payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمای همصدا، کمای سنتونیک () یا کمای متداول فاصلهٔ بین دو نت همصدا است که با دو روش مختلف و با استفاده از روش‌های کوک مبتنی بر اعتدال میانگین کوک شده باشند. محاسبه. دو ساز را در نظر بگیرید که در هر دوی آن‌ها یک نت پایه کوکی دقیقاً یکسان دارد؛ مثلاً نت دو با بسامد ۲۶۱٫۶۳ هرتز. حال می‌خواهیم در هر دو ساز، نت بعدی را روی می در دو اکتاو بالاتر کوک کنیم. فرض کنید در ساز اول، ابتدا دو اکتاو بالاتر می‌رویم و بعد یک فاصلهٔ سوم درست به آن اضافه می‌کنیم. در ساز دوم، به جای این کار، از نت پایه چهار فاصلهٔ پنجم درست
به جای این کار، از نت پایه چهار فاصلهٔ پنجم درست بالاتر می‌رویم. نتیجهٔ این دو روش با هم از نظر بسامد با هم تفاوتی جزئی خواهد داشت؛ این تفاوت جزئی یک «کمای همصدا» نامیده می‌شود. دلیل وجود تفاوت بین دو روش آن است که در روش نظام کوک خالص، فاصلهٔ سوم بزرگ برابر است با تغییر بسامد صدا به نسبت ۵:۴، و فاصلهٔ اکتاو (هشتم درست) مترادف با نسبت ۲:۱ است، در نتیجه در روش اول بسامد نت دوم چنین محاسبه می‌شود: formula_1 حال آن که در همین روش، فاصلهٔ پنجم درست مترادف با نسبت ۳:۲ در تغییر بسامد است، لذا بسامد نت دوم چنین
۳:۲ در تغییر بسامد است، لذا بسامد نت دوم چنین محاسبه خواهد شد: formula_2 فاصلهٔ این دو صدا، که نسبتی دقیقاً برابر به ۸۰:۸۱ دارد، یک کمای همصدا نام می‌گیرد.
کمای فیثاغورثی () فاصلهٔ بین دو نت همصدا است که با دو روش مختلف و با استفاده از روش فیثاغورثی کوک شده باشند. محاسبه. در تعریف کمای فیثاغورثی از فاصلهٔ سوم بزرگ استفاده نمی‌شود چرا که نسبت بسامد مرتبط با این فاصله بین کوک‌های مختلف فرق دارد. کمای فیثاغورثی تنها با استفاده از فاصله‌های پنجم درست (مترادف با نسبت ۳:۲ بین بسامد دو نت) و هشتم درست یا همان اکتاو (متناسب با نسبت ۲:۱ بسامد) تعریف می‌شود. دو ساز را در نظر بگیرید که در هر دوی آن‌ها یک نت پایه کوکی دقیقاً یکسان دارد؛ مثلاً نت «لا» با بسامد ۵۵ هرتز. حال
یکسان دارد؛ مثلاً نت «لا» با بسامد ۵۵ هرتز. حال می‌خواهیم در هر دو ساز، نت بعدی را روی دو در هفت اکتاو بالاتر کوک کنیم. فرض کنید در ساز اول، صرفاً هفت اکتاو بالاتر می‌رویم. بسامد به دست آمده در این حالت عبارت است از: formula_1 در ساز دوم، به جای این کار، از نت پایه دوازده بار به اندازهٔ یک فاصلهٔ پنجم بالا می‌رویم. بسامد به دست امده در این حالت عبارت است از: formula_2 فاصلهٔ این دو صدا، که نسبتی نزدیک به ۸۰:۸۱٫۰۹۱۵ دارد، یک کمای فیثاغورثی نام می‌گیرد. از آنجا که فواصل پنجم درست و هشتم درست در بیشتر روش‌های
که فواصل پنجم درست و هشتم درست در بیشتر روش‌های کوک (از جمله نظام کوک خالص و کوک فیثاغورثی) با همین نسبت‌ها (به ترتیب، ۳:۲ و ۲:۱) تعریف می‌شوند، کمای فیثاغورثی در تمام این روش‌های کوک وجود خواهد داشت. تنها در اعتدال مساوی (کوک مطبوع‌سازی‌شده) است که تعریف فاصلهٔ پنجم درست چنان تغییر می‌یابد که کمای فیثاغورثی از میان می‌رود.
ماهیچه چهارگوش کف پا یا عضله مربعی کف‌پایی () ماهیچه‌ای است که به خم شدن انگشتان پا کمک می‌کند. خاستگاه آن پاشنه و نیام کف‌پابی (plantar fascia) و پیوندگاه آن زردپی‌های (تاندون‌های) ماهیچه دراز خم‌کننده انگشتان پا است. عصب‌گیری آن نیز از عصب کف‌پایی جانبی (lateral planter) است.
ماهیچه‌های کِرمی پا () چهار ماهیچه اسکلتی کوچک هستند که خم کردن مفاصل کف‌پایی ـ بند انگشتی، و بازکردن بندهای دیستال را بر عهده دارند. خاستگاه آن‌ها زردپی‌های ماهیچه دراز خم‌کننده انگشتان پا و پیوندگاه آن‌ها زردپی‌های اکستانسور ۴ انگشت جانبی پا است. عصب‌گیری آن‌ها از عصب کف‌پایی درونی و بیرونی است.
ماهیچه‌های کِرمی دست () چهار ماهیچه کرم‌مانند هستند که خم کردن مفاصل کف‌دستی ـ بندانگشتی، و باز کردن بندهای میانی و دورینه (دیستال) را برعهده دارند. خاستگاه آن‌ها زردپی‌های ماهیچه خم‌کننده عمقی انگشتان دست و پیوندگاه‌شان زردپی‌های بازکننده (اکستانسور) چهار انگشت جانبی دست است. این چهار عضله از چهار شاخه زردپی ماهیچه عمقی خم‌کننده انگشتان دست (فلکسور دیژیتوروم پروفوندوس) مبدأ گرفته و هر کدام پس از عبور از کنار خارجی انگشت مربوط به خود (دوم تا پنجم) به نیام پشت انگشتی بازکننده انگشتان که سطح پشتی انگشت را
پشت انگشتی بازکننده انگشتان که سطح پشتی انگشت را می‌پوشاند؛ می‌چسبند. عصب‌گیری آن‌ها از عصب میانی (مدین) و عصب زند زیرین (عصب اولنار) است. عصب دو عضله اول از عصب میانی و ماهیچه‌های بعدی از عصب زند زیرین تأمین می‌شود و عمل اختصاصی آنها، تا کردن انگشتان مربوط به خود در مفصل کف‌دستی‌بندانگشتی (متاکارپوفالانژال) است، پس در حرکات دست، برای گرفتن اشیاء کمک می‌کنند.
ماهیچه کوتاه خم‌کننده شست پا () خم کردن (فلکشن) مفاصل استخوان‌های کف و بند اول چهار انگشت را برعهده دارد. خاستگاه آن استخوان ناوی و اولین استخوان میخی و پیوندگاه آن با دو سر به سطح کف‌پایی استخوان‌های اول کف پا و بند اول شست پا متصل است. عصب‌گیری آن از عصب میانی ک‌ف‌پایی است.
لاریکینز () یک فیلم پویانمایی به کارگردانی تیم مینچین است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این فیلم کمدی موزیکال دربارهٔ یک بیلبی است که از آشیانه خارج می‌شود و ناگهان خود را در دشت‌های استرالیایی درگیر ماجرایی موزیکال می‌بیند. هری کریپس فیلمنامه این انیمیشن را نوشته و مارگوت رابی و راس بایرن از دیگر صداپیشگان آن هستند.
ارقام پنهان یا اشخاص پنهان () فیلمی در ژانر زندگینامه‌ای و درام محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی تئودور ملفی و با فیلمنامه‌ای نوشتهٔ از ملفی و آلیسون شرودر بر اساس کتابی به همین نام اثر مارگوت لی شترلی است که داستان زنان ریاضیدان سیاه‌پوست آمریکایی را بازگو می‌کند که طی رقابت فضایی آمریکا و روسیه در ناسا مشغول به کار بودند. از بازیگران آن می‌توان به تراجی پی. هنسون اشاره کرد، در نقش کاترین جانسون، ریاضیدانی که مسیر فضایی را برای برنامهٔ فضایی مرکوری و دیگر مأموریت‌های ناسا محاسبه کرد. دیگر بازیگران فیلم اکتاویا
ناسا محاسبه کرد. دیگر بازیگران فیلم اکتاویا اسپنسر در نقش دوروتی وان و جنل مونی در نقش مری جکسون هستند و کوین کاستنر، کیرستن دانست، جیمز پارسونز، گلن پاول و ماهرشالا علی نیز در نقش‌های مکمل را ایفا می‌کنند. تصویربرداری اولیه در ماه مارس ۲۰۱۶ در آتلانتا آغاز و در مه ۲۰۱۶ به اتمام رسید. "ارقام پنهان" در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ توسط کمپانی فاکس قرن بیستم منتشر شد، نقدهای مطلوبی را از منتقدان دریافت کرد و در سطح جهان ۲۱۴ میلیون دلار فروش داشت. این فیلم توسط هیئت بازبینی فیلم یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۶ شناخته شد و
فیلم یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۱۶ شناخته شد و نامزد جوایز متعددی از جمله سه جایزه اسکار (بهترین فیلم، بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای اسپنسر) و دو جایزهٔ گلدن گلوب (بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای اسپنسر و بهترین موسیقی متن) شد. فیلم موفق به دریافت جایزهٔ بهترین هنرنمایی مجموعهٔ بازیگران از انجمن بازیگران فیلم شد. داستان. سه زن آمریکایی آفریقایی‌تبار به عنوان مأموران انجام مأموریت ناسا انتخاب می‌شوند و باید محاسبات ریاضی و فضانوردی را به‌طور صحیح به مدار زمین بفرستند..
مفصل غیرمتحرک () یا مفصل لیفی (Fibrous joint) گونه‌ای مفصل است که در آن دو سر استخوان به‌وسیله بافت‌های رشته‌ای به یکدیگر می‌چسبند. این مفاصل فاقد حرکت بوده یا دارای حرکت کمی هستند. در این مفاصل دو سر استخوان‌ها به توسط غضروف یا رباط به هم متصل شده و عملاً حرکتی بین دو استخوان وجود ندارد مانند مفصل بین استخوان‌های جمجمه. منابع. ×کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی‌ها
مفصل لُقمه‌ای () مفصلی در سر بیضی‌شکل یک استخوان است که در حفرهٔ بیضی‌شکل استخوان دیگر حرکت می‌کند. مفصل لقمه‌ای مفصل سر و دهانه‌داری است که چرخش آن در حول محور عمودی انجام نمی‌گیرد. مفصل لقمه‌ای گونه‌ای از مفصل است که در آن، انتهای برجسته یکی از استخوان‌ها که بیضی‌شکل است در حفره استخوان دیگر که آن هم بیضی شکل است قرار می‌گیرد مثل مچ دست (بین انتهای پایینی استخوان رادیوس و ردیف اول استخوان‌های مچ دست). این مفصل‌ها تقریباً کلیه حرکات به استثنای حرکات چرخشی را انجام می‌دهند. سطح این مفصل مانند بیضی می‌باشد و
انجام می‌دهند. سطح این مفصل مانند بیضی می‌باشد و به صورت مقعر و محدب بر روی یکدیگر قرار می‌گیرند. حرکت در این مفاصل حول دو محور انجام می‌شود: پس‌وپیش (کرونال، فرونتال): تا شدن / بازشدن، چپ‌راستی (پیکانی، سَهمی، ساجیتال/ساژیتال): دور شدن/نزدیک شدن برای نمونه: مفصل بین استخوان مچ دست و زند زبرین. مفصل مچ دست و زانو از نوع مفاصل لقمه‌ای می‌باشد، اما محورهای حرکتی مفصل زانو، پس‌وپیش و عمودی است، در حالی‌که محورهای حرکتی مچ دست پس‌وپیش و چپ‌راستی (پیکانی، سَهمی، ساجیتال) است.
نیش زده (به انگلیسی: Stung) یک فیلم ترسناک علمی تخیلی، کمدی محصول سال ۲۰۱۵ آمریکا به کارگردانی ها بنی دیز و نوشته شده توسط اِدم ارستی است. از ستاره های این فیلم می توان به مت اولری، جسیکا کوک، لنس هنریکسن، کلیفتون کالینز جونیور، سیسیلیا پیلادو و حوا اسلاتنر اشاره کرد. این فیلم در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۵ توسط IFC در نیمه شب منتشر شد. داستان فیلم. یک مهمانی تجملی به صحنه شکار طبقه مرفه تبدیل می شود هنگامی که دسته ای از زنبورهای قاتل به شکارچیان هفت فوتی تبدیل می شوند
مفصل زینی () از گونه‌های مفصل در بدن است. مفصل زینی نوعی مفصل زلاله‌ای (سینوویال) است شبیه به زین که امکان حرکت در جهات مختلف را امکان‌پذیر می‌سازد، مانند مفصل پایهٔ شست. دو استخوان مجاور در این مفاصل مانند زین اسب در هم فرورفته‌اند و و به صورت محدب و مقعر بر روی یکدیگر قرار می‌گیرند، مانند اولین استخوان کف دست با استخوان ذوزنقه‌ای در مچ. در این نوع مفصل که در حقیقت یک نوع مفصل لقمه‌ای است انتهای زینی‌شکل یک استخوان در حفره استخوان دیگر که انحنای آن عکس انحنای زینی‌شکل است قرار می‌گیرد. دامنه حرکت این نوع
زینی‌شکل است قرار می‌گیرد. دامنه حرکت این نوع مفصل هم نظیر مفصل لقمه‌ای نسبتاً زیاد است. این نوع مفصل از نوع مفاصل دومحوره می‌باشد: حول محور فرونتال حرکات: تا شدن / باز شدن و حول محور ساجیتال حرکات: دورشدن / نزدیک شدن را انجام می‌دهد. همهٔ مفاصل موجود بین استخوان‌های کف دست و استخوان‌های مچ دست از نوع زینی هستند، منتها مفصل موجود بین اولین استخوان کف دستی با استخوان ذوزنقه دقیقاً شبیه زین است.
مفصل توپی () (نام‌های دیگر: مفصل گوی و کاسه‌ای، مفصل کُرَوی (Spheroidal joint)) نوعی مفصل زلاله‌ای در بدن است متشکل از یک سر مدور استخوان بلند که در حفرهٔ استخوان دیگر جای می‌گیرد. در این مفاصل سر یک استخوان به شکل کره و سر استخوان دیگر به شکل یک کاسه است و این دو استخوان در یکدیگر فرومی‌روند، مانند مفاصل ران و شانه. نوع ساختمان این مفصل مانند قسمتی از کره است و یکی کوژ و دیگری کاو بوده و درون یکدیگر قرار می‌گیرند. دامنه حرکات در این نوع مفصل که انتهای یکی از استخوان‌ها به صورت کره‌ای است از سایر مفصل‌ها
از استخوان‌ها به صورت کره‌ای است از سایر مفصل‌ها بیشتر است و غالباً از همه طرف انجام می‌گیرد. دامنه حرکتی این مفصل حول سه محور صورت می‌گیرد و دارای قابلیت حرکتی بسیار زیاد می‌باشد: تا شدن / بازشدن، دور شدن / نزدیک شدن، و حرکات چرخشی در این مفصل انجام می‌شود.
در بدن، مفصل پاشنه‌ای () مفصلی است که می‌تواند حول یک محور عمودی حرکت کند و دارای سطح مفصلی استوانه‌ای است که با حلقه استخوانی و زردپی (تاندون) مفصل‌بندی شده است. به این گونه از مفصل، مفصل محوری، مفصل آسه، مفصل مداری و مفصل استوانه‌ای هم گفته‌اند. در این نوع مفاصل یک استخوان حول محور مرکزی استخوان دیگر می‌چرخد مانند مفصل بین استخوان‌های زند زیرین و زبرین یا مفصل بین مهره‌های اول و دوم گردن. سطح این مفصل مانند استوانه می‌باشد که داخل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حرکت در این مفصل حول یک محور انجام می‌شود و موجب
حرکت در این مفصل حول یک محور انجام می‌شود و موجب حرکات چرخشی می‌شود. برای مثال: مفصل بین اطلس و آکسیس (مهره‌های اول و دوم گردنی)، مفصل بین رادیوس و اولنا (زند زیرین، زند زبرین) در این مفصل انتهای قوسی شکل یک استخوان حول محور استخوان دیگر می‌چرخد و حرکات این نوع مفصل‌ها تنها چرخشی است نظیر مفصل بین رادیو و اولنا و مفصل بین زایده دندانی (Odontoid) دومین مهره گردنی با اطلس.
آرتور بیرچ (؛ – ) یک دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان استرالیا شده است.
در بدن، مفصلی را که در یک سطح حرکت کند مفصل لولایی یا مفصل مزخرف(مفصل به درد نخور) () می‌گویند. این مفاصل لولایی شکل‌اند و انتهای قرقره‌ای شکل یک استخوان در حفره استخوان دیگر قرار می‌گیرد. این گونه مفاصل مانند لولا فقط در یک جهت اجازه خم و راست شدن را می‌دهند مانند مفاصل آرنج و زانو و مچ پا که فقط در یک جهت حرکت کرده و حرکت جانبی ندارند. حرکت در این مفاصل فقط حول یک محور صورت می‌گیرد و تنها حرکات، تاشدن / باز شدن حول محور فرونتال در این مفصل انجام می‌شود.
کاهش بیرچ () واکنشی از نوع اکسایش و کاهش آلی است که طی آن حلقه بنزنی موجود در ترکیبات آروماتیک به ۱٬۴-سیکلوهگزادین تبدیل می‌شوند. این واکنش شیمیایی نخستین بار در سال ۱۹۴۴ توسط شیمیدان استرالیایی آرتور بیرچ در دانشگاه آکسفورد کشف گردید. نمونه‌ای از این واکنش در نفتالین است:
در بدن، مفصل لغزنده () یا مفصل مسطح ()، نوعی مفصل زلاله‌ای (سینویال) است که در آن سطوح متقابل پهن بوده یا فقط دارای انحنای خفیفی هستند. سطوح این مفصل مسطح بوده و فقط اجازه حرکت به سمت جلو و عقب را دارا می‌باشد. حرکت در این مفصل به صورت خطی صورت می‌گیرد، نه زاویه‌ای. معمولاً حرکت در این مفاصل به صورت محدود انجام می‌شود. در این نوع مفصل، سطوح مفصلی تقریباً مسطح است یا دارای کوژی و کاوی (محدب و مقعر) اندکی است و حرکات آن که به وسیله رباط‌های مفصلی محدود شده‌است به صورت لغزشی است. مثل مفصل بین استخوان‌های مچ
به صورت لغزشی است. مثل مفصل بین استخوان‌های مچ دست و مچ پا و مفصل خاجی خاصره‌ای. در این مفاصل دو استخوان مجاور به صورت محدودی در کنار هم کمی می‌لغزند. این استخوان‌ها در محل مفصل به توسط رباط‌های بسیار قوی به هم متصل شده و حرکت کمی دارند مانند مفاصل بین استخوانچه‌های مچ دست یا مفصل بین استخوان ساکروم و ایلیوم در لگن.
در کالبدشناسی، به بافت همبند میان زردپی یا رباط و استخوان، آنتز یا درون‌هِشت () گفته می‌شود.دو گونه درون‌هشت وجود دارد یکی آنتز لیفی (فیبری) و دیگری لیفی‌غضروفی (fibrocartilaginous). حالت برافروختگی درون‌هشت را آنتزیت یا التهاب درون‌هشت (Enthesitis) می‌گویند.
غضروف شیشه‌ای () یا غضروف شفاف، غضروفی است با ظاهر شیشه‌ای نیمه‌شفاف که ضریب شکست نور در آن همانند ضریب شکست در ماده درونی الیاف کلاژن است. این نوع غضروف چون در حالت تازه و بدون رنگ‌آمیزی به رنگ سفید مایل به آبی و شفاف در دیواره مجاری تنفسی، بینی، محل اتصال دنده‌ها به جناغ، سر استخوان دراز در محل مفصل دیده می‌شود. به علت نبودن غضروف‌پوش (پری‌کندریوم) در سطح غضروف مفصلی، تغذیه آن توسط مایع مفصلی تأمین می‌گردد. در غضروف شیشه‌ای، کندروسیت‌های (غضروف‌یاخته‌های) محیطی، بیضوی، کوچک و جوان هستند، ولی کندروسیت‌های
محیطی، بیضوی، کوچک و جوان هستند، ولی کندروسیت‌های مرکزی گرد، بزرگ و بالغ هستند. در نواحی مرکزی گاهی گروه‌های ۲ و ۴ سلولی که در درون یک گودال (لاکونا) قرار گرفته‌اند، مشاهده می‌گردند، چون این سلول‌ها از تقسیم یک سلول واحد حاصل می‌شوند، به گروه‌های ایزوژنیک موسوم هستند. ماتریکس غضروف شیشه‌ای حاوی فیبریل‌های ظریف کلاژن نوع II می‌باشد، که به علت داشتن ضریب شکست مشابه ماده زمینه‌ای در رنگ‌آمیزی معمولی و با میکروسکوپ نوری قابل مشاهده نیست. علاوه بر الیاف کلاژن، ماتریکس غضروف شیشه‌ای حاوی کندرواتین سولفات، اسید
ماتریکس غضروف شیشه‌ای حاوی کندرواتین سولفات، اسید هیالورونیک و گلیکوپروتئینی به نام کندرونکتین است. در دوره جنینی، قالب اولیه استخوان‌های دراز کوتاه از نوع غضروف شیشه‌ای است.
«شش تاچِر» نخستین قسمت از فصل چهارم مجموعهٔ تلویزیونی شرلوک است که در ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷ از شبکهٔ بی‌بی‌سی وان پخش شد. خلاصه داستان. بعد از این که شرلوک مرتکب قتل می‌شود برای حل مشکلی که در پی موریارتی ایجاد شده نیروهای امنیتی به صورت مخفیانه شرلوک را تبرئه می‌کنند بلکه شرلوک به حال معما بپردازد در این حین وارد معمایی می‌شود شرلوک بعد از حل این معمای قتل -درمورد یک پسر نوجوان- وارد معمای دیگری می‌شود و اتفاقاتی روی می‌دهند که، شرلوک از حل آن پرونده ناتوان می‌ماند. تا این که برای یافتن سرنخ سراغ «وایون نوربری»
تا این که برای یافتن سرنخ سراغ «وایون نوربری» یکی از شش تاچر می‌رود. نوربری شروع به اعتراف کردن می‌کند اما زمانی که مری واتسون و پلیس‌ها سر می‌رسند، تفنگش را درآورده و آن را رو به شرلوک نشانه می‌گیرد. مری برای حفظ جان شرلوک به میان می‌پرد و گلوله به مری می‌خورد. در همان حین جان وارد می‌شود و مری در آغوشش می‌میرد؛ و قبل از مرگش می‌گوید که عاشق مری واتسون بودن، بوده‌است. بعد از مرگ مری، روابط جان و شرلوک تیره می‌شود و شرلوک به خیابان بیکر برمی‌گردد و همراه با خانم هادسون غم از دست دادن مری را می‌خورند.
یوپ سوتملک (؛ زادهٔ ) یک دوچرخه‌سوار اهل هلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
یوری سدیخ ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ١۴ سپتامبر ۲۰۲۱) پرتاب‌گر چکش اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود. سدیخ برنده مدال طلا پرتاب چکش بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ و مدال نقره پرتاب چکش پیک ۱۹۸۸ شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده است. وی در ١۴ سپتامبر ۲۰۲١ و در ۶۶ سالگی درگذشت.
لسلی فاینبرگ (؛ – ) یک سیاست‌مدار، پدیدآور، رمان‌نویس، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او همجنس‌گرا و فعال حقوق افراد تراجنسی بود. نوشته‌های او، به‌ویژه کار غیرداستانی "سلحشوران تراجنسیتی" (۱۹۹۶) موجب توجه به مطالعات جنسی شد. فاینبرگ در سال ۱۹۹۴ میلادی برندهٔ جایزه کتاب استون‌وال شد.
ماهیچه درون‌گردان گِرد () یک ماهیچه است که عمدتاً در ساعد قرار دارد و به همراه ماهیچه درون‌گردان چهارگوش، عمل درون‌گردانی ساعد را انجام می‌دهد، یعنی ساعد را می‌چرخاند تا کف دست رو به پایین یا رو به پشت قرار گیرد. این ماهیچه دو سر دارد: سر بازویی که از اپی‌کوندیل میانی بازو و زردپی خم‌کننده مشترک منشأ می‌گیرد، و سر زند زیرینی که از زائده منقاری (کورونوئید) زند زیرین آغاز می‌شود. عصب مدین میان این دو سر عبور کرده و ماهیچه را عصب‌دهی می‌کند. نشانگان ماهیچه درون‌گردان گرد است که در آن عصب مدین در محل عبور از
گرد است که در آن عصب مدین در محل عبور از میان دو سر ماهیچه تحت فشار قرار می‌گیرد و می‌تواند باعث درد ساعد، بی‌حسی و ضعف در محدوده عصب مدین شود. این عارضه از نشانگان تونل کارپال متمایز است زیرا محل و الگوی علائم متفاوت است. این ماهیچه علاوه بر درون‌گردانی ساعد، در شرایط مقاومت شدید، به‌طور خفیف به خم‌کردن آرنج نیز کمک می‌کند. ساختمان. این ماهیچه دو سر دارد: سر بازویی و سر زند زیرینی. عصب مدین بین دو سر ماهیچه وارد ساعد می‌شود و توسط سر زند زیرینی از سرخرگ زند زیرین (شریان اولنار) جدا می‌گردد. ماهیچه به صورت
زیرین (شریان اولنار) جدا می‌گردد. ماهیچه به صورت مایل از ساعد عبور کرده و به یک زردپی تخت ختم می‌شود که به بخش میانی سطح جانبی زند زبرین، درست پایین‌تر از محل اتصال ماهیچه برون‌گردان، متصل است. لبه جانبی ماهیچه، مرز داخلی حفره مثلثی‌شکل حفره آرنج را تشکیل می‌دهد که در جلوی آرنج قرار دارد. عصب‌رسانی. این ماهیچه توسط عصب مدین و ریشه‌های عصبی C6 و C7 عصب‌گیری می‌شود. برای تحریک ماهیچه، سیگنال از پیش‌مرکز مغز آغاز شده، از کپسول داخلی عبور می‌کند، از راه‌های هرمی در مغز میانی و پل می‌گذرد و به هرم‌های
هرمی در مغز میانی و پل می‌گذرد و به هرم‌های بصل‌النخاع می‌رسد. در آنجا راه هرمی تقاطع می‌کند و از راه هرمی جانبی به شاخ‌های شکمی C5 تا T1 می‌رسد، سپس از شبکه بازویی و شاخه عصب مدین عبور کرده و باعث انقباض ماهیچه می‌شود. تغییرات. گاهی سر زند زیرینی وجود ندارد. همچنین ممکن است رشته‌های اضافی از تیغه میان‌ماهیچه‌ای بازو، ماهیچه دوسر بازو یا ماهیچه بازویی دیده شود. کارکرد. ماهیچه درون‌گردان مدور، ساعد را درون‌می‌گرداند و دست را به سمت عقب می‌چرخاند. در صورتی که آرنج در زاویه راست باشد، کف دست رو به پایین قرار
آرنج در زاویه راست باشد، کف دست رو به پایین قرار می‌گیرد. ماهیچه درون‌گردان چهارگوش نیز در این عمل کمک می‌کند. همچنین به‌طور ضعیف، در خم کردن آرنج نیز مشارکت دارد، به‌ویژه زمانی که مقاومت شدید وجود دارد. اهمیت بالینی. سندرم ماهیچه درون‌گردان مدور یکی از علل درد مچ است و از نوع دردهای نوروژنیک محسوب می‌شود. در بیماران دچار فلج چهاراندام C5 یا فلج عصب زند زبرین (رادیال)، می‌توان زردپی این ماهیچه را به زردپی ماهیچه کوتاه بازکننده مچ به زند بالایی منتقل کرد تا بازکردن مچ بازگردانده شود. ریشه‌شناسی. واژه
تا بازکردن مچ بازگردانده شود. ریشه‌شناسی. واژه "پروناتور" از لاتین "pronus" به معنای «خم به جلو یا رو به زمین» گرفته شده و به عمل درون‌گردانی ساعد اشاره دارد. واژه لاتین "teres" به معنای «گرد یا استوانه‌ای‌شکل» است و به شکل ماهیچه اشاره دارد. ترجمه غیرمستقیم انگلیسی آن: «ماهیچه استوانه‌ای که ساعد (و کف دست) را رو به پایین می‌چرخاند».
ماهیچه درون‌گردان چهارگوش () از ماهیچه‌های ساعد است. این ماهیچه، یک ماهیچهٔ چهارگوش در بخش پایینی ساعد است که وظیفهٔ درون‌گردانی دست (چرخاندن کف دست به سمت پایین) را بر عهده دارد. این عضله به شکل چهارگوش بوده و در پایین‌ترین قسمت قدامی ساعد قرار دارد و خون‌رسانی آن از سرخرگ میان‌استخوانی پیشین تأمین می‌شود. این عضله علاوه بر نقش اصلی خود در درون‌گردانی (پرونیشن) ساعد، با نگه‌داشتن استخوان‌های زند زبرین (رادیوس) و زند زیرین (اولنا) در کنار هم، پایداری مفصل زند زیرین‌ـزند زبرین دور را حفظ می‌کند. این عضله
زند زیرین‌ـزند زبرین دور را حفظ می‌کند. این عضله عمقی از رویه پیشین و لبه یک‌سوم و یک‌چهارم دیستال تنه استخوان زند زیرین آغاز شده و به رویه پیشین و لبه بخش دیستال تنه استخوان زند زبرین می‌چسبد. عصب‌گیری آن از عصب میان‌استخوانی پیشین است و وظیفه‌اش گرداندن ساعد به سمت داخل یا پرونیشن می‌باشد. ساختار. الیاف این ماهیچه عمود بر محور طولی ساعد قرار دارند و از یک‌چهارمِ دورتر سطح پیشین زند زیرین (اولنا) تا یک‌چهارم پایینی زند زبرین (رادیوس) کشیده شده‌اند. این ماهیچه دو سر دارد: سر سطحی از بخش پیشین-پایینی تنهٔ
دو سر دارد: سر سطحی از بخش پیشین-پایینی تنهٔ استخوان (دیافیز) زند زیرین آغاز شده و به بخش پیشین-پایینی تنهٔ زند زبرین و همچنین به پهنهٔ (متافیز) پیشین آن می‌چسبد. سر عمقی هم از همان نقطهٔ آغازین سرچشمه می‌گیرد، اما به‌صورت نزدیک‌تر به شکاف زندی زند زبرین متصل می‌شود. این تنها ماهیچه‌ای است که یک سر آن فقط به زند زیرین و سر دیگر آن فقط به زند زبرین متصل است. خون‌رسانی شریانی آن از راه سرخرگ بین‌استخوانی پیشین انجام می‌شود. عصب‌گیری. ماهیچهٔ درون‌گردان چهارگوش به‌وسیلهٔ عصب بین‌استخوانی پیشین که شاخه‌ای از
به‌وسیلهٔ عصب بین‌استخوانی پیشین که شاخه‌ای از عصب میانی است، عصب‌گیری می‌شود. کارکرد. هنگام انقباض ماهیچهٔ درون‌گردان چهارگوش، سمت جانبی زند زبرین به‌سوی زند زیرین کشیده می‌شود و در نتیجه دست به داخل می‌چرخد. الیاف عمقی آن باعث می‌شوند دو استخوان ساعد به هم متصل و ثابت بمانند. در برخی افراد این ماهیچه وجود ندارد، ولی این امر تأثیر چشمگیری بر حرکت درون‌گردانی ندارد، زیرا ماهیچه درون‌گردان گرد نقش اصلی را در این حرکت ایفا می‌کند. راه‌های عصبی نخاعی. راه هرمی جانبی مسئول مسیر حرکتی ماهیچهٔ درون‌گردان چهارگوش
جانبی مسئول مسیر حرکتی ماهیچهٔ درون‌گردان چهارگوش است. این مسیر در شکنج پیش‌مرکزی قشر حرکتی آغاز شده و پیام از عصب حرکتی بالایی از راه کپسول داخلی و سپس پایه‌های مغزیِ مغز میانی عبور می‌کند. این مسیر در بصل‌النخاع تقاطع یافته و از ستون جانبی نخاع پایین می‌رود. سپس در نخاع دوباره تقاطع یافته و در شاخ پیشین با عصب‌های حرکتی پایینی ماهیچه‌های اسکلتی سیناپس می‌دهد. راه ستون خلفی-لیمینیسک میانی (راه دستهٔ گوه‌ای) مسئول انتقال حس وضعیت و حرکت ماهیچهٔ درون‌گردان چهارگوش، لمس عمقی، درد احشایی و ارتعاش است. این راه
لمس عمقی، درد احشایی و ارتعاش است. این راه از ریشهٔ پشتی عصب آغاز شده و از شاخ پشتی به ستون خلفی نخاع بالا می‌رود و در هستهٔ نازک سیناپس می‌دهد. سپس در لیمینیسک میانی بصل‌النخاع تقاطع یافته و از هستهٔ گوه‌ای و لیمینیسک میانی مغز میانی عبور کرده و در تالاموس سیناپس می‌دهد و در نهایت پیام به شکنج پس‌مرکزی قشر حسی-پیکری می‌رسد. این مسیرها برای هر ماهیچه‌ای در اندام بالایی صدق می‌کنند و ویژهٔ این ماهیچه نیستند. اهمیت بالینی. آسیب یا گیر افتادن عصب میان‌استخوانی پیشین، که شاخه‌ای از عصب میانی است و ماهیچه
پیشین، که شاخه‌ای از عصب میانی است و ماهیچه درون‌گردان چهارگوش را عصب‌دهی می‌کند، می‌تواند باعث ضعف یا ناتوانی در پرونیشن فعال ساعد شود، به‌ویژه زمانی که آرنج خم شده باشد. این وضعیت که به «سندروم عصب میان‌استخوانی پیشین» (Anterior interosseous nerve syndrome) معروف است، علاوه بر محدودیت در چرخش ساعد، ممکن است باعث ناتوانی درگرفتن اشیاء بین شست و انگشت اشاره شود، زیرا خم‌کردن کامل مفصل بین‌بندی شست و مفصل بین‌بندی دور انگشت اشاره نیز مختل می‌شود. در جراحی‌های ترمیم شکستگی زند زبرین (رادیوس) در بخش دیستال،
ترمیم شکستگی زند زبرین (رادیوس) در بخش دیستال، این عضله گاهی برای پوشش و محافظت از ناحیه تثبیت‌شده استخوان به‌کار می‌رود، زیرا خون‌رسانی خوبی دارد و امکان جابه‌جایی نسبی آن وجود دارد. کوتاه شدن یا فیبروزه شدن این عضله در اثر آسیب یا بی‌حرکتی طولانی‌مدت می‌تواند دامنه حرکت پرونیشن را کاهش دهد و موجب درد مزمن ساعد شود. این حالت ممکن است در پی شکستگی‌های ناحیه دیستال ساعد یا پس از جراحی‌های ترمیمی رخ دهد و نیازمند فیزیوتراپی و کشش تدریجی عضله باشد.
ماهیچه بازویی‌زِبَرزَندی () از ماهیچه‌های ساعد دست است که باعث خم‌کردن ساعد در مفصل آرنج می‌شود. این ماهیچه از بالای رولقمه (اِپی‌کندیل) خارجی استخوان بازو به سمت پایین آمده و زردپی آن به انتهای پایینی و خارجی استخوان زند زبرین (رادیوس) درست بالای سطح مفصلی مچ دست می‌چسبد. این ماهیچه آرنج را خم می‌کند. افزون بر آن، این ماهیچه خود دست را از برون به درون و برعکس تکان می‌دهد. سر ثابت آن در دو سوم بخش پایینی و بیرونی استخوان بازو است و سر متحرک آن، در سطح خارجی زائده نیزه‌ای زند زبرین این عضله بسته به وضعیت
زائده نیزه‌ای زند زبرین این عضله بسته به وضعیت ساعد می‌تواند هم در درون‌گردانی (پرونیشن) و هم در برون‌گردانی (سوپینیشن) نقش داشته باشد. زردپی این عضله به انتهای دیستال زائده نیزه‌ای زند زبرین می‌چسبد و در قسمت پروگزیمال به لبه کناری رولقمه‌ای (اِپی‌کُندیل) استخوان بازو متصل است. ساختار. این ماهیچه سطحی و دوکی‌شکل در بخش جانبی ساعد قرار دارد. خاستگاه آن لبه کناری رولقمه‌ای (اِپی‌کُندیل) استخوان بازو است و پیوندگاه آن بخش دیستال زند زبرین در قاعده زائده نیزه‌ای زند زبرین می‌باشد. در نزدیکی آرنج، این عضله مرز
زند زبرین می‌باشد. در نزدیکی آرنج، این عضله مرز خارجی حفره آرنج را تشکیل می‌دهد. عصب‌دهی. با وجود آنکه بیشتر حجم این عضله از نمای قدامی ساعد دیده می‌شود، ماهیچه بازویی‌زندزبرین در بخش خلفی ساعد قرار دارد و به همین دلیل توسط عصب زند زبرین عصب‌دهی می‌شود. از میان عضلاتی که عصب‌گیری آن‌ها از عصب زند زبرین است، این عضله یکی از چهار عضله‌ای است که مستقیماً از تنه اصلی این عصب عصب می‌گیرد. سه عضله دیگر شامل ماهیچه سه‌سر بازو، ماهیچه آرنجی و ماهیچه دراز بازکننده مچ به زند بالایی هستند. سایر عضلات خلفی ساعد توسط
مچ به زند بالایی هستند. سایر عضلات خلفی ساعد توسط شاخه عمقی عصب زند زبرین عصب‌دهی می‌شوند. کارکرد. این عضله باعث خم‌کردن ساعد در مفصل آرنج می‌شود. وقتی ساعد در حالت پرونیشن قرار دارد، این عضله تمایل دارد همزمان با خم‌کردن آرنج، ساعد را به سمت سوپینیشن بچرخاند، و بالعکس، در حالت سوپینیشن تمایل به پرونیشن دارد. این ویژگی باعث می‌شود که ماهیچه بازویی‌زندزبرین در خم‌کردن آرنج، به‌ویژه وقتی ساعد در حالت میانی بین پرونیشن و سوپینیشن است، بیشترین کارایی را داشته باشد. از آنجا که محل اتصال این عضله به محور چرخش