payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوچا بوزه ؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا و یکی از ستارگان دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ سینمای اروپا بود. وی در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ در بیمارستان شهر سگوبیا اسپانیا در سن ۸۹ سالگی به دلیل ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ درگذشت. آغاز زندگی. لوچیا بوزه در سال ۱۹۳۱ در میلان ایتالیا زاده شد. او در نوجوانی چند سال در یک نانوایی کار کرد. در آن نانوایی، لوکینو ویسکونتی به او پیشنهاد کرد وارد دنیای بازیگری شود. لوچیا بوزه در سال ۱۹۴۷ در جشنواره زیبایی دوشیزه ایتالیا به عنوان ملکه زیبایی ایتالیا برگزیده شد. این گزینش، راه
ملکه زیبایی ایتالیا برگزیده شد. این گزینش، راه او را برای ورود به سینمای ایتالیا باز کرد. زندگی حرفه‌ای. لوچیا بوزه در سال ۱۹۵۰ برای نخستین‌بار در فیلم «زیر درختان زیتون صلحی وجود ندارد» ساخته جوزپه د سانتیس بازی کرد. اما «داستان یک عشق‌بازی» ساخته میکل‌آنجلو آنتونیونی در ۱۹۵۰ بوزه را به اوج رساند. شناخته‌شده‌ترین فیلم لوچیا بوزه، «مرگ یک دوچرخه‌سوار» ساخته خوان آنتونیو باردم در ۱۹۵۵ است. بهترین کارهای سال‌های نخست هنرپیشگی بوزه، فیلم‌هایی دربارهٔ عشق، نفرت و مسئولیت‌های اخلاقی آنها در جامعه در حال رشد
و مسئولیت‌های اخلاقی آنها در جامعه در حال رشد اقتصادی اروپا بودند. پابلو پیکاسو. لوچیا بوزه با پابلو پیکاسو در هنگام فیلم‌برداری «وصیت‌نامه اورفه» ساختهٔ ژان کوکتو آشنا شد. در ادامه این آشنایی، پیکاسو یکی از نقاشی‌های خود را به دایه بچه‌های بوزه هدیه داد. خانواده دایهٔ بچه‌ها از بوزه برای تصاحب این نقاشی شکایت کردند. اما آشکار شد که خود پرستار این نقاشی را نخواسته و به بوزه بخشیده‌است. زندگی شخصی. لوچیا بوزه در اسپانیا با لوییس میگل دومینگین، یکی از سرشناس‌ترین گاوبازهای تورئو آن کشور ازدواج کرد. این
گاوبازهای تورئو آن کشور ازدواج کرد. این ازدواج از آغاز تا پایان (۱۹۵۵ – ۱۹۶۷) مورد توجه روزنامه‌ها و مجلات بود. درگذشت. لوچیا بوزه به خاطر ابتلا به سینه‌پهلو در بیمارستان بستری بود. اما دنیاگیری کروناویروس در اسپانیا بود که او را در ۲۳ مارس ۲۰۲۰ در بیمارستان شهر سگوبیا در اسپانیا در سن ۸۹ سالگی از پادرآورد.
نانسی بریلی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. زندگی حرفه‌ای. او در رم متولد شد و به سینما توسط پاسکواله اسکویتیری معرفی شد؛ که اولین نقش خود را در فیلم کلارتا بازی کرد. در سال ۱۹۹۰ برنده جایزه داوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن و جایزه روبان نقره‌ای بهترین بازیگر زن در همان دسته شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "شیاطین ۲،" "کاترینا و دخترانش"، "زیبایی زنان"، "هم‌کلاسی‌ها"، "سوءتفاهم‌های جزئی"، "سفارش‌ها"، "طعم تو" و "تابستانی کنار دریا" اشاره کرد.
مارگریتا بوی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی بازیگر فیلم‌هایی همچون "دوستان من"، "ایستگاه"، "ما یک پاپ داریم"، "مادر من"، "خانواده خوشبخت"، "روزهای ترک و جدایی"، "پینوکیو"، "لعنت به روزی که تو را ملاقات کردم"، "تحت درمان" و "راهنمای عشق" بوده‌است.
لائورا بتی (به ؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. فیلم‌شناسی. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دخترخاله"، "هوایی چنان پاک"، "تیشه‌ای برای ماه عسل"، "مردی به نام اسلج"، "زندگی شیرین"، "۱۹۰۰"، "آخرین تانگو در پاریس"، "حکایت‌های کنتربری"، "ساحره‌ها"، "آلونسانفان"، "ماریانا اوکریا"، "آخرین روز مدرسه پیش از کریسمس"، "عاشقان و دروغگوها"، "کوه شجاعت" و "پروانه روی شانه" اشاره کرد.
دنیلا بیانکی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی بازیگر فیلم‌هایی همچون "نوبت توست که بمیری"، "از روسیه با عشق"، "دکتر کیلدر"، "تعطیلات آخر هفته، به سبک ایتالیایی" و "اسکی مارپیچ" بوده است.
دلیا بوکاردو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "افسون"، "مرگ در لاردو پرسه می‌زند"، "یک کارآگاه"، "راز صحرا"، "نوستالگیا"، "اقدام بی‌سروصدا" و "آخرین روز مدرسه پیش از کریسمس" اشاره کرد.
سونیا برگاماسکو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. او کار خود را در سال ۱۹۹۴ با فیلم "معجزات، داستان کوتاه ،" بخش آنتونیو ماسترونونتسیو به کارگردانی ماریو مارتونه یازی کرد. در سال ۲۰۰۱ او در فیلم شاید عشق برتولوچی نقش شخصیت اصلی فیلم سوفیا را بازی کرد. در سال ۲۰۰۴ همراه با دیگر بازیگران فیلم "بهترین سالهای ما "برنده جایزه روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
النا مورین برتولینو که با نام هنری مارینا برتی شناخته می‌شود (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. مارینا برتی در لندن از پدری ایتالیایی و مادری انگلیسی زاده شد، وی بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد. مرگ. مارینا برتی پس از یک بیماری طولانی در تاریخ ۲۹ اکتبر سال ۲۰۰۲ در هفتاد و هشت سالگی در بیمارستانی در رم درگذشت.
اِئوفمیا «فمی» بنوسی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل یوگسلاوی و ایتالیا است. او مابین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۳ در ۸۲ فیلم نقش‌آفرینی کرد. بنوسی در رووینی که در آن روزگار جزئی از جمهوری سوسیال ایتالیا بود (و امروزه در خاک کرواسی است) به دنیا آمد. او نخستین بار در تئاتر "دل پوپولو" در ریْ‌یِکا روی صحنه رفت، سپس به رم نقل مکان کرد و نخستین نقش سینمایی خود را در سن ۱۹ سالگی در فیلم "جلاد سرخ‌پوش" و با نام هنری فمی مارتین ایفا کرد. بنوسی عمدتاً در فیلم‌های کمدی جنسی بازی می‌کرد و در دهه هفتاد به ستاره فیلم‌های کمدی سکسی
می‌کرد و در دهه هفتاد به ستاره فیلم‌های کمدی سکسی سبک ایتالیایی تبدیل شد.
آیدا دی بندتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌های او می‌توان به "فونتامارا"، "زیبایی زنان"، "ما سه نفر"، "ایماکولاتا و کنچتا" و "یوسف نجار" اشاره نمود.
آنا-ماریا فررو (؛ زادهٔ میلادی - ۲۹ بهمن ۱۳۱۲ شمسی) هنرپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به عناوین "ناپلی‌ها در میلان"، "زن اغواگر" و "فردا هم روز خداست" اشاره کرد.
سابرینا فریلی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. فریلی در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۴ در رم متولد شد. پدرش، که او هم اهل رم بود، سخنگوی حزب کمونیست ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "دفتر خاطرات یک دیوانه"، "تا ابد جوان"، "زن شهرستانی"، "سفارش‌ها"، "بال‌های زندگی"، "زیبایی بزرگ"، "به خانه برگرد گُری"، "تو می‌خندی"، "ریمینی ریمینی - یک سال بعد"، "کریسمس عشق" و "مکان" اشاره کرد.
لوچیلا آگوستی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "برداشت نخست خوب"، "حوزه استحفاظی" و "تاجر سنگ" اشاره نمود.
آنا فالکی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر، مانکن و مجری اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "معجزه ایتالیایی"، "برداشت نخست خوب"، "محافظ بدن" و "تابستانی کنار دریا" اشاره نمود.
آمبرا آنجولینی (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی او می‌توان به "برداشت نخست خوب"، "یک کریسمس شگفت‌انگیز"، "خبرهایی از محل حفاری" و "پاینده‌باد ایتالیا" اشاره کرد.
والریا دوبیچی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌های او می‌توان به "فرار از برانکس"، "پلیس قاتل"، "شیفتهٔ جولیا"، "شور عشق" و "ساقدوش" اشاره کرد.
گراتزیلا گراناتا (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "من، من، من… و دیگران"، "مجالس عشق" و "فراتر از قانون" اشاره کرد.
گلوریا گوئیدا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است و دلیل شهرتش بازی در فیلم‌های سبک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به ویژه مجموعه‌ فیلم‌های "دختر دبیرستانی" است که مشتمل بر پنج فیلم است که در چهارتای آنها گلوریا گوئیدا نقش‌آفرینی کرده‌است. او همچنین در فیلم‌های درام اِروتیک داستان بلوغ در میانهٔ دهه ۱۹۷۰ بازی می‌کرد. زندگی و حرفه هنری. گلوریا گویدا در مرانو ایتالیا در خانواده‌ای اهل امیلیا-رومانیا به دنیا آمد. او در کودکی به همراه خانواده به
به دنیا آمد. او در کودکی به همراه خانواده به بولونیا نقل‌ مکان کرد. وی ابتدا حرفهٔ خوانندگی را برگزید و از کلوپ رقص پدرش در ساحل رومانیا فعالیت هنریش را آغاز کرد. سپس به مدلینگ روی آورد و در سال ۱۹۷۴ دختر نوجوان شایسته ایتالیا شد. گوئیدا متعاقباً به سینما و بازی در فیلم‌های کمدی‌های سکسی روی آورد. دو فیلم اولیه او، "دختر کوچولو" (در کشورهای انگلیسی‌زبان: "مونیکا") و "زیر سن قانونی" که هر دو در تابستان ۱۹۷۴ فیلم‌برداری شدند، داستان شخصیت‌های زن جوانی هستند که تمایلات جنسی خود را کشف می‌کنند. او در سال ۱۹۷۵
تمایلات جنسی خود را کشف می‌کنند. او در سال ۱۹۷۵ با "دختر دبیرستانی" به موفقیت واقعی خود دست یافت. یکی دیگر از فیلم‌های موفق او "بیست‌ساله بودن" در سال ۱۹۷۸ بود که در آن با لی‌لی کاراتی همبازی بود. گوئیدا خود را یک کاتولیک رومی می‌داند.
ویرنا لیزی (؛ زاده ۹ سپتامبر ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴) بازیگر ایتالیایی بود. وی یکی از چهره‌های سینمای اروپا بود که در سال ۱۹۹۴ جایزه بهترین بازیگر نقش اول را برای بازی در فیلم فرانسوی "ملکه مارگو" از جشنواره کن دریافت کرد. لیزی سال ۲۰۰۲ آخرین بازی خود را در فیلمی ایتالیایی به نمایش گذاشت. لیزی اواخر دهه ۱۹۶۰ در فیلم "چگونه همسر خود را به قتل برسانیم" با جک لمون همبازی شد. فرانک سیناترا، تونی کورتیس و جین فوندا از دیگر چهره‌هایی بودند که با وی همبازی شدند. به گزارش هالیوود ریپورتر، لیزی در سال ۲۰۰۴
شدند. به گزارش هالیوود ریپورتر، لیزی در سال ۲۰۰۴ جایزه یک عمر دستاورد هنری گلدن گلوب ایتالیا را دریافت کرد. او بازیگری را در دهه ۱۹۵۰ با ایفای نقش در فیلم‌های ایتالیایی شروع کرد. ویرنا لیزی در طول عمر حرفه‌ایش موفق به کسب هفت جایزه داوید دی دوناتلو شد.
مارینا مالفاتی (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا بود. زندگی‌نامه. مارینا در فلورانس زاده شد و در سن ۱۷ سالگی در پاریس در کلاس‌های هنر نمایشی شرکت کرد. مدرسه درام توسط رن سیمون تأسیس شده بود. دو سال بعد، پس از بازگشت به ایتالیا، بورس مرکز تجربی فیلمبرداری را کسب کرد و کار خود را با حضور در فیلم‌ها و تئاترها آغاز نمود. او در تئاتری که توسط آرنولدو فوا راه‌اندازی شده بود به ویلیام گیبسون معرفی شد. مالفاتی در طی دهه ۱۹۷۰ میلادی به عنوان یک شخصیت برجسته فیلم‌های وحشت شناخته می‌شد. از جمله فیلم‌های او
فیلم‌های وحشت شناخته می‌شد. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "من، من، من… و دیگران"، "دکامرون شماره ۳ – زیباترین زنان بوکاچو"، "آموزش ویولنسل با توکاتا و فوگ"، "یاغیان ازدواج"، "تمامی رنگ‌های تاریکی"، "قتل‌های هفتگانه بانوی سرخ‌پوش" و "مردی برای سوزاندن" اشاره کرد.
آلساندرا ماستروناردی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌های او می‌توان به دوستانی چون ما و سنگینی طاقت‌فرسای اشاره کرد.
ماریزا مرلینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
رزالیندا چلنتانو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مصائب مسیح" و "گناه و شرم" اشاره کرد.
یاد استاد آلبومی در رده موسیقی سنتی ایرانی و در بهار سال ۱۳۷۷ با صدای علیرضا افتخاری و به آهنگسازی علی تجویدی منتشر شد.این آلبوم با استقبال فوق العاده‌ای روبرو شد. تنظیم این اثر بر عهده مهرداد پازوکی بود. در انتشار اولیهٔ این آلبوم دستخط و امضای علی تجویدی مبنی بر رضایت از خوانش علیرضا افتخاری بر روی جلد منتشر شد. در چاپ‌های بعدی نام مهرداد پازوکی از روی جلد آلبوم حذف شد. همچنین در مرداد سال ۷۹ شکوه‌ای با قلم علیرضا افتخاری بر روی جلد آلبوم نشست. نام آلبوم. به گفته افتخاری حسن کسایی برای پاسداشت و گرامی
به گفته افتخاری حسن کسایی برای پاسداشت و گرامی داشتن علی تجویدی نام این آلبوم را یاد استاد بگذارند. ضبط آلبوم. مهرداد پازوکی درباره ضبط آلبوم در استودیو می گوید: مجوز از ارشاد. به گفته مهرداد پازوکی به علت خوانده شدن آن توسط خوانندگان زن پیش از انقلاب، احتمال آن بوده که مجوز آن گرفته نشود اما در سال ضبط آلبوم که سید عطاءالله مهاجرانی وزیر ارشاد بوده است، خود مجوز انتشار آن را صادر کرده‌است. مجوز از آهنگساز. مهرداد پازوکی، آهنگساز این آلبوم میگوید: آقای علی تجویدی رضایت خود را در همان برگه نوشتند و بدین
تجویدی رضایت خود را در همان برگه نوشتند و بدین ترتیب مجوزِ اجرای دوباره تصنیف‌هایشان را به من دادند. کمی بعد، آقای تجویدی در برگۀ دیگری مجوز اجرای هر هشت تصنیف را هم به من دادند. نوازندگان. ویلن: ارسلان کامکار، رسول بهبهانی، مازیار ظهیرالدینی، نیما ظاهری ویولا: عمادرضا نکویی ویلنسل: کریم قربانی کنترباس: علیرضا خورشیدفر فلوت: ناصر رحیمی ابوا:فرشید حفظی‌فر تار: شهریار فریوسفی عود: حسین بهروزی‌نیا سنتور: مجید اخشابی تنبک: کامبیز گنجه‌ای به اهتمام فریدون شهبازیان جستارهای وابسته. علیرضا افتخاری علی تجویدی
جستارهای وابسته. علیرضا افتخاری علی تجویدی ترانه شناسی علیرضا افتخاری
والنتینا چروی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جنگ و صلح" و "ریسمان نامرئی" اشاره نمود.
مرز رازی یا گمرک رازی خوی در بخش قطور واقع در شهرستان خوی در فاصله ۷۵ کیلومتری شهر خوی و ۵ کیلومتری شهر قطور و در مرز ایران با ترکیه قرار دارد. اهمیت استراتژیکی. این مسیر زمینی که به لحاظ مسافت و امنیت راه‌ها (امنیت جاده‌ای و امنیت نظامی) مسیر امنی می‌باشد. کسانی که بنا به دلایل تجاری، ترانزیتی (استفاده از فرودگاه خوی و فرودگاه فرید ملن) و سیاحتی، قصد سفر به شهر وان ترکیه را دارند، مرز زمینی رازی به لحاظ امنیت و مسافت کوتاه‌تر به وان توصیه می‌شود. این مرز از تاریخ ۱۴۰۲/۱/۹ به صورت ۲۴ ساعته و تمام وقت شده
از تاریخ ۱۴۰۲/۱/۹ به صورت ۲۴ ساعته و تمام وقت شده است. این مرز به علت قرار گرفتن در نزدیک روستایی به این نام مسمی گردیده است. اهمیت این مرز به علت وجود خط آهن مهم آسیا و اروپا در آن است؛ که سابقه یک قرنی دارد. نرسیده به مرز رازی وجود خانه‌های سازمانی گمرک و راه‌آهن رازی، که اکنون متروکه شده‌اند خود بیانگر این نکته است که چه برنامه‌ریزی خاصی برای توسعه آن شده بود پایانه رازی یکی از بزرگ‌ترین پایانه‌های مرزی کشور است که در سه طبقه شامل طبقه اول مخصوص ورود و خروج مسافران، طبقه دوم مخصوص ترانزیت و طبقه سوم
و خروج مسافران، طبقه دوم مخصوص ترانزیت و طبقه سوم قسمت اداری احداث می‌شود. و تا تیرماه سال ۱۴۰۰ به بهره‌برداری خواهد رسید پایانه مرز رازی گلوگاه مهم اقتصادی و تجاری کشور و منطقه است و باهدف افزایش تجارت ایران با ترکیه به مبلغ ۳۰ میلیارد دلار، این پایانه احداث و عملیات تعریض جاده خوی به قطور و رازی نیز آغاز شده است. ایستگاه راه‌آهن رازی خوی. یکی از نواحی چهارده‌گانهٔ راه‌آهن ایران است. در مسیر تهران ایستگاه رازی خوی پل قطور که بزرگ‌ترین پل راه‌آهن خاورمیانه است در مسیر راه‌آهن ایران و ترکیه در نزدیکی خوی
است در مسیر راه‌آهن ایران و ترکیه در نزدیکی خوی ساخته شده است. شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران در راستای توسعه حمل و نقل ریلی، قطار تهران-آنکارا را با همکاری راه‌آهن ترکیه در سال ۱۳۸۰ راه‌اندازی کرد. این قطار دوشنبه شب از تبریز عازم و صبح روز سه شنبه وارد شهر وان در ترکیه می‌شود. این قطار روز ۴ شنبه ساعت ۲۲:۱۵ تهران را به مقصد آنکارا ترک کرده و پس از عبور از ایستگاه زنجان، تبریز، سلماس وارد ایستگاه مرزی رازی خوی ساعت ۱۴:۴۵ می‌شود در ایستگاه رازی تشریفات گمرکی و کنترل گذرنامه‌ها انجام می‌شود سپس قطار در
گمرکی و کنترل گذرنامه‌ها انجام می‌شود سپس قطار در ادامه مسیر پس از طی ۳ کیلومتر در ساعت ۱۷:۴۰، در ایستگاه مرزی کاپیکوی در ترکیه برای بررسی گذرنامه‌ها و گمرک توسط مأموران این کشور متوقف می‌شود. قطار پس از طی ۱۰۷ کیلومتر وارد ایستگاه وان می‌شود و در اسکله وان مسافران سوار کشتی دو طبقه (فری بوت) شده و پس از ۵ ساعت مسافرت با کشتی بر روی دریاچه وان به ایستگاه تات وان رسیده و پس از طی ۱۳۳۰ کیلومتر سفر خود را با قطار ترکیه تا آنکارا ادامه می‌دهند و در ساعت ۱۰ شنبه به آنکارا می‌رسند. از نظر امنیتی شهرستان خوی و
به آنکارا می‌رسند. از نظر امنیتی شهرستان خوی و پایانه مرزی رازی از جمله امن‌ترین مرزهای منطقه و کشور می‌باشد و از این نظر نسبت به سایر مرزها و راهای ارتباطی به استان وان ترکیه اولویت دارد. توسعه جاده خوی - رازی. عملیات اجرایی تعریض و بهسازی و ارتقاء این جاده از فرعی درجه دو به اصلی درجه یک، به صورت رسمی در بهمن ماه سال ۱۳۹۷، همزمان با سفر معاون وزیر راه و شهرسازی به خوی آغاز شده است. == موقع یت گمرک == مرز ورودی ترکیه به نام روستای نزدیک مرز کاپی کوی نام‌گذاری شده است. از مرز رازی تا شهر وان ۹۰ کیلومتر
شده است. از مرز رازی تا شهر وان ۹۰ کیلومتر می‌باشد. مرز رازی حد وسط کوه‌های بلند نقطه مرزی است. دقیقاً جایی که معبر میان دو کوه بزرگ در مرز است، به عنوان گمرک مشخص گردیده است. تاریخچه مرز. تا قبل از جنگ چالدران شهرهای وان تا دیار بکر از اراضی ایران بود؛ که پس از شکست ایران در جنگ چالدران این مناطق از ایران جدا شده و جزو قلمرو امپراتوری عثمانی محسوب گردیدند. به علت دوستی شدید و عقاید مشترک سیاسی بین آتاترک و رضا شاه، هر دو رهبر مصمم به ارتقای روابط سیاسی و اقتصادی خود گردیدند. فلذا راه‌آهن ایران را رضا شاه
خود گردیدند. فلذا راه‌آهن ایران را رضا شاه به راه‌آهن ترکیه از طریق مرز رازی متصل نمود. در اردیبهشت سال ۱۳۱۳ خورشیدی رضا شاه از مسیر راه‌آهن رازی بازدید و پل هوایی قطور بزرگ‌ترین و طولاً نی‌ترین پل هوایی خاورمیانه را افتتاح نمود تا با تکمیل آن به‌طور عملی پروسه راه‌آهن ایران به اروپا تکمیل شود. در مسیر سر سبز جاده قطور، چشم‌اندازهای بسیار زیبایی از تونل‌های خط آهن به چشم می‌خورد. آخرین روستای ترک نشین ایران روستای چاوشقلی در فاصله ۱۰ کیلومتر خوی می‌باشد. این تقسیم‌بندی مرزی بر اساس قومیت کرد و ترک پس از
این تقسیم‌بندی مرزی بر اساس قومیت کرد و ترک پس از جنگ چالدران صورت گرفته است. تصاویر مرز رازی خوی- کاپی کوی وان. برای دیدن عکس‌ها به شکل واقعی عکس را انتخاب کرده و در صفحه دیگر باز کنید و بعد برای بزرگتر دیدن آن روی عکس کلیک نمائید.
وابستگی متقابل به رابطه‌ای گفته می‌شود که در آن اعضای یک گروه نسبت به یکدیگر وابسته هستند. این رابطه با روابطی که در آن برخی اعضای گروه به صورت یک‌طرفه به اعضای دیگر وابسته هستند متفاوت است. در یک رابطه وابستگی متقابل، اعضا ممکن است به صورت احساسی،اقتصادی،بوم‌شناسی یا اخلاقی متکی به یکدیگر باشند و نسبت به یکدیگر مسئول باشند. یک رابطه وابستگی متقابل میان دو یا چند عضو مستقل برقرار می‌شود. برخی افراد استقلال و آزادی فردی را بهترین حالت می‌دانند اما برخی دیگر، از خود گذشتگی افراد نسبت به جامعه را دارای این
از خود گذشتگی افراد نسبت به جامعه را دارای این جایگاه می‌دانند. وابستگی متقابل، راهی مشترک میان این دو آرمان است.
برج لایتهاوس، آسمان‌خراش ۶۴ طبقه به ارتفاع ۴۰۲ متر و مساحت زیربنای ، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر دبی، امارات متحده عربی مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۹۹ آغاز شد و انتظار می‌رفت که در سال ۲۰۱۲ تکمیل گردد ولی در نیمه‌های ساخت، پروژه آن متوقف گردید.
برج بوسان لوته، آسمان‌خراش ۱۰۸ طبقه به ارتفاع و مساحت زیربنای ، با کاربری اداری-تجاری، هتل و مسکونی است، که در شهر بوسان، کره جنوبی مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در ۹ مارس ۲۰۰۹ آغاز شد و در سال ۲۰۱۹ تکمیل و در ژانویه ۲۰۲۳ افتتاح شده است. معمار این بنا اسکیدمور، اوینگز و مریل است.
سیتی آو کپیتالز، آسمان‌خراش ۷۶ طبقه به ارتفاع و مساحت زیربنای ، با کاربری اداری-تجاری است، که در شهر مسکو، روسیه مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۰۹ تکمیل و افتتاح گردید.
اندآرترکتومی کاروتید (Carotid endarterectomy) یک روش جراحی است که در آن پلاکهای خطرناک از داخل سرخرگ‌های کاروتید (گردنی) بیرون آورده می‌شوند. این دو سرخرگ، خون و اکسیژن لازم برای مغز را تأمین می‌کنند. اگر پلاک یا هرگونه مواد چربی سبب انسداد سرخرگ شود، این امر جریان خون را متوقف نموده و ممکن است فرد دچار سکته مغزی شود. با انجام جراحی دقیق و حساس رفع انسداد عروق کاروتید کاروتید اندراترکتومی عامل انسداد از عروق کاروتید خارج می‌شود، انجام این عمل موجب از بین بردن خطر سکته‌های مغزی در بیماران مبتلا به انسداد
بردن خطر سکته‌های مغزی در بیماران مبتلا به انسداد عروق کاروتید می‌شود. کاربردهای پزشکی. اندآرترکتومی کاروتید برای کاهش خطر سکته مغزی ناشی از تنگی سرخرگ کاروتید در طول زمان به‌کار می‌رود. تنگی کاروتید می‌تواند همراه با نشانه‌ها (یعنی علامت‌دار) باشد یا پزشک آن را بدون وجود نشانه‌ها (بی‌علامت) تشخیص دهد. کاهش خطر سکته مغزی پس از اندآرترکتومی در بیماران علامت‌دار بیشتر از بیماران بی‌علامت است. خودِ اندآرترکتومی کاروتید می‌تواند باعث سکته مغزی شود. بنابراین برای آن‌که انجام آن سودمند باشد، میزان خطر ترکیبی
برای آن‌که انجام آن سودمند باشد، میزان خطر ترکیبی مرگ‌ومیر ۳۰ روزه و سکته مغزی پس از عمل باید کمتر از ۳٪ در افراد بی‌علامت و حداکثر ۶٪ در افراد علامت‌دار باشد. اندآرترکتومی کاروتید علائم سکته‌های قبلی را درمان نمی‌کند. بحث‌برانگیز است که آیا این عمل می‌تواند عملکرد شناختی برخی بیماران را بهبود بخشد یا نه. علامت‌دار. افراد علامت‌دار کسانی هستند که دچار سکته مغزی یا حمله ایسکمیک گذرا یا «آموروزیس فوگاکس» شده‌اند. در بیماران علامت‌دار با تنگی ۷۰ تا ۹۹ درصد، به ازای درمان هر شش نفر، یک سکته مغزی بزرگ در دو سال
ازای درمان هر شش نفر، یک سکته مغزی بزرگ در دو سال پیشگیری می‌شود (یعنی تعداد لازم برای درمان شش نفر است). برخلاف بیماران بی‌علامت، افراد علامت‌دار با تنگی متوسط کاروتید (۵۰ تا ۶۹ درصد) نیز از اندآرترکتومی سود می‌برند، هرچند کمتر، به‌طوری که «تعداد لازم برای درمان» ۲۲ نفر در پنج سال است. پژوهش‌های تازه نشان داده‌اند که پلاک‌های ناپایدار آترواسکلروتیک در کاروتید مسئول رویدادهای ایسکمیک مغزی و نشانه‌ها (سکته یا حمله ایسکمیک گذرا) در این بیماران هستند. علاوه بر این، هم‌ابتلایی‌های پزشکی نتیجهٔ عمل را بدتر
بر این، هم‌ابتلایی‌های پزشکی نتیجهٔ عمل را بدتر می‌کنند: کسانی که مشکلات پزشکی متعددی دارند، مرگ‌ومیر پس از عمل بالاتری دارند و سود کمتری می‌برند. برای بیشترین سود، بهتر است عمل جراحی به‌زودی پس از سکته یا حمله ایسکمیک گذرا، ترجیحاً در دو هفته نخست انجام شود. بی‌علامت. افراد بی‌علامت تنگی سرخرگ‌های کاروتید دارند، اما دچار حمله ایسکمیک گذرا یا سکته مغزی نشده‌اند. خطر سالانه سکته مغزی در این بیماران ۱ تا ۲ درصد است، هرچند برخی بیماران، مانند کسانی که پلاک‌های زخم‌دار دارند، در خطر بیشتری هستند. این میزان
زخم‌دار دارند، در خطر بیشتری هستند. این میزان پایین سکته مغزی به این معنی است که کاهش خطر ناشی از اندآرترکتومی در بیماران بی‌علامت کمتر از بیماران علامت‌دار است. با این حال، در بیماران بی‌علامت با تنگی شدید کاروتید (۸۰ تا ۹۹ درصد)، اندآرترکتومی همراه با درمان دارویی با استاتین‌ها و داروی ضدپلاکتی، خطر سکته مغزی را بیشتر از درمان دارویی تنها در پنج سال پس از عمل کاهش می‌دهد. عوارض. ترسناک‌ترین عارضهٔ اندآرترکتومی کاروتید، سکته مغزی است. خطر سکته مغزی در زمان عمل برای بیماران علامت‌دار (۳ تا ۵ درصد) بیشتر از
عمل برای بیماران علامت‌دار (۳ تا ۵ درصد) بیشتر از بیماران بی‌علامت (۱ تا ۳ درصد) است. خون‌ریزی، عفونت و آسیب به عصب جمجمه‌ای نیز از خطرات عمل هستند. پس از عمل، یک عارضهٔ نادر ولی زودرس «سندرم پرفیوژن بیش از حد مغزی» است که با سردرد و فشار خون بالا پس از عمل همراه است. در درازمدت، تنگی دوبارهٔ محل اندآرترکتومی ممکن است رخ دهد، هرچند اهمیت بالینی آن در بیماران بی‌علامت بحث‌برانگیز است. موارد منع. این عمل باید در موارد زیر انجام نشود: انسداد کامل سرخرگ کاروتید داخلی داشتن سکتهٔ کامل نیم‌کره‌ای در همان سمت با
داخلی داشتن سکتهٔ کامل نیم‌کره‌ای در همان سمت با ناتوانی شدید عصبی (NIHSS&gt;15)، زیرا دیگر بافت مغزی در خطر آسیب سکتهٔ بیشتر وجود ندارد. بیمارانی که به دلیل هم‌ابتلایی‌های پزشکی به تشخیص جراح یا متخصص بیهوشی، توانایی انجام عمل را ندارند. معیارهای پرخطر برای اندآرترکتومی کاروتید عبارت‌اند از: سن بالای ۸۰ سال نارسایی قلبی احتقانی کلاس III/IV آنژین صدری کلاس III/IV بیماری عروق کرونر اصلی چپ یا چندرگ نیاز به جراحی قلب باز در ۳۰ روز آینده کسر جهشی بطن چپ ≤۳۰٪ سکته قلبی اخیر (≤۳۰ روز) بیماری شدید ریه یا بیماری
قلبی اخیر (≤۳۰ روز) بیماری شدید ریه یا بیماری مزمن انسدادی ریه بیماری شدید کلیه ضایعهٔ گردنی بالا (C2) یا داخل‌سینه‌ای جراحی رادیکال گردن یا پرتودرمانی پیشین انسداد کاروتید طرف مقابل اندآرترکتومی قبلی در همان سمت آسیب عصب حنجره‌ای در طرف مقابل وجود تراکئوستومی استنت‌گذاری کاروتید جایگزینی برای اندآرترکتومی در مواردی است که عمل اندآرترکتومی پرخطر در نظر گرفته می‌شود. روش عمل. یک برش در سمت میانی ماهیچهٔ جناغی‌چنبری‌پستانی ایجاد می‌شود. طول برش بین ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر است. سرخرگ‌های کاروتید داخلی، مشترک و
سانتی‌متر است. سرخرگ‌های کاروتید داخلی، مشترک و خارجی با دقت شناسایی، آزاد و با حلقه‌های عروقی مهار می‌شوند. سپس سرخرگ‌ها کلمپ شده و درون سرخرگ کاروتید داخلی باز می‌شود تا پلاک آتروماتوز برداشته شود. پس از آن، سرخرگ با بخیه با یا بدون وصله برای افزایش اندازه لومن بسته می‌شود. خون‌بندی انجام شده و لایه‌های رویی بسته می‌شوند. پوست می‌تواند با بخیه جذبی یا غیرجذبی بسته شود. بسیاری از جراحان برای حفظ خون‌رسانی به مغز در طول عمل از یک شانت موقت استفاده می‌کنند. این عمل می‌تواند تحت بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی
این عمل می‌تواند تحت بیهوشی عمومی یا بی‌حسی موضعی انجام شود. در بی‌حسی موضعی، تماس کلامی و بررسی عصبی مستقیم وضعیت بیمار ممکن است. در بیهوشی عمومی، روش‌های غیرمستقیم مانند نوار مغزی (EEG)، داپلر ترانس‌کرانیال، اکسیمتری مغزی یا فشار استامپ کاروتید برای ارزیابی نیاز به شانت به‌کار می‌روند. همچنان بحث بر سر تفاوت نتایج بیهوشی عمومی و موضعی ادامه دارد، اما نتایج خوبی با بی‌حسی موضعی نیز به‌دست آمده است. تاریخچه. روش اندآرترکتومی نخستین بار توسط جراح پرتغالی «ژوائو سید دوس سانتوس» در سال ۱۹۴۶ بر روی یک سرخرگ
سید دوس سانتوس» در سال ۱۹۴۶ بر روی یک سرخرگ مسدودشده انجام شد. در سال ۱۹۵۱ یک جراح آرژانتینی انسداد کاروتید را با روش بای‌پس ترمیم کرد. نخستین اندآرترکتومی موفق در حدود سال ۱۹۵۳ توسط مایکل دی‌بیکی در بیمارستان متدیست در هیوستون انجام شد، هرچند تا سال ۱۹۷۵ در مقالات علمی گزارش نشد. نخستین مورد ثبت‌شده در ادبیات علمی در سال ۱۹۵۴ در مجلهٔ لانست بود که توسط «فلیکس ایستکات»، جراح بیمارستان سنت مری لندن انجام شد. کارایی اندآرترکتومی در پیشگیری از سکته مغزی سرانجام پس از یک کارآزمایی بالینی برجسته توسط هنری بارنت
پس از یک کارآزمایی بالینی برجسته توسط هنری بارنت در سال ۱۹۹۱ اثبات شد. از آن زمان شواهد بسیاری برای اثربخشی آن در گروه‌های مختلف بیماران به‌دست آمده است. در سال ۲۰۰۳ نزدیک به ۱۴۰٬۰۰۰ اندآرترکتومی کاروتید در ایالات متحده انجام شد، اما تعداد این عمل‌ها در سال‌های بعد کاهش یافته است.
مایکروبراکیوس نام یک سرده از راسته وارونه‌سرینان است. گونه‌ها. مایکروبراکیوس دیکی. مایکروبراکیوس دیکی اولین موجود شناخته‌شده‌ای است که تولیدمثل به شیوه تخم‌ریزی را متوقف کرد و به جای آن، به جفت‌گیری با آمیزش جنسی روی آورد. این ماهی در حدود ۳۸۵ میلیون سال پیش در دریاچه‌ای زندگی می‌کرد که در سرزمین اسکاتلند کنونی قرار داشت. مایکروبراکیوس دیکی از رده ماهی‌های استخوانی بوده و حدود ۸ سانتیمتر طول داشته است. پژوهشگران در بررسی‌های فسیل این ماهی به عضوی «ال شکل» رسیدند که مطالعات بیشتر نشان داد عضو جنسی ماهی‌های
که مطالعات بیشتر نشان داد عضو جنسی ماهی‌های نر بوده است.