payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رابرت فوگل (زادهٔ ۱ ژوئیه ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۱ ژوئن ۲۰۱۳) دانشمند آمریکایی است که در سال ۱۹۹۳ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد. زندگی. فوگل در نیویورک به دنیا آمد پدر و مادر او از یهودیان مهاجر روسی بودند که در سال ۱۹۲۲ از اودسا به آمریکا مهاجرت کرده بودند. او در سال ۱۹۴۴ از دبیرستان استایوسانت فارغ‌التحصیل شد و تحصیلات عالی خود را در دانشگاه کرنل ادامه داد و پس از آن در دانشگاه کلمبیا مشغول به کار شد. فوگل در سال ۱۹۶۳ مدرک دکترا خود را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد. پیوند به بیرون. [[رده:استادان
هاپکینز دریافت کرد. پیوند به بیرون. [[رده:استادان دانشگاه روچستر]] [[رده:استادان دانشگاه شیکاگو]] [[رده:دانشگاهیان دانشگاه کمبریج]] [[رده:استادان دانشگاه هاروارد]] [[رده:اعضای انجمن اقتصادسنجی]] [[رده:اعضای فرهنگستان ملی دانش آمریکا]] [[رده:افراد آمریکایی اوکراینی و یهودی‌تبار]] [[رده:اقتصاددانان اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:اقتصاددانان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:اقتصاددانان سده ۲۰ (میلادی)]] [[رده:اهالی آمریکا از تبار روس و یهودی]] [[رده:برندگان جایزه نوبل اقتصاد]] [[رده:برندگان
[[رده:برندگان جایزه نوبل اقتصاد]] [[رده:برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:برندگان یهودی جایزه نوبل]] [[رده:تاریخ‌نگاران اقتصاد]] [[رده:تاریخ‌نگاران اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:تاریخ‌نگاران اهل نیویورک (ایالت)]] [[رده:تاریخ‌نگاران ایالت‌های جنوبی آمریکا]] [[رده:تاریخ‌نگاران یهودی اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:تاریخ‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:دانشمندان علوم اجتماعی یهودی اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه جانز هاپکینز]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کرنل]]
جانز هاپکینز]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کرنل]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کلمبیا]] [[رده:درگذشتگان ۲۰۱۳ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۹۲۶ (میلادی)]] [[رده:نویسندگان اهل نیویورک]] [[رده:نویسندگان مرد اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:نویسندگان مرد غیر داستانی اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:دانش‌آموختگان دبیرستان استایوسنت]] [[رده:اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا]] [[رده:اقتصاددانان مکتب شیکاگو]]
'"سیمون کوزنتس "' (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۰۱ - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۸۵) اقتصاددان آمریکایی اهل بلاروس و استاد دانشگاه هاروارد است که در سال ۱۹۷۱ موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد.کوزنتس نقش مهمی در تبدیل اقتصاد به یک علم تجربی و شکل‌گیری تاریخ اقتصادی کمی داشت. زندگی و تحصیل. سیمون اسمیت کوزنتس در سال ۱۹۰۱ در شهر پینسک در خانواده لیتوانی-یهودی متولد شد. در سال ۱۹۱۸، کوزنتس وارد انستیتوی بازرگانی خارکوف شد و در آنجا به تحصیل علوم اقتصادی، آمار، تاریخ و ریاضیات تحت هدایت استادانP. Fomin (اقتصاد سیاسی)، A. Antsiferov
استادانP. Fomin (اقتصاد سیاسی)، A. Antsiferov (آمار)، V. Levitsky (تاریخ اقتصادی و اندیشه اقتصادی) و دیگران پرداخت. در اواخر سالهای ۱۹۲۰–۱۹۲۱، دوره عادی در انستیتو با وقایع جنگ داخلی و سازماندهی مجدد توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی در حوزه آموزش عالی قطع شد. هنوز اطلاعات دقیقی درمورد اینکه کوزنتس تحصیلات خود را در این مؤسسه ادامه داد یا نه، وجود ندارد، اما مشخص است که وی به وزارت کار UZHBURO (دفتر جنوبی) شورای مرکزی اتحادیه‌های کارگری پیوسته‌است. او در آنجا اولین مقاله علمی خود را با عنوان "دستمزدهای پولی و
مقاله علمی خود را با عنوان "دستمزدهای پولی و حقوق کارگران کارخانه در خارکف در سال ۱۹۲۰" منتشر کرد. وی به پویایی انواع مختلف دستمزدها توسط صنایع در خارکوف و تمایز درآمد، بسته به سیستم دستمزد پرداخت. مهاجرت به ایالات متحده. در سال ۱۹۲۲، خانواده کوزنتس به ایالات متحده مهاجرت کردند. کوزنتس سپس در دانشگاه کلمبیا تحصیل کرد. وی فارغ‌التحصیل لیسانس B.S. در سال ۱۹۲۳، M.A در سال ۱۹۲۴ و دکتری در سال 1926.وی به عنوان پایان‌نامه خود، از مقاله «سیستم اقتصادی دکتر شومپیتر، ارائه و تحلیل شده»، که در خارکوف نگاشته شده دفاع
ارائه و تحلیل شده»، که در خارکوف نگاشته شده دفاع کرد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۶، کوزنتس به عنوان عضو پژوهش در شورای تحقیقات علوم اجتماعی وقت خود را صرف مطالعه الگوهای اقتصادی در قیمت‌ها کرد. این کار بود که منجر به کتاب او «حرکات سکولار در تولید و قیمت» شد و در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. کوزنتس استاد پاره وقت در دانشگاه پنسیلوانیا بود. در سال ۱۹۳۷ به عنوان عضو انجمن آماری آمریکا انتخاب شد. وی به عنوان بخش افتخار علوم اجتماعی Pi Gamma Mu در دانشگاه پنسیلوانیا انتخاب شد و به‌طور فعال در دهه ۱۹۴۰ به عنوان افسر خدمت کرد.
و به‌طور فعال در دهه ۱۹۴۰ به عنوان افسر خدمت کرد. کوزنتس در سال ۱۹۵۴ به دانشگاه جان هاپکینز، جایی که استاد اقتصاد سیاسی بود تا سال ۱۹۶۰ نقل مکان کرد. از سال ۱۹۶۱ تا زمان بازنشستگی در ۱۹۷۰، کوزنتس در دانشگاه هاروارد تدریس کرد. گذشته از این، کوزنتس با تعدادی از سازمان‌های تحقیقاتی و سازمان‌های دولتی همکاری داشته‌است. در سال ۱۹۳۱–۱۹۳۴، به دستور میچل، کوزنتس با توجه به اولین تخمین رسمی از درآمد ملی ایالات متحده، مسئولیت کار NBER را در حساب‌های درآمد ملی آمریکا به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۶، کوزنتس رهبری کنفرانس
به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۶، کوزنتس رهبری کنفرانس درآمد و ثروت را بر عهده گرفت. در طول جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۲–۱۹۴۴ کوزنتس مدیر دفتر برنامه‌ریزی و آمار، هیئت تولید جنگ شد. وی در کارهایی با هدف ارزیابی ظرفیت گسترش تولید نظامی شرکت کرد. محققان برای اندازه‌گیری پتانسیل افزایش تولید و منابعی که از آن به دست می‌آید و برای شناسایی موادی که محدودیتهای لازم برای گسترش را دارند، از حسابداری درآمد ملی ب همراه برنامه‌نویسی خطی استفاده کردند. وی پس از جنگ، به عنوان مشاور دولت‌های چین، ژاپن، هند، کره، تایوان و اسرائیل
دولت‌های چین، ژاپن، هند، کره، تایوان و اسرائیل در ایجاد سیستم‌های ملی اطلاعات اقتصادی خود فعالیت کرد. کوزنتس با مرکز رشد دانشگاه ییل، شورای تحقیقات علوم اجتماعی همکاری کرد. او تحقیقات گسترده‌ای را در اختیار داشت که دارای چندین جایگاه در مؤسسات تحقیقاتی، مانند رئیس پروژه Falk برای تحقیقات اقتصادی در اسرائیل و عضو هیئت امنا و رئیس افتخاری، مؤسسه تحقیقات اقتصادی موریس فلک در اسرائیل، از سال ۱۹۶۳؛ و رئیس، کمیته شورای تحقیقات علوم اجتماعی در اقتصاد چین، ۱۹۷۱–۱۹۶۱ بود. کوزنتس به عنوان رئیس انجمن اقتصادی آمریکا
بود. کوزنتس به عنوان رئیس انجمن اقتصادی آمریکا (۱۹۵۴)، رئیس انجمن آماری آمریکا (۱۹۴۹)، عضو محترم انجمن تاریخ اقتصادی، انجمن آماری سلطنتی انگلیس و عضو انجمن اقتصادسنجی انتخاب شد. انستیتوی بین‌المللی آماری، انجمن فلسفی آمریکا، آکادمی رویال سوئد، عضو مربوط به آکادمی انگلیس. به وی مدال فرانسیس واکر (۱۹۷۷) اهدا شد. سیمون کوزنتس در ۸ ژوئیه ۱۹۸۵، در سن ۸۴ سالگی درگذشت. در سال ۲۰۱۳ دانشگاه ملی اقتصاد خارکوف که در سالهای ۱۹۱۸–۱۹۱۸ تحصیل می‌کرد به نام وی نامگذاری شد. تأثیر بر اقتصاد. نام او با شکل‌دهی به علوم اقتصاد
تأثیر بر اقتصاد. نام او با شکل‌دهی به علوم اقتصاد نوین مانند یک رشته تجربی، توسعه روشهای آماری تحقیق و ظهور تاریخ اقتصادی کمی همراه است. کوزنتس با تحول اقتصادسنجی اعتبار دارد و این اثر به تقویت انقلاب به اصطلاح کینزی اعتبار می‌بخشد. نظرات و روش‌شناسی کوزنتس بسیار تحت تأثیر تنظیمات روش شناختی است که وی در خارکف دریافت کرده و توسط میچل برای ساخت آماری، استقرایی فرضیات در اقتصاد و آزمایش تجربی آن به‌طور کامل به اشتراک گذاشته شده‌است. کوزنتس برداشت‌های پیشینی و سوداگرانه را با شک و تردید عمیق درمان می‌کرد. در
سوداگرانه را با شک و تردید عمیق درمان می‌کرد. در همین زمان، کوزنتس تمایل داشت اقتصاد را در ارتباط و با زمینه وسیع تر اوضاع تاریخی، روندهای جمعیتی، اجتماعی تجزیه و تحلیل کند که در ابتدای قرن بیستم برای دانشگاهیان خارکف امری عجیب و غریب بود. کوزنتس تحت تأثیر کار نظریه پردازان برجسته مانند یوزف شومپیتر (که رابطه بین تحولات فناوری و چرخه‌های تجاری را مورد بررسی قرار می‌داد)، AC پیگو (که شرایطی را شناسایی کرد که تحت آن بازارها نتوانستند رفاه اقتصادی را به حداکثر برسانند)، و ویلفردو پارتو (که پیش‌بینی می‌کردند
برسانند)، و ویلفردو پارتو (که پیش‌بینی می‌کردند قانونی که توزیع درآمد در بین خانوار را کنترل می‌کند). کوزنتس از اوایل قرن بیستم با اقتصاد روسیه و اوکراین از نزدیک آشنا بود. در دهه ۱۹۲۰، او مقالات کوندراتیف، یوگن اسلاتسکی، پرووشین، وینشتاین را مرور و ترجمه کرد؛ که در آن زمان در غرب کمتر شناخته شده بودند. سری تاریخی پویایی اقتصادی و چرخه‌های کوزنتس یا «نوسانات طولانی». اولین پروژه بزرگ تحقیقاتی که کوزنتس در آن درگیر بود، مطالعه سری طولانی پویایی‌های اقتصادی در ایالات متحده بود که در اواسط دهه ۱۹۲۰ انجام شد.
ایالات متحده بود که در اواسط دهه ۱۹۲۰ انجام شد. . با استفاده از تجزیه و تحلیل سری‌های زمانی تقریبی Gompertz و منحنی‌های لجستیک، کوزنتس دریافت که ویژگی‌های منحنی‌ها با دقت معقول، اکثر مراحل اقتصادی را توصیف می‌کند. متناسب بودن منحنی‌های روند با داده‌ها و تجزیه و تحلیل سری‌های زمانی، مقایسه سطوح نظری و تجربی، به وی اجازه می‌داد چرخه‌های طولانی مدت میان مدت فعالیت اقتصادی را که ۱۵ تا ۲۵ سال به طول انجامید، شناسایی کند. رشد اقتصادی. با پایان جنگ جهانی دوم، کوزنتس به یک منطقه تحقیقاتی جدید منتقل شد و این امر
به یک منطقه تحقیقاتی جدید منتقل شد و این امر مربوط به روابط بین تغییرات درآمد و رشد است. وی برنامه تحقیقاتی ای را ارائه داد که شامل مطالعات گسترده تجربی در مورد چهار عنصر اصلی رشد اقتصادی است. عناصر شامل رشد جمعیت شناختی، رشد دانش، سازگاری در داخل کشور با عوامل رشد و روابط اقتصادی خارجی بین کشورها بودند. تئوری عمومی رشد اقتصادی باید توسعه کشورهای صنعتی پیشرفته را توضیح دهد و دلایلی که مانع از توسعه کشورهای عقب مانده می‌شود، شامل اقتصاد بازار و برنامه‌ریزی شده، کشورهای بزرگ و کوچک، توسعه یافته و در حال
شده، کشورهای بزرگ و کوچک، توسعه یافته و در حال توسعه می‌شود، تأثیر رشد اقتصادی خارجی را در نظر می‌گیرد. روابط وی شاخص‌های آماری عملکرد اقتصادی ۱۴ کشور در اروپا، ایالات متحده و ژاپن را به مدت ۶۰ سال جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل کرد. تجزیه و تحلیل مواد منجر به پیشرفت تعدادی از فرضیه‌های مربوط به جنبه‌های مختلف مکانیسم رشد اقتصادی، در رابطه با میزان و تغییرپذیری رشد، ساختار درآمد ناخالص ملی و توزیع نیروی کار، توزیع درآمد بین خانوارها، ساختار تجارت خارجی کوزنتس تئوری رشد اقتصادی را با پایه و اساس تاریخی بنا نهاد.
رشد اقتصادی را با پایه و اساس تاریخی بنا نهاد. موضوع اصلی این مطالعات تجربی این است که رشد محصول کل کشور لزوماً دلالت بر تحول عمیق کل ساختار اقتصادی آن دارد. این تغییر و تحول جنبه‌های بسیاری از زندگی اقتصادی را تحت تأثیر قرار می‌دهد - ساختار تولید، ساختار بخشی و شغلی اشتغال، تقسیم مشاغل بین فعالیت‌های خانوادگی و بازار، ساختار درآمد، اندازه، ساختار سنی و توزیع مکانی جمعیت، جریان‌های بین کشور. کالاها، سرمایه، کار و دانش، سازمان صنعت و مقررات دولتی. به نظر وی، چنین تغییراتی برای رشد کلی ضروری است و پس از
وی، چنین تغییراتی برای رشد کلی ضروری است و پس از شروع، ایجاد، محدود کردن یا حمایت از توسعه اقتصادی بعدی کشور. کوزنتس تجزیه و تحلیل عمیقی از تأثیر رشد اقتصادی با فرایندهای جمعیتی و خصوصیات انجام داد. رساله اصلی وی که ادعا می‌کند کشورهای توسعه نیافته امروز دارای خصوصیاتی متفاوت از کشورهایی هستند که پیش از توسعه با آنها روبرو بوده‌اند، به پایان دادن به این دیدگاه ساده گرایانه کمک می‌کند که همه کشورها در همان تاریخ خود «مراحل خطی» را پشت سر می‌گذارند و جداگانه را راه اندازی می‌کنند. زمینه اقتصاد توسعه - که
را راه اندازی می‌کنند. زمینه اقتصاد توسعه - که اکنون به تجزیه و تحلیل تجربیات متمایز کشورهای توسعه نیافته مدرن متمرکز شده‌است. منحنی کوزنتس. در میان چندین کشف او که باعث تحقق برنامه‌های مهم تحقیق نظری شد، منحنی کوزنتس، یک رابطه معکوس U شکل بین نابرابری درآمد و رشد اقتصادی (۱۹۵۵، ۱۹۶۳). در کشورهای فقیر، رشد اقتصادی نابرابری درآمد بین ثروتمندان و فقیر را افزایش داده‌است. در کشورهای ثروتمندتر، رشد اقتصادی اختلاف را کاهش می‌دهد. وی با ذکر الگوهای نابرابری درآمدی در کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته، پیشنهاد
در کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته، پیشنهاد کرد که با پیشرفت تجربه اقتصادی کشورها، ابتدا نابرابری درآمد افزایش یافته و سپس کاهش می‌یابد. استدلال این بود که کشورها برای تجربه رشد باید از بخش‌های کشاورزی به بخش‌های صنعتی منتقل شوند. در حالی که تغییر کمی در درآمد کشاورزی وجود داشت، صنعتی شدن منجر به اختلافات زیادی در درآمد شد. علاوه بر این، با پیشرفت اقتصادها، آموزش‌های جمعی فرصت‌های بیشتری را فراهم آورد که نابرابری را کاهش داد و بخش کم درآمد مردم قدرت سیاسی برای تغییر سیاست‌های دولتی به دست آورد. وی
سیاسی برای تغییر سیاست‌های دولتی به دست آورد. وی همچنین الگوهای رفتاری پس‌انداز-درآمد را که فرضیه زندگی-چرخه-ماندگار-درآمد مودیلیانی و فریدمن را راه اندازی کرده‌است، کشف کرد. وی تحقیقات خود را سالها انجام داد و سرانجام یافته‌های خود را در سال ۱۹۶۳ منتشر کرد آثار تاریخی و اقتصادی دهه۱۹۷۰. کوزنتس در مطالعات تاریخی و اقتصادی خود در دهه ۱۹۷۰، ایده تعامل علم و فناوری (نوآوری‌ها) و تغییرات نهادی و همچنین نقش عوامل بیرونی در اقتصاد را بیان کرد، مانند مواردی که ناشی از اخلاقی و سیاسی است. آب و هوا در جامعه و تأثیر
از اخلاقی و سیاسی است. آب و هوا در جامعه و تأثیر آنها بر پیشرفت و نتایج رشد اقتصادی. کوزنتس در سال ۱۹۷۱ توسط جایزه Sveriges Riksbank در علوم اقتصادی در خاطره آلفرد نوبل "به وی تعلق گرفت." به دلیل تفسیر تجربی او از رشد اقتصادی که منجر به بینش جدید و عمیق‌تر در ساختار اقتصادی و اجتماعی و روند توسعه "شده‌است.
راگنار آنتون کیتیل فریش (۳ مارس ۱۸۹۵ – ۳۱ ژانویه ۱۹۷۳) اقتصاددان نروژی بود که در سال ۱۹۶۹ به همراه یان تینبرگن اقتصاددان هلندی موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد. راگنار فریش و یان تینبرگن نخستین برندگان این جایزه بودند. اقتصاد کلان و خرد اولین بار توسط فریش ابداع شد. فریش یکی از بنیانگذاران انجمن اقتصاد سنجی در سال ۱۹۳۰ نو مجله Econometrica را برای ۲۱ سال اول آن ویرایش کرد. راگنار فریش نام مدال فریش را که هر ساله توسط انجمن اقتصادسنجی برای بهترین مقاله در اقتصادسنجی منتشر شده در پنج سال گذشته و همچنین
در اقتصادسنجی منتشر شده در پنج سال گذشته و همچنین مرکز تحلیل اقتصادی کاربردی فریش در دانشگاه اسلو اعطا می شود، داده است. سالن بزرگ در مؤسسه اقتصاد، دانشگاه اسلو نیز نام او را دارد.
کنث ارو (زاده – درگذشته ) اقتصاددان، ریاضیدان، نویسنده و نظریه پرداز سیاسی آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۲ به همراه جان هیکس موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد. تا به امروز، او جوانترین فرد برای دریافت این جایزه است. کنث ارو در ۲۱ فوریه ۲۰۱۷ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. او یک چهره برجسته در تئوری اقتصادی نئوکلاسیک پس از جنگ جهانی دوم بوده است.
ری میلتون دالبی یا ری دالبی (۱۸ ژانویه ۱۹۳۳–۱۲ سپتامبر ۲۰۱۳) یک مهندس ایالات متحده آمریکا و مخترع سیستم کاهش نویز معروف به سیستم کاهش نویز دالبی بود که رتبه امپراتوری بریتانیا داشت وی مؤسس شرکت آزمایشگاه دالبی بود. زندگی‌نامه. ری دالبی در سال ۱۹۳۳ در شهر پورتلند به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی اش را در سن فرانسیسکو گذراند او کار خود را در نوجوانی در تعطیلات تابستانی‌اش در کمپانی صدای «امپکس» آغاز کرد و زمانی که دانش آموز بود بر روی ضبط ویدئویی کار می‌کرد او سپس دکترایش را از دانشگاه کمبریج در انگلستان گرفت و
دکترایش را از دانشگاه کمبریج در انگلستان گرفت و «لابراتوارهای دالبی» را در لندن پایه گذاشت و در سال ۱۹۷۶ کمپانی اش را به سن فرانسیسکو منتقل کرد و در سال ۱۹۸۹ برای خدماتش به صنعت سینما جایزه اسکار گرفت، در سال ۱۹۹۵ برنده «جایزه گرمی» و در سال‌های ۱۹۸۹ و ۲۰۰۵، برنده جایزه امی وی ده‌ها جایزه بین‌المللی دیگر نیز دریافت کرد. مجله فوربز نامش را در زمره ۴۰۰ ثروتمند دنیا قرار داده بود. ابداعات. نوآوری‌های او و فناوری‌هایی که ایجاد کرد باعث شد انقلابی در تجربه شنیداری مردم به وجود آید. دالبی به جز پیشتازی در زمینه
مردم به وجود آید. دالبی به جز پیشتازی در زمینه کاهش نویز، صدای فراگیر را هم اختراع کرد. او به تنهایی صاحب بیش ار ۵۰ پتنت در ایالات متحده بود. مرگ. ری دالبی چند سالی بوده که از بیماری آلزایمر رنج می برده و از تیر ماه ۱۳۹۲ بیماری لوسِمی حاد (سرطان خون) او را زمین گیر کرده‌بود و در نهایت در تاریخ ۲۱ شهریور ۱۳۹۲ درگذشت.
واسیلی لئونتیف (زاده ۵ اوت ۱۹۰۶ در مونیخ – درگذشته ۵ فوریه ۱۹۹۹ در نیویورک) اقتصاددان آمریکاییِ روس‌تبار بود که در سال ۱۹۷۳ به واسطه توسعه جدول داده-ستانده موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد شد. چهار تن از دانشجویان دکترای او (پل ساموئلسون ۱۹۷۰، رابرت سولو ۱۹۸۷، ورنون اسمیت ۲۰۰۲ و توماس شلینگ 2005) نیز موفق به دریافت این جایزه شده‌اند.
گونار میردال (۶ دسامبر ۱۸۹۸ – ۱۷ مه ۱۹۸۷) اقتصاددان، جامعه‌شناس و سیاستمدار اهل سوئد بود که در سال ۱۹۷۴ به همراه فریدریش آوگوست فون هایک اقتصاددان اتریشی موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد. از کتابهای ترجمه شده گونار میردال به فارسی می‌توان به عینیت در پژوهشهای اجتماعی (ترجمه مجید روشنگر؛ نشر مروارید، چاپ اول شهریور ۱۳۵۷ و چاپ دوم ۱۳۸۲) نام برد.
سر ویلیام آرتور لوئیس (۲۳ ژانویه ۱۹۱۵ – ۱۵ ژوئن ۱۹۹۱) اقتصاددان اهل سنت لوسیا بود که در سال ۱۹۷۹ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد. زندگی‌نامه. آرتور لوئیس در کاستریس، سنت لوسیا متولد شد. او دانش‌آموزی با استعداد بود و در سن چهارده سالگی در حالی که به عنوان یک کارمند مشغول به کار بود برای امتحان ورودی دانشگاه خود را آماده می‌کرد.
لئونید کانتوروویچ (۱۹ ژانویه ۱۹۱۲ – ۷ آوریل ۱۹۸۶) ریاضی‌دان و اقتصاددان اهل روسیه بود که در سال ۱۹۷۵ به همراه تیالینگ کوپمانس موفق به دریافت جایزه نوبل در رشته اقتصاد شد. زندگی. کانتوروویچ ۱۹ ژانویه سال ۱۹۱۲ در سن پترزبورگ در یک خانوادهٔ یهودی‌تبار متولد شد. در سال ۱۹۲۶، در سن چهارده سالگی وارد دانشگاه دولتی سن پترزبورگ شد و در سال ۱۹۳۰ از دانشکده ریاضی فارغ‌التحصیل شد و تحصیلات تکمیلی خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۴، در سن ۲۲ سال، او یک استاد کامل شد. ماجرا از این قرار بود که او به عنوان مشاور در موسسه‌ای به
این قرار بود که او به عنوان مشاور در موسسه‌ای به مسئله توزیع مواد اولیه برای حداکثر کردن بهره‌وری تجهیزات تحت قیدهای معینی پرداخت و بعد از آن مسائل اقتصادی زیادی را با همان شکل ریاضی پیدا کرد. در سال ۱۹۳۹ جزوه‌ای را تحت عنوان «روش ریاضی برنامه‌ریزی و سازماندهی تولید» منتشر نمود که به فرمول‌بندی مسائل اساسی اقتصادی، شکل ریاضی آن‌ها و روش حل آن‌ها اختصاص داشت. در اصل، این جزوه شامل ایده‌های اساسی برنامه‌ریزی خطی بود. کانتروویچ از این کار در افق‌های گسترده‌ای بهره جست. این امر در سه جهت محقق گردید: الف) توسعه
جست. این امر در سه جهت محقق گردید: الف) توسعه بیشتر روش‌های حل این‌گونه مسائل، تعمیم و کاربرد آنها ب) تعمیم ریاضی این‌گونه مسائل از قبیل مسائل غیر خطی، مسائل در فضای تابعی، کاربرد این روش‌ها در علوم فنی و مکانیک ج) گسترش روش توصیف و تحلیل از مسائل اقتصادی مجزا به سیستم‌های اقتصادی عمومی با کاربرد در مسائل برنامه‌ریزی در سطح صنعت، منطقه، کل اقتصاد و همچنین تحلیل ساختار شاخص‌های اقتصادی فعالیت‌های کانتروویچ در دو جهت نخست زودتر از جهت سوم محقق گردید. مطالعات او با شروع جنگ متوقف شد و در طول جنگ به تدریس در
او با شروع جنگ متوقف شد و در طول جنگ به تدریس در مدرسه عالی مهندسان دریایی مشغول بود. با این وجود توانست اولین کتاب خود را در این دوره هم بنویسد. بعد از جنگ، در سال ۱۹۴۴ با بازگشت به لنینگراد و تدریس در دانشگاه به مسائل محاسباتی رایانه‌ای علاقه‌مند شد و در عین حال به مطالعات اقتصادی نیز ادامه داد. در سال ۱۹۵۱ کانتروویچ تجربیات خود را در کتابی خلاصه نمود و توضیحی نظام مند از الگوی خود دربارهٔ ترکیب برنامه‌ریزی خطی با برنامه‌ریزی پویا ارائه کرد. در اواسط دهه ۱۹۵۰ علاقه عمومی در بهبود کنترل اقتصادی در شوروی
۱۹۵۰ علاقه عمومی در بهبود کنترل اقتصادی در شوروی به‌طور چشمگیری افزایش یافت و شرایط برای مطالعات در استفاده از روش‌های ریاضی و رایانه‌ها در مسائل عمومی اقتصاد و برنامه‌ریزی بیشتر مورد توجه قرار گرفت. در آن زمان، کانتروویچ مجموعه گزارش‌ها و مقالات را در کتابی تحت عنوان «بهترین استفاده از منابع اقتصادی» منتشر نمود که شرح مبسوطی دربارهٔ رویکرد بهینه به مسائل اساسی اقتصاد از قبیل قیمت‌گذاری، ارزش گذاری، کارایی سهام و برنامه‌ریزی بود. این مباحث در مجامع علمی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و با وجود برخی انتقادات
بحث و بررسی قرار گرفت و با وجود برخی انتقادات مورد توجه دانشمندان و دولت‌ها قرار گرفت. بخش عمده کارهای علمی لئونید کانتروویچ و جالینگ کوپمنز در زمینه نظریه تخصیص بهینه منابع انجام گرفته‌است. مسائلی که مورد توجه اصلی این دو اقتصاددان بود، چگونگی استفاده از منابع موجود بود تا بالاترین مزیت را در تولید کالاها و خدمات ایجاد کنند. در این زمینه سوالاتی از این قبیل مطرح می‌شوند که چه کالایی تولید شود؟ چه روش تولیدی به کار گرفته شود؟ چه میزان از تولید فعلی مصرف شود؟ چه میزان برای ایجاد منابع جدید در تولید و مصرف
چه میزان برای ایجاد منابع جدید در تولید و مصرف آینده ذخیره شود؟ کانتروویچ و کوپمنز با فرمول بندی مسائل و توصیف روابط بین نتایج تولید و نهاده‌های تولیدی در روش‌های جدید کوشیدند به سؤال‌های فوق پاسخ دهند. کانتروویچ تکنیک تحلیلی برنامه‌ریزی خطی را به کار گرفت تا برنامه‌ریزی اقتصادی در کشور خود را بهبود بخشد. کوپمنز نیز نشان داد که اساس معیار کارایی این امکان را می‌دهد که قیاس‌های مهمی دربارهٔ سیستم‌های قیمت بهینه صورت گیرد. تحلیل خمش ورق تحت شرایط تکیه گاهی ارتجاعی با استفاده از روش کانتروویچ توسعه یافته
ارتجاعی با استفاده از روش کانتروویچ توسعه یافته (EKM) برخی از روش‌هایی که در زمینه تحلیل خمش ورق موجود است مانند روش لوی، ناویر، روش‌های انرژی و… برای انجام تحلیل ورق یکسری محدودیت‌هایی برای شرایط تکیه گاهی ورق قائل هستند که این موجب می‌شود تمامی حالت‌های تکیه گاهی ممکن برای ورق مورد بررسی قرار نگیرند. روش کانتروویچ توسعه یافته (EKM) با نداشتن محدودیت در شرایط تکیه گاهی ورق و همچنین داشتن دقت و سرعت قابل قبول یکی از روش‌های مناسب در زمینه تحلیل خمش و کمانش ورق‌ها می‌باشد که در چند سال اخیر مورد توجه قرار
ورق‌ها می‌باشد که در چند سال اخیر مورد توجه قرار گرفته‌است. اساس این روش بر پایه تبدیل کردن معادله دیفرانسیل جزئی (PDE) حاکم بر خیز ورق به مجموعه‌ای از معادلات دیفرانسیل معمولی (ODE) با در نظر گرفتن تابع خیز ورق به دو تابع مستقل از هم استوار می‌باشد. ورق‌هایی که با این روش در گذشته مورد تحلیل قرار گرفته‌اند به شکل مستطیلی، دایره‌ای و استوانه‌ای و اکثراً تحت شرایط تکیه گاهی صلب (گیردار) بوده‌اند. نظریه برنامه‌ریزی خطی لئونید کانتوروویچ. برنامه‌ریزی خطی، مهم‌ترین سهم "کانتوروویچ" در علم اقتصادمی‌باشد که به
سهم "کانتوروویچ" در علم اقتصادمی‌باشد که به توسعه برنامه‌ریزی خطی و به‌کارگیری آن در حوزه وسیعی از مسائل عملی مربوط می‌شود. برنامه‌ریزی خطی، یا همان بهینه‌سازی خطی، روشی در ریاضیات است که به پیدا کردن مقدار کمینه یا بیشینه از یک تابع خطی روی یک چندضلعی محدب می‌پردازد. این چندضلعی محدب در حقیقت نمایش نموداری تعدادی محدودیت از نوع نامعادله روی متغیرهای تابع است. به بیان ساده‌تر به وسیله برنامه‌سازی خطی می‌توان بهترین نتیجه (مثلاً بیشترین سود یا کمترین هزینه) را در شرایط خاص و با محدودیت‌های خاص بدست آورد.
را در شرایط خاص و با محدودیت‌های خاص بدست آورد. محل اصلی استفاده برنامه‌ریزی خطی در مدیریت و اقتصاد است، اما در مهندسی نیز کاربردهای فراوانی دارد. در واقع برنامه‌ریزی خطی بخشی از تحقیق در عملیات و موسوم به علم مدیریت است که اول بار توسط نیروی هوایی ارتش آمریکا بکار گرفته شد. می‌توان گفت حدود یک‌چهارم کل محاسبات علمی که بر روی رایانه انجام گرفته‌است، به برنامه‌ریزی خطی و مشتقات آن مربوط می‌شود. "کانتوروویچ" در سال ۱۹۳۹ یک روش ریاضی برای برنامه‌ریزی تولیدی یک کارخانه طراحی نمود. مقاله مستخرج وی از این کار تا
کارخانه طراحی نمود. مقاله مستخرج وی از این کار تا سال ۱۹۶۰ به زبان انگلیسی منتشر نشد تا اینکه با اندکی تغییر در سال ۱۹۶۴ انتشار یافت. این پژوهش راه را برای کاربرد این تکنیک نه تنها در برنامه‌ریزی تولید برای بنگاه‌های خصوصی بلکه برای مسائل متعددی از جمله بهینه یابی حمل و نقل هموار ساخت. در زمینه تخصیص بهینه منابع، تأثیرگذارترین و معروفترین کار "کانتوروویچ" کتابی به نام «بهترین استفاده از منابع اقتصادی» بود که در سال ۱۹۵۹ به زبان روسی منتشر گردید. این کتاب برای حل مسائل مربوط به تخصیص بهینه منابع برای یک
برای حل مسائل مربوط به تخصیص بهینه منابع برای یک اقتصاد سوسیالیستی تهیه شده بود. در این کار که بر اهمیت سیستم قیمت تأکید شده، پیشنهادهایی برای تمرکززدایی از تصمیمات تولید و بهبود برنامه‌ریزی اقتصادی در اقتصاد شوروی سابق ارائه شده بود. او در سایر کارهای منتشر شده خود مدل‌های ایستا و پویا برای برنامه‌ریزی اقتصادی طراحی کرده‌است.
تیالینگ کوپمانس (زاده ۲۸ اوت ۱۹۱۰ – درگذشته ۲۶ فوریه ۱۹۸۵) فیزیکدان و ریاضیدان هلندی است که در سال ۱۹۷۵ به همراه لئونید کانتوروویچ موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه اوترخت در آغاز کرد و سه سال بعد، در سال ۱۹۳۰ در رشته ریاضیات فارغ اتحصیل شد. او دکترای خود را زیر نظر فیزیکدان معروف هندریک آنتونی کرامرز دریافت کرد. در سال ۱۹۴۰ به ایالات متحده آمریکا نقل مکان کرد. در سال ۱۹۴۶ تابعیت ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
جیمز میدی (۲۳ ژوئن ۱۹۰۷ – ۲۲ دسامبر ۱۹۹۵) اقتصاددان بریتانیایی بود که در سال ۱۹۷۷ به همراه برتیل اوهلین اقتصاددان سوئدی موفق به دریافت جایزه نوبل در اقتصاد شد.
، یک مجموعه لایت ناول ژاپنی است که توسط رکی کاواهارا نوشته شده، و به‌وسیلهٔ abec مصورسازی شده است. داستان مجموعه در آینده‌ای نه چندان دور اتفاق می‌افتد و حول محور قهرمان اصلی داستان یعنی کازوتو «کیریتو» کیریگایا و آسونا یوکی تمرکز دارد که به بازی به شکل واقعیت مجازی در جهان‌های مختلف ام‌ام‌اوآرپی‌جی می‌پردازند. کاواهارا در ابتدا این مجموعه را به عنوان یک رمان وب در وبسایت خود از سال ۲۰۰۲ الی ۲۰۰۸ نوشت. سپس چاپ این مجموعه از ۱۰ آوریل ۲۰۰۹، زیر برند "دِنگِکی بونکو" از انتشارات آسوکی مدیا ورکس شروع شد، همراه
بونکو" از انتشارات آسوکی مدیا ورکس شروع شد، همراه با یک مجموعه مشتق که در اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد. بر اساس این مجموعه دوازده سری مانگا توسط آسوکی مدیا ورکس و کادوکاوا مورد اقتباس قرار گرفته است. یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۵ قسمتی نیز بر اساس این داستان توسط استودیوی ای-۱ پیکچرز و به کارگردانی توموهیکو ایتو دستمایه اقتباس قرار گرفت که از ژوئیه تا دسامبر ۲۰۱۲ پخش شد. فصل دوم مجموعه تحت عنوان "هنر شمشیرزنی آنلاین ۲" به تعداد ۲۴ قسمت از ژوئیه تا دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد. یک سری انیمه اسپین آف نیز با نام "هنر شمشیرزنی
یک سری انیمه اسپین آف نیز با نام "هنر شمشیرزنی آنلاین آلترناتیو گان گیل آنلاین" در دوازده قسمت از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۸ پخش شد. فصل سوم مجموعه تحت عنوان "هنر شمشیرزنی آنلاین: آلیسایزِیشِن" از ۶ اکتبر ۲۰۱۸ شروع شد و تا ۳۰ مارس ۲۰۱۹ ادامه داشت. بخش دوم از فصل سوم با نام "آلیسایزیشن - جنگ دنیای زیرین" قرار بود در آوریل ۲۰۲۰ پخش شود، اما به دلیل دنیاگیری کروناویروس به تعویق افتاد و از ۱۱ ژوئیه الی سپتامبر ۲۰۲۰ پخش شد. چندین بازی ویدئویی براساس این مجموعه برای کنسول‌های مختلفی همچون پلی‌استیشن همراه، پلی‌استیشن
مختلفی همچون پلی‌استیشن همراه، پلی‌استیشن ویتا و پلی‌استیشن ۳ عرضه شده است. داستان انیمه. فصل اول: دنیای آینکرد. در سال ۲۰۲۲، یک بازی واقعیت مجازی با نام "هنر شمشیرزنی آنلاین" رونمایی می‌شود که بازیکنان آن با گذاشتن کلاهی بر سر که با عصب‌های گردن ارتباط برقرار می‌کند (نرو گیر به انگلیسی:Nerve gear) می‌توانند به دنیای مجازی بازی که "آینکرد" (Aincrad) نامیده می‌شود منتقل شوند. آینکرد، قلعه فلزی بزرگی است که در میان آسمان شناور است و دارای صد طبقه می‌باشد. هر یک از طبقه‌های آن ممکن است دارای جنگل‌ها، کوه‌ها،