payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از چندی «جوانا» که استپفورد را زیادی آرام و شسته رفته یافته، از رفتار برده وار و در عین حال، ظاهرا شاد و رضامندانه ی زنان آن جامعه ی کوچک یکه می خورد. در این میان تنها مورد استثنایی، «بابی مارکوویتس» (میدلر)، نویسنده ای پر شور است...
دیپلم اسپانیایی به عنوان زبان خارجی یا به‌صورت کوتاه شده DELE یک گواهی مدرک زبان اسپانیایی است که از طرف مؤسسه سروانتس (Instituto Cervantes) بو وزارت آموزش و پرورش اسپانیا صادر می‌گردد. در ایران آزمون دله توسط کانون زبان برگزار می‌گردد. مقاطع آزمون DELE. آزمون DELE بر اساس چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبان‌ها در ۶ سطح A1, A2, B1, B2, C1, C2 برگزار می‌گردد. قبولی در هر سطح نیازمند کسب ۶۰ نمره از ۱۰۰ نمرهٔ آزمون می‌باشد. اعتبار این مدرک همیشگی است و مانند آیلتس یا تافل پس از گذشت چند سال منقضی نمی شود.
آیلتس یا تافل پس از گذشت چند سال منقضی نمی شود. مهارت‌های آزمون DELE. در این آزمون هر چهار مهارت لازم برای یادگیری زبان (مهارت گفتاری، مهارت شنیداری، مهارت نوشتاری، مهارت روخوانی و درک مطلب) سنجیده می شود.
هامبارتسوم لیمونجیان (؛ ؛ ۱۷۶۸ – ۲۹ ژوئن ۱۸۳۹) یک آهنگساز در سبک موسیقی کلاسیک و Armenian chant و نظریه‌پرداز موسیقی ارمنی بود. وی «سیستم نت‌نویسی هامبارتسوم» را گسترش داد که سیستم نت‌نویسی موسیقی کلاسیک ارمنی و عثمانی تا عصر حاضر بود. این سیستم هم‌اکنون در کلیسای حواری ارمنی کاربرد دارد. ابتدای زندگی. هامبارتسوم لیمونجیان در سال ۱۷۶۸ در کنستانتینوپل از والدینی به نام‌های سارگیس و کاترینا به دنیا آمد. والدین اصالتاً اهل خارپرت بودند که به کنستانتینوپل نقل مکان نموده بود، تهیدست بودند و قادر بودند پسرشان به
نموده بود، تهیدست بودند و قادر بودند پسرشان به مدرسه ابتدایی بفرستند. پس از پایان دبستان هامبارتسوم لیمونجیان در یک خیاطی مشغول به کار شد. لیموجیان که شیفته موسیقی بود با حضور در مراسم کلیسای ارمنی، شروع به یادگیری دروس موسیقی در داخل کلیسا نمود. وی در سن ۲۷ سالگی ازدواج نمود و صاحب شش فرزند شد همچنین یکی از فرزندانشان به نام زینوب لیمونجیان (۱۸۱۰–۱۸۶۶) به آهنگسازی و نوازندگی نی پرداخت. هامبارتسوم لیموجیان دروس موسیقی ارمنی از موسیقیدانی ارمنی همچون گریگور کاراساکالیان (۱۷۳۶–۱۸۰۸) و زینه پوغوس (۱۷۴۶–۱۸۲۶)
کاراساکالیان (۱۷۳۶–۱۸۰۸) و زینه پوغوس (۱۷۴۶–۱۸۲۶) فرا گرفت. وی در سن ۷۱ سالگی درگذشت و در گورستان ارمنی هاکوپ مقدس به خاک سپرده شد.
کاترین شیندل (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۷۷) بازیگر، خواننده، رقصنده و ملکه زیبایی اهل آمریکا است. او در سال ۱۹۹۸ به نمایندگی از ایلینوی برنده دوشیزه آمریکا شد. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "همسران استپفورد" و "کشمکش خوب" اشاره کرد.
نیکول جانسون (زاده ۹ ژانویه ۱۹۷۴) مدل و ملکه زیبایی اهل آمریکا است. او در سال ۱۹۹۹ به نمایندگی از ایلینوی برنده دوشیزه آمریکا شد.
هدر فرنچ هنری (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۷۴) سیاستمدار، فعال حقوق بشر، طراح مد و ملکه زیبایی اهل آمریکا است. او در سال ۲۰۰۰ به نمایندگی از کنتاکی برنده دوشیزه آمریکا شد.
گریگور کالفایان ()؛ ۱۷۶۸ – ۲۹ ژوئن ۱۸۳۹) یک نویسنده، سخنران، موسیقی‌دان و موسیقی‌شناس برجسته ارمنی بود. زندگی‌نامه. گریگور کالفایان در سال ۱۸۷۳ در بورسا، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. پدر وی یک معمار بود. گریگور کالفایان تحصیلات ابتدایی خویش را در مدرسه ارمنی محلی کسب نمود. وی سرانجام به کنستانتینوپل نقل مکان نمود جایی که تحصیلات خویش را در دبیرستان معتبر گتروناکان ادامه داد. کالفایان در در پاریس، فرانسه پذیرفت شد جایی که آموزگاران و آهنگسازان سرشناس، ونسان دندی و در آنجا تدریس می‌نمودند. بمحض پایان
ونسان دندی و در آنجا تدریس می‌نمودند. بمحض پایان تحصیلاتش در فرانسه و انگلستان دربارهٔ موسیقی ارمنی سخنرانی نمود. در سال ۱۹۰۵ وی مجله تحت عنوان "Kroonk" را به هر دو زبان ارمنی و فرانسوی منتشر نمود. وی در سال ۱۹۴۹ در فرزنو، کالیفرنیا درگذشت.
سیروارد گالباگیان گارامانوک (؛ ؛ ۱ دسامبر ۱۹۱۲ – ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸) یک آهنگساز، نوازنده پیانو و معلم ارمنی بود. زندگی‌نامه. گارامانوک در محله اسکودار، کنستانتینوپول، در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد. وی آموزش پیانو در سن پنج سالگی زیر نظر استپان پاپلیان شروع نمود. وی در سال ۱۹۳۹ از کنسرواتوار موسیقی استانبول که مدیریت آن را استپان پاپلیان برعهده داشت فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین کلاس‌های را نیز در دربارهٔ تئوری موسیقی، تاریخچه و موسیقی مجلسی زیر نظر جمال رفیت ری، احمد عدنان سایگون و لیکو آمار گذراند متعاقباً به
احمد عدنان سایگون و لیکو آمار گذراند متعاقباً به مدت کوتاهی نیز درس‌های خصوصی در پیانو را زیر نظر لازار لوی و آهنگسازی را زیر نظر ژان روژه دوکاس گذراند. وی در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸ در سن ۹۵ سالگی در استانبول درگذشت و در گورستان ارامنه شیشلی به خاک سپرده شد.
ادگار ماناس (؛ )؛ ۱۲ آوریل ۱۸۷۵ – ۹ مارس ۱۹۶۴) یک آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌شناسی ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. وی یکی از سه سازنده سرود ملی ترکیه است که آن را برای اجرای ارکستر تنظیم نمود. زندگی‌نامه. پدر وی آلکساندر ماناس مترجم ارشد مدیریت اداره بدهی دولت عثمانی بود. خانواده وی احتمالاً اصالتاً اهل «کایسری» (قیصریه کنونی) باشند که مبدأ آن مرتبط به میانه سده ۱۶ میلادی است. رافائل میناس (ح. ۱۷۱۰–۱۷۹۰) نقاش رسمی دربار امپراتوری عثمانی بود. ابتدای زندگی. ادگار ماناس در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۸۷۵ در شهر
زندگی. ادگار ماناس در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۸۷۵ در شهر کنستانتینوپل (استانبول کنونی) به دنیا آمد. ذوق هنری باعث شد که ادگار جوان در سن ۱۳ سالگی راهی ایتالیا کند تا در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار رشته تجارت بیاموزد. هنگامی که در ونیز بود همچنین درس‌های پیانو را زیر نظر پروفسور «ترولینی» فرا گرفت. در سال ۱۸۹۴ به محض فارغ‌التحصیل شدن به زادگاهش بازگشت. به رهبری دسته سرایندگان «گروه کر گوقتان» کلیسای ارمنی شهر استانبول برگزیده شد که تا سال ۱۹۵۷ به مدت بیست سال این سمت را برعهده داشت. در
۱۹۵۷ به مدت بیست سال این سمت را برعهده داشت. در سال ۱۹۱۲ ماناس acquaintance را از کومیتاس وارداپت، بنیان‌گذار موسیقی مدرن ارمنی را ساخت. در همان سال برایتکپف و هرتل مستقر در لایپزیک دو قطعه هنری از ادگار ماناس شامل "سوئیت برای پیانو" و "کوارتت زهی" را منتشر کرد. به زودی ماناس به رهبری گروه کر «کنار» (Lyre) مرتبط با «لیگ جوان ارمنی کنستانتینوپل» برگزیده شد. در سال ۱۹۲۳ Hamelle مجموعه‌ای از ترانه‌های ماناس را که بر مبنای اشعار ارمنی که توسط Yetvart Kolandjian به فرانسه ترجمه شده بود به چاپ رساند. وی در
به فرانسه ترجمه شده بود به چاپ رساند. وی در آرامستان کلیسای کاتولیک پانگالتی در محله شیشلی استانبول به خاک سپرده شده‌است.
سرود کدمون شعر کوتاهی به زبان انگلیسی کهن است که در اصل توسط کدمون برای ستایش خدای خالق سروده شده‌است. ترجمهٔ لاتین این شعر توسط سینت بید در کتاب "تاریخچهٔ کلیسایی مردم انگلستان" و نسخه‌های محلی دیگری که از کتاب او تهیه شده به دست ما رسیده است. متن و ترجمه. دست‌نوشته‌هایی که حاوی سرود کدمون هستند از سدهٔ ۸ تا میانه‌های سدهٔ ۱۲ میلادی نوشته شده‌اند. این نسخ نشان از دو فضا دارند. همچنین در طول این پنج سده می‌توان سیر دگردیسی این سرود از سنت شفاهی به ادبی را در این دست‌نوشته‌ها دید. این سرود در ترجمه متن
را در این دست‌نوشته‌ها دید. این سرود در ترجمه متن ساکسون غربی با عنوان "تاریخ کلیسیایی" (Historia ecclesiastica) به عنوان بخشی از متن اصلی آمده است اما در ترجمهٔ زبان لاتین به عنوان شرحی بر تفسیر و ترجمهٔ آن آمده. سرود کدمون از میان چهارده نسخهٔ خطی فقط به دو گویش وجود دارد. اهمیت دو ترجمه در شیوهٔ قالب‌بندی در زبان‌های لاتین و انگلیسی کهن در طول پنج سده است. شکستن واژه‌ها در پایان جملات، بزرگ‌نویسی بعضی از حروف، نقطه‌گذاری‌ها و این مسئله که متن در کجای صفحه نوشته شده می‌تواند به فهم کامل‌تری از زبان
صفحه نوشته شده می‌تواند به فهم کامل‌تری از زبان انگلیسی کهن که در آن زمان تازه به رشته تحریر درآمده بود در مقایسه با زبان لاتین که در واقع بیشتر زبانی نگارشی محسوب می‌شد منجر شود. نسخهٔ خطی مربوط به سده ۸ میلادی از کتاب "تاریخ کلیسایی" شامل نشانه‌های تلفظی برای خواندن صحیح سرود است. این کار با بزرگ کردن حروف و تقطیع متن به چند ستون صورت گرفته. در نسخه‌های بعدی، نخستین حرف هر تکه شعر با رنگ قرمز نوشته شده و پایان همان تکه با رنگی کمرنگتر. رنگ کمرنگ نشانه وقف است در حالی که رنگ تیره‌تر نشان از پایان و آغاز
است در حالی که رنگ تیره‌تر نشان از پایان و آغاز بخشی نو دارد. با وجود اختلافاتی که در نسخه‌های انگلیسی کهن از این سرود وجود دارد اما تمام رونوشت‌ها از لحاظ وزن، مفهوم و قواعد درست هستند. این نسخه‌ها شاهدی بر مدعای وجود دوره‌ای از گذار تاریخی هستند که در آن شعرهای شفاهی تنها به این منظور نوشته می‌شدند تا پیامی از پیش تعیین‌شده به خواننده بدهند. متن زیر از انگلیسی کهن است. متن سدهٔ ۸ نورثامبریایی جزو کهن‌ترین دست‌نوشته‌های موجود است.
تام‌جانگ (به ویتنامی: Xã Tam Giang) یک قصبه و روستا در ویتنام است که در استان کاماو واقع شده‌است.
در اخترشناسی، ابر هیل یا ابر اورت درونی یا ابر درونی، ، یک قرص پیرا-ستاره‌ای بسیار گستردهٔ، منطقهٔ درونی ابر اورت است که مرز بیرونی آن تا حدود ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ واحد نجومی از خورشید است، و مرز درونی آن، که به روشنیِ کمتری تعریف شده، از ۱۰۰ تا ۳٬۰۰۰ واحد نجومی فرض شده، این مسافت بسیار فراتر از کمربند کویپر و مدارهای سیاره‌هاست، ولی فاصله‌ها ممکن است بسیار بیشتر باشد. در صورت وجود، ابر هیل حاوی حدود ۵ برابر دنباله‌دار بیشتر از ابر اورت است. دنباله‌دارهای ابر اورت به طور مداوم به وسیلهٔ محیط خود در معرض آشفتگی
به طور مداوم به وسیلهٔ محیط خود در معرض آشفتگی هستند. بخشی اندک؛ ولی غیر قابل چشم‌پوشی از آن‌ها، به مرور منظومهٔ خورشیدی را ترک یا وارد بخش درونی آن می‌شوند.
باشگاه فوتبال کلنی مموریال تبریز یک باشگاه فوتبال در تبریز و متعلق به مدرسه مموریال تبریز بوده است. این باشگاه در سال‌های دههٔ ۱۳۳۰ تا دههٔ ۱۳۶۰ در رقابت‌های منطقه‌ای و کشوری به رقابت می‌پرداخت. این تیم در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ به یک قهرمانی و چهار نایب قهرمانی در مسابقات جام قهرمانی فوتبال کشور دست یافت و در جام قدس ۱۳۶۵ نیز به مقام نایب قهرمانی رسید. پیشینه. دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰. تا پیش از دههٔ ۱۳۳۰، فوتبال در تبریز به صورت پراکنده و محله‌ای برگزار می‌شد. در آن دوران محلات تبریز هر کدام برای خود تیمی داشتند. از
محلات تبریز هر کدام برای خود تیمی داشتند. از جملهٔ این تیم‌ها می‌توان به تیم‌های آذر، سیمرغ، آهن، شهاب، ظفر، شایان، نصرت (دوه چی) و جوانان سرخاب اشاره کرد که از میان آن‌ها، تیم‌های آذر و سیمرغ جزو بهترین‌ها بودند و معمولاً اکثر بازیکنان منتخب استان از این دو تیم انتخاب می‌شدند. از اوایل دهه ۳۰ باشگاه‌هایی در تبریز تأسیس شدند. در اواخر دهه ۳۰ و ۴۰، تیم تبریز از مدعیان قهرمانی فوتبال ایران به حساب می‌آمد. تیم کلنی مموریال تبریز در سال ۱۳۳۸ در مسابقات جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۳۸ قهرمان شد و در سال‌های ۳۶،
فوتبال ایران ۱۳۳۸ قهرمان شد و در سال‌های ۳۶، ۴۱، ۴۳ و ۴۶ به عنوان نایب قهرمانی دست یافت. پیش از سال ۱۳۲۷. تا پیش از سال ۱۳۲۷، مسابقات فوتبال در تبریز، به صورت پراکنده در بین جوانان این شهر برگزار می‌شد؛ ولی بعد از عضویت فدراسیون فوتبال ایران در فیفا، مسابقات به‌طور منسجم برگزار گردید و رفته رفته رقابت بین تیم‌های شهرستانی آغاز شد. از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۴. در سال ۱۳۲۷ مسئولان مدرسه مموریال تبریز تصمیم به ایجاد یک باشگاه فوتبال در تبریز گرفتند و قدرتمندترین بازیکنان تبریز را به این باشگاه دعوت کردند. در سال ۱۳۳۴
تبریز را به این باشگاه دعوت کردند. در سال ۱۳۳۴ کلنی مموریال تبریز تیم قدرتمندی را در اختیار داشت که در بسیاری از مسابقات با بهره‌گیری از بازیکنانی مجرب از جمله «قارلو» (Garlo) دروازه‌بان رومانیاییِ خود توانست در اکثر مسابقات پیروز شود. سال ۱۳۳۵. از سال ۱۳۳۵ اولین مسابقات قهرمانی کشور بین تیم‌های منتخب اصفهان، تهران، تبریز، مشهد و آبادان برگزار شد. در این مسابقات که در کرمان برگزار گردید، تیم منتخب تبریز به خاطر پنالتی که به سود تیم مقابل گرفته شد، از ادامهٔ بازی‌ها کناره‌گیری کرد. سال ۱۳۳۶. مسابقات در شهر
بازی‌ها کناره‌گیری کرد. سال ۱۳۳۶. مسابقات در شهر اصفهان برگزار گردید و تیم کلنی مموریال تبریز توانست نایب قهرمان این دوره از رقابت‌ها شود. اسامی تعدادی از بازیکنان تیم کلنی مموریال تبریز که در سال ۱۳۳۶ در این تیم عضویت داشتند عبارتند از: اکبر شوقی، کاظم تقی‌زاده، علی قنادی، فتاح عظیمی، اردوبادی، بیوک صباغ و دروازه بانان اردوبادی و خانلو. سال ۱۳۳۷. در اواخر سال ۱۳۳۶ در اثر زلزله، مسابقات سال ۱۳۳۷ لغو گردید و بودجه این بازی‌ها به منظور کمک به زلزله زدگان واریز گردید. سال ۱۳۳۸. این دوره از مسابقات در شهر
واریز گردید. سال ۱۳۳۸. این دوره از مسابقات در شهر تبریز برگزار گردید که مراحل مقدماتی آن به صورت منطقه‌ای انجام گرفت. در این مسابقات چهار تیم برتر کشور از شهرهای تبریز، اصفهان، تهران و اهواز شرکت داشتند که در پایان با قهرمانی تیم تبریز به پایان رسید. نتایج مسابقات این دوره عبارتند از: در این مسابقات که به صورت امتیازی برگزار می‌شد در مسابقه فینال بین تیم‌های کلنی تبریز و دارایی تهران که تا دقیقه ۸۷ بازی بدون گل بود و مسؤولین هم بازی را تقریباً پایان یافته تلقی می‌کردند تا آن جا که از بلندگوی استادیوم
تلقی می‌کردند تا آن جا که از بلندگوی استادیوم خواستار حضور مربی تیم شاهین اصفهان جهت اخذ کاپ قهرمانی شدند، چرا که در صورت تساوی این بازی، کلنی مموریال تبریز با یک امتیاز کمتر نایب قهرمان می‌شد؛ ولی در همین لحظه «ائلدار صادق زاده» بازیکن تبریزی، گل سرنوشت ساز را در دقیقه ۸۹ بازی، وارد دروازه دارایی تهران کرد و جام قهرمانی نصیب کلنی مموریال تبریز شد. سال ۱۳۳۹. این دوره از مسابقات به صورت باشگاهی در ساری برگزار گردید که شش تیم نهایی این رقابت‌ها را تیم‌های کانی مموریال تبریز، شاهین آبادان، دیهیم تهران، فرهنگ
مموریال تبریز، شاهین آبادان، دیهیم تهران، فرهنگ کرمان، نماینده قزوین و نماینده ساری تشکیل داده بودند. در این مسابقات، نماینده تبریز به مقام پنجم رسید و شاهین آبادان اول شد. سال ۱۳۴۰. این دور از مسابقات در مشهد برگزار گردید که تیم کلنی تبریز به علت نبود بودجه در مسابقات شرکت نکرد. سال ۱۳۴۱. مسابقات در اصفهان برگزار گردید که کلنی مموریال تبریز در فینال بعد از دارایی تهران به مقام دوم دست یافت. سال ۱۳۴۲. برای اولین بار به صورت المپیک در تمام رشته‌ها برگزار گردید که استان آذربایجان شرقی در مجموع به مقام سوم
که استان آذربایجان شرقی در مجموع به مقام سوم رسید. سال ۱۳۴۳. کلنی مموریال تبریز بعد از آریا مشهد به مقام دوم رسید و محل مسابقات در شهر مشهد بود. سال ۱۳۴۴. این دوره از مسابقات در ساری برگزار گردید که تیم‌های پاس تهران ، آریا مشهد و کلنی مموریال تبریز به ترتیب اول، دوم و سوم شدند. سال ۱۳۴۵. در این سال مسابقات برگزار نشد. سال ۱۳۴۶. در فروردین سال ۱۳۴۶ در شهر کرمان، تیم کلنی مموریال تبریز به مقام دوم دست یافت. سال ۱۳۴۷. از این سال به بعد مسابقات به صورت منظم برگزار گردید تا اینکه بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به مدت ۵
برگزار گردید تا اینکه بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به مدت ۵ سال مسابقات به صورت بین استانی انجام گرفت که در طول این پنج سال تیم آذربایجان شرقی یک بار نایب قهرمان ایران گردید و از سال ۱۳۶۶ مسابقات دوباره به صورت باشگاهی برگزار گردید. جام قدس ۱۳۶۵. پس از انقلاب ۱۳۵۷ به جای مسابقات باشگاهی، رقابت‌های تیم‌های منتخب استانی با عنوان جام قدس برگزار شد. تیم منتخب آذربایجان شرقی در سال ۱۳۶۵ با استفاده از بازیکنانی نظیر ایوب ذوالفقاری، احد شیخ لاری، غلامرضا باغ آبادی، سید محمد علوی، امیر داداش ضیایی، محمود گلشنی، حسین
محمد علوی، امیر داداش ضیایی، محمود گلشنی، حسین قوی‌فکر، قادر دانش‌مهر، کریم قاسمی سعادت و با هدایت بیوک صباغ به دیدار نهایی این رقابت‌ها راه یافتند. بیشتر این بازیکنان از باشگاه‌های تراکتورسازی و ماشین‌سازی به این تیم پیوسته بودند. این تیم در مرحله نیمه نهایی تیم تهران «الف» که استخوان‌بندی تیم ملی را داشت، حذف کرد. بازی فینال بین تیم‌های منتخب آذربایجان‌شرقی و اصفهان برگزار شد. در دو بازی رفت و برگشت، دو تیم در مجموع به تساوی دو به دو رسیدند؛ اما در وقت اضافی، تیم اصفهان با به ثمر رساندن یک گل، به عنوان
تیم اصفهان با به ثمر رساندن یک گل، به عنوان قهرمانی کشور دست یافت. انحلال. در اوایل دههٔ ۷۰ با تغییر یافتن ساختار مسابقات فوتبال کشور، تیم کلنی مموریال تبریز به همراه چند تیم صاحب نام فوتبال کشور عملاً منحل شدند. بازی‌های دوستانهٔ بین‌المللی. نتایج بعضی از مسابقات دوستانه تیم کلنی مموریال تبریز با تیم‌های خارجی بدین شرح است: افتخارات. جام قهرمانی ایران
اصطلاح ادبیات انگلیسی میانه به مجموعه آثار ادبی گفته می‌شود که به گونه‌ای از زبان انگلیسی نگاشته شده که امروزه آن را با نام انگلیسی میانه می‌شناسیم. محدودهٔ زمانی نگارش این آثار از سدهٔ ۱۲ میلادی تا دههٔ ۱۴۷۰ است. در این زمان استاندارد چنسری، که زبان غالب لندن بود شایع شد و صنعت چاپ فشاری آن را گسترش داد. بین دههٔ ۱۴۷۰ و میانه‌های سدهٔ بعد یک روند گزار از این زبان به زبان انگلیسی مدرن اولیه رخ داد. این تغییر زبانی باعث نشد تا در بعد ادبی تغییرات اساسی ایجاد شوند بلکه تنها رنسانس و اصلاحات دینی در مسیحیت
شوند بلکه تنها رنسانس و اصلاحات دینی در مسیحیت هنگام حکمرانی هنری هشتم موجبات تغییر در این حوزه را ایجاد کرد. در ادبیات انگلیسی میانه سه دسته‌بندی وجود دارد: ادبیات دینی، عشق درباری و آرتوری. هر چند باید به این نکته هم اشاره کرد که بسیاری از آثار چاسر خارج از این دسته‌ها قرار می‌گیرند. در میان آثار مذهبی می‌توان به آثار موجود در گروه کاترین، آثار جولیان نرویچی و ریچارد رول اشاره کرد. پس از فتح انگلستان به دست نرمن‌ها، زبان فرانسوی حقوقی، تبدیل به زبان استاندارد دادگاه‌ها، پارلمان و جامعه شد. گویش‌های نرمن
دادگاه‌ها، پارلمان و جامعه شد. گویش‌های نرمن طبقهٔ حاکم با زبان آنگلوساکسونی مردم درآمیخت و زبانی با عنوانی آنگلونرمنی ایجاد شد. پس از آن آنگلونورمنی در گزاری تدریجی به شکل انگلیسی مدرن در آمد. لایامون در آستانهٔ سدهٔ سیزده میلادی به زبان انگلیسی میانه می‌نوشت. دیگر آثار مربوط به دورهٔ گزار شامل کارهای ادبی سرگرمی از جمله افسانه‌های قهرمانان و غزلیات است. با گذر زمان، بار دیگر انگلیسی اعتبار گذشته را بازیافت و در ۱۳۶۲ میلادی جایگزین فرانسوی و لاتین در پارلمان و دادگاه‌ها شد. نمونه‌های نخستین آثار
در پارلمان و دادگاه‌ها شد. نمونه‌های نخستین آثار نگاشته‌شده به انگلیسی میانه، اورمولوم و هَولاک دانمارکی هستند. در سدهٔ چهارده میلادی بار دیگر آثار مهمی در ادبیات انگلیسی پدید آمدند که می‌توان در اینجا به آثار چاسر اشاره کرد. در نیمهٔ بعدی این سده شاهد تثبیت زبان انگلیسی به عنوان زبان نگارشی و گرایش ادبا به نگارش غیرمذهبی هستیم. ویلیام کاکستون در سال‌های پایانی سدهٔ ۱۵ چهار پنجم از آثار خود را به زبان انگلیسی منتشر کرد. این حرکت باعث شد تا انگلیسی استاندارد شود و واژگان آن گسترش یابند. ادبیات انگلیسی در
شود و واژگان آن گسترش یابند. ادبیات انگلیسی در قرون وسطی. قرون وسطی یا سده‌های میانه در ادبیات انگلیسی به مدت ۸۰۰ سال است و از سرود کدمون ("Cædemon's Hymn") در اواخر قرن هفتم میلادی تا ظهور نمایشی به نام نمایشنامه همگان ("Everyman") در پایان قرن ۱۵ به طول می‌انجامد. این دوره را به عنوان عصر فئودالیسم و عصر شوالیه‌گری نیز می‌شناسند، چرا که فئودالیسم نظام اقتصادی و سیاسی ای بود که بیشتر اروپا به ویژه بخش غربی آن در این دوره در آن به‌سر می‌برد. مورخین، این دوره را به دو بخش تقسیم کرده‌اند، قرون ابتدایی آن را
را به دو بخش تقسیم کرده‌اند، قرون ابتدایی آن را عصر تاریکی نامیده‌اند تا آن را از قرون بعدی که در آن‌ها فرهنگ اروپایی به بالاترین درجهٔ خود در تاریخ می‌رسد جدا کرده باشند. اگر چه این تقسیم‌بندی گمراه‌کننده است - زیرا عصر تاریکی زیاد هم تاریک نبود - با اینحال این امر که دوران قرون‌وسطی انگلیسی به دو بخش تقسیم می‌شود درست است. انگلیسی کهن (یا آنگلوساکسون) و انگلیسی میانه. این دو دوره دقیقاً با اشغال جزیره توسط ویلیام دوک نرمن‌ها در سال ۱۰۶۶ میلادی از هم جدا می‌شوند. درست چند سال بعد از این واقعه فرهنگ و زبان
درست چند سال بعد از این واقعه فرهنگ و زبان انگلیسی شدیداً تحت تأثیر قوم غالب قرار می‌گیرد و در کالبد ادبیات انگلیسی روح تازه‌ای دمیده می‌شود. خواندن متون انگلیسی کهن برای همگان غیرممکن است. به همین دلیل رشته دانشگاهی جداگانه‌ای به نام زبان انگلیسی کهن به این مهم اختصاص یافته‌است. با آنکه تاریخ نویسان امروزی هنوز هم قرن‌های پنجم تا پانزدم را قرون وسطی می‌دانند، اما اینک می‌پذیرند که این هزار سال در تمامی تاریخ جهان یا حتی اروپا یک دروازه نبوده‌است. از نظر اکثر دانشوران امروزی قرون وسطی تنها قسمتی از فرایند
دانشوران امروزی قرون وسطی تنها قسمتی از فرایند رشد تمدن غرب از یونان تا به امروز بوده‌است. اما تاریخ نویسان رنسانس با نوشته‌های خود بر نگرش عمومی به قرون وسطی تأثیر خاصی گذاشته‌اند. این دانشوران قرون وسطی را چونان عصری واپسگرا به تصویر کشیده‌اند که در آن مردم نادان و خرافاتی بودند، هنر، ادبیات، و آموزش از میان رفته بود و پیشرفت در همه زمینه‌ها باز ایستاد. این تاریخ نویسان بر این باور بودند که اروپای عصر رنسانس وارث مستقیم یونان و روم باستان است و به هیچ وجه وام دار ده قرن بین سقوط روم و زمان خود نیست. قرون
وام دار ده قرن بین سقوط روم و زمان خود نیست. قرون وسطی از آن‌ها چیزی جز هزارسال عقب ماندگی فکری و بی عدالتی اجتماعی که دوران کلاسیک باستان را از عصر نوین روشنگری جدا می‌کرد، نبود. اما درست است که نادانی و خرافه باوری در قرون وسطی وجود داشته‌است اما این در یونان و روم باستان هم وجود داشته و امروز نیز وجود دارد و نباید دربارهٔ دامنه این مسائل و دشواریهای دیگر جامعه قرون وسطی مبالغه کرد. واقعیت آن است که قرون وسطی عقب مانده تر از دوران کلاسیک یونان و روم نبود. درست است که فرهنگ آن با فرهنگ تمدنهای باستانی
درست است که فرهنگ آن با فرهنگ تمدنهای باستانی متفاوت بود، اما به هر حال این فرهنگ از درون همان جامعه‌های قدیمی تر سر بر آورده بود و تمدن قرون وسطی از تمدن دنیای باستان پایین‌تر نبود. به واقع یک دلیل اهمیت قرون وسطی برای ما این است که آفریننده یک تمدن بود. افزون بر آن تمدن قرون وسطی پیش درآمد مستقیم فرهنگ مدرن غربی است. قرون وسطی عصری بود که آداب و رسوم و الگوهای غرب در آن شکل گرفت و بسیاری از چیزها که امروز در نظر ما عادی جلوه می‌کند سر رشته آن مربوط به قرون وسطی است. در عین حال نباید فراموش کرد که مردم
وسطی است. در عین حال نباید فراموش کرد که مردم قرون وسطای اولیه بخش بزرگی از دست‌آوردهای تمدن روم را از دست دادند، اما به هیچ وجه تمام آن تمدن از دست نرفت و آن‌ها ضمن تلاش برای بازسازی فرهنگ از دست رفته روم، راه‌های کاملآ تازه‌ای را برای انجام امور خود ابداع کردند. مثلآ فئودالیسم سر برآورد یا اختراعات و اکتشافات جدید در عرصه کشاورزی شکل گرفت. نباید فراموش کرد که تا قبل از سال ۵۰۰ میلادی اروپا محدود به تمدن مدیترانه بود یعنی فقط روم و یونان و این در قرون وسطی بود که اروپا به سمت شمال و غرب کشیده شد.
مؤسسهٔ سروانتس نهادی فرهنگی و غیرانتفاعی است که در سراسر دنیا دارای فعالیت می‌باشد. این نهاد در سال ۱۹۹۱ توسط دولت اسپانیا بنانهاده شد. نام این مؤسسه از نویسندهٔ مشهور اسپانیایی، میگل د سروانتس (۱۵۴۷–۱۶۱۶) گرفته شده ‌است که خالق مهم‌ترین اثر ادبی زبان اسپانیایی یعنی دن کیشوت می‌باشد. این مؤسسه در بیش از ۲۰ کشور دارای ۵۴ شعبهٔ رسمی می‌باشد هدف اصلی فعالیت‌های این مؤسسه آموزش و ترویج زبان و فرهنگ کشورهای اسپانیایی زبان می‌باشد. ماده ۳ قانون ۷/۱۹۹۱ این مؤسسه که در ۲۱ مارس سال ۱۹۹۱ تصویب شده‌است بیان می‌دارد که
در ۲۱ مارس سال ۱۹۹۱ تصویب شده‌است بیان می‌دارد که هدف اصلی این مؤسسه ترویج، آموزش، مطالعه و استفاده از زبان اسپانیایی به عنوان زبان دوم جهان در جهت حمایت و گسترش از روش‌ها و فعالیت‌هایی ست که به تمامی فرآیندهای آموزش زبان اسپانیایی کمک نماید. هدف از این آموزش کمک به پیشرفت فرهنگ کشور اسپانیا و کشورهای اسپانیایی زبان آمریکای لاتین، و همچنین کسانی که در کشورهای غیر اسپانیایی زبان به این زبان صحبت می‌کنند.
صادق‌خان شقاقی از سال ۱۷۸۶ تا ۱۸۰۰ رئیس ایل شقاقی و خان خانات سرآب بود. او پسر ارشد و جانشین علی خان شقاقی بود. شقاقی‌ها کردهایی بودند که تُرک شده و به اسلام شیعه گرویده بودند. آن‌ها در اصل در منطقهٔ اردبیل سکنی گزیده و از مشگین‌شهر به‌عنوان مقر خود استفاده می‌کردند. پس از ورود نادر قلی‌بیگ به آذربایجان در سال ۱۷۳۰، آن‌ها را به خراسان تبعید کردند. آن‌ها سرانجام به آذربایجان بازگشتند و این بار در سرآب و میانه مستقر شدند. سرگذشت. صادق‌خان در سال ۱۲۰۵ هـ. ق در ناحیهٔ سرآب با آقامحمدخان قاجار به نبردی سهمگین
ناحیهٔ سرآب با آقامحمدخان قاجار به نبردی سهمگین پرداخت و از وی شکست سختی خورد اما به شفاعت ابراهیم خلیل‌خان جوانشیر مورد عفو شاه قرار گرفت. وی سپس در دستگاه شاه وارد شده، به تدریج ترقی کرد تا این‌که به مقام سرداری که مورد اعتماد شاه بود رسید تا آن‌جا که شاه قاجار، هنگامی‌که با سپاهیانش عازم قفقاز گردید تا به سرکوب و تصرف آن‌جا بپردازد، صادق‌خان شقاقی را نیز همراه خود نمود. آقامحمدخان در این جنگ ابتدا از قره‌باغ شروع کرد و در نهایت خود را به شوشا رسانید و با فتح آن‌جا خزائن و اموال بسیاری به‌دست‌آورد اما در
فتح آن‌جا خزائن و اموال بسیاری به‌دست‌آورد اما در همان شهر، احتمالاً توسط سه تن از غلامانش به قتل رسید. صادق‌خان پس از قتل شاه، ضمن تصاحب خیمهٔ سلطنتی و جواهرات شاه از جمله تاج کیانی با سپاه انبوهی شامل ۱۵۰۰۰ نفر از عشایر، برای اشغال پایتخت، راهی قزوین شد، ولی فتحعلی‌شاه به موقع خبردار گردیده، با او به مقابله برخاست و در جنگ سختی که در ماه ربیع‌الاول ۱۲۱۲ در روستای خاکعلی در نزدیکی آبیک بین دو طرف روی داد صادق‌خان شکست سختی خورد. وی پس از این شکست نیز مانند زمان آقامحمدخان نسبت به فتحعلی‌شاه اظهار اطاعت
زمان آقامحمدخان نسبت به فتحعلی‌شاه اظهار اطاعت کرد و به حکومت سرآب و گرمرود منصوب شد ولی دوباره بنای خودسری و سرکشی گذاشت و این‌بار نیز شکست خورد اما باز هم مورد عفو قرار گرفت. فرمان فتحعلی‌شاه قاجار در مورد مجازات صادق‌خان شقاقی فرمانی از فتحعلیشاه قاجار به تاریخ ذی‌الحجه ۱۲۱۲ قمری مبنی بر آزار زنان خانواده صادق‌خان شقاقی، شامل همسر و همسر پسر او موجود است. اما صادق‌خان مجددا عذر خواسته، مورد عفو قرار گرفته و در ماه‌های بعد نیز همراه با فتحعلی‌شاه به خراسان عزیمت کرده‌است. بنابراین به نظر می‌رسد این حکم
عزیمت کرده‌است. بنابراین به نظر می‌رسد این حکم اجرا نشده‌است. نویسنده‌ی ناسخ التواریخ می‌گوید همسر و فرزند صادق‌خان پیش‌تر به فرمان آقامحمدخان قاجار در قزوین اسکان داده شده بودند و یکی از اهداف اصلی او از تلاش برای فتح قزوین، رهایی خانواده‌اش بود. مرگ. در اواخر سال ۱۲۱۳ که فتحعلی‌شاه برای سرکوب نادر میرزا پسر شاهرخ‌شاه افشار عازم خراسان شد، صادق‌خان شقاقی را نیز به همراه خود برد. صادق‌خان این بار هم به فتحعلی‌شاه خیانت کرد؛ بنابراین در سال ۱۲۱۴ فتحعلی‌شاه او را در اتاقی که تمام روزنه‌های آن به‌کلی مسدود
او را در اتاقی که تمام روزنه‌های آن به‌کلی مسدود شده بود زندانی و هلاک نمود و محمدعلی‌خان، برادر او را به سرکردگی طایفهٔ شقاقی گماشته و برادر دیگرش ساروخان به ریش‌سفیدی همان طایفه منصوب و پسرش نیز به منصبی دست یافت.
عبدالحسین اسکندری ( – ) گوینده رادیویی و مجری تلویزیونی در ایران بود. نتیجهٔ کارهای اولیه وی فیلم "زنگوله" بود که به جشنواره فیلم کوتاه "فردوسی" راه یافت و اسکندری نفر برگزیدهٔ جشنوارهٔ فیلم شد. او سپس در سال ۱۳۵۸ راه فرانسه را برای تحصیل در پیش گرفت و نسخه‌ای از فیلم خود را در سینماتِک فرانسه یافت و به ادامه این راه تشویق شد. با آغاز جنگ به ایران بازگشت و در دوران جنگ، شب‌ها در سازمان رادیو با مردم حرف می‌زد. او با برنامهٔ "پویندگان" و "آزمایشگاه رایگان" وارد تصویر شد و با برنامه "سیمای هفته" تصویر خود را