payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و خویشاوندی فرهنگ‌ها و ارتباط بین فرهنگی در خاورنزدیک و نواحی مدیترانه‌ای را در دانشگاه اینسبروک را بدست آورد و از آن زمان تا کنون مدیر انجمن مطالعات تاریخ باستان و تاریخ خاورنزدیک است.
الیویه مارتینز (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۶۶) بازیگر فرانسوی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "پولس، حواری مسیح"، "بی‌وفا"، "جزر و مد تاریک"، "۱، ۲، ۳، خورشید" اشاره کرد که فیلم "۱، ۲، ۳، خورشید" برای او جایزه سزار را به ارمغان آورده است.
لائرتز در اساطیر یونان، فرزند آرکسیئوس پادشاه شهر ایتاکا، همسر آنتیکلیا و پدر اودیسئوس قهرمان کتاب ادیسه اثر شاعر یونانی هومر و همچنین کتیمنه خواهر اودیئوس بود. "لائرتز" یکی از اعضای گروه آرگونات‌ها، و همچنین یکی از کسانی بود که در شکار گراز کالیدونیان نقش داشت. در اواخر عمر، به‌منظور شرکت در آخرین نبرد، آتنا جوانی را به او بازگرداند و در کنار پسرش با اقوام خواستگاران که برای ربودن تخت پادشاهی و همسرش آمده بودند، به‌نبرد برخاست. در برخی نسخه‌ها گفته شده "لائرتز" پدر واقعی اودیسئوس نبوده، بلکه سیزیف،
"لائرتز" پدر واقعی اودیسئوس نبوده، بلکه سیزیف، پایه‌گذار شهر کورینتوس و کسی که خدای جهان زیرین هادس را فریب داد، پدر او بوده است. در این نسخه سیزیف آنتیکلیا را قبل از ازدواج با لائرتز فریفت و با او هم‌خواب شد و به همین جهت اودیسئوس هوش و ذکاوتش را از پدر واقعی خود سیزیف به ارث برده‌است.
بداغ یا هفت‌کول نام سردهای است که شامل ۱۵۰ تا ۱۷۵ گونه از درختچه‌ها و گونه‌های اندکی از درختان کوچک می‌شود. این سرده از خانوادهٔ هفت‌کولان است. طبقه‌بندی کنونی این سرده بر پایهٔ فیلوژنتیک ملکولی است. این سرده قبلاً در خانوادهٔ آقطیان طبقه‌بندی می‌شد. گونه‌های این سرده بومی نواحی معتدل نیمکرهٔ شمالی هستند. البته تعداد اندکی از گونه‌های این سرده در روسیه، جنوب شرقی آسیا و مناطق کوهستانی نقاط گرمسیر در آمریکای جنوبی می‌رویند. در آفریقا گونه‌های این سرده محدود به مناطق کوه‌های اطلس می‌شود. برگ‌های گونه‌های آن
به مناطق کوه‌های اطلس می‌شود. برگ‌های گونه‌های آن رو به روی هم، ساده، دندانه تر یا لبه دار است. گونه‌هایی که در مناطق معتدل خنک می‌رویند خزان پذیر هستند، ولی بیشتر گونه‌های معتدل گرم همیشه‌سبز هستند. برگ‌ها و جوانه‌های برخی از گونه‌ها مخملی است.
واکسن سه‌گانه یا ثلاث که واکسن سه بیماری دیفتری، کزاز و سیاه سرفه می‌باشد، برای ایمن‌سازی نوزادان و کودکان بین سنین ۶ هفته‌ای تا ۶ سالگی به مصرف می‌رسانند. واکسن سه‌گانه محتوی محلولهای تصفیه و تغلیظ شده توکسوئید دیفتری و توکسوئید کزاز و باکتری کشته شده سیاه‌سرفه هست که بر فسفات آلومینیوم در حال تولید جذب شده‌است. تیومرسال به عنوان ماده نگه دارنده به نسبت یک در ده هزار به محصول اضافه شده‌است. استفاده از فسفات آلومینیوم بدان جهت است که با تأخیر جذب واکسن در بدن قدرت ایمنی‌زایی آن افزونتر می‌شود. میزان ترکیبات
قدرت ایمنی‌زایی آن افزونتر می‌شود. میزان ترکیبات واکسن سه‌گانه. هر دز واکسن در حجم ۰/۵ میلی‌لیتر محتوی مواد زیر است: توکسوئید دیفتری: ۱۵ واحد فلوکولان توکسوئید کزاز: ۱۰ واحد فلوکولان واکسن ضد سیاه سرفه: ۴ واحد بین‌المللی محافظت‌کننده فسفات آلو مینیوم :(بر مبنای یون فلز)۰/۳ تا ۰/۶ میلی‌گرم تیومرسال: ۱٪ موارد عدم استعمال واکسن سه‌گانه. برای ایجاد ایمنی اساسی و پایه‌ای سه تزریق نیم میلی‌لیتری به فاصله ۴ تا ۸ هفته انجام می‌گیرد و چهارمین تزریق یک سال بعد صورت می‌پذیرد. از تزریقهای یادآور ۵ سال یک بار از واکسن
از تزریقهای یادآور ۵ سال یک بار از واکسن توأم ضد دیفتری- کزاز خردسالان یا بزرگسالان، بسته به سن شخص استفاده به عمل می‌آید. تزریق واکسن سه‌گانه در کودکان دارای ضایعات مغزی پیشرونده ممنوع است و باید به آن‌ها واکسن دوگانه خردسال تزریق کرد. همچنین این واکسن برای کودکانی که سابقه بیماریهای مزمن چرکی، ناراحتیهای عصبی، تشنج، ضایعات مغزی یا سابقه خانوادگی بیماریهای عصبی را دارند تجویز نمی‌گردد. در هر یک از این موارد، پزشک متخصص بیماریهای کودکان باید شخصاً تصمیم به استفاده از واکسن را بگیرد. به کودکان تب‌دار یا
به استفاده از واکسن را بگیرد. به کودکان تب‌دار یا مبتلا به بیماریهای حاد، واکسن سه‌گانه ضد دیفتری – کزاز و سیاه سرفه تا رفع تب و بیماری، تزریق نمی‌شود. بعد از ۶سال تمام (۶سال و۱۱ماه و۲۹روز) تزریق واکسن سه‌گانه ممنوع است و باید از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده شود. عوارض جانبی واکسن سه‌گانه. با تزریق این واکسن قرمزی، سفتی، تورم یا بثورات پوستی همراه با تب که معمولاً زود گذر هستند مشاهده می‌شود. در موارد نادری ناراحتیهای کلیوی به دنبال تزریق این واکسن دیده شده‌است. همچنین ناراحتیهای مغزی قابل توجهی که
شده‌است. همچنین ناراحتیهای مغزی قابل توجهی که ناشی از تزریق جزء سیاه سرفه این واکسن سه‌گانه است به ندرت ذکر شده، اگر ناراحتی عصبی یا تشنجی کودک ظرف ۲ روز پس از تزریق مشاهده شود، نشان ایجاد ناراحتی به علت واکسن سیاه سرفه است در این صورت دنباله ایمن‌سازی را با واکسنهای دوگانه ضد دیفتری، کزاز خردسالان یا بزرگسالان بسته به سن شخص ادامه می‌دهند و به این کودک دیگر واکسن سیاه سرفه نباید تزریق شود. بایستی همواره آدرنالین (با دز یک در هزار) در دسترس تزریق کنندگان باشد تا اگر عارضه آنافیلاکسی پیش آمد، بلافاصله به
باشد تا اگر عارضه آنافیلاکسی پیش آمد، بلافاصله به مصرف برسد. واکسن دوگانه یا توأم دیفتری و کزاز. واکسن دوگانه یا توأم نیز حاوی واکسن برای دو بیماری دیفتری و کزاز می‌باشد و در سنین بالای ۶ سال و در کودکان حساس به واکسن سه‌گانه از این استفاده می‌شود. ترکیب واکسن دوگانه نیز مثل واکسن سه‌گانه است با این فرق که عامل ضد سیاه سرفه را ندارد. موارد استعمال. اگر پس از تزریق واکسن سه‌گانه، درجه حرارت بدن کودک بالاتر از ۴۰ درجه سانتی گراد (زیر بغل)، گریه مداوم بیش از سه ساعت که قابل آرام کردن نباشد ویا تشنج ظرف ۷۲
سه ساعت که قابل آرام کردن نباشد ویا تشنج ظرف ۷۲ ساعت رخ دهد در نوبت‌های بعدی به جای واکسن سه‌گانه باید واکسن دوگانه خردسالان تزریق گردد. همچنین برای ایمن‌سازی کودکان بیش از شش سال و نوجوانان و بزرگسالان از واکسن توأم ویژه استفاده می‌نمایند. بعد از۶ سال تمام (۶سال و۱۱ماه و۲۹روز) تزریق واکسن سه‌گانه ممنوع است و باید از واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان استفاده شود. برای ایمن‌سازی کودکان زیر شش سال بر ضد بیماری‌های دیفتری و کزاز از واکسن توأم دیفتری- کزاز ویژه خردسالان استفاده می‌شود. واکسن ویژه نوجوانان و
خردسالان استفاده می‌شود. واکسن ویژه نوجوانان و بزرگسالان ترکیبی شبیه واکسن کودکان دارد، تنها مقدار نوکسوئید دیفتری آن به دو واحد فلوکولان تقلیل یافته‌است. موارد عدم استعمال. در کودکان تب دار یا مبتلا به بیماری‌های حاد تا رفع تب و بیماری تزریق واکسن را به عقب می‌اندازند. در مورد کودکان مبتلا به آلرژی شدید یا ضایعات و عوارض مغزی و عصبی مایه کوبی با احتیاط و با نظر پزشک کودکان انجام گیرد. به کودکان پس از سن شش سالگی و به نوجوانان اگر مایه کوبی توأم ضرورت یابد باید حتماً واکسن ویژه بزرگسالان تزریق شود. چون در
باید حتماً واکسن ویژه بزرگسالان تزریق شود. چون در این گروه سنی واکسن خاص کودکان عوارض جنبی نسبتاً شدیدی به علت مقدار بیشتر پادتن ضد دیفتری که در آن وجود دارد ایجاد می‌شود. عوارض جانبی. به دنبال تزریق واکسن توأم عوارض موضعی ا ز قبیل قرمزی محل تزریق، حساسیت موضع، و گاهی واکنشهای عمومی مانند تب، سر درد، و گاهی ظهور بثوراتی در سطح بدن مشاهده می‌شود اما این واکنشها به زودی مرتفع می‌گردند. در موارد نادری به دنبال تزریق واکسن توأم ضد دیفتری- کزاز ناراحتی‌های کلیوی و عصبی دیده شده‌است. در چنین حالاتی تزریق‌های
و عصبی دیده شده‌است. در چنین حالاتی تزریق‌های بعدی انجام نمی‌گیرند. بایستی همواره آدرنالین یک در هزار در دسترس تزریق کنندگان واکسن باشد تا اگر عارضه آنافلاکسی پیش آمد بلافاصله بمصرف برسد. روش استفاده واکسنهای سه‌گانه و دوگانه. واکسنهای سه‌گانه و دوگانه به اندازه ۰/۵ میلی‌لیتر به صورت تزریق عضلانی، تجویز می‌شود. 'واکسنهای سه‌گانه و دوگانه' بزرگسالان و خردسالان را باید حتماً به شکل داخل عضلانی و عمیق تزریق کرد زیرا تزریق این نوع واکسنها در زیر جلد یا داخل جلد می‌تواند موجب تحریک موضعی، تشکیل گرانولوم، نکروز
می‌تواند موجب تحریک موضعی، تشکیل گرانولوم، نکروز بافتی و بروز آبسه استریل شود. قبل از مصرف شیشه واکسن را خوب تکان دهید تا واکسن کاملاً یکنواخت گردد. برنامه کشوری واکسن سه‌گانه کودکان. برای حفظ ایمنی پس از آخرین تلقیح واکسن سه‌گانه یا دوگانه، واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان باید هر ۱۰ سال یکبار تکرار شود روش نگهداری واکسنهای سه‌گانه و دوگانه. واکسنهای سه‌گانه و دوگانه را در ۸–۰ درجه سانتی گراد (طبقه میانی یخچال) و دور از نور نگهداری می‌نمایند این واکسنها نباید یخ بزند زیرا در اثر یخ زدن و بازشدن، تزریق واکسن
یخ بزند زیرا در اثر یخ زدن و بازشدن، تزریق واکسن ایجاد واکنشهای شدید و مزاحم خواهد نمود. این واکسنها معمولاً در جعبه‌های محتوی دو یا سه آمپول ۰/۵ میلی‌لیتری یا در ویال های ۵ تا ۱۰ میلی‌لیتری عرضه می‌گردد. نکات مهم در مورد واکسنهای سه‌گانه و دوگانه. برای حفظ ایمنی پس از پنج نوبت تلقیح واکسن سه‌گانه یا دوگانه، واکسن دوگانه ویژه بزرگسالان باید هر ۱۰ سال یکبار تکرار شود.
Ȧ، ȧ یکی از حروف الفبای لاتین است و دربرگیرندهٔ حرف A با نقطه‌ای بر فراز آن است. این حرف در الفبای لیوونیایی کاربرد دارد. منابع. Wikipedia contributors, "Ȧ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ȧ&amp;oldid=607665386 (accessed May 15, 2014).
آنابابتیست‌ها یا بازتعمیدی‌ها (از لاتین نو: anabaptista، از یونانی: ἀναβαπτισμός) مسیحیانی هستند که نحله فکری آنان به اصلاحات مذهبی رادیکال اروپا در قرن شانزدهم بازمی‌گردد. اگر چه برخی بر این باور هستند که جنبش آنابابتیسم، شاخهٔ نورسته‌ای از پروتستانیسم است؛ اما برخی دیگر آن را یک جنبش متمایز می‌دانند. آمیش‌ها، هاترایت‌ها و منونایت‌ها، پی‌آیندهای مستقیم این جنبش به‌شمار می‌آیند. بِرِثرِن (Brethren)، بِرادِرهوف (Bruderhof) و کلیسای رسالت مسیحی (Apostolic Christian Church)، فرقه‌های بعدی گروه بازتعمیدی‌ها
Church)، فرقه‌های بعدی گروه بازتعمیدی‌ها هستند.نام آناباپتیست، از کلمه یونانی anabaptista برگرفته شده و به معنی کسی است که دوباره تعمید می‌کند. این نام را دشمنان‌شان بر آنها نهادند؛ به نشانهٔ دوباره تعمید کردن این نوکیشان که پیشتر در کیش پیشین خود و در بدو تولدشان غسل تعمید شده بودند؛ چرا که برای درآمدن به کیش جدید آناباپتیسی، ضروری بود که فرد داوطلب، به زبان خود درآمدن به کیش جدید را اقرار کند و به این ترتیب، غسل تعمید اوان کودکی خود را کنار بگذارد. پیروان اولیه این جنبش، نام «آناباپتیست» را نپذیرفتند، با
اولیه این جنبش، نام «آناباپتیست» را نپذیرفتند، با این ادعا که غسل تعمید دوران کودکی آنها مطابق متن کتاب مقدس نبوده و در نتیجه نادرست و نامعتبر است، بنابراین غسل تعمیدشان در هنگامه پیوستن به آیین جدید، «بازتعمید» نبوده و در حقیقت اولین تعمید آنهاست. در هنگامی که لوتر زنده بود؛ بعضی از پیروان مرام اصلاحی نظریهٔ آناباپتیسم را پدیدآوردند و مدتی نیز بر شهر مونستر (munsser) تسلط یافتند. آناباپتیست‌ها هر گونه قانونی جز قانون خدا را مردود می‌دانستند؛ زیرا اعتقاد داشتند روح القدس اشخاص نیک را در هر لحظه هدایت
داشتند روح القدس اشخاص نیک را در هر لحظه هدایت می‌کند، و روح القدس را نمی‌توان اسیر قوانین و مقررات ساخت و به همین جهت، پس از یک مقاومت قهرمانانه، منقرض گشتند. اما نظریاتشان، به اشکال ملایم تر، در هلند و انگلستان و آمریکا اشاعه یافت و از لحاظ تاریخی می‌توان آن‌ها را ریشهُ فرقهُ کویکرها دانست. در قرن نوزدهم شکل ترسناک تری از آشوبگرایی (آنارشیسم) پدید آمد که دیگر با دین هم ارتباطی نداشت. این مرام در روسیه و اسپانیا و تا حد کمتری در ایتالیا، پیروزی فراوان به دست آورد.
شبکهٔ همدان در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۸۱ با حضور علی لاریجانی (رئیس وقت سازمان صدا و سیما) در شهر همدان افتتاح رسمی شد. این شبکه، از سال ۱۳۸۱ تا سال ۱۳۸۵، شبکهٔ الوند و از سال ۱۳۸۶ تا سال ۱۳۹۰، شبکهٔ سینا نام داشت. پخش برنامه‌های شبکه همدان با کیفیت HD و فرمت H264 از طریق فرستنده‌های زمینی از شهریور ۱۴۰۴ آغاز شده‌است. تاریخچه. پیشینهٔ تلویزیون هم در استان همدان به سال ۱۳۴۹ خورشیدی برمی‌گردد. در زمان افتتاح، حدود ۲۸۵ هزار نفر در نواحی روستایی و ۲۸۴ هزار نفر در نواحی شهری استان همدان امکان دسترسی به برنامهٔ شبکهٔ
شهری استان همدان امکان دسترسی به برنامهٔ شبکهٔ یک تلویزیون را پیدا کردند. این روند ادامه داشت تا در پائیز سال ۱۳۵۶، با نصب یک فرستندهٔ مادر و چند تکرارکننده، پخش برنامهٔ شبکهٔ دو تلویزیون در شهر همدان و پیرامون آن آغاز شد، که به تدریج دامنهٔ دریافت آن به سایر نقاط استان تسری پیدا کرد. اما آغاز پخش برنامه‌های سیمای مرکز همدان از سال ۱۳۵۸ با پخش اذان مغرب بود. تولید و پخش برنامهٔ مستمر هفتگی با عنوان «استان در هفته‌ای که گذشت» از سال ۱۳۵۹، رفع نقایص و تکمیل تجهیزات فنی در سال ۱۳۶۰، آغاز پخش برنامهٔ هفتگی با
فنی در سال ۱۳۶۰، آغاز پخش برنامهٔ هفتگی با عنوان «جنگ جمعه» صبح جمعه هر هفته در سال ۱۳۶۱، رفع نقص‌ها و تکمیل تجهیزات فنی در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، افتتاح شبکهٔ استانی سیما در تاریخ ۲۷ شهریور ماه ۱۳۸۱. در شش‌ماههٔ دوم این سال سیمای استانی مرکز همدان با تولید و پخش هزار ساعت برنامه موفق به جلب نظر حداکثری مخاطبان خودشد. در بیست و ششم خرداد سال ۱۳۹۰ هم‌زمان با ولادت حضرت علی (ع) پخش برنامه‌های شبکهٔ همدان به ۲۴ ساعت افزایش یافت. صدا وسیمای مرکز همدان در آن زمان جزء نخستین استان‌هایی بود که ۲۴ ساعته برنامه پخش
جزء نخستین استان‌هایی بود که ۲۴ ساعته برنامه پخش می‌کرد. همزمان با سفر رئیس‌جمهور و هیئت دولت به همدان پخش این شبکه نیز دیجیتالی شد. درحال حاضر مرکز همدان با دارا بودن ۲ ایستگاه مادر تلویزیونی، ۱۰۱ ایستگاه دریافت و پخش ماهواره‌ای و ۱۲ ایستگاه تکرارکننده کلیهٔ مناطق استان همدان را زیر پوشش برنامه‌های شبکهٔ استانی سیما قرار داده‌است. پویانمایی. در سال ۱۳۸۷ ه‍.ش توسط حسین تقی‌پور مدیر کل وقت ساختمان پویانمایی در ۴ طبقه ساخته و با حضور داریوش مهرجویی افتتاح گردید، و از آن پس واحدی به عنوان پویانمایی به آن مرکز
و از آن پس واحدی به عنوان پویانمایی به آن مرکز اضافه گشت، صدا وسیمای مرکز همدان جایگاه خوبی را در میان مراکز کشور دارد و با توجه به پتانسیل‌های ارزشمند آن، این مرکز به عنوان قطب انیمیشن کشور شناخته شد. واحد پویانمایی مرکز همدان در سال ۱۳۶۷ تأسیس و آغاز به کار کرد. در این سال تعداد افرادی که در واحد انیمیشن همدان مشغول کار بودند به هشت نفر می‌رسید. «شهر حجم‌ها» نخستین کارهنری این واحد بود که به شیوهٔ «سه بُعدی زیر دوربین» ساخته شد. «جوجه‌ها» هم دومین کاری بود که به همت محمد مهدی خداکرمی و به مدت پنج دقیقه
که به همت محمد مهدی خداکرمی و به مدت پنج دقیقه در واحد پویانمایی مرکز همدان ساخته شد. این پویانمایی در جشنوارهٔ زیباکنار آن سال برتر شناخته شد و سازمان صدا و سیما هم آن را به عنوان برنامهٔ برگزیدهٔ کودک و نوجوان شناخت و به اتحادیهٔ آسیا اقیانوسیه (ABU) ارسال کرد. پس از ورود رایانه در سال ۱۳۷۴ برای ساخت انیمیشن، مرکز همدان نیز با بهره‌گیری از فناوری نو و کارکنان تازه، به پیشرفت‌های بیشتری هم دست یافت. در این سال‌ها مرکز همدان با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته‌تر مانند انیمیشن سه بُعدی، انیمیشن عروسکی و
مانند انیمیشن سه بُعدی، انیمیشن عروسکی و Popet animation (کارهای تک‌فریم و استاپ‌موشن «Stop mution)، دو بُعدی و کات اوت «Cut out» در جشنواره‌های کودک و رشد می‌درخشید و بیشتر تندیس‌ها را از آن خود می‌کرد. امسال واحد پویانمایی مرکز همدان می‌بایست براساس تصویب سیمای استان‌ها ۵۸ ساعت انیمیشن تولید می‌کرده‌است که این واحد افزون بر تولید این مقدار ساعت، توانسته ۱۶ ساعت نیز بیش از تعهد خود انیمیشن تولید کند. آشیانهٔ مهر، من و داداشی، عیاران، توپوز قلی میرزا (بالا رود، پایین رود)، سرزمین مادری، آدمک، سفرهای
(بالا رود، پایین رود)، سرزمین مادری، آدمک، سفرهای پلیکان، چنین حکایت کنند، دوستان دریایی، پل دوستی، شنگول و منگول و گنجشک باهوش ازجمله کارهایی است که امسال مرکز همدان آن‌ها را ساخته و تحویل سیمای استان‌ها داده‌است.
اِیوان به نشستنگاهی بلندتر از اطراف خود گفته می‌شود که معمولاً در بخش بیرونی بناها ساخته می‌شود. ایوان در معماری ایرانی از زمان اشکانیان و شیوه پارتی (اشکانی) مورد استفاده قرار گرفته‌است و تاکنون به شیوه‌های گوناگون ساخته می‌شود. ایوان‌ها معمولاً از یک طاق آهنگ تشکیل می‌شوند، از سه طرف بسته هستند، و به طرف میانسرا باز می‌شوند. ایوان‌ها به صورت فضاهای ورودی و خروجی ساخته می‌شوند، در حالی که برای جریان یافتن هوا باز هستند، از تابش آفتاب پیشگیری می‌کنند، و به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده اهمیت فوق‌العاده‌ای
یکی از اجزای تشکیل دهنده اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد و به بنا، برجستگی و شکوه می‌بخشد. ایوان کانونی است برای تزیینات مختلف بنا، مانند ایجاد مقرنسهایی با شیوهٔ آجرکاری، گچبری و کاشیکاری. به نوشته دانشنامه ایرانیکا، «ایوان» واژه‌ای است پارسی که در زبان‌های عربی و ترکی نیز به کار برده می‌شود. شرق ایران به ویژه خراسان جایگاه ایوان‌هاست؛ و ایوان‌های بزرگ از دوره اشکانی در ایران باقیمانده‌است. زیباترین و عالی‌ترین ایوان‌ها در مساجد و بناهای اسلامی ایران است و ایوان‌های ایرانی اغلب بلند و متناسب با بنا با طاق‌نماهای
ایرانی اغلب بلند و متناسب با بنا با طاق‌نماهای بسیار جالب و متنوع ساخته شده‌اند. ایوان در خانه‌های سنتی. ایوان از مهم‌ترین فضاهای معماری ایرانی و بیشتر در خانه های سنتی به چشم می‌خورد، به لحاظ فرم و جایگاه و ابعاد متنوع است، و عملکردهای زیادی دارد. برای مثال به نمونهٔ بدون سقف آن گاه بهارخواب و در برخی شهرها مهتابی می‌گویند. گونهٔ دیگری از آن با ستونهای متنوع در جلو و ارتفاعی برابر سقف و عرضی کم رواق نام دارد. رواق نیز از سه سو بسته و از یک سو باز است. ایوان نمایشگر امکانات تعیین و تحدید فضا است و همانا
نمایشگر امکانات تعیین و تحدید فضا است و همانا «طریقت» یا فضای انتقالی بین عوالم زمینی و زمانی است از دیدگاه فراطبیعی، ایوان خود مقام نفس به‌شمار می‌آید و در میان حیاط در مقام روح و اتاق در مقام جسم سیر می‌کند. ایوان واسطه ایست و این واسطه بودن از لحاظ شکلی در فرم دوگانه آن (از سه سو بسته و از یک سو باز و…) به تمامی نمود یافته‌است. در دید از بیرون به درون می‌توان ایوان را از آنجایی که معمولاً ارتفاعی بلندتر از سایر نقاط در نما دارد و زودتر به چشم می‌آید همانا معرفی‌کننده و پیشانی نماست. در دید از درون به
معرفی‌کننده و پیشانی نماست. در دید از درون به بیرون ایوان گشادگی فضای محصور و چشم خانه است. رو به سوی باغی کوچک که خود در معنا و مفهوم پردیس است و با چهار گوش مرکز آب نمادی از کمال است. ایوان در خانه‌های عربی. لیوان ("līwān") یک اصطلاح مورد استفاده در زبان عربی از عصرهای گذشته و قدیم می‌باشد که به یک مکان با طول زیاد و تنگ جلوی سالن اصلی خانه اشاره دارد، این مکان علی العموم به سمت بیرون منزل و ساختمان باز است. موقعیت. ایوان به‌طور عام در سمت جنوبی خانه‌های عربی در منطقه دریای مدیترانه قرار دارد. ایوان مکان
در منطقه دریای مدیترانه قرار دارد. ایوان مکان محدودی است که توسط سه دیوار احاطه شده‌است، این مکان دارای یک سقف با سه ستون که با نقاشی آراسته شده‌است می‌باشد. ایوان چون از سمت شمال باز می‌باشد، برای استقبال و پذیرایی از میهمانان در فصل تابستان استفاده می‌شود. ایوان به‌طور معمول در یک مکان بالاتری از سطح منزل تقریباً بین ۲۴ الی ۴۰ سانتیمتر از سطح منزل قرار دارد. دیوار اصلی ایوان شامل محراب پوشیده از گل و مجسمه و دیگر اشکال تزیینی می‌باشد مانند سجاده و حصیر که به‌طور معمول روی سطح ایوان فرش شده‌است، در کنار
به‌طور معمول روی سطح ایوان فرش شده‌است، در کنار دیوارهای ایوان گلها و سبزه‌های دیگری نیز وجود داشته‌است. در دو طرف ایوان به‌طور معمول دو اتاق متشابه و متقارن و متناظر قرار دارد. تاریخچه درست کردن ایوان در نزد عرب به ۲۰۰۰ سال پیش بر می‌گردد. به‌طور معمول ورودی این خانه‌ها به ایوان ختم می‌گردیده‌است. در طرفین ایوان اتاق‌های زندگی قرار دارد. از لیوان مانند اتاق پذیرایی استفاده می‌شود، ایوان اساساً در عمق منازل ساخته می‌شده‌است و در بعضی از مواقع سقف ایوان از سه گنبد تشکیل شده‌است، همچنین در طرفین ورودی ایوان
گنبد تشکیل شده‌است، همچنین در طرفین ورودی ایوان پنجره قرار دارد. این مکان به‌طور معمول دربشان رو به حیاط ساختمان باز می‌شود. ساختمان الامام الخلیل یک مثال خوب در این مورد می‌باشد.
مسجد تاریخانه قدیمی ترین مسجد ایران و از قدیمی‌ترین آثار تاریخی شهرستان دامغان، واقع در قسمت جنوب شرقی شهر دامغان می‌باشد. این مسجد دارای پلانی مستطیل شکل است که به شکل شبستانی به سوی قبله، همراه یک حیاط مرکزی و رواقی در اطراف آن ساخته شده است. با توجه به شیوه معماری ویژه در این بنا و یافتن مولفه‌های معماری ساسانی، محققان قدمت این اثر تاریخی را به سده دوم ه‍.ق و اوایل دوره اسلامی نسبت داده و آن را از نخستین مساجد ساخته شده در ایران می‌دانند. این اثر در ۱۵ دی ۱۳۱۰ شمسی با شماره ثبت ۸۰ به عنوان یکی از آثار
دی ۱۳۱۰ شمسی با شماره ثبت ۸۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پیشینه تاریخی. با وجود فقدان کتیبه‌ای که تاریخ پدید آمدن تاریخانه را یادآور شود و کمبود اطلاعاتی ما از زمان دقیق ساخت این بنا، شیوهٔ معماری به خصوص این مسجد اطلاعاتی در مورد تاریخ تقریبی این اثر به ما می‌دهد. پس از بررسی‌های باستان شناسانی چون اریک اشمیت و آندره گدار مشخص شد که آجرهای بزرگ این بنا شباهت فراوانی با آجرهای قصر ساسانی تپه حصار داشته و از این بنا از ویژگی‌های بناهای ساسانی برخوردار می‌باشد؛ بنابراین باید آن را در
ساسانی برخوردار می‌باشد؛ بنابراین باید آن را در زمره بناهای ساخته شده در اوایل ورود اسلام به ایران دانست. معاصر با زمانی که نفوذ و تأثیر معماری اسلامی در ایران به قدری مشهود نشده بود که برای ساخت این مسجد، شیوه‌های جدید اسلامی جایگزین روش مرسوم عصر ساسانی شود. با توجه به دیگر ویژگی‌های معماری این بنا ازجمله ساخت رواق و صحن برای مساجد، منبر و همچنین محراب رو به قبله که از ویژگی‌های رایج معماری مساجد در عصر اموی بوده است، می‌توان اواخر دوره اموی را قدیمی‌ترین زمان قابل حدس برای ساخت این بنا تاریخی دانست.
زمان قابل حدس برای ساخت این بنا تاریخی دانست. آندره گدار در مقاله‌ای که در خصوص تاریخانه دامغان در شماره مجله مهر ۱۳۱۲ منتشر کرد در مورد پیشینه تاریخی مسجد اذعان می‌دارد که با توجه یه تزئینات و ویژگی‌های ساسانی مسجد احتمال می‌رود که هنگام نقشه‌کشی به منظور ساخت یک معبد طراحی شده باشد اما میان نقشه‌کشی و ساخت ساختمان مسجد فاصله‌ای طولانی ایجاد می‌شود که باعث تغییراتی در نحوهٔ ساخت آن می‌شود. او با توجه به یافته‌های میس بل از کاخ اخیضر و مقایسه تاریخانه با درگاه دروازه بغداد نتیجه گرفت که در بیشترین حالت خود
دروازه بغداد نتیجه گرفت که در بیشترین حالت خود ساخت تاریخانه به اولین سال جلوس خلیفه عباسی در سال۱۳۲ ه‍.ق یا سلطنت هارون الرشید در سال‌های ۱۷۰ تا ۱۹۳ ه‍.ق برمیگردد. تاریخانه در لغت. تاریخانه در لغت از دو بخش تاری به معنای خدا (در زبان ترکی) و خانه تشکیل می‌شود که در نهایت مفهوم خانه خدا از آن استباط می‌شود با این وجود به دلایل نامشخصی از آن به عنوان چهل ستون نیز یاد شده است(تعداد اصلی ستون‌های این مسجد هنگام ساخت ۳۴ عدد بوده است که ممکن است به انتخاب این نام توسط مردم محلی انجامیده باشد) معماری. ستون‌ها.
توسط مردم محلی انجامیده باشد) معماری. ستون‌ها. تعداد ستون‌های تاریخانه در ابتدای ساخت ۳۴ عدد بوده که اکنون تنها ۲۶ عدد از آن‌ها باقی مانده‌اند. از این تعداد باقی مانده، ۱۸ عدد در شبستان اصلی و باقی آن‌ها در حیاط مرکزی قرار دارند. این ستون‌ها از آجرهایی بزرگ با مشخصه ساسانی ساخته شده‌اند. (با ابعاد ۳۴*۳۴*۷) از شواهد باقی مانده چنان به نظر می‌رسد که این ستون‌ها یا حداقل ستون‌های دهانه میانی دارای تزئینات گچ بری بوده‌اند این نوع گج بری در تزئینات مسجد جامع نایین نیز به چشم می‌خورد. طاق‌ها. طاق‌های اصلی این
نیز به چشم می‌خورد. طاق‌ها. طاق‌های اصلی این بنا را در سال ۱۳۱۰ آقا میرزا عالمی از وعاظ شهر دامغان با جمع آوری کمک‌های مردمی ترمیم و بازسازی کرد تفاوت قسمت‌های جدید و قسمت‌های اصلی این طاق‌ها هم از لحاظ نوع مصالح و هم از نظر نوع قوس مشهود است. رواق‌ها. یکی از ویژگی‌های خاص مسجد تاریخانه این است که قوس‌ها و تویزه‌ها در رواق‌های مسجد، همانند بناهای عصر باستان و بنای ایوان کرخه منسوب به شاپور دوم ساسانی، به دیوار سمت عقب ان عمود است. این نمونه‌ای از شباهت این بنا با عناصر معماری ساسانیست. منبر. منبر تاریخانه
بنا با عناصر معماری ساسانیست. منبر. منبر تاریخانه همزمان با ساخت اولیهٔ مسجد در حدود سده دوم و سوم ه‍.ق و در داخل مسجد ساخته شده است. این منبر با اینکه از خشت‌های گلی و چوب ساخته شده است اما وجه اشتراک زیادی با منبر قبطیان دارد. شکل سه گوش و پله دار منبر تاریخانه وجه اشتراک ان با منبرهای سنگی قبطیان است. گویا در شبستان اصلی دهانه میانی بزرگ‌تر از سایر قسمت‌ها و محل قرارگیری محراب و منبر بوده است. آنطور که پیداست از منبر آن چیزی باقی نمانده و در میان سال‌های ۱۳۵۵–۱۳۵۶ تخریب شده اما محراب ان همچنان باقی
۱۳۵۵–۱۳۵۶ تخریب شده اما محراب ان همچنان باقی مانده و در محل کنونی مسجد قابل مشاهده است. محراب. محراب تاریخانه طاقی عمیق با قوس مازه دار (بیضی شکل) دارد و با پلانی مستطیل شکل در کنار منبر قرار گرفته. لازم است ذکر شود که برخلاف محراب‌های دیگر این محراب در وسط دیوار دهانهٔ میانه قرار نگرفته است زیرا در این صورت منبر که در کنارهٔ راست محراب قرار دارد، کنار جرز ستون واقع می‌شد و هنگام سخنرانی از دید تعدادی از شنوندگان پنهان می‌ماند. محل مخصوص به ایستادن که در محراب واقع شده ۵۰ سانتی‌متر پایین‌تر از سطح زمین است
واقع شده ۵۰ سانتی‌متر پایین‌تر از سطح زمین است و مصالح مورد استفاده در ساخت محراب با دیگر مصالح ساخت بنای تاریخانه همگونی دارد. ورودی‌های مسجد. در قسمت غربی شبستان یک درگاه ورودی با ویژگی‌های درگاه‌های ساسانی وجود دارد که احتمال می‌رود به منظور ورود به بخش مسقف و زمستانی مسجد بوده است. در قسمت مقابل شبستان، هفت دهانه ورودی وجود داشته که احتمال می‌رود یکی از آن‌ها راه پله‌ای مختص به رفت و آمد به پشت بام بوده باشد. شش دهانه دیگر مربوط به اتاق‌هایی می‌شود که اکنون از آن‌ها تنها یک اتاق باقی مانده است. ورودی
اکنون از آن‌ها تنها یک اتاق باقی مانده است. ورودی اصلی مسجد در ضلع شرقی آن واقع بوده است که اکنون به علت تخریب اتاق‌های رو به روی شبستان از ورودی یکی از اتاق‌ها برای ورود به مسجد استفاده می‌شود. مناره. در پی سده‌ها، تاریخانهٔ دامغان بارها مرمت و بازسازی شده است. مناره‌های آجری در دوره سلجوقیان به این مجموعه افزوده شده است که اکنون ۲۵ متر ارتفاع دارد و بدنهٔ آن با آجرکاری تزیین شده است. طبق کتیبهٔ کوفی مسجد، مناره به همت بختیار بن محمد، در سده پنجم هجری احداث و به مجموعهٔ تاریخانه پیوند خورده است. در جنب
و به مجموعهٔ تاریخانه پیوند خورده است. در جنب مسجد تاریخانه سمت شمال مناری وجود دارد که با آجر ساخته شده است. ارتفاع این منار ۲۶ متر است و ۸۶ پله از داخل دارد، محیط آن در پایین در حدود ۱۳ متر است و به نسبت ارتفاع منار از سطح زمین از محیط آن کاسته می‌شود به‌طوری‌که دور منار در بالا ۸/۶ متر است، این منار سکو ندارد و از روی زمین مدور ساخته شده . نقوشی از آجر در روی منار هست که به منزلهٔ نما و تزیین آن محسوب می‌شود، در ارتفاع ۵/۱۰ متری کتیبهای از آجر به خط کوفی است به عرض ۳۰/۱ متر که فقط «الامیر السید الاجل»
است به عرض ۳۰/۱ متر که فقط «الامیر السید الاجل» آن را خوانده است. آجرهایی که در ساختمان داخلی به کار رفته به قطر ۴ تا ۵/۴ سانتی‌متر و به طول و عرض ۲۲ سانتی‌متر و آجرهایی که در تزئینات خارجی مصرف شده به طول ۵/۱۷ و به عرض ۱۷ و به قطر ۵/۳ سانتی‌متر است. بلندای این منار در قدیم بیشتر بوده و گویا در اثر زلزله قسمتی از بالا و کلاهک آن فروریخته است، بانی این منار بختیار بن محمد حاکم ایالت قومس و ممدوح منوچهری دامغانی است که منار مسجد جامع سمنان نیز از بناهای وی به‌شمار می‌رود. ویژگی‌های ساسانی تاریخانه. پس از