payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به "آس ویکلی" گفت: «مثل این است که ۱۸ ساعت در روز یک کرست پلاستیکی زشت و ناخوشایند بپوشی. در ابتدا، خوردن یا نفس کشیدن سخت بود. و من مجبور شدم دویدن در طبیعت را کنار بگذارم. اما برای تنظیم مجدد ستون فقراتم به آن نیاز داشتم». این وضعیت بر کار او در صحنه‌های فیلم‌برداری تأثیری نداشت، زیرا او «فقط بریس را در زمان فیلم‌برداری درمی‌آورد و در زمان استراحت دوباره می‌پوشید». فعالیت حرفه‌ای. ۱۹۹۹–۲۰۱۰: آغاز فعالیت حرفه‌ای. وودلی فعالیت بازیگری خود را در سال ۱۹۹۹ با نقشی کوتاه در فیلم تلویزیونی "پدر جایگزین" آغاز
نقشی کوتاه در فیلم تلویزیونی "پدر جایگزین" آغاز کرد. او سپس در نقشهای فرعی سریالهایی مانند "ناحیه" و "عبور از اردن" ظاهر شد (در سریال اخیر، او نسخهٔ ۱۰ سالهٔ شخصیت اصلی جیل هنسی را بازی کرد). پس از آن، او نقش اصلی فیلم تلویزیونی "A Place Called Home" (۲۰۰۴) را در قالب کالیفرنیا فورد ایفا کرد که برایش نامزدی جایزهٔ هنرمند جوان در بخش بهترین بازیگر جوان زن در فیلم تلویزیونی، مینی‌سریال یا ویژه‌برنامه به ارمغان آورد. او همچنین در ابتدا نقش کیتلین کوپر جوان را در "او.سی" بازی میکرد. او در فیلم تلویزیونی '
را در "او.سی" بازی میکرد. او در فیلم تلویزیونی ' (۲۰۰۵) در نقش شخصیت اصلی فلیسیتی مریماَن ظاهر شد. این عملکردش نامزدی دیگری برای جایزهٔ هنرمند جوان در بخش بهترین اجرا در فیلم تلویزیونی، مینی‌سریال یا ویژه‌برنامه (کمدی یا درام) را برای او به همراه داشت. پس از آن، وودلی در نقشهای میهمان سریالهای مختلفی از جمله "همه ریموند را دوست دارند"، "اسم من ارل است"، '، "نزدیک به خانه" و "پرونده سرد" ایفای نقش کرد. وودلی در سریال شبکه اِی‌بی‌سی فمیلی با عنوان "زندگی پنهانی نوجوان آمریکایی" (۲۰۰۸–۲۰۱۳) در نقش شخصیت اصلی،
نوجوان آمریکایی" (۲۰۰۸–۲۰۱۳) در نقش شخصیت اصلی، اِیمی یورگِنز، بازی کرد. این سریال دربارهٔ یک دختر ۱۵ ساله است که متوجه بارداری خود می‌شود و تأثیر این موضوع بر خانواده، دوستان و خودش، همچنین زندگی در دبیرستان گرانت را بررسی میکند. کن تاکر از "انتِرتِینمِنت ویکلی" عملکرد او را ستود و نوشت: «این نقش، یک نمایش پراشکال اما جسورانه و خوش‌نیت را یک پله بالاتر میکشد.» این سریال که نزد مخاطبان محبوبیت داشت، در طول پنج فصل و ۱۲۱ قسمت، به یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های اِی‌بی‌سی فمیلی تبدیل شد. ۲۰۱۱–۲۰۱۴: آغاز
اِی‌بی‌سی فمیلی تبدیل شد. ۲۰۱۱–۲۰۱۴: آغاز فعالیت سینمایی و موفقیت چشمگیر. در سال ۲۰۱۱، وودلی اولین حضور سینمایی خود را در فیلم "بازماندگان" ساختهٔ الکساندر پین تجربه کرد. او در این فیلم نقش الکس، دختر بزرگ مشکل‌دار مت کینگ (با بازی جورج کلونی) را ایفا کرد. عملکرد او نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. اِی. اُ. اسکات از "نیویورک تایمز" نوشت: «خانم وودلی یکی از قویترین، باهوشترین و باورپذیرترین بازیهای نوجوانانه را در سالهای اخیر ارائه کرده است.» پیتر دبروژ از "ورایتی" نیز گفت که عملکرد او «یک کشف بزرگ»
از "ورایتی" نیز گفت که عملکرد او «یک کشف بزرگ» است و «در نقش الکس، او هم لبه و هم عمق مورد نیاز نقش را نشان میدهد.» پس از تحسینهای فراوان برای عملکردش، وودلی نامزدی گلدن گلوب در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن – فیلم سینمایی را دریافت کرد و برندهٔ جایزهٔ اسپیریت بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. در نتیجه، او در سال ۲۰۱۲ جایزهٔ تروفه شوپار را در جشنواره فیلم کن دریافت کرد و جایزهٔ Virtuoso Award را در جشنواره بینالمللی فیلم سانتا باربارا کسب کرد. مجلهٔ "پیپل" او را به عنوان یکی از «زیباترین افراد در هر سنی» در
را به عنوان یکی از «زیباترین افراد در هر سنی» در سال ۲۰۱۲ معرفی کرد. وودلی همچنین به عنوان یکی از ۵۵ چهرهٔ آینده‌ساز در شمارهٔ «هالیوود جوان» مجلهٔ "نایلون" معرفی شد. او همچنین جایزهٔ Emerging Star Spotlight Award را در بیستمین مراسم سالانهٔ "اِل" با عنوان «زنان در هالیوود» دریافت کرد. وودلی در اقتباس سینمایی رمان تیم تارپ با عنوان "اکنون شگفت‌انگیز" در نقش ایمی فینکی، یک نوجوان معصوم و کتابخوان، بازی کرد که با ساتر کیلی (با بازی مایلز تلر)، یک دانش‌آموز خوش‌مشرب و آزاد، رابطهٔ عاشقانه برقرار میکند. این
خوش‌مشرب و آزاد، رابطهٔ عاشقانه برقرار میکند. این فیلم در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۳ در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد. بازی او در نقش ایمی تحسینهای زیادی را برانگیخت؛ بتسی شارکی از "لس‌آنجلس تایمز" گفت که وودلی و تلر «چهرهای اصیل از اعتماد به نفس و پرسش، بی‌تفاوتی و نیاز، درد و انکار، دوستی و عشق اول را به نمایش میگذارند»، در حالی که منتقد دیگری از "گاردین" گفت که آنها «بازیهای فوق‌العاده قوی» ارائه کردند که «عمق احساساتی را نشان میدهد که در سادگی و صداقت خود نفسگیر است.» علاوه بر این، وودلی همراه با تلر، جایزهٔ ویژهٔ
علاوه بر این، وودلی همراه با تلر، جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران برای بازیگری را در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۳ دریافت کرد و نامزد جایزهٔ اسپیریت بهترین بازیگر نقش اول زن شد. در اکتبر ۲۰۱۲، به وودلی نقش مری جین واتسون در "شگفت‌انگیز: مرد عنکبوتی ۲" پیشنهاد شد. اما در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۳، او از فیلم حذف شد. مارک وب، کارگردان فیلم، به "هالیوود ریپورتر" گفت که این حذف «یک تصمیم خلاقانه برای ساده‌سازی داستان و تمرکز بر رابطهٔ پیتر و گوین بود» و افزود که همه از همکاری با وودلی لذت بردند. او همچنین برای بازی در فیلم "پرنده سفید
بردند. او همچنین برای بازی در فیلم "پرنده سفید در طوفان" به کارگردانی گرگ آراکی انتخاب شده بود. اگرچه فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۱۲ انجام شد، اما این فیلم تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم ساندنس اکران نشد و سپس در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ به صورت گسترده اکران شد که نقدهای متفاوتی دریافت کرد. در این فیلم، او نقش کاترینا "کت" کانرز، نوجوانی را بازی میکند که زندگیاش پس از ناپدید شدن مادرش دچار آشفتگی میشود. منتقد مویرا مکدونالد از او تقدیر کرد و گفت: «بازی وودلی در نقش کت آرام، طبیعی و کاملاً بدون تأثیر است؛ همانطور که در
طبیعی و کاملاً بدون تأثیر است؛ همانطور که در هر نقشی، او شخصیت را با صدای خشن و نگاه ثابت خود مال خود میکند.» در سال ۲۰۱۴، وودلی در نقش بئاتریس "تریس" پریور در فیلم "واگرا"، اقتباسی از رمان پرفروش جوانان ورونیکا راث با همین نام، بازی کرد. این فیلم اولین قسمت از مجموعهٔ "واگرا" بود. وودلی اولین و تنها بازیگری بود که برای نقش تریس در نظر گرفته شد. برای آماده‌سازی این نقش، وودلی سه تا پنج روز در هفته و به مدت چهار هفته در شیکاگو تمرین کرد. او جلسات تمرین مبارزه، تمرین اسلحه و تمرین چاقو را با گارت وارن،
مبارزه، تمرین اسلحه و تمرین چاقو را با گارت وارن، هماهنگ‌کنندهٔ بدلکاری انجام داد. این فیلم که در یک دیستوپیا و پساآخرالزمانی در شیکاگو اتفاق میافتد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد، اما بازی وودلی در نقش تریس با استقبال مثبتی روبرو شد؛ سام آلارد از "اورلاندو ویکلی" گفت: «با بازی او در نقش تریس پریور در 'واگرا'، وودلی فیلمی را که میتوانست یک فاجعه باشد نجات داد و حتی آن را ارتقا داد.» "واگرا" در هفتهٔ اول اکران خود به رتبهٔ اول باکس آفیس رسید و یک موفقیت مالی بود. وودلی جایزهٔ ستارهٔ زن فردای سینما را در سینمکون
وودلی جایزهٔ ستارهٔ زن فردای سینما را در سینمکون ۲۰۱۴ دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۴، وودلی در نقش هیزل گریس لنکستر در فیلم "خطای ستارگان بخت ما"، اقتباسی از رمان جان گرین با همین نام، بازی کرد. او نقش یک بیمار سرطانی ۱۶ ساله را بازی کرد که با آگوستوس واترز (با بازی آنزل الگورت، که در مجموعهٔ "واگرا" نیز برادرش را بازی میکرد)، یک نوجوان مبتلا به سرطان از گروه حمایتی خود، آشنا میشود و عاشق او میشود. گرین در توییتر دربارهٔ وودلی نوشت: «بازیگران فوق‌العاده‌ای برای نقش هیزل تست دادند، اما عشق شیلین به کتاب و
برای نقش هیزل تست دادند، اما عشق شیلین به کتاب و درکش از هیزل من را شگفت‌زده کرد.» این فیلم یک موفقیت بزرگ بود و بیش از ۳۰۷ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد. بازی وودلی تحسین منتقدان را برانگیخت؛ پیتر تراورز در "رولینگ استون" او را «یک بازیگر فوق‌العاده با رزومه‌ای که تقریباً ثابت میکند او قادر به انجام هیچ حرکت اشتباهی در مقابل دوربین نیست» نامید، و ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز" بازی او در نقش هیزل را شایستهٔ اسکار دانست و افزود: «او به‌یادماندنی است». در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، او جایزهٔ جایزهٔ هالیوود
است». در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴، او جایزهٔ جایزهٔ هالیوود برای بهترین عملکرد بریک‌آوت زن را برای بازی در نقش هیزل دریافت کرد. با توجه به موفقیت چشمگیر او و ادامهٔ پیشرفتهایش از زمان اولین حضور سینمایی‌اش، وودلی در سال ۲۰۱۵ نامزد جایزهٔ ستارهٔ نوظهور بفتا شد. ۲۰۱۵–۲۰۱۹: وقفه و نقش‌های پخته‌تر. در سال ۲۰۱۵، وودلی نقش تریس را در '، دومین قسمت از مجموعهٔ "واگرا"، تکرار کرد. عملکرد او بار دیگر مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و دانیل ام. کیمل از "نیو انگلند موویز ویکلی" نوشت: «وودلی در اینجا مانند سایر کارهایش عملکردی محکم
«وودلی در اینجا مانند سایر کارهایش عملکردی محکم دارد و همچنان کسی است که باید مراقبش بود.» با وجود استقبال انتقادی منفی‌تر نسبت به فیلم قبلی، "شورشیان" از نظر تجاری موفق بود و در اولین اکران جهانی خود نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار فروش کرد و در مجموع ۲۹۵٫۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. او همچنین نقش خود را در فیلم ماقبل آخر این مجموعه، ' (۲۰۱۶)، تکرار کرد. با این حال، این فیلم نقدهای ضعیفی از سوی منتقدان دریافت کرد و یک شکست تجاری بود. لاینزگیت قصد داشت آخرین فیلم این مجموعه با نام "صعودکننده" را برای
آخرین فیلم این مجموعه با نام "صعودکننده" را برای تلویزیون بسازد، اما وودلی اعلام کرد که در آن حضور نخواهد داشت. وودلی در مصاحبه‌ای با "ام‌تی‌وی" توضیح داد که قصد داشته در آخرین قسمت "واگرا" بازی کند، اما می‌خواست پایان درست آن را ببیند و از نظر او، این به معنای به پایان رساندن کاری بود که او، بازیگران و تیم تولید از ابتدا قصد انجامش را داشتند و آن ساخت "صعودکننده" به عنوان یک فیلم سینمایی کامل بود. او افزود: «من می‌خواهم به همه کسانی که به شخصیت تریس اعتقاد دارند، همان‌طور که من به این شخصیت اعتقاد دارم،
دارند، همان‌طور که من به این شخصیت اعتقاد دارم، عدالت کنم». او در ادامه در کنار جوزف گوردون-لویت در فیلم زندگینامه‌ای و مهیج "اسنودن" (۲۰۱۶) به کارگردانی الیور استون بازی کرد، که در آن گوردون-لویت نقش ادوارد اسنودن و وودلی نقش لیندسی میلز، دوست‌دختر اسنودن را بازی کردند. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. اوون گلیبرمن در نقد خود نوشت که وودلی «اجرایی نفس‌گیر ارائه می‌دهد: با پیشرفت فیلم، او لیندسی را هم حمایت‌گر و هم خودخواه، هم عاشق و هم مضطرب نشان می‌دهد.» از سال ۲۰۱۵، وودلی
عاشق و هم مضطرب نشان می‌دهد.» از سال ۲۰۱۵، وودلی تقریباً یک سال از فیلم‌سازی فاصله گرفت و حتی به ترک بازیگری فکر کرد. او در مصاحبه‌ای بعدی گفت که «به دیواری در بازیگری برخورد کرده بود» و «احساس می‌کرد وقت آن است که کار متفاوتی انجام دهد». اما در نهایت از طریق "دروغ‌های کوچک بزرگ" دوباره عاشق بازیگری شد. در سال ۲۰۱۷، وودلی در نقش یک بازمانده از تجاوز جنسی، در کنار نیکول کیدمن و ریس ویترسپون، در مجموعه‌درام تحسین‌شدهٔ اچ‌بی‌او با عنوان "دروغ‌های کوچک بزرگ" به کارگردانی ژان-مارک واله بازی کرد. سارا رنس از
به کارگردانی ژان-مارک واله بازی کرد. سارا رنس از "اسکوئر" عملکرد وودلی را «کم‌تقدیرشده» خواند و گفت که او «پیچیدگی آرامی» به نقش آورد و افزود که «او واقع‌بینانه‌ترین شخصیت بود» و «رفتار آرام او که با فوران‌های ناگهانی و کوتاه قطع می‌شد، برای هر کسی که بیشتر از حرف زدن فکر می‌کند، بسیار واقعی به نظر می‌رسید». او برای این نقش نامزد جایزهٔ امی و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک مجموعه‌تلویزیونی محدود یا فیلم تلویزیونی و بهترین عملکرد توسط یک بازیگر زن در یک نقش مکمل در یک مجموعه، مجموعه‌تلویزیونی
زن در یک نقش مکمل در یک مجموعه، مجموعه‌تلویزیونی محدود یا فیلم تلویزیونی شد. او نقش جین چپمن را برای فصل دوم در سال ۲۰۱۹ تکرار کرد. او همچنین در فیلم زندگینامه‌ای "سرگردان" (۲۰۱۸) به کارگردانی بالتاسار کورماکور بازی و تهیه‌کنندگی کرد. وودلی در این فیلم قایقرانی یاد گرفت و نود درصد از صحنه‌ها را در اقیانوس آزاد نزدیک فیجی فیلمبرداری کرد. دانیل فاین‌گلد از "دبلیو‌اس‌وی‌ان" بازی او در نقش تامی اولدهام اشکرافت، یک دریانورد واقعی که پس از طوفان در دریا سرگردان شده بود، را «شایستهٔ اسکار» خواند. اوون گلیبرمن از
بود، را «شایستهٔ اسکار» خواند. اوون گلیبرمن از "ورایتی" او را «یک بازیگر حسی» خواند و گفت که او «این استعداد را دارد که حس‌آمیزی را دراماتیک کند؛ در چهره‌اش شدت زیبایی وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد چیزهایی را که نشان می‌دهد احساس کنید. این یک استعداد است، اما همچنین یک غریزه است». وودلی در سال ۲۰۱۸ جایزهٔ ستارهٔ نوظهور را در جشنواره فیلم دوویل دریافت کرد. در سال ۲۰۱۹، وودلی در درام عاشقانه‌ای با عنوان "پایان‌ها، آغازها" در کنار سباستین استن، جیمی دورنان و متیو گری گابلر بازی کرد. این فیلم در جشنواره
و متیو گری گابلر بازی کرد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد و به عنوان فیلمی نیمه‌بداهه معرفی شد که بر اساس یک طرح ۸۰ صفحه‌ای ساخته شده بود. وودلی در این فیلم نقش دافنه را بازی کرد، شخصیتی معاصر که تلاش می‌کند از طریق خودشناسی زندگی خود را به مسیر درست هدایت کند. این فیلم با استقبال ضعیفی مواجه شد و اجماع منتقدان این بود که «"پایان‌ها، آغازها" بازی متعهدانهٔ بازیگران توانمندش را در داستانی بی‌هدف و بی‌ساختار دفن می‌کند». پیتر تراورز از "رولینگ استون" گفت که «این بازی‌ها هستند که
از "رولینگ استون" گفت که «این بازی‌ها هستند که فیلم را نجات می‌دهند و وودلی در هر صحنه سطح بازی را بالا می‌برد». ۲۰۲۱–اکنون: ادامه فعالیت‌های سینمایی و تلویزیونی. در سال ۲۰۲۱، وودلی نقش مکملی در فیلم درام واقع‌گرایانهٔ کوین مک‌دونلد با عنوان "موریتانیایی" در کنار جودی فاستر، طاهر رحیم و بندیکت کامبربچ ایفا کرد. او در این فیلم نقش تری دانکن، دستیار جوان وکیل مدافع نانسی هولندر (با بازی فاستر) را بازی کرد. دیوید اهرلیش از "ایندی‌وایر" وودلی را «بیش از حد واجد شرایط برای نقشی توصیف کرد که از او چیزی بیش از
شرایط برای نقشی توصیف کرد که از او چیزی بیش از لبخند زدن و عرق کردن نمی‌خواهد». او همچنین نقش کوچکی در فیلم تحسین‌شدهٔ "عواقب" داشت. این حضور به دلیل دوستی طولانی‌مدت او با کارگردان فیلم، مگان پارک، که در "زندگی پنهانی نوجوان آمریکایی" هم‌بازی او بود، انجام شد. او در ادامه در درام عاشقانه‌ای با عنوان "آخرین نامه از معشوق تو" در کنار فلیسیتی جونز بازی و تهیه‌کنندگی کرد. این فیلم بر اساس کتاب پرفروش جوژو مویز ساخته شد. او در این فیلم نقش جنیفر استرلینگ، زنی متأهل در دههٔ ۱۹۶۰ را بازی کرد که درگیر یک رابطه
متأهل در دههٔ ۱۹۶۰ را بازی کرد که درگیر یک رابطه عاشقانه ممنوعه می‌شود و در نهایت جایگاه خود در جامعه و کسی که واقعاً دوست دارد را کشف می‌کند. سوفی کافمن از "تایم‌اوت" گفت: «وودلی به عنوان یک بازیگر چنان شدت خامی دارد که هر عنصر خسته‌کننده‌ای از یک تولید فیلم را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، همان‌طور که ابریشم پلی‌استر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد». در سال ۲۰۲۳، وودلی در فیلم مهیج جنایی "برای گرفتن یک قاتل" بازی و تهیه‌کنندگی کرد. این فیلم که اولین کار انگلیسی‌زبان فیلمساز آرژانتینی دامیان زیفرون به عنوان کارگردان
فیلمساز آرژانتینی دامیان زیفرون به عنوان کارگردان و نویسنده مشترک بود، حول محور شخصیت النور فالکو، پلیسی بااستعداد اما مشکل‌دار (با بازی وودلی) می‌چرخد که توسط اف‌بی‌آی برای کمک به پروفایل‌سازی و تعقیب یک قاتل زنجیره‌ای استخدام می‌شود. رکس رید از "آبزرور" گفت: «وودلی این نقش را در آستانهٔ خستگی ذهنی و جسمی بازی می‌کند، درد را از چشمانش می‌مالد و به هر صحنه چیزی اضافه می‌کند» و افزود که او «یک برگ دیگر به رزومهٔ چشمگیر خود اضافه می‌کند». او در ادامه در کنار جک وایت‌هال در کمدی علمی‌تخیلی "ربات‌ها" بازی کرد
جک وایت‌هال در کمدی علمی‌تخیلی "ربات‌ها" بازی کرد که اولین کار کارگردانی دوگانهٔ نویسندگی آنتونی هاینز و کاسپر کریستنسن بود. این فیلم که بر اساس داستان کوتاه "رباتی که شبیه من بود" نوشتهٔ رابرت شکلی در سال ۱۹۷۳ ساخته شده، داستان مردی هرزه‌گرا به نام چارلز (وایت‌هال) و زنی طلاگیر به نام ایلین (وودلی) را روایت می‌کند که وقتی مجبور می‌شوند با هم همکاری کنند و ربات‌های دوقلوی خود را که عاشق هم شده‌اند و فرار کرده‌اند تعقیب کنند، انسانیت را یاد می‌گیرند. وودلی به "کالیدر" گفت که چیزی که او را به پذیرش نقش ایلین
"کالیدر" گفت که چیزی که او را به پذیرش نقش ایلین ترغیب کرد «فرصت انجام یک کمدی برای اولین بار بود. اما در زیر تمام آن کمدی، یک پیام زیبا از عشق وجود داشت». او سپس در فیلم "پول احمقانه" ساختهٔ کریگ گیلسپی ظاهر شد. او نقش لینا لاردی، معشوقهٔ بنیان‌گذار فراری، انزو فراری، را در فیلم زندگینامه‌ای "فراری" ساختهٔ مایکل مان بازی کرد. وودلی در نقش نسخهٔ داستانی‌شدهٔ نویسنده لیزا تادئو در مجموعه‌درام "سه زن" (۲۰۲۴) بازی کرد. این مجموعه بر اساس کتاب غیرداستانی تادئو با همین نام ساخته شده است. او سپس در فیلم مهیج
با همین نام ساخته شده است. او سپس در فیلم مهیج مرموز "گرمای کشنده" (۲۰۲۴) به کارگردانی فیلیپ لاکوت در کنار جوزف گوردون-لویت و ریچارد مادن بازی کرد. این فیلم در کرت، یونان اتفاق می‌افتد.
هیروشی کویزومی (؛ – ) هنرپیشه ژاپنی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "گودزیلا در برابر گودزیلای مکانیکی" و "هجوم دوباره گودزیلا" اشاره کرد.
گودزیلا در برابر هیولای دریایی () فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و فانتزی به کارگردانی جون فوکودا است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آکیرا تاکارادا اشاره کرد. در این فیلم، گودزیلا و ابیرا به ترتیب توسط هاروئو ناکاجیما و هیروشی سکیتا به تصویر کشیده شده‌اند.
لوکوموتیو سری ئی‌ام‌دی جی۲۲ () یک سری لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت الکترو-موتیو دیویژن است. این لوکوموتیوها که مابین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۱ تولید میشده دارای ۱۲ سیلندر، ۱٬۵۰۰–۱٬۶۵۰ اسب بخار قدرت و ۱۰۵–۱۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی بوده است.
لوکوموتیو سری ئی‌ام‌دی جی۲۲سی () یک سری لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت‌های آستارسا، Equipamentos Villares S.A. , الکترو-موتیو دیویژن، جنرال موتورز دیزل، هنشل، ماکوسا است. این لوکوموتیوها که مابین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۱ تولید می‌شده دارای ۱٬۵۰۰–۱٬۶۵۰ اسب بخار قدرت و ۱۰۵–۱۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی بوده است.
لوکوموتیو سری ئی‌ام‌دی جی‌تی۲۲ () یک سری لوموموتیو دیزلی ساخت شرکت‌های آستارسا، دورو داکوویچ، Equipamentos Villares S.A. , الکترو-موتیو دیویژن، جنرال موتورز دیزل و هنشل است. این لوکوموتیوها که مابین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۷ تولید می‌شده دارای ۲٬۲۵۰–۲٬۴۷۵ اسب بخار قدرت و ۱۰۵–۱۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی بوده است.
لوکوموتیو سری ئی‌ام‌دی جی‌تی۲۶ () یک سری لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت‌های آستارسا، دورو داکوویچ، Equipamentos Villares S.A. , الکترو-موتیو دیویژن، جنرال موتورز دیزل و هنشل است. این لوکوموتیوها که مابین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۹ تولید می‌شده دارای ۳۰۰۰–۳۳۰۰ اسب بخار قدرت و ۱۲۴–۱۵۰ کیلومتر بر ساعت سرعت نهایی بوده‌است.
رژی دبره (؛ زادهٔ ) فیلسوف، روزنامه‌نگار، مقام سابق دولتی، استاد و نویسنده اهل فرانسه است. او به خاطر نظریه‌پردازی در خصوص مدیولوژی و همرزمی با چریک مارکسیست، چه گوارا در بولیوی و حمایت از دولت چپگرای سالوادور آلنده در شیلی شناخته شده است. رژی دبره در پاریس متولد شد و در دانشگاه اکول نرمال سوپریرتحصیل کرد. او مدتی در دانشگاه هاوانا فلسفه تدریس می‌کرد. پس از آنکه چه گوارا با هدف گسترش انقلاب سوسیالیستی به بولیوی سفر کرد دبره نیز با او همراه شد. در همین زمان بود که او با بررسی تاکتیک‌ها و استراتژی جنبش‌های
بود که او با بررسی تاکتیک‌ها و استراتژی جنبش‌های سوسیالیستی مسلحانه آمریکای لاتین و اصول کلی حاکم بر این نهضت‌ها به خلق مهمترین اثر خود یعنی انقلاب در انقلاب دست زد. این کتاب در کنار کتاب جنگ چریکی (اثر چه گوارا) رسالهٔ مهم و راهنمای احزاب مترقی انقلابی جهان بود. در اوایل اکتبر ۱۹۶۷ چه گوارا در بولیوی طی عملیاتی که توسط سازمان سیا طرح ریزی شده بود دستگیر شد. دبره هم به مدت کمی بعد از او در شهر کوچکی در بولیوی به اسارت در آمد. وی ابتدا به سی سال زندان محکوم شد ولی حدود سه سال بعد در ۱۹۷۰ در اثر فشار های
شد ولی حدود سه سال بعد در ۱۹۷۰ در اثر فشار های بین‌المللی بر دولت وقت آزاد گردید. دبره سپس به شیلی پناهنده شد و کتاب انقلاب شیلی را پس از مصاحبه با سالوادر آلنده رئیس جمهور سوسیالیست این کشور به رشته تحریر در آورد. اما عمر دولت سوسیالیستی شیلی کوتاه بود و در اثر کودتای پینوشه سرنگون شد. دبره نیز پس از آن به فرانسه بازگشت. رژی دبره اکنون در فرانسه سکونت دارد و تا کنون چندین مقاله و کتاب به چاپ رسانده است.
این سیب هم برای تو فیلمی به کارگردانی سیروس الوند، نویسندگی سیروس الوند و نازنین فراهانی و تهیه‌کنندگی محمد نشاط ساخته سال ۱۳۹۳ ایران است. این فیلم در ۲۷ آبان ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده است. خلاصه داستان. این فیلم داستان دو دختر جوان است که با هم دوست هستند و در حالی که یکی از آنها نامزد دارد، رابطه عاشقانه‌ای بین نامزد دختر با دوست او برقرار شده است.
تالار اپرای سلطنتی لندن محل اجرا و انجام عمدهٔ اپرا و برنامه‌های هنری در «کاونت گاردن» است که در مرکز لندن قرار دارد. این بنای بزرگ اغلب، به خاطر استفادهٔ قبلی از این مکان برای ساختن «تالار اپرا» در سال ۱۷۳۲، از آن با نام ساده‌تر «کاونت گاردن» یاد می‌شود. این سرا، تالار اپرای سلطنتی، بالهٔ سلطنتی، و ارکستر اپرای سلطنتی است. این بنا در صد سال اول از تاریخ خود یک نمایش خانه به نام «تئاتر سلطنتی» بود. باله برای اولین بار در سال ۱۷۳۴ ارائه شد. یک سال بعد، فصل اول اپرای جرج هندل در آنجا آغاز شد. هندل بسیاری از
اپرای جرج هندل در آنجا آغاز شد. هندل بسیاری از اپراها و ارتوریوهای خود را ویژهٔ اجرا در «کاونت گاردن» نوشته شده بود و برای نخستین بار در آنجا اجرا کرد. به دنبال آتش‌سوزی‌های سال‌های ۱۸۰۸ و ۱۸۵۶، ساختمان فعلی تالار اپرای سلطنتی لندن سومین بنای تئاتر در این مکان است. تنها دیرینگی (قدمت) نمای ساختمان، سرسرا، و تالار کنفرانس است که به سال ۱۸۵۶ بر می‌گردد، اما تقریباً هر قسمت دیگر از مجتمع بنای حاضر از بازسازی‌های گسترده در دههٔ ۱۹۹۰ است. تالار اپرای سلطنتی لندن دارای ۲٬۲۵۶ صندلی است و متشکل از چهار ردیف از
دارای ۲٬۲۵۶ صندلی است و متشکل از چهار ردیف از غرفه‌ها و بالکن‌ها و گالری سالن آمفی تئاتر است. صحنهٔ تئاتر ۱۲٫۲۰ متر عرض و ۱۴٫۸۰ متر ارتفاع است. سالن اصلی در فهرست ساختمان‌های تاریخی بریتانیاست. منابع. Historic England (۹ ژانویه ۱۹۷۰). "The Royal Opera House (1066392)". National Heritage List for England. Retrieved 9 July 2015.
--&gt; کشتار ۱۹۶۱ پاریس کشتاری بود که در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۱، در جریان جنگ الجزایر (۱۹۵۴–۶۲) به وقوع پیوست. به فرمان رئیس پلیس پاریس، موریس پپن، پلیس ملی فرانسه به تظاهرات حدود ۳۰٬۰۰۰ الجزایری حامی جبهه آزادی‌بخش میهنی حمله کرد. دو ماه پیشتر، اعضای این جبهه تصمیم گرفته بودند بمبگذاری‌های خود در فرانسه را افزایش داده و مبارزه علیه الجزایری‌های حامی فرانسه و سازمان رقیب ملی‌گرای الجزایر، جنبش ملی الجزایر، را در فرانسه از سر بگیرند. دولت فرانسه پس از ۳۷ سال انکار، در ۱۹۹۸ به ۴۰ تلفات اذعان کرد گرچه تخمین زده می‌شود
۱۹۹۸ به ۴۰ تلفات اذعان کرد گرچه تخمین زده می‌شود بیش از ۲۰۰ نفر در آن کشته شده باشند.
گاگیک مانوئلی هواکیمیان (؛ ؛ زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۲ - درگذشته ۹ مارس ۲۰۰۴)، سیاستمدار، روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه ارمنی‌تبار اهل ایران بود. هواکیمیان نماینده ارمنیان مرکز و شمال در مجلس شورای ملی در دوره‌های بیست و دوم و بیست و سوم (۱۹۶۷-۱۹۷۵) بود. زندگی‌نامه. گاگیک هواکیمیان در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۲ (۱۲۹۱ خورشیدی) در بابل به دنیا آمد. او، که اصالتاً از ارمنیان چهارمحال و بختیاری بود، پس از اتمام تحصیلات متوسطه، در مدارس ارمنیان تهران، عازم اروپا شد و در پاریس، در رشتهٔ داروسازی، تا اخذ مدرک دکترا به تحصیل پرداخت. پس از
تا اخذ مدرک دکترا به تحصیل پرداخت. پس از بازگشت به تهران، از ۱۹۳۸–۱۹۶۰، با درجهٔ پروفسوری در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و از ۱۹۶۴ به سمت ریاست بخش بیوشیمی انتخاب شد. گاگیک هواکیمیان، که از لندن نیز درجهٔ دکترا داشت، در تهران آزمایشگاهی به نام فلمینگ تأسیس کرد. او همچنین پایه‌گذار مجلهٔ علمی سه زبانهٔ (فارسی، انگلیسی، فرانسه) آکتا بیوشیمیا بود. هواکیمیان به جز تألیف کتاب‌های درسی دانشگاهی، مقاله‌های علمی-تحقیقی بسیاری نیز نوشته است. او همچنین رئیس انجمن بیوشیمی ایران بود و در برخی از مؤسسات و
انجمن بیوشیمی ایران بود و در برخی از مؤسسات و فرهنگستان‌های علمی شماری از کشورهای اروپایی نیز عضویت داشت. هواکیمیان در دانشگاه‌های انگلستان و آمریکا تدریس می‌کرد و نمایندهٔ رسمی ایران در همایش‌های علمی چندین کشور اروپایی بود. او طی سال‌های ۱۹۷۱–۱۹۷۴ (۱۳۵۰–۱۳۵۳) صاحب امتیاز و سردبیر ماهنامهٔ دو زبانهٔ فارسی-ارمنی «هور» بود. مجلهٔ فرهنگی-اجتماعی-تاریخی هور حاوی موضوعاتی ارزشمند همچون ترجمه‌هایی از ادبیات کلاسیک ارمنی بود و به روابط فرهنگی-اجتماعی ارمنیان و ایرانیان می‌پرداخت. گاگیک هواکیمیان در سال ۱۹۸۰ از
می‌پرداخت. گاگیک هواکیمیان در سال ۱۹۸۰ از ایران مهاجرت کرد و در پاریس اقامت گزید اما در این سال‌ها، مکررا به ایران مسافرت می‌کرد. طی مسافرت‌هایش به ایران بارها در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، سخنرانی کرد و مفتخر به کسب لوح‌های افتخار شد. او همچنین در ۱۹۹۸ از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان درجهٔ دکترا دریافت کرد. گاگیک هواکیمیان، که در دو دوره، دورهٔ بیست و دوم و بیست و سوم مجلس شورای ملی، بین ۱۹۶۷–۱۹۷۵ (۱۳۴۶–۱۳۵۴)، نمایندهٔ ارمنیان شمال بود. در ۹ مارس ۲۰۰۴ (۱۳۸۳)، در سن ۹۲ سالگی در پاریس درگذشت. انتخابات و
در سن ۹۲ سالگی در پاریس درگذشت. انتخابات و رویدادها. گزیده‌هایی از مجلهٔ هور در مورد گاگیک هواکیمیان و موضوعات اجتماعی جامعهٔ ارمنیان مجلهٔ هور در شمارهٔ اول خود، در تیر ۱۳۵۰ خورشیدی، طی مقاله‌ای تحت عنوان (رویدادهای جامعهٔ ارمنیان ایران در ماهی که گذشت) در مورد انتخابات نمایندگان چنین آورده است: تقدیر از خدمات علمی گاگیک هواکیمیان ملاقات گاگیک هواکیمیان با نخست وزیر
حزب جمهوری‌خواه ارمنستان () یک حزب محافظه‌کار ملی در ارمنستان است. نخستین حزبی است که پس از استقلال ارمنستان در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۹۰ تشکیل و در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۹۱ به ثبت رسید. حزب جمهوری‌خواه بزرگترین حزب راستگرا در کشور ارمنستان است. این حزب بیشترین ارکان اصلی کشوری را در اختیار داشت.
کنگره ملی ارمنی () یکی از احزاب سیاسی کشور ارمنستان می‌باشد که در سال ۲۰۰۸ میلادی تشکیل شده‌است. رهبری آن را لوون تر-پتروسیان رئیس‌جمهور پیشین ارمنستان برعهده دارد. شکل‌گیری و اهداف. این حزب که از ائتلاف هجده حزب تشکیل شده و گرایش‌های نئولیبرالی دارد و با گردهمایی‌های خود دولت را تحت فشار قرار می‌دهد. در درون این ائتلاف، احزاب دست راستی افراطی و احزاب کاملاً دست چپی در کنار یکدیگر قرار گرفته انتخابات پارلمانی ۲۰۱۲. پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۲ کنگره ملی ارمنی موفق به ۷ کرسی در مجلس ملی جمهوری ارمنستان شد.
حزب کمونیست ارمنستان () یکی از احزاب کشور ارمنستان است و در سال ۱۹۹۱ تشکیل شده‌است و رهبری آن را هم‌اکنون داجات سارگسیان را برعهده دارد. روبن توماسیان، از کمونیست‌های کهنه‌کار ارمنی، رهبری این حزب را برعهده داشت. پس از فروپاشی حزب کمونیست ارمنستان این حزب به سه شاخهٔ مجزا و متضاد تقسیم شد و هستهٔ اصلی این حزب به‌طور مستقل در پنجمین انتخابات مجلس ملی ارمنستان شرکت کرد.
انتخابات مجلس ملّی ارمنستان () در تاریخ ششم ماه مه ۲۰۱۲ برگزار شد. بنا بر نتایج رسمی انتخابات، پنج حزب و یک اتحاد حزبی توانسته‌اند با به دست آوردن بیش از پنج در صد آرا رای‌دهندگان، وارد پارلمان ۱۳۱ نفری کشور شدند: حزب جمهوری‌خواه (هانراپتاکان) ۴۴ در صد آرا، حزب ارمنستان شکوفا (بارگاواج هایاستان) ۳۰ در صد آرا، کنگره ملّی ارمنی (هاگ) ۷ در صد آرا، حزب میراث (ژارانگوتیون) نزدیک ۶ در صد آرا، فدراسیون انقلابی ارمنی (داشناکسوتیون) نزدیک ۶ در صد آرا و حزب کشور قانونمند (اُریناتس یِرگیر) پنج و نیم در صد آرا. بخشی از