payamvha/North_RAG huggingface dataset:
احمد نعمت‌الهی(زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۷۲ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است. دوران باشگاهی. احمد نعمت الهی بعد از بازی های درخشانی که در باشگاه استقلال در سال 2014 انجام داد مورد بی توجهی مدیران این باشگاه قرار گرفت و مجبور به ترک این باشگاه شد. و به تیم صبای قم پیوست و بعد از چند سال این بازیکن تصمیم به لژیونر شدن گرفت و اکنون در لیگ برتر آذربایجان در تیم رکورد کلوب بازی میکند.
تانو چیمارزا (؛ – ) یک کارگردان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پزشک بیمه سلامت"، "کشتار"، "سینما پارادیزو"، ستاره‌ساز، "تشریفات ساده"، "رئیس پلیس پپه"، "سرسخت و مقتدر"، "کافه اکسپرس" و "پسران حاشیه‌نشین" اشاره کرد.
لوئیجی کوتسی (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است که بیشتر فیلم‌های علمی تخیلی و ترسناک ساخته‌است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "دربان برهنه"، "قاتل باید دوباره بکشد"، "ماجراهای هرکول" و "جنگ ستارگان ورای بعد سوم" اشاره کرد.
ویتوریو کوتافاوی (; – ) کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. او هفتاد فیلم را بین سال‌های ۱۹۴۳زو ۱۹۸۵ کارگردانی کرد. فیلم "شیطان روی تپه" او در بخش کارهای نو و نگاهی نو جشنواره فیلم کن سال ۱۹۸۵ نمایش داده شد.
سرجو کوربوچی (; – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود. او برادر بزرگ برونو کوربوچی کارگردان و فیلمنامه‌نویس است. زندگی‌نامه. کوربوچی در رم زاده شد. او حرفه خود را با کارگردانی فیلم‌های تقریباً ارزان قیمت تاریخی که کپی برداری از فیلم‌های تاریخی بزرگی چون اسپارتاکوس بودند آغاز کرد. در میان نخستین فیلم‌های وسترن اسپاگتی او می‌توان فیلم‌های قتل‌عام در گراند کانیون (۱۹۶۴) (که او با همکاری آلبرت باند تحت نام مستعار استنلی کوربت ساخته بود)، به علاوه قاضی مینه سوتا(۱۹۶۵) که به صورت انفرادی
به علاوه قاضی مینه سوتا(۱۹۶۵) که به صورت انفرادی کارگردانی کرده بود را پیدا کرد. نخستین موفقیت تجاری کوربوچی با ژانر وسترن اسپاگتی و فیلم جانگو بود، با بازی فرانکو نرو که هنرپیشه اول برخی فیلم‌هایش بود. او بعدها با فرانکو نرو در در دو فیلم دیگر در این ژانر همکاری کرد. فیلم مزدور (۱۹۶۸) جایی که نرو نقش سرگی کوالسکی را که یک مزدور لهستانی بود و همچنین بازیگرانی چون تونی موزانته، جک پالانس و جووانا رالی در آن بازی می‌کردند به علاوه فیلم همکاری در قتل را در سال ۱۹۷۰ و آخرین این سه‌گانه را که فیلم انقلاب مکزیک
۱۹۷۰ و آخرین این سه‌گانه را که فیلم انقلاب مکزیک بود کارگردانی کرد. پس از جانگو، کوربوچی فیلم‌های وسترن اسپاگتی بسیاری ساخت که او را موفق‌ترین کارگردان ایتالیایی این ژانر پس از سرجو لئونه و پرکارترین کارگردانان ایتالیا کرد. از مشهورترین فیلم‌هایش می‌توان به سکوت بزرگ، یک وسترن مخوف و تاریک با ابزی، یک قهرمان دارای اختلال گفتاری و یک آدم شریر سایکوپاتی نام برد. فیلم در بعضی کشورها به خاطر خشنونت بیش از اندازه‌اش ممنوع شد.
لیبرالیسم نهادگرا یک نظریه نوین در روابط بین‌الملل است که اعتقاد دارد نهادها و سازمان‌های بین‌المللی مانند ناتو،سازمان ملل و اتحادیه اروپا می‌توانند به همکاری میان دولت‌ها کمک کنند. این نظریه الهام گرفته از ایدئالیسم، نظریه‌ای که پس از جنگ جهانی اول و با تشکیل جامعه ملل ظهور کرد است. همانند نظریه واقع‌گرایی، این نظریه نیز اعتقاد به سودگرا و خردگرا بودن دولت‌ها دارد. دولت‌ها در این دیدگاه کنشگران عقلانی در نظام جهانی‌ای هستند که روابط آن‌ها به صورت سلسله مراتبی نیست.
آریستیده ماساچزی (؛ – )، معروف به جو داماتو () کارگردان، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌بردار و بازیگر اهل ایتالیا بود که در ژانرهای بسیاری (وسترن، کمدی سکسی سبک ایتالیایی، شمشیر و صندل، جنگی، شمشیربه‌دستان، کمدی، فانتزی، پسا-آخرالزمانی و دلهره‌آور اروتیک) فعالیت کرد اما بیشتر بابت آثارش در زمینهٔ فیلم‌های ترسناک، فیلم‌های اروتیک و فیلم‌های ویژهٔ بزرگسالان شناخته شده‌است.
آلساندرو دالاتری (به ؛ – ۳ مهٔ ۲۰۲۳) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از جمله فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "باغ فینزی کوینتینی" اشاره کرد. زندگینامه. آلساندرو در رم، ایتالیا زاده شد و به عنوان یک نوجوان در صحنه تئاتر و سینما به عنوان بازیگر فعال بود و با لوکینو ویسکونتی، جورجو استرلر و ویتوریو دسیکا در میان بقیه کارگردان‌ها کار می‌کرد. در دهه ۱۹۷۰ او تصمیم به تمرکز بر روی کارگردانی گرفت، و پس از یک دوره طولانی کارآموزی به عنوان کارگردان تجاری که منجر به کسب جایزه
به عنوان کارگردان تجاری که منجر به کسب جایزه بهترین کارگردانی تجاری در جشنواره بین‌المللی شیرهای کن به خاطر خلاقیت در سال ۱۹۸۷ شد، در سال ۱۹۹۱ او نخستین فیلم بلند خود را به نام آمریکایی سرخ ساخت که برنده جایزه دیوید دوناتلو به خاطر بهترین کارگردانی تازه‌کار شد. فیلم بعدی او بدون پوست موفقیت تجاری و تحسین منتقدان را دربرداشت؛ که برای او روبان نقره‌ای دیوید دوناتلو و یک چاک طلایی به خاطر بهترین فیلمنامه را به ارمغان آورد. فیلم سال ۱۹۹۸ او باغ بهشت، یک داستان ساختگی دربارهٔ مسیح، وارد بخش مسابقه پنجاه و نهمین
دربارهٔ مسیح، وارد بخش مسابقه پنجاه و نهمین جشنواره فیلم بین‌المللی ونیز شد.
کریستین دسیکا (؛ زادهٔ ) کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
ویتوریو دسه‌تا (؛ – ) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگینامه. او در پالرمو، سیسیل از یک خانواده ثروتمند زاده شد و تحصیلات خود را در رم در رشته معماری پیش از شروع کارگردانی انجام داد. د ستا ده فیلم کوتاه مستند بین سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۹ پیش از ساختن اولین فیلم بلند خود به نام Bandits of Orgosolo تهیه کرد. اولین مستندهای او به زندگی فقیرترین کارگران سیسیل می‌پرداخت.
دانیله دانزا (؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۲۲ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "زن اغواگر" اشاره کرد.
برش‌نگاری یا توموگرافی نوعی تصویربرداری سه‌بعدی است. در برش‌نگاری، تصویری که به دست می‌آید تنها سایهٔ دوبعدی از حجمی سه‌بعدی نیست، بلکه عکس برشی از حجم است که ممکن است در هر یک از سه جهتِ فضا باشد. شناخته‌شده‌ترین برش‌نگاری، برش‌نگاری رایانه‌ای یا سی‌تی‌اسکن است که فیزیکدان انگلیسی، گودفری هاونسفیلد، در سال ۱۹۷۲ آن را برای کاربرد در پزشکی پیشنهاد کرد و در سال ۱۹۷۹ جایزه نوبل پزشکی را برای او به ارمغان آورد. مسئلهٔ بُعد همواره در تاریخ پرتونگاری (رادیولوژی) مطرح بوده‌است. نخستین تجربه برای کنارگذاشتن این
مطرح بوده‌است. نخستین تجربه برای کنارگذاشتن این کاستی، روش برش‌نگاری بود که تا حد زیادی، تصویر تجمعی را به تصویر توموگرافیک (برش‌نگاشتی) تبدیل کرد.
فرانکو دراگونه ()؛ زادهٔ ۱۹۵۲، یک کارگردان اهل ایتالیا است. او بنیان‌گذار و کارگردانی هنری دراگونه، شرکتی که نمایش‌ها و رخدادهای سراسر جهان را تولید می‌کند است. او همچنین به خاطر کار با سیرک آفتاب و سلن دیون شناخته شده‌است. زندگینامه. دراگونه در کایرانو ایتالیا زاده شد و در هفت سالگی به لا لوویر بلژیک رفت. در دهه ۱۹۷۰، به تئاتر هنرستان سلطنتی شهر مون رفت. کارهای ابتدایی او سیاسی بودند او به عنوان کارگردان تئاتر و فیلم در سبک کمدی هنرمندان داریو فو نمایش‌نامه‌نویس بود. تئاتر به او کمک کرد تا موقعیت‌های
بود. تئاتر به او کمک کرد تا موقعیت‌های اجتماعی را بیان کند، تفسیر داستان‌های واقعی از بی خانمان‌ها، معتادان به مواد مخدر و زندانیان در زندان، واستفاده از نابازیگرانی که داستان‌های زندگی خود را برای بازی در نمایش به اشتراک گذاشته بودند. در دهه ۱۹۸۰ به مونترال کانادا جایی که گای کارون کارگردان مدرسه ملی سیرک از او برای برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای دانش آموزان و آموزگاران مدرسه اش دعوت کرد رفت. بعداً دراگونه یک نمایش برای پایان سال مدرسه کارگردانی وتولید کرد. گی لالیبرته یکی از این ماجراها را در سال ۱۹۸۴
گی لالیبرته یکی از این ماجراها را در سال ۱۹۸۴ دید، در همان سال او سیرک آفتاب را تشکیل داد. در سال ۱۹۸۵، لالیبرته به دنبال گای کارون برای پیوستن به سیرک آفتاب بود.
جولیو دونادیو (؛ ۵ ژوئیه ۱۸۸۹ – ۱۵ ژوئن ۱۹۵۱) یک بازیگر، و کارگردان اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گذرنامه سرخ"، "نغمه‌های جاویدان"، "مانون لسکو" و "کاستا دیوا" اشاره کرد.
پیتر دل مونته (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۱) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشت، می‌توان به "جولیا و جولیا" اشاره نمود.
گالاکتوزمی کلاسیک Classic Galactosemia نوعی نقص در متابولیسم کربوهیدرات هاست. علائم بالینی. علائم معمولاً پس از شروع مصرف شیر در روز سوم یا چهارم زندگی شروع می‌شود. نقص آنزیمی. نقص در آنزیم گالاکتوز ۱ فسفات اوریدیل ترانسفراز. توارث ژنتیکی. اتوزوم مغلوب. میزان بروز. یک مورد درهر 60هزار تولد زنده. درمان. حذف شیر و فراورده‌های آن از رژیم غذایی و جایگزین کردن آن با فورمولای حاوی کازئین هیدرولیز شده یا سویا. عوارض. عقب ماندگی ذهنی در صورتی که بیماری تثبیت شده باشد، عدم تعادل، ترمور، نارسایی تخمدان، تاخیر تکلم و
عدم تعادل، ترمور، نارسایی تخمدان، تاخیر تکلم و آب مروارید در صورتی که درمان پس از سه ماهگی شروع شود. آزمون تشخیص قبل از تولد. با بررسی آنزیم در آمنیوسیتها یا خون بند ناف.
خردگرایی در سیاست نقطه وسط میان سه دیدگاه سیاسی واقع‌گرایی،خردگرایی و بین‌الملل‌گرایی است و در بسیاری از موضوعات اختلاف میان دو دیدگاه دیگر یعنی واقع‌گرایی و بین‌الملل‌گرایی را حل می‌کند.سنت خردگرایی به مجموعه آثار و نویسندگانی اشاره می کند که در برداشت از روابط بین الملل، آن را یک جامعه مرکب از دولتها می داند و قایل به اهمیت اهداف، قواعد، ارزشها و هنجارهای مشترک در آن است. تعریف. طرفداران خردگرایی اعتقاد دارند سازمان‌های چند ملیتی و چندجانبه جای خود را در نظم جهانی دارند اما تنها یک دولت برای جهان
را در نظم جهانی دارند اما تنها یک دولت برای جهان امکان‌پذیر نیست. آنها معتقدند سازمان‌های بین‌المللی کنونی مانند سازمان ملل اهداف بسیاری دارند و در برخی مواقع ضررشان بیش از سودشان باشد. رسیدن به این اهداف نیازمند ایجاد راهکارهای جدید از طریق حقوق بین‌المللی است تا از استفاده از زور برای حل اختلافات جلوگیری شود. خردگرایان معتقدند که حاکمیت قانون به سبب کاهش دادن درگیری‌ها، برای دولت‌ها نیز مهم است. این باعث می‌شود دولت‌ها بیشتر گرایش داشته باشند تا اختلافات خود را از طریق مذاکرات و قراردادها حل کنند.
خود را از طریق مذاکرات و قراردادها حل کنند. دولت‌ها اجازه ندارند توسعه‌طلبی کنند (که برگرفته از بین‌الملل‌گرایی است) اما حتی هم‌اکنون نیز که یک حکومت جهانی وجود ندارد نیز قوانین در نظام بین‌المللی در سطح بالایی مورد توجه قرار می‌گیرند. نظریه خردگرایی بر این باور است که هم هویت و هم منافع کنشگران پیش از تعامل اجتماعی شکل می گیرند و افراد صرفاً به دلایل راهبردی وارد روابط اجتماعی می شوند. این نظریه ساختارگرا بوده و برهمین اساس، روابط بین‌الملل را در قالب دولت‌ها تصویر‌سازی می‌کند. در این نظریه مبنای تمایز
تصویر‌سازی می‌کند. در این نظریه مبنای تمایز کنشگران حاکمیت است، دولت‌ها بعنوان تنها کنشگران جهانی شناخته می‌شوند و متافیزیک روابط بین‌الملل نیز در قالب نظام متشکل از دولت‌های ملی دارای حاکمیت تعریف می‌گردد. از این رو، مفاهیم "امنیت ملی" و "منافع ملی" بعنوان مفاهیم اسطوره‌ای شناخته شده و در ساختار آنارشیک نظام بین‌الملل شکل‌می گیرند. پس از جنگ جهانی دوم و در طول جنگ سرد، روابط بین‌الملل از توجه صرف به امور مادی گذر کرده و تمرکز خود را بر امور معنایی و اجتماعی نهاد. این تغییرِ تمرکز، موجب خلق نظریه‌ی
اجتماعی نهاد. این تغییرِ تمرکز، موجب خلق نظریه‌ی تامل‌گرایی در روابط بین‌الملل شده است. نظریه تامل گرایی بر معناگرایی استوار است و توجه ویژه‌ای به مسائل جامعه شناختی و اقتضائات زمانی در تفسیر رفتارکنشگران دارد. این نظریه بر مبنای پساساختارگرایی ارائه شده است و منفعت را در چارچوب جوامع تعریف و تفسیر می‌نماید. به عبارت دیگر، در این نظریه کنشگران ذاتاً اجتماعی هستند و امکان تعریف هویت‌های متکثر برای بازیگران یکسان وجود دارد. تامل‌گرایان معتقدند که ادعا درباره حقیقت را نمی توان مورد قضاوت درست یا نادرست بودن
حقیقت را نمی توان مورد قضاوت درست یا نادرست بودن (آنچنان که نظریات مبناگرا معتقدند) قرار داد، زیرا مرجع بی طرفی برای این مسأله موجود نمی باشد (غیر اثبات گرایانه هستند).
آلدو فابریتسی (؛ – ) کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
جوزپه فررا (به ؛ – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایتالیا بود.
لورنزو فوندا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایتالیا است. زندگینامه. کارهای او شامل موزیک ویدئو، فیلم‌های مستند، فیلم‌های کوتاه و... است. او معروف به همکاری با هنرمندان نقاشی‌های دیواری مانند گروه بلو است که منجر به فیلم‌های بلند مستند به نام Megunica شده است که در سال ۲۰۰۷ در مکزیک، گواتمالا، نیکاراگوئه، کاستاریکا و آرژانتین فیلمبرداری شد. کارهای دیگر او شامل موزیک ویدئوهایی برای گروه‌های موسیقی مانند سیزر سیسترز، مترونومی، چشمان روشن، جیمی وون، برنهارد فلیشمن و به خاطر یک انعکاس کوچک و دیگران به علاوه ساختن
و به خاطر یک انعکاس کوچک و دیگران به علاوه ساختن پیام‌های بازرگانی برای شرکتهایی مانند نایکی، ام‌تی‌وی، آلفا رومئو، باغ وحش سن دیگو و کانورس می‌باشد. در کنار کارهای تجاریش او آگهی‌های خدمات عمومی برای شبکه نشنال جئوگرافیک، کلوب دختران و پسران آمریکایی و روز جهانی ایدز ساخته است.در سال ۲۰۰۸ او از اقیانوس آرام با یک کشتی باری به نام پورتلند سناتور عبور کرد و یک فیلم درباره این تجربه به نام ده چیز که من درباره دریا یاد گرفتم ساخت. او از سالهای جوانیش یک اسکیت برد باز بوده است و ادعا کرده است که کارش خیلی از
برد باز بوده است و ادعا کرده است که کارش خیلی از آن تاثیر گرفته است.
امیلیو گیونه (؛ – ) کارگردان، و هنرپیشه اهل ایتالیا بود. گیونه شهرتش را به مدیون نویسندگی، کارگردانی و بازی در مجموعه فیلم‌های ماجراجویی "Za La Mort" بود که گیونه نقش یک آپاچی فرانسوی دوست داشتنی و یاغی صادق را بازی می‌کرد. گیونه انواع گونه‌های فیلم را بازیگری و نویسندگی کرد و برخی از فیلم‌های ستاره‌های زمان خود مانند فرانچسکا برتینی، لینا کاوالیری، آلبرتو کولو را کارگردانی کرد. پس از نقش آخرین فیلمش در سال ۱۹۲۶، گیونه به‌طور کوتاه یک تور تئاتر ایتالیا را اجرا کرد. در سال ۱۹۷۹ جشنواره فیلم ونیز بزرگداشت یک
کرد. در سال ۱۹۷۹ جشنواره فیلم ونیز بزرگداشت یک دوره فیلم‌های گیونه را برگزار کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گل سرخ گرانادا"، "کاروان اسب‌سواران آتشین" و "آخرین روزهای پمپئی" اشاره نمود.
ماتئو گارونه (؛ زادهٔ ) فیلمساز ایتالیایی است. زندگینامه. ماتئو گارونه در سال ۲۰۰۸ فیلم گومورا را با بازی تونی سرویلو ساخت. فیلم الهام گرفته از کتاب شکایت کامورا (Camorra) روزنامه نگار ناپلی روبرتو ساویانو است. به خاطر این فیلم گارونه جایزه بزرگ ژوری جشنواره کن ۲۰۰۸ را دریافت کرد .گومورا همچنین جایزه بهترین فیلم اروپایی را در جوایز فیلم اروپا دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲، فیلم واقعیت روایت‌کننده داستان مردی است که در یک برنامه تلویزیون واقع‌نما شرکت می‌کند. فیلم جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن را دریافت
جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن را دریافت کرد.
کارمینه گالونه (؛ – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. زندگی‌نامه. از آغاز، کارمین گالونه شاهکارهایی مانند "سیزدهمین مرد" (۱۹۱۷) و سرهنگ شابر (۱۹۲۰) را که بر اساس رمان‌هایی از انوره دو بالزاک بودند، اقتباس کرد. پس از ساخت فیلم‌های بسیاری با بازی هنرمندانی چون لیدا بورلی و همسر خودش سوآوا گالونه، او با همکاری آملتو پالرمی یک فیلم بزرگ به سبک سیسیل بی. دمیل به نام آخرین روزهای پمپئی را در سال ۱۹۲۶ میلادی ساخت. اما بحران اقتصادی ایتالیا او را مجبور به ترک وطن کرد. او به آلمان، سپس به
او را مجبور به ترک وطن کرد. او به آلمان، سپس به انگستان و در آخر به فرانسه، جایی که سه فیلم در آنجا ساخت رفت. پیش از برگشت به ایتالیا او تبدیل به یکی از ستون‌های رونق دوباره سینمای ایتالیا از ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۱ — به‌ویژه با اقتباس اثرهای شعرگونه و فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای — شده بود. او همچنین فیلم دو یتیم (۱۹۴۲) و میشل استروگف (۱۹۵۶) را براساس کتاب ژول ورن ساخت که یک موفقیت بزرگ در فرانسه بود. کارمینه گالونه در چهارم آوریل سال ۱۹۷۳ در رم درگذشت و در گورستان کامپو ورانو به خاک سپرده شد.
اوگو گرگورتی (؛ زادهٔ - ۵ ژوئیه ۲۰۱۹) یک کارگردان، هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و نویسنده اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تراس اشاره کرد. زندگینامه. اوگو در رم متولد شد و در سال ۱۹۵۳ به شبکه رای رفت در حالی که به عنوان مستندساز و کارگردان کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۰ جایزه پمیو ایتالیا را برای یک مستند تلویزیونی برد. در سال ۱۹۶۲ اولین فیلمش را که کمدی درام بود ساخت. او رئیس تئاتر تورین از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ بود و در سال ۱۹۹۵ نامزد ریاست آکادمی ملی هنرهای
بود و در سال ۱۹۹۵ نامزد ریاست آکادمی ملی هنرهای دراماتیک سیلویو دامیکو شد. در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه روبان نقره‌ای به پاس یک عمر فعالیت حرفه‌ای شد.
اتسیو گرجو (؛ زادهٔ ) کارگردان، هنرپیشه، نویسنده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. او در "درایو این"، "معجزه ایتالیایی"، ""، "سکوت ژامبون‌ها" و "تابستانی کنار دریا" بازی کرده است. در ایتالیا او غالباً برای حضور پایدار طولانی خود در برنامه‌های Drive In و Striscia la notizia در حالی‌که در خارج از کشور او به خاطر فیلم‌ها و همکاری‌هایش با مل بروکس معروف است. زندگی‌نامه. او در کوساتو زاده شد یک روستای کوچک نزدیک بیه لا، کار در تلویزیون را در سن ۱۸ سالگی در شبکه محلی آغاز کرد. در سال ۱۹۷۸ او به عنوان یک کمدین به
آغاز کرد. در سال ۱۹۷۸ او به عنوان یک کمدین به شبکه رای رفت که حضور او در شبکه ملی موفقیتی برای او به ثمر نداشت اما گرجو یک شانس داشت که جانفرانکو دانجلو که یک کمدین دیگر بود را ملاقات کرد. دآنجلو گرجو را متقاعد کرد تا به شبکه محلی میلان به نام فاین اینوست (بعدها مدیاست) متعلق به برلوسکونی برود. آن‌ها از بازیگران اصلی شبکه در برنامه Drive In بودند که یک برنامه۲ ساعته هفتگی که از حضور یک دسته کمدین نوظهور جوان تشکیل شده بود. گرجو ناگهان تبدیل به یک ستاره در تمام برنامه‌ها شد. نمایش Drive In یک نمایش نوآورانه
برنامه‌ها شد. نمایش Drive In یک نمایش نوآورانه بود و موفقیت و شهرت زیادی برای تمام بازیگران آن مانند انریکو بروسکی، جورجو فلتی، تئو تئوکولی، فرانچسکو سالوی، کارلو پیستارینو، انزو براسکی و خیلی دیگر که از جمله گرجو و دآنجلو بود به همراه داشت. در ۱۹۸۸ او آنتونیو ریچی را که خالق و سرپرست نویسندگان یک سری نمایش‌های موفق بود درک کرد. از سال ۱۹۸۸ او مجری اصلی برنامه Striscia la notizia بوده‌است که تقلیدی مسخره‌آمیز از اخبار روزانه تلویزیون است.
سودآد واژه عمیقی در فرهنگ و زبان پرتغالی است و به معنای نوعی حالت روحی و حس نوستالژی، اندوه، دل‌تنگی و دل‌گرفتگی از نبودن فرد یا متعلقی است که دیگر احتمالاً هیچ‌گاه برنخواهد گشت. یک نوع اندوه و آسودگی خاطر توامان به‌جهت مطمئن شدن از هیچ وقت بازنگشتن فرد می‌باشد. در زبان پرتغالی. پرتغالی‌ها عقیده‌ دارند که درک عمق این واژه تنها برای افراد پرتغالی‌زبان مقدور است. به همین دلیل اغلب در سایر زبان‌ها، واژه‌ای معادل سوداد قرار نمی‌دهند و آن را به همان‌گونه می‌خوانند و می‌نویسند.
تریپتوفانمی نوعی نقص در متابولیسم اسیدهای آمینه است که تریپتوفانوری نیز خوانده می‌شود. نقص آنزیمی. نقص در آنزیم تریپتوفان دی اکسیژناز. توارث ژنتیکی. اتوزوم مغلوب. میزان بروز. یک مورد در هر ۱۰ هزار تولد زنده. درمان. شامل تجویز ۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم نیکوتینامید روزانه در دو دوز منقسم می‌باشد، زیرا علائم ناشی از کمبود نیکوتینامید است. آزمون تشخیص قبل از تولد. ندارد.
طرف خانهٔ سوان، نخستین جلد رمان "در جستجوی زمان ازدست‌رفته" نوشتهٔ مارسل پروست نویسندهٔ فرانسوی نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم است. این جلد در ۱۹۱۳ به چاپ رسید. در کمبره. در این بخش راوی از کودکی و پیوند خود با مادرش سخن می‌گوید و از کتابهایی که خوانده: همچون رمان "فرانسوا پسر صحرا" اثر ژرژ ساند. یکی از بخش­های مهم ”کومبره“ شبی است که مادر راوی در اتاق او می­‌مانَد. راوی مستأصل بازگشت مادر به اتاق است، و وقتی مادر بر می­‌گردد، خود را در دامن او می‌­اندازد. وقتی انتظار می‌­کشد، قلبش سرشار از ”آشوب و مسرت“ است و صحنۀ
می‌­کشد، قلبش سرشار از ”آشوب و مسرت“ است و صحنۀ ورود مادر به تنش میان دو احساس دامن می­‌زند. هرآنچه که انتظار داشته است –حضور مادر، صدای آرام­بخش او، بوسۀ او- برآورده می‌­شود، ولی تماماً احساس رضایت نمی­‌کند، چراکه می­‌داند این ماجرا تکرار نخواهد شد. این لحظات پیچیده و ترس آمیخته با حسرتی تماماً قانع‌­نشده، و وارستگی آمیخته با ناامیدی، درس بزرگی دربارۀ زودگذریِ زمان و امیال به او می­‌دهد که بعدها نقش مهمی در پرورش روحی او دارد. مزگلیز و گرمانت. در این بخش، راوی از پیاده‌روی‌هایش در هوای گرفته در مزاگلیز
راوی از پیاده‌روی‌هایش در هوای گرفته در مزاگلیز (طرف خانه سوان) و در هوای خوب در گرمانت سخن می‌گوید. دلباختگی سوان. برگشتی به گذشته، آشنایی سوان با اودت و دلباختگی به اوست. من راوی و من قهرمان داستان. دو کس با نشانای من در داستان آمده است: یکی من راوی است که از بیخوابی در رویاهای گذشته خود سیر می‌کند و دیگری من قهرمان داستان است.
کلودیو گورا (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۱۳ – ) کارگردان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. او به ویژه یک بازیگر پرکار بود که تقریباً ۱۵۵ بازی و اجرا در سینما و تلویزیون در بیش از نزدیک به ۶۰ سال در سالهای ۱۹۳۹–۱۹۹۷ داشت. در دهه ۱۹۵۰ او حضور کم رنگی در کارگردانی و نویسندگی داشت و فیلم "سه بیگانه در رم" محصول ۱۹۵۸ را که کلودیو کاردیناله در آن نقش برجسته‌ای داشت کارگردانی کرد. او همچنین در "آدوا و دوستان" که آنتونیو پیترآنجلی آن را کارگردانی کرده بود بازی کرد. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "پزشک
که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "پزشک بیمه سلامت"، "جنبه خوب پائولینا"، "دام عشق"، "سه بیگانه در رم"، "حقایق قتل"، "جنایت بی‌نقص"، "مرتکب اعمال ناپاک نشو"، "عمر مختار"، "همسرم"، "الهه عشق"، "ده فرمان"، "زن کولی"، "فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ"، "والری، ظاهر و باطن"، "اقدام بی‌سروصدا"، "نغمه‌های جاویدان"، "عاشقم باش، آلفردو!"، "زن یکشنبه"، "روسینی! روسینی!" و "پشت درهای بسته" اشاره کرد.
آلساندرو هابر (؛ زادهٔ ) کارگردان و بازیگر اهل ایتالیا است. از جمله فیلم‌های وی می‌توان به "مغزهای سوخاری سرخ‌شده"، "لیگابوئه"، "باکره کوچک"، "فارغ التحصیلان"، "ارواح شهوت‌زده"، "جان‌سخت"، "زیر نشان عقرب"، "به خانه برگرد گُری"، "بزرگ که شدم"، "کاپوت موندی"، "نجیب و بدجنس" و "فروشگاه بزرگ" اشاره کرد.
سابینا گوتسانتی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "دلسوزی برای شاه‌میگو" اشاره نمود.
کورادو گوتسانتی (؛ زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۶۵) یک کارگردان و بازیگر اهل ایتالیا است. زندگینامه. کورادو متولد شهر رم است و پسر روزنامه نگار و سناتور پائولو گوتسانتی، نوه برادر وزیر سابق بهداشت ایتالیا الیو گوتسانتی و برادر سابینا گوتسانتی می‌باشد. او کار خود را با نویسندگی برای خواهرش سابینا شروع کرد. او همچنین مشهور به تقلید از چهره‌های سرشناس ایتالیایی (سیاستمداران، روزنامه نگاران، افراد مشهور تلویزیون) است و تفسیر شخصیت‌ها را خود با الهام از جامعه می‌سازد.
اومبرتو لنتسی () (زاده ۶ اوت ۱۹۳۱ - ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویس ایتالیایی بود. از فیلم‌های او می‌توان به "مسافر بین‌راهی در تاریکی"، "پیرینو، آفتی برای رهایی"، "گوست‌هاوس"، "ببخشید شما نرمال هستید؟"، "قاتل باید دوباره بکشد"، "پسر عقاب سیاه" و "یورش بزرگ" اشاره نمود. درگذشت. لنتسی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ درگذشت. این کارگردان در منطقه اوستیای رم در بیمارستان بستری شد. علت مرگ او مشخص نیست. زندگی شخصی. همسر اومبرتو لنتسی اولگا پخار بود که از نویسندگان برخی از فیلم‌های او بود. لنتسی آنارشیست
نویسندگان برخی از فیلم‌های او بود. لنتسی آنارشیست بود.
آلبرتو لاتوادا (; – ) کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. زندگی‌نامه. لاتوادا در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۴ در میلان متولد شد، پدر «فلیچه لاتوادا» (۱۹۶۲–۱۸۸۲) آهنگساز بود. او در ابتدا به ادبیات علاقه‌مند شد و در سال ۱۹۳۲ هنگامی که هنوز دانش‌آموز بود به عضویت هیئت تحریریه دو هفته‌نامه ضدفاشیستی درآمد و در سال ۱۹۳۸ عضوی از گروه هنرمندان Corrente di Vita شد. وی در سال ۱۹۴۰ فعالیت سینمایی خویش را به عنوان فیلمنامه‌نویس و دستیار کارگردان با ماریو سولداتی در فیلم جهان کوچک باستان شروع کرد. در سال ۱۹۴۳ اولین
فیلم جهان کوچک باستان شروع کرد. در سال ۱۹۴۳ اولین فیلم خود را کارگردانی نمود. لاتوادا بر اثر بیماری آلزایمر در ۳ ژوئیه ۲۰۰۵ در سن ۹۰ سالگی در رم درگذشت.
ماریو مارتونه (؛ زادهٔ ) کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او ۱۵ فیلم از سال ۱۹۸۵ کارگردانی کرده‌است و فیلم عشق کثیف به جشنواره فیلم کن سال ۱۹۹۵ را ه یافت. فیلم برادران ایتالیا در سال ۲۰۱۰ دربرای کسب شیر طلایی ۶۷ مین جشنواره فیلم ونیز مسابقه داد.
رنتسو مارینیانو (؛ – ) کارگردان و بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سه ببر در برابر سه ببر"، "برده نازنینم"، "سوداگر"، "فیورینا، گاو ماده"، "گربه مامان"، "دختر دبیرستانی"، "طلاق به سبک ایتالیایی"، "چشمان سیاه"، "فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ"، "شکر، عسل و فلفل"، "شوق مرگ"، "تابستان زیبا"، "میهمان" و "شب بخیر، آقایان و خانم‌ها" اشاره کرد. رنتسو در جنوا متولد شد، بعد از جنگ جهانی دوم او یکی از بنیانگذاران چیمو فیلم شد، یک سازنده متخصص در فیلم‌های مستند، که در برخی از آنها
متخصص در فیلم‌های مستند، که در برخی از آنها کارگردان هم بود. در سال ۱۹۵۸ او به رم رفت جایی که شروع به کار بازیگری کرد. او همچنین دستیار کارگردان چندین فیلم پیترو جرمی و ماریو مونیچلی بود.
ماریو ماتولی (؛ – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. از جمله آثار او می‌توان به "زیباترین روزها"، "خاطرات دخترمدرسه‌ای"، "به من نگو!"، "فقط تو را دوست دارم" و "زنجیرهای ناپیدا" اشاره کرد.
مائوریتسیو نیکتی (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. بحشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
روکو پاپالئو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. زندگی‌نامه. در رم برای تحصیل ریاضی به دانشگاه رفت اما برای حضور در کلاسهای تئاتر آن را رها کرد. او کار خود را در سال ۱۹۸۵ با بازی در نمایش سالواتوره ماتیا آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹، او اولین حضور سینمایی خود را در فیلمی به کارگردانی آلساندرو دالتاری و بازی در مجموعه تلویزیونی آغاز کرد. او مشهور به همکاری طولانی مدت با لئوناردو پیراچونی است. او کارگردانی خود را با فیلم Basilicata Coast to Coast در سال ۲۰۱۰ شروع کرد که برنده روبان نقره‌ای و
در سال ۲۰۱۰ شروع کرد که برنده روبان نقره‌ای و جایزه دیوید دوناتلو بهترین کارگردانی شد. از فیلم‌های او می‌توان به "فارغ التحصیلان"، "مأموران مخفی ویژه"، "سرانجام، خوشبختی" و "جایزه"، "چه روز زیبایی"، "نهار یکشنبه"، "پاینده‌باد ایتالیا" و "مکان" اشاره کرد.
سیلوانا پامپانینی ( (زادهٔ -درگذشتهٔ ) کارگردان و هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "جاده یک‌ساله،" "شاهین نیل"، "نیروی سرنوشت" و "اورینت اکسپرس" اشاره کرد.
پاسکواله فستا کامپانیله (؛ – ) کارگردان، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی بود.
مارکو فرری (; – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلمهایش "دفتر خاطرات یک دیوانه"، "دیلینجر مرده است"، "خانه لبخندها"، "شکم‌چرانی بزرگ"، "طبقه هفتم" و "بای‌بای میمون" را می‌توان نام برد.