payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجلس چند گاهه برپا گردیده و «نظامنامهٔ انتخابات» نوشته می‌شد ولی دربار همچنان دشمنی و ایستادگی کرده و مظفرالدین‌شاه «نظامنامهٔ انتخابات» را امضا نمی‌نمود و دوباره بازارها بسته شده و شور و خروشی برخاسته بود. مردم تبریز هم بست نشستن در کنسول خانه انگلیس را برگزیدند. با توجه به ازدحام کنسول خانه و پیرامون آن و نیز تجمع مردم در مسجد صمصام خان و پیوستن علمای بزرگ تبریز مانند حاجی میرزا حسن مجتهد و حاجی میرزا کریم امام جمعه و میرزا صادق و حاجی میرزا محسن و ثقةالاسلام و حاجی سید محمد قره‌باغی و دیگران به مردم، به
و حاجی سید محمد قره‌باغی و دیگران به مردم، به پیشنهاد بازرگانان و دیگران صندوقی بنام صندوق مصارف انجمن عدالت طلبان و مشروطه خواهان اسلام پدید آمد تا هزینه‌های بست نشستن مردم تبریز را تأمین نماید. این صندوق مهری برای خود داشت و رسیدهای چاپی آماده گردانید و صندوقداری را آقا میر باقر و سرکشی را حاجی محمد صادق قازانچایی و کربلایی علی مسیو به گردن گرفتند. نهایتاً دولت خواه و ناخواه گردن گذاشت و روز پنجشنبه چهارم مهر ماه (هشتم شعبان) می‌بود که از تهران به ولیعهد پاسخ رسید، و او این را با دستخطی از خود، به نزد
پاسخ رسید، و او این را با دستخطی از خود، به نزد مستر راتسلاو کنسول انگلیس فرستاد و نامه‌ای هم نوشت و مستر راتسلاو رونویس آن دستخط و آن نامه را با خود تلگراف شاه به نام انجمن عدالت طلبان تبریز به نزد حاجی مهدی آقا و دیگر سران جنبش فرستاد. تأسیس. پس از مقاومت و تحصن مردم تبریز و تلگراف مظفرالدین‌شاه در تاریخ پنجشنبه ۴ مهرماه ۱۲۸۵ (۸ شعبان ۱۳۲۴) به ولیعهد محمدعلی میرزا، شور و شوقی در مردم پدید آمد و فعالان جنبش اقدام به تجمع برای انتخاب نمایندگان خود کردند، عملاً این تجمع هسته اولیه تشکیل انجمن ایالتی را
عملاً این تجمع هسته اولیه تشکیل انجمن ایالتی را به‌طور رسمی بنیان نهاد. انجمن ایالتی آذربایجان در بدو تأسیس «مجلس ملی» خوانده می‌شد. این موضوع سوء تفاهمی در تهران میان برخی از نمایندگان مجلس شورای ملی به وجود آورد و به عنوان «مجلس» برای انجمن ایالتی اعتراض نمودند. از آن پس، انجمن با صواب‌دید نمایندگان آذربایجان در مجلس شورای ملی، برای رفع شبهه به «انجمن ایالتی آذربایجان» یا «انجمن تبریز» موسوم گردید. همه طبقات از جمله علمای مذهبی در آن فعالیت می‌کردند و عده‌ای از حزب «اجتماعیون - عامیون» قفقاز یا حزب
و عده‌ای از حزب «اجتماعیون - عامیون» قفقاز یا حزب سوسیال دموکرات نیز از طریق این انجمن فعالیت می‌نمودند. اعضا. برخی افرادی که در جلسه‌های اولیه شرکت داشته‌اند عبارتند از: پس از چندی بعضی از اعضاء تندرو انجمن مثل علی مسیو، گنجه‌ای، دوافروش و صدقیانی تشکل درون‌گروهی بنام مرکز غیبی را بنیان نهادند که درحقیقت مانند شاخه نظامی عمل می‌کرد و تعلیم افراد و نوشتن شب‌نامه‌ها را اداره می‌کردند. فعالیت‌ها. عمده فعالیت‌های انجمن در این دوره شامل موارد زیر است: سایر ایالت‌ها و ولایت‌های ایران مانند تهران، کرمان، فارس و
و ولایت‌های ایران مانند تهران، کرمان، فارس و خراسان، برای تأسیس انجمن، از این انجمن الگو گرفته و مشکلات خود را با آن در میان می‌گذاشتند. به عنوان مثال چند بار اقدام به حل گرفتاری‌های انجمن اردبیل، خوی و مراغه نموده و با سایر شهرهای مهم خارج از ایران مانند انجمن ایرانیان باکو، انجمن سعادت استانبول و انجمن علمای نجف ارتباط دایمی داشت. انجمن ایالتی آذربایجان همان انجمنی است که بزرگ‌ترین و اساسی‌ترین مشکل تنظیم متمم قانون اساسی مشروطه ایران را حل و فصل کرده و به آن صورت قانونی و پارلمانی داد. انجمن ایالتی
و به آن صورت قانونی و پارلمانی داد. انجمن ایالتی آذربایجان نظارت مستقیم بر انتخابات دوره اول مجلس شورای ملی در سراسر این ایالت داشته و نمایندگان آن در دوره اول به نمایندگی مجلس انتخاب شدند. این انجمن ناظر و مراقب اوضاع اجتماعی و انقلابی ایران و آذربایجان بود. دوره دوم: انجمن ایالتی آذربایجان. پس از تصویب قانون انجمنهای ایالتی و ولایتی، در توسط مجلس شورای ملی، انجمنهای مزبور نماینده دولت خوانده شدند. نمایندگان برای انجمن ایالتی از روی قانون برگزیده می‌شد. این کار روز آدینه چهاردهم آذر (۳۰ شوال) انجام گرفت
کار روز آدینه چهاردهم آذر (۳۰ شوال) انجام گرفت که کسان پایین برگزیده شدند: اجلال‌الملک، بصیرالسلطنه، مؤتمن همایون، افتخار الاطباء، حاجی امین‌التجار، میرزا علی‌اکبر، معین‌الرعایا، حاجی مهدی کوزه‌کنانی، حاجی محمد حسین ساعتساز، حاجی رحیم باکوچی، حاجی میرزا ابوالحسن انگجی دوره سوم. پس از به توپ بسته شدن مجلس توسط محمدعلی شاه و شروع استبداد صغیر در تاریخ ۲ تیر ۱۲۸۷(۲۳ جمادی‌الاول ۱۳۲۶) بازسازی انجمن. خبر بمباران مجلس و دستگیری و فراری نمایندگان مجلس به تبریز رسید رشته کارهای انجمن از هم گسیخت. علی مسیو با
رسید رشته کارهای انجمن از هم گسیخت. علی مسیو با همراهی مجاهدین سرشناس سعی در جمع‌آوری و تشکیل جلسه انجمن را داشت ولی حمله و گلوله‌باران افراد انجمن اسلامیه به سرکردگی میرهاشم دوه‌چی امان نمی‌داد. گفته می‌شد میرهاشم قبلاً از برنامه بمباران مجلس خبر داشته و با محمدعلی شاه در ارتباط بوده. اعضاء. انجمن در اواخر جمادی‌الثانی ۱۳۲۶ با حضور اعضاء زیر تشکیل جلسه اضطراری داد: سید محمد تقی طباطبائی - میرزا حسین واعظ - شیخ محمد خیابانی - حسین خان عدالت - سید حسن شریف‌زاده - اسماعیل نوبری - مهدی کوزه‌کنانی -. اعضای
- اسماعیل نوبری - مهدی کوزه‌کنانی -. اعضای انجمن ملی تبریز با رای‌گیری به شرح آراء زیر انتخاب شدند: ۱−آقامیرزا حسین واعظ ۲۵۲۲ رای ۲−آقای امین التجار ۱۷۲۳ رای ۳−آقا شیخ سلیم ۱۳۱۹ رای ۴−حاجی میرزا حاجی آقا میلانی ۱۲۷۱ رای ۵−آقا میرزا محمدتقی ۱۱۰۵ رای ۶−حاج رحیم آقا بادکوبه چی ۹۷۰ رای ۷−حاجی ناصر حضرت ۹۱۳ رای ۸−حاجی نظام الدوله ۹۰۰ رای ۹−اقبال لشکر ۸۵۰ رای ۱۰−حاجی محمدعلی بادامچی ۷۹۲ رای … آنچه لازم بود ۹ نفر بود که در اقبال لشکر ختم است، حاجی سید حاج آقا استعفا کرد نوبت به حاج محمدعلی رسید. فعالیت‌ها.
استعفا کرد نوبت به حاج محمدعلی رسید. فعالیت‌ها. ستارخان و باقر خان با کمک و همکاری انجمن و مجاهدین و دیگر اهالی تبریز توانست یازده ماه یعنی از ۲۰ جمادی‌الاول ۱۳۲۶ تا هشتم ربیع‌الثانی ۱۳۲۷ در مقابل بیش از سی هزار نیروی مهاجم به فرماندهی عین الدوله و صمد شجاع‌الدوله و شجاع نظام مرندی مقاومت کند. بسیاری از اعضای انجمن تبریز و مجاهدین مشروطه جان خود را در راه عدالتخواهی و آزادی عرضه کردند.
کالکی کوچلین (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۸۴) بازیگر و نویسنده فرانسوی است. او از والدینی فرانسوی در پوندیچری هند زاده شد و اگرچه شهروند فرانسه است اما بیشتر زندگی خود را در هند گذرانده‌است. او برنده یک جایزۀ ملی فیلم و یک جایزۀ فیلم‌فیر شده‌است. کوچلین تحصیلات درام را در کالج گلداسمیت، دانشگاه لندن گذراند و همراه با یک گروه محلی تئاتر تمرین می‌کرد. پس از بازگشت به هند، او برای اولین بار با فیلم "دو.دی" (۲۰۰۹) وارد عرصه سینما شد و برنده جایزۀ فیلم‌فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. پس از آن کوچلین در دو فیلم پرفروش
نقش مکمل زن شد. پس از آن کوچلین در دو فیلم پرفروش "زندگی روز به روزه" (۲۰۱۱) و "جوانی و دیوانگی" (۲۰۱۳) ظاهر شد و توانست برای هر دو فیلم نیز نامزد دریافت جایزۀ فیلم‌فیر بهترین بازیگر نقش مکمل زن شود. کوچلین حرفۀ خود را با فیلم‌های تجاری نظیر فیلم هیجانی "روزی روزگاری جادوگری بود" (۲۰۱۳) و درام موزیکال "پسر خیابان" (۲۰۱۹) ادامه داد. بازی او در نقش یک زن جوان فلج مغزی در درام "مارگاریتا با نی" (۲۰۱۵) تحسین منتقدان را برانگیخت و جایزۀ ملی فیلم را دریافت کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که کالکی کوچلین
فهرست برخی از فیلم‌هایی که کالکی کوچلین در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
جن‌گیر رمانی ترسناک می‌باشد که توسط ویلیام پیتر بلتی در سال ۱۹۷۱ نوشته شده‌است و همچنین فیلمی بر اساس آن در سال ۱۹۷۳ تولید شده‌است. داستان دربارهٔ تسخیر انسان‌ها توسط پازوزو و تلاش روحانیان برای مقابله با آن می‌باشد. فهرست رسانه. پنج فیلم ترسناک بر اساس داستانی از رمان:
شورای عالی انتخابات ترکیه () بالاترین و مهم‌ترین شورای انتخاباتی ترکیه است. این شورا در پی انقلاب ۱۹۶۱ ایجاد شد و وظیفه این شورا اجرا انتخابات و نظارت بر آن در تمامی مراحل می‌باشد. و اعضا آن از داخل قضات دیوان عالی کشور و دیوان عدالت اداری ترکیه و با انتخاب خود قضات تعیین می‌شوند. و مستقل از دولت و مجلس می باشند. رئیس کنونی شورای عالی انتخابات ترکیه است. سعدی گوون نیز از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ رئیس این شورا بود.
ارنست لورچر (؛ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۳) یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ و تیم ملی فوتبال سوئیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئیس بازی کرده است.
اسون یاکوبسن (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
خوزه پارا مارتینز (؛ زادهٔ -درگذشتهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن بازی کرد می‌توان به اسپانیول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده است.
ایویکا هوروات (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دینامو زاگرب و باشگاه فوتبال اینتراخت فرانکفورت اشاره کرد.
رائول کاردناس د لا وبگا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن و مربی فوتبال اهل مکزیک است. وی عضو تیم ملی فوتبال مکزیک در جام‌های جهانی ۱۹۵۴, ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ بود و همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک به مربی‌گری پرداخته است.
لوییس کروز (؛ – ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. کروز در باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه بازی می‌کرد وی عضو تیم ملی فوتبال اروگوئه در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴ بود.
ایوان وتسوف (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
ایوان داویدف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
خاویر گوزمان کولین (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده است.
کولین کوران (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل استرالیا است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال استرالیا بازی کرده است.
رود کرول (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ناپولی و آژاکس آمستردام اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
روبرتو پرفومو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال و سرمربی (فوتبال) اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریسینگ کلاب، ریور پلاته و باشگاه ورزشی کروزیرو اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
ارنی برندتس (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دی گرافشاپ، ام‌وی‌وی ماستریخت، پی‌اس‌وی آیندهوون، و باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است.
ژوزف بارموش (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ اشاره کرد.
لاسلو دایکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل مجارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لاس پالماس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده است.
چو کوانگ-رایه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و ورزشکار اهل کره جنوبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پوهانگ استیلرز اشاره کرد.
الیزابت دادزول (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) یک دیپلمات اهل کانادا و سومین مدیر اجرایی برنامه محیط زیست ملل متحد است. وی در حال حاضر فرماندار کل انتاریو است. الیزابت دادزول علاوه بر اینکه طولانی‌ترین فرماندار در تاریخ انتاریو است، قهرمان جامعه مدنی، حفاظت از محیط زیست و رشد فراگیر و دموکراسی لیبرال نیز هست. ویولت الیزابت پاتون در ۹ نوامبر ۱۹۴۴ در بلفاست، ایرلند شمالی به دنیا آمد. وی با خانواده‌اش در ۱۹۴۷ به کانادا نقل مکان کرد. او در دانشگاه ساسکاچوان و دانشگاه ایالتی یوتا تحصیل کرد و بعداً استاد دانشگاه شد.
جام ولپی جایزه‌ای است که به بازیگران در جشنواره فیلم ونیز اهدا می‌شود. جوایز رسمی بازیگری در جشنواره دوم در سال ۱۹۳۴ عرضه شدند. در ابتدا آن‌ها مدال‌های بزرگ طلایی انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی نامیده می‌شدند. نام ولپی سال بعد عنوان شد و هیچ جایزه‌ای بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ داده نشد. در نیمه دهه ۱۹۹۰ این جایزه به بهترین بازیگران نقش مکمل زن و مرد نیز اهدا شد. این جام به احترام کنت جوزپه ولپی دی میزوراتا (Count Giuseppe Volpi di Misurata) بنیانگذار این جشنواره «ولپی» نام گرفته‌است. تاریخچه. از ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۰.
«ولپی» نام گرفته‌است. تاریخچه. از ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۰. جشنواره برای نخستین بار در ۱۹۳۴ رقابتی شد. جوایز بازیگری به نام «مدال طلایی بزرگ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی به خاطر بهترین بازیگر نقش اول مرد» نامگذاری شد. پس از ۴ سال وقفه به خاطر جنگ، جشنواره یک بار دیگر در سال ۱۹۴۷ رقابتی شد. جوایز بازیگری بی‌درنگ پس از جنگ به نام «جایزهٔ بین‌المللی برای بهترین بازیگر مرد» نامگذاری شد. از ۱۹۸۰ تا کنون. جشنواره دوباره در سال ۱۹۸۰ رقابتی شد اما جوایز بازیگری اهدا شده توسط هیئت ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر
ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر به نام Coppa Volpi (جام ولپی) نبودند اما در حقیقت به عنوان «جایزه بهترین بازیگر مرد» نامیده می‌شدند. در واقع، برندگان جوایز جامی شکل را دریافت نکردند اما در عوض پلاک مستطیلی شکلی را گرفتند. در سال ۱۹۸۸، برای اولین بار در ۲۰ سال اغلب جوایز مسابقه دوباره بنیان نهاده شدند. جایزه رسمی به نام جام ولپی بهترین بازیگر نقش اول مرد نام گذاری شد. جیلو پونته‌کوروو، کارگردان هنری سال ۱۹۹۳ جشنواره تصمیم به دو برابر کردن جام‌های ولپی گرفت. جایزه جدید از بازی‌های بازیگران مرد
ولپی گرفت. جایزه جدید از بازی‌های بازیگران مرد در نقش‌های مکمل قدردانی می‌کرد و به‌طور رسمی به نام جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد نقش مکمل نامگذاری شد. دو سال بعد، پونته‌کوروو تصمیم به به خارج کردن چند جایزه مانند شیر نقره‌ای و یکی از جام‌های ولپی گرفت. از آغاز سال ۱۹۹۵، تنها ۳ جایزه بازیگری توسط هیئت داوری اهدا شده‌است: یکی برای بازیگری نقش اصلی مرد، یکی برای بازیگری نقش اصلی زن و آخری برای برای یک بازیگر نقش مکمل زن یا مرد. برندگان. بازیگران زیر جام ولپی یا سایر جوایز اصلی بهترین بازیگر مرد را دریافت
یا سایر جوایز اصلی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده‌اند: ‡ – نشان می‌دهد که بازیگر نامزد جایزه اسکار نیز شده بود. برندگان چندباره. ۲ برد
جام ولپی بهترین بازیگر زن (به ایتالیایی: "Coppa Volpi alla miglior attrice" یا "Coppa Volpi per la miglior interpretazione femminile") جایزه‌ای است که به بازیگران زن در جشنواره فیلم ونیز اهدا می‌شود. جوایز رسمی بازیگری در جشنواره دوم در سال ۱۹۳۴ عرضه شدند. در ابتدا آنها مدال‌های بزرگ طلایی انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی نامیده می‌شدند. نام ولپی سال بعد عنوان شد و هیچ جایزه‌ای بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ داده نشد. در نیمه دهه ۱۹۹۰ این جایزه به بهترین بازیگران نقش مکمل زن نیز اهدا شد. این جام به احترام کنت جوزپه
مکمل زن نیز اهدا شد. این جام به احترام کنت جوزپه ولپی (Count Giuseppe Volpi di Misurata) بنیانگذار این جشنواره «ولپی» نام گرفته‌است. تاریخچه. ۱۹۳۴ تا ۱۹۶۸. جشنواره برای نخستین بار در ۱۹۳۴ رقابتی شد. جایزه بازیگری به نام مدال طلایی بزرگ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی به خاطر بهترین بازیگر نقش اول زن نامگذاری شد. پس از ۴ سال وقفه به خاطر جنگ، جشنواره یک بار دیگر در سال ۱۹۴۷ رقابتی شد. جایزه بازیگری بی درنگ پس از جنگ به نام جایزه بین‌المللی برای بهترین بازیگر زن نامگذاری شد. ۱۹۸۳ تا کنون. جشنواره دوباره در سال
نامگذاری شد. ۱۹۸۳ تا کنون. جشنواره دوباره در سال ۱۹۸۰ رقابتی شد اما جوایز بازیگری اهدا شده توسط هیئت ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر به نام Coppa Volpi (جام ولپی) نبودند اما در حقیقت به عنوان جایزه بهترین بازیگر زن نامیده می‌شد. در واقع، برندگان جوایز جامی شکل را دریافت نکردند اما در عوض پلاک مستطیلی شکلی را گرفتند. در سال ۱۹۸۸، برای اولین بار در ۲۰ سال اغلب جوایز مسابقه دوباره بنیان نهاده شدند. جایزه رسمی به نام جام ولپی بهترین بازیگر نقش اول زن نام گذاری شد. جیلو پونته‌کوروو، کارگردان هنری
زن نام گذاری شد. جیلو پونته‌کوروو، کارگردان هنری سال ۱۹۹۳ جشنواره تصمیم به دوبرابر کردن جام‌های ولپی گرفت. جوایز جدید از بازی‌های بازیگران زن و مرد در نقش‌های مکمل قدردانی می‌کرد و به‌طور رسمی به نام Coppa Volpi per il migliore attore non protagonista (جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد نقش مکمل) و Coppa Volpi per la migliore attrice non protagonista (جام ولپی برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل) نامگذاری شد. دو سال بعد، پونته‌کوروو تصمیم به به خارج کردن چند جایزه مانند شیر نقره‌ای و یکی از جام‌های ولپی گرفت. از
مانند شیر نقره‌ای و یکی از جام‌های ولپی گرفت. از آغاز سال ۱۹۹۵، تنها ۳ جایزه بازیگری توسط هیئت داوری اهدا شده‌است: یکی برای بازیگری نقش اصلی مرد، یکی برای بازیگری نقش اصلی زن و آخری برای برای یک بازیگر نقش مکمل زن یا مرد. برندگان. بازیگران زیر جام ولپی یا جوایز اصلی بهترین بازیگر زن دیگری را دریافت کرده‌اند: ‡ – نشان می‌دهد که بازیگر نامزد جایزه اسکار نیز شده بود. † – نشان می‌دهد که بازیگر برندهٔ جایزه اسکار نیز شده بود.
رابرت ال. سیمپسون (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۰ – ژوئن ۱۹۷۷) یک تدوین‌گر" () اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. سیمپسون که در سنت لوئیس، میسوری متولد شد، کار خود را در پارامونت پیکچرز در سال ۱۹۳۵ آغاز کرد. در پایان این دهه، او به فاکس قرن بیستم پیوست و بیش از ۳۵ سال در آنجا ماند.
کنت آشر (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی برای فیلم ستاره‌ای متولد شده است برنده جایزه گلدن گلوب بهترین موسیقی در سال ۱۹۷۶ شده است.
جرمی یانگ (؛ زادهٔ ۱۹۳۵ – ۹ آوریل ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بازیگر فیلم‌هایی همچون دکتر هو، جنون و پوآرو بوده‌است.
ماریکا گرین (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جیب‌بر و امانوئل اشاره کرد.
"این فیلم اقتباسی از کتاب امانوئل (رمان) است." امانوئل () فیلمی در ژانر درام، رومانتیک و شهوانی به کارگردانی ژوست ژکین محصول ۱۹۷۴ فرانسه است. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان به سیلویا کریستل، آلن کنی، دنیل سارکی، کریستین بواسون، ماریکا گرین، اشاره کرد. امانوئل در اولین اکرانش و سال‌ها بعد، با استقبال متفاوت تری از سوی منتقدان مواجه شد. این فیلم در اولین اکران خود در فرانسه یکی از پردرآمدترین فیلم‌های فرانسوی بود. کلمبیا پیکچرز هم نسخه اصلی و هم یک نسخه دوبله انگلیسی را در
هم نسخه اصلی و هم یک نسخه دوبله انگلیسی را در ایالات متحده به صورت تئاتری منتشر کرد؛ که منجر به تبدیل شدن به اولین فیلم درجه «ایکس» منتشر شده توسط این شرکت، گردید. این فیلم در اروپا، ایالات متحده و آسیا محبوبیت زیادی داشت؛ و چندین دنباله سینمایی دیگر به همین نام برای آن ساخته شد. داستان. «امانوئل» برای ملاقات با همسر دیپلماتش «ژان» به بانکوک پرواز می‌کند. امانوئل از ژان می‌پرسد که آیا در زمانی که در پاریس بود، معشوقه دیگری داشته‌است؟ که او پاسخ منفی می‌دهد. پس از شنا، امانوئل به یک دختر جوان زیبا به نام
پس از شنا، امانوئل به یک دختر جوان زیبا به نام «ماری آنژ» نزدیک می‌شود و از او می‌خواهد در خانه خود ملاقاتش کند. ماری آنژ به خانه می‌رسد و امانوئل را در حال خواب می‌بیند و از موقعیت استفاده می‌کند، تا بدن او را حس کند. امانوئل از خواب بیدار می‌شود و با هم به بیرون می‌روند، جایی که ماری آنژ از امانوئل می‌پرسد که آیا عکسی از خود و ژان در حال معاشقه دارد یا خیر. پس از اینکه امانوئل پاسخ نمی‌دهد، ماری آنژ یک مجله فرانسوی با عکسی از بازیگر آمریکایی پل نیومن می‌گیرد و در مقابل امانوئل شروع به خودارضایی می‌کند.
و در مقابل امانوئل شروع به خودارضایی می‌کند. امانوئل به ماری آنژ اعتراف می‌کند که هیچوقت در پاریس به شوهرش خیانت نکرده‌است، اما در پرواز بانکوک با دو غریبه رابطه جنسی داشته‌است. امانوئل نیز در حالی خاطراتش را بازگو می‌کند شروع به خودارضایی می‌کند. در شب، امانوئل به ژان در مورد عدم شرمندگی ماری آنژ می‌گوید، که منجر به تشویق ژان به دنبال کردن دوستی با او می‌شود. روز بعد در یک مهمانی، ماری آنژ امانوئل را به یکی از عاشقانش که مردی مسن به نام «ماریو» است، معرفی می‌کند. امانوئل یک باستان‌شناس فرانسوی به نام «بی»
امانوئل یک باستان‌شناس فرانسوی به نام «بی» را می‌بیند که خارج از بیشتر دورهمی‌ها است و با «بی» گفتگوی خصوصی برقرار می‌کند و یک دستبند به او هدیه می‌دهد. پس از اصرار امانوئل، «بی» از او می‌خواهد که ساعت ۲ بعد از ظهر با او در کلانگ ملاقات کند. امانوئل با «بی» در محل ملاقات می‌کند؛ و او بی علاقه به امانوئل نیست. او سعی می‌کند دستبند را پس بدهد؛ اما امانوئل از پس گرفتن آن امتناع می‌کند. امانوئل که دلسرد نشده سوار جیپ «بی» می‌شود و با هم به سمت محل باستان‌شناسی حرکت می‌کنند. در همین حال، ژان از اینکه امانوئل
حرکت می‌کنند. در همین حال، ژان از اینکه امانوئل بدون اطلاع او را ترک کرده‌است عصبانی است و مشکوک است که همبازی اسکواش یعنی «آریان» پشت قضیه است. آریان به او می‌گوید که تنها چیزی که او می‌تواند به امانوئل بدهد، رابطه جنسی تسلی بخش است. امانوئل و «بی» پس از یک اسب سواری به آبشاری می‌رسند و مدتی را در آنجا سپری می‌کنند. سپس به محل حفاری می‌روند؛ که امانوئل حواس «بی» را از کارش پرت می‌کند. و با یکدیگر به لز می‌پردازند، اما پس از آن، «بی» از امانوئل می‌خواهد که آنجا را ترک کند. امانوئل در حالی که اشک می‌ریزد به
را ترک کند. امانوئل در حالی که اشک می‌ریزد به خانه برمی گردد و احساس تحقیر می‌کند. ژان به خانه برمی گردد و او را پیدا می‌کند. او سعی می‌کند امانوئل را دلداری دهد و به او پیشنهاد می‌کند که معشوقه دیگری بگیرد. روز بعد امانوئل و آریان سعی می‌کنند اسکواش بازی کنند اما با هم بحث می‌کنند. آریان از رابطه جنسی امانوئل با «بی» حسادت می‌کند، زیرا امیدوار بود اولین معشوقه زن امانوئل باشد، در حالی که امانوئل هم از داشتن رابطه جنسی ژان با آریان ناراضی است. با هم مشاجره می‌کنند. امانوئل با «ماریو» ملاقات می‌کند و
می‌کنند. امانوئل با «ماریو» ملاقات می‌کند و می‌گوید که در سن او عشق ورزی آنقدر دشوار می‌شود که هر مردی که قادر به انجام آن باشد باید هنرمند باشد. پس از مشورت با ژان، امانوئل با ماریو برای شام قرار ملاقات می‌گذارند. «ماریو به امانوئل می‌گوید که تک همسری به زودی از بین خواهد رفت و او باید بیاموزد که به جای احساس گناه یا درگیری با عقل، اجازه دهد شهوت او را در رابطه با رابطه جنسی راهنمایی کند؛ و او را به سطوح بیشتری از لذت برساند.» برای القای این درس، ماریو او را به یک بزم تریاک می‌برد؛ و درحالیکه ماریو او را
را به یک بزم تریاک می‌برد؛ و درحالیکه ماریو او را تماشا می‌کند، با مرد ناشناسی همبستر می‌شود. ماریو سپس امانوئل را به رینگ بوکس برده و در آنجا با دو مرد جوان صحبت می‌کند تا برای حق داشتن رابطه جنسی با امانوئل با یکدیگر مبارزه کنند. ماریو به امانوئل می‌گوید که از آن دو یک مرد مورد علاقه اش را انتخاب کند. پس از مسابقه، با قدرت ذهن امانوئل، مرد منتخب او پیروز می‌شود و سپس به او اجازه می‌دهد با او رابطه جنسی داشته باشد. بعداً، امانوئل توسط ماریو از خواب بیدار می‌شود و به او می‌گوید لباسی بپوشد که پشت آن زیپ
می‌شود و به او می‌گوید لباسی بپوشد که پشت آن زیپ دارد و به ماریو اجازه می‌دهد فوراً او را برای برخورد جنسی بعدی‌اش از تن خارج کند. امانوئل اعتراض می‌کند که خسته است و از ماریو می‌پرسد که آیا خودش هرگز با او رابطه جنسی برقرار خواهد کرد؟ ماریو پاسخ می‌دهد که منتظر «امانوئل بعدی» است. فیلم با نشستن امانوئل پشت آینه و آرایش به پایان می‌رسد و امیدوار است که با پیروی از دستورات ماریو به سطوح بالاتری از لذتی برسد، که او وعده داده‌است.
لورت مارشیا خمسر (؛ زادهٔ ) طراح لباس، بازیگر و مدل بازنشستهٔ اهل هلند است. او بیشتر برای نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های اِروتیک سینمای ایتالیا، به ویژه مجموعه‌فیلم‌های "امانوئل" شناخته شده‌است. بسیاری از فیلم‌های او حاصل همکاری با جو داماتو و برونو ماتی بودند. خمسر در برخی فیلم‌هایش با نام مستعار مویرا چن بازی کرده‌است که از آن میان می‌توان به فیلم "عشق ابدی است" اشاره کرد.
"این فیلم اقتباسی از کتاب امانوئل (رمان) است." امانوئل۲ () (معروف به امانوئل: لذات زنانه، با عنوان اصلی Emmanuelle: L'anti vierge) یک فیلم رومانتیک و شهوانیِ سافتکور به کارگردانی فرانسیس جاکوبتی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سیلویا کریستل، اومبرتو اورسینی و اشاره کرد. این فیلم اقتباسی است از رمان امانوئل: لذات زنانه اثر امانوئل آرسان، که در سال ۱۹۶۷به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم. «امانوئل» برای ملاقات همسرش «ژان» که مهندسی خبره و تیتر یک روزنامه است؛ و در حالی که دو ماه از
و تیتر یک روزنامه است؛ و در حالی که دو ماه از دوری آنها از هم می‌گذرد؛ عازم هنگ کنگ می‌شود. او که بلیت فرست کلاس برای خود تهیه کرده‌است؛ با راهنمایی کاپیتان به بخش خوابگاه عمومی زنانه راهنمایی می‌شود؛ و به دلیل اشتباه در صدور بلیت، اعتراض او فایده ای ندارد. شب هنگام؛ همسفر تخت مجاور امانوئل، داستان تجاوز و برداشته شدن بکارتش را در ۱۶ سالگی، توسط سه دختر فلیپینی در کتابخانه ای در ماکائو برای او تعریف می‌کند. امانوئل که این داستان را نیاز وی برای ارگاسم تلقی می‌کند؛ با او لز می‌کند. امانوئل به مقصد می‌رسد و
می‌کند؛ با او لز می‌کند. امانوئل به مقصد می‌رسد و ژان را ملاقات می‌کند؛ و با «کریستوفر» که جانش را مدیون ژان است؛ و به خاطر مشکلی در خانه او زندگی می‌کند، آشنا می‌شود. امانوئل درخواست رابطه ای پرحرارت از ژان می‌کند و با همبستر شدن با او، به عشق بازی می‌پردازند. امانوئل ازتجربیات خود در کشتی می‌گوید؛ و ژان از آشنایی و رابطه با دختری به نام «لورا»، در دریا می‌گوید. لورا آنها را برای مهمانی دعوت می‌کند. امانوئل صبحانه ای خاص سفارش می‌دهد و با تشبیه ژان به غورباقه ای پرکار که با ویژگی‌های خاصش پری دریایی “لورا
ای پرکار که با ویژگی‌های خاصش پری دریایی “لورا ” را محسور خودش کرده‌است؛ به ژان طعنه می‌زند. امانوئل که مجذوب زیبایی و جذابیت کریستوفر شده‌است؛ با اجازه ژان، برای خرید با او بیرون می‌رود. امانوئل طب سوزنی را تجربه می‌کند و در خلسه، خود را در رابطه با کریستوفر می‌بیند؛ و خودارضایی می‌کند. در مهمانی لورا و بعد از نمایش رقص آسیایی، امانوئل با «آناماریا» که جوان و باکره است، آشنا می‌شود؛ وبرای ملاقات با او در کلاس باله، باهم قرار می‌گذارند. در اتاق انتظار کلاس باله، امانوئل به نعیم که مردی سیاه‌پوست و مربی
باله، امانوئل به نعیم که مردی سیاه‌پوست و مربی آناماریا است؛ اجازه هم آغوشی می‌دهد. آنها به دیدن مسابقه چوگان به باشگاه سوارکاری می‌روند. امانوئل که تماسی از ژان دارد، در رختکن با بازیکن چوگان که خالکوبی‌هایی عجیب دارد، همبستر می‌شود. “ آناماریا که شاهد تمام ماجرا است؛ با تعجب از ژان دربارهٔ چگونگی رابطهٔ باز او با امانوئل می‌پرسد؛ و ژان می‌گوید که امانوئل حق انتخاب دارد و زنی آزاد است؛ و او حقی بیشتر بر وی ندارد. ژان توضیح می‌دهد که آنها تفریح می‌کنند و در این زمینه ژان برتری خاصی برای محدود کردن امانوئل
این زمینه ژان برتری خاصی برای محدود کردن امانوئل ندارد. از نظر ژان سکس و رابطه باز اصلاً خطرناک نیست و در حقیقت، دروغ در عشق و اجبار به زندگی بدون عشق، صدمه زننده است؛ حتی اگر این موضوع را بتوان مخصوصاً نادیده گرفت. ” ژان و امانوئل از آناماریا برای رفتن به حمام و گرفتن ماساژ، دعوت به همراهی می‌کنند؛ و لحظات خاصی را تجربه می‌کنند؛ و سپس از او برای دیدن مراسمی خاص در بالی، دعوت می‌کنند. در تماسی تلفنی پیش از سفر، امانوئل متوجه می‌شود کریستوفر در خطر افتاده و با جستجو، او را در «کاباره باغ یشم» که پاتوق