payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برخی از تعویذهای بلاگردان شکل چشم حورس را در یک طرف و تصویر الهه‌ها را در سوی دیگر دارند. این بلاگردان‌ها به احتمال زیاد نشانه‌ای از ارتباط بین چشم حورس و چشم رع برای استفاده از قدرت‌هاشان در حفاظت شخصی به کار گرفته شده‌اند. علاوه بر این، طلسم‌های جادویی خاصی از دوره پادشاهی جدید وجود داشته‌است، مانند قرار دادن شکلی رُسی از اورائی در اطراف یک خانه یا اتاق که برای محافظت اورائی خورشیدی در آیین‌هایی مقدس پرستش می‌شده‌است. تصور می‌شد که این اورائی‌ها منزل را از شر ارواح بد و کابوس‌هایی که به آن‌ها تعلق
را از شر ارواح بد و کابوس‌هایی که به آن‌ها تعلق داشتند، یا سایر دشمنان ساکن خانه، محافظت می‌کنند. بر طلسم‌ها نوشته شده «آتش بر دهان‌شان». مدل‌هایی مانند این طلسم در بقایای شهرهای باستانی مصر یافت شدند و شامل کاسه‌هایی بودند که سوخت را بر دهانه‌های آن‌ها می‌توان سوزاند، لیکن نمونه‌های کشف‌شده اثری از سوختگی ندارند. چه حقیقی باشد یا استعاری، آتش در دهان کبرا، مانند شعله‌های آتش توسط چشم رع، به منظور نابودیِ تاریکیِ شبانه و سوزاندن موجودات خطرناکی که در آن حرکت می‌کنند، تعبیر می‌شود. اهمیت چشم به زندگی پس از
می‌کنند، تعبیر می‌شود. اهمیت چشم به زندگی پس از مرگ نیز گسترش می‌یابد. متون تدفینی مصر، روحِ درگذشته را همراه رع در سفر شبانه‌اش به دوات، قلمرو مرده‌گان، دانسته و معتقد به تولد دوبارهٔ او در سپیده‌دم هستند. در این متون چشم و مظاهر مختلف آن، اغلب برای محافظت و باززایش مرده‌ای که همراه رع شده، مشاهده می‌شوند. طلسم در "متون تابوت" بیان می‌کند که باستت، به عنوان چشم، دوات را مانند یک مشعل روشن می‌کند و اجازه می‌دهد که مرده‌ها با خیال راحت به سوی اعماق عبور کنند.
ماردندان (نام علمی: "Ophiacodon") نام یک سرده از تیره ماردندانان است. "ماردندان" از بزرگ‌ترین هم‌کمانان ابتدایی بود. این جانورِ تمساح‌مانند آرواره‌هایی کشیده و تعداد زیادی دندان تیز داشت که برای گرفتن ماهی‌ها عالی بودند. ماردندان در پوزه‌ی درازش، ۱۶۶ دندان تیز داشت. استخوان‌های تخت انگشت‌های دست‌ها و پاهای این جانور نشان می‌دهند که نیمه‌آب‌زی بوده‌است و می‌توانسته دست‌ها و پاهایش را در نقش پارو به‌کار بگیرد. بر خلاف پلیکوسورهای متأخرتری مثل "دواندازه‌دندان"، "ماردندان" برای کشتن جانوران بزرگ انطباق نیافته
"ماردندان" برای کشتن جانوران بزرگ انطباق نیافته بود. "ماردندان" با اندازه‌ی بزرگ و آرواره‌های تمساح‌مانندش شکارگری هولناک به‌نظر می‌رسید، اما بیشتر ماهی‌ها و مهره‌داران کوچک را شکار می‌کرد و دنبال طعمه‌های بزرگ نبود. این جانور شبیه تمساح زندگی می‌کرد، یعنی کنار آب کمین می‌گرفت تا مهره‌داران خشکی‌زی کوچک‌تر و ماهی‌ها را به دام بیندازد. با این حال، "ماردندان" به‌سبب هم‌کمان بودنش به پستانداران نزدیک‌تر است تا به تمساح‌های امروزی. این نمونه‌ای از تکامل هم‌گراست که در آن چند انطباق با یک شیوه‌ی زندگی مشخص
که در آن چند انطباق با یک شیوه‌ی زندگی مشخص به‌صورت جداگانه و در گروه‌های متفاوت جانوری رخ می‌دهند.
هنر مصر باستان شامل نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری، هنر و دیگر گونه‌هایِ هنرِ تولید شده بدستِ تمدن مصر باستان در بخشِ پایینیِ درهٔ رود نیل(مصر سفلی) از حدود ۵۰۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰ پس از میلاد است. هنر در مصر باستان از دودمان دوم مصر آغاز شد و تا دودمان سوم مصر یعنی از ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن سوم توسعه و ادامه یافت. نمادگرایی. حیوانات چهره‌های بسیار نمادین در هنر مصر بوده‌اند. رنگ‌ها از حالتِ طبیعیِ خود اغراق آمیزتر هستند: پوست قرمز برای جوانان که بر اثر کار سخت آفتاب سوخته شده‌اند بکار می‌رفت، در حالی که پوست
آفتاب سوخته شده‌اند بکار می‌رفت، در حالی که پوست زرد برای زنان و مردان میانسالی که در داخل خانه کار می‌کردند مورد استفاده قرار می‌گرفت. آبی یا طلایی نشان دهنده الوهیت بود و استفاده از سیاه و سفید برای چهره‌های سلطنتی استفاده می‌شد که بیان کنندهٔ باروری رود نیل بود.
زاهد (صفت: eremitic or hermitic) کسی است که تا حدی در انزوا و بدور از جامعه زندگی می‌کند. مسیحیت. پیشینه زندگی به شکل راهب و راهبه مسیحی به سده سوم در مصر و فلسطین بازمی‌گردد و این زاهدان به شکل خلوت‌نشینی و تنها در دیرهای بیابانی می‌زیستند. فشار بیش از اندازهٔ این تنهایی‌ها باعث شد تا راهبی به نام پاخوم نظام جدیدی را برپا کند که صومعه‌نشینی نام گرفت و بر اساس آن راهب‌ها و راهبه‌ها می‌توانند بسیاری از مراسم را به صورت جمعی انجام دهند و با هم در تماس باشند. در مسیحیت، اصطلاحِ زاهد در اصل به یک مسیحی گفته
در مسیحیت، اصطلاحِ زاهد در اصل به یک مسیحی گفته می‌شود که در انزوا و خارج از گروه مذهبی زندگی می‌کند و به آن الهیات صحرا از عهد عتیق نیز گفته می‌شود. در سنت مسیحی زندگی گوشه نشینی فرم اولیه زندگی رهبانی است. اسلام. در جهان بینی زاهد دنیا و آخرت به یکدیگر پیوسته‌اند. دنیا مزرعه آخرت است از نظر زاهد آنچه به زندگی این جهان سامان می‌بخشد، موجب رونق و صفا و امنیت و آسایش آن می‌گردد، این است که ملاکهای اخروی و آن جهانی وارد زندگی این جهانی شود و آنچه مایه و پایه سعادت آن جهانی است این است که تعهدات و مسئولیتهای
سعادت آن جهانی است این است که تعهدات و مسئولیتهای این جهانی خوب انجام شود و با ایمان و پاکی و طهارت و تقوا توأم باشد.
لندو سیستانی یکی از خوراک یا شیرینی‌های سنتی سیستان است. لندو در سیستان به عنوان میان‌وعده استفاده می‌شود به این دلیل نیز آن را نوعی خوراک به حساب می‌آورند. لندو همچنین به‌عنوان نوعی شیرینی هم برای میهمانان سیستانی به حساب آمده و تنقل آن مناسبت‌های مختلف از جمله مراسمات شادی و در طول بارداری و پس از آن برای افزایش شیر مادر استفاده می‌شود. طرز تهیه. طرز تهیه شیرینی لندو مرحله اول. برای تهیه شیرینی لندو خوشمزه ابتدای کار گندم را می‌شوییم، سپس درون یک کاسه حاوی آب می‌ریزیم و اجازه می‌دهیم به مدت ۲ ساعت درون آب
آب می‌ریزیم و اجازه می‌دهیم به مدت ۲ ساعت درون آب بماند تا خیس بخورد. طی این زمان آب آن را ۳ مرتبه عوض می‌کنیم. مرحله دوم. حالا پس از گذشت این زمان گندم را درون آبکش می‌ریزیم تا آب اضافی اش خارج شود. در ادامه روی سطح کار را با پارچه نخی تمیز می‌پوشانیم، سپس گندم را به صورت پخش روی پارچه می‌ریزیم تا آب اضافی اش کشیده شود. مرحله سوم. در این مرحله یک تابه مناسب روی حرارت ملایم قرار می‌دهیم، سپس اجازه می‌دهیم تابه به خوبی گرم شود. در ادامه زمانی که گندم‌ها مرطوب هستند، آن‌ها را درون تابه می‌ریزیم و به صورت
هستند، آن‌ها را درون تابه می‌ریزیم و به صورت مداوم هم می‌زنیم. مرحله چهارم. حالا هسته خرما را جدا می‌کنیم، سپس درون یک طرف مناسب می‌ریزیم و با گوشت کوب می‌کوبیم تا خرما کاملاً له شود. در ادامه زمانی که بوی خامی گندم از بین رفت و کاملاً برشته شد تابه را از روی حرارت برمی‌داریم. مرحله پنجم. در این مرحله گندم را به صورت داغ به خرما له شده اضافه می‌کنیم و مخلوط می‌کنیم. در ادامه تابه را مجدداً روی حرارت ملایم قرار می‌دهیم، سپس کنجد را اضافه می‌کنیم و تفت می‌دهیم تا کنجد برشته شود. مرحله ششم. حالا کنجد را به
تا کنجد برشته شود. مرحله ششم. حالا کنجد را به مخلوط خرما اضافه می‌کنیم، سپس هم می‌زنیم تا مواد ترکیب و یکدست شود. در ادامه مخلوط خرما را درون یک سینی مناسب می‌ریزیم، سپس پخش می‌کنیم و یک جسم سنگین روی آن قرار می‌دهیم. مرحله هفتم. در این مرحله اجازه می‌دهیم این جسم سنگین به مدت ۱۲ تا ۱۳ ساعت روی مواد شیرینی بماند. در ادامه پس از گذشت این زمان جسم سنگین را از روی مواد شیرینی برداشته، سپس مقداری از آن را برمی‌داریم. در نهایت شیرینی لندو را در کف دست به صورت گردو فرم می‌دهیم و درون ظرف مورد نظرمان قرار
صورت گردو فرم می‌دهیم و درون ظرف مورد نظرمان قرار می‌دهیم. برای تهیه اول از همه هسته خرما را جدا کرده و در ظرفی ریخته می‌شود. بعد از آماده کردن خرما نوبت گندم است که بعد از خوب برشته شدن، گرما گرم در خرما ریخته می‌شود. کنجد را هم به همین صورت اضافه می‌کنند. وقتی همه گندم‌ها و کنجدها به خرما اضافه شد مواد را با هم مخلوط کرده و زیر بار سنگین گذاشته می‌شود تا بهم خوب بچسبند و سفت شوند. بعد از ۱۲ الی ۱۳ ساعت از زیر بار برداشته و به شکل دلخواه در می‌آید.
بادپر شکری (نام علمی: "Petaurus breviceps") یا شوگر گلایدر نام یک گونه از سرده بادپرکیسه‌دارها است. این گونه در جنوب شرق آسیا و استرالیا به شکل بومی زندگی می‌کند اما توسط انسان‌ها به دیگر مناطق جهان نیز برده شده است. بادپر شکری از بدن سنجابی مانند با دم بلند و جزئی (ضعیف) برخوردار است. طول از بینی تا نوک دم حدود ۲۴ تا ۳۰ سانتی‌متر ، و نرها و ماده‌ها به ترتیب ۱۴۰ و ۱۱۵ گرم وزن دارند. دامنهٔ ضربان قلب ۲۰۰ تا ۳۰۰ ضربان در دقیقه و سرعت تنفس ۱۶ تا ۴۰ نفس در دقیقه است. بادپر شکری گونه ای از جنس جنسی است که نرها
است. بادپر شکری گونه ای از جنس جنسی است که نرها معمولاً از ماده‌ها بزرگتر هستند. بدگمانی جنسی به دلیل افزایش رقابت همسران ناشی از ساختار گروه‌های اجتماعی احتمالاً تکامل یافته است و در مناطقی از عرض جغرافیایی بالاتر که در آن رقابت برای جفت‌گیری به دلیل افزایش در دسترس بودن مواد غذایی بیشتر است، بیشتر مشهود است.
آلبرت بورگمان (متولد ۱۹۳۷ در فرایبورگ) استاد فلسفه دانشگاه مونتانا و پژوهشگر فلسفه تکنولوژی است. او در یک خانواده کاتولیک پرورش یافت و از طریق آثار مارتین هایدگر، به فلسفه علاقه‌مند شد. آلبرت بورگمان با آمیختنِ تحلیل اجتماعی و فلسفه، معتقد است که تکنولوژی الگوی کنترل‌کننده ای در زندگی ما ایجاد می‌کند. این الگو، دارای آثار جهانی است: این الگو زندگی را به شدت به کار و فراغت تقسیم می‌کند، دموکراسی‌های صنعتی را حفظ می‌کند و این دیدگاه را تقویت می‌کند که زمین خود یک وسیله تکنولوژیک است. او استدلال می‌کند که
خود یک وسیله تکنولوژیک است. او استدلال می‌کند که تکنولوژی در غلبه بر گرسنگی و بیماری نیز به ما کمک کرده‌است، اما هنگامی که برای تجربیات غنی تر به آن متوسل می‌شویم، در عوض منجر به زندگیِ تحت سلطه مصرفِ بی دردسر و بدون فکر می‌شود. بورگمان تکنولوژی را رد نمی‌کند، اما خواستار گفتگوی عمومی دربارهٔ ماهیت یک زندگی خوب است. او به ما توصیه می‌کند که در عصر تکنولوژیک، جایی برای موضوعات مهم و مبنایی باز کنیم. این اندیشه‌های بورگمان را می‌توانید در کتاب او «تکنولوژی و سرشت زندگی معاصر: پرسشی فلسفی» [۲] پی بگیرید.
و سرشت زندگی معاصر: پرسشی فلسفی» [۲] پی بگیرید. «بورگمان در کتاب تکنولوژی و سرشت زندگی معاصر، توجه ما را به ابزارهای تکنولوژیک جلب می‌کند. قبل از پیروزی طرحهای تکنولوژیک، آدمی بدواً به کارهایی می‌پرداخت که به مدد آنها اشیاء گوناگون را می‌پرورد یا دست‌سازی می‌کرد. بدین‌سان، باغبانها، همّ و تلاش خود را بر آنچه برای پرورش گیاهان لازم بود می‌نهادند، آهنگسازان و موسیقیدانان در راه آنچه برای فرآوری موسیقی لازم بود مهارت کسب می‌کردند، و بخاری دیواری می‌بایست برای تأمین گرمای خانه با انواع خاصی از چوب، پر و به دقت
گرمای خانه با انواع خاصی از چوب، پر و به دقت نگهداری می‌شد. همان‌طور که بورگمان دریافته است تکنولوژی متعلق است به آخرین مرحله تاریخ فهم‌های هستی در غرب. این مرحله به جای جهانهای پوئسیس ـ Poieesis ـ جهان ابداع صنعت گران و جهان مسیحیان، جهانی را جایگزین می‌کند که در آن سوژه‌ها، ابژه‌ها را تحت اداره خویش می‌گیرند.» منابع. [2.] Technology and the Character of Contemporary Life: A Philosophical Inquiry, by Albert Borgmann
سوراخ سِدادی یا سوراخ پوشیده یا سوراخ ابتوراتور نام یک حلقه استخوانی در استخوان بی‌نام است که در جلوی لگن خاصره قرار دارد. کناره بیرونی این سوراخ را استخوان نشیمن‌گاهی و کناره داخلی آن را استخوان شرمگاهی تشکیل می‌دهد. سرخرگ سدادی، سیاهرگ سدادی و عصب سدادی از این سوراخ عبور می‌کنند. سدادی واژه‌ای عربی به معنی مسدود است و ابتوراتور لاتین نیز به بند آمدن و پوشیده بودن اشاره دارد. از آنجا که سوراخ سدادی (پوشیده) توسط ماهیچه‌ها و رباط‌های غشایی پوشیده شده به آن این نام را داده‌اند. جستارهای وابسته. عصب سدادی
این نام را داده‌اند. جستارهای وابسته. عصب سدادی استخوان شرمگاهی
جنا مالون (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۸۴) بازیگر و نوازنده آمریکایی است. حرفه. اولین تجربه سینمایی او فیلم "حرامزاده‌ای از کارولینا" (۱۹۹۶) بود. او همچنین در فیلم‌هایی از جمله "تماس" (۱۹۹۷)، "نامادری" (۱۹۹۸)، "به عشق مسابقه" (۱۹۹۹)، "دانی دارکو" (۲۰۰۱)، "غرور و تعصب" (۲۰۰۵)، "به‌سوی طبیعت وحشی" (۲۰۰۷)، "چهار ترانه آخر" (۲۰۰۷)، "مشت ناگهانی" (۲۰۱۱)، "خانواده هتفیلد و مک‌کوی" (۲۰۱۲)، "" (۲۰۱۳)، "شیطان نئونی" (۲۰۱۶)، "تقدیس" (۲۰۲۳) و "عشق دروغ خونریزی" (۲۰۲۴) نقش‌آفرینی کرده است. مالون همچنین یک نوازندهٔ ایندی پاپ در
کرده است. مالون همچنین یک نوازندهٔ ایندی پاپ در دو گروه موسیقی است.
ماهیچه مازویی بزرگ یا عضله سوئز (پسواس) ماژور ماهیچه بلندی است که در دو طرف ستون مهره قرار دارد. ماهیچه مازویی بزرگ در بخش جانبی ستون فقرات قرار دارد. این ماهیچه از کنار خارجی دوازدهمین مهره پشتی و تمام مهره‌های کمری و غضروف بین مهره‌ای منشأ گرفته به برجستگی کوچک استخوان ران منتهی می‌شود. محل چسبندگی این ماهیچه در انتهای فوقانی بسیار گسترده‌تر از انتهای تحتانی است. عضله از روی زوائد عرضی پنج مهره کمر و جسم مهره‌ای مهره دوازدهم پشتی و پنج مهره کمری و همچنین دیسک‌های بین مهره‌ای مربوطه شروع شده؛ تاره به طرف
دیسک‌های بین مهره‌ای مربوطه شروع شده؛ تاره به طرف پایین و قدری خارج کشیده شده و به برجستگی کوچک استخوان ران متصل می‌شوند. کارکرد. عصب‌گیری آن از شاخه‌های قدامی اعصاب کمری (L۱ تا L۴) می‌باشد و عمل آن خَماندن (فلکشن) استخوان ران و چرخش رو به بیرون است. برخی اوقات در مجاورت این ماهیچه کانون عفونی (مثلاً از کلیه) ایجاد می‌شود که آنرا آبسه سوئز می‌نامند. آسیب. اگر این ماهیچه کوتاه شود منقبض باشد باعث کشیده شدن مهره‌های کمری به پایین بسوی استخوان ران می‌شود که به آن کاوپشتی (لوردوز) می‌گویند یعنی قوس بیش از حد
آن کاوپشتی (لوردوز) می‌گویند یعنی قوس بیش از حد کمر. برای درمان آن باید کشش این ماهیچه انجام شود و ماهیچه مخالف این عضله یعنی ماهیچه سُرینی نیز تقویت شود. جستارهای وابسته. ماهیچه مازویی کوچک
ماهیچهٔ پسواس کوچک یا سوئز مینور در دو طرف ستون مهره‌ها و در جلوی ماهیچه پسواس بزرگ قرار دارد. ترجمهٔ پسواس به مازویی نادرست است؛ چرا که مازو، مازه یا پشت‌مازه در فارسی به ستون مهره‌ها گفته می‌شود. ماهیچهٔ پسواس کوچک از روی جسم مهره‌ای مهره‌های دوازدهم پشتی و پنجم کمر و دیسک بین این دو مهره شروع شده، به وسیلهٔ یک نوار نیامی (فاشیایی) پهن (کمان تهیگاهی‌شانه‌ای) روی حاشیهٔ قدامی «شاخ (راموس) فوقانی استخوان شرمگاهی» (پِکتِن پوبیس) و برجستگی تهیگاهی‌شانه‌ای در استخوان بی‌نام متصل می‌شود. این عضله در ۴۰٪ افراد
استخوان بی‌نام متصل می‌شود. این عضله در ۴۰٪ افراد وجود ندارد. این ماهیچه خم‌کنندهٔ ضعیف ستون مهره‌های کمری است. جستارهای وابسته. ماهیچه پسواس بزرگ
ماهیچه چهارگوش کمری یا کوادراتوس لومبار یکی از ماهیچه‌ای ناحیه کمری و دیواره پشتی شکم است که شکلی نامنظم و چهارسر دارد. در جلوی این ماهیچه، پس‌روده (کولون)، کلیه‌ها و ماهیچه مازویی بزرگ (سوآس بزرگ) قرار دارند. چنانچه از فردی که به صورت طاق‌باز خوابیده است بخواهید که لگنش را به قفسه سینه نزدیک نماید، با قرار دادن دست‌ها در ناحیه کمر فرد ممکن است بتوان این عضله را لمس نمود. کارکرد. عصب‌گیری آن از دوازدهمین عصب پشتی و شاخه‌های قدامی اعصاب کمری (ال۱ تا ال۴) می‌باشد و عمل آن برون‌خمش ستون مهره‌ها است. جستارهای
و عمل آن برون‌خمش ستون مهره‌ها است. جستارهای وابسته. ماهیچه مازویی بزرگ
قصه‌ها فیلمی به کارگردانی رخشان بنی اعتماد محصول سال ۱۳۹۰ است. "قصه‌ها" توانست شیر نقره‌ای بهترین فیلمنامه را از هفتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز برای این کارگردان حرفه‌ایی به ارمغان بیاورد. خلاصه داستان. گذر به هفت زندگی و آدم‌هایی است که درشرایطی نه استثنایی، در موقعیت‌هایی شبیه به بسیاری از ما و آدم‌های دیگر جامعه، زندگی را سر می‌کنند… حاشیه‌ها. در مهر ۱۳۹۳، کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با ارسال نامه‌ای به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، خواستار عدم صدور مجوز اکران این فیلم و ۷ فیلم دیگر شد که
عدم صدور مجوز اکران این فیلم و ۷ فیلم دیگر شد که از آنها با عنوان «فیلم‌های مرتبط با فتنه» نام برده شده‌است. به گفته احمد سالک: «برخی فیلم‌ها با این که مجوز فیلمنامه و تولید دریافت کرده‌اند اما در هنگام ساخته شدن، به حاشیه رفته‌اند و نمایش آنها به مصلحت نظام نیست.» سرانجام پس از کشمکش میان مجلس و وزارت ارشاد، اکران فیلم «قصه‌ها» ساخته رخشان بنی‌اعتماد از صبح ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ در گروه سینمایی قدس آغاز شد.
عصبانی نیستم! فیلمی ایرانی به‌ کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی رضا درمیشیان، محصول سال ۱۳۹۲ است. در این فیلم نوید محمدزاده، باران کوثری و رضا بهبودی ایفای نقش می‌کنند. این فیلم تنها نمایندهٔ سینمای ایران در شصت و چهارمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین بود و دومین فیلم بلند سینمایی رضا درمیشیان پس از فیلم تحسین‌شدهٔ "بغض" (۱۳۹۰) است. داستان. فیلم در مورد دانشجوی ممتازی به نام نوید (نوید محمدزاده) است که به دلیل فعالیت‌های سیاسی از دانشگاه اخراج شده‌است، او نامزدی به نام ستاره دارد (باران کوثری) که از طرف
نامزدی به نام ستاره دارد (باران کوثری) که از طرف پدرش تحت فشار است و نوید تلاش می‌کند که بتواند مشکلاتش را حل کند اما ... تولید. فیلم‌برداری "عصبانی نیستم!" در ۱۴ مرداد آغاز و پس از ۵۲ جلسه فیلم‌برداری ۱۹ مهر به پایان رسیده‌است. تمام صحنه‌های "عصبانی نیستم!" در تهران و در بیش از ۶۰ لوکیشن مختلف از شمالی‌ترین تا جنوبی‌ترین نقطهٔ تهران فیلم‌برداری شده‌است. سانسور. نسخه‌ای که در سی‌ودومین جشنوارهٔ فیلم فجر نمایش داده شد با ۱۷ دقیقه سانسور و حذف پایان فیلم بود. گفته می‌شود برخی‌ها تنها امکان نمایش فیلم را در
گفته می‌شود برخی‌ها تنها امکان نمایش فیلم را در صورت حذف بیش از ۳۰ دقیقه دیگر از فیلم اعلام کرده‌اند! این فیلم اشارات صریحی به ۸ سال دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد دارد و داستان دانشجویی اخراجی و ستاره‌دار است و به همین دلیل از سوی طرفداران جمهوری اسلامی «فیلم حامی فتنه» لقب گرفته‌است. اکران و حواشی. با وجود آنکه این فیلم سینمایی قرارداد خود را در شهریور ۱۳۹۳ در گروه سینما آفریقا به ثبت رساند و قرار شد پس از اکران فیلم خواب‌زده‌ها به نمایش درآید، در مهرماه همان سال کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با
همان سال کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با ارسال نامه‌ای به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خواستار صادر نشدن مجوز اکران این فیلم و ۷ فیلم دیگر شد که از آن‌ها با عنوان «فیلم‌های مرتبط با فتنه» نام برده شده‌است. به‌گفتهٔ احمد سالک: «برخی فیلم‌ها با اینکه مجوز فیلم‌نامه و تولید دریافت کرده‌اند، اما در هنگام ساخته‌شدن، به حاشیه رفته‌اند و نمایش آن‌ها به مصلحت نظام نیست.» در آبان همان سال علی جنتی، وزیر ارشاد وقت ایران، از اکران‌ نشدن این فیلم تا زمان اعمال سانسورهای جدید خبر داد و اعلام کرد که وی شخصاً اقدام به
جدید خبر داد و اعلام کرد که وی شخصاً اقدام به مشاهدهٔ فیلم و میزان اعمال سانسور بر آن می‌کند. این فیلم که قرار بود در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۹۶ اکران شود، پس از بیانیهٔ تهدیدآمیز بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق از نوبت اکران خارج شد. سرانجام پس از کش و قوس‌های فراوان و سانسورهای متعدد فیلم با نسخه ۹۹ دقیقه ای و ۲۱ دقیقه کوتاه‌تر از نسخه اصلی از چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ روانه سینماها شد. جشنوارهٔ برلین. وبگاه جشنوارهٔ فیلم برلین شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۲ از حضور "عصبانی نیستم!" در شصت و چهارمین دورهٔ خود خبر داد. جشنوارهٔ
در شصت و چهارمین دورهٔ خود خبر داد. جشنوارهٔ فیلم برلین از ۱۷ تا ۲۷ بهمن ۱۳۹۲ در کشور آلمان برگزار شد و "عصبانی نیستم!" به‌عنوان تنها نمایندهٔ سینمای ایران در شصت و چهارمین دوره جشنوارهٔ معتبر برلین به نمایش درآمد و با استقبال شدید منتقدان و تماشاگران روبه‌رو شد. پس از پایان هر نمایش فیلم هم رضا درمیشیان به‌همراه دو بازیگرش باران کوثری و نوید محمدزاده با لباس‌های طراحی‌شده برای این فستیوال، در جلسات پرسش و پاسخ حضور پیدا کردند و تشویق فراوان شدند. سی و دومین جشنواره فیلم فجر. "عصبانی نیستم!" پس از اولین
جشنواره فیلم فجر. "عصبانی نیستم!" پس از اولین نمایش در جشنوارهٔ فیلم فجر در سینما آزادی، با استقبال شدید مردم روبه‌رو شد؛ به‌طوری که در همان سانس اول نمایش، به سانس فوق‌العاده رسید و صف‌های خرید بلیت آن در مقابل سینماهای جشنواره تشکیل شد. اما پس از اکران سراسری و در مقایسه با سایر آثار اکران شده در سال ۹۶ و ۹۷ که سال طلایی سینمای ایران با فروش های ۱۳ تا ۱۵ میلیاردی بود، فروش بسیار پایینی داشت و از ۳ میلیارد تومان فراتر نرفت. جوایز. "عصبانی نیستم!" در شش رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد (نوید محمدزاده)،
رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد (نوید محمدزاده)، بهترین بازیگر نقش اول زن (باران کوثری)، بهترین تدوین (هایده صفی‌یاری)، بهترین صدابردار (نظام‌الدین کیایی)، بهترین صداگذار (محمدرضا دلپاک) و بهترین جلوه‌های ویژه (امیر سحرخیز و کامران سحرخیز) در سی و دومین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت جایزه شد. فرامرز قریبیان که یکی از اعضای مستقل هیئت داوران جشنواره سی و دوم فیلم فجر بود اعلام کرد که نوید محمدزاده به اتفاق آرا بهترین بازیگر نقش اول مرد شده بود اما سیمرغ را به رضا عطاران دادند. رضا عطاران برندهٔ سیمرغ بهترین
رضا عطاران دادند. رضا عطاران برندهٔ سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنوارهٔ سی‌ودوم فیلم فجر در مصاحبه‌ای کوتاه گفت:
فیلم مذکر و مؤنث یا مرد و زن ساخته کارگردان بزرگ آمریکایی، سیسیل ب دومیل هست که به صورت صامت در سال ۱۹۱۹ ساخته شده‌است. این فیلم مانند دیگر فیلم‌های او نگاه ویژه‌ای دین و هنر دارد. این فیلم بر اساس نمایش نامه‌ای به اسم "کرایتن شایسته" ساخته شده‌است. از بازیگران این فیلم می‌توان به گلوریا سوانسون و توماس میگان اشاره کرد. در این فیلم که قسمت اعظمی از آن شامل هنر می‌شود از اشعار بزرگان زیادی استفاده شده‌است که برای نمونه می‌توان به هنری لانگ‌فلو، شعر یورش به طره اثر الکساندر پوپ و رباعیات خیام که دو بار به آن
اثر الکساندر پوپ و رباعیات خیام که دو بار به آن ارجاع شده‌است. فیلم در مورد خانواده پولداری به اسم «لوم» هست که زیردستان خود را کوچک شمرده و دست بر قضا با تعدادی از پیش خدمت‌های خود در یک جزیره دور دست‌گیر افتاده و جای ارباب و نوکر عوض می‌شود، همچنین فیلم اشاره‌ای به عشق بین دو قشر ارباب و نوکر نیز دارد.
باربورگربه‌ایان (نام علمی: "Barbourofelidae") نام یک خانواده از زیرراسته گربه‌سانان است که بین ۲۰ تا ۵ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا می‌زیستند. خانواده شمشیردندان‌نما از بستگان نزدیک گربه‌ایان امروزی محسوب می‌شود. فرگشت. باربورگربه‌ایان در آغاز به عنوان یک زیرتیره از شمشیردندان‌نمایان رده‌بندی می‌شدند اما امروزه به عنوان یک تیره مستقل که دارای نزدیک‌ترین خویشاوندی با گربه‌ایان در میان گربه‌سانان هستند شناخته می‌شوند. این جانوران در اوایل دوره میوسن در آفریقا ظاهر شدند و در اواسط این دوره
میوسن در آفریقا ظاهر شدند و در اواسط این دوره با ایجاد پل خشکی میان آفریقا و اوراسیا باربورگربه‌ایان توانستند در اوراسیا نیز گسترش یابند. باربوروفلیس تنها عضو خانواده باربورگربه‌ایان محسوب می‌شود که توانست به آمریکای شمالی برود.
مگانترئون یا بزرگ‌جانور (نام علمی: "Megantereon") نام یک سرده از زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها است که از ۴٫۵ میلیون سال تا حدود ۵۰۰٫۰۰۰ سال پیش در آمریکای شمالی، اوراسیا و آفریقا می‌زیست. این جانور به اندازه یک جگوار یا شیر نر امروزی بود و بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم و در مواردی تا ۳۰۰ کیلوگرم وزن داشت. چاقودندان که مشهورترین عضو زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها محسوب می‌شود احتمالاً از بزرگ‌جانور فرگشت یافته‌است. گونه نماد این سرده، خرسی با نام علمی Ursus cultridens بود.
ماهیچه تهیگاهی‌مازویی یا خاصره‌ای‌مازویی یا عضله ایلیوپسواس به ترکیب دو ماهیچه مازویی بزرگ (سوئز بزرگ) و تهیگاهی (ایلیوم) در انتهای خود گفته می‌شود. ماهیچه مازویی بزرگ از ستون مهره‌ها و ماهیچه خاصره‌ای از سطح داخلی استخوان تهیگاهی در ناحیه لگن شروع می‌شود. کارکرد. فیبرهای عضلانی این دو دسته (ماهیچه مازویی بزرگ و ماهیچه تهیگاهی) در ادامه به هم پیوسته و به صورت یک زردپی به برآمدگی (تروکانتر) کوچک استخوان ران متصل می‌شوند. وظیفه این عضله خم کردن مفصل ران و تا حدودی چرخش آن به خارج است. ابوعلی سینا در کتاب
تا حدودی چرخش آن به خارج است. ابوعلی سینا در کتاب قانون در طب از ماهیچه تهیگاهی‌مازویی به عنوان ماهیچه مضاعف نام برده و می‌نویسد: ماهیچه پنجم: ماهیچه‌ای است که در مفصل زانو جای دارد و در زیر پوشش زانو مخفی شده‌است و کارش همان است که ماهیچه میانی بر عهده دارد. بنظر می‌رسد شاید بخشی از اولین ماهیچه بازکننده ساق که به ماهیچه مضاعف تعریف شده‌است زانو را به‌طور عرضی گرفته باشد. در محل به‌هم رسیدن این بخش به زانو وتری بوجود آمده‌است که به حقه سُرین پیوسته‌است و آن را با جوانب خود پیوند داده‌است.‎
مایکل پتریک مورفی (۷ می ۱۹۷۶ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۵) یک ستوان یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود که دارای بالاترین نشان نظامی ایالات متحده، نشان افتخار برای خدماتش در جنگ افغانستان است. او همچنین اولین عضو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پس از جنگ ویتنام بود که موفق به دریافت این جایزه شده بود. از دیگر جوایز پس از مرگ او می‌توان به ستاره نقره‌ای و پرپل هارت اشاره کرد. مایکل مورفی در ساف‌فولک کانتی ایالت نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد. او با افتخارات و همچنین مدرک دوگانه علم سیاست و روان‌شناسی از دانشگاه
مدرک دوگانه علم سیاست و روان‌شناسی از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا فارغ‌التحصیل شد. بعد از گذراندن دانشگاه، در هیئت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پذیرفته شد و در ژوئیه سال ۲۰۰۲ به خدمت یگان ویژه نیروی دریایی درآمد. پس از شرکت در چندین مأموریت جنگ علیه تروریسم، در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۵، بعد از اینکه تیم‌شان در خطر قرار گرفت و توسط نیروهای طالبان در نزدیکی اسعدآباد افغانستان محاصره شد، کشته شد. از زمان مرگ او تا کنون، یک ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده، یک دفتر پست، یک استخر آموزشی جنگی در ایستگاه دریایی
دفتر پست، یک استخر آموزشی جنگی در ایستگاه دریایی نیوپورت، یک واحد آموزش دریایی و یک پارک به خاطر افتخاراتش به نامش نام گذاری شده‌اند. زندگی. مورفی در ۷ می ۱۹۷۶ در اسمیث‌تاون، ایالت نیویورک از پدری و مادری آمریکایی-ایرلندی که دستیار بازپرس بخش قضایی بودند، به دنیا آمد. او در دهکده پچوگ ایالت نیویورک بزرگ شد. مورفی دوره راهنمایی تحصیلی خود را در مدرسه ساکستن، جایی که در تیم جوانان فوتبال پاپ وارنر با مربی‌گری پدرش بازی می‌کرد، گذراند. در دبیرستان او بازی‌های ورزشی را ادامه داد و در تابستان به عنوان نجات غریق
را ادامه داد و در تابستان به عنوان نجات غریق در ساحل شهر بروکهاون در لیک رونکونکوما به کار مشغول بود. او در دوران دبیرستان، هر تابستان دوباره به شغل‌اش بازمی‌گشت. مورفی نزد دوستانش به «مورف»، و در سال‌های دبیرستان به «محافظ» معروف بود. در کلاس هشتم، مایکل از کودک عقب‌مانده ذهنی که گروهی از پسرها دور او حلقه زده بودند و مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند، محافظت کرده بود. او همچنین از یک مرد بی‌خانمان، که در حال جمع‌آوری قوطی حلبی مورد حمله قرار گرفته بود، محافظت کرده بود. او حمله‌کنندگان را تعقیب و به پیرمرد
کرده بود. او حمله‌کنندگان را تعقیب و به پیرمرد کمک کرده بود که قوطی‌هایش را بردارد. در سال ۱۹۹۴ مورفی از دبیرستان پچوگ-مدفورد فارغ‌التحصیل شد و خانه را برای رفتن به دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ترک کرد. او در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه پنسیلوانیا با مدرک دوگانه علم سیاست و روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. مورفی در سال ۲۰۰۵ با دوست دخترش هیثر، به منظور ازدواج، نامزد کرد.
سامسون و دلیله ، فیلمی رمانتیک و مذهبی-حماسی است که در سال ۱۹۴۹ میلادی توسط پارامونت پیکچرز منتشر شد. این فیلم ماجرای عشق شمشون به دلیله از کتاب مقدس را به تصویر می‌کشد. هدی لامار و ویکتور ماتیور در نقش‌های اصلی، و جرج سندرز، آنجلا لنسبوری و هنری ویلکاکسن در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند. کارگردان این فیلم سیسیل بی. دومیل است که بیشتر کارهای او نقش‌مایه‌های مذهبی دارند. او به خاطر ساخت فیلم ده فرمان شهرت زیادی پیدا کرد. داستان. سامسون مردی بسیار قدرتمند است که از قوم خود در برابر ستم نیروهای پادشاه محافظت