payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نبردناو کلاس ریونج یک کلاس از کشتی است که طول آن 624 ft (190 m) می‌باشد.
یواس‌اس بیوکنن (دی‌دی-۱۳۱) یک کشتی بود که طول آن 314 feet, 4 inches (95.81 m) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس جولین (اف۶۱) یک کشتی جنگی بود. این کشتی در سال ۱۹۳۸ ساخته شد و متعلق نیروی دریایی انگلیس بود
نبردناو کلاس میسیسیپی یک کلاس از کشتی است که طول آن 382 ft می‌باشد.
اچ‌ام‌اس برهم (۰۴) یک نبردناو کلاس "کویین الیزابت" نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بود که در سال ۱۹۱۴ ساخته شد. "اچ‌ام‌اس برهم" در جنگ‌های جهانی اول و دوم حضور یافت و در مناطق مختلف از جمله اقیانوس اطلس، مدیترانه و دریای شمال در نقش‌های مختلفی شامل حضور در خط مقدم، گشت زنی و تمرین نظامی مشارکت کرد گاهی نیز نقش ناو سرفرماندهی را ایفا نمود. این نبردناو در ماه مارس سال ۱۹۴۱ با تهاجم هواگردهای آلمانی در جریان نبرد کرت صدمه دید و در نوامبر همان سال با مرگ ۸۴۲ سرنشین در سواحل مصر توسط زیردریایی یو-۳۳۱ آلمانی غرق
در سواحل مصر توسط زیردریایی یو-۳۳۱ آلمانی غرق گردید. طراحی و ساخت. ناوهای کلاس "کویین الیزابت" با سرعت بالا با تشکیل ناوگروه برای استفاده در ناوگان‌هایی طراحی شده بودند که وظیفه مقابله با ناوهای پیشرو قوای دشمن برای آن‌ها پیشبینی گردیده بود. بدین منظور لازم بود این نبردناوها با حداکثر ظرفیت تهاجمی چندین گره دریایی سرعت بیشتری از سایر نبردناوها داشته باشند تا بتوانند هر گونه ناو دیگری را شکست دهند. "برهم" دارای طول کلی ۱۹۶٫۲ متر، عرض ۲۷٫۶ متر و آبخور ۱۰٫۱ متر بود. وزن این نبردناو در حالت عادی ۳۳۱۱۰ تن و در
بود. وزن این نبردناو در حالت عادی ۳۳۱۱۰ تن و در حالت بارگیری کامل ۳۳۸۰۰ تن برآورد می‌شد. نیرومحرکه مورد نیاز این ناو توسط دو موتور بخار براون-کورتیس هر یک با دو شفت و ۲۴ دیگ بخار تأمین می‌گردید. هر یک از این توربین‌ها ۷۵ هزار اسب بخار نیرو تولید می‌کردند و انتظار می‌رفت سرعت ناو را حداکثر تا ۲۵ گره دریایی (۴۶٫۳ کیلومتر بر ساعت) افزایش دهند. در جریان کارآزمایی دریایی مختصری که در ششم ژوئیه ۱۹۱۶ انجام پذیرفت، "برهم" توانست تنها تا حداکثر سرعت ۲۳٫۹۱ گره دریایی (۴۴٫۲۸ کیلومتر بر ساعت) دست بیابد. این نبردناو در
(۴۴٫۲۸ کیلومتر بر ساعت) دست بیابد. این نبردناو در سرعت سیر ۱۲ گره دریایی حداکثر برد ۵۰۰۰ مایل دریایی (۹۲۶۰ کیلومتر) را می‌توانست محقق کند. در سال ۱۹۱۶ مجموعاً ۱۰۱۶ خدمه در عرشه این کشتی حضور می‌یافتند. نبردناوهای کلاس "کویین الیزابت" با هشت توپ ۱۵ اینچی (۳۸۱ میلی‌متر) ته‌پر در قالب چهار برجک دو توپه به صورت خطی مسلح شده بودند. یک جفت از این توپ‌ها در جلوی ناو و دو جفت دیگر در قسمت پشتی ناو قرار گرفته بودند. دوازده توپ از چهارده توپ ته‌پر کوچک‌تر ۶ اینچی (۱۵۲ میلی‌متری) دیگر در پناهگاه‌هایی در داخل بدنه و
میلی‌متری) دیگر در پناهگاه‌هایی در داخل بدنه و در طول ناو تعبیه گردیده بودند. دو جفت دیگر نیز با مجهز به سپر در بخش سینه‌گاه و نزدیک دودکش جلویی ناو نصب شده بودند. ادوات ضدهوایی نبردناو شامل دو توپ ۳ اینچی (۷۶ میلی‌متری) با نواخت تیر بالا می‌شد. همچنین چهار اژدرانداز ۲۱ اینچی (۳۸۱ میلی‌متری) به صورت جفت زیر سطح آب در دو طرف کشتی وجود داشت. "برهم" با دو سیستم کنترل آتش به همراه یک فاصله‌یاب ۴٫۶ متری ساخته شد. یکی از این دو سیستم با زره حفاظتی بر فراز برج هدایت و دیگری درون موضع دیدبانی قرار گرفته بودند. هر
و دیگری درون موضع دیدبانی قرار گرفته بودند. هر یک از برجک‌ها نیز دارای یک فاصله‌یاب ۴٫۶ متری بودند. امکان کنترل تسلیحات اصلی توسط برجک دوم وجود داشت. کمربند زرهی نبردناوهای کلاس "کویین الیزابت" از نوع "زره تقویت شده کروپ" ضخامتی بالغ بر ۱۳ اینچ (۳۳۰ میلی‌متر) داشت و از بخش‌های حیاتی درون ناو محافظت می‌کرد. هر برجک نیز دارای زره ۱۱ تا ۱۳ اینچی بود و درون پایه مراقبی با ضخامت ۷ تا ۱۰ اینچ قرار گرفته بود. این ناو دارای چندین عرشه زره دار با ضخامت ۱ تا ۳ اینچ بود. برج هدایت اصلی با زره ۱۳ اینچی پوشانده شده
بود. برج هدایت اصلی با زره ۱۳ اینچی پوشانده شده بود. پس از نبرد یوتلاند یک لایه فولاد کربنی یک اینچی بر روی عرشه دارای انبار مهمات کشیده شد و تجهیزات ضد انفجار دیگری نیز به این بخش اضافه گشت. سقف دو برجک میانی این ناو در سال ۱۹۱۸ با دو جایگاه پرواز برای جنگنده‌ها یا هواگردهای شناسایی مجهز شد. در جریان بهسازی‌های دهه ۱۹۳۰ میلادی این دو جایگاه حذف و با یک منجنیق (پرتاپ‌گر) هواگرد بر روی برجک ما قبل انتهایی جایگزین گردید و یک جرثقیل نیز برای برداشتن هواگردهای آب‌نشین (در ابتدا فیری ۳، بعداً سوردفیش) اضافه شد.
(در ابتدا فیری ۳، بعداً سوردفیش) اضافه شد. تغییرات عمده. برهم در دهه ۱۹۲۰ میلادی بهسازی‌های اندکی دریافت کرد. بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ فاصله‌یاب‌های کوچک دو برجک آن با دو فاصله‌یاب بزرگ‌تر ۹٫۱ متری جایگزین گشت. دو سال بعد تسلیحات ۳ اینچی ضدهوایی این نبردناو جای خود را به توپ‌های ارتقا یافته ۴ اینچی داد و در سال ۱۹۲۵ دو جفت دیگر از همین توپ‌های ۴ اینچی به آن اضافه شد. برای کنترل این توپ‌ها موقتاً جایگاهی بر فراز برج کنترل اژدرها قرار گرفت. اوایل سال ۱۹۲۸ هنگامی که فاصله‌یاب اژدر در این نقطه نصب شد، این
هنگامی که فاصله‌یاب اژدر در این نقطه نصب شد، این دستگاه در موضع دیدبانی تغییر مدل یافته منتقل گردید. این ناو جنگی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۴ تغییرات اساسی به خود دید. قسمت پشت کشتی مجدداً ساخته شد. برج کنترل اژدر، فاصله‌یاب آن و اژدرهای قسمت پشت ناو حذف گردیدند. دهانه دودکش جلو برای کاهش دود در حوالی موضع دیدبانی به بدنه دوکش عقب متصل شد. یک سیستم کنترل آتش ضدهوایی دیگر بر فراز موضع دیدبانی اضافه گشت. به جهت تحمل وزن اضافه شده به موضع دیدبانی، دکل اصلی به شکل سه‌پایه دوباره طراحی شد.
اچ‌ام‌اس شفیلد (دی۸۰) یک ناوشکن موشک‌اندازتیپ ۴۲ و دومین کشتی نیروی دریایی سلطنتی بود که به نام شهر شفیلد در یورکشایر نامگذاری شد. شفیلد در ۱۶ فوریه ۱۹۷۵ ("۲۷ بهمن ۱۳۵۳") واردخدمت به نیروی دریایی سلطنتی شد و بخشی از گروه ضربت ۳۱۷ بود که در طی جنگ فالکلند به جزایر فالکلند اعزام گردید. این شناور در ۴ مه ۱۹۸۲ (۱"۴ اردیبهشت ۱۳۶۱") توسط یک موشک ضد کشتی هوا پرتاب اگزوسه که از یک هواپیمای سوپر اتاندارد نیروی دریایی آرژانتین شلیک شده بود مورد اصابت قرار گرفت و به شدت آسیب دید و در ۱۰ مه ۱۹۸۲ (۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۱) غرق
آسیب دید و در ۱۰ مه ۱۹۸۲ (۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۱) غرق شد.
نبردناو کلاس بلروفون کلاسی از سه نبردناو نوع دریدنوت ساخت بریتانیا در دهه نخست سده بیستم بود. نبردناوهای این کلاس توسط نیروی دریایی بریتانیا در جنگ جهانی اول به کار گرفته شدند. طراحی، ساخت و ویژگی‌ها. کار ساخت سه نبردناو کلاس "بلروفون" از نوع دریدنوت سال ۱۹۰۹ تکمیل شد. این نبردناوها پیشرفت قابل ملاحظه‌ای نسبت به اچ‌ام‌اس "دریدنوت"، خلف خود، نداشتند و از ابعاد مشابهی برخوردار بودند. وزن معمول نبردناوهای این کلاس ۱۸۶۰۰ بود. تسلیحات اصلی همانند کلاس پیشین بود اما تعداد تسلیحات ثانویه به ۱۶ توپ ۴ اینچی افزایش
اما تعداد تسلیحات ثانویه به ۱۶ توپ ۴ اینچی افزایش یافت. این ترکیب تسلیحاتی به حالت معمول طراحی‌های آینده بدل گشت. مجافظت زره آن‌ها نیز مشابه "دریدنوت" بود.
درامن (Drammen) شهری است در نروژ و مرکز شهرستان بوسکرود. جمعیت این شهر حدود شصت و پنج هزار نفر است. درامن یک شهر صنعتی در نروژ به‌شمار می‌آید. ۲۲ درصد از ساکنان این شهر را خارجی‌ها تشکیل می‌دهند. درامن از این بابت پس از اسلو (پایتخت) در رتبه دوم در نروژ قرار دارد. درامن همچنین از بابت رودخانه درامن فیور (Drammensfjord) که از میان شهر می‌گذرد و همچنین تونل مارپیچی درون کوه، معروف به اسپیرالن (Spiralen) شهرت دارد.
زیردریایی کلاس آی-۴۰۰ یک کلاس از زیردریایی ساخت امپراتوری ژاپن است که طول آن می‌باشد. این زیر دریایی بزرگ‌ترین زیر دریایی ساخته شده بدون انرژی هسته ای جهان بود و توانایی حمل چند جنگنده را داشت از این زیر دریایی سه عدد به‌طور کامل ساخته شده بود که بعد از تسلیم شدن ژاپن در جنگ جهانی دوم همهٔ این زیر دریایی‌ها به نیروهای آمریکایی تسلیم شدند؛ آمریکایی‌ها پس از بررسی این زیر دریایی‌ها از ترس استفادهٔ شوروی از تکنولوژی موجود در این زیر دریایی‌ها آنها را منهدم کردند.
جندوبه یکی از استان‌های کشور تونس است. جمعیت این استان ۴۱۶٫۶۰۸ نفر و مرکز آن شهر جندوبه است. آموزش. نخستین مرکز آموزش عالی استان جندوبه، دانشگاه جندوبه می‌باشد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
یواس‌اس دیویس (دی‌دی-۹۳۷) یک کشتی بود که طول آن 418' (127.4 m) بود. این کشتی در سال ۱۹۵۶ ساخته شد.
ام‌اس استونی یک کشتی ساخت ۱۹۸۰ مِیِر وِرفت، کارخانهٔ کشتی‌سازی آلمانی با طول و وزن ۱۶٬۰۰۰ تن بود. این کشتی توسط شرکت حمل و نقل سوئدی-استونیاییِ اِست‌لاین اداره می‌شد و بزرگترین کشتی استونی پس از استقلال از شوروی در ۱۹۹۱ بود. ام‌اس استونی در ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۴ در یکی از مرگ‌بارترین سانحه‌های دریایی قرن بیستم در دریای بالتیک غرق شد و ۸۵۲ نفر جان خود را از دست دادند. غرق شدن. سانحه ام‌اس استونی روز چهارشنبه، ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۴، حدود ساعت ۰۰:۵۵ تا ۰۱:۵۰ در هنگام عبور کشتی از دریای بالتیک، از مسیر تالین استونی، به
کشتی از دریای بالتیک، از مسیر تالین استونی، به استکهلم سوئد رخ داد. کشتی با ۹۸۹ مسافر در ساعت ۱۸:۳۰ روز ۲۷ سپتامبر حرکت کرده و قرار بود در صبح روز بعد حدود ساعت ۰۹:۳۰ به استکهلم بازگردد. براساس گزارش نهایی، سانحه به دلیل هوای طوفانی و مشکلی که در سیستم قفل دماغه کشتی رخ داده‌بود، غرق شد. برای ورود و خروج وسایل نقلیه در بندر، رول آن/رول آف، به نوک باز شوندهٔ کشتی وصل می‌شده که در طول سفر قفل بوده‌است. با بازشدن آن آب به بدنهٔ کشتی راه پیدا کرد و غرق شد. ادعاهای مربوط به ارتباط نظامی. نظریه‌های آلترناتیو در
مربوط به ارتباط نظامی. نظریه‌های آلترناتیو در مورد علت غرق شدن وجود دارد. روزنامه‌نگاری آلمانی، "یوتا رابه" از مجله نیو استیتسمن اظهار داشت که آزمایش‌ها روی سینهٔ کشتی اثری از یک انفجار عمدی را نشان می‌دهد، که به گفته آنها توسط دولت سوئد، انگلیس و روسیه برای پوشاندن اطلاعات در مورد قاچاق سخت‌افزار نظامی از طریق کشتی غیرنظامی بوده‌است. اعضای کمیسیون تحقیقات تصادفات مشترک این ادعاها را تکذیب کرده و گفتند که خسارت در هنگام جدا شدن رویه از کشتی رخ داده‌است. "انیستیتوی آمریکایی برای محافظت" نتایج حاصل از
"انیستیتوی آمریکایی برای محافظت" نتایج حاصل از انستیتوی فدرال تحقیقات و آزمایش مواد آلمان را منتشر کرد، که نشان داد نمونه‌های یوتا رابه انفجار را نشان نداده‌است. در پاییز سال ۲۰۰۴، یک افسر گمرک سابق سوئد در تلویزیون اسواریه ادعا کرد که استونی در سپتامبر ۱۹۹۴ برای حمل و نقل تجهیزات نظامی استفاده شده‌است. دولت سوئد و استونی پس از آن تحقیقات جداگانه‌ای را آغاز و تأیید به تجهیزات نظامی غیرانفجاری در ۱۴ و ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۴ در کشتی کردند. بر اساس وزارت دفاع سوئد، هیچ گونه از چنان تجهیزات نظامی در روز فاجعه سوار بر
گونه از چنان تجهیزات نظامی در روز فاجعه سوار بر کشتی نبوده‌است؛ و تحقیقات شرکت گمرک سوئد نیز هیچ گزارشی از فعالیت غیرعادی در روزهای فاجعه دریافت نکرده‌است. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۰ مستندی سوئدی برای اولین بار فیلمی از لاشهٔ کشتی منتشر کرد که نشان از سوراخی ۴ متری در بدنه کشتی دارد. این امر نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه استونی را بر آن داشت تا با همتایان سوئدی و فنلاندی خود ملاقات کرده و تحقیقات فنی جدیدی را به راه اندازند. محافظت از لاشه کشتی. در پی این فاجعه، بسیاری از بستگان قربانیان خواستار بیرون آوردن کل کشتی
از بستگان قربانیان خواستار بیرون آوردن کل کشتی برای به خاک سپردن جسدها و بررسی علت فاجعه شدند. دولت سوئد با استناد به مشکلات عملی و پیامدهای اخلاقی در مورد بالا بردن اجساد پوسیده از کف دریا و بار مالی برای کشیدن لاشه به سطح دریا با این کار مخالفت کرد و هزاران تن سنگ‌ریزه در محل ریخته شد. به موجب موافقتنامه استونی ۱۹۹۵، بین سوئد، فنلاند، استونی، لتونی، لهستان، دانمارک، روسیه و انگلیس، محل این سایت محرمانه است و شهروندان آنها حتی از نزدیک شدن به محل غرق شدن منع شده‌اند. این پیمان فقط برای شهروندان کشورهای
منع شده‌اند. این پیمان فقط برای شهروندان کشورهای امضاء کننده، الزام‌آور است. حداقل دو بار عملیات غواصی توسط نیروی دریایی سوئد در اطراف سایت کشف شده‌است. محل کشتی توسط نیروی دریایی فنلاند با رادار کنترل می‌شود.
زیردریایی کلاس تایفون یک کلاس از زیردریایی شوروی است که طول آن می‌باشد. این زیردریایی پرتاب کننده موشک بالستیک اتمی آر۳۹ بود که در زیر آبهای یخزده منجمد دریای شمال خدمت میکرد. زیردریایی کلاس تایفون بزرگترین زیردریایی ساخته شده جهان است. باشکوه و نماد شوروی سابق بود. بعد از پیمان سالت۲ بین آمریکا و شوروی در کاهش زرادخانه اتمی یکدیگر و مشکل دار شدن موشک آر۳۹ و هزینه سنگین اورهال تعمیر این زیردریاییها، همه نسخه ها از رده خارج یا اوراق شدند.
آراف‌ای بکس (ای۴۰۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۶۲ میلادی ساخته شد.
یواس‌اس برمرتن (سی‌ای-۱۳۰) یک کشتی بود که طول آن 673 ft 5 in بود. این کشتی در سال ۱۹۴۴ ساخته شد.
یواس‌اس هاوکینز (دی‌دی-۸۷۳) یک کشتی است که طول آن 390 feet 6 inches (119 m) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
یواس‌اس فرودگاه (سی‌ال-۹۳) یک کشتی بود که طول آن 608 ft 4 in بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد.
یواس‌اس کوئینسی (سی‌ای-۷۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد. عرشه این کشتی میزبان توافق کوئینسی در سال ۱۹۴۵ بود.
جینا گِرشان (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۶۲) بازیگر و خواننده آمریکایی است. از فیلم‌های او می‌توان به ""، "تغییر چهره" اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که جینا گرشان در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
یواس‌اس تریپولی (ال‌پی‌اچ-۱۰) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۶۵ ساخته شد. این کشتی در تاریخ ۶ اوت ۱۹۶۶ وارد مأموریت‌های گوناگون شد و در نهایت در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ بازنشسته شد.
یواس‌اس دنور (ال‌پی‌دی-۹) یک کشتی است که طول آن 171 meters (570 ft) overall می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس مجستیک (۱۸۹۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این زیردریایی در سال ۱۸۹۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس دونکرک (دی۰۹) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۵ ساخته شد. این کشتی در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۴ به آب انداخته شد.
اصطلاح مافیک (Mafic) برای کانی‌های سیلیکات یا سنگ‌های آذرینی به کار می‌رود که از سیلیکات‌های آهن و منیزیم غنی هستند. از جملهٔ این کانی‌ها می‌توان به الیوین و پیروکسن اشاره کرد و سنگ‌هایی که دربرگیرندهٔ چنین کانی‌هایی باشند به سنگ‌های مافیک موسومند. همچنین مافیک کلمه‌ای است که برای تعریف سنگ‌های آتشفشانی بار محتوای آهن و منیزیم فراوان به کار برده می‌شود. این کانی‌ها دارای نقطهٔ ذوب بالایی هستند. الیوین از نخستین کانی‌هایی است که از ماگمای مافیک اولیه متبلور می‌شود. برخی سنگ‌های فرامافیک تقریباً از الیوین
می‌شود. برخی سنگ‌های فرامافیک تقریباً از الیوین تشکیل شده‌اند که به آنها دونیت می‌گویند. کانی‌های فرامافیک به ترتیب اولیوین، پیروکسن، آمفیبول و بیوتیت در سری بوون متبلور می‌شوند. سنگ‌های مافیک از نظر شیمیایی، به آهن، منیزیم و کلسیم و به‌طور معمول به رنگ تیره، غنی هستند. در مقابل سنگ‌های فلسیک اغلب به رنگ و غنی از آلومینیوم و سیلیکون در کنار پتاسیم و سدیم هستند. سنگ‌های مافیک هم به‌طور معمول چگالی بالاتری نسبت به سنگ‌های فلسیک دارند. این واژه تقریباً مربوط به طبقه اصلی راک است.
در علوم رایانه، حائل نویسه‌ای است که برای مشخص‌کردن مرز بین بخش‌های مختلف موجود در داده‌های متنی استفاده می‌شود و برای جداسازی و تفسیر صحیح داده‌ها کاربرد دارد. یکی از رایج‌ترین حائل‌ها فاصله است. کاما و نشانهٔ پاراگراف (¶) رایج‌ترین حائل‌ها در دادگان‌ها هستند. کاما به عنوان مشخص‌کنندهٔ انتهای متن یک فیلد و نشانهٔ پاراگراف برای مشخص‌کردن پایان یک رکورد استفاده می‌شود. از دیگر نشانه‌های حائل رایج می‌توان به ;، "، '، آکولاد، تب، علامت سؤال و کج‌خط اشاره کرد.
اچ‌ام‌اس اینوینسیبل (۱۹۰۷) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۰۷ ساخته شد.
یواس‌اس مِیکِن (زدآراس-۵) یک کشتی هوایی به طول و ارتفاع بود. این کشتی در سال ۱۹۳۳ ساخته شد. ساخت و ساز. یواس‌اس میکن در کارخانه‌ی هوایی گودیِر (Goodyear Airdock) واقع در منطقه‌ی اسپرینگفیلد، اوهایو، توسط شرکت گودیِر-تسِپلین (Goodyear–Zeppelin Corporation) و با هزینه‌ای بالغ بر ۲٫۴۵ میلیون دلار (معادل ۵۶ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴) تحت قراردادی با قیمت ثابت ساخته شد. از آن‌جا که این کشتی هوایی بزرگ‌ترین نمونه‌ای بود که تاکنون در آمریکا ساخته شده بود، تیمی از مهندسان مجرب آلمانی به رهبری طراح ارشد، کارل
از مهندسان مجرب آلمانی به رهبری طراح ارشد، کارل آرنشتاین، در طراحی و ساخت هر دو کشتی هوایی نیروی دریایی ایالات متحده یعنی آکرون و میکن مشارکت و راهنمایی داشتند. بدنه‌ی میکن از سازه‌ای ساخته‌شده با دورالومین و سه کیل داخلی تشکیل شده بود. شناوری این کشتی هوایی از طریق دوازده مخزن گاز هلیوم تأمین می‌شد که از پارچه‌ی ژلاتین-لاتکس ساخته شده بودند. درون بدنه، هشت موتور ۱۲ سیلندر بنزینی مایباخ VL II ساخت آلمان با توان ۵۶۰ اسب‌بخار (۴۱۸ کیلووات) نصب شده بود که پروانه‌هایی در بیرون بدنه را به حرکت درمی‌آوردند. این
در بیرون بدنه را به حرکت درمی‌آوردند. این پروانه‌ها قابلیت چرخش به سمت پایین یا عقب را داشتند و امکان نوعی کنترل بردار رانش اولیه را برای کشتی فراهم می‌کردند که در برخاست و فرود بسیار مؤثر بود. ردیف‌هایی از شکاف‌ها در بدنه، بالای هر موتور قرار داشت که بخشی از سامانه‌ی تقطیر بخار آب حاصل از گازهای خروجی موتور بود؛ این آب به عنوان موازنه‌ی شناوری استفاده می‌شد تا کاهش وزن ناشی از مصرف سوخت جبران شود.
سینیت کوارتز دانه درشت است معمولاً بیشتر ترکیباتشان از گرانیت است اما می‌توان در آن‌ها کوارتز را دید؛ و گهگاه دانه‌های آن‌ها غایب و گهگاه حاضر هستند؛ ولی کمتر از ۵٪ هستند. جزء سازنده فلدسپارهای سینیت به‌طور برجسته آلکالاین است. مقدار پلاژیوکلاز فلدسپارها کم است در حدود کمتر از ۱۰٪ فرو منیزین آن‌ها معمولاً هورنبلند، آمفیبول و به صورت کم دارای پیروکسن و بیوتیت نیز هستند. بیوتیت آن‌ها البته کمتر است. سینیت‌هایی که معمولاً پرالکالین هستند دارای نسبت‌های بالایی از شاخصه‌های آلکالی و وابسته به آلومینیوم یا
از شاخصه‌های آلکالی و وابسته به آلومینیوم یا پرآلومینیوم هستند. سینیت‌های فعّال از گرانیت‌های آلکالی فعال تشکیل و معمولاً در مناطق ساحلی شکل می‌گیرند؛ و دارای ضخامت هستند. در تشکیل سینیت نیاز به ذوب شدن یک گرانیت یاسنگ آذرین مشاهده می‌شود. پتاسیم‌ها یک شاخصه ناسازگاری هستند که از داخل شدن آب اولیه یا ذوب اولیه جلوگیری می‌کنند. در حالی که درجات بالایی از آب شدن بخشی باعث آزاد شدن کلسیم و سدیم می‌شود و پلاژیوکلازها را تولید می‌کند و از این جهت یک گرانیت، آداملیت، تونالیت را تشکیل می‌دهد. در درجات پایین‌تر
تونالیت را تشکیل می‌دهد. در درجات پایین‌تر این آب شدنِ بخشی، در زیر اشباع سیلیکاتی نفلینی یا لینیتی تشکیل می‌شود؛ و در جاهایی نیز ارتوکلازها به وسیلهٔ یک فلدسپاتویید مانند نفلین یا آنالیسم یا لویسیت جایگزین می‌شوند. سینیت یک سنگ رایج نیست. بیشترین و مهم‌ترین رخدادهای آن‌ها را می‌توان در انگلستان، آرکانزاس، مونتانا، نیویورک، آلمان، نروژ و رومانی پیدا کرد. ریشه جویی. اصطلاح سینیت بود اصیلاً مورد استفاده برای گرانیت‌های هورنبلند مانند سینیت‌های مصر از همان جایی که نام آن‌ها مشتق شده‌است. راپ سینیت‌ها. راپ
جایی که نام آن‌ها مشتق شده‌است. راپ سینیت‌ها. راپ سینیت اصطلاحی است که استفاده می‌شود در پترولوژی برای توصیف تغییرات SiO2 به طرف تهی بودن SiO2 می‌رود. پروسه‌ای که در آن نتیجه کم شدن یا تهی شدن سنگ از SiO2 است؛ و به خواص ماکروسکوپی تهی شدن SiO2 سروکار دارد. فعالیت‌های فیزیکی پروسه که آن را هدایت می‌کنند به تهی شدن از SiO2 ممکن است باعث تنوع درگرفتن چند شکلی آن از محیط شود. تخلیه فشار از ترکیبات شیمیایی در یک مایع ایستا بستگی دارد به اختلاف یا تفاوت در پتانسیل شیمیایی یا فشار و نیز همچنین به فرورفت از یک
شیمیایی یا فشار و نیز همچنین به فرورفت از یک SiO2 و زیر اشباع شدن مایع که ممکن است مایع را هدایت کند به انحلال کوارتز. منابع. ترجمه شده توسط دانشجویان مهندسی معدن دانشگاه تهران
رَدفسیل، یا رد فسیل‌شده که ایزفسیل یا رد فسیل نیز نامیده می‌شود، اغلب یک سری گزارش‌های زمین‌شناسی تهیه‌شده از فعالیت‌های بیولوژیکی جانداران هستند. سنگواره ردّی، بیشتر تحت تأثیر جانداران قرار می‌گیرد؛ که در اغلب موارد در سوراخ‌ها و درزهای غارمانند مدفون می‌شوند. این اصطلاح در گذشته مفهوم گسترده‌تری داشته است که شامل باقی‌مانده‌هایی از دیگر ارگان‌های مادری بود که توسط یک ارگان تولید می‌شد. برای مثال کودهای سنگ شده یا بافت‌های بنیادی. اثرفسیل‌ها بیشتر با بدنه‌های فسیلی برابری می‌کند؛ که از باقی‌ماندن ردهای
فسیلی برابری می‌کند؛ که از باقی‌ماندن ردهای فسیلی‌شده بخشی از ارگان‌های بدن جانداران است؛ که معمولاً آلتره شده‌اند توسط فرایندهای شیمیایی اخیر یا از طریق عملیات‌های معدنی. ساختارهای ته‌نشینی یا رسوبی یعنی آن‌هایی که بیشتر توسط صدف‌های خالی و گرد در اعماق دریا هستند از طریق اخلاق‌های مستقیم تولید نمی‌شوند. یا ردیابی فسیل‌ها را شامل نمی‌شوند. مطالعه این ردیابی‌ها، ردشناسی نامیده می‌شود که بخش‌بندی می‌شود به دیرین‌ردشناسی (paleoichonology) و نوین‌ردشناسی (neoichnology) که ردیابی نوین را مطالعه می‌کند. آنها
که ردیابی نوین را مطالعه می‌کند. آنها دانش‌هایی هستند که به شیوهٔ تغییر رفتاری آن‌ها می‌پردازند و بیشتر ما را به آن راهبر می‌شوند؛ و اخلاق سازنده آن‌ها را از روی ردیابی فسیل‌ها پی برده می‌شود. ردیابی‌ها نشان‌دهنده فرم فسیل‌ها در ته‌نشین‌های مدرن هستند. برخی از این ساخته شده‌ها که از فسیل درست شده‌اند بسیار سخت هستند که ارزیاب بشوند با فسیل‌های مدرن تر. گرچه آن‌ها نیز از باقی‌مانده تشکیل شده‌اند ولی دستیابی به‌آنها در گودال‌ها و کرانه‌ها و تن نشین‌ها بسیار سخت است. برای trace fossil بهترین جای نگهداری در
سخت است. برای trace fossil بهترین جای نگهداری در صخره‌های شنی است. سایز اصلی و موقعیت شکل‌گیری دو شاخصه اصلی هستند که به نگهداری و بهتر حفظ کردن آن‌ها کمک می‌کند؛ و بیشتر در شیل‌ها یا همان سنگ‌های رسی و آهکی مناسب‌ترین جا برای آن‌ها است. دسته‌بندی. اختصاص دادن فسیل‌ها به یک سازه یا رده خاص دشوار و حتی غیرممکن است فقط در موارد بسیار نادر است که محل تشکیل آن‌ها با سازندگانشان مطابقت می‌کند و در بعضی اوقات ارگانیسم‌های کاملاً متفاوت ممکن است آثار یکسانی داشته باشند؛ بنابراین طبقه‌بندی که متداول و قابل اجرا
باشند؛ بنابراین طبقه‌بندی که متداول و قابل اجرا باشد وجود ندارد. در بالاترین سطح طبقه‌بندی پنج حالت رفتاری شناخته شده است: Domichnia: ساختمان‌های مسکونی منعکس‌کننده موقعیت‌های زندگی ارگانیسم‌هایی که آن‌ها را ایجاد کرده‌اند. Fodinichnia: ساختارهای سه بعدی در سمت چپ توسط حیوانات که خورده شده‌اند در بین راه‌های رسوبی مانند Pascichnia: آثار تغذیه توسط grazer در سطح رسوبات نرم و یک لایه معدنی Cubichnia: آثار در حال استراحت توسط یک ارگانیسم در یک رسوب نرم Rrpichnia: آثار سطح خزنده و خزنده. فسیل‌ها بیشتر به جنس
آثار سطح خزنده و خزنده. فسیل‌ها بیشتر به جنس شکل طبقه‌بندی می‌شوند هرچند که حتی به سطح گونه نیز تقسیم می‌شوند. طبقه‌بندی براساس شکل، فرم و اخلاق آنهاست. اطلاعات تهیه شده توسط ichnofossils. از آن جایی که فسیل‌های یکسان را می‌توان با طیف وسیعی از موجودات مختلف پیدا کرد. فسیل‌ها می‌توانند تنها دو اطلاع با ثبات به ما بدهند: ۱) قوام رسوب در زمان رسوب ۲) سطح انرژی محیط رسوبی، همچنین تلاش برای اینکه آیا ته‌نشین دریایی است یاغیر دریایی انجام گرفته اما تقریباً غیرقابل اعتماد است. Paleoecology. فسیل‌ها ما را با
اعتماد است. Paleoecology. فسیل‌ها ما را با شواهد غیرمستقیم زندگی گذشته جانوران مانند ردپاها، لانه‌ها مدفوع باقی‌مانده آن‌ها آشنا می‌کند. اما برخی فسیل‌های دیگر فقط پس از مرگ ارگانیسم‌ها را نشان می‌دهند. فسیل‌های ردیابی شده توسط موجودات زنده تابعی از زندگی روزمره آن‌ها مانند راه رفتن، خزندگی، تغذیه .. . را نشان می‌دهن. رد پاهای Tetrapod مسیرهای پیاده‌روی کرم‌ها و لانه سازی آن‌ها توسط بندپایان را نشان می‌دهد. شاید یکی از دیدنی‌ترین فسیل‌ها جا پا برزگ، سه پنجه تولید شده توسط دایناسورها است. دانشمندان دنبال
تولید شده توسط دایناسورها است. دانشمندان دنبال سرنخ‌هایی بوده‌اند که چگونه این حیوانات زندگی می‌کردند. اگرچه اسکلت این دایناسورها را می‌توان بازسازی کرد ولی تنها رد پای فسیل شده آن‌ها می‌تواند تعیین کند که آن‌ها چگونه می‌ایستادند و چگونه راه می‌رفتند. همچنین آن‌ها می‌توانند راه رفتن دقیق آن‌ها را بیان کنند و این که چه گام‌های بلندی برمی‌داشتند؛ و کدام اندام زمین را لمس می‌کرد. با این حال بسیاری از فسیل‌ها کمتر آشکار هستند مانند پیاده‌روی ساخته شده توسط نماتودها یا کرم‌های سگمنتال. Paleonvironment. ردپای
یا کرم‌های سگمنتال. Paleonvironment. ردپای دایناسور در پایین سازند Moenave در مزرعه جانسون وجود دارد اگرچه سخت است شناسایی این گونه خاص حیوانی، اما ردپاهای آن‌ها می‌توانند اطلاعات ارزشمندی از جمله ارائه سرعت، وزن، رفتار و ارگانیسم‌های سازنده آن‌ها را به ما بدهند. چنین فسیل‌هایی زمانی شکل می‌گیرند که دوزیستان، خزندگان، پستانداران، پرندگان درسرتاسر گل یاشن ماسه نرم مرطوب راه می‌روند و بعداً به اندازه کافی سخت می‌شوند. حتی برخی از فسیل‌ها می‌توانند ارائه جزئیات چگونگی مرطوب بودن شن و ماسه را بدهند. مجموعه
چگونگی مرطوب بودن شن و ماسه را بدهند. مجموعه فسیل‌هایی نیز در عمق آب رخ می‌دهند که می‌توانند منعکس‌کننده شوری و کدورت ستون آب باشند. ارتباط چینه‌شناسی. برخی از فسیل‌ها می‌توانند به عنوان فسیل‌های شاخص محلی استفاده شوند. پایه دوره کامبرین ظاهراً برای اولین بار توسط ردیابی فسیلی pedum Treptichnus تعریف شده است. فسیل‌ها بیشتر به عنوان یک ابزار به نظر می‌رسند قبل از ارگانیسم‌ها و بیشتر برای گسترش محدوده چینی‌شناسی هستند. Ichnofacies. ردیابی فسیل‌ها به صورت تصادفی نیستند. بلکه آن‌ها در طیف وسیعی در انجمن‌های
نیستند. بلکه آن‌ها در طیف وسیعی در انجمن‌های محیطی و براساس ارگانیسم‌های سازندهٔ آن‌ها دسته‌بندی می‌شوند. پیشگام مفهوم ichnofacies، پالنتولوژیست به نام آدولف سیلچر است که در آن فسیل را با استفاده از سیستم‌های رسوب و زمان رسوب طبقه‌بندی می‌کردند. Inherent Bias. بیشتر فسیل‌ها از رسوب‌های دریایی هستند. اساساً دو نوع آثار رسوبی را می‌توان در آن‌ها یافت که یکی آن‌ها هستند که به صورت exogenic و بر روی سطوح رسوب هستند و دیگری endogenic که در لایه‌های ساخته شده در رسوب وجود دارند. مسیرهای پیاده‌روی سطح در رسوب در
رسوب وجود دارند. مسیرهای پیاده‌روی سطح در رسوب در محیط‌های کم عمق دریایی کمتر شانس فسیله شدن را دارند چرا که موج و عمل آن‌ها باعث از بین رفتن آثار آن‌ها می‌شود؛ ولی در محیط‌های ساکت و آرام و در اعماق آب تمایل مطلوب تری برای حفظ ساختار ردیابی خوب وجود دارد. بیشتر فسیل‌ها معمولاً به آسانی و با پدیده‌های مشابه در محیط‌های مدرن شناخته می‌شوند با این حال ساختارهای ساخته شده توسط موجودات زنده در رسوبات اخیر تنها تعداد محدودی از آن‌ها عمدتاً در مناطق ساحلی از جمله آپارتمان‌های جزر و مدی مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
آپارتمان‌های جزر و مدی مورد مطالعه قرار می‌گیرند. تکامل. گویا ردیابی‌های فسیل‌های پیچیده اولی یا در اوایل شامل ردیابی‌های میکروبیولوژی نمی‌شوند. مانند :Stromatiolites. تاریخ آن‌ها به ۱۸۰۰–۲۰۰۰ میلیون سال قبل برمی گردد؛ و گویا برای آن‌ها بسیار زود بوده است که دارای منشأ حیوانی باشند. محققان فکر می‌کنند که آن‌ها بیشتر تشکیل شده باند از طریق amoedae. فرض می‌شود که لانه‌های آن‌ها می‌تواند قدمتی ۱٫۱۰۰ میلیون سال داشته باشد و ساخته شده باشد توسط حیواناتی که تغذیه می‌کنند در مناطق‌های عمیق از تشتک‌های میکروبی و