payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رنگ‌دیسه یا کروموپلاست یک پلاست و از اندامک‌های مسئول سنتز و ذخیرهٔ رنگدانه‌ها در برخی یوکاریوت‌های فتوسنتزکننده است. فرم ها. انواع رنگ‌دیسه‌ها از جمله کروی ، عدس ، مستطیل ، لوبولار ، زاویه ای ، مثلثی و خاص با یکدیگر متفاوت است. این پوشش با غشاهای دوتایی پوشیده شده است و دارای چند پسوند در آن است. رنگ‌دیسه‌های رنگی ممکن است حاوی کریستال های کاروتن مانند هویج و پلاستیک گوجه فرنگی باشد. رنگ ها. رنگ‌دیسه‌ها حاوی رنگهای زیر است: رنگ‌دیسه‌ها با توجه به درصد رنگدانه های موجود در آنها ، از جمله: کروموپلاست های
های موجود در آنها ، از جمله: کروموپلاست های قرمز ، زرد ، نارنجی و سایر کروموپلاست ها متفاوت است. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Plastids_types-fr.svg/800px-Plastids_types-fr.svg.png
فوتبال فیفا ۹۵ یک بازی ویدئویی در سبک ورزشی و شبیه‌ساز فوتبال است که دومین شماره از سری بازی‌های فیفا به شمار می‌آید. این بازی برای پیشانه سگا جنسیس منتشر شد. در این بازی میشد روی بازیکنان حریف به طرز فجیعی خطا کرد و داور را خاموش کرد تا کارت نگیری،هم چنین امکان زدن کد مخفی و ورود لیگ کشورها از امکانات جدید این بازی بود.بطور کلی سری اول بازیهای فیفا جز فراموش نشدنی و ماندگار صنعت مجازی فوتبال هستند.
آیفونوگرافی به هنر تولید عکس با استفاده از گوشی‌های آیفون شرکت اپل گفته می‌شود. این سبک عکاسی به نوعی بخشی از عکاسی دیجیتال است که بر اساس آن عکس‌ها توسط آیفون گرفته شده و توسط نرم‌افزارهای ویرایش عکس روی سیستم‌عامل آی او اس ویرایش می‌شوند. آیفونوگرافی از سال ۲۰۰۷ مطرح شد. از زمانی که نسل نخست گوشی‌های آیفون با دوربین دومگاپیکسلی وارد بازار شد. به مرور با افزایش وضوح تصویر در دوربین‌های آیفون، عکاسان حرفه‌ای‌تر هم این گوشی را برای عکاسی جدی مناسب دیدند. شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر عکس مانند اینستاگرام به
شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر عکس مانند اینستاگرام به توسعه آیفونوگرافی و دیگر مدل‌های عکاسی با موبایل بسیار کمک کردند. همچنین نوآوری‌های تولیدکنندگان اپلیکیشن‌های عکاسی مانند هیپستاماتیک نیز بر اشتیاق عکاسان برای استفاده از آیفون به عنوان دوربین عکاسی کوچک، سریع و با کیفیت افزود. این سبک عکاسی در طول دوران کوتاهی باعث پدیدآمدن عکاسان بسیار مشهوری مانند رابرت جان شد. جستارهای وابسته * تلفن هوشمند "پانویس"
کشیم‌های جقه‌دار یا رولاندی‌ها نام یک سرده از تیره کشیم است.
کفل‌پاها نام یک سرده از تیره کشیم است. نام کفل‌پاها به قرارگیری پاهای آن‌ها به سمت عقب بدنشان اشاره دارد. گونه‌های این جنس در اروپا، آسیا، شمال و آمریکای جنوبی تولید مثل می‌کنند. بیشتر گونه‌های نیمکره شمالی در زمستان به مناطق ساحلی یا آب و هوای گرمتر مهاجرت می‌کنند. آنها در مناطق گیاهی دریاچه‌های آب شیرین زادآوری دارند و در لبه آب لانه می‌کنند، زیرا پاهای آنها خیلی در سمت عقب قرار گرفته و آسان راه نمی‌روند. کفل‌پاها معمولاً دو تخم می‌گذارند و جوجه خود را به پشت حمل می‌کنند. همه گونه‌های این سرده شناگران و
پشت حمل می‌کنند. همه گونه‌های این سرده شناگران و غواصان بسیار خوبی هستند و ماهی‌ها را در زیر آب دنبال می‌کنند. بزرگسالان دارای پرهای زادآوری چشمگیری هستند. در این مورد هیچ تفاوتی بین دو جنس وجود ندارد. در زمستان، پرهای آن‌ها سفید کدر و خاکستری است.
هماهنگ‌کننده آزیموث () نخستین کنترل کنندۀ برای سیستم صوتی کوادرافونیک بود. پینک فلوید یکی از نخستین گروه‌هایی بود که از آن در اجراهایش استفاده می‌کرد. دو نسخه از این دستگاه برای پینک فلوید ساخته شد که توسط ریچارد رایت، کیبوردیست گروه، کنترل شده و با چرخش اهرمک‌های آن، مکان پخش صدا تغییر می‌کرد. نخستین هماهنگ‌کننده آزیموث گروه پس از اجرا در کوئین الیزابت هال به سرقت رفت و دومین نسخه آن برای اجرا در رویال فستیوال هال ساخته شد که برای سال‌ها وضعیت نامشخصی داشت اما در سال از سال ۲۰۰۹ در موزۀ ویکتوریا اند آلبرت
اما در سال از سال ۲۰۰۹ در موزۀ ویکتوریا اند آلبرت نگهداری می‌شود.
یک (به اسپانیایی:Uno) اولین قسمت مجموعه تلویزیونی بهتره با سال تماس بگیری، محصول شبکه ای‌ام‌سی است که در هشتم فوریه ۲۰۱۵ پخش شد. نویسندگی این قسمت را خالقان مجموعه، وینس گیلیگان و پیتر گولد بر عهده داشتند. گیلیگان در کنار نویسندگی، کارگردانی این قسمت را نیز بر عهده داشت. شروع داستان در سال ۲۰۰۲ است، یعنی ۶ سال پیش از اینکه وکیل داستان، ساول گودمن، با والتر وایت (برایان کرانستون) آشنا شود. قسمت اول این مجموعه موفق به کسب بازخوردهای مثبت منتقدین شد. همچنین با داشتن بیش از ۶٫۹ میلیون بیننده، رکوردی از خود در
داشتن بیش از ۶٫۹ میلیون بیننده، رکوردی از خود در تاریخ شبکه‌های کابلی آمریکا به عنوان کسب‌کننده بالاترین رتبه قسمت اول یک سریال، از خود به جا گذاشت. داستان. داستان فیلم با نمایش ساول گودمن در زمان حاضر شروع می‌شود. وی به عنوان کارگر یک کافی‌شاپ در خانه خود در حال استراحت و مشغول مشاهده نوار ویدئویی از تبلیغات خود با ناراحتی است. سپس داستان به زمان سال ۲۰۰۲ برگشته و گودمن را که یک وکیل مدافع و با نام «جیمی مک‌گیل» است و در حال دفاع از سه نوجوان مجرم است را نشان می‌دهد. این سه نوجوان متهم به بریدن سر یک جسد
می‌دهد. این سه نوجوان متهم به بریدن سر یک جسد و تجاوز به آن بودند. مک‌گیل در تلاش بود حرکات آن‌ها را اشتباهی کودکانه جلوه داده و دادگاه آن‌ها را مورد عفو قرار دهد که موفق نمی‌شود. سپس بعد از ختم جلسه، در راهروی دادگاه نسبت به کم بود پرداختی به وی شکایت می‌کند. زمانی که مک‌گیل به پارکینگ می‌رود، یک مشتری با او تماس گرفته و وی با تغییر صدای خود وانمود می‌کند که منشی در حال حرف زدن با آن‌ها است و قرار ملاقاتی با آن‌ها تنظیم می‌کند تا آن‌ها را در رستورانی ببیند. در حین خروج از پارکینگ دادگاه وی «مایک» (جاناتان
در حین خروج از پارکینگ دادگاه وی «مایک» (جاناتان بانکز را که نگهبان پارکینگ دادگاه بود را می‌بیند و جر و بحثی بین آن‌ها بر سر اینکه مک‌گیل برچسب مربوط به دادگاه جهتن خروج از پارکینگ را ندارد. مک‌گیل در رستوران به دیدار مشتریانی که با وی تماس گرفته بودند می‌رود. مشتریان زوج جوانی به نام کتلمن بودند که دچار مشکل حقوقی بوده ولی در عین حال حس خوبی نسبت به مک‌گیل نداشتند. بعد از پایان گفتگو، و با توجه به اینکه قرارداری ثبت نشد، مک‌گیل که نمی‌خواست آن‌ها را به عنوان مشتری از دست بدهد، در حین رانندگی با تلفن
عنوان مشتری از دست بدهد، در حین رانندگی با تلفن همراه خود سفارش دسته گلی را برای آن‌ها می‌دهد ولی برای پرداخت با مشکل روبه‌رو شده و حساب بانکی‌اش خالی بود. در همین حین، ناگهان با یک اسکیت‌باز نوجوان تصادف می‌کند. برادر این نوجوان که در حال فیلمبرداری بود مک‌گیل را تهدید می‌کند که یا به آن‌ها پول بدهد یا اینکه با پلیس تماس خواهد گرفت. در پاسخ نیز مک‌گیل به نوجوان به زمین افتاده لگدی زده و آن‌ها را فریبکار معرفی می‌کند. سپس به دفتر کارش می‌رود. دفتر وی در اتاق دیگ بخار یک سالن زیبایی ویتنامی است. بعد از
اتاق دیگ بخار یک سالن زیبایی ویتنامی است. بعد از بررسی تلفن وقتی متوجه می‌شود پیامی ندارد، صندوق نامه‌های خود را باز کرده و متوجه چکی ۲۶٫۰۰۰ دلاری از شرکتی که برادرش در آنجا کار می‌کرد، می‌شود. جیمی مک‌گیل به شرکت رفته و آن‌ها را متهم می‌کند که سعی دارند راهی برای دور زدن برادرش پیدا کنند. در حین بازگشت نیز متوچه می‌شود زوج جوانی که در رستوران با آن‌ها قرار گذاشته بود به این شرکت آمده و مشتری این شرکت شدند. سپس مک‌گیل به دیدار برادرش «چاک» می‌رود. خانه چاک تاریک و بدون هیچ نوری بود. در ادامه مک‌گیل به سراغ
و بدون هیچ نوری بود. در ادامه مک‌گیل به سراغ دو اسکیت‌بازی می‌رود که با ماشین‌ها به شکل دروغین تصادف کرده و درخواست پول می‌کردند. وی با آن‌ها هماهنگی‌های لازم را جهت ایجاد یک تصادف دروغین با ماشین همسر مشتری‌اش (که در رستوران با آن‌ها دیدار داشت) می‌کند، این دو اسکیت‌باز طبق برنامه با ماشین تصادف می‌کنند، اما ماشین از صحنه تصادف فرار می‌کند. اسکیت‌بازها به دنبال ماشین می‌روند. آن‌ها که پیش‌تر هدف اصلی را ندیده بودند، گمان می‌کردند این ماشین همان ماشین هدف است و از مالک ماشین که پیرزنی مکزیکی بود تقاضای پول
و از مالک ماشین که پیرزنی مکزیکی بود تقاضای پول کردند و پیرزن هم آن‌ها را به خانه خود برد. مک‌گیل که در این حین با تماس با اسکیت‌بازها متوجه محل آن‌ها می‌شود، خود را به محل رسانده و سعی در نجات آن‌ها می‌کند، اما توسط مردی مسلح به نام «توکو سالامانکا» (ریموند کروز) با زور به داخل خانه کشیده می‌شود.
هاینریش ماشکه (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۸۵۳ در وروتسواف – درگذشتهٔ ۱ مارس ۱۹۰۸ در شیکاگو، ایلینوی) ریاضی‌دان اهل آلمان بود. زندگی و کارنامه. ماشکه فرزند یک پزشک بود و تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش وروتسواف به پایان رساند سپس به دانشگاه هایدلبرگ رفت ولی تحصیلاتش را خدمت سربازی برای یک سال قطع نمود. پس از آن به دانشگاه برلین رفت و در آنجا امتحان آموزگاری را پشت سرگذاشت. ماشکه رویای تدریس در دانشگاه داشت و برای همین به گوتینگن رفت و در سال ۱۸۷۹ درجه دکتری را به دست آورد. پس از آنکه نتوانست شغلی در دانشگاه بیابد، دوباره
پس از آنکه نتوانست شغلی در دانشگاه بیابد، دوباره به تدریس در دبیرستان سرگرم شد و سپس چند باری در فاصله سالهای ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۹ به برلین و گوتینگن نزد فلیکس کلاین رفت. او در سال ۱۸۸۷ نخستین مقاله علمی اش را به چاپ رساند. سرانجام ماشکه تصمیم به رفتن به آمریکا گرفت و از آنجا که دوستش اسکار بولتسا که پیش از آن در آمریکا شغل استادی به دست آورده بود به او گفته بود که یافتن شغل دانشگاهی در آمریکا آسان نیست، ماشکه پیش از رفتن به آمریکا به آموختن دانش الکترونیک پرداخت و سپس در سال ۱۸۹۱ به آمریکا رفت و نخست در کارخانه
و سپس در سال ۱۸۹۱ به آمریکا رفت و نخست در کارخانه ای در نیویورک به شغل مهندسی برق پرداخت. در آن زمان دانشگاه شیکاگو به تازگی بنیان نهاده شده بود و بولتسا که در آن دانشگاه کاری به دست آورده بود به ماشکه پیشنهاد آمدن بدانجا را کرد. ماشکه به شیکاگو آمد و این دو به همراه مدیر گروه ریاضی، الیاکیم مور بخش ریاضیات را با تاکید بر پژوهش استحکام بخشیدند. زمینه کاری ماشکه بیشتر جبر و نظریه نمایش بود ولی او به هندسه دیفرانسیل نیز پرداخت و مقاله های مهمی را در مجله ماتماتیشه آنالن به چاپ رساند. وی در سال ۱۹۰۷ معاون
آنالن به چاپ رساند. وی در سال ۱۹۰۷ معاون انجمن ریاضی آمریکا بود. سبک پژوهشی ماشکه چنانکه مور نیز دریافت بیشتر برگرفته از کلاین در گوتینگن بود و مور در نامه‌ای به کلاین به این نکته اشاره کرده است. در نظریه نمایش، قضیه ای که به نام خود او قضیه ماشکه نامیده شده است نامبردار است.
ساختمان مجلس شورای اسلامی در نزدیکی میدان بهارستان تهران قرار دارد و محل برگزاری نشست‌های مجلس شورای اسلامی است. بدنه این ساختمان به شکل هرم با قاعدهٔ کایت و از جنس سنگ است و از سال ۱۳۸۳ تاکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد. نخستین جلسه علنی که در این ساختمان برگزار شد، نخستین جلسه دوره هفتم مجلس شورای اسلامی بود که این ساختمان را جایگزین ساختمان قدیمی کرد. این ساختمان که شامل صحن علنی، راهروها، اتاق اینترنت، اتاق ترجمه همزمان و بخشهای مختلف الکترونیکی است، در مجموع ۲۵٬۰۰۰ متر مربع وسعت دارد. معماری این ساختمان
۲۵٬۰۰۰ متر مربع وسعت دارد. معماری این ساختمان با انتقادهای متعددی روبرو بوده‌است. حملات ۱۳۹۶ تهران. در ۱۷ خرداد ۱۳۹۶ (۷ ژوئن ۲۰۱۷ میلادی) حملاتی تروریستی از سوی داعش به این ساختمان و آرامگاه سید روح‌الله خمینی انجام شد که در نتیجهٔ آن ۲۲ نفر کشته و دست‌کم ۵۲ نفر زخمی شدند.
الوییز مامفورد (متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۶) یک بازیگر آمریکایی است که با نقش خود در سریال تلویزیونی ستاره تنها و رودخانه معروف است. زندگی و مسیر شغلی. مامفورد فرزند میانی تام مامفورد و نانسی اسمیث است و در المپیا، واشینگتن بزرگ شده است. او یک خواهر بزرگ تر به نام آنا و یک برادر کوچکتر به نام کای دارد. مامفورد در ۷ سالگی از یک تهیه کننده محلی الهام گرفت و در نمایش های دبیرستان تئاتر اصلی المپیا بازی می کرد. او در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه نیویورک در رشته هنر فارغ التحصیل شد. در دوران دانشگاه، مامفورد همراه با جسی
شد. در دوران دانشگاه، مامفورد همراه با جسی ایزنبرگ در فیلم کوتاه "بعضی پسرها نمی‌روند" بازی کرد. در سال ۲۰۱۲ مامفورد در سریال ماورایی شبکه ای بی سی به نام "رودخانه" و در سال ۲۰۱۰ در سریال "ستاره تنها" بازی کرد. او بازیگر زن نقش اول فیلم برای "کار امن نیست" محصول یونیورسال پیکچرز بود. در فوریه ۲۰۱۲، مامفورد برای بازی در درام شبکه ای بی سی به نام "بی باک" انتخاب شد. در نوامبر همان سال، او نقش هم خانه آناستازیا استیل، کیت کوینا، در فیلم پنجاه سایه گری را گرفت.
در مناطقی از قلمرو عثمانی، دولت جایی که هیچ کاروانسرایی وجود نداشت به کسانی که در مسیر زیان مالی کردند یا مورد حمله قرار گرفتند تاوان پرداخت می‌کرد. در قرن ۱۲ و ۱۳ شروع به ساختن کاروانسراهای امن برای جلوگیری از این حمله‌ها شد. کاروانسراهای بزرگ در شهرهایی مانند آلانیا‚ آنتالیا‚ قونیه‚ آکسارای‚ کایسری‚ سیواس‚ ارزنجان و ارزروم ساخته شدند که شریان‌های مهم تجاری بودند. این شریان‌های تجاری که از ترکیه گذر عبور می‌کردند به سمت ایران و ترکستان می‌رفتند. مسافرانی که به این کاروانسرا می‌آمدند به عنوان مهمان در نظر
به این کاروانسرا می‌آمدند به عنوان مهمان در نظر گرفته می‌شدند و به مدت سه روز هیچ مبلغی برای خدماتی مانند خوراک و نوشیدنی و بازسازی کفش‌های خود و کنترل نعل اسب خود نمی‌پرداختند. دو تا از این کاروانسراهای بسیار مهم در آلانیا وجود دارد. این نشان می‌دهد که این مسیر که آلانیا را به دیگر مناطق پیوست می‌کرد در آن زمان بسیار مهم بود. کاروانسرای ساراپسا. این کاروانسرا در ۱۵ کیلومتری مرکز شهر آلانیا در اتوبان D-۴۰۰ قرار دارد. در یک نگاه کوتاه این کاروانسرا شیبه یک قلعه به نطر می‌رسد. این کاروانسرا بین سال‌های ۱۲۳۶
به نطر می‌رسد. این کاروانسرا بین سال‌های ۱۲۳۶ و ۱۴۲۸ توسط قیاس الدین کیخسرو پسر سلطان علاالدین کیقباد بر اساس یک طرح مستطیلی ساخته شد. در سمت‌های جنوبی و شمالی این کاروانسرا قسمت‌هایی با هدف حفاظت از آن وجود دارد. در لبهٔ شرقی آن یک مسجد کوچک وجود دارد. در وسط کاروانسرا دروازه‌ای وجود دارد که به سمت شمال باز می‌شود. سقف آن به سبک گهواره‌ای ساخته شده‌است. هنگامی که شما وارد کاروانسرا می‌شوید و به بالا نگاه می‌کنید چگونگی به هم متصل شدن این سنگ‌ها و اینکه چگونه این ساختمان بعد از گذشت ۷۶۶ سال هنوز پابرجا است
این ساختمان بعد از گذشت ۷۶۶ سال هنوز پابرجا است را تحسین می‌کنید. اکنون این ساختمان توسط شخصی برای استفاده به عنوان دیسکو اجاره شده‌است. کاروانسرای آلارا. در بعضی از اسناد بیان شده‌است که کاروانسراها ساختمان‌هایی هستند که در فاصله ۴۰ کیلومتری (۹ ساعت با شتر) از یکدیگر ساخته می‌شوند. این مسئله برای این کاروانسرا درست می‌باشد. فاصلهٔ بین آلانیا و کاروانسرای آلارا قبل از آنکه جاده‌های قدیمی پر از پیچ بود و نوسازی شد ۴۰ کیلومتر بود. این کاروانسرا توسط سلطان علاالدین کیقباد در سال ۱۲۲۹ ساخته شد. در ورودی این
کیقباد در سال ۱۲۲۹ ساخته شد. در ورودی این کاروانسرا به سمت شمال است. بعد از اینکه شما از این در وارد می‌شوید در دیگری را می‌بینید. این قسمت برای مسافرانی ساخته شد که با حیوان‌های خود می‌آمدند. این قسمت کاملاً متفاوت نسبت به کاروانسرای ساراپسا ساخته شد و بر خلاف کاروانسرای ساراپسا که مکان‌های جداگانه برای مردم و حیوان‌ها وجود ندارد در این کاروانسرا مکان‌های ویژه برای مردم و حیوان‌ها موجود می‌باشد. علاوه بر این مسافران می‌توانند حیوان‌های خود را هر زمان از پنجرهٔ کوچک اتاق خود بازرسی کنند. هنوز می‌توان مسجد
کوچک اتاق خود بازرسی کنند. هنوز می‌توان مسجد و چشمه و حمام ترکی را مشاهده نمود. این ساختمان که به مدت ۴۹ سال توسط یک تاجر کرایه شد‚ اکنون به عنوان یک رستوران استفاده می‌شود. مهمانخانه‌های کوچکتری دیگری نیز مانند این کاروانسرا موجود می‌باشد. یکی در شهر Kargicak و یکی در دیمچای (Dimcay) که هنوز با تمام ویژگی‌های آن پا برجاست. این مهمان خانه‌ها و کاروانسراها گواه و نشانهٔ اهمیت حمل و نقل در آلانیا است.
هِل این اِ سِل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره اش هم در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵ در مجموعه ورزشی تامِس &amp; مَک سنتر شهر لاس وگاس ایالت نِوادا برگزار شد. این هفتمین دوره از برگزاری این رویداد بود. از نکات قابل توجه این رویداد، بازگشت ناگهانی آلبرتو دل ریو پس از اخراجش در سال ۲۰۱۴ بود؛ او پس از اینکه جان سینا در آغاز رویداد، مبارزه طلبی آزاد خود را اعلام کرد ناگهان وارد شد و طی یک مسابقه حدوداً هشت دقیقه‌ای و با قاطعیت بر سینا غلبه کرد و
هشت دقیقه‌ای و با قاطعیت بر سینا غلبه کرد و کمربند ایالات متحده را در بدو ورود ازآن خود کرد. همچنین براک لزنر و آندرتیکر هم بخش آخر از سه‌گانه خود را در یک مسابقه "هِل این ا سِل" برگزار کردند و لزنر سرانجام موفق به شکست آندرتیکر شد تا نامش به عنوان "فاتح"(The Conquerer) در تاریخ کمپانی جاودانه شود. زمینه‌سازی. "هِل این اِ سِل" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی
کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. براک لزنر با شکست آندرتیکر در رسلمانیا XXX به نوار شکست‌ناپذیری آندرتیکر در رسلمانیا پایان داد. ۱۶ ماه بعد و در سامراِسلم، آندرتیکر طی یک مسابقه مجدد مقابل لزنر به یک پیروزی پرحاشیه دست یافت. در شب قهرمانان، اعلام شد که این‌دو در رویداد بعدی طی یک مسابقه هِل این اِ سِل برای سومین و آخرین بار به مصاف هم خواهند رفت. در رزمگاه، بری وایت بعد از دخالت لوک هارپر مقابل رومن رینز به
وایت بعد از دخالت لوک هارپر مقابل رومن رینز به پیروزی رسید. در سامراسلم، دین امبروز و رینز مقابل وایت و هارپر به برتری رسیدند. در شب قهرمانان، وایت، هارپر و براون استرومن مقابل رینز، امبروز و کریس جریکو پیروز شدند. در قسمت ۱ اکتبر "اسمک‌داون"، رینز وایت را به یک مسابقه درون قفس در رویداد "هل این ا سل" طلبید که وایت آن را پذیرفت. در شب قهرمانان، بعد از اینکه سث رالینز از جان سینا شکست خورد و کمربند ایالات متحده خود را از دست داد بلافاصله پس از آن و در مسابقه بعدی از کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان خود
بعدی از کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان خود مقابل استینگ با موفقیت دفاع کرد و او را از ناحیه مهره گردن مصدوم کرد، اما ناگهان شیمس وارد شد تا از این فرصت و خستگی و ناتوانی رالینز استفاده کند؛ او یک بروگ کیک به رالینز زد و خواست که چمدانش را کَش کند اما ناگهان کین که مدتی بخاطر مصدومیت حضور نداشت دوباره با ماسک و ظاهر اهریمنی خود(Demon Kane) بازگشت و ابتدا به شیمس "چُک‌اسلم" زد و سپس رالینز را با یک "چُک‌اسلم" و یک "سنگ‌قبر کوب" نقش بر زمین کرد. در رویدا انحصاری شبکه دبلیودبلیوئی یعنی Live from Madison
انحصاری شبکه دبلیودبلیوئی یعنی Live from Madison Square Garden، بعد از اینکه رالینز در یک مسابقه قفس فولادی به سینا باخت، کین بار دیگر به او حمله کرد. در "راو" ۵ اکتبر، استفنی مک‌ماهون اعلام کرد که تنها راه پایان‌دهی به مشکل بین کین مدیر اجرایی و رالینز، برگزاری مسابقه بین کین اهریمنی و رالینز در هل این ا سل بر سر کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان است، با این توضیح که اگر کین با ماسک (اهریمنی) مسابقه را ببازد، کین مدیر اجرایی از سِمت خود عزل خواهد شد. بازخورد منتقدین. این رویداد در مجموع با نقد مثبت
بازخورد منتقدین. این رویداد در مجموع با نقد مثبت منتقدین مواجه شد. لَری سانکا از وبسایت 411MANIA نمره ۷ از ۱۰ به آن داد و از مسابقه رینز/وایت و لزنر/تیکر به عنوان دو مسابقه‌ای نام برد که موفق شدند نشانگر خوبی برای رویداد "هِل این ا سِل" باشند.
عمارت بهارستان، کاخ بهارستان یا دارالشورای ملی ایران نام ساختمانی تاریخی در مجموعه بهارستان تهران و مربوط به سده ۱۳ خورشیدی است. از این ساختمان برای برگزاری نشست‌های مجلس شورای ملی استفاده می‌شد. این ساختمان در سال‌های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ بخشی از کتابخانه مجلس شورای اسلامی بود. این اثر با نام "بنای مجلس شورای ملی و ساختمان‌های ملحق" در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. باغ بهارستان. از آنجا که باغ بهارستان از مکان‌های تاریخی تهران است که عمارت‌های مهمی چون مسجد و دانشگاه شهید
است که عمارت‌های مهمی چون مسجد و دانشگاه شهید مطهری، عمارت بهارستان، عمارت عزیزیه و ... در این باغ قرار دارد جا دارد که به‌طور مختصر توضیحاتی در خصوص این باغ داده شود. در دههٔ ۱۲۸۰ هجری قمری (۱۸۶۰ میلادی) باروی قدیم تهران معروف به باروی شاه تهماسبی تخریب و ساخت استحکامات و دروازه‌ها و برج و باروی جدید آغاز شد. به این باروی جدید، باروی ناصری می‌ گفتند و تهران نیز به دارالخلافهٔ ناصری مشهور شد و زمین و باغ بهارستان در حاشیهٔ شمال شرقی شهر قرار گرفت. این بارو در زمان رضاشاه به علت افزایش جمعیت و گسترش شهر
در زمان رضاشاه به علت افزایش جمعیت و گسترش شهر تخریب شد و بهارستان کاملاً در محدودهٔ شهر قرار گرفت. زمینی که مشهور به سپهسالار و بهارستان است در اوائل دورهٔ قاجاریه نام مشخصی نداشت و بخش غربی این محدوده معمولاً در دورهٔ فتحعلی شاه، «جلوخان باغ نگارستان» (میدان بهارستان کنونی) خوانده می‌شد. در سال ۱۲۸۵ قمری یعنی ۳۸ سال قبل از انقلاب مشروطیت، میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی - صدراعظم معروف ناصرالدین شاه- بخشی از زمین‌ها و باغ محمدحسن خان سردار ایروانی معروف به باغ سردار را که متعلق به ورثهٔ پاشاخان امین‌الملک
باغ سردار را که متعلق به ورثهٔ پاشاخان امین‌الملک بود، خرید و از آن پس به نام او، «باغ سپهسالار» خوانده شد. در خصوص وجه تسمیه این باغ به بهارستان، دو نظر وجود دارد. اول اینکه که سپهسالار اولادی نداشت و ناصرالدین شاه برای فراموش شدن نام و یاد سپهسالار، نام این باغ و عمارت را بهارستان گذاشت. نظر دوم این است که باغ و عمارت مذکور از همان زمان که به‌دست سپهسالار ساخته شد، هم‌وزن نگارستان به نام بهارستان خوانده شده‌است. مجموعهٔ بهارستان شامل مسجد، مدرسه، آب‌انبار، قنات، باغ و خانه است و علاوه بر اینکه با
قنات، باغ و خانه است و علاوه بر اینکه با مجموعه‌های سنتی برابری می‌کند در برخی موارد شاهکار هنری و بی‌نظیر به‌شمار می‌آید. کاخ بهارستان (ساختمان مشروطه). میرزا حسین‌خان سپهسالار قزوینی در سال ۱۲۸۹ قمری تصمیم به ساخت عمارت‌های بزرگ از جمله کاخ بهارستان در اراضی بهارستان گرفت. وی به فکر تغییر سیمای شهر تهران بود. مهم‌ترین این ساختمان‌ها، عمارت بهارستان یا کاخ بهارستان محل زندگی سپهسالار بود. این ساختمان را امروزه به عنوان ساختمان مشروطه یا مجلس شورای ملی می‌شناسیم. بخشی از این ساختمان به موزهٔ مجلس شورای
بخشی از این ساختمان به موزهٔ مجلس شورای اسلامی و بخشی دیگر به امور تشریفاتی و بخشی دیگر برای برگزاری همایش‌های مختلف اختصاص دارد. مجموعهٔ زمین‌هایی که در نهایت سپهسالار برای ساخت مجموعهٔ عمارت مورد نظر خویش در نظر گرفته بود وسعتی در حدود ۵۳ هزار متر مربع یعنی بیش از ۵ هکتار را شامل می‌شد. سپهسالار برای طراحی و ساخت این عمارت و دیگر عمارت‌های باغ بهارستان از مهم‌ترین مهندسان و معماران آن زمان استاد حسن معمار و میرزا مهدی‌خان ممتحن‌الدوله شقاقی بهره جست. به احتمال خیلی زیاد در سال ۱۲۹۵ قمری ساخت کاخ بهارستان
خیلی زیاد در سال ۱۲۹۵ قمری ساخت کاخ بهارستان به اتمام رسید. عمارت اعیانی سپهسالار در جهت شرقی ـ غربی، در امتداد سردر، طرح تکامل یافتهٔ کاخ‌سازی قاجاری را با آمیختگی پنهان هُنری مغرب‌زمین یادآور می‌شد. به گونه‌ای که شیوهٔ هنری مغرب زمین تحت تأثیر سلیقهٔ معماران ایرانی در این بنا، با طرح ایرانی در آمیخت و حتی مغلوب آن شد. این عمارت ۳ بار دچار خشم آذر شد و در آتش سوخت و یک بار هم هدف توپ جنگی قرار گرفت: پس از درگذشت سپهسالار، ناصرالدین شاه آن را بی‌هیچ گونه تشریفات قانونی و شرعی، تصرف و آن باغ و عمارت
گونه تشریفات قانونی و شرعی، تصرف و آن باغ و عمارت (ساختمان مشروطهٔ کنونی) را ملکِ خالصهٔ (دولتی) خود کرد و در بخشی از عمارت نیز تا سال ۱۳۰۹ ق. قمرالسلطنه همسر سپهسالار (دختر فتحعلی شاه و عمهٔ ناصرالدین شاه) در خانه و باغ بهارستان زندگی و در آنجا مراسم تعزیه‌خوانی زنانه برگزار می‌کرد. از این زمان بود که این باغ و عمارت جنبهٔ دولتی پیدا کرد و در آنجا مراسم دولتی و مراسم پذیرایی از مهمانان داخلی و خارجی برگزار می‌شد. از زمان پیروزی انقلاب مشروطه، کاخ بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. طی حکم میرزا
بهارستان برای مجلس در نظر گرفته شد. طی حکم میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله ـ صدراعظم ـ به محقق السلطنه (محقق الدوله) ـ رئیس بیوتات دولتی ـ مورخ ۲۵ جمادی‌الثانی ۱۳۲۴(۲۳ مرداد ۱۲۸۵)، مقرر می‌گردد که عمارت بزرگ باغ بهارستان (ساختمان مشروطه) در روز جمعه برای مجلس مهیا باشد. اما به علت دوری از مرکز شهر و عدم دسترسی عموم مردم به آن و بدون رضایت و اجازهٔ ورثهٔ سپهسالار نمی‌توان مجلس را در عمارت بهارستان تشکیل داد. به‌خاطر همین موقتاً در مدرسهٔ نظامیه (اتاق نظام) برای برقراری جلسات مجلس انتخاب شد. در طی دوره‌ای که
برقراری جلسات مجلس انتخاب شد. در طی دوره‌ای که نظامنامهٔ انتخاباتی در حال تدوین بود و انتخابات بر اساس آن انجام می‌گرفت، صحبت‌ها و نامه‌نگاری‌ها برای تعیین عمارت بهارستان به عنوان ساختمان آیندهٔ مجلس شورای ملی نیز ادامه داشت. در ۲۷ شعبان ۱۳۲۴(۲۲ مهر ۱۲۸۵) نامه‌هایی از مجلس به مشیرالدوله ارسال شد که اعضای مجلس اظهار کرده بودند که عمارت مدرسهٔ نظام برای برگزاری مجلس مناسب نیست و «کلاً بالاتفاق عمارت بهارستان را که به هیچ وجه امروزه محل حاجت دولت نیست، از برای مجلس شورای ملی می‌خواهند...» با توجه به
از برای مجلس شورای ملی می‌خواهند...» با توجه به مخالفت‌های پیشین رهبران انقلاب، اکنون به تحقیق مسلم شده بود که ساختمان دیگری نمی‌توان در نقش بهارستان را برای مجلس ایفا کند. از این رو صدر اعظم پس از تبادل نظر با شاه در ۲۹ شعبان ۱۳۲۴(۲۴ مهر ۱۲۸۵) به نمایندگان اعلام کرد که فعلاً عمارت بهارستان برای جلسات مجلس شورای ملی در نظر گرفته شود. در همان روز بنا به دستور مظفرالدین شاه، مشیرالدوله نیز اجازه داد که مجلس در بهارستان برگزار شود و مسئلهٔ خرید ملک برای مجلس و وقف شرعی آن به آینده موکول شد. سر در مجلس شورای
و وقف شرعی آن به آینده موکول شد. سر در مجلس شورای ملی. پس از استقرار و آغاز به کار مجلس شورای ملی و هم‌زمان با انتقال ساختمان مجلس به عمارت بهارستان، دو تندیس برنزی «شیر و خورشید» به همراه لوح فلزی عدل مظفر بر روی سر در مجلس نصب شد و به عنوان یکی از نمادهای پارلمان ایران در آمد. لوح عدل مظفر در تاریخ در ۲۳ شوال ۱۳۲۴ (برابر با ۱۸ آذر ۱۲۸۵) بر سر در مجلسی با نام دارالشورای ملی ایران بر جای خود نهاده شد. براساس اسناد موجود این لوحه فلزی را سید عبدالرزاق از شهدای مشروطه با خط محمدرضا کلهر ساخت. این لوح در
شهدای مشروطه با خط محمدرضا کلهر ساخت. این لوح در درگیری‌های پس از مشروطه و جریان به توپ بستن مجلس آسیبی ندید و به تدریج مهم‌ترین عامل مشخصهٔ مجلس شناخته شد. در دوره پهلوی اول به دلیل تضادی که رضاخان با قاجاریه داشت، عدل مظفر را از سر در مجلس به زیر آوردند. اما در ۱۹ آبان ۱۳۲۰ به جای نخست خود بازگشت، تا شاهد زنده حوادثی باشد که تا سال ۱۳۵۷ بر مجلس رفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ لوح مظفر را همراه دو شیر از سر در مجلس پایین آورده شد و پشت مجلس رها شد. در هنگام یک آتش‌سوزی در ساختمان قدیمی مجلس شورای ملی این دو تندیس
در ساختمان قدیمی مجلس شورای ملی این دو تندیس شیر و خورشید موقتاً به پایین منتقل شدند، با این حال پس از بازسازی و مرمت ساختمان، بار دیگر بر روی سر در بازنگشتند. عبدالحسین حایری نخستین رئیس کتابخانه پس از انقلاب دربارهٔ پیدا شدن این پلاک گفت: پس از راه‌اندازی موزه مجلس این پلاک به عنوان یکی از یادگارهای مشروطه بازسازی شد و تکه‌های آن پس از ترمیم در یک قاب کنار هم جای گرفتند.