payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌طور غیرمنتظره از سیسیل بازمی‌گردد، چون مادرش به‌گونه‌ای «معجزه‌آسا» بهبود یافته، و با رُز در خانهٔ کاستورینی دیدار می‌کند. آن دو توافق می‌کنند که مردها به‌خاطر ترس از مرگ، زن‌ها را تعقیب می‌کنند. صبح روز بعد، لورتا که می‌داند جانی به‌زودی می‌رسد، آشفته می‌شود. رانی از راه می‌رسد و رُز، برخلاف مخالفت لورتا، او را به صبحانه دعوت می‌کند. کازمو و پدربزرگ از طبقهٔ بالا پایین می‌آیند و پدربزرگ اصرار دارد که کازمو با پرداخت هزینهٔ عروسی موافقت کند. رُز با کازمو روبه‌رو می‌شود و از او می‌خواهد که به رابطهٔ خارج
روبه‌رو می‌شود و از او می‌خواهد که به رابطهٔ خارج از ازدواجش پایان دهد. کازمو ناراحت می‌شود، اما تسلیم شده و به اصرار رُز، موافقت می‌کند که به اعتراف برود. هر دو عشقشان به یکدیگر را دوباره ابراز می‌کنند. ریموند و ریتا، که نگران بودند چرا لورتا درآمد دیروز را به بانک نریخته، از اینکه درمی‌یابند او فقط فراموش کرده و هنوز پول را دارد، آسوده می‌شوند. هنگامی که جانی بالاخره می‌رسد، نامزدی را برهم می‌زند، زیرا خرافی است و باور دارد که ازدواجشان باعث مرگ مادرش خواهد شد. لورتا با خشم از او انتقاد کرده و حلقهٔ
خواهد شد. لورتا با خشم از او انتقاد کرده و حلقهٔ نامزدی را به سویش پرتاب می‌کند. رانی حلقه را قرض می‌گیرد و از لورتا خواستگاری می‌کند، و او می‌پذیرد. خانواده با شامپاین به سلامتی زوج تازه می‌نوشند و جانی نیز به اصرار پدربزرگ، به جشن می‌پیوندد، چون اکنون او هم بخشی از خانواده خواهد بود.
دانیله گاستالدلو بازیکن فوتبال و مدافع اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۱۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. دانیله گاستالدلو آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۱۱ میلادی انجام داد.
رودولفو جاوینلی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. رودولفو جاوینلی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۱ میلادی انجام داد.
رناتو جی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. رناتو جی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۱ میلادی انجام داد.
پیترو جنووسی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. پیترو جنووسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
ماریو جنتا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. ماریو جنتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۹ میلادی انجام داد.
کلائودیو جنتلیه (زاده ۲۷ سپاتمبر ۱۹۵۳ در طرابلس) یک مدیر باشگاه فوتبال و مدافع سابق در دهه‌های ۱۹۷۰ - ۱۹۸۰ اهل ایتالیا است. از باشگاه‌هایی که جنتلیه در آن ها بازی کرده‌است، می‌توان به یوونتوس، فیورنتینا، و پیاچنزا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌است. انتقال به یوونتوس. در تابستان ۱۹۷۳ خورشید بخت جنتلیه بسیار درخشنده تر از خورشیدی بود که بر ویلار پروز می‌تابید. بونیپرتی، جنتلیه را خرید تا جانشینی برای ساندرو سالوادور در یوونتوس باشد؛ و به این ترتیب سرنوشت این ستاره را رقم خورد. برای
و به این ترتیب سرنوشت این ستاره را رقم خورد. برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی، کاری بسیار سخت پیش رو داشت. تا چند بازی، او به عنوان جانشین جیوسپه فورینو به زمین می‌رفت. به راستی که با حضور ثابت بازیکنان باتجربه و قدرتمندی چون مارکتی و سپینوسی و لونگوبوکو، بسیار سخت بود تا در ترکیب اصلی جایی داشته باشد. نخستین بازی. نخستین بازی کلائودیو به عنوان بازیکن ثابت در ۲ دسامبر ۱۹۷۳ برابر هِلاس ورونا بود (برد ۵-۱ برای یوونتوس) و وی در آن بازی به عنوان دفاع راست بازی کرد. در ماه‌های پیش رو با بازی‌های دیدنی؛ رفته رفته،
در ماه‌های پیش رو با بازی‌های دیدنی؛ رفته رفته، خودش را در ترکیب اصلی تیم جای داد و در توانست در این فصل ۱۳ بازی در سری آ، ۷ بازی در کوپا برای یوونتوس به میدان رفت. در همین فصل بود که نخستین دربی خود را نیز تجربه کرد. در «دربی دلا موله»، برابر تورینو، مهار کلاودیو سالا به او سپرده شده بود؛ دوئلی که پس از آن بارها و بارها تکرار شد. در پایان، یوونتوس جایگاه دومی این فصل را به دست آورد. دیری نگذشت که به تیم ملی زیر۲۳ساله‌های ایتالیا نیز دعوت شد و نخستین بازی خود را در ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۴ برابر یوگسلاوی انجام داد.
را در ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۴ برابر یوگسلاوی انجام داد. نخستین اسکودِتو. در فصل ۷۵-۱۹۷۴ به خاطر ترکیب آنتونلو کوکورددو که در آن از دو بال دفاعی استفاده می‌شد؛ نخست در سمت چپ و پس از ورود آنتونیو کابرینی، در سمت راست قرار گرفت. این دو مدافع به همراه مدافع جوان و خوش فکر، گائتانو شیره‌آ، خط دفاعی قدرتمندی را برای یوونتوس ساختند و به قهرمانی این تیم کمک بسیاری کردند و به این ترتیب، جنتلیه نخستین اسکودتوی خود را بدست آورد. کلائودیو در این فصل ۲۹ بار در سری آ، ۶ بار در کوپا و ۹ بار در جام یوفا (یک گل در این بازی‌ها)
کوپا و ۹ بار در جام یوفا (یک گل در این بازی‌ها) برای یوونتوس به میدان رفت. ۲۱ ساله بود که در ۱۹ آوریل ۱۹۷۵ نخستین بازی ملی خود را در رم برابر لهستان انجام داد؛ که این بازی در پایان ۰-۰ شد. نیمکت نشینی تا نخستین قهرمانی اروپایی. در فصل ۷۶-۱۹۷۵ به خاطر اختلاف و درگیری‌هایی که بین او و مربی، کارلو پارولا پیش آمد؛ جایگاه خود در ترکیب اصلی را از دست داد و مارکو تاردلی جایگزین او شد. این فصل سخت برای او با ۲۲ بازی سری آ (یک گل)، ۴ بازی کوپا و ۴ بازی قهرمانی اروپا و جایگاه دومی لیگ سری آ همراه بود. سختی‌های
اروپا و جایگاه دومی لیگ سری آ همراه بود. سختی‌های کلائودیو به بازی‌های ملی هم کشیده شد و سال ۱۹۷۶ به خاطر ناسازگاری‌هایی که با فولویو برناردینی، مربی آن زمان ایتالیا، داشت از همهٔ اردوهای ملی کنار گذاشته شد. ولی فصل پیش رو، برگی تازه از تاریخ برای یوونتوس و جنتلیه در آستانهٔ نگاشته شدن بود. در ۱۹۷۶ با برکناری پارولا، نیمکت یوونتوس مردی بزرگ را در خود می‌دید که آمده بود، کاری بزرگ انجام دهد. جووانی تراپاتونی با آمدنش به یوونتوس، قهرمانی جام یوفا را نیز به همراه آورد تا به این ترتیب نخستین جام اروپایی برای
آورد تا به این ترتیب نخستین جام اروپایی برای یوونتوس و جنتلیه بدست آید. فصلی که برای کلائودیو به یکی از برترین فصل‌های دوران بازی او تبدیل شد؛ بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس (۴۹ بازی) که ۲۹ بار آن در سری آ (به همراه یک گل)، ۹ بار در کوپا ایتالیا و ۱۱ بار در جام یوفا بود. دومین اسکودتوی وی نیز در همین فصل بدست آمد. پله پله تا قهرمانی جهان. در همین فصل بود که دوباره به تیم ملی بازگشت و یکی از بازیکنان کلیدی ترکیب تیم انزو بیارزوت شد. تنها گل ملی خود را نیز در همین فصل به ثمر رساند. بازی با فنلاند در شهر
در همین فصل به ثمر رساند. بازی با فنلاند در شهر هلسینکی یکی از سه گل ایتالیا را به وارد دروازهٔ فنلاند نمود. در جام جهانی ۱۹۷۸ یکی از آماده‌ترین بازیکنان ایتالیا بود و به عنوان یکی از برترین مدافعین جام شناخته شد. در آغاز جام، پیستون راست بود؛ ولی با آسیب دیدگی ماورو بلوجی، در پست دفاع آخر قرار گرفت. دوئل‌های وی با مهاجمین بزرگی چون ماریو کمپس، هانس کرانکل، جانی رپ و روبرتو دینامیتی؛ اجازهٔ گل زنی را از این مهاجمین گرفت. در بازی‌های جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ بسیار خوب کار کرد و توانست دوباره خود را در زمرهٔ
بسیار خوب کار کرد و توانست دوباره خود را در زمرهٔ بزرگان فوتبال ببیند. جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ جام ویژه‌ای برای او بود. به راستی که قهرمانی در این جام بزرگترین افتخار دوران بازی او بود. در این بازی‌ها کنترل دو بازیکن بزرگ به عهدهٔ او بود؛ زیکو و مارادونا که هر دوی این دوئل‌ها با درگیری همراه بود. دوئل وی با زیکو نیز بهتر از این نبود و با تکل خشنی که از پشت روی پای این مهاجم رفت تا پاره شدن لباس زیکو و درگیری‌های پس از آن همراه بود. در بازی با آرژانتین وی مدام با مارادونا درگیری داشت و به او ضربه می‌زد و بازی
با مارادونا درگیری داشت و به او ضربه می‌زد و بازی خشنی در برابر وی انجام می‌داد تا جایی که کار به پاره شدن لباس مارادونا هم رسید دربارهٔ رفتارش در زمین با مارادونا می‌گوید: " مارادونا مهاجم بسیار تکنیکی و خوب، ولی بی ادب بود. در اون بازی تلاش می‌کرد تا با کلمه‌های نامناسبی که به من می‌گفت؛ منو تحت فشار قرار بده این درگیری‌ها در فوتبال عادیه و اون از این که نمی تونست از من عبور کن عصبی شده بود..." در ادامه این جملهٔ معروفی است که از او در این باره مانده: "فوتبال جای رقاصه‌ها نیست" پس از پیروزی برابر لهستان
جای رقاصه‌ها نیست" پس از پیروزی برابر لهستان به بازی پایانی راه یافتند و جنتلیه یکی از بهترین بازی‌های خود را در دوئل با پیر لیتبارسکی، مهاجم آمادهٔ آن روزهای آلمان، به نمایش گذاشت. سرانجام با سوت پایان بازی، این مدافع جنگنده، به یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای دوران ورزشی خود، قهرمانی جهان دست یافت. ده روز، دو جدایی. در ۱۶ می ۱۹۸۴ در فینال جام برندگان جام، با پیروزی ۲-۱ برابر پورتو، در اوج از یوونتوس تیمی که ۹ فصل در آن زندگی کرده بود، در آن اوج گرفته بود، قهرمانی کسب کرده بود و با کمک آن رنگ آبی پیراهن تیم
کسب کرده بود و با کمک آن رنگ آبی پیراهن تیم ملی را دیده بود؛ جدا شد؛ و این پایان کار نبود و گویا جدایی از یوونتوس، جدایی دیگری در پی داشت. درست ۱۰ روز پس از آخرین بازی خود با پیراهن یوونتوس، یعنی در ۲۶ می ۱۹۸۴ هنگامی که ۳۰ ساله بود، در یک بازی دوستانه در تورنتو، بین ایتالیا و کانادا، باز هم با پیروزی (۲-۰)، هفتاد و یکمین بازی خود را نیز با پیراهن لاجوردی ایتالیا انجام داد و بدین گونه از بازی‌های ملی نیز خداحافظی کرد. ایستگاه پایان. پس از جدایی از یوونتوس، در ۳۱ سالگی به فیورنتینا رفت. سه فصلی که پیراهن
در ۳۱ سالگی به فیورنتینا رفت. سه فصلی که پیراهن بنفش را به تن کرده بود؛ از سخت‌ترین دوران بازیش بود؛ حتی شاید سخت تر از دورانی که در وارسه بود فشار از سوی هواداران به خاطر ترک یوونتوس در این سه سال بسیار او را آزار می‌داد؛ از طرفی مربی فیورنتینا، آلدو آگروپی، روی به جوان گرایی در تیم کرد و به همین دلیل به بازیکنان پرهزینه، دیگر عقیده‌ای نداشت و از همین روی سال پایانی حضور کلائودیو در فیورنتینا، چیزی جز نیمکت نشینی برایش نداشت. پس از پایان قراردادش با این تیم، چندین ماه را بدون باشگاه گذراند تا این که در
تیم، چندین ماه را بدون باشگاه گذراند تا این که در دسامبر ۱۹۸۷ تیم تازه به سری ب راه یافتهٔ پیاچنزا، جنتلیه را به بازی فراخواند. ۲۰ بازی برای این تیم به میدان رفت و به این ترتیب در ۱۹۸۸ پروندهٔ بازی‌های کلائودیو جنتلیه با ۴۴۱ بازی باشگاهی و ۷۱ بازی ملی و زدن ۱۵ گل (۱ گل ملی) به پایان رسید. آغاز دوران رهبری. تنها سه سال از پایان بازی‌های این اسطوره گذشته بود که یکی از اعضای هیئت مدیره ی باشگاه فوتبال لِکّو شد. بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ در هیئت مدیرهٔ این تیم بود و در همان دوره، یعنی مارس ۱۹۹۲، در نقش مدیر
بود و در همان دوره، یعنی مارس ۱۹۹۲، در نقش مدیر ورزشی این تیم برگزیده شد. افتخارات. باشگاهی. رقابت ملی. یوونتوس: ۱۹۷۴-۱۹۷۵, ۱۹۷۶-۱۹۷۷, ۱۹۷۷-۱۹۷۸, ۱۹۸۰-۱۹۸۱, ۱۹۸۱-۱۹۸۲, ۱۹۸۳-۱۹۸۴ یوونتوس: ۱۹۷۸-۱۹۷۹, ۱۹۸۲-۱۹۸۳
جورجو گتسی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۵۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۸ گل دریافت کرد. جورجو گتسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
آلچدس گیجیا (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۵) بازیکن فوتبال و اهل اروگوئه بود که گل پیروزی بخش اروگوئه مقابل برزیل را در فینال جام جهانی ۱۹۵۰ در مقابل چشم ۲۰۰ هزار تماشاچی برزیلی در ورزشگاه ماراکانا به ثمر رساند و اروگوئه برای آخرین بار قهرمان جام جهانی فوتبال مردان شد. وی سپس از سال ۱۹۵۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. آلچدس گیجیا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۹ میلادی انجام داد.
کارلو گیجلیانو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. کارلو گیجلیانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
جووانی جاکوماتسی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۵۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. جووانی جاکوماتسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی انجام داد.
جووانی جاکونه بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۸ گل دریافت کرد. جووانی جاکونه آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
ماریو جانی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱۱ گل دریافت کرد. ماریو جانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۳ میلادی انجام داد.
جولیانو جانیکدا بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۹۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. جولیانو جانیکدا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۹ میلادی انجام داد.
جوزپه جانینی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۸۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۴۷ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۶ گل به ثمر رساند. جوزپه جانینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۱ میلادی انجام داد.
آردیو جیمونا بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند. آردیو جیمونا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی انجام داد.
آلبرتو جوردانی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. آلبرتو جوردانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. درگذشت. آلبرتو گیوردانی در ۸ نوامبر ۱۹۲۷ دچار مننژیت برق‌آسا شد و این بیماری، مرگ او در سن ۲۸ سالگی را به‌همراه داشت. او را در گورستان «سرتوسا دی بولونیا» به همراه برادرش جوزپه که در ۷ اوت ۱۹۲۰ درگذشته‌بود، به‌خاک سپردند.
برونو جوردانو بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۷۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. برونو جوردانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی انجام داد.
آتیلیو جووانینی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. آتیلیو جووانینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۳ میلادی انجام داد.
گوجلیلمو جیووانینی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. گوجلیلمو جووانینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۸ میلادی انجام داد.
لوئیجی جیولیانو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. لویجی جیولیانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی انجام داد.
جوزپه جوستاکینی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. جوزپه جوستاکینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۱ میلادی انجام داد.
ماسیمو گوبی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۲۰۰۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. وی در پُست مدافع بازی می‌کند. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. ماسیمو گوبی آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۶ میلادی انجام داد.
بیاجو گوجو بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. بیاجو گوجو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.
آدولفو گوری بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۶۷ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. آدولفو گوری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۷ میلادی انجام داد.
سرجو گوری بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. سرجو گوری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۰ میلادی انجام داد.
جوزپه گرابی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۲۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. جوزپه گرابی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۴ میلادی انجام داد.
گویدو گراتون بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۳ گل به ثمر رساند. گویدو گراتون آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۹ میلادی انجام داد.
فرانچسکو گراتسیانی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۵ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶۴ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲۳ گل به ثمر رساند. فرانچسکو گراتسیانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۳ میلادی انجام داد.
جوزپه گرزار بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. گرزار آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۸ میلادی انجام داد.
لوئیجی جریفانتی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۴۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. لویجی جریفانتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۴۲ میلادی انجام داد.
پیترو جروسو بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. پیترو گروسو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۳ میلادی انجام داد.
انریک گواایتا بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۳۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۰ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۵ گل به ثمر رساند. انریک گواایتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۵ میلادی انجام داد.
آنفیلوجینو گواریسی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۳۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۶ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. آنفیلوجینو گواریسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۳۴ میلادی انجام داد.
اجیدیو گوارناچی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۹ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. اجیدیو گوارناچی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۰ میلادی انجام داد.
آریستیده گوارنری بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۶۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. گوارنری آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۸ میلادی انجام داد.
وینچنسو گوئرینی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۷۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. وینچنسو گوئرینی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
جووانی اینوچنتی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۱۳ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۵ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. جووانی اینوچنتی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد.
لورنزو اینسینیه بازیکن فوتبال و مهاجم اهل ایتالیا که برای باشگاه تورنتو بازی می‌کند.او بخش زیادی از دوران بازیگری خود را در شهر ناپل و در باشگاه ناپلی گزراند تیم ملی. او که از سال ۲۰۱۲ میلادی عضو تیم ملی ایتالیا بوده، در ۴۹ بازی ملی حضور داشته و ۱۰ گل به ثمر رسانده‌است.
جووانی اینورنیتسی بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۵۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. اینورنیتسی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۸ میلادی انجام داد.
سیمونه اینزاگی (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۷۶) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است که هم اکنون هدایت باشگاه فوتبال الهلال عربستان را برعهده دارد. اینزاگی به واسطه به‌کارگیری سیستم ۲-۵-۳ شناخته می‌شود؛ او یکی از چند مربی ایتالیایی است که باعث احیا و بهبود قابل توجه این سیستم تاکتیکی شده‌است. زندگی شخصی. سیمونه اینزاگی که در تاریخ ۵ آوریل ۱۹۷۶ در شهر پیاچنزا متولد شد. او برادر کوچک تر فیلیپو اینزاگی بازیکن سابق تیم ملی ایتالیا، یوونتوس و آ.ث. میلان است. او از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۴ با آلسیا مارکوتسی بازیگر
از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۰۴ با آلسیا مارکوتسی بازیگر و مجری تلویزیون در ارتباط بوده است. آنها یک پسر دارند که در سال ۲۰۰۱ متولد شد. اینزاگی در ۳ ژوئن ۲۰۱۸ با گایا لوکاریلو ازدواج کرد. عملکرد باشگاهی. پیاچنزا. او دوران حرفه ای خود را در سال ۱۹۹۳ با باشگاه فوتبال پیاچنزا شروع کرد. جایی که با برادرش فیلیپو اینزاگی هم بازی شد. اگرچه در آن فصل در هیچ مسابقه ای با تیم اصلی بازی نکرد. فصل به او به باشگاه فوتبال کارپی در سری سی قرض داده شد فصل بعد نیز به صورت قرضی برای باشگاه فوتبال نووارا در سری دی توپ زد جایی که
باشگاه فوتبال نووارا در سری دی توپ زد جایی که اولین گل حرفه ای خود را به ثمر رساند. اینزاگی پس از دو دوره قرضی در باشگاه فوتبال لومتزانه و باشگاه فوتبال برسچلو در فصل ۹۹–۱۹۹۸ به باشگاه فوتبال پیاچنزا برای حضور در سری آ بازگشت او در این فصل ۳۰ بازی انجام داد و ۱۵ گل به ثمر رساند. لاتزیو. سیمونه اینزاگی در سال ۱۹۹۹ به باشگاه فوتبال لاتزیو پیوست. اینزاگی در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ ۲۲ بازی در سری آ برای باشگاه فوتبال لاتزیو انجام داد و ۷ گل به ثمر رساند. در پایان این فصل او همراه تیمش‌ به قهرمانی سری آ و کوپا ایتالیا
او همراه تیمش‌ به قهرمانی سری آ و کوپا ایتالیا دست یافت. او در فصل ۰۴–۲۰۰۳ او بار دیگر قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا شد. اینزاگی نیمه دوم فصل ۰۵–۲۰۰۴ به مدت ۶ ماه به صورت قرضی به باشگاه فوتبال سمپدوریا پیوست. فصل ۰۸–۲۰۰۷ را نیز در باشگاه فوتبال آتالانتا به صورت قرضی سپری کرد. او بعد از بازگشت از آتالانتا در طول دو فصل در مجموع ۱۳ بازی برای تیمش انجام داد همین موضوع باعث شد در تابستان ۲۰۱۰ در سن ۳۴ سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کند. عملکرد ملی. اینزاگی سه بار برای تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده است. او
بار برای تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده است. او اولین بازی خود را ۲۹ مارس ۲۰۰۰ مقابل تیم ملی فوتبال اسپانیا انجام داد که با شکست ۲ بر ۰ آتزوری همراه بود. او دومین و سومین به بازی ملی خود را به ترتیب مقابل تیم ملی فوتبال انگلستان در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۰۰ و رومانی در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۳ زیر نظر جووانی تراپاتونی انجام داد. عملکرد مربیگری. لاتزیو. در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۱۶ پس از اخراج استفانو پیولی او به طور موقت سکان هدایت باشگاه فوتبال لاتزیو را بر عهده گرفت. در فصل ۱۷–۲۰۱۶ پس از اینکه مارچلو بیلسا تنها یک
در فصل ۱۷–۲۰۱۶ پس از اینکه مارچلو بیلسا تنها یک هفته پس از انتصاب از سمت خود استعفا داد اینزاگی به عنوان سرمربی دائمی عقاب‌ها معرفی شد. او تیم را به مقام پنجم در سری آ و همچنین فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۱۷ رساند. در ۷ ژوئن ۲۰۱۷ او قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۰ تمدید کرد. او فصل ۱۸–۲۰۱۷ را با قهرمانی در سوپرجام فوتبال ایتالیا ۲۰۱۷ شروع کرد. در پایان فصل لاتزیو دوباره در سری آ پنجم شد. در فصل ۱۸–۲۰۱۷ باشگاه فوتبال لاتزیو با نتیجه ۲-۰ باشگاه فوتبال آتالانتا را شکست داد و قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا
را شکست داد و قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا ۱۸–۲۰۱۷ شد. در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹ اینزاگی دومین قهرمانی خود در سوپرجام فوتبال ایتالیا را با بیانکوچلستی به لطف پیروزی ۳-۱ مقابل باشگاه فوتبال یوونتوس به دست آورد. اینتر میلان. باشگاه فوتبال اینتر میلان در ۳ ژوئن ۲۰۲۱ اینزاگی را با قرادادی دو ساله به عنوان جانشین آنتونیو کونته به خدمت گرفت. اینزاگی در اولین فصل حضور خود به عنوان سرمربی اینتر قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۲ و جام حذفی فوتبال ایتالیا در ۱۱ می ۲۰۲۲ شد و یوونتوس را به ترتیب ۲–۱ در ورزشگاه
می ۲۰۲۲ شد و یوونتوس را به ترتیب ۲–۱ در ورزشگاه جوزپه مه آتزا و ۴–۲ در ورزشگاه المپیک رم شکست داد. او در لیگ فصل را در جایگاه دوم به پایان رساند. در فصل دوم خود در سری آ پس از باشگاه فوتبال ناپولی و باشگاه فوتبال لاتزیو در جایگاه سوم ایستاد. اما قهرمانی در سوپرجام فوتبال ایتالیا و جام حذفی فوتبال ایتالیا را تکرار کرد. او نراتزوری را پس از ۱۳ سال در لیگ قهرمانان اروپا به فینال رساند اما با شکست ۱ بر ۰ مقابل باشگاه فوتبال منچستر سیتی دستش از جام کوتاه ماند. در ۵ سپتامبر ۲۰۲۳ اینزاگی قرارداد خود را با باشگاه
۵ سپتامبر ۲۰۲۳ اینزاگی قرارداد خود را با باشگاه فوتبال اینتر میلان تا سال ۲۰۲۵ تمدید کرد. او در فصل ۲۴–۲۰۲۳ با ۹۴ امتیاز به قهرمانی در سری آ رسید. اینزاگی بار دیگر در فصل ۲۵–۲۰۲۴ موفق شد باشگاه فوتبال اینتر میلان را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند اما اینبار نتیجه را به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن واگذار کرد. در لیگ داخلی هم اینتر تنها با یک امتیاز اختلاف قهرمانی را از دست داد. در ۳ ژوئن ۲۰۲۵ اینزاگی با توافق دو طرفه از باشگاه فوتبال اینتر میلان جدا شد. الهلال. در ۵ ژوئن ۲۰۲۵ او با امضای قراردادی دو ساله
در ۵ ژوئن ۲۰۲۵ او با امضای قراردادی دو ساله به عنوان سرمربی باشگاه فوتبال الهلال عربستان سعودی منصوب شد. افتخارات. به عنوان بازیکن. نووارا لومتزانه لاتزیو به عنوان مربی. لاتزیو اینتر میلان
مارک ایولیانو بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۹۸ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۹ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. مارک ایولیانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۲ میلادی انجام داد.
فرانچسکو یانیک (زاده ۲۷ مارس ۱۹۳۷ – درگذشته ۲ دسامبر ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۶۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بود و در ۶ بازی ملی حضور داشت. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. فرانچسکو یانیک آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۶ میلادی انجام داد.
آنتونیو یانی بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است تیم ملی. از سال ۱۹۲۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. آنتونیو یانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۲۹ میلادی انجام داد.
آنتونیو جولیانو (۲۶ دسامبر ۱۹۴۲ – ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود. تیم ملی. از سال ۱۹۶۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۱۸ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. آنتونیو جولیانو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۷۴ میلادی انجام داد.
فرانچسکو لا روسا (زاده ۹ دسامبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۸ آوریل ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود که از سال ۱۹۵۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۲ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. فرانچسکو لا روسا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی انجام داد.