payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حال کاهش است که در آن، وقتی یک نمونه به قدر کافی بزرگ بررسی می‌شود، تابع بقای صحیح برای آن جمعیت به دست می‌آید. مقدار تابع بقا بین مشاهدات نمونه برداری شدهٔ موفق متمایز از هم ("تیک ها") ثابت فرض می‌شود. مزیت مهم منحنی کاپلان–مه‌یر این است که این روش بعضی انواع داده سانسورشده را مورد حساب قرار می‌دهد، به‌طور خاص سانسور درست که اگر یک بیمار از مطالعه‌ای به عنوان مثال قبل از مشاهدهٔ نتیجه نهایی، از نمونه خارج شود، رخ می‌دهد. در طرح، نشان‌های تیک کوچک به‌طور عمودی نشانگر تلفات هستند، جایی که زمان بقای یک بیمار
نشانگر تلفات هستند، جایی که زمان بقای یک بیمار درست سانسور شده باشد. وقتی هیچ کاهش یا سانسوری رخ ندهد، منحنی کاپلان–مه‌یر متمم تابع توزیع نمونه‌ای می‌شود. در آمار پزشکی، یک کاربرد عادی می‌تواند بیمارهای گروه بندی شده را در دسته‌هایی قرار دهد، برای مثال، آن‌هایی که نمایهٔ ژن A را دارند و آن‌هایی که نمایهٔ ژن B را دارند. در نمودار، بیمارها با ژن B سریع تر از آن‌هایی که ژن A دارند، می‌میرند. بعد از دو سال، حدود ۸۰ درصد بیمارهای با ژن A زنده می‌مانند، اما کمتر از نصف بیمارهای با ژن B نجات می‌یابند.
در الگوریتم‌های تخمینی و نظریه تصمیم، یک برآوردگر بیزی یا یک عملگرد بیزی یک برآوردگر یا قانون تصمیم است که امید ریاضی پسین از یک تابع زیان را به حداقل می‌رساند. به‌طور معادل، این برآوردگر، امید پسین یک تابع مطلوب را به حداکثر می‌رساند. یک راه مناسب دیگر برای تدوین یک برآوردگر در داخل آمار بیزی، عبارتست از برآوردگر بیشه‌گر احتمال پسین. تعریف. فرض‌کنید می‌دانیم یک پارامتر نامعین θ، دارای احتمال پیشین formula_1 است. همچنین formula_2 یک برآوردگر θ (براساس متغیر x) و formula_3 تابع نامطلوبی مانند مربع خطا باشد.
x) و formula_3 تابع نامطلوبی مانند مربع خطا باشد. خطر بیزی formula_4 را به شکل formula_5 تعریف می‌کنیم، که در آن، امید ریاضی با توزیع احتمال formula_6، کنترل می‌شود: این تابع خطر را به عنوان تابعی از formula_4 توصیف می‌کند. برآوردگر formula_4 به شرطی یک برآوردگر بیزی است که خطر بیزی را در میان تمام برآوردگرها به حداقل برساند. به‌طور معادل، برآوردگری که زیان مورد انتظار پیشین formula_9 را به ازای هر X به حداقل برساند، خطر بیزی و در نتیجه برآوردگر بیزی را نیز به حداقل خواهد رساند.
علی زعیم، (زاده ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۷ در تهران) نقاش، طراح و گرافیست هنرمند معاصر ایران است. زندگی. علی زعیم، فرزند هوشنگ زعیم، در سال ۱۳۴۷ خورشیدی در محلهٔ دریان‌نو شهر تهران به دنیا آمد. او در سال ۱۳۶۲ وارد دبیرستان آزادی محلهٔ ضرابخانه تهران شد. در سال ۱۳۷۱ مدرک کارشناسی خود را در رشته شیمی صنعتی، از دانشگاه آزاد اسلامی دریافت کرد. از سال ۱۳۷۱ الی ۱۳۷۴ به فراگیری نقاشی زیر نظر آیدین آغداشلو پرداخت. وی در سال ۱۳۷۸ با الهام شریفی (دانش‌آموختهٔ رشتهٔ کامپیوتر)، ازدواج کرد و اکنون صاحب یک فرزند پسر به نام «رادین»
کرد و اکنون صاحب یک فرزند پسر به نام «رادین» است. زعیم تحصیلات دانشگاهی خود را در سال ۱۳۷۹ با مدرک کارشناسی ارشد گرافیک، از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران به پایان رسانید. نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی در ایران و کشورهای دیگرِ جهان، تدریس در شهرهای مختلفِ ایران، آموزش به جوانان، و سفرهای فراوان، از تجربیاتِ این هنرمندِ پرکار است. فعالیت‌های تحقیقی و تدریس. علی زعیم از سال ۱۳۷۹ تا کنون در دانشکده‌های هنر دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، دانشگاه سوره و دانشگاه آزاد اسلامی به تدریس
دانشگاه سوره و دانشگاه آزاد اسلامی به تدریس طراحی، نقاشی و تاریخ هنر به دانشجویان و هنرجویان نقاشی اشتغال دارد. آثار. علی زعیم در زمینه طراحی گرافیک تا سال ۱۳۹۳ خورشیدی بیش از ۱۳۰ جلد کتاب، ده‌ها پوستر و نشان‌واره طراحی کرده‌است. کارنامه هنری وی تاکنون شامل چهار مجموعه نقاشی بوده و مهم‌ترین مجموعه‌های نقاشی او، "آن که مثل من هست،آن که مثل من نیست" و "آمیزه‌ها" می‌باشد. نگارخانه. طراحی جلد کتاب. اسفندماه سال ۱۳۸۶ خورشیدی، نمایشگاه گرافیک علی زعیم شامل هفتاد طراحی جلد کتاب در خانه هنرمندان ایران برپا گردید.
طراحی جلد کتاب در خانه هنرمندان ایران برپا گردید. این نمایشگاه حاصل فعالیت‌های علی زعیم در حوزه طراحی جلد کتاب برای ناشران مختلف (ثالث، چشمه، توس، مروارید، قطره و نگاه) بوده‌است. وی دربارهٔ برگزاری این نمایشگاه گفته‌است:«این مجموعه طراحی‌ها اغلب در حوزه ادبیات داستانی، تاریخ، فرهنگ، شعر انجام شده‌اند. در این طراحی‌ها سعی داشته‌ام نگاهی ساده، موجز و مفهوم‌گرایانه داشته باشم و درعین حال نگاهی خاص به مفاهیم طرح و تصویرسازی نگاهی خاص وجود داشته باشد. در طراحی‌های جلد کتاب اغلب از رنگ‌های ساده و یکنواخت در پس
جلد کتاب اغلب از رنگ‌های ساده و یکنواخت در پس زمینه بهره می‌برم و از متن و تصویر به عنوان فرم استفاده می‌شود. همچنین در هر طرح سعی می‌کنم تا ارتباط و احساسی با نویسنده و محتوای کتاب برقرار شود. در طراحی کتاب باید در نظر داشت که این نوع طراحی نگاهی جزئی‌نگر دارد و همانند کار با قلم ظریف است و ارتباط منطقی طراحی حروف با تصویر، همانند تار و پود عمل می‌کند». از مجموعه آمیزه‌ها. شهریور ماه سال ۱۳۹۰ خورشیدی، نمایشگاه نقاشی علی زعیم با عنوان آمیزه‌ها () در گالری سیحون تهران برپا شد. علی زعیم دربارهٔ این مجموعه
سیحون تهران برپا شد. علی زعیم دربارهٔ این مجموعه می‌نویسد: «مجموعه نقاشیهای من با عنوان آمیزه‌ها تحت تاثیر هنر پسانوگرا و با گرایش به مسائل تاریخی، فرهنگی و روشنفکرانه به نقد فرایند جهانی شدن می‌پردازد. در این آثار مرز بین برون و درون و پذیرش و واکنش مبهم شده و خارج از نگاه کلیشه‌ای سنت اورینتالیسم امکان گفتگوی خود با دیگران را توسعه می‌دهد. این نوع نگاه به زندگی و اشیا و در نهایت به کاشی‌ها حس نوستالژیک و غمگنانه‌ای است که با فراموشی و فراموش شدگی ستیز دارد؛ و به جاودانگی حضور انسان در مکان و فضا تاکید
و به جاودانگی حضور انسان در مکان و فضا تاکید می‌ورزد که ما تنها به حفظ خاطره آنها دل خوش کرده‌ایم. این مجموعه نقاشیهای آکریلیک روی بوم، آثار هیبریدی و تلفیقی از نمادهای بومی با مدرن در بستر زمان‌های مختلف تاریخی گذشته و دور و نزدیک می‌باشند و آن را در چشم انداز بین‌المللی قرار داده‌اند. در این پیکر بندی‌ها نمادهای تمدن جدید است که همه ما به آن تعلق داریم. فرهنگ‌های گوناگون در کنار هم زندگی می‌کنند و هزار تویی که آگاهی چند فرهنگی روزگار ما را شکل می‌دهد، خواه آن را دوست داشته باشیم، خواه نه؛ و همه آنها هویت
آن را دوست داشته باشیم، خواه نه؛ و همه آنها هویت ماست و هویت زندگی است و آن را باید زیست. این مجموعه با فاصله گرفتن از تفنن و شوخ‌طبعی‌های این روزهای هنر معاصر شکل گرفته است و به قول استاد عزیزم آیدین آغداشلو نشانه ایست از آزادی هنرمند در برگزیدن». از مجموعه آن که مثل من هست، آن که مثل من نیست. شهریور ماه سال ۱۳۹۳ خورشیدی، نمایشگاه انفرادی نقاشی علی زعیم با عنوان "آن که مثل من هست،آن که مثل من نیست" () در گالری اعتماد تهران برگزار گردید. زعیم در بیانیه خود می‌نویسد: «زن و از پس آن مرد در بین دومیدان
خود می‌نویسد: «زن و از پس آن مرد در بین دومیدان مغناطیسی، همچون ضرب آهنگ یک پاندول، آن که مثل من هست، آن که مثل من نیست. تمامی آنچه از گذشته وام گرفته می‌شود، مایه افتخار و پیشرفت نیست در این میان سنت گچکاری ایرانی که به جهان کلاسیک غرب تعلق دارد، کارکردهای معنایی و کاربردی خود را از دست داده و همچون فسیلی بازمانده در طول تاریخ از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر می‌خزد. این فرم‌های کلاسیک که قرن‌ها جذابیت عصر خود را به رخ می‌کشند، همچون دیگر بخش‌های زندگی سنتی که گویی رهایی از آن ممکن نیست، به شکلی دکوراتیو با جهان
رهایی از آن ممکن نیست، به شکلی دکوراتیو با جهان معاصر پیوند خورده است. در آن سوی پارادوکس اشیا با ابعادی بزرگ همراه با رنگ‌های پر زرق و برق با دنیای تبلیغات به رقابت بر می‌خیزد. وبا توجه به دغدغه‌های فرمال روزگارمان و بسان موجودی فرازمینی در نگاه مد پیشتاز و در قالب پاپ آرت با اشیایی روبرو می‌شویم که در تلفیق با سوژه‌های خود به نوعی پویندگی، تشویش و ناهنجاری اشاره دارد. این مجموعه به تضادهایی اشاره دارد که از یک سو تکیه بر ارزشهای سنتی دارد و از سوی دیگر قادر نیست یا اصلاً خواستش بر این نیست که از دنیای
قادر نیست یا اصلاً خواستش بر این نیست که از دنیای مدرنیته فاصله بگیرد و بر هویت چندگانه اعتراف می‌ورزد و در این میان گچ‌هایی که با تلنگری می‌ریزند و اشیایی تاثیر گذار افراطی و شیک که از پوسته انفعالی خود بیرون آمده‌اند همگی این جمله را زمزمه می‌کند: آن که مثل من هست، آن که مثل من نیست». ستایش دیگران. آیدین آغداشلو هنرمند نقاش و محقق هنری در مورد نقاشی‌های زعیم می‌نویسد: «تماشای جهان زیبای کهن‌سالی که در معرض ساختارهای مدرن و معاصر صدمه دیده و زخمی شده، نگاه رایجی است در میان ما، و در این روزها. این نگاه
رایجی است در میان ما، و در این روزها. این نگاه حساس شده و احساساتی، گذشته را به نیابت آثار هنری همان دوران، مطلق خوبی فرض می‌کند و جهان مهاجم معاصری را که گذشته مزاحم و دست و پاگیر را می‌روبد و در هم می‌شکند، تحمل نمی‌کند. اما واقعیت امری است و دلتنگی و گم گشتگی هنرمند امری دیگر است. جستجوی گذشته و معنای از کف رفته آن می‌تواند بدل به تمرینی شود از تقلید اصالت سپری شده و دلگرم شدن از تکرار اصالتی که دوامی ندارد و بازسازی آن، معنا را تجدید و تمدید نخواهد کرد. هرچند تماشای حاصل کار هنرمندی که کار جدی می‌کند و
هرچند تماشای حاصل کار هنرمندی که کار جدی می‌کند و حرفی برای گفتن و چیزی برای عرضه کردن دارد همچنان دلپذیر است».
آزمون شاپیرو-ویلک، یک آزمون نرمال‌بودن در آمار استنباط‌گرایانه است. ساموئل سنفورد شاپیرو و مارتین ویلک، این آزمون را در سال ۱۹۶۵ منتشر کردند. نظریه. آزمون شاپیرو-ویلک، اصل فرض صفر را به‌کار می‌گیرد تا بررسی کند که آیا یک نمونه "x"1, ... , "x""n" از یک جامعه دارای توزیع طبیعی ناشی می‌شود یا نه. آماره این آزمون عبارتست از: که در آن
مکانی برای عشاق () یک فیلم درام رمانتیک به کارگردانی ویتوریو دسیکا است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فی داناوی و مارچلو ماسترویانی اشاره کرد. بازخوردها. بیشتر نقدهایی که درباره این فیلم نوشته شد، منفی بودند. راجر ایبرت از روزنامه شیکاگو سان-تایمز نوشت "افتضاح‌ترین فیلم شبه‌رمانتیکی که تابحال دیده‌ام!" و چارلز چمپلین از روزنامه لس‌آنجلس تایمز اظهار داشت "بدترین فیلم سال‌های گذشته و شاید بعد از ۱۹۲۶ [که دیده‌ام]. " «مارک دمینگ» هم در روزنامه «نیویورک تایمز» نوشت "داناوی" و ماسترویانی در
«نیویورک تایمز» نوشت "داناوی" و ماسترویانی در جریان ساخت این فیلم روابط عاشقانه‌ای داشتند، اما هیچ اثری از آن پیوندِ عاطفی در بازی آنها در این فیلم، مشهود نیست". سال‌ها بعد، این فیلم در زمرهٔ فیلم‌های کتاب سینماییِ «پنجاه تا از بدترین فیلم‌های تمام دوران» قرار گرفت.
لئونارد راسیتر (؛ – ) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ""، "الیور!"، "بری لیندون"، "پلنگ صورتی دوباره ضربه می‌زند"، "سفر نفرین‌شده" و "ردپای پلنگ صورتی" اشاره کرد.
مرسدس-آام‌گ جی‌تی یک خودروی جی‌تی در دو سبک کوپه و رودستر است که توسط شرکت مرسدس-آام‌گ تولید شده‌است. این خودرو در ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ معرفی شد و به طور رسمی در اکتبر ۲۰۱۴ و در نمایشگاه خودروی پاریس در معرض دید عموم قرار گرفت. پس از مرسدس-بنز اس‌ال‌اس آام‌گ، این دومین خودروی اسپورتی است که به طور کامل توسط مرسدس آام‌گ توسعه یافته است. آام‌گ جی‌تی در مارس ۲۰۱۵ در دو نوع جی‌تی و جی‌تی اس به فروش می‌رفت، در حالی که یک نسخهٔ مسابقه‌ای با نام جی‌تی۳ از این خودرو در سال ۲۰۱۵ معرفی شد. یک نسخه با عملکرد بالا به نام
سال ۲۰۱۵ معرفی شد. یک نسخه با عملکرد بالا به نام جی‌تی آر در سال ۲۰۱۶ معرفی شد. یک نسخهٔ مسابقه‌ای با نام جی‌تی۴ که برای رانندگان نیمه حرفه‌ای و بر اساس نسخهٔ جی‌تی آر طراحی شده‌است، در سال ۲۰۱۷ معرفی شد. در سال ۲۰۲۱ نسخهٔ جدیدی به نام آام‌گ جی‌تی سری سیاه نیز عرضه شد. تمام نسخه‌های این خودرو در کارخانهٔ مرسدس-بنز واقع در زیندلفینگن آلمان مونتاژ می‌شوند. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱ مرسدس-بنز خودروی مرسدس-آام‌گ کلاس-اس‌ال (آر۲۳۲) را به‌عنوان جانشین مستقیم نسخهٔ رودستر آام‌گ جی‌تی در نظر گرفت. تاریخچه. پیش‌نمایش فضای
آام‌گ جی‌تی در نظر گرفت. تاریخچه. پیش‌نمایش فضای داخلی خودروی مرسدس-آام‌گ جی‌تی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۴ انجام گرفت. این خودرو در ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ معرفی شد در اکتبر ۲۰۱۴ با دو گزینهٔ قدرت خروجی پیشرانه به‌طور رسمی در نمایشگاه خودروی پاریس به‌صورت عمومی رونمایی شد. توان‌های در نظر گرفته‌شده برای این خودرو عبارت‌اند از مدل جی‌تی با قدرت ۸ و مدل جی‌تی اس با قدرت . گشتاور تولیدی پیشرانه‌های مدل‌های جی‌تی و جی‌تی اس نیز به‌ترتیب برابر با و هستند. مدت کوتاهی پس از این رونمایی، توبایاس مورس، مدیرعامل وقت شرکت مرسدس-آام‌گ
توبایاس مورس، مدیرعامل وقت شرکت مرسدس-آام‌گ وعده داد که یک مدل "سری سیاه" از خودروی مرسدس-آام‌گ جی‌تی نیز عرضه خواهد شد. مدل جدید این خودرو با عملکرد بالا، با نام مرسدس-آام‌گ جی‌تی آر عرضه شد. خودروی ایمنی فرمول یک. مدل جی‌تی اس به‌عنوان خودروی ایمنی در فصل از مسابقات جهانی فرمول یک حضور داشت و نخستین حضورش در این نقش را در جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۱۵ تجربه کرد. از سال ۲۰۱۸، مدل جی‌تی آر به‌عنوان خودروی ایمنی جدید جایگزین مدل جی‌تی اس شد و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ در مسابقات حضور داشت. در سال ۲۰۲۲ نیز مدل جی‌تی آر
مسابقات حضور داشت. در سال ۲۰۲۲ نیز مدل جی‌تی آر جای خود را به مدل سری سیاه داد. فیس‌لیفت ۲۰۱۷. خانواده خودروهای مرسدس-آام‌گ در سال ۲۰۱۷ و همزمان با معرفی مدل جی‌تی سی رودستر و مدل «نسخهٔ ۵۰»، که نسخه‌ای مشتق‌شده از مدل رودستر جی‌تی سی با تولید محدود بود، در قالب یک فیس‌لیفت کلی دستخوش تغییرات ظاهری شدند. بهسازی‌هایی که به‌عنوان بخشی از این فیس‌لیفت اعمال شدند، افزایش قدرت خروجی از موتور ام۱۷۸ برای مدل‌های جی‌تی و جی‌تی اس (به‌ترتیب به میزان ۱۳ و ۱۲ اسب بخار) و در نظر گرفته‌شدن جلوپنجرهٔ موسوم به
اسب بخار) و در نظر گرفته‌شدن جلوپنجرهٔ موسوم به «پانامریکانا» از مدل‌های جی‌تی۳، جی‌تی۴ و جی‌تی آر به‌عنوان یکی از تجهیزات استاندارد در تمامی مدل‌ها را شامل می‌شدند. امکانات. تلاش شده‌است که طراحی ظاهری آام‌گ جی‌تی مشابه مدل پیشین خود، اس‌ال‌اس آام‌گ باشد. کمان‌های چرخ عریض، ارتفاع کلی کمتر بدنه و خط سقف فست‌بک شیب‌دار مشابه مدل اس‌ال‌اس آام‌گ هستند، اما درهای جانبی آام‌گ جی‌تی، به‌جای بازشدن به‌صورت بال‌پرنده‌ای که نخستین بار در دههٔ ۱۹۵۰ در مدل ۳۰۰اس‌ال استفاده شدند، به‌شکل مرسوم و رو به جلو باز می‌شوند.
شدند، به‌شکل مرسوم و رو به جلو باز می‌شوند. درپوش بزرگ موتور و شیشه جلوی باریک نیز همچنان در این خودرو حفظ شده‌اند. ۹۳٪ از ساختار کلی آام‌گ جی‌تی متشکل از فلز آلومینیم است و بخش جلویی آن از منیزیم ساخته شده‌است. طراح ارشد نمای بیرونی این خودرو، مارک فدرستون بوده‌است که پیش از این، مدل‌های کلاس-آ دبلیو۱۷۶، کلاس-سی‌ال‌ای و اس‌ال‌اس آام‌گ را نیز طراحی کرده‌است. فضای داخلی آام‌گ جی‌تی که توسط ژان کائول طراحی شده‌است نیز شامل یک کنسول میانی بزرگ و عناصر تزئینی طراحی‌شده با چرم و پلیمر کربن می‌شود. مشخصات فنی و
با چرم و پلیمر کربن می‌شود. مشخصات فنی و عملکرد. آام‌گ جی‌تی از پیکربندی موتور جلو-محور عقب برخوردار است و موتور آن در بخش میانی فضای بین دو محور جلو و عقب قرار گرفته‌است. شاسی فضاکار و بدنهٔ این خودرو از آلیاژهای آلومینیم ساخته شده‌اند؛ در حالی که در صندوق عقب آن از جنس فولاد و درپوش موتور آن از جنس منیزیم است. سامانهٔ تعلیق این خودرو هم در جلو و هم در عقب از نوع دوجناقی است که جناق‌های آن به‌روش آهنگری آلومینیم ساخته شده‌اند. این خودرو به یک موتور ۴٫۰ لیتری "ام۱۷۸" وی۸ تویین-توربو مجهز است. پیکربندی این
"ام۱۷۸" وی۸ تویین-توربو مجهز است. پیکربندی این موتور از نوع «گرما درون وی» است — که در آن منیفولدهای اگزوز و توربوشارژرها جهت کاهش تأخیر توربوشارژر در میان گروه‌های سیلندر قرار گرفته‌اند — و از سیستم روغنکاری حوضچه خشک بهره‌مند است. توان تولیدی این موتور از طریق یک جعبه‌دندهٔ هفت سرعته دوکلاچه "آام‌گ اسپیدشیفت" به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. مدل جی‌تی اس از یک دیفرانسیل لغزش محدود مکانیکی کنترل‌شونده به‌صورت الکترونیکی مجهز است. در یک آزمایش جاده‌ای که به‌دست آزمون‌گران مجلهٔ "کار اند درایور" انجام شد، مدل
آزمون‌گران مجلهٔ "کار اند درایور" انجام شد، مدل جی‌تی اس توانست در مدت ۳٫۰ ثانیه سرعت خود را از ۰ به برساند. زمان ثبت‌شده برای طی مسافت یک چهارم مایل با این خودرو معادل ۱۱٫۲ ثانیه، و بیشینهٔ سرعت آن نیز برابر با است. مدل‌ها. مرسدس-آام‌گ جی‌تی (۲۰۱۵–۲۰۲۱). مدل جی‌تی در واقع مدل پایهٔ خانوادهٔ مرسدس-آام‌گ جی‌تی است. موتور وی۸ ام۱۷۸ نصب‌شده بر روی این مدل که دارای حجم بوده و به دو توربوشارژر مجهز است، دارای توان خروجی در دور موتور ۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه و گشتاور در دورهای بین ۱٬۶۰۰ تا ۵٬۰۰۰ دور بر دقیقه است. شتاب
دورهای بین ۱٬۶۰۰ تا ۵٬۰۰۰ دور بر دقیقه است. شتاب این خودرو برابر با ۳٫۹ ثانیه بوده و بیشترین سرعت آن به‌صورت الکترونیکی به محدود شده‌است. جعبه‌دندهٔ در نظر گرفته‌شده برای مدل جی‌تی هفت سرعته از نوع دوکلاچه است که نیروی پیشرانه را به چرخ‌های عقب منتقل می‌کند و دیفرانسیل آن از نوع لغزش محدود مکانیکی است. چرخ‌های این مدل در جلو و عقب دارای اندازهٔ ۱۹ اینچی هستند و در هر چهار چرخ از دیسک‌های ترمز فولادی به قطر ۱۴٫۲ اینچ استفاده شده‌است. دیسک‌های ترمز کربن-سرامیکی ۱۵٬۸ اینچی در جلو و ۱۴٬۲ اینچی در عقب نیز برای
۱۵٬۸ اینچی در جلو و ۱۴٬۲ اینچی در عقب نیز برای مدل جی‌تی قابل سفارش هستند. مرسدس-آام‌گ جی‌تی اس (۲۰۱۵–۲۰۲۰). مدل جی‌تی اس، مدلی از سری مرسدس-آام‌گ جی‌تی است که به تجهیزاتی با سطح عملکردی بالاتر مجهز شده‌است. این مدل از همان موتور وی۸ ام۱۷۸ تویین-توربو استفاده می‌کند؛ با این تفاوت که بهسازی‌های انجام‌گرفته بر روی آن، توان خروجی را به در ۶٬۲۵۰ دور بر دقیقه، و گشتاور آن را به در دورهای بین ۱٬۷۵۰ تا ۴٬۷۵۰ دور بر دقیقه رسانده‌است. شتاب این جی‌تی اس برابر با ۳٫۷ ثانیه بوده و بیشینهٔ سرعت آن با کمی افزایش نسبت به
بوده و بیشینهٔ سرعت آن با کمی افزایش نسبت به مدل جی‌تی، به‌صورت الکترونیکی به محدود شده‌است. چرخ‌های جلوی این خودرو مشابه مدل جی‌تی دارای اندازهٔ ۱۹ اینچی هستند، اما اندازهٔ چرخ‌های عقب آن به ۲۰ اینچ افزایش یافته‌است. دیسک‌های ترمز در چرخ‌های جلوی ۱۵٫۴ اینچ قطر دارند، اما در عقب از همان دیسک‌های فولادی ۱۴٫۲ اینچی استفاده شده‌است و کالیپرهای ترمز آن نیز با رنگ قرمز رنگ‌آمیزی شده‌اند. جعبه‌دندهٔ جی‌تی اس همان جعبه‌دندهٔ ۷ سرعتهٔ دوکلاچه مورد استفاده در مدل جی‌تی است؛ با این تفاوت که دیفرانسیل لغزش محدود آن
است؛ با این تفاوت که دیفرانسیل لغزش محدود آن از نوع الکترونیکی است. آمار تولید و فروش. آمار رسمی فروش در بازار ایالات متحده از سال ۲۰۱۹ به بعد شامل فروش مدل جی‌تی ۴-در کوپه ایکس۲۹۰ نیز می‌شود؛ به همین علت در اینجا فهرست نشده‌است.
یازده/ ۱۱ فیلمی اجتماعی، ساخت ایران به کارگردانی و نویسندگی مسعود حاتمی محصول سال ۱۳۹۲ است. خلاصه فیلم. یازده داستان زن و شوهری را روایت می‌کند که اسیر زندگی امروزی و مدرن شده‌اند. آنها در یک خانه در کنار هم زندگی می‌کنند اما خبر از حال یک دیگر ندارند. ۱۱ روایت انسانهای جهان امروز است که در کنار هم هستند ولی تنهایند. فیلم‌شناسی. ۱۱ هفتمین اثر مسعود حاتمی است. حاتمی پیش از این شش فیلم کوتاه داستانی را نویسندگی و کارگردانی کرده‌است. فیلم‌هایی همچون "سورپرایز"، "یک جفت جوراب"، "چهارراه"، "بی‌نهایت منفی۱" و "چ
"یک جفت جوراب"، "چهارراه"، "بی‌نهایت منفی۱" و "چ مثل صبحانه"، از آثار وی هستند. مسعود حاتمی در سال ۱۳۹۴ هفتمین فیلم کوتاه داستانی خود «"تنازع"» را به تهیه‌کنندگی مجید برزگر نویسندگی و کارگردانی کرد. او با فیلم کوتاه تنازع توانست چهار جایزه از سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران را کسب کند و در جشنواره منطقه ای سینمای جوان جایزه بهترین فیلم کوتاه تجربی را گرفت.
خاندان پهلوی از سال ۱۳۰۴ تا ۱۳۵۷ بر ایران حکومت کرد. در این دوره، دو پادشاه، رضاشاه و پسرش محمدرضا پهلوی از پلیس مخفی (بعدها ساواک) برای فرونشاندن مخالفان استفاده کردند. بر اساس یکی از تاریخ‌های نوشته شده در خصوص استفاده از شکنجه توسط دولت در ایران، سوء استفاده از زندانیان طی حکمرانی خاندان پهلوی بسته به زمان متغیر و خاص است. «تخطی شاه از قانون اساسی» و «پایمال کردن قوانین بنیادین و حقوق ایرانیان» یکی از شکایات و ادعاهای انقلابیون انقلاب ۱۳۵۷ است، حکومت رضاشاه. حکومت رضاشاه، در دوره‌ای بود که حکومت‌های
رضاشاه. حکومت رضاشاه، در دوره‌ای بود که حکومت‌های اقتدارگرا و دیکتاتوری در جهان رایج و در منطقه متعارف بودند. مطبوعات آزاد، حقوق کارگران و آزادی بیان سیاسی در دوره رضاشاه محدود شدند. روزنامه‌های مستقل غالباً بسته و احزاب ممنوع می‌شدند؛ همه سندیکاها نیز ممنوع بودند و ۱۵۰ سازمان دهنده کارگری بین سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۳۲ دستگیر شدند. زور فیزیکی علیه برخی انواع زندانیان (مجرمان معمولی، مظنونان به جاسوسی و کسانی که متهم به نقشه برای شاه کشی بودند) مورد استفاده قرار می‌گرفت. مشخصاً دزدان فلک و مچ‌کشی می‌شدند تا
می‌گرفت. مشخصاً دزدان فلک و مچ‌کشی می‌شدند تا «غارت‌های پنهانشان را لو بدهند». مظنونان به جاسوسی و سوءقصد کتک زده می‌شدند، بی‌خوابی داده می‌شدند و قپانی می‌شدند که گاهی باعث ترک خوردن مفاصل می‌شد. ولی برای زندانیان سیاسی که بیشترشان کمونیست بودند، نبود شکنجه قابل توجه است. دلایل این عدم شکنجه در مورد زندانیان سیاسی، اولاً منع صریح قانونی استفاده از زور فیزیکی برای اخذ اطلاعات، و نیز این بود که کمینترن به دقت امور را زیر نظر داشت، و دولت سعی می‌کرد از تبلیغات منفی خارجی به خصوص از سوی کمینترن جلوگیری کند.
منفی خارجی به خصوص از سوی کمینترن جلوگیری کند. شیوه اصلی فشار حبس انفرادی و محروم سازی از «کتاب، روزنامه‌ها، ملاقات، بسته‌های غذایی و مراقبت پزشکی مناسب» بود. با این که زندانیان سیاسی اغلب به قپانی تهدید می‌شدند به ندرت دچار آن می‌شدند. حکومت رضاشاه غالباً به نقض آزادی دینی و سرکوب مسلمانان دین دار متهم می‌شد. در یک مورد او تقدس حرم فاطمه معصومه را برای کتک زدن یک روحانی که زنش را به بی‌حیایی متهم کرده بود خدشه دار کرد. رضاشاه قانونی تصویب کرد که همه را ملزم می‌کرد لباس‌های غربی بپوشند (به جز علمای شیعه که
می‌کرد لباس‌های غربی بپوشند (به جز علمای شیعه که در یک آزمون ویژه قبول شده بودند) و معلمان زن را از آمدن به مدرسه با پوشش سر منع کرد. سوگواری محرم به یک روز محدود شد و مساجد ملزم شدند به جای این که عزاداران به‌طور سنتی روی زمین بنشینند، در جریان عزاداری‌ها از صندلی برای سوگواران استفاده کنند. تا میانه دهه ۱۹۳۰، این فرمان‌ها، مصادره زمین‌های در دست روحانیون و دیگر مشکلات نارضایتی شدیدی در میان روحانیت شیعه در سراسر ایران برانگیخته بود، و پس از این که جمعیتی به حمایت از یک روحانی در حرم امام رضا جمع شده و
به حمایت از یک روحانی در حرم امام رضا جمع شده و ابداعات، فساد و مالیات‌های سنگین شاه را محکوم کردند، سربازان فراخوانده شدند. چند دوجین از معترضان کشته و چند صد تن مصدوم شدند. در پی این واقعه، شاه جلوتر رفت و دستور داد چادر ممنوع شود و همه شهروندان - غنی و فقیر-زنانشان را بدون سرپوش به کارهای عمومی بیاورند. حکومت محمدرضا پهلوی. محمدرضا پهلوی پس از برکناری پدرش در سال ۱۳۲۰ پادشاه شد. زندانیان سیاسی از سوی قدرت‌های اشغالگر آزاد شدند و شاه جوان دیگر کنترلی بر مجلس نداشت. اما پس از تلاش ناموفق برای سو قصد به
مجلس نداشت. اما پس از تلاش ناموفق برای سو قصد به شاه در سال ۱۳۲۷، او موفق شد حکومت نظامی اعلان کند، کمونیست‌ها و دیگر مخالفین را به زندان بیندازد و انتقاد از خانواده سلطنتی در مطبوعات را محدود کند. در پی کودتای به طرفداری از شاه که نخست‌وزیر محمد مصدق را در سال ۱۳۳۲ سرنگون کرد، شاه دوباره مخالفینش را سرکوب کرد و آزادی سیاسی از بین رفت. او جبهه ملی ایران، گروه سیاسی مصدق، را ممنوع و بیشتر رهبران آن را دستگیر کرد. بیش از ۴۰۰۰ کنشگر سیاسی حزب توده (از جمله ۴۷۷ نفر در نیروهای مسلح) دستگیر، و چهل تن اعدام شدند
نفر در نیروهای مسلح) دستگیر، و چهل تن اعدام شدند و ۱۴ نفر دیگر زیر شکنجه درگذشتند و بیش از ۲۰۰ نفر به حبس ابد محکوم شدند. در پی این سرکوب، برای سال‌های متعددی شرایط برای زندانیان سیاسی و مخالفین این حکومت اقتدارگرا نسبتاً خوب بود. «عمده زندانیان توده ای آزاد شدند،» و بقیه زندانیانی که از امضای نامه ابراز پشیمانی خودداری کردند اجازه یافتند پینگ پنگ بازی کنند، از باشگاه ورزشی استفاده کنند، و تلویزیون تماشا کنند. در دهه ۱۹۶۰، شاه در چارچوب اصلاحاتی که به انقلاب سفید موسوم شدند اصلاحات انتخاباتی ای ارائه کرد
سفید موسوم شدند اصلاحات انتخاباتی ای ارائه کرد که حق رای را به زنان و انتخاب شدن را به غیرمسلمانان اعطا می‌کرد. یک استثنا برای این دوره آرامش نسبی تظاهرات ۱۵ خرداد بود که از ۱۴ خرداد ۱۳۴۲ پس از بازداشت سید روح‌الله خمینی—از مخالفین اصلی انقلاب سفید—بروز کرد. سربازان بر تظاهرکنندگان در میدان ژاله آتش گشودند. محمدرضا شاه از منتقدان اعلامیه جهانی حقوق بشر بود و خواهان اصلاح آن برای تأکید بیشتر بر توسعه سیاسی و کاهش دادن حقوق مدنی و سیاسی بود. او اهمیت آزادی سیاسی را تقلیل می‌داد و حقوق بشر را به امتیازات
سیاسی را تقلیل می‌داد و حقوق بشر را به امتیازات اجتماعی و اقتصادی تبدیل می‌کرد. به جای این که آزادی‌های فردی علیه قدرت دولت به کار گرفته شود، حقوق از سوی حکومت و برنامه توسعه آن اهدا می‌شد. کالبدشکافی. ارزیابی‌های مورخان نسبت به عملکرد حقوق بشری شاه مهربانانه‌تر از گزارش‌های هم عصر او بوده است. تخمین زده شده ۳۸۰ تظاهرکننده در تظاهرات‌های خرداد ۱۳۴۲ در ایران کشته شدند، که برخی از آنان مسلح بودند. بنا به مقاله عمادالدین باقی تهیه شده از منابع رسمی جمهوری اسلامی و از بنیاد شهید و امور ایثارگران دریافت کل
اسلامی و از بنیاد شهید و امور ایثارگران دریافت کل کشته‌شدگان در ستیزهای بین تظاهرکنندگان و نیروهای ارتش/امنیتی شاه در جریان چهارده ماه بین اکتبر ۱۹۷۷ تا فوریه ۱۹۷۹ نه ۶۰٬۰۰۰ بلکه ۲۷۸۱ نفر بوده است. در اشاره به رقم "۶۰٬۰۰۰" کشته، اسپنسر تاکر مورخ نظامی ذکر می‌کند که «رژیم خمینی برای مقاصد پروپاگاندایی میزان تلفات انقلاب را شدیداً بیشتر از آنچه بود اظهار کرد.» تاکر توضیح می‌دهد که اجماع مورخان در خصوص میزان تخمینی تلفات انقلاب ایران (از ژانویه ۱۹۷۸ تا فوریه ۱۹۷۹)، ارقامی بین ۵۳۲ و ۲٬۷۸۱ نفر است. به جای
۱۹۷۹)، ارقامی بین ۵۳۲ و ۲٬۷۸۱ نفر است. به جای هزاران نفری که گفته شده مزدوران اسرائیلی شاه در جمعه سیاه در میدان ژاله کشته‌اند، اکنون به نظر می‌رسد ۸۴ نفر توسط سربازانی که ایرانی ولی اهل یک منطقه کردی بودند (کردی حرف می‌زدند نه عبری) کشته شده باشند. بنا به گفته عباس امانت مورخ ایران معاصر: تاکر می‌نویسد ۹۴ نفر در جمعه سیاه کشته شدند که از آنها ۶۴ نفر معترض و ۳۰ نفر نیروهای امنیتی بودند. ایران‌شناس ریچارد فولتس، به‌طور مشابه، ذکر می‌کند که ۶۴ نفر در میدان ژاله کشته شدند. یوهان بویکس، مؤلف "فوکو در ایران:"
کشته شدند. یوهان بویکس، مؤلف "فوکو در ایران:" "۱۹۷۸–۱۹۷۹"، ذکر می‌کند که «به نظر می‌رسد فوکو به این تعداد مبالغه شده تلفات در میدان ژاله، که توسط خود توده‌های انقلابی تبلیغ می‌شد باور داشته که هزاران نفر زخمی شدند، ولی محتمل نیست میزان تلفات بیش از صد کشته بوده باشد.». پس از انقلاب، پایش داخلی و جاسوسی، استفاده از شکنجه و اظهار ندامت نه تنها برچیده نشد بلکه توسعه یافت. ساواک با یک وزارت اطلاعات بسیار بزرگتر جایگزین شد. مورخ سیاسی یرواند آبراهامیان جمهوری اسلامی ایران را با روسیه استالینیستی، چین مائوییستی
ایران را با روسیه استالینیستی، چین مائوییستی و اروپای دوران انگیزیسیون در استفاده سازمان یافته‌شان از شکنجه برای اجبار زندان سیاسی به اظهار ندامت علنی در یک باشگاه مقایسه می‌کند. یرواند آبراهامیان مورخ سیاسی می‌نویسد: در حالی که بین ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ کمتر از ۱۰۰ زندانی اعدام شدند، بین سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ بیش از ۷۹۰۰ نفر اعدام شدند! نظام زندان‌ها متمرکز شد و شدیداً گسترش یافت… زندگی در زندان در جمهوری اسلامی شدیداً بدتر از زمان پهلوی‌ها بود. یکی از بازماندگان هر دوی آنها می‌نویسد که تنها چهار ماه بودن در زندان