payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به رفتن به تبریز برای یاری دادن به مقاومت تشویق کرد. غلامرضا کیوان سمیعی در کتاب "زندگانی حیدرقلی سردار کابلی" می‌نویسد: محمدمهدی فیض‌مهدوی در جریان تحصن مشروطه‌خواهان در کنسولگری انگلستان در کرمانشاه، نقش زیادی داشت. تا آنجا که ملک‌زاده از وی به عنوان رهبر حزب میلیون و رهبر مشروطه‌خواهان نام می‌برد و می‌نویسد: چون مستبدین از کمک ایلات بهره‌مند بودند به طرف قنسولخانه که مشروطه‌خواهان در آن متحصن بودند هجوم بردند و تیراندازی کردند، ولی جرأت نکردند وارد قنسولخانه شوند و متحصنین را به قتل برسانند. آقا
قنسولخانه شوند و متحصنین را به قتل برسانند. آقا محمدمهدی که رئیس حزب میلیون بود، با دوهزار نفر در قنسولخانه انگلیس متحصن بود و محمدعلی شاه تسلیم او را از سفارت انگلیس تقاضا کرد، ولی سفارت نپذیرفت. محمدمهدی فیض‌مهدوی همچنین به سبب موضع‌گیری‌ها و فعلیت‌هایش در حمایت از مشروطه، مورد تهدید قرار گرفت و حتی یک بار گروهی از مخالفان مشروطه برای آتش زدن خانه و کشتن وی اجیر شدند. اما یارمحمدخان کرمانشاهی با سنگرگیری بر روی پشت بام خانه فیض‌مهدوی، سرکرده مهاجمین به نام «محمدعلی بیل باز» را هدف قرار داد و کشت و سبب
نام «محمدعلی بیل باز» را هدف قرار داد و کشت و سبب فرار کردن بقیه مهاجمان شد. مرگ. محمد مهدی فیض مهدوی در تاریخ ۳ جمادی‌الثانی ۱۳۴۶ هجری قمری (برابر با ۶ آذر ۱۳۰۶ هجری خورشیدی و ۲۸ نوامبر ۱۹۲۷) در کرمانشاه درگذشت. جسد وی به شهر قم منتقل و در قبرستان شیخان در کنار قبر میرزای قمی به خاک سپرده‌شد.
روباه بزرگ پرنده مالایی (Pteropus vampyrus)، که به عنوان روباه پرنده مالایی، روباه پرنده مالزیایی، خفاش میوه‌خوار بزرگ، کَلَنگ یا کَلُنگ شناخته می‌شود، گونه‌ای از خفاش میوه‌خوار جنوب آسیا در خانواده Pteropodidae است. مانند دیگر اعضای سردهٔ تروپوس یا خفاش‌های میوه‌خوار، انحصاری بر میوه‌ها، شهد و گل‌ها (برخلاف نام علمی آن) تغذیه می‌کند. این گونه بعنوان یکی از بزرگ‌ترین خفاش‌ها شناخته می‌شود. این گونه همانند تقریباً تمامی دیگر خفاش‌های میوه‌خوار، بدون توانایی پژواک‌یابی است اما این ضعف را با دید خوب خود جبران
است اما این ضعف را با دید خوب خود جبران می‌کند.
کمدی انسانی عنوانی‌ست که انوره دو بالزاک به مجموعه رمان‌های دنباله‌دار و داستان‌های منتشر شدهٔ خود از خود در حد فاصل ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۶ میلادی داده است. از این جمله در کتاب آرزوهای بر باد رفته، ترجمه محمد جعفر پوینده، جورج لوکاچ که در جای جای این کتاب در پاورقی‌ها به این شخصیت‌ها اشاره می‌کند. کمدی انسانی، اوضاع جامعه فرانسه و شهر پاریس را در دوران بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه و سلطنت ژوئیه فرانسه به تصویر می‌کشد. سبک. آثار بالزاک آینه‌ای از جامعه فرانسه روزگار اوست. او افراد هر طبقه اجتماعی، از اشراف فرهیخته
اوست. او افراد هر طبقه اجتماعی، از اشراف فرهیخته گرفته تا دهقانان عامی را در کمدی انسانی خود جای می‌دهد و جنبه‌های گوناگون شخصیتی آنان را در معرض نمایش می‌گذارد. بهره‌گیری او از شگرد ایجاد پیوند میان شخصیت‌ها و تکرار حضور آنها در داستان‌های مختلف موجب می‌شود تا در گسترش روان‌شناسی شخصیت‌های منفرد توفیق یابد. رئالیسم عریان و بدبینی بالزاک به سرشت انسانی که در آثارش هویداست، او را زمینه ساز ایجاد جنبش ناتورالیسم در ادبیات فرانسه کرده‌است. تأثیر او بر بسیاری از نویسندگان ناتورالیست از جمله امیل زولا کاملاً
از نویسندگان ناتورالیست از جمله امیل زولا کاملاً آشکار است. عوامل بسیاری در این بدبینی سهیم بودند، مثل دوران کودکی و اوضاع اجتماعی زمان او. مطالعاتِ رفتاری و مطالعاتِ فلسفی. این مجموعه بر اساس ویرایش شاقل فوقن (Charles Furne) در دو فصل اصلی به نام‌های مطالعات رفتاری و مطالعات فلسفی و یک فصل دیگر به نام مطالعات فلسفی-تحلیل دسته‌بندی شده‌است. فصل مطالعات رفتاری دارای این پنج بخش می‌باشد: علاوه بر این سه فصل، دو بخش اضافه شده از ویرایش هوسیو (Houssiaux) و چند اثر ناتمام نیز قسمتی از مجموعه است. کمدی انسانی
اثر ناتمام نیز قسمتی از مجموعه است. کمدی انسانی مجموعاً شامل ۹۶ اثر مختلف می‌باشد.
نبرد اول خرمشهر درگیری شهری‌ای میان ارتش عراق و رزمندگان ایرانی بود که در حومه و داخل خرمشهر از تاریخ ۱ مهر تا ۴ آبان سال ۱۳۵۹ رخ داد. در پی حمله عراق به ایران، ۱۲ لشکر عراقی به سمت خرمشهر روانه شدند که با مقاومتِ گردان دژ نیروی زمینی ارتش، گردان تکاوران دریایی بوشهر، پاسدارهای خرمشهر و مردم بومی خرمشهر و شهرهای اطراف آن روبرو شدند. نهایتاً، عراق توانست پس از ۳۴ روز درگیری، خرمشهر را تسخیر کند. در این نبرد از هر دو طرف حدود ۷٬۰۰۰ نفر کشته و مجروح شدند و تعداد چند صد خودرو زرهی و تانک منهدم شد. با وجود
تعداد چند صد خودرو زرهی و تانک منهدم شد. با وجود مقاومت سرسختانهٔ ایرانی‌ها، به دلیل نرسیدن نیروی کمکی (تجهیزات، مهمات و نیروی نظامی) و آتش سنگین توپخانهٔ ارتش عراق و بمباران‌های پیاپی نیروی هوایی عراق، سرانجام با دستور شفاهی مقامات ایرانی، نیروهای مقاومت پس از خارج کردن مردم، از طریق رودخانه کارون، از شهر خارج شدند. به هنگام آغاز جنگ، برخی از سربازان یا درجه‌داران ارتش، با گرفتن مرخصی موقت (چند روزه) از فرمانده پادگان خود در مناطق دیگر کشور، خودشان را به شهر خرمشهر رسانده تا داوطلبانه از شهر دفاع کنند.
شهر خرمشهر رسانده تا داوطلبانه از شهر دفاع کنند. فرماندهی مقاومت خرمشهر را سرهنگ علی قمری فرمانده داوطلب گردان دژ خرمشهر، دریادار دوم داریوش ضرغامی، ناخدا هوشنگ صمدی فرمانده گردان تکاوران دریایی ارتش، محمد جهان‌آرا فرمانده سپاه خرمشهر و دریادار عيسی حسینی بای که یکی از تکاوران زبدهٔ ارتش و اولین فرماندهِ تکاوران مستقر در خرمشهر بود، به‌عهده داشتند. اگرچه صدام حسین رئیس‌جمهور عراق، وعدهٔ فتح یک‌روزهٔ خرمشهر، سه‌روزهٔ خوزستان و یک هفته‌ای ایران را می‌داد، اما با مقاومت نیروهای ارتشی و مردمی در خوزستان، طی
با مقاومت نیروهای ارتشی و مردمی در خوزستان، طی بیش از یک ماه تنها به اشغال خرمشهر و حصر آبادان اکتفا کرد. پیشینه: آشوب‌افکنی صدام حسین در خرمشهر. پس از وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، برخی استان‌ها از جمله خوزستان دچار آشوب شد. در اهواز، حزب خلق عرب ادعای جدایی و پیوستن به عراق را داشت. بمب‌گذاری و خرابکاری آنها، مدتی مردم شهر خرمشهر را عاصی کرده بود. تنها چند هفته پس از پیروزی انقلاب، فعال‌های قوم‌گرای عرب، که در خرمشهر و زیر نظر جبهه ‌التحریر هوادار بعثی‌ها و متحدان دست چپی آن کار می‌کردند، سه درخواست
و متحدان دست چپی آن کار می‌کردند، سه درخواست مطرح کردند: خودمختاری فرهنگی خوزستان و پذیرش زبان عربی به عنوان زبان رسمی این استان؛ اینکه در مصرف درآمدهای نفت ایران، اولویت با آنها باشد؛ و انتخاب همتایان عرب‌زبان‌شان برای اداره‌ی استان. ماه‌ها مذاکره با نمایندگان دولت موقت و خمینی و اطرافیان او به بن‌بست رسید. در نهایت به تاریخ 9 خرداد 1358، به رویارویی نظامی در خرمشهر منجر شد. فرمانده نیروی دریایی ایران یعنی دریادار احمد مدنی، چهره محبوب جبهه ملی بود که این شورش جدایی‌طلبانه را در هم کوفت. دست کم 55 نفر
شورش جدایی‌طلبانه را در هم کوفت. دست کم 55 نفر کشته و بسیاری دیگر زخمی شدند. حادثه‌ای که سرآغاز آن شورش‌های قومیتی چندی در استان‌های دیگر بود، اراده جمهوری اسلامی در برپایی یک دولت قوی و متمرکز را نشان داد. در خرمشهر و اهواز، گروه جدایی‌طلب جبهه خلق عرب شورش‌هایی کرده بود و به کمک صدام حسین، برای مدتی در شهرهای استان خوزستان بمب‌گذاری می‌کرد و در جاده‌های مرزی مین ضد نفر یا ضد خودرو می‌گذاشت. در بهار ۱۳۵۸، تیمسار احمد مدنی استاندار وقت استان خوزستان از فرمانده منطقه دوم نیروی دریایی در بوشهر، تقاضای اعزام
منطقه دوم نیروی دریایی در بوشهر، تقاضای اعزام یک گروهان تکاور برای تأمین امنیت خرمشهر و آبادان کرد. از بوشهر یک گروهان تکاور نود نفری به فرماندهی ناوبان عیسی حسینی‌بای، ناوبان محمدعلی صفا، ناوبان سلیمان محبوبی به خرمشهر گسیل شد تا با خرابکارها مقابله کند. تکاورها مقدار زیادی از بمب‌ها و مین‌های کارگذاری شده را خنثی کردند و با کمک مردم بومی، اقدام به شناسایی و دستگیری خرابکارها کردند. مدنی، استاندار خوزستان، در نامه‌هایی به تاریخ ۱۳۵۸/۲/۱۵ به وزیر کشور چنین نوشت: در خرداد ۱۳۵۸، آشوب در خرمشهر به اوج رسید.
نوشت: در خرداد ۱۳۵۸، آشوب در خرمشهر به اوج رسید. نیروهای جبهه خلق عرب، شهر را به اشغال خود درآورده و ساختمان شهرداری و برخی اماکن دیگر دولتی را اشغال کردند و مسلحانه در شهر مانور می‌دادند. همچنین به مقر سپاه پاسداران در خرمشهر ریخته، محمد جهان‌آرا و هفده نفر دیگر را به گروگان گرفتند. این غائله با دخالت تکاورهای نیروی دریایی پایان گرفت و عناصر خرابکار از شهر بیرون رانده شدند. در پائیز و زمستان سال ۱۳۵۸، با حمله به کنسولگری عراقی و مدرسه عراقی‌ها در خرمشهر، اسنادی از این دو مرکز کشف شد که نمایانگر توطئه‌چینی
از این دو مرکز کشف شد که نمایانگر توطئه‌چینی و خرابکاری عراقی‌ها در خرمشهر بود. صدام حسین که تازه به مقام ریاست جمهوری عراق دست یافته بود، در نامه‌ای به شورای انقلاب ادعا کرد، شرکت خرابکاران عراقی در خوزستان به تلافی مداخله ایران در کردستان عراق بوده‌است. درگیری پیش از آغاز رسمی جنگ. به گفته ناخدا صمدی، اوایل بهار ۱۳۵۹، برای نیروهای ارتشی کاملاً آشکار و روشن بود که عراق به زودی جنگی را شروع می‌کند. در مجموع، حدود نود تکاور در خرمشهر، آبادان و اهواز مستقر بود. آن‌ها در عین حفظ امنیت خرمشهر، در مرز و
بود. آن‌ها در عین حفظ امنیت خرمشهر، در مرز و پاسگاه‌های مرزی در شلمچه و اطراف رودخانه کارون، به نیروهای ژاندارمری کمک می‌کردند. چندین مورد درگیری با نیروهای عراقی گزارش شد. تکاوران مستقر در خرمشهر و اهواز، مرتباً گزارش تحرکات نیروی زمینی ارتش عراق (سنگربندی، استقرار تجهیزات و امکانات جنگی، جابه‌جایی نیروهای عراقی، جاده‌سازی منتهی به مرز ایران) را به ستاد نیروی دریایی و مقامات بالاتر گزارش می‌کردند. همه سران درجه اول سیاسی جمهوری اسلامی در تهران هم از این موضوع اطلاع داشتند. به گفته ناخدا یکم هوشنگ صمدی
موضوع اطلاع داشتند. به گفته ناخدا یکم هوشنگ صمدی (فرمانده وقت گردان یکم تکاوران دریایی ارتش) با رصد مانور نیروی نظامی عراق در شمال خلیج فارس، نیروی دریایی به حالت آماده‌باش درآمده بود. با وجود گزارش‌هایی که برای تهران ارسال می‌شد، رهبر انقلاب و دولت موقت در این خصوص فعالیتی نمی‌کنند. عباس امیر انتظام در این خصوص بیان می‌کند که سازمان اطلاعاتی ایالات متحده حداقل دومرتبه نسبت به تحرکات عراقی‌ها و عزمشان برای حمله به ایران هشدار می‌دهند، و این هشدار در جلسه ای با بازرگان و یزدی مطرح می‌شود اما آن‌ها علاقه
ای با بازرگان و یزدی مطرح می‌شود اما آن‌ها علاقه چندانی نشان نمی‌دهند چرا که آن‌ها خود معتقد بودند از سطح تحرکات و تهدیدها آگاهند. همچنین ابوالحسن بنی صدر مدعی می‌شود حداقل دومرتبه خمینی را در جریان احتمال حمله عراق قرار داده که با بی میلی وی مواجه می‌شود. حسینعلی منتظری در این خصوص از ترس کشورهای اطراف از انقلاب ایران و صدور انقلاب و بحث تلقی دخالت در امور آن کشور به روح‌الله خمینی می گوید و درخواست اعزام هیئت حسن نیت برای بهبود روابط را می دهد به‌خصوص که زمزمه‌های برخورد نظامی از سوی کشور عراق به گوش
که زمزمه‌های برخورد نظامی از سوی کشور عراق به گوش می‌رسید. و خمینی در در پاسخ می گوید که: به گفته ناخدا هوشنگ صمدی، هم‌زمان با کمک مالی و تسلیحاتی صدام حسین از جبهه خلق عرب، جهت خرابکاری در تأسیسات اقتصادی و زیربنایی کشور، امارات متحده عربی هم مدعی تصاحب سه جزیره ایرانی (تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی) بود. حتی کشتی‌های گشتی عراقی مستقر در خور عبدالله و شمال خلیج فارس، برای کشتی‌های ایرانی ایجاد مزاحمت می‌کردند. حمله عراق و جنگ شهری. در تهاجم عراق به ایران، ارتش عراق به‌منظور دسته‌بندی قوای زمینی برای شروع
ارتش عراق به‌منظور دسته‌بندی قوای زمینی برای شروع پیشروی در خاک ایران، نیروی خود را به سه جبهه شمالی، میانی و جنوبی تقسیم کرده بود. تمرکز اصلی قوای نظامی عراق در جبهه جنوبی قرار داشت، که از منطقه جنوب مهران شروع شده و تا آبادان و راس البیشه ادامه می‌یافت. از مهمترین شهرهای هدف عراق در این جبهه می‌توان به دزفول، اندیمشک، اهواز، سوسنگرد، خرمشهر و آبادان اشاره کرد. هدف اولیه بخش جنوبی ارتش عراق، تصرف برق‌آسای شهر مرزی خرمشهر و پس از آن آبادان، اهواز، دزفول و سوسنگرد بود. عراق کسب این هدف را یک پیروزی
و سوسنگرد بود. عراق کسب این هدف را یک پیروزی استراتژیک برای خود تلقی می‌کرد. با شروع جنگ، سپاه سوم ارتش عراق (۳ لشکر زرهی و ۲ لشکر مکانیزه) هجوم خود را از چند محور آغاز کرد. لشکر ۱۰ زرهی ارتش عراق توانست در طی ۶ روز ۸۰ کیلومتر به داخل مرز ایران پیشروی کند و نیروهایش را در غرب رودخانه کرخه مستقر کند. لشکر ۱ مکانیزه عراق نیز با وجود مقاومتهای مردمی توانست ۱ هفته بعد در غرب کرخه مستقر شود. لشکر ۹ زرهی عراق با تصرف شهرهای بستان و سوسنگرد و ارتفاعات الله‌اکبر، پیشروی خود را به سمت اهواز ادامه داد. لشکر ۵
پیشروی خود را به سمت اهواز ادامه داد. لشکر ۵ مکانیزه عراق بعد از تصرف پادگان حمید و قطع جاده خرمشهر-اهواز، در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی اهواز استقرار یافت. از طرفی با عبور لشکر ۳ زرهی از رودخانه کرخه و قطع جاده آبادان-اهواز محاصره خرمشهر و آبادان تکمیل گردید. ولی سه ستون زرهی عراقی که برای تصرف خرمشهر اعزام شده بودند، با مقاومت ناهماهنگ و خودجوش مردم این شهر مواجه شدند و در کمین حدود ۳۰۰۰ غیرنظامی‌ای افتادند که با سلاح‌های ناچیزی همچون تفنگ ام۱ گاراند، نارنجک و کوکتل مولوتوف در مقابل تجاوز ارتش عراق مقاومت
و کوکتل مولوتوف در مقابل تجاوز ارتش عراق مقاومت می‌کردند. بیشتر نیروهای مقاومت خرمشهر با وجود آموزش نظامی ناچیز انگیزه بسیار زیادی برای جنگیدن داشتند. این نیروها موفق شدند جلوی پیشروی سریع ارتش عراق را بگیرند و عراق در همان مرحله اول جنگ، در رسیدن به اهداف خود ناکام ماند و درگیر یک نبرد خانه به خانه در کوچه‌های خرمشهر شد. و پس از آن نیز عراق به مدت سه هفته درگیر نبردهای خیابانی با گردان تکاوران دریایی بوشهر در این شهر بود. در ایران برای مدت‌ها خرمشهر به احترام مقاومت و نبرد شهروندان این شهر، «خونین‌شهر»
مقاومت و نبرد شهروندان این شهر، «خونین‌شهر» نامیده می‌شد. سرانجام با ملحق شدن نیروهای تازه‌نفس لشکر ۱۱ پیاده عراق به نیروهای محاصره‌کننده درگیر در خرمشهر، این شهر سقوط کرد. عراق ابتدا برای اشغال خرمشهر دو گردان فرستاده بود، اما با مقاومت نیروهای ایرانی مجبور شد بیش از دو لشکر اعزام کند. پل خرمشهر روز دوم آبان ۵۹ مسدود شد و ورود و خروج به شهر پس از آن به آسانی میسر نبود. عراق این روز را تصرف خرمشهر دانست در حالی که «مقاومت نیروها ادامه داشت و دشمن نتوانسته بود بر تمامی شهر تسلط یابد.» نهایتاً، تصرف خرمشهر
بود بر تمامی شهر تسلط یابد.» نهایتاً، تصرف خرمشهر ۳۴ روز به طول انجامید و در درگیری‌ها هر دو طرف حدود ۷۰۰۰ کشته و زخمی دادند. تخلیه شهر. در روز سوم آبان ماه ۱۳۵۹، عراقی‌ها با استقرار در ساختمان فرمانداری خرمشهر و دیگر ساختمان‌های مجاور، پل خرمشهر را زیر آتش خمپاره‌اندازها و تیربارهای سنگین خود گرفتند و مانع تردد قایق در رودخانه کارون نیز شدند. تعدادی از واحدهای عراقی به ۳۰ متری مسجد جامع رسیدند. پس از مدتی درگیری، با فرارسیدن شب، مدافعان دستور عقب‌نشینی و ترک شهر را دریافت کردند. ناخدا یکم هوشنگ صمدی در
ترک شهر را دریافت کردند. ناخدا یکم هوشنگ صمدی در کتاب خاطراتش روایت کرده‌است: بازپس‌گیری شهر. خرمشهر تا ۳ خرداد ۱۳۶۱ در اشغال نیروهای عراق باقی ماند و نهایتاً، با عملیات بیت المقدس توسط نیروهای ایران بازپس گرفته شد. آزادسازی خرمشهر در حقیقت از اهداف مرحله چهارم عملیات بیت‌المقدس بود. در ساعت ۲۲:۳۰ شامگاه شنبه، ۱ خردادماه ۱۳۶۱، مرحله چهارم این عملیات با اعلام رمز یا محمدبن‌عبدالله، از بی‌سیم فرماندهی قرارگاه مرکزی کربلا به واحدهای عمل‌کننده، با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز شد. در پایان این نبرد علاوه بر پایان
خرمشهر آغاز شد. در پایان این نبرد علاوه بر پایان بخشیدن به ۱۹ ماه اشغال بخشی از حساس‌ترین مناطق خوزستان و آزادسازی خرمشهر، ضربه‌ای سنگین به توان رزمی و روحیه نیروهای عراقی وارد آمد. در جریان آزادسازی خرمشهر حدود ۱۶ هزار نیروی عراقی کشته و زخمی شدند و همچنین ۱۹ هزار نفر نیروی عراقی به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. اسناد ارتش و ستاد عملیات مشترک جنوب. بخشی از اسناد، حکم ارتشی سرهنگ حسین حسنی سعدی، فرمانده ستاد عملیات مشترک جنوب به ناخدا یکم هوشنگ صمدی، فرمانده تکاوران ارتشِ مستقر در خرمشهر است. آثار هنری.
تکاوران ارتشِ مستقر در خرمشهر است. آثار هنری. نبرد خرمشهر و مقاومت سی‌وچندروزهٔ ایرانیان دست‌مایهٔ ساخت آثار هنری مختلفی شده است و فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی آن را از زوایای مختلف به تصویر کشیده‌اند. ایرانیان با رویکردی حماسی به نبرد خرمشهر، آثار هنری متعددی را آفریده‌اند که برخی از آن‌ها عبارتند از:
کیاوِنّا (به ایتالیایی: Chiavenna) یک شهرستان (کومونه) در ایتالیا است که در استان سوندریو در ناحیه لمباردی واقع شده‌است. ویژگی‌ها. کیاونا ۱۱٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۲۶۳ نفر جمعیت دارد و ۳۳۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شاهزاده زید بن رعد حسین (به عربی: زید ابن رعد الحسین؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل کشور اردن و کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل است. سازمان ملل این مقام را برای او در سپتامبر ۲۰۱۴ به تصویب رساند. زید نقش مهمی در ایجاد دیوان کیفری بین‌المللی ایفا کرد و در سپتامبر ۲۰۰۲ بعنوان رئیس مجمع کشورهای عضو دادگاه جنایی بین‌المللی انتخاب شد. او همچنین به عنوان یک افسر سیاسی در سازمان ملل متحد، در یوگسلاوی سابق، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶خدمت کرد. زید از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷، به عنوان نماینده دائمی اردن در سازمان ملل متحد، انتخاب شد، هنگامی که
اردن در سازمان ملل متحد، انتخاب شد، هنگامی که به عنوان سفیر اردن در ایالات متحده و سفیر غیرمسلح در مکزیک منصوب شد. او در سال ۲۰۱۰ مجدداً نماینده دائمی شد و تا سال ۲۰۱۴ خدمت کرد، کمی قبل از انتخاب وی به عنوان کمیسر عالی، استعفا داد. خانواده. او فرزند شاهزاده رعد بن زید، حاجبِ دربارِ اردن و همسرش مارگارتا اینگا الیزابت لیند متولد سوئد است. از آنجا که سازمان ملل اجازه استفاده از عنوان‌های سلطنتی یا عنوان‌های دیگر توسط مقامات خود را با توجه به کار رسمی خود نمی‌دهد، زید به عنوان زید رعد الحسین به عنوان کمیسر
زید به عنوان زید رعد الحسین به عنوان کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل شناخته می‌شود. تحصیلات و زندگی جوانی. زید در امان، اردن متولد شد. او در مدرسه ریدز در سوری انگلستان، سپس در دانشگاه جان هاپکینز در ایالات متحده تحصیل کرد، او عضو برجسته ای از باشگاه راگبی آن دانشگاه بود و فارغ‌التحصیل B.A. در سال ۱۹۸۷ شد.. او پس از آن در کالج مسیح، کمبریج، تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۳ دکترا گرفت. در سال ۱۹۸۹، شاهزاده زید کمیسیون خود را به عنوان افسر پلیس بیابان اردن (جانشین لژیون عرب) دریافت کرد و تا سال ۱۹۹۴ به آنها خدماتی
عرب) دریافت کرد و تا سال ۱۹۹۴ به آنها خدماتی داد. او سپس دو سال به عنوان یک افسر سیاسی در سازمان ملل متحد، (نیروی سازمان ملل متحد در یوگسلاوی سابق) خدمت کرد. مناصب سیاسی. زید در سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون دائمی نماینده دائمی ملل متحد در سازمان ملل متحد خدمت کرده‌است. در اوت ۲۰۰۰ او نماینده دائمی در سازمان ملل متحد منصوب شد و تا سال ۲۰۰۷ به خدمت گرفته شد. در سال ۲۰۰۶، از اردن به عنوان نامزدی دبیرکل سازمان ملل متحد پیشنهاد شد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ سفیر اردن در ایالات متحده آمریکا بود و سپس در سال ۲۰۱۰
اردن در ایالات متحده آمریکا بود و سپس در سال ۲۰۱۰ به عنوان نماینده دائمی اردن به سازمان ملل بازگشت. از مواضع و سخنان زید. در ۸ سپتامبر ۲۰۱۴، زید در سخنرانی افتتاحیه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در مقر سازمان ملل در ژنو در حضور ۴۷ کشور عضو، به شدت از گروه دولت به اصطلاح اسلامی (داعش) انتقاد کرد و گفت که داعش در حال تلاش برای ایجاد حمام خون است. وی از جامعه بین‌المللی خواست تا گسترش این نیرو در عراق و سوریه مبارزه کند. آو از آنها می‌پرسد: «آیا آنها معتقدند که شجاعانه عمل می‌کنند، وقتی اسیران را وحشیانه
که شجاعانه عمل می‌کنند، وقتی اسیران را وحشیانه کشتار می‌کنند؟» او گفت که کشتار، سربریدن، تجاوز و شکنجه «تنها نشان می‌دهد که یک دولت تکفیری است. این نیرو چگونه می‌تواند در در آینده حکومت کند؟»
مجتبی ملکی قائم مقام رئیس کل دادگستری استان خراسان رضوی است. او پیشتر دادستان پیشین عمومی و انقلاب استان کرمانشاه بود. تحریم اتحادیه اروپا. اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱)، ۲۹ مقام ایرانی از جمله مجتبی ملکی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد. موارد نقض حقوق بشر. بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، مجتبی ملکی، دادستان عمومی و انقلاب کرمانشاه، مسئول افزایش
دادستان عمومی و انقلاب کرمانشاه، مسئول افزایش تعداد اعدام‌ها مانند به دار آویختن ۷ نفر در یک روز در تاریخ ۱۳ دی ۱۳۸۸(۳ ژانویه ۲۰۱۰) در زندان مرکزی کرمانشاه است. در واقع مجتبی ملکی مسئول اصلی افزایش مجازات‌های مرگ است. از زمان تصدی مجتبی ملکی بر دادستانی استان کرمانشاه، مجازات اعدام افزایش چشمگیری داشته‌است. بخشی از این اعدامها نیز در ملأ عام اجرا گردیده است. آذر ماه ۱۳۹۰، مجتبی ملکی در خلال برگزاری مراسم اعدام ۲ نفر در کرمانشاه، اعدام را عاملی ا برای عبرت گرفتن کسانی که دست به چنین اعمالی می‌زنند توصیف کرد
کسانی که دست به چنین اعمالی می‌زنند توصیف کرد و افزود: «صبح امروز نیز در زندان مرکزی کرمانشاه ۶ نفراز قاچاقچیان به دار کشیده شدند.» افزایش مجازات اعدام و اجرای آن در ملأ عام، همواره مورد اعتراض فعالان و مدافعان حقوق بشر بوده‌است. مجتبی ملکی ۲۵ آبان ۱۳۹۳ خبر فوت بابک قربانی قهرمان کشتی فرنگی محکوم به اعدام را در زندان دیزل آباد کرمانشاه تأیید کرد. تهیه تعداد زیادی «قرص برنج» در زندان، با توجه به حضور قاضی ناظر زندان که تحت امر دادستانی است و وظیفه وی نظارت بر سلامتی زندانیان است، نشان از سهل انگاری مجتبی
بر سلامتی زندانیان است، نشان از سهل انگاری مجتبی ملکی در مدیریت دستگاه تحت امرش می‌باشد. وی پیرامون این ماجرا گفت: «گویا قربانی چند روز پیش با یکی از دوستانش در زندان کرمانشاه قرار می‌گذارد که با هم خودکشی کرده و به زندگی شان پایان دهند که دوستش دو روز پیش در زندان خودکشی کرد و وی نیز صبح امروز اقدام به خودکشی کرد.» مجتبی ملکی علت مرگ بابک قربانی را مصرف بیش از حد قرص‌های مسموم‌کننده اعلام کرد. ملکی در آبان ماه ۱۳۹۵، توسط صادق آملی لاریجانی به قائم مقامی ریاست کل دادگستری خراسان رضوی منصوب گردید.
ابرگفل در برابر هاجز () از پرونده‌های تحول ساز دیوان عالی ایالات متحده آمریکا است که دیوان عالی در آن با تصمیمی ۵–۴ حکم کرد که حق بنیادین ازدواج بنا بر بندهای رویه قضایی عادلانه و حفاظت برابر متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برای زوج‌های همجنس تضمین شده است.
خوزه ایگناسیو سانچز گالان (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۰) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی اسپانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رئیس هیئت مدیره شرکت ایبردرولا فعالیت می‌نماید.
خزانهٔ اعلی‌حضرت یا خزانه که گاهی به آن وزارت خزانه‌داری بریتانیا گفته می‌شود، از وزارتخانه‌های حکومت بریتانیا است، که مسئولیت توسعه و اجرایی کردن سیاست‌های امور مالی دولتی و سیاست‌های اقتصادی دولت پادشاهی متحد را بر عهده دارد. رئیس خزانهٔ اعلی‌حضرت از مقامات ارشد حکومتی و همچنین یکی از چهار منصب کبیر حکومتی در دولت پادشاهی متحد به‌شمار می‌آید.
پینک () خط تولید لباس‌زیر زنانه متعلق به ویکتوریا سیکرت است. تاریخچه. در ۱۶ اکتبر سال ۲۰۰۲، ویکتوریا سیکرت اعلام کرد که خط لباس زیر جدید زنانهٔ «پینک» را راه‌اندازی کرده‌است. بازاریابی. مدل‌ها
جرج آزبرن (زاده شده به نام گیدین الویر آزبرن؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی و عضو حزب محافظه‌کار است که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ وزیر اول، رئیس خزانه و لرد دوم خزانه داری از ۲۰۱۰ و عضو مجلس عوام بریتانیا از تتن از ۲۰۰۱ بوده است. تبار او که در پدینگتون، لندن زاده شده، به یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های آریستوکراتیک انگلیسی ایرلندی می‌رسد. او که بزرگترین پسر سر پیتر آزبرن، بارونت هفدهم، است وارث بارونتسی آزبرن است. او در مدارس متعددی تحصیل کرد و نهایتاً به مگدلن کالج، آکسفورد، و با مدرکی در تاریخ مدرن فارغ‌التحصیل
آکسفورد، و با مدرکی در تاریخ مدرن فارغ‌التحصیل شد.
رهبر وفادارترین اپوزیسیون اعلی‌حضرت در بریتانیا که به رهبر اپوزیسیون معروف‌تر است، سیاستمداری است که اپوزیسیون رسمی را در بریتانیا رهبری می‌کند. مجلس لردها نیز یک رهبر اپوزیسیون دارد؛ به هر روی، از لایحه پارلمان ۱۹۱۱، مناقشه‌ای نبوده‌است که رهبر در مجلس عوام بریتانیا مهم‌تر است و عنوان اصلی را در اختیار دارد. بنا بر عرف، رهبر اپوزیسیون بزرگ‌ترین حزبی که در دولت نیست را رهبری می‌کند: وقتی که یک حزب یک راست برنده می‌شود، این منصب در اختیار دومین حزب بزرگ در مجلس عوام است. رهبر معمولاً به عنوان جایگزینی برای
عوام است. رهبر معمولاً به عنوان جایگزینی برای نخست‌وزیر بریتانیا دیده شده و به شورای خصوصی بریتانیا منصوب می‌شود. رهبر کنونی اپوزیسیون کمی بیدناک، رهبر حزب محافظه‌کار (بریتانیا) است، که از ۲ نوامبر ۲۰۲۴ به عنوان رهبر اپوزیسیون فعالیت می کند.
بابیتا شیوداسانی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه سابق سینمای بالیوود و اهل کشور هند است. وی در بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۳ در نوزده فیلم بازی کرد. بابیتا همسر راندهیر کاپور است که اکنون از همسرش جدا شده است. دو دختر او کاریشما کاپور و کارینا کاپور هر دو از بازیگران بالیوود می‌باشند. او همچنین در فیلم‌های دیروز، امروز و فردا، ناشناخته، مروارید گرانبها، اولاد، بانفول، کی؟ چرا؟ و کجا؟، تخت روان و قسمت بازی کرده است.
کلارا هاسکیل (۷ ژانویه ۱۸۹۵ در بخارست – ۷ دسامبر ۱۹۶۰ در شهر بروکسل) نوازندهٔ پیانوی کلاسیک اهل رومانی بود. شهرت او به واسطهٔ ترجمه مجموعه‌های کلاسیک و عاشقانه قدیمی بود. به ویژه ثبت کردن قطعه‌هایی از موزارت؛ و ثبت کردن و نوشتن نت‌هایی از بتهوون، شومان و اسکارلاتی. علاوه بر آن او برای اجراهای خودش با پیانو نیز نت‌نویسی می‌کرد. بدون شک کلارا یکی از بزرگترین پیانیست‌هایی است که آثار موزارت را بطرز شگفت‌آوری اجرا می‌کرد. زندگی‌نامه. هاسکیل در یک خانواده یهودی سفاردی در بخارست رومانی به دنیا آمد. وی ابتدا در
سفاردی در بخارست رومانی به دنیا آمد. وی ابتدا در شهر وین نزد ریشارد روبرت آموزش دید. هاسکیل سپس در سن ۱۰ سالگی به پاریس نقل مکان نمود جایی که تحت نظر ژوزف مورپان آموزش دید. وی در همان سال آلفرد کورتو در کنسرواتوار پاریس تحصیل نمود و در سن ۱۵ سالگی درحالیکه جایزه اول کنسرواتوار (Premier Prix) را به خود اختصاص داده بود، از این مرکز هنری فارغ‌التحصیل گشت. همه چیز حکایت از آینده‌ای درخشان داشت، اما موانع و مشکلات فراوان بودند. این مشکلات تنها به شرایط بد مالی محدود نمی‌شد، بلکه جریانات سیاسی نیز در آینده این
محدود نمی‌شد، بلکه جریانات سیاسی نیز در آینده این نوازنده نقش مهمی داشتند. کلارا موسیقی‌دانی بسیار حساس بود که از بودن در مقابل تماشاگر و به‌طور کلی از صحنه و اجرا در مقابل مردم هراس داشت و همین موضوع باعث می‌شد که غالباً بعد از اجرای کنسرت نداند که تشویق تماشاگران برای اجرای زیبای اوست یا از روی ترحم. از هنگام کودکی به بیماری‌های گوناگون دچار گشته و اغلب نیز رنگ پریده و بیمار بنظر می‌رسید. کلارا با نوازندگان و موسیقی‌دان برجسته‌ای همچون ژرژ انسکو که او نیز رومانیایی بود، پابلو کازالز، آیزاک استرن، آرتور
رومانیایی بود، پابلو کازالز، آیزاک استرن، آرتور گرومیو و اوژن ایزایی کنسرت‌های متعددی در تمام اروپا اجرا نمود. او به عنوان یک سولیست تحت رهبری بسیاری از رهبران بزرگ ارکستر زمان خود، از جمله جان باربیرولی، سر توماس بیچام، آدریان بولت، ایگن یخوم، هربرت فون کارایان، رودولف کمپه، ولفگانگ زاوالیش، گئورگ سالتی و لئوپولد استوکوفسکی پیانو نواخت. در سال‌های ۱۹۵۰ بود که وی توانست خود را به عنوان یک پیانیست توانا به مردم بشناساند. گواه این موضوع، صفحات موزیک وی هستند که برای کمپانی‌های مختلف ضبط گردید. در سال‌های دهه