payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تهمینه کوهستانی (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۸۹)؛ ورزشکار دو و میدانی ۱۰۰ متر اهل افغانستان است. کوهستانی به نمایندگی از کشور افغانستان در رشتهٔ دو ۱۰۰ متر بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن به رقابت پرداخت. وی که تنها ورزشکار زن افغانستان در رقابت‌های المپیک لندن بود، با زمان ۱۴ ثانیه و ۴۲ صدم ثانیه دیرتر از همه از خط پایان گذشت و در دور نخست در آخر جدول قرار گرفت و حذف شد. با این حال هموطنان اش شرکت او در المپیک را قهرمانی عنوان کردند. پیش‌از این در رقابت‌های ۲۰۰۸ میلادی در بیدگوشچ، لهستان وی رکورد زمان ۱۵ ثانیه را در
در بیدگوشچ، لهستان وی رکورد زمان ۱۵ ثانیه را در دو ۱۰۰ متر بدست آورد.
ابراهیم بن موسی بن جعفر (متوفّی سال 210 یا 222 ه.ق - و ملقّب به مرتضی) یکی از معروف ترین فرزندان موسی کاظم، پیشوای هفتم شیعیان، و برادر علی بن موسی الرضا بود. اطلاعات زیادی از زندگی او در دست نیست و تنها به دلیل برخی از فعالیت های سیاسی خود در تاریخ شناخته شده است. او در جریان شورش علویان در ابتدای خلافت مامون عباسی، معروف به قیام ابن طباطبا حضور داشت و مدتی از جانب رهبران قیام به عنوان فرماندار یمن و مکه منصوب شد. بعدها وقتی مامون موفق به سرکوب شورشیان شد، ابراهیم را مورد بخشش قرار داد و به عنوان فرماندار
ابراهیم را مورد بخشش قرار داد و به عنوان فرماندار در مقام خود باقی گذاشت؛ اما بنا به روایاتی پس از چندین سال همانند برادرش او را مسموم کرده و به قتل رساند. نسب و خانواده. ابراهيم بن موسی فرزند موسی کاظم، هفتمین پیشوای شیعیان است و مادرش امّ ولدی با نام نجیه بوده است. بسیاری از سادات موسوی تا به امروز نسب شان به ابراهیم منتهی می شود. همپنین سید رضی (نویسنده نهج البلاغه) و برادرش سید مرتضی علم‌الهدی (از معروف ترین متکلّمان شیعه در قرن پنجم هجری) از نسل او هستند.. برای او سه فرزند به نام های اسحاق، موسی
هستند.. برای او سه فرزند به نام های اسحاق، موسی (ملقّب به ابوسبحة) و رقیه نام برده شده است. هرچند در برخی از تک نگاری ها مدعی شده اند که موسی بن جعفر دو فرزند به نام ابراهیم داشته، و ابراهیم مرتضی را از ابراهیم فرماندار جدا دانسته اند. به ادّعای آنان ابراهیم فرماندار فرزندی نداشته است. فعالیت ها. او امیر علوی حجاز در سدهٔ نهم میلادی/دوم و اوایل سوم هجری و فرماندار مکه از سوی مأمون بود. در مکه می‌زیست، هنگامی که انقلاب ابوالسرایا در عراق برپا شد، به هواخواهی آن به یمن رفت و برای ابن طباطبا به دعوت پرداخت.
آن به یمن رفت و برای ابن طباطبا به دعوت پرداخت. ابراهیم بر یمن چیره شد. به مکه نیز حمله برد و امیر آن از سوی مأمون، یزید بن حنظلهٔ مخزومی را کشت. سپس مأمون که برادر ابراهیم علی بن موسی رضا را به ولایت‌عهدی گماشت، ابراهیم را نیز امیر مکه کرد. ابراهیم همراه مردم در سال ۲۲۲ق حج گزارد. وفات. ابراهیم تا سال ۲۱۰ هجری قمری در بغداد ساکن شد و سرانجام در اثر مسمومیت از دنیا رفت.
آندریاس بورانی Andreas Bourani (نام تولد اشتیگلمایر Stiegelmair، متولد ۲ نوامبر ۱۹۸۳) خواننده و ترانه سرای آلمانی است. حرفه‌ای. بورانی در خانواده‌ای مصری به دنیا آمد و تحت سرپرستی خانوادی آلمانی در آوگسبورگ در جنوب غرب ایالت باواریا در آلمان رشد کرد. او در دبیرستان در رشته موسیقی تحصیل کرد. در سال ۲۰۰۸ از مونیخ به برلین نقل مکان کرد. او در سال ۲۰۱۱ آلبوم Staub &amp; Fantasie رو ارائه کرد و در سال ۲۰۱۴ آلبوم Hey را روانه بازار کرد.
سو این گوک (؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۸۷) خواننده-ترانه‌پرداز و بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خوانندگی خود را با برنده شدن در برنامهٔ استعدادیابی "سوپراستار کی" در سال ۲۰۰۹ شروع کرد و با مجموعه تلویزیونی "پاسخ به ۱۹۹۷" (۲۰۱۲) در حرفهٔ بازیگری به موفقیت چشم‌گیری دست یافت. او سپس در مجموعه‌های تلویزیونی "خورشید ارباب" (۲۰۱۳)، "لویی پادشاه خرید" (۲۰۱۶)، "لبخند پر کشیده از نگاهت" (۲۰۱۸)، "ویرانگر در خدمتگزاری شما حاضر است" (۲۰۲۱)، "کافه مینامدانگ" (۲۰۲۲) و "بازی مرگ" (۲۰۲۳) ایفای نقش کرد. اوایل زندگی و تحصیلات.
مرگ" (۲۰۲۳) ایفای نقش کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. سو در ۲۳ اکتبر سال ۱۹۸۷ در اولسان متولد شد. در سن ۱۰ سالگی تحت تأثیر موسیقیدان سبک راک Kim Jung-min قرار گرفت، و تصمیم بر خوانندگی گرفت. او در دورهمی‌های خانوادگی و رویدادهای مدرسه اجرا می‌کرد و در دانشگاه Daebul به مطالعهٔ موسیقی کاربردی پرداخت، همچنین در مصاحبه‌های آژانس‌های سرگرمی هم شرکت کرد، و پس از بارها و بارها رد شدن در مصاحبه‌ها به او گفته شد که وزنش را کاهش دهد. او برای مدتی به پرخوری عصبی دچار شد. حرفه. ۲۰۰۹–۲۰۱۲: سوپراستار کی و پاسخ به ۱۹۹۷. در
حرفه. ۲۰۰۹–۲۰۱۲: سوپراستار کی و پاسخ به ۱۹۹۷. در سال ۲۰۰۹ او به شبکهٔ تلویزیونی Mnet پیوست و برنده فصل اول بهترین موسیقی شد. پس از دریافت جایزه کانون توجه همگان شد و با حضور در برنامه‌های مختلف و مصاحبه‌های گوناگون شهرت یافت. این گوک موفق به دریافت جایزه در برنامه "سوپراستار کی" شد. در سال ۲۰۱۲ یکی از بازیگران موزیکال عاشقانهٔ گوانگ هوامون شد. بعد، با بازی در سریال "باران عشق" به عنوان بازیگر نقش مکمل به صنعت بازیگری وارد شد. برای گسترش حرفهٔ خود، قراردادی با کمپانی ژاپنی به نام Irving Entertainment امضا
با کمپانی ژاپنی به نام Irving Entertainment امضا کرد. یک آلبوم استودیویی ژاپنی به نام Everlasting و یک مینی آلبوم ژاپنی به نام Hug در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد. همچنین چندین تک‌آهنگ به زبان ژاپنی در سال ۲۰۱۳ منتشر کرده بوده و در سال ۲۰۱۵ هم آلبومی به نام Last Song رو به زبان ژاپنی منتشر کرد. اولین نقش اولش را یک سال بعد یعنی در سال ۲۰۱۳ با بازی در سریال "پاسخ به ۱۹۹۷" به دست آورد. او در این سریال، نقش پسر نوجوانی که عشق یک طرفه‌ای به بهترین دوست دوران کودکی‌اش دارد را بازی کرد و به خاطر این نقش مورد تحسین منتقدان
را بازی کرد و به خاطر این نقش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. دو تک‌آهنگ به همراه هم‌بازی‌اش در سریال پاسخ ۱۹۹۷، جونگ اون جی خواند که یکی از این دو آهنگ، به نام All For You پرفروش‌ترین تک‌آهنگ سال در چارت Gaon شد. ۲۰۱۳-اکنون: دبیوی ژاپنی، برنامه‌های مختلف و بازگشت به بازیگری. در سال ۲۰۱۳ پس از مدتی دور ماندن از دنیای حرفه‌ای با بازی در سریال «من تنها زندگی می‌کنم» تعهد کاری خود را نشان داد. همچنین در سریال کمدی/رمانتیک "خانوادهٔ پلیس" بازی کرد. بازگشت به صحنهٔ موسیقی نیز با آهنگ زیبای "با خنده یا با اشک"
موسیقی نیز با آهنگ زیبای "با خنده یا با اشک" انجام شد. موزیک ویدیو این آهنگ بسیار زیبا و مملو از احساسات با حضور کو هه سان ساخته شد. سپس آهنگ ژاپنی خود با نام "پرواز به دور" را خواند. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۳ او در سریال "خورشید ارباب" درام نوشته شده توسط خواهران هونگ در نقش یک سرباز سابق که تبدیل به رئیس بخش امنیتی یک مرکز خرید می‌شود، ایفای نقش کرد. در اکتبر ۲۰۱۳ اولین فیلم سینمایی خود را به نام "بدون تنفس" که در مورد مسابقات شنا است در کنار لی جونگ سوک و یوری (از گروه SNSD) بازی کرد. او سپس با بازی در
و یوری (از گروه SNSD) بازی کرد. او سپس با بازی در مینی‌سریال پنج قسمتی "جدایی دیگر" که در مورد یک مرد و زن که در آخرین لحظه از زندگی خود همدیگر را ملاقات می‌کنند و یک روز خاص را صرف با هم بودن می‌کنند، است؛ که توسط LOEN Entertainment تولید شده، این درام اولین بار در فوریه ۱۷، ۲۰۱۴ در گروه Taekwang متعلق به کانال کابلی Dramacube پخش شد (همچنین پخش در BTV و یوتیوب). در سال ۲۰۱۴ سو سریال کابلی رمانتیک «پادشاه دبیرستان» را بازی کرد که در آن، او نقش یک دانش آموز دبیرستانی و ستاره هاکی را که مجبور به یک زندگی دو
دبیرستانی و ستاره هاکی را که مجبور به یک زندگی دو زمانی می‌شود را بازی کرد که به جای برادر بزرگتر خود به عنوان یک مدیر اجرایی در یک شرکت آی تی مشغول به کار شد. بعد از آن سال، در اولین درام دوره‌ای با نام "چهره پادشاه" بازی در نقش ولیعهد گوانگ‌هه که رقیب سیاسی و عشقی پدر خود سون‌جو چوسان است به ایفای نقش می‌پردازد. در ۲۰۱۵، سو به بازیگران شبکه SBS در برنامه "قانون جنگل" که در ماه مارس تا ماه مه پخش شد، برای فصل هندوچین می‌پیوندد. او پس از آن به عنوان یک نابغه در سری پلیسی/عاشقانه "سلام هیولا" ایفای نقش
نابغه در سری پلیسی/عاشقانه "سلام هیولا" ایفای نقش می‌کند که برای اولین بار در ماه ژوئن ۲۰۱۵ در KBS2 پخش شد در دسامبر ۱۵، ۲۰۱۵، او در کنار دیگر هنرمندان جلی فیش اینترتیمنت، در ساخت آهنگ مشارکتی «عشق در هوا» () برای آلبوم "ژله کریسمس ۲۰۱۵ – ۴랑" شرکت می‌کند. تک‌آهنگ در جایگاه شماره ۱۴ در «گائون دیجیتال چارت» قرار گرفت. در سال ۲۰۱۶ سو به برنامه "قانون جنگل" برای بار دوم به فصل مغولستان این مجموعه پیوست. او همچنین در سریال شبکه OCN به نام "واحد ۳۸" در نقش یک کلاه‌بردار حرفه‌ای به‌طور چشمگیری درخشید، واحد ۳۸
کلاه‌بردار حرفه‌ای به‌طور چشمگیری درخشید، واحد ۳۸ بالاترین امتیاز را در تاریخ OCN ازآن خود کرد. او سپس در نقش اصلی سریال عاشقانه، کمدی، "لویی پادشاه خرید" از شبکه MBC به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۲۲، او در مجموعه تلویزیونی "کافه مینامدانگ" هم نقش اصلی ایفا کرد.
آتسوموری یک نو ژاپنی کارِ سه‌آمی موتوکیو است. به فارسی. بهرام بیضایی و داریوش آشوری "آتسوموری" را از روی ترجمهٔ انگلیسی آرتور ویلی به فارسی درآورده و آذر ماهِ ۱۳۴۲ در شماره هفتم مجلّه "آرش" و تابستان ۱۳۴۳ در "مجلّه موسیقی" با افزوده‌هایی در حاشیه به ترجمهٔ سهراب سپهری از روی ترجمهٔ فرانسوی نوئل پری چاپ کرده‌اند. صورت نهایی ترجمه در کتاب "نمایش در ژاپن" آمده است.
قلمروی فوکویاما یک هان در ژاپنِ دورهٔ ادو بود. این هان با ولایت بینگو و ولایت بیچو (معادل امروزی: استان هیروشیما) مرتبط بود. در نظام فئودالی ژاپن، به‌ویژه پس از اقدامات تویوتومی هیده‌یوشی، قلمروها (من‌جمله کوماموتو) کم‌کم از دارایی‌های عینی و ملموس به مفاهیمی انتزاعی با بار سیاسی و اقتصادی مبدل شدند تا از قدرت سلحشوران محلی به نفع دایمیوها کاسته شود. محدودهٔ قلمروها به کمک نقشه‌برداری‌های دوره‌ای حدنگاشتی و نیز پیش‌بینی میزان محصول‌دهی تعیین می‌شد. به عبارت دیگر، قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی
دیگر، قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین» مشخص می‌شد، نه مساحتش. نظام فئودالی در ژاپن از این لحاظ با فئودالیسم در غرب تفاوت داشت.
قلمروی کُوکورا یا قلمروی کاوارا (香春藩 Kawara-han) یا بعداً قلمروی تویوتسو (豊津藩)، یک هان در ژاپنِ دورهٔ ادو بود. این هان با ولایت بوزن (معادل امروزی: استان فوکوئوکا) مرتبط بود. در نظام فئودالی ژاپن، به‌ویژه پس از اقدامات تویوتومی هیده‌یوشی، قلمروها (من‌جمله کوماموتو) کم‌کم از دارایی‌های عینی و ملموس به مفاهیمی انتزاعی با بار سیاسی و اقتصادی مبدل شدند؛ تا از قدرت سلحشوران محلی به نفع دایمیوها کاسته شود. محدودهٔ قلمروها به کمک نقشه‌برداری‌های دوره ای حدنگاشتی و نیز پیش‌بینی میزان محصول دهی تعیین می‌شد. به عبارت
پیش‌بینی میزان محصول دهی تعیین می‌شد. به عبارت دیگر، قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین» مشخص می‌شد، نه مساحتش. نظام فئودالی در ژاپن از این لحاظ با فئودالیسم در غرب تفاوت داشت. خاندان هوسوکاوا از سال ۱۶۰۰ تا ۱۶۳۲ بر این قلمرو حکومت می‌کردند سپس اوگاساوارا تادازانه آن را ۱۵۰٬۰۰۰ ککو خریداری کرد و تا سال ۱۸۷۱ خاندان اوگاساوارا مالک آن بودند.
قلمروی ناکاتسو یک هان در ژاپنِ دورهٔ ادو بود. این هان با ولایت بوزن (معادل امروزی: استان اوئیتا) در کیوشو مرتبط بود. در نظام فئودالی ژاپن، به‌ویژه پس از اقدامات تویوتومی هیده‌یوشی، قلمروها (من‌جمله کوماموتو) کم‌کم از دارایی‌های عینی و ملموس به مفاهیمی انتزاعی با بار سیاسی و اقتصادی مبدل شدند تا از قدرت سلحشوران محلی به نفع دایمیوها کاسته شود. محدودهٔ قلمروها به کمک نقشه‌برداری‌های دوره‌ای حدنگاشتی و نیز پیش‌بینی میزان محصول‌دهی تعیین می‌شد. به عبارت دیگر، قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین» مشخص
بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین» مشخص می‌شد، نه مساحتش. نظام فئودالی در ژاپن از این لحاظ با فئودالیسم در غرب تفاوت داشت.
صابر دیده‌ ور (زاده ۵ دی ۱۳۷۴ در دهدشت) بازیکن فوتبال ایرانی است که در باشگاه فوتبال سپاهان اصفهان در لیگ برتر بازی می‌کرد.و برای تیم ملی امید و جوانان فوتبال نیز بازی می‌کرد. پیوند به بیرون. صابر دیده ور در اینستاگرام سوابق باشگاهی. صبای قم در تاریخ ۱۹ آذر ۱۳۹۵، صابر دیده‌ور نخستین دیدار رسمی خود در لیگ برتر را در مقابل صبای قم انجام داد. سپاهان وی پیش از آن در جام حذفی هم برای سپاهان به میدان رفته بود.
ابراهیم بن موسی کَرَکی لقب‌گرفته به "برهان‌الدین" (۱۳۷۴ – ۱۴۴۹) (نسب: ابراهیم بن موسی بن بلال بن عمران) زبان‌شناس، فقیه و قرائت‌شناس شامی بود. در کرک الشوبک، معان به دنیا آمد. مدتی در قدس و الخلیل اقامت داشت، به مصر رفت و از علمای آن فراگرفت. در سال ۸۰۸ق ساکن قاهره شد. قضاوت محله الکبری را برعهده گرفت. آثار. مختصرها، حاشیه‌نوشته‌ها و برخی نثرهایی از او در تفسیر و فقه شافعی برجای مانده است.
قلمرو کورومه یک هان در ژاپنِ دورهٔ ادو بود. این هان با ولایت چیکوگو (معادل امروزی: استان فوکوئوکا) در کیوشو مرتبط بود. در نظام فئودالی ژاپن، به‌ویژه پس از اقدامات تویوتومی هیده‌یوشی، قلمروها (من‌جمله کوماموتو) کم‌کم از دارایی‌های عینی و ملموس به مفاهیمی انتزاعی با بار سیاسی و اقتصادی مبدل شدند تا از قدرت سلحشوران محلی به نفع دایمیوها کاسته شود. محدودهٔ قلمروها به کمک نقشه‌برداری‌های دوره‌ای حدنگاشتی و نیز پیش‌بینی میزان محصول‌دهی تعیین می‌شد. به عبارت دیگر، قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین»
قلمرو بر مبنای کُکوداکا یا «ارزش اقتصادی زمین» مشخص می‌شد، نه مساحتش. نظام فئودالی در ژاپن از این لحاظ با فئودالیسم در غرب تفاوت داشت.
جان فوران () متولد ۱۹۵۵، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا است. وی از جامعه‌شناسان و اندیشمندان مطرح در پژوهش در زمینه «انقلاب‌های اجتماعی» در جهان است که به ویژه در دهه هشتاد میلادی تحولات سیاسی اجتماعی و انقلاب ایران را مورد مطالعه قرار داده است. وی برای مطالعاتش در زمینه تحولات سیاسی و اجتماعی ایران و انقلاب‌ها به ویژه برای نگارش کتاب مقاومت شکننده در ایران شهرت دارد. او کتاب‌های متعددی پیرامون انقلاب و جنبش‌های اجتماعی ایران و جهان نوشته و ده‌ها مقاله در معتبرترین نشریات جامعه‌شناسی
و ده‌ها مقاله در معتبرترین نشریات جامعه‌شناسی غرب پیرامون انقلاب ایران منتشر کرده‌است. فوران در حال حاضر در دانشگاه در برنامه‌های مطالعاتی در حوزه‌های مطالعات آمریکای لاتین، مطالعات جهانی و بین‌المللی، مطالعات زیست‌محیطی مشارکت دارد و مطالعاتش بر موضوعاتی همچون بحران آب و هوایی، جنبش‌های اجتماعی قرن بیست و بیست و یکم، و توسعه پایدار متمرکز است. تحصیلات. جان فوران کارشناسی مطالعات اروپایی و فرانسوی را در سال ۱۹۷۷ از کالج آمهرست در ایالات متحده آمریکا دریافت کرده‌است. وی در سال ۱۹۸۱ کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی
وی در سال ۱۹۸۱ کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی را از دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا و دکتری تخصصی جامعه‌شناسی را در سال ۱۹۸۸ از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی دریافت کرده‌است. پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد وی با موضوع «وابستگی و تغییر اجتماعی در ایران؛۱۵۰۱–۱۹۲۵» و پایان‌نامه دکتری وی با موضوع «تغییر اجتماعی در ایران از ۱۵۰۰ تا انقلاب» بوده‌است که کتاب مقاومت شکننده حاصل این دو پایان‌نامه است. کتاب‌شناسی. از جان فوران کتاب‌های زیر به فارسی منتشر شده‌است:
آمازو یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "آمازو" توسط گاردنر فاکس و مورفی اندرسون خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۳۰ مجموعه شجاع و جسور (ژوئن ۱۹۶۰) حضور پیدا کرد. او یک ربات اندروید است که در ابتدا توسط استاد و پروفسور آیی‌وو با الگو برداری از توانایی و قدرت‌های اعضای اصلی تیم لیگ عدالت آمریکا (سوپرمن، زن شگفت‌انگیز، هال جردن، فلش، آکوامن و مارشن من‌هانتر) خلق شده بود. توانایی‌ها و قدرت‌ها. قدرت اصلی "آمازو" توانایی جذب و تقلید قدرت دیگران و
اصلی "آمازو" توانایی جذب و تقلید قدرت دیگران و تقویت آن‌ها به سطوح بالاتر است. بدن مصنوعی آمازو به این اندروید اجازه نسخه‌برداری از توانایی‌های ویژه هر مخلوق مافوق بشری که در نزدیکی و مجاورت او قرار دارند را بلافاصله می‌دهد. او پس از مواجه با هر موجودی، حتی از قبل قوی‌تر و تقریباً توقف نشدنی می‌شود. او در آن واحد تنها قادر به استفادهٔ یک توانایی از هر شخصیت می‌باشد و تا به حال قدرت سوپرمن، سرعت فلش، حلقهٔ قدرت فانوس سبز و کمند جادویی زن شگفت‌انگیز را از میان دیگران تقلید کرده‌است. او همچنین در آخرین به روز
دیگران تقلید کرده‌است. او همچنین در آخرین به روز رسانی خود توانایی سفر در زمان نیز پیدا کرده‌است.
ابراهیم مُنذِر (۷ ژوئیه ۱۸۷۵ – ۲۵ اوت ۱۹۵۰) (نسب: ابراهیم بن میخائیل بن منذر بن کمال ابی‌راجح) نویسنده، ادیب و زبان‌شناس لبنانی و از اعضای فرهنگستان زبان عربی بود. در روستای محیدثة در شهرستان راشیا زاده شد. نسبش به خاندان معلوف‌های غسانی است. مدرسه‌ای در سال ۱۹۱۰م در بکفیا ساخت که پنج سال پویا بود. به تدریس زبان عربی پرداخت. سپس در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و ریاست بعضی دادگاه‌ها را گرفت. نمایندهٔ بیروت در مجلس لبنان در سال ۱۹۲۲ برگزیده شد و بیست سال در این سمت بود. او همچنین به روزنامه‌نگاری پرداخت. مقالات
بود. او همچنین به روزنامه‌نگاری پرداخت. مقالات بسیاری چاپ کرد. "کتاب المنذر" در نقد برخی اشتباهات نویسندگان، "حدیثِ نماینده، دنیا و مافیها، دیوان" از آثار اوست.
ابراهیم اسود (۱۸۸۵ – ۱۹۴۰) (نسب: ابراهیم بن نجم بن الیاس بن حنا اسود) تاریخ‌نگار و حقوق‌دان لبنانی بود. به شعر نیز پرداخت. از اهالی برمانا در لبنان و مسیحی ارتدکس یونانی بود. همان‌جا و در مدرسهٔ میهنی بیروت درس خواند. وی علاوه بر زبان عربی، به زبان‌های ترکی و فرانسوی نیز مسلط بود. او مدیر مدرسه برمانا و سپس مدعی عام در دادگاه استیناف و از اعضای هیئت منصف شد. ابراهیم اسود حدود ده کتاب نگاشته‌است، مانند "راهنمای لبنان، ذخایر لبنان، تنویز الأذهان فی تاریخ لبنان در چهار جلد، دیوان اشعارش، الخطابة، الرحلة
لبنان در چهار جلد، دیوان اشعارش، الخطابة، الرحلة الإمبراطوریة فی الممالک العثمانیة".
بَهیّه‌خانم (۱۸۴۶ در تهران - ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۲ در حیفا) ملقب به ورقهٔ عُلیا و با نام اصلی فاطمه‌سلطان متولد شده. او تنها دختر بهاءالله و آسیه‌خانم و خواهر تنی عبدالبهاء بود. وی دارای مقام بسیار والایی در دیانت بهایی است و از بزرگ‌ترین زنان تاریخ بهائیت به‌شمار می‌رود. او طی سال‌های متمادی و در اختلافات داخلی بین خانواده بهاءالله که منجر به انفصال بسیاری از اعضای خانواده از بدنه دیانت بهایی شد، به جانشینان منصوص بهاءالله یعنی عبدالبهاء و شوقی افندی وفادار ماند و از ایشان پشتیبانی کرد. وی در زمان سفرهای
ماند و از ایشان پشتیبانی کرد. وی در زمان سفرهای عبدالبهاء به اروپا و آمریکا (بین سال‌های ۱۲۸۹ تا ۱۲۹۲) و سفر شوقی افندی به اروپا (بین سال‌های ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳) سِمت رهبر اجرایی آیین بهایی را برعهده داشت. سمتی که تا پیش از این برای یک زن در تاریخ ادیان ابراهیمی بی‌سابقه بوده‌است. به اعتقاد بهائیان، در هر ظهور الهی زنی مقدس وجود دارد که به «قهرمان جاودانه» آن ظهور بدل می‌گردد. در زمان عیسی، مریم مقدس، در زمان محمد دخترش فاطمه زهرا و در زمان باب، طاهره این نقش را ایفا نموده‌اند و بهائیان معتقدند که بهیه‌خانم
را ایفا نموده‌اند و بهائیان معتقدند که بهیه‌خانم دارای نقشی مشابه در دور بهائی است. سوزان استایلزمنک و از بهیه‌خانم، آسیه‌خانم و طاهره قرةالعین به عنوان «سه زن مهم در آئین بهایی» یاد کرده‌اند. بِهیّه‌خانم هیچ‌گاه ازدواج نکرد و زندگی‌اش را وقف خدمت به پدرش بهاءالله و برادرش عبدالبهاء کرد. او در ۲۴ تیر ۱۳۱۱ در حیفا درگذشت و در باغ‌های بهایی در کوه کرمل دفن و آرامگاه و بنای یادبود او در مرکز جهانی بهایی ساخته شد. در دوران حیات بهاءالله. تهران (۱۸۴۶–۱۸۵۲ میلادی). او که در یک خانواده ثروتمند در تهران به دنیا
او که در یک خانواده ثروتمند در تهران به دنیا آمد، به یاد می‌آورد که پدر و مادرش به خاطر خدماتشان به فقرا تحسین می‌شدند. بهاریه معانی، محقق بهائی، می‌نویسد که بهیه‌خانم احتمالاً در اواخر سال ۱۸۴۶ یا اوایل ۱۸۴۷ میلادی به دنیا آمد است. دوران کودکی او مملو از شادی بود. او خود توصیف می‌کند که به چه میزان دوست داشته تا به همراه برادرش عبدالبهاء «در باغ‌های زیبا بازی کند». بهیه‌خانم سال‌های اولیهٔ زندگی خود را در محیطی سرشار از امتیازات اجتماعی، ثروت و عشق گذراند. خانهٔ پدری ایشان در تهران و دیگر خانه‌های روستایی
خانهٔ پدری ایشان در تهران و دیگر خانه‌های روستایی متعلق به خانواده‌اش همگی در کمال راحت و آراستگی بود و بهیه‌خانم و دو برادرش – عباس و مهدی – از هر مزیتی که جایگاه رفیع خانوادگی شان می‌توانست ارائه دهد برخوردار بودند. بهیه‌خانم تنها شش سال داشت که پدرش در سال ۱۸۵۲ میلادی دستگیر و در زندان سیاهچال تهران محبوس شد. خانهٔ مسکونی ایشان مصادره شد و تمامی اثاثیهٔ آن به غارت رفت. او به خوبی نعره‌های اوباشی را که به غارت بابیان می‌پرداختند به یاد می‌آورد. نعره‌هایی که در ضمیر او ردپایی پررنگ از خود برجای گذاشتند.
که در ضمیر او ردپایی پررنگ از خود برجای گذاشتند. او باقی‌ماندهٔ عمر خود را به همراهی بهاءالله در محرومیت، تبعید و زندان گذراند. تبعیدهایی که هزینهٔ آن را خانوادهٔ غارت‌شدهٔ او مجبور بودند تا در آغاز با فروش هدایای ازدواج مادرش تأمین کنند. بهیه‌خانم در دوران بزرگسالی نیز به انتخاب خویش به همراهی با بهاءالله ادامه داد. بغداد (۱۸۵۳–۱۸۶۳ میلادی). در ژانویهٔ ۱۸۵۳ بهاءالله به بغداد تبعید شد و او و خانواده‌اش مجبور به سفری دشوار از تهران در میان کوه‌های پوشیده از برف شدند. بهیه‌خانم به یاد می‌آورد که پس از ورود
برف شدند. بهیه‌خانم به یاد می‌آورد که پس از ورود به بغداد پدرش در کارهای مربوط به خانه کمک می‌کرده. بهاءالله اما مدتی بعد بی‌خبر بغداد را به دلایلی و به تنهایی ترک می‌کند و در کوهستان‌های اطراف سلیمانیه کنج عزلت می‌گزیند. در این اثنا رهبر اسمی دیانت بابی، برادر ناتنی بهاالله، میرزا یحیی سرپرست خانوادهٔ او می‌گردد. میرزا یحیی، طبق گفتهٔ بهیه‌خانم، او را از خروج از خانه برای بازی با کودکان دیگر منع می‌کرده و در موردی دیگر به پزشک اجازه نمی‌دهد تا برادر تازه متولدشدهٔ او را که به مراقبت پزشکی نیاز داشته
متولدشدهٔ او را که به مراقبت پزشکی نیاز داشته ملاقات کند که نتیجتاً موجب مرگ نوزاد می‌گردد. غم و اندوه مشترکی که عبدالبهاء، مادرش و او احساس می‌کردند، باعث شد تا مونس همیشگی یکدیگر باشند. بهیه‌خانم سال‌ها بعد در مورد آن ایام می‌گوید: «من غم و اندوه آن روزها را به وضوح به یاد دارم». وقتی بهاءالله پس از نزدیک به دو سال گوشه‌نشینی به خانه بازمی‌گردد، خانوادهٔ او بسیار خوشحال می‌شوند. بهیه‌خانم به یاد می‌آورد که چگونه در «انتظاری نفسگیر» مترصد دیدار پدرش بوده‌است. در بغداد بهیه پا به دوران جوانی گذارد و از او
در بغداد بهیه پا به دوران جوانی گذارد و از او به وقار، ملاطفت، آراستگی، مهربانی و صمت یاد می‌شده. شوقی افندی با اشاره به دوران نوجوانی او اظهار می‌دارد که مأموریت‌هایی به او سپرده می‌شد که «هیچ دختر هم سن و سال او نه می‌توانست و نه علاقه‌مند به انجام بود». بهیه دریچهٔ منحصر به فردی به سوی شرایط اعلان رسالت بهاالله در باغ رضوان بغداد می‌گشاید و از او شنیده شده که در شرح این واقعه می‌گوید: بهاءالله دعوی خود را در حضور پسرش عبدالبهاء و چهار نفر دیگر اعلان نمود. استانبول/ادرنه (۱۸۶۳–۱۸۶۸ میلادی). در ماه مه
استانبول/ادرنه (۱۸۶۳–۱۸۶۸ میلادی). در ماه مه ۱۸۶۳ میلادی بهاءالله به همراه خانواده‌اش به استانبول، پایتخت امپراتوری عثمانی تبعید شد. در استانبول بود که بهیه‌خانم تصمیم گرفت تا هرگز ازدواج ننماید. تصمیمی که هرچند در آن عصر و برای زنی از طبقهٔ او بسیار عجیب بود، اما با موافقت کامل بهاءالله همراه شد. پس از مدت کوتاهی در استانبول خانوادهٔ او مجدداً و این بار به ادرنه تبعید شدند. بهیه‌خانم خود توصیف می‌کند که تا زمان سفر به ادرنه زنی جوان و قوی بود است، اما ادرنه دوران بسیار ناخوشایندی را برای او به همراه
ادرنه دوران بسیار ناخوشایندی را برای او به همراه داشته‌است. بهیه در زمان دسیسهٔ مسمومیت بهاءالله در ادرنه ۲۰ ساله بود. او به خوبی واقف بود که ممکن است از پدرش جدا شود و وقتی خبر رسید که خانوادهٔ بهاءالله باید جداگانه و به دو مقصد مختلف تبعید شوند، بهیه مرحمی شد بر نگرانی‌های مادر و برادرش. شوقی افندی با اشاره به نقش او در قضیهٔ انفصال میان میرزا یحیی و بهاءالله در سال ۱۸۶۸، خاطرنشان می‌کند که بهیه‌خانم از فعال‌ترین افراد در تشویق بابیان به پذیرش ادعاهای پدرش بود است. عکا (۱۸۶۸–۱۸۷۰ میلادی). در ژوئیهٔ ۱۸۶۸،
بود است. عکا (۱۸۶۸–۱۸۷۰ میلادی). در ژوئیهٔ ۱۸۶۸، دولت عثمانی، بهاءالله و خانواده‌اش را به زندان شهر عکا تبعید کرد که در آن زمان واقع در بخش سوریه از امپراتوری عثمانی بود. بهیه‌خانم ۲۱ ساله بود که به عنوان یک زندانی وارد عکا شد. این چهارمین و آخرین تبعید او تا پایان حیاتش بود. او با وجود این‌که در اوایل دههٔ دوم زندگی بود اما همچنان مصمم بود تا ازدواج ننماید. پس از رسیدن به اسکلهٔ عکا، تبعیدیان سرگردان و به شدت خسته بودند. مردم محلی به زبان عربی ایشان را به سخره می‌گرفتند و بهیه‌خانم که قادر به درک این زبان
می‌گرفتند و بهیه‌خانم که قادر به درک این زبان بود می‌شنید که چگونه قرار است تا خانوادهٔ او را به دریا اندازند یا به زنجیر کشیده و زندانی کنند. او بعدها در تأثیر این وقایع بر ذهن جوانش این‌چنین می‌گوید: «هرچند دشوار می‌نماید، اما تصور کنید که این وقایع چه تأثیر طاقت‌فرسایی بر ذهن دختری جوان چون من می‌توانسته داشته باشد. آیا می‌توانید باور کنید که گفتار من عین واقعیت است و این‌که زندگی من با زندگی دیگر زنان هموطنم چقدر متفاوت بوده‌است؟». غذا در دسترس نبود و بهیه‌خانم به یاد می‌آورد که چگونه بهاءالله از غذای
به یاد می‌آورد که چگونه بهاءالله از غذای ناچیز خود می‌گذشت تا کودکان گرسنه نمانند. خانوادهٔ او در چند سلول کوچک در مجاورت هم محبوس شده بودند. کف سلول‌ها تا مچ پا از لجن پوشیده بود، و شرایط به‌قدری سخت بود که در روزهای اول بهیه‌خانم چندین بار بیهوش شد. «شاید این مصیبت‌بارترین تجربه‌ای بود که در زندگی داشته‌ام». این دوره برای بهیه‌خانم، و بسیاری از دیگر بهائیان همراه، به دلیل مرگ سه بهائی در زندان و رفتار خصمانهٔ مردم شهر، بسیار پر اضطراب بود. به ویژه حادثهٔ مرگ میرزا مهدی، کوچک‌ترین برادر بهیه‌خانم، هر آنچه
میرزا مهدی، کوچک‌ترین برادر بهیه‌خانم، هر آنچه از صبر و قرار برای خانواده باقی مانده بود را ربود. پس از مرگ میرزا مهدی در سال ۱۸۷۰ بهیه لباس‌های آغشته به خون او را جمع کرد و برای همیشه نگاه داشت. عکا (۱۸۷۰–۱۸۹۲ میلادی). در سال ۱۸۷۰ مردم عکا کم‌کم شروع به احترام گذاردن به بهائیان، به ویژه به عبدالبهاء، نمودند. عبدالبهاء توانست ترتیبی دهد که در شهر عکا خانه‌ای برای خانواده اجاره شود و بهیه ۲۳ ساله بود که بالاخره توانست ساختمان زندان عکا را ترک نماید. بعدها و در حدود سال ۱۸۷۹ خانوادهٔ او به قصر بهجی، که یک
و در حدود سال ۱۸۷۹ خانوادهٔ او به قصر بهجی، که یک بیماری همه‌گیر باعث فرار ساکنان آن از عکا شد بود، نقل مکان کردند. دوران عکا با وجود شروع ناخوشایندش، مکان برخی از شادترین سال‌های زندگی بهیه‌خانم شد. با ازدواج عبدالبهاء و منیره خانم، بهیه و منیره که تقریباً هم سن و سال بودند به دوستانی صمیمی و مونسی همیشگی بدل شدند. با گذشت زمان بهائیان درمی‌یافتند که ازدواج بهیه‌خانم بعید به نظر می‌رسد و همگی به این انتخاب او احترام می‌گذاشتند. بهیه‌خانم به مادر و پدرش در خدمت به زائرانی که به دیدار بهاءالله می‌آمدند کمک
خدمت به زائرانی که به دیدار بهاءالله می‌آمدند کمک می‌کرد. بهیه به پدرش بسیار نزدیک بود و بهاءالله او را در یکی از مکاتیب خود این‌گونه مخاطب می‌سازد: «... و ما احلی حضورک لدی الوجه و نظری الیک و عنایتی الیک و فضلی علیک و ذکری ایاک…» یکی از مصائب بهیه‌خانم در این دورهٔ زمانی مرگ مادرش در سال ۱۸۸۶ بود. او از کودکی به مادرش بسیار نزدیک بود و مرگ او بهیه را با خلأ ای عظیم در زندگی مواجه کرد. با مرگ مادرش، نواب، بهاءالله لقب «ورقه علیا»، که تا پیش از آن لقب نواب بود، را به او داد و از آن پس بهیه نقش مدیریت امور