payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۳۹۲ (نوامبر ۲۰۱۳) در ژنو سوئیس به دست آمد، ایران با تعلیق غنی‌سازی ۲۰ درصدی موافقت کرد. غنی‌سازی تا سقف ۵ درصدی در این توافق مورد پذیرش ایران و گروه ۱+۵ قرار گرفت. شش قدرت جهانی می‌خواهند که تعلیق غنی‌سازی اورانیوم ۲۰ درصدی همچنان برای مدتی که گفته شده بیشتر از ۱۰ سال است ادامه داشته باشد و ایران هم می‌گوید که سوخت مورد نیاز رآکتور تحقیقاتی تهران را که اورانیوم ۲۰ درصدی احتیاج دارد، پیش از این به‌طور کافی تولید کرده‌است اما تعلیق طولانی مدت را نمی‌پذیرد. بر اساس توافق ژنو ایران موافقت کرد که ذخیره
بر اساس توافق ژنو ایران موافقت کرد که ذخیره اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده خود را به میزان ۵ درصدی رقیق کند. مطابق تصدیق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ایران ذخیره اورانیوم خود را مطابق توافق ژنو کاهش داده‌است. کاهش ذخیره اورانیوم ۵ درصدی از جمله موضوعاتی است که در حال حاضر دربارهٔ آن مذاکره می‌شود. علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، اوایل تابستان سال ۹۳ در جمع مسئولان دولتی برای نخستین بار به‌طور مشخص با ارائه اعداد و ارقام، جزئیات برنامه ایران در به‌کارگیری سانتریفوژها را اعلام کرد و گفت «مسئولان ما می‌گویند
را اعلام کرد و گفت «مسئولان ما می‌گویند ما به ۱۹۰ هزار سو نیاز داریم. ممکن است این نیاز مال امسال و دو سال دیگر و پنج سال دیگر نباشد، اما این نیاز قطعی کشور است.» سو (SWU)، عبارتی که خامنه‌ای به آن اشاره کرد به عنوان واحد کار جداسازی شناخته می‌شود که بازتاب‌دهنده ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم توسط واحدهای سانتریفیوژ است. توان دستگاه‌های نسل اول سانتریفیوژ ایران یا IR-۱ در گزارش‌های مختلف حدود یک سو برآورد شده‌است. به این معنا که برای رسیدن به معادل ۱۹۰ هزار سو، حدود ۱۹۰ هزار سانتریفیوژ نسل قدیم (IR-۱) لازم است.
۱۹۰ هزار سانتریفیوژ نسل قدیم (IR-۱) لازم است. اما به گفته عباس عراقچی از مذاکره کنندگان ارشد ایران رقم مورد نظر آمریکا تا حدود ۴ هزار سانتریفیوژ است. تأسیسات هسته‌ای نطنز و مرکز هسته‌ای فردو دو مرکز غنی‌سازی اورانیوم در ایران به حساب می‌آید. پس از تهدید مکرر آمریکا و تهدید ضمنی اسرائیل به احتمال حمله نظامی به تأسیسات هسته‌ای نطنز، ایران مرکز هسته‌ای فردو را در دل کوه‌های استان قم ساخته و آن را به اصلی‌ترین مرکز غنی‌سازی اورانیوم در ایران تبدیل کرده‌است. گروه ۱+۵ خواستار تغییر کاربری مرکز هسته‌ای فردو به
۱+۵ خواستار تغییر کاربری مرکز هسته‌ای فردو به محل تحقیق و توسعه و انتقال ماشین‌های مشغول غنی‌سازی اورانیوم به نطنز است. علی خامنه‌ای در سخنرانی اوایل تابستان ۹۳ گفته بود که «یکی دیگر از موارد مهم که طرف مقابل تکیه و حساسیت زیادی دارد، حفظ تشکیلاتی است که تخریب آن‌ها برای دشمن امکان‌پذیر نیست. آن‌ها در مورد تأسیسات فردو می‌گویند، چون این تأسیسات قابل دسترسی و ضربه زدن نیست، بنابراین باید تعطیل شود که این سخن، خنده‌آور است.» ایران می‌گوید برنامه تحقیق و توسعه‌ای برای بهبود کیفیت سانتریفوژها و توان غنی‌سازی
برای بهبود کیفیت سانتریفوژها و توان غنی‌سازی اورانیوم دارد که در حال اجرا است. علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران سال ۹۲ در فاصله توافق ژنو و اجرای آن گفته بود که بهترین بخش توافق ژنو بخش مربوط به تحقیق و توسعه بوده‌است که در تفاهم‌نامه بدون محدودیت آمده‌است. هدف از ایجاد محدودیت در برنامه تحقیق و توسعه ایران، ایجاد زمان گریز اتمی است. زمانِ گریز اصطلاحی است که برای مدت زمان لازم جهت غنی‌سازی برای رسیدن به یک بمب هسته‌ای به کار می‌رود. برای بازیافت اورانیوم از سوخت اتمی مصرف شده در رآکتور از
اورانیوم از سوخت اتمی مصرف شده در رآکتور از عملیات شیمیایی موسوم به بازفرآوری استفاده می‌شود. در این عملیات، ابتدا پوسته فلزی میله‌های سوخت مصرف شده را جدا می‌سازند و سپس آن‌ها را در داخل اسید نیتریک داغ حل می‌کنند. در نتیجه این عملیات، ۱درصد پلوتونیوم، ۳درصد مواد زائد به شدت رادیواکتیو و ۹۶درصد اورانیوم به دست می‌آید که دوباره می‌توان آن را در رآکتور به مصرف رساند. رآکتورهای نظامی این کار را به‌طور بسیار مؤثرتری انجام می‌دهند. راکتور و تأسیسات بازفرآوری مورد نیاز برای تولید پلوتونیوم را می‌توان به‌طور
مورد نیاز برای تولید پلوتونیوم را می‌توان به‌طور پنهانی در داخل ساختمان‌های معمولی جاسازی کرد. به همین دلیل، تولید پلوتونیوم به این طریق برای هر کشوری که بخواهد به‌طور پنهانی تسلیحات اتمی تولید کند گزینه مطلوبی خواهد بود. کشورهای گروه ۱+۵ خواهان محدودیت ایران در بازفرآوری اورانیوم استفاده شده هستند. ایران می‌گوید به دلیل اینکه ماهیت برنامه اتمی اش صلح‌آمیز است، مشکلی برای رفع نگرانی‌های بین‌المللی در این زمینه ندارد. راکتور آب سنگین اراک که پلوتونیوم تولیدی آن کاربرد دوگانه از جمله در سلاح‌های اتمی دارد،
آن کاربرد دوگانه از جمله در سلاح‌های اتمی دارد، همواره از موضوعات مورد نگرانی کشورهای مذاکره‌کننده با ایران بر سر برنامه اتمی بوده‌است. مجتمع آب سنگین اراک در ۱۹۰ کیلومتری جنوب غربی تهران واقع شده‌است و ایران می‌گوید حاضر به تبدیل آن به آب سبک نیست و این موضوع را خط قرمز می‌داند. با این همه علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران گفته این رآکتور باز طراحی می‌شود و هدف از این باز طراحی هم کاهش میزان تولید پلوتونیوم آن و رفع نگرانی‌ها در این باره است. اجرای موقت پروتکل الحاقی به معاهده منع گسترش
است. اجرای موقت پروتکل الحاقی به معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی (ان پی تی) از ابتدای طرح پرونده اتمی ایران مورد درخواست کشورهای غربی بوده‌است. این پروتکل بازدیدهای سرزده بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را ممکن می‌کند. از جمله دیگر درخواست‌هایی که فراتر از معاهده ان پی تی است، اجرای بند ۳٫۱ توافقنامه جانبی اصلاح شده از آئین‌نامه اجرایی پادمان آژانس است که بر اساس آن کشورها باید هر تصمیمی برای ساختن تأسیسات اتمی جدید را پیش از شروع به اطلاع آژانس برسانند در حالی که بر اساس معاهده ان پی تی اطلاع این موضوع
حالی که بر اساس معاهده ان پی تی اطلاع این موضوع به آژانس شش ماه پیش از وارد کردن مواد اتمی به ساختمان یا تأسیسات لزومی ندارد. ایران اجرای هردوی این خواست‌ها را پس از ارسال پرونده اش به شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآورد. مقایسه مذاکره کنندگان ارشد اتمی ایران. این جدول مقایسه‌ای بین کارنامه ۱۲ ساله حسن روحانی، علی لاریجانی، سعید جلیلی و محمدجواد ظریف مذاکره کنندگان ارشد اتمی ایران از شروع گفتگوهای اتمی تا پایان آن است.
پرَکسیدِکی ( ; Greek: "Πραξιδίκη") که با نام ژوپیتر XXVII نیز خوانده می‌شود، یکی از قمرهای نامنظم و مخالف گرد مشتری است. این قمر به وسیله تیمی از منجمان دانشگاه هاوایی به سرپرستی اسکات اس.شپرد در سال ۲۰۰۰ میلادی کشف شد. این گروه برای آن نام موقت اس/۲۰۰۰ جی ۷ را در نظر گرفتند این قمر با مدار ۲۰٬۸۲۴ میلیون کیلومتر هر ۶۱۳٫۹۰۴ روز زمینی، یک بار به دور مشتری می‌چرخد. انحراف آن ۱۴۴ درجه نسبت به دائرةالبروج است. (۱۴۳ درجه نسبت به استوای مشتری) و خروج از مرکز مدار آن ۰٫۱۸۴۰ است. در ماه اوت سال ۲۰۰۳ نام این قمر به
آن ۰٫۱۸۴۰ است. در ماه اوت سال ۲۰۰۳ نام این قمر به نام پرَکسیدِکی، الهه مجازات در اساطیر یونانی نامگذاری شد.برجیس نام دیگراین سیاره است به معنای سرخ یاابلیس. این قمر به گروه اننکه تعلق دارد و عقیده بر این است که از باقیمانده‌های سیارکی است که به دور خورشید می‌چرخیده است. با داشتن قطر تقریبی ۷ کیلومتر بعد از خود اننکه دومین عضو بزرگ گروه است. (سپیدایی فرضی ۰٫۰۴) قمر به رنگ خاکستری (شاخص رنگ B-V=۰٫۷۷، R-V= ۰٫۳۴) از نوع سیارک سی دیده می‌شود.
بخاراییان سیبری (در زبان محلی:"بخارایی"، به روسی: "Бухарцы" "بوخارچی") از گروه‌های قومی سیبری هستند. ایشان از بازماندگان بازرگانانی هستند که از سدهٔ دهم هجری و از خانات بخارا به این سرزمین آمده‌اند و مسلمان و حنفی مذهب‌اند. مهاجرت بخاراییان به این سرزمین در نتیجهٔ تجارت و مبادلات اقتصادی فعال میان امیرنشین بخارا و سیبریه صورت پذیرفته‌است؛ چنانچه از اینجا و از طریق رود ایرتیش و دیگر رودهای قابل قایقرانی کالاهایی چون چرم، خز و ماهی را به فرارود می‌بردند و در مقابل کاغذ، میوهٔ خشک و مصنوعات فلزی و کالاهای
در مقابل کاغذ، میوهٔ خشک و مصنوعات فلزی و کالاهای زینتی را. بخاراییان با تاتارهای سیبری درآمیخته‌اند و به گویش محلی تاتار صحبت می‌کنند با این حال در زبان ایشان تعداد زیادی واژه فارسی وجود دارد. نام این مردم از شهر تاجیک‌نشین بخارا در جمهوری ازبکستان امروزی آمده‌است. روس‌ها به‌طور کلی تمامی کاروان‌هایی را که از آسیای میانه می‌آمدند را، فارغ از اصالت و تبار، بخارایی می‌نامیدند و تصور درستی از جغرافیا و مردم آن منطقه نداشتند. از آنجا که بخارایی‌های مسلمان سیبری در روسیه از مزایا و امتیازات قانونی برخوردار
در روسیه از مزایا و امتیازات قانونی برخوردار بودند، تاتارهای بارابا گاهی خود را از آن‌ها جا می‌زدند. جمعیت. در سرشماری در سال ۱۹۲۶، تعداد بخاراییان سیبری ۲۳٬۷۰۰ تن اعلام شد که عمدتاً در توبولسک، تارا و تیومن ساکن بودند. در تیومن یک رایون وجود دارد که رسماً "بخارایی‌نشین" (به روسی: Бухарская слобода) نامیده شده‌است. چندین سکونت‌گاه در استان اومسک نیز توسط بخارایی‌ها ایجاد شده‌است.
تقی رستگار مقدم (متولد ۲۸ بهمن ۱۳۳۸ در قم) نظامی ایرانی بود که مسئولیت واحد آموزش و تاکتیک لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله را در جنگ ایران و عراق بر عهده داشت. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. رستگار مقدم پس از پیروزی انقلاب برای مقابله با غائله کردستان راهی غرب کشور شد. در کردستان با احمد متوسلیان آشنا شد. وی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. رستگار مقدم و احمد متوسلیان بعد از فتح خرمشهر یکی از چند فرمانده‌ای بودند که در یک جلسه خصوصی از چگونگی فتح خرمشهر گزارشی به سید
یک جلسه خصوصی از چگونگی فتح خرمشهر گزارشی به سید روح‌الله خمینی ارائه دادند. زندگی. محمد تقی رستگار مقدم در بهمن ماه سال ١۳۳۸ درقم و در خانواده ای مذهبی متولد شد. تحصیلات خود را در زادگاهش به پایان رساند و به همراه مردم در فعالیتهای سیاسی نقش ایفا کرد. پس از پیروزی انقلاب برای مبارزه با شورش کردها به مریوان و بانه رفت. در آنجا بود که با احمد متوسلیان آشنا شد و در عملیاتهای محمد رسول الله، فتح المبین و الی بیت المقدس در کنار او حضور داشت. رستگارمقدم پس از تشکیل لشکر ۲۷ محمد رسول اللّه، توسط احمد متوسلیان
تشکیل لشکر ۲۷ محمد رسول اللّه، توسط احمد متوسلیان مسئول واحد آموزش تاکتیک لشکر۲۷ محمد رسول اللّه شد. ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر سال ۱۳۶۱، رستگار مقدم به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله کاظم اخوان خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا و سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان راهی لبنان شدند. آنها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست‌ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شدند. سمیر جعجع یکی از
نقطه نامعلومی انتقال داده شدند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان‌های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده‌اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته‌اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می‌نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزاد سازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می‌کند و می‌نویسد: به گفته مرکز انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری
ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت اسرائیل می‌باشند.» حسین دهقان وزیر دفاع اسبق ایران در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات‌های ربوده شدهٔ ایرانی زنده‌اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن‌آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی خبر داده بود. کمین ژوئیه ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری
ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده‌است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
امامزاده طاهر و منصور امامزاده‌ای است در کاشان. به باور اهالی محل نسب این دو تن به امام موسی کاظم می‌رسد، ولی در هیچ‌یکی از کتاب‌های معتبر نامی از طاهر و منصور به عنوان فرزندان امام هفتم یاد نشده است و همچنین به آمدن هیچ‌یک از هیجده پسر آن امام به کاشان اشاره‌ای نشده است. این امامزاده دارای گنبد و گلدستهٔ فیروزه‌ای و ضریح چوبی مشبک است. بر روی در امامزاده پس از نام دوازده امام، تاریخ به پایان رسیدن بنا به سال ۹۴۳ هجری نوشته شده است. اطراف گور پیشتر با کاشی‌های نفیس پوشیده شده بود اما در خلال پنجاه شصت سال
نفیس پوشیده شده بود اما در خلال پنجاه شصت سال گذشته ظاهراً به عنوان بهسازی آنها را برای مصارف تعمیرات فروخته‌اند.
کاظم اخوان علاف(۱۳۳۸ در مشهد)، خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا بود. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. با شروع جنگ وی به ستاد جنگ‌های نامنظم پیوست. وی در کنار مصطفی چمران در بیش از هفتاد عملیات و نبرد خطرناک به عنوان یک عکاس رزمنده با دوربین عکاسی و فیلمبرداری حاضر بود. وی در اولین نمایشگاه بزرگ عکس جنگ در سومین سالگرد انقلاب که در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، و در آن ۷۵ عکاس حرفه‌ای و آماتور شرکت داشتند، مقام اول را کسب کرد. همچنین تعدادی از آثار اخوان در ویژه نامه‌ها منتشر و
تعدادی از آثار اخوان در ویژه نامه‌ها منتشر و توسط ستاد تبلیغات جنگ در ۲۲ بهمن ۱۳۶۱ که حاصل کار عکاسان حرفه‌ای جنگ ایران و عراق بود، چاپ شد. در کتاب «دفاع علیه تعرض» بیشترین عکس‌ها مربوط به کاظم اخوان دیده می‌شود. ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر ۱۳۶۱، اخوان به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله، تقی رستگار مقدم و سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان راهی لبنان شدند. آنها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای
عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست‌ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شدند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان‌های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده‌اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته‌اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می‌نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزاد سازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می‌کند: به گفته مرکز اسناد
ایالات متحده- اشاره می‌کند: به گفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آنها در اسارت رژیم صهیونیستی می‌باشند.» حسین دهقان (وزیر اسبق دفاع ایران) در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات‌های ربوده شدهٔ ایرانی زنده‌اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن‌آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی خبر داده بود. کمین ژوئیه ۸۲. "حمید
ایرانی خبر داده بود. کمین ژوئیه ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین ژوئیه ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده‌است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
تصویرسازی گرافیکی به مجموعهٔ روش‌هایی گفته می‌شود که برای رسم اجسام سه‌بعدی در فضای دوبعدی (روی صفحه) به کار می‌روند. برای نمونه تصویر ارتوگرافیک، تصویر مایل، تصویر پرسپکتیو و تصویر آگزنومتریک از بر اساس روش‌های تعریف‌شدهٔ تصویرسازی حاصل می‌شوند. طبقه‌بندی روش‌های مختلف تصویرسازی بر اساس دید ناظر نسبت به جسم و چگونگی قرارگرفتن صفحهٔ تصویر (که بین ناظر و جسم قرار می‌گیرد) انجام می‌شود. در تصویرسازی‌های ارتوگرافیک، مایل و آگزنومتریک که از دسته تصاویر موازی هستند، فرض بر این است که ناظر در فاصلهٔ بی‌نهایت از
فرض بر این است که ناظر در فاصلهٔ بی‌نهایت از جسم قرار دارد که این گفته معادل است با موازی‌بودن خطوط دید ناظر و عمود بودنشان بر صفحهٔ تصویر. نتیجهٔ این فرض این است که کلیهٔ خطوطی که در جسم با هم موازی هستند، در تصویر نیز با هم موازی خواهند ماند که البته این موضوع خلاف دید طبیعی انسان است، اما در عوض نسبت اندازه‌های روی تصویر ثابت باقی می‌مانند و برای اندازه‌گیری مناسب هستند. در مقابل تصاویر موازی، تصاویر پرسپکتیو قرار دارند که ناظر در آن‌ها در فاصله‌ای معین فرض می‌شود و به گونه‌ای رسم می‌شوند که با دید
فرض می‌شود و به گونه‌ای رسم می‌شوند که با دید واقعی انسان از اشیاء همخوانی بیشتری دارند. خطوط دید ناظر در این تصاویر در یک نقطه متمرکز می‌شود و در نتیجه اجسام دوردست‌تر کوچک‌تر به نظر می‌رسند.
سید محسن موسوی (زاده ۱ فروردین ۱۳۳۵ در تهران - ربوده شده ۱۴ تیر ۱۳۶۱ در لبنان) دیپلمات ایرانی و کاردار سفارت ایران در بیروت بود. وی یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. سال‌های اولیه زندگی. موسوی در۱۵ سالگی موفق به اخذ مدرک دیپلم شد و بلافاصله در رشته برق دانشگاه تهران پذیرفته شد. فشارهای ساواک سبب شد که وی در سال ۱۳۵۶ به همراه همسر و برادر خود راهی آمریکا شود. وی در آمریکا به مبارزات خود علیه حکومت پهلوی ادامه داد. فعالیت‌های شامل بحث و گفتگو در مورد انقلاب، مبارزات، تکلیف انسان در
و گفتگو در مورد انقلاب، مبارزات، تکلیف انسان در دنیا و آخرت و تحلیل مواضع کمونیست‌ها بود. در همین زمان «مجاهدین خلق» هم در حال جذب دانشجویان بودند. سید موسوی در مورد آن‌ها می‌گفت: «اینها اسلام و کمونیسم را قاطی کرده‌اند و به خورد مردم می‌دهند.» با پیروزی انقلاب وی در اردیبهشت ۱۳۵۸ به ایران بازگشت و در حراست فرودگاه مشغول به کار شد. وی در همان سال، تحت پوشش یک گروه دانشجویی به دعوت شیعیان لبنان و دکتر مصطفی چمران و بنا به دستور روح‌الله خمینی رهسپار لبنان شد. ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان
ربوده شدن. به دنبال محاصره سفارت ایران در لبنان در ۱۴ تیر سال ۱۳۶۱، موسوی به همراه احمد متوسلیان فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله، کاظم اخوان خبرنگار و عکاس خبرگزاری ایرنا و تقی رستگار مقدم راهی سوریه و لبنان شدند. به روایت منصور کوچک محسنی، پاسدار و از دستیاران متوسلیان در لبنان، متوسلیان با توجه به نقش عمده‌اش در آزادسازی خرمشهر، تنها چند هفته پس از آزادسازی خرمشهر در راس گروهی از سپاه پاسداران (به همراه گروهی از ارتش ایران) به سوریه اعزام شده بود. پس از آنکه متوسلیان گروه‌های مختلفی که بعداً حزب‌الله
آنکه متوسلیان گروه‌های مختلفی که بعداً حزب‌الله لبنان را تشکیل دادند هماهنگ می‌کند، با توجه به اصرار روح‌الله خمینی رهبر وقت ایران به محدود کردن مداخله سپاه در لبنان و تمرکز نیروهای نظامی ایران بر جنگ با عراق، قرار بر این شد که متوسلیان به ایران بازگردد. پس از پایان جلسه ای در ۱۳ تیر در بعلبک لبنان که در آن بازگشت متوسلیان به اطلاع گروه‌های لبنانی رسانده می‌شود، سید محسن موسوی، کاردار سفارت ایران در بیروت، با توجه به اتمام مأموریت متوسلیان و تصمیم او به بازگشت در روز سه شنبه [۱۵ تیر ۱۳۶۱]، پیشنهاد می‌کند
در روز سه شنبه [۱۵ تیر ۱۳۶۱]، پیشنهاد می‌کند که متوسلیان با او و با استفاده از خودرو سفارت تا بیروت برود و دوری بزند و در پایان هم گزارشی برای رهبر ایران یا شخص دیگری تهیه کند. در نهایت قرار می‌شود که متوسلیان ۸ صبح ۱۴ تیر بعلبک را به مقصد بیروت ترک کند. حوالی ۲ بعد از ظهر خبر دستگیری متوسلیان و همراهانش به گروه ایرانی می‌رسد. آن‌ها در پست بازرسی برباره توسط عناصر شبه نظامی متحد اسرائیل، موسوم به نیروهای لبنانی فالانژیست‌ها دستگیر و به نقطه نامعلومی انتقال داده شده بودند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها
داده شده بودند. سمیر جعجع یکی از رهبران فالانژها پس از آزادی از زندان اعتراف کرد که گروگان‌های ایرانی به نیروهای وی تحویل داده شده و سپس توسط آنان کشته شده‌اند ولیکن مقامات ایرانی این ادعا را مشکوک دانسته‌اند. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۷ خود می‌نویسد: وی در خاطرات سال ۱۳۶۹ در جریان کمک به آزادسازی گروگانهای آمریکایی در لبنان به پیامی از جرج بوش -رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده- اشاره می‌کند و می‌نویسد: به گفته مرکز اسناد انقلاب اسلامی «اگرچه ابتدا گفته می‌شد که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران
که سید محسن موسوی کاردار جمهوری اسلامی ایران در بیروت و همراهانش کشته شده‌اند؛ اما شواهد و مدارک موجود، حاکی از آن است که آن‌ها در اسارت رژیم صهیونیستی می‌باشند.» حسین دهقان (وزیر دفاع ایران) در سوم خرداد ۱۳۹۵ خبر داد احمد متوسلیان و دیپلمات‌های ربوده شدهٔ ایرانی زنده‌اند و در اسارت اسرائیل هستند. پیش از این نیز غضنفر رکن‌آبادی سفیر اسبق ایران در لبنان از زنده بودن دیپلمات‌های ایرانی خبر داده بود. کمین جولای ۸۲. "حمید داودآبادی" کتابی با نام "کمین جولای ۸۲" نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری چهار دیپلمات
نوشته که روزشمار ربع قرن گروگان‌گیری چهار دیپلمات ایرانی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ است که به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است. نویسنده در این کتاب تلاش کرده‌است تا روزشماری از کلیه اخبار و وقایع اتفاق افتاده از ۱۴ تیر ۱۳۶۱ (چهارم ژوئیه ۱۹۸۲ - روز ربوده شدن چهار دیپلمات) تا تابستان ۱۳۸۴ را گردآوری نماید.
سگ سرآبی یا ماستیف ایرانی یک نژاد سگ نگهبان دام که مبدأ آن شهرستان سرآب در استان آذربایجان شرقی ایران است. ماستیف سرآبی آرام، کنترل شده، مستقل، قدرتمند و محافظ است. این نژاد یکی از قدیمی‌ترین و یکی از بهترین نژادهای سگ بومی در ایران محسوب می‌شود. وزن این نژاد در نرها بین ۷۰ الی ۱۰۰ کیلوگرم و ماده‌ها ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم است، ارتفاع جنس نر بین ۷۰ تا ۱۱۰ سانتی‌متر و ماده‌ها بین۶۵ تا ۸۵ سانتی‌متر است. زادگاه اصلی این نژاد درشت اندام در شهرستان سرآب است. از این سگ بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان استفاده می‌شود.
بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان استفاده می‌شود. سگ سرآبی در مواجه با هر تهدیدی بسیار شجاع و بی‌باک بوده. سگ‌های سرآبی تربیت پذیر و کاملاً مطیع صاحبان خود هستند. با افراد خانواده مهربان و صمیمی هستند ولی با مشاهده غریبه یا خطر به شدت تهاجمی می‌شوند سگ‌های سرآبی هوشمندی بالایی دارند اما فرمان‌هایی که برخلاف منطق آن‌ها باشد را نمی‌پذیرند چرا که شخصیت‌های خودسالاری دارند. طول عمر این سگ‌ها در شرایط مناسب بین ۱۲ تا ۱۵ سال است که معمولاً از ۱۴ ماهگی به بعد به بلوغ می‌رسند. این نژاد بسیار عضلانی است و برای
به بلوغ می‌رسند. این نژاد بسیار عضلانی است و برای حفاظت از ویلا باغ جاهای بزرگ و… استفاده می‌شود. از ویژگی‌های بارز این سگ می‌توان به پوست کلفت آن اشاره کرد که برای سگ چوپان بودن بسیار خوب است زیرا دندان و چنگال هر حیوانی مثل خرس هم نمی‌تواند به راحتی به آن نفوذ کند و زخمی کند و یک ویژگی دیگر که این نژاد را با دیگر نژادها متمایز کرده این است که در تغییر محیط و آب و هوا هیچ تغییراتی در روحیه و استقامت بدنی آن‌ها رخ نمی‌دهد این نژاد بسیار هوشیار است و همیشه آماده حمله به هر تهدیدی است این سگ‌ها در عشایرها و
حمله به هر تهدیدی است این سگ‌ها در عشایرها و کوچ نشینان بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. سگ سرآبی از معروف‌ترین نژادهای سگ در ایران است؛ اخیراً در کشورهای انگلیس و آمریکا تعدادی از این گونه سگ‌ها مشاهده شده که بیانگر محبوبیت آن در سطح جهانی است. در مناطق مختلف به خصوص در شمال و شمال غربی، از سگ سرآبی به عنوان نگهبان اماکن و دام‌ها استفاده می‌شود. تاریخچه. سگ سرآبی یکی از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین نژادهای موجود در جهان است. اکثر شاهان ایرانی به این نژاد تنومند علاقه وافری داشته چرا که شجاع، وفادار و مقابل
علاقه وافری داشته چرا که شجاع، وفادار و مقابل تهدیدات بسیار خشن بودند. علاقه هخامنشیان به این نژاد آنقدر زیاد بوده که حتی مجسمه آن را ساخته‌اند این مجسمه در آپادانای تخت جمشید کشف شده که در حال حاضر در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود. توضیحات. سگ سرآبی با استخوان‌های سنگین با سر بسیار بزرگ. پوزه آن‌ها پهن نه خیلی بلند و نه خیلی کوتاه است. دارای لب‌های نسبتاً آویزان می‌باشد. پرشین ماستیف همانند کردیش ماستیف و آلابایی جزو نژاد سگ‌های ماستیف می‌باشند اما کوتاه‌تر و با رنگ خاکی می‌باشند. پشت آن‌ها صاف است پاها
و با رنگ خاکی می‌باشند. پشت آن‌ها صاف است پاها استخوانی سنگین دارند دم شان کلفت بلند و داسی شکل است. سگ سرآبی ایرانی معمولاً در سایه‌های قهوه ای با ماسک مشکی و به رنگ مشکی یکدست عرضه می‌شود. گاهی رنگ سفید روی سینه نیز مشاهده می‌شود. خلق و خو. سگ سرآبی نگهبان دام و دارایی است. این نژاد با بدنی غول پیکر، سر بزرگ و نیروی تهاجمی قدرتمند. بسیار به صاحبش وفادار است و نسبت به غریبه‌ها بیزار است و بسیار کارآمد از دام محافظت می‌کند. هرگاه هر جانور وحشی نزدیک می‌شود، سگ با گوش‌های ایستاده به حالت هشدار می‌رود، دم را
سگ با گوش‌های ایستاده به حالت هشدار می‌رود، دم را با تاز بسیار بلند بالا می‌آورد تا همه را آگاه کند. سگ به‌طور کلی از رویارویی مستقیم اجتناب می‌کند، اما زمانی که مهاجم نزدیک می‌شود، در حالت ترسناک ایستاده است. سرآبی یک انتخاب مناسب برای دامدارانی است که از وجود گرگ‌ها آسیب می‌بینند و رنج می‌کشند چون که عملاً گرگ خاکستری هیچ شانسی در مقابل این نژاد غول‌پیکر ندارد. البته مستنداتی در مورد درگیری سگ سرآبی حتی با خرس نیز وجود دارد چرا که این نژاد بسیار بی‌باک و شجاع بوده و ترسی از چیزی ندارد. شرایط نگهداری. این
بوده و ترسی از چیزی ندارد. شرایط نگهداری. این نژاد برای زندگی آپارتمانی توصیه نمی‌شود. آن‌ها به فضا نیاز دارند و حداقل با یک حیاط بزرگ بهترین توصیه می‌شود. سگ سرآبی ایرانی با پناهگاه مناسب می‌تواند با هر آب و هوایی از دمای بسیار پایین تا گرمای تابستان سازگار شود. منابع. 4.https://baharestanfarm.ir/category/animal-husbandry/dogs-cats/
تصویر مایل یا تصویر اُبلیک نوعی تصویر موازی است که در آن — بر خلاف تصاویر ارتوگرافیک — خطوطی که جسم را به صفحهٔ تصویر متصل می‌کنند بر صفحهٔ تصویر عمود نیستند. سه دستهٔ کلی تصاویر مایل عبارتند از: رسم تصاویر مایل ساده است و این رو در متن‌ها به عنوان روشی سریع جهت نمایش و انتقال اطلاعات زیاد استفاده می‌شوند. اما در محیط‌های حرفه‌ای کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند زیرا حاوی اعوجاج زیاد و تصویر حاصل از برای انسان غیرواقعی است و متقاعدکننده به نظر نمی‌رسد. استفادهٔ اصلی آن‌ها در جایی است که توجه اصلی روی وجه
اصلی آن‌ها در جایی است که توجه اصلی روی وجه روبه‌رویِ جسم باشد و ژرفاها اهمیت چندانی نداشته باشند. نکات رسم. برای تصاویر مایل وجهی از جسم را که حاوی بیشترین اطلاعات است موازی با صفحهٔ تصویر فرض می‌کنند. این کار باعث می‌شود که در این وجه از تصویر نسبت اندازه‌ها حفظ شود. این موضوع به‌ویژه در اجسامی که حاوی اشکال دایره‌ای و منحنی هستند اهمیت بیشتری پیدا می‌کند زیرا اعوجاج تصویر مایل این شکل‌های هندسی در نظر انسان بیشتر است. همچنین باید توجه داشت که محاسبهٔ محل قرارگرفتن زوایا و اشکال نامنظمی که در راستای عمق
قرارگرفتن زوایا و اشکال نامنظمی که در راستای عمق تصویر قرار بگیرند با زحمت بیشتری همراه است. حس ژرفا در تصاویر مایل با در نظر گرفتن زاویهٔ دورشوندگی برای جسم ایجاد می‌شود، این زاویهٔ معمولاً بین ۱۵ تا ۷۵ درجه در نظر گرفته می‌شود زیرا فراتر رفتن از این مقادیر اعوجاج تصویر را بسیار زیاد می‌کند. تصویر کاوالیر. در این نوع تصویرِ مایل، زاویهٔ بین خطوط تصویر و صفحهٔ تصویر ۴۵° است و در نتیجه اندازه‌های خطوطی از جسم که بر صفحهٔ تصویر عمود هستند در تصویر حفظ می‌شود. بر همین اساس در تصاویر کاوالیر می‌توان