payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حسن حنفی (۱۹۳۵ – ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱)، استاد صاحب‌کرسی فلسفه در دانشگاه قاهره بود. وی از چهره‌های برجستهٔ اسلام متجددانه است. حنفی در خانواده‌ای هنری در قاهره متولد شد. وی در جوانی به آموختن ساز ویولن پرداخت و تاکنون همچنان این ساز را می‌نوازد. حنفی در جوانی با انگیزه‌های انقلابی فعالیت سیاسی داشته و با اخوان المسلمین مرتبط بوده است. حنفی بعدها در دانشگاه سوربن در پاریس به تحصیل پرداخت. وی از سال ۱۹۶۷ استاد فلسفه در قاهره بوده و همچنین به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های فرانسه، ایالات متحده آمریکا، بلژیک، کویت و
فرانسه، ایالات متحده آمریکا، بلژیک، کویت و آلمان حضور داشته است. فلسفه. حنفی شاگرد عثمان امین، پدیدارشناس است وی با انتشار سه گانه‌ای با استفاده از روش هوسرل به بازسازی کلاسیک فلسفه اسلامی و نقد منابع و توسعهٔ آگاهی اروپایی پرداخته است. تفسیر حنفی از اسلام را سوسیالیستی دانسته و او را از شارحان و معلمان "چپ اسلامی" دانسته‌اند. او همچنین تفسیری از اسلام را ترویج می‌دهد که حامی گسترش اخلاقی جهانی است. حنفی در بیشتر آثار اخیرش گفته است که اسلام نیازمند درکی همسو با آزادی و پیشرفت بشر است. حنفی در شورای تعامل
با آزادی و پیشرفت بشر است. حنفی در شورای تعامل متقابل که از ۲۶ نخست وزیر و رئیس جمهور سابق تشکیل شده نقش مشاور را داشته است. او همچنین عضو انجمن فلسفه میان فرهنگی است که به تشویق گفتگو میان فیلسوفان از سراسر جهان می‌پردازد. حنفی از امضا کنندگان اصلی «کلمهٔ مشترک میان ما و شما» ست؛ نامهٔ سرگشادهٔ مسلمان به رهبران مسیحی برای دعوت به صلح و درک متقابل. مناقشهٔ ارتداد. محافظه‌کاران اسلامی کتاب حسن حنفی «دعوت برای گفتگو» را بدعت و کفر دانسته‌اند. نظرات لیبرال وی در مورد اسلام خشم محافظه‌کاران از میان علمای دین و
مورد اسلام خشم محافظه‌کاران از میان علمای دین و ازهر را برانگیخته است؛ مثلاً او گفته است که نام خدا را باید به «متعال» تغییر داد؛ اما محافظه کاران و دانشمندان الازهر حنفی را بر این اساس که درصدد تحریف اسلام است رد کرده‌اند. علیه حنفی فتوایی هست که وی را مرتد دانسته است. این بحث در مصر جنجال‌هایی میان لیبرال‌ها در مخالفت با مرتد دانستن حنفی برانگیخته است. شاگردان. مجله‌ای مصری شاگردان اصلی وی در مصر را به این شرح معرفی کرده است:
سفرهای عبدالبهاء به غرب مجموعه‌ای از سفرها بود که عبدالبهاء در سن ۶۷ سالگی از فلسطین به غرب پیش گرفت. این سفرها مدّت سه سال از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳ به طول انجامید. عبدالبهاء، پسر بهاءالله بنیانگذار آئین بهائی، از ۸ سالگی به همراه او در زندان و تبعید به سر می‌برد. او از طرف بهاءالله به عنوان جانشین و مرکز آئین بهائی تعیین شده بود و پس از درگذشت بهاءالله در ۲۹ می ۱۸۹۲ مسئولیت جامعه به عهده او قرار گرفت. شانزده سال بعد، در نتیجهٔ انقلاب ترکان جوان در سال ۱۹۰۸، وی به‌طور ناگهانی در سن ۶۴ سالگی از زندان آزاد شد. در زمان
ناگهانی در سن ۶۴ سالگی از زندان آزاد شد. در زمان آزادی وی، عمده جوامع بهایی در ایران قرار داشت همچنین جوامع بهائی بزرگ دیگری نیز در باکو در آذربایجان عشق آباد در ترکمنستان و تاشکند در ازبکستان وجود داشت. آئین بهائی در دههٔ ۱۸۹۰ به غرب راه یافت ولی در ابتدا عدهٔ بهائیان در غرب فقط محدود به چندین هزار نفر بود. عبدالبهاء برای انتشار تعالیم بهائی در غرب راهی سفرهایی به اروپا و آمریکای شمالی شد. اولین سفر وی خارج از فلسطین و ایران، در سال ۱۹۱۰ به مصر بود. او حدود یک سال در مصر اقامت کرد و بعد از آن در ۱۹۱۱ سفری
یک سال در مصر اقامت کرد و بعد از آن در ۱۹۱۱ سفری پنج‌ماهه به فرانسه و انگلیس داشت. عبدالبهاء پس از بازگشت به مصر، راهی سفری به آمریکای شمالی شد که نزدیک به ۸ ماه به طول انجامید. در طول این سفر از شهرهای بسیاری در سراسر ایالات متحده، از مناطق عمده شهری در ساحل شرقی این کشور، تا شهرهای ایالت‌های غرب میانه و کالیفرنیا در سواحل غرب آمریکا بازدید به عمل آورد. وی همچنین به مونترال در کانادا سفر نمود. بعد از سفر به آمریکای شمالی، برای شش ماه عازم چندین کشور اروپایی از جمله فرانسه، انگلیس و آلمان شد و سپس شش ماه
از جمله فرانسه، انگلیس و آلمان شد و سپس شش ماه در مصر اقامت داشت و در نهایت به حیفا بازگشت. بر اثر سفرهای عبدالبهاء به غرب، جامعهٔ کوچک بهائیان غربی فرصت تقویت و تحکیم یافت و چشم‌انداز وسیع تری از این آئین به دست‌آورد. آئین بهائی همچنان توجه رهبران دینی، اجتماعی و آکادمیک و همچنین مطبوعات را به خود جلب کرد. روزنامه‌های آن زمان سفرهای عبدالبهاء را به نحو چشمگیری گزارش دادند. عبدالبهاء در طول سفرش، سخنرانی‌های بسیاری در خانه‌های بهائیان، هتل‌ها، مکان‌های مذهبی و سایر اماکن عمومی از جمله کنفرانس بین‌المللی
و سایر اماکن عمومی از جمله کنفرانس بین‌المللی حکمیت در دریاچهٔ موهانک، انجمن ادبی و تاریخی بتل، انجمن ملی پیشرفت رنگین پوستان، در دانشگاه‌های هوارد و استنفورد و در انجمنهای تئوسوفی انجام داد. سخنرانی‌های عبدالبهاء در غرب بخش مهمی از آثار بهائی را تشکیل می‌دهد. در دهه‌های پس از سفرهای عبدالبهاء، جامعهٔ بهائی آمریکا رشد قابل ملاحظه‌ای کرد و سپس در سراسر آمریکای جنوبی و استرالیا و اقیانوسیه و خاور دور منتشر شد. سفر به مصر. عبدالبهاء در ۲۹ اوت ۱۹۱۰ حیفا را به مقصد پورت سعید ترک کرد. وی حدود یک ماه در پورت سعید
پورت سعید ترک کرد. وی حدود یک ماه در پورت سعید ماند و بهائیان از قاهره برای دیدار او می‌آمدند. در اول اکتبر، عبدالبهاء عازم سفری دریایی به مقصد اروپا شد ولی به دلیل ضعف جسمانی، برای ۸ ماه در اسکندریه مجبور به توقف گردید. در مدت توقف در مصر، مطبوعات مصری پوشش مثبتی از شخصیت عبدالبهاء و بهائیان ارائه دادند. عبدالبهاء در اسکندریه با گروه بزرگ‌تری از افراد ملاقات کرد. در ماه مه، به قاهره نقل مکان کرد و در آنجا بار دیگر توجه مثبت مطبوعات از جمله- الاهرام- را به خود جلب کرد. همچنین در این زمان با مفتی مصر، عباس
خود جلب کرد. همچنین در این زمان با مفتی مصر، عباس حلمی پاشا، و خدیو مصر دیدار کرد. عبدالبهاء در نهایت در ۱۱ اوت ۱۹۱۱، مصر را به مقصد اروپا ترک کرد. اولین سفر به اروپا. اولین سفر عبدالبهاء به اروپا در فاصلهٔ اوت تا دسامبر سال ۱۹۱۱ صورت گرفت. بعد از این سفر وی به مصر بازگشت. او در طول سفر از دریاچه ژنو در مرز فرانسه و سوئیس و همچنین از بریتانیا و فرانسه بازدید به عمل آورد. هدف از این سفر حمایت از جوامع بهائی غرب و گسترش بیشتر تعالیم بهاءالله بود. پیش از این سفر، عبدالبهاء نمایندگانی را به اروپا اعزام کرده
سفر، عبدالبهاء نمایندگانی را به اروپا اعزام کرده بود همچنین در ماه ژوئیه ۱۹۱۱ نامه‌ای به اولین کنگرۀ جهانی نژادها ارسال کرده بود. بریتانیا. عبدالبهاء در ۴ سپتامبر وارد لندن شد و تا ۲۳ سپتامبر در این شهر ماند. او در شامگاه ۱۰ سپتامبر اولین سخنرانی عمومی خود در غرب را از تریبون کلیسای سیتی تمپل ایراد نمود. در ۳ اکتبر عبدالبهاء لندن را به مقصد پاریس، فرانسه ترک کرد. فرانسه. عبدالبهاء ۹ هفته را در پاریس گذراند. اولین سخنرانی وی در پاریس در تاریخ ۱۶ اکتبر ۱۹۱۱ انجام شد. او در فاصلهٔ ۱۶ اکتبر تا ۲۶ نوامبر
۱۹۱۱ انجام شد. او در فاصلهٔ ۱۶ اکتبر تا ۲۶ نوامبر تقریباً هر روز یک سخنرانی داشت. در برخی روزها بیش از یک سخنرانی می‌نمود. اگرچه اکثر سخنرانی‌های او در محل اقامتش در پاریس واقع در شمارهٔ ۴ در بلوار Cameons برگزار می‌شد، اما در مقر اصلی انجمن تئوسوفی و کلیسای چارلز واگنر نیز سخنرانی‌های ایراد نمود"." او همچنین با افراد مختلفی از جمله محمد عبدالوحید قزوینی و سید حسن تقی‌زاده دیدار داشت. در ۲ دسامبر ۱۹۱۱ عبدالبهاء فرانسه را ترک کرد و به مصر بازگشت. سفر به آمریکای شمالی. سال بعد عبدالبهاء سفر بسیار مفصل‌تری به
شمالی. سال بعد عبدالبهاء سفر بسیار مفصل‌تری به ایالات متحده و کانادا درپیش گرفت که در طی آن از حدود ۴۰ شهر بازدید به عمل آورد. در این سفر حدود ۳۷۳ سخنرانی داشت و جمعاً حدود ۹۳ هزار نفر مخاطب او قرار گرفتند. و در ۱۱ آوریل سال ۱۹۱۲ وارد نیویورک شد. در طول دوران اقامتش در نیویورک، به شهرهای بسیاری در سواحل شرق آمریکا سفر کرد. سپس در ماه اوت سفر گسترده‌ای را در سواحل غرب ایالات متحده آغاز نمود و در اواخر ماه اکتبر به شرق این قاره بازگشت. در ۵ دسامبر سال ۱۹۱۲ از طریق دریا به اروپا بازگشت. در طول نه ماه سفر در
طریق دریا به اروپا بازگشت. در طول نه ماه سفر در قارهٔ آمریکا، عبدالبهاء با افرادی همچون دیوید استار اردن رئیس دانشگاه استنفورد، خاخام استفن ساموئل وایز از شهر نیویورک، الکساندر گراهام بل مخترع، جین آدامز مددکار اجتماعی سرشناس، شاعر هندی رابیندرانات تاگور که در آن زمان در آمریکا در حال سفر بود، هربرت پوتنام کتابدار کتابخانه کنگره، اندرو کارنگی سرمایه‌دار و نیکوکار، ساموئل گامپر رئیس فدراسیون کار، رابرت پری دریاسالار و اکتشاف گر در قطب شمال و همچنین صدها نفر از بهائیان آمریکا و کانادا و تازه مؤمنان به آئین
از بهائیان آمریکا و کانادا و تازه مؤمنان به آئین بهائی دیدار داشت. تعداد زیادی مجموعه خاطرات از این دوره به همراه مقالات بسیاری از روزنامه‌ها در وصف این دوران به جا مانده است. سفر به آمریکا. عبدالبهاء در ۲۵ مارس ۱۹۱۲ سوار بر آرام اس سدریک از اسکندریه مصر عازم ناپل در ایتالیا شد. جامعهٔ بهائیان آمریکا چندین هزار دلار برای عبدالبهاء فرستاده بودند و از خواهش کرده بودند تا در ایتالیا کشتی سدریک را عوض کند و با آرام اس تایتانیک از انگلستان راهی آمریکا شود. اما عبدالبهاء پول‌ها را برای امور خیریه باز فرستاد و
عبدالبهاء پول‌ها را برای امور خیریه باز فرستاد و سفر خود را با کشتی سدریک ادامه داد. ورود به آمریکا و سفرها در نیوانگلند. کشتی اس اس سدریک صبح روز ۱۱ آوریل وارد نیویورک شد. خبر ورود عبدالبهاء به نیویورک توسط روزنامه‌های مختلف از جمله نیویورک تریبیون و واشینگتن پست پوشش داده شد. خبرنگاران و گزارشگران با عبدالبهاء در کشتی مصاحبه نمودند و او توضیحاتی در ارتباط با سفر خود و اهدافش ارائه نمود. در فاصلهٔ ۱۱ مارس تا ۲۵ آوریل، عبدالبهاء هر روز حداقل یک سخنرانی در نیویورک داشت و اغلب صبح‌ها و بعد از ظهرها به دیدار
داشت و اغلب صبح‌ها و بعد از ظهرها به دیدار تک به تک با ملاقات کنندگانی که به دیدنش می‌آمدند سپری می‌شد. در ۱۴ آوریل عبدالبهاء برای سخنرانی به کلیسای عروج دعوت شد. این رویداد توسظ نیویورک تایمز "نیویورک تریبون" و "واشینگتن پست" مورد پوشش قرار گرفت. این رویداد از این جهت حائز اهمیت بود که بر اساس قوانین کلیسا، حتی فردی از یک شاخهٔ دیگر مسیحیت بدون اجازهٔ اسقف، حق موعظه کردن در این کلیسا را نداشت. در ۲۰ مارس عبدالبهاء نیویورک را ترک کرد و راهی واشینگتن دی سی شد، محلی که تا ۲۸ آوریل در آنجا ماند. در واشینگتن
شد، محلی که تا ۲۸ آوریل در آنجا ماند. در واشینگتن دی سی جلسات و رویدادهای قابل توجه‌ای برگزار شد. برای مثال در ۲۳ آوریل ابتدا در دانشگاه هاوارد در مقابل بیش از ۱۰۰۰ دانشجو، استاد دانشگاه، مدیران علمی و دیگر بازدید کنندگان سخنرانی کرد. وی همچنین در طول اقامت خود در واشینگتن در مجمع ادبی و تاریخی بتل، که یکی از موسسات سرشناس سیاه پوستان در واشینگتن دی سی بود به سخنران پرداخت. غرب میانه. عبدالبهاء در ۲۹ آوریل وارد شیکاگو شد. در زمان حضورش در شیکاگو، سنگ بنای مشرق الاذکار ویلمت در نزدیکی این شهر را بنا نهاد.
مشرق الاذکار ویلمت در نزدیکی این شهر را بنا نهاد. عبدالبهاء همچنین از کلیولند و پیتزبورگ بازدید به عمل آورد و در این شهرها نیز افراد برجسته‌ای را ملاقات کرد و سخنرانی‌هایی ایراد نمود. بازگشت به شمال شرق. عبدالبهاء در ۱۴ مه به دریاچهٔ موهانک در شمال ایالت نیویورک سفر کرد تا در سخنرانی کند. بسیاری از نشریات سخنرانی او را انتشار دادند. در فاصلهٔ ماه‌های مه تا اوت عبدالبهاء به شهرهای مختلفی در ایالات نیویورک، ماساچوست، نیوجرسی و پنسیلوانیا و مین سفر نمود. سفر به کانادا. ، عبدالبهاء در نیمه شب ۳۰ اوت ۱۹۱۲ به
به کانادا. ، عبدالبهاء در نیمه شب ۳۰ اوت ۱۹۱۲ به مونترال وارد شد و تا ۹ سپتامبر در آنجا بود. از فعالیت‌های او در مونترال می‌توان به سخنرانی در کلیسای موحدین و کلیسای سنت جیمز اشاره کرد. ویلیام پیترسون- رئیس دانشگاه مک‌گیل در آن زمان، و پل بروکزی، اسقف کلیسای کاتولیک مونترال به دیدار او رفتند. سفر عبدالبهاء به مونترال توسط مطبوعات توجه‌ای قابل ملاحظه یافت. در شب ورود او سردبیر "مونترال دیلی استار" با او ملاقات کرد و این روزنامه همراه با مونترال گزت، "مونترال استاندارد"، Le Devoir و La Presse گزارش
"مونترال استاندارد"، Le Devoir و La Presse گزارش فعالیت‌های عبدالبهاء در حین این سفر را در روزنامه‌های خود انتشار دادند. سفر به سواحل غرب آمریکا. عبدالبهاء کانادا را به مقصد سواحل غربی آمریکا ترک کرد و در مسیر در شهرهای مختلفی توقف کرد. از ۹ نا ۱۲ سپتامبر در بوفالو، نیویورک به سر برد. از ۱۲–۱۵ سپتامبر را در شیکاگو و ۱۵ و ۱۶ سپتامبر را در کنشا ویسکانسین (۱۵–۱۶ سپتامبر) و ۱۶–۲۱ سپتامبر را مینیاپولیس گذراند. ادامهٔ سفرهایش وی را راهی نبراسکا، کلرادو و یوتا نمود. کالیفرنیا. عبدالبهاء در ۴ اکتبر به سان
یوتا نمود. کالیفرنیا. عبدالبهاء در ۴ اکتبر به سان فرانسیسکو وارد شد. اقامت او در کالیفرنیا بیشتر در منطقه خلیج بود و به لس آنجلس و ساکرامنتو نیز سفر کرد. در ۸ اکتبر در دانشگاه استنفورد سخنرانی نمود. بازگشت به شرق آمریکا. پس از سفر کالیفرنیا، عبدالبهاء به سمت سواحل شرق آمریکا بازگشت. در مسیر بازگشت در دنور (۲۸ و ۲۹ اکتبر) شیکاگو (۳۱ اکتبر – نوامبر ۳)، سینسیناتی (۵–۶ نوامبر) و واشینگتن، دی.سی. توقف داشت. در ۶ نوامبر برای سخنرانی خطاب به فدراسیون یهودیان واشینگتن به معبد آنان دعوت شد. بعد از آن در مسیر بازگشت
به معبد آنان دعوت شد. بعد از آن در مسیر بازگشت در ۱۱ نوامبر در بالتیمور در کلیسای موحدین سخنرانی کرد و سپس به نیویورک بازگشت و تا ۵ دسامبر که آمریکا را به مقصد اروپا ترک کرد در این شهر بود. در نیویورک برای گروهی که برای دستیابی به حق رأی برای زنان فعالیت می‌کردند در مورد برابری زنان و مردان سخنرانی نمود. در ۵ دسامبر عبدالبهاء سوار بر کشتی آراماس سلتیک از نیویورک عازم لیورپول شد. دومین سفر به اروپا. عبدالبهاء در ۱۳ دسامبر ۱۹۱۲ وارد لیورپول شد. در طول شش ماه او از انگلیس، فرانسه، اتریش-مجارستان و آلمان
ماه او از انگلیس، فرانسه، اتریش-مجارستان و آلمان بازدید کرد و در نهایت در روز ۱۲ ژوئن سال ۱۹۱۳ به مصر بازگشت. بریتانیا. عبدالبهاء از ۱۶ دسامبر تا ۶ ژانویه ۱۹۱۳ در لندن به سر برد و سخنرانی‌های متعددی داشت از جمله در مورد حق رأی زنان برای لیگ آزادی زنان صحبت کرد. در ادینبورگ، اسکاتلند با دانشجویان دانشگاه ادینبورگ ملاقات کرد و در مجمع اسپرانتو این شهر، کالج هنر ادینبورگ، نیو کالج و انجمن تئوسوفی‌ها سخنرانی کرد. سایر کشورهای اروپا. عبدالبهاء در ۲۲ ژانویه به پاریس وارد شد و این سفر که دومین دیدار او از این شهر
وارد شد و این سفر که دومین دیدار او از این شهر بود چند ماه به طول انجامید. در دوران اقامت خود به سخنرانی‌های عمومی خود و ملاقات با بهائیان ادامه داد. برخی از افراد برجسته‌ای که در پاریس ملاقات کرد، شامل سفیر ایران، چند تن از مقامات سرشناس دولت سابق عثمانی، پروفسور عنایت‌الله خان و ادوارد براون بودند. در ۱۹۱۳ به مدت ۸ روز در آلمان بود و از اشتوتگارت، اسلینگن آم نکا و باد مرگنت‌هایم بازدید کرد. در طول این سفر او برای یک گروه جوانان و همچنین یک مجمع اسپرانتیست‌ها سخنرانی کرد. عبدالبهاء از اشتوتگارت با قطار
سخنرانی کرد. عبدالبهاء از اشتوتگارت با قطار راهی بوداپست شد. در بوداپست با تعدادی از رهبران اجتماعی شناخته شده از جمله دانشگاهیان و رهبران جنبش صلح از ترک و عرب و یهودی و کاتولیک ملاقات کرد. او همچنین با انجمن تئوسوفی و انجمن ترکیه دیدار کرد. وی در ۱۱ مارس در سالن ساختمان قدیمی مجلس بوداپست سخنرانی نمود. در ۱۸ آوریل راهی وین شد. در آن‌جا با برتا سوتنر اولین زن برندهٔ جایزه صلح نوبل ملاقات کرد. عبدالبهاء از وین راهی اشتوتگارت و پس از آن برای بار سوم عازم پاریس شد و از ۲ مه تا ۱۲ ژوئن را در این شهر گذراند.
شد و از ۲ مه تا ۱۲ ژوئن را در این شهر گذراند. از آن‌جا که سفرها وی را ضعیف و خسته ساخته بود، نتوانست در بعضی جلساتی که در منازل بهائیان تشکیل می‌شد شرکت کند ولی در هتل خود جلساتی برگزار می‌کرد و سخنرانی می‌نمود. بار دیگر با سفیران ایران و ترکیه دیدار داشت. احمد عزت پاشا صدراعظم سابق عثمانی به افتخار عبدالبهاء ضیافت شامی در ۶ ژوئن برگزار نمود. عبدالبهاء در ۱۲ ژوئن وداع نهایی خود را در ایستگاه قطار پاریس انجام داد و با قطار راهی مارسی شد و صبح روز بعد سوار کشتی بخار شد و در ۱۷ ژوئن به پورت‌سعید در مصر رسید.
بخار شد و در ۱۷ ژوئن به پورت‌سعید در مصر رسید. بازگشت به مصر. عبدالبهاء قبل از بازگشت به حیفا، برای مدتی در پورت‌سعید توقف کرد و در آن‌جا با بهائیانی که از حیفا به دیدار او آمده بودند و مسلمانان و مسیحیان بومی ملاقات کرد. در ۱ اوت نوهٔ وی شوقی افندی، خواهرش بهیّه‌خانم و دختر ارشد او برای ملاقات وی از حیفا به مصر آمدند. در اواخر دوران اقامتش بار دیگر با عباس دوم مصر و خدیو مصر ملاقات داشت. در نهایت در ۲ دسامبر سوار بر کشتی مصر را ترک کرد و در بعدازظهر ۵ دسامبر ۱۹۱۳ وارد حیفا شد. تأثیر بر اندیشمندان. در مسیر
۱۹۱۳ وارد حیفا شد. تأثیر بر اندیشمندان. در مسیر سفرهایش به لبنان، مصر، اروپا و آمریکا، عبدالبهاء فرصت‌هایی برای ملاقات با بزرگان و شخصیت‌های معروف زمان خود یافت. در این سفرها، او با اهل ادیان، صاحبان دانش و اندیشه، هنرمندان و فیلسوفان شرقی و غربی ملاقات کرد و تأثیرات گسترده‌ای بر آن‌ها گذاشت. برخی از این شخصیت‌ها مانند شیخ محمد عبده، ارمینیوس وامبری، شکیب ارسلان، جبران خلیل جبران، امیر محمد علی توفیق، امیر جورج بیک لطف‌الله، ادوارد گرانویل براون، امین الریحانی و توماس کلی تشین پس از ملاقات با عبدالبهاء،
و توماس کلی تشین پس از ملاقات با عبدالبهاء، تأثیرات وی را بر زندگی و آراء خود احساس کرده و دربارهٔ او نظرهای مثبت ارائه داده اند. در نظر این اندیشمندان معروف، عبدالبهاء به عنوان یک شخصیت بزرگ، با ذکاء، دانش، و اخلاق برجسته توصیف شده است. همچنین، گواهی‌ها و توصیف‌هایی از آشنایی با عبدالبهاء در مجامع دانشمندان و فیلسوفان نیز موجب شگفتی و تعجب مشاهده‌کنندگان بوده است. آوگست هنری فورِل، و لئو تولستوی نیز به طور غیر مستقیم تحت تأثیر علم و دانش عبدالبهاء قرار گرفتند. جستارهای وابسته. عبدالبهاء پیوند به بیرون.
جستارهای وابسته. عبدالبهاء پیوند به بیرون. مستند «سفر پرفروغ» دربارۀ سفر عبدالبهاء به آمریکا
روی برانگانسا (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱) یک تکواندوکار اهل پرتغال است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره وزن ۵۸- کیلوگرم در مسابقات جهانی تکواندو ۲۰۱۱ اشاره کرد.
آلاء یک مؤسسه غیر تجاری و دانش‌بنیان آموزشی برخط در ایران است که با هدف توسعهٔ عدالت آموزشی ایجاد شده و فعالیت خود را رسماً در سال ۱۳۹۲ آغاز کرده‌است. این مؤسسه هفتم بهمن سال ۱۳۹۸، مجوز رسانه صوت و تصویری فراگیر را از صدا و سیما ایران دریافت نمود. تاریخچه. آلاء در سال ۱۳۹۲ فیلم آموزشی کلاس‌های درس سال آخر رشته‌های ریاضی و تجربی دبیرستان دانشگاه صنعتی شریف را برای دانلود رایگان در وبگاه خود قرار داد. در سال ۱۳۹۳ فیلم‌های آموزشی مقطع سوم دبیرستان نیز به "آلاء" اضافه شد و آموزش مقطع چهارم دبیرستان به دو سطح
اضافه شد و آموزش مقطع چهارم دبیرستان به دو سطح «متوسط به پایین» و «متوسط به بالا» تفکیک شد. "آلاء" در سال ۱۳۹۴ بخش جمع‌بندی‌ها و همایش‌های کنکوری را اضافه کرد و برنامه‌ریزی برای ورود به عرصهٔ دانشگاهی و افزودن درس‌های سال‌های دهم و یازدهم و دوازدهم دبیرستان در نظام آموزشی جدید را آغاز نمود. در ۱۹ بهمن ماه ۱۳۹۸ آلاء عضو شرکت دانش‌بنیان با مرتبهٔ نوپای نوع ۱ شد در اسفند ماه ۱۳۹۸ همزمان با تعطیلی مدارس در ایران به دلیل شیوع کروناویروس، سایت آلاء از طرف وزارت آموزش و پرورش ایران برای ارائه کلاس‌های غیرحضوری و
و پرورش ایران برای ارائه کلاس‌های غیرحضوری و مجازی معرفی گردید. در اواسط مهر ماه ۱۳۹۹، مطالب درسی دوره متوسطه اول نظام آموزشی جدید را تحت پوشش خود قرار داد. در آذرماه ۱۳۹۹ جهت تأمین بخشی از هزینه‌های خدماتی رایگان خود، از یک شتاب‌دهنده استارت‌آپ خطر پذیر با نام "حرکت اول" جذب سرمایه کرد. این سایت همچنین یک اپ با همین نام، "آلاء" ارائه کرده است و محتوای آموزشی خود را به طور رایگان در اختیار کاربرانش قرار میدهد. هزینه و سرمایه. استفاده از "آلاء" رایگان بوده و خدمات اصلی آموزشی رایگان در آن ارائه می‌شود.
و خدمات اصلی آموزشی رایگان در آن ارائه می‌شود. هزینه‌های آلاء از طریق کمک‌های بلاعوض مردمی و بعضی شرکت‌ها تأمین می‌گردد. بخشی از هزینه‌های این مؤسسه نیز با فروش برخی مجموعه‌ها نظیر همایش‌های جمع‌بندی، راه ابریشم، تفتان و … تأمین می‌شود. ریبرندینگ آلاء. آلاء در ابتدای سال 1402 و به مناسبت ده‌سالگی خود از لوگو و شعار جدید خود رونمایی کرد. روابط عمومی آلاء علت این تغییر را ابراز صمیمیت و القای مفهوم شخصیتی آلاء به مخاطبان و همینطور آغازی جدید برای آلاء اعلام کرد. مفاهیم اعلام شده برای لوگوی جدید آلاء نماد ~
کرد. مفاهیم اعلام شده برای لوگوی جدید آلاء نماد ~ به عنوان نماد حرف آ، اولین حرف آلاء و همینطور اولین حرف آموخته شده به دانش آموزان و آغازگر سوادآموزی آنها میباشد. مدرسه کنکور ایران. با شروع همه‌گیری بیماری کرونا در سال 1401، آلاء برنامه تلویزیونی مدرسه کنکور ایران را با شعار «پنجره‌ای یکتا رو به عدالت آموزشی» تهیه کنندگی و اجرا نمود و پخش این برنامه تلویزیونی در اسفند 1401 از شبکه آموزش سیما برای تمام دانش آموزان آغاز شد و هر روزه از ساعت 17:00 تا 20:30 شبکه آموزش را به خود اختصاص داده‌ بود.
لونت تونکات (؛ زادهٔ ) یک تکواندوکار اهل آلمان است. از افتخارات وی میتوان به کسب سه مدال طلا در مسابقات قهرمانی تکواندو اروپا اشاره کرد.
خسوس تورتوسا (؛ زادهٔ ) یک تکواندوکار اهل اسپانیا است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز وزن ۵۵ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۴ اشاره کرد.
صفوان خلیل (؛ زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۸۶) یک تکواندوکار اهل استرالیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا وزن ۵۸ کیلوگرم در یونیورسیاد ۲۰۱۱ اشاره کرد.
اسکار مونوز (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۹۳) تکواندوکار اهل کلمبیا است. از افتخارات او می‌توان به کسب مدال نقره وزن ۵۸ کیلوگرم در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
سیارک‌های نوع دی دارای یک بازتاب بسیار پایین و یک طیف الکترومغناطیسی مایل به قرمز بی‌محتوای طیف گسیلی هستند. پیشنهاد شده که آنها می‌توانند یک ترکیب مواد آلی غنی سیلیکات، کربن و سیلیکات بدون آب انیدروز، و احتمالاً یخ‌آب در قسمت‌های درونی خود داشته‌باشند. سیارک‌های نوع دی در ناحیهٔ بیرونی کمربند سیارک‌ها و فراتر از آن نیز پیدا شده‌اند. نمونه‌های سیارک نوع دی؛ سیارک‌های آتالا ۱۵۲ و هیدالگو ۹۴۴، و همچنین بیشتر تروجان‌های مشتری هستند. پیشنهاد شده که شهاب‌سنگ دریاچه تگیش پاره‌ای از یک "سیارک نوع دی" بوده و
دریاچه تگیش پاره‌ای از یک "سیارک نوع دی" بوده و همچنین، با قمر مریخی فوبوس نسبت‌های نزدیکی دارد.
زن اغواگر () یک فیلم جنایی-هیجانی به کارگردانی برایان دی پالما محصول سال ۲۰۰۲ کشور فرانسه است. در این فیلم بازیگرانی همچون ربکا رومین، آنتونیو باندراس، پیتر کایوتی، ری راسموسن، اریک ابوآنی، تیری فرمون، گرگ هنری، اوا دارلان، جان استیموس بازی کرده اند. خلاصه داستان. لوری اش یک سارق جواهرات است. او در قالب یک عکاس در جشنواره کن ۲۰۰۱ شرکت می‌کند تا زنی ثروتمند که جواهرات گرانقیمتی دارد را به دام بیندازد. لوری نهایتاً موفق به سرقت جواهرات می‌شود و آنگاه راه گریز را پیش می‌گیرد. او پس از این سرقت ده میلیون دلاری
را پیش می‌گیرد. او پس از این سرقت ده میلیون دلاری به پاریس می‌رود. در آنجا او تصادفاً با زن دیگری را که پریشان حواس بوده و پس از روانی شدن کشور را ترک کرده اشتباه گرفته می‌شود و بنابراین هویت او برای خود انتخاب می‌کند. هفت سال بعد لوری بعنوان همسر سفیر جدید ایالات متحده آمریکا در فرانسه ظاهر می‌شود. پس از اینکه یک عکاس مخفی اسپانیایی به اسم بارتو (با بازی آنتونیو باندراس) مخفیانه از او عکس می‌گیرد بنابراین تلاش‌های لوری برای نابود کردن بارتو و پنهان کردن هویت قبلی اش آغاز می‌شود.
عین‌الله شریف‌پور معروف به إمش(زاده شهرستان چالدران) نماینده مردم حوزه انتخابیه ماکو و شوط و پلدشت و چالدران، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود.وی در انتخابات دوازدهم دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ماکو و شوط و پلدشت و چالدران مجدداً ثبت کرد که با هشت هزار رای (نفر چهارم) نتوانست دوباره به مجلس شورای اسلامی راه یابد. نماینده ماکو و شوط و پلدشت و چالدران در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، عین‌الله شریف‌پور، در لیست قرار داشت و توانست با کسب ۲۷٬۸۳۰ رای از مجموع ۱۱۱٬۳۰۰ رای
و توانست با کسب ۲۷٬۸۳۰ رای از مجموع ۱۱۱٬۳۰۰ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
محمدباقر سعادت (متولد ١٣٣۴ در شبانکاره) چهره سیاسی اصلاح طلب و نماینده مردم حوزه انتخابیه دشتستان، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود. نماینده دشتستان در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، محمدباقر سعادت، در لیست قرار داشت و توانست با کسب ۳۶٬۹۱۶ رأی از مجموع ۱۰۶٬۳۱۵ رأی ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
بدبیاری‌های سوفی {به فرانسوی: "Les Malheurs de Sophie") فیلمی فرانسوی به فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی کریستف اونوره است که در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. این فیلم در سبک درام و کمدی است. چکیده داستان. سوفی دو رآن دخترکی بدجنس، سرزنده و کنجکاو در مورد زندگی است. او در حلقه پسر عمویش پل و رفقای کوچکش، کامیل و مادلین دو فلورویل، در املاک خانوادگی چهارصد بار شیطنت می‌کند، و نابخردی در پی نابخردی را موجب می‌شود. اما چون پدر و مادرش بایستی به آمریکا بروند، سوفی هم ناچار می‌شود دوستانش را ترک کند. افسوس که یک فاجعه
می‌شود دوستانش را ترک کند. افسوس که یک فاجعه سرنوشت سوفی را دگرگون می‌کند. دخترک یتیم می‌شود، و نامادریش، خانم فیچینی بدجنس سرپرستی او را بر عهده می‌گیرد و زندگیش را دشوار می‌کند. لیکن پس از بازگشت به فرانسه، او می‌تواند به کمک رفقای بازیافته اش و خانم دو فلورویل دوباره لبخند و شادی گذشته زندگیش را بازیابد.
عبدالله حاتمیان، چهره سیاسی اصلاح طلب و نماینده مردم درگز، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. نماینده درگز در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، عبدالله حاتمیان، در لیست قرار داشت و توانست با کسب ۱۱٬۹۲۰ رای از مجموع ۴۱٬۸۶۵ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
آلتامیرا () فیلمی اسپانیایی به کارگردانی هیو هادسن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. سبک این فیلم زندگینامه‌ای و درام است. موضوع فیلم. این فیلم که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده، داستان باستان‌شناس آماتوری است که نقاشی‌های غار آلتامیرا را کشف می‌کند.
بهروز بنیادی نماینده (متولد ۱۳۴۹ در کبودان، شهرستان بردسکن)، چهره سیاسی اصلاح طلب، فوق‌تخصص اطفال و نماینده حوزه انتخابیه کاشمر، بردسکن و خلیل‌آباد در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. وی در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و رد صلاحیت شد. نماینده کاشمر در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، بهروز بنیادی، در لیست قرار داشت و توانست در مرحله اول انتخابات با کسب ۴۸٬۶۶۰ رای از مجموع ۱۶۲٬۲۱۵ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
علی اکبری نماینده مردم بجنورد و مانه و سملقان و جاجرم، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود. نماینده بجنورد در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، علی اکبری، در لیست قرار داشت و توانست با کسب ۱۰۳٬۰۴۶ رای از مجموع ۲۶۰٬۳۷۱ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
علی قربانی، چهره سیاسی اصلاح طلب و نماینده مردم بجنورد و مانه و سملقان و جاجرم، عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. نماینده بجنورد در مجلس دهم. در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، علی قربانی، در لیست قرار داشت و توانست با کسب ۹۹٬۲۰۴ رای از مجموع ۲۶۰٬۳۷۱ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
احمد همتی (زاده ۱ تیر ۱۳۴۱ در مهدی‌شهر) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی است که نماینده مجلس از حوزه انتخابیه سمنان، مهدی‌شهر و سرخه در دوره دهم مجلس شورای اسلامی بود. وی در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در فهرست قرار داشت و توانست با کسب ۳۱٬۷۷۱ رای از مجموع ۸۵٬۶۵۶ رای ماخوذه صحیح، راهی مجلس دهم شود.