payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمیته اعمال حقوق تخطی ناپذیر مردم فلسطین در سال ۱۹۷۵ توسط قطعنامه ۳۳۷۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد تشکیل شد. این کمیته در اولین سال پس از تأسیس از شورای امنیت خواست اقدام برای یک راه حل منصفانه -یک برنامهٔ دو مرحله‌ای برای بازگشت فلسطینیان به خانه‌ها و املاک شان، یک جدول زمانی برای عقب نشینی نیروهای اسرائیلی از مناطق اشغال شده تا ۱ ژوئن ۱۹۷۷، و در صورت نیاز با در نظر گرفتن نیروهای موقت صلحبان برای تسهیل فرایند- را به پیش ببرد. این کمیته بر «یک برنامه برای قادرساختن مردم فلسطینی برای اعمال حق تخطی ناپذیر
قادرساختن مردم فلسطینی برای اعمال حق تخطی ناپذیر تعیین سرنوشت بدون مداخلهٔ خارجی، استقلال ملی و اقتدار ملی؛ و بازگشت به خانه و املاک شان» نظارت می‌کنند. این کمیته به مجمع عمومی هر ساله گزارش می‌دهد. ایجاد کمیته اعمال حقوق تخطی ناپذیر مردم فلسطین اقدام مهمی در جهت احقاق حقوق فلسطینیان برای بازگشت به سرزمین خود بود. در اصل سیزدهم اعلامیه جهانی حقوق بشر بیان شده که «هر انسانی سزاوار و محق به داشتن آزادی جابه جایی [حرکت از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر] و اقامت در [در هر نقطه‌ای] درون مرزهای مملکت است. ۲. هر انسانی
هر نقطه‌ای] درون مرزهای مملکت است. ۲. هر انسانی محق به ترک هر کشوری، از جمله کشور خود، و بازگشت به کشور خویش است.» از ۱۹۵۳، تا ۱۹۷۳ مسئله فلسطین بیشتر به عنوان یک مشکل پناهندگان تلقی می‌شد تا این تغییر در گفتمان حقوقی خق تخطی ناپذیر بازگشت را تحت اصل سیزدهم یک حق جهانشمول انسانی در نظر گرفت.
رأی‌گیری تأییدی نوعی نظام انتخاباتی اکثریتی است که رأی‌دهندگان می‌توانند به هر تعداد دلخواه از نامزدان رأی موافق بدهند. در نهایت هر نامزد که رأی‌های موافق بیشتری کسب کرد، پیروز انتخابات است. این روش را چند تحلیلگر در دههٔ ۱۹۷۰ ابداع کردند که نامدارترینشان استیون برامز، دانشمند علوم سیاسی، بود. تاریخچه. اولین بار در سال ۱۹۷۱ رابرت جی. وبر از دانشگاه ییل در رسالهٔ دکترایش رأی‌گیری تأییدی را علناً پیشنهاد کرد. از آن زمان تاکنون استیون برامز، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه نیویورک، و پیتر فیشبرن، پژوهشگر سابق
در دانشگاه نیویورک، و پیتر فیشبرن، پژوهشگر سابق آزمایشگاه‌های بل، پژوهش‌های گسترده‌ای در این باره کرده و سعی نموده‌اند دیگران را به استفاده از این روش ترغیب کنند. شرح روش. در این روش رأی‌دهنده مجاز است که در یک انتخابات چندنامزدی به هر تعداد دلخواه از نامزدان رأی موافق بدهد یا به اصطلاح تأییدشان کند. بنابراین در یک انتخابات با حضور ۵ نامزد، رأی‌دهنده مقید به انتخاب تنها یک نامزد نیست بلکه مخیر است به دو نامزد یا حتی تعداد بیشتری از نامزدان رأی موافق بدهد. با این وجود هر رأی‌دهنده تنها می‌تواند یک رأی به هر
این وجود هر رأی‌دهنده تنها می‌تواند یک رأی به هر نامزد تأییدشده بدهد، بدین معنی که یک رأی‌دهنده نمی‌تواند مثلاً سه بار نام یک نامزد معین را روی برگهٔ رأی بنویسد و انتظار داشته باشد، سه بار رأی موافقش شمرده شود. برخلاف نظام‌های انتخاباتی ترجیحی، رأی‌دهنده نامزدان مورد حمایتش را رتبه‌بندی نمی‌کند و همهٔ نامزدهای تأییدشده در یک سطح از ترجیح قرار می‌گیرند. در نهایت تعداد آرای موافق شمرده می‌شود و نامزدی که بیشترین رأی موافق را کسب کرده باشد، برندهٔ انتخابات است. به عنوان مثال فرض کنید سه نامزد و پنج رأی‌دهنده
به عنوان مثال فرض کنید سه نامزد و پنج رأی‌دهنده موجودند. نتیجهٔ انتخابات به شکل زیر رقم خورده‌است: جلو نام هر رأی‌دهنده، نامزدان مورد تأیید او نوشته شده‌اند. توجه شود که ترتیب نامزدان تأییدشده دلبخواهی (در اینجا به ترتیب حروف الفبا) است و نمایانگر ترجیحات رأی‌دهندگان نمی‌باشد. در این مثال سه رأی‌دهنده نامزد الف را تأیید کرده‌اند، دو رأی‌دهنده نامزد ب را، و چهار رأی‌دهنده نامزد ج را. بنابراین نامزد ج برندهٔ انتخابات است. مزایا. به عقیدهٔ برامز از مزایای این روش آن است که از انتخاب برنده، صرفاً به این دلیل
روش آن است که از انتخاب برنده، صرفاً به این دلیل که انتخاب اول اکثریت بوده‌است جلوگیری می‌کند. به عقیدهٔ او فرد اصلح کسی نیست که صرفاً انتخاب اول اکثریت بوده بلکه کسی است که بیشترین موافقت‌ها و حمایت‌ها را کسب کرده‌است؛ کسی که اکثریت رأی‌دهندگان به انتخاب او راضی‌اند و این شیوه بستری مناسب برای انتخاب این شخص را فراهم می‌آورد. از دیگر مزایای این روش آن است که طرفداران نامزدان مستقل یا احزاب کوچک، دیگر نگران تلف شدن رأیشان یا کمک ناخواسته به انتخاب نامزد رقیب نیستند. اگر رأی‌دهنده همزمان به نامزدان حزبی
رقیب نیستند. اگر رأی‌دهنده همزمان به نامزدان حزبی کوچک و حزبی بزرگ رأی دهد، گرچه ممکن است نامزد حزب کوچک شانس پیروزی نداشته باشد، رأی‌دهنده با رأی دادن به نامزد حزب بزرگ مشارکتی مفید در انتخابات داشته و به انتخاب شخص مورد علاقه‌اش کمک کرده‌است. ممکن است رأی‌گیری تأییدی به افزایش گزینه‌ها روی برگه‌های رأی بینجامد و رأی‌دهندگان بیشتری را به مشارکت ترغیب کند. موافقان این روش استدلال می‌کنند که این شیوهٔ رأی‌گیری به کاهش کمپین‌های تخریبی خواهد انجامید. کمپین‌های تخریبی در نظام‌های اکثریتی کاراترند چون تنها
تخریبی در نظام‌های اکثریتی کاراترند چون تنها انتخاب اول مهم است. اگر نامزدی انتخاب اول رأی‌دهنده‌ای نباشد، دیگر مهم نیست که در فهرست ترجیحات آن رأی‌دهنده جایگاه دوم را دارد یا آخر را. پس اگر اقدامات تخریبی، نامزدی را از چشم رأی‌دهنده‌ای بیشتر بیندازد و منفورترش سازد، دیگر موضوع حائز اهمیتی نیست. اما در رأی‌گیری تأییدی نامزدان سعی می‌کنند وجههٔ بهتری از خود نشان دهند تا شاید به عنوان انتخاب دوم، سوم، یا . . . رأی‌دهنده رأی موافق بگیرند. از آنجایی که روش رأی‌گیری تأییدی از جمله روش‌های مبتنی بر اکثریت است،
تأییدی از جمله روش‌های مبتنی بر اکثریت است، بسیاری از مزایای آن روش‌ها را نیز داراست. معایب. رأی‌گیری تأییدی فرض را بر این می‌گذارد که رأی‌دهنده از همهٔ نامزدانی که با آن‌ها موافقت کرده، به یک اندازه حمایت می‌کند اما در واقعیت رأی‌دهندگان یک نامزد را بیشتر از بقیه مرجح می‌دارند حتی اگر با تعداد کثیری از نامزدان موافق باشند. عیب بزرگ دیگر آن است که موافقت با چندین نامزد، شانس انتخاب شدن نامزد مورد علاقهٔ رأی‌دهنده را کاهش می‌دهد. مثلاً در یک انتخابات که سه نامزد حضور و رقابت تنگانگی با یکدیگر دارند، اگر
نامزد حضور و رقابت تنگانگی با یکدیگر دارند، اگر رأی‌دهنده به دو نامزد رأی دهد ممکن است به انتخاب دومش کمک کرده باشد که انتخاب اولش را شکست دهد. با علم بر این نقیصه، بسیاری از رأی‌دهندگان تنها به انتخاب اولشان رأی موافق خواهند داد بالاخص اگر نامزدان از طرفدارانشان چنین خواسته باشند. گسترش چنین رویه‌ای باعث می‌شود رأی‌گیری تأییدی به یک رأی‌گیری سادهٔ مبتنی به اکثریت نزدیک‌تر و نزدیک‌تر شود و تمامی مزایای منحصر به فردش را از دست بدهد. در صورت بروز چنین سناریویی، رأی‌گیری توافقی تضمین نمی‌دهد که برنده حائز
رأی‌گیری توافقی تضمین نمی‌دهد که برنده حائز اکثریت آرا باشد، حال آنکه در شیوه‌های دو دور حذفی و حذفی سریع چنین تضمینی هست. برخی از منتقدان رأی‌گیری تأییدی بر این باورند که این روش به سود نامزدان خنده‌رو، نه-چپ-نه-راست، آرام، و نجیب تمام خواهد شد که به احتمال زیاد مورد موافقت طیف وسیعی از رأی‌دهندگان قرار خواهند گرفت. این نامزدان بی‌آزار، با خودداری از اظهار موضع در مباحث پرمناقشه، ریسک از دست دادن حمایت رأی‌دهندگان را کاهش و احتمال کسب موافقت رأی‌دهندگان را افزایش می‌دهند. از آنجایی که روش رأی‌گیری تأییدی
افزایش می‌دهند. از آنجایی که روش رأی‌گیری تأییدی از جمله روش‌های مبتنی بر اکثریت است، بسیاری از معایب آن روش‌ها را نیز داراست. استفاده‌کنندگان. چندین انجمن‌های حرفه‌ای و تخصصی، از جمله انجمن ریاضی آمریکا و مجمع ریاضی آمریکا (Mathematical Association of America) و آکادمی ملی علوم، از رأی‌گیری تأییدی برای برخی انتخابات‌هایشان استفاده می‌کنند. از سال ۱۹۹۶ رأی‌گیری تأییدی برای انتخاب دبیرکل سازمان ملل متحد به کار می‌رود. این روش در انتخابات مقامات دولتی در پنسیلوانیا، اورگان، اروپای شرقی و شوروی نیز به کار
اورگان، اروپای شرقی و شوروی نیز به کار رفته است.
پروفسور Joseph Davidovits متولد ۱۹۳۵ یک محقق فرانسوی است که بر روی علم مواد تحقیق می‌کند که بیشتر به خاطر یافته مواد سازنده اهرام مصر مشهور است. نحوه ساخت اهرام مصر. در شماره منتشر شده خود به تاریخ (December 1, 2006) روزنامه تایمز آمریکایی خبری علمی منتشر کرد که در آن تأکید می‌کند، فراعنه از گِل برای ساخت اهرام استفاده نمودند. این تحقیق آمریکایی فرانسوی همچنین می‌افزاید، سنگ‌هایی که اهرام از آن‌ها ساخته شده‌اند، ابتدا در قالب‌هایی چوبی ریخته شده‌اند سپس با کمک حرارت معالجه شده‌اند تا اینکه شکل طبیعی به خود
حرارت معالجه شده‌اند تا اینکه شکل طبیعی به خود گرفتند. دانشمندان همچنین می‌گویند فراعنه در علم شیمی و دستکاری گِل به تخصص بالایی دست یافتند. البته آن‌ها شیوه‌های سری خود را در خفا نگه داشتند و به هیچ فردی اجازه اطلاع از آن‌ها را نمی‌دادند و حتی بر روی نوشته‌های بجا مانده از آن روزگار نیز چیزی از این علم از خود به یادگار نگذاشتند. پروفسور Hug Gilles و پروفسور Michel Barsoum تأکید می‌کنند که هرم بزرگ در جیزه (شهری در مصر) از دو نوع سنگ ساخته شده‌اند، سنگ‌های طبیعی و سنگ‌های مصنوعی با دست و در بحثی که مجلهٔ
طبیعی و سنگ‌های مصنوعی با دست و در بحثی که مجلهٔ Journal of the American Ceramic Society آن را منتشر کرد تأکید شده‌است که فراعنه از گِل Slurry برای ساخت برج‌های مرتفع به شکل عام و ساخت اهرام بشکل خاص استفاده می‌کردند. زیرا غیرممکن است که انسان سنگ‌هایی به وزن هزران کیلوگرم را به ارتفاع بالا جا به جا کند؛ و این امر سبب شد که آن‌ها از سنگ‌های طبیعی برا ی ساخت قاعده هرم و از سنگ‌های مصنوعی برای ساخت قلهٔ آن بهره بگیرند. در آن زمان گِل آهک حرارت داده شده را با نمک ترکیب می‌دادند و سپس آب آن را تبخیر می‌کردند
نمک ترکیب می‌دادند و سپس آب آن را تبخیر می‌کردند تا بدینوسیله ترکیبی گِلی clay-like mixture بدست آید. سپس آن را با قالب‌های چوبی حمل می‌کردند و در جای مخصوص آن در هرم می‌ریختند. پروفسور Davidovits سنگ‌های هرم بزرگ را با استفاده از میکروسکوب الکترونی مورد مطالعه قرار داد و آثاری از واکنش‌های سریع در آن یافت که نشان می‌دهد این سنگ‌ها از گل ساخته شده‌اند و با اینکه زمین شناسان تا قبل از این قادر به تشخیص بین سنگ‌های طبیعی و سنگ‌های مصنوعی که با این شیوه ساخته شده بودند را نداشتند، اما امروزه و با استفاده از
شده بودند را نداشتند، اما امروزه و با استفاده از میکروسکوب الکترونیکی این کار امکان‌پذیر شده است؛ و پروفسور توانست در مدت ۱۰ روز سنگی بزرگ را به همین شیوه بسازد همانطور دانشمند بلژیکی Guy Demortier که برای مدت طولانی در این امر شک داشت، می‌گوید: بعد از سال‌ها تحقیق و بررسی امروز یقین دارم که اهرام موجود در مصر از گِل ساخته شده‌اند. برای ساخت اهرام چیزی در حدود سه میلیون سنگ به کار رفته است، باستان شناسان مصری ابتدا دلایل علمی جدید را انکار می‌کردند و ادعا داشند که مصری‌ها قادر به حمل میلیون‌ها سنگ بودند که
که مصری‌ها قادر به حمل میلیون‌ها سنگ بودند که وزن بعضی از آن‌ها به پنج یا شش هزار کیلوگرم می‌رسد. (منتشر شده در روزنامه تایمز) پروفسور فرانسوی Joseph Davidovits و در مدت بیست سال به تحقیقات فراوانی پرداخت و کشف کرد که اهرام مصر از گِل ساخته شده‌اند (مخصوصا قسمت‌های بالای هرم که حمل سنگ‌ها به آنجا مشکل بود) فیلم‌های مربوطه. فیلمی ۵ دقیقه‌ای از ساخت گل توسط پروفسور فیلم مصاحبه کامل حدود یک ساعت
نواب کلبعلی خان حاکم رامپور در هندوستان بود. او در طی بیش از دو دهه حکمرانی خود، توجه ویژه‌ای به امور فرهنگی نشان داد. از نواب کلبعلی خان چند جلد کتاب به زبان‌های پارسی و اردو به جا مانده‌است. کتاب تاج فرخی مجموعه‌ای از اشعار او به زبان پارسی است. لقب‌های رسمی او عبارت بودند از نواب‌زاده کلبعلی خان ولیعهد بهادر، عالی جاه، فرزند دلپذیر دولت انگلیسیه، امیرالامرا، مستعد جنگ، مخلص‌الدوله و غیره. کتابخانه رضا در رامپور. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۰، نواب احمد علی خان فوت کرد، و از آنجا که وی فرزند پسر نداشت، از طرف
فوت کرد، و از آنجا که وی فرزند پسر نداشت، از طرف انگلیسی‌ها، پسر برادر وی، محمد سعید خان، حاکم رامپور شد. وی آگاه به دانش روز بود و با مدیریتی که داشت کتابخانه را به بهترین وجه سرپرستی کرد. اول آوریل ۱۸۵۵، نواب محمد سعیدخان درگذشت و یوسف علی خان نواب رامپور شد. در این زمان شورش علیه انگلیسی‌ها شدت گرفت، اما محیط آرام رامپور باعث جلب عده زیادی از علمای نقاط گوناگون به این ناحیه شد، که بر رونق کتابخانه افزود. پس از مرگ یوسف علی خان در ۲۱ آوریل ۱۸۶۵، کلبعلی خان جانشین وی شد. در ۲۳ مارس ۱۸۸۷، کلبعلی خان فوت
خان جانشین وی شد. در ۲۳ مارس ۱۸۸۷، کلبعلی خان فوت کرد و پسرش مشتاق علی خان حاکم رامپور شد. وی چون بیمار بود، حکومت بریتانیا، جنرال اعظم الدین خان را مأمور منطقه کرد. وی در سال ۱۸۹۱ م در رامپور به قتل رسید و به جای وی سرگرد اچ. آر. دیمنت به این سمت مأمور گشت. وی کمیته جدیدی برای کتابخانه تعیین کرد. در سال ۱۸۹۶ م، ریاست کنسولی منطقه به پایان رسید و نواب حامدعلی خان به حکومت رامپور رسید. موجودی کتابخانه در حال حاضر بیش از شصت هزار کتاب چاپی، حدود پانزده هزار نسخه خطی (۱۲۸۰۸ نسخه خطی اسلامی: ۵۸۶۸ نسخه عربی،
نسخه خطی (۱۲۸۰۸ نسخه خطی اسلامی: ۵۸۶۸ نسخه عربی، ۵۰۶۰ نسخه فارسی، ۱۰۰ نسخه ترکی، و پشتو و ۱۷۸۰ نسخه اردو) و حدود یک هزار اثر بدیع نقاشی هنرمندان ایرانی و هندی است.
۱۳ آدم‌کش یک فیلم سامورایی به کارگردانی تاکاشی میکه با بازی کوجی یاکوشو، تاکایوکی یامادا، سوسوکه تاکائوکا، ماتسوکاتا هیروکی، کازوکی نامیئوکا و گورو ایناگاکی محصول سال ۲۰۱۰ است. این فیلم که بازخلقی از فیلم جیدایگکی "۱۳ آدم‌کش" ساخته ای‌ایچی کودو محصول سال ۱۹۶۳ است، در سال ۱۸۴۴ در نزدیکی پایان دوره ادو اتفاق می‌افتد و در آن گروهی از سیزده آدم‌کش متشکل از دوازده سامورایی و یک شکارچی مخفیانه برنامه قتل ماتسودایرا ناری‌تسوگو (رهبر خونریز قلمرو آکاشی) را می‌ریزند تا مانع گماشتن او به شورای قدرتمند شوگون شوند. این
مانع گماشتن او به شورای قدرتمند شوگون شوند. این فیلم سومین بازی مشترک میان یامادا و تاکائوکا است که ' و ' دوتای نخست بودند و هردو توسط میکه کارگردانی شدند. تصویربرداری اصلی در دو ماه (ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۰۹) در تسورواوکا، یاماگاتا واقع در شمال ژاپن انجام شد. این فیلم در ژاپن در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۰ و در ایالات متحده در ۲۹ آوریل ۲۰۱۱ منتشر گشت. این فیلم تحسین منتقدان غربی را در پی داشت که آن را با آثار آکیرا کوروساوا با دیدی ستایش‌آمیز مقایسه نمودند. "۱۳ آدم‌کش" یک اثر حماسی است که داستان آن رگه‌هایی در تاریخ
یک اثر حماسی است که داستان آن رگه‌هایی در تاریخ دارد. این فیلم در سی و چهارمین جایزه آکادمی فیلم ژاپن برای بهترین فیلم نامزد شد. داستان. در سال ۱۸۴۴، در دوره ادو، شوگون‌سالاری توکوگاوا رو به زوال است. دایمیو ماتسودایرا ناری‌تسوگو از آکاشی به شکلی سادیستی به اشراف و مردم عادی تجاوز، آن‌ها را شکنجه و مثله کرده و به قتل می‌رساند اما توسط شوگون، برادر ناتنی‌اش، محافظت می‌شود. با رسیدن ناریتسوگو به شورای شوگون‌سالاری، وزیر دادگستری شوگون، سر دوی توشیتسورا، متوجه می‌شود که این صعود باعث جنگ داخلی بین شوگون و
می‌شود که این صعود باعث جنگ داخلی بین شوگون و بسیاری از اربابان فئودالی که ناریتسوگو آنها را رنجانده است، خواهد شد. ارباب فئودال مامیا به‌عنوان اعتراض به امتناع شوگون از مجازات ناریتسوگو که شخصاً تمام خانواده ارباب فئودال را به قتل رسانده بود، علناً سپوکو انجام می‌دهد. هنگامی که شوگون بر ارتقاء ناریتسوگو اصرار می‌کند، سر دوی یک سامورایی مسن‌تر مورد اعتماد، شیمادا شینزائمون را برای ترور ناریتسوگو استخدام می‌کند. با این حال، ملازمان وفادار ناریتسوگو به رهبری هانبی، یکی از معاصران قدیمی شینزائمون، با جاسوسی
هانبی، یکی از معاصران قدیمی شینزائمون، با جاسوسی از دوی از این نقشه مطلع می‌شوند. شینزائمون ده سامورایی دیگر، از جمله برادرزاده‌اش، شینروکورو، به علاوه یک رونین را برای حمله به ناریتسوگو در طول سفر رسمی‌اش از ادو به آکاشی جمع می‌کند. قبل از رفتن ناریتسوگو، هانبی با شینزائمون بر سر این نقشه روبرو می‌شود. قاتلان تصمیم می‌گیرند در شهر اوچیای برای ناریتسوگو کمین کنند؛ زیرا پیش‌بینی می‌کنند که او بر انجام بازدید از پیش اعلام شده خود از نائگی اصرار خواهد ورزید و بنابراین از اوچیای عبور خواهد کرد. در طول سفر
و بنابراین از اوچیای عبور خواهد کرد. در طول سفر آدم‌کشان به اوچیای، آنها در شهری توقف می‌کنند که در آنجا توسط رونین‌هایی که هانبی به آنها پول داده است، مورد حمله قرار می‌گیرند. قاتلان از ترس حملات بیشتر، جاده‌ها را ترک می‌کنند و به جای آن از میان کوه‌ها عبور می‌کنند اما راه خود را گم می‌کنند. آنها یک شکارگر به نام کیگا کویاتا را نجات می‌دهند که آن‌ها را به اوچیای راهنمایی می‌کند و داوطلب می‌شود تا سیزدهمین آدم‌کش شود. آدم‌کش‌ها از ماکینو، ارباب فئودالی که ناریتسوگو به عروسش تجاوز و پسرش را به قتل رسانده،
ناریتسوگو به عروسش تجاوز و پسرش را به قتل رسانده، کمک می‌گیرند. ماکینو با استفاده از سربازان و سلاح گرم، بزرگراه رسمی را مسدود و ناریتسوگو را مجبور به تغییر مسیر می‌کند. سپس ماکینو برای پنهان کردن دخالت خود در این توطئه، مرتکب "سپوکو" می‌شود. هانبی که وجود تله‌ای را حس می‌کند، به ناریتسوگو توصیه می‌کند که از نائگی دوری کند اما ناریتسوگو امتناع می‌کند؛ زیرا این کار او را در انظار عمومی شرمگین می‌کند. ناریتسوگو اذعان می‌کند که بازدید از نائگی ناامن اما در عین حال هیجان‌انگیز است. در همین حال، آدمکش‌ها، با
حال هیجان‌انگیز است. در همین حال، آدمکش‌ها، با اختیار قانونی و کمک مالی سخاوتمندانه دوی، از اوچیای کمک می‌گیرند تا شهر را به هزارتویی پیچیده از تله‌های انفجاری و استحکامات مستتر تبدیل کنند. ناریتسوگو و همراهانش به اوچیای می‌رسند؛ در حالی که هانبی نیروهای کمکی ترتیب داده و تعداد آن‌ها را از ۷۰ به ۲۰۰ نفر افزایش داده است. با فرار غیرنظامیان اوچیای، ۱۳ آدم‌کش، گروه ناریتسوگو را در اوچیای به دام می‌اندازند. نبردی طولانی آغاز می‌شود که در آن آدمکش‌ها ابتدا از تیر و کمان و مواد منفجره استفاده می‌کنند، سپس از
تیر و کمان و مواد منفجره استفاده می‌کنند، سپس از شمشیر برای نبرد تن به تن استفاده می‌کنند؛ به استثنای کویاتا که با سنگ و فلاخن و چوب می‌جنگد. در حالی که بسیاری از ملازمان ناریتسوگو کشته می‌شوند، ناریتسوگو از خونریزی نبرد برانگیخته می‌شود و اعلام می‌کند که وقتی به شورای شوگون‌سالاری راه یابد، جنگ‌هایی را آغاز خواهد کرد که یادآور دوره سنگوکو هستند. در حالی که بیشتر نیروهای آکاشی شکست می‌خورند، حداقل ۱۰ نفر از آدم‌کشان جان خود را از دست می‌دهند و چندین نفر از آن‌ها آنقدر می‌جنگند تا از شدت جراحات از حال
از آن‌ها آنقدر می‌جنگند تا از شدت جراحات از حال می‌روند و می‌میرند. در نهایت، شینزائمون و شینروکورو با ناریتسوگو، هانبی و دو ملازم باقی‌مانده روبرو می‌شوند. شینزائمون استدلال می‌کند که ناریتسوگو قلمرو را نابود خواهد کرد اما هانبی بر وفاداری به ارباب خود اصرار دارد. شینزائمون با هانبی دوئل می‌کند و پس از پاشیدن گل به چشمان هانبی، سر او را از تنش جدا می‌کند، در حالی که شینروکورو دو ملازم آخر آکاشی را می‌کشد. ناریتسوگو سر بریده هانبی را لگد می‌زند و اعلام می‌کند که مردم و سامورایی‌ها فقط یک هدف دارند: خدمت به
که مردم و سامورایی‌ها فقط یک هدف دارند: خدمت به اربابان خود. شینزائمون در پاسخ می‌گوید که اربابان نمی‌توانند بدون حمایت مردم زندگی کنند و اگر اربابی از قدرت خود سوءاستفاده کند، مردم علیه او قیام خواهند کرد. ناریتسوگو و شینزائمون یکدیگر را به طرز مرگباری زخمی می‌کنند. ناریتسوگو در حالی که فریاد می‌کشد، در گل و لای می‌خزد و ترس و دردی نادر را تجربه می‌کند، از شینزائمون به‌خاطر رقم زدن هیجان‌انگیزترین روز زندگی ناریتسوگو تشکر می‌کند. شینزائمون سر ناریتسوگو را از تنش جدا می‌کند و ناریتسوگو تسلیم زخم‌هایش
را از تنش جدا می‌کند و ناریتسوگو تسلیم زخم‌هایش می‌شود. شینروکورو در میان قتل عام سرگردان است و کویاتا با وجود اینکه توسط ناریتسوگو از گردن به دار آویخته شده و توسط هانبی از شکم زخمی شده است، تقریباً آسیب‌ندیده به‌نظر می‌رسد. کویاتا جراحات قبلی خود را بی‌اهمیت می‌داند. شینروکورو و کویاتا جداگانه آنجا را ترک می‌کنند. شینروکورو قصد دارد راهزن شود یا به آمریکا سفر کند، در حالی که کویاتا قسم می‌خورد با معشوقش فرار کند. یک مؤخره می‌گوید که مرگ ناریتسوگو رسماً به بیماری نسبت داده شده و ۲۳ سال بعد، شوگون‌سالاری
بیماری نسبت داده شده و ۲۳ سال بعد، شوگون‌سالاری توکوگاوا در جریان بازسازی می‌جی سرنگون شد. درونمایه. فیلم در مورد گروهی از آدم‌کشان است که متحد می‌شوند تا اربابی جامعه‌ستیز را به قتل برسانند. یکی از درونمایه‌های کلی فیلم این است که پیروی از بوشیدو به چه معناست و اینکه آیا باید کورکورانه از یک ارباب پیروی کرد یا خیر. در طول فیلم بیننده با صحنه‌ها و گفتگوهای فلسفی در مورد موضوعاتی همچون ازجان‌گذشتگی، شرافت و گذرا بودن زندگی مواجه می‌شود. تضاد اصلی فیلم تفاوت فلسفی میان هانبی و شیمادا است. انتقام یکی دیگر از
فلسفی میان هانبی و شیمادا است. انتقام یکی دیگر از درونمایه‌های فیلم است. در فیلم به‌طور ضمنی اشاره می‌شود که قتل ارباب ظالم موجب حفظ جان بسیاری قربانیان بی‌گناه خواهد شد و اینکه قتل چنین فرد خونخواری حس یک عمل خوب را القا می‌کند. تولید. "۱۳ آدم‌کش" توسط سازمان فیلم توشیاکی ناکازاوا، سدیک اینترنشنال و شرکت رکوردد پیکچر متعلق به جرمی توماس ساخته شد. ناکازاوا پیشتر با کارگردان تاکاشی میکه در "مردمان پرنده در چین" و "اندرومدیا" (هردو محصول ۱۹۹۸)، "عفریت یاکوزا" (۲۰۰۳) و "سوکی‌یاکی جانگوی غربی" (۲۰۰۷) کار کرده
(۲۰۰۳) و "سوکی‌یاکی جانگوی غربی" (۲۰۰۷) کار کرده بود. در آغاز تولید توماس گفت که خوشحال است که دوباره با «فیلمسازان خارق‌العاده ژاپنی مثل توشیاکی ناکازاوا و تاکاشی میکه کار می‌کند که آثارش نیاز به توضیح ندارد؛ چونکه در میان موفق‌ترین و نوآورانه‌ترین‌هایی است که از ژاپن می‌آید». ناکازاوا پاسخ داد که او دوست دارد توماس «نیز شمشیری بر تن کند و با یک آدم‌کش بیشتر، همگی با هم چهارده آدم‌کش را به آنجا خواهیم فرستاد». در مورد روشش در کارگردانی فیلم، میکه گفت: من احساس کردم که همه مایی که در بازسازی "۱۳ آدم‌کش"
احساس کردم که همه مایی که در بازسازی "۱۳ آدم‌کش" کار می‌کردیم، می‌بایست به کارگردان اصلی، ای‌ایچی کودو و هر کس دیگری که فیلم اصلی را خلق کرد، ادای احترام می‌کردیم. مهم بود که از انجام کاری که بیشتر چانباراها انجام می‌دهند که وارد کردن یک داستان عاشقانه یا دخالت دادن ذهنیت‌های امروزی است، اجتناب کنیم. در طول سال‌ها مردم تلاش کرده‌اند که فیلم‌های کوروساوا را بازسازی کنند اما هر بار شکست خورده‌اند؛ زیرا قادر نبوده‌اند داستان را با چیزی که بینندگان جوان می‌توانند بفهمند، سازگار کنند. میکه که طرفدار بازیگری
بفهمند، سازگار کنند. میکه که طرفدار بازیگری کوجی یاکوشو بود، قرار دادن او به‌عنوان نقش اصلی را اولویت قرار داد. علاوه بر آن، او به دنبال بازیگران جوان‌تری برای بازی در نقش آدم‌کشان بود؛ به‌ویژه سوسوکه تاکائوکا و تاکایوکی یامادا که میکه در ' (۲۰۰۷) و دنباله آن ' (۲۰۰۹) با آن‌ها کار کرده بود. فیلمنامه را دایسوکه تنگان نوشت که همینطور فیلمنامه "آزمون بازیگری" (۱۹۹۹) میکه را نوشته بود. فیلم وارد دوره دوماهه تولید شد. تصویربرداری اصلی در ژوئیه ۲۰۰۹ در محیطی وسیع در فضای باز واقع در تسورواوکا در استان استان
وسیع در فضای باز واقع در تسورواوکا در استان استان یاماگاتا در شمال ژاپن انجام شد. فیلمبرداری صحنه‌های اکشن حدود سه هفته طول کشید و با مشکلات جزئی مرتبط با آب‌وهوا روبرو شد. میکه از فکر استفاده از تصاویر تولیدشده توسط کامپیوتر در فیلم و همینطور برنامه‌ریزی صحنه‌ها توسط استوری‌برد فاصله گرفته بود و روی فیلم‌برداری سریع صحنه‌ها اصرار ورزیده بود. گرچه در مصاحبه‌ای دیگر گفته بود که تصاویر تولیدشده توسط کامپیوتر استفاده شده بودند؛ گرچه جزئی. آنطور که گزارش‌ها می‌گویند، بیش از نیمی از بازیگرانی که نقش آدم‌کشان را
بیش از نیمی از بازیگرانی که نقش آدم‌کشان را بازی می‌کردند، در شمشیرزنی و اسب‌سواری بی‌تجربه بودند و میکه دقیقاً می‌خواست که همینطور باشد و توضیح داد که «اگر بازیگران از آغاز ماهر بوده و از پیش در چندین فیلم سامورایی بازی کرده بودند، نحوه برخورد آن‌ها با صحنه‌های اکشن متفاوت می‌بود. احتمالاً در نهایت اینطور می‌شدند که بخواهند کاری که انجام می‌دهند، خوب به نظر برسد یا زیبا باشد یا در تله‌های شکل قالبی که داشته‌اند، گیر بیفتند». فیلمبرداری در اوایل سپتامبر ۲۰۰۹ به سرانجام رسید. انتشار. برای نمایش بین‌المللی،
به سرانجام رسید. انتشار. برای نمایش بین‌المللی، فیلم ۱۴۱ دقیقه‌ای را به ۱۲۵ دقیقه کاهش دادند. پخش در سینماها. شرکت مستقر در لندن جرمی توماس، هان‌وی فیلمز، فروش بین‌المللی را بر عهده گرفت. توهو حق توزیع در ژاپن را پیش‌خرید کرده بود و در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۰ آن را منتشر نمود. این فیلم در شصت و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز برای دریافت شیر طلایی در ۹ سپتامبر ۲۰۱۰ وارد رقابت شد. مگنت ریلیسینگ، شعبه‌ای از مگنولیا پیکچرز حق توزیع در آمریکای شمالی را کسب نمود. فیلم به شکل ویدئو به‌درخواست در مارس ۲۰۱۱ پخش و
فیلم به شکل ویدئو به‌درخواست در مارس ۲۰۱۱ پخش و در ایالات متحده در ۲۹ آوریل در سینما اکران شد. در باکس آفیس "۱۳ آدم‌کش" ۸۰۲٬۷۷۸ دلار در ایالات متحده و کانادا فروش داشت. با بودجه تخمینی ۶ میلیون دلاری، این فیلم در جهان ۱۷٬۵۵۵٬۱۴۱ دلار فروش داشت. رسانه خانگی. نسخه‌های دی‌وی‌دی و بلوری فیلم در ایالات متحده توسط مگنت ریلیسینگ در تاریخ ۵ ژوئیه ۲۰۱۱ و در بریتانیا در ۵ سپتامبر توسط آرتیفیشل آی منتشر شدند. نسخه دی‌وی‌دی دوازدهمین دی‌وی‌دی پرفروش هفته نخست در ایالات متحده بود که ۴۱٬۵۹۳ کپی فروخت. در هفته دوم به
متحده بود که ۴۱٬۵۹۳ کپی فروخت. در هفته دوم به جایگاه سی‌ام رسید و ۱۳٬۹۲۲ کپی فروخت. نسخه بلوری سومین بلوری پرفروش بود که ۳۳٬۱۴۲ نسخه در هفته نخست فروخت. در هفته دوم به ۱۰٬۳۳۵ کپی کاهش یافت و در جایگاه بیستم قرار گرفت. نسخه بلوری نقدهای مثبتی از آی‌جی‌ان، دی‌وی‌دی تاک، "اسلنت مگزین" و "هاف‌پست" دریافت کرد. واکنش منتقدان. "۱۳ آدم‌کش" نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد که بسیاری از ایشان توالی آخرین نبرد آن را که ۴۵ دقیقه به طول می‌انجامد، ستودند. در راتن تومیتوز فیلم نمره ۹۵٪ دارد؛ با امتیاز متوسط ۷٫۹/۱۰ طبق
فیلم نمره ۹۵٪ دارد؛ با امتیاز متوسط ۷٫۹/۱۰ طبق نقدهای ۱۳۱ منتقد. اجماع وبسایت اینگونه است: «بازسازی هیجان‌انگیز تاکاشی میکه از فیلم اکشن تاریخی ای‌ایچی کودو نمایشی پرجوش‌وخروش است که با شکوه و جلالی کشنده و سرگیجه‌آور به مرحله اجرا رسیده است.» در متاکریتیک فیلم با «تحسین همگانی» مواجه شد و نشان «الزام به دیدن» وبگاه را با میانگین امتیاز ارزیابی‌کننده ۸۴ از ۱۰۰ بر پایه ۳۳ نقد دریافت کرد. راجر ایبرت از "شیکاگو سان-تایمز" که به فیلم سه و نیم ستاره از چهار داد، فیلم را اینگونه تحسین کرد: «فوق‌العاده
چهار داد، فیلم را اینگونه تحسین کرد: «فوق‌العاده سرگرم‌کننده، یک اثر حماسی بلندپروازانه با بودجه کلان با تصاویر و صدای عالی» و آن را با دیگر فیلم‌های اکشن با دیدی مثبت در استفاده جزئی آن از جلوه‌های تصویری تولیدشده توسط کامپیوتر قیاس کرد. ایبرت همچنین آنطور که فیلم «در وسط خشونت روی داستان تمرکز می‌کند» و همچنین جا دادن شخصیت‌ها و درام را با مهارتی که اکثر فیلم‌های اکشن بلاکباستر ندارند، ستایش کرد. ایبرت بعدتر فیلم را در فهرست بهترین فیلم‌های ۲۰۱۱ خود به‌عنوان پیوستی به بیست تای مورد علاقه‌اش قرار داد.
پیوستی به بیست تای مورد علاقه‌اش قرار داد. منولا دارگیس "۱۳ آدم‌کش" را به‌عنوان اثر منتخب منتقد خود برای "نیویورک تایمز" برگزید و آن را اینچنین توصیف کرد: «به‌طور غیرمنتظره تکان‌دهنده و برانگیزاننده، داستانی از عشق و خون.» وی. ای. موستو از روزنامه "نیویورک پست" گفت که فیلم تکمیل‌کننده "هفت سامورایی" (۱۹۵۴) و "آشوب" (۱۹۸۵) ساخته آکیرا کوروساوا است و فیلم میکه را «شاهکاری که نبض را تند و کوروساوای توانمند را خوشحال می‌کند» توصیف کرد. مارک شیلینگ از "جپن تایمز" کارگردانی میکه و بازی مجموع بازیگران (شامل کوجی