payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از تخلص «جعفر» در اشعارش بهره برده است و در اکثر قالب‌های کلاسیک شعر فارسی، دارای اثر است. او پیرو سبک عراقی بوده است و بیشترین تأثیر را اشعار حافظ و سعدی بر او گذاشته‌اند. با این حال، از سبک ادبی شاعران معاصرش همچون وصال شیرازی و صحبت لاری نیز متأثر است. قصیده‌هایی که شیدا در وصف پیامبر اسلام و امامان شیعه سروده است، از آثار موفق آیینی در سدهٔ اخیر به‌شمار می‌رود. اشعار شیدای گراشی تا مدت‌ها پس از او مفقود بود تا این که در لار بازشناخته شد و توسط نوه‌اش، احمد اقتداری، تصحیح شد و به چاپ رسید. کتاب "دیوان
احمد اقتداری، تصحیح شد و به چاپ رسید. کتاب "دیوان شیدای گراشی" شامل مقدمه‌ای به قلم اقتداری و منتخبی از اشعار رستم‌خان، پدر شیدا، تحت عنوان "باغستان" است. نوحه‌های شیدای گراشی برای برخی از مردمان آذربایجان نیز آشناست و در عزاداری‌های محرم آن را می‌خوانند. برکه‌ای که محمدجعفرخان در گراش ساخته است، هم‌اکنون در حاشیهٔ جادهٔ لار-گراش باقی است. همچنین، آثاری از قلعهٔ گراش که محل زندگی او در گراش بوده است هم بر روی کوه کلات قابل مشاهده است. خانهٔ قهرمان‌خان، داماد محمدجعفرخان که او در آن‌جا به نوحه‌خوانی
داماد محمدجعفرخان که او در آن‌جا به نوحه‌خوانی می‌پرداخت، هنوز هم کارکرد خود را برای میزبانی از دسته‌های عزاداری حفظ کرده است. پیش‌زمینه. در نیمهٔ دوم قرن سیزدهم هجری قمری، حکومت لارستان در اختیار خاندان دَهباشی قرار گرفت که از خاندان‌های گراشی بودند. در طول حدود صد سال، چندین نسل از این خاندان که حکومت را در سال ۱۲۶۲ ه‍.ق توسط کربلایی علیرضا دهباشی به دست آورده بودند، به قدرت رسیدند. در زمان حکومت پسر علیرضا دهباشی، یعنی فتحعلی‌خان بیگلربیگی، درخشان‌ترین دوران حکومت لارستان در عرصه‌های نظامی و اقتصادی رقم
حکومت لارستان در عرصه‌های نظامی و اقتصادی رقم خورد. او روابط خوبی با خاندان قوام در شیراز و شاهان قاجار در تهران داشت و از این طریق، قدرت خود را افزایش داد و تثبیت کرد. پس از استقرار مشروطیت، کماکان حکومت لارستان در خاندان دهباشی ماند و این خوانین توانستند ضمن تعامل با مشروطه‌طلبان، به حکومت بر لارستان ادامه دهند. حکومت خاندان دَهباشی در نهایت در سال ۱۳۰۸ ه‍.ش و با حملهٔ ارتش رضاشاه به قلعهٔ گراش به پایان رسید. ثبات سیاسی و امنیتی ایجادشده در لارستان در دورهٔ حکومت فتحعلی‌خان گراشی، موجب پیشرفت‌هایی در
دورهٔ حکومت فتحعلی‌خان گراشی، موجب پیشرفت‌هایی در زمینه‌های علمی و ادبی شد. در اوایل حکومت او شیخ علی رشتی، از مجتهدان نجف، از سوی میرزای شیرازی به گراش رفت و مدرسهٔ علمیه‌ای را تأسیس کرد. ساختار فرهنگی در این دوره با نگارش کتاب‌هایی در موضوعات مذهبی و عرفانی توسط حاج اسدالله، برادر فتحعلی‌خان و شیخ علی رشتی رشد کرد و به سرایش دیوان شعری به نام "باغستان" توسط رستم‌خان گراشی، پسر فتحعلی‌خان و پدر محمدجعفرخان و در نهایت نیز سرایش دیوان اشعار توسط خود محمدجعفرخان انجامید. تبار. محمدجعفرخان فرزند رستم‌خان
انجامید. تبار. محمدجعفرخان فرزند رستم‌خان فرزند فتحعلی‌خان فرزند دَهباشی علیرضا فرزند عالی‌شاه گراشی بود. عالی‌شاه اصالتاً اهل گلپایگان و فردی نظامی بود. او در اوایل دوران قاجار، به کوتوالی قلعهٔ گراش منصوب شد و در آنجا با دختری گراشی ازدواج کرد که خود را از بازماندگان امام‌قلی‌خان معرفی می‌کرد. این خاندان حکومت بر لارستان را نخستین بار توسط دهباشی علیرضا به دست آوردند و از این رو، به خاندان دهباشی گراشی مشهورند. دهباشی علیرضا هشت پسر داشت که از آن میان، فتحعلی‌خان پس از پدر به قدرت رسید و حکومت لارستان در
پس از پدر به قدرت رسید و حکومت لارستان در نسل او باقی ماند. رستم‌خان، پدر محمدجعفرخان، بزرگ‌ترین پسر فتحعلی‌خان بود که پس از پدرش به حکومت لارستان رسید. او با گرایش به تصوف، ادارهٔ حکومت را واگذاشت و در نهایت توسط برادرانش علی‌قلی‌خان و علیرضاخان، از قدرت برکنار شد. رستم‌خان شش پسر به نام‌های غلامرضا، فتحعلی، قنبرعلی، الله‌داد، باباعلی و محمدجعفر و پنج دختر به نام‌های سنگین‌جان، فاطمه، سلطنت، سکینه و خیرالنساء داشت. او کتاب شعری با نام "باغستان" و تفسیری منثور از آن دارد که در قسمتی از آن، به معرفی برخی از
از آن دارد که در قسمتی از آن، به معرفی برخی از فرزندانش پرداخته است. رستم‌خان در آنجا، مادر محمدجعفرخان را زنی از اهالی اشکنان معرفی می‌کند. سرگذشت. تولد و خانواده. محمدجعفرخان در ۱۸ ذیحجهٔ ۱۲۹۶ ه‍.ق در گراش متولد شد. تاریخ تولد محمدجعفرخان در نسخهٔ دست‌نویس تفسیر کتاب "باغستان"، نوشتهٔ پدرش، این‌گونه آمده است: «تولد محمدجعفرخان یوم هجدهم شهر ذی‌الحجةالحرام به طالع دلو سنهٔ ۱۲۹۶ قمری…» او دو بار ازدواج کرد. نخستین بار با بانو منور، دخترِ عمویش علیرضاخان، که حاصل این ازدواج، دو دختر به نام‌های «نُزهَت» و
که حاصل این ازدواج، دو دختر به نام‌های «نُزهَت» و «انیس»، و یک پسر به نام «محمدعلی» بود. دومین ازدواج محمدجعفرخان با زنی از اهالی بیدشهر گزارش شده است که در سال ۱۳۳۸ ه‍. ق، تنها چند روز پیش از کشته‌شدنش انجام گرفت. احمد اقتداری، فرزند انیس و نوهٔ محمدجعفرخان بود که بعدها اقدام به تصحیح و چاپ "دیوان شیدای گراشی" کرد. حکومت. محمدجعفرخان در دو دوره حکم‌رانی کل لارستان و بنادر خلیج فارس را برعهده داشت: ابتدا پس از پدرش، رستم‌خان، و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹ ه‍.ق که پس از این دوره و به دلایل نامعلوم، مورد غضب
که پس از این دوره و به دلایل نامعلوم، مورد غضب حبیب‌الله‌خان قوام‌الملک، حاکم فارس، قرار گرفته و به صورت تبعیدی، در نارنجستان قوام شیراز زندگی می‌کرد. در این دوره از حکومت او، پسرعمویش، حسن‌قلی‌خان، نایب‌الحکومهٔ وی در گراش بود. پس از درگذشت حبیب‌الله‌خان در ۱۳۳۴ ه‍.ق و رسیدن پسرش ابراهیم‌خان به حکومت ایالت فارس، محمدجعفرخان آزاد شد و به گراش برگشت. با این حال، شروع دورهٔ دوم حکم‌رانی او را کتاب‌های مختلف از سال ۱۳۳۲ یا ۱۳۳۳ ه‍.ق ذکر کرده‌اند. او در این دوره که تا پایان زندگی‌اش در ۱۳۳۸ ه‍.ق ادامه داشت،
که تا پایان زندگی‌اش در ۱۳۳۸ ه‍.ق ادامه داشت، حکومت بر گراش و قلعهٔ آن و نیز تولیت موقوفات بازمانده از فتحعلی‌خان را هم پس از پدرش رستم‌خان، عهده‌دار بود. پس از او و نیز در مدت میان دو دورهٔ حکومت محمدجعفرخان، حکومت بر لارستان در دست علی‌محمدخان اقتدارالسلطان قرار داشت. کشته‌شدن. محمدجعفرخان به عنوان حاکم گراش و بنا به درخواست ابراهیم‌خان قوام‌الملک، حاکم فارس، برای حل‌وفصل درگیری‌ها میان عشایر شیعهٔ لُرونَفَر و ساکنان سنی‌مذهب بلوک صحرای باغ، به آن منطقه رفت. او در ۱۲ رجب ۱۳۳۸ ه‍.ق و در نزدیکی روستای
رفت. او در ۱۲ رجب ۱۳۳۸ ه‍.ق و در نزدیکی روستای دیده‌بان مورد اصابت گلولهٔ یوسف‌بیگ نَفَر، از سران عشایر لرونفر، قرار گرفت و زخمی شد. او تا دو روز بعد زنده بود و عاقبت در روز یک‌شنبه ۱۴ رجب ۱۳۳۸ ه‍.ق و پیش از چهل و دو سالگی کشته شد. جسد او بنا به وصیت خودش به گراش منتقل شد و در دخمه قرار گرفت. پس از سی و هشت سال، جسد توسط شخصی به نام سید کاظم به کربلا فرستاده شد و پشت حرم امام حسین دفن گردید. طبق روایتی، جسد هنگام خارج کردنش از دخمه هنوز سالم بوده است؛ به گونه‌ای که حتی رنگ حنای باقی‌مانده از مراسم دومین
گونه‌ای که حتی رنگ حنای باقی‌مانده از مراسم دومین ازدواجش که تنها چند روز پیش از کشته‌شدنش برگزار شده‌بود نیز بر روی دستش قابل مشاهده بوده است. احمد اقتداری در بازدیدی که به سال ۱۳۴۶ ه‍.ش از مقبرهٔ پدربزرگش داشته، سنگ لوح قبر را ناخوانا توصیف کرده است. شاعری. سبک و جایگاه. محمدجعفرخان در بیشتر اشعارش از تخلص «شیدا» استفاده کرده است اما در مواردی از تخلص «جعفر» یا هر دو تخلص با هم نیز بهره برده است. مصطفی کارگر، شاعر و استاد دانشگاه، شیدای گراشی را مطرح‌ترین نام در میان شاعران گذشتهٔ گراش می‌داند. شیدا در
نام در میان شاعران گذشتهٔ گراش می‌داند. شیدا در شاعری طبعی روان داشته و در اکثر قالب‌های کلاسیک شعر فارسی همچون غزل، قصیده، قطعه، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، رباعی و تک‌بیت شعر سروده است؛ اما به سرودن غزل بیش از دیگر قالب‌ها علاقه داشته است. شیدا پیرو سبک عراقی بوده است و شیوهٔ بیانش ساده و عاری از عبارات دشوار است. او، کاتبانی داشت که اشعارش را می‌نوشتند. او همچنین اشعارش را برای محمدعلی‌خان سدیدالسلطنه می‌فرستاد و بین آن دو، نامه‌نگاری و مناظرات ادبی برقرار بود. آنچنان‌که از اشعار مذهبی شیدا برمی‌آید، علاقهٔ
آنچنان‌که از اشعار مذهبی شیدا برمی‌آید، علاقهٔ او به امامان شیعه و به خصوص علی بن ابی‌طالب و حسین بن علی چشمگیر بوده است. همچنین خانه‌اش و خانهٔ دامادش، قهرمان‌خان، محلی برای روضه‌خوانی و اطعام دسته‌های عزاداری بوده است. این خصوصیات موجب جذب مردم محلی به شخصیت شیدا و شکل‌گیری چهره‌ای مردمی از او شد. شیدای گراشی علاوه بر سرودن نوحه، مداحی هم می‌کرد. مشهور است که او در روزهای عزاداری با سر و پای برهنه به میان مردم می‌رفت و به سینه‌زنی و خوانش نوحه‌های خود می‌پرداخت؛ چنان‌که مردم گراش با سروده‌های او آشنا
می‌پرداخت؛ چنان‌که مردم گراش با سروده‌های او آشنا بودند. شیدا همچنین با موسیقی آشنا بود و از نوای نی و تار هنرمندی به نام «غلام شکری لاری» لذت می‌برد. هرچند احتمالاً خود، آلات موسیقی نمی‌نواخته است. او که همچون پدرش به تصوف گرایش داشت، به سبب ضرورت‌های حکومتی، گاه‌گاهی به شیراز سفر می‌کرد و گویا در این سفرها با درویشان سلسلهٔ ذهبیه و خانقاه احمدی شیراز آشنا شده است. پیش از آن و طی مدت اقامت تبعیدی در شیراز، علاقهٔ دوطرفه‌ای بین او و یکی از دختران حبیب‌الله‌خان قوام‌الملک ایجاد شد. در نتیجه، دختر قوام،
قوام‌الملک ایجاد شد. در نتیجه، دختر قوام، مخاطب و معشوق شعریِ برخی از اشعار شیدا بوده است. با توجه به این که شیدا مدتی در تبعید بود و جمعی از خویشاوندانش نیز در جریان جنبش مشروطه کشته شدند، اما در اشعارش مضمونی مبنی بر مدح یا ذم افراد معاصرش به چشم نمی‌خورد. احمد اقتداری غزلیات شیدا را در ردیف غزلیات زیبا و استوار فارسی برشمرده و او را غزل‌سرایی لطیف‌الطبع توصیف کرده است که در قیاس با شاعران پیرو سبک حافظ، از درجه‌ای متعالی برخوردار است. آرایه‌هایی چون تشبیه، استعاره و تلمیح در اشعار شیدا قابل مشاهده است.
استعاره و تلمیح در اشعار شیدا قابل مشاهده است. او در اشعارش از اشاره‌های تاریخی و تضمین اشعار شاعران پیش از خود مانند فردوسی، سعدی و حافظ و نیز شاعران معاصرش چون وصال شیرازی و صحبت لاری استفاده کرده است. استواری برخی غزلیات شیدا، نشان پیروی از سعدی دارد. او به سعدی القابی چون «استاد بیان و صانع حرف» و «خلاق سخن، مهندس شعر» داده و مضامین شعری سعدی، در بیشتر غزلیاتش نمایان است. در کل، بیشترین تأثیرپذیری شیدای گراشی در سبک فکری و ادبی و شاعری از سعدی و حافظ بوده است اما از سبک و مکتب دوران زندگانی‌اش، یعنی
بوده است اما از سبک و مکتب دوران زندگانی‌اش، یعنی مکتب قاجاری و شعرای معاصرش چون یغمای جندقی، وصال شیرازی، میرزا ابوالحسن جلوه، مشتاق اصفهانی و صحبت لاری هم تأثیر پذیرفته است. قصیده‌های شیدای گراشی بیشتر معطوف به موضوع مدح و منقبت پیامبر اسلام و امامان شیعه است. او در سرایش قصیده‌های بلند و احاطه بر واژگان برای تأمین قافیه‌های زیاد مورد نیازش، موفق عمل کرده است. وسعت اطلاع او از وقایع تاریخی، داستان‌های پهلوانی، لغات فارسی و عربی و آیات و احادیث دینی در اشعارش هویداست. به باور محمدعلی مجاهدی، شاعر و ادیب
هویداست. به باور محمدعلی مجاهدی، شاعر و ادیب معاصر، مرثیه‌های شیدا دربارهٔ واقعهٔ کربلا از آثار موفق عاشورایی در سدهٔ اخیر به‌شمار می‌رود. علاوه بر غزل و قصیده، شیدا در قالب‌های دیگری چون قطعه، ترجیع‌بند، مخمس و رباعی هم شعر سروده است که همگی متأثر از سبک ادبی دوران قاجار است. تقریباً تمامی اشعار شیدای گراشی به زبان فارسی است او به زبان اچمی شعر نگفته است. دیوان چاپی. نسخهٔ دست‌نویس "دیوان شیدای گراشی" تا سال‌ها مفقود بود تا این که احترام اقتداری، یکی از اعضای خاندان دَهباشی گراشی، آن را در لار بازشناخت.
خاندان دَهباشی گراشی، آن را در لار بازشناخت. او این نسخه را به احمد اقتداری رساند. این نسخه به خط نستعلیق و بر روی کاغذ مومی نوشته شده بود و جلد سرخ‌رنگی داشت. قطع و ابعاد آن جیبی و کوچک بود و هر صفحه‌اش، دوازده سطر شعر را در بر می‌گرفت. اقتداری سالیانی به مطالعه و بررسی آن پرداخت و در نهایت از معتبر بودن و انتساب آن به شیدای گراشی اطمینان یافت. او در نهایت این اشعار را به سال ۱۳۷۶ ه‍.ش و در ۵۱۳ صفحه، با عنوان "دیوان شیدای گراشی و منتخبی از باغستان حاج رستم‌خان گراشی"، توسط انتشارات همسایه در قم به چاپ
گراشی"، توسط انتشارات همسایه در قم به چاپ رساند. این کتاب از هفت بخش تشکیل شده است که عبارتند از: غزلیات، مراثی و نوحه، قصاید و مدایح، ترجیع‌بند، ترکیب‌بند، قطعات، پند و اندرز. در ابتدای این کتاب، مقدمه‌ای در شرح زندگی شاعر و سبک اشعار به قلم احمد اقتداری، و در انتهای آن، منتخبی از اشعار رستم‌خان، پدر شیدای گراشی، با عنوان "باغستان" چاپ شده است. میراث. تأثیر مرثیه‌های شیدا، به خصوص پس از چاپ آن‌ها، از منطقهٔ لارستان فراتر رفته است؛ به‌طوری که در ایام محرم در میاندوآب، گاه به صورت فارسی و از روی کتاب و گاه
میاندوآب، گاه به صورت فارسی و از روی کتاب و گاه به صورت ترجمه‌هایی ناقص به زبان ترکی آذری خوانده می‌شود. در گراش، خانهٔ قهرمان‌خان هنوز هم کارکرد روضه‌خوانی خود را حفظ کرده و در دههٔ نخست محرم، مکانی جهت برپایی مراسم عزاداری و روضه‌خوانی است. اما گذشته از فعالیت‌های ادبی، محمدجعفرخان در گراش آب‌انباری ساخته است که امروزه در کنار جادهٔ لار-گراش باقی است و موسوم است به برکهٔ محمدجعفرخانی. همچنین بقایای قلعهٔ گراش که محل استقرار، حکم‌رانی و گاهی زندگی او بوده، بر بالای کوه کلات در مرکز شهر گراش قابل مشاهده
بر بالای کوه کلات در مرکز شهر گراش قابل مشاهده است. خانواده‌های مقتدری که امروزه بیشتر در لار و گراش سکونت دارند، نام خانوادگی خود را از لقب محمدجعفرخان که مقتدرالممالک بوده است گرفته‌اند.
رابرت نیوتن (؛ – ) یک هنرپیشه اهل انگلستان بود. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
جنبش پذیرش چاقی () که با نام‌هایی مانند پذیرش سایز، برابری طلبی چاقی و چاق گرایی نیز شناخته می‌شود، یک جنبش اجتماعی است که به دنبال کم کردن گرایش ضد چاقی در نگرش مردم جامعه است. این جنبش از دههٔ ۶۰ میلادی آغاز شد و هدفش مبارزه برای بدست آوردن حقوق اجتماعی و قانونی متساوی با دیگر افراد جامعه برای اشخاص چاق بود. موضوعات کمپین‌ها. بحث جنبش قبول چاقی این است که افراد چاق در جامعه بیشتر مورد تنفر و تبعیض قرار می‌گیرند و به‌طور مشخصتر زنان چاق بیشتر از مردان چاق در زیر بار فشار اجتماعی هستند. این جنبش بیان
چاق در زیر بار فشار اجتماعی هستند. این جنبش بیان می‌دارد که در قوانین اجتماعی و به صورت معمول ترس از چاقی در بین این رفتارها وجود دارد. به خصوص در رسانه‌های بزرگ که افراد چاق بیشتر مورد تمسخر و تاسف قرار می‌گیرند. این تبعیضات موجب کمبود دسترسی به خدمات شهروندی (مثل نبود لباس سایز بزرگ) و حتی شغلی می‌شود. اعضای این جنبش نگرش‌های منفی اجتماعی را به عنوان چیزی مداوم و بر اساس این فرضیه که چاقی در شخصیت افراد تأثیر بدی می‌گذارد، درک کرده‌اند. حال فعالان جنبش چاقی در تلاش برای تغییر نگرش‌های اجتماعی، فردی و
چاقی در تلاش برای تغییر نگرش‌های اجتماعی، فردی و درمانی نسبت به افراد چاق هستند. تلاش بیشتر سازمان‌های قبول چاقی معطوف به آموزش‌های جمعی در مورد افسانه‌های مربوط افراد چاق است. تبعیضات. افراد چاق در طول زندگی خود تبعیضات بسیار زیادی رو بخاطر وزن خود متحمل می‌شوند. حال این تبعیضات مربوط به حوزهٔ سلامت، یافتن شغل، آموزش، روابط فردی و بین فردی و در رسانه‌ها است. این تبعیضات فرد را از هردو جنبهٔ سلامت فیزیکی و روحی و روانی تحت تأثیر قرار می‌دهد. سلامت. فعالان این حوزه بر این باورند که روندهای ضد چاقی و
این حوزه بر این باورند که روندهای ضد چاقی و رژیم‌های خشن باعث بروز مشکلات عدیدهٔ روحی و فیزیکی بین افراد چاق شده‌است. همچنین طبق تحقیقات نشان داده شده که فرهنگ‌های نوین که تأکید بسیاری برای کاهش وزن دارند پایه ای بر اساس تحقیقات علمی ندارند اما ب به نظر می‌رسد که از علم به عنوان وسیله ای برای کنترل انحراف افرادی که در تلاش برای کنار آمدن با این وضعیت به اصطلاح ناخوشایند هستند استفاده می‌کنند. منتقدان رژیم از بیشترین میزان شکست از تلاش‌های مداوم برای کاهش وزن، خطر نوسانات وزن و جراحی‌های کم کردن وزن
کاهش وزن، خطر نوسانات وزن و جراحی‌های کم کردن وزن می‌گویند. آن‌ها معتقدند که موضوعات مربوط به حوزهٔ سلامت در مورد چاقی و افراد چاق بیش از حد بزرگنمایی شده یا نادرست است؛ و همچنین از موضوع سلامتی به عنوان پوششی برای تعصبات فرهنگی و زیبایی‌شناسی استفاده می‌شود. طرفداران جنبش چاقی حامی اینکه همهٔ افراد در هر سایز و شکلی می‌توانند برای تناسب اندام و سلامت جسمی تلاش کنند هستند و معتقدند سلامتی موضوعی مجزا از وزن افراد است. باتوجه به این رویکرد روانشناسانی که از روش‌های درمانی برای افراد چاق ناراضی بودند جنبش
روش‌های درمانی برای افراد چاق ناراضی بودند جنبش سلامتی در هر سایزی (Health at Every Size) را به راه انداختند. این جنبش نیز به نوبهٔ خود شامل پنج هدف زیر می‌باشد: نقد. جنبش پذیرش چاقی از جنبه‌های متعدد مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در درجه اول بر سر پزشکی شدن چاقی و متخصصان سلامت که از مدافعان پذیرش چاقی به خاطر نادیده گرفتن مسایل سلامتی که مطالعات بسیاری آن را مرتبط با چاقی نشان داده‌اند، نزاعی در میان بوده‌است. پذیرش چاقی از نقطه نظر اخلاقی هم به چالش گرفته شده و به خاطر بیرون بودن از جریان اصلی از آن
شده و به خاطر بیرون بودن از جریان اصلی از آن انتقاد شده‌است. انتقاد پزشکی. از جنبش پذیرش چاقی به این خاطر که به بحث بر سر سلامت انسان ارزشی اضافه نمی‌کند انتقاد شده‌است، و برخی منتقدان این جنبش را به «ترویج یک شیوه زندگی که می‌تواند تبعات سلامتی وخیمی داشته باشد» متهم کرده‌اند. در سال ۲۰۱۸, دانشگاه انجلیای شرقی گزارشی منتشر کرد که می‌گوید پذیرش چاقی و مثبت‌نگری به بدن «عادی سازی سایز پلاس» دارد به درک و دریافت مردم از چاقی آسیب می‌زند، و باعث می‌شود افراد دارای اضافه وزن و بیش از حد چاق کمتر به دنبال توجه
اضافه وزن و بیش از حد چاق کمتر به دنبال توجه پزشکی در موقع لزوم بیفتند، و ابتکارهای حکومتی به منظور فائق آمدن بر این مشکل را تضعیف می‌کند. در پاسخ، مدافعان پذیرش چاقی می‌گویند که چاقی به خودی خود از مشکلات سلامتی نیست و این که روش‌های درازمدت کاهش وزن در اکثر موارد ناموفق هستند. به هر روی شواهد قابل ملاحظه ای وجود دارد که اضافه وزن داشتن با احتمال بالاتر مرگ مرتبط است و کاهش وزن قابل توجه (بالای ۱۰٪) با استفاده از انواع مختلف رژیم غذایی نشانگان‌های سوخت و سازی و دیگر عواقب مرتبط با اضافه وزن و چاقی مفرط را
و دیگر عواقب مرتبط با اضافه وزن و چاقی مفرط را بهبود می‌دهد یا برعکس می‌کند آهنگ سوخت و ساز هنگام استراحت در بین افراد تفاوت اندکی دارد، زین رو، از دست دادن و اضافه کردن وزن را می‌توان مستقیماً به رژیم و فعالیت (بدنی) نسبت داد. به این ترتیب شواهد اندکی برای پشتیبانی از این دیدگاه که برخی افراد دارای چاقی مفرط کم می‌خورند ولی به خاطر سوخت و ساز کند وزن شان زیاد می‌شود وجود دارد؛ به‌طور میانگین، افراد چاق از آنجا که انرژی مورد نیاز برای بدنی با حجم بزرگتر بیشتر است، مصرف انرژی بیشتری دارند.
جان هاوارد (; – ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان فیلادلفیا"، "آل کاپون"، "متکبرها" و "افق گمشده" اشاره کرد.
اولگ آخرم (متولد ۱۲ مارس ۱۹۸۳ در گرودنو، بلاروس) بازیکن والیبال اهل بلاروس با تابعیت لهستانی است. اولگ در حال حاضر عضو تیم ملی والیبال بلاروس و باشگاه رسوویا است.
هانکا پاخاله (؛ زادهٔ در در شورین، مکلنبورگ-فورپومرن) یک بازیکن والیبال اهل آلمان است. وی در سال ۱۹۹۶ برای اولین بار به عضویت تیم ملی زنان آلمان درآمد.
موج سینوسی یک شکل موج مهم در علوم و مهندسی است. یکی از موارد رایج این موج، توصیف حرکت‌ سادهٔ نوسانی (مانند حرکت آونگ)، یا نوسان‌ساز‌ها است. موج سینوسی، با تابع ریاضی زیر بیان می‌شود، که در آن formula_2، formula_3 و formula_4 ثابت هستند، و موج سینوسی رایج‌ترین شکل موج جریان‌ متناوب در مهندسی برق است. مفهوم «موج» که در این‌جا برای اشاره به این شکل موج به‌کار رفته، اندکی با مفهوم بنیادی و رایج موج در فیزیک تفاوت دارد. به عبارت دیگر، در تعریف موج در فیزیک، وابستگی زمانی و مکانی تغییرات دامنه لحاظ می‌شود.
وابستگی زمانی و مکانی تغییرات دامنه لحاظ می‌شود. درحالی‌که در تعریف موج سینوسی در این‌جا، تنها به وابستگی زمانی بسنده شده‌است. در واقع در این‌جا از وابستگی مکانی، به دلیل (بسیار) کوچک‌بودن عدد موج، صرف‌نظر شده‌است. کوچک‌بودن عدد موج، به دلیل بزرگ‌بودن طول موج است.
ماهیچه حلقوی دهان () ماهیچه‌ای است که اطراف مدخل دهان را حلقه‌وار احاطه می‌کند. این ماهیچه لب‌ها را بسته و به سمت جلو می‌آورد. این ماهیچه از استخوان فک بالا و آرواره انسان آغاز شده و به پوست اطراف لب‌ها منتهی می‌شود. خونرسانی این عضله از شاخه‌های سرخرگ چهره‌ای می‌باشد. در گوشه دهان محلی که ماهیچه‌های مختلف به هم می‌رسند ستونی وتری به نام محور قرار دارد که در گوشه دهان ممکن است به صورت نقطه سفتی قابل لمس باشد. جستارهای وابسته. دهان
استیون مک‌هتی (زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۴۷) بازیگر کانادایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "شاید فردایی در کار نباشد"، "پلیس بورلی هیلز ۳"، ""، "میثاق"، "متولد رنگ آبی"، "جن‌زده"، "همه کلاه"، "گری لیدی غرق شد" و "عامل نفوذی" اشاره کرد.
سرخرگ چهره‌ای () (پیش‌تر با نام سرخرگ فکی بیرونی شناخته می‌شد) شاخه‌ای از سرخرگ کاروتید بیرونی است که خون را به ساختارهای سطحی بخش میانی چهره می‌رساند. سرخرگ چهره‌ای یکی از شریان‌های مهم صورت می‌باشد که شاخه‌های آن خون شریانی بسیاری از نواحی صورت را تأمین می‌کنند. این شریان از شاخه‌های سرخرگ سبات بیرونی است. سرخرگ چهره‌ای شاخه‌ای از سرخرگ کاروتید بیرونی است که خون‌رسانی به بخش عمدهٔ ساختارهای سطحی چهره و بخش‌هایی از حفره دهان را برعهده دارد. این سرخرگ مسیر پرپیچ‌وخمی دارد تا بتواند با حرکات گردن، فک پایین و
دارد تا بتواند با حرکات گردن، فک پایین و لب‌ها سازگار شود. انتهایی‌ترین شاخهٔ آن سرخرگ گوشه‌ای است که در نزدیکی گوشه داخلی چشم با سرخرگ بینی پشتی آناستوموز ایجاد می‌کند. ساختار. سرخرگ چهره‌ای در مثلث کاروتید و اندکی بالاتر از سرخرگ زبانی از سرخرگ کاروتید بیرونی منشأ می‌گیرد و به‌وسیلهٔ شاخهٔ عمودی استخوان فک پایین پوشیده می‌شود. این سرخرگ به‌صورت مایل و به‌سمت بالا در زیر ماهیچه دوشکمچه‌ای و ماهیچه نیزه‌ای‌لامی حرکت کرده و از روی آن‌ها قوسی تشکیل می‌دهد تا وارد شیار سطح پشتی غده بزاقی زیر فکی شود. سپس از
وارد شیار سطح پشتی غده بزاقی زیر فکی شود. سپس از روی تنهٔ استخوان فک پایین در زاویهٔ پیشین-پایینی ماهیچه جونده (شیار پیش‌زایده‌ای) به‌سمت جلو و بالا از روی گونه به زاویهٔ دهان رفته و سپس در امتداد کنار بینی بالا می‌رود و در گوشهٔ داخلی چشم با نام سرخرگ گوشه‌ای پایان می‌یابد. این سرخرگ به‌طور قابل‌توجهی پرپیچ‌وخم است که به آن اجازه می‌دهد با حرکات گردن (مانند جابه‌جایی حلق در بلع) و حرکات چهره (مانند حرکات فک پایین، لب‌ها و گونه‌ها) سازگار شود. ارتباط‌ها. در گردن، مبدأ آن سطحی بوده و به‌ترتیب به‌وسیلهٔ
در گردن، مبدأ آن سطحی بوده و به‌ترتیب به‌وسیلهٔ پوست، ماهیچه پلاتیسما و فاشیا پوشیده می‌شود. سپس در زیر ماهیچه دوشکمچه‌ای و ماهیچه نیزه‌ای‌لامی و بخشی از غده بزاقی زیر فکی، اما در سطحی بالاتر از عصب زیرزبانی عبور می‌کند. این سرخرگ روی ماهیچه تنگ‌کننده میانی حلق و ماهیچه تنگ‌کننده بالایی حلق قرار دارد که دومی، در قوس بالایی آن، سرخرگ را از بخش پایینی و پشتی لوزه جدا می‌کند. در چهره، هنگامی که از روی تنهٔ فک پایین عبور می‌کند، نسبتاً سطحی است و درست زیر گشادکننده‌های دهان قرار دارد. در مسیر خود روی چهره،
دهان قرار دارد. در مسیر خود روی چهره، به‌ترتیب به‌وسیلهٔ پوست، چربی گونه و در نزدیکی زاویهٔ دهان به‌وسیلهٔ ماهیچه پوستی گردن، ماهیچه خنده و ماهیچه گونه‌ای بزرگ پوشیده می‌شود. این سرخرگ بر روی ماهیچه گونه‌ای و بالابرنده زاویه دهان قرار داشته و از روی یا زیر سر شاخه‌ای بالابرنده لب بالا عبور می‌کند. سیاهرگ چهره‌ای قدامی در سمت جانبی-پشتی این سرخرگ قرار داشته و مسیر مستقیم‌تری روی چهره طی می‌کند و در گردن سطحی‌تر از سرخرگ قرار می‌گیرد. شاخه‌های عصب چهره‌ای نیز این سرخرگ را از پشت به جلو قطع می‌کنند. این سرخرگ
این سرخرگ را از پشت به جلو قطع می‌کنند. این سرخرگ با شاخه‌هایی از جمله سرخرگ بینی پشتی از سرخرگ کاروتید درونی آناستوموز برقرار می‌کند. شاخه‌ها. شاخه‌های سرخرگ چهره‌ای: سرخرگ‌های کامی (palatine) بالارو، زیر چانه‌ای، لبی زیرین و زبرین، تیغه‌ای (septal)، بینی‌ای جانبی، شاخه‌های لوزه‌ای (tonsillar)، غده‌ای (glandular) و شاخه گوشه لبی (angular) که انتهایی است. بنابراین، شاخه‌ها عبارتند از: گردنی: سرخرگ کامی بالارونده، شاخه لوزه‌ای، سرخرگ زیرچانه‌ای، شاخه‌های غده‌ای چهره‌ای: سرخرگ لبی پایینی، سرخرگ لبی بالایی،
چهره‌ای: سرخرگ لبی پایینی، سرخرگ لبی بالایی، شاخه بینی جانبی، سرخرگ گوشه‌ای ماهیچه‌های خون‌رسانی‌شده. این سرخرگ به ماهیچه گونه‌ای، بالابرنده زاویه دهان، بالابرنده لب بالا، بالابرنده لب بالا و پره بینی، بالابرنده کام، ماهیچه جونده، ماهیچه چانه‌ای، زیرزبانی، ماهیچه بینی، ماهیچه کام‌زبانی، ماهیچه کام‌حلقی، ماهیچه پوستی گردن، ماهیچه پیشانی‌بینی، ماهیچه خنده، ماهیچه نیزه‌ای‌زبانی و بخش عرضی ماهیچه بینی خون‌رسانی می‌کند. اهمیت بالینی. سرخرگ چهره‌ای ممکن است در طول جراحی فک و صورت سوراخ شود که معمولاً باعث
در طول جراحی فک و صورت سوراخ شود که معمولاً باعث خون‌ریزی شدید می‌گردد. جستارهای وابسته. سرخرگ سبات بیرونی سرخرگ عرضی چهره‌ای
تام پوستون (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۲۱–درگذشته ۳۰ آوریل ۲۰۰۷)، بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های او می‌توان به ، داستان ما، کریسمس در کنار خانواده کرنک اشاره کرد.
سر رودریک امپِی مورچیسون (؛ – ) یک زمین‌شناس اهل اسکاتلند بود. او در سال ۱۸۳۹ میلادی کتاب "سیستم سیلورین" را منتشر کرد. رودریک مورچیسون همچنین از اعضای فرهنگستان علوم فرانسه، فرهنگستان سلطنتی علوم سوئد، فرهنگستان علوم پروس و اعضای افتخاری فرهنگستان علوم سن پترزبورگ بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال کاپلی شده است.
ماهیچه شیپوری یا عضلهٔ بوکسیناتور () یکی از ماهیچه‌های حالت‌دهنده صورت (ناحیه گونه) است. در متون قدیمی فارسی به این ماهیچه، ماهیچه دمیدن گفته می‌شد. این ماهیچه به شکل بادبزن از فک بالا و پایین آغاز و به رشته‌های عضله حلقوی دهان منتهی می‌شود و بخش مهمی از گونه را تشکیل می‌دهد. عصب این عضلات از شاخه دهانی (بوکال) عصب چهره‌ای (فاسیال) است. مجرای غده پاروتید درون ماهیچه شیپوری طی مسیر می‌کند و مقابل دندان آسیای دوم پایین به داخل دهان باز می‌شود. کارکرد. درهم کشیده شدن این ماهیچه گونه‌ها را روی دندان‌ها می‌فشارد
شدن این ماهیچه گونه‌ها را روی دندان‌ها می‌فشارد و با این عمل از تجمع غذا بین دندان‌ها و گونه جلوگیری می‌کند. ماهیچه شیپوری گوشه لب‌ها را به عقب می‌کشاند و حفره دهان را باز می‌کند (هنگام دمیدن یا بوسیدن). ماهیچه شیپوری در دمیدن نیز نقش دارد. این ماهیچه باعث خارج شدن هوا از گونهٔ متسع‌شده می‌شود. این ماهیچه به جویدن نیز کمک می‌کند و در نوزادان برای مکیدن استفاده می‌شود. چال خنده هنگام خنده طبیعی معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که دگرگونی کوچکی در ساختمان ماهیچه‌ای گونه، غالباً در ماهیچه شیپوری، وجود داشته باشد.
گونه، غالباً در ماهیچه شیپوری، وجود داشته باشد. پوست پوشش‌دهنده این دگرگونی کوچک به بافت پیوندی زیرین می‌چسبد و هنگام حرکت کردن صورت، یا لبخند زدن فرورفتگی در پوست ایجاد می‌شود.
استخوان چکشی یکی از استخوانچه‌های سه‌گانهٔ گوش میانی است. این استخوانچه‌ها از نوع متراکم هستند و فاقد حفره مغز استخوان می‌باشند. استخوان سندانی در عقب استخوانچه چکشی قرار دارد. قسمت خلفی استخوانچه چکشی دارای سطح کاو کوچکی است که با سندانی مفصل می‌شود. نام‌گذاری این استخوانچه به خاطر شباهت ظاهری آن با چکش صورت گرفته‌است. گردن این استخوانچهٔ چکشی تنگ شدگی میان دسته و سر آن می‌باشد. سر استخوان با جسم استخوان به وسیله مفصل به هم متصل شده‌اند "مفصل " به این ترتیب که دو استخوان به عنوان یک واحد با هم حرکت