payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سویتوچوسکی در مورد پیشینه آذربایجان چنین می‌نویسد: «از زمان ماد باستان و پارس هخامنشی، آذربایجان جزئی از ایران بود. یکی از فرضیه‌های ریشه‌شناسی نام آذربایجان، انشقاق از کلمه آتروپاتنه است که نام ساتراپ پارسی در زمان اسکندر بزرگ بود. فرضیه دیگر، که قابل توجیه‌تر هم هست، ریشه این کلمه را به «آذر»، به معنی آتش برمی‌گرداند. از اینرو، آذربایجان به معنی «سرزمین آتش» به خاطر آتشکده‌های زیادی که در آن سرزمین با منابع عظیم نفت محلی تغذیه می‌شده، معنی می‌شود. آذربایجان شخصیت ایرانی خود تا حتی پس از حمله اعراب و
شخصیت ایرانی خود تا حتی پس از حمله اعراب و تغییر مذهب به اسلام تا میانه قرن هفتم، نگه داشته‌است. فقط چهار قرن بعدتر، زمانی که ترک‌های اغوز در دوران خاندان سلجوق، به این سرزمین سرازیر شدند، سهم بالایی از جمعیت این منطقه را ساکنین ترک‌زبان تشکیل داد. جمعیت اصلی با ایل‌های مهاجر آمیخته شد و زبان فارسی به تدریج توسط لهجه‌های ترکی ریشه‌کن شد. پس از هجوم مغول‌ها در قرن ۱۳ میلادی، آذربایجان قسمتی از امپراتوری هلاکوخان و جانشینانش (ایلخانان) شد و پس از آن، به دست ترکمن‌های رقیب، قراقیونلوها و آق‌قویولون‌ها شد. در
رقیب، قراقیونلوها و آق‌قویولون‌ها شد. در سال‌های آغازین قرن بعدی، آذربایجان پایه قدرت دیگر خانواده محلی، صفویان گشت. صفویان بیش از دو قرن پایدار ماندند که حکومتشان در ۱۷۲۲ میلادی پایان یافت و توسط شورش داخلی و هجوم افغان‌ها، به‌زیر کشیده شدند.
تاریخ سوئیس به عصر سنگ بازمی‌گردد. یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که انسانهای شکارچی در عصر سنگ و قبل از آخرین عصر یخبندان در سرزمینهای کنونی سوئیسزندگی می‌کرده‌اند. در حدود سالهای ۵۰۰ ق. م. تا ۴۰۰ ق. م چندین قبیله از سلت‌ها به سرزمینهای کنونی سوئیس مهاجرت کردند. از میان این قبایل , قبیله هلوتیا توانستند بر کوهستان‌های ژورا و قسمتهایی از آلپ تسلط پیدا کنند. مناطق تحت کنترل آنها هلوتیا نامیده می‌شد و در سال ۵۸ پیش از میلاد به تصرف ژولیوس سزار امپراتور روم درآمد. در قرن پنجم میلادی، ژرمن‌ها به این سرزمین
درآمد. در قرن پنجم میلادی، ژرمن‌ها به این سرزمین وارد و در ساحل غربی رود آر ساکن شدند. ژرمن‌ها و اقوام بورگون و فرانک جامعه‌ای مستقل تشکیل دادند. آنها در سال ۶۳۹ میلادی، دولتی را بنیان گذاشتند که بعدها فرانسه نامیده شد. در سدهٔ نهم میلادی سرزمینهای کنونی سوئیس بین سوابیا و بورگوندی‌ها تقسیم و در سال ۱۰۳۳ تحت نظارت امپراتوری مقدس روم وحدت پیدا کردند. حکومت منطقه در قرن سیزدهم بین کنت‌ها و خاندان هابسبورگ و حکمرانان محلی تقسیم شد. در سال ۱۲۹۱ میلادی سه منطقهٔ آوری (سرزمین فعلی سوییس) و شوایتس و اولتروالدن
آوری (سرزمین فعلی سوییس) و شوایتس و اولتروالدن اتحادیه‌ای تشکیل دادند که اساس کنفدراسیون سوئیس قرار گرفت.
دیپ ثروت، گلوی عمیق یا ته حلق () فیلم کمدی پورنو به کارگردانی جرارد دامیانو محصول سال ۱۹۷۲ است. از بازیگران آن می‌توان به هری ریمز، لیندا لاولیس، کارول کانرز و جرارد دامیانو اشاره کرد. فیلم به‌لحاظ استفاده از پیرنگ داستانی و شیوهٔ ساختِ به‌نسبت حرفه‌ای از نخستین پورنونگاری‌های فکرشدهٔ تاریخ سینما و از طلایه‌داران عصر طلایی پورن به‌شمار می‌آید.
انیس العشاق نام کتابی است از شرف‌الدین رامی است. دربارهٔ کتاب. این کتاب مجموعهٔ مترادفات جوارح و اعضا یا سفینه اوصاف سراپای محبوبه‌هاست و بدین سبک و شیوه کتابی بی‌نظیر به زبان پارسی است. انیس‌العشاق کتابی است در شرح اصطلاحات شاعران از موی و ابروی و مژگان و خط و لب و دهان و گردن و ساعد و قد و ساق و جبین و چشم و روی و خال و... مؤلف در هر باب کتاب به یکی از این اصطلاحات پرداخته و شواهدی از شاعران دیگر آورده است‌. در این کتاب غیر از انیس‌العشّاق‌، رسالات و اشعاری از شرف‌الدین رامی هم فراهم آمده است‌. محتوای
از شرف‌الدین رامی هم فراهم آمده است‌. محتوای کتاب. نویسنده این کتاب در مقدمه آن می‌گوید «زمانی در عهد سلطان السلاطین شیخ اویس خان بهادر در مراغه نزد شیخ طوسی بودم در مجلسی سخن از زیبائیهای طبیعت و نوروز شنیدم به وجهی که در این باب بحث زیاد شد و کلام از مباحثه به مجادله انجامید و مضمون مبحث مفهوم نشد اما من سخن را گرانمایه دیدم و پس از آن مجلس این نسخه را که مشتمل است بر اوصاف حسن خوبان در نوزده باب گردآوردم». نسخه‌های کتاب. نسخه‌ای از این کتاب در کتابخانه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی موجود است. چاپ کتاب. این
آثار و مفاخر فرهنگی موجود است. چاپ کتاب. این کتاب یک بار با تصحیح عباس اقبال اشتیانی و یک بار نیز با تصحیح محسن کیانی منتشر شده است.
آپارات سینما () یا آپارات دستگاهی نوری-مکانیکی است که برای نمایش تصاویر متحرک و پخش آن بر روی یک صفحه استفاده می‌شود. اغلب بخش‌های نوری و مکانیکی این دستگاه، به جز دستگاه‌های نورپردازی و صدا، در دوربین‌های فیلم‌برداری وجود دارند. اولین آپارات سینما، زئوپراکسیسکوپ بود که به دست ادوارد مایبریج، مخترع بریتانیایی، در ۱۸۷۹ ساخته شد. زئوپراکسیسکوپ تصاویر را از دیسک‌های شیشه‌ای چرخان با توالی سریع، پخش می‌کرد تا حس حرکت را القاء کند. آپارات سینما پیشرفته‌تر، به دست لویی لو پرنس در زمانی که در شهر لیدز کار می‌کرد،
لویی لو پرنس در زمانی که در شهر لیدز کار می‌کرد، اختراع شد. در ۱۸۸۸، او صاحب حق امتیازی برای ساخت دستگاهی با ۱۶ لنز که ترکیبی بود از دوربین فیلم‌برداری و آپارات، شد. او از نسخه ارتقاء یافته این دستگاه برای ضبط اولین تصاویر متحرک به نام چشم‌انداز باغ روندهی استفاده کرد. برادران لومیر اولین دستگاه موفق آپارات سینما را اختراع کردند. آن‌ها اولین فیلم‌شان، کارگران در حال خروج از کارخانه لومیر را در ۱۸۹۴ ساختند که یک سال بعد در لسیوته به نمایش درآمد. سینماتوگراف در نمایشگاه ۱۹۰۰ پاریس هم شرکت داده شد. در
در نمایشگاه ۱۹۰۰ پاریس هم شرکت داده شد. در نمایشگاه، فیلم‌های ساخته شده به دست برادران لومیر، به وسیله آپارات، روی پرده بزرگی به ابعاد ۱۶ در ۲۱ متر به نمایش درآمد. کلمه آپارات در فارسی از آپاراتوس گرفته شده که به‌صورت عام به معنای تجهیزات است و آپارات سینما به معنای تجهیزات سینما می‌باشد.
سینماتوگراف () اصطلاحی بوده که ابتدا به بعضی از ابزار های مورد استفاده در فیلمبرداری داده شده است. در گذشته از این اسم برای نام بردن از دوربین فیلمبرداری، آپارات سینما و دستگاهی کامل که شامل چاپ‌گر نیز باشد، استفاده می شده است.(مانند سینماتوگراف برادران لومیر) تاریخچه. دستگاهی با این نام اولین بار توسط لئون بولی اختراع و با نام «سینماتوگراف لئون بولی» در ۱۲ فوریه ۱۸۹۲ ثبت شد. بولی که کلمه ی سینماتوگراف را با الهامی از یونانی به معنای «نوشتن در حرکت» ساخته و ثبت کرده بود، به خاطر کمبود منابع مالی، نتوانست
و ثبت کرده بود، به خاطر کمبود منابع مالی، نتوانست اختراعش را گسترش داده و هزینه‌های ثبت‌اش را بپردازد؛ بنابراین ناچار شد حقوق اختراع و نام آن را در ۱۸۹۵ به برادران لومیر بفروشد. آن‌ها نیز این نام را بر دستگاهی که عمدتاً به دست خودشان ساخته شده بود، نهادند. برادران لومیر اولین فیلم شان را در همان سال به نام کارگران در حال خروج از کارخانه لومیر ("La Sortie de l'Usine Lumière à Lyon) ساختند. اولین فیلمبرداری عمومی تجاری در تاریخ 20 می 1895 در خیابان 156 بُرودوِی نیویورک وقتی انجام شد که از " اختراع شده توسط و
نیویورک وقتی انجام شد که از " اختراع شده توسط و رونمایی می شد. با این وجود، اکثرا نخستین فیلمبرداری عمومی به اشتباه به اولین نمایش لومیر در 28 دسامبر 1895 نسبت داده می شود. این رویداد در مکان در پاریس توسط برادران لومیر برگزار شد و شامل نمایش ده فیلم کوتاه از جمله نسخه جدیدی از فیلم کارگران در حال خروج از کارخانه لومیر می شد. هر کدام از این فیلم های ابتدایی 17 متر طول داشتند و وقتی به نمایش در می آمدند، 50 ثانیه به طول می انجامیدند. اختراع. لویی لومیر و برادرش آگوست با هم روی ساخت دوربین فیلمبرداری کار
برادرش آگوست با هم روی ساخت دوربین فیلمبرداری کار کردند که از کینتوسکوپ توماس ادیسون که اپارات نداشت، بهتر باشد. آن ها تلاش کردند ایرادات کینتوسکوپ و کینتوگراف را رفع کنند تا دستگاهی بسازند که تصاویر واضح تر و روشن تری به دست بدهد. سینماتوگراف لومیر فقط 7.3 کیلوگرم وزن داشت که باعث می شد بتوان راحت تر جا به جایش کرد. همچنین سینماتوگراف با کمک یک محور به صورت دستی کار می کرد در حالیکه دوربین ادیسون با برق کار می کرد که به راحتی قابل جا به جایی نبود. به علاوه با کینتوسکوپ ادیسون فقط یک نفر می توانست تصاویر
با کینتوسکوپ ادیسون فقط یک نفر می توانست تصاویر را مشاهده کند، اما سینماتوگراف می توانست تصاویر را روی پرده ای برای چندین نفر در آنِ واحد نمایش دهد.
لئون بولی () مخترع فرانسوی است که کلمه سینماتوگراف را وضع کرد. او پس از کار بر روی دستگاه‌های فیلم‌برداری و سینماتوگرافی، دستگاهی دوطرفه عکاسی و نوری، برای تجزیه و تحلیل سنتز حرکت با نام «سینماتوگراف لئون بولی» را در ۱۲ فوریه ۱۸۹۲ به ثبت رساند. در دسامبر ۱۸۹۳، آن را به اختصار «سنماتوگراف» نامید. این دستگاه از آن جهت دوطرفه خوانده می‌شد که می‌توانست هم تصویر بردارد و هم تصاویر ضبط شده را نمایش دهد. این دستگاه از فیلم حساس و بدون سوراخ بهره می‌برد. با این‌همه تمام اصول مورد نیاز فیلم‌برداری در آن فراهم بود.
تمام اصول مورد نیاز فیلم‌برداری در آن فراهم بود. دو نمونه از این دستگاه، در موزه ملی هنر فرانسه نگهداری می‌شود. در ۱۸۹۴، بولی نتوانست هزینه‌های ثبت اختراع و نام «سینماتوگراف» را بپردازد. بنابراین این نام دوباره در دسترس همه قرار گرفت. برادران لومیر نام را خریدند و بر دستگاهی که خودشان در ۱۸۹۵ ساختند، نهادند.
قانون سکه سال ۱۸۷۳ () یا قانون ضرابخانه سال ۱۸۷۳، ۱۷ آمار. ۴۲۴، یک تجدید نظر کلی از قوانین مربوط به ضرابخانه ایالات متحده بود. در لغو حق دارندگان شمش نقره به فلز خود را به سکه دلار قانونی رخ داد، آن در ایالات متحده بصورتی پایدار و محکم در استاندارد طلا به دلیل قانون ستیز در سال‌های بعد و توسط افرادی که تورم را به عنوان "جنایت ۷۳" نامیدند محکوم گردید. زمانی که قیمت نقره در سال ۱۸۷۶ کاهش یافت، تولید کنندگان به دنبال راهی گشتند که شمش آن را در ضرابخانه بزنند، موضوع جنجال سیاسی عمده‌ای است که به طول انجامید
موضوع جنجال سیاسی عمده‌ای است که به طول انجامید باقی‌مانده از قرن، ایجاد حفره کسانی که استاندارد طلا تورم در برابر کسانی که معتقد سکه رایگان از نقره لازم برای رونق اقتصادی به ارزش تبدیل شد. اتهامات ساخته شده بودند که تصویب این قانون از طریق فساد تأمین شده بود، هر چند شواهد کمی از این وجود دارد. استاندارد طلا به صراحت به قانون در سال ۱۹۰۰ تصویب شد، و به طور کامل توسط ایالات متحده در سال ۱۹۷۱ رها شد. همچنین شخصی اقتصاد دان به نام جان جی ناکس نقش مهمی را در این میان ایفا می‌کرد.
خواجه مسعود قمی (درگذشت ۸۹۰ هجری) شاعر ایرانی اهل قم بوده است. زندگی. از زندگی او اطلاعات زیادی در دست نیست. او از اعیان قم بوده و منصب قضا را نیز در دست داشته است. آثار. سه مثنوی از این شاعر باقی مانده است. برخی منابع ادعا کرده‌اند که اثری از او به نام «تاریخ حسین بن بایقرا»، در ده یا دوازده هزار بیت، در بیان تاریخ و احوال عهد سلطان حسین بایقرا موجود است. ولی بعد از تحقیقات از این مثنوی اثری پیدا نشده است.
بایوسکوپ () فیلم پروژکتوری بود که در ۱۸۹۵ به دست دو برادر به نام‌های امیل و مکس اسکلادانوسکی، در برلین، اختراع شد. بایوسکوپ از دو نوار ۵۴ میلی‌متری فیلم بدون سوراخ‌های جانبی، استفاده می‌کرد. این مسئله باعث می‌شد حرکت نوار فیلم در هنگام پخش، به خوبی مهار نشود که می‌تواند به توسعه موفق‌تر سینماتوگراف ساخت برادران لومیر کمک کرده باشد. اولین اجرای عمومی صحنه‌های فیلم به وسیله بایوسکوپ در رستورانی به نام «Feldschlößchen» در برلین بود. سه تا از این صحنه‌ها برای سینماتوگرافی اولیه برجسته شده‌اند: مشت‌زنی کانگورو،
اولیه برجسته شده‌اند: مشت‌زنی کانگورو، کشتی‌گیر و رقص مارپیچ. هر سه این صحنه‌ها در باغ همان رستوران برداشته شده بودند.
جان جی ناکس (؛ زاده درگذشته ) یک سرمایه دار اهل ایالات متحده آمریکا بود. جان جی ناکس یک سرمایه دار آمریکایی، متولد ایالت نیویورک بود. او از کالج همیلتون در سال ۱۸۴۹ فارغ‌التحصیل شد و وارد کسب و کار بانکی. همچنین او نقش مؤثری در قانون ضرب سکه سال ۱۸۷۳ ایالات متحده آمریکا داشت.
وینسنت پرسیکتی (؛ – ) یک نوازنده پیانو، رهبر ارکستر، آهنگ‌ساز و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از مدرسان برجستهٔ مدرسه جولیارد بود و آهنگسازان مهمی را در آنجا تربیت کرد که از آن جمله می‌توان به فیلیپ گلس و اینویوهانی رائوتاوارا اشاره نمود. او از برندگان کمک هزینه گوگنهایم بود.
رنه ژیرار (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۱۵) ، تاریخ‌نگار، منتقد ادبی و فیلسوف علوم اجتماعی فرانسوی ساکن آمریکا بود. آثار او اغلب به سنت انسان‌شناسی فلسفی تعلق دارد. ژیرار نزدیک به ۳۰ جلد کتاب در بسیاری از حوزه‌های آکادمیک نوشته است. زندگی. رنه ژیرار در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۳ در اوینیون به دنیا آمد. او دومین پسر ژورف ژیرار مورخ فرانسوی بود. رنه ژیرار در پاریس در رشته تاریخ قرون وسطی تحصیل کرد. او در سال ۱۹۴۷ با بورس تحصیلی یک ساله به دانشگاه ایندیانا بلومینگتون رفت. ژیرار در سال ۱۹۵۰ موفق به کسب دکترای
رفت. ژیرار در سال ۱۹۵۰ موفق به کسب دکترای خود شد و تا سال ۱۹۵۲ در دانشگاه ایندیانا ماند. اگر چه پژوهش‌های او بیشتر در زمینه تاریخ بود، اما بیشتر به تدریس ادبیات فرانسه پرداخت. ژیرار پیش‌تر با انتشار نقدهایی دربارهٔ نویسندگانی چون آلبر کامو و مارسل پروست به عنوان منتقد ادبی برای خود شهرتی دست و پا کرده بود. رنه ژیرار در ۴ نوامبر ۲۰۱۵ در استنفورد کالیفرنیا درگذشت.
میر والهی قمی شاعر و تصنیف ساز و موسیقی دان دوره صفویه بوده‌است. زندگی. او درز روزگاه شاه طهماسب و شاه عباس حضور داشته‌است. مرگ او را بعد از سال ۱۰۳۲ دانسته‌اند. درکی قمی در دیوانش ماده تاریخ فوت والهی را با عبارت «گل گلشن شعر» ذکر کرده که سال ۱۰۲۰ ه‍.ق را نشان می‌دهد. آثار. از او یک مثنوی عرفانی باقی مانده‌است که نسب نامه نام دارد که یک نسخه از آن در کتابخانه دانشگاه تهران و یک نسخه در کتابخانه ملک نگهداری می‌شود. نمونه‌ای از اشعار:
کلیسای تارگمانچاتس مقدس یا کلیسای مترجمان مقدس در تهران،خیابان تهران نو، خیابان وحیدیه کوچه مدرسه ارامنه واقع و در سال ۱۹۶۸ میلادی ساخته شده‌است. تاریخ. ساختمان اولیه این کلیسا توسط شورای بین‌المللی کلیساها و با همکاری شورای خلیفه گری ارامنه تهران در سال ۱۹۶۸ میلادی برای آن گروه از ارامنه بنا گردیده بود که در اثر زمین‌لرزه بوئین‌زهرا (۱۳۴۱)، خانه‌هایشان ویران و به ناچار به این منطقه از تهران مهاجرت کرده بودند. معماری کلیسا. نمای خارجی کلیسا با آجر قرمز بوده ولی دیوارهای داخلی با گچ پوشانده شده‌است. با
بوده ولی دیوارهای داخلی با گچ پوشانده شده‌است. با تغییرات انجام گرفته، کلیسا که سابق بر آن به‌شکل بازیلیکا در چهت شرق به غرب بود دارای پلانی صلیبی شکل گردید.
سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در تهران برگزار شد. ۳ شهریور ۱۳۹۴ با انتشار فراخوان کار سی و چهارمین دوره فیلم فجر آغاز شد، زمان ثبت نام و تکمیل فرم درخواست حضور در جشنواره تا تاریخ ۱۵ آذر و تحویل آثار تا ۱۵ دی ۱۳۹۴ بوده، همچنین محمد حیدری دبیر این دوره از جشنواره فجر بوده‌است. در این دوره از جشنواره ۲۲ فیلم در بخش سودای سیمرغ و ۱۱ فیلم در بخش نگاه نو، ۱۱ فیلم در بخش هنر و تجربه حاضر بودند. همچنین امسال برای نخستین بار ۸ انیمیشن در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند و مورد قضاوت قرار
در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند و مورد قضاوت قرار گرفتند. ۱۱ مستند هم در بخش سینما حقیقت سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور داشتند. فیلم‌های این دوره از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در ۲۳ سینما و پردیس سینمایی در تهران برای عموم به نمایش درآمدند. هیئت انتخاب بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر متشکل از آقایان محمد احسانی، شهرام اسدی، فریدون جیرانی، محمد باقر قهرمانی، حسین کرمی، علیرضا شجاع نوری، رضا مقصودی بودند. همچنین ابوالحسن داوودی، محمد داوودی، مجتبی راعی، سید جمال ساداتیان، منوچهر شاهسواری، مهدی فخیم
سید جمال ساداتیان، منوچهر شاهسواری، مهدی فخیم زاده و نیکی کریمی به عنوان اعضای هیئت داوران بخش سودای سیمرغ انتخاب شدند. نامزدها و جوایز. برگزیدگان و برندگان جوایز این رویداد در بخش‌های مختلف بدین شرح معرفی شدند: نگاه مردمی. سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به ترتیب: فهرست فیلم‌ها. سودای سیمرغ. بر اساس اعلام اعضا هیئت انتخاب سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر اسامی فیلم‌های بخش مسابقه سودای سیمرغ بر اساس حروف الفبا بدین شرح است. سه فیلم اولی ابد و یک روز، ایستاده در غبار و من در بخش سودای سیمرغ نیز
روز، ایستاده در غبار و من در بخش سودای سیمرغ نیز مورد داوری قرار گرفتند. فیلم‌های نگاه نو. فهرست فیلم‌های بخش نگاه نو به شرح زیر است: مستند. هیئت انتخاب بخش مستند جشنواره فیلم فجر متشکل از محمد رضا اصلانی، مجید خالقی سروش، مرتضی شعبانی، آزاده بیزار گیتی، آرش لاهوتی اسامی ۱۱ فیلم راه یافته به این بخش رقابتی را بدین شرح اعلام کردند: هنر و تجربه. هیئت انتخاب بخش هنر و تجربه متشکل از آقایان جمال امید، هوشنگ گلمکانی، ایرج تقی‌پور، سیف‌الله صمدیان، جعفر صانعی مقدم، شهرام مکری و امیرحسین علم‌الهدی اسامی ۱۱ فیلم
شهرام مکری و امیرحسین علم‌الهدی اسامی ۱۱ فیلم راه یافته به این بخش را بدین شرح اعلام کردند: انیمیشن. امسال نخستین بار بود که انیمیشن‌ها نیز در جشنواره فیلم فجر حضور داشتند. در اولین دوره حضور انیمیشن در جشنواره آثار منتخب این بخش توسط روانبخش صادقی، محمدعلی صفورا، علیرضا گلپایگانی، بهرام عظیمی، علی نوری اسکویی، وحید نصیریان و اسماعیل شرعی مورد داوری قرار گرفتند. فهرست انیمیشن‌های منتخب برای حضور در این بخش به شرح زیر می‌باشند: مراسم اختتامیه. مراسم اختتامیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور علی جنتی
سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، حسین فریدون دستیار ویژه رئیس‌جمهوری، حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی، علیرضا تابش (مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی)، حسین مسافرآستانه مشاور رئیس سازمان سینمایی، مصطفی ابطحی رئیس مؤسسه رسانه‌های تصویری، حسین نوش‌آبادی سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، حبیب ایل بیگی معاون نظارت و ارزشیابی، کاظم جلالی رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس و جمعی از سینماگران و اهالی رسانه عصر پنجشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۴ در برج میلاد برگزار شد. درب‌های سالن اصلی همایش‌های
برج میلاد برگزار شد. درب‌های سالن اصلی همایش‌های برج میلاد در ساعت ۱۸:۵۰ به روی حاضران باز شد و مراسم بدون تأخیر پس از تلاوت قرآن و پخش سرود جمهوری اسلامی در ساعت ۱۹:۱۵ آغاز شد. اجرای مراسم اختتامیه این دوره بر عهده محمد سلوکی بود. پس از معرفی برگزیدگان بخش‌های مستند، انیمیشن، هنر و تجربه و اجرای زنده توسط خواننده مطرح موسیقی سنتی محمد معتمدی نوبت به معرفی برگزیدگان بخش سودای سیمرغ رسید که مشترکاً توسط بهرام رادان و محمد سلوکی اجرا گردید. در بخش پایانی با حضور حجت‌الله ایوبی، علی جنتی و محمد حیدری سیمرغ
حضور حجت‌الله ایوبی، علی جنتی و محمد حیدری سیمرغ «نگاه ملی» جشنواره فیلم فجر به «نفس» ساختهٔ نرگس آبیار تعلق گرفت. از نکات جالب توجه و مهم این اختتامیه اعلام انتخاب مجدد محمد حیدری (دبیر این دورهٔ جشنواره) با حکم حجت‌الله ایوبی رئیس سازمان سینمایی، به عنوان دبیر سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر که در بهمن سال ۱۳۹۵ برگزار خواهد شد و همچنین زمان کوتاه برگزاری این مراسم به دلیل سخنرانی نکردن هیچ‌کدام از مسئولان بود. اختتامیه سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر را می‌توان کوتاه‌ترین اختتامیه از نظر زمانی دانست.
میلتون بابیت (؛ – ) یک ریاضی‌دان، نظریه‌پرداز موسیقی، موسیقی‌دان، آهنگساز و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه نیویورک و شهرتش به‌واسطهٔ فعالیت‌هایش در زمینهٔ سریالیسم و موسیقی الکترونیک بود. وی در آغاز به تحصیل در ریاضیات در «دانشگاه پنسیلوانیا» پرداخت، اما آنرا نیمه‌تمام رها کرد و به تحصیلات آکادمیک در رشتهٔ موسیقی روی آورد و بعدها استاد همین رشته در «دانشگاه پرینستون» و «مدرسه جولیارد» شد. با این‌حال، میلتون بابیت از ریاضیات دست نکشید و در دوران جنگ جهانی دوم مشغول انجام
دست نکشید و در دوران جنگ جهانی دوم مشغول انجام تحقیقات ریاضی در واشنگتن دی‌سی بود. میلتون بابیت از اعضای فرهنگستان هنر و علوم آمریکا، از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم و همچنین عضو افتخاری «آکادمی سلطنتی موسیقی» بود.
کلیسای گریگور لوساووریچ مقدس در منطقه مجیدیه تهران، خیابان شانزده متری دوم، خیابان شهید جمشید رویان واقع و در سال ۱۹۸۳ میلادی ساخته شده‌است. تاریخ. زمین کلیسا در سال ۱۳۵۴ خورشیدی (۱۹۷۵ میلادی) با کمک‌های مالی ارمنی‌های ساکن این محله و از طریق شورای خلیفه گری ارامنه تهران خریداری گردید. هزینه کامل ساخت کلیسا را فرد خیری به نام «گریگور ملیکیان» عهده‌دار گردید و معمار آن «ژیرایر سیمونیان» بود و در سال ۱۳۶۲ خورشیدی (۱۹۸۳ میلادی) کار ساخت بنا به پایان رسید. لوساوریچ برابر پارسی واژه روشاوریچ و روشنگری است
ریزوئید، برآمدگی سلولی و ساده از سلول‌های بیرونی پوست پایین سرخس است که به بستر گیاه متصل می‌شود و عملکردی مشابه موهای ریشه در گیاهان عروقی دارد؛ این ساختار در گیاهان غیرعروقی مثل خزه‌ها یا در تولید مثل جنسی سرخس به نام پروتال مشاهده می‌شود و در آن حالت هاپلویید است. شرح و عملکرد. ریزوئیدها، عمدتاً با عمل مویرگی آب و مواد مغذی را جذب می‌کنند. در اغلب موارد جذب آب از بین رشته‌های ریزوئید انجام می‌شود، اما در برخی موارد مانند گیاهان بریوفیت، جذب آب به‌صورت دَرونی از ساختارهای ریزوئیدی صورت می‌گیرد. این ساختار
از ساختارهای ریزوئیدی صورت می‌گیرد. این ساختار با وجود سادگی، عملکرد حیاتی در اتصال گیاه به بستر، تثبیت ساختار گیاه و جلوگیری از خشکی محیط پیرامون، نقش ایفا می‌کند. در گیاهان زمینی. در گیاهان زمینی، خصوصاً در گیاهان غیرعروقی مانند: جگرواشان، ریزوئیدها معمولاً به شکل تک یا چندسلولی دیده می‌شوند که گیاه را به بستر خاک متصل می‌کنند. در گیاهان آوندی (مانند درختان)، ساختارهای مشابهی به نام موهای ریشه وجود دارند که می‌توانند تک یا چندسلولی باشند. اگرچه عملکرد جذب آب در آنها مشابه است، اما ساختارهای آنها پیچیدگی
آب در آنها مشابه است، اما ساختارهای آنها پیچیدگی بیشتری دارد. در جلبک‌ها. بِسیاری از جلبک‌های چسبنده به سطوح سخت، دارای سیستم‌های ریزوئیدی گسترده‌ای هستند که به آنها اجازه می‌دهد، به بستر شنی یا دیگر سطوح متصل شوند و مواد مغذی را جذب کنند. این سیستم‌ها نقش مهمی در تثبیت جلبک در محیط آب‌های جریان‌دار یا ساکن دارند. در قارچ‌ها. در قارچ‌ها، رشته‌های نازک و شاخه‌دار به نام ریسه(هایف) به عنوان ساختارهای مشابه ریزوئید عمل می‌کنند. این رشته‌ها از استولون‌های قارچی منشعب شده و موجب اتصال قارچ به بستر و جَذب مواد
منشعب شده و موجب اتصال قارچ به بستر و جَذب مواد آلی از طریق آزادسازی آنزیم‌های گوارشی می‌شوند. این مکانیسم نقش کلیدی در تغذیه هتروتروفیک قارچ‌ها دارد. اهمیت اکولوژیک. مطالعات نشان می‌دهد ریزوئیدها، در توالی زیستی خاک پس از حوادثی مانند آتش‌سوزی جنگل‌ها نقش اساسی دارند. این ساختارها با تثبیت ذرات خاک و افزایش جذب آب، شرایط را برای رشد گیاهان پیشگام، فراهم می‌کنند. تکامل. فسیلهای متعلق به ۴۷۰ میلیون سال پیش در ولز نشان‌دهنده اولین شواهد تکامل ریزوئیدها در گیاهان اولیه است. این سازگاری امکان خروج گیاهان از
اولیه است. این سازگاری امکان خروج گیاهان از محیط‌های آبی و کلونیزه کردن خشکی‌ها را فراهم کرد.
اورک (یا ارک) () یک هیولای انسان‌نمای خیالی مانند یک گابلین است. اورک‌ها توسط نوشته های فانتزی جی. آر. آر. تالکین، به ویژه "ارباب حلقه‌ها"، وارد استفاده مدرن شدند. در آثار تالکین، اورک‌ها نژادی بی‌رحم، تهاجمی، زشت و بدخواه از هیولاها هستند که در تضاد با الف‌های خیرخواه و در خدمت به یک قدرت شیطانی هستند، هرچند که در حس انسانی اخلاق مشترک هستند. در میان چندین داستان که تا حدودی متناقض هستند، پیشنهادی وجود دارد که آنها یک نژاد فاسد از الف‌ها هستند. هیولاهای اساطیری با نام‌هایی شبیه به "اورک" را می‌توان در شعر
با نام‌هایی شبیه به "اورک" را می‌توان در شعر انگلیسی باستان "بیوولف"، در اشعار عصر جدید اولیه، و در داستان‌های عامیانه و افسانه‌های اروپای شمالی یافت. تالکین اظهار داشت که این نام را از "بیوولف" گرفته است. اورک در فهرست موجودات خیالی در دو رمان اواسط دههٔ 1860 چارلز کینگزلی ظاهر می‌شود. مفهوم تالکین از اورک‌ها در داستان‌های تخیلی نویسندگان دیگر و در بازی‌های ژانرهای مختلف مانند "سیاه‌چال‌ها و اژدهایان"، " و وارکرفت اقتباس شده‌است. ریشه‌یابی. انگلیسی باستان. کلمه لاتین به عنوان "Orc, þyrs, oððe hel-deofol""
کلمه لاتین به عنوان "Orc, þyrs, oððe hel-deofol"" ("گابلین، شبح، یا شیطان جهنمی") در "واژه‌نامه‌های انگلیسی باستان قرن دهم کلئوپاترا" تفسیر شده‌است، که توماس رایت درباره آن نوشت، «اورکوس نام پلوتون، خدای مناطق جهنمی بود، از این رو می‌توانیم به راحتی معنای "hel-deofol" را بفهمیم. "اورک"، در آنگلوساکسون، مانند "ثرز"، به معنای شبح، یا گابلین است». "" "ork" را در زبان هلندی باستان که به هم بسیار نزدیک و مرتبط اند به عنوان "هیولای verslindend" ("هیولا بلعنده") تعریف می‌کند، و به "nork" ("آدم متعصب، کج‌خلق،
تعریف می‌کند، و به "nork" ("آدم متعصب، کج‌خلق، شرور") به عنوان یک ریشهٔ احتمالی در هلندی باستان اشاره می‌کند. این اصطلاح فقط یک بار در "بیوولف" به عنوان ترکیب جمع "orcneas"، یکی از قبیله‌هایی که در کنار الف‌ها و اتین‌ها (غول‌ها) توسط خداوند محکوم شده‌اند، استفاده می‌شود: "Orcneas" در بالا به "ارواح شیطانی" ترجمه شده‌است، اما معنای آن نامشخص است. کلیبر پیشنهاد کرد که از "orc" &lt; L. "orcus" "جهان زیرین" + "neas" "اجساد" تشکیل شده است، که ترجمهٔ "ارواح شیطانی" نتوانست عدالت را در مورد آن رعایت کند. به طور
نتوانست عدالت را در مورد آن رعایت کند. به طور کلی فرض بر این است که حاوی یک عنصر "né-"، همزاد با "naus" گوتی و "nár" نورس باستان، هر دو به معنای 'جسد' باشد. کلمه رایج انگلیسی باستان برای جسد "líc" است، اما "né-" در "nebbed" 'تخت جسد' ظاهر می‌شود، و در "dryhtné" 'جسد مرده یک جنگجو'، جایی که "dryht" یک واحد نظامی است. اگر قرار است "orcné*" به عنوان "orcus" 'جسد' تفسیر شود، معنی ممکن است "جسد از Orcus (به معنی جهان زیرین)" باشد، یا "جسد شیطانی"، که به عنوان نوعی هیولای مرده متحرک شناخته می شود. جدید اولیه. از
هیولای مرده متحرک شناخته می شود. جدید اولیه. از هیولایی به نام "Orcus" در کتاب ملکه پریان ۱۵۹۰ اثر ادموند اسپنسر نام برده شده‌است. "فرهنگ انگلیسی آکسفورد" یک "orke" عصر جدید اولیه را، به معنی "Ogre" ثبت کرده‌است، در افسانهٔ ۱۶۵۶ "دون زارا دل فوگو" نوشتهٔ ساموئل هلند، یک پاستیش از عاشقانه‌های اسپانیایی مانند "دن کیشوت". فرض بر این است که 'orke'/'ogre' از طریق افسانه‌های قاره‌ای به انگلیسی آمده‌است، به ویژه از نویسندهٔ فرانسوی قرن هفدهم، شارل پرو، که بیشتر داستان‌های خود را به عاریت گرفت و "ogre" خود را از
خود را به عاریت گرفت و "ogre" خود را از نویسندگان ایتالیایی قرن شانزدهم، جیوانی فرانچسکو استراپارولا (معتبر با معرفی فرم ادبی قصهٔ پریان) و جیامباتیستا باسیل، که به گویش ناپلی می‌نوشت و اظهار داشت که در حال انتقال داستان‌های شفاهی از منطقه خود است، توسعه داد. باسیل در داستان‌ها از "huorco" ،"huerco" یا "uerco"، شکل ناپلی از orco ایتالیایی، ، برای توصیف یک جانور بزرگ، پشمالو، عاج دار و آدم‌نما که می‌توانست صحبت کند، در یک جنگل یا باغ تاریک زندگی می کرد و ممکن بود انسان ها را بگیرد و بخورد، استفاده می‌کرد.
بود انسان ها را بگیرد و بخورد، استفاده می‌کرد. قرن نوزدهم. این احتمال وجود دارد که تالکین تحت تأثیر منابع جدیدتر بوده‌باشد. "اورک" در یکی از فهرست‌هایی از موجودات خیالی در کتاب ' سال ۱۸۶۳ و کتاب ' سال ۱۸۶۵ چارلز کینگزلی، ظاهر می‌شود. تالکین احتمالاً دومی را خوانده‌است زیرا از اصطلاحات نادری مانند "horse-boy" استفاده می‌کند که در آن کتاب یافت می‌شود.