payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشد. موقعیت تاریخی. دلیل درگیری این است که برادر بزرگتر عنوان امپراتور غرب را برای خود انتخاب می‌کند و دو برادر کوچک‌تر ولایت وی را نمی‌پذیرند و در منطقهٔ پلن دبوشه (Plaine des Bouchers) در منو (Meinau) با هم بر ضد وی متحد می‌شوند. در ماه ژوئن سال ۸۴۱ جنگ بین سه برادر در فونتنوا آن پویزه (Fontenoy-en-Puisaye) درمی‌گیرد و با پیمان صلح وردن در سال بعد تمام می‌شود و تقسیم قدرت بین این سه نفر نقشهٔ آیندهٔ اروپا را شکل می‌دهد. این متن به صورت اصلی و اولیهٔ که نوشته شده‌است حفظ نشده‌است بلکه رونوشتی از آن در
نوشته شده‌است حفظ نشده‌است بلکه رونوشتی از آن در یکی از آثار نیتار (Nithard) به نام تاریخ پسران لویی پارسا (L'Histoire des fils de Louis le Pieux) ضبط شده‌است. اهمیت تاریخی آن از عهدنامهٔ وردن که پس از آن نوشته شده‌است کم‌تر است ولی اهمیت زبان شناختی آن بیشتر است چون نشان می‌دهد زبانی رومی‌تبار در فرانک باختری وجود داشته‌است و اثری از زبان آلمانی تبار برای ما نگه داشته‌است. فیلیپ والتر محقق سده‌های میانه می‌گوید: این متن که نخستین متن به زبان فرانسوی است، ادبی نیست ولی یک سند سیاسی دست اول است که نوشتار به
نیست ولی یک سند سیاسی دست اول است که نوشتار به زبان گفتار را نشان می‌دهد. نسخه خطی. دو نسخه از متن نیتار باقی مانده است که در هر در کتابخانهٔ ملی فرانسه است. نسخهٔ قدیمی تر در سال ۱۰۰۰ برای صومعهٔ سن مدار د سوازون (Saint-Médard de Soissons) یا سن ریکیه (Saint-Riquier) نوشته شده‌است که هر دو در پیکاردی قرار دارند. در سدهٔ ۱۵ این نسخه در اختیار صومعهٔ سن مگلوار (Saint-Magloire) پاریس است. در سال ۱۶۵۰ ملکه کریستین سوئد آن را خریده و به روم می‌فرستد. پس از مرگ وی کتابخانهٔ واتیکان آن را تصاحب می‌کند و با اشغال
کتابخانهٔ واتیکان آن را تصاحب می‌کند و با اشغال روم در سال ۱۷۹۸ این متن در کنار تعداد بسیاری نسخهٔ خطی دیگر به پاریس انتقال پیدا می‌کند. امروز این متن در راهروی لاتین ۹۷۶۸ و ردهٔ ۱۳ قرار دارد. نسخهٔ دوم هم رونوشتی از همین متن است که در سدهٔ پانزدهم تهیه شده‌است و در راهروی لاتین ۱۴۶۶۳ قرار دارد. متن لویی. متن لویی و سربازان شارل به زبان رومی‌تبار متنی که لویی ژرمن می‌خواند به زبان رومی است و تفاوت اندکی با لاتین گفتاری دارد و یکی از نخستین متونی است که به این زبان نوشته شده‌است: Pro Deo amur et pro
که به این زبان نوشته شده‌است: Pro Deo amur et pro christian poblo et nostro commun salvament, d'ist di en avant, in quant Deus savir et podir me dunat, si salvarai eo cist meon fradre Karlo et in aiudha et in cadhuna cosa, si cum om per dreit son fradra salvar dift, in o quid il mi altresi fazet, et ab Ludher nul plaid nunquam prindrai, qui meon vol cist meon fradre Karle in damno sit که ترجمهٔ آن از این قرار است: سوگند به خدا، مسیحیان و رستگاری ما، از امروز اگر خدا توان و دانایی بدهد از امروز به بعد در
اگر خدا توان و دانایی بدهد از امروز به بعد در تمام زمینه‌ها انصافاً به برادرم شارل کمک می‌کنم، چنان‌که برادری باید کمک کند، به شرطی که او هم با من همین کار را بکند و با برادرم لوتر هرگز کاری نمی‌کنم که طبق قصد من به برادرم شارل ضرری برساند. سربازان شارل تعهد می‌کنند: Si Lodhuvigs sagrament, que son fradre Karlo iurat, conservat, et Karlus meos sendra de suo part non lostanit, si io returnar non l'int pois: ne io ne neuls, cui eo returnar int pois, in nulla aiudha contra Lodhuvig nun li iv er اگر لویی سوگند
contra Lodhuvig nun li iv er اگر لویی سوگند خود برای برادرش شارل را نگه دارد ولی ارباب من شارل پیوندش را بشکند، اگر نتوانم او را منصرف کنم، نه من و نه کسانی که نتوانم آن‌ها را منصرف کنم، کمکی به او بر ضد لویی نمی‌کنیم. متن شارل. متن شارل و سربازان لویی به زبان آلمانی‌تبار این متن به زبان فرانکی راین نوشته شده‌است و شارل می‌گوید In Godes minna ind in thes christianes folches ind unser bedhero gealtnissi, fon thesemo dage frammordes, so fram so mir Got geuuizci indi mahd furgibit, so haldih tesan minan
indi mahd furgibit, so haldih tesan minan bruodher, soso man mit rehtu sinan bruodher scal, in thiu, thaz er mig sosoma duo ; indi mit Ludheren in nohheiniu thing ne gegango, zhe minan uuillon imo ce scadhen uuerhen. سوگند به خدا، مسیحیان و رستگاری ما، از امروز اگر خدا توان و دانایی بدهد از امروز به بعد در تمام زمینه‌ها انصافاً به برادرم کمک می‌کنم، چنان‌که برادری باید کمک کند، به شرطی که او هم با من همین کار را بکند و با برادرم لوتر هرگز کاری نمی‌کنم که طبق قصد من به او ضرری برساند؛ و سربازان لویی سوگند
قصد من به او ضرری برساند؛ و سربازان لویی سوگند می‌خورند Oba Karl then eid, then er sinemo bruodher Ludhuuuige gesuor, geleistit, indi Ludhuuuig min herro, then er imo gesuor, forbrihchit, ob ih inan es iruuenden ne mag, noh ih noh thero nohhein, then ih es iruuenden mag, uuidhar Karle imo ce follusti ne uuirdit. اگر شارل سوگند خود برای برادرش لویی را نگه دارد ولی ارباب من لویی پیوندش را بشکند، اگر نتوانم او را منصرف کنم، نه من و نه کسانی که نتوانم آن‌ها را منصرف کنم، کمکی به او بر ضد شارل نمی‌کنیم.
چارلز وین () متولد ۱۶۸۰ میلادی، یکی از مشهورترین دزدان دریایی انگلیسی در دوران طلایی دزدی دریایی است. زندگی. "وین" شکارچی کشتی‌های حمل و نقل انگلیسی و فرانسوی بود، اوج حرفهٔ دزدی و راهزنی دریایی او از تاریخ ۱۷۱۶ تا ۱۷۱۹ به طول انجامید، گل سر سبد ناوگان او یک کشتی دزدان دریایی به نام رنجر یا (ولگرد خانه به دوش) بود، آوازهٔ شهرت او از پایگاه جدید دزدان در باهاما و با نام جمهوری دزدان دریایی شکل گرفت، بعد از اینکه مستعمرات انگلیسی در جریان جنگ‌های جانشینی با اسپانیا به حال خود رها شده بود در سال ۱۷۲۱ بعد از یک
به حال خود رها شده بود در سال ۱۷۲۱ بعد از یک فعالیت نسبتاً طولانی و خشونت‌آمیز در دزدی دریایی دستگیر شد، وین در دادگاه محکوم به حلق آویز با چوبهٔ دار گردید و نهایتاً در پورت رویال جامائیکا به سال ۲۹ مارس ۱۷۲۱ اعدام گردید
تاریخ عمومی دزدان دریایی () یکی از بدنام‌ترین کتاب‌ها در تاریخ بریتانیا می‌باشد، این کتاب در باب شرح حال دزدان دریایی معاصر به سال ۱۷۲۴ نوشته شد. شرح کوتاهی بر کتاب. کتاب شرح کاملی به پیدایش، نفوذ، محبوبیت و غارتگری دزدان دریایی دارد، تا سال‌های متمادی به عنوان کامل‌ترین منبع در این زمینه شناخته و استناد می‌شد، نویسندهٔ کتاب نام مستعار "کاپیتان چارلز جانسون" را برای نگارش کتاب انتخاب کرد، به رغم تمام تلاش مورخان جهت شناسایی نویسندهٔ این اثر، با این همه هنوز هم نویسندهٔ این کتاب ناشناس باقی مانده، تعدادی از
هم نویسندهٔ این کتاب ناشناس باقی مانده، تعدادی از محققان پیش‌بینی کرده‌اند که نویسندهٔ کتاب می‌تواند دانیل دفو یا ناشر او یا کسی که برای دفو کار می‌کرده به نام "ناتانیل میست" باشد، این کتاب از ویژگی‌هایی برخوردار است که بعد از آن در ادبیات دزدان دریایی استفاده گردید، مانند دزدان دریایی با پاهای گم شده، یا بدون یک چشم، گنجینه‌های دفن شده، نقشه‌های گنج اسرارآمیز و اسامی پرچم دزدان، تعدادی از فصل‌های کتاب که مربوط به زندگی ریش سیاه و جک رکهم هستند به اعتقاد مورخان و محققین تا حدودی با افسانه پیوند خورده‌اند،
و محققین تا حدودی با افسانه پیوند خورده‌اند، ادبیات به کار رفته در این کتاب، بعدها، دستمایهٔ نویسندگانی چون رابرت لویی استیونسن برای نوشتن برخی از آثارشان گردید، کتاب "تاریخ عمومی دزدان دریایی" در دو جلد منتشر گردید، جلد اول کتاب عمدتاً به شرح دزدان اوایل قرن ۱۸ می‌پردازد و جلد دوم که شرح حال سه نفر است از دید محققان کاملاً ساختگی است
سوفونیسبا آنگیسولا (; c. ۱۵۳۲ – ۱۶ نوامبر ۱۶۲۵ (در سن ۹۲–۹۳)) همچنین به نام Sophonisba Angussola یا Anguisciola شناخته می‌شود نقاش اهل کشور ایتالیا بود. وی در دورهٔ رنسانس در یک خانوادهٔ نجیب اما نسبتاً ثروتمند در شهر کرمونا زاده شده بود. در کودکی هنرهای زیبا را آموخت و نقاشی را نزد استادان محلی فرا گرفت. آنگیسولا به عنوان یک زن جوان، به رم سفر کرد، جایی که وی به میکل آنژ، معرفی شد و بلافاصله استعداد او را شناخت و دوک البا را نقاشی کرد. ملکه اسپانیا، الیزابت والویز، نقاشی آماتور اما مشتاق بود و آنگیسولا به
والویز، نقاشی آماتور اما مشتاق بود و آنگیسولا به عنوان معلم او به مادرید سفر کرد. پس از مرگ ملکه، فیلیپ پادشاه اسپانیا کمک کرد تا ازدواج اشرافی برای او برگزار کنند. او به سیسیل و بعداً پیزا و جنوا رفت و در آنجا به عنوان یک نقاش برجسته پرتره به کار خود ادامه داد. نقاشی‌های متمایز و جذاب او، پرتره‌های خودش و خانواده اش است که او قبل از اینکه به دربار اسپانیا نقل مکان کند، نقاشی کرد. به ویژه، تصاویر او از کودکان تازه و دقیق دیده می‌شود. در دربار اسپانیا نقاشی‌های رسمی دولتی را در سبک رسمی غالباً به تصویر
رسمی دولتی را در سبک رسمی غالباً به تصویر کشیده‌است. بعداً در زندگی او نقاشی‌های مذهبی را نیز نقاشی کرد، اگر چه بسیاری از نقاشی‌های مذهبی او گم شده‌است. در سال ۱۶۲۵، او در سن ۹۰ سالگی در شهر پالرمو فوت کرد. خانواده. اصل و نسب خانواده آنگیسولا با یک خانواده باستانی و قدیمی بیزانسی و فرمانده قدیمی به نام گالوانو سوردو می‌رسد. سوفنیسبا آنگیسولا در سال ۱۵۳۲ در کرمونا، لمباردی متولد شد، او بزرگترین فرزند یک خانواده هفت نفره بود به که شش خواهر بودند به همراه برادرشان. پدرش، آمیلارک آنگوسولا، یکی از اشراف کوچک
پدرش، آمیلارک آنگوسولا، یکی از اشراف کوچک جنوا بود و مادرش، بیانکا پونزونی، نیز از نجیب‌زادگان بود. پدرش همه دخترانش را تشویق می‌کرد که استعداد خود را پرورش دهند. چهار خواهر او (النا، لوسیا، اروپا و آنا ماریا) نقاشان شدند، اما سوفنیسبا بسیار مشهور بود. النا نقاشی را ترک کرد تا یک راهبه شود. آنا ماریا و اروپا نقاشی را به محض ازدواج رها کردند، در حالی که لوسیا آنگوسولا، خواهر کوچکتر آنها، بهترین نقاش در میان خواهرانش بود، در جوانی فوت کرد. خواهر باقیمانده، مینروا، نویسنده و دانشمند لاتین شد. اسدروباله، برادر
نویسنده و دانشمند لاتین شد. اسدروباله، برادر Sophonisba، موسیقی و لاتین را مطالعه کرد، اما نقاشی نکرد. خواهر دیگرش، مینروا، نویسنده و دانشمند لاتین شد. اسدروباله، برادر سوفنیسبا، موسیقی و لاتین را مطالعه کرد، اما نقاشی نکرد. آنگیسولا چهارده ساله بود که پدرش او و خواهرش النا را برای یادگیری نقاشی نزد برناردینو کمپی، یک نقاش پرتره معتبر و نقاش مذهبی مدرسه لومبارد، فرستاد. هنگامی که کمپی به یک شهر دیگر رفت، آنگیسولا آموزش نقاشی خود را با برناردینو گاتتی (که به نام ایل سوجارو) شناخته می‌شود ادامه داد. یکی از
نام ایل سوجارو) شناخته می‌شود ادامه داد. یکی از مهمترین کارهای اولیه آنگیسولا، نقاشی برناردینو کمپی بود که در آن سوفنسیسبا آنگوسولا و استادش در کنار هم در حال نقاشی هستند. دربار اسپانیا. در سال ۱۵۵۴، در سن بیست و دو سالگی، آنگیسولا به رم سفر کرد، جایی که او وقت خود را به طراحی صحنه‌های مختلف و مردم گذراند. در حالی که در رم، او با هنرمند دیگری که با کار او آشنا بود به میکل آنژ معرفی شد. ملاقات با میکل آنژ افتخار بزرگی برای آنگیسولا بود و او غیررسمی از اموزش‌های استاد بزرگ استفاده کرد. برای حداقل دو سال،
استاد بزرگ استفاده کرد. برای حداقل دو سال، آنگیسولا این آموزش غیررسمی را ادامه داد و نکات و اموزش‌های بسیار زیادی از میکل آنژ را دریافت کرد. پس از مرگ الیزابت والوئیس در سال ۱۵۶۸، فیلیپ دوم علاقه ویژه ای به آیندهٔ آنگیسولا نشان داد. او می‌خواست که آنگیسولا با یکی از اشراف‌زادگان دربار اسپانیا ازدواج کند. در سال ۱۵۷۱، آنگیسولا با یک نجیب‌زاده سیسیلی که توسط دربار انتخاب شده بود ازدواج کرد و فیلیپ ۱۲۰۰۰ اسکود (واحد پول) به عنوان هدیه ازدواج به او داد. گفته می‌شود که شوهرش، فابریزیو مونکادا، از نقاشی او حمایت
که شوهرش، فابریزیو مونکادا، از نقاشی او حمایت کرد. آنگیسولا و همسرش، اسپانیا را با اجازه پادشاه ترک کردند و در سالهای ۱۵۷۹ تا ۱۵۹۲ در پارتنو (در نزدیکی کاتانیا) زندگی کردند. آنگیسولا مبلغ ۱۰۰ دوکات را به عنوان یازنشستگی سلطنتی دریافت کرد که او را قادر به ادامه کار و تدریس نقاشانی کرد. ثروت خصوصی او همچنین از خانواده و برادرش اسدروبال پس از مرگ پدرش آمیلارک آنگوسولا و کاهش درآمد مالی خانواده اش حمایت کرد. ازدواج دوم. شوهر آنگیسولا در سال ۱۵۷۹ درگذشت. دو سال بعد، هنگام مسافرت به دریای جنوا، در کشتی عاشق
سال بعد، هنگام مسافرت به دریای جنوا، در کشتی عاشق کاپیتان کشتی، بازرگان دریا، هوراس لوملینو، شد. بر خلاف میل برادرش، در سال ۱۵۸۴ در پیزا ازدواج کرد و تا سال ۱۶۲۰ در ژنوا زندگی کرد. او فرزند نداشت، اما روابط صمیمانه با خواهرزاده و خواهرش، جولیو را حفظ کرد.
هنگ ۷۵ تکاوران () از یگان‌های پیاده‌نظام عملیات ویژه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است. مقر فرماندهی این نیرو در فورت بنینگ، جورجیا واقع شده و شامل یک گردان نیروهای ویژه (مهندسی، پلیس نظامی، نیروهای امدادی، اطلاعات نظامی و...) و سه گردان پیاده‌نظام عملیات‌های ویژه‌است که برای انجام انواع عملیات‌های ویژه، آموزش‌های مخصوص دیده‌اند.
عصب زهاری یا عصب پودندال عصب اصلی میان‌دوراه است. عصب زهاری یک عصب حسی عمومی، حرکتی، و پاراسمپاتیک است از شبکه خاجی (ساکرال) - S2-S4 منشأ می‌گیرد، وارد مجرای زهاری (پودندال) می‌شود، عصب راست‌روده‌ای پایینی را می‌دهد، سپس به دو عصب میان‌دوراهی (perineal) و عصب پشتی نرینه یا کلیتوریس تقسیم می‌شود به ماهیچه‌ها، پوست، و بافت راست‌شونده میان‌دوراه ختم می‌شود. مسیر. عصب زهاری از فیبرهایی با ۲ تا ۴ ریشه تشکیل شده که در مرز تحتانی ماهیچهٔ گلابی‌شکل ادغام می‌شوند. عصب از طریق بریدگی بزرگ‌تر سیاتیک لگن را ترک می‌کند
از طریق بریدگی بزرگ‌تر سیاتیک لگن را ترک می‌کند تا به دور استخوان نشیمنگاهی (ورکی) یا رباط خاجی‌خاری بپیچد، پیش از ورود دوباره به لگن از طریق بریدگی کمتر سیاتیک بین رباط خاجی‌خاری و رباط خاجی‌نشیمنگاهی، و از آنجا به درون ماهیچهٔ سِدادی درونی (فاسیای ابتوراتور اینترنوس، کانال الکوک) می‌رود. به‌طور معمول به سه شاخه تقسیم می‌شود: عصب مقعدی‌راست‌روده‌ای (آنورکتال) پایینی؛ عصب سطحی میان‌دوراه (شاخه جلدی)، و عصب میان‌دوراهی عمیق (به مثانه، پروستات و میزراه و همچنین سر آلت تناسلی مرد/کلیتوریس). عصب، فیبرهای
همچنین سر آلت تناسلی مرد/کلیتوریس). عصب، فیبرهای خودکار را از شبکه عصبی زیرشکمی و اندوختگاه به اسفنکترهای مقعد و پیشابراه می‌برد. در صورت نئوپلازی، تروما و عفونت، عصب ممکن در ماهیچهٔ گلابی‌شکل و رباط‌های خاجی‌خاری/خاجی‌نشیمنگاهی (در ۴۲٪ از موارد)؛ در کانال الکوک (۲۶٪) یا در سطوح مختلف (۱۷٪) دچار برخورد یا اصابت شوند.
ساجد جاوید (زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۶۹) سیاستمدار بریتانیایی، و عضو حزب محافظ کار بریتانیا است. او نخستین آسیایی و نخستین مسلمانی شد که در آوریل ۲۰۱۸ یکی از مناصب کبیر دولت را برعهده گرفت. وی توسط بوریس جانسون در ۲۰۱۹ به عنوان وزیر خزانه‌داری انگلستان و در سال ۲۰۲۱ به عنوان وزیر امور بهداشت و مراقبت‌های اجتماعی منصوب شد. پست وزارت. وی از خانواده‌ای پاکستانی الاصل در بریتانیا متولد شده‌است. ساجد جاوید، نماینده شهر برومزگرو در پارلمان بریتانیا، دومین وزیر مسلمانی است که به دولت دیوید کامرون ملحق شد و ریاست وزارت
است که به دولت دیوید کامرون ملحق شد و ریاست وزارت فرهنگ این کشور را بر عهده گرفت. در ۱۱ مه سال ۲۰۱۵ توسط دیوید کامرون به پست وزارت کسب وکار انتخاب شد. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۸، ساجد جاوید به عنوان وزیر کشور بریتانیا در کابینه ترزا می منصوب شد. اعتقادات دینی. ساجد جاوید گفته‌است که اسلام یک میراث پدر و مادری است و او به نسبت همسرش لارا که یک مسیحی است و در کلیسا حاضر می‌شود کمتر به مسجد می‌رود. او همچنین در مورد حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس گفت: «اشتباه محض است اگر حملات پاریس را مرتبط با اسلام ندانیم. آنها از دین بزرگ
پاریس را مرتبط با اسلام ندانیم. آنها از دین بزرگ اسلام که دینی کاملاً مسالمت آمیز است و بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان از آن پیروی می‌کنند، به عنوان ابزاری برای انجام کارهای مخوف‌شان سوء استفاده می‌کنند.» در مارس ۲۰۱۹، وین کربی، یکی از حامیان تامی رابینسون(فعال انگلیسی راست افراطی)، به دلیل تهدید جاوید در فیس‌بوک به ۲۸ روز زندان محکوم شد. وی جاوید را یک تروریست مسلمان نامید و تهدید کرد که اگر برای رابینسون اتفاقی بیفتد، جاوید را آویخته و قطعه‌قطعه خواهد کرد.
چارلز هوتری (؛ – ) بازیگر و کمدین اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "دردسر در فروشگاه"، "ادامه بده"، "مرد لحظه‌ها"، "یک داستان کنتربری" و "خرابکاری" اشاره کرد.
شر پوهی (Šar Pūḫî) تشریفاتی در میان‌رودان بود که به هنگام خورشیدگرفتگی یا ماه‌گرفتگی انجام می‌شد. این تشریفات برای از بین بردن بدشگونی این رویدادها برگزار می‌شد. شر پوهی که به معنای «تعویض شاه» است، دستکم در طول قرن هفتم پیش از میلاد بسیار معمول بوده است. در این تشریفات هر گاه مشاوران شاه او را متقاعد می‌کردند که انجام شر پوهی لازم است، شاه تخت خود را به یک جانشین تحویل می‌داد تا طالع نحس، گریبان شاه تقلبی را بگیرد. تشریفات شر پوهی. برای این تشریفات ابتدا یک جانشین مناسب انتخاب می‌کردند. جانشین اغلب یک
یک جانشین مناسب انتخاب می‌کردند. جانشین اغلب یک مجرمِ محکوم یا اسیر جنگی یا کسی از طبقات بسیار پایین جامعه بود که دربار و شاه به او و سرنوشتش اهمیتی نمی‌دادند. بعد شاه و جانشین به‌طور رسمی نقش خود را مبادله می‌کردند. جانشین بر تخت شاهی می‌نشست و طالع مرتبط با گرفت را از بر می‌خواند. به این ترتیب او مسوولیت نقطه ضعف‌های شاه را می‌پذیرفت. شاه نیز در طول این مدت، بدون تشریفات و تجملات درباری در قصر باقی می‌ماند و به عنوان «کشاورز» مخاطب قرار می‌گرفت. او در پشت صحنه نقش خود را ایفا می‌کرد. سرانجام جانشین.
پشت صحنه نقش خود را ایفا می‌کرد. سرانجام جانشین. تشریفات شر پوهی ممکن بود تا ۱۰۰ روز هم ادامه یابد. زمانی این تشریفات به پایان می‌رسید که پیشگویان اعلام می‌کردند که گزند شیطان گذر کرده است. در تمام این مدت، جانشین از لذت‌های قصر بهره می‌برد. غذاها، جشن‌ها و ملازمان خصوصی همه در خدمت او بودند. اما با پایان یافتن تشریفات، او در نقش قربانی، به سراغ سرنوشت خویش می‌رفت و اعدام می‌شد. گاهی برای این قربانی، مراسم خاکسپاری سلطنتی نیز برگزار می‌شد. اقتباس. در مجموعه‌ای تلویزیونی افسانه سلطان و شبان که از سریال‌های
تلویزیونی افسانه سلطان و شبان که از سریال‌های محبوب دهه شصت در ایران بود، داستانی با همین مضمون روایت می‌شود.
روبن سوم () برادرزاده توروس دوم و پسر استفان دلاور مدافع مرعش بود. روبن سوم که فرمانرمانروایی با بهترین نیات انسانی بود از بخت بلندی که داشت برادرش لوون در کنارش بود، و او همان کسی بود که بعداً به نام لوون دوم، فرمانروای ارمنستان جدید شد. بوهموند سوم امیر و فرمانروای انطاکیه که چشم طمع به کیلیکه دوخته بود توانست روبن سوم را بفریبد و او را به دربار خود بکشد، سپس وی را دربند کرد و ارمنستان جدید که اکنون تصور می‌کرد فاقد فرمانروای طبیعی است حمله‌ور شد. لیکن لوون برادر شاه در آن شرایط و اوضاع و احوال نشان داد
برادر شاه در آن شرایط و اوضاع و احوال نشان داد که جنگجویی بزرگ است. او در راس لشکریان ارمنستان قرار گرفت. سپاهیان بوهموند سوم را به عقب راند و وی را مجبور کرد به اینکه برادرش روبن را آزاد کند. روبن سوک در بازگشت به مملکتش نشان داد که همچون گذشته فرمانروایی بسیار خوب و نیکوکار است و کشور در دوران سلطنت او به نحو خردمندانه‌ای اداره می‌شد. روبن شهرها و صومعه‌ها ساخت و بخشش‌های زیادی برای امور خیریه کرد. از آنجا که مرد بسیار متقی و پرهیزگاری بود سرانجام در دیری معتکف شد و ادارهٔ کشور را به برادرش لوون واگذاشت.
کاماسْترا یک کومونه در ایتالیا است که در استان آگریجنتو، ناحیهٔ جزیرهٔ خودمختار سیسیل واقع شده‌است. خصوصیات. کاماسْترا ۱۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۳۳ نفر جمعیت دارد (در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۴) و ۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لی‌لی هِیوارد (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. فعالیت حرفه‌ای وی در هالیوود از دوران فیلم صامت آغاز شد و تا عصر تلویزیون ادامه یافت. او برای بیش از ۷۰ فیلم و نمایش تلویزیونی از جمله برخی آثار والت دیزنی، فیلم‌نامه نوشت. هیوارد در ۱۹۷۷ میلادی درگذشت و در گورستان فواور هالیوود واقع‌در لس آنجلس به خاک سپرده شد.
فردریک ماکلر ( زاده - درگذشته ) ارمنستان‌شناس، خاورشناس، زبان‌شناس و محقق تاریخ قرون وسطی اهل فرانسه بود. در سال ۱۹۱۹ فردریک ماکلر، ویکتور برار، اچ. لاکروا، آنتوان میه، آندره-فردینان ارولد، گابریل میله، گوستاو شلامبرژی، شارل دیئل «انجمن مطالعات ارمنی» () را بنیانگذاری نمودند
جک مَکِنزی (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۸۹۲ – ۱۹ دسامبر ۱۹۷۹) یک فیلم‌بردار اهل بریتانیا بود که اغلب کارهایش را در ایالات متحده آمریکا به انجام رسانید. در دوران سینمای صامت مکنزی در هالیوود فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۰ میلادی از طرف آر.ک.ئو برای فیلم‌برداری ۲ فیلم به لندن اعزام شد. مکنزی پس از آن که به آمریکا بازگشت به‌طور گسترده و از سال ۱۹۵۱ میلادی در تولید فیلم‌های کم هزینهٔ متعدد، در صنعت تلویزیون که در حال توسعه بود، مشغول به کار شد.
آنتی‌فمینیسم یا ضدفمینیسم () به صورت ضدیت با همه یا بعضی از اشکال فمینیسم تعریف می‌شود. این ضدیت در زمان‌ها و فرهنگ‌های مختلف اشکال گوناگونی به خود گرفته‌است؛ مثلاً مخالفین فمینیسم در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در برابر حق رأی زنان مقاومت می‌کردند، در حالیکه مخالفین فمینسیم در اواخر قرن بیستم با متمم حقوق برابر مخالفت می‌کردند. مواضع آنتی‌فمینیستی. آنتی‌فمینیست‌ها فمینیسم را نفی تفاوت‌های طبیعی بین جنسیت‌ها و تلاشی در جهت تغییر دادن مردم علیه گرایش‌های زیستی شان می‌دانند. آنتی‌فمینیست‌ها اغلب
زیستی شان می‌دانند. آنتی‌فمینیست‌ها اغلب استدلال می‌کنند که فمینیسم، با وجود ادعای حمایت از برابری، به مسایل حقوق منحصر به مردها بی‌توجهی می‌کند. برخی معتقدند که جنبش فمینیستی به هدف خود رسیده و حالا دیگر خواهان جایگاه بالاتری برای زن‌ها نسبت به مردها با استفاده از حقوق و معافیت‌های ویژه، نظیر بورس‌های فقط زنانه، تبعیض مثبت و سهمیه‌های جنسیتی است. برخی آنتی‌فمینیست‌ها استدلال کرده‌اند که فمینیسم منجر به تغییر هنجارهای پیشین جامعه در خصوص سکسوالیته، شده، که آنان این را برای ارزش‌های سنتی یا باورهای مذهبی
آنان این را برای ارزش‌های سنتی یا باورهای مذهبی محافظه کارانه مهلک می‌دانند. مثلاً، همه‌گیری رابطه جنسی سرسری و کاهش ازدواج به عنوان پیامدهای منفی فمینیسم ذکر می‌شوند. بسیاری از این سنت گرایان مخالف ورود زنان به بازار کار، مناصب سیاسی، و فرایند رای‌گیری و نیز کاستن از اقتدار مرد در خانواده‌ها هستند. آنتی‌فمینیست‌ها که مردم عادی هم باور دارند اعم از زن‌ها که تغییر در نقش‌های زنان نیروی مخرب است که خانواده را به خطر می‌اندازد؛ مثلاً پال گاتفرید، معتقد است که تغییر نقش‌های زنان «فاجعه‌ای اجتماعی بوده که عوارض
نقش‌های زنان «فاجعه‌ای اجتماعی بوده که عوارض آن متوجه خانواده است» و در «هبوطی با افراد به‌طور فزاینده جدا از هم به سوی آشوب اجتماعی» نقش داشته‌است. نقش زنان در مخالفت با فمینیسم. زنان همواره نقش مهمی در مبارزه با فمینیسم داشته‌اند. طبق یک بررسی در ایالات متحده آمریکا، ۳۲ درصد زنان خود را فمینیست خواندند. نظر سنجی مشابهی هم در بریتانیا انجام شد که طبق آن تنها ۷ درصد خود را فمینیست می‌نامیدند. برخی از نویسندگان زن نیز علیه فمینیسم فعالیت‌هایی داشته‌اند. کامیلا پاگیلا می‌گوید: تاریخچه. جنبش حمایت از خانواده
پاگیلا می‌گوید: تاریخچه. جنبش حمایت از خانواده در اواخر سده نوزدهم حوالی سال ۱۸۷۰ میلادی شکل گرفت. قرن بیست و یکم. بعضی از کارهای کنونی آنتی‌فمینیستی ریشه در ظهور حقوق مذهبی در دهه ۱۹۷۰ دارد. بی‌بی‌سی و تایم و دیگر رسانه‌ها روند رسانه‌های اجتماعی در سال ۲۰۱۴ با هشتگ «زنان مخالف فمینیسم» را پوشش دادند. آن‌ها گفتند فمینیسم موجب نشان دادن مردان به صورت دیو (مردبیزاری) شده‌است در حالیکه زنان در قرن ۲۱ام در کشورهای غربی زیر ستم نیستند. برخی روزنامه‌های بریتانیا مانند گاردین و جزبل گزارش کرده‌اند که تعداد زنان و
گاردین و جزبل گزارش کرده‌اند که تعداد زنان و سلبریتی‌های زن که فمینیسم را رد می‌کنند افزایش یافته‌است و به جایش به انسانیت رو می‌آورند. تعدادی از زنان که خود را انسان و آنتی‌فمینیست خواندند در پاسخ به سخنرانی سناتور فمینیست استرالیایی پنی ونگ در مقاله‌ای در مجله گاردین استدلال کردند که فمینیسم یک ایدئولوژی تبعیض‌آمیز است و زنان را به صورت قربانی نشان می‌دهد. سازمان‌ها. در سال ۱۹۷۲ فیلیس شلفلی انجمن عقاب را در ایالات متحده بنا نهاد. این انجمن که «متمم حقوق برابر را متوقف کنید» نیز نامیده می‌شد هدفش مقابله
برابر را متوقف کنید» نیز نامیده می‌شد هدفش مقابله با متمم حقوق برابر بود. علاوه بر این شلفی موفق شد بین انجمن و سایر سازمانهای محافظه‌کار و نیز گروه‌های مستقل که به مقابله با سقط جنین، پورنوگرافی، کنترل اسلحه می‌پرداختند ارتباط برقرار کند. او با ادغام انجمن عقاب با راست نوگرا توانست به منابع فنی، سازمانی و سیاسی بیشتری دست یابد و نامزدهای طرفدار فمینیسم را به چالش بکشد. سازمان نجات بنیان خانواده هند یک سازمان است با برخی از قوانین که بر ضد مردان به کار رفته‌است مقابله می‌کند. همچنین سازمان زنان نگران برای
مقابله می‌کند. همچنین سازمان زنان نگران برای آمریکا یک سازمان ضدفمینیستی در ایالات متحده است. ارتباط ضدفمینیسم با جریان‌های راست افراطی. زن‌ستیزی و افکار ضدفمینیستی یکی از لایه‌های زیربنایی برای سیاست‌های راست افراطی است. این رویکرد، گاه به برون‌دادهای خشونت‌آمیزی منجر می‌شود. مثلاً عاملان کشتار ال‌پاسو در سال 2019 م. اعتقاد داشته‌اند که فمینیسم به جایگاه مردان سفیدپوست در اجتماع آسیب زده است. بسیاری از افرادی که طرفدار برتری‌طلبی سفیدپوستان یا عضو احزاب یا جنبش‌های دست راستی افراطی هستند، خود را ضدفمینیست
جنبش‌های دست راستی افراطی هستند، خود را ضدفمینیست خوانده‌اند. میچل وایت، پژوهشگر رسانه، نشان داده است که جریان‌های ضدفمینیسم معاصر اغلب با نژادپرستی، ضدسامی‌گرایی و برتری‌طلبی سفید ارتباط دارند. برای نمونه او به وبسایت‌های نئونازی‌ها اشاره می‌کند که فعالیت‌های دایمی ضدفمینیستی دارند. به گفته هلن لوئیس، ایدئولوژی راست افراطی کنترل زایش، بدن و تمایلات جنسی زنان را حیاتی می‌داند. از آنجایی که این قدرت توسط حرکت‌های تاریخی فمینیسم به خود زنان واگذار شده، اکنون پیروان پدرمرکزی احساس خطر می‌کنند. این احساس گاهی
پیروان پدرمرکزی احساس خطر می‌کنند. این احساس گاهی برآمده از سرخوردگی آنها است، زیرا گمان می‌کنند جایگاهی که یک زن در اجتماع دارد حق آنها بوده. گاهی هم زن‌ستیزی حاصل فانتزی‌های افراد در مورد تنبیه زنانی است که دسترسی به آنها برایشان ناممکن است. ظهور راست رادیکال در دهۀ 1980 م. در اروپا پرورش احساسات زن‌ستیز و ضدفمینیستی را به همراه داشته است. زیرا رویکرد سیاسی احزاب افراطی راست عمدتاً مبتنی بر «قانون اساسی پدرسالارانه» است. روایت‌های ضدفمینیسم، همچنین عمدتاً با بیگانه‌هراسی و بروز رفتارهای ضدمهاجرین نیز
با بیگانه‌هراسی و بروز رفتارهای ضدمهاجرین نیز همراه است. انگیزه‌ها. انگیزهٔ ضدیت با فمینیسم ممکن است این باور باشد که نظریه‌های فمینیستی پدرسالاری و محرومیت‌های زنان در جامعه نادرست یا مبالغه آمیزند، این که فمینیسم جنبشی مشوق مردبیزاری است و سعی دارد مردان را آزار دهد یا سرکوب کند، یا خصومت کلی نسبت به حقوق زنان.
کنستانتین یکم ارمنستان () شاهزاده ارمنی از دودمان روبنی بود. پس از مرگ شاهزاده روبن در سال ۱۰۹۵ میلادی پسر شاهزاده کنستانتین جای او را گرفت؛ بنابراین، روبن مؤسس سلسلهٔ تازه‌ای از شاهان ارمنی به نام سلسلهٔ روبنی-باگراتونی شده بود. کنستانتین یکم با درآوردن چند دژ مستحکم از تصرف مسلمانان بر وسعت املاکی که از پدرش به او رسیده بود افزود، و ضمناً از دولت جددید هم در برابر تعرضات امیران و اتابکان مجاور دفاع کرد. سلطنت او که از سال ۱۰۵۹ تا ۱۱۰۰ میلادی به طول انجامید مقارن با واقعهٔ بسیار مهمی شد، و آن ورود نخستین