payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیابت نوع 2 عبارتند از: • احساس سوزش و مور مور شدن در دستها و پاها • تأخیر در التیام زخمها و بریدگیها • عفونتهای ادراری • ناتوانی جنسی چون تشخیص علائم دیابت نوع 2 (Type 2 Diabetes) خیلی مشکل است، معمولاً این بیماری در آزمایشات چک آپ و یا دوره ای تشخیص داده می شود. درصد قابل ملاحظه ای از مردان که بعلت ناتوانی جنسی مراجعه می کنند، پس از بررسی مشخص می شود که دارای بیماری دیابت نوع 2 هستند که از وجود آن مطلع نبوده اند. گاهاً قند خون بیمار بالا است ولی هنوز معیارهای دیابت را ندارد که به آن حالت پیش-دیابت می
دیابت را ندارد که به آن حالت پیش-دیابت می گویند. سرانجام درصد قابل ملاحظه ای از این بیماران مبتلا به دیابت خواهند شد. عوامل خطر ساز برای دیابت عبارتند از: • سن بالاتر از 45 سال • چاقی به ویژه چاقی شکمی • داشتن والدین، برادر یا خواهر مبتلا به دیابت • ورزش کمتر از دو بار در هفته • بالا بودن فشار خون و چربی خون دیابت شیرین نوع ۱بیماری‌ای است که در آن به علت تخریب سلول‌های جزیره‌ای در لوزالمعده با کمبود مطلق انسولین مواجه هستیم. به همین علت بیماران مبتلا به این بیماری باید از انسولین استفاده کنند. در دیابت
این بیماری باید از انسولین استفاده کنند. در دیابت شیرین نوع ۲ سلول‌های بدن در برابر انسولین از خود مقاومت نشان می‌دهند. نوعی گیاه وجود دارد به نام استویا یا شیرین برگ. از این گیاه که 300 برابر شیرین تر از قند است، انواع قند و شکر تولید می شود که قند آنها اصلا جذب بدن نشده و و مناسب رژیم های بیماری دیابت می باشد. انواع. به سه نوع: ۱: دیابت نوع ۱ ۲: دیابت نوع ۲ ۳:پرا دیابتی (در وقت حامله دیابت بوده بعداز تولد دیابت نمیباشد داروهای خوراکی و تزریقی ضد دیابت به گروه‌های "انسولین"، "تحریک‌کننده ترشح انسولین"، "
گروه‌های "انسولین"، "تحریک‌کننده ترشح انسولین"، " کاهش دهنده مقاومت به انسولین"، "مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز"، "آنالوگ‌های پپتیدی" و "تحریک‌کننده‌های دفع ادراری گلوکز" تقسیم می‌شوند. انسولین‌ها. انسولین معمولاً به روش زیرجلدی و از طریق تزریق با قلم انسولین، سرنگ و یا پمپ انسولین تجویز می‌شود. در حال حاضر مطالعات زیادی در زمینه یافتن روش‌های دیگری برای مصرف انسولین در حال انجام است. انسولین از نظر نحوه اثر به دسته‌های زیر تقسیم می‌گردد: انسولین سریع اثر. انسولینهای سریع اثر مسئول کنترل قندخون در زمان
انسولینهای سریع اثر مسئول کنترل قندخون در زمان مصرف وعده‌های غذایی هستند. این نوع انسولین‌ها معمولاً در رژیم ترکیبی با انسولین‌های طولانی اثر استفاده می‌شوند. از انسولین‌های سریع اثر می‌توان انواع زیر را نام برد: انسولین کوتاه اثر. انسولین‌های کوتاه اثر مسئول کنترل قندخون در بازه زمانی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از صرف غذا هستند. از انسولین‌های کوتاه اثر می‌توان انواع زیر را نام برد: انسولین متوسط اثر. انسولین‌های متوسط اثر مسئول کنترل قندخون در نیمه‌شب و یا نیمی از روز هستند. از انسولین‌های متوسط اثر می‌توان نوع
روز هستند. از انسولین‌های متوسط اثر می‌توان نوع را نام برد: انسولین طولانی اثر. انسولین‌های طولانی اثر مسئول کنترل قندخون در طول یک روز کامل هستند؛ این انسولین‌ها در زمان نیاز، به صورت ترکیبی با انسولین‌های کوتاه اثر یا سریع اثر استفاده می‌شوند. از انسولین‌های طولانی اثر می‌توان انواع زیر را نام برد: انسولین مخلوط. انسولین‌های مخلوط معمولاً دو تا سه بار در روز و پیش از وعده‌های غذایی تزریق می‌شوند. از انسولین‌های کوتاه اثر می‌توان انواع زیر را نام برد: تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین. تحریک‌کننده‌های ترشح
ترشح انسولین. تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین گروهی از داروها هستند که باعث ترشح بیشتر انسولین از لوزالمعده می‌شوند. سولفونیل‌اوره‌ها. سولفونیل‌اوره‌ها اولین دسته داروهای خوراکی رایج کاهنده قند خون بودند. این داروها از طریق مهار کانال پتاسیم ATP سلول‌های بتای لوزالمعده باعث ترشح انسولین می‌شوند. تا کنون ۸ نوع مختلف از این دسته در آمریکای شمالی وارد بازار شده‌اند اما برخی از آن‌ها اکنون دیگر موجود نیستند. در حال حاضر داروهای نسل دوم این دسته رایج‌تر هستند. این داروها از نسل اول مؤثرتر بوده و عوارض کمتری دارند،
از نسل اول مؤثرتر بوده و عوارض کمتری دارند، با این حال همه آن‌ها می‌توانند باعث افزایش وزن شوند. سولوفونیل‌اوره‌ها با پروتئین‌های پلاسما اتصالی قوی برقرار می‌کنند. به این علت که سولفونیل‌اوره‌ها ترشح انسولین را تحریک می‌کنند برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ سودمند هستند و مصرف هم‌زمان آن‌ها با متفورمین یا گلیتازون‌ها ایمن است. این دسته داروها برای بیماران بالای ۴۰ سال سن که کم‌تر از ۱۰ سال از ابتلایشان به دیابت نوع می‌گذرد بسیار مناسبند. افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا دیابت بارداری نباید از این داروها
دیابت نوع ۱ یا دیابت بارداری نباید از این داروها استفاده کنند. عارضه اصلی این داروها افت قند خون است. نسل دوم سولفونیل‌اوره‌ها به‌طور معمول هموگلوبین گلیکوزیله را به میزان ٪۲-۱ کاهش می‌دهند. داروهای نسل اول: داروهای نسل دوم: تحریک‌کننده‌های غیر سولفونیل‌اوره‌ای ترشح انسولین. مگلیتینیدها. مگلیتیندها به لوزالمعده کمک می‌کنند تا انسولین ترشح کند و معمولاً با نام «تحریک‌کننده‌های کوتاه اثر» شناخته می‌شوند. این داروها همانند سولفونیل‌اوره‌ها روی کانال‌های پتاسیمی‌ اما در محل اتصال متفاوتی اثر می‌گذارند. آن‌ها
اما در محل اتصال متفاوتی اثر می‌گذارند. آن‌ها باعث بسته شدن کانال‌های پتاسیمی سلول‌های بتا و باز شدن کانال‌های کلسیمی و ترشح انسولین می‌شوند. آن‌ها اندکی قبل یا همراه با وعده‌های غذایی مصرف می‌شوند تا پاسخ انسولین به وعده غذایی را تقویت کنند. در صورت نخوردن یک وعده غذایی در روز، دارو نیز نباید مصرف نمی‌شود. مگلیتیندها معمولاً هموگلوبین گلیکوزیله را ٪۱-۰.۵ کاهش می‌دهند. داروهای این دسته: عوارض جانبی شایع این داروها افزایش وزن و افت قند خون است. کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین. این گروه از داروها، اختصاصا
مقاومت به انسولین. این گروه از داروها، اختصاصا ایراد اصلی در بروز دیابت نوع دو، یعنی مقاومت به انسولین را هدف قرار می‌دهند. بی‌گوانیدها. بی‌گوانیدها میزان تولید گلوکز در کبد را کاهش و جذب آن توسط بافت‌ها به خصوص ماهیچه‌های اسکلتی را افزایش می‌دهند. متفورمین پرمصرف‌ترین داروی دیابت نوع ۲ در کودکان و نوجوانان است، با این حال افرادی که نارسایی کبدی یا کلیوی دارند باید در مصرف آن احتیاط بورزند. هم‌چنین در بین داروهای رایج ضد دیابت، متفورمین تنها داروی خوراکی است که باعث افزایش وزن نمی‌شود. معمولاً با مصرف
است که باعث افزایش وزن نمی‌شود. معمولاً با مصرف متفورمین هموگلوبین گلیکوزیله ٪۲-۱.۵ کاهش می‌یابد. متفورمین معمولاً انتخاب اول در بیماران دیابت نوع ۲ است. معمولاً پس از تشخیص اولیه بیماری، متفورمین در کنار فعالیت فیزیکی و کاهش وزن برای بیماران تجویز می‌شود، بر خلاف رویه گذشته که پس از کنترل نشدن قند خون با فعالیت فیزیکی و کاهش وزن، این دارو تجویز می‌شد. متفورمین علاوه بر شکل معمولی سریع رهش، به شکل آهسته رهش برای بیمارانی که دچار عوارض گوارشی می‌شوند، موجود است. همچنین این دارو به صورت ترکیبی با دیگر
موجود است. همچنین این دارو به صورت ترکیبی با دیگر داروهای ضد دیابت نیز وجود دارد. تیازولیدین‌دیون‌ها. تیازولیدین‌دیون‌ها که به نام گلیتازون‌ها نیز شناخته می‌شوند، به پروتئینی به نام PPARγ متصل می‌شوند که بر رونویسی ژن‌های مؤثر در تنظیم متابولیسم چربی و گلوکز اثر دارد. این PPARها روی peroxysome proliferator responsive elements (PPRE) اثر می‌گذارند. PPREها روی ژن‌های حساس به انسولین اثر می‌گذارند و باعث بیشتر شدن تولید mRNA آنزیم‌های وابسته به انسولین می‌شود. نتیجه نهایی این فرآیندها استفاده بیشتر سلول‌ها از
نتیجه نهایی این فرآیندها استفاده بیشتر سلول‌ها از گلوکز است. معمولاً با مصرف این داروها هموگلوبین گلیکوزیله ٪۲-۱.۵ کاهش می‌یابد. برخی از داروهای این دسته شامل موارد زیر است: فعال‌کننده‌های Lyn Kinase. طبق نتایج مطالعات، تولیمیدون که یک فعال‌کننده Lyn kinase است می‌تواند باعث تقویم سیگنالینگ انسولین با مکانیسمی متفاوت از گلیتازون‌ها شود. مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز. مهارکننده‌های آلفاگلوکوزیداز داروی ضد دیابت هستند اما داروی هایپوگلایسمیک به حساب نمی‌آیند زیرا اثر مستقیمی بر ترشح انسولین یا کاهش مقاومت
زیرا اثر مستقیمی بر ترشح انسولین یا کاهش مقاومت سلول‌ها نسبت به انسولین ندارند. این داروها هضم کربوهیدرات‌ها را کند می‌کنند و در نتیجه گلوکز با سرعت کم‌تر وارد جریان خون شده و مشکلِ ترشح یا حساسیت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کم‌تر تا حدی مدیریت می‌شود. این داروها به صورت تنها در مراحل اولیه عدم تحمل گلوکز مؤثر هستند اما می‌توانند همراه با سایر داروها برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ استفاده شوند. مقدار کاهش هموگلوبین گلیکوزیله با مصرف داروهای مهارکننده آلفا گلوکوزیداز ٪۱-۰.۵ است. مصرف این
مهارکننده آلفا گلوکوزیداز ٪۱-۰.۵ است. مصرف این داروها به علت کاهش میزان سوخت‌وساز قندها می‌تواند باعث کاهش وزن شود. آنالو‌گ‌های پپتیدی. داروهای تزریقی مقلد اینکرتین. اینکرتین‌ها ترشح انسولین را تحریک می‌کنند. دو مولکول اصلی که تمامی مشخصات یک اینکرتین را دارند پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1) و پپتید مهاری معده (GIP) هستند. Dipeptidyl peptidase-4 هر دوی این مولکول‌ها را به سرعت غیر فعال می‌کند. آنالوگ‌ها و آگونیست‌های تزریقی پپتید شبه گلوکاگون. آگونیست‌های پپتید شبه گلوکاگون به رسپتور غشایی GLP متصل شده و باعث
شبه گلوکاگون به رسپتور غشایی GLP متصل شده و باعث افزایش ترشح انسولین از سلول‌های بتای لوزالمعده می‌شوند. از آن‌جایی که نیمه‌عمر پپتید شبه گلوکاگون درون‌زاد در حد چند دقیقه است استفاده از آنالوگ آن سودمند به نظر نمی‌رسد. این داروها ممکن است باعث کاهش تحرک معده شوند که احتمالاً علت عارضه حالت تهوع است و شاید با همین مکانیسم باعث کاهش وزن می‌شوند. مهارکننده‌های دی‌پپتیدیل پپتیداز۴ (DPP4). مهارکننده‌های DPP4 با مهار این آنزیم جلوی تخریب GLP-1 را گرفته و باعث افزایش غلظت خونی GLP-1 می‌شوند. آنالوگ‌های GLP-1
افزایش غلظت خونی GLP-1 می‌شوند. آنالوگ‌های GLP-1 باعث کاهش وزن می‌شوند و عوارض گوارشی بیشتری دارند در حالی‌که به‌طور کلی مهارکننده‌های DPP4 روی وزن تأثیری نداشته و خطر عفونت و سردرد را افزایش می‌دهند. با این حال این دو دسته داروها جایگزینی برای دیگر داروهای ضد دیابت فراهم کرده‌اند. اگرچه در مصرف ترکیبی مهارکننده‌‌های DPP4 و سولفونیل‌اوره‌ها افزایش وزن و/یا افت قند خون مشاهده شده‌است اما اثر دراز مدت آن‌ها روی سلامتی و میزان مرگ هنوز ناشناخته است. داروهای این دسته شامل موارد زیر است: مهارکننده‌های DPP4
این دسته شامل موارد زیر است: مهارکننده‌های DPP4 میزان هموگلوبین گلیکوزیله را ٪۰.۷۴ کاهش دادند. تحریک‌کننده‌های دفع ادراری گلوکز. مهارکننده‌های SGLT2 با مهار بازجذب گلوکز در توبول‌های کلیوی باعث افزایش میزان دفع گلوکز از طریق ادرار می‌شوند. این امر منجر به کاهش خفیف وزن و پایین آمدن سطح قند خون شده و با احتمال اندک هیپوگلیسمی همراه است. فرم خوراکی داروهای این دسته به تنهایی و در ترکیب با سایر داروها موجود است. هم‌چنین این داروها نشان داده‌اند که خطر مشکلات قلبی-عروقی در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش می‌دهند.
در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش می‌دهند. برخی داروهای این دسته شامل موارد زیر است: عوارض جانبی داروهای مهارکننده SGLT2 مستقیماً مرتبط با مکانیسم اثر آن‌ها است، عوارضی مانند کتواسیدوز، عفونت‌ مجاری ادراری، واژینیت کاندیدایی و هیپوگلیسمی.
متروی سنت پترزبورگ (به روسی: Петербу́ргский метрополитен) سامانه راه‌آهن زیرزمینی شهر سنت پترزبورگ در کشور روسیه است. متروی سنت پترزبورگ در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۵۵ افتتاح شده است. طراحی‌های بجامانده از دوران جماهیر متحد شوروی، این سامانه ترابری را به یکی از جذاب‌ترین و برازنده‌ترین متروهای جهان تبدیل کرده است. به دلیل وضعیت خاص زمین‌شناسی شهر سنت پترزبورگ، متروی این شهر جزو عمیق‌ترین سامانه‌های زیرزمینی دنیا قرار می‌گیرد. همچنین از لحاظ متوسط عمق ایستگاه‌ها، این مترو عمیق‌ترین متروی جهان است. این سامانهٔ ترتبری
مترو عمیق‌ترین متروی جهان است. این سامانهٔ ترتبری با جابجایی ۲٫۱۵ میلیون مسافر در روز، از لحاظ شلوغی در ردهٔ شانزدهم جهان قرار دارد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
مقاومت به انسولین، شرایطی است که در آن سلول‌های بدن پاسخ مناسبی به انسولین نمی‌دهند و به دنبال آن جذب گلوکز دچار اختلال شده و به طور ثانویه باعث افزایش قند خون می‌شود. در حالت مقاومت به انسولین مقدار انسولین تولید شده از پانکراس در بدن طبیعی و حتی بیشتر از مقدار طبیعی است اما مشکل در پاسخ سلول‌ها به انسولین است. مقاومت به انسولین معمولاً به صورت کشف‌نشده منجر به بروز دیابت تیپ ۲ می‌شود. تشخیص. اختلال در تست تحمل گلوکز می‌تواند نشانه‌ای از مقاومت به انسولین باشد. این حالت نوعی اختلال پره دیابتیک است.
باشد. این حالت نوعی اختلال پره دیابتیک است. تاریخچه. مفهوم مقاومت به انسولین اولین بار در سال ۱۹۳۱ توسط پروفسور ویلهلم فالتا مطرح شد.
هایپرانسولینمی شرایطی است که در آن مقدار انسولین موجود در خون بیشتر از مقدار طبیعی و متناسب قند خون می‌شود. هایپرانسولینمی معمولاً در مراحل اولیه دیابت تیپ دو اتفاق می‌افتد. علایم و نشانه‌ها. هایپرانسولینمی معمولاً همراه با فشارخون، دیس‌لیپیدمی، چاقی، و اختلال در گلوکز دیده می‌شود. این شرایط با اصطلاح سندرم متابولیک توصیف می‌شود.
تاج‌گذاری‌های سلطنتی در لهستان در ۱۰۲۵ میلادی آغاز شدند و تا سال ۱۷۶۴ که آخرین شاه لهستان مستقل، استانیسواو آگوست پونیاتوفسکی، بر تخت نشست، ادامه یافت. اکثر تاجگذاری‌ها در کلیسای جامع واول واقع در کراکوف انجام شد؛ اگرچه، تعدادی نیز در پوزنان و کلیسای جامع گنیزنو برگزار گردید. اگرچه، بسیاری از جواهرات سلطنتی مربوط به تاج‌گذاری‌ها توسط شاه فریدریش ویلهلم سوم در جریان تجزیه سوم لهستان غارت و به پروس برده شدند، هنوز تعدادی از آنها در موزه ملی در ورشو نگهداری می‌شوند.
گوشت گوزن به گوشتی می‌گویند که از گوزن به دست آمده است. با این گوشت غذاهای گوناگونی از جمله استیک، بریان و سوسیس می‌سازند. گوشت گوزن در برخی کشورها از راه شکار تهیه می‌شود و در بعضی کشورها از راه پرورش به دست می‌آید . در برخی کشورهای اروپایی بر اثر شکار بی‌رویه گوزنها، برای تغذیه سربازان در جنگ جهانی دوم، تا سالها پس از پایان این جنگ گوشت گوزن بسیار کمیاب شده بود، تا اینکه نهایتاً با اجرای طرحهای پرورش گوزن نه‌تنها نسل گوزن زیاد شده است بلکه امروزه با این گوشت غذاهای گوناگونی از جمله استیک، بریان و سوسیس
گوشت غذاهای گوناگونی از جمله استیک، بریان و سوسیس می‌سازند. .
هنر آذربایجانی جزء غنی‌ترین هنرهای ایرانی که در میان مردم ترک زبان رایج می‌باشد، گفته می‌شود. هنر آذربایجانی در طول تاریخ ایران توسعه یافته‌است. آذربایجانی‌ها، دارای فرهنگ غنی و متمایز، که یک بخش عمده‌ای از هنر تزئینی و کاربردی را ایجاد کرده‌است. این شکل از هنر ریشه در دوران باستان دارد که طیف گسترده‌ای از صنایع دستی، مانند طلا و جواهر، حکاکی فلز، قالی‌بافی، قلاب‌دوزی، خوشنویسی و نگارگری نشان داده شده‌است. هنر آذربایجانی توسط بازرگانان‌های متعدد، مسافران و دیپلمات که در این مکان در زمان‌های مختلف سفر کرده
دیپلمات که در این مکان در زمان‌های مختلف سفر کرده بوداند، گزارش شده‌است. نگارگری. نخستین مکتب نگارگری ایرانی، مکتب تبریز اول که در قرن ۷ و ۸ در تبریز پایه‌گذاری شده‌است، این مکتب مصادف با حکومت ایلخانان مغول در ایران است که مرکز خود را تبریز قرار دادند. در ادامه مکتب دوم تبریز با پایه‌گذاری صفویان در ایران و انتخاب تبریز به عنوان پایتخت، گسترش یافت. خوشنویسی. هنر آذربایجانی از لحاظ پرورش خطاط نیز در طول تاریخ هنر خوشنویسی ایران کوشا بوده‌است، به گونه‌ای که بیش از ۲۰ نفر از در زمینه صاحب اثر بوده‌اند. قالی.
از ۲۰ نفر از در زمینه صاحب اثر بوده‌اند. قالی. قالی تبریز یکی از انواع قالی‌های ایرانی است. این قالی در شهر تبریز بافته می‌شود. این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز بافت قالی در ایران است و قالی‌های بافت آن از تنوع و گوناگونی بسیاری برخوردارند. هم‌اکنون ۴۰ درصد صادرات قالی ایرانی از طریق استان آذربایجان شرقی صورت می‌گیرد.اوج هنر قالی تبریز مربوط به سده‌های دوزادهم تا شانزدهم میلادی بوده‌است. شکل‌گیری ۲۰۰ شاهکار هنری قالی تبریز با ادغام هماهنگ هنرهای بافندگی و نگارگری ایرانی در طی ۱۴ سده، سطح بالای هنر بافندگان
ایرانی در طی ۱۴ سده، سطح بالای هنر بافندگان قالی را در این شهر به عرصهٔ نمایش گذاشته و مکتب کلاسیک تبریز بنیان نهاده شد. این مکتب به ۲ زیرشاخهٔ اصلی تبریز و اردبیل تقسیم می‌شود. قالی اردبیل نیز یکی از فاخرترین نمونه‌های هنر آذربایجانی از هنرهای تاریخی قالی ایرانی می‌باشد. این قالی از نظر طرح و بافت یکی از نفیس‌ترین و مشهورترین قالی‌های جهان است و هسته مرکزی گروه قالی‌های ترنجدان است. این فرش زیبای بافته‌شده در اردبیل در فهرست ۵۰ شاهکار هنری برگزیده جهان، در مکان بیست‌ونهم است. قالی اردبیل در حال حاضر در
در مکان بیست‌ونهم است. قالی اردبیل در حال حاضر در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت بریتانیا نگهداری می‌شود. گلیم نیز در بین عشایر شاهسون در استان اردبیل رایج است. از جمله سایر قالی‌ها و فرش‌های معروف منسوب به ترک زبانان آذربایجان می‌توان از نمونه‌های زیر نام برد: دانشگاه. جمهوری آذربایجان. دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان از دانشگاه‌های قدیمی، دولتی و طراز اول رشته‌های هنر در جمهوری آذربایجان می‌باشد، که در سال ۱۹۲۳ در باکو بنیان گذاری شده‌است.. دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان پس از تأسیس در سال ۱۹۲۳ میلادی
و هنر آذربایجان پس از تأسیس در سال ۱۹۲۳ میلادی تحت عنوان موسسه تئاتر اداره می‌شد. نخستین دانشجویان پذیرفته شده این دانشگاه در زمینه اجرای تئاتر، بازیگری و فیلم سازی آموزش دیده‌بودند در سال ۱۹۵۴ میلادی موسسه تئاتر پس از مرگ میرزاآقا علی‌یف بازیگر معروف آذربایجان به نام وی نامگذاری شد. از سال ۱۹۵۹ میلادی دانشکده تخصصی در زمینه آموزش و پرورش فرهنگی آغاز به کار کرد. به دنبال آن و پس از طی ۴ سال، از سال ۱۹۶۳ میلادی هنرهای تزئینی به رشته‌های دانشگاه افزوده شد. در سال ۱۹۶۸ میلادی موسسه تئاتر میرزاآقا علی‌یف به
در سال ۱۹۶۸ میلادی موسسه تئاتر میرزاآقا علی‌یف به دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان تغییر نام داد. در طول ۱۹۸۱-۱۹۹۱، تعدادی از رشته‌های جدید در برنامه درسی این دانشگاه از جمله نقاشی، مجسمه سازی، تخصص‌های هنری، تئاتر، سینما و صنعت هنر معرفی گردید. ایران. دانشگاه هنر تبریز به همراه دانشگاه هنر تهران و دانشگاه هنر اصفهان جزء برترین دانشگاه‌های هنر ایران می‌باشد، که در مهرماه سال ۱۳۷۸ خورشیدی با پذیرش ۲۴۱ نفر دانشجو در رشته‌های تحصیلی طراحی صنعتی و فرش و معماری تأسیس شده و شروع به فعالیت نمود. مجموعهٔ
و معماری تأسیس شده و شروع به فعالیت نمود. مجموعهٔ مقصودیه، ساختمان قدکی، ساختمان گنجه‌ای‌زاده و ساختمان بهنام از ساختمان‌های تاریخی دانشگاه هنر اسلامی تبریز است امروزه این دانشگاه در تمامی رشته‌های زیرشاخه هنر در مقاطع مختلف دانشجو می‌پذیرد.
دومین تجزیه لهستان در سال ۱۷۹۳ میلادی ، به دومین مرحله از تجزیه لهستان اطلاق می‌شود که در ۱۷۹۵ میلادی با سقوط مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی به پایان رسید. دومین تجزیه لهستان پس از جنگ در دفاع از قانون اساسی رخ داد. محاسن بسیاری که این جنگ برای امپراتوری روسیه و پروس در پی داشت و به توسعه‌طلبی آنان کمک می کرد ، عامل مهمی برای آغاز این جنگ بود. طی دومین تجزیه ، لهستان حدود ۵ میلیون نفر از جمعیت خود و ۳۰۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع از خاکش را از دست داد. سنای لهستان در سال ۱۷۹۳ میلادی تشکیل جلسه داد ؛به این امید که
در سال ۱۷۹۳ میلادی تشکیل جلسه داد ؛به این امید که بتواند کشور را از بحران نجات دهد اما تنها ۲ سال بعد با وقوع سومین تجزیه لهستان ، موجودیت این کشور تا ۱۲۳ سال بعد از میان رفت.
باغ‌های بوچارت به مجموعه باغی گفته می‌شود که در جزیره ونکوور در ۲۱ کیلومتری شمال ویکتوریا در استان بریتیش کلمبیای کانادا واقع است. مساحت کل باغ ۵.۲۶ هکتار است و در سال‌های ۱۹۳۹-۱۹۰۴ تحت نظارت جنی بوچارت طراحی و ایجاد شده‌است. سالانه یک میلیون نفر از باغ‌های بوچارت بازدید می‌کنند. تاریخچه. باغ‌های بوچارت در مکانی که قبلاً معدن سنگ آهک بود واقع شده‌است. این معدن به آر. پی. بوچارت تعلق داشت. در سال ۱۹۰۹، معدن سنگ آهک، پس از ۵ سال استخراج تعطیل و تخلیه شد. جنی بوچارت، همسر آر. پی. بوچارت، تصمیم گرفت بر بقایای
بوچارت، همسر آر. پی. بوچارت، تصمیم گرفت بر بقایای معدن متروک، باغی ایجاد کند. در یک بازه زمانی ده ساله، با به کار گرفتن کارگران معدن که اکنون بی‌کار شده بودند، تخته‌سنگ‌ها و زباله‌ها از محوطه معدن خارج شد. با اسب و ارابه خاک به منطقه آورده شد و به این ترتیب نخستین باغ از مجموعه باغ‌های بوچارت به نام باغ سانکن ایجاد شد. طراحی اولین باغ به دست جنی بوچارت و سرباغبانش هیو لیندزی انجام شد. در سال‌های بعد، با مشارکت معماران، طراحان باغ و باغبانان متعدد، بخش‌های دیگری نیز به این باغ افزوده شد: باغ ایتالیایی
دیگری نیز به این باغ افزوده شد: باغ ایتالیایی (۱۹۲۶)، باغ رز (۲۹-۱۹۲۸)، تالاب ستاره (۱۹۲۸) و باغ خصوصی (۱۹۲۸). تا اواخر دهه ۳۰ میلادی، در باغ به روی بازدیدکنندگان باز بود و خانواده بوچارت بدون دریافت پول از بازدیدکنندگان پذیرایی می‌کردند. در سال ۱۹۳۹، خانواده بوچارت، مالکیت باغ‌های بوچارت را به نوه‌شان ایان راس واگذار کردند و راس ضمن گسترش باغ‌ها کسب و کار خانوادگی پردرآمدی نیز از محل باغ ایجاد کرد.
«اولی بین برابرها» جمله‌ای است از زبان آگوستوس رومی که می‌خواست موقعیت خودرا بین دولت مردان وقت توجیه کند. این جمله امروزه در بخش‌های مدیریت، سازماندهی و غیره به کار گرفته می‌شود. با جمله «اولی بین برابرها» موقعیت یک فرد در گروهی متشکل از افراد برابر به صورت افتخاری یا بخاطر برخی داشته‌های وی توجیه و بالا برده می‌شود. (معاونی بین معاون‌ها، بازیکنی بین بازیکنان، دانش آموزی بین دانش آموزان، پیش آهنگی بین پیش آهنگان، کهنه بازی کن در تیم ورزشی و غیره). اینگونه افراد طبق تعریف‌های علمی رایج از هیچگونه مزایایی در
طبق تعریف‌های علمی رایج از هیچگونه مزایایی در مقایسه با دیگر افراد گروه برخوردار نیستند. اغلب افراد با سن بالاتر از گروه بوده یا اینکه از معروفیت یا محبوبیت ویژه‌ای در گروه یا جامعه برخوردارند. در گروه‌های وابسته به سازمان‌های اداری یا تجاری، همچنین در جوامع و کانون‌های علمی، فرهنگی، ورزشی... این افراد را (به‌ویژه در گروه‌هایی با تعداد زوج اعضاء) جای می‌دهند تا در زمان تصمیم گیری یا رای گیری، طبق منافع جامعه، حزب، کارفرما یا سازمان وارد عمل شده امورات جاری را به‌طور سازنده به خاتمه برسانند.
دوران طلایی اصطلاحی اساطیری و افسانه‌ای از یونان باستان است که به یکی از چهار یا پنج دورهٔ زندگی انسان اشاره دارد. دوران یا عصر طلایی (زرین) اولین دورانی است که انسان در آن زندگی می‌کرده با ویژگی کمال و معصومیت؛ و در ادامهٔ آن به ترتیب دوران نقره‌ای یا عصر سختی و تباهی، عصر برنزی یا برنجی یا دورهٔ جنگ و تنگدستی؛ عصر قهرمانی که در آن جهان پر از نیمه‌خدایان و قهرمانان شد؛ و سپس دوران حاضر، یعنی دوران آهن آمده‌اند. دوران طلایی، دورانی بسیار کهن است که با صلح، هارمونی، ثبات و رفاه شناخته می‌شود. در این دوران
هارمونی، ثبات و رفاه شناخته می‌شود. در این دوران انسان برای غذا خوردن، نیازی به کار کردن نداشته و مدت بسیار زیادی با چهرهٔ جوان زندگی می‌کرده‌است.
راستی شوایکارت فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در نپتون، نیوجرسی زاده شد. وی در مأموریت آپولو ۹ حضور داشته‌است. وی همچنین به ایران نیز سفر کرده‌است.
یانگ لیوی فضانورد اهل کشور چین است که در میلادی در بخش سویژونگ زاده شد. در اکتبر ۲۰۰۳، او اولین انسانی شد که توسط برنامه فضایی چین به فضا فرستاده شد. طی مأموریت شنژو ۵ که در آن حضور داشت، چین را به سومین کشوری تبدیل کرد که انسان را به‌طور مستقل به فضا فرستاد.
جیمز آرتور لاول جونیور (به ؛ ۲۵ مارس ۱۹۲۸ – ۷ اوت ۲۰۲۵) فضانورد، هوانورد دریایی، خلبان آزمایش و مهندس مکانیک آمریکایی بود. در سال ۱۹۶۸، به‌عنوان خلبان ماژول فرماندهی آپولو ۸، او به همراه فرانک بورمن و ویلیام آندرس، یکی از سه فضانورد اولی بود که به سوی ماه پرواز کرد و در مدار آن قرار گرفت. او سپس در سال ۱۹۷۰ فرماندهی مأموریت آپولو ۱۳ را بر عهده داشت که پس از یک نقص فنی حیاتی در مسیر، به دور ماه چرخید و با موفقیت به زمین بازگشت. لاول در سال ۱۹۵۲ از آکادمی نیروی دریایی آمریکا در آناپولیس فارغ‌التحصیل شد و با
دریایی آمریکا در آناپولیس فارغ‌التحصیل شد و با جنگنده‌های اف۲اچ بانشی در پروازهای شبانه فعالیت کرد. او در اقیانوس آرام غربی بر روی ناو هواپیمابر یواس‌اس "شانگری-لا" خدمت کرد. در ژانویه ۱۹۵۸، دوره شش‌ماهه آموزش خلبان آزمایشی را در مرکز آزمایش هوایی نیروی دریایی در پایگاه هوایی پاتوکسنت ریور، مریلند، با کلاس ۲۰ گذراند و در صدر کلاس فارغ‌التحصیل شد. سپس به بخش آزمایش الکترونیک اختصاص یافت و با رادار کار کرد. در سال ۱۹۶۰، مدیر برنامه مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا شد. در سال
۲ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا شد. در سال ۱۹۶۱، به‌عنوان مربی پرواز و افسر مهندسی ایمنی در پایگاه هوایی نیروی دریایی اوشینا در ویرجینیا بیچ (ویرجینیا)، مشغول به کار شد و دوره مدرسه ایمنی هوانوردی را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به پایان رساند. لاول به دلیل بالا بودن موقت بیلی‌روبین خونش، به‌عنوان یکی از هفت فضانورد برنامه مرکوری از سوی ناسا انتخاب نشد. اما در سپتامبر ۱۹۶۲ به‌عنوان یکی از گروه دوم فضانوردان مورد نیاز برای برنامه‌های جمینای و آپولو پذیرفته شد. پیش از آپولو، لاول در دو مأموریت جمینای، یعنی
شد. پیش از آپولو، لاول در دو مأموریت جمینای، یعنی جمینای ۷ (با بورمن) در سال ۱۹۶۵ و جمینای ۱۲ در سال ۱۹۶۶ به فضا رفت. او اولین فردی بود که چهار بار به فضا سفر کرد. در میان ۲۴ فضانوردی که در مدار ماه قرار گرفته‌اند، لاول اولین کسی بود که برای بار دوم به ماه سفر کرد، اما تنها فردی است که به سطح ماه قدم نگذاشته است. او دریافت‌کننده مدال افتخار فضایی کنگره و نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری بود. لاول همچنین در نگارش کتاب "ماه گمشده" در سال ۱۹۹۴ همکاری کرد که فیلم "آپولو ۱۳" در سال ۱۹۹۵ بر اساس آن ساخته شد. او در
"آپولو ۱۳" در سال ۱۹۹۵ بر اساس آن ساخته شد. او در این فیلم به‌صورت کوتاه حضور افتخاری داشت. مرگ. لاوِل در ۷ اوت ۲۰۲۵، در سن ۹۷ سالگی در لیک فورست، ایلینوی درگذشت.
گئورگی میخائیلویچ گرچکو (; ۲۵ مه ۱۹۳۱ – ۸ آوریل ۲۰۱۷) فضانورد اهل اتحاد شوروی بود. وی که در در لنینگراد زاده شد در سال ۱۹۵۵ از دانشکده مکانیک نظامی لنینگراد با درجه مهندس مکانیک فارغ‌التحصیل و جذب دفتر طراحی کارالیف شده و از افرادی به شمار می‌رود که در طراحی و پرتاب «اسپوتنیک-۱» نخستین ماهواره جهان نقش داشت. وی در مأموریت سایوز ۱۷, سایوز ۴ سایوز ۲۶, سالیوت ۶ ئی‌او-۱, سایوز ۲۷, سایوز تی-۱۴, سالیوت ۷ ئی‌پی-۵, سایوز تی-۱۳ حضور داشته است. گرچکو به مدت دو سال دورهٔ آموزش و تمرین در گروه کیهان‌نوردان برای سفر به
آموزش و تمرین در گروه کیهان‌نوردان برای سفر به مدار ماه را انجام می‌داد که با تعطیل شدن برنامه، به کیهان‌نوردان ناو کیهانی سایوز پیوست. پس از آن، سال‌ها در کنار طراحی سامانه‌های فضایی با سمت فضانورد ذخیره ایفای نقش کرد. نخستین پرواز فضایی او در ۱۱ ژانویه تا ۹ فوریه ۱۹۷۵ به عنوان مهندس سفینه سایوز-۱۷ در ایستگاه مداری سالیوت-۴ صورت گرفت و ۲۹ شبانه‌روز و ۱۳ ساعت و ۱۹ دقیقه و ۴۵ ثانیه طول کشید. دومین پرواز فضایی را از ۱۰ دسامبر ۱۹۷۷ به همراه یوری راماننکو با سایوز-۲۶ در ایستگاه مداری سالیوت ۶ انجام داد و تا ۱۶
در ایستگاه مداری سالیوت ۶ انجام داد و تا ۱۶ مارس ۱۹۷۸ به مدت ۹۶ شبانه روز و ۱۰ ساعت و ۷ ثانیه ادامه داشت. وی که عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود از اول مارس ۹۲ و پس از خارج شدن از گروه فضانوردان، به عنوان پژوهشگر ارشد دانشکده فیزیک جو آکادمی علوم روسیه فعالیت داشت. از او به عنوان «تاریخ زنده فضانوردی شوروی» یاد می‌شد. وی به همت سیروس برزو و بنا به دعوت فرهنگسرای ملل برای گشایش نمایشگاه انسان و فضا، دو بار به ایران سفر کرده بود. گرچکو در ۸ آوریل ۲۰۱۷ بر اثر حمله قلبی در سن ۸۵ سالگی درگذشت. وی به دلیل کارهای