payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به دنبال نشان دادن پیوستگیِ تاریخ است، و از طرف دیگر نیز نمی‌خواهد خود را درگیر جزئیاتِ پرتفصیل تاریخ کند و متون را به صورت دقیق و ظریف بخواند و به تحلیل آنها بپردازد، لاجرم این توصیف و توضیح دربارهٔ تحول تاریخی مبهم و سربسته بیان می‌شود و این مورخان با سکوتی سرد از آن می‌گذرد. این مورخان نهایتاً نشان می‌دهند که تأثیری از اعصار گذشته وجود داشته است که باعث تحول اکنون شده است. اما این پیوستگی در تاریخ علم، برساختهٔ خود مورخِ قراردادگرا است. اتخاذ چنین رویکردی، نقدپذیری را تقلیل می‌دهد. البته بر خلاف رویکرد
نقدپذیری را تقلیل می‌دهد. البته بر خلاف رویکرد استقراگرایانه این حُسن را دارد که می‌توان از نگاه گذشتگان به رویدادهای و نظریه‌ها نگاه کرد. در این رویکرد، خطا اهمیت خود را از دست می‌دهد و ما دیگر شاهد آن تحولات انقلابی نیستیم و همه چیز را به صورت پیوسته و انتخاب نظریه‌های ساده‌تر می‌بینیم. ۳. تاریخ نگاریِ مبتنی بر عقلانیت نقاد ("Critical Rationalist Historiography") این رویکرد روش شناسانه، بدیلی برای دو رویکرد تاریخ نگارانهٔ فوق است. این بدیل در حقیقت در نتیجهٔ استفاده از آموزه‌های فلسفهٔ علم شکل گرفته است.
استفاده از آموزه‌های فلسفهٔ علم شکل گرفته است. البته فلسفهٔ علم مکاتب مختلفی دارد. اما آن چیزی که در اینجا مد نظر ماست و در کتاب آگاسی نیز بر آن تأکید رفته، عمدتاً آموزه‌های عقلانیت نقاد است. مهم‌ترین چیزی که می‌توان در تاریخ‌نگاری علم از آن استفاده کرد، آموزه ای بسیار ساده و در عین حال بسیار مهم است: اینکه "اندیشه‌ها و نظریه‌های ما دربارهٔ عالم هیچ‌کدام موجّه، قطعی و مسلّم نیستند، بلکه همگی حدسی هستند و فرضیه‌هایی هستند که باید به آزمون گذاشته شوند." حال اگر این نظریه‌های ما همگی فرضی و حدسی هستند،
حال اگر این نظریه‌های ما همگی فرضی و حدسی هستند، قاعدتاً نظریه‌های تاریخنگارانهٔ ما نیز حدسی و فرضی هستند؛ یعنی همان‌طور که دربارهٔ نظریه‌ها و فرضیه‌ها ذهن دانشمندان متأثر از پیش فرض‌ها و پیش داوری‌ها و مفروضات فلسفی و نظری اوست، در اینجا نیز تاریخ‌نگاری مورخ متأثر از پیش فرض‌ها و مفروضات پنهان و پیدای خلیده در ذهن اوست که در صورتبندی او از تاریخ ریزش می‌کند؛ لذا ما با گزارش‌های تاریخی عریان سروکار داریم، بلکه با گزارش‌های تاریخی مورخ مواجهیم نه واقعیت‌های تاریخی. هیچ مورخی- و البته هیچ فردی- به واقعیت
تاریخی. هیچ مورخی- و البته هیچ فردی- به واقعیت تاریخ آنچنان که رخ داده دسترسی ندارد و لذا "هیچ معرفت تاریخی عریان و مطابق با واقعی نداریم". و لذا گزارش یا تبیین مورخ علم کاملاً خطاپذیر و نقدپذیر است. اگر رویدادهای تاریخی را در بستر و زمینهٔ تاریخی خود مورد ارزیابی قرار دهیم و موقعیت بروز و ظهور مسئله (problem situation) را در آنجا بازسازی کنیم_ که البته این بازسازی نیز حدسی است_ در این صورت می‌توانیم تلاش‌های خلاقانهٔ دانشمندان را بهتر درک کنیم؛ لذا در این رویکرد جدید برای تاریخ‌نگاری، داشتن قوهٔ تخیل
این رویکرد جدید برای تاریخ‌نگاری، داشتن قوهٔ تخیل تاریخی بسیار مهم است و مورخ باید واجد نبوغی باشد که بتواند بازسازی‌های تاریخی را در آن موقعیت مسائل ارائه کند. ما امروزه با موقعیت کنونی خود واجد مزیتی به نام وقوفِ بعد از وقوع (hindsight) هستیم. این وقوف پس از وقوع می‌تواند برای ما مفید باشد، از این حیث که می‌توان با استفاده از نظریه‌های امروز بفهمیم کجای نظریه‌ها و راه حل‌های قبلی خطا بوده است؛ لذا در عین تشخیص خطا، خطاها را به منزلهٔ بی‌ارزش جلوه دادن فعالیت و کاوش کنشگران و دانشمندان در آن موقعیت خاص
و کاوش کنشگران و دانشمندان در آن موقعیت خاص تاریخی نمی‌دانیم. در عین حال این وقوفِ بعد از وقوع به ما کمک می‌کند که برای بیان یک مسئلهٔ تاریخی، مثلاً تحلیل اینکه اتر و ماجرای آنچه بوده است، بیشتر از یک حد خاصی وارد جزئیات نشویم و همین قدر که بدانیم فی المثل آینشتاین در کنارگذاشتن اتر تا چه اندازه از اندیشه‌های قبلی خود متأثر بوده، برای یک مسئلهٔ تاریخی خاص کفایت می‌کند. لذا با این رویکرد جدید نظریهٔ فلوژیستون نه یک پیش داوری است (برخلاف رویکرد استقراگرایانه) و نه یک فرضیهٔ غیرقابل انتقادی است که محدودهٔ
و نه یک فرضیهٔ غیرقابل انتقادی است که محدودهٔ کاربرد بسیار کمی دارد و نظریه‌های سادهٔ لاحِق، جایگزین آن نظریهٔ سابق شده‌اند (بر خلاف رویکرد قراردادگرایانه). بلکه ما این نظریه را به چشم یک آموزهٔ علمی قابل نقد می‌بینیم؛ لذا در این رویکرد حتماً باید موقعیت مسئله_ یا به تعبیر پوپر «منطق موقعیت کنشگران» (situational logic)_ را روشن کنیم. این منطق موقعیت البته متکی به اصل عقلانیت است: بدین معنی که کنشکران افراد نادانی نبوده‌اند، بلکه انسانهای هوشیارِ باذکاوتی بوده‌اند که برای حل مسائل خود، در موقعیت خاص خود، و
که برای حل مسائل خود، در موقعیت خاص خود، و در حد توان و امکانات موجود آن زمان، عقلانی و هوشمندانه عمل کرده‌اند. و کار مورخ حدس آن راه حل‌ها و بازسازی راه حل‌های آنهاست. در این بازسازی کشف محدودیتهایی که بر این کنشگران و شخصیتهای تاریخی حاکم بوده بسیار مهم است. کشف آنها است که برای ما توضیح می‌دهد که چرا بسیاری از کشف‌ها مدتها قبل صورت نگرفتند و چرا راه حل‌هایی که امروزه به ذهن ما می‌رسند در آن زمان به ذهن دانشمندان نرسیده‌اند. در رویکرد قراردادگرایانه خطای گذشتگان ارزش و اصالتی نداشت. اما در این رویکرد
گذشتگان ارزش و اصالتی نداشت. اما در این رویکرد اولاً خطا دارای ارزش است و بسیاری از خطاهای دانشمندان را باید به چشم افتخار نگریست، و ثانیاً با عینک نظریه‌های همان موقعیت تاریخی، فعالیت‌ها، کاوش‌ها و دستاوردهای دانشمندان را مورد بازسازی و ارزیابی قرار داد (نفیِ نگاهِ ویگی به تاریخ). به علاوه در این رویکرد نشان می‌دهیم که چرا یک نظریه در یک بستر تاریخی خاص قابل طرح نبوده است؛ مثلاً کوایره نشان می‌دهد که نظریهٔ اینرسی گالیله در بستر نظام ارسطویی قابل طرح نبود و مدت‌ها به تعویق افتاد. آنقدر به تعویق افتاد تا
و مدت‌ها به تعویق افتاد. آنقدر به تعویق افتاد تا اینکه متافیزیک ارشمیدسی و فهم رنسانس از نظام دینامیکی وارد قضیه شد و گذاری از آن متافیزیک و دینامیک ارسطویی به ارشمیدسی صورت گرفت تا اینکه این مفهوم و این نظریه در این بستر جدید قابل طرح و بسط گردید. و نکتهٔ آخر اینکه اولاً نه تنها هیچ روایت تاریخی، یک تاریخ نهاییِ مبتنی بر واقعیت نیست، بلکه بهتر است که مورخانِ بیشتری، در زمان‌های مختلف، و از منظرهای متفاوتی، تاریخِ یک دورهٔ خاص و یک مسئلهٔ خاص را بکاوند و آن را بازسازی کنند تا بدین طریق به روایت‌های تاریخی
را بازسازی کنند تا بدین طریق به روایت‌های تاریخی بهتری دست یابیم. در واقع همهٔ این روایت‌های تاریخی به نوعی مکمل یکدیگرند؛ ثانیاً هر روایت تاریخی و هر بازسازیِ تاریخی قابل نقد است، چراکه آنها از جنس گزاره‌های تاریخی هستند، نه آنچه به واقع در تاریخ رخ داده‌اند؛ ثالثاً «کار مورخ نمره دادن به گذشته نیست، بلکه درک و فهمیدن آن است.»[۴] ----[1]. "Science and Its History", A Reassessment of the Historiography of Science, Agassi, Joseph, ۱۹۶۳ [2]. Florian Cajori, "History of Physics", First Edition, ۱۸۹۹ [3]. "The
of Physics", First Edition, ۱۸۹۹ [3]. "The Origins of Modern Science 1300-1800", Herbert Butterfield, ۱۹۶۵ "م‍ب‍ان‍ی ع‍ل‍م ن‍وی‍ن": (۱۳۰۰–۱۸۰۰)، ه‍رب‍رت ب‍ات‍رف‍ی‍ل‍د؛ م‍ت‍رج‍م ی‍ح‍ی‍ی ن‍ق‍اش‍ی‌ص‍ب‍ح‍ی، ت‍ه‍ران: ش‍رک‍ت ان‍ت‍ش‍ارات ع‍ل‍م‍ی و ف‍ره‍ن‍گ‍ی‏‫، ۱۳۷۹. [۴]. «سرآغازهای علم در غرب»، دیوید سی. لیندبرگ، مترجم دکتر فریدون بدره ای، ص۴۷۱، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۷.
جامعه‌شناسی و فلسفه علم و همچنین تمامی حوزه‌های مطالعات علم، در قرن بیستم از لحاظ گستردگی الگوها و جریان‌های تدوین شده به وسیلهٔ علم مورد نقد قرار گرفتند. سؤالی که در این راستا مطرح می‌شد این بود که علم چگونه با فلسفه و نیز با حواس تجربی شکل می‌گیرد. علم به عنوان یک سازهٔ اجتماعی. مفهوم علم به عنوان یک سازهٔ اجتماعی در طول چند قرن اخیر توسعه یافته است. در گذشته، افراد معدودی می‌توانستند تا به جستجوی تجربی بپردازند. آنان یا افراد ثروتمندی بودند تا تحت حمایت نهادهای دینی قرار داشتند. اما امروزه، پژوهش علمی از
دینی قرار داشتند. اما امروزه، پژوهش علمی از سوی دولت و نیز بخش خصوصی مورد حمایت قرار می‌گیرد.
اینگمار استنمارک ؛ زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۵۶ یک اسکی‌باز آلپاین اهل سوئد است. او یکی از برجسته‌ترین ورزشکاران سوئد و پرافتخارترین اسکی‌باز مارپیچ کوچک و مارپیچ بزرگ تاریخ است. استنمارک اسکی را در پنج سالگی شروع کرد، در هشت سالگی نخستین عنوان ملی خود را کسب کرد و در هفده سالگی برای نخستین بار در جام جهانی شرکت کرد. وی با مجموع ۸۶ پیروزی (۴۶ در مارپیچ بزرگ و ۴۰ در مارپیچ کوچک) بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات بین‌المللی را در تاریخ اسکی آلپاین کسب کرده. نفر بعد از وی لیندزی وان آمریکایی با ۷۷ پیروزی (فوریه ۲۰۱۷) است
لیندزی وان آمریکایی با ۷۷ پیروزی (فوریه ۲۰۱۷) است و نزدیک‌ترین رقیب وی در بخش مردان هرمان مایر آلمانی با ۵۴ عنوان است.
یک ابرباز یا ابرقلیا در شیمی عبارت است از ترکیبی به شدت پایه‌ای یا ماده‌ای که میل زیادی به جذب پروتون دارد. یون هیدروکسید قوی‌ترین باز ممکن در محلول آبی است اما بازهایی وجود دارند که بسیار قوی تر از آنند که بخواهند در آب باشند. چنین بازهایی در سنتز آلی بسیار ارزشمندند و در شیمی فیزیک آلی بسیار بنیادی‌اند. بحث ابرباز نخستین بار در دههٔ ۱۸۵۰ مطرح شد. واکنش‌هایی که با ابرباز کار می‌کنند معمولاً به تکنیک‌های ویژه نیازمندند چون با حضور آب، دی اکسید کربن یا اکسیژن هوا خراب می‌شوند. بهتر است موقع کار با این بازها،
هوا خراب می‌شوند. بهتر است موقع کار با این بازها، هوا راکد باشد و دما پایین باشد. ابربازها اثر خورنده دارند. تعریف. تعریف ابرباز در آیوپاک عبارت است از «ترکیبی که خاصیت بازی (قلیایی) بالایی داشته باشد) مانند لیتیم دی‌ایزوپروپیل‌آمید» اما کوبر (Caubère) تعریف دقیق تری ارائه کرده‌است. طبق تعریف او «عبارت ابرباز را تنها باید برای بازهایی به کار برد که از مخلوط دو (یا بیشتر) باز با هم بوجود می‌آیند و بازی با گونه‌ای جدید از ویژگی‌های به ارث برده از بازهای قبلی حاصل می‌شود. عبارت ابرباز به این معنی نیست که باز
حاصل می‌شود. عبارت ابرباز به این معنی نیست که باز به صورت ترمودینامیکی یا/و سینماتیکی قوی تر از دیگری است بلکه به این معنی است که یک واکنشگر بازی با ترکیب مشخصات چند باز دیگر پدید آمده است.» انواع. سه گونه ابرباز وجود دارد: آلی، آلی فلزی و معدنی. آلی. ابربازهای آلی تقریباً همیشه خنثی اند و گونه‌هایی از نیتروژن را در خود دارند. از جمله ابربازهای آلی معروف می‌توان به فسفازن، آمیدین و گوانیدین اشاره کرد. آلی فلزی. ترکیب‌های آلی فلزی از فلزهای فعال معمولاً خود، ابربازند. مانند ترکیب‌های لیتیم الی و منیزیم آلی
ابربازند. مانند ترکیب‌های لیتیم الی و منیزیم آلی (واکنشگر گرینیارد). ترکیب N-بوتیل لیتیم و پتاسیم ترت-بوتواکسید یکی از ابربازهای معمول است. ترکیب این دو ماده، ماده‌ای ایجاد می‌کند که واکنش پذیری بالاتری از هر دو مادهٔ اولیه به تنهایی دارد و ویژگی‌های نسبتاً دوری از "ترت"-بوتیل-پتاسیم دارد. معدنی. ابربازهای معدنی معمولاً شبیه نمک‌ها هستند با آنیون‌هایی کوچک و به شدت باردار مانند لیتیم نیتریت. فلزهای هیدریدی قلیایی و قلیایی خاکی مانند پتاسیم هیدرید و سدیم هیدرید از آن جمله‌اند. این مواد در تمام حلال‌هایی که
از آن جمله‌اند. این مواد در تمام حلال‌هایی که اندرکنش کاتیون-آنیون قوی دارند حل ناشدنی اند اما سطح این مواد به شدت واکنش پذیر است و در سنتزها کاربرد دارد. جستارهای وابسته. ابراسید
تراپیست-۱بی () یک سیاره فراخورشیدی است که به دور ستاره کوتوله فراسرد تراپیست-۱ گردش می‌کند. این سیاره در فاصله تقریبی ۴۰ سال نوری در صورت فلکی دلو قرار دارد. امکان سکونت. برآورد می‌شود که سیاره‌های تراپیست-۱بی و تراپیست-۱سی ممکن است به اندازه چهار اقیانوس زمین آب از دست داده باشد که امکان سکونت پذیری آن را با تردید مواجه می‌کند. با این حال ممکن است تراپیست-۱دی قادر به حفظ آب مایع باشد که پایداری حیات را ممکن می‌سازد.
دوپینگ خونی افزایش شدید تعداد گلبول‌های قرمز خون در جریان خون به منظور افزایش کارایی بدن ورزشکار است. گلبول‌های قرمز اکسیژن را از ریه‌ها به ماهیچه‌ها می‌برند. افزایش این سلول‌ها موجب افزایش حجم هوای جذبی می‌شود که خود باعث افزایش استقامت می‌باشد. روش‌های مختلف دوپینگ خونی غیرقانونی هستند. به خصوص در ورزش‌های حرفه‌ای. شیوه‌ها. دارو. برای بیمارانی که بدنشان قادر به اکسیژن رسانی کافی نیست، داروهایی وجود دارد. اگر افراد سالم از این داروها استفاده کنند موجب افزایش اکسیژن رسانی می‌شود. اریتروپوئیتین.
موجب افزایش اکسیژن رسانی می‌شود. اریتروپوئیتین. اریتروپوئیتین یک سیتوکین است که به تولید تعداد بیشتری از گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند. افرادی که از این ماده استفاده کنند، در بدنشان تعداد گلبول‌های قرمز افزایش می‌یابد و منجر به افزایش اکسیژن رسانی می‌شود.
رابرت لروی مرسر (؛ زادهٔ ) یک دانشمند رایانه، و کارمند بانک آمریکایی و یکی از دو مدیر عامل ارشد اجرایی صندوق پوشش ریسک رنسانس تکنالجیز است. او از اهداکنندگان عمده کمک‌های مالی به نهضت‌های سیاسی محافظه کار است. مرسر به سوپرپک‌های وابسته به فریدم پارتنرز، و جان آر. بولتون کمک کرده‌است. او خود تأمین کننده مالی اصلی یک سوپرپک است. اوایل زندگی و تحصیلات. مرسر در نیومکزیکو بزرگ شد. در سال ۱۹۶۴ حین شرکت در یک اردوی علمی برای جوانان به کامپیوتر علاقه‌مند شد و برنامه‌نویسی آموخت. او لیسانس فیزیک و ریاضی را از
برنامه‌نویسی آموخت. او لیسانس فیزیک و ریاضی را از دانشگاه نیومکزیکو دریافت کرد. حین تحصیل در آزمایشگاه تسلیحات پایگاه هوایی کرتلند کار می‌کرد. از همان زمان نسبت به پژوهش با بودجه حکومتی دیدگاه بدی پیدا کرد او پی‌اچ‌دی علوم رایانه را از دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین در سال ۱۹۷۲ دریافت کرد. فعالیت. در سال ۲۰۱۴ جایزه دستاورد یک عمر را از انجمن زبانشناسی محاسباتی دریافت کرد. فعالیت سیاسی. واشینگتن پست در ۲۰۱۵ مرسر را یکی از ده بانفوذترین میلیاردرها در سیاست خواند. مرسر از حامیان اولیه کمپین ریاست جمهوری سال
مرسر از حامیان اولیه کمپین ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ تد کروز بود، و ۱۱ میلیون دلار به سوپرپک مرتبط با او کمک کرد.مرسر بزرگترین اهداکننده کمک‌های مالی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶) خوانده شده‌است. مرسر از حامیان اصلی کمپین ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ بود.مرسر و دخترش در ترفیع استیو بنن و کلین کانویبه جایگاه‌های ارشد کمپین ترامپ نقش کلیدی داشتند. مرسرها و بنن پیشتر در برایبارت نیوز کار کرده بودند، و ربکا با کانوی در کمپین کروز در رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه
در رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه (۲۰۱۶) کار کرده بود. ربکا مرسر یکی از اعضای کمیته اجرایی تیم انتقال ریاست جمهوری دونالد ترامپ بود. مرسرها همچنین میلیون‌ها دلار در بنیاد هریتج، $۱۰ میلیون در رسانهٔ برایتبارت.کام در ازای ۵۰٪ سهام در ۲۰۱۱), مؤسسه کیتو، سرمایه‌گذاری کرده‌اند. مرسرها از جنبشی برای حفظ مجازات اعدام در نبراسکا حمایت کرده‌اند و از تبلیغ‌هایی در انتقاد از ساخت مسجدی در نزدیکی مقر مرکز تجارت جهانی در نیویورک حمایت مالی کرده‌اند. گفته می‌شود مرسرها منتقد نظام بانکی و مالی آمریکا
گفته می‌شود مرسرها منتقد نظام بانکی و مالی آمریکا هستند که آن را در معرض خطر دخالتگری دولت می‌دانند. زندگی شخصی. مرسر و زنش سه دختر دارند مرسر پوکر رقابتی بازی می‌کند.
تاریخ تئاتر در ایران کتابی به زبان انگلیسی به قلم ویلم فلور ایران‌شناس مشهور است که در سال توسط انتشارات میج چاپ شده و در هفتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عرضه شده‌است. تقسیم‌بندی کتاب. این کتاب دارای دیباچه، شش فصل، دو بخش ضمیمه و نیز کتاب‌شناسی و نمایه است. فصل‌های کتاب بنا به تاریخ آن‌ها به پیش‌می‌رود. سیر تاریخی کتاب. ویلم فلور بررسی هنر نمایش در ایران را از پیش از اسلام آغاز می‌کند و قرون نخستین اسلامی، دورهٔ تیموریان، دورهٔ صفویان، دورهٔ قاجاریان، دوره پهلوی تا زمان معاصر بررسی می‌کند.
اتاق پژواک زمانی اتفاق می‌افتد که افراد تنها با گروهی که دارای علایق یا دیدگاه‌های یکسانی مانند خود هستند، در تعامل باشند. در این صورت آن‌ها تنها اطلاعاتی را جستجو می‌کنند یا به اشتراک می‌گذارند که هم با هنجارهای گروهشان مطابقت داشته باشد و هم به تقویت باورهای موجود منجر شود (جیمسون و کاپلا، ۲۰۰۸؛ سانستین ۲۰۰۹). اصطلاح اتاق پژواک (Echo Chamber) معمولاً در دو زمینه متفاوت به کار می‌رود:رسانه و شبکه‌های اجتماعی،معماری و آکوستیک. در رسانه‌های خبری، لفظ اتاق پژواک تمثیلی از اتاق پژواک صوتی است، که در آن صدا در
تمثیلی از اتاق پژواک صوتی است، که در آن صدا در فضایی بسته منعکس می‌شود. اتاق پژواک، توصیفی کنایی از وضعیتی است که در آن اطلاعات، ایده‌ها، یا باورها با ارتباطات و تکرار درون یک سامانه تعریف شده تقویت می‌شوند. این اتفاق معمولاً به دلیل الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی، انتخاب‌های شخصی افراد در دنبال کردن صفحات و افراد همفکر، و همچنین تعامل بیشتر با کسانی که نظرات مشابه دارند، رخ می‌دهد.درون یک اتاق پژواک تمثیلی، منابع رسمی غالباً زیر سؤال نمی‌روند و دیدگاه‌های متفاوت یا رقیب سانسور، ممنوع، یا کمتر از حد پوشش
متفاوت یا رقیب سانسور، ممنوع، یا کمتر از حد پوشش داده می‌شوند.تکرار مداوم یک دیدگاه باعث می‌شود افراد بیشتر به صحت آن باور پیدا کنند، حتی اگر آن دیدگاه مبتنی بر اطلاعات نادرست باشد.عدم مواجهه با دیدگاه‌های مخالف می‌تواند منجر به تعصب بیشتر نسبت به گروه خودی و دیدگاه‌های آن و همچنین افزایش خصومت نسبت به گروه‌های دیگر و دیدگاه‌های آن‌ها شود.وقتی افراد فقط با نظرات همسو مواجه می‌شوند، نیازی به ارزیابی و تحلیل دیدگاه‌های مختلف پیدا نمی‌کنند و مهارت‌های تفکر انتقادی آن‌ها ممکن است تضعیف شود.در یک اتاق پژواک،
آن‌ها ممکن است تضعیف شود.در یک اتاق پژواک، اخبار جعلی و اطلاعات نادرست به راحتی می‌توانند منتشر و باور شوند، زیرا کسی نیست که آن‌ها را به چالش بکشد. در زمینه معماری و آکوستیک، اتاق بی‌پژواک (Anechoic Chamber) یک اتاق طراحی شده خاص است که برای جذب کامل امواج صوتی و الکترومغناطیسی طراحی شده است. دیواره‌ها، سقف و کف این اتاق‌ها با مواد جاذب صدا پوشانده شده‌اند که تقریباً تمام بازتاب‌های صدا را از بین می‌برند.از آنجایی که هیچ بازتابی در این اتاق وجود ندارد، می‌توان اندازه‌گیری‌های بسیار دقیقی از منابع صوتی
می‌توان اندازه‌گیری‌های بسیار دقیقی از منابع صوتی مختلف مانند بلندگوها، میکروفون‌ها و سایر دستگاه‌های صوتی انجام داد. همچنین در زمینه الکترومغناطیس، از اتاق‌های بی‌پژواک برای اندازه‌گیری تشعشعات الکترومغناطیسی دستگاه‌ها و همچنین آزمایش مقاومت آن‌ها در برابر تداخل الکترومغناطیسی استفاده می‌شود. در طول سال‌ها شرکت‌هایی نیز تلاش کرده‌اند که با رویکردی الگوریتمیک با پدیده اتاق پژواک مبارزه کنند. برای مثال فیسبوک تغییراتی در صفحه ترندهای خود به وجود آورد تا به جای اینکه خبر تنها از یک منبع منتشر شود از چند منبع
اینکه خبر تنها از یک منبع منتشر شود از چند منبع انتشار پیدا کند. مقصود از این کار وسعت دادن به منابع اخبار بود و به دنبال آن مخاطب را در معرض نقاط دید گوناگونی قرار می‌داد.یکی دیگر از قدم‌ها در این راستا بازفید نیوز (BuzzFeed News) است. بازفید با فراهم ساختن قابلیتی، امکان مشاهده واکنش‌های مخاطبان به مقاله در شبکه‌های اجتماعی فراهم شده است. این کار به شفافیت و جلوگیری از مباحثات جانبدارانه کمک می‌کند. توجه به این نکته مهم است که در حالی که نتایج منفی ذکر شده برای وجود اتاق‌های پژواک بسیار برجسته هستند، این
برای وجود اتاق‌های پژواک بسیار برجسته هستند، این بدان معنی نیست که همهٔ افراد جامعه در اتاق‌های پژواک قرار می‌گیرند، یا افراد قادر به جست‌وجوی اطلاعات مختلف و دنبال کردن دیدگاه‌های متفاوت نیستند. با این حال، شناخت و کاهش اثرات اتاق‌های پژواک برای تقویت گفتمان سیاسی آگاهانه‌تر و متعادل‌تر بسیار بااهمیت است. عواقب اتاق پژواک. پی‌آمدهای اتاق پژواک در سیاست می تواند قابل توجه باشد، از جمله: قطبی‌سازی: اتاق‌های پژواک می‌توانند منجر به افزایش قطبی شدن سیاسی شوند، زیرا باورها بیش‌تر در ذهن افراد حک و تثبیت
شوند، زیرا باورها بیش‌تر در ذهن افراد حک و تثبیت می‌شوند، و یافتن زمینه‌های مشترک یا گفت‌وگوی معنادار با افرادی که عقاید متفاوتی دارند را دشوار می‌سازد. عدم قرار گرفتن در معرض دیدگاه‌های مختلف: اتاق‌های پژواک می‌توانند قرار گرفتن افراد در معرض طیف گسترده‌ای از ایده‌ها، دیدگاه‌ها و اطلاعات را محدود کنند، و در نتیجه توانایی آن‌ها را برای ارزیابی انتقادی دیدگاه‌های مختلف و تصمیم‌گیری آگاهانه کاهش دهند. سوگیری تأییدی: اتاق‌های پژواک سوگیری‌های از پیش موجود افراد را تقویت می‌کنند، زیرا آن‌ها در درجة اول با
افراد را تقویت می‌کنند، زیرا آن‌ها در درجة اول با اطلاعاتی مواجه می‌شوند که آن‌چه از قبل به آن معتقد بودند را تأیید می‌کند و منجر به تقویت نظرات موجود و تحریف بالقوة واقعیت می‌شود. انتشار اطلاعات نادرست: اتاق‌های پژواک می‌توانند انتشار «اخبار جعلی» و اطلاعات نادرست را تسهیل کنند، زیرا افراد اطلاعاتی را که با دیدگاه‌هایشان هم‌خوانی دارد، بدون بررسی واقعیت یا ارزیابی انتقادی محتوا به اشتراک می‌گذارند و باعث تقویت آن‌ها می‌شوند. تضعیف دموکراسی: اتاق‌های پژواک می‌توانند از طریق مسدود کردن راه رسیدن به نگرش
می‌توانند از طریق مسدود کردن راه رسیدن به نگرش باز، همدلی و تمایل به در نظر گرفتن دیدگاه‌های متفاوت و مشارکت با آن‌ها، گفتمان و بحث دموکراتیک را تضعیف کنند و در نتیجه مانع از گسترش بحث‌های عمومی آگاهانه و فراگیر شوند.
توبرکل (tubercle) نام برآمدگی مثلثی شکل وسط لب بالای انسانها است. پژوهش. طبق تحقیقی که در ژوئن ۲۰۱۱ انجام شد مشخص شد زنانی که توبرکل برجسته تری دارند احتمال تجربه اورگاسم بیشتری نسبت به سایر زنان دارند.
احمد مولایی (۱۳۰۳ – خرداد ۱۳۷۴) نماینده معمم حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در اولین دوره مجلس شورای اسلامی بود. او در انتخابات میاندوره‌ای دوره اول مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۶۱ با کسب ۱٬۵۷۱٬۹۴۱ رأی برابر با ۶۰٫۹درصد آرا وارد مجلس شورای اسلامی شد. وی اولین تولیت آستان فاطمه معصومه پس از انقلاب ۱۳۵۷ بوده است.
اوزه هوآن ، (۱۵۶۴–۱۶۴۰ میلادی) یک محقق کنفسیوس‌گرا در دوره موروماچی و اوایل دوره ادو است. وی در سال ۱۶۲۶ در زمان شوگون سوم شوگونسالاری توکوگاوا، توکوگاوا ایه‌میتسو کتاب تاریخی تایکوکی را منتشر کرد. تایکوکی زندگینامه تویوتومی هیده‌یوشی، کانپو در در طول دوره آزوچی-مومویاما در تاریخ ژاپن است. این زندگینامه شامل ۲۰ طومار است. تایکوکی از دیدگاه‌های فردی هوآن از تاریخ و تفسیر از مواد تاریخی تأثیر گرفته است. کتاب‌های داستان تاریخی مدرنی که بر اساس تایکوکی نوشته شده‌اند، تایکوکی شینشو نوشتهٔ ایجی یوشیکاوا، ایهون
تایکوکی شینشو نوشتهٔ ایجی یوشیکاوا، ایهون تایکوکی نوشتهٔ سوهاچی یامائوکا و شینشی تایکوکی نوشتهٔ شیبا ریوتارو هستند. رمان ایجی یوشیکاوا مرجعی برای شبکه تلویزیونی ان‌اچ‌کی (NHK) در ساخت یکی از سری‌های مجموعه تلویزیونی تایگا، بنام تایکوکی (مجموعه تلویزیونی تایگا) (۱۹۶۵) بود. رمان شیبا و دیگر آثار او نیز مبنایی برای ساخت مجموعه تلویزیونی داستان ربودن سرزمین (۱۹۷۳)، یکی دیگر از مجموعه‌های تلویزیونی تایگا قرار گرفت.
شریهریکوت، (، ، ) یک جزیرهٔ سدّیِ ساحلِ خلیج بنگال در ایالت هندی آندرا پرادش، در هند است. در این جزیره مرکز فضایی ساتیش داوان؛ یکی از دو مرکز پرتاب ماهواره سازمان پژوهش‌های فضایی هند در هند، قرار دارد که پایگاه دیگر؛ مرکز استوایی راه‌اندازی راکت تومبا است که در تومبا، در حومهٔ شهر تریواندروم، مرکز ایالت کرالا، قرار گرفته‌است. شهر تریواندروم خود در نوک جنوبی سرزمین اصلی هند واقع گردیده‌است. در "شریهریکوت" سازمان پژوهش‌های فضایی هند برای راه‌اندازی ماهواره از موشک‌های چند مرحله‌ای مانند سامانهٔ پرتاب ماهوارهٔ
چند مرحله‌ای مانند سامانهٔ پرتاب ماهوارهٔ قطبی و سامانهٔ پرتاب ماهوارهٔ زمین‌آهنگ استفاده می‌کند.
نائوم گابو (به ؛ به عبری: נחום נחמיה פבזנר؛ – ) با نام اصلی نائوم نیمیا پفسنر () یک نقاش، مجسمه‌ساز و نظریه‌پرداز برجسته روسی در جنبش هنری ساخت‌گرایی بود که یکی از پیشگامان هنر جنبشی به‌شمار می‌رود. او اولین مجسمه متحرک را ابداع کرد. اوایل زندگی. گابو در یک خانواده یهودی با شش کودک در شهر بریانسک روسیه بزرگ شد. پدر او صاحب یک کارخانه بود. برادر بزرگتر او آنتوان پفسنر نیز مجسمه‌ساز و از هنرمندان شیوه ساخت‌گرایی بود؛ نائوم در سال ۱۹۱۷ نام خانوادگی‌اش را به گابو تغییر داد تا هویتی مستقل داشته باشد و با او
گابو تغییر داد تا هویتی مستقل داشته باشد و با او اشتباه نشود. گابو علاوه بر زبان مادری خود به آلمانی و فرانسوی و انگلیسی نیز مسلط بود. گابو بعد از مدرسه در کورسک، در سال ۱۹۱۰ وارد دانشگاه مونیخ شد نخست به تحصیل در رشته پزشکی و سپس علوم طبیعی و پس از آن به تاریخ هنر پرداخت و پای درس هاینریش ولفلین نشست. در سال ۱۹۱۲ گابو به یک مدرسه مهندسی در مونیخ رفت که در آنجا او هنر انتزاعی را کشف کرد و با واسیلی کاندینسکی ملاقات و در ۱۹۱۳–۱۴ با برادرش آنتوان (که نقاشی با جایگاه ثابت بود) در پاریس همراه شد. آموزش‌های
با جایگاه ثابت بود) در پاریس همراه شد. آموزش‌های مهندسی گابو کلید توسعه کار مجسمه‌سازی اوست که اغلب از عناصر ماشینی استفاده می‌کرد. در این زمان او برنده جوایزی از منتقدان هنری شد. ساخت‌گرایی. پس از وقوع جنگ گابو به کپنهاگ نقل مکان کرد و سپس در سال‌های ۱۷–۱۹۱۴ در اسلو نروژ زندگی می‌کرد و عقاید خود در ساخت‌گرایی را گسترش داد. او در آنجا با برادر بزرگتر خود الکسی اولین سازه را تحت نام نائوم گابو در سال ۱۹۱۵ ساخت. در سال‌های ۲۲–۱۹۱۷ به روسیه برگشت و درگیر در سیاست و هنر شد. او پنج سال را در مسکو با برادرش
سیاست و هنر شد. او پنج سال را در مسکو با برادرش آنتوان گذراند. او به همراه برادرش آنتوان پفسنر، زیبایی‌شناسی صنعتی ساختارگرای روسی را مورد بررسی قرار دادند. هر چند که آن‌ها از بسیاری تفکرات ساختارگرایان فاصله گرفتند و ایدئولوژی خود را تحت تأثیر تجربیات خود از زندگی در غرب شکل دادند. پیش‌بینی‌هایی که گابو در مورد مسیر آینده مجسمه‌سازی در نظر داشت، خود ویژگی‌های آثار منحصر به فرد و ساختارگرای وی را شکل داد. گابو در سال ۱۹۱۰، در سن۲۰ سالگی برای تحصیلاتی علمی در مونیخ، روسیه را ترک گفت. علاقه وی به مجسمه‌های
در مونیخ، روسیه را ترک گفت. علاقه وی به مجسمه‌های ساختاری -که شاید در مفاهیم مطالعاتی که وی در همین دوران انجام داده باشد ریشه دارد- بسیاری از آثار انتزاعی او به ویژه مدل‌های ریاضیات را به یاد می‌آورند. اثر «ستون» (برجی غیرموضوعی از پلاستیک شفاف)، یادآور ابزار علمی است. گابو این قطعه را همچنین، تجلی معمارانه تلاش‌های خود در انتشار عناصر مجسمه‌سازانه و معمارانه می‌دانست. ارتباط با ریاضیات، بعدها در بیانات شخصی گابو مبنی بر آنکه بسیاری از آثار او باید بر اساس نسبت‌های ریاضی برای ساخت نمونه‌های دیگر بزرگ شوند
نسبت‌های ریاضی برای ساخت نمونه‌های دیگر بزرگ شوند آشکار می‌شود. علاقه گابو به ساختار، همچنین در ملاقات‌هایی که با برادرش در پاریس داشت شدت گرفت. هنگامی که گابو در پاریس به سر می‌برد، با آثار کوبیسمها مواجه شد. شبکه‌های کوبیسمی که در آثار پابلو پیکاسو شکل گرفته بود و نیز در آثار براک و تلاش‌های ایشان در جهت خلق آثار ساختارگرا، گابو را در آن زمان متأثر ساخت. نخستین مجسمه‌های ساختارگرای وی، بیانی فیگوراتیو دارند و تأثیرات کوبیسم را نشان می‌دهند. نظریه هنری گابو. در سال ۱۹۲۰، دید مجسمه‌سازانه خود را در بیانیه
در سال ۱۹۲۰، دید مجسمه‌سازانه خود را در بیانیه واقع گرا توسعه می‌دهد که خود نیز آن را امضاء کرده‌است. بیانیه نشان دهنده شکافی است که بین جنبش مجسمه‌سازان ساختارگرا و سایر جنبش‌های مشابه، شکل گرفته‌است و نیز نشان دهنده آنچه را که گابو در مجسمه‌سازی آینده پیش‌بینی کرده بود. با آنکه نظریه پردازان ساختارگرایی مانند ولادیمیر تاتلین معتقد بودند که هنر باید در خدمت عقاید اجتماعی باشد؛ گابو معتقد بود که هنر باید کارکردی مستقل در جامعه داشته باشد و به عنوان ابزاری پراهمیت در ارتباط و تجارب انسانی مورد استفاده قرار