payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دارد. شیوهٔ نگارش او ساده و بی پیرایه و با وجود زمینه‌های تلخ و سیاه داستان‌ها، نگاهش خوش‌بینانه، طنزآمیز و سرشار از زندگی است. آثار او بیشتر از زبان نویسنده نقل می‌شود و با وجود شخصیت‌های دیگر، نویسنده شخصیت اصلی است. خاطرات زندگی آرام هایکاز، در تبعید و در خانواده ای که او را به خدمت گرفته بود، در کتابی با عنوان «چهار سال در کوهستان‌های کردستان» گردآمده و در سال ۱۹۷۲ برنده جایزه بهترین کتاب بنیاد ادبی گئورگ مِلیتینه تسی شد. وی در مارس ۱۹۸۶ در نیویورک سیتی درگذشت.
حبیب زرگرپور (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۵) یک کارگردان هنری اهل ایران است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.حبیب زرگرپور با درجه لیسانس علوم در طراحی صنعتی با تمجید فارغ‌التحصیل از دانشکده هنر سنتر در پاسادنا، کالیفرنیا، و پس از دریافت مدرک لیسانس علوم کاربردی در مهندسی مکانیک از دانشگاه بریتیش کلمبیا، به تازگی فارغ‌التحصیل شده است. او مسیر حرفه‌ای خود را با فیلم‌های ۳ بعدی IMAX در لس آنجلس آغاز کرد و سپس به منطقه خلیج سانفرانسیسکو رفت و به عنوان هنرمند افکت‌های ویژه در کمپانی Industrial Light
هنرمند افکت‌های ویژه در کمپانی Industrial Light &amp; Magic (ILM) کار کرد، شروع کار خود را با فیلم The Mask. او اثر Nexus را برای فیلم Star Trek: Generations توسعه داد و همچنین در کنار ناظر افکت‌های ویژه جان نول با انفجار سیاره و استفاده نخستین مرتبه از سفینه CG Enterprise همکاری کرد. او همچنین با ناظر افکت‌های ویژه کِن رالستون در اثر Jumanji بر روی افکت‌های بازی تخته‌ای همکاری کرد. زرگرپور همچنین برای فیلم Twister اولین تورنادوی ذرات را توسعه داد و با ناظر افکت‌های ویژه سِنیور دنیس مورن در زمان ضبط
ناظر افکت‌های ویژه سِنیور دنیس مورن در زمان ضبط آزمایشی و بعدها با استفن فنگ‌مایر در افکت‌های فیلم همکاری کرد. او برای کارهای خود در ILM در دو بار به جوایز اکادمی نامزد شده و در دو بار به عنوان برترین افکت‌های بصری در BAFTA برای فیلم‌های Twister و The Perfect Storm برنده شده است. برخی از سایر پروژه‌های فیلمی که در آنها شرکت کرده‌است، شامل Star Trek: First Contact، Star Wars Episode I، The Bourne Identity، Spawn و Signs می‌شوند.
صبا سومخ (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) یک دانشمند و نویسنده یهودیتبار ایرانی-آمریکایی است. زندگی‌نامه. صبا در سال ۱۹۷۶ در تهران و در یک خانوادهٔ یهودی فارسی‌زبان زاده شد. او فرزند حمید و منیژه سومخ است و خواهرش؛ بهار سومخ نیز از بازیگران هالیوود می‌باشد. این خانواده در سال ۱۹۷۸ در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران به لس آنجلس مهاجرت کردند.
سهراب احمری (زادهٔ ۱ فوریه ۱۹۸۵) روزنامه‌نگار، دبیر و نویسندهٔ ایرانی آمریکایی کتاب‌های غیرداستانی است. او در ۱۹۹۸ در ۱۳ سالگی با خانواده‌اش به آمریکا رفت و فارغ‌التحصیل رشتهٔ حقوق دانشگاه نورث‌ایسترن در بوستون است. احمری دبیر آپ-اد در نیویورک پست و از دبیران کاتولیک هرالد است و پیشتر ستون‌نویس و ادیتور صفحات دیدگاه وال‌استریت جورنال در نیویورک و لندن و از نویسندگان ارشد مجله کامنتری بوده‌است. احمری نویسنده کتابهای "رؤیاهای بهار عربی" (۲۰۱۲)، "فلیسطی‌های جدید" (۲۰۱۶), که نقدی است بر این که چگونه سیاست‌های
(۲۰۱۶), که نقدی است بر این که چگونه سیاست‌های هویتی در حال نابود کردن هنر هستند، و از آتش، با آب (۲۰۱۹), خاطراتی دربارهٔ گرویدنش به کاتولیسیزم رومی، و "رشته ناشکسته:کشف حکمت سنت در یک عصر آشوب" (۲۰۲۱) است. فعالیت. احمری پس از کار به عنوان عضو پیوسته رابرت بارتلی در وال استریت ژورنال در سال ۲۰۱۲، به عنوان دستیار دبیر کتاب به این روزنامه پیوست. او سپس نویسنده صفحه سرمقاله مستقر در لندن شد، و به نوشتن سرمقاله و ویراستاری مقالات نسخه اروپایی این روزنامه پرداخت. احمری در این موقعیت‌ها، نقد کتاب، و آپ-اد
پرداخت. احمری در این موقعیت‌ها، نقد کتاب، و آپ-اد می‌نوشت، و با سیاستمداران، فعالان و روشنفکران برجسته برای بخش «مصاحبه آخر هفته» آن مصاحبه می‌کرد. دیدگاه‌های سیاسی. احمری از سیاستمدارانی چون دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین، و مارین لو پن، به خاطر این که بخشی از روند جهانی به سوی دموکراسی غیرلیبرالو عوام‌گرایی قطبیده فزاینده انتقاد کرده‌است. به هر روی او پس از پیوستن به مجله محافظه کار "کامنتری" به منتقد صریح الهجه تر ترقی خواهی تبدیل شده، و از آن زمان از ترامپ و ویکتور اوربان حمایت کرده‌است. پس از حضور کم
و ویکتور اوربان حمایت کرده‌است. پس از حضور کم فروغ حزب جمهوری‌خواه در صندوق‌های رأی انتخابات ۲۰۲۲ ایالات متحده آمریکا، او در ستونی در نیویورک تایمز این عدم حضور رای‌دهندگان را ناشی از نبود یک پیام منسجم انتخاباتی دانست و توصیه کرد راست آمریکا باید به مصاعب اقتصادی که متوجه طبقه کارگر است بیشتر بپردازد. منازعه با دیوید فرنچ. مناقشه پرسروصدایی بین احمری و دیوید فرنچ نویسنده "نشنال ریویو" در تابستان ۲۰۱۹ در نتیجه انتشار مقاله جدلی «علیه دیوید فرنچیسم» احمری بروز کرد که نوشتارها و تفسیرهای پرشماری را در نشریات
کرد که نوشتارها و تفسیرهای پرشماری را در نشریات محافظه‌کاری چون "نشنال ریویو" و "دی امریکن کنسروتیو"، و نیز رسانه‌های چپگرا چون "نیویورک تایمز"، "نیویورکر" و "آتلانتیک" را باعث شد. این منازعه از ۲۶ مه ۲۰۱۹، که احمری در توئیتر آشفتگی خود را از یک تبلیغ فیس‌بوک دربارهٔ جلسه کتابخوانی مردان زن‌پوش برای کودکان در یک کتابخانه در ساکرامنتو، کالیفرنیا ابراز کرد و آن را «فتیشیسم دگرجنس‌پوشی» خواند شروع شد. احمری در آن توییت استدلال کرد که هیچ «راه سوم مودبانه دیوید فرنچ-گونه ای برای دور زدن جنگ فرهنگی داخلی» وجود
فرنچ-گونه ای برای دور زدن جنگ فرهنگی داخلی» وجود ندارد. این توییت باعث پاسخ فرنچ در نوشتاری در نشنال ریویو در ۲۸ مه با عنوان «نجابت سدکننده عدالت یا خیر عمومی نیست» شد. منازعه پس از انتشار نوشتار «علیه دیوید فرنچیسم» احمری در نشریه محافظه کار مذهبی "فرست تینگز" در ۲۹ مه ۲۰۱۹ بالا گرفت. احمری در آن نوشتار استدلال کرد فرنچ به حد کافی محافظه‌کار اجتماعی نیست، و این که باور به خودمختاری فرد دارد منجر به اضمحلال کلی جامعه آمریکا می‌شود. هدف قرار دادن مستقیم فرنچ و ایجاد فی البداهه فلسفه سیاسی «دیوید فرنچیسم»
و ایجاد فی البداهه فلسفه سیاسی «دیوید فرنچیسم» باعث بدنامی شایان توجه این نوشتار شد، و پاسخ فرنچ و انتشار تفاسیر متعدد را را موجب شد. در ۵ سپتامبر ۲۰۱۹، فرنچ و احمری در یک مناظره حضوری سیاسی با مجری‌گیری راس دوتت ستون نویس نیویورک تایمز دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشینگتن، دی.سی. شرکت کردند، که خود منجر به تفاسیر بسیار دیگر شد. مرکز مناقشه دیدگاه‌های متفاوت آنها در خصوص نحوه رویکرد محافظه کاران به بحث‌های فرهنگی و سیاسی بود، احمری علیه آنچه «دیوید فرنچیسم» صحبت کرد که او اندیشه‌ای سیاسی تعریف می‌کند که
صحبت کرد که او اندیشه‌ای سیاسی تعریف می‌کند که اعتقاد دارد «نهادهای یک جامعه بازار فن سالارانه حوزه‌هایی خنثی هستند که باید در تئوری هم مسیحیت سنتی و هم شیوه‌های لیبرتین و ایدئولوژی پاگانیزه سوی مقابل را در خود جای دهند.» او استدلال می‌کند که این باور به یک جنبش محافظه کارانه ناکارا می‌انجامد، و اعتقاد دارد که بهترین راه برای غالب شدن ارزش‌های فرهنگی محافظه کارانه در جامعه استراتژی «سلب اعتبار کردن … مخالفان و تضعیف یا نابود کردن نهادهایشان» است که او آن را تاکتیکی می‌داند که ترقی‌خواهان در آمریکا از قبل
تاکتیکی می‌داند که ترقی‌خواهان در آمریکا از قبل از آن استفاده کرده‌اند، و محافظه کارانی که پیروی سیاست دیوید فرنچ گونه اند را در آنچه او یک جنگ فرهنگی پرخروش در آمریکا می‌داند ناتوان کرده‌است. او استدلال می‌کند که حوزه سیاست باید به عنوان «جنگ و خصومت» دیده شود، و قدرت حکومت باید مستقیماً برای اعمال ارزش‌های فرهنگی محافظه کارانه بر جامعه مورد استفاده قرار بگیرد. در تضاد با این، فرنچ از یک رویکرد لیبرترین محافظه‌کار دفاع می‌کند که در آن بر نجابت، نزاکت و احترام برای حقوق فردی تأکید می‌شود و استدلال می‌کند
برای حقوق فردی تأکید می‌شود و استدلال می‌کند که باورهای احمری فلسفه لیبرالیسم کلاسیکی را که پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بر آن بوده‌اند رها می‌کند. او نقد مشخصی بر علاقه احمری بر مداخله مستقیم حکومت در زندگی افراد وارد کرد، مداخله ای که او استدلال می‌کند نه تنها مغایر با آزادی است بلکه از نظر سیاسی برای محافظه کاران تاکتیکی نابودکننده است، که اگر به حکومت مجوز بزرگتری برای مداخله در زندگی خصوصی افراد داده شود منجر به سیاست‌های ترقی‌خواهانه خواهد شد.
دیوید صمدی () رئیس بخش اورولوژی و رئیس جراحی روباتیک در بیمارستان لناکس هیل است. او عضو بورد پزشکی مجاری ادراری و متخصص در درمان بیماری‌های مجاری ادراری سرطان پروستات، تومور کلیه و سرطان مثانه، است. او در درمان‌های پیشرفته تهاجمی حداقلی سرطان پروستات از جمله پروستاتکتومی رادیکال لاپاروسکوپیکال و پروستاتکتومی رادیکال لاپاروسکوپیکال روباتیک متخصص است صمدی در یک خانواده یهودی ایرانی زاده و بزرگ شده و در ۱۵ سالگی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران این کشور را ترک کرده است.
رضا سیکسو صفایی (۱۹۷۲ ) یک کارگردان و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
پویا پورجلیل (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۵۴) که با نام هنری پویا شناخته می‌شود، خوانندهٔ پاپ ایرانی ساکن لس آنجلس آمریکا است. زندگی. پویا پورجلیل در ۱۵ دی ۱۳۵۴ در شهر انزلی به دنیا آمد. هنگامی که او تنها ۱۰ سال داشت، همراه پدر و مادرش ابتدا به ترکیه و سپس به نروژ نقل‌مکان کرد و از آن‌جا به لندن مهاجرت کرد. او به مدت ۵ سال در لندن زندگی کرد و در آنجا، ضمن آموزش موسیقی، به کارهای دیگر مانند فروشندگی در فروشگاه لباس هم می‌پرداخت و در آخر هفته در باشگاه شبانهٔ ساقی در این شهر مشغول به خوانندگی بود. او همچنین در چندین کلاس
مشغول به خوانندگی بود. او همچنین در چندین کلاس حضور داشت تا مهارت‌ها و دانش موسیقی‌اش را بالا ببرد؛ و سرانجام شغل حرفه‌ای خود را به عنوان یک خوانندهٔ ایرانی آغاز کرد. نخستین آلبوم او در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹) توسط شرکت ترانه منتشر شد. او تاکنون ۷ مجموعه موسیقی منتشر کرده است. پویا در لس‌آنجلس زندگی می‌کند و مدتی پلیس کشور آمریکا بود. به دنبال انتشار ویدیو کلیپ ترانه دکتر از ساسی، پویا یکی از افرادی بود که در صفحه اینستاگرام خود به شدت این اثر را مورد سرزنش قرار داد. همچنین وی در اعتراض به نهادن نشان‌های تبلیغاتی
همچنین وی در اعتراض به نهادن نشان‌های تبلیغاتی بر روی نماهنگ‌های خوانندگان توسط کمپانی‌های موجود، خود دست به راه‌اندازی یک کمپانی با نام «Mahan Entertainment» زد.
هیلبیلی () لفظیست (غالباً تحقیرآمیز) در اشاره به کسانی که در نواحی روستایی، کوهستانی ایالات متحده آمریکا، مخصوصاً در آپالاشیا، رشته‌کوه اوزارک، کوه‌های اووری و کوه‌های کروی سکونت دارند. این لفظ به دلیل دلالت‌های شدید کلیشه اش، ممکن است از نظر آمریکاییان با تبار اپلچی یا ازرک رنجاننده به نظر برسد. «هیلبیلی» به طور چاپی اول بار در مقاله‌ای در "نیویورک جرنال" با این تعریف به کار رفت: «هیلبیلی شهروند آزادی اهل آلاباماست که در تپه‌ها زندگی می‌کند، مالی ندارد، آنطور که می‌تواند می‌پوشد، آن طور که دلش می‌خواهد سخن
که می‌تواند می‌پوشد، آن طور که دلش می‌خواهد سخن می‌گوید، ویسکی می‌نوشد وقتی به چنگش آورد، و وقتی بخواهد تفنگش را شلیک می‌کند.» این کلیشه از این نظر که خصوصیات مثبت و منفی دارد دوجنبه‌ای است، هیلبیلی‌ها اغلب افرادی مستقل و متکی به خود دانسته می‌شوند که در برابر نوسازی جامعه مقاومت می‌کنند، ولی در عین حال رو به عقب، خشن و غیرمتمدن تعریف می‌شوند. دانشوران استدلال می‌کنند که این دوگانگی بازتاب دهندهٔ جدایی هویت‌های قومی در «آمریکای سفید» است.
کوتاه شده عبارت شوتارو کامپلکس ، یک واژهٔ عامیانه ژاپنی که برای توصیف تمایل دختران/پسران بزرگ‌سال به آمیزش جنسی با پسران جوان به کار برده می‌شود. اما در خارج از کشور ژاپن از این اصطلاح کمتر به این معنا استفاده می‌شود. این واژه به سبکی از مانگا و انیمه اشاره دارد که شخصیت‌های بالغ یا زیر سن قانونی مذکر به شیوه‌ای شهوانی در حال انجام آمیزش جنسی به تصویر کشیده می‌شوند که در آن شخصیت مرد ممکن است با یک شریک مذکر آمیزش کند، معمولاً به شیوهٔ کشش جنسی هومواروتیک، یا با جنس مؤنث، که در اصطلاح به آن "شوتای" مستقیم
یا با جنس مؤنث، که در اصطلاح به آن "شوتای" مستقیم گفته می‌شود. معادل این واژه برای مخاطبان مؤنث با عنوان لولیکون، به معنی میل جنسی به دختران جوان می‌باشد. استفاده از این اصطلاح در هر دو فرهنگ طرفداران غربی و ژاپنی شامل آثاری می‌شود که از صراحتاً پورنوگرافی تا وسوسه‌انگیز ملایم، عاشقانه یا در موارد نادر کاملاً غیرجنسی را شامل می‌شود، که در این صورت معمولاً به عنوان شوتاکون «واقعی» طبقه‌بندی نمی‌شود. همانند لولیکون، "شوتاکون" با مفاهیم کاوایی (بانمک) و موئه (که در آن شخصیت‌ها به شکلی جوان، بامزه یا درمانده
(که در آن شخصیت‌ها به شکلی جوان، بامزه یا درمانده به منظور افزایش هویت خواننده و القای احساسات محافظه‌کارانه ارائه می‌شوند) مرتبط است. بدین سبب، موضوعات و شخصیت‌های شوتاکون در انواع مختلف برای رسانه‌های کودکان استفاده می‌شود. عناصر شوتاکون، مانند یائویی، در دستهٔ مانگاهای شوجو نسبتاً رایج هستند، مانند مانگای محبوب و ترجمه شده "لاولس"، که نشان دهنده یک رابطه شهوانی اما نافرجام بین قهرمان اصلی داستان پسری ۱۲ ساله و یک مرد بیست ساله است، یا شخصیت به ظاهر جوان هانی در سری مانگای "میزبان باشگاه دبیرستان اوران".
در سری مانگای "میزبان باشگاه دبیرستان اوران". مانگای سینن، که در درجه نخست اوتاکو را هدف قرار می‌دهد، گاهی اوقات مردان نوجوان وابسته به عشق شهوانی را در زمینه‌ای غیر مستهجن ارائه می‌کند، مانند یوشینوری «یوکی» ایکه‌دا پسر ۱۴ ساله مبدل‌پوش در مجموعه "یوبیساکی میلک تی". برخی از منتقدان ادعا می‌کنند که ژانر شوتاکون به سوءاستفاده جنسی از کودکان کمک می‌کند، حال آنکه برخی دیگر ادعا می‌کنند که هیچ مدرکی برای این موضوع وجود ندارد، یا اینکه شواهدی بر خلاف آن وجود دارد.
یوجین جکسون (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۲۰۰۱ بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سیمارون و همچنین خون ورزشی اشاره کرد.
چارلز گبلین (؛ – ) کارگردان، هنرپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پسران صحرا و همچنین شش سری اشاره کرد.
راسکو کارنز (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۴ در حدود ۱۵۰ فیلم بازی کرد. مرگ. کارنز در بیمارستان سنت وینسنت در لس آنجلس بستری شد و در بیمارستان درگذشت.
چارلی گریپوین (; – ) هنرپیشه اهل کشور آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
رالف هارولد (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی اغلب نقش گانگسترها را بازی می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پرستار شب"، "روابط ما" و "به‌طور کامل" اشاره کرد.
ادوارد ناگنت (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۷ در ۸۱ فیلم بازی کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "مهمان ناخوانده هالیوود"، "سه دختر هالیوودی"، "جوانان مبارز" و "پرستار شب" اشاره کرد.
چارلز وینینجر (؛ – ) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۰ میلادی فعالیت می‌کرد. مرگ. وینینگر در سال 1969 درگذشت و در Forest Lawn Memorial Park-Hollywood Hills در لس آنجلس به خاک سپرده شد .
اولریش هاوپت (؛ – ) بازیگر اهل کشور آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۳۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "فریاد دوردست"، "نقاب آهنین"، "تمپست"، "مراکش"، "مادام اکس"، "یک عاشقانه سلطنتی" و "دو-بری، بانوی عشق" اشاره کرد.
دانلد کیت (؛ – ) بازیگر فیلم‌های صامت اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. نام اصلی وی فرانسیس فینی می‌باشد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "محموله ویژه" و "عصر پلاستیک" اشاره کرد.
ژاکلین گادسدن (؛ ۳ اوت ۱۹۰۰–۱۰ اوت ۱۹۸۶) هنرپیشه اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بیوه سرمست، نمایش، جزیره اسرارآمیز و مو قرمزی اشاره کرد.
دیوید کالینگز (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور بریتانیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سی و نه پله، مالر و اسکروچ اشاره کرد.
پارک پیروزی ( Haght'anak zbosaygi) یک پارک شهری که در ناحیه کاناکر زیتون ایروان، پایتخت ارمنستان واقع شده‌است. احداث این پارک در اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی شروع شده‌است و در سال ۱۹۵۰ میلادی رسماً افتتاح شده‌است. این پارک ۳۳ هزار مترمربع مساحت دارد.
خوش‌رکاب سریالی ایرانی‌ست که توسط گروه حماسه و دفاع شبکه اول سیما و با کارگردانی علی شاه‌حاتمی محصول سال ۱۳۸۱ است. این سریال برای اولین بار در نوروز ۱۳۸۲ شبکه ۱ پخش شد. سریال "خوش‌رکاب" در ۱۵ قسمت ساخته و پخش شد، دو سال بعد فصل دوم این مجموعه با عنوان "خوش‌غیرت" در ۱۴ قسمت تولید شد. بازیگران. در این سریال بازیگرانی چون محمد کاسبی، مجید صالحی، مریم سعادت، پویا امینی، امیر نوری، مونا فرجاد، اصغر نقی‌زاده و سید جلال طباطبایی به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان. «خوش‌رکاب» با بازی محمد کاسبی، داستان مردی است که به
با بازی محمد کاسبی، داستان مردی است که به کامیون خود علاقهٔ بسیاری داشت. دلبستگی او به اندازه‌ای بود که حاضر نبود برای کمک رسانی به جبهه از کامیونش استفاده کند.
خوش‌غیرت سریالی ایرانی‌ست که توسط گروه حماسه و دفاع شبکه اول سیما و با نویسندگی و کارگردانی علی شاه‌حاتمی و تهیه‌کنندگی حسین صابری ساخته شده و محصول سال ۱۳۸۳ است. این مجموعه تلویزیونی ادامه سریال "خوش‌رکاب" است. این سریال برای اولین بار در نوروز ۱۳۸۴ شبکه ۱ پخش شد. داستان. "خوش‌غیرت" یا همان "خوش‌رکاب دو" ادامه داستان مردی به نام تقی با بازی محمد کاسبی بود که علاقه ویژه‌ای به کامیون خود داشت. این دلبستگی او به اندازه‌ای بود که حاضر نبود برای کمک رسانی به جبهه از کامیونش استفاده کند اما در نهایت این اتفاق
از کامیونش استفاده کند اما در نهایت این اتفاق افتاد و تحولاتی را برای این شخصیت به‌همراه داشت. او این بار تصمیم گرفته‌است دارو از مردم جمع‌آوری کند و با کامیون خود که حالا نامش را از خوش‌رکاب به خوش‌غیرت تغییر داده‌است، برای کمک به مردم عراقی برود که هم‌اکنون بعد از سقوط صدام در چنگال آمریکایی‌ها اسیر هستند. در این حین، اتفاقاتی برای او و شاگردش می‌افتد. این سریال در ۱۵ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای تهیه و پخش گردید. ساخت موسیقی سریال "خوش‌غیرت" مانند سری نخست آن، "خوش‌رکاب"، توسط فردین خلعتبری انجام گرفته‌است.
مردی با کیف فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی دیوید گروویک است و بر اساس فیلمنامه اصلی جیمز روسو و بازنویسی دیوید گرویک و پل کانوی ساخته شده و از کتاب "گربه: داستان رستگاری زنانه" نوشته ماری-لوئیز فون فرانتس الهام گرفته است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، ربکا دا کوستا، رابرت دنیرو، دامینیک پرسل، کریسپین گلاور، استیکی فینگاز، مارتین کلبا ایفای نقش کرده‌اند. فیلم داستان مردی به نام جک را روایت می‌کند که مأمور می‌شود یک کیف مرموز را به محل مشخصی برساند و به هیچ عنوان نباید در آن را باز کند. او
برساند و به هیچ عنوان نباید در آن را باز کند. او در یک هتل متروکه منتظر می‌ماند و اتفاقات مرموزی رخ می‌دهد که زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خلاصه داستان. رابرت دراگنا، گانگستر سالخورده، جک (قاتل حرفه‌ای) را برای انجام مأموریتی استخدام می‌کند: تحویل گرفتن یک کیف و انتظار در یک موتل. دراگنا به شدت تأکید می‌کند که جک تحت هیچ شرایطی نباید کیف را باز کند یا اجازه دهد کسی محتویات آن را ببیند - نکته‌ای که با نشان دادن یک تکه بروکلی به او یادآوری می‌کند. جک که متعجب است چرا دراگنا او را برای چنین کار به ظاهر
متعجب است چرا دراگنا او را برای چنین کار به ظاهر ساده‌ای استخدام کرده، برای جزئیات بیشتر اصرار می‌کند، اما دراگنا فقط قوانین را تکرار می‌کند. وقتی جک کیف را تحویل می‌گیرد، یکی از نوچه‌های دراگنا به دست او شلیک می‌کند (که به دلیل محدودیت بودجه در صحنه نشان داده نمی‌شود) و جک او را می‌کشد و جسد را در صندوق عقب ماشینش قرار می‌دهد. وقتی جک با دراگنا تماس می‌گیرد، دراگنا هیچ همدردی نشان نمی‌دهد و فقط به او دستور می‌دهد طبق برنامه پیش برود.
استیکی فینگاز (زاده ۳ نوامبر ۱۹۷۳) بازیگر، رپر و کارگردان آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مردی با کیف، کلاکرز، سیاه و سفید، ، پمپ‌بنزین، پرواز فونیکس، روزی از زندگی، "نقطه فروپاشی"، "در عمق زیاد" و مردی با کیف اشاره کرد.
مارتین کلبا (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۶۹) بازیگر، بازیگر بدل‌کار آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم مردی با کیف، در عشق هر چیزی به حق است و جا مانده اشاره کرد.
آنی کورلی بازیگرآمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "شهروند مطیع قانون"، "برای همیشه، لولو"، "جعبه مهتاب" و "خوش شانس‌ها" اشاره کرد.
کریستین استولتی (زاده ) بازیگرآمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم شهروند مطیع قانون و چشم عمومی اشاره کرد.
تُندراکی‌ها (به ارمنی Թոնդրակեաններ - به انگلیسی Tondrakians)، جنبش گسترده دهقانی بود که از سده دهم تا سده یازدهم میلادی به علت نابرابری‌های اجتماعی و حقوقی و ستم‌های گسترده پا گرفت و ادامه یافت؛ این جنبش ادامه جنبش پولُس‌گرایی (به ارمنی: پاولیکیان) بود که از سده هفتم تا سده نهم صورت گرفته بود. جنبش‌های دهقانی در ارمنستان. از سده‌های چهارم و پنجم میلادی فئودال‌ها و اسقف‌ها و سران کلیساها بخش گسترده‌ای از خاک ارمنستان را به تیول (واگذاری زمین و ملک به کسی از طرف پادشاه که آن شخص از طریق مالیات آن ملک برای
طرف پادشاه که آن شخص از طریق مالیات آن ملک برای خود درآمدی فراهم می‌آورد)، خود بدل کرده بودند. مرغوب‌ترین و حاصلخیزترین اراضی و مزارع کشور در اختیار بیش از پنجاه طایفه ناخاراری و کلیساها قرار داشت. وضع دهقانان آزاد و وابسته به زمین بی شباهت به وضع بردگان اعصار گذشته نبود. انواع مالیات‌ها که به بیش از ۳۰ نوع مالیات می‌رسید، روزگار را بر دهقانان و زحمت‌کشان ارمنی تلخ کرده بود. همین بی عدالتی‌ها و ستم‌ها بود که از سده هفتم تا یازدهم میلادی مایه چندین جنبش پرقدرت دهقانی شد که در میان آن‌ها جنبش‌های دهقانی
پرقدرت دهقانی شد که در میان آن‌ها جنبش‌های دهقانی موسوم به جنبش پولس‌گرایان و جنبش تندراکیان از اهمیت ویژه‌ای در تاریخ ارمنستان برخوردار است. پیش زمینه. در سده‌های نهم و یازدهم میلادی به واسطهٔ پیشرفت هرچه بیشتر مناسبات فئودالی، نابرابری‌های اجتماعی و حقوقی ژرفش روزافزون تری پیدا کرد. روند اسارت روستائیان توسعه یافت و بر شمار تهیدستان و بی چیزان افزوده‌تر شد؛ از این‌رو اعتراضات جمعی روستائیان قوت و شدت بسیاری بخود گرفت. در اکثر نقاط ارمنستان جنبش‌های دهقانی پدیدار شد. برخی از این جنبش‌ها رنگ ارتداد مذهبی
پدیدار شد. برخی از این جنبش‌ها رنگ ارتداد مذهبی بخود گرفت و برخی دیگر به طور آشکارا به صورت طغیان‌های روستایی ضد فئودالی جلوه گر شد. در اوائل سده دهم، در سال‌های ۹۱۰ تا ۹۱۸ میلادی در روستاها و آبادی‌های مرکزی ارمنستان طغیان‌های دهقانی شدت هرچه بیشتری گرفت و روستائیان مسلحانه بر ضد فئودال‌های بزرگ به مبارزه برخاستند و کاخ‌ها و اراضی آن‌ها را نابود کردند. این طغیان‌ها که گاه گاه به طرز فجیعی سرکوب می‌شدند، تا اواخر سده دهم ادامه یافتند. در سال ۹۹۰ میلادی نیروهای نظامی سلطنتی بسیاری از شورشیان را قتل‌عام
نیروهای نظامی سلطنتی بسیاری از شورشیان را قتل‌عام کردند و زمین‌های مصادره شده از سوی آنان را باز پس گرفتند. در سده‌های دهم و یازدهم میلادی جنبش موسوم به تُندراکیان دامنه خیلی وسیعی پیدا کرد. از آنجایی که مرکز اولیه این جنبش روستای تُندراک بود، به جنبش تُندراکی‌ها معروف شد. باورهای تندراکی‌ها. تندراکی‌ها که دارای عقاید فلسفی خاصی بودند با تشریفات زائد کلیسایی و مراسم اختراعی اسقف‌ها و کشیش‌ها و فئودالیسم کلیسایی مخالفت می‌ورزیدند و خواهان آن بودند که جامعه مسیحیت مانند سال‌های آغازینش، جامعه‌ای ساده و برابر
مانند سال‌های آغازینش، جامعه‌ای ساده و برابر حقوق باشد. تندراکی‌ها هم مانند پولس‌گرایان با قید و بندهای ازدواج که بر موازین مادی استوار بود مخالف بودند و طلب می‌کردند که ازدواج زن و مرد نه براساس قید و بند مالی، بلکه از روی عشق و علاقه انسانی صورت پذیرد. تندراکی‌ها علیه نابرابری و ستم اجتماعی و فئودالیسم طغیان می‌کردند و خواهان برابر حقوقی اجتماعی، اقتصادی و قضایی بودند. آن‌ها در اواخر سده نهم و اوائل سده دهم میلادی جوامعی برای خود تشکیل داده بودند که در آن جوامع برابری کامل حقوقی و اقتصادی رعایت می‌شد.
آن جوامع برابری کامل حقوقی و اقتصادی رعایت می‌شد. آنان همچنین خواهان برابری حقوقی زن و مرد بودند، زنان بسیاری در این جنبش شرکت کردند. رهبر جنبش. رهبر جنبش را مردی به نام سمبات زاره آوانتسی از آغاز به عهده داشت. وی که از خانواده اشرافی اما ورشکسته بود، در ایام جوانی مدتی در ایران زیسته و نزد موبدی به نام «مرجوسیک» علم نجوم آموخته و پیرامون فرقه‌های مرتد مذهبی تحقیقاتی به عمل آورده و اطلاعاتی از عقاید و افکار اجتماعی - فلسفی و مذهبی آن‌ها کسب کرده بود. سمبات پس از بازگشت به ارمنستان فعالیت خود را آغاز کرد و
پس از بازگشت به ارمنستان فعالیت خود را آغاز کرد و در روستاها و شهرها به تبلیغ عقاید خود پرداخت و طرفدارانی برای خود گرد آورد. اقامت سمبات در ایران باعث آشنایی او با عقاید مزدکیان شده و این آشنایی در افکار وی و از آن طریق در عقاید اقتصادی و اجتماعی تندراکیان تأثیر بسزایی نهاده است. چراکه برخی از اصول اعتقادی پولس‌گرایی و تندراکی شباهت و همخوانی فراوانی با نظرات مزدکیان دارد. پایان جنبش. جنبش تندراکیان بیش از صد و پنجاه سال ادامه یافت و حکومت مرکزی و فئودال‌ها و کلیسا با شرکت کنندگان در این جنبش هم همان
و کلیسا با شرکت کنندگان در این جنبش هم همان تصفیه حساب‌های خونینی را کردند که با پولس‌گرایان کرده بودند. جنبش تندراکیان از لحاظ تاریخی در واقع ادامه جنبش پولس‌گرایی به‌شمار می‌آید. لیکن اگر جنبش پولس‌گرایی دارای ماهیت اجتماعی و آزادی‌خواهانه ملی بود و بر ضد سلطه امپراتوری بیزانس و اعراب مبارزه می‌کرد، جنبش تندراکی دارای محتوای اجتماعی، اقتصادی و ضد فئودالی و عدالت خواهانه بود. چراکه در این دوره از تاریخ ارمنستان از استقلال سیاسی و حکومتی برخوردار بود. در ربع اول سده دهم، پس از سرکوب یک سری اعتراضات
در ربع اول سده دهم، پس از سرکوب یک سری اعتراضات روستایی، جنبش تندراکی به مدت کوتاهی دچار افول شد، اما از نیمه دوم همین سده دوباره اوج گرفت و تا اواسط سده یازدهم میلادی ادامه پیدا کرد و در بسیاری از روستاها و آبادی‌های ارمنستان گسترش یافت. در این دوره بیش از پانزده منطقه ارمنستان جوامع تندراکی با ویژگی‌های خود تشکیل شده بودند. در ربع دوم سده یازدهم بر تعداد این‌گونه جامعه‌ها افزوده شد و جنبش اوج بیشتری به خود گرفت. تندراکی‌ها رفته رفته فئودال‌ها و کلیسای زمیندار ارمنستان و حاکم نشین‌های بیزانس را به وحشت
ارمنستان و حاکم نشین‌های بیزانس را به وحشت انداختند و آن‌ها به فکر اتحاد با هدف سرکوب جنبش افتادند. سپاهیان بیزانس در آغاز سال‌های ۱۰۵۰ میلادی مرکز جنبش یعنی روستای تندراک و بقیه پایگاه‌های تندراکی‌ها را ویران کردند و شورشیان را تار و مار کردند. پس از آن رفته رفته از دامنه جنبش کاسته شد و سرانجام نابود گردید. شرکت کنندگان در جنبش تندراکیان هم مانند اعضای جنبش پولس‌گرایی دارای وابستگی‌های اجتماعی متفاوتی بودند؛ در میان آن‌ها طیف وسیعی از روحانیون پایین رتبه و اشراف خرده پا و دهقانان و پیشه‌وران بی‌چیز به
و اشراف خرده پا و دهقانان و پیشه‌وران بی‌چیز به چشم می‌خورد که هریک اهداف خاص و منافع خود را دنبال می‌کردند.
تواک کیم توآن (؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۹۴) یک وزنه‌بردار اهل ویتنام است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان در سال ۲۰۱۴ و مدال برنز در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ اشاره کرد.