payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منارهٔ مسینیاگا (آی.بی. ام) Menara Mesiniaga- IBM tower در مالزی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲، طراحی و ساخته شد. این ساختمان توسط "کن یینگ Ken Yeang" یکی از چهره‌های کلیدی طراحی ساختمان‌های مرتفع سازگار با محیط زیست، طراحی شده‌است. در ساخت این برج، به جای خودنمایی درونگرا و دیکتاتور مآبانهٔ یک شرکت بزرگ چند ملیتی، از بیان چشم‌نواز و تنومند نوعی تکنولوژی نو ظهور، استفاده شده‌است. این بنا به سه بخش کلی تقسیم می‌شود؛ طبقه همکف که بستری سبز و پوشیده از گیاهان است؛ ده طبقه دایره‌ای شکل برای دفاتر، که هرکدام برخوردار از
دایره‌ای شکل برای دفاتر، که هرکدام برخوردار از یک باغچه بر روی بالکن هستند، و یک تاج بر روی برج با سقفی خورشیدی، که استخری زیر قوس آن قراردارد. مهم‌ترین ابزاری که یینگ Yeang، به منظور صرفه جویی در مصرف انرژی از آن استفاده می‌کند، دو حیاط معلق سبز است که به دور ساختمان پیچیده و بالا می‌روند و باعث ایجاد سایه و تضاد بصری بین سطوح فلزی و آلومینیومی می‌شوند. دومین ابزار، قابی از بتن مسطح است که از صفحه‌های خورشیدی و دیواره‌های جداکننده ساخته شده‌است و پوششی از ترکیب شیشه و فلز دارد، که با پایه‌ای شیب دار و
از ترکیب شیشه و فلز دارد، که با پایه‌ای شیب دار و تاجی فلزی برجستگی می‌یابد و تصویر معماری «های تک» اولیه‌ای که از این ساختمان در ذهن بیننده شکل می‌گیرد را هر چه طبیعی تر می‌سازد. این برج در گسترهٔ محل استقرار خود، به یک نشانه بدل شده‌است و زمین‌های اطراف آن با وجود این برج، اهمیت و ارزش و اعتبار فراوانی یافته‌اند. کن یینگ Ken Yeang در سال ۱۹۹۹ جایزهٔ آقاخان را به خاطر طراحی منارهٔ مسینیاگا Menara Mesiniaga به خود اختصاص داد. تاریخچه. این برج با فناوری بالا در ساخت و ساز در فوصال سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۹۹۲ ساخته
در ساخت و ساز در فوصال سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۹۹۲ ساخته شد. معمار این برج یینگ به دلیل توجه به اصول طراحی زیستی آب و و هوا موفق به دریافت جایزه معماری آقاخان در سال ۱۹۹۵ شد.
استیون تراسک (؛ زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۶۶) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی آهنگساز فیلم‌های خانواده سوج، نقشه وارونه، و دختران رؤیایی بوده است.
عملیات عاشورا عنوانی عملیاتی است که به فرماندهی قاسم سلیمانی فرمانده نیروی سپاه قدس در مهر ۱۳۹۳ در برابر نیروهای داعش انجام شد و به آزادی شهر جرف الصخر در اطراف بغداد انجامید. این عملیات بدون تلفات برای نیروهای عراقی ضربات سنگینی به داعشی‌ها وارد کرد. به‌دنبال بازپس‌گیری این شهر، شورای استانی بابِل اعلام نمود که از این پس نام شهر را از به معنای "ساحل سنگی" به به معنای "ساحل پیروزی" عوض می‌کند.
هامبو (به لاتین: Hambou) یک منطقهٔ مسکونی در مجمع‌الجزایر قمر است که در گرند کومور واقع شده‌است. خصوصیات. هامبو ۷۵۳ نفر جمعیت دارد.
بامبانی (به لاتین: Bambani) یک منطقهٔ مسکونی در مجمع‌الجزایر قمر است که در گرند کومور واقع شده‌است. خصوصیات. بامبانی ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
فومبونی (به لاتین: Fomboni) یک شهر در اتحاد قمر است که در موهلی واقع شده‌است. خصوصیات. فومبونی ۱۸٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
اورلند شهر بازی در یونگین، شهری در گیونگی-دو، یکی از استان‌های کرهٔ جنوبی است. این شهر بازی بزرگ‌ترین شهر بازی کرهٔ جنوبی، با ۶٫۶ میلیون بازدید کننده و سیزدهمین پارک تفریحی در جهان در سال ۲۰۱۱ انتخاب شده که از جاذبه‌های اصلی آن می‌توان باغ وحش و یک پارک آبی به نام خلیج کارائیب -Caribbean Bay- را نام برد. این شهربازی توسط «اورلند سامسونگ» اداره می‌شود که یکی از شرکت‌های گروه سامسونگ محسوب می‌شود.
هرومبیلی (به لاتین: Heroumbili) یک زیستگاه انسانی در اتحاد قمر است که در گرند کومور واقع شده‌است. خصوصیات. هرومبیلی ۱٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
میدو (به لاتین: Midu County) یک شهرستان در جمهوری خلق چین است که در Dali Bai Autonomous Prefecture واقع شده‌است. خصوصیات. میدو ۱٬۵۷۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
۱۹۸۹ پنجمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی، تیلور سوئیفت، است. این آلبوم در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ به‌وسیلهٔ بیگ مشین رکوردز منتشر شد. عنوان آلبوم برگرفته از سال تولد سوئیفت به منزلهٔ بازآفرینی تصویر و سبک هنری اوست. با این آلبوم هویت هنری سوئیفت از موسیقی کانتری به پاپ تغییر پیدا کرد. سوئیفت تهیه‌کنندگی "۱۹۸۹" را با گروهی شامل مکس مارتین، شلبک، جک آنتونوف، رایان تدر، نیتن چپمن و ایمجن هیپ به‌عهده داشت. این آلبوم با الهام از سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰ تولید شد و مشخصهٔ آن، سینث‌سایزرهای انبوه، ماشین‌های درام
و مشخصهٔ آن، سینث‌سایزرهای انبوه، ماشین‌های درام برنامه‌نویسی‌شده و آواز زمینه‌ای الکترونیک اصلاح‌یافته است. این ویژگی‌ها تفاوت چشمگیری با سبک آکوستیک آلبوم‌های پیشین سوئیفت دارند. ترانه‌های آلبوم پیامدهای یک رابطهٔ شکست‌خورده را روایت می‌کنند و متن ترانه‌ها به تفصیل بیشتری از جزئیات سبک خودزندگی‌نامه‌ای سوئیفت پرداخته‌اند. این ترانه‌ها تجربه‌های احساسی مانند دل‌شکستگی، بهبودی و خودشناسی را با نگاهی خوش‌بینانه، حسرت‌آمیز و نوستالژیک روایت می‌کنند. "۱۹۸۹" با تور جهانی ۱۹۸۹، پرفروش‌ترین تور کنسرتی سال ۲۰۱۵،
تور جهانی ۱۹۸۹، پرفروش‌ترین تور کنسرتی سال ۲۰۱۵، تبلیغ شد. هفت تک‌آهنگ برای پشتیبانی از این آلبوم منتشر شدند که «بندازش بره»، «فضای خالی» و «کینه» به صدر جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسیدند و «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها» در میان ۱۰ ترانه برتر این جدول قرار گرفتند. "۱۹۸۹" در ایالات متحده ۱۱ هفته را در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ سپری کرد و ۹ بار گواهی‌نامه پلاتین دریافت کرد. این آلبوم بیش از ۱۴ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته و در کشورهای اروپا، آمریکا و آسیا–اقیانوسیه گواهی‌نامه‌های پلاتین دریافت کرده است. سوئیفت و بیگ
پلاتین دریافت کرده است. سوئیفت و بیگ مشین حدوداً به مدت سه سال از پخش این آلبوم در سرویس‌های پخش جریانی (استریمینگ) خودداری کردند. این تصمیم بحث‌هایی در صنعت موسیقی در مورد تأثیر استریمینگ بر فروش موسیقی به راه انداخت. نقدهای اولیهٔ "۱۹۸۹" عموماً مثبت بودند و تولید جذاب آلبوم و ترانه‌سرایی سوئیفت را تحسین کردند. اما به باور برخی منتقدان، ساختار سینث-پاپ آلبوم هویت سوئیفت به‌عنوان خواننده-ترانه‌سرا را تضعیف کرده است — نقدی که با نگاهی به گذشته راکیست دانسته شده است. "۱۹۸۹" در مراسم گرمی ۲۰۱۶ برندهٔ جوایز
شده است. "۱۹۸۹" در مراسم گرمی ۲۰۱۶ برندهٔ جوایز آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ شد و "رولینگ استون" آن را در فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران» قرار داد. با این آلبوم، جایگاه سوئیفت به پاپ آیکان تغییر پیدا کرد و دیدگاه پاپ‌گرایی مطرح شد، ضمن اینکه شهرت فزایندهٔ سوئیفت باعث تشدید نگاه موشکافانهٔ رسانه‌ها به زندگی عمومی و شخصی او شد. در پی اختلاف نظری در رابطه با مالکیت مجموعهٔ کامل آثار سوئیفت، او نسخهٔ مجددا ضبط‌شدهٔ این آلبوم، "۱۹۸۹ (نسخه تیلور)"، را در سال ۲۰۲۳ منتشر کرد. زمینه. تیلور سوئیفت تا پیش از
سال ۲۰۲۳ منتشر کرد. زمینه. تیلور سوئیفت تا پیش از انتشار چهارمین آلبوم استودیویی‌اش "سرخ" (۲۰۱۲) به‌عنوان موسیقی‌دان سبک کانتری شناخته می‌شد. این آلبوم به‌وسیلهٔ بیگ مشین رکوردز برای رادیوهای کانتری و مراسم‌های اهدای جوایز این سبک تبلیغ شد، اما "سرخ" علاوه بر آوای کانتری پاپ که مشخصهٔ دیسکوگرافی سوئیفت بود، عناصری از سبک‌های پاپ و راک را نیز در خود جای داده بود. این ویژگی باعث شد بسیاری از منتقدان این آلبوم را نه فقط یک اثر کانتری، بلکه یک آلبوم پاپ یا راک نیز بدانند. دو تک‌آهنگ از نظر تجاری موفق این
راک نیز بدانند. دو تک‌آهنگ از نظر تجاری موفق این آلبوم، یعنی «دیگر هیچ‌وقت با هم نخواهیم بود» و «می‌دونستم شر میشی»، ترانه‌های پاپ با تولید الکترونیک بودند که محبوبیت سوئیفت را در موسیقی پاپ جریان اصلی تثبیت کردند. رسانه‌ها دربارهٔ جایگاه او به‌عنوان هنرمند کانتری تردیدهایی مطرح کردند، اما سوئیفت در مصاحبه‌ای به‌سال ۲۰۱۳ با "وال‌استریت ژورنال" پاسخ داد که برایش مهم نیست خودش را به ژانر خاصی نسبت دهند. با اوج‌گیری شهرت سوئیفت، زندگی عاشقانه‌اش هم زیر ذره‌بین رسانه‌ها قرار گرفت. رابطه چند ماهه‌اش با خواننده
رسانه‌ها قرار گرفت. رابطه چند ماهه‌اش با خواننده انگلیسی، هری استایلز، در سال ۲۰۱۳، پوشش گسترده‌ای در رسانه‌های زرد پیدا کرد. این رابطه و چندین رابطه کوتاه‌مدت قبلی، وجهه او به عنوان «دلبر آمریکا» را خدشه‌دار کرد؛ این مسائل توجه به جنبه‌های هنری سوئیفت را تحت‌الشعاع قرار داد و او را هدف قضاوت‌ها و هرزه‌نکوهی کرد. در مارس ۲۰۱۴، او از نشویل، تنسی به نیویورک سیتی نقل مکان کرد. به‌منظور اصلاح روایت تصویر عمومی‌اش، سوئیفت مجرد ماند و با دوستان مشهور زن خود در خیابان‌های نیویورک با استایلی خاص ظاهر شد: موهای
خیابان‌های نیویورک با استایلی خاص ظاهر شد: موهای کوتاه مدل مصری، لباس‌های کوتاه که شکمش را نشان می‌داد، دامن‌های کوتاه و کفش‌های پاشنه‌بلند. تغییر محل زندگی، توجه رسانه‌ها و وضعیت مجرد بودنش، الهام‌بخش ترانه‌سرایی برای آلبوم بعدی او شدند. مفهوم و ایجاد. سوئیفت در اواسط سال ۲۰۱۳، هم‌زمان با تور سرخ، شروع به نوشتن پنجمین آلبوم استودیویی خود کرد. به گفته او، "سرخ" آلبومی بود که در آن به‌طور هم‌زمان به پاپ و کانتری پرداخته بود، اما برای آلبوم بعدی‌اش می‌خواست اثری خلق کند که هم «از نظر صدا یکپارچه» باشد و هم
اثری خلق کند که هم «از نظر صدا یکپارچه» باشد و هم «به‌وضوح پاپ». او در مورد انتخاب ژانر پاپ باور داشت که تعقیب دو هدف به‌طور هم‌زمان، مثل دنبال کردن دو خرگوش، باعث می‌شود «هر دو را از دست بدهی». سوئیفت تک‌آهنگ «می‌دونستم شر میشی» از آلبوم "سرخ" را که هفت هفته در صدر جدول ترانه‌های پاپ ماند، نشانه‌ای برای حرکت قاطعانه به سمت این مسیر می‌دانست. برای به ثمر رساندن ایده‌اش، سوئیفت از ماهیت تجربی سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰ الهام گرفت؛ زمانی که موسیقی‌دان‌ها سازهای محبوب آن دوران مثل درامز و گیتار را کنار گذاشتند و به
آن دوران مثل درامز و گیتار را کنار گذاشتند و به سینث‌سایزرها، درام‌پدها و آواز دستکاری‌شده روی آوردند. آنی لنکس و پیتر گابریل نقش کلیدی در شکل‌گیری نگاه او داشتند: سوئیفت شیفته شیوه «پراحساس» لنوکس در بیان افکار و عواطف و صدای سینث‌-پاپ خاص گابریل شد. او با نام‌گذاری پنجمین آلبومش به "۱۹۸۹" — اقتباسی از سال تولد خودش — هم به تأثیر سینث‌-پاپ دهه ۱۹۸۰ ارجاع داد و هم به شکل نمادین احیای هنری حرفه‌اش را به نمایش گذاشت. سوئیفت مکس مارتین و شلبک — که پیش‌تر «می‌دونستم شر میشی» را تهیه کرده بودند — را به‌عنوان
شر میشی» را تهیه کرده بودند — را به‌عنوان همکاران اصلی به کار گرفت و مارتین را به‌عنوان مدیر اجرایی تولید مشترک آلبوم معرفی کرد؛ مارتین در خلق آلبومی یکپارچه به او یاری رساند و بدون ذکر نام در تولید چند قطعه نقش داشت. مارتین و شلبک هفت قطعه از نسخه استاندارد "۱۹۸۹" و دو قطعهٔ اضافی برای نسخه لوکس آن را تهیه کردند. رایان تدر، که سوئیفت با یادداشت صوتی از طریق آیفون با او ارتباط برقرار کرده بود، در نوشتن و تهیه «به نیویورک خوش آمدید» و «جاهایی را می‌شناسم» مشارکت کرد: تدر برای قطعهٔ اول با سینث‌سایزر
مشارکت کرد: تدر برای قطعهٔ اول با سینث‌سایزر جونو-۱۰۶ چهار دمو تهیه کرد که سوئیفت دموی نخست را برگزید و آن را به نسخه نهایی تبدیل کرد. برای قطع دوم، سوئیفت ملودی‌ای را که روی پیانو نوشته بود به تدر نشان داد و جزئیات ملودی مدنظرش را شرح داد؛ سپس هر دو با هم در یک روز ضبط آن را تکمیل کردند. جک آنتونوف، که با سوئیفت در علاقه به موسیقی دههٔ ۱۹۸۰ هم‌سو بود، پیش‌تر در تک‌آهنگ «شیرین‌تر از داستان» (۲۰۱۳) که متأثر از موج نو بود با او همکاری کرده بود. او در دو قطعه از نسخه استاندارد و یک قطعه از نسخه لوکس "۱۹۸۹"
از نسخه استاندارد و یک قطعه از نسخه لوکس "۱۹۸۹" نقش تهیه‌کننده داشت و از سینث‌سایزر جونو-۶۰ استفاده کرد؛ ابزاری که به باور او ترکیبی از «غم» و «عظمت» را به صدا می‌داد. «بیرون از جنگل‌ها» و «کاش می‌ماندی» در ابتدا به‌صورت قطعات بی‌کلام خلق شدند. آنتونوف «بیرون از جنگل‌ها» را با سینث‌سایزرهای یاماها دی‌ایکس۷ و مینیموگ وویجر ساخت و آن را برای سوئیفت، که در هواپیما بود، فرستاد؛ سوئیفت هم در عرض ۳۰ دقیقه ملودی و ترانه را بر اساس آن نوشت. قطعهٔ «کاش می‌ماندی» در ابتدا یک نمونه‌برداری به‌وسیلۀ آنتونوف از صدای
در ابتدا یک نمونه‌برداری به‌وسیلۀ آنتونوف از صدای درام اسنر ترانهٔ «او مرا دیوانه می‌کند» (۱۹۸۸) اثر فاین یانگ کنیبالز بود. او این قطعه را از طریق آیفون برای سوئیفت پخش کرد و سپس برای بازضبط در اختیارش گذاشت؛ نتیجه نهایی ریمیکسی است که همان صداهای درام اسنر را در خود دارد. سوئیفت برای همکاری در قطعهٔ «پاک» به سراغ ایمجن هیپ رفت. او ترانه و ملودی را نوشته بود و هیپ با سازهایش و صداهای پس‌زمینه به تکمیل این قطعه کمک کرد. ضبط این ترانه در استودیوی مخفی هیپ در لندن، تنها با دو برداشت در یک روز، به پایان رسید.
لندن، تنها با دو برداشت در یک روز، به پایان رسید. نیتن چپمن که پیش‌تر آلبوم‌های کانتری پاپ سوئیفت را تهیه کرده بود، در تهیهٔ «این عشق» مشارکت داشت؛ این تنها ترانه‌ از "۱۹۸۹" بود که سوئیفت به‌تنهایی نوشت. نسخه استاندارد آلبوم شامل ۱۳ قطعه است و نسخه لوکس آن سه قطعه اضافی دارد. "۱۹۸۹" در استودیوهایی در سوئد، ایالات متحده و بریتانیا ضبط و توسط تام کوین طی دو روز در استودیوی استرلینگ ساند در نیویورک مسترینگ شد. کار روی آلبوم پس از پایان تور سرخ در اواسط ۲۰۱۴ نهایی شد. اسکات بورچتا، رئیس بیگ مشین، پس از شنیدن
شد. اسکات بورچتا، رئیس بیگ مشین، پس از شنیدن آلبوم از سوئیفت خواست چند ترانهٔ کانتری با سازهایی مانند فیدل به آن اضافه کند، اما سوئیفت این پیشنهاد را رد کرد. بورچتا پذیرفت که آلبوم برای پخش در رادیوهای کانتری، که نقشی کلیدی در موفقیت سوئیفت داشتند، تبلیغ نشود. ساختار. موسیقی. "۱۹۸۹" تجلیلی خلاقانه از موسیقی پاپ دهه ۱۹۸۰ است. این آلبوم در سبک سینث-پاپ ساخته شده و با استفاده از تنظیم‌های الکترونیکی شامل سینث‌سایزرها، دستگاه‌های درام از پیش برنامه‌نویسی‌شده و بیس‌لاین تپنده، از بافت‌های آکوستیکی که در
و بیس‌لاین تپنده، از بافت‌های آکوستیکی که در آلبوم‌های قبلی سوئیفت برجسته بودند، فاصله گرفته است. تندای متوسط، ملودی‌های به‌یادماندنی، هوک‌ها و بند برگردان‌ها از مشخصهٔ ترانه‌ها هستند که مجموعهٔ هماهنگی را تشکیل می‌دهند و به سبک سینث-پاپ دهه ۱۹۸۰ وفادار می‌مانند، بدون اینکه تأثیر آشکاری از هیپ-هاپ یا آراندبی عامه‌پسند و معاصر بگیرند. برخی نقدها اشاره کرده‌اند که این آلبوم همچنین از سبک‌های راک دهه ۱۹۸۰، یعنی پاپ راک، سینث-راک و موج نو بهره برده است. در این راستا، منتقدان عموماً موسیقی سبک "۱۹۸۹" را قدیمی و
منتقدان عموماً موسیقی سبک "۱۹۸۹" را قدیمی و رترو توصیف کرده‌اند. اما کارل ویلسون در نقدش برای مجله "اسلیت" مخالف این نظر بود و باور دارد هرچند چارچوب دهه ۱۹۸۰ سوئیفت، زیبایی‌شناسی کلی آلبوم را شکل می‌دهد، اما در یافتن تأثیرات موسیقایی آن می‌توان موسیقی دهه‌های ۱۹۷۰، ۱۹۹۰ یا ۲۰۰۰ را نیز ریشه‌یابی کرد. علاوه بر چارچوب کلی سینث-پاپ، بسیاری از قطعات از سبک‌هایی بهره می‌برند که تداعی‌کننده حال‌وهوای رترو یا معاصر مانند موسیقی هیپ-هاپ، رقص و رقص الکترونیک هستند. ترانه «استایل» با ریف گیتار الکتریک و گروو خود،
ترانه «استایل» با ریف گیتار الکتریک و گروو خود، عناصری از فانک، دیسکوی دهه ۱۹۷۰ و آراندبی را در هم می‌آمیزد. صداهای ابتدایی ترانه «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود» که از یک ضبط‌کننده دستکاری‌شده می‌آید، یادآور جلوه‌های صوتی مورد استفاده در موسیقی سایکدلیک است. سازهای ضربی، درام‌های بیس و سینث‌سایزرهای به‌کاررفته در ترانه‌های «فضای خالی»، «بندازش بره»، «کینه»، «سرزمین عجایب» و «جاهایی را می‌شناسم» حس هیپ-هاپ را القا می‌کنند؛ «جاهایی را می‌شناسم» با ساختار رو به اوج، بریک‌بیت‌ها و ضرب‌های درام کوچک
ساختار رو به اوج، بریک‌بیت‌ها و ضرب‌های درام کوچک سنکپ‌شده و درام‌های بیس، یادآور درام اند بیس، ترپ و رگی است. در ترانه «این عشق» که بالاد اتمسفریک و آهسته‌گامی است و در آن از سازهای کوبه‌ای شدیداً برنامه‌نویسی‌شده موجود در دیگر قطعات خبری نیست، و همچنین ترانه «پاک» که قطعه‌ای مینیمال شامل سازهای کوبه‌ای پراکنده و کیبوردهای برنامه‌نویسی‌شده است، عناصر سافت راک دیده می‌شود. آواز سوئیفت در آلبوم "۱۹۸۹"، که بیشتر در محدوده آلتوی خود خوانده شده، با پردازش الکترونیکی شکل گرفته است؛ تکنیکی که او برای نخستین بار
شکل گرفته است؛ تکنیکی که او برای نخستین بار در تک‌آهنگ‌های پاپ آلبوم "سرخ" به کار برد. صدای او با استفاده از ضبط مولتی‌ترک، دستکاری سینث‌سایزر و لوپینگ دستخوش تغییر شده و با سازهای الکترونیکی آمیخته شده تا بافت یک‌دستی ایجاد کند، به‌ویژه در قطعات «به نیویورک خوش آمدید»، «بیرون از جنگل‌ها» و «کینه». جیمز ای. پرون، موسیقی‌شناس، نوشته که این پردازش صوتی هم یادآور صداهای پاپ دهه ۱۹۸۰ است و هم به همان مقدار جلوه‌های اتوتیون قرن بیست و یکم را تداعی می‌کند، و تجربه‌ای شنیداری را به وجود می‌آورد که هم رترو است و
شنیداری را به وجود می‌آورد که هم رترو است و هم امروزی. به نظر ویلسون و ان پاورز در ان‌پی‌آر، این ارائه صناعی با صداهای طبیعی موسیقی کانتری تضاد چشمگیری دارد، اما به سوئیفت اجازه می‌دهد تا با استفاده از رنگ صدای متنوع و بیان متفاوت، احساسات خود را عمیق‌تر به گوش شنونده برساند. اشعار و مضامین. "۱۹۸۹" عمدتاً بر موضوع عشق ازدست‌رفته تمرکز دارد، مضمونی که پیش‌تر در آثار سوئیفت نیز دیده شده بود، اما این بار با نگرشی متفاوت به تصویر کشیده شده است. در حالی که آلبوم‌های پیشین او راویان را در نقش قربانیان عشق‌هایی
پیشین او راویان را در نقش قربانیان عشق‌هایی ناکام با رویکردی تلخ و خصمانه به نمایش می‌گذاشتند، "۱۹۸۹" روابط ناکام را از منظری سرشار از حسرت و نوستالژی مورد کاوش قرار می‌دهد. سوئیفت، با الهام از سرخوردگی خود از ایده‌آل عشق ابدی، به «وضعیت مبهم» شرایط زندگی واقعی پی برد و دریافت که می‌توان حتی در برابر یک رابطه ناکام نیز احساس رضایت و آرامش داشت. به گفته سوئیفت، ترانه‌های "۱۹۸۹" در مجموع یک خط داستانی را شکل می‌دهند؛ یادداشت‌های کوتاه روی جلد آلبوم حاوی سیزده «پیام مخفی» تک‌جمله‌ای برای ترانه‌هاست که به‌صورت
«پیام مخفی» تک‌جمله‌ای برای ترانه‌هاست که به‌صورت جمعی، داستان یک عشق گذشته را روایت می‌کنند؛ عشقی که راوی را از مرحله دل‌شکستگی به سوی بهبودی و خودآگاهی هدایت می‌کند. مالی لمبرت در نقدش برای "گرنتلند"، اظهار داشت که روایت محوری این آلبوم حول یک پیوند جنسی و صمیمی نیرومند اما شکننده می‌گردد، با مرزهایی مبهم و نامشخص میان عشق و شهوت. با گسترش سنت ترانه‌سرایی خودزندگی‌نامه‌ای سوئیفت، متن ترانه‌های "۱۹۸۹" تحت تأثیر زندگی شخصی او قرار گرفته و به آن ارجاعاتی دارد. این اشعار به پشیمانی‌های عاطفی ناشی از
دارد. این اشعار به پشیمانی‌های عاطفی ناشی از تصمیم‌های اشتباه و دردهای جبران‌ناپذیر می‌پردازند، اما راوی سوئیفت همچنان قدرتمند و امیدوار باقی می‌ماند و باور دارد که اوضاع به نفع او پیش خواهد رفت. چندین منتقد اظهار داشتند که این ترانه‌ها نشان‌دهنده دیدگاه سرخورده او نسبت به عشق پس از دل‌شکستگی‌های دراماتیک موجود در آلبوم‌های قبلی است، و خود سوئیفت نیز گفته که در این دوره واقع‌بین‌تر شده است. موضوعات جنسی و صمیمیت، که در آلبوم "سرخ" به‌صورت غیرمستقیم بررسی شده بودند، در اینجا، به‌ویژه در ترانه‌های «استایل» و
بودند، در اینجا، به‌ویژه در ترانه‌های «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها»، به شکلی صریحانه‌تر به تصویر کشیده شده‌اند. ترانه‌های «فضای خالی»، «استایل»، «بندازش بره» و «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود» خودباوری و خودآگاهی را به نمایش می‌گذارند، در حالی که «کاش می‌ماندی» و «چگونه دختر را به دست می‌آوری» چشم‌اندازی رمانتیک و خیال‌پردازانه از یک عشق پایدار را نشان می‌دهند. به نظر لمبرت، "۱۹۸۹" تحولی را در شخصیت سوئیفت به تصویر می‌کشد؛ تحولی که «میان آرمان‌گرایی افسانه‌وار او از عشق و بدبینی تازه به‌دست‌آمده‌اش»
او از عشق و بدبینی تازه به‌دست‌آمده‌اش» قرار دارد. هرچند اشعار سوئیفت هنوز حال‌وهوای داستان‌گویی که ریشه در پیشینهٔ موسیقی کانتری او دارد را حفظ کرده‌اند، اما به‌وضوح تحت تأثیر سبک ترانه‌سرایی پاپ قرار گرفته‌اند: جزئیات کمتری دارند، گنگ‌تر و مبهم‌ترند و عنوان قطعات را بیشتر تکرار می‌کنند تا هوک به‌یادماندنی و گیرا خلق کند. پرون معتقد است که اشعار کمتر به زندگی شخصی سوئیفت وابسته‌اند و بیشتر جنبه استعاری دارند، به‌طوری که می‌توان آن‌ها را به شکل‌های مختلفی تفسیر کرد. نیت اسلون، موسیقی‌شناس، می‌گوید که
تفسیر کرد. نیت اسلون، موسیقی‌شناس، می‌گوید که "۱۹۸۹" از الگوی «تغییر زمان» که در آثار قبلی سوئیفت دیده می‌شد، دست کشیده است. در ترانه‌های کانتری او، بند برگردان‌ها مراحل مختلف یک داستان را شرح می‌دادند و بخش پایانی نتیجه را روشن می‌کرد، اما در ترانه‌های "۱۹۸۹"، بخش‌های بند برگردان همیشه یک عبارت ثابت را تکرار می‌کنند و ساختاری را به کار برده که انگار زمان در آن متوقف شده؛ این ساختار، احساسی قوی را نشان می‌دهد که در لحظه حال گیر کرده و نه پیش می‌رود و نه به پایان می‌رسد. ترانه‌ها. «به نیویورک خوش آمدید»
به پایان می‌رسد. ترانه‌ها. «به نیویورک خوش آمدید» روایتی از پشت سر گذاشتن اندوه‌های گذشته برای از نو سرپا کردن خود است، در حالی که فرد از زرق‌وبرق و هیجان زندگی شهری و صداهای شهر نیویورک لذت می‌برد؛ این اثر به سبک سینث-پاپ تولید شده و از سینث‌سایزرهای تپینده و ماشین‌های درام برنامه‌ریزی‌شده بهره می‌گیرد که ریتم‌هایی شبیه به دست‌زدن خلق می‌کند. در «فضای خالی»، سوئیفت با طنزی ظریف به وجهه عمومی خود می‌پردازد؛ زنی که روابط عاشقانه متعددی را تجربه کرده، اما هیچ‌یک را نتوانسته پایدار نگه دارد: راوی این ترانه،
را نتوانسته پایدار نگه دارد: راوی این ترانه، زنی فریبنده اما از نظر احساسی ناپایدار است که روابط عاشقانه‌اش به ناکامی می‌انجامد. این ترانه با صدایی مینیمال در سبک الکتروپاپ، شامل اجرای صحبت‌گونهٔ سوئیفت در بخش‌های اصلی و استفاده از دامنه بالای صدای او در قسمت‌های تکرارشونده است. «استایل» به رابطه‌ای متناوب و ناپایدار اشاره دارد که راوی از ترک آن ناتوان است، زیرا او و معشوقش «هرگز از مد نمی‌افتند»، مشابه عناصر جاودانهٔ دنیای مد. این اثر بر پایهٔ ریف گیتار الکتریک شکل گرفته و آمیزه‌ای از تأثیرات از سبک‌های
شکل گرفته و آمیزه‌ای از تأثیرات از سبک‌های دهه ۱۹۸۰ و معاصر، از جمله سینث-پاپ، موج نو و اوت‌ران را به نمایش می‌گذارد. «بیرون از جنگل‌ها» شرح‌حال رابطه‌ای شکننده است که اضطراب فراوانی را به همراه دارد؛ بخش پل (بریج) این اثر، حادثه‌ای با برف‌رو را به‌عنوان استعاره‌ای بر پایان یافتن آن رابطه به تصویر می‌کشد: دوست‌پسر پیشین ناگهان ترمز می‌کند، خود را مجروح می‌سازد و در نهایت به بیمارستان منتقل می‌شود و نیازمند بیست بخیه می‌گردد. تولید این ترانه با درام‌های بلند و طنین‌انداز، آواهای چندلایه و سینث‌سایزرهای
بلند و طنین‌انداز، آواهای چندلایه و سینث‌سایزرهای موج‌گونه هدایت می‌شود که تا پایان به اوج خود می‌رسند. در «تنها کاری که باید می‌کردی ماندن بود»، که از رؤیای سوئیفت الهام گرفته شده است — رویایی که در آن چندین بار به دوست‌پسر پیشین خود فریاد می‌زند «بمان» — راوی مصمم است از رابطهٔ گذشته گذر کند، هرچند دوست‌پسر سابقش خواستار بازگشت است، اما راوی به احساسات خویش از درد، اندوه و اشتیاق اذعان می‌کند. هوک آواز این اثر با تکرار واژهٔ «بمان» همراه است که سوئیفت آن را با صدایی زیر اجرا می‌کند. «بندازش بره» دربارهٔ
را با صدایی زیر اجرا می‌کند. «بندازش بره» دربارهٔ بی‌اعتنایی سوئیفت به منتقدان و اظهارات منفی آنان است، و ضرب‌آهنگ آن با صداهای کوبنده‌ای که مارتین و شلبک از طریق کوبیدن پاهایشان بر کف چوبی پدید آورده‌اند، پیش می‌رود. «کاش می‌ماندی» روایتی است از دلتنگی راوی سوئیفت برای دوست‌پسر پیشین خود، با این آرزو که او بداند هرگز از خاطرش محو نخواهد شد. این اثر با یک ریف گیتار الکتریک همراه است و در بخش‌های تکرارشوندهٔ خود از سینث‌سایزرهای پرانرژی، درام‌های کوچک و آواهای چندلایه بهره می‌برد. «کینه» با اشعاری دربارهٔ
چندلایه بهره می‌برد. «کینه» با اشعاری دربارهٔ فروپاشی یک رفاقت، از احساس خیانت ناشی از رفتار موسیقی‌دان زن دیگر نسبت به سوئیفت الهام گرفته شده است تولید این ترانه با تأثیرپذیری از سبک هیپ-هاپ، شامل ریتم‌هایی شبیه به تشویق‌های هلهله‌چی و درام‌های پرطنین است. «مهیج‌ترین رؤیاها» ارتباط عاشقانه و جنسی عمیقی را به تصویر می‌کشد که راوی سوئیفت می‌داند سرانجام پایان خواهد یافت؛ او از معشوق خود می‌خواهد که تا زمانی که این رابطه پابرجاست، او و خاطرات خوششان را به یاد داشته باشد. این قطعه با تولید سینث-پاپ اتمسفریک،
داشته باشد. این قطعه با تولید سینث-پاپ اتمسفریک، دارای ریتمی شبیه به ضربان قلب، سینث‌سایزرهای سنگین و مداوم و سازهای زهی است. سوئیفت «چگونه دختر را به دست می‌آوری» را «راهنمایی» برای مردانی توصیف کرده که در پی احیای روابط گسسته‌اند؛ در ترانه راوی به دوست‌پسر سابق خود می‌آموزد چگونه قلبش را دوباره تسخیر کند، همراه با نواختن گیتار آکوستیک و ریتم‌های بیت‌باکسینگ. «این عشق» بالادی اندوهگین و تأمل‌برانگیز است که ابتدا به‌صورت شعر در دفترچهٔ خاطرات سوئیفت نوشته شد، و دربارهٔ رها کردن رابطه‌ای است که دیگر برای او
و دربارهٔ رها کردن رابطه‌ای است که دیگر برای او سودمند نبود، با این آگاهی که زمان مناسب برای آن فرا نرسیده بود؛ این ترانه از تصویرپردازی اقیانوس برای توصیف عشقی استفاده می‌کند که مانند امواج می‌آید و می‌رود، و آواهای چندلایهٔ او فضایی گیرا خلق می‌کنند. در «مکان‌هایی که می‌شناسم»، که با پیانوی پراکنده، آواهای لکنت‌گونه و ضرب‌آهنگ‌های درام اند بیس همراه است، راوی قسم می‌خورد که از عشقی شکننده محافظت کند و خود و شریکش را به حیواناتی تشبیه می‌کند که شکارچیان در پی آن‌ها هستند. سوئیفت پس از دو هفته اقامت در
در پی آن‌ها هستند. سوئیفت پس از دو هفته اقامت در لندن و درک این‌که دیگر دلتنگ دوست‌پسر سابقی که در آن‌جا زندگی می‌کرد نیست، الهام گرفت تا قطعهٔ پایانی نسخهٔ استاندارد آلبوم، یعنی «پاک»، را بنویسد. این ترانه با موسیقی ساده و مینیمالیستی، مسیر راوی را به‌سوی بهبودی پس از دل‌شکستگی روایت می‌کند: او عبور از یک رابطهٔ شکست‌خورده را به اعتیادی تشبیه می‌کند که او را در دردی عمیق فرو می‌برد، تا جایی که التیام یافتن بی‌معنا به نظر می‌رسد، و پس از طوفان سیل‌آسای ویرانگر اما تحول‌آفرین، راوی سرانجام «پاک» می‌شود. سه
اما تحول‌آفرین، راوی سرانجام «پاک» می‌شود. سه ترانهٔ اضافی نسخهٔ لوکس "۱۹۸۹" دارای مضامین متنوعی هستند. «سرزمین عجایب» به کتاب فانتزی لوئیس کارول، "ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب" (۱۸۶۵)، ارجاع می‌دهد تا رابطه‌ای عاشقانهٔ خطرناک، پرشور و فریبنده را توصیف کند که راوی را به سوی «افتادن در لانهٔ خرگوش» می‌کشاند. در حالی که این زوج رؤیای ماندن همیشگی در «سرزمین عجایب» خود را در سر می‌پرورانند، پایان این رابطه با کنجکاوی آن‌ها و نگاه‌های موشکافانهٔ دیگران پیش‌بینی می‌شود. سازبندی تهاجمی بیس درام در «سرزمین
می‌شود. سازبندی تهاجمی بیس درام در «سرزمین عجایب» حال‌وهوای هیپ-هاپ و آلترناتیو راک را تداعی می‌کند. بالاد «تو عاشقی»، که از رابطهٔ جک آنتونوف و لینا دانم الهام گرفته شده، فراز و نشیب‌های یک رابطهٔ پایدار را از طریق فعالیت‌های روزمره و ساده بر بستری از ساختار الکتروپاپ ملایم روایت می‌کند. در «رمانتیک‌های جدید» که عنوان آن به جنبش فرهنگی رمانتیک جدید در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ اشاره دارد، راوی سوئیفت قلب شکسته‌اش را بازپس می‌گیرد و دردی که متحمل شده است را با صدای سرخوشانه از سبک‌های موج نو، سینث-پاپ و ایندی
صدای سرخوشانه از سبک‌های موج نو، سینث-پاپ و ایندی الکترونیک جشن می‌گیرد. طرح روی جلد و بسته‌بندی. سوئیفت مدیر نوآوری بسته‌بندی "۱۹۸۹" بود و در آن از عکس‌هایی استفاده شده که با دوربین فیلم فوری پولاروید گرفته شده‌اند؛ روشی که در دهه ۱۹۸۰ طرفداران زیادی داشت. تیم دونفرهٔ عکاسی لووفیلد (Lowfield) بیش از ۴۰۰ عکس پولاروید تهیه کردند و با ترکیب دیجیتالی آن‌ها، حال‌وهوای آلبوم‌های عکس قدیمی را بازگو کردند. جلد آلبوم پرتره‌ای از چهره سوئیفت است که در زیر چشم‌ها بریده شده است؛ او این انتخاب را برای خلق فضایی مرموز