payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هرات به دست ایران، دولت وقت بریتانیا به ایران اعلان جنگ داد. چون حکومت ایران نسبت به واکنش بریتانیا بی‌اعتنا بود، بریتانیا در سال ۱۸۵۶ به بوشهر حمله‌ور شد و آن را به تلافی و جهت فشار به ایران برای خروج از هرات، اشغال کرد. در آن هنگام محمد کریم خان کرمانی با نوشتن کتابی تحت عنوان ناصریه مردم را برای دفاع از حمله انگلستان تحریک می‌کرد. این اشغال با معاهده پاریس در سال ۱۸۵۷ پایان یافت. ایران متعهد به خروج از هرات و به رسمیت شناختن افغانستان شد و نظامیان بریتانیایی بوشهر را ترک کردند. گفتنی است در ۱۲ ژوئن
بوشهر را ترک کردند. گفتنی است در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۷، کارل مارکس زمانی که در لندن اقامت داشت مقاله‌ای با عنوان «معاهده پارسی» نوشت و بندهایی از معاهده پاریس را نقد کرد و بریتانیا را به خاطر تصرف بوشهر و مناطق جنوبی سرزنش کرد. اشغال سوم - ۱۲۹۴ خورشیدی (۱۹۱۵ میلادی). تا نیمه قرن نوزدهم، برتری بریتانیا در خلیج فارس به توسعه بندر بوشهر متکی بود. اما از اواخر این قرن نظر دیگر کشورها مانند امپراتوری آلمان نسبت به بوشهر جلب شد و دفاتر کنسولی در بوشهر راه انداختند. روابط تجاری ایران با آلمان و خرید کشتی از آن برای
روابط تجاری ایران با آلمان و خرید کشتی از آن برای بریتانیا که موقعیت گمرکی خود را حفظ کرده بود، ناخوشایند بود. بر طبق اسناد، ویلهلم واسموس در سال ۱۹۱۳ به عنوان کنسول دوم آلمان وارد بوشهر شد. با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، کنسولگری آلمان برای مقابله با انگلیس فعال شد. به این ترتیب واسموس با عشایر جنوب و از جمله با رئیس‌علی دلواری و صولت الدوله روابط نزدیک یافت. از طرف دیگر ایران برای پرهیز از وارد شدن در جنگ جهانی اول، اعلام بی‌طرفی کرد. رقابت بریتانیا و آلمان سرانجام با دستگیری دو مقام کنسولی آلمان در
آلمان سرانجام با دستگیری دو مقام کنسولی آلمان در بوشهر به دست نیروهای بریتانیایی به اوج رسید. دولت وقت ایران و مردم بوشهر به این اقدام اعتراض کردند. از جمله این اعتراضات تلگرافی از موقرالدوله، حاکم وقت بوشهر به تهران به شرح زیر است: در ۱۶ مرداد ۱۲۹۴/۸ اوت ۱۹۱۵ م./۲۶ رمضان ۱۳۳۳ ق.، نیروهای ارتش بریتانیا و مستعمره آن راج بریتانیا (هند) از زمین و دریا با حمایت توپخانه ناوگان دریایی وارد بوشهر شدند و با صدور اعلامیه‌ای در سطح شهر اشغال بوشهر را اعلام کردند. در این اعلامیه آمده‌بود که سرگرد آرتور پرسکات تره‌ور
این اعلامیه آمده‌بود که سرگرد آرتور پرسکات تره‌ور به دستور دولت بریتانیا تمامی امور حکومت بوشهر را با سمت «فرمانده حکومت نظامی از طرف دولت بریتانیا» به‌دست گرفته‌است. از طرف دیگر چون دولت ایران نمی‌تواند «نظم و امنیت را در شهر بوشهر و حوالی» برقرار کند، بریتانیا، «کراهتا» مجبور شد به این اقدام دست بزند. بر طبق اعلامیه، این اقدام «توسط دولت اعلیحضرت به علت ضرورتی صورت گرفته‌است. ضرورتی که به واسطه حمله اسف بار اخیر ایلات به بوشهر در آن دو افسر انگلیسی کشته و سه سرباز مجروح شدند.» اقدام بریتانیا سرآغاز رشته
سه سرباز مجروح شدند.» اقدام بریتانیا سرآغاز رشته مبارزات تنگستانی‌ها همراه با کمک‌های واسموس در برابر این اشغال بود. از نکات قابل ذکر در اشغال بوشهر، این بود که بریتانیا تمبرها را با عنوان مورد نظر خود مهر می‌کرد. روی این تمبر نوشته شده بود: «بوشهر در تصرف بریتانیا». گفته می‌شود تا پایان اشغال بوشهر در مهرماه ۱۲۹۴، انواعی از این تمبر به چاپ رسید. نیروهای بریتانیایی، نیروهای محلی ژاندارمری بوشهر را خلع سلاح کرده، ۳ شناور مستقر در بندر یعنی ناوچه مظفری و قایق‌های مسلح آذربایجان و مازندران را ضبط کرده و پرچم
مسلح آذربایجان و مازندران را ضبط کرده و پرچم بریتانیا را بر فراز دارالحکومه بوشهر (عمارت امیریه) برافراشتند. اقدامات حکومت نظامی بریتانیا در بوشهر. مرکز فرماندهی و تدارکاتی عملیات نیروهای ارتش بریتانیا در میان‌رودان (علیه امپراتوری عثمانی) بوشهر بود؛ بنابراین کنترل این منطقه اهمیت زیادی برای بریتانیا داشت. بریتانیا گلوگاه‌های ورودی به بوشهر را با نصب سنگر، پست نگهبانی، توپخانه و سیم خاردار مسدود کرد. روز بعد از اعلام اشغال، بریتانیایی‌ها ۱۴ نفر از کسانی که به صورت مسالمت‌آمیز به اشغال اعتراض کرده‌بودند را
به صورت مسالمت‌آمیز به اشغال اعتراض کرده‌بودند را دستگیر کرده و به هندوستان تبعید کردند.
تاریبو وست (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اوسر، باشگاه فوتبال پیکان تهران، باشگاه فوتبال پارتیزان، دربی کانتی، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، اینتر میلان، آ.ث. میلان، کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال العربی قطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
دفتر ملی پژوهش اقتصادی () یک سازمان پژوهشی خصوصی غیرانتفاعی آمریکایی است که «متعهد به انجام و انتشار پژوهش اقتصادی غیرجانبدار در بین سیاستگزاران عمومی، فعالین کسب و کار، و جامعهٔ دانشگاهی» است. این سازمان به خاطر ارائهٔ تاریخ شروع و پایان بحران‌های اقتصادی در آمریکا معروف است. این سازمان بزرگترین سازمان پژوهش اقتصادی در آمریکاست. بسیاری از برندگان آمریکایی جایزه نوبل اقتصاد از همکاران دفتر بوده‌اند. بسیاری از رؤسای هیئت مدیرهٔ شورای مشاورین اقتصادی از جمله مارتین فلدستاین، رئیس سابق دفتر و استاد هاروارد، از
فلدستاین، رئیس سابق دفتر و استاد هاروارد، از همکاران دفتر بوده‌اند. رئیس و مدیر عامل فعلی دفتر جیمز ام. پوتربا از مؤسسه فناوری ماساچوست است.
موتیو آدیپوجو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتحاد عربستان سعودی، ریسینگ سانتاندر، رئال مادرید کاستیا، و رئال سوسیداد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
جردن مایکل هیوستن سوم (متولد ۵ آوریل ۱۹۷۵) که با نام جوسی جی شناخته می‌شود، رپر، ترانه سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ممفیس آمریکا است.
بورا میلوتینوویچ (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به موناکو، باشگاه فوتبال پارتیزان، و نیس اشاره کرد.
فستوس لیایی () (زاده ۱۹۴۷ - درگذشته ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳) نویسنده مشهور اهل نیجریه بود زندگی‌نامه. پروفسور فستوس لیایی که متولد ۱۹۴۷ در اسنلند (Esanland) نیجریه بود این نویسنده که در آثارش بیشتر به زندگی مردمان فقیر آفریقایی می‌پرداخت، در رمان تحسین شده «خشونت» (Violence) بر زندگی جوانی به نام «ایدمودیا» تمرکز کرده بود که در فقر مطلق تلاش می‌کرد تا به حیات خود ادامه بدهد و سرانجام نیز با وجود همه سختی‌های محیط زندگی و طبیعت، به این موفقیت دست پیدا می‌کند. داستان این رمان در دهه هفتاد میلادی می‌گذرد که موقعیت
این رمان در دهه هفتاد میلادی می‌گذرد که موقعیت زندگی مردم خیلی بهتر از امروز و امنیت در آن دوره برای جوانان بیشتر از امروز بود. وی، به عنوان نماد تلاش برای آزادی بیان دانشگاهیان و بهبود سیستم آموزشی نیجریه شناخته می‌شد. او که رئیس «اتحادیه دانشگاهیان نیجریه» در بین سال‌های ۸۸-۱۹۸۶ بود، در سال ۱۹۸۷ در دوره وزارت ابراهیم بابانگیدا که دوره سختی را بر مردم نیجریه تحمیل کرد، با تعطیل شدن این اتحادیه روبه رو و سرانجام نیز خودش دستگیر شد. وی در نوشته‌هایش سبکی واقع گرایانه را دنبال می‌کرد و تلاش کرد تا نشان دهد
گرایانه را دنبال می‌کرد و تلاش کرد تا نشان دهد که با وجود مسایل اجتماعی، سیاسی و اخلاقی، فقیر و غنی از حقی یکسان برای حیات برخوردارند. لیایی دارای تحصیلات عالی بود و در «رشته اقتصاد صنعتی» در دانشگاه بردفورد انگلستان تحصیل کرده بود و مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۸۰ گرفته بود. با این حال او پس از پایان تحصیلاتش به زادگاهش بازگشت و به عنوان یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه به کار پرداخت. فستوس لیایی که رمان «خشونت» به قلم او به عنوان اولین رمان پرولتاریایی نیجریه شناخته می‌شد او نویسنده چندین کتاب بود که
نیجریه شناخته می‌شد او نویسنده چندین کتاب بود که «قرارداد» (The Contract) در سال ۱۹۸۲ و «قهرمانان» (Heroes) در سال ۱۹۸۶ از جمله آنها هستند. لیایی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ در یک سانحه تصادف اتومبیل کشته شد.
گادوین اوکپارا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به استاندارد لیژ، استراسبورگ، و پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
تیجانی بابانگیدا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.او از آن دسته بازیکنان تاریخ فوتبال نیجریه بود،که موفق به حضور در تیم های باشگاهی بزرگی نظیر آژاکس آمستردام شد.او سال های آخر بازی خود را در تیم الاهلی عربستان سپری کرد. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس آمستردام، گنچلربیرلیغی اسپور، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، ویتس‌آرنهم، و باشگاه فوتبال الاتحاد عربستان سعودی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
رشیدی یکینی (؛ زاده – ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌بود می‌توان به ویتوریا ستوبال، المپیاکوس، اسپورتینگ خیخون، ویتوریا ستوبال، زوریخ و الشباب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است. زندگی شخصی. یکینی با سه زن ازدواج کرد. او سه دختر هم داشت.
فینیدی جرج (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است.او در تیم منتخب تاریخ فوتبال نیجریه از نگاه IFFHS نیز قرار دارد. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ایپسویچ تاون، آژاکس آمستردام، رئال بتیس، و رئال مایورکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
ویلسون اوروما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به المپیک مارسی، سروت ۱۸۹۰، لن، باشگاه فوتبال نانسی، و سوشو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
بندیکت ایروها (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دی.سی. یونایتد، باشگاه فوتبال واتفورد، الچه، ویتس‌آرنهم، و باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
ویکتور ایکپبا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السد، موناکو، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، رویال شارلوا، و رئال بتیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
دنیل آموکاچی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن بازنشسته فوتبال و مربی فوتبال اهل نیجریه است.وی با سرعت بالا و قدرت شوت زنی شناخته شده است باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناساراوا یونایتد، بشیکتاش، کلوب بروژ، باشگاه فوتبال کلرادو رپیدز، و اورتون اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
پیتر روفایی (به ؛ – ) دروازه‌بان اهل نیجریه بود. باشگاهی. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده است، می‌توان به دپورتیوو لاکرونیا، هرکولس و گو اهد ایگلز اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
ساندی اولیسه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به یوونتوس، آژاکس آمستردام، بروسیا دورتموند، کلن، بوخوم، و خنک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
افغانی های مقیم آلمان یا آلمانی‌های افغانی تبار به شهروندانی از آلمان با اصل و نسب از افغانستان، متولد آلمان یا افغان‌های مهاجرت کرده به آلمان گفته می‌شود. افغان‌های مقیم آلمان بزرگترین جامعهٔ افغان‌ها در اروپا، و یکی از بزرگترین جوامع افغان‌های مقیم خارج در دنیا را تشکیل می‌دهند که با ۲۹۷٬۰۰۰ نفر، طبق برآورد ۲۰۲۰ اداره فدرال آمار آلمان، نهمین جامعهٔ خارجی در آلمان را تشکیل می‌دهند. طبق آمار سال ۲۰۱۱، شهرهای افنباخ آم ماین و هامبورگ بالاترین سهم مهاجران افغان در میان تمام ایالت‌ها آلمان را داشتند. ۳۵٬۸۰۵
در میان تمام ایالت‌ها آلمان را داشتند. ۳۵٬۸۰۵ نفر در سال ۲۰۱۵ در شهر هامبورگ زندگی می‌کردند. همچون در افغانستان، جامعهٔ افغان‌ها در آلمان نیز با توجه به دیدگاه‌های مختلف سیاسی (جمعیت‌شناسی افغانستان را ببینید) ناهمگن است. هر چند با دخالت ناتو در افغانستان با توجه به امیدها و نگرانی‌های مشترک، جامعه به هم نزدیک شده‌است؛ با این حال، انجمن‌ها یا سازمان‌های نمایندگی نسبتاً کمی وجود دارد. تاریخچه. در دههٔ ۱۹۷۰، حدود ۲۰۰۰ افغان در آلمان غربی اقامت داشتند، که بیشتر آنها تجار و دانشجویان بودند. شهر تجاری هامبورگ
آنها تجار و دانشجویان بودند. شهر تجاری هامبورگ به خصوص باعث جذب معامله گران فرش افغانستان شد. با شروع از جنگ شوروی در افغانستان، بسیاری به آلمان غربی فرار کردند و جمعیت در سال ۱۹۸۲ به ۱۱٬۰۰۰ نفر رسید. موج دیگری از مهاجرت در دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شد و جمعیت افغان‌ها در آلمان در سال ۱۹۹۴ به ۵۰٬۰۰۰ نفر رسید. آلمان یکی از بزرگترین جوامع افغان‌های خارج از کشور در جهان را تشکیل می‌دهد. تخمین زده شده که تعداد افغان‌ها در سال ۲۰۰۱ به حدود ۷۰۰۰۰ نفر رسید. از لحاظ تاریخی اکثر افغان‌ها با خانواده به آلمان آمدند. از ۲۰۱۲
اکثر افغان‌ها با خانواده به آلمان آمدند. از ۲۰۱۲ تعداد فزاینده‌ای از پناهجویان افغان وارد آلمان شدند و این روند، با ورود تعداد بیشتری از مردان، به جای تمام خانواده، تغییر کرد. پس از بحران مهاجرتی اروپا، جامعه به سرعت گسترش یافت، و در سال ۲۰۱۶ به ۲۵۳٬۰۰۰ نفر رسید، ۷۵٬۰۰۰ نفر بیشتر از سال ۲۰۱۴. در اواخر ماه دسامبر ۲۰۱۶، آلمان ۱۱٬۹۰۰ افغان را به افغانستان بازگرداند، آنچه که به عنوان «"دومین اخراج جمعی"» شناخته می‌شود. دین. اکثر آلمانی‌ها افغان‌تبار مسلمان هستند. همچنین جمعیت کوچکی از افغان‌ها وجود دارد که
همچنین جمعیت کوچکی از افغان‌ها وجود دارد که هند، سیک، مسیحی، یهودی یا بی‌دین هستند. جامعه و مسائل اجتماعی. بسیاری از مهاجران اولیهٔ افغان به خوبی تحصیل‌کرده بودند و حرفه‌ای را در افغانستان آموزش دیده بودند، با این حال مشکلاتی برای پیدا کردن کار در زمینه‌های حرفه‌ای خود داشتند. با گذشت زمان، پیش‌زمینهٔ مهاجران متنوع‌تر شد و پیش‌زمینهٔ تحصیلات یا حرفه در مقایسه با مهاجران قبلی کمتر دیده شد. در سال ۲۰۱۶ طبق گزارشی از وزارت کشور در ازدواج کودکان ۱۵۷ فرد زیر سن قانونی افغان‌تبار وجود داشت. به گفته روزنامه‌نگار
قانونی افغان‌تبار وجود داشت. به گفته روزنامه‌نگار دیوید شاه در گزارشی از سال ۲۰۰۴، افغان‌ها یکی از یکپارچه‌ترین اقلیت‌ها در آلمان هستند و اغلب روابط کمی با کشور خود دارند.
ایوان دیمیتروف (؛ زادهٔ - درگذشته ۱ ژانویه ۲۰۱۹) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
دینکو درمندژیف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
آلکساندر کوستوف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
دیمیتار یاکیموف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
استویان کیتوف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل بلغارستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
گئورگی آسپاروخوف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به PFC Levski Sofia اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
ایوان پتکوف کولیف (به بلغاری: Иван Петков Колев)، متولد ۱ نوامبر ۱۹۳۰ در صوفیه و درگذشته در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵، یکی از برجسته‌ترین بازیکنان فوتبال و مربیان اهل بلغارستان بود. وی با عملکرد خود در دوران بازیگری و مربیگری توانست نام خود را در تاریخ فوتبال بلغارستان جاودانه کند. وی در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است دوران جوانی و شروع حرفه‌ای: ایوان کولیف در شهر صوفیه به دنیا آمد و از سنین جوانی به فوتبال علاقه‌مند شد. او حرفه‌ی فوتبالی خود را از باشگاه اسپورتیت صوفیه در سال ۱۹۴۵ آغاز کرد و تا سال ۱۹۴۸ در این
صوفیه در سال ۱۹۴۵ آغاز کرد و تا سال ۱۹۴۸ در این باشگاه بازی کرد. سپس به باشگاه VVS صوفیه پیوست و از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ در این تیم حضور داشت. دوران بازیگری: بزرگترین بخش دوران حرفه‌ای کولیف در تیم CSKA صوفیه گذشت. او از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۷ در این تیم بازی کرد و در این مدت ۳۰۴ بازی انجام داد و ۹۰ گل به ثمر رساند. ایوان کولیف به عنوان یکی از بهترین مهاجمان تاریخ این باشگاه شناخته می‌شود و توانست افتخارات زیادی را به همراه تیم خود کسب کند. افتخارات بین‌المللی: کولیف برای تیم ملی بلغارستان نیز بازی‌های بسیاری انجام
برای تیم ملی بلغارستان نیز بازی‌های بسیاری انجام داد. او در دو دوره جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶، به میدان رفت و نمایشی درخشان از خود نشان داد. علاوه بر این، او در بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ نیز شرکت کرد و توانست با تیم ملی بلغارستان به مدال برنز دست یابد. پایان دوران بازیگری و آغاز مربیگری: پس از پایان دوران بازیگری، کولیف به عنوان مربی فعالیت خود را ادامه داد. او تجربیات و دانش خود را به نسل‌های جوان‌تر منتقل کرد و در تیم‌های مختلفی به عنوان مربی خدمت کرد. عملکرد موفق او در دوران مربیگری نیز به
خدمت کرد. عملکرد موفق او در دوران مربیگری نیز به شناخت او به عنوان یکی از چهره‌های مهم فوتبال بلغارستان کمک کرد. مرگ: ایوان پتکوف کولیف در ۱ ژوئیه ۲۰۰۵ در سن ۷۴ سالگی درگذشت. مرگ او باعث شد تا جامعه فوتبال بلغارستان یکی از اسطوره‌های خود را از دست بدهد، اما یاد و خاطره او همچنان در قلب هواداران فوتبال زنده است. نتیجه‌گیری: ایوان پتکوف کولیف با عملکرد درخشان خود در دوران بازیگری و مربیگری به یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ فوتبال بلغارستان تبدیل شد. او نه تنها در باشگاه‌های داخلی بلکه در سطح بین‌المللی نیز به
در باشگاه‌های داخلی بلکه در سطح بین‌المللی نیز به موفقیت‌های بسیاری دست یافت و افتخارات زیادی را برای کشورش به ارمغان آورد. یاد و خاطره او همواره در تاریخ فوتبال باقی خواهد ماند. منابع. https://pantheon.world/profile/person/Ivan_Kolev_(footballer,_born_1930)/https://en.wikipedia.org/wiki/Ivan_Kolev_%28footballer%2C_born_1930%29
دوبرومیر ژچیف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
جواد حسین‌آبادی بازیکن والیبال اهل ایران، عضو باشگاه والیبال شهرداری ارومیه
مغ‌کشی جشنی بود که پارسی‌ها در زمان حکومت هخامنشیان، هر ساله به خاطر بزرگداشت قتل گئومات و پادشاهی داریوش بزرگ، گرامی می‌داشتند. روایت نویسندگان کلاسیک. بنابر روایت هرودوت (μαγοφóνια؛ همچنین بنگرید به کتسیاس: μαγοφονι)، زمانی که داریوش بزرگ و یاران نجیب‌زاده‌اش در سال ۵۲۲ پ.م. سمردیس دروغین (که گئومات مغ نامیده می‌شد؛ کسی که با کمک برادرش سریر پادشاهی را غصب کرد) را کشتند، پارسی‌های توطئه‌گر سر این مغ‌ها را قطع کردند و در خیابان‌ها در معرض نمایش گذاشتند. در همین زمان، پارسی‌های دیگر، خنجرهایشان را درآورده و
زمان، پارسی‌های دیگر، خنجرهایشان را درآورده و هر مغی را که یافتند، کشتند. هرودوت اضافه می‌کند که در یابود این رخداد، پارسی‌ها جشن بزرگی برپا کردند که «مغ‌کشان» «Magophonia» نامیده شد و در مدت این جشن، تمام مغ‌ها در خانه‌هایشان می‌ماندند، تا کشته نشوند. کتسیاس همچنین جشن سالانه روز کشتن مغی به نام «سفنداداتس» را گزارش می‌دهد. قاتل (ἀναίρεσις) مغ، توسط یوسفوس فلاویوس نیز گزارش شده‌است. آگاثیاس تفسیری از داستان سمردیس دروغین در تاریخ هرودوت، در کتاب تاریخ خودش ارائه کرده‌است بدین مضمون که در روز مغ کشی، پیشکش
ارائه کرده‌است بدین مضمون که در روز مغ کشی، پیشکش شکرگزاری انجام شد. او صریحاً، این اطلاعات را مربوط به زمان‌های خیلی دورتری معرفی می‌کند و در نتیجه، این جشن دیگر برگزار نمی‌شده است. تحلیل آکادمیک. کلمه معادل مغ‌کشی در زبان سغدی، mwγzt- است که در متون مانوی آمده‌است و بنابر گفته والتر هنینگ، این لغت «المثنی دقیق» کلمه ایرانی باستان *magu-žati- است. هنینگ اظهار می‌دارد که سخت می‌توان تصمیم گرفت که mwγzt- سغدی اصیل یا وام‌واژه پارتی یا فارسی میانه است. در متن سغدی مذکور، عمل مجرمانه مغ‌کشی به اسکندر نسبت
متن سغدی مذکور، عمل مجرمانه مغ‌کشی به اسکندر نسبت داده شده‌است. بنابر گفته هنینگ، از طریق این تفیسر، مغ‌ها سعی کردند که منشأ اصلی «مغ‌کشی» را به فراموشی بگذارند. همان نویسنده همچنین پنداشته که پارسی‌ها جشن سالانه تأسیس کردند تا در طی آن به مغ‌ها آزار رسد، تا تحقیرهایی که کرده‌اند را به خاطر بسپارند. یوزف مارکوارت می‌پندارد که هرودوت دربارهٔ مغ‌کشی در این داستان به خاطر همزمانی تاریخ قتل گئومات و جشن مهرگان، مرتکب اشتباه شده‌است. در این جشن، در تقویم باستان ایرانی که در ماه هفتم، باگَیادیش (Bāgayādiš)،
ایرانی که در ماه هفتم، باگَیادیش (Bāgayādiš)، برگزار می‌شد، مردم به قربانی کردن برای خدای میترا می‌پرداختند. سید حسن تقی‌زاده می‌پندارد که احتمال دارد دو جشن به نام‌های *Bāga-yādi و مهرگان، که یکی روز مرگ گئومات در طی اعتدال پائیزی است، بر روی دیگری منطبق شده باشد. مری بویس گزارش نویسندگان کلاسیک (که سالانه در یک روز مغ‌ها محبوس می‌شدند و به آن‌ها توهین می‌شد) را باورنکردنی می‌داند. او تمایل دارد که این‌گونه تفسیر کند که داریوش جشن‌های سالیانه برای به چنگ آوردن قدرت و کشتن گئومات مغ، ولی نه همه مغ‌ها
چنگ آوردن قدرت و کشتن گئومات مغ، ولی نه همه مغ‌ها به‌طور عمومی، برگزار کرد و پارسی‌ها این جشن را در دوران تمام پادشاهان هخامنشی ادامه دادند. بویس مغ کشی را با روز گای فاکس مقایسه می‌کند، که به خاطر مجاورت با جشن اوایل پاییز، تا به امروز جاودانه گشته است. بیکرمن و تدمر برای این جشن، مشابهات بابلی جالبی را مثال می‌زنند که با روز نحس مرتبط است و معتقدند این جشن برگزاری می‌گشته است، گرچه از نگاه آن‌ها قتل مغ، هرگز رخ نداده است. به‌طور آشکار، منابع تاریخی در دست، برای حل معمای جشن مغ‌کشی ناکافی است. منابع
دست، برای حل معمای جشن مغ‌کشی ناکافی است. منابع مختلفی از داستان سمردیس دروغین داریم و این گزارش‌ها، در خیلی از جنبه‌ها با هم توافق ندارند. توافق بین منابع اصلی (کتیبه بیستون داریوش، هرودوت و کتسیاس) فراتر از عناصر مشترک در داستان‌های مشهور نیست. تفسیرها و ارتباط‌های محتمل بیشتری می‌توان برای مغ کشی وجود دارد، ولی تا زمانی که مدرک جدیدی به دست نیاید، هیچ گونه نمی‌توان ماهیت این جشن را بررسی کرد. ما نمی‌دانیم چه زمانی این جشن رخ داده، نمی‌دانیم چه زمانی این جشن منسوخ گشته و نمی‌دانیم چگونه برگزار می‌گشته
جشن منسوخ گشته و نمی‌دانیم چگونه برگزار می‌گشته است جدای از این حقیقت که مغ نمی‌تواند در آن جشن سهیم شود. مغ‌ها در دادگاه روحانیت تا پایان دودمان هخامنشی نقش ایفا می‌کردند. ارتباط با پوریم. محققانی چون والتر هنینگ به شباهت‌های داستان عید پوریم در کتاب استر با مراسم مغ‌کشی اشاره کرده‌اند و امکان اینکه پوریم تقلیدی از مغ‌کشی باشد را مطرح کرده‌اند. ارتباط با عمرکشان. محمدرضا اصلانی در فرهنگ واژگان طنز بیان می‌کند عمرکشان ریشه در مراسم مغ‌کشی دارد .دونالد روبین و جمشید ملک‌پور نیز این موضوع را تصریح می‌کنند .
و جمشید ملک‌پور نیز این موضوع را تصریح می‌کنند . همچنین برخی پژوهشگران جشن پوریم را نیز برگرفته از مغ‌کشی می‌دانند.
سهند الله وردیان بازیکن والیبال اهل ایران، عضو باشگاه والیبال ارومیه و بازیکن تیم ملی والیبال ایران است. الله وردیان به همراه تیم ملی جوانان به قهرمانی هفدهمین دوره مسابقات جام ملت‌های جوانان آسیا دست یافت و در پایان به عنوان بهترین مدافع میانی مسابقات انتخاب شد.او در مسابقات قهرمانی آسیا در رده امید ها در اردبیل قهرمان آسیا شد و همچنین در مسابقات آسیایی در تهران در رده نوجوانان قهرمان آسیا شد. او در رده امید و نوجوانان به همراه جوانان توانست جایزه بهترین دفاع آسیا را به اسم خود در بیاورد سهند الله وردیان
آسیا را به اسم خود در بیاورد سهند الله وردیان در مسابقات نوجوانان جهان در مکزیک با تیم ملی ایران به مقام چهارمی رسید الله وردیان در مسابقات المپیک دانشجویان جهان حضور داشت،از دیگر مسابقات جهانی میتوان به مسابقات تیم ملی جوانان ایران در مکزیک و همچنین جوانان جهان در ترکیه،مسابقات جهانی امید ها در مصر اشاره کرد منابع. https://www.magiran.com/article/3052313
ولی نورمحمدی بازیکن والیبال اهل ایران، عضو باشگاه باشگاه والیبال پیکان تهران و بازیکن سابق تیم ملی والیبال مردان ایران است. او والیبال را از ۱۴ سالگی آغاز نمود. قهرمانی والیبال آسیا با تیم ملی نوجوانان و جوانان، قهرمانی جام ارتش‌های جهان، مقام سوم باشگاهای جهان با تیم پیکان، مقام اول باشگاهای آسیا با تیم پیکان، مقام اول آسیا میانه با تیم ملی امید و دو دوره قهرمانی جام شیخ راشد با تیم ملی ایران از دست‌آوردهای ولی نورمحمدی به‌شمار می‌رود او در سن ۳۰ سالگی از میادین رسمی والیبال خداحافظی کرد و از سال ۱۴۰۲، با
رسمی والیبال خداحافظی کرد و از سال ۱۴۰۲، با دریافت مدرک مربیگری بین‌المللی از فدراسیون جهانی (FIVB)، وارد عرصه مربیگری شد و فعالیت حرفه‌ای خود را در این حوزه آغاز کرد. حرفه‌ای. ولی نورمحمدی (زادهٔ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۶۶ در تهران، ایران) بازیکن سابق تیم ملی والیبال ایران و مربی بین‌المللی این رشته است. او فعالیت ورزشی خود را از سال ۱۳۸۰ با حضور در کانون والیبال آغاز کرد. تنها دو سال بعد، با پیوستن به تیم استیل البرز اسلامشهر در لیگ دسته یک، به‌صورت رسمی وارد عرصه حرفه‌ای والیبال شد. نورمحمدی با دعوت به تیم ملی
حرفه‌ای والیبال شد. نورمحمدی با دعوت به تیم ملی نوجوانان ایران، نخستین تجربه ملی خود را پشت سر گذاشت و سپس به تیم سوپرلیگ پرسپولیس تهران پیوست. در ادامه، در تیم‌های مطرحی چون سایپا تهران، بیم بابل، داماش گیلان، داماش تهران، پیکان تهران، شهرداری زاهدان، خاتم اردکان، بانک کشاورزی، هاوش گنبد و فولاد سیرجان حضور داشت. آسیب‌دیدگی و بازگشت: در جریان مسابقات تیم ملی جوانان در کشور امارات، ولی نورمحمدی از ناحیه زانوی راست دچار پارگی رباط صلیبی (ACL) و مینیسک شد. این مصدومیت موجب شد حدود یک سال از رقابت‌های حرفه‌ای
مصدومیت موجب شد حدود یک سال از رقابت‌های حرفه‌ای و هم‌دوره‌های خود فاصله بگیرد. او پس از دو سال دوری، به میادین بازگشت و در لیگ برتر والیبال ایران، عنوان پدیده سال را کسب کرد. پس از درخشش دوباره، با دعوت زنده‌یاد حسین معدنی به تیم ملی بزرگسالان ایران پیوست. اما در جریان رقابت‌های جهانی در کشور برزیل، این بار از ناحیه زانوی چپ دچار آسیب‌دیدگی شدیدتری شد. در این آسیب، رباط‌های ACL و MCL به‌همراه غضروف زانو آسیب دیدند و وی برای بار دوم مجبور به یک سال دوری از میادین و طی مراحل درمانی شد. دوران طلایی و
از میادین و طی مراحل درمانی شد. دوران طلایی و موفقیت‌های بین‌المللی: پس از بهبودی، نورمحمدی به تیم‌های داماش گیلان و سایپا تهران در نیم‌فصل پیوست و پس از پایان مسابقات، به تیم پیکان تهران ملحق شد. او همراه با تیم پیکان موفق به کسب قهرمانی لیگ برتر والیبال ایران، قهرمانی باشگاه‌های آسیا و مقام سوم باشگاه‌های جهان شد. در پی این موفقیت‌ها، با دعوت خولیو ولاسکو، سرمربی وقت تیم ملی ایران، بار دیگر به اردوی تیم ملی بزرگسالان فراخوانده شد. خداحافظی و ورود به عرصه مربی‌گری: ولی نورمحمدی در سن ۳۰ سالگی، به دلیل
مربی‌گری: ولی نورمحمدی در سن ۳۰ سالگی، به دلیل برخی مشکلات نامعلوم از دنیای حرفه‌ای والیبال خداحافظی کرد. او از سال ۱۴۰۲ با دریافت مدرک مربی‌گری بین‌المللی از فدراسیون جهانی والیبال (FIVB)، فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان مربی آغاز کرد.
باشگاه ورزشی باستیا () یک باشگاه فوتبال فرانسوی می‌باشد که در باستیا و در جزیره کرس قرار دارد. این تیم هم‌اکنون در لیگ ۲ حضور دارد. این باشگاه در سال ۱۹۰۵ میلادی بنیان‌گذاری شده‌است. باستیا دو قهرمانی در لیگ ۲، یک قهرمانی در جام حذفی فوتبال فرانسه و یک قهرمانی در سوپر جام فوتبال فرانسه کسب کرده‌است.