payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مراجع قانونی مجازات می‌شد نه توسط مردم. وزارت حج افغانستان نیز تأکید کرد که فرخنده مرتکب هیچ جرمی نشده‌ است. رسانه‌ها به نقل از منابع رسمی مختلف اعلام کردند که فرخنده در آن روز به یک ملای تعویذنویس گوشزد کرده بود که عمل تعویذنویسی مغایر آموزه‌های دینی در اسلام است، پس از آن این تعویذنویس برآشفته شده و پس از یک درگیری لفظی کوتاه با فرخنده به او اتهام می‌زند که وی قرآن را آتش زده و مردم خشمگین نیز او را به قتل می‌رسانند. اگر تحقیقات پلیس در این زمینه به تأیید نهایی برسد فرخنده شهید مظلوم امر به معروف و نهی
نهایی برسد فرخنده شهید مظلوم امر به معروف و نهی از منکر یا همان آزادی بیان و نقد به یک «دعانویس» گردیده‌است. همچنین خانواده و دوستان فرخنده اعلام کردند که او حافظ قرآن و دانشجوی رشتهٔ شرعیات دانشگاه کابل بوده‌ است. واکنش‌ها. واکنش عمومی در افغانستان. تعدادی از مقامات برجستهٔ دولتی بلافاصله پس از انتشار این خبر پست‌هایی در فیس‌بوک برای تأیید قتل فرخنده نوشتند. حشمت استانکزی، سخنگوی پلیس کابل نوشت: «"فرخنده، مانند چندین کافر دیگر، فکر می‌کرد که این نوع اقدام و توهین به آن‌ها شهروندی ایالات متحده یا اروپا را
و توهین به آن‌ها شهروندی ایالات متحده یا اروپا را خواهد داد. اما آنها قبل از رسیدن به این هدف، زندگی خودشان را از دست می‌دهند"». پس از آنکه مشخص شد که او قرآن را نسوزانده، واکنش عمومی در افغانستان تبدیل به شوک و خشم شد. در ۲۳ مارس صدها نفر از معترضان در خیابان‌های کابل علیه مرگ بی‌رحمانه‌ی او اعتراض کردند. معترضان از جایی که حمله شروع شد تا جایی که فرخنده در رودخانه پرتاب شد راهپیمایی کردند. تعدادی از زنان ماسک صورت خونین فرخنده را پوشیدند و بسیاری دولت را برای عدم آوردن امنیت به افغانستان محکوم کردند.
را برای عدم آوردن امنیت به افغانستان محکوم کردند. شکریه بارکزی عضو پارلمان نمایندگی ولایت کابل و فعال حقوق زنان به الجزیرهگفت که قتل او باعث شد که ولایت کابل و دیگر ولایات کشور در مورد حقوق زنان فکر کنند. او گفت: «"این یک مسئله مرد یا زن نیست، این یک مسئله انسانی است و ما تا زمانی که قاتلان به عدالت نرسند، متوقف نخواهیم شد"». "روشن سیرن" عضو سابق مجلس گفت که این قتل برجستگی خشونت علیه زنان در کشور را نشان می‌دهد و تبدیل به یک نقطه وحدت برای نسل جوان از زنان برای کمپین «"حمایت و پیشرفت زنان"» شده‌ است. پدر
برای کمپین «"حمایت و پیشرفت زنان"» شده‌ است. پدر فرخنده شکایت کرده که پلیس به اندازه‌ی کافی تلاش برای نجات فرخنده انجام نداده‌ است. اعتراضات مردمی. پس از وقوع این حادثه اعتراضات بسیاری توسط مردم در شبکه‌های اجتماعی انجام شد. صفحهٔ فیسبوک محمد ایاز نیازی روحانی‌ای که در خطبه‌های نماز جمعهٔ کابل به باور برخی موضع سهل‌انگارانه‌ای دربارهٔ کشته شدن فرخنده داشت مورد هجوم و سیل کامنت‌های مخالفان قرار گرفت. او بعد از مشخص شدن قضیه به خانهٔ فرخنده رفت و در جنازه‌اش اشتراک کرد؛ همچنین خانوادهٔ فرخنده در ویدیویی
اشتراک کرد؛ همچنین خانوادهٔ فرخنده در ویدیویی اعلام کردند که فرخنده شاگرد و دوستدار نیازی بوده و «توهین به نیازی توهین به خانواده و فرخندهٔ شهید می‌باشد». در روز خاکسپاری فرخنده مراسم خاکسپاری نمادینی در شهر هرات انجام گرفت. فردای روز خاکسپاری اهالی کابل با فراخوان «حزب همبستگی افغانستان» در کنار مسجد شاه دوشمشیره راهپیمایی کردند و این جاده با تلاش آن‌ها جادهٔ شهید فرخنده نام گرفت. اشتراک‌کنندگان در جایی که فرخنده به آتش کشیده شده بود نهالی را کاشتند و آن را «نهال فرخنده» نامیدند. این حزب در شهر جلال‌آباد
«نهال فرخنده» نامیدند. این حزب در شهر جلال‌آباد نیز برای دادخواهی فرخنده گردهمایی‌ای داشتند. فعالان جامعهٔ مدنی و شهروندان بیشتر شهرهای افغانستان نیز تجمعات اعتراضی برگزار کردند. دامنهٔ اعتراضات گسترده بود و اکثر شهرهای جهان شاهد گردهمایی‌های اعتراضی بودند.
چارلز برابین (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموخته «کالج سن‌فرانسیس اِگزی‌ویر» در لیورپول بود و در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی به آمریکا مهاجرت کرد. چارلز برابین در سال ۱۹۲۱ با هنرپیشه افسونگرِ دوران صامت، ثیدا بارا ازدواج کرد و تا هنگام مرگ او بر اثر سرطان معده، ازدواج‌شان دوام داشت و بدین ترتیب یکی از ازدواج‌های طولانی‌مدتِ نادرِ هالیوودی را رقم زدند. از فیلم‌های او می‌توان به "پل سن لوئیس ری"، "بن هور" و "نقاب فو مانچو" اشاره نمود.
لی‌لی دامیتا (؛ – ) هنرپیشه و خواننده اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌های او می‌توان به "این همان شب است"، "ارابه‌های جنگی" و "یک ساعت با تو" و "پل سن لوئیس ری" اشاره کرد.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر تورنتون وایلدر ساخته و در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این فیلم در دو نسخهٔ «صامت» و «نیمه ناطق» ساخته شد که تنها نسخهٔ صامت آن باقی‌مانده و در موزهٔ عکاسی جورج ایستمن حفظ می‌شود. "پل سن لوئیس ری" در سال ۱۹۲۹ و در دومین دورهٔ جوایز اسکار، برندهٔ «جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری» (طراحی تولید) گردید.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام به کارگردانی رولند وی. لی است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی‌تر به همین نام محصول ۱۹۲۹ است. خلاصه داستان. در سال ۱۷۷۴، پلی صدساله که به کلیسای سن لوئیس ری در پرو منتهی می‌شد، به دره‌ای عمیق سقوط کرد و پنج نفر که در حال عبور از آن بودند را به کام مرگ فرستاد. برادر جونیپر (دونالد وودز)، یکی از راهبان کلیسا، ایمانش در اثر این حادثه ناگوار متزلزل می‌شود. او به لیما سفر می‌کند تا پاسخی برای این پرسش بیابد که چرا خداوند این پنج نفر را برای چنین مرگ
بیابد که چرا خداوند این پنج نفر را برای چنین مرگ خشونت‌آمیزی انتخاب کرده است. در لیما، برادر جونیپر با شخصیت سرشناس محلی تئاتر به نام عمو پیو (آکیم تامیروف) ملاقات می‌کند و از او دربارهٔ بازیگر معروفی به نام میکائلا وییگاس (لین باری) می‌پرسد. پیو سپس داستان آشنایی خود با میکائلا و وقایع ناگواری که به حادثه تراژیک منجر شد را روایت می‌کند.
پل سن لوئیس ری () یک فیلم درام فرانسوی به کارگردانی مری مک‌گاکیان است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی‌تر به همین نام (محصول ۱۹۲۹) است و پس از انتشار با بازخورد منفی منتقدان مواجه شد. خلاصه داستان. این فیلم حول یک پیش‌فرض اساسی می‌چرخد: در نزدیکی لیما، پرو، در ظهر روز جمعه، ۲۰ ژوئیه ۱۷۱۴، پلی که یک قرن پیش توسط اینکاها بافته شده بود، درست در لحظه‌ای که پنج نفر از آن عبور می‌کردند فرو می‌ریزد. این پنج نفر عبارتند از: دونییا ماریا، مارکیز مونتمایر؛ پپیتا، ندیمه او؛ استبان، یک منشی؛
مونتمایر؛ پپیتا، ندیمه او؛ استبان، یک منشی؛ عمو پیو؛ و یک کودک خردسال. فروپاشی پل توسط برادر خونیپر، راهب فرانسیسکنی که قصد عبور از آن را داشت، مشاهده می‌شود. برادر خونیپر که کنجکاو است بداند چرا خداوند اجازه چنین فاجعه‌ای را داده، تصمیم می‌گیرد رویکردی علمی به این پرسش داشته باشد. او شروع به مصاحبه با تمام کسانی می‌کند که این پنج قربانی را می‌شناختند. در طول شش سال، او موفق می‌شود کتاب عظیمی گردآوری کند که به این پرسش بنیادین می‌پردازد: آیا زندگی ما بر اساس طرحی از پیش تعیین شده پیش می‌رود، یا چنین طرح
طرحی از پیش تعیین شده پیش می‌رود، یا چنین طرح کلانی وجود ندارد؟
دانشگاه لیبرتی () یک دانشگاه خصوصی غیر انتفاعی مسیحی واقع در لینچبرگ، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا است. ثبت نام کنندگان سالانهٔ آن بالغ بر ۱۳٬۸۰۰ ساکن و بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ دانشجوی آنلاین در مه ۲۰۱۳ است. دانشگاه لیبرتی با لحاظ کسانی که در آن دروس آنلاین می‌گیرند بزرگترین دانشگاه مسیحیت انجیلی در جهان، بزرگترین دانشگاه غیرانتفاعی در سطح کشور و هفتمین دانشگاه بزرگ دارای دورهٔ چهارساله و بزرگترین دانشگاه در ویرجینیا است.
جان سیدنی اُلکات (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل کانادا بود. او یکی از پیشگامان و بزرگان کارگردانی در صنعت سینما است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به از آخور تا صلیب و بن هور اشاره کرد.
بن هور () یک فیلم صامت به کارگردانی سیدنی الکات است که در سال ۱۹۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام اس هارت اشاره کرد. تولید. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر لو والاس ساخته شده است. با آنکه در آن سال‌ها، کسب اجازه از نویسنده رمان برای ساخت فیلمی بر اساس آن رایج بود، با این وجود، کمپانی سازندهٔ این فیلم، بدون آنکه لو والاس را در جریان بگذارند؛ فیلم را ساختند. بعدها انتشارات هارپر و خانواده نویسنده رمان، از کمپانی سازنده شکایت کردند و سرانجام در سال ۱۹۱۱، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا به
در سال ۱۹۱۱، دیوان عالی ایالات متحده آمریکا به نفع آنها رأی دادند. این رأی و رویه قضایی این پرونده، موجب شد تا از آن پس، کمپانی‌های سازنده ملزم شوند، پیش از آغاز ساخت یک فیلم، از حقوق ساخت فیلم و عدم نقض قوانین حق تکثیر مطمئن شوند و سپس اقدام به تولید فیلم نمایند. چون مدت زمان این فیلم؛ تنها ۱۵ دقیقه بود؛ طبیعتاً فقط بخش کوچکی از کتاب را به تصویر کشیدند که عبارت بود از صحنهٔ مسابقهٔ ارابه‌ها که در ساحلی در بروکلین تصویربرداری شد.
بن هور: داستانی از مسیح () یک فیلم درام حماسی و صامت به کارگردانی چارلز برابین است بر پایهٔ رمانی به همین نام اثرِ لو والاس ساخته و در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. در سال ۱۹۹۷ میلادی، کتابخانه کنگره این فیلم را «به‌لحاظ فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی پُراهمیت» قلمداد کرده و آن را جهت حفظ و نگهداری دائمی به فهرست ملی ثبت فیلم افزود.
رائول دیه‌گو ایزکیردو ( زاده ۱ ژوئن ۱۹۶۵) بازیکن بازنشسته والیبال اهل کوبا است. دیه‌گو در سه المپیک (۱۹۹۲، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰) در ترکیب تیم ملی کوبا حضور داشت و در المپیک ۹۸ نیز مدال برنز را به گردن آویخت. وی در مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۰ و ۱۹۹۸ به عنوان بهترین پاسور انتخاب شد.
والیبال قهرمانی مردان جهان ۱۹۹۰ دوازدهمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰ در برزیل برگزار گردید. دور یکم. گروه A. گروه B. گروه C. گروه D.
هیلو (به هلندی: Heiloo) یک شهرستان در هلند است که در هلند شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. هیلو ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر اشفینتوخوویتسه خواهرخواندهٔ هیلو هست.
رون زورور () (با تلفظ دیگر رون زورفر با نام کامل "رونالد رون فردیناند زورور") بازیکن بازنشسته و مربی فعلی والیبال اهل هلند و عضو سابق تیم ملی والیبال هلند است. رون در حال حاضر هدایت تیم نسلاند روتردام را بر عهده دارد. وی سه المپیک در ترکیب تیم ملی هلند حضور داست و در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون به مدال نقره دست یافت و چهار سال بعد در المپیک ۱۹۹۶ آتن که در آن هلند به مدال طلا رسیده بود از ستاره‌های تیم خود بود و به روی سکو رفت. زورور از بازیکن‌های نسل طلایی هلند به حساب می‌آید. وی در مجموع ۴۶۳ بار برای هلند به میدان
می‌آید. وی در مجموع ۴۶۳ بار برای هلند به میدان رفت. زوورور در لیگ جهانی ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر و در لیگ جهانی ۱۹۹۱ به عنوان بهترین اسپکر و بهترین دریافت کننده و در قهرمانی جهان ۱۹۹۰ به عنوان بهترین اسپکر مسابقات انتخاب شد. رون در رده باشگاهی نیز دو قهرمانی سری آ ایتالیا و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را با ترویزو تجربه کرد.
فرانسیس اِگزی‌وی‌یر بوشمن (؛ – ) هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی هنری. او یکی از محبوب‌ترین بازیگران دوران صامت بود و طرافدارانش چون بت او را می‌پرستیدند. فرانسیس بوشمن بر خلاف بیشتر هم‌نسلان خود، کار بازیگری را از صحنهٔ تئاتر و بویژه استودیو اسنای در شیکاگو، ایلینوی آغاز کرد و بعدها بدلیل هیکل عضلانی و تنومندش مورد توجه واقع شد. او در بیش از ۲۰۰ فیلمِ بلند بازی کرد که ۱۷۵ تای آنها قبل از ۱۹۲۰ بود و ۱۷ فیلم در سال ۱۹۱۱ که آغاز بازیگری اش در سینما بود، انجام پذیرفت. او برای
بازیگری اش در سینما بود، انجام پذیرفت. او برای استودیو ویتاگراف هم فیلم‌هایی بازی کرد و سرانجام در سال ۱۹۱۵ به استخدام کمپانی «مترو پیکچرز» درآمد. فیلم‌شناسی. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سابرینا"، "بن هور"، "ویلسون" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
جف باس () سیاست‌مدار آمریکایی است که به عنوان نامزد مستقل ریاست‌جمهوری آمریکا در انتخابات سال ۲۰۰۸ و سال ۲۰۱۲ حضور داشت. او در سال ۲۰۰۹ نامزد حزب دموکرات برای فرماندار نیوجرسی شد که با ۸٫۳٪ آراء در مقابل جان کورزاین ۷۷٫۲٪ بازنده بود. با دریافت ۱۰۲۴ رای برای ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۲، باس در سال ۲۰۱۶ به عنوان یکی از نامزدهای حزب دموکرات آمریکا برای انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد.
دیو هایوود (زاده ۵ ژوئیه ۱۹۸۲) ترانه سرا ،آهنگساز انگلیسی است. او قبلاً عضو گروه لیدی آنتبلوم بود.
بِوِرلی بِین (؛ – ) بازیگر تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. اوایل زندگی. «بِوِرلی بِین» زادهٔ شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا است. در سن ۶ سالگی، به شیکاگو، ایلینوی آمد و مدتی را در آنجا بود. سپس به فیلادلفیا، پنسیلوانیا رفت و سرانجام مجدداً به شیکاگو، ایلینوی آمد و در همان‌جا سکنی گزید. او در سن ۱۶ سالگی و از رویِ کنجکاوی، سری به استودیو اسنای زد. در آنجا به او گفتند که چهره‌ای سینمایی دارد. «بِوِرلی بِین» کارش را حقوق هفته‌ای ۳۵ دلار آغاز کرد و خیلی زود این مبلغ، به ۷۵ دلار در هفته رسید. ظرف
و خیلی زود این مبلغ، به ۷۵ دلار در هفته رسید. ظرف چند سال بعدی؛ حقوق هفتگی او ۳۵۰ دلار بود. زندگی حرفه‌ای. «بِوِرلی بِین» در سال ۱۹۱۲، با بازی در دو فیلم «رقیبان» و «نزول‌خور» کار سینمایی‌اش را آغاز کرد که در فیلم دوم، نقش اصلی زن را بعهده داشت. در آن زمان گلوریا سوانسون هم در استخدامِ استودیو اسنای بود و گفته می‌شود یکبار، از اینکه چشمان [زیبای] قهوه‌ای «بِوِرلی بِین» را ندارد (چشمان خودش آبی بود) گریسته بود؛ چرا که در آن دوران، چشمان قهوه‌ای را در عکاسی و تصویربرداری، ترجیح می‌دانند. از بازیگران دیگری که
تصویربرداری، ترجیح می‌دانند. از بازیگران دیگری که در استخدامِ استودیو اسنای بودند؛ می‌توان به والاس بیری، چارلی چاپلین و فرانسیس بوشمن اشاره کرد. بوشمن با دیدن «بِوِرلی بِین»، از استودیو اسنای خواست تا همیشه، او نقشِ اولِ زنِ را در فیلم‌هایش داشته باشد و بدین ترتیب روابط عاشقانه آن‌ها از همان هنگام شکل گرفت و با هم، در ۲۴ فیلم بازی کردند که اولین‌شان «انتخاب پنینگتون» (۱۹۱۵) نام داشت. این دو زوجِ هنری، در سال ۱۹۱۸ با یکدیگر ازدواج کردند و پس از جدا شدن از استودیو اسنای، با کمپانی «مترو پیکچرز» قرارداد بسته
اسنای، با کمپانی «مترو پیکچرز» قرارداد بسته و برای آنان فیلم ساختند و اولین زوج هنری عاشق‌پیشه نیز محسوب می‌شوند. سرانجام این روابط عاشقانه به سردی گرائید و این‌دو در سال ۱۹۲۴ از هم جدا شدند و کم‌کم، موقعیت حرفه‌ای و شغلی هر دو رو به افول نهاد. بوشمن، لوئیس مایر را در این ماجرا دخیل می‌دانست؛ اما دیگران معتقد بودند که «هالیوود» از اینکه بوشمن همسر خود را طلاق داده و با «بِوِرلی بِینِ» جوان ازدواج کرده بود؛ ناخرسند بوده‌است. آخرین فیلم صامت او، «جوان پُر شور» (۱۹۲۵) نام داشت. «بِوِرلی بِین» دیگر نتوانست
شور» (۱۹۲۵) نام داشت. «بِوِرلی بِین» دیگر نتوانست موفقیت خود را در سینما بدست آورد و به‌ناچار به تئاتر بازگشت و از ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ در تئاتر برادوی به فعالیت پرداخت. در اوایل دههٔ ۴۰ میلادی، او در یک برنامه رادیویی، حضور مستمر داشت و در عین حال به فعالیت‌های انسان دوستانه به نفع مردم جنگ‌زدهٔ انگلستان می‌پرداخت. تنها فیلمِ ناطق او که آخرین فیلم او نیز محسوب می‌شود، «شهر عریان» (۱۹۴۸) نام دارد که در آن، با بری فیتزجرالد و هاوارد داف هم‌بازی بود. او در سال ۱۹۵۰ از دنیای بازیگری و سینما خداحافظی نمود و در
۱۹۵۰ از دنیای بازیگری و سینما خداحافظی نمود و در سکاتزدیل، آریزونا سکنی گزید و همان‌جا، در سال ۱۹۸۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چه اهمیتی داره؟" و "رومئو و ژولیت" اشاره کرد.
اِلسا لافوئنته مدیانو (؛ ؛ زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۶) که با نام السا پاتاکی () شناخته می‌شود، بازیگر و مدل اهل اسپانیا است. او به‌دلیل بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در چهار فیلم "سریع و خشمگین ۵"، "سریع و خشمگین ۶"، "خشمگین ۷" و "سرنوشت خشمگین" شناخته می‌شود و در فیلم‌های "مارها در هواپیما" (۲۰۰۶)، "جالو" (۲۰۰۹)، "روزگارشان را سیاه کن، مالون" (۲۰۰۹) و "دی دی هالیوود" (۲۰۱۰) هم نقش‌آفرینی کرده‌است. اوایل زندگی. اِلسا لافوئنته مدیانو در شهر مادرید به‌دنیا آمد. پدرش «خوزه فرانسیسکو لافوئنته» یک متخصص بیوشیمی
پدرش «خوزه فرانسیسکو لافوئنته» یک متخصص بیوشیمی و مادرش «کریستینا مدیانو پاتاکی» مدیر تبلیغات اهل رومانی بود. او یک برادر ناتنی کوچکتر هم دارد: «کریستین پریِتو مدیانو» که کارگردان فیلم است. او از نام‌خانوادگیِ پاتاکی برای ادای احترام به مادربزرگ مادری مجارستانی خود «رُزا پاتاکی» استفاده می‌کند. پاتاکی در دانشگاه سئو سان پابلو در رشته روزنامه‌نگاری تحصیل کرد و همزمان در کلاس‌های بازیگری نیز شرکت کرد. او علاوه بر اسپانیایی و رومانیایی، به زبان‌های انگلیسی، ایتالیایی، پرتغالی و فرانسوی نیز مسلط است. زندگی
ایتالیایی، پرتغالی و فرانسوی نیز مسلط است. زندگی حرفه‌ای. پاتاکی عضوی از گروه نمایش «تئاتر مجلسی آنخل گوتیه‌رِس» بود. او با انتخاب شدنش برای بازی در سریال تلویزیونی "پس از کلاس"، دانشگاه را ترک کرد. برخی از فیلم‌های بعدی او محصول مشترک بریتانیا و فرانسه بودند که سبب شد او در آثاری به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی بازی کند. او در بازیگران سریال تلویزیونی "شهبانوی شمشیرها" (۲۰۰۰) در نقش «بانو ورا ایدالگو»، همسر جذاب جوان «گاسپار ایدالگو» ی پیر و ثروتمند و معشوقه کاپیتان گریشام، حضور داشت که نامش در عنوان‌بندی
کاپیتان گریشام، حضور داشت که نامش در عنوان‌بندی آغازین سریال آمده اما تنها در ۱۴ قسمت از ۲۲ قسمت آن بازی کرد. او همچنین یک نقش دوره‌ای در سریال تلویزیونی "خانواده سرانو" با ایفای نقش آموزگاری به نام «راکِل» داشت که عاشق شاگردش مارکوس (با بازی فران پره‌آ) می‌شد. پاتاکی سپس در بیش از ۱۰ فیلم اسپانیایی ظاهر شد و در فیلم فرانسوی "ایزنوگود" (۲۰۰۴) هم هنرنمایی کرد. عکس او روی جلد مجله ماکسیم (اوت ۲۰۰۶) منتشر شد. پاتاکی در سال ۲۰۰۹ در سریال مکزیکی "زنان قاتل" در نقش «پائولا مونکادا» در قسمت «آنا و پائولا، خشمگین»
«پائولا مونکادا» در قسمت «آنا و پائولا، خشمگین» ظاهر شد. او همچنین در فیلم اکشن نئو-نوآر "روزگارشان را سیاه کن، مالون" و همچنین فیلم ترسناک "جالو" به کارگردانی داریو آرجنتو نقش‌آفرینی کرده‌است. پاتاکی چهره تبلیغاتی نخستین مجموعه از برند جواهرات «آلتیمت جول» (جواهرات غایی) شرکت «تایم فورس» در کنار ستاره فوتبال کریستیانو رونالدو بود. او سپس در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» در فیلم "سریع و خشمگین ۵" در کنار دوئین جانسون (در نقش «لوک هابز») بازی کرد. دوئین جانسون در سال ۲۰۱۱ او را یکی از ستارگان نوظهور و
جانسون در سال ۲۰۱۱ او را یکی از ستارگان نوظهور و بااستعدادی خواند که باید فیلم‌هایش را دنبال کرد. پاتاکی در صحنه پایانی "" در نقشِ آتی و جایگزین ناتالی پورتمن ظاهر شد. پاتاکی در فیلم‌های "سریع و خشمگین ۶" (۲۰۱۳)، "خشمگین ۷" (۲۰۱۵) و "سرنوشت خشمگین" (۲۰۱۷) که به ترتیب قسمت‌های ششم، هفتم و هشتم از مجموعه‌فیلم‌های «"سریع و خشمگین"» بازی در نقش افسر پلیس «اِلِنا نِـوِس» را تکرار کرد. پاتاکی در سال ۲۰۱۸، در سریال تلویزیونی استرالیایی "تایدلندز" در نقش «اِیدریل کاثبرت» بازی کرد که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ از نتفلیکس
کاثبرت» بازی کرد که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸ از نتفلیکس پخش شد. او ایفاگر نقش اصلی فیلم "رهگیر" به کارگردانی متیو رایلی بود که در ژوئن ۲۰۲۲ اکران شد. پاتاکی یک برند مراقبت از پوست به نام «پیورلی بایرون» را راه‌اندازی نموده‌است. این برند نخستین محصول خود را در سال ۲۰۲۲ ارائه کرد. در مارس ۲۰۲۳، «پیورلی بایرون» برای نجات از ورشکستگی در معرض فروش قرار گرفت. در این هنگام، گروه بی‌دبلیوایکس ۴۷٫۴ درصد از سهام شرکت را در اختیار داشت، در حالی که ایدو لفلر و لنس کالیش هر کدام حدود ۲۲ درصد و «شرکت بایرون بِـی فرست منجمنت»
حدود ۲۲ درصد و «شرکت بایرون بِـی فرست منجمنت» کریس همسورث ۳٫۲ درصد سهام شرکت را در اختیار داشتند. زندگی شخصی. وی پیش از ازدواج، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ با بازیگر فرانسوی مایکل یون و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ با بازیگر آمریکایی آدرین برودی در ارتباط بود. سپس در اوایل سال ۲۰۱۰ میلادی با بازیگر استرالیایی کریس همسورث آشنا شد و در تعطیلات کریسمس همان سال با وی ازدواج کرد که ماحصل آن ۳ فرزند (۱ دختر و ۲ پسر دوقلو) است. این زوج در سال ۲۰۱۵ میلادی از لس آنجلس به خانه‌ای ۷ میلیون دلاری در خلیج بایرون واقع در نیو ساوت ولز
میلیون دلاری در خلیج بایرون واقع در نیو ساوت ولز استرالیا نقل مکان نموده‌اند. در سپتامبر ۲۰۱۲، پاتاکی در دادگاه عالی اسپانیا برنده ۳۱۰٬۰۰۰ یورو در مقابل گروه انتشاراتی «ادیسیونِـس سِتا» شد، چرا که در مارس ۲۰۰۷، مجله اسپانیایی «"اینترویو"»، متعلق به این شرکت انتشاراتی، عکس‌های برهنه‌ای از پاتاکی را منتشر کرد که با لنز تله فوتو در حالی که پاتاکی در حال تعویض لباس در حین عکسبرداری برای مجله ال بود، گرفته شده بود. گروه سِتا اعلام کرد که علیه این تصمیم، در دادگاه تجدید نظر اعتراض خواهد کرد.
جان دیویدسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۳ میلادی، در ۱۴۸ فیلم سینمایی بازی کرده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
آنتوان کتابچی خان (۱۸۴۳–۱۹۰۲م) سیاستمدار و بازرگان ارمنی‌تبار ایرانی بود، که در دوره سلطنت ناصرالدین شاه و مظفرالدین‌شاه، از ۱۸۸۱ تا ۱۸۹۳ میلادی ریاست گمرک ایران را برعهده داشت. او واسطه اعطای پاره ای امتیازات شد که مهم‌ترین آنها امتیاز نفت جنوب توسط مظفرالدین شاه در سال ۱۹۰۱ م بود که منجر به تشکیل شرکت نفت ایران و انگلیس گردید. آغاز زندگی. آنتوان در سال ۱۸۴۳ در کنستانتینوپل در یک خانواده ارمنی گرجی به دنیا آمد. فرزند دوم و اولین پسر از شش خواهر و برادر بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای
بود. پدرش، وینسنت تولید کننده قلیان های مرصع برای سلطان بود. در ۱۴ سالگی برای تکمیل تحصیلاتش به لیورنو ایتالیا فرستاده شد. در آنجا ایتالیایی و فرانسوی را آموخت که علاوه بر زبان‌های گرجی، ترکی و ارمنی صحبت می‌کرد. پدرش بیمار بود و قادر به کار نبود، بنابراین در سال ۱۸۶۱ به قسطنطنیه بازگشت و در سن ۱۸ سالگی در آژانس پیام رسان دریایی استخدام شد. در سال ۱۸۶۶ در تجارت پارچه و پارچه فروشی روبن هوکوزیان ارمنی شریک شد و سه سال بعد تجارت پارچه و فرش خود را تأسیس کرد. در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از
در سال ۱۸۷۰ با فیلومن آلتونیان، یک زن ارمنی از جلفای اصفهان ازدواج کرد. سه پسرش وینسنت، پل و ادوارد در قسطنطنیه به دنیا آمدند. تجارت وی به سرعت رونق گرفت. او تأمین کننده رسمی خیاطان سلطان شد و شروع به تنوع بخشیدن به تجارت خود کرد. شروع به فروش اسلحه، اخذ نمایندگی از شرکت‌های بزرگ اروپایی و سمت تأمین کننده اسلحه در وزارت جنگ کرد. در سال ۱۸۷۴، با همکاری سرکیسیان ارمنی، یک شرکت کارخانه چوب بری مکانیکی در بلغارستان، که در آن زمان استانی از عثمانی بود، ایجاد کرد. در سال ۱۸۷۶، ناآرامی‌های جدی در امپراتوری عثمانی
در سال ۱۸۷۶، ناآرامی‌های جدی در امپراتوری عثمانی آغاز شد. برای چندین سال، استان‌های اروپایی بالکان علیه امپراتوری شورش کرده بودند. پس از هرزگوین، نوبت بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶ رسید. در نتیجه این مشکلات و ورشکستگی امپراتوری عثمانی در مقابل طلبکاران، سلطان عبدالعزیز در ۳۰ مه ۱۸۷۶ از سلطنت کناره‌گیری کرد. جانشین و برادرزاده او، مراد پنجم، سه ماه بعد به دلیل جنون بازداشت شد. برادرش عبدالحمید دوم جایگزین او شد، که از طریق سرکوب خونین شورش بلغارستان در آوریل ۱۸۷۶، روسیه را به اعلان جنگ علیه ترکیه در ۲۴ آوریل ۱۸۷۷
روسیه را به اعلان جنگ علیه ترکیه در ۲۴ آوریل ۱۸۷۷ سوق داد (جنگ روسیه و ترکیه ۱۸۷۷–۱۸۷۸). در نتیجه این رویدادها، تجارت کتابچی در معرض ورشکستگی قرار گرفت. کارخانه چوب توسط شورشیان بلغارستان در سال ۱۸۷۶ سوزانده و غارت شد. تغییرات وحشیانه سلاطین و دولت‌ها باعث شد که او موقعیت خود را به عنوان تأمین کننده خیاطان سلطان و تأمین کننده اسلحه برای وزارت جنگ از دست بدهد. جنگ تجارت را کند کرد. در اکتبر ۱۸۷۷، او مجبور شد برای مذاکره دربارهٔ بدهی‌های خود با تأمین کنندگان و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا
و طلبکاران آلمانی، بلژیکی و فرانسوی خود به اروپا برود. امتیاز راه‌آهن شمال. در سال ۱۸۷۸ در پاریس با بزرگان ایرانی ملاقات کرد که مشغول تدارک ورود ناصرالدین به فرانسه برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ بودند. نظرآقا، وزیر مختار ایران در پاریس، ژنرال نریمان خان، آجودان شاه و میرزا حسین خان مشیرالدوله (سپهسالار)، نخست‌وزیر او را متقاعد کردند که برای احداث خط رشت به تهران از شاه امتیاز راه‌آهن بخواهد. کتابچی که با بانکدار آلن آنتون، مدیر سابق بانک امپراتوری عثمانی در قسطنطنیه آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه‌آهن را از
آشنا بود در دسامبر ۱۸۷۸ امتیاز راه‌آهن را از شاه گرفت. سپس آلن، متعهد به تشکیل سندیکایی از بانکداران و سرمایه‌داران فرانسوی شد که از جمله از پیر-آرمان دونون، رئیس انجمن دفاتر و رقابت‌ها، و پل اوژن بونتو، رئیس اتحادیه ژنرال تشکیل می‌شد. در ژوئیه ۱۸۷۹، کتابچی به ژنرال نریمان خان در وین پیوست، که سال قبل به عنوان وزیر مختار ایران در اتریش منصوب شده بود. کتابچی با کمک ژنرال، حرکت خود را به ایران آماده کرد و در اوت ۱۸۷۹ اروپا را به همراه خانواده‌اش و مهندس اتریشی شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران
شرزر و دو دستیارش ترک کرد. دو ماه بعد وارد تهران شدند. مهندسان نقشه‌برداری خط راه‌آهن را آغاز کردند، اما این پروژه با مخالفت روس‌ها و انگلیسی‌ها مواجه شد و تحت فشار هر دو قدرت، شاه امتیاز را در مارس ۱۸۸۰ لغو کرد. امتیاز نفت. او توانست اجازه استخراج نفت در ایران را برای خود به انحصار درآورد، سپس به پاریس رفت و به کمک سر هنری دراموند ولف، موفق شد با ویلیام ناکس دارسی دیدار کند و او را برای سرمایه‌گذاری در ایران متقاعد نماید. در این زمان زمین‌شناس فرانسوی؛ جک دو مورگان در مقاله‌ای نوشت که ایران به احتمال زیاد
مورگان در مقاله‌ای نوشت که ایران به احتمال زیاد دارای منابع نفت بسیار زیادی است. ادوارد کوت، که یکی از کارمندان جولیوس دو رویتر بود، به عنوان نماینده کتابچی به لندن فرستاده شد تا برای دارسی نتایج تحقیقات فرانسویان را توضیح دهد. دارسی با دکتر بوورتون دیدار کرد که او به دارسی پیشنهاد کرد که یک زمین‌شناس معروف به نام اچ.تی. برلز را برای تحقیقات بیشتر به ایران بفرستد. برلز به ایران رفت و در مورد احتمال وجود نفت در خوزستان و کرمانشاه مطالب مثبتی نوشت. در ژانویه سال ۱۹۰۱ میلادی پس از تعداد زیادی ملاقات بین
سال ۱۹۰۱ میلادی پس از تعداد زیادی ملاقات بین کتابچی، دارسی، ولف و کوت هرکدام تصمیم گرفتند درصدی از سود نفت را در صورت پیدا شدن آن تقسیم کنند. هیچ‌کدام از این افراد نمی‌توانستند مقدار سود بیش از حدی که از این تصمیم در آینده ایجاد شد پیش‌بینی کنند. دارسی بعدها ابراز پشیمانی کرد که به درصد کمی راضی شده بوده‌است. دارسی با مقامات دولت انگلستان دیدار کرد و از کمک آنها مطمئن شد. در این زمان کتابچی خان تلاش خود را برای دادن رشوه به تمامی وزرا و اطرافیان شاه شروع کرد. در آوریل ۱۹۰۱ کتابچی با علی اصغر امین السلطان
در آوریل ۱۹۰۱ کتابچی با علی اصغر امین السلطان دیدار کرد و در مورد تصمیم خود برای او توضیح داد. هاردینگ سفیر انگلستان در تهران نیز با امین السلطان دیدار کرد و تلاش کرد او را برای اجازه استخراج نفت متقاعد کند. در این ملاقات او امین السلطان را متقاعد کرد که در صورت یافتن نفت به ایران ده درصد سود صادرات و پنج درصد مالیات صادرات داده شود. کتابچی با اعطای رشوه زیاد موفق شد تمامی وزرا و درباریان را خریداری کند تا اینکه این قرارداد توسط مظفرالدین شاه امضاء شود؛ ولیکن مظفرالدین شاه گفت که او تنها قرارداد را وقتی