payamvha/North_RAG huggingface dataset:
والنیتن دیویس (؛ زاده درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
سونیا لویان (؛ زاده درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "شوهر جنگاور" اشاره نمود. زندگی شخصی و مرگ. لویان خود را فردی توصیف کرده است که از موسیقی، آواز خواندن و نواختن پیانو و همچنین خواندن بیوگرافی لذت می برد. اگرچه او لباس های زیبا را تحسین می کرد، اما معمولاً لباس های ورزشی می پوشید و از رفتن به خرید متنفر بود. سونیا به طور کلی از درگیری و مشاجره با آشنایان خود اجتناب می کرد و از صحبت کردن با تلفن خودداری می کرد. او خود را جاه طلب
کردن با تلفن خودداری می کرد. او خود را جاه طلب و در عین حال بی قرار می دانست. کسانی که او با آنها کار می کرد اظهار داشتند که کار با لوین آسان بود و اغلب به دیگران کمک می کرد. شوهرش در سال 1956 درگذشت و او در اواسط دهه 1950 به سرطان مبتلا شد. سونیا لوین در 19 مارس 1960 در سن 71 سالگی درگذشت.
ویلیام لودویگ (؛ زاده درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "چالشی برای لسی" و "تپه‌های وطن" اشاره نمود.
ملویل شاولسون (؛ زاده درگذشته ) کارگردان، و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سوارکاری در اوج" اشاره نمود.
اندرو ال. استون (؛ زاده ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۲ درگذشته ۹ ژوئن ۱۹۹۹) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. استون در سال ۱۹۰۲ در کالیفرنیا به دنیا آمد او با همسر بازیگرش ویرجینیا استون فعالیت هنری خود را از اواخر دههٔ بیست آغاز کرد بدین ترتیب که بعد از فراغت از تحصیل در مدرسهٔ سینمایی در ۱۹۳۷ فیلم‌های کوتاهی را که نوشته بود کارگردانی می‌کرد و به کمپانی پارامونت می‌فروخت و از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ در مقام نویسنده و کارگردان با کمپانی مذکور همکاری می‌کرد و از ۱۹۴۳ شرکت تهیهٔ فیلم شخصی خودش را با
می‌کرد و از ۱۹۴۳ شرکت تهیهٔ فیلم شخصی خودش را با همکاری یونایتد آرتیستز و بعد متروگلدوین مایر اداره می‌کرد از ۱۹۵۸ شرکت مستقلی با همسرش به وجود آورد؛ که بسایری از آثارش را در آنجا تدوین کرد
تولیو پینه‌لی (؛ زاده – درگذشته ) یک نویسنده اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دوستان من"، "آسیاب رودخانه پو" و "در زیر پلکان باستانی" اشاره کرد.
جرج ولز (؛ زاده درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تا زمانی که ابرها کنار بروند" اشاره نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده است.
ایوان گاف (؛ زاده ۱۷ آوریل ۱۹۱۰ درگذشته ۱۹۹۹) یک فیلم‌نامه‌نویس بود. از آثار او می‌توان به "یاغی‌ها" و "فرشتگان چارلی" اشاره کرد.
انیو فلائیانو (؛ – ) نویسنده اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حیف که او بدذات است" اشاره نمود.
هارولد جیکوب اسمیت (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ستیزه‌جویان (۱۹۵۸) اشاره کرد.
پدی چایفسکی (؛ زاده درگذشته ) یک نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی سه بار برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی شده بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۸۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
ویلیام باورز (؛ زاده ۱۰ آوریل ۱۹۱۶ درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جاسوس محبوب من" اشاره نمود.
فی کنین (؛ زاده – درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسکار و جایزه امی شده است. او در فیلم "ثروتمند و مشهور" بازی کرده است.
مارسل موسی (؛ زاده ۷ مه ۱۹۲۴ درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۹۵) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود.
ارنست لمان (؛ زاده درگذشته ) یک فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. در طول جنگ جهانی دوم او در موسسه رادیویی نیوانگلند آموزش دید، سپس به عنوان اپراتور رادیویی برای صنعت هوانوردی کار کرد.
وبیورن سلبک (؛ زاده ) یک روزنامه‌نگار نروژی است. سلبک سردبیر نشریه "مگزینت" است. این نشریه یکی از نخستین نشریات نروژی بود که به بازنشر کاریکاتورهای جنجال‌برانگیز دانمارکی از پیامبر اسلام دست زد.
تریگوه براتلی (؛ زاده درگذشته ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴ ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.از نظر سیاسی، وی به حزب کارگر نروژ تعلق داشت. تریگوه براتلی، در ۲ دوره، بار اول، از ۱۷ مارس ۱۹۷۱ تا ۱۸ اکتبر ۱۹۷۲م؛ و دیگر بار از ۱۶ اکتبر ۱۹۷۳تا ۱۶ ژانویه ۱۹۷۶م، نخست وزیر نروژ بود. پیشینه. تریگوه براتلی، در جزیره ای به نام «نوتروُی» در آب‌دره اسلو به دنیا آمد. وی در جوانی مدتی در وستفولد، کارگر ساختمان بود و در دوره ای به صید نهنگ اشتغال داشت. او خیلی زود در همان دوره جوانی جذب سازمان‌های جوانان حزب کارگر نروژ شد و در این سازمانها
جوانان حزب کارگر نروژ شد و در این سازمانها به اعتبار رسید. بین سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۰م، براتلی، سردبیر نشریات وابسته به حزب کارگر نروژ در کیرکنس و اسلو بود. بعد از اشغال نروژ در طول جنگ جهانی دوم، به علت فعالیت بر ضد اشغالگران آلمانی، در سال ۱۹۴۲م، دستگیر شد و تا پایان جنگ، در اسارت قوای آلمان قرار داشت. بعد از پایان جنگ و آزادی از اسارت، تریگوه براتلی، در کنار اینار گارهاردسن، یکی از رهبران حزب کارگر نروژ محسوب می‌شد. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶م، وی رهبر سازمان جوانان حزب کارگر نروژ بود. در سال ۱۹۴۵م، به دبیری
جوانان حزب کارگر نروژ بود. در سال ۱۹۴۵م، به دبیری حزب کارگر نروژ برگزیده شد و از آن سال تا ۱۹۶۵م، در طول ۲۰ سال معاون رهبر حزب بود. در سال ۱۹۶۵م، وی به جانشینی اینار گارهاردسن، انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۵ه، رهبری حزب کارگر نروژ را بر عهده داشت. بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۱م، تریگوه براتلی، به عنوان نماینده مردم اسلو، عضو مجلس ملی نروژ بود. در دوره نمایندگی، بلافاصله به عنوان رئیس کمیته مالی و گمرکی انتخاب شد و سخنگوی اصلی حزب کارگر نروژ در مسائل مالی بود. همچنین وی بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۴م، در ۴ دوره، در مقام
وی بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۴م، در ۴ دوره، در مقام وزیر، عضو هیئت دولت بود. در این سال وی برای آخرین بار به قصد تمرکز تمام وقت، روی امور مجلس از شرکت در دولت عذر خواست و کناره گرفت. وی در دوره ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۱م۰ و سپس از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱م، رئیس پارلمانی حزب کارگر نروژ در مجلس ملی نروژ بود. به علاوه وی در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۷م، عضو هیئت مدیره شبکه سراسری ان‌ارکو بود. همچنین در همین سالها در شورای نوردیک عضویت داشت و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸م، ریاست این شورا را بر عهده داشت. نخست‌وزیری نروژ. تریگوه براتلی، به دنبال
داشت. نخست‌وزیری نروژ. تریگوه براتلی، به دنبال استعفای دولت ائتلافی جناح غیر سوسیالیستی به رهبری لارس کوروالدی از حزب دمکرات مسیحی (نروژ) به عنوان نخست‌وزیر، در سال ۱۹۷۱م، تشکیل کابینه یک دولت اقلیت را بر عهده گرفت و به عنوان عضو و رهبر حزب کارگر نروژ، در مقام نخست‌وزیر، در صدر هیئت دولت قرار گرفت. وی به شدت از عضویت نروژ در اتحادیه اروپا که در آن زمان اتحادیه مشترک اروپا نام داشت، حمایت می‌کرد و با هدف عضویت کامل نروژ در اتحادیه اروپا، دولت نروژ را وارد مذاکره با این اتحادیه کرد. در سپتامبر ۱۹۷۲م، بعد از
با این اتحادیه کرد. در سپتامبر ۱۹۷۲م، بعد از شکست هواداران عضویت نروژ در اتحادیه اروپا در یک همه‌پرسی سراسری در نروژ، تریگوه براتلی، مسئولیت این شکست را بر عهده گرفت و به همراه دیگر اعضای دولت از سمت خود استعفاء داد. اما بعد از انتخابات مجلس در سال ۱۹۷۳م، بار دیگر مسئولیت تشکیل دولت به وی واگذار شد و تا سال ۱۹۷۶م، نخست‌وزیر نروژ بود. در این سال به دنبال تغییراتی که سال قبل در نشست سراسری حزب کارگر نروژ در ترکیب رهبری حزب ایجاد شده بود، از پست نخست‌وزیری استعفاء داد و تشکیل دولت را به اودوار نوردلی، یکی
استعفاء داد و تشکیل دولت را به اودوار نوردلی، یکی دیگر از اعضای مرکزی حزب کارگر نروژ سپرد. تریگوه براتلی، در نشست سراسری حزب کارگر نروژ در سال ۱۹۸۱م، در سن ۷۱ سالگی برای همیشه از زندگی سیاسی کنار کشید. وی در سال ۱۹۸۰م، از تجارب خود از سالهای جنگ جهانی دوم و اسارت، کتابی نوشت که بسیار پرفروش بود.
یوهان کریستین دال (؛ زاده درگذشته ) نقاش اهل نروژ بود. توسط بسیاری یوهان کریستین کِلوسِن دال، به عنوان بنیانگذار نقاشی ملی نروژ شناخته می‌شود. او اولین و بزرگترین مفسر و وصف کننده طبیعت نروژ؛ و برجسته‌ترین نقاش مناظر طبیعت نروژ در قرن نوزدهم بود. او از سال ۱۸۲۴ میلادی استاد آکادمی هنر در درسدن بود، اما هنگام زندگی در آلمان بین سالهای ۱۱۸۲۶ تا ۱۸۵۰ پنج بار به نروژ سفر کرد. خدمات فرهنگی کمتر شناخته شده. شخصیت یوهان کریستین دال، دارای ابعاد دیگری نیز بود که شاید کمتر شناخته شده باشد. از جمله اینکه وی همچنین
کمتر شناخته شده باشد. از جمله اینکه وی همچنین پیشگام حفاظت از میراث فرهنگی نروژ و بنیانگذار انجمن حفاظت از آثار تاریخی نروژ بوده‌است. یوهان کریستین دال، اولین کسی بود که مردم را از اهمیت تاریخی و فرهنگی کلیساهای قدیمی چوبی، که با فرسایش و تخریب تهدید می‌شدند، آگاه کرد. وقتی قرار بود کلیسای شهر وانگ، تخریب شود، یوهان کریستین دال این کلیسا را در یک مراسم حراج در سال ۱۸۴۰ میلادی خریداری کرد تا از تخریب بی حساب و بی ثمر کلیسا جلوگیری کرده و آن را نجات دهد. هدف وی انتقال و بازسازی کلیسا در پارک کاخ در
دهد. هدف وی انتقال و بازسازی کلیسا در پارک کاخ در کریستیانیا بود، اما در عمل به این کار موفق نشد. یوهان کریستین دال، بعداً این کلیسای چوبی را به ولیعهد پروس، فردریک ویلهلم چهارم پادشاه بعدی پروس واگذار کرد. فردریک ویلهلم چهارم، نیز به نوبهٔ خود این کلیسا را به سیلزی منتقل کرد و در لهستان فعلی بازسازی کرد. جوانی، تحصیل و کسب تجربه. یوهان کریستین دال، در برگن متولد شد. پدر وی یک قایقران و ماهیگیر و مادرش دختر یکی از کارکنان موزه بود. شرایط زندگانی یوهان کریستین دال، در دوره کودکی نسبتاً فقیرانه بود. پدر
دال، در دوره کودکی نسبتاً فقیرانه بود. پدر یوهان کریستین دال، در جوانی از املاک خانوادگی خود در شهرستان گولن، دل کنده و از سهم موروثی خود چشم پوشی کرده بود تا بتواند به برگن مهاجرت کند. جایی که به زحمت توانست از طریق قایق‌رانی و ماهی‌گیری درآمد حداقلی برای امرار معاش به دست آورد. در خاطرات یوهان کریستین دال، از فقر در دوران کودکی به تلخی یاد شده‌است. وی همیشه از اینکه در دوران کودکی، هیچ معلم و راهنمایی نداشته، گلایه کرده‌است. اما در حقیقت، اینکه وی توانسته بود در جوانی از شرایط فقر رهایی پیدا کند از اقبال
بود در جوانی از شرایط فقر رهایی پیدا کند از اقبال وی بود. اولین یاور یوهان کریستین دال، یکی از خدمه کلیسای جامع برگن بود که قصد داشت، یوهان کریستین دال، را تشویق به ادامه تحصیل در رشته الهیات مسیحی کند. اما خیلی زود به استعداد عملی یوهان کریستین دال، در رشته‌های هنری پی برد و در عوض، مقدمات آموزش وی در رشته نقاشی را فراهم آورد. از سال ۱۸۰۳ تا ۱۸۰۹ میلادی، یوهان کریستین دال، به عنوان کارآموز نقاشی در رشته صنایع دستی و تزئینات نزد استاد نقاشی، یوهان گئورگ مولر در برگن شاگرد بود. استادی که در عوض استفاده از
در برگن شاگرد بود. استادی که در عوض استفاده از نیروی کار یوهان کریستین دال، در امور سنگینی که در واقع از وظایف هر شاگردی بود، به او اجازه آزمایش و خطا و کسب تجربه و مهارت داد. نکته ای که ظاهراً یوهان کریستین دال، در خاطرات خود توجه لازم به آن نداشته و حق بدیهی خود پنداشته‌است. دراین دوره زمانی و تحت این شرایط، یوهان کریستین دال در کنار شرکت در طراحی و ساخت تزئینات تئاتر، فرصت داشت تا چهره افراد و نیز مناظر برگن و مناظر طبیعی اطراف شهر را نقاشی کند. راهنما و حامی بعدی یوهان کریستین دال، لیدر ساگن بود. کسی
و حامی بعدی یوهان کریستین دال، لیدر ساگن بود. کسی که به وی کمک بیشتری کرد تا با مطالعه کتاب‌های هنری، با اصول نظری هنر نقاشی آشنا شود. امری که به نوبه خود علاقه به تاریخ و مفهوم میهن را در وجود نقاش جوان بیدار کرد. باز همین لیدر ساگن بود که در سال ۱۸۱۱ میلادی در محافل و انجمن‌های دوستان و آشنایان با جمع کمک مالی، امکان سفر یوهان کریستین دال، به کپنهاگ، برای ادامه تحصیل علمی نقاشی هنری را فراهم کرد. تحصیل در آکادمی هنر کپنهاگ. یوهان کریستین دال، وقتی در سال ۱۸۱۱ میلادی از برگن به دانمارک سفر کرد و به آکادمی
میلادی از برگن به دانمارک سفر کرد و به آکادمی هنر کپنهاگ راه پیدا کرد. این مؤسسه در حال رکود بود. کریستوفر ویلهلم اکرسبرگ که امروز بسیاری او را پدر هنر نقاشی در دانمارک می‌شناسند، هنوز از سفر خود از خارج از کشور مراجعت نکرده بود. استادان به نام و توانایی مثل نیکولای آبیلدگارد و ینس یوئل مرده بودند. تنها نقاش مهم آکادمی هنر کپنهاگ، در آن زمان استاد کریستیان آگوست لورنتزن، بود؛ یعنی شخصی که اگر چه در فن نقاشی استاد بود اما بیشتر به خلاقیت هنری خود مشغول بود و به آموزش دیگران کمتر علاقه داشت و در نتیجه چندان
به آموزش دیگران کمتر علاقه داشت و در نتیجه چندان مناسب معلمی نبود. وقتی بعدها یوهان کریستین دال، اولین معلم‌های نقاشی خود را ضعیف دانسته و از آنها و آثار آنها انتقاد می‌کند. این سوء ظن به خاطر می‌رسد که گویا او خود را نابغه ای مادر زاد می‌دانسته‌است. اما قدر مسلم آن است که مشاهده نزدیک شیوهٔ کار استادانی مانند کریستیان آگوست لورنتزن یا جورج هاس، به‌طور غیر مستقیم در رشد مهارت‌های فنی او مؤثر بوده‌است. به احتمال زیاد منظور یوهان کریستین دال، از «استادان بی خاصیت»، در نامه ای که در سال ۱۸۱۸ به دوست و مربی
خاصیت»، در نامه ای که در سال ۱۸۱۸ به دوست و مربی خود در نروژ، لیدر ساگن نوشته‌است، همین دو شخص بوده‌اند. یوهان کریستین دال، کلاسهای آکادمی هنر را به طریق معمول گذراند. اما وی در میان دانشجویان ممتازی بود که جوایزی را در همان دوره تحصیل نصیب خود کرد. از جمله در سال ۱۸۱۴ مدال نقره کوچک، و در سال ۱۸۱۷ مدال بزرگ آکادمی هنرهای زیبای دانمارک به یوهان کریستین دال، تعلق گرفت. ضمن آنکه مطالعات و تمرین‌های وی تنها به برنامه تنظیم شده آکادمی محدود نبود. یوهان کریستین دال، دردوران تحصیل خود در آکادمی هنر، مرتباً از
دال، دردوران تحصیل خود در آکادمی هنر، مرتباً از مجموعه آثار هنری کپنهاگ بازدید می‌کرده‌است. در مورد این بازدیدها وی مشاهدات خود را در نامه‌هایی از جمله برای لیدر ساگن، نوشته‌است. در نامه ای که یوهان کریستین دال، در سال ۱۸۱۲ به لیدر ساگن نوشته‌است. ضمن نقد نقاشی‌هایی که اخیراً دیده بوده، از طبیعت کوهستانی نروژ یاد می‌کند و تأسف می‌خورد که در کپنهاگ از صخره و آبشار نشانی نیست و باید به نقاشی آب خوری راضی بود. در همین نامه‌ها از همان دوران دانشجویی، گرایش هنری یوهان کریستین دال، که بعدها به سبکی نو در نروژ
یوهان کریستین دال، که بعدها به سبکی نو در نروژ تبدیل می‌شود، قابل پیش‌بینی است. اولین نقاشی‌های یوهان کریستین دال، در کپنهاگ شاید دور از طبیعت و محدود به آب خوری هنرکده بوده‌اند. اما او خیلی زود به ارزش آموزشی گنجینه نقاشی‌های استادان، در نمایشگاه کپنهاگ پی برد و با باز تولید این آثار نه تنها نقاط قوت این استادان را شناخت و از آنها آموخت، بلکه با کشف نقاط ضعف پنهان این استادان، دید واقعی تری نسبت به هنر پیدا کرد و بیش از پیش بر اعتماد به نفس خود افزود.نقاشان مناظر قرن هفدهم، ترکیب اجزاء و عمق فضای آثار خود
مناظر قرن هفدهم، ترکیب اجزاء و عمق فضای آثار خود را بر اساس زاویه دید و خطوط مورب شکل می‌دادند. معمولاً چند کوه و تپه، عمق و پس زمینه را تشکیل می‌داد. ساختمان یا رودخانه ای در وسط، نقاشی می‌شد و انبوهی از درختان و گل و گیاه در پیش زمینهٔ تابلو نمایش داده می‌شد. یوهان کریستین دال، در آثار نخستین خود با الهام از نقاشان عصر طلایی هلند مانند یاکوب وان روئیزدال، همین ترکیب را با فضای نقاشی‌های خود از مناظر کوهستانی، تطبیق داده‌است. شیوه کار استادان نقاشی هلندی و ایتالیایی که یوهان کریستین دال، تنها از طریق
و ایتالیایی که یوهان کریستین دال، تنها از طریق مطالعهٔ آثارشان می‌شناخت به وضوح در آثار خود وی منعکس شده‌است. اقامت در آلمان. یوهان کریستین دال، در تابستان ۱۸۱۴ میلادی به منظور مطالعه و تمرین به مناطق مختلف دانمارک از جمله جزیره شیلند سفر کرد. در این سفر چند تابلو خوب و با دقت نقاشی کرد. بعضی از این آثار در موزه هنری اسلو موجود است. به عقیده بسیاری این سفر نقطه عطفی در زندگی هنری یوهان کریستین دال، محسوب می‌شود. هر چند او قبلاً نیز، از سال ۱۸۱۲ میلادی در نمایشگاهای سالانه شرکت داشت اما معروفیت وی بعد از
نمایشگاهای سالانه شرکت داشت اما معروفیت وی بعد از شرکت در یک نمایشگاه در سال ۱۸۱۵ آغاز شد. در این نمایشگاه یوهان کریستین دال، ۱۳ تابلو را به نمایش گذاشت. بعضی از این آثار بازآفرینی مناظر طبیعی بودند که وی در حین سفر نقاشی کرده بود و بعضی دیگر حاصل تخیل وی بودند. مناظری که یوهان کریستین دال، نقاشی کرده بود اگر چه همگی نمایی از طبیعت بودند اما بنابر مقتضای فرهنگی و سیاسی آن زمان، یوهان کریستین دال، با انتخاب ساختمانهای تاریخی و خلق فضایی رمانتیک و قابل تفسیر و با حمایت و تبلیغ دوستان خود نظر عارف و عامی را
و با حمایت و تبلیغ دوستان خود نظر عارف و عامی را به خود و آثار خود جلب کرد. یوهان کریستین دال، در ایجاد روابط اجتماعی خوش‌اقبال بود. حمایت لیدر ساگن و توصیه نامه ای که در اختیار وی گذاشته بود نیز در بسیاری از محافل فرهنگی آن زمان، در را به روی یوهان کریستین دال، گشود. محافلی که به نوبه خود باعث رشد حس ملی‌گرایی و تقویت علاقه وی به تاریخ و آثار باستانی اسکاندیناوی شدند. از جمله افرادی که علاقه وی را در این جهت سوق داد، آدام اوهلنشگر ادیب و نویسنده دانمارکی بود. در یک دوره تا سال ۱۸۱۷ مطالعات یوهان کریستین
بود. در یک دوره تا سال ۱۸۱۷ مطالعات یوهان کریستین دال، بیشتر روی آثار هنری بزرگان نقاشی متمرکز شده بود. اما از آن پس ما بیشتر شاهد تجارب مستقیم او از صحنه‌های طبیعی هستیم. هر چند این تجارب از داخل ساختمان و در پس پنجره صورت گرفته بود. استقبال از یوهان کریستین دال، در محافل فرهنگی آن زمان، منافع اقتصادی نیز به دنبال داشت. در دوران جوانی او در نامه‌های خود به لیدر ساگن از این که مجبور بود تابلوهای کوچکی نقاشی کند که قابل فروش باشند اظهار تأسف کرده بود. اما بعدها با فروش آثار خود به توانمندانی با نفوذ، از
بعدها با فروش آثار خود به توانمندانی با نفوذ، از جمله شخص پادشاه دانمارک، این محدودیت از میان برداشته شد. یوهان کریستین دال، از این پس سفرهای زیادی از جمله به خارج از دانمارک داشت. با وجود تمام علاقه ای که وی به زادگاه خود نروژ داشت اما خیلی زود دریافت که به عنوان یک نقاش آثار هنری به سختی می‌تواند درآمدی در نروژ کسب کند. او در سال ۱۸۱۸ بعد از سفری به آلمان، تصمیم گرفت که شهر درسدن را اقامتگاه اصلی خود قرار دهد. ضمن اینکه به عنوان هنرمندی سرشناس از امکانات سفر به دیگر مناطق اروپا به خوبی بهره برد. یوهان
سفر به دیگر مناطق اروپا به خوبی بهره برد. یوهان کریستین دال، سال ۱۸۲۰ میلادی را به عنوان مهمان کریستیان هشتم، که در آن زمان ولیعهد دانمارک بود و ارتباط بسیار نزدیک و خاصی با محافل فرهنگی و سیاسی و ملی‌گرای نروژ نیز داشت، در ایتالیا گذراند. در این سفر و سفرهای متعدد بعدی به خصوص به مناطق جنوب نروژ شخصیت یک نقاش صاحب سبک شکل گرفت. آخرین سفر وی به نروژ در سال ۱۸۵۰ صورت گرفت. در این سفر او دیگر جوانی خوش بنیه نبود و از این سفر به بعد به رغم وجود امکانات مالی، یوهان کریستین دال، ضعیف شده و دیگر تمایلی به سفر
یوهان کریستین دال، ضعیف شده و دیگر تمایلی به سفر نداشت. یوهان کریستین دال، سالهای آخر عمر را به عنوان هنرمندی سرشناس، درسدن گذراند و همان‌جا در سال ۱۸۵۷ پس از یک بیماری شدید درگذشت و به خاک سپرده شد اما در سال ۱۹۳۴ جنازه وی از آلمان به نروژ منتقل شد و نه تنها به عنوان نقاشی سرشناس، بلکه به عنوان مؤسس و حامی نهادهای فرهنگی و هنری متعدد در نروژ در شهر زادگاهش برگن بار دیگر با تقدیر و احترام به خاک سپرده شد.
آینار گَرهاردسن (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود. گَرهاردسن حزب کارگر را نمایندگی کرده و بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۱، از ۱۹۵۵ تا۱۹۶۳ و از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ میلادی نخست‌وزیر نروژ بود. در نروژ، گَرهاردسن را بعنوان «پدر کشور» می‌شناسند. او یکی از مهم‌ترین پایه‌گذاران دولت رفاه در نروژ پس از جنگ جهانی دوم بود.
کریستیان لوس لانگه (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۹ - درگذشتهٔ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸) تاریخ‌نگار و از فعالان ضدجنگ اهل نروژ بود. او در سال ۱۹۲۱ برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل شد.
پارک جی یئون (زاده ۸ آوریل ۱۹۸۱) که با نام هنری‌اش، "گومی" شناخته می‌شود، خواننده‌ای اهل سئول، کره جنوبی است. او فعالیتش را از سال ۲۰۰۳ آغاز کرده و تا اکنون ادامه دارد. او در سال ۲۰۱۸ با جو جونگ سوک (بازیگر) ازدواج کرده‌است. آنهاصاحب یک فرزند هستند.
مزاج (به انگلیسی: Temperament) در روان‌شناسی اصطلاحاً به حالات شخصیتی انسان به مانند درونگرایی و برونگرایی گفته می‌شود. از نظر تاریخی، مزاج در طب سنتی بخشی از خلط‌های چهارگانه تلقی می‌شده است. مزاج یا خُلق عبارت است از مجموعه تمایلات و ویژگی‌های ذاتی که اساس رفتار شخص را تعیین می‌کند. آلکساندر توماس و همکارانش در پژوهشی که به روی ۱۴۰ نوزاد انجام دادند متوجه شدند که آن‌ها به سه گروه دشوار مزاج، کند مزاج و آسان مزاج تقسیم می‌شوند. شواهدی وجود دارد که مزاج تا حدودی تحت تأثیر وراثت است، شواهد قوی دیگری نیز بر
حدودی تحت تأثیر وراثت است، شواهد قوی دیگری نیز بر وجود تعامل میان ژن‌ها و محیط در ایجاد مزاج کودک اشاره دارد، به این شکل که تفاوت میان مزاج در دوقلوهایی که باهم بزرگ شده بودند، از تفاوت مزاج میان دوقلوهای دوتخمکی که در نوزادی جدا افتاده بودند کمتر بوده است. تعریف. مزاج به عنوان «مجموعه صفات ذاتی که سبک رفتاری منحصر به فرد کودک و نحوه تجربه و واکنش او به جهان را تعیین می‌کند» تعریف شده است. انواع مزاج. از نظر تاریخی، در قرن دوم پس از میلاد، جالینوس، چهار مزاج کلاسیک را توصیف کرد که مربوط به چهار مزاج یا
مزاج کلاسیک را توصیف کرد که مربوط به چهار مزاج یا مایعات بدن است.
گلیکوزآمینوگلیکان (به انگلیسی: Glycosaminoglycan) یا موکوپلی‌ساکارید پلی ساکاریدهای بدون شاخه طولانی می‌باشند که از تکرار واحدهای دی‌ساکارید تولید می‌شوند و نقش کلیدی در ساختمان مولکولی و عملکرد غشا سیتوپلاسمی دارند. به غیر از کراتان سولفات، واحد تکراری آن از یک شکرآمینه در کنار اورونیک اسید یا گالاکتوز تشکیل شده‌است. گلیکوزآمینوگلیکان‌ها به دلیل بسیار قطبی بودن و جذب آب، در بدن به عنوان روان‌ساز یا ضربه گیر استفاده می‌شود. موکوپلی ساکاریدوز گروهی از اختلال متابولیک است که در آنها تجمع‌های غیرطبیعی
اختلال متابولیک است که در آنها تجمع‌های غیرطبیعی گلیکوزآمینوگلیکان‌ها به دلیل کمبود آنزیم رخ می‌دهد. تولید. گلیکوزآمینوگلیکانها از لحاظ جرم مولکولی، اجزای سازنده دی ساکارید و سولفات بسیار متفاوت هستند. دلیل این امر این است که سنتز گلیکوزآمینوگلیکانها مانند پروتئین‌ها یا اسیدهای نوکلئیک طبق الگو هدایت نمی‌شود بلکه به‌طور مداوم با پردازش آنزیم‌ها تغییر می‌کند. گلیکوزآمینوگلیکانها بر اساس ساختارهای دی ساکارید هسته به چهار گروه طبقه‌بندی می‌شوند. هپارین / هپاران سولفات و کندروایتین سولفات / درماتان سولفات در
سولفات و کندروایتین سولفات / درماتان سولفات در دستگاه گلژی ساخته می‌شوند، که در آن هسته‌های پروتئینی ساخته شده در شبکه آندوپلاسمی خشن پس از ترجمه به وسیله O-گلیکولیزاسیون توسط گلیکوزیل ترانسفرازهایی که پروتئوگلیکان را تولید می‌کنند، اصلاح می‌شود. کراتان سولفات پروتئین‌های هسته را از طریق N-گلیکولیزاسیون یا O-گلیکوزیلاسیون پروتئوگلیکان اصلاح می‌کند. گروه چهارم گلیکوزآمینوگلیکانها، اسید هیالورونیک توسط آنزیم سنتزکننده غشای سراسری که بلافاصله زنجیره دی ساکارید را به صورت پویا ترشح می‌کنند ، سنتز می‌شود.
را به صورت پویا ترشح می‌کنند ، سنتز می‌شود. کندروایتین سولفات / درماتان سولفات با پروتئین‌های اتصال دهنده هپارین، به‌طور ویژه برهم کنش درماتان سولفات با فاکتور رشد فیبروبلاست FGF-2 و FGF-7 در تکثیر سلولی و ترمیم زخم دخیل هستند. کندروایتین سولفات / درماتان سولفات در ارائه پشتیبانی و چسبندگی در استخوان، پوست و غضروف اهمیت دارد. سایر عملکردهای بیولوژیکی کهکندروایتین سولفات / درماتان سولفات برای آنها شناخته شده‌است که وظایف مهم را بر عهده دارند، شامل مهار رشد آکسون و بازسازی در رشد CNS، نقش در رشد مغز، فعالیت
و بازسازی در رشد CNS، نقش در رشد مغز، فعالیت نیتروژنیک و عفونت پاتوژن می‌باشد. عملکرد. کندروایتین سولفات/درماتان سولفات هپارین طبیعی بدن درگرانول‌های ترشحی ماست سل‌ها قرارگیری و ذخیره می‌شود. هیستامین موجود در داخل گرانول‌ها در pH داخل گرانول ها(۵٫۲–۶٫۰) پروتونه می‌شود (H2A2 +)، بنابراین اعتقاد بر این است که هپارین، که دارای باربسیار منفی است، وظیفه حفظ الکترواستاتیک و ذخیره‌سازی هیستامین را دارد. در کلینیک، هپارین به عنوان ضد انعقاد خون تزریق و همچنین اولین راه حل برای بیماری‌های ترومبوآمبولیک محسوب
اولین راه حل برای بیماری‌های ترومبوآمبولیک محسوب می‌شود. هپاران سولفات (HS) فعالیت‌ها و کارکردهای بیولوژیکی متعددی، از جمله چسبندگی سلول، تنظیم رشد و تکثیر سلولی، فرایندهای رشد، اتصال سطحی لیپوپروتئین لیپاز و پروتئین‌های دیگر به سلول، رگ زایی، تهاجم ویروسی و متاستاز توموردارد. کندروایتین سولفات/درماتان سولفات با پروتئین‌های اتصال دهنده هپارین، به‌طور ویژه برهم کنش‌های سولفات درماتان با فاکتور رشد فیبروبلاست FGF-2 و FGF-7 که در تکثیر سلولی و ترمیم زخم دخیل هستند، برهمکنش می‌دهد در حالیکه برهمکنش‌ها با
هستند، برهمکنش می‌دهد در حالیکه برهمکنش‌ها با فاکتوررشد /فاکتور پخش مسیر سیگنالینگ را از طریق گیرنده آن فعال می‌کند. کندروایتین سولفات/درماتان سولفات در ارائه پشتیبانی و چسبندگی در استخوان، پوست و غضروف اهمیت دارد. سایر عملکردهای بیولوژیکی که کندروایتین سولفات/درماتان سولفات در آنها به ایفا کردن نقش کلیدی شناخته شده، شامل مهار رشد آکسون و بازسازی در توسعه CNS، نقش در رشد مغز، فعالیت نیتروژنیک و عفونت پاتوژن است. کراتان سولفات. یکی از کارکردهای اصلی دسته سوم گلیکوزآمینوگلیکان‌ها، کراتان سولفات، حفظ
دسته سوم گلیکوزآمینوگلیکان‌ها، کراتان سولفات، حفظ هیدراتاسیون بافت است. کراتان سولفات در استخوان، غضروف و قرنیه چشم وجود دارد. در داخل قرنیه طبیعی، درماتان سولفات کاملاً هیدراته شده‌است در حالی که کراتان سولفات فقط تا حدی هیدراته است و نشان می‌دهد کراتان سولفات ممکن است به عنوان یک بافر کنترل شده پویا برای هیدراتاسیون رفتار کند. در حالت‌های بیماری مانند دیستروفی قرنیه ای ماکولار، که در آن سطح گلیکوزآمینوگلیکان مانند کراتان سولفات تغییر می‌کند، از بین رفتن هیدراتاسیون درون استرومای قرنیه به نظر می‌رسد که
هیدراتاسیون درون استرومای قرنیه به نظر می‌رسد که علت کدری قرنیه باشد، بنابراین از فرضیه طولانی مدت مبنی بروابستگی شفافیت قرنیه به سطح مناسب سولفات کراتان حمایت می‌کند. گلیکوزآمینوگلیکان کراتان سولفات در بسیاری از بافتهای دیگر علاوه بر قرنیه نیز وجود دارد، که در آن‌ها می‌توانند چسبندگی ماکروفاژ را تنظیم کنند، موانعی برای رشد نوریت ایجاد کنند، لانه گزینی جنین در آستر رحم آندومتر در دوره‌های قاعدگی را تنظیم کنند و بر تحرک سلول‌های اندوتلیال قرنیه تأثیربگذارند. به‌طور خلاصه، کراتان سولفات نقش ضد چسبندگی ایفا
به‌طور خلاصه، کراتان سولفات نقش ضد چسبندگی ایفا می‌کند، که عملکردهای بسیار مهمی از کراتان سولفات را در تحرک و اتصال سلول و همچنین سایر فرایندهای بیولوژیکی بالقوه نشان می‌دهد. درماتان سولفات. درماتان سولفات در پوست، تاندون‌ها، رگ‌های خونی و دریچه‌های قلب عملکرد دارد. هیالورونیک اسید. هیالورونیک اسید یکی از اجزای اصلی بافتهای سینوویال و مایعات و همچنین ماده زمینه سایر بافتهای همبند است. هیالورونیک اسید سلولها را به هم متصل می‌کند، مفاصل را روان می‌کند و به حفظ شکل مردمک‌ها کمک می‌کند: ویسکوالاستیک بودن