payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کردن سرعت موتورها، کواد کوپتر را از حالت افقی خارج کرده و باعث حرکت آن می‌شوند. تمامی این فرامین توسط برد کنترلر ایجاد می‌شود که این برد از المان‌هایی جهت تشخیص زاویه و موقعیت کواد و قطعات پردازنده تشکیل شده است. این قطعات نظیر جایرو، شتاب سنج، قطب‌نما و میکرو پروسسور‌ها هستند تاریخچه. مدل‬ اولیه آزمایشی یک Multiroter در سال ۱۹۰۷ توسط دو برادر فرانسوی بنام Jacques and Louis Breguet در پروژه‌ای بنام Quadcopter ساخته و تست شد، هرچند آن‌ها نتوانستند پرنده خود را در آسمان نگه دارند ولی موفق به پرواز ثابت شدند.
در آسمان نگه دارند ولی موفق به پرواز ثابت شدند. بعد از آن ساخت بالگرد چهار پروانه‌ای به سال ۱۹۲۰ میلادی برمیگردد. در آن سال یک مهندس فرانسوی بنام etienne oehmichen اولین بالگرد چهارپره را اختراع نمود و مسافت ۳۶۰ متر را با کوادکوپتر خود پرواز کرد در همان سال او مسافت یک کیلومتر را در مدت هفت دقیقه و چهل ثانیه پرواز کرد. این بالگرد از روش تنظیم X بهره می‌جست. در حدود سال ۱۹۲۲ در آمریکا Dr George de Btheza موفق به ساخت و تست تعدادی Quadcopter برای ارتش شد که قابلیت کنترل و حرکت در سه بعد را داشت، ولی پرواز با
کنترل و حرکت در سه بعد را داشت، ولی پرواز با آن بسیار سخت بود. در سال ۱۹۵۶ مدل دیگری توسط Convertewings طراحی شد و در سال ۱۹۵۸ مدل Curtis-Wright VZ-7 توسط کمپانی Curtis- Wright طراحی شد. در سال‌های اخیر توجه مراکز دانشگاهی به طراحی و ساخت پهپادهای چهارپره جلب شده است و مدل‌های مختلفی در دانشگاه استانفورد و کورنل ساخته شده است و به تدریج رواج یافته است. از حدود سال ۲۰۰۶ کواد کوپترها شروع به رشد صنعتی به صورت وسایل پرنده بدون سرنشین نمودند. کاربرد. امروزه مالتی روتورها به ویژه مدل‌های چهارپره که به کواد
مالتی روتورها به ویژه مدل‌های چهارپره که به کواد کوپتر شهرت دارند یکی از پر کاربردترین وسایل پرنده بدون سرنشین می‌باشند؛ که به عنوان مثال می‌توان به کاربردهای گسترده تصویر برداری هوایی، نقشه‌برداری، جاسوسی، تفریحی و … اشاره نمود. با گسترده‌تر شدن روزافزون جلوه‌های بصری در تبلیغات و فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی، استفاده از وسایل پرنده و تصویر برداری هوایی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. پیش از وجود کواد کوپترها به صورت صنعتی از هلیکوپترهای رادیو کنترلی به عنوان وسایلی برای حمل دوربین‌ها و تجهیزات تصویر
عنوان وسایلی برای حمل دوربین‌ها و تجهیزات تصویر برداری استفاده می‌شد؛ که این موضوع به سال‌های (۲۰۰۰–۲۰۱۰ میلادی) بر می‌گردد. با پیشرفت وسایل پرنده و به وجود آمدن مالتی روتورها این وظیفه (تصویر برداری هوائی) به عهده این دستگاه قرار گرفت. کواد کوپترها و هگزا کوپترها به دلیل داشتن تعادل پروازی بسیار بالا برای این کار مناسب هستند. با موجود شدن فلایت کنترلرها (کنترل‌کننده‌های پرواز) و تحقیقات صورت گرفته بر روی این کنترلرها پرواز با کواد کوپترها بسیار آسان شده و این وسایل از پرواز هوشمند بهره می‌برند و لذا تصویر
وسایل از پرواز هوشمند بهره می‌برند و لذا تصویر برداران می‌توانند با تمرکز بیشتر بر تصویر برداری، تصاویر بهتری را تهیه کنند. همچنین با وجود GPSها پرواز این وسایل به صورت کاملاً امن و هوشمند صورت می‌گیرد. علاوه بر کاربردهای تصویر برداری؛ کواد کوپترها به تازگی یکی از لوازم سرگرمی و تفریحی به حساب می‌آیند. این تفریح که مخاطب‌های بزرگسال را به خود اختصاص داده است، روز به روز رو به گسترش است؛ و با پدید آمدن عینک‌های واقعیت مجازی و لینک شدن آن‌ها با دوربین‌های کواد کوپترها، یک نوع از فعالیت را به نام مسابقات
کواد کوپترها، یک نوع از فعالیت را به نام مسابقات کوادکوپترهای FPV (نمایش اول شخص) ایجاد کرده است؛ که به نظر در سال‌های آینده به یک رشته ورزشی پر طرفدار تبدیل می‌شود. نقش کوادکوپتر در مقابله با کرونا. تا قبل از شیوع کرونا شهروندان جهان کمتر نسبت به کاربردهای کوادکوپتر به‌خصوص در زمینه پزشکی و مقابله با بیماری‌های همه گیر مثل کرونا آگاهی داشتند؛ و تنها برداشتی که از هلی شات داشتند برای فیلمبرداری و سرگرمی بود. اما چکونه این هواپیماهای بدون سرنشین کوچک به بازیگر مهم در مقابله COVID-19 تبدیل شده‌اند؟
به بازیگر مهم در مقابله COVID-19 تبدیل شده‌اند؟ کوادکوپترها قبل از COVID-19 توسط بسیاری از شرکتها در سراسر جهان به روشهای مثبت استفاده شده‌اند. از جمله کارهایی مانند فیلمبرداری، کاشت بذر و سمپاشی مزارع، حیات وحش، صنعت، حمل و نقل، بررسی زمینه و کمک در ساخت سازه‌های مهندسی، و.. دیگر کاربردهای کوادکوپتر هستند؛ که با گذشت زمان شاهد نقش بیشتر این نوع پهپادها در زندگی بشر هستیم. هر چند بسیاری از مردم در سراسر جهان به دید منفی نسبت به آنها نگاه می‌کنند. چرا که آنها تصور می‌کنند که هلی شات یک ابزار جاسوسی است.
آنها تصور می‌کنند که هلی شات یک ابزار جاسوسی است. به‌خصوص در کشورهایی که محدودیت پرواز چندانی وجود ندارد. اما پس از شیوع همه‌گیری COVID-19 و استفاده از هلی شات در مبارزه با این بیماری توجه رسانه‌ها و مردم جهان را به خود جلب کرده است. اجرای قانون و سمپاشی. استفاده از پهپاد در کشاورزی و آفت زدایی مزارع سابقه چند ساله دارد. محصولات دی جی آی مثل پهپاد سمپاش از پرکاربردترین محصولات درحوزه کشاورزی به‌شمار می‌آیند. صنعت کشاورزی مدت‌ها پیش از پزشکی استفاده از پهپادهای سمپاش را برای سمپاشی مزارع و .. آغاز کرده است.
سمپاش را برای سمپاشی مزارع و .. آغاز کرده است. در طول همه‌گیری کرونا، کوادکوپتر به‌خصوص محصولات DJI برای اولین بار در چین جهت مقابله با این بیماری همه گیر مورد استفاده قرار گرفتند تا به مردم یادآوری کنند که در داخل خانه بمانند و ماسک بپوشند. کشاورزان چینی سپس از پهپادهای سمپاش خود برای پاشیدن مواد ضد عفونی کننده در خیابان‌ها و اماکن عمومی استفاده کردند تا از شیوع ویروس جلوگیری کنند. بسیاری از کشورهای دیگر در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی با استفاده از کوادکوپتر برای ضدعفونی کردن مناطق عمومی، ساختمانها و حتی
برای ضدعفونی کردن مناطق عمومی، ساختمانها و حتی در ایالات متحده از پهپادهای سمپاش برای ضدعفونی کردن مکان‌های ورزشی استفاده شد. تست کرونا و شناسایی بیماران. تا قبل از شیوع کمتر متخصصی در جهان تصور می‌کرد که روزی بتوان با استفاده از یک هلی شات دمای بدن افراد را اندازه‌گیری کرد و بیماران را شناسایی کرد! در طول همه‌گیری COVID-19، چند شرکت به استفاده از پهپاد برای گرفتن درجه حرارت افراد روی آورده‌اند؛ زیرا تست و اندازه‌گیری دمای بدن افراد به روش سنتی به سختی به‌دست آمد. DJI از کوادکوپتر DJI Mavic 2 Enterprise
آمد. DJI از کوادکوپتر DJI Mavic 2 Enterprise برای تست دمای بدن افراد استفاده می‌کرد اما برای بهبود دقت دوربین حرارتی، سواب پنبه ای لازم بود؛ و حتی شرکت یک قدم فراتر گذاشته و با همکاری دانشگاه استرالیا یک پهپاد همه گیر ساخته است که قادر به اندازه‌گیری درجه حرارت از بالاست و می‌تواند علائم ویروس کرونا مانند تب و سرفه را در افراد تشخیص دهد. استفاده از پهپاد برای شناسایی بیماران مبتلا به کرونا و نظارت بر افراد از بالا با واکنش عجیب مردم در بعضی از کشورها روبرو شده است. حتی در پاریس دادخواستی علیه پلیس این کشور
است. حتی در پاریس دادخواستی علیه پلیس این کشور به علت استفاده از کوادکوپتر برای شناسایی بیماران مبتلات به کرونا در دادگاه ارائه شده است که به نتیجه نرسیده است. چرا که بسیاری از مردم در سراسر جهان استفاده از پهپاد جهت نظارت گسترده بر آنها و شناسایی بیماران کرونایی را نوع تهاجم به حریم شخصی خود قلمداد می‌کنند. نقش کوادکوپترها در صنعت. علاوه بر تصویربرداری هوایی امروز کوادکوپترها نقش بسیار پررنگی در صنعت دارند. پروژه‌هایی که در گذشته با خطرهای زیادی همراه بود و با صرف هزینه‌های هنگفت در مدت زمان طولانی انجام
و با صرف هزینه‌های هنگفت در مدت زمان طولانی انجام می‌شد امروزه با کمک کوادکوپترها به راحتی و با کمترین هزینه و بالاترین امنیت انجام می‌شود. نقش کوادکوپترها در حوزه انرژی. امروزه یکی از کاربردهای در حال توسعه در زمینه کوادکوپترها و پهپادها استفاده بخش انرژی ی جمع‌آوری داده‌هایی است که برداشت آنها در گذشته بسیار سخت و حتی خطرناک بود. با وجود اینکه تکنولوژی و فناوری پرنده‌های بدون سرنشین (پهپاد) در حال توسعه روزافزون است، برای شرکت‌های فعال در زمینه منابع انرژی تجدید پذیر که کاهش هزینه و افزایش ایمنی هستند
تجدید پذیر که کاهش هزینه و افزایش ایمنی هستند استفاده اصلی شات بسیار ضروری و کمک کننده است. با استفاده از هلی شات می‌توان سرعت انجام کار برای بررسی دقیق خطوط انتقال انرژی را بسیار بالا برد و از طرفی هزینه نیروی انسانی و سایر تجهیزات را برای انجام کار بسیار کم کرد. همه اینها در حالی است که داده‌هایی که یک کواد کوپتر از بررسی خطوط انتقال انرژی می‌دهند بسیار با کیفیت است و به دلیل امکان بررسی آنلاین تصاویر امکان اصلاح داده‌ها و افزایش آنی کیفیت آنها به راحتی وجود دارد. با استفاده از تصاویر هلی شات پرسنل
وجود دارد. با استفاده از تصاویر هلی شات پرسنل می‌توانند به سرعت سلامت خطوط انتقال انرژی را را بررسی کنند تا در صورت بروز مشکل در کمترین زمان آن را حل کرده تا حداقل آسیب به عملیات و پروژه برسد. این موضوع به ویژه برای بازرسی از نقاطی که به دلیل وجود ولتاژ قوی یا ارتفاع خطر زیادی دارد بسیار بسیار کمک کننده است. نقش کوادکوپترها در حفاظت از گونه‌های درحال انقراض. اندازه‌گیری برای مدیریت منابع بسیار مهم است و ما نمی‌توانیم آنچه را که اندازه و مقدار دقیق آن را در دست نداریم مدیریت کنیم. به همین دلیل آگاهی از
در دست نداریم مدیریت کنیم. به همین دلیل آگاهی از جمعیت حیات وحش از اقدامات حفاظتی بسیار مهم برای نگهداری و حفظ گونه‌های مختلف جانوری است. امروزه دانشمندان و طرفداران محیط زیست ساعت‌های زیادی را برای طراحی و ابداع روش‌های مختلفی می‌کنند که بتوانند آمار جمعیت‌های جانوری را تا حد ممکن با دقت به دست آورند و این کار به خصوص برای جمعیت‌های گونه‌های جانوری که در معرض تهدید و خطر انقراض هستند بسیار مهم است. مانیتورینگ و راه‌سازی با کمک کوادکوپتر. بدون شک جاده‌ها مهم‌ترین شریان‌های حیاتی حمل و نقل درون‌شهری و
مهم‌ترین شریان‌های حیاتی حمل و نقل درون‌شهری و برون‌شهری هستند. ساخت جاده یک فرایند یکباره نیست بلکه به صورت دوره ای نیاز به بررسی و انجام اقدامات نگهداری دارد. هر چه قدر که این بررسی‌ها منظم تر باشند و در بازه‌های زمانی کوتاه تری انجام شوند امکان آسیب رسیدن به جاده‌ها کاهش پیدا می‌کند و علاوه بر اینکه هزینه‌های بازسازی آن هم کم می‌شود خطرات جاده و تصادفات به صورت چشمگیری کاهش پیدا می‌کند. انجام بررسی‌های جاده ای به صورت سنتی علاوه بر افزایش هزینه موجب تأخیر و افزایش بازه‌های زمانی انجام این کار می‌شود.
و افزایش بازه‌های زمانی انجام این کار می‌شود. استفاده از هلی شات در عملیات امداد و نجات. آتش‌سوزی جنگل‌ها یکی از تلخ‌ترین اتفاقاتی است که برای محیط زیست می‌افتد. کنترل آتش‌سوزی هر چقدر که بزرگتر باشد دشوارتر و زمان بر سر خواهد بود و طبیعتاً خسارات بسیار زیادی را به طبیعت وارد می‌کند؛ بنابراین استفاده از هر ابزاری که بتواند در روند کنترل و مهار آتش‌سوزی مؤثر باشد بسیار حیاتی است.&lt; در اوایل سال ۲۰۲۰ آتش‌سوزی بزرگی در استرالیا رخ داد. همه ما احتمالاً آن فاجعه بزرگ را به خاطر داریم که در آن درختان و حیوانات
بزرگ را به خاطر داریم که در آن درختان و حیوانات زیادی به تلخ‌ترین روش ممکن در شعله‌های آتش سوختند. در این آتش‌سوزی هلیکوپترها هزاران گالن آب را روی شعله‌های آتش می‌ریختند. بلافاصله پس از آن تیم‌های مقابله با بلایای طبیعی با استفاده از هلی شات مناطقی که در آن توسط هلیکوپترها آب ریخته شده را اسکن می‌کردند تا بتوانند میزان مهار آتش و همچنین تخریب‌های احتمالی را بررسی کنند. این اطلاعات برای تعیین مسیر بعدی کار و همچنین میزان نتیجه گرفتن از روند پروژه بسیار مهم بود. آینده کوادکوپترها. کوادکوپترها، یا پهپادها،
بود. آینده کوادکوپترها. کوادکوپترها، یا پهپادها، در دهه‌های اخیر از یک ابزار تفریحی و سرگرمی به یک فناوری پیشرفته با کاربردهای گسترده تبدیل شده‌اند. با این حال، سوالی که مطرح می‌شود این است که آینده آنها به کجا خواهد رفت؟ چگونه پیشرفت‌های فناوری، کاربردهای نوین و چالش‌های آینده این صنعت را شکل خواهند داد؟ در ادامه، به بررسی پیشرفت‌های فناوری، کاربردهای نوین و فرصت‌های جدید، چالش‌ها و نیازهای آینده کوادکوپترها و احتمال استفاده از آن‌ها در حمل و نقل شهری خواهیم پرداخت. 1. پیشرفت‌های فناوری در آینده. یکی از
پرداخت. 1. پیشرفت‌های فناوری در آینده. یکی از عوامل اصلی که به شکل‌گیری آینده کوادکوپترها کمک خواهد کرد، پیشرفت‌های فناوری است. در دهه‌های اخیر، شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه طراحی و ساخت آنها بوده‌ایم. این پیشرفت‌ها نه تنها به افزایش کارایی این ابزارها کمک کرده‌اند، بلکه باعث گسترش استفاده از آن‌ها در صنایع مختلف نیز شده‌اند. 2. هوش مصنوعی و خودکارسازی. در آینده، کوادکوپترها احتمالاً از هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (Machine Learning) بیشتری استفاده خواهند کرد. این پیشرفت‌ها باعث خواهند شد که آنها
خواهند کرد. این پیشرفت‌ها باعث خواهند شد که آنها قادر به انجام عملیات پیچیده‌تر، مانند شناسایی موانع در پرواز، اصلاح خودکار مسیر و پیش‌بینی وضعیت محیطی به‌طور خودکار باشند. به این ترتیب، استفاده از کوادکوپترها در محیط‌های پیچیده و پرمخاطره، مانند مناطق شهری شلوغ یا فضاهای خطرناک، ممکن خواهد بود. 3. ارتباطات ماهواره‌ای و شبکه‌های 5G. در آینده، ارتباطات ماهواره‌ای و فناوری 5G می‌توانند به بهبود قابلیت‌های ارتباطی کوادکوپترها کمک کنند. این فناوری‌ها امکان ارسال داده‌ها با سرعت بالا و بدون وقفه را فراهم
ارسال داده‌ها با سرعت بالا و بدون وقفه را فراهم می‌آورند. به این ترتیب، آنها قادر خواهند بود تا اطلاعات بیشتری از محیط پیرامون خود جمع‌آوری کنند و همچنین ارتباط بهتری با اپراتورهای خود برقرار کنند. آینده کوادکوپترها روشن و پر از فرصت‌های نوین است. با پیشرفت‌های فناوری، این ابزارها در حال گسترش به صنایع مختلف بوده و در آینده کاربردهای جدیدی خواهند داشت. از حمل و نقل شهری گرفته تا کشاورزی و امداد و نجات، آنها قادر به ایجاد تغییرات عمده در نحوه انجام بسیاری از فعالیت‌ها خواهند بود. با این حال، چالش‌های متعددی
فعالیت‌ها خواهند بود. با این حال، چالش‌های متعددی مانند مسائل قانونی، امنیت سایبری و هزینه‌ها همچنان وجود دارند که باید در آینده به آن‌ها پرداخته شود. در مجموع، کوادکوپترها آینده‌ای پر از امکانات و چالش‌ها دارند که توسعه و پیشرفت آن‌ها می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی و کار در بسیاری از صنایع منجر شود. قوانین و مقررات پرواز کوادکوپترها. قوانین و مقررات مرتبط با پرواز کوادکوپترها به طور مداوم در حال تحول و به‌روزرسانی هستند. با این حال، در بسیاری از موارد، کوادکوپترهای کوچک و سبک وزن نیازی به دریافت مجوز
کوادکوپترهای کوچک و سبک وزن نیازی به دریافت مجوز ندارند. در کشورهای مختلف، از جمله ایران، این قوانین عمدتاً بر اساس وزن و نوع کاربرد کوادکوپترها تنظیم می‌شود. به طور کلی، موارد زیر اغلب از نیاز به مجوز مستثنی هستند: وزن کوادکوپتر. کوادکوپترهایی که وزن کمتری دارند، معمولاً به مجوز نیاز ندارند. برای مثال: در اتحادیه اروپا، کوادکوپترهایی با وزن کمتر از 250 گرم نیازی به مجوز ندارند. در ایران، اگر وزن پهپاد کمتر از 1 کیلوگرم باشد، نیازی به مجوز نیست. همچنین، کوادکوپترهای کنترل از راه دور با وزنی کمتر از 10
کوادکوپترهای کنترل از راه دور با وزنی کمتر از 10 کیلوگرم نیز به مجوز نیازی ندارند. استفاده تفریحی و غیرتجاری. اگر کوادکوپتر برای سرگرمی یا استفاده شخصی و در مکان‌های مجاز و با رعایت اصول ایمنی به پرواز درآید، معمولاً نیازی به مجوز نخواهد داشت. به عنوان مثال، پهپادهایی که برای اهداف تفریحی استفاده می‌شوند، برخلاف پهپادهایی که برای مقاصد تجاری یا صنعتی مانند سم‌پاشی یا عکاسی حرفه‌ای استفاده می‌شوند، نیازی به دریافت مجوز ندارند. پرواز در ارتفاع کم و مکان‌های خاص. پرواز در ارتفاع‌های پایین، مثلاً زیر 120 متر،
پرواز در ارتفاع‌های پایین، مثلاً زیر 120 متر، و در مناطقی دور از حساسیت‌های امنیتی و نظامی معمولاً نیازی به مجوز ندارد. سرعت پرواز. در صورتی که سرعت کوادکوپتر کمتر از 40 کیلومتر بر ساعت (پرواز عمودی) و کمتر از 90 کیلومتر بر ساعت (پرواز افقی) باشد، نیازی به دریافت مجوز نخواهد بود. با این حال، در زمین‌های استاندارد، پرواز با سرعت بالاتر تا 150 کیلومتر بر ساعت نیز ممکن است بدون نیاز به مجوز مجاز باشد. مناطقی که پرواز کوادکوپتر نیاز به مجوز دارد. در بسیاری از کشورها، برای حفظ امنیت و نظم فضای هوایی، برخی مناطق
برای حفظ امنیت و نظم فضای هوایی، برخی مناطق به عنوان مناطق ممنوعه یا محدود برای پرواز کوادکوپتر تعیین شده‌اند. در ایران، این مناطق شامل موارد زیر است: نزدیکی به فرودگاه‌ها و مناطق پروازی. برای جلوگیری از تداخل با هواپیماهای مسافربری و امنیت فضای هوایی، پرواز کوادکوپتر در نزدیکی فرودگاه‌ها و باندهای پروازی ممنوع است. اماکن عمومی حساس. پرواز کوادکوپتر در مکان‌هایی مانند بیمارستان‌ها، مدارس، مساجد و زیارتگاه‌ها، به دلیل ایجاد آلودگی صوتی و اختلال در فعالیت‌ها، مجاز نیست. اماکن نظامی و امنیتی. هرگونه پرواز در
مجاز نیست. اماکن نظامی و امنیتی. هرگونه پرواز در نزدیکی مراکز نظامی، پادگان‌ها، سفارتخانه‌ها، خطوط انتقال نفت و گاز و دیگر اماکن امنیتی بدون مجوز ممنوع است. نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های حساس. محدودیت پرواز در نزدیکی نیروگاه‌ها، به ویژه نیروگاه‌های هسته‌ای، برای جلوگیری از خطرات امنیتی اعمال می‌شود. آثار باستانی و تاریخی. پرواز نزدیک به آثار باستانی و مکان‌های تحت حفاظت ممنوع است تا از آسیب به این مناطق جلوگیری شود. مناطق مرزی و نظامی. در فاصله 500 متری از مرزهای کشور و سایت‌های پدافندی، پرواز کوادکوپتر ممکن
کشور و سایت‌های پدافندی، پرواز کوادکوپتر ممکن است به عنوان تهدید تلقی شده و با اقدامات امنیتی مواجه شود. مکان‌های پرتراکم انسانی. پرواز در مناطق پرجمعیت مانند خیابان‌ها، بزرگراه‌ها، و پمپ‌های بنزین به دلیل ایجاد خطر برای ایمنی افراد و ایجاد مزاحمت ممنوع است. رعایت قوانین برای پرواز ایمن و قانونی. با توجه به اینکه قوانین مرتبط با پرواز کوادکوپترها در هر کشور ممکن است متفاوت باشد، ضروری است که پیش از هرگونه پرواز، به مقررات محلی مراجعه کرده و در صورت نیاز مجوزهای لازم را دریافت کنید. رعایت این قوانین نه تنها
لازم را دریافت کنید. رعایت این قوانین نه تنها از بروز مشکلات حقوقی جلوگیری می‌کند، بلکه امنیت و ایمنی پرواز را نیز تضمین می‌کند.
فرش ایران از اواخر قرن ۱۰هجری قمری، پس از پناهنده شدن علی یون به شاه طهماسب و بازگشت او به کشورش، به هندوستان وارد می‌شود و هندیان از همین دوره با فرش ایران آشنا می‌گردند، در واقع بنیان قالی‌بافی هند از اواخر قرن ۱۶میلادی تحت تأثیر فرهنگ وهنر ایران شکل می‌گیرد، گرچه صنعت گران هند قبل از آشنایی با فرش ایران با شالبافی کشمیر و فنون و صنعت نساجی کاملاً آشنا بودند و در تولید منسوجات پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشتند ولی در ورود فرشهای ایرانی با طرح‌ها و نقشه‌های بی بدیل موجب دگرگونی هنر نقشپردازی در منسوجان آنان
بدیل موجب دگرگونی هنر نقشپردازی در منسوجان آنان می‌گردد، بطوری که تا مدت‌ها این قبیل پارچه‌ها را بنام پارچه ایرانی یا طرح ایرانی می‌شناختند. امروزه هند به دلیل قابلیت‌های تولید مواد اولیه فرشبافی همچنین علاقه‌مندی مردم به صنایع دستی از لحاظ کمیت و کیفیت تولید فرش یکی از مهم‌ترین تولیدکنندگان فرش دستباف جهان به‌شمار می‌آید، مواد اولیه فرشهای هندی از پشم و ابریشم و نخ پنبه‌ای است که با گره نا متقارن (فارسی) بافته می‌شوند. طرح‌ها و نقشه‌های مصرفی در فرش هند به شدت تحت تأثیر فرهنگ نقشه‌های ایران است بطوری که
شدت تحت تأثیر فرهنگ نقشه‌های ایران است بطوری که قریب به ۲سوم طرح‌ها از نمونه‌های ایرانی نظیر طرح‌های ساروق، کاشان، همدان، تبریز، مشهد، بیرجند، کرمان و حتی ایلات قشقایی در کمال دقت و مهارت کپی می‌شوند، علاوه بر طرح‌های ایران، نقشه‌های چینی، پاکستانی، ترکمنی، فرانسوی، مراکشی و مصری را نیز استفاده می‌کنند، هندی‌ها ا ستعداد خوبی در ترکیب و تلفیق نقشه‌های متفاوت دارند در بسیاری از فرشهایشان علاوه بر اینکه طرح‌های خارجی را بکار می‌برند از نقشه‌های بومی که پوشیده از گل و گیاه و جانوران اساطیری است، خیلی زیاد
از گل و گیاه و جانوران اساطیری است، خیلی زیاد تولید می‌کنند. نقشه‌های ایرانی بافت این کشورها در بازار جهانی بنام اصفهان هند، کاشان هند، بیجار هند، کرمان هند و … عرضه می‌شود، عمده‌ترین طرح هاییکه در هند بافته می‌شوند عبارتند از: محرابی، بته میری، درختی، انواع لچک و ترنج، جانوری، شکارگاه، تصویری و… نقشه‌های بته میری هندی، بته خرقه‌ای هندی، بته شالی، بته سرابندی و… از متداولترین نقشه‌هایی است که در شهرهای بهادوهی میرزا پور د رناحیه اوتار پارادش بسیار زیاد تولید می‌گردند، این طرح‌ها هم به صورت سراسری و هم در
می‌گردند، این طرح‌ها هم به صورت سراسری و هم در قالب طرح لچک و ترنج بته دار در کنار نقشه‌های مکملی چون گلدان بسیار مطلوب و مشابه نمونه‌های ایرانی بافته می‌شوند. هماهنگی نقشه بته میری با طرح لچک و ترنج و ترکیب مناسب رنگ‌ها جذابیت و زیبایی خاصی به این فرش ایرانی داده است، این رنگ و طرح در بین بافندگان استان مرکزی از قرن گذشته رواج پیدا کرده و تا امروز جایگاه هنری و اقتصادی خود را در بازار جهانی به ویژه بازار آمریکا حفظ کرده‌است توسط بافندگان هندی در نهایت دقت و استادی تولید شده‌است، طرح‌های سنتی ارزشمند
دقت و استادی تولید شده‌است، طرح‌های سنتی ارزشمند ایرانی همچون این نمونه در هندوستان زیاد کپی می‌شود. قالی‌های این دوره به قالی مغولی یا قالیهای دوره ورود مغولها شهرت یافت. قالیهای امروز هندی دارای طرح‌های چینی، ایرانی، ترکمنی، آبسون و ساونری هستند. گره قالی نامتقارن و ساختار (تارو پود) آن‌ها پنبه‌ای است و با شیوه دو پود بافته می‌شود.
منابع الهام نقش‌های اصیل ترکمن در نمد. زندگی در بیابان و دور از تمدن طوایف گوناگون ترکمن و تلاش این مردم برای زنده ماندن، باعث شد تا آن‌ها با وسایل و حیوانات مورد نیاز برای زندگی خود بیوند برقرار کنند؛ آن‌ها به همان اندازه که برای زندگی خود ارزش قایل هستند به موجودات و اشیای محیط خود ارج می‌نهند، پس دور از منطق نیست که این مردم از طبیعت در آثار خود الهام بگیرند. در اینجا به چند نمونه از این نقش‌ها اشاره می‌کنیم: نقش پستانک یاازمیک. ازآنجاکه شیر، دومین مادهٔ غذایی مهم مردم بیابانی است وبرایشان ارزشی غیرقابل
غذایی مهم مردم بیابانی است وبرایشان ارزشی غیرقابل انکارداردازنوک پستان‌های حیوانات شیرده مانند گاو و گوسفند و شتر می‌تواندبرای هنرمندان الهام بخش باشد که ترکمن هابه آن نقش پستانک یاازمیک گویند. نقش آلاچیق. ازآنجاکه قبایل بیابانی ترکمن هادر سیاه چادر یا آلاچیق ویژه‌ای زندگی می‌کنندکه ابتداشالودهٔ آنرااز چوب میسازندورویشان را با پارچه ی پشمی مخصوص یا نمد می‌پوشانند. شکل این آلاچیق هااشکال منظم هندسی وسقف ودیواره‌های آن مشبک است. ازآن روترکمن هادرنمدهایشان از این نقش به عنوان نقش تزئینی استفاده می‌کنند.
از این نقش به عنوان نقش تزئینی استفاده می‌کنند. نمدهای ترکیبی ترکمنی و محلی. نمد سازان ترکمن نسبت به نمدمالان محلی دیگر کمتر تحت تأثیر همسایگان خود قرار گرفته‌اند. در تمام منطقه گرگان و دشت فقط از دو آبادی چقریش قارداش و آق قمیش می‌توان نام برد که در نقش‌ها و ترکیب بندی‌های خود تحت تأثیر همسایگان خود هستند. در این دو آبادی حفظ ویژگی‌های نمدهای ترکمنی به قدری مورد توجه است که می‌توان نمدهای این دو آبادی را به گونه‌ای تازه از نمد ترکمنی دانست. نمدهای این آبادی‌ها در چند رسته‌اند:
مکتب ژنو (به زبان انگلیسی: Geneva School) اشاره دارد اول به گروهی از زبان‌شناسان ساختارگرا از جمله فردینان دو سوسور که در ژنو مستقر بودند و دوم اشاره دارد به گروهی ناهمگون از منتقدان ادبی قرن بیستمی که با شهر ژنو مرتبط بوده‌اند و در عین دوستی با یکدیگر، دارای یک رویکرد پدیدارشناسانهٔ مشترک هستند که قائل به بازسازی یک جهان‌بینی ضمنی از زبان متن است. این گروه از منتقدان ادبی پدیدارشناس به شدت وام‌دار نوشته‌های ادموند هوسرل و موریس مرلو-پونتی هستند. آن‌ها در نظریه‌های خود پیرامون نقش مؤلف و شالودهٔ متن ادبی،
خود پیرامون نقش مؤلف و شالودهٔ متن ادبی، مفهوم هوسرلیِ زیست‌جهان را به کار می‌گیرند و آن را جرح و تعدیل و بسط می‌دهند. از چهره‌های برجسته این مکتب می‌توان از مارسل ریمون، ژان روسه، ژان استاروبینسکی، آلبر بگن، ژرژ پوله و ژان-پیر ریشار نام برد. همچنین جی هیلیس میلر آمریکایی نیز تحت تأثیر ژرژ پوله جذب حلقهٔ ژنو شد اما بعد از مدتی به شالوده‌شکنی روی آورد.
بِرِزین، ایلْیا نیکُلایِویچ، خاورشناس روس بود. شناخت اجمالی. در ۱۹ ژوئیه ۱۸۱۸ در شهر پِرم روسیه به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در زادگاهش، از ۱۸۳۴ در دانشکده خاورشناسی دانشگاه قازان به فراگیری زبان‌های شرقی و خاورمیانه پرداخت و سپس در فاصله سال‌های ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۱ تحصیلات خود را در رشته ادبیات شرق تکمیل کرد و به مقام استادی رسید. برزین در ۱۸۴۲ از سوی دانشگاه قازان برای تحقیق به کریمه، قفقاز، ایران، بین‌النهرین، مصر، سوریه و ترکیه سفر کردو پس از بازگشت، مشاهداتش را، در کتابی با عنوان&gt;
پس از بازگشت، مشاهداتش را، در کتابی با عنوان&gt; مسافرت در مشرق زمین &lt;منتشر ساخت و به گردآوری و نشر کتاب‌های شرقی، و نیز تأسیس کتابخانه‌ای به نام کتابخانه مورخان شرق همت گماشت که نخستین کوشش برای گردآوری، تفسیر و نشر آثار مورّخان و وقایع نگاران شرق در روسیه بود، اما زمینه اصلی پژوهش‌های او تاریخ مغولان و اردوکشی‌های آنان به غرب است که در این زمینه بخشِ تاریخ مغولِ جامع التواریخ یا تاریخ رشیدی خواجه رشید الدین فضل اللّه (۶۴۵ ـ ۷۱۸) را به روسی برگردانده است. فعالیت‌ها. گویشی. مطالعات برزین در زمینه
است. فعالیت‌ها. گویشی. مطالعات برزین در زمینه گویش‌ها و زبان‌های ایرانی، از جمله گیلکی، تاتی، طالشی، مازندرانی، لاهیجانی، کردی و «گبری» (گویشِ بَهدینان • یعنی گویش زرتشتیان ایران) است که چهار گویش اول را در دانشگاه سن پترزبورگ نیز تدریس می‌کرد. [۳] به شعر و داستان‌نویسی، و ادبیات رومی نیز توجه داشت و از اولین محققان روسیِ علاقه‌مند به ادبیات پروونسال (یکی از زبان‌های رومیایی مشتق از زبان لاتینی) بود. پژوهشی. برزین، بتدریج، فعالیت‌های خود را بر روی باستانشناسی خاورمیانه متمرکز ساخت و نتیجه پژوهش‌هایش را،
خاورمیانه متمرکز ساخت و نتیجه پژوهش‌هایش را، بویژه در خصوص اسلام، مسیحیت، یزیدیگری، و قبایل کوچ نشین و سازمان اداری دولت عثمانی، در روزنامه‌ها و مجله‌های علمی و اجتماعی منتشر کرد. شغل. او از ۱۸۴۶ استاد زبان ترکی دانشگاه قازان بود و با انتقال بخش تدریس زبان‌های شرقی این دانشگاه به سن پترزبورگ در ۱۸۵۵ استاد و عضو گروه زبان ترکی آن دانشگاه شد. برخی دیگر از مشاغل برزین عبارت بود از: بازرسی کتاب‌های شرقیِ چاپ قازان (۱۸۴۹ ـ ۱۸۵۵)، ویراستاری بخش شرقی دائرةالمعارف بزرگ روسی (۱۸۶۱ـ ۱۸۶۳) و ریاست بخش مسکوکات شرقی و
بزرگ روسی (۱۸۶۱ـ ۱۸۶۳) و ریاست بخش مسکوکات شرقی و مشاور دولتی (از ۱۸۶۵). وی در ۱۸۵۸ به اروپا سفر کرد و به عضویت انجمن آسیایی درآمد. از اواسط دهه ۱۸۷۰، بیشتر عهده دار وظایف دولتی شد و کمتر به فعالیت در محافل علمی می‌پرداخت. با این حال، در چهارمین اجلاس خاورشناسان در فلورانس (۱۸۷۸) شرکت کرد. وفات. برزین در ۲۲ مارس ۱۸۹۶ در سن پترزبورگ درگذشت. پس از مرگش، برخی از محققان درباره او مقالاتی نوشتند. از نگاه دیگران. دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به آثار و فعالیت‌های حرفه‌ای برزین وجود دارد؛ بعضی، دستاوردهای حرفه‌ای و
برزین وجود دارد؛ بعضی، دستاوردهای حرفه‌ای و تحقیقاتی او را ستوده‌اند، و برخی دیگر، دیدگاه‌های او را درباره جهان اسلام منفی دانسته‌اند. آثار. از برزین حدود سیصد دورنما و نقاشی از مکان‌های مسکونی و چهل نقشه از شهرها و قلعه‌ها باقی‌مانده که جداگانه منتشر شده است. او نخستین کسی است که نقشه تهران را در ۱۲۶۹/ ۱۸۵۲ تهیه کرد. از برزین آثاری درباره زبانشناسی، تاریخ، فلسفه و باستانشناسی کشورهای خاورمیانه باقی‌مانده است، از جمله: وی همچنین مقالات بسیاری را برای فرهنگ دائرةالمعارف روسی و روزنامه‌ها و مجلات ادواری