payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر این، حادثه‌ای رخ داد که در آن جانشین ارشد کاگِه‌کاتسو، فوجیتا نوبویوشی ، از خاندان اوئه‌سوگی به سمت ادو فرار کرد. هنگام رفتن به ادو، فوجیتا نوبویوشی سوگند خدمت به خاندان توکوگاوا یاد کرد و ایه‌یاسو به او یک شمشیر و نقره داد، اما این موضوع مورد انتقاد خاندان اوئه‌سوگی قرار گرفت. فوجیتا نوبویوشی که از آیزو فرار کرد، در ۲۳ مارس وارد ادو شد و توکوگاوا هیده‌تادا را از قصد کاگِه‌کاتسو برای شورش آگاه کرد. در فوریه همان سال، اطلاعاتی در مورد شورش اوئه‌سوگی نیز از ارباب ولایت اچیگو هوری هیده‌هارو دریافت شد.
از ارباب ولایت اچیگو هوری هیده‌هارو دریافت شد. «بسیج تعداد زیادی کارگر و ساختن قلعه کامیزاشی»، «نگهداری راه‌ها و پل‌ها»، «تهیه تعداد زیادی اسب، تیر و کمان و تفنگ» و غیره از نشانه‌های یک شورش قلمداد شدند (هوری هیده‌هارو پیش از این اغلب از حرکات نگران کننده کاگِه‌کاتسو گزارش داده بود). هنگامی که شایعات شورش منتشر شد، ایه‌یاسو بارها از کاگِه‌کاتسو خواست تا به کیوتو برود (ایه‌یاسو اغلب در فوشیمی در این زمان بود). به احتمال زیاد او می‌خواست از او در مورد سوء ظن شورش از او سؤال کند و همچنین از او می‌خواست بدون
شورش از او سؤال کند و همچنین از او می‌خواست بدون بازگشت به ولایت خودش وظایف خود را به عنوان یکی از پنج بزرگان به عهده بگیرد و در جلسه‌ها شرکت کند.
پهن‌بال‌سانان (نام علمی: "Eurypterida") که به صورت عامیانه با عنوان کژدم‌های دریایی شناخته می‌شوند راسته‌ای از بندپایان درنده منقرض‌شده هستند که در طول دوران دیرینه‌زیستی و بین ۴۶۷ تا ۲۵۲ میلیون سال پیش می‌زیستند. این جانوران برخلاف لقبی که بر آن‌ها گذاشته شده از کژدم‌ها نیستند و خویشاوندی نزدیک‌تری با تیغ‌دمان دارند. بیشتر گونه‌های این راسته کوچک بودند و کمتر از ۲۰ سانتی‌متر طول داشتند اما برخی نیز مانند جیکولاپتروس با ۲٫۵ متر طول بزرگ‌ترین جانوران بندپا تاریخ محسوب می‌شوند. آخرین پهن‌بال‌سانان در پایان
تاریخ محسوب می‌شوند. آخرین پهن‌بال‌سانان در پایان دوره پرمین و در جریان رویداد انقراض پرمین-تریاس به‌طور کامل از میان رفتند. ویژگی‌ها. کژدم‌های دریایی انشعابی از گیره‌داران محسوب می‌شوند و جانورانی چون خرچنگ نعل اسبی، کژدم و تارتنک خویشاوندان امروزی آن‌ها هستند. این جانوران آبزی بودند و بیشتر ساکن آب‌های لب‌شور و آب‌های شیرین بودند اما چنین به نظر می‌رسد که این جانوران یک سیستم تنفسی دوگانه داشتند که هم در آب و هم در خشکی کاربرد داشت. برخی کژدم‌های دریایی دارای دو بالهٔ بزرگ و بلند پارومانند و نیز دمی
دارای دو بالهٔ بزرگ و بلند پارومانند و نیز دمی نیرومند بودند. همچنین تمام این موجودات گوشت‌خوار بودند و رژیم غذایی آن‌ها شامل انواع ماهیان، سرپایان و تریلوبیت‌ها می‌شد. به غیر از این موارد احتمالاً مردارخواری و هم‌نوع‌خواری نیز میان آن‌ها رواج داشته است. فرگشت. قدیمی‌ترین آثار کشف شده از این موجودات متعلق به اواسط دوره اردوویسین است ولی این احتمال وجود دارد که کژدم‌های دریایی در اواخر دوره کامبرین یا اوایل دوره اردوویسین به وجود آمده باشند. دوران اوج شکوفایی و تنوع این جانوران مربوط به دوره سیلورین و اوایل
و تنوع این جانوران مربوط به دوره سیلورین و اوایل دوره دوونین بود ولی بعد از این دوره با ظهور گروه‌های جدیدی از جانوران چون ماهیان زره‌دار تنوع این جانوران رو به افول نهاد. وقوع رویداد انقراض دونین پسین باعث کاهش شدید تنوع کژدم‌ها شد و پس از این رویداد تنها چند گونه کوچک زنده ماندند. این آخرین بازماندگان نیز سرانجام در زمان وقوع رویداد انقراض پرمین-تریاس یا مدتی قبل از این انقراض به‌طور کامل از میان رفتند.
فاتمیر لیرا بایرامای (زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۸۸) یک فوتبالیست بازنشسته آلمانی با اصلیتی آلبانیایی است. او به عنوان هافبک نفوذی برای تیم اف.اف.سی فرانکفورت و تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی می‌کرد. او در سال ۲۰۱۰ نامزد دریافت توپ طلا توسط فیفا که به بهترین بازیکن سال اهدا می‌شود بود و مقام سوم را از آن خود کرد. حرفه. باشگاهی. بایرامای کار خود را از باشگاه DJK/VfL گیزنکرشن آغاز کرد. وی از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ و پیش از پیوستنش به اف سی آر ۲۰۰۱ دویسبورگ و بازی در بوندس‌لیگا برای تیم مونشن‌گلادباخ بازی می‌کرد.اولین حضور او
برای تیم مونشن‌گلادباخ بازی می‌کرد.اولین حضور او در بوندس‌لیگا در سپتامبر ۲۰۰۴ بود و اولین گل خود را یک ماه پس از اولین حضورش در بوندس‌لیگا به ثمر رساند. بایرامای خیلی زود در ترکیب اصلی و ثابت تیم دویسبورگ قرار گرفت. او برای چهار فصل پی در پی همراه با دویسبورگ عنوان نایب قهرمانی را از فصل ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ بدست آورد. در فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ قهرمانی زنان زنان یوفا را با این تیم بدست آورد. او همچنین مدعی کسب عنوان جام حذفی فوتبال زنان آلمان در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ نیز بود و موفق به گلزنی در فینال نیز شد. پس از پنج فصل حضور در
به گلزنی در فینال نیز شد. پس از پنج فصل حضور در دویسبورگ بایرامای برای فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ به تیم رقیب یعنی اف.اف.سی توربین پوتسدام پیوست.در این باشگاه او قهرمان بوندس‌لیگا در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ شد. در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ تیم پوتسدام قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد که بایرامای نیز موفق به گلزنی در ضربات پنالتی در فینال شد. یک سال بعد نیز فاتمیر با این تیم دوباره به فینال فینال این مسابقات رسد اما در مقابل تیم المپیک لیون شکست خورد. لیرا در سال ۲۰۱۰ نامزد دریافت توپ طلا از طرف فیفا بود و مقام سوم را کسب کرد. پس از آن وی
طرف فیفا بود و مقام سوم را کسب کرد. پس از آن وی اعلام کرد که برای فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ به تیم اف.اف.سی فرانکفورت می‌پیوندد. این نقل و انتقال به عنوان گرانترین ترانسفر تاریخ بوندس‌لیگا لقب گرفت. بین‌المللی. فاتمیر اولین بازی خود را برایتیم بزرگسالان آلمان در اکتبر ۲۰۰۵ و در مقابل تیم ملی فوتبال زنان اسکاتلند انجام داد. یک سال بعد او مسابقات فوتبال زنان زیر ۱۹ سال اروپا را در سال ۲۰۰۶ و ردهٔ جوانان بدست آورد. در مسابقات فوتبال زنان زیر ۲۰ سال اروپا و در سال ۲۰۰۶ تیم آلمان در یک چهارم نهایی از دور مسابقات حذف شد.
آلمان در یک چهارم نهایی از دور مسابقات حذف شد. بایرامای در هر چهار بازی از ابتدا به میدان رفت و سه گل را در این تورنمنت به ثمر رساند. گل‌های ملی. "فهرست آمار گلزنی در تیم ملی زنان آلمان و نتایج آن:" منبع: زندگی شخصی. والدین وی ایزمت و گنیمت از آلبانیایی‌هایی هستند که در سال ۱۹۹۳ از ایستوک، یوگسلاوی به آلمان مهاجرت کردند.از سال ۲۰۰۷ فاتمیر با اشرف دورمشی بازیگر و مدل آلبانیایی رابطه داشت. در اکتبر ۲۰۰۹ زندگینامه خود را به زبان آلمانی با نام «Mein Tor ins Leben – Vom Flüchtling zur Weltmeisterin» (به
ins Leben – Vom Flüchtling zur Weltmeisterin» (به معنی:هدف من در زندگی - از پناهندگی به قهرمانی جهان) منتشر کرد.در ژوئن ۲۰۱۱ او با همکار خود انیس الوشی آشنا شد. پدران هر دوی آنها بایکدیگر به عنوان افسر پلیس در کوزوو همکاری می‌کردند.در سال بعد این زوج ازدواج خود را اعلام کردند. در مدت کوتاهی پس از آن و در سپتامبر ۲۰۱۲ هر دوی آنها از ناحیهٔ رباط متقاطع جلویی دچار مصدومیت شدند و به مدت ۷۲ ساعت مصدوم بودند. افتخارات. باشگاهی اف سی آر ۲۰۰۱ دویسبورگ قهرمانی جام حذفی فوتبال آلمان ۲۰۰۹–۲۰۰۸ نایب قهرمان ۲۰۰۷–۲۰۰۶
حذفی فوتبال آلمان ۲۰۰۹–۲۰۰۸ نایب قهرمان ۲۰۰۷–۲۰۰۶ توربین پوتسدام اف. اف. سی فرانکفورت
فراچاهش یا جریان فراچاهنده یا خیزش آب ، پدیده‌ای اقیانوسی است که به حرکت آب متراکم، خنک تر و معمولاً سرشار از غذا از عمق پایین‌تر آب به سوی سطح اقیانوس گفته می‌شود. این آب جایگزین آب گرمتر سطح اقیانوس که معمولاً خالی از مواد غذایی است می‌شود. این حرکت در اثر وزش باد صورت می‌گیرد. این آب سرشار از مواد مغذی با حرکت به سوی سطح رشد و تولیدمثل فرآورنده‌های نخستین مانند فیتوپلانکتونها را افزایش می‌دهد. با توجه به زیست‌توده فیتوپلانکتون‌ها و وجود آب خنک در این مناطق نواحی ای که خیزش آب در آن صورت گرفته می‌توانند
نواحی ای که خیزش آب در آن صورت گرفته می‌توانند به وسیله مشاهدهٔ دمای خنک سطح دریا و تمرکز بالای کلروفیل آ شناسایی شوند. دسترسی بیشتر به نواحی ای که خیزش آب در آن پدید می‌آید منجر به بالا رفتن سطح فرآوری نخستین و در نتیجهٔ آن رشد تولید صنعت شیلات می‌شود. تقریباً ۲۵ درصد از کل شیلات دریایی جهان از پنج ناحیهٔ خیزش آب انجام می‌شود که فقط ۵ درصد از کل اقیانوس‌ها را تشکیل می‌دهند. در مقابل جریان فراچاهنده، جریان‌های فروچاهنده (Downwelling) وجود دارد که برخلاف جریان فراچاهنده، آب پُراکسیژن سطح را به لایه‌های
جریان فراچاهنده، آب پُراکسیژن سطح را به لایه‌های عمیق‌تر هدایت می‌کند. سازوکار. سه محرک اصلی که با همدیگر پدیده خیزش آب را ایجاد می‌کنند عبارتند از باد، اثر کوریولیس و ترابرش اکمن. در فرایند خیزش آب، باد در امتداد ساحل روی سطح دریا و در جهت مشخص می‌وزد که در نتیجهٔ آن برهم کنش باد-آب پدید می‌آید و در نتیجهٔ این برهم کنش آب در یک زاویهٔ ۹۰ درجه با جهت طبق نیروی کوریولیس و ترابرش اکمن حرکت می‌کند. ترابرش اکمن باعث می‌شود که لایهٔ سطحی آب با زاویهٔ ۴۵ درجه از سمت آب حرکت کند و برخورد میان آن لایه و لایهٔ زیر
سمت آب حرکت کند و برخورد میان آن لایه و لایهٔ زیر آن باعث می‌شود که لایهٔ جایگزین در آن جهت حرکت کند. این برهم کنش سبب حرکت مارپیچی آب به سوی پایین می‌شود. سپس نیروی کوریولیس تعیین می‌کند که اب به کدام سو حرکت کند. در نیمکرهٔ شمالی آب به سمت راست جهت باد ترابرده می‌شود و در نیمکرهٔ جنوبی به سمت چپ. انواع فراچاهش. خیزش‌های اصلی آب در اقیانوس با انشعاب جریان‌هایی مربوط است که آب‌های ژرف‌تر، سردتر و مغذی تر را به سطح آب می‌آورند. دست کم پنج نوع خیزش آب وجود دارد: خیزش آب ساحلی، خیزش آب با مقیاس گسترده در مرکز
خیزش آب ساحلی، خیزش آب با مقیاس گسترده در مرکز اقیانوس، خیزش‌های آب گردابی، خیزش آب توپوگرافیک و خیزش آب پراکنده و گسترده در مرکز اقیانوس.
موج سواری رودخانه گونه ای از ورزش موج سواری بر روی امواج رودخانه است که به شکل ایستا وجود داشته‌اند یا به دلیل جزر و مد به وجود آمده‌اند. به احتمال زیاد این گونه از موج سواری در سال ۱۹۵۵ و در طول ۲.۴ کیلومتری رودخانه سورن، طولانی‌ترین رود در انگلستان انجام شده‌است. اما نخستین موج سواری بر روی امواج ایستا نخستین بار در سال ۱۹۷۰ و در مونیخ آلمان انجام گشت، هم‌اکنون این شهر دارای بزرکترین مرکز موج سواری درون شهری است. امواج ایستا، امواجی هستند که معمولاً به‌طور ثابتی وجود دارند و در اثر برخورد آب رودخانه به
ثابتی وجود دارند و در اثر برخورد آب رودخانه به سطح سنگ‌ها و جهش هیدرولیکی آب پدید می ایند.
کالمان کلوتچی یا کالمان کالوچای ، (زاده ۱۸۹۱ - درگذشته ۱۹۷۶)، پزشک جراح و شاعر مجار و از نخستین پیشگامان توسعه و تکامل ادبیات اسپرانتو بود. کالوچای، که در بیست‌سالگی زبان اسپرانتو را آموخت، چهره‌ای اصلی در جهانِ ادبیات اسپرانتو محسوب می‌شود. وی از خود یک میراث غنی از زبان و فرهنگ اسپرانتو بر جای گذاشت، از آن جمله است اشعاری که به زبان اسپرانتو سروده شده و همچنین ترجمه‌هایی که از زبان مجارستانی و دیگر زبان‌های اروپا به اسپرانتو انجام داده‌است. دکتر کالوچای نخستین مجموعه شعری خود را به زبان اسپرانتو در سال
نخستین مجموعه شعری خود را به زبان اسپرانتو در سال ۱۹۲۱ با عنوان "یک جهان و یک دل" انتشار داد. در طول دهه ۳۰، وی سردبیر مجلهٔ ادبی دنیای ادبیات به زبان اسپرانتو بود، این مجله محفل مؤلفین تأثیرگذاری بود که مجموعاً تحت عنوان "مکتب بوداپست" شناخته می‌شدند. آثار کالوچای. کالوچای مترجم، نویسنده و شاعری بسیار پُرکار بود. از میان انبوه آثار باارزش او به ذکر چند عنوان در این‌جا بسنده می‌شود: وی سرویراستار کتاب باارزش گلچین ادبی مجارستان ، ۱۹۳۳ نیز بود.
آیسباخ و به معنای جویبار یخ، یک رودخانه کوچک ساخته ی دست انسان در مونیخ آلمان است. این رود از میان پارک جنگلی ایلشا گاتن (به آلمانی: Englischer Garten) و به معنای باغ انگلیسی جریان می‌یابد. در طول این رود امواج مصنوعی نیز ایجاد می‌شوند. شنا کردن در این رود مجاز نمی‌باشد، اما در رعایت این قانون به ویژه در روزهای گرم تابستان اجباری وجود ندارد و شناگران بسیاری را در این وقت از سال می‌توان در این رودخانه مشاهده نمود. در سال ۲۰۰۳ یک شناگر و در سال ۲۰۰۷ یک فرد عادی در قسمت‌های کم عمق تر این رود غرق گشتند. به دلیل
در قسمت‌های کم عمق تر این رود غرق گشتند. به دلیل وجود امواج مصنوعی در طول این رود که گاه تا بیش از یک متر نیز ارتفاع دارند رود آیسباخ به عنوان بزرگترین مرکز موج سواری رودخانه مصنوعی در دنیا مشهور است.
سری ثریا اوندر (۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۲ – ۳ مه ۲۰۲۵)، سیاستمدار، مقاله‌نویس، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و بازیگر ترکمن و چپ‌گرای اهل ترکیه بود. وی در سراسری پارلمان ترکیه به عنوان نمایندهٔ مستقل اما با حمایت حزب آشتی و دموکراسی برگزیده شد، اما بعداً عضویت این حزب را به‌طور رسمی پذیرفت. وی با تشکیل حزب دموکراتیک خلق‌ها به این حزب پیوست. زندگی. سری ثریا اوندر در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۶۲ در شهر آدیامان در ناحیه آناتولی جنوب شرق به دنیا آمد. پدرش آرایشگر و در دههٔ ۶۰ میلادی، بنیانگذار و رهبر دفتر استانی حزب کارگران ترکیه (TİP) به
و رهبر دفتر استانی حزب کارگران ترکیه (TİP) به رهبری بهیجه بوران بود. هنگامی که سری ثریا اوندر ۸ ساله بود، پدرش بر اثر سیروز درگذشت و وی به همراه مادر و چهار برادر و خواهر کوچکترش به خانهٔ پدربزرگ مادریش نقل مکان کردند. او از آن زمان برای کمک به خانواده در یک مغازهٔ عکاسی به عنوان شاگرد به کار پرداخت و این کار را تا زمانی که به کلاس دهم دبیرستان رسید ادامه داد. وی در سن شانزده سالگی به کار برای برنامهٔ ملی ریشه کنی مالاریا پرداخت تا بتواند درآمدی بیشتر از آنچه در عکاسی داشت، به دست بیاورد. وی در آنجا با
آنچه در عکاسی داشت، به دست بیاورد. وی در آنجا با جنبش اتحادیه‌های کارگری آشنا شد، اما به سبب فعالیت‌هایش در اتحادیه از آنجا اخراج شد. اوندر پس از مدت کوتاهی کار کردن در یک مغازهٔ تعمیر تایر، به گرداندن زندگی خود با عکاسی روی آورد و در این زمان به ساخت مستندهای هویتی در مناطق روستایی پرداخت. اوندر در سال ۱۹۸۰ در دانشگاه آنکارا در رشتهٔ علوم سیاسی ثبت نام کرد. وی در ترم دوم به جنبش اعتراضی دانشجویان در اعتراض به حکومت نظامیان پیوست که در پی کودتای ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۰ دولت را در ترکیه ملغی کرده بودند. وی در
۱۹۸۰ دولت را در ترکیه ملغی کرده بودند. وی در ارتباط با این جنبش بازداشت شد و به جرم عضویت در سازمان غیرقانونی به دوازده سال زندان محکوم گشت. وی محکومیت خود را در بندهای پرجمعیت زندان‌هایی چون ماماک، اولوجانلار و هایمانا گذراند. فعالیت حرفه‌ای. فیلم بین‌الملل ساختهٔ مشترک سری ثریا اوندر و محرم گولمز در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم قوزک پنبهٔ زرین آدانا در سال ۲۰۰۷ جایزهٔ بهترین فیلم را به دست آورد و همچنین به بیست و نهمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مسکو نیز راه یافت. سری ثریا اوندر در سال ۲۰۱۰ نگارش ستونی ثابت در
سری ثریا اوندر در سال ۲۰۱۰ نگارش ستونی ثابت در روزنامهٔ بیرگون را آغاز کرد. علاوه بر این، وی نوشتن در روزنامهٔ رادیکال را نیز ادامه داد. وی در انتخابات ۲۰۱۱ با حمایت حزب آشتی و دموکراسی به عنوان نمایندهٔ مستقل از شهر استانبول به مجلس ملی کبیر ترکیه راه یافت. اوندر بعداً عضویت در این حزب را پذیرفت. وی پس از ورود به پارلمان نگارش در روزنامهٔ رادیکال را ترک کرد. وی در حال حاضر در روزنامهٔ اوزگور گوندم می‌نویسد. سری ثریا اوندر در اعتراض‌های میدان تقسیم استانبول در سال ۲۰۱۳ شرکت کرد و بر اثر برخورد گلولهٔ گاز
در سال ۲۰۱۳ شرکت کرد و بر اثر برخورد گلولهٔ گاز اشک‌آور مجروح و در بیمارستان بستری شد. درگذشت. سری ثریا اندر در شرایطی که به عنوان عضو تیم مذاکرات صلح به فعالیت می‌پرداخت، دچار پارگی آئورت شد. او به مدت ۱۸ روز در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود و در نهایت در روز شنبه ۳ می ۲۰۲۵، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
نمگتوسور (نام علمی: "Nemegtosaurus") نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است. تاکنون فقط جمجمه‌ی "نمگتوسور"، خزنده‌پای مغولستانی، کشف شده‌است. در نگاه اول، این جمجمه شبیه جمجمه‌ی "دیکرائوسور"، دوتیرکی‌سانِ ژوراسیکی، به‌نظر می‌رسد و به همین سبب در ابتدا "نمگتوسور" را نوعی دوتیرکی‌سان متأخر تصور می‌کردند. اما پژوهش‌های جدیدتر نشان داده‌اند که این دایناسور در واقع تیتانوسور بوده و بنابراین با جانورانی مثل "سالتاسور" خویشاوندی نزدیک‌تری داشته‌است. بعضی تیتانوسورها دندان‌هایی قطور و قاشق‌شکل و جمجمه‌ای کوتاه
دندان‌هایی قطور و قاشق‌شکل و جمجمه‌ای کوتاه داشتند، اما "نمگتوسور" دندان‌هایی مدادی و پوزه‌ای کشیده داشت. بعضی کارشناسان در بازآفرینی‌هایشان سر این دایناسور را با برآمدگی استخوانی و گِردی روی جمجمه به‌تصویر کشیده‌اند. اگر این برآمدگی وجود می‌داشت، سر "نمگتوسور" بسیار شبیه سر یک براکیوسور می‌بود. اما به‌احتمال قوی‌تر این دایناسور سری کم‌ارتفاع و ظریف داشته‌است. تازه‌ترین پژوهش‌ها نشان می‌دهند که پشت جمجمه‌ی "نمگتوسور" در مقایسه با پوزه‌اش بسیار بلند بوده و کل جمجمه هم کشیده و جعبه‌مانند بوده‌است. ممکن است
کل جمجمه هم کشیده و جعبه‌مانند بوده‌است. ممکن است که "پشت‌تهی‌دم"، تیتانوسور مغولستانی، در واقع گونه‌ای از "نمگتوسور" باشد. همه‌ی تیتانوسورها بدن‌هایی پهن داشتند و گردن‌های منعطفشان به آن‌ها امکان می‌دادند از شاخه‌های مرتفع درختان تغذیه کنند.
قارچ‌های کیسه‌ای نام یک شاخه از فرمانرو قارچ و زیرفرمانرو دوهستگان است مانند نوعی قارچ برنج (ژیبرلا فوجیکوری). شاخه دیگر قارچ‌های چتری هستند. نوسپوراکراسا و ساکارومیسس کپک اسکومیست اند و هاپلوئید اند ساختارهای تولید مثلی آن‌ها آسک است دارای گونه خاک زی دریازی یا ساکن در آب شیرین (حدود ۳۰۰۰۰گونه‌اند) هاگ‌های آن با تقسیم میتوز می‌آیند و معمولاً به روش غیر جنسی تولید مثل می‌کنند کپک نوسپوراکراسا گونه مورد مطالعه ادوارد بیدل و جورج تیتوم بود آن‌ها با رویکرد جدیدی وارد عرضه پژوهش‌های ژنتیک شدند و جهش‌های مربوط
وارد عرضه پژوهش‌های ژنتیک شدند و جهش‌های مربوط به ژن‌های کنترل‌کننده واکنش‌های مهم متابولیک از قبیل تولید آمینواسید و ویتامین را بررسی کردند.
پوک‌مهرگان (نام علمی: "Lepospondyli") نام یک زیررده از superclass چهاراندامان است.اين جانوران در دوره كربونيفر و در گشتواره ميسيسيپين زندگى مى كردند بعضى ابزى بودند و در باتلاق هاى اب شيرين زندگى مى كردند كه مانند كوچك بازو(microbrachis)كاملا ابزى بودند. مايكروسور هاى سمندر مانند خشكى زى شدند و يا نقب زن هاى ماهرى شدند و اما پوك مهرگانى همانند لايسورفيايى ها و ادلسپوندايليد(adelspondylids) ها كاملا ابزى شده و دست و پا هاى كوچك ترى يافتند سمندرك وشانى مانند دو شاخسر(diplocaulus)هم ابزى شدند گرچه از بقيه بزرگ
شاخسر(diplocaulus)هم ابزى شدند گرچه از بقيه بزرگ تر بودند.
کفتاردندان یا هاینودون یک سرده منقرض‌شده از پستانداران گوشت‌خوار و همچنین سرده شاخص خانواده کفتاردندانان است که میان اواخر ائوسن تا میانه میوسن در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا می‌زیست. طبقه‌بندی. به طور سنتی کفتاردندان و بسیاری از پستانداران درنده نخستین در راسته‌ای بزرگ به نام گوشت‌دندان‌سانان طبقه‌بندی می‌شوند. امروزه بیشتر مطالعات نشان می‌دهند که این آرایه نه یک راسته حقیقی بلکه یک گروه چندنیا است. توصیف. برخی از گونه‌های این سرده بزرگ‌ترین پستانداران گوشت‌خوار خشکی‌زی در زمان خود بودند. در مقابل برخی
خشکی‌زی در زمان خود بودند. در مقابل برخی گونه‌های دیگر به کوچکی سمور بودند. بقایای بیشتر گونه‌های کفتاردندان تا کنون در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا کشف و شناسایی شده‌است. مانند بسیاری از انواع پستانداران گوشت‌خوار اولیه کفتاردندان نیز جمجمه‌ای بسیار بزرگ و در عین حال مغزی کوچک داشت. جمجمه به طور کلی بلند و باریک بود و در مقایسه با گوشت‌خوارسانان امروزی بسیار بزرگ‌تر بود. گردن از جمجمه کوتاه‌تر بود، در حالی که بدن طولانی و تنومند بود و به یک دم بلند ختم می‌شد. وزن متوسط ​​افراد بالغ در گونه کفتاردندان
می‌شد. وزن متوسط ​​افراد بالغ در گونه کفتاردندان هولناک بزرگ‌ترین گونه این سرده در آمریکای شمالی حدود ۴۰ کیلوگرم بود و احتمالاً وزن بزرگ‌ترین افراد این گونه از ۶۰ کیلوگرم تجاوز نمی‌کرد. کفتاردندان غول‌پیکر بزرگ‌ترین گونه این سرده بسیار بزرگ‌تر بود و حدود ۳ متر طول و ۵۰۰ کیلوگرم وزن داشت. گونه‌های ابتدایی مربوط به آمریکای شمالی عهد الیگوسن حدود ۱۰ تا ۲۵ کیلوگرم وزن داشته‌اند. دو گونه کفتاردندان کوچک‌دندان و کفتاردندان موستلینوس از آمریکای شمالی اواخر ائوسن از این هم کوچک‌تر بودند و احتمالاً حدود ۵ کیلوگرم
از این هم کوچک‌تر بودند و احتمالاً حدود ۵ کیلوگرم وزن داشتند. دندان‌بندی. مطالعه بر روی نمونه‌های نابالغ کفتاردندان نشان می‌دهند که این جانور دارای یک روش غیرمعمول جایگزینی دندان بوده‌است. ۳ تا ۴ سال طول می‌کشید تا دندان‌های دائم کاملاً جایگزین دندان‌های شیری شوند که این خود نشان دهنده دوره طولانی رسیدن به سن بلوغ است. در گونه‌های آمریکای شمالی اولین دندان دائمی در فک بالا از نوع دندان‌های آسیاب کوچک قبل از اولین دندان دائمی فک بالا از نوع دندان‌ها آسیاب بزرگ در می‌آمد در حالی که بررسی گونه‌های اروپایی
بزرگ در می‌آمد در حالی که بررسی گونه‌های اروپایی حالت عکس این را نشان می‌دهند.
شمشیردندان‌نمایان ، بانام دیگر گربه‌های دندان‌خنجری دروغین، یک خانواده منقرض‌شده از گوشت‌خوارسانان پستاندار، از زیرراسته گربه‌سانان هستند. سنگواره‌های این جانوران تاکنون از آمریکای شمالی و اوراسیا شناسایی شده‌است. شمشیردندان‌نمایان با وجود شباهت ظاهری نزدیک، از خانواده گربه‌ایان نیستند. هرچند از لحاظ فرگشتی بااین خانواده خویشاوندی دارند و هردو در یک زیرراسته (Feliformia) قرار می‌گیرند. با تخمین زدن عمر سنگواره‌ها، شمشیردندان‌نمایان از ائوسن پسین تا میوسن پسین (از بارتونین تا تورتونین، ۴۰٫۴ تا ۷٫۲ میلیون سال
(از بارتونین تا تورتونین، ۴۰٫۴ تا ۷٫۲ میلیون سال پیش)، درحدود ۳۳٫۲ میلیون سال می‌زیستند. خانواده شمشیردندان‌نما (Barbourofelidae) درگذشته زیرخانواده‌ای از شمشیردندان‌نمایان طبقه‌بندی می‌شد، اما درسال ۲۰۰۴ میلادی به‌عنوان یک خانواده مستقل و متمایز از خانواده شمشیردندان‌نمایان شناخته شد. بااین‌حال برخی مطالعات همچنان از زیرخانواده بودن آن پشتیبابی می‌کنند. و این موضوع هنوز محل اختلاف است. کالبدشناسی. بیشتر شمشیردندان‌نمایان از ماهیچه‌های نیرومند و بدنی باریک، شبیه گربه‌ایان امروزی برخوردار بودند. درمقایسه با
شبیه گربه‌ایان امروزی برخوردار بودند. درمقایسه با گربه‌ایان، این جانوران پاها و دم کوتاه‌تری داشتند. برخلاف گربه‌سانان امروزی، شمشیردندان‌نمایان ساختار استخوانی متفاوتی در استخوانچه‌های گوش خود داشتند. گوش میانی گربه‌ایان امروزی در یک ساختار خارجی به نام بخش صماخی قرار دارد که توسط یک سپتوم به دوبخش جدا تقسیم شده‌است. بقایای شمشیردندان‌نمایان اما چنین چیزی را نشان نمی‌دهد و فرض براین است که آن‌ها دارای محفظه‌ای غضروفی در گوش بودند. پاهای این جانوران کوتاه بود و این موضوع نشان می‌دهد که آن‌ها تاحدودی کف‌رو
و این موضوع نشان می‌دهد که آن‌ها تاحدودی کف‌رو و نیمه‌پنجه‌رو بوده‌اند، برخلاف گربه‌سانان امروزی که کاملاً پنجه‌رو هستند. هرچند برخی گونه‌های شمشیردندان‌نمایان دارای ساختار بدنی مشابه شبیه گربه‌های دندان‌خنجری حقیقی مانند چاقودندان بودند، اما این شباهت‌ها نتیجه فرگشت همگرا و نه رابطه نزدیک خویشاوندی است. شمشیردندان‌نمایان دارای جداریختی در ساختار مربوط به جمجمه، آرواره و دندان‌ها با خانواده شمشیردندان‌نما بودند. فک پایین دارای یک جفت غلاف استخوانی بود که وظیفه محافظت از دندان‌های نیش فک بالا را برعهده
وظیفه محافظت از دندان‌های نیش فک بالا را برعهده داشتند. تیلاکوسمیلوس، گونه‌ای درنده پیشاتاریخی نزدیک به کیسه‌داران نیز دارای این ویژگی بوده‌است. تاریخ طبیعی. شمشیردندان‌نمایان درمیانه ائوسن، حدود ۴۰ میلیون سال پیش، در آمریکای شمالی و آسیا پدیدار شدند. آب‌وهوای جهانی در آن زمان گرم و مرطوب بود، اما در پایان ائوسن هوا سردتر و خشک‌تر شد؛ درنتیجه جنگل‌های پرتراکم به جنگل‌های بازتر و کم‌درخت‌تری تبدیل شدند. این روند در الیگوسن نیز ادامه پیدا کرد و شمشیردندان‌نمایان درچنین زیستگاه‌هایی شکوفا شدند. آمریکای شمالی
درچنین زیستگاه‌هایی شکوفا شدند. آمریکای شمالی و آسیا درآن زمان متصل بوده و جانوران مشترک بسیاری در هردو قاره وجود داشتند. اروپا در الیگوسن بیشتر یک مجمع‌الجزایر بود تا قاره، هرچند پل‌های خشکی میان جزایر اروپا و دیگر خشکی‌ها باید وجود می‌داشت، زیرا شمشیردندان‌نمایان در آن سرزمین‌ها نیز گسترش یافتند. سنگواره‌های گیاه‌خواران مربوط به میوسن نشان می‌دهند که دراین زمان بسیاری از گیاه‌خواران سازگار با بیشه‌زارها و دشت‌ها توانستند جایگزین گیاه‌خواران جنگل‌زی شوند. این نشان می‌دهد که گرم‌دشت‌ها دربخش پهناوری از
این نشان می‌دهد که گرم‌دشت‌ها دربخش پهناوری از قاره آمریکای شمالی و آسیا گسترده شدند. شمشیردندان‌نمایان همزمان با کاهش جنگل‌ها منقرض شدند. در اروپا اما این جانوران به‌دلیل شرایط پایدارتر زیستگاه‌ها، مدت بیشتری دوام آورند. هنگامی که وضعیت اقلیمی در اروپا نیز تغییر یافت، آخرین بازماندگان این خانواده حدود ۹ تا ۷ میلیون سال پیش منقرض شدند.
راستین‌شمشیر (نام علمی: "Eusmilis") یک سرده منقرض‌شده از تیره شمشیردندان‌نمایان است که از اواخر ائوسن تا اوایل الیگوسن در اروپا و آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. توصیف. راستین‌شمشیر با حدود ۲٫۵ متر طول یکی از بزرگ‌ترین اعضای خانواده شمشیردندان‌نمایان محسوب می‌شود. این جانور دارای بدنی باریک، دمی بلند و پاهای نسبتاً کوتاه بود. راستین‌شمشیر مانند سایر گربه‌های دندان‌خنجری دارای دو دندان نیش بلند و خنجری‌شکل در فک بالای خود بود که از دهانش بیرون زده بود و جانور از آن‌ها برای پاره کردن شریان‌ها و بافت‌های نرم طعمه
آن‌ها برای پاره کردن شریان‌ها و بافت‌های نرم طعمه استفاده می‌کرد. این دندان‌ها بلند و در عین حال باریک و ظریف بودند و به منظور حفاظت از آن‌ها فلنجهای استخوانی در قسمت جلویی فک پایین آن شکل گرفته بودند. راستین‌شمشیر برخلاف بیشتر گوشت‌خواران دیگر که ۴۴ دندان در آرواره خود دارند تنها ۲۶ دندان در آرواره‌اش داشت.
تیلاکوسمیلوس (نام علمی: "Thylacosmilus") به معنی کیسه‌دار دندان‌خنجری سرده‌ای منقرض‌شده از پستانداران پس‌دد گوشت‌خوار است که از اواخر میوسن تا اواخر پلیوسن و پیش از وقوع رویداد تبادل بزرگ آمریکا در آمریکای جنوبی زندگی می‌کرد. تیلاکوسمیلوس دارای همانندی بسیاری با سرده معروف چاقودندان بود. با این حال این جانور برخلاف چاقودندان که یک گوشت‌خوارسان بود نوعی از اسپاراسودنت محسوب می‌شد و دلیل وجود شباهت‌هایی میان آن‌ها نتیجه فرگشت همگرا بوده‌است. سرده تیلاکوسمیلوس در سال ۱۹۳۳ به وسیله ریگگس نام‌گذاری شد و تنها
در سال ۱۹۳۳ به وسیله ریگگس نام‌گذاری شد و تنها گونه شناخته شده آن تیلاکوسمیلوس آتروکس نامیده می‌شود. سنگواره‌های تیلاکوسمیلوس به صورت خاص در استان‌های کارتامارکا، انتره ریوس و لا پامپا واقع در کشور آرژانتین شناسایی شده‌است. ویژگی‌ها. تیلاکوسمیلوس با حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر طول و وزنی بین ۸۰ تا ۱۲۰ کیلوگرم به بزرگی یک جگوار بوده و یکی از بزرگ‌ترین پستانداران گوشت‌خوار پس‌دد در تاریخ زمین محسوب می‌شود. سلاح اصلی تیلاکوسمیلوس در شکار طعمه دو دندان نیش بلند و خنجری‌شکل در فک بالای آن بود که به منظور حفاظت از
خنجری‌شکل در فک بالای آن بود که به منظور حفاظت از آن‌ها قسمت جلویی فک پایین حالتی غلاف‌مانند به خود گرفته بود. قدرت آرواره تیلاکوسمیلوس چندان زیاد نبود و این جانور از دندان‌های نیش بلند و خنجری خود برای دریدن قسمت‌های نرم بدن طعمه مانند شکم استفاده می‌کرد تا طعمه در اثر خونریزی شدید جان دهد. به جز دندان‌های نیش فک بالا سایر دندان‌های تیلاکوسمیلوس کوچک بودند. دندان‌های پیش این جانور به طور کامل از بین رفته بودند و دندان‌های نیش فک پایین و همچنین دندان‌های آسیاب به مقدار قابل توجه‌ای تحلیل‌رفته بودند. همچون
به مقدار قابل توجه‌ای تحلیل‌رفته بودند. همچون کیسه‌داران امروزی تیلاکوسمیلوس نیز به احتمال زیاد از کیسه‌ای برای پرورش نوزادان خود استفاده می‌کرده‌است. انقراض. تئوری سنتی درباره انقراض تیلاکوسمیلوس این است که با وقوع تبادل بزرگ آمریکا بسیاری از پستاندارانی که در آمریکای شمالی حضور داشتند از جمله گوشت‌خوارسانان به صورت گونه‌های مهاجم وارد آمریکای جنوبی شده و شروع به رقابت با گونه‌های بومی کردند. تیلاکوسمیلوس نیز که توانایی رقابت با مهاجمین را نداشت منقرض شد. با این وجود پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که