payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نامه‌ای سرگشاده به مردم آمریکا نوشت که دغدغه‌ها و نگرانی‌هایش را بیان می‌کرد. او نیاز به یک سری مذاکرات فوری با آمریکا را به جهت فعالیت‌های آمریکا در خاورمیانه مطرح کرد و گفت که آمریکا حقایق موجود در خاورمیانه را پنهان می‌کند. در ۱۶ آبان ۱۳۸۷ احمدی‌نژاد پیروزی باراک اوباما را در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸ میلادی) را تبریک گفت و از تغییرات پایه‌ای و منصفانه در سیاست‌های آمریکا استقبال کرد. این اولین تبریک ایران به رئیس‌جمهور آمریکا پس از گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا در سال
گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا در سال ۱۳۵۸ بود. روابط با مصر. پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر، روابط ایران و مصر نزدیکتر و گرمتر شد و کشتی‌های نظامی ایران برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی از کانال سوئز عبور کرد. احمدی‌نژاد برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی به عنوان یک رئیس‌جمهور ایران در بهمن سال ۱۳۹۱ از مصر بازدید کرد. روابط با عراق. احمدی‌نژاد اولین رئیس‌جمهور ایران بود که از عراق بازدید کرد. در ۱۲ اسفند ۱۳۸۶ احمدی‌نژاد در سفر دوروزه‌اش به عراق گفت «بازدید از عراق بدون حضور صدام حسین دیکتاتور چیز خوبی
از عراق بدون حضور صدام حسین دیکتاتور چیز خوبی است.» او با این سفر روابط ایران با عراق را نزدیکتر کرد و انتقاد از آمریکا را تکرار کرد. روابط با چین. در تیرماه سال ۱۳۸۸ (ژوئیهٔ ۲۰۰۹) در پی کشتار مسلمانان اویغور در چین، شماری از چهره‌های سیاسی و مذهبی ایران، از جمله مراجع تقلید به انتقاد از چین پرداخته و انتقاد ضمنی خود را نسبت به سیاست‌های دولت ایران، در ارتباط با سیاست اتّخاذشده توسّط دولت در قبال این رویداد، اعلام کردند. منتقدان می‌گویند دولت محمود احمدی‌نژاد در قبال حوادث چین سکوت معناداری اختیار کرده حال
در قبال حوادث چین سکوت معناداری اختیار کرده حال آن که در قبال قتل یک زن مصری در آلمان، بسیار اعتراض کرده‌است. حسین‌علی منتظری با تأکید بر آن‌که کشتار اشخاص بی‌گناه، چه در فلسطین باشد یا در چچن، یمن، آلمان یا در ایران باید مورد محکومیّت واقع گردد، سکوت دولت‌های اسلامی در باب این کشتار را مورد مذمّت قرار داد و تأکید کرد: «نباید حرمت و حیثیّت و خون مسلمان‌ها را فدای روابط دیپلماسی خود نماییم». یوسف صانعی نیز در همین ارتباط با «مستبد» خواندن حاکمان چین، تأکید کرد که آنان «به جای رفع معضلات مسلمانان»، به
کرد که آنان «به جای رفع معضلات مسلمانان»، به شکل‌های گوناگون اعتراضات آنان را خاموش می‌کنند. صانعی با اشاره به تلاش مقامات پکن برای انتساب این اعتراضات به «عوامل خارجی» - همان کاری که دولت کودتا در ایران می‌کند - آن را «مکر و حیله» نامید و افزود: «مستبدان غافل از آن‌اند که فریاد انسان‌های مظلوم و ستم‌دیده و آه و درد زجردیدگان و خون‌های به‌ناحق ریخته‌شدهٔ انسان‌ها گریبان آن‌ها را خواهد گرفت.» ناصر مکارم شیرازی نیز در ۲۱ تیر در واکنش به این اقدام گفت: «مردم از مسئولان دولت جمهوری اسلامی انتظار دارند در این
از مسئولان دولت جمهوری اسلامی انتظار دارند در این مورد سکوت نکنند و موضع قوی و مناسبی بگیرند و برادران و خواهران مسلمان خود را تنها نگذارند.» حسین نوری همدانی هم در واکنش به کشته‌شدن بیش از ۱۵۰ تن از مسلمانان ایالت سین کیانگ چین، آن را جنایتی «وحشتناک‌تر» از کشته‌شدن یک زن مسلمان در آلمان توصیف کرد. هم‌چنین هاشمی رفسنجانی در آغاز خطبهٔ دوم نماز جمعهٔ ۲۶ تیر ۱۳۸۸ تهران، با اشاره به کشتار و سرکوب اخیر مسلمانان سین کیانگ، دولت چین را «برادرانه نصیحت» کرد که با مسلمانان ساکن این کشور بهتر رفتار کند. هنگامی که
مسلمانان ساکن این کشور بهتر رفتار کند. هنگامی که گروهی از نمازگزاران شروع به شعار دادن علیه چین کردند، رفسنجانی از آن‌ها دعوت کرد به‌خاطر شرایط موجود خویشتن‌داری کنند. معصومهٔ ابتکار در اعتراض به سکوت دولت ایران در قبال کشتار مسلمانان در چین، در ۱۶ تیر گفت: «خبرگزاری دولتی ایران در خبر خود هیچ اشاره‌ای به مسلمان‌بودن معترضان نمی‌کند و به رویش هم نمی‌آورد که یکی از اعتراضات در مسجد عیدکا در شهر کاشگار [کاشغر] صورت گرفته‌است.» سید حسین نقوی حسینی، عضو کمیسیون امنیّت ملّی و سیاست خارجی مجلس در ۲۴ تیر گفت:
امنیّت ملّی و سیاست خارجی مجلس در ۲۴ تیر گفت: وزارت خارجه نباید استراتژی غلطی را که در مورد مسلمانان چچن اتّخاذ کرد در مورد کشتار مسلمانان چین تکرار می‌کرد. هم‌چنین مقالاتی به قلم عمادالدین باقی، صادق زیباکلام و محمد شریف در روزنامهٔ اعتماد ملی نوشته شده‌است. حسین سبحانی نایب رئیس کمیسیون امنیّت ملّی مجلس هشتم، مبهم‌بودن مسئلهٔ کشته‌شدن مسلمانان اویغور و دلایل آن را، علّت سکوت راست‌گرایان دانست. یکی از نمایندگان حامی دولت در مجلس شورای اسلامی، به صراحت اعلام کرده است: «اگر ایران نسنجیده اعلام موضع کند ممکن
کرده است: «اگر ایران نسنجیده اعلام موضع کند ممکن است روابط ایران با چین دچار مشکل شود.»
شَهشَهان یکی از محله‌های قدیمی و تاریخی شهر اصفهان است. محور شهشهان واقع در شمال مسجد عتیق است که از خیابان ابن سینا شروع و به مسجد جامع و سپس به میدان امام علی ختم می‌شود. عناصر شاخص این محله عبارتند از: حسینیه شهشهان و بقعه شهشهان و آرامگاه شاه علاءالدین محمد، حمام قاضی، مسجد صفا، مجموعه خانه‌های تاریخی، بازارچه علامه مجلسی، کتابخانه، مقبره علامه مجلسی و مسجد جامع اصفهان. شهشهان واقع در اصفهان خیابان ابن سینا. جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال 1401، 5907 نفر با تراکم 82 نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
نفر با تراکم 82 نفر در هر کیلومتر مربع بوده است. پیشینه. شهشهان قدمتی حدود ۷۰۰ سال دارد و همان‌طور که از نامش برمی‌آید در آن زمان شاهنشین شهر اصفهان بوده و بیشتر رجال و معتمدین شهر در این منطقه سکونت داشتند. بقعه شهشهان یکی از بناهای تاریخی اصفهان و مربوط به دوره تیموریان است که در شمال شهر اصفهان، در کنار مسجد جامع در خیابان ابن سینا، کوچه مسجد صفا، فلکه شهشهان واقع شده و به همین علت کوی اطراف آن را محله شهشهان می‌گویند. این بقعه آرامگاه یکی از عرفای قرن نهم هجری به نام بقعه شهشهان أرامگاه شاه علاءالدین
نهم هجری به نام بقعه شهشهان أرامگاه شاه علاءالدین محمد است. در سالهای اخیر، بخصوص بین سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۴۰ خورشیدی، بنای تاریخی شهشهان تحت سرپرستی حسین شهشهانی که آرامگاه او در همین بقعه است و همکاری برادر وی مرتضی شهشهانی که از خانواده شاه علاءالدین محمد هستند، مورد تعمیر و ترمیم قرار گرفت.
آرسن ارالیف (زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۹۰) ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی فرنگی اهل کشور قرقیزستان است. او قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در سال ۲۰۱۱ است. او در دو دوره بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ لندن و ۲۰۱۶ ریو حضور داشته است که در المپیک ۲۰۱۶ ریو به مقام پنجم رسید. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۵۹ کیلو حاضر بود که در مسابقه اول از اسماعیل بوررو کشتی‌گیر کوبایی شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در اولین مسابقه شانس مجدد وانگ لومین از چین را شکست داد و به دیدار رده‌بندی راه یافت. وی در
را شکست داد و به دیدار رده‌بندی راه یافت. وی در دیدار رده‌بندی به‌ المورات تاسمورادوف کشتی‌گیر ازبکستانی باخت و پنجم شد.
فرانک مولینارو ورزشکار مرد رشتهٔ کشتی آزاد متولد ۲۷ دسامبر ۱۹۸۸ در کشور آمریکا است. او در المپیک ۲۰۱۶ ریو در وزن ۶۵ کیلو حاضر بود که در دور اول ماگومدمراد گادژیف از لهستان را شکست داد اما در دور بعد از طغرل عسگراف کشتی‌گیر آذربایجانی شکست خورد و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مرحله شانس مجدد آندری ویاتکوسکی از اوکراین را شکست داد اما در دیدار رده‌بندی به فرانک چامیزو کشتی‌گیر ایتالیایی باخت و پنجم شد.
برینگیا (تلفظ در انگلیسی، برینجیا) منطقه‌ای است که دانشمندان معتقدند در حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش از اینکه انسان به قارهٔ آمریکا راه یابد نیاکان بومیان آمریکا در آنجا می‌زیستند. آن‌ها می‌گویند در نقطهٔ اوج آخرین عصر یخبندان، قسمت مرکزی آن ملایم‌ترین منطقه و راحت‌ترین مکان برای زندگی در عرض‌های جغرافیایی بالاتر بوده و به مکانی مناسب برای گروهی از مردم تبدیل شده بود که بتوانند در آن سکنی گزینند. وقتی یخ‌ها ذوب شدند، ساکنان برینگیا به سمت آمریکای شمالی پخش شدند و در درازای خط ساحلی حرکت کرده و از راه گذرگاه‌های عاری
خط ساحلی حرکت کرده و از راه گذرگاه‌های عاری از یخ به درون آمریکا راه یافتند. اصطلاح "برینگیا" توسط گیاه‌شناس سوئدی اریک هولتن در سال ۱۹۳۷ ابداع شد. او این منطقه را که شامل یک پل زمینی است که اکنون زیر تنگهٔ برینگ مدفون است به عنوان پناهگاهی برای گیاهان و بوته‌های توندرا پیشنهاد کرد. گرده‌ها، حشرات و دیگر بقایای گیاهی بدست‌آمده از رسوبات زیر دریایی برینگ نیز این تصویر را تأیید می‌کنند. در درازای عصر یخبندان، برینگیا مانند بیشتر سیبری و شمال و شمال شرقی چین بود و یک یخچال طبیعی به‌شمار نمی‌رفت چرا که در این
و یک یخچال طبیعی به‌شمار نمی‌رفت چرا که در این منطقه بارش برف بسیار سبک بود. این منطقه یک مرتع استپی بود که به مانند یک پل با صدها کیلومتر پهنا قاره‌های آسیا و آمریکای شمالی را به هم پیوند داده بود. بخش‌های بیرونی‌تر برینگیا که اکنون بخشی از آلاسکا و شرق روسیه را تشکیل می‌دهند به احتمال زیاد استپ‌های علفی خشک‌تری بوده‌اند که ماموت‌های پشم‌آلود و ببرهای چاقودندان و دیگر حیوانات شکارچی در آن زندگی می‌کردند. این منطقه دو منبع اساسی دارد که دیگر مناطق قطبی فاقد آن هستند: «گیاهان چوبی برای ایجاد آتش» و
فاقد آن هستند: «گیاهان چوبی برای ایجاد آتش» و «حیواناتی برای شکار». میان ۲۸ تا ۱۸ هزار سال پیش یخچال‌های طبیعی بخش عمدهٔ آمریکا و آسیای شمالی را پوشانده بود و جلوی مهاجرت انسان‌ها به آمریکای شمالی را می‌گرفت. اعتقاد بر این است که در زمانی پس از ۱۶٬۵۰۰ سال پیش، پیش از شکل گرفتن قارهٔ آمریکا در اواخر آخرین بیشینهٔ یخچالی که یخچال‌های طبیعی راهی را که پیش‌تر در جنوب ذوب شده را مسدود کردند، جمعیتی بیش از چند هزار نفر در درازای نقطهٔ اوج آخرین یخبندان از شرق سیبری به برینگیا وارد شدند. اما در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال
به برینگیا وارد شدند. اما در حدود ۱۱٬۰۰۰ سال پیش این پل با دریا پوشیده شده بود. منطقهٔ جغرافیایی. طبق تعریف امروزی برینگیا به منطقه‌ای از خشکی‌ها و دریاها گفته می‌شود که محدودهٔ آن از غرب به رود لنا در روسیه؛ و از شرق به رود مکنزی در کانادا؛ از شمال به مدار ۷۲ درجه شمالی در دریای چوکچی و از جنوب به نوک شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا محدود شده است. و شامل دریاهای چوکچی، برینگ، تنگه برینگ و شبه‌جزیره‌های چوکچی و کامچاتکا در روسیه و همچنین آلاسکا در ایالات متحدهٔ آمریکا است. این منطقه بر روی صفحهٔ آمریکای شمالی و سرزمین
این منطقه بر روی صفحهٔ آمریکای شمالی و سرزمین سیبری در شرق رشته‌کوه چرسکی قرار دارد. از لحاظ تاریخی منطقهٔ برینگیا یک پل خشکی را تشکیل داده بود که تا پهنا داشت و در بیشترین حد خود منطقه‌ای معادل به بزرگی مجموع بریتیش کلمبیا و آلبرتا را تحت پوشش قرار می‌داد. تنها خشکی قابل مشاهده از بخش مرکزی پل خشکی برینگ امروزه جزایر دایمید و جزایر پریبیلوف (شامل جزیره‌های سنت پل، سنت جورج) و جزیره‌های سنت لارنس و کینگ هستند. سکونت انسان. پل خشکی برینگ مسیری است که برای مهاجرت انسان از آسیا به آمریکا در حدود ۲۰٬۰۰۰ سال
مهاجرت انسان از آسیا به آمریکا در حدود ۲۰٬۰۰۰ سال پیش بدیهی شمرده می‌شود. این معبر باز از مناطق آمریکای شمالی قطب شمال پیش از ۱۲٬۶۰۰ سال پیش با یخ پوشیده شده بود و برای مهاجرت انسان بیش از حد بی‌ثمر و غیرحاصلخیز بود. یک مطالعهٔ علمی نشان داده است که در فرزندان امروزی مهاجران آن زمان تنها اثر ۷۰ نفر را به عنوان اثر بنیانگذار اثر می‌توان یافت (این که تنها ۷۰ نفر موفق به مهاجرت به شمال آمریکا شده‌اند بد تعبیر کردن ساده اندیشانه نتایج این پژوهش است). یک مطالعهٔ منتشر شده در سال ۲۰۰۷ نشان می‌دهد که مهاجرت به پل
منتشر شده در سال ۲۰۰۷ نشان می‌دهد که مهاجرت به پل خشکی برینگ ۱۲٬۰۰۰ سال پیش رخ داده و همهٔ مهاجران در سراسر این منطقه از سیبری شرقی آمده بودند. نویسندگان این مقاله توجه می‌دهند که نوع ژن منحصر به فرد بومیان در سراسر هر دو قاره نشان می‌دهد که نخستین انسان‌ها در آمریکا از یک مهاجرت واحد یا از دفعات متعدد از یک منبع واحد آمده‌اند و نه در موج مهاجرت‌های متعدد از منابع مختلف. در این مطالعه پژوهشگران ژنتیک متوجه شدند که تقریباً تمام بومیان آمریکا در شمال و جنوب آن در دی‌اِن‌اِی میتوکوندریایی خود موتاسیون‌هایی
آن در دی‌اِن‌اِی میتوکوندریایی خود موتاسیون‌هایی ژنتیکی مشابهی دارند. دی‌اِن‌اِی میتوکوندریایی به معنی اطلاعات ژنتیکی است که در سیتوپلاسم تخم حمل می‌شود و از طریق خط مادری به فرزند منتقل می‌گردد. هیچ‌یک از موتاسیون‌ها در جمعیت‌های آسیایی که بر اساس فرضیهٔ فوق ریشهٔ بومیان آمریکا هستند وجود ندارد. شواهد ژنتیکی نیز نشان می‌دهد که برخی جمعیت‌های شمالی مثل قوم «اینویت» به احتمال زیاد در موج دوم به منطقه وارد شدند که جدا از موج اول و ورود نیاکان بومی آمریکا است. با توجه به سرعت بروز این گونه جهش‌ها، یافته‌های
کُرک جَنین () عبارت است از موهای ظریف و نرم و پشم‌مانندی که روی سر و صورت و پیشانی جنین و نوزاد نارس می‌روید. کرک جنین معمولاً در حدود هفته شانزدهم دوره بارداری می‌روید و در هفته بیستم به فراوانی وجود دارد. کرک جنین معمولاً در ماه هفتم یا هشتم آبستنی یعنی پیش از زایمان می ریزد اما گاه به هنگام زایش هنوز دیده می‌شود. در این صورت، کرک جنین طی چند هفته خودبه‌خود ریخته و محو می‌شود. در نوزاد و کودک، پس از ریختن کرک جنین، موهای ریز و غیردائمی به نام ریزمو جای آن را می‌گیرد.
بیوکو (به انگلیسی:Bioko؛ همچنین با املای Bioco؛ در اروپا به طور سنتی به نام فرناندو پو Fernando Pó که از دوره استعمار پرتغالی نامیده می‌شد) یک جزیره با ۳۲ کیلومتر عرض و ۷۰ کیلومتر طول در سواحل غربی آفریقا و بخش بیشتر شمالی سواحل گینه استوایی است. ازنظر زمین‌شناسی یک آتشفشان است که قله آن پیکو بسیل با ارتفاع می‌باشد. جمعیت و مساحت. در سرشماری سال ۲۰۱۵ جمعیت آن ۳۳۴٬۴۶۳ نفر بوده است (نتایج اولیه) و مساحت آن را پوشش می‌دهد. این جزیره در کامرون در خلیج بیافرا در بخشی از خلیج گینه واقع شده است.
ایوان آندریویچ کریلوف به انگلیسی: Ivan Andreyevich Krylov؛ به ؛ زاده: ۱۳ فوریه ۱۷۶۹ – درگذشت: ۲۱ نوامبر ۱۸۴۴) بهترین و شناخته شده‌ترین افسانه‌پرداز و حکایتنویس اهل روسیه است او احتمالاً بزرگترین لطیفه‌پرداز در میان همه نویسندگان روس است. او در آثارش، اغلب ناکارآمدی بوروکراسی حاکم بر جامعه را که مانع رشد اجتماعی بود نقد می‌کرد. خلاقیت کریلوف افسانه پرداز، به تمامی و به گونه‌ای هماهنگ با جهان هنری ضرب‌المثل‌ها، داستان‌ها و مثل‌های روسی رابطه دارد؛ این خلاقیت عبارات استعاره‌آمیز را وارد گنجینهٔ زبان روسی کرده
استعاره‌آمیز را وارد گنجینهٔ زبان روسی کرده که بسیاری از آن‌ها ضرب‌المثل شده‌اند. زبان افسانه‌های کریلوف برای پوشکین، گریبایدوف، گوگول و دیگر نویسندگان روس نوعی الگو محسوب می‌شد. لنین از الگوها و موضوعات بیان افسانه‌های کریلوف استفاده کرد. افسانه‌های کریلوف به بیش از ۵۰ زبان زنده دنیا ترجمه شده‌اند. کریلوف ابتدا یک نمایشنامه‌نویس و روزنامه‌نگار بود تا اینکه در ۴۰ سالگی استعداد واقعی خود را کشف کرد. در حالی که بسیاری از حکایت‌های اولیه او برداشت‌های آزادانه‌ای از ازوپ و لافونتن بودند بعدها کار اصلی او خلق
از ازوپ و لافونتن بودند بعدها کار اصلی او خلق حکایت‌هایی شد که اغلب رگه‌ای از طنز داشتند. افسانه‌های کریلوف مانند «گرگ و گوسفندان»، «مرگ و میر وحشیان»، «رقص ماهی‌ها» و بسیاری دیگر رابطهٔ توده‌های مردم را با بی عدالتی اجتماعی نشان می‌دهند، و بسیاری از آن‌ها به‌طور مستقیم ضد دولت استبدادی خودکامه آن زمان بودند و علیه چپاولگری کارمندان اداری جهت‌گیری داشتند. در حقیقت در این افسانه‌ها مانند «اسب و سوار» و «خوشه» که در بردارندهٔ توجیه فروتنی در برابر فرمانروایان بود، ناپیوستگی دیدگاه‌های سیاسی کریلوف بیان شده،
بود، ناپیوستگی دیدگاه‌های سیاسی کریلوف بیان شده، هرچند در اصل، دموکراسی عمیق، بیان اخلاقی ایده‌آل ملت، محکومیت خودپرستی و دو رویی جامعه درباری (افسانه‌های «کشاورز و رودخانه»، «برگ‌ها و ریشه‌ها» و غیره) در آثار وی بی‌نتیجه باقی مانده‌است. در نیروی اخلاقی ملت باور افسانهٔ وی نفوذ کرده و با با موضوع جنگ میهنی سال ۱۸۱۲ ارتباط دارد («کلاغ و مرغ»، «گرگ در سگدونی»، «جدایی» و غیره). در مقابل شمای سنتی ژانر، شخصیت‌های استعاری- مشروط افسانه‌های کریلوف در خود خط مشی انسان‌های واقعی را به همراه دارند؛ کریلوف آن‌ها را
واقعی را به همراه دارند؛ کریلوف آن‌ها را در منظر وسیع ملت روس می‌گنجاند، در حالی که طبقات اجتماعی گوناگون – از تزار گرفته تا چوپان – را توصیف می‌کند. با افسانه‌های کریلوف در ادبیات روس، کلام زنده ملی وارد شد. زندگی و آثار. ایوان در ۱۳ فوریه ۱۷۶۹ در مسکو به دنیا آمد اما دوران کودکی او در شهر اورنبورگ و در تِوِر (این شهر از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۰ کالینین نام داشت) سپری شد. پدر او یک افسر برجسته ارتش بود که در ۱۷۷۵ از خدمت در ارتش استعفا داد و در ۱۷۷۹خانواده بینوای خود را ترک کرد. ایوان خیلی زود با فقر آشنا شد.
خود را ترک کرد. ایوان خیلی زود با فقر آشنا شد. نوجوانی بیش نبود که مجبور شد به عنوان کمک دفتردار کار کند. با زندگی در سن پترزبورگ کار دولتی یافت و کارمند خرده پای مجلس شد. او فقدان تحصیل منظم را با یادگیری مستقل ادبیات، ریاضی و زبان‌های فرانسه و ایتالیایی جبران کرد. در ۱۴ سالگی اپرای کمدی «قهوه جوش» را نوشت که در آن به گونه‌ای زنده، خلق و خوی سرواژهای شهرستانی را بیان می‌کرد. در سال‌های ۱۷۸۸–۱۷۸۶ کمدی «خانوادهٔ مجنون»، «خیالباف در راهرو» و «شیاطین» را که توخالی بودن و فساد اخلاقی دربار پایتخت را استهزا
توخالی بودن و فساد اخلاقی دربار پایتخت را استهزا می‌کردند و تراژدی «فیلاملا» که مخالف استبداد بود را خلق نمود. کریلوف در سال ۱۷۸۹ اقدام به چاپ مجله «پست ارواح» کرد و در آن نوشته‌های هجوی خود را منتشر نمود که با شجاعت عیوب جامعه درباری و سوءاستفاده دستگاه‌های اداری را افشا می‌کرد. کریلوف در فعالیت‌های روزنامه‌نگاری و هم‌چنین در داستان «کاییب» و دیگر نوشته‌های خود همانند ادامه دهنده طنز فرهنگی نوینکوف عمل می‌کرد. طنز شجاعانه کریلوف موجب نارضایتی کاترین دوم شد. او از فعالیت‌های ادبی منع و چند سالی در شهرستان
او از فعالیت‌های ادبی منع و چند سالی در شهرستان پنهان شد. در سال ۱۸۰۰–۱۷۹۹ «تراژدی- خنده» که اثری نیش دار ضددولتی بود را نوشت. کریلوف تنها در سال ۱۸۰۶ توانست به سن‌پترزبورگ بازگردد. در سال ۱۸۰۷–۱۸۰۶ کمدی «دکه مد» و «درسی برای دختران» را نوشت که سرسپردگی دربار را به استهزا می‌گرفت و موفقیت بزرگی به همراه داشت. در سال‌های ۱۸۴۱–۱۸۱۲ به عنوان کمک کتابدار در کتابخانه عمومی امپراتوری خدمت کرد. در سال ۱۸۰۹ اولین کتاب افسانه کریلوف به چاپ رسید که سرآغاز فعالیت کاری او به عنوان افسانه‌نویس شد. نظر دیگران. نیکلای
او به عنوان افسانه‌نویس شد. نظر دیگران. نیکلای گوگول در مورد افسانه‌های کریلوف را «کتاب خردمندی خود ملت» بیان کرده‌است. اصالت راستین، زبان لایزال و خوش نقشِ به نوبه خود ثروتمند، خلاقیت کریلوف را در اوج پیشرفت افسانهٔ روسی و او را در ردیف سرآمدان جهانی این ژانر قرار دادند. الکساندر سرگی یویچ پوشکین خصوصیت عمیق ملی افسانه‌های کریلوف را که در «شادی در حیله‌گری عقل، شوخ‌طبعی و استعداد خوش نقش بیان می‌شود» می‌بیند. پوشکین خاطر نشان می‌کند کریلوف بر خلاف پیشینیان خود که در افسانه نکته اخلاقی آموزنده‌ای را رأس
خود که در افسانه نکته اخلاقی آموزنده‌ای را رأس کار خود قرار می‌دادند، افسانه‌ای با طنز و با ارزش کمدی خلق کرد. ویساریون بلینسکی در مورد افسانه «کشاورز و گوسفند» اثر کریلوف می‌نویسد «تصویر شاعرانهٔ یکی از وجوه جامعه، کمدی کوچک، که در آن شخصیت‌های فعال حقیقتاً بی‌اندازه خاص و رعایت شده هستند.» در این باره استعداد راهکار واقع بینانهٔ نویسنده به واقعیت ختم می‌شوند. ترجمه فارسی. نخستین ترجمه فارسی از آثار ایوان کریلوف با عنوان «حکایات کریلوف» ترجمه گیورگیس آقاسی در سال ۱۳۴۷ توسط انتشارات پدیده منتشر شد. این
در سال ۱۳۴۷ توسط انتشارات پدیده منتشر شد. این ترجمه دارای متنی روان و مناسب بزرگسالان و اطفال است. کتاب «حکایات تمثیلی» اثر ایوان آندریویچ کریلوف توسط بهروز عزبدفتری به فارسی برگردانده شده که در ۲۷۲ صفحه، از سوی نشر نیلوفر منتشر شده‌است.
صالح اسماعیل جَودَت (۱۸۷۵–۱۹۴۵) (نسب: صالح بن اسماعیل جودت بن صالح) قانون‌دان مصری که در دادگاه‌های محلی به وکالت و قضاوت پرداخت. خاستگاهش از بنی‌شیبانی‌های مکّه بود که جدِّ دومش به دلایل سیاسی تبعید شده بود. جودت در مدرسهٔ خدیویه درس خواند و در دانشگاه پاریس در حقوق ادامه داد. آثاری نگاشت: "راهنمای مدرنیته در کشور مصر"، "مصر در سدهٔ نوزدهم"، "امت ملایو" و حدود پانزده رمان ادبی را ترجمه کرد. او عضو بسیاری از گروه‌های علمی مصری و اروپایی بود. در سال ۱۹۲۵ از قضاوت و وکالت بازنشسته شد. خیرالدین زرکلی تاریخ
قضاوت و وکالت بازنشسته شد. خیرالدین زرکلی تاریخ تولد و درگذشت او را از روی حوادث تاریخی برآورده و ذکر کرده که بارها با او در قاهره هم‌نشین بوده.
خطای تک واحد به انگلیسی Error Off-by-one یک خطای منطقی می‌باشد که مربوط به کرانه اجرای شرط در برنامه نوشته شده (با هر زبان برنامه‌نویسی) می‌باشد. این خطا را به این صورت نیز توصیف می‌کنند: "that extra inch you didn't really want" یعنی آن مقدار اضافی که اجرا شده ولی مد نظر تو نبود. برای درک بهتر این خطا حالت زیر را در نظر بگیرید: برنامه‌نویسی می‌خواهد یک حلقه را بنویسید که ۵ بار اجرا شود. فرض کنید شروع حلقه حالت n و پایان آن m است و برنامه‌نویس چنان فرض می‌کند که میزان شمارش این حلقه به این صورت است: m-n که
که میزان شمارش این حلقه به این صورت است: m-n که اگر n را برابر صفر و m را برابر ۴ در نظر بگیریم، طبق فرض برنامه‌نویس این حلقه ۴=۰–۴ بار اجرا می‌شود و حلقه آن به این صورت نوشته شده است: for (i=0;i&lt;=4;i++) ولی با کمی دقت می‌توان فهمید که این حلقه ۵ بار اجرا می‌شود نه ۴ بار و مشکل محاسبات منطقی برنامه‌نویس بود چون تعداد بار اجرای حلقه به صورت m-n+1 حساب می‌شود. این خطای منطقی که در برنامه رخ داده Off-by-one نامیده می‌شود و در مراحل بعدی برنامه می‌تواند محاسبات را بهم زده و نتیجه برنامه را به کلی تغییر دهد
را بهم زده و نتیجه برنامه را به کلی تغییر دهد (خروجی خارج از انتظار برنامه‌نویس باشد). منابع. Deitel and Deitel, ″ Python for Programmers: with Big Data and Artificial Intelligence Case Studies″, Prentice Hall, 2019.
کریشتاوائو فریرا (۱۵۸۰–۱۶۵۰) یک مبلغ مسیحی پرتغالی عضو انجمن عیسی بود که در جریان اقدامات ضد مسیحیت در ژاپن تحت شکنجه قرار گرفت و از آن پس به ارتداد روی آورد. وی در تورس ودراس پرتغال متولد شده و سپس به آسیا فرستاده شد، در ژاپن در سال‌های (۱۶۰۹–۱۶۳۳) او به رهبر پیروان انجمن عیسی که در مورد ظلم و ستم شوگون‌سالاری توکوگاوا قرار داشتند، تبدیل شد. در دوران شوگون‌سالاری توکوگاوا، مبلغان مسیحی و پیروان ژاپنی آنها قتل‌عام شدند. مقامات نگران بودند که این دین پیروان خود را به جای امپراتور یا شوگون، به ملل مسیحی
خود را به جای امپراتور یا شوگون، به ملل مسیحی وفادار کند. اوایل زندگی و شغل. فریرا که در حدود سال ۱۵۸۰ در تورس ودراس پرتغال به دنیا آمد، به آسیا فرستاده شد، جایی که او از سال ۱۶۰۹ تا ۱۶۳۳ در ژاپن، که در آن زمان توسط شوگون‌سالاری توکوگاوا اداره می‌شد، یک مبلغ بود. در ۱۶۳۳، فریرا دستگیر شد و مسیحیت را پس از شکنجه کنار گذاشت و به معروف‌ترین «کشیش مرتد» تبدیل شد. او نام خود را به ساوانو چوآن (沢野 忠庵) تغییر داد و به مقامات ژاپنی با آگاهی از فلسفه‌ها و علوم غربی کمک می‌کرد. او نام خود را در یک معبد بودایی، مطابق
می‌کرد. او نام خود را در یک معبد بودایی، مطابق با قانون ژاپن آن زمان ثبت کرده، و خود را یک عضو از فرقه ذن نامید اما چنانچه از نوشته‌های خود فریرا بر می‌آید، او فلسفهٔ قانون طبیعی را پذیرفته بوده‌است. پس از ارتداد او با یک زن ژاپنی ازدواج کرد و چندین کتاب، از جمله رساله در اخترشناسی و پزشکی نوشت، که به‌طور گسترده‌ای در دوره ادو توزیع شد. او همچنین متهم است که یک کتاب خصوصی در مورد دین در سال ۱۶۳۶، نوشته که عنوان آن را「顕 疑 録」 (فریب نازل شده) گذاشته‌است اما این کتاب برای مدت ۳۰۰ سال منتشر نشد و هنوز برخی از
کتاب برای مدت ۳۰۰ سال منتشر نشد و هنوز برخی از چالش‌ها در مورد اینکه این کتاب را چه کسی نوشته وجود دارد. او در دادگاه‌های دولتی دیگر مسیحیان دستگیر شرکت می‌کرد و اغلب در فومیئه، که به موجب آن به کسانی که مشکوک به مسیحی بودند دستور داده می‌شد که بر روی یک تصویر از عیسی مسیح ایستاده و آن را پایمال کنند، حضور داشت. فریرا در ناگاساکی در سال ۱۶۵۰ درگذشت. داستان هایی وجود دارد که فریرا در پایان زندگی خود ارتداد خود را پس گرفت و به شهادت رسیده، اما هیچ مدرکی برای تایید یا رد سرنوشت واقعی او وجود ندارد. نویسنده
تایید یا رد سرنوشت واقعی او وجود ندارد. نویسنده کتاب اندو شوساکو در رمان سکوت شخصیت او را پس از ارتداد نگاشته‌است.
حسن سعید کَرمی (۱۹۰۵–۵ مه ۲۰۰۷) گوینده رادیو، ادیب و زبان‌شناس فلسطینی بود که برنامهٔ رادیویی ادبی پُرآوازهٔ "قول علی قول" را اجرا می‌کرد و فرهنگ‌نامه‌های انگلیسی-عربی را گردآورد. در طولکرم زاده شد و همان‌جا و در قدس و دمشق درس خواند. در الرمله و قدس آموزگار شد، سپس سال‌های بسیاری در بی‌بی‌سی کار کرد و از سال ۱۹۹۰م در امان، اردن ساکن شد و همان‌جا درگذشت. "الهادی الی لغة العرب" فرهنگنامه‌ای در چهار جلد، "قول علی قول" در دوازده جلد، "المغنی، المغنی الوسیط، المغنی الوجیز، المغنی الفرید، المنار، المغنی الکبیر،
الوجیز، المغنی الفرید، المنار، المغنی الکبیر، المغنی الاکبر" که قطورترین فرهنگنامهٔ انگلیسی-عربی است؛ از جمله آثار اوست. کتابخانهٔ شخصی او ۷۵۰۰ مورد را شامل می‌شد که به کتابخانهٔ شومان در امان هدیه کرد. کتاب‌های شخصی عربی او را ورثه‌اش به دانشگاه اسلامی غزه هدیه دادند.
حسن کرمی (زادهٔ ۱۳۳۹ ارومیه) سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که از آبان سال ۱۴۰۳ معاون عملیات فرماندهی انتظامی است. کرمی همچنین از سال ۱۳۹۱ تا ۱۴۰۳ فرماندهی یگان‌های ویژه فراجا را برعهده داشت. کرمی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران پیوست و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. وی در سال ۱۳۸۴ به نیروی انتظامی منتقل شد و در سال ۱۳۹۸ درجه سرتیپی را دریافت نمود. ‎ در پاییز۱۴۰۰ وزارت خزانه‌داری آمریکا، حسن کرمی را به جرم «سرکوب شهروندان بی‌گناه، مخالفان سیاسی و اعتراضات صلح‌آمیز» تحریم
بی‌گناه، مخالفان سیاسی و اعتراضات صلح‌آمیز» تحریم کرد. روز دوشنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۱ دولت بریتانیا وی را در واکنش به مرگ مهسا امینی و سرکوب اعتراضات سراسری تحریم کرد. سوابق نظامی. از مسئولیت‌های حسن کرمی پیش از انتصاب وی به فرماندهی یگان ویژه ناجا، می‌توان به فرماندهی بسیج استان اردبیل به مدت چهار سال، فرماندهی نیروی انتظامی استان آذربایجان غربی به مدت پنج سال و همچنین فرماندهی نیروی انتظامی استان اصفهان به مدت دو سال اشاره کرد. حسن کرمی در جنگ هشت‌ساله ایران و عراق نیز حضور داشته و در این سال‌ها عمدتاً در
و عراق نیز حضور داشته و در این سال‌ها عمدتاً در «قرارگاه حمزه سیدالشهدا» ارومیه فعالیت می‌کرد. وی که برای اولین بار در هجده سالگی اسلحه به دست گرفته است، در توصیف اولین تجربه نظامی خود روایت می‌کند که «در منطقه ما گروه‌های ضدانقلابی که توسط حزب بعث در عراق آموزش دیده بودند، به پاسگاه و پادگان‌ها حمله و آن را خلع سلاح می‌کردند. متأسفانه پادگان مهاباد را هم گرفته بودند و من در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۵۷ برای محافظت از لشکر ۶۴ ارومیه مأمور شدم.» او طی گفتگویی با «رادیو سرو» با مرور خاطراتش از سالهای جنگ ادامه می‌دهد
سرو» با مرور خاطراتش از سالهای جنگ ادامه می‌دهد «قرارگاه حمزه مسئولیت تأمین امنیت داخلی را برعهده داشت و حزب دموکرات و کومله شمال غرب ایران را ناامن کرده بود و از این جهت کار در قرارگاه حمزه «سخت» بوده است. وی در ادامه این گفتگو به اولین فرمانده قرارگاه حمزه اشاره کرده و اضافه می‌کند: با فرماندهی محمد بروجردی در قرارگاه حمزه «به آسانی» توانستیم به تعبیر روح‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی «صف مردم را از ضدانقلاب جدا کنیم.» حسن کرمی؛ فرمانده «یگان ویژه». یگان ویژه فراجا که از آن به عنوان نیروهای «واکنش