payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فانا موکوئنا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل آفریقای جنوبی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هتل رواندا، خانه امن، جنگ جهانی زد و اشاره کرد.
خانه سامرست () ساختمانی بزرگ و نئوکلاسیک است که در بخش جنوبی خیابان استرند در مرکز لندن، مشرف به رودخانه تیمز و دقیقاً شرق پل واترلو واقع شده است. این ساختمان، در اصل، کاخ خاندان تودور بوده و در ۱۷۷۶ توسط ویلیام چمبرز طراحی شده و بعدتر، با بال‌های ویکتوریایی، در سال‌های ۱۸۳۱ و ۱۸۵۶، به شرق و غرب، گسترش یافته است. بال شرقی، تشکیل‌دهنده بخشی از دانشگاه کینگز لندن است. در اواخر سده بیستم، این ساختمان برای تبدیل به مرکزی برای هنرهای تجسمی تقویت شد. اولین موسسه‌ای که به این ساختمان آمد، مؤسسه هنری کورتولد بود
که به این ساختمان آمد، مؤسسه هنری کورتولد بود شامل گالری کورتولد با آثاری از استادان قدیم نقاشی و امپرسیونیست‌ها. در اواخر دهه ۹۰ میلادی، حیاط اصلی مجموعه به پارکینگ مبدل شد و تراس اصلی مشرف به تیمز، مرمت شده و به روی عموم باز شده و مرکزی سمعی و بصری نیز برای نمایش تاریخ ساختمان ایجاد شد.
عبیدالله کریمی (زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال افغانستان بازی کرده است.
فیصل شایسته (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل افغانستان است که در پست مهاجم برای باشگاه گوکولم کرالا کالیکوت در سطح دوم فوتبال هند بازی میکند و هم چنان برای تیم ملی فوتبال افغانستان تا قبل از زمانیکه تیم جدید توسط طالبان در سال ۲۰۲۳ تشکیل شد بازی می‌کرد. فیصل در حال حاضر برای هیچ تیم ملی به میدان نمی رود. او سابقه بازی در رده سنی تیم ملی هلند را نیز داراست. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به هیرنفین هلند اشاره کرد که بین سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ در آنجا عضویت داشت. او همچنین در لیگ‌های بلغارستان و
آنجا عضویت داشت. او همچنین در لیگ‌های بلغارستان و تایلند و ایران نیز بازی کرده‌است.
شریف محمد (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل افغانستان و مقیم روسیه است که در باشگاه اسپارتاک نالچیک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آنژی مخاچ‌قلعه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال افغانستان بازی کرده است.
الکس سمیع‌زاده (زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در تهران متولد شده و در سن ۱۵ سالگی راهی تیم‌های پایه انگلستان شد. از دیگر باشگاه‌های مهمی که سمیع‌زاده در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد. عملکرد باشگاهی. بولتون واندررز سامی زاده کار خود را با بولتون واندررز آغاز کرد و در تیم های جوانان آنها پیشرفت کرد. او اولین بازی تیمی خود را در ۵ آوریل ۲۰۱۶ انجام داد و در مسابقات قهرمانی لیگ فوتبال به عنوان بازیکن جانشین کایین وولری در برنتفورد به میدان رفت . چورلی در نوامبر
وولری در برنتفورد به میدان رفت . چورلی در نوامبر سال ۲۰۱۶، سمیع زاده پیوست لیگ ملی شمالی سمت Chorley را در یک وام سابقه کار دو ماه. او در اولین بازی خود گل زد. کیلمارنوک در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۷ ، بولتون اعلام کرد که سامی زاده آزاد شده است و به تیم کیلمارنوک در تیم برتر اسکاتلند می پیوندد . سامی زاده اولین حضور خود را در این باشگاه در همان روز انجام داد و در نیمه دوم جام حذفی اسکاتلند به عنوان بازیکن تعویضی به میدان رفت. سامی زاده در پایان قرارداد خود در ماه مه ۲۰۱۸ توسط کیلمارنوک آزاد شد. کرزون اشتون در ۱۴ آگوست
توسط کیلمارنوک آزاد شد. کرزون اشتون در ۱۴ آگوست ۲۰۱۸ ، سامی زاده با کرزون اشتون قرارداد بست و اولین بازی خود را همان شب با نیمکت نشینی در برابر آلفرتون تاون انجام داد . والدستون سمیزاده در دسامبر ۲۰۱۸ با والدستون قرارداد بست و دو مسابقه انجام داد.
ایستگاه متروی آپتون پارک () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه نیوهام لندن قرار دارد در سال ۱۸۷۷ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی پلاستو () ( یا ) یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه نیوهام لندن قرار دارد در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی براملی-بای-بو () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه تاور هملتس لندن قرار دارد در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی بو رود () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در منطقه تاور هملتس لندن قرار دارد در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه متروی استپنی گرین () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه استپنی قرار دارد در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده است.
ایستگاه وایت‌چپل () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن و خط شرق متروی زمینی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه وایت‌چپل قرار دارد در سال ۱۸۷۶ میلادی تأسیس شده‌است.
ایستگاه متروی آلدگیت شرقی () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه وایت‌چپل قرار دارد در سال ۱۸۸۴ میلادی تأسیس شده‌است.
ایستگاه متروی ایست هام () یکی از ایستگاه‌های خط ناحیه و خط همرسمیت و سیتی متروی لندن است. این ایستگاه که در ناحیه ایست هام قرار دارد در سال ۱۸۵۸ میلادی تأسیس شده است.
دفترِ مخصوص شهبانو، نام رسمی دفتر شهبانوی ایران، فرح پهلوی بود که در چهارچوب مسؤولیت‌های وی به‌عنوان شهبانوی ایران، دارای چهار بخشِ آموزش و پرورش، بخشِ بهداشت و درمان، بخش رفاه اجتماعی و بخش فرهنگ و هنر بود. دفتر مخصوص هماهنگ‌کنندهٔ سازمان‌های تحت ریاست شهبانو بود. پس از انقلاب نیز این دفتر تحت نظارت شهبانو و با ریاست کامبیز آتابای به فعالیت خود ادامه داد. دفتر مخصوص شهبانو در ساختمان کنونی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی در نیاوران، تهران قرار داشت. دفتر مخصوص، پایه‌گذارِ جمعیت حمایت کودکان بی‌سرپرست، کانون پرورش
جمعیت حمایت کودکان بی‌سرپرست، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بنیاد فرهنگ ایران (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، جمعیت کمک به جذامیان، موزه فرش ایران، موزه هنرهای معاصر تهران و هم‌چنین جشنواره‌های مهم فرهنگی از جمله جشن هنر شیراز و جشنواره بین‌المللی فیلم تهران بود. روسای دفتر مخصوص. کریم‌پاشا بهادری،، هوشنگ نهاوندی، سید حسین نصر و رضا تقی‌زاده از روسای دفتر مخصوص شهبانو بودند.
اسباب خوشبختی عنوان کتابی که شامل چهار داستان کوتاه به قلم نویسنده معاصر اریک امانوئل اشمیت نمایش‌نامه‌نویس و فیلسوف فرانسوی که با ترجمه شهلا حائری منتشر شده است. در مورد کتاب. در این کتاب نویسنده، بار دیگر با ظرافت خاص خود به جستجو در درون شخصیت‌ها و روابط انسان‌ها می‌پردازد. گاهی از خوشبختی متزلزل یک زن می‌گوید، زمانی از غفلت یک پدر، گاهی از نیروی خاطرات و همواره از مرز میان واقعیت و تخیل و حقیقت و دروغ.
گل‌های معرفت عنوان کتابی از اریک امانوئل اشمیت نویسنده ، نمایش‌نامه‌نویس و فیلسوف فرانسوی که با ترجمه سروش حبیبی به فارسی برگرداننده شده است. در مورد کتاب. کتاب «گلهای معرفت» از سه داستان تشکیل شده است: میلارپا، ابراهیم آقا و گل‌های قرآن، اسکار و بانوی گلی پوش. داستان اول به بودیسم می‌پردازد، دومی به اسلام (و البته در حاشیه آن، یهودیت) و سومی به مسیحیت. این کتاب خاستگاه اصلی اش دین و تفکر مذهبی است.
مرگ خوش نام کتابی است از آلبر کامو، نویسندهٔ مشهور فرانسوی، که با ترجمه احسان لامع منتشر شده‌است. نویسنده این کتاب آلبر کامو «مرگ خوش» را در دوران جوانی خود و پیش از رمان «بیگانه» نوشته‌است اما این کتاب هرگز در زمان حیاتش منتشر نشد. این رمان ۱۷ سال بعد از مرگ کامو به چاپ رسیده‌است، در حالیکه در ۲۵ سالگی کتاب را نوشته بود. در مورد کتاب. «مرگ خوش» حول محور مرگ می‌گردد و مورسو - شخصیت اصلی داستان - بعد از ارتکاب یک قتل به دنبال خوشبختی می‌رود و ظاهراً خوشبخت نیز می‌میرد. در واقع یکی از تفاوتهای این داستان کامو
می‌میرد. در واقع یکی از تفاوتهای این داستان کامو با دیگر آثارش در این است که در بقیه شخصیتهای اصلی در نهایت به پوچی می‌رسند اما در «مرگ خوش» به خوشبختی. خلاصه داستان. این رمان دربارهٔ زندگی شخصیتی به نام مورسو است که در همان فصل اول مرد افلیجی را با رضایت خودش به قتل می‌رساند تا اموال او را تصاحب کند. مورسو پس از کشتن این فرد به ایتالیا سفر می‌کند تا خوشبخت و کامیاب بمیرد. نام شخصیت اول داستان در کتاب «مرگ خوش»، Patrice Mersault می‌باشد که مشابه نام شخصیت اول کتاب بیگانه Meursault می‌باشد. هر دو شخصیت،
اول کتاب بیگانه Meursault می‌باشد. هر دو شخصیت، کارمند فرانسوی- الجزایری می‌باشند که با خونسردی دست به قتل می‌زنند. بیگانه به صورت اول شخص و مرگ خوش به صورت سوم شخص روایت می‌شود.
قرن روشنفکری رمانی تاریخی از آلخو کارپانتیه یکی از مشهورترین رمان‌نویسان کوبایی و آمریکای لاتین، با ترجمهٔ سروش حبیبی نویسنده ایرانی است. توضیحات کتاب. سروش حبیبی در مقدمه‌اش بر چاپ تازه رمان نوشته که نام این اثر در زبان اسپانیولی «قرن روشنفکری» بوده و در ترجمه انگلیسی نام آن به «انفجار در کلیسای جامع» تغییر یافته‌است. او هم پس از گذشت ۳۶ سال از ترجمه نخست رمان و پس از بازنگری و ویرایش ترجمه نخست حالا تصمیم گرفته تا این بار از نام اصلی رمان استفاده کند. این رمان که در اواسط دهه ۵۰ تحت عنوان «انفجار در
این رمان که در اواسط دهه ۵۰ تحت عنوان «انفجار در کلیسای جامع» منتشر شده همزمان شده بود با انتشار «صد سال تنهایی» گابریل گارسیا مارکز و در واقع زیر سایه شهرت مارکز و تبلیغات جهانی آن گم شد. حبیبی مترجم این کتاب می‌گوید: «عنوان ترجمه اول «انفجار در کلیسای جامع» را مترجم انگلیسی به سلیقه خود انتخاب کرده بود که اشاره‌ای است به تابلویی که ذکرش در کتاب آمده و اشاره‌ای است پوشیده به انقلاب فرانسه که نظام موجود را از هم پاشیده و بنای کلیسا را به هوا پریشیده است. به این امید که با نظمی جدید و لابد بهتر بر زمین باز
این امید که با نظمی جدید و لابد بهتر بر زمین باز نشیند. خلاصه داستان. این رمان کارهای ویکتور هوگ را وصف می‌کند که زمانی در پورتو پرنس دکان داشت و بعد شیفته روبسپیر شد و در روشفور دادستان خلق شد و بعد با یکدست فرمان برقراری آزادی و الغای برده‌داری به دنیای جدید آورد و با دست دیگر گیوتین را».
دیوانگی () که اغلب با نام دیگر یعنی سرخوش از فتح و ظفر در منابع انگلیسی مشهور است، یک تابلوی نقاشی رنگ روغن از هنرمند لهستانی ولادیسلاو پودکووینسکی است که به سال ۱۸۹۳ طرح گردید، نام اصلی این تابلو برگرفته از نامی است که نقاش بر آن نهاده و تنها به نام "دیوانگی" خوانده می‌شود، این اثر از جمله معدود آثار مشهور هنرمند است که به عنوان اولین اثر نمادگرایی در هنر لهستان هم از آن نام برده می‌شود. آن هم در زمانی که لهستان بین همسایگان خودش یعنی کشورهای روسیه، آلمان و اتریش تقسیم شده بود. شرح. نقاشی نشانگر یک زن
و اتریش تقسیم شده بود. شرح. نقاشی نشانگر یک زن برهنهٔ مو قرمز است در حالتی که نشسته بر یک اسب سیاه شوریده و سرکش می‌باشد، دندان‌های اسب به شکل واضح پیدا است و زبان حیوان آویزان است، سوراخ‌های بینی او از هیجان و نفس‌زدن باز است و گشاد شده، زن در حالی که آویزان بر گردن اسب است، با چشمان بسته حیوان را می‌راند، گیسوی او در حالی که به دست باد سپرده شده همراه با یال اسب به سمت بالا در اهتزاز است، این تابلو بیش از ۳ متر ارتفاع دارد و در نتیجه نمایانگر ابعاد حقیقی فیگورها است. محدوده رنگ استفاده شده در این اثر
فیگورها است. محدوده رنگ استفاده شده در این اثر بسیار کم و ناچیز است که متشکل از رنگ سیاه، قهوه‌ای و خاکستری متضاد با سفید و زرد می‌باشد، تصویر به بخش‌های نور و تاریکی مُنقسم (تقسیم) شده است. گوشه بالا در سمت چپ، روشن است که باعث ایجاد جلب توجه به شکلی کاملاً واضح از پیکر زن و سر و کله (به ویژه دهان) اسب می‌گردد، بخش تاریک نقاشی در قسمت راست می‌باشد که پشت اسب و دم او را شامل می‌شود. پودکووینسکی نقاشی را بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۴ در ورشو آغاز کرد. روند خلق این اثر حداقل ۳ ماه به طول انجامید و به گفته یکی از
اثر حداقل ۳ ماه به طول انجامید و به گفته یکی از دوستانش، پودکووینسکی که دچار بیماری لاعلاجی بود، تقریباً به صورت درازکش و از روی تخت‌خواب نقاشی می‌کرد. دورنمای هنری. نقاشی در ۱۸ مارس ۱۸۹۴ به نمایش گذاشته شد. نمایش این اثر در نمایشگاه، فضایی آکنده از جنجال و رسوایی خلق کرد هر چند، تقریباً ۱۲۰۰۰ نفر این پرتره را مشاهده کردند و نزدیک به ۳۵۰ روبل برای گالری نمایش‌دهنده، درآمد کسب کرد. برخلاف موفقیت و شهرت این نقاشی، پودکووینسکی در یافتن خریداری مناسب برای آن ناکام ماند. مبلغی حدود ۳۰۰۰ روبل پیشنهاد شد اما مورد
ماند. مبلغی حدود ۳۰۰۰ روبل پیشنهاد شد اما مورد پذیرش واقع نشد چرا که خالق این اثر هنری، پیشنهاد فروش ۱۰۰۰۰ روبل را مد نظر داشت. در صبح روز ۲۳ آوریل سال ۱۸۹۴ میلادی، در حالی که ۳۶ روز از افتتاح نمایشگاه می‌گذشت و درست هنگامی که تنها چند روز تا پایان موعد نمایش باقی‌مانده بود، پودکووینسکی به نمایشگاه آمد و نقاشی را با چاقو برید. این عمل نقاش ممکن است در ارتباط با شایعه‌ای باشد که در آن مقطع رواج داشت، شایعه‌ای مبنی بر عشق و علاقهٔ نادیده گرفته‌شدهٔ هنرمند (عشق یک‌طرفه) توسط زن نمایش داده‌شده در نقاشی. آسیب
یک‌طرفه) توسط زن نمایش داده‌شده در نقاشی. آسیب رساندن به نقاشی و مرگ پودکووینسکی بلافاصله پس از آن، گمانه‌زنی‌ها در رابطه با خودکشی خالق اثر را تقویت کرد. نقاش در هنگام تخریب اثر خودش در نمایشگاه، تنها آن بخشی را که تصویر زن را نشان می‌داد بریده بود که همین موضوع، دلیلی قانع‌کننده برای توضیح و ارتباط شایعه‌های حول این اثر در آن زمان بود. ماجرای عشق یک‌طرفه هنرمند می‌تواند اشاره به "اوا کوتاربینسکا" باشد که در طول اقامت تابستانی پودکووینسکی در عمارتی نزدیک ورشو با وی ملاقات کرد. دختر دیگری به نام "هلنا
ورشو با وی ملاقات کرد. دختر دیگری به نام "هلنا کینورسکا" نیز در خاطرات خود نوشته بود که خانواده‌اش از شباهت عجیبی که بین او و مدل درون نقاشی دیوانگی بود به شدت او را مورد نکوهش قرار داده و این عمل وی را (مدل شدن) محکوم کرده بودند. پس از مرگ خالق این اثر، نقاشی دیوانگی بازسازی و در نمایشگاه‌های مختلف به صورت امانی نمایش‌داده شد تا سرانجام به موزه ملی کراکف بخشیده شد.
دامیان آلکازار (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل مکزیک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به دوزخ، سوسک آبی و نارکس اشاره کرد.
استفانی سیگمن (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل اهل مکزیک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "اسپکتر"، "روزی روزگاری در ونیز"، "" و "نارکس" اشاره کرد.
پاولینا گایتان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مبادله و نارکس اشاره کرد.
کریستینا اومانیا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کلمبیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به نارکس اشاره کرد.
لاورا پریکو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کلمبیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ویکتوریا اشاره کرد.
آلبرتو آمان (؛ زادهٔ ۱۹۷۸) بازیگر اهل آرژانتین است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "دیسکو، ایبیزا، لوکومیا"، "رساله‌ای درباره یک قتل"، "نارکوها"، "ماینداسکیپ" و "سلول ۲۱۱" اشاره کرد.
در جستجوی بوسهٔ نیمه‌شب فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی ساخته‌ٔ سال ۲۰۰۷ است. این فیلم در میان ۱۰ فیلم برتر مستقل سال ۲۰۰۸ به انتخاب هیئت ملی بازبینی فیلم قرار گرفته است. در عین حال این فیلم برندهٔ جایزه ایندیپندنت اسپیریت (جان کازاوت) در سال ۲۰۰۹ شده‌است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره ترایبکا به نمایش درآمد. داستان فیلم. فیلم با ویلسون (اسکوت مک‌نری) ۲۹ ساله در روز پایانی سال آغاز می‌شود. او که از تگزاس برای نوشتن فلیم‌نامه به لس‌آنجلس آمده، در یک آپارتمان با یاکوب (برایان متیو مک‌گوایر) و مین (کاتلین
با یاکوب (برایان متیو مک‌گوایر) و مین (کاتلین لیونگ) زندگی می‌کند. بعد از اینکه فیلم‌نامه ای که او نوشته است دزدیده می‌شود، دوست دختر سابقش ترکش می‌کند و چند بدبیاری دیگر در سال‌های اقامتش در لس‌انجلس او به افسردگی دچار شده‌است. جاکوب تنها راه کمک به وی را یافتن یک دوست دختر جدید می‌داند، از این رو او را وادار می‌کند در کریگزلیست یک آگهی برای شب عاشقانه سال نو بنویسد. پس از نوشتن این آگهی این وویین (سارا سیموندز) است که با او تماس می‌گیرد تا با او قرار ملاقات بگذارد و فیلم وقایع آن روز را بازگو می‌کند. نظر
بگذارد و فیلم وقایع آن روز را بازگو می‌کند. نظر منتقدان. راجر ایبرت از "شیکاگو سان-تایمز" به این فیلم ۳.۵ ستاره از ۴ داده‌است. او این فیلم را با "پیش از غروب" مقایسه کرده‌است. او چهرهٔ واقعی شخصیت‌های داستان را تحسین کرد. فیلیپ فرنچ از "گاردین" فیلم‌برداری سیاه و سفید فیلم را از نقاط قوت آن دانسته است.
زنان ضد فمینیسم (#WomenAgainstFeminism) جنبش زنان ضد اندیشه‌های فمینیستی است. آنان تصاویر خود را با این هشتگ در یوتیوب و شبکه‌های اجتماعی به خصوص تویتر و تامبلر منتشر می‌کنند. این هشتگ حاوی تصاویری از زنانی است که به نقد فمینیسم می‌پردازند. اکثراً با این جمله شروع می‌شوند که «من به فمینیسم نیاز ندارم زیرا...». این جنبش با استقبال زیادی از زنان غربی مواجه شد. خاستگاه. هشتگ زنان ضد فمینیسم در ۲۳ ژوئیه سال ۲۰۱۳ میلادی توسط زنان آمریکایی در پاسخ به حرکت‌های فمینیستی ایجاد شد و در اوت و ژوئیه ۲۰۱۴ هنگامی که
فمینیستی ایجاد شد و در اوت و ژوئیه ۲۰۱۴ هنگامی که ستون‌های خبری و رسانه‌ها به آن پرداختند توجه بسیاری را جلب نمود.زنان بسیاری به این جنبش پیوسته و تصاویر خود را با پلاکاردهای حاوی متن‌های ضد فمینیستی منتشر کردند.
مارکوس یورنته مورنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست هافبک برای باشگاه اتلتیکو مادرید بازی می‌کند. وی پس از درخشش در تیم جوانان، توسط زین‌الدین زیدان به رئال کاستیا دعوت شد و سپس به تیم اصلی رئال مادرید منقل شد. او همراه با رئال مادرید موفق به کسب لیگ قهرمانان اروپا و جام باشگاه‌های جهان شد. وی در ژوئن ۲۰۱۹ قراردادی ۵ ساله با اتلتیکو مادرید امضا کرد. وی توانست با درخشش در لیگ قهرمانان اروپا ۲۰-۲۰۱۹ در ورزشگاه آنفیلد، دو گل و یک پاس گل را برای تیم اتلتیکو مادرید به ثبت برساند. پیوند به
برای تیم اتلتیکو مادرید به ثبت برساند. پیوند به بیرون. پروفایل رسمی رئال مادرید
خورخه فرانکو آلویز (؛ زادهٔ ) که با نام بورگی () هم شناخته می‌شود، یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست وینگر به شکل قرضی از رئال مادرید برای اسپورتینگ گیخون در لا لیگا بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید سی، رئال مادرید کاستیا و اسپانیول اشاره کرد.
محمد بن عبدالواحد مُطرِّز شهرت‌یافته به ابوعمر زاهد همچنین «زاهد باوردیِ غلامِ ثعلب» (۸۷۴-۹۵۷م) (نسب:ابوعمر محمد بن عبدالواحد بن ابوهاشم مطرّز) کاتب و لغوی عربی ایرانی بود.
آلوارو خوزه خیمنز گررو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست وینگر برای ایراکلیس بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که او در آن بازی کرده، می‌توان به رئال مادرید کاستیا و کوردوبا اشاره نمود.
سیاهرگ ریوی رگ‌های خونی بزرگی هستند که اکسیژن را از شش‌ها دریافت می‌کنند و به دهلیز چپ قلب می‌برند. چهار سیاهرگ ریوی در بدن هر فرد وجود دارد. (دو تا در هر شش) ساختار. دو سیاهرگ از ریشه ریه نشات می‌گیرند و اکسیژن را از سه یا چهار رگ برونشیال دریافت می‌کنند دهلیز چپ می‌فرستند. سیاهرگ‌های فوقانی و تحتانی از هر ریه تخلیه می‌شوند پس در مجموع چهار سیاهرگ ریوی وجود دارد. سیاهرگ‌های ریوی در کنار پیراشامه ثابت شده‌اند. وریدهای ریوی در کنار شریانهای ریوی خونرسانی می‌کنند.
کوگیو یک اصطلاح برای معدود مردان قدرتمند وابسته به دربار امپراتور ژاپن در دوران پیش از دوره میجی است. کوگیو به‌طور گسترده به دو گروه تقسیم شده بود: «کو» (公)، متشکل از دایجو-دایجین، سادایجین (وزیر چپ) و اودایجین (وزیر راست)؛ و «کی» (卿)، متشکل از دایناگون (مشاور اعظم)، چوناگون (مشاور میانه)، سانگی (ژاپن) (مشاور) و اعضای دربار از رتبه‌های سوم و بالاتر بود.
بریز سولِی، گاهی brise-soleil ( از زبان فرانسه) یا آفتاب‌شکن یک عنصر معماری در ساختمان است که افزایش حرارت در داخل ساختمان را کاهش می‌دهد و این کار را با منحرف کردن نور خورشید انجام می‌دهد. برایس سولیل‌ها می‌توانند شامل انواعی از سازه‌های دائم سایه‌بانی باشند اعم از نوع ساده بتنی در قالب‌های مشبک رایج معرفی شده توسط لوکوربوزیه تا نمونه‌های ابداعی با مکانیسم بال مانند سانتیاگو کالاتراوا برای موزه هنر میلواکی یا نمونه مکانیکی در انیستیتو جهان عرب توسط ژان نوول که در واقع دستگاه‌هایی هستند که با حرکت خودشان
که در واقع دستگاه‌هایی هستند که با حرکت خودشان ایجاد الگوهای جدید می‌کنند. آفتاب‌شکن در تعریف فرمی، یک سطح گسترش‌یافته از سمت آفتاب‌گیر نمای یک ساختمان است و بیشتر برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد در طول تابستان برای نماهایی با مقدار زیادی شیشه استفاده می‌شود. برایس سولیل‌ها در زمینه گرمایش منفعل در مقابل لوورها عملکرد بهتری دارند. اغلب لوورها در زاویه تند آفتاب تابستان سایه خوبی ایجاد نمی‌کنند همچنین به آفتاب مایل زمستان نیز اجازه ورود مناسب نداده و فرایند گرمایشغیرفعال خورشیدی به درستی انجام نمی‌شود.
انجمن علمی میکروب شناسی ایران یک تشکل علمی در حوزه گروه علوم پایه پزشکی و بهداشت در ایران است که در سال ۱۳۴۵ از سوی تعدادی اساتید میکروب‌شناسی تشکیل شد. این انجمن ۲ مجله علمی را نیز چاپ می‌کند. یکی از آنان به زبان انگلیسی و دیگری به زبان فارسی چاپ می‌شود. این انجمن صاحبت امتیار مجله میکروب‌شناسی پزشکی ایران نیز می‌باشد.
کیوگوکو تاتسوکو (? – اکتبر ۲۲، ۱۶۳۴) یکی از زنان ژاپنی بود که در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو زندگی می‌کرد. پدر کیوگوکو تاکایوشی و مادر وی کیوگوکو ماریا نام داشت که خواهر بزرگتر آزای ناگاماسا بود. وی همچنین دختر خاله یودو-دونو همسر غیراصلی تویوتومی هیده‌یوشی بود. او نخست همسر دایمیوی ولایت واکاسا (تاکدا موتوآکی) بود و از همسر اولش دو پسر و یک دختر داشت. بعد از مرگ همسر اولش، همسر غیراصلی تویوتومی هیده‌یوشی شد در حالیکه یودو-دونو همسر غیراصلی دیگر تویوتومی هیده‌یوشی از اقوام نزدیک و هر دو دوست صمیمی یکدیگر
از اقوام نزدیک و هر دو دوست صمیمی یکدیگر بودند.
اُواُوکو اشاره به محل اقامت زنان در قلعه ادو دارد، در این بخش از قلعه، همسر اصلی سی‌شیتسو (میدای‌دوکورو) و زنان غیر اصلی سوکوشیتسو‌های شوگون در زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا و کارکنان و خدمتکاران زن در آن اقامت داشتند. این عنوان همچنین به بخشی از قلعهٔ یک دایمیو (امیر محلی) به همین معنا نیز گفته می‌شود. بررسی اجمالی. اُواُوکو (به معنی داخلی بزرگ) از نظر تاریخی محله زنان در قلعه ادو بود، یا بخشی از قلعه که زنان مرتبط با شوگون در آن ساکن بودند. مناطق مشابه در قلعه‌های دایمیو قدرتمند، مانند قلمرو ساتسوما، نیز با
دایمیو قدرتمند، مانند قلمرو ساتسوما، نیز با این اصطلاح نامیده می‌شدند. در زمان سلطنت دومین شوگون، توکوگاوا هیده‌تادا، اُواُوکو در قلعه ادو به عنوان یک محل اسکان زنانه تأسیس شد که در آن همسر رسمی او میدای‌دوکورو، به نام اوایو، در طول حکمرانی سومین شوگون، توکوگاوا ایه‌میتسو، به پیشنهاد دایه‌اش کاسوگا نو تسوبونه گسترش یافت تا از تولد یک وارث مرد برای منصب شوگون، از تبار خاندان توکوگاوا اطمینان حاصل شود. اُواُوکو به این ترتیب با نزدیک به ۱۰۰۰ زن که به عنوان خدمتکار مشغول به کار بودند، تبدیل به حرم‌سرای بزرگ
مشغول به کار بودند، تبدیل به حرم‌سرای بزرگ شوگون شد. در اُواُوکو همسر اصلی و کنیزهای شوگون زندگی می‌کرد. زنان مسن‌تری که برای مدت طولانی به او خدمت کرده بودند، در واقع اُواُوکو را کنترل می‌کردند. زنانی که به عنوان خدمتکار در اُواُوکو کار می‌کردند، دختران هاتاموتو، یک طبقه عالی‌رتبه از سامورایی‌ها بودند، و آنها خدمتکارانی از چونین اهالی شهر داشتند. و دهقانانی که برای آنها کار می‌کردند، اگر بچه‌های او را به دنیا می‌آوردند، به عنوان همسر غیر اصلی شوگون با آنان رفتار می‌کردند. یکی از این نمونه‌ها هوجو-این،
رفتار می‌کردند. یکی از این نمونه‌ها هوجو-این، دختر یک لباس دست دوم فروشی بود که چهارمین شوگون، توکوگاوا ایه‌تسونا را به دنیا آورد. توکوگاوا ایه‌ناری، یازدهمین شوگون، ۵۳ فرزند داشته است و تقریباً هر سال بین ۱۷ تا ۵۵ سال صاحب فرزند می‌شود و نام ۲۶ پسر و ۲۷ دختر تأیید می‌شود. علاوه بر این، به نظر می‌رسد که او حدود هفت فرزند داشته است که قبل از به دنیا آمدن آنها سقط شده‌اند، و او را بسیار بیشتر از هر فئودال دیگری در زمان خود، از جمله خانواده شوگون که فرزندان بسیاری داشته است، تبدیل کرده است. او ۲۴ سوکوشیتسو
بسیاری داشته است، تبدیل کرده است. او ۲۴ سوکوشیتسو (زن غیر اصلی) داشت، از جمله کودای‌ئین که همسر اصلی او بود. این به این دلیل بود که در آن زمان «ایجاد جانشین» مهم‌ترین وظیفه رسمی شوگون‌ها و دایمیوها بود. در این زمان، بیشتر رهبری عملی در شوگون‌سالاری و هر حوزه توسط دست‌نشانده‌ها انجام می‌شد و آنچه از شوگون‌ها و دایمیو انتظار می‌رفت ایجاد یک جانشینی قوی برای اطمینان از ادامه نسل «خانواده» بود. ورود مردان به اُواُوکو به‌طور کلی ممنوع بود. مقام روجو، تنها زمانی می‌توانست وارد شود که توسط همسر رسمی شوگون یا یک
می‌توانست وارد شود که توسط همسر رسمی شوگون یا یک زن بلندپایه در اُواُوکو احضار شود. نجارها و نقاشان نیز در صورت نیاز اجازه ورود به اُواُوکو را داشتند و با گذشت زمان تعداد مردانی که وظایف امنیتی، اداری و سایر وظایف را در اُواُوکو انجام می‌دادند افزایش یافت، هرچند به صورت محدود. اُواُوکو همچنین برای تضمین حاکمیت شوگون‌سالاری توکوگاوا بر کشور با ترتیب دادن ازدواج سیاسی بین فرزندان شوگون و فرزندان دایمیو در مناطق مختلف مورد استفاده قرار گرفت. اُواُوکو تا سال ۱۸۶۸ ادامه یافت، زمانی که حکومت شوگون‌سالاری
سال ۱۸۶۸ ادامه یافت، زمانی که حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا منحل شد. سازمان. محل سکونت زنان شامل مادر، همسر اصلی سی‌شیتسو و زنان غیراصلی سوکوشیتسو شوگون بود. شایعه شده است که چند هزار زن از جمله خدمتکاران را در خود جای داده می‌داده است، «اوکو»، به اندازه هر بخش دیگر از قلعه ادو، نقطه کانونی دسیسه سیاسی برای شوگون‌سالاری توکوگاوا بود. یک خانم در رده اوتوشی یوری یا جورو اوتوشی‌یوری یا بانوی ارشد، کنترل قدرت در اوکو را در دست داشت و به نفوذی معادل روجو در قلعه ادو دست یافت. در فرهنگ عامه. هیچ نقاشی از فضای
ادو دست یافت. در فرهنگ عامه. هیچ نقاشی از فضای داخلی وجود ندارد. هنرمندان اوکی‌یو-ئه مانند هاشیموتو چیکانوبو و تویوهارا چیکانوبو تعدادی آثار چاپی را خلق کردند که زندگی زنان اواوکو را بر اساس تصورشان به تصویر می‌کشیدند.
ابن عبدُ رَبِّه (۲ دسامبر ۸۶۰–۶ مارس ۹۴۰) (نسب: احمد بن محمد ابن عبد ربِّه) ادیب عربی اندلسی، از اهالی قرطبه بود.نخست شعر غزلی و لهو سرود، سپس برگرفت و توبه کرد. قصاید اولیهٔ خود را «از روی عیاشی» می‌دانست و آن‌ها در "المُمَحِّصات" گردآورد. با ابوعبدالله قلفاط دوستی داشت اما پایدار نشد. مشهورترین اثرش کتاب ادبی "العِقد"(یا آنگونه که بعدها "العِقد الفرید" نام گرفت) می‌باشد که آوازه‌اش برپایهٔ آن است. در آن اثر، خبرها، گفته‌ها و برگزیده‌ها از نثر و شعر از مشرق اسلامی را گرد آورد، با اینکه خود مغربی بود؛
مشرق اسلامی را گرد آورد، با اینکه خود مغربی بود؛ به‌طوری که صاحب بن عباد هنگامی که این اثر را دید، گفت: «این کالای خودمان است که به ما بازگردانده شده. پنداشتم این اثر دربرگیرندهٔ اخباری از سرزمینشان باشد اما بر اخبار خودمان استوار است. نیازی به آن نداریم!». زندگی. نَسَبِ او «شهاب‌الدین ابوعمر احمد بن عبدِ ربّه بن حبیب بن حُدَیر بن سالم قرطبی» ذکر شده است. احمد بن عبدربه در ۱۰ رمضان ۲۴۶ قمری/ ۲ دسامبر ۸۶۰ در قرطبه (در استان کوردوبای امروزی اسپانیا) زاده شد و همان‌جا پرورش یافت. نزد برخی استادان آنجا، علم
و همان‌جا پرورش یافت. نزد برخی استادان آنجا، علم آموخت، مانند: بَقیُّ بن مَخلَد (درگذشتهٔ ۲۷۶ق)، محمد بن وضّاح (درگذشتهٔ ۲۸۶ قمری) و محمد بن عبدالسلام خشنی (درگذشته ۲۷۶).احمد بن عبدربه شاعر دربار امیر منذر، امیر عبدالله و عبدالرحمن ناصر بود.در سال‌هایی پایانی عمرش فلج بود، سپس در ۱۸ جمادی‌الاول ۳۲۸ قمری/ ۶ مارس ۹۴۰ در قرطبه درگذشت.