payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عباس‌آباد روستایی در دهستان براآن جنوبی بخش مرکزی شهرستان اصفهان استان اصفهان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۴ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
حامد جعفری (زاده ۱۳۶۴ - تهران) تهیه‌کننده سینما و انیمیشن اهل ایران است، او دانش‌آموخته مدیریت کسب و کار در صنایع فرهنگی و رشته اقتصاد و رئیس هیئت مدیره گروه هنر پویا می‌باشد. جعفری فعالیت حرفه‌ای خود را با تهیه‌کنندگی انیمیشن سینمایی، در سینما آغاز کرد و از سال ۱۳۹۱ تا کنون عضو رسمی اتحادیه تهیه‌کنندگان سینمای ایران و عضو خانه سینما است. او تهیه‌کنندگی پرفروش‌ترین انیمیشن‌های تاریخ سینمای ایران شاهزاده روم و فیلشاه و همچنین انیمیشن سینمایی «بچه زرنگ» را بر عهده داشته و موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین
بر عهده داشته و موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین انیمیشن از جشنواره فجر و دیپلم افتخار از هجدهمین جشن سینمای ایران شده است. وی عضو هیئت داوران سینمای ایران در سی دومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان و یازدهیمن جشنواره بین‌المللی انیمیشن تهران نیز بوده است. فیلم‌شناسی. تهیه‌کنندگی سینما تهیه‌کنندگی سریال تهیه‌کنندگی اثر کوتاه
کهکشان جی‌ان - ز۱۱ یک کهکشان باانتقال به سرخ بالاست که در صورت فلکی خرس بزرگ پیدا شده، و تا امروز قدیمی‌ترین و دوردست‌ترین کهکشان شناخته شده در جهان قابل مشاهده است. جی‌ان - ز۱۱ دارای طیف‌بینی انتقال به سرخ بالای Z = ۱۱٫۱ است. این رقم که نشان‌گر فاصله‌ای‌است که نور طی کرده تا به زمین و تلسکوپ فضایی هابل برسد فاصله‌ای حدود ۳۲ بیلیون (۳۲هزار میلیون) سال نوری از زمین است. جی‌ان - ز۱۱ به‌گونه‌ای که ما امروز آن را می‌بینیم نمای این کهکشان در ۱۳٫۴ بیلیون (۱۳٫۴ هزار میلیون) سال پیش این کهکشان است که وجود داشته،
میلیون) سال پیش این کهکشان است که وجود داشته، تنها ۴۰۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ مه‌بانگ. دوری این کهکشان در میان سطح گسترده‌ای از صاحب‌نظران (به اشتباه) ۱۳٫۴ بیلیون (۱۳٫۴ هزار میلیون) سال نوری برآورد شده بود. رقم انتقال به سرخ بالای Z = ۱۱٫۱ هم این کهکشان را در صدر فهرست فاصلهٔ کهکشان‌ها قرار می‌دهد. کشف. این کهکشان توسط یک گروه بررسی متشکل از تیم بررسی داده‌های کیهانی تلسکوپ فضایی هابل: مجمع بررسی میراث فراکهکشانی مادون قرمز عمیق تلسکوپ فضایی هابل (CANDELS شمع) و تلسکوپ فضایی اسپیتزر رصدخانه بزرگ
(CANDELS شمع) و تلسکوپ فضایی اسپیتزر رصدخانه بزرگ ریشهٔ عمیق بررسی-شمالی (GOODS-شمال) از راه طیف‌سنج نوری با اندازه‌گیری انتقال به سرخ؛ که در اثر انبساط جهان است، شناسایی شد. این یافته‌ها که در مارس ۲۰۱۶ اعلام شد، نشان داد که کهکشان دورتر از چیزی است که در ابتدا تصور می‌شد؛ در حد فاصله‌ای که تلسکوپ هابل می‌تواند مشاهده کند. جی‌ان - ز۱۱ در حدود ۱۵۰ میلیون سال از رکورددار پیشین کهکشان ئی‌جی‌اس‌وای۸ پی۷ پیرتر است. کمی بعد جی‌ان - ز۱۱ «بسیار نزدیک به پایان دوران به اصطلاح تاریک جهان»، و (در طول اما) «نزدیک به
به اصطلاح تاریک جهان»، و (در طول اما) «نزدیک به آغاز» دوران باز یونیزاسیون مشاهده شد.
میرزا عبدالوهاب مؤیدالاسلام (۱۲۴۵–۲۰ آبان ۱۳۲۲) با نام خانوادگی مؤیداحمدی قانونگذار دوره قاجار و پهلوی و نماینده رفسنجان در دوره سوم، کرمان در دوره هفتم تا نهم و شهرکرد دردوره دهم تا سیزدهم مجلس شورای ملی بود. او در بیشتر دوران نمایندگی‌اش، منشی مجلس و به مدت ده سال ناظر بر بانک ملی و ذخیره اسکناس کشور بود. آغاز کار. میرزا عبدالوهاب فرزند مؤیدالاسلام کرمانی و نواده حاجی آقا احمد از مراجع تقلید دوره قاجار بود. تحصیلات خود را تا رسیدن به درجه اجتهاد ادامه داد. در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی از رفسنجان به
در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی از رفسنجان به نمایندگی برگزیده شد. در مجلس با حزب دموکرات همکاری کرد. با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران در جریان جنگ جهانی اول و تعطیلی مجلس جزو نمایندگان مهاجر شد اما پس از شکست مهاجرین به تهران بازگشت، در وزارت مالیه به کار مشغول و مشاور این وزارتخانه شد. در سال ۱۳۰۷ مؤیداحمدی دوباره به نمایندگی، این بار از کرمان انتخاب شد (دوره هفتم) و تا پایان دوره نهم بر این کرسی نشست. در دوره نهم به دلیل تخته قاپو شدن عشایر کوچرو، کرسی‌های ایلات در مجلس از میان رفت و به جای کرسی ایل
ایلات در مجلس از میان رفت و به جای کرسی ایل بختیاری، حوزه انتخابیه شهرکرد تأسیس شد که در دوره بعدی، مؤیداحمدی نخستین نماینده حوزه انتخابیه شهرکرد شد. در پایان دوره دهم در سال ۱۳۱۶ مؤیداحمدی قصد داشت بار دیگر از کرمان به مجلس برود اما به دلیل مخالفت با لایحه محمود بدر وزیر دارایی کابینه جم برای وضع مالیات بر چلوار و چیت و پارچه‌های ارزان قیمت مورد نیاز طبقات محروم، دولت وقت مانع از تجدید انتخاب او از کرمان شد. اما وقتی رضا شاه به بی غرضی و صحت نظر مؤید پی برد با انتخاب وی از حوزه دیگر مخالفت نکرد و به همین
با انتخاب وی از حوزه دیگر مخالفت نکرد و به همین جهت مؤید احمدی بار دیگر در دوره یازدهم نماینده شهرکرد در مجلس شورای ملی شد و تا پایان دوره سیزدهم در سال ۱۳۲۲ بر این کرسی نشست. در واپسین روزهای همین دوره هم از دنیا رفت. او در بیشتر دوران نمایندگی‌اش منشی و عضو هیئت رئیسه مجلس بود. هشدار نسبت به قضیه فلسطین. مؤیدالاسلام نخستین نماینده مجلس ایرانی بود که در سالهای قبل از جنگ جهانی دوم دربارهٔ مسئله فلسطین هشدار داد و گفت: «توطئه بزرگی در شرف وقوع است و استعمارگران دارند بتدریج یهودیان را به سرزمین فلسطین
دارند بتدریج یهودیان را به سرزمین فلسطین منتقل می‌کنند تا روزی در آنجا کشور یهودی تأسیس کنند». جواهرات سلطنتی. در دوره نهم در هجدهم خرداد ۱۳۱۲ مؤید احمدی به عنوان ناظر بر بانک ملی و چاپ اسکناس انتخاب شد و به مدت ده سال تا پایان دوره نمایندگی‌اش این سمت را عهده‌دار بود. در دوره یازدهم در یازدهم اردیبهشت ۱۳۱۷ که نمایندگان بار دیگر به او رأی دادند و به عنوان ناظر در بانک ملی تعیینش کردند، گفت به دلیل خستگی دیگر این سمت را نمی‌پذیرد و با وجود مخالفت رئیس مجلس و دیگر نمایندگان، از نظارت بر بانک ملی کناره گرفت.
دیگر نمایندگان، از نظارت بر بانک ملی کناره گرفت. به جای او محمدتقی معتضدی نماینده بجنورد انتخاب شد. اما یک هفته بعد معتضدی از این سمت استعفا داد و دلیل آن را گرفتاری‌های شخصی عنوان کرد. در نتیجه مؤیداحمدی همچنان به عنوان نماینده ناظر بر بانک ملی ابقا شد. در آبان ۱۳۱۶ قانونی از تصویب مجلس گذشت که برای افزایش سرمایه بانک ملی، بخشی از جواهرات سلطنتی به این بانک واگذار شود. این قانون تعیین این را که چه جواهراتی به بانک داده شود، به عهده کمیسیونی گذاشت که دو نماینده مجلس می‌بایست در آن عضویت داشتند. مؤید احمدی
مجلس می‌بایست در آن عضویت داشتند. مؤید احمدی و احمد اعتبار دو نماینده‌ای بودند که به رأی مجلس در سی‌ام آبان ۱۳۱۶ به عضویت این کمیسیون انتخاب شدند. درر شهریور ۱۳۲۰ که اشغال ایران و استعفای رضا شاه و خروج او از ایران رخ داد. شایع شد که رضا شاه جواهرات سلطنتی را با خودش از کشور خارج کرده‌است. حتی در مجلس شورای ملی از عباسقلی گلشائیان وزیر دارایی توضیح خواستند و او همه جواهرات سلطنتی در خزانه بانک ملی ضبط و تحویل هیئت نظارت اندوخته بانک شده‌است. کلید خزانه‌ها هم در پاکتی ممهور به مهر اعضای هیئت نظارت بر
هم در پاکتی ممهور به مهر اعضای هیئت نظارت بر اندوخته اسکناس (دو نماینده مجلس، وزیر دارایی، دادستان کل کشور، مدیر کل بانک ملی، خزانه‌دار کل و بازرس دولت) در صندوق مخصوصی در وزارت دارایی نگاهداری می‌شود. مؤید احمدی بر توضیحات گلشاییان افزود که درهای گاوصندوق‌های بانک ملی که از خارج وارد کرده‌اند هم بسیار محکم است و هم رمز دارد، پاکت کلیدها را هم هر وقت بخواهند باز کنند، اول باید اعضای هیئت ناظران بانک ملی حاضر شوند و بررسی کنند که مهر پاکت شکسته نشده، سپس مطابق مقررات و تشریفات در را باز کنند. او از
سپس مطابق مقررات و تشریفات در را باز کنند. او از نمایندگان مجلس دعوت کرد شخصاً از جواهرات سلطنتی در خزانه بانک ملی پبازدید کنند مؤید احمدی با وجود این نطق که به نوعی دفاع از رضا شاه بود، بعداً در نطق دیگری از اینکه رضاشاه املاک مردم را بزور از آنها گرفته و ظرف شانزده سال ۴۴ هزار سند ملکی، یعنی روزی هفت سند به نام او صادر شده‌است، در مجلس گفت: «املاک مردم را غصب کرده‌اند، تصرف کرده و برده‌اند. از چه می‌ترسید امروز دیگر؟. بردند آقا املاک مردم را. املاک مردم را بردند و غصب کردند».
کورا جهان‌آباد (به انگلیسی: Kora Jahanabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان فتح‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. کورا جهان‌آباد ۴۵٬۴۱۰ نفر جمعیت دارد.
رستم‌نگر سهس‌پور (به انگلیسی: Rustamnagar Sahaspur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان مرادآباد واقع شده‌است. خصوصیات. رستم‌نگر سهس‌پور ۱۴٬۱۹۸ نفر جمعیت دارد و ۴٬۵۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بدائون (به انگلیسی: Budaun) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است. بدائون ۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۵۹٬۲۲۱ نفر جمعیت دارد و ۱۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. پیشینه. بَدائون (بُداؤن/ بَدایون)، شهری باستانی در حدود ۵ر۱ کیلومتری رود سوت، و مرکز ناحیه‌ای به همین نام در هند می‌باشد. مورخان محلّی نام شهر را به صورت بیدامَئون/ بَهْدائون/ بَداوَن ضبط کرده‌اند. دربارهٔ این شهر پیش از غلبه مسلمانان در اواخر قرن ششم و افتادن آن در ۵۹۴ به دست قطب‌الدین ایبک، ولیعهد معزالدین محمد سام در هند
قطب‌الدین ایبک، ولیعهد معزالدین محمد سام در هند اطلاعات کمی موجود است.
فیض‌گنج (به انگلیسی: Faizganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است. خصوصیات. فیض‌گنج ۱۰٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
داتاگنج (به انگلیسی: Dataganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است. خصوصیات. داتاگنج ۲۱٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وزیرگنج (به انگلیسی: Wazirganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است. خصوصیات. وزیرگنج ۱۷٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سعیدپور، بدائون (به انگلیسی: Saidpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است. خصوصیات. سعیدپور ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فریدنگر (به انگلیسی: Faridnagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان قاضی‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. فریدنگر ۱۱٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مرادنگر (به انگلیسی: Muradnagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان قاضی‌آباد واقع شده‌است. خصوصیات. مرادنگر ۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مغول‌سرای (به انگلیسی: Mughalsarai) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش چاندولی واقع شده‌است. خصوصیات. مغول‌سرای ۱۵۴٬۶۹۲ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلیم‌پور، اوتار پرادش (به انگلیسی: Salempur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Deoria district واقع شده‌است. خصوصیات. سلیم‌پور ۱۶٬۹۰۶ نفر جمعیت دارد.
باقی‌آباد (به انگلیسی: Bakiabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان میرزاپور واقع شده‌است. خصوصیات. باقی‌آباد ۳٬۹۷۹ نفر جمعیت دارد.
خیرآباد (به انگلیسی: Khairabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Mau district واقع شده‌است. خصوصیات. خیرآباد ۱۲٬۰۵۶ نفر جمعیت دارد.
اعتمادپور (به انگلیسی: Etmadpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Agra district واقع شده‌است. خصوصیات. اعتمادپور ۱۹٬۴۱۲ نفر جمعیت دارد.
کورتهی جعفرپور (به انگلیسی: Kurthi Jafarpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Mau district واقع شده‌است. خصوصیات. کورتهی جعفرپور ۱۱٬۹۴۳ نفر جمعیت دارد.
فتح‌آباد، اوتار پرادش (به انگلیسی: Fatehabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Agra district واقع شده‌است. خصوصیات. فتح‌آباد ۲۳٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۱۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شمس‌آباد، آگرا (به انگلیسی: Shamsabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Agra district واقع شده‌است. خصوصیات. شمس‌آباد ۳۵٬۷۴۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عزیزپور (به انگلیسی: Azizpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Agra district واقع شده‌است. خصوصیات. عزیزپور ۱۰٬۰۰۸ نفر جمعیت دارد.
شاه‌آباد، رامپور (به انگلیسی: Shahabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Rampur district واقع شده‌است. خصوصیات. شاه‌آباد ۳۲٬۰۱۵ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کاراته () گروه موسیقی ایندی راک و پست راک آمریکایی بود که سال ۱۹۹۳ در بوستون ماساچوست شکل گرفت. سبک متمایز و کمالگرایانهٔ گروه با عشق به بداهه‌پردازی، راک کلاسیک و نوعی پانک مسلکی دورهٔ جوانی اعضای گروه شناخته می‌شد؛ شیوه‌ای که با تلفیقِ غریب سبک‌های ایندی، پانک، جاز، بلوز و پست-راک، در هیچ‌یک از دسته‌بندی‌های مرسوم موسیقی نمی‌گنجید. «کاراته» سال ۲۰۰۵ در پی مشکلات شنوایی جف فارینا، از بنیانگذاران گروه، منحل شد.
کا۱ ؛ تانک اصلی میدان نبرد کره جنوبی است که توسط نیروی زرهی جمهوری کره استفاده می‌شود. این تانک توسط شرکت هیوندای روتم ساخته و توسعه داده شده‌است. طراحی این تانک تقریباً مشابه تانک ام۱ آبرامز می‌باشد.
نواب‌گنج، اونائو (به انگلیسی: Nawabganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده‌است. خصوصیات. نواب‌گنج ۹٬۸۳۷ نفر جمعیت دارد و ۹۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رسول‌آباد (به انگلیسی: Rasulabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان کانپور دیهات واقع در ایالت اوتار پرادش است. جغرافیا. رسول آباد در موقعیت جغرافیایی °٢٦٫٦٨شمالی °٧٩٫٧٨شرقی میانگین قرار گرفته. این شهر به صورت میانگین ١٣١ متر(٤٢٩پا) بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جمعیت شناسی. براساس سرشماری سال ٢٠٠١ کشور هند، رسول‌آباد ٧٬٢٣۵ نفر جمعیت دارد که ۵٣٪ آنها مرد و ٤٧٪ زن هستند. رسول‌آباد به صورت میانگین ٤١٪ نرخ باسوادی دارد که از میانگین کلی کشور هند(۵٩٫۵٪) کمتر است؛ نرخ سواد بین مردان در رسول‌آباد ٤٩٪ و
کمتر است؛ نرخ سواد بین مردان در رسول‌آباد ٤٩٪ و زنان ٣١٪ است. در رسول‌آباد ١٩٪ جمعیت زیر ٦ سال سن دارند. فرودگاه بین‌المللی رسول‌آباد. دولت پیشنهاد یک فرودگاه بین‌المللی بزرگ در نزدیکی رسول‌آباد با نام فرودگاه بین‌المللی رسول‌آباد را مطرح کرده برای رسیدگی به مسافران داخلی و خارجی جنوب-غربی ایالت اوتار پرادش شامل مناطق : کان‌پور، اتاوه، بیتهور، قنوج و جانسی است. فرودگاه همچنین قرار است به منظور پایانه باری برای صادرات انواع تولیدات صنعتی کان‌پور و اناو، عطرهای قنوج، وسایل پلاستیکی اورایا و سیب زمینی کمربندی
قنوج، وسایل پلاستیکی اورایا و سیب زمینی کمربندی فرخ‌آباد-اتاوه استفاده شود. فرودگاه همچنین قرار برای مسافرت گردشگران به شهرهایی مانند : گوالیور، جانسی، کان‌پور، سنکسا، اورئی، اورچها، اتاوه(پارک وحش گشت‌ اتاوه) و آگره نیز استفاده شود.
گنج مرادآباد (به انگلیسی: Ganj Muradabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده‌است. خصوصیات. گنج مرادآباد ۹٬۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
حیدرآباد، اوتار پرادش (به انگلیسی: Hyderabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده‌است. خصوصیات. حیدرآباد ۶٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
صفی‌پور (به انگلیسی: Safipur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Unnao district واقع شده‌است. خصوصیات. صفی‌پور ۲۲٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد و ۱۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدی، اوتار پرادش (به انگلیسی: Mohammadi) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Lakhimpur Kheri District واقع شده‌است. خصوصیات. محمدی ۳۸٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد.
ملیح‌آباد (به انگلیسی: Malihabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Lucknow district واقع شده‌است. خصوصیات. ملیح‌آباد ۱۵٬۸۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیوبند (شهر) (به انگلیسی: Deoband) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Saharanpur district واقع شده‌است. خصوصیات. دیوبند ۸۱٬۷۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خلیل‌آباد (به انگلیسی: Khalilabad) یک شهر در هند است که در بخش سان کبیر ناگار واقع شده‌است. خصوصیات. خلیل‌آباد ۱٬۶۵۹٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۷٬۸۴۷ نفر جمعیت دارد و ۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نی‌بازار (به انگلیسی: Nai Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Sant Ravidas Nagar district واقع شده‌است. خصوصیات. نی‌بازار ۱۱٬۸۸۷ نفر جمعیت دارد.
پوران‌پور (به انگلیسی: Puranpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Pilibhit district واقع شده‌است. خصوصیات. پوران‌پور ۳۷٬۱۹۳ نفر جمعیت دارد و ۱۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شهرت‌گره (به انگلیسی: Shohratgarh) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Siddharthnagar district واقع شده‌است. خصوصیات. شهرت‌گره ۸٬۳۳۶ نفر جمعیت دارد.
آجه و اسکارپلی () نام هنری‌ای است که توسط زوج فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی، آجنور اینکروچی (۱۹۱۴–۲۰۰۵) و فوریو اسکارپلی (۱۹۱۹–۲۰۱۰ میلادی) به کار گرفته شده است. این دو با یکدیگر فیلم‌نامهٔ حدود یکصد فیلمِ عمدتاً طنز کمدی، را به رشتهٔ تحریر درآوردند. شروع به کار با هم این دو نفر، با فیلم " Totò cerca casa " در سال ۱۹۴۹ میلادی آغاز شد. این همکاری در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی به پایان رسید. آنها برای بسیاری از کارگردانان مطرح سینمای ایتالیا کار کردند همچون سرجو لئونه ("خوب، بد، زشت")، ماریو مونیچلی (از جمله کار
("خوب، بد، زشت")، ماریو مونیچلی (از جمله کار برجستهٔ ایشان، "برانالونه")، دینو ریسی، لوئیجی کومنچینی، پیترو جرمی و اتوره اسکولا و نیز دیالوگ بسیاری از فیلم‌های توتو توسط آن‌دو نوشته شده است. در سال ۱۹۸۵ این فعالیت مشترک خاتمه پیدا کرد و از آن پس به طور جداگانه برای فیلم‌هایی مانند "Boom" توسط "آگه" و "" توسط "اسکارپلی" به کار ادامه دادند. از آجه و اسکارپلی اغلب به عنوان مخترعان "کمدی به سبک ایتالیایی" نام برده می‌شود.
برهانی‌بازار (به انگلیسی: Barhani Bazar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Siddharthnagar district واقع شده‌است. خصوصیات. برهانی‌بازار ۱۱٬۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
دوست‌پور (به انگلیسی: Dostpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان سلطان‌پور واقع شده‌است. خصوصیات. دوست‌پور ۱۱٬۸۷۷ نفر جمعیت دارد و ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عملیات حلقه ، اسم رمز عملیاتی است که از ۳۰ آوریل تا ۱۵ مه ۱۹۹۱ میلادی، نیروهای امنیت داخلی شوروی و وزارت امور داخلی جمهوری شوروی آذربایجان توسط :اومون،لشکر چهارم شوروی و گروهان ۲۳ نیروهای زرهی، که مجهز به تانک، بالگردهای نظامی و توپخانه بودند به بهانه خلع سلاح کردن نیروهای فدایی ارمنی (گروهای داوطلب ارمنی) و چک کردن پاسپورت، به شهرهای شوشی، شاهومیان، هادروت، مارتاکرت و به ۲۴ روستا حمله کردند. طی این حمله صدها غیرنظامی زخمی و کشته شدند و هزاران نفر از شهرها و روستاهای خود اخراج شدند. برخی از نویسندگان این
و روستاهای خود اخراج شدند. برخی از نویسندگان این اقدام مشترک شوروی و جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان را پاکسازی قومی نامیدند؛ که با نقص گسترده حقوق بشر همراه بوده‌است. تاریخ. قره باغ کوهستانی بخش‌های کاملاً ارمنی نشینی از نواحی شرق و جنوب منطقه، به ویژه منطقهٔ شاهومیان در دوران تاریخ متعلق به آرتساخ-قره باغ و جزئی از خاندان ملیک خاچن، ملیک‌های قره‌باغ بودند، نیز جدا و به حدود مرزی کشور آذربایجان شوروی متصل شدند. از نیمه‌های ۱۹۸۰ میلادی زمزمه‌های اصلاحات جدید نه تنها در کل اتحاد جماهیر شوروی بلکه در
جدید نه تنها در کل اتحاد جماهیر شوروی بلکه در ارمنستان و آرتساخ نیز موجب خیزش مردم شد. نمایندگانی از سوی مردم آرتساخ به مسکو رفتند و تقاضای خود را مبنی بر احیای حقوق و اختیارات خود در شورای مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح کردند. در مجموع با وجود کوشش‌های فراوان ارمنیان تغییری در وضعیت منطقه قره باغ تا پایان دهه ۱۹۸۰ میلادی پدید نیامد چرا که در اصل ۷۷ قانون اساسی شوروی مصوب ۷ اکتبر ۱۹۷۷ میلادی تصریح شده بود که سرزمین یک جمهوری متحده را بدون موافقت خود آن جمهوری نمی‌توان تغییر داد. با قدرت رسیدن میخائیل گورباچف
نمی‌توان تغییر داد. با قدرت رسیدن میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۵ میلادی، ارمنیان درخواست‌های خود را دربارهٔ الحاق قره باغ به ارمنستان از سر گرفتند. نخستین اقدام مهم، ارسال نامه از طرف شخصیت‌های برجسته ارمنی خطاب به رهبران شوروی بود. در سپتامبر ۱۹۸۷ میلادی اتحاد برای حق تعیین سرنوشت به رهبری :بارویر هایریکیان از فعالان ارمنی ضد کمونیست به عنوان نخستین حزب سازمان یافته نسل دوم (احزاب مقطع استقلال) شکل گرفت و برنامه خود را جدایی ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی و کسب استقلال سیاسی برای ارمنستان اعلام نمود. در حالی
استقلال سیاسی برای ارمنستان اعلام نمود. در حالی که رهبران شوروی توجهی به اقدامات و کوشش‌های ارمنیان نشان نمی‌دادند، اوضاع در استپاناکرت و ایروان رو به وخامت می‌گذاشت. در ۱۳ فوریه سال ۱۹۸۸ میلادی تظاهرات وسیعی در ایروان برپا شد که شعار اصلی تظاهرات کنندگان «یک خلق، یک جمهوری» بود. در ۲۰ فوریه، نمایندگان مجلس مردمی منطقهٔ آرتساخ طی نشستی فوق‌العاده به صورت یکپارچه تصمیم گرفتند: در تحولی مهم نمایندگان شورای قره باغ در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۸ میلادی و پارلمان ارمنستان در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۸ میلادی قره باغ را جزئی از جمهوری
در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۸ میلادی قره باغ را جزئی از جمهوری ارمنستان دانست. جمهوری ارمنستان این تصمیم را با استناد به ماده ۷۰ قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی اتخاذ نمود که حق خودمختاری ملت‌ها و الحاق داوطلبانه آن‌ها به هر کدام از جمهوری‌ها را مورد شناسایی قرار داده بود. واکنش جمهوری آذربایجان نیز رد تصمیم پارلمان ارمنستان بود. عدم توجه جدی مسکو به ریشه اختلافات و بی اعتنایی به خواسته‌ها موجب وخامت بیش از بیش اوضاع شد. درگیری‌های پراکنده‌ای که میان ارمنیان و آذربایجانی‌ها در استپاناکرت در ژانویه ۱۹۸۸ میلادی آغاز شده
در استپاناکرت در ژانویه ۱۹۸۸ میلادی آغاز شده بود به سرعت گسترش پیدا کرد. در سومقاییت و گنجه فاجعه‌ای خونین بر اهالی ارمنی به بار آمد که از آن تحت عنوان کشتار سومقاییت و قتل‌عام گنجه یاد می‌شود. مدت زیادی از حادثه گنجه و سومقاییت نگذشته بود که بارویر هایریکیان، رهبر اتحاد برای حق تعیین سرنوشت، کمیته‌ای را با اعضای ثابت ۱۱ نفره به نام (جبهه مردمی قره باغ) در مارس ۱۹۸۸ میلادی تأسیس کرد که هدف از ایجاد آن سازمان دادن به اعتراضات مردم قره باغ بود. این جبهه که اختصاراً کمیته قره باغ نامیده می‌شد، به سرعت قدرت
اختصاراً کمیته قره باغ نامیده می‌شد، به سرعت قدرت گرفت و در صحنه مناقشه قره باغ حاضر شد. در ماه اوت ۱۹۸۹ میلادی کمیته قره باغ برنامه‌ای را برای تشکیل جنبش ملی ارمنیان تدارک دید و نخستین جنبش ملی ارمنی نیز در ۴ تا ۶ نوامبر ۱۹۸۹ میلادی در ایروان با شرکت ۱۵۰۰ نماینده تشکیل شد. در این گردهمایی شورایی متشکل از ۳۷ نفر که کلیه اعضای کمیته قره باغ را نیز شامل می‌شد، به عنوان شورای مرکزی جنبش انتخاب گردید و اساسنامه جنبش به تصویب رسید. از مهم‌ترین اصول اساسنامه جنبش ملی ارمنیان مانند: «استقلال و حاکمیت ملی در
جنبش ملی ارمنیان مانند: «استقلال و حاکمیت ملی در ارمنستان، تأکید بر حفظ زبان و کلیسای حواری ارمنی، وحدت ملی و الحاق قره باغ به ارمنستان و تلاش برای شناسایی نسل‌کشی ارمنیان» بود. در اواسط ژوئیه ۱۹۸۹ میلادی، تشکل جدیدی با عنوان جبهه خلق آذربایجان به وجود آمد که افرادی چون اسکندر حمیدوف، ابوالفضل ایلچی بیگ، «اعتبار محمدوف» و چند تن دیگر از بنیان‌گذاران آن به‌شمار می‌رفتند. تظاهرات و اعتصابات گسترده‌ای را برای حاکمیت مستقیم جمهوری آذربایجان بر قره باغ برپا داشت. در چنین شرایطی بود که اوضاع منطقه از اوت ۱۹۸۹
در چنین شرایطی بود که اوضاع منطقه از اوت ۱۹۸۹ میلادی رو به وخامت گذاشت. طی سیزدهم الی نوزدهم ژانویهٔ ۱۹۹۰ میلادی، «جبههٔ ملی آذربایجان ماورای ارس»، با کسب اجازه از مسئولان مملکتی، کشتار اهالی ارمنی جمهوری آذربایجان را بار دیگر تدارک دیدند. کشتار ارمنیان باکو و مصادرهٔ اموال آن‌ها و دیگر اقدامات جمهوری آذربایجان در مقابل چشمان نیروهای دولتی، انتظامی و ارتش شوروی و بدون دخالت و ممانعت آنان صورت پذیرفت. در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۰ میلادی میخائیل گورباچف با استناد به بند ۱۴ ماده ۱۱۹ قانون اساسی اتحاد شوروی، طی فرمانی در
۱۴ ماده ۱۱۹ قانون اساسی اتحاد شوروی، طی فرمانی در جمهوری آذربایجان و قره باغ وضعیت فوق‌العاده اعلام کند. در پی این تحولات، حدود ۷ هزار نفر از نیروهای شوروی به فرماندهی «ژنرال ولادیسلاف سافانوف»، در قره باغ مستقر شده و اعضای شورای قره باغ بازداشت شدند. در حالی که قره باغ تحت کنترل نظامی ژنرال سافانوف و یک کادر اداری آذری بود، اما اعتراضات مردمی و اعتصابات و درگیری‌های پراکنده همچنان در منطقه ادامه داشت. در اوایل ۱۹۹۱ میلادی، نمایندگانی از سوی مجلس اروپا، روسیه و ارمنستان آمادگی خود را برای بازدید از مناطق
و ارمنستان آمادگی خود را برای بازدید از مناطق مورد مناقشه اعلام کردند ولی مسئولان باکو مانع ورود آن‌ها به منطقه شدند. پاکسازی قومی. حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان. در فوریهٔ ۱۹۹۱ میلادی، به دستور ایاز مطلب‌اف، حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان در آرتساخ صادر شد و از سوی دیگر شدت حملات آذربایجان به روستاهای آرتساخ و اسارت و انتقال اهالی آن به مناطق نامعلوم بیشتر شد. در طی ماه‌های آوریل و مه، نیروهای جمهوری آذربایجان با کمک نظامیان شوروی، منطقهٔ «گِتاشِن» [Getashen] و تمام نواحی آن را پس از کشتار و
[Getashen] و تمام نواحی آن را پس از کشتار و کوچاندن اهالی به تصرف خود درآوردند. بر اساس حکم سکونت ساکنان جمهوری آذربایجان، نام‌های شهرها و روستاهای ارمنی به آذری تغییر نام داده شد.(استپاناکرت به خان‌کندی، مارتاکرت به آغ‌دره، مارتونی به خوجاوند و شهرهای دیگر) در ۱۴ ژانویه همان سال ریاست شورای عالی جمهوری آذربایجان به الحاق منطقه ارمنی‌نشین شاهومیان به منطقه آذری‌نشین («قاسم اسماعیلوفسکی» [Kasum-Ismailovsky] و ایجاد منطقه واحدی به نام گورانبوی) رأی داد. هدف باکو از این اقدام، تخلیه یکی دیگر از مناطق
هدف باکو از این اقدام، تخلیه یکی دیگر از مناطق ارمنی‌نشین بود. در سال ۱۹۹۱ میلادی هشتاد و دو درصد سکنه بیست هزار نفری منطقه شاهومیان را ارمنیان تشکیل می‌دادند. عملیات حلقه. ایاز مطلب‌اف در مصاحبه‌ای اذعان کرده بود که طرح عملیات در اوایل سال ۱۹۸۹ میلادی پی ریزی شده بود. «ویکتور کریوپوسکوف» بعد از بازدید از قره باغ در سال ۱۹۹۰ میلادی می‌نویسد:در اوایل نوامبر ۱۹۹۰ میلادی یک گروه از مقامات جمهوری آذربایجان به مناطق شاهومیان و روستاهای اطراف آن بازدید کردند و در جلسه شورای عالی در فوریه ۱۹۹۱ میلادی تصمیم به
در جلسه شورای عالی در فوریه ۱۹۹۱ میلادی تصمیم به اخراج ارمنی‌ها از آن مناطق گرفته شد. واحدی از شبه نظامی omon به نام «کلاه سیاه» که سربازان آن از نیروهای جمهوری آذربایجان تشکیل شده بود. مأموریت آنان اذیت و آزار و تخریب روستاهای ارمنی بود. ارتش به این ادعا که اهالی روستا نیروهای داوطلب ارمنی را در خانه‌های خود پناه داده و با آنان همکاری می‌کنند؛ در ۳۰ آوریل نیروهای شوروی و شبه نظامیان با تانک، زره پوش و بالگرد به مارتوناشن و گتاشن حمله کردند. اتمام حجتی با بلندگو به ساکنان صادر شد که در عرض یک ساعت همه
با بلندگو به ساکنان صادر شد که در عرض یک ساعت همه شهروندان روستا با ارائه گذرنامه شهروندی خود را به شوروی سوسیالیستی اثبات کنند. به بهانه نگهداری نیروهای داوطلب ارمنی در منازل از مردم روستا بازجویی و طی آن مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در زندان شهر شوشی زندانیان ارمنی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و بدون ارائه مدرکی آنان را زندانی و از حق داشتن وکیل محروم بودند و اجازه ملاقات با خانواده خود را نداشتند. در واقع هدف از سیاست اخراج ارمنی‌ها شکسته شدن مقاومت جنبش ملی ارمنیان برای الحاق قره باغ به ارمنستان بود.
ملی ارمنیان برای الحاق قره باغ به ارمنستان بود. اخراج ارمنیان با مقیاس بزرگتری آغاز گردید که روستائیان را با بالگرد به استپاناکرت و بعد به ارمنستان نقل مکان دادند. بعد از خالی شدن روستا از سکنه ارمنی دولت جمهوری آذربایجان شهروندان خود را جایگزین آنان کرد. در ۷ ماه مه، نیروهای جمهوری آذربایجان با تانک و زره پوش وارد شمال ارمنستان شهر ووسکپار شدند؛ به این ادعا که نیروهای فدایی ارمنی از داخل شهر ووسکپار برای حمله تدارک می‌بینند. نیروهای شبه نظامی «کلاه سیاه» اقدام به بازداشت خودسرانه بیست نفر در شهر ووسکپار و