payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سعید نیاکوثری (متولد ۱۳۴۰ در شیراز)، آهنگساز، موسیقی دان، نوازنده سنتور و سه تار و پژوهشگر ایرانی می‌باشد. زندگی. سعید نیاکوثری متولد ۱۳۴۰ و فارغ‌التحصیل دانشگاه شیراز با مدرک دامپزشکی می‌باشد. او موسیقی را نزد هنرمندانی همچون پرویز مشکاتیان و جلال ذوالفنون آموخت و ردیف آوازی را زیرنظر سید نورالدین رضوی سروستانی تکمیل نمود. نیاکوثری در سال ۱۳۷۱ در هشتمین جشنواره موسیقی فجر با کسب مقام نخست سنتورنوازان کشور لوح زرین جشنواره را از آن خود کرد. آثار. از آثار موسیقایی نیاکوثری می‌توان به خوارزمی، سپیدار، فال
موسیقایی نیاکوثری می‌توان به خوارزمی، سپیدار، فال حافظ، شور آفرین، پسین دلگشا، بر بال عقاب، قطعه شیراز، پیش‌درآمد و چهار مضراب دشتی و … اشاره کرد که جملگی به تأیید صاحبنظران موسیقی در ردیف آثار برجسته موسیقی ملی می‌باشد. نیاکوثری در سال ۱۳۹۱ در مقابله با روش‌های وارداتی آموزش موسیقی به کودکان، با مشایعت تعدادی از هنرجویان خویش کتاب "آیین و آوا " را تألیف و به نشر عموم رسانده‌است.
آدام وارلاک (در اصل هیم) یک شخصیت تخیلی و ابر قهرمان در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس می‌باشد. این کاراکتر به وسیلهٔ استن لی و جک کربی خلق شده و در "چهار شگفت‌انگیز" شماره ۶۶ام (سپتامبر ۱۹۶۷) در یک پیله و در شماره ۶۹ام (اکتبر ۱۹۶۷) در حالت یک انسان معرفی شد. در طول عصر نقره‌ای کتاب‌های کامیک، این شخصیت بیش از چهار دهه در کتاب‌های مارول کامیک از جمله "نخستین مارول"، "قصه‌های عجیب" و چند سری محدود و با نام خودش دیده شده. جدا از کتاب‌های کامیک، شرکت مارول از آدام وارلاک در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک،
از آدام وارلاک در دیگر کالاهای خود از جمله پوشاک، اسباب‌بازی، ورق بازی، انیمیشن‌های تلویزیونی و بازی‌های رایانه‌ای استفاده کرده است.
فیودور ایوانویچ شالیاپین (روسی: Фёдор Ива́нович Шаля́пин؛ انگلیسی: "Fyodor Ivanovich Shalyapin"؛ ۱۳ فوریه ۱۸۷۳–۱۲ آوریل ۱۹۳۸) یک خوانندهٔ روس اپرا بود.
مجتبی یمانی (زاده ۱۳۴۰ در نجف‌آباد اصفهان)، استاد ژئومورفولوژی و عضو هیئت علمی گروه جغرافیای طبیعی دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران است. وی با بیش از ۳۰۰ مقاله و پژوهش از دانشمندان پر تألیف ایرانی به‌شمار می‌رود. زندگی‌نامه. مجتبی یمانی دوره‌های کارشناسی (۱۳۶۷)، کارشناسی ارشد (۱۳۶۹) و دکتری تخصصی (۱۳۷۵) رشته جغرافیای طبیعی گرایش ژئومورفولوژی را در دانشگاه تهران گذرانده‌است. فعالیت‌های علمی و پژوهشی. دکتر یمانی بیش از ۳۰۰ مقاله و پژوهش تألیف کرده و کتاب‌هایی چون «ژئومورفولوژی ساحلی»، «ژئومورفولوژی ساحل شرقی
چون «ژئومورفولوژی ساحلی»، «ژئومورفولوژی ساحل شرقی تنگه هرمز»، «نقشه‌ها و نمودارهای موضوعی (کارتوگرافی موضوعی)»، «مبانی نقشه‌خوانی» و «نقشه‌های ژئومورفولوژی» را نیز به‌چاپ رسانیده‌است. وی همچنین فعالیت‌های بسیاری در حوزه‌های مختلف جغرافیا دارد و مدیریت «قطب مطالعات علمی دانشگاه تهران» و ریاست انجمن ایرانی ژئومورفولوژی برخی از سمت‌های وی به‌شمار می‌روند. در شهریور ماه ۱۳۹۲ پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، ۲۰ دانشمند پر تألیف ایران در حوزه علوم انسانی را معرفی کرد. مقاله‌های این دانشمندان در نشریه‌های علمی
کرد. مقاله‌های این دانشمندان در نشریه‌های علمی معتبر کشور چاپ شده و در ISC نمایه‌سازی شده‌اند. در حوزه جغرافیا نیز نام مجتبی یمانی، به‌عنوان پژوهشگر پر تألیف در این لیست آمده‌است. مجتبی یمانی، با انتشار پنج عنوان کتاب و بیش از ۱۳۰ مقاله علمی ـ پژوهشی به زبان‌های فارسی و انگلیسی، در رتبه شانزدهم فهرست ۲۰ دانشمند پر تألیف ایران در حوزه علوم انسانی جای دارد.
احمد فیاض‌بخش (متولد ۱۳۴۱ در شهرستان تهران) از مدیران صنایع در ایران است. تحصیلات. فیاض‌بخش دانش‌آموختهٔ دانشگاه صنعتی شریف در رشتهٔ مهندسی صنایع و برنامه‌ریزی سیستم‌ها است. مشاغل. فیاض‌بخش دبیر کل فعلی اتاق بازرگانی صنایع معادن و کشاورزی ایران است. قبل از آن، او مدیر عامل شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا) بود که در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ با حکم سید تقی نوربخش، مدیرعامل وقت سازمان تأمین اجتماعی به این سمت منصوب شد. وی پیش از تصدی ریاست شستا و مشاور وزیر کار در برنامه‌ریزی‌های توسعه ای و اقتصادی صندوق ها
در برنامه‌ریزی‌های توسعه ای و اقتصادی صندوق ها و سمت‌های دیگری در بنگاه‌های اقتصادی حاضر در ایران داشته‌است. معاونت خودکفایی سپاه، ریاست هیأت مدیره و مدیرعامل سازمان اقتصادی کوثر , عضویت در هیأت مدیره شرکت‌های بورسی از جمله شرکت‌های سرمایه‌گذاری بانک ملی، سرمایه‌گذاری امید، کف، سرمایه‌گذاری بوعلی، سرمایه‌گذاری شاهد، سیمان اردبیل، سیمان شمال، سیمان مازندران، سیمان درود، افرانت، توسعه صنایع نیشکر و موسسه توسعه صنعت سرمایه‌گذاری ایران و عضویت در هیأت امنای دانشکده بهداشت و حفاظت محیط کار، هیأت امنا شرکت شاهد
بهداشت و حفاظت محیط کار، هیأت امنا شرکت شاهد و سازمان اقتصادی کوثر از جمله سوابق وی می باشد. افزون بر این موارد، فیاض‌بخش تا پیش از پذیرش مسئولیت مدیرعاملی شرکت سرمایه گذاری تأمین اجتماعی، به عنوان عضو غیر موظف در هیأت مدیره شرکت‌های سرمایه‌گذاری گل گهر، سرمایه گذاری مهر ۷۸ (متعلق به بانک کشاورزی)، مدیریت سرمایه آرا، انرژی امید (متعلق به سرمایه گذاری امید)، موسسه بنیاد شریف (متعلق به دانشگاه صنعتی شریف)، بیمارستان خاتم الانبیاء و شبکه الکترونیک کشور (شاپرک) فعالیت می‌کرده است. منابع.
الکترونیک کشور (شاپرک) فعالیت می‌کرده است. منابع. https://donya-e-eqtesad.com/بخش-بازرگانی-4/890075-انتصاب-دبیرکل-اتاق-ایران
یون پاولوویچ هربینکا (به اوکراینی: Євген Павлович Гребінка؛ به انگلیسی: Yevhen Pavlovych Hrebinka؛ ۲ فوریه ۱۸۱۲ - ۱۵ دسامبر ۱۸۴۸) نویسنده و شاعر رومانتیک اوکراینی است. وی دارای آثاری به هر دو زبان اوکراینی و روسی می‌باشد.
متن سرود ملی صربستان به نام «خدای عدالت» (Bože pravde) در سال ۱۸۷۲ توسط یووان دوردویچ نوشته شد و آهنگ آن را داوورین ینکو تنظیم کرد. زمانی که این سرود در دوران پادشاهی صربستان سرود ملی بود اشاراتی در آن به پادشاه شده بود اما پس از آن‌که صربستان جمهوری شد این اشارات از آن حذف شدند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
نیروگاه حرارتی شازند اراک (در کیلومتر ۲۵ جاده اراک – همدان و در شرق پالایشگاه شازند اراک، تأسیس ۱۳۷۴) یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع حرارتی با ظرفیت تولید ۱۳۰۰ مگاوات است که اکنون شامل ۴ واحد بخار ۳۲۵ مگاواتی است. سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی و مازوت است و از نفت گاز نیز به عنوان سوخت راه‌انداز استفاده می‌شود. مشخصات فنی نیروگاه. نیروگاه شازند اراک شامل ۴ واحد بخار ۳۲۵ مگاواتی، به ظرفیت ۱۳۰۰ مگاوات است و در آینده قرار است ۲ واحد نیروگاه گازی ۳۵۰ مگاواتی به آن اضافه شود که مجموعاً به ظرفیت اسمی ۲۰۰۰
به آن اضافه شود که مجموعاً به ظرفیت اسمی ۲۰۰۰ مگاوات سیکل ترکیبی خواهد رسید. سوخت مصرفی نیروگاه گاز طبیعی و مازوت است و از نفت گاز نیز به عنوان سوخت راه‌انداز استفاده می‌شود. آب مورد نیاز نیروگاه از طریق ۳ حلقه چاه از فاصله ۷ کیلومتری تأمین می‌شود. روزشمار نیروگاه شازند اراک. عملیات اجرایی نیروگاه شازند اراک در اواخر سال ۱۳۷۴ آغاز شد که واحد نخست آن در مرداد ۱۳۷۹، واحد دوم بهمن ۱۳۷۹، واحد سوم آبان ۱۳۸۰ و واحد چهارم آن اسفند ۱۳۸۰ سنکرون و وارد مدار شد. طرح توسعه این نیروگاه نیز قرار شد در ۲ واحد ۳۲۵ مگاواتی
این نیروگاه نیز قرار شد در ۲ واحد ۳۲۵ مگاواتی به ظرفیت کل ۶۵۰ مگاوات احداث شود که واحد نخست آن در اواخر سال ۱۳۹۳ و واحد دوم آن تابستان ۱۳۹۴ وارد مدار شود. آلایندگی نیروگاه شازند اراک. بر سر مسئله آلایندگی نیروگاه شازند اراک، مناقشات زیست‌محیطی زیادی تا کنون صورت گرفته‌است. به گفته نماینده اراک، کمیجان و خنداب (عباس رجایی) در آبان ۱۳۹۱: نماینده دیگر مردم اراک (محمدحسن آصفری) در دی ۱۳۹۱ مدعی شد که ۳۰۰ نفر به دلیل وجود نیروگاه شازند اراک در استان مرکزی مبتلا به سرطان شده‌اند. مدیرعامل نیروگاه شازند اراک (حمید
سرطان شده‌اند. مدیرعامل نیروگاه شازند اراک (حمید بادرستانی) در جلسه‌ای از جلسات معترضان به آلودگی هوای اراک تأکید کرد: بادرستانی در پاسخ به این سؤال که چرا نیروگاه از گاز استفاده نمی‌کند، عنوان کرد: این نیروگاه براساس مصوبه‌ای، از ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ تاکنون به‌طور صد درصد از سوخت گاز استفاده می‌کند و مسئولان نیروگاه اظهار امیدواری کردند که این روند ادامه یابد.
نثر فارسی (فارسی دری) آن گونه‌ای از سخن نوشتاری فارسی است که در ایران دورهٔ اسلامی پا گرفت و رفته‌رفته در برخی سرزمین‌های غیرفارسی‌زبان، از ترکستان تا آسیای صغیر، هم گسترش یافت و در آنجا سده‌ها پایدار ماند. امروز، نگارش و نشر نثر فارسی تنها در سه کشور ایران و افغانستان و تاجیکستان، به دو خط عربی و خط سیریلیک، عمومیت دارد. اگرچه زمان آغاز نثر فارسی دری به‌درستی دانسته نیست، نشانه‌هایی هست که آن را تا نیمهٔ دوم سدهٔ اول هجری تا نیمهٔ نخست سدهٔ دوم هجری می‌کشاند، و ضمناً نشان می‌دهد که نگارشِ نثرِ فارسی در
و ضمناً نشان می‌دهد که نگارشِ نثرِ فارسی در دورهٔ اسلامی پیش‌ از رواج خط عربی برای فارسی‌نویسی آغاز شده است. یکی از این نشانه‌ها پاره‌ای است از نامه‌ای خصوصی به‌خط عبری که اورل اشتاین در آغاز سدهٔ بیستم بدان دست یافت و ظاهراً از سال‌های ۹۹-۱۰۰ هجری است. دیگر سه کتیبهٔ کوتاه فارسی، باز هم به‌خط عبری، است که محتمل است از سال ۱۳۵ هجری باشد. همچنین، بخشی از ترجمهٔ یک نسطوری از زبور پهلوی، به‌خط سریانی، در دست است که از دو سدهٔ نخست می‌نماید. در متون کهن، از آثار دیگری نیز نام برده‌اند که البته به دست ما
از آثار دیگری نیز نام برده‌اند که البته به دست ما نرسیده‌اند. چنان‌که ابوریحان بیرونی در "آثار الباقیه" نوشته است، به‌آفرید، یکی از رهبران دینی در دو سدهٔ نخست، دربارهٔ آیین خود نوشته‌ای پدیدآورده بود که به‌فارسی بوده است. همچنین، ابن ابی‌اصیبعه در کتاب "عیون الأنباء فی طبقات الأطباء" نوشته است که ابوحاتم بلخی کتاب "السموم" از شاناق، پزشک هندی، را با همراهی یک هندی به فارسی برگردانده است. ذبیح‌الله صفا این برگردان را از سال‌های پایانی سدهٔ دوم دانسته است. نوشته‌های دیگری نیز بوده‌اند که تفسیری بر "قرآن"
نوشته‌های دیگری نیز بوده‌اند که تفسیری بر "قرآن" (از ابوعلی جُبّائی)، "المعالجة البقراطیه" (از احمد بن محمد طبری)، کتابی در لغت (از ابوحفص سغدی، شاید همان سرایندهٔ آهوی کوهی)، آثاری در عروض (از یوسف عروضی و ابوالعلای شوشتری) و "خجسته‌نامه" (از بهرامی سرخسی) از آن دست‌اند. در فارسی، نثر در برابر نظم یا شعر قرار می‌گیرد که اغلب در یک معنا به‌کار می‌روند. تمایز بین «نظم» و «شعر» ریشه در منطق دارد. قول به «شعر منظوم» و «شعر منثور» نیز متأخر است. تقسیم‌بندی نثر فارسی. محمدتقی بهار در مقدمه‌ی جلد دوم نثر دریِ
فارسی. محمدتقی بهار در مقدمه‌ی جلد دوم نثر دریِ بعد از اسلام را به شش طبقه تقسیم می‌کند: ۱- دورهٔ سامانی (۳۰۰ تا ۴۵۰ هجری) ۲- دورهٔ غزنوی و سلجوقی اول (۴۵۰ تا ۵۵۰ هجری) ۳- دورهٔ سلجوقی دوم و خوارزمشاهیان. نثر فنی (۵۵۰ تا ۶۰۰ هجری) ۴- دورهٔ سبک عراقی و نثر صنعتی (۶۰۰ تا ۱۲۰۰ هجری) ۵- دورهٔ بازگشت ادبی (۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ هجری) ۶- دورهٔ ساده‌نویسی (۱۳۰۰ هجری تا امروز) ویژگی‌های هر دوره. در دورهٔ سامانی، نثر فارسی ساده و موجز و بی‌صنعت و مرسل بوده و لغات فارسی بر لغات عربی می‌چربیده است. نمونهٔ کامل چنین اثری
بر لغات عربی می‌چربیده است. نمونهٔ کامل چنین اثری "تاریخنامه طبری بلعمی" و "حدود العالم" است. در دورهٔ غزنوی و سلجوقی اول نثر عربی در فارسی اثر کرد و جملات طولانی شد و لغات عربی رو به زیادی گذاشت. نمونهٔ این دوره "تاریخ بیهقی" و "کلیله و دمنه" است. در دورهٔ سلجوقی دوم و خوارزمشاهیان موازنه و سجع و تکلفات و صنایع بدیعیه در نثر زیاد شد. نمونهٔ آن "مقامات حمیدی" و "مرزبان‌نامه" است. در دورهٔ نثر صنعتی تکلفات بدیعی بیشتر شد و لغات عربی مشکل و اصطلاحات علمی نیز فزونی یافت و نثر را مشکل و فهم آن را دشوار کرد.
فزونی یافت و نثر را مشکل و فهم آن را دشوار کرد. نمونهٔ چنین نثری "نفثةالمصدور" و "التوسل الی الترسل" و "لباب‌الالباب" و "جوامع الحکایات" و "ترجمه تاریخ یمینی" (تألیف جرفادقانی) و "تاریخ جهانگشای" و "تاریخ وصاف" است. در دورهٔ بازگشت ادبی تقلید از نثر زیبای گلستان سعدی و نثر خوارزمی و نثر بیهقی رواج یافت و نمونهٔ آن "منشآت قائم مقام" و نشاط اصفهانی و "ناسخ‌التواریخ" و مؤلفات هدایت و "نامه دانشوران" است. در دورهٔ ساده‌نویسی نثر ساده و فصیح رواج یافت. نمونه‌های آن عبارتند از رساله‌های ملکم و ترجمهٔ "سرگذشت
آن عبارتند از رساله‌های ملکم و ترجمهٔ "سرگذشت حاجی بابای اصفهانی" و کتاب احمد طالبوف و سایر تألیفات او و کتاب "سیاحت‌نامه ابراهیم‌بیگ" و افسانه‌های "کنت" و "سه تفنگدار" ترجمهٔ محمدطاهر میرزا. نمونه‌های آغازین. نمونه‌های آغازین نثر فارسی به‌خط عربی، همه، از روزگار فرمانروایی سامانیان، به‌ویژه نیمهٔ دوم سدهٔ چهارم، به دست ما رسیده‌اند، اما کهن‌ترین نمونه بخشی از یک رساله در فقه حنفی است که گویی ابوالقاسم سمرقندی (درگذشته به سال ۳۴۲ هجری قمری) در نیمهٔ نخست سدهٔ چهارم آن را پدیدآورده است. این پارهٔ بازمانده
چهارم آن را پدیدآورده است. این پارهٔ بازمانده چنین آغاز می‌شود: اما بعد وصیت می‌کنم شما را و خویشتن را، نخست به ترسیدن از خدای —عز و جل— و جهدکردن در گزاردن فرمان‌های وی و پرهیزکردن از نهی‌های وی و صبرکردن بر حکم‌های وی و رضادادن به قضاهای وی و شکرکردن بر نعمت‌های وی و آراستن و آماده‌گشتن مر مرگ را، و نگریت [= نگرید] تا بر حکم حق —سبحانه و تعالی— اعتراض نکنیت [= نکنید] و بر خلق او تکبر نکنیت [= نکنید]. انواع. نثر فارسی کهن را ازنظر صورت در سه دسته گنجانده‌اند: نثر ساده یا مرسل، نثر بینابین، نثر فنی یا
نثر ساده یا مرسل، نثر بینابین، نثر فنی یا مصنوع. برخی پژوهشگران از نثر موزون هم سخن رانده‌اند. نثر عرفانی، مناجات و تحمیدیه. نثر عرفانی خواجه عبداللّه انصاری. خواجه عبدالله انصاری معروف به پیرهرات، در قرن پنجم هجری در هرات به دنیا آمد. در جوانی علوم دینی وادبی را فرا گرفت. وی به دو زبان فارسی و عربی شعر سروده است و از پیشگامان نثر مسجع محسوب می‌شود. کتاب‌های او به شرح زیر است: الهی‌نامه، زادالعارفین، مناجات‌نامه، رساله دل و جان، رسالهٔ هفت نثار، قلندرنامه، محبت نامه، طبقات الصوفیه، کنزالسالکین، کشف
محبت نامه، طبقات الصوفیه، کنزالسالکین، کشف الاسرار، صد میدان و رباعیات. نثر نیایش‌ها و مناجات وی، دارای سجع و آهنگ، لطافت، دلنشینی و سادگی است و از ویژگی‌های آن، سرشار بودن از مضامین عرفانی است. ادوار و تحولات نثر فارسی. نثر کهن. نفیسی نخستین اثر مدونی که از نثر فارسی مانده را شاهنامه ابومنصوری می‌داند که مربوط به اوسط قرن چهارم هجری می‌باشد. به عقیده وی پیش از آن تنها نشانه‌ای که از نثر فارسی داریم منحصرست به بعضی جمله‌ها که مؤلفین ایرانی یا عرب در کتابهای تازی نقل کرده‌اند که البته برای نمودن سبک نثر قرن
تازی نقل کرده‌اند که البته برای نمودن سبک نثر قرن اول و دوم و سوم بلیغ نیست و به همین جهت ذکری از نثر سیصد سال از آغاز دوره بعد از اسلام ادبیات ایران نمی‌توان کرد. همچنین وی اوج نثر فارسی را نیز در زمان نوح بن نصر سامانی ذکر کرده است. نثر معاصر. نثر فارسی معاصر، دارای چهار دوره، از نظر تحول و دگرگونی است. این چهار دوره، عبارتند از: برخی از نثرنویسان. سعدی خواجه عبدالله انصاری قائم مقام فراهانی اثر وی با نام منشآت قائم مقام یا منشآت، مشهور و دارای ارزش ادبی است. میرزا رضی یکی از نثرنویسان آغاز کار سلسله
است. میرزا رضی یکی از نثرنویسان آغاز کار سلسله قاجاریه میرزا رضی منشی الممالک، فرزند میرزا شفیع آذربایجانی است. میرزا رضی از خانواده‌ای برخاسته، که از عقاید صوفیگری پیروی می‌کرده‌اند، ولی این امر او و پدر وی را از رسیدن به مقامات عالیه دولتی بازنداشته است. میرزا شفیع مستوفی نادرشاه بود و میرزا رضی پس از فوت پدر در دولت کریم خان زند و پس از او در دربار آغا محمدخان قاجار منصب استیفا داشت و رسائل و نامه‌ها و فرمان‌های عمده را به عربی، فارسی و ترکی جغتایی تحریر می‌کرد و چون نوبت پادشاهی به فتحعلی شاه رسید در
می‌کرد و چون نوبت پادشاهی به فتحعلی شاه رسید در دربار او عزت و احترام بیشتری یافت و مشهور است که به هنگام سلام هم لوله قرطاس و هم خنجر الماس به کمر می‌زده است. میرزا رضی به ترکی و گاهی به فارسی و عربی شعر می‌سرود و "بنده" تخلص می‌کرد. رضا قلی خان هدایت دو قصیده فارسی او را در مجمع الفصحاء ضبط کرده است. صاحب ترجمه به سال ۱۲۲۲ ه‍.ق به بیماری سل در تهران درگذشت و در نجف دفن شد. وی هنگام مرگ شصت و پنج سال داشت. میرزا رضی وقایع جنگ فرانسه و اتریش و روس (۱۸۰۵ م) را که از لسان اروپایی به ترکی ترجمه شده بود، برای
را که از لسان اروپایی به ترکی ترجمه شده بود، برای مطالعه فتحعلی شاه، به زبان پارسی ترجمه کرده است. رساله «عشق و روح» و «حسن و دل» نیز از منشآت اوست و از مشاهیر مکتوبات وی نامه مفصلی است که از قول فتحعلی شاه به ناپلئون اول نگاشته و تمام آن در «زنبیل» فرهاد میرزا معتمدالدوله چاپ شده است. او را تاریخی است به نام "زینةالتواریخ" که به فرمان خاقان کبیر نگاشته. تاریخ مزبور تألیف دسته جمعی است که گذشته از میرزا رضی، که مؤلف اصلی بوده، معتمد الدوله نشاط و عبدالرزاق بیگ دنبلی، متخلص به مفتون، و شخصی به نام میرزا
بیگ دنبلی، متخلص به مفتون، و شخصی به نام میرزا عبدالرحیم اشتهاردی در تحریر آن دست داشته‌اند. فاضل خان میرزا محمد از طایفه بایندر ترکمان، روز چهاردهم ذیحجهً سال ۱۱۹۸ ه‍.ق در گروس به دنیا آمد. در شانزده سالگی یتیم ماند و به عسرت بزرگ شد. چندی پس از مرگ پدر، به عراق و جاهای دیگر سفر کرد و خط و انشایی فراهم آورد. سپس به تهران آمد و به وسیله فتحعلی خان صبا به دربار راه یافت و جزو غلامان خاص درآمد و به فرمان شاه تحت نظر و تربیت صبا مشغول تحصیل شد؛ و در پنج سال چنان معلوماتی از علوم زمان بدست آورد که شاه چون
چنان معلوماتی از علوم زمان بدست آورد که شاه چون فضایل او را دید لقب " فاضل خان " به او داد و به سمت جارچی باشی، یعنی رئیس و سرکرده منادیان دربار، منصوب شد. او چند سال جزو منشیان مخصوص شاه کار می‌کرد و در سفر و حضر ملتزم رکاب بود و چون بیانی خوب داشت، قصایدی را که فتحعلی خان ملک الشعراء و دیگران در مدح شاه می‌سرودند حفظ و روایت می‌کرد و بدین مناسبت تخلص شعری خود را نیز " راوی " قرار داد. در روز آدینه، ۲۴ رجب سال ۱۲۴۴ ه‍.ق (۳۰ ژانویه ۱۸۲۹ م) واقعه ناگوار قتل گریبایدوف، سفیر روس در تهران پیش آمد و هفت ماه بعد
سفیر روس در تهران پیش آمد و هفت ماه بعد شاهزاده خسرومیرزا، یکی از پسران کهتر عباس میرزا نایب السلطنه، با هیئتی برای عذرخواهی مأمور دربار روسیه شد. فاضل خان هم جزو این هیئت بود. هیئت نمایندگی خسرو میرزا در راه قفقاز به پوشکین، شاعر نامی روس، برخورد که با ارتش ژنرال پاسکویچ به میدان جنگ با عثمانی می‌رفت. پوشکین شرح این ملاقات را در سفرنامه ارزروم چنین آورده است: «عجله داشتم که هر چه زودتر به تفلیس برسم… منتظر شاهزاده ایران بودند. در نزدیکی ده کازبیک (قاضی بیگ) با چند دستگاه کالسکه برخوردیم و راه چون تنگ بود،
با چند دستگاه کالسکه برخوردیم و راه چون تنگ بود، بند آمد. در آن میان که وسائط نقلیه از کنار هم رد می‌شدند، افسر نگهبان به ما گفت که وی شاعر دربار ایران را بدرقه می‌کند و به خواهش من مرا به فاضل خان معرفی کرد. به کمک مترجم خواستم به تعارفات پرآب و تاب شرقی بپردازم. اما چقدر شرمنده شدم وقتی که فاضل خان شیرینکاری نابجای مرا با فروتنی ساده و مودبانه‌ای پاسخ داد و اظهار امیدواری کرد که باز در پترسبورگ مرا ببیند و تاسف خورد که آشنایی ما طولانی نبود. ناچار شدم این لحن شوخی پر افاده خود را عوض کرده، با عبارات
این لحن شوخی پر افاده خود را عوض کرده، با عبارات معموله اروپایی با او سخن گویم. این پیش آمد باید برای ما روسها درس عبرتی باشد که شوخی و مسخرگی را کنار بگذاریم و من خود از این پس دربارهٔ کسی از روی کلاه پوستی و سر انگشتان خضاب کرده اش قضاوت نخواهم کرد.» فاضل خان زمانی هم به وزارت همدان منصوب گشت، و چون در آنجا وامدار شد و به وی سخت گذشت به تهران بازگشت و دوباره جزو منشیان مخصوص درآمد. در زمان سلطنت محمد شاه هم چندی به همین سمت باقی بود تا عزلت گزید و «از حضرت سلطان راتبه یافت» و سر انجام در سال ۱۲۵۳ یا ۱۲۵۴
سلطان راتبه یافت» و سر انجام در سال ۱۲۵۳ یا ۱۲۵۴ ه‍.ق بر اثر بیماری شدید چند ماهه در تهران درگذشت. صاحب دیوان میرزا تقی علی‌آبادی، پسر میرزا زکی، مستوفی الممالک آغا محمد خان، در علی‌آباد (شاهی) به دنیا آمد. مردی بود فاضل و کار آزموده و صاحب قلم. چون در محل روزگار بر او سخت گرفته بود و کارش رونقی نداشت، از مازندران به تهران آمد و به وسیله فتحعلی خان صبا به دربار فتحعلی شاه معرفی و ابتدا به سمت منشی مخصوص مشغول کار شد؛ و پس از سه سال به ریاست بیوتات سلطنتی منصوب گردید. او مورد اعتماد شاه بود و پیغام‌ها و
منصوب گردید. او مورد اعتماد شاه بود و پیغام‌ها و رسائل محرمانه شاه به وسیله وی ابلاغ می‌شد. چند سال بعد به وزارت زنجان منصوب شد و ده سال در آنجا ماند و پس از ده سال به امر شاه به تهران بازگشت و چندی بعد لقب "صاحبدیوان" یافت. اما چهار سال بعد (۱۲۴۸ ه‍.ق) به جرم اینکه دهی را بی فرمان پادشاه منشور کرده و به سیورغال مردی داده بود، معزول شد و میرزا تقی نوایی مازندرانی به جای وی منشی الممالک شد. بعد از جلوس محمد شاه به سال ۱۲۵۰ ه‍. ق، علی‌آبادی در شوال آن سال مأمور شد از شاهزاده محمد قلی میرزا ملک آرا، فرماندار
شد از شاهزاده محمد قلی میرزا ملک آرا، فرماندار مازندران، که به تهران احضار شده و بیم آن می‌رفت که سرکشی کند، استقبال نماید. او مأموریت خود را به خوبی انجام داد و بعد مأمور شیراز شد. در آنجا با وصال شیرازی الفت یافت و پس از سه سال به علت بیماری با اجازه شاه به تهران بازگشت و چندی نگذشت که دچار سکته و خانه‌نشین شد و به فلج پا و نابینایی گرفتار بود تا در جمادی الثانی سال ۱۲۵۶ ه‍.ق درگذشت. صاحب دیوان در شمار چند تن نویسنده طراز اول صدر حکومت قاجاریه است. قائم مقام در منشآتش از او به احترام نام می‌برد و در
مقام در منشآتش از او به احترام نام می‌برد و در نویسندگی به استادیش می‌ستاید. صاحب ترجمه شعر هم می‌سرود و "صاحب" یا "صاحبدیوان" تخلص می‌کرد. اشعارش تعریفی ندارد. دو نسخه از دیوان او در کتابخانه مدرسه سپهسالار تهران موجود است.
دیونیسوس یکم سیراکوس (۳۶۷-۴۳۲ قبل از میلاد) فرمانروای یونانی تبار سیراکوس – واقع در ناحیه‌ای که امروزه به سیسیل، ایتالیا موسوم است – بود که سی سال بر آن ناحیه حکم راند. او چند شهر را در ناحیه سیسیل و ایتالیا تسخیر کرد و با نفوذ کارتاژها در سیسل به مخالفت برخاست و سیراکوس را به نیرومندترین مستعمره یونان غربی مبدل ساخت. دیونیسوس یکم در تاریخ باستان به عنوان بدترین پادشاه ظالم، مستبد، بدگمان و کینه توز شناخته شده‌است. دوران اول زندگی. دیونیسوس یکم زندگی پیشه‌ای خود را با احراز مقام کارمند دفتری در امور دولتی
خود را با احراز مقام کارمند دفتری در امور دولتی آغاز کرد. سپس به سپاهیگری روی آورد و در جنگ با کارتاژها در ۴۰۹ قبل از میلاد، موفقیت‌هایی کسب کرد. سرانجام بدلیل شجاعت و رشادت در جنگ‌ها، در ۴۰۶ قبل از میلاد به مقام فرمانده سپاه نایل آمد و یک سال بعد حاکم سیراکوز شد. کودتا. پیروزی دیونیسوس یکم در بدست آوردن قدرت پادشاهی بر سیراکوس دموکراتیک، نماینده بدترین و بهترین روش رهبری سپاه سربازان مزدور توسط دیونیسوس بود. کودتای دیونیسوس برای قبض قدرت مطلق حاکمیت، زمانی به وقوع پیوست که ۶۰۰ سرباز مزدور برای حفاظت از
به وقوع پیوست که ۶۰۰ سرباز مزدور برای حفاظت از خود در جریان یک سوقصد ساختگی به جانش که با نیرنگ توسط خود او طرح‌ریزی شده بود، به او داده شد. او توانست تعداد این نگهبانان را به ۱۰۰۰ نفر افزایش دهد، و به تدریج قدرت خود را مستحکم سازد، و با یک ضربت موضع خود را در مقام فرمانروای سیراکوس اعلام کند.
محمدعلی فیاض‌بخش (۱۳۱۶ – ۷ تیر ۱۳۶۰) پزشک و سیاستمدار ایرانی بود. فیاض‌بخش بنیانگذار و نخستین رئیس سازمان بهزیستی کشور و از اعضای کابینه محمدعلی رجایی بود که در بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان خسروی تهران و تحصیلات متوسطه را در کنار دروس حوزوی فرا گرفت. پس از بازگشت از خدمت سربازی به دانشگاه تهران راه یافت و با اخذ مدرک پزشکی فارغ‌التحصیل شد. سپس دوره تخصصی جراحی را در بیمارستان سینا به پایان رساند. فیاض‌بخش، مؤسس انجمن امدادگران امام خمینی بود. وی
فیاض‌بخش، مؤسس انجمن امدادگران امام خمینی بود. وی سپس به عنوان مدیرکل توانبخشی در وزارت بهداری مشغول به کار شد. فیاض‌بخش در کابینه محمدعلی رجایی، به عنوان وزیر مشاور و رئیس سازمان بهزیستی خدمت می‌کرد. وی در شامگاه ۷ تیر ۱۳۶۰ در حالیکه در جلسه حزب جمهوری اسلامی ایران حاضر بود، به موجب بمب‌گذاری سازمان مجاهدین خلق کشته شد. امروزه بیمارستان شهید دکتر فیاض بخش واقع در جنوب غرب تهران به نام وی نامگذاری شده‌است.
سرود مونه‌گاسک (Hymne Monégasque) سرود ملی کشور موناکو است که در سال ۱۸۴۸ رسمیت یافت. متن سرود. متن رسمی: منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
عباس جلیلیان ملقب به آکو (زادهٔ ۲۳ آذر ۱۳۴۹) نویسنده، فرهنگ‌نویس و پژوهشگر فولکلور کردستان ایران است. وی به دلیل نگارش واژه‌نامه "فرهنگ باشور: کردی - کردی - فارسی" شناخته شده‌است. جلیلیان در حال تدوین دانشنامهٔ بزرگ کردی با نام "کوردیکا" است که تاکنون چند جلد آن منتشر شده‌است. او در پاییز ۱۳۹۸ برندهٔ جایزه ادبی باشور شد. زندگی‌نامه. عباس جلیلیان ۲۳ آذر سال ۱۳۴۹ در اسلام‌آباد غرب متولد شد. فعالیت‌ها. عباس جلیلیان از سال ۱۳۶۷، پژوهش، تدوین و نگارش آثار و دایرةالمعارف زبان کُردی را آغاز کرد. "فرهنگ کردی –
زبان کُردی را آغاز کرد. "فرهنگ کردی – فارسی باشور" مشتمل بر ۶۸ هزار واژهٔ واژگان کردی کرماشانی، لکی، کلهری، زنگنه‌ای، گورانی، ایلامی و لری در ۸۴۶ صفحه نخستین بار در کردستان عراق چاپ شد و سپس در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال ۱۳۸۵ توسط انتشارات پرسمان منتشر شد. همچنین مجموعهٔ "زرینه و سیمینه" در پنج جلد که پژوهشی است در فولکلور کردی کرمانشاهی و شامل ضرب‌المثل، چیستان، کنایات، شعر و متل می‌شود. مجموعهٔ "تاریکخانه" که تحقیقی میدانی است در خصوص جغرافیا و تاریخ کرمانشاه و همچنین مجموعهٔ داستان‌های کُردی
تاریخ کرمانشاه و همچنین مجموعهٔ داستان‌های کُردی بنام "رنگامه" و نخستین رمان کُردی کرمانشاهی با عنوان "آگر ملوچ" و همچنین چندین مقاله و مطلب منتشرشده، حاصل پژوهش و فعالیتهای عباس جلیلیان در حوزه فرهنگ و ادبیات کُردی است. جوایز. عباس جلیلیان در پاییز ۱۳۹۸ برندهٔ جایزه ادبی باشور شد. این جایزه هر سال توسط مرکز فرهنگی و نشر باشور به یک نفر در حوزه زبان و ادبیات کردی اهدا می‌شود. آکو جلیلیان همچنین در اردیبهشت ۱۴۰۲، برندهٔ جایزهٔ سالانه بنیاد ابراهیم احمد موسوم به «خه‌لاتی بله» شد. این جایزه که با عنوان
موسوم به «خه‌لاتی بله» شد. این جایزه که با عنوان معتبرترین جایزه ادبی و فرهنگی عراق یاد می‌شود، پیشتر به افرادی همچون عبدالله اوجالان، شهرام ناظری، صلاح‌الدین دمیرتاش، کیهان کلهر و هادی ضیاءالدینی اهدا شده‌است. به دلیل اینکه امکان حضور عباس جلیلیان در مراسم رسمی اعطای این جایزه میسر نبود، گروهی فرهنگی از اقلیم کردستان با حضور در شهر کرمانشاه، این جایزه را به او اهدا کردند. مراسم رسمی این رویداد ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ در شهر سلیمانیه با حضور جمعی از شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی برگزار شد. بازداشت. عباس جلیلیان روز
و سیاسی برگزار شد. بازداشت. عباس جلیلیان روز پنجشنبه ۲۶ دی ۱۳۸۷ در اسلام‌آباد غرب دستگیر شد. وی پس از گذراندن ۲ ماه بازداشت با قرار وثیقه آزاد شده و چندی بعد از سوی دادگاه به خاطر آنچه «شناسایی و جذب جاسوس و معرفی آن به کشور بیگانه» نامیده شد، به ۱۵ ماه زندان محکوم گردید. دادگاه سفرهای جلیلیان به کردستان عراق برای شرکت در همایش‌های فرهنگی را مصداق این جرم دانسته بود. جلیلیان پس از سپری کردن این مدت بدون مرخصی در زندان دیزل آباد کرمانشاه، در آبان ۱۳۸۹ از زندان آزاد شد. دستگیری وی با موجی از اعتراضات اهالی
آزاد شد. دستگیری وی با موجی از اعتراضات اهالی فرهنگ در کردستان همراه شد. او پس از آزادی به مدت ۳ سال به کرج و خرمشهر تبعید شد. عباس جلیلیان برای بار دوم ۲۴ آذر ۱۳۹۸، در محل زندگی خود، روستای بیجانه استان کرمانشاه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ۱ دی ۱۳۹۸ با قرار کفالت آزاد شد.