payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۶ در قرارگیری در مدار خود، لندست ۹ هشتمین ماهواره از برنامه لندست به‌شمار می‌رود. از اطلاعات این ماهواره‌ها می‌توان در تعیین کاربری اراضی، اکتشافات زمین‌شناسی، کانی‌شناسی، مدیریت جنگل‌داری و کشاورزی و کارتوگرافی استفاده نمود.
کریستین آن اسکات توماس (؛ زاده ۲۴ مهٔ ۱۹۶۰) یک هنرپیشه اهل انگلستان است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی خواهر سرنا اسکات توماس است. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
جیمز نویل میسون (؛ ۱۵ مه ۱۹۰۹ – ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۴) هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۸۴ میلادی فعالیت می‌کرد. گزیده فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که جیمز میسون در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
رابرت ویلیام «باب» هاسکینز جونیور (؛ زاده - ۲۹ آوریل ۲۰۱۴) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سرود کریسمس، دیوار پینک فلوید، دشمن پشت دروازه‌ها، چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟، رهاشده، مونا لیزا، سفیدبرفی و شکارچی، قلاب، خدمتکاری در منهتن، نیکسون، بمان، عکس جدایی، برو برو قصه‌ها، لاسیتر و آخرین سفارش‌ها اشاره کرد. زندگی‌نامه. باب هاسکینز متولد سال ۱۹۴۲ در بری سینت ادموندز در انگلیس بود. او
سال ۱۹۴۲ در بری سینت ادموندز در انگلیس بود. او سال ۱۹۷۲ با بازی در مجموعه تلویزیونی «شانس اصلی» وارد حرفه نمایش شد و در مدت حدود ۴۰ سال در بیش از ۱۰۰ پروژه سینمایی و تلویزیونی مقابل دوربین رفت. او که یکی از محبوب‌ترین بازیگران بریتانیا بود، ابتدا در تلویزیون با سریال کوتاه «خرده‌پول‌هایی از آسمان» (۱۹۷۸) ساخته دنیس پاتر به شهرت رسید و در ۱۹۸۰ با نقش‌آفرینی تحسین‌شده خود در قالب یک گانگستر در فیلم «جمعه خوب طولانی» به کارگردانی جان مکنزی این شهرت را تثبیت کرد. بازی او در نقش اصلی فیلم «مونا لیزا» ساخته نیل
بازی او در نقش اصلی فیلم «مونا لیزا» ساخته نیل جردن جایزه بهترین بازیگر مرد را در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۸۶ همین‌طور جوایز گلدن گلوب و بفتا را برای او به همراه داشت. هاپکینز همچنین برای این نقش‌آفرینی برای اولین و آخرین بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد، اما این جایزه را به پل نیومن برای فیلم «رنگ پول» باخت. او برای «مونا لیزا» برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم کن شد. هاسکینز برای فیلم‌های «خرده‌پول‌هایی از آسمان»، «جمعه خوب طولانی» و «Beyond the Limit» نیز نامزد جایزه بفتا بود و برای
the Limit» نیز نامزد جایزه بفتا بود و برای فیلم‌های «چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت» و «خانم هندرسن تقدیم می‌کند» هم بخت دریافت جایزه گلدن گلوب را داشت. او سال ۲۰۱۰ برای بازی در مجموعه تلویزیونی «خیابان» تولید شبکه بی‌بی‌سی برنده جایزه بین‌المللی امی شد. هاسکینز احتمالاً بیش از همه به خاطر بازی در نقش یک کارآگاه خصوصی مقابل همبازی‌های انیمیشنی خود در فیلم «چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت» (رابرت زمه‌کیس، ۱۹۸۸) شهرت دارد. او سال ۲۰۰۹ در انیمیشن موشن-کپچر «سرود کریسمس» بار دیگر با زمه‌کیس همکاری کرد.
«سرود کریسمس» بار دیگر با زمه‌کیس همکاری کرد. «دیوار پینک فلوید» (آلن پارکر)، «کاتن کلاب» (فرانسیس فورد کوپولا)، «برزیل» (تری گیلیام)، «هوک» (استیون اسپیلبرگ)، «The Inner Circle» به کارگردانی آندری کونچالوفسکی، «نیکسون» (اولیور استون)، «مأمور مخفی» (کریستوفر همپتن)، «مایکل» (نورا افرون) و «سفر فیلیشیا» (آتوم اگویان) از دیگر فیلم‌های مطرح اوست. هاسکینز سال ۲۰۰۵ در "خانم هندرسون تقدیم می‌کند" به کارگردانی استیون فریرز مقابل جودی دنچ نقش‌آفرینی کرد. از فیلم‌های آخر هاسکینز می‌توان به «سفیدبرفی و شکارچی» اشاره
آخر هاسکینز می‌توان به «سفیدبرفی و شکارچی» اشاره کرد که در آن مقابل کریستن استیوارت نقش یک کوتوله را بازی کرد. درگذشت. باب هاسکینز در روز ۲۹ آوریل ۲۰۱۴ بر اثر ذات‌الریه درگذشت. جودی دنچ در واکنش به درگذشت هاسکینز به گاردین گفت: «از شنیدن این خبر بسیار متاسفم و در این زمان سخت به خانواده‌اش فکر می‌کنم.» لیندا همسر هاسکینز و فرزندانش الکس، سارا، رزا و جک در بیانیه‌ای، گفتند: «از اینکه باب دوست‌داشتنی‌مان را از دست دادیم، مات و مبهوت هستیم.»
جین برکین (؛ – ) بازیگر و خوانندهٔ انگلیسی بود. او از سال ۱۹۶۵ مشغول فعالیت بود و به‌خاطر رابطه با سرژ گنزبور و همچنین برند کیف برکین شناخته می‌شد. زندگی‌نامه. جین برکین دختر دیوید برکین (۱۹۱۴–۱۹۹۱)، فرمانده نیروی دریایی سلطنتی، و بازیگر جودی کمبل (۱۹۱۶–۲۰۰۴) است. او یک خواهر کوچکتر به نام لیندا و یک برادر بزرگتر به نام اندرو برکین بازیگر و کارگردان دارد که با جین در فیلم دزد دریایی بازی کرد. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد. مرگ.
نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد. مرگ. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۳، جسد برکین در خانه‌اش در پاریس پیدا شد. او ۷۶ سال داشت. علت مرگ جین برکین هنوز فاش نشده‌است، اما مشخص است که او اخیراً در وضعیت سلامتی نامناسبی قرار داشته و در سال ۲۰۲۱ دچار سکته مغزی شده‌است. اولین فیلم مستند «جین از شارلوت» دربارهٔ رابطه بیرکین با دخترش شارلوت بود که یکی از آخرین حضورهای عمومی او قبل از مرگش بوده‌است.
پل نمکی وسیله ای آزمایشگاهی است که جهت اتصال جریان الکتریکی بین دو نیم سلول در یک پیل گالوانی به کار می رود. دو نوع اصلی پل های نمکی شامل لوله های شیشه ای (پر شده با محلول الکترولیت) و غشاء های متخلخل هستند.
امیلیا رز الیزابت فاکس (؛ زاده ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۴) بازیگر انگلیسی است. او از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که امیلیا فاکس در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ببر و برف"، "پیانیست"، "بازپرداخت" و همچنین سریال‌هایی مثل "مرلین"، "هلن تروآ"، "باروت، خیانت و دسیسه" و "هنری هشتم" اشاره‌کرد.
هلن هیز براون (؛ زاده – درگذشته ) هنرپیشه اهل آمریکا بود. زندگی. در ۱۰ اکتبرِ ۱۹۰۰ در واشینگتن، دی سی زاده شد و در روز سنت پاتریک در ۱۷ مارس ۱۹۹۳ در سن ۹۲ سالگی بر اثر نارسایی قلب در نیک، نیویورک درگذشت.
دنی کی (؛ زاده درگذشته ) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۸۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هانس کریستین اندرسن و زندگی پنهان والتر میتی اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.
سلول‌های اولیه دسته‌ای از سلول‌های گالوانی یا به عبارتی باتری‌ها هستند که در صنایع مختلف کاربرد دارند، نوعی از آنها که غیر قابل شارژ و از دست باتری های نوع اول است در باتری های دگمه ای کاربرد دار که غیر قابل شارژ مجدد هستند. همجنین نوعی دیگری از باتری های لیتیومی ووجود دارند که قابل شارژ مجدد هستند و در تلفن و لپتاپ و غیره کاربرد دارند. واکنش‌های الکتروشیمیایی که در این نوع از پیل‌ها انجام می‌شود غیرقابل بازگشت هستند. باتری‌های خشک، جیوه‌ای و روی-کربن، نمونه‌هایی از این نوع باتری‌ها هستند.
پیل خشک گونه‌ای از پیل‌های الکتروشیمیایی هستند که بر خلاف پیل‌های تر مواد تشکیل دهنده پیل همگی در فاز جامد هستند. باتری‌های لکلانشه، باتری‌های روی-کربن و باتری‌های لیتیم-یون گونه‌هایی از این نوع پیل هستند. این نوع از پیل‌ها به دلیل ایمن تر بودن در مقایسه با پیل‌های تر، عمدتاً در لوازم خانگی و اسباب بازی کاربرد دارند. الکترولیت:نشادر.الکترودمنفی:روی.الکترودمثبت:پودر زغال
محمد مولسهول (؛ زاده ) یک نویسنده اهل الجزایر است.
مصطفی بالعل (؛ زاده ) یک نویسنده اهل ترکیه است. زندگی‌نامه. مصطفی بالعل داستان‌نویس، رمان‌نویس و مترجم ترک در سال ۱۹۴۵ در شهر سیواس به دنیا آمد. دوره متوسطه را در شهر زادگاه خود به پایان برده و برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات فرانسه وارد دانشسرای آنکارا شد. پس از اخذ مدرک لیسانس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفته و از دانشگاه poitiers فرانسه در رشته ادبیات تطبیقی دنیا فوق لیسانس گرفت. فعالیت ادبی خود را در سال ۱۹۷۲ با معرفی کتاب و نقد ادبی در روزنامه ینی اورتام yeni ortam شروع کرد. با چاپ داستان، نقد و
اورتام yeni ortam شروع کرد. با چاپ داستان، نقد و ترجمه‌هایش به شهرت رسید. در نوشتن دائرةالمعارف‌های مختلف همکاری نمود. از ویژگی‌های مهم این نویسنده بیان صمیمی و عریان او در کنار استعداد بالای او در کاویدن اعماق روح انسان‌هاست که مورد توجه منتقدان قرار گرفته‌است. بالعل در رمان‌ها و داستان‌هایش سعی دارد موضوعات اجتماعی را در چارچوب روابط فرد و جامعه مطرح نماید. http://www.taadolnewspaper.ir/بخش-اخبار-2/63862-اگر-کسی-بگوید-همه-چیز-را-می-دانم-دیگر-تمام-شده-است آثار تألیفی. آثار او عبارتند از:
آثار تألیفی. آثار او عبارتند از: http://peydayesh.com/fa/Product/uProduct.aspx?ID=4fc3d5cf-1be2-42de-b9ef-47254c0e7a11 https://web.archive.org/web/20170607220636/http://www.hamshahripub.ir/news-16517.aspx ترجمه. بعضی از ترجمه‌ها:
یوحنا الافیلی (؛ زاده درگذشته ) یک کشیش اهل اسپانیا بود.
یوحنا السلمی (؛ زاده حدود ۵۷۹ - درگذشته ) یک راهب بزرگ بود.
اسکار آیزاک هرناندز استرادا (؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۷۹) بازیگر آمریکایی است. او برای تنوع در نقش‌هایش و سهمی که در اصلاح تصویر لاتین تبارها در هالیوود داشته، شهرت دارد. آیزاک در سال ۲۰۱۷ از سوی "ونتی فر" به‌عنوان بهترین بازیگر نسل خود و در سال ۲۰۲۰ از سوی "نیویورک تایمز" به عنوان یکی از ۲۵ بازیگر برتر قرن بیست و یکم انتخاب شد. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۱۶ از او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان یاد کرد. افتخارات او شامل یک جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ هیئت ملی بازبینی می‌شود. آیزاک در گواتمالا به دنیا آمد و
بازبینی می‌شود. آیزاک در گواتمالا به دنیا آمد و در همان زمان با خانواده‌اش به ایالات متحده نقل مکان کرد. در نوجوانی به یک گروه پانک پیوست، در نمایش‌ها به روی صحنه رفت و اولین فیلم خود را با نقشی مکمل ایفا کرد. آیزاک که فارغ‌التحصیل مدرسه جولیارد بود، در بیشتر سال‌های دههٔ ۲۰۰۰ یک بازیگر کاراکتر در فیلم‌ها بود. اولین نقش بلند او یوسف در درام دینی "داستان تولد" (۲۰۰۶) بود و برای به تصویر کشیدن خوزه راموس در فیلم استرالیایی "بالیبو" (۲۰۰۹) جایزهٔ اکتای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. آیزاک برای بازی
نقش مکمل مرد را دریافت کرد. آیزاک برای بازی در نقش مکمل "رابین هود" (۲۰۱۰) و "رانندگی" (۲۰۱۱) کمی شناخته شد و نقش برجستهٔ او در درام موزیکال "درون لوین دیویس" (۲۰۱۳) حاصل شد که در آن نقش لوین دیویس را ایفا می‌کند و برایش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. حرفهٔ آیزاک با بازی در نقش‌های اصلی درام جنایی "خشن‌ترین سال" (۲۰۱۴)، تریلر "اکس ماکینا" (۲۰۱۵) و فیلم ابرقهرمانی "" (۲۰۱۶) ترقی یافت. او برای بازی در نقش پو دامرون در سه‌گانهٔ دنبالهٔ "جنگ ستارگان" (۲۰۱۵–۲۰۱۹) به یک ستارهٔ جهانی تبدیل شد. آیزاک در درام
به یک ستارهٔ جهانی تبدیل شد. آیزاک در درام تاریخی "عملیات نهایی" (۲۰۱۸)، فیلم‌های علمی تخیلی "نابودی" (۲۰۱۸) و "تلماسه" (۲۰۲۱)، و درام جنایی "شمارندهٔ کارت" (۲۰۲۱) ایفای نقش کرده‌است. او در تلویزیون نقش اصلی سه مینی‌سریال را بر عهده داشته‌است؛ "به من یک قهرمان نشان بده" (۲۰۱۵) که برایش برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب شد، "صحنه‌هایی از یک ازدواج" (۲۰۲۱) و "شوالیهٔ ماه" (۲۰۲۲) از دنیای سینمایی مارول. نقش‌های او در تئاتر شامل "رومئو و ژولیت" (۲۰۰۷) و "هملت" (۲۰۱۷) می‌شود. زندگی شخصی. اسکار آیزاک در شهر گواتمالا، از
زندگی شخصی. اسکار آیزاک در شهر گواتمالا، از مادری گواتمالایی و پدری کوبایی متولد شد، و همچنین از طریق پدربزرگش ریشه فرانسوی دارد. او یک خواهر بزرگتر و یک برادر کوچکتر از خود دارد. خانواده آیزاک در پنج ماهگی او به ایالات متحده مهاجرت کردند و او در میامی، فلوریدا بزرگ شد. آیزاک خواننده و نوازنده گیتار ماهری است که از دوازده سالگی نواخته‌است و در حالی که در میامی بود، گیتاریست و خواننده اصلی گروه ska-punk The Blinking Underdogs بود. آیزاک پس از پذیرفته شدن در مدرسه بازیگری معتبر جولیارد نیویورک در سال ۲۰۰۱،
مدرسه بازیگری معتبر جولیارد نیویورک در سال ۲۰۰۱، موسیقی را کنار گذاشت و در حالی که در آنجا دانشجو بود، اولین فیلم خود را به نام «همه چیز دربارهٔ بنیامین» (۲۰۰۲) بازی کرد.او در سال ۲۰۱۲ با الویرا لیند کارگردان دانمارکی آشنا شد و در فوریه ۲۰۱۷ با او ازدواج کرد. آنها دو پسر دارند: یوجین، متولد آوریل ۲۰۱۷ و مدس متولد اکتبر ۲۰۱۹. او به دو زبان انگلیسی و اسپانیایی مسلط است.
الایجا محمد یا الیاس محمد (؛ زاده – درگذشته ) یک رهبر مذهبی و مؤلف اهل ایالات متحده آمریکا بود که جنبش امت اسلام را از ۱۹۳۴ تا مرگش در ۱۹۷۵ رهبری کرد. محمد همچنین مرشد و معلم مالکوم ایکس، لوئیس فراخان، محمد علی کلی و پسرش وارث دین محمد بود.
آرشیدوک یوهان اتریش (، زاده ۲۰ ژانویهٔ ۱۷۸۲ – درگذشته ۱۱ مهٔ ۱۸۵۹) یکی از اعضای خاندان هابسبورگ-لورن وفیلد مارشال امپراتوری اتریش بود که به‌عنوان نایب‌السطلنه در امپراتوری کوتاه مدت آلمان در ۱۸۴۸ تا ۱۸۴۹ در زمان انقلاب خدمت نمود. وی پسر لئوپولت دوم، امپراتور مقدس روم بود.
خدیو توفیق پاشا (؛ زاده ۱۵ نوامبر ۱۸۵۲ درگذشته )، یک سیاست‌مدار اهل مصر بود. توفیق‌پاشا، محمد، خدیو مصر، از خانواده محمدعلی پاشا. توفیق‌پاشا در ۱۲۶۸/۱۸۵۲ م/ق به دنیا آمد. وی بزرگترین پسر خدیو اسماعیل‌پاشا ، و به گفته‌ای، پسر یکی از کنیزان حرمسرا بود. با این وجود او وارث مسلّم حکومت مصر گردید؛ اما شرایط خاصش تا حدی او را آزار می داد. برادرانش می‌توانستند در خارج از کشور تحصیل کنند و او مجبور بود در خانه و از معلمان سنّتی درس بیاموزد. از طرفی پدرش کاری در امور عمومی بر عهده او نمی‌گذاشت، به وی بی‌توجه بود و
عمومی بر عهده او نمی‌گذاشت، به وی بی‌توجه بود و بارها او را تهدید کرده بود که حکومت را به فرزند دیگرش واگذار می‌کند. این عوامل باعث شد که توفیق، نسبتاً خجول، گوشه‌گیر، ضعیف، کینه‌توز، غمگین و بی‌علاقه به منصب خدیوی، بار آید (د. اسلام، چاپ دوم، ذیل مادّه؛ برای اطلاع بیشتر در باره شخصیت او رجوع کنید به میلنر، ص۱۳۴–۱۳۵). مقاومت اسماعیل‌پاشا در برابر نفوذ و تسلط روزافزون فرانسه و انگلیس بر نظام مالی و اداری مصر باعث شد که در نهایت با اعمال‌نظر این دو قدرت استعماری بر سلطان عثمانی، عبدالحمید دوم (حک: ۱۲۵۳–۱۳۲۷/
بر سلطان عثمانی، عبدالحمید دوم (حک: ۱۲۵۳–۱۳۲۷/ ۱۸۷۶–۱۹۰۹)، سلطان ناگزیر از خلع او شود (۶ رجب ۱۲۹۶/ ۲۶ ژوئن). بدین‌ترتیب توفیق به‌جای پدر به خدیوی رسید (درینیک، ص ۴۴؛ لوتسکی، ص ۲۰۸؛ هانتر، ص ۱۹۷). قبل از رسیدن به این سمت، یک بار نیز اسماعیل‌پاشا به اصرار بریتانیا و فرانسه که توفیق را فردی منعطف و سلطه‌پذیر می‌دانستند؛وی را در ۹ ربیع‌الاول ۱۲۹۷/۹ مارس ۱۸۷۹ به ریاست هیئت وزرا برگزیده بود (لوتسکی، ص۲۰۳؛ د. اسلام، همان‌جا). البته به‌سبب اختلاف اسماعیل‌پاشا و اروپایی‌ها، توفیق از این مقام برکنار شده بود
و اروپایی‌ها، توفیق از این مقام برکنار شده بود (واتیکیوتیس، ص ۱۳۸). توفیق در آغاز حکومت با مشکلات متعددی روبرو بود؛ از طرفی اروپایی‌ها در تکاپوی دست‌اندازی بر تمامی ذخایر کشور بودند و نظارت فرانسه و انگلیس سخت او را محدود کرده بود و از طرف دیگر، ارتش، آشفته و ناراضی و گرفتارِ اختلافات و جبهه‌بندی شدید ترک‌ها و چرکس‌ها از یکسو و افسران مصری بومیِ متعلق به طبقات فرودست اجتماعی از سوی دیگر، بود. افزون بر این، زمینداران و تاجران و دیوانسالاران جدید نیز قدرت بیشتری می‌خواستند (واتیکیوتیس، ص ۱۵۶–۱۵۷). وی با
بیشتری می‌خواستند (واتیکیوتیس، ص ۱۵۶–۱۵۷). وی با پذیرش وزرای اروپایی سلطه مالی اروپایی‌ها را بر مصر تثبیت کرد (همان، ص۱۳۳) و با سلطه آنان، استقلال سیاسی نسبی مصر از بین رفت (هانتر، همان‌جا). توفیق در ابتدای حکومت از شریف‌پاشا * برای تشکیل دولت دعوت کرد. شریف‌پاشا تدوین قانون اساسی جدید را حداقل شرط پذیرش این مسئولیت اعلام کرد. اما بدگمانی توفیق و ترس از یک مجلس قوی باعث شد که پیشنهاد شریف را نپذیرد و خود نخست‌وزیر شود (واتیکیوتیس، ص۱۴۲). او در ۱۶ رمضان ۱۲۹۶/۴ سپتامبر ۱۸۷۹ «نظارت مالی دوگانه» انگلیس و
۱۲۹۶/۴ سپتامبر ۱۸۷۹ «نظارت مالی دوگانه» انگلیس و فرانسه را احیا کرد و در اول ذیقعده/۲۱ سپتامبر همان سال ریاض‌پاشا، یکی از سرسپردگان بریتانیا، را به نخست‌وزیری برگزید (لوتسکی، ص۲۰۸). ریاض‌پاشا دست اروپایی‌ها را در نظارت بر امور مالی و انجام دادن اصلاحات مالی کاملاً باز گذاشت (واتیکیوتیس، همان‌جا). از آن پس مرکز اصلی مقاومت در برابر اروپایی‌ها، ارتشی بود که تعداد زیادی افسر مصری داشت و آنان با رهبران ترک و حامیان غربی آنان مخالف بودند و توانستند اولین جنبش ملی‌گرای مصر را به رهبری سرهنگ احمد عُرابی
جنبش ملی‌گرای مصر را به رهبری سرهنگ احمد عُرابی (عرابی‌پاشا *) تشکیل دهند (درینیک، همان‌جا). ارتش در اولین گام، توفیق را مجبور کرد که وزیر جنگ را برکنار کند. توفیق پذیرفت و محمود سامی بارودی *، ملی‌گرا و مشروطه‌خواه میانه‌رو مصری، را وزیر جنگ کرد، بعلاوه طی اعلامیه‌ای تأکید کرد که در آینده با تمام افسران، اعم از ترک و چرکس و مصری، باید یکسان رفتار شود (بارینگ، ج ۱، ص۱۸۱). توفیق به محض فرونشستن هیجان نظامیان، بارودی را برکنار کرد و به انتقام گرفتن از رهبران ملی‌گرا پرداخت (لوتسکی، ص۲۱۲). او که قصد داشت خود
ملی‌گرا پرداخت (لوتسکی، ص۲۱۲). او که قصد داشت خود را از شرّ همه هنگ‌های انقلابی پادگان قاهره رها کند، با صدور فرمانی در ۱۳ شوال ۱۲۹۸/۹ سپتامبر ۱۸۸۱ کوشید این هنگ‌ها، از جمله هنگ عَرابی‌پاشا، را به دیگر استان‌ها منتقل کند (همان، ص۲۱۳–۲۱۷)، اما در همان روز به سبب تظاهرات نظامیان در برابر کاخ عابدین، مجبور شد خواست آنها یعنی برکناری ریاض‌پاشا و انحلال کابینه وی را بپذیرد (رید، ص۲۱۷–۲۱۸). بعد از این، شریف‌پاشا نخست‌وزیر شد. او ابتدا از قبول مقام نخست‌وزیری به عنوان نامزد ارتش شورشی خودداری می‌کرد، ولی تحت فشار
نامزد ارتش شورشی خودداری می‌کرد، ولی تحت فشار بریتانیا و فرانسه این سِمت را پذیرفت. در پی اقدامات شریف‌پاشا به نفع بریتانیا و فرانسه و به سبب بی‌توجهی به انقلابیون و اقدام علیه نظامیان انقلابی، عرابی‌پاشا آشکارا با خودکامگی توفیق و اطرافیانش و اشراف ترک و چرکس به مخالفت برخاست (لوتسکی، همان‌جا). با فشار مردم و ملی‌گرایان و نهایتاً مجلس اعیان، شریف‌پاشا استعفا کرد و بارودی به نخست‌وزیری رسید. عرابی نیز وزیر جنگ شد. در پی گسترش روزافزون نفوذ مبارزان ملی‌گرا، توفیق و شریف‌پاشا توطئه قتل عرابی را طراحی کردند
توفیق و شریف‌پاشا توطئه قتل عرابی را طراحی کردند که با شکست مواجه شد. در ۲۳ جمادی‌الآخرة ۱۲۹۹/ ۱۳ مه ۱۸۸۲ ملی‌گرایان که در قالب حزب الوطنی فعالیت می‌کردند، اعضای مجلس اعیان را به جلسه‌ای فرا خواندند و خواستار خلع خدیو و برچیدن سلسله محمدعلی‌پاشا * شدند، اما مجلس دودلی نشان داد و نمایندگان از توفیق حمایت کردند. باوجود این، عرابی از قدرت و نفوذ زیاد برخوردار بود و در واقع، او فرمانروای مصر محسوب می‌شد. توفیق، مجلس را غیرقانونی خواند و خواستار انحلال آن شد، اما در این کار موفق نشد. در ۶ رجب ۱۲۹۹/ ۲۵ مه ۱۸۸۲
در این کار موفق نشد. در ۶ رجب ۱۲۹۹/ ۲۵ مه ۱۸۸۲ بریتانیا و فرانسه رسماً از توفیق خواستند که عرابی را موقتاً از مصر اخراج کند (همان، ص۲۱۹–۲۲۱). توفیق سعی کرد با ایجاد شورش و ناآرامی، امکان حضور نیروهای خارجی را فراهم کند، اما با هوشیاری عرابی، مجبور شد قاهره را ترک و به اسکندریه فرار کند. او در آنجا تحت حفاظت ناوگان بریتانیا قرار گرفت و کابینه‌ای با نظارت مستقیم خود تشکیل داد و اسکندریه به مرکز اتحاد انگلیس ـ خدیو تبدیل شد. بالاخره بریتانیا جنگ را آغاز کرد. توفیق نیز در ۵ شوال ۱۲۹۹/۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ مقام عرابی
توفیق نیز در ۵ شوال ۱۲۹۹/۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ مقام عرابی را غیرقانونی خواند و وی را از وزارت جنگ برکنار کرد. انگلیسی‌ها نیز عرابی را شکست دادند و قاهره را اشغال کردند. توفیق در ۱۰ ذیحجّة ۱۲۹۹/۲۴ سپتامبر ۱۸۸۲ وارد قاهره شد (لوتسکی، ص۲۲۳، ۲۲۶، ۲۳۰، ۲۳۴). بدین‌ترتیب مصر در ۱۲۹۹/۱۸۸۲ مستعمرهٔ بریتانیا شد. در ربیع‌الاول/ دسامبر همان سال سِر اولین وود تحت فرمان افسران بریتانیا، ارتش مصر را تشکیل داد. با وجود این، مصر همچنان جزئی از قلمرو عثمانی به‌شمار می‌آمد و نظام پرداخت باج و خراج سالانه به حکومت عثمانی محفوظ بود.
باج و خراج سالانه به حکومت عثمانی محفوظ بود. بریتانیا که در آغاز قول داده بود، مصر را بزودی تخلیه کند، به قول خود عمل نکرد و تا ۱۳۰۱ ش/۱۹۲۲ به صورت قدرت اشغالگر موقت، به اعمال سلطه خود بر مصر ادامه داد (همان، ص ۲۴۱؛ دالی، ص۲۳۹، ۲۴۰). وضع حقوقی مصر، در زمان اشغال انگلیسی‌ها تغییر نکرد، ولی قدرت واقعی در دست سرکنسول بریتانیا، لرد کرومر * (سر اولین بارینگ)، بود که از ۱۳۰۱ تا ۱۳۲۵/ ۱۸۸۳–۱۹۰۷ این سمت را داشت (درینیک، ص۴۱؛ دالی، ص۲۴۰). هرچند شورای وزرای مصری، به ظاهر مسئولیت داشتند اما در عمل مشاوران انگلیسی
به ظاهر مسئولیت داشتند اما در عمل مشاوران انگلیسی برای وزرا منصوب شده بودند و نظر انگلیس باید پیروی می‌شد. توفیق که تاج و تخت خود را مدیون انگلیسی‌ها می‌دانست، کاملاً مطیع آنان بود. هر نخست‌وزیری هم که در برابر دخالت‌های انگلیسی‌ها مقاومت می‌کرد، برکنار می‌شد (دالی، ص۲۴۱). از ۱۳۰۱/۱۸۸۳ اعضای مجلس شورا با رأی‌گیری عمومی غیرمستقیم انتخاب می‌شدند و هیچ نوع قدرت واقعیِ تصمیم‌گیری یا نظارت نداشتند (درینیک، ص۴۵). وضع اقتصادی مصر در این دوره که آشکارا به بریتانیا وابسته بود، بدتر شد (دالی، ص۲۳۹). پادشاهی
وابسته بود، بدتر شد (دالی، ص۲۳۹). پادشاهی محمدتوفیق پاشا از ۱۳۰۱/۱۸۸۳ تا زمان مرگش در ۱۳۱۰/۱۸۹۲ با نفوذ و نیروی بریتانیا سرپا نگه داشته شد. او مجری اصلاحات اداری موردنظر بریتانیا بود. از نظر رهبران جنبش ضد بریتانیایی، او حاکمی ضعیف و عامل انگلیسی‌ها بود و در زمان انقلاب عرابی، خائن قلمداد می‌شد. او با نیروی بریتانیا، قدرت خود را احیا و تحت فرمان و با رضایت آن حکومت کرد (واتیکیوتیس، ص۲۰۰–۲۰۱). مرگ او پایان عصر سلطه بریتانیا و آغاز دوره‌ای از مخالفتهای شدیدتر مصریان با استعمار انگلیسی‌ها بود (دالی، ص۲۴۱).
مصریان با استعمار انگلیسی‌ها بود (دالی، ص۲۴۱). منابع: ژان پیر درینیک، خاورمیانه در قرن بیستم، ترجمة فرنگیس اردلان، تهران ۱۳۶۸ش؛Evelyn Baring, Modern Egypt , London 1908; M. W. Daly,"The British occupation, 1882-1922", in The Cambridge history of Egypt , vol. 2, ed. by M. W. Daly, Cambridge 1998; EI 2 , s.v. "Tawf ¦âk ¤Pasha, Muh ¤ammad" (by D. Hopwood); F. Robert Hunter, "Egypt under the successors of Muhammad ـ Ali", in The Cambridge history of Egypt, vol. 2; Vladimir B. Lutskii, Modern history of the
2; Vladimir B. Lutskii, Modern history of the Arab countries , Moscow 1969; Alfred Milner, England in Egypt , London 1986; Donald Malcolm Reid, "The ـ Urabi revolution and the British conquest, 1879-1882", in The Cambridge history of Egypt , vol. 2; P. J. Vatikiotis, The history of modern Egypt , Baltimore, Maryland 1992.
پادشاهی بسفور یا پادشاهی کیمری بسفر نام دولتی باستانی در کریمه، شبه‌جزیره تامان و کرانه‌های تنگه کرچ بود. این پادشاهی را به نام تنگه بسفر، پادشاهی بسفور نام نهاده‌اند. پادشاهی بسفور دیرپاترین دولت خراج‌گذار روم بود. تاریخچه. تاریخچهٔ سکونت در منطقهٔ آینده پادشاهی بسفور به برپایی کلنی‌های یونانی‌نشین بازمی‌گردد. مهمترین این شهرها پانتیکاپایوم (حدود شهر کرچ کنونی) نومفایون و مورمکیون در غرب، و فاناگوریا، گرموناسا (تموترکان کنونی)، کپوی، گرگیپیا و پرتوس سیندیکوس (آناپا) در شرق بودند. سکونت این یونانی‌ها به
(آناپا) در شرق بودند. سکونت این یونانی‌ها به سدهٔ هفتم پیش از میلاد برمی‌گردد و نخستین کلنی‌نشینان هم اهالی ملط بودند. برپایهٔ گزارش دیودور سیسیلی میان سال‌های ۴۸۰ تا ۴۳۸ پیش از میلاد پادشاهی از خاندانی حکومتگر به نام آرکایانتید نام می‌برد. میان سال‌های ۴۳۸ تا ۴۳۱ یک تراکیه‌ای به نام اسپارتوکوس با جباریت حکومت منطقه را تصاحب نمود. او دودمانی را برپانمود که به نام خودش اسپارتوکی خوانده‌می‌شد و تا ۱۱۰ پیش از میلاد نیز توانست به حکومت خود ادامه دهد. از آنان آثار چندی به دست امده‌است. فرمانروایان نخستین این
آثار چندی به دست امده‌است. فرمانروایان نخستین این خاندان با لقب آرکنت خوانده می‌شدند. پایریسادس پنجم واپسین فرمانروای این دوده هنگامی که در برابر تازش قبایل کوچ‌نشین خود را ناتوان دید، دست به دامان مهرداد ششم پادشاه پنتوس شد. خود پایریسادس ولی به زودی در شورش یکی از سکاهای زیردستش به نام سائوماکوس کشته‌شد. در سال ۶۳ پیش از میلاد، مهرداد ششم که اکنون بر بسفور نیز فرمان می‌راند، از پومپهٔ رومی شکست خورد و با شمار اندکی از سپاهیانش از کولخیس به کریمه گریخت. در آنجا ماخارس پسر مهرداد نایب‌السلطنهٔ بسفور بود،
آنجا ماخارس پسر مهرداد نایب‌السلطنهٔ بسفور بود، او میلی برای یاری رسانی به پدر نداشت، پس مهرداد او را کشت و خود مستقیماً فرمانروایی کریمه را بر عهده گرفت و به سربازگیری تدارک سپاهیان برای جنگ با روم پرداخت؛ ولی فارانسس دوم، کوچکترین پسرش به دستیاری رومیان بر پدر شورید. مهرداد که خود را در محاصره می‌دید نیز بهتر دید تا خود به زندگیش پایان دهد. پس از آن پادشاهی بسفور خراج‌گزار روم شد. فارانسس دوم که پادشاه این دولت شده‌بود در زمان جنگ‌های داخلی ژولیوس سزار کوشید تا به استقلال دست‌یابد، ولی از سزار شکست‌خورد
تا به استقلال دست‌یابد، ولی از سزار شکست‌خورد و اندکی پس از آن کشته‌شد. در ۶۲ میلادی، نرون امپراتور روم به دلایلی ناآشکار کوتیس یکم پادشاه بسفور را برکنار نمود و اینچنین تا سال ۶۸ میلادی این سرزمین بخشی از استان موئسیا بود؛ تا آنکه گالبا امپراتور روم تاج و تخت بسفور را به رسکوپوریس یکم پسر کوتیس بازگرداند. در سده‌های سوم و چهارم که دورهٔ مهاجرت‌ها بود، پادشاهی بسفور هم دچار تازش‌های قوم‌های کوچ‌نشین مهاجر گردید. واپسین پادشاه بسفور رسکوپوریس ششم بود که گویا در سدهٔ چهارم میلادی در تازش هونها از میان رفت.
در سدهٔ چهارم میلادی در تازش هونها از میان رفت. منابع. Wikipedia contributors, "Bosporan Kingdom," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Bosporan_Kingdom&amp;oldid=599620062 (accessed March 16, 2014).
سلطان حسین کامل (؛ زاده درگذشته ) از ۱۹ دسامبر ۱۹۱۴ تا ۹ اکتبر ۱۹۱۷، در دوران قیمومیت بریتانیا بر مصر، سلطان مصر بود. او اولین کسی بود که از زمان کشته شدن سلطان تومان دوم توسط عثمانی‌ها در سال ۱۵۱۷ پس از فتح مصر، عنوان سلطان مصر را به خود اختصاص داد. زندگی. حسین کامل پسر دوم خدیو اسماعیل پاشا بود که از سال ۱۸۶۳ تا ۱۸۷۹ بر مصر حکومت کرد. او در ۱۹ دسامبر ۱۹۱۴، پس از آنکه نیروهای اشغالگر بریتانیا برادرزاده‌اش، خدیو عباس حلمی دوم، را در ۵ نوامبر ۱۹۱۴ برکنار کردند، به عنوان سلطان مصر اعلام شد. اگرچه این سلطنت
به عنوان سلطان مصر اعلام شد. اگرچه این سلطنت جدید به عنوان احیای سلطنت پیش از عثمانی مصر معرفی شد، اما قرار بود تحت‌الحمایه بریتانیا باشد و قدرت سیاسی و نظامی مؤثر به مقامات بریتانیایی واگذار شود. این امر به حاکمیت قانونی عثمانی بر مصر پایان داد، حاکمیتی که از زمان به قدرت رسیدن محمدعلی در سال ۱۸۰۵ عمدتاً صوری بود. در سال ۱۹۱۵، کامل هدف دو سوءقصد قرار گرفت. اولین مورد در ۹ آوریل ۱۹۱۵ رخ داد، زمانی که یک قاتل کالسکه سلطان را در قاهره هدف قرار داد. دومین سوءقصد دقیقاً ۳ ماه بعد، در ۹ ژوئیه ۱۹۱۵، زمانی که
دقیقاً ۳ ماه بعد، در ۹ ژوئیه ۱۹۱۵، زمانی که حسین کامل برای نماز جمعه به مسجد می‌رفت، بمبی به کالسکه او پرتاب شد. پس از مرگ حسین کامل، تنها پسرش، شاهزاده کمال‌الدین حسین، جانشینی را رد کرد و برادر حسین کامل، احمد فؤاد، با عنوان فؤاد یکم به تخت سلطنت نشست. در ابتدای رمان «گشت و گذار در کاخ» نوشته نجیب محفوظ، احمد عبدالجواد می‌گوید: «شاهزاده کمال‌الدین حسین چه مرد خوبی است! آیا می‌دانید او چه کرد؟ او تا زمانی که بریتانیایی‌ها در قدرت هستند، از نشستن بر تخت پدر مرحومش خودداری کرد.» عکس‌های استریوسکوپ از مراسم
مرحومش خودداری کرد.» عکس‌های استریوسکوپ از مراسم تاجگذاری و تدفین سلطان حسین در کتابخانه دیجیتال کتاب‌های کمیاب و مجموعه‌های ویژه دانشگاه آمریکایی قاهره موجود است.
سعید موسی (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل بلیز است.