payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قلعه آشیانه پرستو یا لانه پرستو ، ، یک سازه تزئینی به شکل دژ است که در روستای گاسپرا در حدفاصل بین دو شهر یالتا و آلوپکا در شبه جزیره کریمه قرار دارد؛ که یک معمار روس در سال ۱۹۱۲ (اواخر حکومت تزاری) برای یک میلیونر آلمانی ساخت و امروزه به یکی از معروف‌ترین دیدنی‌های کریمه بدل شده. این سازه که به نوعی نماد شبه جزیره کریمه محسوب می‌شود بر روی صخره‌ای به نام آیتودور قرار دارد.
شهرستان خواجه‌وند (خوجاوند) یکی از شهرستان‌های جمهوری آذربایجان به مرکزیت شهر خوجاوند است. این شهرستان در منطقهٔ ناگورنو قره‌باغ و استان قره‌باغ علیا قرار گرفته است. جمعیت شهرستان خواجه‌وند در سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۴۴٬۱۰۰ نفر بوده است و این شهرستان، ۱٬۴۶۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. نیمهٔ جنوبی شهرستان خواجه‌وند تا سال ۱۹۹۱، شهرستان هادروت (به مرکزیت قصبهٔ هادروت) نامیده می‌شد و هردو این شهرستان‌ها از بخش‌های تشکیل دهندهٔ «استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی» بودند. اما در جریان جنگ قره‌باغ، شهرستان هادروت از سوی دولت
در جریان جنگ قره‌باغ، شهرستان هادروت از سوی دولت جمهوری آذربایجان منحل گردید و اراضی آن به شهرستان خواجه‌وند ملحق شد. اراضی شهرستان خواجه‌وند (شامل شهرستان منحل شدهٔ هادروت) تا سال ۲۰۲۰ تحت کنترل جمهوری آرتساخ قرار داشت (به جز بخش کوچکی در شرق این شهرستان که همچنان تحت کنترل جمهوری آذربایجان بود). با تسلط جمهوری آرتساخ بر شهرستان خواجه‌وند و در تقسیمات کشوری این جمهوری، شهر خواجه‌وند مرکز استان مارتونی و قصبهٔ هادروت نیز مرکز استان هادروت شد. اما پس از درگیری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) که به توافقنامه آتش‌بس
ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) که به توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ منجر شد، تمام اراضی شهرستان منحل شدهٔ هادروت شامل قصبهٔ هادروت، به اضافهٔ قسمت جنوبی بخش اصلی (شمالی) شهرستان خواجه‌وند به کنترل جمهوری آذربایجان درآمد. البته شهر خواجه‌وند و بخش‌های مرکزی و شمالی بخش اصلی این شهرستان همچنان تحت کنترل ارمنی‌ها قرار دارند.
لیوبومیر تراویتسا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل صربستان است. او پدر دراگان تراویتسا بازیکن و کاپیتان سابق تیم ملی والیبال مردان ایتالیا است. تراویتسا سابقه هدایت تیم‌های فرارا، گیوولی گالیله، برشیا، کاتانیا، مارکونی اسپولتو، گانزاگ میلان، مونتیکیاری، پالرمو، پارما، المپیاکوس، تیم ملی صربستان، پیاچنزا، کاستلانا، ولنتینا، رسوویا ژشوف و الریان قطر، شهرداری ارومیه، تیم ملی مقدونیه و تاپ والی لاتینا را در کارنامه خود دارد. سه مدال برنز قهرمانی اروپا، جام جهانی و لیگ جهانی برای صربستان مهمترین
اروپا، جام جهانی و لیگ جهانی برای صربستان مهمترین دست‌آورد او در دوران مربیگری خود در رده ملی است. وی در حال حاضر هدایت تیم ینی‌سئی کراسنویارسک روسیه را بر عهده دارد.
شارمیلا تاگور (متولد ۸ دسامبر ۱۹۴۴) بازیگر و مدل اهل هند است. نام کنونی وی «عایشه سلطانا» است. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که شارمیلا تاگور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
لوران تیلیه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل فرانسه است. او پدر کوین تیلیه و کیم تیلیه بازیکن‌های تیم ملی والیبال و بسکتبال فرانسه است. تیلیه از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۵ عضو تیم ملی والیبال فرانسه بود و در این دوران توانست مدال برنز و نقره قهرمانی اروپا را به همراه دیگر بازیکنان تیم به دست آورد. تیلیه در رده باشگاهی نیز هشت قهرمانی پرو آ را در کارنامه خود دارد، اولین و آخرین تیم باشگاهی او آ. اس. کن بود و مربی گری خود را هم با این تیم در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد و به عنوان کمک و سرمربی تا سال ۲۰۱۲ در این تیم
و به عنوان کمک و سرمربی تا سال ۲۰۱۲ در این تیم ماند. تیلیه در همین سال به عنوان سرمربی فرانسه انتخاب شد. او موفق شد در المپیک ۲۰۲۱ توکیو تیم ملی فرانسه را قهرمان کند و نام خود را در تاریخ والیبال به ثبت برساند. بعد از این بازی ها تیلیه فرانسه را به مقصد لیگ ژاپن و پاناسونیک پانترز ترک کرد.
آنجانا ممتاز بازیگر سینما و تلویزیون اهل کشور هند است. وی متولد شهر بمبئی است و بازیگری را از سال ۱۹۶۹ آغاز کرده‌است. او در فیلم‌هایی مانند بانجاران بازی کرده‌است. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که آنجانا ممتاز در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
برت خودکپ () (زاده ۱۵ فوریه ۱۹۵۶) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل هلند است. برت در سال ۱۹۹۵ با هدایت خود تیم ملی والیبال زنان هلند را به مداال طلا قهرمانی اروپا رساند.
قادر خان (زاده – درگذشته ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸) بازیگر، کمدین، فیلمنامه‌نویس و کارگردان اهل کشور هند بود. این بازیگر مسلمان، اصالتی افغان بود و در شهر کابل زاده گردید. قادر خان در سال ۱۹۳۷ از پدری افغان و مادری اصالتاً هندی در کابل به دنیا آمد. ۳ برادر وِی قبل از رسیدن به هشت سالگی مردند. به همین دلیل پدرش به اصرار مادرش، کابل را ترک گفتند و ساکن زاغه‌های اطراف بمبئی گشتند. جاییکه مواد مخدر، فحشا و قتل کار روزمره این مکان بود. مادرش سهم بسزایی در تشویق او به درس خواندن و فرار از فقر داشت و قادر خان در این راه،
خواندن و فرار از فقر داشت و قادر خان در این راه، بالاخره موفق به دریافت مدرک مهندسی عمران گردید و به عنوان استاد دانشکده مهندسی در بمبئی مشغول به کار گردید. در همین دوران بود که شوق هنر را در خود کشف کرد و شروع به نوشتن نمایشنامه و کارگردانی آن را کرد که، بعدها توانست یکی از جوایز محلی بمبئی را بدست آورد. این نمایشنامه (قطار محلی) نام داشت که توجه اسطوره سینمای هند یعنی دیلیپ کومار را جلب کرد. دیلیپ کومار مشوق قادر خان بود برای راهیابی به سینما. حاصل این دوران کاری ۳۰۰ فیلم و فیلمنامه بود. قادر خان با طیف
کاری ۳۰۰ فیلم و فیلمنامه بود. قادر خان با طیف وسیعی از بازیگران در دوران‌های مختلف همبازی بوده‌است. از آمیتا باچان و سیف علی خان گرفته تا گوویندا و همچنین در نقش‌ها و کارکترهای زیادی ایفای نقش نموده‌است. از نقش‌های کمدی و طنز تا نقش‌های منفی. یکی از شاهکارهای طنز قادر خان در فیلم (راجا داماد می‌شود) به همراه گوویندا بود که نقش کمدی را به بهترین شیوه اجرا کرد. وی از سال ۱۹۷۳ تا کنون در بیش از ۳۰۰ فیلم بازی کرده‌است. یکی از شاهکارهای دیالوگ مربوط به فیلم (آمر، اکبر، آنتونی) می‌باشد که نوشته قادرخان است.
(آمر، اکبر، آنتونی) می‌باشد که نوشته قادرخان است. گوویندا بازیگر کمیک و کهنه‌کار بالییوود پس از درگذشت قادرخان او را با (میداس) از اسطوره‌های یونان و شاه (فریگیه) مقایسه نمود که به هر چه دست می‌زد طلا می‌گشت و اضافه کرد: قادر خان نیز با هر بازیگری کار می‌کرد او را به ستاره تبدیل می‌کرد. قادر خان، بازیگر و فیلمنامه‌نویس بزرگ هند، در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸(۱۰ دی ۱۳۹۷ شمسی) پس یک دوره بیماری طولانی در ۸۱ سالگی در بیمارستانی در کانادا در گذشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دوقلوها اشاره کرد. قادر
نقش داشته‌است می‌توان به دوقلوها اشاره کرد. قادر خان یکی از بهترین نویسنده‌های تاریخ سینمای هند بود ولی زیاد از این جهت به او توجهی خاصی نکردند و جوایزی که حق او بود به وی نرسید ولی باز هم در دوران بازیگری خیلی خوب درخشید با گفتن دیالوگ‌های که هر کس نمی‌توانست به سادگی بگوید و عکس‌العمل که مربوط به این سخن هست را ایفا کند. وی همچنین حافظ کل قرآن بود و تا آخرین روز عمرش به اعتقادات دینی اش پایبند بود . فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که قادرخان در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
حمید ساهر پژوهشگر هنرهای سنتی، نویسند، نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی ست. وی فرزند حبیب ساهر، شاعر، داستان‌نویس و مترجم سرشناس ایرانی ست. ساهر به عنوان گالری دار، بیش از بیست سال تالار نقش را سرپرستی کرده و در همین زمان مدتی سرپرستی گالری‌های تخت جمشید و تالار نقش مازندران را نیز به عهده داشته است.
رولان کوربیس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل فرانسه است. وی سابقه بازی در تیم‌های المپیک مارسی، باشگاه فوتبال المپیاکوس، سوشو و موناکو را دارد.
ورونیکا راث، (؛ زادهٔ ) یک نویسنده، و پدیدآور اهل ایالات متحده آمریکا است. سه‌گانه "سنت شکن" (سنت شکن، شورشی، هم پیمان + فور) که جز پرفروش‌ترین کتابهای علمی-تخیلی دنیاست اثر وی است. زندگی شخصی ورونیکا راث. ورونیکا راث در 19 اوت 1988 در شهر نیویورک متولد شد و عمدتاً در بارینگتون، ایلینوی بزرگ شد. مادر او، باربارا راس، یک نقاش است که در بارینگتون زندگی می کند. او کوچکترین فرزند از سه فرزند است. وقتی او پنج ساله بود والدینش طلاق گرفتند و مادرش دوباره با فرانک راس، مشاور مالی شرکت های محوطه سازی ازدواج کرد.
راس، مشاور مالی شرکت های محوطه سازی ازدواج کرد. برادر و خواهر او در منطقه شیکاگو زندگی می کنند. راث اهل آلمان و لهستان است. راث درباره پدرش می‌گوید: «او شغل داشت و دور کار می‌کرد. اکنون با پدر ناتنی‌ام رابطه خوبی دارم.» پدربزرگ و مادربزرگ مادری او بازماندگان اردوگاه کار اجباری بودند که اعتقادات مذهبی مادرش را از مذهب دور می‌کرد. راث با شرکت در مطالعه انجیل مسیحی در دوران دبیرستان خود درباره مسیحیت آموخت و از آن زمان تاکنون با آن باقی مانده است. راث به مدرسه ابتدایی Grove Avenue، Prairie Middle School و
ابتدایی Grove Avenue، Prairie Middle School و Barrington High School رفت. پس از یک سال در کالج کارلتون، او به دانشگاه نورث وسترن برای برنامه نویسندگی خلاق آن منتقل شد. راث در سال 2011 با عکاس نلسون فیچ ازدواج کرد. آنها در شیکاگو زندگی می کنند.
فیلیپ بلان (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل فرانسه است. او هم اکنون سرمربیگری تیم ملی والیبال ژاپن را بر عهده دارد. بلان در زمان مربی‌گری استفان آنتیگا سرمربی تیم ملی لهستان، کمک وی بود. بلان از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ بازیکن و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ سرمربی تیم ملی والیبال فرانسه بوده‌است. فیلیپ در قهرمانی جهان ۱۹۸۶ به عنوان باارزش‌ترین بازیکن مسابقات انتخاب شد.
دریاچه لوگو (به خط چینی: 泸沽湖، به پین‌یین: Lúgū Hú) در شمال غربی دشت یون‌نان در شهرستان خودمختار ینگ‌لیانگ یی در جمهوری خلق چین واقع شده‌است. این دریاچه مرز دو استان یون‌نان و سیچوآن است. لوگو دریاچه‌ای کوهستانی است که در ارتفاع ۲۶۸۵ متر از سطح آب‌های آزاد قرار دارد. این دریاچه توسط چندین کوه احاطه شده و پنج جزیره، چهار شبه‌جزیره و چهارده خلیج را در خود جای داده‌است. در اطراف این دریاچه چندین اقلیت قومی از جمله اقوام موسو، یی، پومی و تبتی‌ها سکونت دارند. معروفترین آنها موسوها هستند که ساختار خانوادگی
معروفترین آنها موسوها هستند که ساختار خانوادگی منحصربفرد و باستانی آنها به «فسیل زنده‌ای برای تحقیق در مورد تاریخ تکوین پیوندهای زناشویی در انسان‌ها» و «واپسین قلمرو شگفت‌انگیز مادرسالاری» شهرت یافته است. موسوها این پهنهٔ آبی را «دریاچه مادر» می‌نامند و نام چینی این دریاچه «لوگو هو» است. لوگو در زبان موسو به معنی «افتادن در آب» و «هو» نیز در چینی به معنی «دریاچه» است. در راهنماهای گردشگری چینی هم این منطقه به «سرزمین شگفت‌انگیز دختران»، «پادشاهی زنان» و «خانهٔ قبیلهٔ مادرسالار» شهرت دارد. مساحت این دریاچه
قبیلهٔ مادرسالار» شهرت دارد. مساحت این دریاچه ۴۸.۵ کیلومتر مربع است. طول آن حداکثر به ۹.۴ کیلومتر و عرض آن حداکثر به ۵.۲ کیلومتر می‌رسد و ژرف‌ترین نقطه آن ۹۳ متر عمق دارد. بوم‌شناسی. این دریاچه از مناظر طبیعی چشم‌نواز و مقاصد مورد علاقه گردشگران در چین محسوب می‌شود. زیست‌بوم لوگو پوشیده از درختان صنوبر است. حیات وحش منطقه شامل حیواناتی چون آهوی ختن، کرکس، باز، روباه و پلنگ می‌شود. پرندگان مهاجر زیادی نیز برای گذران زمستان به آن می‌آیند. ۱۲ گونه ماهی در این دریاچه زندگی می‌کنند که چهار گونه بومی و بقیه
این دریاچه زندگی می‌کنند که چهار گونه بومی و بقیه گونه‌های خارجی هستند که در سال ۱۹۵۸ برای گسترش ماهیگیری در دریاچه رهاسازی شدند. حجم ماهیگیری در دریاچه در گذشته به ۵۰۰ تن در سال می‌رسید اما تخریب جنگل‌ها باعث کاهش شدید آن شده‌است.
در اینجا فهرستی از خودروهای تمام برقی آورده شده‌است که بر پایه میزان سرعت به سه دسته کم سرعت (خودرو محلی)، خودروی شهری، خودرو قابل تردد در بزرگراه و خودرو مسابقه‌ای تقسیم می‌شوند. خودرو برقی کم سرعت. "خودروهای کم سرعت و اقتصادی با بیشینه سرعت ۶۰ کیلومتر بر ساعت یا کمتر. خودرو برقی شهری. "خودروهای شهری با بیشینه سرعت ۱۰۰ km/h یا کمتر." ! مدل ! بیشینه سرعت ! گنجایش(بزرگسالان) ! مدت شارژ ! کرانه اسمی ! تاریخ عرضه
میگل آنخل فالاسکا فرناندز () (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۷۳ در مندوزا، آرژانتین - درگذشت ۲۲ ژوئن ۲۰۱۹) بازیکن سابق و مربی والیبال که از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۹ عضو تیم ملی والیبال اسپانیا بود و هدایت تیم‌های اسکرا بلچاتوف و تیم ملی جمهوری چک را به عنوان سرمربی بر عهده داشت. آنخل با اسپانیا در قهرمانی اروپا ۲۰۰۷ به قهرمانی و مدال طلا دست یافت و در رده باشگاهی نیز یک مدال طلا و دو مدال نقره لیگ قهرمانان والیبال اروپا، یک مدال طلا چلنج کاپ، دو مدال طلا قهرمانی باشگاه‌های جهان و هفت قهرمانی در لیگ‌های اسپانیا، بلژیک و لهستان را
هفت قهرمانی در لیگ‌های اسپانیا، بلژیک و لهستان را به عنوان بازیکن در کارنامه خود دارد. فالاسکا در سال ۲۰۱۳ هدایت اسکرا را بر عهده گرفت و در همان سال اول قهرمانی پلاس لیگا را برای این تیم به دست آورد. فالاسکا در مراسم ازدواج دستیار خود بود که احساس کرد وضعیت خوبی ندارد و به هتل برگشت و دچار حمله قلبی شد و در سن ۴۶ سالگی درگذشت.
ارمنستان بیزانس یا ارمنستان غربی، که بدنبال تقسیم ارمنستان بزرگ بین امپراتوری بیزانس و ساسانیان در سال ۳۸۷ میلادی تشکیل شد. در زمان پادشاهی شاپور سوم باردیگر لشکرکشی‌های ساسانیان به ارمنستان آغاز شد. شاپور تحت تأثیر برخی از خاندان‌های قدرتمند ارمنستان، که از او حمایت می‌کردند، جوانی از خاندان اشکانی به نام :خسرو چهارم ارمنستان را به پادشاهی بخش شرقی ارمنستان، که اکنون به‌طور کامل تحت سلطهٔ ساسانیان قرار داشت، گمارد و آرشاک سوم نیز از سوی رومیان پادشاه بخش غربی ارمنستان شد که تحت نفوذ روم شرقی قرار داشت. به
ارمنستان شد که تحت نفوذ روم شرقی قرار داشت. به این ترتیب ارمنستان در این دوره میان ایران ساسانی و امپراتوری روم شرقی تقسیم شد. بعدها رومیان بارها سعی کردند با حمله به ارمنستان شرقی این بخش را نیز از آن خود سازند اما همواره از سپاهیان ساسانی شکست خوردند. در نهایت نیز شاپور سوم با عقد پیمانی با رومیان سلطهٔ خود را در ارمنستان شرقی رسمیت بخشید. سربازان و سرداران ارمنی بیزانس. امپراتوری بیزانس دائماً از طرف امپراتوری‌های دیگر از شرق و غرب و با اقوام اسلاونژاد مورد تهدید قرار می‌گرفت و در جنگ ستیز بود به این
مورد تهدید قرار می‌گرفت و در جنگ ستیز بود به این علت احتیاج به یک ارتش پایدار و قوی داشت سربازان ارمنی سهم بسزائی برای تشکیل ارتش بیزانس داشتند. ۱۵۰۰۰۰ نظامی ارمنی در ارتش امپراتوری بیزانس خدمت می‌کردند که به گروهای کوچک ۲۰۰۰۰ و ۳۰۰۰۰ نفری تشکیل می‌دادند و به نقاط مختلف امپراتوری بیزانس فرستاده می‌شدند. باسیل دوم ملقب به باسیل بلغارکش در حین نخستین جنگش با ساموئل تزار بلغارستان در فردای آن روزی که نیروهایش در «تیتوک» [Titoch] شکست خوردند می‌نویسد: از قرن پنجم به بعد ارمنیان هسته اصلی ارتش بیزانس را در
پنجم به بعد ارمنیان هسته اصلی ارتش بیزانس را در آناتولی تشکیل می‌دادند طوری که پروکوپیوس محقق و تاریخ‌نگار بیزانس می‌نویسد: و ویلیام باسل می‌افزاید که: تعداد زیادی از افسران ارمنی در ارتش بیزانس به درجات بالای نظامی ارتقاء یافتند، از میان همین سرداران بود که بیزانس برحسب معمول حکام نظامی بخشی از ارمنستان را (ارمنستان کوچک) که جزو خاک امپراتوری بود تعیین می‌کرد. در زمان سلطنت ژوستینین یکم عده زیادی از سرداران ارمنی در ارتش بیزانس خدمت می‌کردند که از جمله می‌توان:آرتابان، «آرتاوازد» [Artavazd]، هامازاسپ
می‌توان:آرتابان، «آرتاوازد» [Artavazd]، هامازاسپ مامیکونیان و «آرشاک» [arsace] که بر پادگان «سورا» [sura] فرماندهی می‌کرد نام برد. واحدهای ارمنی حتی در میان لشکریان رومی مرز رن هم دیده شدند. چنان‌که هرودین نقل می‌کند: در قرن هشتم «پاتریس وارتان» [patrice vartan] و ژنرال تاجات آنتزه واستی بودند. فرماندهی سپاه بیزانس بر ضد بلغارها برعهده «ژنرال تاجات آنتزه واستی» بود. فرماندهان و سرداران بزرگ نظامی ارمنی، بیزانس را می‌توان به: باراداس وارد فوکاس و پسرانش «نیسه فور» [nicephore]، «لئون»، «کنستانین»، و «ژان تزی
فور» [nicephore]، «لئون»، «کنستانین»، و «ژان تزی میسکس» و گریگوری دوتارون را نام برد. امپراتوران ارمنی بیزانس. آرتاباسدوس ژنرالی ارمنی و فرماندار شهر نظامی آرمنیاکون بود. او در ۷۱۵ با آنا، دختر لئوی ایسوریایی، فرماندهٔ لشکریان آناتولی نامزد شد و لئو را در شورش علیه تئودوسیوس سوم، امپراتور وقت بیزانس یاری نمود. آرتاباسدوس در سال ۷۱۷ با آنا ازدواج نمود و مقام کُنتِ اوپسیکیون، بزرگ‌ترین شهر نظامی بیزانس در شمال‌شرقی آسیای صغیر در نزدیکی قسطنطنیه و با اهمیت نظامی بالا به او اعطا شد. ملقب به لئوی ارمنی
نظامی بالا به او اعطا شد. ملقب به لئوی ارمنی (درگذشتهٔ ۲۵ دسامبر ۸۲۰) امپراتور روم شرقی از ۸۱۳ تا به قتل رسیدنش در ۸۲۰ بود. در دوران فرمانروایی او دور جدیدی از شمایل‌شکنی در امپراتوری بیزانس آغاز شد. او در لشکرکشی سال ۸۱۳ میخائیل یکم(بیزانس) علیه بلغارها شرکت داشت اما هنگامی‌که میخائیل با ناخردمندیش شرایط آنان برای صلح را نپذیرفت، سربازان آسیایی صغیری که تحت فرمان لئو بودند به‌هنگام آغاز نبرد ورسینیکیا در نزدیکی آدریانوپول از نیروهای میخائیل جدا شده و نبرد را ترک کردند. لئو سپس میخائیل را از قدرت برکنار و
را ترک کردند. لئو سپس میخائیل را از قدرت برکنار و در ژوئیه ۸۱۳ باعنوان لئوی پنجم جانشین او شد. در سال ۸۱۱ میلادی متولد شد و تا سال ۸۸۶ میلادی زندگی کرد. این امپراتور ارمنی نژاد بیزانس، بین سال‌های ۸۶۷ تا ۸۸۶ میلادی حکمرانی کرده و بنیانگذار دودمان مقدونیان بود. باسیلیوس دودمان تازه‌ای را در اروپا بنام دودمان مقدونیان پایه‌ریزی کرد. پدر وی امپراتور تئوفیلوس و مادرش ملکه تئودورا (وی از نژاد ارمنی و خواهر بارداس و پترناس بود) بود. در دو سالگی در پی مرگ پدر به امپراتوری رسید. به دلیل سن کم، زمامداری کشور در دست
رسید. به دلیل سن کم، زمامداری کشور در دست مادرش بود اما به دلیل آزار زیاد مردم بدست وی و افزایش ناخرسندی‌ها، داییش بارداس را نایب السلطنه خویش نمود و مادر را به کلیسایی فرستاد. ژان نجیب‌زاده‌ای از یک خانوادهٔ اشرافی ارمنی بود که از طرف مادرش با ژنرال و بعدتر امپراتور نیکه‌فوروس دوم فوکاس نسبت پیدا می‌کرد. او در دوران فرماندهی نیکه‌فوروس به ارتش امپراتوری پیوست و در کنار او با اعراب مسلمان در کیلیکیه و سوریه جنگید. او سپس نیکه‌فوروس را در رسیدن به تاج و تخت امپراتوری بیزانس یاری نمود و به پاداش این کارش،
امپراتوری بیزانس یاری نمود و به پاداش این کارش، مقام فرماندهی کل قوای بیزانس در مناطق شرقی به او اعطا شد. تمدن ارمنی و بیزانس. ملت ارمنی مقام پرافتخاری در تاریخ دنیای متمدن دارد، او در برابر اعراب و در برابر تُرکان مقاومت کرده در طول، چندین سده دولت و ارتش بیزانس را رهبری کرده و بر سرنوشت جنگ‌های صلیبی تأثیری داشته‌است که جای انکار نیست. این وسیله را یافته‌است که تا به امروز اصالتی استوار و بجا برای خود حفظ کند؛ و بالاخره در حفظ تعادل و آینده آسیای غربی همچنان عاملی ضروری و اجتناب ناپذیر است. آ. واسیلیف
عاملی ضروری و اجتناب ناپذیر است. آ. واسیلیف می‌نویسد: سهم فرهنگی ارمنستان در فرهنگ بیزانس تنها به همین زمینه هنر محدود نبوده بلکه به زمینه حقوق نیز گسترش یافته‌است. در واقع ارمنستان چندتن از بزرگ‌ترین حقوقدانان را به بیزانس داده‌است، همانها که در دوران سلطنت ژوستینین یکم، در حفظ و حراست ماتراک حقوق رم دخیل بودند و در قرون بعد به امپراتوری کمک کردن تا تشکیلات قضایی خود را بر حسب نیازمندیهایش روبراه کند. سیاست بیزانس در برابر ارمنستان. ارمنستان برای بیزانس نه تنها دولتی حایل بلکه در حقیقت سپربلایی بود که یکی
تنها دولتی حایل بلکه در حقیقت سپربلایی بود که یکی از حساسترین مرزهای امپراتوری را در برابر خطرات شرق حمایت می‌کرد. خطراتی که از طرف ایران ساسانی بیزانس را تهدید می‌کردند. با نخستین امپراتوران ارمنی نسب سلسله مقدونیان، ظاهراً سیاست بیزانس حرکتی به سمت تشخیص و درک روشن ضروریات از خود نشان داد. بدین معنی که وجود کشور ارمنستان مستقل (دودمان باگراتونی) را پذیرفت، و آن کشور در سده دهم و آغاز سده یازدهم سدی محکم و گرانقدر در برابر ترکان شد. تنها به خاطر وجود ارمنستان خیل اقوام غارتگر آسیای مرکزی در مدتی نزدیک به
خیل اقوام غارتگر آسیای مرکزی در مدتی نزدیک به یک سده موفق نشدند آنگونه که در ایران و در کشورهای غربی نفوذ کرده بودند در آسیای صغیر نفوذ کنند. لیکن کم‌کم سیاست بیزانس تغییر کرد، بدین معنی که بیزانس برای کینه و عنادی که از نظر مذهبی با ارمنستان داشت و نیز به طمع افزودن بر مستملکات خود، کاری نکرد که وحدت و قدرت مقاومت کشور باگراتونیها را تقویت کند، در صورتی که ارمنستان باگراتونی به هر حال سدی برای حفاظت خود او هم بود. این سیاست کورکورانه نتیجه شوم خود را در عمل زشت و بدفرجام امپراتور باسیلیوس دوم و جانشینان
زشت و بدفرجام امپراتور باسیلیوس دوم و جانشینان او ببار آورد که در سال ۱۰۴۵ میلادی با ناچار ساختن ارمنستان به جنگیدن در دو جبهه، هم با بیزانس و هم با سلجوقیان، آن کشور را نابود کرد و پیامد منطقی آن هم در نبرد ملازگرد در سال ۱۰۷۱ آشکار شد که درهای آسیای صغیر را به روی ترکان گشود. بعداً نیز در برابر پادشاهی ارمنی کیلیکیه و کشورهای صلیبی، بیزانس همان سیاست اشتباه را دنبال کرد. ژاک دو مورگان می‌نویسد:
گنادی یاکاولیویچ شیپولین () (زاده۲۹ آوریل ۱۹۵۴ در بلگورود)؛ مربی والیبال اهل روسیه که در حاضر سرمربی تیم بلوگوری است. ژنادی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ سرمربی تیم ملی والیبال روسیه بود که روسیه را به مدال نقره المپیک ۲۰۰۰، مدال نقره قهرمانی جهان ۲۰۰۲ و مدال طلا جام جهانی ۱۹۹۹ رساند. گنادی از سال ۱۹۹۰ تا به حال سرمربی بلگوری است که توانست این تیم را به افتخارات بزرگی همچون ۸ قهرمانی سوپر لیگ و جام حذفی، دو قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و قهرمانی جام باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۱۴ برساند. شیپولین برنده تندیس علوم روسیه
سال ۲۰۱۴ برساند. شیپولین برنده تندیس علوم روسیه می‌باشد.
در حال حاضر ۱۵۷ کشور از کشورهای عضو سازمان ملل متحد فلسطین را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت می‌شناسند. از نوامبر ۲۰۱۲ این کشور ناظر غیرعضو مجمع عمومی سازمان ملل بوده است. پس از انتشار بیانیه استقلال فلسطین توسط اعضای سازمان آزادی‌بخش فلسطین در جلسه فوق‌العاده ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸ در شهر الجزیره، پایتخت کشور الجزایر، تشکیل فلسطین اعلام شد. انتشار این بیانیه به سرعت از سوی طیف بزرگی از کشورها مورد استقبال قرار گرفت و تا پایان همان سال، ۷۸ کشور، فلسطین را به رسمیت شناختند. در فوریهٔ ۱۹۸۹، نماینده سازمان آزادی‌بخش
شناختند. در فوریهٔ ۱۹۸۹، نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین در شورای امنیت سازمان ملل متحد ادعا کرد که ۹۴ کشور، فلسطین را به رسمیت می‌شناسند. در پی بخشی از تلاش‌ها برای پایان دادن به درگیری فلسطین و اسرائیل و به دنبال امضای پیمان اسلو میان اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین، تشکیلات خودگردان فلسطین به عنوان یک دولت موقت و خودگردان در فلسطین آغاز به کار کرد. اسرائیل اعلام کرد که فلسطین را به‌عنوان یک دولت مستقل به رسمیت نمی‌شناسد و سرزمین‌های تحت سلطهٔ حکومت خودگردان را خود در اختیار خواهد داشت. بسیاری از
خودگردان را خود در اختیار خواهد داشت. بسیاری از کشورهایی که فلسطین را به رسمیت نمی‌شناختند، سازمان آزادی‌بخش فلسطین را نمایندهٔ مردم فلسطین می‌دانستند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۱۳۸ رأی موافق و ۹ رأی مخالف و ۴۱ رأی ممتنع وضعیت فلسطین را به دولت ناظر غیرعضو تغییر داد. اسرائیل و تعدادی از کشورها فلسطین را به رسمیت نشناخته و اعلام کردند که تأسیس فلسطین تنها از طریق گفت‌وگو و مذاکره بین اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین امکان‌پذیر است. مسائل اصلی مانع از حصول توافق بین اسرائیل و فلسطین
اصلی مانع از حصول توافق بین اسرائیل و فلسطین درحال حاضر عبارت‌اند از: مرزها، امنیت، حقوق آب، وضعیت اورشلیم، آزادی دسترسی عبادتگاه‌ها در اورشلیم، شهرک‌سازی‌های اسرائیل و وضعیت پناهندگان فلسطینی از جمله حق بازگشت به کشور خود است. پیشینه. در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۴، قطعنامه شماره ۳۲۳۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، حق تعیین سرنوشت، استقلال و حاکمیت در فلسطین را برای فلسطینیان به رسمیت شمرد و همچنین سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به‌عنوان تنها نمایندهٔ مردم آن کشور و عضو ناظر مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب کرد. مدت کوتاهی
مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب کرد. مدت کوتاهی پس از بیانیه سال ۱۹۸۸، فلسطین توسط بسیاری از کشورهای در حال توسعه در آفریقا و آسیا و همچنین کشورهای کمونیستی و اعضای جنبش عدم تعهد به رسمیت شناخته شد. در آن زمان ایالات متحده آمریکا با استفاده از قانون کمک‌های خارجی تلاش نمود که دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی را از به رسمیت شناختن فلسطین منصرف کند. اگرچه این اقدامات در بسیاری از موارد موفقیت‌آمیز بود، اما اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی بلافاصله با انتشار بیانیه‌هایی ضمن به‌رسمیت شناختن فلسطین، با
انتشار بیانیه‌هایی ضمن به‌رسمیت شناختن فلسطین، با هدف حمایت و همبستگی با این کشور، فلسطین را به عضویت هر دو سازمان پذیرفتند. در فوریه ۱۹۸۹ و در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد، نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام کرد ۹۴ کشور، فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند. با این اقدام، فلسطین تلاش کرد عضویت چند سازمان تخصصی سازمان ملل متحد را به دست آورد که در نهایت آمریکا با تهدیدهایی مبنی بر قطع بودجه سازمان‌هایی که فلسطین را به عضویت بپذیرند، مانع از به‌ثمر نشستن تلاش‌های فلسطین شد. برای نمونه در آوریل همان سال و پس
فلسطین شد. برای نمونه در آوریل همان سال و پس از آنکه ایالات متحده آمریکا تهدید کرد اگر عضویت فلسطین در سازمان بهداشت جهانی پذیرفته شود، بودجه سازمان بهداشت جهانی را قطع خواهد کرد، درخواست عضویت فلسطین در آن سازمان پذیرفته نشد. در ژوئن ۱۹۸۹ سازمان آزادی‌بخش فلسطین طی نامه‌ای به دولت سوئیس به عنوان متولی کنوانسیون ژنو سال ۱۹۴۹، عضویت در آن کنوانسیون را درخواست کرد ولی دولت سوئیس پاسخ داد به‌دلیل آنکه استقلال فلسطین در مجامع جهانی هنوز به‌رسمیت شناخته نشده است، نمی‌تواند این درخواست را بپذیرد. با توجه به آنکه
نمی‌تواند این درخواست را بپذیرد. با توجه به آنکه جامعهٔ جهانی دربارهٔ وجود یا نبود یک کشور فلسطینی تردید دارد، تا زمانی که این مسئله در چارچوب مناسبی حل نشود، دولت سوئیس به‌عنوان متولی کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های الحاقی آن، نمی‌تواند تشخیص دهد که این ارتباطات می‌تواند سند مناسبی برای افزودن فلسطین به کنوانسیون و پروتکل‌های الحاقی آن باشد یا خیر. در نتیجه، در ماه نوامبر ۱۹۸۹ اتحادیه کشورهای عربی، قطعنامه‌ای را به مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد داد که براساس آن سازمان آزادی‌بخش فلسطین به‌طور رسمی به‌عنوان دولت
سازمان آزادی‌بخش فلسطین به‌طور رسمی به‌عنوان دولت مستقل فلسطین به‌رسمیت شناخته شود. پس از آنکه ایالات متحده مجدداً کشورهایی را که بخواهند به این قطعنامه رأی مثبت دهند به قطع کمک‌های مالی تهدید کرد، پیش‌نویس این قطعنامه کنار گذاشته شد. کشورهای عربی در مقابل تعهد آمریکا بر عدم تکرار تهدید به تحریم سایر کشورها، پذیرفتند بر تصویب این قطعنامه پافشاری نکنند. بسیاری از به رسمیت شناختن‌های اولیه، مبهم و دوپهلو بود. علاوه بر آن، تردید سایر کشورها در به رسمیت نشناختن، الزاماً بدین معنا نبود که آن‌ها فلسطین را معتبر
الزاماً بدین معنا نبود که آن‌ها فلسطین را معتبر نمی‌دانند. این موضوع منجر به ایجاد سردرگمی دربارهٔ تعداد کشورهایی شد که در ۱۹۸۸ همزمان با اعلام استقلال، فلسطین را به رسمیت شناختند. دربارهٔ شمار کشورهایی که درگذشته اعلام کرده بودند فلسطین را به رسمیت می‌شناسند، اختلاف وجود داشت، با این حال نام ۱۳۰ کشور در میان کشورهایی که درابتدا فلسطین را به رسمیت شناختند دائماً دیده می‌شود. در ژوئیه ۲۰۱۱، ریاض منصور، سفیر فلسطین در سازمان ملل متحد، در مصاحبه با روزنامه اسرائیلی هاآرتص ادعا کرد که ۱۲۲ کشور، فلسطین را به