payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌رود و مسلمان می‌شود. دختر در خواب می‌بیند که آفتاب به کنارش افتاده و به او می‌گوید با شیخ روان شو. دربارهٔ شعر. عطار نیشابوری این داستان را در قالب مثنوی و در ۴۰۹ بیت سروده‌است. حکایت شیخ صنعان با این بیت‌ها آغاز می‌شود: نمونه‌ای از شعر. مطلع شعر این‌گونه است:
تاز-مانیا () یک بازی ویدئویی در ژانرهای اکشن و ماجراجویی است که توسط سگا در سال ۱۹۹۲ برای کنسول سگا مگا درایو عرضه شد و بعداً توسط شرکت‌های دیگر، با اعمال تغییراتی در بازی، برای چند کنسول دیگر شامل سوپر نینتندو و گیم بوی منتشر شد. این بازی براساس مجموعه انیمیشنی به همین نام ساخته شد و شخصیت اصلی آن یک شیطان تاسمانی است که "تاز" نام دارد. توسعه. این بازی توسط استودیو کوچک Recreational Brainware ساخته شد که تنها دو برنامه‌نویس داشت و در سن فرانسیسکو مستقر بود. یک دنباله برای این بازی با عنوان تاز در فرار از
یک دنباله برای این بازی با عنوان تاز در فرار از مریخ توسط شرکت سگا توسعه و بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ برای سه پلت‌فرم سگا مگا درایو، سگا مستر سیستم و سگا گیم گیر انتشار یافت که در طراحی و ساختار مشابه با این بازی، ولی بی‌ارتباط با مجموعه انیمیشن تاز-مانیا است.
بازیکن دو و میدانی سال جهان () جایزه‌ای است که هر سال به بهترین بازیکن دو و میدانی جهان توسط اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی داده می‌شود. این جایزه از سال ۱۹۸۸ تاکنون به ورزشکاران برتر مرد و زن اهدا می‌شود.
تانوما اوکیتسوگو ; ( – ) یک سیاستمدار اهل ژاپن بود. یک کاخ‌دار ("سوباشو") و یک مشاور ارشد («روجو») شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا توکوگاوا ایه‌هارو، در دوره ادو ژاپن بود. تانوما و پسرش قدرت فوق‌العاده‌ای به‌ویژه در ۱۴ سال آخر سلطنت شوگون ایه‌هارو اعمال کردند. او به خاطر اصلاحات اقتصادی دوران تنمی و فساد گسترده شهرت دارد. او همچنین یک «دایمیو» از دامنه ساگارا بود. تانوما از عنوان تانوما نو کامی Tonomo-no-kami استفاده می‌کرد.
هیجی‌کاتا توشیزو ؛( – ) از اعضای شینسنگومی بود که از شوگون‌سالاری توکوگاوا حمایت می‌کرد. هیجیکاتا توشیزو به دلیل شخصیت سخت‌گیرش به عنوان «معاون فرمانده شیطانی» شناخته می‌شد و سربازان دیگر از او می‌ترسیدند. با این حال، این دستاورد او بود که نام شینسنگومی را در سراسر کشور به عنوان فرمانده استراتژیک و تاکتیکی واقعی این واحد مطرح کرد. حتی پس از نابودی شوگون‌سالاری، فلسفه او مبنی بر زیستن به سبک سامورایی تا لحظه مرگش، همچنان از اعصار فراتر می‌رود. حتی امروزه، پیروان بسیارش همچنان محل مرگ او در هاکوداته را گرامی
بسیارش همچنان محل مرگ او در هاکوداته را گرامی می‌دارند. او در سن ۳۵ سالگی در ۱۱ مه ۱۸۶۹، در طول نبرد گوریوکاکو (نبرد هاکوداته) در طول جنگ بوشین درگذشت. معرفی شینسنگومی. ایجیکاتا توشیزو، در خانواده‌های کشاورز در تاما، بوشو (توکیوی امروزی) که تحت کنترل مستقیم شوگون‌سالاری ادو بود، به دنیا آمد و در کودکی به «باراگاکی» یا «پسر قلدر» معروف بود. از آنجایی که او و کوندو ایسامی در منطقه‌ای که مستقیماً تحت کنترل شوگون‌سالاری بود (تنریو) متولد شده بودند، این دو پسر حس احترام ویژه‌ای به شوگون‌سالاری و شوگون داشتند و
احترام ویژه‌ای به شوگون‌سالاری و شوگون داشتند و آرزوی سامورایی شدن را در سر می‌پروراندند. آنها با تکیه بر مهارت‌های شمشیرزنی خود، داوطلب شدند تا به روشیگومی بپیوندند، گروهی که مأموریت آنها محافظت از توکوگاوا ایه‌موچی، چهاردهمین شوگون شوگون‌سالاری ادو، به همراه دیگر شاگردان دوجوی تننن ریشین-ریو، شیئیکان، به رهبری کوندو ایسامی بود. به رهبری کیوکاوا هاچیرو، که پیشنهاد تشکیل این گروه را داده بود، روشی-گومی به کیوتو رسید، اما به محض ورود به کیوتو، کیوکاوا هاچیرو به آنها گفت که نباید به عنوان نگهبان شوگون خدمت
به آنها گفت که نباید به عنوان نگهبان شوگون خدمت کنند، بلکه باید مستقیماً تحت فرمان دربار امپراتوری سرباز شوند و از سونو جوی (احترام به امپراتور و اخراج بربرها) حمایت کرد. کوندو و هیجیکاتا، گروه سامورایی‌های شیئیکان که عمیقاً به شوگون وفادار بودند، و گروه میتو رونین‌ها به رهبری سریزاوا کامو، که احساس می‌کردند نمی‌توانند علیه سیاست شوگون‌سالاری مبنی بر کشورگشایی شورش کنند، از جناح کیوکاوا هاچیرو جدا شدند و به عنوان میبو روشی-گومی، دادخواستی را به شوگوشوکوی کیوتو ارائه دادند تا در کیوتو بمانند و تحت سرپرستی
ارائه دادند تا در کیوتو بمانند و تحت سرپرستی شوگوشوکوی کیوتو قرار گرفتند. در سال ۱۸۶۲، شوگون‌سالاری، کیوتو شوگوشوکو (محافظ کیوتو) را برای حفظ نظم دولتی و عمومی تأسیس کرد و ماتسودایرا کاتاموری، ارباب آیزو، را به عنوان دفتر مرکزی آن منصوب کرد. معبد کورودانی کونکای-کومیوجی (شهر کیوتو، استان کیوتو) دفتر مرکزی آن بود. بعدها، در سال ۱۸۶۳، زمانی که ائتلاف امپراتوری-شوگون‌سالاری، با محوریت خاندان‌های ساتسوما و آیزو، جناح سوننو جوئی را در کیوتو از بین برد، او به خاطر کارش در کودتای ۱۸ آگوست بونکیو ۳ (۱۸۶۳) مورد
خاطر کارش در کودتای ۱۸ آگوست بونکیو ۳ (۱۸۶۳) مورد تقدیر قرار گرفت و توسط خاندان آیزو به شینسنگومی منصوب و به او دستور داده شد تا پلیس شهر را بر عهده بگیرد. ماه بعد، او جناح سریزاوا کامو را که مدت‌ها به خاطر مشکلات رفتاری‌اش، از جمله دزدی و نزاع شناخته شده بود، پاکسازی کرد و شینسنگومی با جدیت شروع به حرکت کرد. اعضای این گروه شامل کوندو ایسامی، رئیس دفتر، هیجیکاتا توشیزو، دوست دوران کودکی و معاون رئیس، و اوکیتا سوجی، که برادر کوچکتر آن دو بود و در کودکی در شیئیکان رها شده بود، و همچنین سایر اعضای شیئیکان، از
رها شده بود، و همچنین سایر اعضای شیئیکان، از جمله یامانامی کیسوکه، ناگاکورا شینپاچی، هارادا سانوسوکه، تودو هیسوکه و اینوئه گنزابورو بودند. پس از اینکه شینسنگومی کاملاً به قدرت رسید، برای حفظ نظم در کیوتو، سامورایی‌های رونین طرفدار سوننو جوئی را سرکوب کرد. با این حال، چهار سال پس از تشکیل آنها، در سال ۱۸۶۷، اصلاحات میجی رخ داد و شوگون‌سالاری منحل شد و اوضاع برعکس شد و این گروه با نیروهای شوگون‌سالاری سابق به سمت شمال حرکت کردند. همان‌طور که از یک نبرد به نبرد دیگر می‌رفتند، متحمل مرگ و جدایی بسیاری از رفقای
دیگر می‌رفتند، متحمل مرگ و جدایی بسیاری از رفقای خود شدند و سرانجام به هاکوداته رسیدند، جایی که شینسنگومی تسلیم شد و به پایان خود رسید. قبل از ورود به شینسنگومی. هیجیکاتا برای امرار معاش در حین تمرین کنجوتسو، در حومه شهر سفر می‌کرد و داروی گیاهی خاصی را که توسط خانواده‌اش تولید شده بود، می‌فروخت. این دارو انواع بیماری‌ها، از جمله کوفتگی‌هایی مانند کوفتگی‌های ناشی از شمشیر تمرینی چوبی سخت را درمان می‌کرد. اشتیاق هیجیکاتا به شمشیربازی آنقدر زیاد بود که همیشه تجهیزات شمشیربازی خود را همراه داشت و به گفته کان
تجهیزات شمشیربازی خود را همراه داشت و به گفته کان شیموساوا، «در طول مسیر در هر دوجوی شایسته‌ای توقف می‌کرد تا مودبانه درخواست آموزش کند. اما در آن زمان، او چهره‌ای مهربان مانند چهره یک زن داشت. اگرچه در آینده، نگرش او به خودبزرگ‌بینی تبدیل می‌شد، اما از آنجایی که هنوز هوشمندانه جذاب بود، همه با او با مهربانی رفتار می‌کردند.» جنگ بوشین. هنگامی که شوگون‌سالاری توکوگاوا به دلیل احیای حکومت امپراتوری فروپاشید، جنگ بوشین آغاز شد. ارتش سابق شوگون‌سالاری، که شینسنگومی به آن تعلق داشت، توسط توپ‌ها و توپ‌های به سبک
به آن تعلق داشت، توسط توپ‌ها و توپ‌های به سبک غربی نیروهای دولتی جدید مغلوب شد و به آنها فهماند که عصر شمشیر و نیزه به پایان رسیده است. کوندو ایسامی اعدام شد، اوکیتا سوجی بر اثر سل درگذشت و دیگر رفقا یکی پس از دیگری از دست رفتند، اما هیجیکاتا توشیزو به همراه اعضای باقی مانده سپاه و ارتش سابق شوگون‌سالاری به مبارزه شجاعانه ادامه داد. پس از پیوستن به معاون دریاسالار نیروی دریایی سابق شوگون‌سالار، انوموتو تاکه‌آکی، او به ازو رفت و در گوریوکاکو علیه نیروهای دولتی جدید جنگید. در طول این نبرد، هیجیکاتا توشیزو از
جدید جنگید. در طول این نبرد، هیجیکاتا توشیزو از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و درگذشت.
شیمازو ناری‌آکیرا ; ( – ) یک سیاستمدار اهل ژاپن و بیست و هشتمین رهبر خاندان شیمازو وی پسر ارشد شیمازو ناری‌اوکی بود. برادر کوچکتر وی شیمازو هیسامیتسو بود. مادر وی ایوهیمه دختر ایکدا هارومیچی بود. پس از وی پسر برادر وی شیمازو تادایوشی رهبر خاندان شیمازو شد اما در اصل قدرت در دست پدر وی شیمازو هیسامیتسو بود.
تاکاسوگی شین‌ساکو ;( – ) یک سامورایی اهل قلمروی چوشو ژاپن بود که به‌طور قابل توجهی به اصلاحات میجی کمک کرد. وی از چندین نام مستعار برای مخفی کردن فعالیت‌هایش از شوگونسالاری توکوگاوا استفاده می‌کرد. یکی از پیشروان پذیرش شیوه های نظامی غربی شین‌ساکو بود. زمینه. هنگامی که شوگون‌سالاری توکوگاوا وارد آخرین دههٔ حکمرایی خود شد. مردان قلمروی چوشو که نسبت به شوگون‌سالاری پرخاشگرتر و دشمن تر از همه گروه‌های دیگر بودند دسیسه و توطئه و سرکشی‌های شدیدی را علیه شوگون‌سالاری آغاز کردند. پس از آن شوگون‌سالاری به موجب
آغاز کردند. پس از آن شوگون‌سالاری به موجب فرمان امپراتور کومی آنان را از پایتخت اخراج کرد و ارباب این قلمرو را مغضوب و مجبور کرد که به مدت یکسال داوطلبانه در حبس خانگی باشد. موری تاکاچیکا ارباب یا دایمیوی قلمروی چوشو چون متوجه شد سرسختی روزافزون مردان قلمرویش به زودی خشم مسلحانهٔ شوگون‌سالاری یا باکوفو را برخواهد انگیخت، مصمم شد که تجدید سازمان ارتش خود را به تاکاسوگی شینساکو که در آن زمان ۲۵ سال داشت بسپارد. شین‌ساکو یک سامورایی بود که در سال ۱۸۶۲ با یک هیئت ژاپنی به شانگهای رفت و آنچه را بر او اثر گذاشت
ژاپنی به شانگهای رفت و آنچه را بر او اثر گذاشت در دفتر یادداشت‌های روزانه خود نوشت. این تأثیرها از هوشیاری بسیار نسبت به آثار جهانگشایی در چین حکایت می‌کند. تشکیل کی هی تای. تاکاسوگی شینساکو در ادو زیر دست استادان ژاپنی زبان هلندی آموخته و مهارت قابل توجهی در زمینه توپخانه و علوم نظامی غربی به دست آورده یود. وی نیز به مانند دیگر افراد سامورایی اهل چوشو از هواخواهان سرسخت جنبش سوننو جوئی به معنای «امپراتور را گرامی دان، بیگانه وحشی را بیرون ران» بود. تاکاسوگی شینساکو با اجازه ارباب خود بلافاصله دست به تشکیل
شینساکو با اجازه ارباب خود بلافاصله دست به تشکیل واحدهایی لشکری زد به نام کی هی تای، به معنی «لشکریان غافلگیری» که شرکت در آن مشروط به داشتن هیچ وضع اجتماعی خاصی نبود. مرگ. تاکاسوگی شینساکو در تاریخ ۱۷ مه ۱۸۶۷ از بیماری سل فوت کرد، و هدایت شبه نظامیان کی هی تای پس از آن توسط یاماگاتا آریتومو انجام شد. شبه نظامیان کی هی تای نقش مهمی در جنگ بوشین ایفا کردند، که در نهایت منجر به اصلاحات میجی شد.
شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید، یکی از شرکت‌های تابعهٔ وزارت راه و شهرسازی است. طبق قانون، مدیرعامل این شرکت به‌دلیل اهمیت و وسعت فعالیت‌ها به‌عهده یکی از معاونان وزیر راه و شهرسازی است که همزمان رئیس هیئت‌مدیره شرکت می‌باشد. از مهم‌ترین فعالیت‌های این شرکت تاکنون ایجاد ۲۳ شهر جدید (مانند شهر جدید پردیس، شهر جدید پرند و …) و طرح مسکن مهر و طرحهای نهضت ملی مسکن (و اقدام ملی مسکن) است. تاریخچه. طرح احداث شهرهای جدید در اسفند ۱۳۶۴ در دوران ریاست‌جمهوری آیت‌الله سید علی خامنه‌ای و در دولت میرحسین موسوی به
سید علی خامنه‌ای و در دولت میرحسین موسوی به تصویب هیئت وزیران رسید و به‌منظور سیاست‌گذاری، مدیریت و راهبری جهت تحقق اهداف، شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید در خرداد سال ۱۳۶۸ تشکیل گردید. سپس شرکت‌های وابسته برای پیگیری طراحی، احداث و مدیریت هر شهر جدید تأسیس شد. در دولت نهم در زمان ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد و وزارت محمد سعیدی‌کیا، با مطرح شدن مسکن مهر، بیشترین فعالیت این شرکت به این حوزه معطوف شد تا جایی که بسیاری از مطالعات و طرح‌های قبلی به‌منظور ایجاد مسکن مهر و شعار مسکن ارزان برای مستضعفین، کنار
مسکن مهر و شعار مسکن ارزان برای مستضعفین، کنار گذاشته شد و انبوه‌سازی که خود ارزش اصلی گردیده بود، کیفیت و هزینه را در حاشیه قرار داد. طبق اظهارات محمد سعیدی‌کیا به‌موجب این طرح می‌بایست یک میلیون و پانصد هزار واحد مسکونی برای قشر کم‌درآمد و ضعیف جامعه احداث شده و به مردم واگذار شود. در دولت یازدهم و در دورهٔ ریاست‌جمهوری حسن روحانی و وزارت عباس آخوندی، وزیر مخالفت‌های بسیاری با طرح مسکن مهر کرد، ولی با تمام مخالفت‌ها بیان کرد به تعهدات پیشین در مسکن مهر پایبند است. دلایل ایجاد شهرهای جدید. افزایش جمعیت و
است. دلایل ایجاد شهرهای جدید. افزایش جمعیت و سیر مهاجرت‌های داخلی به سوی قطب‌های اقتصادی کشور خصوصاً پایتخت نه تنها بر ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن‌ها تأثیرگذار بوده‌است بلکه ساختار کالبدی شهرهای کشور را نیز دگرگون ساخته‌است. گسترش ابعاد فیزیکی شهرها، توسعه شهر و اسکان غیررسمی قشرها تازه شهرنشین در حومه‌های شهرهای بزرگ کشور و ازدیاد قیمت زمین و مسکن در محدوده شهرها، عملاً تهیه مسکن برای طبقات کم‌درآمد یا با درآمد متوسط را بسیار مشکل و حتی غیرممکن ساخته‌است. تحولات جمعیتی و اقتصادی کشور خصوصاً از
ساخته‌است. تحولات جمعیتی و اقتصادی کشور خصوصاً از چهار دههٔ گذشته تا کنون از سویی متأثر از رشد روند سرمایه‌داری و به موازات آن کاهش فعالیت‌های کشاورزی در روستاها قبل از انقلاب، جنگ تحمیلی و رشد بی‌سابقهٔ جمعیت در این دوره است. در سال ۱۳۶۵ تهران و مشهد دارای بیش از یک میلیون نفر جمعیت بوده‌اند. در سال ۱۳۷۰ چهار شهر تهران، مشهد، اصفهان و تبریز هم به کلانشهرهای میلیونی کشور پیوسته‌اند و به احتمال قوی در سال‌های آتی اهواز و قم نیز به کلانشهرهای کشور اضافه خواهند شد. احداث شهرهای جدید بعد از انقلاب، تفاوت
خواهند شد. احداث شهرهای جدید بعد از انقلاب، تفاوت عمده‌ای با شهرهایی دارد که قبل از انقلاب به‌منظور احداث صنایع و اسکان کارکنان آنان ساخته شده‌اند. مانند پولادشهر، مس سرچشمه، شهرک صنعتی البرز و نظایر آنها، شهرهای جدید نسل بعد از انقلاب مانند شهرهای جدید حومه کلانشهرهای دیگر کشورها به‌منظور ساماندهی و توسعه برنامه‌ریزی شده شهرهای بزرگ برای اولین بار در ایران بنیان گذاشته شد. برخی اهداف از ایجاد شهرهای جدید به‌صورت خلاصه بیان می‌شود: برنامه اقدام ملی مسکن. دشواری دسترسی به مسکن برای آحاد جامعه به‌ویژه
دشواری دسترسی به مسکن برای آحاد جامعه به‌ویژه گروه‌های کم و متوسط درآمد با توجه به شاخص‌های اقتصادی بازار مسکن طی دهه‌های اخیر، افزایش پدیده بدمسکنی طی دهه‌های گذشته و روند رو به افزایش نیاز به مسکن با توجه به هرم سنی جمعیتی کشور از سوی جوانان در سن ازدواج (که بخش زیادی از جمعیت را تشکیل می‌دهند)، ضرورت اقدام ملی برای تولید و عرضه مسکن در کشور را نمایان ساخته‌است. از این‌رو، نظر به اهمیت شهرهای جدید در جذب سرریز جمعیت کلانشهرها و جلوگیری از گسترش حاشیه‌نشینی، احداث ۲۰۰ هزار واحد مسکونی از ۴۰۰ هزار واحد
احداث ۲۰۰ هزار واحد مسکونی از ۴۰۰ هزار واحد مسکونی ملاک عمل برنامه، بر عهده شهرهای جدید قرار گرفته‌است. در این زمینه رویکردهای اصلی شهرهای جدید برای این اقدام ملی به شرح زیر است: - دستیابی به تعادل فراگیر شهرهای جدید از طریق تعدیل تراکم‌های ساختمانی، تنوع‌بخشی کارکردی و اقتصادی، پاسخگویی به نیازهای طیف گسترده‌تر شهروندان و دستیابی به تنوع اجتماعی. - ارتقای کیفیت فضایی از طریق توجه به طراحی محیط، توده‌گذاری بلوک‌ها و معماری خلاقانه و مبتنی بر اصول بومی و علوم پیشرو. - تحقق عدالت فضایی از طریق اولویت‌دهی به
پیشرو. - تحقق عدالت فضایی از طریق اولویت‌دهی به تأمین زمین‌های لازم برای خدمات و فضاهای عمومی مورد نیاز سکونت به‌ویژه در سطح محله و ناحیه. بر اساس رویکردهای پیش‌گفته، مهم‌ترین الزامات این برنامه در شهرهای جدید، توجه به ایجاد زیرساخت‌ها و آماده‌سازی زمین قبل از شروع عملیات اجرایی ساخت واحدها، پرهیز از تصدی‌گری و ورود مستقیم بخش دولتی در امر ساخت، استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و تأمین مالی پروژه‌های از طریق شراکت با بخش خصوصی، تأکید بر رویکرد محله‌محوری به‌منظور تأمین هم‌زمان خدمات و تسهیلات رفاهی ساکنان با
تأمین هم‌زمان خدمات و تسهیلات رفاهی ساکنان با تناسب ساخت واحدهای مسکونی و در نهایت توجه به کیفیت کالبدی مناسب و عدم یکسان‌سازی کالبد واحدهای مسکونی است. این طرح در سه بخش مشارکت (۵۰ هزار واحد مسکونی در قالب مشارکت در ساخت واحد مسکونی و مشارکت در محله‌سازی) فروش اقساطی (۱۳۰ هزار واحد مسکونی در قالب ثبت نام متقاضیان) و واگذاری زمین به تعاونی‌ها و بخش خصوصی (۲۰ هزار واحد) با تعهد ساخت در ۲۱ شهر جدید موجود در دستور کار قرار دارد. برنامه ایجاد مراکز محلات. یکی از مهم‌ترین استراتژی‌های شرکت عمران شهرهای جدید در
مهم‌ترین استراتژی‌های شرکت عمران شهرهای جدید در دولت تدبیر و امید، بازخوانی مستمر اندیشه و تجربه شهرهای جدید با هدف بازتعریف و طراحی توسعه‌شهری نوین است. وضعیت جمعیت‌پذیری و نیز انتظارات عملکردی شکل گرفته از شهرهای جدید به خوبی نشان می‌دهد که طرح گفتمان نوینی در مورد الگوی توسعه آنها ضرورت دارد. با پایشی که از وضعیت کالبدی و اجتماعی شهرهای جدید، به‌ویژه شهرهای احداث شده در منطقهٔ شهری تهران، انجام می‌گیرد مشخص می‌شود که آنها به‌شدت با چالش افتراق فضایی-اجتماعی مواجه هستند که با طرح مسکن مهر بر شدت آن
مواجه هستند که با طرح مسکن مهر بر شدت آن افزوده شده‌است. توسعه شهری به جای این‌که مبتنی بر الگوی هسته‌ای-محله‌ای باشد در کل محدودهٔ شهر بصورت آشفته‌ای پخش شده‌است. در سایت‌های مسکن مهر خبری از فضاهای عمومی و نیز خدمات روبنایی در حوزه‌های تفریحی، آموزشی، مذهبی، تجاری و … نبود. مردم ساکن در برخی از پروژه‌های مسکن مهر در عمل در میان بلوک‌های پرتراکمی که همچون قارچ در بیابان‌ها روییده‌اند رها شده بودند. شکاف کالبدی و اجتماعی شهرها را به دو بافت اولیه و بافت مسکن‌مهر، که ناموزونی شدیدی میان تمامی سرانه‌های شهری
که ناموزونی شدیدی میان تمامی سرانه‌های شهری آن وجود دارد، تقسیم کرده بود. در ادامه ارزیابی از وضعیت موجود اقدام به طراحی سیاستِ توسعه شهری نوینی می‌شود که یکی از بنیادی‌ترین محورهایش ایجاد مراکز محلات به‌منظور تحرک بخشیدن به حیات شهری و شکل‌دادن به فضاهای تعاملات اجتماعی است. این مراکز که محلی برای تجمیع خدمات متنوع در مقیاس محله‌ای است به گونه‌ای طراحی می‌شوند که شهروندان را از لاک منازل مسکونی خارج کرده و به محیط‌های باز و فضاهای عمومی فرا بخوانند تا تجربهٔ شهری شکل گیرد. این مراکز که تلفیقی از فضاهای
شهری شکل گیرد. این مراکز که تلفیقی از فضاهای خدماتی، ورزشی، فراغتی و فرهنگی هستند بستری فضایی برای اجتماع‌سازی و خروج زندگی اجتماعی از حالت توده‌ای و گمنامی به حالت محلی و آشنایی فراهم می‌سازند. این مهم‌ترین شاخصهٔ شهرسازی ایرانی-اسلامی است که شهر را براساس میدان‌گاه، که مسجد مهم‌ترین عنصر آن بود، می‌ساختند و ما به نوعی به دنبال بازآفرینی آن در یک فضای امروزین هستیم. از منظری محتوایی‌تر مراکز محله ایدهٔ مکان‌سازی (placemaking) را که مبتنی بر احیاء فضاهای عمومی است دنبال می‌کنند. مکان‌سازی هم به‌عنوان یک
عمومی است دنبال می‌کنند. مکان‌سازی هم به‌عنوان یک ایدهٔ کلی و هم به‌عنوان یک رویکرد عملی برای بهبود یک محله، شهر یا منطقه الهام بخش مردم برای بازاندیشی جمعی و بازسازی فضاهای عمومی به‌عنوان قلب هر اجتماع شهری است. این فرایند در کنار بنیان‌های کالبدی که دارد بر دارایی‌ها، الهامات و ظرفیت‌های جامعه محلی سرمایه‌گذاری می‌کند تا فضاهای عمومی با کیفیتی شکل گیرند که به سلامت، خرسندی و خوشبختی مردم کمک کنند. مراکز محلات باید به سمت در خود جا دادن انواع و اقسام رویدادهای شهری حرکت کنند تا فرهنگ مدرن شهری را شکل داده
شهری حرکت کنند تا فرهنگ مدرن شهری را شکل داده و فرایند جامعه‌پذیری را ارتقاء دهند. این نقش اجتماع‌سازی که قرار است مراکز محلات ایفا کنند می‌طلبد که طراحی آنها فاخر و برآمده از میراث معماری و هنری کشور و نیازهای عملکردی جدید باشد؛ بنابراین، مراکز محلات پروژه‌هایی صرفاً عمرانی نیستند؛ بلکه آنها پروژه‌هایی مشارکتی و اجتماعی‌اند که چهار مشخصهٔ ۱) در دسترس بودن، ۲) امکان فعالیت افراد در آن، ۳) ایجاد آرامش و راحتی و ۴) امکان معاشرت میان افراد، را باید داشته باشند. فرقی نمی‌کند که فضای مستقر در مرکز محله یک میدان
فرقی نمی‌کند که فضای مستقر در مرکز محله یک میدان باشد، یا یک زمین بازی، یا یک سرای محله یا یک بازارچه. توسعه اجتماعی و فرهنگی. توسعه اجتماعی و فرهنگی یکی از دستور کارهای اساسی شرکت عمران شهرهای جدید است که از سال ۱۳۹۵ به‌صورت غیررسمی آغاز می‌شود و سرانجام با جلب موافقت سازمان امور اداری و استخدامی کشور و نیز مجمع عمومی شرکت، چارت سازمانی مورد بازنگری قرار گرفته و در مورخ ۱۴ بهمن ۱۳۹۸، دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی با هدف جبران غفلت تاریخی نسبت به امر اجتماعی در ایجاد شهرهای جدید کشور، به‌صورت رسمی شروع به
در ایجاد شهرهای جدید کشور، به‌صورت رسمی شروع به کار می‌کند. هر چند که محصول نهایی شهرسازی تولیدِ فضای اجتماعی است و تاریخ شهرسازی جهان و ایران، سرشار از توجه به ابعاد اجتماعی شهرسازی در جهت تحقق پایداری اجتماعی، توازن طبقاتی، اشتغال، فضاهای تعامل اجتماعی و … است اما در گفتمان بنیانگذاران شهرهای جدید در کشور، تأکید اصلی بر ابعاد کالبدی، سازه‌ای و روش‌های تأمین مالیِ نوشهرسازی و دیدن شهر به‌عنوان پروژه‌ای مهندسی، سازه‌ای و سرمایه‌گذارانه است. البته مسلم است در آن زمان به‌دلیل ایده بودن شهر جدید و نیز عدم
در آن زمان به‌دلیل ایده بودن شهر جدید و نیز عدم وجود تجربه‌ای واقعی، تصور می‌شد که ایجاد کالبدِ شهر، بصورت خودکار شکل‌گیری زندگی اجتماعی شهری را به دنبال خواهد داشت و نیازی به برنامه‌ریزی اجتماعی بصورت هدفمند نیست؛ بنابراین، ساختار اداری شرکت عمران شهرهای جدید بدون ایجاد دفتری تخصصی که اجتماع‌سازی را در کنار کالبدسازی، بصورت تخصصی دنبال کند، زاده شد و ادامه یافت. البته نباید این نکته را از نظر دور داشت که مطالعات اجتماعی از همان ابتدا، بخشی از شرح خدمات طرح‌های شهرسازی در شهرهای جدید همچون طرح‌های
طرح‌های شهرسازی در شهرهای جدید همچون طرح‌های مکان‌یابی، راهبردی، جامع و تفصیلی، بودند، اما به سه دلیل این بخش از مطالعات جایگاهی محوری نداشتند: ۱) ضعف دانش اجتماعی در مهندسین مشاور و تقلیل مطالعات اجتماعی به مطالعات جمعیت شناختی کلی، ۲) عدم پایش دقیق مطالعات اجتماعی طرح‌ها در شرکت به‌دلیل نبودن دفتر تخصصی و ۳) غفلت مجامع تخصصی جامعه‌شناسی کشور از حوزه شهرسازی و عدم حضور تأثیرگذار آنها در شورای‌عالی شهرسازی و معماری. می‌توان گفت مسائلی چون عدم تحقق جمعیت پذیری مطابق با برآوردهای اولیه، خوابگاهی شدن، افتراق
مطابق با برآوردهای اولیه، خوابگاهی شدن، افتراق اجتماعی و فضایی در اثر مسکن مهر، عدم ارتباط ارگانیک با شهرمادر، تأکید اسناد بالادستی توسعه در توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی شهرسازی، معضل هویت، ضعف مشارکت مدنی شهروندان، معضل گسیختگی کالبدی که منجر به گسیختگی اجتماعی شده‌است و … منجر به طرح ضرورت توجه به ابعاد اجتماعی در گفتمان و طرح‌های شهرسازی در شهرهای جدید با ابتکار و مدیریت مهندس حبیب‌الله طاهرخانی، زمانی که عضو هیئت مدیره شرکت بودند، شد. راهبری جامعه شناختی این تحول گفتمانی توسط دکتر حسین ایمانی جاجرمی
این تحول گفتمانی توسط دکتر حسین ایمانی جاجرمی و جمعی از دانش‌آموختگان جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، صورت گرفت به طوری که با انجام مفهوم‌سازی اجتماعی و رایزنی‌های لازم با دستگاه‌های ذیربط، چارت سازمانی شرکت در جهت ایجاد دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی مورد بازنگری قرار گرفت و دستور کارهای جدیدی طراحی و اجرا شد. کیفیت بخشی به مطالعات اجتماعیِ نسل نوین شهرهای جدید، طراحی و اجرای مراکز محلات، ایجاد زیرساخت‌های اجتماعی چون سراهای محلات، مکان‌یابی پروژه‌های فاخر در سایت‌های مسکن مهر، تنوع‌بخشی به الگوهای تولید مسکن،
مسکن مهر، تنوع‌بخشی به الگوهای تولید مسکن، اجرای رخدادهای متعدد شهری و … مهم‌ترین دستور کارهای اجتماعی در شهرهای جدید بوده و هستند تا زندگی اجتماعی نضج بیشتری گرفته و با جبران نواقص تاریخی، نوشهرهای کشور بتواند به‌عنوان نسخه‌ای مترقی و کارآمد منجر به بهبود زندگی شهری در کشور شوند؛ زندگی شهری‌ای که در کلان‌شهرها از انواع اقسام مشکلات چون تراکم‌فروشی، ترافیک، آلودگی هوا، تاب‌آوری پایین، هزینه بالای زندگی و … رنج می‌برد. دفتر توسعه اجتماعی و فرهنگی شرکت عمران شهرهای جدید که از دو گروه «توسعه اجتماعی» و «خدمات
جدید که از دو گروه «توسعه اجتماعی» و «خدمات فرهنگی»، تشکیل شده‌است مطابق با ظرفیت‌های قانونی که در قانون ایجاد شهرهای جدید وجود دارد، به‌دنبال کیفیت‌بخشی به حیات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شهرهای جدید کشور از طریق راهبردهایی چون واقعی کردن جایگاه عملکردی شهر جدید در نظام شهری، غلبه بر افتراق‌های فضایی و اجتماعی درون و برون‌شهری، افزایش مشارکت اجتماعی مردم، گسترش تعلق محله‌ای و شهری، ایجاد فضاهای کسب و کار اجتماعی، ایجاد فضاهای تعامل اجتماعی، گسترش مسئولیت اجتماعی شرکت، گسترش فضاهای گردشی و اقتصاد دانش‌بنیان
شرکت، گسترش فضاهای گردشی و اقتصاد دانش‌بنیان و … است. این دفتر تلاش می‌کند با برقراری ارتباط ساختاری و نهادی با حوزه‌های اجتماعی وزارت‌خانه‌ها و دستگاه‌های عمومی، مجامع تخصصی و مدنی غیردولتی و نیز مجامع صنفی و حرفه‌ای فصل جدیدی را در توسعه اجتماعی و فرهنگی شهرهای جدید کشور بگشاید. توسعه حمل‌ونقل ریلی شهرهای جدید با شهر مادر. در جریان گسترش شهرنشینی و توسعهٔ شهری، بخش حمل ونقل به‌طور همزمان دو نقش مهم و کلیدیِ تأثیرگذاری و تأثیرپذیری را بر روند توسعه به‌عهده داشته‌است. شکل‌گیری فرم شهرهای جدید به‌طور عمده
داشته‌است. شکل‌گیری فرم شهرهای جدید به‌طور عمده تحت تأثیر طرق حمل ونقل جاده‌ای و ریلی بوده و از سوی دیگر، بافت و قالب شهرها با به‌کارگیری سامانه‌های حمل ونقل شهری و میزان توفیق آن‌ها در انجام وظایف خود، گره خورده‌است. در سالیان اخیر، افزایش و پیچیده ترشدن چالش‌هایی نظیر مصرف زیاد انرژی، افزایش آلودگی هوا و آلودگی‌های صوتی، ضعف در برنامه‌ریزی، اتلاف وقت و کاهش ایمنی در حمل ونقل شهری، سبب گردیده‌است که مفهوم حمل ونقل پایدار، تبدیل به چشم‌انداز بخش حمل‌ونقل در اکثر کشورهای دنیا گردد. از این رو دستیابی به
در اکثر کشورهای دنیا گردد. از این رو دستیابی به الگوی حمل‌ونقل ایمن، سریع، به‌صرفه و پایدار در ایجاد شهرهای سالم، کارآمد و پررونق بسیار حائز اهمیت است. با توجه به این مهم، شرکت مادرتخصصی عمران شهرهای جدید با رویکرد تحقق پایداری شهری در شهرهای جدید و به‌منظور ارتقاء سطح کیفیت حمل‌ونقل عمومی آنها، برنامه‌های زیر را به‌منظور توسعه حمل‌ونقل به‌خصوص حمل‌ونقل ریلی بین شهرهای جدید و شهر مادر را در دستور کار خود دارد. الف) پروژه‌های اجرایی قطار برقی: در این راستا متروی شهر جدید هشتگرد (پروژه قطار برقی کرج -
متروی شهر جدید هشتگرد (پروژه قطار برقی کرج - هشتگرد) به طول ۲۵٫۸۷ کیلومتر که از سال ۱۳۸۷ کلنگ شروع به کار شده بود، روز ۱۰ دی ماه ۱۳۹۸ با حضور حسن روحانی رئیس‌جمهور افتتاح شد. ب) پروژه‌های مطالعاتی قطار برقی: پ) استفاده از ظرفیت خطوط راه‌آهن: ت) مطالعات شهرسازی مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی (TOD) - مطالعات شهرسازی مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی (TOD) شهرهای جدید پرند و بهارستان - تهیه طرح ساماندهی حمل‌ونقل در شهرهای جدید سهند، صدرا، هشتگرد، گلبهار، پردیس و پرند - مطالعات و طراحی مسیر دوچرخه در ۷ شهر جدید بهارستان، سهند،
و طراحی مسیر دوچرخه در ۷ شهر جدید بهارستان، سهند، بینالود، صدرا، عالیشهر، فولادشهر، پرند و اجرای مسیر دوچرخه در شهر جدید گلبهار - مطالعات و طراحی مسیر پیاده راه سبز شهر جدید اندیشه، بهارستان، صدرا، پرند و هشتگرد مدیران عامل شرکت. اسامی مدیران‌عامل شرکت از بدو تأسیس تاکنون عبارتند از:
فوجیوارا نو میچیناگا ; ( – ) نام دوران کودکی او سابورو (三郎) بود. پدر او فوجیوارا نو کانه‌ایه نام داشت و یک دایناگون (مشاور درجه یک امپراتور) اهل ژاپن بود. کنترل خاندان فوجیوارا بر ژاپن و سیاست آن تحت رهبری او به اوج خود رسید. اوایل زندگی. فوجیوارا نو میچیناگا از نوادگان ناکاتومی نو کاماتاری، بنیان‌گذار خاندان فوجیوارا بود که در اصلاحات تایکا ظاهر می‌شود. امپراتور تنجی درست قبل از مرگ ناکاتومی نو کاماتاری به او نام خانوادگی «فوجیوارا» داد. میچیناگا در کیوتو، به عنوان پسر پنجم فوجیوارا نو کانه‌ایه به دنیا