payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در این آشپزخانه باید قبل از طلوع خورشید، یک کیک بزرگ بپزد، این کتاب سنداک به عنوان بخشی سه‌گانه از زندگی کودک است که به ترتیب به دوران نو پایی کودک، دوران قبل از مدرسه و همچنین دوران نوجوانی او می‌پردازد، سبک تصویر سازی این کتاب که کار خود "موریس سنداک" است، انسان را به یاد داستان‌های کمیک و تصاویر پر جنب و جوش آنها می‌اندازد. بر اساس داستان این کتاب در سال ۱۹۸۱ یک انیمیشن پنج دقیقه‌ای به کارگردانی "ژان دیچ" ساخته شد.
نوکاریز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. در حوالی این روستا، روستاهای فرهاد و دال آشیان وجود دارد. این روستا ز توابع دهستان ریوند، دهستان هفتم (در تقسیمات پیشین کشوری) از دهستان‌های پانزده‌گانه شهرستان نیشابور بوده‌است.
راینهارد گِنتزِل (زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۵۲) یک دانشمند در زمینهٔ اخترفیزیک اهل آلمان است. او عضو انستیتوی فیزیک فرازمینیِ ماکس پلانک و استاد دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و همچنین استاد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. وی برندهٔ جوایز متعددی در زمینهٔ حرفهٔ خود شده‌است. در ۲۰۱۲ جایزهٔ کرافورد را در رشتهٔ اخترشناسی از فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد اخذ کرد. در ۲۰۲۰ راینهارد همراه با دو همکار خود موفق به کشف سیاه‌چاله کلان‌جرم در کهکشان ما شدند، به همین دلیل جایزهٔ نوبل فیزیک سال ۲۰۲۰ به‌طور مشترک به راینهارد گنتزل،
فیزیک سال ۲۰۲۰ به‌طور مشترک به راینهارد گنتزل، آندره‌آ گِز و راجر پنروز اعطا شد.
آنجا، آن بیرون () یک کتاب مصور کودکان است که هم داستان و هم تصاویر آن را موریس سنداک خلق کرده‌است. تاریخ انتشار کتاب به سال ۱۹۸۱ می‌باشد. این اثر، یکی از موفق‌ترین آثار سنداک بود که در سال ۱۹۸۲ جایزه کتاب آمریکا را دریافت کرد و به عنوان کتاب ستایش شدهٔ موفق به دریافت نشان کالدکوت هم گردید. خلاصهٔ ماجرای کتاب. داستان کتاب آنجا، آن بیرون، در مورد رابطهٔ یک دختر نوجوان به نام «آیدا» و خواهر کوچک اوست، آیدا به خواهر کوچکش حسودی می‌کند و از اینکه در غیبت پدر و مادرشان باید مراقب خواهر کوچولو باشد ناراحت است، تا
باید مراقب خواهر کوچولو باشد ناراحت است، تا اینکه روزی موجودات خیالی که گوبلین نام دارند، خواهر آیدا را می‌دزدند و می‌برند، آیدا با احساسی آمیخته به احساس مسئولیت و ترس از پدر و مادر. تصمیم می‌گیرد که به دنبال خواهرش برود، آیدا در نهایت موفق می‌شود به کمک یک شیپور جادویی، خواهرش را از چنگ گوبلین‌ها نجات دهد، حالا دیگر آیدا کاملاً متوجهٔ مسئولیتش نسبت به خواهر کوچکتر شده‌است، این داستان در واقع به عمیق‌ترین ترس‌های دوران کودکی می‌پردازد
الیزا استانتیک (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام لیتا استانتیک () شناخته شده‌است، یک تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان سینمای آرژانتین و اهل آرژانتین است. استانتیک یکی از مهم‌ترین تهیه‌کنندگان مشغول به کار در «سینما نو آرژانتین» به شمار می‌رود. او کار در سینمای آرژانتین را به عنوان دستیار کارگردان در فیلم Diario de campamento در سال ۱۹۶۵ میلادی آغاز کرد. استانتیک سپس شروع به ساخت فیلم‌های کوتاه پس‌از اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی کرد، اما پس از مدتی، فعالیت خود را روی تبلیغات متمرکز کرد. از فیلم‌های تهیه‌شده توسط وی
تبلیغات متمرکز کرد. از فیلم‌های تهیه‌شده توسط وی می‌توان به دختر مقدس به کارگردانی لوکرسیا مارتل، محصول ۲۰۰۴ میلادی آرژانتین؛ اشاره کرد.
«جایی که وحشی‌ها هستند» () یک کتاب از موریس سنداک است که توسط انتشارات هارپر منتشر شد. سنداک در سال ۱۹۶۴ نشان کالدکوت بهترین کتاب کودک را به خاطر این اثر دریافت کرد، کتاب با نام "سفر به سرزمین وحشی‌ها" به فارسی ترجمه شده‌است خلاصهٔ ماجرای کتاب و اقتباس‌ها. کتاب "جایی که وحشی‌ها هستند" یک کتاب مصور کودکان است که داستان آن هم در مورد رویاهای یک کودک بود که بدون خوردن شام به رختخواب فرستاده شده بود، طی ۴ دههٔ اخیر این کتاب مصور به عنوان یکی از بهترین و دوست داشتنی‌ترین کتاب‌های مصور کودکان در تمام دوران‌ها
داشتنی‌ترین کتاب‌های مصور کودکان در تمام دوران‌ها ستایش شده‌است، اسپایک جونز در سال ۲۰۰۹ فیلمی را از این کتاب برای پردهٔ نقره‌ای اقتباس کرد، از این کتاب مصور اقتباس‌های دیگری نیز انجام شده‌است که از میان آنها می‌توان به انیمیشن کوتاهی اشاره کرد که در سال ۱۹۷۳ ساخته شد، در سال ۱۹۸۰ هم یک اپرا بر اساس این کتاب ساخته شد، این اثر سنداک به یک اثر کلاسیک کودکان و نوجوانان در سراسر دنیا تبدیل شده که ترجمه‌های مختلف آن بیش از ۱۹ میلیون نسخه فروخته شده‌است. اقتباس سینمایی. در سال ۲۰۰۹ یک فیلم فانتزی بر اساس ماجرای
کارلینگ (به انگلیسی: Carling) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در انتاریو واقع شده‌است. خصوصیات. کارلینگ ۱٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد.
رارا، شیر پر سروصدا یک مجموعهٔ پویانمایی برتانیایی ویژه کودکان است که نخستین بار در مهٔ ۲۰۱۱ میلادی پخش گردید. این مجموعه در سی‌بیبیز به نمایش گذاشته شده‌است. داستان این فیلم حکایت تعدادی از حیوان است که در جنگل جرق جوروق می‌کنند و ماجراها و کارهای ایشان نقل می شود، این مجموعه لورن کلی انگلیسی‌ زبان است و تهیه‌کننده آن چاپمن انترتیمنت است و از قرار دو مجموعه آن که هر فصل ۲۶ قسمت دارد پخش شده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Raa Raa the Noisy Lion," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
Noisy Lion," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Raa_Raa_the_Noisy_Lion&amp;oldid=673681440 (accessed January 13, 2016).
آدم باش فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مجید جوانمرد و نویسندگی محمود روزبهانی محصول سال ۱۳۹۳ است. این فیلم در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۹۴ در سینماهای ایران اکران شده‌است. خلاصه داستان. داستان مردی را روایت می‌کند که در برقراری ارتباط با آدم‌ها دچار مشکل است و در عوض تعامل بسیار خوبی با حیوانات دارد. او سال‌ها دور از ایران زندگی کرده و حالا که بازگشته احساس می‌کند هیچ‌یک از مردم را نمی‌شناسد.
دختر مقدس (، ) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی لوکرسیا مارتل است که در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط لیتا استانتیک تهیه و تولید شد. سینمای آرژانتین در سال‌های اولیهٔ دههٔ ۲۰۱۰ میلادی محبوبیت و رونق جدیدی در سطح جشنواره‌های جهانی پیدا کرد و لوکرسیا مارتل با دو فیلم، باتلاق (۲۰۰۲ میلادی) و دختر مقدس به‌عنوان کارگردانی شاخص از این سینما، مطرح شد. هر دو فیلم در زادگاه او، شهر سالتا در شمال غربی آرژانتین، در دامنهٔ کوه‌های آند و در حاشیهٔ جنگل‌های بارانی می‌گذرند. در دختر مقدس همه‌کس چیزی، احساسی و رازی برای پنهان کردن
مقدس همه‌کس چیزی، احساسی و رازی برای پنهان کردن دارد. خلاصه داستان. دختر نوجوانی که رفته‌رفته پا به دوران بلوغ می‌گذارد، در هتل بزرگی زندگی می‌کند که به مادر مطلقه‌اش و عمویش تعلق دارد و توسط آن دو اداره می‌شود. این دختر و بهترین دوستش، کنجکاوی‌های دوران بلوغ‌شان را پیدا کرده‌اند. اما تربیت کاتولیکی دوستش و مایل نبودن او به صحبت دربارهٔ چنین مسائلی، باعث شده خیال‌پردازی‌های‌شان دربارهٔ این‌گونه مسائل، فراتر از دانش و اطلاعات واقعی‌شان برود. همایش پزشکان که در آن هتل برگزار می‌شود، تعدادی دکتر را به آن‌جا
در آن هتل برگزار می‌شود، تعدادی دکتر را به آن‌جا می‌کشاند. شیطنت‌های یکی از پزشکان باعث می‌شود که در نهایت... جایزه. این فیلم همچنین در جشنواره‌های مختلف نمایش داده شد، از جمله: جشنواره فیلم کارلووی واری، جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، جشنواره فیلم لندن، جشنواره فیلم هنگ کنگ.
وسیله پرتاب یا پرتابگر () یا حامل پرتاب، نوعی راکت است که در پرواز فضایی جهت حمل فضاپیما یا دیگر تجهیزات فضایی از سطح زمین به فضای بیرونی استفاده می‌شود. سامانه پرتاب شامل وسیله پرتاب، سکوی پرتاب و سایر زیرساخت‌هاست. گرچه وسیله‌ای که راکت حمل می‌کند اغلب یک ماهواره است که در مدار زمین جای می‌گیرد، برخی پروازهای فضایی مانند راکت‌های صوتی به شکل زیرمداری هستند، در حالی که دیگر راکت‌ها سرعت گریز فضاپیما از مدار زمین را فراهم می‌سازند. وسیله‌های پرتاب مدار زمین‌مرکزی معمولاً در دو و گاهی چهار مرحله یا بیشتر
معمولاً در دو و گاهی چهار مرحله یا بیشتر پرتاب می‌شوند.
بنجی ()، یک فیلم کوتاه مستند محصول آمریکا است که در ۱۹۵۱ میلادی توسط فرد زینمان کارگردانی و تهیه شد. این فیلم جایزه اسکار برای بهترین مستند کوتاه را در سال ۱۹۵۲ میلادی از بیست و چهارمین دوره جوایز اسکار به دست آورد. هنری فوندا راوی این فیلم کوتاه پیرامون پسری که از بدو تولد معلول شد، است.
روز ورود به بزرگسالی در ژاپن معاصر جشن ۲۰ سالگی، نام یکی از جشن‌های ملی در کشور ژاپن و در تقویم رسمی آن کشور، تعطیل عمومی است. در ژاپن معاصر جشن ۲۰ سالگی، روزی است که ورود جوانان ژاپنی به سن قانونی (۲۰ سالگی) در هرسال، در دومین دوشنبه ماه میلادی ژانویه جشن گرفته می‌شود.
سونیا بالاسانیان-آمیریان (؛ زاده ۱۳۲۱ خورشیدی) یک نقاش ایرانی ارمنی‌تبار است. او سال‌هاست که در نیویورک و ارمنستان زندگی می‌کند. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۴۲ میلادی (۱۳۲۱ خورشیدی) در اراک به دنیا آمد. پس از تحصیلات اولیه از ۱۹۶۷ (۱۳۴۶) تا ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) در آکادمی هنرهای زیبای فیلادلفیای آمریکا با درجهٔ لیسانس فارغ‌التحصیل گردید. در سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۷۱ (۱۳۵۱–۱۳۵۰) به تحصیل آزاد در موزهٔ هنرهای زیبای نیویورک پرداخت. او همچنین دارای ده جایزه از موزه‌ها و دانشگاه فیلادلفیا و نیویورک طی سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۶۷ (۱۳۵۱–۱۳۴۶)
و نیویورک طی سال‌های ۱۹۷۲–۱۹۶۷ (۱۳۵۱–۱۳۴۶) می‌باشد. در ۱۹۷۵ (۱۳۵۴) و ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) در «گالری زروان» (Zarvan)، «سامان» (Saman) تهران، «آکزیت آرت» (Exit Art)، «لوتوس گالریم (Gallery Loutos)، «فرانکلین فرنس» (Franklin Furance) نیویورک، «پارت انستیتو» (Part Institute) بروکلین بیش از ۲۰ نمایشگاه گروهی برپا داشته است. سونیا بالاسانیان پس از استقلال ارمنستان سفرهایی به ارمنستان داشته و با نقاشان جوان نمایشگاه‌هایی برپا نموده است. فعالیت هنری سال‌های اخیر وی را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد: وی دانش آموختهٔ دانشگاه
به صورت زیر خلاصه کرد: وی دانش آموختهٔ دانشگاه هنرهای زیبای فیلادلفیا است. از جمله فعالیت‌های او می‌توان به پایه‌گذاری مرکز هنرهای تجربی ارمنستان، شرکت در بیش از بیست نمایشگاه در شهرهای مختلف از جمله نگارخانه‌های زروان تهران، سامان تهران، اگزیت آرت نیویورک، گالری لوتوس نیویورک، فرانکلین فرنس نیویورک، پارت انستیتو بروکلین، دوسالانهٔ ونیز و نمایشگاه گروهی نیویورک اشاره کرد. بالاسانیان دارای ده جایزهٔ بین‌المللی از موزه‌ها و دانشگاه‌های فیلادلفیا و نیویورک طی ۱۹۶۸–۱۹۷۳م است. آثار وی هم‌اکنون در موزهٔ هنرهای
۱۹۶۸–۱۹۷۳م است. آثار وی هم‌اکنون در موزهٔ هنرهای معاصر ایران و موزهٔ مرکز هنرهای معاصر ارمنستان و شماری از مجموعه‌های شخصی در سطح جهان نگهداری می‌شود. بالاسانیان دو مجموعه کتاب به زبان ارمنی دارد به نام‌های «شاید قلبی دیوانه بوده باشد» و «عرضه رویاهای احساس به باران پرهیاهو» که در سال ۲۰۰۶ در یک جلد مشترک در ایروان چاپ شد. در سال ۱۹۸۳ کتاب پرتره‌های این هنرمند که به زنان قربانی آشفتگی‌های سیاسی اهدا شده بود منتشر شد. چاپ دوم این کتاب به مناسبت آغاز نمایشگاه کلاژهای آن در نگارخانه آریا که بعد از قریب ۳۰ سال
کلاژهای آن در نگارخانه آریا که بعد از قریب ۳۰ سال غیبت وی از ایران برگزار شد منتشر شد. سونیا بالاسانیان، از جمله نخستین هنرمندانی بود که توجه مخاطبان غربی را به چادر جلب کرد. در مجموعه «روزهای سیاهِ سیاه»، وی زنانی را به تصویر می‌کشد که چهره‌هایشان در فضایی از ترس و وحشت با حجاب مخدوش و سانسور شده است. ارائه این کارها در هنگامی که جنگ ایران و عراق به تازگی به پایان رسیده بود، توجه بسیاری را به شرایط اجتماعی ایران جلب کرد.
مایکل پولانی (؛ – ) همه‌چیزدان مجاری-بریتانیایی بود که مشارکت‌های نظری مهمی در شیمی فیزیک، اقتصاد و فلسفه انجام داد. او استدلال کرد که اثبات‌گرایی شرح نادرستی از دانستن را به دست می‌دهد، که اگر جدی گرفته شود عالی‌ترین دستاوردهای ما به عنوان بشریت را تضعیف می‌کند. پژوهش گسترده او در شیمی فیزیک شامل کینتیک شیمیایی، اشعه ایکس و گازها بود. او به آلمان مهاجرت کرد، در ۱۹۲۶ استاد شیمی در انجمن قیصر ویلهلم برلین شد و سپس به بریتانیا مهاجرت کرد و در ابتدا استاد شیمی و سپس استاد علوم اجتماعی در دانشگاه منچستر شد. دو
و سپس استاد علوم اجتماعی در دانشگاه منچستر شد. دو تن از شاگردان و پسر او جایزه نوبل شیمی بردند. او در ۱۹۴۴ به عضویت در انجمن سلطنتی برگزیده شد. مشارکت‌های او به علوم اجتماعی، مثلاً توضیح او در خصوص استفاده از مفهوم نظم خودجوش چندمرکزی در زمینه جستجوی فکری، در چارچوب ضدیت او با برنامه‌ریزی مرکزی توسعه یافتند.
برنامه‌ریزی اقتصادی سازوکار تخصیص منابعی است که در تضاد با سازوکار بازار قرار دارد. برنامه‌ریزی مرکزی، به عنوان سازوکاری هماهنگ‌کننده برای سوسیالیسم، جایگزین بازار عاملی می‌شود و به عنوان نوعی تخصیص منابع "مستقیم" تعریف می‌شود؛ این در تضاد با تخصیص "غیرمستقیم" منابع توسط بازار قرار می‌گیرد. گونه‌های متنوعی از رویه‌های برنامه‌ریزی و اشکال برنامه‌ریزی می‌تواند به وقوع بپیوندد.
اقتصاد کره جنوبی یازدهمین اقتصاد بزرگ جهان و چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا است. اقتصاد مختلط کره جنوبی در تسلط چند شرکت خوشه‌ای خانوادگی است که در زبان کره‌ای به آن‌ها چایبول می‌گویند. با این حال به نظر نمی‌رسد سلطهٔ چایبول‌ها تداوم داشته باشد چون در غیر این صورت سرعت دگرگونی اقتصاد کره به زیان نسل‌های آینده کند خواهد شد. در طول چند نسل، کره جنوبی توانست از کشوری که در میان ملل فقیر عالم رده‌بندی می‌شد به کشوری توسعه‌یافته با درآمد بالا تبدیل شود. برخی این رشد اقتصادی را به یک معجزه تشبیه کرده‌اند و نام آن را
اقتصادی را به یک معجزه تشبیه کرده‌اند و نام آن را «معجزه رود هان» گذاشته‌اند. این معجزه باعث شده کره جنوبی در میان کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و همچنین گروه ۲۰ قرار گیرد. این کشور پس از رکود بزرگ مالی همچنان یکی از سریع‌ترین نرخ‌های رشد را در میان کشورهای توسعه‌یافته در اختیار دارد. جیم اونیل اقتصاددان بریتانیایی، کره جنوبی را یکی از یازده کشوری می‌داند که در میانه‌های سده ۲۱ میلادی بر اقتصاد جهانی تسلط خواهند یافت. سیاست‌گذاری مطلوب برای توسعه اقتصادی مانند آنچه که ژاپن برای ترمیم اقتصاد خود
اقتصادی مانند آنچه که ژاپن برای ترمیم اقتصاد خود به کار بست، کره جنوبی را که زمانی به عنوان مقر پشتیبانی نیروهای آمریکایی پیش از جنگ کره و پس از آن عمل می‌کرد به موفقیت رساند. اصول این سیاست‌گذاری مبتنی بر آموزش دقیق و تربیت مردمان باسواد و باانگیزه بود و همین مسائل باعث شد تا رونق شدید فناوری و رشد اقتصادی سریع در این کشور رخ دهد. فقر منابع طبیعی و جمعیت زیاد در کره جنوبی باعث شده بود که رشد مداوم جمعیت و تشکیل یک بازار بزرگ مصرفی در داخل عملی نگردد. از این رو سیاست‌گذاران این کشور راهبرد صادرات‌محور را
رو سیاست‌گذاران این کشور راهبرد صادرات‌محور را به عنوان سوخت اقتصاد کره برگزیدند. این سیاست باعث شد تا کره جنوبی در سال ۲۰۱۴ به عنوان هفتمین صادرکننده و هفتمین واردکننده در سطح جهان شناخته شود. بانک کره و مؤسسه توسعه کره به‌طور منظم گزارش‌هایی در خصوص نماگرهای اقتصادی و گرایش اقتصادی کره جنوبی منتشر می‌کنند. اقتصاد کره جنوبی در جریان بحران مالی ۱۹۹۷ آسیا متحمل بحران نقدینگی شد و از این رو به شدت به کمک مالی صندوق بین‌المللی پول تکیه کرد. این کمک‌ها باعث شد اقتصاد این کشور نوسازی شود و سپس با سیاست‌های کیم
اقتصاد این کشور نوسازی شود و سپس با سیاست‌های کیم دای جونگ (مشهور به دی‌جی‌نومیکس) رئیس‌جمهور کره جنوبی همراه گشت. یکی از فواید این سیاست‌ها، توسعه ملی در زمینه صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات بود. دولت کره جنوبی از گذشته برای تسریع در بکارگیری فناوری‌های جدید از یارانه استفاده می‌کرد و از این رو باعث شد تا استانداردهای موبایل سریع‌تر در اقتصاد این کشور به کار گرفته شود. رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات در کره بیشتر بر بخش سخت‌افزاری استوار شده‌است که موجب توسعهٔ نفوذ مخابرات سیمی و بی‌سیم در این کشور شده اما
نفوذ مخابرات سیمی و بی‌سیم در این کشور شده اما این پیشرفت به همان اندازه در بخش نرم‌افزاری به وجود نیامده است. توسعه بخش نرم‌افزاری باعث تولید اپلیکیشن‌های خلاقانه و خدمات ارزش افزوده می‌گردد. اقتصاد کره جنوبی در بخش لوازم الکترونیکی مصرفی، اینترنت موبایل و تلفن‌های هوشمند در جهان سرآمد است. تنها در سال ۲۰۰۹ تلویزیون‌های ال‌سی‌دی کره جنوبی ۳۷٪ از بازار جهانی را در اختیار داشتند و این در حالی بود که در سال ۲۰۰۷ این میزان معادل ۲۷٪ بود. اقتصاد کره جنوبی از لحاظ شاخص توسعهٔ فناوری اطلاعات و ارتباطات در سال
لحاظ شاخص توسعهٔ فناوری اطلاعات و ارتباطات در سال ۲۰۱۵ رتبه نخست در سطح جهان و رتبه نخست بلومبرگ از نظر شاخص خلاقیت را در همان سال کسب کرد. علی‌رغم وجود توان رشد بالای اقتصادی و ثبات ساختاری در کره جنوبی، رتبه اعتباری این کشور به دلیل رفتارهای تهدیدآمیز کره شمالی در بحران‌های عمیق نظامی همواره پایین آمده و باعث شده تا تأثیر منفی بر بازارهای مالی کره جنوبی داشته باشد. با این حال سازمان‌های مالی مشهور نظیر صندوق بین‌المللی پول، اقتصاد کره جنوبی را از این جهت که می‌تواند به واسطهٔ بدهی ملی کم و ذخایر بالای
که می‌تواند به واسطهٔ بدهی ملی کم و ذخایر بالای ارزی، بحران‌های ناخواسته را سریعاً مدیریت کند، مورد تمجید قرار داده‌اند. سایر سازمان‌های اقتصادی مثل بانک جهانی، کره جنوبی را به عنوان کشوری با سریع‌ترین رشد اقتصادی در نسل آینده به همراه کشورهای بریکس و اندونزی دسته‌بندی کرده‌اند. کره جنوبی یکی از اندک کشورهایی بود که توانست از سرایت رکود در جریان بحران مالی ۲۰۰۸-۲۰۰۷ به اقتصاد خود جلوگیری کند به طوری که رشد اقتصادی این کشور در ۲۰۱۰ به ۶٫۲٪ رسید. این رشد سریع زمانی چشمگیر به نظر می‌رسد که بدانیم رشد این کشور
زمانی چشمگیر به نظر می‌رسد که بدانیم رشد این کشور در ۲۰۰۸ برابر با ۲٫۳٪ و در ۲۰۰۹ برابر با ۰٫۲٪ بود. اقتصاد کره جنوبی توانست سریعاً خود را ترمیم کند به شکلی که در پایان سال مالی ۲۰۱۳، این کشور ۷۰٫۷ میلیارد دلار در حساب جاری داشت و در مقایسه با ۲۰۱۲ رشدی ۴۷ درصدی را نشان می‌داد. این موفقیت یک رکورد برای اقتصاد کره جنوبی تلقی می‌شد و سیاست‌گذاران کره‌ای در زمانی به آن دست یافته بودند که اقتصاد جهانی در چنبره آشفتگی گرفتار شده و اقتصاد کره مبتنی بر صادرات محصولات فناوری استوار شده بود. کره جنوبی در گذشته یکی
فناوری استوار شده بود. کره جنوبی در گذشته یکی از دریافت‌کنندگان کمک‌های مالی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی بود. در طول دهه ۱۹۸۰ تا میانه‌های دهه ۱۹۹۰ پیشرفت اقتصادی کره جنوبی بر مبنای تولید ناخالص داخلی و سرانه برابری قدرت خرید همچنان کسری از اقتصاد کشورهای صنعتی بود. در سال ۱۹۸۰ سرانه تولید ناخالص داخلی کره جنوبی برابر با ۲٬۳۰۰ دلار یعنی نزدیک به یک سوم از همین شاخص در کشورهای پیشرفتهٔ همسایه نظیر سنگاپور، هنگ‌کنگ و ژاپن بود. از آن زمان کره جنوبی هر ساله پیشرفت کرده به طوری که در ۲۰۱۰ سرانه تولید ناخالص
پیشرفت کرده به طوری که در ۲۰۱۰ سرانه تولید ناخالص داخلی در این کشور ۳۰٬۰۰۰ دلار بود یعنی ۱۳ برابر افزایش نسبت به ۳۰ سال پیش. در همین مدت تولید ناخالص کل کشور از ۸۸ میلیارد دلار به ۱٬۴۶۰ میلیارد دلار رسیده‌است. در سال ۲۰۰۹ کره جنوبی اولین کشوری بود که توانست از جرگهٔ دریافت‌کنندگان کمک‌های مالی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی خارج شده و به یکی از بزرگ‌ترین کمک‌کنندگان به آن تبدیل شود. میان سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ کره جنوبی جمعاً مبلغ ۱٫۷ میلیارد دلار به کشورهای مختلف به غیر از کره شمالی کمک کرد. کمک کره جنوبی به
به غیر از کره شمالی کمک کرد. کمک کره جنوبی به کره شمالی معمولاً دو برابرِ کمک‌های این کشور به سازمان همکاری و توسعه اقتصادی است. کره جنوبی در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۲ به عنوان هفتمین عضو باشگاه ۲۰–۵۰ پذیرفته شد. این باشگاه شامل کشورهایی است که جمعیتشان بیش از ۵۰ میلیون نفر و درآمد سرانهٔ آن‌ها بیش از ۲۰ هزار دلار است. سایر اعضای این باشگاه به ترتیب زمانی ژاپن، ایالات متحده، فرانسه، ایتالیا، آلمان و بریتانیا هستند. در ۱ آوریل ۲۰۰۷ قرارداد تجارت آزاد بین ایالات متحده آمریکا و جمهوری کره به امضا رسید. قرارداد تجارت آزاد
و جمهوری کره به امضا رسید. قرارداد تجارت آزاد میان اتحادیه اروپا و کره جنوبی هم در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۹ به امضا رسید. کره جنوبی همین نوع توافق تجارت آزاد را با استرالیا هم دارد. توافق تجارت آزاد میان کانادا و کره در سال ۲۰۱۴ و توافق تجارت آزاد با چین در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۴ بین دو کشور امضا شد. کره جنوبی با داشتن بزرگ‌ترین شهربازی مسقف جهان به نام لات ورلد توانسته درآمد هنگفتی از طریق جذب گردشگر خارجی کسب کند. در سال ۲۰۲۱ درآمد سرانه کره جنوبی برای نخستین بار به سطح هفت کشور ثروتمند جهان رسید. تاریخچه. بررسی اجمالی.
کشور ثروتمند جهان رسید. تاریخچه. بررسی اجمالی. کره جنوبی پس از جنگ کره تا بیش از یک دهه جزو فقیرترین کشورهای دنیا به حساب می‌آمد. در سال ۱۹۶۰ میلادی سرانهٔ تولید ناخالص داخلی کره جنوبی ۷۹ دلار بود که در همان زمان پایین‌تر از برخی کشورهای جنوب آفریقا بوده‌است. رشد بخش صنعت اصلی‌ترین محرک رشد اقتصادی این کشور شد. در سال ۱۹۸۶ صنایع تولیدی تقریباً ۳۰٪ از تولید ناخالص داخلی کره را تأمین می‌کردند و ۲۵٪ از نیروی کار این کشور را به کار گرفته بودند. مشوق‌های دولتی و کمک‌های خارجی باعث شد تا صنعتگران سئول با سرعت
و کمک‌های خارجی باعث شد تا صنعتگران سئول با سرعت زیاد فناوری‌های نوین را جایگزین تأسیسات کهنه کنند. این مسئله باعث شد تا تولید کالاها (به خصوص آن‌ها که قرار بود به بازارهای خارجی صادر شوند) افزایش یافته و درآمدهای حاصل از آن صرف گسترش بیشتر همان صنایع شود. در نتیجه صنعت باعث تغییر دورنمای کشور شد و میلیون‌ها کره‌ای را به مراکز صنعتی در شهرها کشاند. رکود ۱۹۸۹ کره جنوبی که بواسطهٔ کاهش صادرات و سفارش‌های خارجی ایجاد شده بود موجب نگرانی صنعت‌گران گردید. تحلیلگران وزارت تجارت و صنعت بر این باور بودند که عملکرد
وزارت تجارت و صنعت بر این باور بودند که عملکرد ضعیف صادراتی کره جنوبی به خاطر مشکلات ساختاری است که در اقتصاد کشور وجود دارد. این مشکلات عبارت بودند از پول ملی قدرتمند، افزایش حقوق و هزینه‌های کارگران، اعتصاب‌های مکرر و نرخ سود بالا. نتیجه این شد که موجودی کارخانه‌های الکترونیکی، خودروسازی، پارچه‌بافی و کارگاه‌هایی که قطعات کوچکتر را تولید می‌کردند افزایش پیدا کرد و میزان تولید آن‌ها به شدت کاهش یافت. برای حل این مشکل صنعتگران به سیستم‌های خودکارسازی روی آوردند تا تکیه به نیروی کار را کاهش دهند و تولید را
تا تکیه به نیروی کار را کاهش دهند و تولید را بدون تکیه به کارگران، بیشتر کنند. بدین شیوه آن‌ها می‌توانستند رقابت‌پذیری را افزایش دهند. تخمین زده می‌شد که بیش از دو سوم از صنعتگران کره‌ای بیش از نیمی از دارایی‌های خود را صرف اتوماسیون کردند. رشد سریع دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۸۰. تولید ناخالص داخلی واقعی کره جنوبی در سال ۱۹۶۲ برابر با ۲٫۷ میلیارد دلار بود و در ۱۹۸۹ به ۲۳۰ میلیارد دلار رسید که به‌طور میانگین رشد سالانه‌ای معادل با ۸ درصد را نشان می‌دهد. این رقم در ۲۰۰۶ رکورد یک تریلیون دلار را شکست. سرانه تولید
۲۰۰۶ رکورد یک تریلیون دلار را شکست. سرانه تولید ناخالص داخلی اسمی از ۱۰۳٫۸۸ دلار در ۱۹۶۲ به ۵٬۴۳۸ دلار در ۱۹۸۹ رسید. این عدد در سال ۲۰۰۶ رقم ۲۰٬۰۰۰ دلار را رد کرد. بخش صنعت توانست از سهم ۱۴٫۳٪ از درآمد ناخالص ملی در سال ۱۹۶۲ به ۳۰٫۳٪ در ۱۹۸۷ برسد. حجم داد و ستد کالا از ۴۸۰ میلیون دلار در سال ۱۹۶۲ به ۱۲۷٫۹ میلیارد دلار در ۱۹۹۰ رسید. نسبت پس‌انداز به درآمد ناخالص ملی از ۳٫۳٪ در ۱۹۶۲ به ۳۵٫۸٪ در ۱۹۸۹ رسید. در سال ۱۹۶۵ نرخ رشد کره جنوبی از نرخ رشد کره شمالی در بسیاری از صنایع بالاتر رفت اما درآمد ناخالص ملی آن
از صنایع بالاتر رفت اما درآمد ناخالص ملی آن همچنان از همسایه شمالی پایین‌تر بود. در کره گسترش صادرات از طریق بازار آزاد انجام نگرفت بلکه با برنامه ریزی دولتی انجام شد. غالب اقتصاددانان ملی کردن بخش بانکی را به عنوان مهمترین عامل در معجزه اقتصادی کره مورد تاکید قرار داده اند. علاوه بر این دولت با کنترل نحوه تخصیص وام های بانکی به طور ضمنی از سپرده گذاران مالیات می گرفت و پول دریافت شده را برای سرمایه گذاری به طرف بخش های مورد توجه خود به جریان می انداخت. این نقش مداخله گرایانه دولت کره جنوبی را بانک جهانی
نقش مداخله گرایانه دولت کره جنوبی را بانک جهانی در گزارش خود در سال ۱۹۸۹ مورد تصریح قرار داده است. مهم‌ترین دلیل رشد صنعتی‌سازی کره جنوبی اتخاذ راهبرد نگاه به خارج در اوایل دهه ۱۹۶۰ بود. این راهبرد در آن زمان مناسب بود چون کره جنوبی از فقر منابع طبیعی، پس‌انداز اندک و بازار کوچک داخلی رنج می‌برد. راهبرد جدید باعث شد تا رشد اقتصادی در سایهٔ صادرات کالاهایی که متکی به نیروی کار ارزان بودند و کره جنوبی در تولید آن‌ها مزیت نسبی داشت رشد یابد. ابتکار عمل دولت نقش اساسی در این فرایند داشت. دولت کره جنوبی با
نقش اساسی در این فرایند داشت. دولت کره جنوبی با تشویق صنعتگران به صادرات باعث شد تا شرکت‌های کره‌ای انگیزهٔ لازم برای بکارگیری فناوری‌های نوین را بدست آورند و بهره‌وری تولیدی خود را افزایش دهند تا بتوانند در بازار جهانی به رقابت با حریفان مقتدر بپردازند. کارخانه‌های کره‌ای می‌توانستند با رعایت آیین‌نامه‌ها و خواسته‌های دولت از جوایز و امتیازات یارانه‌ای و سرمایه‌ای برخوردار شوند و بدین ترتیب می‌توانستند در بازارهای جهانی با سایرین رقابت کنند. همچنین ورود سرمایهٔ خارجی به کره جنوبی به شدت مورد حمایت دولت
سرمایهٔ خارجی به کره جنوبی به شدت مورد حمایت دولت قرار می‌گرفت تا بدین شیوه کمبود پس‌انداز در کشور جبران شود. کره جنوبی با این روش بود که توانست صادرات خود را افزایش دهد و بعداً به درآمد بالا دست یابد. تأکید بر توسعهٔ بخش صنعتی و راهبرد صادرات‌محور سئول باعث شد تا بخش روستایی نسبتاً عقب‌مانده باقی بماند. در این زمان صنایع فولاد و کشتی‌سازی بیش از سایر صنایع به توسعهٔ اقتصادی کره جنوبی کمک کردند. به غیر از صنعت معدن‌کاری بیشتر صنایع در شهرهای شمال غربی و جنوب شرقی متمرکز بودند. اکثر صنایع سنگین کره در جنوب
شرقی متمرکز بودند. اکثر صنایع سنگین کره در جنوب کشور قرار داشتند. کارخانه‌های سئول بیش از ۲۵٪ از کل ارزش‌افزودهٔ بخش صنعت را در سال ۱۹۷۸ تأمین می‌کردند. البته اگر کارخانه‌هایی که کل استان گیونگی-دو یعنی استانی که سئول در آن قرار دارد را به حساب آوریم، ۴۶٪ از کالاهای تولیدی کره جنوبی در آن سال در این منطقه تولید شده‌است. کارخانه‌های سئول و استان گیونگی-دو ۴۸٪ از کارگران ۲٫۱ میلیون نفری کارخانه‌های کره را به کار گرفته بودند. از این رو افزایش تبعیض درآمدی میان بخش‌های صنعتی و کشاورزی کره شمالی در میانه‌های
بخش‌های صنعتی و کشاورزی کره شمالی در میانه‌های دهه ۱۹۷۰ به یکی از مشکلات جدی کره جنوبی تبدیل شد. با وجود تلاش‌های دولت برای افزایش درآمد مزارع و کیفیت زندگی روستاییان، این تبعیض همچنان به عنوان یکی از مشکلات این کشور وجود دارد. دولت کره جنوبی در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی سیاست پولی محافظه‌کارانه و اقدامات مالی سخت‌گیرانه‌ای برای کنترل تورم اتخاذ و پیاده کرد. رشد عرضه پول از ۳۰٪ در دهه ۱۹۷۰ به ۱۵٪ کاهش یافت. حتی دولت برای مدت کمی بودجه خود را افزایش نداد. دخالت دولت در اقتصاد به شدت کاهش پیدا کرد و سیاست‌های
دولت در اقتصاد به شدت کاهش پیدا کرد و سیاست‌های مربوط به واردات و سرمایه‌گذاری خارجی لیبرالیزه شد تا رقابت افزایش پیدا کند. دولت برای کاهش نابرابری میان شهرها و روستاها اقدام به سرمایه‌گذاری در بخش عمومی کرد. این بخش‌های شامل جاده‌ها، امکانات ارتباطی و ماشینی کردن مزارع بود. اقداماتی که در اوایل این دهه صورت گرفت با بهبود چشمگیر اقتصاد جهانی همراه شد و بدین ترتیب به اقتصاد کره جنوبی کمک کرد تا فرصت‌های از دست رفته در اواخر دهه ۱۹۸۰ را بازیابد. کره جنوبی توانست میان سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ به رشد واقعی ۹٫۲٪
میان سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ به رشد واقعی ۹٫۲٪ برسد و میان سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ به رشد ۱۲٫۵٪ رسیده بود. در آن زمان تورم دورقمی دههٔ ۱۹۷۰ مهار شده بود. میان سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ تورم عمده‌فروشی به‌طور میانگین به ۲٫۱٪ در سال رسید و قیمت کالاها سالانه ۴٫۷٪ افزایش می‌یافت. دولت کره در ۱۹۸۶ توانست برای نخستین بار به مازاد تراز پرداخت چشمگیری به میزان ۷٫۷ میلیارد دلار دست یابد. این عدد در ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ به ۱۱٫۴ میلیارد دلار بالغ شد. این پیشرفت به دولت کره جنوبی اجازه داد تا از حجم بدهی‌های خارجی بکاهد. این در حالی بود