payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قدرت تفکیک انرژی بسیار بالاتر است. چون سرعت حرکت الکترون بسیار سریع است، وضوح زمانی نیز خوب بوده، و به زمان خیز وابسته است. در مقایسه با آشکارسازهای یونش گاز، چگالی آشکارسازهای نیم‌رسانا بسیار بالا بوده و ذرات باردار با انرژی بالا می‌توانند انرژی خود را به یک‌نیم‌رسانا با ابعاد نسبتاً کوچک انتقال دهند. انواع آشکارسازها. آشکارسازهای سیلیکونی. اکثر آشکارسازهای ذرات سیلیکونی، در اصل، با آلایش نوارهای سیلیکونی باریک (معمولاً تا عرض حدود ۱۰۰ میکرومتر) کار می‌کنند تا آنها را به دیود تبدیل کنند، که سپس بایاس
تا آنها را به دیود تبدیل کنند، که سپس بایاس معکوس می‌شوند. وقتی ذرات باردار از این نوارها عبور می‌کنند، جریان‌های یونش کوچکی ایجاد می‌شود که قابل تشخیص و اندازه‌گیری هستند. قرار دادن تعداد بالا از این آشکارسازها در اطراف نقطه برخورد، در یک شتاب‌دهنده ذرات می‌تواند تصویر دقیقی از مسیرهایی که ذرات طی می‌کنند به ما نشان دهد. آشکارسازهای سیلیکونی وضوح بسیار بالاتری در ردیابی ذرات باردار نسبت به فناوری‌های قدیمی‌تر مانند محفظه‌های ابری یا محفظه‌های سیم دارند. تنها مورد این است که آشکارسازهای سیلیکونی بسیار
تنها مورد این است که آشکارسازهای سیلیکونی بسیار گران‌تر از این فناوری‌های قدیمی هستند و برای کاهش جریان‌های نشتی (منبع نویز) به خنک‌کننده پیچیده نیاز دارند. آنها همچنین در طول زمان در اثر تابش دچار تخریب می‌شوند، با این حال به لطف می‌توان این میزان را تا حد زیادی کاهش داد. آشکارسازهای الماسی. آشکارسازهای الماسی شباهت‌های زیادی با آشکارسازهای سیلیکونی دارند، اما انتظار می‌رود که مزیت‌های قابل‌توجهی، به ویژه سختی در تابش‌های بالا و جریان‌های رانش بسیار کم را ارائه دهند. این نوع از آشکارسازها در حال حاضر
را ارائه دهند. این نوع از آشکارسازها در حال حاضر بسیار گران‌تر و تولید آنها دشوارتر است. آشکارسازهای ژرمانیوم. آشکارسازهای ژرمانیوم بیشتر برای طیف‌سنجی گاما در فیزیک هسته ای و همچنین طیف‌سنجی پرتو ایکس استفاده می‌شوند. در حالی که آشکارسازهای سیلیکونی نمی‌توانند ضخیم‌تر از چند میلی‌متر باشند، ژرمانیوم می‌تواند ضخامت حساس و بسیار کم سانتی‌متری داشته باشد و بنابراین می‌تواند به عنوان آشکارساز جذب کل، برای پرتوهای گاما تا چند مگا الکترون ولت استفاده شود. این آشکارسازها را آشکارسازهای ژرمانیوم با خلوص-بالا
آشکارسازها را آشکارسازهای ژرمانیوم با خلوص-بالا (HPGe) یا آشکارسازهای ژرمانیوم فراخالص نیز می‌نامند. قبل از اینکه فنونهای تصفیه فعلی مورد استفاده قرار گیرند، کریستال‌های ژرمانیوم را نمی‌توان با خلوص کافی برای استفاده از آنها به عنوان آشکارسازهای طیف‌سنجی تولید کرد. ناخالصی‌های موجودِ در کریستال‌ها، الکترون‌ها و حفره‌ها را به دام می‌اندازند و عملکرد آشکارسازها را خراب می‌کنند. در نتیجه، کریستال‌های ژرمانیوم با یون‌های لیتیوم (Ge(Li)) تلفیق شدند تا یک ناحیه ذاتی تولید کنند که در آن الکترون‌ها و حفره‌ها
ذاتی تولید کنند که در آن الکترون‌ها و حفره‌ها بتوانند به ارتباط‌ها برسند و سیگنال تولید کنند. هنگامی که آشکارسازهای ژرمانیوم برای اولین بار ساخته شدند، فقط بلورهای بسیار کوچک در دسترس بودند و در نتیجه راندمان بسیار پایین بود. راندمان آشکارساز ژرمانیوم هنوز اغلب به صورت نسبی به یک آشکارساز کم نور ۳ اینچ در ۳ اینچ NaI(Tl) گفته می‌شود. فنونهای رشد کریستال از آن زمان بهبود یافته‌اند و امکان ساخت آشکارسازهایی هم اندازه، یا بزرگ‌تر از بلورهای معمولی NaI را فراهم می‌کنند، اگرچه این آشکارسازها بیش از ۱۰۰۰۰۰ یورو
می‌کنند، اگرچه این آشکارسازها بیش از ۱۰۰۰۰۰ یورو (۱۱۳۰۰۰ دلار آمریکا) قیمت دارند! , آشکارسازهای HPGe معمولاً از انتشار لیتیوم برای ایجاد یک تماس اهمی + n و از کاشت مدل بور برای ایجاد تماس p + استفاده می‌کنند. آشکارسازهای کواکسیال با تماس مرکزی n+ به عنوان آشکارسازهای نوع n شناخته می‌شوند، درحالی که آشکارسازهای نوع p دارای تماس مرکزی p+ هستند. ضخامت این تماس‌ها نشان دهنده یک لایه مرده در اطراف سطح کریستال است که در آن رسوبات انرژی منجر به سیگنال‌های آشکارساز نمی‌شود. تماس مرکزی در این آشکارسازها مخالف تماس
نمی‌شود. تماس مرکزی در این آشکارسازها مخالف تماس سطحی است و باعث می‌شود لایه مرده در آشکارسازهای نوع n کوچکتر از لایه مرده در آشکارسازهای نوع p باشد. ضخامت لایه مرده معمولی چند صد میکرومتر برای یک لایه انتشار Li و چند دهم میکرومتر برای یک لایه کاشت B است. اشکال عمده آشکارسازهای ژرمانیوم این است که برای تولید داده‌های طیف‌بینی، باید تا دمای نیتروژن مایع خنک‌شوند. در دماهای بالاتر، الکترون‌ها می‌توانند به راحتی از شکاف نواری در کریستال عبور کنند و به نوار رسانایی برسند، جایی که آزادانه به میدان الکتریکی پاسخ
برسند، جایی که آزادانه به میدان الکتریکی پاسخ دهند و نویز الکتریکی زیادی تولیدکنند که به عنوان طیف‌سنج، مفید باشد. خنک‌شدن تا دمای نیتروژن مایع (77K) تحریکات حرارتی الکترون‌های ظرفیت را کاهش می‌دهد، به طوری که فقط یک واکنش پرتو گاما می‌تواند انرژی لازم برای عبور از شکاف نواری و رسیدن به نوار رسانایی را برای الکترون تأمین کند. خنک‌سازی با نیتروژن مایع خوشایند نیست، زیرا آشکارساز قبل از استفاده به ساعت‌ها زمان نیاز دارد تا به دمای کاری برسد و نمی‌توان اجازه داد در حین استفاده گرم شود. کریستال‌های Ge(Li) هرگز
در حین استفاده گرم شود. کریستال‌های Ge(Li) هرگز نمی‌توانند گرم شوند، زیرا لیتیوم از کریستال خارج می‌شود و در روند کار آشکارساز اشکال ایجاد می‌کند. آشکارسازهای HPGe می‌توانند در صورت عدم استفاده تا دمای اتاق گرم شوند. سیستم‌های تجاری در دسترس قرار گرفتند که از فنون‌های خنک‌سازی پیشرفته (مثلاً یخچال پالس تیوب) برای رفع نیاز به خنک‌سازی نیتروژن مایع استفاده می‌کنند. آشکارسازهای ژرمانیوم با الکترودهای چند نواری، عمود برهم، بر روی وجوه متضاد، می‌توانند محل دوبعدی مسیر یونش را در یک بلور بزرگ از Ge نشان دهند.
مسیر یونش را در یک بلور بزرگ از Ge نشان دهند. آشکارسازهایی مانند این در مأموریت‌های نجومی COSI بالنی استفاده شده‌اند (NASA، ۲۰۱۶) و در رصدخانه مداری (NASA، ۲۰۲۵) طیف‌سنج و تصویرگر کامپتون (COSI) استفاده خواهند شد. آشکارسازهای تلورید کادمیوم و تلورید روی کادمیوم. آشکارسازهای تلورید کادمیوم (CdTe) و تلورید کادمیوم روی (CZT) برای استفاده در طیف‌سنجی پرتو ایکس و طیف‌سنجی گاما استفاده می‌شوند. چگالی بالای این مواد به این معنی است که آنها می‌توانند به‌طور مؤثر انرژی پرتوهای ایکس و گاما را با انرژی بیش از ۲۰
انرژی پرتوهای ایکس و گاما را با انرژی بیش از ۲۰ الکترون‌ولت که حسگرهای مبتنی بر سیلیکون سنتی قادر به آشکارسازی آن نیستند، کاهش دهند. همچنین، شکاف باند وسیع این مواد به این معنی است که آنها مقاومت ویژه بالایی دارند و برخلاف حسگرهای مبتنی بر ژرمانیوم می‌توانند در دمای اتاق یا نزدیک به آن (~295K) کار کنند. از این مواد آشکارساز می‌توان برای تولید حسگرهایی با ساختارهای الکترودی مختلف برای تصویربرداری و طیف‌سنجی با وضوح بالا استفاده کرد. با این حال، آشکارسازهای CZT به‌طور کلی قادر به رقابت و سنجش با وضوح
CZT به‌طور کلی قادر به رقابت و سنجش با وضوح آشکارسازهای ژرمانیوم نیستند، با برخی از این تفاوت‌ها که به انتقال ضعیف حامل بار مثبت به الکترود نسبت داده می‌شود. تلاش‌ها برای کاهش این اثر، شامل توسعه الکترودهای جدید برای رفع نیاز به جمع‌آوری هر دو قطب حامل‌ها بوده‌است. آشکارش خودکار. آشکارسازهای ژرمانیوم. تشخیص خودکار برای طیف‌سنجی گاما در نمونه‌های طبیعی به‌طور سنتی و قدیمی‌تر، گران هستند؛ زیرا آنالیزورها باید در برابر پرتوهای پس‌زمینه محافظت شوند. با این حال، اخیراً یک نمونه‌برداری خودکار ارزان قیمت برای
اخیراً یک نمونه‌برداری خودکار ارزان قیمت برای چنین تحلیل‌هایی معرفی شده و در حال پیشرفت هستند که می‌توان آن را با ابزارهای مختلف از سازندگان مختلف با استفاده از زبان برنامه‌نویسی AutoIt برای سیستم عامل ویندوز مایکروسافت استفاده کرد.
ویلما الس (زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۶ میلادی، کلن) بازیگر، مدل و طراح لباس آلمانی است. زندگی‌نامه. ویلما فرزند دوم یک خانوادهٔ پنج‌نفره است. پدر و مادرش هر دو مهندس هستند. وی در یک مدرسهٔ دوزبانهٔ آلمانی-فرانسوی درس خوانده و با درجهٔ ۱٫۸ فارغ‌التحصیل شده‌است. ویلما اولین بار در ۱۰سالگی در نمایش‌نامهٔ تئاتر مدرسه بازی کرد و در آن زمان نیز کلاس‌های بازیگری، گیتار و رقص خود را گذراند. ویلما الس همچنین فارغ‌التحصیل دانشگاه کلن آلمان است. فیلم‌شناسی. ویلما در سال ۲۰۱۰ در روزی روزگاری نقش کارولین را بازی کرد او در
در روزی روزگاری نقش کارولین را بازی کرد او در مجموعه تلویزیونی رهایی نیز یکی از نقش‌های اصلی را داشت. گزیده فیلمشناسی. ۱۳۹۹: هولیا
تارا جاف (به کردی: تارا جاف یا Tara Caf) نوازنده و خواننده زن کرد متولد سال ۱۹۵۸ در شهر بغداد است. زندگی. تارا جاف در بغداد به دنیا آمد. در سن ده سالگی به فراگیری پیانو پرداخت. او همچنین بر روی سازهای زهی چون گیتار، ماندولین چارانگو و باغلاما کار کرد. در سال ۱۹۷۶ به انگلستان مهاجرت کرد و به تحصیل در رشته روانشناسی پرداخت و در آن زمان به بعد در آنجا ساکن شد. پس از پایان تحصیلات به روان درمانی و تعلیم آن روی آورد. بیشتر شهرت موسیقایی وی به واسطه نواختن چنگ است. لازم است ذکر شود که بیشتر دانش موسیقایی او بدون
لازم است ذکر شود که بیشتر دانش موسیقایی او بدون استاد و از آموزش شخصی بدست آمده است. فعالیت هنری. تارا جاف هم به صورت فردی و هم با خوانندگان سرشناسی چون عدنان کریم و آینور دوغان فعالیت هنری داشته است. عمده فعالیت‌های او روی موسیقی کردی و به خصوص هورامی است. آلبوم دل دیوانه نخستین آلبوم مستقل وی در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. آلبوم دیگر وی با نام گفتگوی چنگ و نی در سال ۲۰۱۲ منتشر گردید که علاوه همنوازی چنگ و نی و تنبک است. همزمان با رونمایی از این آلبوم در شهر لندن مراسمی برای تجلیل از مقام هنری تارا جاف برگزار شد.
برای تجلیل از مقام هنری تارا جاف برگزار شد. وی همچنین کنسرت‌هایی برای زلزله زدگان وان و علویان قربانی نسل‌کشی ترکیه برگزار کرده است.
شراب‌خانه محلی است که شراب در آن تولید می‌شود. در شراب‌خانه‌ها، وجود سرداب‌های زیر زمینی با دمای ثابت کنترل‌شده یک ضرورت است. تاریخچه. بقایای قدیمی‌ترین شراب‌خانه‌ای که تاکنون یافت‌شده، متعلق به حدود شش هزار سال پیش، در غاری در کوه‌های جنوبِ‌شرق ارمنستان بوده‌است.
ها دونگ (به لاتین: Hà Đông) یک بخش و شهرک در ویتنام است که در استان‌ها تای واقع شده‌است. چمعیت این بخش در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۹۸٫۶۸۷ نفر بوده‌است.
وین (به لاتین: Vinh) یک شهر در ویتنام است که در استان نه آن واقع شده‌است. خصوصیات. وین ۱۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۳٬۷۱۴ نفر جمعیت دارد.
دونگ ها (به لاتین: Đông Hà) یک شهر در ویتنام است که در استان کوانگ تری واقع شده‌است. خصوصیات. دونگ ها ۷۲٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۸۲٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد.
جینگه جان ترانه‌ای فولکلور گیلانی است که اولین بار احمد عاشورپور آن را اجرا کرد. به غیر از عاشورپور، خوانندگان دیگری نیز این ترانه را بازخوانی و اجرا کرده اند. از جمله این بازخوانی‌ها، می‌توان به اجرای دریا دادور اشاره کرد که در هر دو آلبوم او، "اجرای زنده در برلین (۲۰۰۴)" و "اجرای زنده در تورنتو (۲۰۰۸)" منتشر شده است. دادور این ترانه را در بیشتر کنسرت‌های خود اجرا کرده است. شیلا نهرور هم یک نسخهٔ دیگر از این ترانه را اجرا کرده که این نسخه، در آلبوم "جاودانه‌های گیلان" او منتشر شده است.
مانیومنت ولی یا دره بقعه () یک بازی ویدئویی مستقل به سبک معمایی است که توسط Ustwo Games توسعه یافته و منتشر شده است. بازیکن، کنترل پرنسس ایدا را در مارپیچ‌هایی دارای خطای دید و اشیاء غیرممکن بر عهده دارد و جهان اطراف خود را دستکاری می‌کند تا به پلتفرم‌های مختلفی برسد. "مانیومنت ولی" در اوایل ۲۰۱۳ طی ۱۰ ماه و بر پایه نقاشی‌های مفهومی هنرمند شرکت، کن وونگ توسعه پیدا کرد. این بازی از شاهزاده‌های ژاپنی، مجسمه‌سازی مینیمالیسم، و بازی‌های مستقل "ویندوسیل"، "فز"، و "شمشیر و اسلحه" الهام گرفته است و با نقاشی‌های
و "شمشیر و اسلحه" الهام گرفته است و با نقاشی‌های منتقد موریس اشر و اکوکروم مقایسه گردید. بازی به گونه‌ای طراحی شده بود که هر فریم آن در نمایش عمومی مورد ستایش قرار گرفت. مانیومنت ولی پس از تست محدود نسخه بتا، در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی‌اواس منتشر شد و بعدها به اندروید و ویندوز فون پورت شد. بازی به‌طور کلی نظرهای خوبی را دریافت کرد. منتقدان طراحی تصویر و صدای بازی را ستودند، اما کوتاهی داستان و دشوار نبودن آن را خاطر نشان کردند. این بازی برنده جایزه طراحی اپل برای بهترین بازی سال ۲۰۱۴ آی‌پد شد و تا ژانویه ۲۰۱۵
بهترین بازی سال ۲۰۱۴ آی‌پد شد و تا ژانویه ۲۰۱۵ بیش از دو میلیون نسخه از آن فروش رفت. تا مه ۲۰۱۶ میزان فروش آن از ۲۶ میلیون فراتر رفت. دنباله‌ای با عنوان "مانیومنت ولی ۲" در ۵ ژوئن ۲۰۱۷ برای سیستم‌عامل آی‌اواس عرضه شد. روند بازی. در مانیومنت ولی، شخصیت بازیکن پرنسس ایدا در مارپیچ‌هایی دارای خطای دید و شیء غیرممکن سفر می‌کند که به عنوان هندسه مقدس در بازی معرفی شده، او مسافرت می‌کند تا برای چیزهایی مورد آمرزش قرار گیرد. بازی در تصویر ایزومتریک ارائه شده، و بازیکن با محیط برای یافتن گذرگاه‌های مخفی برای
و بازیکن با محیط برای یافتن گذرگاه‌های مخفی برای پیشروی ایدا به سوی نقشه خروج، تعامل می‌کند. هر کدام از ده مرحله مکانیک مرکزی خود را دارد. فعل و انفعالات شامل جا به جایی پلتفرم‌ها، ستون‌ها و ساخت پل‌ها می‌شود. بازیکن به‌طور غیرمستقیم توسط طراحی عناصر بازی مانند رنگ‌ها و به‌طور مستقیم توسط کلاغ‌هایی که سد راه ایدا می‌گردند، هدایت می‌شود. منتقدان سبک مجازی بازی را با نقاشی‌های پر جنب و جوش موریس اشر و اکوکروم مقایسه کرده‌اند. بازی شامل حالت دوربین نیز می‌شود در جایی که بازیکن می‌تواند در مرحله پرسه بزند تا
در جایی که بازیکن می‌تواند در مرحله پرسه بزند تا تصاویری را بسازد. این شامل فیلترهایی می‌شود که مشابه آن‌ها در اینستاگرام وجود دارد. توسعه. مانیومنت ولی توسط Ustwo توسعه یافت، یک شرکت طراحی دیجیتال که در سال ۲۰۰۴ تأسیس گردید و از سال ۲۰۰۷ مولد بازی‌های آیفون شد. بازی «دنباله نهنگ» و اپلیکیشن‌های دیگر آن‌ها شامل اپلیکیشن طراحی «گرانیماتور» و اپلیکیشن اشتراک گذاری تصاویر «رندو»، میلیون‌ها بار دانلود شد. مانیومنت ولی به عنوان یک بازی لمسی برای تبلت‌ها در نظر گرفته شده بود. توسعه آن در اوایل ۲۰۱۳ آغاز گردید، و
شده بود. توسعه آن در اوایل ۲۰۱۳ آغاز گردید، و ۱۰ ماه طول کشید. این بازی در آن زمان تحت نام «برج توهم» توسعه پیدا کرد. طراحی آن با یک نقاشی مفهومی به سبک موریس اشر شروع شد، و طراحی نهایی از آن فاصله چندانی نگرفت. مدیریت Ustwo به تیم توسعه خط داستانی و بودجه نداد، و به جای آن به آن‌ها گفت که بر روی «ساخت یک محصول با کیفیت بالا» تمرکز کنند. توسعه بازی‌ها سهم زیادی در عملکرد Ustwo ندارد، پس شرکت تمرکز خود را در توسعه بر تولید «محصولات عالی» قرار می‌دهد که بازتاب خوبی در کمپانی دارد، و نسبتاً سودآور است. در
خوبی در کمپانی دارد، و نسبتاً سودآور است. در مورد سبک هنری، طراح بازی و هنرمند کن وونگ گفت که او آرزو کرده که هر بخش از گیم پلی بازی را شایسته نمایش عمومی طراحی کند. پروژه قبل از آن که به یک بازی تبدیل شود به عنوان نقاشی‌های مفهومی وونگ بود. وونگ می‌گوید که گیم پلی طراحی شده بود تا به بازیکن اجازه دهد در جریان کاوش، بدون راهنمایی مستقیم هدف بازی را کشف کند. بازی از رنگ‌ها استفاده می‌کند تا همانند لبه آینه نشان دهد که بازیکن کجا تعامل می‌کند. وونگ گیم پلی بازی را چیزی بین اسباب بازی فروشی عجیب و شیر، کمد و
را چیزی بین اسباب بازی فروشی عجیب و شیر، کمد و جادوگر و داستان بازی را به جای یک کتاب روایت کننده شبیه یک «آهنگ» نمادین می‌داند. بازی طراحی شده بود تا توسط تعداد زیادی از کاربران به پایان برسد که سبکی غیر رایج در میان بازی‌هایی است که برای مخاطب عام عرضه می‌شوند. این بازی در ازای یک تجربه سخت، به عنوان یک «تجربه هزینه‌دار» تعیین شده بود. بازی تا دسامبر ۲۰۱۳ در حالت بتا قرار داشت، که بیش از ۱۰۰۰ نفر آن را امتحان کردند و میانگین زمان به پایان بردن بازی ۹۰ دقیقه بود. همچنین این بازی به عنوان بازی اختصاصی
دقیقه بود. همچنین این بازی به عنوان بازی اختصاصی آی‌پد برنامه‌ریزی شده بود. بازی در ابتدا در ۳ آوریل ۲۰۱۴ برای آی‌اواس عرضه شد، و شرکت در کمتر از دو هفته مبلغ صرف شده برای بازی را به دست آورد. یک نسخه پورت شده اندروید در دو نسخه بتا عرضه شد و بعدها در ۱۴ مه ۲۰۱۴ عرضه نهایی شد. از آوریل ۲۰۱۴ تعداد مرحله‌های بیشتری در دست توسعه قرار گرفت. Ustwo بیان نمود آن‌ها مراحل را به «دلایل هنری» اضافه می‌کنند مانند ایده‌هایی که آن‌ها می‌خواهند امتحان کنند، اما نمی‌توانند با انتشار اصلی منطبقشان کنند.
در اِنه جان یا درنه جان (به فارسی: دارد می‌آید جان) یک آهنگ محلی مازندرانی است. این ترانه تاکنون توسط خوانندگان بسیاری بازخوانی شده‌است. منیر وکیلی نخستین بار یک نسخه اپرا از این ترانه را در فرانسه ضبط و در آلبومی به نام Chants Et Danses De Perse منتشر کرد. این نسخه بعدها در سال ۲۰۰۳ بازسازی و در آلبوم "بازگشت" او منتشر شد. پری زنگنه هم یک نسخه اپرای دیگر از این ترانه را ضبط و در آلبوم "فولکوریک" خود منتشر کرده‌است. کوروش یغمایی نیز نسخه‌ای دیگر از این ترانه را خوانده‌است. علاوه بر آن، این ترانه در "کنسرت
را خوانده‌است. علاوه بر آن، این ترانه در "کنسرت ارکستر فیلارمونیک ایران" به رهبری علیرضا شفقی‌نژاد و با تنظیم گریکوریان هم اجرا شد که این کنسرت، در روزهای ۲۴، ۲۵ و ۲۶ تیر ماه ۱۳۸۹ در سالن رودکی اجرا شد. احمد پژمان هم نسخه‌ای دیگر از این ترانه را در آلبوم «همه شهر ایران» خوانده‌است. متن ترانه (به همراه ترجمه). عزیز جون دست من بر دامنته عزیز جون دست من بر گردنته چرا خون مرا کردی تو شیشه به درگاه خدا نالم همیشه دگر نشومه من بهار حموم (دیگر در بهار حمام نمی‌روم) دگر نکمه شیخ جلال سلوم (دیگر به شیخ جلال سلام
دگر نکمه شیخ جلال سلوم (دیگر به شیخ جلال سلام نمی‌کنم) الهی شیخ جلال تینوم باوه گوم (الهی شیخ جلال نامت از جهان گم شود) هاکردمه امضا بیمه پشیمون (امضا کردم و پشیمان شدم) درنه جان درنه جان درنه (دارد می‌آید جان دارد می‌آید) خدا خدا مه فاطمه جان درنه (خدایا فاطمه جانم دارد می‌آید) عزیز جون درمه شومه الوداع کن …… آخ مه الوداع کن (عزیزجان دارم می‌روم الوداع کن (خداحافظی کن)) (آخ مرا الوداع کن) سر راهم نشین ته گریه‌ هاکن …… آخ ته گریه‌ هاکن (سر راهم نشین تو، گریه کن) (آخ تو گریه کن) اگر خواهی که من زودتر بیایم
کن) (آخ تو گریه کن) اگر خواهی که من زودتر بیایم …… آخ آخ زودتر بیایم نماز صبح و شب مرا دعا کن …… آخ آخ مرا دعا کن سر راهم نشین ته گریه‌ هاکن …… آخ ته گریه‌ هاکن ستاره آسمون اشمارم امشو …… آخ اشمارم امشو (ستاره آسمان می‌شمارم امشب) (آخ می‌شمارم امشب) بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب) بورین یار باویین امشو ره نیه …… آخ آخ امشو ره نیه (بروید به یار بگویید امشب را نیاید) (آخ آخ امشب را نیاید) تمام دشمنان بیدارن امشو …… آخ آخ بیدارن امشو (همه
تمام دشمنان بیدارن امشو …… آخ آخ بیدارن امشو (همه دشمنان بیدارند امشب) (آخ آخ بیدارند امشب) بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب)
«زندگی کردن برای عشق» ترانه‌ای است ضبط شده توسط خواننده آمریکایی مدونا برای سیزدهمین آلبوم استودیویی وی قلب سرکش (۲۰۱۵). ترانه توسط مدونا، دیپلو، آریل ریچ‌شید، مورین مک‌دونالد و توبی گد تهیه و سروده شده‌است. در اصل در نظر گرفته شده بود ترانه در روز ولنتاین ۲۰۱۵ منتشر شود، بعد از فاش شدن نسخه نمایشی (Demo) ضبط شده ترانه در اینترنت، ترانه به صورت عجله‌ای به عنوان اولین تک‌آهنگ از آلبوم در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴، توسط اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. نماهنگ. در دسامبر ۲۰۱۴، گای ازیری مدیر مدونا اعلام کرد برنامه‌ریزی
۲۰۱۴، گای ازیری مدیر مدونا اعلام کرد برنامه‌ریزی شده‌است که یک نماهنگ در اوایل فوریه ۲۰۱۵ منتشر شود. نماهنگ توسط دو فرانسوی ژولین شوکاخ و کامیل هیریگوین، شناخته‌شده با یک‌دیگر به عنوان جی.ای.سی.کی. (J.A.C.K.) کارگردانی شد. نماهنگ توسط "دنی بی تول" تدوین و توسط "بی. آکرلند" طراحی لباس و توسط "مگان لاسن" طراحی رقص شد. اجراهای زنده. مدونا اولین‌بار ترانه «زندگی کردن برای عشق» را در ۵۷مین مراسم جایزه گرمی در ۸ فوریه ۲۰۱۵ اجرا کرد. همچنین مدونا ترانه را در جایزه بریت ۲۰۱۵ در ۲۵ فوریه اجرا کرد.
باک گیانگ (به لاتین: Bắc Giang) یک شهر در ویتنام است که در استان باک گیانگ واقع شده‌است. خصوصیات. باک گیانگ ۳۲٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۶٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
باک کان (به لاتین: Bắc Kạn) یک شهر در ویتنام است که در استان باک کان واقع شده‌است. خصوصیات. باک کان ۱۳۱٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
شرح: دراکورکسیس هاگوارتسیا که با نام دراکورکس شناخته میشود یک گیاه خوار از خانواده ی پکیسفالوسار ها است و بخاطر شاخ های بزرگشان و برامدگی استخوانشان قابل توجه هستند. در حقیقت، ظاهر این دایناسور سرنخی از نام آن می دهد. ترجمه ی انگلیسی دراکورکس پادشاه اژدها است. وزن آن 1300 پوند است، طول آن 3.5 متر است و ارتفاع آن 1.5 متر است. و با جمجمه خود در برابر غارتگران میتواند از خودش دفاع کنند. کشف: اولین بقایای دراکورکس در سازند نهر جهنمی داکوتای جنوبی در سال 2004 کشف شد، زمانی که سه دیرینه شناس آماتور یک جمجمه جزئی
شد، زمانی که سه دیرینه شناس آماتور یک جمجمه جزئی و سایر قطعات کوچک استخوان را بیرون آوردند. این سه نفر فسیل ها را به موزه ی کودکان ایندیاناپولیس اهدا کردند، به طور رسمی نامگذاری شد. دیرینه ی اکولوژی: دراکورکس در اواخر دوره کرتاسه تقریبا 65 تا 70 میلیون سال پیش در کنار سایر گونه های دایناسور از جمله آنکیلوساروس، ادمونتوساروس و پکیسفالوساروس در آمریکای شمالی زندگی میکرد.
ها جیانگ (listenیک شهر است که در کنار رود لُو در شمال شرقی ویتنام واقع شده است. این شهر مرکز استان هاآ گیانگ است. مساحت شهر ۱۳۵.۳۳ کیلومتر مربع است و طبق سرشماری ۲۰۱۹، جمعیت آن ۵۵,۵۵۹ نفر بود.[۱] جمعیت این منطقه از ۲۲ قوم مختلف تشکیل شده است که ۵۵.۷٪ آن‌ها مردم ویتنامی (کین) و تائی هستند. این منطقه به عنوان "زیباترین مکان در تمام ویتنام" شناخته شده است.[۲] این شهر نقطه شروع محبوبی برای دور زدن حلقه ها جیانگ است، مسیری در امتداد QL4C که معمولاً با موتورسیکلت از آن عبور می‌کند و شامل ، ، ، و است. تاریخ. تا
از آن عبور می‌کند و شامل ، ، ، و است. تاریخ. تا قرن نوزدهم، سکونتگاه '، که در جنوب ها گیانگ قرار داشت (چو هان: 河楊)، بازار اصلی و بزرگترین سکونتگاه در این منطقه بود. در دوران سلطنت دودمان (۱۸۰۲–۱۹۴۵)، شهر ها گیانگ، که اکنون در شهرستان ' قرار دارد، شروع به رشد کرد. در سال ۱۸۴۲، این شهر به استان سابق الحاق شد. در سال ۱۸۴۲، ها گیانگ به استان جدید تویِن کوانگ ملحق شد که در آن زمان به شمال تا مرز چین امتداد داشت. پس از فتح این منطقه توسط فرانسه در سال ۱۸۸۶، ها گیانگ به یک پایگاه نظامی مهم استعماری فرانسه تبدیل
به یک پایگاه نظامی مهم استعماری فرانسه تبدیل شد. در ۱۲ اوت ۱۹۹۱، استان ها گیانگ دوباره تأسیس شد و از استان تویِن کوانگ جدا گردید. هنگام جدا شدن، استان ها گیانگ شامل ۱۰ واحد اداری بود و شهر ها گیانگ به عنوان مرکز استان ها گیانگ تبدیل شد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰، شهر ها گیانگ به طور رسمی به یک شهر استانی ارتقا یافت. در مارس ۲۰۱۴، پروژه توسعه شهری نوع II توسط نخست وزیر در تصمیم شماره ۱۹۰ تصویب شد که شامل استان‌های وین فوک، ها گیانگ و هوا تِین–هوی است، به لطف بسته کمک غیرقابل بازگشت از بانک توسعه آسیایی (ADB). در
کمک غیرقابل بازگشت از بانک توسعه آسیایی (ADB). در خصوص استان ها گیانگ، این پروژه شامل ارتقاء جاده‌ها، ساخت دو پل جدید و ارتقاء سیستم فاضلاب است. اداره. واحدهای اداری زیر به عنوان بخشی از شهر ها جیانگ شناخته می شوند: اقتصاد. استان ها گیانگ یک منطقه کوهستانی است. بخش زیادی از این استان برای کشاورزی مناسب نیست و بیشتر اراضی آن پوشیده از جنگل است. فلات مرکزی ها گیانگ برای کشت آلو، هلو و خرمالو مناسب است که این محصولات به خارج از کشور صادر می‌شوند. چای نیز در این منطقه کشت می‌شود. استان ها گیانگ یکی از فقیرترین
منطقه کشت می‌شود. استان ها گیانگ یکی از فقیرترین استان‌های ویتنام است. به طور سنتی، بخش عظیمی از فعالیت‌های اقتصادی این استان به کشاورزی و جنگلداری مربوط می‌شد، اما در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای راه‌اندازی صنعت تولیدی صورت گرفته است. زیرساخت‌ها در ها گیانگ بهبود یافته‌اند، اما همچنان در مقایسه با بسیاری از دیگر مناطق ویتنام ضعیف باقی مانده‌اند – جاده‌ها، مدارس و خدمات بهداشتی در این استان نسبت به دیگر مناطق کمتر توسعه یافته‌اند. از زمان تعیین پارک ژئوپارک فلات کارست (دونگ وان) در سال ۲۰۱۰، صنعت گردشگری در
کارست (دونگ وان) در سال ۲۰۱۰، صنعت گردشگری در این استان در حال رشد است. خصوصیات. ها گیانگ ۱۳۵٫۳۳ کیلومترمربع مساحت و ۷۱٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد.
گل پامچال نام ترانه‌ای گیلکی در آواز دشتی است که حدود سال ۱۳۳۰ توسط سید جعفر مهرداد سروده شده‌است. نخستین بار این تصنیف توسط یکی از محصلین دبیرستان شاهپور (رشت) در جشن «حزب ایران» اجرا شد. این جشن به مناسبت «تأیید ملی شدن نفت در سراسر کشور از طرف مجلسین شورا و سنا » در آستانه نوروز ۱۳۳۰ برگزار شده بود.آهنگ ترانه گل پامچال هم‌آهنگ «تصنیف جنگل» است که به دست فراموشی سپرده شده بود، این آهنگ متاثر از زمزمه‌هایی بود که اهالی گیلان به خصوص روستائیان زمینه بسیار پذیرایی از گوشه‌های آن داشتند. استقبال گسترده از
پذیرایی از گوشه‌های آن داشتند. استقبال گسترده از ترانه گل پامچال موجب برآورده شدن نیت سراینده آن آقای جعفر مهرداد در زنده نگاه داشتن «تصنیف جنگل» شد. سرگذشت این ترانه گیلکی در مجموعه «مقالات گیلان‌شناسی» نوشته شده‌است. چند ماه پس از اولین اجرای این ترانه در جشن ملی شدن صنعت نفت، این ترانه توسط اسماعیل گلشنی به رادیو ایران راه یافت. در سال ۱۳۵۵ ه.ش. به مناسبت سی و هفتمین سال رادیو، نوارهایی از طرف این سازمان با قید نام ترانه، آهنگساز، شاعر، و خواننده هر نوار انتشار یافت. در مورد ترانه گل پامچال آهنگساز
نوار انتشار یافت. در مورد ترانه گل پامچال آهنگساز (محلی)، شاعر (ایرج دهقان)، خواننده (روح‌بخش) اعلام شده بود.احتمالا اشتباه در اعلام نام (ایرج دهقان) از آنجا ناشی شده بود که خواننده ترانه یک بار در دنبال اجرای آن چند بیت شعر از ایشان را به آواز خوانده بود. متن شعر. متن ترانهٔ سید جعفر مهرداد که در تصنیف خوانده می‌شود، این است: این ترانه بارها از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش و تاکنون توسط خواننده‌های بسیاری بازخوانی شده‌است. دریا دادور یک نسخهٔ اپرا از این ترانه را خوانده است. شیلا نهرور هم نسخه‌ای
از این ترانه را خوانده است. شیلا نهرور هم نسخه‌ای از این ترانه را در آلبوم "جاودانه‌های گیلان" منتشر کرده‌است. پری زنگنه هم نسخه‌ای اپرا از این ترانه را در آلبوم "گل‌افشان" خود منتشر کرده‌است. بیژن بیژنی از جمله دیگر خواننده‌هایی است که این ترانه را خوانده است. احمد پژمان هم تنظیمی متفاوت از این اثر ارائه داده است.
کائو بانگ (به لاتین: Cao Bằng) یک شهر در ویتنام است که در استان کائو بانگ واقع شده‌است. این شهر در سال ۲۰۱۲ میلادی ۸۴٬۴۲۱ نفر جمعیت دارد.
ویت تری (به لاتین: Việt Trì) یک شهر در ویتنام است که در استان فو تو واقع شده‌است. خصوصیات. ویت تری ۱۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۰٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد.
لانگ سون (به لاتین: Lạng Sơn) یک شهر در ویتنام است که در استان لانگ سون واقع شده‌است. خصوصیات. لانگ سون ۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۸٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ها لونگ (به لاتین: Hạ Long) () یک شهر در ویتنام است که در استان کوانگ نین واقع شده ‌است. این شهر در امتداد ساحل خلیج ها لونگ قرار دارد و در حدود ۱۷۸ کیلومتری شرق هانوی پایتخت کشور ویتنام واقع شده است. خصوصیات. ها لونگ ۲۷۱٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۱٬۵۸۰ نفر جمعیت دارد. شهرهای خواهر خوانده. شهر آکاپولکو، گوئررو خواهرخوانده ها لونگ هست.
تای گوین (به لاتین: Thái Nguyên) یک شهر در ویتنام است که در استان تای گوین واقع شده‌است. خصوصیات. تای گوین ۱۸۹٫۷۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Salo خواهرخواندهٔ تای نگوین هست.
توین کوانگ (به لاتین: Tuyên Quang) یک شهر در ویتنام است که در استان توین کوانگ واقع شده‌است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۱۰٫۱۱۹ نفر بوده است.