payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او-۱۳۰ یک او-بوت گونه ۹سی بود که ساخت آن سال ۱۹۴۱ تکمیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. در جریان کارزار حمله به تأسیسات پالایشگاهی متفقین در دریای کارائیب موسوم به «عملیات "نوی‌لانت"»، او-۱۳۰ به فرماندهی ناوسروان ارنست کالس، اوایل صبح روز ۱۹ آوریل سال ۱۹۴۲ در نزدیکی تاسیسات ذخیره نفت بولن‌بای در کوراسائو بر روی آب آمد و با توپ کالیبر ۸۸ م‌م خود به سمت مخازن نفت آتش گشود. به هر صورت هیچ‌یک از گلوله‌های شلیک‌شده به اهداف اصابت نکرد. آتش پاسخ دفاع ساحلی او-۱۳۰ را وادار
اصابت نکرد. آتش پاسخ دفاع ساحلی او-۱۳۰ را وادار به عقب‌نشینی کرد.
او-۱۵۶ یک او-بوت گونه ۹سی بود که ساخت آن سال ۱۹۴۱ تکمیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. پس از آغاز کارزار حمله به تأسیسات پالایشگاهی متفقین در دریای کارائیب موسوم به «عملیات "نوی‌لانت"»، او-۱۵۶ به فرماندهی ناوسروان ورنر هارتنشتاین نخستین ضربه را وارد آورد. او-۱۵۶ روز ۱۳ فوریه سال ۱۹۴۲ به آروبا رسید. هارتنشتاین دو روز را صرف ارزیابی شرایط در ساحل جزیره کرد و متوجه شد تمهیدات خاصی در برابر حمله در آن وجود ندارد. او-بوت بامداد روز ۱۶ فوریه در نزدیکی پالایشگاه لاگو در
بامداد روز ۱۶ فوریه در نزدیکی پالایشگاه لاگو در سان نیکولاس بر روی آب آمد. دو کشتی تانکر هر دو با پرچم بریتانیا در لنگرگاه بودند. او-۱۵۶ جلوتر رفت و با اژدر "پدرنالِس"، کشتی ۴۳۱۷ تنی را مورد اصابت قرار داد. کشتی آتش گرفت و هشت تن از خدمه آن کشته شدند. "اورانیِستاد"، کشتی ۲۳۹۶ تنی با مشاهده این اتفاق اقدام به گریز از بندرگاه کرد؛ البته پیش از آن که بتواند چنین کند او-۱۵۶ با اژدر دیگری آن را نیز هدف قرار داد که به مرگ ۱۵ تن از خدمه منجر شد. انفجار دو تانکر آتش بزرگی ایجاد و آسمان نیمه‌تاریک را روشن کرد. وزش
بزرگی ایجاد و آسمان نیمه‌تاریک را روشن کرد. وزش باد باعث پخش‌شدن آتش در ناحیه وسیعی شد. او-۱۵۶ سرخوش از این موفق به داخل بندرگاه رخنه بیشتری کرد و اژدری هم به تانکر ۶٬۴۵۲ تنی آمریکایی "آرکانزاس" زد. به هر صورت "آرکانزاس" در این زمان خالی بود. تلفاتی به بار نیامد و کشتی شناور باقی ماند. بدون مواجهه با هیچ اقدام تلافی‌جویانه از طرف مقابل، هارتنشتاین به توپچی‌های خود دستور داد با توپ ۱۰۵ م‌م روی عرشه پالایشگاه ساحلی را بکوبند. این‌جا بود که خدمه توپ فراموش کردند پیش از شلیک درپوش دهانه توپ را بردارند. نخستین
پیش از شلیک درپوش دهانه توپ را بردارند. نخستین شلیک لوله توپ را منهدم کرد و هاینریش بوسینگر، یکی از خدمه توپ را به کشتن داد و دیتریش فون دِم بورنه، افسر توپخانه را به شدت زخمی کرد. خدمه او-بوت سعی کردند در عوض توپ ۳۷ م‌م ضدهوایی را به‌کارگیرند که البته گلوله‌های کوچک آن تأثیر چندانی بر هدف نداشت. پس از شلیک شانزده گلوله، او-۱۵۶ اژدر دیگری به "آرکانزاس" زد و بندرگاه را ترک کرد. هارتنشتاین پس از دور شدن از ساحل، شرایط توپ روی عرشه را بررسی کرد. مشخص شد اگر قسمتی از سر لوله بریده شود همچنان امکان استفاده
قسمتی از سر لوله بریده شود همچنان امکان استفاده محدود از توپ وجود دارد.
او-۱۶۱ یک او-بوت گونه ۹سی بود که ساخت آن سال ۱۹۴۱ تکمیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. تاریخچه عملیاتی. در جریان کارزار حمله به تأسیسات پالایشگاهی متفقین در دریای کارائیب موسوم به «عملیات "نوی‌لانت"»، او-۱۶۱ به فرماندهی ناوسروان آلبرشت آخیلیس، اندکی پس از نیمه شب ۱۸ فوریه سال ۱۹۴۲ به شکل مخفیانه وارد بندرگاه پورت آو اسپین در ترینیداد شد و هر چهار اژدر جلویی خود به سمت کشتی‌های لنگر انداخته شلیک کرد. یکی از اژدرها به "موکیهانا"، کشتی بخار آمریکایی اصابت کرد. کشتی در آب کم‌عمق غرق شد.
آمریکایی اصابت کرد. کشتی در آب کم‌عمق غرق شد. اژدر دیگری به "کنسول"، تانکر ۶٬۹۴۰ تنی بریتانیایی خورد. کشتی آتش گرفت و به کف دریا رفت. به هر صورت هیچ تلفاتی در این دو مورد اتفاق نیفتاد. او-۱۶۱ بدون این که با هیچ‌گونه اقدام مقابله‌ای مواجه شود، بندرگاه را ترک کرد.
زیردریایی یو-۱۸۸ یک زیردریایی متعلق به نیروی دریایی آلمان بود. طول آن و ارتفاع آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد. این زیر دریایی در سومین ماموریت در اقیانوس هند چند کشتی اروپایی و چند کشتی بادبانی محلی را غرق کرد. در ۱۹۴۵ در بندر بردو پهلو گرفت و پس از پایان جنگ اوراق شد.
او-۲ یک او-بوت نوع ۲آ "کریگس‌مارینه" در دوره رایش سوم بود. ساخت. کار ساخت او-۲ از نوع ۲آ در کارخانه کشتی‌سازی "دویچه ورکه" در کیل از روز ۱۱ فوریه سال ۱۹۳۵ آغاز و شناور در روز ۱ ژوئیه همان سال به آب انداخته شد.
او-۲۰۳ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. او-۲۰۳ به فرماندهی رولف موتسنبورگ در دومین گشت عملیاتی خود، در قابل تاکتیک ولف‌پک به همراه او-بوت‌های دیگر، شب ۲۸ ژوئیه سال ۱۹۴۱ کاروان او جی ۶۹ بریتانیایی را در شمال غربی دماغه فینیستر مورد حمله قرار داد. در جریان این حمله "هاوکینج"، کشتی ۲۴۷۵ تنی بریتاینایی به همراه دو کشتی تجاری "لاپلند" و "نوریتا" توسط این او-بوت غرق شدند.
"او-۲۰۶"' یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. او-۲۰۶ به فرماندهی هربرت اوپیتس، روز ۲۲ اکتبر سال با دریافت فرمان از طرف فرماندهی عالی، در قالب گروهی با اسم رمز "برسلاو" متشکل از پنجم او-بوت دیگر، در آب‌های غرب جبل‌الطارق در کمین کاروان بریتانیایی اچ‌جی ۷۵ نشسته بود. با توجه به این که ارتباطات رادیویی بین او-بوت‌ها و فرماندهی عالی با شکسته شدن رمز ماشین انیگما توسط بریتانیایی‌ها رهگیری می‌شد، حضور او-بوت‌ها در محل به اطلاع دشمن رسیده بود؛ از این رو حضور پررنگ هواگردهای گشتی
رسیده بود؛ از این رو حضور پررنگ هواگردهای گشتی خشکی‌پایه و همچنین حلقه تنگ شناورهای محافظ حول کاروان امکان نزدیک شدن به آن را از او-بوت می‌گرفت؛ به گونه‌ای که فرمانده او-۲۰۶ در گزارش به فرماندهی عالی اذعان داشت او-بوت «توسط هواگردها زیر آب مانده‌است». در نهایت شب ۲۳ اکتبر با دور شدن کاروان از خشکی و با پوشش تاریکی هوا، او-۲۰۶ به همراه گروه او-بوت‌ها به این کاروان نزدیک‌تر شد.
او-۲۵ یک او-بوت نوع ۱آ در خدمت "کریگسمارینه" بود. او-۲۵ پنج گشت رزمی به انجام رساند و هشت شناور دشمن را با مجموع تناژ ۵۰۲۵۰ تن غرق کرد. این او-بوت در مجموع پنج بار راهی گشت‌زنی شد و در این دفعات توانست هشت کشتی دشمن با مجموع تناژ ۵۰ هزار تن را غرق کند. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. نخستین فرمانده این او-بوت ناوسروان ابرهارت گوت بود. پس از او ناوسروان ویکتور شوتسه فرماندهی این او-بوت را عهده‌دار گردید. با آغاز جنگ جهانی دوم، او-۲۵ روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۳۹، به همراه دو او-بوت دیگر، برای حمله به کاروان‌های دشمن راهی
دو او-بوت دیگر، برای حمله به کاروان‌های دشمن راهی ناحیه تنگه جبل‌الطارق شد تا با رخنه به مدیترانه کشتیرانی دشمن در آن را مورد حمله قرار دهد. این او-بوت که زودتر از او-بوت‌های دیگر را افتاده بود، جنوب شرقی ایرلند منتظر آن‌ها بود که فرمان به تهاجم به یک کاروان در شمال غربی لیسبون گرفت. با ناکامی در یافتن این هدف، فرماندهی عالی آن را به سمت کاروان بدون حفاظت فرانسوی 20K فرستاد که او-۲۵ آن را شمال دماغه اورتگال در شمال اسپانیا شناسایی کرد. این هدف روز ۳۱ اکتبر مورد حمله قرار گرفت. چهار اژدر تماسی به سمت کشتی
مورد حمله قرار گرفت. چهار اژدر تماسی به سمت کشتی بخار "بائوله" شلیک شد اما هیچ انفجاری مشاهده نگردید. او-۲۵ به روی سطح آمد و با توپ کالیبر ۱۰٫۵ سانتیمتری خود شروع به شلیک به سمت این کشتی بخار کرد که موجب غرق شدن آن گشت. به هر صورت موج این شلیک‌ها موجب شکسته شدن قسمتی از بدنه خود او-بوت در ناحیه دهانه بارگزاری اژدر شد و مقدار زیادی آب وارد آن گردید. او-بوت که نمی‌توانست به عمق برود و در این وضعیت به شدت در معرض حمله دشمن قرار داشت، پیش از آن که مقصد اصلی خود برسد، تصمیم به بازگشت به آلمان گرفت. سرنوشت.
خود برسد، تصمیم به بازگشت به آلمان گرفت. سرنوشت. او-۲۵ در نهایت روز ۳ اوت سال ۱۹۴۰ در حال گذر از آب‌های به‌تازگی مین‌ریزی شده، در اثر برخورد با یک مین دریایی دشمن به همراه تمامی خدمه غرق شد.
شمال شرقی ویتنام () یکی از مناطق کشور ویتنام است. این منطقه که شامل ۹ استان می‌شود مساحت آن در حدود ۵۰٬۷۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۹ میلادی ۸٬۱۲۳٬۰۰۰ نفر بوده است.
او-۲۶ یک او-بوت نوع ۱آ در خدمت "کریگسمارینه" بود. او-۲۶ هشت بار به گشت‌زنی فرستاده شد. نخستین مرتبه آن صرف مین‌ریزی گردید که باعث غرق شدن سه کشی تجاری و آسیب دیدن یک ناو جنگی بریتانیایی گشت. در مرتبه دوم به عنوان نخستین او-بوت در دوران جنگ وارد دریای مدیترانه شد که اتفاق خاصی در جریان آن نیفتاد. مرتبه سوم در سفری کوتاه راهی اقیانوس اطلس گردید و سه کشتی تجاری را غرق کرد. مرتبه چهارم در جابه‌جایی نیروها در عملیات در نروژ، به کار گرفته شد. هنگام بازگشت از یکی از این ماموریت‌های ترابری، یک کشتی تجاری ۵۲۰۰ تنی
از این ماموریت‌های ترابری، یک کشتی تجاری ۵۲۰۰ تنی را غرق کرد. پس سه سفر گشتی بی‌حادثه دیگر، روز ۲۰ ژوئن سال ۱۹۴۰ عازم هشتمین مأموریت خود گشت. پس غرق کردن سه کشتی تجاری در ۳۰ ژوئن و وارد آوردن آسیب به یک کشتی تجاری در روز بعد، اصابت دو اژدر از دو کشتی جنگی بریتانیایی، آن را مجبور به آمدن به سطح کرد. در این شرایط پس از تحمل حمله هوایی یک بمب‌افکن دشمن، خدمه او-بوت را به دست خود غرق کرده و بیشترشان به اسارت درآمدند. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. با آغاز جنگ جهانی دوم، او-۲۶ به فرماندهی ناوسروان کلاوس اِوِرت ماه
دوم، او-۲۶ به فرماندهی ناوسروان کلاوس اِوِرت ماه اکتبر سال ۱۹۳۹، به همراه دو او-بوت دیگر، برای حمله به کاروان‌های دشمن راهی ناحیه تنگه جبل‌الطارق شد تا با رخنه به مدیترانه کشتیرانی دشمن در آن را مورد حمله قرار دهد. این او-بوت می‌بایست دهانه بندر بریتانیایی جبل‌الطارق را مین‌ریزی می‌کرد. به جهت نگرانی از افتادن این اقلام در آب‌های کم‌عمق به دست دشمن، تمامی کتاب‌ها و دستگاه‌های رمزنگاری به‌جز ضروری‌ترین آن‌ها از او-بوت خارج شد. بدین شکل قابلیت او-۲۶ در برقراری ارتباط با فرماندهی عالی و دیگر او-بوت‌ها تا
ارتباط با فرماندهی عالی و دیگر او-بوت‌ها تا حدودی کاهش یافت. بر خلاف دو او-بوت دیگر، او-۲۶ طبق برنامه خود را به تنگه رساند اما بدی آب‌وهوا، نورافکن‌ها و گشتی‌های ضد زیردریایی دشمن امکان مین‌ریزی را برای آن فراهم نیاورد. از این رو با بارگزاری اژدر وارد مدیترانه گشت. پس از مدتی گشت‌زنی در این دریا و برخورد اندک با شناورهای دشمن، از طریق تنگه جبل‌الطارق از آن خارج شد و به آلمان بازگشت. او-۲۶ تنها او-بوت آلمانی در طول جنگ جهانی دوم بود که وارد مدیترانه شد و سپس با موفقیت آن را ترک کرد. این او-بوت رو ۵ دسامبر
با موفقیت آن را ترک کرد. این او-بوت رو ۵ دسامبر وارد بندر ویلهلمس‌هافن گردید. گشت پنجم. او-۲۶ روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۰ در درگیری با اچ‌ام‌اس "گلادیولوس" و اچ‌ام‌اس "فلاگبوت"، دو ناوچه سبک بریتانیایی در اقیانوس اطلس شمالی غرق شد.
او-۲۹ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷آ بود. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۲۷ به فرماندهی ناوسروان اتو شوهارت، روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۳۹ ناوهواپیمابر بریتانیایی "کوریجوس" را منتهی‌الیه غربی کانال مانش شناسایی کرد. پس از پنج ساعت تعقیب، این کشتی جنگی ۲۲٬۵۰۰ تنی ساعت ۷:۵۰ عصر با اصابت دو اژدر غرق شد. این نخستین کشتی جنگی بریتانیایی بود که در جریان جنگ جهانی دوم توسط "کریگس‌مارینه" غرق می‌شد.
او-۳۰ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷آ بود که ماه آوریل سال ۱۹۳۵، در جریان تسلیح مجدد آلمان با نقض مفاد پیمان ورسای، سفارش داده شد و ماه اوت سال ۱۹۳۶ وارد خدمت گردید. با آغاز جنگ جهانی دوم، این او-بوت کشتی مسافربری اس‌اس "آتنیا"، نخستین کشتی قربانی بریتانیا در مقابل آلمان، را در اقیانوس اطلس غرق کرد. این او-بوت، پیش از بازنشستگی در ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰، در مجموع ۱۷ کشتی دشمن را غرق نمود. تاریخچه عملیاتی. او-۳۰ با تکمیل ساخت در پاییز سال ۱۹۳۶، یکی از نخستین او-بوت‌های نوع ۷ بود که وارد خدمت در "کریگسمارینه"
نوع ۷ بود که وارد خدمت در "کریگسمارینه" شد. این او-بوت به فرماندهی ناوبان یکم فریتس-یولیوس لمپ، جزو هجده او-بوتی بود که ماه اوت سال ۱۹۳۹ فرمان به استقرار در نزدیکی آب‌های بریتانیا گرفت. گشت نسخت. پس آغاز جنگ جهانی دوم و اعلان جنگ بریتانیا به آلمان در روز ۳ سپتامبر سال ۱۹۳۹، او-۳۰ بعد از ظهر همان روز در حال گشت‌زنی در سطح، اس‌اس "آتنیا"، کشتی مسافربری بريتانيايی را در جنوب روکال در ۲۰۰ کیلومتری غرب جزیره بریتانیا، در مسیر لیورپول به مونترال، شناسایی کرد. او-۳۰ به زیر سطح رفت تا کشتی بریتانیایی را مورد حمله
به زیر سطح رفت تا کشتی بریتانیایی را مورد حمله قرار دهد. با فرض لمپ بر مسلح بودن کشتی دشمن، بر خلاف معاهدات بین‌المللی، بدون اخطار قبلی، حدود ساعت ۷:۳۰ یک اژدر به سمت آن شلیک شد. پس از اصابت اژدر، "آتنیا" چند ساعت بعد کاملا غرق شد و ۱۱۲ تن از خدمه و مسافران آن جان باختند. لمپ مدتی بعد از طریق مخابره رادیویی بی‌بی‌سی متوجه شد اقدام به غرق کردن یک کشتی مسافربری نموده است. او از گزارش این اتفاق به پایگاه فرماندهی اجتناب کرد. با اطلاع فرماندهی عالی از این مسئله، روز بعد، در فرمانی سری حمله او-بوت‌های آلمانی به
روز بعد، در فرمانی سری حمله او-بوت‌های آلمانی به کشتی‌های مسافربری منع شد. پس از بازگشت او-۳۰ به آلمان، لمپ جهت توضیح به برلین فراخوانده شد اما در نهایت عمل او "اشتباه حاصل از سردرگمی میدان نبرد" تلقی و از محاکمه نظامی او اجتناب گشت. گشت سوم. او-۳۰ ماه نوامبر سال ۱۹۳۹، شمال ایرلند، با شلیک یک اژدر، به اچ‌ام‌اس "برهم"، نبردناو بریتانیایی آسیب وارد کرد. گشت ششم. پس از تسخیر فرانسه به دست آلمان، او-۳۰ روز ۷ ژوئیه سال ۱۹۴۰ به عنوان نخستین او-بوت وارد بندر لوریان در غرب این کشور در کرانه اقبانوس اطلس شد.
او-۳۳ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷آ بود. تاریخچه عملیاتی. جنگ داخلی اسپانیا. او-۳۳ مدت کوتاهی پس از آغاز دخالت نظامی آلمان در جنگ داخلی اسپانیا، در عملیاتی با عنوان پوششی «رزمایش آموزشی "اورزولا"»، به آب‌های این کشور فرستاده شد. ناوسروان کورت فرای‌والت فرماندهی این او-بوت در این مأموریت را بر عهده داشت. او-۳۳ بدین منظور روز ۲۰ نوامبر سال ۱۹۳۶، در همراهی با او-۳۴، از ویلهلمس‌هافن شروع به حرکت کرد و پس از عبور از کانال مانش در سکوت رادیویی، شب ۲۷ نوامبر با گذر از تنگه جبل‌الطارق وارد مدیترانه شد. به این
گذر از تنگه جبل‌الطارق وارد مدیترانه شد. به این او-بوت گفته شده بود در صورت برخورد با کشتی‌های جنگی جمهوری‌خواه خود را بریتانیایی معرفی کند. به هر صورت نیاز به چنین اقدامی پیش نیامد. گشت‌زنی او-۳۳ در آب‌های شرقی اسپانیا از روز ۳۰ نوامبر آغاز شد. خط فرضی نصف‌النهار ۰ درجه و ۴۴ دقیقه غربی ناحیه مربوط به این او-بوت را از او-۳۴ جدا می‌کرد. او-۳۳ در شرق این خط عمل می‌نمود. فرمان اکید بر درگیر شدن تنها با کشتی‌های جنگی جمهوری‌خواه بود که آن هم می‌بایست به تأیید فرماندهی عالی می‌رسید. عملیات او-۳۳ موفقیت خاصی در
عالی می‌رسید. عملیات او-۳۳ موفقیت خاصی در برنداشت و چند اقدام او علیه کشتی‌های جمهوری‌خواه، از جمله ناو مندز نونز، به نتیجه‌ای نرسید. روز ۱۰ دسامبر به فرمان فیلدمارشال ورنر فن بلومبرگ، وزیر دفاع رایش، عملیات این او-۳۴ در آب‌های اسپانیا متوقف و دستور به بازگشت آن به آلمان صادر شد. او-۳۳ تا پایان ماه خود را به ویلهلمس‌هافن رساند.
او-۳۳۱ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت دوم. در پی صدور فرمان پیشوا در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مبنی بر اعزام او-بوت‌های "کریگس‌مارینه" به مدیترانه در جهت پشتیبانی از نیروهای ورماخت در شمال آفریقا و حمله به کشتیرانی تدارکاتی بریتانیا، او-۳۳۱ به فرماندهی ناوبان یکم فرایهر هانس-دیتریش فون تیزنهاوزن، شب ۲۹ سپتامبر از تنگه جبل‌الطارق گذشت. روز ۱۰ اکتبر سه دوبه بریتانیایی در حال بکسل شدن توسط یک یدک‌کش در نزدیکی ساحل خلیج السلوم شناسایی شدند. با توجه به آبخور کم‌عمق دوبه‌ها اصابت اژدر
شدند. با توجه به آبخور کم‌عمق دوبه‌ها اصابت اژدر به آن‌ها تقریباً غیرممکن بود. از این رو او-۳۳۱ به روی سطح آمد و با توپ کالیبر ۸٫۸ سانتی‌متری خود به آن‌ها حمله برد. در اثر درگیری شدید بین دو طرف ناوچه آب‌خاکی تانک‌بر "ال‌سی‌تی ۱۸" آسیب دید و طعمه حریق شد اما آتش پاسخ به او-۳۳۱ نیز صدمه زد و یکی از خدمه توپ را کشت و دیگری را زخمی کرد. به دستور فون تیزنهاوزن او-بوت عقب‌نشینی نمود و به زیر سطح رفت. او-۳۳۱ مجدداً به سطح آمد تا برای کشته نبرد تدفین در دریا صورت دهد. این او-بوت در نهایت وارد پایگاه دریایی آلمان
دهد. این او-بوت در نهایت وارد پایگاه دریایی آلمان در جزیره سالامیس در یونان شد.
او-۳۴ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷آ بود. تاریخچه عملیاتی. جنگ داخلی اسپانیا. او-۳۴ مدت کوتاهی پس از آغاز دخالت نظامی آلمان در جنگ داخلی اسپانیا، در عملیاتی با عنوان پوششی «رزمایش آموزشی "اورزولا"»، به آب‌های این کشور فرستاده شد. ناوسروان هارالت گروسه فرماندهی این او-بوت در این مأموریت را بر عهده داشت. او-۳۴ بدین منظور روز ۲۰ نوامبر سال ۱۹۳۶، در همراهی با او-۳۳، از ویلهلمس‌هافن شروع به حرکت کرد و پس از عبور از کانال مانش در سکوت رادیویی، شب ۲۷ نوامبر با گذر از تنگه جبل‌الطارق وارد مدیترانه شد. به این
گذر از تنگه جبل‌الطارق وارد مدیترانه شد. به این او-بوت گفته شده بود در صورت برخورد با کشتی‌های جنگی جمهوری‌خواه خود را بریتانیایی معرفی کند. به هر صورت نیاز به چنین اقدامی پیش نیامد. گشت‌زنی او-۳۴ در آب‌های شرقی اسپانیا از روز ۳۰ نوامبر آغاز شد. خط فرضی نصف‌النهار ۰ درجه و ۴۴ دقیقه غربی ناحیه مربوط به این او-بوت را از او-۳۳ جدا می‌کرد. او-۳۴ در غرب این خط عمل می‌نمود. فرمان اکید بر درگیر شدن تنها با کشتی‌های جنگی جمهوری‌خواه بود که آن می‌بایست به تأیید فرماندهی عالی می‌رسید. او-۳۴ عصر ۱ دسامبر در نزدیکی
عالی می‌رسید. او-۳۴ عصر ۱ دسامبر در نزدیکی کارتاخنا با یک ناوشکن جمهوری‌خواه وارد درگیری شد اما اژدر شلیک‌شده از آن به هدف اصابت نکرد. اقدام روزهای ۵ و ۸ دسامبر برای حمله به اهداف مشابهی نیز موفقیت‌آمیز نبود. روز ۱۰ دسامبر به فرمان فیلدمارشال ورنر فن بلومبرگ، وزیر دفاع رایش، عملیات این او-۳۴ در آب‌های اسپانیا متوقف و دستور به بازگشت آن به آلمان صادر شد. این او-بوت روز ۱۲ دسامبر در حال گذر از مالاگا به سمت تنگه جبل‌الطارق سه-۳، زیردریایی جمهوری‌خواه را شناسایی کرد. او-۳۴ با رفتن به زیر سطح یک اژدر به سمت
کرد. او-۳۴ با رفتن به زیر سطح یک اژدر به سمت این زیردریایی شلیک کرد. اصابت اژدر به هدف موجب غرق‌شدن بلافاصله آن و مرگ ۴۴ تن از ۴۷ خدمه شد. با توجه به پنهان‌کاری آلمان در موضوع دخالت در جنگ داخلی اسپانیا، این حادثه در نهایت در اثر یک انفجار داخلی در زیردریایی اسپانیایی قلمداد شد. او-۳۴ تا پایان ماه خود را به ویلهلمس‌هافن رساند.
زیردریایی یو-۳۵۸ یک زیردریایی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد. این زیردریایی 5 بار، قبل از غرق شدنش در آزور توسط ناوهای جنگی بریتانیا، به گشت زنی فرستاده شده بود. این زیردریایی 5 کشتی و یک ناوجنگی را غرق نمود.
او-۳۶ یک او-بوت "کریگس‌مارینه" از نوع ۷آ بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. این او-بوت در سه گشت رزمی خود ۳ کشتی تجاری دشمن با مجموع تناژ ۴۱۸۱ تن را غرق کرد و یک کشتی تجاری دیگر را به غنیمت گرفت. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. در هنگام آغاز جنگ جهانی دوم، او-۳۶ به فرماندهی ناوسروان ویلهلم فرولیش، در مأموریتی تدافعی موظف به گشت‌زنی در دریای شمال جهت جلوگیری از تهاجم شناورهای نیروی دریایی بریتانیا به سمت آلمان بود. در جریان این گشت‌زنی "ترورو"، کشتی بدون محافظ ۱۰۰۰ تنی تجاری ساحلی بریتانیایی متوقف،
بدون محافظ ۱۰۰۰ تنی تجاری ساحلی بریتانیایی متوقف، بازرسی و پس از تخلیه سرنشینان، غرق شد. "سی‌هورس"، زیردریایی بریتانیایی سه اژدر به طرف او-۳۶ شلیک نمود و به اشتباه مدعی غرق کردن آن شد. او-۳۶ در ادامه یک کشتی سوئدی را به غنیمت گرفت و با خود به آلمان برد. بدین شکل نخستین گشت رزمی این او-بوت پس از حدود یک ماه به پایان رسید. گشت دوم. او-۳۶ روز ۴ دسامبر سال ۱۹۳۹ هنگامی که در سطح قرار داشت به کمین دشمن افتاد و در اثر اصابت یک اژدر شلیک‌شده از اچ‌ام‌اس "سالمون"، زیردریایی بریتانیایی در نزدیکی استاوانگر در نروژ به
بریتانیایی در نزدیکی استاوانگر در نروژ به همراه تمامی خدمه غرق شد.
زیردریایی یو-۳۶۲ این زیردریایی که طول آن می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شده‌بود. با شروع از کیل از ۶ فوریه ۱۹۴۴، U-362 ابتدا به سوی شمال نروژ؛ جایی که در دریای نروژ در گشت‌های گوناگونی، بدون غرق کردن هیچ‌یک از کشتی‌ها چند مأموریت انجام داد. قایق قایقرانی در ۲ آگوست ۱۹۴۴، در گشت پنجم و نهایی خود از هامرفست با پیمودن دریای بارنتز واقع در شمال روسیه به سمت شرق حرکت کرد. در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۹۴۴ در دریای کارا، توسط خرج‌های عمقی که توسط مین‌روب T-116 شوروی در ۷۵ ° 51'N ۸۹ ° ۲۷ 'حوالی ۷۵ ° 51'N ۸۹ ° 27'E
در ۷۵ ° 51'N ۸۹ ° ۲۷ 'حوالی ۷۵ ° 51'N ۸۹ ° 27'E غرق شد. تمام ۵۱ خدمهٔ آن از دست رفتند.
او-۳۷۱ یک او-بوت "کریگسمارینه" از نوع ۷سی بود. تاریخچه عملیاتی. گشت سوم. در پی صدور فرمان پیشوا در روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۴۱ مبنی بر اعزام او-بوت‌های "کریگس‌مارینه" به مدیترانه در جهت پشتیبانی از نیروهای ورماخت در شمال آفریقا و حمله به کشتیرانی تدارکاتی بریتانیا، او-۳۷۱ به فرماندهی ناوسروان هاینریش درایور، شب ۲۱ سپتامبر از تنگه جبل‌الطارق گذشت و با یک پیام رادیویی این گذر موفق را به اطلاع فرماندهی عالی رساند. این او-بوت چند روز بعد ۴۲ سرنشین باقیمانده از قایق اژدر افکن ایتالیایی "آلباتروس" را که در نزدیکی
اژدر افکن ایتالیایی "آلباتروس" را که در نزدیکی جزیره سیسیل توسط اچ‌ام‌اس "آپرایت"، زیردریایی بریتانیایی غرق شده بود، جمع‌آوری کرد. روز ۲۰ اکتبر در جریان یک حمله ناموفق او-۳۷۱ مورد حمله دشمن و اصابت گلوله توپ قرار گرفت و در اثر وارد آمدن خسارت به آن وادار به پایان دادن به عملیات و حرکت به سمت سالامیس در یونان شد. این او-بوت روز ۲۴ اکتبر در این جزیره پهلو گرفت.
او-۳۷۴ یک او-بوت اقیانوس‌پیمای "کریگس‌مارینه" از نوع ۷سی بود. این او-بوت که در بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ ساخته شد، در جریان جنگ جهانی دوم سه مأموریت گشت‌زنی رزمی مجموعاً به مدت ۷۹ روز در دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس به انجام رساند و یک کشتی تجاری و دو کشتی جنگی کمکی متفقین را غرق کرد. ساخت. او-۳۷۴ توسط هوالتس‌ورکه در کیل ساخته شد. این او-بوت روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۱ به انداخته شد و روز ۲۱ ژوئن همان سال به فرماندهی ناوبان یکم اونو فون فیشل وارد خدمت در "کریگس‌مارینه" گشت. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۳۷۴ اواخر
گشت. تاریخچه عملیاتی. گشت نخست. او-۳۷۴ اواخر ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱ با ماموریت گذر از تنگه جبل‌الطارق و ورود به دریای مدیترانه، راهی نخستین گشت رزمی خود شد. این او-بوت می‌بایست خود را به بندر لا اسپتزیا در ایتالیا می‌رساند. او-بوت ۴۴ روز را در اقیانوس اطلس سپری کرد. در این مدت تنها توانست روز ۳۱ اکتبر "رز شیافینو"، کشتی تجاری ۳۳۴۹ تنی بریتانیایی را غرق کند. تمامی ۴۱ خدمه این شناور بریتانیایی حامل سنگ آهن، در این حادثه جان باختند. او-۳۷۴ هنوز ۸۰۰ کیلومتر با جبل‌الطارق فاصله داشت که گزارش از فعالیت زیاد
با جبل‌الطارق فاصله داشت که گزارش از فعالیت زیاد شناورها و هواگردهای گشتی دشمن در اطراف این تنگه دریافت کرد. او-بوت شب ۱۰/۱۱ نوامبر به آب‌های غربی مجاور تنگه رسید. به عمق پریسکوپ رفت تا با احتیاط از تنگه گذر کند. میانه شب به سطح آب بازگشت و به ساحل مراکش نزدیک شد. نبود مهتاب و بارش باران پوششی مناسبی برای او-بوت بود. برای اطمینان بیشتر فرمانده سرعت او-بوت را کاهش داد تا صدای کمتری ایجاد کند. او-۳۷۴ گزارش از غرق کردن دو شناور محافظ در درگیری با چند کشتی دشمن داد. در این شب بسیار تاریک امکان شناسایی شناورهای
داد. در این شب بسیار تاریک امکان شناسایی شناورهای غرق شده وجود نداشت. گمانه‌زنی‌های تایید نشده حاکی از آن است که یکی از آن‌ها "لیدی شرلی"، کشتی ضد زیردریایی بریتانیایی بوده است که مدتی پیش او-۱۱۱ را غرق کرده و خود همان روز ۱۱ نوامبر مفقود شده بود. پس از گذر از تنگه، فرمانده او-بوت را به سطح آورد و دستور به پیشروی با تمام سرعت داد. با این حال افسر مهندس ستوان لئونارت گزارش از از کار افتادن یکی از موتورها در درگیرهای شب گذشته کرد. این آسیب‌دیدگی در دریا قابل تعمیر نبود. این مسئله با توجه به این که کشتی‌های
تعمیر نبود. این مسئله با توجه به این که کشتی‌های جنگی دشمن به شدت به دنبال آن بودند، برای فون فیشل بسیار نگران کننده بود. به هر صورت او-بوت با طی مسیر با سرعت کم ۹ گره در نهایت روز ۱۴ دسامبر خود را به لا اسپتزیا رساند. گشت دوم. پس از تعمیر، سوخت‌گیری مجدد و استراحت خدمه، او-۳۷۴ روز ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۱ لا اسپتزیا را ترک کرد و به سمت آب‌های شمال آفریقا در جانب جنوب رفت. ماموریت آن الحاق به گروهی از ۶ او-بوت دیگر بود که پیش از آن به کاروان‌های تدارکاتی بریتانیایی بین اسکندریه و طبرق در محاصره حمله می‌کردند.
بین اسکندریه و طبرق در محاصره حمله می‌کردند. او-۳۷۴ روز ۲۲ دسامبر به ساحل لیبی رسید. تا این زمان بریتانیایی‌ها با عملیات "کروسِیدِر" محاصره طبرق را شکسته بودند. او-۳۷۴ آب‌های نزدیکی مرسی مطروح را به دنبال کاروان‌های دشمن بالا و پایین کرد اما برای چندین روز به نتیجه‌ای نرسید و حتی یک کشتی هم مشاهده نشد. بالاخره اندکی پیش از ظهر روز ۸ ژانویه سال ۱۹۴۲ درحالی‌که او-۳۷۴ در ۵۰ کیلومتری غرب مرسی مطروح به سمت شرق می‌رفت، دیده‌بان گزارش از مشاهده چند دود در افق غربی داد. این کاروان کوچکی از کشتی‌های تجاری
افق غربی داد. این کاروان کوچکی از کشتی‌های تجاری بریتانیایی بود که با حفاظت ناوشکن‌ها پس از تخلیه محموله خود در بنغازی به مسری مطروح بازمی‌گشت. سه ناوشکن بین آن‌ها شناسایی شد. با نزدیک شدن کاروان، او-۳۷۴ به عمق پریسکوپ رفت تا موضع حمله گرفت. در این حین یک هواگرد در بالای سر دیده شد اما فون فیشل تصمیم گرفت با وجود خطر لو رفتن موقعیت او-بوت، به حمله ادامه دهد. به هر صورت اچ‌ام‌اس "لیجن"، یکی از ناوشکن‌های محافظ کاروان با دستگاه ردیابی صوتی خود وجود او-۳۷۴ را شناسایی کرد. "لیجن" در کنار "ایزاک سویرس"، ناوشکن
شناسایی کرد. "لیجن" در کنار "ایزاک سویرس"، ناوشکن هلندی همراه خود پیش روی کاوران، به سمت او-بوت یورش برد. فون فیشل این بار در مواجهه با تهدید جدید، با زاویه زیادی شیرجه زد و تا حداکثر ممکن به عمق آب رفت. با وجود این که او-بوت احتمالا در نزدیکی کف دریا بود، باز هم ردیاب‌های دشمن آن را یافتند و در عرض تنها دو ساعت ۴۳ خرج عمقی از دو ناوشکن به سمت آن پرتاب شد. انفجار خرج‌های عمقی در نزدیکی او-۳۷۴ خسارت قابل توجهی به آن زد. انفجارها باعث گیر کردن اژدرافکن‌های جلویی او-بوت شد و توانایی شلیک را از آن گرفت. دستگاه
او-بوت شد و توانایی شلیک را از آن گرفت. دستگاه بی‌سیم و عمق‌سنج او-بوت از کار افتاد و از محل پیش‌ران آب به داخل بدنه آن رخنه کرد. او-۳۷۴ مجبور بود پیش از آن که آب به باتری‌های آن برسد و موجب انتشار گاز کشنده کلرین داخل آن شود به سطح آب برود. در این حال از بخت خوش او-۳۷۴، ناوشکن بریتانیایی تصمیم گرفت حمله را متوقف کند و کاروان را به جای امن برساند. او-بوت شبانگاه پس از رفع خطر به سطح آب آمد. ارزیابی از آسیب‌های وارد آمده به اندازه‌ای بود که او-بوت دیگر نمی‌توانست به شکل مطمئنی دوباره به زیر آب برود. از این
به شکل مطمئنی دوباره به زیر آب برود. از این رو فون فیشل تصمیم گرفت روی سطح به مسینا برود. سرنوشت. او-۳۷۴ با موتور دیزل آسیب‌دیده در سطح تنها می‌توانست با سرعت ۱۰ تا ۱۱ گره حرکت می‌کرد. با نگرانی از حضور قدرتمند دشمن تا جای ممکن بدنه او-بوت زیر آب بود و تنها برجک دیده‌بانی بیرون مانده بود. پس از دو روز راهپیمایی وقتی او-۳۷۴ به نزدیکی تنگه مسینا رسید فون فیشل به خیال این که جای امنی رسیده است سپیده‌دم روز ۱۲ ژانویه سال ۱۹۴۲ با خالی کردن مخزن‌های شناوری بدنه او-بوت را به سطح آب آورد. در این حال اچ‌ام‌اس