payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از آثار شیله در موزه هنر مدرن در شهر نیویورک، سابقه مالکیت نقاشی در مقاله‌ای در نیویورک تایمز به چاپ رسید. پس از انتشار این مقاله، وارثان «لیا بوندی جارای» به عنوان کسی که اثر پیش از جنگ جهانی دوم به او تعلق داشته، با دادستان منطقه نیویورک تماس گرفتند و درخواست کردند حکم منع بازگشت اثر به اتریش را صادر کند. این مسئله باعث شد وضعیت اثر برای چندین سال به دست وارثان بوندی که ادعا می‌کردند نقاشی توسط نازی‌ها به سرقت رفته و باید به آن‌ها بازگردانده شود، نامشخص باشد. در ژوئیه ۲۰۱۰، موزه لئوپولد موافقت کرد ۱۹
باشد. در ژوئیه ۲۰۱۰، موزه لئوپولد موافقت کرد ۱۹ میلیون دلار به ورثه بوندی بپردازد تا آن‌ها دست از ادعای خود بردارند.
جنگ‌های شاهنشاهی ساسانی و هپتالیان، مجموعه‌ای از درگیری‌ها میان، هپتال‌ها و ساسانیان است، که از سده پنجم تا سال ۵۶۲ میلادی، در سرزمین‌های فرارود و خراسان جریان داشت. جنگ‌ها. نبرد هرات. نبرد هرات که در سال ۴۸۴ میلادی وقوع یافت، یکی از سنگین‌ترین شکست‌های شاهنشاهی ایران در دوران فرمانروایی خاندان ساسان بود. در این جنگ شاهنشاه ساسانی، پیروز یکم کشته شد و بخش بزرگی از ایرانشهر به تصرف هپتالیان درآمد. اردوکشی زرمهر به گرگان. زرمهر (سوخرا) که در زمان شاهنشاهی بلاش قدرت واقعی در دستان او بود، به کین جویی پیروز به
قدرت واقعی در دستان او بود، به کین جویی پیروز به شمال ایران که در حاکمیت خوش‌نواز پادشاه هپتالی بود اردو کشید. گفته شده که در این نبرد ایرانی‌ها به پیروزی دست یافتند در مورد وقوع این جنگ و نتایج آن تردید های وجود دارد. نبرد بخارا. نبرد بخارا در سال ۵۵۷ به وقوع پیوست. در این نبرد ائتلاف ایران‌شهر ساسانی و گوگ‌ترک‌ها به یک پیروزی قطعی دست پیدا کرد و پس از آن شاهنشاهی هپتالیان به بخش‌های کوچک تجزیه شد. تمامی زمین‌های شمال آمودریا به گوک‌ترک‌ها ملحق شد و ایران نیز بخش‌های جنوبی آن را ضمیمه کرد. پیامد. این
نیز بخش‌های جنوبی آن را ضمیمه کرد. پیامد. این نبردها، درنهایت با پیروزی شاهنشاهی ساسانی و تجزیهٔ سرزمین هپتال‌ها به پایان رسید.
حصارها () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی دنزل واشینگتن است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم اقتباسی است از نمایش‌نامه "حصارها" (۱۹۸۳) اثر آگوست ویلسون. از بازیگران آن می‌توان به دنزل واشینگتن،وایولا دیویس،استیون هندرسون، میکلتی ویلیامسون، و راسل هورنسبای اشاره کرد. داستان. در سال ۱۹۵۰ در پیتسبورگ، تروی مکسون (دنزل واشینگتن) با همسرش رز (وایولا دیویس) و پسرش کوری (جوان آدپو) زندگی می‌کند. تروی در کنار بهترین دوستش جیم بونو (استیون هندرسون) به شغل رفتگری مشغول است. تروی برادر بزرگتر گابریل مکسون (میکلتی
مشغول است. تروی برادر بزرگتر گابریل مکسون (میکلتی ویلیامسون) است. گابریل در جنگ جهانی دوم توسط تیری که به سرش اصابت کرده بوده دچار مشکل ذهنی است. به همین دلیل دولت به او ۳۰۰۰ دلار غرامت پرداخت می‌کند. تروی از این پول استفاده می‌کند تا برای خانواده‌اش یک خانه بخرد. گابریل از آنجا نقل مکان می‌کند ولی هنوز در همسایگی آنان است و از بچه‌های محل در عذاب است… جوایز. این فیلم در فوریهٔ ۲۰۱۷ نامزد دریافت چهار جایزه در هشتادونهمین مراسم اسکار برای بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین هنرپیشه مرد و بهترین
فیلمنامه اقتباسی، بهترین هنرپیشه مرد و بهترین هنرپیشه مکمل زن بود که از این میان وایولا دیویس توانست جایزهٔ بهترین هنرپیشه مکمل زن را از آن خود کند.
جروم کلاپکا جروم (؛ – ) یک نویسنده، روزنامه‌نگار، طنزپرداز، نمایش‌نامه‌نویس، و رمان‌نویس اهل بریتانیا بود که بیشتر برای کتاب طنز سفرنامه "سه مرد در یک قایق" (۱۸۸۷) شناخته شده است. جروم. ک. جروم» یکی از فکاهی‌نویسان معروف و مطرح جهان است. این رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس انگلیسی در سال ۱۸۵۹ به دنیا آمد و سال ۱۹۲۷ از دنیا رفت. او در لندن تحصیل کرد و به مشاغل گوناگونی مثل کارمندی راه‌آهن، آموزگاری، بازیگری و روزنامه‌نگاری پرداخت. آثار. علاوه بر رمان «"سه مرد در یک قایق"» از آثار دیگر او می‌توان به مجموعهٔ
در یک قایق"» از آثار دیگر او می‌توان به مجموعهٔ «"افکار یک بیکاره»" (۱۸۸۶) و «"دومین فکر یک بیکاره»"؛ «"سه مرد بر فراز بمل» "و و «پاول کلور» و نمایشنامه‌های «باربارا» و «مسافر طبقه سوم رو به حیاط» و چندین اثر دیگر اشاره کرد.
ماهیچه نزدیک‌کننده شست دست () وظیفه نزدیک کردن شست دست و قرار دادن شست در مقابل انگشتان دیگر را برعهده دارد. این ماهیچه دو سر دارد، یکی مایل و دیگری عرضی. خاستگاه سر مایل آن غلاف ماهیچه رادیال تاکننده مچ، رباط مچی پیشین، استخوان بزرگ (capitate)، و پایه‌های استخوان‌های کف دستی دوم و سوم است. خاستگاه سر عرضی آن جلوی استخوان کف دستی سوم است. پیوندگاه ماهیچه نزدیک‌کننده شست دست، رویه داخلی پایه (قاعده) بند پروکسیمال شست دست و عصب‌گیری آن از عصب زند پایینی (اولنار) است.
ماهیچه روبه‌روکننده انگشت کوچک دست یا عضله متقابله انگشت کوچک دست () موجب می‌شود انگشت کوچک به شست نزدیک شده و در مقابل آن قرار گیرد. این ماهیچه یکی از سه ماهیچه کنارکف‌دستی (هیپوتنار) است که انگشت کوچک را هدایت می‌کنند. این ماهیچه شکلی سه‌گوش دارد و درست در زیر ماهیچه کوتاه کف‌دستی، ماهیچه دورکننده انگشت کوچک دست، و ماهیچه کوتاه خم‌کننده انگشت کوچک دست قرار گرفته است.
ماهیچه بازکننده انگشتان دست () از ماهیچه‌های ساعد است و کار آن باز کردن مفصل مچ و بندهای انگشت است. خاستگاه آن فوق لقمه (اپی‌کندیل) جانبی استخوان بازو، و پیوندگاه آن زردپی بازکننده (وتر اکستانسور) مشترک هر انگشت یعنی به وسیله چهار زردپی به پایه بندهای دوم و سوم چهار انگشت دست است. عصب‌گیری آن از عصب عمقی شعاعی است.
هیچیم و چیزی کم عنوان شعری از مهدی اخوان ثالث می‌باشد. اخوان ثالث این شعر را در فروردین ماه سال ۱۳۶۹ سروده‌ است. پس‌زمینه سراییدن شعر. به گفتهٔ فرج سرکوهی که رابطه دوستانه نزدیکی با مهدی اخوان ثالث داشته است علی خامنه‌ای پس از انقلاب با اخوان تماس تلفنی می‌گیرد و می‌گوید: «بیایید توی میدان و با شعر، با زبان، از انقلاب حمایت کنید». اخوان هم پاسخ می‌دهد: «ما همیشه بر سلطه بوده‌ایم نه با سلطه». متن شعر. هیچیم و چیزی کم ما نیستیم از اهل این عالم که می‌بینید وز اهل عالم‌های دیگر هم یعنی چه؟ پس اهل کجا هستیم؟ از
عالم‌های دیگر هم یعنی چه؟ پس اهل کجا هستیم؟ از عالم هیچیم و چیزی کم غم نیز چون شادی برای خود خدایی، عالمی دارد نور سیاه مبهمی دارد پس زنده باشد مثل شادی، غم ما دوستدار سایه‌های تیره هم هستیم و مثل عاشق، مثل پروانه اهل نماز شعله و شبنم اما هیچیم و چیزی کم. رفتم فراز بام خانه، سخت لازم بود شب بود و مظلم بود و ظالم بود آنجا چراغ افروختم، اطراف روشن شد و پشه ها و سوسک‌ها بسیار دیدم که اینک روشنایم خورده خواهد شد کشتم اسیر بی‌مروت زرده خواهد شد باغ شبم افسرده خونِ مرده خواهد شد خاموش کردم روشنایم را و پشه ها و
مرده خواهد شد خاموش کردم روشنایم را و پشه ها و سوسکها رفتند غم رفت، شادی رفت و هول و حسرت ترک من گفتند و اختران خفتند آنگاه دیدم آن طرف‌تر از سکنج بام یک دختر زیباتر از رویای شبنم‌ها تنها انگار روح آبی و آب است انگار هم بیدار و هم خواب است انگار غم در کسوت شادی ست انگار تصویر خدا در بهترین قاب است انگارها بگذار بیمار ! او آن «نمی‌دانی و می‌دانی» ست او لحظه فرّار جادویی او جاودانه، جاودانتاب است محض خلوص و مطلق ناب است از بام پایین آمدیم، آرام همراه با مشتی غم و شادی و با گروهی زخمها و عدّه‌ای مرهم گفتیم
غم و شادی و با گروهی زخمها و عدّه‌ای مرهم گفتیم بنشینیم نزدیک سالی مهلتش یک دم مثل ظهور اولین پرتو مثل غروب آخرین عیسای بن مریم مثل نگاه غمگنانه‌ی ما مثل بچه آدم آنگاه نشستیم و بخوبی خوب فهمیدیم باز آن چراغ روز و شب خامش تر از تاریک هیچیم و چیزی کم.
اَنفیه‌دان دست یا انفیه‌دان تشریحی () نام یک گودی در پوست دست است که با کشیده شدن دو زردپی متصل به شست دست پدید می‌آید. این گودی در کناره بیرونی مچ دست قرار دارد. انفیه‌دان جای تنباکو و اجزاء دیگر است که بعضی برای تری دماغ به بینی کشند و از آنجا که در قدیم از این قسمت کنار مچ دست برای به بینی کشیدن انفیه استفاده می‌شد به این بخش از دست اصطلاحاً انفیه‌دان دست گفته شده است. انفیه‌دان دست شکلی سه‌گوش دارد و در رویه شعاعی و پشتی دست در محل استخوان‌های مچ دست واقع شده و استخوان‌های ناوی و ذوزنقه‌ای کف آن را
واقع شده و استخوان‌های ناوی و ذوزنقه‌ای کف آن را تشکیل می‌دهند.
آیا کامیکاوا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ژاپن است. او در سال ۲۰۰۳ میلادی به نخستین فرد آشکارا تراجنسیتی تبدیل شد که در یک انتخابات در ژاپن انتخاب گردید. کامیکاوا موفق شد از میان ۷۲ نامزد، ششم شود و برای یک دورهٔ چهارساله به مجلس منطقهٔ ستاگایا، توکیو راه یابد. او در زمان ثبت نام برای انتخابات جای «جنسیت» را در فرم خالی گذاشته بود. با این وجود دولت ژاپن اعلام کرد که او را به‌طور رسمی مرد در نظر خواهد گرفت. به‌گفتهٔ کامیکاوا، قصد او کار کردن به‌عنوان یک زن است. هدف او بهبود حقوق زنان، کودکان، سالمندان، افراد
هدف او بهبود حقوق زنان، کودکان، سالمندان، افراد ناتوان، و زنان و مردان همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا، و تراجنسی (دگرباشان) بوده است. کامیکاوا در آوریل ۲۰۰۷ باز هم در انتخابات پیروز شد و توانست به جایگاه دوم در میان ۷۱ نامزد دست یابد.
اسکوپ سنگ و سرامیک که با نام های بست سنگ نما یا اتصالات فلزی سنگ و سرامیک هم یاد می‌شود، قطعه‌ای است فلزی از جنس ورق گالوانیزه، که مانع از ریزش و افتادن سرامیک و سنگ نما می‌شود. روش استفاده. اسکوپ با شیاری کم عمق که در پشت سنگ یا سرامیک ایجاد شده -بوسیله سنگ فرز - وارد سنگ و سرامیک شده و پایه‌های آن درملات (دوغاب) پشت سنگ درگیر می‌شود؛ و همین امر مانع از سقوط سنگ و سرامیک از نما می‌شود. این روش جایگزین روش‌های قدیمی سنگ کاری نظیر خشکه چین، پیچ و رولپلاک و قرار دادن لقمه در پشت سنگ و سرامیک است.
سخت کردن القایی ، نوعی سخت کاری سطحی است. این عملیات به منظور افزایش مقاومت در برابر سایش و خوردگی و سختی لایه خارجی است، که هدف همهٔ این عملیات افزایش طول عمر ماده مورد نظر است. به‌طور کلی روش‌های مورد استفاده برای سخت کردن سطحی به دو گرو عمده تقسیم می‌شوند: توجه شود که در این عملیات اتم‌های نفوذی باید شعاع اتمی بسیار کوچکی در مقابل اتم‌های سطح نفوذ داشته باشند تا بتوانند به راحتی و با انرژی کمی بین اتم‌های سطح نفوذ کنند و ساختار کریستالی جدیدی به وجود آورند. از جمله مثال‌های روش دوم می‌توان به سخت کردن
از جمله مثال‌های روش دوم می‌توان به سخت کردن سطح توسط شعله حرارتی یا سخت کردن القایی اشاره کرد. حال سراغ روش اول رفته و فرایندهای سختی کردن همراه با تغییر ترکیب شیمیایی را مورد بررسی قرار می‌دهیم. کربن دهی. نام دیگر کربن دهی کربونیزه کردن است. این روش یکی از ارزان‌ترین روش‌های سخت کردن سطحی است که در روش اول گنجانده می‌شود زیرا با تغییر ترکیب شیمیایی همراه است و ساختار کریستالی با نفوز دچار تغییر می‌شود. در قدیم کربن را به صورت گازهای کربن دار روی سطح نفوذ می‌دادند مانند گاز کربن ناشی از زغال چوب به داخل
می‌دادند مانند گاز کربن ناشی از زغال چوب به داخل قطعات آهنی نفوذ داده می‌شد و سپس سریع ان را سرد می‌کردند. امروزه قطعات آهنی را در یک محیط با دمای بالا و کربن دار قرار می‌دهند و ان را گرم می‌کنند و بعد با سرعت معینی دوباره سرد می‌کنند که خود شامل چند نوع است که بستگی به حالت کربن در محیط برای نفوذ دارد که در زیر به ان اشاره می‌کنیم. کربن دهی جامد. در این روش فولاد کم کربن را درون یک جعبه فولادی دیگر می‌گذارند و جعبه فولادی را در معرض حرارت بالا قرار می‌دهند و اطراف قطعه اصلی را با ترکیباتی همچون زغال چوب و
و اطراف قطعه اصلی را با ترکیباتی همچون زغال چوب و موادی که انرژی آزاد می‌کنند مانند کربنات باریم و کربنات کلسیم و کربنات سدیم پر می‌کنند. توجه شود که جعبه فولاد بیرونی باید مقاومت زیادی به حرارت داشته باشد و از نفوذ گازها و ترکیبات درونی به بیرون یا نفوذ هوا به درون جلوگیری کند و سپس آن را به مدت معینی که وابسته به سختی لایه دلخواه در کوره با دمای حدود ۹۰۰ درجه سانتیگراد گرما می‌دهند. چنانچه بعد عملیات ساختار خارجی این آهن را مشاهده کنیم ساختار دانه ای را مشاهده می‌کنیم و در سطح خارجی منطقه ای از هایپر
مشاهده می‌کنیم و در سطح خارجی منطقه ای از هایپر یوتکتویید شمال پرلیت با یک شبکه سمانتیت سفید رنگ و سپس منطقه یوتکتویید دیده می‌شود که تنها شامل پرلیت است. این روش برای ابزاری چون چرخ دنده‌ها، بادامک‌ها، میل لنگ‌ها، کاسه ساچمه‌ها، زنجیرها استفاده می‌شود کربن دهی گازی. در کربن دهی گازی از گازهای کربن دار که حین واکنش‌های خاص درون کوره کربن تولید می‌کنند مانند گازهای متان پروپان و بوتان را وارد کوره می‌کنند با توجه به نیاز ما برای عمق نفوذ کربن به درجه حرارت و زمان خاصی نیاز داریم. مزیت این روش نسبت به روش
و زمان خاصی نیاز داریم. مزیت این روش نسبت به روش قبل این است که سطح فولاد حاصل تمیز و صاف است و واکنش کربن دهی سریعتر صورت می‌گیرد زیرا نفوذ اتم‌های گازی کربن بسیار آسان تر از نفوذ کربن ناشی از مواد جامد کربن دار است. عمق لایه کربن نفوذی را می‌تواند بین صدم میلی‌متر و چند میلی‌متر تغییر داد. یکی از معایب این روش کج و ناصاف شدن قطعه اولیه است. کربن دهی مایع. در این روش کربن دهی به صورت غوطه ور کردن قطعه مورد نظر در نمک مذاب انجام می‌گیرد. این مذاب شامل کربنات سدیم و نمک طعام و سیلیسیم کاربید است. درجه حرارت
سدیم و نمک طعام و سیلیسیم کاربید است. درجه حرارت باید حدود ۸۵۰ درجه سانتیگراد باشد و زمان مورد نیاز بین ۳۰ دقیقه تا ۴ ساعت وابسته به مقدار نفوذ نیازی و درجه حرارت می‌تواند تغییر کند. از مزایای این روش صاف ماندن قطعه و کج نشدن ان است. این روش برای کربن دهی به قطعه‌های کوچک استفاده می‌شود. ازت دهی. ازت دهی یا نیتروژن دهی یکی دیگر از روش‌های افزایش سختی سطح است که در این روش ازت یا نیتروژن را در لایه بسیار نازکی از سطح فولاد نفوذ می‌دهند. در ازت دهی در واکنش ازت با سطح فولاد نیترایدها تشکیل می‌شوند بنابراین
ازت با سطح فولاد نیترایدها تشکیل می‌شوند بنابراین آلیاژهای که از جنس آلومینیوم و کروم و مولیبدن و تیتانیوم و وانادیوم باشند می‌توان با ازت دهی نیترایدهای مربوطه را تشکیل داد که باعث افزایش سختی سطح می‌شود. نیتروکربونیزه کردن. این روش مانند کربونیزه کردن یک عملیات حرارتی-شیمیایی است که همزمان اتم‌های کربن و ازت به سطح مورد نظر نفوذ می‌دهند. این روش در محیط مایع یا گاز یا جامد و همچنین در محیط پلاسما انجام می‌گیرد. نیتروکربونیزه کردن جامد. در این روش قطعات در جعبه‌های حاوی پودری که شامل سیانیدیک همراه با
در جعبه‌های حاوی پودری که شامل سیانیدیک همراه با مقداری از یک ماده فعال‌کننده است، قرار می‌گیرد. این روش نسبت به روش‌های کربن دهی به درجه حرارت کمتری نیاز دارد و دمای کوره باید حدود ۵۰۰ درجه سانتیگراد باشد. نیتروکربونیزه کردن مایع. در این روش قطعه مورد نظر را درون مذاب نمک‌های سیانیدی غوطه ور می‌کنند که در این روش باید مذاب‌های نمک تعویض و تازه شوند که مقرون به صرفه نیست و امروزه از مواد تقویت‌کننده اثر نیتروژن دهی استفاده می‌شود که علاوه بر مقرون به صرفه بودن می‌توانند مدت زمان عملیات حرارتی را تا نصف
بودن می‌توانند مدت زمان عملیات حرارتی را تا نصف کاهش دهند. درجه حرارت کوره نیز باید حدود ۶۰۰ درجه سانتیگراد باشد. نیتروکربونیزه کردن گازی. در این روش از گازهای آمونیاک و گازهای اشباع شده از کربن مونوکسید و کربن دی اکسید به عنوان مواد ازت و کربن زا استفاده می‌شود. در نیتروکربونیزه کردن باید همواره نسبت فشار جزیی گازهای کربن مونوکسید و کربن دی اکسید و هیدروژن کنترل و تنظیم شود. این عملیات معمولاً در دماهای ۵۷۰ تا ۵۸۰ درجه سانتیگراد انجام می‌شود. مدت زمان در این روش مانند نیتروکربونیزه کردن مایع است.
در این روش مانند نیتروکربونیزه کردن مایع است. نیتروکربونیزه کردن پلاسما. این روش حدود ۳۰ سال است که توسعه چشمگیری داشته‌است و امروزه در بسیاری از شرکت‌های صنعتی استفاده می‌شود. این روش از طریق تخلیه الکتریکی انجام می‌گیرد. بر این اساس قطعات مورد نظر را در یک ظرف تخلیه شده از هوا، که به‌اند متصل است قرار داده و به کاتد متصل می‌کنند. پس از تخلیه کامل واکنش ان را با فشاری بین ۰٫۵ تا ۱۰ میلی بار از ازت پر می‌کنند. سپس با اعمال ولتاژی در حدود چند صد ولت گاز ازت یونیزه می‌شود. یون‌ها با شتاب به طرف سطح قطعه حرکت
می‌شود. یون‌ها با شتاب به طرف سطح قطعه حرکت کرده و در آنجا عمدتاً سبب خارج شدن اتم‌های آهن از قطعه می‌شود؛ بنابراین سطح خارجی قطعه تمیز و فعال شده‌است و در اثر انرژی ضربه ای، لایه خارجی ان سریع گرم می‌شود. اتم‌های خارج شده با اتم‌های ازت فعال شده، ترکیبات نیتراید آهن را تشکیل می‌دهند، که بر روی سطح قطعه متراکم شده و متلاشی می‌شود، به طوری که ازت وارد لایه خارجی قطعه می‌شود و تا جایی که اتم‌های آهن از سطح خارج می‌شوند به مرور زمان نیتراید آهن کاهش می‌یابد. درجه حرارت و مدت زمان عملیات ازت دهی با توجه به
کلِمان فیلیبِر لِئو دُلیب () ( – )، معروف به لئو دُلیب، آهنگ‌ساز دوران رمانتیک (۱۸۱۵–۱۹۱۰) اهل فرانسه بود. لئو دلیب در باله، اپرا، اُپِرِت، و دیگر آثار موسیقایی برای صحنه تخصص داشت. دلیب از شاگردان آدلف آدام (۱۸۰۳–۱۸۵۶)، آهنگ‌ساز و منتقد موسیقی، بود. آثار. معروف‌ترین آثار او عبارتند از: جوایز. او برندهٔ جایزهٔ بزرگ رم شد.
ورزشگاه اشپاردا بانک هسن یک ورزشگاه فوتبال در شهر افنباخ آم ماین، آلمان است. پس از جایگزینی آن با ورزشگاه فوتبال بیبر برگ، این استادیوم ورزشگاه خانگی جدید تیم کیکرز اوفنباخ شده است. اولین بازی که در این ورزشگاه انجام شد یک بازی دوستانه پیش از شروع فصل بود که میان تیمهای کیکرز و بایر لورکوزن و در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ و با حضور بیش از ۱۵٬۰۰۰ هوادار انجام شد.
«ا-یو» ترانه‌ای از خواننده آمریکایی لیدی گاگا برای پنجمین آلبوم استودیویی او جوآن (۲۰۱۶) است که در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶ از طریق اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. ترانه توسط لیدی گاگا، هیلری لینزی، مارک رانسون و بلادپاپ نوشته‌شده‌است. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶ «ا-یو» در شماره ۶۶، در جدول ۱۰۰ ترانه داغ بیلبورد قرار گرفت. اجراهای زنده. لیدی گاگا برای نخستین‌بار، ترانه «ا-یو» را همراه با ترانه «یک میلیون دلیل»، ترانه دیگر از آلبوم "جوآن"، به صورت زنده به عنوان مهمان در برنامه تلویزیونی پخش زنده شنبه شب در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۶ اجرا کرد.
سید عباس حسینی میریونسی (۱۳۱۲ در کَرَهْرود اراک) یک روحانی شیعه اهل ایران است. وی نماینده مردم حوزۀ انتخابیۀ کنگاور از استان کرمانشاه بود. تحصیلات حوزوی. او در حوزه علمیه قم تحصیل کرده و از شاگردان سید حسین طباطبایی بروجردی، محمدعلی اراکی، سید احمد خوانساری، گلپایگانی و محمد یزدی بوده و از سید روح‌الله خمینی اجازه فتوا در امور شرعیه را گرفته‌ است. نمایندگی مجلس. او در انتخابات دوره اول مجلس شورای اسلامی با کسب ۱۲٬۲۵۰ رای برابر با ۶۶٫۴درصد آرا وارد مجلس شورای اسلامی شد. امامت جمعه کنگاور. میریونسی همچنین پس
اسلامی شد. امامت جمعه کنگاور. میریونسی همچنین پس از «حاج آقا بزرگ محمدی عراقی» به عنوان امام‌جمعه شهر کنگاور منصوب شد. منصب فعلی. او در حال حاضر علاوه بر پاسخگویی به مراجعات مردمی در شورای عالی حوزه‌های علمیه هم عضویت دارد.
مارک آنتوان شارپانتیه (به فرانسوی: Marc-Antoine Charpentier؛ تلفظ به فرانسه: [maʁk ɑ̃.twan ʃaʁ.pɑ̃.tje]؛ ۱۶۴۳ – ۲۴ فوریه ۱۷۰۴) یک آهنگساز اهل فرانسه در دورهٔ باروک بود. شارپانتیه فوق‌العاده پرکار بود و آهنگ‌های متنوعی را با بالاترین کیفیت در ژانرهای مختلف تولید می‌کرد، اما بیش از همه، تسلط او در نوشتن موسیقی آوازهای مذهبی به رسمیت شناخته شده و مورد ستایش معاصرانش قرار گرفته‌است. هر نوع ارتباط خانوادگی بین او و گوستاو شارپانتیه آهنگساز اپرای اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، بسیار بعید است.
در موسیقی ایرانی نت متغیر نتی است که صورت طبیعیِ خود را — در بیشتر مواقع در حدود ربع پرده — به صورت موقت تغییر می‌دهد. به‌طور مثال در آواز دشتی بر پایهٔ نتِ «می»، نت «سی» اگر پیش از نت «لا» نواخته شود، به نت «سی کرن» تبدیل می‌شود. کاربرد. نت متغیر نتی است که در طول اجرای یک گوشه، زیرایی آن تغییر می‌کند. موقعیت این نت نه فقط از گوشه‌ای به گوشهٔ دیگر، که حتی در طی اجرای یک گوشه نیز می‌تواند تغییر کند. گاهی در نت‌نویسی، دور علامت عرضی مربوط به این نت یک پرانتز می‌گذارند تا متغیر بودن آن مشخص‌تر شود. در موسیقی
می‌گذارند تا متغیر بودن آن مشخص‌تر شود. در موسیقی عربی. در موسیقی عربی، تقسیم‌بندی موسیقی بر اساس مقام‌ها انجام می‌شود (همچنان که در موسیقی قدیم ایران پیش از تحول مقام به دستگاه نیز رایج بود). در تئوری معاصر موسیقی عربی برخی نظریه‌پردازان (از جمله میخائیل مشاقه) مفهومی مشابه نت متغیر را تعریف می‌کنند. نت متغیر معمولاً تنها به دو شکل دیده می‌شود. حالت اول به صورت یک خروج موقتی از مقام است که به دنبال آن بازگشت به مقام رخ می‌دهد؛ مثلاً در مقام نهاوند دو که به صورت «دو، ر، می بمل، فا، سل، لا، سی» تعریف
که به صورت «دو، ر، می بمل، فا، سل، لا، سی» تعریف می‌شود، گاهی نتِ می می‌تواند از بمل به بکار تغییر یابد و در یک حرکت رفت و برگشتی نواخته شده (مثلاً «دو، ر، می بمل، فا، می بکار، فا، می بمل، ر، دو»). حالت دوم هم به صورت توالی‌های کروماتیک با فواصل متوالیِ نیم‌پرده‌ای دیده می‌شود (مثلاً به صورت «ر، ر، می بمل، می بکار، فا، می بمل، سل، فا، می بمل، ر، دو».
آنا ماریا "ماری" توسو (به فرانسوی: Anna Maria "Marie" Tussaud؛ تلفظ به فرانسه: [tyso]؛ با نام اصلی گروشولتز (Grosholtz)؛ ۱ دسامبر ۱۷۶۱ – ۱۶ آوریل ۱۸۵۰ (۸۸ سال)) یک هنرمند مجسمه‌ساز اهل فرانسه است که برای ساخت مجسمه‌های مومی شناخته شده. او موزه مادام توسو را در لندن تأسیس کرد. زندگی. ماری توسو در سال ۱۷۶۱ در قلب فرانسه، در شهر پاریس به دنیا آمد. با تمام شدن سال‌های کودکی و رسیدن نوجوانی، او به همراه دایی مجسمه‌ساز خود به نام فیلیپ کورتیوس برای فراگیری ساخت مجسمه‌های مومی به شهر ورسای رفت. او در آستانه سی
مجسمه‌های مومی به شهر ورسای رفت. او در آستانه سی سالگی یک هنرمند حرفه‌ای در این زمینه شد تا اینکه تصمیم به برپایی نمایشگاه مجسمه‌های مومی در شهرها و کشورهای مختلف گرفت. اولین نمایشگاه او چیزی حدود شش ماه با استقبال بی نظیری مواجه شد و در نمایشگاه‌های بعدی نیز هنر دست او برای بارها مورد تحسین عموم قرار گرفت. مادام توسو در نهایت یک نمایشگاه دائمی از مجسمه‌هایش را در لندن برگزار کرد. آنچه که در مورد شخصیت مادام توسو بسیار با ارزش و مورد احترام است سختکوشی او در کنار هنر بی‌نظیرش است. در طی سال‌ها این زن
او در کنار هنر بی‌نظیرش است. در طی سال‌ها این زن هنرمند با مشکلات زیادی در این راه دست و پنجه نرم کرد. جدایی از همسر، شکستن کشتی حامل مجسمه‌ها در دریا و آتش زدن نمایشگاهش توسط شورشیان هم نتوانستند او را تسلیم کنند، همین روحیه قوی بود که باعث شد در هفتاد سالگی نیز برای بار دیگر نمایشگاهی برپا کند. مادام توسو مجسمه‌های شخصیت‌های معروف و تاریخی را چنان با ظرافت و دقت از جنس موم می‌ساخت که تشخیص آنها با نسخه واقعی در اکثر مواقع سخت است. او برای ساخت مجسمه هر شخصیت به مطالعه و بررسی زندگی او می‌پرداخت تا اثری
به مطالعه و بررسی زندگی او می‌پرداخت تا اثری دقیق و فوق‌العاده شبیه به شخص مورد نظرش را خلق کند. با مرگ مادام توسو در سال ۱۸۵۰ آثار او که نمونه‌های بسیار با ارزشی هستند در موزهٔ مادام توسو به نمایش گذاشته شدند، موزه‌ای که در زمان حیات او توسط شرکتی که در زمان زنده بودنش ثبت کرد، اداره می‌شود.
ریوهی سوزوکی ؛(زادهٔ ) هنرپیشه ژاپنی است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خواهر کوچک ما" و "سگودون" در نقش سایگو تاکاموری اشاره کرد.
میناموتو نو یوشیتسونه (۱۱۵۹ – ۱۵ ژوئن، ۱۱۸۹)، نام مستعار کورو نام زمان تولد اوشی‌واکامارو، نهمین پسر میناموتو نو یوشیتومو، برادر کوچکتر میناموتو نو یوری‌تومو، بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا و فرمانده نظامی از خاندان میناموتوی ژاپن در اواخر دوره هی‌آن و اوایل دوره کاماکورا بود. او متعلق به شاخه ای از خاندان گنجی به نام خاندان کاواچی-گنجی بود و نام کودکی او اوشی‌واکامارو بود. پس از اینکه پدرش در شورش هیجی شکست خورد و کشته شد، او را به معبد کوراما-درا در کیوتو سپردند، اما بعداً به هیراایزومی، ایواته رفت و
سپردند، اما بعداً به هیراایزومی، ایواته رفت و فوجیوارا نو هیده‌هیرا، رئیس خاندان اوشو فوجیوارا از او محافظت کرد. هنگامی که برادر بزرگترش یوریتومو برای سرنگونی خاندان تایرا (جنگ گنپی) ارتش تشکیل داد، او در نبردهای نبرد ایچینوتانی (۱۱۸۴)، نبرد یاشیما (۱۱۸۵) و نبرد دان نو اورا (۱۱۸۵) به جنگ پیوست و تبدیل به فردی شد که بزرگ‌ترین سهم را در نابودی خاندان تایرا داشت. پس از آن خشم یوریتومو را به دلیل دریافت درجه رسمی بدون کسب اجازه از او و اقدام به تنهایی در جنگ با خاندان تایرا برانگیخت و چون در پاسخ به این امر
با خاندان تایرا برانگیخت و چون در پاسخ به این امر نشانه‌هایی از استقلال نشان داد با یوریتومو درگیر شد و به عنوان دشمن دربار ژاپن امپراتوری شناخته شد. هنگامی که خبر فرمان دستگیری او در سراسر کشور پخش شد، او فرار کرد و بار دیگر به فوجیوارا نو هیده‌هیرا روی آورد. با این حال، پس از مرگ فوجیوارا نو هیده‌هیرا، او توسط رئیس خاندان، فوجیوارا نو یاسوهیرا، که توسط یوریتومو تحت فشار قرار داده شده بود، مورد حمله قرار گرفت و در کوروکاوا-کان در هیراایزومی، ایواته، استان ایواته امروزی خودکشی کرد. لحظات پایانی زندگی او
ایواته امروزی خودکشی کرد. لحظات پایانی زندگی او همدردی بسیاری از مردم در سراسر ژاپن را برانگیخت و افسانه‌ها و داستان‌های بسیاری از جمله عبارت هوگانبی ایکی را به وجود آورد.
ریومادن (به معنی حماسهٔ ریوما)؛ نام یک مجموعه تلویزیونی تاریخی و چهل و نهمین سری از فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا است. این مجموعه ۴۸ قسمت دارد و توسط ان‌اچ‌کی در سال ۲۰۱۰ میلادی پخش شده‌است. داستان این مجموعه در مورد زندگی شخصیت‌های تاریخی ژاپنی ایواساکی یاتارو و ساکاموتو ریوما در قرن نوزدهم میلادی است. بازیگران. خانواده ساکاموتو خانواده ایواساکی قلمروی توسا قلمروی چوشو قلمروی ساتسوما مدرسه شمشیرزنی چیبا دوجو شینسنگومی کیوتو میماواریگومی کایئنتای مردم در ناگاساکی (بندر) خارجیان
سیب‌زمینی هندی نام مشترک برخی از گونه‌های گیاهی از گونه تمیس (خانواده تمیسیان) که به صورت تجه خوراکی هستند. نام‌های دیگر آن سیب‌زمینی شیرین و یام () است. سیب‌زمینی‌های هندی گیاهان چندساله علفی بالارونده‌ای هستند که برای مصرف غده‌های نشاستهای آن در آفریقا، آسیا، آمریکای مرکزی و جنوبی و اقیانوسیه کشت می‌شود. انواع بسیار مختلفی از سیب‌زمینی هندی وجود دارد. اگر چه در بخش‌هایی از ایالات متحده و کانادا برخی از انواع سیب‌زمینی شیرین ("Ipomoea batatas") نیز به نام «یام» شناخته می‌شود در صورتی که سیب‌زمینی شیرین از
شناخته می‌شود در صورتی که سیب‌زمینی شیرین از خانواده تمیسیان نیست و متعلق به گونه دیگری بنام شکوه صبح از خانواده پیچکیان است.
رِقابَت به‌طور کلی یک مسابقه یا هماوردی بین دو یا چند ارگانیسم، حیوان، فرد، گروه اقتصادی یا گروه‌های اجتماعی و…، برای به دست آوردن قلمرو، جایگاه، منابع، محصول، جفت، حیثیت، شهرت، جوایز، جایگاه اجتماعی، رهبری و سود است. رقابت زمانی رخ می‌دهد که حداقل دو طرف در تلاش برای رسیدن به هدفی باشند، که نمی‌تواند به اشتراک گذاشته شود. جایی که یکی به دست می‌آورد و دیگران می‌بازند. (بازی مجموع-صفر). رقابت به‌طور طبیعی بین موجودات زنده که در محیطی مشترک همزیستی دارند رخ می‌دهد. به عنوان مثال، حیوانات برای منابع آب، غذا،
به عنوان مثال، حیوانات برای منابع آب، غذا، جفت و دیگر منابع بیولوژیکی رقابت می‌کنند. انسان‌ها معمولاً برای مواد غذایی و جفت رقابت می‌کنند، هر چند زمانی که این نیازها برآورده می‌شوند، رقابت‌های عمیق‌تری، اغلب برای دستیابی به ثروت، قدرت، حیثیت، و شهرت به وجود می‌آیند. رقابت اغلب متضاد همکاری در نظر گرفته می‌شود، با این حال در دنیای واقعی مخلوطی از همکاری و رقابت هنجار است. استراتژی‌های بهینه برای رسیدن به اهداف در شاخه ای از ریاضیات به عنوان نظریه بازی‌ها مورد مطالعه قرار می‌گیرد. رقابت همچنین یک اصل مهم در