payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حوزه فدرال مرکزی (نیجریه) (به لاتین: Federal Capital Territory, Nigeria) یک حوزه فدرال واقع‌در مرکز کشور نیجریه است. شهر آبوجا، پایتخت نیجریه در این منطقه واقع شده است. منطقه حوزه فدرال مرکزی در سال ۱۹۷۶ میلادی از بخش‌هایی از چند ایالت شکل گرفت. بر خلاف ایالات نیجریه که توسط فرمانداران منتخب اداره می‌شود، ادارهٔ این منطقه را وزیر منصوب شده توسط رئیس جمهور برعهده دارد. خصوصیات. "منطقه حوزه حکومت فدرال مرکزی"، ۷٬۳۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۳۸٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد. این منطقه درست در شمال محل تلاقی رودخانه نیجر و
این منطقه درست در شمال محل تلاقی رودخانه نیجر و بنوئه واقع شده است و با ایالت‌های نیجر در غرب و شمال، کادونا در شمال شرقی، ناساراوا در شرق و جنوب و کوگی در جنوب غربی؛ هم‌مرز است. این منطقه بین عرض ۸٫۲۵ و ۹٫۲۰ شمال خط استوا و طول ۶٫۴۵ و ۷٫۳۹ شرقی نصف النهار گرینویچ و در مرکز کشور واقع شده است. این سرزمین در حدود ۷۳۱۵ کیلومتر مربع را در دشتی بی درخت، با شرایط آب و هوایی معتدل، اشغال کرده است.
تشریفات مذهبی فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی میکل هوفسترم است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی هاپکینز، کالین اودانهیو، آلیس براگا، کیران هایندز، روتخر هاور، مارتا گاستینی، ماریا گرازیا کوچی نوتا، کریس مارکت، توبی جونز، ماریجا کاران، توری دویتو ایفای نقش کرده‌اند.فیلم در بار مرد مرده شوری است که پس از آشنایی با کشیشی (با بازی آنتونی هاپکینز) خود را در مواجهه با جن و جن گیری می بیند. داستان. مایکل کوواک ( کالین اودونوگو ) فرزند یک صاحب و کارآفرین موفق خانه تشییع جنازه ، ایستوان ( راتگر هوور ) است.
خانه تشییع جنازه ، ایستوان ( راتگر هوور ) است. مایکل مایکل از شغل خود به عنوان یک فاتحه سرخورده تصمیم به ورود به یک حوزه علمیه و نذرهای خود را پس از اتمام خود گرفت ، و از این طریق یک مدرک دانشگاهی رایگان دریافت کرد. چهار سال بعد ، مایکل به درجه ای از مداحان در حوزه علمیه منصوب می شود ، پس از آن وی نامه استعفای خود را به والای خود ، پدر متیو می نویسد و با استناد به عدم ایمان. پدر متیو ( توبی جونز ) ، ظاهراً مایل به گفتگو با مایکل است ، تلاش می کند تا او را در خیابان جلب کند. او از یک مهار عبور می کند و باعث
خیابان جلب کند. او از یک مهار عبور می کند و باعث ایجاد یک دوچرخه سوار ساندرا ( ماریا کاران) می شود) ، به مسیر یک ون رویی بپیچید و مجروح شدید شوید. دیدن لباس روحانیت مایکل، او را می پرسد آمرزش قبل از آخرین نفس خود را. مایکل تردید قادر به رد کردن نیست. او او را تسکین می دهد و برای برانگیختن گناهانش ، مراسم برکت می بخشد پدر با دیدن آرامش اوضاع و احوال اوضاع ، پدر متیو به مایكل می گوید كه علی رغم عدم تمایل وی به عنوان كشیش فراخوانده شده است.
مارتا گاستینی (؛ زاده ۲ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر ایتالیایی است. از فیلم‌ها یا سریال‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "تشریفات مذهبی" و "نیک و شر" اشاره کرد.
سیستم امتیازدهی آسیب‌پذیری عام یا CVSS یک استاندارد آزاد و صنعتی برای ارزیابی و تعیین شدت یک آسیب‌پذیری کامپیوتری است. این سیستم سعی می‌کند با اختصاص دادن یک امتیاز به میزان شدت آسیب پذیریها، به پاسخ دهندگان این امکان را بدهد که بتوانند برای رفع آسیب‌پذیری مورد نظر اولویت بندی کرده و منابع مورد نیاز را به آن اختصاص بدهند. این امتیازدهی به وسیله فرمولی محاسبه می‌شود که دارای چند معیار است، که سعی دارد سهولت اکسپلویت کردن و همچنین اثرات اکسپلویت آن آسیب‌پذیری را مشخص کند. امتیازها در بازه ۰ تا ۱۰ قرار دارند،
را مشخص کند. امتیازها در بازه ۰ تا ۱۰ قرار دارند، که در آن ۱۰ به شدیدترین تهدید اشاره دارد. درحالی که اغلب به امتیاز پایهٔ CVSS برای تعیین میزان شدت آسیب‌پذیری رجوع می‌کنند، امتیازهای زمانی و مکانی نیز وجود دارند که به ترتیب به دنبال تعیین دسترس پذیر بودن راه مقابله با تهدید و همچنین میزان گستردگی آسیب‌پذیری سیستم‌ها در یک سازمان هستند. آخرین نسخه CVSS نسخه CVSSv3 است که در ژوئن ۲۰۱۵ منتشر شد. تاریخچه. در خلال سال‌های ۲۰۰۳/۲۰۰۴ طی تحقیقاتی که توسط انجمن مشورتی زیرساخت ملی (NIAC یا National Infrastructure
زیرساخت ملی (NIAC یا National Infrastructure Advisory Council) با هدف ایجاد یک سیستم استاندارد و آزاد صنعتی برای تعیین شدت آسیب پذیری‌های کامپیوتری صورت پذیرفت، سرانجام منجر به ایجاد CVSS نسخه ۱ (CVSSv1) در فوریه ۲۰۰۵ شد. این پیش‌نویس(نسخه) اولیه هرگز مشروط بر بازنگری توسط سایر سازمان‌ها نبود. در آوریل ۲۰۰۵ سازمان NIAC، انجمن پاسخ به حادثه و تیم امنیتی (FIRST یا Forum of Incident Response and Security Team) را متولی توسعهٔ CVSS در آینده انتخاب کرد. پس از دریافت بازخورد که از طرف تولیدکنندگانی که از CVSSv1
بازخورد که از طرف تولیدکنندگانی که از CVSSv1 در محصولات خود استفاده می‌کردند، مشخص شد که "مشکلات قابل توجهی در پیش نویس اولیه CVSS" وجود دارد. کار بر روی CVSS نسخه دوم (CVSSv2) از آوریل ۲۰۰۵ آغاز شد و کار بر روی مشخصات فنی نهایی آن از ژوئن ۲۰۰۷ آغاز شد. پس از دریافت بازخوردهای بیشتر در سال ۲۰۱۲ کار بر روی CVSS نسخه سوم (CVSSv3) آغاز شد، که در نهایت این نسخه در ژوئن ۲۰۱۵ با نام CVSSv3.0 منتشر شد. اصطلاحات فنی. برآورد CVSS بر اساس اندازه‌گیری در سه زمینه بحرانی انجام میپذیرد: برای هریک از این سه مورد یک
بحرانی انجام میپذیرد: برای هریک از این سه مورد یک امتیاز عددی تولید می‌شود. یک رشته برداری (یا به سادگی "بردار" در CVSS)، مقدارهای تمامی معیارها را به عنوان یک بلوک متنی به نمایش میگذارد.
جنگ هارت فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی گرگوری هابلیت است. در این فیلم بازیگرانی همچون بروس ویلیس، کالین فارل، ترنس هاوارد، کول هاسر، مارچل یورش، لینوس روچه، جاناتان برندیس، وایسلس ریون شانون، موری استرلینگ، روری کاکرین، ریک راونلو، آدریان گرنیر و سم ووردینگتن ایفای نقش کرده‌اند. خلاصه داستان. جنگ جهانی دوم، دانشجوی سال دوم مدرسهٔ حقوق، «سروان تامی هارت» (فارل)، در اردوگاه اسیران جنگی آلمان زندانی است. در اردوگاه قتلی اتفاق می‌افتد و «هارت» مأمور می‌شود تا در دادگاهی که خود زندانی‌ها تشکیل داده‌اند. از
تا در دادگاهی که خود زندانی‌ها تشکیل داده‌اند. از متهم به قتل، خلبانی سیاه پوست (هوارد) دفاع کند…
بری اسلوآنه (زاده ) بازیگر انگلیسی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در مجموعه تلویزیونی انتقام اشاره کرد.
برایان هالیسی (زاده ) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در مجموعه تلویزیونی انتقام اشاره کرد.
النا ماریه ساتینی (; ;زاده ) بازیگر و خواننده گرجستانی-آمریکایی است. از آثار وی در تلویزیون می‌توان به مجموعه تلویزیونی "شهر جادو" (۲۰۱۲) در شبکهٔ استارز، مجموعه درام شبکهٔ ای‌بی‌سی "انتقام" (۲۰۱۴)، و سریال وسترن فضایی نتفلیکس "کابوی بیباپ" (۲۰۲۱) اشاره کرد.
گورارا (به لاتین: Gurara) یک ناحیه حکومت محلی در نیجریه است که در ایالت نیجر و در مجاورت حوزه فدرال مرکزی واقع شده‌است. خصوصیات. گورارا ۹۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۹۰٬۹۷۴ نفر جمعیت دارد. مرکز اداری حکومت محلی در شهر Gawu قرار دارد. آبشار گورارا در این منطقه واقع شده‌است. کد پستی منطقه ۹۱۰ است.
ریلی مک‌کلندون (زاده ) بازیگر آمریکایی است. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن حضور داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
قهرمانی هندبال مردان اروپا ۲۰۰۸ هشتمین دوره قهرمانی هندبال مردان اروپا بود که از ۱۷ تا ۲۷ ژانویه در شهرهای برگن، درامن، لیلهامر، استاوانگر و تروندهایم کشور نروژ برگزار شد. دانمارک قهرمان این مسابقات شد. کرواسی دوم و فرانسه سوم شدند. مسابقات انتخابی. مسابقات انتخابی در سال ۲۰۰۷ برگزار شد. با توجه به قوانین فدراسیون هندبال اروپا میزبان (نروژ) و شش کشور برتر دورهٔ گذشتهٔ مسابقات قهرمانی اروپا (فرانسه، کرواسی، اسپانیا، دانمارک، آلمان و روسیه) به طور خودکار به مرحلهٔ نهایی راه یافتند. نه تیم دیگر پس از برگزاری
نهایی راه یافتند. نه تیم دیگر پس از برگزاری مسابقات در ماه ژوئن انتخاب شدند.
آبشار گورارا در ناحیه حکومت محلی گورارا و در شمال نیجریه مرکزی واقع شده است. این آبشار در مسیر رود گورارا و در امتداد جاده قرار دارد. فرهنگ عامه. مطابق تاریخ شفاهی، آبشار گورارا قبل از آنکه برخی از اروپایی‌ها در سال ۱۹۲۵ به وجود آن پی ببرند و آنجا مرکز تفریحی دایر کنند، توسط شکارچی به نام بوبا (Buba) در سال ۱۷۴۵ کشف شد. قبل از کشف آن توسط اروپایی‌ها، آبشار توسط جوامع ساکن اطراف آن، پرستش می‌شد. به باور مردم منطقه، نام آبشار گورارا و رودخانه گورارا برگرفته از نام دو خدا به نام گورا (gura) و رارا (Rara) است.
نام دو خدا به نام گورا (gura) و رارا (Rara) است. گردشگری. علیرغم تاریخ پرفراز و نشیب، آبشار گورارا همواره یکی از مکان‌های مهم گردشگری در نیجریه محسوب شده است. بنا بر برنامه‌های اخیر، تصمیم بر این بود که این مکان به یک مرکز تفریحی با هتل هفت ستاره در اطراف آن، مبدل شود.
روسی‌سازی یا روسی‌گری نوعی فرایند همگون‌سازی فرهنگی است که طی آن جوامع غیرروسی (خواه ناخواسته یا داوطلبانه) فرهنگ و زبان خود را به نفع فرهنگ روسی کنار می‌گذارند. از نظر تاریخی، این اصطلاح به سیاست‌های رسمی و غیررسمی امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی نسبت به اجزای تشکیل‌دهنده ملی آنها و اقلیت‌های ملی در روسیه اشاره می‌کند که هدف آنها سلطه و برتری روسیه است. سیاست و فرهنگ از حوزه‌های اصلی روسی‌سازی هستند. نمونه‌ای از روسی‌سازی در سیاست، انتصاب اتباع روسی به سمت‌های مهم اداری در نهادهای ملی است. در حوزهٔ
به سمت‌های مهم اداری در نهادهای ملی است. در حوزهٔ فرهنگی، روسی‌سازی عمدتاً به معنای سلطه زبان روسی در تجارت رسمی و تأثیر قوی آن بر اصطلاحات ملی است. تغییرات جمعیتی به نفع جمعیت نژاد روس نیز گاهی یک نوع روسی‌سازی درنظر گرفته می‌شود. از نظر تحلیلی، تشخیص تمایز روسی‌سازی، به عنوان فرایند تغییر برچسب قومی یا هویت فرد از یک نام قومی غیرروسی به روسی، از روسی‌گری که گسترش زبان و فرهنگ روسی و مردم روسیه به فرهنگ‌ها و مناطق غیرروسی است و همچنین متمایز بودن آن از شوروی‌گری یا تحمیل اشکال نهادی ایجاد شده توسط حزب
شوروی‌گری یا تحمیل اشکال نهادی ایجاد شده توسط حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی در سرزمین تحت کنترل آن حزب، کمک‌کننده است. از این نظر، اگرچه روسی‌سازی معمولاً با مفاهیم روسی‌گری و شوروی‌گری به رهبری روسیه درهم‌آمیخته‌است، هر یک را می‌توان یک فرایند متمایز دانست. برای مثال روسی‌گری و شوروی‌گری به‌طور خودکار منجر به روسی‌سازی - تغییر زبان یا هویت شخصی افراد غیرروسی به روسی- منجر نمی‌شوند. به همین دلیل، غیرروس‌ها با وجود اینکه به مدت طولانی در معرض زبان و فرهنگ روسی و همچنین شوروی‌گری قرار داشتند، در اواخر دوران
و همچنین شوروی‌گری قرار داشتند، در اواخر دوران اتحاد جماهیر شوروی در آستانه تبدیل‌شدن به اکثریت جمعیت آن بودند. تاریخ. یک مورد اولیه از روسی‌سازی در قرن شانزدهم در خانات تسخیرشده قازان و دیگر مناطق تاتار رخ داد. مسیحی‌سازی و پیاده‌سازی زبان روسی به‌عنوان تنها زبان اداری از عناصر اصلی این فرایند بودند. پس از شکست روسیه در جنگ کریمه در سال ۱۸۵۶ و شورش مردم لهستان در سال ۱۸۶۳ تزار الکساندر دوم روسی‌سازی را به‌منظور کاهش خطر شورش‌های آینده افزایش داد. گروه‌های اقلیتی زیادی در روسیه ساکن بودند و مجبور کردن آنها
زیادی در روسیه ساکن بودند و مجبور کردن آنها به پذیرش فرهنگ روسی تلاشی برای جلوگیری از گرایش‌های خودمختاری و تجزیه‌طلبی بود. در قرن نوزدهم، مهاجران روسی در سرزمین باستانی قزاقستان (که در آن زمان به اشتباه قرقیز شناخته می‌شد) بسیاری از قزاق‌ها را از مرز بیرون کرده و به چین راندند. تحت اتحاد جماهیر شوروی. تحت اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب ۱۹۱۷، مقامات اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تصمیم به لغو استفاده از الفبای عربی در زبانهای بومی نواحی تحت کنترل شوروی در آسیای مرکزی، قفقاز و منطقه ولگا (از جمله تاتارستان)
مرکزی، قفقاز و منطقه ولگا (از جمله تاتارستان) گرفتند. این امر باعث می‌شد تا جمعیت مسلمانان محلی از دیدن و مواجهه با زبان و سیستم نوشتاری قرآن محروم شوند. الفبای جدید این زبانها بر اساس الفبای لاتین بود و از الفبای ترکی نیز الهام گرفته شده بود. با این حال، سیاست در اواخر دهه ۱۹۳۰ تغییر کرده بود. در سالهای ۱۹۳۹–۱۹۴۰، شوروی تصمیم گرفت که تعدادی از این زبانها (از جمله تاتار، قزاق، ازبک، ترکمن، تاجیک، قرقیز، آذربایجانی و باشقیر) از آن پس از نسخه‌های خط سیریلیک استفاده کنند. این ادعا مطرح شد که این تغییر «توسط
استفاده کنند. این ادعا مطرح شد که این تغییر «توسط مطالبات طبقه کارگر» صورت گرفته‌است. اوایل دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰: بومی سازی. مارکسیسم استالین و مسئله ملی (۱۹۱۳) چارچوب بنیادین سیاست ملیتی در اتحاد جماهیر شوروی را فراهم آورد. سالهای ابتدایی سیاست مذکور، از اوایل دهه ۱۹۲۰ تا اواسط دهه ۱۹۳۰، با سیاست (بومی سازی) جهت دهی می‌شد که در طی آن رژیم جدید شوروی به دنبال آن بود تا اثرات طولانی مدت روسی‌سازی را بر جمعیت غیر روسی خنثی و معکوس نماید. هنگامی که رژیم در تلاش بود قدرت و مشروعیت خود را در سراسر
رژیم در تلاش بود قدرت و مشروعیت خود را در سراسر امپراتوری روسیه سابق ایجاد کند، به دنبال ایجاد واحدهای اداری منطقه‌ای، استخدام غیر روس‌ها در پست‌های رهبری و ترویج زبان‌های غیر روسی در دولت، دادگاه‌ها، مدارس و رسانه‌های جمعی بود. شعاری که پس از آن برقرار شد این بود که فرهنگ‌های محلی باید «از نظر محتوایی سوسیالیستی باشند اما از نظر فرم و ساختار، ملی». به این معنا که این فرهنگ‌ها باید به گونه‌ای تغییر کنند تا به‌طور کلی مطابق با پروژه سوسیالیستی حزب کمونیست برای جامعه شوروی باشند؛ اما در درونشان مشارکت و
برای جامعه شوروی باشند؛ اما در درونشان مشارکت و رهبری فعال توسط ملیت‌های بومی را داشته باشند و غالباً به زبان‌های محلی فعالیت کنند. سیاست ملیت‌های آغازین و سیاست بعدی در هدف اطمینان یافتن از کنترل حزب کمونیست بر تمام جنبه‌های زندگی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شوروی مشترک بود. سیاست اولیه اتحاد جماهیر شوروی در ترویج آنچه که محققی آن را «خاص گرایی قومی» توصیف کرده‌است و دیگری «چند ملیتی نهادینه شده»، هدف دوگانه‌ای داشته‌است. از یک سو، یک هدف در تلاش برای مقابله با شوونیسم روسیه از طریق تضمین جایگاهی برای زبانها
شوونیسم روسیه از طریق تضمین جایگاهی برای زبانها و فرهنگهای غیر روسی در اتحاد جماهیر شوروی تازه تأسیس بود. از طرف دیگر، این ابزاری برای جلوگیری از شکل‌گیری جنبش‌های سیاسی جایگزین مبتنی بر قومیت گرایی، از جمله پان اسلامیسم و پان ترکیسم بود. یکی از راه‌های تحقق این امر، تشویق آنچه که عده‌ای به عنوان تمایزات تصنعی بین گروه‌های قومی و زبانها تلقی می‌کردند، به جای ترویج ادغام این گروه‌ها و یک مجموعه مشترک زبانها بر اساس زبان ترکی یا زبان منطقه‌ای دیگر بود. سیاست ملیت‌های شوروی از همان سال‌های اولیه به دنبال راهی
شوروی از همان سال‌های اولیه به دنبال راهی برای مقابله با این دو گرایش از طریق تضمین مختصر خودمختاری فرهنگی به ملیت‌های غیرروسی در درون یک سیستم فدرال یا ساختار حکومتی بود؛ هر چند که هنوز معتقد بود که حزب کمونیست حاکم یکپارچه و غیر فدرال است. روندی برای «تحدید مرز ملی-قلمرویی» برای تعریف سرزمین‌های رسمی جمعیت‌های غیر روسی درون اتحاد جماهیر شوروی انجام شد. سیستم فدرال بالاترین مقام را به ملیت‌های عنوان دار جمهوری‌های اتحادیه اعطا می‌کرد و مقامات پایین‌تر را به ملیت‌های عنوان دار جمهوری‌های خودمختار،
را به ملیت‌های عنوان دار جمهوری‌های خودمختار، استان‌های خودمختار و اوکروگ‌ها (مناطق) خودمختار می‌داد. در مجموع، حدود ۵۰ ملیت دارای جمهوری، استان یا منطقه‌ای بودند که کنترلی صوری در سیستم فدرال داشتند. فدرالیسم و ارائه آموزش به زبان بومی در نهایت، مردمی عظیم غیر روس را که به زبانهای گروه‌های قومی خود آموزش می‌دیدند به عنوان میراث باقی گذاشت و میهنی مشخصی در قلمرو اتحاد جماهیر شوروی را می‌شناختند. اواخر دهه ۱۹۳۰ و زمان جنگ: روسی مورد توجه قرار می‌گیرد. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۳۰، تغییر سیاست قابل توجهی
حال، در اواخر دهه ۱۹۳۰، تغییر سیاست قابل توجهی اتفاق افتاد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ پاکسازی حزب در برخی از مناطق ملی مانند اوکراین انجام شده بود. قبل از تغییر موضع در اوکراین در سال ۱۹۳۳، پاکسازی ولی ابراهیموف و رهبری او در اتحاد جماهیر شوروی کریمه در سال ۱۹۲۹ به دلیل «انحراف ملی» منجر به روسی سازی دولت، آموزش و پرورش و رسانه‌ها و ایجاد الفبای ویژه برای تاتار کریمه به جای الفبای لاتین شد. از بین دو خطری که ژوزف استالین در سال ۱۹۲۳ شناسایی کرده بود، گفته می‌شد که اکنون ناسیونالیسم بورژوازی (ناسیونالیسم محلی)
که اکنون ناسیونالیسم بورژوازی (ناسیونالیسم محلی) تهدیدی بزرگتر از شوونیسم بزرگ روسیه (شوونیسم قدرت بزرگ) است. در سال ۱۹۳۷، فیض الله خوجه اف و اکمال ایکراموف از عنوان رهبران اتحاد جماهیر شوروی ازبکستان برکنار شدند و در سال ۱۹۳۸، در جریان ، به اتهام فعالیت‌های ضد ملی گرایانه شوروی محکوم و کشته شدند. پس از آنکه استالین، یک گرجی روسی شده، رهبر بلامنازع اتحاد جماهیر شوروی شد، زبان روسی تأکید بیشتری یافت. در سال ۱۹۳۸، زبان روسی در هر مدرسه شوروی یک درس مورد نیاز برای مطالعه شد، از جمله در مدرسه‌ای که زبان غیر
برای مطالعه شد، از جمله در مدرسه‌ای که زبان غیر روسی زبان اصلی آموزش سایر دروس بود (به عنوان مثال ریاضیات، علوم و مطالعات اجتماعی). در سال ۱۹۳۹، به زبانهای غیر روسی که خطهای مبتنی بر لاتین به آنها در اواخر دهه ۱۹۲۰ داده شده بود، متون جدید مبتنی بر خط سیریلیک منسوب شد. دلیل محتمل این تصمیمات، حس قریب‌الوقوع بودن جنگ و روسی بودن زبان فرماندهی ارتش سرخ بود. جوزف استالین قبل و در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل مشکوک بودن همکاری با مهاجمان آلمانی، چندین ملیت را به آسیای میانه و سیبری تبعید کرد از جمله: آلمانی‌های
آسیای میانه و سیبری تبعید کرد از جمله: آلمانی‌های ولگا، تاتارهای کریمه، چچن‌ها، اینگوش، بالکارها، قالمیق‌ها و دیگر ملیت‌ها. اندکی پس از جنگ، او بسیاری از اوکراینی‌ها، بالت‌ها و استونیایی‌ها را نیز به سیبری تبعید کرد. پس از جنگ، استالین و جانشینان وی مردم روسیه را در خانواده ملل و ملیت‌های شوروی ارتقا بخشیدند. این تغییر به‌طور واضح در جشن روز پیروزی توسط استالین، دبیرکل حزب کمونیست، برای مردم روسیه در ماه مه ۱۹۴۵ مورد تأکید قرار گرفت: «"تمایل دارم که برای سلامتی مردم شوروی‌مان بنوشم و قبل از همه مردم روسیه.
مردم شوروی‌مان بنوشم و قبل از همه مردم روسیه. من، قبل از همه برای سلامتی مردم روسیه می‌نوشم زیرا آنها در این جنگ به عنوان قدرت پیشرو اتحاد جماهیر شوروی در میان تمام ملیت‌های کشور ما به رسمیت شناخته شدند»". نامگذاری ملت روسیه، اولی بین برابرها، یک تغییر موضع کامل از اعلامیه استالین در ۲۰ سال قبل بود (منادی سیاست Korenizatsiya) مبنی بر اینکه «"اولین وظیفه فوری حزب ما مبارزهٔ شدید با بقایای شوونیسم روسیه-بزرگ است".» اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰. اصلاحات آموزشی در ۱۹۵۸–۱۹۵۹: والدین زبان تدریس را انتخاب می‌کنند.
۱۹۵۸–۱۹۵۹: والدین زبان تدریس را انتخاب می‌کنند. تجزیه و تحلیل انتشار کتاب درسی نشان داد که آموزش برای حداقل یک سال و حداقل برای کلاس اول (سطح) به ۶۷ زبان بین سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۸۰ ارائه شده‌است. با این حال، اصلاحات آموزشی انجام شده پس از آنکه نیکیتا خروشچف دبیر اول حزب کمونیست در اواخر دهه ۱۹۵۰ شد، فرایندی را برای جایگزینی مدارس غیر روسی با مدارس روسی برای ملیت‌هایی که در وضعیت پایین‌تری در سیستم فدرال بودند یا جمعیت کمتری داشتند یا پیش ازین دو زبانی گسترده خود را نشان داده بودند، آغاز کرد. اسماً، این فرایند
را نشان داده بودند، آغاز کرد. اسماً، این فرایند با اصل «انتخاب داوطلبانه والدین» هدایت می‌شد؛ اما عوامل دیگری نیز از جمله اندازه و وضعیت رسمی سیاسی گروه در سلسله مراتب فدرال شوروی و سطح غالب دوزبانگی در بین والدین نیز وارد عمل شد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، مدرسه‌هایی که زبان‌های غیر روسی به عنوان اصلی‌ترین زبان آموزش آنها بود، در ۴۵ زبان فعالیت می‌کردند، در حالی که هفت زبان بومی دیگر به عنوان درس مورد مطالعه حداقل برای یک سال تحصیلی تدریس می‌شدند. تا سال ۱۹۸۰، آموزش‌ها به ۳۵ زبان غیر روسی مردم اتحاد جماهیر شوروی
به ۳۵ زبان غیر روسی مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ارائه می‌شد که تقریباً بیش از نیمی از تعداد آنها در اوایل دهه ۱۹۳۰ بود. علاوه بر این، در اکثر این زبان‌ها آموزش برای یک برنامه درسی کامل ۱۰ ساله ارائه نشده بود. به عنوان مثال، در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۹، آموزش کامل ۱۰ ساله به زبان مادری فقط به سه زبان روسی، تاتاری و باشقیری ارائه شد؛ و برخی از ملیت‌ها آموزشی حداقلی به زبان مادری داشتند یا اصلاً به زبان مادری تحصیل نمی‌کردند. تا سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳، در میان ملیت‌های غیر
تا سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳، در میان ملیت‌های غیر روسی که بومی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی بودند، ۲۷٪ از کودکان در کلاس‌های اول تا چهارم (دبستان)، ۵۳٪ در کلاس‌های پنجم تا هشتم (دوره متوسطه به صورت ناقص) و ۶۶٪ از کلاسهای نهم تا دهم در مدارس روسی زبان تحصیل کردند. اگرچه که هنوز بسیاری از زبانهای غیر روسی به عنوان یک درس مورد مطالعه در سطح کلاسهای بالاتر ارائه می‌شد (در بعضی موارد از طریق مدرسه متوسطه کامل - کلاس دهم)، الگوی استفاده از زبان روسی به عنوان اصلی‌ترین زبان (واسط) آموزش پس از آنکه برنامه انتخاب
زبان (واسط) آموزش پس از آنکه برنامه انتخاب والدین خروشچف انجام گرفت، تسریع شد. فشار برای تبدیل زبان (واسط) اصلی آموزش به روسی به‌طور مشهودی در مناطق شهری بیشتر بود. به عنوان مثال، در سالهای ۱۹۶۱ تا ۶۲، گزارش شده‌است که فقط ۶٪ از کودکان تاتار ساکن در مناطق شهری در مدارسی تحصیل می‌کردند که در آنها زبان تاتاری، زبان اصلی آموزش بود. به همین ترتیب در داغستان در سال ۱۹۶۵، مدارسی که زبان بومی آنها زبان (واسط) اصلی آموزش بود، فقط در مناطق روستایی وجود داشتند. این الگو در اکثر جمهوری‌های اتحادیه غیر روسی هم
این الگو در اکثر جمهوری‌های اتحادیه غیر روسی هم احتمالاً به‌طور مشابهی، شاید با شدتی کمتر وجود داشت. اگرچه در بلاروس و اوکراین تحصیل در مناطق شهری بسیار روسی سازی شده بود. دکترین (رهنامه) با عمل انطباق پیدا می‌کند: نزدیک شدن و هم‌آمیختگی ملت‌ها. ترویج فدرالیسم و زبان‌های غیر روسی همیشه یک تصمیم استراتژیک بوده‌است، که هدف آن گسترش و حفظ حاکمیت توسط حزب کمونیست بود. با این وجود، از منظر علمی، دکترین رسمی حزب کمونیست این بود که سرانجام اختلافات میان ملیت و ملیت‌ها به همین ترتیب از بین بروند. در این دکترین
ملیت‌ها به همین ترتیب از بین بروند. در این دکترین رسمی در برنامه سوم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی که توسط نیکیتا خروشچف در بیست و دومین کنگره حزب در سال ۱۹۶۱ معرفی شد، تغییراتی ایجاد شد؛ اگر چه در این برنامه آمده بود که تمایز قومی و قبیله‌ای سرانجام از بین می‌روند و یک زبان مشترک واحد توسط تمام ملیت‌ها در اتحاد جماهیر شوروی مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ «از بین بردن تمایزات ملی و به ویژه تمایزات زبانی، به‌طور قابل ملاحظه فرایند طولانی‌تری نسبت به نابودی تمایزهای طبقاتی دارد». با این وجود، در آن زمان ملت‌ها
طبقاتی دارد». با این وجود، در آن زمان ملت‌ها و ملیت‌های اتحاد جماهیر شوروی در حال گذران روندی دو جانبه برای شکوفایی بیشتر فرهنگ‌های خود و نزدیک شدن یا همبستگی به یک اتحادیه مستحکم‌تر بودند. در گزارش خروشچف دربارهٔ برنامه‌ریزی کنگره، او حتی از بیان مستحکم‌تری استفاده کرد: «اینکه روند نزدیکی بیشتر و اتحاد بیشتر ملت‌ها، سرانجام منجر به ادغام یا آمیختن ملیت‌ها خواهد شد». دستورالعمل خروشچف در زمینه همبستگی به آرامی تعدیل شد؛ هر چند زمانی که لئونید برژنف در سال ۱۹۶۴جایگزین خروشچف به عنوان دبیرکل حزب کمونیست شد
۱۹۶۴جایگزین خروشچف به عنوان دبیرکل حزب کمونیست شد (پستی که تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۲ در ید قدرت وی بود)، برژنف اظهار داشت که همبستگی در نهایت منجر به «وحدت» کامل ملیت‌ها خواهد شد. «وحدت» اصطلاحی مبهم بود، زیرا می‌توانست هم به معنای حفظ هویت‌های ملی مستقل و یک مرحله بالاتر به معنی حفظ جاذبه متقابل یا شباهت بین ملیت‌ها باشد یا به معنای از بین رفتن کامل اختلافات قومی باشد. در چارچوب سیاسی آن زمان، «اتحاد یا همبستگی» به منظور کاهش فشار نسبت به روسی‌سازی تلقی می‌شد که خروشچف با توجیه خود دربارهٔ ادغام، آن را
می‌شد که خروشچف با توجیه خود دربارهٔ ادغام، آن را ترویج داده بود. هر چند بیست و چهارمین کنگره حزب در سال ۱۹۷۱، پایه‌گذار این ایده بود که «شهروندی شوروی» جدیدی در قلمرو اتحاد جماهیر شوروی در حال شکل‌گیری است؛ جامعه‌ای که زبان مشترک آن‌ها، زبان «شهروندان شوروی»، زبان روسی بود که متناسب با نقشی است که روسیه برای ملت‌ها و ملیت‌های متحد در قلمرو بازی می‌کرد. این جامعه جدید به عنوان شهروند شناخته شدند، نه یک ملت، اما در این زمینه کلمه روسی narod (شهروندان) یک جامعه قومی و قبیله‌ای را در برمی‌گیرد و نه یک جامعه
قومی و قبیله‌ای را در برمی‌گیرد و نه یک جامعه مدنی یا سیاسی را. بنابراین، تا اواخر دوران اتحاد جماهیر شوروی، یک منطق دکترین برای برخی از مراحل عملی سیاست‌گذاری ارائه شده بود که قدم‌هایی در جهت آموزش و رسانه برداشته بود. ابتدا انتقال بسیاری از «مدارس ملی» (مدارس مبتنی بر زبان‌های محلی) به زبان روسی به شکل دستورالعمل، در اواخر دهه ۱۹۵۰ تحت نظر خروشچف سرعت گرفت و تا دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت. در مرحله دوم، از دکترین جدید برای توجیه جایگاه ویژه زبان روسی به عنوان «زبان ارتباطات بین ملیتی» در اتحاد جماهیر شوروی
«زبان ارتباطات بین ملیتی» در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی استفاده شد. استفاده از اصطلاح «بین ملیت» به جای اصطلاح متعارف‌تر «بین‌المللی» بیشتر بر نقش داخلی خاص زبان روسی متمرکز است تا نقش آن به عنوان زبان گفتمان بین‌المللی. زبان روسی بیشترین زبان مورد استفاده بود و روس‌ها تعداد کثیری از جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند، همچنین بر جایگاه ویژه زبان روسی در دولت، آموزش و پرورش و رسانه‌ها صحه گذاشته شده بود. در بیست و هفتمین کنگره حزب اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۸۶، به ریاست میخائیل گورباچف، برنامه
در سال ۱۹۸۶، به ریاست میخائیل گورباچف، برنامه چهارم حزب، دستورالعمل‌های برنامه قبلی را بدین شرح تکرار کرد: یکی از ویژگی‌های روابط ملی در کشور ما، شکوفایی مداوم ملت‌ها و ملیت‌هاست و دیگری اینکه آنها بر اساس برابری و همکاری برادرانه به‌طور پیوسته و داوطلبانه به یکدیگر نزدیک می‌شوند. نه انگیزش‌های مصنوعی و نه جلوگیری از روندهای عینی توسعه، در اینجا قابل قبول نیست. در دورنمای تاریخی طولانی مدت، این پیشرفت منجر به وحدت کامل ملت‌ها خواهد شد. همه شهروندان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جهت استفاده از زبان‌های بومی
شوروی سوسیالیستی جهت استفاده از زبان‌های بومی خود و توسعه آزاد این زبان‌ها، از حق برابری در آینده برخوردار خواهند شد. در عین حال یادگیری زبان روسی، که به‌طور داوطلبانه توسط مردم شوروی پذیرفته شده‌است، به عنوان یک وسیله ارتباطی بین ملیت‌های مختلف، علاوه بر زبان ملیتی، دسترسی یک شخص را به دستاوردهای علم و فناوری و فرهنگ شوروی و جهان گسترش می‌دهد. روسی‌سازی زبانی و قومیتی. برخی از عوامل موافق با روسی‌سازی. در سرشماری‌های انجام شده در شوروی، پیشرفت در امر گسترش زبان روسی به‌عنوان زبان دوم و جایگزینی تدریجی
زبان روسی به‌عنوان زبان دوم و جایگزینی تدریجی زبانهای دیگر مورد پایش و نظارت قرار می‌گرفت. در سرشماری‌های شوروی در سال‌های ۱۹۲۶، ۱۹۳۷، ۱۹۳۹ و ۱۹۵۹، سوالاتی دربارهٔ «زبان مادری و نیز «ملیت» افراد گنجانده شده بودند. در سرشماری‌های سالهای ۱۹۷۰، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۹ یک سؤال دیگر به‌این سوالات اضافه شده بود و آن پرسش در مورد «زبان دیگر مردم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» بود و مبنی بر این بود که آیا فرد می‌توانست به‌طور «روان» از آن زبانها استفاده کند یا خیر. حدس زده می‌شود که هدف صریح این سؤال جدید در مورد «زبان دوم»،
که هدف صریح این سؤال جدید در مورد «زبان دوم»، نظارت بر گسترش زبان روسی به‌عنوان زبان ارتباطات بین‌المللی بوده‌است. تمام سرزمین‌های رسمی داخل اتحاد جماهیر شوروی، به‌عنوان قسمتی از وطن این گروه قومی غالب و زبان آن در نظر گرفته می‌شد، در عین حال که زبان روسی به‌عنوان زبان ارتباطات بین‌قومی برای کل اتحاد جماهیر شوروی در نظر گرفته می‌شد؛ بنابراین، در بیشتر دوران اتحاد جماهیر شوروی، به‌ویژه پس از پایان سیاست کورنیزاتسیا (بومی‌سازی) در دههٔ ۱۹۳۰، مدارسی‌که در آنها زبان‌های شوروی غیرروسی آموزش داده می‌شدند، عمدتاً