payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا از حجم بدهی‌های خارجی بکاهد. این در حالی بود که مازاد تجاری ۱۹۸۹ فقط ۴٫۶ میلیارد دلار بود و در سال بعد منفی شد. آلیس امسدن در صفحه ۱۳۹ کتاب غول بعدی آسیا: کره جنوبی و صنعتی شدن دیرهنگام می نویسد: کره نمونه ای از کشورهایی است که بسیار سریع رشد نمود و در عین حال قواعد عمومی عقل اقتصاد متعارف را به چالش کشید در کره بجای اینکه سازوکار بازار به تخصیص منابع بپردازد و سرمایه گذاری های خصوصی را هدایت کند دولت اکثر تصمیمات محوری را در مورد سرمایه گذاری ها می گرفت. دهه ۹۰ و بحران مالی آسیا. اقتصاد کره جنوبی در
دهه ۹۰ و بحران مالی آسیا. اقتصاد کره جنوبی در نیمهٔ نخست دههٔ ۱۹۹۰ رشدی باثبات و نیرومند در بخش مصرف خصوصی و تولید ناخالص داخلی داشت. اما در سال ۱۹۹۷ با وقوع بحران مالی در شرق آسیا، اوضاع به هم ریخت. پس از آنکه دلال‌ها به دیگر ارزهای آسیایی هجوم بردند، وون کرهٔ جنوبی هم در ۱۹۹۷ به شدت ارزش خود را از دست داد. وام‌های معوقه در بسیاری از بانک‌های تجاری کره باعث شدند مشکل دو چندان گردد. صندوق بین‌المللی پول در دسامبر ۱۹۹۷ تصمیم گرفت ۲۱ میلیارد دلار وام به کره جنوبی بدهد که بخشی از طرح کمکی ۵۸٫۴ میلیاردی این
جنوبی بدهد که بخشی از طرح کمکی ۵۸٫۴ میلیاردی این صندوق به کره بود. دولت تا ژانویه ۱۹۹۸ یک سوم از بانک‌های تجاری را تعطیل کرد. اقتصاد کره در هر فصل از سال ۱۹۹۸ کوچکتر می‌شد و سرعت این فاجعه به‌طور میانگین به ۶٫۶۵-٪ رسیده بود. شرکت خانودگی دوو یکی از قربانیان این بحران شد چون دولت این شرکت را به خاطر بدهی‌های معوق منحل کرد. جنرال موتورز بخش موتوری دوو را خریداری کرد و گروه تاتای هند بخش کامیون‌ها و خودروهای سنگین آن را خرید. اقدامات دولت کره جنوبی و سوآپ بدهی‌ها توسط وام‌دهندگان بین‌المللی باعث شد تا مشکلات
توسط وام‌دهندگان بین‌المللی باعث شد تا مشکلات مالی کشور تحت کنترل در آیند. دلایل اصلی نجات کره جنوبی از بحران مالی شرق آسیا را می‌توان تعدیل نیروی کار و یافتن منابع مالی جایگزین دانست. رشد تولید ناخالص داخلی کره در پایان فصل نخست سال ۱۹۹۹ به ۵٫۴٪ رسید و رشد شدیدی که پس از آن به وجود آمد به همراهِ فشار کاهشی پول باعث شد تا رشد سالانه به ۱۰٫۵٪ برسد. کیم دای جونگ رئیس‌جمهور کره در دسامبر ۱۹۹۹ اعلام کرد که بحران پولی به پایان رسیده‌است. دهه ۲۰۰۰. اقتصاد کره جنوبی از اقتصاد دستوری مبتنی بر برنامه‌ریزی متمرکز که
از اقتصاد دستوری مبتنی بر برنامه‌ریزی متمرکز که در آن سرمایه‌گذاری‌ها با هدایت دولت انجام می‌گرفتند، به سمت اقتصاد مبتنی بر بازار رفت. این اصلاحات اقتصادی که توسط کیم دای جونگ رئیس‌جمهور کره هدایت می‌شد باعث شد این کشور جایگاه خود را به عنوان یکی از کشورهای رو به رشد آسیای شرقی حفظ کند به طوری که نرخ رشد در سال ۱۹۹۹ برابر با ۱۰٫۸٪ و در ۲۰۰۰ معادل ۹٫۲٪ شد. رشد اقتصادی کره همچنان ادامه داشت تا این که حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در آمریکا به وقوع پیوست. کاهش رشد اقتصاد جهانی، کاهش میزان صادرات کره و این حس که
اقتصاد جهانی، کاهش میزان صادرات کره و این حس که اصلاحات شرکت‌ها و نظام مالی کشور متوقف شده، موجب شد تا سرعت رشد کره جنوبی به ۳٫۳٪ در سال ۲۰۰۱ کاهش یابد. با وجود رکود جهانی در سال ۲۰۰۲، کره جنوبی توانست با تکیه به صنعت و بخش ساخت و ساز، رشدی معادل ۵٫۸٪ تجربه کند. در این زمان بازسازی شرکت‌های چندخوشه‌ای (چایبول‌ها)، خصوصی‌سازی بانک‌ها و آزادتر ساختن اقتصاد به این شکل که شرکت‌های ورشکسته از بازار خارج شوند، از کارهای ناتمام کره جنوبی به‌شمار می‌رفت. رشد اقتصادی کره جنوبی در ۲۰۰۳ باز هم کند شد اما تا سال ۲۰۰۶
کره جنوبی در ۲۰۰۳ باز هم کند شد اما تا سال ۲۰۰۶ تولید، گسترش پیدا کرد چون تقاضای جهانی برای تلویزیون‌های وضوح بالا و تلفن‌های همراه افزایش یافته بود. کره جنوبی هم مانند همه اقتصادهای صنعتی از عواقب بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ آسیب جدی دید. رشد اقتصادی در سه‌ماهه چهارم ۲۰۰۸ به میزان ۳٫۴٪ نسبت به دورهٔ سه‌ماههٔ پیشین کاهش یافت که در ۱۰ سال پیش از آن نخستین کاهش منفی بین دو فصل را نشان می‌داد. این وضع تا سال ۲۰۰۹ ادامه پیدا کرد. گزارش‌های بسیاری از بخش‌های اقتصادی حاکی از کاهش رشد بود. بخش تولید تا ژانویه ۲۰۰۶ معادل
از کاهش رشد بود. بخش تولید تا ژانویه ۲۰۰۶ معادل ۲۵٫۶٪ و بخش فروش کالاهای مصرفی ۳٫۱٪ کاهش نشان می‌داد. صادرات خودرو و نیم‌رساناها که دو ستون اصلی اقتصاد کره بودند به ترتیب ۵۵٫۹٪ و ۴۶٫۹٪ کاهش یافت. این در حالی بود که صادرات کره در ماه ژانویه معادل ۳۳٫۸٪ و در فوریه ۱۸٫۳٪ کاهش نسبت به مدت مشابه سال پیش نشان می‌داد که یک رکورد منفی در تاریخ اقتصادی کره تلقی می‌شد. این بار نیز به مانند بحران سال ۱۹۹۷ پول کره جنوبی با کاهش ارزش قابل توجه مواجه شد به طوری که ۳۴٪ از ارزش خود مقابل دلار آمریکا را از دست داد. رشد
از ارزش خود مقابل دلار آمریکا را از دست داد. رشد سالانه در ۲۰۰۸ تا ۲٫۳٪ پایین آمد و گلدمن ساکس انتظار داشت تا حد ۴٫۵-٪ پایین برود اما کره جنوبی موفق شد این سقوط را تا حد ۰٫۲٪ در ۲۰۰۹ مهار کند. کمک‌های اقتصادی به‌موقع و مصرف داخلی بالا که کاهش صادرات را جبران می‌کرد باعث شد اقتصاد کره جنوبی بتواند علیرغم وجود بحران مالی جهانی از ورود به رکود خودداری کرده و مانند دیگر کشورهای صنعتی درگیر آن نگردد. کره‌ای‌ها توانسته بودند در طول بحران دو سال پیاپی رشد اقتصادی مثبت داشته باشند. در سال ۲۰۱۰ کره توانست با ثبت
مثبت داشته باشند. در سال ۲۰۱۰ کره توانست با ثبت نرخ رشد ۶٫۱٪ بازگشت قدرتمند خود به شرایط اقتصادی پیش از بحران را نشان دهد. کره جنوبی در ۱۱ ماه نخست سال ۲۰۱۰، ۴۲۴ میلیارد دلار صادرات داشت که بیش از کل صادرات این کشور در ۲۰۰۸ بود. کره جنوبی و استرالیا در ۵ دسامبر ۲۰۱۳ یک پیمان تجارت آزاد تحت عنوان «کفتا» امضا کردند. استرالیا می‌کوشید صنایع مختلف خود از قبیل خودروسازی، خدمات و انرژی را از منافع آن بهره‌مند سازد و خود را در ردیف رقبایی چون ایالات متحده و آسه‌آن قرار دهد. کره جنوبی در آن زمان سومین بازار
آسه‌آن قرار دهد. کره جنوبی در آن زمان سومین بازار صاداراتی استرالیا و چهارمین شریک تجاری این کشور با حجم تجارت ۳۲ میلیارد دلاری در ۲۰۱۲ بود. در این پیمان بند حل اختلافات دولت و سرمایه‌گذار (ISDS) نیز گنجانده شده بود و به شرکت‌های کره‌ای اجازه می‌داد در صورتی که حقوق تجاری‌شان توسط استرالیا رعایت نگردد علیه دولت آن کشور اقامه دعوی کنند. دولت کره جنوبی روزهای کاری هفته را بسته به حجم شرکت‌ها به تدریج از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ از شش روز به پنج روز کاهش داد. همچنین در ۲۰۱۳ شمار تعطیلات عمومی به ۱۶ روز افزایش داده
در ۲۰۱۳ شمار تعطیلات عمومی به ۱۶ روز افزایش داده شد. صنایع فناوری بالاسطح در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰. تولیدکنندگان کره جنوبی در ۱۹۹۰ برای حرکت اساسی به سمت فناوری‌های بالاسطح در آینده برنامه‌ریزی کردند. در ژوئن ۱۹۸۹ گردهم‌آیی‌هایی با حضور مقامات دولتی، دانشگاهیان و صاحبان کسب و کار برگزار شد و در آن‌ها دربارهٔ تولید کالاهایی نظیر مواد نو، مکاترونیک (شامل ربات‌های صنعتی)، مهندسی زیستی، ریز الکترونیک، مواد شیمیایی ظریف و هوافضا تصمیم‌گیری شد. البته این تغییر رویه به معنای کاهش ناگهانی در تولید صنایع سنگین نظیر
به معنای کاهش ناگهانی در تولید صنایع سنگین نظیر خودروسازی و کشتی‌سازی که در دهه ۱۹۸۰ اقتصاد کره جنوبی را می‌چرخاند نبود. سوخت رشد اقتصادی کره جنوبی صادرات است. بیشترین کالاهای صادراتی کره جنوبی را محصولاتی چون ابزارهای الکترونیک، پارچه، کشتی، خودرو و فولاد تشکیل می‌دهند. هر چند واردات کالا هم نسبت به قبل آزادتر شده اما بخش کشاورزی همچنان تحت سیاست‌های حمایتی دولت قرار دارد چون تبعیض قیمت‌های زیادی میان محصولات کشاورزی داخلی نظیر برنج و قیمت‌ها در بازار جهانی وجود دارد. تا سال ۲۰۰۵ قیمت برنج در کره جنوبی
وجود دارد. تا سال ۲۰۰۵ قیمت برنج در کره جنوبی چهار برابر بیشتر از میانگین قیمت در بازارهای جهانی بود و دولت هراس داشت که باز کردن بازار برای محصولات کشاورزی خارجی تأثیرات فاجعه‌باری بر بخش کشاورزی در کره جنوبی داشته باشد. با این حال دولت کره جنوبی در اواخر ۲۰۰۴ با سازمان تجارت جهانی به توافق رسید تا واردات برنج تا سال ۲۰۱۴ به تدریج از ۴٪ به ۸٪ افزایش پیدا کند. همچنین قرار شد تا سال ۲۰۱۰، ۳۰٪ از برنج وارداتی مستقیماً به دست مصرف‌کننده برسد چون پیش از آن همهٔ برنج‌های وارداتی برای فرآوری استفاده می‌شد. طبق
برنج‌های وارداتی برای فرآوری استفاده می‌شد. طبق این توافق قرار بود پس از ۲۰۱۴ بازار برنج کره جنوبی کاملاً به روی واردات باز شود. امروزه کره جنوبی به عنوان مرکز ابداع بازار جهانی موبایل شناخته می‌شود و تولیدکنندگان می‌توانند از مزایای آزادی‌های فناورانه در آن بهره‌منده شوند. در این کشور روند رو به گسترشی در خصوص ساخت رسانه‌ها یا اپلیکشن‌های جدید با اتکا به زیرساخت اینترنت نسل چهارم و پنجم ایجاد شده‌است. امروزه کره جنوبی زیرساخت‌های لازم برای میزبانی از فرهنگ و تراکم جمعیت بالاتر را دارد که بتوانند خصوصیات
و تراکم جمعیت بالاتر را دارد که بتوانند خصوصیات محلی قوی‌تری ایجاد کنند. شاخص‌ها. داده‌های زیر مهم‌ترین شاخص‌های اقتصادی کره جنوبی بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۲۰۲۰ را نشان می‌دهند. همچنین پیش‌بینی صندوق بین‌المللی پول برای سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶ نیز آورده شده‌است. تورم زیر ۵٪ به رنگ سبز نشان داده شده‌است. بخش‌ها. کشتی‌سازی. کره جنوبی در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ساخت کشتی‌های مختلف از قبیل سوپرتانکر و سکوهای حفر چاه‌های نفت به یکی از کشورهای سرآمد در جهان تبدیل شد. بزرگ‌ترین کشتی‌ساز کره‌ای، شرکت هیوندای بود که یک
بزرگ‌ترین کشتی‌ساز کره‌ای، شرکت هیوندای بود که یک حوض شناور به گنجایش ۱ میلیون تن در میانه‌های دهه ۱۹۷۰ ساخت. در دهه بعد دوو هم وارد این صنعت شد و در سال ۱۹۸۱ موفق گردید تأسیسات مشابهی با حجم ۱٫۲ میلیون تن در اوکپو واقع در جزیره گئوجه در جنوب بوسان بسازد. با این حال این صنعت در میانه‌های دههٔ ۱۹۸۰ به دلیل وفور نفت خام و رکود جهانی با افت مواجه شد. در این دهه کاهش شدیدی در شمار سفارش‌ها به وجود آمد. سفارش‌های جدید برای سال ۱۹۸۸ جمعاً به ۳ میلیون تن ناخالص رسید که ارزش آن برابر با ۱٫۹ میلیارد دلار می‌شد. این
که ارزش آن برابر با ۱٫۹ میلیارد دلار می‌شد. این میزان نسبت به سال‌های پیش به ترتیب ۱۷٫۸٪ و ۴٫۴٪ کاهش نشان می‌داد. این کاهش‌ها به دلیل ناآرامی‌های کارگری، عدم تمایل دولت نسبت به تأمین مالی پروژه‌ها و رویکرد جدید توکیو در تأمین مالی کشتی‌سازان ژاپنی با سود کم به وجود آمد. با این حال انتظار می‌رفت صنعت کشتی‌سازی کره جنوبی در میانه‌های دهه ۱۹۹۰ رشد کند چون کشتی‌های کهنه نیازمند جایگزینی بودند. در نهایت کره جنوبی در سال ۲۰۰۸ توانست با کسب سهم ۵۰٫۶٪ از بازار جهانی به عنوان بزرگ‌ترین کشتی‌ساز جهان شناخته شود.
به عنوان بزرگ‌ترین کشتی‌ساز جهان شناخته شود. شناخته‌شده‌ترین شرکت‌های کشتی‌سازی کره جنوبی عبارتند از: صنایع سنگین هیوندای، صنایع سنگین سامسونگ، شرکت کشتی‌سازی و مهندسی دریایی دوو و شرکت فراساحلی و کشتی‌سازی اس‌تی‌اکس (که هم‌اکنون ورشکست شده‌است). خودروسازی. صنایع خودروسازی و صادرات خودرو یکی از بخش‌هایی مهمی بود که در رشد اقتصاد کره جنوبی در دهه ۱۹۸۰ مؤثر بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰ حجم صنایع موتوری کره جنوبی نسبت به ۱۹۸۴ پنج برابر شده بود. کره جنوبی در ۱۹۸۸ بیش از یک میلیون خودرو تولید می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ کل
از یک میلیون خودرو تولید می‌کرد. در سال ۱۹۸۹ کل سرمایه‌گذاری در صنایع خودروسازی و قطعه‌سازی بیش از ۳ میلیارد دلار بود. در حالی که کل تعداد تولید خودروهای شخصی در ۱۹۸۵ تقریباً ۲۶۳٬۰۰۰ عدد بود این رقم در ۱۹۸۹ به ۸۴۶٬۰۰۰ خودرو رسید. در سال ۱۹۸۸ کره جنوبی ۵۷۶٬۱۳۴ خودرو صادر کرد که از میان آن‌ها ۴۸۰٬۱۱۹ عدد (معادل ۸۳٫۳٪) به ایالات متحده صادر شده بود. در طول دهه ۱۹۸۰ بخش اعظم رشد خودروسازی در کره جنوبی وابسته به افزایش صادرات بود اما صادرات در سال ۱۹۸۹ نسبت به ۱۹۸۸ به میزان ۲۸٫۵٪ کاهش پیدا کرد. این کاهش به دلیل
به میزان ۲۸٫۵٪ کاهش پیدا کرد. این کاهش به دلیل فروش پایین در ایالات متحده به ویژه در بازار خودروهای ارزان‌تر و همچنین مشکلات کارگری در کره جنوبی بود. امروزه کره جنوبی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین خودروسازان جهان تلقی می‌شود. گروه هیوندای موتور بزرگ‌ترین خودروساز کره جنوبی بر حسب درآمد، تولید و حضور در بازارهای جهانی است. همچنین کیا موتورز با ساختار و شیوه خود توانست در سال‌های اخیر به یکی از قدرت‌های خودروسازی جهان بدل شود. معادن. بخش اعظم ذخایر معدنی شبه‌جزیره کره در کره شمالی واقع شده و کره جنوبی فقط منابع
کره در کره شمالی واقع شده و کره جنوبی فقط منابع گسترده‌ای از تنگستن و گرافیت دارد. هر چند در کره جنوبی معادن زغال سنگ، آهن، سنگ و مولیبدن هم وجود دارد اما حجم آن‌ها وسیع نیست و عملیات معدن‌کاری روی آن‌ها در مقیاس کم انجام می‌گیرد. بسیاری از منابع معدنی کره جنوبی از کشورهای دیگر وارد می‌شود. زغال سنگ کره جنوبی از نوع آنتراسیت بی‌کیفیت است و تنها برای گرم کردن خانه‌ها و دیگ‌های بخار استفاده می‌شود. ساخت و ساز. ساخت و ساز یکی از مهم‌ترین صنایع صادراتی کره جنوبی از اوایل دهه ۱۹۶۰ بوده و امروزه نیز یکی از منابع
از اوایل دهه ۱۹۶۰ بوده و امروزه نیز یکی از منابع حیاتی جذب ارز خارجی و جذب درآمد صادرات نامرئی است. تا ۱۹۸۱، ۶۰٪ از کارهای شرکت‌های ساخت و ساز کره جنوبی در خارج از کشور انجام می‌شد که بیشتر این پروژه‌ها در خاورمیانه اجرا شدند. ارزش قراردادهای آن سال معادل ۱۳٫۷ میلیارد دلار بودند. با این حال ارزش قراردادهای ساخت و ساز در خارج از کشور در سال ۱۹۸۸ به رقم ۲٫۶ میلیارد دلار سقوط کرد که سهم کشورهای خاورمیانه از آن ۱٫۲ میلیارد دلار بود. این رقم نسبت به سال پیش تنها ۱٪ افزایش نشان می‌داد در حالی که ارزش پروژه‌های
۱٪ افزایش نشان می‌داد در حالی که ارزش پروژه‌های داخلی معادل ۱۳٫۸ میلیارد دلار شده بود که نسبت به ۱۹۸۷، ۸٫۸٪ افزایش نشان می‌داد. شرکت‌های ساخت و ساز کره جنوبی در اواخر دهه ۱۹۸۰ تمرکز خود را روی بازار پیشروی داخلی گذاشتند. در سال ۱۹۸۹ نشانه‌هایی از بازگشت دوران خوب برای بازار ساخت و ساز در خارج از کشور دیده شد: شرکت ساخت و ساز دونگ آه قراردادی به ارزش ۵٫۳ میلیارد دلار با لیبی بست تا دومین فاز (و دیگر فازهای) طرح رود بزرگ دست‌ساز را اجرا نماید. ارزش کل ۵ فاز این پروژه در پایان کار به ۲۷ میلیارد دلار می‌رسید.
پروژه در پایان کار به ۲۷ میلیارد دلار می‌رسید. تنها در سال ۱۹۸۹ شرکت‌های ساخت و ساز کره‌ای بیش از ۷ میلیارد دلار قرارداد خارجی امضا کردند. یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های ساخت و ساز کره‌ای سامسونگ سی اند تی است که توانسته برخی از بلندترین و چشم‌گیرترین آسمان‌خراش‌های دنیا از جمله سه تا از بلندترین برج‌های دنیا به نام‌های: برج‌های دوقلوی پتروناس، تایپه ۱۰۱ و برج خلیفه را بسازد. جنگ‌افزار. کره جنوبی در دهه ۱۹۶۰ به شدت به واردات جنگ‌افزارهای آمریکایی وابسته بود اما پس از آنکه ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور آمریکا سیاست
پس از آنکه ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور آمریکا سیاست ویتنامی‌سازی را اعلام کرد تا از طریق آن نیروهای جنوب ویتنام را تقویت نماید، کره جنوبی در اوایل دهه ۱۹۷۰ تصمیم گرفت به تولید جنگ‌افزارهای مورد نیاز خود بپردازد. کره جنوبی در آغاز بیش از هر چیز بر تولید نیازهای اولیه جنگ‌افزاری پرداخت اما در دهه‌های بعدی با توجه به تأمین تسلیحات مزبور رو به فناوری‌های جدید آورده تا سهمی بیشتر از بازارهای جهانی را در این رشته به دست آورد. برخی از کلیدی‌ترین پروژه‌های صادرات نظامی کره جنوبی عبارتند از توپ خودکششی فرتینا ت-۱۵۵ که
کره جنوبی عبارتند از توپ خودکششی فرتینا ت-۱۵۵ که برای نیروی زمینی ترکیه ساخت شد؛ تفنگ‌های انفجار در هوای K11 ساخت شرکت دوو برای امارات متحده عربی؛ کشتی موشک‌انداز بی‌ان‌اس بنگباندو با قابلیت موشک‌های هدایت‌شونده برای بنگلادش؛ کشتی‌های تانکری نظیر اچ‌ام‌ای‌اس سیریوس (او ۲۶۶) برای نیروی دریایی استرالیا، زلاند نو و ونزوئلا که در کنار کشتی‌های نظامی برای سوخت‌رسانی و غیره استفاده می‌شوند؛ کشتی‌های کلاس ماکاسار برای نیروی دریایی اندونزی که آبی‌خاکی هستند و برای انتقال نیرو به سال استفاده می‌شوند؛ و هواگرد
برای انتقال نیرو به سال استفاده می‌شوند؛ و هواگرد آموزشی ک‌تی-۱ وونگبی برای نیروی هوایی ترکیه، اندونزی و پرو. کره جنوبی در ساخت تجهیزات جنگ‌افزارهای کشورهای دیگر نیز مشارکت دارد. برای مثال قطعاتی از جنگنده اف-۱۵ و بالگرد تهاجمی آپاچی مدل ای‌اچ-۶۴ که قرار است توسط سنگاپور مورد استفاده قرار گیرد توسط کره جنوبی ساخته شده‌اند. بدنهٔ این بالگرد تولید مشترک صنایع هوافضای کره و شرکت بوئینگ آمریکا است. کره جنوبی از طریق شرکت سامسونگ در ساخت سامانه دفاع موشکی اس-۳۰۰ روسیه دست داشته‌است. همچنین قرار است طی همان
روسیه دست داشته‌است. همچنین قرار است طی همان قرارداد کشتی تهاجمی آبی‌خاکی کلاس میترال که توسط شرکت اس‌تی‌ایکس کره جنوبی ساخته شده به روسیه فروخته شود. صادرات جنگ‌افزاری کره جنوبی رد سال ۲۰۰۸ برابر با ۱٫۰۳ میلیارد دلار و در ۲۰۰۹ برابر با ۱٫۱۷ میلیارد دلار بوده‌است. گردشگری. در سال ۲۰۱۲، ۱۱٫۱ میلیون گردشگر خارجی از کره جنوبی بازدید کردند. این رقم کره جنوبی را در رتبه بیستم جهانی قرار می‌داد. این در حالی است که در ۲۰۱۰، ۸٫۵ میلیون گردشگر خارجی به کره جنوبی رفته بودند. در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰ شمار گردشگران
بودند. در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰ شمار گردشگران چینی، تایوانی، هنگ‌کنگی و دیگر کشورهای جنوب شرق آسیا به دلیل گسترش موج کره‌ای (هالیو) با سرعت زیادی افزایش داشته‌است. سئول اصلی‌ترین مقصد گردشگران خارجی در میان شهرهای کره است. پس از سئول، پارک ملی سئوراک سان، شهر تاریخی گیونگجو و جزیره نیمه استوایی ججودو قرار دارند. ادغام‌ها و اکتساب‌ها. ادغام‌ها و اکتساب‌های شرکت‌های کره‌ای از سال ۱۹۹۱ به این سو روندی رو به رشد داشته و تنها در سال ۲۰۰۴ توقفی موقت در آن‌ها به وجود آمد. از ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۸ تعداد ۱۸٬۳۰۰ قرارداد
به وجود آمد. از ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۸ تعداد ۱۸٬۳۰۰ قرارداد داخلی، بیرون به داخل و داخل به بیرون از کره جنوبی اعلام شده که ارزش کل آن‌ها بیشتر از ۹۴۱ میلیارد دلار آمریکا بوده‌است. در سال ۲۰۱۶ بیشترین قراردادهای ادغام و اکتساب انجام شد و مجموع آن‌ها به ۱٬۸۱۸ میلیارد دلار آمریکا رسید. صنایع هدف به‌طور موزون توزیع شده‌اند تا هیچ صنعتی نتواند سهمی بیش از ۱۰٪ به دست آورد. سه صنعت هدف در این حوزه الکترونیک (۹٫۷٪)، نیم‌رساناها (۹٫۱٪) و فلزات و معادن (۷٫۷٪) هستند. لازم است ذکر شود که بیش از ۵۱٪ از شرکت‌های اکتساب‌کننده از
ذکر شود که بیش از ۵۱٪ از شرکت‌های اکتساب‌کننده از بخش مالی و کارگزاری بوده‌اند.
اقتصاد بریتانیا، پنجمین اقتصاد دنیا (و دومین در اتحادیه اروپا) و همچنین دهمین کشور (و سومین در اتحادیه اروپا) در تولید ناخالصی با حدود ۳ تریلیون دلار در سال ۲۰۱۴ می‌باشد. بریتانیا در گروه هشت در سه سال پیاپی، سریعترین رشد اقتصادی را به خود اختصاص داده‌است. بخش مسکن. کشور بریتانیا به داشتن خانه‌های کوچک مشهور است، در بریتانیا دولت خانه‌های ۳۷ مترمربع را مجاز می‌داند. در حال حاضر بریتانیا کوچکترین میانگین در مساحت خانه‌های تازه‌ساز را دارد. به قسمی که «میانگین» خنه‌های تازه‌ساز در بریتانیا ۷۶ مترمربع می‌باشد.
خنه‌های تازه‌ساز در بریتانیا ۷۶ مترمربع می‌باشد. در شهر یورکشایر انگلستان میانگین خانه‌های تازه‌ساز تنها «۲۵ مترمربع» می‌باشد؛ و این شهر با این میانگین دارای کوچکترین خانه‌ها در انگلستان نیز هست؛ و این عدد میانگین متراژ خانه‌ها است بدین معنی که نیمی از خانه‌های نوساز در یورک‌شایر انگلستان حتی کمتر از ۲۵ مترمربع مساحت را دارا هستند. به تازگی در شهر لندن، دولت به منظور تغییر در این وضعیت حداقل متراژ مورد قبول به اندازهٔ یک متر افزایش داده و حداقل متراژ مورد قبول را به حدود ۳۸ مترمربع رساند. گفته می‌شود تقاضا
را به حدود ۳۸ مترمربع رساند. گفته می‌شود تقاضا برای خانه‌های کوچکتر در انگلستان فراوانی زیادی دارد. برخی سازندگان ایده‌هایی برای ایجاد خانه‌های ۱۵ مترمربعی دارند. بسیاری سازندگان بریتانیایی نسبت به تأیین حداقل مساحت ایراد دارند و مخالف تعیین حداقل‌ها هستند و معتقدند این تأیین حداقل مساحت مورد قبول از طرف دولت، دست خریداران را در انتخاب و ساخت خانه‌ها محدود می‌کند. یکی از ویژگی‌ها در رابطه با وضعیتِ اقتصاد و تأثیر آن بر بازار مسکن در بریتانیا، پایین‌تر بودن نرخ اقساط برای خرید یک خانه، در مقایسه با نرخ
نرخ اقساط برای خرید یک خانه، در مقایسه با نرخ اجارهٔ آن است. تقریباً در تمامی شهرهای بریتانیا خرید خانه برای مردم به صرفه تر از اجارهٔ خانه است. در اقتصادِ بریتانیا شرایط خانه‌دار شدن مردمِ بدون منزل، که برای اولین بار اقدام به خرید خانه برای خود می‌نمایند، ساده است چراکه اقساط خرید مسکن در اقتصاد بریتانیا کمتر از نرخ میزان اجاره است، بدین قسم که در سال‌های اخیر به دلیل کاهش قدرت خریدِ عموم مردمِ انگلستان، توان پرداخت مبلغ اولیهٔ خرید مسکن از سوی بسیاری از آن‌ها وجود ندارد؛ از این رو بخش بیشتری از مردم
از آن‌ها وجود ندارد؛ از این رو بخش بیشتری از مردم انگلستان بالجبار به سمت اجارهٔ خانه برای زندگی کشیده‌می‌شوند؛ و در نتیجه در تقریباً تمامی شهرهای بریتانیا، میزان اقساطِ ماهانه وام خرید مسکن به‌طور میانگین کمتر از میزان اجارهٔ پرداختی برای «همان واحد مسکونی» می‌شود. این باعث می‌شود که حتی بسیاری از کسانی که از خود خانه ندارند، بیشتر برای خرید مسکن انگیزه پیدا کنند. به‌طور مثال در گزارشی در آذر ۱۳۹۶، بیان شد اگر اقساط ماهانه وام خرید یک واحد مسکونیِ به‌طور مثال دو خوابه به‌طور میانگین، تقریباً برابرِ ۵۶۴
مثال دو خوابه به‌طور میانگین، تقریباً برابرِ ۵۶۴ پوند انگلستان باشد، نرخ اجارهٔ همین خانه در ماه چیزی برابر با ۷۰۰ پوند، یعنی ماهی ۱۳۶ پوند انگلستان بیشتر می‌شود. در چنین شرایطی معمولاً وام خرید مسکن نیز برابربا ۸۵ درصد ارزش کلِ ملک است و به‌طور میانگین مبلغ اولیهٔ برای خرید مسکن نیز به همراه وامِ آن برابر با چیزی در حدود ۱۵۰ هزار پوند می‌گردد.
مرلاین (به ) احتمالاً مخلوقی در نشان‌شناسی غربی است که مخلوقی را توصیف می‌کند با سر شیر و بدن یک ماهی. در سنگاپور، مرلاین تبدیل به نمادی برای بازاریابی و به‌عنوان نشان و تجسم‌بخشی به ملیت سنگاپور شده‌است.
مارینا بی سندز یک تفرجگاه یکپارچه در مقابل خلیج مارینا در سنگاپور است که متعلق به شرکت لاس وگاس سندز است. در افتتاحیه آن در سال ۲۰۱۰، به‌عنوان گران‌ترین دارایی کازینوی مستقل جهان با قیمت ۸ میلیارد دلار سنگاپور (۶٫۸۸ میلیارد دلار آمریکا)، با احتساب هزینه زمین، ثبت شد. این استراحتگاه شامل یک هتل با ۱٬۸۵۰ اتاق، یک مرکز نمایشگاهی به وسعت ۱۲۰٬۰۰۰ متر مربع (۱٬۳۰۰٬۰۰۰ فوت مربع)، ۷۴٬۰۰۰ متر مربع (۸۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) و موزه فروشگاه‌های بزرگ در خلیج مارینا است. رستوران‌های «سرآشپز مشهور»، دو غرفه کریستالی شناور،
«سرآشپز مشهور»، دو غرفه کریستالی شناور، نمایشگاه‌های هنر-علم، و بزرگ‌ترین کازینو آتریوم جهان با ۵۰۰ میز و ۱٬۶۰۰ دستگاه است. این مجموعه شامل سه برج است که در بالای آن یک اسکای‌پارک به طول ۳۴۰ متر (۱۱۲۰ فوت) با ظرفیت ۳٬۹۰۲ نفر و یک استخر شنای بینهایت ۱۵۰ متری (۴۹۰ فوت) قرار دارد که بر روی بزرگ‌ترین سکوی عمومی کنسولی جهان قرار گرفته است. استراحتگاه ۲۰ هکتاری توسط معماران موشه صفدی طراحی شده است.
هفتاد و یکمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 72th Academy Awards) در ۲۱ مارس ۱۹۹۹ در دوروتی چندلر پاویون، لس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱٩٩٨ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. ووپی گلدبرگ مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 19 films received multiple nominations: The following three films received multiple awards:
هفتادمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 70th Academy Awards) در ۲۳ مارس ۱۹۹۸ در شراین ادیتوریوم، لس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۹۷ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. بیلی کریستال مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 16 films received multiple nominations: The following four films received multiple awards:
هفتاد و دومین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 72th Academy Awards) در ۲۶ مارس ۲۰۰۰ در شراین ادیتوریوم، لس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۹۹ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. بیلی کریستال مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 17 films received multiple nominations: The following four films received multiple awards:
شصت و نهمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 69th Academy Awards) در ۲۴ مارس ۱۹۹۷ در Shrine Auditorium، لس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۹۶ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. بیلی کریستال مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند
هفتاد و چهارمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 74th Academy Awards) در ۲۴ فوریه ۲۰۰۲ در سالن تئاتر دالبی، هالیوود، لس‌آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۱ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. ووپی گلدبرگ مجری این مراسم بود جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند.. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 17 films received multiple nominations: The following four films received multiple awards: به یادبود. The annual "In
multiple awards: به یادبود. The annual "In Memoriam" tribute, presented by actor کوین اسپیسی، honored the following people.
هفتاد و پنجمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 75th Academy Awards) در ۲۳ مارس ۲۰۰۳ در سالن تئاتر دالبی، هالیوود، لس‌آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۲ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. استیو مارتین مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following twelve films received multiple nominations: The following four films received multiple awards: به یادبود. The annual "In
multiple awards: به یادبود. The annual "In Memoriam" tribute, presented by actress سوزان ساراندون، honored the following people.
هفتاد و سومین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 73th Academy Awards) در ۲۵ مارس ۲۰۰۱ در شراین ادیتوریوم، لس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۰ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. استیو مارتین مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 20 films received multiple nominations: The following three films received multiple awards: به یادبود. The annual "In Memoriam" tribute,
به یادبود. The annual "In Memoriam" tribute, presented by actor جان تراولتا، honored the following people. پیوند به بیرون. وبگاه‌های رسمی منابع خبری تجزیه و تحلیل
هفتاد و ششمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 76th Academy Awards) در ۲۹ فوریه ۲۰۰۴ در سالن تئاتر دالبی، هالیوود، لس‌آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۳ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند. بیلی کریستال مجری این مراسم بود. جوایز. برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند. فیلم‌های با بیش از یک جایزه یا نامزدی. The following 16 films received multiple nominations: The following three films received multiple awards: به یادبود. The annual "In
multiple awards: به یادبود. The annual "In Memoriam" tribute was presented by Academy President Frank Pierson. The montage featured an excerpt of "The Love of the Princess" from "The Thief of Baghdad", composed by میکلوش روژا ("بن هور", "طلسم‌شده", "کجا می‌روی", "شاه شاهان", "ال سید").