payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باراک اوباما، پاپ فرانسیس، لیونل مسی، کریستیانو رونالدو، نیمار، آنتوان گریزمن، داروین نونیز،الیسون بکر و الکسیس مک آلیستر و لویز دیاز و لوییس سوارز اشاره کرد. خواص. چای ماته به‌طور طبیعی تقریباً تمام ریز مغذی‌های مورد نیاز بدن انسان را در خود دارد. نوشیدن منظم ماته به‌طور کلی سبب بهبود سیستم ایمنی، سم زدایی بدن و جلوگیری از بیماری‌ها می‌شود. این نوشیدنی علاوه بر آنتی‌اکسیدان‌ها و پلی فنول‌ها، سرشار از مواد معدنی، اسیدهای آمینه و ویتامین‌های ضروری است. ویتامین‌های موجود در چای Mate عمدتاً از B-COMPLEX هستند
موجود در چای Mate عمدتاً از B-COMPLEX هستند که شامل ۸ ویتامین از ۱۳ ویتامین ضروری موردنیاز برای عملکرد بهینه DNA، نوسازی سلولی و کارایی متابولیک چربی‌ها و پروتئین‌ها است. چای ماته با آنتی‌اکسیدان‌های بیشتری نسبت به چای سبز، یکی از غافلگیر کننده‌ترین و لذت بخش‌ترین اکتشافات جهان است و بالاتر از پر فروش‌ترین نوشیدنی‌های انرژی زای جهان قرار دارد. چای ماته دارای ترکیبات قدرتمندی است که از زمان‌های قدیم توسط مردم گوارانی، بومیان آمریکای جنوبی برای اهداف درمانی استفاده می‌شده‌است. فضیلت نوشیدن ماته بارها در طول
می‌شده‌است. فضیلت نوشیدن ماته بارها در طول تاریخ به دلیل اثر بخشی آن در کنترل برخی بیماری‌ها به اثبات رسیده‌است. چای ماته با جلوگیری از تجمع کلسترول بد و تری گلیسیرید در شریان‌ها، خطر تصلب شرایین و بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش می‌دهد و همچنین کلسترول HDL، معروف به «کلسترول خوب» را افزایش داده و خطر بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد. چای ماته می‌تواند عمر نورون‌های تحت تأثیر بیماری پارکینسون را افزایش دهد. بر اساس این مطالعه، برخی از ترکیبات موجود در ماته مانند تئوبرومین و اسید کلروژنیک دارای خواص محافظت
مانند تئوبرومین و اسید کلروژنیک دارای خواص محافظت کننده عصبی بهتری نسبت به کافئین و نیکوتین هستند که نشان می‌دهد نه تنها می‌تواند کلیدی برای پیشگیری از بیماری پارکینسون، بلکه حتی برای توسعه درمان در آینده باشد. بر اساس مطالعه ای که توسط دانشگاه انجام شد، اگرچه عادت به نوشیدن ماته برای جلوگیری از پوکی استخوان کافی نیست، اما اثر محافظتی روی استخوان‌ها دارد و به حفظ تراکم استخوان کمک می‌کند. این به‌طور گسترده در بیمارانی که در معرض خطر از دست دادن سریع تراکم استخوان هستند، مانند زنان یائسه، مورد مطالعه قرار
استخوان هستند، مانند زنان یائسه، مورد مطالعه قرار گرفته‌است. نوشیدن چای ماته با تحریک حرکات روده و همچنین جریان صفرا و شیره گوارشی، باعث بهبود هضم می‌شود. ماته راه حلی برای درمان یبوست است به شرطی که روزانه همراه با مقدار کافی آب همراه باشد. چای ماته همچنین تأثیر مثبتی بر سلامت روانی و عاطفی دارد و نوعی ضد افسردگی طبیعی به حساب می‌آید. برخلاف سایر نوشیدنی‌ها مانند قهوه، چای یا نوشیدنی‌های انرژی زای تجاری؛ نوشیدن چای ماته تأثیر بسیار کمی بر چرخه خواب شما دارد، بنابراین معمولاً بیخوابی ایجاد نمی‌کند. ماته با
بنابراین معمولاً بیخوابی ایجاد نمی‌کند. ماته با کاهش اشتها و افزایش متابولیسم سبب لاغری و کاهش وزن می‌شود.
موجاری، نام نوعی پاپوش سنتی در شمال هند و پاکستان است. موجاری ریشه در هنر مغولی دارد و به‌پا کردن آن توسط پادشاهان گورکانی ترویج می‌شد.
تاریخ کلیسای کاتولیک در ژاپن () مبلغان مسیحی همراه با فرانسیسکو زاویر در دههٔ ۱۵۴۰ میلادی به ژاپن وارد شدند. در دوره رونق گرایش به مسیحیت بسیاری از ژاپنی‌ها از جمله دایمیوها در کیوشو به مسیحیت گرویدند. تویوتومی هیده‌یوشی. زمانی که تویوتومی هیده‌یوشی ژاپن را متحد کرد، وضعیت تغییر کرد. هنگامی که او به حاکم ژاپن تبدیل شد، در ابتدا به مسیحیت اجازه فعالیت داد زیرا معتقد بود که این امر یک موضوع اعتقادی فردی است. توجه او به تهدیدات خارجی، به ویژه گسترش قدرت اروپایی در شرق آسیا جلب شد. نقطه عطف برای مبلغان کاتولیک
در شرق آسیا جلب شد. نقطه عطف برای مبلغان کاتولیک حادثه کشتی سان فیلیپ بود، در این حادثه، آن‌ها در تلاش برای بازیابی محموله خود از یک کاپیتان اسپانیایی، کشتی تجاری غرق شده بودند، کاپیتان اسپانیایی ادعا کرد که مبلغان مشغول آماده‌سازی زمینه برای فتح ژاپن هستند. این ادعا هیده‌یوشی را به ادیان خارجی مشکوک کرد. در سال ۱۵۸۷، در حالی که تلاش می‌کرد تا کنترل نفوذ خود را در برخی از بخش‌های کیوشو برقرار کند، با معابد بودایی مواجه شد که توسط نیروهای کاتولیک که تلاش می‌کردند کل جزیره را به زور به مسیحی تبدیل کنند، غارت
کل جزیره را به زور به مسیحی تبدیل کنند، غارت شده بودند. این تلاش برای پاکسازی بودیسم از کیوشو سال‌ها قبل از آن، در سال ۱۵۶۲، با تغییر دین اومورا سومیتادا، اولین دایمیوی کاتولیک رومی ژاپن، که با وجود توصیه یسوعی‌ها مبنی به ویران نکردن معابد شینتو و بودایی، راهبرد زمین سوخته را علیه بوداییان محلی و مکان‌های عبادت آنها آغاز شده بود. این امر بر سوء ظن هیده‌یوشی به مسیحیت افزود. سوالات هیده یوشی از مبلغان شامل موارد زیر بود: توکوگاوا ایه‌یاسو. پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی، توکوگاوا ایه‌یاسو در ۱۶۰۰ میلادی قدرت
هیده‌یوشی، توکوگاوا ایه‌یاسو در ۱۶۰۰ میلادی قدرت را در ژاپن در دست گرفت. وی نیز به مانند تویوتومی هیده‌یوشی، از فعالیت‌های مسیحی در ژاپن خشنود نبود اما اولویت را به تجارت با پرتغال و اسپانیا داد و در سال ۱۶۰۰ امنیت تجارت پرتغالی را تضمین کرد و برای برقراری تجارت با فیلیپین وارد مذاکره شد. ترویج تجارت توسط ایه‌یاسو بتدریج موجب پدید آمدن ناسازگاری بین سیاست‌های او و مذهب کاتولیک شد. در همان زمان که کشورهای کاتولیک مذهب در تلاش برای در دست گرفتن کنترل تجارت در ژاپن بودند، معامله‌گران هلندی و انگلیسی به شوگون
ژاپن بودند، معامله‌گران هلندی و انگلیسی به شوگون وقت ایه‌یاسو هشدار دادند که اسپانیا در واقع دنبال جاه‌طلبی‌های ارضی است، و مذهب کاتولیک ابزار اصلی اسپانیا برای انجام آن است. در مقابل، هلندی و انگلیسی وعده دادند که فعالیت‌های خود را به تجارت محدود کرده و فعالیت‌های تبلیغ مسیحیت را در ژاپن انجام ندهند. به دنبال مرگ تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۸، به نظر می‌رسید که یسوعیان دریافته بودند که شوگون‌سالاری توکوگاوا بسیار قوی‌تر و با ثبات‌تر از دولت تویوتومی هیده‌یوشی است. در سال ۱۶۱۴ ایه‌یاسو در نهایت تصمیم به
است. در سال ۱۶۱۴ ایه‌یاسو در نهایت تصمیم به ممنوعیت مذهب کاتولیک گرفت. شوگون در مورد حمله احتمالی توسط قدرت‌های استعماری از طریق شبه‌جزیره ایبری، مشابه آنچه قبلاً در اسپانیای نو (قاره آمریکا) و فیلیپین رخ داده بود، نگران بود. در سال ۱۶۱۵، فرستاده‌ای از طرف نایب السلطنه اسپانیای نو برای ساخت یک قلعه اسپانیایی خواستار قرض گرفتن زمین شد و این موضوع موجب عمیق‌تر سوء ظن ژاپنی‌ها را در برابر مذهب کاتولیک و قدرت‌های استعماری در شبه‌جزیره ایبری شد. در داخل کشور، ممنوعیت مسیحیت اقدامی در برابر خاندان تویوتومی بود.
مسیحیت اقدامی در برابر خاندان تویوتومی بود. در ۱۶۱۴ بیانیهٔ «اخراج همه مبلغان از ژاپن»، تحت نام شوگون دوم توکوگاوا هیده‌تادا (حکومت ۱۶۰۵–۱۶۲۳) صادر شد. پیش‌نویس شده این بیانیه توسط راهب ذن سودن کونچی‌این (۱۵۶۳–۱۶۳۳) نوشته شده بود. شوگونسالاری توکوگاوا در اواسط سده ۱۷ خواهان اخراج همه مبلغان اروپا و اجرای حکم اعدام برای تمام نوکیشان مسیحی شد.
قزل‌آلای جویباری نام یک گونه از سرده آزادماهی‌های شکم‌رنگی است.
باغداسار هایراپتی آرزومانیان (؛ ۱ ژانویه ۱۹۱۶ – ) یک معمار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ ژانویه ۱۹۱۶ در باردزراوان به دنیا آمد و از مدرسه فنی آلکساندر تامانیان (۱۹۲۸–۱۹۳۶) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه دو)، نشان ستاره سرخ، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی، مدال تسخیر کونیگسبرگ شد. وی در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۱ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
میدان هایک ( Hayki Hraparak) بزرگترین میدان مرکزی شهر وانادزور در جمهوری ارمنستان می‌باشد. این میدان بر اساس طرحی اصلی باغداسار آرزومانیان و هُوْهانِس مارگاریان و در دهه ۱۹۵۰ میلادی در دوره اتحاد شوروی افتتاح شد.
مسیحیت یکی از مذاهب اقلیت در کشور ژاپن است. کمتر از یک درصد تا ۱٫۵ درصد از جمعیت این کشور ادعای باور یا وابستگی به مسیحیت دارند. اگرچه مسیحیت به‌طور رسمی در سال ۱۶۱۲ ممنوع شد و امروزه به‌طور انتقادی به عنوان یک «دین استعماری» خارجی به تصویر کشیده می‌شود، اما مسیحیت برای بیش از چهار قرن در شکل‌گیری رابطه بین دین و دولت ژاپن نقش داشته‌است. همهٔ فرقه‌های شناخته شده سنتی مذهب مسیحی، از جمله کلیسای کاتولیک، پروتستانتیسم و ارتدکس در ژاپن کنونی وجود دارند. فرهنگ مسیحی در ژاپن به‌طور کلی تصویر مثبتی دارد. اکثر مردم
در ژاپن به‌طور کلی تصویر مثبتی دارد. اکثر مردم ژاپن دارای مذهب شینتو یا بودایی هستند. اکثر زوج‌های ژاپنی، معمولاً ۶۰ تا ۷۰ درصد، در مراسم مسیحی «غیر مذهبی» ازدواج می‌کنند. این امر باعث می‌شود عروسی‌های مسیحی تأثیرگذارترین جنبه مسیحیت در ژاپن معاصر باشد. ریشه‌شناسی. «کریستو کئو» کلمه‌ای ژاپنی به معنی است که ترکیبی از «کریستو» (キリスト) اقتباس ژاپنی از کلمه پرتغالی «مسیح»، "Cristo"، و «کئو» برای ، مانند بوکئو "Bukkyō" (仏教، واژه ژاپنی برای بودیسم) است. تاریخ. مبلغان و گسترش اولیه. اگرچه نسطوری احتمالاً در اوایل
و گسترش اولیه. اگرچه نسطوری احتمالاً در اوایل قرن سیزدهم وارد ژاپن شد، اولین ظهور قطعی مسیحیت سازمان یافته در ژاپن، ورود مردم پرتغال کلیسای کاتولیک در سال ۱۵۴۹ بود. مبلغان مذهبیپادشاهی ناوار، فرانسیسکو خاویر با سه نوکیش کاتولیک ژاپنی که قصد راه‌اندازی کلیسا در ژاپن را داشتند به ژاپن رسید. مردم محلی مردمان ژاپنی در ابتدا تصور می‌کردند که این خارجی‌ها از اهالی هند هستند و مسیحیت یک «دین‌های هندی جدید است». این برداشت‌های اشتباه به دلیل روابط موجود بین پرتغالی‌ها و هند بود. ایالت هندی گوا در آن زمان پایگاه
و هند بود. ایالت هندی گوا در آن زمان پایگاه مرکزی هند پرتغالی بود و بخش قابل توجهی از خدمه کشتی‌های آن‌ها مسیحیان هندی بودند. بعدها، فعالیت‌های تبلیغی کلیسای کاتولیک منحصراً توسط فرمان‌های یسوعی‌ها و راهبان صدقه‌گیر مانند فرانسیسکن‌ها و فرقه دومینیکن انجام شد. فرانسیس خاویر (بعداً به خاطر کار تبلیغی خود قدیس کاتولیک شد)، کوسمی د تورس (کشیشی یسوعی)، و خوآن فرناندیز اولین کسانی بودند که به امید آوردن مسیحیت به ژاپن وارد کاگوشیما شدند. خاویر و فرقه یسوعی‌ها از احترام خوبی بین مردم برخوردار بودند و به نظر
از احترام خوبی بین مردم برخوردار بودند و به نظر می‌رسد تلاش‌های او با جامعه‌ای پر رونق از نوکیشان پاداش داده شده‌است.&lt;ref name="Gonzales/Xavier"&gt;Gonzáles, Justo L. (ژانویه ۲۰۰۴) "The Story of Christianity", 3rd edition. Prince Press/Hendrickson Publishers. Volume 1, pages 405–406&lt;/ref&gt; هنگام غسل تعمید، به این نوکیشان «نام مسیحی» پرتغالی داده شد و تشویق شدند تا عادات فرهنگی غربی را اتخاذ کنند. این عمل باعث ایجاد سوءظن شد که نوکیشان در واقع عوامل خارجی هستند که برای براندازی نظم اجتماعی محلی کار
خارجی هستند که برای براندازی نظم اجتماعی محلی کار می‌کنند. اولین موفقیت مسیحیت در ژاپن در کیوشو رخ داد. تغییر دین دایمیو‌های (اربابان فئودالی) محلی مانند اومورا سومیتادا، آریما یوشی‌سادا و اوتومو سورین منجر به تغییر مذهب بسیاری از رعایای آنها شد. تغییر مذهب چندین نفر از افراد برجسته در منطقه احتمالاً به دلیل ماهیت غیرمتمرکز دوره سنگوکو بود که در آن جنگ سالاران برای به دست آورد قدرت و کنترل اراضی بین خود رقابت می‌کردند. این خلأ قدرت برخی از جنگ سالاران را به این باور رساند که باز بودن بیشتر در برابر منابع
این باور رساند که باز بودن بیشتر در برابر منابع خارجی قدرت و مشروعیت به عنوان روشی ممکن برای کسب مزیت است. از آنجایی که چندین دایمیو و رعایای آنها به مسیحیت گرویدند، تخریب معابد و زیارتگاه‌های بودایی و شینتو اغلب با آن همراه بود و یسوعی‌ها نیز در تخریب و آزار و شکنجه مشارکت داشتند.راهبان بودایی و کشیشان شینتو با اخراج اجباری از مکان‌های مذهبی، مجبور به ازدواج، تحت فشار برای تغییر مذهب یا حتی کشته شدن با آزار و شکنجه روبرو می‌شدند. تهدیدی برای ژاپن. تحت اودا نوبوناگا، یسوعی‌ها از حمایت و لطف نایب‌السلطنه
نوبوناگا، یسوعی‌ها از حمایت و لطف نایب‌السلطنه برخوردار بودند. جانشین اودا، تویوتومی هیده‌یوشی ابتدا از مسیحیت محافظت کرد، اما بعداً با انتشار فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن، سیاست خود را تغییر داد و فعالیت‌های تبلیغی را ممنوع کرد. هیده‌یوشی در ژوئیه ۱۵۸۷ پس از فتح موفقیت‌آمیز کیوشو از فوکوئوکا بازدید کرد و به این باور رسید که یسوعی‌ها ژاپنی‌ها را به عنوان برده به خارج از کشور می‌فروشند، مسیحیان عبادتگاه‌ها و معابد را ویران می‌کنند و مردم را مجبور به گرویدن به مسیحیت می‌کنند که در نتیجه فرمان اخراج
گرویدن به مسیحیت می‌کنند که در نتیجه فرمان اخراج مبلغان مسیحی صادر شد. الساندرو والیگنانو، در ۱۴ دسامبر ۱۵۸۲ نامه ای به فرماندار کل فیلیپین، فرانسیسکو دو ساند نوشت و متذکر شد که فتح ژاپن با قدرت نظامی غیرممکن است و تبدیل ژاپن به مسیحیت مهم‌ترین وظیفه کلیسا است. محققان همچنین این نظریه را مطرح می‌کنند که تویوتومی هیده‌یوشی معتقد بود مأموریت واقعی مبلغان مسیحی تبدیل جمعیت ژاپنی به مسیحیت، سرنگونی دولت و تبدیل آن به مستعمره است. در سال ۱۶۳۷، ماتسوکورا کاتسوایه دایمیوی (ارباب فئودالی) قلمروی شیمابارا؛ قلمرو
دایمیوی (ارباب فئودالی) قلمروی شیمابارا؛ قلمرو خود را با حکمرانی نادرست اداره می‌کرد و مالیات بالایی را بر مردم و مسیحیان وضع کرد. این امر، همراه با قحطی، منجر به شورش شیمابارا شد. این شورش ابتدا یک جنبش دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند و در نتیجه شوگون‌سالاری توکوگاوا مسیحیت را ممنوع کرد. از آنجا که شوگون‌سالاری مشکوک بدین بود که اروپا و کلیسای کاتولیک در گسترش شورش دست داشته‌اند، معامله گران پرتغالی به خارج از کشور رانده شدند. در سال ۱۶۳۹ سیاست انزوای ملی یا ساکوکو در کشور به اجرا گذاشته شد.
انزوای ملی یا ساکوکو در کشور به اجرا گذاشته شد. همچنین ممنوعیت دین مسیحی در ژاپن پس از آن بشدت به اجرا گذاشته شد، و تنها مسیحیان پنهان در کشور توانستند جان سالم به در ببرند. آزار و شکنجه تحت حکومت شوگون‌سالاری. تحت حکومت هیده‌یوشی و شوگون‌سالاری توکوگاوا بعدی، مسیحیت کاتولیک سرکوب شد و پیروان آن تحت تعقیب قرار گرفتند. در دوران حکومت تویوتومی، به ویژه مبلغان خارجی در ژاپن کشته شدند، برخی به سبک ژاپنی تصلیب; مشهورترین آنها، ۲۶ شهید ژاپن در سال ۱۵۹۷ برای دلسرد کردن مسیحیت بر روی صلیب‌های خارج از ناگاساکی
کردن مسیحیت بر روی صلیب‌های خارج از ناگاساکی شکنجه و مصلوب شدند. پس از هیده یوشی و پس از مهلت کوتاهی که توکوگاوا ایه‌یاسو به قدرت رسید و تجارت با قدرت‌های پرتغالی را دنبال کرد، آزار و اذیت‌ها و شهادت‌های بیشتری در سال‌های ۱۶۱۳، ۱۶۳۰، ۱۶۳۲ و ۱۶۳۴ رخ داد. شوگون‌های توکوگاوا مسیحیت را در ژاپن از طریق قتل، آزار و اذیت و احکام ریشه‌کن کردند. در سال ۱۶۳۸، حدود ۳۷۰۰۰ نفر (عمدتا مسیحی) پس از شورش شیمابارا تحت رهبری مسیحیان قتل‌عام شدند. در طی ۵۰ سال، سیاست‌های سرکوبی شوگون‌ها تعداد مسیحیان را نزدیک به صفر رساند.
شوگون‌ها تعداد مسیحیان را نزدیک به صفر رساند. در این مرحله، پس از شورش شیمابارا، مسیحیان باقیمانده مجبور شدند علناً از ایمان خود دست بکشند. بسیاری به انجام مخفیانه مسیحیت ادامه دادند و در دوران مدرن به عنوان شناخته می‌شوند. این مؤمنان پنهانی اغلب شمایل‌نگاری مسیحی را در معبد شینتویی، فانوس‌ها یا قسمت‌های نامحسوس ساختمان‌ها پنهان می‌کردند. به عنوان مثال، قلعه هیمه‌جی روی یکی از کاشی‌های سقف قرن هفدهمی خود، به جای «مون» یک صلیب مسیحی دارد که نشان می‌دهد یکی از ساکنان آن یک مسیحی مخفی بوده‌است. رمان تاریخی
از ساکنان آن یک مسیحی مخفی بوده‌است. رمان تاریخی سکوت (رمان) که برگرفته از تاریخ شفاهی جوامع کاتولیک ژاپن است، گزارش‌های داستانی مفصلی از آزار و اذیت جوامع مسیحی و سرکوب کلیسا ارائه می‌کند. پایان انزوای ژاپن. کاپیتان هربرت کلیفورد افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا در طول جنگ‌های ناپلئونی و بنیانگذار مبلغان دریایی لوچو (۱۸۴۳) بود. کلیفورد با مبلغ مذهبی کشیش برنارد ژان بتلهایم، که اولین مبلغ مذهبی در استان اوکیناوا بود، کار می‌کرد. پس از اینکه ژاپن در سال ۱۸۵۳ به روی تعاملات خارجی بیشتر باز شد، بسیاری از
۱۸۵۳ به روی تعاملات خارجی بیشتر باز شد، بسیاری از روحانیون مسیحی از کلیساهای کاتولیک، پروتستان و ارتدکس به این کشور فرستاده شدند، اگرچه تبلیغ دینی همچنان ممنوع بود. پس از اصلاحات میجی، آزادی مذهب در سال ۱۸۷۱ آغاز شد و به همه جوامع مسیحی حق وجود قانونی و موعظه داده شد.
کامالا دِیوی هریس (, ؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴) سیاستمدار و وکیل آمریکایی است که از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به‌عنوان چهل و نهمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا تحت ریاست‌جمهوری جو بایدن خدمت کرد. او نخستین معاون رئیس‌جمهور زن، نخستین معاون رئیس‌جمهور سیاه‌پوست و نخستین معاون رئیس‌جمهور آسیایی-آمریکایی این کشور به‌شمار می‌رود. هریس از سال ۲۰۱۷ به‌عنوان سناتور ایالات متحده آمریکا از ایالت کالیفرنیا تا ۲۰۲۰ مشغول به‌کار بود. هریس دومین زن سیاه‌پوست و نخستین جنوب‌آسیایی-آمریکایی است که به مجلس سنا راه یافته است. هریس که
است که به مجلس سنا راه یافته است. هریس که عضو حزب دموکرات است، نامزد مقدر این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ محسوب می‌شد. هریس از دانشگاه هَوارد و کالج حقوق دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو فارغ‌التحصیل شد. او کار وکالت خود را در دفتر دادستان ناحیه‌ای شهرستان آلامیدا آغاز کرد و سپس در دفتر دادستان ناحیه‌ای سان فرانسیسکو و بعداً در دفتر دادستان شهری سان فرانسیسکو استخدام شد. هریس از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ به عنوان بیست و هفتمین دادستان ناحیه سان‌فرانسیسکو فعالیت کرده و سپس از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ به عنوان
فعالیت کرده و سپس از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ به عنوان سی‌ودومین دادستان کل ایالت کالیفرنیا فعالیت کرد. هریس در جریان مبارزات انتخاباتی‌اش برای سنا، باراک اوباما و جو بایدن از وی حمایت کردند. در تاریخ ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ رسماً فعالیت کارزار انتخاباتی خود را برای نمایندگی حزب دموکرات برای ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۰ ایالت متحده آمریکا اعلام کرد. مدت کوتاهی نامزد پیشتاز این رقابت بود تا این که در ۳ دسامبر ۲۰۱۹ به مبارزات انتخاباتی خود پایان داد. او توسط جو بایدن کاندیدای حزب دموکرات
پایان داد. او توسط جو بایدن کاندیدای حزب دموکرات آمریکا به عنوان معاون‌اول پیشنهادی وی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ معرفی شد و این زوج انتخاباتی رئیس‌جمهور و معاون‌رئیس‌جمهور وقت، دونالد ترامپ و مایک پنس را در این انتخابات شکست دادند. هریس و بایدن در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱ مراسم تحلیف برگزار کردند. پس از کناره‌گیری جو بایدن از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ ایالات متحده آمریکا، هریس با حمایت بایدن کمپین ریاست جمهوری خود را آغاز کرد. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۴، هریس حمایت غیرالزام‌آور تعداد کافی از دلیگیت‌ها را برای این که
تعداد کافی از دلیگیت‌ها را برای این که نامزد مقدر حزب دموکرات شود، به‌دست‌آورد و تیم والز را به‌عنوان جفت انتخاباتی خود برگزید. تا اکتبر ۲۰۲۴، کمپین هریس بیش از یک میلیارد دلار جمع‌آوری کرد و از بودجه کمپین ترامپ پیشی گرفت. او در انتخابات عمومی از ترامپ شکست خورد. اوایل زندگی (۱۹۶۴–۱۹۹۰). کامالا در سانسکریت به معنی لاله مردابی است. کامالا هریس متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴ در اوکلند، کالیفرنیا است. مادرش شیامالا گوپالان زیست‌شناسی بود که کارش روی ژن گیرنده پروژسترون انگیزه‌بخش کار در زمینهٔ پژوهش سرطان پستان شد. او
انگیزه‌بخش کار در زمینهٔ پژوهش سرطان پستان شد. او در سال ۱۹۵۸ در ۱۹ سالگی از هند به آمریکا آمد و به‌عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی تغذیه و غدد درون‌ریز و متابولیسم در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شروع به تحصیل کرد؛ او در سال ۱۹۶۴ پی‌اچ‌دی خود را دریافت کرد. پدرش دانلد جی هریس، استاد بازنشسته اقتصاد در دانشگاه استنفورد، که اهل جاماییکا بود در سال ۱۹۶۱ برای تحصیل وارد یوسی برکلی شد و در سال ۱۹۶۶ پی‌اچ‌دی اقتصاد گرفت. هریس به‌همراه خواهر کوچکش، مایا، در برکلی، کالیفرنیا زندگی کرد، مدت کوتاهی را در مرکز برکلی و سپس
زندگی کرد، مدت کوتاهی را در مرکز برکلی و سپس در یک خانه دوبلکس در راه بنکرافت در غرب برکلی، ناحیه‌ای که جمعیت شایان‌توجهی سیاهپوست داشت. یکی از همسایه‌ها مرتباً دختران خانواده هریس را به کلیسای سیاه در اوکلند می‌برد و آن‌ها در آنجا در گروه کر کودکان آواز می‌خواندند. مادرشان آها را با اساطیر هندو آشنا کرد و آن‌ها را به یک معبد هندو در نزدیکی‌شان می‌برد، که او گاه گاهی در آن آواز می‌خواند. او و خواهرش در کودکی بارها با خانوادهٔ مادرش در "مَدرَس" (چنای کنونی) دیدار کردند. او می‌گوید تأثیر زیادی از پدربزرگش
دیدار کردند. او می‌گوید تأثیر زیادی از پدربزرگش پی.وی. گوپالان گرفته است. گوپالان یکی از نخبگان طبقه ممتاز برهمین و کارمند بازنشسته دولت هند بود؛ دیدگاه‌های ترقی‌خواهانهٔ او در زمینه دموکراسی و حقوق زنان هریس را تحت تأثیر قرار داد. هریس در بزرگسالی همچنان با خاله‌ها و دایی‌هایش در هند ارتباطش را حفظ کرده است. او همچنین از خانواده پدریش در جاماییکا بازدید کرده است. وقتی هریس هفت ساله بود والدینش از یکدیگر جدا شدند. او گفته وقتی با خواهرش در آخر هفته‌ها به دیدار پدرشان در پالو آلتو، کالیفرنیا می‌رفتند از
دیدار پدرشان در پالو آلتو، کالیفرنیا می‌رفتند از آنجا که وی و خواهرش سیاهپوست بودند اجازه نداشتند با بقیه بچه‌ها در محله بازی کنند. هریس در دوازده سالگی به همراه مادر و خواهرش به مونترآل واقع در استان کبک کانادا، نقل‌مکان کردند. مادرش یک سمت پژوهشی و آموزشی در بیمارستان عمومی یهودی وابسته به دانشگاه مک‌گیل را پذیرفته بود. او در یک مدرسه فرانسوی‌زبان تحصیل کرد، و سپس در سال ۱۹۸۱ از دبیرستان وستمونت در وستمونت، کبک، فارغ‌التحصیل شد. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه هوارد و دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز است.
و دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز است. در دهه ۹۰، در دفتر دادستان ناحیه‌ای سان‌فرانسیسکو و دفتر دادستان شهری سان‌فرانسیسکو مشغول به کار بوده. در سال ۲۰۰۴، به عنوان دادستان ناحیهٔ سان‌فرانسیسکو انتخاب شد. هریس در انتخابات دادستانی کل ایالت کالیفرنیا در سال ۲۰۱۰ پیروز شد و در سال ۲۰۱۴ با اختلاف زیاد دوباره انتخاب شد. فعالیت‌های آغازین. هریس از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ به‌عنوان قائم‌مقام دادستان ناحیه‌ای در شهرستان آلامدا، کالیفرنیا، فعالیت می‌کرد. او می‌گوید خواهان کار در زمینهٔ اجرای قانون بود چرا که می‌خواست
کار در زمینهٔ اجرای قانون بود چرا که می‌خواست «جایی باشد که تصمیمات گرفته می‌شوند.». در سال ۱۹۹۰, هریس به‌عنوان قائم‌مقام دادستان ناحیه‌ای در شهرستان آلامیدا، کالیفرنیا استخدام شد، جایی که او در آن به عنوان «دادستان توانمندی در حال صعود» توصیف شد. در سال ۱۹۹۴، ویلی براون رئیس مجمع نمایندگان کالیفرنیا، که در آن زمان با هریس قرار می‌گذاشت او را به عضویت در هیئت استیناف بیمه بیکاری و بعدتر به کمیسیون دستیاری پزشکی کالیفرنیا منصوب کرد. هریس در سال ۱۹۹۴، شش ماه از وظایفش مرخصی گرفت و پس از آن در دورانی که در
از وظایفش مرخصی گرفت و پس از آن در دورانی که در این هیئت‌ها عضو بود کار به‌عنوان دادستان را از سرگرفت. پیوند هریس با براون در گزارش‌های رسانه‌ای به‌عنوان الگویی از انتصاب «دوستان و سربازان سیاسی وفادار» به مناصب پرمنفعت در کمیسیون‌ها از سوی رهبران سیاسی کالیفرنیا ذکر شده است. هریس از کار خود دفاع کرده است. در فوریه ۱۹۹۸، ترنس هلینن، دادستان ناحیه‌ای سان‌فرانسیسکو هریس را به‌عنوان دستیار دادستان ناحیه‌ای استخدام کرد. او در آنجا رئیس شاخه جنایی شد و بر کار پنج وکیل دیگر نظارت می‌کرد و در پرونده‌های بزه سومی
وکیل دیگر نظارت می‌کرد و در پرونده‌های بزه سومی مخصوصاً آدم‌کشی، دزدی، دستبرد، و تعرض جنسی دادستانی می‌کرد. در سال ۲۰۰۰ هریس بنابر گزارش‌ها با درل سلومون، دستیار هلینن، بر سر پیشنهاد همه‌پرسی ۲۱ که به دادستانان گزینه محاکمه متهمان صغیر در دادگاه‌های بزرگسالان به‌جای دادگاه‌های نوجوانان می‌داد دچار اختلاف شد. هریس علیه این پیشنهاد که نهایتاً رأی آورد مبارزه انتخاباتی کرد. سلومون با هدایت پرسش‌های رسانه‌ای دربارهٔ پیشنهاد ۲۱ به هریس مخالف بود و سمت او را جابه‌جا کرد، که در عمل یک تنزل مقام بود. هریس شکایتی
کرد، که در عمل یک تنزل مقام بود. هریس شکایتی علیه سلومون ثبت کرد و استعفا داد. در اوت سال ۲۰۰۰، هریس شغلی در تالار شهر سان فرانسیسکو گرفت و برای لویی رنه وکیل شهر کار کرد. هریس شاخه زنان و کودکان را اداره می‌کرد و نماینده پرونده‌های سوء استفاده از کودکان و بی‌توجهی به آنان بود. رنه از هریس در جریان کمپین او برای دادستانی ناحیه‌ای حمایت کرد. دادستان ناحیه‌ای سان‌فرانسیسکو. هریس در انتخابات سال ۲۰۰۳ دادستان ناحیه‌ای شهر و شهرستان سان‌فرانسیسکو را که دو دوره بود در این مقام حضور داشت شکست داد. در دوره‌ای که
بود در این مقام حضور داشت شکست داد. در دوره‌ای که هریس دادستان ناحیه‌ای سان‌فرانسیسکو بود نرخ محکومیت‌ها به خاطر جنایت از ۵۲٪ در سال ۲۰۰۳ به ۶۷٪ در سال ۲۰۰۶ افزایش یافت که بیشترین میزان در طول یک دهه بود، نرخ محکومیت‌ها برای قتل ۸۵٪ بود و محکومیت‌ها برای قاچاقچیان مواد مخدر از ۵۶٪ به ۷۴٪ افزایش یافت. این آمار تنها نشان‌دهندهٔ محکومیت‌ها در محاکمه‌ها است درحالی‌که هریس بسیاری از پرونده‌ها را با توافق از طریق اقرار به جرم مختومه کرد. او پس از در دست گرفتن این منصب علاقه خاصی به کم‌کردن بار پرونده‌های قتل از
منصب علاقه خاصی به کم‌کردن بار پرونده‌های قتل از دوره قبلی داشت. هریس اعلام کرد که سیاهه‌ها آن دوره چندان مطلوب نبوده‌اند و برای افزایش محکومیت‌ها تا جای ممکن تلاش کرد. از ۷۳ پرونده قتل در انتظار رسیدگی، ۳۲ مورد به جرایم پایین‌تر مانند قتل شبه‌عمد محکوم شدند یا به جرایم دیگری چون حمله یا دزدی اقرار کردند و اتهامات قتل مختومه شدند. دادستان کل کالیفرنیا (۲۰۱۱–۲۰۱۷). در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ , هریس نامزدی خود را برای دادستانی کل کالیفرنیا اعلام کرد. هر دو سناتور کالیفرنیا، داین فاینستاین و باربارا باکسر، رئیس مجلس
داین فاینستاین و باربارا باکسر، رئیس مجلس نانسی پلوسی، از مؤسسان کارگران متحد زراعی دولورس هوارتا، و شهردار لس آنجلس از او در انتخابات مقدماتی حمایت کردند. او با کسب ۳۳٫۶ درصد از آرا بر رقبای مقدماتی خود غلبه کرد. او در انتخابات سراسری هم پیروز شد و اولین سیاهپوست، و اولین جنوب آسیایی آمریکایی شد که این منصب را در این ایالت عهده‌دار می‌شود. سنای ایالات متحده آمریکا. در ۸ نوامبر ۲۰۱۶، در انتخابات ۲۰۱۶ مجلس سنای ایالات متحده آمریکا، لورتا سانچز را شکست داد تا جانشین سناتور بازنشسته، باربارا باکسر شود، تا
تا جانشین سناتور بازنشسته، باربارا باکسر شود، تا به‌عنوان سومین سناتور زن ایالات متحده آمریکا از ایالت کالیفرنیا و اولین سناتور هندی-جامائیکایی‌تبار تبدیل شود. از زمانی که به‌عنوان سناتور برگزیده شد، از سیستم خدمات درمانی تک-پرداخت، تغییر در طبقه‌بندی فدرال ماریجوآنا، حفاظت شهری از مهاجران بدون مدرک، لایحه رؤیا و کاهش فشار مالیاتی برای طبقه کارگر و متوسط درعین افزایش مالیات برای شرکت‌ها و قشر ثروتمند آمریکا حمایت کرده‌است. معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا. پس از انتخاب جو بایدن به‌عنوان رئیس‌جمهور
آمریکا. پس از انتخاب جو بایدن به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا در انتخابات ۲۰۲۰، هریس از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ به عنوان معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده منصوب شد. او اولین معاون زن رئیس‌جمهور ایالات متحده، بالاترین مقام برای یک زن در تاریخ ایالات متحده و اولین معاون رئیس‌جمهور آفریقایی-آمریکایی و اولین آسیایی-آمریکایی است. همچنین وی دومین رنگین‌پوست است که مسئولیت این پست را بر عهده دارد، قبل از او، چارلز کرتیس، به‌عنوان بومی آمریکایی از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ تحت‌نظر هربرت هوور خدمت می‌کرد. هریس دو روز قبل از سوگند در تحلیف جو
خدمت می‌کرد. هریس دو روز قبل از سوگند در تحلیف جو بایدن به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور، در ۱۸ ژانویه ۲۰۲۱ از سمت خود در مجلس سنا استعفا داد. کمپین ریاست جمهوری ۲۰۲۴. در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۴ جو بایدن رئیس‌جمهور وقت و نامزد مقرر دموکرات‌ها از رقابت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ ایالات متحده آمریکا انصراف داد و از هریس به‌عنوان نامزد دموکرات‌ها برای ریاست جمهوری حمایت کرد. هریس حمایت بیل و هیلاری کلینتون، فراکسیون سیاه کنگره، و بسیاری دیگر را به‌دست آورد. او در صورت انتخاب شدن، نخستین رئیس‌جمهور زن و آسیایی-آمریکایی