payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و تدابیر اضطراری. روم برای سرکوب شورش، نیرویی گسترده از استان‌های گوناگون گردآورد و دست‌کم نه لژیون به‌طور کامل یا از طریق دسته‌های اعزامی ("vexillationes") درگیر شدند. دو لژیون از این میان—لژیون دهم فرتنسیس و لژیون ششم فراتا—در همان زمان در یهودیه مستقر بودند. به آن‌ها نیروهای کمکی از مناطق نزدیک پیوستند، از جمله لژیون سوم سیرنائیکا که از بُصرا در عربیه رسید، و لژیون چهارم گالیکا که از سوریه اعزام شد. همچنین لگیونر قونسولی سوریه، گایوس پوبلیکیوس مارسلوس، استان خود را ترک کرد تا نیروهایی را به یهودیه رهبری
خود را ترک کرد تا نیروهایی را به یهودیه رهبری کند و این امر احتمال دخالت دیگر واحدهای سوری را نیز تقویت می‌کند. هادریان یک تریبون از یکی از لژیون‌های پانونیا را نیز مأمور آوردن دسته‌های کمکی کرد. برخی پژوهشگران بر این باورند که لژیون بیست‌ودوم دئیوتاریانا، که آخرین‌بار در سال ۱۱۹ میلادی در مصر ثبت شده است، در مراحل آغازین شورش نابود شد. هرچند سرنوشت دقیق آن همچنان نامعلوم است، ناپدیدشدنش از اسناد نظامی روم از سوی برخی به درگیری یهودیه نسبت داده شده است. امپراتور هادریان چند تن از برجسته‌ترین فرماندهان
امپراتور هادریان چند تن از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی خود را برای سرکوب شورش اعزام کرد که در رأس آن‌ها سکستوس ژولیوس سوروس قرار داشت؛ او از مقام معتبر خود به‌عنوان فرماندار بریتانیا منتقل شد—اقدامی استثنایی که نشانگر وضعیت اضطراری بود. انتقال از بریتانیا، که یکی از عالی‌ترین فرماندهی‌های نظامی به شمار می‌رفت، به یهودیه—استانی نسبتاً کوچک—بسیار غیرمعمول بود و اهمیت وخیم اوضاع را آشکار می‌سازد. هرچند دیو تنها از سوروس نام می‌برد، کاربرد جمع «فرماندهان» نشان می‌دهد که احتمالاً چندین فرماندهٔ ارشد به‌طور
می‌دهد که احتمالاً چندین فرماندهٔ ارشد به‌طور مستقل فرماندهی داشته‌اند، و برخی از آنان "ornamenta triumphalia"، یکی از افتخارات نادر نظامی در آن دوره، را دریافت کردند. خود هادریان نیز بنا به گزارش کاسیوس دیو مدتی شخصاً به کارزار پیوست. این موضوع با کتیبه‌هایی که از «Expeditio Iudaica» یاد می‌کنند و مشارکت امپراتور را نشان می‌دهند، تأیید می‌شود. نشانه‌های دیگری از وضعیت اضطراری شامل انتقال تفنگداران دریایی از ناوگان "classis Misenensis"—یکی از ناوگان‌های اصلی نیروی دریایی روم—به لژیون دهم فرتنسیس بود که
اصلی نیروی دریایی روم—به لژیون دهم فرتنسیس بود که نیازمند اعطای شهروندی رومی به آنان بود،[152] و همچنین سربازگیری غیرمعمول دولتی در ایتالیا و استان‌های آلپی، مناطقی که در آن زمان معمولاً برای جذب نیرو به‌کار نمی‌رفتند. برخی پژوهشگران بر این باورند که عملیات رومیان در جریان شورش تا شمال و منطقهٔ جلیل گسترش یافته بود. ورنر اَک، برای نمونه، بر پایهٔ بقایای طاق در تل شالم پیشنهاد کرده است که نبردی بزرگ در این ناحیه روی داده، احتمالاً نزدیک کِفار اوتنای، در نزدیکی پایگاه لژیونی آن منطقه. سقوط بیتار. پس از از
پایگاه لژیونی آن منطقه. سقوط بیتار. پس از از دست دادن بسیاری از دژهای خود، بار کوخبا و بازماندگان ارتشش به دژ بَتار عقب‌نشینی کردند؛ جایی که در تابستان سال ۱۳۵ تحت محاصره قرار گرفت. گفته می‌شود لژیون پنجم ماقدونیکا و لژیون یازدهم کلودیا در این محاصره شرکت داشتند. نتیجه جنگ. هادریان تصمیم گرفت یهودیت را به‌طور کلی نابود کند زیرا آن را دلیل شورش می‌دانست. او تورات و تقویم یهودی را منع کرد و دانشمندان یهودی را اعدام کرد. طومارهای تورات در مراسمی در محل معبد سوزانده شدند. در محل معبد دوم اورشلیم رومیان مجسمه
شدند. در محل معبد دوم اورشلیم رومیان مجسمه ژوپیتر و هادریان را نصب کردند. او در تلاش بر حذف کامل یهودیت نام استان یهودا را از نقشه حذف کرد و آن را با سوریه-فلسطین جایگزین کرد. یهودیان از ورود به اورشلیم منع شدند و تنها اجازه داشتند یکروز در سال در روز تیشا بآو به اورشلیم وارد شوند. نتایج بلند مدت. بعد از نابودی شورش مرکز مذهبی یهود به بابل منتقل شد و از این رو تلمود بابلی بر تلمود اورشلیمی غلبه کرد. کنستانتین اول به یهودیان اجازه می‌داد که سالی یکبار در روز تیشا بآو به اورشلیم وارد شده و برای شکست خود
روز تیشا بآو به اورشلیم وارد شده و برای شکست خود عزاداری کنند. در سال ۳۵۱ میلادی یهودیان بار دیگر شورش کردند که به سختی شکست خوردند. یهودیان بعدها در سال ۶۱۴ میلادی به پارسیان ملحق شدند که باعث شد مدت کوتاهی در اورشلیم خودمختاری به دست آورند. ولیکن این پیروزی کوتاه مدت بود و رومیان دوباره آنها را شکست دادند. این مسائل ادامه داشت تا سرانجام عمر بن خطاب در سال ۶۳۷ میلادی رومیان را شکست داد. عمر به کمک کعب الاحبار محل معبد دوم اورشلیم را پاکسازی کرد و ساختمان قبه الصخره و مسجد الاقصی را در آنجا ساخت. یهودیان
قبه الصخره و مسجد الاقصی را در آنجا ساخت. یهودیان مسلمان شده اجازه یافتند بار دیگر در محل معبد دوم اورشلیم به عبادت مشغول شوند.
تفنگ ضد تجهیزات نوعی تفنگ است که بر ضدتجهیزات، ادوات و استحکامات دشمن (به‌جای نیروی انسانی) به کار می‌رود. تاریخچه. ظهور تفنگ ضد تجهیزات به جنگ اول جهانی بر می‌گردد که طی آن نخستین تفنگ‌های ضدتانک به وجود آمدند. اگرچه بعدها تانکهای مدرن و سایر زره پوشها آنچنان مستحکم شدند که دیگر تفنگ ضد تجهیزات در آن‌ها نفوذی ایجاد نمی‌کرد، اما این تفنگ‌های همچنان برای استفاده علیه وسایل بدون زره یا دارای زره سبک سودمند هستند. آن‌ها همچنین می‌توانند بر ضد هواگردهای نشسته، موشک اندازها، تجهیزات رادار، شناورهای کوچک، تجهیزات
اندازها، تجهیزات رادار، شناورهای کوچک، تجهیزات مخابراتی، سلاح‌های دارای خدمه و… استفاده شوند. ارزش آن‌ها به نشانه‌گیری دقیق و از کار انداختن تجهیزات دشمن از فاصله زیاد و با هزینه نسبتاً کم می‌باشد. همچنین این تفنگ می‌تواند در نقش‌های غیر تهاجمی مانند نابودی بی‌خطر مهمات عمل نکرده به کار رود. سابقه استفاده. به استفاده تهاجمی از تفنگ ضد تجهیزات یا تفنگ دوربین دار کاربرد ویژه در ارتش ایالات متحده با عبارت زمینگیر کردن اهداف سخت گفته می‌شود. در ایران گونه‌ای از این تفنگ به نام شاهر تولید و توسط نیروی زمینی
از این تفنگ به نام شاهر تولید و توسط نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران به کار گرفته شده‌است.
نحمیا بن هوشیل رهبر یهودیان در شورش علیه هراکلیوس بود. پیشینه. در سال ۵۹۰ میلادی راس الجالوت حنینا توسط خسرو دوم پادشاه ساسانی اعدام شد. راس الجالوت مشخص بعدی بوستنای است که در اولین راس الجالوت پس از اسلام است. بر اساس بعضی متون خسرو دوم بعد از کشتن حنینا فردی به نام هوشیل را به راس الجالوتی منصوب کرد. پسر او نحمیا بن هوشیل نام داشت. براساس این متون نحمیا بن هوشیل در زمان حمله ارتش ساسانی به اورشلیم به آنان کمک کرد. نحمیا حاکم اورشلیم شد. او دستور پیدا کردن کاهنین معبد و آماده سازی مقدمات برای ساخت معبد
کاهنین معبد و آماده سازی مقدمات برای ساخت معبد سوم را داد. بعد از چندین ماه مسیحیان شورش کردند. در سال ۶۱۷ میلادی پارسیان سیاست خود را عوض کردند و به مسیحیان ملحق شدند. نحمیا بن هوشیل در این زمان کشته شد.
آزات آرتساخ، یا آزاط آرتساخ، (به معنی آرتساخ آزاد) نام روزنامه رسمی جمهوری آرتساخ می‌باشد. این روزنامه از ۱۶ ژوئن ۱۹۲۳ تا کنون، به زبان رسمی این جمهوری، زبان ارمنی، چاپ می‌شود. نامگذاری. نام کنونی این روزنامه، آزات آرتساخ، به معنی آزاد آرتساخ، می‌باشد. در گذشته این روزنامه به نام‌های دیگری خوانده می‌شد: تارنمای روزنامه. تارنمای روزنامه به زبان‌های ارمنی، روسی و انگلیسی می‌باشد.
دیو بویا فابریکالاری شرکت صنایع شیمیایی ترکیه‌ای است، که در زمینه تولید انواع مواد شیمیایی، رزین‌ها و انواع رنگ‌های صنعتی، رنگ اتومبیل، رنگ‌های ساختمانی و جوهرهای چاپ فعالیت می‌کند. شرکت دیو بویا فابریکالاری در سال ۱۹۵۴ توسط دارموش یاشار و با مشارکت شرکت دانمارکی آکزونوبل تأسیس شد و هم‌اکنون محصولاتش را در ۴۰ کشور جهان عرضه می‌کند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ازمیر، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
پنجره‌ای رو به باغچه یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «حسین مروی» است که در سال ۱۳۷۰ تولید و از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. دختری به نام «سارا» تحت تأثیر احساس خودستایی، در مورد علاقهٔ دیگران به خود دچار سوءظن و دودلی است و با این توهم که دیگران هیچ توجه و علاقه‌ای به او ندارند، به انزوا کشیده می‌شود.
الارکو هولدینگ شرکت خوشه‌ای ترکیه‌ای است، که در زمینه املاک و مستغلات، گردشگری، تولید برق و توزیع برق فعالیت می‌کند. شرکت الارکو هولدینگ در سال ۱۹۵۴ توسط ایشاک الاتون تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
مین‌روبی، یا مین زدائی، به روند پاک سازی یک منطقه از مین های خاکی یا مین های آبی گفته می‌شود. حال آن که، مین یابی، به عمل جستجو کردن مین گفته می‌شود. دو روش متمایز یافتن و زدودن مین عبارت اند از، روش نظامی و روش بشردوستانه. مین یاب‌ها ابزار گوناگونی به کار می برند؛ از جمله، جانوران آموزش دیده ئی مانند سگ یا موش، به صورت سنتی در این روند به کار گرفته می شده‌اند. اما ابزار مدرن مین یابی بیشتر جنبه مکانیکی و ماشینی دارد. دیگر ابزار مدرن مین یابی، پستانداران دریائی و باکتری ها را نیز در بر می‌گیرد.
اردمیر شرکت فولاد ترکیه‌ای است، که در زمینه تولید فولاد تخت، فولاد خام، فولاد ضدزنگ و محصولات نیمه ساخته فولاد فعالیت می‌کند. شرکت اردمیر در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد و در حال حاضر بزرگ‌ترین شرکت فولادسازی ترکیه و سومین تولید کننده فولاد در اروپا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر زونگولداغ، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
چارلز ساعتچی (انگلیسی:Charles Saatchi) (متولد ۱۹۴۳ میلادی) یک تاجر انگلیسی با اصلیت یهودی بغدادی است، که یکی از دو مؤسس شرکت تبلیغاتی ساعتچی و ساعتچی، به همراه برادرش موریس است. دو برادر ساعتچی شرکت خود را که بزرگترین شرکت تبلیغاتی تمامی دنیا بود، تا سال ۱۹۹۵ در اختیار داشتند تا اینکه مجبور به خروج از آن شدند. آن‌ها شرکت جدیدتری به نام م اند سی ساعتچی تأسیس کردند. چارلز همچنین به آثار هنری علاقه خاصی دارد و گالری ساعتچی متعلق به اوست. زندگینامه. چارلز ساعتچی دومین از چهار پسر ناتان ساعتچی و دیزی عزر بود، که
دومین از چهار پسر ناتان ساعتچی و دیزی عزر بود، که از خانواده‌های بسیار ثروتمند یهودی عراق بودند. ناتان، پدر او، تاجر پارچه بود و در سال ۱۹۴۷ به دلیل ترس از یهودستیزی بعد از تشکیل کشور اسراییل به انگلیس رفت و در لندن ساکن شد. ناتان دو کارخانه پارچه در انگلیس خریداری کرد و تجارت موفقی راه انداخت. چارلز به کالج کرایست رفت. در این زمان او به موسیقی پاپ آمریکایی بسیار علاقه‌مند شد. او همچنین به جمع‌آوری آثار عتیقه و هنری پرداخت. در سال ۱۹۷۰ او شرکت تبلیغاتی ساعتچی و ساعتچی را با برادر خود موریس آغاز نمود. در
و ساعتچی را با برادر خود موریس آغاز نمود. در سال ۱۹۸۶ این شرکت، بزرگترین شرکت تبلیغاتی دنیا بود. شرکت او در کمپین تبلیغاتی مارگارت تاچر و پیروزی او در انتخابات نقش مهمی داشت. بعد از مدتی او و برادرش شرکت ساعتچی و ساعتچی را ترک کردند و شرکت م اند سی ساعتچی را تأسیس نمودند.
موریس ناتان ساعتچی (انگلیسی:Maurice Nathan Saatchi)، بارون ساعتچی، (متولد ۱۹۴۶ میلادی) یک سیاستمدار انگلیسی با پیشینه یهودی-بغدادی است که به همراه برادر خود شرکت ساعتچی و ساعتچی را تأسیس نمود. پیشینه. موریس فرزند ناتان ساعتچی و دیزی عزر بود که از یهودیان ثروتمند بغداد بودند. پدر او، ناتان، تاجر پارچه بود. خانواده او بعد از تشکیل کشور اسراییل مجبور به مهاجرت از عراق به انگلستان شدند. در انگلستان ناتان کارخانه تولید پارچه ایجاد نمود. موریس به مدرسه اقتصاد لندن رفت و با مدرک اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۰
رفت و با مدرک اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۰ شرکت تبلیغاتی ساعتچی و ساعتچی را به همراه برادر خود چارلز تأسیس نمود. در سال ۱۹۸۶ میلادی این شرکت بزرگترین شرکت تبلیغاتی تمام دنیا بود. موریس در سال ۱۹۹۶ وارد عرصه سیاست شد و نام بارون ساعتچی را گرفت. او وارد مجلس لردها به عنوان یک محافظه‌کار شد. او تغییراتی در سیستم مالیاتی انگلستان انجام داد. فعالیتهای مذهبی. او و برادرش، کنیسه ساعتچی، شول را در لندن ایجاد کردند.
طایفه مستقل در ساختار مبتنی بر تقسیمات ایلی جامعه عشایر ایران معمولاً بعضی از طوایف پیوند اجتماعی یا سیاسی چندانی با ایل خاصی نداشته و معمولاً از باقی‌مانده یک ایل مستقل که قدرت اجتماعی و اقتصادی و تعداد جمعیت انها تحلیل رفته باشد شکل می‌گیرند این طوایف نه چندان ضعیف شده‌اند که در ساختار سایر ایلات جای گیرند و نه چندان قوی هستند که خود ایل مستقل باشند اینگونه بوده‌است که به عنوان طایفه مستقل از سایر ایلات به حیات خود ادامه می‌دادند و کلانتر مستقل از ایل خانان برای انان منصوب می شده‌است.
بازگشت پرستوها نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «ابوالقاسم طالبی» است که در سال ۱۳۷۶–۱۳۷۵ تولید و از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. این مجموعه تلویزیونی درباره روزهای سخت اسارت رزمندگان در خاک عراق و بازگشت‌شان به میهن است.
فورد کورتینا خودرویی است، که از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۸۲ توسط شعبه اروپای شرکت فورد یعنی شرکت فورد اروپا و در کشور بریتانیا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب و در کلاس خودروهای اندازه متوسط بوده است.
تاو ایرپورت هولدینگ شرکت خدمات فرودگاهی ترکیه‌ای است، که در زمینه مدیریت فرودگاه‌ها و کنترل ترافیک هوایی فعالیت می‌کند. شرکت تاو ایرپورت هولدینگ در سال ۱۹۹۷ با ادغام شرکت‌های آکفن و تپه گروپ تأسیس شد و در حال حاضر اپراتور فرودگاه بین‌المللی آتاترک، فرودگاه بین‌المللی اسن‌بوغا، فرودگاه عدنان مندرس، فرودگاه گازیپاسا در ترکیه، فرودگاه بین‌المللی تفلیس و فرودگاه بین‌المللی باتومی در گرجستان، فرودگاه بین‌المللی منستیر – حبیب بورقیبه و فرودگاه بین‌المللی النفیضه حمامات در تونس، فرودگاه اسکندر کبیر اسکوپیه و
حمامات در تونس، فرودگاه اسکندر کبیر اسکوپیه و فرودگاه اورکید سنت. پل دا اپوستل در جمهوری مقدونیه می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
الداد و مداد دو پیامبر اسراییل هستند که در کتاب اعداد از آنها نام برده شده است. در داستان ذکر شده است که الداد و مداد در چادر اسراییلیان ماندند زمانی که ۷۰ نفر از قوم اسراییل به سمت میشکان در بیرون کمپ اسراییل برای به دست آوردن هدیه پیامبری رفتند. در داستان یوشع بن نون، از موسی درخواست میکند که الداد و مداد را از پیامبری منع کند ولیکن موسی میگوید که اینکه بقیه قوم اسراییل نیز بتوانند پیامبری کنند خوب است. در نوشته های ربانی ذکر شده است که الداد و مداد در مورد جنگ گاگ و مگاگ (یاجوج و ماجوج) صحبت کرده اند و
جنگ گاگ و مگاگ (یاجوج و ماجوج) صحبت کرده اند و پادشاه مگاگ غیریهودیان را برای جنگ با یهود آماده خواهد کرد تا زمانی که آتشی از جانب خداوند آنان را نابود میکند.
عمق استراتژیک یا عمق راهبردی یک واژه در ادبیات نظامی است که به فاصله بین خط مقدم یا بخش‌های نبرد و مواضع اصلی یک کشور که شامل پایتخت، بخش های صنعتی، مراکز اصلی جمعیتی و تولید نظامی است، گفته می‌شود. اصل مهمی که باید در مورد عمق استراتژیک در نظر گرفت میزان آسیب پذیری هر یک از این مواضع در صورت حمله ی احتمالی دشمن خواهد بود. در چنین شرایطی یک کشور به وسیله ی عقب نشینی به درون مرزهای خود، توانایی آن را دارد تا ابتدا حمله ی موجود را دفع کند و سپس مانع از به ثمر رسیدن حمله های بعدی دشمن شود. فرماندهان باید
ثمر رسیدن حمله های بعدی دشمن شود. فرماندهان باید بتوانند برای هر دو پیامد (شکست یا پیروزی) برنامه‌ریزی کنند و ظرفیت‌ها و منابع لازم برای هر دو سطح تاکتیکی و استراتژیکی در جهت مقابله با هر گونه حمله دشمن در هر مرحله‌ای را داشته باشند. این ظرفیت‌ها لزوماً به ادوات نظامی محدود نمی‌شوند. قابلیت تقویت بسترهای غیر نظامی و نیز ایجاد انعطاف در آن برای مقابله یا دور ماندن از حملات در زمان جنگ نیز بسیار ارزشمند هستند. در جنگ بین شوروی و آلمان در سال ۱۹۴۲ که در آن آلمان موفق به شکست دادن شوروی نشد، یک بده - بستان بین
موفق به شکست دادن شوروی نشد، یک بده - بستان بین زمین و زمان وجود داشت. شوروی‌ها در مواجهه با حمله آلمان در ژوئن ۱۹۴۱ از لهستان عقب نشینی کردند و در دسامبر ۱۹۴۱ تا حوالی مسکو عقب رفتند. این به شوروی‌ها این اجازه را داد که زیرساختهای صنعتی خود را به شرق کوه‌های اورال ببرند. در نتیجه، این صنایع می‌توانستند منابع لازم برای پاتک نظامی شوروی‌ها را فراهم آورند. اسرائیل. اسرائیل باریکه ای محسوب شده و بر اساس مرزهای به رسمیت شمرده شده بین‌المللی عرض این کشور در بیشترین حالت ۱۳۷ کیلومتر و در کمترین حالت ۱۴ کیلومتر
حالت ۱۳۷ کیلومتر و در کمترین حالت ۱۴ کیلومتر است. از سال ۱۹۶۷ اسرائیل کرانه باختری را اشغال کرد، و تا حدی این مساحت را افزایش داد. برای جبران این مسئله (نداشتن عمق استراتژیک)، اسرائیل به همه جنگ‌ها به چشم "باید ببریم" نگاه می‌کند. این مسئله باعث می‌شود سیاست انباشتن سلاح‌های اتمی -به منظور بازدارندگی دشمن احتمالی از حمله ، و به کار بردن جنگ‌های پیش‌دستانه برای جلوگیری از تهدیدهای احتمالی نسبت به اشغال مرزهای اسرائیل، اهمیت زیادی پیدا کند. رهبران اسرائیل مسئله عمق استراتژیک را در مذاکرات خود برای تعیین
مسئله عمق استراتژیک را در مذاکرات خود برای تعیین مرزهای نهایی بین اسرائیل و فلسطین مهم در نظر می‌گیرند. موضوعات مورد چالش شامل قسمت‌های اشغالی توسط شهرک نشینان کرانه باختری و کنترل احتمالی اسرائیل بر دره رود اردن پس از تشکیل کشور فلسطین است. ایران. راهبرد ایران در افزایش عمق استراتژیک خود، ایجاد نایبان نظامی در سایر کشور‌های جهان است. ایران توانسته است با استفاده از حزب الله در لبنان و حماس و جهاد اسلامی در فلسطین، مهمترین دشمنش یعنی اسرائیل را در حدود ۱۷۰۰ کیلومتری مرز‌های خود درگیر کند و از نزدیک شدن آن
کیلومتری مرز‌های خود درگیر کند و از نزدیک شدن آن به مرزهایش جلوگیری نماید. درضمن ایران با ایجاد همکاری‌های گستردۀ نظامی امنیتی با عراق و افغانستان، و کشورهای آمریکای لاتین، به این توان خود افزوده است.
مورتال کامبت در برابر دنیای دی‌سی یک بازی ویدئویی مبارزه‌ای کراس‌اور میان جهان‌های "مورتال کامبت" و "دنیای دی‌سی" است که توسط میدوی گیمز توسعه یافته است. این بازی آخرین نسخه از فرنچایز مورتال کامبت بود که توسط شرکت میدوی گیمز ساخته شد، زیرا در سال ۲۰۰۹ ورشکسته شد و فرنچایز "مورتال کامبت" به سرگرمی تعاملی برادران وارنر فروخته شد. این بازی هشتمین نسخه در سری "مورتال کامبت" است، با این حال داستان آن به هفت بازی نخست یا هر بازی دیگری در سری ربطی ندارد. این بازی در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد و شخصیت‌های آن از
در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد و شخصیت‌های آن از هر دو فرنچایز بودند. داستان آن به دست جیمی پالمیوتی و جاستین گری نوشته شد. دنباله این بازی، یک بازسازی از "مورتال کامبت" در ۲۰۱۱ و "" در سال ۲۰۱۳ بود. داستان بازی پس از زمانی رخ می‌دهد که ریدن، خدای تندر و سوپرمن، پشتیبان متروپولیس، حمله‌هایی را از جهان‌هایشان دور می‌کنند. حمله به‌طور همزمان، باعث ادغام شدن شخصیت‌های شرور جهان‌های "مورتال کامبت" و دی‌سی، شائو کان و دارک‌ساید می‌شود و در نتیجه دارک کان به وجود می‌آید. وجود آمدن دارک کان باعث می‌شود که دو جهان
می‌آید. وجود آمدن دارک کان باعث می‌شود که دو جهان در یکدیگر آمیخته و اگر روند ادغام پیش برود، باعث نابودی هردو می‌شود. نوسان قدرت شخصیت‌های هر دو جهان تغییر می‌کنند، یا قوی‌تر می‌شوند یا ضعیف‌تر. "مورتال کامبت در برابر دنیای دی‌سی" با به‌کارگیری موتور آنریل انجین، ساخت اپیک گیمز ساخته شده است و برای سکوهای پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده است. این بازی نخستین بازی "مورتال کامبت" است که انحصاراً برای نسل هفتم کنسول‌های بازی ویدئویی ساخته شده است. بیشتر منتقدان پذیرفتند که "مورتال کامبت در برابر دنیای
منتقدان پذیرفتند که "مورتال کامبت در برابر دنیای دی‌سی" سرگرم‌کننده بود و از مجوز به‌کارگیری شخصیت‌های دی‌سی به خوبی استفاده کرد. اما نبود ویژگی‌های بازکردنی در بازی و حرکات پایانی کم‌رنگ‌شده از لحاظ خشونت انتقاداتی در پی داشت. روند بازی. بازی یک حالت داستانی دارد، که آن را می‌توان از دو بخش بازی کرد؛ یکی از سوی جهان دی‌سی و دیگری جهان "مورتال کامبت" و هرکدام بخش‌های خود را دارند. با توجه به بخشی که بازیکنان انتخاب می‌کنند، شخصیت‌های آن جهان شخصیت‌های جهان دیگر را به عنوان مهاجم و بیگانه می‌بیند. در طول
دیگر را به عنوان مهاجم و بیگانه می‌بیند. در طول داستان، بازیکنان می‌توانند تمامی شخصیت‌ها را بازی کنند. "مورتال کامبت در برابر دنیای دیسی" همچنین یک حالت «چالش کمبو» دارد که در آن بازیکن باید ده کمبو اجرا کند که هر بار سخت‌تر می‌شود.
حسین امیرعبداللهیان (۳ اردیبهشت ۱۳۴۳ – ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳) سیاستمدار و دیپلمات ایرانی بود که از سال ۱۴۰۰ تا هنگام کشته شدنش در ۱۴۰۳ به‌عنوان وزیر امور خارجه ایران در دولت رئیس‌جمهور سید ابراهیم رئیسی فعالیت می‌کرد. او همچنین دبیرکل دبیرخانهٔ دائمی کنفرانس بین‌المللی حمایت از انتفاضهٔ فلسطین و مدیر مسئول فصلنامهٔ گفتمان راهبردی فلسطین بود. او دستیار ویژه رئیس مجلس شورای اسلامی و مدیرکل امور بین‌الملل مجلس شورای اسلامی در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ بوده است. وی در دورهٔ وزارت علی‌اکبر صالحی به‌عنوان معاون وزیر
در دورهٔ وزارت علی‌اکبر صالحی به‌عنوان معاون وزیر امور خارجه منصوب شد که در سه سال اول وزارت محمدجواد ظریف هم در این سمت ابقا شد، وی مشاور سیاسی ظریف و استاد دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه نیز بوده است. برکناری او از سمت معاون عربی و آفریقایی وزیر امور خارجه و انتصابش به عنوان سفیر ایران در عمان، توسط محمدجواد ظریف با انتقاداتی از سمت جناح اصولگرایان همراه بود که وی حاضر به پذیرش این سمت نشد. زندگی. حسین امیرعبداللهیان در اردیبهشت ۱۳۴۳ در دامغان زادهٔ شد. او در ۶–۷ سالگی پدر خود را از دست داد و
زادهٔ شد. او در ۶–۷ سالگی پدر خود را از دست داد و مسئولیت اداره زندگی آنها بر دوش مادر و برادر بزرگ‌ترش افتاد. او در سال ۱۳۷۳ ازدواج کرد و دارای یک دختر و پسر است. تحصیلات. امیرعبداللهیان دانش‌آموختهٔ کارشناسی روابط دیپلماتیک از دانشکده وزارت امور خارجه، کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۵ و دکترای روابط بین‌الملل از دانشگاه تهران است. ارتباط با قاسم سلیمانی. وی به علت دو دهه مسئولیت در وزارت امور خارجه به‌خصوص در سمت عربی و آفریقایی این وزارتخانه، ارتباط
در سمت عربی و آفریقایی این وزارتخانه، ارتباط نزدیکی با قاسم سلیمانی داشت. زمانی که سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و عبداللهیان کارشناس عراق در وزارت امور خارجه بوده است. در جریان تحولات عراق در سال ۲۰۰۳ با سرنگونی صدام حسین، مسئول پرونده عراق در وزارت امور خارجه می‌شود. سلیمانی بعد از هماهنگی‌های کلان برای پیگیری امور مرتبط شخصاً با وی تماس می‌گیرد. عبداللهیان بعدها عنوان می‌کند که این روحیه سلیمانی او را شیفته خودش کرده است. وی در ملاقات با هیئت‌ها و مقامات اروپایی گفته بود: شما
ملاقات با هیئت‌ها و مقامات اروپایی گفته بود: شما باید از جمهوری اسلامی و قاسم سلیمانی تشکر کنید زیرا سلیمانی به صلح و امنیت جهانی کمک کرده است. اگر جمهوری اسلامی نبود ایستگاه‌های مترو و مراکز تجمع شما در بروکسل و لندن و پاریس امنیت نداشت. &lt;/blockquote/&gt; وی معتقد بود اگر قاسم سلیمانی نبود کشورهای بزرگ در منطقه خاورمیانه تجزیه می‌شدند. مذاکره با آمریکا. وی سال ۱۳۸۶ در نشست سه جانبه ایران-آمریکا-عراق که در بغداد برگزار شد سرپرست تیم مذاکره کننده ایرانی بود. این نشست با هدف تأمین امنیت عراق به درخواست
بود. این نشست با هدف تأمین امنیت عراق به درخواست آمریکایی‌ها که شرایط عراق را خطرناک خوانده بودند برگزار شده بود. سیدعلی خامنه‌ای نیز اجازه داده بود بخاطر شرایط عراق و درخواستی که دولت عراق کرده است، ایران فقط در موضوع عراق در این مذاکرات حضور پیدا کند. این مذاکرات پس از سه جلسه بدون نتیجه ناکام ماند. عبداللهیان بعدها دربارهٔ این مذاکرات گفته بود آمریکایی‌ها وقتی حرف منطقی را می‌شنیدند و پاسخ منطقی نداشتند، صحنه را خالی می‌کردند. در ابتدای مذاکرات آمریکایی فکر می‌کردند باید دستور جلسه را آنها تعیین کنند
فکر می‌کردند باید دستور جلسه را آنها تعیین کنند اما جمهوری اسلامی این اجازه را به آنها نداد و مقرر شد دستور جلسه با توافق طرفین تعیین شود. &lt;/blockquote/&gt; وزارت امور خارجه. پس از استعفای ضمنی محمدجواد ظریف در مهر سال ۱۳۹۷، نام امیرعبداللهیان به عنوان یکی از گزینه‌ها برای تصدی سمت وزیر امور خارجه که نزدیک به علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی بود توسط برخی از رسانه‌ها مطرح شد. دولت سیزدهم. وی در ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ به‌عنوان وزیر پیشنهادی وزارت امور خارجه در دولت سیزدهم توسط سید ابراهیم رئیسی به مجلس
در دولت سیزدهم توسط سید ابراهیم رئیسی به مجلس شورای اسلامی معرفی شد. او در ۳ شهریور ۱۴۰۰ با کسب ۲۷۰ رأی موافق، ۶ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع از نمایندگان مجلس شورای اسلامی رأی اعتماد گرفت و به‌عنوان وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران مشغول به کار شد. در دوران مسئولیت امیرعبداللهیان به عنوان وزیر امور خارجه، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای نخستین بار نشستی ویژه دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران برگزار کرد و قطع‌نامه‌ای را به تصویب رساند که بر اساس آن شورای حقوق بشر موظف شد یک کمیسیون مستقل حقیقت‌یاب به
حقوق بشر موظف شد یک کمیسیون مستقل حقیقت‌یاب به منظور رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران تشکیل دهد. قطعنامه وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران نیز در آذرماه ۱۴۰۱ در مجمع عمومی سازمان ملل تصویب شد. اخراج ایران از کمیسیون مقام زن ملل متحد دیگر رویدادی است که در زمان وزارت امیرعبداللهیان رقم خورد. مواضع. موضع‌گیری‌های او به‌شکلی است که از جبهه موسوم به جبهه مقاومت که به مجموعه حزب‌الله لبنان، سوریه و سایر جریانات همسو با جمهوری اسلامی ایران که در تضاد
جریانات همسو با جمهوری اسلامی ایران که در تضاد با اسرائیل قرار دارند، حمایت می‌کند. در عین حال وی در مذاکرات هسته‌ای دوره ریاست جمهوری سید محمد خاتمی عضو کمیته سیاسی و امنیتی مذاکرات هسته‌ای بود و در سال ۱۳۸۶ عضو کمیته مذاکره ایران و ایالات متحده آمریکا در بغداد بود و نیز مذاکره‌کننده در کمیته سیاسی این مذاکرات بوده است. او اولین مقام رسمی ایرانی است که پس از بازگشایی سفارت بریتانیا در تهران در دور اول ریاست جمهوری حسن روحانی برای مذاکرات منطقه‌ای به لندن دعوت شد و با فیلیپ هموند، وزیر امور خارجه وقت
دعوت شد و با فیلیپ هموند، وزیر امور خارجه وقت انگلستان دیدار کرد. وی مذاکرات منطقه‌ای با فدریکا موگرینی را در پرونده خود دارد و دیدارهای زیادی با دبیرکل سازمان ملل متحد، بان کی‌مون و دبیرکل حزب‌الله لبنان، سید حسن نصرالله داشته است. پس از اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی، در حاشیه نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، خبرنگاری از او پرسید «دربارهٔ کشته‌شدگان اخیر صحبت می‌کنید؟ دربارهٔ آن‌هایی که کور شدند، دربارهٔ کودک ۱۰ ساله‌ای که کشته شد صحبت می‌کنید؟» امیرعبداللهیان در پاسخ گفت: «کسی کشته نشده».
امیرعبداللهیان در پاسخ گفت: «کسی کشته نشده». امیرعبدالهیان در ۳۰ فروردین ۱۴۰۳ پس از حمله موشکی ایران به اسرائیل در نشست شورای امنیت سازمان ملل در جواب گیلاد اردان نماینده اسرائیل که الفاظی تند علیه ایران را به کار برد گفت که اسرائیل باید «ماجراجویی نظامی» را متوقف کند، در غیر این صورت با پاسخ «قاطع»‌ ایران مواجه خواهد شد، او در ادامه اسرائیل را یک رژیم تروریستی و اشغالگر خواند و گفت که در صورت تعرضی دیگر جمهوری اسلامی ایران در پاسخ قاطع و قوی به آن لحظه‌ای تردید نخواهد کرد. کشته شدن. در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳،
تردید نخواهد کرد. کشته شدن. در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳، حسین امیرعبداللهیان همراه با سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور وقت، برای گشایش سد قیز قلعه‌سی به آذربایجان شرقی سفر کردند. در مسیر تبریز، در منطقه حفاظت‌شده دیزمار در محدوده عمومی میان ورزقان و جلفا، بالگرد حامل او و رئیسی، سید محمدعلی آل‌هاشم امام‌جمعه تبریز، مالک رحمتی استاندار آذربایجان شرقی و چند تن دیگر از همراهانش دچار سانحه شد و همهٔ سرنشینان آن کشته شدند.