payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیشتر آنان فراهم آورده، از آن استقبال کرده‌اند. به گزارش این رسانه، ایران و ایرانیان در این وضعیت، متضرر اصلی خواهند بود و از رابطه‌ای «معقول و منطقی» با جهان محروم مانده و مجبور به تحمل کردن رابطه‌های پرهزینه، غیر راهبردی و غیرطبیعی حکومت جمهوری اسلامی با روسیه و چین بوده‌اند. ۲۰۲۲. روسیه اولین کشوری بود که رسماً از انتخاب سیدابراهیم رئیسی به عنوان رئیس‌جمهوری اسلامی ایران و شروع به کار دولت جدید استقبال کرد. مقامات روس روابط تهران - مسکو در دوره دولت کنونی جمهوری اسلامی ایران به ریاست آقای رئیسی را
کنونی جمهوری اسلامی ایران به ریاست آقای رئیسی را مستحکمتر پیش‌بینی کرده‌اند و آن را نقطه عطفی در روابط دو کشور می‌دانند. دی ۱۴۰۰ موافقتنامه جامع همکاری‌های بیست ساله بین ایران و روسیه در سفر رئیسی به روسیه مطرح شد.رئیسی پیش نویس پیشنهادی ایران برای قرارداد همکاری ۲۰ ساله جدید بین ایران و روسیه را تحویل داد. به گفته تحلیل گران، روابط روسیه با ایران در این دوره به‌طور قابل توجهی قوی تر از دوران ریاست جمهوری حسن روحانی است».در این دیدار دربارهٔ مسئله هسته‌ای، امکان خرید تسحیلات نظامی از سوی ایران؛ همکاری‌های
امکان خرید تسحیلات نظامی از سوی ایران؛ همکاری‌های منطقه‌ای؛ حمایت روسیه از ایران برای به دست آوردن جایگاه بیشتری در اتحادیه اقتصادی اوراسیا و مسائل امنیتی منطقه صحبت کردند. در کنار چین، ایران و روسیه بارها 'یکجانبه گرایی' آمریکا را محکوم کرده‌اند. و مسکو و پکن اخیراً از تلاش موفق تهران برای عضویت کامل در سازمان همکاری شانگهای حمایت کردند. ۲۰۲۵. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵، ولادیمیر پوتین و مسعود پزشکیان، رؤسای جمهور روسیه و ایران، «معاهده مشارکت راهبردی جامع ایران و روسیه» را امضا کردند؛ معاهده‌ای که حوزه‌هایی چون
روسیه» را امضا کردند؛ معاهده‌ای که حوزه‌هایی چون سیاست، امنیت، تجارت، حمل‌ونقل و انرژی را در بر می‌گیرد. با این حال، این معاهده هیچ بند دفاع جمعی و یا تعهد نظامی متقابل را شامل نمی‌شود. در آوریل همان سال، در پی هشدارهای رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، دونالد ترامپ، درباره تلاش احتمالی ایران برای دستیابی به سلاح هسته‌ای، آندری رودنکو، معاون وزیر خارجه روسیه، تأکید کرد که بر اساس این توافق، روسیه هیچ تعهدی برای کمک نظامی به ایران، در صورت حمله آمریکا ندارد و نقش مسکو در چنین شرایطی، تنها به تلاش‌های دیپلماتیک برای
در چنین شرایطی، تنها به تلاش‌های دیپلماتیک برای تسهیل گفتگو میان تهران و واشینگتن محدود خواهد بود. در پی جنگ ایران و اسرائیل، مقامات روسیه نگرانی خود را از تشدید خشونت در خاورمیانه ابراز کردند و وضعیت را "هشدار آمیز" و "خطرناک" توصیف کردند. با این حال، رسانه‌های روسی بر مزایای ژئوپلیتیکی بالقوه برای مسکو تأکید کردند، از جمله افزایش درآمدهای نفتی، کاهش تمرکز غرب بر اوکراین، و فرصتی برای موضع‌گیری دیپلماتیک. علی‌رغم این سیگنال‌ها، تحلیلگران هشدار دادند که یک جنگ طولانی خطر بی‌ثبات کردن ایران—و احتمالاً
یک جنگ طولانی خطر بی‌ثبات کردن ایران—و احتمالاً سرنگونی رهبری آن—را به همراه دارد و روسیه را از یک شریک منطقه‌ای حیاتی محروم می‌کند، به‌ویژه پس از کاهش نفوذ آن در سوریه. همان‌طور که جنگ تشدید شد و هم اسرائیل و هم ایالات متحده حملات هوایی علیه اهداف ایرانی انجام دادند، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵ به مسکو سفر کرد. در اظهارات علنی، پوتین اقدامات آمریکا را "تجاوز کاملاً بی‌انگیزه" محکوم کرد و حمایت لفظی خود را از ملت ایران ابراز کرد. عراقچی در پاسخ از روسیه به خاطر محکومیت لفظی آن تشکر
در پاسخ از روسیه به خاطر محکومیت لفظی آن تشکر کرد و تنظیم مسکو با حقوق بین‌الملل را ستود. با این حال، پوتین به‌طور قابل توجهی از ارائه هرگونه کمک مادی یا نظامی خودداری کرد و در عوض آمادگی کلی برای کمک به حل دیپلماتیک بحران را ابراز کرد. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، تأیید کرد که مسکو پیشنهاد میانجیگری داده اما تأکید کرد که گام‌های آینده به درخواست‌های ایران بستگی دارد. این سفر محدودیت‌های روابط ایران با روسیه را آشکار کرد. علی‌رغم زبان دیپلماتیک قوی، مسکو هیچ حمایت ملموسی در حساس‌ترین لحظه تهران ارائه
هیچ حمایت ملموسی در حساس‌ترین لحظه تهران ارائه نداد—که شکاف بین شراکت استراتژیک روی کاغذ و اتحاد واقعی در عمل را نشان داد. اکراه روسیه برای کمک، تصور اینکه ایران مجبور است تنها با عواقب جنگ روبه‌رو شود را تقویت کرد. اقتصاد و بازرگانی. به دنبال ماجرای اوکراین و تحریم روسیه، یک مسیر تجاری بین قاره ای جدید بین دو کشور شکل گرفته است که از لبه شرقی اروپا تا اقیانوس هند به طول ۳ هزار کیلومتر امتداد دارد. برآورد شده است که ایران و روسیه بالغ بر ۲۵ میلیارد دلار در این مسیر تجاری سرمایه‌گذاری کرده باشند. به عقیده
این مسیر تجاری سرمایه‌گذاری کرده باشند. به عقیده کارشناسان این امر نشان می‌دهد شبکه‌های تجاری جدیدی در اقتصاد جهانی در حال شکل‌گیری هستند و اقتصاد بین‌الملل به سرعت در حال خارج شدن از حالت تک قطبی و مبدل شدن به اقتصاد چند قطبی است. شهر بندری آستراخان در فاصله ۵۰ کیلومتری شمال دریای خزر و در خاک کشور روسیه واقع شده است و از طریق رودخانه ولگا به دریای خزر متصل می‌شود. بندر سالیانکا در منطقه اقتصادی استان آستراخان قرار دارد و ایران مالکیت ۵۳ درصد از آن را در اختیار دارد. روابط ایران و روسیه در دوره پس از
در اختیار دارد. روابط ایران و روسیه در دوره پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی یکی از موضوعات بحث‌برانگیز هم در حوزه سیاست خارجی دو کشور و هم در متن سیاست بین‌الملل بوده است. تاریخ روابط تهران و مسکو ضمن وجود پیچیدگی‌های فراوان، شاهد فرازها و نشیب‌های بسیاری بوده است و عوامل داخلی، دوجانبه، منطقه‌ای و بین‌المللی بسیاری در تعیین نوع این ارتباط از دوستانه تا خصمانه اثرگذار بوده است. مالی و بانکی. در بهمن ماه ۱۴۰۱ قرارداد اتصال سامانه‌های پیام رسان ملی بانک‌های ایران و روسیه امضا شد. بر اساس این
ملی بانک‌های ایران و روسیه امضا شد. بر اساس این قرارداد ۷۰۰ بانک روسی می‌توانند با بانک‌های ایرانی تبادل پیام‌های مالی داشته باشند. علاوه بر این ۱۰۶ بانک غیر روسی از ۱۳ کشور دیگر هم به این سامانه پیام رسان متصل شده و می‌توانند با بانک‌های ایرانی تبادلات مالی داشته باشند. اتصال شبکه پرداخت کارتی شتاب و میر. اتصال شبکه پرداخت کارتی شتاب و میر تاکنون در ۲ مرحله اجرایی شده است: در مرحله نخست این در آبان ماه سال ۱۴۰۳، شهروندان ایرانی توانستند با استفاده از برنامه های مربوطه از ایستگاه‌های خودپرداز در کشور روسیه
های مربوطه از ایستگاه‌های خودپرداز در کشور روسیه وجه نقد به واحد پولی روبل دریافت کنند. در مرحله دوم در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴، شهروندان کشور روسیه می توانند با استفاده از اپلیکیشن میرپی در پایانه های فروشگاهی کشور ایران خرید انجام کنند. بازرگانی. روسیه در سال ۲۰۱۹ میلادی، موفق به صادرات نزدیک به ۴۲۶ میلیارد دلار به دیگر کشورهای جهان شده است و در همین سال چیزی نزدیک ۲۴۷ میلیارد دلار، کالا از دیگر کشورها وارد کرده است تا در این سال تراز تجاری منفی داشته باشد. در این سال چین، آلمان، بلاروس، آمریکا، ایتالیا،
در این سال چین، آلمان، بلاروس، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، کره جنوبی، قزاقستان و… بیشترین مبادلات تجاری با این کشور را داشته‌اند که چین از ۲۴۷ میلیارد دلار واردات روسیه، بیشترین سهم را نصیب خود کرده است. به‌طور کلی مبادلات بازرگانی ایران و روسیه درصد بسیار پایینی از مبادلات بازرگانی خارجی بزرگ‌ترین کشور جهان را تشکیل می‌دهد که با ایران از طریق دریای خزر مرز دریایی دارد و نسبت به روابط گسترده سیاسی-امنیتی دو کشور، رقمی ناچیز به‌شمار می‌رود. برای نمونه بر اساس آمار رسمی، ایران و روسیه در سال ۲۰۱۹ یک میلیارد و
آمار رسمی، ایران و روسیه در سال ۲۰۱۹ یک میلیارد و ۵۹۰ میلیون دلار مبادلات بازرگانی داشته‌اند که یک میلیارد و ۱۹۸ میلیون دلار آن را صادرات به ایران و ۳۹۲ میلیون دلار را واردات از ایران شامل می‌شود. شاید بتوان یکی از بهترین دوره‌های همکاری‌های اقتصادی ایران و روسیه را در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ دانست، به نحوی که در سال ۲۰۱۰ این مبادلات به بیش از سه و نیم میلیارد دلار رسیده بود. در این آمارها به این نکته باید توجه کرد که همواره کفهٔ این مبادلات به سود روسیه سنگین بوده است و این از حجم مبادلات ایران و روسیه در
بوده است و این از حجم مبادلات ایران و روسیه در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ به وضوح مشخص است. بررسی وضعیت مبادلات اقتصادی ایران و روسیه، بیانگر این است که در حال حاضر تقویت این روابط به صورت جدی از سوی طرفین پیگیری نشده است به نحوی که برای نمونه تنها صادرات دو کشور قزاقستان و ترکیه به روسیه در سال ۲۰۱۹ و به مبلغ ۵ حدود میلیارد دلار، ارزشی بیش از سه برابر کل مبادلات تجاری ایران و روسیه در این سال داشته است. این عدد در رابطه با آلمان به ۲۵ میلیارد دلار، آمریکا ۱۳، بلاروس ۱۲ و ایتالیا ۱۱ می‌رسد که خود بیانگر تفاوت
بلاروس ۱۲ و ایتالیا ۱۱ می‌رسد که خود بیانگر تفاوت فاحش مبادلات تجاری این کشورها با روسیه نسبت به ایران است. سفیر جمهوری اسلامی ایران در روسیه در نوامبر ۲۰۲۴ اظهار داشته که ضمن اشاره به مزایای تجارت آزاد ایران با کشورهای اوراسیا، افزود: بیش از ۸۰ درصد از کالاهایی که بین ایران و روسیه مبادله می‌شود، مشمول لغو تعرفه می‌باشد. بندر سالیانکا و حضور ایران. بندر سالیانکا (Salyanka Port) یکی از بنادر مهم واقع در منطقه آستاراخان روسیه، در شمال غربی دریای خزر و در دهانه رودخانه ولگا است. این بندر به دلیل موقعیت
دهانه رودخانه ولگا است. این بندر به دلیل موقعیت راهبردی خود، نقش کلیدی در تجارت دریایی میان روسیه و کشورهای حوزه دریای خزر ایفا می‌کند. در سال‌های اخیر، جمهوری اسلامی ایران با هدف تقویت مسیرهای ترانزیتی و توسعه کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC)، اقدام به سرمایه‌گذاری در این بندر نموده است. در همین راستا، گروه کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران (IRISL) با سرمایه‌گذاری اولیه حدود ۱۰ میلیون دلار، عملیات بازسازی، تجهیز و توسعه بخشی از زیرساخت‌های بندر سالیانکا را بر عهده گرفت. اگرچه مالکیت حقوقی بندر
سالیانکا را بر عهده گرفت. اگرچه مالکیت حقوقی بندر سالیانکا همچنان در اختیار دولت روسیه است، اما ایران بر اساس توافقات دوجانبه، حق بهره‌برداری و مدیریت بخشی از این بندر را برای فعالیت‌های تجاری و لجستیکی خود در اختیار دارد. این اقدام بخشی از راهبرد ایران برای افزایش نفوذ اقتصادی در منطقه اوراسیا و تقویت مسیرهای صادرات و واردات غیرمستقیم به اروپا، قفقاز، و آسیای مرکزی محسوب می‌شود. بندر سالیانکا همچنین به‌عنوان یکی از گلوگاه‌های مهم اتصال دریای خزر به شبکه ریلی و جاده‌ای روسیه شناخته می‌شود و نقش قابل توجهی
و جاده‌ای روسیه شناخته می‌شود و نقش قابل توجهی در تسهیل حمل‌ونقل چندوجهی میان ایران، روسیه و دیگر کشورهای عضو کریدور شمال–جنوب ایفا می‌کند. صادرات خدمات فنی مهندسی. در آبان ماه ۱۴۰۱ به دنبال تحریم‌های روسیه و ممانعت از بازگرداندن توربین‌های شرکت زیمنس که به جهت تعمیرات در کانادا بود؛ قرارداد صادارت ۴۰ دستگاه توربین ساخت ایران به روسیه امضا شد. در اسفندماه ۱۳۹۵ نیز رئیس شرکت دولتی دفاعی روستک روسیه از تلاش برای انعقاد قراردادی با ایران برای تأمین تجهیزات توربین‌های گازی برای دو نیروگاه منطقه کریمه خبر داده
گازی برای دو نیروگاه منطقه کریمه خبر داده بود. روسیه تاکنون ۴ نیروگاه از جمله نیروگاه منتظرقائم اصفهان و نیروگاه رامین اهواز را در ایران احداث کرده است. احداث نیروگاه حرارتی ۱۴۰۰ مگاواتی سیریک نیز در دستور کار است. در سال ۱۴۰۳، احداث خط ترانزیت گاز از شمال به جنوب از مسیر ایران توسط روسیه در دستور کار قرار گرفت. فرصت‌ها. روسیه چهاردهمین کشور پرجمعیت در سال ۲۰۱۹ با حدود جمعیت ۱۴۴میلیون نفر و دارای ۵ درصد خشکی جهان است. بیشترین کالاهای پرمصرف این کشور وارداتی بوده و این ویژگی خاص بازار روسیه محسوب می‌شود. در
بوده و این ویژگی خاص بازار روسیه محسوب می‌شود. در زیر ده گروه برتر واردات روسیه از سایر کشورها در سال ۲۰۱۹ آمده است. ۱. ماشین آلات از جمله رایانه: ۴۳٫۲ میلیارد دلار (۱۷٫۷٪ از کل واردات) ۲. ماشین‌آلات برقی و تجهیزات آن: ۲۹٫۸ میلیارد دلار (%۱۲٫۲) ۳. وسایل نقلیه: ۲۳٫۷ میلیارد دلار (۹٫۷٪) ۴. داروها: ۱۴٫۱ میلیارد دلار (۵٫۸٪) ۵. پلاستیک و مشتقات آن: ۹٫۸ میلیارد دلار (۴٪) ۶. دستگاه‌های نوری، فنی و پزشکی: ۷٫۳ میلیارد دلار (۳٪) ۷. مشتقات آهن و فولاد: ۶٫۵ میلیارد دلار (۲٫۷٪) ۸. میوه و آجیل: ۵٫۱ میلیارد دلار (۲٫۱٪)
(۲٫۷٪) ۸. میوه و آجیل: ۵٫۱ میلیارد دلار (۲٫۱٪) ۹. آهن و فولاد خام: ۵ میلیارد دلار (۲٫۱٪) ۱۰. مواد شیمیایی آلی: ۴٫۴ میلیارد دلار (۱٫۸٪) حال با توجه به موارد گفته شده، برخی از کالاها و خدمات زمینه بسیار مشترکی را برای افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه به وجود آورده‌اند که در زیر به آن‌ها می‌پردازیم: ۱. محصولات غذایی و کشاورزی روسیه به علت آب و هوای سرد قادر به تولید بسیاری از مایحتاج اولیه زندگی مردم خود نیست و واردات زیادی در بخش مواد غذایی و کشاورزی انجام می‌دهد. از آن جا که ایران نیز با توجه به چهار فصل
می‌دهد. از آن جا که ایران نیز با توجه به چهار فصل بودن و آب و هوای خوب و خاک حاصلخیز، کشاورزی مناسبی دارد، صادرات به روسیه هم برای تولیدکنندگان و کشاورزان و هم تاجران می‌تواند درآمد و سودآوری زیادی داشته باشد. در حال حاضر یکی از مهم‌ترین محصولات صادراتی ایران به روسیه محصولات غذایی و کشاورزی شامل محصولات لبنی، میوه‌های خوراکی، آجیل، پوست مرکبات، سبزیجات خردنی، سیفی‌جات و.. است که مزیب بالایی نیز برای ایران دارد. برای نمونه در سال ۲۰۱۷ صادرات بیش از ۱۸۲ میلیون دلار محصولات غذایی و کشاورزی، رتبه اول صادرات
دلار محصولات غذایی و کشاورزی، رتبه اول صادرات ایران به این کشور را به خود اختصاص داد است. از سوی دیگر روسیه در حوزه غلات و دانه‌های روغنی، که یکی از نیازهای جدی ایران هست نیز ظرفیت بالایی دارد و درصد قابل توجهی از واردات ایران از این کشور را این محصولات تشکیل می‌دهد. همچنین روسیه در حوزه تکنولوژی، ادوات کشاورزی و بذر محصولات کشاورزی نیز می‌تواند نیازهای ایران را مرتفع سازد و به همکاری‌های تجاری خود با ایران عمق ببخشد. ۲. محصولات پزشکی، بهداشتی و آرایشی یکی دیگر از بخش‌هایی که می‌تواند فرصت مناسبی را برای
دیگر از بخش‌هایی که می‌تواند فرصت مناسبی را برای گسترش مبادلات تجاری ایران و روسیه ایجاد کند، ظرفیت موجود در محصولات بهداشتی، آرایشی و پزشکی است. مطابق آمار مطرح شده، تنها در بخش محصولات دارویی بازاری ۱۴ میلیارد دلاری در روسیه وجود دارد که در سال‌های اخیر قریب بر ۶٪ واردات روسیه را تشکیل می‌دهد. به این بازار محصولات بهداشتی و آرایشی را نیز می‌توان افزود. ایران نیز در این باره قابلیت بالایی دارد و در سال ۲۰۱۷ قریب بر ۱۹ میلیون دلار به این کشور صادرات محصولات دارویی داشته است. طبیعتاً ۱۹ میلیون دلار در برابر
دارویی داشته است. طبیعتاً ۱۹ میلیون دلار در برابر بازار ۱۴ میلیارد دلاری روسیه عدد بسیار کمی به حساب می‌آید و لذا در صورت برنامه‌ریزی این صنعت نیز می‌تواند به عنوان یک فرصت بسیار مناسب برای ایران جهت افزایش مبادلات تجاری با روسیه محسوب شود. ۳. محصولات شیمیایی، مواد معدنی و فلزات اساسی در رابطه با محصولات شیمیایی، مواد معدنی و فلزات اساسی قابلیت بسیار مناسبی برای افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه وجود دارد. مقداری در حدود ۱۴ میلیارد دلار و قریب به ۴ درصد واردات روسیه را تنها پلاستیک و مشتقات آن و نزدیک به
روسیه را تنها پلاستیک و مشتقات آن و نزدیک به ۶٫۵ میلیارد دلار و حدود ۲٫۷ درصد واردات این کشور آهن و فولاد است. همچنین مواد شیمیایی آلی مبلغی حدود ۴٫۴ میلیارد دلار و نزدیک به ۱٫۸ درصد واردات روسیه را تشکیل می‌دهد. از سوی دیگر یکی از موارد صادراتی جدی ایران به روسیه مواد معدنی مانند مس (۱۷٫۶ میلیون دلار: ۲۰۱۷)، پلاستیک و مشتقات آن (۱۶٫۶۲ میلیون دلار:۲۰۱۷) و مواد شیمیایی آلی (۸٫۱۱ میلیون دلار: ۲۰۱۷) است و با توجه به ظرفیت‌های دو کشور این حوزه نیز یکی دیگر از موارد بسیار مستعد برای افزایش مبادلات تجاری ایران و
بسیار مستعد برای افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه است. ۴. محصولات غذایی حلال اکنون از جمعیت ۱۴۵ میلون نفری روسیه، قریب به ۱۵ تا ۲۰ درصد آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند که جامعه آماری بسیار مناسبی (قریب به ۲۵ میلیون نفر) را برای محصولات حلال تشکیل می‌دهند. از سوی دیگر ایران نیز به دلیل تولید محصولات حلال، می‌تواند با برند کردن ۱۵۰۰ نمونه غذای حلال، به سوی گسترش تبادلات تجاری خود با روسیه حرکت کند. این فرصت برای ایران وجود دارد که در این زمینه همکاری تنگاتنگی با «باشگاه بین‌المللی تجارت اسلامی» روسیه داشته
با «باشگاه بین‌المللی تجارت اسلامی» روسیه داشته باشد که رسالت اصلی خود را واردات گوشت حلال برای مرتفع کردن نیازهای مسلمان این کشور می‌داند. فرصت‌ها، تهدیدها و موانع تجاری. ۱. حوزه بانکی در حوزه بانکی و مالی چند مشکل عمده بر سر راه افزایش مبادلات ایران و روسیه وجود دارد. اولین مورد تأمین مالی پرهزینه برای صادرکنندگان ایرانی است، به نحوی که صادر کننده و تولیدکننده ایرانی، برای تأمین مالی در بهترین شرایط از نرخ‌های ۱۴، ۱۸ و ۲۲ درصد استفاده می‌کنند که حاشیه سود آن‌ها را محدود می‌کند؛ لذا بسیاری از صادرکنندگان
آن‌ها را محدود می‌کند؛ لذا بسیاری از صادرکنندگان و تولیدکنندگان ایرانی را در ابتدای کار از ایده مبادله تجاری با این کشور منصرف می‌کند. از سوی دیگر در ایران، نه تنها میزان و کیفیت بسته‌های تشویقی و حمایتی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان کارآمد و راهگشا نیست، بلکه در مواردی همچون سودهای بالای تسهیلات بانکی، به عنوان مانعی جدی در مسیر فعالیت صادرکنندگان قرار می‌گیرد، چرا که تجارت خارجی با کشوری چون روسیه، نیاز به تأمین مالی بالایی دارد. از سوی دیگر به دلیل نوسانات ارزی در ایران، بانک‌ها کمتر متمایل به پرداخت
ارزی در ایران، بانک‌ها کمتر متمایل به پرداخت تسهیلات بلندمدت به صادرکنندگان و تولیدکنندگان دارد و این نیز خود از قدرت مانور تولیدکنندگان و صادرکنندگان ایرانی می‌کاهد. ۲. حوزه گمرکی یکی دیگر از مشکلات جدی بر سر راه افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه، از یک سو تعرفه‌ها و عوارض گمرکی بالای روسیه و از سوی دیگر نبود پروتکل مشترک بین گمرک ایران و روسیه است که کار را برای صادرکنندگان دو طرف و به ویژه ایران دشوار می‌کند. همچنین عدم تابعیت گمرک آستاراخان از قوانین بین‌المللی نیز یکی دیگر از محدودیت‌ها بر سر راه
بین‌المللی نیز یکی دیگر از محدودیت‌ها بر سر راه افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه است. ۳. ضعف‌های ساختاری اقتصاد ایران یکی از سیاست‌های کلان پس از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ ایران، تأکید بر تولید داخلی و جایگزینی واردات بوده است و به همین دلیل اغلب بازار تولید داخلی مدنظر سیاست‌گذاری‌های کلان بوده است؛ بنابراین هیچ‌گاه مقدار تولید و کیفیت کالاها را بر اساس بازارهای صادراتی طراحی نشده است و در برخی از موارد حتی صادرات محصولات غذایی محدودیت‌های جدی برای مصرف‌کنندگان داخلی ایران ایجاد می‌کند. همچنین کمبود حمایت‌های
داخلی ایران ایجاد می‌کند. همچنین کمبود حمایت‌های دولتی از صادرات بخش خصوصی ایران، نبود استراتژی و برنامه‌ریزی صادراتی، ضعف بخش خصوصی و دولتی بودن بخش جدی اقتصاد ایران از جمله موارد دیگری در رابطه با معضلات افزایش مبادلات تجاری ایران و روسیه است. ۴. موانع فرهنگی و زمینه‌ای یکی دیگر از چالش‌های پیش روی گسترش مناسبات اقتصادی ایران و روسیه، نبود مناسبات بین مردم دو کشور است. لازمهٔ گسترش مناسبات دو یا چند ملت، افزایش ارتباطات مردمی اعم از مردم عادی و تجار و کسب شناخت متقابل از ظرفیت‌های دوجانبه است. این معظل
شناخت متقابل از ظرفیت‌های دوجانبه است. این معظل خود نتیجه شکل نگرفتن صحیح صنعت گردشگری بین دو کشور است که برای مرتفع ساختن آن، اراده‌ای جدی از سوی دو کشور نیاز است. لازم است ذکر شود که صنعت گردشگری نیز ظرفیتی مغفول مانده در رابطه با دو کشور است که می‌تواند مورد بهره‌برداری دوجانبه قرار گیرد. ۵. مشکلات زیرساخت‌های ارتباطی دو کشور قطعاً بدون توسعه حمل و نقل ایران و روسیه، نمی‌توان از توسعه مبادلات اقتصادی این دو کشور سخن گفت. این توسعه هم باید در مرز زمینی و هم دریای خزر صورت پذیرد و یک ارتباط مؤثر بین
و هم دریای خزر صورت پذیرد و یک ارتباط مؤثر بین شرکت‌های حمل و نقل دو کشور ایجاد شود؛ لذا در صورتی که روسیه بتواند پنجره ورود ایران به بازار اوراسیا و کشورهای حوزه CIS شود، این می‌تواند خود در افزایش مبادلات تجاری دو کشور نقشی جدی ایفا کند. لازم است ذکر شود که در حال حاضر بیشترین مشکلات ایران مربوط به حمل و نقل زمینی و ریلی است و حمل و نقل ریلی کشور متناسب با نیازهای کشور توسعه نیافته است. از سوی دیگر وسایط حمل و نقبل جاده ای از قبیل کامیون‌ها دچار فرسودگی شده‌اند و بنادر و اسکله‌ها نیز رشد شایانی
فرسودگی شده‌اند و بنادر و اسکله‌ها نیز رشد شایانی نداشته‌اند. در حال حاضر دو خط آهن سرخس-تجن و خط آهن گرگان-اینچه برون توان ارسال کالا به مقصد روسیه از طریق ترکمنستان و قزاقستان را دارد. احداث راه‌آهن رشت-آستارا (ایران)-آستارا (جمهوری آذربایجان)، مهم‌ترین پروژه حمل و نقل ریلی میان ایران و روسیه است که می‌تواند مناسبات این دو کشور را به‌طور چشم‌گیری افزایش دهد و تکمیل کننده کریدور شمال به جنوب است. خط قطار ترانزیتی از مبدأ روسیه و از مسیر کریدور ریلی ایران به مقصد هندوستان راه اندازی شد. کالاها و محصولات
به مقصد هندوستان راه اندازی شد. کالاها و محصولات روسی به صورت تمام ریلی از شمال شرق روسیه وارد مرز سرخس شده و از مرز سرخس تا بندرعباس که طول مسیر حدود ۱۶۰۰ کیلومتر است ظرف مدت کمتر از ۳ روز طی شده و سپس با کشتی به کشور هند حمل می‌شود. این مسیر تقریباً یک سوم مسیر قبلی است که از مسیر دریای سیاه از روسیه به هند طی می‌شد. ۶. ضعف در بازاریابی یکی دیگر از چالش‌ها و تهدیدهای پیش روی گسترش مبادلات تجاری ایران و روسیه، ضعف هر دو طرف در کسب شناخت از ظرفیت‌ها، نیازمندی‌ها، ذائقه و استانداردهای طرف مقابل در حوزه کالا
ذائقه و استانداردهای طرف مقابل در حوزه کالا و خدمات است که در دسترس نبودن اطلاعات جامع کاربردی برای تولیدکنندگان و صادرکنندگان هر دو کشور، مانعی جدی برای افزایش مراودات اقتصادی است. ضعف نهادهای مسئول در شناسایی این ظرفیت‌ها نیز بر این بی‌اطلاعی افزوده است به نحوی مثلاً از سمت ایران تنها یک رایزن بازرگانی فعال است، در حالی که کشوری چون ترکیه نفرات بسیاری برای انجام این مهم فعال هستند و حتی رایزنی بازرگانی این کشور در روسیه، با تجار خویش جلسات هفتگی برگزار می‌کند و جدیدترین اطلاعات تجاری را در اختیار آن‌ها
و جدیدترین اطلاعات تجاری را در اختیار آن‌ها قرار می‌دهد. همچنین غفلت از ظرفیت‌هایی چون نمایشگاه‌های کالا و خدمات و ایجاد فروشگاه‌های زنجیره‌ای در کشور مقصد، می‌تواند همکاری‌های این دو کشور را تسهیل کند و دسترسی به بازار دوجانبه را افزایش دهد. به ویژه در محیط رقابتی روسیه، این کار می‌تواند برای تجار و تولیدکنندگان ایرانی بسیار راهگشا باشد. بستگی‌های نظامی. روسیه از پیشگامان جهان در بخش ساخت و صادرات جنگ‌افزار است. ایران و روسیه نیز گرایش به گسترش همکاری اقتصادی‌شان به ویژه در بخش جنگ‌افزار را داشته‌اند.
به ویژه در بخش جنگ‌افزار را داشته‌اند. ایران در سال ۲۰۰۷ م، سامانهٔ دفاعی موشکی با توانایی محدود، تور ام ۱ را با اختصاص بودجه‌ای حدود یک میلیارد دلار، از روسیه خرید و پس از این، می‌خواست برای خریداری سیستمی پیشرفته‌تر، با نام اس ۳۰۰، از بلاروس اقدام کند که این موضوع، با توجه به مداخلهٔ روسیه، منتفی گردید. یک سال پس از این، ایران به خود روسیه درخواستی مشابه داد اما روسیه آن را رد کرد. خرید موشک اس-۳۰۰ توسط ایران یکی از بخش‌های قابل توجه در بستگی‌های نظامی ایران و روسیه است. با وجود قرارداد فروش سامانه‌های
و روسیه است. با وجود قرارداد فروش سامانه‌های موشکی اس-۳۰۰ میان تهران و مسکو، روس‌ها از تحویل آن‌ها به ایران، امتناع داشته‌اند و همین، اعتراض‌های فراوانی را در نشستگاه‌های سیاسی و رسانه‌ای این کشور، ایجاد کرد. مشکلات وابسته، پیش رفت و دیدگاهی در این میان، می‌گفت که رئیس‌جمهور روسیه می‌خواهد از این موضوع، به‌عنوان ابزاری در جهت چانه‌زنی در برابر ایالات متحده بهره‌گیری کند. ایران در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ مجموعاً ۶ هواپیمای سبک جنگی از روسیه دریافت کرده و تحویل ۴۲ هواپیمای جنگی دیگر نیز در حال انجام است. در سال
هواپیمای جنگی دیگر نیز در حال انجام است. در سال ۱۴۰۴ جنگنده‌های میگ ۲۹ روسی به عنوان راهکار کوتاه مدت وارد ایران شد. همچنین اعلام شد برای راهکارهای بلند مدت جنگنده‌های سوخو ۳۵ به تدریج به خدمت گرفته خواهد شد. بستگی‌های هسته‌ای. ساخت نیروگاه اتمی بوشهر در سال ۱۳۵۴ و با همکاری یک شرکت آلمانی با نام زیمنس شروع گردید و واحد نخستین آن نیز تا هنگام پایان‌یافتن کارش در سال ۱۳۵۷، نزدیک ۷۵٪ پیشرفت داشت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، با روسیه برای تکمیل پروژه، همکاری شد؛ همکاری‌ای که با بدعهدی از سوی روس‌ها همراه شد. کامل‌کردن
که با بدعهدی از سوی روس‌ها همراه شد. کامل‌کردن سازه‌های بوشهر، با قراردادی که مبلغ اولیه‌اش نزدیک یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار بود، از سال ۱۳۷۴ به روسیه سپرده شد. تأخیر بزرگ در تحویل‌دادن این نیروگاه، که بیشتر از یک دهه به طول انجامید، گزندهای مستقیم و غیرمستقیم بسیاری را به ایران زد. در ۲۰۱۶، با وجود آن که معاون اول رئیس‌جمهور ایران میزان هزینهٔ ساخت دو واحد تازهٔ نیروگاه اتمی بوشهر را هشت‌ونیم میلیارد دلار دانسته بود، دیگر منابع روسیه، این هزینه را ده میلیارد دلار اعلام کردند و اعلام شد که کامل شدن این
دلار اعلام کردند و اعلام شد که کامل شدن این سازه‌ها، ده سال دیگر، طول خواهد کشید. ویاچسلاو دانیلنکو دانشمند روسیه‌ای، متهم به همکاری با جمهوری اسلامی در یاری برای ساخت جنگ‌افزار هسته‌ای شده و چنین چیزی را رد کرده است. در نگاه مردم. در تظاهرات‌های خیابانی ایرانیان، شعارهای ضد روسی نیز وجود داشته است. از دید آلکسی موخین، مدیر مرکز مطالعات سیاسی در مسکو، این سری اعتراض‌ها، در سیاست روسیه، بدون نقش هستند. وی همچنین چرایی این را، این‌گونه می‌گوید: «گروه‌های مختلف اجتماعی ایران در مورد روسیه نگرش مشترکی ندارند؛
اجتماعی ایران در مورد روسیه نگرش مشترکی ندارند؛ وی همچنین گفت که «بخشی از روشنفکران روس، نگاهی (منفی) مانند کشورهای غربی به ایران دارند و آن را به عنوان کشوری دشمن برای روسیه می‌شمارند. اگرچه بخش بزرگ نخبگان روس، نگرش مثبتی دربارهٔ ایران دارند». همچنین ایرانیان پس از جنگ اوکراین نگاه نگران‌کننده‌ایی به روسیه داشته‌اند، و در این جنگ برخلاف حکومت ایران ابراز دفاع از اوکراین داشته‌اند ایران جنگ اوکراین را (عملیات ویژه) نامید و با نادیده گرفتن تجاوز روسیه به اوکراین همچنان علیه کشورهایی غربی حرف می‌زد، که این
همچنان علیه کشورهایی غربی حرف می‌زد، که این باعث شد واکنش ایرانیان را در پی داشته باشد. جنگ روسیه و اوکراین. در جریان حمله روسیه به اوکراین، جمهوری اسلامی اعتراف کرد روسیه از پهبادهای ساخته و ارسال شده از ایران استفاده می‌کرد، سید علی خامنه‌ای اعلام بی‌طرفی کرد و در قطعنامه ES-11/3 مجمع عمومی سازمان ملل متحد که با موضوع تعلیق عضویت روسیه در شورای حقوق بشر، به علت کشتار شهر بوچا مطرح شد، ایران جزو ۲۴ کشوری بود که رای مخالف دادند اما این قطعنامه با ۹۳ رای موافق پذیرفته شد. منابع. ۳. محمد شاد. «ایران در هندسه
پذیرفته شد. منابع. ۳. محمد شاد. «ایران در هندسه سیاست خارجی روسیه»https://www.mehrnews.com/news/4360821/نقدی-بر-کتاب-ایران-در-هندسه-سیاست-خارجی-روسیه
سیلوین ماروو (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک و مهاجم بازی می‌کرد. وی سابقه حضور در باشگاه فوتبال گنگام و باشگاه فوتبال رن را در کارنامه دارد.
سامی آمئوبی (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. زندگی حرفه‌ای. آمئوبی در نیوکاسل به دنیا آمد و در ژوئن ۲۰۰۸ به آکادمی باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد پیوست.
آلن اسکات پاردیو (؛ زاده ) بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل انگلستان است. وی در دوران بازیکنی، در پست هافبک بازی می‌کرده است. مربی‌گری. پاردیو سابقهٔ مربی‌گری در تیم‌هایی چون ریدینگ، وستهام یونایتد، چارلتون اتلتیک، ساوت‌همپتون، نیوکاسل یونایتد و کریستال پالاس را دارد.