payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۱۹۳۶ به نام آن‌ها به ثبت رسیده به تملک دارایی بپردازند. در نتیجه، بیش از ۱۴۰۰ دارایی (شامل کلیساها، مدارس، ساختمان‌های مسکونی، بیمارستان‌ها، اردوگاه‌های تابستانی، گورستان‌ها، و یتیم خانه‌ها) جامعه ارمنی استانبول از سال ۱۹۳۶ به صورت سابق به عنوان تملک‌های غیرقانونی طبقه‌بندی شده و توسط دولت ضبط شدند. دادگاه‌های ترکیه بر اساس قانون، شهروندانِ تُرک متعلق به تبار غیر تُرک را «خارجی» تلقی کردند و در نتیجه آن‌ها را تحت همان مقررات قانونی قرار دادند که به شرکت‌های خارجی یا مالکان ساکن خارج از کشور و فاقد ملیت
خارجی یا مالکان ساکن خارج از کشور و فاقد ملیت تُرک تعلق می‌یافت. این مقررات بیشتر باعث شد که بنیادهای غیر مسلمان به عنوان «تهدیدی» بالقوه برای امنیت ملی تلقی شوند. این فرایند شامل عودت دارایی‌های تملک شده پس از سال ۱۹۳۶، چه از طریق قرعه‌کشی (لاتاری)، چه از طریق اهدای خرید، به صاحبان یا وارث سابق آن‌ها می‌شد. اگر صاحبان سابق فوت شده و فاقد وارث بودند، اموال آن‌ها باید به سازمان‌های دولتی معینی مانند وزارت خزانه داری یا اداره کل بنیادها منتقل گردد. در روز ۱۱ ژوئن ۱۹۸۶، قوانین مربوط به دارایی‌های «رهاشده» ضمن
۱۹۸۶، قوانین مربوط به دارایی‌های «رهاشده» ضمن نسل‌کشی ارمنیان لغو شد و با لغو آن‌ها ،۷۳ سال اعتبار قانونی این قوانین به پایان رسید. در طول دوره جمهوری ترکیه، قوانین تصویب شده همچنان مبانی قانونیِ مصادره اموال اضافیِ متعلق به تبعید شدگان را فراهم می‌کرد. اگر چه قوانین مزبور در سال ۱۹۸۶ لغو شدند، اما اداره کل ثبت اراضی و املاک (به زبان ترکی:Kadastro Genel MüdürlüğüTapu) حکمی را در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۰۱ صادر کرد که به‌طور مؤثر کلیه دارایی‌های «رها شده» برجای مانده را به دولت منتقل می‌کرد. بنابراین حکم، افشاء
را به دولت منتقل می‌کرد. بنابراین حکم، افشاء هرگونه اطلاعات در مورد عنوان یا اسناد و مدارک دارایی‌ها ممنوع شد. در نتیجه، صاحبان یا وارث آن‌ها نمی‌توانستند ادعایی برای تملک اموال خود داشته باشند زیرا اکنون این کار بر اساس قانون ترکیه تحریم شده و اموال مزبور به دارایی‌های متعلق به دولت تبدیل شده بودند. دستورالعمل تعلیمات نامه. هدف از این دستورالعمل تعیین چگونگی مصادرهٔ دارایی‌های منقول و غیرمنقول پانصد هزار خانوادهٔ ارمنی و همچنین مصادرهٔ مدارس، کلیساها، دیرها و دارایی‌های دیگر آنان بود. طبق دستورالعمل
دیرها و دارایی‌های دیگر آنان بود. طبق دستورالعمل مجریان موظف به ارائهٔ گزارش دارایی‌های مصادره شده به وزارت امور داخلی بودند. مواد ۲، ۳، ۶، ۱۱ و ۲۲ این دستورالعمل در خصوص دارایی‌های برجای مانده در خانه‌ها، کلیساها و صومعه‌ها است: در ۱۰ ژوئن همان سال به این دستورالعمل، که به علت عدم تصویب در مجلس وجهه قانونی نداشت، مواد تکمیلی اضافه شد که براساس آن کلیهٔ دارایی‌های ارمنیان منطقه را بی صاحب اعلام و حکم مصادرهٔ آن‌ها را به نفع دولت صادر کردند. تخصیص پول و دارایی‌های ارمنیان. تخصیص پول و دارایی‌های ارمنیان
ارمنیان. تخصیص پول و دارایی‌های ارمنیان برای مصارف دیگر: قسمت عمده اموالی که ارمنیان به جا گذاشتند، اغلب بدون مطالبه پرداخت بها یا با شرایطی مطلوب، از جمله به صورت اقساط، به منظور ایجاد یک طبقه متوسط مسلمان به افراد یا شرکت‌های مسلمان واگذار شد. اموال ارمنیان همچنین میان مسلمانانی که در نواحی کاملاً ارمنی‌نشین سابق اسکان داده شدند توزیع شد. کابینه هدف این اسکان‌های مجدد را علناً در آیین‌نامه‌هایی که در ۳۰ مه و ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ صادر کرد، اعلام نمود. مکاتبات متعددی به مراکز حکومتی مختلف ارسال شده‌است. یکی از
به مراکز حکومتی مختلف ارسال شده‌است. یکی از عمده استفاده‌هایی از دارایی‌های ارمنیان و یونانیان شد برای تأمین و کمک به نیروهای مسلح بود. این مهم از طریق مصادره ساختمان‌هایی که بعداً برای عملیات نظامی مورد استفاده گرفت و نیز فروش تولیدات ارمنیان انجام شد. درآمد حاصله از فروش دارایی‌های ارمنیان برای جبران هزینه‌های مربوط به تبعید صاحبان آن مصرف شده‌است. در بعضی موارد از ساختمان‌های متعلق به ارمنیان به عنوان زندان یا برای سایر نیازهای دولتی استفاده می‌شد. «این اسناد علت اعزام‌های متوالی نمایندگان حکومت را به
اسناد علت اعزام‌های متوالی نمایندگان حکومت را به ایالات برای تحقیق دربارهٔ غارت محلی اموال ارمنیان که مقامات عثمانی آن را برای اهداف خود می‌خواستند، روشن می‌سازد. به همین جهت با غارت از سوی افراد مستقل هیچ مدارایی وجود نداشت زیرا هدف غارت از سوی مقامات عالی بود. آنجا کنسول گری آلمان قانون ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۵ میلادی را غارت قانونی می‌نامد.» اقدامات دولت پس از جنگ. در تمام مباحثات پارلمانی نمایندگان نگرانی‌های شان را در مورد مسئله بازگشت ارمنیان اخراجی و تبعیدی و بازگرداندن اموال و منازل آنها، اظهار کردند.
و بازگرداندن اموال و منازل آنها، اظهار کردند. کابینه مستعجل احمد عزت پاشا که ادعا کرد رفتار با ارمنیان در زمان جنگ فی الواقع یک مهاجرت درونی و انتقال آن‌ها از ناحیه‌ای به ناحیه دیگر بوده‌است. فرمان داد تبعیدی‌ها آزادند به خانه و کاشانه خود برگردند و به منظور اجرای این حکم، ابلاغیه‌ای را برای تمام ایالات فرستاد. از سوی دیگر در هیئت اعیان، علی فتحی اوکیار به اطلاع اعضاء رساند که دولت تصمیم گرفته‌است تبعیدی‌ها را تدریجاً به خانه‌هایشان بازگرداند و این یعنی باید حرکتی کرد تا جلوی این اقدام گرفته شود. با
باید حرکتی کرد تا جلوی این اقدام گرفته شود. با بازگرداندن و اسکان زنان و کودکانی که از خانواده‌های خود جدا افتاده بودند، کابینه قدم‌های بسیار کوچکی در این زمینه برداشت. در مورد تعقیب و دستگیری کسانی که در نسل‌کشی دست داشتند، هیچ اقدامی صورت نگرفت. در واقع شرایط موجود برای پیش برد این هدف بسیار سخت بود زیرا طبق دفتر دستورالعمل‌های مربوط به اموال متروکه، دارایی‌های متعلق به اقلیت‌ها به مسلمانان واگذار شد (مهاجران تازه‌وارد، مقامات دولتی و غیره)، برخی به عنوان اقامت گاه‌های موقتی برخی برای استفاده عموم و برخی
اقامت گاه‌های موقتی برخی برای استفاده عموم و برخی هم مصادره شدند. علاوه بر این بسیاری از مالکان اصلی به قتل رسیده بودند. مسلمانان محلی هم در مقابل این سیاست مقاومت نشان می‌دادند به ویژه آن‌هایی که در خانه‌های خالی اسکان یافته بودند. بزرگترین چالش اموال و دارایی‌های مصادره شده بود، زیرا فهرست جامعی موجود نبود. طی نسل‌کشی درخواست‌های متوالی سفارت آلمان مبنی بر این که ارمنیانی به کلیسای کاتولیک تعلق دارند باید به خانه و کاشانه‌شان برگردند، از سوی طلعت پاشا رد شد، با این استدلال که این امر غیرممکن است زیرا
رد شد، با این استدلال که این امر غیرممکن است زیرا نمی‌توانند اموال خود را پیدا کنند. بازگشت زنان و کودکان ارمنی دزدیده شده توسط تُرک‌ها یا کُردها مسئله دیگری بود. علیر غم دولت مشکلات بزرگی بر سر راه وجود داشت و اشتباهات بزرگی روی دادند. یافتن زنان و کودکان ارمنی در منازل تُرک‌ها مشکل بود. خانواده‌ها به عمد چند پاره شده بودند. کودکان از والدین شان جدا و به زور مسلمان شدند و به یتیم خانه‌ها فرستاده شدند. بعضی از این بچه‌ها به روستاهای اطراف فرستاده شدند و دختران به زور به عقد مسلمانان درآمدند. در زمان
و دختران به زور به عقد مسلمانان درآمدند. در زمان نسل‌کشی گزارش‌های زیادی به ایالات فرستاده شدند که خود نشان می‌داد در این اخراج‌ها و تبعیدها، اهداف نسل‌کشی هم دنبال می‌شد. برای مثال تلگرامی از وزارت داخله به ایالات و بخش‌های مختلف فرستاده شد که در آن دستور داده شد افرادی که بستگان یا قیم زنده‌ای ندارند باید به شهرها و روستاهایی فرستاده شوند که در آن‌ها هیچ خارجی یا ارمنی ای زندگی نمی‌کند، دختران جوان و بیوه‌ها باید ازدواج می‌کردند و بچه‌ها باید به یتیم خانه فرستاده می‌شدند. برای مثال می‌توان به ناحیه سیواس
فرستاده می‌شدند. برای مثال می‌توان به ناحیه سیواس اشاره کرد. در تحقیقات فرماندار ایالتی سیواس، معمر بیگ، کمیسیون بررسی جنایی گزارش داد که تمام پسران ارمنی باقی‌مانده ختنه شده‌اند. در حالی که خانواده‌های ارمنی از هم گسیخته‌اند و در حالی که مردان اخراج شدند، زنان و کودکان را از هم جدا و در روستاها و شهرهای مختلفی پخش می‌کردند که در آن‌ها هیچ اقلیت خارجی یا ارمنی زندگی نمی‌کردند. حزب اتحاد و ترقی در نظر داشت کودکان مقیم یتیم خانه‌ها را که از قبول اسلام سر باز می‌زدند، اخراج کند. چنین اعمالی با اعتراضات همیشگی
اخراج کند. چنین اعمالی با اعتراضات همیشگی همراه بود به ویژه در یتیم خانه‌هایی که توسط گروه‌های میسیونری آلمانی اداره می‌شد. در مقابل این اعتراضات فرمان‌هایی از استانبول صادر می‌شد که در آن‌ها دستور داده شده بود فعلاً با بچه‌های مقیم این یتیم خانه‌ها کاری نداشته باشند. آدمیرال وب که سه یادداشت مفصل در مورد گم شدن زنان و کودکان ارمنی نوشته بود، در بیست و هفتم فوریه ۱۹۱۹ میلادی گزارش کرد که تعداد زیادی از زنان به عقد کسانی درآمده‌اند که تا الان چهار سال است با آنان زندگی می‌کنند، اگر این زنان مجبور به رفتن
با آنان زندگی می‌کنند، اگر این زنان مجبور به رفتن بشوند حتی نمی‌دانند به کجا باید برگردند یا چه کسانی از بستگان آن‌ها زنده هستند. همین مسائل گریبان گیر بچه‌ها نیز بود. دلایل کم ثمربودن اقدامات در مورد بازگشت ارمنیان اخراجی و تبعیدی و بازگرداندن اموال و منازل آنها، طبقه ثروتمندای که به واسطه تصاحب اموال ارمنیان به وجود آمده و در نتیجه نسل‌کشی و چپاول دارایی‌های کشته شدگان متمول تر هم شده بود. به هیچ وجه به فکرشان هم خطور نمی‌کرد که اموال غارتی را بازگردانند. یکی از نمایندگان بریتانیا طی گردشی در نواحی دریای
یکی از نمایندگان بریتانیا طی گردشی در نواحی دریای سیاه در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۱۹ میلادی می‌نویسد: «وضعیت به گونه‌ای است که انگار جامعه ارمنی به کلی محو شده‌است. اموال یونانیان و ارمنیان بازگردانده نشدند، عده زیادی با فروش این اموال برای خود زندگی ساخته‌اند.» این افراد از جنبش ناسیونالیسم تُرک حمایت خواهند کرد تا مجبور نشوند اموالی را که در تصاحب شان است، پس دهند. چنان‌که مورخ تُرک، دوغان آوجی اوغلو می‌نویسد: «این تصادفی نیست که در همه جا جنبش ناسیونالیستی پا گرفت، عملیات بازگرداندن اموال یونانیان و ارمنیان و
عملیات بازگرداندن اموال یونانیان و ارمنیان و مجازات کسانی که به آنان ظلم و ستم روا داشتند، با مانع روبرو شد.» در اول اکتبر ۱۹۱۹ میلادی آدمیرال وب بر این مطلب صحه می‌گذارد و به اطلاع جرج کرزن می‌رساند، «کسانی که در برنامه اخراج دست داشتند، سمبل وطن‌پرستی شدند.» از همین رو اقدامات صورت گرفته توسط دولت‌های مختلف در دستگاه امپراتوری عثمانی با ظهور جنبش ناسیونالیستی متوقف شد. باطل نشدن جبران خسارت و استرداد به واسطه مرور زمان. اصل جبران خسارت و استرداد اموال با گذشت زمان از بین نمی‌رود، چراکه جنایت نسل‌کشی
با گذشت زمان از بین نمی‌رود، چراکه جنایت نسل‌کشی به‌طور پیوسته و مستمر و به معنای حقیقی و قانونی ادامه دارد؛ پس بازماندگان فاجعه نسل‌کشی ارمنیان چه به صورت فردی و چه گروهی، هنوز در پی جبران خسارتشات هستند. همان‌طور که بازماندگان یهودی کشتار یهودیان، در پس گرفتن اموالشان از بسیاری از کشورهای مصادره‌کننده موفق بودند. هرگاه امکان جبران کامل وجود داشت، باید علاوه بر استرداد اموال، شرایط اولیه زندگی قبل از جنایت نیز برای خسارت دیدگان فراهم شود، ولی هرکجا جبران کامل ممکن نبود، می‌توان از پرداخت نقدی به جای آن
کامل ممکن نبود، می‌توان از پرداخت نقدی به جای آن بهره برد. در بخشی از اصول و برنامه‌های اولیه سازمان ملل دربارهٔ حق غرامت قربانیان تجاوز به حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بین‌الملل این‌طور آمده‌است: اصل نهم که بسیار مهم است: و اصل دوازدهم: بنا به گزارش همتراز کمیسیون فرعی سازمان ملل «هرگونه تجاوز به حقوق بشر، حق جبران خسارت قربانیان و وارثان را به دنبال داشته و دولت‌ها را متعهد می‌کند تا تاوان صدمات واردشده توسط مجرمین را از آنان طلب کنند». دو اصل کلی دیگر نیز در زمینه جبران نقص حقوق بشر وجود دارد. یکی اصل (از
زمینه جبران نقص حقوق بشر وجود دارد. یکی اصل (از نادرست، درست به وجود نمی‌آید) است که طبق آن به کشوری که مرتکب جنایت شده نباید اجازه داد که از تجاوزات خود سود ببرد و دیگری اصل (کسب دارایی غیرعادلانه) است که با استناد به آن مجرم نخواهد توانست از پیامدهای گناه خود استفاده کند. در طی کوچ اجباری و قتل‌عام ارمنیان و پس از آن اراضی، ساختمان‌ها، حساب‌های بانکی و سایر اموال ارمنیان توقیف شد. هنری مورگنتاو سفیر آمریکا در خاطراتش به حادثه‌ای اشاره می‌کند که مبین توقیف منظم و برنامه‌ریزی شده اموال بازماندگان قتل‌عام
منظم و برنامه‌ریزی شده اموال بازماندگان قتل‌عام توسط حزب حاکم عثمانی است. او می‌نویسد: براساس میثاق بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۳ میلادی به تصویب دولت ترکیه رسیده و در همین تاریخ به اجرا درآمد. تعهدات ناشی از ماده یک دربارهٔ حقوق مردم در قبال دارایی و ثروت طبیعی شان و همچنین تعهدات به وجودآمده از ماده ۲۷ که قواعد خاصی برای اقلیت‌های فرهنگی و قومی در نظر گرفته درخور توجه است که سخن از بی عدالتی تاریخی و جبران آن به میان می‌آورد؛ لذا طبق ماده ۱ و ۱۷ میثاق مزبور ارمنیان می‌توانند برای
ماده ۱ و ۱۷ میثاق مزبور ارمنیان می‌توانند برای گرفتن میراث فرهنگی (میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه) خود در مراجع صالح بین‌المللی اقامه دعوی کنند. از آنجایی که هم ترکیه (۳۱ ژوئیه ۱۹۵۰) و هم ارمنستان (۲۳ ژوئن ۱۹۹۳) از امضاکنندگان کنوانسیون منع نسل‌کشی هستند، می‌توان به ماده هشت این کنوانسیون استناد کرد که تصریح می‌کند (هرکدام از طرفین ممکن است از نهادهای صالح سازمان ملل برای جلوگیری از کشتار در هر کجا که مناسب تشخیص داده شود، کمک گیرند). جلوگیری معنایی فراتر از صرف عدالت انتقام جویانه دارد. برای جلوگیری از
از صرف عدالت انتقام جویانه دارد. برای جلوگیری از وقوع جرم لازم است که تا حد امکان جلوی پیامدهای آن را گرفت. رسیدن به این هدف علاوه بر مجازات مجرمین، مستلزم استرداد و جبران خسارت نسل‌های بازمانده‌است؛ لذا ارمنستان هم می‌تواند به ماده نه کنوانسیون نسل‌کشی استناد جوید که می‌گوید: بسیاری از کلیساها و صومعه‌ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق که شامل ارمنستان نیز می‌شد در دهه ۱۹۹۰ به ارمنستان برگردانده شد. این اموال هفتاد سال پیش از این تاریخ به دنبال انقلاب بلشویکی مصادره شده بود. تصمیم دیوان دادگستری بین‌المللی
مصادره شده بود. تصمیم دیوان دادگستری بین‌المللی دربارهٔ جنایت نسل‌کشی، می‌تواند تقاضای استرداد هویت فرهنگی و سایر اموال مصادره شده را به صاحبان حقیقی آن یعنی مردم و کلیسای ارمنی تسهیل کند. مصادره اموال. گورستان ارمنی پانگالتی یا گورستان هاگوپ مقدس در نزدیکی میدان تقسیم استانبول در اصل متعلق به بیمارستان هاگوپ مقدس می‌باشد که در سال ۱۹۳۰ میلادی توسط دولت وقت مصادره و تخریب شد.و به جای آن پارک گزی، چند هتل و سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه به جای آن ساخته شد زمین این گورستان متعلق به ارمنیان بود و
ساخته شد زمین این گورستان متعلق به ارمنیان بود و بزرگترین گورستان غیر مسلمان استانبول بوده‌است. بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده در سال ۱۸۳۲ میلادی توسط هاروتیون پزچیان، در استانبول ساخته شد که نوزده ملک و سایر دارایی بیمارستان مصادره شده‌است. یکی از املاک بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده، بیمارستان، (Selamet Han) می‌باشد که این بیمارستان توسط مهندس معمار هوسپ آزناوُر طراحی، و با سرمایه‌گذاری بازرگان ارمنی به نام کالوست گلبنکیان، در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.این ملک توسط دولت در سال ۱۹۷۴ میلادی مصادره شد. یکی
ملک توسط دولت در سال ۱۹۷۴ میلادی مصادره شد. یکی دیگر از زمین‌های بیمارستان و کلیسای مقدس نجات دهنده، یک باغ به وسعت ۴۴٬۰۰۰ متر مربع می‌باشد که یک ورزشگاه فوتبال به نام زِیتین بورنو در آن ساخته شده‌است این زمین در سال ۱۹۸۵ میلادی توسط شهرداری مصادره شده‌است. زمین کاخ ریاست جمهوری که قبلاً یک باغ انگور بود که متعلق به یک تاجر ثروتمند جواهر-طلا به نام «اُهانس کاسابیان» می‌باشد، که در طی نسل‌کشی ارمنیان او از آنکارا به استانبول فرار کرد و زمین او مصادره شد. زمین پایگاه هوایی اینجرلیک، متعلق به سه نفر ریتا
زمین پایگاه هوایی اینجرلیک، متعلق به سه نفر ریتا ماهدسیان، آلکس باکالیان و آنائیس هاروطونیان می‌باشد. این زمین در سال ۱۹۲۳ میلادی، پس از نسل‌کشی، توسط بانک کشاورزی ضبط شد. کالج ساناساریان، در سال ۱۸۸۱ میلادی توسط نیکوکار ارمنی به نام «مگردیچ ساناساریان» در شهر ارزروم برای آموزش زبان ارمنی بنا شده‌است.بسیاری از معلمان این کالج در طی نسل‌کشی کشته شده‌اند و ساختمان تخریب شد. در همین ساختمان کنگره ارزروم را برگزار کردند. فرودگاه دیاربکر، در گذشته یک زمین مزروعی متعلق به خانواده «باسماسیان» می‌باشد که در طی
متعلق به خانواده «باسماسیان» می‌باشد که در طی نسل‌کشی آن خانواده تبعید و زمین مصادره می‌شود. کارخانه اولکر، بر روی یک گورستان متعلق به «کلیسای نیگوغایوس» که بین سده هفده تا سده نوزده فعال بوده ساخته شده‌است. این زمین توسط مدحت پاشا مصادره شده و سنگ قبرها به فروش می‌رساند و در سال ۱۹۴۸ میلادی کارخانه اولکر ساخته شد.
الئونورا روسی دراگو (؛ – ) بازیگر زن اهل ایتالیا بود.
کشتی چّرخ‌پَره‌ای نوعی از کشتی‌های بخار می‌باشد که در جانب آن، چرخ‌پره تعبیه شده که با نیروی بخار به حرکت در می‌آیند و موجب به حرکت درآمدن کشتی می‌شوند. در زمان‌های گذشته، این چرخ دوار توسط نیروی انسان یا حیوان به حرکت درمی‌آمد ولی امروزه، موتورهای درون‌سوز، نیروی پیش‌ران آن را فراهم می‌کنند. تاریخچه استفاده از این گونه شناورها، به سده ۴ یا ۵ (میلادی) و توسط امپراتوری روم بر می‌گردد. در همان دوره، امپراتوری چین نیز اقدام به استفاده از این شناورها در ناوگان دریایی خود نمود. به‌کارگیری نیروی بخار به‌جای نیروی
خود نمود. به‌کارگیری نیروی بخار به‌جای نیروی انسانی یا احشام برای به حرکت درآوردن این کشتی‌ها، نخستین بار توسط آمریکایی‌ها در سال ۱۸۰۸ (میلادی) انجام گرفت و سپس توسط بریتانیایی‌ها ادامه یافت. در سده ۲۰ (میلادی)، از این گونه شناورها، غالباً برای امور گردشگری استفاده می‌شود. چرخ‌پره مورد استفاده در این قبیل شناورها، از تیغه‌هایی فلزی که بر روی یک قاب دایره‌ای بزرگ تعبیه‌شده‌اند، تشکیل شده‌است که در فاصله‌های منظمی از یکدیگر نصب شده‌اند و در زمان حرکت، یک چهارم از این تیغه‌ها داخل آب فرومی‌رود و با حرکت
چهارم از این تیغه‌ها داخل آب فرومی‌رود و با حرکت دایره‌ای چرخ، نیروی رانش شناور را به سمت جلو یا عقب، تأمین می‌کند. محل نصب این چرخ دوار می‌تواند در انتهای کشتی باشد که در این صورت، به آن پشت‌چرخ می‌گویند و اگر در جوانب شناور باشد، کنارچرخ اطلاق می‌شود. شناورهای کنارچرخ به دلیل مانورپذیری بیشتر و امکان حرکت در جهت عقب شناور، بیشتر مورد توجه بوده و برای جابجایی گردشگرها، امروزه نیز کاربرد دارند.
سوسومو تونگاوا (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ژاپن است که در زمینهٔ ژنتیک و ایمنی‌شناسی فعالیت می‌کند. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی و جایزه روبرت کخ شده‌است.
تیم ملی فوتبال تبت () یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از منطقهٔ خودگردان تبت به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال تبت فعالیت می‌کند. این تیم ملی توسط فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا به رسمیت شناخته نمی‌شود و در مسابقات رسمی حق شرکت کردن ندارد. تیم ملی تبت در سال ۲۰۰۱ توسط برخی از بومیان تبت تأسیس شد و در تلاش است تا رسمیت یابد.
آرگل (به ارمنی: Արգել) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آرگل ۲٬۷۴۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
مغرادزور (به ارمنی: Մեղրաձոր) یک روستا در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. مغرادزور در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده‌است. خصوصیات. مغرادزور ۶٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. منابع.
آرینج (به ارمنی: Առինջ) روستایی بزرگ در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آرینج ۸٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. منابع.
آراگیوغ (به ارمنی: Արագյուղ) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. آراگیوغ ۱٬۰۸۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
هاتساوان، کوتایک (به ارمنی: Հացավան) یک شهرک در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. هاتساوان در ۵۸ کیلومتری جنوب غرب هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده‌است. خصوصیات. هاتساوان ۵۶۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع 1400 متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است. منابع.
گورگوچ (به ارمنی: Գոռգոչ) یک روستا در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. خصوصیات. گورگوچ ۳۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است. منابع.
برت ساکمن (؛ ) یک دانشمند اهل آلمان است که در زمینهٔ فیزیولوژی فعالیت می‌کند. وی همچنین در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
طرح بازنشستگی کانادا (CPP) برنامه بیمه اجتماعی وابسته به درآمد از طریق کمک قبلی متقاضی است. این یکی از دو جزء اصلی سیستم درآمد بازنشستگی عمومی کانادا می‌باشد. جزء دیگر امنیت سنین بالا(OAS)است. دیگر بخش‌های سیستم بازنشستگی کانادا بازنشستگی خصوصی، یا با حمایت کارفرما یا ازتعلیق مالیات پس انداز فردی که در کانادا در قالب یک طرح ثبت‌شده پس انداز بازنشستگی(RRSP) هستند. تا ۳۱ مارچ ۲۰۱۶، هیئت مدیره صندوق سرمایه گذاری CPP مدیریت بیش از ۲۷۸,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰$C دارایی های سرمایه گذاری برای طرح بازنشستگی کانادا CPP به
های سرمایه گذاری برای طرح بازنشستگی کانادا CPP به نمایندگی از هجده میلیون کانادایی را در اختیار دارند که آن صندوق را در میان ده بزرگترین صندوق های ثروت ملی در جهان قرار میدهد.. تعریف و شیوه اجرا. برنامه CPP همه کانادایی های ۱۸ ساله و بالاتر مشغول به کار را موظف به پرداخت بخشی از درآمد خود به این برنامه بازنشستگی که در سراسر کشور اجرا می شود میکند.هنگامی که مشارکت کننده به سن بازنشستگی ۶۵ سال می رسد، CPP به طور منظم از محل سود سرمایه گذاری صندوق بازنشستگی معادل ۲۵ درصد از کل درآمد در طول کل عمر فرد از سن ۱۸
۲۵ درصد از کل درآمد در طول کل عمر فرد از سن ۱۸ تا ۶۵ سالگی را به دلار ثابت پرداخت میکند.
ابواسماعیل موید الدین حسین ابن علی اصفهانی طغرایی شاعر عربی سرای معروف ایران در قرن پنجم هجری است. نام او حسین بن علی و کنیه اش را أبواسماعیل ثبت کرده‌اند. در سمیرم فارس که امروزه شهرستانی در جنوب استان اصفهان است، متولد شد و از بزرگترین شاعران عصر خود بوده‌است. علاوه بر قریحه شعری اش توجه او به دیوان شاعران گذشته در استواری شعر او بسیار مؤثر بوده‌است. او مانند اغلب شاعران معاصر خویش، ادب جاهلی و ادب عصر نهضت را در شعرش فراهم آورده و «لامیة العجم» او نمونه بارزی از این پدیده است. به همین جهت ادبای بسیاری
بارزی از این پدیده است. به همین جهت ادبای بسیاری این قصیده او را در معرض شرح و تحلیل قرار داده‌اند اما قصائد دیگر او تاکنون مورد شرح و تحلیل قرار نگرفته‌است. آثاری نیز در زمینهٔ کیمیاگری به نام‌های جامع الاسرار و تراکیب الانوار و کتاب مصابیح الحکمه و مفاتیح الرحمه، حقائق الاستشهادات، ذات الفرائد، الرد علی ابن سینا فی ابطال الکیمیا را تألیف نمود. از میان اشعار طغرایی قصیده لامیّة العجم بیش از همه شهرت یافته، چنان‌که یاقوت دربارهٔ آن گفته‌است: «تداولتها، الرّواة و تناقلتها الالسن». لامیّة العجم در اواخر قرن
و تناقلتها الالسن». لامیّة العجم در اواخر قرن پنج هجری، از قصیده‌های ممتاز و مشهور و به تعبیر قدیم از امهات قصاید ادب عربی است. طغرایی این قصیده را در رقابت با قصیده لامیّه العرب از شمس بن مالک ازدی، ملقّب به شنفری از شعرای دوره جاهلیّت متوفای ۵۱۰ میلادی ساخته که در مدح قوم بنی لام است، آل عبدالخان از دودمان این تیره در خوزستان هستند که با این مطلع آغاز می‌شود: پس از طغرایی دیگران نیز به تقلید او لامیّه ساخته‌اند که از میان آنها می‌توان لامیّة الرّوح و المیّة الهند را نام برد که حاجی خلیفه و دیگران از این
الهند را نام برد که حاجی خلیفه و دیگران از این دو قصیده یاد کرده‌اند. وی را در سال ۵۱۳ ه‍.ق به قتل رساندند.
وایت ترش (به انگلیسی: "White trash" به معنی "آشغال سفیدپوست") یک لفظ تحقیرآمیز نژادی انگلیسی آمریکایی در اشاره به سفیدپوستان فقیر، خصوصاً در مناطق روستایی جنوب آمریکاست، که تلقین گر طبقه اجتماعی و سطح پایین زندگی آنان است. این لفظ به رانده شدگان از جامعهٔ آبرومند اشاره دارد که در حاشیه‌های نظم اجتماعی زندگی می‌کنند، کسانی که از آنجا که ممکن است مجرم، غیرقابل پیش بینی و بی‌احترام به اقتدار، چه سیاسی، حقوقی یا اخلاقی، باشند خطرناک شمرده می‌شوند. این لفظ غالباً یک لفظ تحقیرآمیز نژادی است، ولی ممکن است از سوی
یک لفظ تحقیرآمیز نژادی است، ولی ممکن است از سوی سفیدپوستان طبقه کارگری به طور مطایبه آمیز در اشاره به خودشان به منظور توصیف اصل و نسب یا شیوهٔ زندگی شان به کار رود. پیشینه. لفظ وایت ترش اول بار در دههٔ ۱۸۳۰ از سوی برده‌های خانگی به طور تحقیرآمیز در اشاره به سفیدپوستان فقیر به کار رفت. در ۱۸۳۳ فرانسیس آن کمبل , بازیگری انگلیسی در حال بازدید از جورجیا، نوشت: «بردگان خود را با شدیدترین اهانت‌ها نسبت به خدمتکاران سفیدپوست، که آنها را وایت ترش فقیر می‌خوانند، سرگرم می‌کنند.»
والیبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ از تاریخ ۷ الی ۲۱ اوت در ریودوژانیرو برزیل برگزار شده است. این مسابقات چهاردهمین دوره از این مسابقات است که توسط فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) و کمیته بین‌المللی المپیک برگزار شده. دور مقدماتی. همه زمان‌ها به وقت (ایران) نوشته شده است. مرحله حذفی. مرحله یک چهارم نهایی. همه زمان‌ها به وقت (ایران) نوشته شده است.
استیو ولف (؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۷۸) که با نام جانی سینز () شناخته می‌شود، بازیگر پورنوگرافی، کارگردان و یوتیوبر آمریکایی است. سینز با سر کچل و بدن عضلانی‌اش معروف است. نام او چندین بار در میان محبوب‌ترین بازیگران پورنوگرافی مرد قرار گرفته‌است. او تقدیرهای زیادی را برای کار خود، همچون، نامزدی سه جایزه ای‌وی‌ان برای بهترین بازیگر مرد در سال، دریافت کرده‌است. سینز همچنین در بسیاری از میم‌های اینترنتی ظاهر شده‌است. وی کار خود را در این صنعت از سال ۲۰۰۶ و در سن بیست و هشت سالگی با بازی در فیلم "جی مثل جینا" آغاز
و هشت سالگی با بازی در فیلم "جی مثل جینا" آغاز کرد. زندگی‌نامه. او در یک خانواده معمولی بزرگ شده و دوران بچگی خوبی داشت. او دارای یک خواهر است. در ۱۹ سالگی شروع به ورزش کرد و به گفته خودش در نوجوانی خجالتی و لاغر و استخوانی بود. او ورزش را در خانه و با یک دستگاه ورزشی ۱۰۰ دلاری ارزان شروع کرد و بعد از ورود به کالج به‌طور جدی ورزش را با رفتن به باشگاه آغاز کرد. وقتی از کالج فارغ‌التحصیل شد به دلیل هوای سرد پنسیلوانیا از آنجا مهاجرت کرد. پیشنهاد بازی در پورن را زمانی که در کالج بود از طرف دوست دختر سابقش
را زمانی که در کالج بود از طرف دوست دختر سابقش دریافت کرد. دوست دختر سابقش نیز در این صنعت فعال بود. او هنگامی که در کالج بود علاقه ای به این کار نشان نداد. او قبلاً در کار ساخت و ساز بود. ۶ روز در هفته و ۱۲ ساعت در روز کار می‌کرد. این کار برای او طاقت فرسا و سخت بوده. در این هنگام وارد شدن به پورن به ذهنش رسید. در نتیجه درخواست داد تا وارد صنعت پورن شود و از کار قبلی خود استعفا داد و به لس آنجلس مهاجرت کرد. به گفته خودش از او درخواست شده بود اولین صحنه پورن را با هم جنس خود بازی کند اما او این درخواست را
را با هم جنس خود بازی کند اما او این درخواست را رد کرد. او تا یکسال به پدر و مادرش در مورد فعالیت شغلی جدید خود دروغ می‌گفت و مدعی بود که به کار قبلی خود مشغول است تا اینکه بالآخره به آنان واقعیت را می‌گوید؛ همچنین خواهرش در راضی کردن والدینشان کمک کرد. از علایق اصلی او سفر کردن و ورزش کردن است. علاقه ندارد در یک مکان مشخص زندگی کند و عاشق زندگی موقت در مکان‌های مختلف است. او همچنین شرکت و برند خودش را دارد و کیسا سینز اول از او خواستگاری کرده و در تاریخ نامعلومی ازدواج کردند. آنها در سال ۲۰۱۹ از هم جدا