payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سازند هرمز یا سری هرمز یکی از سازندهای زمین‌شناسی زاگرس با سن پرکامبرین پسین تا کامبرین میانی است. سازند هرمز یکی از جلوه‌های زمین‌شناسی خلیج فارس و گستره‌های واقع در حد فاصل گسل کازرون در غرب و گسل میناب در شرق است. زمین‌شناسان برای معرفی این مجموعه رسوبی از نام‌های گوناگونی مانند «سازند هرمز»، « «سری هرمز»» و… استفاده کرده‌اند. در سال ۱۳۶۹ یوهان اشتوکلین به جای سری یا سازند از نام «مجموعه هرمز Hormoz Complex» استفاده کرد که با توجه به خاستگاه فیزیکی گونه‌گون سنگ‌ها، به ویژه زمین‌ساخت پیچیده آن‌ها،
گونه‌گون سنگ‌ها، به ویژه زمین‌ساخت پیچیده آن‌ها، مطلوب‌ترین پیشنهاد است. مجموعه هرمز آمیزه‌ای از سنگ‌های گوناگون با جنس و خاستگاه متفاوت‌اند و در یک نگاه کلی می‌توان آن‌ها را به انواع سنگ‌های رسوبی تبخیری، سنگ‌های رسوبی غیر تبخیری، سنگ‌های ماگمایی و سنگ‌های دگرگونی تقسیم کرد.
فتوت‌نامهٔ سلطانی فتوت‌نامه سلطانی، رساله‌ای فارسی است به قلم ملا حسین واعظ کاشفی سبزواری (درگذشته 910ق) و یکی از منابع اصیل در شناخت فتوت و آداب آن بشمار می‌رود. این اثر با مقدمه و تصحیح دکتر جعفر محجوب در سال 1350 منتشر شده است. محمدتقی بهار "فتوت‌نامهٔ سلطانی" را کتاب مفیدی می‌داند که کلید سایر نوشته‌های مختصر دربارهٔ آداب فتوت است و محمدجعفر محجوب آن را مفصل‌ترین، جامع‌ترین، و دقیق‌ترین اثری می‌دانند که دربارهٔ آیین فتوت و جوانمردی به زبان فارسی یا عربی نوشته شده‌است. فتوت‌نامهٔ سلطانی را محمدجعفر محجوب
شده‌است. فتوت‌نامهٔ سلطانی را محمدجعفر محجوب با استفاده از دو نسخهٔ خطی کتابخانهٔ موزهٔ بریتانیا و نسخهٔ شخصی محمدتقی بهار در سال ۱۳۵۰ تصحیح و منتشر کرد. از آن پس تاکنون (۱۳۹۳) سه نسخهٔ خطی دیگر نیز کشف شده‌اند.
زوران مامیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال پیشین و سرمربی اهل کشور کرواسی است. او مربی باشگاه فوتبال دینامو زاگرب لیگ اول فوتبال کرواسی نیز بود. عملکرد باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دینامو زاگرب، بوخوم، بایر لورکوزن و گروتر فورث اشاره کرد. مربیگری. وی سابقه هدایت تیم‌های دینامو زاگرب کرواسی، النصر عربستان و العین و الهلال را در کارنامه دارد.
یوسیپ اسکوبلار (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون کفش طلای اروپا شده است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیک مارسی و رییکا و هانوفر ۹۶ اشاره کرد. وی سابقه ۳۲ بازی در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی را در کارنامه دارد.
میشائیل رنزینگ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بایرن مونیخ، کلن، بایر ۰۴ لورکوزن، فورتونا دوسلدورف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده است.
تی‌ام‌بی بانک () بانک تایلندی است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری خرد، بانکداری اختصاصی، بانکداری شرکتی و بانکداری سرمایه‌گذاری فعالیت می‌کند. تی‌ام‌بی بانک در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد. این بانک هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۴۶۰ شعبه در تایلند می‌باشد. شعبه مرکزی این بانک در شهر بانکوک، تایلند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تایلند معامله می‌شود.
ماتسیا (به زبان سانسکریت: मत्स्य) عبارت است از اوتار ویشنو، یکی از ایزدان هندوئیسم که در قالب یک ماهی شکل گرفته است. ماتسیا یکی از نخستین اوتارهای ویشنو در میان فهرست ده تایی اوتارهای اولیهٔ آن است. ماتسیا معمولاً به دو شکل در آثار هنری کشیده شده است. یک فرم آن به صورت انسان‌انگاری است به این شکل که نیمهٔ بالای بدن انسانی با چهار دست است و نیمهٔ پایین یک ماهی است، به جز یک اثر در معبد چناکساوا که یک آدم با سر ماهی است. جستارهای وابسته. طوفان بزرگ
کمیته نظارت () یا هیئت نظارت، گونه‌ای هیئت مدیره است، گاهی سهام‌داران یک شرکت سهامی، گروهی از مدیران غیراجرایی (غیرموظف) را انتخاب می‌کنند، که وظیفه اعضای هیئت مدیره را برعهده دارند. این گروه که کمیته نظارت نام دارد، مدیران اجرایی شرکت را استخدام کرده و مدیرعامل را انتخاب می‌کنند، همچنین به صورت هفتگی، بر عملکرد مدیرعامل و تیم مدیران اجرایی شرکت، نظارت می‌نمایند. در بعضی از کشورهای اتحادیه اروپا و شرق آسیا ساختار راهبری دولایه‌ای رواج دارد. در این ساختار، دو هیئت جداگانه تعریف می‌شود، که هیئت عالی‌تر
دو هیئت جداگانه تعریف می‌شود، که هیئت عالی‌تر سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری کلان را برعهده دارد و هیئت پایین‌تر به اداره کارهای اجرایی می‌پردازد. ولی در دیگر کشورها (از جمله ایران) عمدتا ساختار راهبری تک‌لایه‌ای (یک هیئت مدیره) رواج دارد.
سبیلَک در یک ماهی عبارت است از یک اندام حسی باریک و ریش مانند در نزدیکی دهان جانور. از جمله ماهی‌هایی که سبیلک دارند می‌توان به گربه‌ماهی‌سانان، ماهی کپور، بزماهیان، بی‌فک‌ماهی‌ها، ماهیان خاویاری، گورخرماهی و برخی گونه‌های کوسه (مانند کوسهٔ پرستار) اشاره کرد. درون سبیلک عناصر شناسایی مزه‌های اصلی وجود دارد و ماهی به کمک آن در آب‌های تیره و کدر، خوراک خود را پیدا می‌کند. سبیلک می‌تواند در بخش‌های مختلفی از سر ماهی وجود داشته باشد، سبیلک‌های آرواره‌ای در دو سمت دهان ماهی وجود دارد. برخی از سبیلک‌ها هم تا
سمت دهان ماهی وجود دارد. برخی از سبیلک‌ها هم تا سوراخ بینی ادامه دارند.
محمد فلاح والیبالیست ایرانی عضو تیم ملی والیبال مردان ایران و باشگاه والیبال شهرداری ارومیه است. فعالیت. او همراه با تیم ملی جوانان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا به میزبانی ارومیه، به مقام سوم رسید. فلاح به دعوت پیمان اکبری عضو تیم ملی امید ایران شد و همراه این تیم به رقابت‌های قهرمانی آسیا رفت. ایران توانست در این مسابقات عنوان قهرمانی را از آن خود کند و به مسابقات قهرمانی جهان راه یابد. محمد فلاح برای مسابقات جهانی همراه تیم ملی به امارات رفت، اما در دور مقدماتی از ناحیه مچ پا مصدوم شد و بازی‌ها را از دست
از ناحیه مچ پا مصدوم شد و بازی‌ها را از دست داد.
مسجد ابن طولون یکی از مساجد معروف کهن قاهره است که به دستور احمد بن طولون، مؤسس دولت طولونیان، در سال ۲۶۳ هجری قمری / ۸۷۷ م در شهر جدیدش القطایی، بنا شد تا سومین مسجد شهر شود. پایتخت اسلامی مصر پس از مسجد عمرو بن العاص که در فسطاط ساخته شد و مسجد العسکر که در شهر العسکر بنا شد. در مقایسه با مسجد عمرو بن العاص، که چندین بار تحت تعمیرات قرار گرفت و ویژگی‌های آن تغییر کرد، حالت اولیه خود را حفظ کرده است. این مسجد بر فراز تپه‌ای صخره‌ای ساخته شده است که به جبل یاشکور معروف است، این مسجد یکی از بزرگ‌ترین مساجد
یاشکور معروف است، این مسجد یکی از بزرگ‌ترین مساجد مصر است که مساحتی در حدود شش و نیم جریب(۶.۵ جریب = ۲۶۳۰۴.۵۶ مترمربع ) دارد. با الهام از سبک مساجد عباسی ساخته شده، به ویژه مناره‌اش که از مناره ملویه مسجد سامرا در عراق الهام گرفته است. این مسجد در حال حاضر در میدان احمد بن طولون در محله سیده زینب در ناحیه جنوبی قاهره واقع شده است و دیوار غربی آن در مجاورت مسجد صرغتمش الناصري است و دیوار شرقی آن در مجاورت موزه گیر اندرسون است. تاریخ. مسجد ابن طولون را که قدیمی‌ترین و بزرگترین مسجد قاهره به شمار می آید احمد
و بزرگترین مسجد قاهره به شمار می آید احمد ابن طولون ساخته است. او فرماندار عباسی مصر بود و کمی بعد با اعلام استقلال از بغداد سلسلۀ کم و بیش خود مختار خود را تأسیس کرد و حکومت خود را از مرز های مصر تا سوریه گسترش داد. ساخت این مسجد از سال ۸۷۶ تا ۸۷۹ م به طول انجامید. به دلیل اینکه مسجد عمرو قاهره برای جمعیت در حال رشد مسلمانان بسیار کوچک بود. این مسجد در سال ۱۲۹۶ به دستور حاکم سلطان لاجن مملوک بازسازی شده است. مسجد ابن طولون که یکی از مهمترین بناهای تاریخ اسلامی است که از اهمیت تاریخی و هنری بسیاری برخوردار
است که از اهمیت تاریخی و هنری بسیاری برخوردار است. معماری و تزئینات این مسجد به ترتیب برگرفته از معماری پایتخت عباسیان و شهر سامرا است. معماری. در اواخر قرن دهم، در دوره فاطمی، در مصر سنت منحصر به فردی در معماری اسلامی شکل گرفت. سلطان لاجن مملوک (۱۲۹۹-۱۲۹۷) که در جریان جنگ داخلی در این مسجد مخفی شد و عهد کرد که در صورت سالم ماندن مسجد را بازسازی کند. اولین مورد از بازسازی‌ها، فواره بزرگ گنبددار در مرکز حیاط است و دومی، مناره مسجد با پایه مربع و بالای مارپیچ آن است که خارج از محور مرکزی که از محراب مسجد می
آن است که خارج از محور مرکزی که از محراب مسجد می گذرد، قرار دارد. ساختار گنبدی و مناره از سنگ ساخته شده اند در حالی که بقیه سازه از آجر ساخته شده است. معماری مسجد ابن‌طولون و تزئینات بیشتر آن از سبک سامرانی آن دوره پیروی می‌کند. بنای اصلی مسجد در اطراف حیاط با چهار تالار طاقدار (رواق) ساخته شده است. بزرگ‌ترین رواق، سمت قبله است که به جز مناره سنگی، از آجر ساخته شده است. از ویژگی‌های منحصر به فرد این رواق گذرگاه طاق دار آن است که بجای ستون از پایه برای تحمل وزن طاق استفاده میکند. این پایه‌ها مستطیل شکل
وزن طاق استفاده میکند. این پایه‌ها مستطیل شکل هستند و در گوشه‌ها با چهار ستون مصلح معماری تزئین شده‌اند که سرستون‌های آن‌ها مانند پایه‌ها زنگوله‌ای است که گچ بری و کنده کاری شده‌اند. طاق‌ها به دلیل استفاده از پایه به جای ستون ها نوک تیز هستند، ویژگی ای که با سنت محلی بیگانه است. گفته شده است که معمار مسیحی مسجد، می‌خواست از غنیمت گرفتن ستون‌ از کلیساها، برای ساختن مسجد جدید خودداری کند.با این حال دو جفت ستون مرمر به سبک بیزانسی در کنار طاقچه نمازگزار وجود دارد که تنها غنیمت مورد استفاده در مسجد است.
وجود دارد که تنها غنیمت مورد استفاده در مسجد است. حرم(رواق قبله) دارای ۵ راهرو به موازات طاقچه نمازگزاران است. سه ضلع دیگر هر کدام سه راهرو در سه ضلع کوچک دارند. مسجد توسط فضایی محصور به نام زیاده احاطه شده است که مسجد را از سروصدا و شلوغی خیابان خارج از مسجد(در سمت قبله) جدا می کند و از آن محافظت می کند. علاوه براین، درگذشته بنایی وجود داشت که ابن طولون مستقیماً از دری نزدیک طاقچه نمازگزاران وارد حرم می شده. دیوارهای مسجد و زیاده هر دو با نوع خاص و پیچیده ای از تاج های آجرکاری باز پوشیده شده اند که با
ای از تاج های آجرکاری باز پوشیده شده اند که با بررسی دقیق تر مشخص می شود که تکرار نقوش گچبری سامرا در تزئین دیوارهای مسجد است. نقشه. مسجد روی سکویی نسبتا بلند به نام جبل یشکر (کوه شکرگزاری) ساخته شده بود که با وجود گذر زمان و باوجود بالا رفتن سطح بافت شهر، مسجد دیگری در محیط اطراف ساخته نشد.مسجد تقریبا مربعی به ابعاد ۱۶۰ متر را اشغال می‌کند. در ضلع شمال غربی حیاطی به ابعاد ۱۲۲ در ۱۴۲ متر قرار دارد و رواقی متشکل از دو ستون، از سه طرف قسمت‌های دیگر حیاط را احاطه کرده است. شبستان مسجد ابن طولون کاملاً رو به
کرده است. شبستان مسجد ابن طولون کاملاً رو به حیاط باز است. هیچ دیوار یا دری وجود ندارد که مانعی بین این دو ایجاد کند. شبستان مسجد با یک زیاده به عرض ۱۹ متر احاطه شده است. زیاده فضای بازی است که مسجد را از بافت شهری اطراف جدا می‌کند و شامل فضاهایی برای وضو گرفتن است. شبستان شامل پنج ستون به موازات دیوار قبله و به سمت مکه است. دیوار قبله رو به جنوب شرقی قرار دارد. درها و پنجره‌ها. مسجد دارای ۱۹ در از سه طرف است که هر در به در دیگری از طریق زیاده مربوط میشود.(سه در دیگر در سمت قبله وجود دارد). قسمت فوقانی
در دیگر در سمت قبله وجود دارد). قسمت فوقانی دیوار مسجد با پنجره های طاقی شکل نوک تیز سوراخ شده است که در کنارش ستون های قرار دارد. برخی از پنجره ها طرح هندسی ساده‌ای دارند اما مابقی دارای انواع زیادی از نقوش هندسی پیچیده تر، مربوط به دوره فاطمی و مملوک هستند. در مجموع ۱۲۸ پنجره وجود دارد و چیدمان آنها بر روی دیوارها مستقل از طاق ها است، به طوری که الزاما هر طاق دارای یک پنجره مرکزی نیست. این پنجره‌ها عملکرد مضاعف تامین نور و کاهش وزن طاق ها را دارند. فواره. در اواخر قرن سیزدهم توسط سلطان لاجن، فواره وضو
در اواخر قرن سیزدهم توسط سلطان لاجن، فواره وضو پوشیده از گنبدی، در مرکز صحن به مسجد اضافه شد. در ابتدا یک فواره در مرکز وجود داشت، یک فواره تزئینی پایه با گنبدی روی ده ستون که توسط ۱۶ ستون دیگر احاطه شده بود، همه از سنگ مرمر و طلاکاری شده بودند. این سازه، ساعت آفتابی داشت که توسط مؤذن برای فهمیدن زمان اقامه اذان نماز دوم در داخل مسجد استفاده می شد. فواره در سال ۹۸۶ بر اثر آتش سوزی از بین رفت. در حال حاضر نوار کتیبه‌ای در بالای چشمه وضو فعلی قراردارد که حاوی متن قرآنی در مورد اهمیت وضو است. اتاق مستطیل شکل
متن قرآنی در مورد اهمیت وضو است. اتاق مستطیل شکل گنبددار که از چهار طرف باز است، توسط سلطان لاجن در زمان مرمت مسجد ساخته شد. نمای گنبد آن شبیه گنبد صالح نجم الدین است که در سال ۱۲۴۳ ساخته شد و منحنی از قسمت پایین آن شروع می شود. فواره های وضو در اصل اصلاً در داخل مسجد نبودند(بیرون در محوطه زیاده بودند) جایی که مستراح و حتی درمانگاهی برای معالجه بیماران قرارداشته. محراب نماز. مسجد ابن طولون دارای شش محراب نماز است که از دوره‌های مختلفی می‌باشند. محراب اصلی که در وسط دیوار قبله قرار دارد، بلندترین آن‌ها است.
در وسط دیوار قبله قرار دارد، بلندترین آن‌ها است. قالب‌بندی گچی آن و دو برآمدگی گچی در هر طرف خم محراب اصیل هستند. تزئینات داخلی محراب توسط سلطان لاجین بازسازی شده و شامل تزئینات بالایی از چوب رنگ‌آمیزی شده، یک نوار موزائیک شیشه‌ای با متن شهادتین نیز وجود دارد که قسمت پایینی آن از پانل‌های مرمر است. این محراب نماز تنها محراب فرو رفته است، در حالی که پنج تای دیگر صاف هستند. یک محراب کوچک نماز دیگر در سمت چپ دیوار قبله قرار دارد که تاج گنبدی شکل و خط نسخ آن به دوره اولیه مملوکی برمیگردد، بنابراین ممکن است که
دوره اولیه مملوکی برمیگردد، بنابراین ممکن است که این نیز توسط سلطان لاجین حمایت شده باشد. بر روی یکی از ستون‌هایی که از حیاط به سمت محراب اصلی می‌رود، در سمت راست، محرابی قرار دارد که تنها تزئینات بالایی گچی به سبک سامرایی آن باقی مانده است. یک زنجیر از مدالیون که حاوی یک ستاره آویزان است نیز وجود دارد که تنها تزئین از نوع خود در قاهره است.سبک خط متن شهادتین شبیه به محرابی است که در طرف مقابل راهرو قرار دارد، که احتمالاً معاصر است. آخرین محراب نیز با نقوش گچی سامرایی تزئین شده است و همانند اولی، متن
نقوش گچی سامرایی تزئین شده است و همانند اولی، متن شهادتین را بدون اشاره شیعی به علی حمل می‌کند که می‌توان آن را به دوره پیش از فاطمیان، (چه تولونی یا اخشیدی) نسبت داد. یک محراب بسیار مشابه در خانه تولونی در کاوش‌های فوستات یافت شد و اکنون در موزه اسلامی است. با این حال، خط کوفی منحنی با خطوط اصلی در ابن طولون متفاوت است و بیشتر شبیه نوشته‌های اخشیدی است. در محراب سمت راست، اشاره به علی با حروف کوچک، مانند گرافیتی، حک شده است، که افزوده متاخر و به طور واضح فاطمی است. مناره. مناره مسجد ابن طولون در سمت شمالی
است. مناره. مناره مسجد ابن طولون در سمت شمالی زیاده، کمی خارج از محور محراب اصلی قرار دارد. این یک ساختار سنگی غیرمعمول با یک پله خارجی و یک بخش مملوکی در بالا است که "مبخره" نامگذاری شده است. این مناره موضوع بحث بین تاریخ‌نگاران معماری قاهره است؛ برخی از جمله کریس‌ول آن را به سلطان لاجن نسبت می‌دهند، در حالی که برخی دیگر آن را به ابن طولون نسبت می‌دهند. منابع اطلاعات کافی برای تعیین تاریخ آن وجود ندارد. ما می‌دانیم که ابن طولون یک مناره با پله خارجی ساخته است، ویژگی‌ای که در معماری مناره‌های سامرا مشاهده
است، ویژگی‌ای که در معماری مناره‌های سامرا مشاهده می‌شود. شکل مناره با یک افسانه ارتباط دارد: ابن طولون در حالی که با مقامات خود نشسته بود، بی‌اختیار یک تکه پارچه را دور انگشت خود می‌پیچاند. وقتی کسی از او پرسید این حرکت به چه معناست، او از روی خجالت پاسخ داد که در حال طراحی شکل مناره‌اش است. در سامرا، مناره‌های باقی‌مانده پله خارجی دارند، اما از آجر ساخته شده‌اند و کاملاً دایره‌ای هستند. مناره ابن طولون به صورت مستطیل شروع می‌شود و سپس دایره‌ای می‌شود و کاملاً از سنگ ساخته شده است. بخش بالایی مناره و
و کاملاً از سنگ ساخته شده است. بخش بالایی مناره و فواره وضو در سبکی است که قطعاً متعلق به این دوره (۱۲۹۶) است. چندین استدلال برای نسبت دادن کل ساختار به لاجن وجود دارد. به جز اینکه مناره از سنگ ساخته شده است در حالی که بقیه مسجد از آجر است، شیوه‌ای که پله مناره به مسجد متصل می‌شود کاملاً ناهماهنگ است و یکی از پنجره‌های آن را مسدود می‌کند. اشتباهی زیبایی‌شناسی که توسط معمار طولونی انجام نشده است. سبک پله با قوس اسبی اندلسی و کنسول‌های آن و سبک قوس‌های دوتایی روی خود مناره به دوره اواخر سیزدهم قرن برمیگردد.
روی خود مناره به دوره اواخر سیزدهم قرن برمیگردد. همانطور که بخش بالایی آن نیز این‌گونه است. علاوه بر این، تحلیل آجرکاری فقط یک نوع تکنیک سنگ‌تراشی را نشان می‌دهد. به این استدلال‌ها می‌توان پاسخ داد که مسافر الْمُقَدَّسِی در قرن دهم گزارش داده است که مناره ابن‌طولون اصلی از سنگ ساخته شده است. سبک پل مناره در واقع به سبک آندلسی که در معماری اوایل دوره مملوک ظاهر می‌شود، شبیه است. پل اصلی نیست و کوهریان مناره که هیچ کارکرد سازه‌ای ندارند نیز اصلی نیستند. آن‌ها بخشی از یک بازسازی بوده‌اند که شامل یک رویه سنگ
بخشی از یک بازسازی بوده‌اند که شامل یک رویه سنگ جدید به همراه پل و قسمت بالایی مناره بوده است، به عبارت دیگر با بازسازی سلطان لاجن. حقیقت این است که ساخت مناره از سنگ نمی‌انجامد، این موضوع مانع اصالت آن نمی‌شود. مردان کارآفرین مصری، برخلاف کارآفرینان مسپوتامی، از سرآغاز تاریخ در ساخت سازه‌های سنگین مشغول بوده‌اند، بنابراین عجیب نیست که این‌ها ترجیح داده‌اند مناره را از سنگ بسازند. علاوه بر این، با توجه به اینکه این یک ساختار سنگین و بدون پل داخلی است، احتمالاً نمی‌توانسته به سرعت فراموش شود. اگر مناره
نمی‌توانسته به سرعت فراموش شود. اگر مناره منهدم شده بود، تاریخ‌نگاران حتماً به آن اشاره می‌کردند، همان‌طور که از تخریب حوضچه اصلی یاد کردند. معماران قرون وسطی به طور تکراری به بازسازی و افزودن به ساختمان‌ها پرداخته‌اند و سبک دوره خاص خود را در آنها گنجانده‌اند. اگر لاجن مناره را کلی بازسازی کرده بود، مناره مملوکی می‌شد. حقیقت این است که پل خارجی باقی مانده است، این یک دلیل به نفع باقی‌مانده‌ی ساختار اصلی ابن‌طولون است که سپس توسط لاجن بازسازی شد. کل ساختار به تناسب‌های هنجارمند یک ساختمان مملوکی نمی‌آید.
به تناسب‌های هنجارمند یک ساختمان مملوکی نمی‌آید. شکل بالا، کاملاً غریب به باقی‌مانده‌ی ساختار، نشان‌دهنده‌ی این است که مناره که هم‌اکنون می‌بینیم در یک زمان ساخته نشده است. ثبت شده است که معمار نقشی را برای ابن‌طولون تهیه کرده و برنامه و ظاهر مسجد را به او نشان داده است، بنابراین می‌دانیم که نقشه‌ها توسط معماران انجام می‌شدند، اگرچه هیچ نقشه‌ای از دوران قرون وسطی باقی نمانده است. این نقشه‌ها احتمالاً زمانی ضروری بوده‌اند که صنعتگران محلی با طراحی یا ابتکار معماری که با تجربه آنها سازگار نبوده‌است، روبرو
معماری که با تجربه آنها سازگار نبوده‌است، روبرو شدند. دکه. در نزدیکی حیاط در محراب، نیمکت چوبی بر روی ستون‌های مرمری قرار دارد. به آن دکه‌ المبلغ گفته می‌شود و برای تلاوت قرآن، ذکر و مطلع کردن نمازگزاران به نماز در داخل مسجد، که به عنوان اقامه شناخته می‌شود، استفاده می‌گردد. تقریباً تمام مساجد بعدی این ویژگی را دارند. مصالح. رواج آجر و سنگ به عنوان مصالح ساختمانی باعث شد در سازه مسجد ابن طولون از این مصالح استفاده شود و برای تزئینات از گچ و چوب استفاده شود. اصلاحات مهمی در اوایل دوره ممالیک، در اواخر قرن
اصلاحات مهمی در اوایل دوره ممالیک، در اواخر قرن سیزدهم، در مسجد انجام شد. مانند استفاده از سنگ در بازسازی مناره و در فواره بزرگ گنبدداری که مرکز حیاط را می‌پوشاند. همچنین سنگ فرش کردن حیاط در آن زمان برای اولین بار در ابن طولون ابداع شده است. تزئینات. تزئینات مسجد ترکیبی از طرح‌های بیزانسی و سامرایی در زمان خود بوده است. شباک‌های تزئینی پنجره‌ها شبیه به تزئینات حکومت بنی اُمیه در مسجد دمشق است و بر اساس طرح‌های هندسی دوره بیزانس متأخر طراحی شده‌اند. در نماهای داخلی و خارجی از تزئینات گل و بوته استفاده شده.
داخلی و خارجی از تزئینات گل و بوته استفاده شده. علاوه بر این، یک کتیبه چوبی در دور تا دور مسجد در زیر سقف قرار گرفته که با خط کوفی متون قرآنی روی آن حک شده است. به طور مشخص، ایده گچ‌اندود چهارچوب طاق‌ها و کنده‌کاری‌های چوبی روی درب‌ها، برگرفته از تزئینات سامرایی است که به نام‌های B و C شناخته می‌شوند. تغییرات. گنبد وسط صحن، سومین گنبدی است که برای این مسجد ساخته شده است؛ اولین گنبد در سال ۳۷۶ ق. (۹۸۶ م.) سوخت و کمی بعدتر گنبد دوم را العزیز بالله و مادرش ساختند. گفته می‌شود گنبدی که در حال حاضر وجود دارد در
گفته می‌شود گنبدی که در حال حاضر وجود دارد در سال ۳۸۵ ق. (۹۹۵ م.) جایگزین آن شد که یکی از آثار سلطان لاجن در مسجد است که در سال ۶۹۶ هجری قمری /۱۲۹۶ میلادی ساخته شده است. سنگ نگاره‌ای بالای درب ورودی مسجد به بازسازی‌های انجام شده توسط وزیر فاطمی بدر الجمالی در سال ۱۱۷۷ اشاره دارد. پسر او، الأفضل، بانی محراب نمازی است که در بالا توضیح داده شد. در دوره فاطمی، مسجد ابن‌طولون یکی از چهار مسجد بود که خلیفه جمعه‌ها نماز را اقامه می‌کرد، دیگران عبارت بودند از مسجد الأزهر، المعز، و جامع عمرو. کارهای بازسازی سلطان
الأزهر، المعز، و جامع عمرو. کارهای بازسازی سلطان لاجن شامل مناره، چشمه وضو در حیاط و گنبد چوبی بالای محراب اصلی بود. او همچنین تدریس چهار مذهب فقه اسلامی را در مسجد معرفی کرد و حتی تدریس پزشکی را نیز ارائه داد. یک مدرسه ابتدایی برای پسران، برای آموزش نوشتن و خواندن قرآن به مسجد وابسته بود. لاجن همچنین یک سبیل یا چشمه عمومی را حمایت کرد. از این ساختارهای اضافی، تنها چشمه وضو و گنبد محراب باقی مانده‌اند. در قرن سیزدهم، وقتی که محله به ویرانی کشیده شده بود، مسجد ابن‌طولون به عنوان کاروانسرای حاجیان شمال
مسجد ابن‌طولون به عنوان کاروانسرای حاجیان شمال آفریقایی در راه مکه استفاده می‌شد. در قرن نوزدهم، این مسجد به عنوان یک کارخانه و سپس به عنوان یک آسایشگاه دیوانه‌خانه استفاده شد. در قرن چهاردهم، یک قاضی اسلامی که به این مسجد وابسته بود، دو مناره را در گوشه‌های اصلی سالن نماز اضافه کرد. یکی از این مناره‌ها چند سال پیش به دلیل ناپایداری حذف شد.
مرا به خاطر بسپار، عشق من () فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی گابریل موچینو است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فابریتزیو بنتیوولیو، لائورا مورانته، گیولیا میچلینی، ایزابلا اورسینی و مونیکا بلوچی اشاره کرد. خلاصه داستان. کارلو خانواده‌ای از طبقه متوسط ایتالیا، ”کارلو” از زندگی یکنواخت خود با همسرش «گیلیا» خسته شده‌است و …
کتابخانه سلسوس () یک ساختمان به جامانده از دوران روم باستان در افسوس، آناتولی، که در حال حاضر بخشی از سلجوک (Selcuk)، ترکیه است. بنای آن به افتخار سناتور روم، "تیبریوس ژولیوس سلسوس" در ۱۳۵ میلادی توسط پسرش، "گایوس ژولیوس آکویلا" (کنسول، ۱۱۰ م) ساخته و تکمیل شده‌است. این کتابخانه برای ذخیره ۱۲۰۰۰ کتیبه و همچنین به عنوان مقبره برای سلسوس بود که در یک دخمه ساخته شده و در زیر کتابخانه مدفون است. داخل این کتابخانه ظاهراً توسط زلزله در ۲۶۲ میلادی نابود شد و نمای آن در زلزله دیگری در سال دهم یا یازدهم میلادی و
آن در زلزله دیگری در سال دهم یا یازدهم میلادی و برای قرن‌های طولانی به صورت خرابه ماند تا این که بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ نمای آن توسط باستان شناسان دوباره مرمت و ساخته شده‌است.
«باد خزانی» تصنیفی در چهار بند از عارف قزوینی است که در آواز افشاری ساخته شد. از خوانندگانی که تاکنون این تصنیف را اجرا کرده‌اند می‌توان جمال صفوی (ج.ص)، صدیق تعریف و محسن کرامتی را نام برد. ماجرای تصنیف. تاریخ دقیق خلق این تصنیف معلوم نیست اما به عنوان آخرین تصنیف در دیوان عارف آمده و او آن را طبق گفتهٔ خودش در اسفند ماه ۱۳۰۳ ه.ش در تبریز «به یاد دلاوران آذربایجانی» خوانده است.
سکه یا مسکوک لاری مفتولی است از نقره خالص (و در مواردی طلا) که به شکل قلاب از وسط تا شده و به منظور تضمین کیفیت و کمیت آن به مهر حکومت ممهور شده‌است. وجه تسمیه. نام این مسکوک از مبدأ و منشأ آن یعنی شهر باستانی لار یا لاد -که پایتخت حکومت محلی حکام لار بوده- مشتق شده‌است. سر توماس هربرت که در سال ۱۶۲۷ م/۱۰۳۷ق از لار دیدن کرده، نوشته است: «در نزدیکی بازار لار محلی است که در آنجا ضرب می‌شود. لاری از مشهورترین سکه‌های منطقه است که از نقره خالص ساخته شده است و مفتولی قلابی شکل است. نام پادشاه یا بعضی از آیه‌های
قلابی شکل است. نام پادشاه یا بعضی از آیه‌های قرآنی بر آن حک می‌شود و ارزش آن ده پنی است.» یک سند منحصر به فرد نشان می‌دهد که این سکه در قرن نهم ه.ق در بازارهای هندوستان رواج داشته‌است. نویسنده «تاریخ فرشته» (کتابی دربارهٔ تاریخ هندوستان) در شرح حال «خواجه محمد گاوانی» (از وزرای قدرتمند ملوک دکن) -که در سال ۸۸۶ ه. قمری از دنیا رفت- نوشته است که هنگام مرگ او تعداد بسیاری سکه‌های لاری در خزانه اش وجود داشته‌است. یک سیاح اسپانیایی به نام گاسپار بالبی در یادداشت خود به عنوان سفر به هند شرقی می‌نویسد: «اولین کسی
خود به عنوان سفر به هند شرقی می‌نویسد: «اولین کسی که به ضرب لاری آغاز کرد پادشاه لار بود. هم اکنون پس از مرگ ابراهیم خان -که در دربار شاه طهماسب اول احتمالاً مسموم شد- در این شهر ضرب می‌شود.» نام لاری، صحت گفته این جهانگرد را تأیید می‌کند. چون مسلم است که این وسیله مبادله در لار ابتکار شده که آن را لاری می‌نامند. هر چند که بعدها در چندین شهر ایران نیز به ضرب آن مبادرت نمودند. مبدل شدن به واحد پول معتبر. هنگامی که این نوع وسیله مبادله که حدود بیست قرن بعد از اختراع سکه در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی به عرصه
اختراع سکه در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی به عرصه تجارت بین‌الملل پا گذاشت، از شمال آفریقا تا سواحل شرقی چین همه جا با حسن استقبال مواجه شد و به میزان بسیار گسترده‌ای در تجارت خارجی ایران پذیرفته شد. پدرو تیکشیرا - سیاح پرتغالی- که اواخر قرن شانزدهم میلادی به نواحی جنوب ایران مسافرت کرده نوشته است: «سکه‌ای که در لار ضرب می‌شود، لاری است که از نقره عالی ساخته شده و در تمام نواحی شرق به خوبی شناخته می‌شود.» لاری در عصر حاضر. با توجه به عیار بالا و وزن بسیار دقیق سکه‌های لاری، این واحد پول در میان ملل کهن،
دقیق سکه‌های لاری، این واحد پول در میان ملل کهن، بسیار مقبول بود؛ به همین جهت نامش در حافظه تاریخی بسیاری از ملتها به خوشنامی باقی مانده است. از جمله می‌توان به دو کشور گرجستان و مالدیو اشاره کرد. گرجستان از بدو استقلال از شوروی، نام واحد پول خود را به لاری تغییر داد. مالدیو هم نام لاری را به عنوان اجزای واحد پول خود-روپیه- انتخاب کرد. ارزش هر یک صد لاری مالدیو برابر یک روپیه است.
سلجوق (به لاتین: Selçuk) یک شهر مرکزی منطقهٔ سلجوک، در فاصله دو کیلومتری (۱ مایل) شمال شرقی شهرستان باستانی افسس در ترکیه است که در استان ازمیر واقع شده و نام آن به دلیل حکومت ترکان سلجوقی در این منطقه بوده‌است. خواهرخوانده. شهرهای زیر خواهرخوانده‌های سلجوق هستند.
«باد فرح‌بخش بهاری» یا «باد بهاری» که به نام تصنیف «کشمکش» نیز شناخته می‌شود، تصنیفی در یک بند از عارف قزوینی است که در آواز بیات ترک ساخته شد. زری خانم، از زنان دوره قاجار، یک بار این اثر را به سال ۱۲۹۱ شمسی با تار آرشاک خان اجرا کرده‌است. خسرو عامری‌فر نیز این تصنیف را بازخوانی کرده‌است. ماجرای تصنیف. عارف در دیوانش می‌نویسد که این تصنیف را پنج-شش ماه پس از «تصنیف شوستر» (که آن را زمستان سال ۱۳۲۹ ه.ق سروده) با «یک حالت یأس و ناامیدی» ساخته است.
چوبک نام یک سرده از تیره چوبکان و از گونه چوبک‌سانان است. کارل استال حشره‌شناس سوئدی و متخصص نیم‌بالان در سال ۱۸۷۵ برای نخستین مرتبه، این گونه را توصیف کرد. اعضای این تیره فقط در قسمت جنوب شرقی آسیا یافت می‌شوند. از میان گونه‌های جدیدی که تا سال ۲۰۱۴ توصیف شدند، چوبک تام‌دائو با ۳۲ سانتی‌متر طول، یکی از نزدیک‌ترین گونه‌ها (از دیدگاه طول) به چوبک است. در سال ۲۰۱۵، گونهٔ چوبک تام‌دائو موسسه بین‌المللی اکتشاف گونه‌ها به عنوان یکی از ۱۰ گونهٔ برتر کشف‌شدهٔ جدید، در مکشوفات سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. در ماه سال ۲۰۱۶