payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بخش سلامت به طیف گسترده‌ای از عملکردهای هدایت و قانون‌گذاری اشاره دارد که توسط دولت‌ها و تصمیم‌گیرندگان انجام می‌شود تا به اهداف سیاست ملی سلامت دست یابند که منجر به پوشش همگانی سلامت شود.» سیاست ملی سلامت یک فرآیند پیچیده و پویا است که از کشوری به کشور دیگر بسته به وضعیت سیاسی، تاریخی و اجتماعی-اقتصادی حاکم تغییر می‌کند. عمدتاً هدف آن تقویت نظام سلامت است تا اطمینان حاصل شود که نیازهای سلامت جمعیت‌های هدف به خوبی برآورده می‌شوند. به طور کلی‌تر، حکمرانی سلامت نیازمند مجموعه‌ای هم‌افزا از سیاست‌ها است که
نیازمند مجموعه‌ای هم‌افزا از سیاست‌ها است که بسیاری از آن‌ها در بخش‌های غیر از سلامت نیز وجود دارند، همچنین نیازمند حاکمان فراتر از دولت‌های ملی است که باید توسط ساختارها و مکانیزم‌هایی حمایت شوند که امکان همکاری را فراهم می‌آورند. برای مثال، در چارچوب اروپایی، سیاست سلامت «Health 2020» به دنبال همکاری بین کشورهای عضو منطقه تدوین شده است. این سیاست به سیاستگذاران چشم‌انداز، مسیر استراتژیک و اولویت‌هایی می‌دهد تا سلامت را بهبود بخشیده و تضمین کند که این بهبود عادلانه‌تر و پایدارتر باشد. در قرن بیست و یکم،
عادلانه‌تر و پایدارتر باشد. در قرن بیست و یکم، روندهای جهانی مانند تغییر جمعیت و اپیدمیولوژی، گسترش نابرابری‌های اجتماعی و فضای عدم اطمینان مالی بر اولویت‌های نظام سلامت تأثیر گذاشته و بر عملکرد حکمرانی سلامت اثر گذاشته‌اند. این روندها موجب ظهور اقدامات مشترک تمام ذینفعان برای ایجاد تغییرات بنیادی در جوامع قرن بیست و یکم شده‌اند. همچنین مشاهده شده است که تغییر جهانی از مراقبت سنتی و واکنشی به مراقبت پیشگیرانه عمدتاً با سرمایه‌گذاری در فناوری‌های پیشرفته امکان‌پذیر شده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی به
شده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی به اتوماسیون و استانداردسازی بسیاری از فرایندهای حوزه سلامت کمک کرده‌اند که چالش‌هایی را برای ساختارهای حکمرانی موجود ایجاد کرده است. یکی از این چالش‌ها مالکیت داده‌های سلامت است. فرا حکمرانی. «فرا حکمرانی» به معنای «حکمرانی بر حکمرانی» است. این مفهوم نمایانگر اصول اخلاقی تثبیت‌شده یا «هنجارها» است که کل فرآیند حکمرانی را شکل می‌دهد و هدایت می‌کند. محیط‌ها یا اشخاص مشخصی که متا‌حکمرانی در آن‌ها انجام می‌شود به طور دقیق تعریف نشده‌اند. در حالی که برخی معتقدند فرا حکمرانی
نشده‌اند. در حالی که برخی معتقدند فرا حکمرانی نقش دولت است که تمایل دارد بازیگران را به سمت خاصی هدایت کند، اما این نقش می‌تواند «به طور بالقوه توسط هر بازیگر منابع‌دار» که بخواهد فرآیند حکمرانی را تحت تأثیر قرار دهد، اجرا شود. نمونه‌هایی از این نقش شامل انتشار کدهای رفتاری در بالاترین سطح حکومت‌های بین‌المللی و تمرکز رسانه‌ها بر مسائل خاص در سطح فرهنگی-اجتماعی است. با وجود منابع متفاوت، هر دو تلاش می‌کنند ارزش‌هایی را به گونه‌ای تثبیت کنند که به هنجارهای پذیرفته شده تبدیل شوند. اینکه هنجارها می‌توانند در
شده تبدیل شوند. اینکه هنجارها می‌توانند در هر سطحی شکل بگیرند و سپس برای شکل‌دهی به کل فرآیند حکمرانی استفاده شوند، بدین معناست که فرا حکمرانی بخشی از ورودی و خروجی سیستم حکمرانی است. حکومت‌داری چندسطحی. حکومت‌داری چندسطحی مفهومی است که به وجود ساختارهای متعدد و در هم تنیده‌ی قدرت در اقتصاد سیاسی جهانی اشاره دارد. نظریه حکمرانی چندسطحی عمدتاً توسط لیسبت هوخه (Liesbet Hooghe) و گری مارکس توسعه یافته و از روند افزایش ادغام اروپا، به‌ویژه از طریق اتحادیه اروپا نشأت گرفته است. ژوزه مانوئل باروزو، رئیس پیشین
نشأت گرفته است. ژوزه مانوئل باروزو، رئیس پیشین کمیسیون اروپا، اعلام کرده است که «سیستم حکمرانی چندسطحی که سیاست منطقه‌ای اروپای ما بر آن مبتنی است، کلیدی برای افزایش رقابت‌پذیری اتحادیه است» و در زمان بحران اقتصادی «حکمرانی چندسطحی باید در اولویت باشد.» حکمرانی مشارکتی. حکمرانی مشارکتی بر تعمیق مشارکت دموکراتیک از طریق مشارکت شهروندان در فرآیندهای حکمرانی با دولت تمرکز دارد. چارچوب نظری حکمرانی مشارکتی به اوایل دهه ۱۹۹۰ بازمی‌گردد که دانشگاهیان بر ضرورت مشارکت شهروندان در فرآیندهای حکومتی تأکید کردند. این
شهروندان در فرآیندهای حکومتی تأکید کردند. این تمرکززدایی از قدرت دولت «پاسخگویی عمودی» را تقویت کرده و رابطه بین شهروندان و دولت‌های شهری را بهبود می‌بخشد. ایده این است که شهروندان باید نقش مستقیم‌تری در تصمیم‌گیری‌های عمومی داشته باشند یا حداقل عمیق‌تر با مسائل سیاسی درگیر شوند. مسئولان دولتی نیز باید به این نوع مشارکت پاسخگو باشند. در عمل، حکمرانی مشارکتی می‌تواند نقش شهروندان را به عنوان رأی‌دهندگان یا ناظرها با اشکال مستقیم‌تر درگیر کند. نقش شهروندان در حکمرانی مشارکتی این است که به‌عنوان یک گروه منتخب
حکمرانی مشارکتی این است که به‌عنوان یک گروه منتخب از شهروندان غیرسیاسی، نوعی قدرت دولتی به آن‌ها اعطا شود تا در فرآیند سیاستگذاری عمومی مشارکت کنند. نمودهای مختلف حکمرانی مشارکتی شامل بودجه‌بندی مشارکتی، شوراها و سازمان‌های اجتماعی فعال در سطح دولت است که در مطالعات دولتی یا مسائل اجتماعی مشارکت می‌کنند. در دو دهه اخیر، سریع‌ترین شکل رشد حکمرانی مشارکتی، بودجه‌بندی مشارکتی بوده است. در سال ۲۰۰۴، «مجمع شهروندان بریتیش کلمبیا» نخستین شکل مشارکت مستقیم شهروندان برای تصور نظام انتخاباتی استانی ایجاد شد.
برای تصور نظام انتخاباتی استانی ایجاد شد. بودجه‌بندی مشارکتی که در برزیل به کار گرفته شد، به «توانمندسازی شهروندان و ارتقاء کیفیت دموکراسی آن‌ها» کمک کرده است. هر دو مثال به بحث افزایش مشارکت شهروندان به‌عنوان مکانیزمی برای ارتقاء کارآمدی، مشروعیت و عدالت اجتماعی در حکمرانی دموکراتیک کمک کرده‌اند. عملکرد حکمرانی مشارکتی تأثیرگذار بر سیاست در سطح شهرداری است. به‌عنوان مثال، استفاده از شوراهای مسکن شهری در برزیل برای تأثیرگذاری بر تصویب سیاست نشان داده است که شوراهای مسکن با احتمال بیشتر تصویب برنامه‌هایی
که شوراهای مسکن با احتمال بیشتر تصویب برنامه‌هایی مرتبط است که به نیازهای منعکس شده توسط شهروندان پاسخ می‌دهد. مکانیزم حکمرانی مشارکتی، حوزه اجتماعی را به حوزه سیاسی پیوند می‌دهد تا سیاست‌هایی را تولید کند که مستقیماً شکل گرفته یا تحت تأثیر شهروندان باشند. بنابراین، حکمرانی مشارکتی بهبود ارائه خدمات عمومی و تخصیص منابع را محتمل می‌سازد. حکمرانی عمومی. میان مفاهیم حکمرانی و سیاست تمایزی وجود دارد. سیاست شامل فرآیندهایی است که طی آن یک گروه از مردم (احتمالاً با دیدگاه‌ها یا منافع متفاوت) به تصمیم‌های جمعی
با دیدگاه‌ها یا منافع متفاوت) به تصمیم‌های جمعی می‌رسند که معمولاً الزام‌آور تلقی شده و به‌عنوان سیاست عمومی اجرا می‌شوند. از سوی دیگر، حکمرانی جنبه‌های راهبری و فرآیندیِ حکومت‌داری را منتقل می‌کند، نه جنبه‌های ستیزآمیز آن. این تمایز فرض را بر آن می‌گذارد که جدایی سنتی میان «سیاست» و «مدیریت» ممکن است. با این حال، نظریه و عمل معاصر حکمرانی گاهی این تمایز را زیر سؤال می‌برد و فرض می‌کند که هر دو مفهوم «حکومت‌داری» و «سیاست» دربرگیرنده جنبه‌هایی از قدرت و پاسخگویی هستند. به‌طور کلی، حکمرانی عمومی به شیوه‌های
هستند. به‌طور کلی، حکمرانی عمومی به شیوه‌های گوناگونی صورت می‌گیرد: از طریق شبکه‌هایی که شامل شراکت عمومی-خصوصی یا همکاری با سازمان‌های اجتماعی هستند. با استفاده از سازوکارهای بازاری که در آن اصول رقابت بازار برای تخصیص منابع به کار می‌رود درحالی‌که تحت نظارت دولت عمل می‌کنند. از طریق ایجاد و اجرای اجماع از طریق روش‌های از بالا به پایین که عمدتاً شامل دولت‌ها و بوروکراسی دولتی می‌شود. حکمرانی تنظیمی. حکمرانی تنظیمی نشان‌دهنده ظهور رژیم‌های سیاستی تمرکززدوده و سازگار با یکدیگر است که بر پایهٔ تنظیم‌گری
و سازگار با یکدیگر است که بر پایهٔ تنظیم‌گری به‌جای ارائه خدمات یا اخذ مالیات و هزینه کردن، بنا شده‌اند. این اصطلاح تمایل رژیم‌های سیاستی به مدیریت پیچیدگی از طریق سیستم‌های نمایندگی‌شده از قوانین را نشان می‌دهد. احتمال دارد این رویکرد در حوزه‌ها و کشورهایی ظهور یابد که پیچیده‌تر، جهانی‌تر، مورد مناقشه‌تر و دموکراتیک‌تر هستند. این اصطلاح بر پایهٔ مفاهیم «دولت تنظیم‌گر» از یک سو و «حکمرانی» از سوی دیگر ساخته شده و آنها را بسط می‌دهد. در حالی که اصطلاح «دولت تنظیم‌گر» نقش بازیگران غیردولتی (مانند سازمان‌های
تنظیم‌گر» نقش بازیگران غیردولتی (مانند سازمان‌های مردم‌نهاد و کسب‌وکارها) را در سطح ملی و جهانی نادیده می‌گیرد، اصطلاح «حکمرانی» نیز نقش تنظیم‌گری را به‌عنوان ابزار بنیادین حکومت‌داری نادیده می‌گیرد. بنابراین، «حکمرانی تنظیمی» به ما امکان درک حکمرانی فراتر از دولت و از طریق تنظیم‌گری را می‌دهد. حکمرانی بخش امنیت. حکمرانی بخش امنیت (SSG) مفهومی فرعی از حکمرانی امنیتی است که به‌طور خاص بر تصمیمات مربوط به امنیت و اجرای آن‌ها در بخش امنیتی یک کشور تمرکز دارد. SSG اصول حکمرانی خوب را به بخش امنیتی مربوطه اعمال
اصول حکمرانی خوب را به بخش امنیتی مربوطه اعمال می‌کند. بر پایهٔ حوزه‌های دیگر حکمرانی. حکمرانی قراردادی. تفکر نوظهور دربارهٔ حکمرانی قراردادی بر ایجاد ساختاری حکمرانی تمرکز دارد که در آن طرفین قرارداد به‌شکلی منافع مشترک دارند تا ترتیبات قراردادی — که اغلب بسیار پیچیده‌اند — را به‌شکلی همکارانه، هماهنگ، انعطاف‌پذیر و قابل اعتماد مدیریت کنند. در سال ۱۹۷۹، اولیور ویلیامسون، برندهٔ جایزه نوبل، نوشت که ساختار حکمرانی برای یک قرارداد «چارچوبی است که در آن تمامیت یک تراکنش تعیین می‌شود»، و اضافه کرد که «از آنجا
یک تراکنش تعیین می‌شود»، و اضافه کرد که «از آنجا که قراردادها متنوع و پیچیده‌اند، ساختارهای حکمرانی نیز بسته به ماهیت تراکنش متفاوت‌اند.» راهبری شرکتی. راهبری شرکتی به سازوکارها، فرآیندها، رویه‌ها و روابطی اشاره دارد که طی آن شرکت‌ها توسط هیئت‌مدیره، مدیران، سهام‌داران و ذی‌نفعان اداره و کنترل می‌شوند. حکمرانی شرکتی از مجموعه‌ای از فرآیندها، عرف‌ها، سیاست‌ها، قوانین و نهادهایی تشکیل می‌شود که بر شیوهٔ هدایت، مدیریت یا کنترل یک سازمان تأثیر می‌گذارند. این حوزه همچنین روابط میان افراد درون یک سازمان (یعنی
حوزه همچنین روابط میان افراد درون یک سازمان (یعنی ذی‌نفعان) و اهداف شرکت را در بر می‌گیرد. بازیگران اصلی شامل سهام‌داران، مدیریت و هیئت‌مدیره هستند. دیگر ذی‌نفعان شامل کارکنان، تأمین‌کنندگان، مشتریان، بانک‌ها و سایر وام‌دهندگان، نهادهای نظارتی، محیط زیست و جامعهٔ گسترده‌تر می‌شوند. راهبری فناوری اطلاعات. راهبری فناوری اطلاعات عمدتاً با ارتباط میان تمرکز تجاری و مدیریت فناوری اطلاعات سروکار دارد. هدف از حکمرانی روشن در این زمینه آن است که سرمایه‌گذاری در IT ارزش تجاری ایجاد کند و مخاطرات مرتبط با پروژه‌های
ارزش تجاری ایجاد کند و مخاطرات مرتبط با پروژه‌های فناوری اطلاعات را کاهش دهد. راهبری اینترنت. حکمرانی اینترنت توسط اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی این‌گونه تعریف شده است: «توسعه و به‌کارگیری اصول، هنجارها، قواعد، رویه‌های تصمیم‌گیری و برنامه‌هایی مشترک توسط دولت‌ها، بخش خصوصی و جامعه مدنی، در نقش‌های اختصاصی خود، که شکل‌گیری و استفاده از اینترنت را سامان می‌دهند.» راهبری اینترنت با این مسئله سروکار دارد که هر بخش از جامعه تا چه اندازه باید بر توسعهٔ اینترنت تأثیرگذار باشد، از جمله اینکه تا چه حد
اینترنت تأثیرگذار باشد، از جمله اینکه تا چه حد دولت باید بتواند آن را سانسور کند و مسائل مرتبط با اینترنت — مانند آزارهای سایبری و رفتارهای مجرمانه — چگونه باید مدیریت شوند. حکمرانی زمین. حکمرانی زمین با مسائل مالکیت و تصرف زمین سروکار دارد. این حوزه شامل سیاست‌ها، فرآیندها و نهادهایی است که طی آن‌ها تصمیم‌هایی دربارهٔ دسترسی، استفاده و کنترل بر زمین اتخاذ، اجرا و اعمال می‌شوند؛ همچنین با مدیریت و آشتی دادن ادعاهای متضاد بر زمین نیز مرتبط است. در کشورهای در حال توسعه، این موضوع به‌عنوان ابزاری برای توسعهٔ
حال توسعه، این موضوع به‌عنوان ابزاری برای توسعهٔ پایدار و عادلانه اهمیت دارد و پدیده‌ای به نام «اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی» را هدف قرار می‌دهد. بعد عملیاتی حکمرانی زمین، ادارهٔ زمین نامیده می‌شود. امنیت زمین‌خواری از عواملی دانسته می‌شود که در کاهش فقر و امنیت غذایی نقش دارد، چراکه می‌تواند به کشاورزان امکان دهد تا به‌طور کامل در اقتصاد مشارکت کنند. بدون حقوق مالکیت رسمی، برای کارآفرینان کوچک — از جمله کشاورزان — دشوار است که اعتبار بگیرند یا کسب‌وکار خود را بفروشند، از این‌رو، حکمرانی جامع
کسب‌وکار خود را بفروشند، از این‌رو، حکمرانی جامع زمین اهمیت می‌یابد. بین مشکلات مربوط به زمین‌خواری و حکمرانی زمین، بازخوردی دائمی وجود دارد. برای مثال، استدلال شده است که پدیده‌ای که غالباً «زمین‌خواری» نامیده می‌شود، تا حدودی نتیجهٔ آزادسازی بازار زمین در کشورهای در حال توسعه — تحت تأثیر اجماع واشینگتن — بوده است. بسیاری از قراردادهای اکتساب زمین پیامدهای منفی‌ای تلقی شده‌اند، و همین امر موجب شد ابتکاراتی برای بهبود حکمرانی زمین در این کشورها آغاز شود. کیفیت حکمرانی زمین به اجرای عملی آن — که «ادارهٔ
کیفیت حکمرانی زمین به اجرای عملی آن — که «ادارهٔ زمین» خوانده می‌شود — وابسته است: یعنی «نحوهٔ عملیاتی کردن قواعد زمین‌خواری». عامل دیگر، پاسخگویی است: میزانی که طی آن شهروندان و گروه‌های ذی‌نفع مشورت داده می‌شوند و می‌توانند مقامات را پاسخگو نگه دارند. ابتکار اصلی سیاست‌گذاری بین‌المللی برای بهبود حکمرانی زمین، «راهنمای داوطلبانه در مورد حکمرانی مسئولانهٔ زمین‌خواری، شیلات و جنگل‌ها در چارچوب امنیت غذایی ملی» (VGGT) است، که توسط کمیته امنیت غذایی جهانی (CFS) تصویب شده است. حکمرانی چشم‌انداز. حکمرانی
(CFS) تصویب شده است. حکمرانی چشم‌انداز. حکمرانی چشم‌انداز به طور کلی به قواعد، فرایندها و نهادهایی اشاره دارد که بر اساس آنها تصمیم‌گیری‌ها درباره حفاظت، مدیریت و برنامه‌ریزی منظر صورت می‌گیرد. حکمرانی چشم‌انداز از کشوری به کشور دیگر بسته به زمینه ملی (مثلاً نظام سیاسی، سازماندهی اداره عمومی، اقتصاد، فرهنگ و غیره) متفاوت است. به طور کلی، حکمرانی چشم‌انداز را می‌توان چنین توصیف کرد:هم یک مشاهده تجربی و هم یک ایده هنجاری مبتنی بر اصول گفتگوی چندجانبه مبتنی بر مکان، مذاکره و تصمیم‌گیری فضایی است و هدف آن
بر مکان، مذاکره و تصمیم‌گیری فضایی است و هدف آن دستیابی همزمان به اهداف زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی می‌باشد. گفتمان فعلی درباره حکمرانی چشم‌انداز خواستار فرایندهای مشارکتی و فراگیر است که واقعیت‌های محلی (یعنی پارامترهای زیست‌فیزیکی، فرهنگی، اجتماعی) و نیازها و دغدغه‌های محلی بازیگران متعدد چشم‌انداز را در نظر می‌گیرد؛ و به طور مؤثر به موارد تعارض منافع می‌پردازد، به گونه‌ای که رفتار دموکراتیک و عادلانه با منظر تضمین شود. معرفی رویکردهای جامع به حکمرانی چشم‌انداز، محور پژوهش بین‌رشته‌ای در حال تحول در
چشم‌انداز، محور پژوهش بین‌رشته‌ای در حال تحول در زمینه چشم‌انداز است. چنین رویکردی، مفهوم‌بندی منظر به عنوان یک مشاع است. بحث درباره حکمرانی چشم‌انداز مبتنی بر مشاع، نیاز به فناوری‌های باز (یعنی قابل دسترس، تحت مجوزهای اجازه‌نامه کرییتیو کامنز، متن‌باز) را مطرح می‌کند که بتوانند دسترسی عمومی به داده‌های منظر (مثلاً نقشه‌ها/تصاویر ماهواره‌ای برای مطالعه و نظارت بر تغییر منظر) و مشارکت توزیع‌شده در تصمیم‌گیری، نقشه‌برداری و برنامه‌ریزی (مثلاً پلتفرم بازها) را تسهیل کنند. حکمرانی خصوصی. حکمرانی خصوصی زمانی رخ
تسهیل کنند. حکمرانی خصوصی. حکمرانی خصوصی زمانی رخ می‌دهد که نهادهای غیر دولتی، از جمله سازمان‌های خصوصی، سازمان‌های حل اختلاف یا گروه‌های ثالث دیگر، قواعد و یا استانداردهایی وضع کنند که تأثیر الزام‌آوری بر "کیفیت زندگی و فرصت‌های عمومی بزرگ‌تر" داشته باشد. به بیان ساده، نهادهای خصوصی — نه دولتی — سیاست عمومی می‌سازند. برای مثال، شرکت‌های بیمه تأثیر اجتماعی بزرگی دارند که عمدتاً نامرئی و آزادانه پذیرفته شده است؛ این نوعی شکل حکمرانی خصوصی در جامعه است؛ به همین ترتیب، شرکت‌های بیمه‌گذار مجدد، به عنوان
به همین ترتیب، شرکت‌های بیمه‌گذار مجدد، به عنوان شرکت‌های خصوصی، ممکن است حکمرانی خصوصی مشابهی بر شرکت‌های اصلی خود اعمال کنند. اصطلاح "سیاست عمومی" نباید منحصراً به سیاستی که توسط دولت ساخته می‌شود، محدود شود. سیاست عمومی ممکن است توسط بخش خصوصی یا بخش دولتی ایجاد شود. اگر بخواهیم فقط به سیاست عمومی ساخته شده توسط دولت اشاره کنیم، بهترین واژه "سیاست حکومتی" است که ابهام درباره عامل سیاست‌گذاری را حذف می‌کند. راهبری پروژه. راهبری پروژه چارچوب مدیریتی است که بر اساس آن تصمیمات پروژه گرفته شده و نتایج پروژه
بر اساس آن تصمیمات پروژه گرفته شده و نتایج پروژه تحقق می‌یابد. نقش آن فراهم آوردن یک سیستم تکرارشونده و مستحکم است که سازمان بتواند سرمایه‌گذاری‌های خود را مدیریت کند — حکمرانی پروژه کارهایی مانند تعیین روابط بین تمام گروه‌های دخیل و توصیف جریان اطلاعات به همه ذینفعان را انجام می‌دهد.
کیتی هارمن (زاده ۱۸ اوت ۱۹۸۰) بازیگر، خواننده و ملکه زیبایی اهل آمریکا است. او در سال ۲۰۰۲ به نمایندگی از اورگن برنده دوشیزه آمریکا شد.
ساعت ۲۱:۲۰ به وقت محلی در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۶ میلادی، هفت فرد شبه‌نظامی بر یک نانوایی در محلهٔ گلشن در داکا پایتخت بنگلادش آتش گشودند. هم‌چنین آن‌ها تعدادی بمب پرتاب کردند، افرادی را به گروگان گرفتند و در تیراندازی با نیروهای پلیس، چند افسر پلیس را کشتند. ۲۸ نفر شامل ۱۷ خارجی، ۲ پلیس و ۶ فرد مسلح کشته شدند. یکی از مهاجمان دستگیر شد و ۱۳ گروگان توسط نیروهای مسلح بنگلادش آزاد شدند. به گفته بازرس کل پلیس داکا همه مهاجمان شهروند بنگلادش بودند. پیشینه. بنگلادش با جمعیت ۱۷۱ میلیون نفر، یک کشور در حال توسعه با
با جمعیت ۱۷۱ میلیون نفر، یک کشور در حال توسعه با سرانه تولید ناخالص داخلی ۱۲۸۴ دلار در سال است. از سال ۲۰۱۳ حملات اسلامگراها به اقلیت‌های مذهبی، نویسندگان سکولار، وبلاگنویسان، فعالان دگرباشی و مسلمانان غیر افراطی افزایش یافته است. از سپتامبر ۲۰۱۵ بیش از ۳۰ حملهٔ مشابه انجام شده و داعش مسئولیت ۲۱ مورد از آن‌ها را به عهده گرفته‌است. گلشن یک محلهٔ ثروتمند و میزبان بسیاری از سفارت‌خانه‌های خارجی است. حمله و نجات. حمله در ساعت ۲۱:۲۰ به وقت محلی آغاز شد. هفت مهاجم با سلاح و بمب وارد رستوران شدند. آنان آتش گشودند
با سلاح و بمب وارد رستوران شدند. آنان آتش گشودند و چند بمب را منفجر کردند. سپس تعدادی را که بیشترشان خارجی بودند، گروگان گرفتند. مهاجمان مشغول تبادل آتش با پلیس شدند و چند پلیس را زخمی کردند که بعداً منجر به مرگ دو پلیس شد. پلیس محوطهٔ اطراف رستوران را محاصره کرد و آمادهٔ یورش برای رهایی گروگان‌ها شد. گروگان گیران در طی بحران سه درخواست مطرح کردند: نیروهای ویژهٔ نیروهای مسلح و پلیس بنگلادش، عملیات رهایی را در ساعت ۷:۴۰ آغاز کردند. ۱۳ گروگان آزاد شدند، شش مهاجم در تبادل آتش با پلیس کشته شدند و نفر هفتم
مهاجم در تبادل آتش با پلیس کشته شدند و نفر هفتم دستگیر شد. تلفات. ۲۰ غیرنظامی، ۶ فرد مسلح و ۲ افسر پلیس کشته شدند و ۵۰ نفر دیگر که بیشترشان نیروهای پلیس بودند، زخمی شدند. چند شهروند ژاپنی و ایتالیایی جزء کشته‌شدگان بودند.
راب نایت (؛ زادهٔ ۱۹۷۶ در دنیدن، نیوزیلند) دانشمند علوم رایانه، پزشک کودکان، زیست‌شناس، و استاد دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو است. او از بنیان‌گذاران پروژهٔ شکم آمریکایی است. راب نایت در سال ۲۰۱۵ میلادی جایزهٔ ویلسک در پزشکی تجربی را دریافت کرد. زندگی‌نامه. تحصیلات. به‌گفتهٔ راب نایت، او هیچگاه به فقط یک موضوع خاص علاقه‌مند نبوده‌است. او در نیوزیلند بزرگ شده‌است و در آن دوران علاقه‌مندی‌هایش چیزهایی چون فسیل، شیمی، و رایانه را شامل می‌شده‌است. نایت کارشناسی خود را در زیست‌شیمی در دانشگاه اتاگو به پایان رساند.
را در زیست‌شیمی در دانشگاه اتاگو به پایان رساند. او دورهٔ دکترای فرگشت و خاستگاه ژنتیک را در سال ۲۰۰۱ میلادی در دانشگاه پرینستون به پایان رساند. نایت در دوران دکترای خود ۱۲ تا ۲۰ ساعت در روز به برنامه‌نویسی رایانه و رفع باگ نیز می‌پرداخته‌است. او در سال ۲۰۰۱ میلادی برای دورهٔ پست دکترای خود به دانشگاه کلرادو در بولدر رفت. او تنها در سال ۲۰۱۱ میلادی در نوشتن ۴۹ مقاله مشارکت داشته‌است. کار. نایت تا سال ۲۰۱۴ میلادی استاد دانشگاه کلرادو بود. او در سال ۲۰۱۵ میلادی تصمیم گرفت که دانشگاه کلرادو را ترک کند و به
تصمیم گرفت که دانشگاه کلرادو را ترک کند و به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو که در چند سال گذشته پژوهش بر روی ریزاندامگان همزیست را گسترش داده بوده‌است، بپیوندد. به‌گفتهٔ نایت، چندین دانشگاه از جمله دانشگاه استنفورد از او دعوت کرده بوده‌اند که به هیئت علمی آن‌ها بپیوندد؛ ولی او در نهایت دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو را بخاطر امکانات پژوهشی و آزمایشگاهی آن انتخاب می‌کند. پروژهٔ شکم آمریکایی. پروژهٔ شکم آمریکایی، تلاشی است برای تهیهٔ پایگاه‌دادهای باز از ریزاندامگان همزیست ایالات متحدهٔ آمریکا تا
باز از ریزاندامگان همزیست ایالات متحدهٔ آمریکا تا نقش رژیم غذایی و سبک زندگی در وضعیت سلامت عمومی انسان و ریزاندامگان بدن او شناسایی گردد. دانشمندانی از سراسر جهان به این پایگاه داده دسترسی خواهند داشت. بدین ترتیب نه تنها شهروندان آمریکایی از آنچه که در بدنشان زندگی می‌کند آگاه خواهند شد، بلکه پژوهشگران می‌توانند از این اطلاعات برای مطالعهٔ نقش ریزاندامگان همزیست در وقوع بیماری‌هایی چون التهاب روده، سرطان، و حتی اوتیسم استفاده کنند. این پروژه با کمک‌هزینه‌ای یک میلیون دلاری و با همکاری راب نایت آغاز به کار
یک میلیون دلاری و با همکاری راب نایت آغاز به کار کرده‌است.
گابریل کرامر (۳۱ ژوئیه ۱۷۰۴ – ۴ ژانویه ۱۷۵۲) ریاضی‌دان سوئیسی بود. کرامر از سنین پایین استعداد زیادی در علم ریاضیات از خود نشان داد. در ۱۸ سالگی دکترایش را گرفت و در ۲۰ سالگی به همرام ژان لویی کالاندرینی به‌طور مشترک به کرسی استادی ریاضی در دانشگاه ژنو رسید. در سال ۱۷۲۸ راه حلی برای پارادوکس سنت پترزبورگ ارائه داد که این پارادوکس به تئوری مطلوبیت انتظاری که ۱۰ سال بعد توسط دانیل برنولی ارائه شد، بسیار نزدیک بود. شناخته‌شده‌ترین کارهای علمی کرامر در دهه پنجم زندگی وی منتشر شد. این کار شامل تحقیقات او در
زندگی وی منتشر شد. این کار شامل تحقیقات او در زمینه منحنی‌های جبری بود که در سال ۱۷۵۰ منتشر شد. این مطالعه یک تبیین اولیه از این قضیه است که یک منحنی درجه n در حالت عمومی با n(n+3)/2 نقطه مشخص می‌شود که هیچ ۳ نقطه‌ای روی یک خط قرار نگرفته باشند. برداشت اشتباهی از این قضیه به پارادوکس کرامر می‌انجامد که به جای نقاط تعیین‌کننده منحنی، به تعداد نقاط تقاطع دو منحنی می‌پردازد. وی همچنین کارهای یاکوب برنولی و یوهان برنولی را ویرایش کرده‌است، دربارهٔ دلایل فیزیکی شکل کروی سیارات و مدارهای آن‌ها آثاری دارد (سال
شکل کروی سیارات و مدارهای آن‌ها آثاری دارد (سال ۱۷۳۰) و همچنین بر روی تئوری رفتار منحنی‌های سه بعدی نیوتون کار کرده‌است (۱۷۴۶). در سال ۱۷۵۰ قاعده کرامر را به چاپ رساند که فرمولی کلی برای حل سیستم‌های معادلات خطی با استفاده از دترمینان است که هنوز مورد استفاده است. وی مسافرت‌های بسیاری در اواخر دهه ۱۷۳۰ در اروپا داشت که تأثیر بسیاری روی فعالیت‌هایش در علم ریاضیات داشت. وی در سال ۱۷۵۲ درحالی که برای بازیافت دوباره سلامتش در جنوب فرانسه به سر می‌برد، در Bagnols-sur-Cèze درگذشت.
نخستین نبرد بارون‌ها (به ) از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۱۷ میلادی به طول انجامید. نخستین نبرد بارون‌ها یک جنگ داخلی در پادشاهی انگلستان بود که توسط یک عده از ملاکین زمین به نام بارون، بر ضد پادشاه انگلستان مشهور به جان انگلستان شکل گرفت. رهبر بارون‌های شورشی در این مناقشات، روبرت فیتزوالتر بود. این درگیری حاصل جنگ‌های فاجعه‌بار پادشاه جان علیه فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه بود که منجر به فروپاشی امپراتوری آنژوین گردید. در ادامه، جان همچنین از پذیرش و تمکین نسبت به پیمان مگنا کارتا (منشور کبیر) خودداری کرد. این همان پیمانی
کارتا (منشور کبیر) خودداری کرد. این همان پیمانی بود که خود وی شخصاً و در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۲۱۵ میلادی ضمن تعهد به رعایت آن، مهر و موم نیز کرده بود. پیش‌زمینهٔ تاریخی. بارون یا معادل مؤنث آن بارونِس از القاب اشرافی غرب اروپا است و به واسال‌هایی گفته می‌شد که زمین و املاک خود را مستقیماً از پادشاه دریافت می‌کردند. این لقب بیشتر در کشورهای آلمانی زبان (مانند هلند، لیختن اشتاین، دانمارک) و اتریش-مجارستان مرسوم بوده‌است. هم‌اکنون این لقب در مجلس اعیان بریتانیا به کار می‌رود. بارون واژه‌ای فرانسوی است که خود از
کار می‌رود. بارون واژه‌ای فرانسوی است که خود از واژه "baro" فرانکی قدیم به معنی «آزاده، رزمنده» گرفته شده‌است. این واژه بعدها با خویشاوند خود در انگلیسی قدیم یعنی beorn (به معنی مرد اشرافی) ادغام شد. شاه "جان" در تاریخ ژوئن ۱۲۱۵ مجبور شد که مُهر سلطنتی خود را در پای بسیاری از نامه‌ها و قراردادهای بارون‌ها درج کند، گروه قدرتمندی از بارون‌ها که دیگر نمی‌توانستند مدت زمان زیادی در کنار پادشاهی شکست خورده و حکومت استبدادی‌اش قرار گیرند، پادشاه در ۱۵ ژوئن ۱۲۱۵ ضمیمه قراردادها گردید، در عوض، بارون‌ها پیمان‌های
ضمیمه قراردادها گردید، در عوض، بارون‌ها پیمان‌های خود در زمینهٔ وفاداری به شاه "جان" را در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۲۱۵ طبق یک سند رسمی به ثبت رساندند، شرایط ثبت توسط سفارت سلطنتی در تاریخ ۱۵ ژوئیه تنظیم گردیده بود که عنوان آن چنین بود: این اصل کلی مگنا کارتا (منشور کبیر) است، "قانون زمین" یک شعار حزبی بزرگ مگنا کارتا، در واقعیت ایستادن و پایورزی در برابر مخالفت با ارادهٔ صرف پادشاه بود مگنا کارتا شامل ۱۲۱۵ بند می‌گردید که تئوری و هدف اصلی آن حول محور کاهش قدرت پادشاه می‌چرخید، هم چون بند ۶۱ موسوم به بند "امنیت"،
می‌چرخید، هم چون بند ۶۱ موسوم به بند "امنیت"، این بند به یک گروه ۲۵ نفره از بارون‌ها اجازه می‌داد تا هر زمان که پادشاه فرمانی را به زور صادر می‌کرد، از پذیرش یا اجرای آن خودداری کنند و آن را نادیده بگیرند، این اصل در حقیقت یک فرایند قانونی دوران قرون وسطی به نام گِروکِشی بود که یک امر کاملاً طبیعی در روابط فئودالی شمرده می‌شد اما هیچ‌گاه در مورد یک پادشاه استفاده نمی‌گردید، بعد از چند ماه تلاش‌های بیهوده و بی‌علاقگی به مذاکره در تابستان ۱۲۱۵ شکل‌گیری جنگ دیگری که بین بارون‌های شورشی و پادشاه و طرفدارانش
دیگری که بین بارون‌های شورشی و پادشاه و طرفدارانش آغاز گردید همهٔ اقدامات قبلی در راستای رسیدن به توافق جامع را به شکست کشاند.
مسئله () مسئله (قضیه) کرامر-کاستیلون در علم هندسه قضیه کرامر-کاستیلون قضیه ای است که توسط کرامر معرفی شد و توسط ریاضی‌دان ایتالیایی جین د کاستیلون که ساکن برلین بود، در ۱۷۷۶ حل شد. قضیه بدین ترتیب است که: با داشتن دایره z و سه نقطه a,b,c در همان صفحه که روی z قرار ندارد، می‌توان هر سه ضلعی را رسم کرد که از a,b,c بگذرد و محاط در z باشد. قرن‌ها پیش پاپوس از مصر، مورد خاصی از این قضیه را حل کرده بود: وقتی که سه نقطه روی یک خط قرار داشته باشند. اما حالت عمومی این قضیه بسیار دشوار است. پس از ساختار هندسی
این قضیه بسیار دشوار است. پس از ساختار هندسی کاستولین، لاگرانژ یک راه حل آنالیزی پیدا کرد که از راه حل کاستیلون راحت‌تر بود. در اوایل قرن ۱۹، Lazare Carnot این قضیه را به n نقطه تعمیم داد.
بِری شوارتس () (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۴۶) روان‌شناس آمریکایی و استاد کالج سوارثمور است. او بیش از چهل سال در کالج سوارثمور روان‌شناسی تدریس کرده‌است. شوارتس نویسندهٔ چندین کتاب از جمله، "تناقض انتخاب" و "چرا کار می‌کنیم" می‌باشد. به‌گفتهٔ تد، «شوارتس با مطالعهٔ پیوند میان اقتصاد و روان‌شناسی، دیدی شگفت‌انگیز از زندگی امروزی ارائه می‌کند». او همچنین در کالج سوارثمور به تدریس نظریه اجتماعی و کنش اجتماعی می‌پردازد. از او به‌طور مرتب مقاله‌هایی در "نیویورک تایمز" چاپ می‌شود.
چیپ کید (؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۴) طراح گرافیک، نویسنده، و متصدی ویراستاری اهل ایالات متحده آمریکا است. او یکی از شناخته‌شده‌ترین طراحان جلد کتاب در حال حاضر است. به‌گفتهٔ تارنمای تد، طراحی‌های کید انقلابی در بسته‌بندی کتاب در آمریکا پدیدآورده است. کید در سال ۲۰۱۴ میلادی مدال ای‌آی‌جی‌ای، در سال ۲۰۰۷ میلادی جایزهٔ طراحی ملی، و در سال ۱۹۹۷ میلادی جایزهٔ مرکز بین‌المللی عکاسی را بدست آورد. آغاز زندگی. کید در شلینگتن در شهرستان برکس به دنیا آمد و با الهام گرفتن بسیار از فرهنگ عامهٔ آمریکایی بزرگ شد. کتاب‌های