payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوریس لویتهارت (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۳) وکیل و سیاستمدار اهل سوئیس و رئیس‌جمهور سابق این کشور است. او از اول ماه اوت سال ۲۰۰۶ عضو شورای فدرال سوئیس بوده و برای سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ به عنوان رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس انتخاب شد. در کشور سوئیس، هیئت دولت که «شورای فدرال سوئیس» نامیده می‌شود متشکل از ۷ عضو (وزیر) است که توسط نمایندگان پارلمان انتخاب می‌شوند. به طوری که هر کدام از احزاب حاضر در پارلمان حداقل یک عضو در این شورا (هیئت دولت) دارند. بدین ترتیب تغییرات بزرگ در سیاستگذاری‌های کلان در کشور سوئیس به سختی
بزرگ در سیاستگذاری‌های کلان در کشور سوئیس به سختی قابل اجرا است و در عین حال یک نوع ثبات سیاسی در این کشور حاکم است. رئیس کنفدراسیون که در حکم رئیس‌جمهوری است به مدت یک سال از بین اعضای شورای فدرال هفت نفره انتخاب می‌شود. خانم لویتهارت در سال ۲۰۱۰ سمت ریاست کنفدراسیون را به عهده داشت، و در سال ۲۰۱۷ مجدداً این سمت را احراز کرد. هر کدام از اعضای شورای عالی (وزیران) مسئولیت مدیریت و نظارت چند وزارتخانه همگون را عهده‌دار هستند و خانم لویتهارت مسئولیت وزارتخانه‌های محیط زیست، حمل و نقل، انرژی و ارتباطات را
محیط زیست، حمل و نقل، انرژی و ارتباطات را عهده‌دار است.
بوریس ایوانوویچ کوراکین ( – ) یک دیپلمات اهل روسیه بود که از سال ۱۷۲۴ تا ۱۷۲۷ میلادی، به عنوان سومین سفیر خارجی دائمی روسیه، در فرانسه خدمت کرد. او از نزدیکان پتر کبیر و باجناق او بود و سنت چند صد ساله خدمات دیپلماتیک خاندان کوراکین را در دولت روسیه بنیان گذاشت. زندگی‌نامه. بوریس در در مسکو به دنیا آمد. او از اعضای خاندان کوراکین بود؛ خاندان اشرافی که اعضای آن به درجه اوکولنیچی ارتقا یافته بودند. در سال ۱۶۸۲، پدرش ایوان به شهر اسمولنسک فرستاده شد و در آنجا بر اثر بیماری کلیه درگذشت. بعد از آن، بوریس و
بر اثر بیماری کلیه درگذشت. بعد از آن، بوریس و برادرش میخائیل توسط نامادری خود ماریا (همسر دوم پدرشان که او نیز دو سال بعد درگذشت)، بزرگ شدند. به دلیل آشفتگی‌های دوران حکومت تزار فیودور سوم، او به عنوان یکی از ملازمان پتر، برادر فئودور منصوب شد. از سال ۱۶۸۳، بوریس بخشی از حلقه نزدیکان پتر بود و در تفریحات نظامی وی در نزدیکی روستای سمیونوفسکایا و در سپاه بازی او شرکت داشت. هنگی که بعدها «سمیونوفسکی» نام گرفت که از آن در هر دو لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) استفاده شد. بوریس در لشکرکشی‌های آزوف حضور داشت که
شد. بوریس در لشکرکشی‌های آزوف حضور داشت که نخست ستوان و از سال ۱۶۹۶، کاپیتان بود. ارتباطاتی که او در طول زندگی درباری برقرار کرد، او را به ازدواج با کسینیا لوپوخینا، خواهر اودوکیا لوپوخینا که همسر پتر بود، سوق داد. بوریس در همان سال، برای تحصیل در امور دریایی، استحکامات و ریاضیات به ایتالیا فرستاده شد. پس از بازگشت از دومین لشکرکشی آزوف در راه ورونژ، تزار پتر یکم به بوریس ملکی را در سمت رودخانه بلایا اعطا کرد. در سال ۱۷۰۰، بوریس زمینی را آن سوی رودخانه سورویو، روی رودخانه یولوفکا و حومه خریداری کرد؛ جایی
روی رودخانه یولوفکا و حومه خریداری کرد؛ جایی که در آن روستای پاولو-کوراکینو (بخش گورودیشچنسکی، استان پنزا کنونی) را تأسیس کرد. با شروع جنگ بزرگ شمالی، او در نبرد ناروا (۱۷۰۰)، محاصره نوتبورگ (۱۷۰۲) و محاصره نینسکانس (۱۷۰۳) شرکت جست و در این سال، رتبه سرگرد هنگ گارد سمنووسکی را دریافت کرد. او در محاصره ناروا نیز حضور داشت. در بین سال‌های ۱۷۰۵ تا ۱۷۰۶، بوریس برای معالجه بیماری خود در خارج از روسیه بود و از آلمان، هلند و انگلیس دیدن کرد. پس از بازگشت در ۱۹ ژانویه ۱۷۰۷ در ژولکوا، او به درجه سرهنگ دوم هنگ گارد
۱۷۰۷ در ژولکوا، او به درجه سرهنگ دوم هنگ گارد سمنوفسکی ارتقا یافت و در همان سال دوران طولانی و افتخارآمیز دیپلماتیک بوریس آغاز شد؛ زمانی که او به رم فرستاده شد تا پاپ را وادار کند که استانیسلاو لیزینسکی، شخص منتخب کارل دوازدهم را به عنوان پادشاه لهستان به رسمیت نشناسد. با ازسرگیری مبارزات کارل دوازدهم در سال ۱۷۰۸، بوریس به ارتش بازگشت و فرماندهی هنگ‌های «سمنوفسکی و «آستاراخان» را در سپاه تحت امر الکساندر دانیلوویچ منشیکوف بر عهده گرفت. در نبرد پولتاوا او فرماندهی هنگ سمنوفسکی را بر عهده داشت؛ اما پس پیروزی
هنگ سمنوفسکی را بر عهده داشت؛ اما پس پیروزی پاداش خاصی به او داده نشد. از سال ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۲، او به‌طور متوالی در لندن، هانوفر و لاهه، نماینده دولت روسیه بود و در سال ۱۷۱۳ با دریافت رتبه «مشاور خصوصی» به عنوان نماینده تام‌الاختیار روسیه در کنگره صلح اوترخت شرکت کرد. در سال ۱۷۱۵ او معاهده گرایفسوالد را با دودمان هانوفر امضا کرد. از سال ۱۷۱۶ تا ۱۷۲۲، او منصب سفارت روسیه را در پاریس داشت و هنگامی که در سال ۱۷۲۲، پتر لشکرکشی به ایران صفوی را آغاز کرد، کوراکین به سرپرستی تمام سفرای روسیه که در دربارهای مختلف
به سرپرستی تمام سفرای روسیه که در دربارهای مختلف اروپایی اشتغال داشتند، منصوب شد. در سال ۱۷۲۳، او تلاش کرد تا ازدواج الیزابت دختر پتر با لویی پانزدهم پادشاه فرانسه را ترتیب دهد. پس از بازگشت تزار از جنگ با ایران در سال ۱۷۲۴، کوراکین دوباره به عنوان سفیر به فرانسه بازگشت و سرانجام در در آنجا درگذشت. بوریس کوراکین در طول دوران خدمت پرثمر خود پاداش‌ها و نشان‌های بسیاری دریافت کرد. او در ۱۴ سپتامبر ۱۷۱۴، از درجه سرهنگی گارد به درجه سرلشکری ​​که بالاترین درجه بود ارتقا یافت. در سال ۱۷۱۷ به او نشان «سنت اندرو
بود ارتقا یافت. در سال ۱۷۱۷ به او نشان «سنت اندرو یکم» و در ۳۰ اوت ۱۷۲۵ نیز نشان «سنت الکساندر نوسکی» اهدا شد. او همچنین در ۱۴ نوامبر ۱۷۲۵ به عضویت «شورای عالی خصوصی» در آمد. بوریس وصیت کرد تا یک بیمارستان در مسکو برای نگهداری از افسران کم‌بضاعت نجیب‌زاده ایجاد و مقرری آن را تنظیم کنند. الکساندر کوراکین پسر او در تحقق وصیت پدرش، در سال ۱۳۴۲ «بیمارستان کوراکینو» را راه‌اندازی کرد. تا سال ۱۹۱۷، عمدتاً با بودجه اعضای خانواده کوراکین برای چندین نسل، فعالیت می‌کرد. در سال ۱۸۲۰، به آسایشگاه (Странноприимный дом)
در سال ۱۸۲۰، به آسایشگاه (Странноприимный дом) تغییر نام داد. در سال ۱۹۰۲، این ساختمان که در ابتدا به سبک باروک روسی ساخته شده بود، به سبک نئوکلاسیک تزئین شد. ارزیابی. بوریس کوراکین به حق «پدر دیپلماسی روسیه» نامیده می‌شود. او در طول زندگی حرفه‌ای خود به دلیل درایت و بینشی بی‌نهایت و به طرزی شگفت‌انگیز درست از افراد و رویدادها، قابل توجه بود. شاید زمانی که جنگ بزرگ شمالی رو به پایان بود، او بیشترین فایده را برای روسیه داشت؛ چرا که در بحران مبارزه از اعلان جنگ امپراتوری بریتانیا علیه دانمارک، متحد نزدیک
جنگ امپراتوری بریتانیا علیه دانمارک، متحد نزدیک پتر، جلوگیری کرد. کوراکین یکی از تحصیل‌کرده‌ترین روس‌های زمان خود بود و خودزندگی‌نامه او که تا سال ۱۷۰۹ را در خود ثبت دارد، یک منبع دست اول تاریخی محسوب می‌شود. آثار او شامل یک دفتر خاطرات، یادداشت‌های سفر، یک زندگی‌نامه تا سال ۱۷۰۹، تاریخ جنگ‌های روسیه و سوئد و سایر یادداشت‌های سیاسی، مکاتبات تجاری و خانوادگی گسترده می‌شود. منبع اصلی بیوگرافی بوریس کوراکین کتاب "زندگی کنیاز بوریس کوراکین از زبان خودش" است که او نوشتن آن را در زمان معالجه در کارلووی واری با
او نوشتن آن را در زمان معالجه در کارلووی واری با ثبت تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۷۰۵ آغاز کرد. او از سال ۱۷۲۳ قصد داشت یک تاریخ کامل از روسیه با عنوان «تاریخ امپراتوری اسلاو-روس» بنویسد که در آن می‌خواست عمدتاً بر دوره سلطنت پتر کبیر تمرکز کند؛ اما اثر وی از جمع‌آوری فهرست مفصلی از مطالب تاریخی با نام "تاریخ تزار پیتر آلکسیوویچ و نزدیکان او (۱۶۸۲–۱۶۹۴)" فراتر نرفت. با این حال، همین اثر او منبع بسیار ارزشمندی در رابطه با رخداد‌های اوایل سلطنت پتر در روسیه مانند شورش استرلتسی‌ها است. آرشیو نوشتار‌های وسیع او در قرن
استرلتسی‌ها است. آرشیو نوشتار‌های وسیع او در قرن نوزدهم منتشر شد و کوراکین را در حد یک استاد سبک ادبی معرفی کرد. او مسئول معرفی بسیاری از کلمات جدید در زبان روسی بوده است. بسیاری از نوادگان او نیز به مشاغل برجسته در حوزه دیپلماسی روسیه ادامه دادند.
نینو آبسادز (؛ ، زادهٔ ) یک سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار اسرائیلی است، کسی که به عنوان یک عضو کنست برای کادیما مابین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ خدمت می‌کرد.
بهمن آقاجانپور قادی کلایی در سال ۱۳۴۰ در محله قادی کلاً از توابع قائم‌شهر به دنیا آمده و در همان شهر به تحصیل پرداخت؛ و بعد از خدمت سربازی سال ۱۳۶۴ وارد تربیت معلم هنر شده و در سال ۱۳۶۶ فارغ از تحصیل شدن مشغول به تدریس گردید. در همان سال سال ۱۳۶۶ وارد با قبول شدن در رشته صنایع دستی وارد دانشگاه هنر تهران گردیده و در سال ۱۳۷۲ رشته کارشناس فنی صنایع دستی فارغ‌التحصیل شده‌ استاز آن به بعد به تدریس هنر مشغول شد. در سال‌های ۱۳۷۵ و ۱۳۸۵ به عنوان نماینده رشته گرافیک از مازندران در بررسی کتاب‌های درسی وزرات آموزش و
از مازندران در بررسی کتاب‌های درسی وزرات آموزش و پرورش حضور داشته‌اند. در سال ۱۳۶۷ از وزارت آموزش پرورش درجه ۱ هنری را دریافت داشته‌است. در سال ۱۳۷۸ در یادواره محمد تقی جعفر تبریز بین دانشکده‌های کشور رتبه اول خوشنویس را در یافت داشت؛ و از سال ۱۳۸۵ مشغول نوشتن کتاب هنر سوخت چرم گردیده و دو جلد کتاب هنر سوخت چرم تألیف نمود کتاب اول در سال ۱۳۹۳ تألیف و در مورد تاریخ هنر سوخت چرم است و کتاب دوم که در مورد آموزش هنر سوخت چرم است را در سال ۱۳۹۵ تألیف گردیده‌ است. و در خرداد ۱۳۹۵ به عنوان چهره ماندگار ایران
است. و در خرداد ۱۳۹۵ به عنوان چهره ماندگار ایران انتخاب گردیده‌ است.
جمعیت دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی از تشکل‌های سیاسی در جمهوری اسلامی ایران است که در ۲۸ بهمن ۱۳۷۴ پیش از انتخابات دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی اعلام موجودیت کرد. محمد محمدی ری‌شهری دبیرکل آن، روح‌الله حسینیان قائم‌مقام دبیرکل، احمد پورنجاتی دبیر سیاسی، محمد شریعتمداری دبیر اقتصادی، و سیدعلی‌اکبر ابوترابی، علی رازینی، محمدصادق عرب‌نیا، محسن سلطانی شیرازی، سیدعلی قاضی‌عسگر، سیدعلی غیوری نجف‌آبادی از اعضای هیئت مؤسس آن هستند. این تشکل با شعار فراحزبی و با هدف ارائه جریانی جایگزین جناح‌های چپ و راست همچون خط
ارائه جریانی جایگزین جناح‌های چپ و راست همچون خط سوم و از سوی جمعی از نیروهای راستگرای اطلاعاتی و امنیتی تشکیل شد.این جمعیت از ابتدای تأسیس تا ۲۵ آبان ۱۳۷۷ هفته‌نامهٔ «ارزش‌ها» را به مدیر مسئولی محمدی ری‌شهری، و سردبیری احمد پورنجاتی را برای بازتاب دادن دیدگاه‌هایش منتشر می‌کرد. در انتخابات مجلس پنجم این جمعیت در حوزه‌های بسیاری فهرست اعلام کرد که ویژگی آن اشتراک با جناح‌های چپ و راست بود. نامزدهای جمعیت در این انتخابات رأی نیاوردند. اکثریت این نامزدها از جامعه روحانیت مبارز و باقی از مجمع روحانیون مبارز و
روحانیت مبارز و باقی از مجمع روحانیون مبارز و مستقل بودند. در انتخابات ۷مین دوره ریاست جمهوری در سال ۱۳۷۶، این جمعیت دبیرکل خود ری شهری را به عنوان نامزد معرفی کرد. کسب آرای کم از سوی او باعث بروز مشکلات برای این جمعیت و اعلام توقف فعالیت آن در سال ۱۳۷۸ شد. سید ابراهیم رئیسی در سال ۱۳۷۶ از حامیان این جمعیت بود. هم‌اکنون بخش فرهنگی این جمعیت در حال فعالیت است ولی بخش سیاسی آن فعالیتی ندارد.
سر ادوارد بارنت تایلور (؛ ۲ اکتبر ۱۸۳۲ – ) یک انسان‌شناس اهل بریتانیا است که به‌عنوان بنیان‌گذار انسان‌شناسی فرهنگی شناخته می‌شود. تایلور نماینده تکامل فرهنگی یا تطورگرایی است. او در آثارش «"فرهنگ بدوی"» "(Primitive Culture)" و «"انسان‌شناسی"» "(Anthropology)" زمینه مطالعات علمی انسان‌شناسی را بر اساس نظریه تکاملی چارلز لایل تعریف کرد. تایلور بر این باور بود که یک پایه و اساس عملکردی برای توسعه جامعه و دین وجود دارد که او آن را به صورت جهانی تبیین کرد. تایلور مدعی بود که همه جوامع سه مرحله اساسی توسعه را از
مدعی بود که همه جوامع سه مرحله اساسی توسعه را از وحشیگری و بربریت تا تمدن از سرمی‌گذرانند. توسط بسیاری، تایلور به‌عنوان یکی از شخصیت‌های بنیان‌گذار علم انسان‌شناسی اجتماعی در نظر گرفته می‌شود که آثارش به شکل گرفتن رشته انسان‌شناسی در قرن نوزدهم کمک کرده‌است. او معتقد بود که «تحقیقات درمورد تاریخ و ماقبل تاریخ انسان می‌تواند به‌عنوان پایه‌ای برای اصلاح جامعه بریتانیا مورد استفاده قرار گیرد.» تایلور استفاده از اصطلاح "روح‌باوری" (ایمان به روح مجرد یا "آنیما" برای همه چیز و ابراز ذات) را دوباره رایج کرد. او
برای همه چیز و ابراز ذات) را دوباره رایج کرد. او مطرح کرد که مرحلهٔ اول بسط ادیان، اعتقاد به این باور است که روح اساس زندگی است. سهم و تأثیر تایلور در تاریخ انسان‌شناسی بی همتاست. او بی شک پدر انسان‌شناسی و مهم‌ترین متفکر مکتب تطوری است. تایلور همچنین پایه‌های نظریه اشاعه را نیز صورت‌گذاری کرد. اهمیت تایلور در تاریخ انسان‌شناسی دین و جامعه‌شناسی دین از دو جهت است. نخست نظریه آنیمیسم او که صرف‌نظر از درستی یا غلط بودنش، مبنای نظری بسیاری از تئوری‌های انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی مانند نظریه افسون‌زدایی وبر شد.
و جامعه‌شناسی مانند نظریه افسون‌زدایی وبر شد. از جهت دیگر تایلور با ترسیم سیستم تطوری دین، عملاً کلید نگاه تطوری و اروپا محور به ادیان را زد و پس از او بسیاری از انسان‌شناسان برجسته، با پیش‌رو قرار دادن چنین نمودارهایی پا به میدان تحقیق دینی می‌گذاشتند. ادوارد بارنت تایلور دربارهٔ اساطیر و ادیان جوامع ابتدایی به تحقیقات علمی پرداخت. وی اولین کسی است که در زمینه قربانی به‌طور جدی به بحث و تفحص پرداخته است. اساس کار او، چنان‌که از آثارش برمی‌آید، انسان‌شناسی اجتماعی به شیوه علمی، آماری و تطبیقی است. آنچه او
اجتماعی به شیوه علمی، آماری و تطبیقی است. آنچه او و محققان را در تحقیقات علمی‌شان در خصوص قربانی یاری رساند، توجه به این خواسته طبیعی بود که بشر همواره در پی ایجاد پیوند میان خود و آن چیزی است که مقدس می‌پندارد و به تقدیم قربانی و هدایا می‌پردازد. از نظر او، قربانی هدیه‌ای است به موجودات ماورای طبیعی تا علاقه آن‌ها نسبت به قربانی‌کنندگان جلب شود، یا دشمنی آن‌ها کاهش یابد. نظریه تایلور با گذشت زمان، مورد تحلیل و نقد صاحب‌نظران واقع گردید. زندگی. ادوارد بارنت تایلور در خانواده‌ای مذهبی و ثروتمند در شهر لندن
تایلور در خانواده‌ای مذهبی و ثروتمند در شهر لندن متولد شد. خانواده او به فرقه کوایکر متعلق بود. همین امر منجر به تحصیل او در مدارس دینی خاص این فرقه شد. آثار او سراسر نشان‌دهنده نفرت شدید او نسبت به همه اشکال عقیده و عمل مسیحی سنتی است. تایلور در ۲۳ سالگی در طی سفر درمانی که به مناطق گرمسیری آمریکا در آمریکای مرکزی داشت تحت تأثیر زندگی بومیان این کشور قرار گرفت و به انسان‌شناسی علاقه‌مند شد. او به داده‌هایی که کشیشان و مستشاران نظامی انگلیس دربارهٔ بومیان مستعمرات بریتانیا جمع‌آوری کرده بودند اکتفا کرد. و
بریتانیا جمع‌آوری کرده بودند اکتفا کرد. و آداب و رسوم و عقاید مردمی را که می‌دید به دقت یادداشت کرد. در سفرهایش با باستان‌شناسی به نام هنری کریستی آشنا شد که علایق مطالعات ما قبل تاریخ را در او برانگیخت. پس از ۶ سال به انگلیس بازگشت و دیگر سفر نکرد و مطالعات دربارهٔ مردمان ابتدایی را آغاز کرد. در سال ۱۸۷۱ کتاب «فرهنگ ابتدایی» را نوشت که برای طرفداران انسان‌شناسی تیلور حکم کتاب مقدس را پیدا کرد. کتاب «فرهنگ ابتدایی» زمانی چاپ شد که مردم دربارهٔ عقیده‌شان چالش‌های متعددی داشتند و علم جدید با برخی آموزه‌های
متعددی داشتند و علم جدید با برخی آموزه‌های مسیحی در تضاد بود. در همان زمان کتاب «اصل انواع» اثر داروین حاوی نظریه تکامل از طریق انتخاب طبیعی که برای برخی به شدت مخالف کتاب مقدس ولی در عین حال متقاعدکننده بود، منتشر شد. بعد از کتاب «تبار انسانِ» داروین، که نژاد انسان را حیوانی می‌دانست، سؤالات مشکل‌سازی راجع به صحت تاریخی کتاب مقدس، واقعیت معجزه‌ها و الوهیت مسیح مطرح شد. با انتشار کتاب تیلور این تردیدها بیشتر هم شد. تیلور در جایگاه فردی بی‌دین از اینکه مسئله‌ای را با توسل به کلیسا یا کتاب مقدس حل کند،
مسئله‌ای را با توسل به کلیسا یا کتاب مقدس حل کند، امتناع می‌کرد و صرفاً تبیین‌های طبیعی را می‌پذیرفت. ادوارد بارنت تایلور به پاس خدماتی که به بریتانیا ارائه داد لقب سر گرفت و عضو انجمن سلطنتی بریتانیا گردید. تایلور در سال ۱۸۸۴ مدرس دروس انسان‌شناسی در دانشگاه آکسفورد شد و این اولین منصب انسان‌شناسی در تاریخ این رشته بود.
«شجاع» تک‌آهنگی از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا سارا باریلز است که در سال ۲۰۱۳ میلادی منتشر شد. این ترانه نخستین تک‌آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی او بود. باریلز این ترانه را همراه با جک آنتونوف از گروه فان نوشت. سختی‌های دوست نزدیک باریلز که همجنس‌گرا بود، برای آشکارسازی گرایش جنسی‌اش، انگیزهٔ باریلز برای تصنیف این ترانه بوده است. به گفتهٔ او، «مقدار زیادی افتخار، درستی، و زیبایی در این است که خودت باشی، و شجاع بودن مهم است چرا که با انجام آن به دیگران این اجازه را می‌دهی که همان کار را کنند.» این
این اجازه را می‌دهی که همان کار را کنند.» این تک‌آهنگ در جدول‌های استرالیا و نیوزیلند جزو ده ترانهٔ نخست جای گرفت و در ایالات متحدهٔ آمریکا نیز بیش از سه میلیون نسخه از آن به فروش رفت.
فتح امپراتوری آزتک توسط اسپانیا () در آغاز فوریه سال ۱۵۱۹ فتح امپراتوری آزتک به دست مهاجمان اسپانیایی یکی از مهم‌ترین رویدادهای واقع شده در راستای استعمار قاره آمریکا توسط اسپانیایی‌ها بود به دنبال استقرار دائمی و برپایی کلونی‌های اروپاییان توسط کریستف کلمب در دریای کارائیب، اسپانیا اجازه و اختیار اردوکشی‌های متعدد برای سفرهای اکتشافی در جهت، فتح و استعمار سرزمین‌های جدید را بدست آورد که این امر با استفاده از کلنی‌های اسپانیایی به عنوان پایگاه محقق گردید، بسیاری از افرادی که در سفر اکتشافی، کورتس را همراهی
از افرادی که در سفر اکتشافی، کورتس را همراهی می‌کردند تا پیش از آن تجربهٔ مشارکت در هیچ جنگی را نداشتند، در حقیقت، کورتس تا پیش از آن هیچگاه مردانی را در جنگی فرماندهی نکرده بود، با این احوال یک نسل کامل از اسپانیایی‌هایی که در سفرهای اکتشافی کارائیب و تیرا فیرم (آمریکای مرکزی) شرکت داشتند، استراتژی و تاکتیک لازم در جهت موفقیت در چنین موقعیت‌هایی را آموخته بودند، فاتحان اسپانیایی مکزیک دستاوردی از تجربه به همراه تمرین و ممارست قبلی داشتند
آنتیوخ دیمیتریویچ کانتیمیر ( ۱۷۰۸ – ۱۷۴۴) یک دیپلمات اهل روسیه که بین سال‌های ۱۷۳۸ تا ۱۷۴۴ میلادی سفیر امپراتوری روسیه در فرانسه بود.
هاچیسوکا ماساکاتسو ؛ (۱۵۲۶ – ۱۵۸۶) یک دایمیو و یکی از ملازم تویوتومی هیده‌یوشی در دوره آزوچی-مومویاما بود. او پدر ایتوهیمه همسر اصلی کورودا ناگاماسا بود.
ذوب آلومینیوم به فرایند تولید آلومینیوم از اکسید آن، آلومینا اطلاق می‌شود که به‌طور کلی توسط فرایند هال-هرولت انجام می‌شود. آلومینا از سنگ معدن بوکسیت از طریق فرایند بایر در پالایشگاه آلومینا استخراج می‌شود. این فرایند یک فرایند الکترولیز است و بسیار پرمصرف می‌باشد و برای استخراج آلومینیوم، مقدار قابل توجهی برق مصرف می‌شود بنابراین این واحدهای صنعتی تمایل دارند که بسیار نزدیک به نیروگاه‌های بزرگ واقع شوند. مقادیر زیادی از کربن نیز در این فرایند مورد استفاده قرار می‌گیرد که در خروجی میزان قابل توجهی از
قرار می‌گیرد که در خروجی میزان قابل توجهی از گازهای گلخانه‌ای را به وجود می‌آورد. طرح کلی یک واحد استخراج آلومینیوم. فرایند الکترولیز هال-هرولت، یک روش عمومی برای تولید آلومینیوم اولیه است. یک سلول الکترولیز از پوسته‌ای فولادی با مجموعه‌ای از پوشش‌های عایق‌بندی شده از جنس مواد نسوز ساخته شده‌است. این سلول شامل یک پوسته اجری در پشت پوسته فولادی به عنوان یک نگه‌دارنده و پشتیبان نیز می‌باشد. در داخل سلول، بلوک‌های کاتدی در کنار هم و بر روی پوسته فولادی قرار دارند و روی این پوشش در تماس با فلز مذاب است و با
دارند و روی این پوشش در تماس با فلز مذاب است و با عنوان کاتد عمل می‌کند. الکترولیت داخل سلول‌ها در دمای بسیار بالا قرار دارد. آند پیش پخت شده نیز از جنس کربن ساخته می‌شود و به شکل بلوک‌های بزرگ متخلخل در الکترولیت قرار دارد. یک الکترود یا تعدادی از بلوک‌های کربنی پیش پخت شده به عنوان آند استفاده می‌شوند. یک واحد ذوب آلومینیوم شامل تعداد زیادی سلول‌های ذوب (گلدان) است که در آن‌ها عملیات الکترولیز اتفاق می‌افتد. یک واحد متداول و معمولی حاوی ۳۰۰ تا ۷۲۰ گلدان می‌باشد که هر کدام حدود یک تن آلومینیوم در روز
می‌باشد که هر کدام حدود یک تن آلومینیوم در روز تولید می‌کنند، هرچند که بزرگترین تولیدکنندگان مطرح در این صنعت، بیش از پنج برابر این ظرفیت تولید دارند. این فرایند ذوب به عنوان یک فرایند دسته‌ای اجرا می‌شود و فلز آلومینیوم جمع شده در پایین گلدان‌ها به صورت دوره‌ای خالی می‌شود. در کشورهای زیادی به ویژه استرالیا، این واحدهای ذوب اکثراً برای کنترل تقاضای شبکه برق مورد استفاده قرار می‌گیرند و در نتیجه برق می‌تواند با قیمت بسیار مناسبی در اختیار آن‌ها قرار بگیرد. با این حال، قدرت مصرفی را نباید بیش از ۴–۵ ساعت
با این حال، قدرت مصرفی را نباید بیش از ۴–۵ ساعت قطع کرد، زیرا اگر مایع داخل گلدان‌ها جامد شود، گلدان باید با هزینه قابل توجهی تعمیر شوند. اصول و قواعد. آلومینا عموماً در دمای ۹۶۰ درجه سانتی گراد در نمک کریولیت مذاب حل می‌شود. معادلات ساده‌شده این واکنش در زیر آمده‌است: گرچه تشکیل مونوکسید کربن(CO) در این دما از لحاظ ترمودینامیکی مطلوب می‌باشد، ولی وجود میزان قابل توجه ولتاژ موجب تغییر تعادل ترمودینامیکی و تولید مخلوط CO و CO2 می‌شود. در نتیجه الکترولیز، آندهای کربنی مصرف شده و در نتیجه باعث مصرف انرژی بالا
کربنی مصرف شده و در نتیجه باعث مصرف انرژی بالا و انتشار گازهای گلخانه‌ای در کارخانجات ذوب می‌شوند. واکنش Boudouard نیز می‌تواند به عنوان یک واکنش جانبی در این فرایند رخ دهد: CO2 با ذرات کربن و همچنین آند واکنش داده و مونوکسید کربن ایجاد می‌کند. تشکیل CO باعث مصرف دو برابری کربن نسبت به تشکیل CO2 می‌شود. با افزایش چگالی جریان تا 1 A/cm2، نسبت تولید CO2 افزایش می‌یابد و مصرف کربن کاهش می‌یابد. اجزاء سلول‌ها. الکترولیت: الکترولیت یک حمام مذاب از کریولیت با فرمول شیمیایی Na3AlF6 و آلومینای محلول در آن است.
فرمول شیمیایی Na3AlF6 و آلومینای محلول در آن است. کریولیت یک حلال خوب برای آلومینا با نقطه ذوب پایین، گران‌روی مناسب و فشار بخار کم است. چگالی آن نیز کمتر از آلومینیوم مایع (2 vs 2.3 g/cm3) است، که به جداسازی طبیعی محصول (آلومینیوم مذاب) از نمک کریولیت در پایین سلول کمک می‌کند. دمای ذوب شدن کریولیت ۱۰۱۰ درجه سانتیگراد است و یک یوتکتیک با ۱۱٪ آلومینا در دمای ۹۶۰ درجه سانتیگراد ایجاد می‌کند. در سلول‌های صنعتی نسبت کریولیت به آلومینا بین ۲ تا ۳ نگهداری می‌شود تا دمای ذوب آن بین ۹۴۰ تا ۹۸۰ درجه سانتیگراد کاهش
تا دمای ذوب آن بین ۹۴۰ تا ۹۸۰ درجه سانتیگراد کاهش یابد. کاتد: کاتدهای کربنی اساساً از آنتراسیت، گرافیت و کک نفتی ساخته می‌شوند که قبل از استفاده به عنوان کاتد، فشرده شده و در دمای حدود ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد داخل کوره پخته و کلسینه می‌شوند. مصالح کاتدها با قطران زغال سنگ مخلوط شده سپس پرس می‌گردند و پخته می‌شوند. کاتد کربنی باید دارای استحکام کافی، هدایت الکتریکی خوب و مقاومت بالا در برابر سایش و نفوذ سدیم باشد. کاتدهای آنتراسیت دارای مقاومت بیشتر در برابر سایش و خزش کمتری نسبت به کاتدهای گرافیتی و کک نفتی
و خزش کمتری نسبت به کاتدهای گرافیتی و کک نفتی گرافیتی شده می‌باشد. در عوض، کاتدهای متراکم با نسبت‌های گرافیت بیشتر، هدایت الکتریکی بالاتر، مصرف انرژی پایین‌تر، و ورم‌کردگی کمتر به علت نفوذ سدیم دارند. از نتایج ورم‌کردگی کاتدها، خوردگی غیر یکنواخت و سریع بلوک کاتد می‌باشد. آند: آندهای کربنی وضعیت خاصی در ذوب آلومینیوم دارند و بسته به نوع آند، ذوب آلومینیوم به دو فناوری متفاوت تقسیم می‌شود. یعنی آندهای " Soderberg " و آندهای " prebaked ". آندها از کک نفتی مخلوط شده با قطران زغال سنگ ساخته شده سپس فرم دهی
مخلوط شده با قطران زغال سنگ ساخته شده سپس فرم دهی می‌شوند در دمای بالا پخت می‌شوند. کیفیت آند بر جنبه‌های تکنولوژیکی، اقتصادی و زیست‌محیطی تولید آلومینیوم تأثیر می‌گذارد. راندمان انرژی فرایند مستقیماً با ماهیت مواد آند و همچنین تخلخل آندها پخته شده ارتباط دارد. در حدود ۱۰٪ از قدرت سلول برای غلبه بر مقاومت الکتریکی آندها پیش پخت شده(۵۰–۶۰ μΩm). مورد استفاده قرار می‌گیرد. مصرف کربن بیش از مقدار تئوری، به دلیل راندمان جریان پایین و مصرف غیر الکترولیتی می‌باشد. کیفیت غیرهمگن آندها با توجه به تنوع مواد اولیه و
کیفیت غیرهمگن آندها با توجه به تنوع مواد اولیه و پارامترهای تولید بر روی کارایی و پایداری سلول‌ها مؤثر می‌باشد. آندهای Prebaked به انواع گرافیتی و کک تقسیم می‌شوند. برای تولید آندهای گرافیتی، آنتراسیت و کک نفتی کلسینه شده و طبقه‌بندی می‌شوند. سپس آن‌ها را با قطران زغال‌سنگ مخلوط می‌کنند و فشرده می‌سازند. آندهای فشرده شده سپس در دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد پخته شده و گرافیتی می‌شود. آندهای «کک» از کک نفتی کلسینه شده، بوته‌ها و آندهای بازیافت شده و قطران زغال سنگ ساخته می‌شوند. آندها با مخلوط کردن مواد فوق در
ساخته می‌شوند. آندها با مخلوط کردن مواد فوق در زمینه قطران زغال سنگ تولید می‌شوند تا خمیر باقوامی تشکیل دهند. این مواد اغلب با ارتعاش فشرده می‌گردند اما در برخی از کارخانجات پرس می‌شوند. این آندها نیز سپس در مدت ۳۰۰–۴۰۰ ساعت در دمای ۱۱۰۰–۱۲۰۰ درجه سانتیگراد، بدون گرافیتی سازی، زینتر می‌گردند. دمای بالاتر پخت باعث افزایش خواص مکانیکی و هدایت حرارتی می‌شود و واکنش پذیری هوا و CO2 را کاهش می‌دهد. مقاومت الکتریکی ویژه آندهای کک از گرافیتی‌ها بالاتر است، اما آن‌ها دارای مقاومت فشاری بالاتر و تخلخل پایین‌تر
آن‌ها دارای مقاومت فشاری بالاتر و تخلخل پایین‌تر هستند. الکترودهای Soderberg (پخت در محل)، که برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ در نروژ مورد استفاده قرار گرفت، شامل یک پوسته فولادی و یک توده کربن‌دار است که توسط گرمای متصاعد شده از سلول الکترولیزی پخته می‌شود. مواد کربن‌دار مورد استفاده در الکترودهای سادربرگ موادی از قبیل کک و آنتراسیت خرد شده هستند، که حرارت دیده و طبقه‌بندی می‌شوند. این مصالح با قیر یا روغن به عنوان اتصال دهنده ترکیب و سپس بریکت شده و در محفظه‌ها بارگیری می‌شوند. دمای محفظه‌ها در کنار سلول‌ها
بارگیری می‌شوند. دمای محفظه‌ها در کنار سلول‌ها افزایش یافته و آندها در محل پخت می‌شوند. در این روش مقادیر زیادی از ترکیبات هیدروکربن‌دار آزاد می‌شود که از جمله معایب این روش نسبت به روش Prebaked می‌باشد. امروزه در سلول‌های مدرن معمولاً از الکترودهای پیش پخته استفاده می‌شود زیرا کنترل عملیات در آن‌ها ساده‌تر است و بازدهی انرژی بالاتر نسبت به روش سادربرگ دارند.
هوسوکاوا فوجی‌تاکا یا هوسوکاوا یوسای (細川 幽斎)؛ (۱۵۳۴ – ۱۶۱۰) یک دایمیو و سامورایی در دوره سنگوکو بود. وی پدر هوسوکاوا تادائوکی و پدربزرگ هوسوکاوا تاداتوشی بود. نابرادری وی میتسوبوچی فوجی‌هیده نام داشت و از ملازمان آشیکاگا یوشی‌ترو شوگون سیزدهم بود. فوجی‌تاکا پس از حادثه معبد هوننو در سال ۱۵۸۲، از پیوستن به آکچی میتسوهیده برای نبرد یامازاکی خودداری کرد، با وجود این واقعیت که پسرش، هوسوکاوا تادائوکی، با دختر آکچی، هوسوکاوا تاما ازدواج کرده بود. فوجی‌تاکا پس از این نبرد سر خود را در معابد بودایی تراشید، نام خود
نبرد سر خود را در معابد بودایی تراشید، نام خود را به راهب «بودایی» تغییر داد، و مقام خود را به عنوان دایمیو به پسرش تادائوکی واگذار کرد. با این حال، او به عنوان یک مشاور فرهنگی، هم در دوره تویوتومی هیده‌یوشی و هم در دوره شوگونی توکوگاوا ایه‌یاسو در سیاست باقی ماند. هیده‌یوشی در سال ۱۵۸۶ به فوجی‌تاکا یک دارایی به عنوان پاداش بازنشستگی به ارزش ۳۰۰۰ ککو در ولایت یاماشیرو اعطا کرد و در سال ۱۵۹۵ نیز ۳۰۰۰ ککو دیگر نیز به آن اضافه کرد. ایشیدا میتسوناری از فوجیتاکا خواسته بود که به ارتش غربی بپیوندد، اما فوجیتاکا
خواسته بود که به ارتش غربی بپیوندد، اما فوجیتاکا به دلیل یکی از طرح‌های ایشیدا میتسوناری که منجر به مرگ عروس وی هوسوکاوا تاما و نوه وی شد، از خواست وی امتناع ورزید. وی به عنوان یک ژنرال در ارتش شرقی، در قلعه تانابه با حدود ۵۰۰ سرباز مستقر شد. هنگامی که قلعه تانابه توسط ارتش غربی محاصره شد، فرماندهی کل محاصره احترام زیادی برای فوجیتاکا داشت. به همین دلیل، این حمله فاقد روحیه معمول درگیری در یک محاصره سامورایی معمولی بود: مهاجمان با شلیک دیوارها با توپ‌هایی که فقط با باروت بارگذاری می‌شدند، خود را سرگرم