payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌گویند که نام "اوروک-های" (Uruk-hai) هم از همین‌جا گرفته شده‌است. خود واژهٔ "اورک" از زبان سرزمین روهان گرفته شده‌است. ویژگی‌ها. ظاهر فیزیکی. اورک‌ها چهره‌ای زشت و چندش‌آور دارند. بزرگ‌ترین آن‌ها از نظر اندام می‌تواند به بزرگی یک انسان برسد اما معمولاً کوچکترند و برخی به کوچکی هابیت‌ها هستند. نژادی میانی بین انسان و اورک موجودی می‌شود با اندامی به بزرگی انسان اما با چهرهٔ گابلین. البته اورک‌هایی هستند که بسیار چهارشانه‌اند اما قد کوتاهی دارند. بسیاری از اورک‌ها دستانی دراز مانند میمون‌ها دارند برخی هم
اورک‌ها دستانی دراز مانند میمون‌ها دارند برخی هم پشتی خمیده دارند، بینی آن‌ها پهن، دهان گشاد و چشمان باریکی دارند. خوانندگان داستان‌های تالکین به این موضوع اعتراض کرده‌اند چون چهره‌ای که از اورک‌ها وصف شده بود چیزی شبیه مغول‌ها بوده‌است. گونه‌ها. اورک‌ها گونه‌های متفاوت دارند، "اوروک‌ها" یا به زبان خودشان "اوروک-های"ها بزرگتر، نیرومندتر و پلیدترند و «سیاه» اند درحالی که اورک‌های کوچکتر ضعیف ترند و با نام "اسناگا" به معنی برده خوانده می‌شوند. سائورون اوروک-های‌هایی را به عنوان ابرسرباز و اورک‌های کوچکتری
را به عنوان ابرسرباز و اورک‌های کوچکتری (نژاد کوچکتر با پوست سیاه) را به عنوان سیاه لشکر ایجاد کرد. در کتاب تاریخ سرزمین میانی از "بُلداگ‌ها" نام برده می‌شود آن‌ها مایاها در اندام اورک بودند. همچنین سائورن اورک‌های دورگه، نیمی انسان و نیمی اورک هم ایجاد کرده بود، اورک‌های مرد و مردهای اورکی که در جریان حلقهٔ مورگوت به آن اشاره می‌کند. همچنین گابلین‌های مرد هم ایجاد شده بود که به عنوان جاسوس میان انسان‌ها و اورک‌ها و گاهی جاسوس دو جانبه کار می‌کردند. حتی برخی از این موجودات دورگهٔ آیزنگارد به شایر هم رسیده
از این موجودات دورگهٔ آیزنگارد به شایر هم رسیده بودند. اورک‌هایی وجود داشت که در خدمت هیچ‌کس نبود، این اورک‌ها در کوه گانداباد به عنوان پایتخت زندگی می‌کردند. اورک‌های کوه‌های مه‌آلود زیر فرمان «گابلین بزرگ» بودند سرزمین پیشین کوتوله‌ها، موریا، زیر فرمان "ازاگ" و پسرش "بولگ" بود. یکی از سرداران اورک‌ها به نام "گُل-فیمبول" اورک‌ها را از کوه گِرَم به شایر فرستاد. فرهنگ. تالکین دربارهٔ فرهنگ و لباس اورک‌ها خیلی سخن به میان نمی‌آورد اما اشاره کرده که اورک‌ها توان بالایی در ساخت دارو برای درمان زخم‌های عمیق
توان بالایی در ساخت دارو برای درمان زخم‌های عمیق دارند (زمانی که مری گرفتار اورک‌ها بود با داروی اورک‌ها زخم‌هایش بهبود یافت). اورک‌ها می‌توانند سلاح‌های نسبتاً مؤثری در برابر ابزارهای جنگی الف‌ها و کوتوله‌ها بسازند. اورک‌ها اغلب شمشیر و تیرهای کمان خود را زهرآگین می‌کنند (تیری که به ایسیلدور اصابت کرد) و آن‌ها آوازهای بسیار ترسناکی می‌خوانند. گابلین‌های کوه مه آلود که گونهٔ کوچکتر بودند ابزارهای ترسناکی را برای شکنجهٔ افراد یا کشتن آن‌ها ساخته بودند. طبق نوشته‌های تالکین، اورک‌ها همیشه گرسنه‌اند، و همه
نوشته‌های تالکین، اورک‌ها همیشه گرسنه‌اند، و همه گونه گوشتی می‌خورند از گوشت انسان گرفته تا اسب و حتی هم نوعشان. پیدایش. تالکین روش دقیقی برای ایجاد اورک‌ها اعلام نمی‌کند و جایی می‌گوید که نیروهای پلید نمی‌توانند موجودی را از هیچ خلق کنند با این حال فهرست روش‌های ایجاد اورک‌ها به قرار زیر است: ساخته شده از خاک. تالکین در جایی گفته اورک‌ها از جادوی لجن و گِل با گرما، توسط مورگوت به وجود آمده‌اند. البته چندین بار تالکین اشاره می‌کند که تنها ارو ایلوواتار (خدا) می‌تواند موجودات را از هیچ خلق کند بنابراین
(خدا) می‌تواند موجودات را از هیچ خلق کند بنابراین اورک‌ها یا پست‌تر شدهٔ موجودات دیگرند یا خدا آن‌ها را در جایی آفریده‌است. الف‌های شرقی (آواری). در "سیلماریلیون" گفته می‌شود که اورک‌ها پست شده الف‌های شرقی (آواری) هستند که ملکور آن‌ها را گرفت، ذهن و بدنشان نابود شد و تبدیل به اورک شدند. احتمالاً دلیل اینکه اورک‌ها عمر طولانی در حدود چند صد سال دارند می‌تواند به این موضوع مربوط باشد، برای نمونه "بولگ"، پسر "ازاگ" ۱۴۰ سال پس از پدرش مُرد. مایاهای هبوط کرده. تالکین در جایی اشاره می‌کند که اورک‌ها مایاهایی
محمدآباد، رابر روستایی در دهستان جواران، بخش هنزا، شهرستان رابر در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۱۲۲ نفر بوده است.
محمدآباد، رفسنجان روستایی در دهستان کبوترخان، بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۵۸ نفر بوده است.
ریچارد مانتگیو (۱۹۷۱–۱۹۳۰) ریاضی‌دان و فیلسوفی آمریکایی بود. مانتگیو در ۱۹۵۷ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحت نظر آلفرد تارسکی دکترا گرفت. رسالهٔ دکترای او حاوی اولین اثباتِ این قضیه است که اصول‌موضوعِ تسرملو-فرنکل برای نظریهٔ مجموعه‌ها را نمی‌توان با تعدادی متناهی اصل بیان کرد. رهیافت منطقیِ او به معناشناسیِ زبان‌های طبیعی (که به گرامرِ مانتگیو معروف است) در زبان‌شناسی رایانشی و در فلسفهٔ زبان تأثیرگذار بوده‌است. مانتگیو که نوازندهٔ چیره‌دستی هم بود در خانه‌اش به قتل رسید. مونتگیو در زمان حیات خود بیشترین
به قتل رسید. مونتگیو در زمان حیات خود بیشترین وقتش را صرف کار بر روی مبانی منطق ریاضی نمود ولی عمده شهرت فعلی او مدیون سه مقاله‌ای است که در زمینه معناشناسی زبان طبیعی در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ چاپ شده‌اند. تأثیرگذارترین این مقالات Proper treatment of quantification in ordinary English نام دارد. در این سلسله مقالات او تلاش می‌کند که جملات زبان انگلیسی را به شکل الگوریتمیک به زبان نوعی منطق درجه بالا به نام intentional logic تبدیل کند. این تلاش از آن جهت مورد توجه قرار گرفت که تا آن زمان کلیه منطق دانان و زبان
قرار گرفت که تا آن زمان کلیه منطق دانان و زبان شناسان معتقد بودند زبان‌های طبیعی از جمله زبان انگلیسی دارای ابهامات فراوانی هستند و نمی‌توان جملات یک زبان منطقی را به همان دقتی که در زبان منطق وجود دارد به زبان طبیعی بیان نمود. اما مونتگیو نشان داد که حداقل برای قسمتی از زبان انگلیسی که او در مقاله اش به کار گرفته‌است قدرت زبان انگلیسی در بیان یک جمله با قدرت زبان منطقی برابر است و این برابری را به ارائه یک الگوریتم برای تبدیل جملات زبان انگلیسی به زبان منطق نشان داد. او برای انجام این عمل از حسابی به نام
نشان داد. او برای انجام این عمل از حسابی به نام حساب لاندا lambda calculus استفاده می‌کند که توسط ریاضیدان آمریکایی به نام آلونزو چرچ alonzo church در سال ۱۹۳۰ ارائه شده‌است. مونتگیو در سال ۱۹۷۱ در حادثه دزدی از منزل مسکونی اش به قتل رسید و آن قدر زنده نماند که تأثیر شگرف مقالاتش را در دنیای زبان‌شناسی ببیند. هم‌اکنون اصطلاح معناشناسی مونتگیو در میان زبان شناسان و منطقیانی که در حوزه معناشناسی زبان طبیعی کار می‌کنند از اصطلاحات پایه‌ای به‌شمار می‌رود و منظور از آن استفاده از منطق درجه بالا و حساب لاندا
از آن استفاده از منطق درجه بالا و حساب لاندا برای تبدیل الگوریتمیک جملات زبان طبیعی به جملات زبان منطق است.
محمدآباد، دهج روستایی در دهستان دهج، بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۲۱ نفر بوده است.
محمدآباد، خبر روستایی در دهستان خبر، بخش دهج، شهرستان شهربابک در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۲۱۹ نفر بوده است.
محمدآباد سیدها روستایی در دهستان خاتون‌آباد، بخش مرکزی شهرستان شهربابک در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۳۱ نفر بوده است.
محمدآباد میرزا روستایی در دهستان محمودآبادسید، بخش مرکزی شهرستان سیرجان در استان کرمان است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، ۳۱۸ نفر بوده‌است.
مسابقه بین‌المللی دانش مغز یا المپیاد دانش‌آموزی دانش مغز () که در سال ۱۹۹۹ توسط دکتر نوربرت میسلینسکی و با پشتیبانی "انجمن علوم اعصاب" به عنوان بزرگترین رقابت علمی علوم اعصاب در جهان برای دانش‌آموزان دبیرستانی بنیان نهاده شد. داوطلبان این مسابقه در سطوح مختلف محلی، ملی و بین‌المللی در بین از ۱۵۰ حوزه در ۳۰ کشور جهان باهم به رقابت می‌پردازند. در سال ۱۳۹۵، برای سومین‌بار این مسابقه در ایران زیرنظر "انجمن علوم اعصاب ایران" و با حمایت "ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی"، به صورت کشوری و در دو مرحله برگزار
شناختی"، به صورت کشوری و در دو مرحله برگزار شد.
محمدآباد روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده است.
محمدآباد روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۷۵ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
محمدآباد، روستایی در دهستان اترک بخش مرکزی شهرستان مانه در استان خراسان شمالی ایران است. این روستا، مرکز بخش مرکزی شهرستان مانه است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۲۶۷ نفر (۷۳۵ خانوار) بوده‌است.
محمدآباد گائینی روستایی در دهستان باقرآباد (جعفرآباد) در شهرستان جعفرآباد استان قم است. گائینی نام طایفه ای لر و لر زبان میباشد.
محمدآباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان دامغان استان سمنان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۱ نفر (در ۴۲ خانوار) بوده است.
محمدآباد پل ابریشم روستایی در دهستان کلاته‌های شرقی، بخش مرکزی شهرستان میامی در استان سمنان است. این روستا تا اوایل دهه نود خورشیدی یکی از روستاهای دهستان فرومد در بخش مرکزی شهرستان میامی بوده است. از کنار این روستا کال شور جاجرم عبور می کند. گفته ی شود در گذشته های دور این جاده ابریشم از این روستا می گذشته است و بر روی رود پلی یوده و در کنار آن کاروانسرایی قرار دارد. شغل اصلی مردم دامپروری می باشد و در سالهای اخیر چند حلقه چاه عمیق جهت کشاورزی حفر گردیده است. اقوام کرمانچ و بلوچ و فارس ترکیب جمعیتی این
است. اقوام کرمانچ و بلوچ و فارس ترکیب جمعیتی این منطقه می باشد.
زیرافکند یا زیرافگند نام یکی از ۱۲ مقام اصلی موسیقی قدیم ایران بوده است. نویسندهٔ رسالهٔ کنزالتحف در باب زیرافکند گفته است که این مقام را به همراه زنگوله و بزرگ باید بیشتر در مجالس اهالی عراق و تاجیک (مناطق مرکزی ایران) نواخت. وی همچنین مقام زیرافکند را همراه با مقام‌های راهوی، بزرگ، زنگوله و حسینی، مقامی حزن انگیز دانسته است. صفی‌الدین ارموی نیز مانند صاحب کنزالتحف، مقام زیرافکند را مقام غم () می‌داند. تاریخچه. نام زیرافکند را می‌توان در فهرست الحان منسوب به دورهٔ ساسانی دید. قابوس‌نامه که از کهن‌ترین
به دورهٔ ساسانی دید. قابوس‌نامه که از کهن‌ترین منابعی در دورهٔ اسلام است که در آن به مقام‌های موسیقی اشاره کرده نیز از زیرافکن نام برده‌است. نام زیرافکند احتمالاً اشاره به افکندن (کنار گذاشتن و استفاده نکردن) از سیم چهارم ساز عود (که به آن "زیر" گفته می‌شده) اشاره دارد. علا منجم در یکی کتاب‌های خود، به دو زیرافکند اشاره می کند: زیرافکند بزرگ و زیرافکند خُرد. وی می‌گوید مقام‌های اصلی هفت عدد هستند، که هرکدام به یکی از ستارگان منسوبند، و از هرکدام از این مقام‌ها نیز یک مقامِ فرعی منشعب شده است. باتوجه به این
نیز یک مقامِ فرعی منشعب شده است. باتوجه به این نظر، علا منجم مقام زیرافکند بزرگ را منشعب از بسته نگار، و خودِ بسته نگار را منسوب به زهره می‌داند. او سپس زیرافکند خُرد را به عطارد منتسب می‌کند و نهاوند را شعبه‌ای از این مقام معرفی می‌کند. مولوی نیز در اشعار خود به دو زیرافکند اشاره کرده‌است اما با نام‌های «زیر کوچک» و «زیر بزرگ». این دو زیرافکند در کتاب صفی‌الدین ارموی اصلاح، و به روش دیگری ذکر شدند، که این روش تا قرن دهم ادامه پیدا کرد. ارموی مقام «زیرافکند کوچک» را فقط «زیرافکند» نوشت، و «زیرافکند بزرگ»
کوچک» را فقط «زیرافکند» نوشت، و «زیرافکند بزرگ» را با نام «بزرگ» ثبت کرد. این روش تا قرن دهم ادامه یافت اما از آن زمان به بعد تغییر کرد، و در بیشتر کتاب‌های فارسی، مقام «زیرافکند کوچک» نیز فقط «کوچک» نوشته شد. البته برخی نیز میان زیرافکند و کوچک اختلافاتی قایل بوده‌اند. به طور مثال شیخ صفدی معتقد بوده‌است که زیرافکند با اضافه شدن دو نغمه به کوچک به وجود می‌آید، و با کوچک فرق دارد. محمد نیشابوری در رسالهٔ خود، زیرافکند را جزو دوازده مقام اصلی نمی‌داند، بلکه معتقد است زیرافکند از شعبات مقام راست است. وی
معتقد است زیرافکند از شعبات مقام راست است. وی می‌گوید مخالف راست را در سه حالت می‌خوانند: «در پستی، در روی آهنگ و در تیزی». نیشابوری زیرافکند را همان تیزیِ مخالفِ راست می‌داند. اما پورجوادی می‌گوید از آنجا که پس از محمد نیشابوری فقط در مصیبت‌نامه عطار نیشابوری از مقام مخالف راست نام به میان آمده، به احتمال زیاد این مقام تنها در نیشابور رایج بوده است. گوشه. هم‌اکنون نیز در موسیقی دستگاهی ایران، گوشه‌ای با نام زیرافکند در دستگاه ماهور وجود دارد؛ اما این گوشه با مقام زیرافکندِ قدیم از لحاظ فواصل متفاوت است.
با مقام زیرافکندِ قدیم از لحاظ فواصل متفاوت است. در نظام دستگاهی موسیقی ایرانی، زیر افکند رابطی بین گوشهٔ حصار و داد در دستگاه ماهور است.
لاله آزاد نام شعری از محمد ابراهیم صفا، شاعر فارسی‌زبان افغانستانی است که سرشناس‌ترین شعر این شاعر شمرده می‌شود. ابراهیم صفا این شعر را در زندان سروده است. شعر لاله آزاد در کتاب‌های درسی ادبیات فارسی هم در ایران و هم در افغانستان گنجانده شده است. به گفتهٔ لطیف ناظمی در نوشته‌ای زیرنام «ابراهیم صفا - شاعر دردآشنا و تلخ‌کام»، «از جایی که در جامعهٔ او تیغ سانسور آخته است و قراولان بر درگاه کمین ساخته، اگر گاهی از بی‌داد هم سخن می‌راند با زبان ابهام است و با نماد و رمز. یکی از همین نمادها، لاله است که در سراسر
و رمز. یکی از همین نمادها، لاله است که در سراسر حوزهٔ شعر او حکم می‌راند. لاله نماد عشق، خون، انقلاب و رستاخیز است و این واژه گاهی به معنای قاموسی خویش و گاهی به معنای رمزی در دستگاه تخیل او راه دارد. شعر لالهٔ آزاد که معروف‌ترین سرودهٔ اوست و سال‌ها شاگردان مدارس در کتاب‌های قرائت فارسی مکاتب کشور، خوانده‌اند و به یاد سپرده‌اند؛ نمونهٔ درخشانی است از باور وی به آزادی و آزادگی.»
فیلم قول یا وعده (به ) یک درام تاریخی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی تری جرج است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. پیش‌زمینهٔ تاریخی این فیلم نسل‌کشی ارمنی‌ها در جریان جنگ جهانی اول است و روایتگر رابطهٔ دو شخصیت در آوریل ۱۹۱۵ و در هنگامی است که امپراتوری عثمانی دست به بازداشت و اخراج ۲۳۵ تا ۲۷۰ روشنفکر کرد. اکثر این افراد در نهایت به قتل رسیدند. شهره آغداشلو در این فیلم نقش مادر شخصیت اصلی را برعهده دارد؛ مادری که سختی‌های دوران را در درونش پنهان می‌کند و سعی دارد با چشم‌هایش روایتگر تلخی رویدادهای اطرافش باشد.
با چشم‌هایش روایتگر تلخی رویدادهای اطرافش باشد. داستان. داستان فیلم، روایت یک مثلث عشقی میان یک دانشجوی پزشکی به نام مایکل، مربی رقصی به نام آنا و دوست پسر روزنامه‌نگار او به نام کریس مایرز، در دوران نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط ترکان عثمانی است. بازیگران. اسکار ایزاک در این فیلم نقش یک دانشجوی پزشکی ارمنی را بازی می‌کند. این فیلم به روایت رابطه او با یک گزارشگر آمریکایی با بازی کریستین بیل می‌پردازد. اکران. این فیلم در جشنواره فیلم تورنتوی کانادا اکران شد و بازیگران این فیلم روی فرش قرمز جشنواره حاضر شدند.
بازیگران این فیلم روی فرش قرمز جشنواره حاضر شدند. توضیحات. تری جورج، می‌گوید:
تاریخ اجتماعی افشاریان به تاریخ اجتماعی حکومت افشاریان می‌پردازد. افشاریان. بعد از دولت صفویه در ایران سلسله‌ای روی کارآمد که می‌توان گفت فقط یک پادشاه مهم داشت و همچنین اولین سلسله سلطنتی در ایران بود که بعد از مرگ سر سلسله آن به سرعت فروپاشید و از آن جا که سرسلسله این دولت از ایل افشار بود، این سلسله به افشاریه معروف شد. طول مدت این سلسله از سال ۱۱۴۸ هجری قمری که نادرشاه افشار بنابر کنگره دشت مغان به سلطنت ایران رسید تا ۱۲۱۸ که نادر میرزا افشار آخرین فرمانروای افشاریه به دست فتحعلی قاجار اسیر شد و در سال
افشاریه به دست فتحعلی قاجار اسیر شد و در سال ۱۷۰م سلطنت افشار به قتل رسید. افشاریه به‌طور رسمی ۱۳ سال سلطنت کردند چرا که در سال ۱۱۶۳ ه‍.ق به همت کریم خان زند و دو تن از خان‌های بختیاری سلسلهٔ صفوی اسماً احیا شد. به هر حال در این مدت ۱۷۰ ساله شش نفر به این ترتیب به عنوان فرمانروا و پادشاه افشاریه حکومت کردند که دو نفر نخست بر تمام متصرفات افشاریه حکومت داشتند و بقیه هر یک تنها در قسمتی از قلمرو صاحب قدرت بودند نادر شاه فاتح نامدار نظامی آسیا و شاید بزرگ‌ترین شخصیت رزمنده‌ای که قرن ۱۸ میلادی به خود دیده و از
شخصیت رزمنده‌ای که قرن ۱۸ میلادی به خود دیده و از نظر استعداد و نبوغ نظامی در ردیف معدودی از داعیان تاریخ بشر قرار گرفته است. نادر اصل و نصب روشنی ندارد. روز، ماه و سال تولد او برای مورخان معاصرش روشن نیست. حتی تا پیش از چهل سالگی وی نیز اطلاعات دقیقی در دست نیست. ابتدای زندگی او چنان در افسانه سازی‌ها و خیالبافی‌های هواداران و مخالفانش گم شده است که امروزه نیز تحقیق در باب اجدادش را با مشکل مواجه کرده است. نظام ارضی. از نظر تاریخی دورهٔ افشاریه به لحاظ زمینداری و ادارهٔ امور ارضی دارای اهمیت خاصی نمی‌باشد
و ادارهٔ امور ارضی دارای اهمیت خاصی نمی‌باشد آن‌ها در ادارهٔ امور تیول‌ها و سیور غال‌ها نظارت بیشتری داشتند که آن‌ها را از صاحبان اصلی پس بگیرند. چنین به نظر می‌رسد که نادرشاه به‌طور کلی امرای خود را از به دست آوردن ملک و مال منع می‌کرده است. که این خود از سیاست‌های داخلی شاه افشار بود که هدف آن تثبیت حکومت مرکزی و سرکوب کردن تجزیه طلبی فئودال‌ها بود. به این صورت که او مقدار زمین‌های دولتی و زمین‌های خالصه را افزایش داد و استقلال خود را با تضعیف موقعیت سیاسی- اقتصادی فئودال‌ها به دست آورد در دورهٔ نادرشاه
اقتصادی فئودال‌ها به دست آورد در دورهٔ نادرشاه ممیزی زمین به وجود آمد که متأسفانه بعدها از بین رفت البته این ممیزی سیاستی بود که زمین‌های دولتی را توسعه می‌داد. نادرشاه بعد از اینکه به تخت سلطنت رسید بررسی وضع اقتصادی روستاها و شهرهای ایران توجه کرد و دستور داد تا با آباد کردن زمین‌ها و کشت زرع آن‌ها بپردازند سیستم آبیاری را نظمی بخشید وی از این را منبع درآمد خوبی برای خزانه به دست آورد وی کشاورزان را به این محل‌ها کوچ داد و بعدها به دستور وی این زمین‌ها زمین‌های دولتی یا خاصه نام گرفت طبیعی است که این
زمین‌های دولتی یا خاصه نام گرفت طبیعی است که این کوچاندن‌ها باعث خرابی و نابودی خانهٔ ده‌ها هزار کشاورز شهرنشین و چادرنشین می‌شد. این‌جا به جایی و اسکان ایلات و عشایر از سیاست‌هایی بود که نادر به دلیل احتمال بروز شورش در بین سرکشان به انجام رسانید. او در سال‌های (۱۷۳۰–۱۷۳۴م) دستور داد تا ۵۰ یا ۶۰هزار خانواده از عشایر آذربایجان، عراق عجم و فارس به خراسان کوچ کنند. در سال ۱۷۳۲ میلادی ۶۰ هزار تن از ابدالیان حوالی هرات را به مشهد و نیشابور در دامغان کوچ دادند در همان سال سه هزار خانواده از عشایر هفت لنگ
در همان سال سه هزار خانواده از عشایر هفت لنگ بختیاری به خراسان کوچ دادند در سال ۱۷۳۶ میلادی پس از سرکوب آتش شورش‌های بختیاری‌ها عده‌ای دیگر از عشایر هفت لنگ را با عده‌ای از عشایر چهارلنگ که بیش از ۱۰ هزار خانواده می‌شدند به تربت جام خراسان کوچ دادند. وقتی نادر شاه در سال ۱۷۳۶ بر تخت سلطنت نشست، شرط کرد که مذهب سنی جای مذهب شیعه را بگیرد. سپس طی فرمانی شمار قابل توجه‌ای از اموال و املاک اوقاف را از دست مردم خارج کرد و آن‌ها را به املاک خالصه در دفاتر ثبت اراضی که بعد از آن به «رقعات نادری» مشهور شد ثبت
اراضی که بعد از آن به «رقعات نادری» مشهور شد ثبت کردند. چون شاه افشار قصد داشت اموال و املاک اوقاف را از دست مردم خارج کند، این کار او باعث اختفای مالکیت حقیقی آنان شد. نادر قبل از آن که بتواند فرمان خود را در مورد اوقاف اجرا کند به قتل رسید. ارتش و جنگاوران. نادر شاه در ارتش تغییرات مهمی را به وجود آورد. ارتش ایران در دورهٔ او شامل پیاده‌نظام، سواره‌نظام، توپخانه و نیروی دریایی بود. پیاده‌نظام از دو قسمت تشکیل می‌شد: الف: گروهی که تفنگ‌های فتیله‌ای به همراه داشتند که در حقیقت سلاح سازمانی آن‌ها بود که به
داشتند که در حقیقت سلاح سازمانی آن‌ها بود که به آن‌ها سنگین اسلحه یا جزایرچی گفته می‌شد. ب: گروهی که سبک اسلحه نامیده می‌شدند چون بیشتر آن‌ها مجهز به تیر و کمان، نیزه، زوبین و … بودند. ۲. سواره نظام: سواره نظام نیز مانند پیاده‌نظام یا سبک اسلحه بودند یا سنگین اسلحه، که زره بر تن داشتند و شمشیر و نیزه در دست داشتند و سواران سبک اسلحه و سپر نداشتند. ۳. توپخانه: توپخانهٔ ایران از توپ‌های بزرگ، سبک و کوچک و زنبورک تشکیل می‌شد. توپچیان و مهندسان توپخانه از میان ملت‌های دیگر انتخاب می‌شدند. ۴. نیروی دریایی: در
ملت‌های دیگر انتخاب می‌شدند. ۴. نیروی دریایی: در مورد نیروی دریایی پادری پازن می‌گوید: «نادرشاه را آوازهٔ بحریه اروپاییان به گوش رسیده بود. پس بی درنگ اراده نمود که دو بحریه یکی در خلیج فارس و دیگری در بحر خزر ایجاد نماید ولی چون در جنوب، چوب کم‌یاب بود و در شمال فراوان، لذا در شمال در ناحیهٔ بحر خزر، نتیجه بهتری به همراه داشت. چند کشتی بر آب انداخته شد و ساختان سه کشتی دیگر، آغاز شده بود که پادشاه برده بود.» وضع مالی سپاهیان را در آن دوره را می‌توان خوب توصیف کرد. این شغل از مهم‌ترین شغل‌ها بود که اگر چه
کرد. این شغل از مهم‌ترین شغل‌ها بود که اگر چه مردم زیر فشار اقتصادی بودند ولی سپاهیان هیچ مشکل مالی نداشتند چون نادر از نقد دوحه چنان به سپاهیان بخشیده بود که صاحب جاه و ثروت شده بودند. دین و مذهب. دربارهٔ دین نادر عقیدهٔ قطعی وجود ندارد برخی معتقد هستند که نادر به هیچ دینی اعتقاد نداشته است چرا که وی قدرت خویش را با قدرت بزرگان دین برابر می‌دانست و این را به صورت آشکار بیان می‌کرد. به نظر برخی دیگر از مورخان، هنگامی که نادر هوادار صفویه و قزلباشان و شاه طهماسب محتاج بود، شیعهٔ متعصبی به‌شمار می‌رفت و به
محتاج بود، شیعهٔ متعصبی به‌شمار می‌رفت و به تعمیر مرقد ام هشتم شیعیان اقدام نمود و به دستور وی در صحن امام هشتم گلدسته و حوض سنگی که از هرات آورده بودند بنا کردند، نادر خود را غلام و بنده امام اول شیعیان می‌دانست اما پس از بازگشت از خراسان (۱۱۴۴ه‍.ق) عمده سپاه او افغان‌ها، تاتارها و ترکمانان بودند و به کمک همین سپاه توانست بدون هیچ مقاومتی شاه طهماسب را به زانو درآورد. از آن پس از محبت نادر نسبت به قزلباش کاسته شد. سیاست مذهبی نادر در همان دشت مغان مورد مخالفت قرار گرفت به طوری که میرزا ابوالحسن ملاباشی
قرار گرفت به طوری که میرزا ابوالحسن ملاباشی هنگامی که اعلام نمود در باب مذهب، احکام خدا و احادیث پیامبر راهنما است و پادشاهان نباید در آن تغییر و تجدیدی انجام دهند، شاه افشار دستور داد او را خفه کنند و سپس دستور داد کلیه مال و املاک روحانیون را مصادره و به سپاه اختصاص دهند. در عصر افشاری میدان زیادی به روحانیت داده نمی‌شد این مسئله به چند دلیل بوده: ۳. کار درست را در آن می‌دید که ریشه‌های اختلافی چندین ساله را بخشکاند. سازمان کشوری، اداری. دولتی که نادر بنیان‌گذار او بود با همهٔ عظمتی که داشت مجال اینکه
او بود با همهٔ عظمتی که داشت مجال اینکه بتواند تغییراتی در سازمان‌های کشوری و دگرگون کردن ترکیبات حکومتی ایجاد کند را نیافت در واقع به جرأت می‌توان گفت که دستورالعمل‌های امور دیوانی تقریباً همان بوه است که از روزگار صفویه وجود داشته است، نادر در انتخاب مسئولان مختلف امور مملکتی در هر منطقه افراد خوش‌نام همان مکان را به حکومت می‌گمارد. مسلم است که نادر از تشریفات بی فایدهٔ دیوان سالاری که در دوره‌های آسایش طلبی معمول مردم و ملت‌ها می‌گردد بی زار بود. با توجه به روحیات نادر در عصر او هیچ‌یک از مقامات و مناصب
به روحیات نادر در عصر او هیچ‌یک از مقامات و مناصب عصر صفویه دارای اهمیت نبود. مناصب‌هایی چون ملاباشی گری، منشی الممالک اعتبار دیرینه خود را از دست داده بودند. در واقع اوج سرکشی نادر اراده و اختیار را از دست عمال و کارگزاران کشوری و لشکری سلب کرده بود و از سمت‌های اداری فقط نامی به جای مانده بود. به هر حال سازمان کشوری و لشکری در عصر افشاریه همان بوده که در دورهٔ صفویه معمول بوده است و نادر نیز بر حسب میل خود تغییراتش در مقامات کشوری و لشکری انجام می‌داد که با سیاست وی هماهنگی داشته باشد. باب اول (قضات). ۱-
سیاست وی هماهنگی داشته باشد. باب اول (قضات). ۱- شغل ملاباشی: (از سال ۱۱۴۸–۱۷۳۵ م تا پایان کار نادر) این منصب به ملا اکبر ملاباشی متعلق داشت. ۲- شغل صدارت: نادر به هنگام تاج گذاری خود ۱۱۴۸ تا ۱۷۳۵، میرزا ابوالحسن ملاباشی، صدرالصدور را که گرایشی نسبت به دودمان صفویه نشان داده بود را به قتل رساند و میرزا ابوالقاسم کاشانی را به عنوان صدر برگزید. ۳- در دورهٔ افشاریه هر شهری یک قاضی به صورت مجزا وجود داشت. ۴– قاضی عسکر: لطفعلی بیگ آذر می‌گوید که نادرمیرزا محمد حسین شمیم شیرازی، به عنوان قاضی عسکر ایران برگزیده
شمیم شیرازی، به عنوان قاضی عسکر ایران برگزیده بود. ۵- شیخ الاسلام: در سال ۱۱۵۶ هـ. ق ۱۷۴۳م آقا حسین بن آقا ابراهیم شیخ الاسلام ایران بوده‌است. باب دوم: امرای غیر دولت خانه (امرای سرحد) که شامل چهار دسته بودند: ۱– والی‌ها ۲– بیگلربیگیان ۳– خان‌ها ۴- سلطان‌ها ۲- امرا در دولت خانه (ارکان دولت قاهره) ۱- قورچی باشی ۲- قولار آقاسی ۳-ایشیک آقاسی ۴- تفنگ چی آقاسی ۵- ناظر بیوتات ۶- دیوان بیگی ۷- امیرشکار باشی ۸- توپچی باشی ۹- زنبورکچی باشی ۱۰-چرخچی باشی ۱۱- امیرآخورباشی جلو ۱۲- امیرآخورباشی صحرا ۱۳- مجلس‌نویس ۱۴-
جلو ۱۲- امیرآخورباشی صحرا ۱۳- مجلس‌نویس ۱۴- مستعف الممال باب سوم (مقرب الخاقان‌ها). ۱- خواجه‌سرایان ۲- حکیم‌باشی ۳- منجم باش ۴- معیر الممالک ۵- منش الممالک ۶- مهردار محمد همایون ۷-مهردار مهرشرف نفاس ۸- دولتدار انگشتر شاه باب چهارم (مقرب الحضرت‌ها). صنف اول: صنف دوم: باب پنج. الف) عالی حضرت وزیر بیوتات ب) مستوفی ارباب التهاویل ج) مشرفان بیوتات معموره د) وزرا و مستوفیان جمع و خرج دفترخانهٔ همایو و داروغه و غرب باشی باب ششم: ۱- وزیر ۲- مستوفی موقوفات ۳- کلانتر ۴- داروغه ۵- محتسب ۶- نقی ۷- میرآب ۸- مستوفی ۹-
۴- داروغه ۵- محتسب ۶- نقی ۷- میرآب ۸- مستوفی ۹- متصدی باغات ۱۰- متصدی رباع کشاورزی. تکنیک معمول در کشاورزی قرن ۱۸ پس عقب مانده بود شارون در این مورد اطلاعات قابل توجهی را به دست می‌دهد هر چند که اطلاعات او به قرن ۱۷ مربوط می‌شود با این وجود باید گفت که در دهه‌های ۴ و ۵ قرن ۱۸ به‌طور کلی تغییر مهمی در این اوضاع پیش نیامد شارون که شخم زن در ایران را دیده می‌نویسد: «گاوآهن‌ها خیلی کوچک است، نوک آن‌ها در واقع زمین را می‌خواستند. وقتی گاوآهن روی زمین شیار انداخت آنگاه شخم زدن با یک تکه چوب و یک مالهٔ کوچک
آنگاه شخم زدن با یک تکه چوب و یک مالهٔ کوچک دندانه دار خاک‌ها را نرم می‌کند، سپس با چنگ خود زمین را صاف و به کرتهای مربع تقسیم می‌کند.» آن‌ها برای خرمنکوبی نیز از استوانه‌های چوبی استفاده می‌کردند؛ که روی آن‌ها سنگ‌های کوچک نیز قرار داده بودند و به وسیلهٔ گاو نر کشیده می‌شدند گاهی نیز خوشه‌ها به وسیله گاوها لگدمال می‌شد و از کاه آن‌ها برای خوراک اسب و دام استفاده می‌شد. غلبه را با دستاس به آرد تبدیل می‌کردند در واقع دلیل عقب ماندگی فنی کشاورزی آن بود که با رکود عمومی- اقتصادی انگیزه‌ای برای تکامل ابزار
با رکود عمومی- اقتصادی انگیزه‌ای برای تکامل ابزار آلات کشاورزی وجود نداشت و بازده کار کم شد نادر شاه هیچ موقع مصالح و منافع مردم نمی‌اندیشید و هیچ موقع در فکر تأمین خوشبختی مردم نبود. می‌توان گفت که فعالیت‌های عمرانی و نیز همراه با فشار و استبداد مطلق بود در کلات در بند و دیگر شهرها پارک‌ها، آرامگاه و چندین کاخ بنا کردند آن‌ها برای ساختن این بناها از ایالت آذربایجان و به خصوص مراغه مرمرهای مرور نیاز خود را می‌آوردند این وضعیت برای کشاورزان که در بیشتر موارد مصالح ساختمانی را روی شانه هیا خود می‌کشیدند خیلی
مصالح ساختمانی را روی شانه هیا خود می‌کشیدند خیلی طاقت فرسا بود. زنان. گزارش‌های متعددی از همراهی زنان در لشکرکشی‌های کوچک و بزرگ و همچنین حضور آن‌ها در صحنه‌ای جنگ وجود دارد بدیهی است که حضور زنان در لشکرکشی‌ها و جنگ‌ها نیازمند کسب توانایی‌هایی نظیر سوارکاری بود در ضرب‌المثل‌ها عامه، زنان را ترسو تلقی می‌کردند ولی چنان‌که از مدارک متعدد بر می‌آید زنان در بیشتر مأموریت‌های خطرناک سود می‌جسته‌اند زنان این دوره مسافرت می‌کردند و مسافرت‌های آن‌ها بیشتر زیارتی بوده است. ژان اوست که در عصر نادرشاه به ایران آمده