payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از اصول اخلاقی شهودی است. ادعا نمی‌کند که یک علم است، اگرچه عموماً مبتنی بر فیزیک جدید است که در اوایل قرن بیستم رویکرد تقلیل گرایانه و مفهوم عینیت را تضعیف کرد و نشان داد که انسان‌ها جزئی جدایی ناپذیر از طبیعت هستند. این یک مفهوم رایج است که همیشه توسط مردمان اولیه وجود دارد. با این حال، دوال و سشنز خاطرنشان می‌کنند که کار بسیاری از بوم‌شناسان، پذیرش «آگاهی اکولوژیک» را تشویق کرده است، به نقل از دیدگاه آلدو لئوپولد، محیط‌بان، که چنین آگاهی «نقش انسان‌های خردمند را از فاتح جامعه زمین به عضوی ساده و شهروند
را از فاتح جامعه زمین به عضوی ساده و شهروند آن تغییر می‌دهد.» اگرچه برخی مخالفان ادعا می‌کنند که اکولوژی عمیق مبتنی بر ایده بی‌اعتبار توازن طبیعت است، اما اکولوژیست‌های عمیق چنین ادعایی نکرده‌اند. آنها این نظریه را که فرهنگ‌های انسانی می‌توانند تأثیر خیرخواهانه ای بر پایگاه زمین داشته باشند، مناقشه نمی‌کنند، تنها ایده «کنترل» طبیعت، یا برتری انسان، که ستون مرکزی پارادایم صنعتی است، را مورد بحث قرار نمی‌دهند. اصول اکولوژی عمیق بیان می‌کند که انسان‌ها حق دخالت در تنوع طبیعی را ندارند مگر برای نیازهای حیاتی:
در تنوع طبیعی را ندارند مگر برای نیازهای حیاتی: تمایز بین «حیاتی» و «سایر نیازها» را نمی‌توان دقیقاً ترسیم کرد. اکولوژیست‌های عمیق هر مدل مکانیکی یا رایانه‌ای از طبیعت را رد می‌کنند و زمین را به عنوان یک موجود زنده می‌بینند که باید مطابق با آن رفتار و درک شود. آرنه نس از باروخ اسپینوزا به عنوان منبع استفاده می‌کند، به‌ویژه تصور او مبنی بر اینکه هر چیزی که وجود دارد بخشی از یک واقعیت واحد است. دیگران از نس در این مورد کپی کرده‌اند، از جمله اکسی دی جونگ و برندن مک دونالد جنبه‌ها. آموزش محیط زیست. در سال
برندن مک دونالد جنبه‌ها. آموزش محیط زیست. در سال ۲۰۱۰، ریچارد کان جنبش اکوپداگوژی را ترویج کرد، و استفاده از فعالیت‌های رادیکال زیست‌محیطی را به عنوان یک اصل آموزشی برای آموزش دانش‌آموزان برای حمایت از «دموکراسی زمین» که حقوق حیوانات، گیاهان، قارچ‌ها، جلبک‌ها و باکتری‌ها را ترویج می‌کند، پیشنهاد کرد. زیست‌شناس استفان هاردینگ مفهوم «علم کل نگر» را بر اساس اصول اکولوژی و اکولوژی عمیق توسعه داده است. برخلاف علم ماتریالیستی و تقلیل گرایانه، علم کل نگر به مطالعه سیستم‌های طبیعی به عنوان یک کل زنده می‌پردازد. او
سیستم‌های طبیعی به عنوان یک کل زنده می‌پردازد. او می‌نویسد: معنویت. اکولوژیست و فیزیکدان عمیق فریجوف کاپرا گفته است که «اکولوژی [عمیق] و معنویت اساساً به هم مرتبط هستند زیرا آگاهی عمیق بوم شناختی در نهایت آگاهی معنوی است. آرن نس اظهار داشت که او از آثار اسپینوزا و گاندی الهام گرفته است، هر دوی آنها ارزش‌های خود را بر اساس احساس و تجربه مذهبی بنا کرده‌اند. اگرچه او بوم‌شناسی عمیق را فلسفه‌ای معنوی می‌دانست، اما توضیح داد که به معنای پیروی از هر مقاله خاصی از جزم‌های دینی، «مؤمن» نیست. او گفت: «بسیار درست
از جزم‌های دینی، «مؤمن» نیست. او گفت: «بسیار درست است که بگوییم گاهی من را مذهبی یا روحانی خطاب کرده‌اند، زیرا معتقدم موجودات زنده ارزش ذاتی خود را دارند و همچنین شهود اساسی در مورد آنچه ناعادلانه است وجود دارد. نس سنت یهودی-مسیحی را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «غرور کتاب مقدس مباشرت در ایده برتری است که زیربنای این تفکر است که ما وجود داریم تا مانند یک واسطه بسیار محترم بین طبیعت مراقب خالق آفرینش و طبیعت باشیم.» نس بیشتر از دیدگاه اصلاحات در مورد خلقت به عنوان دارایی که باید حداکثر استفاده مولد را به کار
دارایی که باید حداکثر استفاده مولد را به کار برد، انتقاد می‌کند. با این حال، نس اضافه کرد که در حالی که احساس می‌کرد کلمه «خدا» «بیش از حد مملو از ایده‌های از پیش تعیین‌شده» است، ایده اسپینوزا در مورد خدا را به عنوان «غیر قابل‌ وجود» - «یک نیروی خلاق واحد» پذیرفت. نیروی خلاق در طبیعت او گفت: «این احتمال را که اصول الهیات مسیحی به معنای خاصی صادق است را رد نکرد…» جوانا میسی در «کاری که دوباره به هم وصل می‌شود» فلسفه بودایی را با یک دیدگاه اکولوژیکی عمیق ادغام می‌کند. انتقادها. سوگیری اروپامرکزی. گوها و
ادغام می‌کند. انتقادها. سوگیری اروپامرکزی. گوها و مارتینز آلیر چهار ویژگی تعیین‌کننده اکولوژی عمیق را نقد می‌کنند. اول، از آنجایی که اکولوژیست‌های عمیق معتقدند که جنبش‌های زیست‌محیطی باید از رویکردی انسان‌محور به رویکردی اکومرکزی تغییر کند، آن‌ها نمی‌توانند دو بحران زیست‌محیطی اساسی‌ای را که جهان با آن مواجه است، تشخیص دهند: مصرف بیش از حد در شمال جهانی و افزایش نظامی‌سازی. دوم، تأکید اکولوژی عمیق بر بیابان، انگیزه ای برای اشتیاق امپریالیستی غرب فراهم می‌کند. سوم، بوم‌شناسی عمیق سنت‌های شرقی را به خود
سوم، بوم‌شناسی عمیق سنت‌های شرقی را به خود اختصاص می‌دهد، باورهای معنوی شرقی را یکپارچه توصیف می‌کند و عاملیت را برای مردم شرقی انکار می‌کند. و چهارم، از آنجا که اکولوژی عمیق حفاظت از محیط زیست را با حفاظت از طبیعت وحشی برابر می‌داند، عناصر رادیکال آن در جنبش حفاظت از طبیعت آمریکا محدود می‌شوند. در حالی که اکولوژیست‌های عمیق می‌پذیرند که مصرف بیش از حد و نظامی‌سازی موضوعات اصلی هستند، آنها اشاره می‌کنند که انگیزه نجات طبیعت وحشی شهودی است و هیچ ارتباطی با امپریالیسم ندارد. این ادعای گوها و مارتینز آلیر، به
ندارد. این ادعای گوها و مارتینز آلیر، به ویژه، شباهت زیادی به اظهاراتی دارد که به عنوان مثال، رئیس‌جمهور برزیل، ژائیر بولسونارو، حق برزیل برای قطع جنگل‌های آمازون را اعلام کرد. آمازون متعلق به برزیل است و کشورهای اروپایی می‌توانند به تجارت خود فکر کنند زیرا قبلاً محیط زیست خود را تخریب کرده‌اند. این استنباط به وضوح نشان دهندهٔ است که از آنجایی که کشورهای اروپایی قبلاً محیط زیست خود را تخریب کرده‌اند، برزیل نیز این حق را دارد: ارزش‌های عمیق زیست‌محیطی نباید در مورد آنها اعمال شود، زیرا آنها هنوز «نوبت» خود
در مورد آنها اعمال شود، زیرا آنها هنوز «نوبت» خود را به حداکثر رشد اقتصادی نرسیده‌اند. آرن نیس در رابطه با «تخصیص باورهای معنوی» اشاره کرد که جوهر بوم‌شناسی عمیق این باور است که «همه موجودات زنده ارزش ذاتی خود را دارند، ارزشی صرف نظر از استفاده ای که ممکن است برای نوع بشر داشته باشند». نس عنوان کرد حامیان جنبش اکولوژی عمیق از سنت‌های مذهبی و معنوی مختلف برخاسته‌اند و در این عقیده متحد بوده‌اند، هرچند آن را بر اساس ارزش‌های مختلف مختلف بنا کنند. شناخت علایق غیرانسانی. فعالان حقوق جانوران بیان می‌کنند که
غیرانسانی. فعالان حقوق جانوران بیان می‌کنند که برای اینکه یک نهاد حقوق ذاتی را طلب کند، باید منافعی داشته باشد. اکولوژیست‌های عمیق به خاطر اصرار آنها مورد انتقاد قرار می‌گیرند که می‌توانند به نحوی افکار و علایق غیرانسان‌ها مانند گیاهان یا پروتیست‌ها را درک کنند، که به ادعای آن‌ها به این ترتیب ثابت می‌کند که اشکال حیات غیرانسانی دارای هوش هستند. به عنوان مثال، یک باکتری تک سلولی ممکن است به سمت یک تحریک شیمیایی خاص حرکت کند، اگرچه چنین حرکتی ممکن است به‌طور منطقی توضیح داده شود، یک اکولوژیست عمیق ممکن است
منطقی توضیح داده شود، یک اکولوژیست عمیق ممکن است بگوید که همه اینها نامعتبر است زیرا با توجه به "درک بهتر او" از موقعیت، قصد فرموله شده توسط این باکتری خاص از تمایل عمیق آن برای موفقیت در زندگی مطلع شد. یکی از انتقادات به این باور این است که منافعی که یک اکولوژیست عمیق به موجودات غیرانسانی مانند بقا، تولید مثل، رشد و شکوفایی نسبت می‌دهد، واقعاً منافع انسانی است. بوم شناسان عمیق این انتقاد را رد می‌کنند و ابتدا اشاره می‌کنند که "بقا" "تولید مثل" "رشد" و "شکوفایی" ویژگی‌های پذیرفته شده برای همه موجودات زنده
ویژگی‌های پذیرفته شده برای همه موجودات زنده هستند: "موفقیت در زندگی" بسته به اینکه "موفقیت" را چگونه تعریف می‌کند. مطمئناً به عنوان هدف تمام زندگی تعبیر می‌شود. علاوه بر این، انبوهی از کارهای اخیر در محاکات. توماس ناگل پیشنهاد می‌کند، "افراد نابینا می‌توانند اشیاء نزدیک خود را با استفاده از یک سونار، با استفاده از کلیک‌های صوتی یا ضربه‌های عصا تشخیص دهند. شاید اگر کسی می‌دانست که چگونه است، می‌توانست تقریباً تصور کند که چگونه است. مانند داشتن سونار بسیار تصفیه شده خفاش بود. دیگرانی مانند دیوید آبرام اشاره
شده خفاش بود. دیگرانی مانند دیوید آبرام اشاره کرده‌اند که آگاهی مختص انسان نیست، بلکه ویژگی کلیت جهان است که انسان مظهر آن است. عمق. زمانی که آرنه نس واژه «اکولوژی عمیق» را ابداع کرد، او آن را به خوبی با «بوم‌شناسی کم‌عمق» مقایسه کرد که به دلیل نگرش [فایده‌گرایی] و انسان‌محوری آن به طبیعت و دیدگاه ماده‌باوری اقتصادی و مصرف‌گرایی از آن انتقاد کرد. ویلیام دی. گری با توصیف «هدف اصلی» آن «سلامت و ثروت مردم در کشورهای توسعه یافته» است. او به دنبال یک دیدگاه «کم عمق» توسعه یافته است. بوم شناسان عمیق خاطرنشان
عمق» توسعه یافته است. بوم شناسان عمیق خاطرنشان می‌کنند، با این حال، «اکولوژی کم عمق» (حفاظت از مدیریت منابع) نتیجه معکوس دارد، زیرا عمدتاً در خدمت حمایت از سرمایه‌داری است، ابزاری که تمدن صنعتی از طریق آن زیست کره را از بین می‌برد؛ بنابراین دیدگاه اکو محور تنها در ساختارها و ایدئولوژی تمدن «ناامید» می‌شود. با این حال، در خارج از آن، یک جهان بینی غیرانسان محور بیشتر فرهنگ‌های «اولیه» را از زمان‌های بسیار قدیم مشخص کرده است، و در واقع، در بسیاری از گروه‌های بومی تا انقلاب صنعتی و پس از آن به دست آمده است.
بومی تا انقلاب صنعتی و پس از آن به دست آمده است. برخی از فرهنگ‌ها هنوز این دیدگاه را دارند. به این ترتیب، روایت بوم‌محور با انسان‌ها بیگانه نیست و ممکن است به عنوان اخلاق «هنجاری» در تکامل انسان دیده شود. دیدگاه گری نمایانگر گفتمان «اصلاح طلب» که بوم‌شناسی عمیق از ابتدا آن را رد کرده است. انسان‌دوستی. بوم‌شناس اجتماعی ماری بوکچین بوم‌شناسی عمیق را به عنوان مردم‌ستیزی تفسیر کرد که تا حدی به دلیل توصیف انسانیت توسط دیوید فورمن، از گروه حامی محیط‌زیست اول زمین! است. «هجوم پاتولوژیک به زمین». بوکچین اشاره
زمین! است. «هجوم پاتولوژیک به زمین». بوکچین اشاره می‌کند که برخی مانند فورمن از اقدامات ضد بشری مانند سازماندهی نسل‌کشی سریع اکثر بشریت دفاع می‌کنند. در پاسخ، بوم شناسان عمیق استدلال کرده‌اند که بیانیه فورمن با روایت اصلی اکولوژی عمیق در تضاد است. که اولین اصل آن بر ارزش ذاتی زندگی غیرانسانی و انسانی تأکید دارد. آرن نس کاهش آهسته جمعیت انسان را در یک دوره طولانی پیشنهاد کرد، نه نسل‌کشی. دومین انتقاد عمده بوکچین این است که اکولوژی عمیق نمی‌تواند بحران‌های زیست‌محیطی را با اقتدارگرایی و سلسله‌مراتب مرتبط
زیست‌محیطی را با اقتدارگرایی و سلسله‌مراتب مرتبط کند. او پیشنهاد می‌کند که اکولوژیست‌های عمیق قادر به تشخیص پتانسیل انسان برای حل مسائل زیست‌محیطی نیستند. در پاسخ، بوم شناسان عمیق استدلال کرده‌اند که تمدن صنعتی، با سلسله مراتب طبقاتی خود، تنها منبع بحران اکولوژیکی است. جهان بینی اکو-محور از پذیرش طبقه اجتماعی یا اقتدار بر اساس موقعیت اجتماعی جلوگیری می‌کند. ایجاد شده توسط تمدن صنعتی تنها راه حل، تخریب خود فرهنگ است. علم. دانیل بوتکین نتیجه می‌گیرد که اگرچه اکولوژی عمیق مفروضات فلسفه غرب را به چالش می‌کشد و
عمیق مفروضات فلسفه غرب را به چالش می‌کشد و باید جدی گرفته شود، اما از درک نادرست اطلاعات علمی و نتیجه‌گیری‌های مبتنی بر این سوء تفاهم ناشی می‌شود که به نوبه خود به عنوان توجیه ایدئولوژی آن استفاده می‌شود. با یک ایدئولوژی شروع می‌شود و در کانون توجه سیاسی و اجتماعی است. بوتکین همچنین از اظهارات نس مبنی بر اینکه همه گونه‌ها از نظر اخلاقی برابر هستند و توصیف تحقیر آمیز او از گونه پیشگام انتقاد کرده است. اکولوژیست‌های عمیق با این انتقاد مخالفت می‌کنند و تأکید می‌کنند که توجه به ارزش‌های سیاسی و اجتماعی امری
می‌کنند که توجه به ارزش‌های سیاسی و اجتماعی امری اصلی است، زیرا تخریب تنوع طبیعی مستقیماً از ساختار اجتماعی تمدن نشأت می‌گیرد و نمی‌توان با اصلاحات در داخل آن را متوقف کرد. سیستم. آنها همچنین از کارهای فعالان محیط زیست و فعالانی مانند ریچل کارسون، آلدو لئوپولد، جان لیوینگستون و دیگران به عنوان اثرگذار یاد می‌کنند و گهگاه از این موضوع انتقاد می‌کنند. روشی که از علم بوم‌شناسی سوء استفاده شده است. آرمان‌گرایی. منتقد محیط زیست جاناتان بیت بوم‌شناسان عمیق را «آرمان شهر» نامیده است، و اشاره می‌کند که «آرمانشهر»
شهر» نامیده است، و اشاره می‌کند که «آرمانشهر» در واقع به معنای «هیچ جا» است و به نقل از ژان-ژاک روسو ادعا می‌کند که «وضعیت طبیعت دیگر وجود ندارد». و شاید هرگز انجام نداده و احتمالاً هرگز نخواهد کرد." بیت می‌پرسد چگونه یک سیاره مملو از شهرها شده است؟ انتقاد بیتس تا حدی بر این ایده استوار است که تمدن صنعتی و تکنیک‌هایی که به آن وابسته است، خود «طبیعی» هستند، زیرا توسط انسان ساخته شده‌اند. اکولوژیست‌های عمیق نشان داده‌اند که مفهوم «طبیعی» بودن تکنیک‌ها و بنابراین «از لحاظ اخلاقی خنثی» یک توهم تمدن صنعتی است:
«از لحاظ اخلاقی خنثی» یک توهم تمدن صنعتی است: برای مثال، هیچ چیز «خنثی» در مورد سلاح‌های هسته‌ای وجود ندارد که تنها هدف آن تخریب در مقیاس بزرگ است. مورخ لوئیس مامفورد، فناوری را به تکنیک‌های «دموکراتیک» و «اقتدارگرا» تقسیم می‌کند («تکنیک» شامل هر دو جنبه فنی و فرهنگی فناوری است). در حالی که تکنیک‌های «دموکراتیک»، در دسترس جوامع کوچک، ممکن است خنثی باشند، تکنیک‌های «اقتدارگرا» که فقط برای جوامع در مقیاس بزرگ، سلسله مراتبی، اقتدارگرا در دسترس هستند، چنین نیستند. چنین تکنیک‌هایی نه تنها ناپایدار هستند، بلکه
چنین تکنیک‌هایی نه تنها ناپایدار هستند، بلکه «قتل‌های سیاره‌ای را پیش می‌برند». آنها باید فوراً رها شوند، همان‌طور که توسط نقطه شماره ۶ پلت فرم اکولوژی عمیق پشتیبانی می‌شود. «پیتر وولبن» با اشاره به درجه طبیعی بودن مناظر در انقلاب کشاورزی، حدود ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد، یک خط زمانی (تقریباً معادل توسعه تکنیک‌های اقتدارگرایانه مامفورد) ترسیم می‌کند. زمانی که روش‌های کشاورزی انتخابی شروع به تغییر دادن گونه‌ها کرد. همچنین این زمانی است که چشم‌انداز عمداً به اکوسیستمی تبدیل شد که کاملاً به نیازهای انسان اختصاص
تبدیل شد که کاملاً به نیازهای انسان اختصاص داده شده است. در مورد اظهارات هابز در مورد «وضعیت طبیعت»، بوم شناسان عمیق و دیگران اظهار داشته‌اند که این اظهارات نادرست است و صرفاً برای مشروعیت بخشیدن به ایده یک «قرارداد اجتماعی» فرضی ساخته شده است که به موجب آن برخی از انسان‌ها تابع دیگران هستند. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد اعضای جوامع اولیه که از «تکنیک‌های دموکراتیک» استفاده می‌کردند، عمر کوتاه‌تری نسبت به جوامع تمدنی داشتند (حداقل قبل از قرن بیستم). زندگی آنها برعکس زندگی انفرادی بود، زیرا آنها در
زندگی آنها برعکس زندگی انفرادی بود، زیرا آنها در جوامع نزدیک به هم زندگی می‌کردند، و در حالی که «فقر» یک رابطه اجتماعی است که در فرهنگ‌های مشترک وجود ندارد، «جاهل» و «بی رحم» هر دو با اصطلاح «وحشی» برابر است. استعمار مردمان اولیه، با اشاره به عدم وجود تکنیک‌های استبدادی در فرهنگ‌های خود. عدالت، آزادی سیاسی و نوع دوستی به جای تمدن که توسط سلسله مراتب طبقاتی تعریف شده و بنابر این تعریف ناعادلانه، غیراخلاقی و فاقد نوع دوستی است، مشخصه جوامع اولیه برابری طلب است. پیوند با دیگر فلسفه‌ها. آرنه نس اظهار داشت که
پیوند با دیگر فلسفه‌ها. آرنه نس اظهار داشت که تأثیر اصلی فلسفی بر زندگی و کار او اسپینوزا بوده است. وقتی هفده ساله بودم، «اخلاق» اسپینوزا را خواندم، او گفت: «من از دیدگاه [او] نسبت به ماهیت یا ذات انسان الهام گرفتم: ذات یا ماهیت ما به گونه ای است که از لذت دیگران خشنود می‌شویم و از غم دیگران ناراحت می‌شویم. مهربانی و عشق طبیعت ما را فعال می‌کند. بهتر از همه، آنها همه جنبه‌های خودمان را فعال می‌کنند. پیتر سینگر انسان محوری را نقد می‌کند و از حقوق دادن به حیوانات دفاع می‌کند. با این حال، سینگر با اعتقاد
حیوانات دفاع می‌کند. با این حال، سینگر با اعتقاد اکولوژی عمیق به ارزش ذاتی طبیعت جدا از مسائل مربوط به رنج مخالف است. زیمرمن اکولوژی عمیق را با فمینیسم و جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵) هم گروه می‌کند. نلسون آن را با بوم‌فمینیسم پیوندها با حقوق حیوانات شاید قوی‌ترین باشد، زیرا "طرفداران چنین ایده‌هایی استدلال می‌کنند که "تمام زندگی دارای ارزش ذاتی است. دیوید فورمن، یکی از بنیانگذاران جنبش رادیکال اکشن مستقیم زمین، اول!، گفته است که او مدافع اکولوژی عمیق است. در یک نقطه آرن نس همچنین زمانی که
عمیق است. در یک نقطه آرن نس همچنین زمانی که خود را به صخره‌ها در مقابل آبشار ماردولافوسن، آبشاری در نروژی آبدره در اعتراض موفقیت‌آمیز به ساخت یک سد به صخره‌ها زنجیر کرد و وارد عمل شد. برخی این جنبش را به آنارشیسم سبز مرتبط می‌دانند که در مجموعه‌ای از مقالات با عنوان "«بوم‌شناسی عمیق و آنارشیسم»" نشان داده شده است. هستی‌شناس شی‌گرا، تیموتی مورتون ایده‌های مشابهی را در کتاب‌های "«اکولوژی بدون طبیعت: بازاندیشی زیبایی‌شناسی محیطی»" (۲۰۰۹) و "«اکولوژی تاریک: برای یک منطق»" بررسی کرده است.
هواکیانگبی (به لاتین: Huaqiangbei) یک محله در جمهوری خلق چین است که در گوانگ‌دونگ واقع شده‌است. هواکیانگبی ۲٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. این محله مرکز بزرگ تولید قطعات الکترونیکی، و بازار الکترونیک در شنزن است. و نام آن از نام مستعار غربی آن "دره سیلیکون چین"، و "دره سیلیکون سخت افزار" به دست آمده است.
شناگر () به هر نوع از موجودات آبزی گفته می‌شود که خود در جهت‌های مختلف در آب شنا می‌کند و صرفاً با جریان آب به این سو و آن سو برده نمی‌شود. این اصطلاح از سوی زیست‌شناس آلمانی ارنست هاکل ارائه شده‌است تا بین جانداران شناگر فعال در آب‌ها و ارگانیسم‌های غیرفعال که توسط جریان آب برده می‌شوند (پلانکتون‌ها) تمایز قائل شود. به عنوان یک راهنما، برای موجودات شناگر عدد رینولدز بالا است (بیشتر از ۱۰۰۰) و این عدد برای ارگانیسم‌های پلانکتونی کم است (کمتر از ۱۰). با این حال، برخی از ارگانیسم‌ها می‌توانند زندگی را
این حال، برخی از ارگانیسم‌ها می‌توانند زندگی را به‌عنوان پلانکتون (دروازی) آغاز کنند و بعداْ شناگر شوند. این امر گاهی تشخیص دو گروه را از هم دشوار می‌کند. به همین دلیل برخی زیست‌شناسان از استفاده از اصطلاح شناگر استقبال نکرده‌اند.
کیجیمادایرا، ناگانو (به لاتین: Kijimadaira, Nagano) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Shimotakai District واقع شده‌است. کیجیمادایرا ۹۹٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۴۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر چوفو، توکیو خواهرخواندهٔ کیجیمادایرا، ناگانو هست.
کانه‌یاما، فوکوشیما (به لاتین: Kaneyama, Fukushima) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوشیما واقع شده‌است. کانه‌یاما ۲۹۳٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۱۸۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر هانیو خواهرخواندهٔ کانه‌یاما، فوکوشیما هست.
اوکینوشیما، شیمانه (به لاتین: Okinoshima, Shimane) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Oki District واقع شده‌است. اوکینوشیما ۲۴۲٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد. جزیره اوکینوشیما بین ژاپن و کره جنوبی واقع شده و قرن هاست که به عنوان محلی برای انجام مراسم مذهبی و برگزاری آیین نیایش برای ایمنی در دریانوردی در دریا استفاده میشود.ورود به این جزیره قوانین سختگیرانه ای دارد و تنها مردان اجازه ورود به آن را دارند . آنها باید قبل از ورود به این جزیره لباس های خود را در آورده و تحت مراسمی برای پاکسازی
های خود را در آورده و تحت مراسمی برای پاکسازی قرار گیرند باز دید کنندگان از این جزیره حق خارج کردن هیچ چیزی از این جزیره را ندارند . این جزیره در فهرست میراث جهانی سازمان آموزشی علمی فرهنگی یونسکو قرار دارد.
کاواساکی، میاگی (به لاتین: Kawasaki, Miyagi) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان میاگی واقع شده است. کاواساکی ۵۳٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد.
ایوان بیلیبین ،(زاده ۱۶ اوت ۱۸۷۶- درگذشته ۷ فوریه ۱۹۴۲) تصویرگر و طراح صحنه اهل روسیه بود که در مجله دنیای هنر و جنبش هنری ایجاد شدهٔ تحت تأثیر آن و باله روس مشارکت داشت. وی از بنیانگذاران انجمن نقاشان روس و از سال ۱۹۳۷ از اعضای انجمن نقاشان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. در سراسر کارش او از اساطیر و فولکلور اسلاو الهام گرفت. زندگی زناشویی. در سال ۱۹۰۲ با شاگرد سابقش که نقاش بود ازدواج کرد. آنها صاحب دو پسر شدند:الکساندر (۱۹۰۳) و ایوان (۱۹۰۸). در سال ۱۹۱۲ او دوباره با یکی از شاگردان سابقش که
در سال ۱۹۱۲ او دوباره با یکی از شاگردان سابقش که فارغ‌التحصیل مدرسه هنر بود ازدواج کرد. در سال ۱۹۲۳ با نقاش دیگری به نام الکساندرا واسیلیونا ازدواج کرد و در سال ۱۹۲۹ نمایشگاه مشترکی در آمستردام برگزار کردند.
کیکونای، هوکایدو (به لاتین: Kikonai, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamiiso District واقع شده‌است. کیکونای ۲۲۱٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۳۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر تسورواوکا، یاماگاتا خواهرخواندهٔ کیکونای، هوکایدو هست.
ناگانوما، هوکایدو (به لاتین: Naganuma, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Sorachi Subprefecture واقع شده‌است. ناگانوما ۱۲٬۳۷۶ نفر جمعیت دارد.
شیموکاپو (به لاتین: Shimukappu) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Kamikawa Subprefecture واقع شده‌است. شیموکاپو ۱٬۳۳۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اسپن، کلرادو خواهرخواندهٔ شیموکاپو هست.
هوکوریو، هوکایدو (به لاتین: Hokuryū, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Sorachi Subprefecture واقع شده‌است. هوکوریو ۱٬۹۶۵ نفر جمعیت دارد.
کوشیمیزو (小清水町)، (به لاتین: Koshimizu, Hokkaido) شهری در ژاپن است که در ناحیه شاری از استان هوکایدو واقع شده است. کوشیمیزو ۵٬۶۹۸ نفر جمعیت دارد. جغرافیا. شهر کوشیمیزو تحت اداره دفتر توسعه اُخُتسک قرار دارد. این شهر در قسمت شرقی منطقه قرار گرفته و از سمت شمال به دریای اختسک محدود می‌شود. خط اصلی راه‌آهن سن‌مو در امتداد ساحل این شهر به‌صورت شرقی-غربی قرار دارد. در جنوب شهر، مناطق کوهستانی و تپه‌هایی وجود دارد. کوه موکوتو (۱۰۰۰ متر) و دریاچه توفوتسو از جاذبه‌های طبیعی این منطقه هستند. نام این شهر از واژه‌ای در
طبیعی این منطقه هستند. نام این شهر از واژه‌ای در زبان آینو به معنای «رود سرد کوچک» گرفته شده است. پیشینه. شهر کوشیمیزو در کرانه شرقی رودخانه پون یامپت، یکی از شاخه‌های رودخانه تومیبتسو، که نام آینو آن «پون یامپت» (رودخانه کوچک/سرد) است، واقع شده است و در سال ۱۸۹۱ (مئیجی ۲۴) تأسیس شد. هنگامی که نام ایستگاه بر روی زمین قرار گرفت، «کوشیمیزو» از یک ترجمه آزاد از نام آینو نامگذاری شد. آب و هوا. بر اساس طبقه‌بندی آب و هوای کوپن، شهر کوشیمیزو متعلق به آب و هوای مرطوب قاره‌ای است. آب و هوای قاره ای متمایز با
مرطوب قاره‌ای است. آب و هوای قاره ای متمایز با اختلاف دمای زیاد و دامنه دمایی سالانه و روزانه زیاد دارد. برف زیاد می‌بارد و به عنوان منطقه برف سنگین تعیین شده است. در مقایسه با مناطق داخلی که توسط مناطق کوهستانی احاطه شده‌اند (مانند هوکایدو مرکزی)، دریای اوخوتسک بارش برف کمتری را دریافت می‌کند و اگرچه بسته به روز تفاوت دما وجود دارد، اما میانگین دما متوسط است.
اوکتو، هوکایدو (به لاتین: Oketo, Hokkaido) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در Okhotsk Subprefecture واقع شده‌است. اوکتو ۳٬۵۲۷ نفر جمعیت دارد.
اُوَیِه (به اسپانیایی: Ovalle) یک شهرستان در شیلی است که در استان لیماری واقع شده‌است. اویه ۳٬۸۳۴٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۳٬۷۳۴ نفر جمعیت دارد و ۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده. خواهرخوانده. شهر آلمریا خواهرخواندهٔ اویه (شیلی) هست.
اردک سرپفی نام یک گونه از زیرخانواده پهنه‌چینان است. این گونه اردک یک گونه از خانواده اردک‌های چشم‌طلایی می‌باشد. این گونه در سال ۱۷۵۸ میلادی کشف و توصیف علمی شد. اندازه این پرنده ۳۲–۴۰ سانتی‌متر با وزنی حدود ۲۷۰–۵۵۰ گرم است.
ریو وردو (به اسپانیایی: Río Verde) یک شهرستان در شیلی است که در استان ماژلان واقع شده‌است. ریو وردو ۹٬۹۷۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۳ نفر جمعیت دارد و ۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
خیابان ۲۴ متری اهواز یکی از خیابان‌های قدیمی و تاریخی شهر اهواز است که قدمت آن به دوران قاجار بازمی‌گردد. این خیابان دارای اهمیت تاریخی، فرهنگی و حمل و نقلی بوده و نقش مهمی در توسعه شهری اهواز داشته است. تاریخچه. در آغاز، خیابان ۲۴ متری محل عبور راه‌آهن قطارشهری «شرکت ناصری» به ریاست محمد معین‌التجار بود. به زبان عربی محلی به این مسیر «سِچّه» ("راه‌آهن") می‌گفتند. این خیابان ابتدا «۲۴ متری» و سپس «خسروی» نامیده شد. بخش شمالی خیابان (شمال تقاطع با خیابان نادری) «ششم بهمن» نام گرفت. ترامواهای بخاری با سوخت
«ششم بهمن» نام گرفت. ترامواهای بخاری با سوخت زغال، اولین وسایل نقلیه عمومی در این خیابان بودند که بعدها جای خود را به اتوبوس‌های دیزلی و خودروهای سواری دادند. خیابان ابتدا به نام «آیت‌الله منتظری» و سپس «آزادگان» نامگذاری شد. با وجود تغییرات رسمی، همواره به نام «۲۴ متری» شناخته شده است.
مرغابی شمالگان عینکی نام یک گونه از سرده مرغابی شمالگان است. این گونه در طول سواحل آلاسکا و شرق روسیه و درون تنگه برینگ پراکنش دارد. دو جمعیت زادآور در آلاسکا و روسیه دارد. به‌طور تاریخی افزاد زادآور بیشتری در آلاسکا بودند و اخیراً جمعیت روسیه خیلی بزرگتر است. جمعیت کنونی ایالات متحده آمریکا ۳٬۰۰۰–۴٬۰۰۰ جفت زادآور برآورد می‌شود.
عبارت خودنوگری یا اوتوپویسس () به سیستمی ارجاع دارد که توانایی «ایجاد دوباره خودش» و نیز «نگهداری از خودش» را دارد. واژه اوتوپوییسس (autopoiesis) از دو واژه اوتو "auto-" به یونانی αὐτo- به معنی «خود» و پوییسس "poiesis" به یونانی "ποίησις" به معنی «ایجاد کردن یا ساختن» تشکیل شده‌است. عبارت خودنوگری به سامانه‌ای اشاره دارد که خود را با خلق اجزای خود می‌تواند نگاهداری و تولید کند. این عبارت در سال ۱۹۷۲ در اثر توسط زیست‌شناس شیلیایی هومبرتو ماچورانا و فرانسیس وارلا پیشنهاد شد تا شیمی خودنگاهداری سلول‌های زنده
پیشنهاد شد تا شیمی خودنگاهداری سلول‌های زنده را تعریف کند. از آن زمان این مفهوم در حوزه‌های شناخت، نظریه سامانه‌ها، معماری و جامعه‌شناسی نیز به کار رفته‌است.
باهماد آزادگان کتاب‌هایی چون دیوان حافظ، خیام، مولوی و نثرهایی چون گلستان سعدی، و شماری از دیگر نوشته‌ها را زیانمند می‌دانستند و به نابودی آن‌ها می‌کوشیدند و آتش می‌زدند. دلیل‌ها. احمد کسروی، رهبر آزادگان (لقب پیروان کسروی)، در یک سخنرانی در روز یکم دی ماه ۱۳۲۲، برخی از دلیل‌های کتاب‌سوزی‌های باهماد آزادگان را برمی‌شمارد و می‌گوید که آنان این کار را از روی هوس نمی‌کنند و از آن نتیجه بزرگی را می‌خواهند. دلیل کتاب سوزاندن را این می‌داند که این کتاب‌ها زیانمندند و اندیشه جوانان را تباه کرده و به آنان بد
و اندیشه جوانان را تباه کرده و به آنان بد می‌آموزند.چنان‌که بارها گفته‌ایم ما این کار را از روی هوس، یا از راه تندروی، یا به نام ستیزه با این و آن نمی‌کنیم. بلکه از روی فهم و بینش این رفتار را برگزیده‌ایم و هودهٔ [=نتیجۀ] بزرگی از آن می‌خواهیم. کسانی چون می‌شنوند که ما کتاب‌ها را به آتش می‌اندازیم، دهانشان بازمی‌ماند. چه کنند بیچارگان! تاکنون از زیان این کتاب‌ها آگاه نشده‌اند. در نزد آنان این کتاب‌ها سرچشمهٔ فرهنگ و دانش است.او دربارهٔ بدآموزی‌های شعرهای شعرسرایانی چون حافظ، کتاب‌هایی نوشته‌اند که خلاصه
شعرسرایانی چون حافظ، کتاب‌هایی نوشته‌اند که خلاصه خرده‌گیری‌های او بر آنان را توان در کتاب ((حافظ چه می‌گوید ؟)) یافت. او در همان سخنرانی یک دی می‌گوید:ما نیک می‌دانیم که آنچه توده‌های شرقی را به این روز انداخته‌است، گمراهی‌های گوناگون و درهمیست که از هزار سال باز رواج داشته و مغزها را پر گردانیده، و چون می‌کوشیم که آن گمراهی‌ها [را] براندازیم، ناچاریم که کتاب‌ها را که سرچشمهٔ آنهاست از میان برداریم.در دیباچه کتاب ((حافظ چه می‌گوید؟)) می‌نویسد که در پی چه بدآموزی‌هایی از دیوان حافظ است که کتاب