payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به مدرسه انگلیسی رفتند. در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ این دو برادر ثروت خود را به شدت افزایش دادند. بیشتر ثروت آنان از فروش فلزات و مسکن به دست آمد. حدود نیمی از ثروت آنها به صورت ثروت مایع پول و سهام است. این دو برادر بسیار مخفی کار هستند و از شهرت گریزانند و اطلاعات کمی در مورد تجارتهای آنان در دست است. صنعت فلزات. در سالهای ۱۹۹۰ این دو برادر وارد بازار فلزات روسیه شدند. شرکت روبنها سومین تولیدکننده بزرگ آلومینیوم در دنیا شد. در اوج قدرت خود، شرکت آنها، ترانز-ورلد متالز، حدود ۷٪ تولید آلومینیوم دنیا را مدیریت
متالز، حدود ۷٪ تولید آلومینیوم دنیا را مدیریت می‌کرد. در این زمان سرمایه شرکت آنها در روسیه ۱٫۵ میلیارد دلار و سود سالیانه آنها ۸ میلیارد دلار بود. در روسیه تجارت روبنها به همراه همکاری با شرکای غیرقانونی زیادی بود. بسیاری از همکاران آنها از الیگارچهای روسی بودند و رومن آبرامویچ نیز با آنان همکاری می‌کرد. در سال ۲۰۰۸ برادران روبن تجارت خود را به معدن در مراکش، اندونزی و آفریقای جنوبی گسترش دادند. فعالیتهای فعلی. از سال ۲۰۰۰ به بعد برادران روبن بیشتر سرمایه‌گذاری خود را در روسیه کاهش دادند و به سرمایه‌گذاری
خود را در روسیه کاهش دادند و به سرمایه‌گذاری در انگلستان بازگشتند. در حال حاضر برادران روبن مالک برج میلیبانک، مرکز شرکای جان لوئیس در ویکتوریا، دفتر آمریکن اکسپرس در ویکتوریا، خانه کارلتون، خانه آکادمی در خیابان سکزویل، خانه کانائت در میدان برکلی، برجهای مارکت، مغازه‌های خیابان سلوان، و خانه کمبریج هستند. بعضی دیگر از املاک آنها عبارت است از: برادران روبن از طریق مؤسسه آلدرگیت در بسیاری املاک دیگر نیز سهم دارند: زندگی شخصی. برادران روبن بسیار درونگرا هستند و اطلاعات خیلی کمی از زندگی شخصی آنان در دست است.
و اطلاعات خیلی کمی از زندگی شخصی آنان در دست است. سیمون برادر کوچکتر در تمامی طول فعالیت اقتصادی خود تنها یک مصاحبه با روزنامه نگاران کرده است. هر دو برادر ازدواج کرده و دارای فرزند هستند.
سال بعد، همین موقع () فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و کمدی-درام به کارگردانی رابرت مالیگن است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الن برستین و آلن آلدا اشاره کرد. جوایز و افتخارات. الن برستین موفق شد برای بازی در این فیلم برای دریافتِ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد شود.
خداحافظ، آقای چیپس () فیلمی موزیکال به کارگردانی هربرت راس است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پیتر اوتول، پتولا کلارک و مایکل ردگریو اشاره کرد. نمایش فیلم در ایران. فیلم خداحافظ، آقای چیپس برای بار نخست در تاریخ پنجشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۴۸ خورشیدی (۸ ژانوبه ۱۹۷۰ میلادی) تحت عنوان برنامه نوروزی ۱۳۴۹، در سینما پارامونت تهران به نمایش درآمد. این فیلم بعد از ایام سوگواری محرم، جایگزین فیلم آمریکایی "این گروه خشن" در سینما پارامونت شد. فیلم "خداحافظ، آقای چیپس"، پس از ۵ هفته نمایش، در سینما
آقای چیپس"، پس از ۵ هفته نمایش، در سینما پارامونت تهران، در تاریخ پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۴۹، جای خود را به فیلم مستند "" داد.
مالکوم اینگرم (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) کارگردان مستقل و پادکستر اهل کانادا است. وی متولد شهر تورنتو است. در سال ۲۰۰۷ تصویر مالکوم اینگرم به همراه کوین اسمیت روی جلد یک مجله همجنسگرایان به نام «زندگی یک خرس» قرار گرفت. از فیلم‌هایی که اینگرم ساخته است می‌توان به مستند ملت خرس اشاره کرد.
سیزدهمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم به افتخار بهترین بازیگران فیلم و تلویزیون سال ۲۰۰۶ برگزار شد.
ایزاک یاکوب شونبرگ (زاده ۲۱ آوریل ۱۹۰۳ در گالاتسی-درگذشته ۲۱ فوریه ۱۹۹۰) ریاضیدان آمریکایی اهل رومانی بود. او فرزند یک پزشک بود و پس از دانش آموختگی در دانشگاه یاسی در رومانی برای ادامه تحصیل به دانشگاه برلین رفت و در آنجا با سرپرستی ایسای شور درجه دکتری ریاضیات را دریافت کرد. وی سپس در دانشگاه عبری اورشلیم، هاروارد، شیکاگو و پنسیلوانیا ندریس کرد. زمینه کاری شونبرگ نظریه تقریب، هندسه دیفرانسیل و معادلات دیفرانسیل بود و وی همچنین پژوهشهایی دربارهٔ جادادن‌های فضاهای متریک در فضاهای هیلبرت نیز انجام داد. شهرت
فضاهای متریک در فضاهای هیلبرت نیز انجام داد. شهرت شونبرگ به خاطر کشف اسپلاینها بود که موضوعی مهم در ریاضی کاربردی است.
آوتاندیل کوریدزه (زاده ۱۹۳۵ - درگذشته ۱۹۶۶) کشتی‌گیر سابق شوروی و قهرمان المپیک است. او در المپیک تابستانی ۱۹۶۰ شرکت داشت و توانست مدال طلای کشتی فرنگی را در قسمت سبک‌وزن دریافت کند.
مغالطهٔ عطف منطقی (conjunction fallacy) یا مغالطه تلفیق احتمالات - (که به مسئلۀ لیندا ( Linda problem) نیز شناخته می شود) یک مغالطه صوری است و زمانی اتفاق می‌افتد که شرایط خاصی محتمل‌تر از یک وضعیت کلی فرض می‌شود. بر اساس کتاب "تفکر سریع و کند" نوشته دانیل کانمن این مغالطه زمانی روی می دهد که: شخصی درصد وقوع دو رویداد احتمالی را باهم و همزمان از هر کدام از دو احتمال به تنهایی کمتر بداند. در واقع ترکیب یا همزمانی یا تلفیق دو رویداد، احتمال وقوع را کم میکند اما مردم در بسیاری موارد برعکس این واقعیت را تصور
اما مردم در بسیاری موارد برعکس این واقعیت را تصور میکنند. رایج‌ترین مثال این مغاله توسط Amos Tversky و دنیل کانمن مطرح شده است: لیندا خانمی ۳۱ ساله، مجرد و خوش‌برخورد است. در رشتهٔ فلسفه تحصیل کرده و در دوران دانشجویی برای رفع تبعیض و ایجاد عدالت اجتماعی فعالیت‌های زیادی داشته است و در تظاهرات ضد هسته‌ای شرکت کرده. کدام یک از موارد زیر محتمل تر است؟ بیشتر افراد گزینهٔ دوم را انتخاب می‌کنند در حالی که احتمال وقوع همزمان دو رویداد (عطف منطقی دو اتفاق) کمتر از احتمال هر یک از آن دو به تنهایی است. این مفهوم
از احتمال هر یک از آن دو به تنهایی است. این مفهوم برای دو رویداد "A" و "B" به کمک دو نامساوی زیر بیان می‌شود: formula_1 formula_2 برای مثال، حتی اگر احتمال کارمند بانک بودن لیندا را خیلی کم در نظر بگیریم (۵٪) و احتمال زیادی بدهیم که او یک فعال حقوق زنان است (۹۵٪) باز هم (با فرض اینکه این دو متغیرهای تصادفی مستقل هستند) احتمال اینکه لیندا یک کارمند و یک فعال حقوق زنان باشد کمتر از تک تک احتمالات یعنی برابر ۰/۰۵ × ۰/۹۵ = ۰/۰۴۷۵ است. تورسکی و کانمن بر این باورند که علت اشتباه اکثر افراد در این است که آنها از
که علت اشتباه اکثر افراد در این است که آنها از رویه ای heuristic به نام «معرّف بودن یا معرّف گری» (representativeness) برای حل این نوع قضاوت استفاده می‌کنند. یعنی، توصیف دوم با وجود اینکه به وضوح از نظر ریاضی اشتباه است اما بیشتر «معرف» لیندا است.
متیو برونفمن () بازرگان کانادایی آمریکایی و عضو خانواده معروف برونفمن است. او فرزند ادگار برونفمن می‌باشد. زندگینامه. برونفمن از ادگار برونفمن تاجر یهودی کانادایی معروف و همسر او آنا لوئب از خانواده بانکداری لوئب متولد شد. برونفمن از کالج ویلیامز در سال ۱۹۸۱ فارغ‌التحصیل شد. بعد از کار در گلدمن سکز او به دانشکده اقتصاد دانشگاه هاروارد رفت و در سال ۱۹۸۵ فارغ‌التحصیل شد. برونفمن یکی از مهمترین سرمایه گذاران آمریکایی در اسرائیل است. او دارای سهام در آیکیا اسرائیل، بانک تخفیف اسرائیل و سوپرمارکت شوفرسال است. او
بانک تخفیف اسرائیل و سوپرمارکت شوفرسال است. او مدیر مؤسسه سرمایه‌گذاری ای. سی. آی در نیویورک نیز می‌باشد. فعالیتهای خیرخواهانه یهودی. برونفمن عضو سازمان لیمود می‌باشد که به دنبال تقویت هویت یهودی در بین یهودیان روسی زبان است. او همچنین رئیس سازمان کمیته یهودیان اکسس است که یهودیان را برای تغییر در افکار عمومی در سراسر دنیا تربیت می‌کند. زندگی شخصی. او با لیزا بلزبرگ دختر تاجر یهودی کانادایی ساموئل بلزبرگ ازدواج کرد. از این ازدواج او سه فرزند دارد. او از بلزبرگ جدا شد و با استیسی کی ازدواج نمود. او اکنون در
جدا شد و با استیسی کی ازدواج نمود. او اکنون در منهتن زندگی می‌کند و دارای هفت فرزند است.
خرس به فردی گفته می‌شود که با فرهنگ خرس، یکی از خرده‌فرهنگ‌های جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو، هویت‌یابی می‌کند. خرس‌ها معمولاً مردان همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا با جثه بزرگ (دارای اضافه‌ وزن) و بدنی پرمو هستند. در اصطلاحات عامیانه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو، واژه‌ی خرس همچنین به‌عنوان توصیفی خنثی برای مرد همجنس‌گرای بزرگ‌جثه و پرمو به‌کار می‌رود، که می‌توان آن را در تقابل با واژه‌ی توئینک قرار داد. فرهنگ خرس، بدن مردانه بزرگ و پرمو را ارزشمند می‌داند و نوعی مردانگی اصیل و «خاکی» را به نمایش می‌گذارد که بر رفاقت میان مردان
را به نمایش می‌گذارد که بر رفاقت میان مردان همجنس‌گرا بیشتر از رقابت تأکید دارد. خرس‌ها یک خرده‌فرهنگ سازمان‌یافته و تثبیت‌شده هستند، با باشگاه‌های اجتماعی اختصاصی، رویدادها، بارها و رسانه‌های ویژه‌ی خود. جنبش خرسی در دهه ۱۹۸۰ شکل گرفت، در واکنش به طردشدگی از فضاهای اصلی مردان همجنس‌گرا و معیارهای زیبایی مردانه‌ی غالب. این جنبش اغلب با رد فرهنگ همجنس‌گرای زن‌صفتی و جوان‌محور شناخته می‌شد. فرهنگ خرسی در طول زمان متنوع‌تر و پویاتر شده است و درون جامعه‌ی خرس‌ها همچنان بحث‌هایی درباره‌ی اینکه «خرس» بودن دقیقاً
همچنان بحث‌هایی درباره‌ی اینکه «خرس» بودن دقیقاً به چه معناست، جریان دارد. برخی خرس‌ها همچنان بر مردانگی سنتی تأکید دارند و ممکن است با ویژگی‌های زنانه برخورد منفی یا طردکننده داشته باشند، در حالی‌که دیگران پذیرش و شمول را از ارزش‌های اساسی این جامعه می‌دانند؛ از جمله پذیرش گسترده‌تر مردان ترنس و افراد نان‌باینری به‌عنوان خرس. ویژگی‌ها. جک فریتشر اشاره می‌کند که خرس‌ها «ویژگی‌های جنسی ثانویه‌ی مردانه» را گرامی می‌دارند: ریش، موی بدن، جثه‌ی متناسب، و طاسی. اگرچه خرس‌ها معمولاً مردان سیس‌جندر بوده‌اند، اما
اگرچه خرس‌ها معمولاً مردان سیس‌جندر بوده‌اند، اما از اواخر دهه ۲۰۰۰، مردان ترنس، افراد نان‌باینری با ظاهر مردانه، و زنان سیس‌جندر که خود را خرس می‌دانند، به‌طور گسترده‌تری در این فرهنگ به رسمیت شناخته شده‌اند. در سال ۲۰۲۵، مسابقه‌ی آقای خرس استرالیا در ملبورن استرالیا، اولین برنده‌ی ترنس خود را با نام جب مایی‌هی براون معرفی کرد؛ او یکی از دو شرکت‌کننده‌ی ترنس بود که برای نخستین‌بار موفق به کسب عنوان در رقابت‌های محلی مربوطه نیز شده بودند.
درمان وجودی یا هستی‌گرا درمانی یا روان‌درمانی اگزیستانسیال نوعی روش فلسفی بر درمان است که بر این باور عمل می‌کند که کشمکش درونی در درون یک فرد ناشی از مواجه اشخاص با مفروضات مسلمی از هستی است. این مفروضات، همان‌گونه که توسط اروین یالوم اشاره شده، عبارت‌اند از: غیرقابل اجتناب بودن مرگ، آزادی و مسئولیت همراه با آن، انزوای وجودی (که اشاره به پدیدارشناسی دارد)، و در نهایت بی‌معنایی (در مفهوم اگزیستانسیالیستی). این چهار مفروض، که همچنین به عنوان دلواپسی‌های غائی نیز به آن‌ها اشاره شده، بدنهٔ «درمان وجودی» را
نیز به آن‌ها اشاره شده، بدنهٔ «درمان وجودی» را تشکیل داده و چارچوبی را در فهم مشکل مراجع برای درمانگر و در راستای بسط یک رویه درمانی ایجاد می‌کنند. در مکتب بریتانیایی درمان وجودی، این چهار مسلمات به عنوان تنش‌ها و تناقضات قابل پیش‌بینی از چهار بعد وجود انسان، در عرصه‌های فیزیکی، اجتماعی، شخصی و معنوی در نظر گرفته شده‌است. درمان وجودی که با نام‌های روان‌شناسی (روان‌درمانی) اگزیستانسیال یا هستی‌گرایانه نیز شناخته می‌شود، رویکردی پویا یا پویه‌نگر است و بر دلواپسی‌هایی تمرکز می‌کند که در هستی انسان ریشه دارند.
تمرکز می‌کند که در هستی انسان ریشه دارند. روان‌پویه‌شناسی هر فرد شامل نیروها، انگیزه‌ها و ترس‌های ناخودآگاه و خودآگاهی است که در درونش به کنش مشغول‌اند. روان‌درمانی‌های پویه‌نگر، درمان‌هایی بر اساس مدلی پویای از کارکرد روانی هستند. اکتشاف عمیق از چشم‌انداز درمانگر اگزیستانسیال، روبیدن و کنار زدن دلواپسی‌های روزمره و تفکر عمیق فرد دربارهٔ موقعیت است. اروین د. یالوم از پایه‌گذاران این روش است و کتابی نیز با همین نام نوشته‌است. این کتاب در سال ۱۹۸۰ چاپ شده‌است و در سال ۱۳۹۰ توسط سپیده حبیب به فارسی برگردانده
و در سال ۱۳۹۰ توسط سپیده حبیب به فارسی برگردانده شده‌است. یالوم پس از نوشتن این کتاب و برای بسط نظریهٔ اگزیستانسیال خود آثاری همچون «و چون نیچه گریست» و «مامان و معنای زندگی» را نوشت. تاریخچه. اصطلاح معاصر وجودگرایی اغلب با فیلسوفان فرانسوی نظیر ژان پل سارتر و گابریل مارسل ارتباط دارد که این فلسفه را در دهه ۱۹۴۰ایجاد کردند. همچنین درمانگران وجودی از فعالیت فیلسوفانی چون مارتین هایدگر، ادموند هوسرل، امانوئل لویناس و مارتین بوبر تأثیر پذیرفته‌اند. فیلسوفان اصلی روان درمانی وجودی دو فیلسوف نابغهٔ قرن نوزدهم
روان درمانی وجودی دو فیلسوف نابغهٔ قرن نوزدهم یعنی کی‌یرکگارد و نیچه هستند که به انسانیت زدایی مکانیکی افراد در دنیای پیشرفته واکنش نشان دادند و تأثیرات آن‌ها را می‌توان در بین روانشناسان معروف سراسر دوره‌ها مشاهده کرد. روانپزشک سوئیسی لودویگ بینزوانگر (۱۹۶۶–۱۸۸۱) اولین پزشکی بود که روان درمانی را با وجود گرایی ترکیب نمود. این کار قسمتی از جهت‌گیری روان درمانی وجودی گسترده‌تری بود که در اروپای مرکزی در پاسخ به نارضایتی از چارچوب‌های نظری روانپزشکی و روان تحلیلگری به وجود آمد. در سال ۱۹۸۸، انجمن تحلیل وجودی
به وجود آمد. در سال ۱۹۸۸، انجمن تحلیل وجودی در بریتانیا دایر گردید که مجله تحلیل وجودی را منتشر کرد. روان درمانی وجودی در سال ۱۹۵۸ با انتشار کتاب اثررولو می، ارنست آنگل و هنری الن برگر، به ایالات متحده معرفی شد. اریک فروم یکی از بانیان مؤسسه ویلیام الونسون وایت، کتاب‌های زیادی نوشت که موضوعات وجودی را مورد بررسی قرار می‌داد. وی در کتاب گریز از آزادی بر روی گرایش انسان به سر سپردن به قدرت به عنوان روشی برای دفاع علیه ترس‌های وجودیِ ناشی از انتخاب آزاد، تمرکز کرد. همچنین در کتاب هنر عشق ورزیدن موضوعاتی را
کرد. همچنین در کتاب هنر عشق ورزیدن موضوعاتی را دربارهٔ تنهایی وجودی مطرح کرد. ویکتور فرانکل کتاب انسان در جستجوی معنا را نوشت که رویکردی به معنادرمانی را ترویج می‌کند که در آن بر اراده، آزادی، معنا و مسئولیت پذیری تأکید می‌شود. اولین کتاب جامع در روان درمانی وجودی در سال ۱۹۸۰ تحت عنوان روان درمانی وجودی توسط اروین یالوم نوشته شد. در این کتاب و کتاب‌های بعدی یالوم تلاش کرد تا آنچه را یک درمانگر وجودی می‌بایست در جلسات درمانی انجام دهد، با شرح و تفصیل بیان کند. همچنین یالوم در کتاب خیره به خورشید غلبه بر ترس
همچنین یالوم در کتاب خیره به خورشید غلبه بر ترس از مرگ بر روی تجربه و درمان سطوح بالای اضطرابِ مرگ تمرکز می‌کند. روان‌پویه‌شناسی وجودی. دیدگاه اگزیستانسیال بر تعارض اساسی متفاوتی تأکید دارد: نه تعارض با غرایز سرکوب شده و نه تعارض با بالغین مهم درونی شده، بلکه تعارضی حاصل رویارویی فرد با مسلمات هستی. منظور از مسلمات هستی دلواپسی‌های غایی مُسَلَم است، ویژگی‌های درونی قطعی و مسلمی که بخش گریز ناپذیری از هستی انسان در جهان آفرینش هستند. اگر عمیقاً به «موقعیت مان» هستی مان، مرزهایمان و امکاناتمان در جهان
مان» هستی مان، مرزهایمان و امکاناتمان در جهان بیندیشیم، اگر به خاکی قدم بگذاریم که شالودهٔ تمامی زمین‎هاست و همه چیز بر پایهٔ آن بنا شده، قطعاً با مسلمات هستی روبرو می‌شویم. دلواپسی‌های غایی: بیش تر الگوهای موجود در ناهنجاری‌های روانی، بر این فرض بنیان نهاده شده که ناهنجاری روانی، حاصل به کارگیری شیوه‌ای ناکارآمد و ناموزون در مقابله با اضطراب است. الگوی اگزیستانسیال فرض را بر این می‌گذارد که اضطراب برخاسته از رویارویی فرد با دلواپسی‌های غایی هستی ست. اساس روان‌درمانی وجودی که بر پایهٔ دلواپسی‌های غایی بنا
وجودی که بر پایهٔ دلواپسی‌های غایی بنا شده‌است. این دلواپسی‌ها به چهار مقوله عمده تقسیم می‌شود: مرگ، آزادی، تنهایی، پوچی. هرکدام از این عناوین تارهایی از یک ریسمان بهم آویخته‌اند که مدل یک پارچهٔ اگزیستانسیال را به وجود می‌آورند. روان درمانی وجودی در سال ۱۹۵۸ با انتشار کتاب وجود: بعدی جدید در روانپزشکی و روانشناسی اثر رولو می، ارنست آنگل و هنری الن برگر، به ایالات متحده معرفی شد.[۱] اریک فروم یکی از بانیان مؤسسه ویلیام الونسون وایت، کتاب‌های زیادی نوشت که موضوعات وجودی را مورد بررسی قرار می‌داد. وی در کتاب
وجودی را مورد بررسی قرار می‌داد. وی در کتاب گریز از آزادی، بر روی گرایش انسان به سر سپردن به قدرت به عنوان روشی برای دفاع علیه ترس‌های وجودیِ ناشی از انتخاب آزاد، تمرکز کرد.[۲] همچنین در کتاب هنرِ عشق ورزیدن، موضوعاتی را دربارهٔ تنهایی وجودی مطرح کرد.[۳] ویکتور فرانکل کتاب انسان در جستجوی معنا را نوشت که رویکردی به معنادرمانی را ترویج می‌کند که در آن بر اراده، آزادی، معنا و مسئولیت پذیری تأکید می‌شود.[۴] اولین کتاب جامع در روان درمانی وجودی در سال ۱۹۸۰ تحت عنوان روان درمانی وجودی توسط اروین یالوم نوشته شد.
روان درمانی وجودی توسط اروین یالوم نوشته شد. در این کتاب و کتاب‌های بعدی، یالوم تلاش کرد تا آنچه را که یک درمانگر وجودی می‌بایست در جلسات درمانی انجام دهد، با شرح و تفصیل بیان کند. همچنین یالوم در کتاب خیره به خورشید، غلبه بر ترس از مرگ بر روی تجربه و درمان سطوح بالای اضطرابِ مرگ تمرکز می‌کند. همچنین یالوم در کتاب مسئله اسپینوزا به نگاه اسپینوزا به دغدغه‌های وجودی پرداخته‌است. منابع. پرش به بالا ↑ May, R. (۱۹۵۸). Contributions of existential psychotherapy. In R. May, E. Angel, &amp; H. F. Ellenberger
In R. May, E. Angel, &amp; H. F. Ellenberger (Eds.), Existence: A new dimension in psychiatry and psychology (pp. 37–91). New York: Basic Books. ۲. هنر عشق ورزیدن؛ اریک فروم ۳. پرش به بالا ↑ Fromm, E. (۱۹۵۶). The art of loving. New York: Holt. ۴. پرش به بالا ↑ Frankl, V. (۱۹۶۳). Man’s search for meaning: An introduction to logotherapy. New York: Pocket Books.
دموکراسی اکنون ، برنامه خبری یک‌ساعته غیرانتفاعی مستقل است که توسط بیش از ۱۲۵۰ بنگاه خبری رادیویی، تلویزیونی و اینترنتی به صورت روزانه پخش می‌شود. این برنامه ترقی‌خواهانه توسط ایمی گودمن و جوان گونزالز اجرا می‌شود. هزینه‌های این برنامه از طریق کمک‌های شنوندگان، بینندگان، و گروه‌های غیرانتفاعی دیگر تأمین می‌شود. این برنامه خصوصاً تبلیغات، کمک‌های ابرشرکتها و کمک‌های دولتی را نمی‌پذیرد. دموکراسی اکنون، برنده جوایز خبرنگاری متعددی شده است و میزبان شخصیت‌هایی چون آلن درشویتز، نوآم چامسکی، بیل کلینتون و جیمی
چون آلن درشویتز، نوآم چامسکی، بیل کلینتون و جیمی کارتر بوده است. زمینه. دموکراسی اکنون، در ۱۹ فوریه سال ۱۹۹۶ از WBAI-FM در نیویورک توسط خبرنگاران مترقی امی گودمن، خوان گنزالس، سلیم موکل و لاری بن اسکای پایه تأسیس شد و روی پنج ایستگاه رادیویی روی آنتن می‌رود. گودمن میزبان اصلی و خوان گنزالس معمولاً شریک میزبانی است. پانزده دقیقه نخست برنامه «اخبار جنگ و صلح» نام دارد؛ که هر روز نیز به اسپانیایی ترجمه می‌شود. وب سایت برنامه نیز اکنون از زبان اسپانیایی پشتیبانی می‌کند. تمرکز برنامه بر روی اخباریست که دیگر
می‌کند. تمرکز برنامه بر روی اخباریست که دیگر محافل خبری از آن غافل مانده‌اند. این برنامه به صورت هر روز هفته از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ پخش می‌شود و تنها برنامهٔ عمومی در ایالات متحده است که همزمان بر روی ماهواره، تلویزیون کابلی و اینترنت پخش می‌شود. استودیوها. شروع کار برنامه از استودیو WBAI در نیویورک بود که در اوایل سپتامبر ۲۰۰۱ در میان یک مناظره دربارهٔ مأموریت و مدیریت رادیو پسیفیکا تصمیم بر این شد که برنامه از استودیو خارج شود. گودمن برنامه را به downtown community center برد که واقع در یک ایستگاه آتش‌نشانی
center برد که واقع در یک ایستگاه آتش‌نشانی در محلهٔ چینی‌های منهتن، نیویورک قرار داشت. در نوامبر ۲۰۰۹، دموکراسی اکنون، استودیویی که به مدت ۸ سال در آن مشغول به کار بود را ترک کرد و به نقطهٔ دیگری در منهتن به نام منطقه چلسی نقل مکان کرد. در سال ۲۰۱۰ استودیوی جدید ۸۵۰۰ فوت مربعی اولین استودیو تلویزیونی یا رادیویی شد که توانست گواهی نامه پیشرو در طراحی محیطی و انرژی را در آمریکا بگیرد. جوایز و واکنش‌ها. دموکراسی اکنون، تعداد زیادی جوایز خبرنگاری را دریافت کرده که از این بین می‌توان به زنان آمریکایی در رادیو و
که از این بین می‌توان به زنان آمریکایی در رادیو و تلویزیون، جایزه «جورج پاک» برای مستند رادیویی به نام «تمرین و کشتار» در سال ۱۹۹۸، اولین جایزه «یاد بود رابرت اف. کندی» در رادیو بین‌الملل برای گزارش «کشتار» در سال ۱۹۹۳ اشاره کرد. در یکم اکتبر ۲۰۰۸ گودمن دریافت‌کننده «جایزه معیشت درست» برای سال‌های متمادی تلاش برای دموکراسی اکنون شد.
ماروِل استودیوز () که بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ با نام مارول فیلمز () شناخته می‌شد، یک شرکت تولید فیلم و تلویزیون آمریکایی است که زیرمجموعه استودیوهای والت دیزنی، بخشی از شرکت والت دیزنی است. مارول استودیوز برای تولید فیلم‌های دنیای سینمایی مارول، بر پایهٔ شخصیت‌هایی که در انتشارات مارول کامیکس ظاهر می‌شوند، شناخته شده‌است. شرکت والت دیزنی در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹ مارول انترتینمنت را به قیمت ۴ میلیارد دلار خریداری کرد. مارول و دیزنی هر دو اظهار داشتند که این ادغام در حال حاضر بر روی قراردادهای قبلی با دیگر
ادغام در حال حاضر بر روی قراردادهای قبلی با دیگر استودیوهای فیلم تأثیر نمی‌گذارد، اگرچه دیزنی گفت که پروژه‌های آیندهٔ مارول را پس از منقضی‌شدن قراردادها از طریق استودیوی خودش توزیع خواهد کرد. از سال ۲۰۰۸، مارول استودیو ۲۹ فیلم در دنیای سینمایی مارول منتشر کرده‌است، از "مرد آهنی" (۲۰۰۸) تا "" (۲۰۲۲)، و هفت سریال تلویزیونی از سال ۲۰۲۱، از "وانداویژن" (۲۰۲۱) تا "خانم مارول" (۲۰۲۲). سریال تلویزیونی "چه می‌شود اگر… ؟" (۲۰۲۱) نخستین تولید پویانمایی این استودیو است. این فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی همراه با همگی
این فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی همراه با همگی با هم تداوم دارند، که توسط این استودیو تولید می‌شوند. مجموعه‌های تلویزیونی تولیدشده توسط تلویزیون مارول نیز تداوم را تأیید می‌کنند. مارول استودیوز علاوه بر فرنچایز دنیای سینمایی مارول که پرفروش‌ترین فرنچایز فیلم تمام زمان‌ها است، همچنین در تولیداتی در فرنچایزهای بزرگ دیگر از شخصیت‌های مارول کامیکس همکاری کرده، از جمله "مردان ایکس" و "مرد عنکبوتی" که هر کدام بیش از یک میلیارد دلار در گیشهٔ آمریکای شمالی فروش داشته‌اند.
مسابقات قهرمانی هندبال مردان جهان ۲۰۰۱ هفدهمین دوره قهرمانی هندبال مردان جهان محسوب می‌شود و از ۳ تا ۱۵ بهمن ۱۳۷۹ (۲۳ ژانویه تا ۴ فوریه ۲۰۰۱) برای دومین بار در کشور فرانسه برگزار شد. در بازی پایانی، فرانسه با پیروزی ۲۸–۲۵ برابر سوئد در پایان وقت اضافه، برای دومین بار به مقام قهرمانی دست یافت. هم چنین، یوگسلاوی با پیروزی ۲۷–۱۷ برابر مصر مقام سوم را از آن خود کرد. مصر نخستین تیم غیر اروپایی بود که توانست به مرحله نیمه‌نهایی قهرمانی هندبال مردان جهان راه پیدا کند. تیم‌های انتخاب شده. فرانسه به عنوان میزبان و
کند. تیم‌های انتخاب شده. فرانسه به عنوان میزبان و سوئد به عنوان مدافع قهرمانی از حضور در مرحله مقدماتی معاف شدند و به صورت مستقیم به مرحله نهایی راه یافتند. ۲۲ تیم باقی‌مانده پس از انجام مرحله مقدماتی در قاره‌های مختلف، مشخص شدند. مرحله گروهی. مرحله مقدماتی از ۳ تا ۸ بهمن در چهار گروه شش تیمی برگزار شد و چهار تیم نخست هر گروه به مرحله حذفی راه یافتند. معیار تعیین جایگاه تیم‌ها. برای تعیین جایگاه تیم‌هایی که پس از پایان مرحله گروهی، دارای امتیاز برابر باشند، ابتدا بازی رو در رو و در صورت تساوی، به ترتیب،
ابتدا بازی رو در رو و در صورت تساوی، به ترتیب، تفاضل گل، گل زده و قرعه کشی برای تعیین جایگاه آن‌ها بررسی می‌شود. مرحله حذفی. مرحله‌های یک‌هشتم نهایی و یک‌چهارم نهایی در روزهای ۱۱ و ۱۲ بهمن در شهرهای آلبرت‌ویل، آمنویل، تولوز و مارسی برگزار شد. بازی‌های نیمه‌نهایی، نهایی و رده‌بندی هشت تیم اول نیز در روزهای ۱۴ و ۱۵ بهمن در پاریس برگزار شد.
میراث باد () فیلمی در ژانر درام حقوقی به کارگردانی استنلی کریمر است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. فیلم بر اساس نمایشنامه ای به همین نام در سال ۱۹۵۵ نوشته جروم لانس و رابرت ادوین لی ساخته شده‌است. اسپنسر تریسی در نقش وکیل هنری دراموند و فردریک مارچ در نقش دوست و رقیب او متیو هریسون بردی بازی می‌کنند. جین کلی در نقش روزنامه‌نگار، دیک یورک در نقش معلم و متهم، هری مورگان، دونا اندرسون، کلود آکینز، نوح بیری جونیور، فلورانس الدریج و جیمی بوید نیز در این فیلم حضور دارند. میراث باد تمثیلی از محاکمه اسکوپس است. این فیلم
میراث باد تمثیلی از محاکمه اسکوپس است. این فیلم (مانند نمایشنامه) که در پاسخ به تأثیر هولناک تحقیقات دوران مک‌کارتیسم بر گفتمان روشنفکرانه نوشته شده‌است، انتقادی از آفرینش‌گرایی است. این فیلم برنده خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد توسط فردریک مارچ شده‌است. داستان. در شهر کوچک هیلزبورو در جنوب، در دهه ۱۹۲۰، یک معلم مدرسه، برترام کیتس، به دلیل آموزش داروینیسم، که نقض قوانین ایالتی است، در شرف محاکمه است. رهبران شهر از جمله کشیش جرمیا براون کیتس را محکوم کرده‌اند. شهر هیجان زده‌است زیرا متیو بردی، سیاستمدار
شهر هیجان زده‌است زیرا متیو بردی، سیاستمدار برجسته و کاندیدای سه بار ریاست جمهوری، در محاکمه کیتس کمک خواهد کرد. بردی دشمن سرسخت فرگشت و محقق کتاب مقدس است. دفاع از معلم باید توسط هنری دراموند معروف، یکی از بحث برانگیزترین ذهن‌های حقوقی آمریکا و آشنا و دشمن دیرینه بردی، انجام شود. روزنامه‌نگار بانفوذ، ای کی هورنبک از بالتیمور هرالد، دراموند را متقاعد کرده‌است که نماینده کیتس باشد، و اطمینان داده‌است که روزنامه و یک شبکه رادیویی او پوشش سراسری این پرونده را ارائه خواهند کرد. کشیش براون مردم شهر را به‌طور
ارائه خواهند کرد. کشیش براون مردم شهر را به‌طور علنی علیه کیتس و دراموند می‌کند. به راشل دختر واعظ به دلیل نامزدی او و کیتس تعرض می‌شود. وقتی ریچل علیه محکومیت پدرش فریاد می‌زند، برادی با نقل قول از سلیمان براون را نصیحت می‌کند: "کسی که خانه خود را آشفته کند، وارث باد خواهد شد. فرایند تولید. «میراث باد» روایتی داستانی از محاکمه «میمون» در سال ۱۹۲۵ است که بین ۱۰ ژوئیه و ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۵ انجام شد و منجر به محکومیت جان تی اسکوپز برای تدریس نظریه تکامل چارلز داروین به کلاس علوم دبیرستان شد. شخصیت‌های متیو هریسون
به کلاس علوم دبیرستان شد. شخصیت‌های متیو هریسون بردی، هنری دراموند، برترام کیتس و ای.کی. هورنبک به ترتیب با شخصیت‌های تاریخی ویلیام جنینگز برایان، کلارنس دارو، جان تی. اسکوپس و اچ.ال. منکن مطابقت دارند. با این حال، لی و لارنس در یادداشتی در افتتاحیه نمایشنامه ای که فیلم بر اساس آن ساخته شده‌است، بیان می‌کنند که قرار نیست فیلم یک روایت کاملاً تاریخی باشد، و بسیاری از رویدادها به‌طور اساسی تغییر یا به دست نویسندگان نوشته شده‌اند. برای مثال، شخصیت‌های واعظ و دخترش تخیلی بودند، مردم شهر نسبت به کسانی که برای
دخترش تخیلی بودند، مردم شهر نسبت به کسانی که برای محاکمه به دیتون آمده بودند دشمنی نداشتند، و برایان پیشنهاد داد در صورت محکومیت اسکوپز، جریمه‌اش را بپردازد. برایان مدت کوتاهی پس از پایان محاکمه درگذشت، اما مرگ او در خواب پنج روز بعد، در ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۵، در سن ۶۵ سالگی رخ داد. لارنس در مصاحبه ای در سال ۱۹۶۶ توضیح داد که هدف نمایشنامه انتقاد از مک کارتیسم و دفاع از آزادی اندیشه و بیان بود. لورنس، "ما از آموزش تکامل به عنوان یک تمثیل استفاده کردیم، استعاره ای برای هر نوع کنترل ذهن… موضوع فقط تقابل علم و دین
برای هر نوع کنترل ذهن… موضوع فقط تقابل علم و دین نیست بلکه دربارهٔ حق اندیشیدن انسان است»." جوایز. نامزد خرس طلایی جشنواره برلین برای استنلی کریمر. بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره برلین برای فردریک مارچ.
ویلفورد بریملی (؛ زادهٔ - درگذشته ۱ اوت ۲۰۲۰ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی شخصی. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۴ آنتونی ویلفورد بریملی در شهر سالت‌لیک‌سیتی، یوتا که پدرش در آن‌جا به عنوان کارگزار املاک و مستغلات کار می‌کرد، به دنیا آمد. پس‌از اتمام دبیرستان و پیش‌از آغاز بازیگری، وارد نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا شد و به مدت سه سال در جزایر الیوشن خدمت کرد. او همچنین مدتی به عنوان محافظ شخصی هوارد هیوز، کارگر مزرعه، گردآورنده احشام و آهنگر مشغول به کار بوده‌است. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی به اصرار