payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیوسته و به شکل صفحه‌ای (تخت) از طریق نازل‌های باریکی به صورت پیوسته بر روی سطح یک استوانه می پاشید،استفاده گردید.با استفاده از این روش تولید تجاری،امکان ساخت ورقه‌های نازک و با ضخامت یکنواخت از شیشه‌های فلزی و با ضخامت ۱۵-۱۵۰ میکرومتر و عرض تا ۱ متر و طول نامحدود،میسرگشت.سرعت خنک کردن مشابه با روش اولیه Duwez می‌باشد. در روش کوئنچ بخار و رسوب الکتریکی ، جامدات آمورفی حاصل می‌شوند که می‌توان گفت دارای ساختار و خواص فیزیکی مشابه با مذاب سریع منجمد شده ، می‌باشد.در این روش، رسوب دادن اتم‌ها به صورت تک تک بر
این روش، رسوب دادن اتم‌ها به صورت تک تک بر روی سطح انجام می‌شود.تولید فلزات آمورف به این روش به دههٔ ۱۹۵۰ در آلمان باز می گردد. در آن زمان Buckel و Hilsch با استفاده از تبخیر حرارتی فلزات ساده(نظیر قلع و سرب) و آلیاژهای ساده(نظیر قلع-مس و سرب-مس) و کوئنچ بخارات فلزی بر روی یک سطح تبریدی خنک شونده(۱۰ کلوین)،امکان رشد فیلم آمورف را نشان دادند.بعد از این بررسی‌های اولیه،تیم‌های تحقیقاتی دیگری،بر روی آلیاژهای آمورف تهیه شده وبا این تکنیک کار نمودند. در روش رسوب بخار شیمیایی (CVD)،که از گازهای فرّار(نظیر
رسوب بخار شیمیایی (CVD)،که از گازهای فرّار(نظیر فلوریدهای فلزی،کلریدهای فلزی،کربونیل‌های فلزی و ...) استفاده می نمایند،در واکنش گازها در محفظهٔ واکنش،بخار فلز و یک جزء بخار تشکیل می‌شود که می‌توان بخار را بر روی سطح رسوب داد.از این تکنیک می‌توان ایجاد پوشش‌های آلیاژی آمورف بر روی سطوح،استفاده نمود.رسوب الکتریکی ، روش دیگری برای رسوب اتم به اتم برای ایجاد فیلم‌های آمورف می‌باشد.این روش،مشابه روش رسوب بخار شیمیایی است با این تفاوت که یون‌های فلزی(به جای اتم‌های فلزی)وجود دارند که این یون‌ها توسط حل شدن
اتم‌های فلزی)وجود دارند که این یون‌ها توسط حل شدن نمک‌های فلزی در یک محلول آبی ایجاد می‌شوند.زمانی که جریان الکتریکی از میان سلولی که این الکترولیت در آن قرار دارد عبور می نماید،یون‌های فلزی بر روی آند رسوب می نمایند.با ادامهٔ این فرایند،فیلمی بر روی آند تشکیل می‌شود. از این شیوه برای سالیان متمادی در آبکاری تجاری استفاده شده‌است(مانند آبکاری نیکل).این فیلم‌ها معمولاً دارای مقادیر قابل توجهی از سایر عناصر (نظیر فسفر) هستند که در صورت وجود کافی از این عناصر،فیلم‌ها به صورت آمورف در می آیند. خواص و کاربرد
به صورت آمورف در می آیند. خواص و کاربرد ها. مدول الاستیک شیشه‌های فلزی بسیار مشابه با مقادیر مربوط به همتاهای کریستالی آن‌ها می‌باشد. در مقابل،مقادیر استحکام تسلیم و سختی شیشه‌های فلزی ، بسیار بزرگتر از جامدات کریستالی قابل انعطاف مشابه می‌باشد. البته این نکته را نباید از نظر دور داشت که شیشه‌های فلزی به خاطر تردی و تافنس شکست پایین ، دارای کاربردهای تجاری پایینی هستند. کاربردهای شیشه‌های فلزی متنوع و رو به رشد می‌باشند. شیشه‌های فلزی دارای کاربردهایی به عنوان مغناطیس نرم،آلیاژهای لحیم کاری سخت،پوشش‌ها ،
مغناطیس نرم،آلیاژهای لحیم کاری سخت،پوشش‌ها ، الیاف تقویت‌کننده و بعضی کاربردهای مکانیکی می‌باشند.در کاربرد به عنوان مغناطیس‌های نرم، آلیاژهای آمورف در هسته‌های ترانسفورماتور استفاده می‌شوند که می‌توانند سبب کاهش اتلافات انرژی شوند. شیشه‌های فلزی اساساً در دمای نزدیک به دمای تبدیل شیشه،به صورت مایع ذوب می‌شود.برای مثال در شیشه‌های فلزی پایه آهن و پایه نیکل،منحنی سالیدوس تعادلی معمولاً در محدودهٔ دمایی ۷۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه قرار دارد(برای ترکیباتی که می‌توانند به صورت شیشه سرامیک درآیند).ولی دمای تبدیل شیشه‌های
صورت شیشه سرامیک درآیند).ولی دمای تبدیل شیشه‌های فلزی از این آلیاژ ها،در دمای پایین‌تر ۳۰۰-۵۰۰ درجه سانتیگراد می‌باشد.در واقع این آلیاژها در چنین دماهای پایینی قابل ذوب هستند که می‌توانند برای لحیم کاری سخت مورد استفاده قرار گیرند. شیشه‌های فلزی به خاطر دارا بودن استحکام تسلیم بالا برای تقویت تعدادی از زمینه‌های کامپوزیتی به شکل الیاف تقویت‌کننده،استفاده شده‌اند.یک مثال در این مورد ، تقویت بتن می‌باشد.الیاف شیشه فلزی می‌توانند به صورت ارزان و آسان توسط فرایند اسپین مذاب(چرخ کردن مذاب و تبدیل آن به شکل
فرایند اسپین مذاب(چرخ کردن مذاب و تبدیل آن به شکل رشته)،تولید گردند.قراردادن تنها چند درصد حجمی از الیاف شیشه فلزی در بتن ، سبب ۱۰۰ برابر شدن انرژی کل مورد نیاز برای شکستن آن خواهد شد.این افزایش قابل توجه در تافنس شکست ، همراه با افزایش ناچیزی در هزینه است.هم چنین استفاده از شیشه‌های فلزی برای تقویت کامپوزیت‌های زمینه پلیمری،مورد ملاحظه قرار گرفته‌است.مثالی در این مورد عبارت است از تسمه‌ها در تایرهای رادیکال.همچنین استفاده از الیاف از جنس شیشه‌های فلزی ، برای تقویت زمین‌های پلیمری مورد ملاحظه قرار
، برای تقویت زمین‌های پلیمری مورد ملاحظه قرار گرفته‌است. آلیاژهای شیشه‌ای (آمورف) بر پایه ی آلومینیوم و منیزیم. آلیاژهای فلزی سبک با استحکام ویژهٔ بالا و مقاومت به خوردگی خوب می‌توانند توسط آمورف‌سازی آلیاژهای پایه آلومینیوم و منیزیم ، تولید گردند.فازهای آمورف در آلیاژهای سریعاً منجمد شده Al-TM-Ln و Mg-TM (که TM بیانگر فلز انتقالی و Ln فلز لانتانیدی است)،ایجاد می گردند.بالاترین استحکام کششی به مقدار 1330 مگا پاسکال برای آلیاژهای پایه آلومینیوم و 830 مگاپاسکال برای آلیاژهای پایه منیزیم ، خواهد رسید.به
برای آلیاژهای پایه منیزیم ، خواهد رسید.به علاوه، آلیاژهای پایه منیزیم دارای ظرفیت زیادی برای ایجاد فاز شیشه (آمورف) می‌باشند که تولید فاز آمورف را توسط قالب‌گیری تزریقی (دایکاست) تحت فشار بالا میسر می گردد. اکستروژن پودرهای آمورف پایه آلومینیوم در دماهای بالاتر از دمای کریستالیزاسیون،سبب ایجاد موادی با استحکام بالا و دارای ساختار ظریفی از ترکیبات بین فلزی پراکنده شده در زمینهٔ آلومینیوم می گردد.در این حالت،بالاترین مقادیر اسنحکام کششی و حد خستگی به ترتیب برابر 940 و 313 مگاپاسکال می‌باشد. یک آلیاژ اکسترود
940 و 313 مگاپاسکال می‌باشد. یک آلیاژ اکسترود شده از Al-Ni-MM ( که MM میش متال است)، قبلاً برای قطعات ماشین مورد استفاده قرار گرفته‌است و توسعهٔ بیشتر مواد سازه‌ای تجاری از این آلیاژ ، مورد انتظار می‌باشد. مواد با وزن سبک،در استحکام بالا و مقاومت به خوردگی خوب دارای بسیاری از کاربردهای مهم می‌باشند.در سال 1971 دریافته شد که استحکام و تافنس (چقرمگی) آلیاژهای پالادیوم-سیلیسیم به صورت قابل توجهی توسط آمورف‌سازی به وسیلهٔ تکنیک اسپین کردن سانتریفیوژی مذاب ، افزایش می یابد.از آن زمان به بعد،تلاش‌هایی برای
، افزایش می یابد.از آن زمان به بعد،تلاش‌هایی برای توسعهٔ مواد آمورف با استحکام بالا توسط کوئنچ مذاب بر روی تعدادی زیادی از آلیاژها،انجام پذیرفت.در سال 1982،این نکته دریافته شد که فازهای آمورف در تعدادی از آلیاژهای پایه فلزات انتقالی شامل آلیاژهای پایه آهن،کبالت،نیکل و تیتانیوم مشاهده می گردد و استحکام این آلیاژها از همتاهای کریستالی خود خیلی بالاتر می‌باشد.اولین آلیاژ آمورف بر پایهٔ آلومینیوم در سال 1987 کشف گردید.
جیوانا پالا (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۳۲) بازیگر ایتالیایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در تعطیلات با یک گانگستر اشاره کرد.
سیلویو باگلینی (؛ زاده ۴ اوت ۱۹۱۴-درگذشته ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۶) بازیگر ایتالیایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "من، من، من… و دیگران"، "شب‌های پرحرارت پوپیا"، "تعطیلات با یک گانگستر"، "شام دلقک"، "زن، سکس و سوپرمن"، "آریزونا کلت بازمی‌گردد" و "چه شریرند مردان!" اشاره کرد. Sex
بیانکا دوریا (، زادهٔ -درگذشته )؛ هنرپیشهٔ ایتالیایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "به‌خاطر تو مرتکب گناه شده‌ام"، "اتصال کوتاه" (۱۹۴۳) و "تعطیلات با یک گانگستر" (۱۹۵۱) و "فردا هم روز خداست" (۱۹۵۱) اشاره کرد.
اکلیپسو یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "اکلیپسو" توسط نویسنده باب هانی و طراح لی الیاس خلق شده است که برای اولین بار در شمارهٔ ۶۱ مجموعه کمیک "خانهٔ اسرار" (اوت ۱۹۶۳) حضور پیدا کرد. در اصل، "اکلیپسو" اولین تجسم روح خشم و غضب و فرشتهٔ انتقام بود که به رذالت و پستی کشیده شد و در نهایت اِسپکتر جانشین وی گردید. او که درون قلب تاریکی مهر و موم شده بود، قادر به تسخیر کسانی بود که با او تماس بر قرار می‌کنند (از نامدارترین آن‌ها می‌توان به بروس گوردون اشاره
(از نامدارترین آن‌ها می‌توان به بروس گوردون اشاره کرد). "اکلیپسو" اغلب به دنبال تصرف و در اختیار گرفتن افرادی با قدرت‌های خارق‌العاده همچون سوپرمن، لار گاند و کاپیتان مارول برای رسیدن به اهداف خود است. در مقایسه با اِسپکتر، اکلیپسو به عنوان فرشتهٔ انتقام در نظر گرفته می‌شود. در طول تاریخچه اکلیپسو، این شخصیت اغلب به عنوان دشمن لیگ عدالت، تیم‌های وابسته به آن و آمیتیست، شاهدخت جم‌ورلد به تصویر کشیده می‌شود. "اکلیپسو" به عنوان هماورد اصلی فصل دوم مجموعه تلویزیونی "استارگرل" در شبکهٔ سی‌دابلیو حضور دارد که
"استارگرل" در شبکهٔ سی‌دابلیو حضور دارد که نقش بزرگسالی او توسط نیک ای. تارابی و جیسون دیویس و به عنوان پسری جوان توسط مایلو استاین به تصویر کشیده شده است. توانایی‌ها و قدرت‌ها. به عنوان یک مخلوق الهی و مسئول طوفان بزرگ در کتاب مقدس، "اکلیپسو" دارای قدرت‌های جادویی گسترده با اثرات گوناگون است، که شامل پرواز، تغییر اندازهٔ فیزیکی، آسیب‌ناپذیری، جاودانگی و تغییر آب و هوا برای خلق حوادث طبیعی (سیل، رعد و برق و طوفان) است. او دارای قدرت، سرعت و استقامت ابرانسانی و همچنین قادر به ایجاد و بکارگیری انرژی از دستان
و همچنین قادر به ایجاد و بکارگیری انرژی از دستان و چشم چپ خود است. او توانایی تسخیر هر شخصی بود که با او (قلب تاریکی، الماس سیاه که حاوی روح او بود) تماس بر قرار می‌کند. او با خود شمشیری به ظاهر نشکن و عرفانی حمل می‌کند و شمشیرزنی حرفه‌ای به‌شمار می‌رود.
ورزشگاه برن آرنا () با نام سابق ایراوالن یک ورزشگاه فوتبال در شهر اوربرو، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شده دارای ۱۴٬۴۰۰ نفر جمعیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
ورزشگاه نیا پارکن () یک ورزشگاه چندمنظوره در نورشوپینگ، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۰۴ میلادی ساخته شده دارای ۱۷٬۲۳۴ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
ورزشگاه یارنوالن () یک ورزشگاه فوتبال در سندویکن، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شده دارای ۷٬۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده‌است.
سیما جوینده در سال ۱۳۵۱ خورشیدی در قریه کاسی فیروزکوه (چغچران سابق) ولایت غور به دنیا آمده‌است، پدر شان گل آقا و نام پدر کلان شان حریف است. وی تا درجهٔ فوق بکلوریا تحصیلات دارد. به حیث معلم، کارمند در وزارت انکشاف دهات، کارمند درچندین مؤسسهٔ خیریه، کارمند در ولایت غور، والی غور انجام وظیفه نموده و در لویه جرگهٔ قانون اساسی و لویه جرگهٔ اضطراری شرکت کرده‌است. جمعیت ولایت غور در مرکز افغانستان حدود هشتصد هزار نفر است و بیشتر ساکنان آن فقیر هستند. آمار نشان می‌دهد که در روستاهای این ولایت بیش از صد گروه مسلح
که در روستاهای این ولایت بیش از صد گروه مسلح غیرمسئول فعال هستند و علیه یکدیگر می‌جنگند و گاهی نیروهای دولتی را تهدید می‌کنند. زمانیکه ایشان والی غور(با حمایت برادر شان ق ظاهر جان) بودند شورای علما ان ولایت اعلام کرده بود، گماردن یک زن به عنوان والی، مخالف ارزش‌های اسلامی است و مردم ولایت غور باید مانع این کار شوند. از نظر این شورا، تا وقتی که یک زن والی این ولایت باشد برگزاری نماز جماعت ناروا است. مخالفت شورای علما ولایت غور علیه گماشتن یک والی زن در این ولایت در شرایطی رخ داده‌است که محمد اشرف غنی،
این ولایت در شرایطی رخ داده‌است که محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان در ماه ژوئن ۲۰۱۵ شدیداً از تفکر زن‌ستیزی انتقاد نموده. همچنین تأکید کرد و تفکر زن‌ستیزی بر اندیشه نسل نو افغانستان هنوز حاکم است.
ورزشگاه مالمو () یک ورزشگاه چندمنظوره در مالمو، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شده دارای ۲۶٬۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
ورزشگاه ریاوالن () یک ورزشگاه چندمنظوره در بوروس، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شده‌است دارای ۱۹۴۰۰ نفر جمعیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده‌است.
ورزشگاه روسوندا () یک ورزشگاه فوتبال در سولنا، سوئد بوده. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۷ تأسیس و در سال ۲۰۱۳ تخریب شده‌است، ورزشگاه روسوندا دارای ۳۶٬۶۰۸ نفر ظرفیت بوده و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده‌است. ورزشگاه روسوندا از سال ۱۹۳۷ تا ۲۰۱۲ ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال سوئد بوده.
ورزشگاه توناوالن () یک ورزشگاه فوتبال در اسکیلستونا، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۲۴ تاسیس شده دارای ۷٬۸۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
ورزشگاه اوریانس وال () یک ورزشگاه فوتبال در هالمستاد، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شده دارای ۱۵٬۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
ورزشگاه آروسوالن () یک ورزشگاه فوتبال در شهر وستروس، سوئد است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۲ تاسیس شده دارای ۱۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت بوده و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است.
تانه‌گاشیما Tanegashima (種子島) که اغلب به ژاپنی و گاهی در انگلیسی hinawajū (火縄銃، "تفنگ کبریت") نامیده می‌شود، یک نوع سلاح گرم آرکبوس با قفل کبریت بود که از طریق امپراتوری پرتغال در سال ۱۵۴۳ به ژاپن معرفی شد. Tanegashima توسط طبقه سامورایی و آشیگارو "سربازان پیاده" آنها استفاده می‌شد و در عرض چند سال معرفی تانگاشیما در نبرد، نحوه جنگ در ژاپن را برای همیشه تغییر داد. تاریخ. ریشه‌ها. به نظر می‌رسد tanegashima بر اساس قفل‌های کبریتی است که در اسلحه خانه گوا در هند پرتغالی که توسط پرتغالی‌ها در سال ۱۵۱۰ تسخیر شده
پرتغالی که توسط پرتغالی‌ها در سال ۱۵۱۰ تسخیر شده بود، تولید می‌شد. نام تانگاشیما از جزیره ژاپنی (Tanegashima) گرفته شده‌است، جایی که یک جانک چینی با ماجراجویان پرتغالی در کشتی توسط طوفانی در سال ۱۵۴۳ به لنگر انداخته شد. ارباب جزیره ژاپن، Tanegashima Tokitaka (1528-1579)، دو تفنگ کبریت از آن خریداری کرد. پرتغالی‌ها و یک شمشیرساز را به کار انداختند تا از لوله کبریت کپی برداری و مکانیزم شلیک کند. آهنگر، یایتا، مشکل زیادی با بیشتر تفنگ نداشت، اما "دریل کردن لوله به صورت مارپیچ به طوری که پیچ (پیچ بیزن) محکم
به صورت مارپیچ به طوری که پیچ (پیچ بیزن) محکم وارد شود" یک مشکل بزرگ بود زیرا این "تکنیک ظاهراً در ژاپن وجود نداشت". تا این زمان." پرتغالی‌ها کشتی خود را تعمیر کردند و جزیره را ترک کردند و تنها در سال بعد که آهنگر پرتغالی به ژاپن بازگردانده شد مشکل حل شد. طی ده سال پس از معرفی، بیش از ۳۰۰۰۰۰ قبضه سلاح گرم تانگاشیما تولید شد. دوره سنگوکو. بسیاری از ژاپن درگیر جنگ‌های داخلی در طول دوره Sengoku (1467-1603) بود، زیرا اربابان فئودال برای برتری رقابت می‌کردند. اسلحه‌های کبریت در اواسط دوره معرفی شدند و در
اسلحه‌های کبریت در اواسط دوره معرفی شدند و در سال‌های آخر درگیری مورد استفاده گسترده قرار گرفتند و نقش تعیین‌کننده‌ای در میدان جنگ داشتند. در سال ۱۵۴۹، اودا نوبوناگا دستور داد ۵۰۰ اسلحه برای ارتش‌هایش تولید شود، در زمانی که مزایای سلاح‌های گرم نسبت به سلاح‌های سنتی هنوز برای سایر دایمیوها مشکوک بود. با این حال، سلاح گرم جدید در مقایسه با کمان‌های سنتی دارای مزایای بدون شک در برد بود. علاوه بر این، گلوله‌ها می‌توانستند تقریباً به هر زره و سپر نفوذ کنند. ریو سونگ ریونگ، مقام رسمی چوسون، نقل قول کرد: در تهاجم
ریونگ، مقام رسمی چوسون، نقل قول کرد: در تهاجم ۱۵۹۲، همه چیز از بین رفت. در عرض یک دو هفته یا یک ماه شهرها و قلعه‌ها از بین رفت و همه چیز در هشت جهت فرو ریخت. اگرچه [تا حدی] به دلیل وجود یک قرن صلح و عدم آشنایی مردم با جنگ بود که این اتفاق افتاد، اما واقعاً به این دلیل بود که ژاپنی‌ها از تفنگ‌هایی استفاده می‌کردند که می‌توانست به بیش از صدها قدم برسد و همیشه چیزی را سوراخ می‌کرد. می‌زدند که مانند باد و تگرگ می‌آمد و تیر و کمان با آن قابل مقایسه نبود. اما یک عیب قابل توجه قیمت بالای هر تفنگ و زمان تولید
یک عیب قابل توجه قیمت بالای هر تفنگ و زمان تولید طولانی بود. ریو سونگ ریونگ: با این حال، ماسک یک ساز بسیار پیچیده‌است و تولید آن بسیار دشوار است. Jixiao Xinshu [نوشته شده توسط Qi Jiguang در سال ۱۵۶۰] می‌گوید که یک ماه برای خسته کردن بشکه بهینه است - یعنی یک تفنگ یک ماه کار یک نفر را قبل از آماده شدن برای استفاده می‌گیرد. سختی و هزینه هم همین‌طور است. در روزهای اخیر، تفنگ‌های استفاده شده توسط ناظر همگی از سلاح‌های ژاپنی گرفته شده‌است. تعداد آنها زیاد نیست و اغلب می‌ترکند و روز به روز کمتر می‌شوند. ژاپنی‌ها
اغلب می‌ترکند و روز به روز کمتر می‌شوند. ژاپنی‌ها به زودی روی تکنیک‌های مختلف برای بهبود کارایی تفنگ‌های خود کار کردند. آنها تکنیک شلیک تلوتلویی را برای ایجاد باران مداوم گلوله بر روی دشمن توسعه دادند. آنها همچنین لوله‌ها و مهمات با کالیبر بزرگتر را برای افزایش کشندگی توسعه دادند. جعبه‌های محافظ در ظروف لاکی برای قرار گرفتن بر روی مکانیسم شلیک اختراع شدند تا همچنان در هنگام بارندگی شلیک کنند و همچنین سیستم‌هایی برای شلیک دقیق سلاح‌ها در شب با حفظ زوایای ثابت به لطف رشته‌های اندازه‌گیری شده بودند. توسعه
ثابت به لطف رشته‌های اندازه‌گیری شده بودند. توسعه دیگر hayago است، یک کارتریج بامبو که برای تسهیل بارگیری سریعتر استفاده می‌شود. یک لوله توخالی که در دو انتها باز بود، هایاگو حاوی باروت، گلوله و گلوله بود. پس از پاره کردن مهر و موم کاغذ لوله در پایین، یک سرباز می‌تواند به سرعت از آن برای ریختن پودر لازم در سلاح خود استفاده کند و قبل از قرار دادن آن روی لوله و استفاده از چکش خود برای پر کردن وات و گلوله به‌طور همزمان در لوله استفاده کند. پس از استفاده، هایاگو را می‌توان برای بسته‌بندی مجدد نگهداری کرد یا
را می‌توان برای بسته‌بندی مجدد نگهداری کرد یا دور انداخت. در سال ۱۵۶۳، قبیله آماگو در استان ایزومو با مجروح شدن ۳۳ نفر از دشمنان خود توسط تانگاشیما، بر طایفه کیکاوا پیروز شد. در سال ۱۵۶۷، تاکدا شینگن اعلام کرد که «از این پس، اسلحه‌ها مهمترین بازوها خواهند بود، بنابراین تعداد نیزه‌ها را در هر واحد کاهش دهید، و توانمندترین مردان خود را اسلحه حمل کنید». اودا نوبوناگا در نبرد آنگاوا (۱۵۷۰) از تانگاشیما استفاده کرد و بار دیگر در نبرد ناگاشینو (۱۵۷۵) علیه طایفه قدرتمند تاکدا، ۳۰۰۰ توپچی به پیروزی در نبرد کمک
قدرتمند تاکدا، ۳۰۰۰ توپچی به پیروزی در نبرد کمک کردند و هر بار هزار نفر شلیک کردند. آن‌ها در میان رودخانه پنهان شده بودند و از سینه‌ها برای جلوگیری از حملات پیاده‌نظام و سواره نظام دشمن استفاده می‌کردند و در عین حال محافظت می‌شدند. شکست قبیله قدرتمند تاکدا باعث تغییرات دائمی در تاکتیک‌های نبرد شد. ژاپن چنان مشتاق سلاح‌های جدید شد که احتمالاً از هر کشور اروپایی در تعداد مطلق تولید شده پیشی گرفت. ژاپن همچنین در تهاجم ژاپنی‌ها به کره در سال ۱۵۹۲ از این تفنگ‌ها استفاده کرد که در آن حدود یک چهارم نیروی تهاجم
استفاده کرد که در آن حدود یک چهارم نیروی تهاجم ۱۶۰۰۰۰ نفری توپچی بودند. آنها در ابتدا بسیار موفق بودند و تنها ۱۸ روز پس از فرود در بوسان موفق به تصرف سئول شدند. دوره ادو. جنگ داخلی برای کنترل ژاپن توسط توکوگاوا آیه یاسو به پیروزی رسید که رقبای خود را در نبرد سکیگاهارا در اکتبر ۱۶۰۰ شکست داد. سه سال بعد، او شوگونات توکوگاوا را تأسیس کرد، یک نهاد قدرتمند که صلح، ثبات و رفاه را در ژاپن حفظ می‌کرد. برای ۲۵۰ سال بعد این دوره به عنوان دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۸) شناخته می‌شود. از اواسط قرن هفدهم، ژاپن تصمیم گرفت از
می‌شود. از اواسط قرن هفدهم، ژاپن تصمیم گرفت از طریق سیاست ساکوکو خود را به روی تعامل با غرب بجز جمهوری هلند ببندد. برخلاف تصور عمومی، این امر منجر به «دست کشیدن از اسلحه» ژاپن نشد. در هر صورت، اسلحه کمتر مورد استفاده قرار می‌گرفت، زیرا دوره ادو درگیری‌های زیادی در مقیاس بزرگ وجود نداشت که در آن تفنگ مورد استفاده قرار گیرد. اغلب شمشیر به سادگی سلاح کاربردی تر در درگیری‌های متوسط مقیاس کوچک بود. انزوا تولید اسلحه در ژاپن را از بین نبرد - برعکس، شواهدی از حدود ۲۰۰ اسلحه ساز در ژاپن تا پایان دوره ادو وجود
حدود ۲۰۰ اسلحه ساز در ژاپن تا پایان دوره ادو وجود دارد. اما زندگی اجتماعی سلاح گرم تغییر کرده بود: همان‌طور که دیوید ال. هاول مورخ استدلال کرده‌است، برای بسیاری از جامعه ژاپنی، تفنگ برای ترساندن حیوانات به سلاحی کمتر از ابزار مزرعه تبدیل شده بود. بدون هیچ دشمن خارجی برای بیش از ۲۰۰ سال، تانگاشیما عمدتاً توسط سامورایی‌ها برای شکار و تمرین هدف استفاده می‌شد، اکثریت آنها به انبارهای اسلحه دایمیوها منتقل شدند. ورود نیروی دریایی ایالات متحده به ژاپن به رهبری متیو سی پری در سال ۱۸۵۴ یک دوره تسلیح مجدد را آغاز
سی پری در سال ۱۸۵۴ یک دوره تسلیح مجدد را آغاز کرد. تانگاشیما یک سلاح قدیمی در دهه ۱۸۰۰ بود و جناح‌های مختلف سامورایی به سلاح‌های گرم پیشرفته از جمله تفنگ مینی، بازو و تفنگ‌های تکراری دست یافتند. دوران سامورایی در سال ۱۸۶۸ با میجی پایان یافت. ژاپن به یک ارتش ملی اجباری با سلاح‌ها و لباس‌های مدرن روی آورد. برخی از اسلحه سازان تانگاشیماهای نوع کبریت خود را با مکانیزم‌های کلاه کوبه ای جایگزین کردند و در عین حال طرح آن را به عنوان یک تفنگ حفظ کردند. آخرین استفاده از زره سامورایی‌ها و سلاح‌های سنتی در ژاپن، از
از زره سامورایی‌ها و سلاح‌های سنتی در ژاپن، از جمله تانگاشیما، در جریان شورش ساتسوما (۱۸۷۷) بود، زمانی که ارتش امپراتوری ژاپن تازه تأسیس دولت میجی به آخرین سامورایی‌ها و مقاومت آنها در برابر مدرن سازی پایان داد. طبقه‌بندی اسلحه‌های مختلف. آرکبوس‌های ژاپنی بر اساس محل اسلحه سازان بومی خود و همچنین وزن توپ توسط مادر طبقه‌بندی می‌شوند. بان زوتسو (سیلندر شماره دار). رایج‌ترین کاربران Tanegashima سربازان پیاده دهقانی بودند که توسط سامورایی‌ها، آشیگارو فرماندهی می‌شدند. جایی که جنگ در دوران سنگوکو به‌طور تصاعدی
جایی که جنگ در دوران سنگوکو به‌طور تصاعدی با تشکیلات انبوه پیک، کماندار و در نهایت آرکبوس تغییر کرد، مقادیر زیادی اسلحه مورد نیاز بود و برای تجهیز تپوگومی (واحدهای تفنگ) ارتش فئودال ژاپنی مورد نیاز بود. از آنجایی که این اسلحه‌ها عمدتاً توسط آشیگارو استفاده می‌شد، کیفیت پایینی داشتند و در زرادخانه‌هایی ذخیره می‌شدند که می‌توانستند دوباره مورد استفاده قرار گیرند. تان-زوتسو (سیلندر کوچک). تان-زوتسو به‌طور کلی تپانچه‌های قفل کبریت بودند که به دلیل برد و قدرت شلیک پایین‌تر در مقایسه با بان-زوتسو، در نبردهای
شلیک پایین‌تر در مقایسه با بان-زوتسو، در نبردهای میدان باز مناسب نبودند و در عوض به عنوان نماد وضعیت سامورایی‌های سواره استفاده می‌شدند و گاهی برای دفاع شخصی با رتبه‌های بالا استفاده می‌شدند. چو زوتسو (سیلندر وسط). در زمان ظهور سلاح‌های گرم، ارتش‌های ژاپن باید راه‌های قابل اعتمادی برای دفع استفاده گسترده از تفنگ‌ها ارائه می‌کردند، خواه ساخت زره‌های فلزی و به زودی ضد گلوله، دسته‌های ایستاده بامبو به هم گره خورده یا پاویس‌های آهنی سنگین باشد. با توجه به ضعیف بودن کالیبر بان زوتسو برای نفوذ به روش‌های حفاظتی
بودن کالیبر بان زوتسو برای نفوذ به روش‌های حفاظتی یادشده، برای تجهیز سازندهای آشیگارو که با این موانع مواجه می‌شدند، به یک تفنگ جدید و در عین حال سخت‌تر و گران‌قیمت تر با کالیبر تفنگ بزرگتر نیاز بود. O-Zutsu (سیلندر عالی). اسلحه‌های این کالیبر (۲۰ مامان و بیشتر) عملاً توپ‌های دستی قابل حمل بودند و به عنوان سلاح‌های محاصره ای برای کوبیدن لولاهای دروازه‌ها و همچنین سلاح‌های قدرتمند ضد نفر و ضد سواره نظام استفاده می‌شدند. کار کردن با تفنگی با این اندازه معمولاً سخت بود (اگرچه در مادر متفاوت بود)، که به مقدار
سخت بود (اگرچه در مادر متفاوت بود)، که به مقدار زیادی باروت و آموزش مناسب نیاز داشت. یکی از مسائل مربوط به کار با چنین دستگاهی عقب‌نشینی قوی و دشواری حمل و نقل بود که گاهی اوزوتسوهای بزرگتر را یا بر روی عدل‌های برنج می‌گذاشتند یا با طناب از درختان آویزان می‌کردند یا روی کالسکه نصب می‌کردند (مشابه توپ‌های اروپایی) سامورایی-زوتسو (سیلندر سامورایی). این اسلحه‌ها فقط برای استفاده توسط سامورایی‌ها ساخته می‌شد که با موقعیت اجتماعی و مزیت مالی بالایی که داشتند، می‌توانستند اسلحه‌های خوش ساخت و طراحی پیچیده‌تری
می‌توانستند اسلحه‌های خوش ساخت و طراحی پیچیده‌تری بخرند که در مقایسه با همتایان بان‌زوتسو خام و با کیفیت پایین‌ترشان که از آنها استفاده می‌کردند، بلندتر و با کالیبر بزرگ‌تر بودند. هازاما/زاما-زوتسو (سوراخ حلقه/اسوانه سوراخ). این اسلحه‌ها عموماً طولانی‌تر از اسلحه‌های قبلی ذکر شده قبلی بودند و کالیبر کوچکتری حتی از بان زوتسو داشتند. این اسلحه‌ها در قلعه‌ها و کشتی‌ها عمدتاً به عنوان سلاح‌های دفاعی دوربرد استفاده می‌شدند. باجوزوتسو (اسب‌سواری). از آنجایی که تان-زوتسو به نمادی از وضعیت در میان کیباتای‌ها
که تان-زوتسو به نمادی از وضعیت در میان کیباتای‌ها (سواره نظام) تبدیل شد، در نهایت راه خود را برای تبدیل شدن به یک تفنگ سواره نظام باز کرد. این اسلحه‌ها از نظر ساختار شبیه به تان-زوتسو یادشده بودند، اما لوله بلندتری داشتند و به راحتی می‌توان آنها را سوار بر اسب بارگیری کرد. Shateki-Zutsu (سیلندر هدف). این اسلحه‌ها صرفاً برای تمرین هدف ساخته شده‌اند. استفاده مدرن. امروزه tanegashima به راحتی از فروشندگان سلاح گرم عتیقه و فروشندگان عتیقه جات سامورایی در ژاپن و غرب در دسترس است. سربازان مدرن تفنگ تانگاشیما در
غرب در دسترس است. سربازان مدرن تفنگ تانگاشیما در ژاپن استفاده از تانگاشیما را در نبرد دوباره اجرا می‌کنند و علاقه مندان به پودر سیاه از tanegashima برای تمرین هدف استفاده می‌کنند.
قلعه ناگویا یک قلعه ژاپنی واقع در ناگویا، در مرکز ژاپن است. این قلعه در سده ۱۷ میلادی به دستور شوگون توکوگاوا ایه‌یاسو گسترش یافت و به عنوان یک دژ نظامی و مسکونی برای خانواده‌های سامورایی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت و در کنترل خاندان اواری توکوگاوا قرار داشت. قلعه ناگویا در سال ۲۰۲۲ میلادی به عنوان یک میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
اصغر افتخاری (زاده ۱۳۴۷ نیشابور) جامعه‌شناس سیاسی و رئیس دانشگاه امام صادق است. زندگی‌نامه. افتخاری در سال ۱۳۷۳ مدرک کارشناسی ارشد خود را با دفاع از پایان‌نامه " عقلانیت و توسعه " با راهنمایی دکتر محمود سریع القلم دریافت نمود. او دوره دکتری خود را در سال ۱۳۸۲ با دفاع از پایان‌نامه "مصلحت و سیاست در اسلام با تأکید بر فقه سیاسی شیعه"(به راهنمایی محمدرضا مهدوی کنی) به پایان رسانید. افتخاری از آن زمان به بعد به عنوان عضو هیئت علمی این دانشگاه به فعالیت‌های علمی خود ادامه داده است. معاونت پژوهشی دانشکده معارف
خود ادامه داده است. معاونت پژوهشی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی، ریاست مرکز تحقیقات داشگاه، معاونت پژوهش دانشگاه از جمله مسئولیت‌های نامبرده در آن دانشگاه تا سال ۱۳۹۲ می‌باشد ایشان با سایر موسسات علمی و اجرایی همکاری‌هایی داشته که از آن جمله می‌توان به معاونت پژوهشی پژوهشکده مطالعات راهبردی و ریاست مرکز مطالعات راهبردی و آموزش وزارت کشور اشاره داشت. افتخاری موفق به کسب افتخاراتی چون: پژوهشگر نمونه دانشگاه، پژوهشگر نمونه نیروی انتظامی، صاحب نقد برتر در حوزه علوم اجتماعی و سیاسی، اثر شایسته تقدیر
در حوزه علوم اجتماعی و سیاسی، اثر شایسته تقدیر درجشنواره بین‌المللی فارابی، کتاب فصل شده‌است. حوزه تخصصی. حوزه تخصصی مطالعاتی ایشان «امنیت پژوهی» و «اندیشه اسلامی» است. در کارنامه علمی وی بیش از ۶۰ عنوان کتاب (اعم از تألیف، ترجمه و مجموعه مقالات) و بیش از ۲۰۰ مقاله (اعم از مقالات علمی و پژوهشی، ترویجی، گزارش علمی، نقد و بررسی کتاب) در زمینه‌های امنیتی، اجتماعی، دینی و سیاسی است. نظریه امنیت ایجابی که افتخاری ارائه نموده با تأکید بر مؤلفه‌ها و ابعاد داخلی امنیت و ضرورت اجتماعی شدن امنیت، توانسته ایده،
امنیت و ضرورت اجتماعی شدن امنیت، توانسته ایده، چشم‌انداز و الگوی عملیاتی تازه‌ای را در این حوزه مطرح سازد که مورد توجه عمده اندیشه گران داخل ایران بوده‌است و از آن به نظریه‌ای بومی یاد می‌شود که با اصول گفتمان اسلامی سازگاری دارد. این نظریه به شکل مبسوط و کامل در کتاب امنیت اجتماعی شده رویکرد اسلامی" منتشر شده‌است.