payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رونان کیتینگ (زاده ۳ مارس ۱۹۷۷) خوانندهٔ ایرلندی است. او عضو گروه بوی‌زون است. موسیقی. او از سال ۱۹۹۳ فعالیت خود را با گروه بوی‌زون آغاز کرد و شش سال بعد اولین آلبوم شخصی خود را منتشر کرد و تا به امروز ۷ تک‌آهنگ، ۱۰ آلبوم شخصی و ۱۳ آلبوم با گروه بوی زون از وی به انتشار رسیده است.آخرین آلبوم وی با نام فایرز در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. سینما. کیتینگ در سال ۲۰۱۳ در اولین فیلمش گادس با هنرپیشه و خواننده ی انگلیسی لورا میشل کلی همبازی شد. در سال ۲۰۱۴ نیز در فیلم انیمیشنی پت پستچی صدای خوانندگی پت پست‌چی را بر عهده
پت پستچی صدای خوانندگی پت پست‌چی را بر عهده گرفت. او سپس در تئاتر موزیکال وانس در سال ۲۰۱۵-۲۰۱۴ ایفای نقش کرد. دیگر فعالیت ها. کیتینگ از سال ۲۰۱۰ به مدت ۵ سال داور مسابقه ایکس فکتور استرالیا بود. زندگی شخصی. کیتینگ در سال ۱۹۹۸ با مدل ایرلندی ایوان کانلیازدواج کرد و این زوج صاحب سه فرزند هستند. در سال ۲۰۱۰ از هم جدا شدند و کیتینگ یک سال بعد با تهیه کننده استرالیایی استورم یوچتریتز آشنا شد در سال ۲۰۱۵ نامزدی خود را اعلام کردند.
آرون تویت (؛ زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۸۳) بازیگر آمریکایی است. فیلمشناسی. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در آثار زیر اشاره کرد.
تپانچه آتش مرکزی ۲۵ متر عنوان یکی از رشته‌های غیر المپیکی رشته تیراندازی است که توسط فدراسیون جهانی تیراندازی (ISSF) برگزار می‌شود. در این رشته از گلوله‌هایی با کالیبر در محدوده ۷٫۶۲ تا ۹٫۶۵ میلیمتر (۰٫۳۰ تا ۰٫۳۸ اینچ) در فاصله ۲۵ متر از هدف استفاده می‌شود. این رشته تنها در گروه مردان انجام می‌شود. در استفاده از تپانچه محدودیت‌هایی وجود دارد. باید در حالت ایستاده بدون تکیه‌گاه و تنها با یک دست نگه داشته شود. رشته آتش مرکزی در دو بخش سرعت و دقت برگزار می‌شود. در بخش سریع، تیرانداز باید پیش از فرمان، در حالت
در بخش سریع، تیرانداز باید پیش از فرمان، در حالت آماده باشد، یعنی دست به سلاح و با زاویه حداکثر ۴۵ درجه نسبت به بدن. برای شلیک‌ها دستوری صادر می‌شود و تیراندازان باید در زمان مورد نظر شلیک خود را انجام دهند. مهمترین رقابتهای این رشته، رقابت‌های جهانی تیراندازی هر چهار سال یک بار می‌باشند. همچنین جام جهانی تیراندازی، جام‌های قاره‌ای، رقابت‌های بین‌المللی و ملی برگزار می‌شود. در سطوح بالا، از هدف‌های الکترونیکی دقیق به جای اهداف کاغذی قدیمی استفاده می‌شود. فاصله و هدف. فاصله. فاصله از تراز کف در خط آتش (محل
و هدف. فاصله. فاصله از تراز کف در خط آتش (محل استقرار تیرانداز) تا مرکز هدف باید ۱۴۰۰ میلی‌متر (با حداکثر خطای ۱۰۰ میلی‌متر بالاتر یا ۲۰۰ میلی‌متر پایین‌تر) باشد. مسابقات باید در فضای باز انجام شود و نور کافی نیز در اختیار باشد. فاصله خط آتش تا هدف، ۲۵ متر است. هدف. در سال‌های اخیر در بسیاری از مسابقات، به جای هدف کاغذی از هدف الکترونیکی استفاده می‌شود. هدف کاغذی باید پس از تعداد معینی شلیک، تعویض شود و امتیاز آن پس از تحویل به داور، محاسبه و ثبت می‌شود. در حالی‌که در هدف الکترونیکی، نیازی به تعویض هدف
در حالی‌که در هدف الکترونیکی، نیازی به تعویض هدف وجود ندارد و امتیاز هر شلیک، به سرعت روی نمایشگر ثبت می‌شود و در اختیار تیرانداز و داور، قرار می‌گیرد. تجهیزات. کالیبر گلوله مورد استفاده، می‌تواند بین ۷٫۶۲ تا ۹٫۶۵ میلیمتر باشد و برای وزن آن محدودیتی وجود ندارد. حداقل نیروی کشش ماشه ۱۰۰۰ گرم و حداکثر وزن سلاح باید ۱٫۴ کیلوگرم باشد. ابعاد تپانچه باید به گونه‌ای باشد که در جعبه‌ای با ابعاد ۳۰×۱۵×۵ سانتی‌متر جا شود. در مسابقات تپانچه (برخلاف تفنگ)، استفاده از تجهیزات تثبیت‌کننده بدن (از جمله دستکش و کفش
از تجهیزات تثبیت‌کننده بدن (از جمله دستکش و کفش ساقدار) ممنوع است. از سوی فدراسیون جهانی، توصیه می‌شود که گوش‌ها پوشانده‌شود تا صدای ناهنجار ناشی از شلیک، موجب برهم خوردن تمرکز تیرانداز نشود. همچنین تیرانداز می‌تواند برای بهبود دید خود، یک پوشش با عرض حداکثر ۳ سانتی‌متر جلوی چشمی که با آن نشانه‌گیری نمی‌کند، قرار دهد. نحوه برگزاری. از آن‌جایی که این رشته در بازی‌های المپیک برگزار نمی‌شود، مرحله نهایی برای آن تعریف نشده‌است. هر تیرانداز باید ۶۰ شلیک انجام دهد که به دو بخش ۳۰تایی تقسیم می‌شود. هر بخش
دهد که به دو بخش ۳۰تایی تقسیم می‌شود. هر بخش (stage)، شامل ۶ سری ۵تایی است. بخش اول به صورت دقیق (precision) و بخش دوم به صورت سریع (rapid) انجام می‌شود. رکوردداران در جهان و ایران. رکورد جهانی این رشته ۵۹۴ است که متعلق به میخائیل نسترویف و الکسی کلیموف هر دو از روسیه می‌باشد که در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ در گرانادا (اسپانیا) و اوسییک (کرواسی) به ثبت رسیده است. همچنین رکورد ایران در اختیار محسن نصر اصفهانی است که امتیاز ۵۸۰ را در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ قطر به ثبت رسانده‌است. پیوند به بیرون. فدراسیون جهانی
به ثبت رسانده‌است. پیوند به بیرون. فدراسیون جهانی تیراندازی
موتاز () گروهی از آنزیم‌های ایزومراز هستند که انتقال یک گروه عاملی (مانند فسفات یا آسیل) در یک مولکول به موقعیتی دیگر در همان مولکول تسهیل می‌کنند مانند بیس‌فسفوگلیسرات موتاز در گلبولهای قرمز و فسفوگلیسرات موتاز در گلیکولیز. عملکرد کلی این گروه آنزیمی: AB → BA در مرحله هشتم مسیر امبدن – میرهوف با جا به جایی برگشت‌پذیر گروه فسفریل بین کربن‌های ۲ و ۳ در گلیسرات توسط آنزیم فسفوگلیسرات موتاز، ۳-فسفوگلیسرات به ۲-فسفوگلیسرات تبدیل می‌شود. جستارهای وابسته. ایزومراز
دکربوکسیلازها یا کربوکسی لیازها () گروهی از آنزیم‌های لیاز هستند که یک گروه کربوکسیل را از مولکول برمی‌دارند یا یک پیوند کربن-کربن ایجاد می‌کنند. این گروه کربوکسیل‌زدایی اسیدهای آمینه را نیز تسهیل می‌کنند مانند گلوتامات دکربوکسیلاز و هیستیدین دکربوکسیلاز.همه ی آمینو اسید دکربوکسیلاز ها برای انجام واکنش به PLP(پیریدوکسال فسفات) نیاز دارند.
قوانین خانه سایدر () فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی لاسه هالستروم است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. داستان. «هومر ولز» (مگوایر) در یتیم خانهٔ سینت کلاود در مناطق روستایی «مین» و تحت نظارت شدید ولی رئوفانهٔ «دکتر ویلبر لارچ» (کین) بزرگ شده است. «لارچ» معلومات پزشکی خود را به «هومر» انتقال داده، اما «هومر» تصمیم می‌گیرد یتیم خانه را ترک کند تا دنیا را ببیند…
ژان-باتیست گروز (؛ – ) یک نقاش اهل فرانسه بود. او زاده ناحیه بورگونی فرانسه است. "دختر جوان با ریبون آبی"، "پرتره شارل-کلود فلائو دو لا بیادری"، "پرتره دنی دیدرو"، نقاشی "سپتیموس سوروس"، "دخترک و کبوتر" و "تخم مرغ‌های شکسته" از نمونه آثار او هستند.
درخشش () فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی اسکات هیکس است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جفری راش، نوآ تیلور، آرمین مولر-اشتال، جان گیلگد و لین ردگریو اشاره کرد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد توسط جفری راش در سال ۱۹۹۶ شده‌است. این فیلم بر اساس داستان زندگی نوازندهٔ استرالیایی پیانو دیوید هلفگات ساخته شده که به علت بیماری روانی زندگی پر تلاطمی را پشت سر گذاشته‌است.
اسکات هیکس (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل استرالیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون خوش شانس، بدون رزرو و درخشش بوده است
گودرون (به زبان نورس باستان: Guðrún) یکی از شخصیت‌های کلیدی در ادبیات ژرمنی به‌شمار می‌رود. او دختر گیوکی پادشاه جنوب راین و ساحره‌ای به نام گریم‌هیلد بود. "گودرون" همچنین همسر زیگورد شخصیت اصلی حماسهٔ "ولسونگا ساگا" و خواهر گونار، هاگنی و گوتورم بود. او با نام کریم‌هیلد در "سرود نیبلونگ‌ها" و گوترون در اپرای "حلقه نیبلونگ" اثر ریشارد واگنر حضور دارد. از آنجایی که چرخه واگنر با تشییع جنازه زیگفرید و عواقب فوری آن به پایان می‌رسد، شامل ازدواج او با آتلی/اتزل یا انتقام مرگ زیگفرید نمی‌شود. اساطیر اسکاندیناوی.
انتقام مرگ زیگفرید نمی‌شود. اساطیر اسکاندیناوی. هنگامی که زیگورد به دربار گیوکی در جنوب راین آمد، "گودرون" عاشقش شد، اما در حقیقت زیگورد عاشق برون‌هیلد بود که در اولین دیدار با یکدیگر نامزد شده بودند. برونهیلد دوست گودرون بود و این دو دربارهٔ آینده با یکدیگر به گفتگو می‌نشتند. برونهیلد رؤیاهای گودرون را تعبیر و سرنوشت غمناک او را پیشگویی کرد: او با زیگورد ازدواج می‌کند و پس از مدتی او را از دست می‌هد. زیگورد با تمام گنجینهٔ خود وارد قصر گیوکی شد. گیوکی از او استقبال کرد و گریم‌هیلد به سرعت دریافت که زیگورد
استقبال کرد و گریم‌هیلد به سرعت دریافت که زیگورد می‌تواند برای خانوادهٔ آن‌ها سرمایهٔ بزرگی باشد، فقط کافی بود که عشق برون‌هیلد را از یاد ببرد. چنین شد که گریم‌هیلد به زیگورد دلاور معجونی جادویی خورانید تا همه چیز را دربارهٔ معشوقه‌اش برونهیلد فراموش کند و با دخترش گودرون ازدواج کند. گونار نیز از این فرصت استفاده کرد و برای دادن اجازهٔ ازدواج خواهرش با زیگورد، از او برای به دست آوردن برون‌هیلد درخواست کمک کرد. زیگورد خود را به جای گونار جا زد و برون‌هیلد را نجات داد. برون‌هیلد که بسیار ناامید شده بود که
را نجات داد. برون‌هیلد که بسیار ناامید شده بود که شخصی دیگر به غیر از زیگورد برای رهایی او آمده به ناچار با گونار ازدواج کرد. سپس زیگورد که دیگر حافظه‌ای از برون‌هیلد نداشت، شیفتهٔ گودرون شد و با او ازدواج کرد. آن‌ها مراسم ازدواج باشکوهی برپا کردند، و به منظور بستن عقد اتحاد با یکدیگر گونار، هوگنی و زیگورد سوگند برادری خونی یاد کردند. آن‌ها صاحب فرزندانی دوقلو شامل دختری زیبا به نام سوان‌هیلد و پسری به نام زیگموند زیگوردارسون شدند. پس از گذشت مدتی، بعد از ازدواج برون‌هیلد با برادرش گونار، گودرون و
بعد از ازدواج برون‌هیلد با برادرش گونار، گودرون و برون‌هیلد با یکدیگر به مشاجره پرداختند. زیگورد مقداری از قلب اژدهای فافنیر را به گودرون داد تا بخورد، و گودرون پس از خوردن آن، ظالم‌تر و خردمندتر از قبل شد. مدتی بعد، برون‌هیلد و گودرون بر سر اینکه کدام یک بر دیگری تفوق دارد به جدال برخاستند. برون‌هیلد مدعی بود که شوهرش برتر است، زیرا از میان حلقه آتش عبور کرده تا او را نجات دهد. "گودرون" که از سخنان برونهیلد دربارهٔ همسرش به خشم آمده بود، حقیقت را دربارهٔ اینکه توسط چه کسی و چگونه آزاد شدنش از میان
اینکه توسط چه کسی و چگونه آزاد شدنش از میان شعله‌های آتش را برای برونهیلد آشکار ساخت و برای اثبات حرفش حلقهٔ بزرگ را به او نشان داد. برونهیلد که متوجه شد فریب خورده است، از شدت خشم تصمیم گرفت نقشهٔ قتل زیگورد را ترتیب دهد. وقتی برادر گودرون، گوتورم زیگورد را به قتل رساند، پسرش زیگموند نیز در روز مراسم تدفین زیگفرید و برونهیلد کشته شد. برون‌هیلد که او را از پسرش محروم کرد و گودرون که دیگر تحمل زندگی با خانواده‌اش را نداشت، با دخترش سوان‌هیلد پا به فرار گذاشت. وی مدتی در بیابان پنهان شد، و سپس به حالت تبعید
وی مدتی در بیابان پنهان شد، و سپس به حالت تبعید در دانمارک زندگی کرد و برای مدتی با شاه آلف، ناپدری زیگورد زیست. سال‌ها بعد، آتلی (بر اساس آتیلا رهبر قوم هون) برادر برونهیلد خواستار ازدواج با گودرون شد. برادرش گونار و مادرش گریم‌هیلد سعی به تشویق وی برای ازدواج با آتلی شدند. اما گودرون که در رؤیاهای خود دیده بود، آتلی موجبات مرگ برادر و خانواده‌اش می‌شود، پیشنهاد او را رد کرد. برای بار دیگر گریم‌هیلد از معجون جادویی این بار بر روی دختر خود استفاده کرد و سبب فراموشی او شد. "گودرون" دخترش را رها کرد و با
سبب فراموشی او شد. "گودرون" دخترش را رها کرد و با آتلی ازدواج نمود. آن‌ها صاحب دو پسر به نام‌های ارپر و ایتیلی شدند. اگرچه او از ازدواجش با آتلی ناراضی بود و بعدها دریافت که او فقط برای رسیدن به گنجینهٔ زیگورد (که در حال حاضر نزد برادرانش گونار و هوگنی قرار داشت) و انتقام مرگ خواهرش برونهیلد، با او ازدواج کرده است. سرانجام گودرون با کشتن هر دو پسرش و به آتش کشیدن دربار، آتلی و افرادش را سوزاند و سعی در غرق کردن خود نمود، اما توسط شاه یوناکر نجات پیدا کرد و همسر وی شد. او مادر سه پسر به نام‌های هامدیر،
و همسر وی شد. او مادر سه پسر به نام‌های هامدیر، سورلی و ارپ شد. اما وقتی که دخترش سوانهیلد، به دست پادشاه پیر و خودکامه‌ای به نام یورمونرک به طرز وحشتناکی کشته شد، برای گرفتن انتقام، هر سه پسر خود را دقیقاً به همان شکل مجازات کرد. همچنین داستانی دربارهٔ والکیری بودن گودرون وجود دارد، که عاشق هلگی، برادر ناتنی زیگورد شد و با او ازدواج کرد.
سیبیسکوت () فیلمی در ژانر درام و هیجانی به نویسندگی و کارگردانی گری راس است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. داستان. داستان فیلم درباره پسری است که در کودکی به علت فقر از خانواده جدا شده و به یک اصطبل سپرده می‌شود. او عاشق سوارکاری است و هر لحظه به قهرمانی نزدیک می‌شود، اما در این راه مشکلاتی را در پیش دارد و ...
پاستا یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۰ میلادی کره جنوبی است. کارگردان این سریال کوانگ سوگ جانگ بوده و گونگ هیو جین و لی سون کیون در آن ایفای نقش کردند. ام‌بی‌سی این مجموعه را پخش کرده است. خلاصه داستان. سو یو کیونگ (گونگ هیو جین) به عنوان دستیار آشپز در رستورانی ایتالیایی کار می‌کند. او پس از سه سال به آرزویش می‌رسد و دستیار سرآشپز پاستا می‌شود. سرآشپز چوی هیون ووک (لی سون کیون) کارش را در ایتالیا یادگرفته و یکی از بهترین سرآشپزهای کره است. چوی هیون ووک که به جای سرآشپز اخراج شده آمده تصمیم می‌گیرد تمام
به جای سرآشپز اخراج شده آمده تصمیم می‌گیرد تمام زنان آشپز رستوران را اخراج کند. عقیده وی این است که زنان نباید در آشپزخانه او باشند. یک روز هم نوبت سو یوکیونگ می‌شود و این موضوع ماجراهایی را پدیدمی‌آورد و… پخش در ایران. این مجموعه از تاریخ ۵ دی ۱۳۹۴ تا ۲۴ دی ۱۳۹۴ از شبکه نمایش برای اولین بار هر شب ساعت ۲۰ و تکرار روز بعد ۶ صبح و ۱۴ بعد از ظهر به روی آنتن رفت.
مقاومت فرانسه به مجموعهٔ فعالیت‌های مردم فرانسه علیه اشغال فرانسه به دست آلمان نازی و علیه همدستی رژیم ویشی با آلمان در خلال جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. هسته‌های مقاومت گروه‌های کوچکی از مردان و زنان مسلح بودند که علاوه بر جنگ چریکی اقدام به پخش شب‌نامه‌ها، فراهم کردن اطلاعات سری دست اول و ایجاد شبکهٔ فرار برای سربازان متفقین و هوانوردان گرفتار در پشت خطوط دشمن می‌نمودند. این هسته‌های مقاومت در منطقه‌های روستایی ماکی نامیده می‌شد. از همهٔ طبقه‌های اقتصادی و رده‌های سیاسی جامعهٔ فرانسه از قبیل مهاجران،
و رده‌های سیاسی جامعهٔ فرانسه از قبیل مهاجران، استادان دانشگاه، دانشجویان، اشراف، کشیش‌های کلیسای محافظه کار کاتولیک، لیبرال‌ها، آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها در مقاومت فرانسه حضور داشتند. مقاومت فرانسه نقش بسزایی در سرعت دادن به پیشروی متفقین به فرانسه و در پی آن حمله به نرماندی در ۶ ژوئیه ۱۹۴۴ و حمله به پرووانس در ۱۵ اوت همان سال داشت که این امر به وسیلهٔ دست پیدا کردن به اطلاعات سری نظامی مدافعان آلمانی که دیوار آتلانتیک نامیده می‌شد و اطلاعات نظامی در مورد استقرار ارتش آلمان نازی انجام شد. مقاومت فرانسه
استقرار ارتش آلمان نازی انجام شد. مقاومت فرانسه همچنین فعالیت‌های خرابکاری روی سیم توری‌های الکتریکی، امکانات ترابری و شبکه‌های ارتباطی را برنامه‌ریزی می‌کرد و انجام می‌داد. مقاومت فرانسه هم از نظر سیاسی و هم از نظر اخلاقی چه در خلال اشغال فرانسه و چه دهه‌ها پس از آن به خاطر این که نمونه‌ای الهام بخش از میهن‌پرستی و انجام وظیفه ملی و مقابله با تهدیدات احتمالی ضد ملیت فرانسوی بود دارای اهمیت بود. فعالیت‌های مقاومت در تضاد آشکار با سازش رژیم ویشی با آلمانی‌ها بود. پس از پیاده شدن متفقین در نرماندی و پروانس
بود. پس از پیاده شدن متفقین در نرماندی و پروانس بخش‌های چریکی مقاومت دارای سازماندهی رسمی‌تری شد و دارای رده‌بندی یکان‌های عملیاتی با نام نیروهای داخلی فرانسه گردید. تخمین زده می‌شود که نیروهای داخلی فرانسه در ژوئن ۱۹۴۴ دارای صدهزار نفر نیرو بود که در ماه پس از آن این نیرو دو برابر شد و تا اکتبر آن سال تقریباً به ۴۰۰٬۰۰۰ نفر رسید. گرچه ترکیب نیروهای داخلی فرانسه در برخی موارد آکنده از مشکلات سیاسی بود، ولی سرانجام نیروی موفقی بود و سبب شد که فرانسه چهارمین ارتش بزرگ در جنگ اروپا را (۱٫۲ میلیون نفر) تا روز
ارتش بزرگ در جنگ اروپا را (۱٫۲ میلیون نفر) تا روز پیروزی در اروپا در مه ۱۹۴۵ بازسازی کند. انگیزه‌ها. پس از نبرد فرانسه و آتش‌بس دوم میان آلمان و فرانسه که در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰ در نزدیکی کومپین امضا شد ابتدا زندگی برای بسیاری در فرانسه کمابیش به حال نرمال بازگشت، ولی پس از چندی مقامات آلمانی در فرانسهٔ اشغالی و همدستان آنان در رژیم ویشی آغاز به تاکتیک‌های وحشیانه و هولناک فزاینده‌ای برای اطمینان از تسلیم مردم فرانسه نمودند. گرچه بیشتر شهروندان فرانسه نه با آلمانی‌ها همکاری می‌کردند و نه مقاومت آشکاری از
آلمانی‌ها همکاری می‌کردند و نه مقاومت آشکاری از خودشان نشان می‌دادند، ولی اشغال فرانسه و سیاست‌های سختگیرانهٔ آلمانی‌ها اقلیتی ناراضی را بر آن داشت تا گروهی چریکی را برای مقاومت آشکار و نهان شکل دهند. یکی از شرایط آتش‌بس این بود که فرانسه هزینهٔ اشغال شدن خود را پرداخت کند؛ یعنی فرانسه می‌بایست هزینهٔ سرپا نگهداشتن سپاه اشغالگر ۳۰۰٬۰۰۰ نفری را پرداخت کند. این هزینه برابر بود با تقریباً روزانه ۲۰ میلیون رایش مارک آلمان. این مبلغ در مه ۱۹۴۰ تقریباً برابر بود با ۴۰۰ میلیون فرانک فرانسه. نرخ برابری مصنوعی رایش
۴۰۰ میلیون فرانک فرانسه. نرخ برابری مصنوعی رایش مارک در برابر فرانک فرانسه یک مارک به ۲۰ فرانک بود. به خاطر این ارزش‌گذاری افزودهٔ غیرواقعی روی پول رایج آلمان اشغالگران می‌توانستند درخواست‌ها و خریدهای به ظاهر عادلانه و شرافتمندانه‌ای داشته باشند، ولی اثر این ارزشگذاری برپایی سیستمی از غارت سازماندهی شده بود. قیمت‌ها بالا رفت که منجر به کمبود گستردهٔ غذا و سوءتغذیه شد. به ویژه در میان بچه‌ها و طبقه کارگری که درگیر کار فیزیکی بود. اقتصاد فرانسه دچار کمبود کارگر شد، زیرا صدها هزار کارگر فرانسه برای کار
کارگر شد، زیرا صدها هزار کارگر فرانسه برای کار اجباری به آلمان اعزام شدند. با نگه داشتن تعداد بسیاری از فرانسویان به‌عنوان اسیر جنگی در آلمان مشکل کمبود کارگر بدتر شد. مقررات سختگیرانه، سانسور شدید، تبلیغات پیوسته و منع رفت‌وآمد شبانه همگی در ایجاد یک فضای هراس و سرکوب نقش داشت. منظرهٔ زنان فرانسوی که با سربازان آلمانی معاشرت و نشست و برخاست می‌کردند بسیاری از مردان فرانسوی را خشمگین می‌کرد، ولی گاهی این تنها راهی بود که این زنان می‌توانستند برای خانوادهٔ خود غذای کافی فراهم کنند. برای تلافی فعالیت‌های
خود غذای کافی فراهم کنند. برای تلافی فعالیت‌های مقاومت، مقامات آلمانی شکل‌های خشنی از تنبیه جمعی را ایجاد کردند؛ مثلاً با افزایش حضور نظامی مقاومت کمونیست‌ها در اوت ۱۹۴۱ هزاران نفر از مردم عادی گروگان گرفته شدند. در چنین مواقعی اعلامیه‌هایی با این مضمون دیده می‌شد: «پس از هر عملیات تروریستی دیگر بسته به جدی بودن جرم تعدادی کشته خواهند شد.» در خلال اشغال تخمین زده می‌شود که ۳۰٬۰۰۰ شهروند گروگان فرانسوی کشته شدند تا افرادی که در فعالیت مقاومت نقش داشتند را بترسانند. نیروهای آلمانی گاهگاهی در قتل‌عام‌ها نقش
نیروهای آلمانی گاهگاهی در قتل‌عام‌ها نقش داشتند. قتل‌عام‌هایی از قبیل نابودی اورادور-سور-گلان که در آن یک دهکده کاملاً با خاک یکسان شد و مردم آن قتل‌عام شدند. علت این قتل‌عام مقاومت پی در پی و پیوسته در نزدیکی این روستا بود. در اوائل سال ۱۹۴۳ مقامات ویشی گروهی شبه نظامی به نام میلیس را ایجاد کردند تا با مقاومت مقابله کند. آن‌ها در کنار نیروهای آلمانی کار می‌کردند. این گروه همکاری نزدیکی با نازی‌ها داشت و همتای نیروهای امنیتی گشتاپو در آلمان بود. فعالیت‌های آنان اغلب بی‌رحمانه و شامل شکنجه و اعدام مظنونان
آنان اغلب بی‌رحمانه و شامل شکنجه و اعدام مظنونان به عضویت در مقاومت می‌شد. پس از آزادسازی فرانسه در تابستان ۱۹۴۴ فرانسویان تعداد بسیاری از نیروهای میلیس که تخمین زده می‌شود ۲۵۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ تن می‌شدند را به خاطر همدستی با آلمانی‌ها اعدام نمودند. بسیاری از میلیسین‌ها نیز به آلمان گریختند و به لشکر شارلمانی پیوستند. عناصر مقاومت فرانسه. مقاومت فرانسه شامل مردان و زنانی از طبقهٔ گستردهٔ سنتی، طبقاتی، شغلی، دینی و گرایش سیاسی می‌شد. در سال ۱۹۴۲ یکی از رهبران مقاومت اعلام کرد که جنبش از سوی چهار گروه پشتیبانی
اعلام کرد که جنبش از سوی چهار گروه پشتیبانی می‌شود: طبقهٔ متوسط پایین و میانه، استادان دانشگاه و دانشجویان، طبقهٔ کارگر، بخش بزرگی از دهقانان. امانوئل داستیه دو لا ویژری یکی از رهبران مقاومت با نگاهی به گذشته می‌گوید مقاومت تشکیل شده بود از رانده شدگان اجتماعی و کسانی که در حاشیهٔ جامعه بودند. به گفتهٔ او «فقط کسی می‌توانست مبارز مقاومت باشد که مورد بی عدالتی قرار گرفته باشد.» گرچه بسیاری از عضوهای مقاومت از جمله خود داستیه در این توصیف می‌گنجیدند، ولی بسیاری از عضوها دارای پیش زمینهٔ سنتی و افرادی با ذهنی
از عضوها دارای پیش زمینهٔ سنتی و افرادی با ذهنی به گونه‌ای استثنایی نیرومند بودند که آماده برای گسستن از خانواده و دوستان برای رسیدن به یک هدف والاتر بودند. این پرسش که چند نفر عضو مقاومت بودند همیشه وجود داشته‌است. فرانسوا مارکو استاد تاریخ دانشگاه سوربن با اشاره به تقریبی بودن این آمار می‌گوید که تعداد کنشگران مقاومت ۲۰۰٬۰۰۰ تن بود و تعداد ۳۰۰٬۰۰۰ تن نیز در عملیات‌های مقاومت نقش چشمگیری داشتند. رابرت پکستون تاریخدان تعداد عضوهای فعال مقاومت را تقریباً ۲٪ جمعیت بزرگسال فرانسه (یعنی تقریباً ۴۰۰٬۰۰۰ تن)
۲٪ جمعیت بزرگسال فرانسه (یعنی تقریباً ۴۰۰٬۰۰۰ تن) می‌داند. او می‌گوید که مصداق جرم بدون شک گسترده‌تر بوده‌است و اگر بخواهیم افرادی که شب‌نامه‌ها را می‌خواندند را نیز به این تعداد بیفزاییم چیزی حدود دو میلیون تن به این تعداد افزوده می‌شود که ۱۰٪ جمعیت بزرگسال فرانسه را تشکیل می‌دهد و این ۱۰٪ برای انجام هر ریسکی حاضر بودند. دولت فرانسه پس از جنگ رسماً تعداد عضوهای مقاومت را ۲۲۰٬۰۰۰ مرد و زن اعلام کرد. گلیست‌ها. دکترین گلیسم در خلال جنگ جهانی دوم به‌عنوان جنبش مقاومت میهن‌پرستان در برابر تهاجم ۱۹۴۰ آلمان پدید
مقاومت میهن‌پرستان در برابر تهاجم ۱۹۴۰ آلمان پدید آمد. همهٔ طیف‌های سیاسی که می‌توانستند در برابر آدولف هیتلر بجنگند و مخالف آتش‌بس مارشال فیلیپ پتن بودند به گرد ژنرال شارل دو گل جمع شدند. پیامد این گرایش این بود که در تاریخ ۲ اوت ۱۹۴۰ دو گل به‌صورت غیابی به‌وسیلهٔ رژیم ویشی به مرگ محکوم شد. بین ژوئیه و اکتبر ۱۹۴۰ دو گل قوانین برخلاف قانون اساسی، سرکوبگرانه و نژادپرستانهٔ پتن را رد کرد و نیک‌باوری را به‌عنوان مدافع اصلی ارزش‌های جمهوری خواهانهٔ قرار داد. او در فراخوان ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ اعلام کرد که هر
داد. او در فراخوان ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ اعلام کرد که هر میهن‌پرستی که توانایی رسیدن به خاک بریتانیا برسد باید چنین کند و به ارتش آزاد فرانسه بپیوندد و همراه با متفقین بجنگد. نیروهای فرانسهٔ آزاد در چند مستعمرهٔ فرادریایی فرانسه میتینگی برای جنگیدن با رژیم ویشی برگزار کردند. موافقت دو گل با پیوند میان مقاومت و مستعمره‌ها آن را مشروعیت بخشید. نفوذ دو گل در فرانسه افزایش یافت و در سال ۱۹۴۲ یکی از رهبران مقاومت او را تنها رهبر ممکن برای فرانسهٔ در حال جنگ دانست. دیگر گلیست‌هایی که نمی‌توانستند به خاک بریتانیا دست
گلیست‌هایی که نمی‌توانستند به خاک بریتانیا دست یابند (یعنی اکثریت قاطع آن‌ها) در قلمرو ویشی باقی ماندند و شبکه‌هایی از تبلیغات چی‌ها، جاسوسان و خرابکاران را برای انجام عملیات ایذایی و ناآرام کردن اشغال گران به وجود آوردند. سرانجام رهبران همهٔ این سازمان‌های جداگانه و پاره پارهٔ مقاومت به وسیلهٔ ژان مولن و با پشتیبانی شورای ملی مقاومت که رابط رسمی دو گل با چریک‌ها در فرانسهٔ اشغالی بود، گرد هم جمع شده و هماهنگ شدند. در خلال نبرد ۱۹۴۳ ایتالیا ۱۳۰٬۰۰۰ سرباز فرانسهٔ آزاد در کنار متفقین جنگیدند و به هنگام نبرد
آزاد در کنار متفقین جنگیدند و به هنگام نبرد نرماندی تعداد نیروهای فرانسهٔ آزاد تقریباً به نیم میلیون چریک و ۱۰۰٬۰۰۰ تن نیروهای داخلی فرانسه رسید. لشکر دوم زرهی فرانسه آزاد با فرماندهی ژنرال فیلیپ لوکلرک در نرماندی پیاده شد و در تابستان ۱۹۴۴ به سوی پاریس حرکت کرد. نیروهای داخلی فرانسه در نرماندی منطقهٔ ایل-دو-فرانس که پاریس را در محاصره داشتند با بستن جاده‌ها و راه‌آهن‌ها، گذاشتن تله و انجام نبردهای سنتی به همراه متفقین آغاز به آزار نیروهای آلمانی نمودند. لشکر دوم زرهی فرانسهٔ آزاد در تاریخ یکم اوت ۱۹۴۴ در
دوم زرهی فرانسهٔ آزاد در تاریخ یکم اوت ۱۹۴۴ در نرماندی پیاده شد. این لشکر زیر نظر سپاه سوم ژنرال پاتن بود و نقش مهمی در عملیات کبرا که پیشروی از ساحل نرماندی بود داشت. در این عملیات این لشکر نقش پیوندی میان ارتش آمریکا و کانادا را بازی می‌کرد و پیشرفت سریعی به سوی نیروهای آلمانی داشت. لشکر دوم زرهی فرانسهٔ آزاد لشکر نهم زرهی آلمان‌ها را نابود کرد و چندین یکان دیگر آلمانی‌ها را نیز درهم کوبید. در خلال نبرد نرماندی این لشکر آلمانی ۱۳۳ کشته، ۶۴۸ زخمی و ۸۵ مفقودالاثر داشت و همچنین ۷۵ وسیلهٔ نقلیهٔ زرهی، ۷ توپ،
داشت و همچنین ۷۵ وسیلهٔ نقلیهٔ زرهی، ۷ توپ، ۲۷ نفربر نیمه شنی، ۱۳۳ دستگاه وسیلهٔ نقلیهٔ دیگر را این لشکر از دست داد. مهم‌ترین لحظه در تاریخ این یکان لحظهٔ آزادسازی پاریس بود. استراتژی متفقین نابود کردن نیروهای آلمانی در حال عقب‌نشینی به سوی راین بود، ولی هنگامی که مقاومت فرانسه با فرماندهی سرهنگ رل در شهر شورش برپا کردند، شارل دو گل از ژنرال آیزنهاور خواست که کمک بفرستد. آیزنهاور موافقت کردو نیروهای لوکلرک به سوی پاریس روانه شدند. پس از یک نبرد سخت که بهای آن برای لشکر دوم ۳۵ تانک، ۶ مسلسل و ۱۱۱ وسیلهٔ
آن برای لشکر دوم ۳۵ تانک، ۶ مسلسل و ۱۱۱ وسیلهٔ نقلیه بود، دیتریش فون شولتیتس حاکم نظامی پاریس شهر را طی تشریفاتی در هتل موریس تسلیم کرد. انبوه مردم سرمست از پیروزی به استقبال نیروهای فرانسوی آمدند و دو گل رژهٔ مشهور پیروزی را در شهر ترتیب داد. دو گل نه تنها مقاومت میهن‌پرستانه را زنده نگه داشت، بلکه برای برپایی دوبارهٔ استقلال و تمامیت ارضی فرانسه همهٔ کوشش خود را کرد. به‌عنوان رهبر، دولت‌های آمریکا و بریتانیا ژنرال ژیرو را که دارای محبوبیت کمتری در میان مردم بود، ولی کمتر خشن و کینه‌توز بود را به دو گل
مردم بود، ولی کمتر خشن و کینه‌توز بود را به دو گل ترجیح می‌دادند، ولی برای مردم فرانسه دو گل تقریباً تنها رهبر واقعی بود که جهان او را به رسمیت شناخته بود و آن‌ها را به سوی پیروزیشان رهنمون شده بود. این رویدادها روزولت را وادار به به‌رسمیت شناختن کامل و نهایی دولت موقت دو گل در فرانسه نمود. کمونیست‌ها. پس از امضای پیمان مولوتف-ریبن تروپ و آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ حزب کمونیست فرانسه به وسیلهٔ دولت ادوار دالادیه سازمانی ممنوعه اعلام شد. بسیاری از رهبران آن دستگیر و زندانی شدند یا به فعالیت زیرزمینی روی
آن دستگیر و زندانی شدند یا به فعالیت زیرزمینی روی آوردند. حزب کمونسیت فرانسه به دستور کمینترن در مسکو موضع ضدجنگ را در پیش گرفت که تا نخستین سال اشغال فرانسه پا بر جا بود و بازتاب دهندهٔ پیمان عدم مخاصمهٔ سپتامبر ۱۹۳۹ میان آلمان و شوروی بود. کشمکش‌هایی در حزب آغاز شد. از یک سو بسیاری از عضوهای آن مخالف سازش آلمانی‌ها بودند و از سویی برخی دیگر خط مشی بی‌طرفی به رهبری استالین را سرلوحهٔ خود می‌دانستند. در روز آتش‌بس که در تاریخ ۱۱ نوامبر ۱۹۴۰ انجام شد کمونیست‌ها در میان دانشجویان دانشگاه‌هایی بودند که در یک
در میان دانشجویان دانشگاه‌هایی بودند که در یک راهپیمایی در خیابان شانزلیزه علیه سرکوب آلمانی‌ها تظاهرات کردند. فقط پس از تهاجم آلمان به اتحاد شوروی در سال ۱۹۴۱ بود که کمونیست‌های فرانسه فعالانه آغاز به سازماندهی یک مقاومت کردند. آن‌ها از تجربیات خود در عملیات‌های پنهان در خلال جنگ داخلی اسپانیا بهره بردند. در تاریخ ۲۱ اوت ۱۹۴۱ سرهنگ پیر ژرژ فابین نخستین کنش آشکار خشونت‌آمیز مقاومت کمونیست‌ها را با ترور افسر آلمانی در ایستگاه باربس-رشوشوار متروی پاریس انجام داد. کنش‌های دیگری در هفته‌های پس از آن انجام شد
داد. کنش‌های دیگری در هفته‌های پس از آن انجام شد که موجب اقدام خشن تلافی جویانهٔ آلمانی‌ها شد که اوج آن اعدام ۹۸ گروگان در پی ترور فرماندهٔ شهر نانت در تاریخ ۲۰ اکتبر بود. نیروی نظامی کمونیست‌ها تا اواخر سال ۱۹۴۱ هنوز نسبتاً ضعیف بود، ولی رشد سریع فران-تیرور ئه پارتیزان که جنبش مسلحانهٔ بنیادگرا بود باعث شد که کمونیست‌های فرانسه دوباره شهرت خود را به‌عنوان یک نیروی کارآمد ضدفاشیست به‌دست آورند. عضویت در جنبش فران-تیرور ئه پارتیزان برای غیرکمونیست‌ها هم آزاد بود، ولی رهبری آن به دست کمونیست‌ها بود و عضوهای