payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را به فرانسه و شهر پاریس کشاند. او در پاریس با اِندره فریدمن یک عکاس خبری یهودی اهل مجارستان آشنا شد. پوهریل به عنوان دستیار او آغاز به کار کرد و به این ترتیب عکاسی را آموخت. رابطه این دو به زودی شخصی و عاشقانه شد. اندکی بعد پوهریل به عنوان ویرایشگر تصویر در آژانس الیانس فوتو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۶، پوهریل برای اولین بار گواهی نامه عکاسی خبری خود را دریافت کرد. پوهریل و فریدمن برای ادامه زندگی حرفه‌ای خود برنامه‌ای ریختند. آنها هر دو عکس‌های خبری می‌گرفتند اما عکس‌های خود را تحت نام واحد رابرت کاپا
اما عکس‌های خود را تحت نام واحد رابرت کاپا می‌فروختند. پوهریل و فریدمن برای فرار از بازی‌های سیاسی فراگیر در اروپا نامی آمریکایی برای شخصیت حرفه‌ای خود انتخاب کردند که آنها را به بازار پررونق آمریکا متصل می‌کرد. نام فرانک کاپرا بازیگر آمریکایی الهام بخش آنها برای انتخاب این نام مستعار بود. این اسم خیلی زود لو رفت. پس از آن فریدمن از نام رابرت کاپا به تنهایی استفاده کرد و پوهریل نام جدیدی برگزید. او با وام گرفتن از نام‌های تارو اوکاموتو هنرمند ژاپنی و گرتا گاربو بازیگر سوئدی نام "گردا تارو" را برای خود
گاربو بازیگر سوئدی نام "گردا تارو" را برای خود برگزید. در دهه ۱۹۳۰ عکس‌های این دو فعالیت‌های انتخاباتی جناح چپ فرانسه را پوشش دادند. جنگ داخلی اسپانیا. هنگامی که جنگ داخلی در اسپانیا شعله گرفت تارو به همراه کاپا و دیوید سیمور (چیم) برای پوشش وقایع جنگ به بارسلون رفت. در اسپانیا تارو به "بلوند کوچولو" معروف شد. این گروه وقایع جنگ در شمال شرق آراگون و جنوب کوردبا را مستند کردند. تارو و کاپا به صورت مشترک کار می‌کردند و عکس‌های زیادی را با امضای مشترک 'رابرت کاپا' به نشریات اروپایی فروختند. اولین عکس‌های این
به نشریات اروپایی فروختند. اولین عکس‌های این دو به راحتی از هم تمیز داده می‌شود؛ تارو یک دوربین فرانسوی مارک رولی داشت و عکس‌هایی که می‌گرفت قاب مربع داشتند. اما دوربین کاپا یک لایکای آلمانی بود و عکس‌های مستطیل شکل می‌گرفت. بعد تر در سال ۱۹۳۷ این زوج هر دو به استفاده از فیلم ۱۳۵ روی آوردند. این آغاز دوره انتشار عکس‌هایی با عنوان "کاپا و تارو" بود. خیلی زود تارو مستقل تر شد. او به خواستگاری کاپا پاسخ منفی داد و به زودی به حلقه‌ای از روشنفکران اروپایی وارد شد که به سبب عقاید ضد فاشیسم خود در جبهه جمهوری
شد که به سبب عقاید ضد فاشیسم خود در جبهه جمهوری اسپانیا می‌جنگیدند. ارنست همینگوی و جرج اورول از اعضای این حلقه بودند. به زودی تارو یک قرارداد مستقل با سه سوا یک روزنامه دست چپی فرانسوی بست و سپس این امکان را یافت که عکس‌های خود را تحت کپی رایت "فوتو تارو" در نشریاتی نظیر لایف منتشر کند. تارو به تنهایی در زمان بمباران والنسیا در آن شهر حاضر بود. عکس‌های او از این واقعه در زمره بهترین آثار او قرار دارند. در ژوئیه ۱۹۳۷، عکس‌هایی که تارو به تنهایی از منطقه برونته در حوالی مادرید برای نشریه سه سوا گرفته بود،
در حوالی مادرید برای نشریه سه سوا گرفته بود، مورد توجه مطبوعات بین‌المللی قرار گرفت. در آن زمان پروپاگاندای اسپانیای تحت حاکمیت فرانکو ادعا می‌کرد که کنترل برونته را در دست دارد این در حالی بود که جمهوریخواهان منطقه مورد مناقشه را پس گرفته بودند. دوربین و عکس‌های تارو تنها شاهد حقیقی در این معرکه بودند. مرگ. به هنگام عقب‌نشینی نیروهای جمهوری از نبرد برونِته، تارو در محل حاضر بود. او بر رکاب ماشینی ایستاده بود که مجروحین نبرد را منتقل می‌کرد. یکی از تانکهای نیروهای جمهوری چپ کرد و به ماشین برخورد. تارو به
نیروهای جمهوری چپ کرد و به ماشین برخورد. تارو به شدت مجروح شد و روز بعد درگذشت. او به هنگام مرگ در ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۷ تنها ۲۷ سال داشت. بعدها این روایت از مرگ تارو توسط رابین استامر روزنامه‌نگار انگلیسی در مقاله‌ای در نشریه نیو استیتس من زیر سؤال رفت. استامر به نقل از ویلی برانت دوست آن روزگار تارو و صدراعظم بعدهای آلمان غربی چنین روایت کرد که مرگ تارو در حقیقت بخشی از پاکسازی سوسیالیستهای غیر همسو با مسکو در اسپانیا توسط کمونیستهای استالینیست بود. استامر مدرک دیگری برای این ادعا منتشر نکرد. نشریه اسپانیایی ال
برای این ادعا منتشر نکرد. نشریه اسپانیایی ال پائس مصاحبه‌ای با یکی از اقوام یک سرباز جمهوری ترتیب داد که در صحنه مجروح شدن تارو حاضر بود. طبق شهادت شاهدان عینی تانکی که چپ کرده بود به روی تارو افتاد و او بر اثر زخمهای ناشی از این حادثه چند ساعت بعد در بیمارستان انگلیسی "ال گولوسو" درگذشت. اعتقادات سیاسی تارو او را به چهره شاخصی در میان مخالفین فاشیسم تبدیل کرد. در اول اوت ۱۹۳۷ که می‌توانست تولد ۲۷ سالگی تارو باشد، حزب کمونیست فرانسه مجلس ختم باشکوهی برای بزرگداشت تارو در پاریس برگزار کرد. حزب ترتیب دفن او
تارو در پاریس برگزار کرد. حزب ترتیب دفن او را در گورستان پر-لاشز داد و طراحی یادمانی برای گور تارو را به آلبرتو جاکومتی سپرد. نخستین نمایشگاه بزرگ عکس‌های تارو در آمریکا در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۷ توسط مرکز بین‌المللی عکاسی افتتاح شد. منابع. این مقاله به تمامی ترجمه مدخل Gerda Taro از ویکی‌پدیای انگلیسی است. نویسنده اصلی در تهیه مقاله از منابع زیر استفاده کرده‌است.
جزءواژگی (به انگلیسی: meronymy، برگرفته از واژه‌های یونانیِ meros = «بخش» و onoma = «نام») اصطلاحی در حوزهٔ معناشناسی و بیانگر یکی از روابط مفهومی میان اقلام واژگانی است. جزءواژگی نشان‌دهندهٔ رابطهٔ کل به جزء میان دو مفهوم است. این رابطه نوعی رابطهٔ سلسله‌مراتبی است که میان اجزاء و کل تشکیل‌دهندهٔ آن اجزا برقرار می‌شود. جزءواژگی بر دو نوع است: جزءواژگی همنام و جزءواژگی ناهمنام. جزءواژگی همنام. در این نوع جزءواژگی، بخش موردنظر با کل همنام است؛ مثلاً بخشی از «دست» که از مچ تا نوک انگشتان را تشکیل می‌دهد،
از «دست» که از مچ تا نوک انگشتان را تشکیل می‌دهد، بازهم «دست» نامیده می‌شود. جزءواژگی ناهمنام. در این نوع جزءواژگی، جزء با کل همنام نیست؛ مثلاً «ریشه»، «شاخه»، و «برگ» که اجزائی از «درخت» هستند، با آن همنام نیستند.
ند لاد، نام سرکردهٔ جنبش لادیسم بود که در اواخر قرن هجدهم در انگلستان شخصیتی همانند رابین هود در اذهان عمومی یافت. لود کارگران و بیکاران را تهییج می‌کرد تا به کارخانه‌ها حمله کنند و ماشین‌آلات را به مثابهٔ عامل بدبختی‌شان در هم بشکنند.
تیره بادپرکیسه‌داران شامل ۱۱ گونه صاریغ استرالیایی با جثه متوسط است که چهارتایشان صاریغ‌های راه‌راه هستند، شش تا بادپران کمربال عضو سرده بادپرکیسه‌دارها، و صاریغ لیدبیتر که تنها دارای پوست‌های بادپر وستیجیال است. بیشتر بادپران کمربال بومی استرالیا هستند و بیشتر صاریغ‌های راه‌راه در گینه نو، ولی بعضی اعضای هر گروه در هر دو سوی تنگه تورس زندگی می‌کنند. همه بادپرکیسه‌دارها دارای نشانه‌های صورتی آشکار هستند. آن‌ها همچنین دارای دندان‌های پیش بسیار بزرگ در فک پایین و دندان‌های آسیای بزرگ چهارگوش هستند. برخلاف
و دندان‌های آسیای بزرگ چهارگوش هستند. برخلاف ظاهر متفاوتشان، بادپرکیسه‌دارها ارتباط بسیار نزدیکی به صاریغ‌های دم‌حلقه‌ای (تیره شبه‌دستان) دارند. این دو با هم در یک ابرخانواده با نام بادپرکیسه‌واران گذاشته شده‌اند. طول بدن اعضای این تیره میان ۳۲۰–۱۲۰ میلی‌متر و دمشان میان ۴۸۰–۱۵۰ میلی‌متر است. همهٔ آن‌ها درخت‌پیما هستند. رده‌بندی. تیره دارای ۳ سرده و ۱۱ گونه است:
دایتوریو آیکی جوجوتسو (ژاپنی:大東流 合気柔術) یک هنر رزمی ژاپنی است و یک سبک از جوجوتسو است که به دست سوکاکو تاکدا بنیان نهاده شده‌است. به گواهی سخنانی که سینه به سینه گشته است، دایتو ریو آیکی جوجوتسو ریشه در قرن یازدهم دارد. این سبک از جوجوتسو شاید نهصد سال پیش و به دست یک سامورایی که در قلمروی تاکدا می‌زیست، به نام میناموتو نو یوشیمیتسو بنیان نهاده شده است. مدرک تاریخی قابل تکیه‌ای این سخن را تایید نمی‌کند، به همین خاطر سوکاکو تاکدا را بنیان گذار یا زنده کنندۀ دایتو ریو آیکی جوجوتسو می‎‎نامند. سوکاکو تاکدا دایتو
ریو آیکی جوجوتسو می‎‎نامند. سوکاکو تاکدا دایتو ریو جوجوتسو را در خاندان خویش آموخت و سپس با آموخته‌های سبک اوشیکی یوچی که از سایگو تانامو آموخته بود در هم آمیخت و پایه‌ی دایتو ریو آیکی جوجوتسو را پدید آورد. سوکاکو تاکدا همواره در ژاپن سفر می‌کرد و به هر کسی که به سمینارهایش می‌آمد، آموزش می‌داد. او شاگردان بسیاری داشت که از شناخته شده‌ترین ایشان، موریهه اوشیبا بنیان‌گذار آی‌کی‌دو،چویی یونگ سول، بنیان گذار هاپکیدو هستند. بیشتر تکنیک‌های هاپکیدو از این سبک از جوجوتسو کپی‌برداری شده و تقریبا همگی آموزه‌های
از جوجوتسو کپی‌برداری شده و تقریبا همگی آموزه‌های آی‌کی‌دو از این سبک آموخته شده‌اند. به گفته‌ی کوندو کاتسویوکی سومین استاد بزرگ سبک دایتو ریو آیکی جوجوتسو: شاگردان سوکاکو تاکدا درباره‌ی او می‌گفتند که وی هیچ‌گاه یک تکنیک را دو بار آموزش نمی‎داد. اما در ادامه می‌افزاید که این سخن به معنای ظاهری‌اش نیست و معنی آن این است که او هیچ گاه درباره‌ی ریزه کاری‌های تکنیک‌های دایتو ریو سخن نمی‌گفت؛ تا از دزدیده شدن عصاره‌ی آموزه‌هایش به دست شاگردانش جلوگیری کند. به این روش هر کدام از شاگردان با برداشت شخصی خود، این
روش هر کدام از شاگردان با برداشت شخصی خود، این تکنیک‌ها را به دیگران می‌آموختند. به گفتۀ کوندو کاتسویوکی واژه‌ی آیکی به معنای گرداندن و چرخاندن نیرو‌ی هماورد (حریف) در لحظه‌ی تماس است. سه سبک اصلی دایتو ریو آیکی جوجوتسو عبارتند از: جوجوتسو (سخت)، آیکی نو جوتسو (نرم)، و آیکی جوجوتسو (سخت/نرم). دایتو ریو آیکی جوجوتسو، همانند دیگر سبک‌های جوجوتسو، به پرتاب‌ها و خردکردن مفاصل برای شکست دادن یا زخمی کردن یک یا چند هماورد شناخته شده است. همانند دیگر سبک‌های جوجوتسو، دایتو ریو نیز با برای بازکردن فضا برای اجرای
دایتو ریو نیز با برای بازکردن فضا برای اجرای تکنیک از آتمی وازا (Atemi Waza فنون مربوط به ضربات دست و پا به حریف) استفاده می‌کند و آتمی یکی از بخش‌های مهم دایتو ریو است. تاریخچه. پس از مرگ شینگِن، ارباب بزرگ خاندان تاکدا، در سال ۱۵۷۳ کونیتسوگو یکی دیگر از بزرگان این خاندان به استان آیزو رفت و دایتو ریو جوجوتسو را در آنجا به‌طور انحصاری توسعه داد. تا اینکه پس از سال ۱۸۶۸ سیستم فئودالی در ژاپن شکسته شد و سبک‌ها به بیرون از خاندان نیز آموزش داده می‌شد. تاکدا سوکاکو این سبک را در خاندان خود آموخت و با
تاکدا سوکاکو این سبک را در خاندان خود آموخت و با آموزه‌های اوشیکی یوچی در هم آمیخت و پایه‌های دایتو ریو آیکی جوجوتسو را پدید آورد. نخستین بار سوکاکو تاکدا نام «دایتو ریو آیکی جوجوتسو» را بر روی این هنر رزمی قرار داد و شاگردان بسیاری را آموزش داد. سوکاکو تاکدا از آغاز قرن بیستم تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۳ دایتو ریو را آموزش داد. دو تن از شاگردان وی موریهِه اوشیبا (بنیان‌گذار آی‌کی‌دو) و یانگ سول چوی (بنیانگذار هاپکیدو) بودند. از دیگر استادان برجسته آیکی جوجوتسو هیسا تاکوما، موری هاکارو، کودو هوریکاوا، توکیمونه
هیسا تاکوما، موری هاکارو، کودو هوریکاوا، توکیمونه تاکدا (پسر تاکدای بزرگ)، کُندو کاتسویوکی و سایگو اوکاموتو هستند که پیشروترین آموزگاران این هنر رزمی به شمار می‌روند. دایتو ریو آیکی جوجوتسو چهار سطح شُدِن (پایین‌ترین سطح)، چودن (سطح پیشرفته)، اکودن (بالاترین سطح) و هایدِن (فنون سری) دارد. در پایین‌ترین سطح اوکِمی‌ها (افتادن و غلتیدن)، تای ساباکی (حرکت بدن)، ته ساباکی و آشی ساباکی (جابجایی دست‌ها و پاها) آموزش داده می‌شوند. در سطوح بعدی تکنیک‌های پایه‌ای و ترکیبیِ پیچیده شامل قفل مفصل و پرتاب همراه با
و ترکیبیِ پیچیده شامل قفل مفصل و پرتاب همراه با جابه‌جایی‌های خطی و دورانی آموزش داده می‌شوند. آیکی جوجوتسو زیر سبک‌های متنوعی دارد که توسط مدارس مختلف تدریس می‌شوند. یکی از معروف‌ترین آن‌ها دایتو ریو آیکی جوجوتسو است که میراث سوکاکو تاکدا می‌باشد و اکنون توسط کاتسویوکی کُندو در توکیوی ژاپن تدریس می‌شود.
ایجیاس شرکت بیمه بلژیکی-هلندی و چندملیتی است، که دفاتر مرکزی آن در بروکسل، بلژیک و اوترخت، هلند مستقر می‌باشند. شرکت ایجیاس بزرگترین کارگزار خدمات بیمه در کشور بلژیک است و در عمل در ۱۴ کشور جهان نیز خدمات بیمه را ارائه می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۹۰ با نام بانک "فورتیس" تأسیس شد و در آوریل ۲۰۱۰ در پی بروز مشکلات مالی ایجاد شده پس از بحران مالی ۲۰۱۲-۲۰۰۷ بخش خدمات مالی فورتیس را واگذار نمود و بخش بیمه آن شرکت ایجیاس را تشکیل داد. بخشی از سهام شرکت ایجیاس در بازارهای بورس یورونکست بروکسل، بورس یورونکست آمستردام
بورس یورونکست بروکسل، بورس یورونکست آمستردام و بورس لوکزامبورگ دادوستد می‌شود.
دی‌ان‌او اینترنشنال شرکت نفت و گاز نروژی است، که دفتر مرکزی آن در شهر اسلو قرار دارد. فعالیت‌های اصلی این شرکت در زمینه اکتشاف و تولید نفت و گاز در کشورهای حوزه خاورمیانه و آفریقای شمالی متمرکز می‌باشد. شرکت دی‌ان‌او اینترنشنال دارای مجوز اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی در کردستان عراق، یمن، عمان، امارات متحده عربی و تونس است. بخشی از سهام این شرکت در بازار بورس اوراق بهادار اسلو معامله می‌شود. بیژن مصور رحمانی هم‌اکنون ریاست هیئت مدیره شرکت دی‌ان‌او را برعهده دارد.
پیشینه حضور تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی فوتبال به شش دوره شامل جام‌های جهانی (۱۹۷۸ آرژانتین، ۱۹۹۸ فرانسه، ۲۰۰۶ آلمان، ۲۰۱۴ برزیل ، ۲۰۱۸ روسيه و ۲۰۲۲ قطر) باز می‌گردد. مهدی طارمی با ٢ گل خود به تیم ملی فوتبال انگلیس در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بهترین گلزن ایران در این رقابت هاست. در بازی ایران و ولز، روزبه چشمی و رامین رضاییان گلزنی کردند که این بهترین پیروزی تیم ملی ایران در ادوار جام جهانی بوده است.
فرد. اولسن انرژی شرکت خدمات نفت و گاز نروژی است، که دفتر مرکزی آن در شهر اسلو قرار دارد. دفاتر بین‌المللی آن نیز در کشورهای انگلستان، برزیل، مکزیک، مجارستان، هند، ایالات متحده آمریکا و سنگاپور مستقر می‌باشند. شرکت فرد. اولسن ارائه‌دهنده دکل‌های حفاری دریایی و نیز سایر خدمات مورد نیاز در توسعه میدان‌ها، تعمیر و ترمیم چاه‌های نفت و گاز را ارائه می‌کند. فعالیت‌های دیگر این شرکت شامل حفاری میدان‌های مستقر در بخش‌های فلات قاره و نیز مهندسی و ساخت، که شامل کشتی‌سازی هارلند اند ولف ایرلند شمالی می‌باشد. بزرگترین
هارلند اند ولف ایرلند شمالی می‌باشد. بزرگترین سهامدار این شرکت، خانواده اولسن است. رییس هیئت مدیره آن؛ آنت اولسن می‌باشد.
حسین کاظمی (زادهٔ ۵ آبان ۱۳۰۳ ه . ش در تهران – درگذشته ۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۵ ه . ش در پاریس) نقاش نوگرای ایران بود. حسین کاظمی به عنوان یکی از هنرمندان پیشرو و تأثیرگذار نقاشی نوگرای ایران شناخته شده‌است. او که سالیان دراز دلبسته نقاشی آبستره بود در سال‌های آخر عمرش اعتقاد داشت نقاشی انتزاعی جوابگوی ذهن و ذوق ایرانی نیست و نقاشی ایرانی بهتر است روالی غیر انتزاعی پیش بگیرد. زندگی. حسین کاظمی، هنرمند نوگرای ایران، در روز ۵ آبان ۱۳۰۳ در شهر تهران به‌دنیا آمد و از حدود در هفت-هشت سالگی استعدادش را در نقاشی با کپی و
در هفت-هشت سالگی استعدادش را در نقاشی با کپی و طراحی از روی تصاویر کتاب‌ها نشان داد و به همین خاطر به مدرسه کمال الملک فرستاده شد. هم‌زمان با گذراندن دوران تحصیل در دبیرستان فیروز بهرام و هنرستان کمال‌الملک، مقدمات نقاشی را آموخت. او در سال ۱۳۱۹ وارد دانشکده هنرهای زیبا گردید و در سال ۱۳۲۴ از آن دانشکده فارع‌التحصیل شد و برای ادامه تحصیل و هنرآموزی به فرانسه رفت، در بازگشت آثارش را در تالار رضا عباسی به نمایش گذاشت. وی مدال اولین و دومین بی ینال تهران را از آن خود کرده بود. آثارش دارای سبک مشخصی است و
از آن خود کرده بود. آثارش دارای سبک مشخصی است و بیشتر به ایجاز و انتزاع تمایل دارد با دو عنصر گیاه و سنگ که بر زمینه تک رنگ به کار می‌گیرد و با استفاده از عنصر تجسمی بافت - برای القای تضاد- بیننده را به طیفی ناهمگون از عواطف می‌کشاند و در نهایت آرام آرام ذهن بیننده را به فضای عرفانی که در پس ظاهر تابلو نهفته است می‌برد و در آنجاست که عناصر به وحدت می‌رسند. حسین کاظمی ریاست هنرستان هنرهای زیبا میرک و ریاست هنرستان هنرهای زیبای پسران، استاد دانشکده هنرهای تزیینی و سرپرستی گروه نقاشی این دانشکده را به عهده
و سرپرستی گروه نقاشی این دانشکده را به عهده داشته‌است. کاظمی در فاصله سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۲۸، طی چند نوبت آثارش را به نمایش گذاشت که نخستین آن‌ها در انجمن ایران و آمریکا بود، نمایشگاه مورد اشاره، با سخنرانی او در خصوص نقاشی جدید ایران گشایش یافت. کاظمی در دانشکده هنرهای زیبا با استاد محمود جوادی‌پور آشنا شد که این آشنایی بعدها در پیشرفت هنر نو در ایران بسیار مؤثر افتاد. در آن سال‌ها مکانی برای ارائه آثار هنری وجود نداشت و فقط انجمنهای فرهنگی و البته خارجی گه‌گاه آثار هنرمندان ایرانی را به نمایش می‌گذاشتند؛
آثار هنرمندان ایرانی را به نمایش می‌گذاشتند؛ مقامات مسئول نیز در رفع این کمبود هم اقدامی نمی‌کردند. همراه با رشد هنرمندان جوان، ضرورت ارتباط آن‌ها با مردم بیش‌تر احساس می‌شد و می‌بایست مسئله فقدان فضای مناسب برای این ارتباط، به طریقی حل می‌شود. سرانجام، به همت محمود جوادی‌پور و حسین کاظمی و هوشنگ آجودانی چنین فضایی به‌وجود آمد. سال ۱۳۲۸ برای کاظمی سال پرباری بود، او در این سال ره‌آورد سفر کردستان را در گالری آپادانا به نمایش گذاشت. در نمایش «در راه مهر» نیز نقشی را ایفا نمود و چون این نمایش‌نامه را بسیار
نقشی را ایفا نمود و چون این نمایش‌نامه را بسیار زیبا یافت، آن را به تصویر کشید که در اسفندماه همان سال، این تصاویر همراه با بخشی از متن نمایش‌نامه در روزنامه «ایران ما» به چاپ رسیدند. وی در سال ۱۳۳۲ به قصد شناسایی مکاتب جدید، با مختصر پولی که ذخیره کرده بود، به پاریس سفر کرد و در آنجا وارد مدرسه هنرهای زیبا شد. کاظمی، پنج سال بعد در سال ۱۳۳۷ به ایران بازگشت و به ریاست هنرستان هنرهای زیبای تبریز منصوب شد. در این سال، اولین بی‌ینال تهران با همت مارکو گریگوریان برگزار شد که کاظمی هم در آن شرکت داشت و یکی از
برگزار شد که کاظمی هم در آن شرکت داشت و یکی از جوائز آن را دریافت نمود. کاظمی باعث تحولی بی‌سابقه در هنرستان تبریز شد. یکی از نتایج حضور او در این هنرستان، تأسیس یک کارگاه فعال سفالگری بود که سفالینه‌هایی با طرح‌های جدید تولید می‌کرد. هم‌چنین، به کوشش او نخستین شماره نشریه «سرو» در مهرماه ۱۳۴۰ در تبریز به چاپ رسید. کاظمی در سال ۱۳۴۱، سرپرستی هنرستان پسران تهران را به عهده گرفت و هم‌زمان، با عنوان استاد نقاشی در دانشکده هنرهای تزئینی به تدریس پرداخت. او معلمی آگاه و شایسته بود و شاگردانش همواره از او به
آگاه و شایسته بود و شاگردانش همواره از او به نیکی یاد می‌کنند چرا که او در آموزش بیش‌تر به ذوق و استعداد شاگرد خود اهمیت می‌داد. از سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۵۱، کاظمی طی دو نوبت به پاریس رفت و در هر دوبار، تجربیات خود را در زمینه سفالگری و نقاشی کامل‌تر نمود. در سال ۱۳۵۱ از پاریس به تهران بازگشت و تدریس در دانشکده هنرهای زیبا را پی گرفت. بین سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۵، آثار نقاشی و طراحی خود را در تهران و پاریس به نمایش گذاشت و تا سال ۱۳۵۸ به موازات تدریس، هم‌چنان به نقاشی کردن ادامه داد. کاظمی در سال ۱۳۵۸، تهران به مقصد
کردن ادامه داد. کاظمی در سال ۱۳۵۸، تهران به مقصد پاریس را ترک کرد و در کوی بین‌المللی هنرها اقامت گزید. وی در آنجا حدود ۵۰ اثر طراحی خود را به نمایش گذاشت که نیمی از آن‌ها به فروش رسید. وی در ۶۷ سالگی دچار بیماری حاد آرتروز گردن شد و پنج مرتبه تحت عمل جراحی قرار گرفت. با این حال، لحظه‌ای از کار بازنایستاد. وی حتی در بیمارستان - با وجود درد شدیدی که همواره او را آزار می‌داد - مرتب طراحی می‌کرد و چهره طبیب معالج خود را در همان زمان به تصویر کشید. درگذشت. حسین کاظمی، سرانجام در ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر روز شنبه ۱۵
کاظمی، سرانجام در ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر روز شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۷۵ در سن ۷۱ سالگی در یکی از بیمارستان‌های پاریس درگذشت و در گورستان شهر تیه به خاک سپرده شد. سبک نقاشی. آثار اولیه کاظمی آثاری واقع‌گرایانه به شیوه امپرسیونیستی بود، که به تدریج رو به انتزاع کامل آورد و در نهایت «موفق شد نوعی هماهنگی متعادل میان سکون شکل‌های راست گوشه و پویایی خطوط خوشنویسانه برقرار سازد مضمون تقابل و وحدت عناصر متضاد در نقاشی‌های نیمه انتزاعی متأخرش - با عناصری همچون سنگ و گیاه - بیان آشکارتری یافت.» این هنرمند و نقاش نوگرای
- بیان آشکارتری یافت.» این هنرمند و نقاش نوگرای ایران در حیات حرفه‌ای خود آثاری بدیع آفریده است. او برنده مدال طلای اولین و دومین دوسالانه تهران بوده‌است. آثار حسین کاظمی در موزه هنرهای معاصر تهران و دیگر موزه‌های داخل و خارج از کشور نگهداری می‌شوند و از اهمیت و ارزش بالایی برخوردارند. کاظمی در مورد آثارش و تضادهای نهفته در آن‌ها گفته‌است؛
سم هانتیگتون (متولد ۱ آوریل ۱۹۸۲) یک بازیگر آمریکایی است. بیشتر معروفیت او بخاطر بازی در نقش یک گرگینه به اسم جاش لویسون در سریال انسان بودن است که در حال حاضر از شبکه سای فای در حال پخش است. همچنین از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم ورونیکا مارس، دور از خانه، دیترویت راک سیتی، در دستان دشمن و اشاره کرد. منابع. سم هانتیگتون در ویکی‌پدیای انگلیسی
سیدریل شرکت حفاری دریایی مستقر در برمودا است، که توسط دفتر این شرکت در نروژ مدیریت می‌شود. شرکت سیدریل دارای عملیات در کشورهای آنگولا، برونئی، جمهوری کنگو، اندونزی، مالزی، نیجریه، نروژ، تایلند، برزیل و انگلستان می‌باشد. بخشی از سهام این شرکت در بازارهای بورس اوراق بهادار اسلو و بورس نیویورک معامله می‌شود. دفتر عملیاتی سیدریل در شهر استاوانگر، نروژ قرار دارد. دفاتر بین‌المللی این شرکت نیز در سنگاپور، هیوستون و آبردین مستقر می‌باشند. جان فردریکسن مالکیت اکثریت سهام این شرکت را در اختیار دارد.
پترولیوم جئو-سرویسز شرکت خدمات نفتی نروژی است، که در زمینه اکتشاف نفت و خدمات ژئوفیزیک فعالیت می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لیساکر قرار دارد و دفاتر بین‌المللی آن نیز در شهرهای هیوستون، تگزاس، در والتون، انگلستان و پرت، استرالیا مستقر می‌باشند. فعالیت‌های این شرکت در زمینه اکتشاف میدان‌های نفتی در مناطق خشکی و با بهره‌گیری از تکنولوژی لرزه‌نگاری سه‌بعدی و در مناطق دریایی با استفاده از کشتی‌های تحقیقاتی متمرکز می‌باشد. شمار کارکنان این شرکت در حدود ۲،۸۰۰ نفر است، که در بیش از ۲۰ کشور جهان فعالیت
۲،۸۰۰ نفر است، که در بیش از ۲۰ کشور جهان فعالیت می‌کنند.
معصومه عصمتی وردک نویسنده و سیاستمدار زن اهل افغانستان است. زندگی‌نامه. خانم عصمتی وردک در سال ۱۹۳۰ در شهر کابل به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۳ از کالج بانوان کابل فارغ‌التحصیل شد. وی در زمان ریاست جمهوری محمدنجیب‌الله به عنوان وزیر آموزش و پرورش افغانستان انتخاب شد.
باستان‌شناسی گیلان، خصوصاً در دوره قبل از اسلام، معمولاً در زمینه گسترده‌تر ناحیه جنوب دریای خزر، شامل مازندران و گرگان مطالعه می‌شود. کاوشهای باستانشناسی در گیلان از اوایل قرن بیستم با بازدید ژاگ دمورگان و علاقه‌مندی او به پایگاهها و گویشهای ناحیه شروع شد. کاوشهای غیر رسمی، تاریخی دیرپاتر داشتند. الکساندر خودزکو از ماندن در ارتفاعات رودبار در ۱۸۳۹ و برده شدن به بسیاری از گورستانهای آن نزدیکی توسط اهالی و یافتن بازمانده‌های اشیای فلزی و اسلحه یاد می‌کند. او همچنین زنانی را مشاهده کرد که از بعضی مصنوعات یافت
زنانی را مشاهده کرد که از بعضی مصنوعات یافت شده به عنوان زینت آلات استفاده می‌کردند. منابع. http://www.iranicaonline.org/articles/gilan-iii
شرکت ترانه رکوردز یک برچسب موسیقی ایرانی است که از سال ۱۹۸۱ فعالیت خود را در لس‌آنجلس، کالیفرنیا آغاز کرد. در ابتدا این شرکت به بازسازی و نشر ترانه‌هایی که قبلاً در ایران خوانده و منتشر شده‌بود و با وقوع انقلاب ۱۳۵۷، از بین رفته‌بود می‌پرداخت. پس از مهاجرت خوانندگان ایرانی به آمریکا به‌دلیل ممنوعیت اجرای موسیقی در ایران به ضبط و نشر آثار آن‌ها روی آورد. شرکت ترانه با خوانندگان به‌نام و معروفی چون هایده، مهستی، شهره، حمیرا، معین، ابی، داریوش، گوگوش، مارتیک، سیاوش قمیشی، حبیب، ویگن، عارف، ستار، شهرام شب‌پره،
قمیشی، حبیب، ویگن، عارف، ستار، شهرام شب‌پره، لیلا فروهر، حسن شماعی‌زاده و... همکاری کرده‌است و بسیاری از آلبوم‌های آنان از سوی این شرکت پخش شده‌است.
سیکورسکی ام‌اچ-۵۳ یک بالگرد آبی-خاکی جهت عملیات امداد و نجات و مین‌روبی، ساخت شرکت سیکورسکی است که برای ارتش آمریکا ساخته شده است. ایران. در جریان عملیات پنجه عقاب (عملیات طبس) نزدیک به ۵ عدد از این بالگرد یا متروک یا به تصرف درآمدند. سیستم‌های رادیویی و الکترونیکی. اکثر این سیستم‌های الکترونیکی با مدل‌های بالاتری جایگزین شده‌اند مانند AN/ARC-182 که با مدل پیشرفته AN/ARC-210 جایگزین شده. در فیلم‌ها. در فیلم تبدیل شوندگان ۱ رباتی از گروه دسپتیکان‌ها به نام Blackout و در تبدیل شوندگان ۲ رباتی به نام grindor
و در تبدیل شوندگان ۲ رباتی به نام grindor به این هلیکوپتر تبدیل می‌شوند.
تیمورلنگ آنزورویچ تسارنایف (به سیریلیک: Тамерла́н Анзо́рович Царна́ев) (۲۱ اکتبر ۱۹۸۶–۱۹ آوریل ۲۰۱۳) بهمراه برادرش جوهر تسارنایف متهم انفجارهای ماراتن بوستون و وقایع پس از آن بود. انفجارها منجر به کشته شدن ۳ تن و زخمی شدن ۲۶۴ تن دیگر شد. پس از از انفجار در مسابقه ماراتن بوستون در ۱۵ آوریل، پلیس فدرال آمریکا برادران تسارنایف را به عنوان مظنونین انفجار اعلام کرد و اقدام به انتشار عکس‌هایی از آن دو کرد. در ۱۸ آوریل در حدود ساعت ۱۰ بعدازظهر مظنونین یکی از مأموران امنیتی مؤسسه فناوری ماساچوست را به قتل رساندند و
امنیتی مؤسسه فناوری ماساچوست را به قتل رساندند و اتوموبیل اس‌یووی وی را سرقت کردند. تیراندازی در واترتاون در حوالی بوستون منجر به کشته شدن تیمورلنگ و مجروح شدن یکی از مأموران امنیتی شد و جوهر در ۱۹ آوریل در قایقی در منطقه‌ای خارج از محدودهٔ استحفاظی پلیس پیدا شد. در تاریخ ۲۲ آوریل جوهر تسارنایف از طرف دادگاه متهم به استفاده از سلاح کشتارجمعی، که منجر به کشته‌شدن چند نفر گردید، شد. در بازجویی‌های به عمل آمده از وی، او اعتراف کرد که آنها قصد انجام چند انفجار دیگر در میدان تایمز نیویورک را داشته‌اند؛ وی خود و
در میدان تایمز نیویورک را داشته‌اند؛ وی خود و برادرش را جهادگرانی در راه اسلام نامید که این عملیات را برای دفاع از دین خود انجام داده‌اند. جوهر اعلام کرد او و برادرش با دیدن سخنرانی‌های انور العولقی بسیار افراطی شده و دست به انجام چنین کاری زدند. دیوان عالی آمریکا در روز جمعه ۱۳ اسفند با ۶ رای موافق در مقابل ۳ رای مخالف حکم مرگ برای جوهر سارنایف برادر تیمور که یکی دیگر از عوامل بمب‌گذاری سال ۲۰۱۳ در ماراتن شهر بوستون بود و با برادرش همکاری داشت، ابقا کرد و اکنون رای دیوان تأیید مجازات مرگ این متهم است.
آب دی یونیزه یا آب یون زدایی شده یا آب یون‌زدوده: آبی است که تقریباً تمام یون‌های معدنی آن حذف شده‌است، مانند کاتیون‌هایی از قبیل سدیم، کلسیم، آهن و مس و آنیون‌هایی مانند کلرید و سولفات. یون زدایی یک فرایند شیمیایی است که با استفاده از رزین‌های تبادل یونی، هیدروژن و یون‌های هیدروکسید را با مواد معدنی محلول مبادله می‌کنند و پس از آن دوباره ترکیب می‌شوند تا مولکول‌های آب را تشکیل دهند. از آنجا که بیشتر ناخالصی‌های غیرمولد آب نمکهای محلول هستند، یون زدایی باعث تولید آب بسیار خالص می‌شود که عموماً شبیه آب مقطر
تولید آب بسیار خالص می‌شود که عموماً شبیه آب مقطر است و مزیت آن این است که فرایند سریعتر انجام می‌شود و رسوب نمی‌بندد. با این حال، یون زدایی به‌طور مناسبی مولکول‌های آلی بدون بار، ویروس‌ها یا باکتری‌ها را حذف نمی‌کند، مگر اینکه به صورت تصادفی در رزین به دام افتاده باشند. رزین‌های قوی آنیون پایه خاص می‌توانند باکتری‌های گرم منفی را حذف کنند. یون زدایی می‌تواند به‌طور مداوم و ارزان با استفاده از انجام شود. سه نوع یون زدایی وجود دارد: جریان هم جهت، جریان مخالف و بستر مختلط. کاربرد. آب یون زدوده به صورت گسترده
و بستر مختلط. کاربرد. آب یون زدوده به صورت گسترده در صنایع داروسازی و صنایع آرایشی و بهداشتی در ساخت داروها و محصولات آرایش و بهداشتی به عنوان حامل، حلال و حجیم‌کننده استفاده می‌شود. همچنین شکل‌های استریلیزه آن در آماده کردن یا رقیق کردن برخی داروهای تزریقی پیش از تزریق استفاده می‌شود.