payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود. گالبریث در کتاب "جامعهٔ ثروتمند" که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد، مستدلا اظهار می‌کند رأی‌دهندگانی که به سطح مشخصی از ثروت مادی می‌رسند، رفته رفته برخلاف منافع عمومی رأی می‌دهند. وی برای اشاره به تفکرات متداولی که زیربنایِ اتفاقِ نظرهایِ محافظه‌کارانه را تشکیل می‌دهند، از اصطلاح خِرَد عرفی (که پیش‌تر در کتاب وبلن آورده شده بود) استفاده می‌کند. در دورانی که با کمپانی‌های بزرگ و غول‌های تجاری مواجهیم، غیرمنطقی است که فقط بازارهای کلاسیک (اقتصاد متعارف) را در نظر بگیریم. کمپانی‌های بزرگ خودشان شرایط و
را در نظر بگیریم. کمپانی‌های بزرگ خودشان شرایط و محدودیت‌های بازار را تعیین می‌کنند و با به اشتراک گذاشتن منابعشان در پیاده‌سازی برنامه‌های تبلیغاتی، به تقاضای محصولاتشان کمک می‌کنند. در نتیجهٔ این شرایط، ترجیحات افراد در حقیقت فقط بازتابی از ترجیحات کمپانی‌های تثبیت‌شده و بزرگ است و کل اقتصاد در جهت اهداف غیرعقلایی تنظیم شده است. گالبریث در کتاب "کشور صنعتی جدید" که در سال ۱۹۶۷ منتشر کرد، می‌گوید که تصمیمات اقتصادی توسط یک بوروکراسی خصوصی برنامه‌ریزی می‌شود و در این بوروکراسی یک از متخصصانی حضور دارند که
و در این بوروکراسی یک از متخصصانی حضور دارند که در پشت پرده، کانال‌های روابط عمومی و بازاریابی را دست‌کاری می‌کنند. در این هرم قدرت شکل‌گرفته، افراد بالای هرم فقط به فکر اهداف خودشان هستند و نه تنها دیگر سودآوری انگیزهٔ اصلی نیست، بلکه حتی هیئت‌مدیرهٔ شرکت‌ها هم تصمیم‌گیرنده نیستند. کمپانی‌ها که برنامه‌ریزان جدید به حساب می‌آیند از ریسک بیزارند، به همین دلیل، اقتصادی متعادل و بازارهایی باثبات می‌خواهند. آن‌ها دولت‌ها را به کار می‌گیرند تا در سیاست‌گذاری مالی و پولی، خواسته‌های آن‌ها را اجرا کنند. همزمان با
و پولی، خواسته‌های آن‌ها را اجرا کنند. همزمان با این که اهداف جامعهٔ ثروتمند و دولت نهان در خدمت تکنوساختارِ غیرعقلایی قرار می‌گیرد، فضای عمومی فرسوده و فقیر می‌شود. گالبریث از صحنه‌های سخن می‌گوید که در آن از پنت‌هاوس‌های مجلل می‌رسیم به پیاده‌روهای بدون سنگفرش؛ یا از باغ‌های تزئین‌شده می‌رسیم به پارک‌های عمومی کثیف. گالبریث در کتاب "اقتصاد و اهداف عمومی" منتشرشده در سال ۱۹۷۳، از یک «سوسیالیسم جدید» (سوسیال دموکراسی) طرفداری می‌کند و آن را راه حل مشکلات ذکرشده می‌داند. در این سوسیالیسم جدید خدمات عمومی
ذکرشده می‌داند. در این سوسیالیسم جدید خدمات عمومی مانند پایش سلامت و تولیدات نظامی ملی می‌شوند و برای کاهش نابرابری و جلوگیری از تورم، کنترل قیمتی و دستمزدهای منظم خواهیم داشت. اقتصاد نهادگرایی جدید. در پی پیشرفت‌های جدیدی که در تئوری‌های اقتصادی مرتبط با سازمان‌ها، اطلاعات، حقوق مالکیت، و هزینه‌های تراکنش صورت گرفت، تلاش شد تا نهادگرایی با پیشرفت‌های اخیر در اقتصاد متعارف ادغام شود و نام آن اقتصاد نهادگرایی جدید گذاشته شود. اقتصاد سیاسی نهادگرا. ناتوانی نهادها در تصمیم‌گیری لزوماً نتیجهٔ انگیزه‌هایی است
در تصمیم‌گیری لزوماً نتیجهٔ انگیزه‌هایی است که توسط همان نهادها به وجود آمده‌اند؛ در نتیجه، این ناتوانی‌ها درون‌زا (Endogenous) هستند. مشخصا، نهادگرایی سنتی به نوعی یک واکنش به اقتصاد متعارف کنونی است؛ پس بازآفرینی آن در قالب اقتصاد سیاسی نهادگرا، مخالفتی آشکار با اقتصاد نئوکلاسیک است. دلیل این مخالفت فرضیه‌ای اساسی است که نئوکلاسیک‌ها با آن مخالفند: «اقتصاد نمی‌تواند از نظام‌های سیاسی و اجتماعی‌ای که درونشان قرار دارد جدا شود.» وضعیت کنونی نهادگرایی. در سال‌های بین دو جنگ جهانی، رویکرد نهادگرایی یکی از
سال‌های بین دو جنگ جهانی، رویکرد نهادگرایی یکی از المان‌های اصلی علم اقتصاد در آمریکا بود اما پس از جنگ جهانی دوم و با روی کار آمدن رویکردهای نئوکلاسیک و کینزی، جای خود را به اقتصاد متعارف واگذار کرد. با این وجود، همچنان رویکرد نهادگرایی به عنوان یکی از رویکردهای اصلی اقتصاد دگراندیشانه (Heterodox) استمرار یافت و خصوصاً به موجب زحمات ها-جون چنگ (Ha-Joon Chang) و جفری هاجسون (Geoffrey Hadgson)، یک حوزهٔ پژوهشی جایگزین برای اقتصاد باقی ماند و به انتقاد از اقتصاد نئوکلاسیک ادامه داد. لارس پالسون سیل (Lars
اقتصاد نئوکلاسیک ادامه داد. لارس پالسون سیل (Lars Pålsson Syll)، برجسته‌ترین اقتصاد دان سوئدی، از اقتصاد نهادگرایی حمایت می‌کند. او با هر گونه ساخت‌گرایی (کنستراکتیویسم) اجتماعی و نسبی‌گرایی پسامدرن مخالف است. انتقادها. مخالفان نهادگرایی تأکید دارند که مفهوم «نهاد» به قدری در علوم رفتاری مهم و ضروری است که استفاده از به عنوان یک کلمهٔ تخصصی در یک مکتب خاص، احمقانه است. همچنین دشوار بودن درک مفهوم «نهاد»، باعث به وجود آمدن یک اختلاف نظر بی‌پایان و گیج‌کننده شده است، دربارهٔ این که کدام دانشمندان «نهادگرا»
شده است، دربارهٔ این که کدام دانشمندان «نهادگرا» هستند و کدام نیستند؛ یک اختلاف نظر مشابه هم دربارهٔ هستهٔ اساسی تئوری نهادگرایی وجود دارد. به بیانی دیگر، اقتصاد نهادگرایی به این دلیل خیلی مورد توجه قرار گرفته است که هر کسی برداشتی متفاوت از معنای آن دارد و در نهایت، موجب می‌شود که این شاخهٔ اقتصاد هیچ معنای خاصی نداشته باشد. در حقیقت، می‌توان اظهار کرد که اصطلاح «نهادگرایان» از همان ابتدا به اشتباه استفاده می‌شد؛ زیرا توجه وبلن، همیلتون، و آیرس معطوف قدرت در حال تکامل (و «شیءانگارانه») تکنولوژی بود و در
در حال تکامل (و «شیءانگارانه») تکنولوژی بود و در تئوری‌هایشان، نهادها از اهمیت ثانویه برخوردار بودند. نگرانی اصلی آن‌ها تکنولوژی بود، نه نهاد. موضع وبلن، همیلتون، و آیرس به جای «نهادگرا»، ضد نهادگرا بود. واکنش به انتقادها. به گفتهٔ ریچارد تیلر (Richard Thaler) و کس سانستاین (Cass Sunstein), نویسندگان کتاب سقلمه (Nudge)، اگر بخواهیم یک فرد را به بهترین حالت توصیف کنیم، نباید او را یک فرد اقتصادی در نظر بگیریم که در پی منافع شخصیش است، بلکه باید هر انسانی را دارای تمایلات شخصی منحصربه‌فرد در نظر آوریم. طبق
دارای تمایلات شخصی منحصربه‌فرد در نظر آوریم. طبق نظر تیلر و سانستاین، اقتصاد نهادگرایی انسان‌ها را بخشی از یک اجتماع می‌بیند و این نظر از اقتصاد نئوکلاسیک اقتباس شده است.
نبرد زاما () نبردی بود که در ۱۹ اکتبر ۲۰۲ پیش از میلاد درگرفت و به عنوان پایان دومین جنگ کارتاژ شناخته می‌شود، لژیون‌های ارتش جمهوری روم به رهبری اسکیپیوی آفریقایی با پشتیبانی ماسینیسا توانستند ارتش کارتاژ باستان به رهبری هانیبال را با وجود برتری عددی شکست دهند. این موضوع به این علت بود که اغلب نیروی هانیبال را در این جنگ، سربازان جدید و بی‌تجربه تشکیل می‌دادند چرا که نیروی اصلی او یعنی نیروی سواره‌نظام نومیدی‌ها که همراه او در ایتالیا جنگیده بودند در آن زمان به وی خیانت کردند و طرف سپاه روم را گرفتند.
زمان به وی خیانت کردند و طرف سپاه روم را گرفتند. اسکیپیو با استراتژی و نبوغ نظامی‌اش در نبرد موفق به خنثی‌سازی و از بین بردن فیل‌های جنگی هانیبال شد. سپس، نیروی اسکیپیو به سادگی ابتکار عمل علیه نیروی کارتاژ و هانیبال را به دست گرفت و با حمایت یک نیروی ویژه از سواره‌نظام رومی، کارتاژها را در سرزمین خودشان شکست داد. مجلس سنای کارتاژ صلح‌نامه تحقیرآمیزی را تنظیم کرد که طبق آن، همهٔ متصرفات خود از ۱۷ سال جنگ را به رومیان واگذار کرد. مقدمه. با عبور از رشته کوه‌های آلپ، هانیبال شبه‌جزیرهٔ ایتالیا را در ۲۱۸ سال
آلپ، هانیبال شبه‌جزیرهٔ ایتالیا را در ۲۱۸ سال پیش از میلاد درنوردید و پیروزی‌های بزرگی را در مقابل ارتش روم به‌دست آورد، رومیان در شکست دادن و بیرون راندن هانیبال موفق نبودند اما به دنبال پیروزی قاطع اسکیپیو در نبرد ایلیپا که در سال ۲۰۶ پیش از میلاد و در اسپانیا رخ داد، شبه‌جزیرهٔ ایبریا اکنون دیگر تحت حمایت روم قرار داشت، پس از این نبرد، اسکیپیو به روم بازگشت و با اتفاق آرا به عنوان کنسول روم برگزیده شد، او حالا دیگر به اندازهٔ کافی قدرتمند شده بود تا بتواند کارتاژی‌ها را در سرزمین خودشان به چالش بکشد و
کارتاژی‌ها را در سرزمین خودشان به چالش بکشد و جنگ را به پایان برساند، مجلس سنای روم در ابتدا موافق این تاکتیک جاه‌طلبانهٔ اسکیپیو نبود اما فابیوس ماکسیموس سنا را متقاعد کرد که این طرح چندان هم خطرناک نیست، در هر صورت، اسکیپیو و حامیانش توانستند نظر سنا را برای تصویب این طرح جلب کنند و با این اقدام سنا، اسکیپیو قدرت و اعتبار لازم برای تجهیز ارتش و اقدام به حمله را به‌دست آورد. در ابتدای امر، اسکیپیو هیچ نیروی نظامی خاصی را به‌دست نیاورد و با گروهی متشکل از ۷ هزار نفر از سربازان مزدور که اغلب آن‌ها داوطلب
۷ هزار نفر از سربازان مزدور که اغلب آن‌ها داوطلب بودند به سمت سیسیل بادبان کشید، همچنین به او این اجازه داده شد تا با استخدام کردن نیروی کار، پادگان‌های منظمی را در سیسیل ایجاد کند، که به وسیلهٔ سربازان لژیون‌های پنجم و ششم روم تأمین نیرو می‌گردید، همان‌هایی که به خاطر تنبیه و تحقیر شکست در نبرد کانای به این جزیره تبعید شده بودند اسکیپیو تقویت نیروهای نظامی خودش را با جداشدگان محلی ادامه داد، او به منطقهٔ یوتیکا رفت و در آنجا نیروهای ارتش کارتاژ را در به سال ۲۰۳ پیش از میلاد شکست داد، کارتاژیان وحشت‌زده به
۲۰۳ پیش از میلاد شکست داد، کارتاژیان وحشت‌زده به این نتیجه رسیدند که چاره‌ای جز درخواست پیشنهاد صلح به اسکیپیو ندارند، و اسکیپیو که در آن زمان در موضع قدرت بود و اقتدار لازم را به دست آورده بود اذعان داشت که صلح در شرایط سخاوتمندانه اعطا خواهد گردید، بر اساس صلح‌نامه تنظیم شده، کارتاژ می‌توانست سرزمین‌های آفریقایی خود را کماکان حفظ نماید، اما هر آنچه که در خارج از این محدوده را داشت از دست می‌داد، در آن موقعیت می‌توان گفت که کارتاژ در مقابل یک عمل انجام شده قرار گرفته بود و چارهٔ دیگری نداشت، همچنین به
شده قرار گرفته بود و چارهٔ دیگری نداشت، همچنین به ماسینیسا (متحد روم) اجازه داده شده بود تا قلمرو خودش یعنی نومیدیا را به بخش‌هایی از آفریقا (استان روم) گسترش دهد، کارتاژ علاوه بر اینها موظف به پرداخت غرامت به روم و کاهش ناوگان دریایی خودش گردید، مجلس سنای روم این پیمان را به تصویب رساند، مجلس سنای کارتاژ هانیبال را که در آن زمان هنوز هم در ایتالیا بود (هر چند در جنوب شبه‌جزیره و به صورت محدود پیشروی می‌کرد) از ماوقع امر مطلع ساخت، همان زمانی که اسکیپیو در تاریخ ۲۰۳ پیش از میلاد در آفریقا پیاده شد. در همین
۲۰۳ پیش از میلاد در آفریقا پیاده شد. در همین حال، کارتاژیان با نقص قرارداد آتش‌بس اقدام به محاصرهٔ یک کشتی از ناوگان روم در خلیج تونس نمودند و تمامی محمولهٔ آن را متصرف شدند، کارتاژی‌ها دیگر بیش از این اعتقادی به دوام و اعتبار قرارداد نداشتند و اعتراض روم به این موضوع را نیز رد کردند استقرار نیروی نظامی طرفین. هانیبال، دست‌کم در این زمان، ارتشی متشکل از مزدوران را رهبری می‌کرد، شهروندان محلی و جانبازان و تعدادی باقی‌مانده از از کمپین‌ها و نبردهایش در ایتالیا که هنوز حس وفاداری آن‌ها خدشه‌دار نشده بود،
که هنوز حس وفاداری آن‌ها خدشه‌دار نشده بود، اسکیپیو نیز یک سپاه متشکل از پنج واحد اصلی ارتش و بدنهٔ عمدهٔ سواره‌نظام نومیدیایی خیانت کرده به هانیبال و کارتاژی‌ها را رهبری می‌کرد. نبرد در منطقهٔ زاما درگرفت، در جایی نزدیک سلیانه در ۱۳۰ کیلومتری جنوب غربی پایتخت تونس، هانیبال زودتر به منطقهٔ زاما رسید و این مکان را برای رویارویی با ارتش روم انتخاب کرد به دلیل اینکه از دیدگاه سوق‌الجیشی و استراتژی به تشخیص او یک مکان مناسب برای مانور سواره‌نظامش بود، این تشخیص و انتخاب به نوبهٔ خود مناسب اسکیپیو و ارتش روم هم
و انتخاب به نوبهٔ خود مناسب اسکیپیو و ارتش روم هم بود که عمدهٔ نیروی آن‌ها را سواره‌نظام سنگین اسلحه و نیروی سبک نومیدیایی تشکیل می‌داد، هانیبال استقرار نیروهایش را به سمت غرب آرایش داد، در حالی که اسکیپیو نیروهای نظامی خود را در مقابل ارتش کارتاژ و به موازات جبهه جنوب شرقی مستقر کرد ارتش هانیبال، سپاهی بود متشکل از ۳۶ هزار پیاده‌نظام، ۴ هزار سواره‌نظام و ۸۰ فیل جنگی، در مقابل، ارتش روم در مجموع دارای ۲۹ هزار پیاده‌نظام و ۶۱۰۰ سواره نظام بود، اسکیپیو فرماندهٔ سپاه روم سواره‌نظام خود را در جهت تقابل با
سپاه روم سواره‌نظام خود را در جهت تقابل با سواره‌نظام باتجربهٔ کارتاژی در جناحین قرار داد و نومیدیایی‌ها در سمت چپ قرار گرفتند، هانیبال نیز تقریباً مجموع نیروهای خود را در سه خط مستقیم و درست در پشت فیل‌ها قرار داد. خط اول یا مقدم سپاه هانیبال متشکل از ترکیبی از نیروهای مزدور گل، لیگوریا و جزایر بالئاری بود، در خط دوم و پشت سر خط مقدم، نیروهای خود کارتاژی‌ها و لیبی قرار داشتند در حالی که جانبازان و مجروحان جبههٔ ایتالیا در خط سوم قرار داده شدند، هانیبال به عمد نیروی عمدهٔ پیاده‌نظامش را در خط سوم نگه داشت
عمد نیروی عمدهٔ پیاده‌نظامش را در خط سوم نگه داشت و این تاکتیک از دید او تنها به دلیل خنثی کردن تمایل احتمالی اسکیپیو در جهت حمله به مرکز نیروهای کارتاژی و خطوط مقدم خودش بود، همان چیزی که در نبرد ایلیپا از اسکیپیو دیده بود. تیتوس لیویوس، مورخ رومی، می‌گوید که هانیبال ۴ هزار نفر از نیروی مقدونیه را در خط دوم مستقر کرده بود، از دیدگاه او حضور این نیرو به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک تبلیغ منفی و پروپاگاند علیه رومیان بود، درحالی‌که "تی. دوری" معتقد است که این موضوع نه یک تبلیغ، بلکه حمایت اندک مقدونیان از
موضوع نه یک تبلیغ، بلکه حمایت اندک مقدونیان از کارتاژی‌ها با ارسال این نیروی اندک و مزدور بوده‌است. اسکیپیو نیز همانند هانیبال آرایش نظامی سه خطی را اتخاذ کرد و نیروهایش را در این ۳ خط مستقر کرد، در خط اول لشکر هاستاتی قرار گرفت، در خط دوم نیز لشکر قرار گرفت و در نهایت در خط سوم نیز لشکر استقرار یافت جناح راست سپاه اسکیپیو که نقطهٔ قوت آن هم بود از سواران ماسینیسا تشکیل شده بود در حالی که سواره‌نظام جناح چپ، متشکل از سواران رومی و تحت فرمان لایلیوس قرار داشت، فیل‌های جنگی. بزرگترین نگرانی برای اسکیپیو در
فیل‌های جنگی. بزرگترین نگرانی برای اسکیپیو در این نبرد فیل‌های جنگی هانیبال بود، او با یک طرح مبتکرانه آماده برای مقابله با آن‌ها بود، اسکیپیو متوجه شد که فیل‌ها، با دریافت فرمان حمله فقط می‌توانند به سمت جلو و در خط مستقیم حرکت کنند و شارژ خود را در امتداد همین خط ادامه دهند، او پیش‌بینی کرد و به این نکته دست یافت که اگر در بین صفوف لشکریان خودش شکاف ایجاد کند، فیل‌ها به سادگی و بدون وارد کردن تلفات از بین آن‌ها عبور خواهند کرد، اسکیپیو خطوطی را بین هنگ‌های مختلف ارتش در سراسر عمق نیروهای نظامی ایجاد کرد
مختلف ارتش در سراسر عمق نیروهای نظامی ایجاد کرد و آن‌ها را تحت آرایش نظامی درآورد و گروه نیزه‌داران را در پشت آن‌ها قرار داد تا پوشش بگیرند و پنهان شوند، نقشهٔ اسکیپیو این بود که زمانی که فیل‌ها حمله کردند، خطوط از پیش تعین شده شکافته شوند و اجازه دهند تا فیل‌ها صفوف ارتش را پشت سر بگذارند و بدون نتیجهٔ مفید بگذرند. هانیبال و کارتاژی‌ها بر برتری نیروی سواره‌نظام در جنگ‌های قبلی از جمله نبرد کانای تکیه کرده بودند، اما اسکیپیو نیز به این موضوع مهم پی برده بود و سواره‌نظام خودش را برای چنین موقعیتی نگه داشته
و سواره‌نظام خودش را برای چنین موقعیتی نگه داشته بود و این موضوع به این دلیل بود که شخصاً یک هنگ سواره‌نظام جدید را در سیسیل تأسیس کرد و همین‌طور از ماسینیسا به خاطر همین موضوع به عنوان متحد کمک خواست، هانیبال به احتمال زیاد بر این باور بود که ترکیبی از فیل‌های جنگی و دو خط مقدم باعث تضعیف و بهم ریختن تمرکز نیروی روم خواهد شد، این تفکر به او کمک می‌کرد که پیروزی‌اش را همچنین با کمک خط سوم و دور زدن خطوط ارتش اسکیپیو قطعی کند، اگر چه این موضوع به عنوان یک تاکتیک خوب و مناسب شمرده می‌شد اما در عمل نه تنها
تاکتیک خوب و مناسب شمرده می‌شد اما در عمل نه تنها دستاوردی برای کارتاژی‌ها نداشت بلکه باعث شکست آن‌ها شد، هر دو فرماندهٔ میدان نبرد، پیش از آغاز جنگ به صورت رو در رو با یکدیگر ملاقات کردند، هانیبال پیشنهاد معاهده‌ای را داد که بر طبق آن از تمام دستاوردهای خارج از امپراتوری کارتاژ دست بکشد و تنها به حاکمیت آن اکتفا کند، اسکیپیو این پیشنهاد را رد کرد و گفت یا تسلیم بی‌قید و شرط یا جنگ. نبرد. در آغاز نبرد، هانیبال فیل‌ها و خود را در برابر ارتش روم به منظور شکستن انسجام خطوط آن‌ها و بهره‌برداری از نقص ایجاد شده
انسجام خطوط آن‌ها و بهره‌برداری از نقص ایجاد شده به کار گرفت، این حمله مواجه با نیزه‌داران روم شد، علاوه بر این اسکیپیو دستور داد که سواره‌نظام با دمیدن در شیپورهای بلند که صدای رسایی داشتند باعث رعب و وحشت فیل‌ها شوند که تا حدودی موفق شد و چند فیل وحشی و رمیده به سمت جناح چپ کارتاژ تغییر حرکت دادند و باعث برهم ریختگی آن گردیدند، با توجه به این فرصت به دست آمده، ماسینیسا با شارژ و حملهٔ سواره‌نظام تحت امرش به سمت جناح چپ کارتاژی‌ها یورش برد که متشکل از سواره‌نظام نومیدیایی تحت امر کارتاژی‌ها و هانیبال
سواره‌نظام نومیدیایی تحت امر کارتاژی‌ها و هانیبال بودند و حالا دیگر به وسیلهٔ اغوا شدن دست از کارزار کشیده بودند. در همین اثنا باقی فیل‌ها به دقت و بنا بر برنامهٔ از پیش تعیین شده از طریق خطوط شکافته شده به عقب هدایت شدند و به وسیلهٔ نیروی پشتیبانی و عقب سپاه روم از پای درآمدند و گرفتار شدند، اکنون دیگر طرح و تاکتیک اسکیپیو در مورد خنثی‌سازی حملهٔ فیل‌ها مؤثر افتاده بود، نیروهای اسکیپیو حالا دیگر با فراغ بال به جنگ پرداختند و با آرایش سنتی لژیون‌های رومی روی به نبرد آوردند، لایلیوس، فرماندهٔ جناح چپ روم،
به نبرد آوردند، لایلیوس، فرماندهٔ جناح چپ روم، مجدداً اقدام به شارژ و حملهٔ مستقیم به سمت جناح راست کارتاژی‌ها نمود، سواره‌نظام کارتاژی‌ها بنا بر دستور هانیبال تظاهر به عقب‌نشینی کرد و اجازه داد تا سواره‌نظام رومی‌ها آن‌ها را تعقیب کند تا با دور کردن آن‌ها از میدان اصلی نبرد، حملهٔ آن‌ها به خطوط اصلی کارتاژی‌ها منتفی شود اسکیپیو با نیروی قلب سپاه خود به سمت قلب سپاه کارتاژ که تحت فرماندهی مستقیم هانیبال بود حمله کرد، هانیبال نیز اقدام به پیشروی متقابل نمود و برای احتیاط نیروی خط سوم خود را که اغلب آن‌ها
و برای احتیاط نیروی خط سوم خود را که اغلب آن‌ها مجروحان قدیم بودند در ذخیره نگه داشت، پس از یک نبرد نزدیک، خط مقدم هانیبال توسط نیروی هاستاتی رومیان به عقب رانده شد. هانیبال با مشاهدهٔ این وضعیت به خط دوم دستور داد که اجازه ندهد تا خطوط مقدم بیش از این در فشار قرار بگیرد و بر طبق برنامه و دستور هانیبال بخش عمده‌ای از آن‌ها موفق به فرار به سمت موقعیت از پیش تعیین شده، درست بر روی بال جناح دوم گشتند، هانیبال پس از این تاکتیک اکنون با نیروی خط دوم خود شارژ و حملهٔ مجددی را تدارک دید، مبارزه‌ای سنگین و
و حملهٔ مجددی را تدارک دید، مبارزه‌ای سنگین و بی‌رحمانه درگرفت، نیروی هاستاتی رومیان به دلیل دادن تلفات سنگین ناشی از هجوم غافلگیرانهٔ هانیبال به عقب رانده شد، اسکیپیو نیز با مشاهدهٔ این فشار هانیبال نیروی خط دوم خود یعنی را به کمک خط مقدم فرستاد. با کمک و استفاده از نیروی کمکی ارسالی اسکیپیو، روم، حملهٔ خود را تجدید کرد و توانست خط دوم هانیبال را شکست دهد، خط دوم، نتوانست با خط سوم ادغام گردد و درعوض به تنهایی مجبور به عقب‌نشستن به سمت جناحین و ادغام در نیروی خطوط اول گردید، سواره‌نظام کارتاژی دستورالعمل
خطوط اول گردید، سواره‌نظام کارتاژی دستورالعمل هانیبال در ارتباط با دور نگه داشتن سواره‌نظام روم را به خوبی اجرا کرده بود و حالا دیگر هیچ نشانه‌ای از سواره‌نظام روم در نبرد نبود، هنگامی که به اندازهٔ کافی از میدان نبرد دور گشتند، سواره‌نظام کارتاژ از حالت عقب‌نشینی تاکتیکی به حالت حمله درآمد و به سواره‌نظام ارتش روم حمله کرد اما در پایان به دلیل مدیریت و هدایت درست نیروی سوارهٔ روم حاصلی از این تاکتیک به‌دست نیامد. در این مقطع از نبرد وقفه‌ای در جنگ از هر دو طرف ایجاد گردید که در جهت بازیابی و انتقال نیروها
طرف ایجاد گردید که در جهت بازیابی و انتقال نیروها و مجروحان بود، اسکیپیو نیاز به مقداری زمان داشت تا نیروهایش را در یک خط ترکیب کند بدین شکل که نیروی هاستاتی را در میانه قرار دهد در حالی که پرنسپیس‌ها در جناح داخلی و تریاری‌ها در جناح بیرونی قرار می‌گرفتند، هانیبال منتظر حملهٔ اسکیپیو بود، نتیجه می‌توانست سهمگین و خونین باشد، هر یک از طرفین می‌توانست به وضعیتی مهم و تعیین‌کننده نائل گردد مضاف بر اینکه اسکیپیو قادر بود تا نیروهایش را تقویت و مورد پشتیبانی قرار دهد. با بازگشت سواره‌نظام روم به میدان نبرد و
دهد. با بازگشت سواره‌نظام روم به میدان نبرد و حملهٔ آن‌ها به پشت سپاه کارتاژ، ورق برگشت و سرنوشت نبرد به سود رومیان رقم خورد، پیاده‌نظام کارتاژ به محاصره درآمد و نابود شد، هزاران نفر از کارتاژی‌ها از جمله هانیبال پیش از آغاز کشتار موفق به فرار گشتند، هانیبال شکست بزرگی را پذیرفت که به همهٔ دستاوردهایش در بخش‌هایی از امپراتوری کارتاژ پایان بخشید، در مجموع حدود ۲۰ هزار نفر از سربازان ارتش هانیبال در نبرد زاما کشته شدند و این در حالی است که در حدود ۲۰ هزار نفر دیگر به اسیری گرفته شدند، در سمت دیگر، رومیان،
دیگر به اسیری گرفته شدند، در سمت دیگر، رومیان، تعداد ۲۵۰۰ نفر کشته داشتند. عواقب بعدی. مدت زمان کوتاهی پس از پیروزی اسکیپیو در زاما، سنای کارتاژ پیگیر درخواست صلح شد، برخلاف معاهده‌ای که منجر به پایان نخستین جنگ کارتاژی گردید، شرایط جدید به گونه‌ای رقم خورد که کارتاژ دیگر به هیچ عنوان توان به چالش کشیدن رومیان را در دریای مدیترانه نداشت، این معاهده باعث ورشکستگی تجاری کارتاژ و هرگونه فرصت دوباره در جهت عرض اندام نظامی‌اش در آینده گردید، اگر چه بهبود اقتصادی کارتاژ بسیار سریع محقق گردید اما کارتاژیان اجازهٔ
کارتاژ بسیار سریع محقق گردید اما کارتاژیان اجازهٔ راه انداختن هیچ جنگی را بدون اجازهٔ روم نداشتند، این تبصره، به رومیان در جهت پیدا کردن یک بهانه برای راه‌اندازی جنگ سوم کارتاژ کمک می‌کرد، همان زمانی که کارتاژی‌ها به دفاع در مقابل تهاجم نومیدیایی‌ها پرداختند و رومیان علاقه‌ای به جلوگیری از این تهاجم نداشتند. هنگامی که بعد از گذشت ۵۰ سال، روم، مجدداً جنگی را علیه کارتاژ آغاز کرد، کارتاژی‌ها قدرت کمی داشتند و حتی توان لطمه زدن به ماسینیسای فرسوده در آفریقا را نداشتند، با این حال آن‌ها قادر به دفاع از میهن
را نداشتند، با این حال آن‌ها قادر به دفاع از میهن خود بودند که سرانجام پس از یک محاصرهٔ مدید و طولانی مدت، تسخیر و به شکل کامل نابود گردید، فقط ۵۵ هزار نفر جان سالم به در بردند.
پیست رد بول () یک پیست ورزش‌های موتوری در شهر اشتایرمارک، اتریش است. این پیست که معمولاً برای مسابقات فرمول یک استفاده می‌شود در سال ۱۹۶۹ افتتاح شده و ظرفیت آن ۴۰٬۰۰۰ نفر است.
سیلورستون (به انگلیسی: Silverstone) یک روستا در انگلستان است که در نورت‌همپتون‌شر واقع شده‌است.این روستا پیست سیلورستون را دارد که باعث میشود هرساله افراد زیادی برای دیدن گرندپری بریتانیا به اینجا بیایند. جمعیت. سیلورستون ۱٬۹۸۹ نفر جمعیت دارد.
پیست سیلورستون () یک پیست ورزش‌های موتوری در روستای سیلورستون، انگلستان است. این پیست که معمولاً برای مسابقات فرمول یک استفاده می‌شود در سال ۱۹۴۳ افتتاح شده و ظرفیت آن ۱۵۰٬۰۰۰ نفر است.
سانی لیستون (؛ ۸ مه ۱۹۳۲ – ) بوکسور حرفه‌ای سنگین‌وزن اهل ایالات متحده آمریکا بود. او سال ۱۹۶۲ با شکست دادن فلوید پترسون قهرمان سنگین‌وزن بوکس جهان شد. لیستون سال ۱۹۶۴ در برابر محمدعلی کلی شکست خورد و عنوان قهرمانی جهان را به او واگذار کرد. مجلهٔ رینگ او را در رتبهٔ دهم برترین بوکسورهای سنگین‌وزن تاریخ جای داده‌است. مرگ مشکوک. جسد سانی لیستون ۵ ژانویه ۱۹۷۱ توسط همسرش در منزل وی در لاس وگاس آمریکا پیدا شد. پلیس علت مرگ وی را استفاده بیش از حد از هروئین اعلام کرد اما دلیل اصلی مرگ او در هاله‌ای از ابهام قرار
کرد اما دلیل اصلی مرگ او در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. شرایط مرگ لیستون و وضعیت مبهم زندگی او، تئوری‌هایی را در مورد مرگ او به وجود آورد. بعضی نظریه مرگ طبیعی را قبول کردند، اما نظریه‌ای که طرفداران زیادی پیدا کرد این بود که تبهکارانی که لیستون با آن‌ها در ارتباط بود او را به قتل رساندند.
قوچ (به انگلیسی: Rams) یک فیلم درام به نویسندگی و کارگردانی گریمور هاکونارسون و محصول ۲۰۱۵ کشور ایسلند است. این فیلم در جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۱۵ برندهٔ جایزهٔ اصلی بخش نوعی نگاه شد و در بخش سینمای معاصر جهانی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۵ به نمایش درآمد. این فیلم از طرف ایسلند برای شرکت در بخش جایزهٔ اسکار بهترین فیلم خارجی زبان در هشتاد و هشتمین دورهٔ جوایز اسکار شرکت کرد اما به مرحلهٔ نامزدی این دوره راه نیافت. خلاصه داستان. دو برادر در تجارت پرورش دام فعالیت دارند و به خاطر چشم و هم چشمی و حسادتی
دام فعالیت دارند و به خاطر چشم و هم چشمی و حسادتی کهنه نزدیک به چهل سال است که با یکدیگر صحبت نکردند. آنها در مجاورت یکدیگر زندگی می‌کنند و هر دوی آنها به شدت به گله‌شان وابسته هستند و هیچ زنی هم در زندگیشان نیست. پس از مدتی یکی از قوچ‌های مزرعهٔ کیدی (یکی از برادرها) به علت ابتلا به بیماری اسکرپی مورد توجه گومی (برادر دیگر) قرار می‌گیرد. بعد از کشمکشی کوتاه بین دو برادر مشخص می‌شود که گومی درست تشخیص داده و باید برای جلوگیری از افزایش این بیماری تا قبل از آغاز فصل سرما نه تنها حیوانات این دو مزرعه بلکه
آغاز فصل سرما نه تنها حیوانات این دو مزرعه بلکه تمامی گله‌های آن دره را نابود کرد. کیدی که شخصیتی تنومند و پرخاشگر دارد به شدت با این تصمیم مخالف است و از همکاری با مأمورین محیط زیست خودداری می‌کند و در نهایت تلاشش نافرجام می‌ماند. گومی اما قبل از حضور مأموران اقدام به کشتن گله اش می‌کند و تعدادی از آنهایی که به ظاهر سالم می‌رسند را مخفیانه به زیرزمین خانه‌اش منتقل می‌کند. زمستان از راه می‌رسد و کیدی و یکی از مامورهای پاک سازی تصادفاً از پنهان کاری گومی باخبر می‌شوند. این اتفاق دو برادر را وادار می‌کند تا
می‌شوند. این اتفاق دو برادر را وادار می‌کند تا برای نجات قوچ‌های باقیمانده که آخرین بازمانده‌ها از نژاد خود هستند با یکدیگر همکاری کنند. آنها به ناچار برای فرار از دست مأموران در میان برف و کولاک به ارتفاعات اطراف پناه می‌برند اما موتور چهار چرخشان در برف گرفتار می‌شود و گلهٔ کوچک نجات یافته از دیدرس ناپدید. صبح روز بعد کیدی، گومی را در معرض سرما زدگی شدید پیدا می‌کند. سکانس آخر فیلم هر دو برادر را برهنه در آغوش هم به تصویر می‌کشد جایی که کیدی با چشمان گریان سعی دارد جان برادرش را نجات دهد. جشنواره جهانی
سعی دارد جان برادرش را نجات دهد. جشنواره جهانی فیلم فجر. این فیلم در سی و چهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر حضور داشت و توانست سیمرغ زرین بهترین فیلم را کسب کند. این جشنواره از ۳۱ فروردین تا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۵ در شهر تهران برگزار شد.
میلوش پانتوویچ (صربی:Милош Пантовић؛ زاده ۷ ژولای ۱۹۹۶، ۱۷ تیر ۱۳۷۵) بازیکن حرفه‌ای فوتبال صربستانی است که به عنوان مهاجم برای بایرن مونیخ ۲، در لیگ منطقه‌ای باواریا بازی می‌کند. اوایل زندگی. در مونیخ به دنیا آمده‌است. والدینش از آریلیه صربستان به مونیخ مهاجرت کرده بودند. رده باشگاهی. پانتوویچ فوتبال بازی کردن را از ۶ سالگی آغاز کرد. ابتدا برای تیم محله خود، هلیوس دگلفینگ مونیخ بازی می‌کرد. سپس به اوبرفورینگ پیوست و در سال ۲۰۰۷، به تیم زیر ۱۲ سال بایرن مونیخ پیوست. در آنجا در همه بازی‌های تیمش بازی کرد. در
پیوست. در آنجا در همه بازی‌های تیمش بازی کرد. در سال ۲۰۱۴ به تیم دوم بایرن مونیخ پیوست و بلافاصله به تیم زیر ۱۹ سال صربستان دعوت شد. در آن مقطع برای تیم ملی ۶ بازی انجام داد. پانتوویچ اولین بازی خود در بوندسلیگا در نهمین بازی فصل ۱۶–۲۰۱۵ انجام داد و در دقیقه ۹۲ به جای آرتورو ویدال به زمین آمد؛ و به اولین بازیکن صرب بایرن مونیخ، بعد از رادمیلو میهایلوویچ در فصل ۹۰–۱۹۸۹ بدل شد. رده ملّی. در بهار ۲۰۱۵ پانتوویچ به تیم ملی زیر ۱۹ زیر صربستان دعوت شد ولی فقط در بازی‌های دوستانه بازی کرد. پس از اولین بازی برای
بازی‌های دوستانه بازی کرد. پس از اولین بازی برای بایرن مونیخ، از طرف تومیسلا سیویچ، مربی تیم زیر ۲۱ سال صربستان، تماسی دریافت می‌کند. آمار. "تا ۱۲ آذر ۱۳۹۴" منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی:
عماد میرجوان (میرهادی میرجوان) (زاده ۱۵ تیر ۱۳۶۷ در رشت) بازیکن فوتبال ایرانی است. میرجوان سابقه آقای گلی در لیگ دسته دوم آزادگان را با سپیدرود رشت در کارنامه دارد.