payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دلار غذا و دارو امضا می‌شود داناوان در ۳ ژوئیه ۱۹۶۳ نهایتاً موفق می‌شود که ۹۷۰۳ مرد، زن و کودکان اسیر را نیز از بازداشت در کوبا نجات دهد. اما محور اصلی سناریوی فیلم نشان‌دهنده این است که داناوان که رودلف را به خاطر وفادار بودن به وطنش روسیه تحسین می‌کرد، با دوراندیشی خود جان رودلف را با این استدلال که بعداً نیاز به تبادل اسرا خواهد شد نجات می‌دهد (استدلالی که داناوان برای متقاعد کردن قاضی به کار می‌برد). به خاطر این دوراندیشی داناوان، مدتی بعد که یک سرباز آمریکایی اسیر روسیه می‌شود دولت ایالات متحده برای
آمریکایی اسیر روسیه می‌شود دولت ایالات متحده برای اینکه مذاکره بدون نام بردن از دخالت دولت‌ها انجام شود داناوان را انتخاب می‌کند از طرفی روسیه نیز به صورت نامحسوس نامه‌ای را به آمریکا می‌فرستد تا به صورت غیر مستقیم رضایت به مبادله اسرا را اعلام کند. پاورز، سرباز ایالات متحده با فناوری جدید هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ قرار بود از ارتفاع ۷۰ هزار پایی (ارتفاعی که روسها را پس از دستگیری پاورز، به این فناوری علاقه‌مند کرده بود) از تأسیسات نظامی روسیه در مرز ترکیه عکسبرداری کند که مورد اصابت موشک‌های سم شوروی
عکسبرداری کند که مورد اصابت موشک‌های سم شوروی قرار می‌گیرد و خلبان با چتر فرود می‌آید. اما در این دوره تاریخی دیوار برلین تازه ساخته شده‌است و آلمان شرقی در شرایط نابسامانی قرار دارد که شوروی به خاطر منافع سیاسی خود حاضر به بازسازی آن نیست از این رو سیاست‌مداران آلمان نیز یک دانشجوی اقتصاد ساده آمریکایی را در حین ملاقات دوست دختر آلمانی‌اش اسیر می‌کنند با این بهانه که پایان‌نامه وی تحقیق دربارهٔ اقتصاد کمونیستی بوده‌است. هدف آلمان شرقی این بود که با تبادل این دانشجو با سرباز اسیر روسی و آزاد نشدن سرباز
این دانشجو با سرباز اسیر روسی و آزاد نشدن سرباز آمریکایی برای خودشان از روسیه مرکز سیاسی شوروی امتیازاتی بگیرند."داناوان سیاستمدار آلمان را تهدید می‌کند که اگر آلمان دانشجو را آزاد نکند تبادل سرباز روسی با آمریکایی انجام نخواهد شد و از موضع خودش عقب نمی‌کشد"و این‌گونه هم از سوءاستفاده سیاستمداران آلمان شرقی از شرایط موجود جلوگیری می‌کند هم دانشجوی بیگناه را نجات می‌دهد. منطق و آنطور که در داستان فیلم نیز مطرح می‌شود «ایستادگی» داناوان بر سر تصمیمش و مصمم بودن وی موجب موفق شدن او می‌شود. از نکاتی که در فیلم
وی موجب موفق شدن او می‌شود. از نکاتی که در فیلم مطرح می‌شود شکنجه (شکنجه روانی منع خواب) سرباز آمریکایی در روسیه و عدم شکنجه سرباز روسی در آمریکا اما حکم اعدام اوست که منحل می‌شود همچنین هر دو سرباز هیچ‌گونه اطلاعاتی را فاش نمی‌کنند اما سرباز آمریکایی مورد استقبال گرم هموطنانش قرار می‌گیرد هرچند سرباز روسی با استقبال سردی مواجه می‌شود (از نگرانی‌هایی که داناوان طی داستان فیلم از سفیر روسیه در آلمان سؤال می‌کند که عاقبت سرباز وفادار روسی پس از تبادل چه خواهد شد). طی ماجرای فیلم، تلویزیون ایالات متحده
خواهد شد). طی ماجرای فیلم، تلویزیون ایالات متحده هواپیمای پاورز را با عنوان هواپیمای هواشناسی ناسا معرفی می‌کند نه هواپیمای نظامی شناسایی مواضع شوروی. دفاع داناوان از سرباز روسی و نجات جان وی از اعدام پیش از اسیر شدن سرباز آمریکایی موجب خشم مردم و حتی حمله مسلحانه به خانه داناوان می‌شود و حتی یکی از پلیس‌های محلی ساده نیز طی رسیدگی به ماجرای حمله به خانه داناوان خود داناوان را به خاطر کارهایش باز و خواست می‌کند اما پس از اینکه تبادل انجام می‌شود داناوان به قهرمان ملی تبدیل می‌شود. جوایز. این فیلم در هشتاد
قهرمان ملی تبدیل می‌شود. جوایز. این فیلم در هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار در رشته‌های بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی، بهترین موسیقی فیلم، بهترین صداگذاری و بهترین طراحی صحنه نامزد شد. و توانست جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برنده شود.
پیوند سر یک عمل جراحی است که در آن سر یک اندامگان به بدن اندامگانی دیگر پیوند زده می‌شود. این نوع پیوند را نباید با پیوند مغز اشتباه گرفت. در این نوع جراحی، سر بیمار باید بریده شود. هرچند که این نوع عمل با موفقیت بر روی سگ‌ها، میمون‌ها و موش‌ها انجام گرفته‌است، تاکنون بر روی انسان انجام نشده‌است. از آنجایی که تکنولوژی مورد نیاز برای بازمتصل کردن یک طناب نخاعی قطع شده هنوز توسعه داده نشده، شخصی که این عمل روی آن انجام می‌شود دچار فلچ چهاراندام می‌شود، مگر اینکه معالجه مناسب آن توسعه یابد. این تکنیک برای
اینکه معالجه مناسب آن توسعه یابد. این تکنیک برای افرادی پیشنهاد شده‌است که از قبل دچار فلج چهاراندام هستند و همچنین مبتلا به نقصان اندامی گسترده هستند که خود این نقص‌ها هم نیاز به جراحی‌های مجزا و سخت دارد. پس از این عمل جراحی، سیستم دفاعی بدن بیمار ممکن است پیوند را پس بزند و سر را قبول نکند. نخستین عمل پیوند سر در سال ۱۹۷۰ در کلیولند آمریکا انجام شد که در آن سر یک میمون به سر میمون دیگر پیوند زده شد. سیستم دفاعی بدن میمون سر میمون بیگانه را تحمل نکرد و میمون ۹ روز بعد درگذشت. در تابستان ۲۰۱۵ برای نخستین
۹ روز بعد درگذشت. در تابستان ۲۰۱۵ برای نخستین بار دکتر سرجیو کاناورو، جراح ایتالیایی، در آکادمی جراحان اعصاب و ارتوپد آمریکا پروژه پیوند سر را آغاز کرد، وی اعلام کرده این کار تا دو سال دیگر امکان‌پذیر خواهد شد. او گفته این کار را با تیغهای بسیار پیشرفته تر و برنده تر جراحی کنونی انجام خواهد داد و خواهد توانست بین سی تا شصت درصد فیبرها را که برای کشش لازم است احیا کند. والری اسپیریدونوف، مرد جوان روس که از ناحیه دست و پا فلج است داوطلب شده نخستین نفر برای عمل خارق‌العاده پیوند سر باشد.
«بهشت گنگسترها» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا کولیو است که در سال ۱۹۹۵ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت‌های استرالیا، اتریش، بلژیک، دانمارک، اروپا، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، ایتالیا، هلند، نیوزلند، نروژ، سوئد، سوئیس، انگلستان و آمریکا در رتبه اول قرار گرفت.
آلفردو رامپی با اسم مستعار آلفردینو (؛ – ) یک کودک ایتالیایی بود که در روز چهارشنبه ۱۰ ژوئن ۱۹۸۱ در چاهی در ورمیچینو، روستایی در نزدیکی فراسکاتی، افتاد و درگذشت. واقعه. در حدود ساعت ۷ بعدازظهر آن روز آلفردو به چاه آبی افتاد که بسیار عمیق و باریک بود (با پهنای ۳۰ سانتیمتر و ۸۰ متر عمق). موقعیت او، هنگام رسیدن نخستین امدادرسانان حدود ۳۶ متر پایین‌تر از سطح زمین تخمین زده شده بود. برای رسیدن به او یک شفت موازی در کنار چاه ساخته شد. متأسفانه حفاری باعث شد او حدوداً به ۳۰ متر پایین‌تر فرو برود. این حادثه باعث
به ۳۰ متر پایین‌تر فرو برود. این حادثه باعث پوشش بی سابقهٔ رسانه‌ای شد و تلویزیون به مدت ۱۸ ساعت بی‌وقفه آن را به‌طور زنده پخش کرد. رای، تلویزیون دولتی ایتالیا، به رکورد ۲۱ میلیون مخاطب در زمان اوج خود رسید. رییس جمهور وقت ایتالیا از صحنه بازدید کرد. پس از ساعت‌ها، صدای آلفردو که از طریق یک میکروفون رله می‌شد ضعیف و ضعیف تر شد و تا این که در حدود ساعت ۶:۳۰ ۱۳ ژوئن تصور شد که مرده است. جسد او ۲۸ روز بعد یافت شد.
چرخش از نیروی برار در هواگردهای گردنده‌بال آیرودینامیک به چرخش یا نا متعادل شدگی ایجاد شده به جهت تفاوت تندی حرکت پروانه (بالگرد) و ایجاد تفاوت نیروی برا در دو سوی بالگرد می‌شود را می‌گویند. وقتی پروانه در جهت حرکت بالگرد حرکت کند به آن و در ۱۸۰ درجه که خلاف جهت است گویند. حال وقت بالگرد دارای سرعت رو به جلو باشد سرعت حرکت رو به جلو با سرعت (یا تندی) حرکت پروانه در جهت جمع و از سرعت پروانه چرخان در خلاف جهت تفریق می‌گردد. این اختلاف سرعت اختلاف نیروی برا ایجاد کرده که سبب افزایش نیروی حاصله از سمت در جهت
کرده که سبب افزایش نیروی حاصله از سمت در جهت موافق (یا با سرعت بیشتر) می‌شود. برای پاسخ به این ایراد دانشمندان به دگرگونی لحظه به لحظه زاویه حمله پروانه‌ها (کم کردن زاویه پروانه موافق و زیاد کردن مخالف) در هر دور ۳۶۰ درجه می‌پردازند. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
نبرد نیزارها بخشی از جنگ ایران و عراق محسوب می‌شود، که در اواخر سال ۱۳۶۲ در نیزارهای هورالعظیم درگرفت. در این نبرد نیروهای مسلح ایران تا حدودی به اهدافی که در طرح عملیاتی تعریف شده بود، دست یافتند، اما تلفات بالای نیروی انسانی و تجهیزات سبب گردید که در تاریخچه جنگ ایران و عراق، از این نبرد به عنوان پیروزی شکست‌آمیز یاد شود. نبرد نیزارها در مجموع شامل عملیات والفجر ۵، عملیات والفجر ۶ و عملیات خیبر می‌گردد که به‌صورت مشترک توسط ارتش و سپاه پاسداران طرح‌ریزی و آمادگی برای نبرد بود. ایرانی‌ها پس از عملیات
و آمادگی برای نبرد بود. ایرانی‌ها پس از عملیات نسبتاً ناموفق والفجر ۵ و ۶ با عملیات خیبر اقدام به گشایش جبهه جدیدی در نیزارهای هورالعظیم (هویزه) نمودند. از نظر عراقی‌ها این نیزارها مانع طبیعی غیرقابل نفوذی برای نیروهای ایرانی بود و آن‌ها همچنین توانسته بودند با مین‌های شناور سیم خاردار و کابل‌های برق فشار قوی عبور از این منطقه را سخت‌تر نمایند. در این نبرد نیروهای سپاه ایران با همراهی تیپ ۹۲ زرهی ارتش ایران علیه نیروهای عراقی جنگیدند. پیش‌زمینه تاکتیک ایرانی‌ها. ایرانی‌ها بعد از انجام عملیات‌های متزلزل
ایرانی‌ها بعد از انجام عملیات‌های متزلزل والفجر، به تکاپوی تغییر تاکتیک جنگی افتادند. ایران قبل از آن چندین عملیات یورش موج انسانی در جنوب عراق و در اطراف بصره انجام داده بود، ولی در برابر دفاع پایای عراقی‌ها موفقیت ناچیزی کسب کرده بود و ارتش عراق نیز اقدام به انجام پاتک کرده بودند. افزایش تسلیحات عراقی‌ها موجب می‌شد تا برتری تعداد نفرات ایرانی‌ها بی‌فایده شود. هر چند حتی با تغییر تاکتیک ایرانی‌ها همچنان بر یورش امواج انسانی تکیه می‌کردند، ولی رفته رفته به طراحی و اجرای عملیات‌های غافلگیرانه نیز روی
به طراحی و اجرای عملیات‌های غافلگیرانه نیز روی آوردند. بر خلاف سیستم دفاع ایستا و پایای متکی بر تسلیحات سنگین عراق، ایران شروع به آموزش نفرات برای درگیری در شب، نبرد نیزارها، و نبرد در کوهستان نمود. آن‌ها همچنین شروع به آموزش نفرات سپاه پاسداران برای انجام عملیاتهای خاکی آبی نمودند تا آمادگی لازم برای عملیات در نیزارهای جنوبی عراق را کسب نمایند. ایرانی‌ها با قایق‌های تندرو از نیزارها و رودخانه‌های جنوب عراق عبور می‌کردند و نفرات را در ساحل مقابل پیاده می‌نمودند. این نفرات زمینه را برای پل‌های معلق و عبور
این نفرات زمینه را برای پل‌های معلق و عبور تجهیزات نظامی آماده می‌کردند. آن‌ها همچنین از بالگرد برای پیاده نمودن نفرات استفاده می‌کردند. پیش‌زمینه تاکتیک عراقی‌ها. در اواخر ۱۳۶۰ عراق تجهیزات جدید جنگی از شوروی تدارک دیده بود. تجهیزات جدید شامل تانک‌های تی-۵۵، تی-۶۲، راکت‌اندازهای ب‌ام-۲۱ گراد، و همچنین بالگردهای توپ‌دار میل-۲۵ بودند. عراقی‌ها قصد داشتند با این ادوات جدید خطوط سه‌لایه دفاعی با سیستم شوروی را پیاده نمایند. واحد مهندسی نظامی عراق پل‌هایی را بر روی موانع آب ساخته بود، زمین‌ها را مین‌گذاری
بر روی موانع آب ساخته بود، زمین‌ها را مین‌گذاری نموده، و خطوط دفاعی استحکامات دفاعی را آماده کرده‌بود. عراق برای دفاع از بصره دریاچه‌های اطراف معروف به دریاچه‌های پرورش ماهی را با آب پر کرد. آن‌ها بمباران شهرهای مرزی ایران را تا ۱۳۶۲ افزایش داده‌بودند. با این سیستم دفاع سنگین ایستا و پایا خطوط عراقی عملاً نفوذ ناپذیر شده بود و برای ایرانی‌ها چاره‌ای جز دست زدن به عملیات خاکی آبی باقی نمانده بود. حملات واحدهای مختلف. پیش از آغاز نبرد کماندوهای ارتش ایران به وسیلهٔ هلی‌کوپتر پشت خطوط عراقی پیاده شدند و به
وسیلهٔ هلی‌کوپتر پشت خطوط عراقی پیاده شدند و به تخریب واحدهای توپخانه‌ای عراق پرداختند. ایران همچنین دو عملیات ابتدایی والفجر ۵ و ۶ را قبل از عملیات اصلی انجام داد. عراقی‌ها می‌دانستند که ایران قصد تسخیر کوت‌العماره را دارد، تا از این طریق خطوط تأمین و دفاع عراقی را تهدید نمایند. با این حال تصور عراقی‌ها بر این بود که دریاچه‌های بزرگ هور، مانعی غیرقابل نفوذ برای نیروهای ایرانی است. ایرانی‌ها با قایق‌های تندرو باگ‌هامر، در عملیاتی غافلگیرانه از این موانع آبی عبور نمودند. با این حال ایرانی‌ها تنها توانستند
عبور نمودند. با این حال ایرانی‌ها تنها توانستند تا ۲۴ کیلومتری بزرگراه بصره به بغداد پیش روند. در این زمان بود که نیروهای مسلح ایران عملیات خیبر، که عملیات اصلی نبرد نیزارها بود را آغاز نمودند. عملیات خیبر. در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۶۲ ایرانی‌ها عملیات خیبر را آغاز نمودند. آن‌ها پیشتر از ۲۶ بهمن حملات خود را متوجه جبهه مرکزی کرده بودند ;i لشکر دوم عراق با ۲۵۰ هزار سرباز در حال دفاع از آن بود. نفرات ایران نیز با استعداد برابر (۲۵۰ هزار سرباز) در حال تهاجم بودند. در ۵ اسفند نیروهای ایرانی در عملیات آبی خاکی با
در ۵ اسفند نیروهای ایرانی در عملیات آبی خاکی با قایق‌های تندرو از نیزارهای هورالهویزه گذشتند و عراقی‌ها را غافلگیر نمودند. نیزارها همچنین ضرب توپخانه عراقی را محدود می‌نمود. (بسیاری از مهمات در آب یا زمین‌های گلی منفجر نمی‌شوند) ایرانی‌ها با استفاده از بالگرد نیروهای خود را در جزیره مجنون پیاده نمودند. سپس حملات خود را متوجه شهر قرنه نمودند. از روز ۱۵ فوریه به نظر می‌رسید خطوط دفاعی ارتش عراق در آستانه شکست باشد، ولی دفاع عمقی چند لایه، مانع از سقوط آن‌ها شد. ایرانی‌ها حتی در صورت شکستن خط اول دفاعی ارتش
شد. ایرانی‌ها حتی در صورت شکستن خط اول دفاعی ارتش عراق، به خاطر خستگی مفرط و از دست دادن نفرات زیاد، از شکستن خطوط دوم دفاعی بازمی‌ماندند. نیروهای مسلح ایران در این نبرد از کمبود پشتیبانی هوایی به دلیل زمین‌گیر شدن جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش ایران رنج می‌بردند. در این عملیات نیروهای سپاه پاسداران از تکنیک‌های جنگ چریکی نیز استفاده می‌کردند. آن‌ها تلاش می‌کردند با استفاده از موتورسیکلت، با سرعت در عمق خطوط دفاعی ارتش عراق نفوذ نمایند. عدم پشتیبانی هوایی مناسب نیروی هوایی ارتش ایران، دست عراقی‌ها را در
مناسب نیروی هوایی ارتش ایران، دست عراقی‌ها را در استفاده از جنگنده و هلیکوپتر برای سرکوب تهاجم نیروهای مسلح ایران را باز گذاشت. در این نبرد نیروی هوایی ارتش عراق با استفاده از جنگنده‌های میل می-۲۴ به‌طور مکرر اقدام به شکار نیروهای ایرانی در نیزارها نمود. با این حال، روز ۸ اسفند ایران توانست جزیره مجنون (در داخل اروندرود) را به اشغال خود درآورد ولی این اشغال به قیمت سلاخی بالگردهای ایرانی تمام شد. بطوریکه ۴۹ بالگرد از مجموع ۵۰ بالگرد ایرانی شرکت‌کننده در عملیات شکار جنگنده‌های عراقی شدند. این نبردها در
عملیات شکار جنگنده‌های عراقی شدند. این نبردها در آب‌هایی با عمق دو متر انجام می‌شد و نیروهای عراقی عراق با کابل‌های الکتریکی نصب شده در برخی کانال‌ها جریان الکتریسیته را به آب‌های نیزارها جاری ساخت. این امر باعث برق‌گرفتگی و مرگ بسیاری از ایرانی‌ها شد. تلویزیون دولتی عراق اجساد برق‌گرفته نیروهای ایرانی را به نمایش گذاشت. تا دهم اسفند ایرانی‌ها از نیزارها عبور کرده و به دروازه‌های شهر قرنه رسیده و در آستانه تسخیر بزرگراه بغداد به بصره بودند. در این زمان نیروهای ایران پوشش حایل نیزارها را پشت سر گذاشته و در
ایران پوشش حایل نیزارها را پشت سر گذاشته و در تیررس ارتش عراق قرار گرفته بودند. از طرفی در اراضی مسطح بیرون نیزارها، عراق به‌طور مؤثری می‌توانست از گاز خردل استفاده نماید. تنها در طی یکی از پاتکهای عراق بیش از ۱٫۲۰۰ رزمنده ایرانی کشته شدند. عراقی‌ها توانستند نیروهای ایرانی را به درون نیزارها عقب برانند ولی در پایان این نبرد، نیروهای ایرانی موفق شدند جزیره مجنون را تصرف کرده و بمدت ۱ سال در اشغال خود نگه دارند.
عنوان گُلد در مقاله های زیر وجود دارند: افراد موارد دیگر
برج‌های دوقلوی سامان نخستین ساختمان بلند مسکونی در تهران بود که در بلوار الیزابت (پس از انقلاب بلوار کشاورز) ساخته شدند. برج‌های سامان ۲۲ طبقه و ۷۲ متر بلندا دارند. طراح این برج ها عبدالعزیز فرمانفرمائیان بود و این پروژه را در سال ۱۳۴۸ آغاز و در سال ۱۳۴۹ به بهره‌برداری رسیدند. ساخت این برج‌های دوقلو روی هم رفته تنها ۲۱۰ روز به درازا کشید، که به طور میانگین در هر ۱۰ روز یک طبقه ساخته شد. این ساختمان از اندک شمار تجربه‌های مهندسی ایران در به‌کارگیری قطعات پیش‌ساخته به‌شمار می‌رود. عبدالعزیز فرمانفرمائیان موسس
به‌شمار می‌رود. عبدالعزیز فرمانفرمائیان موسس اولین شرکت مهندسان مشاور معماری در ایران بود و در آن زمان چهره های به نام و صاحب اندیشه بسیاری از جمله نادر اردلان در شرکت وی مشغول به کار بودند.فرمانفرمائیان طراح برجهای دوقلوی سامان تهران بود ولی اجرای آن بر عهده شرکت های فرانسوی بود و به اشتباه در بسیاری از متون از فرمانفرمائیان به عنوان پیمانکار این اثر یاد می‌شود.
getaddrinfo() و getnameinfo() دو تابع در استاندارد پازیکس هستند که برای تبدیل کردن اسامی میزبان و آدرس‌های آی‌پی، از فرم متنی قابل فهم برای انسان، به قالب دودویی ساختارمند که برای رایانه قابل فهم است (و برعکس)، مورد استفاده قرار می‌گیرند. این دو تابع معکوس همدیگر هستند. getaddrinfo نام دامنه یا آدرس IP را به نمایش دودویی قابل فهم برای رایانه تبدیل می‌کند و getnameinfo هم برعکس، نمایش دودویی یک آدرس را به فرم قابل فهم برای انسان تبدیل می‌کند. این توابع هم از IPv4 و هم از IPv6 پشتیبانی می‌کنند. برای ساخت
از IPv4 و هم از IPv6 پشتیبانی می‌کنند. برای ساخت برنامه‌های غیر وابسته به یک پروتکل خاص و همینطور برای گذار و مهاجرت از IPv4 به IPv6، استفاده از این توابع توصیه شده است. از نظر داخلی، این دو تابع برای انجام پرسوجوی DNS توابع دیگر و سطح پایینتری مانند gethostbyname() را فراخوانی می‌کنند. فایل resolv.conf نحوه انجام این پرس و جو را مشخص می‌کند و از طریق این فایل می‌توان این رفتار را تغییر داد. ساختار addrinfo. ساختاری که در زبان برنامه‌نویسی سی برای کار با این توابع استفاده می‌شود addrinfo نام دارد و
با این توابع استفاده می‌شود addrinfo نام دارد و نمایش‌دهنده آدرس‌های آی‌پی و اسامی میزبان است. این ساختار در فایل سرایند netdb.h تعریف شده است: struct addrinfo { int ai_flags; /* input flags */ int ai_family; /* protocol family for socket */ int ai_socktype; /* socket type */ int ai_protocol; /* protocol for socket */ socklen_t ai_addrlen; /* length of socket-address */ struct sockaddr *ai_addr; /* socket-address for socket */ char *ai_canonname; /* canonical name for service location */ struct addrinfo
name for service location */ struct addrinfo *ai_next; /* pointer to next in list */ در سیستم‌عاملهای قدیمی، عضو ai_addrlen به جای اینکه از نوع socklen_t باشد، از نوع size_t تعریف شده بود که در سیستم‌های جدید تغییر یافته است. بیشتر توابع مربوط به سوکت‌ها، همانند accept() و getpeername()، معمولاً پارامتری از نوع socklen_t* دارند و برنامه‌نویس معمولاً آدرس عضو ai_addrlen در ساختار addrinfo را به عنوان آرگومان برای این توابع ارسال می‌کند. اگر این نوع داده‌ها سازگار نباشند، امکان بروز خطای زمان اجرا وجود دارد.
نباشند، امکان بروز خطای زمان اجرا وجود دارد. برای مثال در سیستم‌عامل ۶۴بیتی و big-endian سولاریس ۹، اندازه size_t هشت بایت است و socklen_t چهار بایت است که size_t و socklen_t ناسازگار هستند. getaddrinfo(). getaddrinfo()، اسامی میزبان و آدرس‌های آی‌پی که به صورت رشته‌های متنی قابل فهم برای انسان هستند را به یک لیست پیوندی پویا که از ساختارهای addrinfo تشکیل شده، تبدیل می‌کند. نمونه اولیه این تابع بدین شکل است: int getaddrinfo(const char *hostname, const char *service, const struct addrinfo *hints, struct
*service, const struct addrinfo *hints, struct addrinfo **res); تابع در صورت موفقیت مقدار صفر و در صورت شکست یک مقدار منفی را برمیگرداند. هر چند که این تابع به شکل متفاوتی در هر سیستم‌عامل پیاده‌سازی شده است، اما روش کار آن معمولاً به این صورت است که ابتدا سعی می‌کند شماره پورت مورد نظر که توسط پارامتر service مشخص شده را بدست آورد. اگر پارامتر service یک شماره پورت بود، به کمک تابع htons() شماره پورت مورد نظر را به صورت Network byte order در می‌آورد. اگر پارامتر service یک نام مانند www بود، تابع
اگر پارامتر service یک نام مانند www بود، تابع getservbyname() را اجرا می‌کند تا شماره پورت معادل www را بدست آورد (در اینجا 80). hints-&gt;ai_socktype به عنوان پارامتر دوم به تابع getservbyname() فرستاده می‌شود. اگر مقدار پارامتر hostname مشخص شده باشد و NULL نباشد، تابع gethostbyname() را هم اجرا خواهد کرد تا آدرس آی‌پی دامنه خواسته شده را بدست آورد. در غیر این صورت، اگر پارامتر hostname برابر NULL باشد، و همچنین اگر hints-&gt;ai_flags هم برابر AI_PASSIVE باشد، مقدار 0.0.0.0 را در نظر می‌گیرد. اگر
باشد، مقدار 0.0.0.0 را در نظر می‌گیرد. اگر hints-&gt;ai_flags برابر AI_PASSIVE نباشد، مقدار 127.0.0.1 در نظر گرفته خواهد شد. سپس malloc_ai فراخوانی می‌شود و شماره پورتی که در ابتدا بدست آمده بود را به آن ارسال می‌کند تا یک ساختار addrinfo که با sockaddr_in مناسب پر شده است، بدست آید. سپس پارامتر **res را تغییر می‌دهد تا به یک ساختار addrinfo که به تازگی اختصاص داده شده، اشاره کند. در برخی از پیاده‌سازی‌ها، hints-&gt;ai_protocol مقدار hints-&gt;ai_socktype را بی‌اثر می‌کند، در حالی که در برخی دیگر از
را بی‌اثر می‌کند، در حالی که در برخی دیگر از پیاده‌سازی‌ها، برعکس این قضیه صادق است، بنابراین، برای پورتابل بودن کد، هر دو فیلد ساختار باید توسط برنامه‌نویس مشخص شوند. getnameinfo. تابع getnameinfo نمایش دودویی یک آدرس IP که به فرم struct sockaddr است را به فرم قابل فهم برای انسان تبدیل می‌کند. در صورتی که آدرس بدست آمده قابل بازگردانی به نام دامنه متناظرش باشد، نام دامنه، در غیر این صورت، آدرس IP هم همراه شماره پورت و سرویس برمی‌گردد. int getnameinfo(const struct sockaddr *sa, socklen_t salen, char *host,
struct sockaddr *sa, socklen_t salen, char *host, size_t hostlen, char *serv, size_t servlen, int flags); freeaddrinfo. این تابع حافظه‌ای که توسط تابع getaddrinfo اختصاص داده شده را آزاد می‌کند. getaddrinfo یک لیست پیوندی از ساختارهای addrinfo برمی‌گرداند، در نتیجه freeaddrinfo تمام این لیست را پیمایش کرده و حافظه مربوط به کلیه عناصر آن را آزاد می‌کند. void freeaddrinfo(struct addrinfo *ai); پارامتر ai گره ابتدایی لیست را مشخص می‌کند. مثال. مثال زیر از تابع getaddrinfo برای ترجمه دامنه www.example.com به
getaddrinfo برای ترجمه دامنه www.example.com به آدرس‌های IP متناظرش استفاده می‌کند و سپس getnameinfo را بر روی این آدرس‌ها فراخوانی می‌کند تا نام متعارف هر کدام را پیدا کند. به طور کلی، انجام این کار موجب می‌شود همان نام دامنه اولیه بدست آید، مگر اینکه یک آدرس خاص، چندین نام دامنه داشته باشد، که در این صورت نام "متعارف" بازگردانده می‌شود. در این مثال، نام دامنه در کل سه بار چاپ می‌شود، یکی به ازای هر نتیجه بدست آمده. int main(void) struct addrinfo *result; struct addrinfo *res; int error; /* resolve the
struct addrinfo *res; int error; /* resolve the domain name into a list of addresses */ error = getaddrinfo("www.example.com", NULL, NULL, &amp;result); if (error != 0) if (error == EAI_SYSTEM) perror("getaddrinfo"); else fprintf(stderr, "error in getaddrinfo: %s\n", gai_strerror(error)); exit(EXIT_FAILURE); /* loop over all returned results and do inverse lookup */ for (res = result; res != NULL; res = res-&gt;ai_next) char hostname[NI_MAXHOST]; error = getnameinfo(res-&gt;ai_addr, res-&gt;ai_addrlen,
getnameinfo(res-&gt;ai_addr, res-&gt;ai_addrlen, hostname, NI_MAXHOST, NULL, 0, 0); if (error != 0) fprintf(stderr, "error in getnameinfo: %s\n", gai_strerror(error)); continue; if (*hostname != '\0') printf("hostname: %s\n", hostname); freeaddrinfo(result); return 0; یک مثال دیگر: int sockfd, error; struct addrinfo hints, *res, *res0; const char *cause = NULL; (void)memset(&amp;hints, '\0', sizeof(struct addrinfo)); hints.ai_family = AF_INET; hints.ai_protocol = IPPROTO_TCP; hints.ai_socktype =
= IPPROTO_TCP; hints.ai_socktype = SOCK_STREAM; error = getaddrinfo(argv[1], argv[2], &amp;hints, &amp;res0); if (error) errx(1, "%s", gai_strerror(error)); /* NOTREACHED */ sockfd = -1; for (res = res0; res; res = res-&gt;ai_next) if (-1 == (sockfd = socket(res-&gt;ai_family, res-&gt;ai_socktype, res-&gt;ai_protocol))) cause = "socket"; continue; if (-1 == connect(sockfd, res-&gt;ai_addr, res-&gt;ai_addrlen)) cause = "connect()"; close(sockfd); sockfd = -1; continue; break; /* NOTREACHED */ if (-1 ==
= -1; continue; break; /* NOTREACHED */ if (-1 == sockfd) perror(cause); exit(EXIT_FAILURE);
محفظه تنظیم فشار قسمتی از رآکتورهای آب فشرده است. بر مبنای طراحی رآکتورهای آب فشرده، خنک‌کننده (آب) در سامانهٔ خنک‌کننده، نباید به جوش بیاید. به عبارت دیگر خنک‌کننده باید در همه حال در حالت مایع باقی بماند. - مخصوصاً در قلب رآکتور. - به همین منظور، خنک‌کننده داخل سامانهٔ خنک‌کننده باید در فشار به اندازهٔ کافی بالایی قرار داشته باشد، که در دمای کاری خنک‌کننده یا حالت گذرا جوشش اتفاق نیفتد طراحی. در نیروگاه‌های رآکتورهای آب فشرده، محفظهٔ تنظیم فشار اساساً یک محفظهٔ استوانه‌ای شکل با دو سر کروی است که به صورت
استوانه‌ای شکل با دو سر کروی است که به صورت عمودی نصب می‌شود و مستقیماً به سیستم خنک‌کننده متصل می‌شود. محل نصب آن عموماً داخل گنبد رآکتور است. اگر چه آب داخل محفظه همان آب سیستم خنک‌کننده است اما به‌طور کلی راکد است، یعنی مسیر حرکت خنک‌کننده از محفظه عبور نمی‌کند. فشار آب در طول مسیر خنک‌کننده به علت اختلاف ارتفاع یکسان نیست، ولی همهٔ نقاط به دلیل تراکم ناپذیری ذاتی آب به‌طور یکسان به تغییرات فشار در هر قسمت سامانه پاسخ می‌دهند. بر همین اساس مشخص می‌شود که می‌توان فشار کل سامانهٔ خنک کنندهٔ رآکتور را
که می‌توان فشار کل سامانهٔ خنک کنندهٔ رآکتور را می‌توان با کنترل فشار بخش کوچکی متصل به سامانه کنترل کرد. بر همین اساس محفظهٔ تنظیم فشار طراحی می‌شود. این محفظه در مقایسه با محفظه‌های دیگر مانند قلب و مولد بخار، کوچکتر است.
جیسون بغه (زاده ۱۲ مارس ۱۹۶۰) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سه روز آینده، میمون می‌درخشد و اشاره کرد.
سِریف یک اصطلاح است برای اشاره به قلم‌هایی در تایپوگرافی که در قسمت‌های پایانی هر حرف یک کشیدگی کوچک و اضافه وجود دارد. برای نمونه می‌توان به تفاوت در نمایش حرف در قلم (قلم سریف) و در Arial (یک قلم سنزسریف) اشاره کرد. مقایسهٔ سریف و سنزسریف. هرچند بسیاری از افراد قلم‌های سنز-سریف را به علت ظاهر تمیزتر ترجیح می‌دهند، برخی تحقیقات نشان‌دهندهٔ راحت‌تر بودن چشم انسان با قلم‌های سریف هستند و معمولاً از قلم‌های سریف برای نوشتارهای بلند و از قلم‌های سنز-سریف برای نوشتارهای کوتاه‌تر استفاده می‌شود. با این وجود
نوشتارهای کوتاه‌تر استفاده می‌شود. با این وجود همچنان در زمینهٔ استفاده از قلم‌های سریف و سنز-سریف برای متن اصلی یک نوشتار اختلاف نظر وجود دارد. یکی از تحقیقات که در این زمینه انجام‌شد مربوط به Colin Wheildon در دههٔ ۱۹۹۰ است که در آن به این نتیجه رسید که از میان ۱ میلیون خواننده، ۶۷۰ هزار نفر هنگام خواندن متن چاپ‌شده با قلم‌های سریف به درک کاملی از آن دست پیدا می‌کردند، اما هنگام استفاده از قلم‌های سنزسریف تنها ۱۲۰ هزار نفر مفهوم متن را کامل درمی‌یابند. با وجود اینکه این تحقیق قلم‌های سریف را برای خواندن
وجود اینکه این تحقیق قلم‌های سریف را برای خواندن مناسب‌تر می‌داند، اما برای نمایشگرهای رایانه‌ای استفاده از قلم سنزسریف بیشتر توصیه می‌شود. همچنین تحقیق دیگری در دانشگاه کارنگی ملون در زمینهٔ ترجیح کاربران به این نتیجه رسید که اکثراً قلم‌های سنز-سریف را برای متون فنی و قلم‌های سریف را برای داستان‌های کوتاه می‌پسندند. با این وجود باید توجه داشت که بین زیبایی‌شناسی و ترجیح کاربران با قدرت انتقال مفهوم تفاوت وجود دارد.