payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اش در مصر باستان، ایزد واحه‌های حاصلخیز واقع در لیبی که همچنین با نام «فرمانروای لیبی» نیز شناخته می‌شد، و باغ‌های انگور از دلتای نیل غربی و در نتیجه به عنوان یک ایزد خوش‌خیم در نظر گرفته می‌شد. او را به عنوان یکی از ایزدان صحرا گاهی با ست مرتبط می‌دانستند. اسطوره‌شناسی. او توسط مصریان باستان به عنوان خدای قبایل لیبو و تینهو، شناخته شده بود. در نتیجه "اش" به عنوان پروردگار لیبی، مناطق مرزی غربی اشغال شده توسط قبایل لیبو و تینهو (مناطقی تقریباً با مساحت کشور لیبی امروزی) شناخته شده بود. همچنین ممکن است که او
امروزی) شناخته شده بود. همچنین ممکن است که او در آمبوس، به عنوان یک ایزد اصلی پرستش می‌شده‌است. در اسطوره‌شناسی مصری، به عنوان خدا آبادی، «اش» با ست، که در اصل خدای بیابان بود همراه بوده، و از بیابان‌ها محافظت می‌کرد. پیکربندی. "اش" معمولاً با بدن یک انسان دارای سر یک شاهین، کرکس یا شیر به تصویر کشیده می‌شد. در برخی از تصاویر «اش» بر خلاف دیگر ایزدان مصری او را با چند سر نشان داده شده‌است.
بوئینگ وای‌بی-۹ یک بمب‌افکن دو موتوره ساخت شرکت بوئینگ در ایالات متحده در دوره میان‌دوجنگ بود. این هواگرد نخستین بمب‌افکن تک‌باله سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده بود. طراحی و توسعه. شرکت بوئینگ ماه ژانویه سال ۱۹۳۰ در یک پروژه خصوصی، شروع به کار بر روی طرح یک بمب‌افکن بر پایه هواگرد نامه‌بر پیشین "مونومِیل" کرد. نتیجه یک بمب‌افکن دو موتوره با عنوان شرکتی «مدل ۲۱۵» بود. سپاه هوایی نیروی زمینی ایالات متحده نسبت به این طرح ابراز تمایل کرد اما پشتیبانی مالی از آن صورت نگرفت. هواگرد برای نخستین بار روز ۲۹
از آن صورت نگرفت. هواگرد برای نخستین بار روز ۲۹ آوریل سال ۱۹۳۱ با عنوان نظامی «وای‌بی-۹» به پرواز درآمد. وای‌بی-۹ با پیکربندی تک‌بال بال‌پایین، خصوصیات آیرودینامیکی خوبی داشت. هواگرد نیرو محرکه خود را از دو موتور پرت اند ویتنی آر-۱۸۳۱–۱۳ هر یک با توان ۶۰۰ اسب بخار در ارتفاع ۶٬۰۰۰ پایی، می‌گرفت. پیش‌نمونه به سرعت رسید. آزمایش‌ها برخی مشکلات را عیان کرد. موتور لرزشی زیاد و بدنه طولانی تمایل به پیچ‌خوردن داشت. بس از بهبودهای مختلف، درحالی‌که عنوان به «وای۱بی-۹ تغییر کرد، حداکثر سرعت به رسید که سریع‌تر همه
تغییر کرد، حداکثر سرعت به رسید که سریع‌تر همه بمب‌افکن‌های و بیشتر جنگنده‌های هم‌عصر بود. با این حال، سپاه هوایی تنها شش فروند از مدل تولیدی بی-۹ به علاوه پیش‌نمونه، سفارش داد. شرکت گلن ال. مارتین بابت بمب‌افکن بی-۱۰ قرارداد اصلی را دریافت کرد. مشخصات فنی. "ب‌فاو ۲۲۲سی":
الکس نیل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال منزفیلد تاون و باشگاه فوتبال بارنزلی اشاره کرد. اخراج. باشگاه نوریچ سیتی پس از مدت ها همکاری با الکس نیل سرمربی خود، تصمیم به قطع همکاری با وی گرفت. این مربی در ژانویه ۲۰۱۵ بلافاصله پس از پیوستن به جمع قناری ها، این تیم را به سوی لیگ برتر انگلیس هدایت کرد اما نتوانست مانع سقوط مجدد این تیم به چمپیونشیپ شود. نیل که در ۵ بازی پایانی تیمش رنگ برد را ندیده بود‌ بالاخره در سال ۲۰۱۷میلادی کاسه صبر
را ندیده بود‌ بالاخره در سال ۲۰۱۷میلادی کاسه صبر سران نوریچ را لبریز کرد و از این باشگاه جدا شد.
بوئینگ ئی‌ای-۱۸جی گراولر یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۲۰۰۴ میلادی ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌ است. این هواپیما در میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد. این جنگنده، نسخه‌ای پیشرفته‌تر از جنگندهٔ دو سرنشینه بوئینگ اف/ای-۱۸اف سوپر هورنت است و از سال ۲۰۱۵ میلادی جایگزین هواپیمای نورثروپ-گرومن ئی‌ای-۶بی پراولر شده است.
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ که در آتلانتا، جورجیا و در ایالات متحده آمریکا برگزار شد؛ اولین المپیکی بود که در آن مسابقات فوتبال زنان انجام می‌شد.در این مسابقات ۸ تیم ملی زنان از چهار کنفدراسیون قاره‌ای حضور داشتند. این ۸ تیم در دو گروه ۴ تیمی تقسیم شدند که هر یک از این گروه‌ها رقابت‌های دوره‌ای (که در میامی، اورلاندو، برمینگم، واشینگتن میزبانی می‌شد) انجام می‌دادند. در پایان مرحلهٔ گروهی تیم‌های اول و دوم به مرحلهٔ حذفی (که در ورزشگاه سانفورد انجام می‌شد) که با نیمه نهایی آغاز و با رسیدن به فینال در تاریخ
با نیمه نهایی آغاز و با رسیدن به فینال در تاریخ ۱ اوت، ۱۹۹۶ به اوج خود می‌رسید راه پیدا می‌کردند.
بویینگ وی‌سی-۲۵ یک نسخه نظامی از هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ است که برای حمل و نقل ریاست جمهوری آمریکا اصلاح شده و توسط نیروی هوایی ایالات متحده با عنوان ایرفورس وان به کار گرفته می‌شود. هر هواپیمایی حامل رئیس‌جمهور ایالات متحده با این نام شناخته می‌شود. فقط دو نمونه از این نوع هواپیما ساخته شده‌است؛ که دو بوئینگ ۷۴۷–۲۰۰ بی‌اس اصلاح شده با نام VC-25A و با شماره دم ۲۸۰۰۰ و ۲۹۰۰۰ است. اگرچه از لحاظ فنی، نام "هواپیمای ایرفورس وان" تنها در زمانی که رئیس‌جمهور در حال پرواز است به هواپیما گفته می‌شود اما این اصطلاح
پرواز است به هواپیما گفته می‌شود اما این اصطلاح به‌طور کلی برای اشاره به هواپیمای VC-25 استفاده می‌شود. این دو هواپیما اغلب در ارتباط با هلیکوپترهای "مرین وان هستند." دو هواپیمای جدید که وی‌سی-۲۵بی (VC-25B) نام دارند و بر اساس بوئینگ ۷۴۷–۸ ساخته می‌شوند و تا سال ۲۰۲۵ تحویل خواهند شد. طراحی و پیکربندی. وی‌سی-۲۵ قادر به پرواز تا مسافت ۷۸۰۰ مایل (۱۲۶۰۰ کیلومتر) - حدود یک سوم کره زمین- بدون سوخت‌گیری است. وی‌سی-۲۵ای می‌تواند بیش از ۷۰ مسافر را در خود جای دهد و قیمت هر فروند از آن حدود ۳۲۵ میلیون دلار است. این
قیمت هر فروند از آن حدود ۳۲۵ میلیون دلار است. این هواپیما دارای همانند یک بوئینگ ۷۴۷ معمولی، دو طبقه اصلی و یک محفظه حمل بار است دارد که مساحت آن ۴۰۰۰ فوت مربع (۳۷۰ متر مربع) است و برای وظایف ریاست‌جمهوری تنظیم شده‌است. پایین‌ترین سطح این هواپیما، عمدتاً برای حمل بار و مواد غذایی استفاده می‌شود. کاخ سفید. قسمت جلوی این هواپیما به‌طور غیررسمی «کاخ سفید» نامیده می‌شود که اشاره دارد به کاخ سفید، محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور آمریکا در واشینگتن دی سی. مجتمع اجرایی رئیس‌جمهور شامل اتاق خواب با دو نیمکت است که
رئیس‌جمهور شامل اتاق خواب با دو نیمکت است که می‌تواند به تخت، توالت و دوش و یک دفتر خصوصی یا «دفتر بیضی در نیروی هوایی» رئیس‌جمهور تبدیل شود. در صورت لزوم، رئیس‌جمهور می‌تواند از دفترش با مردم مکالمه کند. این قابلیت پس از حملات ۱۱ سپتامبر به هواپیما اضافه شد که طی آن هواپیما مجبور به فرود در پایگاه نیروی هوایی بارکسدال شد تا رئیس‌جمهور وقت، جورج دبلیو بوش، از آن‌جا پیام خود را به ملت مخابره کند. این هواپیما همچنین شامل یک اتاق کنفرانس است. این اتاق شامل یک نمایشگر ۵۰ اینچ پلاسما است که می‌تواند برای تله
نمایشگر ۵۰ اینچ پلاسما است که می‌تواند برای تله کنفرانس استفاده شود. این هواپیما در تمام بخش‌های خود مجهز به سیستم‌های مخابراتی (از جمله ۸۷ تلفن و ۱۹ تلویزیون) است. مشخصات (VC-25A). ویژگی‌های عمومی کارایی جستارهای وابسته. ایرفورس وان
دیلیپ (؛ زادهٔ ) یک تهیه‌کننده، و هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به محافظ شخصی، محله چینی‌ها، شیر، سرنشین، دعوت‌کننده و مترو اشاره کرد.
جانوران کار، جانورانی هستند که معمولاً اهلی شده و توسط انسان نگهداری می‌شوند و به جای کشتن برای برداشت جانوری برای انجام وظایف دیگر آموزش داده می‌شوند. برخی جانوران باری هستند که حمل و نقل و کمک به کار بدنی را فراهم می‌کنند، در حالی که برخی دیگر جانوران خدماتی هستند که برای انجام کارهای تخصصی خاص (مانند سگ راهنما) آموزش دیده‌اند. آن‌ها همچنین ممکن است برای شیردوشی یا گله‌داری استفاده می‌شوند. برخی از آن‌ها در پایان عمر کاری خود ممکن است برای گوشت یا سایر محصولات مانند چرم نیز استفاده شوند. تاریخچه جانوران
مانند چرم نیز استفاده شوند. تاریخچه جانوران کار ممکن است پیش از کشاورزی باشد، با سگ‌هایی که توسط اجداد شکارچی-گردآورنده ما استفاده می‌شد. در سراسر جهان، میلیون‌ها جانور در ارتباط با صاحبان خود کار می‌کنند. گونه‌های اهلی اغلب برای استفاده‌ها و شرایط مختلف، به ویژه اسب‌ها و سگ‌های کار، پرورش داده می‌شوند. جانوران کار معمولاً در مزارع می‌یابند، اگرچه برخی از آن‌ها هنوز از طبیعت صید می‌شوند، مانند دلفین‌ها و برخی از فیل‌های آسیایی.
توشیح ملوکانه به تأیید رسمی قوانین توسط پادشاه، در نظام‌های مشروطه گفته می‌شود که پس از تصویب قوانین در مجلس آن کشور انجام می‌شود. در کشورهای پادشاهی مانند بریتانیا، نروژ و لیختن‌اشتاین پادشاه می‌تواند قانونی را با توشیح ملوکانه تأیید نکند. چنین پیشامدی، جز در شرایط خاص، بسیار نادر است. توشیح ملوکانه معمولاً با روش‌های مختلفی همراه است. در انگلستان، حاکم ممکن است شخصاً در مجلس اعیان ظاهر شود یا ممکن است کمیسران لرد را منصوب کند که در مراسمی که برای این منظور در کاخ وست مینستر برگزار می‌شود، توشیح ملوکانه را
در کاخ وست مینستر برگزار می‌شود، توشیح ملوکانه را اعلام می‌کنند. با این حال، توشیح ملوکانه معمولاً گاهی به صورت تشریفاتی از طریق نامه فرمان اعلام می‌شود. در کشورهای دیگر، مانند استرالیا، فرماندار کل (به عنوان نماینده پادشاه) حق دارد پارلمان را منحل کند و لایحه ای را امضا کند. در کانادا، فرماندار کل ممکن است شخصاً در مراسمی در مجلس سنا یا با اعلامیه ای کتبی موافقت خود را در مورد موافقت پارلمان با لایحه اعلام کند. توشیح ملوکانه در پادشاهی مشروطهٔ ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نیز وجود داشته‌است و به عنوان نمونه
انقلاب ۱۳۵۷ نیز وجود داشته‌است و به عنوان نمونه قانون ملی شدن صنعت نفت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹، پس از تصویب در مجلس شورای ملی و سنا، به توشیح ملوکانه محمدرضا پهلوی رسید. انگلستان. قبل از توشیح ملوکانه توسط کمیسیون قانون ۱۵۴۱، اجازه تفویض اختیار به کمیسیونرهای لرد، همیشه لازم بود که توسط حاکم شخصاً در برابر پارلمان ارائه شود. آخرین باری که توسط حاکم شخصاً در پارلمان ارائه شد، در زمان سلطنت ملکه ویکتوریا در ۱۲ اوت بوده‌است. با این حال، بخش 1 (2) آن قانون مانع از آن نمی‌شود که حاکمیت در صورت تمایل شخصاً موافقت خود
نمی‌شود که حاکمیت در صورت تمایل شخصاً موافقت خود را اعلام کند. توشیح ملوکانه آخرین مرحله مورد نیاز برای تبدیل شدن یک لایحه مجلس به قانون است. هنگامی که یک لایحه به حاکم ارائه می‌شود، او گزینه‌های رسمی زیر را دارد: آخرین لایحه ای که توسط حاکم رد شد، لایحه شبه نظامی اسکاتلندی در زمان سلطنت ملکه آن در سال ۱۷۰۸ بود. "عملکرد پارلمانی" ارسکین می توصیه می‌کند «... و از این تحریم نمی‌توان به‌طور قانونی خودداری کرد»، به این معنی که صورتحساب‌ها باید برای توشیح ملوکانه ارسال شوند، نه اینکه باید ارائه شوند. با این
ارسال شوند، نه اینکه باید ارائه شوند. با این حال، برخی از مقامات اعلام کرده‌اند که حاکمیت دیگر قدرتی ندارد که از تصویب لایحه‌ای "بر خلاف" توصیه وزرا خودداری کند. طبق کنوانسیون‌های قانون اساسی مدرن، حاکمیت عموماً به توصیه وزرای خود و مطابق با آن عمل می‌کند. با این حال، در مورد اینکه پادشاه در صورت توصیه وزرای خود، باید از توشیح ملوکانه برای یک لایحه خودداری کند، بین محققان اختلاف نظر وجود دارد. از آنجایی که این وزرا اغلب از حمایت مجلس برخوردار می‌شوند و لوایح را به تصویب می‌رسانند، بعید است که آنها به
لوایح را به تصویب می‌رسانند، بعید است که آنها به حاکمیت توصیه کنند که از موافقت خودداری کند. از این رو، در عمل مدرن، این موضوع هرگز پیش نیامده است و از توشیح ملوکانه خودداری نشده‌است. گستره تاریخی. قدرت قانونگذاری ابتدا توسط حاکم اعمال می‌شد که بر اساس توصیه شورای "سلطنتی"، که در آن بزرگان و روحانیون ارشد شرکت داشتند به پارلمان تبدیل شد، عمل می‌کرد. در سال۱۲۶۵، ارل لستر به‌طور نامنظم پارلمانی کامل را بدون مجوز سلطنتی فراخواند. عضویت در پارلمان به اصطلاح نمونه که در سال ۱۲۹۵ تحت رهبری ادوارد اول تأسیس شد،
که در سال ۱۲۹۵ تحت رهبری ادوارد اول تأسیس شد، سرانجام به دو شاخه تقسیم شد: اسقف‌ها، ابات‌ها، ارل‌ها و بارون‌ها مجلس اعیان را تشکیل دادند، در حالی که دو شوالیه از هر شایر و دو بورگز از هر بخش، رهبری مجلس عوام را بر عهده داشت. پادشاه قبل از وضع هر قانونی از هر دو مجلس مشورت و رضایت می‌گرفت. در طول سلطنت هنری ششم، برای دو مجلس قانونگذاری در قالب لوایح معمول شد که به قانون تبدیل نمی‌شد مگر اینکه موافقت حاکمیت کسب شود، زیرا حاکم قانونگذار بود و هنوز هم باقی است. از این رو، تمام اعمال شامل این بند است: «خواه
از این رو، تمام اعمال شامل این بند است: «خواه توسط عالیجناب ملکه (پادشاه)، توسط و با توصیه و رضایت لردهای روحانی و موقت، و عوام، در این مجلس کنونی که گرد هم آمده‌است، و با همان اقتدار. قدرت پارلمان در تصویب لوایح اغلب توسط پادشاهان خنثی می‌شد. چارلز اول پارلمان را در سال ۱۶۲۹ منحل کرد، پس از تصویب طرح‌ها و لایحه‌های انتقادی و تلاش برای محدود کردن اعمال خودسرانه قدرت او در طول یازده سال حکومت شخصی پس از آن، چارلز اقدامات مشکوک قانونی مانند افزایش مالیات را بدون تصویب پارلمان انجام داد. شکل سوگند تاجگذاری که
تصویب پارلمان انجام داد. شکل سوگند تاجگذاری که توسط پادشاهان تاجیمز اول و چارلز اول گرفته شد شامل یک وعده (به لاتین) برای حمایت از قوانین و آداب و رسوم "قانونی که مردم انتخاب کرده بودند (quas vulgus elegerit) بود". بر سر معنای این عبارت اختلاف نظر وجود داشت: فعل "elegerit" مبهم است، یا نشان دهنده آینده کامل ("که مردم عادی "باید" انتخاب کنند")، یا فاعل کامل ("که مردم عادی "ممکن است" انتخاب کرده‌اند"). چارلز اول، با اتخاذ تفسیر اخیر، خود را تنها متعهد به حفظ قوانین و آداب و رسومی می‌دانست که "در" زمان
حفظ قوانین و آداب و رسومی می‌دانست که "در" زمان تاجگذاری او وجود داشت. پارلمان ترجمه قبلی را ترجیح داد و سوگند را به عنوان تعهدی برای موافقت با هر قانونی که توسط پارلمان تصویب می‌شود، به عنوان نماینده «مردم عادی» تفسیر کرد. پارلمان کنوانسیون این موضوع را با حذف عبارت مورد مناقشه از سوگند حل کرد. پس از جنگ داخلی انگلیس، پذیرفته شد که پارلمان باید به‌طور منظم برای تشکیل جلسه احضار شود، اما هنوز برای پادشاهان عادی بود که از توشیح ملوکانه برای لوایح امتناع کنند. قانون فتنه ۱۶۶۱ حتی با بیان اینکه پارلمان دارای
قانون فتنه ۱۶۶۱ حتی با بیان اینکه پارلمان دارای «قدرت قانونگذاری بدون پادشاه» است، جرمی خیانت آمیز بود. در سال ۱۶۷۸، چارلز دوم موافقت خود را با لایحه ای «برای حفظ صلح پادشاهی از طریق تشکیل شبه نظامیان، و ادامه آنها در وظیفه برای چهل و دو روز»، که پیشنهاد می‌کرد که او، نه پارلمان، باید شبه نظامیان را کنترل کند، خودداری کرد. ویلیام سوم از وتوی سلطنتی نسبتاً آزادانه استفاده کرد و از پنج لایحه عمومی بین سال‌های ۱۶۹۲ و ۱۶۹۶ خودداری کرد این‌ها بودند: کارافانو پیشنهاد می‌کند که ویلیام سوم وتوی سلطنتی را «ابزار
می‌کند که ویلیام سوم وتوی سلطنتی را «ابزار شخصی قانونگذاری خود» می‌دانست. در مقابل، آخرین پادشاه استوارت و ملکه آن، تنها یک بار از موافقت یک لایحه خودداری کرد. در ۱۱ مارس ۱۷۰۸، او لایحه شبه نظامیان اسکاتلند را به توصیه وزرای خود وتو کرد. از آن زمان هیچ پادشاهی از توشیح ملوکانه در مورد لایحه ای که توسط پارلمان تصویب شده‌است خودداری نکرده‌است. در طول حکومت سلسله بعدی هانوفر، قدرت به تدریج توسط پارلمان و دولت اعمال شد. اولین پادشاه هانوفر، جورج اول، وارث فرضی و سپس پادشاه در اواخر عمر شد. او که انگلیسی را به
و سپس پادشاه در اواخر عمر شد. او که انگلیسی را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کرد و در ابتدا با سیاست و آداب و رسوم بریتانیا آشنا نبود، تا حد زیادی به وزرای خود نسبت به پادشاهان قبلی اعتماد داشت. بعدها پادشاهان هانوفر تلاش کردند تا کنترل سلطنتی را بر قوانین بازگردانند: جورج سوم و جرج چهارم هر دو آشکارا با آزادی کاتولیک مخالفت کردند و اظهار داشتند که اعطای موافقت به لایحه آزادی کاتولیک، سوگند تاجگذاری را نقض می‌کند، که حاکم را ملزم به حفظ آن می‌کرد. و از کلیسای مستقر انگلستان در برابر سلطه پاپ محافظت می‌کند و به
انگلستان در برابر سلطه پاپ محافظت می‌کند و به افرادی که با قدرت خارجی که مشروعیت آنها را به رسمیت نمی‌شناسد در اتحاد بودند، حقوق می‌دهد. با این حال، جورج چهارم با اکراه موافقت خود را به توصیه وزیرانش اعلام کرد. بنابراین، همان‌طور که مفهوم مسئولیت ورزی تکامل یافته‌است، قدرت خودداری از توشیح ملوکانه، هم در بریتانیا و هم در سایر قلمروهای مشترک المنافع از بین رفته‌است. در سال ۱۹۱۴، جورج پنجم مشاوره حقوقی در مورد عدم رضایت سلطنتی از لایحه دولت ایرلند دریافت کرد. سپس قانون بسیار بحث‌برانگیزی که دولت لیبرال قصد
سپس قانون بسیار بحث‌برانگیزی که دولت لیبرال قصد داشت با استفاده از قانون پارلمان ۱۹۱۱ از پارلمان عبور کند. او تصمیم گرفت بدون «شواهد قانع‌کننده مبنی بر جلوگیری از یک فاجعه ملی، یا حداقل تأثیر آرامش‌بخش بر شرایط پریشان زمان»، از موافقت خودداری نکند. گفته شده‌است که در دوران مدرن، دولت می‌تواند به پادشاه توصیه کند که از توشیح ملوکانه خودداری کند، اما سیاستمداران منتخب باید تلاش کنند تا از چنین سناریویی اجتناب کنند. اسکاتلند. توشیح ملوکانه آخرین مرحله در روند قانونگذاری برای اعمال پارلمان اسکاتلند است. این
قانونگذاری برای اعمال پارلمان اسکاتلند است. این فرایند توسط بخش‌های ۲۸، ۳۲، و ۳۳ قانون اسکاتلند ۱۹۹۸ اداره می‌شود. پس از تصویب یک لایحه، رئیس پارلمان اسکاتلند پس از یک دوره چهار هفته ای، آن را برای توشیح ملوکانه به پادشاه ارائه می‌کند، که طی آن وکیل کل اسکاتلند، لرد وکیل، دادستان کل یا وزیر امور خارجه اسکاتلند ممکن است این لایحه را برای بررسی قانونی بودن آن به دادگاه عالی بریتانیا (قبل از ۱ اکتبر ۲۰۰۹، کمیته قضایی شورای خصوصی) ارجاع دهد. توشیح ملوکانه با نامه‌های فرمان علنی تحت مهر بزرگ اسکاتلند همان‌طور
فرمان علنی تحت مهر بزرگ اسکاتلند همان‌طور که در دستور پارلمان اسکاتلند (نامه‌های فرمان علنی و اعلامیه‌ها) 1999 (SI ۱۹۹۹/۷۳۷) آمده‌است و اطلاعیه آن در روزنامه‌های لندن، ادینبورگ و بلفاست منتشر شده‌است. ولز. اقداماتی که به وسیله آن مجلس ملی ولز قوانینی را بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ تصویب کرد، توسط ملکه با دستوری در شورا مورد موافقت قرار گرفت. بخش ۱۰۲ قانون دولت ولز ۲۰۰۶، منشی را ملزم می‌کند که پس از یک دوره چهار هفته‌ای، اقداماتی را که توسط مجمع تصویب شده‌است، ارائه کند که طی آن مشاور کل ولز یا دادستان کل
ارائه کند که طی آن مشاور کل ولز یا دادستان کل می‌توانند اقدام پیشنهادی را به دادگاه عالی ارجاع دهند. تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا این اقدام در صلاحیت قانونی مجمع است یا خیر. پس از همه‌پرسی برگزار شده در مارس ۲۰۱۱، که در آن اکثریت به تمدید اختیارات قانونگذاری مجمع رأی دادند، اقدامات با قوانین مجمع جایگزین شد. ایرلند شمالی. بر اساس بخش ۱۴ قانون ایرلند شمالی ۱۹۹۸، لایحه ای که توسط مجلس ایرلند شمالی تصویب شده‌است، پس از یک دوره انتظار چهار هفته ای که طی آن دادستان کل ایرلند شمالی توسط وزیر امور خارجه ایرلند
کل ایرلند شمالی توسط وزیر امور خارجه ایرلند شمالی برای توشیح ملوکانه به ملکه ارائه می‌شود. ایرلند شمالی ممکن است این لایحه را به دیوان عالی ارجاع دهد. رضایت از طریق نامه‌های فرمان علنی به شکل زیر که در دستور ایرلند شمالی (توافق سلطنتی به لوایح) در سال ۱۹۹۹ تنظیم شده‌است، داده می‌شود. بین سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۷۲، لوایح تصویب شده توسط پارلمان ایرلند شمالی برای توشیح ملوکانه تحت قانون دولت ایرلند در سال ۱۹۲۰ به فرماندار ایرلند شمالی منتقل شد و جایگزین دفتر لرد ستوان شد. جرسی و گرنزی. معاون فرمانداران بایلیویک
ستوان شد. جرسی و گرنزی. معاون فرمانداران بایلیویک جرسی و بیلیویک و جزایر گرنزی صلاحیت اعطای موافقت را ندارند و به عنوان نماینده ولیعهد بریتانیا، با قوانینی که از مجامع مقننه مربوط این جزایر صادر می‌شود، موافقت نمی‌کنند. قانون ایالت‌های جرسی در سال ۲۰۰۵ قدرت فرماندار را برای اعمال مستقیم وتوی رسمی به قطعنامه ایالت‌های جرسی لغو می‌کند. معادل توشیح ملوکانه به توصیه رسمی کمیته شورای امور جرسی و گورنزی در اجرای دستور شورای ملکه الیزابت دوم در ۲۲ فوریه ۱۹۵۲ به‌طور رسمی اعطا یا به‌طور رسمی رد می‌شود. نمونه اخیری
رسمی اعطا یا به‌طور رسمی رد می‌شود. نمونه اخیری که معادل توشیح ملوکانه رد شد، در سال ۲۰۰۷ بود، در مورد اصلاحات در قانون اساسی درخواست‌های اصلی سارک. (نسخه اصلاح شده اصلاحات پیشنهادی متعاقباً معادل توشیح ملوکانه داده شد.) جزیره من. رویه‌های ویژه‌ای برای قوانین تصویب شده توسط تینوالد جزیره من اعمال می‌شود. قبل از اینکه ارباب جزیره توسط ولیعهد بریتانیا در سال ۱۷۶۵ خریداری شود (تجلیل)، موافقت لرد مان با یک لایحه با نامه ای به فرماندار امضا شد. پس از ۱۷۶۵، معادل توشیح ملوکانه ابتدا با نامه وزیر امور خارجه به
توشیح ملوکانه ابتدا با نامه وزیر امور خارجه به فرماندار مشخص شد. اما، در دوران سلطنت بریتانیا، رویه اعطای معادل توشیح ملوکانه به قوانین مانکس توسط دستورهای در شورا آغاز شد، که تا امروز ادامه دارد، اگرچه از سال ۱۹۸۱ به موارد استثنایی محدود شده‌است. در آن سال، فرمانی در شورا، اختیار اعطای توشیح ملوکانه به لوایح تصویب شده توسط تینوالد را به معاون فرماندار تفویض کرد. با این حال، معاون فرماندار باید هرگونه لایحه ای را که بر اختیارات محفوظ است (دفاع، روابط خارجی، قانون تابعیت، روابط بین جزیره و بریتانیا و هر
قانون تابعیت، روابط بین جزیره و بریتانیا و هر موضوع مربوط به پادشاه) برای مشاوره به دولت بریتانیا ارجاع دهد که در مورد آن لازم است. عمل کردن از سال ۱۹۹۳، شورای اسقف نشینی سودور و من کلیسای انگلستان در استان یورک این اختیار را دارد که اقداماتی را در مورد هر موضوعی که مربوط به کلیسای انگلستان در جزیره باشد، اتخاذ کند. در صورت تصویب توسط تینوالد، یک اقدام «قدرت و اثر یک قانون تینوالد پس از اعلام توشیح ملوکانه به تینوالد خواهد بود». بین سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۹۳، سینود اختیارات مشابهی داشت، اما محدود به گسترش اقدامات
اختیارات مشابهی داشت، اما محدود به گسترش اقدامات مجمع عمومی به جزیره من بود. قبل از سال ۱۹۹۴، معادل توشیح ملوکانه به عنوان یک لایحه توسط دستور در شورا اعطا می‌شد، اما قدرت اعطای معادل توشیح ملوکانه به اقدامات اکنون به معاون فرماندار واگذار شده‌است. یک اقدام نیازی به "اعلام" ندارد. رابطه با رضایت ملکه. رضایت پادشاه و رضایت شاهزاده از توشیح ملوکانه متمایز است. آنها فقط برای لوایحی که بر اختیارات سلطنتی و دارایی‌های شخصی و «منافع شخصی» پادشاه تأثیر می‌گذارند مورد نیاز هستند و قبل از اینکه پارلمان بحث کند یا
مورد نیاز هستند و قبل از اینکه پارلمان بحث کند یا برای تصویب یک لایحه رای دهد صادر می‌شود. آنها آیین‌نامه داخلی پارلمانی هستند که اصولاً می‌توانند توسط پارلمان کنار گذاشته شوند. توشیح ملوکانه همیشه به توصیه دولت اعطا می‌شود. پادشاه هرگز تصمیم به عدم رضایت نمی‌گیرد. سایر قلمروهای مشترک المنافع. در قلمروهای مشترک المنافع به غیر از بریتانیا، توشیح ملوکانه یا توسط حاکم قلمرو یا غالباً توسط نماینده حاکمیت، فرماندار کل اعطا می‌شود یا از آن خودداری می‌شود. در قلمروهای فدرال، موافقت در هر ایالت یا استان توسط
قلمروهای فدرال، موافقت در هر ایالت یا استان توسط نمایندگان حاکمیت اعطا یا لغو می‌شود. در استرالیا، در مورد ویژه لایحه ای که حاوی پیشنهاد اصلاح قانون اساسی است، این لایحه توسط مردمی به همه‌پرسی ارائه می‌شود که باید قبل از دریافت توشیح ملوکانه لایحه و اعمال تغییرات قانون اساسی، این پیشنهاد را تصویب کنند. تمام لوایح دیگری که به‌طور معمول توسط مجلس تصویب می‌شوند، پس از دریافت توشیح ملوکانه به قوانین پارلمان تبدیل می‌شوند. برای کانادا، اینها معاون فرمانداران استان‌ها هستند. یک ستوان فرماندار ممکن است موافقت خود
هستند. یک ستوان فرماندار ممکن است موافقت خود را به فرماندار کل موکول کند، و فرماندار کل ممکن است موافقت با لوایح فدرال را به حاکمیت موکول کند. اگر فرماندار کل کانادا نتواند موافقت کند، می‌تواند توسط معاون فرماندار کل کانادا که در حال حاضر قاضی دادگاه عالی کانادا است، انجام شود. در واقع لزومی ندارد که فرماندار کل لایحه ای را که توسط قوه مقننه تصویب می‌شود امضا کند، امضا صرفاً یک تصدیق است. در هر مورد، قبل از اینکه لایحه به قانون تبدیل شود، باید از موافقت مجلس مطلع شود. دو روش در دسترس است: نمایندگان حاکمیت
مطلع شود. دو روش در دسترس است: نمایندگان حاکمیت ممکن است با حضور هر دو مجلس موافقت کنند. در عوض، هر خانه ممکن است به‌طور جداگانه، معمولاً توسط سخنران آن خانه مطلع شود. با این حال، اگر چه هر دو مجلس باید در یک روز مطلع شوند، در حالی که مجلس عوام در جلسه نیست، ممکن است از طریق انتشار یک شماره ویژه از "مجلات مجلس عوام" اطلاع‌رسانی شود، در حالی که سنا باید در حال نشست باشد. و نامه فرماندار کل توسط سخنران با صدای بلند خوانده شد. گستره تاریخی. در حالی که از سال ۱۷۰۸ توشیح ملوکانه برای لایحه ای که توسط دولت در
۱۷۰۸ توشیح ملوکانه برای لایحه ای که توسط دولت در بریتانیا حمایت می‌شود، دریغ نمی‌شود، اغلب در مستعمرات بریتانیا و مستعمرات سابق توسط فرماندارانی که بر اساس دستورالعمل‌های سلطنتی عمل می‌کنند، خودداری می‌شود. در اعلامیه استقلال ایالات متحده، مستعمره نشینان شکایت کردند که جورج سوم «موافقت خود را با قوانین، سالم‌ترین و ضروری‌ترین قوانین برای منافع عمومی رد کرده‌است [و] فرمانداران خود را از تصویب قوانینی با اهمیت فوری منع کرده‌است، مگر اینکه قوانین به حالت تعلیق درآید، تا رضایت او اخذ شود و و هنگامی که به حالت
درآید، تا رضایت او اخذ شود و و هنگامی که به حالت تعلیق درآمد، از رسیدگی به آنها به کلی غفلت کرده‌است.» از زمان اعلامیه بالفور در سال ۱۹۲۶ و اساسنامه وست مینستر در سال ۱۹۳۱، همه قلمروهای مشترک المنافع پادشاهی مستقل بوده‌اند، پادشاه و فرمانداران کل تنها بر اساس توصیه وزرای محلی عمل می‌کنند، که عموماً حمایت قوه مقننه را حفظ می‌کنند و همان‌ها تصویب لوایح را تضمین می‌کنند؛ بنابراین، بعید است که به حاکمیت یا نماینده او توصیه کنند که از موافقت خودداری کند. قدرت خودداری از توشیح ملوکانه توسط معاون فرماندار آلبرتا،
از توشیح ملوکانه توسط معاون فرماندار آلبرتا، جان سی. بوون، در سال ۱۹۳۷، در رابطه با سه لایحه تصویب شده در مجلس قانونگذاری تحت سلطه حزب اعتبار اجتماعی ویلیام آبرهارت اعمال شد. دو لایحه به دنبال این بود که بانک‌ها را تحت اختیار این استان قرار دهند و از این طریق در اختیارات دولت فدرال دخالت کنند. لایحه سوم، "لایحه اخبار و اطلاعات دقیق"، ظاهراً روزنامه‌ها را مجبور می‌کند که تکذیبیه‌های دولتی را در مورد داستان‌هایی که کابینه استانی به آن اعتراض کرده‌است، چاپ کنند. غیرقانونی بودن هر سه لایحه بعداً توسط دادگاه
غیرقانونی بودن هر سه لایحه بعداً توسط دادگاه عالی کانادا و کمیته قضایی شورای خصوصی تأیید شد. در استرالیا، مسائل فنی با توشیح ملوکانه در هر دو سال ۱۹۷۶ و ۲۰۰۱ به وجود آمد. در سال ۱۹۷۶، لایحه ای که منشأ آن مجلس نمایندگان بود، به اشتباه به فرماندار کل ارائه شد و با آن موافقت شد. با این حال، بعداً مشخص شد که سنا آن را تصویب نکرده‌است. این خطا به این دلیل رخ داد که دو لایحه با همین عنوان از مجلس سرچشمه گرفته بود. فرماندار کل، پیش از تصویب لایحه ای که در واقع سنا و مجلس نمایندگان را تصویب کرده بود، موافقت اول را
و مجلس نمایندگان را تصویب کرده بود، موافقت اول را لغو کرد. همین رویه برای تصحیح خطای مشابهی که در سال ۲۰۰۱ رخ داد، دنبال شد. مراسم. انگلستان. در بریتانیا، لایحه ای پس از گذراندن تمام مراحل لازم در مجلس عوام و مجلس اعیان، برای توشیح ملوکانه ارائه می‌شود. بر اساس قوانین پارلمان ۱۹۱۱ و ۱۹۴۹، مجلس عوام ممکن است تحت شرایط خاصی دستور دهد که لایحه ای برای تصویب علی‌رغم عدم تصویب مجلس اعیان ارائه شود. فهرستی از تمام لوایحی که به این ترتیب پارلمان تصویب شده‌اند توسط منشی ولیعهد در صدارت تهیه می‌شود. این فهرست سپس