payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحسین هر مرد جوانی در محله آشکار می‌شود. بعداً، در معرض تهدید گرسنگی و حتی مرگ، او مصمم می‌شود که زنده بماند و این کار را با چیدن پنبه، اداره کل مزرعه‌اش، ایجاد یک کسب و کار موفق و حتی کشتن یک مرد شمالی انجام می‌دهد. اسکارلت همچنین قصد دارد اشلی ویلکس را به دست آورد و شکست او در این امر، طرح داستان رمان را هدایت می‌کند. ازدواج اشلی با ملانی همیلتون و رد شدن اسکارلت تقریباً تمام تصمیمات مهم بعدی اسکارلت را رقم می‌زند. اسکارلت با برادر ملانی، چارلز همیلتون ازدواج می‌کند تا به اشلی آسیب برساند، در طول جنگ در
می‌کند تا به اشلی آسیب برساند، در طول جنگ در کنار ملانی می‌ماند زیرا به اشلی قول داده است که این کار را خواهد کرد و عشق واقعی خود، رت باتلر، را به دلیل تمایل مداومش برای به دست آوردن اشلی از دست می‌دهد. خودخواهی و فریبکاری. اسکارلت یک ضدقهرمان تمام‌عیار است. خودخواه و متظاهر است و مادر خوبی نیست. او به ثروتمند شدن اهمیت می‌داد و عزم خودخواهانه‌اش او را به یک اسطوره ادبی تبدیل کرد. اسکارلت با تمرکز بی‌وقفه و خودمحورانه به دنبال اهدافش می‌رود و در نهایت مردی را که واقعاً او را به خاطر خودش دوست داشت، از خود
را که واقعاً او را به خاطر خودش دوست داشت، از خود می‌راند. خودخواهی مفرط اسکارلت، توانایی او را برای اهمیت دادن به مشکلات دیگران، به ویژه مسائل عدالت اجتماعی، سلب می‌کند. اسکارلت زنی بود که در دوران بازسازی، محکومان را در کارخانه چوب‌بری خود به کار می‌گرفت تا بتواند پول دربیاورد. تا زمانی که استثمار آنها سودی برایش داشت، برایش اهمیتی نداشت که مردم چه رنگی هستند. اسکارلت این حال، با با وجود هوش سرشارش، تقریباً هیچ توانایی برای درک انگیزه‌ها و احساسات خود یا دیگران ندارد. اسکارلت زندگی خود را منطقی
خود یا دیگران ندارد. اسکارلت زندگی خود را منطقی می‌گذراند: او تصمیم می‌گیرد که چه چیزی موفقیت را تشکیل می‌دهد، موثرترین راه برای موفقیت را پیدا می‌کند و مفاهیمی مانند شرافت و مهربانی را در نظر نمی‌گیرد. او اغلب اعتراف می‌کند که هیچ انتخاب دیگری جز انتخاب‌هایی که خودش انجام می‌دهد، نمی‌بیند. به غیر از خودخواهی او همچنین فریبکار و خشن است. اما هیچ‌کدام از این‌ها مهلک نیستند. چیزی که برای او مهلک است این است که او معتقد است فریبکاری، خودخواهی و خشونتش برای غلبه بر هر مانعی کافی است که در واقع اینطور نیست.
غلبه بر هر مانعی کافی است که در واقع اینطور نیست. اسکارلت ویژگی‌های خوب زیادی دارد. او پایبند به سنت‌ها نیست و مایل است آنچه را که لازم است انجام دهد. او همچنین زنی قوی و بااراده است، چیزی که در آن جامعه آسان یا عموماً پذیرفته شده نبود. اما این ویژگی‌ها اغلب تحت الشعاع ویژگی‌های منفی او قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، او ممکن است قوی و بااراده باشد، اما فقط زمانی حاضر به مبارزه با هنجارهای فرهنگی است که به نفع او باشد. در غیر این صورت، همان‌طور که در مورد رفتارش با بردگان سابق، عیان است او اهمیتی به این
رفتارش با بردگان سابق، عیان است او اهمیتی به این بی‌عدالتی فرهنگی در زمانه خود نمی‌دهد. او به هیچ وجه روشنفکر نیست. حتی ازدواج با فرانک برای نجات تارا هم نوع‌دوستانه نیست، زیرا به نفع اوست و او فرانک بیچاره را به قیمت از دست دادن خوشبختی خود فرانک و خواهرش سوئلن فریب می‌دهد. برده‌داری. اسکارلت و بازیگران نقش مکمل او به برابری نژادی فکر نمی‌کنند. میچل این را به عنوان برداشت آنها از نظم طبیعی امور نشان می‌دهد. در طول رمان، برده‌هایی که در تارا خدمت می‌کردند، همیشه طوری نشان داده می‌شوند که کاملاً این تصور را
طوری نشان داده می‌شوند که کاملاً این تصور را که عضوی از خانواده اوهارا هستند، پذیرفته‌اند. در رابطهٔ خیالی اسکارلت با مامی، خدمتکار سیاه‌پوست به عنوان فردی محافظ و فداکار به تصویر کشیده شده است که حتی پس از آزادی بردگان خدمت به ارباب خود را ترک نمی‌کند. رمان بزرگ میچل قرار نیست دیدگاه‌های فرهنگی غالب در زمان خود در مورد نژاد را زیر سؤال ببرد و این موضوع از کیفیت ادبیات نمی‌کاهد. یک رمان تاریخی باید در چارچوب دورهٔ خود عمل کند و شخصیت‌هایی خلق کند که منعکس‌کنندهٔ آن زمان باشند. از این نظر، «بربادرفته»
آن زمان باشند. از این نظر، «بربادرفته» دربارهٔ چگونگی آرزوی سفیدپوستان آن دوران برای ادامهٔ روابط نژادی آموزنده است و خود اسکارلت نشان می‌دهد که چگونه ناامیدی و طمع می‌تواند مردم را کاملاً نسبت به انسانیت یا آزادی دیگران بی‌اعتنا کند. رشد و موفقیت در کار و کسب. اسکارلت در این رمان برجسته است زیرا او به تنهایی، در میان همسالان زن خود، تنها کسی است که «با وجود» پیشروی شرمن در آتلانتا، «با وجود» دو بار بیوه شدن، «با وجود» زن بودن در یک جامعه مردسالار، زنده می‌ماند و رشد می‌کند. اسکارلت استعداد قابل توجهی در
و رشد می‌کند. اسکارلت استعداد قابل توجهی در تجارت و رهبری دارد. او مزرعه پدرش، تارا، را پس از ویرانی‌های جنگ، بازیابی می‌کند و با کارخانه چوب‌بری خود در آتلانتا به موفقیت بزرگی دست می‌یابد. رشد اسکارلت دقیقاً آینه‌ای از رشد جنوب است. او از نوجوانی لوس به بیوه‌ای سخت‌کوش و سپس به زنی ثروتمند و فرصت‌طلب تبدیل می‌شود که نشان‌دهندهٔ تغییر جنوب از جامعه‌ای مرفه به ملتی در محاصره و سرانجام بازمانده‌ای در معرض خطر است. اسکارلت مظهر هر دو جنوب قدیم و جدید است. او به اشلی، که نماد دنیای گمشده آرمانی جوانمردی و آداب
اشلی، که نماد دنیای گمشده آرمانی جوانمردی و آداب معاشرت است، می‌چسبد، اما به طرز شگفت‌انگیزی با دنیای خشن و فرصت‌طلب جنوب جدید سازگار می‌شود و در نهایت به رت خطرناک می‌پیوندد، که مانند اسکارلت، نماد ترکیبی از قدیم و جدید است. سازگاری برای بقا. شخصیت اسکارلت که هم در رمان و هم در فیلم سال ۱۹۳۹ به تصویر کشیده شده است، در ظاهر، بی‌وجدان و خودخواه است، اما در نهایت، شخصیت‌پردازی او در سراسر داستان، انگ‌های متعددی را به تصویر می‌کشد که از مضمون نویسنده داستان میچل پشتیبانی می‌کنند. میچل در مصاحبه‌ای نادر اذعان
پشتیبانی می‌کنند. میچل در مصاحبه‌ای نادر اذعان کرد که مضمون رمان «بقا» بوده است، که به‌طور خاص در حال بررسی رفتار انسان در مواجهه با فاجعه جنگ داخلی نشان داده شده است. لیزا برتانیولی، نویسنده کتاب "قوانین اسکارلت"، اسکارلت را با تبدیل شدن از یک دختر نازپرورده به یک «زن تاجر بی‌پروا که مسئول تغذیه نه تنها خودش، بلکه خانواده گسترده‌اش نیز هست»، او را به یک آفتاب‌پرست (سازگار با شرایط)) تشبیه کرده است. اسکارلت به دلیل استانداردهای «بانوی جنوبی» که در ابتدای رمان به آنها استناد و نشان داده شده و در سراسر
رمان به آنها استناد و نشان داده شده و در سراسر همسالان اسکارلت، که در ملانی ویلکس تجسم یافته است، به نمایش گذاشته شده است، با جایگاه خود به عنوان یک زن دست و پنجه نرم می‌کرد. با این حال، این امر به وضوح توسط اسکارلت به دلیل شرایط وخیمی که قرار است با آن روبرو شود و تحمل کند، به چالش کشیده می‌شود؛ بنابراین، آن معیارهای «بانوی جنوبی» کنار گذاشته می‌شوند زیرا این معیارها نه نیازهای فیزیکی او را برآورده می‌کنند و نه برای بقای فیزیکی او مفید هستند. ماهیت مسئولیت عمومی «بانو» بودن به دلیل تعهد او به بقا، آشکارا
عمومی «بانو» بودن به دلیل تعهد او به بقا، آشکارا نادیده گرفته می‌شود داستان "بربادرفته" نشان می‌دهد که چگونه سختی و گرسنگی می‌تواند اخلاق را برای حفظ بقا خراب کند. وقتی همه چیز به یک مبارزه اساسی برای بقا تقلیل می‌یابد، در شرایط سخت زیستی فضایل افراد می‌تواند تحت الشعاع رذایل قرار گیرد. برای مثال، پیشخدمت خانواده اوهارا، پورک، که در دوران صلح هرگز دزدی نمی‌کرد، به دزدی غذا برای امرار معاش خانواده تارا تقلیل یافت و اسکارلت که در شرایط عادی او را سرزنش می‌کرد، او را سرزنش نکرد زیرا متوجه شد که گزینه‌های آنها
او را سرزنش نکرد زیرا متوجه شد که گزینه‌های آنها محدود به دزدی یا مردن از گرسنگی است. چیزی از سختی‌های دوران بازسازی وجود دارد که با سختی‌های رکود بزرگ آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۴۱ میلادی) در طول نگارش رمان "بربادرفته" در زمان حیات خود مارگارت میچل رخ داد، طنین‌انداز می‌شود. این کتاب نباید به عنوان تاریخ در نظر گرفته شود، بلکه باید به عنوان بازتابی از یک دیدگاه بسیار قوی از تاریخ آمریکا، حدود سال ۱۹۳۰، در نظر گرفته شود. یکی از معروف‌ترین صحنه‌های رمان جایی است که اسکارلت برای جستجوی غذا به مزرعه دوازده بلوط می‌رود.
برای جستجوی غذا به مزرعه دوازده بلوط می‌رود. دوازده بلوط کاملاً سوخته و محصولات از بین رفته‌اند، اما هنوز در باغ بردگان غذا باقی مانده است. اسکارلت پس از کندن زمین برای یافتن تربچه، به خودش قول می‌دهد: «خدا را شاهد می‌گیرم، خدا را شاهد می‌گیرم، یانکی‌ها مرا مغلوب نخواهند زد. من از این شرایط عبور خواهم کرد و وقتی تمام شود، دیگر هرگز گرسنه نخواهم ماند. نه من و نه هیچ‌یک از اقوامم. حتی اگر مجبور به دزدی یا کشتن شوم - خدا را شاهد می‌گیرم، دیگر هرگز گرسنه نخواهم شد.» این نقطه عطفی برای اسکارلت است، زمانی که او
شد.» این نقطه عطفی برای اسکارلت است، زمانی که او تمام مظاهر زیبایی جنوبی را کنار می‌گذارد و با جدیت به دنبال امنیت مالی می‌رود. امید داشتن به آینده و روحیه شکست‌ناپذیری. این نقل قول که توسط اسکارلت اوهارا در پایان بربادرفته گفته می‌شود، عزم و امید تسلیم‌ناپذیر او را نشان می‌دهد. «با روحیه مردمش که شکست را نمی‌پذیرفتند، حتی وقتی که شکست به صورتشان خیره شده بود، چانه‌اش را بالا گرفت. می‌توانست رت را پس بگیرد. می‌دانست که می‌تواند..» این نقل قول، روحیه شکست‌ناپذیر اسکارلت اوهارا و انعطاف‌پذیری او را که شخصیت
اسکارلت اوهارا و انعطاف‌پذیری او را که شخصیت او را در سراسر «بر باد رفته» تعریف می‌کند، در بر می‌گیرد. حتی پس از تحمل خسارات عظیم شخصی و اجتماعی، اسکارلت از پذیرش شکست امتناع می‌کند. اشاره به «روحیه مردمش» عزم شخصی او را به هویت فرهنگی گسترده‌تر اشراف جنوبی مرتبط می‌کند، که به عنوان کسانی که در مواجهه با سختی‌ها تسلیم نمی‌شوند، به تصویر کشیده شده‌اند. این نقل قول همچنین مضمون امید و پشتکار رمان را برجسته می‌کند، زیرا عزم اسکارلت برای بازگرداندن رت، منعکس‌کننده عزم قبلی او برای زنده ماندن و بازسازی پس از
عزم قبلی او برای زنده ماندن و بازسازی پس از جنگ داخلی است. همچنین نقل قول، «فردا روز دیگری است!»، بیان نمادین امید و انعطاف‌پذیری اسکارلت اوهارا در مواجهه با سختی‌ها است. این عبارت، عزم او برای استقامت، صرف نظر از اینکه شرایطش چقدر وخیم باشد، را در بر می‌گیرد. این عبارت به عنوان یک مانترا (نوعی مراقبه) برای بقا عمل می‌کند و نشان می‌دهد که مهم نیست اوضاع چقدر بد به نظر برسد، همیشه امکان شروعی تازه و فرصت‌های جدید در روز آینده وجود دارد. این نگرش، محور شخصیت اسکارلت و مضمون اصلی رمان، یعنی بقا در میان هرج و
اسکارلت و مضمون اصلی رمان، یعنی بقا در میان هرج و مرج و ویرانی جنگ داخلی و پیامدهای آن است. در فیلم سال ۱۹۳۹. انتخاب بازیگر. در حالی که استودیو و عموم مردم موافق بودند که نقش رت باتلر باید به کلارک گیبل (به جز خود کلارک گیبل) برسد، انتخاب بازیگر برای نقش اسکارلت سخت‌تر بود. جستجوی بازیگر زن برای بازی در نقش اسکارلت در نسخه سینمایی رمان، نام‌های بزرگی را در تاریخ سینما به خود جلب کرد، مانند بت دیویس (که در سال ۱۹۳۸ در نقش یک زن زیبای جنوبی در فیلم جزبل» انتخاب شده بود) و کاترین هپبورن که تا آنجا پیش رفت که
شده بود) و کاترین هپبورن که تا آنجا پیش رفت که از تهیه‌کننده دیوید او. سلزنیک درخواست وقت ملاقات کرد و گفت: «من اسکارلت اوهارا هستم! این نقش عملاً برای من نوشته شده است.» سلزنیک با صراحت پاسخ داد: «نمی‌توانم تصور کنم که رت باتلر دوازده سال تو را تعقیب کند.» زن جوان انگلیسی، که عملاً در آمریکا ناشناخته بود، متوجه شد که چندین بازیگر انگلیسی، از جمله رونالد کولمن (ابتدا برای نقش رت باتلر انتخاب شده بود) و لسلی هاوارد (در نقش اشلی)، برای نقش‌های اصلی مرد در فیلم «بر باد رفته» در نظر گرفته شده‌اند. مدیر برنامه
«بر باد رفته» در نظر گرفته شده‌اند. مدیر برنامه او، نماینده لندن آژانس استعدادیابی مایرون سلزنیک بود که توسط برادر دیوید سلزنیک، مایرون، اداره می‌شد. لی در فوریه ۱۹۳۸، قبل از اکران فیلمش «آتش بر فراز انگلستان» در آمریکا، از مایرون خواست تا نام اسکارلت را برای او در نظر بگیرد. دیوید سلزنیک هم «آتش بر فراز انگلستان» و هم جدیدترین فیلم او، «یک یانکی در آکسفورد» را در آن ماه تماشا کرد و فکر کرد که او عالی است اما به هیچ وجه اسکارلت مناسبی نیست، زیرا «بیش از حد بریتانیایی» بود. اما مایرون سلزنیک ترتیب داد تا
بریتانیایی» بود. اما مایرون سلزنیک ترتیب داد تا دیوید برای اولین بار در شب دسامبر ۱۹۳۸، زمانی که آتش‌سوزی انبار آتلانتا در فضای پشتی مشترک سلزنیک اینترنشنال و آرکی‌او پیکچرز فیلمبرداری می‌شد، با لی ملاقات کند. لی و معشوق آن زمانش لارنس اولیویه (که بعدها همسرش شد) به عنوان مهمان مایرون سلزنیک، که او هم مدیر برنامه‌های اولیویه بود، به آنجا آمده بودند، در حالی که لی در هالیوود به امید بازی در فیلم اخیر اولیویه، بلندی‌های بادگیر، به سر می‌برد. دو روز بعد، دیوید سلزنیک در نامه‌ای به همسرش اعتراف کرد که لی «اسب
سلزنیک در نامه‌ای به همسرش اعتراف کرد که لی «اسب سیاه اسکارلت» است و پس از یک سری آزمون بازیگری، انتخاب او در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۹ اعلام شد. درست قبل از فیلمبرداری فیلم، سلزنیک به اد سالیوان اطلاع داد: «والدین اسکارلت اوهارا فرانسوی و ایرلندی بودند. به‌طور مشابه، والدین خانم لی نیز فرانسوی و ایرلندی هستند.» در هر صورت، لی انتخاب شد — علیرغم اعتراض عمومی مبنی بر اینکه این نقش برای یک بازیگر انگلیسی بیش از حد «آمریکایی» است — اما لی توانست نقش را آنقدر خوب بازی کند که در نهایت برای بازی در نقش اسکارلت اوهارا برنده
که در نهایت برای بازی در نقش اسکارلت اوهارا برنده جایزه اسکار شد. سایر بازیگران زن در نظر گرفته شده. سلزنیک ۱۱۰ استعدادیاب را استخدام کرد تا تئاترهای کوچک، مدارس تئاتر و دانشگاه‌ها را برای یافتن دختری که نقش اسکارلت را بازی کند، جستجو کنند. صدها نفر برای تست بازیگری به هالیوود فرستاده شدند. سلزنیک تخمین زد که این جستجو ۹۲۰۰۰ دلار برایش هزینه داشته است. در پایان دو سال، او هنوز نتوانسته بود اسکارلت خود را پیدا کند. بین اواخر ۱۹۳۷ و اواسط ۱۹۳۸، استودیوی سلزنیک اینترنشنال پیکچرز ۱۲۱ نامه برای پیشنهاد نقش
اینترنشنال پیکچرز ۱۲۱ نامه برای پیشنهاد نقش اسکارلت دریافت کرد، از جمله کاترین هپبورن، جوآن کراوفورد، بت دیویس، باربارا استانویک و لوسیل بال. در ادامه گزینش، تنها ۳۱ بازیگر زن آزمون بازیگری دادند، از جمله (فهرست افراد به همراه تاریخ اولین آزمون بازیگری و سن آنها در آن زمان): همچنین لانا ترنر پس از آزمون بازیگری‌اش حذف شد، زیرا کیوکر احساس می‌کرد که او برای ایفای نقش عمیقی که نیاز دارد، خیلی جوان است. تا دسامبر ۱۹۳۸، کیوکر و دیوید سلزنیک انتخاب را به پائولت گودارد و ویوین لی محدود کردند. در ۲۱ دسامبر، از هر
و ویوین لی محدود کردند. در ۲۱ دسامبر، از هر دو بازیگر زن آزمون بازیگری تکنی‌کالر گرفته شد، آنها تنها کسانی بودند که این نوع از آزمون را دریافت کردند. لی پس از این آزمون‌ها انتخاب شد، انتخابی که از نظر عموم بحث‌برانگیز بود، زیرا او آمریکایی نبود. به این ترتیب جستجوی بازیگران برای ایفای نقش شخصیت‌های اصلی، به افسانه آمریکایی تبدیل شد: ۱۴۰۰ مصاحبه و ۹۰ آزمون بازیگری انجام شد تا سلزنیک، ویوین لی، بازیگر ۲۶ ساله بریتانیایی، را برای نقش اسکارلت انتخاب کند. تفاوت فیلم سال ۱۹۳۹ با رمان میچل. نسخه سینمایی با
تفاوت فیلم سال ۱۹۳۹ با رمان میچل. نسخه سینمایی با صحنه‌ها و دیالوگ‌های فشرده، طرح کلی کتاب را دنبال می‌کند. با این حال، فیلمنامه‌نویسان تصمیم گرفتند بخش مربوط به دو فرزند اول اسکارلت را از فیلم حذف کنند. رمان اطلاعات دقیقی دربارهٔ زندگی اولیه پدر و مادر اسکارلت، جرالد و الن اوهارا ارائه می‌دهد که تا حد زیادی در فیلم وجود ندارد و بخش زیادی از زمینه اجتماعی رمان را کنار می‌گذارد. نگرش‌های نژادی رمان در فیلم ملایم‌تر شده است - زبان توهین‌آمیز و اشاره به کو کلاکس کلان حذف شده است و مضامین جنسی حمله به اسکارلت
کلان حذف شده است و مضامین جنسی حمله به اسکارلت در شهرک آزادگان حذف شده است. تجاوز رت باتلر به اسکارلت نیز تعدیل شده است. مقایسه با شخصیت‌های دیگر. تروی پترسون از «انترتینمنت ویکلی» استدلال کرد که الی مک‌بل، شخصیت اصلی مجموعه تلویزیونی با همین نام، شباهت‌هایی به اوهارا دارد و «اسکارلت و آلی شاهزاده خانم‌های افسانه‌ای هستند که تقریباً به اندازه باربی و اسکیپر به زنان واقعی شباهت دارند.» پترسون نوشت که آلی شبیه به اسکارلت است زیرا او نیز فرزندی از یک خانواده طبقه حاکم است، «ناامیدانه در حسرت یک قایق رؤیایی
طبقه حاکم است، «ناامیدانه در حسرت یک قایق رؤیایی غیرقابل دسترس است» و به جای «مامی» یک «هم اتاقی سیاه‌پوست جسور» دارد که «او را آرام می‌کند». مقایسه با بلانش دوبوا. بازی بعدی ویوین لی در نقش دختر زیبای جنوبی بلانش دوبوا روی صحنه و در اقتباس سینمایی سال ۱۹۵۱ از "اتوبوسی به نام هوس" که برنده جایزه اسکار شد، او را با بازی‌اش در نقش اسکارلت مقایسه کرده‌اند. نقش بلانش دوبوا به‌طور تصادفی در ابتدا برای تلولا بنکهد نوشته شده بود، که او نیز قبلاً برای نقش اسکارلت اوهارا تست داده بود. شخصیت بلانش اغلب به عنوان یک
اوهارا تست داده بود. شخصیت بلانش اغلب به عنوان یک تضاد بین یک زن میانسال در مقابل اسکارلت جوان و با اراده دیده می‌شود. بلانش با بیماری روانی، سوءاستفاده خشونت‌آمیز (از استنلی) و اضطراب شدید دست و پنجه نرم می‌کند. در نهایت، برخلاف اسکارلت که برای غلبه بر مشکلاتش خود را جمع و جور می‌کند، بلانش به جنون دچار می‌شود و به یک آسایشگاه روانی منتقل می‌شود. آنتونی هاولوک-آلن اظهار داشت: «چیزی که بود این بود که اسکارلت دقیقاً مشکل ویوین لی را داشت، دقیقاً همان شخصیت بود. دختری بود که از آنچه به دست آورده بود ناراضی
بود. دختری بود که از آنچه به دست آورده بود ناراضی بود، ماه را می‌خواست، هزاران چیز می‌خواست و آماده بود تا برای رسیدن به آنها ریسک‌های بزرگی را بپذیرد، با یک انگیزه شخصی عظیم برای رسیدن به آنچه می‌خواست، و این چیزی بود که ویوین داشت: یک انگیزه عظیم برای خروج از جایی که بود و ورود به دنیایی بزرگتر… برای کسی شدن. در فرهنگ عامه. پی‌بی‌اس اوهارا را «احتمالاً مشهورترین شخصیت زن در تاریخ آمریکا» نامیده است. «کارول برنت شو» سه بار اقتباس سینمایی بربادرفته را تقلید کرد، به ویژه در اقتباسی به نام "با باد رفت!" در
کرد، به ویژه در اقتباسی به نام "با باد رفت!" در فصل دهم آن. کارول برنت دو بار نقش اسکارلت را تقلید کرد - یک بار به عنوان «اسکارلت اوفیور» و بار دیگر به عنوان «ستاره کوچک اوهارا» - در حالی که ویکی لارنس بار دیگر به‌طور خلاصه این نقش را تقلید کرد. نمایش کمدی "با باد رفت!" در ژانویه ۱۹۹۹ توسط تی‌وی گاید به عنوان شماره ۲ در فهرست «۵۰ لحظه خنده‌دار تلویزیونی تمام دوران» قرار گرفت، در حالی که لباس پرده مانند برنت که توسط طراح لباس این مجموعه تلویزیونی باب مکی طراحی شده بود، در مؤسسه اسمیتسونین به نمایش گذاشته
شده بود، در مؤسسه اسمیتسونین به نمایش گذاشته شده است. در رمان اتحادیه ابلهان نوشته جان کندی تول که پس از مرگش در سال ۱۹۸۰ منتشر شد، یک رقصنده آماتور به نام «هارلت اوهارا» در بار «شب شادی» لانا لی، اجرایی «زیبای جنوبی» اجرا می‌کند. این نام اشاره‌ای به اسکارلت اوهارا است. نام‌های «هارلا»، «اسکارلا» و «اوهورور» نیز در زبان عامیانه برای اشاره به او استفاده می‌شود.
لیلیام کشیشیان (; ؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار ارمنی‌تبار اهل اروگوئه است که از تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۲۰ سناتور در سنای اروگوئه می باشد. وی پیشتر از ۳۰ مه ۲۰۱۲ تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ وزیر جهانگردی و ورزش این کشور بود. کشیشیان در سال ۱۹۹۹ وی به حزب اتحاد پیشرو پیوست. در سال ۲۰۰۴ به مجلس اروگوئه راه یافت و بزودی توسط اکتور لسکانو به عنوان معاون وزیر گردشگری برگزیده شد. در ماه می ۲۰۱۲ وی به عنوان وزیر جهانگردی و ورزش اروگوئه منصوب شد و تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ در دولت‌های تاباره باسکس و خوزه موخیکا خدمت کرد.
اردشیر نیک‌پور (۱۲۹۷- ۱۳۶۶) مترجم حوزه‌ی ادبیات کودک و نوجوان اهل ایران بود. نیک‌پور بیش از ۱۰۰ کتاب در این حوزه ترجمه کرد. زندگی‌نامه. اردشیر نیک‌پور در ۱۵ بهمن ۱۲۹۷ در تبریز زاده شد. پدرش از رزمندگان بنام مشروطیت و از یاران ستارخان بود. نیک‌پور نخستین مقاله‌ی خود را هنگامی‌که دانش‌آموز دوم دبیرستان بود در روزنامه «شفق» به چاپ رساند. هم‌زمان با کار در راه‌آهن و نگارش و ترجمه‌ی مقاله و کتاب، به دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران راه یافت و در رشته‌های حقوق قضایی (۱۳۲۷) و علوم سیاسی و اقتصاد (۱۳۲۸) به تحصیل
(۱۳۲۷) و علوم سیاسی و اقتصاد (۱۳۲۸) به تحصیل پرداخت. نیک‌پور که با زبان‌های ترکی عثمانی، ارمنی، و فرانسوی به خوبی آشنایی داشت پس از بازنشستگی از خدمات دولتی در سال ۱۳۴۷ پیگیرانه به کار نگارش و ترجمه برای نوجوانان و جوانان پرداخت و نهایتاً توانست در سال ۱۳۴۴ برای ترجمه‌ی کتاب «دور ماه» اثر ژول ورن جایزه سلطنتی دریافت کند. اردشیر نیک‌پور در سال ۱۳۶۶ پس از یک تصادف در تهران دیگر نتوانست هوشیاری کامل خود را بازیابد. او سرانجام در کالیفرنیا درگذشت. برخی از ترجمه‌ها. همچنین افسانه‌هایی شامل: آذربایجانی، ارمنی،
همچنین افسانه‌هایی شامل: آذربایجانی، ارمنی، گرجی، استرالیایی، الجزایری، بلغاری، پاکستانی، تونسی، سرخپوستان، لائوسی و کامبوجی، ویتنامی، تبت، جزایر اقیانوسیه، خاور دور (ژاپن)، کولی‌ها، تاهیتی و دریای جنوب، چینی، سنگالی، ماداگاسکاری، مصر باستان، مکزیکی، هندی، وایکینگ‌ها و یونان باستان از جمله آثاری است که اردشیر نیک‌پور در دهۀ ۴۰ تا دهۀ ۶۰ ترجمه کرده است.
اِلفگو باکا (؛ ۱۰ فوریه ۱۸۶۵ – ۲۷ اوت ۱۹۴۵) یک کلانتر، وکیل و سیاست‌مدار آمریکایی در روزهای پایانی دورانِ غرب وحشی بود. زندگی‌نامه. او کمی پیش از اتمامِ جنگ داخلی آمریکا، در شهر ساکورو، نیومکزیکو زاده شد و هنگامی که کودک بود، با خانواده‌اش به توپیکا، کانزاس نقل مکان کردند. پس از مرگ مادرش در سال ۱۸۸۰ میلادی، او با پدرش به بلن، نیومکزیکو آمدند و پدرش سرکلانترِ آنجا شد. در سال ۱۸۸۴ و در سن ۱۹ سالگی، با جمع‌آوری چند اسلحه، او معاون کلانترِ شهرستان ساکورو، نیومکزیکو شد و معلوم نیست که رسماً به این مقام منسوب
شد و معلوم نیست که رسماً به این مقام منسوب شده بود یا آنکه خودش ستاره‌ای خریده و به سینه‌اش چسبانده بود. هدف او در زندگی آن بود که صلح و آرامش را برای مردم به ارمغان آورد. او می‌گفت «خلاف‌کاران باید صدای قدم‌های مرا همیشه در بیخ گوش‌شان بشنوند.» بخش‌های جنوب غربی ایالت نیومکزیکو در آن روزگار هنوز مسکنی برای کابوی‌های گاوچران بود و اینها هرجا که می‌خواستند، می‌رفتند و هر آنچه که دلشان می‌خواست، انجام می‌دادند. گاهی پیش می‌آمد که به شهر آمده، در مشروب‌فروشی‌ها، می‌نوشیدند، ساکنان منطقه را آزار و اذیت
می‌نوشیدند، ساکنان منطقه را آزار و اذیت می‌کردند و حتی برای تفریح، به مردم شلیک می‌کردند. باکا آمده بود که به این اوضاعِ نابسامان، پایان دهد. او در سال ۱۸۸۸ میلادی، مارشال ایالات متحده آمریکا شد و پس از دو سال خدمت، به تحصیل در رشتهٔ حقوق روی آورد و وکیل دادگستری شد. از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۶ میلادی، باکا نماینده رسمی دولتِ ویکتوریانو اوارتا در جریان انقلاب مکزیک شد. در آوریل ۱۹۱۵ او را متهم کردند که در فراری‌دادنِ ژنرالِ مکزیکی «خوزه اینس سالاسار» از زندانِ البوکرکی در نوامبر ۱۹۱۴ نقش اساسی داشته‌است. در این
در نوامبر ۱۹۱۴ نقش اساسی داشته‌است. در این غائله، اوکتاویانو ای. لارزولو، وکیل و سیاستمدارِ ایالت نیوکزیکو، به خوبی از او در دادگاه دفاع کرد و این ماجرا، سبب شد تا محبوبیت الفگو باکا بیش از پیش در میان ساکنان جنوب‌غربی آمریکا بالا رود. تاریخ‌نگار آمریکایی «لئون مِتز» در کتاب خود «"تیراندازان"» نوشته‌است که بر اساس بساری از گزارش‌ها، او بهترین کلانترِ تاریخِ شهرستان ساکورو، نیومکزیکو بوده‌است. مجموعه تلویزیونی والت دیزنی. در سال ۱۹۵۸ میلادی، شرکت والت دیزنی یک مینی‌سریال از زندگی او ساخت که در آن رابرت
یک مینی‌سریال از زندگی او ساخت که در آن رابرت لوگیا (در نقش الفگو باکا)، ریموند بیلی و آی استنفورد جولی هنرنمایی کرده بودند. این مجموعهٔ تلویزیونی که «"The Nine Lives of Elfego Baca"» نام داشت در سال ۱۳۵۲ خورشیدی، با دوبلهٔ فارسی و با نام «ماجرای الفگو باکا» از تلویزیون ملی ایران پخش شد. والت دیزنی تلاش مضاعفی کرده بود تا این سریال تا جای ممکن به واقعیت نزدیک باشد و جزئیات زندگی و تلاش او را، به خوبی نشان دهد. بخش‌های گوناگون این سریال بعدها و در سال ۱۹۶۲ میلادی، در هم ادغام و تدوین شد و به صورت یک فیلمِ
میلادی، در هم ادغام و تدوین شد و به صورت یک فیلمِ سینمایی با نام «"Elfego Baca: Six Gun Law"» به نمایش درآمد.
انجی افلاطون (۱۹۲۴–۱۹۸۹) نقاش و فعال در جنبش زنان در مصر بود. او از پیشگامان هنر مدرن مصر بود." از او هم چنین به عنوان یکی اشخاص مهم هنرهای بصری مصر یاد می‌شود. . فعال. او در قاهره در سال ۱۹۲۴ بدنیا آمد، خانواده او یک خانواده سنتی مسلمان بودند. پدر او یک حشره‌شناس بود.مادرش یک طراح لباس آموزش دیده توسط فرانسوی‌ها بود؛ و در کمیته بانوان جمعیت هلال احمر فعال بود.
اولین عشم‌الله () نقاش زن قبطی است. او در دسوق در کفر شیخ مصر به دنیا آمد. او از دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه اسکندریه در سال ۱۹۷۳ فارغ‌التحصیل شد. با ژورنالیست محمود یسری ازدواج کرد. در خلال سال‌های ۱۹۸۰ او به همراه همسرش در الجزایر زندگی می‌کرد. از او سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۲ به عنوان مدیر موزه هنوزهای معاصر مصر مشغول به فعالیت بود. عشم‌الله بیست و دومین نمایشگاه هنری خود را در سال ۲۰۰۵ برگزار کرد.
آندریوس پوجاویس (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۸۳) خواننده اهل لیتوانی است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ نماینده لیتوانی بود.
سوئینی () نامِ یک مجموعهٔ تلویزیونی پلیسیِ بریتانیایی است. این مجموعه در ۴ فصل و ۵۳ قسمت، از تاریخ ۲ ژانویهٔ ۱۹۷۵ تا دسامبر ۱۹۷۸ میلادی از شبکهٔ آی‌تی‌وی پخش شد.
اسکرین‌آنلاین () وبگاهی دربارهٔ تاریخ سینما و تلویزیون بریتانیا و همچنین «تاریخ اجتماعی» این کشور است، آنگونه که در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی آمده‌است. این وبگاه توسط بنیاد فیلم بریتانیا و از محلِ عایدیِ «بلیط بخت‌آزمایی ملی انگلستان» ایجاد شد و بودجه‌اش ۱٫۲ میلیون پوند است. در این وبسایت، امکان تماشا و دانلود بخش‌های گوناگون برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیونی وجود دارد، اما دسترسی به آن از طریق کتابخانه‌هایِ عضو و مراکز آموزشی امکان‌پذیر است.
لارا بلدی (متولد ۱۹۶۹ در بیروت لبنان) یک عکاس مصری-لبنانی تحسین شده‌است. او در زمینه رشیو و هنر رسانه‌ای هم فعالیت دارد. او در پاریس و لندن تحصیل کرده و همکنون در قاهره زندگی می‌کند. کارهای او شامل عکاسی، ساخت ویدئو، مونتاژ/کلاژ، تاسیسات، معماری، سازه، فرش مجسمه و حتی عطر و ادکلن می‌شود. .
گارفیلد مُرگان (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سوئینی"، "هنری هشتم" و "پرونده اودسا" اشاره کرد.
هری ساوث (؛ ۷ سپتامبر ۱۹۲۹ – ۱۲ مارس ۱۹۹۰) یک نوازنده پیانو، آهنگساز و تنظیم‌کننده اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "سوئینی" اشاره نمود.
عادل عبدالصمد (متولد ۲ مارس سال ۱۹۷۱ کنستانتین الجزایر یک هنرمند فعال در زمینه هنرهای مفهومی است. او در پاریس و لندن زندگی و کار می‌کند. زندگی‌نامه. عبدالصمد بیشتر دوران کودکی خود را در باتنه الجزایر صرف کرده است. او سپس تحصیلات خود را در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس ادامه داد ولی پس از ترور احمد السلاح و فرزندش در مدرسه آنجا را ترک کرد. پس از آن او در لیون فرانسه کار و زندگی می‌کند.
جان ثا (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد و بارها نامزد دریافت جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر مرد و یک بار هم نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او در سال ۲۰۱۱ بفتا فلوشیپ دریافت کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سوئینی"، "چاپلین"، "آزادی را فریاد کن" و "تنهایی یک دونده استقامت" اشاره کرد.
ایان کندی مارتین (؛ زادهٔ ۲۳ مه ۱۹۳۶) فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "میتچل" و "سوئینی" اشاره نمود.