payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غاصب، در ارتباط با سرکوب ایرانیان بهائی می‌گوید «این مسئله نه مذهبی، بلکه سیاسی بود؛ جامعه بهائی تحت پوشش دین فعالیت‌های غیراخلاقی انجام می‌داد.» و اینگونه از آزار بهائی توسط جمهوری اسلامی در ایران پشتیبانی می‌کند. در همین گزارش با تعدادی از فعالان حقوق بشر و خانواده‌های کشته شدگان کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ نیز مصاحبه صورت گرفته که همگی به نقش وی در پنهان نمودن جنایت علیه بشریت پرداخته و خواهان پاسخگویی وی شدند. منجمله خانم لادن بازرگان که برادر خود بازرگان را در کشتار زندانیان از دست داد، به
خود بازرگان را در کشتار زندانیان از دست داد، به گزارشگر مقاله می‌گوید «محلاتی از دوره مسئولیت خود در مقام سفیر دائم جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد برای دروغگویی، تحریف حقیقت و انکار جنایات جمهوری اسلامی ایران استفاده کرد. آنچه خانواده‌های قربانیان را بیش از هرچیز ناراحت می‌کند، این است که وی در زمینه آموزش عالی فعال است و وانمود می‌کند که یک صلح‌پژوه است! مردی که برای یک رژیم وحشی اسلامی کار کرده و به عنوان یک دیپلمات به آن کمک می‌کرده تا جنایات خود را لاپوشانی کند و به دنیا دروغ بگوید، اکنون آموزش اخلاق
کند و به دنیا دروغ بگوید، اکنون آموزش اخلاق می‌دهد! تحمل این حجم از ریا دشوار و به راستی غیرقابل قبول است.» وی خطاب به محمد جعفر محلاتی می‌گوید «با ما، خانواده‌های قربانیان روبرو شوید و در گفتگویی شرکت کنید تا بتوانیم در مورد نقش شما در این جنایات سؤال کنیم.» بنا به این گزارش، وقتی از محلاتی در مورد این انتقادات از اظهاراتش سؤال شد، وی پاسخ داد: «سلام! من برای بهار ۲۰۲۱ در مرخصی هستم. هر زمان که بتوانم پاسخ می‌دهم.» روز پنج‌شنبه ۹ اکتبر ۲۰۲۰ روزنامه جروزالم پست گزارش داد، روز چهارشنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۰ گروهی از
پست گزارش داد، روز چهارشنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۰ گروهی از زندانیان سیاسی سابق و فعالان حقوق بشر ایران با ارسال نامه‌ای به رئیس «کالج اوبرلین» در ایالت اوهایو، از مدیریت آن دانشگاه خواسته‌اند که محمدجعفر محلاتی را که در این دانشگاه مطالعات دینی تدریس می‌کند، اخراج کند. در این نامه آمده‌است که محلاتی در زمان اعدام‌های زندانیان سیاسی در سال ۱۹۸۸ توسط جمهوری اسلامی، سفیر ایران در سازمان ملل بوده و در این جنایت علیه بشریت شریک بوده‌است. در پی انتشار این نامه اعتراضی، محمدجعفر امیرمحلاتی به اتهامات مطرح‌شده علیه خود در
امیرمحلاتی به اتهامات مطرح‌شده علیه خود در رابطه با اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان ۶۷ واکنش نشان داد و در بیانیه‌ای که با هدف رد اتهام‌ها علیه خود تدارک دیده بود، با اعضای خانواده‌ها و بازماندگان اعدامی‌های سال ۶۷ «عمیقاً ابراز همدردی» کرد. در این بیانیه او نوشته‌است: «اعدام‌های خودسرانه اقدام‌هایی هولناک‌اند و هر جای دنیا که اتفاق بیفتند، بی‌تردید جنایت علیه بشریت محسوب می‌شوند.» و «من هر گونه آگاهی و در نتیجه، مسئولیت در مورد اعدام‌های دسته‌جمعی در ایران، در دورانی که مشغول خدمت در سازمان ملل بودم را قویا
دورانی که مشغول خدمت در سازمان ملل بودم را قویا رد می‌کنم.» با این وجود محلاتی به عنوان نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در مقر سازمان ملل در نیویورک در زمان کشتار ۶۷، نقش فعالی را در تلاش برای زیر سؤال بردن گزارش‌های معتبر گزارشگر ویژه وقت سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران و عفو بین‌الملل و نیز تضعیف واکنش سازمان ملل ایفا کرد. وی در آذر ۱۳۶۷، گزارش‌های مربوط به اعدام‌های دسته‌جمعی را در جلسه‌ای با گزارشگر سازمان ملل رد و به دروغ ادعا کرد که «در واقع کشتارهای زیادی در میدان جنگ رخ داده‌است.» در
واقع کشتارهای زیادی در میدان جنگ رخ داده‌است.» در آذر ماه ۱۳۶۷، او قطعنامه سازمان ملل را که در مورد اعدام‌های مرداد و شهریور ۶۷ ابراز نگرانی می‌کرد، «ناعادلانه» توصیف کرد و گفت که «یک سازمان تروریستی مستقر در بغداد» منبع اصلی «اطلاعات جعلی» است. بنا به گزارش‌های خبری آن زمان، در هفته‌های منتهی به پذیرش قطعنامه، محمدجعفر محلاتی تلاش کرد تا قطعنامه مذکور «کنار گذاشته شده» یا متن آن «تضعیف» شود و همکاری جمهوری اسلامی ایران با سازمان ملل را مشروط به حذف ارجاعات انتقادی به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران، از
انتقادی به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران، از جمله اعدام‌های دسته جمعی ۶۷، نموده و در عوض برای تصویب «متن نرم‌تری که صرفاً از تصمیم تهران برای همکاری با کمیسیون حقوق بشر [سازمان ملل] استقبال می‌کند» فشار آورد. در ۹ اسفند ۱۳۶۷ (۲۸ فوریه ۱۹۸۹)، محمدجعفر محلاتی نامه‌ای نیز به عفو بین‌الملل فرستاد که در آن مجدداً «وجود هرگونه اعدام سیاسی را تکذیب نموده» و قربانیان را افرادی توصیف کرد که «به اعتراف خودشان در تهاجم علیه ایران، ۴۰۰۰۰ ایرانی را کشته‌اند».
أبی طالب یحیی بن الحسین بن هارون الهارونی الحسنی معروف به ناطق بالله و ناطق بالحق (۹۵۱–۱۰۳۳) امام زیدیهٔ دیلمان و گیلان بود. ابوطالب یحیی همانند برادر کوچکترش احمد مؤید بالله از جمله مشهورترین بازماندگان حسن بن علی بودند. این دو برادر به نام برادران هارونی معروف بودند. این دو در خانواده‌ای امامی رشد کرده و سپس تحت تأثیر استاد خود ابوالعباس حسنی به زیدیه پیوستند و از مهمترین مراجع این مذهب محسوب می‌گردند. ابو طالب پس از برادرش در نواحی گیلان و دیلمان به امامت رسید. از وی آثاری در دانش‌های کلام و فقه و حدیث و
رسید. از وی آثاری در دانش‌های کلام و فقه و حدیث و تاریخنگاری باقی‌مانده‌است. او از اولین کسانی است که در سنت معتزلی به شیوهٔ اهل کلام آثاری در اصول فقه تدوین کرده‌است. از آثار او «الدعامة فی تثبیت الإمامة» در انتقاد از امامیه و «الافادة فی تاریخ الائمة السادة» است.
ابو زید عیسی بن محمد العلوی عالم زیدی اواخر سده سوم و اول سده چهارم و ساکن ری بود. علوی از فقه، کلام و حدیث آگاه بود. نسب ابو زید با چهار واسطه به فرزند زید بن علی می‌رسد. علوی نزد حسین بن حکم حبری و محمد بن منصور مرادی (شاگرد قاسم بن ابراهیم و احمد بن عیسی بن زید) در کوفه تحصیل کرد. ابو زید در ری نزد احمد بن سهل رازی و ابوزید علوی به پی ریزی مهمترین مباحث در اثبات امامت زیدی و رد امامیه و اسماعیلیه اقدام کرد. او استاد ابوالعباس حسنی بود و از طریق او بر برادران هارونی اثر گذاشت. ابن قبه رازی، متکلم امامی
هارونی اثر گذاشت. ابن قبه رازی، متکلم امامی اهل ری، در کتاب الاشهاد خود به نقد علوی پاسخ داده است. گفته شده ابو زید از خود نسلی برجای نگذاشت و در ری درگذشت.
احمد بن عیسی بن زید (متولد ۱۵۷ قمری یا پس از آن - متوفی ۲۴۰ یا ۲۴۷ قمری)، متکلم اسلامی، محدث و فقیه، از علمای مشهور زیدیه و نوهٔ زید بن علی بود. وی یکی از علویان مشهور اوایل خلافت عباسی بود که بیشتر عمرش را به‌طور متواری زندگی کرد. کنیه او «اباعبدالله» و به لقب «مختفی» مشهور بود. شصت سال زندگی مخفی "احمد بن عیسی بن زید" دلیل بر لقبی است که به او داده شده‌است (مختفی، پنهان). احادیث و اصول فقهی روایت شده توسط او را "محمد بن منصور مرادی" در کتاب «آمالی احمد بن عیسی و علوم آل محمد (ص)» جمع‌آوری کرده‌است. این
عیسی و علوم آل محمد (ص)» جمع‌آوری کرده‌است. این کتاب همواره در نزد علما و محدثان زیدی منبع معتبری بوده‌است. زندگی و نسب. تاریخ تولد "احمد بن عیسی بن زید" سال‌های ۱۵۷ یا ۱۵۸ یا ۱۵۹ قمری یا حتی پس از آن (۷۷۴ یا ۷۷۵ یا ۷۷۶ میلادی یا حتی پس از آن) گزارش شده‌است. اما بنابر برخی منابع، "احمد بن عیسی بن زید" در پاسخ به سؤال "محمد بن منصور مرادی" دربارهٔ سن خود، گفته‌است که در سال ۱۵۷ قمری (۷۷۴ میلادی) متولد شده‌است. مادرش "عاتکه" دختر "فضل بن عبدالرحمن بن عباس بن ربیعه بن حارث بن عبدالمطلب" بود. پدرش "عیسی" از
ربیعه بن حارث بن عبدالمطلب" بود. پدرش "عیسی" از فرزندان زید بن علی پسر امام سجاد (ع)، و نبیره ارشد علی بن ابیطالب بود. پدرش زمانی که او کودک بود در قیام‌های ضد عباسی به همراه محمد نفس زکیه و برادرش "ابراهیم" شرکت کرد و از همان موقع مورد تعقیب قرار گرفت. ظاهراً "احمد بن عیسی بن زید" در کوفه زاده شده‌است و در کودکی پدرش را از دست داده‌است؛ بنابراین فرصت شنیدن حدیث از پدرش برای نقل روایت از وی را نیافت. گفته شده وقتی "احمد بن عیسی بن زید" یازده ساله بود، پدرش فوت کرده‌است. پس از مرگ پدر. پس از مرگ پدرش، شخصی
فوت کرده‌است. پس از مرگ پدر. پس از مرگ پدرش، شخصی به نام "صباح زعفرانی"، او و برادرش "زید" را به بغداد و نزد ابوعبدالله محمد مهدی خلیفهٔ عباسی برد. "ابوعبدالله محمد مهدی"، او و برادرش را تحت سرپرستی خود قرار داد. احمد در بغداد زندگی می‌کرد تا این که با مرگ "محمد امین"، اوضاع خلافت در بغداد به هم ریخت. برادرش "زید" قبلاً بر اثر بیماری مرده بود و "احمد" از این فرصت استفاده کرد و فرار کرد. در روایت دیگری آمده‌است که کسی که "احمد" و برادرش "زید" را نزد ابوعبدالله محمد مهدی خلیفهٔ عباسی برد، "ابن علاق صیرفی"
محمد مهدی خلیفهٔ عباسی برد، "ابن علاق صیرفی" نام داشت و "احمد" و "زید" با اجازه "ابوعبدالله محمد مهدی" به مدینه رفتند، "زید" در آنجا مرد و "احمد" مدتی در مدینه ماند. تا اینکه در اوایل خلافت هارون الرشید (پنجمین خلیفه عباسی)، به وی خبر دادند که گروهی از زیدیان گرد "احمد" جمع شده‌اند، لذا "هارون الرشید" دستور داد "احمد" را دستگیر و زندانی کنند. روایت‌هایی از فرار او. روایت‌های گوناگونی از فرار و حبس وی در دوران "هارون الرشید" وجود دارد. به گفته یعقوبی، در سال ۱۸۸ قمری (۸۰۴ میلادی)، هارون الرشید "احمد" را در
۱۸۸ قمری (۸۰۴ میلادی)، هارون الرشید "احمد" را در "رافقه" (کاخی در استان رقه) زندانی کرد. پس از مدتی "احمد" به بصره گریخت و با شیعیان مکاتبه کرد و آنان را به سوی خود دعوت کرد. "هارون الرشید" به دنبال او فرستاد، اما نتوانست او را دستگیر کند. گفته شده که "هارون الرشید" وکیل "احمد" را که "حاضر" نام داشت، دستگیر کرد. "حاضر" سوگند یاد کرد که مخفیگاه "احمد" را نشان ندهد، بنابراین "هارون الرشید" دستور داد او را به صلیب بکشند. در جای دیگر آمده‌است که "هارون الرشید"، "احمد" و "قاسم بن علی بن عمر بن علی بن حسین" را
"احمد" و "قاسم بن علی بن عمر بن علی بن حسین" را از حجاز احضار کرد. و آنها را زیر نظر فضل بن ربیع زندانی کرد. پس از مدتی آن دو با کمک گروهی از زیدیه فرار کردند. "احمد" مدتی در خانه شخصی به نام "محمد بن ابراهیم" در بغداد مخفی شد و وقتی "هارون الرشید" متوجه محل اختفای او شد، "احمد" به بصره رفت و "هارون الرشید" نتوانست او را گیر بیندازد. ابوالفرج اصفهانی داستان وکیل "احمد"، "حاضر" را نقل کرده، اما گفته‌است که "حاضر" نه در زمان "هارون الرشید"، بلکه در زمان ابوعبدالله محمد مهدی کشته شده‌است، زیرا او مخفیگاه
محمد مهدی کشته شده‌است، زیرا او مخفیگاه "عیسی" پدر "احمد" را به خلیفه نشان نداده بود. اگرچه ابوالفرج اصفهانی روایتی را نیز ذکر کرده که بر ارتباط "احمد" و "حاضر" در بصره و نواحی اطراف اهواز دلالت دارد. در آنجا گفته شده که "هارون الرشید" دستور داد آنها را بگیرند و نزد او ببرند. شمس‌الدین ذهبی از مدائنی نقل کرده‌است که "هارون الرشید" در سال ۱۸۵ قمری (۸۰۱ میلادی) خبر یافت که "احمد" در "عبادان" (آبادان فعلی) در حال تدارک قیامی است. قاضی نعمان روایت قیام "احمد" در "عبادان" را به تفصیل بیان کرده‌است، روایتی که با
"عبادان" را به تفصیل بیان کرده‌است، روایتی که با آنچه قبلاً در مورد "احمد" گفته شده منافات دارد. وی نقل می‌کند که در سال ۱۸۵ قمری (۸۰۱ میلادی) "هارون الرشید" دستور دستگیری "احمد" را داد چون او در "عبادان" علیه خلیفه قیام کرده بود و در آن زمان "احمد" در بصره و نواحی اطراف اهواز به همراه پسر "ادریس بن عبدالله محض" به فعالیت خود ادامه می‌داد. نهایتاً فرستادهٔ "هارون الرشید" به نام "ابوالساج" با حیله‌گری "احمد" و پسر "ادریس بن عبدالله محض" را دستگیر کرد، اما آن دو هر طور که بود گریختند و مدتی در بصره پنهان
آن دو هر طور که بود گریختند و مدتی در بصره پنهان شدند و پس از آن به کوفه رفتند. بنا به گفته قاضی نعمان، "احمد" به بصره بازگشت و تا زمان مرگش در آنجا مخفیانه زندگی می‌کرد. در روایتی که "حمید بن احمد محلی" نقل کرده‌است، آمده هنگامی که "احمد بن عیسی بن زید" به بصره فرار کرده بود، شخصی به نام "محمد بن زکریای غلّابی" از او شنیده که وقتی "هارون الرشید" در تعقیب علویان بود، قاسم بن ابراهیم الرسی به یمن، "عبدالله بن موسی بن عبدالله بن حسن بن حسن" به شام و خود "احمد" به ری گریخته‌اند. پس از مرگ "هارون الرشید" (۱۹۳
به ری گریخته‌اند. پس از مرگ "هارون الرشید" (۱۹۳ قمری، ۸۰۹ میلادی)، این سه نفر در مراسم حج دوباره گرد هم آمده‌اند و هر کدام داستان خود را تعریف کرده‌اند. در این هنگام "احمد" توضیح داده که سالها مخفیانه در ناحیه "ورذنین" در ری زندگی می‌کرده و نام خود را به "ابوحفص جصاص" تغییر داده و با زنی نیز ازدواج کرده‌است. "محمد" پسر "احمد" نیز در آنجا با زنی از قبیله عبدالقیس ازدواج کرده و صاحب فرزندی به نام "علی" شده‌است. در روایتی دیگر آمده که "احمد بن عیسی بن زید" در سال ۲۱۹ قمری (۸۳۴ میلادی) در خانه "محمد بن منصور
سال ۲۱۹ قمری (۸۳۴ میلادی) در خانه "محمد بن منصور مرادی" در کوفه با قاسم بن ابراهیم الرسی بیعت کرده‌است. این دو روایت که از منابع زیدی نقل شده‌است، می‌تواند برخی از ابهامات موجود در روایات دیگر دربارهٔ زندگی "احمد" در سال‌های اختفا را برطرف کند. بر این اساس می‌توان گفت "احمد" در سال‌هایی که گمان می‌رفته در بصره مخفی شده، مدت زیادی را در ری و سایر مناطق گذرانده‌است. واپسین سال‌ها. "احمد بن عیسی بن زید" که بیشتر عمر خود را در حال فرار و اختفا گذراند، در سالهای آخر عمر نابینا شد و متوکل (دهمین خلیفه عباسی) که
آخر عمر نابینا شد و متوکل (دهمین خلیفه عباسی) که در تعقیب او بود او را در خانه دامادش در کوفه یافت. متوکل وقتی دید احمد نابینا شده، او را به حال خود گذاشت. ابوالفرج اصفهانی انگیزه متوکل از تعقیب "احمد بن عیسی بن زید" را حمایت زیدیه از او و امکان کمک به او در قیام علیه خلافت ذکر کرده‌است. زندگی علمی. ابوالفرج اصفهانی دربارهٔ "احمد بن عیسی بن زید" نوشته‌است، او یکی از عالمان زیدی و از محدثان مشهور بوده‌است. ابوالفرج دربارهٔ او گفته که "احمد" در بین خانواده‌اش بر همه از نظر فضل برتری داشته‌است. "احمد بن عیسی
بر همه از نظر فضل برتری داشته‌است. "احمد بن عیسی بن زید" حدیث کتابت می‌کرده و برخی از اهل حدیث از او احادیثی نقل کرده‌اند. شمس‌الدین ذهبی از او به عنوان شیخ بنی‌هاشم و بزرگ آنها یاد کرده‌است. او را فقیه و عالمی بزرگ و زاهد دانسته‌اند. وی همچنین به «فقیه آل محمد» ملقب بوده‌است. در کتاب «تراجم الرجال المذکورة فی شرح الازهار» از "احمد بن عبدالله جنداری" به نقل از منابع زیدیه آمده‌است که احمد ۳۰ بار با پای پیاده به حج رفته بوده‌است. میراث وی. احادیثی را که "احمد بن عیسی بن زید" نقل کرده، یحیی الهادی الی الحق
بن عیسی بن زید" نقل کرده، یحیی الهادی الی الحق در کتابهای «النکاح» و «الامالی» آورده‌است. همچنین پنج تن از بزرگان زیدیه، یعنی "محمد بن منصور مرادی"، "ابوالحسن هارونی"، "ابوطالب هارونی"، "موفق بالله جرجانی" و پسرش "مرشد بالله"، در نوشته‌های خود به آن احادیث اشاره داشته‌اند. گفته شده که "احمد بن عیسی بن زید" معتقد بود که ابوبکر و عمر بر نیکی و درستی‌اند. همچنین معتقد بود که امامت برای غیر اولاد علی بن ابی‌طالب نیز به شرط داشتن عدالت جایز است. فرزندان. "ابوجعفر محمد" پسری به نام "علی" داشت که شخصی معروف به
محمد" پسری به نام "علی" داشت که شخصی معروف به صاحب‌الزنج ادعا می‌کرد که همان "علی" است. این ادعا توسط برخی از نسب‌شناسان تأیید و توسط بسیاری دیگر رد شده‌است. اما روایتی که "حمید بن احمد محلی" در مورد مخفی شدن "احمد" در ری ذکر کرده، ممکن است دلالت بر صحت ادعای "صاحب‌الزنج" داشته باشد. آثار. از آثار "احمد بن عیسی بن زید" در مباحث احکام و فقه اسلامی نام برده شده‌است. کتاب «الصیام» نیز به عنوان یکی از کتابهای وی ذکر شده‌است. "محمد بن منصور مرادی" احادیث نقل شده از "احمد بن عیسی بن زید" را که در ابواب مختلف فقه
از "احمد بن عیسی بن زید" را که در ابواب مختلف فقه اسلامی است، همراه با احادیث دیگران در کتابی گردآوری کرده که همواره در تاریخ فقه زیدی از اهمیت بالایی برخوردار بوده‌است. این کتاب که «آمالی احمد بن عیسی و علوم آل محمد (ص)» نام دارد، توسط امام معروف زیدی عبدالله بن حمزه، «بدائع الانوار فی محاسن الآثار» نیز نامیده شده‌است. این کتاب علاوه بر احادیث نقل شده توسط "احمد بن عیسی بن زید"، در بسیاری از موارد حاوی آراء و نظرات فقهی وی نیز می‌باشد. و مضمون آن همواره در میان علمای زیدی و محدثان رواج داشته‌است. در دوره
میان علمای زیدی و محدثان رواج داشته‌است. در دوره معاصر، سید بدرالدین حوثی، از علمای برجسته زیدیه و رهبر معنوی جنبش حوثی‌ها، شرحی بر این کتاب با عنوان «شرح آمالی الإمام احمد بن عیسی» نگاشته‌است. فؤاد سزگین از کتاب دیگری از "محمد بن منصور مرادی" به نام «مسائل احمد ابن عیسی و القاسم بن ابراهیم» نام برده‌است. "ابوعبدالله علوی"، عالم معروف زیدی در کوفه، در مقدمه کتاب «الجامع الکافی» که یکی از منابع مهم فقه زیدی است، می‌گوید: از آنجا که زیدیه در کوفه در مسائل فقهی بر مذهب "احمد بن عیسی" و قاسم بن ابراهیم الرسی و
بر مذهب "احمد بن عیسی" و قاسم بن ابراهیم الرسی و "حسن بن یحیی بن حسین بن زید بن علی بن حسین" و "محمد بن منصور مرادی" تکیه دارند، لذا سخنان آنان به خصوص گفته‌های "احمد بن عیسی" را در این کتاب جمع‌آوری کرده و در اقوال "احمد بن عیسی" به کتب "محمد بن منصور مرادی" که مشتمل بر احادیث و اقوال و آرای فقهی "احمد بن عیسی" است رجوع کرده‌است. "ابوعبدالله علوی" نیز از کتاب «مسائل احمد بن عیسی و القاسم بن ابراهیم» یاد کرده و تداوم روش خود را به مؤلف آن ذکر می‌کند. وفات. وفات "احمد بن عیسی بن زید" در سال‌های ۲۴۰ قمری
«ماجراجویان» () یک فیلم درام به کارگردانی «روبر انریکو» است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لینو ونتورا، آلن دلون، جوانا شیمکوس، گی دولورم و سرژ رجیانی اشاره کرد. بخش‌هایی از این فیلم در قلعه بویار تصویربرداری شده است. این فیلم محصول مشترک فرانسه و ایتالیا است. این فیلم در سال ۱۹۷۴ میلادی در ژاپن توسط میکو کاجی، و با نام ، بازسازی شده است.
بیوهٔ کودرک () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی پیر گرانیه-دفر است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سیمون سینیوره، آلن دلون، ببی لاپوئنت و اوتاویا پیکولو اشاره کرد. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر ژرژ سیمنون ساخته شده است و با فروش ۱۶۳ هزار دلار در هفته اول اکران، در صدر جدول گیشه نمایش در پاریس قرار گرفت.
رافائل آمادور () (۱۶ نوامبر ۱۹۵۹ – ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۸) یک بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی کرده بود.
جوئل چوکووما اوبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. او تاکنون در تیمهای اینتر میلان، پارما، تورینو، کیه‌وو و آلانیا اسپور بازی کرده‌است. اوهمچنین تا کنون ۱۶ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال نیجریه انجام داده‌است.
انوشکا شرما (زاده ۱ می ۱۹۸۸) یک بازیگر فیلم، تهیه‌کننده و مدل هندی است. او حرفه‌ای را در بالیوود ایجاد کرده است، و یکی از محبوبترین بازیگران زن و دارای بالاترین پرداخت در هند است. او دریافت‌کننده تمجیدهای متعدد از جمله یک جایزه فیلم‌فیر (برای بازی در فیلم تا وقتی که زنده‌ام) از شش دوره نامزدی است. او در شهر ایودیا متولد و در بنگلور بزرگ شد. شرما اولین کار مدلینگ خود را برای طراح مد، وندل رودریکس در سال ۲۰۰۷ انجام داد و بعدها به دنبال شغلی تمام وقت به عنوان مدل به بمبئی نقل مکان کرد. از فیلم‌های معروف او
مدل به بمبئی نقل مکان کرد. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پی کی و خداوند زوج‌ها را می‌سازد و ای دل مشکل اشاره کرد. وی در دسامبر ۲۰۱۷ با بازیکن معروف کریکت و عضو تیم ملی هند؛ ویرات کوهلی ازدواج کرد و دخترش در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱، به نام وامیکا کوهلی زاده شد.
الکسیا فاست بازیگر کانادایی و متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۹۲ است از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در "جک ریچر"، "هلن" و "اسیر" اشاره کرد.
ایان سافتلی (؛ زادهٔ ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌های شناخته‌شدهٔ او می‌توان به "هکرها" (۱۹۹۵)، "کی-پکس" (۲۰۰۱)، "شاه‌کلید" (۲۰۰۵) و "اینکهارت" (۲۰۰۸) اشاره کرد.
جان گوئیر (؛ زادهٔ ) یک پدیدآور و نمایشنامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او به‌خاطر نوشتنِ نمایش‌نامه و فیلم‌نامهٔ شش درجه جدایی معروف است؛ نمایشنامه‌ای که برای گرفتنِ جایزه پولیتزر در سال ۱۹۹۱ به مرحلهٔ نهایی رسید اما ناکام ماند.
دیک پوپ (به ؛ زادهٔ ۱۹۴۷ – درگذشتهٔ ) فیلم‌بردار اهل بریتانیا بود. وی، با مایک لی، کارگردان بریتانیایی، همکاری‌های متعددی داشته‌است. پوپ، موفق شد برای فیلم‌برداری فیلم "آقای ترنر" جایزهٔ بهترین فیلمبرداری جشنواره فیلم کن (۲۰۱۴) را از آنِ خود کند. او همچنین برای فیلم‌برداری "شعبده‌باز" (۲۰۰۶) نامزدِ دریافت جایزهٔ اسکار شد.
نانسی اولیور (؛ زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۵۵) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او که برای نوشتنِ بخش‌هایی از مجموعه تلویزیونی پرطرفدارِ "شش فوت زیر زمین" (۲۰۰۵ - ۲۰۰۱) معروف است، موفق شد برای نوشتنِ فیلم‌نامهٔ فیلم "لارس و دختر واقعی" (۲۰۰۷) در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی نامزد جایزه اسکار شود.
استیون نایت ()؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۵۹) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان بریتانیایی است. او نویسندهٔ فیلم‌نامهٔ "تابو" (۲۰۱۷)، "چیزهای زیبای کثیف" (۲۰۰۲) و "قول‌های شرقی" (۲۰۰۷) است و دو فیلمِ "لاک" (۲۰۱۳) و "مرغ مگس"(۲۰۱۳) و سریال "دیدن" (۲۰۱۹) را نوشته و کارگردانی کرده‌است. استیون نایت موفق شد برای نوشتنِ فیلم‌نامهٔ "چیزهای زیبای کثیف" در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی نامزد جایزه اسکار شود. او همچنین نویسنده و سازنده سریال "پیکی بلایندرز" هست.
اندرو شینمن () یک تهیه‌کننده، تهیه‌کننده تلویزیونی، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او جایزه امی ساعات پربیننده را برای تهیه‌کنندگی مجموعه تلویزیونی "ساینفلد" (۱۹۹۳) از آنِ خود کرد و برای تهیه‌کنندگیِ فیلم "چند مرد خوب" (۱۹۹۲) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد.
خانهٔ رؤیایی فیلمی در ژانر تریلر روانشناسانه به کارگردانی جیم شریدان است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. بازیگران اصلی فیلم دنیل کریگ، ریچل وایس، نائومی واتس و مارتون سوکاس هستند. داستان فیلم. ویل آتنتون (دنیل کریگ)، یک ناشر موفق در یکی از انتشارات شهر نیویورک است که شغل خود را رها می کند تا روی نوشتن کتابش تمرکز کند و در عین حال زمان بیشتری را با همسرش لیبی (ریچل وایس) و دختران خردسالش ، تریش و دی دی بگذراند. خانواده او در ابتدا خوشحال هستند که در "خانه رویایی" خود واقع در شهرستان فیرفیلد در نزدیکی جنگل زندگی می
واقع در شهرستان فیرفیلد در نزدیکی جنگل زندگی می کنند. کم کم اتفاقات ناراحت کننده و عجیبی برای خانواده او رخ می دهد ، از جمله آنکه روزی دختران ، مرد عجیبی را می بینند که در کمین بیرون از خانه نشسته است و به آنها نگاه می کند. به نظر می رسد این مرد کمین کرده و دیگر اتفاقات به جنایتی مربوط می شود که پنج سال قبل در این خانه انجام شده است ، زمانی که مردی به نام پیتر در این خانه ، ظاهراً همسر و دو فرزند دخترش را به قتل رسانیده است و سپس در بیمارستان روانی بستری شده ، بیمارستانی که اخیراً او(پیتر) را به دلیل کمبود
، بیمارستانی که اخیراً او(پیتر) را به دلیل کمبود شواهد مرخص کرده است. ویل سعی می کند برای حل این مشکلات از پلیس محلی کمک بگیرد، اما به نظر می رسد که آنها تمایلی به کمک کردن ندارند و چیزی را ظاهراً از او پنهان می کنند. ویل همچنین به همسایه‌اش،آن(نائومی واتس) نزدیک می‌شود ، همسایه ای که به نظر ترسیده است، در حالی که شوهرش(شوهر آن) ، جک (مارتون چوکاش) خصومت آشکاری نسبت به ویل نشان می‌دهد. ویل تصمیم می گیرد تحقیقات خود را انجام دهد و از تاسیساتی که پیتر در آن قرار داشته بازدید می کند ، ویل با مشاهده ی رییس
قرار داشته بازدید می کند ، ویل با مشاهده ی رییس پلیس و فیلم ظبط شده ای ، متوجه می شود که خود او در واقع پیتر است و شخصیت به نام ویل برگرفته از خیالات اوست ، در جریان حمله ای که جان همسر و دخترانش را گرفت، پیتر از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت، بنابراین او هیچ خاطره ای از قتل ها نداشته است . او برای کنار آمدن با این غم ، توهمی را ساخت که در آن خانواده‌اش هنوز زنده هستند و هویت جدیدی برای خود بر اساس نوار شناسایی بستری خود "W1-1L 8-10-10" (wiil eight tenten)ایجاد کرد. ، اما در ذهن پیتر، این خانه هنوز
کرد. ، اما در ذهن پیتر، این خانه هنوز دست نخورده است و لیبی و دختران در آن زندگی می‌کنند .پیتر به زور از خانه ویران شده توسط مقامات بیرون آورده می شود. آن(نائومی واتس)، که به بی گناهی او اعتقاد دارد و به ملاقات او در بیمارستان می رفت ، پیتر را تشویق می کند که به زندگی ادامه دهد، اما پیتر در نهایت به خانه برمی گردد تا با خاطراتش روبرو شود و در نهایت متوجه می شود که او همسر و فرزندانش را نکشته است. بلکه یک مرد محلی به نام بویس (الیاس کوتاس) بود که به خانه ی پیتر وارد شده و خانواده پیتر را با شلیک گلوله کشته.
وارد شده و خانواده پیتر را با شلیک گلوله کشته. لیبی در حالی که بویس را نشانه گرفته بود، به طور تصادفی به پیتر شلیک کرد. پیتر و آن به طور ناگهانی توسط جک مورد حمله قرار می‌گیرند، او فاش می‌کند که بویس را برای کشتن آن (همسرش) 5 سال قبل به تلافی طلاق و به دست آوردن حضانت کامل دخترشان، کلوئی، استخدام کرده است. با این حال، بویس به خانه اشتباهی رفته و به اشتباه خانواده پیتر را کشته. جک با کمک بویس تصمیم می گیرد خود آن(نائومی واتس)را بکشد و خانه را به آتش بکشد و پیتر را به قتل او متهم کند. او همچنین برای از بین
پیتر را به قتل او متهم کند. او همچنین برای از بین بردن او به عنوان شاهد (و برای حمله به خانواده اشتباه) به بویس شلیک می کند. همانطور که جک آتشی را شعله ور می کند، پیتر بر جک غلبه می کند و آن را با کمک همسرش لیبی که حال روح است نجات می دهد و معلوم می شود لیبی مانند دخترانشان یک روح است و نه یک توهم ذهنی. بویس قبل از کشته شدن روی جک بنزین می‌پاشد، این باعث می‌شود که جک وقتی می‌خواهد از میان شعله‌های آتش فرار کند، بسوزد. در حالی که آن و کلویی دوباره به هم می پیوندند، پیتر با روح همسر و فرزندانش خداحافظی می
پیوندند، پیتر با روح همسر و فرزندانش خداحافظی می کند. مدتی بعد، می بینیم که پیتر به نیویورک بازگشته و کتابی پرفروش به نام خانه رویایی منتشر کرده است که در آن تجربیات غم انگیز خود را بازگو می کند.
جهان‌نیوز، یک وبگاه خبری اصولگرا وابسته به علیرضا زاکانی است. که مدیرمسئولی آن در حال حاضر بر عهدهٔ حسین خان بابازاده است. مرامنامه. در مرامنامه این وبگاه خبری، هدف اصلی از تأسیس جهان نیوز، اطلاع‌رسانی شفاف، روشنگری، بصیرت بخشی و ایجاد تفکر و افزایش قدرت تحلیل در بین مخاطبان عنوان شده و آمده‌است: «معتقدیم این موارد از مهمترین مأموریت‌های رسانه اسلامی است که «جهان نیوز» سعی داشته و دارد که در آن مسیر فعالیت نماید. اگرچه معترفیم تا رسیدن به چنین الگویی راه بسیاری را در پیش داریم و اشتباهاتی نیز در این زمینه
را در پیش داریم و اشتباهاتی نیز در این زمینه داشته‌ایم.» عملکرد. بنا به معرفی نامه خودنوشت این وبگاه خبری، ادعا دارد که فعالیتی با رویکرد ضدفساد دارد و تاکنون پرونده‌های افشاگرانه زیادی را برملا کرده که از جمله آن به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
با زوهان درگیر نشو () یک فیلم به کارگردانی دنیس داگن است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. خلاصه داستان. این فیلم داستان یک سرباز اسرائیلی به نام زوهان (آدام سندلر) را نشان می‌دهد که از قدرت بدنی بالایی برخوردار است و ارتش اسرائیل به آن وابسته است، ولی خود زوهان علاقه‌ای به اینکار ندارد. او ترجیح می‌دهد یک آرایشگر باشد، به همین دلیل مخفیانه به آمریکا می‌رود و در آرایشگاه یک دختر فلسطینی مشغول کار می‌شود.
فابیو ولو (؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۶۴) بازیکن سابق والیبال اهل ایتالیا است. او در حال حاضر به عنوان مفسر در تلویزیون فعالیت می‌کند. فابیو از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۳ عضو تیم ملی ایتالیا بود و توانست مدال برنز المپیک ۱۹۸۴ را در زمان عضویت خود در تیم ملی به دست آورد. ولو در سال ۲۰۰۳ از دنیای والیبال خداحافظی کرد که در آخرین فصل حضور خود در تیم لوبه بانکا حضور داشت. او در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۰ عضو باشگاه مودنا بود و به افتخارات زیادی از جمله ۶ قهرمانی سری آ، ۵ قهرمانی جام حذفی ایتالیا، ۴ قهرمانی لیگ قهرمانان والیبال اروپا