payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویژه بخش بینایی در آن‌ها بسیار پیشرفته بود از نظر قدرت هوش هم این دایناسورها نسبت به بقیه ی گروه های دایناسورها موجودات باهوش تری محسوب می شوند.
ابوبکر حسین بن علی بن یزدانیار ارموی از عرفای ایرانی در سدهٔ ۳ و ۴ قمری است. اصلیت و تبار. در تعرف کلابادی، قدیمی‌ترین منبعی که نام ابن یزدانیار آورده شده‌است، از او در کنار دیگر رجال صوفیهٔ ایران چون ابوحفص حداد، بایزید بسطامی و … نام برده شد است. کلابادی نامی از شهر وی نیاورده است. ابن یزدانیار بنابر روایت‌های مشهور ارموی بوده‌است. نویسندگان پس از کلابادی چون سلمی، قشیری و انصاری نام شهر او را ذکر کرده‌اند. ولی در رسالهٔ قشیری و طبقات شعرانی او را اهل ارمنیه دانسته‌اند؛ که این موضوع صد در صد اشتباه نساخان
دانسته‌اند؛ که این موضوع صد در صد اشتباه نساخان بوده‌است. و شکل درست آن ارمیه باید بوده باشد. گراملیش، مترجم آلمانی رسالهٔ قشیری نیز در ترجمه خود با استفاده از برخی نسخ خطی، ارومیه را بر ارمنیه ترجیح داده‌است. هرچند زرین‌کوب عقیده دارد که احتمالاً نسبت ارموی او با نسبت ارمنی‌اش منافاتی ندارد و «در اصل کردی ارموی بوده‌است که خانواده‌اش در ولایت ارمنیه می‌زیسته‌اند.» در طبقات الصوفیهٔ سلمی نیز سخنانی از قول علی بن ابراهیم ارموی که گویا همشهری ابن یزدانیار بوده آمده‌است. خواجه عبدالله انصاری، گویاتر از بقیه
آمده‌است. خواجه عبدالله انصاری، گویاتر از بقیه او را ارموی خوانده و گفته‌است که در ارمی بوده و حتی اینکه «گور وی به ارمی است» را ذکر کرده. از متاخران حمدالله مستوفی او را اهل ارومیه، جامی در نفحات او را ارموی، عبدالرشید بن صالح بن نوری باکویی در تلخیص الآثار او را اهل ارومیه و قبرش را در همان شهر ذکر کرده‌اند. در نتیجه بررسی‌های انجام شده معاصر، تمام آثاری که او را اهل ارمنیه ذکر کرده‌اند در نتیجه اشتباه نساخان بوده و به‌طور حتم او کردی اهل شهر ارومیه بوده‌است. امسیت کردیا و اصبحت عربیا. جمله «امسیت کردیا
امسیت کردیا و اصبحت عربیا. جمله «امسیت کردیا و اصبحت عربیا» را مولوی در دیباچه دفتر اول مثنوی از قول جد حسام الدین چلبی آورده‌است. منتهی یا به واسطه شهرت زیاد یا به دلیل اینکه شاید مولوی نیز نام او را نمی‌دانسته‌است در آنجا نیامده. کرد بودن گوینده این جمله و به تبع آن همهٔ خاندان حسام الدین چلبی از این جمله مستفاد می‌گردد. در کتاب تلخیص الآثار فی عجائب الاقطار از عبد الرشید بن صالح بن نوری باکویی آمده‌است: «و ینسب الیها [ای الی ارمیه] الشیخ عارف زاهد الحسین بن علی بن یزدانیار و هو القائل امسیت کردیا و
بن علی بن یزدانیار و هو القائل امسیت کردیا و اصبحت عربیا تو فی سنه ثلاث و ثلاثین و ثلاثمائه و دفن بها.» از این عبارت و عبارت دیباچه مثنوی مستفاد می‌شود که ابن یزدانیار، گوینده این عبارت مشهر جد اعلای حسام الدین چلبی و اهل ارومیه بوده‌است. معنا و مفهوم ابیات امسیت کردیا و اصبحت عربیا «سر امسینا لکردیا بدان رازی صبحنا عربینا بخوان سر امسینا و اصبحنا ترا میرساند جانب راه خدا ور مثالی خواهی از علم نهان قصه گو از رومیان و چینیان» اين شعر ابياتي از دفتر اول مثنوي و معنوي مولوي است. سِرِ اَمسينا لَكرديا بدان راز
و معنوي مولوي است. سِرِ اَمسينا لَكرديا بدان راز اَصحبنا عَرابيا بخوان ور مثالي خواهي از علم نهان قصه گو از روميان و چينيان مولوي براي رساندن مقصودش از «علم نهان» سخني بميان مي آورد كه پيش از وي نيز ميان صوفيه رواج داشت:" سر امسينا لكرديا بدان " كه اشاره است به سخني كه آن را از سيد ابولوفا مي دانند، او ابتدا كردي (رمه‌دار و چوپان) بي سواد بود. ولي پس از جذبه اي معنوي بر خواندن و نوشتن مسلط شد و صبحگاهان گفت: اَمسيتُ كرديا و اَصبحتُ عربيا"؛ يعني شبانگاه كردي بي مايه و فاقد علم بودم و بامدادان بر زبان عربي
بي مايه و فاقد علم بودم و بامدادان بر زبان عربي چيره گشتم. زندگی. حسین بن علی بن یزدانیار، مکنی به ابوبکر و معروف به ابن یزدانیار که بیشتر او را الکردی الصوفی الارموی و گاه الکردی الصوفی می‌خواندند از مشایخ تصوف در سده ۳ و ۴ قمری بوده‌است. شرح حال او در تلخیص الآثار عبد الرشید باکویی، حیله الاولیای ابونعیم اصفهانی، رسالهٔ قشیری، نفحات جامی، طبقات شعرانی، طرائق الحقائق حاجی نایب الصدر، اللمع ابونصر سراج، التعرف لمذهب اهل تصوف کلاباذی و تضاعیف رسالهٔ قشیری آمده‌است. سال تولد و مرگ او مشخص نیست. ولی از شواهد
سال تولد و مرگ او مشخص نیست. ولی از شواهد گویا است که نیمهٔ دوم سدهٔ سوم قمری زندگی می‌کرده و حتی دههٔ سوم سدهٔ چهارم قمری را نیز دیده‌است. او کردتبار و اهل ارومیه بوده‌است. ابن یزدانیار محدث، صوفی و عالم به علوم ظاهر و باطن -تصوف- بوده‌است. آرای عرفانی. ابن یزدانیار معاصر عرفایی چون جنید و شبلی ابوالحسن نوری بوده. در طبقات سلمی، تعرف کلابادی، لمع سراج و تهذیب الاسرار خرگوشی و رساله قشیری و طبقات انصاری سخنان ابن یزدانیار آمده‌است. در این آثار سخنانی از او دربارهٔ استغفار، توبه، ورع، رضا، حیا، انس به خدا،
دربارهٔ استغفار، توبه، ورع، رضا، حیا، انس به خدا، محبت و وفا، معرفت، مشاهده حق و تصوف آمده‌است. سلمی سخنان ابن یزدانیار را با واسطهٔ ابوبکر رازی و محمد بن شاذان نقل کرده‌است. مخالفت با عرفای عراق. او مدتی با صوفیان بغداد حشر و نشر داشت ولی به دلیل علاقهٔ بیشتری که به علم داشت به ارومیه بازگشت. پس از برگشت به ولایتش سر به ضدیت با صوفیه گذاشت و به شهرهای گوناگون نامه می‌نوشت و آنان را از صوفیان بر حذر می‌داشت. نام‌آوران صوفیهٔ عصرش چون شبلی، نوری و جنید را مورد کنایه و بدگویی قرار داد. در ضدیت با عرفای بغداد
کنایه و بدگویی قرار داد. در ضدیت با عرفای بغداد چنان بود که روایت دربارهٔ او نقل است که می‌گویند: «کسی از بغداد به ولایت وی رفته بود. ابن یزدانیار از وی پرسید در باب این عراقی‌ها یعنی جنید و نوری و شبلی چه عقیده داری؟ چون مرد جواب داد ارباب توحیداند، ابن یزدانیار برآشفت و کسی که گفت و شنود آنها را شنیده بود به این تازه‌وارد گفت از این شهر همین امشب بیرون برو وگرنه خونت به گردن خود خواهد بود.» از این روی صوفیه از او دوری می‌جستند. از شبلی نقل است که ابن یزدانیار را «گاو ارمنی» خوانده‌است. البته مخالفت‌های
را «گاو ارمنی» خوانده‌است. البته مخالفت‌های او با مشی متصوفه بغداد بود که آن را «دستبند الصوفیه» می‌خواند. دراین باره از او نقل است: «اگر من در باب صوفیه سخن می‌گویم از جهت غیرت بریشان است از آنکه اینها اسرار حق را به نااهلان گفتند. ورنه صوفیان سادات عالمند و من خود به محبت ایشان به خدای تقرب می‌جویم.»
تیزدندان‌خزندگان یا کارکارودونتوسوریدها (نام علمی: "Carcharodontosauridae") گروهی از دایناسورهای گوشت‌خوار با اندازه متوسط تا غول‌پیکر بودند که بین ۱۵۴ تا ۹۱ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آسیا، آفریقا و اروپا می‌زیستند. تیزدندان‌خزندگان شامل برخی از غول‌پیکرترین دایناسورهای شکارچی تاریخ می‌شوند. کوچک‌ترین گونه‌های آنان حدود ۶ متر طول داشتند درحالی که گونه‌های غول‌پیکر می‌توانستند تا ۱۴ متر نیز طول داشته باشند. شکار اصلی تیزدندان‌خزندگان خزنده‌پایان غول‌پیکر بوده و احتمالاً کاهش جمعیت این
غول‌پیکر بوده و احتمالاً کاهش جمعیت این گیاه‌خواران در دوره کرتاسه پسین عامل انقراض این درندگان بوده‌است. انقراض تیزدندان‌خزندگان زمینه را برای ظهور گروه‌های جدیدی از دایناسورهای شکارچی بزرگ از جمله تیرانوساریدها فراهم آورد. درخت تبارزایی. Cladogram after Ortega "et al.", 2010 Cladogram after Novas "et al.", 2013
ستم‌غول (نام علمی: "Tyrannotitan") نام یک سرده از تیره تیزدندان‌خزندگان است. این دایناسور گوشت‌خوار غول‌پیکر حدود ۱۱۸ میلیون سال پیش در آرژانتین می‌زیسته و دارای خویشاوندی نزدیکی با جیگانوتوسور و ماپوسور و نیز خویشاوندی دورتری با کارکارودونتوسور بود. این جانور بین ۱۱ تا ۱۳ متر طول و ۳٫۳ متر ارتفاع داشته و حداقل ۳٫۵ تن وزن داشته است.
ماهیچه خاصره ای یا عضله ایلیاکوس عضله ای سه گوش در داخل حفره تهی‌گاهی است. این عضله از سطح داخلی استخوان تهی‌گاهی در لگن شروع می‌شود. کارکرد. فیبرهای عضلانی این عضله در ادامه با عضله سوئز بزرگ به هم پیوسته و به صورت یک تاندون به تروکانتر کوچک استخوان ران متصل می‌شوند. (عضله ایلیوپسواس) وظیفه این عضله خم کردن یا فلکشن مفصل ران و تا حدودی چرخش آن به خارج است.
زبان‌سرخس (نام علمی: "Glossopteris") نام یک سرده از راسته زبان‌سرخس‌سانان است. "زبان‌سرخس"، از وقتی که آدلف برُنیار، دیرینه‌شناس فرانسوی، در سال ۱۸۲۸ کشفش کرد، یکی از مطالعه‌شده‌ترین گیاهان پیشاتاریخی شده‌است. اولین سنگواره‌های "زبان‌سرخس" در هند پیدا شدند، اما سنگواره‌های دیگری هم در همهٔ خشکی‌های نیم‌کرهٔ جنوبی یافته شده‌اند و گواه زیست‌شناختیِ محکمی برایرانش قاره‌ای هستند. "زبان‌سرخس" را بیشتر با برگ‌هایش می‌شناسند؛ برگ‌هایی که طولشان تا ۳۰ سانتی‌متر می‌رسید و میان‌رگه‌ای مشخص و رگه‌هایی واگرا داشتند.
و میان‌رگه‌ای مشخص و رگه‌هایی واگرا داشتند. این برگ‌ها به‌شکلی مارپیچی دور ته‌شاخه‌ها می‌روییدند. "زبان‌سرخس"، با بلندی و شاخ‌وبرگی که داشت، گیاه غالب بیشتر مناطق نیم‌کرهٔ جنوبی بود و جنگل‌هایی پهناور در زمین‌های پست به‌وجود می‌آورد. بعضی از گونه‌های این گیاه نیمه‌گرمسیری بودند، اما بسیاری از گونه‌هایش هم در عرض‌های بالای جغرافیایی می‌روییدند؛ جایی که زمستان سرد و طولانی بود. این گیاه را به‌سبب شکل برگ‌هایش چنین نامیده‌اند. ده‌ها گونه‌ی "زبان‌سرخس" شناسایی شده‌اند که بیشترشان بوته یا درختچه‌اند. گرچه نام
شده‌اند که بیشترشان بوته یا درختچه‌اند. گرچه نام این گیاه از سرخس بودنش حکایت می‌کند، "زبان‌سرخس" با دانه‌هایی که در اندام‌های ساقه‌ایِ متصل به برگ‌هایش می‌ساخت تولید مثل می‌کرد، نه با هاگ.
تاس‌ماهی ایرانی یا قره برون (از ترکی به معنای سیاه دماغ) نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است.
تاس‌ماهی روسی یا چالباش یا چارواش(گیلکی) (نام علمی: "Acipenser gueldenstaedtii") نام یک گونه ازسرده تاس‌ماهیان‌اصلی از تیره ماهیان خاویاری است. این ماهی خاویاری در خطر انقراض قرار دارد. در دریای خزر، ماهی خاویاری روسی مهاجرت‌های تخم‌ریزی و تغذیه‌ای انجام می‌دهد : در بهار آنها به سمت شمال و نوار ساحلی و در پاییز به سمت جنوب و قسمت‌های عمیق‌تر دریا هدایت می‌شوند. رودخانه اصلی ماهی خاویاری ولگا است. در ولگای بالای دلتا ، مهاجرت انبوه ماهیان خاویاری در ماه جولای رخ می‌دهد (در پایین‌ترین قسمت ولگا، اوج مهاجرت
رخ می‌دهد (در پایین‌ترین قسمت ولگا، اوج مهاجرت گاهی در ژوئن است)، در اورال دو اوج مشاهده می‌شود: در بهار (در آوریل-مه) و در پایان تابستان - در پاییز، در کورا، مهاجرت در تمام طول سال با اوج در مارس-آوریل است. ماهی‌هایی که در بهار و تا حدودی در تابستان می‌رسند، در سال ورود به رودخانه تخم‌ریزی می‌کنند؛ ماهیان خاویاری که در تابستان و پاییز وارد رودخانه می‌شوند، در آنجا زمستان می‌گذرانند و در اوایل بهار سال بعد تخم‌ریزی می‌کنند. پس از تخم‌ریزی، ماهیان خاویاری به دریا می‌غلتند، جایی که تا تخم‌ریزی بعدی چاق
به دریا می‌غلتند، جایی که تا تخم‌ریزی بعدی چاق می‌شوند. در حوضه آزوف، مهاجرت‌های تخم‌ریزی ماهیان خاویاری به رودخانه دن حفظ شده است [ 6 ] . منابع. رسول هداوند محقق و برنامه نویس علوم دریایی
شیپ یا تاس‌ماهی خاردار یا تاس‌ماهی شکم‌لخت نام یک گونه از تیره ماهیان خاویاری است. زینب زارعی
بالدارماهی (نام علمی: "Pterichthyodes") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. بالدارماهی ماهی سنگین‌زره کوچکی با برون‌اندام‌های صدری متمایز بود که کمی هم به چاله‌پولکی شباهت داشت. با این حال، نسبت‌های سر به تنه‌ی این دو ماهی فرق می‌کردند و بالدارماهی بدنی کشیده‌تر و سری نسبتاً کوچک داشت و برون‌اندام‌های صدریش هم کوتاه‌تر بودند. این که چشم‌های بالدارماهی بالای سرش قرار داشتند (و سپر-تنه‌اش در شکم تخت بود) نشان می‌دهد بسترزی بوده‌است. بدن در بخش عقب‌تر از قسمت زره‌دارش باریک می‌شد و فلس‌هایی هم‌پوشان و دایره‌شکل
باریک می‌شد و فلس‌هایی هم‌پوشان و دایره‌شکل آن را می‌پوشاندند. تک‌باله‌ی ظهری مثلث‌شکل بود و فلس‌هایی بزرگ و پیکان‌مانند در جلو آن را نگه می‌داشتند. بعضی می‌گویند بالدارماهی احتمالاً از برون‌اندام‌های صدریش برای خزیدن در بستر دریاچه‌های باستانی زیستگاهش در اسکاتلند استفاده می‌کرده‌است.
دانه‌استخوان (نام علمی: "Coccosteus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. دانه‌استخوان احتمالاً معروف‌ترین بندی‌گردن است. نخستین بار در سال ۱۸۴۱ پس از کشف ۴۹ نمونه‌ی سنگواره‌ایش توصیف شد، هرچند بعدها بسیاری از این نمونه‌ها در طبقه‌هایی دیگر قرار گرفتند. این ماهی زره‌دار باله‌های صدری، ظهری و دمیِ بزرگ و دم قدرتمندی داشت که نشان می‌دهد شناگری قابل بوده‌است. دو جفت صفحه‌ی دندانی آرواره‌ی بالا در آغاز دندان داشتند، اما کم‌کم در اثر تماس با آرواره پایین ساییده می‌شدند و لبه‌هایی تیز و بُرنده و تیغ‌مانند
می‌شدند و لبه‌هایی تیز و بُرنده و تیغ‌مانند می‌ساختند. محتویات معده‌ی این ماهی نشان می‌دهند که هم خارپایگان را شکار می‌کرده‌است و هم بندی‌گردنان نابالغ را. شاید این ماهی در بستر دریا در انتظار طعمه کمین می‌کرده و برای حمله از دم قدرتمندش کمک می‌گرفته‌است. دانه‌استخوان تیغی بلند و باریک‌شونده روی صفحه‌ی ظهری میانیش داشت و تیغ‌های متعدد کوچک‌تری زیر پهلوهایش.
تهی‌خار غرب اقیانوس هند (نام علمی: "Latimeria chalumnae") (که به آن تهی خار آفریقایی نیز گفته می شود) نام یک گونه از سرده لاتیمریان است. ماهیگیران جزایر کومور این ماهی را از دیرباز با عنوان گومبسا می شناسند اما اولین بازشناسی علمی این ماهی در سال ۱۹۳۸ از روی یک نمونه که در آفریقای جنوبی شکار شده بود صورت گرفت. پیشتر، چنین تصور می شد که این تهی خار 70 میلیون سال پیش منقرض شده است.
ماهیچه مایل بیرونی شکم یا یکی از ماهیچه‌های دیوارهٔ قُدامی (پیشین) بیرونی شکم است. عضلات دیواره پیشین خارجی شکم عبارتند از: ماهیچه راست شکم، ماهیچه مایل بیرونی شکم، ماهیچه مایل درونی شکم و ماهیچه عرضی شکم. ماهیچه مایل بیرونی شکم جزو عضلات پهن شکم است و خارج‌تر از آنها قرار دارد. خاستگاه ماهیچه مایل بیرونی شکم از سطح خارجی هشت دنده آخر است که در انتها به نیمه قدامی ستیغ تهیگاهی متصل می‌شود. ماهیچه مایل بیرونی از سطح بیرونی دنده‌های پایینی (پنج تا دوازده) آغاز می‌شود و نیام آن در ساختمان غلاف ماهیچه راست شکم
می‌شود و نیام آن در ساختمان غلاف ماهیچه راست شکم شرکت کرده و در پایین به تاج تهیگاهی (ایلیاک) اتصال پیدا می‌کند. برخی از الیاف ماهیچه مایل بیرونی در پایین و جلو به یک نیام ختم می‌شود. این نیام به همراه نیام ماهیچه مایل درونی و عرضی شکم، غلافی را برای ماهیچه راست شکمی ایجاد می‌کنند. از کنار تحتانی نیام ماهیچه مایل بیرونی یک نوار ضخیم به نام رباط کشاله ران (اینگوینال) به وجود می‌آید که از خار تهیگاهی پیشین بالایی تا استخوان شرمگاهی تکمه شرمگاهی (دکمه پوبیس) کشیده می‌شود. رباط کشاله ران از کنار تحتانی نیام
کشیده می‌شود. رباط کشاله ران از کنار تحتانی نیام این عضله به وجود می‌آید که به صورت طناب لیفی بین خار تهیگاهی پیشین بالایی و خار شرمگاهی کشیده می‌شود. کارکرد. ماهیچه‌های مایل بیرونی و درونی مسئول خم کردن تنه به راست و چپ و حرکات چرخشی تنه هستند. کارکرد ماهیچه مایل بیرونی، پایین کشیدن دنده‌ها در جریان بازدم عمیق (به کمک ماهیچه مایل درونی)، خم کردن تنه و تحت فشار قرار دادن محتویات شکم است.
عضله مایل داخلی شکم یا یکی از عضلات دیوارهٔ قدامی خارجی شکم است. عضلات دیواره قدامی خارجی شکم عبارتند از: عضله راست شکم، عضله مایل خارجی، عضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی کارکرد. عضله مایل داخلی شکم در زیر عضله مایل خارجی قرار دارد و از دو سوم خارجی رباط مغبنی، دو سوم قدامی تاج خاصره و از آپونوروز کمری منشأ گرفته و الیاف آن به طرف بالا و جلو رفته به چهار دنده پایین متصل شده و به یک نیام پهن ختم می‌شود که در ساختمان غلاف عضله راست شکم دخالت دارد. عضلات مایل خارجی و داخلی مسئول خم کردن تنه به راست و چپ و
خارجی و داخلی مسئول خم کردن تنه به راست و چپ و حرکات چرخشی تنه هستند. در شرایطی که مایل بزرگ شل و آزاد است، در طرفین شکم می‌توان این عضله را لمس کرد. به هنگام انجام حرکت درازو نشست و زمانیکه تنه به سمت راست می‌چرخد و آرنج چپ با زانوی راست تماس حاصل می‌کند، عضلات مورب خارجی سمت چپ و مورب داخلی سمت راست منقبض می‌شوند. جستارهای وابسته. عضله مایل خارجی شکم
مریم الزمانی با نام اصلی جودا بای، (۱۵۴۲ – درگذشته ۹ می ۱۶۲۳) همسر اصلی و محبوب‌ترین ملکه اکبر کبیر و ملکه مادر پسرش جهانگیرشاه، امپراتور گورکانیان هند بود. او شاهدختی از قبیله راجپوت بود. جودا بای یکی از قدرتمندترین و تأثیرگذارترین ترین و ثروتمندترین زن در امپراتوری گورکانی بود و همچنین قدرتمندترین ملکه مادر امپراتوری نیز بود او در زمان سلطنت همسرش نیز قدرتمندترین زن او بود و مقام ملکه هند و بیگم صاحب و پادشاه بیگم را دارا بود. جلال‌الدین محمد اکبر که پادشاهی مسلمان بود در سال ۱۵۶۲ میلادی با یک شاهزاده
مسلمان بود در سال ۱۵۶۲ میلادی با یک شاهزاده خانم راجپوتی به نام جوداها بای ازدواج کرد تا پیوند میان دین اسلام و آئین هندو را تحکیم کند سپس او را مریم الزمانی نامید آنان در سال ۱۵۶۹م صاحب پسری شدند و او را سلیم نامیدند که پس از درگذشت اکبر با نام جهانگیرشاه وارث حکومت اکبر شد ملکه جودا زنی قدرتمند در دربار شاه بود. وی مقام ملکه هند را دارا بود. او که یک شاهزاده خانم راجپوت به دنیا آمد، ​​به دلیل ضرورت های سیاسی توسط پدرش، راجا برهمال عامر ، با اکبر ازدواج کرد. ازدواج او با اکبر منجر به تغییر تدریجی در سیاست
ازدواج او با اکبر منجر به تغییر تدریجی در سیاست های مذهبی و اجتماعی اکبر شد. او به طور گسترده در تاریخ نگاری مدرن هند به عنوان نمونه ای از تحمل اکبر در مورد تفاوت های مذهبی و سیاست های فراگیر آنها در یک امپراتوری چند قومیتی و چند مذهبی در حال گسترش است. گفته می شد که او دارای زیبایی غیرمعمولی بود و به دلیل فضل و عقل خود شهرت گسترده ای داشت. او جایگاه مهمی در حرمسرای اکبر داشت و از مقام ارشد اکبر بود که به قول ابوالفضل بن مبارک در حرمسرای شاهنشاهی مقام بالایی داشت. مریم الزمانی به عنوان زنی روشنفکر، جنگجو ،
داشت. مریم الزمانی به عنوان زنی روشنفکر، جنگجو ، دوست داشتنی، مهربان و خوشبخت توصیف می شود که در دوران امپراتوری و ملکه مادر امپراتوری مغول از امتیازات بسیاری برخوردار بود. او همسر مورد علاقه و تأثیرگذار اکبر بود که دارای ثروت شخصی قابل توجهی بود و به عنوان یکی از ثروتمندترین زنان زمان خود به شمار می رفت. او به عنوان شگفت انگیزترین زن تاجر امپراتوری مغول در نظر گرفته می شود که به ترسیم نقش زنان مغول در تجارت تازه در حال گسترش تجارت خارجی کمک کرد. او مادر بزرگ ترین پسر بازمانده اکبر و جانشین نهایی جهانگیر و
ترین پسر بازمانده اکبر و جانشین نهایی جهانگیر و مادربزرگ شاه جهان بود . نام و اوایل زندگی. مریم الزمانی در سال 1542 به عنوان دختر راجا بهارمال عامر توسط همسرش رانی چمپاواتی، دختر رائو گانگا سولانکی به دنیا آمد . [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ] پدربزرگ و مادربزرگ پدری او راجا پریثویراج سینگ اول و آپوروا دیوی، دختر رائو لونکاران از بیکانر بودند . [ 38 ] نام تولد او جودا بای است. [ 17 ] گزارش های تاریخی بعدی چندین پیشنهاد برای نام تولد او ارائه می دهند. به عنوان مثال، در یک شجره نامه قرن 18 از قبیله او ( کاچواها ) از او
یک شجره نامه قرن 18 از قبیله او ( کاچواها ) از او به عنوان " هارخان چمپاواتی " یاد می شود . [ 17 ] نام های دیگر ارائه شده توسط منابع مختلف عبارتند از Harkha Bai , [ 16 ] Jiya Rani , Maanmati Bai , [ 39 ] Harika Bai , Hira Kunwari , [ 40 ] Heer Kunwari , Shahi-Bai و Shahi Begum . [ 41 ] در سال 1564، پس از دو سال ازدواج، اکبر به او یک نام افتخارآمیز مسلمان، « ولی نعمت بیگم» ( به معنای «نعمت خدا») اعطا کرد . [ 42 ] اکبر به مناسبت تولد پسرشان، جهانگیر ، افتخار والای لقب «مریم الزمانی» را به او داده است . [ 43
والای لقب «مریم الزمانی» را به او داده است . [ 43 ] [ 44 ] این عنوانی بود که از او در تواریخ معاصر مغول، از جمله زندگینامه جهانگیر، توزک جهانگیری، یاد می شد . [ 45 ] به غیر از لقب مریم الزمانی، او دو عنوان باشکوه دیگر نیز به نام های « ملیکا المعظما» ( به معنای «امپراطور عالی») [ 46 ] و « ملیکا هندوستان» ( به معنای «امپراتور هندوستان») داشت. [ 46 ] او در طول سلطنت خود معمولاً به عنوان " شاهی بیگم " ( به معنای " همسر امپراتوری ") نامیده می شد. [ 47 ] [ 48 ] او رسماً از نام ولی نعمت مریم الزمانی بیگم صاحبه
او رسماً از نام ولی نعمت مریم الزمانی بیگم صاحبه استفاده می کرد . [ 4 ] ازدواج با اکبر. ازدواج مریم الزمانی حاصل درگیری پدرش و برادر زن اکبر، شریف الدین میرزا، حکیم میوات بود . راجا بهارمال به دلیل درگیری با سوجمال توسط شریف الدین مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود. برهارمال با پرداخت ماهیگیری موافقت کرد و پسرش و برادر کامل مریم اوز زمانی، جاگانات، و دو برادرزاده، راج سینگ، پسر راجا عسکران و خانگر، پسر جگمل را به عنوان گروگان در اختیار گرفت، اما شریف الدین می خواست او را نابود کند. [ 59 ] پس به سراغ اکبر رفت
خواست او را نابود کند. [ 59 ] پس به سراغ اکبر رفت تا از او درخواست مداخله کند. امپراتور به شرط تسلیم شدن راجا بهارمل و همچنین پیشنهاد ازدواج دخترش به اکبر موافقت کرد. [ 16 ] سپس راجا بهارمل دختر مهربان خود را که در حجاب عفت و پاکدامنی پوشیده بود، در ازدواج شرافتمندانه با امپراطور اکبر پذیرفت و متعاقباً در ردیف همسران ارجمند قرار گرفت. [ 60 ] [ 61 ] اکبرنما نقل می کند: «راجا بهارمل، دختر بزرگ خود را که در پیشانی اش چراغ عفت و عقل می درخشید، در میان خادمان غرفه باشکوه معرفی کرد». [ 22 ] بنابراین، این ازدواج
باشکوه معرفی کرد». [ 22 ] بنابراین، این ازدواج سیاسی، در میان جشن مناسب در 6 فوریه 1562 انجام شد، در حالی که اکبر در راه بازگشت به آگرا از اجمر (پس از اقامه نماز در مقبره معین الدین چشتی ) در اردوگاه نظامی امپراتوری در سامبهار، راجستان ، به جای زادگاه عروس بود. به گفته ابوالفضل، اکبر به دلیل رؤیت الهی که در اجمر شریف داشت، پیشنهاد ازدواج دختر رجا برمل را پذیرفت. ازدواج شاهزاده خانم کهربا حمایت قدرتمند خانواده او را در طول سلطنت فراهم کرد. [ 62 ] شاهزاده خانم راجپوت جوان در زمان معین نه تنها بانوی اول
خانم راجپوت جوان در زمان معین نه تنها بانوی اول امپراتوری شد، بلکه تبدیل به یک شی بسیار گرامی، بسیار تحسین شده و بسیار محبوب در قلب امپراتور شد. محبت شاهزاده خانم چنان در قلب امپراتور شعله ور شد که در اکبر در مجلسی در ملاعام او را تکه ای از ماه خواند و به سرعت ملکه خاص اکبر شاه مغول شد.در زمان اکبر هندو ها برای رفتن به معبد و پرستش خدایان خود باید هزینه سنگینی پرداخت میکردند از آنجایی که مریم الزمانی عاشق رفتن به معبد و زیارت بود اکبر شاه مالیات زیارت را برای اینکه دل همسر خود را به دست بیاورد لغو کرد و
برای اینکه دل همسر خود را به دست بیاورد لغو کرد و این امر بسیار مهمی بود که باعث دادن لقب اکبر به جلال الدین محمد شد و همه مریم الزمانی عامل این لقب شاهنشاه میدانند.او که همسری واقعی و شریف بود، در سال 1569 مادر شاهزاده سلیم شد و پس از آن، صعود او به مکانی منحصر به فرد در کاخ سلطنتی چشم ها را به خود خیره کرد. هنگامی که اکبر آزمایش بلندمرتبه خود را در برابری همه ادیان آغاز کرد، او به نمادی زنده از لیبرالیسم در امور مذهبی و دولتی تبدیل شد. او سرشار از هوش، شوخ طبعی و مغناطیس زنانه بود که اکبر را مجذوب خود می
طبعی و مغناطیس زنانه بود که اکبر را مجذوب خود می کرد. فقدان غرور زینتی بود که او با لطف تقریباً الهی پوشیده بود. در جوانی، در میانسالی و بعدها که شور و اشتیاق خاطره ای دلپذیر بیش نبود، همراهی کامل برای پادشاه بود. [ 63 ] دیدگاه مورخان برجسته درباره ازدواج آنها: "بیهاری مال جهیزیه ای غنی به دخترش داد و پسرش باگوان داس را با گروهی از سربازان راجپوت فرستاد تا خواهر تازه ازدواج کرده خود را طبق عادت هندوها به آگرا اسکورت کنند. اکبر عمیقا تحت تأثیر رفتار بسیار باوقار، صمیمانه و شاهزاده ای روابط راجپوت خود قرار
صمیمانه و شاهزاده ای روابط راجپوت خود قرار گرفت. او من سینگسون راجپوت را به خدمت گرفت. مجذوب جذابیت و دستاوردهای همسرش راجپوت شد و او را به مقام ملکه اصلی رساند تا تأثیر عمیقی بر محیط فرهنگی-اجتماعی کل خاندان سلطنتی بگذارد. - مورخ JL Mehta ، مطالعه پیشرفته در تاریخ قرون وسطی هند (1981) [ 8 ] "پاداش آسمانی دیری نپایید... راجا بیهاری مال از جیپور به دنبال اتحاد نظامی با مغول ها آمد و به عهد وفاداری خود، دختر بزرگ خود را به اکبر پیشنهاد ازدواج داد. امپراتور که هنوز تحت طلسم معنوی اجمر بود، فکر کرد که این
که هنوز تحت طلسم معنوی اجمر بود، فکر کرد که این پیشنهاد بخشی از طرح بزرگ خواجه را بدون هجوم پذیرفت و آن را پذیرفت... نه به عنوان یک مسلمان اصرار بر تغییر مذهب به دستور پدرش معبد کوچک و نفیس در چهار دیوار قلعه ساخته شد و همچنین شاید برای برجسته کردن هویت خود را به عنوان یک راجپوت مغرور در حرمسرا اکبر خوش قیافه بود، چون لیبرالیسم خونگرم به او احترام می گذاشت. به زودی او به مرکزی تبدیل شد که زندگی در کاخ حول آن می چرخید. اکبر اغلب در مورد مسائل مهم با او مشورت می کرد. پاسخ‌های او همیشه بلندنظرانه و فراتر از
می کرد. پاسخ‌های او همیشه بلندنظرانه و فراتر از حزب‌گرایی بود. معادله اعتماد کامل به تدریج بین این دو ایجاد شد. عظمت آینده اکبر به دلیل بزرگ دلی جودا بای بود. با یک نفر کمتر به جای او، داستان سلطنت اکبر ممکن بود متفاوت باشد.» [ 64 ] - مونی لعل، 1980 «هیچ ازدواجی در تاریخ قرون وسطی هند، از نظر سیاسی، به اندازه ازدواجی که اکبر با دختر راجا بهارمال عامر در ژانویه 1562 منعقد کرد، شاد و مثمر ثمر نبود. این ازدواج نماد طلوع عصر جدیدی در سیاست هند بود؛ این کشور سلسله حاکمان قابل توجهی را به کشور داد؛ به چهار نسل
حاکمان قابل توجهی را به کشور داد؛ به چهار نسل از برخی از امپراطوران مغول و بزرگ‌ترین دیپلمات‌های امپراتوری مغول، خدماتی را تضمین کرد. تولید شده است." [ 65 ] — دکتر بنی پراساد، تاریخ جهانگیر "در واقع، از یک جهت، ازدواجی در بهشت ​​بود. نه تنها شاهزاده خانم کهربا به یک قادسی ارکانی بسیار محترم مریم الزمانی (ستون خلوص، مریم عصر)، ملکه مادر پسر اول اکبر و جانشین بعدی اکبر تبدیل شد، بلکه این ازدواج نیز به پشتوانه آن قدرت بزرگ تبدیل شد. قدرت نظامی اکبر و بنیان امپراتوری مغول به خودی خود، هیچ چیز غیرعادی در مورد
مغول به خودی خود، هیچ چیز غیرعادی در مورد اینکه پادشاهان هندو دختران خود را به فرمانروایان مسلمان تقدیم می کردند وجود نداشت، اما نگرش اکبر نسبت به همسرش و خانواده اش به طور قابل توجهی متفاوت بود، او از او نخواست که به اسلام گروید، بلکه به او اجازه داد تا در مراسم شاهنشاهی هندو مشارکت کند. با بستگان او به عنوان یک دست نشانده رفتار نمی شد، بلکه به عنوان متحدان واقعی، دوستان و اعضای خانواده، از هر نظر، برابر یا برتر از امیران برجسته مسلمان، سنگ بنای قدرت نظامی او و انسجام داخلی امپراتوری او بود. - دیرک کولیر،
او و انسجام داخلی امپراتوری او بود. - دیرک کولیر، مغول های بزرگ و هند آنها به عنوان ملکه هندوستان. ملکه مادر در زمان سلطنت پسرش یاد می شد. امپراتوری نفوذ قابل توجهی بر اکبر داشت. [ 97 ] [ 28 ] رتبه بالای او در حرمسرای امپراتوری قدرت و امتیاز قابل توجهی را برای او به ارمغان آورد. [ 49 ] ترمیزی اعلام می کند که بازنشستگی او به عنوان همسر ملکه امپراتوری مغول پس از مرگ همسرش، اکبر، بود که به کاهش نفوذ راجپوت در دربار مغول انجامید. [ 98 ] او به عنوان یک زن کاریزماتیک و ماجراجو [ 99 ] توصیف می شود که دارای روحیه
و ماجراجو [ 99 ] توصیف می شود که دارای روحیه بالا و ذوق چیزهای غیر معمول است. [ 100 ] او نه تنها به خاطر فضایل متمایز بردباری اش بلکه به خاطر بخشندگی و دلسوزی گسترده اش برای فقرا، احترام بی دریغ را از همه جوامع دریافت کرد. [ 101 ] ابوالفضل بن مبارک در اکبرنامه او را با کلمات زیر توصیف می کند: «دختر بزرگ رجا بهارمل که نورهای عفت و عقل در پیشانی او می درخشید». [ 22 ] ابوالفضل او را «برگزیده ترین سیب باغ بهشت» می نامد. [ 93 ] یکی دیگر از مسافران پرتغالی معاصر، توماس رو، او را به عنوان یک "ماجراجوی بزرگ" توصیف