payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فنی، کنفرانس بین‌المللی امواج فروسرخ، میلی‌متری و تراهرتز ۲۰۱۲ تا کنون، عضو کمیته برنامه فنی، سمپوزیوم بین‌المللی مایکروویو IEEE ۲۰۱۱ تا کنون، عضو موقت کمیته برنامه فنی، سمپوزیوم بین‌المللی IEEE در مورد آنتن‌ها و انتشار ۲۰۱۱ تا کنون، عضو کمیته فناوری و کاربردهای تراهرتز انجمن تئوری و تکنیک‌های مایکروویو IEEE ۲۰۰۹–۲۰۱۳، بنیانگذار و معاون فعالیت‌های فنی انجمن فوتونیک IEEE، بخش جنوب شرقی میشیگان ۲۰۰۹ تا کنون، بررسی پیشنهادی موقت برای مؤسسه ملی بهداشت، وزارت انرژی و بنیاد ملی علوم
دایان شالت (زاده -درگذشته ) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم آخرین سرمایه‌دار بزرگ اشاره کرد.
خنده در تاریکی () رمانی است از ولادیمیر ناباکوف نویسنده روسی، اولین ترجمه انگلیسی این کتاب با نام "تاریکخانهٔ دوربین" در سال ۱۹۳۶ در لندن توسط وینفرد روی و توسط انتشارات «جاناتان لانگ» منتشر شد، در سال ۱۹۳۸ تحت نام شناخته شده امروزی آن با عنوان "خنده در تاریکی" توسط روی وینفرید و با اعتبار نویسنده توسط انتشارات «هاچینسون» منتشر و تا به امروز با همین نام تجدید چاپ می‌شود شرح کوتاهی از داستان. کتاب خنده در تاریکی یک اثر توسعه یافته دیگر بر پایه دیگر اثر مشهور نویسنده به نام لولیتا است، کتاب روایت معاملات
نویسنده به نام لولیتا است، کتاب روایت معاملات (ولخرجی) با محبت یک مرد میانسال برای یک زن بسیار جوان و زیبا روی است و در نتیجه به نوعی بیانگر همان شیوه زندگی انگلی است. شخصیت‌های اصلی کتاب. برای شخصیت‌های کتاب در ترجمه انگلیسی نام‌های مختلفی آورده شده، شخصیت‌های زیر برگرفته از ترجمه انگلیسی کتاب می‌باشد
نیلز آرستراپ (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی بود. از جمله فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده، می‌توان به "اسب جنگی" و "بازگشت به مونتاوک" اشاره کرد. درگذشت. آرستروپ در ۱ دسامبر ۲۰۲۴، در سن ۷۵ سالگی در فرانسه درگذشت.
جسیکا مک‌نامی بازیگر استرالیایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "عهد" (۲۰۱۲)، "نبرد دو جنس" (۲۰۱۷)، "چیپس"(۲۰۱۷)، "مگ" (۲۰۱۸) و ایفای نقش سونیا بلید در "مورتال کامبت" (۲۰۲۱) اشاره کرد.
تاتیانا گابریل ماسلانی (به ؛ زادهٔ ) بازیگر کانادایی است. ماسلانی سابقهٔ حضور در فیلم‌هایی همچون قول‌های شرقی، زن طلایی‌پوش، نابودگر، میمون و سریال‌هایی، همچون مزرعهٔ قلب‌ها، مرغ ربات و شکست‌ناپذیر را داشته‌است.وی از سال ۲۰۲۲، نقش جنیفر والترز / شی‌هالک را در دنیای سینمایی مارول بازی می‌کند.
مایکل بی. جردن (؛ زاده ۹ فوریه ۱۹۸۷) بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی است. او بیشتر به خاطر بازی در نقش قربانی تیراندازی اسکار گرانت در درام "ایستگاه فروتویل" (۲۰۱۳)، بوکسور آدونیس کرید در "کرید" (۲۰۱۵) و اریک کیلمونگر در "پلنگ سیاه" (۲۰۱۸) شهرت دارد. اوایل زندگی. مایکل باکاری جردن در ۹ فوریه ۱۹۸۷ در سانتا آنا، کالیفرنیا زاده شد. خانواده جردن به مدت ۲ سال در سانتا آنا، کالیفرنیا زندگی کردند و سپس به نیوآرک، نیوجرسی، جایی که جردن بزرگ شد نقل مکان کردند. او در دبیرستان هنرهای نیوآرک، جایی که مادرش کار
او در دبیرستان هنرهای نیوآرک، جایی که مادرش کار می‌کرد و در آنجا نیز در کنار تحصیل بسکتبال بازی می‌کرد. جردن در طول مدتی که در هنرهای نیوآرک بود، توسط دانشجویان دیگر به دلیل تمایلش به بازیگری و مدل شدن مورد تمسخر قرار می‌گرفت
پول () رمانی است از نویسنده، روزنامه‌نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی، امیل زولا، این اثر که هیجدهمین کتاب از مجموعهٔ ۲۰جلدی روگن ماکار است، در سال ۱۸۹۱ منتشر گردید، هدف زولا از انتشار این داستان نشان دادن اثرات وحشتناک از حدس و گمان جعلی، ارتقاء شرکت‌ها، غفلت و قصور مدیران متخلف شرکت‌ها و در نهایت ناتوانی قوانین مالی و اقتصاد امپراتوری فرانسه آن زمان که در پاریس تجسم یافته بود می‌باشد. علی‌اکبر معصوم‌بیگی مترجم در مورد این رمان میگوید: «رمان پول هم به مساله بورس‌بازی، سفته‌بازی، گسترش سرمایه‌داری، سربرآوردن
سفته‌بازی، گسترش سرمایه‌داری، سربرآوردن سرمایه در همه اطراف و اکناف فرانسه و اروپا می‌پردازد و حتی تا حدی به بین‌المللی شدن سرمایه هم توجه دارد. همه این ماجراها به گونه‌ای است که گویی زولا دقیقا در سال ٢٠٠٧ ظهور کرده و حباب‌های مالی و ترکیدنشان را دیده و حالا به نوشتن رمان «پول» پرداخته است. رمان این پرسش‌ها را مطرح می‌کند که پول چه نقشی در زندگی دارد و پدیدآورنده خوشبختی است یا بدبختی؟ تمدن‌ساز است یا نابودکننده روابط میان آدم‌ها؟ در انتها زولا پاسخی نمی‌دهد و قضاوت را به عهده خواننده می‌گذارد، چون روش او
و قضاوت را به عهده خواننده می‌گذارد، چون روش او کنارایستادن و تماشای فعل‌و‌انفعالات است. او در این رمان همچنین به قضیه استعمار خاورمیانه و شرق هم توجه داشته است. زولا در این رمان به جنبه‌ای از زندگی اجتماعی و سیاسی فرانسه که مقارن با سربرآوردن غول سرمایه‌داری است توجه دارد. ازاین‌حیث بین آثار زولا اهمیت «پول» در پرداختن به روابط سرمایه‌دارانه در عصر جدید ممتاز است.» دورنمای تاریخی. داستان پول امیل زولا به واسطهٔ ماهیت و چرخهٔ زمانیِ خودش دورنمای تاریخی وسیعی را در خود جای داده که در ذیل به تعدادی از آنها
را در خود جای داده که در ذیل به تعدادی از آنها اشاره می‌شود در پایان، داستان به مرحلهٔ جنگ فرانسه و پروس در سال‌های (۱۸۷۱–۱۸۷۰) و سقوط امپراتوری دوم فرانسه می‌رسد. ترجمه فارسی. این کتاب با نام "پول و زندگی" توسط انتشارات نگاه با ترجمهٔ علی‌اکبر معصوم‌بیگی به سال ۱۳۷۶ منتشر شد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال قطر (انگلیسی: QATAR national under-23 football team) نماینده قطر در بازی‌های المپیک و بازی‌های آسیایی است. سه دوره حضور در بازی‌های آسیایی و یک قهرمانی در کارنامه دارد و یک سال نیز میزبان این مسابقات است.
تارکک ، که با نام زحل LII (نام موقت اس/۲۰۰۷ اس ۱) هم شناخته می شوداز قمرهای سیاره زحل است. کشف این قمر در ۱۳ آوریل سال۲۰۰۷ توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی.جویت، جن کلینه وبرت جیمز گلدمن از مشاهداتی که بین ۵ ژانویه ۲۰۰۶ تا و ۲۲ مارس ۲۰۰۷ صورت گرفته بود اعلام شد. قمر به نام تارکک خدای ماهاینوئیتها نامگذاری شد.و عضوی از گروه قمرهای طبیعی اینوئیت است. تارکک حدود۷ کیلومتر قطر دارد. کاوشگر کاسینی تارکک را بیش از ۱٫۵ روز در ۱۵–۱۶ ژانویه ۲۰۱۴ مشاهده کرد. انحراف تارکک (تارکیکن) ۴۹٫۹۰درجه نسبت به دائرةالبروج و (۴۹٫۷۷
(تارکیکن) ۴۹٫۹۰درجه نسبت به دائرةالبروج و (۴۹٫۷۷ درجه نسبت به استوای زحل) و نیم‌قطر بزرگ آن ۱۷٫۹۱۰۶ گیگامتر است. حرکت این قمر رجوعی و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۱۰۸۱ است. تارکک با حرکت موافق‌گرد و دوره ۸۹۴٫۸۶ روز دور زحل می‌چرخد.
علی موحدی ساوجی (زادهٔ ۱۳۲۲–۲۶ مرداد ۱۳۸۰) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ ساوه در دورهٔ اول، دورهٔ دوم و دورهٔ سوم و همین‌طور نماینده حوزه انتخابیه تهران در دورهٔ چهارم و دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. موحدی ساوجی که سمت‌هایی همچون مشاور عالی سازمان عقیدتی سیاسی ارتش را نیز داشته است به دلیل سانحه رانندگی در جاده تهران - فیروزکوه در سال ۱۳۸۰ درگذشت.
منگشتی امیریان (زادهٔ ۱۳۱۸ – درگذشتهٔ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰) وزنه‌بردار اهل ایران بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در دستهٔ وزنی ۸۲٫۵ کیلوگرم شرکت کرد و به مقام هفتم رقابت دست یافت.
حوزهٔ انتخابیه سراب از حوزهٔ انتخاباتی استان آذربایجان شرقی است که شامل ۱ شهرستان سراب و جمعیتی بالغ بر ۱۳۱٬۹۳۴ نفر می‌شود. فهرست نمایندگان. این فهرستی از نمایندگان حوزهٔ انتخابیهٔ سراب در مجلس شورای اسلامی است.
ژاک ماهفر (متولد ۲۵ اسفند ۱۳۰۹ در اصفهان) بازرگان ایرانی است که به تجارت دارو پرداخت و قصد برپایی کارخانه‌های داروسازی در ایران را داشت که با بروز انقلاب در ایران منتفی شد. او به پاس خدمات نیکوکارانه خود در امور پزشکی و درمان، فرهنگ و اجتماع به دریافت نشان ملی فرانسه (لژیون دونور) و نشان لیاقت ریاست جمهوری اسرائیل و لوحه‌های افتخار و سپاس از جانب نهادهای زیاد نائل گردید. خانواده و تحصیلات. ژاک ماهفر بازرگان موفق ایرانی و از نیکوکاران جامعه یهودیان آن کشور، در ۲۵ اسفند ۱۳۰۹ (۱۶ مارس ۱۹۳۱) در محله یهودیان
در ۲۵ اسفند ۱۳۰۹ (۱۶ مارس ۱۹۳۱) در محله یهودیان اصفهان به نام جوباره به دنیا آمد. او را «ذکریا» نام گذاشتند که بعدها به «ژاک» تغییر نام داد. مادرش منزال و پدرش حاج هیلل ماه گرفته، همراه با پنج فرزند خود همگی در یک اتاق کاه گلی با یک پستو و زیرزمین نمناک و تاریک زندگی می‌کردند. جویباره محله زندگی یهودیان پس از دردشت و گلبهار و گی بود چهارسال نخست دوران ابتدایی را در مدرسه «بهشت آئین» که متعلق به میسیونرهای مسیحی بود گذراند و سال‌های بعد را تا پایان دوره راهنمایی متوسطه در دبیرستان اتحاد (آلیانس که توسط
راهنمایی متوسطه در دبیرستان اتحاد (آلیانس که توسط جامعه یهودیان فرانسه در ایران برپا شده بود) تحصیل کرد و پس از آن به دبیرستان «ادب» انتقال یافت که همگی از نظر سطح تحصیل به‌طور نسبی بالا بودند. در ۱۲ سالگی به جنبش پیشاهنگی یهودی به نام «خالوتص» پیوست و در آن جا با فرهنگ نوین اسرائیل نوخاسته و زبان عبری آشنا شد. پیشینه بازرگانی. اولین آشنایی او با امور دارویی و پزشکی هنگامی بود که دکتر منظورالله پزشک یهودی که به‌طور سیار در روستاهای اطراف اصفهان به دیدار بیماران می‌رفت، به پدرش پیشنهاد کرد که ژاک در تعطیلات
می‌رفت، به پدرش پیشنهاد کرد که ژاک در تعطیلات تابستان دستیار او باشد. دستمزد او بخش کوچکی از مرغ و آذوقه‌ای بود که روستائیان به عنوان حق درمان به پزشک می‌پرداختند. خود او نیز بعدها با خرید اقلامی چون صابون و شانه به دستفروشی در خیابان‌های شهر می‌پرداخت. در سال ۱۳۲۷ خورشیدی (۱۹۴۸) پدرش به بیماری سل استخوان، که در آن دوران یک بیماری خطرناک و تقریباً لاعلاج بود مبتلا شد و پس از معالجات بی‌نتیجه در اصفهان، توسط ژاک به تهران آورده شد و بستری گردید. بدین سان ژاک ناچار بود در حالی که هنوز کلاس یازدهم را تمام
ژاک ناچار بود در حالی که هنوز کلاس یازدهم را تمام نکرده به تلاش برای خود و درمان پدر خویش بپردازد. او در تهران، در داروخانه "ری" که متعلق به دکتر موسی برال شخصیت سرشناس یهودی بود به عنوان شاگرد استخدام شد و با دستمزد روزی سه تومان هر روز شانزده ساعت کار می‌کرد؛ ولی او در این دوران تجربیات زیادی آموخت که در سال‌های بعد به او امکان داد در تجارت دارو موفق شود. او شرکتی به نام «شرکت دارویی ماهفر» برپا ساخت که در طول زمان توانست نمایندگی انحصاری چندین شرکت بزرگ دارویی جهان و به ویژه کارخانه «آستراً» در سوئد را
دارویی جهان و به ویژه کارخانه «آستراً» در سوئد را به دست آورد و چنان گسترش یابد که ده‌ها نفر پزشک و کارشناسان امور بازاریابی و کارمندان در آن جا به کار مشغول شدند. در مراحل بعدی، او به تولید چند نوع دارو با دریافت مجوز از شرکت‌های اروپایی پرداخت. ژاک ماهفر از همان نخستین سال‌های شکوفایی فعالیت بازرگانی خود، اقدامات نیکوکارانه در خدمت به جامعه را نیز آغاز کرد و از جمله شرکت ماهفر اکثر کارمندان را صاحب مسکن ساخت و کار احداث و اهدای ده مدرسه را در روستاهای فقیرنشین ایران به درخواست دولت به انجام رساند و در
ایران به درخواست دولت به انجام رساند و در برپایی یک خانه سالمندان در تهران سهیم گردید و به سه مدرسه یهودی نیز یاری رساند. در سال‌های بعد او پیشنهاد محمد رضاشاه را برای احداث کارخانه تولید دارو در داخل ایران با سپهبد دکتر عبدالکریم ایادی پزشک شخصی شاه که مسؤول امور دارویی و پزشکی کل ارتش نیز بود در میان گذاشت و ابراز آمادگی برای همکاری کرد. هدف آن بود که شماری از داروهای پرمصرف خارجی، در داخل کشور تولید شود تا هم ارزان‌تر به دست مصرف‌کننده برسد و هم مقادیر زیادی ارز خارجی صرفه جویی شود. این اقدام همچنین
زیادی ارز خارجی صرفه جویی شود. این اقدام همچنین موجب ورود تکنولوژی پیشرفته به ایران می‌شد و به مرور زمان پیشرفت فناوری در داخل کشور را نیز امکان‌پذیر می‌ساخت. کمپانی سوئدی آسترا یکی از نخستین شرکت‌های خارجی بود که از این اندیشه استقبال کرد و به موازات آن چند شرکت سوئیسی، ایتالیایی و هلندی نیز به آن توجه نشان دادند. قرار بود این پروژه با همکاری "اداره تدارکات کشوری ارتش (اتکا)" که مسؤول اصلی تأمین داروهای مورد نیاز ارتش بود به انجام برسد و حتی بخشی از آن به کشورهای همسایه صادر شود. اجرای این پروژه مراحل
به کشورهای همسایه صادر شود. اجرای این پروژه مراحل حساس اولیه را پشت سر گذاشت و حتی قراردادی با کمپانی سوئدی آسترا به امضا رسید و مورد تأئید محمد رضا شاه نیز قرار گرفت؛ ولی با آغاز ناآرامی‌ها در ایران که به انقلاب اسلامی خمینی در ۱۲ بهمن ماه ۱۳۵۷ (اول فوریه ۱۹۷۹) انجامید، اجرای این پروژه منتفی شد. ژاک ماهفر در طول سال‌های زندگی خود در ایران با شماری از شخصیت‌های ارشد کشوری، به ویژه آنانی که با امور دارویی و پزشکی مربوط می‌شدند آشنا گردید و با آن‌ها همکاری و همیاری داشت – و از جمله با دکتر منوچهر اقبال که در
داشت – و از جمله با دکتر منوچهر اقبال که در بهار سال۱۳۳۶ (۱۹۵۷) به نخست وزیری رسید، سپهبد دکتر ایادی، دکتر جهانشاه صالح وزیر بهداری و دیگر بلندپایگانی که دست اندرکار امور دارویی و درمانی کشور بودند آشنا شد. او همچنین از بلندپایگان جامعه یهودیان ایران و در شمار شخصیت‌های برجسته و نیکوکار این جامعه است که از جمله مورد تقدیر حاخام یدیدیا شوفط رهبر روحانی جامعه و نیز حاج حبیب القانیان رئیس انجمن کلیمیان ایران تا پیش از انقلاب اسلامی در ایران قرار گرفت. مهاجرت از ایران. کوتاه مدتی پس از انقلاب اسلامی، به دنبال
ایران. کوتاه مدتی پس از انقلاب اسلامی، به دنبال تسلط یافتن حکومت بر همه شرکت‌های بازرگانی و کارخانه‌ها و موسسات تولیدی کشور، از ژاک ماهفر نیز خواسته شد که شرکت دارویی خود را به دولت واگذار کند و از همه حقوق خود صرفنظر نماید. او چاره‌ای جز اجرای این دستور نداشت. ژاک ماهفر همراه با نمایندگان رسمی حکومت اسلامی ایران به سوئد و سوئیس و دیگر کشورهای اروپایی سفر کرد و همه امتیازنامه‌های نمایندگی انحصاری داروها را رسماً به نظام سیاسی جدید ایران واگذار کرد. کوتاه مدتی پس از آن، در تابستان ۱۳۵۸ (ژوئیه ۷۹) ژاک ماهفر
پس از آن، در تابستان ۱۳۵۸ (ژوئیه ۷۹) ژاک ماهفر و خانواده اش به ناچار ایران را ترک گفته و رهسپار دیار غربت شدند. آن‌ها ابتدا به لوس آنجلس رفتند؛ ولی پس از یک اقامت کوتاه تصمیم به انتخاب مکان دیگری گرفتند و بالاخره ژنو را برای اقامت دائم برگزیدند. ژاک ماهفر در اقامتگاه جدید خود توانست طی زمان نسبتاً کوتاهی فعالیت بازرگانی خویش در امور داروئی را تقریباً از صفر دوباره شروع کند و در کار خویش موفق شود. او در ژنو با شخصیت‌های نامدار یهودی آشنا شد و در امور اجتماعی با آنان به همکاری پرداخت. از جمله این شخصیت‌ها
با آنان به همکاری پرداخت. از جمله این شخصیت‌ها «موریس ابرامز» سفیر پیشین ایالات متحده در بخش اروپایی سازمان ملل و پایه‌گذار یک گروه حقوق بشری به نام «دیدبان ملل متحد» بود. خدمات بشر دوستانه. ژاک از دوران نوجوانی با سرزمین اسرائیل ارتباط ناگسستنی برقرار کرد و با ایگال الون وزیر خارجه وقت اسرائیل آشنا شد و با اکثر سران و سیاستمداران اسرائیلی و از جمله یتسحاک رابین و آریل شارون و اهود باراک که بعدها هرسه به مقام نخست وزیری رسیدند و ژنرال عزر وایزمن که به مقام ریاست جمهوری نائل شد، روابط دوستانه برقرار ساخت.
ریاست جمهوری نائل شد، روابط دوستانه برقرار ساخت. از همین هنگام بود که کمک‌های انسان دوستانه او به موسسات فرهنگی و علمی و پزشکی اسرائیل آغاز شد و لوحه‌های بسیاری به عنوان قدردانی به وی اهدا گردید. مدالهای افتخار. ژاک ماهفر با جامعه یهودیان فرانسه نیز همکاری تنگاتنگی دارد و با کمک رهبران آن کوشید برای آزادی ۱۳ نفر یهودیانی که در شیراز از جانب حکومت اسلامی به «جاسوسی برای اسرائیل» متهم شده بودند تلاش کند. او در این تلاش از کوفی عنان دبیرکل وقت سازمان ملل نیز کمک خواست. به خاطر مجموعه خدمات بشردوستانه اش بود
کمک خواست. به خاطر مجموعه خدمات بشردوستانه اش بود که نیکولا سارکوزی، رئیس‌جمهوری وقت فرانسه در سال ۲۰۱۱ به او نشان افتخار لژیون دونور Légion d'honneur اعطا کرد. او در اسرائیل نیز به احداث دو کنیسا (نیایشگاه یهودیان) پرداخت و هزینه چند مؤسسه طبی و درمانی را تأمین کرد و چند کلینیک دندان پزشکی در محله‌های کم‌بضاعت چند شهر اسرائیل برپا ساخت. در چارچوب خدمات فرهنگی، ده‌ها کتاب علمی و ادبی نیز به کمک او انتشار یافته‌است. در راه خدمت به فرهنگ ایران زمین، او عضو هیئت اجرائیه دانشنامه ایرانیکا (به سرویراستاری احسان
اجرائیه دانشنامه ایرانیکا (به سرویراستاری احسان یارشاطر) است که مرکز آن در نیویورک قرار دارد. به دنبال این خدمات بود که پرزیدنت شیمعون پرس رئیس‌جمهوری اسرائیل در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۴ نشان افتخار ریاست جمهوری را که مهم‌ترین مدال افتخار از نوع خود در اسرائیل محسوب می‌شود به او اعطا کرد. ژاک ماهفر یکی از شش نفر افراد غیر اسرائیلی است که در کنار هنری کیسینجر، بیل کلینتون، باراک اوباما و آنگلا مرکل، به دریافت آن مفتخر شده‌است.
غلامحسین مبصر (زاده ۱۸ اسفند ۱۳۰۷ - زرند) تیرانداز اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در بخش تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر در مرحله مقدماتی حذف و در بخش تفنگ درازکش ۵۰ متر با امتیاز ۵۶۷ در رده ۵۰ مسابقات قرار گرار گرفت. مبصری همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در بخش تفنگ درازکش ۵۰ متر در رده ۶۱ قرار گرفته است.
روح‌الله رحمانی (زاده ۱۹ شهریور ۱۳۱۳ - کاشان) دونده اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در رشته پرش سه‌گام در مرحله مقدماتی با پرش ۱۴/۷۰ متر از دور مسابقات حذف شد.
مصطفی تاجیک (زاده ۱۸ فروردین ۱۳۱۱ – ۲۵ خرداد ۱۳۸۹) کشتی‌گیر اهل ایران بوده است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن Lightweight آزاد شرکت کرده و پس از ۴ برد و ۲ شکست در رده چهارم قرار گرفته است..
محمد عامی تهرانی (زاده ۲۹ شهریور ۱۳۱۴ در بهشهر – درگذشتهٔ ۲۴ اسفند ۱۳۹۸) وزنه‌بردار اهل ایران بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن Middleweight شرکت کرده و با مهار وزنه ۱۲۰ کیلوگرم در یک‌ضرب و ۱۵۵ کیلوگرم در دوضرب در رده ششم مسابقات قرار گرار گرفت.
استدی‌کم وسیله‌ای است که برای تثبیت تصویر و حذف حرکات ناخواسته دوربین‌های فیلم‌برداری مورد استفاده قرار می‌گیرد. حذف لرزش دوربین در این وسیله به صورت مکانیکی صورت می‌گیرد و حرکت دوربین از حرکت فیلم‌بردار، مستقل می‌شود. با استفاده از استدی‌کم می‌توان هنگام حرکت سریع حتی روی سطوح ناهموار، تصاویر بسیار نرم و بدون لرزشی ثبت کرد. استدی‌کم با توجه به نوع دوربین و محیطی که از آن استفاده می‌شود می‌تواند شکل‌های گوناگونی داشته باشد. گرت براون، فیلم‌بردار آمریکایی، این وسیله را در سال ۱۹۷۵ اختراع کرده است. از زمان
این وسیله را در سال ۱۹۷۵ اختراع کرده است. از زمان اختراع تاکنون استدی‌کم نقش پررنگی در فیلم‌سازی و دنیای ورزش داشته است. تاریخچه. گرت براون که در فیلادلفیا به ساخت فیلم و تبلیغات مشغول بود، به دلیل این که از کار کردن با دالی و دوربین‌های بزرگ و حجیم خسته شده بود به دنبال راهی می‌گشت تا بتواند آزادانه همراه با دوربین حرکت کرده و در عین حال تصاویر نرم و بدون لرزشی را ثبت کند. او دوربین را به یک لوله با میله‌ای به شکل t متصل کرد؛ با این کار می‌توانست مرکز ثقل وسیله را در اختیار داشته باشد. سال ۱۹۷۳ این
ثقل وسیله را در اختیار داشته باشد. سال ۱۹۷۳ این وسیله‌ی میله‌ای شکل به مینی‌کرینی به شکل متوازی‌الأضلاع تبدیل شد. گرت برای دیدن صحنه، یک منظره‌یاب اپتیکی فیبری را از دوربین به چشم خود وصل کرد. این ابزار وزن زیادی داشت بنابراین گرت براون سیستم پشتیبانی اختراع کرد که از یک ریسمان کشسان به طول تقریبی ۳ متر و چند قرقره درست شده بود. در نهایت ت‍ـثبی‍ــت-کننده‌ی براون (Brown Stabilizer) یا همان استدی‌کم امروزی اختراع شد. گرت براون «۳۰ نمای غیرممکن» را به عنوان یک حلقه فیلم کوتاه ایجاد کرد؛ او به این دلیل نام آن
حلقه فیلم کوتاه ایجاد کرد؛ او به این دلیل نام آن را غیرممکن گذاشت چون صحنه‌های گرفته شده در آن با تکنولوژی هالیوود قابل دست‌یابی نبود. این فیلم کوتاه اولین استفاده‌ی سینمایی از استدی‌کم بود که در آن از شنای یکی از دوستان خود داخل استخر و دویدن همسرش در یک پارک و موزه‌ی هنر فیلادلفیا تصویربرداری کرده بود. او این قطعه فیلم‌ها را به EdDiGiulio (شرکت محصولات سینما) نشان داد. یک سال بعد، استدی‌کم برای اولین بار در یک فیلم سینمایی مورد استفاده قرار گرفت؛ فیلم در راه افتخار که هسکل وکسلر، مدیر فیلم‌برداری آن
در راه افتخار که هسکل وکسلر، مدیر فیلم‌برداری آن جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم‌برداری را به دست آورد. مدت کوتاهی بعد از این فیلم، استدی‌کم در فیلم‌های ماراتن من و راکی مورد استفاده قرار گرفت. به اشتباه تصور می‌شود که راکی نخستین فیلمی است که در آن از استدی‌کم استفاده شده است در حالی که این فیلم بعد از در راه افتخار و ماراتن من، سومین فیلم استفاده‌کننده از این وسیله است. بعد از ثبت اختراع، در سال ۱۹۷۸ آکادمی علوم و هنرهای سینما به گرت براون و شرکت محصولات سینما به خاطر کار برجسته‌ی آن‌ها در ساخت استدی‌کم،
به خاطر کار برجسته‌ی آن‌ها در ساخت استدی‌کم، جایزه‌ی اسکار اعطا کرد. به دنبال آن سال ۱۹۸۸ جایزه امی از طرف آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون به آن‌ها اعطا شد. کاربرد. قبل از این که سیستم‌های تثبیت‌کننده‌ی دوربین همانند استدی‌کم به وجود آیند، کارگردانان برای صحنه‌هایی که در آن دوربین باید حرکت می‌کرد، دو انتخاب داشتند: تکنیک‌های بالا هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند ولی استدی‌کم بُعد تازه‌ای را در عرصه‌ی فیلم‌بردای ایجاد کرده است. می‌توان استدی‌کم را آمیزه‌ای از تصاویر بدون لرزش سه‌پایه‌ی فیلم‌برداری، حرکت
از تصاویر بدون لرزش سه‌پایه‌ی فیلم‌برداری، حرکت روان دالی و انعطاف فیلم‌برداری با دست دانست. واژه‌شناسی. با وجود این که کلمه‌ی «Steadicam» نام یک برند تجاری است، تا حدودی می‌توان آن را کلی در نظر گرفت و به هر نوع برند استدی‌کم اطلاق کرد. در ایران. متأسفانه با وجود این که حدود ۴۰ سال از اختراع استدی‌کم می‌گذرد، استفاده از آن در ایران بسیار کم و محدود است.
خاطرات استارداست () یا خاطرات هتل استارداست فیلمی کمدی-درام به کارگردانی وودی آلن است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. این فیلم، نخستین فیلم شارون استون است. همچنین وودی آلن خودش این فیلم را به همراهِ "رز ارغوانی قاهره" و "امتیاز نهایی"، یکی از بهترین آثارش می‌داند. "خاطرات استارداست" که تقلیدِ طنزگونه‌ای از "۱/۲ ۸" فدریکو فلینی است، همانند آن فیلم، به طریق سیاه و سفید تصویربرداری شد. این فیلم نامزد دریافتِ جایزهٔ انجمن نویسندگان آمریکا برای «بهترین فیلم‌نامهٔ کمدی» بود. خلاصه فیلم. اندی بیتز فیلمسازی موفق اقدام به
بود. خلاصه فیلم. اندی بیتز فیلمسازی موفق اقدام به برگزاری فستیوالی به افتخار کارهایش می‌کند. در طول تعطیلات آخر هفته او به زندگی و عشق گذشته خود رجوع می‌کند و…
امیر یاوری (۱۰ آذر ۱۳۱۰ – ۲۰ آبان ۱۳۹۹) یک بوکسور اهل ایران بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در وزن ۶۳٫۵–۶۷ (سبک‌وزن) شرکت کرده که پس از استراحت در دور نخست مبارزات خود بوکسور اهل شیلی را شکست داد اما در دور دوم با شکست برابر حریف لهستانی از دور رقابت‌ها کنار رفت و در جایگاه نهم مشترک قرار گرفت. جام امیر یاوری. «جام کاپیتان امیر یاوری» برای نخستین بار در مرداد ۱۳۹۷ با حضور قهرمانان این رشته و به منظور تجلیل از کاپیتان امیر یاوری با حضور ۱۴ تیم در سالن شهید شیرودی( امجدیه)و با حضور ملی پوشان این رشته
شهید شیرودی( امجدیه)و با حضور ملی پوشان این رشته پیش از اعزام به مسابقات آسیایی جاکارتا برگزار گردید که با پیگیری های رییس وقت هیات بوکس استان تهران بنا بود ادوار بعدی این جام به صورت بین‌المللی برگزار گردد که پس از برکناری مصطفی نکو لعل آزاد از سکان داری بوکس استان تهران، برگزاری این جام نیز مسکوت ماند.
آب را نخورید () یک فیلم تلویزیونی (تله‌فیلم) به کارگردانی وودی آلن است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ نمایشنامه‌ای از خودش با عنوان این آب آشامیدنی نیست که در سال ۱۹۶۶ در برادوی به روی صحنه رفت، ساخته شده‌است. این دومین اقتباس سینمایی از نمایشنامهٔ مذکور است. نسخهٔ سینماییِ نخستِ این نمایشنامه در ۱۹۶۹ میلادی، به کارگردانی هاوارد موریس و با بازی جکی گلیسون، موجب ناخرسندی وودی آلن شده بود. همچنین این دومین فیلمی است که وودی آلن برای پخش در تلویزیون نوشت و کارگردانی کرد و قرار بود از شبکهٔ پی‌بی‌اس
نوشت و کارگردانی کرد و قرار بود از شبکهٔ پی‌بی‌اس پخش شود.
شاهکار () رمانی است از نویسنده، روزنامه نگار و نمایش نامه نویس فرانسوی، امیل زولا، که در فاصله سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۶ به چاپ رسید. این کتاب چهاردهمین جلد از مجموعهٔ ۲۰جلدی روگن ماکار است. عنوان کتاب به معنای واقعی کلمه به شکل «کار: به عنوان اثری هنری» ترجمه شده اما اغلب در زبان انگلیسی و بیشتر زبان‌های دیگر با عنوان "شاهکار" ترجمه و مشهور گشته، کتاب بیانگر داستان یک نقاش مستعد به نام "کلود لانتیر" می‌باشد که زولا شخصیت دو نقاش معاصر خودش یعنی مانه و سزان را در وی، به نوعی متجلی ساخته. در همان سال ۱۸۸۶، زولا
وی، به نوعی متجلی ساخته. در همان سال ۱۸۸۶، زولا نسخه‌ای از کتاب را به دوست نقاش خودش «سزان» تقدیم کرد. خط داستانی کتاب مربوط به زندگی هنری پاریس در دورهٔ امپراتوری دوم فرانسه می‌باشد که بخش‌هائی از زندگی خود زولا را هم به نوعی آشکار می‌سازد. شاهکار به نوعی پایان دهندهٔ دوران دوستی زولا و سزان نقاش هم بود و در مقالات منتسب به کتاب که بعدها ضمیمه گردید مشاهده شد که زولا در این داستان از دل نگرانی‌های سزان پرده بر می‌دارد و بیم او را از ناکامی‌هایش در تلاش برای به تصویر کشیدن آثارش نشان می‌دهد. گفته می‌شود که
به تصویر کشیدن آثارش نشان می‌دهد. گفته می‌شود که سزان، تابلوی دو مرد ورق باز را در حقیقت در جواب و کنایه‌ای خطاب به این اثر زولا طراحی کرده‌است.
آب را نخورید () فیلمی کمدی به کارگردانی هاوارد موریس است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ نمایش‌نامه‌ای از وودی آلن با عنوان این آب آشامیدنی نیست که در سال ۱۹۶۶ در برادوی به روی صحنه رفته بود، ساخته شده است. در سال ۱۹۹۴ میلادی، وودی آلن نسخهٔ جدیدی از این فیلم را برای پخش تلویزیونی ساخت و خودش نقشِ جکی گلیسون را بازی کرد.
اُوتان دهکده ای در استان حمص و شمال غربی شهر حمص است. بر پایه آمارهای سال ۲۰۰۴ جمعیت این دهکده ۵۸۳ نفر است.
القناقیه (به انگلیسی: Al-Qanaqiyah) شهری در استان حمص و شمال غربی شهر حمص است. بر پایه آمارهای سال ۲۰۰۴ جمعیت این شهر ۱٬۶۴۷ نفر است.
رَباح شهری در استان حمص و شمال باختری کشور سوریه و باختر شهر حمص است. بر پایه آمارهای سال ۲۰۰۴ جمعیت این شهر ۲٬۳۴۱ نفر است. ساکنین این شهر پیروی کلیسای یونانی ارتدکس هستند.
زنی دیگر () فیلمی درام به کارگردانی وودی آلن است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. برخی از مضامین و مفاهیم این فیلم، از فیلم‌های کارگردانِ محبوبِ وودی آلن، یعنی اینگمار برگمان (بویژه "توت‌فرنگی‌های وحشی") وام گرفته شده‌است. این فیلم هنگام اکران با بازخوردهای متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد. در وب‌سایت بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۵۹٪ از ۲۷ نقد ثبت‌شده مثبت هستند و میانگین امتیاز فیلم ۶.۵ از ۱۰ است. خلاصه داستان. «ماریون» زنی است که یادگرفته از خود در برابر احساساتش محافظت کند. او آپارتمانی برای کار بر روی کتاب جدیدش
کند. او آپارتمانی برای کار بر روی کتاب جدیدش اجاره می‌کند اما برحسب اتفاقات می‌تواند صدهای آپارتمان کناری‌اش که مطب یک روانپزشک است را بشنود. وقتی صدای زنی را می‌شوند که با دکتر صحبت می‌کند وارد ماجرای پیچیده‌ای می‌شود و…
پرنده رنگین () رمانی است از یرژی کوشینسکی داستان‌نویس لهستانی-آمریکایی یهودیتبار، داستان از دید پسری یهودی و تنها و سرگردان در دوران جنگ جهانی دوم روایت می‌شود، پرندهٔ رنگین داستان زجر و شکنجهٔ یک کودک است، ولی این داستان غم‌انگیز، پر از حماسهٔ بردباری و مقاومت نیز هست، این کودک مقاومت می‌کند. هم در برابر جهل و خرافات روستائیان، و هم در برابر تجاوزهای نازیسم، کتاب در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. شرح کوتاهی بر کتاب. در بین رمان‌های مربوط به حوادث جنگ جهانی دوم، رمان پرندهٔ رنگین از پرفروش‌ترین آن‌ها می‌باشد و بیش از