payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تزئینات انتزاعی نامتقارن و خمیده خط و نیز عموماً ترکیب یافته با شکل‌های جانوران است. این هنر به دو دوره تقسیم شده و دورهٔ نخستین آن تا اوایل سدهٔ اول میلادی ادامه داشته و به معروف می‌باشد، هنر سلتی یک دورهٔ دشوار برای تشریح و تعریف است و دلیل عمدهٔ آن پوشش گستره زیادی از زمان می‌باشد، همچنین فرهنگ و جغرافیای سکونت و پراکنش سلت‌ها از دیگر مشخصات این پیچیدگی است. از هنر سلتیک به عنوان تداوم هنری در اروپا در عصر برنز یاد می‌شود، در واقع حتی قبل از دوران نوسنگی، با این حال باستان‌شناسان به طور کلی هنر سلتیک را
با این حال باستان‌شناسان به طور کلی هنر سلتیک را بخشی از فرهنگ عصر آهن اروپا از حدود ۱۰۰۰ قبل از میلاد تا زمان فتح سرزمین سلت‌ها توسط امپراتوری روم می‌دانند. مورخان هنری معمولاً هر گاه صحبت از هنر سلتی پیش می‌آید تنها به دورهٔ لاتن که تقریباً از قرن پنجم تا یکم قبل از میلاد رواج داشت اشاره می‌کنند، دورهٔ دیگر هنر سلتیک پیونده خورده با بریتانیا در حدود ۱۵۰ سال بعد از میلاد مسیح است که به هنر سده‌های میانی آغازین در تاریخ بریتانیا و ایرلند مشهور است، اوج نمایش هنر سلتی در این دوره کتاب کیلز و شاهکارهای دیگر
هنر سلتی در این دوره کتاب کیلز و شاهکارهای دیگر می‌باشد. هنر سلتیک از اوایل قرون وسطی در هنر پیکتیش اسکاتلند ترکیب شد.
دودمان ملیک شاه‌نظریان یکی از کهنترین خاندانهای ارمنی که قدمتی حدود پانصد سال دارد «خاندان شاه‌نظریان شاپورزاده» است. این خاندان یکی از پنج ملیک ارمنی قره‌باغ بوده‌است. این خاندان در آغاز مُلک‌های سرزمینی بودند که بین ساحل شرقی دریاچه سوان و شهر گنجه واقع شده بود و محل حکومت آن‌ها «مزرع» نام داشت. دانسته نیست این دودمان از چه تاریخی مُلک‌های این ناحیه بودند. فرمان شاه طهماسب صفوی. نخستین سند در مورد این خاندان مربوط به سال ۱۵۲۳ میلادی است. در روزگار پادشاهی شاه طهماسب یکم، ملیک شاه‌نظریان نامه‌ای به شاه
شاه طهماسب یکم، ملیک شاه‌نظریان نامه‌ای به شاه نوشت و به استناد مدارک مالکیتی که داشت تقاضای صدور فرمان مالکیت خود را بر آن اراضی کرد. شاه فرمانی مبنی بر تأیید مالکیت او بر آن نواحی صادر کرد. متن فرمان به شرح زیر بود: تاریخ. یکی از سرداران شاه عباس اول که در نبرد با سپاهیان عثمانی رشادت بسیاری انجام داده و فتوحاتی کرده بود، ملیک شاه‌نظریان بود. او با صد سوار به پانصد تن از سپاهیان عثمانی حمله کرد؛ تعدادی از آنان را کشت و تعدادی از سرکردگان آنان را اسیر کرد و همراه با غنائم بسیار خدمت شاه عباس برد. «آنتونیو
همراه با غنائم بسیار خدمت شاه عباس برد. «آنتونیو دوگوه آ» در این مورد چنین می‌نویسد: شاه عباس از رشادت و جنگاوری ملیک شاه نظر بسیار خشنود شد و در فتح‌نامه آذربایجان از او به نیکی یاد کرد. شاه عباس در سال ۱۵۹۲ میلادی سنان پاشا را در نزدیکی شهر سوان به سختی شکست داد و به مزرع ملیک شاه نظر محل حکومت او رفت. آراکل داوریژتسی در کتاب خود به نام «تاریخ داوریژتسی» می‌نویسد: ملیک شاه‌نظر دارای دو فرزند بود به نام‌های «ملیک کمال» و «ملیک یاوری». ملیک کمال همانند پدر شجاع و جنگاور بود. شاه عباس به دلیل رشادت وی در
شجاع و جنگاور بود. شاه عباس به دلیل رشادت وی در جنگ با سپاهیان عثمانی چند روستا را به عنوان پاداش به او بخشید. در روزگار پادشاهی شاه عباس دوم، ملیک یاوری درگذشت. فرزند ملیک کمال، «ملیک زادور» و فرزند زادور «ملیک شاه‌نظر دوم» بود. ملیک شاه‌نظر دوم در اصفهان در دربار شاه سلطان حسین خدمت می‌کرد. «علی پاشا»، فرمانده سپاهیان عثمانی در قره‌باغ که از نامی‌ترین سرداران عثمانی و مقرش شهر گنجه بود، چون از حرکت نادرشاه به سوی گنجه آگاه گشت به این شهر پناه برد و به قلعه داری پرداخت. چون آن ایام مصادف با زمستان بود
قلعه داری پرداخت. چون آن ایام مصادف با زمستان بود فرمانده سپاه عثمانی دستور داد سربازانش در منطقه قره‌باغ در خانه‌های ارمنیان سکونت گزینند. ملیک‌های ارمنی قره‌باغ که «ملیک حسین شاه‌نظریان» یکی از آنان بود، تصمیم گرفتند هم‌زمان با نزدیک شدن نیروهای نادرشاه، سربازان عثمانی ساکن قره‌باغ را از بین ببرنند. در شب اول روزه، ارمنیان سراسر قره‌باغ در ساعت معین نیروهای عثمانی را نابود کردند و نادرشاه بدون کوچکترین نبردی قره‌باغ را به تصرف درآورد. «آنا-خاتون» زن ملیک حسین شاه‌نظریان قیام بخشی از منطقه قره‌باغ را
حسین شاه‌نظریان قیام بخشی از منطقه قره‌باغ را رهبری کرد و «گایانه» دختر او نیز «سلیمان بیگ» یکی از فرماندهان عثمانی را با دشنه از پای درآورد. نادر شاه پس از تصرف گنجه به ملیک‌های قره‌باغ تن‌پوش‌های گرانبها اهدا کرد.
جیمز فرانسیس ادوارد استوارت ، شاهزادهٔ ولز (۱۰ ژوئن ۱۶۸۸ تا ۱ ژانویه ۱۷۶۶)، با نام مستعار پیرِ مدعی امپراتوری، پسر جیمز دوم و هفتم پادشاه مخلوع انگلستان و ایرلند، و اسکاتلند و ماری مدنا، همسر دوم او بود. به‌ این ترتیب، او پس از مرگ پدرش در ۱۷۰۱ ادعای پادشاهی‌های انگلستان، اسکاتلند و ایرلند (در مقام جیمز سوم انگلستان و ایرلند و جیمز هشتم اسکاتلند) را داشت، که در این مقام‌ها توسط پسرعمه خود لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه به عنوان: پادشاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند به رسمیت شناخته شد. پس از مرگ او در سال ۱۷۶۶،
به رسمیت شناخته شد. پس از مرگ او در سال ۱۷۶۶، پسرش چارلز ادوارد استوارت جوان در توالی جانشینی یعقوبی جانشین او شد. در صورتی که پدرش عزل نشده بود، بریتانیای کبیر می‌توانست در طول عمر او تنها دو شاه؛ خود او و پدرش، را داشته باشد که هر دو کاتولیک رومی بودند. به جای آن هفت شاه در این دوره وجود دارد: پدرش، ویلیام سوم، مری دوم، ملکه آن، جرج یکم، جرج دوم و جرج سوم. اگر چه حکومت پروتستان استوارت‌ها با درگذشت خواهر ناتنی او، ملکه آن از میان رفت، استوارت‌های باقیمانده جیمز و پسرانش، و تلاش آنان برای بازپس گرفتن تاج
جیمز و پسرانش، و تلاش آنان برای بازپس گرفتن تاج و تخت در حالی که هنوز به مذهب کاتولیک خود پایبند بودند وضعیت سیاسی در انگلستان را متزلزل ساخته بود. از تلاش‌های آنها در تاریخ به عنوان یعقوبیسم یاد می‌شود.
محور نوری (به انگلیسی: optical axis)، خط تقارن در یک سیستم نوری مانند عدسی است که حول آن خط، درجه‌ای از تقارن چرخشی برقرار است. محور نوری یک خط فرضی است که اگر پرتو نوری بر روی این خط قرار گیرد، بدون شکست از عدسی عبور می‌کند. در عدسی‌ها، این خط دقیقاً از مرکز انحنای عدسی عبور می‌کند. در یک فیبر نوری، محور نوری در مرکز هسته فیبر قرار دارد و محور فیبر نامیده می‌شود.
اینجانب، دانیل بلِیک () فیلمی به کارگردانی کن لوچ است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این فیلم نخل طلای جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ را از آنِ خود کرد. داستان. فیلم داستان یک کارگر است که بعد از یک حمله قلبی، توسط دکترش از کار کردن منع می‌شود و حالا باید از دولت مستمری بیکاری دریافت کند. اما بوروکراسی پیش روی قهرمان فیلم، دریافت این مستمری را تا حد رسیدن به نقطه بی‌بازگشت به تأخیر می‌اندازد. دنیل بلیک همچنین در طی ماه‌های بیکاری و بی‌پولی‌اش با یک مادر جوان که او هم دچار بحران مشابهی است آشنا می‌شود.
پریش سنت جورج (به لاتین: Saint George Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر روسو می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت جورج ۲۱٬۱۴۱ نفر جمعیت دارد.
هنریک شرینگ (؛ تلفظ: HEN-rik SHEH-ring؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۱۸ – ۳ مارس ۱۹۸۸) یک نوازندهٔ مشهور ویولن و آهنگساز اهل لهستان و مکزیک بود. او نواختن ویولن را از سن ۷ سالگی نزدِ «موریس فرنکل» آغاز کرد. سپس از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۲ میلادی در برلین، تحتِ تعلیماتِ «کارل فلش» قرار گرفت و بعد به «کنسرتوار پاریس» رفت و از شاگردان «ژاک تیبو» شد و در سال ۱۹۳۷ با درجهٔ عالی، فارغ‌التحصیل گردید. او آهنگسازی را نیز از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹ در پاریس و نزدِ «نادیا بولانژه» فرا گرفت. هنریک در حین جنگ جهانی دوم به مکزیک سفر کرد و در سال ۱۹۴۱
حین جنگ جهانی دوم به مکزیک سفر کرد و در سال ۱۹۴۱ میلادی به سبب استقبال گرمی که از کردند، تصمیم گرفت تا تابعیت این کشور را بپذیرد و در آنجا بماند. او در سال ۱۹۴۵ میلادی، رئیسِ بخشِ سازهای زهی «دانشگاه ملی مکزیک» و از سال ۱۹۶۰ میلادی، «سفیر فرهنگی» آن کشور شد. وی دوستی و همکاری نزدیکی با آرتور روبینشتاین داشت و کنسرت‌های موسیقی فراوانی را با او اجرا کردند. هنریک بابت فعالیت‌های هنری‌اش، برندهٔ جوایز متعددی شده بود که از آن میان، می‌توان به ۲ «جایزهٔ ادیسون»، ۶ «جایزه بزرگ دیسک»، ۲ «جایزه گرمی» و همچنین «نشان
«جایزه بزرگ دیسک»، ۲ «جایزه گرمی» و همچنین «نشان سیمین» شهر پاریس و «نشان لیاقت هنر و ادبیات» فرانسه اشاره کرد. وی در سن ۶۹ سالگی بر اثرِ عارضهٔ خونریزی مغزی در شهر کاسل آلمان غربی درگذشت.
پریش سنت دیوید، دومینیکا (به لاتین: Saint David Parish, Dominica) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر روزلی می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت دیوید ۶٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
پریش سنت اندرو (به لاتین: Saint Andrew Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر وسلی می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت اندرو ۹٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد.
پریش سنت جان (به لاتین: Saint John Parish) یک پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر پورتسموث است. خصوصیات. پریش سنت جان ۶٬۵۶۱ نفر جمعیت دارد.
پورتسموث، دومینیکا (به لاتین: Portsmouth, Dominica) یک شهرک در دومینیکا است که در پریش سنت جان واقع شده‌است. خصوصیات. پورتسموث ۲٬۹۷۷ نفر جمعیت دارد و ۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پریش سنت لوک (به لاتین: Saint Luke Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر پوینت میشل می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت لوک ۱٬۶۶۸ نفر جمعیت دارد.
پریش سنت مارک (به لاتین: Saint Mark Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن سوفیر می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت مارک ۱٬۸۳۴ نفر جمعیت دارد.
سوفیر (به لاتین: Soufrière) یک روستا در دومینیکا است که مرکز پریش سنت مارک، دومینیکا می‌باشد. خصوصیات. سوفیر ۱٬۵۳۰ نفر جمعیت دارد و ۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
یوژف سیگه‌تی (؛ ؛ ۵ سپتامبر ۱۸۹۲–۱۹ فوریهٔ ۱۹۷۳) یک نوازندهٔ مشهور ویولن، موسیقی‌دان و مؤلفِ موسیقی اهل مجارستان بود. یوژف در بوداپست به دنیا آمد و سه‌ساله بود که مادرش را از دست داد. به همین دلیل او را نزد مادربزرگش در شهر سیگتو مرمتسیه واقع در کوه‌های کارپات فرستادند و او در خانواده‌ای اهل موسیقی تربیت شد، چرا که تمامی اعضای گروهِ موسیقیِ این شهر کوچک، دایی‌های وی بودند. یوژف نواختن ویولن را از کودکی آغاز کرد و پس از آنکه مشخص شد در این کار نبوغ خاصی دارد، پدرش مجدداً او را به بوداپست آورد تا تحت تعلیمِ
پدرش مجدداً او را به بوداپست آورد تا تحت تعلیمِ مدرس مشهور ویولن «ینو هوبائی» قرار گیرد. پس از مدتی با فروچیو بوزونی آشنا شد و ایندو با هم کنسرت‌هایی را برگزار کردند که سبب شهرت بیشتر او شد. مدتی بعد، یوژف به بیماری سل مبتلا شد و مجبور شد تا در یک بیمارستان مسلولین در سوئیس بستری شود. وی برای مدتی در شهر ژنو ماندگار و استاد رشتهٔ ویولن در «هنرستان موسیقی» این شهر شد. در همین هنگام بود که با بلا بارتوک آشنا شد و این دوستی تا پایان عمر، دوام یافت. یوژف از سال‌های دههٔ ۲۰ میلادی تا ۱۹۶۰، کنسرت‌های فراوانی را
دههٔ ۲۰ میلادی تا ۱۹۶۰، کنسرت‌های فراوانی را در اقصی نقاط دنیا اجرا کرد. او به موسیقی مدرن علاقه‌مند بود و از آن حمایت می‌کرد، به‌نحوی که برخی از آهنگسازان معاصر، قطعاتی را منحصراً برای اجرایِ او نوشته بودند که از آن جمله، می‌توان به «کنسرتوی ویولن» (ارنست بلوک)، «راپسوری شمارهٔ ۱» (بلا بارتوک) و «سونات شماره ۱ برای تک‌نوازی» (اوژن ایزایی) اشاره کرد. منابع. "Joseph Szigeti." Baker's Biographical Dictionary of Musicians, Centennial Edition. Nicolas Slonimsky, Editor Emeritus. Schirmer, 2001.
پریش سنت پاتریک، دومینیکا (به لاتین: Saint Patrick Parish, Dominica) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر گراند بی می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت پاتریک ۷٬۶۲۲ نفر جمعیت دارد.
پریش سنت پل (به لاتین: Saint Paul Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر پونت کس می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت پل ۹٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد.
پریش سنت پیتر (به لاتین: Saint Peter Parish) یکی از پریش‌های دومینیکا است که مرکز آن شهر کولیهاوت می‌باشد. خصوصیات. پریش سنت پیتر ۱٬۴۳۰ نفر جمعیت دارد.
مارگِریت لون (۱۳ نوامبر ۱۸۷۴ – ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۶) نوازندهٔ پیانو و معلم موسیقی اهل فرانسه بود. او دانش‌آموختهٔ «کنسرواتوار پاریس» و از شاگردان آنری فیسو و آنتوان فرانسوا مارمونتل بود. مارگِریت بعدها خودش استاد پیانو در همین مرکز آموزشی شد و شاگردان فراوانی تربیت کرد. او همچنین از دوستان موریس راول، آهنگساز بزرگ فرانسوی، بود، و راول قطعاتی را به او و همسرش، ژوزف دو مارلیاو، موسیقی‌شناس و نویسندهٔ کتابِ "کوارتت‌های زهی بتهوون" (چاپ ۱۹۲۵)، که در اوت ۱۹۱۴ در جریان جنگ جهانی اول کشته شد، تقدیم کرده‌است. مارگِریت در
جهانی اول کشته شد، تقدیم کرده‌است. مارگِریت در سال ۱۹۴۳ به همراه ژاک تیبو، رقابت‌های بین‌المللی مارگِریت لون-ژاک تیبو را بنیاد نهاد که هر سه سال یک بار، در پاریس برگزار می‌شود و نوازندگان مستعد پیانو و ویولن از جاهای مختلفِ جهان در آن شرکت می‌کنند. از سال ۲۰۱۱ و به افتخارِ سوپرانوی فرانسوی رژین کرسپن، یک بخش «آواز» هم به این رقابت‌ها افزوده شده‌است. مارگِریت لون نشان فرمانده لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد. مارگِریت در ۹۱ سالگی در پاریس درگذشت.
دابلانک (به لاتین: Dublanc) یک روستا در دومینیکا است که در پریش سنت پیتر، دومینیکا واقع شده‌است. خصوصیات. دابلانک ۴۲۳ نفر جمعیت دارد و ۸٫۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
همپستید (به لاتین: Hampstead, Dominica) یک روستا در دومینیکا است که در پریش سنت اندرو واقع شده‌است. خصوصیات. همپستید ۴۹۵ نفر جمعیت دارد.
په پوش (به لاتین: Paix Bouche) یک روستا در دومینیکا است که در پریش سنت اندرو واقع شده‌است. خصوصیات. په پوش ۳۰۶ نفر جمعیت دارد.
پنویل (به لاتین: Penville) یک روستا در دومینیکا است که در پریش سنت اندرو واقع شده‌است. خصوصیات. پنویل ۵۲۴ نفر جمعیت دارد.
ویی کز (به فرانسوی: Vieille Case) یک روستا در دومینیکا است که در پریش سنت اندرو واقع شده‌است. خصوصیات. ویی کز ۷۲۶ نفر جمعیت دارد.
آرتور گرومیو (؛ ؛ – ) یک موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویولن اهل بلژیک بود. او فراگیری اصول اولیه موسیقی را از سه سالگی آغاز کرد و در سن ۶ سالگی، به «هنرستان موسیقی شارلروآ» رفت و تا ۱۱ سالگی به فراگیری پیانو و ویولن مشغول شد و سپس به «کنسرتواز سلطنتی بروکسل» آمد تا فنون نوازندگی ویولن را در آنجا تکمیل کند. نخستین اجرای رسمی و حرفه‌ای او در سال ۱۹۴۰ میلادی صورت گرفت که با «ارکستر فیلارمونیک بروکسل»، کنسرتوی فلیکس مندلسون را اجرا کرد. پادشاه بلژیک «بودوئن» در سال ۱۹۷۳ میلادی، بابتِ خدماتش به موسیقی، لقب «بارون» را
میلادی، بابتِ خدماتش به موسیقی، لقب «بارون» را به او اعطا کرد.
فضل‌اللهی چودری () (زاده – درگذشته ) سیاستمدار پاکستانی بود که از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ قبل از حکومت نظامی به رهبری رئیس ستاد ارتش، ژنرال ضیاءالحق، به عنوان پنجمین رئیس‌جمهور پاکستان خدمت کرد. وی همچنین از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ به عنوان نایب رئیس مجلس ملی پاکستان و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ هشتمین رئیس مجلس ملی پاکستان بود. اوایل زندگی. فضل‌الهی چودری در ۱ ژانویه ۱۹۰۴ در یک خانواده با نفوذ پنجابی گوجار در روستای مارالا، در نزدیکی شهر خاریان، ناحیه گجرات در استان پنجاب به دنیا آمد. چودری پس از تحصیلات خود از آنجا، در سال
دنیا آمد. چودری پس از تحصیلات خود از آنجا، در سال ۱۹۲۰ به دانشگاه معتبر مسلمان علیگر پیوست، مدرک کارشناسی حقوق خود را در حقوق مدنی در سال ۱۹۲۴ دریافت کرد. پس از آن، چودری به پنجاب بازگشت و در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه پنجاب تحصیل کرد. چودری مدرک کارشناسی ارشد خود را در علوم سیاسی در سال ۱۹۲۵ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته حقوق و عدالت در سال ۱۹۲۷ دریافت کرد. چودری پس از اتمام تحصیلات خود، دفتر حقوقی خود را در لاهور تأسیس کرد و از قانون مدنی و آزادی‌ها دفاع می‌کرد و به گجرات بازگشت و شروع به
آزادی‌ها دفاع می‌کرد و به گجرات بازگشت و شروع به اجرای قانون مدنی کرد. زندگی سیاسی. سالهای اولیه (۱۹۴۲–۱۹۵۶). در سال ۱۹۳۰، چودری شروع به علاقه‌مندی به سیاست کرد و در انتخابات عمومی هند در سال ۱۹۳۰ برای هیئت مدیره ناحیه گجرات شرکت کرد و بدون مخالفت انتخاب شد. او در سال ۱۹۴۲ به مسلم لیگ پیوست. در سال ۱۹۴۵ از گجرات به عنوان رئیس مسلم لیگ انتخاب شد. او در انتخابات ایالتی هند در سال ۱۹۴۶ در لیست مسلم لیگ شرکت کرد و نقش مهمی در تبلیغ عقاید مسلم لیگ در بین مردم منطقه خود داشت. پس از استقلال پاکستان، منصب پارلمانی
خود داشت. پس از استقلال پاکستان، منصب پارلمانی به وی داده شد و در کابینه لیاقت علی خان قرار گرفت و به عنوان وزیر آموزش و پرورش و بهداشت مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۵۱ به هیئت نماینده دائم پاکستان در سازمان ملل پیوست در سال ۱۹۵۱، او در انتخابات مجلس قانونگذاری پنجاب در لیست مسلم لیگ شرکت کرد و به عنوان عضو مجلس پنجاب انتخاب شد. او در سال ۱۹۵۲ نماینده پاکستان در سازمان ملل بود. نقش سخنران و معاون سخنران (۱۹۵۶–۱۹۷۲). در انتخابات سال ۱۹۵۶ به عنوان عضو مجلس غرب پاکستان انتخاب شد. چودری به عنوان اولین رئیس مجلس
پاکستان انتخاب شد. چودری به عنوان اولین رئیس مجلس قانونگذاری پاکستان غربی از ۲۰ می ۱۹۵۶ تا ۷ اکتبر ۱۹۵۸ خدمت کرد. در سال ۱۹۶۲، زمانی که ایوب خان انتخابات را اعلام کرد، با توجه به تجربه و دانشی که از روند پارلمان داشت، به عنوان معاون رهبر مخالفان مجلس انتخاب شد. چودری به کنوانسیون مسلم لیگ پیوست و پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۵، به عنوان معاون رئیس مجلس ملی انتخاب شد و تا سال ۱۹۶۹ در این سمت بود او در سال ۱۹۷۰ به عنوان عضو مجلس ملی بر اساس برگه حزب مردم پاکستان انتخاب شد و بعداً در سال ۱۹۷۲ به عنوان رئیس
انتخاب شد و بعداً در سال ۱۹۷۲ به عنوان رئیس مجلس ملی انتخاب شد او در نهایت به حزب مردم پاکستان پیوست. رئیس‌جمهور پاکستان (۱۹۷۳–۱۹۷۸). او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۳ علیه خان امیرزاده خان از NAP و تمام احزاب مخالف شرکت کرد و در سال ۱۹۷۳ به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد (با ۱۳۹ رای در مقابل ۴۵ رای خان)، زمانی که ذوالفقار علی بوتو، رئیس حزب مردم پاکستان، نخست‌وزیر شد. او اولین رئیس‌جمهور پنجابی پاکستان بود. چودری تا حد زیادی یک رئیس تشریفاتی بود و اولین رئیس‌جمهور پاکستان بود که قدرت کمتری نسبت به نخست‌وزیر
پاکستان بود که قدرت کمتری نسبت به نخست‌وزیر داشت. این به دلیل قانون اساسی جدید ۱۹۷۳ بود که اختیارات بیشتری به نخست‌وزیر داد. پیش از این، رئیس‌جمهور، رئیس اجرایی پاکستان بود و قدرت تعیین نخست‌وزیر را داشت. پس از عملیات بازی جوانمردانه - اسم رمز عملیات برکناری ذوالفقار علی بوتو از قدرت - چودری به ریاست جمهوری خود ادامه داد اما هیچ تأثیری در عملیات دولتی یا امور نظامی و ملی نداشت. پس از روابط جنجالی با ارتش، چودری با وجود اصرار رئیس ستاد ارتش و رئیس ستاد مشترک ارتش، تصمیم گرفت از سمت خود استعفا دهد. در ۱۶
ارتش، تصمیم گرفت از سمت خود استعفا دهد. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۸، چودری مسئولیت ریاست جمهوری را به ژنرال نظامی حاکم ضیاءالحق سپرد که جانشین وی به عنوان ششمین رئیس‌جمهور شد، علاوه بر این، مدیر ارشد حکومت نظامی و رئیس ستاد ارتش بود. درگذشت. چادوری در ۲ ژوئن ۱۹۸۲ در سن ۷۸ سالگی بر اثر بیماری قلبی درگذشت.
لئونید کوگان (؛ ۱۴ نوامبر ۱۹۲۴ – ۱۷ دسامبر ۱۹۸۲) موسیقی‌دان و نوازندهٔ برجسته ویولن اهل اتحاد جماهیر شوروی (اوکراین فعلی) بود. وی را یکی از بزرگترین نوازندگان مکتب ویولن‌نوازی روسی در قرن بیستم میلادی می‌دانند. لئونید، دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو بود. وقتی ۱۲ سال سن داشت، در حضور «ژاک تیبو» ویولن نواخت و ژاک تیبو، آیندهٔ درخشانی را برای وی پیش‌بینی کرد. لئونید کوگان بابت فعالیت‌های هنری‌اش برندهٔ جوایز و افتخارات فراوانی شده‌است که از آن میان، می‌توان به نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد
می‌توان به نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی اشاره کرد. او نوازنده‌ای مستعد و برجسته بود، اما شهرتش، تحت‌الشعاعِ شهرتِ «داوید اویستراخ» قرار گرفت که در آن روزگار، به‌شدت از سوی دولتِ اتحاد جماهیر شوروی حمایت و تبلیغ می‌شد.
زینو فرانسسکاتی (؛ ۹ اوت ۱۹۰۲–۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱) یک نوازندهٔ برجستهٔ ویولن اهل فرانسه بود. او به مدت سه دهه پس از ۱۹۴۵، با زندگی در ایالات متحده و فرانسه، دوران حرفه‌ای بین‌المللی فوق‌العاده چشمگیری داشت. زینو فراگیری ویولن را از سن ۳ سالگی آغاز کرد و در سن ۵ سالگی، می‌توانست به‌خوبی ویولن بنوازد. وی نخستین اجرای رسمی و حرفه‌ای خود را در سن ۱۰ سالگی ارائه داد که طی آن، «کنسرتوی ویولن» لودویگ فان بتهوون را اجرا کرد. زینو در سال ۱۹۲۷ به «دانشکده موسیقی پاریس» رفت و تحصیلاتش را در آنجا ادامه داد. وی نوازنده‌ای
و تحصیلاتش را در آنجا ادامه داد. وی نوازنده‌ای مستعد با قابلیت‌های تکنیکی بالا بود و برخی اجراهایش همچون «کنسرتو ویلن در می مینور» (فلیکس مندلسون)، «کنسرتوی ویولن شماره ۳» (کامی سن-سانس) و «کنسرتوی ویلن شماره ۱» (ماکس بروخ) تا به امروز مورد تحسین است.
مدعی تاج‌وتخت به کسی گفته می‌شود بر منصبی نظیر پادشاهی و فرمانروایی ادعا دارد. مدعی تاج‌وتخت خود را محق و شایستهٔ یک موقعیت، افتخار، یا رتبه و مرتبه‌ای می‌داند، که ممکن است زمانی تحت عنوان وظیفه یا مسئولیت (معمولاً و بیشتر به رسمیت شناخته‌شده) دارا بوده، یا ممکن است که قدرت او در حال حاضر توسط شخص یا مقام دیگری اعمال می‌شود. در اکثر موارد، این اصطلاح به یک شاه یا فرمانروای سابق، یا فرزند او، اشاره دارد که تاج و تختش اشغال یا توسط یک رقیب ادعا شده یا منسوخ گردیده‌است.
روجرو ریچی (؛ – ) نوازندهٔ مشهور ویولن و آموزشگر موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود. یکی از دلایل شهرت او، اجرا و ضبط آثار نیکولو پاگانینی است. خانوادهٔ وی از مهاجران ایتالیایی آمریکا بودند و او، نواختن ویولن را از سن ۷ سالگی آغاز کرد و از شاگردان «لوئیز پرسینگر» و «گیورگ کولن‌کامپف» بود. روجرو ریچی در طی حیاتِ هفتادسالهٔ هنری خود، بیش از ۶۰۰۰ کنسرت در ۶۵ کشور جهان اجرا کرد و مدرس موسیقی در دانشگاه ایندیانا، مدرسه جولیارد، دانشگاه میشیگان و «دانشگاه موتزارت در سالزبورگ» بود.
مدیریت راه هوایی به کارهایی گفته می‌شود که برای پیشگیری از بسته شدن (انسداد) راه‌های هوایی انسان انجام می‌شود. با انجام این کارها راه هوایی ریهها برای جریان هوای اتمسفر به داخل ریه‌ها و انجام عمل تنفس بازمی‌ماند. روش‌ها. بازکردن راه هوایی با برطرف کردن انسداد راه هوایی(خفگی) ناشی از افتادن زبان روی ورودی جریان هوا، تمیز کردن راه‌های هوایی، برداشتن اجسام خارجی یا مواد دیگر موجود در بدن مانند خون و محتویات معده(آسپیراسیون) که در راه‌های هوایی انسداد ایجاد می‌کنند، انجام می‌شود. مدیریت راه هوایی دو گونه است:
انجام می‌شود. مدیریت راه هوایی دو گونه است: ابتدایی و پیشرفته. تکنیک‌های لازم در روش ابتدایی قابل اجرا توسط همه افراد عادی است و نیازی به تخصص یا وسیله کمکی پزشکی نیست. در روش پیشرفته فرد باید آموزش ویژه دیده باشد و بتواند وسایل لازم برای اجرای عملیات را به کار برد. روش پیشرفته مدیریت راه هوایی، با توجه به تهاجمی بودن روش کار، به دو نوع دسته‌بندی می‌شود: تکنیک بالای حنجره ای (مانند کاربرد ایروی‌های دهانی-حلقی و بینی-حلقی) و تکنیک‌های درون حنجره‌ای (مانند لوله‌گذاری داخل نای و استفاده از روش‌های جراحی).
لوله‌گذاری داخل نای و استفاده از روش‌های جراحی). مدیریت راه هوایی اولین قدم در عملیات احیای قلبی-تنفسی، بیهوشی، اورژانس پزشکی، مراقبتهای ویژه پزشکی و کمکهای اولیه است. در کاربرد الفبایی عملیات احیای قلبی تنفسی ABC، حرف A به این مرحله اختصاص دارد.
نظام تک مجلسی به حکومتی گفته می‌شود که قوهٔ مقننهٔ آن حکومت، صرفاً از یک مجلس تشکیل شده باشد. نظام تک مجلسی، معمولاً در کشورهایی وجود دارد که دارای ساختار سیاسی تمرکزگرایانه هستند؛ زیرا به‌گمان قانون‌گذاران این کشورها، سرشت مردم‌سالاری در کشورهایی که وحدت‌گرا هستند، با پارلمانِ تک‌عنصری سازگارتر است و مجلس واحد، تصویر درستی برای نشان دادن یک‌پارچگی جامعه و تقسیم‌ناپذیری حاکمیت است. کشور یونان براساس قانون اساسی سال ۱۹۱۱ و ۱۹۵۲ میلادی و لوکزامبورگ براساس قانون اساسی ۱۸۶۸، لبنان براساس قانون اساسی ۱۹۲۸ و
قانون اساسی ۱۸۶۸، لبنان براساس قانون اساسی ۱۹۲۸ و اسرائیل براساس قانون اساسی ۱۹۴۸، کشورهای کمونیستی سابق نظیر آلبانی، بلغارستان، مجارستان، لهستان و رومانی نظام تک مجلسی را انتخاب کرده‌اند. اما کشورهایی سابق مثل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی یا یوگسلاوی که گونه‌ای از فدرالیسم را پذیرفته بودند، صاحب دو مجلس بودند. ضمن آنکه کشورهای تازه استقلال یافتهٔ پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر نظام یک مجلسی را ترجیح دادند. مانند: مصر، جمهوری آفریقای مرکزی، غنا، سنگال و سیرالئون.ایران هم دارای نظام تک مجلسی است.
آلن گیرودی (؛ زادهٔ ) فیلمنامه‌نویس و کارگردان اهل فرانسه است. موضوع بیشتر فیلم‌های او مسائل مرتبط با دگرباشان جنسی است. در سال ۲۰۱۳ فیلم غریبه کنار دریاچه به کارگردانی او در بخش نگاهی نو جشنواره کن به نمایش در آمد و جایزه بهترین کارگردان را از آن خود کرد.
مأمور خرید شخصی () فیلم درام تعلیقی با نویسندگی و کارگردانی الیویه آسایاس و محصول کشور فرانسه است. این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ برای تصاحب نخل طلا حضور داشت که در نهایت جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد. خلاصه داستان. داستان فیلم دربارهٔ مورین کارترایت می‌باشد که در شهر پاریس کار می‌کند. شغل او انجام خریدهای یک شخصیت مشهور است. به نظر می‌آید مورین توانایی ارتباط برقرار کردن با ارواح را دارد و می‌خواهد با برادر دوقلویش که اخیراً همان‌جا فوت کرده‌است، ارتباط برقرار کند. اما زندگی وی زمانی
کرده‌است، ارتباط برقرار کند. اما زندگی وی زمانی پیچیده‌تر می‌شود که…
غریبه کنار دریاچه () یک فیلم درام و دلهره‌آور به کارگردانی آلن گیرودی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پیر دولادونشا اشاره کرد. این فیلم در بخش نوعی نگاه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ به نمایش در آمد و آلن گیرودی موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی شد. این فیلم همچنین برنده جایزه نخل دگرباشی شد. خلاصه داستان. فرنک(پیر دولادونشا) ، در تابستان یک روز برای شناکردن به دریاچه‌ی بزرگی در یک منطقه‌ی جنگلی می‌رود و هر روز در آنجا به شنا کردن می‌پردازد و تا دیر وقت آنجا می‌ماند. آن طرف دریاچه، مکانی است
تا دیر وقت آنجا می‌ماند. آن طرف دریاچه، مکانی است برای آزادی همجنسگرایان. مردانی که پس از شنا با تن هایی برهنه، هر یک در سویی با شریک جنسی خود به سکس مشغول می شوند . فرنک عاشق و شیفته‌ی جوانی جذاب و مرموز و بسیار خطرناک بنام "میشل" می‌شود و هر روز به بهانه‌ای او را تا میانه‌ی جنگل دنبال می‌کند تا با او هم کلام و دوست شود اما چند بار او را در میان درختان در حال رابطه جنسی با پسری بنام "پاسکال" می‌بیند. او ناامید شده و به سوی دریاچه برمی‌گردد. از تنهایی به مردی بنام "آنری" پناه برده و با او هم صحبت می‌شود.
بنام "آنری" پناه برده و با او هم صحبت می‌شود. آنری مردی چاق و جاافتاده است و تنها کسی است که در این منطقه نه شنا می‌کند و نه لخت می‌شود و نه با کسی ارتباط دارد. ارتباط آنها صمیمانه شده و هر روز با هم درد و دل می‌کنند تا جایی که فرنک از وابستگی به میشل حرف می‌زند. آنری او را نصیحت می‌کند که او آدم مرموزی است و فقط زیبایی دارد و وارد رابطه با او نشود. در یکی از شبها، فرنک که در میان درختان جنگل است اتفاقی میشل را می‌بیند که پاسکال را به قتل می‌رساند و او را در دریاچه می‌اندازد. فرنک ناباور و وحشت زده خودش را
دریاچه می‌اندازد. فرنک ناباور و وحشت زده خودش را قائم کرده و دزدکی آنجا را ترک کرده و چند روزی آنجا نمی‌رود. پس از گذشت چند روز، میشل به فرنک درخواست دوستی داده و با هم رابطه جنسی برقرار می‌کنند و در گذر زمان فرنک عاشق او می‌شود. هر چند می‌داند که او یک قاتل است اما می‌خواهد علاقه اش را دنبال کند.پای پلیس ها به آنجا باز می‌گردد و پس از کشف جسد بی گناه پاسکال تحقیقات آغاز شده و از فرنک بازجویی می‌کنند. او که می‌داند کار میشل است اما چیزی به پلیس لو نمی‌دهد. و... شخصیت های داستان. و...