payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نوردویند ایرلاینز یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا N4 است که در تاریخ ۲۰۰۸ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی نوردویند ایرلاینز در مسکو، روسیه واقع شده‌است. هواپیمایی نوردویند یکی از ده ایرلاین موفق روسیه است. این هواپیمایی با بیش از 500 پرواز هفتگی توانست در سال 2019 نزدیک 8 میلیون مسافر جابجا کند. دفتر اصلی هواپیمایی نوردویند ‏در مسکو واقع شده و مرکز اصلی پروازهای این شرکت در فرودگاه بین المللی ‏شرمیتوو‏ قرار دارد. ویژگی مهم نوردویند پروازهای چارتری ارزان به روسیه است. پروازهای نوردویند بیش از 200 مقصددر 17
روسیه است. پروازهای نوردویند بیش از 200 مقصددر 17 کشود و 75 شهر دنیا را پوشش می دهد ناوگان هوایی نوردویند. هواپیمایی نوردویند دارای 34 فروندهواپیما است. روزانه پروازهای بین المللی نوردویند به اروپا، آسیا و آمریکا انجام می شود. هواپیماهای اصلی نوردویند شامل Boeing 777-200ER، Boeing 737-800NG Boeing 777-300ER، Airbus A330-200و Airbus A321-200 است. بوئینگ 777 بهترین هواپیمای این ایرلاین در مسافتهای طولانی هوایی است.
اتو لوئنینگ (; – ) موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل آلمان و ایالات متحده آمریکا بود. او از شاگردان فروچیو بوزونی در دانشگاه زوریخ بود و از پیشگامان سبک موسیقی الکترونیک و «موسیقی نواری» محسوب می‌شود. وی از برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم بود.
نیکلاس کالینز () یک آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. او دانش‌آموختهٔ «دانشگاه وسلین» و از شاگردان «الوین لوسی‌یر» بوده‌است. سبکِ کاری او بیشتر در زمینه موسیقی الکترونیک است.
خط شمال لندن () یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است. این خط در سال ۱۸۶۹ افتتاح شده و دارای ۲۳ ایستگاه می‌باشد.
پیر شِـفِـر (؛ ؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان، موسیقی‌شناس، صوت‌شناس، مهندس، مخترع، پژوهشگر، نویسنده، تهیه‌کننده موسیقی، مجری رادیو و منتقد فرهنگی اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می‌کرد. فعالیت‌های علمی او به ویژه در زمینهٔ ارتباطات و صوت‌شناسی و همچنین آثاری که در زمینهٔ موسیقی و ادبیات، پس از پایان جنگ جهانی دوم خلق نمود، در کنار فعالیت‌هاش در جنبش ضد هسته‌ای و به عنوان یک منتقد فرهنگی و مجری رادیویی، شهرت فراوانی برایش به ارمغان آورد. او از دانش‌آموختگان «سوپِـلِـک» و «پلی‌تکنیک
خط غرب لندن () یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است. این خط در سال ۱۸۴۴ افتتاح شده و دارای ۶ ایستگاه می‌باشد.
سید محمود حسینی (زاده ۱۱ آبان ۱۳۳۴ خوراسگان) سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است، که در فاصله سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۱ استاندار سیستان و بلوچستان و از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ استاندار اصفهان در دوره اصلاحات بود. حسینی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد فیزیک از دانشگاه اصفهان است. وی در سال ۱۳۷۳ به شرکت ملی گاز ایران پیوست ودر سال ۱۳۹۶ بازنشسته شد. او از اعضای بنیاد باران می‌باشد. ابتدای زندگی. سید محمود حسینی در آبان سال ۱۳۳۴ در خوراسگان، اصفهان زاده شد. وی پس از پایان تحصیلات متوسطه، در دانشگاه اصفهان به تحصیل پرداخت و مدرک
متوسطه، در دانشگاه اصفهان به تحصیل پرداخت و مدرک کارشناسی فیزیک و کارشناسی ارشد فیزیک از دانشگاه اصفهان اخذ کرد. فعالیت سیاسی. حسینی برای انتخابات مجلس ایران در سال ۸۹ و شورای شهر سال ۹۳ اصفهان به عنوان نامزد اصلاح طلب کاندیدا شد ولی صلاحیت وی توسط شورای نگهبان رد شد. وی همچنین نامه‌ای را که توسط میر حسین موسوی، محمد خاتمی و مهدی کروبی به مراجع شیعه ایران برای حل مسائل پس از نا آرامی‌های پس از انتخابات ۸۸ نوشته شده بود، امضا کرد.
محاصره اورلئان () یک بخش مهم از جنگ‌های صد ساله میان انگلستان و فرانسه بود، این اولین پیروزی نظامی بزرگ ارتش فرانسهٔ سلطنتی در حالی صورت گرفت که ژاندارک با ارتش فرانسه به دنبال اولین موفقیت بزرگ این کشور و جبران شکست در نبرد آزینکورت به سال ۱۴۱۵ بود، محاصره این شهر در زمانی شکل گرفت که انگلستان در اوج قدرت خودش در طول جنگ بود، استراتژی دفاع از این شهر یک حرکت نمادین و سمبلیک برای هر دو طرف بود، در آن زمان در میان معاصرین اجماع بر این بود که اگر نایب‌السلطنه انگلستان، جان لنکستر، نخستین دوک بدفورد، با سقوط
انگلستان، جان لنکستر، نخستین دوک بدفورد، با سقوط شهر اورلئان می‌تواند رؤیای هنری پنجم را تحقق بخشد و تمام فرانسه را فتح کند.
بیبی بارون (، ۱۶ ژوئن ۱۹۲۵ – ۲۰ آوریل ۲۰۰۸) و لوئیس بارون (؛ ۲۳ آوریل ۱۹۲۰ – ۱ نوامبر ۱۹۸۹) دو زن و شوهرِ آهنگساز پیشگام آمریکایی در زمینهٔ موسیقی الکترونیک بودند. بیبی بارون با نامِ اصلیِ «شارلوت مِی ویند» () در مینیاپولیس زاده شد و در رشتهٔ موسیقی در دانشگاه مینه‌سوتا تحصیل کرد. او از شاگردان والینگفورد ریگر و هنری کاول بود. لوئیس بارون در مینیاپولیس به‌دنیا آمد و رشتهٔ موسیقی را دانشگاه شیکاگو آموخت. آنها نخستین آهنگسازانی بودند که برای نوار مغناطیسی، موسیقیِ الکترونیک نوشتند و همچنین نخستین کسانی بودند
الکترونیک نوشتند و همچنین نخستین کسانی بودند که موسیقی الکترونیک را برای موسیقیِ یک فیلم (سیاره ممنوعه - ۱۹۵۶) بکار بردند.
خط شرق لندن () یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است. این خط در سال ۱۸۶۹ افتتاح شده و دارای ۲۳ ایستگاه می‌باشد.
کیارا سالترز (به انگلیسی: Kiara Saulters) متولد ۲۴ می ۱۹۹۵از ایلینوی ، شناخته شده با شیوه نوشتاری Kiiara ، خواننده سبک پاپ و آلترنتیو است. اوایل زندگی. کیارا در ویلمینگتون ایلینوی بزرگ شد. در دبیرستان عضو تیم والیبال بود. او همزمان با ضبط آلبوم چند آهنگه اش در یک فروشگاه به عنوان کارمند سخت‌افزار مشغول به کار بود. حرفه. پس از قرارداد با آتلانتیک رکوردز ، اولین تک‌آهنگ "طلا / Gold" را در ژوئن ۲۰۱۵ منتشر کرد. این آهنگ در استرالیا رتبه پنجم را بدست آورد و موفق به دریافت گواهی‌نامه فروش موسیقی ضبط شده شد. اولین
دریافت گواهی‌نامه فروش موسیقی ضبط شده شد. اولین آلبوم چندآهنگه اش "low kii savage" در ۲۲ مارس ۲۰۱۶ منتشر شد. فردای آن روز موزیک موزیک ویدئو رسمی "طلا" را پخش کرد که به سرعت مشهور شد و در اواسط می ۲۰۱۶ بیش از پنج میلیون بازدید داشت. در ۲۰۱۵، «طلا» به عنوان آهنگ پس زمینه تبلیغ ۱۵ثانیه ای اپل واچ به نام استایل / Style انتخاب شد. کیارا اغلب آهنگ‌هایش را قبل از انتشار در اپل موزیک یا اسپاتیفای، در صفحه ساوند کلاود اش به اشتراک می‌گذارد. کیارا در ترانه «سنگین» با لینکین پارک همکاری کرده‌است؛ او در این ترانه
با لینکین پارک همکاری کرده‌است؛ او در این ترانه به‌همراه چستر بنینگتون خواننده محبوب لینکین پارک می‌خواند؛ پس از خودکشی چستر، کیارا در بسیاری از کنسرت‌ها و مراسم‌ها ترانه «سنگین» را با صدای ضبط شده چستر اجرا می‌کند؛ همچنین او در مراسم بزرگداشت چستر که لینکین پارک در هالیوود بول برگزار کرد شرکت کرد. ترانه شناسی. تک‌آهنگ‌ها. ۲۰۱۵ ۲۰۱۶ 2018
خط جنوب لندن () یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است. این خط در سال ۱۸۶۹ افتتاح شده و دارای ۱۰ ایستگاه می‌باشد.
خط گاسپل اوک تا بارکینگ () یکی از خط‌های متروی زمینی لندن است. این خط در سال ۱۹۸۱ افتتاح شده و دارای ۱۲ ایستگاه می‌باشد.
سامانه ذره یا پارتیکل سیستم () به تکنیکی گفته می‌شود که در بازی‌ها ، موشن گرافیک و کلا دنیای کامپیوتر گرافیک استفاده می‌شود که با استفاده از آن ما میتوانیم تعداد بسیار زیادی از ذرات بسیار کوچک را تحت کنترل خود بگیریم و به هر ذره یک اسپرایت یا یک مدل سه بعدی نسبت دهیم و با این راه به خلق افکت‌هایی بپردازیم که با روش‌های رندر مرسوم تولیدشان نشدنیست. مثلاً واکنش‌های شیمیایی که ما در طبیعت میبینیم حاصل حرکت هرج و مرج گونه تعداد زیادی از ذرات با رنگ‌ها و فرم‌های گوناگون هستند. ما با استفاده از پارتیکل سیستم
گوناگون هستند. ما با استفاده از پارتیکل سیستم میتوانیم به راحتی به خلق افکت‌های زیر بپردازیم : آتش ، دود ، انفجار ، حرکت آب (آبشار ، پاشیدن آب) ، جرقه ، ریختن برگ درختان ، ریختن یا پرت شدن سنگ‌ها ، ابر ، برف ، مه ، گرد و غبار ، تریل‌ها ، ستارگان ، کهکشان و همچنین خلق آثار انتزاعی مثل اسپل‌های جادویی و افکت‌هایی از این قبیل.
توماس میدلتون (۱۵۸۰ - ژولای ۱۶۲۷) نمایشنامه نویس و شاعر دوره ی جاکوبین ادبیات انگلستان است. او از جمله معدود دراماتیست‌های رنسانس است که در تراژدی و کمدی به موفقیت یکسان دست پیدا کرد. او در لندن به دنیا آمد. پدرش ابتدا یک آجرچین بود که بعدها به مال و منال دست پیدا کرد. املاک او اتفاقاً درست چسبیده به سالن تئاتر بود. میدلتون در کودکی پدر خود را از دست داد و مادرش دوباره ازدواج کرد اما ازدواج مادر مشکلات حقوقی زیادی برای خانواده دست و پا کرد. زندگی. میدلتون در لندن به دنیا آمد و در 18 آوریل 1580 غسل تعمید
در لندن به دنیا آمد و در 18 آوریل 1580 غسل تعمید یافت. او پسر یک آجرپز بود که خود را به مقام یک نجیب‌زاده رسانده بود و دارای ملکی در مجاورت تئاتر در شوردیچ بود. میدلتون پنج ساله بود که پدرش فوت کرد و ازدواج مجدد بعدی مادرش به یک جنگ 15 ساله بر سر ارث توماس و خواهر کوچکترش بدل شد – تجربه‌ای که او را در مورد سیستم حقوقی آگاه کرد و شاید دلیل طنز مکرر او علیه حرفه وکالت همین باشد. میدلتون در سال 1598 در کالج تحصیل کرد، اما فارغ‌التحصیل نشد. قبل از اینکه در سال‌های ۱۶۰۰ یا ۱۶۰۱ آکسفورد را ترک کند، سه شعر بلند
۱۶۰۰ یا ۱۶۰۱ آکسفورد را ترک کند، سه شعر بلند به سبک‌های رایج الیزابتی نوشت و منتشر کرد. به نظر می‌رسد که هیچ یک از آنها موفقیت خاصی نداشته است، و یکی از آنها، کتاب طنزهای او، با ممنوعیت کلیسای انگلیکن در مورد طنزهای شعر مواجه و سوزانده شد. با این وجود، فعالیت ادبی او آغاز شد. در اوایل قرن هفدهم، میدلتون با نوشتن جزوه‌های موضوعی امرار معاش کرد؛ از جمله آنها- پارلمان بی‌پول شاعران مندرس - که چندین بار تجدید چاپ شد و موضوع تحقیق پارلمانی شد، در همان زمان، نوشته‌های «خاطرات » نشان می‌دهد که میدلتون برای گروه
«خاطرات » نشان می‌دهد که میدلتون برای گروه تئاتر می‌نوشت. برخلاف شکسپیر، میدلتون یک نویسندۀ آزاد باقی ماند و می‌توانست برای هر گروهی که او را استخدام می‌کرد، بنویسد. اوایل کار نمایشی او با بحث و جدل همراه بود. دوستی او با او را با بن جانسون و جورج چپمن در «نبرد تئاترها» درگیر کرد. کینه علیه جانسون تا اواخر سال 1626 ادامه یافت، زمانی که جانسون به میدلتون درمورد نمایش موفقش، بازی شطرنج، توهین کرد. گفته می‌شود که ماسک «اینرتمپل» میدلتون (1619) به جانسون (که در آن زمان در اسکاتلند بود) توهین کرده، او را
(که در آن زمان در اسکاتلند بود) توهین کرده، او را "آجرچین خاموش" می‌نامد. در سال 1603، میدلتون ازدواج کرد. در همان سال شیوع طاعون باعث شد تا تئاترهای لندن تعطیل شوند، در همین هنگام جیمز اول به تاج و تخت انگلیس رسید. این رویدادها آغاز بزرگترین دوره میدلتون به عنوان یک نمایشنامه‌نویس بود. میدلتون در زمان طاعون به نوشتن جزوه‌های منثور روی آورد. پس از آن، با تولید تقریباً تعداد زیادی نمایشنامه برای چندین گروه و در چندین ژانر، به ویژه «» و «»، با انرژی فراوان به درام بازگشت. او به همکاری با دکر ادامه داد: این
درام بازگشت. او به همکاری با دکر ادامه داد: این دو نمایشنامۀ «» را که زندگی‌نامه‌ی یک شخصیت حقیقی، زنی به نام است، تهیه کردند. در دهه 1610، میدلتون همکاری پرباری را با بازیگر آغاز کرد و در ساخت نمایش‌های بسیاری با او همکاری کرد. میدلتون که در سال 1613 به تنهایی کار می‌کرد، یک شاهکار کمدی ساخت: دوشیزۀ پاکدامن در چیپ‌ساید. او همچنین به طور فزاینده‌ای با کارناوال‌های شهری برای مثال جشن شهردار درگیر شد و در سال 1620 رسماً به عنوان گاه‌شمار لندن منصوب شد، مقامی که تا زمان مرگش در سال 1627 حفظ شد، و آن زمان این
که تا زمان مرگش در سال 1627 حفظ شد، و آن زمان این مقام به جانسون انتقال یافت. چنین وظایف رسمی باعث وقفه در نوشتن نمایشنامه میدلتون نشد. در دهه 1620 تراژدی «» او و رولی به روی صحنه رفت. در سال 1624، زمانی که تمثیل نمایشی او «بازی شطرنج» توسط مردان پادشاه به صحنه رفت، به اوج شهرت رسید. این نمایشنامه از یک بازی شطرنج برای ارائه و هجو دسیسه‌های اخیر پیرامون مسابقه اسپانیا استفاده کرد. اگرچه رویکرد میدلتون به شدت میهن‌پرستانه بود، شورای محرمانه پس از دریافت شکایت از سفیر اسپانیا، نمایشنامه را پس از 9 اجرا توقیف
از سفیر اسپانیا، نمایشنامه را پس از 9 اجرا توقیف کرد. میدلتون با مجازاتی نامعلوم و احتمالاً ترسناک روبرو شد. از آنجایی که در کارنامۀ حرفه‌ای میدلتون، پس از بازی شطرنج نمایشنامۀ دیگری ثبت نشده، احتمال دارد منع نمایشنامه‌نویسی از جمله مجازات او بوده باشد. آثار. بدل، ، قانون پیران، از جمله کارهای اوست. در سال ۱۶۱۰، میدلتون همکاری پربار خود با ویلیام رولی (نمایشنامه‌نویس) و هنرپیشه را آغاز کرد. نتیجهٔ این همکاری، تحریر سه نمایشنامه است. او «تیمون آتِنی» را با ویلیام شکسپیر نوشت مرگ. در سال ۱۶۲۴، میدلتون
با ویلیام شکسپیر نوشت مرگ. در سال ۱۶۲۴، میدلتون نمایشنامه‌ای میهن پرستانه را روی صحنه برد، با نام، ، که در آن وقایع سیاسی وقت را در قالب بازی شطرنج به سخره گرفت. نمایش مربوطه ۹ اجرا را تجربه کرد، و در طی این چند اجرا، مورد استقبال بی نظیری واقع شد، اما با اعتراض سفیر اسپانیا در انگلستان، اجرای نمایش متوقف شده، دست اندر کاران و هنرپیشگان به دادگاه فراخوانده شده و میدلتون نیز مدتی حبس را در زندان تجربه کرد. این نمایش پایان فعالیت میدلتون در تئاتر تجاری بود. میدلتون، سه سال بعد، یعنی در ژوئیه ۱۶۲۷، چشم از
میدلتون، سه سال بعد، یعنی در ژوئیه ۱۶۲۷، چشم از جهان فروبست. شهرت. آثار میدلتون مدت‌ها مورد ستایش منتقدان ادبی از جمله الگرنون چارلز سوئینبرن و تی.اس. الیوت بوده است. دومی فکر می‌کرد که میدلتون بعد از شکسپیر دومین نفر است. نمایشنامه‌های میدلتون در طول قرن بیستم و تا قرن بیست و یکم به روی صحنه رفتند و هر دهه تولیدات بیشتری نسبت به گذشته ارائه می‌کرد. حتی برخی از آثار کمتر آشنا از او روی صحنه رفته اند. نمایشنامۀ نزاع نیکو در تئاتر ملی و قانون پیران توسط گروه تئاتر رویال شکسپیر اجرا شد. «بدل» نیز چندین بار
تئاتر رویال شکسپیر اجرا شد. «بدل» نیز چندین بار برای فیلم اقتباس شده است. «تراژدی دادخواه» برای فیلم تراژدی انتقام‌جویان الکس کاکس اقتباس شد که تیتراژ ابتدایی آن نویسندگی نمایشنامه را به میدلتون نسبت می‌دهد گرچه بسیاری منتقدان ازجمله تی.اس.الیوت این اثر را از آن می‌دانند. منابع. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «&lt;bdi&gt;&lt;/bdi&gt;»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد پیوند به بیرون. جدال با قانون، روزنامه ی شرق، ۱۶ فروردین ۱۳۹۵ جادوگر توماس میدلتون به بازار آمد، ۱۰ خرداد ۱۳۹۵
قانون اساسی اوکراین () قانون اساسی کشور اوکراین است. این قانون در ۲۸ ژوئن ۱۹۹۶ در جلسه پنجم پارلمان اوکراین به تصویب رسید. قانون اساسی با ۳۱۵ رای موافق از مجموع ۴۵۰ آرای نماینگان پارمان تصویب شد (۳۰۰ رای حداقل آرای لازم برای تصویب). سایر قوانین و دیگر اقدامات اصولی و نظارتی اوکراین باید مطابق قانون اساسی باشد. حق اصلاح قانون اساسی از طریق رویه ویژه قانونی تنها به پارلمان واگذار شده است. تنها سازمانی که قدرت تفسیر قانون اساسی و تایید موارد قانونی را دارد دادگاه قانون اساسی اوکراین می‌باشد. از سال ۱۹۹۶ روز ۲۸
قانون اساسی اوکراین می‌باشد. از سال ۱۹۹۶ روز ۲۸ ژوئن به عنوان روز قانون اساسی تعطیل رسمی است. ساختار. دارای ۱۵ فصل می‌باشد:
ویوارد پاینز یک مجموعه تلویزیونی معمایی و علمی–تخیلی محصول سال ۲۰۱۵ آمریکا است که از ۱۴ مه ۲۰۱۵ بر شبکه رسانه‌ای فاکس پخش می‌شد. بازخورد ها. امتیازات "ویوارد پاینز در" راتن تومیتوز و متاکریتیک .
در روز چهارشنبه مورخه ۱۶ تیرماه ۱۳۹۵ پتروشیمی بوعلی سینا - واقع شده در سایت ۴ منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی شهرستان بندر ماهشهر در استان خوزستان - دچار آتش‌سوزی شد. علت آتش‌سوزی نشتی گاز در مخزن ۸۰۰۱ این واحد پتروشیمی اعلام شد. به دنبال این آتش‌سوزی تخلیه اضطراری پتروشیمی بندر امام و پتروشیمی تندگویان در دستور کار مسئولان قرار گرفت. مأموران آتش‌نشانی توانستند بالاخره پس از ۳ روز تلاش آتش را به‌طور کامل مهار کنند. مجتمع پتروشیمی بوعلی سینا در زمینی به مساحت ۳۶ هکتار در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندر ماهشهر
هکتار در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندر ماهشهر استان خوزستان قرار دارد و یکی از واحدهای تولیدکننده مواد آروماتیک است که مالک سهام آن شرکت هلدینگ صنایع پتروشیمی خلیج فارس است. خوراک این مجتمع پتروشیمی، نفتای سبک و سنگین و بنزین پیرولیز است که از کارخانجات ان‌جی‌ال (۱۰۰۰/۹۰۰ پازنان) متعلق به شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و پتروشیمی امیرکبیر تأمین می‌شود و در فرایندهای موجود در واحدهای عملیاتی مختلف به محصولات آروماتیک نظیر پارازایلین و ارتوزایلین و بنزن تبدیل می‌شود. صبح روز پنج‌شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵، ساعاتی بعد
می‌شود. صبح روز پنج‌شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵، ساعاتی بعد از مهار آتش‌سوزی در یکی از برج‌های مجتمع بوعلی سینا، یکی دیگر از مخازن این مجتمع به علت نشت نفت و حرارت شدید باقی‌مانده در محل آتش‌سوزی قبلی آتش گرفت. بیژن نامدار زنگنه (وزیر نفت ایران) به همراه بیژن عالی‌پور (مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب) و غلامرضا شریعتی؛ (استاندار خوزستان) که در محل حادثه حضور پیدا کرده بود شایعاتی را مبنی اینکه دلیل آتش‌سوزی خرابکاری بوده باشد رد کرد و گفت که «حادثه دلیل فنی داشته و اگر نقطه ضعف یا قصوری از سوی کسی انجام شده باشد
و اگر نقطه ضعف یا قصوری از سوی کسی انجام شده باشد حتماً پس از بررسی‌های کارشناسی اعلام می‌شود.» احتمال خرابکاری در این مجتمع نخستین بار توسط یکی از شبکه‌های تلویزیونی عرب‌زبان عنوان شد که مدعی شده بود «گردان‌های عقاب‌های اهواز مسئولیت حادثه را به عهده گرفتند.» کمی بعد بخش فارسی وبسایت شبکه العربیه وابسته به عربستان سعودی نیز از احتمال خرابکاری در این مجتمع خبر داد. گارد ملی عربستان در پی این آتش‌سوزی رصدخانه‌ای را تدارک دید تا در صورت مشاهده هر گونه موارد مشکوک به آلودگی وارد عمل شود. با این حال رسانه‌های
به آلودگی وارد عمل شود. با این حال رسانه‌های عرب‌زبان احتمال ورود ضرر به کشورهای عربستان و کویت را رد کردند.
نبرد تاوتون () نبردی از جنگ‌های انگلیسی موسوم به جنگ رزها بود که در تاریخ ۲۰ مارس ۱۴۶۱، در نزدیکی روستای تاوتون، در یورک‌شر شمالی انگلستان رخ داد و وجه تمایز مشکوکی دارد مبنی بر اینکه؛ «احتمالاً، بزرگ‌ترین و خونین‌ترین نبرد رخ‌داده در خاک انگلستان است.» در این نبرد که برای ۱۰ ساعت و میان حدود ۵۰۰۰۰ سرباز، در هوای برفیِ ۲۰ مارس — مصادف با یک‌شنبه نخل — به وقوع پیوست، ارتش یورک‌ها توانست به پیروزیِ قاطعی در مقابل مخالفان لنکستری خودش دست یابد. نتیجهٔ این رویداد، خلع هنری ششم لنکستر از سلطنت و بر تخت نشستنِ
خلع هنری ششم لنکستر از سلطنت و بر تخت نشستنِ ادوارد چهارم بود. هِنری ششم، در سال ۱۴۲۲ — زمانی که ۹ ماهه بود — جانشین پدرش، هنری پنجم شد. هر چند «در آینده نشان داد که حاکمی ناکارآمد و ضعیف است و از دیدگاه ذهنی، ناسالم بود.» همین موضوع سبب گردید تا اشراف پیرامونش، برای کنترل وی برنامه‌ریزی کنند. در دهه ۱۴۵۰، مناقشهٔ دودمان بوفورت و ملکه مارگارت آنژو علیه ریچارد، دوک یورک و بستگان وی، باعث بدتر شدن شرایط گردید. در اکتبر ۱۴۶۰ «پارلمان با تصویب اعلامیه سازش، دوک یورک را به عنوان جانشین هِنری برگزید.» از آنجایی
یورک را به عنوان جانشین هِنری برگزید.» از آنجایی که چنین انتسابی از جانب پارلمان، به معنی خلع ید ادوارد وست‌مینستر — فرزند هِنری و ملکه مارگارت آنژو — از تاج و تخت پادشاهی بود، ملکه به همراه پیروان لنکستر «از پذیرش و تمکین به چنین روندی سر باز زدند.» آنها ارتش بزرگی را تجهیز کرده و «یورک» را به همراه پسر دومش، ادموند، ارل روتلند، در دسامبر و در ویکفیلد به قتل رساندند. ادوارد، فرزند دیگر و وارث یورک که توسط سیتی لندن تأمین مالی می‌شد — بر طبق مفاد اعلامیه سازش — پشتوانه کافی برای محکوم کردن هِنری و اعلام
سازش — پشتوانه کافی برای محکوم کردن هِنری و اعلام پادشاهی خود پیدا کرد. از نبرد تاوتون، به عنوان نشانهٔ راستینِ تأثیر پیروزی نظامی، در جهت رسیدن به تاج و تخت انگلستان یاد می‌گردد. یورک‌ها وقتی به میدان نبرد رسیدند، تصور خودشان چنین بود که «از لحاظ نیروی نظامی دست برتر را دارند» زیرا بخشی از قوای آنها که تحت فرماندهی دوک نورفک بود، هنوز به میدان نبرد نرسیده بود. لرد فوکنبرگ — از رهبران ارتش یورک — به گروه کماندارانش دستور داد: «ضمن بهره‌گیری از شدت و جهش باد، دشمان خود را با بیشترین بُرد هدف، مستاصل کنند.»
دشمان خود را با بیشترین بُرد هدف، مستاصل کنند.» نتیجهٔ چنین تدبیری، کارساز بود و تبادل تیرها (از جانب هر دو ارتش)، تقریباً یک‌طرفه و به نفع یورک‌ها بود. پاسخ کمانداران لنکستر — به دلیل قرار گرفتن در جهت مخالف باد — بی‌اثر و بدون نتیجهٔ لازم بود. با توجه به این موضوع «ارتش لنکستر، ناچار و متقاعد به ترکِ مواضع دفاعی خود شد.» متعاقب آن، مبارزه تن به تن شکل گرفت که برای ساعت‌ها به طول انجامید و رزمندگان را خسته و فرسوده کرد. رسیدن مردان «نورفک» به میدان نبرد به همراه تشجیع لشکر توسط ادوارد، به ارتش خستهٔ یورک،
همراه تشجیع لشکر توسط ادوارد، به ارتش خستهٔ یورک، روحیه مضاعف دمید و باعث شد تا دشمان خود را از پای درآورند. بسیاری از سربازان ارتشِ شکست‌خوردهٔ لنکستر، در هنگام فرار از قتلگاه نبرد، کشته شدند؛ برخی از آنها «در تلاش برای گریز از مهلکه نبرد، همقطاران خود را — که زیر دست و پا افتاده بودند — لگدمال کرده و از روی آنها می‌گذشتند.» برخی دیگر نیز در رودخانهٔ مجاور میدان نبرد، کشته یا غرق شدند و گفته می‌شود؛ «این موضوع باعث شد تا آب رودخانه برای چندین روز به رنگ خون درآید.» چندین زندانی بلندپایه از ارتش
به رنگ خون درآید.» چندین زندانی بلندپایه از ارتش شکست‌خوردهٔ لنکستر نیز گردن زده شدند. قدرت دودمان لنکستر در نتیجهٔ این نبرد به شدت کاهش یافت. هنری از کشور فرار کرد و بسیاری از قدرتمندترین پیروان او «حالا دیگر یا کشته یا در تبعید دوران پس از جنگ بودند» و پادشاه جدیدی به نام ادوارد چهارم را برای حکومتِ بر انگلستان باقی گذاشتند. از سال ۱۹۲۹ میلادی و به پاس بزرگداشت این نبرد، یادمان «صلیب تاوتون» در میدان وقوع جنگ بر پا شده است و بقایای مختلف باستان‌شناسی و گورهای دسته‌جمعی — با وجود گذشت قرن‌ها پس از این
گورهای دسته‌جمعی — با وجود گذشت قرن‌ها پس از این نبرد — در این منطقه پیدا شده است. پیش زمینه. در سال ۱۴۶۱ میلادی، انگلستان ششمین سال از جنگ‌های داخلی موسوم به جنگ رزها را پشت سر می‌گذاشت؛ جنگ‌هایی میان دو دودمان رقیب یورک و لنکستر بر سر تصاحب تاج و تخت. لنکسترها، پُشت‌گرم و دِلخوش به پادشاهی هنری ششم بودند که یک مرد بی‌اراده و مبتلا به حملات جنون بود. رهبری یورک‌ها در ابتدا بر عهدهٔ ریچارد یورک، سومین دوک یورک بود که همراهی تعداد اندکی از نجیب‌زادگانِ علاقه‌مند به پادشاهی‌اش، به ویژه، خویشاوندان نزدیکش از
به پادشاهی‌اش، به ویژه، خویشاوندان نزدیکش از خاندان بوفورت را داشت. به دلیل رقابت میان حامیان بانفوذ هر دو جناح، تلاش‌های یورک برای برکناری افراد مورد علاقهٔ «هِنری» از قدرت، منجر به شعله‌ور شدن جنگ گردید. در سال ۱۴۶۰ و پس از دستگیری «هِنری» در نبرد نورت‌همپتون، «دوک یورک» — کسی که خون سلطنتی در رگ‌هایش جریان داشت — مدعی تاج و تخت شد. متعاقب این موضوع، حتی نزدیکترین حامیان اشرافی یورک نیز تمایلی به براندازی دودمان نشان ندادند و به عنوان یک راهکار و با اکثریت آرا، به اجرای بندی مهم از اعلامیه سازش مبنی بر
آرا، به اجرای بندی مهم از اعلامیه سازش مبنی بر تصاحب تاج و تخت توسط یورک‌ها و وارثان آن‌ها — تنها پس از مرگ «هِنری» — رای دادند. مارگارت آنژو [ملکهٔ انگلستان] از قبول این ترتیبات که مقدمهٔ خلع ید فرزندش — ادوارد — از تاج و تخت پادشاهی بود، سر باز زد چرا که آن را حق قانونی وی می‌پنداشت. او [ملکه] پس از پیروزی یورک‌ها در «نبرد نورت‌همپتون» به اسکاتلند گریخته بود و در آنجا مشغول بسیج نمودن سرباز گردید و به پیروانش وعدهٔ آزادی برای غارت در هنگامهٔ یورش به سمت جنوب از طریق انگلستان را صادر کرد. در همین زمان،
جنوب از طریق انگلستان را صادر کرد. در همین زمان، حامیان لنکستری وی نیز در شمال انگلستان گِرد هم آمدند و برای ورود او آماده شدند. یورک که تهدید را نزدیک می‌دید با ارتش خود برای مقابله با این فتنه به راه افتاد اما در دام نبرد ویکفیلد گرفتار شد. در جریان نبرد موصوف، «دوک» و پسر دومش، ادموند، ارل روتلند توسط لنکسترها گردن زده شدند و سر آنها بر روی میخ‌هایی نصب شد و در بالای «میکل‌گیت بار» قرار گرفت که دروازهٔ ورود به شهرستان یورک بود. به دنبال چنین وقایعی، رهبری دودمان یورک به دست وارثش، ادوارد رسید. فاتحان
دودمان یورک به دست وارثش، ادوارد رسید. فاتحان «نبرد ویکفیلد»، به ارتش مارگارت ملحق شدند و به اتفاق رهسپار جنوب گردیدند و شهرهای بین راه را مورد غارت و چپاول قرار دادند. آن‌ها پس از شکست دادن ارتش یورک‌ها به رهبری ریچارد نویل، شانزدهمین ارل واریک، در دومین نبرد سنت آلبنز «هِنری» را از بند اسارت نجات داده و پس از آن، به غارت خود تا رسیدن به لندن ادامه دادند. انتشار اخبار این غارتگری سبب شد تا شهر لندن از ترس تکرار چنین وقایعی، تمایلی به گشودن دروازه‌های خود به روی «هِنری» و مارگارت نداشته باشد. ارتش لنکستر
به روی «هِنری» و مارگارت نداشته باشد. ارتش لنکستر در مضیغهٔ آذوقه و تدارکات بود و وسیله‌ای نیز برای تأمین چنین مایحتاجی نداشت. مارگارت آگاهی یافت که ادوارد — پسر بزرگ‌تر ریچارد یورک — در نبرد مورتیمرز کراس در «هرفوردشایر» به پیروزی رسیده و پس از آن به سمت لندن در حال حرکت است؛ بنابراین برای احتراز از برخورد با او به همراه لنکسترها به سمت شهر یورک عقب‌نشینی کرد. «واریک» و باقی‌مانده نیروهایش، به منظور پیوستن به لشکر ادوارد و یورک‌ها از «سنت آلبانز» حرکت کرد و در همین زمان، لندن — همان ولایت از دست رفتهٔ
و در همین زمان، لندن — همان ولایت از دست رفتهٔ هِنری — پذیرای ادوارد و ارتش وی بود و از آن‌ها استقبال به عمل آورد. یورک‌ها نیازمند توجیهی قانع‌کننده در راستای ادامهٔ مناقشه علیه پادشاه و پیروان لنکستری وی بودند و چنین موضوعی سبب شد تا «واریک» در چهارم مارس، پادشاهی رهبر جوان یورک‌ها را با عنوان «شاه ادوارد چهارم» اعلام نماید. چنین ادعایی، برخلاف ادعای مطرح‌شدهٔ پیشین توسط ریچارد یورک (پدر ادوارد) — که چندی قبل‌تر مطرح شده بود — این مرتبه مورد استقبال اشراف و نجبا قرار گرفت زیرا اقدامات لنکسترها را خیانت به
نجبا قرار گرفت زیرا اقدامات لنکسترها را خیانت به توافق‌نامهٔ قانونی می‌دانستند. با توجه به چنین رویدادی، انگلستان دارای دو پادشاه گردید و بدیهی بود که چنین موضوعی نمی‌توانست برای مدتی طولانی مستمر بماند؛ به ویژه اگر ادوارد به شکل رسمی تاجگذاری می‌کرد. متعاقب چنین وقایعی و با هدف جلب افکار عمومی، ادوارد فرمان عفو و بخشندگی برای آن دسته از نجیب‌زادگانی را صادر نمود که اقدام به ترک «هِنری» می‌نمودند. هر چند، پیشنهاد وی مشمول ثروتمندان لنکستر نمی‌گردید. پادشاه جوان سپس پیروانش را فراخواند و از آن‌ها خواست تا
جوان سپس پیروانش را فراخواند و از آن‌ها خواست تا برای پس گرفتن شهرستان خانوادگی‌اش (یورک) و همین‌طور برکناری «هِنری» به آن سمت لشکرکشی کنند. ارتش یورک‌ها از سه مسیر مختلف به راه افتاد. عموی واریک، لرد فوکنبرگ، وظیفه یافت تا مسیر به سمت یورک را که توسط ادوارد رهبری می‌گردید، به عنوان مسیر اصلی پاکسازی نماید. دوک نورفک به سمت شرق فرستاده شد تا نیروهای جدیدی را جلب و قبل از نبرد، مجدداً به ادوارد بپیوندد و در نهایت، لشکر واریک از طریق «میدلندز» به سمت غرب سپاه و گروه اصلی حرکت کرد. در بیست و هشتم مارس، هنگامی
و گروه اصلی حرکت کرد. در بیست و هشتم مارس، هنگامی که طلایه و پیشاهنگ ارتش یورک‌ها قصد بازسازی و عبور از گذرگاه فری‌بریج با هدف تصرف پل رودخانه آیر را داشتند توسط نیروی کوچکی شامل ۵۰۰ سرباز از لنکسترها مورد حمله قرار گرفتند و از مسیر اصلی منحرف شدند؛ این حمله که به رهبری جان کلیفورد، نهمین بارون دی کلیفورد شکل گرفته بود، در تاریخ به عنوان نبرد فری‌بریج مشهور گردید. ادوارد ضمن اطلاع از چنین تقابلی، نیروهای اصلی خود را به سمت پل فرستاد و تن به یک نبرد طاقت‌فرسا داد. اگر چه یورک‌ها از لحاظ عددی برتری داشتند،