payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماروین استفانیاک ماروین استفانیاک (متولد 3 فوریه 1995 ) یک فوتبالیست آلمانی است که به عنوان یک هافبک تهاجمی برای دینامو درسدن بازی می‌کند . حرفه ای. ماروین استفانیاک کار خود را به عنوان یک بازیکن جوان با بورا درسدن قبل از پیوستن به دینامو درسدن در سال 2011 آغاز کرد . او دو سال بعد به ترکیب اصلی راه یافت، و اولین بازی خود را در فوریه سال 2014، به عنوان یک جایگزین برای آدام سازاک انجام داد که در آن بازی دینامو 3-2 از اف اس وی فرانکفورت در بوندسلیگا2 شکست خورد .
نیما پتگر (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۲۵ – درگذشتهٔ ۵ فروردین ۱۳۹۴)، نقاش و تصویرگر معاصر و و فرزند علی‌اصغر پتگر و برادرزاده جعفر پتگر از نقاشان برجسته بود. زندگی‌نامه. نیما پتگر در اول اسفند ۱۳۲۵ در تهران به دنیا آمد. پدر وی علی‌اصغر پتگر نقاشی سرشناس بود و در سبک رئالیسم کار می‌کرد. نیما، طراحی را نزد پدرش آموخت. پدر وی، همچنین در کنار نقاشی روابطی نزدیک با اهالی ادب داشت و در خیابان منوچهری تهران کارگاهی افتتاح کرد که محل دیدار بسیاری از شاعران و نویسندگان، از جمله شهریار، نیما یوشیج، صادق هدایت و بزرگ علوی شد.
شهریار، نیما یوشیج، صادق هدایت و بزرگ علوی شد. رفت‌وآمد با چهره‌های برجسته ادبیات در زندگی نیما پتگر و برادرانش نیز تأثیرگذار بود. در نتیجه او از نقاشانی شد که رابطه‌ای نزدیک با اهل ادبیات داشتند. پس از فراگیری طراحی نزد پدر خویش از سال ۱۳۳۴ به کار تدریس در کلاس‌های آزاد هنری پرداخت. در سال ۱۳۴۷ برای تحصیلات آکادمیک به ایتالیا سفر کرد. در سال ۱۳۴۸ وارد آکادمی هنرهای زیبای رم در رشته مجسمه‌سازی شد و زیر نظر استادش امیلیو گرکو به آموختن هنر مجسمه‌سازی و فن طراحی با مرکب پرداخت. وی در سال ۱۳۵۲ از فرهنگستان
طراحی با مرکب پرداخت. وی در سال ۱۳۵۲ از فرهنگستان هنرهای زیبای رم فارغ‌التحصیل شد. در ۱۳۵۳–۱۳۵۴ دوره طراحی فیگور و در ۱۳۵۴–۱۳۵۵ دوره نقاشی را گذراند و در ۱۳۵۵ به ایران بازگشت. او در تمام این سال‌ها در آتلیه هنری خود به خلق آثار و تدریس اشتغال داشت. نیما پتگر در ۱۳۴۴–۱۳۸۳ بیش از چهل نمایشگاه گروهی در داخل و خارج از ایران برگزار کرد. خانواده. نامی پتگر، برادر بزرگ‌تر نیما نیز نقاش بود. مانی پتگر، برادر کوچک‌تر او در زمینه سینما و عکاسی فعالیت دارد. سبک آثار. وی همچون برادر بزرگتر، نامی و تحت تأثیر پدر، نقاشی
همچون برادر بزرگتر، نامی و تحت تأثیر پدر، نقاشی را به شیوه رئالیستی رایج در دهه سی خورشیدی آغاز کرد، اما در ادامه و به ویژه پس از تحصیل در فرهنگستان هنرهای زیبای رم به سبک و شیوه‌هایی مدرن و انتزاعی‌تر روی آورد. این دگردیسی در آثار برادر بزرگترش هم دیده می‌شود. مضامین تاریخ و اسطوره و پدیده‌های هستی با درونمایه‌های فلسفی از مشخصه‌های آثار نیما پتگر است. به گفته عباس مشهدی‌زاده نقاش و مجسمه‌ساز: آثار. پتگر در مجامع هنری و رسانه‌ها حضور پررنگی نداشت اما سال‌ها آموزش نقاشی و مجسمه‌سازی و تولید آثار هنری و
آموزش نقاشی و مجسمه‌سازی و تولید آثار هنری و ارائه آثار در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی جایگاه تأثیرگذار و ارزشمند او را در هنر ایران تثبیت کرد. پنج اثر نقاشی از نیما پتگر در موزه هنرهای معاصر تهران، یک اثر در موزه هنرهای معاصر آبادان قرار دارد و همچنین یک سردیس گچی به تاریخ ۱۳۵۱ امضاء شده در آکادمی هنرهای زیبای رم قرار دارد. برخی از آثار وی نزد مجموعه‌داران داخل و خارج کشور است و برخی از آثار که شامل شاعر و نقاش و تابلوی دیگری از مجموعه ریشه‌ها و اثری از مجموعه صورت بزرگ‌ها و اثری دیگر از مجموعه تاریخ متعلق
صورت بزرگ‌ها و اثری دیگر از مجموعه تاریخ متعلق به موزه هنرهای معاصر تهران و تابلویی از مجموعه ریشه‌ها در موزه هنرهای معاصر آبادان نگهداری می‌شود. نمایشگاه‌ها. از نیما پتگر بیش از ۵۰ نمایشگاه گروهی و ۷ نمایشگاه انفرادی در فرهنگسراها و مراکز فرهنگی و موزه‌های داخل و خارج از کشور بر پا شده‌است. درگذشت. نیما پتگر بر اثر ایست قلبی در ۵ فروردین ۱۳۹۴ در سن ۶۸ سالگی در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
اتحادیه فوتبال ولز (به انگلیسی: Football Association of Wales) نهاد قانونی اداره کنندهٔ ورزش فوتبال در ولز است. این نهاد در سال ۱۸۷۶ بنیان نهاده شد. این نهاد عضوی از یوفا و فیفا است و همچنین دارای یک کرسی دائمی در هیئت بین‌المللی فوتبال است. این اتحادیه پس از اتحادیه فوتبال انگلستان و اتحادیه فوتبال اسکاتلند، سومین اتحادیه قدیمی در ورزش جهان می‌باشد. این اتحادیه مسئول تمامی تیم‌های ملی ولز در تمام رده‌های سنی مردان و زنان است. این اتحادیه به استثناء باشگاه سوانزی سیتی و کاردیف سیتی، مسئولیت نظم دهندگی به
سوانزی سیتی و کاردیف سیتی، مسئولیت نظم دهندگی به تمامی تیم‌های فوتبال ولز را داراست.
اتحادیه فوتبال اسکاتلند ( به انگلیسی: Scottish Football Association) با کوته نوشت (SFA) ، یک نهاد اداره‌کنندهٔ ورزش فوتبال در اسکاتلند است که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد. این نهاد پس از اتحادیه فوتبال انگلستان، دومین نهاد قدیمی ادراه کنندهٔ فدراسیون فوتبال ملی به‌شمار می‌رود. این اتحادیه عضوی از فدراسیون فوتبال فیفا و اتحادیه فوتبال اروپا است. مقر این اتحادیه در ورزشگاه همپدن پارک، گلاسکو واقع شده‌است. این اتحادیه همچنین یک کرسی دائمی در هیئت بین‌المللی فوتبال را در اختیار دارد. اتحادیه فوتبال اسکاتلند،
را در اختیار دارد. اتحادیه فوتبال اسکاتلند، اداره‌کننده تیم ملی فوتبال اسکاتلند در تمام رده‌های سنی مردان و زنان و همچنین مسئول برگزاری جام حذفی فوتبال اسکاتلند نیز می‌باشد.
اتحادیه فوتبال ایرلندشمالی که به انگلیسی: Irish Football Association) با کوته نوشت (IFA) خوانده می‌شود که نهاد اداره‌کنندهٔ ورزش فوتبال در ایرلند شمالی است که در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد. این اتحادیه عضوی از فدراسیون فوتبال فیفا و اتحادیه فوتبال اروپا است. مقر این اتحادیه در خیابان شماره ۲۰ ویندسور، بلفاست واقع شده‌است. این اتحادیه همچنین یک کرسی دائمی در هیئت بین‌المللی فوتبال را در اختیار دارد. اتحادیه فوتبال ایرلندشمالی، اداره‌کننده تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی در تمامی رده‌های سنی مردان و زنان و همچنین مسئول
در تمامی رده‌های سنی مردان و زنان و همچنین مسئول برگزاری جام حذفی فوتبال ایرلند شمالی نیز می‌باشد.
وایسپورت، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Weissport, Pennsylvania) یک بخش در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کربن، پنسیلوانیا واقع شده‌است. خصوصیات. وایسپورت ۴۳۴ نفر جمعیت دارد.
محاکمه صحرائی نوع دادگاهی که به محض دستگیری متهم، بدون گذراندن مرحله‌های بازجویی، بازپرسی تشکیل و حکم دادگاه در همان جلسه صادر و بی‌درنگ اجرا می‌شود. اکثراً مردم مجرم را در خیابان یا صحرا کشانیده از طرف مجلس حاکم محل، مردم، آخوند، کشیش کلیسا، نظامیان و غیره محکمه برپا شده و جزا داده می‌شود. این نوع محاکمه هنوز هم در کشورهای چون افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه، سومالی، هند، میانمار وجود دارد. تاریخچه. دادگاه صحرایی الی نازل کتاب‌های مذهبی و نافذ قوانین مدنی در تمام جهان وجود داشته مردم محل مجرم را به بیرون
در تمام جهان وجود داشته مردم محل مجرم را به بیرون آورده سپس به وسیلهٔ مردم، کشیش و غیره محاکمه گردیده به سزا رسانیده می‌شد. در قوانین قوای مسلح بعضی کشورها محاکمه صحرایی در میان نظامیان تا اکنون وجود داشته مجرم در مدت خیلی کوتاه جزا داده می‌شود. محاکمه صحرایی در قوای مسلح: عبارتند از صلاحیت خاصی است که در حالت فوق‌العاده به ارگان‌های قوای مسلح در شرایط خاص نظر به قانون نافذه همان کشور داده می‌شود. ممنوعیت محاکمه صحرایی از طرف سازمان ملل متحد. مطابق به قوانین نافذه سازمان ملل یک دولت زمان دولت مشروع گفته
نافذه سازمان ملل یک دولت زمان دولت مشروع گفته می‌شود که قوانیش و چوکات دولتش با مقررات سازمان ملل مطابقت نماید. . یک دولت مشروع باید دارای قانون اساسی، قانون جزا، محاکمه تحقیق قاضی و وکلای مدافع حامیان و محافظین قانون داشته باشند. یک متهم در معیاد مختلف باید سه بار محاکمه شود. پس از آن مطابق به قانون جزا آن کشور متهم مجرم شناخته می‌شود.
روث رولند نیکولز (; – ) یک خلبان اهل ایالات متحده آمریکا و از پیشگامان این صنعت بود. او رکورددار جهانی سرعت، ارتفاع و فاصله هم‌زمان در بین خلبانان زن است. وی در طول دوران خلبانی حرفه‌ای، پرواز با انواع هواگردها را تجربه کرد. هواگردهایی مانند: کشتی هوایی، گلایدر، هواچرخ، هواپیمای آب‌نشین، هواپیمای دوباله، هواپیمای سه باله، هواپیمای حمل و نقل و هواپیماهای جت مافوق صوت. نیکولز پس از مرگ به عضویت تالار مشاهیر ملی هوانوردی در سال ۱۹۹۲ پذیرفته شد. او که به افسردگی شدید مبتلا بود بر اثر مصرف بیش از حد
به افسردگی شدید مبتلا بود بر اثر مصرف بیش از حد باربیتورات‌ها در تاریخ:۲۵ سپتامبر ۱۹۶۰در خانه‌اش در نیویورک درگذشت و در گورستان وودلان، برانکس، نیویورک دفن شد.
رهبری هزینه مفهومی است که توسط مایکل پورتر توسعه یافت و در استراتژی تجاری به کار گرفته شد. رهبری هزینه راهی برای بنا نهادن مزیت رقابتی است. رهبری هزینه، در مفهوم اساسی به معنی کمترین هزینه اجرای عملیات در صنعت است. رهبری هزینه اغلب تحت تأثیر عواملی چون کارآمدی سازمان، اندازه و مقیاس فعالیت، محیط و تجربه جمعی (منحنی یادگیری) قرار دارد. یک استراتژی رهبری هزینه به بهترین نحو، با بهره‌برداری مناسب از مقیاس تولید، حیطه کاری دقیق و دیگر عوامل اقتصادی، محصولاتی با استاندارهای بالا را بواسطه استفاده از تکنولوژی‌های
بالا را بواسطه استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته تولید می‌کند. در سالهای اخیر شمار رو به افزایشی از شرکت‌ها ترکیبی از استراتژی‌ها را برای بدست آوردن رهبری بازار به کار می‌گیرند. این الگوها شامل موارد همزمان مانند استراتژی هزینه، استراتژی ارائه خدمات برتر به مشتری و استراتژی رهبری محصول می‌شود. رهبری هزینه مفهومی، متفاوت از رهبری قیمت است. شاید یک سازمان بتواند با کمترین هزینه تولید کند ولی قادر به ارائه محصولات و خدمات با کمترین قیمت نباشد، اگر سازمانی قادر به انجام چنین کاری می‌شد می‌توانست میانگین سود
به انجام چنین کاری می‌شد می‌توانست میانگین سود بیشتری نسبت به سطح متوسط داشته باشد. به هر حال شرکت‌های رهبر در هزینه، در عرصه قیمت هم به رقابت می‌پردازند و در راستای کسب ساختار و مدیریتی کم هزینه، مؤثر عمل می‌کنند.
عملیات اورانوس (به روسی: Опера́ция Ура́н) عملیاتی نظامی بود که درطی جنگ جهانی دوم توسط ارتش سرخ در ناحیه استالینگراد علیه نیروهای محور انجام شد. در ۱۹ نوامبر سال ۱۹۴۲ ارتش سرخ یک ضد حمله گسترده با هدف محاصره کردن ارتش ششم ورماخت طرح و اجرا کرد. این عملیات به نبرد پنج‌ماهه استالینگراد خاتمه داد. شرایط و پیش زمینه‌های نبرد. نبرد فرسایشی جبهه شرق، طولانی شدن خط لجستیکی، فرا رسیدن زمستان و تاخت و تاز همه‌جانبه قوای متفقین به قوای محور، همه و همه دست به دست هم شرایط را برای قوای محور و خصوصاً جبهه شرق وخیم کرده
را برای قوای محور و خصوصاً جبهه شرق وخیم کرده بودند. در مارس ۱۹۴۲ کلیه عملیات‌ها در داخل خاک شوروی به تدریج متوقف شد. علت آن گل آلود بودن زمین در بهار بود. تا ماه مه کار چندانی از هیچ‌یک از طرفین ساخته نبود. آنها از این فرصت برای رفع کاستی‌ها استفاده کردند. استالین تصمیم گرفت شمار سربازان ارتش سرخ را تا نه میلیون نفر افزایش دهد. آلمانی‌ها برای جایگزینی ۹۰۰٬۰۰۰ نفری که در ۱۹۴۱ از دست داده بودند، دست نیاز به سوی ضعیف‌ترین نیروهای موجود دراز کردند. وابستگی قوای آلمان به نیروهای مجار، رومانیایی و ایتالیایی بیش
آلمان به نیروهای مجار، رومانیایی و ایتالیایی بیش از پیش افزایش میافت. همچنین تصمیم آلمانی‌ها برای انتقال قوای زرهی و مکانیزه به جبهه غرب اوضاع را بدتر نیز کرد. با وجود شرایط فوق، هیتلر برنامه خود را برای اجرای عملیات مورد آبی اعلام کرد. قوای آلمان با انجام سلسله نبردهایی موفقیت‌آمیز، شبه جزیره کریمه را به اشغال به خود درآورد و ارتش سرخ را تا پشت رود ولگا به عقب راند و خسارات و تلفات سنگینی به ارتش سرخ وارد کرد. در ۹ اوت، نخستین دکل‌های حفاری نفت مایکوپ در دیدرس قوای آلمان قرار گرفت و پس از مدتی بدست قوای
دیدرس قوای آلمان قرار گرفت و پس از مدتی بدست قوای محور افتاد، اما روس‌ها چنان آسیبی به چاه‌های نفت زدند که نفعی به آلمانی‌ها نرساند. درحالی که تانک‌های آلمانی تا پای تپه‌های قفقاز پیش آمده بودند، کمبود تدارکات مانع از پیشروی بیشتر آنها شد. به دنباله آن ارتش ششم نیز که با مشکلات تدارکاتی دست به گریبان بود. به طرف استالینگراد پیشروی کرد. در ۲۱ اوت، پائولوس ارتش سرخ را در غرب دن تار و مار کرد و دو روز بعد به ولگا در شمال استالینگراد رسید. شرایط قوای محور در استالینگراد. محاصره شهری نظیر استالینگراد - به طول
محاصره شهری نظیر استالینگراد - به طول حدود ۳۲ کیلومتر در کرانه غربی رود ولگا (که پهنای آن در این نقطه به ۱/۶ کیلومتر می‌رسید) - کار ساده ای نبود. از همین رو اشغال آن فقط از حمله مستقیم امکان‌پذیر بود. محاصره استالینگراد مجموعاً ۵ ماه و ۱ هفته و ۳ روز به درازا انجامید. هسته اصلی استالینگراد متشکل از سربازان آلمانی و لایه بیرونی آن متشکل از قوای سایر کشورهای عضو قوای محور (رومانیایی‌ها، مجارها، ایتالیایی‌ها) بود. که از امکانات و تجهیزات مناسب بی بهره بودند. وظیفه آنها پشتیبانی از قوای پائولوس بود. ارتش سرخ
وظیفه آنها پشتیبانی از قوای پائولوس بود. ارتش سرخ با اطلاع دقیق از نقطه ضعف آلمان دو عملیات طراحی کردند:یکی عملیات اورانوس و دیگری عملیات مریخ. آغار عملیات. بیش از ۳۵۰۰ توپ ارتش سرخ مواضع رومانی را در استالینگراد به آتش گرفتند. تا ظهر نیروهای ارتش سرخ از خطوط دفاعی قوای رومانی عبور کردند و تا پیش از پایان روز حدود ۸۰ کیلومتر پیش رفتند. روز بعد نیروهای ارتش سرخ، قوای رومانی را در جنوب شهر در هم کوبیدند. نبرد استالینگراد چنان ارتش ششم را تحلیل برده بود که حتی اگر عقب می‌نشست نیز توانی برای مبارزه سنگین در
اگر عقب می‌نشست نیز توانی برای مبارزه سنگین در خارج از شهر نداشت. با همه این تفاصیل، ژنرال زایتسلر، که در مقام رئیس ستاد جانشین هالدر شده بود، در حین جربحث با هیتلر به وی گفت که اجازه عقب‌نشینی ارتش ششم را صادر نماید. هیتلر به اعتبار وعده‌های گورینگ که لوفت وافه از پس تأمین روزانه ۵۰۰ تن تدارکات درخواستی پائولوس بر می‌آید، بر سر حرف خود باقی ماند. در ۲۳ نوامبر، ارتش سرخ با حملات گازانبری خود لشکر ششم را در حلقه محاصره گرفتار کرد و ۲۲۰٬۰۰۰ آلمانی را در استالینگراد به دام انداخت. چندی بعد مشخص شد که لوفت
به دام انداخت. چندی بعد مشخص شد که لوفت وافه نظر به وظیفه دشوار پشتیبانی از نیروی‌های رومل در آفریقا، فاقد هواپیمای کافی برای امداد رسانی مؤثر بوده. لوفت وافه، به رغم تهور قهرمانه مردانش، روزانه فقط ۱۰۵ تن تدارکات حمل می‌کرد. چشم امید پائولوس برای نجات از مخمصه به مانشتاین دوخته شده بود که وظیفه پازپسگیری استالینگراد را بر عهده داشت. عملیات بازپسگیری استالینگراد توسط قوای محور. در ۱۲ دسامبر نیروی امدادی مانشتاین وارد عمل شد. دو روز اول خوب پیش رفت. پنزر‌های پیشتاز با در هم شکستن خطوط دفاعی ارتش سرخ به ۵۶
پیشتاز با در هم شکستن خطوط دفاعی ارتش سرخ به ۵۶ کیلومتری استالینگراد رسیدند. مانشتاین از هیتلر و پائولوس خواست دستور عقب‌نشینی ارتش ششم صادر شود تا نیروی‌های آن به قوای او بپیوندند. هیتلر زیر بار نرفت. نمیتوان گفت که آیا اصلاً نیروهای پائولوس امکان عقب‌نشینی از خرابه‌های شهر را داشتند یا خیر. عملیات زحل کوچک. در ۱۶ دسامبر، ارتش سرخ پس از شروع عملیات زحل کوچک، قوای ایتالیایی و رومانیایی را در امتداد رود دن، در شمال غربی استالینگراد، قلع و قمع کردند. چنین شد که مانشتاین از تلاش برای رسیدن به شهر دست برداشت.
که مانشتاین از تلاش برای رسیدن به شهر دست برداشت. ضمن اینکه پیشروی ارتش سرخ، خطری برای قطع ارتباط گروه ارتش آ محسوب می‌شد که هنوز در باتلاق قفقاز دست و پا می‌زد. هیتلر با بی میلی دستور عقب‌نشینی قوای قفقاز را صادر کرد. این وقایع سرنوشت استالینگراد را رقم زد. در ۲۲ دسامبر ارتش سرخ آخرین پایگاه هوایی آلمان در استالینگراد را تصرف و پس گرفتند. در این وضعیت، تنها راه ارسال تدارکات به ارتش ششم، استفاده از چتر نجات بود. ارتش پائولوس کماکان با سرسختی به مقاومت ادامه می‌داد. در ۷ ژانویه، شوروی فرستادگان خود را به
می‌داد. در ۷ ژانویه، شوروی فرستادگان خود را به داخل شهر اعزام کرد تا به پائولوس پیشنهاد تسلیم دهند. فرماندهی عالی آلمان، ضمن مخالفت با این پیشنهاد، اصرار داشت که ارتش ششم تا آخرین نفس مقاومت کند تا بدین ترتیب استالین نیروی‌های خود را از ولگا به میادین نبرد غرب اعزام نکند. سه روز بعد، ارتش سرخ در تهاجمی گسترده استالینگراد را با ۷٬۰۰۰ توپ آماج حملات خود قرار داد. در طول تاریخ هرگز این تعداد توپ در یک مکان متمرکز نشده بوده‌است. در ژانویه، ارتش سرخ ۹۱۱٬۰۰۰ گلوله توپ، ۹۹۰٬۰۰۰ گلوله خمپاره و ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ گلوله تفنگ
توپ، ۹۹۰٬۰۰۰ گلوله خمپاره و ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ گلوله تفنگ و مسلسل شلیک کردند که خود تا حدودی بیانگر خشونت بی حد و حصر این نبرد است. در ۲۴ ژانویه لشکر ششم با توجه به کمبود ذخایر سوختی و مهمات دو پاره شد. پائولوس خواستار تسلیم بود. اما هیتلر این بار نیر کنار نیامد. در عوض به امید پایداری پائولوس او را به مقام فیلد مارشالی ارتقا داد. تا آن زمان هیچ فیلد مارشالی تسلیم دشمن نشده بود. در ۳۲ ژانویه پائولوس سنت شکنی کرد. او و نیروهای مستفر در جنوب اسلحه بر زمین گذاشتند. دو روز بعد نیروی‌ها تحت امر او در شمال نیز چنین
دو روز بعد نیروی‌ها تحت امر او در شمال نیز چنین کردند. هیتلر در نبرد استالینگراد متحمل شکستی سنگین شد. این گونه بود که افسانه شکست ناپذیری ورماخت به پایان رسید. واکنش‌ها و نتیجه. دکتر یوزف گوبلز، ویز تبلیغات هیتلر، همه تلاش‌های خود را برای انحراف افکار بکار بست. او سه روز عزای عمومی اعلام کرد و وعده داد که «نبردی تمام عیار» در راه خواهد بود. درواقع امر، چه بسا اهمیت استالینگراد را بیش از حد جلوه داده بودند. این شکست، نه تنها نقطه عطفی در نبرد نبود، حتی فاجعه ای مطلق به‌شمار نمی‌آمد. ارتش سرخ ۵۰۰٬۰۰۰ کشته
ای مطلق به‌شمار نمی‌آمد. ارتش سرخ ۵۰۰٬۰۰۰ کشته دادکه بیش از تلفات آلمان بود. وانگهی، نابودی ارتش ششم نیز به کل خالی از فایده نبود. مقاومت طولانی مدت آنها، به لشکر گروه آ مجال عقب‌نشینی از قفقاز را داد.
امیلیا رز ارهارت () متولد ۱۹۸۳ داونی کالیفرنیا، خلبان خصوصی و گوینده سابق اخبار ترافیک و آب و وهوا شبکه خبری ان بی سی در دنور، کلرادو و ساکن دنور است. در سال ۲۰۱۳ ارهارت پرواز را به کمک بنیاد املیا شروع کرد که کمک هزینه آموزشی پرواز را به دختران ۱۶ تا ۱۸ سال اعطا می‌کرد. به ارهارت در جوانی توسط اعضای خانواده اش گفته شده بود که وی از نوادگان امیلیا ارهارت می‌باشد و وی در طی دوره کالج با استخدام یک شجره نامه‌نویس به تحقیق پیرامون این ارتباط پرداخته بود. این شجره‌شناس به او گفت که او و املیا دارای اصل و نسب
شجره‌شناس به او گفت که او و املیا دارای اصل و نسب مشترک بوده و این اشترک به سال ۱۷۰۰ میلادی برمی‌گردد، با این حال شجره‌شناس دوم طی جستجو در سال ۲۰۱۳ هیچ ارتباط قابل ردیابی پیدا نکرد.
عملیات مارس که در تاریخ‌نگاری نظامی شوروی از آن با عنوان عملیات تهاجمی رژف-سیچیوفکا یاد می‌شود، اسم رمز عملیاتی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود که بین روزهای ۲۵ نوامبر تا ۲۰ دسامبر سال ۱۹۴۲ توسط ارتش سرخ در ناحیه برآمدگی رژف در مجاورت مسکو علیه نیروهای آلمانی صورت گرفت. این عملیات که بخشی از نبرد رژف به حساب می‌آمد، به صورت مشترک توسط جبهه‌های غربی و کالینین شوروی اجرا شد و در نهایت با دادن تلفات بسیار ناکام ماند. این عملیات در تاریخ‌نگاری نظامی شوروی به جهت نتایج نامطلوب آن برای سال‌ها تا حدود زیادی مسکوت
نتایج نامطلوب آن برای سال‌ها تا حدود زیادی مسکوت بود. پیش‌زمینه. عملیات "تایفون"، تهاجم پاییزه ورماخت جهت سلطه بر مسکو، پایتخت شوروی، از اوایل ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ آغاز شد. در ابتدا طی دو محاصره عمده در مناطق ویازما و بریانسک حول هشت ارتش میدانی، دو جبهه غربی و ذخیره شوروی تقریباً منهدم و آسیب شدیدی به جبهه بریانسک آن وارد شد. در این زمان، نیروی ورماخت همچنان ۳۰ تا ۷۰ کیلومتر با مرکز مسکو فاصله داشتند. در همین حال، آغاز فصل گل‌آلود شدن راه‌ها ("راسپوتیتسا") و بارش برف به شدت گریبان‌گیر مهاجمان شد. این
و بارش برف به شدت گریبان‌گیر مهاجمان شد. این بارندگی بزرگ‌ترین مزیت آلمانی‌ها یعنی تحرک را از آن‌ها گرفت و "بلیتس‌کریگ"، رزم برق‌آسای ورماخت، را زمین‌گیر کرد. شوروی از میانه ماه اکتبر شروع به انتقال نیرو از شرق روسیه به مناطق غربی کرد. ترکیب این قوا و آرایش‌های تازه تشکیل شده، تا انتهای ماه نوامبر نیروی ذخیره‌ای با ۵۸ لشکر برای شوروی ایجاد نمود. ضد حمله گسترده ارتش سرخ به کمک این آرایش‌ها از روز ۵ دسامبر آغاز شد و با مبارزه سنگین یک‌ماهه دشمن را ۱۰۰ تا ۲۴۰ کیلومتر عقب راند و پایتخت را از سایه تهدید آن‌ها
کیلومتر عقب راند و پایتخت را از سایه تهدید آن‌ها خارج ساخت. نیروهای آلمانی در این درگیری‌ها متحمل تلفات سنگینی شدند و گروه ارتش مرکز ورماخت در آستانه فروپاشی قرار گرفت. با وجود موفقیت‌های عمده تاکتیکی و رخنه در مواضع دفاعی ورماخت در برخی نقاط، به هر صورت ارتش سرخ قادر به حصول هدف راهبردی نهایی خود در محاصره و انهدام گروه ارتش مرکز ورماخت نشد. با افزایش مقاومت نیروهای آلمانی، تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۲، شوروی به مرور دست بالا را از دست داد و تهاجم آن، با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و تدارکاتی، رفته‌رفته در نهایت
به مشکلات فرماندهی و تدارکاتی، رفته‌رفته در نهایت متوقف شد و گروه ارتش مرکز ورماخت خط مقدم خود را در خط رژف–غرب استاریتسا–یوخنوف–سوچینیتسچی–بلیوف–چرن، بسیار شرق‌تر از حدود پیش‌بینی شده توسط شوروی، تثبیت کرد. اوایل بهار سال ۱۹۴۲ فرماندهی‌های عالی آلمان و شوروی به دنبال پس گرفتن ابتکار عمل و دستیابی به اهداف راهبردی بودند که در سال ۱۹۴۱ محقق نشده بود. آلمانی‌ها تصمیم گرفتند تهاجم تابستانه خود را به دنبال دستیابی به منابع نفتی، متوجه بخش‌های جنوبی شوروی بکنند. با این حال، ژوزف استالین و فرماندهی عالی شوروی بر
با این حال، ژوزف استالین و فرماندهی عالی شوروی بر این عقیده بودند که آلمان همچنان قادر به اجرای عملیات‌های تهاجمی گسترده‌ای دو محور راهبردی، به احتمال زیاد در ناحیه مسکو و در جنوب، خواهد بود. نگرانی این افراد بیشتر معطوف بر محور مسکو بود که هفتاد لشکر آلمانی در آن عمل می‌کردند. استالین معتقد بود حمله پیش‌دستانه شوروی آلمانی‌ها را در میانه فرایند استراحت و بازسازی بهاره، غافلگیر خواهد کرد. ارتشبد گئورگی ژوکوف، فرمانده جبهه غربی شوروی، نیز تا حدودی با این نظر موافق بود. به هر صورت استالین پیشنهاد ژوکوف برای
موافق بود. به هر صورت استالین پیشنهاد ژوکوف برای اجرای این تهاجم پیش‌دستانه در ناحیه مسکو را در این زمان رد کرد. در نهایت ارتش سرخ موظف به اجرای یک «دفاع راهبردی فعال» محلی در چندین نقطه از خط مقدم از جمله ناحیه خارکوف شدند. بر این مبنا، ارتش سرخ میانه ماه مه یک تهاجم خسارت‌بار و بی‌نتیجه در جنوب خارکوف «دقیقاً به زیر دندان» تجمع نیروهای آلمانی صورت داد که به از دست رفتن صدها هزار نفر از نیروها و مقادیر زیادی از تجهیزات آن منجر شد. پس از باز شدن راه، آلمانی‌ها از اواخر ماه ژوئن عملیات خود در نواحی جنوبی
از اواخر ماه ژوئن عملیات خود در نواحی جنوبی موسوم به «مورد آبی» را آغاز کردند و در عرض چند روز به رود دن رسیدند. در پی این موفقیت پس از چرخش به سمت جنوب، ورماخت پیشروی همزمانی به سمت قفقاز و استالینگراد صورت داد. در همین حال جبهه‌های کالینین و غربی شوروی برای منحرف کردن نیرو و منابع آلمانی‌ها از نبرد استالینگراد ماه‌های ژوئیه و اوت حملاتی علیه گروه ارتش مرکز ورماخت در ناحیه رژف ترتیب دادند. به هر صورت با وجود حصول برخی موفقیت‌ها، با وارد آمدن تلفات گسترده به طرفین، آلمانی‌ها با دریافت مقداری نیروی کمکی به
طرفین، آلمانی‌ها با دریافت مقداری نیروی کمکی به زحمت قادر به متوقف ساختن این حملات دشمن شدند. طرح عملیاتی مارس. با مطرح شدن ضد حمله بزرگ ارتش در ناحیه استالینگراد موسوم به «عملیات اورانوس»، عوامل فرماندهی عالی شوروی به توافقی برای اجرای عملیات‌های ایذایی جدیدی در میانه ماه نوامبر در بخش‌های دیگر خط مقدم از جمله ناحیه رژف، رسیدند تا نیروهای ذخیره آلمانی را از ناحیه استالینگراد دور نگاه دارند. بر مبنای فرمان روز ۲۶ سپتامبر استالین، رهبری کلی عملیات ناحیه رژف بر عهده ژوکوف نهاده شد. روزهای بعد ستاد کل ارتش
بر عهده ژوکوف نهاده شد. روزهای بعد ستاد کل ارتش سرخ طرح کلی این عملیات را ریخت و عنوان «عملیات مارس» را بر آن نهاد. بر مبنای طرح عملیاتی جبهه‌های غربی و کالینین شوروی به ترتیب دیواره‌های شرقی و غربی ناحیه برآمدگی رژف-سیچیوفکا را مورد حمله قرار می‌دادند. این طرح همچنین شامل حملات پوششی ارتش سی‌ونهم شوروی به دماغه این ناحیه برآمدگی و ارتش ارتش سوم شوک شوروی به برآمدگی کوچک‌تر ولیکیه لوکی در غرب می‌شد. با وجود ادعای شوروی مبنی بر این که عملیات مارس صرفاً یک حمله ایذایی بود، شدت، بزرگی و مقیاس آن نشان‌گر قصد
ایذایی بود، شدت، بزرگی و مقیاس آن نشان‌گر قصد جدی ارتش سرخ در جریان آن بر قائق آمدن بر گروه ارتش مرکز است. همانند عملیات اورانوس که به عملیات زحل گسترش یافت، برای عملیات مارس نیز مرحله دومی در نظر گرفته شده بود. عملیات ثانویه که احتمالاً «مشتری» یا «نپتون» نام می‌گرفت، از اوایل ماه دسامبر پس از محاصره ارتش نهم ورماخت در ناحیه رژف-سیچیوفکا، آغاز می‌شد و با حمله به سمت ویازما و اتصال به نیروهای ناحیه رژف، بخش عمده گروه ارتش مرکز را منهدم می‌کرد. زمان اولیه برای آغاز عملیات مارس روز ۱۲ اکتبر مقرر شده بود اما
آغاز عملیات مارس روز ۱۲ اکتبر مقرر شده بود اما شرایط بد آب‌وهوایی آماده‌سازی‌ها را به تعویق انداخت. به هر صورت طرح‌ریزی و آماده‌سازی بین روزهای ۲۰ نوامبر تا ۸ دسامبر صورت نهایی به خود گرفت. نیروهای طرفین. ماه نوامبر سال ۱۹۴۲ مجموع توان جبهه‌های غربی و کالینین شوروی به اضافه ناحیه دفاعی مسکو، حدود ۱٫۹ میلیون نفر با پشتیبانی بیش از ۲۴ هزار توپ و خمپاره‌انداز، ۳۳۰۰ تانک و ۱۱۰۰ هواگرد بود. به نقل از ژوکوف، این مقدار ۳۱ درصد از نیروی انسانی، ۳۲ درصد از توپخانه، حدود پنجاه درصد از قوای زرهی و بیش از ۳۵ درصد از
حدود پنجاه درصد از قوای زرهی و بیش از ۳۵ درصد از تمام توان شوروی را شامل می‌شد که تنها در ۱۷ درصد از خط مقدم متمرکز شده بود. بدین شکل حتی ارتش‌های ناحیه استالینگراد شوروی مجموعاً توانی کمتر از این مقدار داشتند. اجرای عملیات. پس از حصول اطمینان از موفقیت اولیه عملیات در ناحیه استالینگراد، عملیات مارس روز ۲۵ نوامبر سال ۱۹۴۲ آغاز شد. جناح راست جبهه غربی شوروی نتوانست در مواضع لشکر و صدودوم پیاده‌نظام ورماخت رخنه کند و سه لشکر آن در شرق رودخانه اوسوگا متحمل تلفات سنگین شدند. جناح دیگر این جبهه مقداری موفقیت در
سنگین شدند. جناح دیگر این جبهه مقداری موفقیت در قسمت‌های جنوبی در دو روز نخست تهاجم حاصل نمود و توانست در دالانی کم‌عرض حدود ۸ کیلومتر با یک گروه متحرک شامل یک سپاه تانک و سواره‌نظام در ناحیه سیچیوفکا رخنه کند. به هر صورت سپاه ۳۹ زرهی ورماخت این رخنه را متوقف ساخت. در آن سوی ناحیه برآمدگی رژف، جبهه کالینین در ابتدا موفق‌های بزرگ‌تری به دست آورد و ۳۵ کیلومتر در مقابل ارتش نهم ورماخت پیش رفت. با این حال دفاع ماهرانه سپاه ۴۱ زرهی ورماخت به فرماندهی سپهبد یوزف هارپه، تسلط آلمانی‌ها بر بلیی را حفظ و تهاجم جماح
هارپه، تسلط آلمانی‌ها بر بلیی را حفظ و تهاجم جماح جنوبی جبهه کالینین را متوقف کرد. این مسئله امکان اعزام نیروهای ذخیره به این ناحیه را برای آلمانی‌ها فراهم آورد. به هر صورت با تأکید ژوکوف، تلاش نیروهای فرسوده ارتش چهل و یکم شوروی شامل سپاه ۱ مکانیزه در ناحیه بلیی همچنان ادامه یافت. این ارتش شوروی تا روز ۱۱ دسامبر به محاصره سه لشکر زرهی ورماخت افتاد. تنها بخشی از نیروهای سپاه‌های ۱ مکانیزه و ۶ تفنگ‌دار شوروی توانستند با پشت سر باقی گذاشتن تسلیحات سنگین خود، خود را محاصره خارج کنند. بدین شکل تهاجم جبهه
خود، خود را محاصره خارج کنند. بدین شکل تهاجم جبهه کالینین شوروی در نهایت با شکست مواجه شد. تلفات و خسارات. شوروی در جریان عملیات مارس ۱۶۵۵ تانک معادل توان چهار سپاه متحرک را از دست داد. ارتش بیستم شوروی به تنهایی متحمل ۵۸٬۵۰۰ تن تلفات، حدود نیمی از توان اولیه آن، شد. نتایج و پیامدها. اجرای عملیات مارس توسط شوروی موجب فرسایش یگان‌های آلمانی در ناحیه رژف و درگیر ماندن نیروهای ذخیره محلی آن شد و واکنش آلمان به عملیات اورانوس را مقداری با دشواری همراه ساخت.