payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاریخ زبان اسپرانتو می‌پردازند، اغلب «کتاب اول» نامیده شده و می‌شود. نظر ویلیام الد دربارهٔ این کتاب. ویلیام اُلد، نویسنده، شاعر و مترجم شهیر در ادبیات اسپرانتو، که بارها نامزد دریافت جایزهٔ ادبی نوبل نیز شده‌است، در کتاب معروف خود پدیدهٔ اسپرانتو، که به مناسبت صدمین سالگرد انتشار کتاب اول - که در واقع صدمین سال‌گرد تولد زبان اسپرانتو محسوب می‌شود - منتشر گردید، دربارهٔ این کتاب می‌نویسد: زامنهوف در ژوئیه سال ۱۸۸۷ (خرداد ۱۲۶۵ هـ ش)، کتاب اول را با هزینهٔ شخصیِ خود منتشر ساخت. این کتاب، در واقع یک بروشور
شخصیِ خود منتشر ساخت. این کتاب، در واقع یک بروشور کوچک، و برگ‌سبزوار بود چرا که به‌عنوان مثال، زامنهوف فاقد یک اُرگان مطبوعاتیِ شخصی، یا امکانات دیگری برای شناساندن موجودیت آن، در سطحی وسیع بود. وی این بروشور را به مطبوعات، باشگاه‌های گوناگون، و افراد سرشناس ارسال کرد. این اقدام به‌عنوان شروع، آغازی (به اندازه کافی) متواضعانه محسوب می‌شد. با این وصف، در همان اوایل سال ۱۸۸۸، زامنهوف با شگفتی پذیرای قول‌های بسیاری، مبنی بر یاد گرفتن زبان‌اش شد، و به این ترتیب، تا سال ۱۸۸۹، نام نخستین هزار اسپرانتودان ثبت شد.
تا سال ۱۸۸۹، نام نخستین هزار اسپرانتودان ثبت شد. در مورد جملهٔ آخر نقل‌قول یادشده، در پانوشت کتاب ‍ آمده است: اقدام ابتکاریِ شایستهٔ ذکری که دکتر زامنهوف در این باره انجام داد و به‌خوبیِ تمام، تعلق‌خاطر و دغدغهٔ پیشبرد ایده‌اش را نشان می‌دهد، از این قرار است: وی در صفحات پایانیِ کتاب اول فرم‌هایی را به‌چاپ رسانده بود که در یکی از آن‌ها از قولِ خواننده چنین آمده‌بود: «این‌جانب، امضاءکنندهٔ این فرم، تعهد می‌کنم که زبان پیشنهادی‌ِ دکتر اسپرانتو را فراگیرم (واژهٔ اسپرانتو در ابتدا نام مستعار دکتر زامنهوف بود
اسپرانتو در ابتدا نام مستعار دکتر زامنهوف بود که به‌تدریج تبدیل به نام زبان ابداعیِ وی گشت)، چنان‌چه معلوم گردد ۱۰ میلیون نفر دیگر نیز همین تعهد را به‌صورت عمومی داده‌اند.» خوانندگان می‌توانستند از این فرم‌ها برای جمع‌آوریِ تعهد دیگران نیز استفاده کنند. هم‌چنین، کسانی که مایل به فراگیریِ بدونِ شرط اسپرانتو بودند نیز، می‌توانستند این موضوع را توسط فرم‌های مربوط، اذعان دارند. نکتهٔ قابل توجه این بود که تعداد کسانی که مشتاق به فراگیریِ بدونِ شرط اسپرانتو بودند، به‌مراتب بیشتر از دیگران بود. بنابراین زامنهوف
به‌مراتب بیشتر از دیگران بود. بنابراین زامنهوف توجه خود را بیشتر معطوف به این افراد کرد و از ایشان خواست تا متن کوتاهی را به زبان اسپرانتو ترجمه کرده و همراه با نام و آدرس خود، برای وی ارسال کنند. به این ترتیب، هر کسی که موفق به ترجمهٔ صحیح متن فوق می‌شد، یعنی در واقع امتحان‌اش را در فراگیریِ اسپرانتو با موفقیت گذرانده بود، نامش وارد لیست اسپرانتودانان زامنهوف می‌گردید. تعداد این‌گونه افراد بود که تا سال ۱۸۸۹ در لیست دکتر زامنهوف به ۱۰۰۰ نفر رسید. انتشار کتاب اول به زبان‌های دیگر. همان‌طور که اشاره شد،
کتاب اول به زبان‌های دیگر. همان‌طور که اشاره شد، نسخهٔ اصلی کتاب اول، ابتدا فقط به زبان روسی بود، ولی تا قبل از پایان یافتن سال انتشار آن (۱۸۸۷)، روایت‌های لهستانی، آلمانی، و فرانسوی آن نیز منتشر شدند. نخستین روایت انگلیسی این کتاب در سال ۱۸۸۸ با ترجمه‌ای نه‌چندان خوب چاپ گردید، که طبق گفته‌ها، خود دکتر زامنهوف جلوی فروش آن را گرفت، تا زمانی‌که ریچارد اچ. گِیگِن (/Richard H. Geoghegan) (/ˈɡeɪɡən) اسپرانتودانی ایرلندی ترجمهٔ دوم و خوبی از آن را به‌انجام رسانید. مالکیت و منشأ نام‌گذاری زبان اسپرانتو. زامنهوف
مالکیت و منشأ نام‌گذاری زبان اسپرانتو. زامنهوف در این کتاب، اسپرانتو را زبانی بین‌المللی نامید و حقوق آن را در مالکیت عمومی دانست و خود را با نام «دکتر اسپرانتو» (به معنی «دکتر امیدوار») معرفی کرد. کسانی که این کتاب را خواندند آن را با نام نویسنده‌اش «اسپرانتو» نامیدند که این نام به‌تدریج تبدیل به اسم این زبان فراساختهی جدید شد. در سال ۱۹۰۵، زامنهوف ۱۶ قانون گرامر زبان اسپرانتو را با یک «دیکشنری عمومی» و تعدادی تمرین مجدداً در کتابی با نام فوندامنتو د اسپرانتو (پایهٔ اسپرانتو) منتشر ساخت.
فخر و مدین به شبکه‌های درون حصار و باره باغ‌ها و اماکن مذهبی گفته می‌شود که به صورت مشبک‌های تکرار شوند، می‌ساخته‌اند، تا از بیرون درون زیبای آن را بتوان نگریست، چنان‌که دیوار باغ‌های دو سوی چهار باغ اصفهان و ایوان بازارهای پیرامون نقش جهان چنین بوده‌است. اینگونه دیوارها را با قطعات گل پخته به اشکال هندسی و غیر هندسی می‌ساخته‌اند و چون در فواصل آنها حفره‌هایی پدید می‌آمده می‌کوشیدند که شکل سوراخ‌ها نیز زیبا باشد. وجه تسمیه. فخر به معنای گل پخته (در عربی نیز فخوری و سازنده آن فخار و همچنین در قرآن مجید خلق
فخوری و سازنده آن فخار و همچنین در قرآن مجید خلق الانسان من صلصال کالفخار آمده‌است) و مدین مانند مادگی، حفره و فروررفتگی و روی هم رفته به چیزی گفته می‌شد که قسمتی از آن را گل پخته و سفال یا کاشی و باقی را فرورفتگی و روزنه‌های کوچکی تشکیل می‌داد.
تپه‌ماهور نوعی زیستگاه است که در مناطق کوهسار در مناطق چمنزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای معتدله و چمنزارها و درختچه‌زارهای کوهستانی در برخی زیست‌بوم‌ها است که ویژگی آنها پوشش گیاهی کوتاه و پی‌اچ خاک اسیدی است. امروزه، تپه‌ماهورها عموماً به معنی تپه کشت‌نشده است (مانند دارت موور در جنوب غربی انگلستان، اما تالاب‌هایی از قبیل سژمور و نیز جنوب غربی انگلستان را نیز دربر می‌گیرد). همچنین نزدیک به خلنگزار است، اگرچه متخصصان از نظر معنی دقیق پوشش گیاهی با آن موافق نیستند. معمولا مور، کوهساری در مناطق بارانی
موافق نیستند. معمولا مور، کوهساری در مناطق بارانی مرتفع است، در عوض، خلنگزار به مناطق پستی گفته می‌شود که احتمالا در نتیجه فعالیت‌های انسانی هستند. زیستگاه‌های تپه‌ماهوری، بیشتر در منطقه گرمسیری آفریقا، شمال اروپا و غرب اروپا و نیز قلمرو نوگرمسیری در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند.
شنگه یا شنگرک در معماری چوب‌های کوچکی است که به صورت عمودی در دیوار می‌گذارند تا خرپا را به آن ببندند، ستونکی که بر روی آهیانه گنبد گذاشته و خود گنبد نیز به آن می‌چسبد و بر ستون وسط آن میله قرار می‌دهند. شنگه به معنای عَلَم است.
در خراسان به هر فضای سرپوشیده‌یی اعم از پوشش منحنی یا تخت صُفّه یا چفته می‌گفتند و در جاهای دیگر به ایوان‌ها و تالارهایی که با طاق پوشیده شده باشند گفته می‌شد. سکوی بدون سقفی که سطح آن بالاتر از سطح حیاط است و معمولاً در جلوی فضاهای بسته قرار می‌گیرد.
فضای داغ (به انگلیسی: Hot Space) دهمین آلبوم استودیویی گروه بریتانیایی کوئین است که در ۳ مه ۱۹۸۲ منتشر شد. این آلبوم تفاوت قابل توجهی در سبک موسیقی نسبت به آلبومهای سابق کوئین دارد. در «فضای داغ» تمرکز بیشتری بر روشهای موسیقی پاپ، دیسکو، و R&amp;B وجود دارد.
گرگ‌ها نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سید داود میرباقری است که ساخت آن از بهمن ۱۳۶۵ آغاز شد و تا تابستان ۱۳۶۶ به طول انجامید و در پاییز سال ۱۳۶۷، در ۱۲ قسمت از شبکه یک پخش شد. خلاصه داستان. داستان "گرگ‌ها" از محکومیت مردی به نام صفدر آهنگر شروع می‌شود که محکوم به اعدام شده‌است و حکیم شهر که مردی متقی و پرهیزگار است، به سبب این حکم به مقابله با حاکمیت وقت برمی‌خیزد و در نهایت نهضتی که برپا می‌شود سبب‌ساز سقوط حکومت و آزادسازی زندانیان می‌شود. هرچند ماجراها و وقایع این مجموعه تلویزیونی بسیار
هرچند ماجراها و وقایع این مجموعه تلویزیونی بسیار نمادین بوده، اما سعی شده از این طریق مفاهیمی مانند: انقلاب، عشق، ظلم‌ستیزی، رشوه‌خواری و دیگر مسائل دوره‌های مختلف این کشور کهن به تصویر کشیده شود. بازیگران. عوامل دوبله. فهرست برخی از عوامل دوبلاژ. سرپرست گویندگان: ثریا قاسمی مکان فیلمبرداری. تمام بخش‌های خارجی این مجموعه تلویزیونی در شهرک سینمایی و بخش‌های داخلی آن در «استودیو گلستان» فیلمبرداری شدند. بخش هایی نیز در روستایی به نام خیج در اطراف شاهرود فیلمبرداری شد.
مجوعه تلویزیونی مدرس، نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی هوشنگ توکلی و تهیه‌کنندگی اسماعیل شنگله محصول شبکه یک سیما در سال ۱۳۶۵ است. خلاصه داستان. داستان زندگی سید حسن مدرس از ورود به به تهران و نامزد شدن وی در مجلس شورای ملی و درگیری مدرس با رضاشاه تا کشته‌شدنش.
عباس (به لاتین: Abbas، پیش از ۵ اکتبر ۱۹۹۹ عباس‌کند Abbaskənd) در جمهوری آذربایجان با جمعیت ۵۴۸ نفر است که در شهرستان شکی واقع شده‌است.
عدالت‌جویان جوان عنوان یک تیم خیالی ابرقهرمان، متشکل از قهرمان‌های نوجوان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. عدالت جویان جوان توسط نویسنده تاد دزاگو و طراح تاد ناک خلق شده‌است که برای اولین بار در ژوئن ۱۹۹۸ حضور پیدا کردند. اعضاء. از مهم‌ترین شخصیت‌های این سری داستان‌ها می‌توان: تیم دریک / رابین، سوپربوی، میس مارشن، آکوالد، نایت وینگ ، کید فلش، آرتمیس کراک، زاتانا زاتارا، بیست بوی، واندر گرل، بت‌گرل، ایمپالس، بامبلبی، بلو بیتل، راکت، آیکونوسوپرمن، لاگون بوی و آرسنال را نام برد.
شخصیت "بارتولومیو آلن" یا همان ایمپالس به اینجا تغییر مسیر می دهد. برای شخصیت دیگر دنیای دی سی کامیکس با همین نام، به فِلَش (بری آلن) مراجعه کنید. بارتولومیو هِنری "بارت" آلن دوم ابرقهرمانی است که در کتاب های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دی سی کامیکس ظاهر می شود. او که یک سرعت‌باز بود، ابتدا با نام مستعار ایمپالس ظاهر شد و بعدها تبدیل به دومین بچه فلش و چهارمین فلش شد. بارت که توسط مارک وید و مایک ویرینگو خلق شد، اولین بار در سال ۱۹۹۴ قبل از شروع کامل خود در شماره ۹۲، در "The Flash" (جلد ۲) شماره ۹۱ یک نقش
شماره ۹۲، در "The Flash" (جلد ۲) شماره ۹۱ یک نقش کوتاه را ساخت. او از آن زمان به عنوان شخصیت اصلی در ایمپالس (۱۹۹۵-۲۰۰۲) و فلش: سریعترین مرد زنده (۲۰۰۶-۲۰۰۷) معرفی شده است. بارت همچنین در سریال"عدالت جوان" و "تایتان های نوجوان" به عنوان عضوی از هر دو تیم ابرقهرمانی ظاهر می شود. علاوه بر تیتان‌های نوجوان و جوان عدالت، بارت در ۱۰ شماره از لیگ عدالت آمریکا شخصیت فلش نقش اصلی را داشت. همان‌طور که اولین بار توسط نویسندگان در ذهن خلاق به تصویر کشیده شد ، بارت در قرن ۳۰ میلادی زمانی که صدها سال بعد را به نمایش می
۳۰ میلادی زمانی که صدها سال بعد را به نمایش می گذارد، در خانواده ملونی تاون و دان آلن به دنیا آمد و بخشی از شجره نامه پیچیده ای از ابرقهرمان و ابرشرور شده است. پدرش، دان، یکی از دوقلوهای تورنادو است و پدربزرگ پدری او بری آلن، دومین ایمپالس است. مادربزرگ پدری او، آیریس وست، همچنین خاله فرزندخوانده سومین فلش، والی وست است (اولین پسر عموی بارت که زمانی حذف شد. علاوه بر این، بارت پسر عموی اول XS، یک لژیونر و دختر داون آلن است. از طرف مادرش، او از نوادگان ابرشرورهای پروفسور زوم و کبالت و همچنین برادر ناتنی اوون
پروفسور زوم و کبالت و همچنین برادر ناتنی اوون مرسر، کاپیتان بومرنگ دوم است. علاوه بر این بستگان، او یک کلون ابرشرور به نام اینرسی داشت.
مدرسه مادربزرگ‌ها یک سریال تلویزیونی به کارگردانی غلامرضا رمضانی بر اساس طرحی از فرشته طائرپور است که در سال ۱۳۷۵ ساخته شد. داستان. سریال مدرسه مادربزرگ‌ها داستان تعدادی خانم میانسال است که خانم معلم جوانی دارند و در هر قسمت ماجراهای جالبی را به وجود می‌آورند.
هلا یک شخصیت خیالی ابرشرور است که در کتاب‌های کمیک آمریکایی مارول کامیکس وجود دارد. شخصیت "هلا" توسط نویسنده استن لی و طراح جک کربی خلق شده است؛ که برای اولین بار، در شمارهٔ ۱۰۲ از مجموعه کمیک "سفر به رمز و راز" در مارس ۱۹۶۴ معرفی شد. این شخصیت بر اساس ایزدبانوی مرگ هل، در اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی خلق شده است. هلا در کامیک‌ها فرزند لوکی اما در دنیای سینمایی مارول فرزند اودین است. او الهه مرگ آسگارد و فرمانروای سرزمین هل‌هایم و نیفل‌هایم است که اغلب به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان ثور محسوب می‌شود. اولین حضور
دشمن شخصیت ابرقهرمان ثور محسوب می‌شود. اولین حضور این شخصیت در دنیای سینمایی مارول در فیلم "" (۲۰۱۷) با نقش‌آفرینی کیت بلانشت (خواهر ثور) بود. بلانشت همچنین صداپیشگی نسخه‌های جایگزین این شخصیت را در مجموعه پویانمایی "چه می‌شود اگر...؟" بر عهده داشته است.
کلکتور یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده استن لی و طراح دان هک خلق شده‌است که برای اولین بار، در شمارهٔ ۲۸ "انتقام‌جویان" در مه ۱۹۶۶ معرفی شد. بنیسیو دل تورو نقش شخصیت "کلکتور" را در فیلم‌های ' (۲۰۱۳) و "نگهبانان کهکشان" (۲۰۱۴) ایفا کرده‌است و همچنین در فیلم '، یکبار دیگر این نقش را ایفا کرد.
جاش گد (زاده ۲۳ فوریه ۱۹۸۱) بازیگر آمریکایی است. گد بیشتر برای صداپیشگی شخصیت اولاف در مجموعه فیلم‌های "یخ‌زده"، آرنولد در تئاتر "کتاب مورمون" و له‌فو در لایواکشن دیزنی، "دیو و دلبر" شناخته می‌شود. او برای نقش اولاف موفق به دریافت دو جایزه آنی و برای بازی در تئاتر "کتاب مورمون" نامزد دریافت جایزه تونی بهترین بازیگر مرد موزیکال شده‌است.
لی جون هیوک (؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش سو دونگ جه در "غریبه" (۲۰۱۷–۲۰۲۰) شناخته می‌شود. از نقش‌های قابل توجه او می‌توان به ' (۲۰۱۹)، ' (۲۰۲۰)، "گودال تاریک" (۲۰۲۱)، "مأمور خودسر" (۲۰۲۳)، "دونگ‌جه، خوب یا حرامزاده" (۲۰۲۴) و "کشف عشق" (۲۰۲۵) اشاره کرد.
اختاپوس یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی پرویز صیاد است که در بیش از ۲۰۰ قسمت تهیه و طی سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۳ (نزدیک به چهار سال) از تلویزیون ملی ایران پخش شد. "اختاپوس‌‌‌" از اولین کارهای مشترک پرویز صیاد و پرویز کاردان بود. عده‌ای از آدم‌های مختلف که ظاهراً نماینده تیپ‌های مختلف اجتماع بودند، هفته‌ای یکبار در انجمنی به نام اختاپوس (که برگرفته از حروف اول کلمات: انجمن خادمین تمدن انسانی و پی‌گذاران وحدت ستمدیدگان بود) دور هم جمع می‌شدند و حرف می‌زدند. مجموعه تلویزیونی طنزی که روابط عوام‌فریبانه و مرد
مجموعه تلویزیونی طنزی که روابط عوام‌فریبانه و مرد رندانه برخی از مردم اجتماع آن روز را به تصویر می‌کشید. ‌‌ایده اصلی این مجموعه تلویزیونی طنز اجتماعی از میهمانی مفصلی با حضور بسیاری چهره‌های مطرح روز در منزل ابراهیم گلستان در یکی از سال‌های پایانی دهه چهل می‌آید که در آن میزبان، بدون اطلاع حاضران، صدای صحبت‌ها و مباحث مهمان‌ها را ضبط می‌کند. بعدتر وقتی حضار به صحبت‌های خود، که مانند بقیه مهمانی‌ها درباره موارد گوناگون (از قبیل مسائل سیاسی، اجتماعی، تجاری، فرهنگی و آب و هوا و ...) است، گوش می‌دهند متوجه
فرهنگی و آب و هوا و ...) است، گوش می‌دهند متوجه می‌شوند که این صحبت‌های به ظاهر جدی چقدر بی‌سر و ته و بی‌ربط و خنده‌دار اند. این تجربه باعث می‌شود گلستان به صیاد پیشنهاد بدهد که مجموعه تلویزیونی طنز اجتماعی با همین مضمون بسازد و صیاد با پیگیری همین ایده چند سال بعد این مجموعه تلویزیونی را تولید می‌کند. پرویز صیاد، پرویز کاردان، صادق بهرامی، سیروس ابراهیم‌زاده، نوذر آزادی و شهناز تهرانی به ترتیب نقش شخصیت‌هایی به نام‌های حسن بلژیکی، مهندس، استاد، دکتر، قاطبه، و سامانتا (رقیه) را در این مجموعه تلویزیونی بازی
و سامانتا (رقیه) را در این مجموعه تلویزیونی بازی می‌کردند. تیپی که برای اولین بار در این مجموعه تلویزیونی معرفی شد و بعدها به شدت گل کرد، قاطبه با نقش آفرینی نوذر آزادی بود. کاف‌شو. کاف‌شو یک مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۳۵۴ به کارگردانی پرویز صیاد، نویسندگی و تهیه‌کنندگی می‌باشد که از شبکه پخش شد. «کاف‌شو» در واقع یکصد و پنجاه و یکمین و آخرین قسمت از مجموعه تلویزیونی «اختاپوس» بود که به مناسبت نوروز ۱۳۵۴ ساخته شده بود و در ۱۳ فروردین ماه ۱۳۵۴ پخش شد. پانویس. �نی شبکه یک ایران]]
ارمنی‌های اورشلیم () یکی از چهار قوم ساکن در شهر قدیمی اورشلیم هستند. منطقه ارمنی‌ها، کوچک‌ترین منطقه اورشلیم است. در سال ۲۰۰۱ میلادی، حدود ۲۵۰۰ ارمنی در اورشلیم ساکن بوده‌اند که اکثر آن‌ها اطراف حوزه اسقف‌نشین کلیسای یعقوب مقدس ساکن هستند. تاریخ. ارمنیان به مدت بیش از چهار هزار سال در قسمت‌های امروزی ترکیه، بخش شمال غرب ایران و کوه‌های قفقاز سکونت داشته‌اند. اولین اشاره معروف که به ارمنیان به عمل آمده جایی نزدیک بیت‌المقدس است که در سال ۹۵ پیش از میلاد تحت حکومت تیگران دوم پادشاه ارمنستان به آن جا رسیدند.
حکومت تیگران دوم پادشاه ارمنستان به آن جا رسیدند. ارتش ارمنی چندین شهر را در یهودیه تصرف کرد، و این در زمانی بود که یهودیان برای تجارت با ارمنستان در آن سرزمین دور دست اقامت گزیدند و برخی از ارمنی‌ها نیز برای آشنایی با سرزمین‌های اطراف بیت‌المقدس به آنجا مسافرت می‌نمودند. متعاقب تخریب بیت‌المقدس در سال ۷۰ بعد از میلاد، رومی‌ها به جای تجار، صنعتگران، سپاهیان و فرمانداران دولتی ارمنی به بیت‌المقدس وارد شدند و این درست مقارن با زمانی بود که تادئوس و بارتولمیوس که هر دو از حواریون مسیح بودند برای موعظه به
که هر دو از حواریون مسیح بودند برای موعظه به ارمنیان و جامعه کوچک یهودی آنجا وارد ارمنستان شدند. پس از این مسیحیت در سطح وسیعی در میان خانواده سلطنتی ارمنستان گسترش یافت. در ۳۰۱ میلادی ارمنیان تحت پادشاهی تیرداد سوم ارمنستان، دولتی مسیحی تشکیل دادند که اولین کشور مسیحی از لحاظ تاریخی است. در طی این دوره اعتقاد بر این است که زیارت کنندگان ارمنی همواره راهشان را به سمت اماکن زیارتی مسیحی در بیت‌المقدس هموار می‌کردند همچنین تاریخ مردمی ارمنی می‌گوید که ارمنی‌ها خانه‌ای بر فراز کوه صهیون ساختند که از آن به
خانه‌ای بر فراز کوه صهیون ساختند که از آن به عنوان کلیسا استفاده شد بنابراین محله ارمنی‌ها در نزدیک کوه صهیون شد و کلیسای جامع یعقوب مقدس بعداً در آن محله ساخته شد. از زمان فرمان میلان در ۳۱۳ میلادی مسیحیت دین رسمی امپراتوری روم شد. از این زمان به بعد برای ارمنیان مسیحی اقامت و ساختن خانه در بیت‌المقدس آسان‌تر شد. سنت هلنا از ۳۲۶ میلادی به سرزمین مقدس آمده و شروع به کاویدن اماکن مقدسه از جمله "جلجتا"، تولد عیسی در بیت‌لحم و محل تولد مریم را نمود. در این زمان کلیسای مقبره مقدس ساخته شد. بین قرون چهارم و
زمان کلیسای مقبره مقدس ساخته شد. بین قرون چهارم و پنجم ارمنی‌ها هفده کلیسا در سراسر بیت‌المقدس ساختند با وجود این برخی از آن‌ها در بیت‌المقدس ممکن است مورد مناظره باشند. از سده ششم اسقف‌های ارمنی در بیت‌المقدس در اطراف مونت سیون ساکن شدند زیرا جامعه مهمی از ارمنیان در بیت‌المقدس وجود داشت و اینکه این جامعه به‌طور دائمی در محلی خاص اقامت گزیده بود. اختراع الفبای ارمنی در ۴۰۵ میلادی قطعاً به جامعه ارمنی اجازه داد گزارش خود را به زبان مادری ثبت کند. این الفبا باعث تولید بیش از چهار هزار دست نوشت قدیمی شد که
باعث تولید بیش از چهار هزار دست نوشت قدیمی شد که از سوی ارمنی‌ها در «کلیسای توروس مقدس» نزدیک «کلیسای یعقوب مقدس» نگهداری می‌شوند. در سده نوزدهم هنگامی که زمین دیر روسی در کوه الیوز کاوش شد شش موزائیک با نگاشته‌های ارمنی آشکار شدند که گواهی به حضور ارمنیان در آنجا و در آن دوره می‌دهند. یکی از دلائل اصلی وجود یک محله ارمنی در این شهر مذهب و ملیت ارمنیان است. ارمنیان به‌رغم اکثریت مسیحیان فلسطین، عرب نیستند بلکه از لحاظ تابعیت و دینی ارمنی هستند. دلیل تابعیتشان احتیاج به قبول این گفته ندارد که آن‌ها گروهی که
احتیاج به قبول این گفته ندارد که آن‌ها گروهی که یک دست باقی مانده‌اند و در طی سال‌ها به ازدواج درون گروهی پرداخته و فرهنگ اصیل خود را نگه داشته‌اند. دلیل توسعه کلیسای مجزای ارمنی اندکی پیچیده‌تر است. در زمانی که ارمنیان به مسیحیت گرویدند تنها یک کلیسا وجود داشت؛ ولیکن در ۴۳۱ میلادی سومین شورای کلیسایی در افسوس کلیساهای نسطوریان (امروزه آشوری‌ها و کلدانیان) را از باقی مسیحیان جدا نمود. سپس در ۴۵۱ میلادی چهارمین شورای کلیسایی مسیحیت را مجدداً این دفعه بین تک‌طبیعت گرایی ها و دیوفیزیست‌ها جدا نمود. به موجب
گرایی ها و دیوفیزیست‌ها جدا نمود. به موجب این جدایی کلیسای ارمنی به کلیساهای سوری، ارتدوکس قبطی و اتیوپی در جنبش تک‌طبیعت گرایی پیوست و کلیسای بیزانسی ارتدوکس (ارتدوکس یونانی، ارتدوکس روسی و غیره) دیوفیزیست شده بود. این جدایی در ۱۰۵۴ برای کلیسای کاتولیک لاتین و ارتدوکس شرقی اتفاق افتاد. با نهضت اصلاح مذهبی در سده شانزدهم میلادی شکاف در کلیسای کاتولیک لاتین نیز ایجاد شد. ژوستینین یکم کلیساهای تک‌طبیعت گرایی را آزار می‌داد و ارمنیان خود را حمایت‌کننده از سوی کلیساهای اتیوپی، سوری و قبطی قراردادند و
از سوی کلیساهای اتیوپی، سوری و قبطی قراردادند و پاتریارک‌نشین ارمنی در بیت‌المقدس حالت رهبری به خود گرفت؛ بنابراین از ۴۵۱ میلادی کلیسای ارمنی از دیگر کلیساهای مسیحی جدا شد. این حقیقت وجود دارد که انشعابات و کشمکش‌های عمده‌ای بین مسیحیان در دوران عثمانی و صلیبی به وقوع پیوست. فتح مسلمانان (۱۰۹۹ – ۶۳۸). فتح بیت‌المقدس از سوی مسلمانان در ۶۱۴ میلادی مورد استقبال ارمنیان قرار گرفت زیرا آن‌ها این فتح را راهی برای بازگرداندن اموال ضبط شده و آزادی ممنوعیت ورود به شهر از سوی امپراتور ژوستینین می‌دانستند. ارمنی‌ها
شهر از سوی امپراتور ژوستینین می‌دانستند. ارمنی‌ها در این زمان تابع پیمان عمر شده بودند. آن‌ها مالیات ثابتی به عنوان جزیه می‌پرداختند و اجازه ساختن هیچ ساختمان مسیحی جدیدی را نداشتند. ارمنی‌ها تحت حکومت سلسله‌های مسلمانان بین ۶۳۸ تا ۱۰۹۹ یعنی تا هنگام شروع جنگ‌های صلیبی در این شهر زندگی کردند. خلیفه امویه که در دمشق مستقر شده بودند جای خود را به خلافت عباسیان دادند که در بغداد مستقر بودند سپس نوبت به سلطنت خلافت فاطمیان در ۹۶۹ میلادی می‌رسد و سرانجام سلجوقیان این شهر را در ۱۰۷۱ میلادی غارت نمودند. جنگهای
این شهر را در ۱۰۷۱ میلادی غارت نمودند. جنگهای صلیبی. در سال ۱۰۰۹ میلادی حاکم بأمرالله «کلیسای مقبره مقدس» را ویران کرد و این اقدام به روشن شدن جرقه جنگ‌های صلیبی کمک نمود. پاپ اوربان دوم مسیحیان سراسر اروپا را به اتحاد با هم و بیرون راندن سلجوق‌ها که مسیحیانی را که سعی در زندگی و زیارت شهر را داشتند به ستوه آورده بودند از سرزمین مقدس فراخواند. فراخوان پاپ، مسیحیان را جذب کرده و صلیبیون را از بالکان گرفته تا امپراتوری رم به شدت مسلح نمود و حتی پادشاهی ارمنی کیلیکیه را مصمم به راهی شدن به سوی بیت‌المقدس
کیلیکیه را مصمم به راهی شدن به سوی بیت‌المقدس نمود. گر چه صلیبیون کاتولیک هم مذهبی‌هایشان را حذف نکرده بودند ولی فرمانی ارائه دادند که به موجب آن بیت‌المقدس یک سرزمین لاتین خواهد بود. در این زمان ارمنیان مقدار زیادی زمین در منطقه ارمنی‌نشین به دست آوردند و در ۱۱۶۵ ساختمان «کلیسای جامع یعقوب مقدس» را که تبدیل به مهم‌ترین ساختمان شهر شد تمام کردند که تا امروز نیز باقی‌مانده‌است. این در زمانی بود که ساختمان جدید «کلیسای مقبره مقدس» ساخته شد. محله ارمنی‌نشین، خود در اطراف کلیسای یعقوب مقدس تمرکز یافت و در
خود در اطراف کلیسای یعقوب مقدس تمرکز یافت و در اطراف آن که یک محله مسیحی مقدس شده بود به خانه سازی پرداختند. امروزه تنها بخش جنوبی این ناحیه که به‌طور فعال از سوی ارمنی‌ها اسکان یافته‌است به عنوان محله ارمنی‌نشین توصیف می‌شود. در طی این زمان، محله توسط کلیساهای غیرارمنی پر شد که شامل "کلیسای تومای مقدس" در بخش جنوبی، "کلیسای یونانی" در بخش شمالی در منتهی‌الیه کناره شمالی خیابان داوید و "کلیسای مرقس مقدس" که امروزه هم‌مرز با محله یهودی‌نشین است می‌شد. به عنوان یک وصیت‌نامه برای استواری جامعه ارمنی تنها
عنوان یک وصیت‌نامه برای استواری جامعه ارمنی تنها کلیسای باقی‌مانده در دستان مالکان تا به امروز مجموعه کلیسای جامع یعقوب مقدس است. اکثر کلیساهای دوره صلیبیون اکنون تبدیل به مسجد، خانه یا تبدیل به مجموعه‌های دیگر مسیحی شده‌اند. در این زمان ارمنی‌ها برای مدت کوتاهی کلیسای ملی خود را در بیت‌لحم به دست آوردند. این را باید ذکر کرد که ارمنیان خود ثابت نمودند که به خاطر عدم خصومت در جنگ‌ها علیه نیروهای مسلمان بیشتر مورد استقبال بودند. صلیبیون، کاتولیک بودند و همچنین مسلمانان با نیروی ارتدوکس بیزانسی و وارث آن‌ها
مسلمانان با نیروی ارتدوکس بیزانسی و وارث آن‌ها یعنی روس‌ها نیز می‌جنگیدند به این معنی که مسلمانان نسبت به منافع کاتولیک‌ها و ارتدوکس‌ها در بیت‌المقدس بد بین بودند ولیکن ارمنیان دارای خودمختاری بودند. میلیون‌ها ارمنی در شرق آسیای صغیر زندگی می‌کردند که هیچ مبارزه سیاسی نظامی علیه ممالیک مسلمان یا عثمانی‌ها به عمل نیاوردند. دوران ممالیک (۱۵۱۷ – ۱۲۶۰). ورود ارتش ممالیک در ۱۲۶۰ که جایگزین دوران کوتاه حکومت ایوبیان شد تأثیر کمی بر ارمنیان داشت ولی تأثیر عمیقی بر جوامع مسیحی گذاشت، زیرا آن‌ها را دارای روحیه جنگ
جوامع مسیحی گذاشت، زیرا آن‌ها را دارای روحیه جنگ جویی صلیبی در نظر می‌گرفتند. "سارکیس"، پاتریارک ارمنیان (۱۳۱۳ – ۱۲۸۱) با حاکم ممالیک ملاقات کرده و به امید برقراری دوره‌ای از صلح بعد از آشوب صلیبیون. در آن زمان ارمنیان دارای جامعه مهمی در مصر بودند و این زمانی بود که پاتریارک ارمنی گاه به گاه به قاهره مسافرت نموده و با حکام ممالیک و نمایندگانشان ملاقات می‌نمود. نتیجه این ملاقات‌ها این شد که ارمنیان در سال ۱۳۴۰ موفق به کشیدن دیوار دور محله خود شدند. این علامت مهمی بود که حکام ممالیک این محله را تهدیدی علیه
مهمی بود که حکام ممالیک این محله را تهدیدی علیه خود حساب نمی‌کردند و این دیوار عمودی هم روشی برای تأمین و جلوگیری از بازگشت صلیبیون بود. حکومت ممالیک همچنین اعلامیه زیر را در قسمت غربی ورودی محله حک نمود: محله ارمنیان در این زمان توسعه کم ولی پایدار و مستحکم خود را حفظ نمود. در سال ۱۳۸۰ میلادی "گریگور چهارم" پاتریارک ارمنیان یک اتاق نهارخوری را در عرض کلیسای جامع یعقوب مقدس برای کشیشان ساخت. در حدود سال ۱۴۱۵ باغستان زیتون نزدیک باغ جتسیمانی خریده شد اما دست یابی بر آن امکان‌پذیر نشد، زیرا در ۱۴۳۹ میلادی
یابی بر آن امکان‌پذیر نشد، زیرا در ۱۴۳۹ میلادی ارمنی‌ها از جلجتا انتقال داده شدند اما "پاتریارک ماردیروس" (۱۴۵۰ – ۱۴۱۲) ناحیه روبروی آن را خریده و نام آن را جلجتای دوم گذاشت. این منطقه تا به امروز جزء اموال پاتریارک ارمنی باقی‌مانده‌است. در همان دوران در ۱۳۱۱ میلادی اولین پاتریارک ارمنی منصوب شد. این پاتریارک سایر پاتریارک‌ها را در ارمنستان به همراه دو پاتریارک عالی (یکی در لبنان، سوریه و قبرس و دیگری در بیت‌المقدس) به همراه عالی‌ترین سمت‌ها در کلیسا تقویت نمود. دوران عثمانیها (۱۹۱۷ – ۱۵۱۷). بیت‌المقدس تحت
دوران عثمانیها (۱۹۱۷ – ۱۵۱۷). بیت‌المقدس تحت حکومت عثمانی تبدیل به شهری بین‌المللی شده بود که از لحاظ مذهبی تا حدی خوب عمل می‌کرد اما حکومت عثمانی به نوعی ورای اختلافات مذهبی بین کلیساهای مسیحی رقیب مذاهب عمل می‌کرد. مهم‌ترین چهره شهر در این زمان افزایش جمعیت محله ارمنی‌نشین و کوشش برای کنترل این شهر مقدس است. جزیه یا گزارش مالیاتی عثمانی در سال ۱۵۶۲ و ۱۶۹۰ دقیق‌ترین گزارش هستند، زیرا آن‌ها به‌طور بالفعل جمعیت این سال‌ها را دقیق‌تر منعکس می‌کنند تا اینکه از روش‌های گزارش مالیاتی سابق استفاده می‌کردند.
از روش‌های گزارش مالیاتی سابق استفاده می‌کردند. بیشتر امور بر اساس این گزارش‌ها صورت می‌گرفت زیرا این‌ها در اصل تنها افراد بالغ غیرمسلمان را که راهب یا روحانی تمام وقت نبودند در بر می‌گرفت. بین سال‌های ۱۵۶۲ تا ۱۵۶۳ تنها ۱۸۹ ارمنی شمارش شده‌اند که در سال ۱۶۹۰ به ۶۴۰ نفر رسیده‌اند یعنی رشدی ۲۳۹ درصدی داشته‌اند. برخی این جهش جمعیتی را حمل بر روند توسعه شهرسازی از سوی ارمنیان و به ویژه سایر مسیحیان می‌دانند؛ بنابراین مسیحیان در سال ۱۶۹۰ بیست و دو و نه دهم درصد جمعیت بیت‌المقدس را دربرگرفته و دومین جامعه بزرگ
جمعیت بیت‌المقدس را دربرگرفته و دومین جامعه بزرگ مسیحی شهر را تشکیل می‌دادند. در این زمان کلیه ارمنی‌ها در حرفه‌ها و صنایع و تعداد کمتری نیز در تجارت و خدمات به کار گماشته شدند. این را نیز باید خاطرنشان ساخت که، ارمنی‌ها ای که منحصراً مشغول به فعالیت‌های مذهبی بودند از این گزارش‌ها به دلیل ماهیت کاملاً روحانی کارشان مستثنی می‌شدند. وضعیت اقتصادی ارمنی‌ها در طبقه متوسط قرار داشت، این وضعیت مالی به شدت از طریق کمک‌های مالی ارمنیان حمایت می‌شد. این امر قطعاً دلیل دیگری بر توانایی این جامعه در توسعه و کنترل