payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چنین واحد سیاسی‌ای خود به‌تنهایی یک پادشاهی متحد به‌شمار می‌رود و به‌طور طنزآمیزی سنت کتاب مقدس را تأیید می‌کند. افزون بر این، او این تصور که جبعون پایتخت چنین واحدی بوده را رد کرد، زیرا «هیچ شواهد باستان‌شناسی روشنی از سکونت در سدهٔ دهم، چه برسد به معماری یادمانی، وجود ندارد.» دِوِر حتی نظریهٔ فینکلشتاین را «زاییدهٔ خیال او، برخاسته از وسواسش برای اثبات اینکه شائول، داوود و سلیمان پادشاهان واقعی نبوده‌اند و اینکه پادشاهی متحد اختراع یک نویسندهٔ کتاب مقدس با گرایش یهودایی است» دانست. دِوِر در پایان نتیجه
با گرایش یهودایی است» دانست. دِوِر در پایان نتیجه گرفت: «فینکلشتاین یک پادشاهی فراموش‌شده را کشف نکرده است. او آن را اختراع کرده است. با این حال، خوانندهٔ دقیق نکاتی را دربارهٔ اسرائیل به‌دست خواهد آورد — یعنی اسرائیل فینکلشتاین.» بررسی معتدل‌تری در همان مجله توسط آرون بُرک نوشته شد: بُرک کتاب فینکلشتاین را «جاه‌طلبانه» توصیف کرد و از سبک ادبی آن ستایش نمود، اما نتایج او را نپذیرفت. به گفتهٔ بُرک، رسالهٔ فینکلشتاین عمدتاً بر اساس «گاه‌نگاری پایین» پیشنهادی او بنا شده است، در حالی‌که انتقادهایی را که از سوی
بنا شده است، در حالی‌که انتقادهایی را که از سوی پژوهشگرانی چون امیحای مَزار، کریستوفر برانک رمزی و دیگران مطرح شده نادیده می‌گیرد و به چندین گمانه‌زنی می‌پردازد که باستان‌شناسی و منابع کتاب مقدسی و فرابین‌المتنی توان اثبات آن را ندارند. او همچنین فینکلشتاین را به دلیل تلاش مداوم برای کوچک‌نمایی نقش داوود در توسعهٔ اسرائیل باستان مورد انتقاد قرار داد.در کتاب‌های خود، فراتر از متون (۲۰۱۸) و آیا باستان‌شناسی کتاب مقدس را به خاک سپرده است؟ (۲۰۲۰)، ویلیام جی. دِوِر از تاریخی بودن پادشاهی متحد دفاع کرده و تأکید
از تاریخی بودن پادشاهی متحد دفاع کرده و تأکید می‌کند که سلطنت‌های شائول، داوود و سلیمان «به‌طور معقولی به‌خوبی تأیید شده‌اند.» استدلال‌های مشابهی نیز توسط امیحای مَزار در دو مقالهٔ نوشته‌شده در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ مطرح شد که به شواهد باستان‌شناسی اشاره دارند که از محل‌های حفاری در اورشلیم توسط ایلات مَزار و در خِرْبِت قیافه توسط یوسف گارفینکل به‌دست آمده‌اند. باستان‌شناس آورهام فاوست در بررسی کتاب فراتر از متون اظهار داشت: «دیدگاه دِوِر دربارهٔ تاریخی بودن پادشاهی متحد ـ که احتمالاً بیشترین توجه بسیاری از
پادشاهی متحد ـ که احتمالاً بیشترین توجه بسیاری از خوانندگان را به خود جلب خواهد کرد ـ این است که دولت یا دولت‌ها در اوایل سدهٔ دهم پدید آمدند، اما باید به‌عنوان یک "دولت نوپا و ابتدایی" تعریف شوند، نه امپراتوری‌ای که در کتاب مقدس توصیف شده است.» در سال ۲۰۱۸، آورهام فاوست اعلام کرد که حفاری‌های او در تَل اِیتون (که گمان می‌رود همان عجلون کتاب مقدس باشد) یک خانهٔ اشرافی را آشکار کرده است (که او آن را «اقامتگاه فرماندار» نامید) که بنیان‌های آن با استفاده از تحلیل کربن-۱۴ به اواخر سدهٔ یازدهم تا دهم پیش از
تحلیل کربن-۱۴ به اواخر سدهٔ یازدهم تا دهم پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شده است، یعنی زمانی که معمولاً به شائول، داوود و سلیمان نسبت داده می‌شود. چنین تاریخ‌گذاری‌ای نظریهٔ وجود یک دولت متمرکز در زمان داوود را تقویت می‌کند. به گفتهٔ دِوِر (۲۰۲۱)، یهودا در سدهٔ دهم «چیزی شبیه به یک "دولت نوپای ابتدایی" بود که تا سدهٔ نهم پیش از میلاد به‌طور کامل یکپارچه نشده بود»، در حالی‌که اسرائیل مسیر تکاملی جداگانه‌ای را طی می‌کرد. در کتاب خود با عنوان «پادشاهان اول کتاب مقدس» (۲۰۲۵)، آورهام فاوست و زِو فربر استدلال کرده‌اند
(۲۰۲۵)، آورهام فاوست و زِو فربر استدلال کرده‌اند که پادشاهی متحد یک امپراتوری کوچک تاریخی بوده و شواهد باستان‌شناسی و سنت‌های کهن کتاب مقدسی ظهور آن در سدهٔ دهم پیش از میلاد را تأیید می‌کنند. فاوست و فربر می‌گویند که تا سال ۲۰۲۵ دانشمندان کتاب مقدس به شکاکیت رادیکال دربارهٔ پادشاهی متحد گرایش دارند، اما باستان‌شناسان چنین دیدگاهی ندارند.
کوکا-کولا ایچجک شرکت نوشیدنی ترکیه‌ای است، که ۵۰ درصد از سهام آن متعلق به شرکت آنادولو افس و ۲۰ درصد از سهام آن در اختیار شرکت کوکاکولا می‌باشد. شرکت کوکا-کولا ایچجک در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد و در حال حاضر ششمین تولیدکننده محصولات کوکاکولا در جهان است، که محصولاتش را در کشورهای جمهوری آذربایجان، ترکیه، عراق، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، سوریه، تاجیکستان، ترکمنستان و اردن عرضه می‌کند. دفتر و کارخانه مرکزی این شرکت در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
پادشاهی یهودا ( عبری: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה مملکت یهودا ) پادشاهی جنوبی اسرائیل بعد از تجزیه پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) پس از مرگ سلیمان بود. زمان آغاز آن در حدود قرن ۹ قبل از میلاد است. پادشاهی یهودا یک پادشاهی اسرائیلی در جنوب شام در عصر آهن بود. این پادشاهی که در مرتفعات غرب دریای مرده متمرکز بود، پایتختش اورشلیم بود. به مدت چهار قرن توسط سلسله داودی حکومت شد. یهودیان از نام یهودا گرفته شده‌اند و عمدتاً از مردمی که در این منطقه زندگی می‌کردند، نسل می‌برند. پادشاهی یهودا با پادشاهی آشوریان روابط خوبی
پادشاهی یهودا با پادشاهی آشوریان روابط خوبی داشت و به واسطه تجارت با آنان بسیار ثروتمند شد؛ ولیکن در سال ۶۰۹ قبل از میلاد پادشاهی آشوریان نابود شد و پادشاهی بابلیان جایگزین آن شد. بابلیان بین سالهای ۵۹۷ تا ۵۸۲ قبل از میلاد به یهودا حمله کردند و سرزمین آن‌ها را نابود کرده و اشرافیان آن را به اسارت در بابل بردند. در قرن ۷ پیش از میلاد، جمعیت پادشاهی به شدت افزایش یافت و علی‌رغم شورش حزقیا علیه پادشاه آشوری سناخریب، تحت تابعیت نو-آشوری رونق یافت. یوشیا از خلأ سیاسی ناشی از زوال آشور و ظهور حکومت مصری ساییت بر
ناشی از زوال آشور و ظهور حکومت مصری ساییت بر منطقه استفاده کرد تا اصلاحات مذهبی خود را اجرا کند. تاریخ تثنیه‌گرایانه که تاریخ بنی‌اسرائیل از یوشع تا یوشیا را بازگو می‌کند و جهان‌بینی مبتنی بر اصول حقوقی موجود در کتاب تثنیه را بیان می‌کند، فرض بر این است که در همین دوره زمانی نوشته شده و بر اهمیت حفظ آن‌ها تأکید دارد. با سقوط نهایی امپراتوری نو-آشوری در ۶۰۵ پیش از میلاد، رقابتی بین مصر ساییت و امپراتوری نو-بابلی بر کنترل شام ظهور کرد که در نهایت به زوال سریع یهودا منجر شد. اوایل قرن ۶ پیش از میلاد شاهد موجی
یهودا منجر شد. اوایل قرن ۶ پیش از میلاد شاهد موجی از شورش‌های یهودی با پشتیبانی مصر علیه حکومت بابل بود که سرکوب شدند. در ۵۸۷ پیش از میلاد، نبوکدنصر دوم محاصره اورشلیم را آغاز کرد که در نهایت به تخریب شهر و پایان پادشاهی منجر شد. تعداد زیادی از یهودیان به بابل تبعید شدند و پادشاهی سقوط‌کرده به عنوان استان بابلی ضمیمه شد. در کتاب مقدس. کتاب مقدس پادشاهی یهودا را به عنوان یکی از دو دولت جانشین پادشاهی متحد اسرائیل تصویر می‌کند، اصطلاحی که به سلطنت متحد تحت پادشاهان کتاب مقدس شائول، داود و سلیمان اشاره دارد و
کتاب مقدس شائول، داود و سلیمان اشاره دارد و قلمرو یهودا و اسرائیل را پوشش می‌دهد. با این حال، در طول دهه ۱۹۸۰، برخی از محققان کتاب مقدس شروع کردند به این استدلال که شواهد باستان‌شناسی برای پادشاهی گسترده قبل از اواخر قرن ۸ پیش از میلاد بسیار ضعیف است و روش‌شناسی مورد استفاده برای به دست آوردن شواهد دارای نقص است. در قرن‌های ۱۰ و اوایل ۹ پیش از میلاد، قلمرو یهودا ممکن است به صورت محدود جمعیت داشته باشد و شامل برخی مکان‌های مستحکم و بسیاری از شهرک‌های روستایی غیرمستحکم بوده باشد. سنگ نبشته تل دان که در سال
غیرمستحکم بوده باشد. سنگ نبشته تل دان که در سال ۱۹۹۳ کشف شد، نشان می‌دهد که این پادشاهی به شکلی در اواسط قرن ۹ پیش از میلاد وجود داشته، اما میزان قدرت آن را نشان نمی‌دهد. با این حال، کاوش‌های اخیر در خربه قیافه، بر اساس گفته کاوشگران، از وجود پادشاهی متمرکز و شهرنشین در قرن ۱۰ پیش از میلاد حمایت می‌کند. بر اساس کتاب مقدس پادشاهی یهودا بعد از فروپاشی پادشاهی اسرائیل (پادشاهی متحد) شکل گرفت. پادشاهی متحد از سال ۱۰۲۰ قبل از میلاد تا ۹۳۰ قبل از میلاد وجود داشت. وقتی ده قبیله حاضر نشدند پسر سلیمان، رِحُبُعام،
وقتی ده قبیله حاضر نشدند پسر سلیمان، رِحُبُعام، را به پادشاهی قبول کنند و تنها دو قبیله یهودا و بنیامین به او وفادار ماندند، پادشاهی متحد به دو بخش شمالی (تحت تسلط آن ده قبیله) و جنوبی (تحت تسلط یهودا و بنیامین) تقسیم شد. دو پادشاهی به صورت همسایه یکدیگر وجود داشتند تا اینکه پادشاهی شمالی اسرائیل توسط آشوریان در سال ۷۲۲ نابود شد و تنها پادشاهی یهودا باقی ماند. بر اساس کتاب مقدس تمامی پادشاهان اسرائیل و یهودا «خوب» نبودند زیرا موفق نشدند تنها پرستش یهوه را باقی بگذارند. حزقیا (۷۲۷ تا ۶۹۸ قبل از میلاد)
را باقی بگذارند. حزقیا (۷۲۷ تا ۶۹۸ قبل از میلاد) پادشاهی خوب بود که که پرستش بعل و اشیره را ممنوع کرد؛ ولیکن جانشین او مناسه (۶۹۸ تا ۶۴۲ قبل از میلاد) و آمون (۶۴۲ تا ۶۴۰ قبل از میلاد) دوباره به بت‌پرستان اجازه پرستش دادند که باعث خشم یهوه شد. یوشیا به پرستش یهوه بازگشت، ولیکن این بازگشت دیگر بسیار دیر بود و یهوه تصمیم گرفته بود که اجازه دهد بابلیان قوم یهود را به اسارت در بابل ببرند. آخرین پادشاه یهودا یهویاکیم بود که در ابتدا به بابلیان خراج می‌پرداخت. بعد از شکست بابلیان در جنگ با مصر در سال ۶۰۱ قبل از
از شکست بابلیان در جنگ با مصر در سال ۶۰۱ قبل از میلاد، پرداخت خراج به بابل قطع گردید. بابلیان عصبانی شده و در سال ۵۹۹ قبل از میلاد اورشلیم را محاصره کردند. یهویاکیم در حین محاصره از دنیا رفت و پسرش یکونیاه که تنها هشت یا هجده سال داشت پادشاه شد. شهر اورشلیم سه ماه بعد در ۲ آذار ۵۹۷ قبل از میلاد سقوط کرد. نبوکدنصر هم اورشلیم و هم معبد سلیمان را تخریب کرد و یهودیان را به بابل تبعید نمود. نبوکدنصر صدقیا برادر یهویاکیم را به عنوان پادشاه منصوب کرد. برخلاف توصیه حزقیال نبی، صدقیا تصمیم به شورش علیه نبوکدنصر
حزقیال نبی، صدقیا تصمیم به شورش علیه نبوکدنصر گرفت و پرداخت خراج را متوقف کرد. نبوکدنصر بار دیگر به اورشلیم حمله کرده و اینبار تمامی شهر و معبد سلیمان را به صورت کامل نابود کرد. تا سال ۵۸۶ قبل از میلاد پادشاهی یهودا تقریباً از بین رفته بود و در وضعیت بسیار بد اقتصادی و معیشتی بود. در این زمان اورشلیم خالی از سکنه شد و بابل مرکز اصلی تجارت در آن منطقه گردید. بابلیان شهری جدید به نام مصفه (מצפה/Mizpah) ایجاد کردند که مرکز استان یهودا شد. بازگشایی تحت حکومت هخامنشیان. در سال ۵۳۹ قبل از میلاد کوروش هخامنشی به
در سال ۵۳۹ قبل از میلاد کوروش هخامنشی به بابل حمله کرد و بابلیان را شکست داد. او یهودیان را آزاد کرد و اجازه بازگشت به اورشلیم و بازسازی آن را داد. ساخت معبد دوم اورشلیم به دستور کوروش آغاز شد و پس از وقفه ای نسبتاً طولانی در زمان داریوش بزرگ تکمیل گردید. استان یهودا تحت سلطه هخامنشیان بسیار ثروتمند و قدرتمند شد تا اینکه حکومت هخامنشیان به دست اسکندر مقدونی سقوط کرد. جغرافیا. پادشاهی یهودا در کوهستان‌های یهودا واقع بود که از اورشلیم تا حبرون (خلیل) کشیده شده و به صحرای نگب (نگو) امتداد می‌یافت. خط الراس
شده و به صحرای نگب (نگو) امتداد می‌یافت. خط الراس مرکزی که از کوه‌های پوشیده از جنگل و بوته‌زار که به آرامی به سمت تپه‌های شفله در غرب شیب داشت، تا مناظر خشک و بیابانی صحرای یهودا که به سمت دره اردن در شرق فرود می‌آمد، هسته پادشاهی را تشکیل می‌داد. مرز شمالی یهودا از شرق به غرب از ساحل شمال غربی دریای مرده کشیده شده، از نزدیکی اریحا تا منطقه گزر می‌گذشت. در غرب، مرز از گزر از میان شفله تا بئرشبع در شمال نگب امتداد داشت. در شرق، مرزهای یهودا از عربه تا ساحل غربی دریای مرده پیروی می‌کرد. در دوران‌های رونق،
غربی دریای مرده پیروی می‌کرد. در دوران‌های رونق، نفوذ یهودا گسترش یافت و به سمت جنوب تا بئرشبع و فراتر از آن، شامل قادش برنیع و احتمالاً کونتیلت عجرود کشیده شد. نفوذ آن احتمالاً تا خلیج ایلات در جنوب و همچنین دشت ساحلی در غرب در قلعه مساد هاشوویاهو امتداد یافته بود. سوابق باستان‌شناسی. تشکیل پادشاهی یهودا موضوع بحث شدیدی میان محققان است و اختلافی بین کم‌گرایان کتاب مقدس و زیادگرایان کتاب مقدس در این موضوع خاص ظهور کرده است. به دلیل عوامل ژئوپولیتیکی مانند مسائل امنیتی، انزوا و تغییرات سیاسی، منطقه هسته‌ای
امنیتی، انزوا و تغییرات سیاسی، منطقه هسته‌ای پادشاهی یهودا در مرتفعات جنوب-مرکزی نسبت به مناطق غرب رود اردن اکتشاف باستان‌شناسی محدودی دیده است. کاوش‌ها و بررسی‌های کمی در آنجا انجام شده که شکاف قابل توجهی در دانش نسبت به شفله که به طور گسترده مطالعه شده در غرب ایجاد کرده، جایی که بررسی‌های منظم و کاوش‌های علمی متعددی انجام شده است. در حالی که به طور کلی توافق وجود دارد که روایات داود و سلیمان در قرن ۱۰ پیش از میلاد چیز کمی در مورد خاستگاه یهودا می‌گویند، در حال حاضر اجماعی وجود ندارد که آیا یهودا به عنوان
حال حاضر اجماعی وجود ندارد که آیا یهودا به عنوان جدایی از پادشاهی متحد اسرائیل (همان‌طور که کتاب مقدس ادعا می‌کند) یا به صورت مستقل توسعه یافت. برخی محققان پیشنهاد کرده‌اند که اورشلیم، پایتخت پادشاهی، تا پایان قرن ۸ پیش از میلاد به عنوان مرکز اداری مهم ظهور نکرده بود. قبل از آن، شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد جمعیت آن برای حفظ پادشاهی قابل دوام بسیار کم بود. محققان دیگر استدلال می‌کنند که کشفیات اخیر و آزمون‌های کربن رادیواکتیو در شهر داود به نظر نشان می‌دهد که اورشلیم در قرن ۱۰ پیش از میلاد از قبل شهر
که اورشلیم در قرن ۱۰ پیش از میلاد از قبل شهر مهمی بوده است. دیدگاهی که فینکلشتاین، کوخ و لیپشیتز (۲۰۱۱) مطرح کردند مبنی بر اینکه شهر داود باید در کوه معبد قرار داده شود، تا حد زیادی توسط محققان جغرافیای تاریخی رد شده است. بخش عمده‌ای از بحث حول این موضوع می‌چرخد که آیا کشفیات باستان‌شناسی که به طور مرسوم به قرن ۱۰ تاریخ‌گذاری می‌شوند، باید به جای آن به قرن ۹ تاریخ‌گذاری شوند، همان‌طور که اسرائیل فینکلشتاین پیشنهاد کرده است. کشفیات باستان‌شناسی اخیر توسط ایلات مازار در اورشلیم و یوسف گارفینکل در خربه قیافه
مازار در اورشلیم و یوسف گارفینکل در خربه قیافه به عنوان حمایت از وجود پادشاهی متحد تفسیر شده‌اند، اما تاریخ‌گذاری‌ها و شناسایی‌ها به طور جهانی پذیرفته نشده‌اند. سنگ یادبود تل دان نشان می‌دهد که "سلسله داوود" تاریخی پادشاهی در جنوب سرزمین‌های سامریه در قرن ۹ پیش از میلاد حکومت می‌کرد، و گواهی‌هایی از چندین پادشاه یهودی از قرن ۸ پیش از میلاد کشف شده‌اند، اما این‌ها کمک کمی به نشان دادن میزان توسعه واقعی دولت می‌کنند. لوح نمرود K.3751، با تاریخ حدود ۷۳۳ پیش از میلاد، اولین سند شناخته شده از نام "یهودا" است
از میلاد، اولین سند شناخته شده از نام "یهودا" است (که در خط میخی آشوری به صورت یائودا یا KUR.ia-ú-da-a-a نوشته شده)، در حالی که ارجاع قبلی‌تر به فرستاده یهودی به نظر در فهرست شراب از نمرود با تاریخ دهه ۷۸۰ پیش از میلاد ظاهر می‌شود. اورشلیم. وضعیت اورشلیم در قرن ۱۰ پیش از میلاد موضوع اصلی بحث است. قدیمی‌ترین بخش اورشلیم و هسته شهری اولیه آن، شهر داوود است که شواهدی از فعالیت مسکونی قابل توجه اسرائیلی حدود قرن ۱۰ نشان می‌دهد. برخی ساختارهای اداری منحصر به فرد مانند ساختار سنگی پلکانی و ساختار سنگی بزرگ که در
مانند ساختار سنگی پلکانی و ساختار سنگی بزرگ که در اصل یک ساختار را تشکیل می‌دادند، حاوی فرهنگ مادی مربوط به عصر آهن ۱ هستند. اسرائیل فینکلشتاین به دلیل فقدان ادعایی فعالیت اسکان در قرن ۱۰ پیش از میلاد، استدلال می‌کند که اورشلیم آن زمان دهکده کوچک روستایی در تپه‌های یهودا بود، نه پایتخت ملی، و اوسیشکین استدلال می‌کند که شهر کاملاً غیرمسکونی بود. امیحای مازار ادعا می‌کند که اگر تاریخ‌گذاری عصر آهن ۱ / عصر آهن ۲ آ ساختارهای اداری در شهر داود درست باشد، که او معتقد است چنین است، "اورشلیم شهر نسبتاً کوچکی با
معتقد است چنین است، "اورشلیم شهر نسبتاً کوچکی با قلعه‌ای قدرتمند بود که می‌توانست مرکز حکومت منطقه‌ای قابل توجهی باشد." ویلیام جی. دیور استدلال می‌کند که اورشلیم شهر کوچک و مستحکمی بود که احتمالاً فقط توسط دربار سلطنتی، کاهنان و منشیان سکونت داشت. آبراهام فاوست و زو فاربر استدلال می‌کنند که اورشلیم در مقایسه با اکثر محل‌های کوهستانی در اسرائیل باستان به طور قابل توجهی بزرگ بود و حاوی تحکیمات و ساختمان‌های عمومی بود. سطح سواد. مجموعه‌ای از دستورات نظامی که در ویرانه‌های قلعه نظامی در نگو یافت شد و مربوط به
ویرانه‌های قلعه نظامی در نگو یافت شد و مربوط به دوره پادشاهی یهودا است، نشان‌دهنده سواد گسترده است، بر اساس کتیبه‌ها، توانایی خواندن و نوشتن در تمام سلسله مراتب فرماندهی از فرماندهان تا افسران کوچک وجود داشت. بر اساس گفته پروفسور الیعزر پیاستسکی که در تجزیه و تحلیل متون شرکت داشت، "سواد در تمام سطوح سیستم‌های اداری، نظامی و کهانتی یهودا وجود داشت. خواندن و نوشتن محدود به نخبگان کوچک نبود." این نشان‌دهنده حضور زیرساخت آموزشی قابل توجهی در یهودا در آن زمان است. پژوهش‌های باستان‌شناسی نزدیک چشمه جیحون در شهر
پژوهش‌های باستان‌شناسی نزدیک چشمه جیحون در شهر داود بولاهای فراوان بدون نقش (یعنی بولاهایی که فقط نمادپردازی دارند، بدون کتیبه) را نشان داده که به قرن‌های ۱۱/۱۰-۹ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری می‌شوند و دارای "خطوط پاپیروس" در پشت خود هستند. استدلال شده که این مهرها شواهدی ارائه می‌دهند که متون پاپیروس از قرن ۱۰ (شاید ۱۱) پیش از میلاد به بعد در اورشلیم نوشته و استفاده می‌شدند. مهرهای ل م ل ک. مهرهای «ل م ل ک» مُهرهای به زبان عبری باستان هستند که بر روی دسته‌های خمره‌های بزرگ ذخیره‌سازی نقش بسته‌اند و به دوران
خمره‌های بزرگ ذخیره‌سازی نقش بسته‌اند و به دوران سلطنت پادشاه حزقیا (حدود ۷۰۰ پیش از میلاد) بازمی‌گردند. این مُهرها عمدتاً در اورشلیم و پیرامون آن کشف شده‌اند. چندین خمره کامل در محل خود و زیر لایه‌ای از ویرانی ناشی از حمله سنحاریب در تَلّ لخیش به دست آمده است. هیچ‌یک از مُهرهای اصلی تاکنون پیدا نشده‌اند، اما حدود دو هزار اثر مُهر از دست‌کم ۲۱ نوع مُهر مختلف منتشر شده است. «ل م ل ک» مخففِ حروف عبری لامد، مِم، لامد، کاف (عبری: לְמֶלֶךְ، آوانویسی: ləmeleḵ) است که می‌توان آن را چنین ترجمه کرد: «برای پادشاه»
که می‌توان آن را چنین ترجمه کرد: «برای پادشاه» یا «متعلق به پادشاه». زندگی روزمره. بر اساس پژوهشی در سال ۲۰۲۲، آثار وانیل در خمره‌های شراب کشف‌شده در اورشلیم یافت شد که ممکن است نشان دهد نخبگان محلی در سده‌های هفتم تا ششم پیش از میلاد از شرابی با طعم وانیل لذت می‌برده‌اند. تا همین اواخر، وانیل اصلاً به‌عنوان کالایی در دنیای قدیم شناخته‌شده نبود. باستان‌شناسان پیشنهاد کرده‌اند که این کشف می‌تواند با مسیر تجارت بین‌المللی مرتبط باشد که در آن دوره از صحرای نقب می‌گذشته و احتمالاً تحت سلطه آشوریان و سپس مصر در
می‌گذشته و احتمالاً تحت سلطه آشوریان و سپس مصر در دوران میانه سوم قرار داشته است. شهرها. به گفته یوسف گارفینکل، شهرهای دژبندی‌شدهٔ پادشاهی یهودا در سدهٔ دهم پیش از میلاد در خِربت قیافه، تَلّ اِن‌نَصبَه، خِربت اَلدَوّاره (نزدیک حَلحول)، تَلّ بیت شِمش و تَلّ لخیش قرار داشتند. همچنین، محوطهٔ تَلّ رُمیده (هبرون باستان) نیز در سراسر سده‌های دهم تا ششم پیش از میلاد شهری دژبندی‌شدهٔ یهودایی بود. محوطه‌های تَلّ موصا و تَلّ ایتون نیز در سده‌های دهم و نهم پیش از میلاد از مراکز شهری پادشاهی یهودا بودند. تَلّ بئرشَبع،
از مراکز شهری پادشاهی یهودا بودند. تَلّ بئرشَبع، که گمان می‌رود همان شهر باستانی کتاب مقدس بئرشبع باشد، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد مهم‌ترین مرکز یهودا در صحرای نقب بود. دژها. در رشته‌کوه‌های یهودا و شِفِله چندین دژ و برج یهودایی کشف شده است. این استحکامات دارای حیاط مرکزی بزرگی بودند که دیوارهای سنگری (دو جداره با اتاق‌هایی در میان) آن را دربر می‌گرفت، و شکل آن‌ها معمولاً مربع یا مستطیل بود. خِربت ابو‌التوَین، که در رشته‌کوه‌های یهودا میان بات‌عین و جبعای امروزی قرار دارد، از برجسته‌ترین دژهای آن
و جبعای امروزی قرار دارد، از برجسته‌ترین دژهای آن دوره به شمار می‌آید. از این دژ چشم‌انداز گسترده‌ای به سوی شفله، از جمله شهرهای یهودایی عَزقه، سوخو، جودِد، لخیش و مارِشا دیده می‌شد.در صحرای نقب شمالی، تَلّ عَراد به‌عنوان یک دژ کلیدی اداری و نظامی عمل می‌کرد. این دژ مسیر میان رشته‌کوه‌های یهودا تا عَرَبه و سپس به موآب و ادوم را حفاظت می‌نمود. عَراد بارها بازسازی و گسترش یافت. چندین دژ دیگر یهودایی نیز در نقب شناسایی شده‌اند، از جمله خُروَت عوزا، تَلّ عیرا، عَرعیر، تَلّ ماسوس و تَلّ ملحه. مهم‌ترین استحکام
عَرعیر، تَلّ ماسوس و تَلّ ملحه. مهم‌ترین استحکام یهودایی در صحرای یهودا در وِرد یِریحُو یافت شد که از راه ارتباطی اَریحا تا بحرالمیت محافظت می‌کرد. همچنین، چند برج دیدبانی مستقل، مرتفع و جداافتاده متعلق به آن دوره در اطراف اورشلیم کشف شده است؛ از این نوع برج‌ها نمونه‌هایی درناحیه شمال اورشلیم به نام تپهٔ فرانسوی و در جنوب گیلُه به دست آمده است. از جایگاه دژهای یهودا آشکار است که یکی از اهداف اصلی آن‌ها تسهیل ارتباطات از طریق علائم آتش در سراسر پادشاهی بوده است؛ روشی که در کتاب ارمیا و نامه‌های لخیش به‌خوبی
روشی که در کتاب ارمیا و نامه‌های لخیش به‌خوبی مستند شده است.
در بورس، صندوق قابل معامله ، گونه‌ای از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک می‌باشد، که امکان پیروی از بازده یک شاخص معین را فراهم می‌آورد و سهام آن‌ها همانند سهام شرکت‌های عمومی، در بورس اوراق بهادار قابل معامله است. فعالیت اصلی این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار یا دارایی‌های فیزیکی است، که به‌عنوان دارایی پایه صندوق، در نظر گرفته می‌شوند. بنابراین عملکرد هر صندوق، به عملکرد دارایی پشتوانه آن بستگی دارد. در ابتدای فعالیت صندوق‌های قابل معامله در بورس، عمدتاً مورد توجه سرمایه‌گذاران نهادی، شامل مدیران
عمدتاً مورد توجه سرمایه‌گذاران نهادی، شامل مدیران صندوق‌های فعال، غیرفعال و صندوق‌های پوشش خطر بودند، اما در سال‌های گذشته، به‌ویژه در ایالات متحده آمریکا، سرمایه‌گذاران خرد نیز، به سمت این صندوق‌ها، گرایش پیدا کرده‌اند.
طرح سرمایه‌گذاری جمعی گونه‌ای از سرمایه‌گذاری است، که توسط شرکت‌های سرمایه‌گذاری یا بانک‌ها مدیریت می‌شوند، پول سهام‌داران خود را بر روی انواع اوراق بهادار همچون سهام، اوراق قرضه و ابزارهای بازار پول، سرمایه‌گذاری می‌کنند و ممکن است، مدت زمان تشکیل آنها کوتاه، یا بدون محدودیت زمانی باشد. این شرکت‌ها با بکار گرفتن مدیران سرمایه‌گذاری حرفه‌ای، ریسک سرمایه‌گذاری را به حداقل رسانده و امکان سوددهی را حداکثر می‌نمایند. همچنین سرمایه‌گذاران آنها از صرفه‌جویی به مقیاس نیز، بهره‌مند می‌شوند. به این ترتیب،
به مقیاس نیز، بهره‌مند می‌شوند. به این ترتیب، سرمایه‌گذاران این‌گونه صندوق‌ها در واقع، دارای سبد متنوعی از اوراق بهادار هستند و ریسک سیستماتیک سرمایه‌گذاری آنها نیز در حداقل میزان ممکن خواهد بود. این گونه صندوق‌ها ممکن است، در سرمایه‌گذاری‌های خود، عملکرد محافظه‌کارانه یا جسورانه‌ای داشته باشند. طرح‌های سرمایه‌گذاری جمعی، در مناطق مختلف، از نظر جغرافیایی ساختارها و حتیٰ نام‌های مختلفی دارند. (برای نمونه در ایالات متحده طرح‌های سرمایه‌گذاری جمعی و صندوق سرمایه‌گذاری مشترک، یک معنا و کاربرد مشترک دارند)
گولداش شرکت فلزات گران‌بهای ترکیه‌ای است، که در زمینه ساخت و فروش طلا، نقره، جواهرات و اشیای قیمتی، همچنین تجارت فلزات گران‌بها فعالیت می‌کند. شرکت گولداش در سال ۱۹۹۳ توسط گروه یالینکایا تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس استانبول و بورس فرانکفورت معامله می‌شود.
کاردمیر شرکت فولاد ترکیه‌ای است، که در سال ۱۹۳۷ توسط دولت ترکیه تأسیس شد و در سال ۱۹۹۵ خصوصی گردید. دفتر مرکزی شرکت کاردمیر در شهر قره‌بوک، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود. این شرکت مالک باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور می‌باشد.
ایش یاتریم شرکت خدمات مالی ترکیه‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری، مدیریت دارایی، مدیریت سرمایه‌گذاری و کارگزاری بورس فعالیت می‌کند. شرکت ایش یاتریم در سال ۱۹۹۶ به‌عنوان بازوی ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری ترکیه ایش بانکاسی تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بشکطاش، استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
مناسه یا مناشه (عبری: מְנַשֶּׁה) بر اساس کتاب پیدایش از تنخ نام یکی از دو فرزند یوسف است. همسر یوسف آسنات یک زن مصری و دختر کاهن شهر اون بود که فرعون به عنوان همسر به یوسف داده بود. مناسه در مصر و قبل از آمدن برادران یوسف به مصر به دنیا آمد. ( که در برخی منابع مناسه بعنوان فرزند دختر یاد شده است) تاریخ. یعقوب پدر یوسف دو پسر یوسف مناسه و افرایم را به فرزندی خویش قبول کرد و آنان را مانند پسران خود گرفت. مناسه قبیله اسرائیلی مناسه را ایجاد کرد که یکی از دوازده قبیله اسرائیل بود و توسط یعقوب مورد آمرزش قرار
قبیله اسرائیل بود و توسط یعقوب مورد آمرزش قرار گرفت. مناسه به عبری به معنی فراموشکار است. مناسه از همسر خود یک پسر به نام اسریل و از همسر صیغه خود پسر دیگری به نام مچیر داشت.
صندوق بازنشستگی به صندوقی می‌گویند که توسط کارفرما برای حفظ و مدیریت سرمایه کارمندان شرکت تأسیس شده و وجوه سرمایه‌گذاری شده در این صندوق، توسط کارفرما و کارمندان جمع‌آوری شده‌ است. هدف اصلی تأسیس این صندوق‌ها، افزایش دارایی آن و سودآوری با درآمد ثابت، برای آن دسته از کارکنانی است، که به سن بازنشستگی رسیده‌اند. صندوق‌های بازنشستگی معمولاً توسط موسسات مالی ثانویه در خارج از خود نهاد، مدیریت می‌شوند. وجوه این صندوق نیز بسیار بالا بوده و در بسیاری از کشورها، سرمایه‌گذاری‌های بلوکی انجام می‌دهند. بنابر گزارش
سرمایه‌گذاری‌های بلوکی انجام می‌دهند. بنابر گزارش اکونومیست، بر پایه تحقیقات انجام شده توسط مورگان استنلی، در سال ۲۰۰۸ مجموع دارایی صندوق‌های بازنشستگی در سراسر جهان، در حدود ۲۰ تریلیون دلار برآورد می‌شود، که از بزرگتر از تمامی نهادهای سرمایه‌گذاری مانند: صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، شرکت‌های بیمه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، سهام اختصاصی یا صندوق‌های ذخیره ارزی می‌باشد.
شورای اورشلیم نام شورایی است که در حدود سال ۵۰ میلادی برای بحث در مورد مشکلات مسیحیت اولیه برگزار شد. مهمترین دستور شورا این بود که جنتیلهای مسیحی شده احتیاجی به ختنه شدن ندارند و لازم نیست از تمامی قوانین موسی تبعیت کنند. ولیکن شورا اعلام کرد که آنها قوانین نخوردن خون، گوشت حاوی خون، گوشت حیواناتی که درست ذبح نشدند، و زنا و بت‌پرستی را باید رعایت کنند. شرح شورا در کتاب اعمال رسولان در فصل ۱۵ آمده است. همچنین شرح دیگری در نامه پولس به گالاتیانها در فصل دوم آمده است. ولیکن مشخص نیست که پولس قطعاً به شورای
آمده است. ولیکن مشخص نیست که پولس قطعاً به شورای اورشلیم اشاره می‌کند. پیشینه. شورای اورشلیم در حدود سال ۵۰ میلادی برگزار شد. در این زمان که حدوداً ۱۷ سال از دنیا رفتن عیسی گذشته بود بیشتر پیروان او یهودی زاده بودند. از این رو آنها ختنه شده بودند و از تمامی قوانین یهودی تبعیت می‌کردند. تنها تفاوت آنها با بقیه یهودیان اعتقاد به مسیح بودن عیسی بود. در این زمان مسیحیت دارای پیروانی شد که یهودی زاده نبود و جنتیل بودند. مهمترین بحث این بود که آیا این افراد نیز احتیاجی به یهودی شدن و تبعیت از قوانین یهودی دارند
به یهودی شدن و تبعیت از قوانین یهودی دارند تا پیرو عیسی باشند یا خیر. ختنه شدن در کتاب پیدایش که مسیحیان نیز به آن اعتقاد داشتند و دارند به عنوان عهد خداوند با ابراهیم ذکر شده است. در شورا بر اساس توصیه پطرس و توسط جیمز طرح زیر پیشنهاد شد:
بیکاری اصطکاکی حاصل از فاصله زمانی مورد نیاز برای تربیت نیروی کار، برای استخدام در صنعت خاصی است. از آنجایی که پیوستن به صنعت جدید برای کار یا جابجایی بین صنایع توسط کارگران محتاج به مدت زمانی برای آموزش توانایی‌های جدید است، بیکاری اصطکاکی همیشه در اقتصاد وجود دارد. بیکاری اصطکاکی به علت اینکه هر دو شغل و کارگر ناهمگن هستند و ناسازگاری می‌تواند بین ویژگی‌های عرضه و تقاضا حاصل شود وجود دارد. همچنین عدم انطباق می‌تواند مربوط به مهارت، پرداخت، زمان کار، محل، نگرش، طبع و بسیاری از عوامل دیگر باشد. تازه واردان