payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بن جانستون () (زاده ۱۵ مارس ۱۹۲۶ در ماکن، جورجیا - درگذشته ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۹) آهنگساز موسیقی کلاسیک معاصر بود که با استفاده از نظام کوک خالص آهنگسازی می‌کرد. مارک تیلور در سال ۲۰۰۲ در مطلبی جانستون را «بهترین آهنگساز غیر مشهوری که این سده می‌تواند ارائه کند» نامید.
فرانچسکو، بندهٔ خدا یا گل‌های سنت فرانسیس فیلمی است به کارگردانی روبرتو روسلینی محصول ۱۹۵۰ کشور ایتالیا، این فیلم نامزد دریافت شیر طلایی جشنواره ونیز بوده‌است. داستان فیلم. داستان این فیلم در مورد فرانچسکوی قدیس است که خود را وقف خدا کرده و همراهانش بی چون و چرا تمام آنچه را که وی بگوید می‌پذیرند، این فیلم شامل چند اپیزود است و داستان کشمکش‌های فرانچسکو و همراهانش را نشان می‌دهد. نظرات. فیلم در اولین نمایش خود در جشنواره ونیز توسط بینندگان مورد تشویق فراوانی قرار گرفت، اما منتقدان این فیلم را بیش از حد
قرار گرفت، اما منتقدان این فیلم را بیش از حد فرمالیستی دانستند. پیر پائولو پازولینی فرانچسکو، بندهٔ خدا را زیباترین فیلم سینمای ایتالیا دانست، و اندرو ساریس یکی از بزرگترین منتقدان تاریخ سینما این فیلم را در رتبه هشتم محبوب ترین‌های عمر خود قرار داد. در سال ۱۹۹۵ واتیکان این فیلم را در رتبه ۴۵ بزرگترین فیلم‌های تاریخ قرار داد.
گسترهٔ صوتی وکال ()، منطقه‌ای از نقاطِ زیروبمی است که از یک صدای انسانی می‌تواند حاصل شود. متداول‌ترین کاربردِ آن در متن آواز خوانندگی است، جایی که از آن به عنوان یک ویژگی مشخص برای طبقه‌بندی گونه‌های صدا استفاده می‌شود. همچنین این یک موضوع برای مطالعه در زمینهٔ زبان‌شناسی، آواشناسی و گفتاردرمانی است. خوانندگی و تعریف گستره صوتی. در حالی که وسیع‌ترین تعریف از «گسترهٔ صوتی آوازی» صِرفاً از پایین‌ترین تا بالاترین نت از یک صدای خاص است که می‌تواند تولید کند، این تعریف گسترده معمولاً به معنای زمانی نیست که
این تعریف گسترده معمولاً به معنای زمانی نیست که «گسترهٔ صوتی آوازی» در متن آواز بحث می‌شود. مربیان آواز تمایل دارند محدودهٔ آواز را به عنوان یک کل، از نقاط «صدای مفید» تعریف کنند که یک خواننده می‌تواند حاصل کند. دلیل این امر آن است که برخی از نت‌هایی که صدا می‌تواند تولید کند ممکن است به دلایل مختلف توسط خواننده قابل اجرا در موسیقی صحنه‌ای در نظر گرفته نشود. به عنوان مثال: در اپرا همهٔ خوانندگان باید بدون کمک از میکروفون توانایی همراهی با ارکستر را داشته باشند و در آن محدوده برنامه‌ریزی کنند؛ بنابراین صدای
و در آن محدوده برنامه‌ریزی کنند؛ بنابراین صدای یک خوانندهٔ اپرا فقط می‌تواند نت‌هایی را در بر بگیرد که قادر به اجرای مناسب با ارکستر در محدودهٔ صدای آوازی خود باشد. در مقابل، صدای یک هنرمند موسیقی پاپ می‌تواند شامل نت‌هایی باشد که با کمک میکروفون قابل شنیدن است. عامل دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد استفاده از شکل‌های مختلف تولید آواز است. صدای انسان با استفاده از فرآیندهای مختلف فیزیولوژیکی در حنجره، قادر به تولید صدا است. این روش‌های مختلف تولید صدا به عنوان مناطق صوتی شناخته می‌شوند. در حالی که تعداد
عنوان مناطق صوتی شناخته می‌شوند. در حالی که تعداد دقیق و تعریف مناطق صوتی موضوعی بحث‌برانگیز در زمینهٔ آوازخوانی است، علوم فقط چهار منطقهٔ صوتی را به رسمیت می‌شناسند که عبارتند از گستره صوتی سوت، «مدال»، «فالسِتو» و «منطقه سرخ صوتی» که بم‌ترین صدا از حنجره مردان است و به صورت خاصی از درون حفره تولید می‌شود. معمولاً فقط قطعات قابل استفاده، صداهایی است که در «منطقهٔ صوتی مدال» در گفتار معمولی و بیشتر برای خوانندگی و هنگام تعیین دامنهٔ آواز خوانندگان گنجانده شده‌است. موارد استثنائی نیز وجود دارد، مانند اپرا،
موارد استثنائی نیز وجود دارد، مانند اپرا، که در آن خوانندگان کنترتنور از «فالسِتو» و سوپرانو کولوراتور از «منطقهٔ صوتی سوت‌ها» استفاده می‌کنند؛ بنابراین نت‌های این مناطق در محدودهٔ صوتی این صداها تعریف می‌شوند. گستره صوتی و طبقه‌بندی صدا. گسترهٔ صدای آوازی نقش مهمی در طبقه‌بندی صداهای آواز با انواع گونه‌های صدا دارد، که گاهی این دو اصطلاح با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. نوع صدا، نوعی خاص از خوانندگی انسان است که با ویژگی‌ها یا خصوصیات مشخصی شناخته می‌شوند. گسترهٔ صوتی تنها یکی از این خصوصیات است. سایر
گسترهٔ صوتی تنها یکی از این خصوصیات است. سایر عوامل عبارتند از: وزن صوتی، سطحِ صدای مفید، رنگ، قدرت انتقالِ صوت، خصوصیات بدنی، سطح گفتار، آزمایش علمی و محدودهٔ صوتی است. تمام این فاکتورهای ترکیبی برای طبقه‌بندی صدا، در نوع خاصی از صدای خواننده یا نوع صدا استفاده می‌شود. ترتیبِ طبقه‌بندی صدا در موسیقی کلاسیک اروپا توسعه‌یافته‌است و به‌طور کلی برای سایر روش‌های آوازی کاربرد ندارد. طبقه‌بندی صدا اغلب در اپرا برای ارتباط با نقش‌های احتمالی یا صدای احتمالی استفاده می‌شود. در این روش چندین شکل در حال استفاده
می‌شود. در این روش چندین شکل در حال استفاده است، از جمله در روش آلمانی، اپرای سنتی ایتالیا و اپرای فرانسه وجود دارد. سیستم‌های طبقه‌بندی شدهٔ دیگری نیز هست که معمولاً برای گروه کر در نظر گرفته می‌شود. کاربرد هیچ روشی به‌صورت جهانی و به‌طور قطعی پذیرفته نشده‌است. با این حال بیشتر این نوع صداها که توسط چنین سیستم‌هایی مشخص می‌شوند، زیر مجموعه‌هایی هستند که تحت هفت طبقهٔ اصلی و مختلفِ صدا قرار دارند که بیشتر آنها در همهٔ روش‌های اصلیِ طبقه‌بندی صوتی شناخته شده‌اند. زنان به‌طور معمول به سه گروه اصلی تقسیم
شده‌اند. زنان به‌طور معمول به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند: سوپرانو، متزوسوپرانو و کنترآلتو. مردان معمولاً به چهار گروه اصلی تقسیم می‌شوند: کنترتنور، تنور، باریتون و باس. هنگام در نظر گرفتن صدای پیش از بلوغ کودکان، یک گروه هشتم، سه‌گانه، هم قابل استفاده است. در هر یک از این دسته‌های اصلی چندین زیر مجموعه وجود دارد که ویژگیِ صداهای خاصِ آوازی مانند رنگ‌آمیزی و وزنِ آواز را برای تمایز بین صداها، شناسایی می‌کنند. محدودهٔ آواز به تنهایی نوع صدای یک خواننده را تعیین نمی‌کند. در حالی که هر نوع صدا دارای گسترهٔ
تعیین نمی‌کند. در حالی که هر نوع صدا دارای گسترهٔ صوتی کلی مرتبط با آن است، ولی ممکن است بعضی از صدای آوازی انسان، دارای یک محدودهٔ صوتی باشد که بیش از یک نوع صدا را در بر بگیرد یا در محدوده‌های معمولی دو نوع صدا قرار داشته باشد؛ بنابراین معلمان آواز در طبقه‌بندی گسترهٔ صوتی، تنها از یک نام در طبقه‌بندی صدای خواننده استفاده می‌کنند. مهمتر از دامنهٔ طبقه‌بندی صدا، بافت است، یا جایی است که صدا راحت‌تر آواز می‌خواند و صدای آوازی یا صدایی مشخص برای خوانندگی است. به عنوان مثال یک خوانندهٔ زن ممکن است دارای یک
به عنوان مثال یک خوانندهٔ زن ممکن است دارای یک دامنهٔ آوازی باشد که شامل نت‌های بالای یک «متزو سوپرانو» و نت‌های پایین‌تر از یک سوپرانو داشته باشد؛ بنابراین یک معلم صدا به دنبال این است که ببیند خواننده کدام منطقه راحت‌تر آواز می‌خواند. اگر در منطقه صوتی پایین صدای مفیدی داشته باشد، متزو سوپرانو است و اگر در صدای بالاتر راحت‌تر باشد، احتمالاً او را به عنوان «سوپرانو» طبقه‌بندی می‌کند. معلم همچنین ویژگی صدای آواز را در نظر می‌گیرد؛ صدای «سوپرانوها» تمایل به صدای سبک‌تر و زیرتری نسبت به متزو سوپرانو دارند.
صدای سبک‌تر و زیرتری نسبت به متزو سوپرانو دارند. معلم صدا بدون در نظر گرفتن این اندازه از گسترهٔ صوتی خواننده، هرگز او را در بیش از یک نوع صدا طبقه‌بندی نمی‌کند. موسیقی کلاسیک. در موسیقی کلاسیک نظیر اپرا، گسترهٔ صوتی خوانندگان به شش دستهٔ کلی تقسیم می‌شود که در پایین به دامنهٔ صوتی آنها به‌طور تقریبی، اشاره می‌شود: برخی از مردان، با صدای «فالسِتو» که در نتیجهٔ برخی از شرایط نادر فیزیولوژیکی به وجود می‌آید، می‌توانند در همان محدودهٔ صدای زنان آواز بخوانند. اینها در دسته‌بندی‌های زنان قرار نمی‌گیرند، در عوض
در دسته‌بندی‌های زنان قرار نمی‌گیرند، در عوض در موسیقی کلاسیک، کنترتنور نامیده می‌شوند. با این وجود در موسیقی معاصر، استفاده از اصطلاح «تنور» برای این صدا از مردان مناسب‌تر خواهد بود. در موسیقی «گروه کر» فقط چهار دسته برای خوانندگان بزرگسال وجود دارد. برای زنان: سوپرانو، آلتو و برای مردان: تنور و باس. در انگلیس اصطلاحِ «آلتو مرد» به مردی گفته می‌شود که از صدای «فالسِتو» برای خوانندگی در بخش آلتوی یک گروه کر استفاده می‌کند. این عمل در خارج از بریتانیا هم بسیار رایج است که بیشتر در آن از اصطلاح «کنترتنور»
رایج است که بیشتر در آن از اصطلاح «کنترتنور» استفاده می‌شود. «کنترتنورها» همچنین به عنوان خوانندهٔ سولو در اپرا بکار می‌روند، اگرچه اصطلاح «آلتو مرد» هرگز برای اشاره به یک خوانندهٔ «تکخوان» به کار نمی‌رود. از محدودهٔ صدای کودکان، چه پسر و چه دختر، به عنوان صدای زیر یا بالا توصیف می‌شوند، اگرچه عنوان «سوپرانو پسر» نیز به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.
"شاه هیچ چیز" (King Nothing) ترانه‌ای آمریکایی از گروه هوی متال متالیکا است که در آلبوم "لود "سال ۱۹۹۶ این گروه قرار دارد. آهنگ. آهنگ شاه هیچ چیز توسط جیمز هتفیلد، لارس اولریش و کریک همت سروده شده است. این آهنگ با باس ریف شروع می‌شود و به ریف اصلی آهنگ تغییر می‌یابد. "شاه هیچ چیز" به تنهایی در ایالات متحده منتشر شد. همچنین یک نسخه از آهنگ "ain't My Bitch" است که آن هم در این آلبوم لود می‌باشد همراهی می‌شد. موزیک ویدئوی هم همراه آهنگ منتشر شد. گیتار و باس هر دو به Eb کوک شده‌اند. در انتها این آهنگ از کلمات
دو به Eb کوک شده‌اند. در انتها این آهنگ از کلمات "به سرزمین ناکجا آباد" در پس زمینه شنیده می‌شود. این کلمات اشاره به یکی از معروفترین آهنگ‌های گروه متالیکا دارد با نام "ورود مرد شنی"، که در آن آهنگ هم از این کلمات استفاده شده‌است. ساختار هر دو این آهنگ‌ها مشابه هم می‌باشند. بخشی از ابتدای ترجمه شعر «شاه هیچ چیز»: ای کاش می‌شد ای کاش ممکن بود آرزویی که امشب داشتم برآورده می‌شد آیا راضی هستی؟ برای طلا کندوکاو می‌کنی برای شهرت کندوکاو می‌کنی کندوکاو می کنی تا نامت را برقرار کنی آیا تسکین پیدا کردی؟ تمام
تا نامت را برقرار کنی آیا تسکین پیدا کردی؟ تمام خواسته ها را هدر دادی تمام چیزهایی که شکار کردی سپس تمام آن چیزها می شکند و سقوط می‌کند و تو تاجت را می‌شکنی و با انگشتت اشاره می‌کنی ولی هیچ کس در آن اطراف نیست در رسانه‌ها. «شاه هیچ چیز» به عنوان موسیقی زمینه در قسمت نهم فصل دوم "سوپرانوز", «از کجا به ابدیت» در صحنه‌ای که تونی سوپرانو است که مشغول صحبت کردن با پاولی گولتیری Paulie Gualtieri در کلاب رقص لخت بادا بینگ. در نمودار ایالات متحده آهنگ به پله ۹۰ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صعود نمود. در اوج خود به
در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صعود نمود. در اوج خود به شماره شش در جریان اصلی راک آهنگ راه یافت. محتوی آهنگ دور عبارت «مراقب انچه که براش آرزو داری باشد». متن ترانه کسی را به تصویر می‌کشد که تنها و تنها می‌خواهد بازی پادشاه بودن را در بیاورد و برای خود شاه بودن وقعی نمی‌نهد. موزیک ویدئو. در موزیک ویدئو «شاه هیچ چیز» دیده می‌شود که در اطراف زمین‌های برفی بایر پرسه می‌زند و تاج خود را دور می‌اندازد، و تاج دیگری را بر سر می‌نهد. او این کار را به دفعات تا پایان ویدئو انجام می‌دهد به طوری که در انتتها ویدئو همه جا پر
انجام می‌دهد به طوری که در انتتها ویدئو همه جا پر از تاج است. در پایان ویدئو هزاران شاه هیچ چیز دیگر او را محاصره می‌کنند.
فریب‌خورده فیلمی آمریکایی در ژانر دلهره‌آور گوتیک جنوبی به نویسندگی و کارگردانی سوفیا کوپولا است، که بر اساس رمانی به همین نام و به قلم توماس پی. کالینان ساخته شده است. در این فیلم بازیگرانی همچون کالین فارل، نیکول کیدمن، ال فانینگ، کیرستن دانست و انگوری رایس ایفای نقش می‌کنند. این دومین اقتباس سینمایی از رمان کالینان، پس از فیلم دان سیگل در سال ۱۹۷۱ است. نمایش افتتاحیه فیلم در ۲۴ مه ۲۰۱۷ و در طی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷ بود که فیلم با تحسین منتقدان مواجه شد و برای رقابت برای نخل طلا در بخش اصلی انتخاب شد، و در
رقابت برای نخل طلا در بخش اصلی انتخاب شد، و در نهایت نیز موفق شد جایزه بهترین کارگردان جشنواره فیلم کن را برای سوفیا کوپولا بدست آورد."فریب‌خورده" توسط فوکس فیچرز در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷ به اکران عمومی درآمد. داستان. در سال ۱۸۶۴ و در خلال جنگ داخلی آمریکا در یک مدرسه شبانه‌روزی دخترانه دوشیزه مارتا (مدیر مدرسه) به همرا دوشیزه ادوینا (معلم) و پنج دانش‌آموز به دور از هیاهوی جنگ زندگی می‌کنند. روزی یکی از دانش‌آموزان به نام ایمی در جنگل سرباز زخمی را پیدا می‌کند و او را به مدرسه می‌آورد. بانوان مدرسه از مرد زخمی
او را به مدرسه می‌آورد. بانوان مدرسه از مرد زخمی (سرجوخه مک‌برنی) مراقبت می‌کنند و به او اجازه می‌دهند تا بهبودی در مدرسه بماند. حضور مرد جوان خوش‌قیافه توجه بانوان مدرسه را جلب می‌کند و هر یک از دوشیزگان سعی می‌کنند با محبت به مک‌برنی و پوشیدن لباس‌های زیبا توجه او را جلب کنند. مک‌برنی نیز کم و بیش به محبت آن‌ها پاسخ می‌دهد. در این میان دوشیزه مارتا، دوشیزه ادوینا و دانش‌آموزی به نام الیشیا بیش از همه مورد توجه مک‌برنی قرار می‌گیرند. با بهبودی مک‌برنی دوشیزه مارتا از او می‌خواهد که مدرسه را ترک کند.
دوشیزه مارتا از او می‌خواهد که مدرسه را ترک کند. مک‌برنی که مایل نیست به میدان نبرد بازگردد از دوشیزه مارتا می‌خواهد تا او را به عنوان باغبان مدرسه بپذیرد. همچنین به دوشیزه ادوینا می‌گوید که عاشق او است. اما همان شب دوشیزه ادوینا صداهایی از اتاق الیشیا می‌شنود و هنگامی که به اتاق او می‌رود او را در حال هم‌آغوشی با مک‌برنی می‌بیند. مک‌برنی به دنبال ادوینا می‌رود تا او را آرام کند اما ادوینا که خشمگین است او را هل می‌دهد و مک‌برنی از پله‌ها سقوط می‌کند…
JPEG 2000 (JP2) یک استاندارد و رمزگذاری فشرده‌سازی تصویر است که در سال ۲۰۰۰ توسط "گروه مشترک کارشناسان گرافیک" برپایهٔ نسخهٔ تبدیل کسینوسی گسسته-محور استاندارد JPEG (ایجاد شده در ۱۹۹۲) ارائه شده بود ایجاد شد. خصوصیات. این استاندارد قابلیت کاهش حجم فایل تصویر را بدون کاهش کیفیت آن داراست. پشتیبانی. اکثر مرورگرهای وب به جز سافاری از این پسوند حمایت نمی‌کنند و در بعضی از مرورگرها مانند فایرفاکس به وسیله افزونه امکان بازکردن این پسوند وجود دارد. حفره امنیتی. برپایه بعضی گزارش‌ها هکرها می‌توانند با دستکاری
برپایه بعضی گزارش‌ها هکرها می‌توانند با دستکاری تصویرهای ایجاد شده توسط jepg2000 به سیستم کاربران نفوذ کنند.
گریس هندرسون (؛ ۱ ژانویه ۱۸۶۱ – ۳۰ اکتبر ۱۹۴۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "محتکر گندم" (۱۹۰۹) به کارگردانی دی. دبلیو. گریفیث، "سیاه و سفید" (۱۹۱۳) و "برای پسرش" (۱۹۱۲)، اشاره کرد. گریس هندرسون در ۱۹۴۴ میلادی در سن ۸۳ سالگی در بیمارستانی در برانکس درگذشت.
محمدرضا دشتی اردکانی (زاده ۱۳۴۳ در اردکان) سردفتر اسناد رسمی، نمایندۀ مردم اردکان در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی، عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات، رئیس فراکسیون گردشگری و میراث فرهنگی و رئیس مجمع نمایندگان استان یزد و عضو هیأت مدیره انجمن علمی حقوق شناسی است. او پیش از نمایندگی مجلس، عضو هیئت مدیره و رئیس کانون سردفتران و دفتریاران، عضو دادگاه تجدید نظر انتظامی سردفتران و دفتریاران و رئیس کانون و مدیر مسئول مجله کانون سردفتران بود. تحصیلات. او تحصیلات حوزوی خارج فقه و اصول دارد و تحصیلات دانشگاهی را
حوزوی خارج فقه و اصول دارد و تحصیلات دانشگاهی را نیز در رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی گذرانده‌است. دیدگاه‌ها. دشتی اردکانی دیدگاه‌هایی دربارهٔ فساد دارد. او همچنین دیدگاه هایی دربارۀ تنظیم رسمی اسناد و معاملات دارد و معتقد است انجام این کار فقط در صلاحیت دفاتر اسناد رسمی است. راهبرد دشتی اردکانی در زمینۀ ترویج فرهنگ اسناد رسمی است و حرفۀ اسناد رسمی را شاخص و نشان دهندۀ حرکت و کیفیت حرکت دستگاه‌های مختلف علمی و اجرایی در کشور می‌داند. او معتقد است که ثبت اسناد و دفاتر رسمی، موجب درآمیخته شدن علوم و فنون و
و دفاتر رسمی، موجب درآمیخته شدن علوم و فنون و حاصل پیوند تکنولوژی، حقوق، اقتصاد، آمار و مانند اینها است. او مدعی است که کانون سردفتران در دوران مدیریت او در زمینه تعاملات بیرونی با اتحادیه جهانی سردفتران، امضای تفاهم نامه با برخی کشورهای مهم و عضو آن و تبادل اندیشه‌ها و بهره‌گیری از تجربیات دیگران ضمن بومی سازی آن تلاش هایی انجام داده‌است. دشتی اردکانی یکبار با شکایت پلیس به دلیل حمایت او از دفاتر اسناد رسمی برای ثبت مالکیت خودرو به شعبه دوازدهم دادسرای کارکنان دولت احضار شد.
محمد بن محمود بن محمد نیشابوری یا محمد بن محمود بن احمد نیشابوری (حدود ۴۸۰ – ۵۹۹ هجری قمری) مفسر و ادیب قرن ششم هجری بود. زندگی‌نامه. تاریخ تولد نیشابوری بین سال‌های۴۸۰ تا ۴۹۰ هجری قمری تخمین زده می‌شود و بنا بر یک روایت، در سال ۱۰۸۷ یا ۱۰۸۸ میلادی (معادل ۴۸۰ قمری) بوده‌است. لقبش «فخرالدین» بود و در علوم و هنرهای مختلف تبحر داشت و به شهرهای مختلف از جمله مرو، شیراز، اصفهان، همدان، بخارا و غزنه سفر کرده بود. از زندگی نیشابوری اطلاعات زیادی در دسترس نیست. قسمت اعظم زندگی او در دورهٔ غزنویان (سدهٔ چهارم تا ششم
اعظم زندگی او در دورهٔ غزنویان (سدهٔ چهارم تا ششم قمری) و سلجوقیان (سدهٔ پنجم و ششم قمری) بوده‌است، و در دربار بهرامشاه غزنوی جایگاهی داشته‌است و در آن دربار به تألیف و ترجمه و تفسیر آثار فلسفی و موسیقی (از جمله ترجمه و تفسیر "احصاء العلوم" از فارابی و کتاب "شفا‌" و "کتاب النجات" از ابن سینا) پرداخته‌است. آثار. از نیشابوری چند اثر به جا مانده است. یکی از این آثار «» است که تفسیری است بر قرآن. او این اثر را زمانی که در دربار بهرام‌شاه غزنوی بود تألیف کرد. اثر دیگر وی رساله‌ای است که در مورد موسیقی
کرد. اثر دیگر وی رساله‌ای است که در مورد موسیقی نوشته‌است. این رساله که احتمالاً در اوایل قرن ششم هجری نوشته شده از دو جهت قابل اهمیت است. یکی این که جزو اولین متونی در مورد موسیقی ایران است که به فارسی و با تکیه بر جنبهٔ ایرانی موسیقی و بدون استناد به منابع یونانی و عربی نوشته شده‌است؛ این بر خلاف متون قبلی (نظیر آثار فارابی و ابن سینا و رسالهٔ اخوان الصفا) است که متأثر از رساله‌هایی بودند که در قرون اولیه از آثار یونانی و سریانی ترجمه شده بودند. دوم آن که این رساله قدیمی‌ترین اثری است که در مورد موسیقی
این رساله قدیمی‌ترین اثری است که در مورد موسیقی خراسان (که خود نیشابوری هم اهل آنجا بوده) وجود دارد. رسالهٔ نیشابوری یکی از متونی است که نشان می‌دهد پرده‌ها (مقام‌های) موسیقی ایرانی احتمالاً از پیش از ظهور اسلام به دوازده پرده تقسیم شده بودند. نیشابور هفت پردهٔ اول را به باربد (موسیقی‌دان دوران ساسانیان) منسوب می‌کند و افزودن مابقی را نیز به شخصی به نام «سعیدی» نسبت می‌دهد که احتمالاً در زمان ساسانیان می‌زیسته است. هویت سعیدی به‌طور قطع مشخص نیست اما در منابع دیگر با نام «مولانا سعید» و «سعدی» هم به وی
منابع دیگر با نام «مولانا سعید» و «سعدی» هم به وی اشاره شده و گفته شده که او شاگرد «مولانا بایزید» (نام تحریف شدهٔ باربد) بوده، در دربار شاه شیرویه بوده، و مقامات را به دوازده رسانده‌است. همچنین در رسالهٔ "بهجت الروح" هم از شخصی مشابه با عنوان «سعد الدین محیی آبادی» یاد شده‌است: تاریخ نگارش بهجت الروح مشخص نیست اما احتمالاً به قبل از قرن دهم هجری بر می‌گردد. هویت «سعیدی» هر چه باشد، بین این روایات توافق هست که او که در زمانی ساسانیان می‌زیسته، بنیانگذار مکتب دوازده مقامی در موسیقی ایران است. این در حالی
دوازده مقامی در موسیقی ایران است. این در حالی است که برخی روایات جدیدتر (که پس از قرن دهم هجری نوشته شده‌اند) چنین می‌نویسند که مقامات را فیثاغورث ایجاد کرده بوده، تعدادشان هشت عدد بوده، و افزودن چهار مقام بعدی و رسیدن به دوازده را به موسیقی‌دانان پس از اسلام نظیر شیخ صفدی (که احتمالاً در قرن دهم می‌زیسته) نسبت می‌دهند، از جمله فرصت الدوله شیرازی که در "بحور الالحان" (که اولین بار در ۱۲۹۳ قمری در بمبئی چاپ شد) می‌نویسد: منبع‌شناسی. منابعی که به زندگی و آثار نیشابوری پرداخته باشند محدود هستند. برخی از این
نیشابوری پرداخته باشند محدود هستند. برخی از این آثار عبارتند از مقاله‌ای از «ا. جمعه‌اف» منتشر شده در مجلهٔ فرهنگستان علوم ازبکستان در سال ۱۹۸۴ میلادی، رساله‌ای از عسکر رجب‌علی‌زاده با عنوان «افکار موسیقی تاجیم در عصرهای ۱۲ تا ۱۵» که در سال ۱۹۸۹ در دوشنبه (پایتخت فعلی تاجیکستان) منتشر شد، و مقاله‌ای از امیرحسین پورجوادی با عنوان «رساله موسیقی محمد بن محمود بن محمد نیشابوری» که در سال ۱۳۷۴ ه‍.خ در مجلهٔ "معارف" منتشر شد. همچنین میرخواند در "روضةالصفا" به نیشابوری اشاره کرده و او را در زمینهٔ موسیقی نظری
نیشابوری اشاره کرده و او را در زمینهٔ موسیقی نظری صاحب‌نظر دانسته‌است.
تیم لیدل–ترک یک تیم حرفه‌ای دوچرخه‌سواری جاده است که پروانهٔ آن در ایالات متحدهٔ آمریکا صادر شده‌است. نام پیشین این تیم، رادیوشاک-نیسان بود. در سال ۲۰۱۴ شرکت دوچرخه‌سازی ترک مالکیت تیم را در اختیار گرفت و پروانهٔ تیم حرفه‌ای را برای آن کسب کرد. تاریخچه. ۲۰۱۱. تیم در سال ۲۰۱۱ با نام تیم لئوپارد ترک با مدیریت برایان نیگارد و کیم اندرسن تأسیس شد. برادران اشلک و چند رکابزن دیگر تیم ساکسو بانک از جمله ینس وویت، فابیان کانچلارا و استیوارت اوگریدی به عضویت این تیم درآمدند. تیم در آغاز فصل ۲۰۱۱ فعالیت خود را آغاز
درآمدند. تیم در آغاز فصل ۲۰۱۱ فعالیت خود را آغاز کرد. جاکوب فوگلسانگ در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ فاش کرد که تیم تازه‌تأسیس با نام تیم لئوپارد خوانده خواهد شد. ترک که یک شرکت تولیدکننده دوچرخه بود، مدتی پیش از معرفی رسمی تیم، به عنوان حامی مالی مشترک عنوان تیم تأیید شد؛ بنابراین تیم با نام کامل «لئوپارد ترک» تأسیس شد. در جیرو دیتالیای ۲۰۱۱ یکی از رکابزنان تیم با نام ووتر ویلاند به دلیل سرعت بالا، تصادف کرد و کشته شد. پس از پایان مرحلهٔ بعدی، همهٔ رکابزنان باقیماندهٔ تیم، مسابقه را ترک کردند. ۲۰۱۲. در سال ۲۰۱۲ نام تیم
مسابقه را ترک کردند. ۲۰۱۲. در سال ۲۰۱۲ نام تیم به رادیوشاک-نیسان-ترک تغییر یافت؛ زیرا تیم آمریکایی رادیوشاک به فعالیت خود پایان داد و حامی مالی پیشین آن، به پروژهٔ دوچرخه‌سواری لوکزامبورگ پیوست. شماری از رکابزنان رادیوشاک به تیم تازه پیوستند. ترکیب تیم برای فصل ۲۰۱۲ در ۵ دسامبر ۲۰۱۱ اعلام شد. پس از نامگذاری تیم حرفه‌ای با عنوان رادیوشاک-نیسان-ترک در دسامبر ۲۰۱۱، لئوپارد یک تیم قاره‌ای نیز با عنوان لئوپارد-ترک تأسیس کرد که عمدتاً از رکابزنان زیر ۲۳ سال تشکیل شد. در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ در میانهٔ تور دو فرانس
شد. در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ در میانهٔ تور دو فرانس ۲۰۱۲، فرانک اشلک به دلیل مثبت بودن نمونهٔ A خود، توسط تیم کنار گذاشته شد. تیم توانست برندهٔ رده‌بندی تیمی تور دو فرانس شود. در ۲۱ دسامبر همین سال، نیسان اعلام کرد که فوراً به همکاری خود در زمینهٔ حمایت مالی از تیم پایان می‌دهد. ۲۰۱۳. در میانهٔ تور دو فرانس ۲۰۱۳ تیم رادیوشاک-لئوپارد اعلام کرد که قرارداد خود با فرانک اشلک را تمدید نخواهد کرد. این مسئله باعث ایجاد شکاف جدی میان برادرش اندی اشلک و مدیریت تیم شد و آیندهٔ او در تیم را مورد تردید قرار داد. در سپتامبر
او در تیم را مورد تردید قرار داد. در سپتامبر ۲۰۱۳ کریس هورنر توانست در ووئلتا اسپانیای ۲۰۱۳ به قهرمانی برسد و تبدیل به مسن‌ترین رکابزن برندهٔ یکی از گرندتورها در تاریخ شد. او دو مرحله از مسابقهٔ ووئلتا را نیز با پیروزی پشت سر گذاشت. ۲۰۱۵. تیم در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که سگافردو (برند ایتالیایی قهوه) از آغاز سال ۲۰۱۶ قرارداد سه‌ساله‌ای برای همکاری به عنوان حامی مالی نام تیم منعقد کرده‌است. به این ترتیب، نام تیم به ترک-سگافردو تغییر یافت.
در ادبیات فارسی نام مقام‌های موسیقی بسیار ذکر شده‌است. بررسی سیر تاریخی نام‌های مقاماتی که در شعرها و نثر ادبی فارسی ذکر شده به درک سیر تحول مقام‌ها در موسیقی ایران کمک می‌کند. در زیر مهم‌ترین این متون بر اساس سده‌های هجری قمری اشاره شده‌اند. یکی از مهم‌ترین این متون، رساله‌ای است که توسط محمد بن محمود بن محمد نیشابوری نوشته شده‌است که اولین متنی است که به طور مستقل (از متون عربی و یونانی) به تشریح موسیقی ایران پرداخته است. در رسالهٔ نیشابوری ۱۲ مقام برشمرده شده‌است؛ در انتها این مقام‌ها با آنچه در دیگر
شده‌است؛ در انتها این مقام‌ها با آنچه در دیگر متون کهن آمده‌است مقایسه شده‌اند. قرن پنجم. نخستین کسی که به صراحت از پرده‌ها نام می‌برد، کیکاووس بن اسکندر نویسنده قابوس‌نامه (۴۵۷ق) است که در فصل آیین و رسم خنیاگری، از ده پرده نام می‌برد: قرن ششم. در قرن ششم، انوری در یکی از اشعارش از پرده‌های «نهاوند»، «رهاوی»، «عراق» و در شعری دیگر از «زنگوله» و «راست» نامبرده است: خاقانی، دیگر شاعر قرن ششم، نیز در آثارش به دفعات از پرده‌های موسیقی نام برده‌است از جمله: قرن هفتم. از جمله آثاری از قرن هفتم هجری که در آن به
هفتم. از جمله آثاری از قرن هفتم هجری که در آن به پرده‌ها اشاره شده دو مورد قابل توجه است. یکی مصیبت‌نامه از عطار که در آن شاعر اشاره می‌کند که تعداد پرده‌ها دوازده‌تا است اما فقط ده پرده را نام می‌برد: ولی عطار در دو شعر دیگرش دو پردهٔ دیگر را هم نام برده‌است: در آنچه تا کنون برشمرده شد، نام‌هایی که از مقام‌ها در ادبیات آمده یا ناقص بوده (تمام دوازده مورد را شامل نمی‌شده) یا متفاوت با نامگذاری رایج در حال حاضر است (مثلاً از پرده‌هایی نظیر «مخالف» و «بسته» اسم برده می‌شده که در تقسیم‌بندی‌های جدیدتر اثری از
برده می‌شده که در تقسیم‌بندی‌های جدیدتر اثری از آن نیست). اما در کتاب نصاب‌الصبیان که آن هم مربوط به قرن هفتم هجری است، یازده مقام موسیقی نام برده شده‌است (همگی به جز بزرگ) که نامشان با نامگذاری رایج در حال حاضر مطابقت دارد: مولوی در دو غزلش از بیشتر مقام‌های موسیقی یادکرده‌است. یکی در غزلی است در دیوان شمس از یازده مقام (به‌جز نوا) نام می‌برد: دیگری در غزل دیگری در دیوان شمس است که در آن مولوی از ده مقام (به جز زیر بزرگ و زیر کوچک) نام می‌برد و به دستگاه چهارگاه هم اشاره می‌کند. قرن هشتم. جمال الدین سلمان
هم اشاره می‌کند. قرن هشتم. جمال الدین سلمان در یکی از غزل‌هایش از مقامی با نام دلنواز و ... نام برده‌است: مقایسه. جدول زیر، نام پرده‌هایی که در رسالهٔ نیشابوری (ابتدای قرن ششم هجری) آمده را با آثار دیگر ادیبان تا قرن هفتم هجری مقایسه می‌کند: در سطر آخر نیز نام مقام‌های مطابق، به شکلی که توسط صفی‌الدین ارموی مطرح و پس از او در آثار دیگران نیز تکرار شده، آمده‌است.
مایکل دی لورنزو (زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۶۳)موسیقی‌دان، بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم رضایت اشاره کرد.
جولیا کارین کاوازوس ( زاده ) با نام هنری جولیا مایکلز؛ یک خواننده و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی با هنرمندان بزرگی مانند بریتنی اسپیرز همکاری داشته است. وی با جاستین ترانتر، دمی لواتو، Borgeous، جاستین بیبر، سلنا گومز، Cash Cash، زد، جیسون درولو، گوئن استفانی و هیلی استاینفلد همکاری داشته‌است. و بهترین همکاری او آهنگ what a time همراه نایل هوران بوده. وی در گرمی ۲۰۱۸ در ۲ بخش نامزد بوده‌است. بیوگرافی. اوایل زندگی و ترانه نویسی. جولیا مایکلز
بیوگرافی. اوایل زندگی و ترانه نویسی. جولیا مایکلز در دونپورت، آیووا متولد شد، او یک خواهر بزرگ تر از خودش دارد که یک آهنگساز و ترانه‌نویس است. پدر او مانوئل کاوازوس، اهل پورتوریکو است که فامیل خود را بعدها به مایکلز تغییر داده است. مایکلز از ۱۲ سالگی آهنگ میخواند و در ۱۴ سالگی افراد مشهور و خوانندگان زیادی از جمله ژولین بل را ملاقات کرده‌است، او آهنگ Fire faster که خواننده آن دمی لواتو است را در سال ۲۰۱۳ برایش نوشته است و همچنین آهنگ‌های Miss Movin برای فیفث هارمونی نوشته است. مایکلز از ۱۶ سالگی متن
فیفث هارمونی نوشته است. مایکلز از ۱۶ سالگی متن آهنگ‌های پاپ فیلم‌های هالیوودی را نیز مینویسد و در ۲۰ سالگی جاستین تارانتر که اهنگساز و شریکش در آهنگ‌نویسی است را ملاقات کرد. وی در سال ۲۰۱۶، در مراسم افتتاحیه ریو ۲۰۱۶ به همراه « کیگو» خواننده نروژی آهنگ Carry me را اجرا کرد. ۲۰۱۷- شروع به خواندن اواز انفرادی. در ژانویه ۲۰۱۷، مایکلز اولین ترانه دست نوشته خودش را، با نام خودش به نام مسائل (Issues) منتشر کرد. مایکلز دربارهٔ اولین اهنگش گفت: "این اولین بار بود که من آهنگی نوشتم که بسیار به خود من شباهت داشت و