payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بازرگان چوب، و مادرش خانه‌دار، و دختر یکی از علما بود. این زوج که زندگی متوسطی داشتند ۴ فرزند دیگر داشتند. بچه‌ها به دلیل شرایط مدرسهٔ هلندی نتوانستند در آن تحصیل کنند. . در عوض فقیه از سن کم آموزش را نزد پدر آغاز کرد. در سن ده سالگی تحصیل را در مدرسه‌ای شبانه‌روزی اسلامی در گرسیک به مدت ۴ سال ادامه داد. در ۱۹۱۹ او تحصیل را در مدارس شبانه‌روزی متعدد ادامه داد. کار با محمدیه. در ۲۱ سپتامبر۱۹۳۷, محمدیه، نهضت العلمای(NU) سنتی، شرکت تعاونی بازرگانی شرکت اسلام و چندین گروه اسلامی دیگر که در طول دههٔ گذشته با
و چندین گروه اسلامی دیگر که در طول دههٔ گذشته با یکدیگر دشمن بودند، متحد شند تا یک گروه چتری تشکیل دهند: مجلس شورای اسلامی در اندونزی (، یا MIAI), واقع در سورابایا. فقیه سرپرست خزانه داری شد. در ۱۹۳۸ او به جای مسعود منصور رئیس شاخهٔ سورابایای محمدیه شد. دو سال بعد او همکاری اش با MIAI را تمام وقت کرد، در اواسط سپتامبر ۱۹۴۰ رئیس دبیرخانه شد. کارهای دیگر. فقیه در وزارت و با محمدیه کار می‌کرد، او اولین معاون سازمان در زمان احمد رشید منصور بود. در ۱۹۵۶ او یکی از سه عضو محمدیه بود که برداشت خود را از جامعهٔ
از سه عضو محمدیه بود که برداشت خود را از جامعهٔ صحیح اسلامی ارئه دادند که بر آموزش اجتماعی تأکید داشت. در همین مدت با مسیومی همکاری می‌کرد، و پس از انتخابات مجلس مؤسسان اندونزی در ۱۹۵۵ به عضویت مجلس قانون اساسی اندونزی درآمد.
تئوری اثرگذاری اولین بار به طور گسترده‌ای توسط موسیقی‌شناسان آلمانی به کار گرفته شد تا یک مفهوم استتیک که اساساً از حکمت یونان راجع به فصاحت و بلاغت در کلام آمده بود را در موسیقی باروک توضیح دهد. درست مانند نویسندگان و سخنوران باستان همچون ارسطو، سیسِرون و کوئین‌تیلیان، سخنرانان دوره‌ی باروک مفاهیم فصاحت و بلاغت را به کار می‌بردند تا عواطف شنوندگان خود را کنترل و هدایت کنند بنابراین در روش‌های فصاحت و بلاغت ایشان و همچنین رسالات موسیقی باروک، سخنران یا به طور مشابهی آهنگساز باید به طرف اثرگذاری شنوندگان
طور مشابهی آهنگساز باید به طرف اثرگذاری شنوندگان حرکت می‌کرد. بر این اساس بود که تئوری‌دانان موسیقی در اواخر قرن شانزدهم و به خصوص قرن‌های هفدهم و هجدهم اصطلاح فصاحت و بلاغت را به همراه تعداد زیادی عناصر مشابه بین زبان و موسیقی به کار بردند. اکثر آهنگسازان پس از ۱۶۰۰ برای ایجاد احساساتی مانند غم، خشم، نفرت، لذت، عشق و حسادت که در ارتباط با کلام آثارشان باشد به جستجو پرداختند.
فیگور موسیقایی ، یک شکل از کوتاه‌ترین فراز در موسیقی است که به صورت متوالی تکرار می‌گردد. این تکرار ممکن است در قالب یک فیگور ملودیک دارای زیروبمی، توالی هارمونیک یا ضرب‌آهنگی متریک باشد. شرح. در فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو (۱۹۶۴م)، فیگور موسیقایی را «همتایی دقیق» از موتیف تعریف کرده‌است که «به تنهایی احساسی کامل و متمایز» ایجاد می‌کند. در کتاب "خودآموز" راجر اسکروتن، دلیل این تمایز را این‌گونه شرح می‌دهد که فیگور یک شکل در پس‌زمینه و موتیف نقش پیش‌زمینه را ایفا می‌کند: آلن فورته (موسیقی‌شناس و
را ایفا می‌کند: آلن فورته (موسیقی‌شناس و نظریه‌پرداز آمریکایی)، اصطلاح فیگوراسیون را به دو کاربرد متفاوت اطلاق می‌کند: یک فراز که در اصل به‌عنوان یک موتیف ارایه یا شنیده می‌شود، می‌تواند به یک فیگور همراهی‌کنندهٔ یک ملودی دیگر تبدیل شود (مانند موومان دوم کوارتت زهی، اثر کلود دبوسی). شاید بهتر باشد فرازها را فیگوری از یک موتیف تصور کنیم که اهمیت زیادی در یک قطعۀ موسیقی دارد. به گفتۀ جان وایت، موتیف‌ها «در ساختار اثر قابل توجه هستند»، در حالی که اعداد در باس و فیگوراسیون، اینگونه نیستند و «ممکن است اغلب در
و فیگوراسیون، اینگونه نیستند و «ممکن است اغلب در قسمت‌های همراهی، پاساژها یا برای پیوند به اتصال دو بخش طراحی شده‌اند»، ایجاد شوند که بسیار رایج است. یک موسیقی مینی‌مالیستی ممکن است کاملاً از فیگورهای موسیقایی ساخته شود. راجر اسکروتن اپرایی در بارهٔ آخناتون اثر فیلیپ گلس را «زنجیرهٔ گروهی بی‌پایان … چیزی نیست به‌جز فیگورها» توصیف کرده‌است. اهمیت فیگورهای موسیقایی. فیگورهای موسیقایی نقش مهمی در موسیقی سازی ایفا می‌کنند که لازم است در آن احساسی قوی و روشن برای پاسخ به ساخت اثری که نوشته شده‌است، ایجاد کند.
پاسخ به ساخت اثری که نوشته شده‌است، ایجاد کند. توالی این فیگورها با دنبال‌کردن دیگر صداها، معنی و مفهوم متفاوتی را انتقال می‌دهند. در موسیقی خالص آوازی اینگونه نیست، زیرا از یک سو کلمات به مخاطب کمک می‌کند تا آنچه را که می‌شنود دنبال کرده و بفهمد، و از سویی دیگر کیفیت صداها در ترکیب آوازی به گونه‌ای است که ویژگی قوی و متفاوتی دارد. اما در موسیقی سازی، بدون وجود فیگورها، حرکت سازها را به سختی می‌توان درک کرد چراکه نتیجهٔ موفق برای یک قطعهٔ موسیقی با هر ابعادی، در نهایت باید بسط و گسترش مناسبی از فیگورها در
در نهایت باید بسط و گسترش مناسبی از فیگورها در حمایت از ملودی یا سوژهٔ اصلی داشته باشد. این عبارت رایج که ملودی یا سوژه بسیار «کارساز» است، فقط بدین معنا است که دارای فیگورهای مشخصی است، گرچه باید به این امر نیز توجه کرد: موارد کمی وجود ندارد که در آن فیگورهای قوی و استادانه‌ای ساخته شده‌ باشد که در نگاه اول و از نظر شخصیتی، ناقص به نظر برسد. مثال‌ از فیگورهای موسیقایی. تا آنجا که بتوان مثالی مشخص از تجزیهٔ یک تم و تبدیل آن به فیگورهای موسیقایی به منظور بسط و گسترش موسیقی ارایه داد، سمفونی شماره ۶، اثر
بسط و گسترش موسیقی ارایه داد، سمفونی شماره ۶، اثر لودویگ فان بتهوون است. روش کار بدین صورت است که سه میزان اول تم اصلی را به سه بخش تقسیم می‌کند: &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \major \time 2/4 \relative c" { r8^\markup { (a) } a([ bes) d-.] | c(^\markup { (b) } bes16 a) g8-. c,-. | f(^\markup { (c) } g a bes16 a) | g2 | } }&lt;/score&gt; یکی از سه قسمت مربوط به تم اصلی در میزان‌ها را می‌توان نمونه‌ای از روش کار روی قسمت (a) برای ساخت فیگور دانست:
از روش کار روی قسمت (a) برای ساخت فیگور دانست: &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \major \time 2/4 \relative c' { f8-.[ f( g) bes-.] | a-.[ a( bes) d-.] | c-.[ c( d) f-.] | ees-.[ d( ees) g-.] | s4_\markup { &amp;c.;} } }&lt;/score&gt; قسمت (b) در بخش «بسط و گسترش» دوباره و حداقل سی‌و‌شش بار به‌صورت متوالی تکرار می‌گردد و قسمت (c) بدین صورت ظاهر می‌شود: &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \major \time 2/4
#'stencil = ##f \key f \major \time 2/4 \relative c' { f8-. g-. a( bes16 a) | g8-. a-. bes( c16 bes) | a8-. bes-. c( d16 c) | bes8-.[ c-. d-. e-.] | f-. g-. a( bes16 a) | g8-. a-. bes( c16 bes) | a8-. bes-. c( d16 c) | bes8-.[ c-. d-. e-.] | f s } }&lt;/score&gt; نمونه‌های بسیار زیادی از این نوع روش برای ساخت فیگور بر اساس تم یا سوژه‌های مختلف با استفاده از واریاسیون روی درجات مختلف در موسیقی کلاسیک وجود دارد که نشان از پالایش و نبوغ دارد، موومان اول از سمفونی در سل مینور اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت،
سمفونی در سل مینور اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت، سمفونی شماره ۸ اثر بتهوون، تعداد زیادی از فوگ‌های باخ (به‌عنوان مثال شماره‌های ۲، ۷ و ۱۶ از کلاویه خوش‌آهنگ)، نمونه‌هایی از این روش است که می‌توان به آنها استناد کرد. در یک قطعهٔ موسیقی عالی و ایده‌آل، همه چیز باید به‌عنوان یک معنی قابل تشخیص باشد. یا به عبارت دیگر، هر قسمت از موسیقی باید قابلیت تجزیه و تحلیل برای شناخت فرم و فیگور را داشته باشد، به طوری که حتی بی‌اهمیت‌ترین ساز در ارکستر نباید فقط صدایی برای پُرکردن حجم و ایجاد هارمونی باشد، بلکه باید چیزی
پُرکردن حجم و ایجاد هارمونی باشد، بلکه باید چیزی را بنوازد که به تنهایی ارزش داشته باشد. البته برای هیچ‌کس (غیر از نوابغی که در بالا به آن اشاره شد) امکان ندارد که این چنین روش‌هایی را به‌طور مداوم انجام دهد، اما برای نزدیک‌شدن به یک موسیقی ایده‌آل یا متناسب و برای رساندن یک اثر هنری به درجهٔ بالا، استفاده از این روش‌ها اهمیت دارد و در صورت عقب‌ماندن از این شیوه، یک قطعهٔ موسیقی به توده‌ای از صداهای شلخته و نادرست تبدیل می‌شوند و در نهایت جزو آثار هنری محسوب نمی‌شوند. این امر با مقایسۀ روش فرانتس شوبرت در
نمی‌شوند. این امر با مقایسۀ روش فرانتس شوبرت در همراهی ترانه‌هایش و هزاران ترانهٔ دیگر که امروزه ساخته می‌شود، به خوبی قابلِ تشخیص است، حتی وقتی در قطعهٔ ساده‌ای مانند «آوه ماریا» این فیگورها وجود دارد، پُرکردنِ بی‌موردِ صداها برای حمایت از صدای اصلی، نتیجه‌اش یک پشتیبانی مُرده و بی‌خاصیت است. باخ و بتهوون. باخ و بتهوون در استفاده از فیگورها استادان بزرگی بودند و هر دو در مواقعی با ساخت یک فیگور کوتاهِ سه یا چهار نتی، مبنای یک موومان کامل را ایجاد می‌کردند. به‌عنوان مثال، فیگور ریتمیک و بسیار معروف سمفونی
به‌عنوان مثال، فیگور ریتمیک و بسیار معروف سمفونی شماره ۵ (d)، اسکرتسو در سمفونی نهم (e) و اولین موومان از آخرین سونات در دو مینور (f)، از نمونه آثار بتهوون در این زمینه است. و در مورد آثار باخ، قسمت آداجیو از قطعهٔ توکاتا در ر مینور (g) را می‌توان مثال زد، البته باید خاطرنشان کرد که اشاره به نمونه آثار باخ بسیار پرشمار است و در هر زمانی برای هنرجویان قابل مشاهده است. &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key c \minor \time 2/4 { r8\ff^\markup { (d) } g'[ g' g'] |
\time 2/4 { r8\ff^\markup { (d) } g'[ g' g'] | ees'2\fermata \bar "||" \set Staff.printKeyCancellation = ##f \key d \minor \time 3/4 d"'4.^\markup { (e) } d"8 d"4 | r2. | a"4. a'8 a'4 \bar "||" \set Staff.printKeyCancellation = ##f \key c \minor \clef bass \time 7/4 c4-.^\markup { (f) } ees-. b,4.\sf\fermata \bar "||" \set Staff.printKeyCancellation = ##f \key d \minor \time 7/4 \clef treble r8^\markup { (g) } ees"16([ c")] c"8.[ c"16] c"-.[\&lt; c"\!( ees"\&gt; c")]\! c"8 \bar "||" } }&lt;/score&gt;
ees"\&gt; c")]\! c"8 \bar "||" } }&lt;/score&gt; استفاده بسیار عجیب و غریبی که باخ گاهی از فیگورها به کار می‌برد، این است که از آن به‌عنوان پیوندی برای اتصال در یک موومان کامل با تکرار مداوم بهره می‌گیرد، مانند پرلود شماره ۱۰، از کلاویه خوش‌آهنگ یا در موومان آهستهٔ "کنسرتو ایتالیایی"، جایی که به‌عنوان همراهی‌کنندهٔ یک رسیتاتیوِ پرشور عمل می‌کند. در این روش، فیگور در هر باری که تکرار می‌شود، یکنواخت نیست اما آزادانه تغییر می‌کند و به گونه‌ای است که سعی می‌شود یکسانی آن تا حدی با ریتم و تا حدی درگام نسبی با
یکسانی آن تا حدی با ریتم و تا حدی درگام نسبی با نت‌های پی‌درپی حفظ شود. این شیوهٔ تغییر در یک فیگور مشخص، گرایشی از روشِ ساخت فیگور در موسیقی مدرن را نشان می‌دهد که به یک ویژگی تبدیل شده‌است: «یعنی عمل تغییر فیگورها به منظور نشان‌دادنِ جنبه‌های مختلف یک فکر و با بیانِ ویژگی‌های مشترک بین آنها، ارتباط بین یک فکر و اندیشه‌ای دیگر را برقرار می‌کند». نمونه‌ای ساده از این نوع فیگورها را می‌توان از قطعهٔ کویینتت در فا مینور اثر یوهان برامس نقل کرد که در آن فیگور (با نوانس «پیانو، فورته» یا «کرشندو، دکرشندو»)
(با نوانس «پیانو، فورته» یا «کرشندو، دکرشندو») ابتدا در (h)، سپس با انتقال در موقعیت (i) می‌ایستد، اولین مرحلۀ تغییر در (j) است، پس از آن فیگورهای (k)، (l) و (m)، تغییرات پیشرونده‌ای برای حرکت به سوی (n) هستند: &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \minor \time 4/4 \relative c" { r8.^\markup { (h) } ges16(\&lt; f8.[\! ees16)]\&gt; ees8\! r16 f16(\&lt; ees8.[\! \override Hairpin #'to-barline = ##f des16)]\&gt; | des8\! \bar "||" s } }&lt;/score&gt; &lt;score
| des8\! \bar "||" s } }&lt;/score&gt; &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \minor \time 4/4 \relative c" { r8.^\markup { (i) } bes16(\&lt; aes8.[\! ges16)]\&gt; ges8\! r16 aes16(\&lt; ges8.[\! \override Hairpin #'to-barline = ##f f16)]\&gt; | f8\! \bar "||" s } }&lt;/score&gt; &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \minor \time 4/4 \relative c" { r8^\markup { (j) } ges([ f ees)] f([ ees des)] ees([ | des ces)] \bar
f ees)] f([ ees des)] ees([ | des ces)] \bar "||" s_\markup { \smaller etc. } } }&lt;/score&gt; &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \minor \time 4/4 \relative c { r8^\markup { (k) } des([ ces beses)] des([^\markup { (l) } beses aes)] des([^\markup { (m) } | aes g!)] des'4(^\markup { (n) } aes g) \bar "||" } }&lt;/score&gt; فیگورهای بالا هر کدام دوبار در موقعیت‌های مختلف تکرار شده‌اند و سرانجام فیگور (n) با یک کادانس ناگهانی در ر بمل ماژور، ظاهر می‌شود:
با یک کادانس ناگهانی در ر بمل ماژور، ظاهر می‌شود: &lt;score lang="lilypond"&gt;{ \override Score.Rest #'style = #'classical \override Score.TimeSignature #'stencil = ##f \key f \minor \time 4/4 \relative c" { r4 aes( des, c) | r des \bar "||" s } }&lt;/score&gt; یک نمونۀ مشابه و خوب دیگر (که بسیار آشناست و نیازی به ذکرِ مثال در اینجا نیست)، انتهای اورتور کوریولان، اثر بتهوون است. استفادهٔ ریشارد واگنر از فیگورهای موسیقایی قدرتمند، بسیار مهم است؛ زیرا او با کاربرد درست از فیگورهایی در قالب لایت موتیف (در
کاربرد درست از فیگورهایی در قالب لایت موتیف (در اپرا)، ارتباطی مداوم بین شخصیت‌ها، موقعیت‌ها و موسیقی ایجاد می‌کند و هر وقت این فیگورها که به ایده‌ها و شخصیت‌های مختلفی تعلق دارند، ظاهر می‌شوند، برجستگی خود را نمایان می‌کنند. این فیگورها از نظر کثرت تا حد زیادی متفاوت هستند و به سختی می‌توان همهٔ آنها را در اینجا مثال زد و همچنین آشکار است که همیشه نمی‌توان فیگورِ شخصیت‌هایی که دارای موقعیت فردی (در اپرا) هستند، علامت‌گذاری کرد. یا به‌طور کلی هیچ قسمتی در موسیقی وجود ندارد که در آن بیانِ احساس و الهام،
موسیقی وجود ندارد که در آن بیانِ احساس و الهام، ضرورت داشته باشد، زیرا هیچ میزان نبوغ و پشتکار نمی‌تواند فیگورهای سمفونی در دو مینور یا فیگورهای مارش عزا در مرگ زیگفرید را بازگو یا تحلیل کند. از آنجا که هر چقدر این تصورِ رایج که «موسیقی به صورت کلی از ملودی‌های دلپذیر ساخته شده‌است»، ضعیف‌تر می‌شود، در مقابل، ضرورت وجودِ فیگورها اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. پیوند ملودهای جداگانه به یکدیگر (هر چند به طرز ماهرانه‌ای به هم متصل شوند)، همیشه کم و بیش بی‌اهمیت بوده‌است، اما استفاده از فیگور و گروه‌های فیگوری و
اما استفاده از فیگور و گروه‌های فیگوری و آشکارسازی تدریجی همهٔ امکانات نهفته در آن، دست‌یابی به ساخت آثاری ماندگار و عقلانی توسط موسیقیدانان واقعی را فراهم می‌کند. چنان‌که «آثار خوب موسیقی نه تنها تخیلِ شنونده را قلقلک می‌دهد، بلکه علاقه‌مندی عمیقی را در وی برانگیخته و او را از نظر روحی و روانی به سطح بالاتری می‌رساند».
ریچارد برایت (زاده ۲۸ ژوئن ۱۹۳۷- درگذشته ۱۸ فوریه ۲۰۰۶) بازیگر آمریکایی بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سه گانه پدرخوانده، چه کسی را باید بکشم، به فردا امیدی نیست، گریز، دو مدل از یک نوع و موج جرم و جنایت اشاره کرد.
تناگا ناسیونال شرکت برق مالزیایی است، که در زمینه تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی فعالیت می‌کند. شرکت تناگا ناسیونال در سال ۱۹۹۰ در پی خصوصی‌سازی و تجدید ساختار سازمان ملی برق مالایا تأسیس شد. این شرکت در حال حاضر دارای شبکه برق‌رسانی در کشورهای مالزی، موریس، پاکستان، هند و اندونزی می‌باشد و با در اختیار داشتن ۸٫۴ میلیون مشترک، به‌عنوان بزرگترین شرکت برق منطقه آسیای جنوب شرقی به‌شمار می‌آید. دفتر مرکزی تناگا ناسیونال در شهر کوالالامپور قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس مالزی معامله می‌شود.
تونی لو بیانکو ( – ۱۱ ژوئن ۲۰۲۴) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "از همسایه خود بدزد"، "مرد بی‌رحم"، "بلا مافیا"، "کشتن مرد ایرلندی"، "هیئت منصفه"، "شهر امید"، "مافیا!" و "فرانک بدجنس و تونی بی‌مخ" اشاره کرد. لو بیانکو در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۸۷ سالگی به علت سرطان پروستات درگذشت.
شرشم نام گیاهی خودرو از دسته گیاهان ساقه‌علفی است که بیشتر در مناطق انگلستان و اروپا می‌روید. روغن این گیاه از دسته سوخت‌های زیست دیزل است. استفاده. در انگلستان از دانه‌های این گیاه، روغنی به دست می‌آید که از آن یک سوخت دیزل تهیه می‌شود. این سوخت گاز گوگرد دی اکسید تولید نمی‌کند مقدار دوده کمتری نیز دارد. سوخت روغن شرشم از دسته سوخت‌های بیو دیزل است. همچنین یک اتوبوس به صورت آزمایشی با زیست دیزل تولیدی از روغن گیاه شرشم راه افتاده است. شرشم در ایران. شرشم به طور گسترده در انگلستان می‌روید ولی در چند سال
به طور گسترده در انگلستان می‌روید ولی در چند سال اخیر این گیاه در منطقه خاش واقع در استان سیستان و بلوچستان نیز یافت شده است.
زیز: پرنده ای بسیار بزرگ به صورت شیرعقاب در داستانها است. گفته می‌شود که زیز آنقدر بزرگ بود که بالهایش می‌توانست جلوی نور خورشید را بگیرد. ربیها نوشته‌اند که زیز مشابه سیمرغ در ادبیات پارسیان است ولیکن تاریخدانان آن را آنزو در فرهنگ سومری و ققنوس در فرهنگ یونانیان مقایسه می‌کنند. در کتاب مقدس. در مورد زیز گفته شده است:
ایشتوان سابو (؛ زادهٔ ) کارگردان و نویسنده مجارستانی است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "مفیستو"، "هانوسن" و "جانبداری" اشاره نمود.
جان پاتریک شنلی (؛ زادهٔ ) یک نمایش‌نامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او موفق شده است برای نمایش‌نامهٔ ، جایزه پولیتزر، جایزه تونی و جایزه دراما دسک را از آن خود کند. شنلی همچنین در فیلم‌نامه‌نویسی برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده است.
جوشوا مارستون (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بیش‌از همه برای کارگردانی و فیلم‌نامهٔ فیلم "ماریا سرشار از برکت" شهرت دارد. وی در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا به دنیا آمد و از دبیرستان بورلی هیلز فارغ‌التحصیل شد. مارستون در پاریس مدتی به عنوان کارآموز در "مجله لایف" مشغول به کار شد. سپس در طول جنگ خلیج فارس برای بخش خبری ای‌بی‌سی نیوز به فعالیت و تهیهٔ گزارش پرداخت. او پس‌از بازگشت به ایالات متحده در سال ۱۹۹۴ میلادی، مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه شیکاگو و
کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه شیکاگو و قبل‌از آن مدرک تحصیلات تکمیلی کارشناسی ارشد هنرهای زیبا را از دانشگاه نیویورک کسب کرد. مارستون کارگردانی یک قسمت از مجموعهٔ "شش فوت زیر زمین" و قسمت ۷ از مجموعه "اتاق خبر" را در سال ۲۰۱۲ میلادی برعهده داشت. کارگردانی بخشی از فیلم "نیویورک، دوستت دارم" نیز توسط وی انجام شد. در سال ۲۰۱۱ میلادی فیلم وی به نام "بخشش خون" برای نخستین‌بار برای کسب جایزهٔ خرس طلایی در شصت و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به جمع مدعیان پیوست. و در نهایت، جایزهٔ خرس نقره‌ای
جمع مدعیان پیوست. و در نهایت، جایزهٔ خرس نقره‌ای بهترین فیلمنامه جشنواره را مشترکاً با آندامیون موراتاج، دریافت کرد.
راهنمای گردشگری یا راهنمای تور شخصی است که افراد یا گروهی را که به منظور بازدید به نقاطی که قابلیت آن را دارند راهنمایی می‌کند و اطلاعات و جزئیات محل را در اختیار آنها قرار می‌دهد. در حال حاضر، کشورهایی که توان گردشگرپذیری بالایی دارند (از جمله ایران)، دوره‌های تخصصی برای آموزش راهنمایان خود تعریف کرده‌اند و افراد ملزم به گذراندن این دوره‌های آموزشی هستند. انواع راهنمای تور. راهنمای تور با توجه به میزان اطلاعات خود به چند گروه تقسیم می‌شوند. از ویژگی‌های راهنما می‌توان به این موارد اشاره کرد: فن بیان بالا،
می‌توان به این موارد اشاره کرد: فن بیان بالا، روابط عمومی قوی، صداقت، نظم، قاطعیت، مسئولیت پذیری، صبر، دانش و علاقه فراوان انواع راهنمای تور در ایران: با توجه به مصوبه هیئت دولت و اعلام وزارت گردشگری و میراث فرهنگی، راهنمای تور در ایران به سه دسته عمده تقسیم می‌شود. افراد می‌توانند با گذراندن دوره‌های مرتبط و داشتن شرایط عمومی، کارت راهنمای تور دریافت کنند. پس از گذراندن موفقیت‌آمیز دوره، با دریافت گواهی می‌توانند به اداره گردشگری و میراث فرهنگی محل سکونت خود مراجعه کنند و تقاضای دریافت کارت را بدهند.
خود مراجعه کنند و تقاضای دریافت کارت را بدهند. مدارک مورد نیاز در این اداره به صورت زیر است.
ریچارد کرتیس (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده سینمایی، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل نیوزیلند است.وی برنده جایزه اسکار افتخاری در سال ۲۰۲۵ شده است.
تلکام مالزی شرکت هلدینگ مخابراتی مالزیایی است، که در زمینه ارائه خطوط تلفن ثابت، شبکه تلفن همراه، خدمات اینترنت و پهنای باند، رسانه‌های گروهی و ارتباطات ماهواره‌ای فعالیت می‌کند. شرکت تلکام مالزی در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد و در حال حاضر بزرگترین شرکت مخابراتی مالزی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در برج منارا تلکام، شهر کوالالامپور قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس مالزی معامله می‌شود.
میکائل دانا (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شده‌است.
ویلیام تاد فیلد (؛ زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۶۴) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او برای کارگردانی "در اتاق خواب" (۲۰۰۱)، "بچه‌های کوچک" (۲۰۰۶) و "تار" (۲۰۲۲) مشهور است که در مجموع نامزد چهارده جایزهٔ اسکار بوده‌اند. فیلد شخصاً برای فیلم‌هایش نامزد شش اسکار شده است: دو جایزه در رشتهٔ بهترین فیلم، دو جایزه در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، یک جایزه در رشتهٔ بهترین کارگردانی و یک جایزه در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی.او در فیلم‌های تبادل دانشجو و روبی در بهشت بازی کرده است.
خوان آنتونیو بایونا (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. خوان از شاگردان گیرمو دل تورو است و فیلم‌هایش هم حال و هوای فانتزی تاریک دل تورو را دارد. بایونا در کارگردانی تبلیغات تلویزیونی و موسیقی فیلم نیز حضور داشته‌است. اوایل زندگی. بایونا در ۹ مه ۱۹۷۵ در بارسلون،اسپانیا متولد شد. او در دانشکده سینما و سمعی و بصری کاتالونیا درس خواند. در ۱۹ سالگی و در جشنواره فیلم سیتخس با گی‌یرمو دل تورو ملاقات کرد و از او به عنوان مربی خود یاد
دل تورو ملاقات کرد و از او به عنوان مربی خود یاد می‌کند. دل تورو پس از مکالمات اولیه قول داد در صورت وجود موقعیت لازم، در آینده به بایونا کمک کند. بایونا پس از فارغ‌التحصیلی حرفه خود را به عنوان کارگردان فیلم‌های تبلیغاتی و موسیقی فیلم آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۹ اولین فیلم کوتاه خود به نام "تعطیلات من" و در سال ۲۰۰۲ فیلم کوتاه دیگری به نام "مرد اسفنجی" را کارگردانی کرد. بایونا در سال ۲۰۰۴ اولین فیلم بلند خود به نام "یتیم‌خانه" را کارگردانی کرد، این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم کن در سال ۲۰۰۷ اکران شد.
منارا تلکام، آسمان‌خراش ۵۵ طبقه با ارتفاع ۳۱۰ متر از سطح زمین می‌باشد، که در شهر کوالالامپور، مالزی قرار دارد. این سازه، توسط شرکت ساخت‌وساز دوو، به سفارش شرکت تلکام مالزی، در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ ساخته شد، که هم‌اکنون دفتر مرکزی این شرکت نیز در آن مستقر می‌باشد. منارا تلکام پس از برج‌های دوقلوی پتروناس در رتبه دوم از بلندترین ساختمان‌های آسیای جنوب شرقی محسوب می‌شود. این برج اداری، در مجموع در رتبه ۳۵ از بلندترین ساختمان‌های جهان قرار دارد.
مورتال کامبت (به انگلیسی: "Mortal Kombat") یک فیلم فانتزی رزمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵، به کارگردانی پل دبلیو. اس. اندرسون با بازی رابین شو، لیندن اشبی، کریستوفر لمبرت، تالیسا سوتو و کری هیرویوکی تاگاوا است. "فیلم مورتال کامبت" براساس یکی از اولین بازی‌های ویدئویی در سبک مبارزه‌ای به همین نام ساخته شده‌است.
کری هیرویوکی تاگاوا (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۰)، یک بازیگر، تهیه‌کننده و رزمی‌کار ژاپنی-آمریکایی تبار، که معمولاً به خاطر ایفای نقش شخصیت‌های منفی شناخته شده‌است. او در فیلم‌های متعددی شامل پرل هاربر، مورتال کامبت، خاطرات یک گیشا، تکن، ۴۷ رونین، بارش برف روی سروها و ایفای نقش کرده‌است.
پابلیک بانک برحد شرکت خدمات مالی مالزیایی است، که در سال ۱۹۶۷ توسط ته هونگ پیو تأسیس شد و در حال حاضر دارای ۲۵۰ شعبه در کشورهای هنگ کنگ، ویتنام، سری‌لانکا، مالزی، سنگاپور، چین، لائوس و کامبوج می‌باشد. شعبه مرکزی پابلیک بانک برحد در شهر کوالالامپور قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس مالزی معامله می‌شود.
سمندر کوهستانی آذربایجان نام یک گونه از راسته سمندر است اولین بار در سال 1862 توسط Cope از ایران گزارش و توصیف شد ولی محل دقیق آن مشخص نشده است. بعدهاFowler و Dunn در سال 1917 محل تیپ گونه رو "ارومیه" اعلام کردند.
سمندر کوهستانی کردستان نام یک گونه از راسته سمندر است. سمندر کُردستانی یا سمندر خال زرد کردستانی با نامهای محلی (نازخاتوونه - نازخاتوون - بوکی کانی - بوکی کانیله - مار خاتوونه - ماره زه رده له - کانی بوک) یکی از گونه‌های کم‌یاب در بین خانواده سمندریان است. بهترین زیستگاه این نوع سمندر در بررسی‌های به عمل آمده در سال گذشته و در زیستگاه سمندر کُردستانی در مناطق کوهستانی شهرستان بانه (یکی از شهرهای استان کردستان) مشخص شده است (۹ زیستگاه توسط سازمان حفاظت محیط زیست استان کردستان به ثبت رسیده است) که این منطقه
زیست استان کردستان به ثبت رسیده است) که این منطقه فعال‌ترین زیستگاه این دوزیست در ایران به حساب می‌آید.هم اینک گونه Neurergus microspilotus تنها در ایران در شهرهای بانه، مریوان، سردشت، بوکان، نقده، اشنویه و اورامانات در استان‌های کردستان و کرمانشاه و آذربایجان غربی پراکندگی دارد.
سمندر آتشین خاور نزدیک یا عروس العین (به عربی) نام یک گونه از سرده سالاماندرا است.
سمندر تاجدار جنوبی نام یک گونه از سرده سمندر باله‌دار است.
وزغ خاوری نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است.
وزغ هندی نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است. این گونه در سال ۱۸۶۴ میلادی توسط Lütken با توصیف نمونه ای از شرق هند طبقه‌بندی شده‌است. ""این وزغ در حال حاضر در سردهٔ جدیدی به نام وزغ‌های فیروز "Firouzophrynus" قرار دارد. این گونه در کشورهای هندوستان، پاکستان، افغانستان و شرق ایران پراکنش دارد و نام‌های رایج آن عبارت است از وزغ هندی و وزغ دره ایندوس.
وزغ قفقازی نام یک گونه از تیره وزغ‌های راستین است.
قورباغه بلوچی نام یک گونه از راسته قورباغه است.
قورباغه قفقازی نام یک گونه از تیره قورباغه‌های راستین است.
شیخ عبداله مامقانی درگذشته به ۱۳۵۱ قمری، فرزند محمدحسن مامقانی فقیه اصولی سدهٔ چهاردهم و از دانشمندان بزرگ دانش رجال در میان شیعه است. مهم‌ترین کتابش، تنقیح المقال فی علم الرجال، را در شش جلد تدوین کرده‌است که از پرارجاع‌ترین منبع‌ها در این دانش است آغاز زندگی. عبداله در ۱۵ ربیع الاول سال ۱۲۹۰ در نجف زاده شد. در پنج سالگی خواندن و نوشتن قرآن را آموخت و مقدمات را نزد پدر اش شیخ محمدحسن مامقانی فراگرفت که از شاگردان شیخ مرتضی انصاری و سید حسین کوه کمره‌ای و از مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود. عبداله در تحصیل
مراجع بزرگ تقلید در عصر خویش بود. عبداله در تحصیل دانش، جدیتی شگفت داشت و همهٔ روزهای سال را به تحصیل اشتغال داشت و تنها روز عاشورا را تعطیل می‌کرد. از این رو، دوره سطح را به سرعت و در دو سال و نیم گذراند. در ربیع‌الأول سال ۱۳۰۸ هـ. ق به درس خارج اصول و در محرم سال ۱۳۰۹ هـ. ق به درس فقه پدر حاضر شد و تقریرات آن‌ها را نگاشت و تا زمان فوت پدرش در سال ۱۳۲۳ هـ. ق این کار ادامه داشت. کتاب‌ها. تنقیح المقال. تنقیح المقال فی علم الرجال، مهم‌ترین کتاب شیخ عبداله است که در زمینه رجال نوشته شده‌است. آقا بزرگ تهرانی