payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به فردی کاملاً قابل اعتماد بدل شد و در ژانویه ۱۹۴۰ ترفیع گرفت. با همکاری زیر دست خود اروین لهاوزن او دایره‌ای از افسران ورماخت را درست کرد که بسیاری از آن‌ها بعد از کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ یا اعدام شدند یا وادار به خودکشی شدند. در اجتماع افسران در برلین در دسامبر ۱۹۴۱ کاناریس گفت: «آبور هیچ ارتباطی با آزار و شکنجه یهودیان ندارد… بدون در نظر گرفتن خودمان ما خود را خارج از این جنایت نگه می‌داریم». (ام.ای. ۶ زیربخش وی. اف پرونده آن. آ اچ. دبلیو ۱/۳۲۷). اینطور فرض می‌شود که به رغم جنگ بین دو کشور، اطلاعات
فرض می‌شود که به رغم جنگ بین دو کشور، اطلاعات بریتانیا ارتباط خود با کاناریس را در این زمان حفظ کرده بوده‌است. همین‌طور به نظر می‌رسد که در جریان حمله به روسیه کاناریس اطلاعات دقیقی را از مکان دشمن دریافت می‌کرده‌است؛ اطلاعاتی که فقط بریتانیایی‌ها از آن اطلاع داشتند. رئیس ام آی ۶ استورات منزیس که او نیز مانند کاناریس اعتقادات ضد کمونیستی شدیدی داشت در پایان جنگ جسارت و شجاعت کاناریس را بسیار ستوده‌است. راینهارد هایدریش و هاینریش هیملر تحقیقاتی را در مورد جزئیات منبع اطلاعاتی کاناریس در مورد عملیات
مورد جزئیات منبع اطلاعاتی کاناریس در مورد عملیات بارباروسا را آغاز کردند و به این جمع‌بندی رسیدند که بدون تردید ارتباطی بین او و بریتانیایی‌ها وجود دارد. در ژوئن ۱۹۴۲ کاناریس ۸ مأمور آبور را برای انجام اعمال خرابکارانه به ساحل شرقی ایالات متحده آمریکا فرستاد. این عملیات که تحت عنوان عملیات پستوریوس انجام شد برای تخریب اهداف اقتصادی و دلسرد کردن مردم غیرنظامی تدارک دیده شده بود. با این حال بعد از دو هفته همه آن‌ها به وسیله اف بی ای دستگیر شدند زیرا که دو مأمور آبور به کل عملیات در آمریکا خیانت کرده بودند.
آبور به کل عملیات در آمریکا خیانت کرده بودند. آن‌ها در لباس غیرنظامی بازداشت شده بودند اما در دادگاه نظامی در واشینگتن دی سی محاکمه شدند و همه گناهکار شناخته شدند و به مرگ محکوم شدند؛ اما دو نفری که با اف بی ای همکاری کرده بودند فقط با یک درجه تخفیف محکوم به حبس ابد شدند و بقیه با صندلی الکتریکی در زندان کلمبیا دیستریتک اعدام شدند. شرم ناشی از شکست عملیات باعث شد دیگر عملیات خرابکارانه‌ای در داخل ایالات متحده انجام نشود. بهم زدن توطئه هیتلر برای قتل پاپ و شاه ایتالیا. پسر سرهنگ وسل فرییتاگ لورینگوون به نام
ایتالیا. پسر سرهنگ وسل فرییتاگ لورینگوون به نام نیکی در مورد ارتباط کاناریس با بهم خوردن توطئه هیتلر برای اجرای آدمربایی و ترور پاپ پیوس دوازدهم در ایتالیا در ۱۹۷۲ در مونیخ شهادت داده‌است. سرهنگ لورینگوون زیر دست دریاسالار کاناریس بود. نیکی گزارش گزارش می‌دهد که در روزی که بنیتو موسولینی به وسیله ویکتور امانوئل سوم پادشاه ایتالیا عزل و بازداشت شد، هیتلر به فرماندهی نیروهای امنیتی رایش سوم دستور می‌دهد طرحی را برای تلافی علیه ایتالیایی‌ها به صورت آدم دزدی و قتل شاه ویکتور امانوئل سوم و پاپ پیوس دوازدهم اجرا
شاه ویکتور امانوئل سوم و پاپ پیوس دوازدهم اجرا کند. در سال ۲۰۰۹ نیکی فون فرییتاک لورینگوون در سن ۷۲ سالگی جزئیات تازه ای از ماجراهای روزهای ۲۹ و ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۳ را برملا کرد. او می‌گوید پدرش واروین فون لهاوزن که در استخدام بخش خرابکاری اطلاعات المان بود به ملاقاتی رفتند که به وسیله کاناریس با یک ژنرال ایتالیایی به نام سزار آمه در ونیز ترتیب داده شده بود. کاناریس ژنرال ایتالیایی را از جریان توطئه مطلع می‌کند و با دنبال کردن این اخبار ژنرال ایتالیایی موفق به خنثی کردن عملیات می‌شود. این اظهارات با گواهی لهاوزن
کردن عملیات می‌شود. این اظهارات با گواهی لهاوزن در دادگاه نورنبرگ مطابقت دارد.
دولت انتقالی عراق عنوان دولت حاکم بر عراق از تاریخ ۳ مه ۲۰۰۵ تا ۲۰ مه ۲۰۰۶ اطلاق می‌شود. این دولت در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۰۸ مورد تأیید مجلس نمایندگان عراق قرار گرفت و رئیس‌جمهور (جلال طالبانی) و دو جانشینش با رای اکثریت دو سوم مجلس نمایندگان عراق تأیید شدند. نمایندگان این مجلس در انتخابات مجلس عراق (دسامبر ۲۰۰۵) انتخاب شده بودند. نخست‌وزیر (ابراهیم جعفری) نیز از جانی حزب سیاسی غالب در پارلمان (ائتلاف ملی عراق) تعیین شد و با رای دو سوم نمایندگان مورد تأیید قرار گرفت و موظف به تشکیل کابینه دولت شد. اعضای دولت
گرفت و موظف به تشکیل کابینه دولت شد. اعضای دولت انتقالی در حالی در روز ۳ مه سوگند یاد کردند که برخی از پست‌های کابینه هنوز خالی بود. ۶ وزیر باقی‌مانده کابینه پنج روز بعد معرفی شدند. این کابینه شامل ۳۲ وزیر، نخست‌وزیر و چهار معاونش، رئیس‌جمهور و دو معاون اول وی بود.
ورزشگاه دینامو آرنا ورزشگاهی در تفلیس، گرجستان و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال گرجستان و باشگاه فوتبال دینامو تفلیس است. این ورزشگاه در سال ۱۹۷۶ میلادی ساخته شده و هم اکنون ظرفیت آن ۵۴٬۲۰۲ است. در محل فعلی این ورزشگاه، ورزشگاه مرکزی تفلیس قرار داشته است که پس از تخریب با سبک و نام جدیدی (دینامو آرنا) احداث شده است. این ورزشگاه پس از بازسازی جایگاه های تماشگرانش افزایش یافته است . این ورزشگاه میزبان بازی سوپر جام اروپا بین تیم های بارسلونا و سه ویا اسپانیا در سال ۲۰۱۵ بود. و همچنین میزبان بازی های جام قهرمانی
۲۰۱۵ بود. و همچنین میزبان بازی های جام قهرمانی اروپا بوده است تیم های ملی کشورهایی مانند آلمان و فرانسه و اسپانیا و ایتالیا و روسیه و اکراین و آذربایجان و هلند و اتریش نیز در این زمین بازی کرده‌اند . منابع. at worldsportatlas.com
کازابلانکا آلبوم موسیقی رضا رویگری است که در تاریخ ۳۱/اردیبهشت/۱۳۹۲ توسط شرکت موج نفیس ایرانیان منتشر شد. رضا رویگری بازیگر ایرانی است که دربیش از سی و پنج فیلم سینمایی و ده مجموعۀ تلویزیونی بازی کرده است. او همچنین در حرفۀ نقاشی نیز فعال بوده و در سالهای اخیر در نمایشگاه‌هایی در ایران و آمریکا، آثارش را به نمایش گذاشته است.
موسسه فیلم برداری گراسیموف (مؤسّسهٔ ملّی دولتی سینمایی ِ گراسیموف) در روسی به معنای دانشگاه دولتی سینمایی روسیه که بعدها به نام گراسیموف تغییر یافت، و به صورت مخفف ВГИК (افگیک) نیز نامیده می‌شود، یک موسسه سینمایی قدیمی در مسکو پایتخت فدراسیون روسیه که به سال ۱۹۱۹ در دوران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بنیان‌گذاری شده‌است. پیشینه. این موسسه در سال ۱۹۱۹ میلادی، توسط کارگردان و فیلمساز روس ولادیمیر گاردین تأسیس شد. این موسسه مدعی عنوان قدیمی‌ترین مدرسه سینمایی در جهان است. این موسسه از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۹۱ که
در جهان است. این موسسه از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۹۱ که شوروی سابق بر کل کشورهای مستقل همسود حکمرانی می‌کرد، اتحادیه موسسه دولتی سینمایی نامیده می‌شد. فیلم‌سازان و کارگردانان مشهوری چون سرگئی آیزنشتاین، لف کولشف، آلکسی باتالف و میخائیل رم و فارغ‌التحصیلان معروفی چون سرگئی پاراجانف، آندری تارکوفسکی، رستم ابراهیم‌بیگ‌اف، نیکیتا میخالکوف، و صدیق برمک از این موسسه دانش‌آموخته شده‌اند.
نجات ششمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو متال سوئدی، اپث، است که در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۲ منتشر شد. این آلبوم بین ۲۲ ژوئیه تا ۴ سپتامبر ۲۰۰۲ ضبط شد، هم‌زمان با آلبوم "نفرین‌شدگی" که پنج ماه پس از انتشار این آلبوم روانه بازار شد. این دو آلبوم یک تضاد سبک‌شناسی عمدی را نشان می‌دهند، به طوری که هر کدام بر یکی از رویکردهای اصلی موسیقی گروه تأکید دارند. "نجات" به‌طور گسترده به عنوان سنگین‌ترین اثر گروه شناخته می‌شود و صدایی متأثر از دث متال خشن دارد، در حالی که "نفرین‌شدگی" سبک‌ترین کار آن‌ها به‌شمار می‌رود و با صدای
سبک‌ترین کار آن‌ها به‌شمار می‌رود و با صدای پراگرسیو راک‌اش متمایز است. درباره. مراحل ضبط آلبوم در یک زمان مشابه با آلبوم "نفرین‌شدگی" مابین ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۰۲ انجام شد. گروه در نظر داشت که این دو آلبوم را در قالب یک آلبوم دو دیسکه منتشر کند اما سرانجام ناشر گروه تصمیم گرفت که به صورت جداگانه و با فاصله‌ای تقریباً پنج‌ماهه این دو را منتشر کند. "رهایی" یکی از هوی‌ترین آلبوم‌های گروه در نظر گرفته می‌شود، درحالیکه در آلبوم "نفرین‌شدگی" گروه تمرکزش را بر روی ترانه‌های پراگرسیو راک معطوف کرد. اپث پس از
روی ترانه‌های پراگرسیو راک معطوف کرد. اپث پس از انتشار این آلبوم، جایزه گرمی کشور سوئد در رشته بهترین اجرای هارد راک را به دست آورد.
آیهٔ مودت بخشی از آیه ۲۳ سوره شوری (چهل و دومین سوره قرآن) است که شیعیان آن را دال بر فضیلت اهل‌بیت پیامبر اسلام می‌دانند و بر اساس آن، مودت و دوستی اهل‌بیت را پاداش رسالت محمد فرض کرده‌اند. «آل حم»، «آیه قربی» و «آیه مودت ذوی‌القربی» از دیگر نام‌های غیر مشهور این آیه هستند. موضوع محوری آیه ۲۳ شوری، مودت و دوستی با نزدیکان محمد است که به دستور خدا از زبان پیامبرش به عنوان مزد نبوت او معرفی می‌شود. همچنین آیه مودت با برابر دانستن مزد رسالت و مودت قربی بیانگر علو جایگاه و ارزشمندی مصادیق قربی در نزد خداوند
علو جایگاه و ارزشمندی مصادیق قربی در نزد خداوند است. بخش پایانی آیه ۲۳ شوری نیز وعده خدا به مومنینی است که به کسب حسنه — مودت قربی — می‌پردازند و مژده افزایش نیکی‌ها و مغفرت گناهانشان در سایه کسب حسنه از جانب خدا در عبارت انتهای آیه مطرح شده‌است. اختلاف نظرهایی دربارهٔ محل و علت نزول آیه مودت میان مفسران اهل‌سنت و شیعه گزارش شده‌است. به اعتقاد قرطبی، آلوسی و ثعالبی از مفسرین سنی مذهب، آیه مذکور همچون سایر آیات دیگر این سوره در مکه بر محمد فرود آمد. ولی نظر طبرسی مفسر شیعی و ابن عطیه اندلسی، فخر رازی،
نظر طبرسی مفسر شیعی و ابن عطیه اندلسی، فخر رازی، طبرانی و دروزه از مفسران اهل سنت بر مدنی بودن چهار آیه از سوره شوری (یعنی آیه مودت و آیات بعدش) است. ابن‌عباس در روایتی که به ماجرای شان نزول آیه اشاره دارد، گزارش می‌کند که عده‌ای از مسلمانان مدینه با آوردن اموال خود به نزد محمد خواستار تشکر و قدردانی از او بودند که آیه مودت نازل شد و محمد از مسلمانان خواست که در ازای هدایت و پیامبری خویش، نزدیکان او را دوست بدارند. گزارش این روایت در آثار مفسران اهل سنت مانند فخر رازی، ابن عطیه اندلسی، قرطبی و طبرسی شیعی
فخر رازی، ابن عطیه اندلسی، قرطبی و طبرسی شیعی مذهب آمده‌است. مصادیق مختلفی از کلمه قربی در منابع تفسیری اهل سنت و شیعه معرفی شده‌است که بخش مهمی از اختلاف تفسیری مسلمانان در مورد آیه مودت محسوب می‌شود. اکثر اهل سنت در توضیح قربی قریش، ارحام خودِ مسلمانان یا تقرب به خدا را بیان کرده‌اند. افرادی همچون ابن تیمیه، ابن کثیر، ابن حجر عسقلانی، طبری، فخر رازی از مفسرانِ معتقد به این گونه تفسیرها از کلمه قربی هستند. اما مفسران شیعه بر طبق روایات، قربی را علی، فاطمه زهرا، حسن مجتبی و حسین معرفی کرده‌اند و معتقدند
زهرا، حسن مجتبی و حسین معرفی کرده‌اند و معتقدند مودت این افراد در درجه‌ای از اهمیت قرار دارد که با رسالت هم ارزش می‌باشد و وجوب مودت به جهت تداوم هدایت برای مردم و در امتداد ولایت الهیه پیامبر است. نامگذاری. بخش میانی آیه ۲۳ سوره شوری که از عبارت «قُلْ لَا أَسْئَلُکُمْ» تا عبارت «الْقُرْبَی» را شامل می‌شود، به آیه مودت مشهور شده‌است. دیگر نام‌های غیر مشهور آین آیه «آل حم»، «آیه قربی» و «آیه مودت ذوی‌القربی» برشمرده شده‌است. محتوا و ساختار. متن و ترجمه. بنابر گزارش مکارم شیرازی، مفسر شیعه مذهب، متن و ترجمه
گزارش مکارم شیرازی، مفسر شیعه مذهب، متن و ترجمه آیه مودت به شرح ذیل است: محتوا. در بخش ابتدایی آیه مودت، سخن از عظمت پاداش بندگان مؤمن و صالح خداوند است که در آیه قبل با «فضل کبیر» از آن یاد شده‌است. سپس آیه به معرفی پاداش و اجر رسالت پیامبر اسلام می‌پردازد و آن را «مودت فی القربی» معرفی می‌کند. «مودت» در این آیه به معنای دوست داشتن و منظور از «قربی»، نزدیکان پیامبر اسلام است. این آیه با برابر دانستن مزد رسالت و «مودت قربی»، بیانگر علو جایگاه و ارزشمندی مصادیق قربی در نزد خداوند است. بخش آخر آیه نیز وعده
قربی در نزد خداوند است. بخش آخر آیه نیز وعده خدا به کسانی است که به کسب حسنه — یعنی مودت قربی — اهتمام می‌ورزند و به آنها نوید می‌دهد که بر پاداش و نیکویی‌شان می‌افزاید و به سبب آن حسنه، مورد مغفرت قرارشان خواهد داد. لزوم همراهی مودت با معرفت و شناخت نسبت به «قربی» و اطاعت از آنها، معصوم بودن قربی و قدردانی خدا از بندگانی که به وظیفه خود در مورد اجر رسالت پیامبر اسلام عمل می‌کنند از دیگر پیام‌های آیه ۲۳ سوره شوری برشمرده شده‌است. شان و محل نزول. در خصوص شأن و محل نزول آیه مودت، اختلافاتی بین مفسرین گزارش
و محل نزول آیه مودت، اختلافاتی بین مفسرین گزارش شده‌است. برخی آیه را مکی گزارش کرده‌اند و گروهی نیز آن را مدنی دانسته‌اند. دسته‌ای از مفسران اهل سنت از جمله قرطبی، مفسر مالکی مذهب، آلوسی، از مفسرین معاصر شافعی، عبدالرحمن بن محمد ثعالبی، محدث و فقیه مالکی، معتقدند که آیه مودت مکی است. این مفسران دربارهٔ شان نزول آیه سه نظر عمده مطرح کرده‌اند: بر اساس دیدگاه اول که واحدی نیشابوری، به نقل از قتاده، از مفسران سنی، گزارش می‌کند، پس از آنکه عده‌ای از مشرکان در محافلشان نسبت به اجرت گرفتن محمد در مقابل کارهایش،
نسبت به اجرت گرفتن محمد در مقابل کارهایش، سخن‌هایی را مطرح کردند، آیه مودت در رد سخنان آنان نازل شد. بر اساس دیدگاه دوم که توسط برخی از مفسران اهل سنت از جمله قرطبی گزارش شده‌است، مخاطب آیه مودت، قریش یا همه اعراب هستند. به گزارش قرطبی، روایتی که مخاطب آیه را انصار مدینه می‌داند، ضعیف شمرده‌است. در دیدگاه سوم، به سیاق سوره‌های مکی استناد شده‌است که همگی دربارهٔ مومنان مستضعف بوده‌اند. آلوسی از جمله گزارشگران سنی مذهب این دیدگاه است. دسته دوم، مفسرانی هستند که با استناد به روایاتی از ابن عباس، مدنی بودن آیه
با استناد به روایاتی از ابن عباس، مدنی بودن آیه را گزارش کرده‌اند و مخاطب آیه را انصار مدینه دانسته‌اند. از میان مفسران شیعه، شیخ طبرسی و جمعی از مفسران اهل سنت همچون ابن عطیه اندلسی، فخر رازی، طبرانی، قرطبی و دروزة، از ابن‌عباس نقل کرده‌اند که پس از هجرت پیامبر اسلام به مدینه، انصار در بین خود برای جبران زحمات محمد که به جهت هدایت آنان کشیده بود، قصد کردند مالی را جمع نمایند تا محمد در اداره امور جامعه تنگدست نباشد و به این سبب، بین او و دیگران جدایی نیافتد. انصار اموالی را جمع‌آوری کردند و به نزد محمد
انصار اموالی را جمع‌آوری کردند و به نزد محمد فرستادند. آنان تأکید کردند که این مال برای اداره امور واقع شده در آینده و تأمین نیازهای مالی شخصی محمد به وی اعطاء شده‌است و با این هدف این کار را کردند تا در اینگونه امور، کمک حال محمد باشند. پس از این واقعه بود که آیه مودت بر محمد نازل شد. از میان مفسران سنی مذهب، طبری، ابن عطیه اندلسی و قرطبی، روایت دیگری را از ابن‌عباس گزارش می‌کنند که عبارتند از:«انصار نسبت به مهاجرین فخر فروشی کردند. زمانی که این خبر به محمد رسید، در مجلس آنان حاضر شده و گفت: ای گروه
محمد رسید، در مجلس آنان حاضر شده و گفت: ای گروه انصار! آیا ذلیل نبودید و خداوند به وسیله من به شما عزت نداد؟ پاسخ دادند: آری، بار دیگر گفت: آیا گمراه نبودید و خداوند به وسیله من شما را هدایت نکرد؟ پاسخ دادند آری؛ سپس گفت: چرا می‌گویید که قومش او را بیرون کردند و ما به او پناه دادیم یا او را تکذیب کردند و ما او را تصدیق نمودیم یا او را خوار کردند و ما او را یاری کردیم؟ در این لحظه انصار گفتند: اموالمان و آنچه در اختیار داریم برای خدا و رسولش باشد. آیه مودت در پاسخ آنان نازل شد.» تفسیر. از میان صحابه محمد که
پاسخ آنان نازل شد.» تفسیر. از میان صحابه محمد که روایاتی را در خصوص تفسیر آیه مودت گزارش کرده‌اند، می‌توان به عبدالله بن عباس، عبدالله بن مسعود، جابر بن عبدالله انصاری، ابو اُمامه باهلی و ابوالطفیل عامر بن واثله لیثی اشاره کرد. در بین گروه تابعین نیز راویانی همچون سعید بن جبیر، مجاهد بن جبر، مقسم بن بجره، زاذان کندی، سدّی و فضّال بن جبیر به نقل روایات ذیل این آیه پرداخته‌اند. نویسنده کتاب "جواهر الکلام فی معرفه الامامه و الامام"، ۵۶ نفر از بزرگان اهل سنت را نام می‌برد که احادیث آیه مودت را از دوره‌های
را نام می‌برد که احادیث آیه مودت را از دوره‌های مختلف تا به امروز روایت کرده‌اند. از جمله آنان می‌توان به سعید بن منصور، احمد بن حنبل، محمد بن اسماعیل بخاری، مسلم بن حجاج نیشابوری، احمد بن یحیی بلاذری، حاکم نیشابوری، ابونعیم اصفهانی، ابو حیان اندلسی، فخر رازی، ابن‌کثیر دمشقی، نورالدین سمهودی، ابن صباغ مالکی، ابن حجر عسقلانی اشاره کرد. این روایات در منابع معتبر اهل سنت همچون "مسند احمد"، "مسند عبد بن حمید"، "صحیح بخاری"، "صحیح مسلم"، "سنن تر"مذی، "مسند ابوبکر بزّار" نیز آمده‌است. دیدگاه تفسیری اهل سنت.
بزّار" نیز آمده‌است. دیدگاه تفسیری اهل سنت. نظرات اهل سنت دربارهٔ تفسیر آیه مودت در بخش‌های مختلفی قابل بررسی است. عده‌ای از مفسران آنها همچون ابن تیمیه، در "منهاج السنة"، ابن کثیر در "تفسیر القرآن العظیم"، ابن حجر عسقلانی در "فتح الباری" و قسطلانی در "ارشاد الساری" قائل به مکی بودن سوره هستند و بر همین اساس تفسیر مصداق «قربی» در آیه را خویشاوند نزدیک محمد نمی‌دانند. دلیل این گروه بر این مطلب مستدل است که در مکه، علی بن ابی طالب با فاطمه زهرا ازدواج نکرده بود و هنوز حسن و حسین به دنیا نیامده بودند. به
بود و هنوز حسن و حسین به دنیا نیامده بودند. به اعتقاد برخی از دانشمندان سنی همچون محمد بن جریر طبری و عبدالرحمن ثعالبی، استثناء در آیه استثنای منقطع — در مقابل استثنای متصل — است و بنابراین از این جهت، مودت فی القربی اجر رسالت نیست. سومین دیدگاه مطرح شده در اینباره، توسط مفسرینی چون ابن تیمیه، از مفسران سنی مذهب در "منهاج السنه" مطرح شده‌است. بر اساس این دیدگاه، از آن جهت که رسالت یک منصب الهی و پاداش آن بر عهده خداست، پس پیامبر اسلام همچون پیامبران پیش از خود، در مقابل تبلیغ و کارهای خویش، هرگز مزد و اجری
در مقابل تبلیغ و کارهای خویش، هرگز مزد و اجری را از مردم طلب نمی‌کند. راغب اصفهانی در "مفردات"، اجر را تنها مختص به مزد عمل خوب می‌داند و در مقابل آن جزا را در هر دو عمل خوب و بد مورد استعمال گزارش می‌کند. راغب در جای دیگری در توضیح «یَقترِف» می‌نویسد معنای اصلی این لغت، کندن پوست درخت یا کندن پوست روی زخم است و این واژه به صورت استعاره، «اکتساب» معنا می‌شود که کار خوب و بد را شامل می‌شود. در خصوص معنای «قربی» و «مودت»، مفسران اهل سنت اقوال مختلفی را عنوان کرده‌اند. اکثر مفسران سنی، «قربی» را خویشاوند و
کرده‌اند. اکثر مفسران سنی، «قربی» را خویشاوند و «مودت قربی» را حفظ رابطه خویشاوندی با ایشان می‌دانند. ابن منظور در "لسان العرب"، معنای «قربی» را نزدیکی در نسب و خویشاوندی رحمی گزارش می‌کند. فیومی در "مصباح المنیر،" «قربی» و «قرابت» را مصدر «قرب» می‌داند و در فرق میان آنها بیان می‌کند که قرب در خصوص مکان و قربی در خصوص رحم و خویشاوند به کار می‌رود. طبری در اینباره معتقد است که قریشیان مخاطب آیه هستند و پس از بیان نظرات دیگر مفسران، صحیح‌ترین دیدگاهی که با ظاهر آیه متناسب می‌بیند را از عبارت «مودت فی
با ظاهر آیه متناسب می‌بیند را از عبارت «مودت فی القربی»، رعایت روابط خویشاوندی گزارش می‌کند. طبری معتقد است که اگر معنای «قربی» اهل بیت باشد، باید به شکل ترکیب اضافی به صورت «الّا المودة القربی» و در صورتی که منظور از «قربی» به معنای وسیله تقرب باشد، باید به صورت «الّا مودة بالقربی» یا «الّا ذا القربی» بیان می‌شد. بر همین اساس، طبری آمدن حرف «فی» در آیه را گواهی بر معنای خویشاوندی واژه «قربی» دانسته‌است. بنابه نظر ابن عجیبه از مفسران سنی مذهب، شیوه بیان‌شده در آیه که به صورت «فی القربی» آمده‌است؛ دستور
در آیه که به صورت «فی القربی» آمده‌است؛ دستور موکدتری را برای دوست داشتن خویشاوندان پیامبر ارائه می‌دهد. زمخشری معتزلی مذهب نیز همچون طبری، آیه را خطاب به قریش دانسته و مصداق «قربی» را نزدیکان محمد بیان کرده‌است. وی در مقام استدلال برای اثبات مدعایش، به متعلق جار و مجرور در آیه اشاره دارد و می‌نویسد که عرب برای «مودت» ظرف قائل است و متعلق «فی القربی» کلمه «مودت» نیست؛ بلکه متعلق به محذوفی است که تقدیر آن «الّا المودة الثابتة فی القربی» می‌باشد. فخر رازی، هر سه معنای «خویشاوندی»، «خویشاوند» و «وسیله تقرب»
سه معنای «خویشاوندی»، «خویشاوند» و «وسیله تقرب» را ذکر کرده‌است. او با آوردن روایاتی از محمد و اقامه دلایل عقلی در ابتدا، «آل پیامبر» را منحصر در اهل‌بیت می‌داند ولی بعد با نقل روایات دیگری، «قربی» را شامل آل و صحابه برمی‌شمرد. فخر رازی، آل محمد را کسانی می‌داند که امرشان را به سوی محمد برمی‌گردانند؛ بنابراین هر کس امورش و رابطه‌اش با محمد شدیدتر و کامل‌تر است، از مصادیق «آل» می‌باشد. به نظر ابن کثیر، آیه خطاب به مشرکان مکه و منظور از «قربی» نیز به معنای خویشاوندی است. آلوسی هر دو احتمال مورد خطاب قرار
خویشاوندی است. آلوسی هر دو احتمال مورد خطاب قرار گرفتن «قریش» و «انصار» توسط آیه را مطرح می‌کند. وی سپس اجر رسالت را در صورتی که منظور از «قربی» قریش باشد، نسبت خویشاوندی محمد با قریش مطرح می‌کند و در صورتی که مصداق قربی، انصار بوده باشد، معنا چنین متصور است: «اگر حق نبوت مرا نمی‌شناسید، به خاطر حق خویشاوندی مرا دوست داشته باشید.» آلوسی در نهایت، مورد خطاب قرار گرفتن قریش را با توجه به ظاهر آیه، صریح‌تر و درست‌تر می‌داند. در معنای واژه «مودت» آمده‌است که مصدر یا اسم مصدر است و به معنای محبت و دوست داشتن
مصدر یا اسم مصدر است و به معنای محبت و دوست داشتن می‌باشد. راغب اصفهانی در "المفردات" در معنای ودّ و مودّت می‌نویسد: «دوست داشتن چیزی و آرزوی بقا و بودن آن» دیدگاه تفسیری شیعه. روش تفسیری شیعیان، غالبا مراجعه به روایات منقول از امامان شیعه است. بر اساس روایاتی که از امامان شیعه در خصوص آیه مودت گزارش شده‌است، این آیه مدنی است و منظور از قربی، خویشاوندان محمد هستند. در یک نگاه کلی چهار تفسیر گوناگون از معنای مودت در این آیه در منابع شیعی گزارش شده‌است: از میان چهار تفسیر مطرح شده، در "تفسیر نمونه"، چهارمین
چهار تفسیر مطرح شده، در "تفسیر نمونه"، چهارمین مورد به مقصود و مراد آیه نزدیک‌تر عنوان شده‌است. در این تفسیر آمده‌است که دوستی و محبت ذوی‌القربی با مسئله ولایت و قبول رهبری اهل بیت در ارتباط است و در واقع امتداد رهبری محمد و ولایت الهیه او می‌باشد. به عقیده او در پرتو قبول این سرپرستی و ولایت است که سعادت انسان‌ها تأمین می‌شود و نتیجه این دوستی به سود خود بشر است. همچنین براساس گزارش دانشنامه قرآن، دو تفسیر اول از این آیه، ارتباط نزدیکی با محبت به خاندان پیامبر نخواهد داشت ولی دو تفسیر بعدی، به اعتبار مکی
نخواهد داشت ولی دو تفسیر بعدی، به اعتبار مکی یا مدنی بودن نزول آیه، مناسبت و مطابقت بیشتری دارد. ابن دُرَیْد لغت‌شناس شیعه نیز در "جمهرة اللّغه"، «قربی» را نزدیکی شخص به لحاظ نسب مادری یا پدری می‌داند. طباطبایی نیز در کتاب "تفسیر المیزان" دیدگاه‌های مختلف مربوط به «مودت ذی القربی» را در شش مورد عنوان کرده‌است و سپس به بررسی تفصیلی هر یک از آنها می‌پردازد. در تفسیر اول، منظور از «قربی»، خویشاوندی و قرابت است و منظور از «مودت»، نسبت محمد و نزدیکانش با قریشیان است. تفسیر دوم آیه را خطاب به انصار گزارش
قریشیان است. تفسیر دوم آیه را خطاب به انصار گزارش کرده‌است و از آنجا که آنان برای تقویت محمد، اموال خود را به او اهدا کردند، بنابراین مودت آنان به خاطر پیوندهای نسبیشان با محمد، لازم و واجب شده‌است. بر اساس تفسیر سوم، خطاب نسبت به قریش صورت گرفته‌است اما مراد از مودت، دوستی خود پیامبر است و استثنای آیه، از نوع منقطع است. در این صورت، معنای آیه چنین است: «من در برابر هدایت شما مزدی نمی‌خواهم ولی چون شما خویشان من هستید نمی‌توانم نسبت به هدایت یا گمراهیتان بی‌تفاوت باشم و این علاقه من به شما مرا وامی‌دارد که
باشم و این علاقه من به شما مرا وامی‌دارد که در هدایتتان تلاش کنم.» در تفسیر چهارمی که طباطبایی گزارش می‌کند، منظور از مودت قربی، دوستی و مودت مصادیق قربی نسبت به هر شخص است و خطاب به قریش یا عموم مردم است. بر این اساس معنای آیه چنین است: «من از شما مزدی نمی‌خواهم مگر اینکه با نزدیکان خودتان دوستی داشته باشید و صله رحم کنید.» در پنجمین تفسیر، معنای قربی، قرب به خدا و راه نزدیک شدن به خداوند عبادت اوست و معنای آیه در این صورت چنین خواهد بود: «من از شما اجری نمی‌خواهم مگر همین را که به واسطه تقرب به خدا با او
مگر همین را که به واسطه تقرب به خدا با او مودت کنید.» در ششمین تفسیر، مراد از مودت قربی، دوستی خویشان و اهل بیت او عنوان شده‌است. به عقیده طباطبایی، مفسر شیعه، منظور از وجوب مودت اهل بیت و اجر رسالت قرار گرفتن آن، مورد مراجعه قرار گرفتن اهل بیت و تاکید به مرجعیت علمی آنان می‌باشد. بر این اساس، اجر رسالت جز این نیست که دعوت به هدایت ادامه پیدا کند و باقی بماند. طباطبایی در ادامه، شبهه‌ای را در خصوص آیه مطرح می‌کند که بر اساس آن، ممکن است برخی اعتراض‌هایی را نسبت به این اجر داشته باشند و پیامبر اسلام را متهم
به این اجر داشته باشند و پیامبر اسلام را متهم به تامین منافع مادی فرزندان و نزدیکان خویش نمایند. وی در مقام پاسخ، چنین عنوان می‌کند که هدف از ارجاع مردم به اهل بیت هدفی معنوی است و به این طریق مردم تنها معارف دین را از اهل بیت آموزش خواهند دید. به این ترتیب، منافع مالی اهل بیت پیامبر به مردم، متکی نخواهد شد. مفسرانی چون شیخ طبرسی در "مجمع البیان" "و" مکارم شیرازی در "تفسیر نمونه" و فیض کاشانی در "تفسیر صافی"، مقصود از «حسنة»، را دوستی اقربای محمد ذکر کرده‌اند. مادلونگ، اسلام شناس آلمانی، در کتاب خود به
مادلونگ، اسلام شناس آلمانی، در کتاب خود به جملاتی از سخنرانی حسن بن علی اشاره می‌کند که او در آنجا با استناد به آیه مودت، پس از معرفی خود به عنوان یکی از قربای محمد، محبت به اهل بیت پیامبر را مصداق حسنه و انجام کار نیک می‌داند. همچنین به نقل از طباطبایی مفسر شیعی، روایات فراوانی در تأیید این دیدگاه، در منابع شیعی گزارش شده‌است. سید علی‌اکبر قرشی، در تشریح معنای اجر آورده‌است که اجر به معنای مزد، ثواب و پاداشی است که در مقابل عمل نیک به انسان‌ها عطا می‌شود. همو در معنای حسنه آورده‌است که هر نعمت خوشایند و
همو در معنای حسنه آورده‌است که هر نعمت خوشایند و شاد کننده‌ای را که به انسان می‌رسد، حسنه گویند. قرشی می‌افزاید، این لغت معنای نعمت‌های دنیا و آخرت را در برمی‌گیرد و متضاد آن «سیئّه» است. مصادیق قربی. در زمینه مصادیق «قربی» روایات متفاوتی در منابع شیعی و سنی گزارش شده‌است. حاکم حسکانی، راوی سنی مذهب، روایتی را از جعفر صادق گزارش می‌کند که در آن به نزول آیه مودت در شأن اهل بیت و اصحاب کساء تصریح شده‌است. همو در بخشی از کتابش، هفت روایت را گردآوری می‌کند که بر اساس آنها، منظور از قربی در آیه مودت، علی،
که بر اساس آنها، منظور از قربی در آیه مودت، علی، فاطمه، حسن و حسین هستند. در روایاتی که شیعه و سنی آن را در منابع خود گزارش کرده‌اند، ابن‌عباس پس از نزول آیه مودت از محمد در خصوص مصادیق نزدیکانش در این آیه سؤال می‌پرسد و محمد در پاسخ از علی و فاطمه و دو پسرانشان نام می‌برد. به گفته موژان مؤمن، پژوهشگر دینی، بیضاوی و رازی از جمله مفسران سنی مذهبی هستند که در تفاسیرشان این روایات را آورده‌اند. در تفسیر "کنزالدقائق و بحر الغرائب" روایتی از محمد باقر گزارش شده‌است که در آن، امامان شیعه از مصادیق آیه مودت معرفی
که در آن، امامان شیعه از مصادیق آیه مودت معرفی شده‌اند. همین‌طور در روایتی دیگر، سجاد در پاسخ به سؤالی در خصوص آیه مودت، منظور از «مودة ذی القربی» را دوست داشتن اهل بیت محمد از جمله پنج تن آل عبا توصیف می‌کند. به گزارش تستری، احمد بن حنبل، فقیه سنی مذهب، در روایتی گزارش می‌کند که در هنگام نزول آیه «قُلْ لَا أسْئَلُکُمْ…» اصحاب محمد از او در خصوص خویشاوندانش که مودت آنها بر آنان واجب شده‌است سؤال کردند و محمد، علی، فاطمه و دو فرزندشان را معرفی کرد. در این روایت تأکید شده‌است که محمد سه مرتبه این پاسخ را
روایت تأکید شده‌است که محمد سه مرتبه این پاسخ را تکرار کرده‌است. در علم کلام. بحث‌های کلامی بر محور آیه مودت، در خصوص موضوع وجوب محبت ذوی‌القربی، اجر رسالت محمد و مقام امامت امامان شیعه در میان اندیشمندان شیعه و سنی از گذشته تاکنون در کتاب‌ها و سخنانشان موجود بوده‌است. در این خصوص، شیعه و سنی در واجب بودن مودّت و محبّت ذوی‌القربای پیامبر اتفاق نظر دارند و این وجوب از ظاهر آیه قابل برداشت است. بر این اساس، وجود فعل امر در آیه دلالت بر وجوب دارد. یکی از ادله اثبات این مدعا، روایتی از ابن عباس است که با مضمون