payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برخوردار هستند. همچنین دولت قزاقستان با تمام کشورهای اسلامی روابط خوبی برقرار کرده و تلاش کرده‌است تا با عربستان، ایران و کشورهایی بی‌طرف مانند مالزی و اندونزی رابطه خوبی برقرار کند. در واقع این رویکرد سیاست خارجی متعادل قزاقستان به دور از تأثیرگذاری‌ها و نفوذ منفی بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی فرصت مهمی در اختیار ایران قرار داده‌است تا به گسترش روابط با این کشور بیشتر بیندیشد. روابط اقتصادی. در مهرماه ۱۴۰۱ پس از تقریبا یک دهه قرارداد میان ایران و قزاقستان مبنی بر مبادله (سوآپ) نفتی ایران از سر گرفته شد.
مبنی بر مبادله (سوآپ) نفتی ایران از سر گرفته شد. سوآپ نفت قزاقستان علاوه بر کاهش هزینه ترانزیت نفت ایران از جنوب به شمال برای تامین خوراک پالایشگاه‌های تهران و تبریز موجب می‌شود که یک حق سوآپ نیز به ایران تعلق بگیرد. ایران با سوآپ نفت قزاقستان علاوه بر آنکه جایگاه خود را در مناسبات انرژی منطقه و جهان توسعه خواهد داد همچنین از مزایای اقتصادی آن نیز بهره می‌برد.
اَبَرصدساله فردی است که تا ۱۱۰ سالگی یا بیشتر از آن زندگی کرده‌است. از هر ۱٬۰۰۰ صدساله یک نفر به این سن می‌رسد. نتیجهٔ پژوهش اندرسون و همکاران نشان داده‌است که افراد ابرصدساله معمولاً در تمام طول زندگی به هیچ‌یک از بیماری‌های مرتبط با کهولت سن دچار نمی‌شوند مگر مدت کوتاهی پیش از بیشینهٔ طول عمر انسان (۱۲۵ سال). آمارها. تخمین زده می‌شود که حدود ۳۰۰ تا ۴۵۰ ابرصدسالهٔ زنده در جهان وجود داشته باشد. هرچند که حدود ۱۰۰ مورد تأیید شده وجود دارد. یک پژوهش که در سال ۲۰۱۰ میلادی انجام شده بود نشان داد که کشورهای
سال ۲۰۱۰ میلادی انجام شده بود نشان داد که کشورهای ایالات متحده آمریکا، ژاپن، بریتانیا، فرانسه، و ایتالیا دارای بیشترین شمار ابرصدساله‌های شناخته‌شده (زنده یا مرده) هستند. نخستین ابرصدسالهٔ شناخته‌شده در تاریخ بشر در اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی درگذشت. در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی بود که نخستین موردِ تأییدشده، ۱۱۵ سال را رد کرد. تاکنون بیش از ۱۵۰۰ ابرصدساله در تاریخ ثبت شده‌است. بیماری‌ها. پژوهش بر روی بیماری ابرصدساله‌ها نشان داده‌است که آن‌ها تا پیش از زمان ابتلا به خستگی مدارا با عضو که توانایی بازگرداندن کارایی عضو به
مدارا با عضو که توانایی بازگرداندن کارایی عضو به هم‌ایستایی است، به بیماری‌های مرتبط با سن مبتلا نمی‌شوند (چند نمونه از این بیماری‌ها عبارتند از: سکته مغزی، بیماری قلبی-عروقی، زوال عقل، سرطان، پارکینسون، و دیابت). حدود ۱۰٪ از ابرصدساله‌ها تا ۳ ماه پایان زندگی‌شان به بیماری‌های مرتبط با سن مبتلا نمی‌شوند. این میزان برای افراد شبهه ابرصدساله (۱۰۵ تا ۱۰۹ ساله) تنها ۴٪ است و برای افراد صدساله ۳٪. پژوهشگران ممکن است با اندازه‌گیری سن زیست‌شناسی بافت‌های گوناگون ابرصدساله‌ها بتوانند بافت‌هایی را شناسایی کنند که
ابرصدساله‌ها بتوانند بافت‌هایی را شناسایی کنند که از تأثیرهای سن در امان مانده‌اند. برپایهٔ مطالعه‌ای بر روی ۳۰ عضو متفاوت بدن از یک ابرصدسالهٔ زن ۱۱۲ساله مخچه از تأثیرهای سن در امان مانده‌است و ۱۵ سال جوان‌تر از مورد مشابه در یک فرد صدساله بوده‌است.
یوزپلنگ تانزانیایی نام یک زیرگونه از یوزپلنگ است. این یوزپلنگ بیشتر در چمن‌زارهای شرق آفریقا و در کشورهای تانزانیا، کنیا، اوگاندا و سومالی زندگی می‌کند، یوزپلنگ تانزانیایی معمولاً در حدود ۱۱۰–۱۳۵ سانتی‌متر طول بدن و ۷۰ تا ۷۵ کیلوگرم وزن می‌باشد.
پارک ملی امبوسلی () یک پارک ملی در شهرستان کاییادو، کنیا است. این پارک که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شده دارای ۳۹۲ کیلومترمربع مساحت می‌باشد و دارای حیواناتی همچون فیل بیشه آفریقایی، گاومیش آفریقایی، ایمپالا، شیر ماسای، یوزپلنگ تانزانیایی، کفتار خال‌دار، زرافه کلیمانجارو، گورخر دشتی و کل یالدار آبی‌رنگ است.
زرآوند سفید یا ثعلب که معمولاً ارکیده باتلاق نامیده می‌شود، گونهٔ دوری از ثعلبیان است. حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ گونه زرآوند وجود دارد که بومی همه قاره‌ها به جز قاره قطب جنوب، در هر دو مناطق گرمسیری و معتدل هستند.
پورت کلانگ (به لاتین: Port Klang) یک منطقهٔ مسکونی در مالزی است که در ناحیه کلانگ واقع شده است. خصوصیات. پورت کلانگ ۵۷۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
ئی‌تی‌وی۲ () یک کانال تلویزیونی در کشور استونی است. این شبکه در مارس ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده مقر آن در تالین، استونی است و متعلق به رادیو و تلویزیون استونی می‌باشد.
استفن وارشال (; – ) یک دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا بود. زمینه‌های تحقیقاتی وی سیستم‌عامل، کامپایلر، زبان برنامه‌نویسی و تحقیق در عملیات بود. وارشال در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۶ بر اثر سرطان در خانه خود در گلوکستر، ماساچوست درگذشت. از او همسرش سارا دانلپ و دو فرزند به نام‌های اندرو دی. وارشال و سوفیا وارشال باقی‌مانده است.
جوزف کراسکل (; – ) ریاضی‌دان، دانشمند رایانه و روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی شخصی. کراسکل در یک خانواده یهودی در شهر نیویورک متولد شد. مادرش، لیلیان رز وورهاوس کروسکال اوپنهایمر، در اوایل دوران تلویزیون، به یکی از مروجان برجسته اوریگامی تبدیل شد. کراسکل دو برادر برجسته داشت، مارتین دیوید کراسکل، مخترع مشترک سالیتون‌ها، و ویلیام کراسکل، که تحلیل واریانس یک‌طرفه کروسکال-والیس را توسعه داد. یکی از برادرزاده‌های جوزف کراسکل، دانشمند رایانه و استاد برجسته، کلاید کروسکال است.
ایرج مسجدی (زادهٔ ۱۳۳۵) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که از سال ۱۴۰۳ به‌عنوان معاون هماهنگ‌کننده نیروی قدس فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱ سفیر ایران در عراق بود. وی پیش‌تر مشاور عالی قاسم سلیمانی بود. مسجدی در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای سپاه پاسداران بود و ریاست ستاد قرارگاه رمضان را برعهده داشت که نخستین قرارگاه برون‌مرزی سپاه به‌شمار می‌آمد. تحریم آمریکا. روز پنجشنبه دوم آبان ۱۳۹۹، وزارت خزانه داری آمریکا در بیانیه‌ای اعلام کرد که ایرج مسجدی، سفیر ایران در عراق، را در فهرست
که ایرج مسجدی، سفیر ایران در عراق، را در فهرست تحریمی خود قرار داده است. استیو منوچین، وزیر خزانه داری آمریکا گفت، جمهوری اسلامی در راستای پیشبرد برنامه‌های بی‌ثبات‌کننده برون‌مرزی خود، اعضای نیروی قدس سپاه پاسداران را به عنوان سفیر در کشورهای منطقه منصوب می‌کند، این امر امنیت و حاکمیت عراق را معرض تهدید قرار داده است. وزیر خزانه داری آمریکا اضافه کرد: ایالات متحده به استفاده از همه ابزارها و اختیارات در دسترس خود ادامه می‌دهد تا تلاش‌های حکومت ایران و مقام‌های سپاه قدس که قصد دخالت در امور ملت‌های مستقل
سپاه قدس که قصد دخالت در امور ملت‌های مستقل از جمله اثرگذاری در انتخابات آمریکا را دارند، هدف قرار دهد. دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا، اوفک، گفت، ایرج مسجدی یک ژنرال سپاه است که هدایت و حمایت از گروه‌هایی را به عهده دارد که باعث کشته و مجروح شدن نیروهای آمریکایی و ائتلاف در عراق شده‌اند.
سعید بن مسجح ابوعثمان نام اصلی‌اش ابوعیسی بود. او را بنیانگذار موسیقی و غنا و آواز عرب می‌دانند. او مولایی (بنده‌ای) از بنی جمح و نقل شده است که او مولای بنی نوفل بن الحارث بن عبدالمطلب بوده است. سعید بن مسجح از اهالی مکه و سیاه‌پوست بود. وی خواننده‌ای کهن و از سران خوانندگان و از بزرگان قرن اول قمری و قرن هفتم میلادی بوده و اولین کسی است که غنا (موسیقی و آواز) بوسیلهٔ آنها ایجاد شد. سعید بن مسجح موسیقی فارسی را به موسیقی و آواز عرب منتقل کرد. ابن مسجح یکی از کسانی است که در صدر اسلام به آهنگهای ایرانی
از کسانی است که در صدر اسلام به آهنگهای ایرانی علاقه‌مند شده بودند و با الهام از نغمه‌های ایرانی آهنگ می‌ساختند. روایت شده است که خود ابن مسجح به‌خاطر همین آوازهایی که با الهام از موسیقی ایران می‌ساخت از بندگی خواجه‌اش آزاد شد.
رابرت گلگر (؛ زادهٔ ) یک دانشمند رایانه در زمینه نظریه اطلاعات و شبکه مخابراتی اهل ایالات متحده آمریکا است. گلگر در سال ۱۹۷۹ به دلیل مشارکت در تئوری و عمل‌کدگذاری و ارتباطات به عضویت آکادمی ملی مهندسی (NAE) انتخاب شد. او همچنین در سال ۱۹۶۸ به عنوان عضو مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک، در سال ۱۹۹۲ به عضویت آکادمی ملی علوم (NAS) و در سال ۱۹۹۹ عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا (AAAS) انتخاب شد. او در سال ۱۹۸۳ جایزه کلود شانون را از انجمن تئوری اطلاعات مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک دریافت کرد. وی همچنین جوایزی همچون
و الکترونیک دریافت کرد. وی همچنین جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم، مدال صدمین سالگرد مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک در سال ۱۹۸۴، مدال افتخار آی‌تریپل‌ئی در سال ۱۹۹۰ «برای کمک‌های اساسی به تکنیک‌های کدگذاری ارتباطات»، جایزه مارکونی در سال ۲۰۰۳، و جایزه دایکسترا در سال ۲۰۰۴ را از جمله افتخارات دیگرش دریافت کرد. زندگی‌نامه. گالاگر مدرک کارشناسی مهندسی را در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. او در سال‌های ۱۹۵۳-۱۹۵۴ یکی از اعضای کادر فنی آزمایشگاه‌های بل بود و سپس در سال ۱۹۵۴-۱۹۵۶ در سپاه سیگنال ارتش
بل بود و سپس در سال ۱۹۵۴-۱۹۵۶ در سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده خدمت کرد. او به تحصیلات تکمیلی در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) بازگشت و مدرک S.M. را در سال ۱۹۵۷ و Sc.D. در سال ۱۹۶۰ در رشته مهندسی برق دریافت کرد.
دیوید پَترسون (؛ زادهٔ ) یک دانشمند رایانه و استاد علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، اهل ایالات متحده آمریکا است. او پس از نزدیک به چهل سال خدمت در سال ۲۰۱۶ اعلام بازنشستگی کرد و به یک مهندس نرم‌افزار برجسته در گوگل تبدیل شد. او در حال حاضر نایب رئیس هیئت مدیره بنیاد ریسک پنج است. پترسون به دلیل مشارکت‌های پیشگامانه خود در طراحی رایانه کم دستور مجموعه دستورالعمل‌های کاهش یافته (RISC)، با ابداع اصطلاح RISC و رهبری پروژه برکلی ریسک مورد توجه قرار گرفته‌است. از سال ۲۰۱۸، ۹۹٪ از تمام تراشه‌های جدید از
از سال ۲۰۱۸، ۹۹٪ از تمام تراشه‌های جدید از معماری RISC استفاده می‌کنند. او همچنین به دلیل رهبری تحقیقات روی آرایه چندگانه دیسک‌های مستقل (RAID) با رندی کاتز مورد توجه قرار گرفته‌است. او در سال ۲۰۱۷ به همراه جان هنسی (مؤسس شرکت MIPS)، جایزه تورینگ را برای کار مشترکشان در توسعه‌دادن معماری کامپیوتر کم‌دستور (ریسک/RISC) دریافت کردند.
آیدین صفا آکای (آگوست ۱۹۵۰) است که یک دیپلمات و قاضی اهل ترکیه است. او عضو هیئت قضاتی است که قرار است در پرونده آگوستین نگیراباتواره، وزیر پیشین برنامه دولت رواندا در نسل‌کشی سال ۱۹۹۴ بازنگری کند. او مصونیت دیپلماتیک دارد اما در پی کودتای ترکیه به بازداشت شده‌است. او در سال ۱۹۷۲ از دانشکده حقوق دانشگاه آنکارا فارغ‌التحصیل شده است. او در رشته حقوق بشر دکتری گرفته است.
آزردگان یا توهین و تحقیرشدگان (به روسی: "Униженные и оскорблённые"، به انگلیسی: "Humiliated and Insulted") رمانی نوشتهٔ فیودور داستایفسکی است که اولین بار در سال ۱۸۶۱ در مجلهٔ ماهانهٔ "ورمیا" منتشر شد. اولین بار در سال ۱۳۲۷ مشفق همدانی این رمان را تحت عنوان ((آزردگان)) از فرانسوی به فارسی ترجمه کرد. پس از آن، این رمان با همین عنوان یا باعناوین دیگر، بارها به فارسی ترجمه شده‌است، از جمله: آزردگان: "ترجمه عنایت شکیباپور انتشارات دنیای کتاب از فرانسوی به فارسی ۱۳۶۱" آزردگان: "ترجمه فهیمه حصارکی انتشارات
فارسی ۱۳۶۱" آزردگان: "ترجمه فهیمه حصارکی انتشارات نگارستان کتاب ۱۳۹۱" تحقیر و توهین شده‌ها: ترجمه پرویز شهدی انتشارات مجید (به سخن) از فرانسوی به فارسی ۱۳۹۴ رنج‌کشیدگان و خوارشدگان: "ترجمه" محسن کرمی انتشارات نیلوفر از انگلیسی به فارسی ۱۳۹۴ استاریکووا در مقدّمه‌ای که بر ترجمهٔ انگلیسی این کتاب نوشته می‌گوید: "برادران کارامازوف"، "جنایت و مکافات"، و "ابله" بزرگ‌ترین رمان‌های داستایفسکی اند، و "آزردگان" دریچه‌ای است به جهان نویسنده‌ای بزرگ، طرح‌ونقشه‌ای وسیع برای بوم‌هایی عظیم که از پی خواهند آمد. به عقیده‌ی
بوم‌هایی عظیم که از پی خواهند آمد. به عقیده‌ی من، هر که خواندن داستایفسکی را با "آزردگان" آغاز کند بختیار است؛ از جای درستی آغاز کرده؛ خاصه اگر جوان هم باشد. در این مورد، از پیچیدگی بی‌حدّوحصر و سرشاری فلسفی رمان‌های بزرگ داستایفسکی به وحشت نمی‌افتد و، از هر لحاظ، فرصت‌ومجال آن را دارد که درک عمیقی به دست آورد از فضای عاطفی جهان بی‌اندازه پیچیده‌ای که "آزردگان" تنها از وجهی بدان راه می‌بَرَد. امّا خواننده، چون به این جهان وارد شود، درمی‌یابد که به جایی ماندگار و بنابراین مهمّ و معنادار نزدیک شده‌است،
ماندگار و بنابراین مهمّ و معنادار نزدیک شده‌است، همان‌جایی که داستایفسکی دل‌مشغول آن بود. امّا، البتّه، راه دیگری هم برای آشنایی با جهان داستایفسکی هست. می‌توان "آزردگان" را بعد از آن رمان‌های بزرگ خواند و لذّتی کاملاً متفاوت از آن برد، با کشف جوانه‌های آنچه بعدها شخصیّت‌ها و فکرت‌هایی بلندآوازه و جهانی می‌شوند. رمان اینگونه آغاز می‌شود: (ترجمه محسن کرمی) سال گذشته، در غروب بیست‌ودوم مارس، تجربهٔ بسیار غریبی از سر گذراندم. تمام آن روز، شهر را در پی یافتن یک منزل اجاره‌ای زیر پا گذاشته بودم. منزل قبلی‌ام
یک منزل اجاره‌ای زیر پا گذاشته بودم. منزل قبلی‌ام خیلی نمور بود و نرم نرمک داشتم به سرفه‌های سختی دچار می‌شدم که خبر از چیز نحسی می‌دادند. از پاییز قصد نقل‌مکان داشتم، امّا تا بهار لفتش داده و این دست و آن دست کرده بودم. همهٔ روز نتوانسته بودم هیچ مورد مناسبی پیدا کنم. در وهلهٔ اوّل، یک ملک مستقلّ می‌خواستم، نه اتاقی در خانهٔ دیگران؛ در وهلهٔ بعد، حتّی اگر فقط یک اتاق هم بود، می‌بایست اتاقی بزرگ باشد و، البتّه، تا حدّ امکان هم ارزان. به تجربه دریافته‌ام که در جاهای تنگ حتّی دامنهٔ فکر آدمی هم تنگ می‌شود. و
جاهای تنگ حتّی دامنهٔ فکر آدمی هم تنگ می‌شود. و مایل بودم که وقتی به داستان‌های آینده‌ام فکر می‌کنم توی اتاق بالا و پایین بروم. باری، همیشه خوش دارم که، به جای نوشتن آثارم، غرق در فکر کردن به آن‌ها شوم و در این رؤیا غوطه بخورم که چگونه از آب درخواهند آمد. و این واقعاً از تنبلی و سستی نیست. نمی‌دانم از چیست. تمام روز ناخوش‌احوال بودم و نزدیک غروب که شد احساس کردم که دیگر واقعاً سخت بیمارم: آغاز یک جور تب بود. وانگهی، کلّ روز سرپا بودم و خسته شده بودم. دم‌دمای غروب، درست پیش از آنکه هوا تاریک شود، مشغول قدم
غروب، درست پیش از آنکه هوا تاریک شود، مشغول قدم زدن در خیابان ووزنیسینسْکی پراسپکت بودم. آخر، عاشق خورشید مارس پطرزبورگم، خاصه غروب خورشیدش، آن‌ هم در هوایی سرد و آسمانی صاف. به ناگاه کلّ خیابان برق زد و غرق روشنایی تابناکی شد. گویی همهٔ خانه‌ها به درخششی ناگهانی روشن شده بودند. رنگ‌های خاکستری، زرد، و سبز کدرشان برای لحظه‌ای تیرگی خود را باختند؛ تو گویی همه چیز روشن‌تر می‌نمود، انگار مبهوت شده باشی، یا کسی با آرنج به پهلویت زده باشد. نگرشی تازه در کار است، انبوهی از افکار نو…. حیرتا که یک پرتو نور
است، انبوهی از افکار نو…. حیرتا که یک پرتو نور می‌تواند با آدمی چه کارها بکند! امّا پرتو نور فرو مرد؛ سوز سرما شدّت گرفت و به حفره‌های بینی‌ام دوید؛ تاریکی عمیقتر شد؛ و مغازه‌ها چراغ‌گازهایشان را روشن کردند. به مغازهٔ مولر که رسیدم، یعنی قنّادی مولر، ناگهان در جا خشکم زد و به آن سوی خیابان خیره ماندم، تو گویی دلشورهٔ وقوع عن‌قریب حادثه‌ای شگفت به جانم افتاده بود و از پیش می‌دانستم که چیزی در راه است؛ و در همان لحظه پیرمرد را با سگش، در آن سوی خیابان، دیدم. خوب یادم هست که احساس ناخوشایندی قلبم را چنگ زد،
خوب یادم هست که احساس ناخوشایندی قلبم را چنگ زد، احساسی که خودم هم نمی‌توانستم بگویم چیست.
جمهوری نخست چکسلواکی (چکی / ) دولتی بود که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۸ وجود داشت که از بوهم، موراویا، سیلزی چک و اسلواکی تشکیل شده بود. پس از سال ۱۹۳۳ چکسلواکی تنها کشور در اروپای مرکزی و اروپای شرقی بود که با دموکراسی عمل می‌کرد. با فشار داخلی توسط یک اقلیت آلمانی تحت حمایت آلمان نازی در همسایگی این کشور، چکسلواکی مجبور به واگذاری سودتنلند به نازی‌ها به عنوان بخشی از توافقنامه مونیخ در ۱ اکتبر ۱۹۳۸ شد. همچنین مجبور به واگذاری بخش‌های جنوبی اسلواکی به مجارستان و منطقه‌ای در سیلزی به لهستان شد. در واقع این به معنای
در سیلزی به لهستان شد. در واقع این به معنای پایان جمهوری نخست چکسلواکی بود. با روی کار آمدن جمهوری دوم چکسلواکی که کمتر از یکسال به طول انجامید باقیمانده چکسلواکی به دست آلمان نازی افتاد.
طوق یا گریواره، گردن‌بندی است فلزی که به صورت حلقه‌ای بزرگ خمیده شده و دو انتهای آن به هم نزدیک است و به صورت حلقه به‌دور گردن آویخته می‌شود. بسیاری از این گردن‌بندها که در آثار باستانی پیدا شده به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که آویختن آن‌ها به دور گردن به صورت دائمی باشد و بازکردن آن‌ها از گردن دشوار بوده‌است. این نوع گردن‌بند در قدیم در میان اقوام سکایی، ایلیری، تراکیه‌ای، سلتی و دیگر فرهنگ‌های اوراسیایی از سده هشتم پیش از میلاد تا سده سوم میلادی رایج بوده‌است. گردن‌بندهای حلقه‌ای باریک، اغلب با تزئین سر حیوان
گردن‌بندهای حلقه‌ای باریک، اغلب با تزئین سر حیوان در هنر هخامنشی هم رایج بوده‌است.
جمهوری دوم چکسلواکی تنها برای ۱۶۹ روز از ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ تا ۱۵ مارس ۱۹۳۹ وجود داشت و از بوهم، موراویا، سیلزی چک و مناطق خودمختار اسلواکی تشکیل می‌شد. دومین جمهوری در نتیجه حوادث پس از توافقنامه مونیخ به وجود آمد. پس از این قرارداد روشن بود که چکسلواکی دست‌نشانده آلمان نازی است و دولت چکسلواکی دست به اقدامی به سود آلمان زد و حزب کمونیست را در این کشور ممنوع کرد و تمامی آموزگاران یهودی را برکنار و قوانینی علیه یهودیان به تصویب رساند. علاوه بر این اجازه داد بانک‌های کشور به صورت کامل تحت کنترل آلمان و چکسلواکی
کشور به صورت کامل تحت کنترل آلمان و چکسلواکی باشند. جمهوری نخست چکسلواکی پس از تهاجم آلمان نازی در ۱۵ مارس ۱۹۳۹ منحل و به عنوان منطقه چک ضمیمه بوهم و موراویا شد. در همان روز اشغال چکسلواکی توسط آلمان نازی امیل هاشا رئیس دولت وقت به ریاست جمهوری بوهم و موراویا منصوب گشت.
یک مسیر پیمایش یا مسیر پرتاب ، مسیری است که جسم در حال حرکت در فضا به عنوان تابعی از زمان آن را می‌پیماید. جسم ممکن است یک پرتابه یا یک ماهواره باشد. به عنوان مثال، "مسیر پیمایش" می‌تواند مدار، یا مسیر به سوی یک سیاره، یک سیارک، یا یک دنباله‌دارِ در حال طی مسیر خود در اطراف جرم مرکزی خود باشد. یک "مسیر پیمایش" می‌تواند از راه ریاضی، با محاسبهٔ هندسهٔ "مسیر"، یا به عنوان موقعیت جسم در طول زمان تعریف شود. در تئوری کنترل، "مسیر پیمایش" مجموعه‌ای از فازهای دینامیک یک سیستم پویا با ترتیب زمانی (گام به گام) آنها
یک سیستم پویا با ترتیب زمانی (گام به گام) آنها است. در ریاضیات گسسته، "یک مسیر" توالی اندازه‌های محاسبه‌شدهٔ formula_1 با تکرار formula_2 به عنوان تابعی از formula_3 در مبدأ در ترسیم آن‌است.
سیلماریل‌ها (جمع آن در کوئنیا: سیلماریلی) به معنی "پرتوی پالودهٔ روشنایی" در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین، سه گوهر تراش نخورده از نور دو درخت والینور‌اند. فئانور یک الف نولدور در والینور در دورهٔ سال‌های درخت‌ها، این سه گوهر را از بلور "سیلما" ساخت. این سه گوهر در کتاب سیلماریلیون نقش مهمی بازی می‌کنند. توضیح. اینکه فئانور، بزرگترین نولدور چگونه موفق به ساخت این چنین گوهرهایی می‌شود توضیح داده نشده اما حتی والاها از جمله آئوله که بزرگترین ابزارساز است نمی‌تواند همانند این گوهرها را بسازد حتی خود فئانور هم
همانند این گوهرها را بسازد حتی خود فئانور هم نمی‌تواند کار خود را تکرار کند چرا که بخشی از توان او در ساخت این گوهرها ذخیره شده و از دست او رفته‌است. سیلماریل‌ها غیرقابل همانندسازی اند، نور آن‌ها از دو درخت می‌آید همچنین آن‌ها نور هر چیزی را که به آن‌ها نزدیک شود هم بازتاب می‌کنند. داستان. فئانور پسر فینوه سیلماریل‌ها را ساخت، این برجسته‌ترین چیزی بود که الف‌ها تا کنون از نور دو درخت ساخته‌اند. واردا، سیلماریل‌ها را مقدس کرد تا هیچ موجود پلید یا فناپذیری بدون آنکه شایستهٔ آن باشد، نتواند به آن دست بزند و
آنکه شایستهٔ آن باشد، نتواند به آن دست بزند و دستش بسوزد. آنگولیانت و ملکور که والایی سرکش بود، دو درخت را نابود کردند؛ یکی از درخت‌ها پیش از مرگ، شکوفه‌ای نقره‌ای و دیگری میوه‌ای زرین داشت؛ آن‌ها به آسمان فرستاده شدند تا سرزمین میانه را در برابر ملکور روشن کنند اما هیچ‌کدام نور اصلی دو درخت را نداشتند. پس از آن سیلماریل‌ها باقی ماندهٔ نور دو درخت را داشتند، از این رو والاها از فئانور خواستند تا گوهرها را رها کند تا آن‌ها بتوانند دو درخت را زنده کنند اما او نپذیرفت. پس از آن خبر رسید که ملکور، فینوه پدر
او نپذیرفت. پس از آن خبر رسید که ملکور، فینوه پدر فئانور را کشته و گوهرها را دزدیده و به آنگباند در شمال سرزمین میانی گریخته‌است. او سیلماریل‌ها را بر روی تاج آهنین خود نصب کرد. فئانور به شدت از ملکور خشمگین بود از این رو نام مورگوت به معنی «دشمن تاریک جهان» را بر او گذاشت. او به همراه پسرانش سوگند یاد کرد که با هرکه سیلماریل‌ها را از آن‌ها گرفته بجنگد. این سوگند منجر به مرگ بسیاری از الف‌ها در جنگ‌های پس از آن شد. پنج نبرد بزرگ در بلریاند صورت گرفت اما در نهایت نولدور و همهٔ کسانی که این سوگند را یاد
در نهایت نولدور و همهٔ کسانی که این سوگند را یاد کردند در تلاش خود ناکام ماندند. یکی از سیلماریل‌ها توسط برن و لوثین از ملکور دزدیده شد. لوثین با آوازش ملکور را خواب کرد و برن سیلماریل را از تاج او جدا کرد. هنگامی که آن‌ها آنگباند را ترک کردند یک گرگینه به آن‌ها حمله کرد و دست برن را که گوهر در آن بود بلعید. سیلماریل باعث دیوانه شدن آن گرگینه شد. هوآن که یک سگ شکاری بود کارچاروت (گرگینه) را کشت و خودش نیز از شدت زخم‌ها کشته شد و یک الف به نام مبلانگ سیلماریل را بدست آورد. بعدها سیلماریل به دست ائارندیل
را بدست آورد. بعدها سیلماریل به دست ائارندیل افتاد؛ والاها سیلماریل را به آسمان فرستادند تا مانند یک ستاره بدرخشد. اما دو سیلماریل دیگر در دست ملکور باقی ماند. در پایان جنگ خشم یکی از خدمتگزاران مانوه سیلماریل‌ها را از ملکور گرفت. خیلی زود، مائدروس و مگلور، پسران فئانور به خاطر سوگندی که یاد کرده بودند دو گوهر را دزدیدند اما دستشان مانند دستان ملکور، سوخت چون آن‌ها حق داشتن آن‌ها را نداشتند. مائدروس، خود و گوهری که به دست داشت را در گودالی آتشین انداخت و مگلور گوهر را به دریا انداخت به این ترتیب سه گوهر به
گوهر را به دریا انداخت به این ترتیب سه گوهر به آسمان، خاک و دریا رفتند. نور آن‌ها دیده می‌شود اما از دسترس سرزمین میانی دور است.
رامون سمپدرو (۵ ژانویه ۱۹۴۳ – ۱۲ ژانویه ۱۹۹۸) نویسنده و دریانوردی اسپانیایی بود. سمپدرو در سن ۲۵ سالگی (۲۳ اوت ۱۹۶۸) پس از حادثه در هنگام شیرجه از گردن به پایین فلج گردید و برای حق مردن خود به وسیله کمک به خودکشی در ۲۹ سال بعد از آن حادثه مبارزه کرد. تقاضا برای خودکشی. در جوانی او از روی صخره‌ها در نزدیکی محل زندگی خود در روستایی در اسپانیا به دریا پرید که به دلیل اشتباه در محاسبه عمق آب با سر به زمین فرود آمد و دچار قطع نخاع و فلج کامل چهار دست و پا گردید. سمپدرو در دادگاه‌های اسپانیا و حتی کمیسیون اروپایی
در دادگاه‌های اسپانیا و حتی کمیسیون اروپایی حقوق بشر در استراسبورگ برای حق پایان دادن به زندگی خود مبارزه کرد. استدلال وی بر این واقعیت بود که او از تصمیم خود برای مردن مطمئن است. اما با توجه به فلج کامل او از لحاظ جسمی قادر به ارتکاب خودکشی بدون کمک نبود. او استدلال کرد که خودکشی یک حق است که از او سلب گردیده است. او تقاضای خود در رابطه با دریافت کمک برای پایان دادن به زندگی را برای اولین بار در دادگاه‌های اسپانیا مطرح نمود که به طور گسترده‌ای مورد توجه مردم قرار گرفت. مرگ و پس از آن. سمپدرو در روز دوشنبه
قرار گرفت. مرگ و پس از آن. سمپدرو در روز دوشنبه ۱۲ ژانویه ۱۹۹۸ در برو اسپانیا در اثر مسمومیت با پتاسیم سیانید (سیانور) در گذشت. چند روز بعد رامونا مانیرو از دوستان نزدیک وی به ظن همدستی در این خودکشی دستگیر گردید. سمپدرو مواد لازم برای خودکشی را به قسمتهای کوچکی تقسیم نموده بود و از طریق افراد متفاوتی آنها را جمع‌آوری نموده بود تا هیچ‌کدام از آن افراد به دلیل میزان مشارکت ناچیز خود در مرگ وی مقصر شناخته نشوند. مانیرو به دلیل فقدان شواهد کافی آزاد گردید و هیچ شخص دیگری بابت مرگ سمپدرو مورد تحقیق و پیگیری
هیچ شخص دیگری بابت مرگ سمپدرو مورد تحقیق و پیگیری قضایی قرار نگرفت. هفت سال پس از اتمام مهلت قانون مرور زمان مانیرو در یک برنامه تلویزیونی تأیید نمود که نوشیدنی حاوی سیانور را به همراه نی در اختیار سمپدرو قرار داده است. او گفت: «من این کار را از روی عشق انجام دادم.» او همچنین گفت که او دوربینی که لحظات خودکشی سمپدرو را ضبط نموده است روشن نموده تا آخرین صحبتهای سمپدرو ضبط گردد و در آن زمان وی در اتاق و پشت دوربین حضور داشته است. سمپدرو نامه‌ای سرگشاده به قضات و جامعه در مورد حق مرگ از خود باقی گذاشت و باعث
و جامعه در مورد حق مرگ از خود باقی گذاشت و باعث آشفتگی اخلاقی در جامعه گردید. دریای درون. داستان زندگی و مرگ رامون سمپدرو در فیلم دریای درون (۲۰۰۴) توسط خاویر باردم به تصویر کشیده شده است. این فیلم برنده بهترین فیلم خارجی زبان در ۷۷ سالگی جوایز اسکار شد. این فیلم به زبان فارسی دوبله و از سیمای ایران پخش گردیده است. سمپدرو قبل از مرگ کتابی با عنوان "Cartas desde el infierno" (نامه‌هایی از جهنم) نوشت. این کتاب به زبان اسپانیایی بوده و شامل مجموعه‌ای از اشعار و مطالب کوتاه و زندگی از دیدگاه سمپدرو می‌باشد.
مهدی باقریان نویسنده و متخصص در حوزه روابط عمومی ساکن تهران است وی رئیس انجمن متخصصان روابط عمومی (۱۳۹۵–۱۳۹۴)؛ رئیس مؤسسه کارگزار روابط عمومی، مدیرعامل انتشارات کارگزار روابط عمومی، عضو هیئت مدیره مؤسسه ارتباط گستر هزاره ریحانه و مدیرمسئول و سردبیر دو نشریه تخصصی در حوزه روابط عمومی است و دارای دکترای مدیریت بازرگانی (دی بی ای) از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران است. باقریان بعنوان «کارشناس برتر روابط عمومی ایران» در سال ۱۳۷۶ انتخاب و لوح تقدیر و تندیس کتاب سال را به دلیل تألیف کتاب «فلسفه روابط عمومی کاربردی»
را به دلیل تألیف کتاب «فلسفه روابط عمومی کاربردی» از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. وی اولین و تنها دارنده اعتبارنامه متخصصان روابط عمومی در ایران (APR) است که در سال ۱۳۸۷ این اعتبارنامه را از مؤسسه روابط عمومی مالزی دریافت نمود. راه‌اندازی نخستین شبکه اطلاع‌رسانی روابط عمومی ایران تحت عنوان شارا هم از دیگر اقدامات وی در حوزه روابط عمومی و ارتباطات است که از سال ۱۳۹۰ راه اندازی شد. وی بنیانگذار «انجمن جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی» است که با برگزاری اولین و دومین «کنگره جهانی کارگزاران مسلمان
اولین و دومین «کنگره جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی»، نخستین «جایزه ممتاز جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی» را از دست نخست‌وزیر مالزی در سال ۱۳۹۱ دریافت کرد.
«مامان گفت» () ترانه‌ای از گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است که در ششمین آلبوم استودیویی آن‌ها، "لود"، قرار دارد. موسیقی و شعر را جیمز هتفیلد (کردیت آهنگسازی به هتفیلد و لارس اولریک) نوشته است. شعر این ترانه داستان مرد یا پسری را روایت می‌کند که در تلاش برای یافتن مسیر خود در زندگی، درس‌های ارزشمندی می‌آموزد. این ترانه دربارهٔ رابطه مشکل دار هتفیلد با مادرش است. هنگامی که هتفیلد ۱۶ سال داشت، مادرش بر اثر سرطان درگذشت. «مامان گفت» از دوستی هتفیلد با وایلون جنینگز الهام گرفته شده است. این ترانه در بین
جنینگز الهام گرفته شده است. این ترانه در بین ترانه‌های عمدتاً متال متالیکا خودنمایی می‌کند. ژانر آن نوعی-ترکیب سبک از موسیقی کانتری، بلوز و هارد راک است. «مامان گفت» با گیتار آکوستیک آغاز می‌شود و در طول اجرا کر به آهنگی با طعم موسیقی کانتری وکال تبدیل می‌شود. در اواخر آهنگ به آکورد پاور کورد در گیتار الکتریک ختم می‌شود. «مامان گفت» هرگز به عنوان لیست زنده متالیکا عرضه نشده است. هتفیلد این آهنگ را به صورت زنده تنها با استفاده از گیتار استیل آکوستیک بدون همراهی درام یا باس اجرا نموده است. هتفیلد این آهنگ را
درام یا باس اجرا نموده است. هتفیلد این آهنگ را به همراهی خوانندگان موسیقی کانتری همچون جسی کولتر در سی ام تی، کنسرتِ اوت لاو (یاغی) به همراهی پوشش هتفیلد از وایلون جنینگز اجرا نموده است. نسخهٔ نمایشی. نسخه اولیه با نام «مامان گفت (داستان تا آنجاییکه)» در استودیو موسیقی با نام سیاهچال منزل لارس اولریک در ۱۴ آوریل ۱۹۹۵ ضبط شد. نماهنگ. در میان نماهنگ‌های متالیکا کمتر دیده شده که تمرکز نمآهنگ تنها بر شخص جیمز هتفیلد باشد. در نماهنگ «مامان گفت»، هتفیلد در صندلی پشت اتومبیلی نشسته است و آهنگ را با گیتاری آکوستیک