payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فارغ از ایجاد اضطراب، ممکن است مردم را تشویق به اتخاذ عادت‌هایی کند که امنیت اطلاعات حفاظت شده شان را کاهش دهد. به عنوان مثال، یک کاربر رایانه ممکن است برای چندین حساب کاربری خود، از یک کلمهٔ عبور استفاده کند، عمداً یک کلمهٔ عبور ساده (امکان به خاطر سپردن راحت) را برای حساب (های) کاربری‌اش انتخاب کند که بسیار آسیب‌پذیر و به راحتی قابل شکستن هستند یا به نسخه‌های نوشته شده‌ای از کلمات عبور حساب‌های کاربری اش اتکا کند. بسیاری از وبگاه‌ها برای جلوگیری از انتخاب کلمات عبور ساده توسط کاربران، محدودیت‌هایی روی
کلمات عبور ساده توسط کاربران، محدودیت‌هایی روی طول کلمهٔ عبور یا ترکیب عناصر سازندهٔ آن اعمال می‌کنند که باعث خستگی ناشی از کلمهٔ عبور می‌شود. در بسیاری از موارد، محدودیت‌های اعمال شده روی طول و ساختار کلمهٔ عبور در نهایت باعث کاهش امنیت حساب کاربری می‌شوند (یا با جلوگیری از ایجاد کلمات عبوری مناسب یا با پیچیده کردن بیش از حد کلمات عبور تا جایی که کاربر را مجبور به ذخیرهٔ آن در جایی نا امن بکند). بعضی از وبگاه‌ها همچنین استفاده از کاراکترهای غیر حرفی یا غیر عددی و برخی دیگر، استفاده از کاراکترهای غیر اسکی
عددی و برخی دیگر، استفاده از کاراکترهای غیر اسکی را در ساختار کلمهٔ عبور غیرمجاز می‌دانند. خستگی ناشی از کلمهٔ عبور عموماً کاربران را تحت تأثیر قرار می‌دهد با این وجود، می‌تواند دردسرهایی برای ادارات فنی که حساب‌های کاربری شان را در عین تغییر دادن پیاپی کلمات عبور به منظور امنیت مدیریت می‌کنند نیز ایجاد کند. این خستگی در هر دو مورد به تدریج باعث از دست رفتن روحیهٔ کاربران می‌شود. در بسیاری موارد، کاربران در نهایت کلمات عبور خود را در فایل‌های متنی کم امنیت ذخیره می‌کنند تا در ادامه مجبور به حفظ کردن آن‌ها
ذخیره می‌کنند تا در ادامه مجبور به حفظ کردن آن‌ها نباشند یا به روش‌های با امنیت پایین دیگری برای ذخیرهٔ کلمات عبور روی می‌آورند. راه‌های حل. برخی از شرکت‌ها در این زمینه به خوبی سامان دهی شده‌اند. این شرکت‌ها راه‌های احراز هویت دیگری را نیز در کنار استفاده از کلمهٔ عبور، پیاده‌سازی کرده‌اند یا از فناوری‌هایی برای ورود خودکار اطلاعات کاربران استفاده می‌کنند. اما ممکن است تمرکز بقیه شرکت‌ها روی سهولت استفاده نباشد یا اینکه حتی شرایط را با ایجاد مکرر برنامه‌های جدیدی که با سیستم احراز هویت آن کار می‌کنند،
جدیدی که با سیستم احراز هویت آن کار می‌کنند، بدتر کنند.
پیتر پیلو ،(زاده حدود ۱۷۲۰ - درگذشته حدود ۱۷۹۰) هنرمند بریتانیایی است که بیشتر به خاطر نقاشی‌هایش از پرندگان شناخته شده‌است. بیشتر نقاشی‌های او به عنوان تصاویر کتاب‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. زندگی و حرفه. از زندگی او اطلاعات کمی در دسترس است اما اعتقاد بر این است که در اوایل قرن هیجدهم از فرانسه به انگلستان آمد. در ۱۷۴۵ به خاطر نقاشی یک قرقاول طلایی به او مزد داده شد. به استخدام توماس پنانت درآمد تا از پرندگان نقاشی کند، که پیتر مازل برای استفاده در کتاب‌های پنانت بسیاری از آن‌ها را گراور کرد. او برای
پنانت بسیاری از آن‌ها را گراور کرد. او برای توماس پنانت نقاشی‌هایی را از آب وهوای گوناگون کشید، احتمالاً برای کشیدن آن‌ها مزد گرفت، و تعدادی از این نقاشی‌ها در مجموعه پنانت در کتابخانه ملی ولز هستند. خانواده. پسر او هم که پیتر پیلو (۱۷۵۷–۱۸۳۱) نام داشت، نقاش پرتره از جمله مینیاتور بود. قبل از اینکه برای مدتی به گلاسکو برود بیست سال در لندن کار کرد. در گلاسکو هشت گینی برای یک مینیاتور و ده گینی برای یک نقاشی رنگ روغن دریافت کرد.
جیمز فیلیپ ولچ جونیور (؛ ۱۸ نوامبر ۱۹۴۰ – ۴ اوت ۲۰۰۳) یک رمان‌نویس و شاعر و یکی از بومیان آمریکا بود که در بلکفیت و در فرهنگ والدینش که از بومیان آمریکایی آناینین بودند رشد کرد. او نویسندهٔ مؤسس رنسانس بومیان آمریکا محسوب می‌شود که در طی آن نویسندگان بومی آمریکا در آثار خود که به آسانی در دسترس همه جامعه آمریکا قرار داشت به بزرگداشت فرهنگ قبیله‌ای خود و مشکلات پیچیده آن می‌پرداختند. رمان‌ها و اشعار ولچ صدای مبارزات و انسان‌دوستی بومیان آمریکا در ایالات متحده است. ولچ به عنوان یک نویسنده بومی، مخاطبان جهانی
است. ولچ به عنوان یک نویسنده بومی، مخاطبان جهانی به دست آورد. آثار او تقدیر جهانیان را برای جاذبهٔ هنری و همچنین توانایی‌هایش در نشان دادن تجارب زندگی مردم بومی آمریکا، به همراه داشت. زندگی. ولچ در سال ۱۹۴۰ در شهر برونینگ مونتانا به دنیا آمد و در منطقه فورت بلکناپ ایالت مونتانای آمریکا بزرگ شد. او از کودکی آرزو داشت که یک نویسنده بزرگ شود. بگفته ولچ، وی در همان اوان نوشتن، در دانشگاه مونتانا، از ریچارد هوگو استاد دانشکده ادبیات، خواست که به کارهای ادبی او نظری بیفکند و همین باعث شد که او در آینده نویسنده
نظری بیفکند و همین باعث شد که او در آینده نویسنده مشهوری شود. ولچ در سال ۱۹۹۹ در گفتگو با یک مجله ادبی ضمن بیان خاطراتش، گفت: هوگو یکبار مرا در دانشکده به گوشه‌ای کشاند و پس از خواندن نوشته‌هایم گفت: تو از شعر هیچ چیز نمی‌دانی، نه؟. من مدت زمان کوتاهی به فکر فرورفتم تا از داستانی که نوشته بودم دفاع کنم اما چیزی به نظرم نیامد. به همین دلیل به او گفتم نه! هوگو هم برای این که مرا شگفت زده کند، گفت: البته که همین‌طور است. حالا بگو ببینم دربارهٔ آنچه می‌خواهی بدانی؟ ولچ در همین زمان از داستان زندگی اش و جهان
بدانی؟ ولچ در همین زمان از داستان زندگی اش و جهان پیرامونی که بیشتر آمریکایی‌ها از آن بی‌خبرند برای هوگو گفت. هوگو به وی گفت که همین داستان را بنویس و ولچ نیز همین کار را کرد. نویسندگی. وی نخستین رمانش را در سال ۱۹۷۴ با عنوان «"زمستان در خون"» به رشته تحریر درآورد. از این رمان برای فیلمی با همین نام که در سال ۲۰۱۳ به روی پرده رفت اقتباس شده‌است. وی همچنین نخستین مجموعه شعر خود را با نگاهی به موضوعات بومیان آمریکا در سال ۱۹۷۱ به بازار نشر عرضه کرد. رمان «"کلاغ احمق"» (۱۹۸۶) او که چندین جایزه ادبی ملی را
احمق"» (۱۹۸۶) او که چندین جایزه ادبی ملی را دریافت کرد داستان مردم بلکفیت در طول دوران تجاوز اروپایی‌ها به سرزمین‌های بومیان پس از جنگ داخلی آمریکا است. در این رمان مردم بلکفیت روش‌های سنتی خود را دنبال کرده و از هر گونه ارتباط و جنگ دوری می‌کنند. وی در کتاب «قتل کاستر» داستان زیبایی از درگیری و مبارزه را از نگاه یک بومی آمریکایی بازگو می‌کند، بدون این که واقعاً این مبارزه را نقل کند. ولچ دربارهٔ زندگی بومیان در جامعه مدرن آمریکایی رمان‌های بسیاری نگاشت. وی بدون این که به سراغ کلیشه‌های رایج برود دربارهٔ
بدون این که به سراغ کلیشه‌های رایج برود دربارهٔ مردمی قلم می‌زد که در غرب بدون هیچ سر و صدایی زندگی می‌کنند. جوایز و بزرگداشت. جیمز ولچ جوایز ادبی و هنری بسیاری دریافت کرد ازجمله: در سال ۱۹۹۷ ولچ جایزه یک عمر دستاورد را از حلقه نویسندگان بومی آمریکا دریافت کرد. فرانسه در سال ۲۰۰۰ مدال ادبی و هنری شوالیه را اهدا کرد. در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ مصادف با ۷۶مین سالروز تولد ولچ و به افتخار او و در بزرگداشت هنر مؤثرش، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه اصلی خود را در آمریکا تغییر داد. درگذشت. جیمز ولچ در سن ۶۲ سالگی پس از
تغییر داد. درگذشت. جیمز ولچ در سن ۶۲ سالگی پس از یک حمله قلبی و همچنین تحمل یک دوره رنج ناشی از سرطان ریه، در ۴ اوت ۲۰۰۳ در میزولا، مونتانا درگذشت.
موریس-فرانسوا گارَن (؛ ۳ مارس ۱۸۷۱–۱۹ فوریهٔ ۱۹۵۷) دوچرخه‌سوار فرانسوی مسابقات جاده و زادهٔ ایتالیا بود که نخستین برندهٔ تور دو فرانس در سال ۱۹۰۳ بود. همچنین، در سال ۱۹۰۴، عنوان او و هشت رکابزن دیگر به دلیل تقلب پس گرفته شد. خانواده. گارین فرزند موریس-کلمنت گارین و ماریا ترزا اوزلو بود و در ارویر در بخش فرانسوی زبان واله دائوستا در شمال غربی ایتالیا زاده شد. پدر و مادر او چهار دختر و پنج پسر داشتند. موریس نخستین پسر بود. در سال ۱۸۸۵ خانواده گارین، ارویر را برای یافتن کار ترک کردند و به رنس در نزدیکی مرز
برای یافتن کار ترک کردند و به رنس در نزدیکی مرز بلژیک مهاجرت کردند. گارین در آنجا به کار تمیز کردن دودکش مشغول شد. او به شارلروا در بلژیک رفت، ولی در سال ۱۸۸۹ به فرانسه بازگردانده شد و به موبوژ رفت. پدرش مدت کوتاهی پس از بازگشت به ارویر درگذشت. دو برادرش سزار و فرانسوا در شمال فرانسه ماندند و به همراه موریس، در سال ۱۸۹۵ یک فروشگاه دوچرخه در روبه باز کردند. سزار نیز از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۶ دوچرخه‌سوار حرفه‌ای بود و در یکی از مراحل تور دو فرانس ۱۹۰۴ دوم شد. گارین در سال ۱۹۰۲ به لان رفت و تا پایان عمر در آنجا
در سال ۱۹۰۲ به لان رفت و تا پایان عمر در آنجا سکونت داشت. او نخستین دوچرخهٔ خود را در سال ۱۸۸۹ به قیمت ۴۰۵ فرانک خرید. مسابقات آماتور. گارین در سال ۱۸۹۲ ملیت فرانسوی دریافت کرد و در همان سال، مسابقات دوچرخه‌سواری را در شمال فرانسه آغاز کرد. نخستین بار مسئول باشگاه دوچرخه‌سواری موبوژ او را تشویق به شرکت در مسابقهٔ محلی موبوژ-ایرسون-موبوژ به مسافت ۲۰۰ کیلومتر کرد. گارین در مسابقه پنجم شد و تصمیم به ادامهٔ دوچرخه‌سواری گرفت. نخستین پیروزی گارین در مسابقهٔ نمور-دینان-ژیوه به مسافت ۱۰۲ کیلومتر در بلژیک در سال
به مسافت ۱۰۲ کیلومتر در بلژیک در سال ۱۸۹۳ بود. او دوچرخهٔ خود را فروخت و دوچرخه‌ای سبکتر خرید. در دینان دوچرخه‌اش پنچر شد و دوچرخهٔ یدکی یکی از رقیبان را گرفت. گارین با فاصلهٔ ده دقیقه، اول شد. سپس دوچرخه را پس داد و دوچرخهٔ خود را از همان مکانی که ترک کرده‌بود، برداشت. مسابقات حرفه‌ای. گارین به صورت اتفاقی تبدیل به دوچرخه‌سوار حرفه‌ای شد. او تصمیم داشت در مسابقه‌ای در نزدیکی محل زندگی خود شرکت کند؛ ولی متوجه شد که تنها رکابزنان حرفه‌ای مجاز به شرکت در مسابقه هستند. گارین پس از حرکت رکابزنان، حرکت خود را
هستند. گارین پس از حرکت رکابزنان، حرکت خود را آغاز کرد و همهٔ آنان را پشت سر گذاشت. مسئولان مسابقه از اهدای جایزه به او خودداری کردند؛ ولی تماشاگران جایزه‌ای به میزان دو برابر برای او تهیه کردند. نخستین پیروزی حرفه‌ای گارین در مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ پاریس در سال ۱۸۹۳ بود. مسابقه از میدان شان دو مارس آغاز شد. سرمای ماه فوریه باعث کنار رفتن تک‌تک رکابزنان شد. گارین توانست ۷۰۱ کیلومتر را در ۲۴ ساعت رکاب بزند و فاصله‌ای ۴۹ کیلومتری با تنها رکابزن باقیمانده ایجاد کند. در سال ۱۸۹۴ نیز در مسابقهٔ ۲۴ ساعته‌ای در لیژ
در سال ۱۸۹۴ نیز در مسابقهٔ ۲۴ ساعته‌ای در لیژ بلژیک به پیروزی رسید و در سال بعد، رکورد تازه‌ای برای رکابزنی یک‌ساعته به ثبت رساند. نخستین مسابقهٔ پاریس-روبه در سال ۱۸۹۶ برگزار شد و گارین با فاصلهٔ ۱۵ دقیقه با برنده، به مقام سوم دست یافت؛ ولی در سال ۱۸۹۷ برندهٔ پاریس-روبه شد. در سال ۱۸۹۸ گارین دوباره با فاصلهٔ ۲۰ دقیقه برندهٔ پاریس-روبه شد. همچنین در سال ۱۹۰۱ در دومین دورهٔ پاریس-برست-پاریس به قهرمانی رسید. در پایان مسابقه، پس از طی مسافت ۱۲۰۸ کیلومتر، فاصلهٔ گارین با نفر دوم بیش از دو ساعت بود. تور دو
گارین با نفر دوم بیش از دو ساعت بود. تور دو فرانس. تور دو فرانس ۱۹۰۳. تور دو فرانس برای تبلیغ یک روزنامهٔ ورزشی تازه با نام لوتو آغاز شد. در آن زمان، بزرگترین روزنامهٔ ورزشی فرانسه لو ولو بود. انری دگرانژ، ویراستار روزنامه، مسابقه‌ای پنج هفته‌ای از ۳۱ مه تا ۵ ژوئیه طراحی کرد. مدت مسابقه چنان طولانی بود که تنها ۱۵ نفر ثبت نام کردند؛ بنابراین دگرانژ زمان مسابقه را به ۱۹ روز کاهش داد. مسابقه در مونژورون در جنوب پاریس آغاز شد و در نقطه‌ای دیگر در حومهٔ پاریس به پایان رسید. گارین برندهٔ مسابقه شد و ۳۰۰۰ فرانک
پایان رسید. گارین برندهٔ مسابقه شد و ۳۰۰۰ فرانک به دست آورد. همچنین ۳۱۲۵ فرانک دیگر برای سایر جایزه‌های خود کسب کرد. تور دو فرانس ۱۹۰۴. گارین در تور دو فرانس ۱۹۰۴ با فاصلهٔ اندکی با لوسین پوتیه به قهرمانی رسید؛ ولی پس از مدتی، عنوانش پس گرفته شد و به انری کورنه داده شد. برانگیختگی شور تماشاگران مسابقه به اندازه‌ای بود که درختان را به زمین می‌انداختند تا رقیبان را متوقف کنند. همچنین برخی دیگر را شبانه در نزدیکی سن اتین ضرب و شتم کردند. گارین یکی از قربانیان بود. بدرفتاری میان رکابزنان نیز متداول بود و ۹ نفر
بدرفتاری میان رکابزنان نیز متداول بود و ۹ نفر در میانهٔ مسابقه به دلیل حرکت در خودرو یا کشیده شدن توسط خودرو اخراج شدند. اتحادیهٔ دوچرخه‌سواری فرانسه، پس از پایان مسابقات و پس از شنیدن سخنان برخی شرکت‌کنندگان و شاهدان، همهٔ برندگان مراحل و چهار نفر نخست رده‌بندی نهایی را رد صلاحیت کرد. اتحادیه توضیح دقیقی دربارهٔ این امر نداد و جزئیات آن، پس از انتقال بایگانی تور به جنوب در سال ۱۹۴۰ مفقود شد. گفته می‌شد که برخی رکابزنان پونز روی جاده می‌ریختند تا سایر رقیبان به دلیل پنچری عقب بیفتند یا این که برخی رکابزنان
به دلیل پنچری عقب بیفتند یا این که برخی رکابزنان توسط یکدیگر یا هواداران رقیب، مسموم می‌شدند. مرگ و یادبود. گارین در سال ۱۹۵۷ درگذشت و به همراه همسرش دزیره در یک آرامگاه خانوادگی در نزدیکی لان به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۳۳ پیست دوچرخه‌سواری موریس گارین در لان ساخته شد و به نام او نامگذاری شد. در سال ۱۹۳۸ وزیر ورزش فرانسه مدال طلای تربیت بدنی را به گارین اهدا کرد. در سال ۲۰۰۳ به مناسبت صدمین سالگرد پیروزی گارین در تور دو فرانس، خیابانی در موبوژ به نام او نامگذاری شد.
خوب‌ها موفق‌ترند مستندی است که توسط ریچارد داوکینز ساخته شده و در مورد خودخواهی و همکاری بحث می‌کند، با این استدلال که تکامل اغلب به نفع رفتار همیارانه است، و به‌ویژه روی استراتژی بده‌بستان و بازی دوراهی زندانی تمرکز می‌کند. فیلم تقریباً ۴۵ دقیقه است و توسط جرمی تیلور تولید شده‌است. دوازدهمین فصل کتاب داوکینز به نام ژن خودخواه (که در چاپ دوم آن در ۱۹۸۹ اضافه شده‌است) هم خوب‌ها موفق‌ترند است و مسائل مشابهی را مورد بحث قرار می‌دهد. بررسی اجمالی. در صحنه آغازین ریچارد داوکینز ارائه اطلاعات نادرست از اولین
ریچارد داوکینز ارائه اطلاعات نادرست از اولین کتابش ژن خودخواه را از نظر گذرانده و پاسخ بسیار دقیقی به آن می‌دهد.
وُلپدو (به ایتالیایی: Volpedo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است. خصوصیات. ولپدو ۱۰٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد و ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیسیلیا گریرسون (؛ ۲۲ نوامبر ۱۸۵۹ – ۱۰ مارس ۱۹۳۴) یک پزشک مصلح برجسته و آزاداندیش اهل آرژانتین بود. او نخستین زنی بود که موفق به دریافت مدرک پزشکی در آرژانتین شد. در آرژانتین قرن ۱۹، دانشکده‌های پزشکی خارج از دسترسی زنان بود و در واقع تعداد اندکی از زنان را ثبت نام می‌کردند. پشتکار گریرسون موجب شد او از دانشگاه فارغ‌التحصیل شود و مبارزاتش را به عنوان یک فعال حقوق بشر ادامه دهد. او به عنوان معاون شورای بین‌المللی زنان که یک سازمان حق رای زنان بود به طور خستگی‌ناپذیری برای مسائل اجتماعی مانند مزایای رفاهی،
برای مسائل اجتماعی مانند مزایای رفاهی، مرخصی زایمان برای زنان شاغل و پایان دادن به تجارت برده مبارزه می‌کرد. گریرسون به عنوان یک پزشک، برای اولین بار مدرسه پرستاری را در آرژانتین تأسیس کرد و مطالعات انجام شده در بیماری‌های زنان و حرکت‌شناسی را تقویت کرد. او اولین کسی بود که مطرح کرد وسایل نقلیه خدمات پزشکی باید سیستم‌های هشدار دهنده‌ای مانند آژیر داشته باشند که ما امروزه آن را به عنوان آمبولانس می‌شناسیم. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۶ مصادف با ۱۵۷مین سالروز تولد سیسیلیا گریرسون و به افتخار و بزرگداشت او که یک پیشرو
گریرسون و به افتخار و بزرگداشت او که یک پیشرو حقیقی بود، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه اصلی خود را در آرژانتین، شیلی و پرو تغییر داد.
برادر او فیلمی در ژانر درام به کارگردانی کن ایچیکاوا است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کیکو کیشی، کینویو تاناکا، ماسایوکی موری و جوزو ایتامی اشاره کرد.
کین-دزا-دزا! () یک فیلم علمی–تخیلی ویران‌شهر کمدی سیاه فیلم کالت محصول اتحاد جماهیر شوروی با کارگردانی گیورگی دانلیا و نویسندگی گیورگی دانلیا و رِوِز گابریادزه است که توسط قدیمی‌ترین استودیوی فیلم در اروپا، استودیوی موس‌فیلم در ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم به صورت رنگی و در دو بخش در مجموع در ۱۳۵ دقیقه ساخته شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به استانیسلاو لیوبشین، لوان گابریادزه، یوگنی لئونف، و یوری یاکوولیف اشاره کرد. یک کارگر ساختمانی و یک دانش آموز با فشار دکمه‌ای اشتباه بر روی یک سیاره فراحسی و پیشرفته به نام
اشتباه بر روی یک سیاره فراحسی و پیشرفته به نام پلوک (Pluke) فرود می‌آیند که در آن یک سری حوادث عجیب و غریب و خنده دار آشکار اتفاق می‌افتد. زندگی، فلسفه و ساختارهای اجتماعی ساکنان این سیاره توسط انسان‌های روی زمین تکرار می‌شود و این روش غیرمعمول ماجراهای سرگرم‌کننده و فکری را پدیدمی‌آورد. در اول دسامبر ۲۰۱۶ به مناسبت ۳۰مین سالروز پخش این فیلم، موتور جستجوی گوگل گوگل دودل صفحه اصلی خود را در روسیه تغییر داد.
جیتسوکو یوشیمورا (۱۸ آوریل ۱۹۴۳) یک هنرپیشه زن ژاپنی است. او توسط شوهئی ایمامورا به عنوان یک بازیگر تازه‌وارد در خوک‌ها و کشتی جنگی کشف‌شد.
تاکِشی کاتو ( – ) هنرپیشه اهل ژاپن بود. او در بیش از یک صد فیلم ظاهر شد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شاهزاده خانمی از ماه"، "بهشت و دوزخ"، "بوشیدو، حماسه سامورایی"، "آدم بد راحت می‌خوابد"، "خوک‌ها و کشتی جنگی"، "شمشیر دیو"، "شهر کارخانه ذوب فلز" و "مادر" اشاره کرد.
انتخابات دومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، در ۲۶ فروردین و ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۳ برگزار گردید. در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، علاوه بر حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز و مؤتلفه اسلامی، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و دفتر تحکیم وحدت نیز به رقابت پرداختند. از مجموع ۲۴٬۱۴۳٬۴۹۸ نفر واجد حق رأی، ۱۵٬۶۰۷٬۳۰۶ رأی معادل ۶۴٫۶۴٪ واجدان در انتخابات مشارکت نمودند که در نتیجه آن، تعداد ۱۲۱ نفر به مجلس راه یافتند. تعداد ۱۳۰ نفر از نمایندگان نیز در انتخابات مرحلهٔ دوم به مجلس راه یافتند و سایر نمایندگان نیز در
دوم به مجلس راه یافتند و سایر نمایندگان نیز در انتخابات میان‌دوره‌ای انتخاب شدند. در این انتخابات، کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی و جامعه روحانیت مبارز اکثریت آراء را از آن خود کرده و به پیروزی قاطع در انتخابات دست یافتند. پیشینه. دومین دورهٔ انتخابات مجلس شورای اسلامی در فروردین‌ماه سال ۱۳۶۳، در حالی برگزار شد که کشور در حالت جنگ، و در وضعیت تحریم شدید سیاسی، نظامی و اقتصادی به سر می‌برد. با کنار رفتن نیروهای لیبرال، مارکسیست‌ها و نیز چپ‌ها از جمله حزب توده و سازمان مجاهدین خلق و... انتخابات مجلس دوم شورای
و سازمان مجاهدین خلق و... انتخابات مجلس دوم شورای اسلامی صحنهٔ رقابت نیروهای خط امام و انقلاب بود. تعداد کاندیداها. در انتخابات دومین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، حدود ۱۵۹۲ نفر آمادگی خود را برای کاندیداتوری اعلام و ثبت‌نام نمودند که از این بین حدود ۲۶۶ نفر از داوطلبان صلاحیت‌شان توسط هیئت‌های اجرایی و شورای نگهبان رد شد. از تعداد ۱۳۲۶ نفر تأیید صلاحیت شده، ۱۱۵ نفر اعلام انصراف نمودند. برگزاری انتخابات. برگزاری انتخابات این دورهٔ مجلس با تصرف بخش‌هایی از مناطق مرزی کشور توسط نیروهای بعثی عراق مصادف بود. ولی با
کشور توسط نیروهای بعثی عراق مصادف بود. ولی با این وجود، انتخابات در ۱۹۳ حوزهٔ انتخابیه برای انتخاب ۲۷۰ نماینده در موعد مقرر برگزار شد. نحوهٔ اجرای انتخابات نیز به سه صورت برگزار شد: انتخابات سراسری مستقیم شامل ۱۸۷ حوزه انتخابیه بود و انتخابات سراسری غیرمستقیم در شهرهای جنگ‌زده شامل آباده، دهلران، مهران، دشت آزادگان، قصرشیرین و خرمشهر انجام شد. انتخابات سراسری برای اقلیت‌های دینی نیز شامل ارامنه شمال و ارامنه جنوب، آشوری و کلدانی، کلیمیان و زرتشتیان بود. مرحله دوم انتخابات در تاریخ ۲۷ اردیبهشت برگزار گردید.
دوم انتخابات در تاریخ ۲۷ اردیبهشت برگزار گردید. در این انتخابات ۶٬۰۵۶٬۷۰۶ نفر شرکت کردند که ۱۳۰ نفر از نمایندگان در این مرحله انتخاب شدند. انتخابات میان دوره‌ای نیز در تاریخ‌های ۱۳۶۳/۵/۱۸، ۱۳۶۳/۶/۲۳، ۱۳۶۳/۸/۴، ۱۳۶۵/۵/۱۰ و ۱۳۶۵/۸/۱۶ برگزار شد.
رادن دِوِی سارتیکا (؛ ۴ دسامبر ۱۸۸۴–۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷) یکی از چهره‌های پیشرو و پیشگام برای آموزش زنان در اندونزی بود. او رهبری مبارزات برای آموزش زنان در اندونزی را در اواخر دهه ۱۸۹۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰ به عهده داشت. دوی سارتیکا در ۱۸ سالگی آموزش به زنان را در یک اتاق کوچکِ پشت یک خانه آغاز کرد. دو سال بعد او اولین مدرسه برای زنان در هند شرقی هلند را تأسیس کرد و در طول ده سال بعد، آن را به ده مدرسه گسترش داد. در سال ۱۹۶۶ او به‌طور رسمی به عنوان یک قهرمان ملی توسط دولت اندونزی معرفی شد. زندگی‌نامه. دوی سارتیکا
دولت اندونزی معرفی شد. زندگی‌نامه. دوی سارتیکا متولد ۴ دسامبر ۱۸۸۴ از والدین نجیب در سیسالینگا هند شرقی هلند، متولد شد. پس از مرگ پدرش، با عمویش زندگی کرد. او در حالی که تحت مراقبت عمویش تحصیلات فرهنگی سنتانی را دریافت کرد، فرهنگ غربی را نیز از همسر یک دستیار مأمور فراگرفت. در سال ۱۸۹۹، او به باندونگ منتقل شد. در ۱۶ ژانویه ۱۹۰۴، او اولین مدرسه را در هند شرقی هلند تأسیس کرد. در سال ۱۹۱۲، ۹ شهرداری دارای مدرسه شدند و در سال ۱۹۲۰، تمام شهرها و مناطق دارای مدرسه بودند. درگذشت. او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷ در
مدرسه بودند. درگذشت. او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۷ در تاسیک‌مالایا، جاوه غربی درگذشت. بزرگداشت. در ۴ دسامبر ۲۰۱۶ مصادف با ۱۳۲مین سالروز تولد دوی سارتیکا و به افتخار او و در بزرگداشت پیشگامی او در آموزش، موتور جستجوی گوگل، گوگل دودل صفحه اصلی خود را در اندونزی تغییر داد.
سینتیا ادوبیا (زادهٔ ۱ اوت ۱۹۹۰ میلادی) یک بازیکن زن فوتبال اهل کشور غنا است. پست تخصصی وی مدافع است. او یکی از اعضای تیم ملی فوتبال زنان غنا است. وی در سال ۲۰۱۴ همراه با این در رقابت‌های جام ملت‌های زنان آفریقا شرکت کرد. در ردهٔ باشگاهی او برای تیم ریفورمز بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال پرو ورچلی, یک باشگاه، فوتبال در شهر ورچلی است. باشگاه فوتبال پرو ورچلی تاکنون ۷ عنوان قهرمانی سری آ ایتالیا را دارد.
گرمخانه به افراد بی‌خانمان، کارتن خواب و آسیب‌دیدگان اجتماع، پناهگاه و غذای رایگان می‌دهد که هزینه‌های آن از راه دولتی یا خدمات گروه‌های اجتماعی تأمین می‌شود. گرمخانه‌ها معمولاً حالت اردوگاهی دارند و تعداد زیادی از افراد بی‌سرپناه را پذیرش می‌کنند. بر اساس قانون، سازمان بهزیستی موظف است افراد بی‌سرپرست، ناتوان، معلول و سالمندان نیازمند را در اماکن مناسب نگهداری کند و تحت آموزش قرار دهد. این سازمان، همچنین باید پوشش‌های حمایتی لازم را تا ایجاد شرایط و زمینه مناسب برای بازگشت آنان به زندگی عادی ایجاد کند. از
برای بازگشت آنان به زندگی عادی ایجاد کند. از سال ۱۳۸۳ به دنبال فوت تعدادی از بی‌خانمان‌ها در تهران، شهرداری تهران در پارک‌های المهدی (منطقه۹) و هرندی (منطقه ۱۲) با احداث چادر سرپناه موقت برای این افراد ایجاد کرد. دو سال بعد دو گرمخانه خاوران در منطقه ۱۵ با ظرفیت ۴۰۰ نفر و بهمن در منطقه ۱۶ با ظرفیت ۱۵۰ نفر ساخته شد. نام رسمی گرمخانه در شهرداری تهران مددسرا است. در حال حاضر در همه مناطق ۲۲گانه شهرداری تهران مددسرا فعال است که بی‌خانمان‌ها را پذیرش می‌کند. واحد شمارش گرمخانه. واحد شمارش اقامت در گرم‌خانه، نفر
شمارش گرمخانه. واحد شمارش اقامت در گرم‌خانه، نفر شب است. متغیرهای اجتماعی سازندهٔ گرمخانه. فشارهای اقتصادی و ناتوانی در تهیه مسکن و اجاره‌بهای بالا، نبود فرصت شغلی یا مشکلات شخصی مانند کم‌مهارتی، اعتیاد یا بیماری‌های روانی یا سابقهٔ سوءرفتار از جمله عوامل مؤثر در ایجاد بی‌خانمان است. روند پذیرش در گرمخانه‌ها. افراد از سه طریق در گرم‌خانه‌ها پذیرش می‌شوند: روند افزایش جمعیت گرمخانه‌ها. مردان بیشتر از زنان در گرمخانه‌ها حاضر هستند. نرخ افزایش تعداد مردان نسبت به زنان هم بیشتر است. عددها نشان می‌دهد گشت‌های
به زنان هم بیشتر است. عددها نشان می‌دهد گشت‌های اجتماعی در دورهٔ ابتدای شیوع کرونا تا ۹۰ درصد جذب بیشتری داشته‌اند. گشت‌های اجتماعی در فروردین ماه ۹۹ نسبت به اسفندماه ۹۸، حدود ۹۰ درصد افزایش جذب داشتند و آمار از حدود ۴ هزار و ۵۰۰ نفر به حدود ۸ هزار و ۴۰۰ نفر رسیده بود. همچنین تماس‌های مردمی در مورد حضور کارتن‌خواب‌ها نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۸ درصد افزایش یافته‌است. میزان پذیرش در فروردین ماه ۹۹ نسبت به مدت مشابه سال گذشته نیز بیش از ۴۸ درصد افزایش داشته‌است. رده‌های سنی و جنسیتی در گرمخانه‌ها. در سال ۹۸
رده‌های سنی و جنسیتی در گرمخانه‌ها. در سال ۹۸ تعداد ۴۸۹۲۱۳ مددجو در گرمخانه‌ها پذیرش شده که از این تعداد ۲۴۴۳۹۱ مددجو در گرمخانه‌های منطقه‌ای، ۲۰۱۴۹۰ مددجو در گرمخانه فرامنطقه‌ای و ۴۳۳۳۲ مددجوی زن در گرمخانه زنان پذیرش و از خدمات گرمخانه‌ای بهره‌مند شدند. انواع گرمخانه‌ها. ثابت. شامل گرم‌خانه‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای. سیار (موقت). در شب‌های کمتر از چهار درجه سلسیوس شهرداری اتوبوس‌هایی را تجهیز می‌کند تا افراد در همان اتوبوس‌ها اسکان پیدا کنند. گفته می‌شود بی‌خانمان‌ها تمایلی ندارند در شب‌های سرد در
بی‌خانمان‌ها تمایلی ندارند در شب‌های سرد در محل‌های ثابت اسکان یابند. اتوبوس‌های سیار. اتوبوس‌های سیار در جاهای مختلف شهر تهران، توقف‌های ۲ تا سه ساعته خواهد داشت. بیش از ۴۰ واحد گشت در داخل شهر وجود دارد که تقریباً از ابتدای شب تا صبح روز بعد به صورت مستمر گشت‌زنی کرده و به تماس‌های مردمی با سامانهٔ ۱۳۷ پاسخ می‌دهند. سال‌شمار گرمخانه‌ها. گرمخانه‌های فعال. فعلاً ۲۰ گرمخانه متشکل از ۱۶ گرمخانه مردان با ظرفیت ۱۴۹۰ تخت و ۴ گرمخانه زنان با ظرفیت ۳۱۵ تخت در حال فعالیت است. مددجویان ثابت گرمخانه‌ها. حدود ۷۰ درصد
است. مددجویان ثابت گرمخانه‌ها. حدود ۷۰ درصد افرادی که در گرمخانه‌ها حضور دارند، مددجوی سابق هستند. پذیرش روزانه گرمخانه‌ها. به‌طور متوسط روزانه ۱۳۰۰نفر در گرم‌خانه‌ها پذیرش می‌شوند. آمار تلفات افراد بی‌خانمان قبل از احداث گرمخانه‌ها. قبل از راه‌اندازی و ایجاد گرم‌خانه‌ها به‌طور متوسط هر شب در زمستان ۵ الی ۱۰ نفر بی‌خانمان در سرما یخ‌زده و از بین می‌رفتند. این بی‌خانمان‌ها عموماً دچار بیماری‌های ریوی و ضعف‌های جسمی فراوان بوده و به شدت در مقابل بیماری و سرما بی‌دفاع بودند. مراجعه‌کنندگان شهرستانی
و سرما بی‌دفاع بودند. مراجعه‌کنندگان شهرستانی گرمخانه‌ها. حدود ۷۰ درصد از مراجعه‌کنندگان به گرمخانه‌ها از سایر شهرها به تهران آمده‌اند. امرار معاش مددجویان گرمخانه‌ها. تنها راه امرار معاش و کسب درآمد اکثر مددجویان گرم‌خانه‌ها، جمع‌آوری ضایعات و زباله‌گردی در سطح شهر است. وضعیت اعتیاد بین افراد بی‌خانمان مراجعه‌کننده به گرمخانه‌ها. براساس خوداظهاری‌های ثبت شده افراد، بیش از ۶۰ درصد مردان و کمتر از ۵۰ درصد زنان در گرمخانه‌ها سابقه اعتیاد یا مصرف مواد مخدر داشته‌اند. مددکاران گرمخانه‌ها. اکنون، در ۲۰ گرم‌خانه
مددکاران گرمخانه‌ها. اکنون، در ۲۰ گرم‌خانه فعال در سطح شهر، تعداد ۱۳۰ پرسنل اعم از (‏مددکار، مددیار، بهیار، پزشک و ماما) مطابق با شرح خدمات ارائه‌شده در این مراکز، به صورت شیفتی کار می‌کنند. خدمات ارائه‌شده در گرمخانه‌ها. مدیرعامل سازمان رفاه شهرداری تهران با اشاره به اینکه با گذشت بیش از ۱۰ ماه از شیوع کرونا در کشور آمار ابتلای مددجویان در گرم‌خانه‌ها همچنان صفر است، گفت: روزی ۱۳۰۰ نفر در گرم‌خانه‌ها پذیرش می‌شوند. ما از لحاظ ارائهٔ خدمات به افراد بی‌خانمان، به‌طور کلی فصول سال را به دو بخش فصل‌های گرم و
به‌طور کلی فصول سال را به دو بخش فصل‌های گرم و سرد تقسیم‌بندی می‌کنیم که از خرداد تا انتهای مهر فصل گرم و از آبان تا انتهای اردیبهشت، فصل سرد در نظر گرفته می‌شود و بیشترین میزان مراجعه و پذیرش افراد بی‌خانمان در مددسراها (گرم‌خانه‌ها) مربوط به مدت زمان ابتدای آبان تا انتهای اردیبهشت است. عموماً سیر صعودی پذیرش ما از ماه مهر آغاز می‌شود. در حال حاضر ۱۷۵۰ نفر از مددسرا یا گرمخانه‌های پایتخت استفاده می‌کنند که اگر ظرفیت دو سامانسرای خاورشهر و لویزان را هم به آن اضافه کنیم، به ۱۹۰۰ نفر از افراد بی‌خانمان، توسط
اضافه کنیم، به ۱۹۰۰ نفر از افراد بی‌خانمان، توسط شهرداری حمایت و خدمات لازم ارائه می‌شود. کرونا و ضدعفونی کردن گرمخانه‌ها. تعداد ۲۴ گرم‌خانه و سامانسرا در پایتخت فعالیت می‌کنند و تمامی گرمخانه‌ها روزانه سه بار ضدعفونی می‌شوند و تاکنون هیچ موردی از ابتلا به بیماری کرونا در این مراکز گزارش نشده‌است. تعداد قابل ملاحظه‌ای از افراد بی‌خانمان که در گرم‌خانه‌ها پذیرش می‌شوند، از افراد ثابت گرم‌خانه‌ها هستند و به‌طور مداوم به گرم‌خانه‌ها مراجعه می‌کنند. ولی برخی از مراجعه‌کنندگان تنها یکبار و آن هم در فواصل نامنظم