payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امور خارجه نروژ، تریگوه لی، به یک ستون اصلی دولت نروژ در تبعید تبدیل شدند. در شرایط تبعید، اسکار تورپ، که سابقاً از مخالفان سلطنت و جمهوریخواه بود، دوستی نزدیکی با پادشاه هاکون و ولیعهد اولاف، بر قرار کرد. تورپ در این سالها به معنی واقعی کلمه، همه وقت و نیروی خود را با وفاداری کامل، وقف امور مربوط به تشکیلات دولت نروژ در تبعید کرد. در سال ۱۹۴۱م، وی بار دیگر ولی این بار در تبعید، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ منصوب شد. انتصابی که بعدها در جهت‌گیری سیاست دفاعی نروژ، پس از پایان جنگ، تعیین‌کننده بود.در عین حال
نروژ، پس از پایان جنگ، تعیین‌کننده بود.در عین حال این سالهایی که در تبعید گذشت، باعث دورشدن تورپ از روابط حزبی شد. دور شدنی که وی مجبور شد پس از پایان جنگ و بازگشت به نروژ، بهایش را بپردازد. سال‌های پس از جنگ و اختلافات حزبی. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵م، در تناقض با آیین‌نامه حزبی، پیش از نشست همگانی، اینار گارهاردسن، به جانشینی اسکار تورپ، به عنوان رهبر حزب کارگر نروژ انتخاب شد. با این حال تورپ که در روابط درون حزبی، همواره اهل مدارا بود، بی هیچ اعتراضی، این جانشینی را پذیرفت. از سوی دیگر گارهاردسن، نیز
این جانشینی را پذیرفت. از سوی دیگر گارهاردسن، نیز به وساطت پادشاه نروژ، در مقام نخست‌وزیر نروژ، پذیرفت که تورپ، به عنوان وزیر دفاع نروژ، در دولت ائتلافی بعد از جنگ، به کار خود ادامه دهد. با این حال، سالهای تبعید، باعث تضعیف اعتماد حزب، به تورپ شده بود. در برنامه‌های حزب، هیچ نقش کلیدی، به تورپ واگذار نشد. پس از انتخابات سال ۱۹۴۵م، زمانی که حزب کارگر نروژ، موفق شد به تنهایی قدرت را بدست آورد و دولتی بدون ائتلاف با احزاب دیگر تشکیل دهد. تورپ به وزارت تأمین و بازسازی، منتقل شد. به عنوان سرپرست این وزارت،
و بازسازی، منتقل شد. به عنوان سرپرست این وزارت، تورپ، از یک طرف تحت فشار انتظارات مردم بود و از سوی دیگر محدودیت‌های مالی بودجه دولت، وی را تحت فشار قرار داده بود. سرانجام در سال ۱۹۴۷م، به دنبال اختلاف نظر در مورد صدور مجوزهای ارزی، برای خرید کالا از خارج، تحت فشار نخست‌وزیر گارهاردسن، و وزیر دارایی اریک بروفوس، مجبور به کناره‌گیری از پست خود شد.در هنگام کناره‌گیری از دولت، تورپ، تقریباً ۱۲ سال، سابقه وزارت داشت؛ و این طولانی‌ترین دوره وزارت تا آن زمان، در دولتهای نروژ، بعد از استقلال نروژ در سال ۱۹۰۵م،
دولتهای نروژ، بعد از استقلال نروژ در سال ۱۹۰۵م، بود. تورپ که قصد داشت مدتی از گرفتاری مشاغل مهم سیاسی، آسوده باشد، پیشنهاد نامزدی مجدد برای انتخابات مجلس ملی نروژ، را رد کرد و در عوض در سال ۱۹۴۸م، به استانداری وستفولد منصوب شد. این فرصتی شد که وی به ترمیم روابط حزبی خود پرداخته و اعتبار حزبی خود که صدمه دیده بود را بار دیگر احیاء کند. به گونه ای که در سال ۱۹۴۹م، وقتی که حزب کارگر نروژ، تورپ را در صدر فهرست نامزدهای وستفولد، در انتخابات مجلس قرار داد، وی پذیرفت. چرخشی که مقدمهٔ بازگشت وی به مشاغل سیاسی
پذیرفت. چرخشی که مقدمهٔ بازگشت وی به مشاغل سیاسی حساس، از جمله نخست‌وزیری و ریاست مجلس در سالهای بعدی بود. نخست‌وزیری. اسکار تورپ، که از جمله، بنا بر تجارب زندگی شخصی، توجه خاصی به صحنه بین‌المللی رویدادهای سیاسی داشت، همراه با شدت کشمکش‌های بین دو اردوگاه شرق و غرب و آغاز جنگ سرد، بیش از پیش خود را درگیر سیاست‌های دفاعی نروژ کرد. تورپ، این اعتقاد را داشت که نه تنها بنیه نظامی، بلکه حس میهن‌پرستی در نروژ باید تقویت شود. چنین اعتقادی در مناظرات داخلی حزب کارگر نروژ، با مرزبندی فزاینده تورپ، در سیاستهای حزبی
نروژ، با مرزبندی فزاینده تورپ، در سیاستهای حزبی و دولتی، علیه کمونیستها آشکار و با حمایت سرسختانه وی از عضویت نروژ در پیمان ناتو، در سال ۱۹۴۹م، به اوج رسید. ظاهراً تجربه اشغال نروژ و ترک اجباری وطن در سالهای جنگ جهانی دوم، برای تورپ، از دیگر سیاستمداران برجسته حزب، تلختر در خاطر مانده و حس می‌شد. تورپ، همیشه در مقابل مخالفان سیاسی خود در خارج حزب، سرسختر از مخلفان هم حزب خود، می‌ایستاد و در صحنه بین‌المللی، آشتی با وی دشوار بود.اسکار تورپ، که مدتی از سطوح بالای سیاستهای دولتی دوری گزیده بود، در این مدت،
بالای سیاستهای دولتی دوری گزیده بود، در این مدت، روابط خود با دیگر اعضاء حزب را تقویت کرد. اوضاع بین‌المللی و آغاز جنگ سرد و مشکلات طبیعی بازسازی کشور، در سالهای بعد از جنگ، به تدریج اینار گارهاردسن را خسته کرده بود. گارهاردسن، که ظاهراً تمایل داشت، مدتی از زیر بار مسئولیت سنگین مشاغل دولتی فراغت جوید، با استادی تمام ضمن پیشنهاد تورپ، به عنوان جانشین خویش، از پست نخست‌وزیری کناره گرفت. از جمله علل این گزینش، یکی سابقه سازشکاری تورپ، در روابط درون حزبی بود. به گونه ای که برخی معتقد بودند که در عمل،
بود. به گونه ای که برخی معتقد بودند که در عمل، گارهاردسن قصد داشت ضمن حفظ قدرت، خود را در پس مسئولیت رسمی تورپ، به عنوان نخست‌وزیر، مخفی کند. تورپ نیز در ابتدا مراتب تردید خود را به حسن این گزینش ابراز داشت. اما نهایتاً بنا بر راهبرد همیشگی خویش، مبنی بر مدارا و سازش در روابط درون حزبی، در تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱م، با پذیرش پست نخست‌وزیری نروژ، خبر ساز شد. خبری که در آن زمان، کمتر کسی انتظار شنیدنش را داشت. چرا که صرف کناره‌گیری گارهاردسن از سمت نخست‌وزیری به اندازه کافی، عجیب بود و اما گزینش تورپ که مدتی
به اندازه کافی، عجیب بود و اما گزینش تورپ که مدتی مغضوب سران حزب واقع شده بود، باورکردنی نبود. آنهم وقتی که گارهاردسن که علاوه بر نخست‌وزیر، رسماً، رهبر حزب نیز بود، خود این جانشینی را پیشنهاد داده بود. گزینشی که هر چند اعتبار آسیب دیده حزبی تورپ را ترمیم کرد، اما او را به درون یک صحنه سیاسی پر تلاطم لغزاند. سالهای نخست‌وزیری تورپ با اختلافات شدید سیاستمداران دولتی همراه بود. در بهار سال ۱۹۵۳م، دولت تورپ، طرح افزایش طول دوران خدمت وظیفه را که شدیداً مورد مناقشه درون حزبی قرار داشت، پذیرفت. از سوی دیگر
مناقشه درون حزبی قرار داشت، پذیرفت. از سوی دیگر محدودیت‌های مالی باعث شد که دولت از پرداخت یارانه‌های مستقیم برای تعدیل قیمت‌های کالای اساسی که یک ضرورت موقت بود، امتناع کند. هم‌زمان و شاید تحت تأثیر فشار طاقت فرسای این اوضاع سیاسی، اسکار تورپ، از نظر جسمی نیز، بیمار و ضعیف شده بود. تورپ یکبار در اوایل نخست‌وزیری خود، دچار خونریزی مغزی شده بود. با این حال شاید مهمترین علت استعفای تورپ از پست نخست‌وزیری در ژانویه ۱۹۵۵م، تمایل روزافزون اینار گارهاردسن، برای بازگشت رسمی به پست نخست‌وزیری بود. سالهای پایانی.
بازگشت رسمی به پست نخست‌وزیری بود. سالهای پایانی. در طول دوره نخست‌وزیری اسکار تورپ، که از دید گروهی، تنها یک دوره موقت، به نیابت اینار گارهاردسن، بود، گارهاردسن، در مقام رهبر حزب و رئیس مجلس ملی نروژ، از انتقاداتی که دولت را هدف قرار داده بود، مصون ماند و حتی بر محبوبیت خود افزود و موقعیت حزبی خود را بیش از پیش مستحکم کرد. بازگشت گارهاردسن، به پست نخست‌وزیری، به گونه ای کارگردانی شده بود که گویا استادکاری که موقتاً کار را به شاگرد ناشی خود سپرده، به دلیل اعتراض مشتری برگشته، تا از خرابکاری بیشتر کار
اعتراض مشتری برگشته، تا از خرابکاری بیشتر کار جلوگیری کند. اگر چه در این نقل و انتقال قدرت، ریاست مجلس به تورپ سپرده شد، اما تورپ از این معامله که با بی انصافی به وی تحمیل شده بود، عمیقاً مأیوس شد. به تصدیق بسیاری اسکار تورپ، شخص جاه طلبی نبود و منافع حزب و کشورش را بر کسب مقام و وجه سیاسی، مقدم می‌شمارد. شاید به همین دلیل، او هرگز لب به شکایت نگشود. تورپ در نقش جدید و آخر خود، در مقام رئیس مجلس، همیشه فراتر از اختلافات حزبی رفتار می‌کرد، و از آزاری که در این سالها برده و در درون خود ریخته بود، کمتر کسی
این سالها برده و در درون خود ریخته بود، کمتر کسی خبر داشت. حتی پسرانش از خونریزی مغزی او تا قبل از مرگش خبر نداشتند. تورپ که در روزهای آخر عمر از نظر جسمی نیز، روز به روز ضعیفتر می‌شد. سرانجام در روز اول ماه مه ۱۹۵۸م، مجبور شد سخنرانی از قبل اعلام شده خود را به عنوان رئیس مجلس، لغو کند و تنها با آخرین قوای باقی در جانش به عنوان ناظر در مراسم شرکت کند. همان شب اسکار تورپ، در اثر یک خونریزی مغزی دیگر در سن ۶۴ سالگی درگذشت. هر چند شخصیت اسکار تورپ، سالها تحت سایه گارهاردسن، که در نروژ به او لقب «پدر کشور»
سایه گارهاردسن، که در نروژ به او لقب «پدر کشور» داده‌اند، قرار گرفته و کمتر شناخته شده‌است. اما در سالهای اخیر به همت محققان تاریخ، از جمله هانس اولاو لاهلوم، روشنی بیشتری بر زوایای ناشناخته و عبرت آموز زندگی وی افکنده شده و حتی زندگی وی دستمایه داستان و رمان‌های ادبی قرار گرفته‌است.
اود نردروم (؛ زاده ) هنرمندِ نقاش اهل نروژ است. از نقاشی‌های مهمش می‌توان سپیده‌دم، ابر و قتل آندریاس بادر را نام برد. وی به دلیل نقاشی در سبک باروک با الهام از نقاشان قرن ۱۷ مانند کاراواجو و رامبراند مشهور است. اود نردروم، از هنر خود به عنوان کیچ یاد می‌کند. نردروم، در نروژ به عنوان منتقد مدرنیسم و هنر مفهومی شناخته می‌شود. شیوه هنری. اود نردروم، هر از گاهی رابطه ای پرتنش با محافل نقد هنری و مطبوعات نروژ داشته‌است. طبق انتظار معمول وی در سال ۱۹۷۷ میلادی هنر خود را در معرض نمایش عمومی قرار داد. هنری که به
خود را در معرض نمایش عمومی قرار داد. هنری که به بیان خود وی، بی‌اعتبار و کاسب‌کارانه است و قصدی جز کسب درآمد مالی ندارد. اما از طرف دیگر، اگر تفسیر شخصی اود نردروم، از آثار خودش را بپذیریم، آنوقت بخش بزرگی از آنچه به عنوان هنر کلاسیک شناخته شده نیز مشمول همین تفسیر می‌شود. به نظر می‌رسد که نردروم، برخلاف شیوه‌های جدیتر بیان پیچیدهٔ هنری و گاه مبهم، قصد دارد با وارونه ساختن مفاهیم، در یقین ما، از آنچه هنر می‌دانیم تردید ایجاد کند. سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳. در دوره بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، نردروم، بازندگان جامعه
بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، نردروم، بازندگان جامعه را در آثاری واقع گرا و روزمره به تصویر کشید. اود نردروم، همچنین فرهنگ جدید جوانان و فروپاشی تابوهای جنسی در این فرهنگ نوپا را در آثار خود به نمایش گذاشته‌است. وی در یک تابلوی نقاشی که در سال ۱۹۷۴ به نام قطع عضو، خلق کرده‌است؛ فرد یا فردیت را در تصویر شخصی مثله شده، به عنوان قربانی جامعه یا جمع، معرفی می‌کند. نردروم، در جنجالی‌ترین اثر خود قتل آندریاس بادر، تروریسم را قربانی قدرت خرد کننده جامعهٔ بزرگ معرفی می‌کند. وی در اثر دیگری به نام پناهنده بر آب، وضعیت
وی در اثر دیگری به نام پناهنده بر آب، وضعیت پناهندگان ویتنامی آواره در قایق را به نمایش گذاشته‌است. البته او تصاویری از خانواده، ساحل و آبتنی نیز نقاشی کرده‌است. تصاویری که اشاره به وجود گرایشی نو و عنصری غیر معمول، در شیوه هنری وی می‌کند.
مورتن هارکت (؛ زاده ) یک خواننده و نوازنده نروژی است که به عنوان خواننده اصلی synthpop / rock گروه A-ha شناخته می شود که ده آلبوم استودیویی را منتشر کرد و بعد از موفقیت بر روی فیلم ” Take On Me” در سال 1985 به موفقیت رسید . A-ha در سال 2010 پس از اینکه آخرین اجرا خود را در اسلو انجام داد، منحل شد. در سال 2015 پس از پیوستن دوباره اعضا به هم A-ha به تولید آلبوم جدید خود با نام Cast In Steel پرداخت و تور جهانی گروه را در تاریخ 27 سپتامبر 2015 در ریاض در ریو دو ژانیرو، برزیل آغاز کرد. Harket همچنین دارای 6
دو ژانیرو، برزیل آغاز کرد. Harket همچنین دارای 6 آلبوم انفرادی است. قبل از پیوستن به A-ha در سال 1982، Harket در صحنه باشگاه اسلو به عنوان خواننده برای گروه Blues Souldier Blue فعالیت میکرد .
مارتین هنریکسن وال (۱۰ اکتبر ۱۷۴۹–۲۴ دسامبر ۱۸۰۴) یک گیاه‌شناس و جانورشناس دانمارکی- نروژی بود. زندگی‌نامه. مارتین وال در برگن نروژ به دنیا آمد. پدر وی یک ناخدا و بازرگان، با نام هنریش راسموسن (۱۷۲۰–۱۷۹۴) و مادر وی زنی با نام کریستین الیزابت فریس (۱۷۲۶–۱۷۶۵) بود. مارتین وال، خود در تاریخ ۱۷ دسامبر ۱۷۸۸ با زنی با نام آنیکن دوروتی ازدواج کرد. مارتین وال، ابتدا در مدرسه کلیسای جامع برگن، تحصیل کرد. سپس تحصیلات خود را در دانشگاه کپنهاگ و در دانشگاه اوپسالا زیر نظر کارل لینه در رشتهٔ گیاهشناسی ادامه داد. از جمله
کارل لینه در رشتهٔ گیاهشناسی ادامه داد. از جمله فعالیت‌های علمی و فرهنگی او مشارکت در ویرایش اطلس گیاه‌شناسی "فلورا دانیکا"بوده‌است. مارتین وال، از سال ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۲ در باغ گیاه‌شناسی دانشگاه کپنهاگ، جلسات درس و سخنرانی برگزار می‌کرده‌است. وی بین سالهای ۱۷۸۳ و ۱۱۷۸۸ چندین سفر تحقیقاتی در اروپا و شمال آفریقا انجام داد. در سال ۱۷۸۶ استاد انجمن تاریخ طبیعی در دانشگاه کپنهاگ شد و از سال ۱۸۰۱ تا زمان مرگ در مقام استاد رسمی گیاه‌شناسی بود. در سال ۱۷۹۲، مارتین وال، به عنوان یک عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئد
به عنوان یک عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئد انتخاب شد. وی در ۵۵ سالگی در کپنهاگ، دانمارک درگذشت. پسرش ینس وال نیز یک گیاه‌شناس بود.
لودویگ هولبرگ (؛ زاده درگذشته ) نویسنده، فیلسوف، مورخ، و نمایش‌نامه‌نویس اهل نروژ بود. امروزه نمایشنامه یپه بر تپه را معروف‌ترین اثر کمدی هولبرگ می‌دانند.لودویگ هولبرگ، در برگن زاده شد. وی استاد دانشگاه کپنهاک بود. بسیاری لودویگ هولبرگ، را شاخص‌ترین نماینده فضای فرهنگی ادبی دانمارک و نروژ درقرن ۱۸ میلادی، می‌دانند.لودویگ هولبرگ، بیشتر به زبان دانمارکی و در اکثر ژانرها می‌نوشت و از این نظر در رشد و گسترش زبان و فرهنگ دانمارکی، نقش برجسته ای داشت. برخی از نمایش نامه‌های کمدی وی، مانند: یپه بر تپه و اراسموس
نامه‌های کمدی وی، مانند: یپه بر تپه و اراسموس مونتانوس، همچنان تا به امروز، در میان علاقمندان به تئاتر و ادبیات محبوب هستند. مقالاتی که وی در اواخر عمرش نوشت، به نوعی آغازگر سنت دانمارکی و نروژی در مقاله‌نویسی بود. لودویگ هولبرگ، که مردی سفرکرده و جهان دیده بود، سرشار از ایده‌ها ی بی شماری بود که فضای فکری اروپا در اوایل قرن ۱۸ میلادی (سالهای ۱۷۰۰ به بعد) را تحت تأثیر گذاشته بودند. لودویگ هولبرگ، موفق شد ایده‌های جدیدی را درمورد سیاست، مذهب و جنسیت در قلمرو فرهنگ مذهبیپروتستان، به مخاطبان دانمارکی و نروژی،
فرهنگ مذهبیپروتستان، به مخاطبان دانمارکی و نروژی، که تحت حکومت مطلقه لاتین زده آن زمان می‌زیستند، معرفی کند. زندگی‌نامه. پدر لودویگ هولبرگ، احتمالاً از خانواده ای روستایی و اهل تروندلاگ، بود. در حالی که مادرش از طبقات متمول برگن بود. پدر لودویگ، سابقه سال‌ها خدمت در ارتش داشت و موفق شده بود، پله‌های ترقی را یک به یک بالا آمده و در سال ۱۶۶۷ میلادی به درجه سرهنگی صعود کند. همان سال پدر لودویگ، با مادر وی، که دختر یک کشیش اهل برگن، بود، ازدواج می‌کند. حدود سال ۱۶۸۰ آن‌ها خانه ای در برگن، و یک قطعه زمین زراعی
۱۶۸۰ آن‌ها خانه ای در برگن، و یک قطعه زمین زراعی در خارج شهر خریداری می‌کنند. وقتی در ماه مارس سال ۱۶۸۶ میلادی، پدر لودویگ، از دنیا می‌رود، لودویگ، تنها ۱۵ ماه از عمرش گذشته بود. وی، کوچکترین فرزند خانواده بود و ۳ برادر و ۳ خواهر بزرگتر از خود داشت. سال بعد از مرگ پدر، خانواده لودویگ هولبرگ، دچار مصیبت دیگری شده و بخش عظم ثروت آنها در یک آتش‌سوزی بزرگ از بین می‌رود. حدود ۹ سال بعد، در سال ۱۶۹۵ میلادی، مادر لودویگ، نیز از دنیا می‌رود. خواهر و برادرهای لودویگ، جدا شده و هر یک به خانواده ای ملحق شدند. لودویگ،
جدا شده و هر یک به خانواده ای ملحق شدند. لودویگ، نیز چند سالی را نزد اقوامش در گودبراندزدالن، سر می‌کند و بعد به برگن پیش عمویش بازمی‌گردد و به مدرسه لاتین می‌رود. در آتش‌سوزی سال ۱۷۰۲ میلادی، بخش بزرگی از برگن و از جمله مدرسه لاتین، طعمه شعله‌های آتش می‌شود. بعد از ویرانی مدرسه لاتین، لودویگ هولبرگ، به دانمارک سفر کرده و در دانشگاه کپنهاگ، ثبت نام می‌کند. سپس مدتی به عنوان معلم خصوصی و دستیار کشیش در برگن کار می‌کند. وی در سال ۱۷۰۴ میلادی برای اولین بار به هلند سفر می‌کند. بعد از بازگشت به نروژ، لودویگ
به هلند سفر می‌کند. بعد از بازگشت به نروژ، لودویگ هولبرگ، مدت کوتاهی درکریستیان‌ساند، به تدریس زبان و موسیقی می‌پردازد. در سال ۱۷۰۶ وی برای همیشه نروژ را ترک می‌کند و هرگز به برگن بازنمی‌گردد. لودویگ هولبرگ، سال‌های ۱۷۰۶ تا ۱۷۰۸ را در آکسفورد و لندن، زندگی کرد. بین سال ۱۷۰۸ تا ۱۷۰۹ به آلمان سفر کرد. سپس در سال ۱۷۱۴ به عنوان استاد بدون دستمزد، مدتی در دانشگاه کپنهاگ، به تدریس پرداخت. بین سال‌های ۱۷۱۴ و ۱۷۱۶، وی به پاریس و رم سفر کرد. لودویگ هولبرگ، نیز مانند بسیاری از روشنفکران دوره خویش، شیفته فرهنگ محافل
بسیاری از روشنفکران دوره خویش، شیفته فرهنگ محافل روشنفکری فرانسه، در آن زمان بود. از آنجایی که دانشگاهیان دانمارک، در آن دوره، آشنایی با زبان‌های آلمانی، هلندی و لاتین را لازم می‌دانستند؛ لودویگ هولبرگ، برای پی‌گیری مباحث جاری در اروپای قرن ۱۸ میلادی، بهترین شرایط مقدماتی را داشت.. پس از آخرین سفرش، وی یک زندگی دانشگاهی را در میان کتاب‌ها در کپنهاگ ادامه داد. اگرچه لودویگ هولبرگ، متافیزیک، را تحقیر می‌کرد، اما در سال ۱۷۱۸، به استادی در این رشته رسید. در سال ۱۷۲۰، استاد فن بیان در زبان لاتین شد و سرانجام در
۱۷۲۰، استاد فن بیان در زبان لاتین شد و سرانجام در سال ۱۷۳۰ میلادی در رشته مورد علاقه خودش یعنی تاریخ، به استادی رسید.هولبرگ سال‌ها مسئول امور مالی دانشگاه کپنهاگ بود و خود نیز احتمالاً بیشتر از طریق معاملات مالی و صرفه جویی؛ (نه از طریق نویسندگی) ثروت شخصی بزرگی اندوخت. او مجرد ماند و فرزندی نداشت. بعدها بعضی نکات، در آتار وی، باعث گمانه زنی‌هایی شد، مبنی بر این که شاید تجرد وی، ناشی از دلایل پزشکی بوده‌است. وی در وصیت نامه خود، همه ثروتش را به یک مؤسسه آموزشی دولتی در سورئو، بخشید. خرید و اهدای زمین از
دولتی در سورئو، بخشید. خرید و اهدای زمین از جمله پیش شرط‌هایی بود که وی، در سال ۱۷۴۷ میلادی، به عنوان بارون ملقب شد. لودویگ هولبرگ، در اواخر عمر، تابستانها را در جزیره شیلند؛ و زمستان‌ها را در کپنهاگ، می‌گذراند. دیدگاهها. در پاریس، هولبرگ با دانشمند فرانسوی دانمارکی الاصل ، که کاتولیک بود، ملاقات کرد. وینسلو تلاش کرد تا هولبرگ را کاتولیک تبدیل کند ولی بدون موفقیت تنها هولبرگ از بحث کردن با او لذت برد، اما شایعه ای در کپنهاگ به راه انداخت که هولبرگ مانند وینسلو به مذهب کاتولیک گرویده است، و در نتیجه او لازم
به مذهب کاتولیک گرویده است، و در نتیجه او لازم دانست که این موضوع را برای عموم دانمارک انکار کند و در موارد متعدد دیدگاه های ضد کاتولیک را بیان کند. هولبرگ به نور عقل درونی الهی مردم اعتقاد داشت و برای او مهم بود که اولین هدف آموزش این بود که به دانش آموزان به جای حفظ بیهوده کتاب های مدرسه، استفاده از حواس و عقل خود را بیاموزد. این یک درک جدید و مدرن از مسئله دین بود و نشان می دهد که او مرد عصر روشنگری بود. هولبرگ به عقل علاقه مند بود زیرا احساس می کرد که این چیزی است که جامعه را به هم پیوند می دهد. او
این چیزی است که جامعه را به هم پیوند می دهد. او همچنین تعجب کرد که چرا این همه شر در جهان وجود دارد، به خصوص وقتی که می توان اجازه داد عقل راهگشا باشد. می توان گفت که او از تبیین دینی شر به سمت یک رشته فکری عقلانی/تجربی فاصله گرفت و این به دلیل جایگاه او به عنوان نویسنده مهم است.
صحرای نَفود نام صحرایی در شمال شبه‌جزیره عربستان غرب عراق و شرق اردن با طول ۲۵۰ و عرض ۲۲۵ کیلومتر و مساحت است. در آوریل ۲۰۱۴ گروهی از پژوهشگران دانشگاه آکسفورد در عمق صحرای عربستان تکه‌هایی از یک عاج ۳۲۵ هزار ساله را کشف کرده‌اند که به جانوری غول پیکر و منقرض شده از گونه فیل‌ها تعلق دارد. این کشف نشان می‌دهد که صدها هزار سال پیش این منطقه دشتی سبز و بارور بوده که امروز به یک صحرای شنی و بی‌آب‌و‌علف تبدیل شده است. صحرای عربستان در برخی از دوره‌های زمین‌شناسی آب‌وهوای معتدل و خاک سرسبزی داشته و تغییرات جوی
آب‌وهوای معتدل و خاک سرسبزی داشته و تغییرات جوی این منطقه احتمالاً باعث شده که انسان‌های ساکن آن شیوه زندگی خود را بارها تغییر داده و خود را با تغییرات آب و هوا سازگار کنند. در سپتامبر ۲۰۲۰ گروهی از باستان‌شناسان موسسه شیمی بوم‌شناسی ماکس پلانک، جاپاهای انسانی با قدمتی نزدیک به صد و بیست هزار سال یافتند. در گذسته نیز ابزارسنگی در این منطقه، یافت شده بودند. یافته آنها این فرضیه که شبه‌جزیره عربستان، گذرگاه انسان‌های نخستین در خروج از آفریقا و ورود به خاور میانه و سپس اروپا بوده را تقویت می‌کند.
لارس سابی کریستینسن (؛ زاده ) یک نویسنده اهل نروژ است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پادشاه جزیره اهریمن" اشاره نمود.
کریستین نیگارد ؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه علوم رایانه اهل نروژ بود. وی همراه با اوله-یوهان دال پدر سیمولا و برنامه‌نویسی شیءگرا شناخته می‌شود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه تورینگ شده است. اوایل زندگی و حرفه. نیگارد در اسلو به دنیا آمد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ریاضیات در دانشگاه اسلو در سال ۱۹۶۵ دریافت کرد. نیگارد از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ به طور تمام وقت در مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ در زمینه رایانش و برنامه‌نویسی (۱۹۴۸-۱۹۵۴) و تحقیقات عملیاتی (۱۹۵۲-۱۹۶۰) کار کرد. وی از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰
(۱۹۵۲-۱۹۶۰) کار کرد. وی از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ رئیس اولین گروه‌های تحقیقات عملیاتی در سازمان دفاعی نروژ بود. او یکی از بنیانگذاران و اولین رئیس انجمن تحقیقات عملیاتی نروژ (۱۹۵۹-۱۹۶۴) بود. در سال ۱۹۶۰، او توسط مرکز محاسباتی نروژ (NCC) استخدام شد که مسئول ایجاد NCC به عنوان یک موسسه تحقیقاتی در دهه ۱۹۶۰ بود و در سال ۱۹۶۲ مدیر تحقیقات آن شد. برنامه‌نویسی شیءگرا. او با اوله-یوهان دال ایده‌های اولیه، برنامه‌نویسی شیءگرا (OOP) را در دهه ۱۹۶۰ در مرکز محاسباتی نروژ توسعه داد و به عنوان بخشی از سیمولا۱ (۱۹۶۱-۱۹۶۵) و
داد و به عنوان بخشی از سیمولا۱ (۱۹۶۱-۱۹۶۵) و سیمولا۶۷ (۱۹۶۵-۱۹۶۸) زبان‌های برنامه‌نویسی شبیه‌سازی، را تمدید کرده و زیرمجموعه الگول ۶۰ را آغاز کرد. حرفه بعدی. در نیمه اول دهه ۱۹۸۰، نیگارد رئیس کمیته راهبری برنامه تحقیقاتی اسکاندیناوی توسعه سیستم و زبان‌های حرفه‌ای (SYDPOL) بود که تحقیقات را با گروه‌های کاری هماهنگ می‌کرد و در توسعه سیستم، تحقیقات زبان و هوش مصنوعی از آن‌ها حمایت می‌کرد. جوایز و افتخارات. در ژوئن ۱۹۹۰ دکترای افتخاری را از دانشگاه لوند سوئد دریافت کرد. در ژوئن ۱۹۹۱، او اولین فردی بود که
دریافت کرد. در ژوئن ۱۹۹۱، او اولین فردی بود که دکترای افتخاری دانشگاه آلبورگ دانمارک را دریافت کرد. او به عضویت آکادمی علوم نروژ درآمد. در اکتبر ۱۹۹۰، متخصصان رایانه برای مسئولیت اجتماعی، جایزه نوربرت وینر برای مسئولیت اجتماعی و حرفه‌ای را به او اعطا کردند. در سال ۱۹۹۹، او و اوله-یوهان دال اولین افرادی بودند که جایزه جدید رزینگ را برای دستاوردهای حرفه‌ای و استثنایی توسط انجمن داده‌های نروژ دریافت کردند. در ژوئن ۲۰۰۰، او جایزه افتخاری را برای "منشاء مفاهیم فناوری شی" توسط گروه مدیریت شیء، یک گروه
مفاهیم فناوری شی" توسط گروه مدیریت شیء، یک گروه استانداردهای فنی برای شیءگرایی، که چندین استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) را حفظ می‌کند، دریافت کرد. در نوامبر ۲۰۰۱، مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) به نیگارد و دال مدال IEEE جان فون نویمان را "برای معرفی مفاهیم زیربنایی برنامه‌نویسی شیءگرا از طریق طراحی و اجرای سیمولا۶۷" اعطا کرد. در فوریه ۲۰۰۲، یک بار دیگر به همراه اوله-یوهان دال، جایزه تورینگ ۲۰۰۱ توسط انجمن ماشین‌های حسابگر (ACM) به او اعطا شد. در اوت ۲۰۰۰، توسط پادشاه وقت نروژ هارالد
اعطا شد. در اوت ۲۰۰۰، توسط پادشاه وقت نروژ هارالد پنجم، به او نشان سنت اولاف داده شد. فعالیت‌های دیگر. در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، نیگارد رئیس کمیته انفورماتیک دانشگاه اسلو بود و در طراحی توسعه تحقیقات، آموزش و امکانات محاسباتی و ارتباطی در تمام دانشکده‌های دانشگاه فعال بود. او اولین رئیس کمیته حفاظت از انجمن محیط زیست نروژی برای حفاظت از طبیعت بود. او برای چندین سال مشغول اداره یک مؤسسه اجتماعی تجربی بود و راه‌های جدیدی را برای ایجاد شرایط زندگی انسانی برای الکلی‌های طرد شده اجتماعی امتحان می‌کرد. نیگارد فردی
طرد شده اجتماعی امتحان می‌کرد. نیگارد فردی فعال در سیاست نروژ بود. زندگی شخصی. کریستن نیگارد در سال ۱۹۵۱ با یوهانا نیگارد ازدواج کرد. او در آژانس نروژی برای کمک به کشورهای در حال توسعه کار می‌کرد. او چندین سال در پشتیبانی اداری از متخصصان شاغل در شرق آفریقا مشغول به کار بود. آنها سه فرزند و هفت نوه داشتند. نیگارد در سال ۲۰۰۲ بر اثر حمله قلبی درگذشت.
چل ماگنه بوندویک (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ است. چل ماگنه بوندویک، فارغ التحصیل در رشتهٔ الهیات، سیاستمدار حزب دمکرات مسیحی نروژ (KrF) و در دوران بین ۱۷ اکتبر ۱۹۷۷ تا مارس سال ۲۰۰۰ میلادی؛ و از ۱۹ اکتبر سال ۲۰۰۱ تا ۱۷ اکتبر سال ۲۰۰۵ میلادی، نخست وزیر نروژ بود. چل ماگنه بوندویک، رهبر سازمان جوانان حزب دمکرات مسیحی نروژ (KrF) در سالهای بین ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ میلادی بوده است. وی همچنین در دوران نخست وزیری لارس کوروالد، معاون وزیر امورخارجه، در دوره ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ میلادی بوده است. در سالهای ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۵ میلادی وی
میلادی بوده است. در سالهای ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۵ میلادی وی به نمایندگی از مردم استان موره او رومسدال، در مجلس ملی نمایندگان نروژ حضور داشته است. چل ماگنه بوندویک، در ۲ دوره رهبر پارلمانی حزب دمکرات مسیحی در مجلس ملی نمایندگان نروژ بود. وی همچنین در سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ وزیر آموزش و پرورش و در دوره بین ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ وزیر امور خارجه نروژ بود.
یوناس لی (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر، و خبرنگار اهل نروژ بود. یوناس لی، در کنار هنریک ایبسن، بیورنستیرنه بیورنسون و الکساندر کیلند یکی از ۴ شخصیت بزرگ ادبیات نروژ محسوب می‌شود. وی در گسترش و تکمیل ژانر رمان، در کشورهای شمال اروپا اهمیت زیادی داشته‌است.
یون لینگ (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.
یوهان اسوندسن (؛ زاده درگذشته ) یک آهنگساز اهل نروژ بود.
هنریک ورگلاند (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر اهل نروژ بود. در سال ۱۸۲۹ ورگلاند مجموعه شعری با محتوای ملی گرایانه نوشت با عنوان Digte, første Ring (اشعار: حلقه اول) که توجه بسیاری را به او جلب کرد. در شعر او عشق آرمانی، «استلای» آسمانی دیده می‌شود که معادل یئاتریس در کمدی الهیِ دانته است. استلا در واقع بر مبنای ۴ دختر شرکت گرفته‌است که ورگلاند در زندگی به آنها علاقمند شده بود و هرگز به آنها نرسید. او از دو نفر ازآنها خواستگاری کرده بود. شخصیت استلا، عشق آرمانی، الهام بخش ورگلاند برای خلق حماسه Skabelsen,
الهام بخش ورگلاند برای خلق حماسه Skabelsen, Mennesket og Messias (خلقت، انسان و منجی) شد. این اثر حماسی در سال ۱۸۴۵ بازنگاری شد و عنوان Mennesket (انسان) را گرفت. در این آثار، ورگلاند تاریخ انسان و برنامه خداوند برای ابنای بشر را ترسیم می‌کند. این آثار به وضوح رمانتیک و سرشار از عشق افلاطونی است. همچنین در شعر ورگلاند در این ایام، تاثیرات مشخصی از عصر روشنگری و انقلاب فرانسه دیده می شود. بر همین مبنا، او به صورتی علنی از سوء استفاده از قدرت و به صورت مشخص از روحانیون بدکردار انتقاد می کند. شعر او در انتهای
روحانیون بدکردار انتقاد می کند. شعر او در انتهای مجموعه Skabelsen, Mennesket og Messias (خلقت، انسان و منجی) به صورت مرامنامه ای اعتقادی اینگونه خاتمه پیدا می کند: ما از پدر آسمانی مان تجلیل می کنیم، با آسمانی کردن زمین آنگاه که حقیقت، آزادی و عشق را بشناسیم، از قلب های مرده، ملائک می زاییم، و آن است، حظِ بی پایان! در زمین سیر کنید، خاک را حاصلخیز کنید، و متنعم شوید از نعمات بهشتی. آنگاه که زمین خشک است، آسمان بارور است! پس در زمین سیر کنید، و آماده شوید برای صبح سرخِ آزادی! و بامدادان ِ روشن ِ حقیقت پژواک
صبح سرخِ آزادی! و بامدادان ِ روشن ِ حقیقت پژواک جاودانه ای از نوای آخرین منجی ماست که از مقبره اش می روید و زیر آسمان ساطع می شود، آسمانی که همه اش معبد مسقف شده است هبوط کن به زمین که حالا جنینی برای قربانی است برای عشق به برادران دینی روح زمین از سوزش تابناک است و در قلوب سلیم اکنون نجوا می کند: آزادی، قلب روح [قدسی] است، حقیقت تمایل روح [قدسی] همه ارواح زمینی روی خاک خواهند افتاد و خداوند قدیم، ندا می دهد: هر کس که بر سرش تاج آسمانی است هر کس که در قلبش قربانی و رگ فداشدنی دارد، فرمانروایان همه برای خاک