payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آمینتوره فانفانی (؛ – ) یک سیاست‌مدار، دیپلمات، اقتصاددان و استاد دانشگاه اهل ایتالیا بود که برای بار اول از تاریخ ۱۸ ژانویه ۱۹۵۴ تا تاریخ ۱۰ فوریه ۱۹۵۴، برای بار دوم از تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۵۸ تا تاریخ ۱۵ فوریه ۱۹۵۹، برای بار سوم از تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۰ تا تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۶۳، برای بار چهارم از تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۸۲ تا تاریخ ۴ اوت ۱۹۸۳ و در نهایت برای بار پنجم از تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۸۷ تا تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۷ سمت نخست وزیری، برای بار اول از تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۶۸ تا تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۷۳، برای بار دوم از تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۷۶ تا
ژوئن ۱۹۷۳، برای بار دوم از تاریخ ۵ ژوئیه ۱۹۷۶ تا تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۸۲ و برای بار سوم از تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۸۵ تا تاریخ ۱۷ آوریل ۱۹۸۷ سمت ریاست مجلس سنا، برای بار اول از تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۳ تا تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۵۴ و برای بار دوم از تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۷ تا تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۸۸ سمت وزارت کشور، برای بار اول از تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۵۸ تا تاریخ ۱۵ فوریه ۱۹۵۹ برای بار دوم از تاریخ ۵ مارس ۱۹۶۵ تا تاریخ ۳۰ دسامبر ۱۹۶۵ و برای بار سوم از تاریخ ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ تا تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۶۸ سمت وزارت امورخارجه و برای بار اول از تاریخ ۲۶
سمت وزارت امورخارجه و برای بار اول از تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۱ تا تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۳ سمت وزارت کشاورزی ایتالیا را برعهده داشت. آمینتوره فانفانی در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۹ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
ملی‌گرایی بلوچی یا ناسیونالیسم بلوچی (; ) یک ایدئولوژی است که می‌گوید مردم بلوچ که ساکنان بومی بلوچستان بزرگ واقع در کشورهای پاکستان، ایران و افغانستان هستند باید با استقلال از کشورهای اصلی خود یک کشور مستقل بلوچ تأسیس کنند. این مناطق عبارت‌اند از: بلوچستان پاکستان، بلوچستان ایران و بلوچستان افغانستان. خاستگاه ملی‌گرایی امروزین بلوچ‌ها همراه به شورش در بلوچستان که سازمان‌های مختلف مبارز را درگیر کرد، دوره تجزیه هند بریتانیایی و متعاقب آن، به استقلال پاکستان برمی گردد، آنها ادعا دارند، کلات بزرگ‌ترین ایالت
برمی گردد، آنها ادعا دارند، کلات بزرگ‌ترین ایالت شاهزاده نشین بلوچ در سال ۱۹۴۸ توسط نیروهای پاکستانی تسخیر و علی‌رغم استقلال طلبی و اعلام استقلال بلوچستان(۱۵ اوت ۱۹۴۷)، محاصره نظامی شده تا به پاکستان ملحق شود. قومیت و ملی‌گرایی بلوچی. ملی‌گرایی بلوچی بیشتر در نواحی جنوبی و شرقی بلوچستان رواج دارد. خواسته‌های جنبش ملی‌گرایی بلوچی از حقوق بیشتر فرهنگی، اقتصادی و سیاسی، تا خودمختاری سیاسی، تا جدایی کامل و ایجاد یک کشور مستقل بلوچستان را شامل می‌شود. این جنبش سکولار است و بمانند دیگر همتایان خود در سایر نقاط
سکولار است و بمانند دیگر همتایان خود در سایر نقاط پاکستان به شدت تحت تأثیر ایدئولوژی مارکسیستی چپ است. این جنبش مدعی است که از دیاسپورای بلوچ در عمان، امارات، سوئد، نروژ و سایر کشورها حمایت قابل توجهی دریافت می‌کند. پاکستان بارها ادعاهایی مبنی بر این‌که جدایی‌خواهان بلوچ از هند کمک مالی دریافت می‌کنند را، مطرح کرده‌است، اگرچه هند این ادعا را رد می‌کند. به همین ترتیب، افغانستان به حمایت پنهانی از ستیزه‌جویان بلوچ اذعان کرده‌است. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، جمهوری افغانستان پناهگاهی برای مبارزان بلوچ
جمهوری افغانستان پناهگاهی برای مبارزان بلوچ فراهم کرد. جمهوری افغانستان برای آموزش شبه نظامیان بلوچ و همچنین تهیه سلاح و مهمات در قندهار کمپ‌های آموزشی ایجاد کرده بود. ملی‌گرایی بلوچی امروزین. ملی‌گرایی بلوچی در شکل امروزین خود در قالب انجمن اتحاد بلوچ‌ها (سازمان اتحاد بلوچ) مستقر در موستنگ در سال ۱۹۲۹ به رهبری ، و دیگران آغاز شد. در نوامبر ۱۹۲۹، یوسف عزیز مگسی مقاله ای را منتشر کرد که اهداف این گروه را بیان می‌کرد: همزمان با تشکیل انجمن، روشنفکران بلوچ در کراچی یک سازمان ملی‌گرا به نام اتحادیه بلوچ تشکیل
کراچی یک سازمان ملی‌گرا به نام اتحادیه بلوچ تشکیل دادند. در فوریه ۱۹۳۷، انجمن سازماندهی مجدد کرده و به تبدیل شد و برنامه سیاسی انجمن برای ایجاد یک ایالت متحد مستقل بلوچستان را ادامه داد. آن‌ها خواستار استقلال خانات تاریخی کلات شدند که بعداً در سال ۱۹۵۵ به پاکستان ملحق شد این حزب تحت سلطه عناصر سکولار، ضد امپریالیست و پوپولیست بود، مانند ، و عبدالعزیز کرد. زمانی که انتخابات پارلمانی در ایالت کلات برگزار شد، این حزب با اکثریت قابل توجهی بزرگ‌ترین برنده بود. در سال ۲۰۱۷، سازمان جهانی بلوچ در تاکسی‌های لندن
در سال ۲۰۱۷، سازمان جهانی بلوچ در تاکسی‌های لندن تبلیغاتی را با عنوان "#Balochistan Free" همراه با شعارهایی مانند «ناپدید شدن‌های اجباری متوقف کنید» و «مردم بلوچ را نجات دهید» قرار داد. این‌ها فعالیت‌ها در ابتدا مجاز بودند، اما بعداً توسط شرکت حمل و نقل لندن ممنوع شدند. سازمان جهانی بلوچ مدعی شد که این امر نتیجه فشار دولت پاکستان پس از احضار کمیسر عالی بریتانیا در اسلام‌آباد برای حضور در مقابل وزیر خارجه پاکستان بوده‌است. حمایت از جدایی طلبی در بلوچستان پاکستان. "نیوز اینترنشنال" در سال ۲۰۱۲ گزارش داد که
"نیوز اینترنشنال" در سال ۲۰۱۲ گزارش داد که یک سازمان محلی نظرسنجی "گالوپ" نظرسنجی را انجام داد که نشان می‌داد، اکثریت بلوچ‌ها از استقلال از پاکستان حمایت نمی‌کنند. حدود ۳۷ درصد بلوچ‌ها طرفدار استقلال بودند. در میان جمعیت پشتون بلوچستان حمایت از استقلال حتی کمتر و ۱۲ درصد بود. با این حال، اکثریت (۶۷ درصد) از جمعیت بلوچستان طرفدار خودمختاری بیشتر ایالتی بودند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۹ توسط مرکز تحقیقات پیو نشان داد که ۵۸٪ از پاسخ دهندگان در بلوچستان «پاکستانی» را به عنوان روش اصلی شناسایی خود انتخاب کردند، ۳۲٪
به عنوان روش اصلی شناسایی خود انتخاب کردند، ۳۲٪ قومیت خود را و ۱۰٪ هر دو را به‌طور مساوی انتخاب کردند.
امیلیو کلمبو (؛ – ) یک سیاست‌مدار، دیپلمات و وکیل اهل ایتالیا بود که از تاریخ ۶ اوت ۱۹۷۰ تا تاریخ ۱۷ فوریه ۱۹۷۲ سمت نخست وزیری و از تاریخ ۱ اوت ۱۹۹۲ تا تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۹۳ و بار دیگر از تاریخ ۴ آوریل ۱۹۸۰ تا تاریخ ۴ اوت ۱۹۸۳ سمت وزارت امور خارجه ایتالیا را برعهده داشت. امیلیو کلمبو در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
منصور وفایی (زادهٔ ۱۳۱۴ تهران - درگذشته در سال ۱۴۰۳ در تهران) حقوقدان، استاد دانشگاه، وکیل دادگستری و دیپلمات پیشین وزارت خارجه بود. زندگی. در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را در دبستان دقیقی و متوسطه را در دبیرستان دارالفنون تا دریافت مدرک دیپلم ششم ادبی ادامه داد. وی دورۀ تحصیلات دانشگاهی را در دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران به پایان رسانید و موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشتۀ حقوق قضایی گردید. وفایی سپس با موفقیت در کنکور ورودی وزارت دادگستری مدت سه سال به شغل قضایی پرداخت و سپس برای تحصیلات تکمیلی عازم
شغل قضایی پرداخت و سپس برای تحصیلات تکمیلی عازم سوئیس و فرانسه گردید. وی دکترای خود در زمینۀ حقوق بین‌الملل را از دانشکدۀ حقوق دانشگاه نوشاتل سوئیس دریافت کرد و سپس به فرانسه عزیمت نمود و موفق به اخذ مدرک دکتری در رشتۀ حقوق جزا از دانشگاه اکس فرانسه گردید. مسئولیت ها و سمت های او در وزارت امور خارجه در خارج از کشور. زندگی در برن و بوینس آیرس باعث شد تا علاوه بر زبانهای انگلیسی و فرانسوی که ایشان بر آنها مسلط بودند با زبان های آلمانی و اسپانیایی نیز آشنا شود.
دانشگاه بولزانو یا "دانشگاه مستقل بولزانو" در شهر بولزانو واقع شده‌است که یک دانشگاه سه زبانه ( انگلیسی، ایتالیایی، و آلمانی) و شامل سه شعبه، پنج دانشکده، در مقاطع لیسانس (۱۰ رشته) فوق لیسانس (۱۳ رشته) و دکترا (۵ رشته) میباشد. طبق رتبه بندی دانشگاه‌های جهان (رنکینگ جهانی تایمز )، رتبه این دانشگاه در ایتالیا ۶ ، در اروپا ۱۲۶ و در جهان ۲۵۱-۳۰۰ میباشد . این دانشگاه در گزارش رسمی ارزیابی ملی دانشگاه‌های ایتالیا در میان دانشگاه‌های با تعداد دانشجوی ۱۰۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ ، رتبه دوم را کسب کرد . علاوه بر منابع کشور
۲۰۰۰۰ ، رتبه دوم را کسب کرد . علاوه بر منابع کشور ایتالیا، این دانشگاه در رنکینگ دانشگاه‌های آلمانی زبان هم به‌طور متناوب رتبه بالایی کسب نموده است . طبق آمار رسمی، بیش از ۸۱٪ فارغ التحصیلان دانشگاه در کمتر یک سال موفق به یافتن شغل شده‌اند که رقم بالاتری نسبت به میانگین دانشگاه‌های ایتالیا (۵۱.۸٪) به حساب می آید . شعبات. این دانشگاه شامل سه شعبه در سه شهر همجوار بولتسانو ،بریکسن و برونک میباشد. معماری ساختمان اصلی دانشگاه در بولزانو را جمعی از معماران از جمله ماتیاس بیشوف و روبرتو آزولا از سوییس معماری
جمله ماتیاس بیشوف و روبرتو آزولا از سوییس معماری ساختمان‌های شعب دیگر را رجینا کولمیر و ینس آبرست از اشتوتگارت انجام داده‌اند که قبلتر برنده جوایز معماری شده بودند . تحقیقات و پژوهش. یکی از اهداف اصلی تأسیس و گسترش دانشگاه ارتباط مستمر با صنعت و انجام تحقیقات و پژوهش‌های مشترک بوده و بر اساس آمارها، از بدو تأسیس دانشگاه، صدها پروژه تحقیقاتی با موفقیت در دانشگاه به اتمام رسیده است . این دانشگاه به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های ایتالیا از لحاظ کیفیت پژوهش معرفی شده‌است . دانشکده کامپیوتر دانشگاه فعالیت‌های
شده‌است . دانشکده کامپیوتر دانشگاه فعالیت‌های پژوهشی - تحقیقاتی فراوانی را دنبال می‌کند که نتایج مثبت آن از جمله تعداد بالای ارجاعات علمی (به ازای مقاله) میباشد که در منابع معتبر انتشار یافته‌است . این دانشکده دارای سه گروه اصلی تحقیقاتی به نام‌های مرکز مهندسی سیستم های اطلاعات و پایگاه داده (IDSE)، مرکز تحقیقاتی اطلاعات و داده (KRDB)، و مرکز تحقیقاتی نرم‌افزار (SERG) میباشد که بر روی موضوعاتی همچون هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی، پایگاه داده، سامانه توصیه گر، پردازش زبان‌های طبیعی، علم داده‌ها، داده‌کاوی،
پردازش زبان‌های طبیعی، علم داده‌ها، داده‌کاوی، رابط کاربری، و نرم‌افزار متمرکز هستند. کتابخانه دانشگاه. بر اساس رتبه بندی شبکه کتابخانه‌های آلمانی در سال ۲۰۱۴ (پروژه بی آی ایکس) کتابخانه دانشگاه بولزانو, رتبه اول بهترین کتابخانه‌های دانشگاه‌های آلمانی (شامل دانشگاه‌های آلمان، سوییس، اتریش) را کسب کرد . دانشکده اقتصاد. دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه در شهرهای بولزانو و برونیکو واقع شده‌است. این دانشکده دروس دانشگاهی برای سه رشته لیسانس و دو رشته فوق لیسانس را اراییه می نماید: دانشکده کامپیوتر. دانشکده
را اراییه می نماید: دانشکده کامپیوتر. دانشکده کامپیوتر دانشگاه در شهر بولزانو واقع شده‌است و رشته‌های ذیل را ارایه می نماید: فوق لیسانس مشترک اروپایی. دانشکده کامپیوتر دانشگاه علاوه بر رشته‌های ذکر شده، رشته‌های فوق لیسانس اروپایی ارایه می نماید که تحت برنامه اراسموس موندوس پیگیری میشود: دانشکده هنر و طراحی. دانشکده هنر و طراحی رشته‌های زیر را ارایه می نماید: دانشکده علوم. دانشکده علوم دانشگاه رشته‌های زیر را ارایه می نماید: دانشکده آموزش. دانشکده آموزش دانشگاه در شهر برسانونه (بریکسن) واقع شده و رشته‌های
در شهر برسانونه (بریکسن) واقع شده و رشته‌های ذیل را ارایه مینماید:
کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC) یک نهاد بین‌المللی غیرانتفاعی و بدون حاکم جهانی برای مسابقات پارالمپیک است. کمیته بین‌المللی پارالمپیک به عنوان فدراسیون بین‌المللی عهده‌دار سازماندهی بازی‌های پارالمپیک در نه رشته ورزشی است. کمیته بین‌المللی پارالمپیک در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۸۹ در شهر دوسلدورف آلمان تأسیس شد. مأموریت این کمیته" فعال کردن ورزشکاران پارالمپیک برای رسیدن به تعالی ورزشی و الهام بخشی و ایجاد اشتیاق جهانی "است. به علاوه کمیته بین‌المللی پارالمپیک با ترویج اهمیت پارالمپیک در ایجاد فرصت‌های ورزشی برای
اهمیت پارالمپیک در ایجاد فرصت‌های ورزشی برای همه افراد با ناتوانی‌های مختلف از مبتدی تا سطح نخبگان می‌کوشد. قوانین و ساختار کمیته بین‌المللی پارالمپیک بر دموکراتیک است و از ۱۷۴ نماینده از کمیته‌های ملی پارالمپیک (NPC) و چهار نماینده از سازمان‌های بین‌المللی ورزشی برای معلولان (IOSD) و پنج نماینده از سازمان‌های منطقه‌ای تشکیل شده است. دفتر مرکزی کمیته بین‌المللی پارالمپیک در شهر بن آلمان قرار دارد.
ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۴ یازدهمین دوره ای‌اف‌سی کاپ بود، یک رقابت فوتبال که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای‌اف‌سی) برای باشگاه‌های "کشورهای در حال توسعه" در آسیا برگزار شد. الکویت مدافع دو دوره قهرمانی بود، اما در مرحله یک‌چهارم نهایی توسط پرسیپورا جایاپورا حذف شد. در فینال، القادسیه کویت پس از تساوی ۰–۰ در وقت قانونی، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۲ اربیل عراق را شکست داد و پس از شکست در فینال سال قبل، اولین عنوان قهرمانی ای‌اف‌سی کاپ خود را به دست آورد. تخصیص ورودی‌ها به ازای هر انجمن. ای‌اف‌سی رویه تصمیم‌گیری در
به ازای هر انجمن. ای‌اف‌سی رویه تصمیم‌گیری در مورد فدراسیون‌های شرکت‌کننده و تخصیص سهمیه‌ها را مشخص کرد و تصمیم نهایی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۳ توسط ای‌اف‌سی اتخاذ شد. در صورت تأیید درخواست‌های زیر توسط هر فدراسیون، تغییرات زیر در فهرست فدراسیون‌های شرکت‌کننده ممکن است از ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۳ اعمال شود: بر اساس رتبه‌بندی فنی ای‌اف‌سی و تعداد فدراسیون‌های هر منطقه، به هر فدراسیون شرکت‌کننده یا دو نماینده در مرحله گروهی یا یک نماینده در مرحله پلی آف مقدماتی داده شد. تیم‌ها. تیم‌های زیر وارد این رقابت‌ها شدند. تیم‌هایی
تیم‌های زیر وارد این رقابت‌ها شدند. تیم‌هایی که با "حروف" "کج" مشخص شده‌اند، در مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۴ بازی کردند، اما نتوانستند به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود کنند (اگر به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود می‌کردند، تیم دیگری از همان اتحادیه جایگزین آنها می‌شد). نکات برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (تمام قرعه‌کشی‌ها در دفتر مرکزی ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد). پلی آف مقدماتی. نمودار پلی آف مقدماتی توسط ای‌اف‌سی تعیین شد. هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار شد.
تعیین شد. هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار شد. در صورت لزوم، وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. برندگان هر مسابقه به مرحله گروهی راه یافتند تا به جمع ۳۰ تیم راه یافته مستقیم بپیوندند. مرحله گروهی. قرعه‌کشی مرحله گروهی در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانند در یک گروه قرار بگیرند. هر گروه به صورت رفت و برگشت نوبت‌گردشی برگزار شد. تیم‌های اول و دوم هر گروه به مرحله یک‌هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی‌شکن باشگاه‌ها بر
نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی‌شکن باشگاه‌ها بر اساس امتیاز رتبه‌بندی می‌شوند و معیارهای تساوی‌شکن به ترتیب زیر است: مرحله حذفی. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک‌حذفی به رقابت پرداختند. در مراحل یک‌چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر بازی به رفت و برگشت برگزار شد، در حالی که در مرحله یک‌هشتم نهایی و فینال، هر بازی به صورت تک‌بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی‌های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل‌های زده شده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی‌شوند) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده
اعمال نمی‌شوند) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. یک‌هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم‌های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه میزبان مسابقه بودند. !colspan=3|منطقه غرب آسیا !colspan=3|منطقه شرق آسیا یک‌چهارم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک چهارم نهایی در ۲۸ مه ۲۰۱۴ برگزار شد. تیم‌های مناطق مختلف می‌توانستند در یک قرعه‌کشی قرار بگیرند و قانون «حمایت از کشور» اعمال می‌شد، بنابراین تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانستند در یک قرعه‌کشی قرار بگیرند. فینال. قرعه‌کشی برای
در یک قرعه‌کشی قرار بگیرند. فینال. قرعه‌کشی برای تعیین میزبان فینال پس از قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی برگزار شد. &lt;section end=Final/&gt;
خیابان ریجنت () یک خیابان و یک مرکز خرید در ناحیه وست اند لندن است. ساخت این خیابان که در سال ۱۸۲۵ تمام شده، دانشگاه وست‌مینستر، تئاتر پاریس، دفتر سوپرگروپ، اپل‌استور لندن و هتل کافه رویال در آن قرار دارد.
ایرشایر ، تلفظ: گالیک [ʃirˠəxk iɲiɾʲa:ɾʲ]، یک استان تاریخی در جنوب غرب اسکاتلند است که در سواحل خور کلاید واقع شده. این منطقه به نام ثبت شدهٔ آن: استان ایر نیز شناخته می‌شود. شهرهای اصلی استان ایر: ایر، کیلمارناک و ایروین هستند. مانند دیگر استان‌های اسکاتلند، در حال حاضر این استان هم هیچ‌گونه وظیفهٔ اداری استانی ندارد، که به جای آن، امور اداری ایرشایر به مناطق شورای ایرشایر شمال، یرشایر جنوبی و ایرشایر شرقی بخشیزه شده. جمعیت استان ایرشایر در حدود ۳۶۶٬۸۰۰ نفر است. منطقهٔ انتخاباتی و ارزیابی که نام ایرشایر
است. منطقهٔ انتخاباتی و ارزیابی که نام ایرشایر آنها را پوشش می‌دهد سه حوزهٔ شورای ایرشایر جنوبی، شرق ایرشایر و شمال ایرشایر، هستند بنابراین جزیرهٔ آران، جزیره کامبریا (بزرگ) و جزیره کامبریا (کوچک) را هم شامل می‌شود. این جزایر سه‌گانه تا سال ۱۹۷۵ بخشی از استان بیوت بوده و همیشه وقتی که «منطقهٔ ایرشایر» به کار رفته شامل این جزایر نبوده‌است. همان منطقه در زمینه‌های دیگر به عنوان «ایرشایر و آران» شناخته شده‌است. جغرافیا. ایرشایر یکی از حاصلخیزترین مناطق کشاورزی اسکاتلند است. کاشت سیب زمینی در مزارع نزدیک به
اسکاتلند است. کاشت سیب زمینی در مزارع نزدیک به ساحل، با استفاده از کود جلبک دریایی، انجام می‌شود و علاوه بر این منطقه محصولات گوشت خوک، دیگر سبزیجات ریشه‌ای، و دام‌داری و تولید انواع توت‌های تابستانی مانند توت فرنگی در حد وفور رشد کرده‌است.
ژرژ آنری روئو (به فرانسوی: Georges Henri Rouault) زادهٔ ۲۷ مه ۱۸۷۱(میلادی)-مرگ ۱۳ فوریه ۱۹۵۸(میلادی) نقاش، گراوور ساز و طراح فرانسوی است که اغلب کارهایش منتسب به جنبش فوویسم و اکسپرسیونیسم می‌باشد. زندگی‌نامه. ژرژ روئو در پاریس و در خانواده‌ای فقیر به دنیا آمد. مادرش مشوق علاقه‌مندیش به هنر بود. در سال ۱۸۸۵ در سن ۱۵ سالگی او به عنوان کارآموز در کارگاه شیشه‌گری و مرمت آغاز به کار نمود و تا سال ۱۸۹۰ کار در آنجا را ادامه داد. گمان می‌رود که ریشهٔ علاقه‌مندی و به‌کارگیری خطاطی‌های عمیق او و استفاده از رنگ‌های
به‌کارگیری خطاطی‌های عمیق او و استفاده از رنگ‌های درخشان در کارهای بالغش از تأثیرات همین دوران بوده‌است. او در طی دوران کارآموزیش در کلاس‌های شبانه هنری نیز ثبت نام نموده بود. در سال ۱۸۹۱ وارد اکول ده بوزار مدرسه رسمی هنرهای زیبای فرانسه شد و تحت آموزش گوستاو مورو هنر نقاشی را فرا گرفت او از شاگردان محبوبش بود. زمانیکه گوستاو مورو ذر سال ۱۸۹۸ فوت کرد او به عنوان متصدی برگزیده شد. زندگی‌نامه هنری. کارهای اولیه روئو تحت تأثیر معلم خود گوستاو مورو و علاقه‌اش به هنر قرون وسطی بوده‌است که همواره در کارهایش
به هنر قرون وسطی بوده‌است که همواره در کارهایش نمایانگر بود. در حوالی سال ۱۹۰۲ او نقاشی‌هایی با آبرنگ و گواش می‌کشید که رنگ‌های تند اکسپرسیونیستی داشت و نام او را به عنوان نقاشی سبک فوویسم تثبیت نمود. نقاشی از کارگران و کشاورزان در آثار اولیه اش نمایانگر پایبندی‌های اخلاقی این نقاش فرانسوی است. روئو بعد از ملاقات با آنری ماتیس، آلبر مارکه ، و به جنبش فوویسم گرایش یافت. از سال ۱۸۹۵ او در نمایشگاه‌های مهمی شرکت کرد از آن جمله نمایشگاه سالن پاییزی که خود از بانیان آن بود. او آثار با موضوعات مذهبی، مناظر و
بانیان آن بود. او آثار با موضوعات مذهبی، مناظر و طبیعت بیجان‌های خود را به نمایش می‌گذاشت. در سال ۱۹۰۵ به همراه دیگر نقاشان جنبش فوویسم در نمایشگاه "سالن پاییزی" شرکت نمود. در این نمایشگاه آنری ماتیس به عنوان رهبر جنبش باورهای منطقی گروه را در آثارش منعکس کرده بود در حالیکه روئو با سبک غریزی وخود انگیخته تری آثارش را ارائه نموده بود. به‌کارگیری کنتراست‌های شدید و نمود احساس گرایی در آثارش تأثیرات ونسان ون گوگ را نمایان می‌کند. همچنین شخصیت پردازی‌های عجیب او تحت تأثیر امپرسیونیسمها و اکسپرسیونیستها بود. در
تحت تأثیر امپرسیونیسمها و اکسپرسیونیستها بود. در سال ۱۹۰۷ روئو مجموعه نقاشهایی با موضوعات صحنه‌های دادگاه، دلقک‌ها و زنان بدکاره را کشید که با نقدهای اجتماعی روبرو شد. در این دوران او مجذوب دیدگاه اگزیستانسیالیسم ژاک ماریتن شد. او سپس خود را وقف کشیدن نقاشی‌های مذهبی کرد. طبیعت انسان همواره مورد توجه نقاشی‌های او بوده‌است. در سال ۱۹۱۰ کارهایش را در گالری Galerie Drouet به نمایش گذاشت. آثارش توسط نقاشان آلمانی که بعدها هسته‌های اصلی جنبش اکسپرسیونیستی را تشکیل دادند مورد توجه قرا گرفت. اعتقادات مذهبی او، وی
دادند مورد توجه قرا گرفت. اعتقادات مذهبی او، وی را به عنوان یکی از مشتاق‌ترین نقاشان مسیحی قرن بیستم مطرح نمود. اکثر کارهای مذهبیش در مورد به صلیب کشیدن مسیح، دردها و ناله‌های زنان در پای صلیب بود که با باور رستاخیز تسلی می‌یافت. با تشویق دلال هنریش روئو در بین سال‌های ۱۹۲۷–۱۹۱۷ به خلق مجموعه آثار تصویر سازی روی آورد یکی از مشهورترین آن "Miserere" می‌باشد که در سال ۱۹۲۷ آن را به اتمام رسانید و در سال ۱۹۴۸ به چاپ رسید. در اواخر سال ۱۹۲۰ روئو به نقاشی علاقه‌مند شد. تکنیکی در نقاشی که در آن رنگ‌ها با لایه‌های
شد. تکنیکی در نقاشی که در آن رنگ‌ها با لایه‌های ضخیم بکار برده می‌شود. در این دوران او با تمرکز بر موضوعات مذهبی شخصیتهایش را با سادگی ریاضت مندانه و با رنگ‌های بسیار درخشانی که یادآور نقاشی‌های شیشه‌های منقوش قرون وسطی بود متجلی می‌نمود. در سال ۱۹۲۹ او طراحی‌های صحنهٔ نمایش بالهٔ "پسر ناخلف" سرگئی دیاگیلف را انجام داد. در سال ۱۹۳۰ او آثارش را در کشورهای خارجی از جمله در لندن ،نیویورک وشیکاگو به نمایش گذاشت. جوایز و تقدیرات. هنر ژرژ روئو از همان آغاز فعالیت‌های هنریش مورد تقدیر قرار گرفت به عنوان مثال در
هنریش مورد تقدیر قرار گرفت به عنوان مثال در سال ۱۸۹۴ او جایزهٔ نخست" Concours Chenavard""را دریافت کرد. در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۸ نمایشگاه‌های جامع مروری از آثارش در موزه هنرهای مدرن نیویورک و کونستهاوس زوریخ بر پا گردید. مرگ. ژرژ روئو در سال ۱۹۵۸ در پاریس در گذشت.
در اختربینی ستارگان سلطنتی ایران تشتر، شیردال، کژدم‌دل و دهان‌ماهی (هَستُرَنگ) نام دارند. آنها حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد در زمان ایرانیان باستان در منطقه‌ای که امروز ایران نامیده می‌شود، نگهبانان آسمان پنداشته می‌شدند. ایرانیان باستان باور داشتند که آسمان به چهار منطقه تقسیم می‌شود و هر منطقه توسط یکی از چهار ستارهٔ سلطنتی محافظت می‌شود. آنها معتقد بودند این ستاره‌ها می‌توانند سبب خوبی و بدی باشند مثلاً خوش‌یمن یا شوم باشند یا این‌که سبب فراوانی یا قحطی بشوند. ایرانیان از ستاره‌های سلطنتی در محاسبات نجومی،
ایرانیان از ستاره‌های سلطنتی در محاسبات نجومی، تنظیم تقویم و پیش‌بینی آینده هم استفاده می‌کردند. آن‌ها همهٔ وقایع مهم مربوط به زندگی روزمره و موقعیت ستاره‌ها در زمان رخ دادن آن اتفاق‌ها را ثبت می‌کردند. این داده‌ها برای پیش‌بینی وقایع پیش رو استفاده می‌شدند و هر زمان موقعیت مشابهی از این ستاره‌ها در آسمان دیده می‌شد به این معنی بود که آنچه پیش‌تر در این موقعیت رخ داده دوباره اتفاق خواهد افتاد. اگرچه مصریان باستان به ذکر ستاره سلطنتی مؤثر بر آنها در تقریباً از ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد اشاره کرده‌اند ولی در
از ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد اشاره کرده‌اند ولی در پارسی باستان، پیامبر زرتشت ذکر آنها در بندهشن مجموعه‌ای از مزدیسنا کیهان‌زایی و کیهان‌شناسی در حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد به‌طور کامل اشاره کرده است. ستارگان سلطنتی و تاریخچه. نام مدرن و باستانی این چهار ستاره عبارتند از: این چهار ستاره دارای عدد روشنایی ۱٫۵ یا بیشتر هستند. دلیلی که به آن‌ها «سلطنتی» گفته می‌شود این است که از دید ناظر زمینی، از دیگر ستاره‌ها جدا به نظر می‌رسند. دبران، شیردال، کژدم‌دل و دهان‌ماهی درخشان‌ترین ستاره‌ها در صورت فلکی‌شان و جزو بیست
درخشان‌ترین ستاره‌ها در صورت فلکی‌شان و جزو بیست و یک ستارهٔ درخشان آسمان شب هستند. پارسیان این ستارگان را چهار نگهبان آسمان می‌دانستند و تغییرات فصلی و هموگان و خوریستان را به آن‌ها نسبت می‌دادند. دبران یا تشتر نگهبان آسمان شرق و ستارهٔ حاکم بر صورت فلکی گاو بود، شیردال نگهبان شمال و ستارهٔ حاکم بر صورت فلکی شیر بود، کژدم‌دل محافظ آسمان غرب و حاکم بر صورت فلکی کژدم و دهان‌ماهی یا هَستُرَنگ نگهبان جنوبی و درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی ماهی جنوبی بود (در همان طول جغرافیایی سعدالملک که ستارهٔ شاخص صورت فلکی
طول جغرافیایی سعدالملک که ستارهٔ شاخص صورت فلکی دلو است). تشتر مشخص‌کنندهٔ اعتدال بهاری و شیردال نمایندهٔ اعتدال پائیزی بودند در حالی که شیردال با وقوع انقلاب تابستانی مرتبط دانسته می‌شد و دهان‌ماهی انقلاب زمستانی را نمایندگی می‌کرد. با مشاهدهٔ آسمان در فصول مختلف سال، به نظر می‌رسد ستارهٔ حاکم بر آن فصل پرفروغ‌تر است و بیشتر به چشم می‌آید. کژدم‌دل به‌خاطر قرار داشتن در صورت فلکی شیر و ارتباط سمبلیک شیر با مفاهیم سلطنتی از سه ستارهٔ دیگر قدرتمندتر به‌شمار می‌آید. یه باور پارسیان صور فلکی یا هم‌اختران که
می‌آید. یه باور پارسیان صور فلکی یا هم‌اختران که ستاره‌های سلطنتی در آن‌ها واقع شده‌اند در چهار نقطهٔ ثابت از مسیر گردش خورشید قرار داشته‌اند و در آغاز هر فصل، خورشید تحت تسلط یکی از این چهار ستارهٔ درخشان بوده است. این یکی از دلایلی بود که به این چهار ستاره لقب «سلطنتی» داده شده‌بود. توسط ۷۰۰ سال پیش از میلاد در نینوا و آشوری‌ها به حال اساساً نقشه‌برداری دائرةالبروج چرخه به دلیل چهار ستاره و در نتیجه قادر به نقشه صورت فلکی افتراق آنها از سیاره و ستارگان ثابت است. از این ۷۴۷ پیش از میلاد بابلی شاه
ثابت است. از این ۷۴۷ پیش از میلاد بابلی شاه نبو-ناصیر اتخاذ یک تقویم از اطلاعات به دست آمده بر اساس چهار ستاره یکی بعد از هشت سال در چرخه و یکی از نوزده سال چرخه (که بعداً اتخاذ نوزده-تقویم سال به عنوان استاندارد). ستاره‌های سلطنتی در اصل برای جهت‌یابی استفاده می‌شدند. همچنین این باور وجود داشت که آنچه در جهان اتفاق می‌افتد در کنترل آنهاست. رخ‌دادن فجایع انسانی و بلایای طبیعی از یک سو و دستاوردهای بشری و اتفاقات تاریخی از سوی دیگر به موقعیت این ستاره‌ها در آسمان نسبت داده می‌شدند. بر این اساس زمانی که
در آسمان نسبت داده می‌شدند. بر این اساس زمانی که ستاره‌ها در موقعیت مناسب بودند شرایط مطلوب بود و در غیر این‌ صورت وقوع فاجعه پیش‌بینی می‌شد. از آن‌جا که شیردال قدرتمندترین ستارهٔ سلطنتی است اتفاقاتی که در زمان چیرگی این ستاره رخ می‌دادند به‌ غایت فرخنده یا ناگوار بودند.
ولادیمیر «وُوا» سرگئی گاسپاریان (؛ ) یک سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره‌های اول شورای عالی جمهوری ارمنستان و اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۱۱ به ریاست پلیس جمهوری ارمنستان برگزیده شد و جانشین آلیک سارگسیان در این پست شد. وی تا مه ۲۰۱۸ این سمت برعهده داشت. وی در دولت تیگران سارگسیان، دولت هوویک آبراهامیان، دولت کارن کاراپتیان و دولت دوم سرژ سارگسیان این سمت را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۹ سپتامبر ۱۹۵۸ در تالین به
داشت. زندگی‌نامه. در ۹ سپتامبر ۱۹۵۸ در تالین به دنیا آمد .
خودکشی در اوکراین کارای رایج مرگ غیرطبیعی و یک معضل اجتماعی در این کشور است. در سال ۲۰۰۹ اوکراین سیزدهمین کشور در رتبه‌بندی فهرست میزان خودکشی کشورها بود. خودکشی نخستین عامل مرگ‌ومیر در ارتش اوکراین است. (داده‌ها مربوط به سال ۲۰۱۲ و پیش از آغاز مداخله نظامی روسیه در اوکراین است). خودکشی در ارتش. از ۱۸٪ تا ۵۰٪ خودکشی‌های اوکراین مربوط به ارتشیان است. معلول شدن ناشی از زندگی نظامی، عدم توانایی در کنار آمدن با محیط و استرس باعث این خودکشی‌ها هستند. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی پیشگیری از خودکشی. هم دولت
سازمان بهداشت جهانی پیشگیری از خودکشی. هم دولت اوکراین و همدیگر سازمان‌های میان‌کشوری برنامه‌هایی را به منظور پیشگیری از خودکشی در این کشور تدارک دیده‌اند. سازامن‌ها متفاوتی هم هستند که به خودکش‌ها کمک می‌رسانند.
کتابخانه عمومی آمستردام (به هلندی: Openbare Bibliotheek Amsterdam) یک نام جمعی برای همه کتابخانه‌های عمومی آمستردام، هلند است. نخستین کتابخانه در سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۸ خورشیدی) در کایزرسخراخت تأسیس شد. از سال ۲۰۰۷ میلادی (۱۳۸۶ خورشیدی)، ۲۸ کتابخانه عمومی و ۴۳ ایستگاه مطالعه، از جمله در بیمارستان‌ها وجود دارد. در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۴خورشیدی)، ابا (مخفف)۱٫۷ میلیون نسخه کتاب و ۱۶۵۰۰۰ نفر عضو داشت و ۵ میلیون نسخه کتاب امانت داد. کتابخانه مرکزی. کتابخانه هیئت امنایی آمستردام یک نام جمعی برای همه کتابخانه‌های