payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمپرسور رفت‌وبرگشتی یا کمپرسور پیستونی به کمپرسورهایی با جابه‌جایی مثبت گفته می‌شود که در آن حرکتی دورانی میل لنگ به وسیله شاتون ها به حرکت رفت و برگشتی تبدیل شده و به پیستون ها منتقل می شود و باعث رساندن گاز به فشار بالا می گردد. گاز ورودی وارد منیفولد مکش می‌شود و پس از آن، جریان گاز به درون سیلندر تراکم برده می‌شود؛ جایی که توسط حرکت رفت‌وبرگشتی پیستون و میل‌لنگ فرایند فشرده‌سازی روی آن انجام می‌گیرد و سپس از این محفظه خارج می‌شود. از این نوع پیستون‌ها در پالایشگاه‌های نفتی، خطوط انتقال گاز، واحدهای
در پالایشگاه‌های نفتی، خطوط انتقال گاز، واحدهای شیمیایی، واحدهای پالایشگاهی گاز طبیعی و سیستم‌های تبرید استفاده می‌شود. هم‌چنین از این نوع کمپرسورها به‌طور ویژه در قالب‌گیری بطری‌های پلاستیکی از جنس پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) استفاده می‌شود. عملکرد ساده یک کمپرسور رفت و برگشتی. کمپرسورهای رفت و برگشتی مانند موتور اتومبیل کار می کنند. پیستون در داخل سیلندر حرکت تناوبی دارد و در هر رفت و آمد گاز مبرد داخل سیلندر تحت فشار قرار گرفته و موقعی که فشار آن به حد لازم رسید از طریق سوپاپ ها که به وسیله فنری بسته نگاه
رسید از طریق سوپاپ ها که به وسیله فنری بسته نگاه داشته می شوند از کمپرسور خارج می گردد. لذا در هر طرف پیستون در کمپرسور یک قسمت با فشارکم است که گاز اواپراتور وارد می شود و یک قسمت با فشار زیاد که گاز پس از تراکم شدن از آنجا خارج میشود. در واقع عمل کمپرسور عکس موتور اتومبیل است بدین معنی که در موتور خودرو گاز فشرده و محترق و منبسط می گردد و در اثر انبساط پیستون را به حرکت در آورده و میل لنگ را می چرخاند ولی در کمپرسورهای رفت و برگشتی تبرید میل لنگ که پیستون ها به آن متصل است توسط جریان برق یا الکترو موتور
ها به آن متصل است توسط جریان برق یا الکترو موتور به حرکت درآمده و پیستون ها گاز داخل سیلندر را تحت فشار قرار داده و بیرون می فرستند. دامنه کاربرد. کمپرسورهای رفت و برگشتی با تنوع زیادی در مدل و مشخصات فنی و نوع مبردی که مورد استفاده قرار می گیرند توسط شرکت های سازنده کمپرسور تولید و به بازار عرضه می شوند. کمپرسورها در محدوده دمای تبخیر 5/12 تا 60- درجه سانتیگراد در سیستم های مختلف تبرید و تهویه مطبوع قادر بکار می باشند. انواع. کمپرسورهای رفت و برگشتی که در صنعت تبرید مورد استفاده قرار می گیرند از نظر
در صنعت تبرید مورد استفاده قرار می گیرند از نظر ساختمان به سه دسته تقسیم بندی شده اند: در کمپرسورهای پیستونی دارای سیال مایع یونیزه شده (نمک‌های گداخته شده)، بسیاری از اجزای آب‌بندی و یاتاقان‌ها در طراحی حذف می‌شود تا مایع یونیزه شده با گاز مخلوط نشود. در مقایسه با کمپرسورهای دیافراگمی، مدت زمان کارایی مفید و عدم نیاز به سرویس‌کاری دستگاه، چیزی بیش از ۱۰ برابر است و این یعنی کاهش هزینه‌های نگه‌داری و هزینه‌های مصرف انرژی که معادل بیش از ۲۰ درصد صرفه‌جویی است. در این کمپرسورها به این دلیل که گرمای تولید شده
در این کمپرسورها به این دلیل که گرمای تولید شده در سیلندر توسط بخش تولیدکننده مجدداً مصرف می‌شود، مبدل‌های حرارتی‌ای که به‌طور معمول در کمپرسورهای پیستونی استفاده می‌شوند، حذف شده‌است. در این گونه کمپرسورها تقریباً تمام انرژی‌ای که به سیستم داده می‌شود، با اتلافات ناچیز حرارتی، صرف انجام کار فرایند می‌شود. برخلاف کمپرسور اسکرو، کمپرسور پیستونی توانایی بالایی در فشرده سازی هوا دارد و اصولا بوستر کمپرسور ها و کمپرسور های فشار قوی از این کمپرسور می باشد.
الإمام یحیی محمد حمید الدین محمد المتوکل (۱۸۶۹–۱۹۴۸) معروف به امام یحیی مؤسس حکومت متوکلی یمن و مقتدرترین امام زیدی‌های یمن در قرن بیستم بود. او از جوانی با عثمانی‌ها و انگلیس همواره در حال جنگ بود. عهدنامه دعان که در سال ۱۹۱۱ میان وی و عثمانی‌ها بسته شد و در سال ۱۹۱۳ مورد تأیید عثمانی‌ها قرار گرفت از نتایج سیاست‌های وی بود که استقلال یمن را تثبیت نمود. فعالیت. یحیی محمد در سال ۱۹۰۴ میلادی پس از قتل پدرش امام محمد بن یحیی حمیدالدین (۱۸۳۹ تا ۱۹۰۴) توسط مخالفان، به عنوان امام و حاکم یمن زیدی به قدرت رسید. در
به عنوان امام و حاکم یمن زیدی به قدرت رسید. در آغاز حکومتش، تنها کنترل مناطق کوهستانی و قبایلی محدود را داشت، اما به تدریج موفق شد نفوذ خود را بر سراسر یمن شمالی گسترش دهد. او در سال ۱۹۱۸ میلادی، با فروپاشی امپراتوری عثمانی در پی جنگ جهانی اول، استقلال کامل یمن را اعلام کرد و عنوان "ملک المتوکل علی الله" را برای خود برگزید. در دوره حکومت او، یمن به طور رسمی به عنوان "پادشاهی متوکلیه یمن" شناخته شد. امام یحیی توانست نظم نسبی را برقرار کند، مالیات‌ها را سامان دهد، ارتش ضعیفی ایجاد کند و روابط بین‌المللی
دهد، ارتش ضعیفی ایجاد کند و روابط بین‌المللی محدودی با کشورهای همسایه برقرار نماید. با این حال، شیوه حکومت او بسیار سنتی، خودکامه و مبتنی بر ساختارهای قبیله‌ای و مذهبی بود. وی اصلاحات مدرن (مثل آموزش عمومی یا توسعه اقتصادی) را بسیار محدود کرد و از تعامل گسترده با جهان خارج پرهیز داشت. امام یحیی نهایتاً در سال ۱۹۴۸ میلادی در جریان یک کودتای ناکام به نام "انقلاب مشروطه" (که توسط روشنفکران، افسران و برخی از روحانیون زیدی طراحی شده بود) ترور شد. پس از کشته شدن او، پسرش "احمد بن یحیی حمیدالدین" قدرت را در دست
او، پسرش "احمد بن یحیی حمیدالدین" قدرت را در دست گرفت و سلطنت زیدی را ادامه داد. شاگردان. امام یحیی در علوم معقول و منقول خبره بود و شاگردانی نیز داشت. وی همچنین ازمشایخ روایی برخی همچون سید شهاب الدین مرعشی نجفی است.
محمد البدر حمید الدین (۱۹۲۶–۱۹۹۶) (۱۳۰۵ تا ۱۳۷۵) آخرین امام زیدیه در یمن بود که پس از مرگ پدرش احمد بن یحیی، در ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۲ به حکومت یمن شمالی رسید ولی فقط توانست چند روز حاکم باشد و با کودتای عبدالله سلال که از طرفداران جمال عبدالناصر بود، در ۲۶ سپتامبر حکومت را از دست داد و. جمهوری‌خواهان، جمهوری عربی یمن (YAR) را اعلام کردند. محمد البدر با فرار به مناطق کوهستانی شمالی، قیام مسلحانه‌ای علیه جمهوری‌خواهان سازمان داد. سلطنت‌طلبان، عمدتاً قبایل وفادار به امام و نیروهای سنتی زیدی بودند و از سوی نظام‌های
امام و نیروهای سنتی زیدی بودند و از سوی نظام‌های سلطنتی عربستان سعودی و سپس ایران و اردن حمایت می‌شدند. در مقابل، جمهوری‌خواهان پشتیبانی گسترده‌ای از جمال عبدالناصر و سپس شوروی و بلوک شرق دریافت کردند. در ۱۹۶۳ چندین هزار نیروی نظامی مصری به یمن اعزام شد که نیز سبب مقدمه استقلال یمن جنوبی از تسلط بریتانیا شد. این جنگ، که از ۱۹۶۲ تا حدود ۱۹۷۰ ادامه داشت، در عمل یک جنگ نیابتی میان عربستان سعودی و مصر نیز بود. در طول جنگ، سلطنت‌طلبان موفق شدند برخی مناطق کوهستانی را در اختیار بگیرند، اما نتوانستند دوباره صنعا
را در اختیار بگیرند، اما نتوانستند دوباره صنعا (پایتخت) را تصرف کنند. در ۱۹۶۷ پس از شکست مصر در جنگ شش‌روزه، نیروهای مصری از یمن خارج شدند. پس از سال‌ها جنگ خونین و فرسایشی، محمد البدر در ۱۹۷۰ به تبعید در انگلستان رفت و حکومت جمهوری‌خواهان تثبیت شد. سلطنت زیدی به‌طور رسمی پایان یافت.
انقلاب مشروطه یمن در سال ۱۹۴۸ انقلابی مسلحانه به رهبری عبدالله وزیر بود که در خلال آن امام یحیی حمید الدین، حاکم زیدی یمن کشته شد؛ ولی احمد فرزند یحیی با کمک سران قبائل توانست انقلاب را خاموش کند اگر چه حکومت امامت زیدیه نیز دیری نپایید و در سال ۱۹۶۲ منقرض شد. پس‌زمینه. در طول حکومت امام یحیی بن محمد حمیدالدین بر یمن شمالی، (۱۹۱۸ تا ۱۹۴۸) نارضایتی از سیاست‌های انزواطلبانه، خودکامگی، تمرکزگرایی و مخالفت او با اصلاحات مدرن، در میان بخشی از روحانیون روشنفکر، افسران نظامی و برخی قبایل فزونی گرفت. گروهی از
افسران نظامی و برخی قبایل فزونی گرفت. گروهی از اصلاح‌طلبان که به «جماعت الاحرار» (گروه آزادی‌خواهان) معروف شدند، به این نتیجه رسیدند که تنها راه تغییر، سرنگونی امام و جایگزینی حکومت با نظامی مشروطه است. اتفاقات. در ۱۷ فوریه ۱۹۴۸ میلادی (۲۸ ربیع‌الثانی ۱۳۶۷ قمری)(۲۷ بهمن/دلو ۱۳۲۶)، امام یحیی در حین عبور از خیابانی در نزدیکی صنعا به دست یکی از مخالفان ترور شد. انقلابیون بلافاصله "عبدالله بن احمد الوزیر"، یکی از علمای برجسته و چهره‌های اصلاح‌طلب زیدی را به عنوان امام مشروطه جدید اعلام کردند و یک منشور مشروطه
امام مشروطه جدید اعلام کردند و یک منشور مشروطه (الدستور) تدوین شد که چارچوبی برای محدود کردن قدرت امام و تأسیس شورا پیش‌بینی کرده بود. سرانجام. با این حال، انقلابیون نتوانستند حمایت گسترده قبایل و ارتش را به دست آورند. پسر امام یحیی، یعنی "احمد بن یحیی حمیدالدین" که در آن زمان والی تعز بود، به سرعت نیروهای وفادار به خانواده حمیدالدین را بسیج کرد و در عرض چند هفته صنعا را بازپس گرفت. انقلاب در بهار ۱۹۴۸ شکست خورد. عبدالله الوزیر و بسیاری از رهبران انقلاب اعدام شدند و امام احمد با شدت بیشتری حکومت را در دست
شدند و امام احمد با شدت بیشتری حکومت را در دست گرفت. پی‌امدها. پس از این واقعه، حکومت یمن برای سال‌ها بسته‌تر و مستبدتر شد و اصلاحات بیشتری سرکوب گردید. تجربه ۱۹۴۸ اما در حافظه سیاسی یمن باقی ماند و الهام‌بخش تلاش‌های بعدی برای تغییر شد.
الحاکم بأمر الله أحمد بن یحیی حمید الدین المتوکل (۱۸ ژوئن ۱۸۹۱ – ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۲) (خرداد ۱۲۷۰ تا شهریور ۱۳۴۱) امام زیدیه و دومین حاکم سلسله متوکلی یمن (۱۹۴۸ تا ۱۹۶۲)(۱۳۲۷ تا ۱۳۴۱) بود. احمد در زمان جنگ جهانی اول جزو سپاه پدرش یحیی بن‌محمد بود و در نبردها حاضر می‌گشت. احمد پس از ترور پدرش در ۱۷ فبروری ۱۹۴۸ (۲۷ بهمن/دلو ۱۳۲۶) به حکومت رسید. او در ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۲ (۲۸ شهریور/سنبله ۱۳۴۱) درگذشت فعالیت و سیاست. امام احمد یک فرمانروای سنتی، مستبد و به شدت مخالف اصلاحات مدرن بود. سیاست او ترکیبی از محافظه‌کاری
اصلاحات مدرن بود. سیاست او ترکیبی از محافظه‌کاری دینی، تکیه بر وفاداری قبایل و خاندان‌های زیدی و مقابله با نفوذ غربی بود. او همچون پدرش، با مظنونیت شدید به دنیای خارج نگاه می‌کرد و هرگونه اصلاحات آموزشی یا سیاسی گسترده را تهدیدی علیه قدرت خود می‌دانست. قیام‌های داخلی:. در دوره حکومت احمد، مخالفت‌های داخلی افزایش یافت؛ به ویژه از سوی افسران تحصیل‌کرده و گروه‌های آزادی‌خواه که به تدریج علیه شیوه حکومت خانوادگی و قبیله‌ای او نارضایتی داشتند. در سال‌های پایانی حکومت احمد، نارضایتی گسترده، به ویژه در میان
حکومت احمد، نارضایتی گسترده، به ویژه در میان جوانان نظامی، زمینه‌ساز تحولات انقلابی بعدی (۱۹۶۸) شد. کودتای ناموفق ۱۹۵۵. احمد در ۱۹۵۴ پسر بزرگ خود محمد البدر را به عنوان ولیعهد معرفی کرد. حسن برادر کوچکتر احمد، از انتخاب البدر انتقاد کرد که منجر به درگیری بین هواداران دو رقیب شد. شاه عربستان سعودی تلاش کرد تا میان جناح های رقیب میانجیگری کند و برای به رسمیت شناختن البدر تلاش کرد. در این اوضاع ناآرام یک نظامی به نام سرهنگ الثلیه تصمیم گرفت کودتا کند و قصد داشت یکی دیگر از برادران احمد به نام عبدالله را به
یکی دیگر از برادران احمد به نام عبدالله را به تخت بفرستد که در آن‌زمان وزیرخارجه بود. ثلیه کاخ احمد را محاصره کرد ولی احمد با وعده سربازانش را خرید و او و عبدالله را دستگیر و اعدام نمود.
کَج‌پَروانه یا تیلت‌روتور (Tilt-rotor)‌ نوعی هواپیمای عمودپرواز است که با یک یا چند چرخانه که تا حدود ۹۰ درجه دَوران می‌کنند، از زمین برمی‌خیزد. کج‌پروانه هواگردی است که نیروی بَرا و پیشران آن از طریق یک یا چند ملخ نصب شده بر روی یک بال ثابت تأمین می‌شود. چنین هواگردهایی هم قابلیت برخاست و فرود عمودی بالگردها را دارند و هم سرعت و برد پروازی آنها در سطح هواپیماهای متعارف است. تعریف. بخش گرداننده ملخ اصلی بالگرد است که باعث ایجاد نیروی بالابرنده یا پایین آورنده می‌شود. این بخش، بخش متحرک و گردان موتورهای
می‌شود. این بخش، بخش متحرک و گردان موتورهای الکتریکی می‌باشد. تاریخچه. تاریخچه به وجود آمدن گردنده، همان تاریخچه به وجود آمدن موتور الکتریکی است. اولین بار در ۱۸۳۰ ساخته شدند و نمونه نخست ان توسط توماس دیونپورت (به انگلیسی:Thomas Davenport) ساخته شد؛ و بعد از آن در طی زمان توسط افراد زیادی توسعه یافت. نخستین هواگرد با موتور درون‌سوز که دارای این فناوری بود، هیلر ایکس-۱۸ نام داشت. بخش‌ها. گرداننده‌ها شامل سه بخش اصلی می‌باشند:۱-تیر ۲-کاسه چرخ ۳-پره‌ها (ملخ‌ها). انواع. ۱-صلب (به انگلیسی: rigid): این نوع
انواع. ۱-صلب (به انگلیسی: rigid): این نوع گرداننده‌ها به ظاهر ساده اند اما نسبت به دو نوع دیگر ساختار پیچیده تری دارند. این سیستم شباهت زیادی به نوع مفصل دار دارد و تنها تفاوت ان با سیستم مفصل دار، نقطه اتصال ان به کاسه چرخ ثابت است. اگرچه در این سیستم پره‌ها نمی‌توانند جلو/عقب یا بالا/پایین بروند اما همچنان حول محور اصلی خود تغییر زاویه می‌دهند و همین عمل تنظیم نیرو را انجام می‌دهد. این سیستم متداول تر است زیرا به دلیل اتصال بدون مفصل و در نتیجه ثابت پره‌ها به کاسه چرخ، در آشفتگی‌های هوا و زمانی که ضربات
به کاسه چرخ، در آشفتگی‌های هوا و زمانی که ضربات شدید (در اثر پدیده ای مانند طوفان) به بالگرد وارد می‌شود، نیرو به‌طور یکنواخت تری پخش شده و تعدل بهتر حفظ میشودو در نتیجه مقاومت بیشتری نشان داده و بهتر عمل می‌کند. علاوه بر ان، طراحی و ساخت و نگهداری این سیستم نسبت به دو نوع دیگر اسانتر می‌باشد. ۲-نیمه صلب (به انگلیسی: semirigid): معمولاً از دو پره که به کاسه چرخ متصل می‌شوند ساخته می‌شود. کاسه چرخ نیز آزادانه با تیر می‌چرخد، در ای صورت دو پره به‌طور یکنواخت و با هم می‌چرخند طوری که انگار یک پره می‌چرخد.
و با هم می‌چرخند طوری که انگار یک پره می‌چرخد. همچنین در این نوع، پره‌ها علاوه بر تغییر زاویه با صفحه افقی که در نوع صلب نیز وجود دارد می‌توانند جلو/ عقب یا بالا/ پایین (همانند بال پرندگان در زمان بال زدن) نیز بشوند که ترکیب این سه حرکت، چابکی و سرعت خوبی در تغییر جهت را به بالگرد می‌دهد. با وجود این برتری، در صورت آشفتگی هوایی و ضربات ناشی از تغییر سریع شرایط، این گردنده نمی‌تواند در زمان مناسب، تیر را بالا و پایین ببرد و در نتیجه پرواز بالگرد دچار اختلال می‌شود. ۳-مفصل دار (به انگلیسی: fully rigid): در
می‌شود. ۳-مفصل دار (به انگلیسی: fully rigid): در این نوع سیستم علاوه بر حرکات جلو/عقب یا بالا/پایین رفتن و تغییر زاویه، نقطه اتصال پره‌ها نیز به وسیله یک تیرک تعبیه شده در داخل کاسه چرخ بالا و پایین می‌رود که انعطاف بیشتری به حرکات می‌دهد. این مدل نیز مانند مدل نیمه صلب در برابر آشفتگی هوایی آسیب‌پذیر می‌باشد. این مدل بیشتر در بالگردهایی با بیش از دو پره به کار می‌رود.
فرید بهزادی کریمی (زاده ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۸ - شهرضا) بازیکن فوتبال اهل ایران است. او در سال ۹۳ جهت گذراندن خدمت سربازی به باشگاه فوتبال تراکتور سازی تبریز پیوست. وی در نیم فصل دوم فصل ۹۴–۹۵ با پایان خدمت سربازی به باشگاه اصلی خود ، صبای قم بازگشت و در انتهای فصل با جدایی علی دایی از تیم صبای قم بازیکن آزاد شد. او در تابستان ۱۳۹۵ به تیم سپاهان اصفهان پیوست و سپس در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ به باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان ملحق شد.
ابوالحسن عبدالجبار بن احمد مشهور به قاضی عبدالجبار (۹۳۵ – ۱۰۲۴ میلادی) متکلم معتزلی و فقیه شافعی مذهب کُرد که در دوران وزارت صاحب بن عباد در حکومت آل بویه در ری قضاوت می‌کرد. "تثبیب الدلائل" در دفاع از اسلام و رد مسیحیت و المغنی در بیان آرای معتزله از مهم‌ترین آثار وی است. او هم‌زمان با ابن سینا زندگی می‌کرد.. وی به توصیه صاحب بن عباد مقام قاضی القضاتی ری را بر عهده گرفت. صاحب بن عباد در پی شخصی بود که مردم را به مذهب او فرا بخواند و قاضی از هر نظر برای کار او مناسب بود. ضمن اینکه قاضی عبدالجبار در علم کلام
مناسب بود. ضمن اینکه قاضی عبدالجبار در علم کلام از استادان زبر دست عصر خود بود. برخی نویسندگان از طرفی قاضی را متهم کرده‌اند که مال بسیاری جمع آوری کرد و از طرف دیگر او را به حق نشناسی متهم نمودند زیرا پس از مرگ صاحب بن عباد حاضر به ذکر دعای ترحم و طلب رحمت برای او نشد و علت آن را عدم توبه صاحب ذکر کرد. بر این اساس فخرالدوله حاکم دیلمی که این اهانت را به وزیر خود نمی‌پذیرفت وی را به زندان‌انداخت و مبلغ گزافی را از قاضی طلب کرد. اما واقعیت طور دیگری بود و فخر الدوله خود روابط خوبی با صاحب بن عباد نداشت و
فخر الدوله خود روابط خوبی با صاحب بن عباد نداشت و حبس قاضی در راستای یک اقدام سیاسی برای قلع و قمع دوستان و اطرافیان صاحب صورت می‌گرفت. به همین دلیل برخی اصل تحقق واقعه ترحم را مورد تردید قرار داده‌اند و آن را از جعلیات فخرالدوله دانسته‌اند. شاگردان: از شاگردان او افراد بزرگی چون سید مرتضی ، شیخ طوسی و ابوالقاسم تنوخی (۳۵۵- ۴۴۷) می‌توان نام برد. حتی شیخ مفید در مجلس درس او حاضر می‌شد و در یکی از این مجالس بود که شیخ مفید به مناسبت نظر قاضی درباره حدیث غدیر و غار پاسخ او را داد به گونه‌ای که قاضی از جواب
و غار پاسخ او را داد به گونه‌ای که قاضی از جواب دادن به شیخ عاجز شد و در حضور علما شیخ را به جای خود نشاند و او را به مفید ملقب کرد آثار. او نویسنده بیش از 70 کتاب بود که اکثرا هنوز پیدا نشده‌اند:
آذرمیدخت صفوی بنیان‌گذار و رئیس مرکز تحقیقات زبان فارسی هند، استاد دانشگاه علیگر و رئیس انجمن استادان زبان فارسی هند است. سال‌های اولیه زندگی. آذرمیدخت صفوی، در خانواده‌ای اهل فرهنگ و ادب در لکهنو هند به دنیا آمد. خانواده وی از صفوی‌های ایران بودند که در دوره نادرشاه به هند مهاجرت کردند. آذرمیدخت صفوی، استاد بخش فارسی «دانشگاه علیگر»، عضو هیئت تحریریهٔ «مجلهٔ قند فارسی» و «مجلهٔ ایندو ایرانیکا» و «دانشنامهٔ شبه قاره»، در سال ۱۹۴۸ م، در قریه شهر «شمس‌آباد» از توابع شهر «فرخ‌آباد» هند متولّد شد؛ زبان فارسی را
توابع شهر «فرخ‌آباد» هند متولّد شد؛ زبان فارسی را نزد پدر خود که از جمله پژوهشگران پرتلاش در زبان فارسی به‌شمار می‌رفت، آموخت. پس از پایان تحصیلات مقدماتی و متوسطه، به «دانشگاه اسلامی علیگر» راه یافت و به تحصیل در رشتهٔ زبان فارسی پرداخت. در سال ۱۹۶۶م دانشنامهٔ لیسانس، در سال ۱۹۶۸م مدرک فوق لیسانس و در سال ۱۹۷۴ م دکترای زبان و ادبیات فارسی خود را از دانشگاه مذکور دریافت کرد. عنوان رسالهٔ دوره دکتری او «سعدی، شاعر غزل‌سرا و بشر دوست» است و راهنمایی رسالهٔ دکتری او را «نذیر احمد» بر عهده داشت. تز دکتری صفوی
او را «نذیر احمد» بر عهده داشت. تز دکتری صفوی مقایسه و مطالعه تطبیقی بین غزل‌سرایی حافظ و سعدی است. وی پس از پایان تحصیلات خود به استخدام دانشگاه اسلامی علیگر درآمد و هم‌اکنون مدّت ۳۰ سال است که در بخش زبان و ادبیات فارسی این دانشگاه، مشغول تدریس زبان و ادبیات فارسی است. او به زبان‌های اردو، انگلیسی و هندی نیز تسلّط دارد و تاکنون در بیش از ۶۰ سمینار و کنفرانس بین‌المللی، به ویژه در ایران و هند شرکت داشته است. اجداد ایرانی وی. وی از خاندان نوّاب (نایب سلطنت یا پادشاهان ایالتی) «لکهنو» است. خاندانی که بعدها
یا پادشاهان ایالتی) «لکهنو» است. خاندانی که بعدها از «لکهنو» به «شمس‌آباد» از توابع «فرخ‌آباد» در استان اوتار پرادش مهاجرت کردند. خاندان «آذرمیدخت صفوی» اصالتاً از دودمان سلسلهٔ صفویّه ایران هستند. جدّ پدری این طایفه (شاه رحمت‌الله صفوی)، در دوران حکومت محمدشاه گورکانی، از ایران به هند مهاجرت کرد و در عظیم آباد («پتنا» ی کنونی) صاحب جاه و مقامی شد. پدر بزرگ «صفوی»، «نوّاب الدّوله شمس‌آبادی» خود نویسنده‌ای پرکار بود که بیش از ۲۰ جلد کتاب به زبان فارسی از خود به جای گذاشته است و پدرش «محمّد صادق صفوی»، که در
به جای گذاشته است و پدرش «محمّد صادق صفوی»، که در واقع اوّلین آموزگار و مشوّق وی در آموختن زبان فارسی و آشنایی با فرهنگ غنی ایران است، خود دانش‌آموخته رشتهٔ زبان و ادبیّات فارسی از «دانشگاه اسلامی علیگر» هند بود. جوایز. آذرمیدخت صفوی، به پاس خدمات شایسته در ترویج زبان و ادبیات فارسی در سال ۲۰۰۶ م از رئیس‌جمهور هند «تقدیر نامه» دریافت کرد. وی در سال ۲۰۰۷ میلادی برنده «جایزهٔ طلایی» شد. نکوداشت. در مراسم نکوداشت صفوی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ جایزه ویژه به او اعطا شد. در آغاز این مراسم
۱۳۹۴ جایزه ویژه به او اعطا شد. در آغاز این مراسم مهدی محقق رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، او را یکی از خادمان ادب فارسی در هندوستان خطاب کرد و گفت: ما مشترکات فراوانی با هند از گذشته‌های دور داشته‌ایم که مشابهات اوستا و وداها و به ویژه ریگ‌ودا از این جمله است. وی افزود: در زمان‌های مختلف این ارتباط وجود داشته است و ابوریحان بیرونی، صاحب تحقیق «ماللهند» هم فلسفه هندی را با فلسفه اسلامی و هم تصوف هندی را با تصوف اسلامی و نیز دستور زبان هر دو را با هم مقایسه می‌کند. از این باب فتح‌الله مجتبایی که کتاب نحو
می‌کند. از این باب فتح‌الله مجتبایی که کتاب نحو هندی و عربی را نوشته است، ثابت کرده که نحو عربی متأثر از نحو سانسکریت است و ابوریحان کتاب‌های زیادی را از زبان سانسکریت به عربی ترجمه کرده است. در دوره زبان فارسی که زبان رسمی درباری آنجا بود، این تبادلات فرهنگی بسیار انجام شد و اکنون به همت بزرگانی چون دکتر صفوی، دکتر عابدی و نذیر احمد، اظهر دهلوی، چراغ زبان فارسی در هند همچنان روشن نگاه داشته شده است. حداد عادل گفت: استادان زبان فارسی در هند، خانم صفوی را چشم و چراغ زبان فارسی در هندوستان می‌نامند. ایشان
چشم و چراغ زبان فارسی در هندوستان می‌نامند. ایشان تجمعی از رابطه سعی و سعادت هستند و در زمینه‌های متعدد، تدریس و تربیت و تألیف و ترجمه، برگزاری همایش و تأسیس مرکز تحقیقات فارسی همچنان فعال است و انجمن زبان فارسی هرساله برگزار می‌شود که نقش حائز اهمیتی برای تحقیقات جدید و همکاری و همیاری استادان ایران و هندوستان دارد. بانوی اول زبان فارسی، در این کشور ایشان هستند. وی با تشکر از دکتر محقق و دکتر نصیری برای برگزاری این مراسم گفت: می‌دانیم که خانم صفوی همچنان که از نامشان بر می‌آید، تبار ایرانی دارند و اجداد
که از نامشان بر می‌آید، تبار ایرانی دارند و اجداد ایشان در حدود ۳ قرن پیش به هند مهاجرت کرده و همگی در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و ادبی فعال بودند. پدر ایشان ادیب و شاعر بودند و حدود دو سال پیش که من آخرین سفر خود را به هند داشتم و در منزل دکتر رضوی همسر ایشان، مهمان بودم، اشعار فارسی پدر ایشان را مطالعه کردم. دانشگاه علیگر سزاوارترین دانشگاه برای پاسداری از زبان فارسی است من برای نخستین باری که به آن دانشگاه رفتم یعنی در سال ۱۳۵۲، با استاد نذیر احمد دیدار کردم و ایشان لطف کردند و نسخه‌ای از کتاب مکتوبات
کردم و ایشان لطف کردند و نسخه‌ای از کتاب مکتوبات سنایی را امضاء و به من اهدا کردند. اصولاً شهر علیگر، شهری فرهنگی و اسلامی است و زبان فارسی در آنجا معتبر است. در پایان این مراسم پیش از اهدای لوح به آذرمیدخت صفوی، وی از علاقه خود به زبان فارسی و تلاش‌های پژوهشی خود برای گسترش زبان فارسی سخن گفت و از کتاب‌های هندوان هند و تشریح الاقوام و اخبار الجمال رونمایی شد. آثار. آذرمیدخت صفوی بیش از سی کتاب و صد مقاله به زبان‌های فارسی، اردو و انگلیسی با موضوع ادبیات، نظم و نثر، فرهنگ و جامعه‌شناسی تألیف و جوایز
نظم و نثر، فرهنگ و جامعه‌شناسی تألیف و جوایز ارزشمندی از نهادهای مختلف دریافت کرده است.
احمد بن محمد برقی (و. ح ۲۸۰ ق)، دانشمند و محدث شیعه معاصر تقی، نقی و حسن عسکری و از مردم کوفه بود. او در یکی از خانواده‌های ایرانی که به برقی معروف بودند به دنیا آمد. آثار وی عبارتند از «المحاسن»، در فقه و آداب شریعت؛ «کتاب العویص»؛ «کتاب التبصره»؛ «کتاب الرجال»؛ «اختلاف الحدیث»؛ «الانساب»؛ «الادب النفس»؛ «المنافع»؛ «المعیشه»؛ «المکاسب»؛ «مذام الاخلاق»؛ «المکارم الاخلاق»؛ «علل الحدیث»؛ «النجوم»؛ «السماء»؛ «البلدان و المساحة»؛ «النحو»، «الطب»؛ «الجمل»؛ «الشعر و الشعراء». زندگی نامه. احمد در روستاى برق‌رود از
و الشعراء». زندگی نامه. احمد در روستاى برق‌رود از توابع شهر قم به دنیا آمد. استادان. احمد به غیر از پدر خود، در محضر برخى از علماى بزرگ شیعه به کسب علم و فراگیرى دانش پرداخته است مانند:
رضا دانشور (۱۳۲۶–۱۳۹۴)، داستان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس ایرانی بود. زندگی. رضا دانشور در سالِ ۱۳۲۶ در مشهد متولّد شد. ابتدا به تئاتر علاقه‌مند شد و به همراه افرادی چون داود کیانیان، داریوش ارجمند، انوشیروان ارجمند، رضا صابری و رضا کیانیان در تکوین یک جریان تئاتری مهم در شهر مشهد نقش عمده‌ای داشت. در دانشگاه مشهد و دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی تحصیل کرد. در دوران دانشجویی با اقتباس از کتاب "ابوذر غفاری خداپرست سوسیالیست" ترجمه و تألیف علی شریعتی نمایشنامه‌ای با نام "ابوذر" نوشت. این نمایشنامه که بر محور
با نام "ابوذر" نوشت. این نمایشنامه که بر محور بازی یک بازیگر نوشته شده بود در زمستان ۱۳۴۹ در مشهد به روی صحنه رفت و با استقبال روبرو شد. این نمایش یک بار دیگر در سال ۱۳۵۱ با عنوان "یک ابوذر دیگر" در حسینیه ارشاد تهران اجرا شد. او در مشهد به تدریس تئاتر نیز اهتمام ورزید و در نهایت رئیس اداره تئاتر استان خراسان شد. رضا دانشور ابتدا در دههٔ ۱۳۵۰ با چاپ داستان‌های کوتاه در نشریات و مجلات شناخته شد. انتشارِ رمانِ "نماز میت" او را به عنوان نویسنده‌ای توانمند در داستان‌نویسی ایران مطرح کرد. به گونه‌ای که هوشنگ
داستان‌نویسی ایران مطرح کرد. به گونه‌ای که هوشنگ گلشیری در سخنرانی معروف خود در شب‌های شعر گوته در بررسی وضعیت ادبیات داستانی ایران عنوان کرد که "نماز میت" رضا دانشور را نمی‌توان نادیده گرفت. "نماز میت" روایت دو زندانی سیاسی است که یکی از آن‌ها زیر شکنجه توانایی ایستادگی ندارد و در نهایت خبرچین می‌شود و دیگری به آرمان‌های خود وفادار می‌ماند. تسلط بر زبان و پیچیدگی‌های فنی اثر که با تکنیک جریان سیال ذهن روایت می‌شود، نماز میت را به یک اثر خواندنی در ادبیات معاصر ایران بدل کرده است. او پس از انقلاب و در سال
ایران بدل کرده است. او پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۱ به فرانسه مهاجرت کرد. دانشور در خارج از ایران نیز به نوشتن ادامه داد. رمان "خسرو خوبان" که با نگاه به جنگ ایران و عراق نوشته شده را می‌توان یکی از مهم‌ترین رمان‌های ادبیات مهاجرت دانست. در نمایشنامه "مسافر هیچ‌کجا" که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد دانشور به ماجرای واقعی یک ایرانی که به مدت ۱۸ سال در فرودگاه شارل دوگل پاریس زندگی می‌کرد پرداخت. رضا دانشور بر اثر ابتلاء به بیماری سرطان ریه در شامگاه ۶ خرداد ۱۳۹۴ (۲۷ مه ۲۰۱۵) در سن ۶۸ سالگی در بیمارستان آلبر شانویه در
۲۰۱۵) در سن ۶۸ سالگی در بیمارستان آلبر شانویه در حومه پاریس درگذشت. کتابشناسی. گفتگو. از رضا دانشور چندین داستان کوتاه منتشر نشده به جای مانده است. تحقیقات او دربارهٔ تاریخ و جغرافیا و فرهنگ بلوچستان و هم‌چنین داستانک‌هایی دربارهٔ آیین پهلوانی از دیگر آثار ماندگار اوست.
احمد حسین الشرع (زادهٔ ) با نام جنگی ابومحمد الجولانی سیاستمدار و فرمانده نظامی سوری است که از ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهور سوریه فعالیت می‌کند و از ۲۹ مارس ۲۰۲۵ ریاست دولت انتقالی سوریه را برعهده دارد. او پیشتر از ۸ دسامبر ۲۰۲۴ تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ رهبر دفاکتو سوریه بود و تا پیش از عهده‌داری این دو منصب، از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۵ امیر هیئت تحریر شام نیز بود و نقشی کلیدی در حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه داشت که منجر به سقوط رژیم اسد و بنیان‌گذاری دولت سرپرست سوریه شد. وزارت امور خارجه ایالات متحده
سرپرست سوریه شد. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، الجولانی را در مه ۲۰۱۳ در فهرست تروریست‌های جهانی ویژه قرار داد، و چهار سال بعد یک جایزه ۱۰ میلیون دلاری را برای اطلاعات منجر به دستگیری او اعلام کرد. الجولانی در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۴ بیانیه‌ای صوتی منتشر کرد که در آن اظهار داشت با آمریکا و همپیمانان آن خواهد جنگید و جنگجویانش را به نپذیرفتن کمک از غرب در نبردشان با داعش فرا خواند. وی پیش از گسستن پیوندهایش با القاعده در سال ۲۰۱۶ از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ نیز رهبری جبهه النصره، شاخه القاعده در سوریه را بر عهده
جبهه النصره، شاخه القاعده در سوریه را بر عهده داشت.با این حال در سال‌های اخیر وی دیدگاه معتدل‌تری از خود ارائه داده است. با این پیشنهاد که هیچ میلی به جنگ با کشورهای غربی ندارد و سوگند یاد کرده که از اقلیت‌ها محافظت خواهد کرد. الجولانی در سخنرانی خود پس از سقوط دمشق، ایران را به عنوان منبع فرقه‌گرایی و فساد محکوم کرد و این پیروزی را نقطه عطفی برای منطقه قلمداد کرد. الشرع، رهبر بالفعل دولت موقت پس از انقلاب سوریه از ۸ دسامبر ۲۰۲۴ تا ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ بود. پس از آن در کنفرانس پیروزی انقلاب سوریه در کاخ