payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ورزشی مقاومتی به تنهایی است. این افزایش مضاعف به افزایش فشار درون سینه‌ای بر اثر مانور والسالوا بستگی دارد. در گذشته این وضعیت را بالقوه خطرناک می‌دانستند که بر همین اساس توصیه می‌شد از مانور والسالوا در هنگام بلند کردن وزنه پرهیز شود. در عوض بازدم تدریجی توصیه می‌شد؛ زیرا این کار پاسخ فشار خون را ۴۰ تا ۵۰ درصد پایین می‌آورد. با این وجود، پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد بالا رفتن فشار درون سینه‌ای و افزایش بعدی فشارخون از گردش خون مغز محافظت می‌کند. کمتر بودن فشار درون رگی عروق مغزی هنگام اجرای فعالیت ورزشی
فشار درون رگی عروق مغزی هنگام اجرای فعالیت ورزشی مقاومتی با استفاده از مانور والسالوا هنگام بلند کردن وزنه فشار وارد بر دیواره‌های شریان مغزی را کاهش می‌دهد. به همین نحو بلند کردن با استفاده از مانور والسالوا، فشار دیواره‌ای پایان سیستولی بطن چپ را کاهش می‌دهد که این امر نشان می‌دهد این مانور عملاً بار وارد بر قلب را کاهش می‌دهد. در نتیجه استفاده از مانور والسالوا هنگام یک وهله فعالیت ورزشی مقاومتی آنگونه که قبلاً تصور می‌شد زیان بار نیست. با این بار این احتمال وجود دارد که به دریچه‌های قلب آسیب می‌رسانند.
وجود دارد که به دریچه‌های قلب آسیب می‌رسانند. این مانور توسط پزشک ایتالیایی قرن هفدهم توصیف شد.
پل راود (؛ ۲۲ اکتبر ۱۸۶۵ – ۲۲ نوامبر ۱۹۳۰) یک نقاش اهل استونی بود. وی در سال ۱۸۸۶ در مدرسه هنر دوسلدورف تحصیل کرد و تحت تأثیر ادوارد فن گبهارت نقاش آلمانی نقاشی را فرا گرفت و سپس به استونی بازگشت. آثار وی هم‌اکنون در موزه کومو، موزه هنر استونی نگه‌داری می‌شود. کریستیان راود برادر دوقلو وی نیز از نقاشان کشور استونی بوده است.
پارس خزر، شرکت صنایع الکترونیک ایرانی است که در شهر رشت قرار دارد و تمرکز آن بر روی طراحی و تولید لوازم الکترونیکی مصرفی به‌ویژه لوازم خانگی می‌باشد. پیشینه و تجارت. در اسفند ۱۳۴۷ محمدتقی برخوردار با مشارکت و همکاری فنی توشیبا ژاپن، شرکت پارس خزر را تحت عنوان شرکت پارس توشیبا در استان گیلان تاسیس کرد. این شرکت مانند سایر اموال آقای برخوردار بعد از انقلاب مصادره شد. در آبان ۱۳۶۱ نام شرکت توشیبا به شرکت صنعتی پارس خزر تغییر یافت. اکنون شرکت صنعتی پارس خزر به عنوان بزرگترین تولیدکننده لوازم خانگی برقی کوچک در
بزرگترین تولیدکننده لوازم خانگی برقی کوچک در ایران، به صورت سهامی عام به فعالیت خود ادامه می‌دهد و سهام آن در بورس اوراق بهادار تهران نیز معامله می‌شود. این شرکت همچنین یکی از شرکت‌های تابعه شرکت سرمایه‌گذاری پارس توشه است. محصولات. شرکت صنعتی پارس خزر ۴۱ گروه محصول در ۲۴۶ مدل تولید و روانه بازارهای داخلی و خارجی می‌نماید. گروه محصولات تولیدی شرکت صنعتی پارس خزر عبارتند از انواع ماشین لباسشویی، سامانه تهویه مطبوع VFR، اتوبخار، پنکه، بخاری برقی، فن هیتر، هواکش، پلوپز، بخارپز، سرخ‌کن، توستر، ساندویچ‌ساز،
هواکش، پلوپز، بخارپز، سرخ‌کن، توستر، ساندویچ‌ساز، کباب‌پز، مولتی‌کوکر، چرخگوشت، غذاساز، آسیاب، همزن، بلندر، خردکن، قهوه‌ساز، میوه خشک‌کن، مکمل غذاساز چرخگوشت، ترازو، آبمیوه‌گیری، چایساز، کتری برقی، تصفیه آب، جاروبرقی، جارو شارژی، بخارشو، جارو عصایی، لامپ، تصفیه هوا، سشوار، فود سیور، قطعات پلاستیکی، قطعات الکترونیکی و موتور الکتریکی.
بارون کارل آمادئوس موردو یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است که عموماً به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان دکتر استرنج محسوب می‌شود. شخصیت "بارون موردو" توسط استن لی و استیو دیتکو خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۱۱ مجموعه "استرنج تیلز" (اوت ۱۹۶۳) حضور پیدا کرد. "بارون موردو" جادوگری با استعداد، به ویژه در زمینهٔ هنرهای تاریک جادو است، که از آن جمله می‌توان به احضار ارواح خبیث اشاره کرد. موردو هنرهای سحر و جادو را زیر نظر جادوگر اعظم انشنت وان، و در تبت آموزش دید تا
نظر جادوگر اعظم انشنت وان، و در تبت آموزش دید تا اینکه دکتر استیون استرنج نیز برای تعلیم به آنجا آمد. استرنج توطئه موردو برای قتل انشنت وان را خنثی نمود و در نتیجه بارون موردو از آنجا تبعید شد و در نهایت دکتر استرنج تبدیل به جادوگر اعظم گشت. او اغلب با شخصیت بدذات دورمامو به امید شکست دادن دکتر استرنج همکاری می‌کند. چویتل اجیوفور نقش شخصیت "کارل موردو" را در فیلم "دکتر استرنج" (۲۰۱۶) ایفا کرده‌است. توانایی‌ها و قدرت‌ها. "بارون موردو" تقریباً همانند دکتر استرنج آموزش دیده بود، با این تفاوت که او مهارت‌های
آموزش دیده بود، با این تفاوت که او مهارت‌های خود را بر روی منافع شخصی متمرکز کرده بود. او دارای قدرت‌های جادویی گسترده‌ای است که حاصل سال‌ها مطالعه جادوی سیاه و هنرهای عرفانی است. او قادر به بکارگیری نیروهای جادویی برای خلق اثرات مختلفی شامل: هیپنوتیزم، مغناطیس حیوانی، دورجنبی و اجرای وهم است. او قادر به جداسازی شکل کیهانی خود از بدنش است، که این کار سبب لمس ناپذیری و نامرئی شدن او از چشم بیشتر مخلوقات می‌شود. او با استفاده از جادو توانایی پرتاب نیروهای کشنده انرژی دارد و همچنین قادر به دورنوردی در ابعاد
انرژی دارد و همچنین قادر به دورنوردی در ابعاد مختلف است. موردو قادر به احضار ارواح خبیث است، اما اغلب قدرت کافی برای کنترل آن‌ها را در اختیار ندارد.
گورستان راهومه () یک گورستان در شهر تالین، استونی است. این گورستان که در منطقه راهومه قرار دارد در سال ۱۹۰۳ میلادی تأسیس شده است.
علی کریمی‌مله متولد اول فروردین 1344 در شهرستان قائم شهر استان مازندران، سیاستمدار اصلاح طلب و پژوهشگر ایرانی است. وی استاد تمام گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران و از پایه گذاران اصلی این رشته در این دانشگاه است. کریمی‌مله به زبان‌های فارسی، عربی و انگلیسی تسلط دارد و تالیف‌های بسیاری در نشریات علمی داخلی و خارجی از وی منتشر شده است. او در دولت حسن روحانی مدیریت مطالعات سیاست داخلی مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری را بر عهده داشت و عضو هیات تحریریه فصلنامه مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی این مرکز بود.
مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی این مرکز بود. در دولت سید محمد خاتمی، معاونت سیاسی-امنیتی استانداری مازندران را بر عهده داشت و در سال 1396 گزینه اصلی اصلاح‌طلبان این استان برای استانداری مازندران بود؛ اما در پی سیاست‌ به کارگیری نیروهای غیربومی در دولت دوم حسن روحانی، استانداری آذربایجان غربی به او پیشنهاد شد که آن را نپذیرفت و ترجیح داد تا به ادامه فعالیت‌های علمی خود در دانشگاه بپردازد. همچنین در سال 1397 او با رای قاطع اعضای هیات علمی دانشگاه مازندران و تایید وزارت علوم، گزینه اصلی ریاست این دانشگاه
و تایید وزارت علوم، گزینه اصلی ریاست این دانشگاه بود که با مخالفت نهادی امنیتی، از تصدی آن بازماند. شرکت در عملیات والفجر 8، عملیات آزادسازی فاو (بهمن 1364 از لشگر 10 سیدالشهدای تهران)، شرکت در عملیات کربلای 4 و کربلای 5 - غواص لشگر 21 امام رضا (ع)، عضو گردان اخلاص- واحد اطلاعات و عملیات لشگر 21 امام رضا (ع) و خدمت به عنوان نیروی داوطلب بسیجی با جراحت در عملیات کربلای 5 و احراز افتخار جانبازی از سوابق ایثارگری کریمی‌مله است.
دولت هند یک دولت فدرال است که بر پایهٔ قانون اساسی هند به عنوان مقام قانونی دولتی متشکل از اتحادیهٔ ۲۹ ایالت و هفت اتحادیه اقلیمی، یک جمهوری دمکراتیک پارلمانی اعلام و تاسیس‌شده، و با یک نظام جمهوری پارلمانی به نام جمهوری هند است. قرارگاه این دولت در دهلی نو؛ پایتخت هند، قرار گرفته است. متأثر از نظام وستمینستر برای ادارهٔ کشور، دولت فدرال به‌طور عمده به قوای مجریه، مقننه، و قضاییه تقسیم شده، که در آن همهٔ قدرت به موجب قانون اساسی در پارلمان، به نخست‌وزیر و دیوان عالی کشور واگذار گردیده است. رئیس‌جمهور هند
دیوان عالی کشور واگذار گردیده است. رئیس‌جمهور هند رئیس کشور و فرمانده عالی نیروهای مسلح هند است، در حالی که نخست وزیرِ منتخب به عنوان مدیر اجرایی (قوه مجریه) عمل می‌کند و مسئول ادارهٔ دولت فدرال است. یک پارلمان محلی یا لوکسابا (خانهٔ ملت) به عنوان مجلس سفلی و راجیا سابا (شورای ایالت‌ها) به عنوان یک مجلس علیا نیز وجود دارد. قوه قضائیه به صورت سیستماتیک شامل یک دادگاه دیوان عالی، ۲۴ دادگاه عالی و چندین دادگاه‌های منطقه‌ای است که همه بخش‌های فرعی دیوان عالی کشور هستند.
سوسیالیسم انقلابی به گرایش‌هایی سوسیالیستی گفته می‌شود که اعتقاد دارند انقلاب اجتماعی به منظور ایجاد تغییرات ساختاری در جامعه لازم و ضروری است. به طور خاص دیدگاهی است که انقلاب را پیش شرط لازم برای‌ گذار از سرمایه‌داری به سوسیالیسم می‌داند. انقلاب لزوماً به عنوان یک شورش خشونت‌آمیز تعریف نمی‌شود، بلکه انقلاب در اینجا به عنوان تصرف قدرت سیاسی توسّط جنبش‌های توده‌ای طبقه کارگر است که منجر به تسلط مستقیم این طبقه بر دولت می‌شود. طبقه‌ای که مخالف طبقهٔ سرمایه‌دار و منافع آن است. سوسیالیست‌های انقلابی معتقدند که
و منافع آن است. سوسیالیست‌های انقلابی معتقدند که چنین انقلاب و دولتی پیش شرط برقراری یک نظام سوسیالیستی است. سوسیالیسم انقلابی شامل انواعی از جنبش‌های سیاسی و اجتماعی می‌شود که ممکن است هر کدام تعریف متفاوتی از انقلاب نسبت به دیگری داشته باشند. این جنبش‌ها شامل جنبش‌های مبتنی بر مارکسیسم ارتدوکس (مانند دولئونیسم، لوکزامبورگیسم)، همچنین جنبش‌های مبتنی بر نظریه لنینیسم و نظریه مبتنی بر انقلاب رهبری پیشتاز مانند مائوئیسم، مارکسیسم-لنینیسم و تروتسکیسم می‌شود. سوسیالیسم انقلابی شامل گرایش‌های غیر مارکسیستی
سوسیالیسم انقلابی شامل گرایش‌های غیر مارکسیستی مانند آنارشیسم، سندیکالیسم انقلابی و انواع دیگری از سوسیالیسم دموکراتیک نیز می‌شود. این اصطلاح در برابر اصلاح‌طلبی سوسیال دموکراسی به کار می‌رود که ضدسرمایه‌داری نیست. همچنین سوسیالیسم انقلابی در برابر آن دسته از جنبش‌های اجتماعی به کار می‌رود که به دنبال اصلاح تدریجی مسائل اقتصادی و اجتماعی سرمایه‌داری از طریق اصلاحات سیاسی هستند. از سوی دیگر این اصطلاح در برابر مفهوم انقلاب گروه‌های کوچک برای تصرف قدرت سیاسی بدون حمایت توده‌ای که برخی گرایش‌ها مانند بلانکیسم
حمایت توده‌ای که برخی گرایش‌ها مانند بلانکیسم دنبال می‌کنند، نیز به کار می‌رود.
ایکس.ویژن (X.Vision) نام برند تجاری ایرانی متعلق به صنایع مادیران است که تأمین کننده لوازم الکترونیکی مصرفی متعدد به بازارهای داخلی و بین‌المللی است. بازارهای منطقه‌ای. بازار اولیه X.Vision در ایران و خاورمیانه است. این شرکت محصولات خود را در یک کمپین در ماه اوت سال ۲۰۰۶، که در آن شرکت توزیع مادیران مسئول تمام جنبه‌های نام تجاری X.Vision در ایران شد راه اندازی کرد. پیوند به بیرون. سلام
دوشیزهٔ اروپا یک مسابقه ملکه زیبایی با حضور زنانی از سرتاسر اروپا است که در سال ۱۹۲۹ آغاز به کار کرد. نخستین دورهٔ آن در پاریس با حضور ۱۸ کشور برگزار گردید. از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۷ میلادی به دلیل جنگ جهانی دوم مسابقه متوقف شد. آخرین دوره از این مسابقات در سال ۲۰۲۱ برگزار شد. بیشتر شرکت‌کنندگان دوشیزهٔ اروپا از سوی کشورهایشان برای دوشیزه دنیا و دوشیزه جهان نیز انتخاب می‌شدند و شرکت در دوشیزهٔ اروپا برایشان فرصتی برای تمرین بود. چنانچه آن‌ها از برنده شدن در رقابت‌های بزرگتر باز می‌ماندند آنگاه برای دوشیزهٔ اروپا به
بزرگتر باز می‌ماندند آنگاه برای دوشیزهٔ اروپا به رقابت می‌پرداختند. دوشیزه اروپا حال رزا گادیوا از روسیه است.
"اصیل‌ها" یک سریال درام و ماورایی آمریکایی است که در تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۱۶ توسط سی‌دابلیو برای فصل چهارم تمدید شد. این مجموعه در ۱۷ مارس ۲۰۱۷ پخش شد. بازیگران. بازیگران فرعی. • کلر هالت در نقش ربکا مایکلسون
زویتریون در شیمی به مولکولی گفته می‌شود که به دلیل وجود بارهای منفی و مثبت هم توان، دارای بار الکتریکی خنثی بوده و به همین دلیل اصطلاحاً زویتریون (zwitterion) نامیده می‌شود.
حمله اعراب به طبرستان اشاره به حمله اعراب مسلمان به سرزمین طبرستان در حدود منطقهٔ مازندران کنونی دارد. پس از سقوط ساسانیان و تصرفات اعراب در پهنه ایرانشهر، فتوحات اعراب تا جایی که مربوط به سرزمین‌های هموار ایران بود، به آسانی پیش رفت. هنگامی که اعراب عزم آن کردند که مردم حاشیه جنوبی دریای مازندران را تحتِ سلطه درآورند، البته رشته کوه‌های البرز مانع سختی در برابر مهاجمان بود، لکن اعراب پس از راهیابی نیز دانستند که ایستادگی مردم سامان شمالی ایران در برابر مهاجمان، مانعی سخت‌تر از رشته کوه‌های البرز می‌باشد که
مانعی سخت‌تر از رشته کوه‌های البرز می‌باشد که به دفعات با لشکر عرب درآویخته و آن را پس زده بودند و اگر هم عرب به پشتیبانی دستگاه خلافت و گسیل پیاپی لشکریان فراوان پیروزی‌هایی می‌یافت، بیگمان بدونِ بر جای گذاشتن خسارات و کشته‌های فراوان برای خلفا نبوده که آن هم به آسانی نتوانست سلطه خود بر جبال البرز را مسلم بداند؛ لذا دسترسی مهاجمان به استان‌های کرانه خزر به آسانی و تنها از راه شرق بوده و از اینرو نخستین حملات عربان از گرگان روی نمود و تاخت و تازهای نخستین عربان در زمان خلافت راشدین منجر به وصول خراج گشت و
در زمان خلافت راشدین منجر به وصول خراج گشت و فرمانبرداری کامل حاصل نشد. در واقع چندین بار در زمان خلافت عثمان، سپاه اسلام در گذرهای راه طبرستان تباه گشت. پژوهشگران بر این باورند که ورود سپاهیان خلفا به طبرستان و حاشیه جنوبی دریای مازندران از تمیشه و از طریق تنها راهی که در آن زمان دو سوی البرز را به هم مربوط می‌ساخت، ممکن بود؛ زیرا رشته کوه‌های البرز هرگونه دسترسی تازیان به طبرستان و گیلان را غیر میسر می‌ساخت و تنها راه، راهی بود که از سرزمین قومس به گرگان یا جرجان می‌رسید که امروزه گردنه «خوش ییلاق» نام
یا جرجان می‌رسید که امروزه گردنه «خوش ییلاق» نام دارد و پیداست که عمده حملات مهاجمان عرب به حاشیه جنوبی دریای مازندران از این راه صورت می‌گرفته و نخستین شهری که با مهاجمان رو در رو بود، گرگان بوده است. به همین دلیل سرداران خلفا هر بار که برای گشودن طبرستان می‌آمده‌اند، پس از طی راه قومس به گرگان (گنبدکاووس فعلی)، به‌ناچار با گرگانیان مواجه بوده‌اند و پس از مصالحه با گرگانیان به سوی تمیشه و درون طبرستان یورش می‌بردند. تمیشه که یکی از شهرهای مهم و تاریخی خطه طبرستان و شرقی‌ترین شهر طبرستان در مرز با ولایت
طبرستان و شرقی‌ترین شهر طبرستان در مرز با ولایت گرگان بوده، همان شهری است که انوشیروان ساسانی (۵۷۹ – ۵۳۱ میلادی) بدانجا رفته و مدتی در آنجا اقامت داشته و دستور ایجاد دیوار و باروی مهم آن را به منظور جلوگیری از یورش‌های تُرکان و قبایل شرقی داده است. بعدها این شهر در لشکرکشی‌های سرداران خلفا بارها ایستادگی نمود و مورد تخریب واقع گردید و مردمش قتل‌عام شدند و سرانجام در یورش‌های پیاپی مغولان و تیموریان چنان آسیب دید که از صفحه روزگار محو شد. بدین ترتیب تمیشه که نخستین شهر طبرستان از سوی شرق و در مرز با ولایت
نخستین شهر طبرستان از سوی شرق و در مرز با ولایت گرگان بود را باید مدخل طبرستان دانست که در طول حیات خود پیشتاز و پرچمدار نبرد با مهاجمان عرب و ترک و … بوده و لذا تمیشه و استحکامات دفاعی آن را باید سدی دانست که تا حدی از تاخت و تاز بیشتر مهاجمان به طبرستان و متعاقبا به گیلان جلوگیری می‌کرده است. اوضاع سیاسی طبرستان در آن روزگار. در واپسین سال‌های شاهنشاهی خسرو یزدگرد سوم، دودمان گاوبارگان که نسب شان را به جاماست بیست و یکمین شاه ساسانی برادر قباد یکم و حاکم ارمنستان می‌رساندند، ابتدا بر گیلان و دیلمان و سپس
می‌رساندند، ابتدا بر گیلان و دیلمان و سپس بر طبرستان تسلط یافتند. این دودمان با تأیید یزدگرد سوم بر طبرستان به پایتختی ساری حاکم بودند. اسپهبد فرخان بزرگ فرزند دابویه از این خاندان به طبرستان آمد و بنیاد شهر ساری را نهاده و ساری را تختگاه خود نمود و طبرستان را از یورش ترکان از سوی شرق و تهاجم دیلمیان از سوی غرب مستحکم نموده و و قلمرو خود را تا نیشابور در خراسان گسترش داد و در ساری سکه‌هایی بنام طبرستان و به رسم شاهان ساسانی و به خط پهلوی ضرب می‌نمود. پادوسبانیان شاخه دیگر گاوبارگان در رویان که کرسی
پادوسبانیان شاخه دیگر گاوبارگان در رویان که کرسی کوهستانی طبرستان بوده، حاکم بودند. اگرچه فرخان و جانشینانش ادعای مالکیت خود بر گیلان و دیلمان را حفظ کردند، اما آن ولایات عملاً تحت فرمان فرماندهان و شاهان مستقل بودند. نواحی کوهستان طبرستان به‌طور مؤثر تحت حاکمیت دو دودمان باوندیان و آل قارن بوده که سروری و مهتری دابویگان را به رسمیت می‌شناختند. درواقع کنترل دابویگان بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای (پست) طبرستان تا تمیشه احاطه داشته و گرگان توسط مرزبان اداره می‌شده است. پس از فروپاشی لشکرساسانی، یزدگرد سوم که
است. پس از فروپاشی لشکرساسانی، یزدگرد سوم که جز عنوان شاهنشاهی نداشت، باز هم رو به هزیمت نهاد. اسپهبد طبرستان او را به پناه خود خواند و اگر این دعوت را می‌پذیرفت شاید می‌توانست در پناه جبال عظیم طبرستان قدرت خود را نگاه دارد. چنانچه سپاهبدان بیش از یک قرن استقلال خود در برابر حملات مسلمانان را حفظ کردند و آخرین قسمتی از کشور ایران بود که به کیش مسلمانی درآمد و حکمرانان آنجا معروف به اسپهبدان طبرستان بیش از یک قرن پس از فتوحات عرب در سرزمین‌های خود مستقل باقی ماندند و تا نیمه دوم قرن دوم هجری هنوز روی
باقی ماندند و تا نیمه دوم قرن دوم هجری هنوز روی سکه‌هایی که در آن منطقه ضرب می‌شد خط پهلوی نقش بود و مردم جنگل‌ها و بیشه‌های پهناور آن ناحیه بر دین زرتشت بودند. لشکر آوردن سوید بن مقرن به طبرستان. طبری در بخشی از تاریخ خود که سال‌های ۱۵ تا ۱۳۲ هجری را در بر می‌گیرد «در خبر فتح جرجان و طبرستان» در زمان عمر نوشته است که پس از فتح ری و دماوند و قومس به‌دست نعیم بن مقرن، برادر نعیم بنام سوید بسال ۲۲ هجری به‌دنبال هزیمتیان از بسطام به گرگان آمد «مزبان گرگان ملک گرگان پیش او بازآمد بر یک منزل» و شرایط او را به
گرگان پیش او بازآمد بر یک منزل» و شرایط او را به قبول مسلمانی یا پرداخت جزیه برای ساکنان گرگان پذیرفت. طبری سپس اضافه می‌کند که پس از این واقعه اسپهبدان طبرستان نزد مهتر خود فرخان که در آمل مقر داشت گرد آمدند و پس از رایزنی مصلحت در این دیدند که با سوید از در صلح در آیند با این شرط که «از همه طبرستان پانصد هزار درم بستاند هر سالی بر آنک سپاه مسلمانان به طبرستان نشوند و اگر مسلمانان را حربی افتد از طبرستان سپاه بخواهند». سوید اجابت کرد بر آنک پانصد هزار درم نقد همان‌جا بدهند بدادند و سوید با سپاه بگرگان
نقد همان‌جا بدهند بدادند و سوید با سپاه بگرگان بنشست و به عمر نامه کرد به فتح قومس و طبرستان و این اندر سال ۲۲ بود از هجرت پیامبر اسلام. این خبر تا آنجا که مربوط به فتح طبرستان می‌شود مقرون به حقیقت نیست. به‌علاوه حاکم طبرستان پیش از دوره یزدگرد سوم، آذرولاش بود نه فرخان که فرمانروایی وی بر طبرستان بعد از ۷۱ سال یعنی از ۹۳ هجری آغاز می‌شود. فتح طبرستان به‌طوری‌که بعداً خواهد آمد بعد از خلفای راشدین و امویان و بنی مروان، بعهد منصور دومین خلیفه عباسی (۱۳۶ – ۱۵۸ هجری) بسال ۱۴۲ هجری آنهم با خدعه و نیرنگ میسر
۱۵۸ هجری) بسال ۱۴۲ هجری آنهم با خدعه و نیرنگ میسر گردیده است. نیرنگ منصور و شکست و خودکشی اسپهبد خورشید که به تسلط و تصرف بخشی از دشت و جلگه‌های شرق طبرستان منجر گشت، اگر چه به انقراض دودمان اسپهبدان دابویی طبرستان منجر شد ولیکن هرگز به معنای تسلط کامل عباسیان بر طبرستان نبود. در همان زمان آل قارن (اسپهبدان سوخرایی) و باوندیان و پادوسبانیان همچنان بر نواحی کوهستانی طبرستان و بر رویان به شهریاری ادامه دادند. بنظر می‌رسد که پس از فتح گرگان ، حکام مرز شرقی طبرستان با آگاهی آذرولاش بدادند مبلغی که در اینجا
طبرستان با آگاهی آذرولاش بدادند مبلغی که در اینجا پانصد هزار درم ذکر شده تا جنگ و تازیان را از مرز و بوم خود دور کرده باشند. عزالدین ابن اثیر در جلد چهارم تاریخ کامل صفحهٔ ۱۵۲۹ می‌نویسد: (آنگاه سوید [فرمانده عرب] رهسپار گرگان شد و در آنجا در بسطام لشکرگاه زد و برای پادشاه گرگان، زرنان صول، نامه نوشت. با او بر پایه واگذاری گرگان و پرداخت گزیت و پدافند از این شارسان آشتی کرد. او خواستار شد که اگر دشمنان بر وی تازند سوید او را یاری کند و سوید خواستهٔ وی را پذیرفت) (گویند اسپهبد خداوند طبرستان برای آشتی با
پذیرفت) (گویند اسپهبد خداوند طبرستان برای آشتی با سوید نامه نوشت که با هم شیوهٔ سازگاری در پیش گیرند و او چیزی به سوید بپردازد نه بر کسی باشد و نه با کسی. سوید این را پذیرفت و در این باره برای او نامه‌ای نوشت) لشکر آوردن سعید بن عاص بن امیه به طبرستان و فتح دژ تمیشه و کشتار در تمیشه. در سال سی‌ام هجرت به خلیفه سوم عثمان خبر رسید که مردم خراسان به آئین پیشین برگشته‌اند. عثمان، سعید بن عاص بن امیه را با سپاه مدینه به خراسان فرستاد و به عبدالله بن عامر بن کریز والی بصره نامه کرد که با سپاه بصره به خراسان شود.
والی بصره نامه کرد که با سپاه بصره به خراسان شود. عثمان در نامه خود به این دو وعده داده بود هر یک از اینها پیروزی یابد، بر خراسان فرمانروا شود. عبدالله پیش از سعید به خراسان شد و تا نیشابور بگشاد. سعید از کوفه درآمد و چون چنان دید به گرگان شد. مردم گرگان در حصار شدند و با او صلح کردند. دویست هزار درم بازستاند و ایشان را به مسلمانی آورد. سپس آهنگ طبرستان نمود. طبری آورده است «بعد نخستین، شهریست تمیشه خوانند با ایشان حرب کردند چنان‌که صلاه الخوف (نماز وحشت) کرد به حرب اندر، پس از مردمان صلح خواستند بر آنکه
کرد به حرب اندر، پس از مردمان صلح خواستند بر آنکه از ایشان یک تن را نکشد. او شرط را پذیرفت و چون از حصار بیرون آمدند همه را بکشت و یک تن را دست بازداشت و گفت چنین شرط کردم که یک تن را نکشم گفتند که ما بدین سخن چنان خواستیم که هیچ‌کس را نکشی. وی گفت من یک تن را خواستم که نکشم و از آنجا به طبرستان شد و همه را بگشاد و با سپاه بازآمد و به مدینه باز شد و مردمان طبرستان بگاه عمر، سوید بن مقرن مسلمان کرده بود تا گرگان، باز مرتد شده بودند تا سعید بن العاص بیامد بگاه عثمان و باز چون سعید بازگشت دیگر باره
بیامد بگاه عثمان و باز چون سعید بازگشت دیگر باره بازایستادند» به‌هرحال در اینجا نیز گشودن طبرستان به حقیقت مقرون نیست و پیداست که پیشرفت تازیان از حد تمیشه که در مرز گرگان و طبرستان بوده فراتر نرفته و از حواشی طبرستان بدرون آن راه نیافته و به قلمرو اسپهبد نرسیده‌اند تمیشه (طمیشه – طمیش) شهری بود در جوار غربی خندقی که به امر اسپهبد فرخان برای بازداشتن تُرکان از هجوم به قلمرو او حفر شده بود. ابن فقیه در ذکر تمیشه و دربند آن در البلدان نوشته است «نخستین شهر طبرستان از سوی گرگان طمیش است و آن در مرز گرگان
طبرستان از سوی گرگان طمیش است و آن در مرز گرگان افتاده است و دروازه‌ای کلان دارد که هیچ‌یک از طبرستانیان نتوانند از آن جای بیرون آیند و به گرگان شوند جز از همین دروازه زیرا دیواری از آجر و آهک از کوه تا دل دریا کشیده شده است آن دیوار را خسرو انوشیروان (۵۳۱ – ۵۷۸ میلادی) ساخت تا تُرک را از تاراج طبرستان بازدارد. در طمیش خلق بسیار هستند …» و هم در بلدان آمده است که بلاذری گفته طبرستان را هشت خوره است. از آنها خوره ساری و آمل و … ارم خواست بالا و ارم خواست پائین و مهروان و اصفهبدان و نامیه و طمیش و … میان
پائین و مهروان و اصفهبدان و نامیه و طمیش و … میان نامیه و ساریه و طمیش بیست فرسنگ است. حضور حسن بن علی و حسین بن علی در حمله اعراب به طبرستان. طبری از حضور و شرکت داشتن امام دوم و سوم شیعیان، حسن بن علی و حسین بن علی در نبرد طبرستان در دوره خلافت عثمان اطلاع می‌دهند اما این گزارش مورد اشکال و ضعیف سندی است زیرا راوی‌های ضعیفی دارد مثل علی بن مجاهد و حنش بن مالک و نکته ای دیگر این گزارش در صفحه بعد با همان سند و روایت آمد اما نام حسنین در آن نیست که این گزارش را ضعیف می‌کند. کشته شدن مصقله بن هبیره الشیبانی
را ضعیف می‌کند. کشته شدن مصقله بن هبیره الشیبانی و نابودی لشکر اموی در طبرستان. در زمان خلافت علی ابن ابی طالب، اعراب به طبرستان نیامدند اما در اوایل خلافت معاویه (۴۱ – ۶۰ هجری) مصقله بن هبیره الشیبانی که از علی ابن ابیطالب فرار کرده و به معاویه پیوسته بود، مأمور گشودن طبرستان شد. ابن اسفندیار می‌گوید «چون امیر المومنین علی علیه السلام بنعیم جنت پیوست، او (مصقله) که وقتی دیگر به طبرستان رسیده بود پیش معاویه دعوی کرد که به چهار هزار مرد، طبرستان را مستخلص کنم. لشکر گرفت و به‌مدت دو سال با فرخان کوشید. عاقبت
لشکر گرفت و به‌مدت دو سال با فرخان کوشید. عاقبت به طریق کجو (کجور) براه کندسان او را بکشتند. گور او هنوز بر سر راه نهاده است. عوام الناس بتقلید و جهل زیارت می‌کنند که صحابه رسول علیه السلام است» ابن فقیه کشته شدن مصقله را که از طرف معاویه به حکومت طبرستان منصوب شده بود در البلدان چنین آورده است: «مصقله بر آن شد که با همراهانش بدرون شهرهای طبرستان شود. لیکن به هنگام گذشتن از تنگه‌ها، دشمن راه بر آنان برگرفت و خرسنگ‌ها بر آنان بغلتانید و مصقله نیز نابود شد. مردمان او را مثل کردند؛ یعنی هرگاه می‌خواستند امری
او را مثل کردند؛ یعنی هرگاه می‌خواستند امری را تعلیق به محال نمایند می‌گفتند «حتی یرجع مصقله من طبرستان» یعنی بماند تا مصقله از طبرستان بازگردد. آمدن مصقله به طبرستان بعهد گاوباره بود و نه فرخان، بنوعی که ابن اسفندیار نوشته است، چه گاوباره دو سال بعد از معاویه به سال ۶۲ هجری درگذشته و فرخان سی و یک سال پس از آن تاریخ، یعنی در سال ۹۳ هجری بعد از پدر خود دابویه (۶۲–۹۳ هجری) به شهریاری طبرستان رسیده است. در تاریخ طبری دربارهٔ این رخداد آمده است: پس از آن به روزگار معاویه، مصقله با ده هزار کس به غزای خراسان
روزگار معاویه، مصقله با ده هزار کس به غزای خراسان رفت و او با سپاهش در رویان، مجاور طبرستان به خطر افتادند و در یکی از دره‌های آنجا که دشمن همه تنگناهای آنها را بسته بود همگی کشته شدند که آنجا را دره مصقله می‌گویند و چنان شد که به سرانجام وی مثل می‌زدند و می‌گفتند «وقتی که مصقله از طبرستان باز آید.» شکست محمد بن اشعث در طبرستان. در زمان گاوباره یکبار دیگر تازیان آهنگ طبرستان کردند و آن بدینگونه بود که عبیدالله بن زیاد بن ابی سفیان که معاویه (۴۱–۶۰ هجری) پس از مرگ پدرش زیاد در سال ۵۳ هجری او را به سال ۵۴
از مرگ پدرش زیاد در سال ۵۳ هجری او را به سال ۵۴ حکومت خراسان داده بود، محمد بن اشعث کندی را والی طبرستان کرد. در البلدان آمده است «محمد با طبرستانیان صلح کرد و آنان را پیمان نامه ای نوشت. بدین گونه او را مهلت دادند تا پا بدرون طبرستان نهاد. در آن حال تنگه را بر او گرفتند و فرزندش ابوبکر را کشتند و چشمش را درآوردند. لیکن محمد خود رهایی یافت. از آن پس مسلمانان در آن مرز می‌جنگیدند ولیکن از رفتن به زمین دشمن پرهیز همی داشتند.» در البلدان تاریخ لشکر آوردن محمد اشعث به طبرستان مذکور نیوفتاده است اما چون حکومت
اشعث به طبرستان مذکور نیوفتاده است اما چون حکومت عبیدالله به‌مدت دو سال از ۵۴ تا ۵۶ هجری بوده است به احتمال قرین به یقین این جنگ در طی همین مدت وقوع یافته است. تازیان از لشکر کشی‌های مکرر به طبرستان به عهد گاوباره جز ناکامی بهره‌ای نبردند و از این پس به مدت چهل و سه سال از گسیل داشتن سپاه به قصد گشودن طبرستان انصراف داشتند و بطوریکه در البلدان آمده است «تنها در آن مرز می‌جنگیدند.» گاوباره پس از سی و نه سال فرمانروایی که با قدرت تمام همراه بود بسال ۶۸۱ میلادی برابر با ۶۲ هجری و ۵۰ یزدگردی و ۲۹ یزدگردی جدید
برابر با ۶۲ هجری و ۵۰ یزدگردی و ۲۹ یزدگردی جدید (گاوبارگان) و ۱۹۳ تبری درگذشت. از او دو پسر ماند دابویه و پادوسبانابن اسفندیار می‌نویسد: «فی الجمله بعد باو اهل طبرستان گروه گروه شدند دابویه را وفات رسید .» دابویه معاصر یزید اول (۶۰ – ۶۴ هجری)، معاویه دوم (۶۴ هجری) از آل سفیان و مروان اول (۶۴–۶۵ هجری)، عبدالملک بن مروان (۶۵–۸۶ هجری) و ولید بن عبدالملک (۸۶–۹۶ هجری) از بنی مروان بود. اما این خلفا که هنوز شکست‌های پی در پی و ناکامی‌های مکرر خلفای پیشین را در لشگرکشی به طبرستان بیاد داشتند هرگز آهنگ طبرستان
لشگرکشی به طبرستان بیاد داشتند هرگز آهنگ طبرستان نکردند و زندگی در آن دیار به آئین و دین ساسانیان همچنان ادامه یافت. فرمانروایی اسپهبد فرُخان بزرگ و لشکرکشی اسپهبد تا نیشابور و جنگ با تُرکان و شکست تُرکان به‌دست فرخان بزرگ. دابویه پس از سی سال فرمانروایی به سال ۷۱۱ میلادی برابر ۸۰ یزدگردی و ۵۹ طبرستانی جهان را بدرود گفت و پس از وی فرزند نامدارش فرخان جانشین وی شد. فرخان بزرگ که تازیان به او لقب ذوالمناقب داده‌اند. ابن اسفندیار و ظهیر الدین آورده‌اند که فرخان لشکر به طبرستان آورد و تا حد نیشابور بگرفت. از