payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منشی ولیعهد در صدارت تهیه می‌شود. این فهرست سپس توسط منشی مجلس تصویب می‌شود. (نخست‌وزیر، سایر وزرا و اعضای شورای خصوصی معمولاً هیچ دخالتی در تهیه فهرست ندارند) منشی تاج و تخت سپس نامه‌های فرمان علنی را تهیه می‌کند که تمام صورت حساب‌های مربوط را فهرست می‌کند و سپس توسط پادشاه امضا می‌شود. موافقت توسط حاکمیت یا کمیسیونرهای لرد که مجاز به عمل با نامه فرمان علنی هستند اعطا می‌شود. توشیح ملوکانه ممکن است در پارلمان یا خارج از پارلمان اعطا شود. در مورد دوم، هر خانه باید به‌طور جداگانه قبل از اجرایی شدن لایحه
خانه باید به‌طور جداگانه قبل از اجرایی شدن لایحه مطلع شود. منشی پارلمان، یکی از مقامات مجلس اعیان، به‌طور سنتی فرمولی را به زبان انگلو نورمن بیان می‌کند که نشان دهنده تصمیم حاکمیت است. اعطای توشیح ملوکانه به صورت‌حساب تدارکاتی با عبارت «لو روی از رعایای خوب خود تشکر می‌کند، خیرخواهی آنها را می‌پذیرد و بنابراین او را می‌خواهد» نشان داده می‌شود، به عنوان «پادشاه از رعایای خوب خود تشکر می‌کند، فضل آنها را می‌پذیرد، و چنین خواهد شد." برای سایر صورت‌حساب‌های عمومی یا خصوصی، فرمول به سادگی " Le Roy le veult "
یا خصوصی، فرمول به سادگی " Le Roy le veult " ("شاه اراده می‌کند") است. برای صورت‌حساب‌های شخصی، عبارت «Soit fait comme il est désiré» است («اجازه دهید آن‌طور که می‌خواهید انجام شود»). فرمول مناسب برای خودداری از موافقت، اصطلاح معروف «Le Roy s'avisera» («شاه آن را در نظر خواهد گرفت» است. وقتی حاکم زن است، "لا رین" جایگزین "لو روی" می‌شود. قبل از سلطنت هنری هشتم، حاکم همیشه شخصاً موافقت خود را اعلام می‌کرد. حاکمی که تاج بر سر داشت، در اتاق لردها، در محاصره منادیان و اعضای دربار سلطنتی بر تخت می‌نشست - صحنه
و اعضای دربار سلطنتی بر تخت می‌نشست - صحنه ای که امروزه تنها در افتتاحیه سالانه پارلمان ایالتی تکرار می‌شود. مجلس عوام، به رهبری رئیس خود، از وکلای لردها، درست بیرون اتاق گوش می‌دادند. منشی مجلس لوایح را در انتظار تصویب به پادشاه ارائه کرد، مگر اینکه لوایح عرضه به‌طور سنتی توسط رئیس مجلس مطرح می‌شد. منشی تاج که در سمت راست حاکم ایستاده بود، سپس عنوان‌ها لوایح را با صدای بلند خواند (در زمان‌های قبلی، کل متن لوایح). منشی پارلمان که در سمت چپ حاکم ایستاده بود، با بیان فرمول مناسب فرانسوی نورمن پاسخ داد.
بود، با بیان فرمول مناسب فرانسوی نورمن پاسخ داد. دستگاه جدیدی برای اعطای رضایت در زمان سلطنت شاه هنری هشتم ایجاد شد. در سال ۱۵۴۲، هنری به دنبال اعدام همسر پنجم خود، کاترین هاوارد، که او را به ارتکاب زنا متهم کرد. قرار بود اعدام نه پس از محاکمه، بلکه با لایحه‌ای صادر شود، که او باید شخصاً پس از گوش دادن به کل متن موافقت کند. هنری تصمیم گرفت که «تکرار یک داستان بسیار دردناک و بیان جنایتی بسیار بدنام» در حضور او «ممکن است زخمی را که قبلاً در رویال بوسوم بسته شده‌است دوباره باز کند». بنابراین، پارلمان ماده‌ای
دوباره باز کند». بنابراین، پارلمان ماده‌ای را در قانون حصول درج کرد که به موجب آن موافقت کمیسیون‌ها «هست و همیشه بوده و خواهد بود، همان‌قدر خوب است» که رضایت شخص حاکمیت اعطا شده‌است. این روش تنها پنج بار در طول قرن شانزدهم مورد استفاده قرار گرفت، اما بیشتر در طول قرن‌های ۱۷ و ۱۸، به ویژه زمانی که سلامت جورج سوم شروع به وخامت کرد. ملکه ویکتوریا آخرین پادشاهی بود که شخصاً در سال ۱۸۵۴ موافقت کرد. هنگام اعطای موافقت توسط کمیسیون، حاکمیت به سه یا بیشتر (معمولاً پنج) ارباب که مشاوران خصوصی هستند اجازه می‌دهد تا
پنج) ارباب که مشاوران خصوصی هستند اجازه می‌دهد تا به نام او موافقت خود را اعلام کنند. کمیسیونرهای لردها، همان‌طور که نمایندگان پادشاه شناخته می‌شوند، لباس مجلسی قرمز رنگ می‌پوشند و روی نیمکتی بین تاج و تخت و صندلی دادگاه می‌نشینند. منشی لردینگ با صدای بلند کمیسیون را می‌خواند. کمیسر ارشد سپس اظهار می‌دارد: «اربابان من، در اطاعت از دستورهای اعلیحضرت، و به موجب کمیسیونی که اکنون خوانده شده‌است، ما اعلام می‌کنیم و به شما، اربابان روحانی و موقت و عوام که در پارلمان گردهم آمده‌اند، اعلام می‌کنیم که اعلیحضرت
پارلمان گردهم آمده‌اند، اعلام می‌کنیم که اعلیحضرت توشیح ملوکانه خود را به چندین قانون در کمیسیون مذکور داده‌است.» در دهه ۱۹۶۰، مراسم تصویب کمیسیون متوقف شد و اکنون فقط یک بار در سال، در پایان جلسه سالانه مجلس، به کار گرفته می‌شود. در سال ۱۹۶۰، جنتلمن آشر از میله سیاه برای احضار مجلس عوام طی یک بحث داغ وارد شد و تعدادی از اعضا با امتناع از شرکت در مراسم، نسبت به اختلال اعتراض کردند. این شکست در سال ۱۹۶۵ تکرار شد. این بار که رئیس مجلس برای رفتن به مجلس اعیان صندلی را ترک کرد، برخی از اعضا به سخنرانی ادامه
صندلی را ترک کرد، برخی از اعضا به سخنرانی ادامه دادند. در نتیجه، قانون توشیح ملوکانه در سال ۱۹۶۷ به تصویب رسید و یک فرم اضافی برای اعطای توشیح ملوکانه ایجاد کرد. همان‌طور که دادستان کل توضیح داد، «ناراحتی زیادی نه تنها به دلیل از دست دادن وقت پارلمان که درگیر آن بوده‌است، بلکه به دلیل گسستن رشته یک سخنرانی احتمالاً شیوا و ایجاد اختلال در بحثی که ممکن است باعث شو ه است. " بر اساس قانون توشیح ملوکانه ۱۹۶۷، توشیح ملوکانه می‌تواند توسط حاکمیت به صورت کتبی، از طریق نامه‌های فرمان علنی، که به رئیس هر مجلس ارائه
نامه‌های فرمان علنی، که به رئیس هر مجلس ارائه می‌شود، اعطا شود. سپس افسر رئیس بیانیه ای رسمی، اما ساده به مجلس می‌دهد و هر خانه را آگاه می‌کند که توشیح ملوکانه برای اعمال ذکر شده اعطا شده‌است؛ بنابراین، بر خلاف اعطای توشیح ملوکانه توسط شخص پادشاه یا توسط کمیسران سلطنتی، روش ایجاد شده توسط قانون توشیح ملوکانه ۱۹۶۷، هر دو مجلس را ملزم نمی‌کند که به منظور دریافت اعلامیه توشیح ملوکانه، با یکدیگر ملاقات کنند. متن استاندارد اختراع نامه در دستور The Crown Office (فرم‌ها و قوانین اعلامیه‌ها) در سال ۱۹۹۲، با
(فرم‌ها و قوانین اعلامیه‌ها) در سال ۱۹۹۲، با اصلاحات جزئی در سال ۲۰۰۰ تنظیم شده‌است. در عمل این روش استاندارد باقی می‌ماند، واقعیتی که با عبارت نامه فرمان علنی برای انتصاب کمیسران سلطنتی و با عبارت نامه فرمان علنی برای اعطای توشیح ملوکانه به صورت کتبی تحت قانون ۱۹۶۷... و از آنجایی که ما در حال حاضر نمی‌توانیم در مجلس عالی مجلس مذکور که محل عادت برای دادن توشیح ملوکانه است حضور داشته باشیم.. "). مستقل از روشی که برای نشان دادن توشیح ملوکانه استفاده می‌شود، مسئولیت منشی پارلمان است، پس از اینکه موافقت به‌طور
منشی پارلمان است، پس از اینکه موافقت به‌طور مقتضی به هر دو مجلس ابلاغ شد، نه تنها تأیید این عمل به نام پادشاه با فرمول رسمی فرانسوی نورمن. اما برای تأیید این که رضایت صادر شده‌است. منشی یک نسخه معتبر از صورت‌حساب را امضا می‌کند و تاریخ (به زبان انگلیسی) را که در آن موافقتنامه به دو مجلس ابلاغ شده‌است، پس از عنوان قانون درج می‌کند. استرالیا و نیوزلند. در استرالیا، مراسم رسمی اعطای موافقت در پارلمان از اوایل قرن بیستم به‌طور منظم استفاده نشده‌است. امروز این صورتحساب توسط خانه ای که مبدأ آن است به فرمانداری
صورتحساب توسط خانه ای که مبدأ آن است به فرمانداری یا فرمانداری کل ارسال می‌شود. سپس فرماندار کل لایحه را امضا می‌کند و رئیس مجلس سنا و رئیس مجلس نمایندگان را مطلع می‌کند و آنها نیز به نوبه خود مجلس مربوط خود را از اقدام فرماندار کل مطلع می‌کنند. رویه مشابهی در نیوزیلند دنبال می‌شود، جایی که فرماندار کل از سال ۱۸۷۵ توشیح ملوکانه را شخصاً در پارلمان اعطا نکرده‌است کانادا. در کانادا، مراسم سنتی اعطای موافقت در پارلمان تا قرن بیست و یکم به‌طور منظم مورد استفاده قرار می‌گرفت، یعنی مدت‌ها پس از اینکه در بریتانیا
قرار می‌گرفت، یعنی مدت‌ها پس از اینکه در بریتانیا و دیگر قلمروهای مشترک المنافع متوقف شد. یکی از نتایج، که به عنوان بخشی از مجموعه ای از اقدامات با هدف نشان دادن وضعیت کانادا به عنوان یک قلمرو مستقل تصور شد، این بود که پادشاه جورج ششم شخصاً با ۹ لایحه پارلمان کانادا در طول سفر سال ۱۹۳۹ خود به کانادا - ۸۵ سال پس از مادربزرگش، موافقت کرد. ملکه ویکتوریا، آخرین بار توشیح ملوکانه را شخصاً در بریتانیا اعطا کرده بود. با این حال، بر اساس "قانون توشیح ملوکانه ۲۰۰۲"، رویه جایگزین اعطای موافقت کتبی، با اطلاع هر مجلس
رویه جایگزین اعطای موافقت کتبی، با اطلاع هر مجلس به‌طور جداگانه (رئیس مجلس سنا یا یک نماینده، نامه‌های فرماندار کل در مورد اعلامیه کتبی توشیح ملوکانه را برای سناتورها می‌خواند.)، لازم الاجرا شد. همان‌طور که این قانون همچنین مقرر می‌دارد، توشیح ملوکانه باید توسط فرماندار کل یا یک معاون، که معمولاً یک قاضی دادگاه عالی است، مشخص شود. مراسم توشیح ملوکانه در سنا برگزار می‌شود، زیرا حاکم به‌طور سنتی از مجلس عوام منع می‌شود. در روز برگزاری، رئیس مجلس سنا اطلاعیه دبیرکل به فرماندار کل را که زمان ورود نایب السلطنه
به فرماندار کل را که زمان ورود نایب السلطنه یا معاون آن را مشخص می‌کند، برای اتاق قرائت می‌کند. پس از آن مجلس سنا نمی‌تواند به بعد از مراسم به تعویق بیفتد. گوینده حرکت می‌کند تا در کنار تخت بنشیند. حامل گرز، با گرز در دست، در مجاورت او ایستاده‌است. و فرماندار کل وارد می‌شود تا صندلی سخنران را بگیرد. سپس رئیس میله سیاه به فرمان می‌رود تا اعضای پارلمان را احضار کند که به دنبال بلک راد به سنا برمی‌گردند، گروهبانی که گرز مجلس عوام را حمل می‌کند. در مجلس سنا، اعضای عوام پشت میله می‌ایستند، در حالی که بلک راد در
عوام پشت میله می‌ایستند، در حالی که بلک راد در کنار فرماندار کل می‌ایستد، که سپس سر خود را به نشانه توشیح ملوکانه برای لوایح ارائه شده (که شامل صورتحساب‌های عرضه نمی‌شود) تکان می‌دهد. پس از تکمیل فهرست لوایح، منشی مجلس سنا می‌گوید: «به نام اعلیحضرت، جناب فرماندار کل [یا معاون] با این لوایح موافقت می‌کنند.» اگر صورت‌حساب‌هایی برای دریافت توشیح ملوکانه وجود داشته باشد، رئیس مجلس عوام عنوان‌ها آن‌ها را می‌خواند و منشی سنا آن‌ها را برای فرماندار کل تکرار می‌کند و او سرش را برای ابلاغ توشیح ملوکانه تکان می‌دهد.
و او سرش را برای ابلاغ توشیح ملوکانه تکان می‌دهد. وقتی همه این لوایح به تصویب رسید، منشی مجلس سنا «به نام اعلیحضرت، جناب فرماندار کل [یا معاون] از رعایای وفادار خود تشکر می‌کند، خیرخواهی آنها را می‌پذیرد و با این لوایح موافقت می‌کند». سپس فرماندار کل یا معاون وی پارلمان را ترک می‌کند. کشورهای دیگر. در برخی از پادشاهی‌ها - مانند بلژیک، دانمارک، ژاپن، مالزی، هلند، نروژ، اسپانیا و تایلند، انتشار و همچنین توشیح ملوکانه مورد نیاز است. با این حال، در سوئد، پادشاه از سال ۱۹۷۵ از روند حذف شده‌است و دولت (یعنی
از سال ۱۹۷۵ از روند حذف شده‌است و دولت (یعنی کابینه به ریاست نخست‌وزیر) رسماً قوانینی را ابلاغ می‌کند. با این حال، در هر دو مورد، روند موافقت و ابلاغ معمولاً رسمی است، چه بر اساس کنوانسیون قانون اساسی و چه بر اساس ماده صریح قانون اساسی. بلژیک. طبق اصل ۱۰۹ قانون اساسی: «شاه قوانین را "توشیح" و "ابلاغ" می‌کند». در بلژیک، توشیح ملوکانه تحریم سلطنتی (sanction "royale" / "koninklijke bekrachtiging") نامیده می‌شود و توسط پادشاه امضا کننده اساسنامه پیشنهادی (و وزیری که آن را متقابل امضا می‌کند) اعطا می‌شود. قانون
که آن را متقابل امضا می‌کند) اعطا می‌شود. قانون اساسی بلژیک مستلزم آن است که امتناع احتمالی سلطنتی - مانند هر اقدام دیگر پادشاه - توسط وزیر مسئول در مقابل مجلس نمایندگان امضا شود. پادشاه قانون را ابلاغ می‌کند، به این معنی که او رسماً دستور می‌دهد که قانون به‌طور رسمی منتشر و اجرا شود. در سال ۱۹۹۰، زمانی که شاه بودوئن به کابینه خود توصیه کرد که به وجدان نمی‌تواند لایحه‌ای را امضا کند که سقط جنین را جرم‌زدایی می‌کند (امتنایی که آشکارا توسط یک وزیر مسئول پوشش داده نمی‌شود)، شورای وزیران، بنا به درخواست خود
داده نمی‌شود)، شورای وزیران، بنا به درخواست خود پادشاه، بودوین را ناتوان از اعمال خود اعلام کرد. قدرت‌ها بر اساس قانون اساسی بلژیک، پس از اعلام ناتوانی حاکم، شورای وزیران اختیارات رئیس دولت را تا زمانی که پارلمان بتواند در مورد ناتوانی پادشاه تصمیم بگیرد و نایب السلطنه تعیین کند، به عهده گرفت. این لایحه سپس توسط همه اعضای شورای وزیران «از طرف مردم بلژیک» مورد موافقت قرار گرفت. در یک جلسه مشترک، هر دو مجلس، پادشاه را قادر به اعمال مجدد اختیارات خود در روز بعد اعلام کردند. ژاپن. در مواد ۶ و ۷ قانون اساسی
بعد اعلام کردند. ژاپن. در مواد ۶ و ۷ قانون اساسی ژاپن تصمیمات مجلس که مستلزم تأیید امپراتور است ذکر شده‌است. اینها برخی از به اصطلاح و طبق اصل ۳ قانون اساسی، اعمال دولتی مستلزم مشورت و تصویب هیئت وزیران است که مسئولیت آن بر عهده هیئت وزیران است. اردن. قانون اساسی اردن به پادشاه این کشور این حق را می‌دهد که از موافقت با قوانین تصویب شده توسط پارلمان خودداری کند. ماده ۹۳ آن سند به حاکم اردن شش ماه مهلت می‌دهد تا هر قانونی را که از سوی مجلس ملی به او ارسال می‌شود، امضا یا وتو کند. اگر او آن را در آن بازه
می‌شود، امضا یا وتو کند. اگر او آن را در آن بازه زمانی وتو کند، مجمع می‌تواند با دو سوم آرای هر دو مجلس، وتوی او را لغو کند. در غیر این صورت قانون اجرایی نمی‌شود (ولی ممکن است در جلسه بعدی مجمع مورد بررسی مجدد قرار گیرد). اگر پادشاه ظرف شش ماه پس از ارائه لایحه به او اقدام نکند، بدون امضای او به قانون تبدیل می‌شود. لوکزامبورگ. در حالی که ماده ۳۴ قانون اساسی لوکزامبورگ قبلاً دوک بزرگ یا دوشس را ملزم می‌کرد تا قانون جدیدی را برای اجرایی شدن آن "تحریم" و "ابلاغ" کند، این تحریم در سال ۲۰۰۸ پس از اینکه دوک بزرگ
کند، این تحریم در سال ۲۰۰۸ پس از اینکه دوک بزرگ هنری به نخست‌وزیر خود اطلاع داد که نمی‌تواند وضعیت خوبی داشته باشد، لغو شد. موافقت وجدان با لایحه ای برای اجازه اتانازی در کشور. اصلاحیه قانون اساسی بعدی نیاز به موافقت را حذف کرد و در عین حال نیاز دوک بزرگ را برای انتشار قوانین جدید حفظ کرد. امضای دوک اعظم هنوز لازم است، اما به معنای رضایت نیست، فقط اعلام می‌شود (اعلام این که قانون توسط پارلمان تصویب شده‌است). دوک بزرگ قانون اتانازی را تحت این ترتیبات جدید قانون اساسی امضا کرد. نروژ. مواد ۷۷ تا ۷۹ قانون
قانون اساسی امضا کرد. نروژ. مواد ۷۷ تا ۷۹ قانون اساسی نروژ به‌طور خاص به پادشاه نروژ این حق را می‌دهد که از هر لایحه ای که توسط استورتینگ تصویب می‌شود، از توشیح ملوکانه خودداری کند. اگر پادشاه روزی تصمیم بگیرد از این امتیاز استفاده کند، ماده ۷۹ ابزاری را ارائه می‌دهد که از طریق آن می‌توان وتوی او را نادیده گرفت: «اگر لایحه ای بدون تغییر در دو جلسه استورتینگ تصویب شده باشد که پس از دو انتخابات متوالی جداگانه تنظیم شده و از هر یک جدا شده‌است. دست‌کم در دو جلسه بین‌الملل استورتینگ، بدون اینکه لایحه‌ای متفاوت
بین‌الملل استورتینگ، بدون اینکه لایحه‌ای متفاوت از سوی هیچ استورتینگ در فاصله زمانی بین اولین و آخرین پذیرش تصویب شده باشد، و سپس با درخواستی به پادشاه ارائه می‌شود که اعلیحضرت موافقت او را رد نکند. به لایحه‌ای که پس از بالغ‌ترین بررسی، استورتینگ آن را مفید می‌داند، حتی اگر توشیح ملوکانه قبل از تعطیلات استورتینگ صادر نشود، به قانون تبدیل می‌شود.» اسپانیا. در بخش دوم قانون اساسی اسپانیا در سال ۱۹۷۸، از جمله مقررات مربوط به تاج و تخت، ماده ۶۲ (الف) "تحریم" را سرمایه‌گذاری می‌کند (یعنی توشیح ملوکانه) و
را سرمایه‌گذاری می‌کند (یعنی توشیح ملوکانه) و "ابلاغ" قوانین با پادشاه اسپانیا. فصل ۲ از قسمت سوم، در مورد تهیه لوایح، روش تصویب لوایح را تشریح می‌کند. طبق ماده ۹۱، پادشاه باید موافقت خود را اعلام کند و قانون جدید را ظرف پانزده روز پس از تصویب لایحه توسط کورتس ژنرال اعلام کند. ماده ۹۲ به پادشاه حق دعوت به رفراندوم را به توصیه رئیس دولت (که معمولاً در انگلیسی نخست‌وزیر نامیده می‌شود) و مجوز هیئت‌ها می‌دهد. هیچ ماده قانون اساسی به پادشاه اجازه نمی‌دهد که مستقیماً قوانین را وتو کند. با این حال، قانون اساسی
قوانین را وتو کند. با این حال، قانون اساسی نیز حاکمیت را از عدم توشیح ملوکانه منع نمی‌کند. هنگامی که رسانه‌های اسپانیایی از پادشاه خوان کارلوس اول پرسیدند که آیا او لایحه قانونی ازدواج همجنس گرایان را تأیید می‌کند، او پاسخ داد: " "Soy el Rey de España y no el de Bélgica" " ("من پادشاه اسپانیا هستم و نه پادشاه بلژیک") - اشاره ای به پادشاه بودوئن بلژیک، که از امضای قانون بلژیک برای قانونی سقط جنین امتناع کرده بود. پادشاه در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ به قانون ۱۳/۲۰۰۵ توشیح ملوکانه داد. این قانون در خبرنامه رسمی دولتی در ۲
ملوکانه داد. این قانون در خبرنامه رسمی دولتی در ۲ ژوئیه منتشر شد و در ۳ ژوئیه ۲۰۰۵ لازم الاجرا. تونگا. اصول ۴۱ و ۶۸ قانون اساسی به پادشاه این اختیار را می‌دهد که از توشیح ملوکانه از لوایح تصویب شده توسط مجلس قانونگذاری خودداری کند. در سال ۲۰۱۰، پادشاهی به سمت دموکراسی بزرگتر حرکت کرد و پادشاه جورج توپو پنجم گفت که در اعمال اختیاراتش توسط نخست وزیرش هدایت خواهد شد. با این وجود، این مانع از تصمیم مستقل سلطنتی برای اعمال حق وتو نمی‌شود. در نوامبر ۲۰۱۱، مجمع لایحه تسلیحات و مهمات (اصلاح) را به تصویب رساند که
تسلیحات و مهمات (اصلاح) را به تصویب رساند که احکام کیفری احتمالی برای نگهداری غیرقانونی سلاح گرم را کاهش داد. این لایحه با ده رای موافق و هشت رای مخالف به تصویب رسید. دو نفر از اعضای مجمع اخیراً به نگهداری غیرمجاز سلاح گرم متهم شده بودند. نخست‌وزیر، لرد تویواکانو، به نفع این اصلاحیه رای داد. اعضای اپوزیسیون این لایحه را محکوم کردند و از پادشاه خواستند آن را وتو کند، که او در ماه دسامبر انجام داد.
این مقاله دربارهٔ جانورانی است که برای حمل مواد مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای جانورانی که به صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند و با هم شکار می‌کنند، به شکارچی دسته‌ای مراجعه کنید. بسته‌بندی اسب با زین پک سنتی استرالیایی انجام می‌شود. جانور بارکش. جانور بارکش، که به عنوان حیوان بارکش نیز شناخته می‌شود، یک فرد یا نوع حیوان کاری است که توسط انسان به عنوان وسیله‌ای برای حمل و نقل مواد با چسباندن آنها استفاده می‌شود تا وزن آنها بر پشت حیوان تحمل شود، برخلاف جانورانی که بار را می‌کشند. بارگیری می‌کنند اما حمل
که بار را می‌کشند. بارگیری می‌کنند اما حمل نمی‌کنند. جانوران دسته‌جمعی سنتی متنوع هستند از جمله شتر، بز، یاک، گوزن شمالی، گاومیش آبی، و لاما و همچنین جانوران بارکش آشناتر مانند سگ، اسب، الاغ و قاطر. جانوران باربر ذاتاً بردبار، هوشیار و پرطاقت هستند، می‌توانند از مسیرهای سخت‌گذر بگذرند. نامگذاری. اصطلاح حیوان بارکش به‌طور سنتی برخلاف جانور بارکش استفاده می‌شود، که حیوان کاری است که به‌طور معمول به جای حمل مستقیم محموله بر روی پشت خود باری را پشت سر خود می‌کشد (مانند گاوآهن، گاری، سورتمه یا کنده سنگین).برای
(مانند گاوآهن، گاری، سورتمه یا کنده سنگین).برای مثال، سگ‌های سورتمه بارها را می‌کشند اما معمولاً آن‌ها را حمل نمی‌کنند، در حالی که فیل‌های کار برای قرن‌ها برای بیرون کشیدن کنده‌ها از جنگل‌ها استفاده می‌شوند. اصطلاح جانور بسته همچنین می‌تواند درباره جانورانی گفته شود که به‌طور طبیعی به صورت دسته جمعی در طبیعت زندگی می‌کنند و شکار می‌کنند، مانند گرگ، کفتار، سگ و غیره، یعنی شکارچیان گله. گوناگونی. جانوران گله‌ای سنتی عبارتند از: شتر،گاومیش اهلی، گوزن شمالی، بز،بوفالوهای آبی و لاما،و اعضای اهلی خانواده اسب‌ها
آبی و لاما،و اعضای اهلی خانواده اسب‌ها از جمله اسب، الاغ و قاطر.گاهی می‌توان از سگ‌ها برای حمل بارهای کوچک استفاده کرد. دسته‌بندی جانوران بر اساس منطقه. قطب شمال - گوزن شمالی و سگ سورتمه آفریقای مرکزی و آفریقای جنوبی - گاو، قاطر، الاغ اوراسیا - الاغ، گاو، اسب، قاطر آسیای مرکزی - شترهای باختری، یاک‌ها، اسب‌ها، قاطرها، الاغ‌ها جنوب و جنوب شرق آسیا - گاومیش‌های آبی، گاومیش‌ها، فیل‌های آسیایی آمریکای شمالی - اسب، قاطر، الاغ، بز شمال آفریقا و خاورمیانه - ، اسب، الاغ، قاطر، گاو اقیانوسیه - الاغ، اسب، ، قاطر، گاو
قاطر، گاو اقیانوسیه - الاغ، اسب، ، قاطر، گاو آمریکای جنوبی - لاماها، الاغ‌ها، قاطرها استفاده. حمل و نقل کالا در واگن‌ها با اسب و گاو به تدریج استفاده از اسب‌های بارکش را که تا قرون وسطی مهم بود، تا قرن شانزدهم جایگزین کرد. حیوانات بارکش ممکن است با زین بسته شوند و همچنین ممکن است کیسه‌های زین حمل کنند.از طرف دیگر، یک جفت مواد وزن دار (اغلب به صورت متقارن قرار می‌گیرند) تابه نامیده می‌شوند. در حالی که استفاده سنتی از حیوانات بارکش توسط قبایل عشایری رو به کاهش است، بازار جدیدی در صنعت سفرهای توریستی در
کاهش است، بازار جدیدی در صنعت سفرهای توریستی در مناطقی مانند کوه‌های بلند اطلس مراکش در حال رشد است که به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا با حیوانات کوله‌پشتی کنند. استفاده از حیوانات بارکش «به عنوان وسیله ای معتبر برای مشاهده و تجربه» برخی از پارک‌های ملی در آمریکا، مشروط به دستورالعمل‌ها و مناطق بسته در نظر گرفته می‌شود. در قرن بیست و یکم، نیروهای ویژه راهنمایی‌هایی را در مورد استفاده از اسب، قاطر، لاما، شتر، سگ و فیل به عنوان حیوانات باربر دریافت کردند. ظرفیت حمل بار. حداکثر بار برای یک شتر تقریباً ۳۰۰
ظرفیت حمل بار. حداکثر بار برای یک شتر تقریباً ۳۰۰ کیلوگرم است. یاک‌ها بسته به منطقه متفاوت بارگیری می‌شوند. در سیچوان، ۱۶۵ پوند (۷۵ کیلوگرم) برای ۳۰ کیلومتر در ۶ ساعت حمل می‌شود. در چینگهای، در ارتفاع ۴۱۰۰ متری، بسته‌های تا ۶۶۰ پوند (۳۰۰ کیلوگرم) به‌طور معمول حمل می‌شوند، در حالی که تا ۸۶۰ پوند (۳۹۰ کیلوگرم) توسط سنگین‌ترین فرمان‌ها برای دوره‌های کوتاه حمل می‌شوند. لاماها می‌توانند تقریباً یک چهارم وزن بدن خود را تحمل کنند، بنابراین یک مرد بالغ با وزن ۴۴۰ پوند (۲۰۰ کیلوگرم) می‌تواند حدود ۱۱۰ پوند (۵۰
۴۴۰ پوند (۲۰۰ کیلوگرم) می‌تواند حدود ۱۱۰ پوند (۵۰ کیلوگرم) را حمل کند. بارهای اکوید مورد مناقشه است. ارتش ایالات متحده حداکثر ۲۰ درصد وزن بدن را برای قاطرهایی که تا ۲۰ مایل در روز در کوهستان راه می‌روند، تعیین می‌کند که تا حدود ۲۰۰ پوند (۹۱ کیلوگرم) بار می‌آورد. با این حال، یک متن ۱۸۶۷ باری را تا ۸۰۰ پوند (۳۶۰ کیلوگرم) ذکر کرده‌است. در هند، قوانین پیشگیری از ظلم (۱۹۶۵) وزن قاطرها را به ۴۴۰ پوند (۲۰۰ کیلوگرم) و پونی‌ها را به ۱۵۴ پوند (۷۰ کیلوگرم) محدود می‌کند. گوزن شمالی می‌تواند تا ۴۰ کیلوگرم را برای مدت
گوزن شمالی می‌تواند تا ۴۰ کیلوگرم را برای مدت طولانی در کوهستان حمل کند. در ادبیات فارسی. در ادبیات فارسی از جانوران باربر با احترام یاد می‌شود، به‌طور مثال سعدی در گلستان می‌گوید:
«بابی پسر بد» () فیلمی در ژانر کمدی و جنایی به کارگردانی رالف ده هیر است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. بابی پسر بد یک فیلم متفاوت در ژانر جنایی - روانی است. خلاصه داستان. بابی پسری است که از کودکی در یک اتاق با مادر خود بزرگ شده و هیچگاه بیرون آن اتاق را ندیده‌است. بعد از ۳۵ سال پدر بابی بازمی‌گردد و بعد از پاره ای اتفاقات بابی از اتاق خود خارج می‌شود و به دنیایی پا می‌گذارد که در ان فقط می‌تواند صدای دیگران را تقلید کند…
سرجو روبینی (؛ زادهٔ ) کارگردان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. بخشی از فیلم‌شناسی. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "انجیل به روایت سن فردیانو"، "مومو"، "مصائب مسیح"، "آقای ریپلی بااستعداد"، "نیروانا"، "تشریفات ساده"، "فضانورد"، "راهنمای عشق ۲"، "راهنمای عشق"، "شیفتهٔ جولیا"، "داستان همسرم" و کارگردانی فیلم "ایستگاه"، "زمین ما" و "با یک نگاه" اشاره کرد. او همچنین در مینی‌سریال "کنت مونت کریستو" نیز ایفای نقش کرده‌است.
گری سوییت (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و خواننده اهل استرالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تب، کابوس‌ها ، ، پروژه الکساندرا و اقیانوس آرام و "شکوفه" اشاره کرد.
هلن بودی (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) یک هنرپیشه و خواننده اهل استرالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به و پروژه الکساندرا اشاره کرد.
«پروژه الکساندرا» () یک فیلم به کارگردانی رالف ده هیر است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. خلاصه داستان. داستان در مورد پدر یک خانواده است که پس از مدتی کار کردن به خانه بازمی‌گردد، اما چیزی که می‌بیند یک خانه متروکه است و یک نوار ویدئویی که در انتظار پخش است…
دومنیکو پروکاچی (؛ زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۶۰) یک تهیه‌کننده اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ابریشم اشاره کرد.
شمشیرزن (به ماندارین:笑傲江湖، تلفظ: شیائو آئو جیانگ خو) یا افسانه شجاعان نام یک مجموعه تلویزیونی چینی به سبک ووشیا بوده که بر اساس رمانی نوشته جین یونگ ساخته شده‌است. یو ژنگ به عنوان تهیه‌کننده و نویسنده و بازیگرانی چون والاس هو، جو چن و یوئن شان‌شان به ایفای نقش پرداخته‌اند. این سریال از ششم فوریه تا چهارم مارس ۲۰۱۳ از هونان تی‌وی چین پخش شد. داستان این سریال به شکل قابل ملاحظه‌ای با رمان اصلی تفاوت دارد، طوری‌که شخصیت دونگ فانگ بوبای، (به جای مردی که خود را اخته کرده‌است) زن نشان داده شده‌است که رابطه
را اخته کرده‌است) زن نشان داده شده‌است که رابطه عاشقانه‌ای با لینگ‌خو چونگ دارد. این سریال بازسازی سریال "افسانه شجاعان" محصول ۲۰۰۱ می‌باشد. خلاصه سریال. در ابتدای داستان، گروه متحد به بهانه کشتار مردم یک روستا به دست گروه شیطانی، می‌خواهد به این گروه حمله کند. با این حال به دلیل مهارت بالای رئیس گروه شیطانی، رن وو شینگ، شکست می‌خورند. در این میان دونگ فانگ بوبای (جو چن) از اعضای رده بالای این گروه که دارای جاه طلبی زیادی است با نقشه‌ای زن رن وو شینگ را کشته و خودش را نیز با نقشه‌ای به دام انداخته و ریاست
و خودش را نیز با نقشه‌ای به دام انداخته و ریاست گروه را به چنگ می‌آورد. پس از این، دونگ فانگ بوبای شروع به یادگیری شمشیر زنی آفتابگردان (کویی خوابادین) کرده و به دلیل ماهیت این روش، قیافه‌ای زنانه پیدا می‌کند. او پیش‌بینی می‌کند که با تسلط به این روش شمشیرزنی، تمامی جامعه رزمی کاران (جیانخو) را در عرض چند سال فتح خواهد کرد. ادامه داستان ۱۰ سال بعد در گروه خواشان دنبال می‌شود که شاگرد ارشد آن جوانی به اسم لینگ‌خو چونگ می‌باشد. لینگ‌خو بسیار جوانمرد بوده و هر کاری برای کمک به دیگران می‌کند به همین خاطر توجه
کاری برای کمک به دیگران می‌کند به همین خاطر توجه افراد زیادی را بخود جلب می‌کند. او دختر استادش را دوست دارد و هر کاری را برای شادی اش انجام می‌دهد. یک شب که لینگ‌خو به همراه یکی دیگر از شاگردان گروه خواشان برای خوش‌گذرانی به شهر رفته‌اند دختر زیبایی را می‌بینند که در خطر است. لینگ‌خو که فکر می‌کند ممکن است دختر به وسیله دو نفر از شاگردان گروه چین چن اذیت شده و کشته شود به نجات او می‌رود بدون اینکه بداند این دختر همان دونگ فان بوبای نفر اول جامعه رزمی کاران است. این اتفاق باعث می‌شود که دونفان از رفتار
است. این اتفاق باعث می‌شود که دونفان از رفتار لینگ‌خو که به نجات او آمده خوشش بیاید و او را در ذهن خود نگه دارد. از طرفی خانواده لین دارای یک روش شمشیرزنی به نام بی شی هستند که افراد زیادی به دنبال آن می‌گردند. یو تان خی که جزء یکی از این افراد است به این خانواده حمله کرده تا با تهدید آن‌ها کتاب راهنمای این روش شمشیرزنی را به چنگ آورد. در این بین آقا و خانم لین کشته شده و پسرشان پینجی تنها مانده و متواری می‌شود. از طرف دیگر لیو جنفن از گروه خنشان و چویانگ از گروه شیطانی که از خونریزی‌های جامعه رزمی کاران
از گروه شیطانی که از خونریزی‌های جامعه رزمی کاران (جیانخو) خسته شده‌اند می‌خواهند آن را ترک کرده و زندگی ساده‌ای را شروع بکنند؛ ولی تصمیم آن‌ها با مقاومت رؤسایشان روبرو می‌شود. لینگ‌خو در مسیر رفتن به مراسم بازنشستگی لیو جنفن، راهبه‌ای (ایلین) را می‌بیند که توسط فردی شرور به نام تیان بو گوان مورد آزار و اذیت واقع می‌شود. بنابراین تصمیم می‌گیرد که او را نجات دهد. در حین نجات او در هنگام جنگ با تیان بو گوان به شدت زخمی می‌شود. دونگ فانگ بوبای که برای رسیدگی به مسئله چو یانگ به شکل ناشناس بیرون آمده‌است