payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ان اکس تی را در اختیار داشت. او دوبار کمربند تگ تیم را با گروه د نو دی بدست آورده‌است. او هم اکنون قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی قهرمانی جهان شده است. کوفی کینگستون و افتخارات کسب شده توسط او. کوفی نهاجه سارکودی منساه (زاده ۱۴ اوت ۱۹۸۱)قبل از پیوستن به گروه نو دی چهار بار کمربند بین قاره‌ای و سه بار کمربند یونایتد استیت را در اختیار داشت. او در روزهای صاحب کمربند تگ تیم بودن رکورد دارد. او چهار بار صاحب کمربند تگ تیم شده‌است. (یک بار با ارتروث یک بار در گروه ایر بووم و دو بار در گروه دنودی).او یک بار قهرمان
ایر بووم و دو بار در گروه دنودی).او یک بار قهرمان wwe بود زیور وودز و افتخارات کسب شده توسط او. آستین واتسون (زاده ۴ سپتامبر ۱۹۸۶)او فقط یک بار توانسته‌است با همراهی جی لیتال صاحب کمربند جهانی تگ تیم شود.
این یک لیست از انواع ساختارهای داده است. برای دیدن یک لیست گسترده‌تر از صفحه دیدن کنید. برای مقایسه زمان در اجرا از زیر مجموعه‌ای از این لیست صفحه را ببینید. انواع داده‌ها. انواع داده انتزاعی. برخی از خواص انتزاعی، انواع داده‌ها: ساختمان‌های داده خطی. داده است گفت: به خطی اگر عناصر آن به صورت یک دنباله. درختان. درختان. در این ساختار داده‌های هر درخت گره مقایسه کمی تکه از ارزش‌های کلیدی. فضا-پارتیشن‌بندی درختان. این ساختارهای داده‌ای استفاده می‌شود برای فضای پارتیشن‌بندی یا باینری فضای پارتیشن‌بندی.
ویولتا پارا (; زاده – درگذشته ) با تلفظِ اسپانیولیِ «"بیوله‌تا پارّا"»؛ یک فولکلوریست، موسیقی‌شناس قومی، خواننده و ترانه‌سرای مشهور اهل شیلی بود. او یکی از پیشگامان «ترانه‌سرایی نوین» در شیلی بود که به نوعی، تجدید و بازسازی موسیقی فولکلور شیلی محسوب می‌شد و دایرهٔ تأثیرگذاری آن به خارج از مرزهای شیلی هم گسترده شد. ویولتا پارا به همراه آتاهوآلپا یوپانکی، دو موسیقی‌دانی هستند که ترانه‌سرایی آمریکای لاتین بیش از همه، مدیون آنهاست. او در دوران جوانی سفرهای دور و دراز در شیلی انجام داد و به گردآوری ترانه‌ها و
و دراز در شیلی انجام داد و به گردآوری ترانه‌ها و اشعار بومی آن کشور پرداخت. بعد از این دوران، به سرودن شعر و ترانه‌هایی روی آورد که نه سنتی بودند و نه روستایی؛ اما در عین حال، بازگوکننده زندگی روزمرهٔ مردم عادی شیلی بودند. در اشعار او نوعی صمیمیت و صداقت در بیان واقعیات زندگی وجود دارد که زیبایی خاصی به ترانه‌هایش داده‌است. شعرهای ویولتا پارا در بیشتر موارد، بیان احساسات و نگاه زنی است که پیش از هر چیز، با زندگی عاطفی خویش و روابطش با دنیای پیرامون درگیر است. یکی از مشهورترین ترانه‌های او، «سپاس زندگی» نام
یکی از مشهورترین ترانه‌های او، «سپاس زندگی» نام دارد که با صدای مرسدس سوسا، جوآن بائز و الیس رجینا شهرت جهانی یافت. ویولتا پارا در سال ۱۹۶۷ میلادی با شلیک گلوله‌ای به سر خود، خودکشی کرد.
ساوت استوک (به انگلیسی: South Stoke) یک روستا در بریتانیا است که در ساسکس غربی واقع شده‌است. خصوصیات. ساوت استوک ۵٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۴۴ نفر جمعیت دارد.
کیلاپایون () نام یک گروهِ موسیقی فولکلور از کشور شیلی است. این گروه، یکی از پایدارترین و تأثیرگذارترین نمایندگانِ جنبش «ترانه‌سرایی نوین» شیلی محسوب می‌شود. موسیقیِ آنها، پیوندی ناگسستنی با وقایع سیاسی شیلی در دوران حکومت سالوادور آلنده و پس از آن دارد. اعضایِ کیلاپایون، سال‌ها در تبعید و در کشور فرانسه به سر بردند. سرانجام پس از مدت‌ها و در سال ۲۰۰۲ میلادی، به دنبال اختلافاتی مابین اعضای اصلی، بر سرِ خطِ مشی فکری و آیندهٔ گروه، کیلاپایون به دو گروه مجزا تقسیم شد: «کیلاپایون-تاریخی (قدیمی)» (در شیلی) و
تقسیم شد: «کیلاپایون-تاریخی (قدیمی)» (در شیلی) و «کیلاپایون-فرانسه» (در فرانسه) واژهٔ کیلاپایون در گویش سرخپوستان آمریکای لاتین به معنی «"سه ریش"» است و در واقع نامِ این گروه موسیقی، اشاره‌ای طنزآمیز به ظاهر و ترکیبِ مردانهٔ سه دانشجویی داشت که در سال ۱۹۶۵ میلادی، کیلاپایون را بنیان نهادند. مدتی کوتاه پس از تأسیس گروه، ویکتور خارا هم به آنها پیوست و مدیریت هنری گروه را به عهده گرفت. کیلاپایون از همان آغاز، از سازهای محلی و بومی سرخپوستان، برای خواندن اشعار و ترانه‌های سیاسی-اجتماعی خود بهره می‌گرفتند. یکی
و ترانه‌های سیاسی-اجتماعی خود بهره می‌گرفتند. یکی از ترانه‌های مشهور آنان «ملت متحد، هیچگاه شکست نخواهد خورد» () نام دارد که آهنگ و ملودی آن، در جریانِ مبارزات سیاسی و وقایع انقلاب ۱۳۵۷ ایران، الهام‌بخشِ سرودی انقلابی با عنوان «برپا خیز، از جا کن، بنای کاخ دشمن» بود که با شعری از سیاوش کسرایی و توسط اعضای «کنفدراسیون دانشجویی ایران» اجرا شد.
رابطه میان مصرف داروهای ضد افسردگی و خطر خودکشی، نامشخص، پیچیده و همواره مورد پژوهش است. برخی مطالعات حاکی از آن هستند که مصرف برخی داروهای ضد افسردگی، با افزایش خطر خودکشی در برخی بیماران، همبستگی دارند. این مشکل به اندازه‌ای مهم بوده که بعضی دولت‌ها را مجبور کند بر روی بسته‌های این گونه داروها، برچسب میزان احتمال افزایش خودکشی را بزنند. این‌که چرا چنین است، مشخص نیست و این در حالی است که برخی مطالعات دیگر حاکی از آن هستند که مصرف داروهای ضد افسردگی باعث کاهش افکار خودکشی می‌شوند. رابطه داروهای ضد افسردگی
افکار خودکشی می‌شوند. رابطه داروهای ضد افسردگی با خطر خودکشی. بر پایه پژوهشی در سال ۲۰۱۲، اینکه مصرف داروهای ضد افسردگی، ممکن است که خطر خودکشی را در برخی بیماران افسرده افزایش دهند، ابتدا در سال ۱۹۵۸ مطرح شد. به مدت ۳۰ سال از این داروها تنها برای بیماران مبتلا به افسردگی شدید و بستری شده در بیمارستان استفاده می‌شد. مسئله افزایش خطر خودکشی توسط بازدارنده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs) با گزارشی در سال ۱۹۹۰ مبنی بر اینکه فلوکستین ممکن است خطر خودکشی را در بیمار تقویت کند، مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت. ۱۴
تقویت کند، مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت. ۱۴ سال بعد، برچسب‌های هشداردهنده‌ای روی این داروها زده می‌شد که در رابطه با «شرایطی که در هنگام مصرف، در هنگام قطع مصرف، در هنگام تغییر دوز دارو و اینکه ممکن است این داروها به بیماری‌های جانبی فرد غیر از افسردگی همچون، اضطراب یا اعتیاد، دامن بزنند،» هشدارهای لازم را به مصرف‌کننده می‌داد. خطرات بیش‌تر برای جوانان. به افرادی که کم‌تر از ۲۴ سال سن دارند و از داروهای ضد افسردگی بهره می‌برند، هشدار داده می‌شود که مصرف این داروها، ممکن است رفتار خودکشی‌مآبانه را در
این داروها، ممکن است رفتار خودکشی‌مآبانه را در آن‌ها افزون کند. برای این کار برچسب‌های هشداردهنده از سال ۲۰۰۶ به بعد روی بسته این گونه داروها زده می‌شود. سازمان غذا و دارو آمریکا در رابطه با مصرف پاروکستین در مقابل مصرف پروزاک برای درمان افسردگی در کودکان و نوجوانان هشدار داده است. تجویز داروهای مهار بازجذب سروتنین برای درمان افسردگی در کودکان و بزرگسالان در ایالات متحده آمریکا و برخی کشورهای اروپایی، پس از هشدارهای داده شده توسط ادرات مربوطه، مبنی بر این که داروهای ضد افسردگی ممکن است خطر خودکشی را در
که داروهای ضد افسردگی ممکن است خطر خودکشی را در کودکان افزایش دهد، بسیار کاهش یافت. این کاهش تجویز با افزایش میزان خودکشی‌های کودکان و نوجوانان در به‌طور مثال ایالات متحده با ۱۴٪ افزایش یا در هلند با ۵۰٪ افزایش، ارتباط مستقیم داشته‌است. هشدارها. بر اساس قوانین سازمان غذا و دارو آمریکا یا FDA ، « هشدار جعبه سیاه » روی تمامی داروهای مهار بازجذب سروتونین زده می‌شود مبنی بر اینکه مصرف این داروها ممکن است خطر خودکشی را در کودکان یا بزرگسالان ۲ برابر کند (از ۲ تن در هر ۱٬۰۰۰ تن به ۴ تن در هر ۱٬۰۰۰). اینکه آیا
تن در هر ۱٬۰۰۰ تن به ۴ تن در هر ۱٬۰۰۰). اینکه آیا افزایش نرخ خودکشی بر اثر مصرف داروها بوده، که بدان اثر متناقض نیز گفته می‌شود، یا مثلاً مصرف داروهای ضد افسردگی سبب شده که بیماران افسرده که در شرایط عادی به سبب افسردگی حوصله انجام هیچ کاری را ندارند، به خود آمده و پیش از اتمام دوره افسردگی شان اقدام به عمل خودکشی نمایند، همواره در پرده‌ای از ابهام بوده‌است. بیماران جوان‌تر می‌بایست بیش‌تر مورد دیدبانی خودکشی به منظور پی بردن به هر گونه فکر خودکشی یا رفتار خودکشی‌مآبانه در آن‌ها و در نتیجه پیشگیری به‌موقع
خودکشی‌مآبانه در آن‌ها و در نتیجه پیشگیری به‌موقع از خودکشی قرار گیرند. این عمل می‌بایست به‌ویژه در ۸ هفته نخست بستری شدن آن‌ها صورت گیرد. افزایش خطر خودکشی پس از قطع مصرف دارو. در پژوهشی در سال ۲۰۰۹ مشخص شد که قطع مصرف دارو پس از مدتی، سبب افزایش خطر خودکشی می‌شود. در تحقیق دیگری شامل ۱۵۹٬۸۱۰ تن مصرف‌کننده امی تریپتیلین، فلوکسیتین، پروکستین یا دوتیپین، مشخص شد که خطر خودکشی در ماه نخست پس از استفاده از ضد افسردگی‌ها، به‌ویژه در روز ۱ تا ۹ آغاز مصرف، افزایش می‌یابد. شيوع. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در
می‌یابد. شيوع. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری در گزارشی به تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۰۷، اعلام داشت که نرخ خودکشی نوجوانان آمریکایی، به‌ویژه دختران ۱۰ تا ۲۴ سال، از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ نزدیک به ۸٪ افزایش داشته اشت. این یعنی ۷٫۳۲ تن خودکشی در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در بازه سنی ۱۰ تا ۲۴ سال. برخی پژوهشگران در این رابطه معتقدند که : " این خطرناک است که بخواهیم بر مبنای داده‌های سال‌به‌سال به جای داده‌های پیاپی در رابطه با مصرف ضد افسردگی‌ها و ارتباط آن با خطر خودکشی اظهار نظر کنیم. واقع‌بینانه‌تر این است که ارتباط میان روند مصرف داروهای
این است که ارتباط میان روند مصرف داروهای روان‌درمانی را با میزان افزایش یا کاهش خطر خودکشی در میان گروه‌های کوچک اما از نقاط مختلف جغرافیایی و صورت پیاپی و نه سال‌به‌سال بررسی کنیم. تا نتایج تحقیقات جزئی‌نگرانه‌تر مشخص نشود، نمی‌توان منطقی برای این هشدارهای اداره غذا و داروی آمریکا یافت." تحقیقاتی نيز انجام شده که ثابت می‌کنند مصرف ضد افسردگی‌ها باعث کاهش خطر خودکشی در فرد می‌شوند. همچنین در تحقیقی دیگر مشخص شد که مصرف داروهای ضد افسردگی رایج حتی ممکن است هیچ تأثیری از لحاظ امنیت خودکشی، به‌طور مثال اینکه
تأثیری از لحاظ امنیت خودکشی، به‌طور مثال اینکه خودکشی را در فرد تقویت کند یا سبب کاهش آن شود، نداشته باشند. اینکه آیا دیگر مانورهای درمانی همچون مشاوره ممکن است اثر متناقضی در رابطه با خودکشی یا رفتار خودکشی‌مآبانه در کودکان و بزرگسالانی که داروهای ضد افسردگی مصرف می‌کنند داشته باشند یا خیر، در پرده‌ای از ابهام است. داروهای کاهنده خطر خودکشی. در پژوهشی به سال ۲۰۱۲ که شامل داده‌هایی از ۴۱ کلینیک و ۹٬۰۰۰ بیمار می‌شود، مشخص شد که «فلوکستین و ونلافاکسین خطر خودکشی را در کودکان و بزرگ‌سالان کاهش داده است. این
را در کودکان و بزرگ‌سالان کاهش داده است. این کاهش همچنین شامل علائم افسردگی در فرد و در نتیجه افزایش بهبودی فرد نیز می‌شود. البته برای جوانان چنین کاهشی آن چنان مشهود نبود. اما لازم به ذكر است که جوانان در این تحقیق از راه این داروها افسردگی شان درمان شد.»
پاتریسیو مانس (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۱) موسیقی‌دان، آهنگساز، شاعر، رمان‌نویس، مقاله‌نویس، نمایشنامه‌نویس روزنامه‌نگار و فعال مدنی اهل شیلی بود. او به همراه ویولتا پارا و رولاندو آلارکن، از پایه‌گذاران اصلی «ترانه‌سرایی نوین» شیلی محسوب می‌شدند. وی در دوران کودتای نظامی ژنرال پینوشه در شیلی، به کوبا تبعید شد و سخنگوی «مقاوت» در برابر استبداد پینوشه بود. پاتریثیو مانس یکی از برندگانِ کمک‌هزینه گوگنهایم بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشت می‌توان به "نامه‌هایی از
که وی در آن‌ها نقش داشت می‌توان به "نامه‌هایی از ماروسیا" اشاره نمود.
رولاندو آلارکُن (؛ – ) آهنگساز، فولکلوریست، تک‌نواز گیتار و آموزگار اهل شیلی بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۳ میلادی فعالیت می‌کرد. او به سبب خدماتش به موسیقی شیلی، در کشورش شهرت داشت و در مراسم به خاکسپاری‌اش، سالوادور آلنده از مرگ و فقدانش اظهار تأسف کرد. رولاندو آلارکن یکی از پایه‌گذاران «ترانه‌سرایی نوین» شیلی است.
خودکشی در روسیه با آنکه طی سال‌های اخیر کاهش داشته اما هنوز هم یک مشکل عمده اجتماعی است. نرخ خودکشی به میزان ۷٫۲٪ نسبت به سال ۲۰۱۵ کاهش داشته‌است. تعداد خودکشی‌ها در این کشور۱۵٫۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است که در ۵۴ سال گذشته کم‌ترین است. پژوهشگران میان مصرف بالای الکل در روسیه و خودکشی ارتباط تنگاتنگی یافته‌اند. چگونگی. در سال ۲۰۱۵ نرخ خودکشی ۱۷٫۱ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود. در ۲۰۱۶ این رقم به ۱۵٫۴ کاهش یافت. در اواسط دهه ۱۹۹۰ نرخ خودکشی در این کشور ۴۰ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود. در سال ۲۰۰۷ حدود ۲۲٪ خودکشی‌ها را
۱۰۰٬۰۰۰ تن بود. در سال ۲۰۰۷ حدود ۲۲٪ خودکشی‌ها را افراد ۴۲ تا ۴۹ سال انجام دادند و نرخ خودکشی مردان این کشور ۶ برابر زنان است. الکل و خودکشی. گفته می‌شود مصرف بالای الکل در این کشور باعث و بانی بیش از نیمی از خودکشی‌های صورت گرفته‌است و این خود نشانگر اهمیت رابطه میان خودکشی و مصرف الکل است. این مسئله از آنجایی مهم می‌شود که در روسیه مصرف بالای الکل حتی از مشکلات اقتصادی مهم‌تر است. خودکشی نوجوانان. در سال ۲۰۱۲ نرخ خودکشی نوجوانان در روسیه ۳ برابر متوسط نرخ خودکشی نوجوانان در جهان بود.
اینتی-ایلیمانی () که «اینتی-ای‌ییمانی» () و «اینتی-ایجیمانی» هم تلفظ می‌شود، نام یک گروه موسیقی فولکلور شیلیایی است که در سال ۱۹۶۷ میلادی توسط تعدادی دانشجو پایه‌گذاری شد. یکی از ترانه‌های این گروه موسوم به «"ما پیروز خواهیم شد!"» ("Venceremos") مبدل به سرودِ رسمیِ دولتِ «اتحاد خلق» در دوران سالوادور آلنده شد. زمانی که کودتای ۱۹۷۳ شیلی به وقوع پیوست، آنها در اروپا مشغول اجرای کنسرت بودند و دیگر نتوانستند به شیلی بازگردند. در دوران اقامت اجباری در اروپا، موسیقی فولکوریک و محلی این گروه، از موسیقی باروک تأثیر
فولکوریک و محلی این گروه، از موسیقی باروک تأثیر پذیرفت و نوع جدیدی از موسیقی ملل را پدیدآورد. نام این گروه موسیقی، به معنای «خورشید ایلیمانی» است. در زبان آیمارا، «ایلیمانی» (Illimani) بلندترین قله در رشته‌کوه‌های آند در کشور بولیوی است. اینتی-ایلیمانی یکی از تأثیرگذارترین اعضای جنبش و سبک موسیقیِ موسوم به «ترانه‌سرایی نوین» شیلی محسوب می‌شود.
فرهنگ اتریشی ، در گذشته و حال، تا حد زیادی توسط همسایگان پیشین و کنونی‌اش: ایتالیا، لهستان، آلمان، مجارستان، و بوهمیا تحت تأثیر قرار گرفته‌است. قرن‌ها است که فرهنگ اتریشی به فرهنگ اروپایی باهم درآمیخته و دستاوردهای بین‌المللی شناخته‌شده‌ای را باعث شده، برای مثال؛ بناهای مهمی از همهٔ دوران‌ها، که بسیاری از آن‌ها به عنوان میراث جهانی یونسکو نگهداری می‌شوند به وجود آمده‌است. در سده‌های ۱۸ و ۱۹ اتریش با کلاسیک وینی‌اش یکی از مراکز موسیقی زندهٔ اروپا بوده، که نه تنها در ارائهٔ انواع نوازندگان و آهنگسازان نام‌دار
در ارائهٔ انواع نوازندگان و آهنگسازان نام‌دار مربوط به سرزمین خود درخشیده، بلکه در داشتن تعداد زیادی از خانه‌های اپرا، تئاتر و ارکستر و همچنین در ارائهٔ موسیقی سنتی متنوع مانند کنسرت سال نو، جشنواره‌های متعدد و کاباره‌های پر جنب و جوش، که هنوز هم موجودند شناخته بوده‌است. حتی در بخش آشپزی نیز، اتریش سنتی گسترده دارد، که به صورت و روشِ سنتیِ کافهٔ وینی، کشت انگور در اتریش و میخانه‌ها شراب و غذاهای متعدد سنتی غذاهای اتریشی ابراز شده‌است. هنر. وین، پایتخت اتریش برای مدتی طولانی مرکزی مهم از نوآوری‌های موسیقی
برای مدتی طولانی مرکزی مهم از نوآوری‌های موسیقی بوده‌است. آهنگسازان قرن ۱۸ و ۱۹ با توجه و حمایت دودمان هابسبورگ به این شهر کشیده شده بودند، و وین را به صورت پایتخت اروپا از نظر موسیقی کلاسیک درآوردند. ولفگانگ آمادئوس موتسارت، بتهوون، و یوهان اشتراس جونیور، در میان دیگران، نامشان با این شهر همراه بوده‌است. در طول دورهٔ باروک، اسلاوی و فرم‌های قومی مجارستان موسیقی اتریش را تحت تأثیر قرار داده‌اند. موقعیت وین به عنوان یک مرکز فرهنگی اوایل قرن ۱۶ افزایش یافت، و در اطراف ابزار و ادوات موسیقی از جمله عود متمرکز
در اطراف ابزار و ادوات موسیقی از جمله عود متمرکز بود. موسیقی کلاسیک. در طول قرن ۱۸، عصر موسیقی کلاسیک، موسیقی کلاسیک اروپایی را تحت‌الشعاع قرار داده بود، و شهر وین در این میان جایی ویژه و مهم برای نوآوری موسیقی بود. در این شهر سه آهنگساز با نوآوری پایدار به وجود آمدند: الگوهای سمفونیک لودویگ فان بتهوون، تعادل ولفگانگ آمادئوس موتسارت بین ملودی و فرم، و توسعه یوزف هایدن از کوارتت زهی و سوناتا.
دوردست‌ها نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی جواد ارشاد و تهیه کنندگی فریبا توکلی است. این سریال محصول مشترک شبکه اول سیما و سازمان ملی استاندارد ایران است که در بهار ۱۳۹۵ در ۳۷ قسمت از شبکه اول سیما و شبکه HD پخش گردید. خلاصه داستان. کارخانه روغن سازی دو شریک بنامهای رسول و صادق دچار بحران مالی می شود. صادق که فعالیتی دیگر راه انداخته سهام خود را می فروشد و سرمایه داری بنام حبیب به پیشنهاد عماد که مورد اعتماد و همه کاره اوست سهام کارخانه را می خرد و عماد به همراه رسول به اداره کارخانه مشغول می
و عماد به همراه رسول به اداره کارخانه مشغول می شوند. رفته رفته معلوم می شود که عماد با نقشه ای قبلی برای ضربه زدن به رسول به او نزدیک شده است و ... حوادث. جمال اجلالی از بازیگران پیشکسوت این مجموعه تلویزیونی٬ صبح یکی از روزهای تصویربرداری پس از ابراز سردرد٬ به بیمارستان منتقل شد و مشخص گردید که دچار خون‌ریزی مغزی شده است.
دین رید (؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ – ۱۳ ژوئن ۱۹۸۶) یک خواننده، ترانه‌سرا، کارگردان و فعالِ مدنی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۶ میلادی فعالیت می‌کرد. او دانش‌آموختهٔ «دانشگاه کلرادو» بود و بخشِ مهمی از دوران زندگی خود را، در آمریکای جنوبی و جمهوری دمکراتیک آلمان گذراند. در کشور شیلی بود که او عقاید دست‌چپی پیدا کرد و شروع به فعالیت‌های مدنی بر ضد ستمگری و فقر نمود. او علیه جنگ‌افزار هسته‌ای و سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا اعتراض کرده و در محلات فقیرنشین و زندان‌ها برنامه اجرا می‌کرد. در
محلات فقیرنشین و زندان‌ها برنامه اجرا می‌کرد. در کشور آرژانتین، سرانجام فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی او از صبر و حوصلهٔ دولت‌مردان گذشت و دولتِ جدیدِ آن کشور پس از «انقلاب ۱۹۶۶ آرژانتین»، وی را اخراج کرد. دین رید در سال ۱۹۷۱ میلادی نامه‌ای سرگشاده به آلکساندر سولژنیتسین نوشت و او را بخاطر آنچه تهمت و افترا به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی می‌دانست، مورد انتقاد قرار دارد. در آن هنگام، دین رید در رم زندگی می‌کرد و ضمن اجرای موسیقی در اروپای شرقی و مرکزی، در آگهی‌های تبلیغاتی تلویزیونی و فیلم‌های وسترن اسپاگتی
تبلیغاتی تلویزیونی و فیلم‌های وسترن اسپاگتی (همچون «خدانگهدار ساپاتا») بازی می‌کرد. وی در سال ۱۹۷۸ میلادی، یک فیلم زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ دوستِ خود ویکتور خارا کارگردانی کرد که «"خواننده"» ("El Cantor") نام داشت. در سال ۱۹۸۶ میلادی، دین رید در برنامه مشهور «"۶۰ دقیقه"» در شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس حضور یافت و در سخنانش، از مداخلهٔ شوروی در افغانستان و ساختن دیوار برلین دفاع کرد و اظهار داشت همهٔ اینها، برای محافظت و دفاع از خود است. او در این برنامه، رونالد ریگان را با ژوزف استالین مقایسه کرد که موجب خشم
ریگان را با ژوزف استالین مقایسه کرد که موجب خشم خانواده و دوستانش شد. پس از این مصاحبه، او نامه‌های تهدیدآمیز فراوانی از ایالات متحده آمریکا دریافت داشت که او را خائن‌به‌وطن نامیده بودند. ۶ هفته پس از این مصاحبهٔ او در برنامهٔ «"۶۰ دقیقه"»، جسدش در «دریاچهٔ تسوایتنر» در نزدیکی منزلش در برلین شرقی یافت شد. با آنکه علت مرگ او را به‌طور رسمی، «غرق‌شدگی اتفاقی» اعلام کردند، اما دوستانش در آلمان آنرا یک خودکشی و خانواده‌اش در آمریکا آن را قتل قلمداد کردند. کمی بعد، نامهٔ خودکشی او را که در پشتِ یک فیلم‌نامه
بعد، نامهٔ خودکشی او را که در پشتِ یک فیلم‌نامه نوشته شده بود، در اتومبیلش یافتند. در این نامه، او بابت روابط زوال‌یافته و فروپاشیده‌اش با همسر سوم خود، اظهار تأسف کرده بود. همچنین وی از اریش هونکر، رهبرِ حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان عذرخواهی کرده بود که اعمالش، ممکن است تصویر ناموجه‌ای از جمهوری دمکراتیک آلمان جلوه داده باشد. این نامهٔ خودکشی در آن هنگام، جزءِ اطلاعات طبقه‌بندی‌شده قرار گرفت و تا هنگامِ «فروپاشی دیوار برلین» و اتحاد آلمان منتشر نشد. در سال ۲۰۰۴ میلادی شبکه تلویزیونی «روسیه ۱» مستندی به نام
میلادی شبکه تلویزیونی «روسیه ۱» مستندی به نام «"آقای رید، شما که هستید؟"» ساخت و ادعاهایی مطرح نمود که او عامل سیا، کاگ‌ب یا اشتازی بوده است، اما هیچ مدرک محکمی برای این فرضیه‌ها ارائه نکرد. بعدها مشخص شد که دین رید، مابینِ سال‌هایِ ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ میلادی برای بخشِ بین‌المللی اشتازی (وزارت امنیت آلمان شرقی) کار می‌کرده است.
آنخل پارا (؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۴۳ - درگذشته ) یک خواننده، ترانه‌سرا و فولکلوریست برجستهٔ اهل شیلی بود. او پسرِ ویولتا پارا و برادر ایسابل پارا است. او مشارکت مهمی در حفظ و گسترشِ سبکِ «موسیقی نوین شیلی» در سرتاسر جهان داشته است. پسرِ خودِ او هم همنام با اوست و «آنخل پارا» نام دارد و نوازندهٔ گیتار در گروه موسیقی «لُس تِرِس» است.
ایسابل پارا (؛ زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۹) یک خواننده، ترانه‌سرا و فولکلوریست اهل شیلی است. ایسابل، دخترِ ویولتا پارا، خواهرِ آنخل پارا و برادرزادهٔ نیکانور پارا است. وی یکی از مهمترین بازگوکنندگان موسیقی فولکلور شیلی و آمریکای جنوبی محسوب می‌شود و تا کنون برندهٔ جوایز و افتخارهای فراوانی از جمله کمک‌هزینه گوگنهایم شده است. پس از وقوع کودتای ۱۹۷۳ شیلی، در کشورهای آرژانتین و شیلی و در تبعید زندگی کرد و تنها پس از برقراری دموکراسی بود که توانست به زادگاهش بازگردد.ref&gt;&lt;/ref&gt;
ئیّـاپو () نام یک گروه موسیقی فولکلور از کشور شیلی است. این گروه در سال ۱۹۷۱ میلادی، توسط ۴ برادر به نام‌های «خوزه میگل»، «خائیمه»، «آندِرِس» و «روبرتو» مارکِز بوگوئِنیو بنیان نهاده شد و بعداً «اوسبالدو تورِس» به گروه اضافه شد. این گروه موسیقی به سببِ ترانه‌های اعتراضی‌شان، در زمان دیکتاتوری ژنرال پینوشه ابتدا به فرانسه و سپس به مکزیک تبعید شدند.
دانیل بیگلیه‌تی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان، خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، نوازندهٔ گیتار و فعالِ سیاسی اهل اروگوئه است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او یکی از چهره‌های شاخص موسیقی مردمی اروگوئه و همچنین ترانه‌سرایی نوین این کشور در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی است. دولت اروگوئه او را بواسطه فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال ۱۹۷۲ میلادی به زندان افکند. چهره‌های برجسته‌ای همچون ژان-پل سارتر از او حمایت کرده و وی را مردی باوجدان، نوایِ صلح، دشمنِ فاشیسم و ستمگری گسترده در آمریکای جنوبی نامیدند. شایعات
و ستمگری گسترده در آمریکای جنوبی نامیدند. شایعات موجود مبنی بر شکنجه او در آن دوران سبب شد تا دولت اروگوئه در برابر دوربین‌های تلویزیونی او را از زندان بیرون آورده و آزاد کردند و بویژه نشان دادند که «دستهای او» سالم هستند. بعدها دانیل بیگلیه‌تی اظهار داشت که رفتار مأموران با او، به مراتب بهتر از رفتارشان با سایر زندانیان بود.
مارگو لویولا (؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۸ – ۳ اوت ۲۰۱۵) که نام کوچکش گاهی مارگوت هم تلفظ می‌شود، یک موسیقی‌دان، موسیقی‌شناس، خواننده و پژوهشگر موسیقی شیلی و آمریکای لاتین اهل شیلی بود. او دانش آموختهٔ «کنسرتوار ملی موسیقی شیلی» بود و در زمینهٔ انسان‌شناسی/مردم‌نگاری و موسیقی‌شناسی بومی و فولکلور آمریکای جنوبی و شیلی پژوهش‌های گسترده‌ای دارد و تعداد قابل توجی مقاله و کتاب در این‌باره منتشر کرده‌است. وی آموزشگر موسیقی هم بود. او از سال ۱۹۷۲ میلادی استاد رشته موسیقی در «دانشگاه شیلی» بود و به سبب خدماتش به هنر موسیقی،
«دانشگاه شیلی» بود و به سبب خدماتش به هنر موسیقی، در سال ۱۹۹۴ برندهٔ «جایزه ملی هنر» و در سال ۲۰۰۱ میلادی برندهٔ «جایزهٔ شیلی» شد. او در سن ۹۶ سالگی در سانتیاگو درگذشت.
سوله‌داد براوو (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ونزوئلا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ معماری و فلسفه از «دانشگاه مرکزی ونزوئلا» است. او در ونزوئلا و آمریکای جنوبی شهرت زیادی دارد و با بزرگانی همچون ژیلبرتو ژیل و آتاهوآلپا یوپانکی همکاری داشته است.
آنری کفلک () زادهٔ ۲۹ ژانویه ۱۹۱۰ - درگذشته ۱۳ ژانویه ۱۹۹۲) یک نویسنده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. کفلک از مدرسه عالی نرمال فارغ‌التحصیل شده بود. وی برنده جوایزی همچون جایزه بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه (۱۹۵۸) شد.
پیر موانو (؛ – ) یک رمان‌نویس اهل فرانسه بود. موانو در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۸۲ به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور (صلیب بزرگ)، جایزه فمینا (۱۹۷۹)، و جایزه بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه (۱۹۵۴) شده است.
پاتریسیو کاستی‌یو (؛ زادهٔ ۱۹۴۶) خواننده و موسیقی‌دان اهل شیلی است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او یکی از اعضای پیشین گروه موسیقی کیلاپایون است و در چندین ترانه با ویکتور خارا همکاری داشته است.
روبر مارگریت () زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۱۰ - درگذشته ۲۷ ژوئن ۱۹۸۸) یک رمان‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل فرانسه بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه بزرگ رمان فرهنگستان فرانسه (۱۹۶۳) و جایزه رنودو (۱۹۵۱) شده است.
اوراثیو سالیناس (؛ زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۵۱) یک آهنگساز و نوازندهٔ مشهور گیتار اهل شیلی است. وی یکی از اعضای اصلی و پایه‌گذاران گروه موسیقی اینتی-ایلیمانی است و با نوازندهٔ شهیر استرالیایی جان ویلیامز نیز هم‌نوازی داشته است. او سال‌ها به سبب دیکتاتوری ژنرال پینوشه، در تبعید به سر برد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کوه مقدس" اشاره کرد.
پالوما سان باسیلیو (; ؛ زادهٔ ) یک خواننده و ترانه‌سرای اهل اسپانیا است که تاکنون بیش از ۱۶ میلیون آلبوم موسیقی فروخته است. پالوما نمایندهٔ کشور اسپانیا در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۵ (یوتبری، سوئد) بود و در سال ۱۹۸۰ در نمایشنامهٔ موزیکال «اِویتا» (به کارگردانی اندرو لوید وبر) هم هنرنمایی کرد. وی با بزرگانی چون پلاسیدو دومینگو و خوزه کارراس نیز همکاری داشته است. پالوما در سال ۲۰۰۶ میلادی، بابت یک عمر فعالیتِ هنری در زمینهٔ موسیقی، برندهٔ جایزه گرمی لاتین شد.
مسئله‌ی ۱۰۰ زندانی یک مسئله‌ی ریاضی در نظریه‌ی احتمالات و ترکیبیات است. در این مسئله، ۱۰۰ زندانی شماره‌دار باید شماره‌ی خود را در یکی از ۱۰۰ کشو پیدا کنند تا زنده بمانند. قوانین بیان می‌کنند که هر زندانی تنها مجاز است ۵۰ کشو را باز کند و نمی‌تواند با زندانیان دیگر ارتباط برقرار کند. در نگاه اول، این وضعیت کاملاً ناامیدکننده به نظر می‌رسد؛ اما یک استراتژی هوشمندانه به زندانیان شانس واقعی برای نجات می‌دهد. آنا گال و پیتر برو میلترسن این مسئله را برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ مطرح کردند. پیتر برو میلترسن، دانشمند
در سال ۲۰۰۳ مطرح کردند. پیتر برو میلترسن، دانشمند دانمارکی، برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ استراتژی ای برای این مسئله ارائه کرد که شانس خوبی برای نجات یافتن همهٔ زندانی‌ها باشد. شرح مسئله. مسئله‌ی ۱۰۰ زندانی نسخه‌های مختلفی در ادبیات دارد. نسخه‌ی زیر از فیلیپ فلاژولت و رابرت سجویک است:رئیس زندان به ۱۰۰ زندانی محکوم به اعدام که شماره‌هایشان از ۱ تا ۱۰۰ است، یک فرصت آخر می‌دهد. اتاقی وجود دارد که در آن یک کمد با ۱۰۰ کشو قرار دارد. رئیس زندان به‌صورت تصادفی شماره‌ی هر زندانی را در یکی از کشوهای بسته قرار می‌دهد.
هر زندانی را در یکی از کشوهای بسته قرار می‌دهد. زندانیان یکی پس از دیگری وارد اتاق می‌شوند. هر زندانی می‌تواند ۵۰ کشو را به ترتیب دلخواه باز کرده و شماره‌ی داخل آن‌ها را نگاه کند. پس از آن کشوها دوباره بسته می‌شوند. اگر طی این جست‌وجو هر زندانی شماره‌ی خود را در یکی از کشوها پیدا کند، همه‌ی زندانیان بخشیده می‌شوند. اما اگر حتی یک زندانی شماره‌ی خود را پیدا نکند، همه‌ی زندانیان اعدام می‌شوند. قبل از اینکه اولین زندانی وارد اتاق شود، زندانیان می‌توانند با هم درباره‌ی استراتژی صحبت کنند؛ اما پس از ورود اولین
درباره‌ی استراتژی صحبت کنند؛ اما پس از ورود اولین زندانی، هیچ ارتباطی مجاز نیست. بهترین استراتژی زندانیان چیست؟اگر یک زندانی ۵۰ کشو را با هم به صورت تصادفی انتخاب کند، به احتمال ۵۰٪ عددش در ۵۰ کشویی است که انتخاب کرده و در نتیجه احتمال اینکه همه نجات یابند برابر است با formula_1؛ که عددی بسیار کوچک و تقریباً نزدیک به صفر است. به نظر می‌رسد که وضعیت کاملاً ناامیدکننده است. استراتژی اصلی. در این استراتژی ما ۵۰ کشو را با هم انتخاب نمی‌کنیم و از اطلاعاتی که با باز کردن کشو به دست می‌آوریم استفاده می‌کنیم. اول