payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و شوروی تسلط کامل بر خاک لهستان پیدا کردند و جمهوری دوم لهستان پایان یافت هرچند که لهستان هیچگاه به صورت رسمی تسلیم نگشت. دو روز بعد در ۸ اکتبر دولت آلمان به صورت رسمی مناطق غربی لهستان را ضمیمه خاک خود و در قسمت باقی مانده دولت عمومی را ایجاد کرد. پس از اشغال کشور به سرعت گروه‌های مقاومت دست به ایجاد دولت زیرزمینی لهستان زدند و دولت لهستان که به غرب فرار کرده بود دولت در تبعید لهستان را تأسیس کرد تا مقاومت ادامه پیدا کند.
پیتر آندرئاس تیل (به انگلیسی: Peter Thiel؛ متولد ۱۱ اکتبر ۱۹۶۷) بیزنس‌من، بشردوست، فعال سیاسی، و نویسندهٔ آمریکایی است. او که یکی از مؤسسان پی‌پل و اولین سرمایه‌گذار حرفه‌ای در فیس‌بوک بوده در سال ۲۰۱۴ با ۲٫۲ میلیارد دلار ثروت در فهرست میداس فوربز در سال ۲۰۱۴ در رتبه چهارم و در سال ۲۰۱۶ با ۲٫۷ میلیارد دلار ثروت، در فوربز ۴۰۰ در رتبه ۲۴۶ام قرار داشته است. تیل در فرانکفورت متولد شده و دارای شهروندی آلمان است. او در نونهالی با خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد و هنگام بزرگ شدن مدتی را در آفریقا سپری کرد تا این
هنگام بزرگ شدن مدتی را در آفریقا سپری کرد تا این که به آمریکا برگشت و وارد دبیرستان سن متیو شد. او در دانشگاه استنفورد فلسفه خواند، و لیسانس خود را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. او سپس به مدرسه حقوق استفورد رفت، و جی دی خود را در سال ۱۹۹۲ دریافت کرد. او پس از فراغت از تحصیل به عنوان کارآموز قضایی برای قاضی جیمز لری ادموندسن، به عنوان وکیل اوراق بهادار برای شرکت سالیون اند کرامول، به عنوان سخنرانی‌نویس برای ویلیام بینیت وزیر سابق آموزش آمریکا و مبادله‌گر ابزار مشتقه در کردیت سوئیس کار کرد تا این که "تیل کپیتال"
در کردیت سوئیس کار کرد تا این که "تیل کپیتال" را در سال ۱۹۹۶ بنیان نهاد. او سپس در سال ۱۹۹۹ به همراه سه نفر دیگر پی‌پل تأسیس کرد و تا سال ۲۰۰۲ که ای‌بی آن را در ازای ۱٫۵ میلیارد دلار خرید به عنوان مدیر عامل اجرایی آن فعالیت کرد. پس از اکتساب پی‌پل به دست ای‌بی، او "کلریم کپیتال" که یک صندوق پوشش ریسک گلوبال مکرو است را تأسیس کرد. او در سال ۲۰۰۴ پلنتیر تکنالجیز که یک شرکت نرم‌افزار تحلیلی است را شروع کرد و همچنان به عنوان رئیس هیئت مدیره آن فعال است. فاوندرز فاند او که یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر است، در
فاند او که یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر است، در سال ۲۰۰۵ به همراه شرکای او در پی‌پل شروع به کار کرد. پیشتر، تیل با خرید ۱۰٫۲٪ از سهام فیس‌بوک در ازای ۵۰۰٬۰۰۰ در اوت ۲۰۰۴ اولین سرمایه‌گذار بیرونی آن شد. او در سال ۲۰۱۲ بیشتر سهام خود در فیسبوک را به مبلغ بیش از ۱ میلیارد دلار فروخت ولی همچنان عضو هیئت مدیره آن است. او در سال ۲۰۱۰ به همراه افرادی دیگر ولار ونچرز را تأسیس کرد و به عنوان رئیس هیئت مدیرهٔ آن فعالیت می‌کند. او میتریل کپیتال در سال ۲۰۱۲ به همراه افرادی دیگر تأسیس کرد و به عنوان رئیس کمیته
همراه افرادی دیگر تأسیس کرد و به عنوان رئیس کمیته سرمایه‌گذاری آن فعالیت می‌کند و از سال ۲۰۱۵ از شرکای وای کامبینیتر بوده است. تیل در سال ۲۰۱۱ شهروند نیوزیلند شد و عمارتی ۱۹۳ هکتاری در نزدیکی دریاچه وانکا دارد. تیل در پویش‌های گوناگون بشردوستانه و سیاسی فعال است. او از طریق بنیاد تیل، از آزمایشگاه بریک اوت و بورسیه‌های تیل و نیز تمدید حیات، زندگی در دریا و دیگر پژوهش‌های فرضی حمایت می‌کند. او یک لیبرترین محافظه‌کار است که منتقد هزینه کرد بیش از حد دولت، سطوح بالای بدهی و جنگ‌های خارجی است. او به چهره‌های
بالای بدهی و جنگ‌های خارجی است. او به چهره‌های سیاسی متعدد کمک مالی کرده و به هالک هوگان در شکایت از سایت گاکر در سال ۲۰۱۶ کمک مالی داده است. تیل به عنوان عضو کمیته اجرای تیم انتقال ریاست جمهوری رئیس‌جمهور منتخب دونالد ترامپ منصوب شد. دوران کودکی تیل. تیل در خانواده‌ای آلمانی در فرانکفورت، آلمان غربی متولد شد. پدر او Klaus Thiel مهندس شیمی و مادرش Susanne Thiel نام داشتند. تیل یک برادر به نام Patrick Thiel دارد. هنگامی که پیتر یک ساله بود به همراه خانوادهٔ خود به ایالات متحده نقل مکان کرد و در فوستر سیتی،
خود به ایالات متحده نقل مکان کرد و در فوستر سیتی، کالیفرنیا، بزرگ شد. تیل در بازی شطرنج مهارت فوق‌العاده‌ای داشت و به عنوان یکی از بازیکنان مطرح شطرنج در این کشور انتخاب شد؛ هم‌اکنون هم بازی شطرنج یکی از علاقه‌مندی‌های او محسوب می‌شود. کالج و دوران دانشگاه. تیل مدرک لیسانس را در رشتهٔ فلسفه در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه استنفورد دریافت کرد. بذر اعتقادات آزادیخواهانهٔ تیل در دانشگاه استنفورد کاشته شد. تیل به همراه Norman Book در سال ۱۹۸۷، The Stanford Review را منتشر کرد که هم‌اکنون روزنامهٔ محافظه کارانه /
را منتشر کرد که هم‌اکنون روزنامهٔ محافظه کارانه / آزادی‌خواه اصلی این دانشگاه می‌باشد. برخی از همکاران او در تدوین این روزنامه بعدها در شرکتی که تیل تأسیس کرد، مشغول به کار شدند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به Keith Rabois و رید هافمن اشاره کرد. پیتر تیل به اقتصاد لیبرتارین (طرفدار استقلال و اقتصادی که به‌طور کامل بر بازار و دولت مبتنی است) معتقد است. بعد از اینکه تیل مدرک لیسانس را از استنفورد گرفت به مدرسه حقوق استنفورد رفت و در سال ۱۹۹۲ مدرک J.D را از آنجا دریافت کرد. پس از آن در یک شرکت حقوقی در نیویورک
دریافت کرد. پس از آن در یک شرکت حقوقی در نیویورک مشغول به کار شد و سپس از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ به نوعی به عنوان یک بازرگان در وال استریت مشغول شد و در سال ۱۹۹۶، Thiel Capital Management را تأسیس کرد؛ ولی هیچ‌یک از این کارها به حس درونی تیل پاسخگو نبودند، چرا که بنا به گفته‌های خود تیل همیشه در رؤیای تحولی بزرگ در جهان بوده است. بالاخره تیل موفق شد در سال ۱۹۹۸، پی پال (PayPal)؛ شرکت تجارت الکترونیکی و سامانهٔ پرداخت و انتقال وجه از طریق اینترنت، را با کمک Max Levchin تأسیس کند. بعدها این شرکت با X.com (که توسط
تأسیس کند. بعدها این شرکت با X.com (که توسط ایلان ماسک تأسیس شده بود) ادغام و رهبری آن به ایلان ماسک واگذار شد. پی پل در ۱۵ فوریه سال ۲۰۰۲ در دسترس عموم قرار گرفت و بعد از آن سال به قیمت ۱٫۵ میلیارد دلار به‌ای بی فروخته شد. در آن زمان سهام ۳٫۷ درصدی تیل در پی پل دارای ارزش تقریبی ۵۵ میلیون دلار بود. تیل، صندوق پوشش سرمایه جهانی Clarium Capital را راه اندازی کرد. در سال ۲۰۰۵، این صندوق پوشش ریسک یا همان پوشش سرمایه، توانست توسط دو مجلهٔ تجاری MarHedge و Absolute Return به عنوان بزرگ‌ترین صندوق پوشش جهانی
Return به عنوان بزرگ‌ترین صندوق پوشش جهانی معرفی شود. دارایی Clarium از ۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۸ به ۳۵۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ افت کرد. از دیگر اقدامات مهم پیتر تیل، سرمایه‌گذاری عظیم ۵۰۰ هزار دلاری در شبکهٔ اجتماعی فیسبوک در اوت ۲۰۰۴ بود. به این وسیله توانست ۱۰٫۲ درصد از این شرکت را از آن خود کند و به هیئت مدیرهٔ فیسبوک ملحق شود. این مورد اولین سرمایه‌گذاری خارجی در فیسبوک به حساب می‌آید. در کتاب The Facebook Effect دیوید پاتریک به تفصیل داستان سرمایه‌گذاری پیتر تیل را شرح می‌دهد. شان پارکر، مؤسس
پیتر تیل را شرح می‌دهد. شان پارکر، مؤسس Napster و Plaxo سابق که در آن زمان عنوان «رئیس» فیسبوک را به عهده گرفته بود، به دنبال سرمایه‌گذار برای این شبکهٔ اجتماعی بود. پارکر به رید هافمن، مؤسس شبکهٔ اجتماعی حرفه‌ای لینکدین، این پیشنهاد را داد و هافمن هم علاقه داشت این کار را انجام دهد اما به دلیل تضاد با وظایف او به عنوان مدیر عامل لینکدین از این تصمیم منصرف شد. هافمن، تیل را به پارکر معرفی کرد. ملاقات بین تیل و پارکر و مارک زاکربرگ که در آن زمان دانشجوی هاروارد بود و فیسبوک را تأسیس کرده و کنترل می‌کرد،
بود و فیسبوک را تأسیس کرده و کنترل می‌کرد، صورت گرفت. بعد از صحبت‌های فراوان در نهایت تیل با سرمایه‌گذاری ۵۰۰ هزار دلاری، ۱۰٫۲ درصد از سهام شرکت را کسب کرد. این سرمایه‌گذاری در اصل، در قالب یادداشتی مشروط صورت گرفت؛ بدین صورت که اگر فیسبوک تا پایان سال ۲۰۰۴ به ۱٫۵ میلیون کاربر برسد، حقوق صاحبان سهام مساوی شود. با اینکه فیسبوک نتوانست به این موفقیت دست یابد (البته با اختلافی بسیار ناچیز)، تیل به او اجازه داد که بار دیگر برای این هدف تلاش کند. تیل در سال ۲۰۱۲ سهام اولیهٔ خود را فروخت ولی همچنان در هیئت
۲۰۱۲ سهام اولیهٔ خود را فروخت ولی همچنان در هیئت مدیرهٔ فیسبوک فعالیت می‌کند. تیل در سال ۲۰۰۵، Founders Fund را به عنوان یک صندوق سرمایه‌گذاری در سان فرانسیسکو ایجاد کرد. دیگر شرکای تیل در ایجاد این صندوق، شان پارکر، Ken Howery و Luke Nosek هستند. تیل با ایجاد این صندوق می‌خواهد بر روی تکنولوژی‌های چشمگیری که به اعتقاد او دنیا را تغییر می‌دهند، سرمایه‌گذاری کند. تیل علاوه بر سرمایه‌گذاری در فیسبوک در چندین استارتاپ دیگر هم سرمایه‌گذاری کرده است (شخصاً یا از طریق صندوق سرمایه‌گذاری خود) که از جملهٔ آن‌ها
از طریق صندوق سرمایه‌گذاری خود) که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به Booktrack, Slide, LinkedIn, Friendster, Rapleaf, Geni.com, Yammer, Yelp, Inc. , Powerset, Practice Fusion, MetaMed, Vator, Palantir Technologies, IronPort, Votizen, Asana, Big Think, Caplinked, Quora, Rypple, TransferWise, Nanotronics Imaging, Stripe و Legendary Entertainment اشاره کرد. چند مورد از این استارتاپ‌ها توسط همکاران قدیمی تیل در پی پل، تأسیس شدند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به Slide که توسط Levchin، لینکدین که توسط هافمن، Yelp توسط
که توسط Levchin، لینکدین که توسط هافمن، Yelp توسط Jeremy Stoppelman, Geni.com و Yammer که توسط David Sacks تأسیس شدند، اشاره کرد. از دیگر کارهای موفق تیل، تأسیس Palantir Technologies است که توسط سرمایهٔ CIA تأمین شد و هم‌اکنون به عنوان رئیس این شرکت خدمت می‌کند. کتاب صفر تا یک. مطالب کتاب صفر تا یک، برگرفته از محتوای کلاسی است با عنوان استارتاپ که پیتر ثیل در سال ۲۰۱۲ در دانشگاه استنفورد ارائه می‌کرد. هدف او از تدریس در این کلاس، کمک به دانشجویانش بود تا نگاه و چشم‌اندازشان از مسیر متعارفی که معمولاً
تا نگاه و چشم‌اندازشان از مسیر متعارفی که معمولاً متخصصان آکادمیک و استادان دانشگاهی ترسیم می‌کنند، فراتر برود و بتوانند به آینده‌ای وسیع تر بیندیشند. یکی از پایه ای‌ترین بحث‌ها در این کتاب حول محور رقابت و انحصار می‌گردد. پیتر تیل در این کتاب تأکید فوق فوق‌العاده روی ایجاد انحصار دارد. البته نه انحصار دولتی یا هر انحصار کثیف دیگر. منظور پیتر ثیل در اینجا، انحصاری هست که از تمایز ناشی شود. نویسنده روی این موضوع پافشاری می‌کند که کپی کردن از یک محصولی که هم‌اکنون وجود دارد مارا وادار به رقابت با شرکتهایی
وجود دارد مارا وادار به رقابت با شرکتهایی می‌کند که در حال حاضر میدان دار هستند. هفت سؤال اساسی برای شروع یک کسب و کار که در این کتاب روی آن تأکید شده است
کریس بک عضو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. او متولد ۲۱ ژوئن ۱۹۶۶ آمریکا است. او در سال ۲۰۱۳ آشکار کرد که یک زن ترنس است اما در سال ۲۰۲۲ روند تغییر را متوقف کرد و دوباره به صورت یک مرد به زندگی ادامه داد. او در عملیات مرگ اسامه بن لادن حضور داشته‌است و کتابی به نام شاهزاده جنگجو منتشر کرده‌است.
رانی کاکس (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۸) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروفی که او در آن‌ها بازی کرده‌است می‌توان به "پلیس بورلی هیلز"، "پلیس بورلی هیلز ۲"، شیپور خاموشی، "قانون‌شکنان آمریکایی"، "جوخه معاون هالیوود"، "ویژن کوئست"، "گری لیدی غرق شد" و مجموعه تلویزیونی "بگو که دوستم داری" اشاره کرد.
اولیویا جی. ترلبی (متولد اکتبر ۶، ۱۹۸۶) یک بازیگر آمریکایی است. او به‌عنوان بهترین بازیگر در نقش خود که با نام «لی» در فیلم "جونو" (۲۰۰۷) برنده جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی، «ناتالی» در "تاریکترین ساعت" (۲۰۱۱) و «قاضی کاساندرا اندرسون» در فیلم "دِرد" (۲۰۱۲) شناخته شده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فلین بودن"، "مرد منزوی"، "بالای سایه"، "آنچه بالا می‌رود"، "حواس‌پرتی"، "پول احمقانه"، "۵ تا ۷" و "جالوت" اشاره کرد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
میدان لوبیانکا میدانی معروف در شهر مسکو، روسیه است. میدان لوبیانکا در فاصله ۹۰۰ متری شمال شرقی میدان سرخ واقع شده‌است. ساختمان لوبیانکا که نام خود را از میدان لوبیانکا گرفته‌است، ساختمانی در ضلع شرقی میدان است که سازمان امنیت اتحاد جماهیر شوروی موسوم به «کاگ‌ب» در آن‌جا پایه‌گذاری شد. در دوره‌ای از اتحاد جماهیر شوروی، زندانی مخوف در میدان لوبیانکا واقع شده‌بود که زندانیان سیاسی در آن‌جا بازجویی می‌شدند. ایستگاه مترو. ایستگاه متروی لوبیانکا یکی از قدیمی‌ترین ایستگاه‌های متروی مسکو است که در میدان لوبیانکا
ایستگاه‌های متروی مسکو است که در میدان لوبیانکا واقع شده‌است. خط شماره ۱ متروی مسکو از این ایستگاه می‌گذرد.
محی‌الدین حق‌شناس شاعر و ادیب کٌرد (زاده ۲۲ دی ماه سال ۱۳۰۳ در سنندج - درگذشته ۱۳۹۲/۷/۲۳ در سنندج) و خالق اثر «شاره‌که‌م سنه» (سنندج شهر من) بود. مُحی‌الدین حق‌شناس، در محلّهٔ «قطارچیان» (یکی از محلات قدیمی شهر سنندج) دیده به جهان گشود. در کودکی؛ گلستان و بوستان آموخت و بدین ترتیب ذوق ادبی‌اش شکوفا شد؛ چنان‌که با وجود عدم آشنایی عمیق با اصول و قواعد شعری، شعر می‌گفت. بعد از اخذ مدرک دیپلم، از سال ۱۳۲۲ به تشویق یکی از اُستادان خود، به‌طور جدی به سرودن شعر پرداخت. بعدها در وزارت فرهنگ استخدام و به عنوان
پرداخت. بعدها در وزارت فرهنگ استخدام و به عنوان آموزگار راهی کرمانشاه شد. در سال ۱۳۲۷ به سنندج بازگشت و در آبان ماه همان سال ازدواج کرد؛ ازدواجی که دو دختر و دو پسر ثمر آن بود. وی همکاری خود با رادیوی محلی سنندج را با حضور در برنامه رادیویی «شعر و سخن شیرین» آغاز کرد. اشعارش بزودی ورد زبان مردم کوچه و بازار شد؛ آثاری که برخی از آن‌ها تاکنون به چاپ نرسیده‌اند. حق‌شناس علاوه بر کُردی، به زبان فارسی نیز شعر می‌سرود. پاره ای از این اشعار که بیشتر حاوی نقدهای سیاسی اجتماعی بود درروزنامه‌ها و مجلات ادبی آن زمان،
اجتماعی بود درروزنامه‌ها و مجلات ادبی آن زمان، ازجمله: روزنامه «پارس شیراز» به چاپ رسیده‌اند. به دلیل اشعار، ایامی را به عنوان تبعیدی، در همدان بسر برد. در تبعید؛ به انجمن ادبی باباطاهر پیوست و تلاش‌های اجتماعی خود را، در قالب ادبی ادامه داد. بعدها به سنندج بازگشت و با بازنگری منظومه خود (شاره‌که‌م سنه)، در سال ۱۳۷۳ آن را منتشر کرد. منظومهٔ شاره‌که م سنه که جدی‌ترین اثر ادبی حق‌شناس به‌شمار می‌آید، به گفته خود او هیچ مأخذی ندارد و علاقه وافر حق‌شناس به زادگاهش، وی را برآن داشت که دیده‌ها و شنیده‌های خود و
وی را برآن داشت که دیده‌ها و شنیده‌های خود و هرآنچه را در یاد داشت، به زیور شعر بیاراید. منظومه ای که جامع فرهنگ و آداب و رسوم و سُنن و بخش‌های بی‌بدیلی از فرهنگ و ادب عامه یک سده اخیر شهر سنندج را دربرگرفته است. منظومه «شاره‌که‌م سنه» به کوشش ماجد مردوخ روحانی توسط انتشارات سروش، در قالب یک آلبوم، حاوی دو نوار کاست و یک جلد کتاب منتشر شد؛ که به سبب استقبال گسترده مردم، بارها به وسیله نشر پانیذ تجدید چاپ شد. وی علاوه بر مجموعه شعر «شاره‌که‌م سنه» که به زبان کردی به چاپ رسیده‌است، یک مجموعه شعر به زبان
زبان کردی به چاپ رسیده‌است، یک مجموعه شعر به زبان فارسی را نیز منتشر کرده‌است. او از محبوبیت بسیاری در بین مردم برخوردار بود و چندین بار در استان کردستان به عنوان چهره برتر فرهنگی انتخاب شد. حق‌شناس در تاریخ ۱۳۹۲/۷/۲۳ به علت کهولت سن در سنندج درگذشت.
بی‌بالان نام زیررده‌ای است از حشرات چابک و کوچک که نه در حال حاضر و نه در جریان فرگشت خود بال نداشته و ندارند. قدیمی‌ترین سنگواره‌هایی که از بی‌بالان یافته شده مربوط به ۴۱۷–۳۵۴ میلیون سال پیش یعنی از دوره دوونین است. در سالیان دور زینب رضائی معروف به زینب کوزت ازین حشرات به صورت سوخاری به خورد کودکان محله میداد و قش قش میخندید و فرار میکرد ناگفته نماند که زینب کوزت مخترع دستگاه بی بالان گیری نیز هست نوزادان بی‌بالان دگردیسی بسیار کمی دارند بنابراین نوزاد و بالغ آن‌ها همانندی زیادی با هم دارند. پوست بی‌بالان
آن‌ها همانندی زیادی با هم دارند. پوست بی‌بالان نازک است و این حالت شفافی به آنها می‌دهد. هم‌اینک هیچ گونه از بی‌بالان در فهرست جانوران در معرض انقراض قرار ندارند.
صَدَفیان (Ostracoda) رده‌ای از سخت‌پوستان هستند که گاه به آن‌ها میگوی دانه‌ای هم گفته می‌شود. در این رده در حدود ۷۰ هزار گونه شناسایی شده که در چندین راسته دسته‌بندی شده‌اند. صدفیان سخت‌پوستانی کوچک‌اند که طول آن‌ها معمولاً در حدود یک میلی‌متر است اما در گونه‌های مختلف از ۰٫۲ تا ۳۰ میلی‌متر هم تفاوت می‌کند. بدن آن‌ها تخت است و صدفی دوکفه‌ای از جنس آهک یا کیتین از بدن آن‌ها محافظت می‌کند. لولای بین دو کفه این صدف در بالا و پشت بدن آن‌ها واقع شده‌است. بخش اعظم سنگواره‌های یافته شده از بندپایان مربوط به صدفیان
سنگواره‌های یافته شده از بندپایان مربوط به صدفیان است و بازه زمانی فسیل‌های صدفی از کامبرین تا امروزه را دربر می‌گیرد. صدفیان آب شیرین در کهربای بالتیک یافته شده که مربوط به عصر ائوسن است و احتمالاً در جریان سیل در لابلای درختان به آن منطقه رسیده است.
ناکانو تاککو (Nakano Takeko)، (زاده ۱۸۴۷ - درگذشته ۱۸۶۸)، یک اونّا-بوگیشا ژاپنی در قلمروی آیزو بود که در در میدان نبرد جنگ بوشین کشته شد. ناکانو زاده ادو و دختر "ناکانو هینای" بود که یکی از افسران آیزو بود. او در نزد پدرخوانده خود، "آکااوکا دایسوکه"، به فراگیری هنرهای رزمی و ادبیات پرداخت و پس از کامل کردن آموزش‌های خود در دهه ۱۸۶۰ میلادی، برای اولین‌بار در ۱۸۶۸ به آیزو وارد شد. در طول جنگ آیزو، او با ناگیناتا (گونه‌ای نیزه) می‌جنگید و فرمانده‌ای نیروهای پیشرویی را برعهده داشت که همگی زن بودند و به‌طور
پیشرویی را برعهده داشت که همگی زن بودند و به‌طور مستقل می‌جنگیدند. این گروه بعدها، "ارتش زنان" (娘子隊، Jōshitai) نامیده‌شد. در هنگام فرماندهی حمله‌ای علیه نیروهای امپراتوری ژاپن در قلمروی اوگاکی، مورد اصابت گلوله‌ای قرار گرفت. هنگامی که در میدان نبرد مرگش را نزدیک دید، از خواهرش، یوکو (Yūko)، خواست تا سرش را ببرد تا بدست نیروهای دشمن نیفتد. سر او را در معبد "هوکای-جی" (امروزه در آیزوبانگه، در استان فوکوشیما) در پای صنوبری به خاک سپردند. بعدها، مردم محلی آیزو و نیز دوا شیگتو، آدمیرال نیروی دریایی پادشاهی
و نیز دوا شیگتو، آدمیرال نیروی دریایی پادشاهی ژاپن، برای او بنای یادبودی در کنار محل خاکسپاری سرش در معبد هوکای-جی ساختند. امروزه در طول جشنواره پاییزی آیزو، دسته‌ای از دختران جوان، هاکاما بر تن کرده و با هدبند سفید در مراسم یادبود او شرکت می‌کنند تا یاد و خاطره او و گروه زنان مبارز جوشیگون را گرامی بدارند.
اوریجین انرژی شرکت انرژی استرالیایی است، که در زمینه تولید و فروش نفت خام، گاز طبیعی، ال‌پی‌جی و تولید برق از طریق انرژی زمین‌گرمایی، نیروگاه‌های بادی و نیروگاه‌های خورشیدی فعالیت می‌نماید. شرکت اوریجین انرژی در سال ۲۰۰۰ با تفکیک از شرکت خوشه‌ای بورال لیمیتد راه‌اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سیدنی، نیو ساوت ولز قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می‌شود.
شوخی کردم…! مجموعه‌ای نمایش خانگی به کارگردانی مهران مدیری است که در قالب طنز آیتمی برای پخش در شبکه نمایش خانگی آماده شد و سریال عطسه ادامه این سریال است. پس از پایان پخش تمامی قسمت‌ها این برنامه با اصلاحات و سانسورهای فراوان، در ایام نوروز ۱۳۹۶ در ساعت ۲۳ از شبکه ۵ در قالب ۱۳ قسمت پخش شد. جدا از حذف کامل یا سانسور بعضی از آیتم‌ها، یکی از بخش‌هایی که به‌طور کامل در پخش تلویزیونی برنامه از شبکه پنج سیما حذف شد، مجموعه نمایش نوازنده‌های در حال اجرا با سازهای مختلف بود که در میان کلیپ‌های نمایشی این مجموعه به
بود که در میان کلیپ‌های نمایشی این مجموعه به صورت بی کلام و در یک قسمت باکلام به نوازندگی یک یا چند ساز مو‌سیقی می‌پرداختند. مهران مدیری مدتی پس از اتمام تصویربرداری سریال ویلای من در سال ۱۳۹۱، پیش تولید سریال "شوخی کردم" را با حضور بیش از ۶۷ نفر از چهره‌های مطرح طنز ایران در بیست سال گذشته آغاز کرد. تولید فصل اول این سریال در دوازده مجموعه دو قسمتی به پایان رسیده و پخش اولین مجموعه آن با موضوع «خلاقیت (دروغ)» در شبکهٔ نمایش خانگی از ۱۵ دی ۱۳۹۲ آغاز شد. اجرا. مجری مجموعه شوخی کردم مهران مدیری است. وی در
مجری مجموعه شوخی کردم مهران مدیری است. وی در خلال مجموعه، دربارهٔ موضوع برنامه با لحنی طنز و انتقادی به صورت استندآپ کمدی اجرا می‌کند. آیتم‌ها. مهران مدیری در ابتدا، اواسط و انتهای هر قسمت به عنوان مجری برنامه صحبت می‌کرد. در مجموعه شوخی کردم، کلیپ‌های طنز در محیط‌ها و قالب‌های خاصی اجرا می‌شود: نمایش نوازنده‌ها. یکی از ویژگی‌های این مجموعه نمایش نوازنده‌های در حال اجرا با سازهای مختلف بود که در میان کلیپ‌های نمایشی این مجموعه به صورت بی کلام و در یک قسمت باکلام به نوازندگی یک یا چند ساز موسیقی
یک قسمت باکلام به نوازندگی یک یا چند ساز موسیقی می‌پرداختند. این قسمت‌ها تماماً در پخش تلویزیونی برنامه از شبکه پنج سیما حذف شدند. پخش. مجموعه نمایشی شوخی کردم در هر بار توزیع به صورت یک دی‌وی‌دی، دو قسمت را در بر می‌گرفت که هر دو قسمت بر روی یک موضوع متمرکز هستند. آگهی و اسپانسرهای برنامه. در خلال پخش برنامه‌ها و آیتم‌ها، آگهی‌های متفاوتی از سوی اسپانسرهای متعدد پخش می‌گشت. قبل از شروع سریال نیز آگهی‌ها و تبلیغات زیادی پخش می‌شد که تماماً جدی بودند. البته این بخش را نباید با بخش آیتم آگهی‌های طنز اشتباه
این بخش را نباید با بخش آیتم آگهی‌های طنز اشتباه گرفت.
گیِرمو دل تورو گومِس (زاده ۹ اکتبر، ۱۹۶۴) یک کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و رمان‌نویس مکزیکی است. دل تورو در حرفه کارگردانی خود به‌طور دوره‌ای به ساخت آثار فانتزی تاریک به زبان اسپانیایی همچون فیلم‌های گوتیک ترسناک "ستون فقرات شیطان" (۲۰۰۱)، " هزارتوی پن" (۲۰۰۶)، و فیلم‌های اکشن آمریکایی از جمله "تیغه ۲" (۲۰۰۲)، اثر ابرقهرمانی فراطبیعی "پسر جهنمی" (۲۰۰۴) و دنبالهٔ آن "" (۲۰۰۸)، "حاشیه اقیانوس آرام" (۲۰۱۳)، و فیلم برنده جایزه اسکار "شکل آب" (۲۰۱۷) پرداخته است. "دل تورو" در نودمین دوره جوایز اسکار
پرداخته است. "دل تورو" در نودمین دوره جوایز اسکار برای فیلم "شکل آب" اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کرد. همچنین فیلم شکل آب جایزه اسکار بهترین فیلم را نیز در این مراسم به خود اختصاص داد. همچنین او توانست جایزهٔ بهترین انیمیشن بلند را در مراسم اسکار برای انیمیشن «پینوکیو گیرمو دل تورو» کسب کند و در یک سخنرانی احساسی به این نکته اشاره کرد که انیمیشن ژانری از سینما نیست، بلکه خود دنیایی دارد.
سیانواکریلات نامی کلی برای دسته‌ای از چسب‌های سریع و بسیار قوی است که کاربردهای زیادی در مصارف خانگی، پزشکی و صنعتی دارند. چسب‌های سیانواکریلات عمر مصرف کوتاهی دارند به طوری که تا یک ماه پس از باز شدن و تا یک سال بعد از تولید قابل استفاده‌اند. آن‌ها همچنین به مقدار کمی سمی هستند. این چسب‌ها گاهی با نام کلی چسب فوری یا چسب قطره‌ای و نوع دارای اسپری فعال کننده به نام چسب یک دو سه شناخته می‌شوند. در زبان انگلیسی نام تجاری سوپر گلو برای این نوع چسب رایج هست. سیانواکریلات‌ها مونومرهای مایعی هستند که با قرار
سیانواکریلات‌ها مونومرهای مایعی هستند که با قرار گرفتن در بین دو سطح و تشکیل یک فیلم نازک، پلیمری می‌شوند. مقدار بسیار کمی رطوبت بر روی سطح می‌تواند باعث خشک شدن بسیار سریع چسب (در کمتر از ۲ ثانیه) شود. حق ثبت اختراع اولیهٔ سیانواکریلات در سال ۱۹۴۷ توسط شرکت بی‌اف گودریچ ثبت شد. در سال ۱۹۴۲، تیمی از دانشمندان به سرپرستی هری کوور جونیور به‌طور تصادفی به فرمولاسیونی دست یافتند که به هر چیزی که با آن در تماس بود چسبیده بود. تیم به‌سرعت این ماده را برای کاربرد در زمان جنگ رد کرد، اما در سال ۱۹۵۱، زمانی که کوور
زمان جنگ رد کرد، اما در سال ۱۹۵۱، زمانی که کوور و یکی از همکارانش، فرد جوینر به‌عنوان محقق برای ایستمن کداک، کار می‌کردند، سیانواکریلات‌ها را دوباره کشف کردند. این دو به پتانسیل تجاری واقعی این ماده پی بردند و شکلی از این چسب‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ تحت عنوان "Eastman #910" (بعدها "Eastman 910") فروخته شد. پلیمریزاسیون. رایج‌ترین مونومر اتیل ۲-سیانوآکریلات است. چندین استر مرتبط نیز شناخته شده‌است. برای تسهیل حمل و نقل آسان، یک مونومر سیانواکریلات اغلب با موادی مانند سیلیس دود فرموله می‌شود تا
اغلب با موادی مانند سیلیس دود فرموله می‌شود تا چسبناک‌تر یا ژل‌مانند شود. اخیراً، فرمول‌هایی با افزودنی‌هایی برای افزایش استحکام برشی در دسترس هستند و پیوند مقاوم‌تری در برابر ضربه ایجاد می‌کنند. چنین افزودنی‌هایی ممکن است شامل لاستیک باشد، مانند ژل Ultra Loctite، یا موارد دیگری که مشخص نشده‌اند. به‌طور کلی، گروه‌های C=C به سرعت در حضور آب (به‌ویژه یون‌های هیدروکسید) تحت پلیمریزاسیون رشد زنجیره‌ای قرار می‌گیرند و زنجیره‌های بلند و قوی تشکیل می‌دهند و سطوح پیوندی را به هم می‌پیوندند. از آن‌جایی که وجود
پیوندی را به هم می‌پیوندند. از آن‌جایی که وجود رطوبت باعث چسبندگی چسب می‌شود، قرار گرفتن در معرض سطوح نرمال رطوبت در هوا باعث می‌شود که پوست نازکی در عرض چند ثانیه شروع به تشکیل شود که واکنش را بسیار کند می‌کند. از این رو، سیانوآکریلات‌ها به عنوان پوشش‌های نازک-به‌جای پوشش‌های ضخیم- اعمال می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که واکنش به سرعت برای اتصال انجام می‌شود. چسب‌های سیانواکریلات ماندگاری کوتاهی دارند - در صورت باز نشدن حدود یک سال از زمان تولید و پس از باز شدن یک ماه. ویژگی‌های عمومی. سیانواکریلات‌ها عمدتاً
یک ماه. ویژگی‌های عمومی. سیانواکریلات‌ها عمدتاً به عنوان چسب استفاده می‌شوند. لایه‌های نازک به‌طور مؤثری به هم متصل می‌شوند، لایه‌های ضخیم بسیار کمتر. آن‌ها بسیاری از مواد از جمله پوست و بافت انسان، الیاف طبیعی، پنبه، پشم و چرم را به هم متصل می‌کنند. چسب سیانوآکریلات استحکام برشی پایینی دارد که سبب شده در مواردی که بعداً نیاز به برش قطعه داشته باشد از آن به عنوان چسب موقت استفاده شود. نمونه‌های رایج شامل:سفت کردن پین‌ها و پیچ‌ها. همچنین به همراه یک چسب کندتر، اما انعطاف‌پذیرتر دیگر به عنوان راهی برای تشکیل
اما انعطاف‌پذیرتر دیگر به عنوان راهی برای تشکیل سریع اتصال استفاده می‌شود، که سپس قطعات را در پیکربندی مناسب نگه می‌دارد تا چسب دوم محکم شود. چسب مبتنی بر سیانواکریلات دارای پیوند ضعیفی با سطوح صاف است و به همین دلیل به راحتی اصطکاک می‌کند. یک مثال خوب برای این واقعیت این است که سیانواکریلات‌ها ممکن است با استفاده از مواد ساینده (مانند شکر یا کاغذ سنباده) از پوست انسان جدا شوند. لوازم آرایشی. سیانواکریلات در صنعت آرایشی و زیبایی به عنوان چسب اکستنشن مژه یا «چسب ناخن» برای برخی از تقویت‌کننده‌های ناخن
یا «چسب ناخن» برای برخی از تقویت‌کننده‌های ناخن مصنوعی مانند نوک ناخن و پوشش ناخن استفاده می‌شود و گاهی با قطره‌های چشمی اشتباه می‌شود که باعث آسیب تصادفی می‌شود (آسیب شیمیایی چشم). نکات ایمنی. آسیب‌های پوستی. چسب‌های سیانوآکریلات ممکن است به قسمت‌های بدن بچسبند و با کنده شدن قسمت‌هایی از پوست ممکن است صدمات ایجاد شود. با این حال، بدون نیرو، چسب به‌طور خود به خود از پوست در زمان حداکثر چهار روز جدا می‌شود. جداسازی را می‌توان با استفاده از روغن گیاهی در نزدیکی، روی و اطراف چسب تسریع کرد. در مورد پلک چسبانده
روی و اطراف چسب تسریع کرد. در مورد پلک چسبانده شده، به خصوص اگر با کره چشم تماس داشته باشد، متخصصان پزشکی نشان داده می‌شوند. سمیت. حرارت باعث پلیمرهای پخته شده و تولید محصولات گازی می‌شود که بسیار تحریک‌کننده هستند. آن‌ها بلافاصله توسط رطوبت موجود در غشاها پلیمریزه شده و بی اثر می‌شوند. این خطرات را می‌توان با استفاده از سیانوآکریلات در مناطق با تهویهٔ مناسب به حداقل رساند. حدود ۵ درصد از جمعیت ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض مکرر به بخارهای سیانوآکریلات حساس شوند و در نتیجه علائمی شبیه آنفولانزا ایجاد
حساس شوند و در نتیجه علائمی شبیه آنفولانزا ایجاد کنند. سیانوآکریلات همچنین ممکن است یک محرک پوست باشد و باعث واکنش پوستی آلرژیک شود. کنفرانس آمریکایی بهداشتکاران صنعتی دولتی (ACGIH) یک حد آستانه نوردهی ۲۰۰ قسمت در میلیارد را تعیین می‌کند. در موارد نادر، استنشاق ممکن است باعث آسم شود. هیچ اندازه‌گیری خاصی از سمیت برای همه چسب‌های سیانواکریلات وجود ندارد زیرا تعداد زیادی چسب حاوی فرمول‌های مختلف سیانواکریلات هستند. مدیر اجرایی سلامت و ایمنی بریتانیا و برنامه ملی سم‌شناسی ایالات متحده به این نتیجه رسیده‌اند