payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بکار می‌رود. شایع‌ترین نوع جهش ژنی در بیماری لی مرتبط با میتوکندری‌ها، «جهشِ نقطه‌ای» در نوکلئوتید ۸۹۹۳ در ژن MT-ATP6 است. سایر موارد، شاملِ جهش در ژن‌های MTND2، MTND3، MTND5 و MTND6 است. دی‌ان‌ای میتوکندی، همواره از مادر به ارث می‌رسد (چه در فرزند مذکر و چه مؤنث) و نوعی وراثتِ غیرمندلی است و هرگز از پدر به ارث نمی‌رسد. ۷۵ تا ۸۰ درصدموارد بیماری را شامل می‌شود. دی‌ان‌ای هسته‌ای، بخش اعظمِ ژنوم جانداران را تشکیل می‌دهد و اگر سندرم لی به دلیل جهش در این ژن‌ها باشد، توارث آن به صورت «اتوزومال مغلوب» است. این
باشد، توارث آن به صورت «اتوزومال مغلوب» است. این جهش، کمپلکس چهارمِ فسفریلاسیون اکسیداتیو و سیتوکروم اکسیداز سی (COX) را مختل می‌کند و شایع‌ترین نوع آن، جهش در ژنِ «SURF1» است که در بازوی بلند کروموزوم ۹ قرار گرفته‌است. جهش‌های ژنی در SURF1 زیرگروه‌های متفاوتی دارد و در برخی از آنها، علائم بیماری در سنین بالاتری خود را نشان می‌دهند و روند بیماری در افراد مبتلا، بسیار متغیر است. نوع دیگری از جهش ژنی که در بیماری لی رخ می‌دهد، جهشی است که عملکردِ پروتئین «پیرووات دِ هیدروژناز» را مختل می‌کند که یکی از
«پیرووات دِ هیدروژناز» را مختل می‌کند که یکی از آنزیم‌های مهم راهِ گلیکولیز است. سایر انواع جهش ژن‌های هسته‌ای در بیماری لی در این مکان‌ها رخ می‌دهند: بسیاری از این ژن‌ها، کمپلکسِ اولِ فسفریلاسیون اکسیداتیو را تحتِ کنترل دارند. یکی از دلایل دیگر بیماری لی، کمبود «کمپلکس پیرووات دِ هیدروژناز» (PDHC) است که یکی از زیربخش‌های آن توسط ژنی به نام «OMIM» که بر روی کروزوم X قرار دارد، کُد می‌شود. علائم مغزی و عصبی این نوع از بیماری لی، کاملاً مشابه انواع دیگر است؛ اما علائم غیرعصبی (به استثنای اسیدوز لاکتیک) در
اما علائم غیرعصبی (به استثنای اسیدوز لاکتیک) در این نوع از بیماری لی، دیده نمی‌شود. احتمال ابتلایِ جنین مذکر در این نوع وراث، بیشتر از دختران است؛ چرا که فقط یک نسخهٔ معیوب از کروموزوم X برای ابتلای آنان کافی است، حال آنکه جنین مؤنث برای ابتلا به بیماری، باید هر دو نسخهٔ کروموزوم X معیوب را دریافت دارد. نوعی از بیماری لی که در ناحیهٔ سگنه-لاک-سن-ژان در مرکز استان کبکِ کانادا شیوع بیشتری دارد، در اثر جهش در ژن «LRPPRC» رخ می‌دهد که بر روی بازوی کوتاه کروموزوم شماره ۲ واقع است و نخستین بار در سال ۱۹۹۳ میلادی
شماره ۲ واقع است و نخستین بار در سال ۱۹۹۳ میلادی بر روی ۳۴ کودک مبتلا به کمبودِ شدیدِ سیتوکروم اکسیداز سی (COX) کشف شد. این کمبود آنزیمی، در مغز و کبد نزدیک به ۱۰۰ درصد و در فیبروبلاست‌ها و ماهیچه‌های اسکلتی در حدود ۵۰ درصد بود. بافت قلب و کلیه کمبود COX نداشتند. علائم این نوع از بیماری لی، مشابه سایر انواع است. سنِ شروعِ علائم به‌طور میانگین، ۵ ماهگی است و میانگین سنِ مرگ، ۱ سال و ۷ ماهگی است. اختلال‌های تحولی خاص، تغییرات خفیف در چهره همچون هایپوپلازی میانهٔ صورت، پُل بینیِ پهن، اسیدوز متابولیک مزمن و
صورت، پُل بینیِ پهن، اسیدوز متابولیک مزمن و هایپوتونی (شُلی عضلانی) در این کودکان دیده می‌شود. علائم دیگری همچون تاکی‌پنه، هیپوگلیسمی، لرزش هم وجود دارد و اسیدوز متابولیکِ ناگهانی و شدید، یکی از دلایلِ اصلیِ مرگ است. در جمعیتِ عادیِ مردمِ این ناحیه، ۱ از ۲۳ تا ۱ از ۲۸ نفر، حاملِ ژنِ معیوب هستند و احتمال بروز بیماری در جنین، ۱ از ۲۰۶۳ تا ۱ از ۲۴۷۳ تولدِ زنده است. بر اساس مطالعات ژنتیکیِ انجام‌یافته، حدس زده می‌شود که نخستین جهش‌های ژنی را، مهاجران اروپایی به این ناحیه از کانادا آورده باشند. پاتوفیزیولوژی.
این ناحیه از کانادا آورده باشند. پاتوفیزیولوژی. بخشی از علائم و مشخصات بیماری لی به سببِ ضایعاتِ موضعی در ساقه مغز، عقده‌های قاعده‌ای مغز، مخچه و سایر نواحی مغز است. این ضایعات موضعی به اَشکالِ گوناگون همچون، دِمیلینه‌شدن، اسفنجی‌شدن، گلایوز، نکروز و رشد مویرگی است. دِمیلینه‌شدن، عبارت است از «از دست رفتنِ غلاف میلینِ اطراف آکسون در سلول‌های عصبی» که منجر می‌شود این سلول‌ها نتوانند با یکدیگر ارتباط عصبی داشته باشند. ساقهٔ مغز انسان در اعمال حیاتی اولیه و مهمی چون تنفس، بلع و گردش خون نقش دارد. عقده‌های
مهمی چون تنفس، بلع و گردش خون نقش دارد. عقده‌های قاعده‌ای مغز، مخچه در حرکات بدن و تعادل نقش دارند. آسیب به این نواحی، موجب اختلال در عملکردهای مهم آنان می‌شود. دلیل اسیدوز لاکتیک، تجمع مادهٔ پیرووات به دلیل اختلال در فسفریلاسیون اکسیداتیو است. پیرووات اضافی، دو سرنوشت دارد: یا توسط آنزیم آلانین آمینوترانسفراز به آلانین مبدل می‌شود؛ یا آنکه توسط آنزیم «لاکتات دِهیدروژناز» به اسید لاکتیک تبدیل می‌شود. در پایان، هر دوی این محصولاتِ نهایی، در بدن تجمع می‌یابند. تشخیص. سندرم لی توسط مجموعه‌ای از یافته‌های
تشخیص. سندرم لی توسط مجموعه‌ای از یافته‌های بالینی، تست‌های آزمایشگاهی و ژنتیک تشخیص داده می‌شود. یافته‌های بالینی. دیستونی، نیستاگموس و اختلالاتِ سیستمِ اتونوم، نشانه‌ای از آسیب به ساقه مغز و عقده‌های قاعده‌ای مغز است. پرمویی و ناشنوایی عصبی هم از علائم دیگر بیماری است. یافته‌های آزمایشگاهی. اسیدوز لاکتیک، اسیدمی و هایپرآلانینمیا (بالا رفتن سطح آلانین خون) و همچنین ارزیابی سطح «اسیدهای ارگانیک ادرار» می‌توانند در تشخیص بیماری کمک‌کننده باشند. تشخیص‌های افتراقی. برخی بیماری‌های دیگر وجود دارند که علائمشان،
برخی بیماری‌های دیگر وجود دارند که علائمشان، شبیه به بیماری لی است و لازم است پیش از تشخیصِ بیماری لی، احتمال وجود این اختلالات، رد شده باشد. این بیماری‌ها عبارتند از: آسفیکسی پری‌ناتال (کمبود اکسیژنِ جنین حوالی تولد)، مسمومیت با منوکسید کربن، مسمومیت با متانول، کمبود ویتامین ب۱، بیماری ویلسون، آنسفالیت و «بیماری عقده‌های قاعده‌ای مغز مرتبط با بیوتین». آسفیکسی پری‌ناتال موجب آسیب دوطرفه به عقده‌های قاعده‌ای و همچنین تالاموس شده و علائمی مشابه سندرم لی ایجاد می‌کند. اگر هیپربیلیروبینمی نوزادان با نوردرمانی
می‌کند. اگر هیپربیلیروبینمی نوزادان با نوردرمانی برطرف نشود، بیلی‌روبین در عقده‌های قاعده‌ای تجمع یافته و احتمال بروز علائمی مشابه با سندرم لی وجود دارد؛ هرچند با ابداع و انجام روش نوردرمانی، دیگر این مسئله شیوع چندانی ندارد. درمان. رژیم تغذیه‌ای. سندرم لی، یک بیماری بسیار نادر است و در حال حاضر درمان قطعی ندارد. رژیم غذایی پُرچربی و کم قند در فرمی از بیماری که ژن کروموزوم X را درگیر کرده، کمک‌کننده است. اگر بیمار کمبود پیرووات دِهیدروژناز دارد، تجویز تیامین (ویتامین B1) ضرورت می‌یابد. علائم اسیدوز لاکتیک
(ویتامین B1) ضرورت می‌یابد. علائم اسیدوز لاکتیک را می‌توان با رژیم‌های حاوی بی‌کربنات سدیم و سیترات سدیم بهبود بخشید. دی‌کلرو استات در درمان اسیدوز لاکتیک این بیماران مؤثر بوده و تحقیقات بیشتری در این مورد در حالِ انجام است. کوآنزیم کیو ۱۰ در بهبود علائم برخی از بیماران مؤثر بوده‌است. درمان دارویی. هم‌اکنون آزمایش‌های بالینی با داروی جدیدی به نام EPI-743 در جریان است. درمان مبتنی بر جابه‌جایی میتوکندی. در این روش از میتوکندری فرد دیگری استفاده می‌شود. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۶ اولین نوزاد (پسر) با سه والد به دنیا
سپتامبر ۲۰۱۶ اولین نوزاد (پسر) با سه والد به دنیا آمد! مادر این پسر حامل ژن‌های سندرم لی بود که به دو کودک پیشین این مادر که هر دو مرده بودند٬ انتقال یافته بود. این زن همچنین چهار بار دچار سقط جنین شده بود. این زن به همراه همسر خود به مرکز باروری نیو هوپ در منهتن نیویورک روی آوردند تا نوزادی داشته باشند که از لحاظ ژنتیکی به آنان مربوط باشد، اما حامل ژن‌های این بیماری ارثی نباشد. از آنجایی که آمریکا اجازه استفاده از روش سه‌والدی را برای مقاصد باروری نمی‌دهد، پزشک آن‌ها ژانگ در ماه مه برای انجام این کار به
پزشک آن‌ها ژانگ در ماه مه برای انجام این کار به مکزیک رفت که به قول او در آن کشور قانونی در این زمینه وجود ندارد. یک روش دیگر برای حل مشکل این زوج به نام انتقال پیش‌هسته‌ای (pronuclear transfer) از نظر آنان قابل‌قبول نبود زیرا انجام آن مستلزم نابودی دو رویان بود. ازآنجایی‌که مادر ژن‌های این بیماری را در میتوکندری حمل می‌کند و در نتیجه DNA معیوب از طرف مادری انتقال می‌یابد، ژانگ از DNA هسته‌ای تخمک مادر استفاده کرد و به شیوهٔ «انتقال هسته‌ای دوکی»، آن را با میتوکندری به‌دست‌آمده از یک سلول تخمک اهدایی ترکیب
به‌دست‌آمده از یک سلول تخمک اهدایی ترکیب کرد. او برای انجام این کار هسته یکی از تخمک‌های مادر را خارج کرد و آن را به درون یک تخمک اهدایی که قبلاً هسته آن خارج شده بود، وارد کرد. تخمک حاصل - حاوی DNA هسته‌ای مادر و DNA میتوکندری از اهداکننده- بعداً با اسپرم پدر بارور شد. ژانگ با این شیوه پنج رویان را به وجود آورد، اما فقط یکی از آن‌ها به‌طور طبیعی رشد کرد. این رویان به رحم زن منتقل شد و به تولد پسری انجامید که ظاهراً سالم است. در آینده می‌توان دربارهٔ ایمنی این روش نظر داد. پیش‌آگهی. بیماری لی از لحاظ
این روش نظر داد. پیش‌آگهی. بیماری لی از لحاظ ژنتیکی و اتیولوژی، دلایل متفاوتی دارد که هریک از این انواع، پیش‌آگهی متفاوتی دارند اما در مجموع، تمامی آن‌ها پیش‌آگهیِ بدی دارند. شدیدترین فرمِ بیماری که به دلیل فقدان پروتئین‌های خاصی است، ظرف چند سال منجر به مرگ می‌شود. اگر کمبود پروتئین‌های مذکور شدید نباشد، پیش‌آگهی کمی بهتر است و کودک حدود ۷–۶ سال عمر می‌کند و گاهی به‌ندرت، به سال‌های نوجوانی هم می‌رسد.
سرگی میلینکویچ-ساویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که برای باشگاه الهلال بازی می‌کند. ساويچ فوتبال حرفه ای را از باشگاه وویوودینا در صربستان آغاز کرد و پس از پیوستن به لاتزیو به شهرت رسید. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به خنک و وویوودینا اشاره کرد. زندگی شخصی. پدر وی، «نیکولا میلینکویچ»، بازیکن سابق فوتبال و مادرش «ملینا ساویچ»، بازیکن سابق بسکتبال است. برادر کوچک‌تر وی، ونجا میلینکوویچ-ساویچ نیز در حال حاضر دروازه‌بان باشگاه فوتبال تورینو است.
شهرستان ولوره () یکی از ۱۲ شهرستان کشور آلبانی است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۷۵٫۶۴۰ تن جمعیت داشته و مساحت آن ۲٬۷۰۶ کیلومترمربع بوده‌است. شهر ولوره مرکز این شهرستان است. جغرافیا. شهرستان ولوره در جنوب کشور آلبانی قرار دارد و قسمت جنوب‌شرقی این شهرستان با یونان هم‌مرز است. شهرهای ولوره، سارانده و دلوینه از مهم‌ترین شهرهای این شهرستان هستند. تقسیمات اداری. تا سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان ولوره به ۳ ناحیه تقسیم می‌شد: ناحیه دلوینه، ناحیه سارانده و ناحیه ولوره. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در
ولوره. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در زمینهٔ تقسیمات اداری، این شهرستان شامل ۷ شهرداری شد: دلوینه، فینیک، هماره، کونیسپول، سارانده، سلنیسه و ولوره. شهرستان ولوره پیش از سال ۲۰۱۵ میلادی، دارای ۲۶ شهرداری به‌شرح زیر بود: شهرداری‌های ذکرشده، مجموعاً دارای حدود ۲۰۰ شهرک و روستا هستند. ترکیب جمعیتی. براساس آخرین سرشماری ملی آلبانی در سال ۲۰۱۱ میلادی، این شهرستان ۱۷۵٫۶۴۰ نفر جمعیت داشت. نتایج این سرشماری به‌دلیل بی‌نظمی در روش شمارش، به‌طور گسترده‌ای مورد مناقشه است. ترکیب جمعیتی افراد شمارش‌شده بر
مورد مناقشه است. ترکیب جمعیتی افراد شمارش‌شده بر اساس گروه‌های قومی، به شرح زیر است: اقتصاد. ولوره باقی‌ماندهٔ یک بندر دریایی و مرکز تجاری بزرگ است که بخش‌های ماهی‌گیری و صنعت آن فعال است و همچنین این شهر، تولیدکنندهٔ نفت خام، گاز طبیعی، قیر و نمک است. گردشگری نیز در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از صنعت‌های مهم این شهرستان، مطرح شده‌است.
هدیه خلف عباس (متولد ۱۹۵۸ در استان دیرالزور _ درگذشتهٔ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱) سیاستمدار سوری بود. وی نخستین زنی بود که منصب ریاست مجلس خلق سوریه را از زمان تأسیس آن در ۱۹۱۹م به عهده گرفت. وی در نخستین جلسه پارلمان پس از انتخاباتی که در ۱۳ آوریل ۲۰۱۶ برگزار شد به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. وی دارای دکترا در مهندسی کشاورزی از دانشگاه حلب بود و پیش از این عضو رهبری شاخه حزب سوسیالیستی بعث در استان دیرالزور در مدت بین ۱۹۸۸ و ۱۹۹۸ میلادی بود. عباس در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
هیروینگ رودریگو لوزانو باهنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است که برای باشگاه آیندهوون بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مکزیک بازی می‌کند.
ریچارد هیلی لور ،(زاده ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۵-درگذشت ۶ دسامبر ۱۹۵۸) نقاش، حکاک، مدرس و معلم هنر استرالیایی-آمریکایی بود. زندگی‌نامه. ریچارد هیلی لور در۲۸ سپتامبر ۱۸۷۵ در شهر زاده شد. او پسر آلبیون لور بود. لور در کلاسهای نقاشی تحت آموزش شاگردی بسیار موفق بود و بعد از اتمام کالج، آموزش‌های هنری خود را زیر نظر اشتون در مدرسهٔ هنر ادامه داد. او در سال ۱۸۹۲ عضو امتیاز دار کلوب "ادلت ایسل " بود. پدر بزرگ مادری او ریچارد هیلی مالک «بودن تانری» در سال ۱۸۸۲ در گذشت و ارثیه به جامانده برای لور کافی بود تا او برای پیشرفت
به جامانده برای لور کافی بود تا او برای پیشرفت حرفه نقاشی خود در سال ۱۸۹۹ سفری به انگلستان بکند. هیلی لور به بندر ماهیگیری و مستعمره هنری سنت ایوس، کورنوال نقل مکان کرد. شهرت این شهر به عنوان مرکز نفاشی دریایی مدیون نقاش معروف بود که نقاش دریایی برجسته انگلیسی بود. او درسنت ایوس استودیوی مشترکی با داشت و تکنیکهای نقاشی را زیر نظر نقاشان امپرسیونیست السون و فرا گرفت. او همچنین در سواحل دهکده‌های دوارننه، کنکارنو و بریتانی که در مسیر کانال مانش از سمت ایوس واقع هستند نقاشی کرد. در اواخر سال ۱۹۰۴ او به آدلاید
هستند نقاشی کرد. در اواخر سال ۱۹۰۴ او به آدلاید بازگشت جاییکه مادرش به علت بیماری سل در حال مرگ بود در طی اقامت دوازده‌ماهه خود او نمایشگاه‌های متعددی گذاشت و نقاشی‌های زیادی از مناظر دریایی کشید و به آموزش هنر پرداخت. در سال ۱۹۰۶ بعد از بازگشت به اروپا او با «آیدا اسمیت گیل» در کلیسای سنت ایوس پاریش ازدواج کرد. در سال ۱۹۰۸ او مجموعه‌ای از نقاشی‌هایی با عنوان «بیمارستان ون گوگ در هلند» را نقاشی کرد که در آن‌ها تأثر عمیق خود را از نقاشی‌های ونسان ون گوگ بیان کرده بود. در سال ۱۹۱۱ که نفاشی امپرسیونیست بود او
کرده بود. در سال ۱۹۱۱ که نفاشی امپرسیونیست بود او را متقاعد کرد برای پیشرفت در حرفه هنریش به آمریکا برود. در سال ۱۹۱۲ لور به نیویورک رفت و در آنجا مناظری از رود هادسون ،میدان تایمز و پارک مرکزی نیویورک را نقاشی کرد. بعد از کشف سواحل شرقی آمریکا او از مناظر گلوکستر، ماساچوست، ماربلهد، ماساچوست نقاشی‌های متعددی کشید هر دو این نقاشان به شیوه خود انگیخته و زنده‌ای دست یافتند و لور در جمع دوستان لاوسون: رابرت هنری، ویلیام گلاکن ، و جرج بلوز پذیرفته شد. او با این نقاشان به تناوب نمایشگاه می‌گذاشت ولی سرانجام
این نقاشان به تناوب نمایشگاه می‌گذاشت ولی سرانجام نیویورک را ترک کرد تا به ماساچوست برود. از سال ۱۹۳۱–۱۹۱۹ لور در مدرسه به آموزش هنر پرداخت. او استودیویی در گلاستر بر پا کرد و و اغلب برای نقاشی به تاکستانهای نانتاکت و مارتا سفر می‌کرد. او به هنرجویان خود گفته‌است :"هنر باز̵آفرینی حالات خط، فرم و رنگ است حتی اگر من در حیاط پشتی خانه محصور باشم باز هم آنقدر تصاویر در ذهنم خواهم داشت تا وقت کشیدن آنرا نداشته باشم. هنر سپری کردن یک زمان خوب است ". لور در سال ۱۹۲۲ به عنوان داور هنری نمایشگاه هنری کارنگی به سن
به عنوان داور هنری نمایشگاه هنری کارنگی به سن پترزبورگ رفت. در سال ۱۹۲۴ او سفارشی برای نقاشی از یواس‌اس میفلاور (پی‌وای-۱) که برای به نمایش گذاشتن در کابینه کاخ سفید رئیس‌جمهور وقت کالوین کولیج در نظر گرفته شده بود دریافت کرد. در سال ۱۹۳۰ لور به نیوجرسی نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۳۸ آنجا ماند. زمانی که او در نیویورک زندگی می‌کرد به کشیدن مناظر طبیعت و دریا در نیوجرسی، ورمونت، نیو اینگلند، نیویورک پرداخت. او در طی زندگیش سفرهای زیادی کردو نقاشی‌های بیشماری کشید. از جمله می‌توان به سفر به نوا، Grand Manan،
کشید. از جمله می‌توان به سفر به نوا، Grand Manan، جزیره گراند مانان در کانادا، باهاما و فلوریدا اشاره کرد در حالیکه او گهگاهی هم به اروپا بازمی‌گشت. او در اواخر زندگی دچار آرتروز دست راست شد که مانع سفرهای بیشتر او گردید و او را واداشت تا به نقاشی از طبیعت بیجان بپردازد. همچنانکه آرتریت او شدت یافت او آموخت که با دست چپش نقاشی کند. بعد از مرگ همسرش آیدا در سال ۱۹۴۹ او خانه‌نشین شد جاییکه از سال ۱۹۵۳ تا زمان مرگش به نقاشی کردن پرداخت. مرگ. هیلی لور در ۶ دسامبر ۱۹۵۸ در خانه خود در مانت ورنون نیویورک در گذشت.
۱۹۵۸ در خانه خود در مانت ورنون نیویورک در گذشت. اخبار مرگش برخی را متعجب کرد. او با وجود کسب شهرت و محبوبیت دو دهه‌ای بود که خود را از دید عموم مخفی کرده بود ولی او حتی در این سال‌ها به حدی نقاشی کرده بود که فروشندگان و دلالان هنریش از انبوه نقاشی‌های به فروش نرفته و دیده نشده او در انبار خانه‌اش مبهوت ماندند. بعد ار مرگش او به عنوان یکی از نقاشان پیشرو امپرسیونیستی آمریکا شناخته شد.
باشگاه فوتبال ملوان جوان رشت یک باشگاه فوتبال در شهر رشت،ایران است. این باشگاه نظامی و از واحدهای زیر مجموعه مرکز آموزش تخصص‌های دریایی رشت، نیروی دریایی ارتش است؛ و با جذب فوتبالیست‌های شاخص برای خدمت سربازی و بازیکنان جوان بومی راهی مسابقات می‌شود. تیم فوتبال ملوان جوان رشت در سال ۱۳۹۵ با قهرمانی در مسابقات دسته اول فوتبال گیلان به لیگ برتر فوتبال گیلان، جام گیل صعود کرد و هم‌اکنون در این مسابقات بازی می‌کند. هدف این تیم قهرمانی در جام گیل و صعود به مسابقات لیگ دسته سوم کشوری است. دفتر باشگاه و محل
مسابقات لیگ دسته سوم کشوری است. دفتر باشگاه و محل تمرینات این تیم زمین چمن مجموعه ورزشی ملوان جوان مرکز آموزش تخصص‌های دریایی رشت واقع در میدان نیروی دریایی شهر رشت است؛ مجموعه ورزشی اختصاصی ملوان جوان رشت علاوه بر زمین چمن دارای استخر، سالن بدنسازی و سالن سرپوشیده نیز می‌باشد و بازیهای این تیم در ورزشگاه دکتر عضدی رشت برگزار می‌شود.برخی از بازیکنان نوجوان این باشگاه ] آدرس:رشت،نیروی‌دریایی
تهاجم به منبج عملیات بازپس‌گیری شهر مهم منبج از دست نیروهای داعش توسط نیروهای سوریه دموکراتیک بود. در نهایت نیروهای کرد توانستند شهر را از کنترل داعش خارج کنند. هدف اصلی این عملیات قطع دسترسی داعش به جهان بیرون و جلوگیری از ارسال نیروهای داعش برای انجام عملیات تروریستی در اروپا بود. در طول این عملیات، آمریکا ۵۵ حمله هوایی علیه نیروهای داعش انجام داد. پس از تصرف شهر در ۱۲ اوت ۲۰۱۶، نیروهای سوریه دموکراتیک اعلام کرده بودند که تا زمان پاکسازی تمامی منطقه منبج به عملیات ادامه خواهند داد. اگرچه عملیات به علت
به عملیات ادامه خواهند داد. اگرچه عملیات به علت حمله شورشیان طرفدار ترکیه پایان یافته بود.
رضاپور یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
شهرستان گیروکاستر () یکی از ۱۲ شهرستان کشور آلبانی است که بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۷۲٬۱۷۶ تن جمعیت داشته و مساحت آن ۲٬۸۸۴ کیلومترمربع بوده‌است. عمدهٔ جمعیت این شهرستان را مسلمانان تشکیل می‌دهند و از نظر ترکیب قومی نیز، آلبانیایی‌ها در اکثریت هستند، هرچند که یونانی‌ها نیز اقلیت قابل‌توجهی در این شهرستان هستند. شهر گیروکاستر مرکز این شهرستان است. تقسیمات اداری. تا سال ۲۰۰۰ میلادی، شهرستان گیروکاستر به ۳ ناحیه تقسیم می‌شد: ناحیه گیروکاستر، ناحیه پرمت و ناحیه تپلنه. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات
و ناحیه تپلنه. از سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از اصلاحات دولت در زمینهٔ تقسیمات اداری، این شهرستان شامل ۷ شهرداری شد: دروپول، گیروکاستر، کلسیره، لیبوهووه، ممالیای، پرمت و تپلنه. شهرستان گیروکاستر پیش از سال ۲۰۱۵ میلادی، دارای ۳۲ شهرداری به‌شرح زیر بود: شهرداری‌های ذکرشده، مجموعاً دارای حدود ۲۷۰ شهرک و روستا هستند. ترکیب جمعیتی. براساس آخرین سرشماری ملی آلبانی در سال ۲۰۱۱ میلادی، این شهرستان ۷۲٬۱۷۶ نفر جمعیت داشت که بخش قابل‌توجه‌ای از این جمعیت را اقلیت یونانی تشکیل می‌دهد. گروه‌های قومی در این شهرستان عبارتند از
می‌دهد. گروه‌های قومی در این شهرستان عبارتند از آلبانیایی‌ها، یونانی‌ها، مونته‌نگرویی‌ها، آرومانیانی‌ها، کولی و مصری‌ها. مجموعاً ۳۸٫۵۴ درصد از جمعیت این شهر مسلمان هستند و پیروان طریقت بکتاشیه نیز ۸٫۴۸ درصد از آن را تشکیل می‌دهند. نزدیک به ۱۷٫۴۳ درصد پیرو کلیسای ارتدکس آلبانی هستند، ۲٫۰۷ درصد پیرو کلیسای کاتولیک رومی، ۰٫۰۸ درصد پیرو کلیسای پروتستان و ۰٬۰۷ درصد نیز پیرو دیگر کلیساهای مسیحی هستند. ۸٫۳۸ درصد مؤمنان بدون دین و ۶٫۳ درصد خداناباور هستند. ۱۵٫۱۶ درصد نیز عقیده‌شان را ابراز نکردند. سیاست. شهرستان
نیز عقیده‌شان را ابراز نکردند. سیاست. شهرستان گیروکاستر دارای ۵ کرسی از ۱۴۰ کرسی پارلمان آلبانی است که برای دوره‌ای ۴ ساله انتخاب می‌شوند.
خداناباوری نو، بی‌خدایی نو یا آتئیسم نو، اصطلاحی ژورنالیستی برای توصیف تفکرات ترویج‌شده توسط خداناباوران قرن بیست و یکم است. این رویکرد جدید، توسط منتقدان دین و تفکر دینی، توسعه یافته‌است. این جنبش، معمولاً با تفکرات افرادی همچون: ریچارد داوکینز (زیست‌شناس)، دنیل دنت (فیلسوف)، سم هریس (عصب‌شناس)، کریستوفر هیچنز (منتقد دین) و ویکتور استنجر پیوند خورده‌است. از چهار تن نخست، تحت عنوان چهار سوار، یاد می‌شود. متفکران و نویسندگان مدافع این دیدگاه، اعتقاد دارند که خرافات و دین و بی‌منطقی را نباید به‌سادگی تحمل
که خرافات و دین و بی‌منطقی را نباید به‌سادگی تحمل کرد؛ بلکه هرگاه تفکر دینی در حکومت و آموزش و سیاست، نفوذ می‌کند باید با انتقاد و افشاگری، با آن، مقابله کرد. خداناباوری نو، در انسان‌گرایی سکولار و خداستیزی، ریشه دارد و اغلب با آن، هم‌پوشانی دارد، به خصوص در انتقاد به آنچه که بسیاری از خداناباوران نو، القا یا آموزش دین به کودکان و استمراربخشی به ایدئولوژی‌های فراطبیعی می‌دانند. تاریخچه. انتشار کتاب پرفروش "پایان ایمان: مذهب، ترس و آیندهٔ خرد" در سال ۲۰۰۴ توسط سم هریس، با چاپ چندین کتاب مجبوب و پرفروش از
توسط سم هریس، با چاپ چندین کتاب مجبوب و پرفروش از نویسندگان خداناباور دنبال شد. هریس حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ را به‌طور مستقیم ناشی از اسلام دانست و همچنین به‌طور مستقیم به انتقاد از مسیحیت و یهودیت پرداخت. دو سال بعد، هریس نگارش خود را با "نامه‌ای به ملت مسیحی" ادامه داد که شامل انتقادی شدید به مسیحیت است. همچنین ریچارد داوکینز در سال ۲۰۰۶ پس از ساخت مستند، "ریشه همه شر؟" کتاب پندار خدا را چاپ کرد که ۵۱ هفته در لیست پرفروش‌ترین کتاب "نیویورک تایمز" قرار داشت. در سال ۲۰۱۰ میلادی، تام فلین در مقاله‌ای با عنوان
در سال ۲۰۱۰ میلادی، تام فلین در مقاله‌ای با عنوان «چرا من به خداناباوری نو باور ندارم» ادعا کرد آنچه امروز «خداناباوری نو» خوانده می‌شود نه یک جنبش است و نه نو. آنچه جدید است انتشار تفکرات خداناباورانه توسط ناشران مطرح، خوانده شدن آن‌ها توسط میلیون‌ها نفر و قرار گرفتن در لیست پرفروش‌ترین کتاب‌ها است. کتاب‌های برجسته. در لیست زیر، برخی از کتاب‌های مهم در موضوع خداناباوری و نقد دین قرار دارند: چهره‌های برجسته. چهار سوار. در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ چهار چهرهٔ برجستهٔ خداناباور (ریچارد داوکینز، کریستوفر هیچنز،
خداناباور (ریچارد داوکینز، کریستوفر هیچنز، سام هریس و دانیل دنت) در محل اقامت خصوصی هیچنز دو ساعت گفتگو کردند. این رویداد ضبط و با عنوان «چهار سوار»منتشر شد. در «مناظرهٔ خدا» در سال ۲۰۱۰ با حضور کریستوفر هیچنز در مقابل دنیش دسوزا، از مجموعهٔ این چهار نفر به عنوان «چهار سوار ناآخرالزمان» نام برده شد. این عبارت به چهار سوار در مکاشفهٔ یوحنا اشاره دارد. سام هریس نویسندهٔ کتاب‌های غیر داستانی پرفروش "پایان ایمان"، "نامه‌ای به ملت مسیحی" چشم‌انداز اخلاقیو "" است. همچنین او دو اثر کوتاه‌تر به نام‌های ارادهٔ آزاد
همچنین او دو اثر کوتاه‌تر به نام‌های ارادهٔ آزاد و دروغ‌گویی در ابتدا به‌صورت الکترونیکی "منتشر کرده‌است." هریس از بنیان‌گذاران پروژهٔ خرد است. ریچارد داوکینز نویسندهٔ کتاب توهم خدا و پیش از آن، مستند شبکه‌ی۴ بریتانیا با عنوان ریشه همه شر؟ است. او همچنین، بنیان‌گذار بنیاد خرد و دانش ریچارد داوکینز است. کریستوفر هیچنز نویسندهٔ خدا بزرگ نیست بود. و نام او در میان «۱۰۰ اندیشمند برتر مردمی» توسط فارن پالیسی و مجلهٔ پراسپکت قرار دارد. علاوه بر این هیچنز هیئت مشورتی ائتلاف سکولار برای آمریکا فعالیت داشت. در ۲۰۱۰
ائتلاف سکولار برای آمریکا فعالیت داشت. در ۲۰۱۰ هیچنز شرح‌حال خود هیچ-۲۲ (اسم مستعاری ساخته شده توسط دوست نزدیکش سلمان رشدی که هیچنز همواره در حوادث مربوط به آیات شیطانی حمایت می‌کرد) مدت کوتاهی پس از انتشار این کتاب، هیچنز دچار سرطان مری تشخیص داده شد که موجب مرگ او در دسامبر ۲۰۱۱ شد. هینچز پیش از مرگش، مجموعه‌ای از رساله‌ها و مقالات خود را در کتابش «مسلماً» چاپ کرد. نوشتهٔ کوتاهی به نام «فناپذیری» پس از مرگش در سال ۲۰۱۲ چاپ شد. این نوشته‌ها و سخنرانی‌های متعدد هیچنز، برای او زیربنایی فراهم کرد تا در هنگام
هیچنز، برای او زیربنایی فراهم کرد تا در هنگام بیماری‌اش یک خداناباور زیرک باقی بماند، حتی در آن هنگام به‌طور مشخص دربارهٔ رسمِ تبلیغ دینی دم مرگ صحبت می‌کرد و تلاش برای تغییر دین بیماران لاعلاج را محکوم می‌کرد و «رفتاری ناگوار» می‌دانست. دنیل دنت نویسندهٔ ایده خطرناک داروین شکستن طلسم و بسیاری آثار دیگر است. او همچنین حامی پروژهٔ روحانی است، سازمانی که از روحانیون آمریکایی که دیگر به خدا اعتقاد ندارند و نمی‌توانند در اجتماعات خود مشارکت کنند، حمایت می‌کند. خداناباوران دیگر. پس از مرگ هیچنز، به آیان حرصی
خداناباوران دیگر. پس از مرگ هیچنز، به آیان حرصی علی در کنوانسیون جهانی خداناباوران سال ۲۰۱۲ (که حضور هیچنز در آن برنامه‌ریزی شده بود) با عنوان «به‌اضافهٔ یک سوارِ زن» اشاره شد؛ زیرا در اصل، از او در نشست سال ۲۰۰۷ «سواران» خداناباور دعوت شده بود؛ اما در آخرین لحظه، مجبور به لغو آن شد. حرصی علی در شهر موگادیشو سومالی متولد شد و در سال ۱۹۹۲ به هلند فرار کرد تا از ازدواج اجباری رهایی یابد. او وارد سیاست هلند شد؛ عقیدأ دینی خود را کنار زد و نیز با ایدئولوژی اسلامی به ویژه دربارهٔ مسائل زنان، مخالفت کرد و در
به ویژه دربارهٔ مسائل زنان، مخالفت کرد و در همین راستا کتاب‌های "کافر" و "باکره در قفس" را نوشت. حرصی علی بعدها در تولید این فیلم "تسلیم" مشارکت کرد که موجب شد دوستش تئو ون گوگ - در حالی که نامهٔ تهدید به مرگ حرصی علی به سینه‌اش چسبیده بود - به قتل برسد. این مسئله، منجر به مخفی شدن حرصی علی و سپس مهاجرتش به ایالات متحده شد؛ جایی که او در حال حاضر ساکنش است. او همچنان به‌عنوان یک منتقد نیرومند اسلام، دین و شیوهٔ رفتار با زنان در تفکر و جامعهٔ اسلام باقی مانده‌است و در رابطه با حدود آزادی بیان و آزادی توهین
و در رابطه با حدود آزادی بیان و آزادی توهین گفتگو می‌کند. گرچه «چهار سوار» مسلماً مهم‌ترین طرفداران خداناباوری هستند، تعداد دیگری از خداناباوران برجسته نیز جزو آنان هستند: لاورنس کراوس، (نویسنده "جهان از هیچ چیز")، جیمز رندی (دست‌روکن مسائل فراطبیعی و تردست سابق)، جری کوین ("چرا فرگشت واقعی است" و وبلاگ مکلمش که به‌طور خاص شامل جدل در برابر موارد موضعی مسائل دینی است)، گرتا کریستینا ("چرا خداناباوران این‌قدر عصبانی هستند؟ ")، ویکتور استنجر (خداناباوری نو)، مایکل شرمر ("چرا مردم چیزهای عجیب و غریب" را باور
مایکل شرمر ("چرا مردم چیزهای عجیب و غریب" را باور دارند) و دیوید سیلورمن (رئیس بنیاد خداناباوران آمریکایی و نویسنده از "مبارزه با خدا: یک مانیفست خداناباورانه برای یک جهان" مذهبی)، ابن وراق ("چرا من یک مسلمان" نیستم) و مت دیلاهانتی (مجری برنامهٔ تلویزیون "تجربهٔ خداناباورانه")، بیل مار (نویسنده و ستارهٔ ۲۰۰۸ مستند رلیجلس)، استیون پینکر (نویسنده کانادایی) (دانشمند علوم شناختی زبانشناس و روان‌شناس و نویسندهٔ برجسته)، جولیا گلف (از مجریان پادکست «منطقی صحبت کردن») و میشل انفره (مانیفست خداناباورانه":
صحبت کردن») و میشل انفره (مانیفست خداناباورانه": پرونده‌ای علیه مسیحیت، یهودیت و اسلام)." چشم‌انداز. برخلاف بسیاری از نویسندگان پیشین - که علم را به مفهوم خدا بی‌ارتباط دانسته یا حتی ناتوان در درک آن می‌دانستند، بسیاری از خداناباوران معاصر از چشم‌اندازی علمی می‌نویسند. داوکینز استدلال می‌کند که «فرضیهٔ وجود خدا» یک فرضیه‌ی قابل قبول علمی است و ب دلیل اینکه بر جهان فیزیکی تأثیر دارد، مانند هر نظریه دیگری می‌تواند آزمون و ابطال شود. خداناباوران معاصر دیگر، مانند ویکتور استنجر معتقدند که خدای شخص‌وار ابراهیمی