payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیزیکی جهانی دارای بعد که سامانه را تعریف می‌کنند مشتق می‌شوند، و در قراردادی که در آن این یکاها حذف می‌شوند (یعنی دارای مقدار بی‌بعد ۱ هستند)، این ثابت‌ها از معادلات فیزیک که در آن ظاهر می‌شوند، حذف می‌شوند. به عنوان مثال، قانون گرانش جهانی نیوتن، را می توان به صورت زیر بیان کرد: هر دو معادله از نظر ابعادی سازگار هستند و در "هر" سامانۀ کمیت به یک اندازه معتبر هستند، اما معادله دوم، با وجود "G" وجود ندارد، تنها کمیت‌های بدون بعد را مرتبط می‌کند، زیرا هر نسبتی از دو کمیت هم‌بعد، کمیتی بدون بعد است. اگر بر
از دو کمیت هم‌بعد، کمیتی بدون بعد است. اگر بر پایۀ یک قرارداد کوتاه نویسی، درک شود که هر کمیت فیزیکی، نسبت متناظر با یک یکای پلانک منسجم است (یا "بیان شده در یکاهای پلانک" است)، نسبت‌های بالا ممکن است به سادگی با نمادهای کمیت فیزیکی بیان شوند، بدون اینکه با یکای مربوطه خود اندازه‌گیری شوند: این آخرین معادله (بدون "G" ) با "F" ، "m" 1 "، "m" 2 " و "r" که کمیت‌های نسبت بی بعد "متناظر" هستند معتبر است." به" مقادیر استاندارد، برای نمونه نوشته شده است: or , ولی نه به عنوان یک برابری مستقیم میان کمیت‌ها. اگر
نه به عنوان یک برابری مستقیم میان کمیت‌ها. اگر مطابقت کمیت‌ها به عنوان برابری در نظر گرفته شود، ممکن است به نظر برسد که "ثابت‌های "c" ، "G" و ... را ۱ در نظر می‌گیریم". به همین دلیل پلانک یا دیگر یکاهای طبیعی باید با دقت به کار گرفته شوند. پل اس. وسون با اشاره به " " نوشت که "از نظر ریاضی این ترفند پذیرفتنی است که باعث صرفه جویی در کار می شود. از نظر فیزیکی نشان دهنده از دست دادن اطلاعات است و می‌تواند منجر به سردرگمی شود." تاریخچه و تعریف. مفهوم یکاهای طبیعی در سال ۱۸۷۴ معرفی شد، زمانی که جورج جانستون
طبیعی در سال ۱۸۷۴ معرفی شد، زمانی که جورج جانستون استونی که به اینکه بار الکتریکی کوانتیزه شده است، اشاره کرد. یکاهای مشتق شده از طول، زمان و جرم، اکنون به افتخار او یکاهای استونی نامیده می‌شود. استونی یکاهای خود را جوری برگزید که "G" و "c" و بار الکترون "e" از نظر عددی برابر با ۱ باشند. در سال ۱۸۹۹، یک سال پیش از ظهور نظریه کوانتومی، ماکس پلانک چیزی را معرفی کرد که بعدها به عنوان ثابت پلانک شناخته شد. در پایان مقاله، او یکاهای پایه‌ای را پیشنهاد کرد که بعداً به افتخار او نامگذاری شدند. یکاهای پلانک بر
بعداً به افتخار او نامگذاری شدند. یکاهای پلانک بر پایه کوانتوم کنش هستند که امروزه به عنوان ثابت پلانک شناخته می‌شود که در تقریب وین برای تابش‌های جسم سیاه ظاهر می‌شود. پلانک بر جهانی بودن دستگاه یکا جدید تأکید کرد و نوشت:پلانک تنها یکاهای مبتنی بر ثابت‌های جهانی را در نظر گرفت formula_4 ، formula_5 ، formula_6 ، و formula_7 برای رسیدن به یکاهای طبیعی برای طول, زمان, جرم و دما . تعاریف او با تعاریف امروزی در عامل formula_8 تفاوت دارد، زیرا در تعاریف نوین از formula_9 به جای formula_5 استفاده می‌کنند.
از formula_9 به جای formula_5 استفاده می‌کنند. برخلاف مورد دستگاه بین‌المللی یکاها، هیچ نهاد رسمی وجود ندارد که تعریفی از سامانۀ یکای پلانک ارائه دهد. برخی از نویسندگان یکاهای پایه پلانک را یکاهای جرم، طول و زمان تعریف می‌کنند، با توجه به اینکه یک یکا اضافی برای دما اضافی است. جدول‌های دیگر، افزون بر یک یکای دما، یک یکا برای بار الکتریکی می‌افزایند، به طوری که ثابت کولن formula_11 یا گذردهی خلاء formula_12 به ۱ ساده شده است. بنابراین، بسته به انتخاب نویسنده، این یکا بار الکتریکی به اشکال زیر انتخاب
نویسنده، این یکا بار الکتریکی به اشکال زیر انتخاب می‌شوند: برای formula_14 ، یا برای formula_16 . برخی از این جدول‌ها نیز هنگام انجام این کار، جرم را با انرژی جایگزین می‌کنند. بار پلانک و همچنین یکاهای الکترومغناطیسی دیگری که می‌توان آنها را مانند مقاومت و شار مغناطیسی تعریف کرد، نسبت به یکاهای اصلی پلانک دشوارتر است و کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در یکاهای SI، مقادیر "c" ، "h" ، "e" و "kB" دقیق هستند و مقادیر "ε" 0 و "G" در یکاهای SI به ترتیب دارای عدم قطعیت نسبی و هستند. از این رو، عدم قطعیت در مقادیر
نسبی و هستند. از این رو، عدم قطعیت در مقادیر SI یکاهای پلانک تقریباً به طور کامل از عدم قطعیت در مقدار "G" در دستگاه بین‌المللی یکاها ناشی می‌شود. یکاهای مشتق شده. در هر دستگاه اندازه‌گیری، یکاهای بسیاری از کمیت‌های فیزیکی را می‌توان از یکاهای پایه استخراج کرد. جدول ۲ نمونه‌ای از یکاهای پلانک مشتق شده را ارائه می‌دهد که برخی از آنها به ندرت استفاده می‌شوند. همانند یکاهای پایه، استفاده از آنها بیشتر به فیزیک نظری محدود می‌شود، زیرا اکثر آنها برای استفاده تجربی یا عملی بسیار بزرگ یا کوچک هستند و عدم
تجربی یا عملی بسیار بزرگ یا کوچک هستند و عدم قطعیت‌های زیادی در مقادیر آنها وجود دارد. برخی از یکاهای پلانک، مانند زمان و طول، از مرتبه‌های بسیار بزرگ یا بسیار کوچک هستند که نمی‌توانند کاربرد عملی داشته باشند، به طوری که یکاهای پلانک به عنوان یک دستگاه معمولاً فقط به فیزیک نظری مربوط می‌شوند. در برخی موارد، یکای پلانک ممکن است محدودیتی را برای دامنه کمیت فیزیکی که نظریه‌های کنونی فیزیک اعمال می‌شود، پیشنهاد کند. برای نمونه، دریافت ما از مه‌بانگ به دوره پلانک، یعنی زمانی که جهان کمتر از یک زمان پلانک بود،
یعنی زمانی که جهان کمتر از یک زمان پلانک بود، گسترش نمی‌یابد. توصیف جهان در دوران پلانک نیازمند نظریه گرانش کوانتومی است که اثرات کوانتومی را در نسبیت عام وارد کند. چنین نظریه ای هنوز وجود ندارد. چندین مقدار از نظر قدر «افراطی» نیستند، مانند جرم پلانک، که نزدیک ۲۲ میکروگرم است: در مقایسه با ذرات زیر اتمی، و در محدوده جرم موجودات زنده بسیار بزرگ است. به طور مشابه، یکاهای انرژی و تکانه مرتبط در محدوده برخی از پدیده‌های روزمره هستند. اهمیت. یکاهای پلانک دلبخواهی انسان محوری کمی دارند، اما همچنان شامل برخی از
انسان محوری کمی دارند، اما همچنان شامل برخی از انتخاب های دلخواه از نظر مزیت‌های تعیین‌کننده هستند. برخلاف متر و ثانیه که به دلایل تاریخی به عنوان یکاهای پایه در دستگاه SI وجود دارند، طول پلانک و زمان پلانک از نظر مفهومی در یک سطح فیزیکی اساسی به هم مرتبط هستند. در نتیجه، یکاهای طبیعی به فیزیکدانان کمک می‌کنند تا پرسش‌ها را دوباره مطرح کنند. فرانک ویلچک آن را به اختصار بیان می کند: در حالی که درست است که نیروی رانش(دافعه) الکترواستاتیکی میان دو پروتون (به تنهایی در فضای آزاد) بسیار بیشتر از نیروی گرانشی
تنهایی در فضای آزاد) بسیار بیشتر از نیروی گرانشی میان همان دو پروتون است، اما این در مورد قدرت نسبی دو نیروی اساسی نیست. از دیدگاه یکاهای پلانک، این مقایسه سیب با پرتقال است، زیرا جرم و بار الکتریکی مقادیر غیر قابل قیاس هستند. در عوض، نابرابری نسبت نیرو نشان‌دهنده این واقعیت است که بار پروتون‌ها تقریباً هم‌اندازه بار پلانک است اما جرم پروتون‌ها به مراتب کمتر از یکای جرم پلانک است. معادلات بدون بعد کردن. کمیت‌های فیزیکی که ابعاد متفاوتی دارند (مانند زمان و طول) را نمی‌توان حتی اگر از نظر عددی برابر باشند
طول) را نمی‌توان حتی اگر از نظر عددی برابر باشند (مثلاً ۱ ثانیه با ۱ متر یکی نیست) معادل سازی کرد. با این حال، در فیزیک نظری، این مشکل ممکن است با فرایندی به نام بدون بعد کردن حل شود. نتیجه مؤثر این است که بسیاری از معادلات بنیادی فیزیک، که بیشتر شامل برخی از ثابت‌های مورد استفاده برای تعریف یکاهای پلانک می‌شوند، به معادلاتی تبدیل می‌شوند که در آن این ثابت‌ها با عدد یک جایگزین می‌شوند. برای نمونه می توان به رابطه انرژی–تکانه اشاره کرد formula_17 ، که می شود formula_18 و معادله دیراک formula_19 ، که می شود
formula_18 و معادله دیراک formula_19 ، که می شود formula_20 .
لودیک اوبلر سیاح فرانسوی است که بیشتر بخاطر سفر پنج ساله خود به دور دنیا (با خوردو , قایق و غیره ) معروف شده‌است. او سفرنامه خود را تحت عنوان Le Monde en stop , منتشر کرده‌است که در سال 2010 برنده جایزه پیر لوتی شد . او در جریان سفرهای خود، سه ماه توقف در ایران داشته‌است . اوهمچنین بنیانگذار سازمان جهانی Travel with a mission است . این سازمان در صد و شش کشور جهان عضو فعال دارد. زندگی‌نامه. کودکی لودویک در یازده سپتامبر 1977 متولد شد. او فرزند مونیکا و جاکوب اوبلر است دو برادر دارد لودیک علاقه فراوانی به
اوبلر است دو برادر دارد لودیک علاقه فراوانی به فوتبال و جغرافیا دارد , او در محله واسلون و ابرانی در منطقه آلزاک , واقع در شرق فرانسه بزرگ شده‌است او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال 2002 , از دانشگاه استراسبورگ در رشته مدیریت گرفت. سفر به دور دنیا پس از پایان تحصیلات دانشگاهی , لودیک سفر خود را با هدف کشف دنیای واقعی آغاز کرد . او تصمیم گرفت در طول سفر فقط از رایگان‌سواری کردن برای جابجای استفاده کند. این سفر ماجراجویانه پنج سال یعنی از سال 2003 تا 2008 به طول انجامید , به گفته خودش غسل تعمیدی برای او بود
طول انجامید , به گفته خودش غسل تعمیدی برای او بود تا "دکترای زندگی " بگیرد . مبنای سفرهای وی بر اساس " رایگان سواری " بوده و تمامی سفرهایش , از کشتی‌سواری و عبور از اقیانوس اطلس گرفته تا عبور از صحرای آفریقا و دیدار از کشورهای مختلف مانند کلمبیا و افغانستان همگی به این شیوه بوده‌است . هدف او از این کار درک و تجربه سختی‌های سفر بوده‌است. تجربیات او از مواجه شدن با افراد و موقعیت‌ها در این سفر بسیار زیاد و متنوع بوده‌است .یکی از مهم‌ترین تجربیات وی دیدار با تنزین گیاتسو , دالایی لامای چهاردهم می‌باشد . در
تنزین گیاتسو , دالایی لامای چهاردهم می‌باشد . در این دیدار رهبر بوداییان تبت او را در دارامسلای هند به حضور پذیرفت و لودویک ماجرای سفرهایش را برای دالایی لاما و هزاران پیرو این مذهب در آن مکان بازگو کرد. در طول مدت پنج سال در مجموع 170.000 کیلومتر سفر کرد و از 59 کشور جهان بازدید کرد . صدها مقاله و سخنرانی در مدت ارائه کرد .همیاری 1300 راننده در مسیر گویای پرمایگی سفر وی می‌باشد که بعد از بازگشت به فرانسه دستمایه موضوع امید و سرگرمی برای کودکان سرطانی بیمارستان استراسبورگ شد. هم‌اکنون لودویک اوبلر در
بیمارستان استراسبورگ شد. هم‌اکنون لودویک اوبلر در مونتون ساکن است و یکی از مدیران ارشد برنامه‌ریزی و اجرای سازمان صلح و ورزش می‌باشد . او همچنان با ارائه سخنرانی‌های مختلف به تسهیم تجربیاتی که در طول سفر به دست آورده است ؛ ادامه می‌دهد . لودویک با یکی از ساکنان بومی پاناما به نام ریشاردز اسپینولا , ازدواج کرده‌است . آن دو همدیگر را در سال 2005 در خلال سفرش به پاناما ملاقات کردند. منابع. حضور در رسانه‌ها. در زیر تعدادی مصاحبه‌ها و گزارش‌هایی در مورد لودویک اوبلر آورده شده‌است : سفر به دور دنیا با رایگان
اوبلر آورده شده‌است : سفر به دور دنیا با رایگان سواری. جراید سازمان صلح و ورزش. جراید ویدیو ها
منطقه لامبایکه (به اسپانیایی: Lambayeque Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۱۴۲۳۱٫۳ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۰۹۱۵۳۵ نفر است.
منطقه لیما (به اسپانیایی: Lima Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۳۲۱۲۹٫۳۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۰۰۵۸۸ نفر است.
منطقه لورتو (به اسپانیایی: Loreto Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۳۶۸۸۵۱٫۹۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۸۴۱۴۴ نفر است.
منطقه مادره ده دیوس (به اسپانیایی: Madre de Dios Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۸۵۳۰۰٫۵۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۰۹۵۵۵ نفر است.
منطقه موکگوا (به اسپانیایی: Moquegua Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۱۵۷۳۳٫۹۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۶۳۷۵۷ نفر است.
منطقه پاسکو (به اسپانیایی: Pasco Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۲۵۳۱۹٫۵۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۷۷۴۷۵ نفر است.
منطقه پیورا (به اسپانیایی: Piura Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۳۵۸۹۲٫۴۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۶۳۰۷۷۲ نفر است.
منطقه پونو (به اسپانیایی: Puno Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۶۶۹۹۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۳۶۴۳۶۲ نفر است.
منطقه سن مارتین (به اسپانیایی: San Martín Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۵۱۲۵۳٫۳۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۷۷۸۵۴۵ نفر است.
منطقه تاکنا (به اسپانیایی: Tacna Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۱۶۰۷۵٫۸۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۷۴۴۹۶ نفر است.
منطقه تومبس (به اسپانیایی: Tumbes Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۴۰۴۵٫۸۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۹۱۷۱۳ نفر است.
منطقه اوکایالی (به اسپانیایی: Ucayali Region) یک منطقه در پرو است. مساحت این منطقه ۱۰۱۸۳۰٫۶۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۳۲۱۹۵ نفر است.
ساراگیوغ (به ارمنی: Սարագյուղ) یک شهر در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است. خصوصیات. ساراگیوغ ۱۹۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ایل دیوو () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی پائولو سورنتینو است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تونی سرویلو، جولیو بوزتی، فلاویو بوچی و فنی اردان اشاره کرد. این فیلم توانست جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را از آنِ خود کند.
شیراک (به ارمنی: Շիրակ) یک شهر در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. شیراک در کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است. خصوصیات. شیراک ۱٬۰۹۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
باغبان یا باغدار ، کسی است که باغبانی را به صورت حرفه‌ای یا سرگرمی انجام می‌دهد. باغبان هر شخصی است که در باغبانی، احتمالاً قدیمی‌ترین شغل، از سرگرمی در یک باغ مسکونی، صاحب خانه که غذای خانواده را با یک باغ سبزی کوچک یا باغ میوه تکمیل می‌کند، تا یک کارمند در نهالستان یا سرباغبان در یک املاک بزرگ. طراح باغ کسی است که باغ را طراحی می‌کند ولی باغبان شخصی است که کار را برای ایجاد نتیجه مطلوب بر عهده می‌گیرد.
آنجو، پیونگان جنوبی (به لاتین: Anju, South Pyongan) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان جنوبی واقع شده‌است. خصوصیات. آنجو ۲۴۰٬۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
چونگ‌جو (به لاتین: Chongju) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان شمالی واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر توتوری خواهرخواندهٔ چونگ‌جو هست.
هوئریونگ (به لاتین: Hoeryong) یک منطقهٔ مسکونی در کره شمالی است که در استان هامگیونگ شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. هوئریونگ ۱۳۴٬۵۲۴ نفر جمعیت دارد.
اتحادیه مراکز تجارت جهانی () (به اختصار: WTCA) در سال ۱۹۷۰ و پس از تأسیس مرکز تجارت جهانی در نیویورک تأسیس شد. این اتحادیه یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی بوده و وظیفه آن تأسیس و اداره مراکز تجارت جهانی در سراسر جهان به منظور گسترش تجارت است. این اتحادیه، متشکل از ۳۲۳ عضو از ۸۹ کشور جهان بوده و به عنوان یک چتر حمایتی غیررسمی، شرکت‌ها و بنگاه‌های دولتی را در راستای تجارت بین‌المللی سازمان‌دهی می‌کند. مرکز تجارت جهانی. یک مرکز تجارت جهانی (به اختصار: WTC) عبارت است از یک ساختمان یا بیشتر یا یک سازمان که
عبارت است از یک ساختمان یا بیشتر یا یک سازمان که آژانس‌های تجاری و بازرگانی بخش‌های دولتی و خصوصی که با تجارت بین‌المللی مرتبط می‌باشند، را دور هم جمع می‌کند تا خدمات اساسی تجاری را برای آنها فراهم نموده و موجب تحرک و رونق اقتصادی منطقه‌ای گردد. یک WTC تمامی خدماتی را که با بازرگانی جامع و جهانی مرتبط می‌باشند در زیر یک سقف قرار می‌دهد. آدرس یک WTC حد کمال تجارت را عرضه نموده و امکان دسترسی ممتد و آشکار را به تمامی سرویس‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌های حقیقی و حقوقی مهم در تجارت جهانی را ارائه می‌نماید. یک مرکز
مهم در تجارت جهانی را ارائه می‌نماید. یک مرکز تجارت جهانی در هر شهر یک مرکز خرید تجاری (Business Shopping Center) است که به عنوان مکمل مراکز ارائه کننده خدمات بازرگانی، موسسات خصوصی و دولتی ایجاد می‌گردد. هدف یک مرکز تجارت جهانی در اختیار قرار دادن کلیه اطلاعات ممکن تجاری در زمان‌های لازم و با هماهنگی‌های لازم است. صادرات شرکت‌ها به دلیل دسترسی سریع و مطمئن آنها به بدنه کارشناسی قوی و قابل ملاحظه و انرژی تولید شده توسط بازار متحرک حاصل از فعالیت‌های تجاری بین‌المللی افزایش می‌یابد. تاریخچه اتحادیه مراکز
بین‌المللی افزایش می‌یابد. تاریخچه اتحادیه مراکز تجارت جهانی. WTCA در سال ۱۹۷۰ برای دور هم جمع کردن صادرکنندگان، واردکنندگان و ارائه کنندگان خدمات بازرگانی تأسیس گردید. اولین هسته‌های حرکت بین‌المللی در سال ۱۹۷۰ زمانی آغاز به فعالیت نمود که اولین پایه‌گذاران مراکز تجارت جهانی هوستون، نیواورلئان، نیویورک و توکیو و تعدادی از هواخواهان مرکز تجارت جهانی، اولین بار اتحادیه مراکز تجارت جهانی را تأسیس نمودند. اتحادیه مراکز تجارت جهانی (WTCA) یک اتحادیه غیر انتقاعی، غیر سیاسی است که موضوعات مرتبط با WTC را تغذیه
غیر سیاسی است که موضوعات مرتبط با WTC را تغذیه نموده و برنامه‌های همکاری مابین مراکز تجارت جهانی در سطح جهان را توسعه می‌دهد. بیش از ۷۵۰،۰۰۰ شرکت توسط اعضای WTCA در سطح جهان با همدیگر مرتبط می‌باشند. امکانات و خدمات اعضای WTC. یک مرکز تجارت جهانی خدمات و امکانات وسیعی برای اعضاء و وابستگان به خود فراهم می‌نماید. با توجه به اینکه سرویس‌های WTC دوطرفه است، اعضاء می‌توانند با ارتباط مابین خود و کلیه مراکز تجارت جهانی در اقصا نقاط جهان به این سرویس‌ها دست یابند. سرویس‌ها و امکانات مشتمل بر آن‌هایی است که جهت
سرویس‌ها و امکانات مشتمل بر آن‌هایی است که جهت توسعه بازارهای بین‌المللی به شرکت‌های وابسته خود ارائه می‌نماید. اطلاعات تجاری و تحقیقات بازار. مراکز تجارت جهانی در سرتاسر دنیا، اطلاعات مربوط به منطقه خود را مشتمل به تولیدات محلی، خدمات منطقه‌ای، شرایط بازار، قوانین و مقررات دولتی و فرهنگ تجارت و بازرگانی را در اختیار همدیگر قرار می‌دهند. مراکز تجارت جهانی جزئیات پروفیل ارتباطات تجاری منطقه‌ای، مشتمل بر تولید کنندگان، توزیع کنندگان و ارائه دهندگان خدمات را فراهم می‌نمایند. آنها تحقیقات بازار را برای نیازهای
می‌نمایند. آنها تحقیقات بازار را برای نیازهای خاص نیز انجام می‌دهند.
هویچون (به لاتین: Huichon) یک شهر در کره شمالی است که در چاگانگ واقع شده‌است. خصوصیات. هویچون ۱۶۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
که‌چون (به لاتین: Kaechon) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان جنوبی واقع شده‌است. خصوصیات. که‌چون ۷۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
که‌‌سونگ یا گه‌سونگ یک میراث جهانی یونسکو و شهر در کره شمالی است که در استان هوانگهائه شمالی واقع شده‌است. این شهر از سال ۹۱۹ میلادی تا ۱۲۳۲ میلادی پایتخت سلسله گوریو بود تا اینکه از این سال تا سال ۱۲۷۰ میلادی پایتخت به طور موقت به جزیره گانگوا منتقل شد و بعد از آن تا زمان سقوط سلسله گوریو این شهر دوباره به عنوان پایتخت انتخاب شد. بعد از تاسیس سلسله چوسان این شهر به یک شهر کاملا معمولی تبدیل شد. خصوصیات. که‌‌سونگ ۱٬۳۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۲٬۵۷۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای ریازان در روسیه و بالتی
دارد. خواهرخوانده. شهرهای ریازان در روسیه و بالتی در مولداوی خواهرخوانده‌های که‌‌سونگ هستند.
کوسونگ (به لاتین: Kusong) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. کوسونگ ۶۶۶٫۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
مونچون (به کره‌ای: 문천시) یک شهر در کره شمالی است که در استان گانگوون واقع شده‌است. این شهر، بر روی ساحل دریای شرق کره (ژاپن) و در حومهٔ مرکز استان گانگوون، شهر وون‌سان واقع شده است. شهر وون‌سان، مرکز استان، در فاصله‌ای ۱۰ کیلومتری در جنوب مونچون می‌باشد. حوزهٔ تحت مدیریت «شهر مونچون»، علاوه بر ۱۶ ناحیهٔ دربرگیرندهٔ مناطق شهری، شامل مناطق حومه‌ای متنوعی، منجمله دره‌ها و کوهستان‌ها، مناطق روستایی (شامل ۱۴ روستا)، مناطق ساحلی و حاشیهٔ دریایی گسترده، و منجمله تأسیسات نظامی مختلف مربوط به نیروی دریایی خلق کره
تأسیسات نظامی مختلف مربوط به نیروی دریایی خلق کره می‌شود. تقسیمات اداری. شهر مونچون به ۱۶ ناحیه و ۱۴ روستای تابعه تقسیم شده است. تاریخ. استان قدیمی هامگیونگ جنوبی به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. شهرستان مونچون در تابعیت این استان قرار گرفت. در آن زمان، این شهرستان متشکل از ۶ قصبه بود، شامل: «اولّیم» []، «چوهان» []، «دوسا» []، «گوسان» []، «گونّه» []، و «میونگهیو» [] حاکمیت استعماری ژاپن بر کره. پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه
۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «مونچون»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان بونسِن (به ژاپنی: 文川郡، "برگردان به لاتین": Bunsen-gun) به رسمیت رسید. در سال ۱۹۱۴ میلادی، دو قصبهٔ «چوهان/سوکان» [، ] و «دوسا/توشا» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] را تشکیل دادند. (۵ قصبه) در سال ۱۹۳۹ میلادی، قصبهٔ «گونّه/گونّای» [، ] منحل شده، اراضی آن با بخشی از اراضی‌ قصبهٔ «دوچو/توسو» ادغام شده، و قصبهٔ «مونچون/بونسِن»
«دوچو/توسو» ادغام شده، و قصبهٔ «مونچون/بونسِن» [، ] تشکیل شد. در همان تاریخ، دو قصبهٔ «گوسان/کیزان» [، ] و «میونگهیو/مئیکو» [، ] ادغام شده و قصبهٔ «میونگ‌گو/مئیکی» [، ] را تشکیل دادند. (۴ قصبه) در اکتبر سال ۱۹۴۳ میلادی، قصبهٔ «دوچو/توسو» [، ] به شهرک ارتقاء یافته و نام آن به «چونّه/سِنّای» [، ] تغییر یافت. در همان تاریخ، با انحلال شهرستان تاریخی «دوگوون/توکوگِن» [، ] و تقسیم اراضی آن بین دو شهرستان «مونچون/بونسِن» و «وون‌سان/گِنزان» [، ]، ۴ قصبهٔ این شهرستان ضمیمهٔ «مونچون/بونسِن» شد. این‌ها شامل:
شهرستان ضمیمهٔ «مونچون/بونسِن» شد. این‌ها شامل: «بوکسونگ/هوکوجو» [، ]، «بونه/فونای» [، ]، «پونگ‌سانگ/هوجو» [، ]، «پونگها/هوکا» [، ]. قصبهٔ «بونه/فونای» به «دوگوون/توکوگِن» [، ] تعییر نام یافت. (۱ شهرک، ۷ قصبه) در دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره پیش از سال ۱۹۴۵ میلادی، و پس از تغییرات فوق‌الذکر، شهرستان مونچون/بونسِن شامل ۱ شهرک و ۷ قصبه به شرح زیر بود: تحت حاکمیت کرهٔ شمالی. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. استان هامگیونگ جنوبی و شهرستان مونچون در کره شمالی قرار
هامگیونگ جنوبی و شهرستان مونچون در کره شمالی قرار گرفتند. در سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی، در تابعیت اداره مدنی شوروی، دولت کمیته خلق کره شمالی، اراضی شهرستان مونچون را (به همراه شهر وون‌سان و شهرستان آن‌بیون) از استان هامگیونگ جنوبی به استان گانگوون منتقل کرد. در همان تاریخ، با ادغام بخش‌هایی از شهرک «چونّه» و قصبه‌های «مونچون» و «میونگ‌گو»، مشتمل ۲۰ روستا، ادغام شده و قصبهٔ جدید «مونسونگ» [] را تشکیل دادند. در همان تاریخ، شهرک‌ «چونّه» [] به قصبه تقلیل درجه یافت. در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲
در پی قطعی شدن مرز بین دو کره، در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، در کره شمالی، «قصبه» به‌عنوان یک واحد اداری بالکل منحل شد. در عوض، روستاهای کوچکتر و بزرگتر در جای‌جای کشور با هم تجمیع شده و وظایف اداری بیشتری به آن‌ها سپرده شد، و آن‌ها عملا به سطح سوم تقسیمات کشوری، مستقیما تابعهٔ شهرستان‌ها تبدیل شدند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، اراضی قصبهٔ «چونّه» و بیشتر اراضی قصبه‌های منحل شدهٔ «اولّیم» و «میونگ‌گو» از این شهرستان جدا شده، ادغام شده، و شهرستان چونّه را تشکیل دادند. در همان تاریخ و در چهارچوب این
را تشکیل دادند. در همان تاریخ و در چهارچوب این پروسه، دو قصبهٔ منحل شدهٔ «پونگ‌سانگ» و «پونگها» (به علاوهٔ یک روستا از قصبهٔ‌ «اولّیم»)، به علاوهٔ قصبهٔ منحل شده از شهرستان ایچون، قصبهٔ «اونگتان» []، ادغام شده و شهرستان بوپدونگ را تشکیل دادند. در طول این پروسه، روستاهای مختلف این شهرستان، به شرح زیر ادغام شدند. ۷۴ روستا (۳ از «قصبهٔ اولّیم»، ۱۶ از «قصبهٔ دوگوون»، ۲۲ از «قصبهٔ مونچون»، ۲۰ از «قصبهٔ مونسونگ»، ۱۳ از «قصبهٔ میونگ‌گو») ادغام شده و به ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، و ۲۴ روستای نهائی تبدیل شدند: در
۲ منطقهٔ کارگری، و ۲۴ روستای نهائی تبدیل شدند: در ژوئن سال ۱۹۵۸ میلادی، منطقهٔ کارگری «یاته» به «مون‌پیونگ» [] تغییر نام یافت در دسامبر سال ۱۹۶۱ میلادی، ۴ روستا از شهرستان مونچون جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «بوئون» []، «جانگنیم» []، «دوگوون» []، «سوکهیون» [] (باقی مانده: ۱ شهرک، ۲ منطقهٔ کارگری، ۲۰ روستا) در اکتبر سال ۱۹۶۷ میلادی، روستای «اوکپیونگ» [] به منطقهٔ کارگری ارتقاء یافت. (۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، ۱۹ روستا) انحلال شهرستان. در ژوئیهٔ سال ۱۹۷۲ میلادی، شهرستان مونچون منحل شد، و اراضی
سال ۱۹۷۲ میلادی، شهرستان مونچون منحل شد، و اراضی تابعهٔ آن بین شهر وون‌سان و شهرستان چونّه تقسیم شد. ۵ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهرستان چونّه شدند: ۱۲ روستای زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: ۲ روستای زیر، با ارتقاء به منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: ۳ منطقهٔ کارگری زیر، بدون تغییر، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند: و شهرک «مونچون» [] نیز، با تقسیم به دو منطقهٔ کارگری، ضمیمهٔ شهر وون‌سان شد، «منطقهٔ کارگری سونگمون» [] و «منطقهٔ کارگری مونچون» [] نتیجهٔ تغییرات فوق‌الذکر، ضمیمه شدن ۱۲ روستا و ۷
نتیجهٔ تغییرات فوق‌الذکر، ضمیمه شدن ۱۲ روستا و ۷ منطقهٔ کارگری به شهر وون‌سان بود. در ماه مه ۱۹۷۴ میلادی، دو عدد از روستاهای سابقا در تابعیتِ مونچون، از شهرستان چونّه جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «دوکهونگ» و «سوکجون». در همان تاریخ، ۷ منطقهٔ کارگری فوق‌الذکر، به «ناحیه» در تابعیت وون‌سان ارتقاء یافتند؛ اوکپیونگ []، سونگمون []، گاپیونگ []، گائون []، گوئام []، مون‌پیونگ []، مونچون []. (در کل، ۱۴ روستا و ۷ ناحیه) تاسیس مجدد شهرستان. در ژوئن سال ۱۹۷۶ میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در تابعیت استان
میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در تابعیت استان گانگوون تأسیس شد. در طول این پروسه، از شهر وون‌سان ۷ ناحیهٔ فوق‌الذکر و ۱۱ روستا (از ۱۴ روستا)، به علاوهٔ ۳ روستای باقی‌مانده در شهرستان چونّه ادغام شده و شهرستان مونچون را تشکیل دادند. ۲ ناحیهٔ «سونگمون» و «مونچون» ادغام شده و «شهرک مونچون»، مرکز این شهرستان، را تشکیل دادند. ۵ ناحیهٔ دیگر، یعنی «اوکپیونگ»، «گاپیونگ»، «گائون»، «گوئام»، و «مون‌پیونگ»، به سطح «منطقهٔ کارگری» برگشته و به مونچون پیوستند. ۱۱ روستا، شامل «بوبانگ»، «داپچون»، «دوکهونگ»، «ریونگتان»،
شامل «بوبانگ»، «داپچون»، «دوکهونگ»، «ریونگتان»، «ریونگ‌جونگ»، «سامدونگ»، «سامیل»، «سوکجون»، «شینان»، «گیوسونگ»، و «نامچانگ» از شهر وون‌سان ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. از روستاهای سابقاً متعلق به مونچون، سه روستای «جوکسان»، «شین‌سوٰنگ»، و «یونگسام» در تابعیت شهر وون‌سان باقی ماندند. از شهرستان چونّه نیز، سه روستای «سامهوا»، «سونگجوک»، و «شین‌سُونگ» ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. (مجموعا ۱ شهرک، ۵ منطقهٔ کارگری، ۱۴ روستا) در ژوئن سال ۱۹۸۴ میلادی، منطقهٔ کارگری «گائون» به «روستا» [] تقلیل درجه
منطقهٔ کارگری «گائون» به «روستا» [] تقلیل درجه یافت. (مجموعا ۱ شهرک، ۴ منطقهٔ کارگری، ۱۵ روستا) ارتقاء به شهر. در ماه مه سال ۱۹۹۱ میلادی، «شهرستان مونچون» به «شهر» ارتقاء یافت. در طول این پروسه، «شهرک مونچون»، مرکز اداری شهرستان، منحل شده و به ۷ ناحیهٔ تابعِ شهر تقسیم شد. اینها شامل: در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «مون‌پیونگ»، منحل شده و به ۲ ناحیه تقسیم شد، شامل: گانگچول []، مون‌پیونگ [] بخش‌هایی از اراضی شهرک منحل شدهٔ «مونچون» و منطقهٔ کارگریِ منحل شدهٔ «مون‌پیونگ» نیز ادغام شده و ناحیهٔ دیگری به نام
«مون‌پیونگ» نیز ادغام شده و ناحیهٔ دیگری به نام «هه‌بانگسان» [] را تشکیل دادند. در طول این پروسه، منطقهٔ کارگری «گوئام»، منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: گوئام []، هوانگسوک []. دو منطقهٔ کارگری «اوکپیونگ» و «گاپیونگ» به ناحیه ارتقاء یافتند: اوکپیونگ []، گاپیونگ [] در طول این پروسه، روستای «شینان» نیز منحل شده و به دو ناحیه تقسیم شد، شامل: «بوکهانگ» []، «شینان» []. سایر روستاها بدون تغییر در تابعیت این شهر باقی ماندند، (مجموعا ۱۶ ناحیه و ۱۴ روستا)
سینپو (به لاتین: Sinpo) یک شهر در کره شمالی است که در استان هامگیونگ جنوبی واقع شده‌است. خصوصیات. سینپو ۷۶٫۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
سونچون (به لاتین: Sunchon) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان جنوبی واقع شده‌است. خصوصیات. سونچون ۴۳۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.