payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد. بادهای شدید جنوبی محلی که به اسکوآل مشهورند شاید دلیلی بر غرق شدن این کشتی باشد. طبق تفاسیری که برای این اثر غرق شده صورت گرفته این‌طور به نظر می‌رسید که ملوانان برای جلوگیری از غرق شدن کشتی بسیاری از کالاهای کشتی را به درون آب انداخته بودند. تجزیه و تحلیل که بر روی رسوبات کف آمفوراها صورت گرفت وجود دانه‌های انگور را تأیید کرد و به‌طور واضح ثابت شد که این کشتی در آخرین سفر دریایی خود دارای بار شراب بوده. متعلقات شخصی ملوانان مانند بشقاب‌های لعابدار، یک پارچ یک دسته، فنجان، بشقاب‌های تزیین شده، نیز نیز
پارچ یک دسته، فنجان، بشقاب‌های تزیین شده، نیز نیز به دست آمد. بقایای به دست آمده از بدنه کشتی در وضعیت خوبی به سر نمی‌بردند و بقایای ناچیزی که از بدنه کشتی به دست آمده در فصل‌های کاری بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به دقت مستندسازی شدند. روند مرمتی بقایای بدنه کشتی در دپارتمان مرمت اشیاء به دست آمده از کاوش‌های باستان‌شناسی دریایی دانشگاه استانبول در حال پیگیری است. تعداد زیادی لنگر آهنی نیز از این آثر غرق شده به دست آمد، لنگرها ذکر شده موضوع رساله دکتری برخی از دانشجویان است. برخی از اعضای تیم پروژه کشتی مغروق
دانشجویان است. برخی از اعضای تیم پروژه کشتی مغروق چامالتی بورنو- I با توجه به تجربیات که کسب کرده‌اند هم‌اکنون برای دانشگاه استانبول روی پروژه ینی کاپی در حال کار هستند (KOCABAŞ, ۲۰۱۲). کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب. یک توافق بین‌المللی در حال انجام است که بر طبق آن حکومت‌ها باید برای اطمینان از حفظ میراث زیر آب خود گام‌های ویژه‌ای بردارند. گذشته از توافق‌های بین‌المللی مانند کنوانسیون اروپایی در حمایت از میراث باستان‌شناسی، کنوانسیون یونسکو برای حمایت از دارئی‌های فرهنگی در پیش‌درآمدهای حاصل از
حمایت از دارئی‌های فرهنگی در پیش‌درآمدهای حاصل از درگیرهای نظامی، کنوانسیون یونسکو در راه‌های ممنوعیت و جلوگیری از ورود و صدور نا مشروع و انتقال داریی‌های فرهنگی، کنوانسیون یونسکو در رابطه با حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهانی توافق دیگری نیز وجود دارد که به‌طور اخص با میراث فرهنگی زیرآبی ارتباط دارد و آن پیشنهاد اصول بین‌المللی در مورد حفریات باستان‌شناسی است (۱۹۵۶). این پیشنهاد در مورد " هر تحقیقی که هدف آن کشف اشیاء با ویژگی‌های باستان‌شناسی باشد قابل اجراء است، خواه در خشکی یا در بستر دریا در زیر
اجراء است، خواه در خشکی یا در بستر دریا در زیر بسترهای آبهای درون مرزی یا آبهای منطقه‌ای یک کشور باشد. این پیشنهاد برخی مقررات و شرایط تفظیلی در نظارت بر حفریات، پذیرش بیگانگان برای فعالیت باستان‌شناسی، ایجاد یک دفتر مرکزی برای ثبت محوطه‌های مهم، تشکیل مجموعه‌ها، عرضهٔ یافته‌ها، حقوق و وظایف حفار، مستند کردن حفریات و جلوگیری از حفریات نا مشروع را شامل می‌گردد. امتیاز بزرگ داشتن قانون خاص برای میراث فرهنگی زیر آب، عملی بودن و به آسانی در دسترس قرار گرفتن آن است. اگرچه در بسیاری از کشورها قوانین جامعی در
آن است. اگرچه در بسیاری از کشورها قوانین جامعی در حمایت از میراث فرهنگی زیرآب وجود دارد، و حتی در آنهایی که سلاح‌های قانونی دیگری برای حمایت از این میراث در برابر تجاوز غارتگران در دسترس نیست، مسئولان امور فرهنگی نباید کار را تمام شده تلقی کنند. بسیاری از این مسئولان در خواهند یافت که مقررات بسیار محکمتری وجود دارد که می‌تواند به قوانین ملی آن‌ها افزوده شود. این یک وظیفه ضروری برای همه مسئولان فرهنگی در کشورهایی است که میراث فرهنگی زیرآبی آن‌ها در معرض خطر قرار دارد. در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۰ کنوانسیون یونسکو جهت
قرار دارد. در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۰ کنوانسیون یونسکو جهت راهکارهای جلوگیری و پیشگیری از واردات و صادارات غیرقانونی و نیز واگذاری نا مشروع مالکیت اموال فرهنگی مورد تصویب قرار گرفت. در ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ کنوانسیون دیگری در مورد قوانین و مقررات مربوط به حفاظت و نگهداری میراث فرهنگی زیرآب مطابق با قوانین و تجارت بین‌المللی جهت حافظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان مورد تصویب قرار گرفت. کنوانسیون قانون دریاهای سازمان ملل متحد در مورخ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۲ با تصمیم بر تقویت اقدامات حفاظتی از آثار زیرآب به صورت طبیعی خود یا در صورت
حفاظتی از آثار زیرآب به صورت طبیعی خود یا در صورت لزوم با اهداف علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) از روز ۱۵ اکتبر تا ۳ نوامبر ۲۰۰۱ در شهر پاریس تشکیل جلسه داد. یونسکو در سی و سومین جلسه خود با تأیید اهمیت میراث فرهنگی زیرآب به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث فرهنگی بشری و عنصری مهم در تاریخ ملتها، مقوله باستان‌شناسی زیرآب را به عنوان موضوع کنوانسیون یبن المللی در روز دوم نوامبر ۲۰۰۱ مورد تصویب قرار داد (توفیقیان، ۱۳۸۵)(متن کامل کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب). حفات، مرمت و باستان‌شناسی زیرآب.
فرهنگی زیرآب). حفات، مرمت و باستان‌شناسی زیرآب. «اقدامات حفاظتی همیشه باید قسمتی از یک پروژهیک باستان‌شناسی باشند». مصنوعات فرهنگی در محیط‌های زیر آب ممکن است از شرایط حراستی بهتری نسبت محیط‌های خشک برخورد باشند. معمولاً سایت‌های باستانی در زیرآب پس از سپری کردن مدتی یک حالت موزانه با محیط اطراف خود دست پیدا می‌کنند. شاید یک مصنوع فرهنگی در طول صدها یا هزاران سال به این توازن برسد. حراست از مصنوعات بازیابی شده از سایت‌های باستانی دریایی یکی از مهم‌ترین تدابیری است که باید به اجرا در بیایید و یک کاوشگر یا
است که باید به اجرا در بیایید و یک کاوشگر یا نجاتگر در قبال مصنوعات به دست آمده از سایت‌های باستانی مسئول است. بدون حفاظت ممکن است مصنوعات به دست آمده نابود و مهم‌ترین اطلاعات تاریخی ما از بین برود. مصنوعاتی که از محیط‌های آب شور به دست می‌آیند معمولاً شکل خوبی حراست می‌شوند اما به‌طور طبیعی ترد و شکننده می‌باشند. به‌طور کلی مصنوعات بدست آمده از محیط‌های دریایی غیر هوازی مانند مصنوعات مدفون در ماسه‌های دریا به نسبت مصنوعات بدست آمده از محیط دریایی هوازی سطح ماسه‌های بستر دریا بهتر حراست می‌شوند. مواد
سطح ماسه‌های بستر دریا بهتر حراست می‌شوند. مواد ارگانیک مانند چرم، چوب، منسوجات [مانند: پارچه‌های بادبانها]، طناب، بقایای گیاهی و … اگر بدون اقدامات حفاظتی بر روی خشکی نگهداری شوند ممکن است خرد شوند یا دچار تورق، توده و تخریب شوند. آهن ممکن است درظرف چند روز یا چند ماه بر طبق سایز یا چگالی مصنوع، دچار زوال یا ظاهری بدریخت شود. استخوان، شیشه، سفال و مواد مشابه نیز به مرور زمان دچار حالت تبلور خواهند شد. به دلیل موارد ذکر شده اقدامات حفاظتی یکی از اصلی‌ترین محورها در حفاری سایت‌های باستانی دریایی به حساب
محورها در حفاری سایت‌های باستانی دریایی به حساب می‌آید(Hamilton, 1999, p.4). تکنیک‌ها. کاوش‌های باستان‌شناسی زیرآب بسیار به باستان‌شناسی زمینی شبیه است. در باستان‌شناسی زیرآب از ابزار مشابه استفاده می‌شود اما معمولاً از نوع پلاستیکی آن‌ها بخاطر اینکه در آب‌های شور تخریب نشوند. روش‌های بکار گرفته برای کار در زیر آب بخاطر محیط کمی متفاوت است. اکثر ابزار مور استفاده در کاوش‌های باستان شناسانه زمینی در زیر آب نیز مورد استفاده قرار می قرار می‌گیرند مانند: بیلچه دستی، square units, تخت رسم گیره دار، مداد، متر
دستی، square units, تخت رسم گیره دار، مداد، متر اندازه‌گیری، و به عبارت دیگر تمام ابزار مورد استفاده برای کاوش یک محوطه در زیرآب برای زمین نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌هرحال، به جای خاک انداز و سطل یا فرقان و غربال یا شستن آن با آب برای پا کردن کثیفی‌ها، از لوله ۱۰۰ فوتی متصل به یک موتور بزرگ لاروب با یک پمپ که حرکت می‌دهد ششصد گالون آب را در یک دقیقه استفاده می‌شود و رسوبات بستر دریا را همانند یک جاروبرقی غول پیکر ومیمکد. اکثر مردم تعجب خواهند کرد وقتی می‌شنوند که کاوش‌های زیرآبی نسبت به روی زمین
وقتی می‌شنوند که کاوش‌های زیرآبی نسبت به روی زمین بسیار راحت است بخاطر اینکه زیرآب، ما می‌توانیم شناور باشیم بر روی محوطه و نزدیک هر قسمت از کار کاوش بدون برخورد با آن تکان بخوریم ( Adovasio &amp; Hemmings).
ولف گریگورویچ مسینگ (زاده ۱۰ سپتامر ۱۸۹۹ در گورا کاولریا — درگذشته ۸ نوامبر ۱۹۷۴ در مسکو) روان بین، تله پات و ذهن خوان خود خوانده روسی بود که گفته شده در سال ۱۹۳۷ شکست هیتلر در حمله به شوروی را پیش‌بینی کرده بود. ادعا شده او می‌توانست أشیا گم شده را پیدا کند. همچنین ادعا شده او در چند مورد، توانسته بود سرنوشت یک انسان را تنها با نگاه کردن به عکسی از او پیش‌بینی کند. سال‌های آغازین زندگی. کودکی. مسینگ در سال ۱۸۹۹ در خانواده‌ای یهودی و بسیار فقیر در شهر کوچک گوراکاولریا در نزدیکی ورشو چشم به جهان گشود. این
گوراکاولریا در نزدیکی ورشو چشم به جهان گشود. این منطقه در آن زمان هنوز بخشی از روسیه به‌شمار می‌آمد. در شش سالگی، مسینگ به مدرسه‌ای مذهبی فرستاده شد. در آنجا کم‌کم به توانایی عجیب خود در حفظ کردن بدون اشتباه متون مختلف پی برد. بعدها، او وارد دانشگاه یشیوا شد، اما پس از دو سال از آنجا فرار کرد. او سوار اولین قطار مسافربری شده و زیر یکی از صندلی‌ها پنهان شد و کمی بعد به خواب عمیقی فرو رفت. زمانی که مأمور قطار بلیت خواست، برگه کاغذی را از زمین برداشته به مأمور داد. او به چشمان مأمور خیره شده و توانست بدون هیچ
داد. او به چشمان مأمور خیره شده و توانست بدون هیچ مشکلی به برلین رسید. نوجوانی. مسینگ کمک هزینه مختصری بابت نوکری دریافت می‌کرد و یک بار هم از شدت گرسنگی در خیابان از هوش رفت و به تصور اینکه مرده است او را به سردخانه بردند. در آنجا دوباره با کمک روانپزشک و عصب‌شناس مشهور، دکتر ایبل به حیات بازگشت. او که برای اولین بار به قدرت‌های خارق العاده ذهن او و توانایی اش در کنترل بدن خود پی برد. ایبل بلافاصله شروع به انجام آزمایش‌هایی روی قدرت ذهن خوانی ولف کرد. مسینگ می‌توانست آگاهانه وارد حالت کاتالپتیک (وضعیتی
می‌توانست آگاهانه وارد حالت کاتالپتیک (وضعیتی خلسه مانند یا غیرواکنشی) شود. او بعدها متوجه شد که می‌تواند در این وضعیت، آینده را پیش‌بینی کند. پس از آن او در سیرک «برلین پانوپتیکوم» و چند جای دیگر مشغول به کار شد. پروفسور ایبل نیز از نتیجه آزمایش‌ها بسیار شگفت زده بود. در این آزمایش‌ها مسینگ تمام فرمان‌های ذهنی را بلافاصله درک و بادقت اجرا می‌کرد. او به بازارهای مختلف در برلین می‌رفت تا روی دستفروش‌ها، قدرت‌هایش را تمرین کند. ایبل همچنین به وولف نوجوان آموخت که حس درد فیزیکی را در خود خاموش کند. او هر روز
که حس درد فیزیکی را در خود خاموش کند. او هر روز فقیرتر می‌شد و مجبور بود برای خانواده مستمند خود نیز کمک هزینه بفرستد. به همین دلیل دست به کار جدیدی زد و در برنامه‌های خود اجازه می‌داد مردم میخ‌هایی را درون سینه یا گردنش فرو کنند. شهرت جهانی. ملاقات با اینشتین و فروید. مسینگ در ۱۶ سالگی اولین تور خود را در شهر وین برگزار کرد، اما سیرک‌ها علاقه‌ای به برنامه‌های او نداشتند. او برنامه‌هایی با آزمایش‌های روانشناسی طراحی کرد. در طول این آزمایش‌ها، او دستورهایی را که به صورت ذهنی برایش فرستاده می‌شد، انجام
را که به صورت ذهنی برایش فرستاده می‌شد، انجام می‌داد. همین طور به کارهایی مانند بازگو کردن زندگینامه افرادی که برای اولین بار می‌دید، یا پیدا کردن اجسامی که توسط حضار در سالن پنهان شده بود، می‌پرداخت. شهرتش هر روز بیشتر و بیشتر می‌شد تا اینکه آوازه او به آلبرت اینشتین رسید. او مسینگ و زیگموند فروید را به منزل خود دعوت کرد. فروید بلافاصله سعی کرد او را امتحان کند. او به ولف فرمان ذهنی داد که به دستشویی رفته از پشت آینه یک موکت برداشته به اتاق برگردد. در پایان این ملاقات نیز اینشتین به مسینگ گفت در صورت نیاز
این ملاقات نیز اینشتین به مسینگ گفت در صورت نیاز از هیچ کمکی به او دریغ نخواهد کرد. مسینگ دیگر هرگز انیشتین را ندید، اما از فروید، هنر تمرکز و خود هیپنوتیزم را فراگرفت. بعدها افراد مشهور دیگری مانند گاندی (۱۹۲۷) را ملاقات کرد. در سال ۱۹۱۷، مسینگ توری جهانی را آغاز کرد. روزهای موفقیت او در سیرک‌ها رو به افول بود. در سال ۱۹۲۱ به لهستان که دیگر یک کشور آزاد بود، بازگشت و مدتی به خدمت در ارتش مشغول شد. پس از آن دوباره به سفر به دور دنیا پرداخت. در این سفر، مدیومی مشهور او را همراهی می‌کرد. او همیشه تلاش می‌کرد
مشهور او را همراهی می‌کرد. او همیشه تلاش می‌کرد با خواندن ذهن کلاهبردارها، دست آن‌ها را رو کند. در این مدت، او در چند پرونده جنایی به پلیس کمک کرده و چند بار اشیای گم شده را پیدا کرده بود. پیش‌بینی شکست هیتلر در حمله به شوروی. در سال ۱۹۳۷، او در حین اجرای برنامه در یکی از تئاترهای ورشو، این‌طور پیش‌بینی کرد که اگر آلمانی‌ها به شوروی حمله کنند، شکست شان در جنگ حتمی خواهد بود. هیتلر به شدت به این پیش‌بینی حمله کرد و برای سر او ۲۰۰هزار رایش مارک جایزه گذاشت. اینکه هدف هیتلر از دستگیری مسینگ، کشتن او یا
اینکه هدف هیتلر از دستگیری مسینگ، کشتن او یا استفاده از قابلیت‌هایش بوده، کاملاً مشخص نیست. البته روان بین‌های مشهور دیگری مثل هانوسن که از مشاوران بسیار نزدیک شخص هیتلر بودند، در درگیری‌های بازی قدرت کشته شده بودند. در هر صورت، مسینگ مجبور بود برای مدتی طولانی از دست آلمان‌ها فراری باشد. بعد از سال ۱۹۳۹، ورشو تحت اشغال نازی‌ها، پر از اطلاعیه‌هایی شد که نشان می‌داد نازی‌ها برای دستگیری او جایزه تعیین کرده بودند. یک بار او با بی احتیاطی کامل، از محل زندگی اش بیرون آمد که منجر به دستگیری و ضرب و شتم شدید وی
بیرون آمد که منجر به دستگیری و ضرب و شتم شدید وی شد. در مرکز پلیس، او تمام قدرتش را جمع کرد و به نگهبان‌ها دستوری ذهنی داد تا به سلول او بروند. بعد از سلول بیرون آمد، آن‌ها را درون همان سلول زندانی کرد و بعد از ساختمان بیرون رفت. مسینگ از طریق شبکه فاضلاب از ورشو فرار کرد. بعد هم در زیر کاه‌های یک گاری پنهان شده و به همین طریق به شوروی رفت. او در نوامبر سال ۱۹۳۹ از رودخانه باگ گذر کرد. ملاقات با استالین. او به مقامات روس، برگه جایزه‌ای که نازی‌ها برایش گذاشته بودند را داد و پناهنده آن کشور شد. او به عنوان
بودند را داد و پناهنده آن کشور شد. او به عنوان یک یهودی فقیر و پناهجو در پیدا کردن شغل، شانس زیادی نداشت. البته از این جهت خوش شانس بود که به کمپ‌های کار اجباری فرستاده نشد زیرا «پانتلیمون پونومارنکو»، رهبر کمونیست‌های جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی هوایش را داشت و به او اجازه داده بود تا به اجرای برنامه بپردازد. بعد از مدت کوتاهی، پلیس مخفی اِن.کا.و.د در خلال یکی از برنامه‌هایش او را دستگیر کرد و به مسکو فرستاد تا با استالین ملاقات کند. استالین بسیار به او علاقه‌مند شده بود. مسینگ، توانایی‌های پارانرمال
علاقه‌مند شده بود. مسینگ، توانایی‌های پارانرمال را امکان‌پذیر می‌دانست. استالین از او خواست تا برای اثبات ادعاهایش، تنها با تکیه به قدرت‌های ذهنی اش به یک بانک دستبرد بزند. مسینگ نیز با همراهی گروهی از مأموران به بانک مرکزی مسکو رفت، اما به تنهایی وارد آن شد سپس به سمت کارمند صندوق رفته و در حالی که فرمانی ذهنی برای او می‌فرستاد، کاغذ سفیدی را به دستش داد. کارمند هم از گاوصندوق، مبلغ ۱۰۰ هزار روبل برداشت و در کیف دستی مسینگ گذاشت. مسینگ با مبلغ مورد نظرش، بانک را ترک کرد. استالین قانع شده بود. شهرت و
بانک را ترک کرد. استالین قانع شده بود. شهرت و محبوبیت بلافاصله به سراغ مسینگ آمد. او یک شبه تبدیل به یک فوق ستاره شد. شهرت او ناگهان پول زیادی را نیز عاید دولت کرد. استالین و لاورنتی بریا (رئیس پلیس مخفی وقت) تصمیم گرفتند تا توانایی او را بار دیگر بیازمایند. بنابراین از او خواستند تا بدون اینکه مشکلی برایش به وجود بیاید، کاخ کرملین را ترک کند. او نیز اطاعت امر کرده بدون اینکه کسی جلویش را بگیرد، از آنجا بیرون رفت. تنها منشی استالین به دنبال او روان شد. او زمانی که به خیابان رسید، برایش دست تکان داد. تمامی
که به خیابان رسید، برایش دست تکان داد. تمامی نگهبان‌ها هم قسم می‌خوردند کسی که از کاخ بیرون رفت، شخص استالین بوده‌است. مسینگ در بسیاری موارد، هم به استالین و هم به رئیس پلیس مخفی مشاوره‌هایی داده بود. تأثیر در جنگ. مسینگ از سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ هیچ برنامه‌ای اجرا نکرد. دلیل این امر، ظاهراً فرستادن او برای مأموریتی در سیبری بوده‌است. گفته می‌شود او مسئول گروهی برای کسب خبر و جاسوسی بوده‌است. این دوره از زندگی مسینگ کاملاً در پرده‌ای از ابهام فرو رفته زیرا در یادداشت‌های شخصی اش هیچ اشاره‌ای به اتفاقات این
یادداشت‌های شخصی اش هیچ اشاره‌ای به اتفاقات این دوره نکرده‌است. کمی پیش از اینکه نازی‌ها به شوروی حمله کنند، مسینگ به جلسه‌ای دعوت شد تا با فرماندهان ارتش سرخ جلسه‌ای داشته باشد. او پیش‌بینی کرد که جنگ عظیمی با آلمان در پیش است، اما بین سوم تا پنجم ماه می سال ۱۹۴۵ با پیروزی قوای شوروی به پایان خواهد رسید. این پیش‌بینی به اطلاع استالین رسید و او به همین دلیل زمانی که جنگ پایان یافت، تلگرامی تبریک‌آمیز برای مسینگ فرستاد. مسینگ تا سال‌ها این تلگرام را نزد خود نگه داشته بود. مسینگ از بودجه شخصی اش، هزینه ساخت
نگه داشته بود. مسینگ از بودجه شخصی اش، هزینه ساخت دو فروند هواپیمای نظامی را پرداخت. او از طرق دیگری نیز به کشور جدیدش کمک کرده بود. برنامه‌ای که به تازگی توسط تلویزیون روسی تهیه شده بود، ادعا می‌کرد که مسینگ حدود ۲۰ ساعت پیش از مرگ استالین با او ملاقاتی داشته و به او گفته بود که به زودی خواهد مرد. دلیل او برای ملاقات، پادرمیانی برای پزشکانی بود که به تازگی دستگیر شده بودند. آن‌ها پزشکانی یهودی بودند که ظاهراً توطئه کرده بودند تا هم‌زمان بسیاری از مقامات رده بالای دولت از جمله فرمانده کل را مسموم کرده و
رده بالای دولت از جمله فرمانده کل را مسموم کرده و بکشند. عده‌ای نیز بر این باور بودند که کل ماجرا حربه‌ای بوده که توسط استالین برنامه‌ریزی شده تا بهانه‌ای برای جنگی دوباره با دنیای غرب باشد. به هر حال، استالین مسینگ را تهدید کرده بود که اگر دست از دخالت در این ماجرا برندارد، به کمپ گولاگ فرستاده خواهد شد. پس از مرگ استالین، بازماندگانش توطئه را به گردن بریا انداخته و او را اعدام کردند. برخی نیز بر این نکته تأکید می‌کنند که مرگ استالین در مارس سال ۱۹۵۳، مصادف با عید پوریم یهودیان بوده تا شاید به نوعی این
با عید پوریم یهودیان بوده تا شاید به نوعی این واقعه را به مسینگ ارتباط دهند اما او قاتل نبود و نقشی هم در بازی‌های قدرت در شوروی نداشت. البته بلافاصله بعد از پخش این برنامه تلویزیونی، برنامه دیگری روی آنتن رفت که می‌گفت هرگز چنین ملاقاتی صورت نگرفته‌است. ظاهراً کسی در روسیه می‌خواست مرگ استالین را به گردن مسینگ بیندازد، اما به نظر می‌رسد افراد دیگری نیز وجود داشتند که می‌خواستند از او دفاع کنند. برنامه‌ها و نمایش‌ها. در طول جنگ، تله پات شهیر در واحدهای نظامی روسی، بیمارستان‌های ارتش و پایگاه‌های دفاعی
نظامی روسی، بیمارستان‌های ارتش و پایگاه‌های دفاعی برنامه‌های زیادی را اجرا می‌کرد. نمایش‌های او در مورد ویژگی‌های رازآلود مغز و روان انسان به مذاق کمونیست‌هایی که دیدگاهی مادی گرایانه داشتند، خوش نمی‌آمد. پیش از اجراهای دهه ۱۹۵۰، اعلامیه‌ای توسط انستیتو فلسفه آکادمی علوم شوروی منتشر شد که بر اساس آنها، برنامه‌های مسینگ در حقیقت ریشه در توانایی او در خواندن رفتارها و عکس العمل‌های غیرارادی انسان‌ها داشته‌است. در نظر آنها، چیزی به نام تله پاتی وجود نداشته زیرا در مارکسیسم-لنینیسم صحبتی در مورد آن به میان
زیرا در مارکسیسم-لنینیسم صحبتی در مورد آن به میان نیامده بود. به همین جهت، یک فکر نمی‌توانست خارج از محدوده مغز وجود داشته باشد. در نتیجه کارهای مسینگ هیچ ارتباطی با تله پاتی نداشتند. این طرز تفکر ایدئولوژی رایج آن زمان بود. مسینگ معمولاً تمایلی به اجرای برنامه در شهرهای بزرگ نداشت زیرا از جلب توجه بیش از حد رهبران کمونیست واهمه داشت. اما مردم روسیه او را بسیار دوست داشتند و در هیچ‌کدام از برنامه‌های او، یک صندلی هم خالی نمی‌ماند. توانایی غیرعادی مسینگ. یک بار در اواخر دهه ۱۹۴۰، زمانی که در کیف برنامه
یک بار در اواخر دهه ۱۹۴۰، زمانی که در کیف برنامه داشت، بازداشت و به مسکو برده شد زیرا «نیکولای بولگانین» از مقامات ارشد وقت از استالین دستور داشت یک چمدان پر از مدارک فوق سری را که گم شده بود، پیدا کند. مسینگ به دفتر فردی برده شد که چمدان را گم کرده بود. او روی این مسئله تمرکز کرد و در درون بینی خود، کناره شیبدار یک رودخانه، یک کلیسای کوچک و پلی را روی رودخانه دید. او لکه‌ای سیاه نیز که چمدان بود، زیر پل مشاهده کرد. در مرحله بعد، با چند جغرافیدان صحبت کرده و آنچه را که دیده بود برای آنان توضیح داد. آنان
و آنچه را که دیده بود برای آنان توضیح داد. آنان نیز دو نقطه را در اطراف مسکو با این مشخصات تشخیص دادند. لحظاتی بعد دو کامیون پر از نظامیان به مناطق مورد نظر اعزام شده و بعد از چند ساعت، محتویات باارزش چمدان روی میز مقامات شوروی بود. ولف مسینگ به وجود میدانی خاص باور داشت که به نظر او، منشاء توانایی غیرعادی اش در تله پاتی بود. او حس می‌کرد که باید آن را کشف کرده و مورد مطالعه علمی قرار داد. به نظر او، این چیزی بود که می‌توانست امکانات شگفت انگیزی را برای بشریت به ارمغان بیاورد. او همچنین بسیار به هیپنوتیزم
به ارمغان بیاورد. او همچنین بسیار به هیپنوتیزم علاقه داشت و همیشه به یادداشت که در اولین روزهای فعالیتش در لهستان، از هیپنوتیزم برای درمان موارد بسیار وخیم بیماران روانی استفاده کرده بود. او در چند مورد، توانسته بود سرنوشت یک انسان را تنها با نگاه کردن به عکسی از او پیش‌بینی کند. او می‌توانست در شرایطی که تحت فشار بود، آینده را با دقتی بالا پیش‌بینی کند. او در یادداشت‌هایش مشخصاً نوشته بود که پیش‌بینی و روشن بینی در حقیقت وجود دارد. ما امروزه نمی‌توانیم چنین پدیده‌هایی را توضیح دهیم زیرا هنوز شناخت کاملی
پدیده‌هایی را توضیح دهیم زیرا هنوز شناخت کاملی از ساختار زمان و رابطه آگاهی انسان با این ساختارها نداریم. مرگ. این تله پات مشهور تا سال ۱۹۷۴ به فعالیت‌های خود ادامه داد. وولف گریگورویچ مسینگ در همان زمان از دنیا رفت. او را در کنار همسرش در گورستان ووستریاکووسکی در مسکو به خاک سپردند. KGB نیز بلافاصله بعد از مرگش تمام یادداشت‌های شخصی او را ضبط کرد که این مدارک همچنان محرمانه باقی مانده‌اند.
کاپ قاعدگی یا فنجان قاعدگی یک ظرف قابل انعطاف است که در طی قاعدگی در واژن جای‌گذاری می‌شود. این محصول بهداشتی زنانه، قادر به جمع‌آوری ترشحات قاعدگی به جای جذب آن‌هاست و هدف از آن این است که از نشت جریان قاعدگی (خون ناشی از ریزش رحم) بر روی لباس جلوگیری شود. کاپ قاعدگی معمولاً از سیلیکون پزشکی یا پرایمر قابل انعطاف ساخته می‌شود و از دو بخش قیف و ساقه تشکیل شده‌است. ساقه برای قرار دادن و برداشتن آن در داخل مهبل استفاده می‌شود. هر ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان) کاپ برداشته و تخلیه می‌شود و پس از شستشو
جریان) کاپ برداشته و تخلیه می‌شود و پس از شستشو دوباره جای‌گذاری می‌شود. پس از هر دوره استفاده، کاپ باید حداقل ۵ دقیقه با آب جوش شستشو داده شود و تا برای استفاده در ماه آینده محل رشد عوامل بیماری‌زا نباشد. برخلاف تامپون‌ها و نوارهای بهداشتی، کاپ‌ها به جای جذب، مایع قاعدگی را جمع می‌کنند. یک کاپ قاعدگی تا پنج سال یا بیشتر قابل استفاده است. این مسئله باعث می‌شود تا هزینه‌های بلندمدت آن کمتر از تامپون‌ها یا نوارهای یکبار مصرف باشد، گرچه که هزینهٔ اولیهٔ آن بالاتر است. گفته می‌شود کاپ‌های قاعدگی چون مصرف کمتری
است. گفته می‌شود کاپ‌های قاعدگی چون مصرف کمتری دارند، برای محیط زیست نیز مناسب‌ترند اما این مسئله نیاز به بررسی دارد. با توجه به اینکه کاپ قاعدگی قابل استفاده مجدد است، مصرف آن به میزان قابل توجهی پایین‌تر است و زباله‌های تولید شده از چرخه قاعدگی را کاهش می‌دهد. این محصول هیچ اتلاف روزانه‌ای ندارد اما تجزیه‌پذیر هم نیست. بیشتر شرکت‌های تولیدکننده کاپ قاعدگی، آن را در دو اندازهٔ بزرگ و کوچک به فروش می‌رسانند. کاپ قاعدگی بدون رنگ و شفاف فروخته می‌شود، اما چند شرکت نیز کاپ‌های رنگی مانند صورتی یا بنفش را
چند شرکت نیز کاپ‌های رنگی مانند صورتی یا بنفش را ارائه می‌کنند. گفته می‌شود استفاده از کاپ‌های قاعدگی در مقایسه با دیگر گونه‌های جاذب خون قاعدگی گزینهٔ امن‌تری است. روش استفاده. کاپ قاعدگی به این شکل در واژن قرار می‌گیرد که ابتدا با دست فشرده شده و لبه‌های آن به هم چسبانده می‌شود و سپس وارد واژن می‌شود. کاپ در واژن معمولاً خود به خود باز می‌شود و به دیواره می‌چسبد. اگر کاپ خود به خود باز نشد، کاربر می‌تواند آن را یک دور با دست بچرخاند تا اطمینان حاصل کند که کاملاً باز شده و درست قرار گرفته‌است. کاپ باید در
کاملاً باز شده و درست قرار گرفته‌است. کاپ باید در اطراف گردن رحم قرار گیرد. اگر به درستی وارد شود، کاپ نباید نشت کند یا باعث احساس ناراحتی شود. در مقایسه با تامپون، کاپ قاعدگی باید در کانال واژینی پایین‌تر قرار گیرد و ساقهٔ آن باید کاملاً داخل واژن باشد. تکنیک‌های مختلف تاشو برای قراردادن کاپ قاعدگی وجود دارد. اما روش‌های معمول عبارتند از C-fold، و همچنین پانچ کردن پایین. اگر روان‌کننده برای قرار دادن ضروری باشد، باید از روان‌کنندهٔ واتربیس (برپایه آب) استفاده شود؛ زیرا روان‌کنندهٔ سیلیکون‌بیس می‌تواند
شود؛ زیرا روان‌کنندهٔ سیلیکون‌بیس می‌تواند برای سیلیکون کاپ مخرب باشد. پس از ۴ تا ۱۲ ساعت (بسته به مقدار جریان قاعدگی)، کاپ باید تخلیه شود. پیشنهاد این عمل با کشیدن مستقیم ساقه انجام نشود؛ زیرا که می‌تواند می‌تواند مکش ایجاد کند. پس از تخلیه، کاپ قاعدگی باید پیش از استفادهٔ دوباره حتماً شستشو داده شود. برای شستشو می‌توان آن را با صابون شست و در انتهای دوره چند دقیقه در آب جوش قرار داد تا کاملاً تمیز شود. راه‌حل‌های استریلیزاسیونی که معمولاً برای بطری‌های نوزاد و تجهیزات پستان رایج است، برای استریل‌کردن کاپ
و تجهیزات پستان رایج است، برای استریل‌کردن کاپ نیز کاربرد دارد. دستورالعمل‌های تمیز کردن کاپ در هر نام تجاری متفاوت است. مطالعات علمی. در یک سرشماری تصادفی کنترل‌شده در کانادا که در سال ۲۰۱۱ انجام شد، این سؤال از زنان پرسیده شد که آیا کاپ‌های قاعدگی سیلیکونی، جایگزین مناسبی برای تامپون‌ها هستند یا خیر؟ نتایج نشان می‌دهد که ۹۱٪ از زنان گفته‌اند در قاعدگی خود از کاپ استفاده می‌کنند و آن را به دیگران نیز توصیه می‌کنند. در یک مطالعه بالینی دیگر که در سال ۱۹۹۱ بر روی ۵۱ زن انجام شد، ۲۳ نفر از شرکت‌کنندگان (۴۵٪)
روی ۵۱ زن انجام شد، ۲۳ نفر از شرکت‌کنندگان (۴۵٪) کاپ‌های قاعدگی را یک روش قابل قبول برای مدیریت جریان قاعدگی عنوان کردند. در یک مطالعهٔ دیگری که در مناطق روستایی کنیا انجام شد، برای دختران مقطع ابتدایی به جای اقلام مراقبت قاعدگی پارچه‌ای یا …، از کاپ قاعدگی یا بهداشتی استفاده شد. نتیجه این شد که دخترانی که از کاپ قاعدگی استفاده کرده بودند در مقایسه با گروه شاهد، کمتر دچار عفونتهای منتقله از راه جنسی شدند. همچنین شیوع واژینوز باکتریال در بین مصرف‌کنندگان کاپ در مقایسه با مصرف‌کنندگان دیگر اقلام بهداشتی
کاپ در مقایسه با مصرف‌کنندگان دیگر اقلام بهداشتی استفاده می‌کنند، کمتر بود. پس از شش ماه، کاربران کاپ قاعدگی از نشت یا بوی شرم آور آزاد می‌شدند و می‌توانستند آزادانه‌تر در فعالیت‌های کلاس و ورزش شرکت کنند. ایمنی. کاپ‌های قاعدگی هنگام استفاده ایمن هستند و هیچ خطری برای سلامت مربوط به استفاده آن‌ها پیدا نشده‌است. هیچ تحقیق پزشکی برای اطمینان از اینکه کاپ قاعدگی قبل از معرفی در بازار امن بود، انجام نشده‌است. تحقیقات اولیه در سال ۱۹۶۲ انجام شد. در این زمان ۵۰ زن از کاپ قاعدگی استفاده کردند. محققان، لکه‌های
زن از کاپ قاعدگی استفاده کردند. محققان، لکه‌های واژینال، باکتری‌ها گرم و باکتری‌های هوازی را از ترشحات واژینال استخراج کردند. معاینه واژینال اسپکولوم انجام شد و pH اندازه‌گیری شد. نتایج تغییرات قابل توجهی نسبت به گذشته. این گزارش اولین مورد حاوی اطلاعات گسترده در مورد ایمنی و پذیرش یک کاپ قاعدگی به‌طور گسترده بود که شامل هر دو آزمایش پیش از موعد و بالینی و بیش از ۱۰ سال نظارت پس از بازاریابی بود. در گزارشی گفته شده بود که یک کاربر کاپ قاعدگی دچار افزایش اندومتریوز و آدنومایوز شده‌است. علاوه بر این، یک