payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روزهای بی‌تقویم فیلمی مستند به کارگردانی مهرداد اسکویی است که در سال ۱۳۸۵ شمسی ساخته شد. جایزهٔ بهترین فیلم مستندِ نیمه‌بلند از جشنوارهٔ هات‌داکز، جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران سومین جشنوارهٔ اوکراین، جایزهٔ بهترین فیلم مستند جشنوارهٔ سه قارهٔ هندو دیپلم افتخار بهترین کارگردانی از جشنوارهٔ فیلم فجر در کارنامهٔ روزهای بی تقویم دیده می‌شود. این فیلم همچنین جایزهٔ بهترین فیلم در بخش مبارزه با مواد مخدر و دیپلم بهترین صدابرداری از جشنوارهٔ بین‌المللی سینما حقیقت را از آن خود کرده‌است. خلاصهٔ فیلم. روزهای بی‌تقویم
از آن خود کرده‌است. خلاصهٔ فیلم. روزهای بی‌تقویم گزارشی اجتماعی از کانون اصلاح و تربیت است. این فیلم دربارهٔ نوجوانان پسر زیر ۱۸ سالی است که همه در یک آسایشگاه با هم هستند و به جرم‌های مختلف باید دوران اصلاح و بازتوانی را بگذرانند. پیش از به تصویر کشیدن زندگی دسته جمعی بچه‌های کانون، تمرکز بر سه نفر از آن‌ها بیشتر است. وحید، سجادو علیرضا. این فیلم اولین قسمت از مستندهای سه‌گانه مهرداد اسکویی است. قسمت دوم «آخرین روزهای زمستان» و قسمت سوم «رؤیاهای دم صبح» نام دارند. جوایز. این فیلم جوایزی متعددی را به‌دست
دارند. جوایز. این فیلم جوایزی متعددی را به‌دست آورده‌است. از جمله: نقد و نظر. اسکویی با تکیه بر ابعاد روانشناسی نشان داده که شخصیت‌های فیلمش در کنش‌ها و واکنش‌هایی احساسی و نه از روی عمد دست به بزه می‌زنند. این رفتارها را می‌توان کنترل کرد. اگر در جامعه بستری همگن برای آن‌ها متناسب با طبقه اجتماعی آن‌ها تدارک دیده شود، عقده‌های درونی آن‌ها دسته دسته فروکش کرده و زمینه‌های بزه در جامعه رو به کاهش می‌گذارد. نگاه مگان بنتل بر فیلم روزهای بی تقویم به نقل از روزنامه مستقل دانشجویی ویلیامز ریکورد ایالات متحده،
مستقل دانشجویی ویلیامز ریکورد ایالات متحده، مترجم: محمد تهامی نژاد "روزهای بی تقویم (همیشه برای آزادی دیراست) مستندی حدودأ یک ساعته است که به زندگی نوجوانان ساکن در کانون اصلاح و تربیت تهران می‌پردازد. هنگامی که اسکویی، از زندگی خانوادگیشان می‌پرسد، معلوم می‌شود بچه‌ها بخاطر این‌که ممکن است کتک بخورند از رفتن به نزد خانواده خود در هراس اند. ویلیام یانگ، نویسنده نیویورک تایمز در ماه مه امسال در توصیف خصوصیات اسکویی نوشت: " مهارت و تخصص او به چنگ آوردن صحنه‌هایی عمیقآ شخصی است. گویی نه او و نه دوربین اش
عمیقآ شخصی است. گویی نه او و نه دوربین اش هیچ‌یک در اتاق حضور ندارند ". حتی بدون نگاه تخصصی هم آشکار است که فیلم‌های اسکویی، از نگاهی همدلانه به افراد مورد مطالعه خود برخوردار است. من شانس تماشای سایر آثار اسکویی را نداشتم ولی تجربه دیدار من از همین فیلم روزهای بی تقویم نشان می‌دهد آن‌ها نیز با حساسیتی آموزنده به مباحث جامعه ایرانی می‌پردازند که اسکویی در این مورد مهارت کامل دارد. کسانی که شاهد سخن رانی و فیلم‌های او بوده‌اند از مواجهه با یک هنر پرقدرت اجتماعی که از نظر زمان و موضوع مورد مطالعه‌اش انقلابی
که از نظر زمان و موضوع مورد مطالعه‌اش انقلابی است خشنودند"
مزاحم یا آمریکای جوان یک فیلم کمدی صامت سیاه‌وسفید و کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این فیلم مزاحمت یک پسر را که برای دو زوجِ در حال معاشقه ایجاد کرده‌است، نشان می‌دهد.
آندژی مونک (؛ – ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون "مسافر" و "بدشانسی" بوده است.
«دل هوس سبزه و صحرا ندارد» یا به‌اختصار «دل هوس...» تصنیفی در آواز سارنگ-ابوعطا از عارف قزوینی است که سال ۱۳۲۸ ه.ق ساخته شد. سیما بینا، شهرام ناظری، علیرضا قربانی و مهدی امامی تاکنون این تصنیف را اجرا کرده‌اند. ماجرای تصنیف. به‌نوشتهٔ عارف قزوینی در دیوانش، "دل هوس سبزه و صحرا ندارد" هنگامی ساخته شده که شاه مخلوع، محمدعلی‌شاه به‌تحریک روس‌ها وارد گموش‌تپه شده بوده است.
«"نبرد دریایی در یونان"» () یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس است که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. این فیلم مرتبط با جنگ یونان و ترکیه در سال ۱۸۹۷ می‌باشد. مدت زیادی تصور می‌شد این فیلم گمشده است، تا اینکه توسط جان بارنز در آگوست ۱۹۸۸ در آرشیو ملی بی‌اف‌ای، جایی که با عنوان اشتباه فهرست شده بود، دوباره کشف شد.
«ریچارد بندلر» (متولد ۲۴ فوریه ۱۹۵۰) نویسنده آمریکایی و مربی در زمینه خود یاری است. او به همراه «جان گریندر» از بنیانگذاران علم ان ال پی (برنامه‌ریزی عصبی – کلامی) است. وی دانشجوی ریاضیات بود و زمانی که از وی خواسته شد تا دست نوشتة سخنرانی‌های فریتز پرلز بنیانگذار گشتالت درمانی را برای کتاب‌های علمی و درمانی ویرایش کند، وی در حال مطالعهٔ تحقیقات پرلز بود. همچنین در همان زمان وی با ویرجینیا ساتیر یکی از نوابغ خانواده درمانی همکاری اش را آغاز کرد. ریچارد زمانی که در دانشگاه کالیفرنیا در سانتاکروز دانشجو بود،
که در دانشگاه کالیفرنیا در سانتاکروز دانشجو بود، جان گریندر را که در آن زمان استاد زبان‌شناسی بود، ملاقات کرد. در سال ۱۹۷۴ بندلر و گریندر از الگوهای زبانی که توسط فریتز پرلز بنیانگذار گشتالت درمانی، ویرجینیا ساتیر روانشناس مشهور در حیطة خانواده درمانی و بهترین هیپنوتراپیست دکتر میلتون اریکسون، استفاده می‌شد، مدل‌برداری کردند، این الگوها را در کتابهای The structure of Magic Volumes I&amp;II(1975,1976), Patterns if the Hypnotic Techniques of Milton H.Erickson, Volumes I&amp;II(1975,1977) و Changing With
Volumes I&amp;II(1975,1977) و Changing With Families (1976) منتشر نمودند. این کتابها پایه و اساس علم ان ال پی را تشکیل دادند. تمرکز بیشتر ریچارد بندلر در آثار اخیرش معطوف به کاربردهای Submodalityها است. یعنی تغییر ماهرانه‌ای که می‌توان در تجربة حسی و نماد درونی آن در یک شخص ایجاد کرد. وی به خاطر تجربه‌اش به عنوان یک موسیقی دان و به خاطر علاقه اشبه تئوری صدا و تأثیر عصب‌شناسی صداها فعالیتش را در زمینة Neuro-Sonics گسترش داد. تا بتوان با استفاده از کیفیات موسیقی و صدا، حالات درونی خاصی را ایجاد کرد. همچنین
و صدا، حالات درونی خاصی را ایجاد کرد. همچنین ریچارد به عنوان بنیانگذار تکنیکهای DHE (Design Human Engineering) نیز شناخته شده‌است. در کنار نبوغ خلاقانه اش، ریچارد بندلر به خاطر شوخ‌طبعی، توانایی اش در استفاده از الگوهای زبانی پیچیده و روش آموزشی پویا و پر انرژی اش مشهور است.
ادمون پریوا (زادهٔ ۱۸۸۹ و درگذشتهٔ ۱۹۶۲)، آزادمرد سوئیسیِ اسپرانتودان و از نویسندگان و شعرای برجسته و صاحب سبک زبان فراساخته‌ی اسپرانتو است، که هم در راه استقلال لهستان گام برداشت، و هم در جامعه‌ی ملل، نمایندگیِ افتخاریِ کشور ایران را بر عهده داشت و باعث شد تا به پیشنهاد هیئت نمایندگی ایران، به ریاست پرنس ارفعالدوله (۱۹۳۶–۱۸۴۸/۱۳۱۵–۱۲۲۷)، زبان اسپرانتو در مخابرات تلگرافی حکم یک زبان «واضح» را (به‌جای کُد) یافته و به این ترتیب از تعرفهٔ پایین‌تری نیز برخوردار گردد. پیش از آن، کشور ایران، هم‌چنین نخستین
گردد. پیش از آن، کشور ایران، هم‌چنین نخستین پیشنهاددهنده در جامعهٔ ملل برای به‌کارگیریِ اسپرانتو به‌عنوان زبان مشترک و بین‌المللی بود، ولی پیشنهاد ایران با مخالفت شدید نمایندهٔ کشور فرانسه روبرو شد، چرا که در آن دوره، زبان فرانسه ادعای بین‌المللی بودن را داشت. پروفسور پریوا و زبان اسپرانتو. وی که از اهالی فرانسوی‌زبان سوئیس بود، در سن ۱۴ سالگی اسپرانتو را آموخت و هنگامی‌که ۱۶ سال داشت در نخستین کنگره‌ی جهانی اسپرانتو در سال ۱۹۰۵ در شهر بولون-سور-مر فرانسه شرکت کرد. در همین همایش بین‌المللی و تاریخیِ
شرکت کرد. در همین همایش بین‌المللی و تاریخیِ اسپرانتو بود که وی استعداد درخشان خود را به‌عنوان یک خطیب و سخنران ماهر در زبان اسپرانتو نشان داد. در بین سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۱۱ وی بسان سفیری مشتاق و توانا برای زبان اسپرانتو، طی سفرهایی به کشورهای ایالات متحدهٔ آمریکا، انگلستان، فرانسه و روسیه، به پیشبرد و توسعهٔ این زبان در دنیا کمک کرد. در این سفرها، ازجمله با مهاتما گاندی، روزولت، و ویلیام جیمز دیدار و در مورد زبان اسپرانتو گفتگو کرد. در سال ۱۹۱۲ مؤسسه‌ی بین‌المللی اسپرانتو در ژنو را بنیان نهاد و چندین بار
اسپرانتو در ژنو را بنیان نهاد و چندین بار به‌عنوان پرزیدنت سازمان جهانیِ اسپرانتو و انجمن اسپرانتوی سوئیس انتخاب شد. پریوا که از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۳ سردبیریِ مجلهٔ اسپرانتو را به‌عهده داشت و مقالات باارزشی را چه از نظر ارائهٔ نقطه‌نظرات روشن‌بینانهٔ خود و چه از نظر سبک نگارش برجسته‌اش، ارائه کرد، در واقع در طول سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ نهضت توسعهٔ زبان اسپرانتو را سازمان‌دهیِ مجدد کرد و رهبری این حرکت بین‌المللی را بر عهده داشت. کتاب سه جلدیِ تاریخ اسپرانتو دربارهٔ او چنین می‌گوید: پریوا مبتکر ارائهٔ اسپرانتو به
او چنین می‌گوید: پریوا مبتکر ارائهٔ اسپرانتو به جامعهٔ مللِ سابق در سال ۱۹۲۱ بود، وی در آن‌جا، به‌عنوان نمایندهٔ دولت ایران، با بلاغت از زبان اسپرانتو دفاع کرد. علی‌رغم مخالفت‌های هیئت‌های نمایندگیِ فرانسه و برزیل، اجلاسیهٔ عمومیِ جامعه (ی ملل) مهر تأیید بر گزارش مهمِ تهیه شده توسط اُرگان‌های خودِ جامعهٔ ملل، تحت عنوان «اسپرانتو به‌عنوان زبان بین‌المللیِ کمکی» زد؛ با اهمیت‌ترین سند در مورد نهضت اسپرانتو، گزارشی که به ده زبان ترجمه شد، و تنها سند جامعهٔ ملل که در بیشترین مقیاس منتشر گردید. پریوا با موفقیت
که در بیشترین مقیاس منتشر گردید. پریوا با موفقیت تمام تحصیلات اولیه‌اش را در ژنو به پایان رساند و سپس دکترای خود را از دانشگاه سوربون در پاریس اخذ کرد. بنابر رسم خانوادگی تدریس زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه نوشاتل آغاز کرد. از ابتکارات او در دنیای اسپرانتو، برپائیِ همایش‌های علمی-فنی دربارهٔ اسپرانتو در مدارس و اسپرانتو در تجارت در سال ۱۹۲۳ در شهر وِنیز و ابداع دانشگاه تابستانی به زبان اسپرانتو است که تا به امروز نیز همزمان با همایش بین‌المللی اسپرانتو، همه‌ساله در کشورهای مختلف جهان برگزار می‌شود و
همه‌ساله در کشورهای مختلف جهان برگزار می‌شود و در آن متخصصین رشته‌های گوناگون به زبان اسپرانتو سخنرانی‌های علمیِ خود را ارائه می‌کنند. در سال ۱۹۲۲ نیز وی برای نخستین بار همایشی در مورد اسپرانتو و رادیو در شهر ژنو ترتیب داد و در سال ۱۹۲۵ ایستگاه رادیوئی ژنو را تأسیس کرد. پروفسور پریوا و استقلال لهستان. پریوا انسانی آزاده و آزادی‌خواه بود و ازجمله در سال ۱۹۱۷ کمیته‌ی بین‌المللی برای استقلال لهستان را برپاساخت و مدافع مهاتما گاندی بود و او را در بازگشت‌اش به هندوستان در سال ۱۹۳۱ همراهی کرد. دکتر فرنس سیلاجی،
در سال ۱۹۳۱ همراهی کرد. دکتر فرنس سیلاجی، اسپرانتودانِ سوئدیِ مجارتبار، که خود از مؤلفینِ برجسته است و دارای بیش از ۳۰ کتاب به زبان اسپرانتو است و به ۹ زبان گوناگون کتاب آموزشی نگاشته، در مورد پریوا گفته‌است که: «پریوا از ابتدای جوانیِ خود در دنیای اسپرانتو زندگی کرد، شخصیت او از کوشش‌های او برای اسپرانتو قابل تفکیک نیست، و این احساس و اعتقاد ـ اعتقادِ منطقیِ شخصی فرهیخته ـ در آثار او موج می‌زند. جملات او در تمامیِ نوشته‌هایش سرشار از سرزندگی است، و در آثارش به‌خوبی می‌توان تمامیِ رنگ‌های زندگیِ حقیقی را
به‌خوبی می‌توان تمامیِ رنگ‌های زندگیِ حقیقی را مشاهده کرد. تألیفات او از همان دورهٔ نخستِ نهضت اسپرانتو بر روی نسل جوان ـ که نسل دوم در نهضت اسپرانتو محسوب می‌شود ـ تأثیر گذار بود و ایشان را از تمایلات ادبیِ خشک و کهن رهایی بخشید.» پروفسور پریوا و هیئت نمایندگی ایران در جامعهٔ ملل. در چند سخنرانی از ۵۵ سخنرانیِ پروفسور پریوا، که حاوی خاطرات جالب وی در مورد زبان اسپرانتو و بزرگانی چون مهاتما گاندی، رومن رولان و … است، که بین سال‌های ۱۹۵۲ و ۱۹۵۴ نگاشته‌شده‌است و هر هفته از رادیو برن سوئیس در سال‌های ۱۹۶۱ و
و هر هفته از رادیو برن سوئیس در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲ پخش گردیده، و در سال ۱۹۶۲، پس از فوتش به‌صورت کتاب نیز منتشر شد وی به خاطرات خود دربارهٔ جامعه‌ی ملل می‌پردازد و از جمله می‌گوید که: به‌واسطهٔ این‌که در جامعهٔ ملل، سمت مترجم شفاهیِ لرد سسیل (۱۹۵۸–۱۸۶۴) و نانسن (۱۹۳۰–۱۸۶۱) را داشتم، از دوستیِ ایشان بهره‌مند شده و چیزهای فراوانی از آن‌ها، در ارتباطات خصوصی‌شان، فراگرفتم. در مورد پروفسور گیلبرت موری (۱۹۵۷–۱۸۶۶)، استاد یونان‌شناسی از آکسفورد نیز، چنین بود. وی سمت نمایندگیِ ژنرال سْماتْس (۱۹۵۰–۱۸۷۰) را
وی سمت نمایندگیِ ژنرال سْماتْس (۱۹۵۰–۱۸۷۰) را به‌عنوان نمایندهٔ آفریقای جنوبی بر عهده داشت. در واقع در آن دوران، بسیاری از کشورها، شخصی خارجی را به‌عنوان نمایندهٔ خود در جامعهٔ ملل انتخاب می‌کردند. معیار انتخاب ایشان، نه ملیتِ افراد، بلکه ایده‌ها و اعتقادات‌شان بود، به این معنی که چنان‌چه افکار فردی با خواست‌های کشور مربوطه هم‌سو بود، وی به‌عنوان نمایندهٔ آن کشور، انتخاب می‌شد. پرنس ارفع‌الدوله از زبان دکتر پریوا. با ذکر مقدمهٔ فوق، در ادامه، دکتر پریوا به دوستی خود با پرنس ارفعالدوله، سرنمایندهٔ ایران در
دوستی خود با پرنس ارفعالدوله، سرنمایندهٔ ایران در جامعه‌ی ملل می‌پردازد و چنین می‌گوید: "خودِ من نیز، که بیش از دو سال از دوستی‌ام با پرنس ارفع (۱۹۳۶–۱۸۴۸/۱۳۱۵–۱۲۲۷)، سرنمایندهٔ ایران در جامعه (ی ملل) می‌گذشت، به زودی به‌عنوان مشاور افتخاری و پس‌از آن به‌عنوان معاون نمایندهٔ ایران انتخاب شدم. پرنس ارفع یکی از متشخص‌ترین افراد در جامعه (ی ملل) بود. وی، دیپلُماتی سال‌دار، خردمند و بسیار شجاع بود، به‌خصوص هنگامی‌که احساس می‌کرد اصلِ مهم عدالت، مورد تهدید قرار گرفته‌است. من از وی حکمت و تجربیات مفیدی آموختم و
گرفته‌است. من از وی حکمت و تجربیات مفیدی آموختم و از صمیم قلب به او عشق می‌ورزیدم. او از آن انسان‌هایی بود که به‌خاطر شایستگی‌های شخصی‌شان، به مدارج عالی رسیده‌اند و به‌همین علت، به پاس خدمات فراوانی که انجام داده بود، عنوان پرنس را دریافت کرده بود. دولتِ آن‌زمانِ ایران، توانائیِ پرداخت حقوق به نماینده‌های زیادی را نداشت و من موافقت کردم که به‌صورت رایگان با پرنس ارفع کار کنم، با این شرط که عضو رسمیِ هیئت نمایندگی گردم و در صورت مطرح شدن زبانِ جهانی‌مان (اسپرانتو) در جامعه (ی ملل)، اجازهٔ دفاع از آن را
(اسپرانتو) در جامعه (ی ملل)، اجازهٔ دفاع از آن را داشته باشم. وی موضوع را با تلگراف برای دولت‌اش توضیح داد و به این ترتیب با درخواست من موافقت شد و انتخاب گردیدم. پرنس ارفع، خود از حامیان نهضت (اسپرانتوی) ما بود و نخستین پیشنهاد (راجع به استفاده از اسپرانتو به‌عنوان زبان بین‌المللی) را، همراه با لرد سِسیل و نمایندگان چند کشور دیگر، امضا کرده بود. پرنس ارفع در جامعه (ی ملل)، نمایندهٔ نقطه‌نظرات کشورهای ضعیف‌تر یا کوچک‌تر بود، همانند نانسن از نروژ. زمانی‌که ابرقدرت‌ها قصد داشتند تا مادهٔ ۱۰ اساسنامهٔ جامعه
ابرقدرت‌ها قصد داشتند تا مادهٔ ۱۰ اساسنامهٔ جامعه (ی ملل) را، که بسیار حیاتی و ضامن استقلال و تمامیت ارضیِ دولت‌های عضو در برابر حملات خارجی بود، حذف کنند، ارفع تنها کسی بود که جرأت کرد رأی منفیِ خود را، به‌طور علنی اعلام کند ـ در حالی‌که وزرای امور خارجهٔ بیست کشور کوچک، به‌دلیل تهدیدهای کشورهای بزرگ، مجبور بودند از دادن رأی خودداری کنند. به‌خوبی به یاد دارم که وزرای کشورهای بزرگ مُدام به‌سوی جایگاه ما می‌آمدند تا از پرنس ارفع بخواهند که از دادن رأی خودداری کند، ابتدا با چاپلوسی و تملق، بعد با
رأی خودداری کند، ابتدا با چاپلوسی و تملق، بعد با پیشنهادات‌شان در مورد انتخاب کردن پرنس به عنوان پرزیدنت (جامعهٔ ملل) یا دادنِ افتخاراتی دیگر به وی، و در انتها … با تهدیدهایشان؛ ولی، پرنس ارفع با پایداریِ تمام، مقاومت کرد و هنگامی‌که نام ایران، بر طبق حروف الفبا، خوانده شد، نهٔ بسیار واضح او، با انرژیِ هرچه تمام‌تر طنین‌افکن گشت، و در این موقع بود که صدای پچ‌پچ‌های تحسین‌آمیزِ عموم به‌گوش حاضرین رسید. سپس نمایندگان آن بیست کشور کوچک، برای فشردن دست پرنس و تشکر از او به‌خاطر شهامتی که از خود نشان داده بود،
از او به‌خاطر شهامتی که از خود نشان داده بود، به سوی ما روانه شدند، چراکه رأی او باعث نجات دادن اساس‌نامه شده بود." جایزهٔ صلح نوبل برای سرنمایندهٔ ایران. همان‌طور که پریوا توضیح می‌دهد، در پی این اقدامِ پرنس ارفع، دوستانش حتی پیشنهاد کردند که او را برای دریافتِ جایزهٔ صلح نوبل نامزد کنند. دکتر پریوا در جلد دوم کتاب معروف خود تاریخ زبان اسپرانتو، یک فصل کامل را به موضوع مطرح شدن زبان اسپرانتو در جامعهٔ ملل اختصاص داده و به تفصیل روندِ وقایعی را که در این نهاد بین‌المللی در رابطه با اسپرانتو رخ‌داده، تشریح
بین‌المللی در رابطه با اسپرانتو رخ‌داده، تشریح کرده‌است که ویلیام اُلد نیز به بخشی از آن در فصل پنجم کتاب پدیده‌ی اسپرانتو، اشاره می‌کند. ثمرات پیشنهاد ایران پس از گذشت بیش از ۳۰ سال. در نهایت، فعالیت‌هایی که توسط اسپرانتودانان کشورهای گوناگون، به‌خصوص پروفسور ایوو لاپنا، معمار نهضت مدرن اسپرانتو در جهان، در این راستا انجام شد، منجر به تصویب دو قطعنامهٔ یونسکو در ارتباط با زبان اسپرانتو گردید که در آن، با توجه به دست آوردهای عملیِ زبان اسپرانتو در ایجاد ارتباطات فرهنگی بین کشورهای گوناگون، به کشورهای عضو
فرهنگی بین کشورهای گوناگون، به کشورهای عضو سازمان ملل متحد و یونسکو، توصیه شده‌است که آموزش زبان اسپرانتو را در مدارس و مؤسسات آموزشِ عالیِ خود بگنجانند. (متن کامل این دو قطعنامهٔ بسیار مهم و با ارزش برای زبان اسپرانتو). در کشورهایی که در جهت انجام این توصیهٔ یونسکو دست به اقدامات مناسب زده‌شد، رشد و توسعهٔ این زبان شتاب بیشتری پیدا کرد و در واقع بسیاری از اسپرانتودانانِ کنونیِ جهان، شناختن و فراگیریِ زبان اسپرانتو را در مدارس کشور خود مدیون این قطعنامه‌ها هستند، قطعنامه‌هایی که بذرشان با پیشنهاد ایران در
هستند، قطعنامه‌هایی که بذرشان با پیشنهاد ایران در سال ۱۹۲۱ افشانده شد.
«چه شورها که من به‌پا ز شاهناز می‌کنم» یا به‌اختصار «چه شورها» تصنیفی در دستگاه شور از عارف قزوینی است که اواخر سال ۱۳۳۶ ه.ق ساخته شد. عارف قزوینی اثر را برای ابراهیم منصوری خوانده و او آن را نت‌نویسی کرده‌است. خوانندگان مختلفی مانند امامی تاکنون این تصنیف را اجرا کرده‌اند. ماجرای تصنیف. بنا به‌ گفتهٔ عارف قزوینی در دیوانش، "چه شورها" در استانبول و پس از «معلوم شدن خیالات ترک‌ها نسبت به آذربایجان» تصنیف شده‌است.
جنرال موتورز دیزل () یک شرکت سازنده لوکوموتیو دیزلی در کانادا بوده است. این شرکت که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شده است زیرمجموعه شرکت جنرال موتورز ایالات متحده آمریکا بوده و در فوریه ۱۹۶۹ تغییرنام پیدا کرده و منحل شده است.
ئی‌ام‌دی اف۴۰پی‌اچ () یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل و الکترو-موتیو دیویژن بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۲ و همچنین ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ تولید میشده دارای ۱۶ سیلندر، ۳٬۰۰۰–۳٬۲۰۰ اسب بخار توان خروجی و ۱۷۷ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی بوده است.
ئی‌ام‌دی اف۵۹پی‌اچ () یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل و الکترو-موتیو دیویژن بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ تولید می‌شده دارای ۱۲ سیلندر و ۳٬۰۰۰ اسب بخار اسب بخار توان خروجی بوده است.
داستان‌های چوپی مجوعه‌ای در رده ی ادبیات کودکان است که توسط تیری کورتن به زبان فرانسه نوشته شده و انتشارات ناتان آن را به چاپ رسانده است. سال ۱۹۹۲ همزمان با تولد پسرش، تیری کورتن که گرافیست بود، شخصیت پسر بچه‌ای را با ظاهر پنگوئن خلق نمود و آن را چوپی نام نهاد. از سال ۱۹۹۷ به بعد، ماجراهای چوپی با داستانهایی در مورد زندگی و اتفاقات روزمره راهی نشر شد. تا سال ۲۰۰۵، ۸۹ عنوان از این مجموعه به چاپ رسیدو بیش از شش میلیون جلد فروش داشت. سال ۲۰۰۴ ژان-لوک فرانسوا کارتون بلندی از ماجراهای چوپی ساخت و در پی آن
کارتون بلندی از ماجراهای چوپی ساخت و در پی آن سریال‌های کارتونی چوپی با عنوانین مختلفی در تلویزیون به نمایش در آمد. در ایران نشر مهاجر بخشی از عناوین این مجموعه را با ترجمه مریم جلالی فراهانی به چاپ رسانده است. شخصیت‌های اصلی داستان. چوپی دودو خرس عروسکی اش که در خیال چوپی زنده است فانی خواهرش مالولا مادرش توآن پدرش پیلو دوست صمیمی اش لالو دیگر دوست صمیمی اش که چوپی بسیار پنهانی عاشق اوست پاپی شا پدربزرگ اش مامی نانی مادربزرگ اش جستارهای وابسته. سایت رسمی
مامی نانی مادربزرگ اش جستارهای وابسته. سایت رسمی چوپی:https://web.archive.org/web/20170111113051/http://www.tchoupi.fr/ سایت دانشگاه لیل سه بخش ادبیات کودک و نوجوان :https://web.archive.org/web/20120203141947/http://jeunesse.lille3.free.fr/article.php3?id_article=1252
امیرکبیر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ئی‌ام‌دی جی۸ () یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل و الکترو-موتیو دیویژن بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۵ تولید می‌شده دارای ۸ سیلندر و ۶۶٫۲ تن بزرگ وزن بوده است.
مدرسه آلیانس تهران (مدرسه اتحاد) اولین مدرسه سازمان اتحاد جهانی آلیانس بود که در تهران در حدود سال ۱۹۰۰ میلادی تأسیس شد. این مدرسه اولین مدرسه به سبک غربی در ایران بود. تاریخچه. مدارس آلیانس توسط دو مؤسسه یکی به نام «آلیانس فرانسه» و دیگری با عنوان «انجمن آلیانس جهانی اسرائیلی» (یهودیان) در ایران ایجاد شدند. در ۱۸۸۳ میلادی / ۱۳۰۰ هجری قمری «آلیانس فرانسه کانون ملی برای ترویج زبان ملی فرانسه» در پاریس بنیان گرفت که هدف آن گسترش و زبان و فرهنگ فرانسه در جهان بود. آلیانس در هر شهری یک مدرسه و یک کمیته یا انجمن
آلیانس در هر شهری یک مدرسه و یک کمیته یا انجمن و یک کتابخانه را در بر می‌گرفت. در آغاز سده بیستم میلادی علاوه بر پاریس در دیگر کشورها همچون آمریکا، استرالیا، روسیه، بلژیک، ایتالیا، مصر و ترکیه جمعاً ۱۲۶ کمیته آلیانس به راه افتاد. ناصرالدین شاه قاجار در سال ۱۸۷۳ به اروپا رفت. در این دیدار نماینده سازمان اتحاد جهانی آلیانس با او دیدار کرد. شخص آدولف کرمیو رئیس این سازمان نیز در این دیدار حضور داشت. آدولف کرمیو شرح مفصلی از مشکلات یهودیان ایران به شاه ارائه کرد. ناصرالدین‌شاه در این دیدار با تأسیس مدارس
کرد. ناصرالدین‌شاه در این دیدار با تأسیس مدارس آلیانس و رفع قوانین ضدیهودی شرعی در این موافقت کرد. روز بعد نماینده آلیانس به میرزا حسین‌خان سپهسالار نامه‌ای نوشت و درخواست تأسیس مدرسه آلیانس را کتبی مطرح کرد. میرزا حسین‌خان نیز در جواب به صورت رسمی با تأسیس مدرسه آلیانس موافقت نمود. با وجود برنامه‌ریزی برای تأسیس مدرسه در سال ۱۸۹۸ به دلیل مخالفتهای مردم در ایران و مشکلات دیگر شروع به کار مدرسه به تعویق افتاد. در ایران هم دکتر تولوزان حکیم‌باشی ناصرالدین شاه، برای بنیان کمیته مزبور تعیین شده، در ۱۳۰۶ هجری
برای بنیان کمیته مزبور تعیین شده، در ۱۳۰۶ هجری قمری/۱۸۸۹ میلادی برای نخستین بار از برپایی کمیته آلیانس در تهران سخن به میان آمد و به دو شاخه آن در تهران و شیراز اشاره شد. اولین مدرسه آلیانس در تهران بیست و پنج سال بعد از موافقت ناصرالدین شاه در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی در تهران ایجاد شد. اعضای انجمن کلیمیان تهران به شدت از نماینده آلیانس استقبال کردند. نماینده آلیانس موفق شد وصله خاصی که به لباس یهودیان متصل بود را حذف کند. کمی بعد نماینده آلیانس علاوه بر مدرسه پسرانه، اقدام به تأسیس مدرسه دخترانه نیز می‌نماید
پسرانه، اقدام به تأسیس مدرسه دخترانه نیز می‌نماید که این امر برای اکثریت مسلمان ایران بسیار تازگی داشت. به دلیل اینکه مدرسه آلیانس بر روی مسائل شرعی یهود تمرکز کمی داشت و بیشتر به مسائل علمی مدرن می‌پرداخت در ابتدا بسیاری والدین یهودی از تربیت فرزندانشان در این مدرسه نگران بودند. در زمان رضاشاه این مدرسه ملی شد و تحت نظر وزارت معارف درآمد. نام مدرسه نیز از آلیانس به اتحاد تغییر کرد.
ئی‌ام‌دی جی‌ال۸ () یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل و الکترو-موتیو دیویژن بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۵ تولید می‌شده دارای ۸ سیلندر و ۸۷۵ اسب بخار توان خروجی بوده است.
ئی‌ام‌دی جی۱۲ () یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل و الکترو-موتیو دیویژن بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۸ تولید می‌شده دارای ۱۲ سیلندر و ۱۰۹ تن وزن بوده است.
جی‌ام‌دی جی‌اف۶سی () یک لوکوموتیو الکتریکی ساخت شرکت جنرال موتورز دیزل بوده است. این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ تولید می‌شده دارای ۱۸۰٬۰۰۰ کیلوگرم وزن و ۶٬۰۰۰ اسب بخار توان خروجی بوده است.
جغرافیای پاکستان آمیزه‌ای از دشت‌ها، بیابان‌ها، جنگل‌ها، تپه‌ها، و فلات‌هایی است که در گستره‌ای از کرانه‌های دریای عرب در اقیانوس هند در جنوب تا کوه‌های رشته‌کوه قره‌قروم در شمال جای گرفته‌اند. پاکستان کشوری است در جنوب آسیا. این کشور از شرق با هندوستان، از شمال غرب با افغانستان و از غرب با ایران هم‌مرز است. در شمال شرق پاکستان هم چین با این کشور مرز دارد. این کشور در دو سوی خود مرزهایی بسیار پرمناقشه دارد که برای نمونه مرز پاکستان با هند در کشمیر و همواره باعث تنش نظامی است و مرز پاکستان با افغانستان در
باعث تنش نظامی است و مرز پاکستان با افغانستان در ارتباط با خط دیورند پیچیدگی‌های فراوانی برای دو طرف به ارمغان آورده‌است. در سمت غربی کشور گذرگاه خیبر و دره بولان به عنوان مسیرهای سنتی مهاجرت بین اوراسیای مرکزی و آسیای جنوبی نقش داشته‌اند. با ۷۹۶٬۰۹۶ کیلومتر مربع، پاکستان ۳۶مین کشور در جهان از نظر مساحت است. درازای خط ساحلی این کشور ۱۰۴۶ کیلومتر است. بلندترین نقطه این کشور قله کی۲ و پست‌ترین محل آن کرانه‌های دریای عرب است. طولانی‌ترین روز پاکستان هم رود سند و بزرگ‌ترین دریاچه کشور دریاچه هیچی است.
رود سند و بزرگ‌ترین دریاچه کشور دریاچه هیچی است. زمین‌شناسی. از دیدگاه زمین‌شناختی، پاکستان با هر دو صفحهٔ زمین‌ساختی اوراسیا و هند همپوشانی دارد؛ به گونه‌ای که ایالت‌های سند و پنجاب بر روی گوشهٔ شمال باختری صفحهٔ هند، و ایالت بلوچستان و بیشتر خیبر پختونخوا بر روی صفحه اوراسیا گسترده‌اند. بیشتر ایالت‌های گلگت-بلتستان و کشمیر آزاد بر روی بخش آسیای میانهٔ صفحه اوراسیا و در راستای لبهٔ صفحه هند گسترده‌اند، و از همین رو بسیار مستعد زمین‌لرزه‌های وحشتناکی‌اند که از برخورد این دو صفحهٔ به وجود می‌آیند. آب و هوا.
از برخورد این دو صفحهٔ به وجود می‌آیند. آب و هوا. پاکستان در منطقه معتدل، بلافاصله بالاتر از مدار رأس‌السرطان (پرگارهٔ خرچنگ) قرار دارد. آب و هوای آن از گرمسیری تا معتدل متفاوت است. اقلیم سواحل جنوب خشک است که دوره‌هایی از باران‌های موسمی به خود می‌بیند. بارش باران در مناطق مختلف کشور از کمتر از ۱۰ اینچ در سال تا بیش از ۱۵۰ اینچ در سال متغیر است. بارندگی در ایالت پنجاب زیاد است. آب‌وهوای مناطق این کشور بسیار متفاوتند به طوری که منطقه ساحلی در امتداد دریای عرب معمولاً گرم است، در حالی که کوهستان‌های برفی و
معمولاً گرم است، در حالی که کوهستان‌های برفی و یخ‌زده شمال کشور در رشته‌کوه قره‌قروم و سایر کوه‌های شمال در طول سال به حدی سرد است که تنها برای کوهنوردان چیره‌دست، و فقط برای چند هفته در سال در ماه‌های مه و ژوئن، قابل دسترسی است. پاکستان چهار فصل دارد: زمستان خشک و خنک که از ماه دسامبر تا فوریه با درجه حرارت ملایم مشخص می‌شود. بهار گرم و خشک از مارس تا ماه مه. فصل بارانی تابستانی یا دوره باران‌های موسمی جنوب غربی، از ژوئن تا سپتامبر؛ و دوره عقب‌نشینی باران‌های موسمی در اکتبر و نوامبر. زمان شروع و مدت زمان
موسمی در اکتبر و نوامبر. زمان شروع و مدت زمان این فصول با توجه به مکان متفاوت است. آب و هوا در پایتخت کشور، اسلام‌آباد، از به‌طور متوسط ۵ درجه سانتی‌گراد در ژانویه تا میانگین روزانه ۴۰ درجه سانتی‌گراد در ژوئن تغییر می‌کند. نیمی از بارندگی سالانه این شهر در ماه‌های ژوئیه و اوت رخ می‌دهد که میانگین آن در هر دو ماه حدود ۳۰۰ میلی‌متر است. باقی‌مانده سال باران کمتری دارد و حدود ۱۰۰ میلی‌متر در ماه است. بارش تگرگ در اوایل بهار رایج است. بزرگترین شهر پاکستان، کراچی، که همچنین مرکز صنعتی این کشور است، از
کراچی، که همچنین مرکز صنعتی این کشور است، از اسلام‌آباد مرطوب‌تر است اما بارندگی در آن به مراتب کمتر است. منطقه کراچی فقط در ماه‌های ژوئیه و اوت به‌طور متوسط بیش از ۵۰ میلی‌متر بارندگی به خود می‌بیند. در بقیه ماه‌ها این منطقه بسیار خشک است و بارندگی کمی دارد. دما نیز در کراچی نسبت به اسلام‌آباد یکنواخت‌تر است، از متوسط روزانه ۱۳ درجه سانتی‌گراد در غروب زمستان تا میانگین روزانه ۳۴ درجه سانتی‌گراد در روزهای تابستان. گرچه دمای هوا در تابستان به دماهای بالای پنجاب نمی‌رسد، رطوبت زیاد هوای کراچی آسایش را از