payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آمدند، افشارهایی بودند که به همراه گرگین بیگ اوصانلو در سال ۸۰۲ قمری در توپراق‌قلعه، محل حاکم‌نشین ارومیه استقرار یافتند. از زمان آمدن اوصانلوها به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست. در گزارشی مربوط به افشارهای حاکم ارومیه ذکر شده که امیر تیمور، گرگین‌بیگ اوصانلو را برای سرکوب کردها و عشایر شورشی منطقه ارومیه، در سال ۸۰۲ هجری قمری به حکومت آن منصوب کرد. پس از او دو پسرش یکی بعد از دیگری به حکومت ارومیه رسیدند. شاه عباس یکم، منطقهٔ ارومیه را به عنوان اقطاع به کلبعلی‌خان ایمانلو داد. ترکان بوربور در نیمهٔ اول
کلبعلی‌خان ایمانلو داد. ترکان بوربور در نیمهٔ اول قرن یازدهم همراه دیگر طوایف افشار به ارومیه کوچیدند. از دههٔ ۱۷۶۰ میلادی، افشارهای ارومیه یکی از گروه‌های قزلباشی بودند که دولت زندیه برای استحکام ارتش خود از آن‌ها استفاده کرد. ترک‌های سنی. ترک‌های سنی مذهب به صورت گسترده در شهر ارومیه زندگی می‌کنند. آنان همچنین در دهستان دول، در جنوب شرقی ارومیه نیز زندگی می‌کنند. آنانی که در دهستان دول زندگی می‌کنند امروزه اغلب به زبان کردی صحبت می‌کنند. ایل قره‌داغ. تعداد معدودی از اهالی ایل قره‌داغ در دهستان انزل شمالی
معدودی از اهالی ایل قره‌داغ در دهستان انزل شمالی و جنوبی زندگی می‌کنند. کردها. هزبانیان. هزبانیان دودمانی کردتبار بودند که در نخستین سده‌های ورود اسلام به ایران از اطاعت عباسیان سر باز زده و بر آذربایجان و ارمنستان سکنی داشته و حکم می‌راندند ایشان شهر ارومیه را مرکز فرمانروایی خود قرار داده بودند. برادوست. ایل برادوست یا اتحادیهٔ عشایری برادوست، روزگاری در ناحیه‌ای وسیع از منطقهٔ ارومیه زندگی می‌کردند و حکم می‌راندند؛ ولی پس از نبرد قلعه دم‌دم و آمدن افشارها این اتحادیه از هم پاشید و حضورشان در منطقهٔ
این اتحادیه از هم پاشید و حضورشان در منطقهٔ ارومیه کم‌رنگ و محو شد. بیگ‌زاده. اتحادیهٔ عشایری بیگ‌زاده در جنوب ارومیه زندگی می‌کنند. شکاک‌ها. ایل شکاک در شمال غربی شهرستان، در بخش صومای برادوست زندگی می‌کنند. هرکی. مردمان ایل هرکی در غرب و جنوب غربی ارومیه می‌زیند. گورک. ایل گورک یکی از عشایر کرد است که اقلیتی از آنان در شهرستان ارومیه ساکن هستند. گورک (به کردی: گه‌ورک، Gewirk یا Gewirik)، از عشایر اصیل کرد در عراق و قسمت کردنشین استان آذربایجان غربی و استان کردستان ایران است. گورک‌ها در منطقهٔ بوکان محال
کردستان ایران است. گورک‌ها در منطقهٔ بوکان محال (مکری) و مهاباد و در نیمهٔ شرقی و شمال شرق شهرستان سردشت، همچنین در بخش صومای برادوست در غرب شهرستان ارومیه، روستاهای ناحیهٔ شپیران و بخش کوهسار در شهرستان سلماس، دهستان ایل گورک (میرده، تموغه) شهرستان سقز استان کردستان ایران، و همچنین در کردستان عراق در منطقهٔ قلعه‌دیزه، رانیه، دوکان، منطقهٔ خوشناوتی و شهر هریر از توابع هولیر (اربیل) و نیز در ناحیهٔ سیویل (Siwail) در سلیمانیه سکونت دارند، همچنین در ترکیه ناحیهٔ باش‌قلعه و گورپینار در استان وان ترکیه ساکن
باش‌قلعه و گورپینار در استان وان ترکیه ساکن هستند. ایل گورک یکی از شاخه‌های بزرگ و اصلی ایل بزرگ بلباس و ایل روژکی - (به زبان کردی بڵباس Bilbas) محسوب می‌شود. (بلباس شامل گورک - منگور -مامش - پیران- رمک - سن - هورمزیار - برادوست -اجاق و … است). ایل گورک از نوادگان رسول بلباس (متوفی در سال‌های اول ۱۷۰۰ میلادی) هستند. مرکز اصلی این ایل در شهر ربط واقع در کیلومتر ۱۶ جادهٔ سردشت به مهاباد و بوکان است. دری. ایل دری یکی از عشایر شهرستان ارومیه هستند. مسیحی‌ها. افسانه‌های محلی از این حکایت دارد که تأسیس کلیسای
افسانه‌های محلی از این حکایت دارد که تأسیس کلیسای مارت مریم در ارومیه به زمانی که مغان از نیایش عیسی مسیح کودک در بیت‌لحم بازگشتند. اگرچه در هیچ منبع مسیحی قبل از اسلام از این شهر یاد نشده‌است. نخستین گواه بر آن به عنوان یک قلمرو اسقف‌نشین کلیسای آشوریان شرق در سال ۱۱۱۱م و کلیسای ارتدکس سریانی در سال ۱۱۸۹م است. در ادامه تاریخ کلیسا را می‌توان از سده ۱۶ام به بعد پی گرفت. تا اینکه گویا در این زمان مسیحیان آشوری از کوه‌های کردستان به ارومیه کوچ کردند. عبدیشو، سراسقف کلدانی کاتولیک در سال ۱۵۶۲م ادعای ریاست ۴
سراسقف کلدانی کاتولیک در سال ۱۵۶۲م ادعای ریاست ۴ قلمرو اسقف‌نشین ارومیه علیا، ارومیه سفلی، ساپرقان (روستایی در ۲۵ کیلومتری شمال شهر ارومیه) و سلماس را می‌کرد. جانشینان عبدیشو تا سده ۱۷ میلادی در ارومیه یا سلماس زندگی می‌کردند. در حدود همان سال‌ها بود که به دلیل جدایی افتادن بین آنان و رومیان، از فرمانبرداری آنان دست کشیدند. ارومیه در سدهٔ ۱۹ با شمار مسیحیانی که اکثراً نسطوری و ارتودوکس مونوفیزیت ارمنی و میسیونرهای غربی بودند به یک شهر مسیحی تبدیل شده بود. فریدون آدمیت در کتاب "امیرکبیر و ایران" دربارهٔ ظلم
آدمیت در کتاب "امیرکبیر و ایران" دربارهٔ ظلم و تعدی به مسیحیان ارومیه آورده‌است: «"و در صفر ۱۲۶۶ به محمدرضا خان، وزیر آذربایجان، دستور داد: «و از قراری که مذکور شد، از خوانین افشار اورمیه و بعضی از اهالی آنجا نسبت به طایفه نصرانیه ساکن اورمیه، بی‌حسابی و ظلم می‌رسد، و آنها را تکلیف به تغییر مذهب می‌نمایند. از اینکه هر یک از ملل متبوعه و مذاهب مختلفه که در ممالک پادشاهی هستند باید در عین فراغت و آسودگی زندگی کنند، و به دعای دوام دولت قاهره بپردازند، لهذا به آن مخدوم اظهار می‌شود که به مباشرین امور دیوانی
آن مخدوم اظهار می‌شود که به مباشرین امور دیوانی اورمیه قدغن نمایند که در هر باب، مراقب احوال طایفه مزبور بوده، نگذارید که از کسی نسبت به آنها تعدّی و بی‌حسابی برسد و آنها را تکلیف به تغییر مذهب نمایند.» در ابتدای سدهٔ بیستم بین ۴۰٪ تا ۵۰٪ ارومیه را مسیحیان تشکیل می‌دادند. پس از سقوط رضاشاه در شهریور ۱۳۲۰ دشمنی بین مسیحیان و مسلمانان دوباره افزایش یافت. ارمنیان. تا دوران معاصر بخشی از جمعیت شهر و شماری از روستاهای منطقه را ارمنی‌ها تشکیل می‌دادند. اولین مدرسه به شیوهٔ غربی برای دختران در سال ۱۸۳۸ میلادی در
به شیوهٔ غربی برای دختران در سال ۱۸۳۸ میلادی در ارومیه راه‌اندازی شد. اصولاً تا قبل از تأسیس مدارس برای دختران و پسران ارمنی توسط میسیون‌های مذهبی، آنان بیشتر با زبان‌های ترکی و کردی صحبت می‌کردند تا ارمنی. تعداد ارمنیان ساکن ارومیه در سال ۱۸۷۲م با ۱۶ روستای ارمنی‌نشین ۴۶۴ خانواده بود. در سال ۱۹۱۲م شمار ارمنیان ارومیه ۵۵۰۰ نفر بود. آشوریان. تا سال ۳۹۰ قمری/۱۰۰۰ میلادی، اسقف ارومیه زیر نظر مطران موصل و خود او زیر نظر بطرک بغداد بود. متعاقب حملهٔ تیمور بسیاری از کلیساهای نسطوری از بین رفت ولی ارومیه از معدود
از کلیساهای نسطوری از بین رفت ولی ارومیه از معدود جاهایی بود که توانست از این حمله جان سالم به در ببرد. پس از جابه‌جایی مقر بطرکی از بغداد به اشنویه توسط دینخا اول، کم‌کم مرکزیت بغداد از بین رفت و مقر بطرکی بین موصل و ارومیه جابه‌جا می‌شد تا قرن نوزدهم که به قودشانس منتقل شد. در کل پس از حملهٔ تیمور، آشوریان به منطقهٔ میان وان-موصل-ارومیه پناه بردند. عبیدالله نهری در سال ۱۸۸۰ شورشی علیه حکومت عثمانی در جنوب شرقی آناتولی به راه انداخت. این شورش به آذربایجان ایران نیز کشیده شد. در حملهٔ شیخ عبدالله به ارومیه
نیز کشیده شد. در حملهٔ شیخ عبدالله به ارومیه روستاهای شیعه‌نشین و آشوری‌نشین ارومیه تخریب شد. سریانی‌های ارومیه به‌شدت از طرف همسایگان محمدانشان تحت ظلم و ستم قرار می‌گرفته‌اند. جاستین پرکینز که از میسیون‌های آذربایجان غربی بود، نفرت آشوریان از همسایگان‌شان را این‌گونه شرح می‌دهد: «"در مراسم تدفین یکی از خوانین سالخورده که مانند همنوعانش رعایای خود را به‌طور غم‌انگیزی استثمار کرده بود به عمق این تنفر و انزجار پی بردم. روستاییان -که همگی نسطوری (آشوری) بودند-طبق معمول به شهر آمدند و برای سوگواری و عرض تسلیت
معمول به شهر آمدند و برای سوگواری و عرض تسلیت در مقابل منزل شخص متوفا جمع شدند. یکی از همکاران محلی ما که از همان‌جا می‌گذشت به من گفت که مردم فریاد می‌زنند. «ظالم شرور مرده‌است و ما خوشحالیم. او به سزای شرارت‌های خود رسید و شاید همه اهل خانواده‌اش هم به‌زودی به آن سرنوشت گرفتار آیند.» خانواده داغدار محمدان که زبان آسوری‌ها را بلد نبودند و گفته‌های روستاییان را درک نمی‌کردند اما به صداقت آن‌ها فقط اندکی شک داشتند. به‌ویژه بدین دلیل که این فریادها با سینه‌زنی و گریه و زاری همراه بود."» در ژانویهٔ سال ۱۹۱۵ و
و گریه و زاری همراه بود."» در ژانویهٔ سال ۱۹۱۵ و پس از عقب‌نشینی نیروهای ارتش روسیه تزاری از ارومیه، سربازان ترک عثمانی، دست به کشتار آشوریان ایران زدند. به عنوان نمونه، در یک مورد نیروهای متجاوز، اقدام به محاصره، غارت و نابودی «روستای گلپاشان» —بزرگ‌ترین و ثروتمندترین روستای آشوری‌نشین ارومیه— کردند. این روستای آشوری‌نشین، دو هزار و پانصد نفر جمعیت داشت که در این حمله، همهٔ آشوریان روستا به‌جز دویست نفر کشته شدند. در «روستای هفتوان» —دیگر روستای آشوری‌نشین ایران نزدیک ارومیه— ۷۵۰ نفر گردن زده شدند و پس از
ایران نزدیک ارومیه— ۷۵۰ نفر گردن زده شدند و پس از آن ۵ هزار زن و کودک آشوری به اسارت درآمدند. در پی کشتارهای آشوریان، تنها ۲۵ هزار نفر از آشوریان ایران موفق به فرار از مرگ شده و در قفقاز جنوبی پناه گرفتند. در فوریهٔ سال ۱۹۱۵ ارتش عثمانی ۶۱ آشوری را در نزدیکی ارومیه به گروگان گرفت. در نهایت ۲۰ نفر با دادن جزیه آزاد شدند و باقی آنان همچون اسقف مار دنخا اعدام شدند. بنا به نوشته‌های آسوریان شمار آنان تا پیش از جنگ جهانی اول در ارومیه و سلماس، مجموعاً به ۲۰۰ هزار نفر می‌رسیده‌است. از دههٔ ۳۰ سدهٔ نوزده میلادی
نفر می‌رسیده‌است. از دههٔ ۳۰ سدهٔ نوزده میلادی تا جنگ جهانی اول، ارومیه به پایتخت معنوی آشوریان تبدیل شده بود. در سال ۱۸۹۸ میلادی، گروهی از نسطوریان ارومیه تغییر مذهب داده و به کلیسای ارتدوکس روسی پیوستند. به گفتهٔ هری پاکار از میسیون‌های پرسبیتری در ارومیه در جریان جنگ جهانی اول، هنگامی که آشوریان قصد تشکیل کشور مستقل خود را کردند، کردها و ترک‌ها، بخش‌های ترگور، مرگور و دشت را طی نسل‌کشی آشوریان ویران کردند. در سال ۱۹۲۳–۱۹۲۴، آشوریانی که به قفقاز مهاجرت کرده بودند کلونی به نام ارومیه در کراسنودار کرای
کرده بودند کلونی به نام ارومیه در کراسنودار کرای ایجاد کردند. قسمت‌های غربی ارومیه جزو منطقه نوچیاست. آنان توسط ترک‌ها و کردها قتل‌عام شدند ولی هنوز شمار اندکی از ایشان در این نواحی زندگی می‌کنند. آنان به زبان نئو آرامی شمال شرقی صحبت می‌کنند. کلیمی‌ها. ارومیه از گذشته‌های دور دارای شماری از کلیمیان بوده‌است. از سموأل بن یحیی مغربی نقل است که داود الراعی در سدهٔ ۱۲ میلادی در ارومیه برای حکومت مسیحایی خود پیروانی پیدا کرد. سیاحانی چون دیوید دبیت هیلل که از آذربایجان دیدن کردند، رنج و عذاب یهودیان ارومیه تحت
دیدن کردند، رنج و عذاب یهودیان ارومیه تحت حکمرانی قاجار را بیان کرده‌اند. آلبرت لوی برای نخستین بار در اواخر سدهٔ ۱۹ روی زبان آرامی یهودیان ارومیه مطالعاتی انجام داد. در سال ۱۲۸۹ قمری جمعیت آنان در ارومیه ۱۲۰۰ نفر، ژاک دو مورگان نیز در سفری که به ایران داشت کلیمیان ارومیه را پرشمار ذکر کرده و آورده‌است که به جز بازرگانی به هیچ کار دیگری نمی‌پردازند. در سرشماری سال ۱۹۰۳–۱۹۰۴ میلادی جمعیت کلیمیان ارومیه ۲۲۰۰ نفر بود. در جنگ جهانی اول یهودیان ارومیه در جنگ و درگیری میان آشوریان، ارمنی‌ها، ترک‌ها و روس‌ها گیر
میان آشوریان، ارمنی‌ها، ترک‌ها و روس‌ها گیر افتادند و در آتش این جنگ سوختند. آنان داستان‌های بسیاری از قتل و تجاوز به دست سربازان این ارتش‌ها به خاطر دارند. تا قبل از تشکیل دولت یهود در سال ۱۹۴۸، ۷۰۰ خانوادهٔ یهودی ساکن ارومیه بودند. که با تشکیل کشور اسرائیل بیشتر آنان به آن کشور مهاجرت کردند. به‌طوری‌که در سال ۲۰۰۶ تنها دو نفر کلیمی در ارومیه باقی‌مانده بودند. آنان کنیسه‌ای با قدمتی بالغ بر ۲۶۰ سال در این شهر دارند و گورستانی مخصوص به خود در تپهٔ یهودیان یا جهودلرداغی. کلیمیان ارومیه به زبان آرامی و گویش
جهودلرداغی. کلیمیان ارومیه به زبان آرامی و گویش لشان ددان صحبت می‌کردند. فارسی‌زبانان. در نظرسنجی که سال ۱۳۷۹ در ارومیه انجام شد ۱٫۶٪ از جمعیت ارومیه را فارسی‌زبانان تشکیل می‌دادند. زرتشتیان. در منابع تاریخی آمده که زرتشت در ارومیه متولد شده‌است. با این حال هم‌اکنون دین زرتشت پیروانی در ارومیه و آذربایجان غربی ندارد. بابیان و بهائیان. دولت قاجار در صفر ۱۲۶۴، سید علی‌محمد شیرازی ملقب به باب را به قلعه چهریق در نزدیکی ارومیه برد و زندانی کرد. سام خان که از ارمنیان ارومیه بود ریاست فوجی که مأمور تیرباران
ارمنیان ارومیه بود ریاست فوجی که مأمور تیرباران محمدعلی زنوزی و سید علی‌محمد شیرازی بودند را به عهده داشت. به دلیل وجود تعداد انبوه میسیونرهای مذهبی در ارومیه، گزارش‌های متنوعی دربارهٔ احوال باب، بابیان و بهائیان در ارومیه وجود دارد. برای مثال دکتر اوستین رایت از میسیونرهای آمریکائی که نزدیک زندان باب بود گزارشی دربارهٔ باب نوشت. این گزارش اولین مقاله دربارهٔ بابی‌ها ست که در نشریه‌ای علمی به چاپ رسید. هنگامی که در اواسط سال ۱۸۴۸ باب را از مسیر ارومیه به شهر تبریز برای محاکمه می‌بردند مدتی در این شهر توقف
تبریز برای محاکمه می‌بردند مدتی در این شهر توقف کردند. رایت گزارش این رویداد را این‌گونه آورده‌است: «"در سر راه به تبریز حضرت باب را به ارومیّه بردند و در آنجا حکمران با ملاحظهٔ خاصّی با او رفتار کرد و به بسیاری از مردم اجازه داد که به دیدار او بروند. در یک مورد که جمعیّت زیادی حضور داشتند، به‌طوری که حکمران بعداً تعریف کرد، همهٔ مردم حالت منقلبی داشتند به گریه افتادند."» کوزله از یک مبلغ بابی در ارومیه سه اصل زندگی بابیان را این‌گونه آورده: «" ۱– ما هرکسی را چون برادر خود می‌دانیم و دشمنان خود را نیز دوست
چون برادر خود می‌دانیم و دشمنان خود را نیز دوست داریم زیرا آفتاب بر بد و خوب هردو نورافشانی می‌کند. ۲ – ما نیز مانند پیامبران و عیسی باید رنج‌های زیادی تحمّل کنیم تا مردم را ه راستی هدایت نمائیم. ۳ – ما با دعا از خدا می‌خواهیم تا ملکوت او بیاید و همهٔ مردم را پسران خود کند."» کوزله قصد ساخت یک مدرسه برای بابیان را داشت که در آنجا تعالیم مسیحیت را به آنان بیاموزد که اجل او را امان نداد و در سال ۱۸۹۵ فوت کرد. دولت ایران نیز همه مبلغین آلمانی را به جهت مراوده با بابیان، از ایران اخراج کرد. ارومیه با نام سابق
با بابیان، از ایران اخراج کرد. ارومیه با نام سابق رضائیه یکی از مراکز ۲۴ گانه بهائیان است و اقلیتی از آنها در شهر وجود دارند پاستور کریستین کوزله از میسیونرهای آلمانی ساکن در ارومیه که سعی در تغییر دیانت بابی‌ها به مسیحیت داشت گزارش‌هایی از بهائیان جمع‌آوری کرد. او ویژگی جلسات بابیان را اینگونه آورده‌است: «"۱-خواندن قسمت هائی از «بیان اقدس» مهمترین جلسه بابیان در آخر هرماه بهائی که ۱۹ روز است برگزار می‌شود"» از هنگام ورود میسیونرها به ارومیه آنان با بهاییان رابطه خوبی داشتند تا هنگامی که هریک به قصد تغییر
رابطه خوبی داشتند تا هنگامی که هریک به قصد تغییر مذهب دیگری فعالیتشان را شروع کردند. به طوری که در ۱۹۱۰ این عمل منجر به آشوبی در ارومیه شد. کنسول فرانسه -نیکلا- در تبریز این واقعه را اینگونه شرح می‌دهد: «"در ارومیّه اغتشاش روی داده‌است. این اغتشاش از زمانی آغاز شد که میسیونرهای آمریکائی در مدرسهٔ خود یک بهائی به نام لسان حضور را برای معلّمی زبان فارسی استخدام کرده‌اند و این امر مردم را به هیجان آورده‌است. آمریکائی‌ها از اینکه این بهائی از موقعیّت خود برای تبلیغ شاگردان به بهائیّت استفاده کرده متغیّر شدند و
شاگردان به بهائیّت استفاده کرده متغیّر شدند و او را منفصل کردند و حتّی می‌خواهند تا آنجا پیش روند که اخراج او را از شهر درخواست کنند. کنسول آمریکا عازم ارومیّه شده‌است."» دیلر از مراکز بهائیان ارومیه بوده‌است. تعداد اندکی از بهائیان در ارومیه به جرم‌های مختلفی دستگیرشده‌اند شیعیان، سنیان، دراویش، صوفیان، اهل حق. از صوفیان بنام ارومیه به غیر از شیخ محمود ارموی می‌توان به ابن یزدانیار و ابن یزدانیار و اخی ترک، پدر نیای حسام‌الدین چلبی که گویا از کردان ارومیه بوده‌اند اشاره کرد. نفوذ طریقت تسنن نقشبندی در
بوده‌اند اشاره کرد. نفوذ طریقت تسنن نقشبندی در ارومیه را می‌توان از این امر که در سال ۱۰۴۹ق/۱۶۳۹م، سلطان مراد عثمانی، شیخ محمود را که ۳۰ تا ۴۰ هزار طرفدار دو آتشه داشت، در دیاربکر اعدام کرد فهمید. رواج تشیع در ارومیه به قرن ۱۲ قمری برمی‌گردد. تا پیش از آن بیشتر ارموی‌ها سنی شافعی بودند. هم‌اکنون پیر طریقت نقشبندی در ارومیه شیخ سید طه کمالی‌زاده نقشبندی معروف به باباشیخ از نوادگان شیخ کمال‌الدین حسینی نقشبندی است که در خانقاه الکمالات مشغول به فعالیت می‌باشد. مقبره شیخ محمد خلیلان از بقاع متبرکه شیعه در
مقبره شیخ محمد خلیلان از بقاع متبرکه شیعه در ارومیه می‌باشد. قدمت این بقعه که بالغ بر ۱۰۰۰ سال می‌باشد متعلق به ابو عبدالله محمد بن خلیلان است که از راویان و محدثان در غیبت صغری و ابتدای غیبت کبری بوده‌است. شماری از اهالی ارومیه نیز یارسان (اهل حق) هستند. آنان با نام عبدالبیگی‌ها معروف هستند و منتسب به یکی از دو خاندان آتش‌بیگی و شاه‌ابراهیمی می‌باشند. غربی‌ها. مسیونرها از سالها قبل در ارومیه (در نزد مسیحیان آن منطقه) فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی گسترده‌ای را پیاده می‌نمودند. در سده ۱۹ آنان قسمتی از جمعیت
را پیاده می‌نمودند. در سده ۱۹ آنان قسمتی از جمعیت مسیحیان ارومیه را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۰۱ میلادی، جان تایلر (John Tyler)، از مسئولین آمریکایی در تهران، تعداد آمریکاییان در ارومیه را یکصد نفر تخمین زد.
جام سیمین یک جام نقره‌ای شیردال متعلق به قرن ۷ پیش از میلاد است که احتمالا از غاری در شمال غربی ایران به سرقت رفته است. این جام که در سال ۲۰۰۳ از یک قاچاقچی عتیقه در آمریکا گرفته شده بود، در نخستین سفر حسن روحانی به نیویورک به رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، محمدعلی نجفی تحویل داده شد. محمدعلی نجفی در مراسم رونمایی از جام سیمین «شیردال» اظهار کرد: وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا این جام سیمین را با هدف بهتر شدن ارتباطات فرهنگی به مردم ایران هدیه کرد.
واروژ کاراپتیان (زاده ۱۳۱۷ خورشیدی در اصفهان) آهنگساز، صدابردار و صداگذار سینما ایرانی ارمنی‌تبار است. بیوگرافی: فعالیت در استودیو ایران فیلم زیرنظر روبیک منصوری در سال ۱۳۳۵. مهاجرت به آلمان در سال ۱۳۷۲. شروع فعالیت سینمایی با فیلم تپه عشق (ساموئل خاچیکیان) به عنوان متصدی امور صدا در سال ۱۳۳۸. تدوین. "افسانه دو خواهر" (۱۳۷۳)
احمدرضا اسعدی (زادهٔ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۳) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است. زندگی‌نامه. احمدرضا اسعدی متولد ۱۳۳۳، فارغ التحصیل کارشناسی رشته ادبیات نمایشی از دانشکده هنر و معماری آزاد تهران مرکز است. اسعدی فعالیت خود در نمایش و تئاتر را به صورت جدی از سال ۱۳۴۷ زمانی که ۱۴ ساله بود شروع کرد و تا دوران انقلاب بیشتر تئاتر کار می کرد. پس از انقلاب اولین بار در سال ۱۳۶۳ تجربه بازی در تلویزیون را به‌دست آورد اما ورودش به سینما در سال ۱۳۶۷ با فیلم دوران سربی به کارگردانی خسرو معصومی آغاز شد.
کردبچه نام یک طایفه کرد است که در دامنه‌های جنوبی رشته کوه البرز در شمال تهران، دماوند، خوار و ورامین زندگی می‌کنند. این طایفه همراه با چند طایفه دیگر کرد شامل جاوان (جابان)، شادلو، بوربور، سیلسپور، سیاه منصوری، زعفرانلو، و ایزانلو در زمان نادر شاه افشار در عوض فداکاری ایشان در سپاه نادر (قرن ۱۸) در منطقه شمال و شرق تهران و دماوند اسکان داده شده‌اند. از این زمان ایشان با گسترش فعالیت دامپروری و کشاورزی خود در سرتاسر این منطقه پخش و زندگی می‌کنند. عده‌ای دیگر از این طوایف در دوره آقامحمدخان قاجار در این
دیگر از این طوایف در دوره آقامحمدخان قاجار در این ناحیه ساکن شده‌اند.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ با شرکت ۳۲ تیم برای انتخاب ۱۶ تیم جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ از ژوئن ۱۹۳۳ تا مه ۱۹۳۴ میلادی برگزار شده‌است. گروه ۱. از آنجایی که صعود سوئد قطعی شد نیازی به انجام بازی لیتوانی و استونی نبود. گروه ۹. کشور پرو انصراف داد و برزیل به جام جهانی صعود کرد. گروه ۱۰. کشور شیلی انصراف داد و آرژانتین به جام جهانی صعود کرد.
گرچه گفته می‌شود مطالعات دانشگاهی فارسی در انگلستان در اوایل قرن هفدهم با تأسیس کرسی‌های عربی در دو دانشگاه پیشروی کمبریج و آکسفورد شروع شده است؛ تا اواخر سدهٔ هجدهم ترجمه انگلیسی شعر شعرای فارسی زبان موجود نبود. این به دلیل مهارت‌های زبانی و ادبی سر ویلیام جونز، و با توجه به این واقعیت انجام شد که فارسی زبان رسمی دربارهای هند بود. نتیجتاً، وقتی لایحه ۱۷۸۴ پیت هند کمپانی هند شرقی را تحت کنترل تاج بریتانیا قرار داد، یک برنامهٔ حقیقتاً فشردهٔ مطالعات فارسی چه در انگلستان و چه در هند شروع به کار کرد که به سرعت
انگلستان و چه در هند شروع به کار کرد که به سرعت نام شعرای فارسی را برای خوانندگان انگلیسی همانند شعرای کلاسیک روم و یونان آشنا ساخت. این واقعیت که وقتی خود سر ویلیام جونز برای ریاست بر نظام جدید قضایی به هند فراخوانده شد، به ادوارد گیبون نوشت و تهدید کرد که بدلیل عدم حمایت کتاب‌های فارسیش را عمیق تر از جایی بیندازد که شاغول هرگز بدان رسیده و صدایش برگشته است، اهمیت هند برای مطالعات فارسی را تایید می‌کند. گرامر فارسی جونز، ترجمه‌های خواندنی متعدد او از حافظ و هم عصرانش، گفتمانهایی را در خصوص شعر ایران و هند
هم عصرانش، گفتمانهایی را در خصوص شعر ایران و هند ایجاد کرد، و هر آنچه او بعنوان یک شرق‌شناس جوان آرزو می‌کرد را بهمراه آورد: این که ترویج این ادبیات تازه کشف شده به شاعران انگلیسی «مجموعه تصاویر و تمثیلات جدیدی ارائه می‌کند که ترکیب‌های جدیدی را ممکن می‌کند که دانشوران آینده ممکن است توضیحشان بدهند و شعرای آینده ممکن است از آنها تقلید کنند» این آشکارا برنامه‌ای برای عصر رمانتیک در ادبیات انگلیسی بود گرچه جونز نئو کلاسیسیتی بود که فردوسی را هومر ایرانی و حافظ را آناکریون ایرانی می‌خواند. این مدتی پیش از آن
را آناکریون ایرانی می‌خواند. این مدتی پیش از آن بود که خوانندگان اشعار فارسی را در شکل خودشان بخوانند و شعرای انگلیسی از آنها تقلید کنند. منابع. http://www.iranicaonline.org/articles/english-2-persian-influences
واژه‌هایی از تمام مراحل زبان فارسی و از بسیاری زمینه‌ها به زبان انگلیسی راه یافته‌اند، ولی غالباً از مجرای یک یا چند زبان دیگر. اولین واژه‌ها توسط نویسندگان زبان‌های لاتین و یونانی از فارسی قدیم منتقل شده‌اند، و سپس به زبان‌های متأخرترِ اروپایی راه یافته‌اند. parádeisos یونانی parádeisos &lt; فارسی قدیم. *paridaiza- شاید از همه بهتر و بیشتر شناخته‌شده باشد، که از «پالیزِ» فارسی به معنای باغ آشپزخانه آمده‌است، و گزنفون برای بوستانی محصور ازآنِ شاهان ایران به‌کار برده‌است. ورودِ گروه دیگری از لغات فارسی به
برده‌است. ورودِ گروه دیگری از لغات فارسی به تماس‌های اروپایی را وامدار امپراطوری عثمانی در ترکیه است. از آن جمله‌اند این واژه‌ها: منابع. http://www.iranicaonline.org/articles/english
ریسمان یک رشته نازیک یا تار ضخیم است که از دو یا چند نخ کوچک‌تر که به یکدیگر پیچ‌خورده‌اند، ساخته شده است. از الیاف طبیعی‌ای مانند پشم، پنبه، سیسال، چتایی و کنف برای ساخت ریسمان استفاده می‌شود.
سنجه‌های برادفوردهیل (معیارهای برادفورد هیل یا اصول برادفورد هیل) گروهی از کمینه شرایطی هستند که برای نشان دادن شواهد کافی برای تأیید یک رابطه علی میان یک پیشامد و یک پیامد ضروری هستند. سر آستین برادفورد هیل (۱۸۹۷–۱۹۹۱)، همه‌گیرشناس انگلیسی برای نخستین بار این سنجه‌ها را در سال ۱۹۶۵ به کار گرفت. معیارهای نه‌گانه. این معیارها عبارتند از: ۱. توان: نخستین سنجه بر توان همراهی دو متغیر تأکید دارد. اگر جامعه مورد پژوهش دارای ناهمسانی در یافته‌ها با درجات بالا باشد، بسیار ساده‌تر می‌توان به علیت اشاره کرد. نباید
بسیار ساده‌تر می‌توان به علیت اشاره کرد. نباید فراموش شود که گاه ممکن است یک «همراهی» یا یک «همزمانی» دیده شده در پژوهش با رابطه علت و معلول اشتباه گرفته شود. هیچ‌کدام از نه سنجه بالا، شاهد قطعی و مسلمی در دفاع یا رد فرضیه علت و معلولی نمی‌آورند. با این حال، این نه شرط کم یا بیش شواهدی را برای علیت فراهم می‌کنند. نسبت دادن علیت، کاری بسیار خطیر و جدی است. بهترین پند دربارهٔ گرفتن نتیجه از مسئله علت و معلول ار طرح‌های غیرتجربی این است که به معیارهای «برادفورد هیل» استناد کرده و با دقت بسیار رابطه‌های مورد
هیل» استناد کرده و با دقت بسیار رابطه‌های مورد نظر را تفسیر کنیم.
هرمز شجاعی مهر (زادهٔ ۳ آذر ۱۳۳۵ در بابل، استان مازندران) مجری تلویزیون و گویندهٔ رادیو اهل ایران است. او، در طول مدت حدود سه دهه، مجری یک برنامهٔ روزانه و پرمخاطب به نام "سیمای خانواده" بوده‌است. او همچنین صاحب‌امتیاز مجلهٔ "خانوادهٔ سبز" است. وی دو بار ازدواج کرده است، که از همسر اول خود به دلایل شخصی جدا شدند. فعالیت در رسانه. هرمز شجاعی‌مهر دارای مدرک کارشناسی رشتهٔ تعاون و تأمین اجتماعی است و در سال ۱۳۶۱ کار در رسانهٔ ملی را با گویندگی در رادیو آغاز کرد و اجرای برنامه‌هایی چون "سلام صبح بخیر"، "تهران
و اجرای برنامه‌هایی چون "سلام صبح بخیر"، "تهران ساعت ۲۰"، و "ساعت خوش" را در کارنامهٔ خود دارد.
ایالات متحده یک جمهوری مشروطه فدرال است که در آن رئیس جمهور ایالات متحده (رئیس دولت و رئیس کشور)، کنگره و نظام قضایی در قوای تضمین شده برای دولت ملی شریک اند و دولت فدرال حاکمیت را با دولت‌های ایالات شریک است. قوهٔ مجریه توسط رئیس‌جمهور مدیریت می‌شود و رسماً از دو قوهٔ قضائیه و مقننه مستقل است. کابینه به عنوان مجموعه ای از مشاوران به رئیس‌جمهور خدمت می‌کند. این مجموعه متشکل است از معاون رئیس‌جمهور و سران دپارتمان‌های اجرایی. قدرت قانون گذاری بین دو بخش از کنگره تقسیم شده‌است، این دو بخش عبارت اند از: مجلس
تقسیم شده‌است، این دو بخش عبارت اند از: مجلس سنا و مجلس نمایندگان. قوه قضائیه ترکیبی از دیوان عالی و دادگاه‌های فدرال می‌باشد که قدرت قضایی را به کار می‌گیرد. ساختار قوهٔ قضائیه تفسیری از قانون اساسی ایالات متحده، قوانین فدرال و مقررات می‌باشد. این شامل حل اختلافات میان شاخه‌های قانون گذاری و اجرایی نیز می‌باشد. ساختار دولت فدرال در قانون اساسی تدوین شده‌است. دو حزب سیاسی، حزب دموکرات و حزب جمهوری‌خواه، از زمان جنگ داخلی بر سیاست‌های آمریکا تسلط دارند. البته برخی حزب‌های کوچکتری هم وجود دارند. مانند: حزب
برخی حزب‌های کوچکتری هم وجود دارند. مانند: حزب لیبرترین، حزب سبز و حزب قانون اساسی. حزب دمکرات عموماً به عنوان حزب «مرکز چپ لیبرال» شناخته می‌شود، در حالی که حزب جمهوری‌خواه را به عنوان حزب «بالِ راست محافظه کار» می‌شناسند. چندین تفاوت عمده میان نظام سیاسی ایالات متحده و دیگر کشورهای دموکراتیک توسعه یافته وجود دارد. یکی از این تغییرات شامل قدرت بیشتر در مجلس اعلا می‌شود، علی‌رغم آن که بخش اعظمی از اختیارات در دست دیوان عالی می‌باشد، باقی اختیارات که تفکیکی از قدرت میان شاخه‌های مقننه و مجریه است، در اختیار
قدرت میان شاخه‌های مقننه و مجریه است، در اختیار دو حزب اصلی می‌باشد. احزاب سوم نفوذ سیاسی کمتری در ایالات متحده نسبت به سایر کشورهای توسعه یافته دموکراتیک دارند؛ این بخاطر ترکیبی از کنترلهای دقیق تاریخی است. این کنترل‌ها شامل قوانین ایالتی و فدرال، ممنوعیت‌های غیررسمی رسانه ای و انتخابات «تمام برنده» و مسائل دسترسی به رای‌گیری و قوانین مناظره انحصاری می‌شوند. در پنج انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده برنده موفق به کسب آرای مردم نشده‌است. فرهنگ سیاسی. کارشناسان از زمان الکسی دو تو کویل تا به اکنون متوجه
از زمان الکسی دو تو کویل تا به اکنون متوجه پیوستگی قوی ای در ماهیت ارزش‌های سیاسی آمریکا از زمان انقلاب آمریکا (در اواخر قرن هجدهم) شده‌اند. ریشه‌های استعمار برخی از مستعمرات بریتانیا در شمال آمریکا، به خاطر فرهنگ سیاسی پرتنش شان در جهان اروپا، مستثنی بودند، که به موجب آن یا استعدادترین و جاه طلب‌ترین افراد جذب سیاست شدند. دلایل این استثناگرایی آمریکایی عبارت اند از: ۱. شایع‌ترین بحث حق رای بود، در واقع به مردانی که صاحب مقداری دارایی بودند، اجازه رای داده می‌شد. در حالی که کم‌تر از ۲۰ درصد مردان