payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشگاه فوتبال موش کاساغ (؛ ) یک باشگاه فوتبال در روستای کاساخ و در استان کوتایک کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می‌کند. زمین خانگی این باشگاه ورزشگاه کاساخ بود. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۹۸ میلادی تأسیس شد. این باشگاه در سال ۲۰۰۰ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه‌ای فعالیتی ندارد.
باشگاه فوتبال موش چارنتساوان (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر چارنتساوان و در استان کوتایک کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد. زمین خانگی این باشگاه ورزشگاه شهر چارنتساوان بود. تاریخچه. این باشگاه در ۱۹۶۸ میلادی میلادی تأسیس شد اما در سال ۱۹۹۴ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه‌ای فعالیتی ندارد.
باشگاه فوتبال ماسیس (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر ماسیس و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد. زمین خانگی این باشگاه ورزشگاه شهر ماسیس بود. تاریخچه. این باشگاه به‌طور رسمی در ۷ ژوئن ۲۰۱۹ میلادی تأسیس اما در ۲۰۲۰ منحل شد.
باشگاه فوتبال مالاتیا (؛ ) یک باشگاه فوتبال در شهر ایروان و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شد و در سال ۲۰۰۲ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه‌ای فعالیتی ندارد.
باشگاه فوتبال لویس-آرارات ایروان (; ) یک باشگاه فوتبال در شهر ایروان و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد. این باشگاه در سال ۱۹۹۴ میلادی منحل شد.
باشگاه فوتبال لوکوموتیو ایروان () یک باشگاه فوتبال در شهر ایروان و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ برتر فوتبال ارمنستان بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۲۰۰۲ میلادی تأسیس شده است.
باشگاه فوتبال لرناین آرتساخ استپاناکرت (; ) یک باشگاه فوتبال در شهر استپاناکرت و در کشور جمهوری آرتساخ می‌باشد که در لیگ دسته اول بازی می‌کرد. این باشگاه در سال ۱۹۲۷ میلادی با نام «دینامو استپاناکرت» تأسیس شده‌است. در طی سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ به دلیل جنگ قره‌باغ نتوانست به رقابت بپردازد. در سال ۱۹۹۵ این باشگاه از استپاناکرت به ایروان منتقل شد و از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ در لیگ برتر و لیگ دسته اول به رقابت می‌پرداخت. از آغاز سال ۲۰۰۹ میلادی، این باشگاه در لیگ آرتساخ به رقابت می‌پردازد.
در بحث آنالیز عددی که از شاخه‌های ریاضی است، بی اسپلاین، یا اسپلاین پایه، یک تابع اسپلاین است که دارای کمترین تکیه‌گاه بر حسب یک درجه مفروض، همواری، و افراز ناحیه است. هر تابع اسپلاین از درجه مشخص را می‌توان بر حسب ترکیب خطی بی اسپلاین‌های همان درجه نوشت. بی اسپلاین‌های اصلی شامل نقاطی هستند که هم فاصله اند. از بی اسپلاین‌ها می‌توان برای برازش منحنی و مشتق‌گیری عددی داده‌های آزمایشگاهی استفاده کرد. در طراحی به کمک رایانه و گرافیک رایانه ای، توابع اسپلاین به صورت ترکیب خطی بی اسپلاین‌ها با مجموعه ای از نقاط
صورت ترکیب خطی بی اسپلاین‌ها با مجموعه ای از نقاط کنترل ساخته می‌شوند. مقدمه. بررسی بی اسپلاین‌ها به قرن نوزدهم در تحقیقات نیکلای لوباچفسکی بر می‌گردد. واژه «بی اسپلاین» را ایزاک یاکوب شونبرگ ابداع کرد که مخفف اسپلاین پایه است. تعریف. یک بی اسپلاین، تابعی قطعه ای چندجمله ای از درجه کمتر یا مساوی n بر حسب متغیری مثل x است که بر بازه ای همچون t0 تا tn تعریف می‌شود.
باشگاه فوتبال لرناگورتس واردنیس (; ) یک باشگاه فوتبال در شهر واردنیس و در کشور ارمنستان می‌باشد که در لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بازی می‌کرد. تاریخچه. این باشگاه در ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شد اما در سال ۱۹۹۵ میلادی منحل شد و در حال حاضر در سطح فوتبال حرفه‌ای فعالیتی ندارد.
خمیر لحیم کاری ماده‌ای می‌باشد که جهت برقرار ساختن اتصالات بین پایه قطعات و سطح مسی در مدار چاپی‌هایی با تکنولوژی نصب سطحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. خمیر قلع بر روی مکان مورد نظر مالیده می‌شود و سپس توسط حرارت ذوب می‌شود و باعث ایجاد اتصال مکانیکی و الکتریکی بین خطوط مدار چاپی و قطعات می‌گردد. از خمیر قلع معمولاً در روش چاپ سیک و همچنین برای ماشین آلات مونتاژ نصب سطحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کاربرد. بخش بزرگی از مشکل‌هایی که در مونتاژ مدار چاپی به وجود می‌آید مربوط به خمیر قلع می‌باشد، این مشکلات با یک
مربوط به خمیر قلع می‌باشد، این مشکلات با یک دیگر متفاوت هستند، مثل استفاده بیش از حد خمیر قلع و چسیبدن پایه‌ها در حین عمل لحیم کاری که در نتیجه باعث اتصال کوتاه بین پایه‌ها می‌گردد، یا ایجاد نشدن اتصالات قوی یا لحیم سرد بودن که باعث نارسانایی الکتریکی می‌گردد. ، یا ادغام ناقص کره آرایه شبکه توپی (BGA) و رسوب خمیر لحیم کاری، یک حالت خرابی است که از زمان انتقال به لحیم کاری بدون سرب افزایش یافته است. اغلب در هنگام بازرسی، نقص سر در بالش (HIP) که از دست می‌رود، مانند یک سر قرار گرفته روی بالش با جدایی قابل
مانند یک سر قرار گرفته روی بالش با جدایی قابل مشاهده در محل اتصال لحیم کاری در سطح مشترک کره BGA و رسوب خمیر است. یک تولید کننده لوازم الکترونیکی به تجربه در فرآیند چاپ، به ویژه ویژگی های خمیر، برای جلوگیری از بازسازی پرهزینه مجموعه ها نیاز دارد. ویژگی‌های فیزیکی خمیر، مانند ویسکوزیته و سطوح شار، باید به طور دوره‌ای با انجام آزمایش‌های خانگی کنترل شوند. هنگام ساخت PCB (بردهای مدار چاپی)، سازندگان اغلب رسوبات خمیر لحیم کاری را با استفاده از SPI (بازرسی خمیر لحیم کاری) آزمایش می کنند. سیستم های SPI حجم پدهای
کاری) آزمایش می کنند. سیستم های SPI حجم پدهای های لحیم کاری را قبل از اعمال اجزا و ذوب شدن لحیم اندازه گیری می کنند. سیستم های درون خطی توسط شرکت های مختلفی مانند Delvitech (سوئیس)، Sinic-Tek (چین)، Koh Young (کره)، GOEPEL Electronics (آلمان)، CyberOptics (ایالات متحده)، Parmi (کره) و، Test Research. Inc (تایوان)، تولید می شوند. سیستم های آفلاین توسط شرکت های مختلفی مانند VisionMaster. Inc (ایالات متحده) و، Sinic-Tek (چین) تولید می شوند. ترکیب بندی. خمیر لحیم اساساً لحیم پودر شده است که در خمیر فلاکس معلق
اساساً لحیم پودر شده است که در خمیر فلاکس معلق است. چسبندگی فلاکس، اجزاء را تا زمانی که فرآیند جریان مجدد لحیم کاری، لحیم را ذوب کند، نگه می دارد. در نتیجه قوانین زیست محیطی، امروزه اکثر لحیم ها، از جمله خمیرهای لحیم کاری، از آلیاژهای بدون سرب ساخته می شوند. طبقه بندی. بر اساس اندازه. اندازه و شکل ذرات فلزی در خمیر لحیم کاری تعیین می کند که چقدر خوب خمیر "چاپ" می شود. یک توپ لحیم کاری کروی شکل است؛ این به کاهش اکسیداسیون سطح کمک می کند و تشکیل مفصل خوب با ذرات مجاور را تضمین می کند. از اندازه ذرات نامنظم
ذرات مجاور را تضمین می کند. از اندازه ذرات نامنظم استفاده نمی شود، زیرا تمایل دارند شابلون را مسدود کنند و باعث نقص چاپ شوند. خمیرهای لحیم کاری بر اساس اندازه ذرات توسط استاندارد IPC J-STD 005 طبقه بندی می شوند. جدول زیر نوع طبقه بندی خمیر را در مقایسه با اندازه مش و اندازه ذرات نشان می دهد. برخی از تامین کنندگان از توصیف اندازه ذرات مناسب استفاده می کنند، توضیحات Henkel/Loctite برای مقایسه ارائه شده است. بر اساس فلاکس. با توجه به استاندارد IPC J-STD-004 "الزامات برای فلاکس های لحیم کاری"، خمیرهای لحیم
"الزامات برای فلاکس های لحیم کاری"، خمیرهای لحیم کاری بر اساس انواع فلاکس به سه نوع طبقه بندی می شوند: فلاکس های مبتنی بر کلوفان با کلوفان ، عصاره طبیعی درختان کاج ساخته می‌شوند. این فلاکس ها را می توان در صورت نیاز پس از فرآیند لحیم کاری با استفاده از یک حلال (به طور بالقوه شامل کلروفلوئوروکربن ها ) یا حذف کننده صابونی کننده فلاکس تمیز کرد. فلاکس های محلول در آب از مواد آلی و پایه های گلیکول تشکیل شده اند. طیف گسترده ای از مواد تمیز کننده برای این فلاکس ها وجود دارد. فلاکس های پاک به گونه ای طراحی شده است
وجود دارد. فلاکس های پاک به گونه ای طراحی شده است که فقط مقادیر کمی از بقایای فلاکس بی اثر باقی می ماند. خمیرهای پاک نه تنها در هزینه های تمیز کردن، بلکه در هزینه های سرمایه و فضای کف نیز صرفه جویی می کنند. با این حال، این خمیرها به یک محیط مونتاژ بسیار تمیز نیاز دارند و ممکن است به یک محیط جریان مجدد بی اثر نیاز داشته باشند. خواص خمیر لحیم کاری. در استفاده از خمیر لحیم کاری برای مجموعه های مدار، باید خواص رئولوژیکی مختلف خمیر لحیم کاری را آزمایش و درک کرد. ویسکوزیته. حدی که ماده در برابر تمایل به جریان
ویسکوزیته. حدی که ماده در برابر تمایل به جریان مقاومت می کند. ویسکوزیته برای یک خمیر خاص از کاتالوگ سازنده موجود است. گاهی اوقات برای قضاوت در مورد قابلیت استفاده باقیمانده خمیر لحیم پس از یک دوره استفاده، آزمایش دورن-خانه لازم است. شاخص تیکسوتروپیک. خمیر لحیم تیکسوتروپیک است، به این معنی که ویسکوزیته آن با نیروی برشی اعمال شده (مانند هم زدن یا پخش شدن) تغییر می کند. "شاخص تیکسوتروپیک" معیاری است برای سنجش ویسکوزیته خمیر جدید، در مقایسه با ویسکوزیته خمیر "کار شده". بسته به فرمول خمیر، ممکن است خیلی مهم
"کار شده". بسته به فرمول خمیر، ممکن است خیلی مهم باشد که خمیر را قبل از استفاده هم بزنید تا اطمینان حاصل شود که ویسکوزیته برای کاربرد مناسب مناسب است. هنگامی که خمیر لحیم کاری توسط اسکاج روی شابلون حرکت می کند، فشار فیزیکی وارد شده به خمیر باعث کاهش ویسکوزیته می شود و به خمیر اجازه می دهد تا به راحتی از طریق روزنه های روی شابلون جریان یابد. هنگامی که تنش روی خمیر برداشته می شود، ویسکوزیته خود را باز می یابد و از جریان آن بر روی برد مدار جلوگیری می کند. گرفتگی. ویژگی تمایل یک ماده به پخش شدن پس از کاربرد.
ویژگی تمایل یک ماده به پخش شدن پس از کاربرد. از نظر تئوری، دیواره های جانبی خمیر پس از قرار گرفتن خمیر روی صفحه مدار کاملاً صاف است و تا زمان قرار دادن قطعه به همین شکل باقی می ماند. اگر خمیر دارای ارزش گرفتگی بالایی باشد، ممکن است از رفتار مورد انتظار منحرف شود، زیرا اکنون دیواره های جانبی خمیر کاملاً صاف نیستند. شاخص گرفتگی خمیر باید به حداقل برسد، زیرا گرفتگی، خطر تشکیل پل های لحیم کاری بین دو زمین مجاور را ایجاد می کند و اتصال کوتاه ایجاد می کند. زندگی کاری. مقدار زمانی که خمیر لحیم کاری می تواند روی
کاری. مقدار زمانی که خمیر لحیم کاری می تواند روی یک شابلون بماند بدون اینکه بر خواص چاپ آن تأثیر بگذارد. سازنده خمیر این مقدار را ارائه می دهد. چسبندگی. چسبندگی خاصیت خمیر لحیم کاری برای نگه داشتن یک جزء پس از قرار دادن قطعه توسط دستگاه است. از این رو، عمر چسبندگی خاصیت حیاتی خمیرهای لحیم کاری است و به عنوان مدت زمانی تعریف می شود که خمیر لحیم می تواند بدون تغییر قابل توجهی در خواص چسبندگی در معرض جو بماند. یک خمیر لحیم کاری با عمر چسبندگی طولانی به احتمال زیاد فرآیند چاپ ثابت و قوی را برای کاربر فراهم می
زیاد فرآیند چاپ ثابت و قوی را برای کاربر فراهم می کند. استفاده. خمیر لحیم معمولاً در فرآیند چاپ شابلون توسط یک چاپگر لحیم استفاده می‌شود، که در آن خمیر روی یک ماسک فولادی ضد زنگ یا پلی استر قرار می‌گیرد تا الگوی مورد نظر روی برد مدار چاپی ایجاد شود. خمیر ممکن است به صورت پنوماتیک ، با انتقال نقطه ایی (جایی که شبکه ای از پین ها در خمیر لحیم کاری آغشته شده و سپس روی تخته قرار می گیرد)، یا با چاپ جت (جایی که خمیر از طریق نازل ها مانند یک چاپگر جوهر افشان به روی پد ها خارج می شود) توزیع شود. علاوه بر تشکیل خود
پد ها خارج می شود) توزیع شود. علاوه بر تشکیل خود اتصال لحیم کاری، حامل (فلاکس) خمیر باید چسبندگی کافی برای نگه داشتن اجزاء را در حین عبور مجموعه از فرآیندهای مختلف تولید، شاید در اطراف کارخانه، داشته باشد. چاپ با یک فرآیند لحیم کاری فرونشینی انجام می شود. سازنده خمیر یک پروفایل دمایی مناسب برای فرونشینی را پیشنهاد می کند تا با خمیر آنها سازگار باشد. نیاز اصلی، افزایش ملایم دما برای جلوگیری از انبساط ناگهانی (که می تواند باعث "گلوله شدن " لحیم شود)، و در عین فعال کردن فلاکس می باشد. پس از آن، لحیم ذوب می
فعال کردن فلاکس می باشد. پس از آن، لحیم ذوب می شود. مدت زمان در این منطقه به عنوان "Time Above Liquidus" شناخته می شود. پس از این زمان به یک دوره خنک شدن سریع و معقولانه نیاز است. رای یک اتصال لحیم کاری خوب، باید از مقدار مناسب خمیر لحیم استفاده شود. خمیر بیش از حد ممکن است منجر به اتصال کوتاه شود؛ مقدار خیلی کم نیز ممکن است منجر به اتصال الکتریکی یا قدرت فیزیکی ضعیف شود. اگرچه خمیر لحیم معمولاً حاوی حدود 90٪ جرمی فلز در ماده جامد است، حجم محل اتصال لحیم کاری شده تنها حدود نصف خمیر لحیم کاری است. این به
کاری شده تنها حدود نصف خمیر لحیم کاری است. این به دلیل وجود فلاکس و سایر عوامل غیرفلزی در خمیر و چگالی کمتر ذرات فلزی هنگام معلق شدن در خمیر در مقایسه با آلیاژ نهایی و جامد است. مانند تمام فلاکس های مورد استفاده در الکترونیک، پسماندهای باقی مانده ممکن است برای مدار مضر باشند و استانداردهایی (به عنوان مثال، J-std، JIS، IPC) برای اندازه گیری ایمنی پسمانئهای باقی مانده وجود دارد. در اکثر کشورها، خمیرهای لحیم کاری "تمیز" رایج ترین هستند. در ایالات متحده ، خمیرهای محلول در آب (که الزامات تمیز کردن اجباری دارند)
محلول در آب (که الزامات تمیز کردن اجباری دارند) رایج هستند. ذخیره سازی. خمیر لحیم کاری باید هنگام حمل و نقل در یخچال نگهداری شود و در یک ظرف دربسته در دمای بین 0-10 درجه سانتی گراد نگهداری شود. برای استفاده باید تا دمای اتاق گرم شود. اخیراً خمیرهای لحیم کاری جدیدی معرفی شده اند که در 26.5 درجه سانتی گراد به مدت یک سال و در 40 درجه سانتی گراد به مدت یک ماه پایدار می مانند. قرار گرفتن ذرات لحیم کاری به صورت پودر خام در معرض هوا باعث اکسید شدن آنها می شود، بنابراین قرار گرفتن در معرض آن باید به حداقل برسد.
قرار گرفتن در معرض آن باید به حداقل برسد. ارزیابی. دلیل اصلی اینکه ارزیابی خمیر لحیم ضروری است، این است که 50 تا 90 درصد از تمام عیوب ناشی از مشکلات چاپ است. از این رو، ارزیابی خمیر حیاتی است. این روش کاملاً مناسب است، و در عین حال میزان آزمایش مورد نیاز برای تمایز بین خمیرهای لحیم کاری عالی و ضعیف را به حداقل می رساند. اگر خمیرهای لحیم کاری متعدد ارزیابی شوند، می توان از این روش برای حذف خمیرهای ضعیف از کیفیت چاپ ضعیف آنها استفاده کرد. آزمایش‌های بیشتر، مانند عملکرد فرونشینی لحیم کاری، کیفیت اتصال لحیم
مانند عملکرد فرونشینی لحیم کاری، کیفیت اتصال لحیم کاری، و تست قابلیت اطمینان می‌تواند بر روی خمیر لحیم کاری نهایی انجام شود. مشکلات. نگرانی های اصلی در مورد خمیر لحیم کاری عبارتند از: این سه نگرانی به ایجاد سه سیستم بسته برای چاپ کمک کرد.
اقتصاد اتریش، یک اقتصاد بازار اجتماعی توسعه‌یافته است. این کشور یکی از چهارده کشور ثروتمند از نظر سرانهٔ تولید ناخالص داخلی است. تا دهه ۱۹۸۰، بسیاری از شرکت‌های بزرگ صنعتی در اتریش ملی شدند. در سال‌های اخیر، خصوصی‌سازی دارایی‌های دولتی را به سطحی قابل مقایسه با سایر اقتصادهای اروپایی کاهش داده است. جنبش‌های کارگری به‌طور خاص در اتریش قوی هستند و تأثیر زیادی بر سیاست کارگری دارند. در کنار صنایع توسعه‌یافته، گردشگری بین‌المللی مهم‌ترین بخش اقتصاد ملی را تشکیل می‌دهد. آلمان از لحاظ تاریخی شریک تجاری اصلی اتریش
آلمان از لحاظ تاریخی شریک تجاری اصلی اتریش بوده و این امر منجر به آسیب‌پذیری اقتصاد اتریش در برابر تغییرات سریع در اقتصاد آلمان شده است. با این حال، اتریش پس از عضویت در اتحادیهٔ اروپا، روابط نزدیک‌تری با دیگر اقتصادهای اتحادیه اروپا برقرار نمود. این امر منجر به کاهش وابستگی اقتصادی آن به آلمان شد. علاوه‌بر این، عضویت اتریش در اتحادیهٔ اروپا باعث هجوم سرمایه‌گذاران خارجی نیز شده است. این سرمایه‌گذاران عمدتاً به دلیل دسترسی اتریش به بازار واحد اروپا و نزدیکی این کشور به اقتصادهای مشتاق اتحادیهٔ اروپا جذب
این کشور به اقتصادهای مشتاق اتحادیهٔ اروپا جذب شدند. رشد تولید ناخالص داخلی اتریش در سال‌های اخیر شتاب گرفته است. به‌طوری که در سال ۲۰۰۶ این رقم به ۳٫۳٪ رسید. در سال ۲۰۰۴، اتریش با سرانهٔ تولید ناخالص داخلی (PPP) تقریباً ۲۷٬۶۶۶ یورو، چهارمین کشور ثروتمند اتحادیه اروپا بود. در آن زمان لوکزامبورگ، جمهوری ایرلند و هلند در صدر این فهرست قرار داشتند. وین با سرانهٔ تولید ناخالص داخلی ۳۸٬۶۳۲ یورو؛ پس از لندن داخلی، لوکزامبورگ، منطقه پایتخت بروکسل و هامبورگ، در رتبهٔ پنجم ثروتمندترین منطقه اروپایی براساس طبقه‌بندی
پنجم ثروتمندترین منطقه اروپایی براساس طبقه‌بندی NUTS-2 قرار گرفته است (به اقتصاد اتحادیه اروپا مراجعه کنید). رشد اقتصادی بین سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ با ثبات بوده و بین ۱ تا ۳٫۳ در نوسان بوده است. پس از رسیدن به صفر درصد در سال ۲۰۱۳، شاخص رشد اقتصادی اندکی افزایش یافت. در سال ۲۰۱۶، رشد اقتصادی اتریش ۱٫۵٪ تعیین شد. تاریخ. از زمان پایان جنگ جهانی دوم، اتریش به رشد اقتصادی پایدار دست یافته است. در دهه ۱۹۵۰، تلاش‌های بازسازی برای اتریش منجر به دستیابی به میانگین نرخ رشد سالانه بیش از ۵ درصد به صورت واقعی و میانگین
رشد سالانه بیش از ۵ درصد به صورت واقعی و میانگین حدود چهار تا پنج درصد در دههٔ ۱۹۶۰ شد. در پی رشد متوسط تولید ناخالص داخلی واقعی، به ترتیب ۱٫۷٪، ۲٪ و ۱٫۲٪ در سال‌های ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، و ۱۹۹۷؛ اقتصاد اتریش دوباره رونق گرفت. این روند با گسترش تولید ناخالص داخلی واقعی به میزان ۲٫۹٪ در سال ۱۹۹۸ و ۲٫۲٪ در سال ۱۹۹۹ ادامه یافت. اتریش در ۱ ژانویه ۱۹۹۵ به عضویت اتحادیه اروپا درآمد. این عضویت مزایا و چالش‌های اقتصادی را به همراه داشت و سرمایه‌گذاران خارجی را به خود جلب کرد. این سرمایه‌گذاران به دلیل دسترسی اتریش به بازار
این سرمایه‌گذاران به دلیل دسترسی اتریش به بازار واحد اروپایی جذب شدند. اتریش همچنین در بهبود موقعیت بین‌المللی خود پیشرفت‌هایی داشته است. به عنوان یکی از اعضای اتحادیه اقتصادی و پولی اتحادیه اروپا (EMU)، اقتصاد اتریش از نزدیک با سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا، به ویژه با آلمان، همگردان شده است. در ۱ ژانویه ۱۹۹۹، اتریش ارز جدید یورو را برای تمام کاربردهای حسابداری وضع کرد. در ژانویه ۲۰۰۲، اسکناس‌ها و سکه‌های یورو معرفی شده و جایگزین شیلینگ اتریش شدند. واحد پول. در اتریش، یورو در سال ۱۹۹۹ ظاهر شد. با این حال
در اتریش، یورو در سال ۱۹۹۹ ظاهر شد. با این حال تمام سکه‌های یوروی اتریش در سال ۲۰۰۲ معرفی شده و برخلاف سایر کشورهای منطقه یورو که سال ضرب روی سکه حک می‌شود؛ عدد همین سال روی آن‌ها حک شده است. هشت طرح مختلف (یک طرح به ازای هر مقدار) برای سکه‌های اتریشی انتخاب شد. در سال ۲۰۰۷، اتریش به منظور هماهنگی با طرح «نقشهٔ مشترک» جدید؛ همانند بقیهٔ کشورهای منطقه یورو، روی مشترک سکه‌های خود را تغییر داد. قبل از پذیرش یورو در سال ۲۰۰۲، اتریش از شیلینگ اتریش استفاده می‌کرد. این واحد پول اولین بار در دسامبر ۱۹۲۴
می‌کرد. این واحد پول اولین بار در دسامبر ۱۹۲۴ پایه‌گذاری شد. شیلینگ در پی آنشلوس در سال ۱۹۳۸ کنار گذاشته شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم در نوامبر ۱۹۴۵ مجدداً استفاده شد. اتریش دارای یکی از غنی‌ترین مجموعه‌های سکه‌های کلکسیونری در منطقه یورو است؛ به‌طوری که ارزش اسمی آن‌ها بین ۱۰ تا ۱۰۰ یورو می‌باشد. (اگرچه یک سکه ۱۰۰٬۰۰۰ یورویی به‌طور ویژه در سال ۲۰۰۴ ضرب شد). این سکه‌ها میراثی از روش‌های ملی سنتی ضرب سکه‌های نقره و طلا هستند. برخلاف پول‌های عادی، این سکه‌ها در منطقه یورو پول قانونی محسوب نمی‌شوند. به
در منطقه یورو پول قانونی محسوب نمی‌شوند. به عنوان مثال، یک سکهٔ یادبود ۵ یورویی اتریشی را نمی‌توان در هیچ کشور دیگری استفاده کرد. خصوصی‌سازی، مشارکت دولتی و جنبش‌های کارگری. بسیاری از شرکت‌های بزرگ کشور، در اوایل دورهٔ پس از جنگ، ملی شدند تا از آن‌ها در برابر تسلط شوروی به عنوان غرامت جنگی حفاظت شود. برای سالیان متمادی، دولت و مجموعهٔ صنایع دولتی آن نقش بسیار مهمی در اقتصاد اتریش داشتند. با این حال، از اوایل دههٔ ۱۹۹۰، این ساختار از هم پاشید، شرکت‌های دولتی عمدتاً به عنوان کسب‌وکارهای خصوصی شروع به فعالیت
عمدتاً به عنوان کسب‌وکارهای خصوصی شروع به فعالیت کردند و تعداد زیادی از این شرکت‌ها به‌طور کامل یا جزئی خصوصی شدند. دولت هنوز هم برخی از شرکت‌ها، مجموعه‌های انحصاری، تأسیسات و خدمات را اداره می‌کند. پس از بحران مالی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ دو بانک ملی شدند. از سال ۲۰۱۹، Österreichische Industrieholding (ÖBAG) سرمایه‌گذاری‌های جمهوری اتریش را در شرکت‌هایی که به‌طور جزئی یا کاملاً ملی شده‌اند مدیریت می‌کند. این سازمان پس از افشای پیام‌هایی که نشان می‌داد چگونه توماس اشمیت در انتصاب هیئت نظارت نقش اساسی داشته و به‌تنهایی
در انتصاب هیئت نظارت نقش اساسی داشته و به‌تنهایی مدیریت را برعهده گرفته بود است، مورد انتقادات شدیدی قرار گرفت. اتریش از صنعت، بانکداری، حمل و نقل، خدمات و تسهیلات تجاری عمدتاً توسعه‌یافته‌ای برخوردار است. اتریش دارای یک جنبش کارگری قوی است. فدراسیون اتحادیه‌های کارگری اتریش (ÖGB) و اتحادیه‌های تشکیل‌دهندهٔ آن با حدود ۱٫۵ میلیون عضو بیش از نیمی از حقوق‌بگیران کشور را تشکیل می‌دهد. از سال ۱۹۴۵، ÖGB یک سیاست دستمزدی معتدل و اجماع‌محور را دنبال کرده و با صنایع، کشاورزان و دولت در زمینه‌های گسترده‌ای از مسائل
کشاورزان و دولت در زمینه‌های گسترده‌ای از مسائل اجتماعی و اقتصادی؛ در قالب آنچه «مشارکت اجتماعی اتریش» نامیده می‌شود؛ همکاری می‌کند. ÖGB اغلب با برنامهٔ دولت اشوسل برای تحکیم بودجه، اصلاحات اجتماعی و بهبود فضای کسب‌وکار مخالفت کرده و نشانه‌هایی از قابلیت ایجاد تقابل در جو اجتماعی صلح‌آمیز کنونی اتریش نشان داده است. کشاورزی، صنعت و خدمات. مزارع اتریش، مانند سایر کشورهای کوهستانی اروپای غربی، کوچک و پراکنده بوده، و تولیدات آن‌ها نسبتاً پرهزینه است. از زمان عضویت اتریش در اتحادیهٔ اروپا در سال ۱۹۹۵، بخش
عضویت اتریش در اتحادیهٔ اروپا در سال ۱۹۹۵، بخش کشاورزی اتریش تحت اصلاحات اساسی در قالب سیاست مشترک کشاورزی اتحادیه اروپا (CAP) قرار گرفته است. با وجود این که کشاورزان اتریشی حدود ۸۰ درصد نیازهای غذایی داخلی را تأمین می‌کنند؛ سهم کشاورزی در تولید ناخالص داخلی (GDP) نسبت به سال ۱۹۵۰ به کمتر از ۳ درصد کاهش یافته است. برخی از صنایع مانند کارخانه‌های آهن و فولاد، کارخانه‌های شیمیایی و شرکت‌های نفت؛ و صنایع بزرگ با استخدام هزاران نفر در سطح جهانی رقابت می‌کنند. با این حال؛ اکثر شرکت‌های صنعتی و تجاری در اتریش در
این حال؛ اکثر شرکت‌های صنعتی و تجاری در اتریش در مقیاس بین‌المللی نسبتاً کوچک هستند. مهم‌ترین بخش اقتصاد اتریش بخش خدمات است که قسمت عمدهٔ تولید ناخالص داخلی اتریش را تشکیل می‌دهد. وین به یک مرکز مالی و مشاوره تبدیل شده و طی دهه‌های گذشته موقعیت خود را به عنوان دروازه‌ای به شرق تثبیت کرده است. شرکت‌های حقوقی و بانک‌های وین از جمله شرکت‌های پیشرو در تجارت با کشورهای عضو جدید اتحادیه اروپا هستند. همچنین گردشگری برای اقتصاد اتریش بسیار مهم است و حدود ۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی اتریش را تشکیل می‌دهد. در سال
تولید ناخالص داخلی اتریش را تشکیل می‌دهد. در سال ۲۰۰۱، اتریش با بیش از ۱۸٫۲ میلیون گردشگر دهمین کشور پربازدید جهان بود. پیش از آن، وابستگی به گردشگران آلمانی، این بخش از اقتصاد اتریش را بسیار به اقتصاد آلمان وابسته می‌کرد. با این حال، تحولات اخیر تغییراتی را ایجاد کرده است. به ویژه از آنجایی که پیست‌های اسکی زمستانی مانند آرلبرگ یا کیتزبوهل امروزه بیش از پیش مورد بازدید اروپایی‌های شرقی، روس‌ها و آمریکایی‌ها قرار می‌گیرند. تولیدات کشاورزی اتریش در سال ۲۰۱۸ عبارتند از: همچنین تولیدات کمتر از سایر محصولات
عبارتند از: همچنین تولیدات کمتر از سایر محصولات کشاورزی. خدمات مراقبت‌های بهداشتی. سیستم بهداشت و درمان اتریش در ابتدا در کنار سایر برنامه‌های رفاه اجتماعی توسط سوسیال-دموکرات‌ها در وین توسعه یافت. بازرگانی. تجارت با سایر کشورهای اتحادیه اروپا تقریباً ۶۶ درصد از واردات و صادرات اتریش را تشکیل می‌دهد. گسترش تجارت و سرمایه‌گذاری در بازارهای نوظهور اروپای مرکزی و شرقی عنصر اصلی فعالیت اقتصادی اتریش است. تجارت با این کشورها تقریباً ۱۴ درصد از واردات و صادرات اتریش را تشکیل می‌دهد. شرکت‌های اتریشی
و صادرات اتریش را تشکیل می‌دهد. شرکت‌های اتریشی سرمایه‌گذاری‌های قابل توجهی در این کشورها داشته صنایع تولیدی که مبتنی‌بر نیروی کار هستند یا فناوری پایین‌تری نیاز دارند را به این کشورها انتقال می‌دهند. اگرچه رونق سرمایه‌گذاری بزرگ کاهش یافته است؛ اتریش هنوز پتانسیل جذب شرکت‌های اتحادیهٔ اروپا که به دنبال دسترسی راحت به این بازارهای در حال توسعه هستند را دارد. ادغام و تملک. شرکت‌ها و سرمایه‌گذارانی از اتریش در ادغام و اکتساب (M&amp;A) فعال هستند. از سال ۱۹۹۱، بیش از ۷۱۸۳ تراکنش ادغام و اکتساب با ارزش کل
بیش از ۷۱۸۳ تراکنش ادغام و اکتساب با ارزش کل معلوم ۲۶۱٫۶ میلیارد یورو اعلام شده است. در سال ۲۰۱۷، بیش از ۲۴۵ معامله با ارزش کل بیش از ۱۲٫۹ میلیارد. یورو صورت گرفته است. این معاملات نه تنها در سطح ملی، بلکه به عنوان سرمایه‌گذاری‌های مهم در M&amp;A فرامرزی در خارج از کشور نیز فعال هستند. به‌طوری که آلمان مهم‌ترین شریک این روند است. تاکنون ۸۵۴ شرکت آلمانی توسط هلدینگ‌های اصالتاً اتریشی خریداری شده است. بخشی از اقتصاد که بیشترین فعالیت M&amp;A در اتریش از نظر ارزش معاملاتی را داشته، بخش مالی بوده است. با این
ارزش معاملاتی را داشته، بخش مالی بوده است. با این حال بخشی که بیشترین تعداد معاملات را داشته، صنعت بوده است. صنایع اتریش ۱۹٫۲٪ تراکنش‌های اقتصادی را تشکیل می‌دهند. داده‌ها. جدول زیر شاخص‌های اصلی اقتصادی در سال‌های ۱۹۸۰–۲۰۱۸را نشان می‌دهد. تورم زیر ۲ درصد سبز است.
اقتصاد ایتالیا چهارمین اقتصادِ بزرگ اروپاست و جایگاه هشتم را در جهان از لحاظ تولید ناخالص داخلی اسمی دارد. ایتالیا هشتمین صادر کننده بزرگ جهان با ۵۱۴$ بیلیون صادرات در سال ۲۰۱۶ است. نزدیک‌ترین روابط تجاری ایتالیا با کشورهای عضو اتحادیه اروپاست که حدود ۵۹٪ از کل تجارت آن را تشکیل می‌دهد. بزرگترین طرف‌های تجاری ایتالیا از نظر سهم بازاری، آلمان (۱۲٫۶٪)، فرانسه (۱۱٫۱٪)، ایالات متحده آمریکا (۶٫۸٪)، سوییس (۵٫۷٪)، انگلستان (۴٫۷٪) و اسپانیا (4.4%). مهمترین صنایع ایتالیا شامل وسایل نقلیه موتوری، ماشین و ابزار آلات،
شامل وسایل نقلیه موتوری، ماشین و ابزار آلات، مواد غذایی، مد و لباس، مواد شیمیایی و پلاستیکی، جنگ‌افزار و سرامیک هستند. از جمله مهم‌ترین محصولات کشاورزی آن می‌توان به گندم، ذرت، چغندرقند، برنج، انگور و زیتون اشاره کرد. تولید فراوان هلو، کیوی و گلابی، ایتالیا رابه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان میوه در جهان تبدیل کرده‌است. کانال‌های آبی ونیز، شهرهای باستانی رم و سیه نا، برج کج پیزا، فلورانس (پایتخت هنری ایتالیا)، شهرهای سوخته پمپئی و هرکولانیوم در اطراف ناپل، تنوع غذایی، سواحل آفتابی مدیترانه‌ای (مانند ساحل
تنوع غذایی، سواحل آفتابی مدیترانه‌ای (مانند ساحل امالفی)، ورزش‌های زمستانی در کوهستان‌های آلپ و جشنواره‌ها سالانه میلیون‌ها گردشگر را به ایتالیا جذب می‌کند.
در مهندسی نرم‌افزار، وارونگی کنترل (به انگلیسی: inversion of control (IoC)) گونه‌ای از طراحی را توصیف می‌کند که بخش‌های اختصاصی نوشته شده یک برنامه رایانه‌ای جریان کنترل را از یک کتابخانه با قابلیت بازاستفاده عمومی دریافت می‌کند. معماری نرم‌افزاری ای که از این طرح به وجود می‌آید در مقایسه با برنامه‌نویسی سنتی رویه‌ای کنترل را وارونه می‌سازد: در برنامه‌نویسی سنتی کد اختصاصی که هدف برنامه را بیان می‌کند، برای مراقبت از وظایف عمومی کتابخانه‌های بازقابل استفاده را فرا می‌خواند اما با وراونه سازی کنترل این کدهای
فرا می‌خواند اما با وراونه سازی کنترل این کدهای دارای قابلیت باز استفاده هستند که کدهای اختصاصی یا کدهای مربوط به وظیفه خاص را فراخوانی می‌کنند. وارونگی کنترل برای افزایش ویژگی پودمانی برنامه و افزایش قابلیت بسط آن استفاده می ود و در برنامه نویسی شیئ گرا و دیگر الگوواره های برنامه‌نویسی هم کاربرد دارد. اگرچه این اصطلاح به اصل وارونگیِ وابستگی مربوط است اما با آن تفاوت دارد. اصل وارونگی وابستگی‌ها مربوط به جداسازی وابستگی‌های میان لایه‌های سطح بالا و لایه‌های سطح پایین می‌باشد. مفهوم کلی اصل وارونگی کنترل