payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در آمریکا به فروش نرسید. با وجود اینکه این مدل از آمیگا در سال ۱۹۹۲ معرفی شد، ولی بنا به اظهار نظر بعضی از منتقدان، این سیستم در سال ۱۹۹۱ هم به فروش رفته، همچنین حدس زده می‌شود در زمان عرضه آمیگا ۵۰۰ پلاس، موجودی این محصول قبل از کریسمس در انبارهای شرکت کمودور هم تمام گشته بود. کمودور برای تأمین نیازهای بازار قبل از کریسمس از موجودی انبار خود که سیستم‌های دارای مادربورد اصلاح شده 8A آمیگا ۵۰۰ پلاس استفاده کرد. با وجود اینکه آمیگا ۵۰۰ پلاس یک مدل بهبود یافته از آمیگا ۵۰۰ اورجینال بود، اما در عمل یک مدل
از آمیگا ۵۰۰ اورجینال بود، اما در عمل یک مدل مهجور و ناموفق بود. شرکت کمودور فقط شش ماه به تولید این مدل مبادرت ورزید و در تابستان ۱۹۹۲ این مدل را با آمیگا ۶۰۰ جایگزین کرد. دلیل طراحی آمیگا ۵۰۰ پلاس. شرکت کمودور مدل آمیگا ۵۰۰ پلاس را به دو دلیل طراحی کرد. اولین دلیل کاهش هزینه‌های تولید بود؛ این هدف با تغییرات جزئی در مادربورد صورت گرفت تا هزینه‌های تولید کاهش یابد. دومین دلیل هم عرضه سخت‌افزار بهبود یافته‌ای بود که توسط آن بتواند به معرفی سیستم عامل جدید آمیگا (آمیگااواس ۲٫۰۴) بپردازد. مشکلات سازگاری. در
(آمیگااواس ۲٫۰۴) بپردازد. مشکلات سازگاری. در پی ارتقاء سیستم عامل و ارائه «کیک استارت» جدید، تعدادی از بازی‌های معروف آن زمان (مانند: «جزیره گنج دیزی»، «لوتوس اسپریت توربو» و SWIV) بر روی این مدل از آمیگا اجرا نمی‌شد و تعدادی از افرادی این بازی‌ها را خریده بودند، مجدداً بازی را به فروشنده‌ها مرجوع کردند. این مشکل توسط شرکت‌های «طرف سوم» با تولید برد سخت‌افزاری خاصی که به کاربر اجازه انتخاب و سوئیچ بین «کیک استارت» ۱٫۲ یا ۱٫۳ را می‌داد، حل گردید. این مورد همچنین باعث تشویق سازندگان بازی به بهبود
این مورد همچنین باعث تشویق سازندگان بازی به بهبود برنامه‌نویسی محصولاتشان می‌گردید که از نظر شرکت کمودور برای پیش زمینه معرفی نسل بعد آمیگا (آمیگا ۱۲۰۰) بسیار مهم بود. همچنین یک نرم‌افزار با نام Relokick منتشر گردید که «کیک استارت ۱٫۳» را در داخل حافظه سیستم بارگذاری می‌کرد و پس از ری استارت کردن دستگاه، اجازه می‌داد نرم‌افزارهای ناسازگار به راحتی اجرا شوند. (یک نسخه از این نرم‌افزار همراه یکی از شماره‌های مجله «سی یو آمیگا» عرضه شد). در بعضی از موارد نیز شرکت‌های سازنده اقدام به عرضه نسخه آپدیت شده بعضی
شرکت‌های سازنده اقدام به عرضه نسخه آپدیت شده بعضی از بازی‌هایشان جهت سازگاری با این مدل و سیستم عامل نمودند.
لکنتی نام فیلم درام کوتاهی است که بنجامین کلیری آن را نوشته و کارگردانی کرده است. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه اکشن زنده در هشتاد و هشتمین دوره جوایز آکادمی (اسکار ۲۰۱۶) شده است. پانویس. نقد فیلم کوتاه Stutterer ( لکنتی )
جنگل فونتن‌بلو () یکی از جنگل‌های برگ ریز در شصت کیلومتری جنوب شرقی پاریس فرانسه می‌باشد، این جنگل در شهرستان فونتن‌بلو و در جنوب غربی بخش سن-ا-مرن واقع گردیده، قسمت بیشتر و گسترش اصلی جنگل در همین ایالت فونتن‌بلو قرار دارد اگر چه بخش‌های پراکنده‌ای از آن نیز تا محدودهٔ مجاور آن یعنی بخش کانتور هم کشیده شده، از سمت غرب نیز تا شهر میلی لا فورت در بخش همسایگی اسون که شامل شهرهای فونتن‌بلو و آون می‌باشد امتداد دارد، مساحت تقریبی جنگل حدود ۲۲۸۰ کیلومتر است در حدود ۱۱۰ مایل مربع. جانوران و گیاهان. رایج‌ترین
حدود ۱۱۰ مایل مربع. جانوران و گیاهان. رایج‌ترین درختان قابل مشاهده در این جنگل عبارت هستند از درخت بلوط که در مجموع حدود (۴۴٪)، کاج اسکاتلندی که در حدود (۴۰٪) می‌باشد و راش اروپایی در حدود (۱۰٪)، همچنین در این جنگل در حدود سه هزار گونه از انواع قارچ‌ها کشف گردیده، از دیدگاه جانوری و حشرات می‌توان گفت که این جنگل منزل بالغ بر هفت هزار نوع از انواع گونه‌های مختلف جانوری است که در حدود پنج هزار نوع از حشرات گوناگون هم کشف گردیده.
رفیق فیلمی کوتاه بر اساس رویدادهای جنگ کوزوو است که جیمی داناهیو آن را نوشته و کارگردانی کرده است. این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه اکشن زنده در هشتاد و هشتمین دوره آکادمی (اسکار ۲۰۱۶) شده است.
انتخابات مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) در روز ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۹برای برگزیدن نمایندگان هفدهمین دورهٔ این مجلس برگزار شد. نتایج اولیه انتخابات حاکی از پیروزی حزب دموکرات مسیحی آلمان و حزب متحدش اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن بود. این دو حزب که با هم اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان را تشکیل می‌دهند با ائتلاف با حزب دموکرات آزاد دولت ائتلافی راست‌میانه آلمان را در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به رهبری آنگلا مرکل تشکیل دادند. رقیب اصلی آنگلا مرکل، فرانک والتر اشتاین‌مایر از حزب سوسیال دموکرات بود که شکست را در انتخابات پذیرفت. پیش
دموکرات بود که شکست را در انتخابات پذیرفت. پیش از این دموکرات مسیحی‌ها در بیشتر سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۶ در دولت‌های کنراد آدناور و لودویگ ارهارد و سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ در دولت‌های هلموت کهل با حزب دموکرات آزاد وارد ائتلاف شده بودند. مبارزات انتخاباتی. بعد از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۰۵، آنگلا مرکل در راس یک دولت ائتلافی قرار داشت که دو حزب بزرگ اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب سوسیال دموکرات را در بر می‌گرفت. در انتخابات سال ۲۰۰۹ آنگلا مرکل با حزب دموکرات آزاد (شریک سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی) وارد دولت
آزاد (شریک سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی) وارد دولت ائتلافی شد. این حزب در انتخابات این دوره، رتبه سوم را از لحاظ تعداد کرسی‌های بوندستاگ بعد از دو حزب اصلی بدست آورد. فرانک والتر اشتاین‌مایر از حزب سوسیال دموکرات که در دولت ائتلافی قبلی پست وزارت خارجه را بر عهده داشت، در کنوانسیون حزبی روز ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸ از سوی این حزب کاندیدای پست صدارت اعظم شد. او قول داد در صورت پیروزی در انتخابات دولتی تشکیل دهد که در آن حزب سوسیال دموکرات قدرت اصلی را دارا باشد و در عین حال حزب چپ را در صورت تشکیل دولت ائتلافی، شامل
حال حزب چپ را در صورت تشکیل دولت ائتلافی، شامل ائتلاف ندانست. مبارزات انتخاباتی در این دوره با هیجان چندانی همراه نبود که علت آن، عدم وجود رهبری کاریزماتیک در احزاب اصلی برآورد شده‌است. دلیل دیگر این بود که دولت قبلی با ائتلاف بزرگ از دو حزب بزرگ رقیب شکل گرفته بود و رقابت‌های انتخاباتی این دوره با احتمال تشکیل دوبارهٔ یک ائتلاف بزرگ با عدم استقبال مردم مواجه شده بود. با این حال مرکل با توجه به بالا بودن حزبش در نظرسنجی‌ها از عدم استقبال بالا در انتخابات خشنود بود. انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹ در آلمان، آخرین
بود. انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹ در آلمان، آخرین انتخابات در سالی بود که به آلمانی "Superwahljahr" یا سال انتخابات‌های زیاد نامیده می‌شود. بجز انتخابات فدرال که در سپتامبر برگزار شد، انتخابات پارلمان اروپا در روز ۷ ژوئن، هفت انتخابات محلی در همان روز، ۵ انتخابات ایالتی در ماه‌های اوت و سپتامبر و انتخابات ریاست جمهور فدرال توسط مجمع فدرال در روز ۲۳ می نیز برگزار شدند. نظرسنجی‌ها. اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب دمکرات آزاد با مجموع آرای بالای ۵۰٪ در نظرسنجی‌های هفته‌های پیش از انتخابات به‌طور مشخص از سایر احزاب
پیش از انتخابات به‌طور مشخص از سایر احزاب همانند سوسیال دموکرات‌ها و سبزها پیشی گرفته بودند. نتایج. بعد از گفتگوها برای ایجاد ائتلاف، حزب دموکرات مسیحی آلمان به همراه حزب متحدش، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، با ائتلاف با شریک سنتی‌شان حزب دموکرات آزاد موفق به تشکیل دولت راست میانه در آلمان شدند. در این دولت آنگلا مرکل، رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی مقام صدارت اعظم را برای دومین دورهٔ چهار ساله به عهده گرفت و معاونت صدر اعظم و وزارت خارجه به رهبر حزب دموکرات آزاد گیدو وستروله رسید. حزب دموکرات مسیحی در این
آزاد گیدو وستروله رسید. حزب دموکرات مسیحی در این انتخابات آرای کمتری به نسبت چهار سال قبل از آن بدست آورد و حزب متحدش در ایالت بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن نیز کمترین میزان آرای چند دههٔ گذشته را کسب کرد. در مجموع این دو حزب که با همدیگر اتحادیه دموکرات مسیحی را تشکیل می‌دهند در این دوره از انتخابات بدترین آرای ۶۰ سال گذشته خود را کسب کرد. این در حالی بود که شریک ائتلافی سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی، حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۴٫۶٪ توانست بهترین آرا در طول فعالیت خود را کسب کند. بازنده بزرگ در این
در طول فعالیت خود را کسب کند. بازنده بزرگ در این انتخابات حزب سوسیال دموکرات بود که با کسب تنها ۲۳٪ آرا، بیشترین ریزش آرای انتخابات فدرال آلمان در طول ۶۰ سال گذشته را به خود اختصاص داد. دو حزب عمدهٔ دیگر در آلمان، حزب چپ و حزب سبزها نیز بهترین نتیجه‌های دوره فعالیت خود را کسب کردند. حزب چپ برای اولین بار توانست غیر از شرق برلین که خاستگاه سنتی این حزب است، در حوزه‌های انتخاباتی دیگری از آلمان همانند حوزه‌هایی از ایالت زاکسن-آنهالت، تورینگن و براندنبورگ به پیروزی دست یابد. در کل با توجه به افزایش شدید آرای
دست یابد. در کل با توجه به افزایش شدید آرای حزب دموکرات آزاد و با وجود کاهش آرای اتحادیهٔ دموکرات مسیحی، ائتلاف این دو حزب توانست اکثریت کرسی‌های بوندستاگ را بدست آورد و آنگلا مرکل را برای دومین دورهٔ متوالی به کرسی صدارت اعظم آلمان بنشاند. یکی دیگر از گزینه‌ها برای تشکیل دولت، همانند انتخابات سال ۲۰۰۵ ائتلاف دو حزب بزرگ اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات بود. این گزینه با وجود آرای بالای حزب راست‌گرای دموکرات آزاد و تمایل مرکل برای ائتلاف با آنان چندان مورد بحث واقع نشد. گزینهٔ ممکن دیگر، ائتلاف سه
مورد بحث واقع نشد. گزینهٔ ممکن دیگر، ائتلاف سه حزب دموکرات آزاد، سبزها و سوسیال دموکرات‌ها بود که از اساس توسط گیدو وستروله رهبر دموکرات‌های آزاد رد شد. نتایج ایالتی. منبع:
حکمت و سیاست نخستین کتاب از مجموعهٔ چهل و نه جلدی تاریخ شفاهی و تصویری ایران در عصر پهلوی دوم است که به زندگانی و خاطرات سید حسین نصر می‌پردازد. این کتاب، مصاحبه محور است و حاصل ساعت‌ها گفتگوی تصویری با سید حسین نصر، در واشنگتن آمریکا است که از اواخر سال ۱۳۸۸ تا اوایل سال ۱۳۸۹، به کوشش حسین دهباشی انجام شده‌است. چاپ اول کتاب حکمت و سیاست، با نمایه، چکیده انگلیسی و اسناد، توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران به چاپ رسیده‌است. موضوع کتاب. در این کتاب، حسین نصر به بیان خاطراتش می‌پردازد و از پدر و مادر،
نصر به بیان خاطراتش می‌پردازد و از پدر و مادر، دوران کودکی و تربیتش در آن زمان شروع می‌کند و به مسایل مختلفی همچون سیاست‌های فرهنگی در عصر پهلوی دوم، نقش خودش در این سیاست‌ها، تأسیس انجمن سلطنتی فلسفه، ریاست دفتر فرح، روشنفکری دینی، دوستی اش با جلال آل احمد، مرتضی مطهری و ... می‌پردازد. در بخشی از این کتاب آمده‌است: «آن روز صبح شاه رئوس مطالب آن سخنرانی کذایی را با خط خودش روی یک ورق کاغذ نوشته بود، داد به من و رضا قطبی و گفت بروید این‌ها را بپرورانید و به صورت سخنرانی دربیاورید! یک روز وقت داشتیم این را
صورت سخنرانی دربیاورید! یک روز وقت داشتیم این را بنویسیم... همان ساعت ده و نیم، یازده شب این نوشته ماشین شد، خودم بردم دادم به تیمسار نشاط که اول انقلاب اعدام شد رئیس گارد بود در کاخ نیاوران، تلفن کرد و شاه گفتند من هنوز بیدارم و این نوشته را بفرستید بالا... من وسط نشستم، شهبانو یک طرف نشست، صدام حسین هم یک‌طرف در فاصله ده سانتیمتری، به این نزدیکی. صدام حسین یک قصاب خیلی خوش‌قیافه بود...» در بخشی از کتاب، نصر می‌گوید که نام دو خیابان ملاصدرا و میرداماد را او برای دو خیابان تهران انتخاب کرده‌است. بازخوردهای
برای دو خیابان تهران انتخاب کرده‌است. بازخوردهای کتاب. اکبر شیخ، رئیس سازمان اسناد و کتابخانه‌های ملی خراسان رضوی، گفت: کتاب حکمت و سیاست، از این به بعد به عنوان یکی از مراجع مهم تاریخ ایران به حساب می‌آید و دارای آثار بسیار مثبتی است. محسن مدیر شانه چی، استاد دانشگاه آزاد اسلامی مشهد و عضو هییت علمی آن، دربارهٔ این کتاب گفت: ما در باب شناخت اشخاص، احزاب و گروه‌ها چه حقیقی و حقوقی، آثار بسیاری را دیدیم؛ برخی از این آثار به صورت خاطره‌نویسی و برخی به صورت مصاحبه منتشر می‌شود؛ خاطره‌نویسی روشی یک سویه است؛
منتشر می‌شود؛ خاطره‌نویسی روشی یک سویه است؛ لذا مصاحبه از ارزش بیشتری برخوردار است. او همچنان اظهار کرد که تنها نقدی که بر مصاحبه‌کننده دارد، ین است که یک موضع تقابل‌آمیز دربارهٔ اظهار نظر حسین نصر دربارهٔ شریعتی دارد. علی تاج الدینی، پژوهشگر تاریخ شفاهی، در نشستی که به نقد و بررسی این کتاب در حوزه هنری می‌پرداخت، اظهار کرد که چیزی که کتاب حکمت و سیاست را با دیگر آثار تاریخی که دربارهٔ آقای نصر تولید شده متمایز می‌کند، روایت آقای نصر از علل فروپاشی نظام پهلوی و علل وقوع انقلاب اسلامی است. این اثر نخستین
و علل وقوع انقلاب اسلامی است. این اثر نخستین کتابی است که این روایت را نقل می‌کند و پیش از این کتاب روایت صریحی از زبان دکتر نصر در این باره وجود نداشت. او همچنین این کتاب را از لحاظ ظاهری نیز، اثری برجسته خواند. مرتضی میرداماد، یکی از دلایل جذابیت این کتاب را جذابیت شخصیت خود حسین نصر دانست. او همچنین اظهار کرد که رد و تکذیب عملکردها و نظرات حسین نصر بدون خواندن و شنیدن خاطرات و گفته‌های خود او، نادرست است. روش مصاحبه. در مقدمه کتاب آمده‌است که بنابر قواعد علمی تاریخ شفاهی، این اثر به جز چند عبارت محدود و
علمی تاریخ شفاهی، این اثر به جز چند عبارت محدود و مختصر، که جای خالی آن حذف شده است، متن کامل و بدون دخل و تصرف در گفتگوهای انجام شده‌است. متن کتاب در ۴ سطح مختلف گویاسازی شده‌است که شامل این وارد است: واژگان یا عبارات غیر فارسی یا نیازمند توضیح، اصطلاحات تخصصی و فنی، رویدادها، رخدادها و حوادث تاریخی اجتماعی، مدعاها و خطاهای آشکار تاریخی. در هریک از این موارد به منابع دست اول رجوع شده و علاوه بر این، به دلیل اهمیت تاریخی موضوعات، از طریق مکاتبه یا مراجعه حضوری، نظر افراد یا نزدیکان مورد بحث یا شاهدان
حضوری، نظر افراد یا نزدیکان مورد بحث یا شاهدان تاریخی اتفاقات دربارهٔ ادعای مصاحبه شونده پرسیده شده و در پاورقی‌ها با ذکر دقیق نام و مشخصات گنجانده شده‌است. اسناد تاریخی نیز با همین روال در بخش ضمایم آورده شده‌است.
دی اریتور یک تجهیز است که از آن برای حذف کردن اکسیژن و گازهای حل شده در آبی که خوراک بویلرهای تولید بخار است، استفاده می‌شود. اکسیژن حل شده در آب بویلر باعث خسارت‌های شدید ناشی از خوردگی در سیستم بخار می‌شود به این صورت که به دیواره فلزی لوله‌ها و دیگر تجهیزات فلزی می‌چسبد و تشکیل اکسید (زنگ) می‌دهد. کربن دی اکسید حل شده در آب نیز با آن واکنش می‌دهد و تولید اسید کربنیک می‌کند که باعث خوردگی بیشتر می‌شود. بیشتر دی اریتورها برای حذف کردن اکسیژن به میزان 7 ppb در واحد جرم (0.005 cm3/L) و کمتر از آن و همچنین
در واحد جرم (0.005 cm3/L) و کمتر از آن و همچنین حذف کلی کربن دی اکسید طراحی می‌شوند. به‌طور کلی دو نوع دی اریتور وجود دارد، نمونهٔ سینی دار و نمونه اسپری شونده: انواع دی اریتورها. تعداد زیاد و متفاوتی دی اریتورهای عمودی و افقی از سازندگان متعدد وجود دارد، و ویژگی و جزئیات تولیدی هر کدام نیز با هم تفاوت دارد. شکل ۱ و ۲ به ترتیب شماتیکی است از دی اریتورهای سینی دار و اسپری شونده. دی اریتور سینی دار. نمونهٔ سینی دار که در شکل ۱ مشاهده می‌شود دارای یک بخش هوازدایی به صورت گنبدی شکل در بالای مخزن ذخیره کننده آب
به صورت گنبدی شکل در بالای مخزن ذخیره کننده آب بویلر است. آب بویلر وارد بخش عمودی هوازدایی می‌شود و از روی سینی‌های منفذ دار به پایین جریان پیدا می‌کند. بخار فشار پایین که عمل هوازدایی را انجام می‌دهد از پایین سینی‌های منفذ دار وارد می‌شود و از طریق منافذ به سمت بالا جریان می‌یابد. در بعضی موارد به جای سینی از پرکن‌ها استفاده می‌شود تا تماس و ترکیب شدن بین آب بویلر و بخار مؤثرتر باشد. بخار، گازهای حل شده در آب بویلر را جدا می‌کند و از طریق شیر خروجی که در بالای قسمت گنبدی شکل قرار دارد به اتمسفر می‌دهد.
بالای قسمت گنبدی شکل قرار دارد به اتمسفر می‌دهد. اگر این شیر به اندازه کافی باز نشود دی اریتور به صورت ناقص کار می‌کند و باعث می‌شود بخش زیادی اکسیژن همراه آب وارد بویلر شود. اگر بویلر، آنالایزر میزان اکسیژن نداشته باشد، میزان بیش از حد کلر در بویلر باعث می‌شود شیر تخلیه به اتمسفر کامل باز نشود. در بعضی از طراحی‌ها از کندانس کننده در خروجی استفاده می‌شود تا مایع مانده شده در گاز را بازیابی کند. لوله خروجی گاز به سمت اتمسفر معمولاً دارای یک شیر است و به گونه است که تنها اجازه عبور مقداری اندکی بخار را برای
است که تنها اجازه عبور مقداری اندکی بخار را برای آشکار بودن مسیر دود می‌دهد. آب هوازدایی شده به مخزن افقی در پایین جریان می‌یابد که از آنجا به سمت بویلرهای تولید بخار پمپ می‌شود. بخار کم فشاری که از ته مخزن افقی وارد شده و درون آن اسپری می‌شود برای گرم نگه داشتن آب بویلر ذخیره شده در مخزن است. عایق کردن سطح بیرونی مخزن نیز برای کاهش هدر رفت گرما است. دی اریتور اسپری شونده. شکل ۲، دی اریتور از نوع اسپری شونده را نشان می‌دهد که یک درام افقی دارای بخش پیش گرم کن (E) و یک بخش هوازدایی را شامل می‌شود. این دو
کن (E) و یک بخش هوازدایی را شامل می‌شود. این دو بخش به وسیله یک صفحه (C) از هم جدا شده‌اند. بخار کم فشار از طریق اسپری‌هایی که در ته درام قرار دارند وارد آن می‌شوند آب بویلر به صورت اسپری به بخش E پاشیده می‌شود و با بخاری که از طریق پخش کننده به بالا می‌آید پیش گرم می‌شود. هدف از به کار بردن نازل اسپری کننده آب بویلر A و بخش پیش گرم‌کننده این است که آب بویلر را برای جداسازی راحت‌تر گازهای حل شده در آن تا دمای اشباع گرم و راهی بخش بعدی هوازدایی کند. آب پیش گرم شده بعد از آن وارد بخش هوازدایی (F) می‌شود و در
شده بعد از آن وارد بخش هوازدایی (F) می‌شود و در آنجا با بخار خارج شده از پاشنده‌ها به صورت کامل هوازدایی می‌شود. گازهای جدا شده از آب از طریق خروجی در بالای مخزن به اتمسفر فرستاده می‌شوند. همانند حالت قبل ممکن است در بعضی از موارد از کنداس کننده برای بازیافت آب خروجی به همراه گاز استفاده شود. همچنین لوله خروجی گاز به سمت اتمسفر معمولاً دارای یک شیر است و به گونه است که تنها اجازه عبور مقداری اندکی بخار را برای آشکار بودن مسیر دود می‌دهد. آب هوازدایی شده از ته مخزن به سمت بویلرهای تولیدکننده بخار پمپ
از ته مخزن به سمت بویلرهای تولیدکننده بخار پمپ می‌شود. بخار هوازدایی. دی اریتورها در سیستم‌های تولید بخار اغلب نیروگاه‌های حرارتی از بخار کم فشاری استفاده می‌کنند که از جایی بر روی توربین بخار خود واحد گرفته شده باشد. در حالی که، دی اریتورها در بسیاری از واحدهای صنعتی بزرگ مانند پالایشگاه‌های نفت ممکن است از هر بخار فشار پایین در دسترسی استفاده کنند. جذب کننده‌های اکسیژن. مواد شیمیایی جاذب اکسیژن اغلب به آب بویلر افزوده می‌شود تا مقدار ناچیز باقی‌مانده اکسیژن که در دی اریتور حذف نشده را جذب کند. نوع ماده
که در دی اریتور حذف نشده را جذب کند. نوع ماده شیمیایی بکار برده شده بستگی به موقعیتی دارد که از آن استفاده می‌شود ممکن است در سیستم‌های فرار یا غیر فرار استفاده شود. اغلب سیستم‌های کم فشار (کمتر از 650 psi) از نوع غیر فرار محسوب می‌شوند؛ و بیشتر سیستم‌های با فشار بالاتر (بیشتر از 650 psi) و تمام سیستم‌هایی که دارای چندین مادهٔ آلیاژی هستند از نوع فرار استفاده می‌کنند. پرکاربردترین جاذب اکسیژن در سیستم‌های فشار پایین سولفیت سدیم (Na2SO3) است. این ماده بسیار مؤثر بوده و به سرعت با مقدارهای ناچیز اکسیژن واکنش
بوده و به سرعت با مقدارهای ناچیز اکسیژن واکنش داده و تولید سولفات سدیم (Na2SO4) می‌کند که ماده‌ای غیر رسوبی محسوب می‌شود. جاذب اکسیژن دیگری که استفاده از آن زیاد است و به صورت رقیق و برای سیستم‌های فرار استفاده می‌شود هیدرازین (N2H4) است. دیگر جاذب‌های اکسیژن شامل کربوهیدرازین، دی اتیل هیدرکسیل آمین (DEHA)، نیتریل تری استیک اسید (NTA)، اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA) و هیدروکینون می‌شود.
آرامائیس سورنی یپیسکوپوسیان (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. وی شهروندی روسیه را نیز دارد. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آرارات ایروان، چرنومورتس نووراسییسک، کوبان کراسنودر و ایرتیش پاولودار اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده است. یپیسکوپوسیان نخستین و تنها بازی ملی خود را در تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۹۷ در ایروان در مقابل ایرلند شمالی انجام داده است.
سیاههٔ نوشته‌های بهرام بیضایی (۱۳۱۷)، در اینجا به ترتیبِ تاریخِ نگارش و نیز به تفکیکِ گونه، شاملِ ده‌ها کتاب و چندصد نوشتهٔ کوتاه‌تر است. بیضایی از نویسندگانِ برجسته و پرکارِ روزگارش به‌شمار می‌رود. پنج تا از نام‌هایِ مستعارِ شناخته‌اش عبارت است از «مهرداد رهسپار»، «ع. سالک»، «اعظم علیان»، «بهروز برومند» و «کاوه اسماعیلی». نوشته‌های بیضایی از اواخرِ دههٔ ۱۳۳۰ به بعد بعضی از مهم‌ترین نمایشنامه‌ها و فیلم‌نامه‌ها و پژوهش‌های زبانِ فارسی را در بر می‌گیرد. نخستین کتابِ بیضایی به سالِ ۱۳۴۱ در تهران چاپ شد؛ که
کتابِ بیضایی به سالِ ۱۳۴۱ در تهران چاپ شد؛ که مجموعه‌ای کوچک از دو نمایشنامهٔ «مترسکها در شب» و «عروسک‌ها» بود. او در همان اوایلِ دههٔ ۱۳۴۰ مقاله‌نویسِ پرکاری نیز بود. سالِ ۱۳۳۳ نشریهٔ "پُست تهران" نپذیرفت که نوشته‌ای از بیضاییِ نوجوان را چاپ کند. امّا او از اواخرِ دههٔ ۱۳۳۰ در مجلّاتی مانندِ "علم و زندگی" و "هنر و سینما" و "موزیک ایران" و "آرش" مقاله می‌نوشت. بعضی از مقالاتِ آن دوره به صورتِ کتاب هم منتشر شد، از جمله در کتابِ "نمایش در ایران" (۱۳۴۴). به رغمِ بدبینیِ ناقدانی چون صمد بهرنگی، و موافقِ
به رغمِ بدبینیِ ناقدانی چون صمد بهرنگی، و موافقِ خوشبینیِ دیگرانی چون مصطفی رحیمی، دههٔ ۱۳۴۰ دورهٔ رونقِ نمایشنامهٔ فارسی شد؛ و بیضایی، با غلامحسین ساعدی و اکبر رادی، یکی از سه نمایشنامه‌نویسی به‌شمار می‌رفت که معروف یا، به قولِ دههٔ ۱۳۶۰ سیمین دانشور، «تثبیت‌شده» و «مطرح» گشتند. از دههٔ ۱۳۵۰ فیلم‌نامه‌نویسی نیز جزوِ کارِ نویسندگیِ حرفه‌ایِ بیضایی شد و تا پایانِ قرن ادامه یافت، چنان‌که نمایشنامه‌نویسیش. حاصلِ «زندگی ادیبانه‌ی بیضایی» را سالِ ۱۴۰۲ یکی از ستایندگانِ کارش به «محیط» مانند کرد که نتوانش «به
ستایندگانِ کارش به «محیط» مانند کرد که نتوانش «به کفچه پیمود!» بیضایی از پایه‌گذارانِ کانونِ نویسندگانِ ایران نیز بود، که سپس‌تر از آن کناره‌گرفت. کتاب‌های منتشرشده. بسیاری از این آثار در دورهٔ زندگیِ نویسنده بارها به نمایش درآمده یا فیلم شده‌اند، حتّی به طریقِ کلاژ. از بیضایی نقل کرده‌اند «که اجرای نمایشنامه‌های او در شهرهای دیگر نیازی به مجوز ندارد ولی اجرای آنها در تهران نیازمند مجوز است.» بسیاری از این کتاب‌ها بی اجازهٔ او و ناشرانش در اینترنت و بعضاً در بازارِ عمدتاً غیررسمیِ کتابِ کاغذی نیز منتشر
در بازارِ عمدتاً غیررسمیِ کتابِ کاغذی نیز منتشر شده‌اند. بیضایی بر طرحِ جلدِ بیشترِ کتاب‌هایش نیز نظارت داشته است. کوتاهِ فیلم‌نامه‌ها. بسیاری از فیلم‌نامه‌های بیضایی کتاب شده است؛ و شماری هنوز نه. او هشت تا از فیلم‌نامه‌هاییش را که فیلم کرده به صورتِ کتاب منتشر نکرده است. فصل‌هایی از پنج تا از این فیلم‌نامه‌های فیلم‌شدهٔ چاپ‌نشده را (به اضافهٔ بخش‌هایی از "مرگ یزدگرد" و "شاید وقتی دیگر . . ." و "مسافران" که کتاب شده) زاون قوکاسیان در کتابِ "مجموعهٔ مقالات در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی" (چاپِ سوّم، با
در نقد و معرفی آثار بهرام بیضایی" (چاپِ سوّم، با افزوده‌ها، ۱۳۷۸) آورده است. این‌ها عبارت است از: طرح‌ها و پاره‌هایی نیز از بعضِ فیلم‌نامه‌های فیلم‌نشده و کتاب هم نشده جداگانه منتشر شده است: خلاصه‌ای خطّی از فیلم‌نامهٔ "آقای لیر" (۱۳۶۷) نیز در پاییزِ ۱۳۷۰ در شمارهٔ ۷ مجلّهٔ "بررسی کتاب" چاپ شده است. تصویرِ دستخطِّ پاره‌ای از فیلم‌نامهٔ موسیقیِ "وقتی همه خوابیم" نیز آمده است در و منشآت. مقالات و پاره‌نوشته‌های منتشرشده و نشدهٔ بیضایی فراوان است. او از سال‌های پایانیِ دههٔ ۱۳۳۰ مقالاتی در مطبوعاتِ گوناگون
پایانیِ دههٔ ۱۳۳۰ مقالاتی در مطبوعاتِ گوناگون می‌نوشت. (بعضی از این مطبوعات سپس‌تر نیز دوباره منتشر شده است، مانندِ هفت شمارهٔ دورهٔ نخستِ مجلّهٔ "آرش" که نشرِ ویراستار در دو جلد منتشر کرده.) تصویرِ مقداری دستخط از بیضایی نیز – از امضا و تقدیم‌نامه و نامه و شعر و پاره‌ای از فیلم‌نامه و غیره – در مجلّه‌ها و اینترنت منتشر شده است. فهرستی از چاپ‌کرده‌ها و چند چاپ‌نکردهٔ وی – فارغ از ترجمه‌های منتشرشدهٔ بعضی به زبان‌های دیگر – از این قرار است: نامه. اندک شماری از مکاتباتِ خصوصی و اداری و سرگشادهٔ بیضایی منتشر
از مکاتباتِ خصوصی و اداری و سرگشادهٔ بیضایی منتشر شده یا خبری ازشان هست: گزیده و برگرفته و نقل‌شده. در دورانِ زندگیِ بیضایی، با یا بی آگاهیِ خودش، پاره‌هایی از گفته‌ها و نوشته‌هایش را دیگرانی برگرفته و منتشر کرده‌اند. از این جمله است سفینهٔ "دیوانِ دیالوگ" (۱۴۰۰)، که گزیدهٔ فرشید قلی‌پور است از نوشته‌های بیضایی، و فصلِ «زندگی‌نامه» از کتابِ "غریبه‌ی بزرگ" (۱۳۸۳)، که بازنوشتهٔ محمّد عبدی از حسبِ حالِ بیضایی است، و سخنِ بیضایی در پذیرشِ جایزهٔ ویژهٔ جشنِ دنیای تصویر به سالِ ۱۳۸۶، که در صفحهٔ ۸۹ شمارهٔ ۱۷۴
تصویر به سالِ ۱۳۸۶، که در صفحهٔ ۸۹ شمارهٔ ۱۷۴ مجلّهٔ "دنیای تصویر" آمده است، و سخنانِ کوتاهش در شبِ منتقدان در ۳۰ فروردینِ ۱۳۷۲، که در صفحهٔ ۷ و ۱۳ شمارهٔ ۱۴۱ مجلّهٔ "فیلم" آمده، و گفتهٔ مختصری که در صفحهٔ ۴۰ شمارهٔ ۷۵ مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۳۷۵) نقل شده و پاسخش به پرسشی از کامیار عابدی در "دو رساله دربارهٔ سهراب سپهری" (۱۳۸۷) و چیزهایی از گفته‌هایش در ۳۰ آبانِ ۱۳۸۸ که در مقالهٔ «روزگار دوزخی درام امروز» (۱۳۹۹) سیّد حسن رسولی آمده است. در کتابِ "دانشنامه‌ی آثار بهرام بیضایی" (۱۴۰۲) نیز پاره‌هایی از
آثار بهرام بیضایی" (۱۴۰۲) نیز پاره‌هایی از نوشته‌هایی از بیضایی نقل شده بی آن که این پاره‌ها مشخّص شود؛ یعنی، در عمل، دزدیِ ادبیِ ناخواسته. نوشته‌های گروهی. در بعضی نوشته‌های گروهی نیز امضای بیضایی آمده است، گاهی بی اطّلاعِ خودش. وی در این موارد اغلب نامهٔ اعتراض نوشته است تا روشن شود که بر چه چیز صحّه نهاده و بر چه نه. (بسیاری از این نوشته‌ها بارها در منابعِ گوناگون − مانندِ "کانون نویسندگان ایران به روایت اسناد ساواک" (۱۳۸۲) و "نمایندگانِ امر، نمایندگانِ کلام" (۱۴۰۰) − منتشر شده است.) اعلامیه‌ها و
کلام" (۱۴۰۰) − منتشر شده است.) اعلامیه‌ها و نامه‌های کانونِ نویسندگانِ ایران. و پس از کناره‌گیری از کانون در ۱۳۵۷: دیگر. و چند آگهیِ تسلیت: گفتگوها. مطبوعاتی. بیضایی بیشترِ اوقات نوشتهٔ گفتگوهایش را پیش از چاپ ویرایش کرده یا از اوّل پرسش‌ها را به صورتِ کتبی پاسخ گفته است − تقریباً همیشه به فارسی. بعضی از این گفتگوها به زبانِ دیگر نیز ترجمه و منتشر شده است؛ و چند تایی فقط به ترجمه. در شمارهٔ ۱۸۱ "ستاره سینما" گفتاری تلویزیونی از بیضایی منتشر شده است. در صفحهٔ ۶۵ از شمارهٔ ۱۲۵ مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۳۷۸) نیز
۶۵ از شمارهٔ ۱۲۵ مجلّهٔ "گزارش فیلم" (۱۳۷۸) نیز گزیده‌ای از گفتارِ بیضایی در گفتگوهای گوناگون زیرِ عنوانِ «آدم‌های رگبار از زبان بیضایی» آمده است. نقلِ قول. گاهی گفته‌ای از بیضایی به صورتِ نوشته نقل شده (گاهی طوری که نخستین و واپسین انتشارش همین نقلِ قول بوده است)، از جمله در: همچنین از گفتگوهای وی با مأمورانِ وزارتِ اطّلاعاتِ جمهوریِ اسلامیِ ایران یا نیروی انتظامی پاره‌هایی در گفتگوهای کسانی چون مسعود کیمیایی و مسعود بهنود به میان آمده و گاه چاپ شده است. گاهی هم گفتاری از او به زبانی دیگر ترجمه و چاپ یا
گاهی هم گفتاری از او به زبانی دیگر ترجمه و چاپ یا به طورِ شفاهی – ضبط‌شده یا غیر – منتشر شده است. از این جمله است گفتگویی در فرانسه: "Bahram Beyzai, l’Iran des métaphores", par Raphaël Bassan, Corine McMullin, Sarah Wappers dans "La Revue du cinéma" n° 364, septembre 1981, pages 95-112. و ترجمهٔ انگلیسیِ شفاهیِ عبّاس میلانی از گفتارِ بیضایی دربارهٔ "جانا و بَلادور" که فیلم‌برداری و در اینترنت منتشر شده است. سین جیم. پرسش و پاسخِ مکتوبِ بیضایی با ساواک در ۲۵ خردادِ ۱۳۴۷ همراهِ دستخطِ بیضایی در کتابِ "کانون