payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به فضا پرتاب شدند. برقراری و قطع تماس دوباره. فیله در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ (۲۴ خرداد ۱۳۹۴) با نزدیکتر شدن دنباله‌دار به خورشید و افزایش ساعت‌های نورگیری، دوباره به کار افتاد. فیله بکار افتادن دوباره خود را در توییتر با این پیغام اعلام کرد: "سلام زمین، صدای من را می‌شنوی؟" روزتا هم با توئیتی پاسخ داد: "یک خبر فوق‌العاده، کاوشگر من، فیله بیدار شده‌است." در تاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۱۵ (۱۸ تیر ۱۳۹۴) بار دیگر تماس با کاوشگر فیله بار دیگر قطع شد. این قطع تماس احتمالاً به دلیل گازهای متصاعد شده از سطح دنباله‌دار و جابجایی دوباره
متصاعد شده از سطح دنباله‌دار و جابجایی دوباره کاوشگر باشد که مانع از تابش نور آفتاب بر صفحات خورشیدی و مسدود شدن آنتن‌های فیله شده باشد به‌طوری‌که یکی از فرستنده‌های آن از کار افتاده باشد. فیله پیش از اینکه از کار بیفتد تصاویر و اطلاعات مربوط به محل فرود خود را مخابره کرده بود اما محل فرود آن برای دانشمندان نامعلوم باقی ماند. در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۱۶ (۱۵ شهریور ۱۳۹۵) با تصاویر جدیدی که روزتا مخابره کرد این حدس دانشمند را تأیید شد که فیله زیر بر آمدگی یک صخره قرار گرفته‌است. آن‌ها گفتند که اینکه امیدی به
قرار گرفته‌است. آن‌ها گفتند که اینکه امیدی به بازیافت کاوشگر فیله وجود ندارد و برخی از دستگاه‌های آن در سرما از کار افتاده‌اند و اینکه محل دقیق آن مشخص شده به دانشمندان در تجزیه و تحلیل بهتر اطلاعاتی که این کاوشگر ارسال کرده کمک می‌کند. دانشمندان قصد دارند با سقوط مدارگرد روی سطح دنباله‌دار به مأموریت روزتا پایان دهند. برترین دستاورد علمی ۲۰۱۴ از نگاه مجله ساینس. فرود نرم این کاوشگر بر روی دنباله‌دار ۶۷ پی به عنوان برترین دستاورد علمی ۲۰۱۴ از سوی مجله ساینس برگزیده شد. نمایندگان مجله ساینس در بیانیه‌ای
برگزیده شد. نمایندگان مجله ساینس در بیانیه‌ای اعلام کردند:
سرت را بدزد، احمق! یا یک مشت دینامیت (به انگلیسی: A Fistful of Dynamite) فیلمی به سبک وسترن اسپاگتی محصول سال ۱۹۷۱ ایتالیا به کارگردانی سرجو لئونه است. راد استایگر و جیمز کابرن در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم که بر بستر انقلاب مکزیک روایت می‌شود، دومین نسخه از سه‌گانهٔ غیررسمی سرجو لئونه به‌شمار می‌رود؛ فیلم اول "روزی روزگاری در غرب" و فیلم آخر "روزی روزگاری در آمریکا" بود که ۱۳ سال بعد منتشر شد. این فیلم، که آخرین فیلم وسترن لئونه به‌حساب می‌آید، از دید برخی به‌عنوان یکی از
لئونه به‌حساب می‌آید، از دید برخی به‌عنوان یکی از نادیده‌انگاشته‌شده‌ترین فیلم‌های لئونه لقب گرفته‌است. خلاصه داستان. سال ۱۹۱۳. «خوان میراندا» (استایگر)، دهقان مکزیکی، با پدر و شش فرزندش به راهزنی روی می‌آورَد. آنان به «شان مالوری» (کوبرن)، متخصص انفجار ایرلندی، برمی‌خورند و «خوان» فکر می‌کند که با کمک «شان» می‌تواند به آرزوی قدیمی‌اش، یعنی سرقت از بانک ملی شهر مِسا وِرده، برسد….
سازمان ژنوم انسان یا دراختصار HUGO برگرفته از همین نام در انگلیسی٬ یک تشکیلات درگیر پژوهش‌های مربوط به نقشه‌برداری ژنتیک و پروژه ژنوم انسان است. این سازمان در سال ۱۹۸۹ به عنوان تشکیلاتی بین‌المللی راه‌اندازی شد. از وظیفه‌های پایه این سازمان و کمیته‌های زیرگروه آن٬ ایجاد و استانداردسازی نامگذاری‌های گونه‌های ژن و پروتئین انسانی تعریف شده‌است. جستارهای وابسته. پروژه ژنوم انسان
احمد شیبانی (زاده ۱۳۲۹ در سمنان) عضو شورای‌ عالی سازمان انتقال خون، مدیر کل نظارت بر امور دارو و مواد غذایی وزارت بهداشت در دولت هاشمی رفسنجانی و در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد (از ۲۸ شهریور ۱۳۸۸) و همچنین نخستین رئیس سازمان غذا و دارو پس از تأسیس در سال ۱۳۹۰ بود. او در آخرین ماه‌های فعالیت دولت احمدی‌نژاد و در دوران سرپرستی محمدحسن طریقت منفرد در وزارت بهداشت پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی در فروردین ۱۳۹۲ در حالی که تنها چند ماه از فعالیت دولت احمدی‌نژاد باقی‌مانده بود، برکنار گردید. شیبانی دکترای داروسازی
بود، برکنار گردید. شیبانی دکترای داروسازی خود را در سال ۱۳۵۴ از دانشگاه تبریز گرفت. او از سال ۵۴ در وزارت بهداشت فعالیت می‌کند و سِمت‌ های مختلفی از جمله مدیریت شرکت فرآورده‌های تزریقی و دارویی ایران شرکت پارس دارو، شرکت داروپخش (هولدینگ) را نیز داشته‌است. وی همچنین مدیر شرکت گسترش و سرمایه‌گذاری دارویی ایران، عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان ایران ، هیئت مدیره نظام پزشکی تهران بزرگ، هیئت مدیره سندیکای تولیدکنندگان داروهای انسانی نیز بوده‌است. ریاست بر سازمان غذا و دارو. پس از تصویب تأسیس سازمان غذا و دارو
غذا و دارو. پس از تصویب تأسیس سازمان غذا و دارو در شورای‌عالی امور اداری، شیبانی به‌عنوان اولین رئیس این سازمان حکم خود را از مرضیه وحید دستجردی وزیر وقت بهداشت در ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ دریافت کرد. وی همزمان معاون داروی این وزارت خانه نیز بود. و نیز عضو هیئت مدیره شرکت توسعه گردشگری ایران می‌باشند. جنجال پیرامون ارز دارو. در دوران ریاست وی بر سازمان غذا و دارو و همزمان با تحریم‌های گسترده علیه ایران و بحران ارزی کشور جنجال‌هایی پیرامون سرنوشت ارز دارو مطرح شد. در این جنجالها بانک مرکزی و وزارت بهداشت یکدیگر را
این جنجالها بانک مرکزی و وزارت بهداشت یکدیگر را به اتهاماتی پیرامون تخصیص ارز دارو به مواردی همچون واردات کالاهای لوکس همچون زین اسب، خودروهای لوکس و غیره متهم ساختند. ادعای رونمایی از دارو. در دوران دولت محمود احمدی‌نژاد که بخشی از آن مصادف با ریاست وی بر سازمان غذا و دارو ادعاهایی مبنی بر ساخت دارو برای بیماری‌های سخت همچون ایدز و ام اس و همانند با تبلیغات فراوان مطرح گردید. پس از پایان دولت احمدی نژاد رسانه‌ها نوشتند که اغلب این موارد غیر واقعی یا اغراق‌آمیز بوده‌است. واردات دارو از هند و چین. موضوع
بوده‌است. واردات دارو از هند و چین. موضوع واردات دارو یا مواد اولیه دارو و تجهیزات پزشکی از هند، چین و سایر کشورهای آسیایی که از سوی برخی رسانه‌ها و نمایندگان مجلس طرح و از سوی وزارت بهداشت تکذیب می‌گردید که از دیگر رویدادهای مرتبط با دوران ریاست وی بودند. برکناری از سمت‌ها. پس از برکناری مرضیه وحید دستجردی از وزارت بهداشت توسط احمدی‌نژاد و انتصاب طریقت منفرد به‌عنوان سرپرست وزارتخانه، وی در اردیبهشت ۱۳۹۲ احمد شیبانی را در کنار تعدادی دیگر از مسئولان وزارت بهداشت برکنار کرد درحالی‌که مدت چندانی به پایان
بهداشت برکنار کرد درحالی‌که مدت چندانی به پایان کار دولت احمدی نزاد باقی نبود. وزارت بهداشت مدعی بود که وی استعفا کرده و وی مدعی بود که برکنار شده‌است. وی در این باره گفت: «بنده به هیچ وجه از سمت خود به عنوان معاون وزیر و رئیس سازمان غذا و دارو استعفا نکرده‌ام و این مسئولیت را ترک نکردم، دوستان و مسئولان جدید وزارت بهداشت مایل به ادامه همکاری با بنده نبودند و قبل از تعطیلات و در آخرین روزهای سال گذشته به من گفتند که این سمت را تحویل دهم… بنده تمایلی ندارم که در این مورد صبحت کنم و در مورد مشکلات دارویی
که در این مورد صبحت کنم و در مورد مشکلات دارویی کشور که سال گذشته به آن مواجه بودیم هم صحبت نمی‌کنم. در مورد جایگزینم در سازمان غذا و دارو نیز اطلاعی ندارم.» عباس حاجی آخوندی به‌عنوان ریس بعدی این سازمان منصوب گردید.
She ضمیر شخصی سوم شخص مفرد مؤنث در زبان انگلیسی است. برای اشاره به کشتی‌ها، قایق‌ها و اسلحه و گاهی جانور ماده حیوانات نیز از she استفاده می‌شود.
سلجوق‌نامه کتابی است تاریخی نوشته ظهیرالدین نیشاپوری دربارهٔ دودمان سلجوقیان در ایران از ابتدای حکومت طغرل بیک می‌باشد. سلجوق‌نامه اگر چه خلاصه و گاهی نادرست است، ولی مهم‌ترین مرجع موجود فارسی هم عصر سلجوقیان و در مورد تاریخ آن دودمان به‌شمار می‌آید. روی این نسخه، عنوان یا نام نویسنده نوشته نشده، اما با توجه به اینکه به طغرل سوم اهدا شده و از اشارات‌های راوندی و ابوالقاسم قاشانی دربارهٔ شناسایی این نسخه تردید وجود ندارد. این کتاب بسیار ساده و جذاب نوشته شده و وقایع‌نگاران زیادی این کتاب را پایه نظریات خود
و وقایع‌نگاران زیادی این کتاب را پایه نظریات خود در این دوره قرار داده‌اند. در مقایسه این نسخه با کتاب‌های تاریخی دیگر نیز مشخص شد که تعدادی از کتاب‌های اندیشمندان نظیر راوندی، رشیدالدین فضل‌الله و ابوالقاسم قاشانی، بسیاری از بخش‌های کتاب‌های خود را از این کتاب با کمی تغییرات یا گاهی بدون هیچ تغییری نقل کرده‌اند. سلجوق‌نامه برای اولین بار توسط دکتر الکساندر مورتن تصحیح شده و با حمایت مؤسسه گیب از سوی انتشارات بریل در سال ۲۰۰۴ در انگلستان به چاپ رسید. تصحیح مورتن از این کتاب در سال ۱۴۰۰ به همراه برخی
تصحیح مورتن از این کتاب در سال ۱۴۰۰ به همراه برخی یادداشتهای استاد ایرج افشار و بعض افزوده های دیگر توسط انتشارات میراث مکتوب منتشر شد. ین کتاب درقرن ششم هجری تألیف شده‌است. سلجوقنامه از مهم‌ترین و شاید یکی ازبهترین کتب دست اول برای شناسایی وپژوهش در زمینه سلجوقیان باشد. نویسندهٔ این کتاب در دورهٔ سلجوقیان می‌زیسته و با چشم خود رویدادهای این دورهٔ زمانی را بررسی کرده‌است. ظهور سلجوقیان در تاریخ ایران و آسیای غربی عموماً از بزرگترین وقایع دورهٔ جدید به‌شمار می‌آید، یکی از مهم‌ترین اقدامات آنان در دورهٔ
می‌آید، یکی از مهم‌ترین اقدامات آنان در دورهٔ حکومتشان رسمی‌کردن زبان فارسی و استقلال بخشیدن به ایران به‌طور حقیقی آن بود. کتاب سلجوقنامه بانثری متکلف اما نسبتاً روان نگارش یافته‌است. قرار گرفتن این اثر در کنار راحة الصدور راوندی، متن مختصر و موجز آن و نپرداختن آن به جزئیات که همواره مورد توجه کاوش گران علم تاریخ است ونیزوجود منابع غنی به زبان عربی دربارهٔ تاریخ سلجوقیان این اثر را همواره مورد بی‌توجهی قرار داده است. باوجود آن که کتاب سلجوقنامه یکی ازحساس‌ترین نگارش‌ها دربارهٔ تاریخ سلجوقیان بوده‌است ولی
نگارش‌ها دربارهٔ تاریخ سلجوقیان بوده‌است ولی تاکنون مورد توجه جدی قرارنگرفته‌است. ظهیرالدین نیشابوری که از بزرگان دربار حکومت سلجوقی و معلم دو نفر از شاهزادگان این سلسله بوده، در روزگار آخرین حاکم سلجوقی ایران یعنی طغرل بن ارسلان به نگارش این اثر پرداخته. (۵۹۰_۵۷۱ق) آخرین پادشاه سلجوقی نگاشته است. در سال ۵۹۹ ابوحامد محمد بن ابراهیم، وقایع دوران طغرل سوم را به کتاب سلجوقنامه افزوده است. اسماعیل افشار، نسخه این کتاب را که با کتاب زبدة التواریخ یک جلد شده بود، یافته و در سال ۱۳۳۲ به چاپ رسانده است. این اثر به
یافته و در سال ۱۳۳۲ به چاپ رسانده است. این اثر به واسطه آن که قدیمی‌ترین منبع فارسی در خصوص این دوره ازتاریخ ایران است و نیز نگاه تحلیل گرایش ارزش قابل توجهی دارد. این کتاب در زمانی نوشته شده‌است که سلاجقه دوران طلایی خود را پشت سرگذاشته و دچارکشمکش‌ها و رقابت‌ها و ماجراهایی ویران گربودند، از این رو مورخ با توجه به تجربه‌هایی که ازسیر تاریخ دولت سلجوقی از ابتدا تا زمان خود داشت تحلیلی دقیق از عوامل ضعف وانحطاط حکومت سلجوقیان ارائه کرده‌است که در نوع خود بی نظیر است. کتاب سلجوقنامهٔ ظهیر الدین نیشابوری به
نظیر است. کتاب سلجوقنامهٔ ظهیر الدین نیشابوری به عنوان قدیمی‌ترین منبع فارسی دربارهٔ حکومت سلجوقیان، توجه ویژه به نظامیان و به تعبیر این کتاب در تشکیل و تحول ساختار حکومت دارد. گرچه در این اثر به دیگر نهادها ازجمله نهاد خلافت و سلطنت نیز پرداخته می‌شود، در کتاب سلجوقنامه به امرا و دخالت ایشان در تمام امور و ناکامی تلاش دیوان سالاران در تعدیل و بست دادن ایشان به قدرت پرداخته شده‌است. سلجوقنامه، به نثری سلیس و روان و به دور از حاشیه پردازی و زیاده گویی نوشته شده وتصویری غنی از وقایع سیاسی حکومت سلجوقی به دست
وتصویری غنی از وقایع سیاسی حکومت سلجوقی به دست می‌دهد. فلسفه بندی کتاب بر اساس دوران حکومت سلجوقی ترتیب داده شده و مقدم، کوتاه ولی پر مغز آن روزنه‌های دقیق به نوع تاریخ نگری و مورخ و نگاه او به ساختار حکومت سلجوقی در مقابل خواننده می‌نشیند. جنگ قدرت میان دیوان سالاران و نظامیان پیش از حکومت سلجوقیان و در دیگر سلسله‌های ایران اسلامی از جمله سامانیان، آل بویه و غزنویان نیز وجود داشت؛ ولی درحکومت سلجوقی به واسطهٔ گسترش آن در بعد زمان و مکان و پیچیدگی ساختار این حکومت نسبت به حکومت‌های دیگر، نمود بیشتری یافت.
حکومت نسبت به حکومت‌های دیگر، نمود بیشتری یافت. ترکمانان سلجوقی توانستند نزدیک به دو قرن به قلمرو وسیعی ازماوراالنهر تا دریای مدیترانه حکومت کنند و این مسئله در تاریخ ایران تا آن دوره بی نظیر بود. کتاب سلجوقنامه از نظامیان با عنوان کلی امرا نام می‌برد و به قدرت و تنها برای ضرورت، اسامی بعضی ازمقامات نظامی را عنوان کرده‌است. منظور ازاجرا مقامات نظامی حکومت سلجوقی بودند؛ که در مراتب مختلف از جمله فرماندهی نظامی، فرمانروایی شهرها و ولایات و انجام وظیفه زیر نظر اجرای صاحب منصب قرارمیگرفتند. درکتاب سلجوقنامه،
اجرای صاحب منصب قرارمیگرفتند. درکتاب سلجوقنامه، خواجه نظام الملک به عنوان بزرگترین مغز متفکر سیاست‌مداری در دورهٔ سلجوقی معرفی می‌شود که سعی دارد ضمن ایجاد یک نیروی متمرکز درجامعهٔ زیر نظر سلطان، جامعه را از حرکت به سمت زیاده خواهی امرا بازداشته و در جهت استفادهٔ مؤثر از ایشان رهنمون شود. یکی از عرصه‌هایی که امرا و نظامیان در تمام دورهٔ حکومت سلجوقی خود را محق به دخالت در آن می‌دانستند. مسئلهٔ جانشینی بود و در این زمینه ائتلاف ایشان بر مرحلهٔ جانشینی همواره دغدغه‌هایی جدی برای شاهزادگان داوطلب سلطنت بوده.
دغدغه‌هایی جدی برای شاهزادگان داوطلب سلطنت بوده. سلجوقنامه در داستان جانشینی الب ارسلان (۴۶۵_۴۵۵ق) به جای طغرل به مخالفت برخی از نظامیان ازجمله قتلمش وایجاد درگیری میان ایشان پرداخته، تلاش خواجه نظام الملک دراشتی دادن آن‌ها و خواهش از آلب ارسلان برای بخشیدن رقبای فعلی را مورد توجه قرار می‌دهد. قدرت نمایی امرا نه تنها در دورانش ضعف سلاطین و وزرا که در اوج قدرت سلاطین نیز نمود داشت و آن‌ها را به زیاده خواهی بیشتر وامی‌داشت. با بر سلجوقنامه امرا برخلاف سلطان و وزیر که در ساختار قدرت تعریف دقیق و مشخص تری
و وزیر که در ساختار قدرت تعریف دقیق و مشخص تری داشتند و بهترمیتوان برای آن‌ها حدودی از قدرت را تعیین کرد. حیطه اختیارات نامشخص تری داشتند. دقیق نبودن حدود قدرت ایشان و دخالت آن‌های ساختار اختیارات سلطان و وزیر تصویری سیال و رعب‌انگیز از قدرت امرا در ذهن خواننده ترسیم می‌کند.
کری آرمسترانگ (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در فیلم "بسیار عالی آقای داندی"، "ایمی"، "یک روز عالی" و "دختر اقیانوس" بازی کرده‌است.
اما بوث ( (زادهٔ ۱۹۸۲) یک هنرپیشه اهل استرالیا است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم خدایان مصر اشاره کرد.
۰۳۲c یک مجله آلمانی با موضوع مد و پوشاک و هنر است که در سال ۱۹۹۹ توسط جورگ کخ و ساندرا فون مایر-میرتنهاین شروع به انتشار یافت. همکاران شامل متیو بارنی، دیوید وودارد، هادی سلیمان، هانس-اولریخ ابریست، ولفگانگ تیلمنز و رم کولهاس است. این مجله، با اینکه یک مجلهٔ فرهنگی آلمانی است اما به زبان انگلیسی است که سالانه دو بار در برلین منتشر می‌شود و تیراژ آن ۴۰۰۰۰ نسخه است؛ همچنین، در سال ۲۰۰۸، تعداد ۳۵۰۰۰ نسخه از آن در کشورهای غیر آلمانی زبان فروخته شد. این مجله، زمینه‌های هنر و ادبیات، معماری، تحقیقات شهری و مد را
هنر و ادبیات، معماری، تحقیقات شهری و مد را پوشش می‌دهد. نام این مجلۀ فرهنگ،ی از کد نام یک رنگ قرمز روشن و پررنگ از پانتون (مقیاس رنگی که رنگ راهنمای صفحه اول است)، گرفته شده‌است. جوایز. در سال ۲۰۰۷ روزنامه‌های نیویورک تایمز و اینترنشنال هرالد تریبون این مجله را به‌عنوان «بهترین مجلهٔ جهان» انتخاب کردند؛ همچنین، این مجله در سال ۲۰۰۸ برندهٔ جایزهٔ لید شد.
میدان چایی یا مهرانه رود، رودخانه ای است با طول ۲۵ کیلومتر که از شهر تبریز می‌گذرد. سرچشمه این رود از کوه‌های سهند است. یکی از رودهای استان آذربایجان شرقی است که از میان شهر تبریز می‌گذرد. رود باسمنج پس از ورود به تبریز، در شرق این شهر و قسمت شمالی آن اسبه‌ریز نامیده می‌شود و قسمت جنوبی قوری چای نامیده می‌شود. این دو قسمت در محلهٔ پل‌سنگی باغمیشه به یک‌دیگر می‌پیوندند و مهرانه‌رود را تشکیل می‌دهند. و در قسمت غرب تبریز به تلخه‌رود می‌پیوندد. خاقانی شاعر نامدار سده ششم در خصوص این رود چنین سروده‌است:
قوری‌چای رودی است در استان آذربایجان شرقی که در شمال شرقی مرکز تبریز به تلخه رود می‌ریزد. پل سنگی از جمله پل‌هایی است که بر روی این رود ساخته شده‌است.همچنین بزرگراهی به نام چای‌کنار در کناره‌های این رود ساخته شده که از میانه شهر می‌گذرد و شرق و غرب شهر را به هم متصل می‌کند. نام قوری‌چای به معنای رود خشک است. در اواخر قرن چهارده آب این رود آلوده و غیرقابل نوشیدن بوده‌است.
ابهررود رودخانه‌ای است که از ارتفاعات کوه سندان در شمال روستای عمیدآباد و کوه ملا در جنوب ابهر سرچشمه گرفته و با پیوستن این دو سرشاخه در محلی به نام بینارو یا «بن رودخانه» در جنگل‌های قدیمی و دست کاشت ابهر به یکدیگر رودخانه ابهررود را تشکیل می‌دهند. این رودخانه شمالی‌ترین سرشاخه رود شور است. ابهررود پس از گذشتن از شهرهای ابهر و تاکستان در جنوب قزوین در میانه جاده قزوین به بوئین زهرا با پیوستن به رودخانه خررود، رود شور را شکل می‌دهد. در ادامه رودخانه شور با گذر از استان البرز به تالاب مره در استان قم ختم
گذر از استان البرز به تالاب مره در استان قم ختم می‌شود. میزان آب این رودخانه در زمان نگارش کتاب ابهر گذری و نظری (اواخر دهه ۱۳۶۰ شمسی)، در ایستگاه (هیدرومتریک) روستای قروه ۳۱۶ میلیون متر مکعب در سال اندازه‌گیری شده است. با وجود این که در سرشاخه‌ها، این رود جریان دارد و هر سال آبی سد کینه ورس از نخستین سدهای کشور است که سرریز می‌شود در حال حاضر این رودخانه در محدوده شهر ابهر کاملاً خشک است. در صورت بارش مناسب در زمستان و بهار با طغیان رودخانه می‌توان در ابهر، آب در بستر رودخانه دید. دربارهٔ رودخانه. این
آب در بستر رودخانه دید. دربارهٔ رودخانه. این رودخانه تا پیش از تغییرات اقلیمی اخیر و تغییر ابزار کشاورزی سنتی (عمده کشاورزی در حاشیه ابهررود هنوز برمبنای روش‌های سنتی است) از قنات و گاوآهن به موتورچاه عمیق و تراکتور، یک رودخانه دائمی بود. افزون بر مطالب تاریخی که در کتاب‌های نویسندگان ابهری وجود دارد، نقشه‌ای که ارتش ایالات متحده در زمان جنگ دوم جهانی تهیه کرده است در سه نقطه به دائمی بودن این رودخانه از صائین قلعه تا جنوب تاکستان اشاره می‌کند. با توجه به اقلیم منطقه احتمال خشک شدن‌های مکرر این رودخانه در
منطقه احتمال خشک شدن‌های مکرر این رودخانه در دوره‌های زمانی طولانی متصور است ولی برای این ادعا باید مطالعات زمین‌شناسی تاریخی صورت گیرد. یکی دیگر از دلایل احتمال خشک شدن‌های مکرر تاریخی این رودخانه، مسیرهای متعددی است که از تاکستان تا آبیک دیده می‌شود. این احتمال وجود دارد که با خشکسالی و کم‌آب شدن، زمین‌های حاشیه رودخانه به دلیل آبرفتی و حاصلخیز بودن مورد تصرف قرار گرفته و زیر کشت رفته باشد. مجدداً با بارش بیشتر رودخانه طغیان کرده و در مسیر قبلی یا مسیر جدید به حیات خود ادامه داده است. مطالعهٔ ساختار
جدید به حیات خود ادامه داده است. مطالعهٔ ساختار فرونشست زمین در این محدوده افزون بر مشخص کردن بستر احتمالی رودخانه می‌تواند مکان‌های تاریخی سکونت اقوام قدیمی مانند کاسپیان در این محدوده را نیز مشخص کند. این رود در استان زنجان از شهرهای صائین قلعه، هیدج، خرمدره و ابهر عبور می‌کند. پس از عبور از روستای قروه، از روستای فارسجین وارد استان قزوین می‌شود. در استان قزوین از روستاهای شهرستان‌های تاکستان، بوئین زهرا و آبیک می‌گذرد. در جنوب آبیک، شوره زاری است که محل تلاقی ابهررود و خررود است. البته در نقشه‌های
محل تلاقی ابهررود و خررود است. البته در نقشه‌های تاریخی (مثلاً همین مرجع) این شوره زار به عنوان باتلاق یاد شده است. این رود در مسیر خود پس از پیوستن به خررود، در جنوب اشتهارد، منطقه‌ای نزدیک به روستای جارو به دلیل شیب کم و وسعت زیاد نمک‌زارهایی تشکیل شده است که مناظر طبیعی خاصی را پدیدآورده است. از بهم پیوستن دو رودخانهٔ ابهررود و خررود، رود شور پدید می‌آید. با توجه به وجود رودخانه‌های متعددی به نام شور در فلات ایران این رودخانه با نام رود شور (تهران) شناخته می‌شود. رودخانه شور با عبور از برخی نمک‌زارهای
می‌شود. رودخانه شور با عبور از برخی نمک‌زارهای بین راه بر شوری این آب افزوده شده و در پل آصف‌الدوله در نزدیکی پلیس راه ماهدشت کاملاً شور شده و به طرف جنوب شرقی جریان می‌یابد و نهایتاً به حوضه آبریز دریاچه مسیله یا دریاچه نمک در استان قم می‌ریزد. زیست‌بوم رودخانه. در حال حاضر ابهررود و حاشیه آن با مشکلات فراوان ناشی از خشکسالی و به خصوص تجاوز به حریم آن رنج می‌برد. با توجه به این که در سرچشمه‌های این رودخانه هنوز سرشاخه‌ها خصوصاً در فصولی غیر از تابستان پرآب هستند و آبگیرها را تغذیه می‌کنند، علت اصلی خشک
هستند و آبگیرها را تغذیه می‌کنند، علت اصلی خشک شدن آن را باید در بهره‌برداری غیراصولی و بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی دانست. با سطح فعلی بارش‌ها هنوز اغلب روستاهای بالا دست بدون موتور چاه عمیق آب به اندازه کشاورزی، سبز بودن و طراوت زمین‌های خود دارند. در صورتی که کشور در چند دهه اخیر به جای توسعه کشاورزی به توسعه صنعتی دست می‌زد، از کشت آبی در زمین‌های دیم ممانعت می‌شد، شاید با خشک شدن رودخانه بسیاری از چمشه‌ها و قنات‌های ابهر خشک نمی‌شد. با خشک شدن چشمه‌ها به تدریج باتلاق‌ها، آبگیرها و برکه‌ها که محل زیست
به تدریج باتلاق‌ها، آبگیرها و برکه‌ها که محل زیست قورباغه، ماهی، مار، مارماهی و … بودند، از میان رفت. در حال حاضر بسیاری از موجودات آبگیرها به بالا دست رودخانه مهاجرت کرده‌اند. هنوز می‌توان اثری از این موجودات در سد کینه ورس دید. شاید یکی از دلایل آفت زنجره انگور که تاکستان‌های منطقه را تهدید می‌کند، جابه‌جایی حشرات از باتلاق‌های خشک شده به مزارع باشد. در ادامه خشک شدن آبگیرها، جنگل‌های دست کاشت ابهر به دو دلیل از میان رفت. نخستین و مهم‌ترین دلیل آن عدم نیاز به تیر چوبی برای ساختمان سازی بود. دلیل دیگر آن
به تیر چوبی برای ساختمان سازی بود. دلیل دیگر آن به عدم صرفه اقتصادی برای آبیاری بلند مدت (در اقلیم ابهر درختان تبریزی پس از ۱۰ سال آماده برداشت بودند و تا ۲۰ سال برداشت از این زمین‌ها می‌توانست ادامه بیابد) درختان از آب موتور چاه عمیق است. عمده درختان جنگل‌های دست کاشت ابهر از درختان تبریزی، بید، نارون و سپیدار است. این درختان توسط اهالی کاشته می‌شد که پس از رشد کافی آن‌ها را قطع و به تهران و دیگر شهرهای مجاور حمل می‌کردند. در آن سال‌ها که تیرچوبی به جای آهن در ساخت و ساز استفاده داشت، این درختان دارای
آهن در ساخت و ساز استفاده داشت، این درختان دارای مصرف ساختمانی بودند. افزون بر آن از مصارف صنعتی هم برای این درختان یاد شده است. در حال حاضر این جنگل‌های انبوه که زمانی از خرمدره تا قروه به صورت یکدست وجود داشتند، بخش‌هایی در اندک جاهایی از جمله در پارک پردیس ابهر به جای مانده است. با خشک شدن جنگل‌ها محل زیست روباه، گراز، گرگ، شغال، جوجه تیغی و … از میان رفت. پیش از خشک شدن رودخانه لک‌لک‌ها به صورت فصلی در آغاز بهار به حاشیه ابهررود می‌آمدند و فصول گرم سال را در ابهر می‌گذراندند. در حال حاضر سال‌هاست که
را در ابهر می‌گذراندند. در حال حاضر سال‌هاست که هیچ لک‌لکی به ابهر نمی‌آید. مجسمه لک‌لک‌ها در لانه ایشان که در ابتدای بلوار ۱۷ شهریور ابهر ساخته شده است، یادآور این خاطره است. پیش از خشک شدن این رودخانه دارای ماهی گورخری بود و در برخی از ماه‌های سال پرنده‌هایی چون سلیم طوقی، پرستو، حواصیل سفید بزرگ و عقاب صحرایی در این ناحیه دیده شده است. خشک شدن ابهر رود. تا پیش از انقلاب سفید کشاورزی ایران، یک کشاورزی سنتی با استفاده از نیروی انسانی و گاوآهن و آبیاری با منابع آب سد رودخانه‌ای، بندها، قنات و کاریز بود. در
آب سد رودخانه‌ای، بندها، قنات و کاریز بود. در کتاب «ابهر گذری و نظری» تعداد قنات‌های ابهر، ۵۸ رشته ذکر شده است. این تعداد در برخی منابع (فهرست قنات‌های شهرستان ابهر) تا ۶۷ رشته نیز ذکر شده‌اند. با توسعه ناپایدار و استفاده از ابزار برای استخراج آب و شخم زدن زمین در طول سال‌های پس از انقلاب سفید، به تدریج از اوایل دههٔ ۱۳۷۰ چشمه‌ها، قنات‌ها، باتلاق‌ها و برکه‌هایی که در حاشیه ابهررود بودند، خشک شدند. این خشک شدن به تدریج بود. ابتدا زمین‌های بایر و دیم به کشت آبی با آب به دست آمده از موتورهای چاه عمیق اختصاص
آبی با آب به دست آمده از موتورهای چاه عمیق اختصاص یافتند. با خشک شدن تالاب‌ها و برکه‌ها و توسعه شهر، به تدریج ساخت و ساز در این زمین‌ها آغاز شد. از سوی دیگر به دلیل تغییرات اقلیمی میزان بارش در ابهر سال به سال کمتر شد. با گرم‌تر شدن هوا، برف‌هایی هم که می‌بارید، زودتر آب می‌شد و چشمه‌ها در فصول گرم سال خشک می‌شدند. این کاهش بارندگی‌ها به همراه برداشت بی‌رویه، که از اواخر دهه ۱۳۴۰ شمسی آغاز شده بود، منجر به روندی شد که ابهررود در حال حاضر یک رودخانه کاملاً خشک است. مهم‌ترین معضل خشکی ابهررود، چاه‌های عمیقی
است. مهم‌ترین معضل خشکی ابهررود، چاه‌های عمیقی است که بدون توجه به بارش‌های سالیانه، تنها با توجه به تعریف حق آبه‌ها برمبنای بارش‌های قدیمی تعریف شده‌اند. به این ترتیب که ۷۸۳ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق در دهه ۱۳۷۰ (تعداد چاه‌های آب ابهر که در کتاب «ابهر گذری و نظری» ذکر شده است) در سال‌های بعد با خشک شدن ابهر رود به صورت مجاز به ۸۶۰ حلقه و در همین حد چاه غیرمجاز رسید. البته این روند نه تنها متوقف نشده است که به ارقام چند هزار حلقه در سطح استان رسیده است. شبکه آبرسانی (تاریخی) ابهررود. این رودخانه پیش از خشک
آبرسانی (تاریخی) ابهررود. این رودخانه پیش از خشک شدن کامل، منبع تأمین آب برای شهرها و روستاهای مسیر خود در ابهر و دشت قزوین بود. در حال حاضر به دلیل خشک شدن رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. با توجه به این که برداشت بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی دلیل اصلی این اتفاق است، این امید وجود دارد که با برداشت متناسب با بارندگی، مجدداً سفره‌های آب زیرزمینی تقویت شده و شاهد وجود آب در رودخانه باشیم. آخرین اطلاعات مربوط به دورانی که ابهررود هنوز رودخانه‌ای زاینده بود، در کتاب «در سوک نارون»
رودخانه‌ای زاینده بود، در کتاب «در سوک نارون» آمده است. این اطلاعات مربوط به زمان رضاشاه تا حدود سال ۱۳۷۵ است. در این کتاب از «بند بزرگ» یاد شده است. طبق توضیحات این کتاب این بند در نزدیکی روستای فونش‌آباد بسته شده بود. از آب این بند افزون بر این که مردم شهر ابهر برای مصرف آب شرب استفاده می‌کردند، چهار آسیاب هم می‌چرخید و آرد تولید می‌کرد. در همین منبع به نام برخی از آسیاب‌های آبی ابهررود اشاره شده است و اسناد مالکیت این آسیاب‌ها چاپ شده است. پس از این بند، بندهای دیگری بر روی ابهررود بسته شده بود. به دلیل
بندهای دیگری بر روی ابهررود بسته شده بود. به دلیل پر بودن سفره‌های آب زیرزمینی در فاصله چند صد متری بین بندها، مجدداً به میزانی که بند پرآب شود، آب جمع می‌شد. آب‌بندهای بعدی صرف کشاورزی در مناطق مختلف حاشیه ابهررود می‌شد. از آنجایی که این رودخانه منبع تأمین آب برای شهرها و روستاهای دشت قزوین نیز بود، همین ویژگی آبیاری ابهررود در گذشته و در فصول تابستان به یکی از عوامل اختلاف بین ابهر و تاکستان تبدیل می‌شد. یکی از حوادث تاریخی که در کتاب اخیر اشاره شده است، مربوط به تخریب تمام بندهای ابهر (به جز بند بزرگ)
مربوط به تخریب تمام بندهای ابهر (به جز بند بزرگ) توسط سرلشکر خدایارخان از نظامیان دوران رضاشاه است. این اتفاق از سال ۱۳۱۶ یا ۱۳۱۷ تا زمان برکناری رضاشاه از قدرت اتفاق افتاده است. در پی این اتفاق قیمت زمین‌های پایین دست این بندها دچار سقوط ناگهانی شد. براساس همین اتفاق تاریخی می‌توان نتیجه گرفت که تمام زمین‌های حاشیه ابهررود، آباد شدن و بایر ماندن آن‌ها و حتی تغییر مسیر آن پیرو همین سیاست‌ها و قدرت‌گیری زمین داران محلی بوده است. در حال حاضر به دلیل خشک شدن کامل رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از
کامل رودخانه ویژگی آبیاری این رودخانه کاملاً از میان رفته است. همین امر موجب تجاوز به حریم رودخانه در تمام مسیر آن شده است. طغیان‌های تاریخی ابهررود. رودخانه ابهررود هم از الگوی بارش کشور تبعیت می‌کند. به عنوان مثال سیل ۱۴۰۱ ایران که خسارات زیادی را در امامزاده داوود در سال ۱۴۰۱ به بار آورد، سیل ۱۳۹۸ شیراز که به دلیل ساخت و ساز غیرمجاز در مجاورت دروازه قرآن در ورودی شهر به وجود آمد، همین‌طور دریاچه‌هایی که با یک بارش ناگهانی در دل کویر ایجاد می‌شود و … نمونه‌هایی از بارش‌های ناگهانی و تأثیر گذار در ایران