payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اساطیر. بنیاد اندیشهٔ مندایی همان ثنویت، یا دو بن‌نگری است. دو گوهرِ روح و مادّه از آغاز آفرینش با هم در ستیزند. اساطیر مندایی بیشتر دربارهٔ اقلیم ازلیِ نور، آفرینش زمین و انسان و سفر بازگشتِ روح به سرچشمهٔ سرزمینِ نور است. کتاب مقدس. کتاب مقدس منداییان گنزا ربّا (گنج عظیم) است و به بخش گنزای راست و گنزای چپ تقسیم می‌شود. کتاب‌های شش‌گانه‌ای نیز دارند که عبارت‌اند از: ۱) ادراشا اد یحیی (تعالیم یحیی)؛ ۲) قُلِستا (ازدواج)؛ ۳) اِنیانی (نمازها و نیایش‌ها)؛ ۴) سیدرا اد نشماثا (کتابِ روانِ آدمی)؛ ۵) اِسفَر
۴) سیدرا اد نشماثا (کتابِ روانِ آدمی)؛ ۵) اِسفَر مَلوشی (نجومی)؛ ۶) سیدرا اد مَصوَتَا (کتاب تعمید). پیروان. آن‌ها در جنوب عراق و استان خوزستان ایران بسیار بودند ولی اکنون به تمام دنیا مهاجرت کرده‌اند. از آن‌جایی که مندائیان همواره در ایران و عراق مورد تبعیض قرار گرفته‌اند، در سال‌های اخیر تعداد کثیری از این اقلیت به کشورهای دیگر را به خود کرده‌اند. امروزه مندائیان را در اقصی نقاط جهان همچون سیدنی و سن آنتونیو، تگزاس در شمارش نسبتاً انبوه می‌توان دید. تقویم. تقویم مندائی براساس هبوط (تولد) «آدم» نوشته
تقویم مندائی براساس هبوط (تولد) «آدم» نوشته شده‌است که تا سال ۱۳۸۱ هجری شمسی ۴۴۵۲۷۲ سال از هبوط ادم ابوالبشر می‌گذردو منداییان سال کبیسه ندارند چراکه براین اعتقاد هستند که خداوند همه چیز را براساس گردش و تکرار خلق نموده و به همین اساس سال‌های مندایی باید گردش کنند تا این دوران حفظ شود و یک روز هم به عقب یا جلو تغییر نکند. یک سال مندائی ۳۶۵ روز است. هر ماه مندائیان ۳۰ روز است که در مجموع می‌شود ۳۶۰ و ۵ روز، پنجه که جزو ایام ۱۲ ماه به‌شمار نمی‌آیند (به علت مقدس بودن این ۵ روز). روز تعطیل رسمی منداییان در طول
بودن این ۵ روز). روز تعطیل رسمی منداییان در طول هفته یکشنبه است. نام‌های ماه‌های مندایی: دولا، نونا، امرا، تورا، صلعی، سرطانا، آریا، شمبلتا، قینا، ارقوا، هیطا و گدیا است.
ذرت مومی (ذرت) در سال ۱۹۰۹ در چین پیدا شد. از آنجایی که این گیاه ویژگی‌های عجیبی از خود نشان داد، پرورش‌دهندگان آمریکایی مدت طولانی از آن به عنوان نشانگر ژنتیکی برای برچسب زدن به ژن‌های پنهان موجود در ذرت‌های موجود در برنامه‌های اصلاحی استفاده کردند. در سال ۱۹۲۲ یک پژوهشگر کشف کرد که آندوسپورم ذرت مومی فقط شامل آمیلوپکتین است و هیچ مولکول نشاسته آمیلوز ندارد برخلاف ذرت دندان‌اسبی که هر دو را دارد. از این ذرت در تهیه چسب استفاده میشود.
گلیم سِنَه یا گلیم سنندج یکی از مشهورترین گلیم‌های کردستان است که در شهر سنندج و روستاهای اطراف آن بافته می‌شود. منطقۀ سنندج از مراکز مهم تولید قالی و گلیم‌های کردستان به شمار می‌آمده‌است. سنه از زمان سلطنت صفویان مرکز ایالت کردستان بوده‌است و تأثیر صفویان در گلیم‌های به جای مانده از قرون هجدهم، نوزدهم و اوایل قرن بیستم به وضوح دیده می‌شود. در سنندج نوعی از گلیم بافته می‌شود که از ویژگی‌های خاص این شهر است و از نوع بافت چاکدار است. بافت چاکدار مشهورترین و پر استفاده‌ترین نوع گلیم است و موجب ایجاد ظریف‌ترین
استفاده‌ترین نوع گلیم است و موجب ایجاد ظریف‌ترین بافت گلیم می‌شود. نقشها اغلب شامل گل و بته و مو رونده و زنبور عسل است و در ترنج میانی دارای یک نقش جدولی ویا مشبک است که در داخل هر یک از آن‌ها دسته گل‌های کوچکی معروف به طرح هراتی قرار دارد. در ایران به جز سنندج نمی‌توانیم از گلیم‌های سجاده‌ای سخنی به میان آوریم. گلیم‌های سجاده‌ای که در سنندج بافته می‌شود، محراب پیاری شکل آن‌ها ممتاز است. در گلیم سنندج نقوش متفاوتی است که هر کدام در کل نام ویژه‌ای دارد و اجزای آن نیز هر کدام دارای نامی هستند. نقوش سنتی رایج
آن نیز هر کدام دارای نامی هستند. نقوش سنتی رایج در کردستان عبارت‌اند از:ماهی در هم، گل چینی، گل میرزا علی، گل وکیلی، گل جرسه، گل فرنگ، گل و گلدان، گل چایی، دست و دلبر، نقشه موسایی، نقشه قفقاز، گل و طوطی، بازو بند، محرمات، قاب قرآن و در سال‌های اخیر نقشه‌های دیگری چون توت فرنگی، گل جرسه پیوندی در ردیف نقشه‌های سنتی قرار گرفته‌است. ویژگی‌ها. بسیاری از طرح‌ها به ویژه طرح گلیم‌های قبایل سنجابی و جاف تحت تأثیر آویزهای زربافت و قلاب دوزی شدهٔ صفوی‌ها است، که آنان نیز به نوبهٔ خود از کارهای دستی و هنری هندوستان
نیز به نوبهٔ خود از کارهای دستی و هنری هندوستان الهام گرفته‌اند. گلیم‌های سنه چه از نظر فنی و چه از لحاظ زیبایی‌شناسی با دیگر گلیم‌هایی که توسط قبایل و چادرنشینان کرد بافته شده، تفاوت دارد. در بافت آن‌ها نوعی ذوق هنری دیده می‌شود و بیش از گلیم‌های دیگر به فرش‌های گره دار ایرانی شبیه است. این میراث حتی در قالی‌های گره‌دار سِنَه نیز که شبیه فرش‌های مغول است و طرح‌های خود را از منسوجات هندوستان اقتباس کرده‌اند، مشاهده می‌شود. پیچک‌های گل دار نواری شکل که در قرن نوزدهم در منسوجات کشمیر بسیار رایج بوده، در
قرن نوزدهم در منسوجات کشمیر بسیار رایج بوده، در کارهای دستی صحنه به چشم می‌خورد. گلیم‌های سِنَه چه از نظر فنی و چه از نظر زیبایی‌شناسی با دیگر گلیم‌هایی که توسط قبایل و چادرنشینان کرد بافته شده، تفاوت دارد. دسته‌بندی. به‌طور کلی آن‌ها را از نظر ترکیب‌بندی می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: وجه تسمیه. سِنَه (یا سنندج) از زمان سلطنت صفویان مرکز کردستان بوده و همیشه مرکز کارگاه‌های قالی‌ و گلیم کردستان به شمار می‌رود. در کتاب گلیم ترجمه فارسی نوشتهٔ هال و ویووسکا کلمهٔ Sine به اشتباه صحنه ترجمه شده‌است که با
کلمهٔ Sine به اشتباه صحنه ترجمه شده‌است که با هماهنگی مترجم خانم نیلوفر الفت شایان اصلاح گردید.
ایتالیا ایتالیا فیلمی ایرانی و در ژانر درام، کمدی، فانتزی به کارگردانی و نویسندگی کاوه صباغ‌زاده و تهیه‌کنندگی مهدی صباغ‌زاده محصول سال ۱۳۹۵ است. فیلمنامه این فیلم از داستان کوتاه «یک موضوع موقت» اثر جومپا لاهیری، نویسنده مشهور هندی‌تبار اقتباس شده‌است. این فیلم در جشنواره سی و پنجم فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر اول زن و بهترین چهره پردازی شد و در جشن منتقدین و نویسندگان سینمای ایران نیز نامزد جایزه بهترین کارگردان اول و بهترین بازیگر اول زن شد. سارا بهرامی برای بازی در این فیلم جایزه
زن شد. سارا بهرامی برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر زن را از جشنواره تامیل نروژ دریافت کرد.
جنگ‌های صلیبی شمالی یا جنگ‌های صلیبی بالتیک جنگ‌هایی مذهبی بودند که توسط محافل نظامی و پادشاهی‌های مسیحی علیه مردم کافر بالتی، فنلاندی و اسلاو ساکن پیرامون سواحل جنوبی و شرقی دریای بالتیک انجام شدند. این جنگ‌ها در سده‌های دوازدهم و سیزدهم انجام گرفت و نتیجهٔ آن‌ها انقعاد بومیان و تعمید اجباری آن‌ها بود. قابل توجه‌ترین لشکرکشی‌ها، جنگ‌های صلیبی لیوونی و پروسی بودند. برخی از این جنگ‌ها در قرون وسطی جنگ صلیبی نامیده می‌شدند، ولی برخی دیگر، به‌ویژه بیشتر جنگ‌های سوئد، توسط مورخان ملی‌گرای رومانتیک سدهٔ نوزدهم
سوئد، توسط مورخان ملی‌گرای رومانتیک سدهٔ نوزدهم جنگ صلیبی نامیده شدند. پیش‌زمینه. فرمان پاپ سلستین سوم در سال ۱۱۹۳، نقطهٔ آغاز رسمی جنگ‌های صلیبی بود. البته پیش از آن پادشاهی‌های مسیحی اسکاندیناوی، لهستان و امپراتوری مقدس روم، حرکت برای مطیع کردن همسایگان کافر خود را آغاز کرده‌بودند. مردم غیرمسیحی هدف این لشکرکشی‌ها شامل ملت‌های زیر بودند: در سده‌های پیش از آغاز جنگ‌های صلیبی، درگیری مسلحانه میان بالت‌ها، فنلاندی‌های بالتی و اسلاوهای ساکن ساحل بالتیک با همسایگان ساکسون و دانمارکی خود در شمال و جنوب، رواج
ساکسون و دانمارکی خود در شمال و جنوب، رواج داشت. دلیل عمدهٔ نبردهای پیشین، تلاش برای نابودی قلعه‌ها و مسیرهای تجاری دریایی و دستیابی به مزیت‌های اقتصادی در ناحیه بود و اساساً جنگ‌های صلیبی همین الگوی درگیری را ادامه می‌دادند. البته این بار توسط پاپ الهام گرفته و تجویز شده‌بودند و توسط شاهان پاپی و راهبان مسلح صورت می‌گرفتند. جنگ صلیبی وندی. لشکرکشی‌های صلیبی با جنگ صلیبی ضد اسلاوهای پولابی (یا وندها) در سال ۱۱۴۷ آغاز شد. این جنگ همزمان با جنگ دوم صلیبی در سرزمین مقدس بود و به صورت نامنظم تا سدهٔ شانزدهم
سرزمین مقدس بود و به صورت نامنظم تا سدهٔ شانزدهم ادامه داشت. جنگ‌های صلیبی سوئد. جنگ‌های صلیبی سوئد لشکرکشی‌هایی توسط سوئد ضد فنلاندی‌ها، تاواتستی‌ها و کارلی‌ها بود که در دوره‌ای از سال ۱۱۵۰ تا ۱۲۹۳ انجام گرفت. جنگ صلیبی لیوونی. در سدهٔ دوازدهم، مردمانی که در استونی، لتونی و لیتوانی کنونی می‌زیستند، کافرانی بودند که حائلی میان دو دولت مسیحی رقیب شامل کلیسای ارتدوکس در شرق و کلیسای کاتولیک در غرب خود، ایجاد کرده‌بودند. اختلاف عقاید یکی از دلایلی بود که باعث شده‌بود هنوز دین آنان تغییر مؤثری نکرده‌باشد. در
شده‌بود هنوز دین آنان تغییر مؤثری نکرده‌باشد. در دوره‌ای به طول ۱۵۰ سال پیش از رسیدن صلیبیان آلمانی، استونی سیزده بار در معرض حملهٔ شاهزاده‌نشین‌های روسی و نیز دانمارک و سوئد قرار گرفته‌بود. مردم استونی نیز حملاتی را به سوئد و دانمارک ترتیب داده‌بودند. تلاش صلح‌جویانه‌ای توسط کاتولیک‌ها برای تغییر دین مردم استونی انجام شده‌بود که نخستین آن‌ها مبلغان اعزام شده توسط آدالبرت، اسقف اعظم برمن در سال‌های ۱۰۴۵ تا ۱۰۷۲ بود؛ ولی این تلاش‌ها با موفقیت‌های اندکی همراه بود. لشکرکشی علیه مردم لیوونی (۱۱۹۸–۱۲۱۲). در سال
بود. لشکرکشی علیه مردم لیوونی (۱۱۹۸–۱۲۱۲). در سال ۱۱۸۰ راهبی به نام ماین‌هارد در دهانهٔ رود دائوگاوا در لتونی کنونی فرود آمد و در سال ۱۱۸۶ به مقام اسقفی رسید. پاپ سلستین سوم در سال ۱۱۹۵ جنگ صلیبی علیه کافران بالتی را اعلام کرد. پاپ اینوسنت سوم این اعلان را تکرار کرد و لشکر صلیبیون به رهبری اسقف بارتولد (جانشین ماین‌هارد) در سال ۱۱۹۸ در لیوونی (بخشی از لتونی کنونی، پیرامون خلیج ریگا) فرود آمد. با وجود پیروزی صلیبیون در نخستین نبرد، آنان به دلیل جراحت مرگبار بارتولد دفع شدند. در سال ۱۱۹۹ هارتویگ دوم اسقف
بارتولد دفع شدند. در سال ۱۱۹۹ هارتویگ دوم اسقف اعظم برمن، آلبرت فن بوکستهوفن را برای مسیحی کردن کشورهای بالتی منصوب کرد. سی سال بعد که آلبرت درگذشت، فتح و مسیحی‌سازی رسمی استونی و شمال لتونی کنونی کامل شده‌بود. آلبرت وظیفهٔ خود را با گردش در اروپا و موعظهٔ لشکریان صلیبی علیه کشورهای بالتی آغاز کرد. در این راه، فرمان پاپی که اعلام کرده‌بود جنگیدن علیه کافران بالتی، هم‌درجه با شرکت در جنگ صلیبی برای سرزمین مقدس است، نیز به او کمک کرد. او در سال ۱۲۰۰ تنها با ۲۳ کشتی و ۵۰۰ سرباز در دهانهٔ دائوگاوا فرود آمد،
۲۳ کشتی و ۵۰۰ سرباز در دهانهٔ دائوگاوا فرود آمد، ولی باور داشت که تلاش‌هایش باعث سرازیر شدن نیروهای تازه خواهد شد. معمولاً نخستین گروه جنگجویان صلیبی در بهار برای جنگ می‌رسیدند و در پاییز به خانهٔ خود بازمی‌گشتند. برای اطمینان از حضور دائمی نظامیان، انجمنی در سال ۱۲۰۲ تأسیس شد. ایجاد فروشگاه در ریگا توسط آلبرت در سال ۱۲۰۱ باعث جذب مردم از امپراتوری و ایجاد رونق اقتصادی شد. پاپ اینوسنت سوم به درخواست آلبرت کشورهای بالتی را وقف مریم باکره کرد تا سربازگیری برای لشکر او افزایش یابد. نام «سرزمین مریم» تا دوران
لشکر او افزایش یابد. نام «سرزمین مریم» تا دوران نوین نیز زنده مانده‌است. جنگجویان صلیبی در سال ۱۲۰۶ دژ لیوونی تورایدا در ساحل راست رود گائوجا را که مسیر تجاری باستانی روس‌های شمال غربی بود، تسلیم کردند. سپس برای سلطه بر ساحل غربی، پیش از سال ۱۲۱۰ قلعه‌ای سنگی در سیگولدا ساخته شد. تا سال ۱۲۱۱ بخش‌های زیادی از لیوونی و لتونی قدیم به کاتولیک رومی گرویده بودند. آخرین نبرد علیه مردم لیوونی تصرف دژ ساتزله در نزدیکی سیگولدا در سال ۱۲۱۲ بود. مردم لیوونی که به شاهزاده‌نشین اسلاوی شرقی پولوتسک خراج پرداخت می‌کردند،
اسلاوی شرقی پولوتسک خراج پرداخت می‌کردند، ابتدا به آلمانی‌ها به چشم متحد خود می‌نگریستند. نخستین شخص برجستهٔ لیوونی که به مسیحیت گروید، رهبر آن‌ها بود. پس از تشدید سلطهٔ آلمانی‌ها مردم لیوونی علیه صلیبیون و حاکم مسیحی‌شده شورش کردند؛ ولی سرکوب شدند. لشکرکشی علیه لاتگالی‌ها و سلی‌ها (۱۲۰۸–۱۲۲۴). پس از تسلیم مردم لیوونی، توجه صلیبیون به شاهزاده‌نشین‌های لاتگالی در شرق، در امتداد رودهای گائوجا و دائوگاوا معطوف شد. تنها قبیلهٔ بالتی که بدون جنگ، به اطاعت صلیبیون درآمد و در سال ۱۲۰۸ با آنان ائتلاف نظامی برقرار
درآمد و در سال ۱۲۰۸ با آنان ائتلاف نظامی برقرار کرد و پس از مدتی از ارتدکس یونانی به کاتولیک رومی تغییر آیین داد، شاهزاده‌نشین تالاوا بود. رهبر تالاوا یکی از متحدان مهم صلیبیون آلمانی علیه مردم استونی بود. نبرد علیه مردم لاتگالی و سلی در سال ۱۲۰۸ با تصرف شاهزاده‌نشین ارتدکس کوکنسه و دژ سلی در سلپیلس آغاز شد. لشکرکشی در سال ۱۲۰۹ با حمله به شاهزاده‌نشین ارتدکس جرسیکا، که توسط صلیبیون متهم به ائتلاف با کافران لیتوانیایی شده‌بود، ادامه یافت. شاه جرسیکا پس از شکست، خراجگزار اسقف لیوونی شد و بخشی از سرزمین خود
خراجگزار اسقف لیوونی شد و بخشی از سرزمین خود را به عنوان تیول داد. لشکرکشی علیه استونیایی‌ها (۱۲۰۸–۱۲۲۴). پیش از حملهٔ آلمانی‌ها در سال ۱۲۰۸، استونی به هشت شهرستان بزرگ و چند شهرستان کوچکتر تقسیم شده‌بود که تحت رهبری ریش‌سفیدان بودند و همکاری محدودی با یکدیگر داشتند. دژهای مردم استونی که مراکز کلیدی شهرستان‌های آن بودند، چند بار محاصره و تصرف شدند. در سال‌های ۱۲۱۳ تا ۱۲۱۵ آتش‌بسی میان طرف‌های درگیر جنگ برقرار شد. این آتش‌بس بیشتر به سود آلمانی‌ها بود که توانستند موقعیت سیاسی خود را تحکیم کنند، در حالی که
موقعیت سیاسی خود را تحکیم کنند، در حالی که استونیایی‌ها نتوانستند نظام ائتلافی ضعیف خود را به دولت متمرکز توسعه دهند. رهبر لیوونی در نبردی در سپتامبر ۱۲۱۷ کشته شد، ولی نتیجهٔ نبرد، شکست خردکنندهٔ استونیایی‌ها بود که رهبرشان نیز در نبرد کشته شد. پادشاهی‌های مسیحی سوئد و دانمارک نیز طمع فتح سواحل شرقی بالتیک را داشتند. سوئد تنها یک تهاجم ناموفق به غرب استونی در سال ۱۲۲۰ داشت؛ ولی سپاهیان دانمارک به رهبری شاه والدمار دوم پس از فرود آمدن در لیندانیسه (تالین کنونی) در سال ۱۲۱۹ و پیروزی در نبرد لیندانیسه، دژی را
در سال ۱۲۱۹ و پیروزی در نبرد لیندانیسه، دژی را بنا کردند که علی‌رغم محاصره توسط استونیایی‌ها در سال‌های ۱۲۲۰ و ۱۲۲۳ در دست دانمارک باقی ماند. سرانجام کل شمال استونی به تسلط دانمارک درآمد. جنگ با سارما (۱۲۰۶–۱۲۶۱). آخرین شهرستان استونیایی که در برابر حملهٔ مهاجمان مقاومت کرد، جزیرهٔ سارما بود که قایق‌های جنگی آن در سال‌های جنگ برابر صلیبیون آلمانی، به سوئد و دانمارک حمله می‌کردند. سپاه دانمارک به رهبری والدمار دوم و اسقف آندرس در سال ۱۲۰۶ در سارما فرود آمد و تلاش ناموفقی برای بنا کردن یک دژ انجام داد. در
و تلاش ناموفقی برای بنا کردن یک دژ انجام داد. در زمستان ۱۲۱۶، نیروهای برادران لیوونی شمشیر و نیروهای اسقف تئودوریچ به سارما حمله کردند. در پاسخ، اوسلی‌ها در بهار بعدی به مناطقی از لتونی که در دست حاکمان آلمانی بود، هجوم بردند. در سال ۱۲۲۰ سپاه سوئد به رهبری شاه یوهان یکم و اسقف کارل توانست لیهولا در غرب استونی را فتح کند. اوسلی‌ها در همان سال به قلعهٔ سوئدی حمله کردند و پس از فتح آن، همهٔ نیروهای سوئدی از جمله اسقف کارل را کشتند. والدمار دوم در سال ۱۲۲۲ دوباره برای فتح سارما تلاش کرد و توانست دژی سنگی را
برای فتح سارما تلاش کرد و توانست دژی سنگی را بنا کند. این دژ پس از ۵ روز، محاصره و تسلیم شد؛ سربازان دانمارکی به رول بازگشتند و برادر اسقف آلبرت و چند نفر دیگر را به عنوان گروگان برای صلح، باقی گذاشتند. اوسلی‌ها دژ را با خاک یکسان کردند. در ژانویهٔ ۱۲۲۷ سپاه ۲۰ هزار نفری به رهبری ویلیم مودنا نمایندهٔ پاپ، از دریای منجمد عبور کرد، در حالی که قایق‌های سارما یخ بسته بودند. پس از تسلیم موهو و والیالا که دو قلعهٔ عمدهٔ اوسلی بودند، مردم اوسلی رسماً مسیحیت را پذیرفتند. پس از شکست برادران لیوونی شمشیر در نبرد
پذیرفتند. پس از شکست برادران لیوونی شمشیر در نبرد سائوله در سال ۱۲۳۶، فعالیت نظامی در سارما از سر گرفته شد. در سال ۱۲۶۱، اوسلی‌ها دوباره مسیحیت را کنار گذاشته و همهٔ آلمانی‌های جزیره را کشتند. پس از آن که نیروهای متحد شهسواران لیوونی و استونی دانمارک، قلعهٔ کارما را تصرف کردند و اوسلی‌ها را شکست دادند، پیمان صلحی امضا شد. جنگ با مردم کورسی و زمگالی (۱۲۰۱–۱۲۹۰). علیرغم حملات کورسی‌ها به ریگا در سال‌های ۱۲۰۱ و ۱۲۱۰، آلبرت فن بوکستهوفن کورزم را خراجگزار والدمار دوم می‌دانست و با لشکرکشی بزرگ علیه آن‌ها مخالف
دوم می‌دانست و با لشکرکشی بزرگ علیه آن‌ها مخالف بود. پس از مرگ آلبرت در سال ۱۲۲۹، صلیبیون توانستند وانمانه را بدون خونریزی به واسطهٔ پیمانی به اطاعت خود درآورند. در همان سال، بالدوین که نمایندهٔ پاپ بود، این پیمان را لغو کرد و توافقی با حاکم بنداوا در مرکز کورزم منعقد کرد که به موجب آن حاکم بنداوا حکومت خود را در دستان پاپ قرار دهد. بالدوین به سمت نمایندهٔ پاپ در کورزم و اسقف زمگال منصوب شد؛ ولی شکایت آلمانی‌ها از او به کوریای روم باعث شد که پاپ گریگوری نهم در سال ۱۲۳۴ بالدوین را از نمایندگی خود عزل کند.
در سال ۱۲۳۴ بالدوین را از نمایندگی خود عزل کند. پس از شکست قطعی برادران شمشیر از ژمایتیایی‌ها و زمگالی‌ها باقیماندهٔ آنان در سال ۱۲۳۷ به عنوان زیرمجموعه‌ای از شهسواران تتونیک تأیید شدند و شهسواران لیوونی خوانده شدند. صلیبیون در سال ۱۲۴۲ فتح نظامی کورزم را آغاز کردند. آنان پس از شکست دادن کورسی‌ها دژ اصلی خود را در کولدیگا بنا کردند. پاپ اینوسنت چهارم در سال ۱۲۴۵ دو سوم سرزمین‌های فتح شده در کورزم را به شهسواران لیوونی و یک‌سوم را به اسقف‌نشین کورزم داد. نیروهای ژمایتیایی و کورسی در سال ۱۲۶۰ در نبرد دوربه
ژمایتیایی و کورسی در سال ۱۲۶۰ در نبرد دوربه بر نیروهای متحد شهسواران لیوونی و تتونیک فائق آمدند؛ ولی صلیبیون در سال‌های بعد به تدریج توانستند کورسی‌ها را به اطاعت خود درآورند و در پیمان صلحی که در سال ۱۲۶۷ منعقد شد، تعهدات و حقوق رقیبان مغلوب خود را تصریح کردند. بخش‌های فتح نشدهٔ جنوبی قلمرو آنان تحت حکومت دوک‌نشین بزرگ لیتوانی متحد شدند. فتح مناطق زمگالی از سال ۱۲۱۹ با تصرف مزوتنه توسط صلیبیونی از ریگا و بنیان‌گذاری اسقف‌نشین زمگال آغاز شد. پس از حملات ناموفق به زمگالی‌ها کوریای روم در سال ۱۲۵۱ تصمیم گرفت
به زمگالی‌ها کوریای روم در سال ۱۲۵۱ تصمیم گرفت اسقف‌نشین را منحل کند و قلمرو آن را میان اسقف‌نشین ریگا و شهسواران لیوونی تقسیم کند. تروته پایتخت زمگالی‌ها در سال ۱۲۷۱ تصرف شد؛ ولی زمگالی‌ها در سال ۱۲۷۹ شورش کردند و مردم لیتوانی توانستند شهسواران لیوونی را شکست دهند. سپس در سال ۱۲۸۰ هجوم ناموفقی به ریگا داشتند. صلیبیون در واکنش به این هجوم، با حدود ۱۴ هزار سرباز قلعهٔ تورایدا را در سال ۱۲۸۱ محاصره کردند. حملهٔ دوبارهٔ زمگالی‌ها به ریگا در سال ۱۲۸۷ نیز به شکست انجامید. در سال‌های ۱۲۸۹ و ۱۲۹۰ آخرین لشکرکشی‌ها
انجامید. در سال‌های ۱۲۸۹ و ۱۲۹۰ آخرین لشکرکشی‌ها علیه زمگالی‌ها انجام شد و چند قلعه از جمله دوبل به تصرف صلیبیون درآمد. جنگجویان زمگالی بازمانده به نیروهای ژمایتیایی و لیتوانیایی پیوستند. پروس و لیتوانی. لشکرکشی‌های کنراد مازوویایی. کنراد یکم دوک لهستانی مازوویا در سال‌های ۱۲۱۹ و ۱۲۲۲ حملات ناموفقی برای فتح پروس داشت. او گروهی از صلیبیون تشکیل داد؛ ولی حملات او به پروس با پاسخ آنان روبرو می‌شد. کنراد تصمیم گرفت ابتدا مرزهای شمالی قلمرو خود را آرام کند که به دلیل فعالیت‌های مردم محلی پروس و لیتوانی، مرز
به دلیل فعالیت‌های مردم محلی پروس و لیتوانی، مرز مشخصی نداشت. ضعیف بودن سپاه کنراد، او را وادار به دعوت از شوالیه‌های تتونیک به پروس کرد. شوالیه‌های تتونیک. شوالیه‌های تتونیک شامل شوالیه‌های صلیبی آلمانی بود که در پایان سدهٔ دوازدهم در فلسطین تشکیل شده بود. پس از پیروزی‌های مسلمانان، آنان به دنبال مأموریت‌های تازه‌ای در اروپا بودند. کنراد یکم مازوویا در سال ۱۲۲۶ از شوالیه‌ها درخواست کرد برای دفاع از مرزهای کشورش و سرکوب پروس‌های بالتی کافر به او کمک کنند. پس از تسلیم پروس، شوالیه‌های تتونیک علیه دوک‌نشین
پس از تسلیم پروس، شوالیه‌های تتونیک علیه دوک‌نشین بزرگ لیتوانی وارد جنگ شدند. پس از شکست شوالیه‌های لیوونی در نبرد سائوله در سال ۱۲۳۶ و شورش‌های همزمان در استونی، شوالیه‌های تتونیک جانشین شوالیه‌های لیوونی شدند. این جانشینی به آنان امکان می‌داد که سلطهٔ سیاسی بر قلمروهای بزرگی در ناحیهٔ بالتیک را تمرین کنند. میندائوگاس پادشاه لیتوانی و همسرش در سال ۱۲۵۳ با امید به توقف حملات صلیبیون به مسیحیت گرویدند؛ ولی چنین اتفاقی رخ نداد. شوالیه‌های تتونیک در مقهور کردن لیتوانی ناکام بودند. در نهایت، با ازدواج دوک بزرگ
لیتوانی ناکام بودند. در نهایت، با ازدواج دوک بزرگ یوگایلا با یادویگا، ملکهٔ یازده‌سالهٔ لهستان در سال ۱۳۸۶، لیتوانی رسماً به مسیحیت گروید. جنگ‌های صلیبی تا سال ۱۴۱۰ ادامه داشت. در این سال، لیتوانیایی‌ها و لهستانی‌ها که از حمایت تاتارها و چک‌ها برخوردار بودند، شوالیه‌های تتونیک را در نبرد گرونوالد شکست دادند.
نماد رختشویی، که نماد مراقبت نیز نامیده می‌شود، یک نماد تصویری است که نشان دهنده روش شستشو است، برای مثال خشک کردن، خشک‌شویی کردن و اتو کردن لباس. این نمادها بر روی برچسب‌هایی است، که به عنوان برچسب مراقبت ویا تگ مراقبت، متصل به لباس است تا نشان دهد چگونه یک آیتم خاص در بهترین حالت می‌تواند تمیز شود. شست‌وشو. نماد "تشت شست‌وشو"، و شماره درون تشت، به مفهوم حداکثر دمای شستشو (درجه سانتیگراد) است. یک خط زیر تشت نشانگر طرز عمل ملایمتر در ماشین لباسشویی است. دو خط دلالت بر شستن بسیار ملایم است. دست در تشت بمعنی
دلالت بر شستن بسیار ملایم است. دست در تشت بمعنی اینست که شستن تنها با دست (به‌طور ملایم) و (با دمای ۴۰ درجه سانتی گراد و پایین‌تر) مجاز است. یک ضربدر روی تشت به این معنی است که پارچه و لباس در شرایط عادی خانگی نباید شسته گردد. در استاندارد اروپایی، سطح تلاطم توصیه شده در شستشو توسط خط‌های زیر نماد تشت نشان داده می‌شود. عدم وجود خط‌ها نشان دهنده حداکثر تلاطم (شستشو پنبه)، یک خط تک نشانه تلاطم متوسط (چرخه الیاف مصنوعی) و یک خط دوتایی نشان دهنده تلاطم بسیار کم (چرخه ابریشم/پشم) است. نمادهای خط نشان دهنده سطح
(چرخه ابریشم/پشم) است. نمادهای خط نشان دهنده سطح از دوران توصیه شده نیز می‌باشند که خط‌های بیشتر نشان دهنده سرعت پایین دورانند. سفیدگری. "مثلث" خالی (که قبلاً به صورت Cl نوشته می‌شد) به سفیدگری با کلر و یا سفیدکننده غیر کلر اجازه می‌دهد. دو خط مورب در مثلث ممنوعیت سفیدگری با کلر را نشان می‌دهد. مثلث با ضربدر هر سفیدکننده‌ای را منع کرده‌است. خشک‌کردن. "یک دایره در مربع" نماد خشک کن لباس است. یک نقطه نشان خشک کردن در درجه حرارت کاهش یافته و دو نقطه برای دمای نرمال است. نماد ضربدر بدان معنی است که لباس خشک
نرمال است. نماد ضربدر بدان معنی است که لباس خشک شدن با ماشین را تحمل نمی‌کند. در ایالات متحده و ژاپن، نشان‌های دیگری برای خشک کردن طبیعی وجود دارد. اتو کردن. "اتو " تا سه نقطه اتو کردن را اجازه می‌دهد. تعداد نقاط، دمای اختصاص داده شده را نشان می‌دهد: یک نقطه یعنی ۱۱۰ درجه سانتی گراد، دو نقطه بمعنی ۱۵۰ درجه سانتی گراد و سه نقطه به معنی ۲۰۰ درجه سانتی گراد است. اتو با یک ضربدر اتو کشیدن را ممنوع کرده‌است. تمیزکردن حرفه‌ای. یک "دایره" مشخص کنندهٔ امکان تمیزکردن حرفه‌ای است. یک خط در زیر نماد به معنی تمیز کردن
حرفه‌ای است. یک خط در زیر نماد به معنی تمیز کردن به آرامی، و دو خط بمعنی تمیز کردن بسیار ملایم است. خشک‌شویی. حروف P و F در دایره برای حلال‌های متفاوت است که در پاک‌کنندگی خشک حرفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. تمیزکردن مرطوب. حرف W در دایره نشان دهنده تمیز کردن مرطوب حرفه‌ای است. استانداردهای ملی و بین‌المللی. اگر چه استاندارد بین‌المللی که مورد توافق ISO و در اروپا توسط EU وجود دارد، اما قوانین کپی رایت، انتشار آن را این به‌طور گسترده با مشکل روبرو کرده‌است. با این حال، تلاش‌ها برای جمع‌بندی استانداردهای
با این حال، تلاش‌ها برای جمع‌بندی استانداردهای ملی و بین‌المللی انجام گرفته‌است.
ایماگو در زیست‌شناسی حشره کامل یا حشره بالغ است و آخرین مرحله یک حشره در روند رشد و دگردیسی آن است. به این مرحله، مرحله ایماجینال یا مرحله قابل مشاهده نیز گفته می‌شود که در آن حشرات به بلوغ می‌رسند.
کریمه عبّود (۱۸۹۳–۱۹۵۵) که همچنین با عنوان «بانوی عکاس» شناخته شده‌است یک عکاس حرفه‌ای و هنرمند فلسطینی در نیمه اول قرن بیستم بود که در لبنان و فلسطین زندگی می‌کرد. او از اولین عکاسان زن در قرن بیستم بود. از او برای عکاسی پرتره‌های فوق‌العاده طبیعی و مناظر یاد می‌شود. کریمه پس از آنکه در سن ۱۷ سالگی یک دوربین به عنوان یک هدیه از پدرش دریافت کرد به گرفتن عکس از خانواده، دوستان، و چشم‌اندازهای اطراف بیت لحم، فلسطین، جایی که او بزرگ شده پرداخت. استعداد عبود همچنان فزونی یافت و او اولین زن فلسطینی شد که یک
همچنان فزونی یافت و او اولین زن فلسطینی شد که یک استودیو عکاسی دایر کرد. او به عکاسی تبدیل شد با سبک مستقل خود در پرتره که از دقت صحنه‌سازی‌های پرتره به سبک اروپایی در آن زمان متفاوت بود. عبود به افراد اجازه می‌داد در خانه‌های خود یا به هنگام کار به صورت طبیعی عکس بگیرند. عبود به کار در فلسطین و لبنان در نیمه اول قرن بیستم پرداخت و از مناظر وسیعی عکاسی کرد که بسیاری از آن‌ها امروز وجود ندارند. از طریق هنر او، ما با دیدی نزدیک به ۱۰۰ سال پیش، قادر به درک و تجربه زیبایی آن مناطق هستیم. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶
و تجربه زیبایی آن مناطق هستیم. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ مصادف با ۱۲۳مین سالروز تولد کریمه عبّود و به افتخار او و در بزرگداشت هنر ماندگارش، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه اصلی خود را در کشورهای عربی و شمال آفریقا تغییر داد. نگارخانه. کارت پستال‌های کریمه عبّود از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۰
احمدرضا گرشاسبی فارغ‌التحصیل کارگردانی سینما از دانشگاه هنراست. وی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۶۵ با کارگردانی فیلم کوتاه آغاز کرد. او مدیریت مؤسسه «ژرفا فیلم» را عهده‌دار است. زندگی. متولد ۱۳۳۶ دزفول. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما در سال ۱۳۶۷ می‌باشد. در سال ۱۳۵۵ جهت تحصیل در رشتهٔ جامعه‌شناسی به ایالات متحده آمریکا رفت ولی در سال ۱۳۵۷ به ایران بازگشت و در سال ۱۳۵۸ در رشتهٔ جامعه‌شناسی دانشگاه تهران پذیرفته شد. با بازگشایی دانشگاه‌ها در سال ۱۳۶۲, پس از تغییر رشته وارد دانشگاه هنر شد و در سال ۱۳۶۷ در رشتهٔ
رشته وارد دانشگاه هنر شد و در سال ۱۳۶۷ در رشتهٔ سینما فارغ‌التحصیل شد. همچنین یک دورهٔ آموزش فیلمسازی در مرکز اسلامی آموزش فیلمسازی و یک دورهٔ یکسالهٔ فیلمسازی در جهاد دانشگاهی دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران دیده است. فعالیت فیلمسازی را از سال ۱۳۶۵ با ساخت فیلم کوتاه «فصل شکفتن» شروع کرد. از سال ۱۳۶۶ با کارگردانی فیلم «شرایط عینی» وارد کار در سینمای حرفه‌ای شد. وی عضو گروه کارگردان‌های شبکهٔ دوم تلویزیون می‌باشد. همچنین وی مؤسس دفتر سینمایی «ژرفافیلم» می‌باشد و در آنجا مجری طرح تهیهٔ دو CD عنوان‌های
می‌باشد و در آنجا مجری طرح تهیهٔ دو CD عنوان‌های «سینما ۷۶»" و «تاریخ سینمای ایران ۱۳۷۵–۱۳۰۹» بوده است
کارشناسی هوانوردی مدرک کارشناسی برای تحصیل در شته هوانوردی است که نیازمند تحصیل به مدت ۳ سال است. رشته‌های هوانوردی. دانشجویان این رشته همچنین در زمینه‌های مهندسی و الکترونیک نیز آموزش می‌بینند تا توانایی اجرا، پرواز، طراحی، مدیریت و کار با سیستم‌های هوانوردی در تمام دنیا را داشته باشند. فارغ‌التحصیلان این رشته می‌توانند در بخش‌های گوناگون مانند برنامه‌ریزی پرواز، پشتیبانی و اپراتوری، مدیریت فرودگاهی و شرکت هواپیمایی، تنظیم مقررات هوانوردی و نظارت بر اجرای آن، تحقیق و توسعه هوانوردی کار و فعالیت کنند.
اتحادیه خلبانان اروپایی (ECA) سازمانی است که از سال ۱۹۹۱ خلبانان اروپایی را نمایندگی می‌کند. وظیفه این سازمان بهبود سیاست گذاری اروپایی در تمام زمینه‌هایی است که بر خلبانان تأثیر می‌گذارد. این زمینه‌ها امنیت، صدور تاییدیه و گواهینامه خلبانی، عملیات هوایی، رقابت عادلانه، پیمان‌های ترافیک هوایی بین‌المللی، مدیریت ترافیک هوایی و شرایط استخدامی هستند. دفتر مرکزی این سازمان در شهر بروکسل کشور بلژیک است. هم‌اکنون ۳۸۰۰۰ خلبان از ۳۷ کشور اروپایی عضو این سازمان هستند. فعالیت‌ها. در ژانویه ۲۰۰۳ اتحادیه خلبانان