payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دفتر یادداشت روزانهٔ یک نویسنده () مجموعه‌ای از نوشته‌های داستانی و غیر داستانی از فیودور داستایفسکی است. این مجموعه در دو جلد منتشر شد و نخستین مجلّدِ آن در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۶ میلادی و جلد دوم نیز از ۱۸۷۷ و ۱۸۸۱ میلادی است. این مجموعه شامل یادداشت‌هایی از داستایوفسکی با موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و شخصی است. داستایوفسکی در نوشته‌هایش مسائل سیاسی روز، ماجراهای تبعیدش به سیبری، حوادث روزمره و کتاب‌هایی را که مشغول نگارش آن‌ها بود و همچنین نگاهش به مذهب و جامعه را ثبت کرده‌است. این کتاب
نگاهش به مذهب و جامعه را ثبت کرده‌است. این کتاب توسط ابراهیم یونسی به فارسی برگردانده شده است.
بازگشتگان () نام یک مجموعهٔ تلویزیونی درام فرانسوی به کارگردانی «فابریس گوبر» است که بر پایهٔ یک فیلم سینمایی قدیمی‌تر به همین نام ساخته و در سال ۲۰۱۲ میلادی پخش شد. فصل دوم سریال در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵ در فرانسه و در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵ در بریتانیا و در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ در آمریکا منتشر شد. فصل اول سریال برندهٔ جایزهٔ «امی بین‌المللی» در شاخهٔ «بهترین سریال درام» شد. خلاصه داستان. در یک شهر کوچک کوهستانی در فرانسه، افراد مرده‌ای که سال‌ها قبل، بر اثر سوانح مختلف کشته شده بودند، زنده شده و به شهر بازمی‌گردند. این مردگان،
بودند، زنده شده و به شهر بازمی‌گردند. این مردگان، که کاملاً عادی و طبیعی به نظر می‌رسند، در تلاش هستند تا به زندگی قبلی خود برگردند، اما برای خانواده آنان که سال‌هاست آن‌ها را از دست داده‌اند، این ماجرا بسیار غیرعادی و پُرتنش است. در همین اثنا، اتفاقات عجیب دیگری شروع به رخ دادن می‌کنند که هیچ توضیحی برای آن‌ها وجود ندارد: برق شهر به‌طور گاه‌به‌گاه به‌کلی قطع می‌شود، آب سد شروع به پایین رفتن می‌کند، حیوانات می‌میرند و بدن افراد زنده و مرده دچار زخم‌ها و علائم عجیبی می‌شود...
ابراهیم حلمی العمر (۱۸۹۰–۱۹۴۲م) روزنامه‌نگار عراقی بود. پیش از جنگ جهانی اول به نامه‌های که مطبوعات مصر و سوریه می‌فرستاد، شهرت گرفت. او سردبیر روزنامه "النهضة" چاپ بغداد در سال ۱۹۱۳م شد و در مجلهٔ "لغة العرب" نیز نگاشت. از سوی امپراتوری عثمانی دستگیر و به دمشق تبعید شد. پس از بیماری‌اش آزاد شد. پس از جنگ جهانی اول، به نشر روزنامهٔ "لسان العرب" در دمشق پرداخت. پس از مدتی به بغداد بازگشت و انتشار آن روزنامه را در بغداد در روزگار فیصل بن حسین ادامه داد. او بارها زندانی یا دستگیر شد. در مجلس وزیران کارمند شد و
زندانی یا دستگیر شد. در مجلس وزیران کارمند شد و در کتابخانهٔ مطبوعات نیز سمت داشت. در تألیف "راهنمای عراق" همکاری داشت و همچنین رساله‌ای در انقلاب ایتالیا نگاشت.
اورلیان رکوان (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۷۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او که در اول مه ۲۰۱۰ به عنوان یکی از اعضای گروه کمدی-فرانسز استخدام شده بود، در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۲ از این گروه جدا شد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ساکت باش"، "اشباح"، "طایفه"، "کلید"، "زندگی ادل"، "سوءاستفاده‌های یک دون ژوان جوان"، "لطفاً مرا بکش"، "بدترین کابوسم"، "تحقیق مجدد" و "بازگشتگان" اشاره کرد.
توما دُره (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پسری با دوچرخه"، "رنوآر" و بازگشتگان اشاره کرد.
لوران کاپه‌لوتو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بلژیک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "عشق"، "حقیقت"، "" و "بازگشتگان" اشاره کرد.
کارول فرانک () هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "راز دانه"، "عشق"، "بازی‌های عشق و سرنوشت"، "جوان و زیبا"، "تنفس"، "عروسک‌های روسی"، "لئا"، "پرندگان زندان" و "بازگشتگان" اشاره کرد.
پِلیندابا(Pelindaba)، نام مرکز اصلی تحقیقات هسته‌ای کشور آفریقای جنوبی است که زیر نظر سازمان انرژی هسته‌ای آفریقای جنوبی کار می‌کند. این مرکز در نزدیکی سد هارتبیس پورت و تقریباً در ۳۳ کیلومتری غربِ شهر پرتوریا در کشتزاری که زمانی به گوستاو پرِلِر تعلق داشت، واقع است. پلیندابا، محلی است که در آن بمب اتمی آفریقای جنوبی، توسعه یافت، ساخته شد و سپس در طی دههٔ ۱۹۸۰ میلادی انبار شد.
رئیس‌جمهور لبنان ، رئیس کشور لبنان است. انتخاب رئیس‌جمهور توسط مجلس نمایندگان لبنان برای مدت شش سال است که بلافاصله قابل تجدید نیست. برابر پیمان‌نامه، ریاست جمهوری همیشه یک مسیحی مارونی بوده است. پیشینه. از زمان انقضای مدت ریاست جمهوری میشل سلیمان در ماه مه ۲۰۱۴، تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، مجلس لبنان قادر به به‌دست آوردن اکثریت مورد نیاز برای انتخاب یک رئیس‌جمهور نبود، و پست ریاست این نهاد؛ با وجود برگزاری ۳۰ فقره رای‌گیری، برای مدتی نزدیک به دو سال و نیم خالی مانده بود. در پاسخ به این بن‌بست، میشل عون اصلاح قانون
بود. در پاسخ به این بن‌بست، میشل عون اصلاح قانون اساسی را؛ برای - منتخب مردم ساختن مقام ریاست جمهوری-، پیشنهاد کرد. بنا بر این پیشنهاد، مسیحیان لبنان دو نامزد را برای شرکت در یک انتخابات عمومی ملی؛ که در آن همهٔ رای‌دهندگان واجد شرایط می‌توانند شرکت کنند، انتخاب می‌کنند. در ۳۱ اکتبر سال ۲۰۱۶، مجلس نمایندگان لبنان بالاخره میشل عون را به عنوان رئیس‌جمهور منتخب مجلس انتخاب کرد. انتخاب. سی تا شصت روز قبل از انقضای مدت یک دورهٔ رئیس‌جمهوری، رئیس مجلس نمایندگان خواستار یک جلسهٔ ویژه برای انتخاب رئیس‌جمهور جدید
خواستار یک جلسهٔ ویژه برای انتخاب رئیس‌جمهور جدید می‌شود. انتخاب یک نامزد برای یک دورهٔ شش ساله با رای‌گیری مخفی انجام می‌شود که در آن برای انتخاب شدن، دو سوم اکثریت مورد نیاز است. اگر هیچ نامزدی اکثریت دو سوم را به دست نیاورد، یک رای‌گیری دوم برگزار می‌شود که در آن برای انتخاب شدن، تنها به دست آوردن اکثریت کافی‌است. یک رئیس‌جمهور نمی‌تواند دو بار انتخاب شود مگر شش سال از انقضای دورهٔ اول او گذشته‌باشد یا او نخستین بار است که رئیس‌جمهور می‌شود. قانون اساسی لبنان در مورد مسئلهٔ حد نصاب مورد نیاز برای انجام
لبنان در مورد مسئلهٔ حد نصاب مورد نیاز برای انجام فراخوانی یک جلسهٔ انتخاباتی ریاست جمهوری پارلمانی ساکت است. در غیاب یک مادهٔ مشخص برای تعیین این حد نصاب، قانون اساسی در این مورد با تفاسیر متفاوتی روبرو بوده است.
سال اسب () فیلمی مستند به کارگردانی جیم جارموش سال ۱۹۹۷ است که بر پایهٔ تور موسیقی نیل یانگ و گروه کریزی هورس ساخته شد. از هنرمندان حاضر در آن می‌توان به نیل یانگ، بیلی تالبوت و جیم جارموش اشاره کرد. راجر ایبرت این فیلم را بدترین فیلم سال ۱۹۹۷ نامید. "سال اسب" نام آلبوم کنسرتی نیل یانگ و کریزی هورس نیز است که سال ۱۹۹۷ روانهٔ بازار شد. ترتیب ترانه‌های آلبوم با فیلم متفاوت است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2016-10-31T15:18:38Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Wikimostafa&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Wikimostafa صفحهٔ فصل (در کتاب) را به فصل (کتاب‌ها) منتقل کرد: معمولاً از حروف اضافه استفاده نمی‌کنیم در ابهام‌زدایی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;18331198&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
کیم مین هی زاده ۱ مارس ۱۹۸۲ بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. همکاری با کارگردانان بزرگ کره جنوبی از جمله هونگ سانگ سو و پارک چان-ووک، او را به یکی از شناخته شده ترین بازیگران کره جنوبی تبدیل کرده است. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان "هنرپیشه‌های زن"، "تنها در شب کنار ساحل"، "دوربین کلر"، "کنیز" و "روز بعد" را نام برد. او در سال ۲۰۱۷، برای بازی در فیلم "تنها در شب کنار ساحل"، جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را از آن خود کرد
حسن فیروزان یکی از سرداران و رجال سیاسی طبرستان و دیلمان از خاندان فیروزانیان بود که پدرش، "فیروزان"، از سرداران ناصر کبیر بود و خودش پسرعموی ماکان پسر کاکی بود. حسن بن فیروزان به آمل آمد و آنجا را تصرف نمود و ضمن برقراری پیوند خویشاوندی با آل بویه، قلمرو آل زیار را از آن خود کرد و فرمانروایی طبرستان را به عهده گرفت. وقتی که وشمگیر به بخارا رفت، حاکم آنجا نوح بن نصر سامانی، نیرویی را در اختیار وشمگیر قرارداد. او هنگام نبرد ری به نیابت از ماکان در ساری به امارت نشست ولی پس از مرگ ماکان در نبرد، به متحدش،
امارت نشست ولی پس از مرگ ماکان در نبرد، به متحدش، وشمگیر، پشت کرده و او را عامل قتل ماکان دانسته و به نبردهایی علیه او پرداخت. حسن فیروزان تلاش‌های بسیاری برای رسیدن به حکومت طبرستان و دیلم انجام داد که نهایتاً به سرانجام نرسیدند. از جمله اقدامات وی اتحادش با آل بویه بود که به واسطهٔ ازدواج دخترش با حسن بویی انجام شده و فخرالدوله دیلمی، شاهزاده بویی، نوهٔ دختری وی می‌باشد. آل بویه دیگر سلسله دیلمی است که از دشمنان زیاریان در عصر وشمگیر بودند.
دولورس کندلاریا مورا وگا (به انگلیسی:Dolores Candelaria Mora Vega؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۶۶–۷ ژوئن ۱۹۳۶) که بیشتر با نام حرفه‌ای لولا مورا (به انگلیسی: Lola Mora) شناخته شده یک مجسمه‌ساز اهل آرژانتین بود. او امروز به عنوان یک زن شورشی و پیشگام در عرصه هنر شناخته می‌شود. زندگی. مورا در ۱۷ نوامبر ۱۸۶۶ در شهرکی به نام ال تلا در ایالت توکومان آرژانتین متولد شد او دختر یک ملاک مرفه بود. پدر و مادرش بر خلاف معمول آن زمان، تصمیم گرفتند تا بهترین و بالاترین حد آموزش را برای دختران خود فراهم کنند. در هفت سالگی در حدود سال
دختران خود فراهم کنند. در هفت سالگی در حدود سال ۱۸۷۴ در یک مدرسه شبانه‌روزی مشغول به تحصیل شد. ۱۹ ساله بود که در سال ۱۸۸۵ در عرض دو روز، هر دو پدر و مادرش را از دست داد و خواهر بزرگتر او پائولا مورا وگا مراقبت از کودکان یتیم را برعهده گرفت. در ۲۰ سالگی او شروع به نقاشی پرتره کرد اما به زودی به مجسمه‌سازی از سنگ مرمر و گرانیت روی آورد. در ابتدا به مطالعه هنر در زادگاهش پرداخت و سپس با یک بورس تحصیلی در رم ایتالیا به تحصیل هنر ادامه داد. در سال ۱۹۰۰ او به آرژانتین بازگشت و با همکاری دولت به خلق آثار هنری
آرژانتین بازگشت و با همکاری دولت به خلق آثار هنری مشغول شد.
زبیده جهانگیری (زاده ۱۳۲۰ – درگذشته ) با نام هنری و تخلص شعری شبنم، شاعر، هنرپیشه، نویسنده و ویراستار ایرانی بود. زندگی. زبیده جهانگیری در جلیل‌آباد (خیابان خیام کنونی) تهران در خانواده‌ای از ایل بختیاری و مالکان روستاهای فریدن اصفهان چشم به جهان گشود. در خردسالی، مادرش به صورتی اتفاقی با قمرالملوک وزیری آشنا شد. دوستی آن دو چنان گرم شد که قمر برای زبیده، مانند مادرخوانده بود و زبیده، قمر را «مامان قمر» صدا می‌زد. زندگی حرفه‌ای. موسیقی. به توصیه قمرالملوک، زبیده به هنرستان عالی موسیقی رفت و هنرجوی ویولن شد.
به هنرستان عالی موسیقی رفت و هنرجوی ویولن شد. در همان آغاز، استادان هنرستان به قابلیت صدا و استعداد او در خوانندگی پی بردند و تصمیم گرفتند که روی خوانندگی او تمرکز کنند؛ بنابراین به جای ویلون، به او پیانو آموختند و برای خوانندگی اپرا تربیت کردند. اما او به این دو، علاقه نداشت. با پافشاری زبیده، خانواده‌اش او را به هنرستان موسیقی ملی فرستادند تا نزد محمود ذوالفنون آموزش ویلون ببیند. اما در هنرستان ملی موسیقی هم استعداد خوانندگی اش کشف شد و او را علاوه بر آموختن ویلون، نزد غلامحسین بنان فرستادند تا خوانندگی
ویلون، نزد غلامحسین بنان فرستادند تا خوانندگی بیاموزد. او در دوران تحصیل در هنرستان ملی موسیقی، رابط میان قمرالملوک و دیگر هنرمندان شد که با مامان قمر پیوندی دیرین داشتند و احیاناً فرصتی برای دیدار با او به دست نمی‌آوردند. از جمله این افراد ابوالحسن صبا و حسین تهرانی بودند. شعر. استعداد شاعری زبیده جهانگیری هم در همان آغاز تحصیل در هنرستان کشف شد. در سیزده سالگی، فریدون مشیری یک دوبیتی از او در مجله روشنفکر چاپ کرد و سپس اشعار او در دیگر مجلات هم به چاپ رسید: همان زمان، ایرج پزشک‌زاد، از یکی از شعرهای از
همان زمان، ایرج پزشک‌زاد، از یکی از شعرهای از زبیده جهانگیری برای دستمایه نمایشنامه‌ای طنز استفاده کرد که در مجله فردوسی چاپ شد. در مدت کوتاهی، شعرهای زبیده جهانگیری در مطبوعات زیادی چاپ شدند. روزنامه‌نگاری. زبیده جهانگیری در جوانی همکاری با مجلهٔ خواندنیها به صاحب امتیازی و سردبیری علی‌اصغر امیرانی را از پانزده سالگی با فرستادن شعر و نوشته آغاز کرده بود. زبیده از هجده سالگی، در کنار نویسندگانی چون خسرو شاهانی و ذبیح‌الله منصوری، محمدابراهیم باستانی پاریزی، محمود طلوعی و دیگران، کار می‌کرد. جهانگیری از
محمود طلوعی و دیگران، کار می‌کرد. جهانگیری از انگشت شمار نویسندگان خواندنیها است که تا واپسین شمارهٔ مجله در مرداد ۱۳۵۸ که ناگزیر از عدم همکاری با آن و تعطیلی مجله شد در آن به کار اشتغال داشت. پس از تعطیلی خواندنیها، به ویراستاری پرداخت. هنرپیشگی. جهانگیری در جوانی مدتی به بازیگری در سینما و تئاتر مشغول بود. او از چهارده سالگی به بازیگری تئاتر پرداخت. چون نسبت به همسالانش جثه درشت تری داشت، نقش‌های مربوط به سنین بالاتر را هم می‌توانست بازی کند. او به سرعت بازیگری حرفه ای شد و تئاتر پارس با او قرارداد
بازیگری حرفه ای شد و تئاتر پارس با او قرارداد همکاری چند ساله بست. اما بازیگری او را از موسیقی بازداشت. این باعث گلایه حسن بنان، روح‌الله خالقی و محمد میرنقیبی و دور شدن او از درس و مدرسه شد؛ بنابراین هنرستان را ترک کرد." و به همین سبب پس از آغاز به کار سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران در سال ۱۳۳۷، او به عنوان نخستین زن بازیگر تلویزیون به همراه چند هنرمند دیگر، به اجرای تئاتر در تلویزیون پرداخت. نخستین نمایشی که او در آن بازی کرد نمایش «هزار و یک شب» بود که در آن با محسن فرید همبازی شد. بعدها هنرمندان
که در آن با محسن فرید همبازی شد. بعدها هنرمندان دیگری، مانند ایرج ناظریان، عزت‌الله مقبلی، سروش خلیلی، فرخ‌لقا هوشمند و چندتن دیگر از جمله محبوبه مقبلی (همسر عزت‌الله مقبلی) به این گروه پیوستند این برنامه از شبکه تلویزیونی خصوصی به نام «تلویزیون ایران» پخش می‌شد که در آغاز، امواج آن، تنها، در تهران، قم، کرج و شهرهای تهران دریافت می‌شد. همکاری او با تلویزیون، شش سال ادامه یافت. در نخستین حضور سینمایی خود در سال ۱۳۳۹ در فیلم «زن دشمن خطرناکیست» به کارگردانی رضا کریمی نقشی کوتاه و «افتخاری» بازی کرد. سپس در
رضا کریمی نقشی کوتاه و «افتخاری» بازی کرد. سپس در پنج فیلم دیگر بازی کرد. اما بازیگری سینما را هم یکی دو سال پس از قطع همکاری با تلویزیون کنار گذاشت. نویسندگی. با اینکه زبیده جهانگیری، حافظه شگفت‌انگیزی داشت اما بیشتر خاطرات خود را ننوشت. با این حال، از کتاب‌های او می‌توان به کتاب "قمری که خورشید شد" اشاره کرد که حاصل خاطرات و پژوهش‌های جهانگیری دربارهٔ زندگی و احوال قمرالملوک وزیری است. همچنین او تاریخچهٔ همکاری خود با خواندنیها و نویسندگان آن را در کتاب "امیرانی در آیینهٔ تاریخ" نوشته‌است. او ۲۳ تابلو از
در آیینهٔ تاریخ" نوشته‌است. او ۲۳ تابلو از آثار همسرش محمد قاضی اسداللهی را به عنوان هدیه به مردم ایران، به کاخ‌موزه سعدآباد سپرد. همچنین در سال ۱۳۹۳ کتابخانهٔ نفیس خود را به بنیاد دایرةالمعارف اسلامی اهدا کرد. زندگی شخصی. زبیده جهانگیری، دو بار ازدواج کرد. همسر نخست او اکبر مشکین هنرپیشه سینما و همسر دوم او محمد قاضی اسداللهی نقاش و مجسمه‌ساز بود. اواخر زندگی. زبیده جهانگیری در اواخر زندگی خود در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی فعال شد و دوستان بسیاری یافت. او زبان عربی می‌دانست و حتی این زبان را به گویش
او زبان عربی می‌دانست و حتی این زبان را به گویش مصری هم حرف می‌زد و می‌نوشت. بیشتر نوشته‌های عربی زییده در فضای مجازی، اظهارنظر دربارهٔ اوضاع جهان عرب و دفاع از فلسطینیان بودند. درگذشت. زبیده جهانگیری در روز شنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۸ چشم از جهان فروبست.
اپراتور سامانه، ارائه دهندهٔ سامانه مدیر یک سامانه رایانه‌ای چند کاربری، مانند یک بی‌بی‌اس یا ارائه دهندهٔ خدمات اینترنتی است. همچنین ممکن است برای اشاره به مدیران دیگر خدمات شبکه‌های مبتنی بر اینترنت مورد استفاده قرار گیرد. اپراتور سامانه‌های شرکتی کاربران هستند که دسترسی‌های مدیریتی خاصی در بی‌بی‌اس به آنها اعطا می‌شود. به‌طور کلی، آنها به اعتبار کاربران و نظارت بر بحث و تبادل نظر کمک می‌کنند. از لحاظ تاریخی، اپراتور مدت سامانه به اپراتور در هر سامانه رایانه‌ای، به ویژه یک رایانه بزرگ گفته می‌شود. به‌طور
به ویژه یک رایانه بزرگ گفته می‌شود. به‌طور کلی، اپراتور سامانه یک فردی است که مسئول نظارت بر بهره‌برداری از یک سرور، به‌طور معمول در یک سامانه رایانه‌ای بزرگ است.
جو پومودورو (به ایتالیایی: Giò Pomodoro ؛۱۹۳۰–۲۰۰۲ ) یک هنرمند مجسمه‌ساز، چاپ‌های دستی و طراح صحنه اهل ایتالیا بود. جو پومودورو در ۱۷ نوامبر ۱۹۳۰ اورسیانو دی پسارو در استان پزارو و اوربینو ایتالیا به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۴ به میلان نقل مکان کرد و با همکاری هنرمندان پیشرو و آوانگارد شروع به ساخت طلا و جواهر کرد. او سپس شروع به تولید نقش برجسته معکوس در گل رس و همچنین سوار کردن مواد مختلف از جمله چوب و گچ و پس از آن قالب‌گیری فلز پرداخت. در دهه ۱۹۶۰ او به توسعه چندین سری از مجسمه‌هایی پرداخت که کاوش طیف وسیعی
چندین سری از مجسمه‌هایی پرداخت که کاوش طیف وسیعی از اشکال انتزاعی معمولاً با سطوح آرام موجدار را شامل می‌شد. پومودورو در فعالیت‌های حرفه‌ای بعدی با دریافت سفارش‌های مکرر به طور منظم به خلق آثار تعداد زیادی سازه‌ها و مجسمه‌ها برای فضاهای عمومی غیر مسقف پرداخت. برادر او آرنالدو پومودورو نیز مجسمه‌ساز است. نگارخانه. "آثار جو پومودورو در استودیوی خود در میلان، عکس‌های پائولو مونتی"
والرین و شهر هزار سیاره () فیلمی در ژانر اپرای فضایی به نویسندگی و کارگردانی لوک بسون و به تهیه‌کنندگی همسرش ویرژینی بسون-سیلا است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دین دی‌هان، کارا دلوین، کلایو اوون، ریانا و کریس وو اشاره کرد. "والرین و شهر هزار سیاره" در تاریخ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ در ایالات متحده به نمایش در آمد، و در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ نیز در فرانسه اکران شد. خلاصهٔ داستان. داستان فیلم دربارهٔ دو مسئول به نام والرین و لولرین است که در قرن ۲۸ از طرف وزارت دفاع طبق مأموریت آلفا مامور دفاع از محدودهٔ
وزارت دفاع طبق مأموریت آلفا مامور دفاع از محدودهٔ انسان‌ها هستند. وقتی نیروهای تاریک، شهر پر از دانش، فرهنگ و صلح را تهدید می‌کنند، والرین و لولرین مسئول مقابله با این نیروها می‌شوند تا دنیای انسان‌ها از بین نرود و ... . مشروح داستان. در قرن بیست‌وهشتم، همکاری میان زمین و گونه‌های فرازمینی باعث شده تا ایستگاه فضایی بین‌المللی گسترش یابد، تا جایی که جرم آن تهدیدی برای ثبات گرانشی زمین به‌شمار می‌آید. ایستگاه به فضای دوردست منتقل می‌شود و به «آلفا» بدل می‌گردد؛ شهری شناور در فضا که محل زندگی ۳۲۳۶ گونه از
شهری شناور در فضا که محل زندگی ۳۲۳۶ گونه از صدها سیاره است. والرین و لورلین دو شریک کاری در پلیس فدراسیون انسانی متحد هستند. والرین رؤیایی دربارهٔ سیاره‌ای به نام مول می‌بیند، جایی که نژادی انسان‌نما و کم‌فناوری به جمع‌آوری مرواریدهایی پرانرژی می‌پردازند که با کمک حیوان کوچکی به منبع قابل استفادهٔ انرژی تبدیل می‌شود. ناگهان یک فضاپیمای عظیم روی سیاره سقوط کرده و رویدادی انقراضی رخ می‌دهد. شاهزاده‌خانم سیاره، لیهو-مینا، بیرون از پناهگاه گیر می‌افتد و پیش از مرگ، موجی از انرژی حاوی پیام ذهنی از راه دور ارسال
موجی از انرژی حاوی پیام ذهنی از راه دور ارسال می‌کند. والرین و لورلین مأموریت دارند آخرین مبدلِ مرواریدِ مول را بازیابی کنند که در دست دلال بازار سیاه، ایگون سیروس، است. در بازاری واقع در سیارهٔ کیریان، که در بُعدی دیگر قرار دارد، والرین جلسه‌ای میان ایگون و دو فرد ناشناس، شبیه همان انسان‌نماهای رؤیای او، را به هم می‌زند؛ آن‌ها نیز به دنبال مبدل هستند. والرین و لورلین مبدل را بازیابی می‌کنند و والرین یک مروارید انرژی‌دار نیز می‌دزدد. آن‌ها درمی‌یابند که مول سی سال پیش نابود شده و اطلاعات آن طبقه‌بندی شده
سی سال پیش نابود شده و اطلاعات آن طبقه‌بندی شده است. در ایستگاه آلفا، فرمانده آرون فیلیت به آن‌ها اطلاع می‌دهد که مرکز ایستگاه توسط نیرویی ناشناخته به‌شدت آلوده به پرتو شده و سربازانی که به آن منطقه فرستاده شده‌اند بازنگشته‌اند. میزان پرتو نیز رو به افزایش است. والرین و لورلین مأمور حفاظت از فرمانده در اجلاس بین‌گونه‌ای در مورد این بحران می‌شوند. برخلاف خواستهٔ فرمانده، لورلین مبدل را نزد خود نگه می‌دارد. در جریان اجلاس، انسان‌نماهای مول به فرمانده حمله کرده و او را می‌ربایند. والرین آن‌ها را تا منطقهٔ
کرده و او را می‌ربایند. والرین آن‌ها را تا منطقهٔ آلوده دنبال می‌کند اما فضاپیمایش سقوط می‌کند. لورلین با کمک دلال‌های اطلاعاتی فرازمینی، والرین را می‌یابد، اما خودش توسط قبیله‌ای ابتدایی اسیر می‌شود و قرار است به‌عنوان غذای شاه بر سر میز شام برود. والرین با کمک تغییرشکل‌دهنده‌ای به نام «بابِل» به منطقه نفوذ می‌کند. آن دو فرار می‌کنند، اما بابل به‌شدت زخمی شده و می‌میرد. آن‌ها وارد منطقهٔ آلوده می‌شوند، اما متوجه می‌شوند آنجا خطرناک نیست و در آن یک فضاپیمای قدیمی قرار دارد. آن‌ها انسان‌نماهای مول، موسوم به
قدیمی قرار دارد. آن‌ها انسان‌نماهای مول، موسوم به «پرلز» را در کنار فرمانده بی‌هوش می‌یابند. امپراتور پرلز، هابان لیمای، توضیح می‌دهد که قوم او در صلح زندگی می‌کردند تا اینکه نبردی بین فدراسیون و نژادی بیگانه در سیاره‌شان درگرفت. فرمانده فیلیت دستور شلیک موشک‌های گداخت هسته‌ای را داد که باعث انهدام ناخواستهٔ مول شد. پس از مرگ، شاهزاده لیهو-مینا روح خود را به جسم والرین منتقل کرد. هابان و شماری از بازماندگان در یک فضاپیمای سقوط‌کرده پنهان شدند، آن را تعمیر کردند، فناوری و تاریخ انسان‌ها را آموختند و سپس با
فناوری و تاریخ انسان‌ها را آموختند و سپس با کمک لاشهٔ سفینه‌ها به آلفا رسیدند. آن‌ها اکنون برای راه‌اندازی سفینه‌شان و یافتن خانه‌ای نو، به مبدل و یک مروارید نیاز دارند. فیلیت به نقش خود در این نسل‌کشی اعتراف می‌کند، اما آن را اقدامی ضروری برای پایان جنگ و حفظ اعتبار انسان‌ها در آلفا می‌داند. والرین و لورلین معتقدند او می‌خواهد از پیامدهای اعمالش فرار کند. هنگامی‌که فیلیت رفتاری تهدیدآمیز نشان می‌دهد، والرین او را بی‌هوش می‌کند. والرین مرواریدی را که از ایگون دزدیده بود به آن‌ها می‌دهد و لورلین او را قانع
دزدیده بود به آن‌ها می‌دهد و لورلین او را قانع می‌کند تا مبدل را نیز بازگرداند. هنگامی‌که پرلز آمادهٔ پرتاب سفینه‌شان می‌شوند، ربات‌های نظامی فیلیت به آن‌ها حمله می‌کنند، اما والرین و سربازان وفادار باقی‌مانده ربات‌ها را نابود می‌کنند. سفینهٔ پرلز پرتاب می‌شود و فیلیت دستگیر می‌شود. در پایان، والرین و لورلین درون یک سفینه فرماندهی و خدمات آپولو سرگردان‌اند. والرین از لورلین خواستگاری می‌کند و او در پاسخ می‌گوید: «شاید»، و آن دو در انتظار نجات باقی می‌مانند.
مورگان () یک فیلم بریتانیایی-آمریکایی در سبک ترسناک، معمایی و علمی-تخیلی به کارگردانی لوک اسکات و نخستین تجربه کارگردانی وی و نویسندگی ست اوون است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کیت مارا، آنیا تیلور-جوی، رز لزلی، توبی جونز، بوید هالبروک، میشل یئو و پل جیاماتی اشاره کرد. "مورگان" توسط فاکس قرن بیستم در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۶ به نمایش در آمد. چکیده داستان. لی ودرز، کارشناس مدیریت بحران، برای بررسی و ارزیابی پیامدهای یک حادثه ناگوار به مکانی دورافتاده و مخفی فرستاده می شود. او کشف می کند که
دورافتاده و مخفی فرستاده می شود. او کشف می کند که این رویداد بدست موجودی آزمایشگاهی با ظاهر انسانی و بیگناه به نام مورگان انجام شده است. لی می فهمد که مورگان هم ارزشمند و هم خطرناک است.
فهرست سفارت‌های بلژیک، فهرستی از مراکز سفارتخانه و کنسولگری کشور بلژیک در سراسر جهان است. بلژیک دارای روابط دیپلماتیک نسبتاً گسترده‌ای در جهان است. بروکسل، پایتخت این کشور، هم‌اکنون به عنوان دفتر مرکزی ناتو و اتحادیه اروپا می‌باشد. جستارهای وابسته. روابط ایران و بلژیک
جوایز برگزیده کودکان ۲۰۱۶ () در ۱۲ مارس ۲۰۱۶ در اینگلوود، کالیفرنیا برگزار و از نیکلودئون به صورت زنده پخش شد. همچنین هم به صورت زنده و هم به صورت ضبط شده از تمام شبکه‌های بین‌المللی نیکلودئون پخش شد. خواننده کانتری، بلیک شلتون میزبانی مراسم را برعهده داشت. بین‌المللی. آسیا. Favorite Asian Sports Star Favorite Pinoy Personality برزیل. Favorite Brazilian Artist اروپا. هلند و بلژیک. Favorite Dutch Celebrity Favorite Flemish Celebrity خاورمیانه و آفریقای شمالی. بازیگر محبوب عرب
گوسفند رومانوف نژادی از گوسفندان اهلی از دره ولگای شمالی در شمال شرق مسکو در کشور روسیه می‌باشد. نام این نژاد از دهکده‌ای به همین نام در این منطقه گرفته شده است. برای نخستین بار در قرن ۱۸ میلادی این نژاد در خارج از روسیه دیده شد. پس از آن ابتدا به آلمان و از آنجا به فرانسه صادر شد. در سال ۱۹۸۰ تعداد ۱۴ میش و ۴ قوچ توسط دولت کانادا خریداری شد و ۵ سال در قرنطینه نگهداری گردید. پس از چندین آزمایش، تعدادی از این نژاد به آمریکا هم برده‌شد و هم‌اکنون در بیشتر کشورهای جهان که آب و هوای معتدل و سرد دارند پرورش داده
جهان که آب و هوای معتدل و سرد دارند پرورش داده می‌شود. استفاده اصلی این نژاد جهت اصلاح گله گوشتی می‌باشد. ویژگی‌های ظاهری. این گوسفندان به آب و هوای سرد و خوراک محلی عادت دارند. رومانف‌ها یکی از نژادهای گوسفندان دم کوتاه شمال اروپا می‌باشند. بره رومانف خالص در زمان تولد سیاه رنگ با لکه‌ای سفید یا قهوه‌ای بر روی پیشانی می‌باشد، ولی با رشد بره پشم سفیدرنگ مایل به خاکستری از زیر لایه موی سیاه بیرون می‌زند و خاکستری رنگ می‌شود ولی لکه سفید روی پیشانی را حفظ می‌کند و بسته به زیر نژاد، کم و بیش موی مشکی از سینه
و بسته به زیر نژاد، کم و بیش موی مشکی از سینه تا پشت به صورت حلقه بیرون می‌زند و خطی سیاه همانند تاج گل دور گردن حیوان پدیدار می‌شود که ظاهری منحصر به فرد، مخصوصاً به قوچ این نژاد می‌بخشد. وزن متوسط قوچ‌ها از ۵۵ تا ۷۰ کیلو و برای میش‌ها از ۴۰ تا ۵۰ کیلو در گله‌های فضای باز، بسته به نوع خوراک متفاوت است. تولیدمثل. برخلاف دیگر نژادهای گوسفندان که در هر شکم یک یا گاهی دو بره می‌زایند، میش رومانف در هر زایش دو، سه، چهار، پنج یا شش بره تولید می‌کند. رکورد ۹ بره در روسیه و ۷ بره در آمریکا ثبت شده‌است. در بسیاری
در روسیه و ۷ بره در آمریکا ثبت شده‌است. در بسیاری نقاط جهان رکورد ۱۴ بره در دو زایش متمادی یک میش ثبت شده‌است. پتانسیل ژنتیکی بالای این نژاد و نتیجه تلاش‌های اصلاح نژادی و آمار ثبت رکوردها، نشان می‌دهد که در نژاد رومانوف به‌طور معمول در نخستین زایش بره‌های دوقلو و در زایش‌های پی‌آیند بره‌های سه قلو به دنیا می‌آیند. بره این نژاد در سه تا چهار ماهگی به بلوغ می‌رسد و در هر فصلی به جفت‌گیری می‌پردازد. به همین دلیل جداسازی بره نر در ۸ تا ۱۰ هفتگی صورت می‌گیرد. در گله‌های آزاد زایش در ۷ ماهگی نیز دیده شده‌است.
در گله‌های آزاد زایش در ۷ ماهگی نیز دیده شده‌است. واضح می‌باشد که جفت‌گیری پیش از نه تا ده ماهگی سبب آسیب دیدن شدید میش و افزایش شدید احتمال مرگ و میر بره و مادر می‌شود. دوران آبستنی این نژاد تقریباً ۱۴۴ روز بوده و از همه گوسفندان دیگر کوتاه‌تر می‌باشد. میش این نژاد، در صورت مدیریت درست خوراک به آسانی از پس شیردهی به بره‌های خود بر می‌آید و به ندرت و تنها در زایش‌های ۴ قلو به بالا نیاز به کمک دارد. قوچ رومانف از زمان بلوغ زودرس خود (۱۰ تا ۲۰ هفته) در تمامی فصول آماده و توانایی جفت‌گیری و باردارسازی ۶۰ تا
فصول آماده و توانایی جفت‌گیری و باردارسازی ۶۰ تا ۷۰ میش را دارا می‌باشد. استفاده اصلی. نیاز است ذکر شود این نژاد، نژادی خالص است بدون دستکاری ژنتیکی یا آمیزش نژادهای دیگر، و ژنی متفاوت با دیگر نژادهای خالص و میکس دیگر دارد، و به همین دلیل گزینه‌ای مناسب جهت بهینه‌سازی گله‌های داشتی و گوشتی می‌باشد. بسیاری از گله‌داران سراسر دنیا به دلیل شرایط سخت اقتصادی موجود در بازار داخلی و خارجی و نیاز به تولید بیشتر با منابع کمتر اقدام به جایگزینی قوچ گله محلی خود با قوچ رومانف کرده‌اند. بره حاصل (اصطلاحاً f1) از خواص