payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خارق‌العاده خودش را نشان ندهد اجازه می‌دهد تا او به سنگاپور برود و کریشنا می‌پذیرد. او به سنگاپور می‌رود و در آن جا یک روز در یک سیرک آتش‌سوزی اتفاق می‌افتد و کریشنا با زدن ماسک همه را نجات می‌دهد و خودش را کریش معرفی می‌کند. وقتی برای کریش یک جایزه در نظر گرفته می‌شود او ماسکش را به دوست چینی اش می‌دهد تا او که نیاز مالی دارد بتواند جایزه رابگیرد. اما پریا با دیدن فیلم دوربینش می‌فهمد کریش همان کریشنا است. ویکرام سینها یکی از افراد دکتر آریا است او کریشنا را پیدا می‌کند و به او می‌گوید دوست پدرش است و
را پیدا می‌کند و به او می‌گوید دوست پدرش است و پدرش نمرده‌است بلکه وقتی دستگاه کنترل آینده را برای دکتر آریا ساخت با دیدن آینده پی به ماهیت دکتر آریا برد و دستگاه را نابود کرد اما دکتر آریا چون برای به دست آوردن رمز دستگاه پس از بازسازی نیاز به زنده بودن روهیت داشته او را زندانی کرده و جسمش را به کمک دستگاه‌هایش از کار انداخته و او در شرایطی مثل بیهوشی قرار دارد. ویکرام به کریشنا می‌گوید دکتر آریا تا چند روز آینده دستگاه را کامل خواهد کرد و پس از آن پدرش را خواهد کشت. دکتر آریا پس از ۲۰ سال دستگاه را کامل
خواهد کشت. دکتر آریا پس از ۲۰ سال دستگاه را کامل می‌کند و با روشن کردن آن و دیدن آینده می‌فهمد کریش او را خواهد کشت برای همین دوست چینی کریشنا را که فکر می‌کند کریش است را می‌کشد دکتر آریا وقتی به مقرش بر می‌گردد به کمک دستگاه می‌بیند آینده او تغییری نکرده‌است و در پایان کریش به مقر دکتر آریا نفوذ می‌کند او را می‌کشد و پدرش را آزاد می‌کند.
«می‌بینمت» () فیلمی هندی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی ویوک آگراوال محصول سال ۲۰۰۶ است. از بازیگران آن می‌توان به آرجون رامپال، ویپاشا آگاروال، سوفی چودری، بومان ایرانی، سونالی کولکارنی، چانکی پاندی، کیرون کهیر، مایکل مالونی، هریتک روشن اشاره کرد. این فیلم و فیلم (درست مثل بهشت) بر اساس رمان (و اگر حقیقت داشت) اثر مارک لوی ساخته شده است. خلاصه داستان. راج جیسوال (آرجون رامپال) برنامه بریتیش راج را اجرا می‌کند و با هر دختری که می‌بیند لاس می‌زند. راج به دلناز بانگا (سوفی چودری)، دختری که به تازگی مجری
دلناز بانگا (سوفی چودری)، دختری که به تازگی مجری برنامه شده است پیشنهاد شام در رستوران را به او می‌دهد. وقتی راج در حال آماده شدن است، دختری را در بالکن خانه‌اش می‌بیند. دختر خود را شیوانی (ویپاشا آگاروال) معرفی می‌کند و ادعا دارد که راج تنها کسی هست که می‌تواند او را ببیند و باید کمکش کند تا نگذارند آن اتفاق برایش بیافتد ولی راج فکر می‌کند که اینها همه شوخی دوستش آکشی است؛ اما وقتی با او تماس می‌گیرد متوجه می‌شود که...
بنگ بنگ! () فیلمی هندی در سبک اکشن است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هریتک روشن، کاترینا کایف و دنی دنزونگپا اشاره کرد. داستان. یک دختر جوان سعی دارد با پیدا کردن یک پسر خوب زندگی خود را از یکنواختی نجات دهد و در محل قرار پسر دیگری می‌آید و او را هیجان زده می‌کند که در این حین باهم ماجراجویی‌های خواهند داشت …
گستون مودو (؛ ۳۱ دسامبر ۱۸۸۷ – ) هنرپیشه فرانسوی بود. وی بیش از ۵۰ سال در سینما با کارگردان‌های مختلفی فعالیت کرد. گستون در اوایل قرن بیستم در مون‌مارتر زندگی می‌کرد و در آنجا با پابلو پیکاسو و آمادئو مودیلیانی آشنا شد. در سال ۱۹۰۹ کارش را با لئون گومون آغاز کرد و در بیست سال بعد در سبک‌های مختلف فیلم صامت بازی کرد. در سال ۱۹۱۷ وی نقش اصلی فیلم "شکنجه سکوت" به کارگردانی ابل گانس بازی کرد. او در دو فیلم آوانگارد از ژرمن دولاک و لوئی دلوک به ایفای نقش پرداخت. وی در اواخر دهه ۱۹۲۰ در فیلم‌های فرانسوی-آلمانی
وی در اواخر دهه ۱۹۲۰ در فیلم‌های فرانسوی-آلمانی بازی کرد. فیلم "زیر بام‌های پاریس" (۱۹۳۰) به کارگردانی رنه کلر نخستین فیلم ناطقی بود که وی در آن حضور داشت. گستون در دو فیلم کلاسیک ژان رنوآر "توهم بزرگ" و "قواعد بازی" و همچنین فیلم سه ساعته "بچه‌های بهشت" نقش‌آفرینی کرد. او همچنان برای بازی در نقش مان (Manns) در فیلم "عصر طلایی" به کارگردانی لوئیس بونوئل مشهور است. وی در سال ۱۹۶۲ در حالی که در بیش از صد فیلم بازی کرده بود فعالیت بازیگری را تمام کرد.
فیلم آبی () یا گاییدن (Fuck) یک فیلم مستقل اروتیک آمریکایی به کارگردانی اندی وارهول محصول سال ۱۹۶۹ است. این نخستین فیلم با نمایش آشکار سکس است که در آمریکا به نمایش همگانی درآمد و از شناخته‌شده‌ترین آثار عصر طلایی پورن به‌شمار می‌رود. با این فیلم عصر طلایی پورن را جشن گرفتند و این پدیده در فرهنگ آمریکا و سپس سایر کشورهای جهان بروز کرد. وارهول باور دارد این فیلم تأثیر بسیاری روی آخرین تانگو در پاریس، ساخته برناردو برتولوچی داشته‌ است. این فیلم که مارلون براندو در آن نقش‌آفرینی می‌کند چند سال پس از فیلم آبی
در آن نقش‌آفرینی می‌کند چند سال پس از فیلم آبی ساخته شد. ویوا (هنرپیشه) و لوئیس والدون در این فیلم بازی می‌کنند.
دبیرستان توماس جفرسون ، دبیرستان دولتی در شهر آبورن، شهرستان کینگ ایالت واشینگتن می‌باشد. در این مدرسه ۳۵۴۰ دانش آموز از در رتبه ۹ تا ۱۲ ثبت نام شده‌اند.البته این دبیرستان در برخی از ایالت های دیگر نیز هست که به صورت بین الملی هر ساله ده هزار دانش آموز جذب میکند نحوه ثبت نام در این دبیرستان به این صورت هست که هر ساله یک مارس داوطلبان از سراسر جهان در سایت ثبت نام کرده و بعد از آن به صورت قرعه کشی صد هزار نفر انتخاب شده و در مرحله بعد 100 هزار نفر در آزمون ورودی الکترونیکی شرکت میکنند و از میان آنها ده هزار
الکترونیکی شرکت میکنند و از میان آنها ده هزار نفر انتخاب میشود لازم به تذکر است فقط در قسمت ریاضیات فنی این آزمون بین الملی برگزار میشود و در بقیه رشته ها بیشتر داخلی است تیم رباتیک. تیم رباتیک دبیرستان توماس جفرسون در سال تحصیلی ۲۰۱۵–۱۶ سابقه‌های زیادی در قهرمانی مسابقات رباتسازی علوم و فناوری رباتیک شمال‌شرقی ایالت متحده آمریکا به دست آوردند. تیم این مدرسه به نام راید RAID مخفف (Raiders Artificial Intelligence Division) به معنی "بخش هوش مصنوعی رایدر" تجربه‌های زیادی در مدت زمان کوتاهی به دست آورد. در سال
زیادی در مدت زمان کوتاهی به دست آورد. در سال ۲۰۱۶ نخستین سالی است که توماس جفرسون تا این حد پیشرفت که رتبه ۱۵ از ۱۵۲ تیم در منطقه شمال‌شرقی ایالات متحده آمریکا به دست آوردند. هر ساله دبیرستان توماس جفرسون با دو چالش بزرگ دست و پنجه نرم می‌کند، یکی مسایل مالی و یکی مسابقه منطقه‌ای. این مراسم حدود ۱۲ هزار دولار در سال خرج برداشت که برای خود ربات به تنهایی ۴ هزار دولار خرج کردند.
زیر بام‌های پاریس () فیلمی فرانسوی در سبک موزیکال به کارگردانی رنه کلر است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به گستون مودو اشاره کرد. داستان. در طبقه کارگر پاریس، آلبرت یک خواننده خیابانی است که در یک اتاق زیر شیروانی زندگی می‌کند. او یک دختری زیبا رومانیایی به اسم پولا را ملاقات می‌کند و عاشق او می‌شود اما آلبرت تنها خاطر خواه او نیست، بهترین دوست آلبرت یعنی لوییس و گنگستر محل فرد نیز خاطرخواه پولا هستند. شبی پولا جرات نمی‌کند به خانه برگردد زیرا فرد کلید خانه را از او گرفته‌است و او احساس
زیرا فرد کلید خانه را از او گرفته‌است و او احساس امنیت نمی‌کند پس شبی را با آلبرت می‌گذراند در حالی که آلبرت خود روی زمین می‌خوابد و تخت را برای پولا می‌گذارد. آندو تصمیم به ازدواج می‌گیرند اما روزی به‌طور اتفاقی یکی از دوستان آلبرت کیفی پر از وسایل دزدی پیش آلبرت می‌گذارد و همین باعث دستگیری آلبرت و به زندان رفتن او می‌شود. در این مدت پولا با لوییس وارد رابطه می‌شود و بعد از آزادی آلبرت، فرد گنگستر که از رابطه آلبرت و پولا با خبر است سعی می‌کند با چاقو آلبرت را تهدید و از رابطه با پولا منصرف کند که در این
را تهدید و از رابطه با پولا منصرف کند که در این حین لوییس به کمک آلبرت می‌آید و در آخر وقتی آلبرت می‌بیند پولا و لوییس به یکدیگر علاقه‌مند هستند خود را کنار می‌کشد.
الن داندس (متولد ۸ سپتامبر ۱۹۳۴، درگذشت ۳۰ مارس ۲۰۰۵)، فولکلور شناس دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او ۱۲ کتاب، هم دانشگاهی و هم عوام‌پسند نوشت و چند ده کتاب را ویراستاری کرد یا در نوشتن آنها مشارکت جست. شغل. داندس به دانشگاه ییل راه یافت و انگلیسی را در آنجا فراگرفت و با همسرش کارولین ملاقات کرد. مرگ. داندس، هنگام سمینار دانشجویان کارشناسی ارشد، غش کرد و درگذشت.
بچه‌های بهشت () فیلمی فرانسوی در سبک رمانتیک به کارگردانی مارسل کارنه است که در سال ۱۹۴۵ منتشر شد. این فیلم در دوره اشغال فرانسه توسط آلمان در جنگ جهانی دوم ساخته شد. فیلم داستان یک معشوق و چهار عاشق او را روایت می‌کند که هر کدام آن‌ها به شیوه‌ی خودشان دلباخته‌ی او هستند. فیلم‌نامه‌ی فیلم توسط ژاک پره‌ور نوشته شده است و در نوزدهمین دوره‌ی جوایز اسکار برای بهترین فیلم‌نامه‌ی غیراقتباسی نامزد شده‌است. فیلم‌بردار فیلم راجر هوبرت بوده و تدوین آن را هنری راست انجام داده است. بچه های بهشت از فیلم‌هایی است که بر
داده است. بچه های بهشت از فیلم‌هایی است که بر کارگردان‌های بزرگی همچون تروفو و آن طور که از این لیست برمی‌آید بر اسکورسیزی تاثیر فراوانی گذاشته است.
لائورا آلُنسو (؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۶) یک خواننده سوپرانو اپرا اهل اسپانیا است. او دیپلم آواز و ویولن خود را در زادگاهش دریافت کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته آواز، به آلمان رفت وی بعد از آن علاوه بر شهرهای مختلف آلمان،, در بسیاری از کشورهای دنیا به اجرای برنامه پرداخته است. وی هم‌اکنون ساکن برلین است.
مسعود غلامی (۱۳ فروردین ۱۳۷۰) بازیکن تیم شهداب یزد است و بازیکن تیم ملی والیبال ایران بود. وی در سال ۱۳۹۴ به تیم پیکان پیوست و پس از جدایی از این تیم، از سال ۱۳۹۶ به عضویت شهرداری ورامین درآمده بود.
پیت تاونزند (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان، گيتاریست، ترانه‌سرا و نوازنده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. شهرت وی بیشتر به سبب گروه نامدار راک انگلیسی د هو است. او به عنوان نوازنده گیتار و ترانه‌سرا اصلی این گروه شناخته می‌شود. این گروه یکی از تاثیرگذارترین گروه‌های موسیقی قرن بیستم به شمار می‌رود. تاونزند ترانه‌سرای اصلی د هو بود و بیش از ۱۰۰ ترانه برای ۱۱ آلبوم این گروه در استودیو سرود. وی هم‌چنین حدود ۱۰۰ ترانه برای آلبوم‌های مستقل خودش سروده است. او علاوه بر گیتار، در
مستقل خودش سروده است. او علاوه بر گیتار، در اغلب آلبوم‌های مستقل خویش و آثار دیگران به عنوان نوازنده همکار سازهای بانجو، یوکللی، ماندولین، آکوردئون، سینتی‌سایزر، گیتار بیس را نیز اجرا کرده است. او نوازنده‌ای خودآموخته است و هیچ استادی نداشته است.
دالان ایرانی یا دالان پارسی ، راه‌هایی بودند برای انتقال کمک‌های تأمین‌شده از جانب کشورهای آمریکا و بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم به‌موجب قانون وام و اجاره، با استفاده از این مسیرها و راه‌ها و از طریق کشور ایران به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی حمل می‌شد. کشتی‌های آمریکایی و انگلیسی از طریق دماغه امید نیک به سمت خلیج فارس حرکت می‌کردند. دیگر راه‌های ارسال کمک به شوروی از طریق مسیر پاسفیک (تخلیه بار در بندر شهر ولادی وستک) و مسیرهای اقیانوس منجمد شمالی بودند. به دلیل شرایط بد این مسیرها در فصل زمستان و
به دلیل شرایط بد این مسیرها در فصل زمستان و همچنین خطر حمله ژاپنی ها، دالان ایرانی تبدیل به تنها راه قابل اطمینان و چهار فصل برای ارسال کمک‌های متفقین و به ویژه ایالات متحده آمریکا به شوروی شد. کمک‌رسانی به شوروی برای مقابله با آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، دلیل اصلی برای اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ بود. ریشه‌یابی نام. در مدارک و اسناد انگلیسی زبان از واژه Persia به جای Iran استفاده می‌شد. این در حالی بود که در مجامع بین‌المللی و به درخواست دولت ایران نام این کشور به ایران تغییر یافته بود. استفاده از نام
این کشور به ایران تغییر یافته بود. استفاده از نام قدیمی به دستور وینستون چرچیل انجام می‌شد تا جلوی تداخل احتمالی با نام کشور همسایه، عراق (که به انگلیسی Iraq نوشته می‌شود) را بگیرد. آمار. از حدود ۱۷٫۵ میلیون تن محموله ارسال شده از سوی آمریکا به شوروی حدود ۷٫۹ میلیون تن آن از طریق ایران جابه‌جا شد. به این ترتیب ۴۵٪ از کل کمک آمریکا به شوروی از طریق دالان ایرانی گذر کرد. بیشتر کمک‌های ارسالی با استفاده از راه‌آهن ایران ارسال می‌شد اما بخش‌های از کمک‌ها از طریق زمینی و هوایی نیز انجام می‌شد.
جایزه هوادارن سرگرمی‌های بزرگسالان () به صورت مخفف FAME (فام) در سال ۲۰۰۶ بنیان گذاشته شد. این جایزه در سال 2006 توسط مجله چنسیس (Genesis)، کمپانی آدم و حوا، شرکت WantedList ، رادیو پلی‌بوی و مجله AVN برای رای دادن عموم مردم به فیلم، بازیگران و کارگردانان پورنوگرافی مورد علاقه‌شان ایجاد شد . مقر این جشنواره در شهر لس آنجلس است. در سال ۲۰۰۶ میزبانی این جایزه را کارمن لوانا، تامی گان و کمدین باب لوی (Bob Levy) بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۷ بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ رأی داده شد، مراسم در ۲۳ جون آن سال به میزبانی ترا پاتریک و
مراسم در ۲۳ جون آن سال به میزبانی ترا پاتریک و ایوان استون برگزار شد.
میگوئل فِله‌تا (؛ – ) یک خوانندهٔ تنور اپرا اهل اسپانیا بود. با آنکه دوران فعالیت هنری وی کوتاه بود، او را یکی از بزرگترین خوانندگان شبه‌جزیره ایبری در قرن بیستم میلادی می‌دانند. برخی از مهمترین مراکز موسیقی دنیا که وی در آنها، برنامه اجرا می‌کرد، «لا اسکالا» در میلان (۱۹۲۶–۱۹۲۳) و «تالار اپرای متروپولیتن نیویورک» (۱۹۲۵–۱۹۲۳) بودند. او در سال ۱۹۲۶ میلادی، این افتخار را یافت تا به پیشنهاد و اصرارِ «آرتورو توسکانینی» (که در آن هنگام، رهبر ارکستر لا اسکالا بود) به جای شخصیت «شاهزاده خَلَف» در اولین اجرایِ
بود) به جای شخصیت «شاهزاده خَلَف» در اولین اجرایِ اپرایِ «توران‌دخت» (اثرِ جاکومو پوچینی) هنرنمایی کند. میگوئل فِله‌تا در سن ۴۰ سالگی و در اثر بیماری کلیوی درگذشت.
هاسلر () یک مجلهٔ پورنوگرافی ماهانه است که در آمریکا منتشر می‌شود. این مجله نخستین بار در سال ۱۹۷۴ به وسیلهٔ لری فلینت منتشر شد. ابتدا هدف او از چاپ این خبرنامه تبلیغ باشگاه استریپ خود بود. این مجله به در یک آغاز بی‌نظیر توانست به فروش ۳ میلیون نسخه‌ای دست یابد اما هم‌اکنون به ۵۰۰ هزار تقلیل پیدا کرده‌است. این مجله اولین مجله‌ای بود که در آن اندام جنسی زن را نشان داد برخلاف پلی‌بوی که حالت ملایمتری داشت. بنیان‌گذاری. لری فلینت و برادرش جیمی فلینت در سال ۱۹۶۹ یک مغازه در سینسیناتی باز کردند. لری برادر خود را
یک مغازه در سینسیناتی باز کردند. لری برادر خود را در سال ۲۰۰۹ اخراج کرد و بدین ترتیب جیمی برای خودش کسب و کار جدیدی زد و سکسی گیفت استند را راه‌اندازی کرد.
جوسه‌فینا دِ لا توره (؛ ۲۰۰۲–۱۹۰۷) یک شاعر، رمان‌نویس، خواننده اپرا و هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل اسپانیا بود. وی ارتباط نزدیکی با حلقهٔ ادبی نسل '۲۷ در اسپانیا داشت. جوسه‌فینا در سال ۱۹۳۴ برای کمپانی فیلم‌سازی «پارامونت»، صداپیشگی می‌کرد و از جمله به‌جای شخصیت مارلنه دیتریش و نیز در فیلم «بچهٔ خانم فِین دزدیده شده است» (۱۹۳۴) به کارگردانی الکساندر هال حرف زد. سپس در سال ۱۹۳۵ به مادرید بازگشت و تمرکزش را بر رپرتوارهای نمایشی و موزیکال خود گذاشت و به یک خواننده سوپرانوی موفق مبدل شد. در خلال جنگ
به یک خواننده سوپرانوی موفق مبدل شد. در خلال جنگ داخلی اسپانیا، او به شهر زادگاهش برگشت و به کار نویسندگی پرداخت. در دههٔ ۴۰ میلادی، جوزفینا در کارِ بازیگری تئاتر هم، شهرتی به‌هم زد و در چند فیلم سینمایی نیز به کارگردانی برادرش «کلودیو دِ لا توره» ظاهر شد. در همان هنگام، وی علاوه بر بازیگری، به کار نویسندگی و سرودن شعر هم می‌پرداخت و دو رمانش در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. با آنکه اشعار او در کشورهای اسپانیولی‌زبان معروف بود، ترجمهٔ انگلیسی این شعرها تا سال ۲۰۰۰ میلادی انجام نشده بود. جوسه‌فینا در سال ۲۰۰۲ میلادی
انجام نشده بود. جوسه‌فینا در سال ۲۰۰۲ میلادی در شهر مادرید درگذشت.
جایزه ونوس ()، جایزه‌ای است که به فیلم‌های حوزهٔ پورنوگرافی تعلق می‌گیرد. این جایزه از سال ۱۹۹۷ تاکنون و به صورت سالانه به فیلم‌های پورنوگرافی داده می‌شود. مقر این جایزه شهر برلین است. جوایز در سی دسته مختلف اهدا می‌شود و نمایش زنده رقص برهنه، سوارکاری تاپ‌لس روی گاو، کشتی روغنی و سکس به اجرا در می‌آید. ویژگی جایزه ونوس این است که کارگردانان، هنرمندان و فیلم‌ها با رقبایی از کشور خودشان وارد مسابقه می‌شوند نه کشورهای دیگر (آلمان با آلمان، فرانسه با فرانسه، الخ). از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ جوایز اروتیک‌لاین به جای
راسون (به لاتین: Rason) یک شهر ویژه در کشور کره شمالی است. خصوصیات. راسون ۷۴۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۶٬۹۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گانگ‌گیه یا کانگ‌گیه (به زبان کره‌ای: 강계시) یک شهر در کره شمالی است که در استان جاگانگ واقع شده‌است. خصوصیات. گانگ‌گیه ۲۶۳٫۶۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۱٬۹۷۱ نفر جمعیت دارد.
چونگجین (به لاتین: Chongjin) یک شهر در کره شمالی است که در استان هامگیونگ شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. چونگجین ۲۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۶۲۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و سومین شهر بزرگ کره شمالی بعد از پیونگ یانگ و هامهونگ است. خواهرخوانده. شهر خاباروفسک خواهرخواندهٔ چونگجین هست.
هائجو (به لاتین: Haeju) یک شهر در کره شمالی است که در استان هوانگهه جنوبی واقع شده‌است. خصوصیات. هائجو ۲۰۶٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۳٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
ونسان به کره‌ای: 원산시) یک شهر و مرکز استان استان کانگوون می‌باشد که در کره شمالی واقع شده‌است. شهر ونسان، بندر اقتصادی-نظامیِ استراتژیکی می‌باشد که در ساحل شرقی شبه جزیره کره، بر روی دریای شرقی کره (ژاپن)، و در فاصله‌ای ۲۱۰ کیلومتری در شرق پایتخت، پیونگ‌یانگ، و فاصله‌ای ۱۲۰ کیلومتری در شمال مرز بین دو کره قرار دارد. شهر وون‌سان، با جمعیتی حدود ۳۶۰ هزار نفر (سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی)، پنجمین شهر بزرگ کره شمالی می‌باشد. موقعیت استراتژیک این شهر، دلیل هدف قرار گرفته شدن، حصر، و تخریب تقریبا کامل آن توسط قوای
گرفته شدن، حصر، و تخریب تقریبا کامل آن توسط قوای سازمان ملل متحد تحت رهبری ایالات متحده آمریکا در طول جنگ کره بود. در سال ۲۰۱۳ میلادی، اعلام شده که یکی از اهداف و پروژه‌های رهبر کره شمالی، کیم جونگ‌اون، اینست که با سرمایه‌گذاری و توسعه، شهر وون‌سال مبدل به یک شهر توریستی، با امکانات ساحلی تابستانی شود. در پی این هدف، فرودگاه و ایستگا‌ه‌های راه‌آهن این شهر، و مناطق گسترده‌ای از سواحل آن، توسعه یافته، و در سال ۲۰۲۵ میلادی، در منطقه‌ٔ شبه جزیرهٔ گالما، تفرجگاه توریستیِ جدید و وسیعی افتتاح شد. خصوصیات. وون‌سان
توریستیِ جدید و وسیعی افتتاح شد. خصوصیات. وون‌سان ۳۱۴٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۳٬۱۲۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ولادی‌وستوک خواهرخواندهٔ وون‌سان هست. تاریخ شهر. در پی تحمیل قرارداد نابرابر و شبه‌استعماری موسوم به پیمان جزیرهٔ گانگهوا در سال ۱۸۷۶ میلادی توسط امپراتوری ژاپن، سه منطقهٔ بندری در پادشاهی چوسان برای کشتی‌های ژاپنی آزاد اعلام شد. این‌ها شامل بوسان، اینچون، و وون‌سان بود. شهر امروزیِ وون‌سان، در سال ۱۸۸۰ میلادی، به دلیل گسترش تجارت و آمدوشد کشتی‌های ژاپنی تاسیس شد و گسترش یافت. دوران حاکمیت
ژاپنی تاسیس شد و گسترش یافت. دوران حاکمیت استعماری ژاپن بر کره (بین سال‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۴۵ میلادی)، نقطه عطفی در توسعهٔ این شهر بود. موقعیت وون‌سان، آن را به یکی از اصلی‌ترین دروازهٔ دریایی ارتباطی بین ژاپن و اراضی تحت استعمار خویش تبدیل کرد. تحت استعمار ژاپن، این شهر با خطوط ریلی به سئول و پیونگ‌یانگ متصل شد، تاسیسات بندری و صنعتی متنوعی ساخته شد، و این شهر در نقش یک مرکز مهم توزیع و ترانزیت در امپراتوری گستردهٔ ژاپن حاضر شد. پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور در طول مدار ۳۸ درجهٔ شمالی
۱۹۴۵ میلادی، این کشور در طول مدار ۳۸ درجهٔ شمالی به دو نیمه تقسیم شد. در آن زمان، شهر وون‌سان در تابعیت استان هامگیونگ شمالی قرار داشت، و در تابعیت جمهوری دموکراتیک خلق کره قرار گرفت. در سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی، در تابعیت اداره مدنی شوروی، دولت کمیته خلق کره شمالی دست به اولین دور از اصلاحات تقسیماتی در کره شمالی زد. از آنجایی که استان گانگوون خود به دو نیم تقسیم شده بود، و در نیمهٔ شمالیِ آن، شهری که مرکزیت و اهمیتِ مورد نیاز برای استقرار مرکز اداری استان را داشته باشد وجود نداشت، شهر وون‌سان (و شهرستان‌های
داشته باشد وجود نداشت، شهر وون‌سان (و شهرستان‌های اطراف) از استان هامگیونگ شمالی جدا شده، و به عنوان مرکز اداری استان (شمالی) گانگوون، به آن ضمیمه شد. در طول جنگ کره، به دلیل موقعیت استراتژیک آن، شهر وون‌سان هم به طور تقریبا کامل توسط قوای ارتش کره جنوبی و سازمان ملل متحد تحت رهبری ایالات متحده آمریکا تخریب شد، و هم توسط قوای سازمان ملل متحد تحت طولانی‌ترین حصر دریایی در تاریخ قرار داشت. موقعیت این بندر در شرق کره، آن‌ را تبدیل به معدود مناطقی می‌کرد که می‌توانست در صورت نیاز، کشتی‌های شوروی را میزبانی
می‌توانست در صورت نیاز، کشتی‌های شوروی را میزبانی کند. شهر وون‌سان، بین اکتبر و دسامبر ۱۹۵۰ میلادی، توسط قوای ارتش کره جنوبی اشغال شد، و در طول این اشغال، قوای کرهٔ جنوبی سیاست تعقیب و اعدام صحرائیِ افراد و خانواده‌های مظنون به داشتن تعلق به حزب کارگران کره و ادارجات دولتی جمهوری دموکراتیک خلق کره زدند. در پی ورود ارتش داوطلب خلق چین به جنگ و عقب‌نشینی قوای جنوبی و آمریکایی، به جهت جلوگیریِ کرهٔ شمالی و چین از بهره‌برداری نظامی از زیرساخت‌ها، شهر وون‌سان را تقریبا بطور کامل تخریب کردند. از فوریهٔ سال ۱۹۵۱
تقریبا بطور کامل تخریب کردند. از فوریهٔ سال ۱۹۵۱ میلادی، به مدت دو سال نیم (تا ژوئیهٔ ۱۹۵۳)، وون‌سان در حصر کامل دریایی قرار داشت، و مانند سایر شهرها و شهرک‌های شمال و مرکز کره، تحت بمبارانِ فرشی دائم توسط قوای هوایی آمریکایی قرار داشت. تقسیمات اداری. شهر وون‌سان به ۴۵ ناحیه و ۱۴ روستای تابعه تقسیم شده است. تاریخ تقسیماتی. استان قدیمی هامگیونگ جنوبی به شکل مدرن آن در ماه اوت ۱۸۹۶ میلادی تاسیس شد. «شهرستان دوگوون» [] در تابعیت این استان قرار گرفت. حاکمیت استعماری ژاپن بر کره. پس از برقراری حاکمیت استعماری
ژاپن بر کره. پس از برقراری حاکمیت استعماری ژاپن بر کره در سال ۱۹۱۰ میلادی، این استان، بدون تغییر خاصی، ادامه یافت. علاوه بر نام رسمی کره‌ای آن، «دوگوون»، نام ژاپنی آن نیز (تلفظ ژاپنی همان نویسه‌های چینی بازتاب‌دهندهٔ نام این استان)، شهرستان توکوگِن (به ژاپنی: 徳源郡، "برگردان به لاتین": Tokugen-gun) به رسمیت رسید. در سال ۱۹۱۲ میلادی، «ولایت [بوُ/فوُ] وون‌سان/گِنزان» [، ] از «شهرستان دوگوون/توکوگِن» منفک و تاسیس شد، شامل ۶ قصبه: «بونه/فونای» [، ]، «جوکجون/سِکیدِن» [، ]، «چونبوک/سِنپوکُو» [، ]،
]، «جوکجون/سِکیدِن» [، ]، «چونبوک/سِنپوکُو» [، ]، «ریونگ‌سونگ/ریُوجو» [، ]، «شمالی (بوک/هوکُو)» [، ]، «هیون/کِن» [، ]. در سال ۱۹۱۴ میلادی، بیشتر «ولایت [بوُ/فوُ] وون‌سان/گِنزان» مجددا جذب «شهرستان دوگوون/توکوگِن» شد. تمامی قصبه‌ها جذب آن شهرستان شدند. به عبارتی، سیاست تقسیماتی ژاپن در آن دوران، کوچک‌تر کردن محدودهٔ اداری شهری به خود شهر (تحت عنوان «ولایت (بوُ/فوُ)»)، و جداسازی مناطق حومه‌ای و روستایی به عنوان «شهرستان (گوُن)». باقی‌ماندهٔ این ولایت، مشتمل از منطقهٔ شهری، ۱ ناحیه از «قصبهٔ جوکجون/سِکیدِن»:
منطقهٔ شهری، ۱ ناحیه از «قصبهٔ جوکجون/سِکیدِن»: وائو/گاگیو [، ]؛ و ۱۳ ناحیه از «قصبهٔ هیون/کِن»: جانگچون/چوسون [، ]، ریونگ/ریو [، ]، سانجه/سانتئی [، ]، سانگ/جو [، ]، سوگو/سِکی‌گیو [، ]، شینهونگ/شینکو سفلی [، ]، شینهونگ/شینکو علیا [، ]، گوانگسوک/کوسِکی [، ]، گوان‌گیو/کان‌کیو [، ]، گیوها/کیوکا [، ]، میونگسوک/میوسِکی [، ]، نامچون/نانسون [، ]، نامسان/نانزان [، ]. در سال ۱۹۳۹ میلادی، اراضیِ بیشتری از «ولایت [بوُ/فوُ] وون‌سان/گِنزان» جدا شده و به «شهرستان دوگوون/توکوگِن» پیوستند، شامل سه ناحیه که با تقلیل به
پیوستند، شامل سه ناحیه که با تقلیل به روستا، به «قصبهٔ جوکجون/سِکیدِن» ضمیمه شده، و دو ناحیه که با تقلیل به روستا، به «قصبهٔ هیون/کِن» ضمیمه شد. در اکتبر سال ۱۹۴۳ میلادی، با انحلال شهرستان تاریخی «دوگوون/توکوگِن» [، ] و تقسیم اراضی آن بین دو شهرستان «مونچون/بونسِن» [، ] و «وون‌سان/گِنزان»، ۲ قصبهٔ این شهرستان ضمیمهٔ وون‌سان شدند، شامل: «جوکجون/سِکیدِن» [، ]، «هیون/کِن» [، ]. در ژوئیهٔ سال ۱۹۷۲ میلادی، شهرستان مونچون منحل شد، و اراضی تابعهٔ آن بین شهر وون‌سان و شهرستان چونّه تقسیم شد. در طول این پروسه، ۱۲
و شهرستان چونّه تقسیم شد. در طول این پروسه، ۱۲ روستا و ۷ منطقهٔ کارگری ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند. این ۱۲ روستا شامل: و ۷ منطقهٔ کارگری شامل: در ماه مه ۱۹۷۴ میلادی، دو عدد روستای دیگرِ سابقا در تابعیتِ مونچون، از شهرستان چونّه جدا شده و ضمیمهٔ شهر وون‌سان شدند، شامل «دوکهونگ» [] و «سوکجون» []. در همان تاریخ، ۷ منطقهٔ کارگری فوق‌الذکر، به «ناحیه» در تابعیت وون‌سان ارتقاء یافتند؛ اوکپیونگ []، سونگمون []، گاپیونگ []، گائون []، گوئام []، مون‌پیونگ []، مونچون []. در ژوئن سال ۱۹۷۶ میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در
در ژوئن سال ۱۹۷۶ میلادی، مجدداً شهرستان مونچون در تابعیت استان گانگوون تأسیس شد. در طول این پروسه، از شهر وون‌سان ۷ ناحیهٔ فوق‌الذکر و ۱۱ روستا (از ۱۴ روستا)، به علاوهٔ تعدادی روستا از شهرستان چونّه ادغام شده و شهرستان مونچون را تشکیل دادند. ۲ ناحیهٔ «سونگمون» و «مونچون» ادغام شده و «شهرک مونچون»، مرکز این شهرستان جدیدالتاسیس، را تشکیل دادند. ۵ ناحیهٔ دیگر، یعنی «اوکپیونگ»، «گاپیونگ»، «گائون»، «گوئام»، و «مون‌پیونگ»، به سطح «منطقهٔ کارگری» برگشته و به مونچون پیوستند. ۱۱ روستا، شامل «بوبانگ»، «داپچون»،
پیوستند. ۱۱ روستا، شامل «بوبانگ»، «داپچون»، «دوکهونگ»، «ریونگتان»، «ریونگ‌جونگ»، «سامدونگ»، «سامیل»، «سوکجون»، «شینان»، «گیوسونگ»، و «نامچانگ» از شهر وون‌سان ضمیمهٔ این شهرستان جدیدالتاسیس شدند. از روستاهای سابقاً متعلق به مونچون، سه روستای «جوکسان»، «شین‌سوٰنگ»، و «یونگسام» در تابعیت شهر وون‌سان باقی ماندند.
شینویجو (به کره‌ای: 신의주시) یک شهر در کره شمالی است که در استان پیونگان شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. شینویجو ۱۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۳۵۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
هیه‌سان (به کره‌ای: 혜산시) یک شهر در کره شمالی است که در استان ریانگ‌گانگ واقع شده‌است. شهر هیه‌سان در ساحل جنوبی رودخانه رود یالو و بر روی مرز بین‌المللی با چین می‌باشد. مرکز اداری شهرستان خودمختار چانگ‌بای کره‌ای در استان جی‌لین چین، «شهرک چانگ‌بای / جانگ‌بِک»، در ساحل شمالی این رود، روبروی شهر هیه‌سان قرار گرفته است. این دو شهر با پل ماشین‌رو موسوم به «پل بین‌المللی جانگ‌هیه» (کره‌ای: 장혜국제대교) به هم متصل‌اند. در طول جنگ کره، مخصوصا در فاز دوم آن، بین ماه‌های سپتامبر تا نوامبر ۱۹۵۰ میلادی، که قوای تحت لواء
سپتامبر تا نوامبر ۱۹۵۰ میلادی، که قوای تحت لواء سازمان ملل متحد به رهبری آمریکا در تلاش برای اشغال نیمهٔ شمالی کره و «عقب‌گرداندن» حاکمیت مستقل کمونیستی در کره بودند، هیه‌سان شمالی‌ترین نقطه، و تنها نقطه با مرز با چین، در کره بود که به اشغال این قوا درآمد. البته این اشغال طول زیادی نکشید و پس از آن، قوای «ارتش داوطلب خلق» متعلق به چین در جنگ دخالت کرده و قوای تحت لواء سازمان ملل متحد را به جنوب راندند. در طول قرن ۲۰ و ۲۱ میلادی، این شهر، مرکزی مهم برای قاچاق و تبادل کالا بین دو کشور بوده. در سال ۲۰۲۰
قاچاق و تبادل کالا بین دو کشور بوده. در سال ۲۰۲۰ میلادی، به طبع شیوع بیماری کووید-۱۹، دولت کره شمالی این شهر را خانه‌نشین کرده و مرز را بست. پس از آن دوران، تدابیر و نظارت امنیتی بر روی مرز شدیدتر از گذشته شده است. خصوصیات. هیه‌سان ۲۷۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۹۲٬۶۸۰ نفر جمعیت دارد. تقسیمات اداری. شهر هیه‌سان به ۲۵ ناحیه و ۴ روستای تابعه تقسیم شده است.
میهر (اساطیر ارمنی) که نام او از ایزد مهر ایرانی برگرفته شده مربوط به شکل هند و ایرانی میترا به معنی دوست، خیرخواه، عهد و پیمان است. میهر در مجموعه ایزدان ارمنی فرزند آرامازد است و قدیمی‌ترین ایزد خورشید و نور آسمانی در میان ارمنیان محسوب می‌شود. او را در دوران عصر هلنیستی که ایزد آهنگری و آتش بوده یکی دانسته‌اند و محتملاً معبد گارنی به او اهداء شده بود. پرستش میهر به عنوان ایزد خورشید، در میان ارمنیان بسیار گسترده بوده‌است. نام و کردار و منش میهر به قدری محبوب بوده که به نام «میهر بزرگ» و فرزندش «مهیر