payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جراحی رادیکال یا دیسکسیون رادیکالاشاره به روش جراحی برداشتن دستگاه گردش خون، غدد لنفاوی و گاهی ساختارهای مجاور از یک عضو آسیب دیده، در طی جراحی دارد. در جراحی سرطان‌شناسی، جراحی رادیکال، به فرآیندی گویند که در طی آن با برداشتن تومور یا غدد لنفاوی خوشه‌ای و با گرفتن محتوایت آن‌ها می‌توان به تشخیص و درمان بیماری کمک کرد. (مانند ماستکتومی رادیکال)
الیزابت یا الیزاوتا پتروونا (به روسی: Елизаве́та Петро́вна؛ ۲۹ دسامبر [۱۸ دسامبر قدیم] ۱۷۰۹ – ۵ ژانویه [۲۵ دسامبر قدیم] ۱۷۶۲) سومین امپراتریس امپراتوری روسیه از سال ۱۷۴۱ تا زمان مرگش در ۱۷۶۲ بود. او یکی از محبوب‌ترین پادشاهان روسیه باقی مانده است، به‌ویژه به دلیل تصمیمش برای عدم اعدام حتی یک نفر در طول حکومتش، پروژه‌های متعدد ساخت‌وساز و مخالفت شدید با سیاست‌های پروس. او آخرین فرد از خط نرینگی خاندان رومانوف بود و پس از او برادرزاده‌اش به سلطنت رسید و در نتیجه خانه هولشتاین-گوتورپ-رومانوف شکل گرفت. او کشورش
خانه هولشتاین-گوتورپ-رومانوف شکل گرفت. او کشورش را در دو جنگ معاصر خود یعنی جنگ جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) و جنگ هفت‌ساله رهبری کرد. در هنگام مرگ او، روسیه بر قلمرویی در حدود ۱۶٬۲۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع حکمرانی می‌کرد. الیزابت، دومین دختر ارشد تزار پیتر کبیر (حکومت ۱۶۸۲–۱۷۲۵)، پس از مرگ برادر ناتنی‌اش، الکسی، در ۱۷۱۸ شاهد سلسله‌ای از جانشینی‌های پیچیده در خانواده‌اش بود. ابتدا تخت سلطنت به مادرش، کاترین اول روسیه (حکومت ۱۷۲۵–۱۷۲۷) رسید، سپس به برادرزاده‌اش پیتر دوم (حکومت ۱۷۲۷–۱۷۳۰) منتقل شد که او نیز در ۱۷۳۰
دوم (حکومت ۱۷۲۷–۱۷۳۰) منتقل شد که او نیز در ۱۷۳۰ درگذشت. پس از آن، دخترخاله اول الیزابت، آنا (حکومت ۱۷۳۰–۱۷۴۰) به سلطنت رسید. پس از دوران کوتاه حکومت نوه کوچک آنا، ایوان ششم، الیزابت با حمایت ارتش قدرت را در دست گرفت و برادرزاده خود، پیتر سوم، را به‌عنوان وارث خود تعیین کرد. سیاست داخلی الیزابت به اشراف اجازه داد تا تسلط و نفوذ فراوانی در دول محلی (ایالات) کسب کرده و به شکلی خطرناک، خودمختار شوند. این قدرت مستقل اشراف تا سال ۱۷۷۵ در زمان کاترین کبیر ادامه داشت که در همان سال کاترین قدرت اربابان را کم کرد و
که در همان سال کاترین قدرت اربابان را کم کرد و خودمختاری اشراف را از بین برد. الیزابت در طول سلطنت خود روی به اصلاحات آورد و میخاییل لومونسف را ترغیب کرد که دانشگاه دولتی مسکو را تأسیس کند و از ایوان شووالوف نیز خواست که آکادمی هنر امپراتوری را در سنت پترزبورگ ایجاد کند. او همچنین هزینه‌های گزافی را صرف پروژه‌های معمار مورد علاقه‌اش، فرانچسکو بارتولومئو راسترلی کرد تا از این طریق به ایجاد بناهایی نظیر کاخ پترهوف و تزارکوی سلو اهتمام ورزد. کاخ زمستانی و صومعه اسمولنی مهم‌ترین آثار برجای مانده از دوران حکومت
اسمولنی مهم‌ترین آثار برجای مانده از دوران حکومت الیزابت هستند. او به دلیل سیاست خصمانه‌اش در برابر پادشاهی پروس، در زمره پرطرفدارترین تزار‌های تاریخ روسیه است. الیزابت امپراتوری روسیه را در دو منازعه بزرگ اروپایی دوران خود رهبری کرد: جنگ جانشینی اتریش (۱۷۴۰–۱۷۴۸) و جنگ هفت‌ساله (۱۷۵۶–۱۷۶۳). او همراه با دیپلمات الکسی بستوزوف-ریومین، نخستین جنگ را با ایجاد اتحاد با اتریش و فرانسه به پایان رساند، اما به‌طور غیرمستقیم باعث آغاز جنگ دوم شد. نیروهای روسیه چندین پیروزی علیه پروس کسب کردند و برای مدتی بر برلین
پیروزی علیه پروس کسب کردند و برای مدتی بر برلین مسلط شدند، اما زمانی که فردریک کبیر سرانجام در ژانویه ۱۷۶۲ به فکر تسلیم افتاد، ملکه روسیه درگذشت. او آخرین عضو نرینگی خاندان رومانوف بود که بر امپراتوری روسیه سلطنت کرد.
پاندوراویروس یک سرده از ویروس‌های غول‌پیکر است، که اولین‌بار در سال 2013 کشف شد. این ویروس بعد از جنس پیتوویروس، بزرگترین ویروس‌های شناخته شده می‌باشند. پاندوراویروس‌ها حاوی ژنومی تشکیل شده از DNA دورشته‌ای هستند، که بزرگترین ژنوم (2.5 میلیون جفت باز) را بین گونه‌های ویروسی دارند. کشف. کشف پاندوراویروس‌ها توسط تیمی از دانشمندان فرانسوی، به رهبری زوجی با نام‌های ژان میشل کلاوری و شانتال ابرگل، تحت عنوان گزارشی در ژورنال Science در جولای 2013 منتشر شد. دانشمندان دیگر قبل از آن این ذرات ویروسی را مشاهده نموده
دیگر قبل از آن این ذرات ویروسی را مشاهده نموده بودند ولی به سبب اندازه بزرگش، آن را ویروس نمی‌شمردند. پاتریک شید، انگل شناسی از موسسه مرکزی خدمات پزشکی بوندس وهر، کوبلنتس، آلمان، یک پاندوراویروس را در سال 2008 در یک آمیب که در لنزهای تماسی زنی مبتلا به کراتیت زندگی می‌کرد، یافت. مستندات زیادی از توسعه و تکثیر این ویروس در گونه‌های آمیبی وجود دارد. چنین ویروس‌های بزرگی که بعنوان ذرات حجیم درون گونه‌های آمیبی یافت شده‌اند، باکتری به حساب نیامده و نویسندگان ابتدا به آنها درون همزیست گفته‌اند. می‌می‌ویروس، یک
به آنها درون همزیست گفته‌اند. می‌می‌ویروس، یک ویروس DNAدار بزرگ نوکلئوسیتوپلاسمی با اندازه ژنومی حدود 1.1 مگاباز است که در سال 1992 شناخته شد ولی تا قبل از 2003 بعنوان ویروس طبقه‌بندی نشده بود. مگاویروس، که در آب‌های دریایی سواحل شیلی در 2011 کشف شد که ژنومی حدود 1.2 مگاباز داشت. اکتشافات قبلی در این زمینه، دانشمندان را به تحقیق در مورد گونه‌های بیشتر ویروس‌های عظیم‌الجثه آمیب‌ها واداشت که موجب کشف دو گونه؛ "Pandoravirus salinus"، کشف شده در آب‌های دریایی سواحل شیلی با اندازه ژنومی حدود 2.5 مگاباز، و
سواحل شیلی با اندازه ژنومی حدود 2.5 مگاباز، و "Pandoravirus dulcis"، کشف شده در حوضچه آب شیرینی در دانشگاه لاتروب، ملبورن، استرالیا با ژنوم 1.9 مگابازی، شد. شرح. پاندوراویرروس‌ها شکلی بیضی مانند با طولی حدود 1 میکرومتر (1000 نانومتر) دارند درحالیکه ویروس‌های دیگر طیف اندازه‌ای بین 25 تا 100 نانومتر دارند. علاوه بر اندازه فیزیکی آن، پاندوراویروس ها ژنومی بسیار بزرگ تشکیل شده از 2500 ژن دارند که در مقایسه با تعداد ژن های ویروس های دیگر به طور متوسط (10 ژن) بسیار مقدار زیادی است. برای مثال، ویروس آنفولانزا A
مقدار زیادی است. برای مثال، ویروس آنفولانزا A حاوی هفت ژن و ویروس HIV نُه ژن دارد. محتوای ژنی بین گونه های پاندوراویروس متفاوت است، برای مثال "Pandoravirus salinus"، حاوی 2500 ژن است و "Pandoravirus dulcis" نیز 1500 ژن دارد. پاندوراویروس ها اشتباهاً بعنوان باکتری ها شناخته می شوند؛ با اینحال، آنها چندین ویژگی باکتری ها را ندارند، از قبیل توانایی ساخت و سنتز پروتئین های مورد نیاز خود. عدم تشابه ژن های این گونه از ویروس ها با سلول های زنده دیگر از قلمروهای حیات، محققان را بر این داشته که این دسته از ویروس ها
محققان را بر این داشته که این دسته از ویروس ها را بعنوان قلمرویی دیگر از درخت حیات برشمرند (علاوه بر آرکی ها، باکتری ها و یوکاریوت ها). با اینحال، متخصصان دیگر این فرضیه را نابالغ دانسته زیرا شواهد محکمی بر آن وجود ندارد. تکثیر. پاندوراویروس ها دارای DNA دو رشته ای هستند. مانند بیشتر ویروس های عظیم‌الجثه، پاندوراویروس ها یک چرخه زندگی ویروسی دارند. آنها توانایی سنتز پروتئین های خود را نداشته، جهت ATP (انرژی) و تولیدمثل متکی به سلول میزبان هستند و همچنین فاقد ریبوزوم یا تولید انرژی برای تقسیم هستند. در زیر
ریبوزوم یا تولید انرژی برای تقسیم هستند. در زیر میکروسکوپ، دانشمندان مشاهده کردند که ویروس از طریق ادغام با غشاء واکوئولی وارد آمیب می شود، و DNA خود را وارد سلول می نماید. سلول میزبان ذرات ویروسی را تکثیر می کند و در نهایت شکافته شده و ذرات جدید ویروسی منتشر می شوند. این فرآیند تکثیر حدود 8 تا 15 ساعت به طول می انجامد. تکثیر و سر هم شدن ذرات ویروسی همزمان رخ می دهد. به عبارت دیگر، DNA ویروس درون سیتوپلاسم سلول میزبان همانندسازی شده و درون ذرات جدید ویروسی سر هم شده و موجب لیز سلولی میزبان می شود. َشیوع در
هم شده و موجب لیز سلولی میزبان می شود. َشیوع در محیط. به نظر می رسد که پاندوراویروس ها برای انسان ها مضر نیستند. آنها اغلب در محیط های دریایی یافت شده که آمیب ها را آلوده می کنند. یکی از دلایلی که چنین ویروس های بزرگی اخیرا کشف شده اند، این است که در محیط هایی سکونت دارند که به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. پاندوراویروس ها، مانند دیگر ویروس های دریایی، پلانکتون ها را، که ارگانیسم هایی هستند که در ستون های آب زندگی کرده و اساس زنجیره غذایی دیگر گونه های دریایی را شامل می شوند، شکار می کنند. تحقیقات و
دریایی را شامل می شوند، شکار می کنند. تحقیقات و مطالعات بیشتری نیاز است تا حضور و شیوع پاندوراویروس ها را در محیط های مختلف تایید کند. در حال حاضر، چیز زیادی در مورد نقش آنها در اکوسیستم های دریایی مشخص نیست. با اینحال، ویروس ها صرفا برای میزبانشان بیماری زا نیستند، بلکه آنها همچنین نقش مهمی در اکوسیستم های آبی و زیست‌کره ایفا می کنند. تقریبا ژنوم همه ارگانیسم های سلولی، حاوی توالی های ویروسی می باشد، عناصری که برای تنظیم بیان ژن ضروری هستند. عفونت ویروسی و لیز سلولی می‌توانند بر ساختار جامعه ها و همچنین
و لیز سلولی می‌توانند بر ساختار جامعه ها و همچنین انتقال ماده و انرژی در اکوسیستم های آبی تاثیر بگذارند. آنها همچنین می توانند با بیان ژن ویروسی موجب تغییر فیزیولوژیک میزبان شده و نوآوری تکاملی را از طریق انتقال ژنی افقی هدایت نمایند. قرابت‌های فیلوژنتیکی. تقریبا حدود 93 درصد ژن های پاندوراویروس از دیگر میکروب ها ناشناخته هستند، که ممکن است نشان دهنده تعلق آنها به قلمرو توصیف نشدۀ چهارم حیات علاوه بر باکتری ها، آرکی ها و یوکاریوت ها باشد. ویروس ها به طور گسترده ای به این سه قلمرو تعلق ندارند، اگرچه برخی
گسترده ای به این سه قلمرو تعلق ندارند، اگرچه برخی زیست شناسان از قبل آن ها را جزوی از یکی از قلمروها به حساب آورده اند. مقایسه با دیگر ویروس‌های غول‌پیکر. ویروس های عظیم‌الجثه دیگر مانند می‌می‌ویروس، پیتوویروس و مگاویروس، ژنوم بسیار کوچکتری دارند. برای مثال، می‌می‌ویروس، که یکی از بزرگترین ویروس هاست، اندازه ژنومی حدود 1.1 میلیون جفت باز دارند که بسیار کمتر از ژنوم 2.5 میلیون جفت بازی پاندوراویروس هاست. ویژگی تمایزی دیگر پاندوراویروس ها در مقایسه با دیگر ویروس های عظیم‌الجثه چرخه زندگی و تکثیرشان می باشد.
های عظیم‌الجثه چرخه زندگی و تکثیرشان می باشد. مطالعات نشان داده است که در امر مقایسه، می‌می‌ویروس به گونه ای فاکتورهای همانندسازی خود را در ژنومش دارا است در حالیکه پاندوراویروس وابستگی بیشتری از این لحاظ به سلول میزبان دارد.
فور اسکوار خانه و مزرعه‌ای تاریخی در نزدیکی اسمیث فیلد، جزیره ویت کانتری در ایالت ویرجینیا است. ساختار اصلی ساختمان در سال ۱۸۰۷ بنا نهاده شد. بنا دو طبقه و L شکل می باشد.
مالکو خوتا نام یک معدن نقره در بولیوی (جنوب‌ شرقی لاپاز) است. مالکو خوتا بزرگترین معدن بولیوی و جهان می باشد. این معدن ۳۷۰٫۳ میلیون اونس نقره در خود ذخیره کرده است.
انما یا تنقیه خشک یک روش جایگزین مناسب برای پاکسازی مقعد انسان یا جهت دلایل بهداشتی، یا جهت بهداشت جنسی بکار می‌رود. این کار توسط وسیله‌ای خاص انجام میگیرد که توسط آن، مقداری ماده روان‌ساز به درون رکتوم فرستاده می‌شود که در نتیجه سبب دفع مدفوع با خشونت کمتر و سرعت بیش تر می شود. از آنجایی که هیچ آبی در این روش مورد استفاده قرار نمی گیرد، انمای خشک نامگذاری شده است.
دُم‌درازیان (Cercopithecinae) زیرخانواده‌ای از میمون‌های بر قدیم هستند که در حدود ۷۱ گونه از عنترهای دم‌کوتاه، ماکاک‌ها و میمون‌های زیتونی (وِروِت) را شامل می‌شوند. بیشتر میمون‌های زیرخانواده دم‌درازیان تنها در منطقه آفریقای سیاه زندگی می‌کنند اما ماکاک‌ها از بخش‌های خاوری آسیا تا جبل طارق پراکنده‌اند. بیشتر گونه‌های دم‌درازیان همه‌چیزخوارند. نام علمی این زیرخانواده از یونانی و به معنای «میمون دم‌دراز» است.
کاپیتالیسم درندگان، (به آلمانی: Raubtierkapitalismus) یا توربو کاپیتالیسم، نظریه‌ای است از هلموت شمیت، دولت مرد، نظریه پرداز اقتصاد و سیاست و صدراعظم پیشین آلمان از حزب سوسیال دموکرات آلمان. هلموت شمیت در جمع، تمامی سازمان‌ها، بانک‌ها، دولت‌ها و افرادی را که طرفدار "توربو کاپیتالیسم" (Turbo-Capitalism) بوده و در چند سال گذشته دنیا را به مرز نیستی کشاندند (ر. ک. بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷) عضو مکتب "کاپیتالیسم درندگان" معرفی می‌کند. شمیت در سخنرانی‌های خود، پیوسته خواهان پایان دادن به دوران این "مکتب اقتصاد مالی"
خواهان پایان دادن به دوران این "مکتب اقتصاد مالی" است و هشدار می‌دهد که ادامه این روش ممکن است به بحران‌های غیرقابل کنترل، در گیری و در نتیجه جنگهای خانمانسوزی در جهان بینجامد. یکی از گلایه‌های مهم شمیت این است که چطور بانک‌ها و موسسه‌های مالی مشابه اجازه دارند چندین برابر سرمایه اولیه خود به مشتریان وام بدهند. او در جای دیگر گلایه از این دارد که موسسه‌های مالی، ابتدایی‌ترین قانون پرداخت وام را، که در عین حال از مهم ترین‌ها است، می‌شکنند و وام‌های کوتاه مدت را (وام دریافتی خود بانک‌ها) طویل مدت به مشتری‌ها
را (وام دریافتی خود بانک‌ها) طویل مدت به مشتری‌ها می‌دهند (عامل فنی ورشکستگی ده‌ها بانک کوچک و بزرگ در ایالات متحد آمریکا و اروپا) تعریف دیگر و نرم تر این روش اقتصاد مالی، عبارت "اقتصاد کازینویی" (Casino Capitalism) است. انگلیسی زبان‌ها اصطلاح کاپیتالیسم درندگان را «predatory capitalism» می‌نامند.
تاچ‌پد یا ترک‌پد یک حسگر لمسی مسطح است که می‌تواند حرکت و موقعیت انگشت کاربر را با موقعیت اشاره‌گر در صفحه‌نمایش تبدیل می‌کند. تاچ‌پدها بر روی اکثر لپ‌تاپ‌ها موجود است و می‌تواند جایگزین ماوس گردد، به ویژه در فضاهای کم. به دلیل تنوع اندازه می‌تواند در دستیار دیجیتال شخصی و پخش‌کننده موسیقی قابل حمل استفاده گردد. برای ابزارهای خارجی از تاچ‌پد بی‌سیم استفاده می‌شود. اعمال و امکانات. تاچ‌پدها همانند صفحات لمسی قادرند مکان لمس را درک کنند. تاچ‌پد به عنوان یک ابزار مکان‌نما رایج استفاده می‌شود و حرکت انگشت به یک
مکان‌نما رایج استفاده می‌شود و حرکت انگشت به یک حرکت قابل مقایسه با مکان‌نمای ماوس ترجمه می‌شود. دو دکمه که معادل کلیک راست و کلیک چپ در ماوس هستند در قسمت پایین یا بالا یا جانبی تاچ‌پد وجود دارد. بعضی از تاچ‌پدها یا با تنظیمات خاص درایورهایشان با کشیدن دو انگشت به‌طور موازی روی تاچ‌پد، می‌توانند نوار پیمایش را کنترل کنند یا با لمس دو انگشت و نزدیک و دورکردن آن دو در همان حال تماس، می‌توانند عمل زوم یا با یک و نیم کلیک ("click-and-a-half") روی Touchpad، و سپس کشیدن انگشت، می‌توانند کار انتخاب (Select) را
سپس کشیدن انگشت، می‌توانند کار انتخاب (Select) را انجام دهند. مولتی تاچ. مولتی تاچ به یک نوع تاچ پد گفته می‌شود که اگر به‌طور هم‌زمان دو نقطه مختلف از صفحه تاچ پد لمس کرده شود، تاچ پد لپ‌تاپ به هر دو آن‌ها عکس‌العمل نشان می‌دهد.
یوهان آدولف هاسه آهنگساز، معلم موسیقی و خوانندهٔ اهل آلمان بود که در برگه‌دورف، در نزدیکی هامبورگ متولد شد و در ونیز درگذشت. حرفه اولیه. هاسه در برگدورف نزدیک هامبورگ غسل تعمید داده شد، جایی که خانواده‌اش برای سه نسل ارگ‌نواز کلیسا بودند. زمانی که در سال 1718 به عنوان یک تنور به اپرای هامبورگ پیوست. در سال 1719 او در دربار برانزویک یک پست خوانندگی به دست آورد، جایی که در سال 1721 اولین اپرای او، Antioco، اجرا شد. خود هاسه در این تولید آواز خواند. یادبود هاسه در مقابل خانه تولد او در هامبورگ-برگدورف تصور
در مقابل خانه تولد او در هامبورگ-برگدورف تصور می‌شود که او در سال 1722 آلمان را ترک کرد. در طول دهه 1720 او بیشتر در ناپل زندگی می‌کرد و شش یا هفت سال در آنجا اقامت داشت. در سال 1725 سرناتای او آنتونیو و کلئوپاترا در ناپل اجرا شد. نقش های اصلی توسط کارلو بروسکی معروف به فارینلی و ویتوریا تسی خوانده شد. موفقیت این کار نه تنها باعث شد تا هاسه سفارش های زیادی را از سالن های اپرای ناپل دریافت کند، بلکه به گفته یوهان یواخیم کوانتز، او را با الساندرو اسکارلاتی که معلم و دوست او شد، در تماس قرار داد. هاسه همچنین
معلم و دوست او شد، در تماس قرار داد. هاسه همچنین سبک خود را از چندین جنبه تغییر داد تا منعکس کننده سبک اسکارلاتی باشد. محبوبیت هاسه در ناپل به طرز چشمگیری افزایش یافت و برای چندین سال حجم کاری او را به شدت مشغول نگه داشت. در این دوره او تنها اپرا بوفای کامل خود را با نام La sorella amante، علاوه بر چندین اینترمتزی و سرناتا ساخت. او از کارناوال ونیزی در سال 1730 بازدید کرد، جایی که اپرای Artaserse او در S Giovanni Grisostomo اجرا شد. لیبرتو متاستازیو برای این مناسبت به شدت بازسازی شد و فارینلی نقش اصلی را
مناسبت به شدت بازسازی شد و فارینلی نقش اصلی را بر عهده گرفت. دو تا از آریاهای خود را از این اپرا بعداً به مدت یک دهه هر شب برای فیلیپ پنجم اسپانیایی اجرا کرد. درسدن و ونیز در سال 1730 هاسه با فاوستینا بوردونی ازدواج کرد و همچنین در دربار درسدن به عنوان کاپل مایستر منصوب شد، اگرچه تا ژوئیه 1731 به درسدن نرسید. در اوایل سال، او در وین فعال بود و بر اجرای اوراتوریو خود دانیلو در دربار هابسبورگ نظارت می کرد. بلافاصله پس از ورود این زوج به درسدن، فاستینا در مقابل دادگاه اجرا کرد. در سپتامبر، کلئوفید (Hasse's
دادگاه اجرا کرد. در سپتامبر، کلئوفید (Hasse's Cleofide) (که روی یک متن بسیار اقتباس شده متاستازیو تنظیم شده بود) به نمایش درآمد. به نظر می رسد که جی. اس. باخ در این اجرا حضور داشته باشد. مطمئنا سی پی ای باخ ادعا کرد که هاسه و پدرش در همین زمان دوستان خوبی شده بودند. پادشاه آگوستوس دوم قوی لهستان و زاکسن به او عنوان سلطنتی-لهستانی و انتخابی-ساکسون کاپل میستر را اعطا کرد.[4] در اکتبر هاسه درسدن را ترک کرد تا اپرای بعدی خود را در تورین و رم کارگردانی کند و همچنین در آن زمان برای تئاترهای ونیزی موسیقی نوشت.
در آن زمان برای تئاترهای ونیزی موسیقی نوشت. پاییز 1732 آمد و هاسه دوباره در ناپل بود، اگرچه زمستان را در ونیز گذراند، جایی که سیرو او برای اولین بار با سبکی خاص اجرا شد. در فوریه 1733 آگوستوس دوم قوی، حامی اولیه سلطنتی هاسه در درسدن، درگذشت. در حالی که دادگاه به یک سال سوگواری رسید، هاسه اجازه یافت در خارج از کشور بماند. بسیاری از آثار مقدس او که برای کلیساهای ونیز سروده شده است، به این زمان می رسد. در بسیاری از سال 1734 هاسه در درسدن بود، اما از 1735 تا 1737 او در ایتالیا، عمدتا در ناپل بود. فاستینا در
1737 او در ایتالیا، عمدتا در ناپل بود. فاستینا در سپتامبر 1735 در اولین نمایش تیتو وسپازیانو (یکی دیگر از لیبرتوهای متاستسیو اقتباس شده) در پسارو اجرا کرد. هاسه با بازگشت به دربار سلطنتی درسدن در طول سال 1737، پنج اپرای جدید ساخت، اما هنگامی که دربار در پاییز 1738 به لهستان نقل مکان کرد، او و فاستینا به ونیز بازگشتند، جایی که هر دوی آنها بسیار محبوب بودند. اقامت بعدی او در درسدن نیز طولانی‌ترین اقامت او بود، بین ماه‌های اول 1740 و ژانویه 1744. در این زمان او آرتاسرسه را اصلاح کرد و آریاهای جدیدی برای
او آرتاسرسه را اصلاح کرد و آریاهای جدیدی برای فاوستینا ساخت و همچنین چند اینترمتزی اصلی نوشت. اجتناب عمومی او از اپرای کمیک به نظر می رسد به دلیل فاوستینا بوده است که می ترسید سبک آوازخوانی مورد نیاز اپرا بوفا به صدای او آسیب برساند. درسدن: 1744-1763 هاسه در سال 1740، نقاشی شده توسط بالتاسار دنر بین زمستان 1744 و اواخر تابستان 1745، هاسه در ایتالیا بود، اما پس از آن برای یک سال به درسدن بازگشت. فردریک کبیر، یک نوازنده مشتاق فلوت، در دسامبر 1745 از دربار بازدید کرد، و به احتمال زیاد بسیاری از سونات ها و
بازدید کرد، و به احتمال زیاد بسیاری از سونات ها و کنسرتوهای فلوت هاسه که به این زمان مربوط می شوند برای فردریک نوشته شده اند. پادشاه پروس نیز در اجرای یکی از ته دیوم هاس حضور داشت و خود دستور اجرای اپرای آرمینیو این آهنگساز را صادر کرد. بلافاصله پس از بازدید هاسه از ونیز و مونیخ، در ژوئن 1747 به درسدن بازگشت تا اپرای La spartana generosa خود را به صحنه ببرد، و در این زمان برای جشن گرفتن چندین عروسی سلطنتی اجرا کرد. همچنین در این زمان سلسله مراتب در درسدن بازسازی شد. نیکولا پورپورا کاپل مایستر نامیده شد، در
شد. نیکولا پورپورا کاپل مایستر نامیده شد، در حالی که خود هاسه به اوبرکاپل مایستر ارتقا یافت. در سال 1748 هاسه دو اپرای خود، اتزیو و آرتاسرس را در بایروث در نیمه پایانی Markgräfliches Opernhaus، به دلیل ازدواج الیزابت فردریکا سوفی از براندنبورگ-بایروث، دختر ویلهلمین از بایروت، اجرا کرد. ازدواج شاهزاده خانم ماریا ژوزفا از ساکسونی با دوفن فرانسوی به هاسه این فرصت را داد تا در تابستان 1750 به پاریس سفر کند، جایی که Didone abbandonata او اجرا شد. در 28 مارس 1750 هاسه آخرین سخنرانی خود را La conversione di Sant'
هاسه آخرین سخنرانی خود را La conversione di Sant' Agostino در کلیسای کوچک کاخ سلطنتی در درسدن ارائه کرد. لیبرتو که توسط الکترس درسدن ماریا آنتونیا والپورگیس (1724-1780) نوشته شده است، مربوط به تبدیل یک گناهکار به قداست است و توسط متاستازیو الگوبرداری و ویرایش شده است. اولین نمایش درسدن با اجراهای متعددی از این اثر در لایپزیگ، هامبورگ، مانهایم، پادوآ، رم، ریگا، پراگ، پوتسدام و برلین دنبال شد که گواهی بر محبوبیت این اثر در نیمه دوم قرن هجدهم است. کارناوال 1751 در درسدن شاهد بازنشستگی فاستینا از اجرای اپرا
در درسدن شاهد بازنشستگی فاستینا از اجرای اپرا بود. هاسه در طول دهه به تولید اپراهای جدید ادامه داد، از جمله صحنه ای از Il re pastore متاستازیو، متنی که بعدها توسط موتزارت استفاده شد. در سال 1756، جنگ هفت ساله دربار درسدن را وادار کرد که به ورشو نقل مکان کند، اگرچه خود هاسه بیشتر در ایتالیا زندگی می کرد و به لهستان سفر می کرد تا فقط بر تولیدات اپرای خود نظارت کند. در پاییز 1760 به وین نقل مکان کرد و دو سال بعد در آنجا ماند و در سال 1763 به درسدن بازگشت و متوجه شد که بسیاری از خانه‌اش ویران شده و دستگاه
متوجه شد که بسیاری از خانه‌اش ویران شده و دستگاه موسیقی اپرای دربار ویران شده است. حامی اصلی هاسه در درسدن، پادشاه آگوستوس سوم لهستان و زاکسن، اندکی پس از آن درگذشت و جانشین او، که او نیز به سرعت درگذشت، رویدادهای موسیقی مفصل در دربار را غیرضروری دانست. هاسه و فاستینا دو سال حقوق دریافت کردند اما مستمری دریافت نکردند.
حسن تفتیان (زادهٔ ۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۲) دوندهٔ دو سرعت اهل ایران است. او هم‌اکنون سریع‌ترین دوندهٔ ایران و رکورددار دوِ ۱۰۰ متر ایران با ۹:۸۸ ثانیه شناخته می‌شود (بازی‌های اسلامی قونیه)؛ اما به‌علت اینکه سرعت وزش باد از حد استاندارد بیشتر بوده، این رکورد هرگز به‌صورت رسمی ثبت نشده است. رکوردها. حسن تفتیان در مسابقات لیگ الماس پاریس در مادهٔ ۱۰۰ متر، با ثبت زمان ۹:۸۸ ثانیه، ضمن کسب عنوان برتری و شکستن رکورد ملی ایران، سهمیهٔ حضور در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو را کسب کرد. او در جریان مسابقات قهرمانی دوومیدانی
را کسب کرد. او در جریان مسابقات قهرمانی دوومیدانی داخل سالن آسیا با ثبت زمان ۶٫۵۱ ضمن کسب عنوان برتری و شکستن رکورد ملی ایران مدال طلای این دوره از رقابت‌ها را از ان خود کرد. پیشتر نیز رکورد ملی این ماده با زمان ۱۰٫۱۰ ثانیه در اختیار خود او بود. پیش از حسن تفتیان، رکورددار ۱۰۰ متر ایران رضا قاسمی، با زمان ۱۰٫۱۴ ثانیه (در مسابقات دوومیدانی جام کازانف قزاقستان) بود.رکورد تفتیان در دو ۲۰۰ متر ۲۰٫۷۲ ثانیه (سال ۲۰۱۵، تهران) است. او همچنین در مسابقات دو ۱۰۰ متر، پانزدهمین دورهٔ مسابقات دوومیدانی قهرمانی جهان،
پانزدهمین دورهٔ مسابقات دوومیدانی قهرمانی جهان، توانست برای اولین بار در تاریخ ایران، به مرحلهٔ نیمه‌نهایی این رشته راه پیدا کند. سفیر یوزپلنگ ایرانی. در سال ۱۳۹۰ انجمن حمایت از یوزپلنگ ایرانی سریعترین مرد ایران و سریعترین دونده آسیا را به‌عنوان سفیر یوزپلنگ ایرانی انتخاب کرد تا تفتیان در راستای اطلاع‌رسانی به مردم سراسر ایران در خصوص در معرض خطر بودن این حیوان، به یاری آن‌ها بشتابد. المپیک ۲۰۱۶. تفتیان در دور مقدماتی ۱۰۰ متر با ثبت زمان ۱۰٫۱۷ در گروه خود سوم شد و به‌عنوان بهترین‌های ردهٔ سوم در گروه‌های
سوم شد و به‌عنوان بهترین‌های ردهٔ سوم در گروه‌های هشت‌گانه برای اولین بار در تاریخ ایران به نیمه‌نهایی المپیک صعود کرد. المپیک ۲۰۲۰ توکیو. حسن تفتیان در مرحله اول مسابقات دو ۱۰۰ متر المپیک توکیو در گروه ششم کار خود را آغاز کرد. در این مرحله از رقابت‌ها، تفتیان با کسب رکورد ۱۰٬۱۹ به مقام چهارم دست یافت. با توجه به اینکه از هر گروه سه نفر مستقیماً به دور نیمه‌نهایی صعود می‌کنند، سه نفر از بهترین نفرات چهارم به لحاظ رکورد در هفت گروه به دور بعدی صعود کردند. حسن تفتیان، ملی‌پوش دوی ۱۰۰ متر کشورمان با توجه به
تفتیان، ملی‌پوش دوی ۱۰۰ متر کشورمان با توجه به زمان‌های ثبت‌شدهٔ سایر گروه‌ها از صعود به نیمه‌نهایی رقابت‌های المپیک ۲۰۲۰ بازماند. قهرمانی آسیا. تفتیان در بیست و دومین دوره رقابت‌های دو و میدانی قهرمانی آسیا، در بهبنیسور هند در ۱۰۰ متر قهرمان آسیا شد. او در نیمه‌نهایی رکورد ۱۰٫۳۵ ثانیه را ثبت، و در فینال با رکورد ۱۰٫۲۵ مدال طلا را از آن خود کرد. خانواده. در شهر تربت حیدریه استان خراسان رضوی به‌عنوان فرزند کوچک‌تر خانواده با دو برادر و یک خواهر بزرگ‌تر از خود به دنیا آمده و در مقطع دبیرستان رشتهٔ علوم تجربی
به دنیا آمده و در مقطع دبیرستان رشتهٔ علوم تجربی خوانده است. تندیس حسن تفتیان. در شهریورماه سال ۱۳۹۵، با تصویب شورای شهرستان تربت حیدریه، تندیس حسن تفتیان در ورزشگاه تختی تربت حیدریه و سپس در یکی از میدان‌های اصلی این شهر نصب شد. بین‌الملی. 1در فینال حضور نیافت
میزان مشارکت نسبت تعداد کسانی که در انتخابات شرکت می‌کنند به کل واجدان شرایط است. البته واجدان شرایط در همهٔ کشورها شامل همهٔ بزرگسالان نمی‌شود. در برخی کشورها جنسیت یا نژاد یا مذهب برای واجدان ملاک می‌شود، البته ملاک‌های معمول در دنیا "سن" و "شهروندی" است. پس از افزایش مشارکت مردمی بیشتر مردم‌سالاری‌های راه‌افتاده از حدود دههٔ ۱۳۴۰ (۱۹۶۰ میلادی) شاهد روند کاهشی بوده‌است. کاهش مشارکت شاید به دلیل سه عامل سرخوردگی و ناکامی یا بی‌اعتنایی و اهمیت ندادن یا خشنودی باشد. کمبود مشارکت معمولاً عنصری نامطلوب
خشنودی باشد. کمبود مشارکت معمولاً عنصری نامطلوب می‌نماید و بحث‌هایی فراوان دربارهٔ عامل‌های مؤثر در میزان مشارکت و راه‌های افزایشش هست. به‌رغم بررسی‌های بسیار پژوهشگران نظرهای گوناگونی دربارهٔ چرایی کاهش مشارکت دارند. ایشان طیفی گسترده از عامل‌های اقتصادی و جمعیتی و فرهنگی و فناورانه و سازمانی را علت این رخداد می‌دانند. برای افزایش شرکت مردم در انتخابات خیلی تلاش شده‌است. مشارکت در کشورهای دنیا خیلی متفاوت است؛ مثلاً در بلژیک که رای دادن اجباری است و در مالت که اجباری نیست، درصد مشارکت به ۹۵٪ رسیده‌است.
که اجباری نیست، درصد مشارکت به ۹۵٪ رسیده‌است. مشارکت در انتخابات در کشورهای جهان. بر اساس آمار بدست آمده از پایگاه اینترنتی International Idea (مؤسسه بین‌المللی دموکراسی و کمک به انتخابات) که در استکهلم استقرار دارد میزان مشارکت مردم کشورها در انتخابات‌های اخیر به شرح زیر است: ب
آی‌ورک یک نرم‌افزار اداری ساخته‌شده توسط شرکت اپل برای سیستم‌عاملهای اواس ده و آی‌اواس است. آی‌ورک در ابتدا دارای ۲ نرم‌افزار بود. کی‌نوت که یک نرم‌افزار برای ارائه و پرزنت می‌باشد و پیجز که ترکیبی از واژه‌پرداز و صفحه‌آرایی است. در آی‌ورک ۰۸، اپل نرم‌افزار صفحه گسترده به نام نامبرز را به همراه آی‌ورک ارائه کرد. در آی‌ورک ۰۹ نیز آی‌ورک دات‌کام معرفی شد که سرویس بتا برای آپلود و به اشتراک گذاشتن اسناد است. تاریخچه. اولین نسخه آی‌ورک یعنی نسخه ۰۵ توسط اپل در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۵ در مک‌ورلد کنفرانس اند اکسپو معرفی
۱۱ ژانویه ۲۰۰۵ در مک‌ورلد کنفرانس اند اکسپو معرفی شد و از ۲۲ ژانویه در ایالات متحده و از ۲۹ ژانویه در سراسر جهان در دسترس قرار گرفت. آی‌ورک ۰۵ از دو نرم‌افزار تشکیل شده‌بود، کی‌نوت ۲ و پیج. قیمت آی‌ورک ۰۵، ۷۹ دلار آمریکا بود. نسخه ۳۰ روزه رایگان هم از وب‌سایت اپل در دسترس بود. آی‌ورک ۰۶ در ژانویه ۲۰۰۶، آی‌ورک ۰۸ در آگوست ۲۰۰۷ و آی‌ورک ۰۹ در ژانویه ۲۰۰۹ معرفی شدند. آی‌ورک برای آی‌پد نیز در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰ معرفی شد.