخرالدین احمدی آشتیانی طی مصاحبه‌ای اعلام نمود که این کالاها مربوط به دختر ایشان می‌باشد. البته بعداً مشخص گردید که فخرالدین دانش آشتیانی رئیس هیئت مدیره شرکت آمیتیس طراواتکودکی نماینده یک شرکت ایتالیایی لباس کودک می‌باشد و کالاهای مربوطه متعلق به شرکت فوق می‌باشد. مالکیت مدارس غیرانتفاعی. دانش آشتیانی مالک و مؤسس چندین مدرسه غیرانتفاعی در شمال تهران می‌باشد. از این جمله این مدارس می‌توان به دبیرستان‌های
از این جمله این مدارس می‌توان به دبیرستان‌های مفید، دبیرستان دانش، دبیرستان دکتر هشترودی، دبیرستان آتیه سازان و روشنگران اشاره کرد
مکعب () فیلمی کانادایی در سبک ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی وینچنزو ناتالی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شده. از بازیگران آن می‌توان به نیکول د بوئر، دیوید هیولت و جولیان ریچینگز اشاره کرد. داستان این فیلم دربارهٔ افرادی است که در یک مکعب از خواب بیدار می‌شوند و سعی می‌کنند برای زنده ماندن از بین این مکعب‌ها فرار کنند اما بین آن‌ها اختلافاتی به وجود می‌آید. این فیلم پایان غیرمنتظره‌ای دارد. دنباله‌های این فیلم "" و "مکعب صفر" هستند.
فیلم ترسناک ۴ () یک فیلم هجو کمدی ترسناک به کارگردانی دیوید زاکر است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. داستان. شکیل اونیل و دکتر فیل در حالی از خواب بیدار می‌شوند که به لوله‌هایی در یک حمام زنجیر شده‌اند. عروسک شروری از طریق صفحهٔ تلویزیون ظاهر شده و اعلام می‌کند که اتاق به‌تدریج با گاز عصبی پر می‌شود. برای نجات، شکیل باید توپ را داخل سبد بیندازد تا دو اره به‌دست آید؛ دکتر فیل درمی‌یابد که این اره‌ها برای بریدن پاهای‌شان در نظر گرفته شده‌اند. اما او اشتباهاً پای اشتباهش را می‌برد و از حال می‌رود، و هر دو به سرنوشت
را می‌برد و از حال می‌رود، و هر دو به سرنوشت مرگ دچار می‌شوند. در همین حال، سیندی کمپبل به نیویورک نزد شوهرخواهرش، تام لوگان، می‌رود. شوهرش، جورج، در گذشته و برادرزاده‌اش، کودی، به مدرسهٔ نظامی فرستاده شده است. سیندی دل‌شکسته و تنهاست. تام که دست به خودکشی می‌زند، تصادفاً ویاگرا می‌خورد که باعث نعوظ شدید می‌شود و در پی سقوط از نرده‌ها، جانش را از دست می‌دهد. بعد از آن، سیندی شغلی به‌عنوان مراقب یک زن سالخورده به نام خانم نوریس می‌پذیرد که در خانه‌ای جن‌زده زندگی می‌کند. در خانهٔ کناری، تام رایان زندگی
زندگی می‌کند. در خانهٔ کناری، تام رایان زندگی می‌کند؛ او با دوستان جورج، ماهالیک و سی‌جی، روبه‌رو می‌شود و دربارهٔ رابطهٔ یک‌شب‌شان که هم‌جنس‌گرایانه بوده، آگاه می‌شود. فرزندان تام، رابی و ریچل، که از او دور بودند، به خانه‌اش بازمی‌گردند. فردای آن روز، سیندی و تام به هم دل می‌بندند؛ سیندی ماجرای مرگ جورج را در مسابقهٔ بوکس برایش تعریف می‌کند. درست در لحظه‌ای که عشق تازه‌ای میان‌شان شکل می‌گیرد، یک تریپاد غول‌پیکر (از گونهٔ ماشین‌های جنگی در "جنگ دنیاها") شروع به تبخیر مردم شهر می‌کند. سیندی با پسربچه‌ای
شروع به تبخیر مردم شهر می‌کند. سیندی با پسربچه‌ای خاموش و رنگ‌پریده به نام توشیو سایکی، روح جن‌زدهٔ خانه، صحبت می‌کند (که ظاهراً به زبان ژاپنی است، اما در واقع مجموعه‌ای از واژه‌های بی‌معنی ژاپنی‌ است) و می‌فهمد که راه حل تهاجم در قلب پدر این پسر نهفته است. در حالی‌که تام همراه فرزندانش شهر را ترک می‌کند، سیندی با دوستش برندا میکز ملاقات می‌کند؛ کسی که به‌طرز غیرقابل توضیحی پس از مرگش در فیلم قبلی زنده است. آن‌ها با پیروی از دستورالعمل‌های توشیو، به روستا می‌روند و وارد جامعه‌ای اسرارآمیز و منزوی می‌شوند.
و وارد جامعه‌ای اسرارآمیز و منزوی می‌شوند. آن‌جا دستگیر شده و محاکمه می‌شوند؛ قاضی، هنری هیل، به آن‌ها اجازه می‌دهد زنده بمانند اما دیگر هرگز اجازهٔ ترک روستا را نخواهند داشت. در همین حال، جلسه‌ای اضطراری در سازمان ملل متحد با ریاست رئیس‌جمهور آمریکا، بکستر هریس، برگزار می‌شود. او از ادامهٔ خواندن کتاب کودکان "اردک من" امتناع می‌ورزد. جلسه زمانی از کنترل خارج می‌شود که یک سلاح معیوب بیگانه، همه را برهنه می‌کند. تام و فرزندانش در میانهٔ جنگ بین ارتش آمریکا و بیگانگان رانندگی می‌کنند. رابی که از هیجان
و بیگانگان رانندگی می‌کنند. رابی که از هیجان درگیری‌ها به وجد آمده، فرار می‌کند، و تریپاد تام و ریچل را می‌رباید. در روستا، هنری به‌دست دیوانهٔ روستا، «ازکیل»، کشته می‌شود. ازکیل به سیندی افشا می‌کند که پدر توشیو بوده و پسرش طی مسابقهٔ بوکس سیندی کشته شده است. سیندی و برندا هم به‌دست تریپاد گرفتار شده و به همان حمام آغاز داستان برده می‌شوند. آن‌ها در تلهٔ گیاه گوشت‌خوار "اره ۲" گیر می‌افتند. سیندی چالش عروسک را پشت سر می‌گذارد، اما جان تام و فرزندانش در خطر قرار می‌گیرد و آن‌ها در تله گذاشته می‌شوند. سیندی
قرار می‌گیرد و آن‌ها در تله گذاشته می‌شوند. سیندی با دیدن توالت و «قلب» نزدیک آن، درمی‌یابد که عروسک از طریق همسر هنری، پدر واقعی توشیو است. عروسک که می‌بیند تام تا چه حد برای نجات فرزندانش تلاش می‌کند، به اشتباهاتش پی می‌برد و از تهاجم عذرخواهی می‌کند و همه را آزاد می‌سازد. رابی و ریچل نزد مادرشان بازمی‌گردند که حالا با مردی بسیار مسن ازدواج کرده است. برندا هم با برادر انسانی عروسک، زولتر، وارد رابطهٔ عاشقانه می‌شود. در بخش پایانی، یک ماه بعد، راوی داستان که جیمز ارل جونز است و بعدتر توسط یک اتوبوس زیر