payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فعالیت‌های او در زمینهٔ اجرا، می‌توان به برنامهٔ تلویزیونی «چشم‌اندازی به جهان»، اجرای شامگاهی رادیو پیام و اجرای برنامهٔ پنج‌شنبهٔ شنیدنی با منوچهر نوذری اشاره کرد. دوبله. حرفهٔ اصلی رمضانپور دوبله است. در زیر نمونه‌هایی از فعالیت او در این زمینه آورده می‌شود.
سورن ترنت شرکت آب بریتانیایی است، که در سال ۱۹۷۴ به‌عنوان یکی از ۱۰ شرکت عامل آب که در پی تصویب قانون آب ۱۹۷۳ توسط پارلمان بریتانیا راه‌اندازی شد، که وظیفه آنها تأمین آب آشامیدنی و دفع پساب از رودخانه‌های انگلستان و ولز بود. این شرکت نام خود را از دو رودخانه سورن و ترنت مستقر در انگلستان که وظیفه مدیریت بر آن‌ها را برعهده داشت، کسب کرده‌است. شرکت سورن ترنت در سال ۱۹۸۹ خصوصی شد و در حال حاضر وظیفه تأمین آب به بیش از ۳٫۷ میلیون خانوار را در بریتانیا بر عهده دارد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر کاونتری، بریتانیا
دفتر مرکزی این شرکت در شهر کاونتری، بریتانیا قرار گرفته‌است و بخشی از سهام آن در بازار بورس لندن معامله می‌شود.
تراویز پرکینز شرکت خرده‌فروشی مصالح ساختمانی و تجهیزات خانه بریتانیایی است، که در سال ۱۹۸۸ با ادغام شرکت تراویز اند آرنولد و شرکت سندل پرکینز تشکیل شد. دفتر مرکزی شرکت تراویز پرکینز در شهر نورث‌همپتون، بریتانیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس لندن معامله می‌شود. این شرکت، اسپانسر اصلی باشگاه راگبی نورث‌همپتون است.
گیجی اختلالی در درک فضایی و ثبات است. از آنجا که واژهٔ «گیجی» دقیق نیست، ممکن است به سرگیجه، عدم تعادل و پیش‌سَنکُپ یا یک احساس غیراختصاصی همچون حس حماقت یا حس دَوَران نیز گفته شود.
جنبش حامی زندگی ایالات متحده (همچنین به جنبش ضد سقط جنین ایالات متحده شناخته می‌شود) یا جنبش حق زندگی ایالات متحده جنبشی اجتماعی و سیاسی در ایالات متحده است که بر اساس مبانی اخلاقی یا فرقه‌ای با سقط جنین اختیاری مخالفت می‌کند و معمولاً منع قانونی یا محدودیت آن را خواستار است. مدافعین آن معمولاً استدلال می‌کنند که جنین انسان (و در بیشتر موارد رویان انسان) یک شخص است و نتیجتاً از حق زندگی برخوردار است. جنبش حامی زندگی طیفی از سازمان‌های متنوع را شامل می‌شود و هیچ بدنه مرکزی تصمیم‌سازی ندارد. استدلال‌های
و هیچ بدنه مرکزی تصمیم‌سازی ندارد. استدلال‌های مختلفی برای این دیدگاه وجود دارد. برخی فعالین ضد سقط جنین در شرایط استثنایی نظیر زنای با محارم، تجاوز، صدمات شدید جنین یا در خطر بودن سلامتی مادر اجازه این کار را قائلند. منابع. ویکیپیدیا انگلیسی
جیمز هادلی چیس با نام اصلی نویسنده داستان‌های پلیسی و جنایی اهل انگلستان بود. آثار. برخی از آثار وی عبارتنداز:
تیت اند لایل شرکت مواد غذایی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۲۱ از ادغام دو شرکت هنری تیت اند سانز و آبرام لایل اند سانز تأسیس شد. تولیدات شرکت تیت اند لایل شامل نشاسته، الکل، سیتریک اسید، سوکرالوز، فیبر غذایی، فروکتوز، صمغ عربی و شربت ذرت می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر لندن، بریتانیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس لندن معامله می‌شود.
محیط میزکار اشتراکی یا به اختصار CDE یک محیط میزکار برای سیستم‌عامل‌های یونیکس و اپن‌وی‌ام‌اس است. سی‌دی‌ای بر اساس ابزار ویجت موتیف نوشته و طراحی شده است. سی‌دی‌ای برای یک مدت طولانی، میزکار «سنتی» یونیکس‌های تجاری محسوب می‌شد. این میزکار مدت زمان زیادی به صورت یک نرم‌افزار انحصاری توسعه داده می‌شد اما در تاریخ ۶ آگوست ۲۰۱۲ به صورت یک نرم‌افزار آزاد منتشر شد. سی‌دی‌ای اکنون تحت پروانه ال‌جی‌پی‌ال منتشر می‌شود؛ اما توسعه دهنگان قصد دارند در آینده علاوه بر ال‌جی‌پی‌ال، از پروانه ام‌آی‌تی نیز استفاده کنند و
از پروانه ام‌آی‌تی نیز استفاده کنند و سی‌دی‌ای را به صورت دو-پروانه‌ای عرضه کنند.
"متیو لیلارد (به انگلیسی : (زاده ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های اسکوبی-دو و اسکوبی-دو ۲ اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که متیو لیلارد در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
لیندا ادنا کاردلینی (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۷۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "اسکوبی-دو" و "اسکوبی-دو ۲"، "خونه بابا"، "خونه بابا ۲" و "کتاب سبز" اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که لیندا کاردلینی در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
تریوان مارتین نوجوان ۱۷ ساله دبیرستانی آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۲ با شلیک به وسیله جرج زیمرمن در سنفورد، فلوریدا به قتل رسید. جرج زیمرمن یک هیسپانیک، ۲۸ ساله و نگهبان محله بود. هیئت منصفه دادگاهی که در فلوریدا تشکیل شد، پذیرفت جورج زیمرمن که آن‌زمان از نگهبانان محلی داوطلب بود، برای دفاع از خود دست به اسلحه برده است قتل از نوع غیرعمد بوده است. متهم و وکیل مدافع با رد این اتهام، در جریان محاکمه به قانون دفاع شخصی استدلال کردند. پس از رای دادگاه، در چند شهر آمریکا اعتراضاتی رویداد.
رای دادگاه، در چند شهر آمریکا اعتراضاتی رویداد. تظاهرات به دعوت ال شارپتون، فعال پرسابقه حقوق مدنی سیاه‌پوستان، برگزار شد. هزاران نفر در شهرهای شیکاگو، لس‌آنجلس، میامی و نیویورک در مقابل ساختمان‌های فدرال تظاهرات کردند. معترضان خواهان "اجرای عدالت برای تریوان" هستند. شرکت‌کنندگان در این تظاهرات که روز شنبه در شهرهای مختلف آمریکا برگزار شده است، خواستار تشکیل پرونده توسط دولت مرکزی علیه جورج زیمرمن، قاتل این نوجوان شدند. تریسی مارتین پدر تریوان می گوید ما فکر می کردیم که چون مدارک به اندازه کافی وجود دارد
می کردیم که چون مدارک به اندازه کافی وجود دارد فرد قاتل به ارتکاب قتل محکوم خواهد شد. به نظر من آنها در دادگاه هرچیزی را که جرج زیمرمن گفته بود به عنوان حقیقت پذیرفتند. رئیس جمهوری آمریکا یک روز قبل از این اعتراضات گفت: "ما داریم تلاش می‌کنیم قوانین را تغییر دهیم تا دیگر هیچ‌وقت چنین اتفاقی نیفتد"
اکس‌اینیت برنامه‌ایست که به کاربر اجازه می‌دهد به صورت دستی سرور اکس را اجرا کند. یک اسکریپت مشابه دیگر به نام startx وجود دارد که در حقیقت یک Front-end برای xinit است. این دو برنامه ابتدا یک نسخه از سرور اکس را بر روی صفحه نمایش codice_1 اجرا کرده و سپس یک xterm را در داخل آن به اجرا در می‌آورند. هر وقت که کاربر پنجره xterm را بست، سرور اکس هم به صورت خودکار خاموش می‌شود. این دو اسکریپت، می‌توانند یک سرور دلخواه یا یک اسکریپت دلخواه را اجرا کنند. این اسکریپت معمولاً تعدادی برنامه و یک مدیر پنجره اجرا
معمولاً تعدادی برنامه و یک مدیر پنجره اجرا می‌کند. جایگاه سنتی این اسکریپت مسیر ~/.xinitrc است. یک روش دیگر برای اجرای سرور اکس استفاده از یک مدیر نمایش اکس است. یا حتی می‌توان بدون استفاده از هیچ‌کدام از این روشها، ابتدا سرور اکس را اجرا کرده و سپس به صورت دستی یک کلاینت اکس را اجرا کرد. رایجترین راه برای اجرای سرور اکس همان استفاده از مدیر نمایش است. از برنامه‌های xinit و startx معمولاً وقتی استفاده می‌شود که هیچ مدیر نمایشی بر روی سیستم نصب نشده باشد یا کاربر نخواهد از آن‌ها استفاده کند.
تیم ملی والیبال مردان مقدونیه یک تیم والیبال متشکل از مردان والیبالیست جمهوری مقدونیه است که به نمایندگی از این کشور در میدان‌های ورزشی بین‌المللی حاضر می‌شود.
ایران تریبونال ، یک دادگاه مردمی بین‌المللی است که با کوشش گروهی از خانواده‌های جان سپردگان، بخشی از زندانیان سیاسی جان به در برده از کشتارهای دهه ۱۳۶۰، فعالان سیاسی، فعالان کارگری، مبارزان برابری خواه حقوق زنان، و فعالان عرصه هنر، ادبیات، حقوق، کودکان، دیگر زمینه‌های مبارزاتی، از پاییز ۱۳۸۶ کار خود را آغاز کرد. ایران تریبونال، با حمایت گسترده ایرانیان در داخل و خارج کشور، به ویژه خانواده‌های جان سپردگان، موفق شد جمهوری اسلامی را در دو مرحله (لندن و لاهه) به ارتکاب جنایت علیه بشریت محکوم کند. شکل‌گیری. آخر
ارتکاب جنایت علیه بشریت محکوم کند. شکل‌گیری. آخر شهریور ۱۳۸۶ برابر با سپتامبر ۲۰۰۷، جمعی از اعضای خانواده‌های جان سپردگان دهه شصت و زندانیان سیاسی جان به در برده از کشتار زندانیان سیاسی در این دهه، که در اردویی تابستانی در یکی از جزایر اطراف شهر استکهلم شرکت کرده بودند، کارزاری را برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، با یاری و همراهی فعالان عرصه‌های سیاسی و اجتماعی آغاز کردند. به دنبال این مباحثات، جمع از میان خود کمیسیونی متشکل از شش نفر را مسئول تحقیق و کارشناسی در این زمینه کرد. این کمیسیون
تحقیق و کارشناسی در این زمینه کرد. این کمیسیون کار خود را با همکاری یدالله بیگلری، حقوقدان سرشناس کُرد و از فعالان چپ کرد در استکهلم آغاز کرد و هیئت سه نفره‌ای متشکل از وی، بابک عماد و کلاس فورشبری (Cleas Forsberg) حقوقدان سرشناس سوئدی و دبیر حقوقدانان بدون مرز سوئد که از وی برای همکاری دعوت شده بود، تشکیل شد. این هیئت، طی چندین دیدار و تماس تلفنی به‌طور جمعی یا جدا جدا، موارد حقوقی و ابزارهایی را که کارزار می‌توانست برای رسیدگی به اعدام‌های دهه شصت مورد استفاده قرار دهد، مورد بحث و گفتگو قرار دادند. در
استفاده قرار دهد، مورد بحث و گفتگو قرار دادند. در ادامه تحقیقات خانم اولریکا بوری (Ulrik Borg)، یکی دیگر از اعضای حقوقدانان بدون مرز سوئد به هیئت کارشناسی پیوست. این هیئت نتایج کار و تحقیقات خود را بعد از شش ماه در جلسه‌ای به جمع کارزار ارائه داد. بر پایه تحقیقاتی که هیئت انجام داد، هیچ نهاد حقوقی رسمی محلی و بین‌المللی حاضر به طرح دعوی علیه جمهوری اسلامی نبود و اعلام کرد، تنها راه برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت، تشکیل یک تریبونال بین‌المللی است. کلاس، معتقد بود اگر کارزار بخواهد دادگاهی از
است. کلاس، معتقد بود اگر کارزار بخواهد دادگاهی از این دست با موفقیت برگزار کند، پیش از هر اقدام دیگری باید یک تیم حقوقی بین‌المللی متشکل از حقوقدانان سرشناس جهانی تشکیل دهد. حقوقدانان بدون مرز سوئد، تجارب ارزشمند حقوقی به کمیسیون دادند. آنها، در یک مورد از فعالیت‌های بین اللملی خود، از دادگاه راسل برای تشکیل یک تریبونال برای محاکمه دولت سوئد به جرم نقض قوانین پناهندگی ایده گرفته بودند، اما با قانونمندی‌های کاملاً متفاوت و متناسب با موضوع کار دادرسی‌شان. از این رو، پیشنهاد برگزاری یک تریبونال را به کمیسیون
این رو، پیشنهاد برگزاری یک تریبونال را به کمیسیون دادند. کارزار، بعد از یک سال بحث و بررسی و تحقیق در زمینه دادگاه‌های غیردولتی، تصمیم گرفت با دادگاه راسل تماس بگیرد. یک تیم دو نفره، به سرپرستی بابک عماد، موفق شد در اکتبر سال ۲۰۰۸ با دادگاه راسل تماس بگیرد. بعد از دو نشست و سه ماه رایزنی با مسئولان دادگاه راسل در رم و لندن و قول و قرارهای اولیه، مسئولان این دادگاه به رأی برابر برای تشکیل دادگاهی در رابطه با کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت در ایران نرسیدند. بعد از بی‌نتیجه ماندن تلاش کارزار برای فعال کردن
بعد از بی‌نتیجه ماندن تلاش کارزار برای فعال کردن دادگاه راسل برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در ایران، کارزار تصمیم گرفت خود رأساً دادگاهی با ایده دادگاه راسل برگزار کند. مسلم بود، خصوصیت و موضوع کار دادگاه رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در ایران با دادگاه راسل تفاوت می‌کرد و لازم بود دادگاهی برگزار شود که با موضوع جنایت انجام گرفته در دهه شصت متناسب باشد. به همین دلیل نیز ابتدا می‌باید نامی برای این پروژه انتخاب می‌شد، که بعد از پیشنهادها و مباحث زیادی، مجمع عمومی کارزار نام «کارزار ایران تریبونال» را
مجمع عمومی کارزار نام «کارزار ایران تریبونال» را از میان اسامی پیشنهادی انتخاب کرد و دهه شصت به عنوان خونین‌ترین دهه در دوران حکومت جمهوری اسلامی، به «دهه خونین» نامگذاری شد. کارزار می‌باید، قانونمندی‌های دادگاه را بر طبق معیارهای حقوقی موجود در جهان، مشخص می‌کرد. برای این کار ابتدا باید مشخص می‌کرد که مبنای حقوقی کشتار زندانیان سیاسی در ایران شامل کدام یکی از قوانین حقوقی می‌شود. بررسی‌های کارشناسانه در این باره، مباحث در کارزار را حول دو مشخصه حقوقی نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت شکل داد. نتیجه مباحثات این
و جنایت علیه بشریت شکل داد. نتیجه مباحثات این شد که کشتار زندانیان سیاسی در دهه شصت مصداق جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. حقوقدانان اصرار داشتند که تنها کشتار تابستان ۶۷ مطابق با قوانین حقوقی موجود جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود. اما کارزار معتقد بود که جمهوری اسلامی زندانیان سیاسی را از تابستان ۱۳۶۰ با اعدام‌های گسترده و دسته جمعی، بدون محاکمه و دادرسی عادلانه، بدون آنکه حق دفاع و وکیل به قربانیانش بدهد، با اعمال شکنجه‌های وحشیانه در ابعاد وسیع جغرافیایی و سیاسی در زندان‌های سراسر ایران به قتل رساند. در
و سیاسی در زندان‌های سراسر ایران به قتل رساند. در واقع، کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ نقطه اوج اعدام‌های گسترده و دسته‌جمعی دهه شصت است. بعد از یک دوره طولانی بحث و گفتگو، حقوقدانان پذیرفتند که کشتار زندانیان سیاسی از سال ۱۳۶۰ آغاز و در سال ۱۳۶۷ مراحل تکمیلی خود را گذراند و مبانی حقوقی دادگاه ایران تریبونال را حول این محور سازماندهی کردند. شکل فعالیت و کارگروه‌ها. کارزار ایران تریبونال به منظور پیش برد فعالیت‌های سراسری خود، گروه‌های کار زیر را تأسیس کرد: به این مجموعه باید حامیان و همگامان کارزار
کرد: به این مجموعه باید حامیان و همگامان کارزار ایران تریبونال در تورنتو و کالیفرنیا را اضافه کرد که به صورت خودجوش با تشکیل دو شبکه اجتماعی، اقدام به جمع‌آوری کمک مالی مردمی برای برگزاری مرحله دوم دادگاه کردند. نتیجه دادگاه. بر طبق قوانین بین‌المللی تنها افراد و نه حکومت‌ها به جرم جنایت علیه بشریت محکوم شده‌اند. به همین دلیل، صدور حکم جنایت علیه بشریت علیه یک حکومت، یک دستاورد برای دادگاه مردمی ایران تریبونال، برای مردم ایران و جهان و یک تحول کیفی در عرف حقوق بین‌المللی است، که بی‌گمان در آینده در مقیاس
حقوق بین‌المللی است، که بی‌گمان در آینده در مقیاس حقوقی بین‌المللی و محلی به آن استناد خواهد شد. حکم دادگاه ایران تریبونال، مشتمل بر ۵۱ صفحه و ۱۷۰ ماده است که در آن حکومت جمهوری اسلامی ایران به نسل‌کشی و جنایات علیه بشریت محکوم گردیده‌است.
منابع اکس پارامترهایی هستند که به برنامه‌های کلاینت اکس ارسال می‌شوند. این پارامترها معمولاً برای تغییر شکل ظاهری برنامه استفاده می‌شوند. مثلاً فونت‌هایی که برنامه برای دکمه‌ها استفاده می‌کند، رنگ پس‌زمینه منوها و دیگر قسمت‌های برنامه، مختصات پنجره و ... این پارامترها یا درهنگام اجرای برنامه از طریق خط فرمان به آن ارسال می‌شوند، یا اینکه در یک فایل پیکربندی نوشته می‌شوند و برنامه با خواندن این فایل آن‌ها را اعمال می‌کند. این فایل پیکربندی معمولاً در مسیر ~/.Xdefaults قرار دارد. قالب. در سطح پروتکل اکس،
~/.Xdefaults قرار دارد. قالب. در سطح پروتکل اکس، منابع رشته‌هایی هستند که در سرور ذخیره می‌شوند و معنای خاصی هم برای سرور ندارند. کتابخانه‌ها و برنامه‌های کلاینت اکس این پارامترها را از سرور دریافت کرده و آن‌ها را تفسیر می‌کنند. بنابراین نحو و مفهوم این رشته‌ها توسط کلاینتهای اکس مشخص می‌شود. هر منبع اکس ، مشخص‌کننده یک پارامتر برای خود برنامه یا یکی از مؤلفه‌های آن برنامه است. قالب کلی یک منبع به شکل زیر است: منبع بالا، مقدار یک ویژگی به نام attribute را برای مؤلفه‌ای به نام
یک ویژگی به نام attribute را برای مؤلفه‌ای به نام component.subcomponent.subcomponent در برنامه‌ای به نام application مشخص می‌کند. منابع معمولاً برای مشخص کردن پارامترهای ویجت‌ها استفاده می‌شوند. از آنجا که این ویجت‌ها در یک درخت چیده می‌شوند، دنبالهٔ اسامیِ مؤلفه/زیرمولفه برای شناسایی یک ویجت خاص در درخت استفاده می‌شود. به عبارت دیگر، دنبالهٔ اسامیِ مؤلفه/زیرمولفه همان مسیر ویجت مورد نظر در درخت است. مقدار یک منبع، (در مثال بالا کلمه value) به یکی از صفت‌های ویجت مورد نظر منتسب می‌شود. مثل فونت، رنگ
صفت‌های ویجت مورد نظر منتسب می‌شود. مثل فونت، رنگ پس‌زمینه و ... با استفاده از یک منبع، می‌توان پارامترهای یکسانی را برای چند برنامه یا چند مؤلفه در یک برنامه ارسال کرد. این کار با استفاده از wildcardها انجام می‌شود. کاراکتر ? برای مشخص کردن نام یک برنامه یا نام یکی از مؤلفه‌های آن برنامه استفاده می‌شود. از کاراکتر * برای مشخص کردن تعداد دلخواهی از برنامه‌ها یا مؤلفه‌ها استفاده می‌شود. از این کاراکترها می‌توان در هر جایی به غیر از آخرین قسمت استفاده کرد. به عبارت دیگر یک صفت (در مثال بالا کلمه attribute)
عبارت دیگر یک صفت (در مثال بالا کلمه attribute) نمی‌تواند؟ یا * باشد. در حالی که منابع می‌توانند به شکل آزادانه با استفاده از wildcardها مشخص شوند، پرس‌وجو برای مقدار آن منبع باید به شکل صریح باشد. برای مثال، یک منبع می‌تواند رنگ پس‌زمینه تمام مؤلفه‌های برنامه xmail را به صورت زیر مشخص کند: با این حال وقتی که یک برنامه (برای مثال برنامه xmail، وقتی که می‌خواهد رنگ پس‌زمینه را بخواند) از طریق کتابخانه اکس به بانک اطلاعاتی منابع دسترسی پیدا می‌کند، تنها می‌تواند مقدار یک منبع خاص را درخواست دهد. برخلاف اکثر
مقدار یک منبع خاص را درخواست دهد. برخلاف اکثر پایگاه داده‌ها، داده‌های می‌توانند به کمک wildcardها به شکل آزادانه ذخیره شوند، اما پرس و جو نمی‌تواند اینگونه باشد. به عنوان مثالی دیگر، یک برنامه می‌تواند مقدار xmail.main.background یا xmail.toc.buttons.background را پرس‌وجو کند، اما نمی‌تواند مقدار چند مؤلفه را به صورت یکجا و با استفاده از wildcardهای؟ و * پرس‌وجو کند. (مثلاً xmail*background غیر مجاز است)
محمد رضا صادقی ( Mohammadreza Sadeghi ) (زاده ۱ مهر ۱۳۵۱ در اراک) خواننده باریتون و سولیست ارکستر سمفونیک تهران و مدرس صداسازی کلاسیک است. وی پس از دورهٔ نوجوانی با گذراندن دورهای کامل تئوری موسیقی، سلفژ و نیز فراگیری فنون آوازی نزد محمد نوری در ۱۳۷۵ به عضویت ثابت ارکستر سمفونیک تهران درآمد. او با خوانندگی تیتراژ فیلم سینمایی لیلی با من است کار حرفه‌ایش را آغاز کرد. در خلال همکاری با گروه کر ارکستر سمفونیک تهران، طی چند سال نزد محمد سریر نحوهٔ اجرای مطلوب نغمات آوازی را فرا گرفت، وی در کارنامه هنری خویش
نغمات آوازی را فرا گرفت، وی در کارنامه هنری خویش افتخار همکاری به عنوان سولیست میهمان در ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی، ارکستر زهی ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری منوچهر صهبایی را ثبت نموده‌است، همچنین در دو اپرای عروسکی مولوی و عاشورا به کارگردانی بهروز غریب پور بجای دو شخصیت تاثیرگذار ایفای نقش کرد. طی سال‌های بعد موفق به اخذ درجهٔ هنری کارشناسی موسیقی از وزارت فرهنگ و هنر گردید. او در مارس ۲۰۱۳ در دو اجرای کنسرت متفاوت در شهر تورنتو کانادا با ارکستر ملی
کنسرت متفاوت در شهر تورنتو کانادا با ارکستر ملی ایران و ارکستر مارگاریتاس اجراهایی به صحنه برد. وی بیش از بیست سال است که به‌طور جدی در امر تدریس فنون صداسازی کلاسیک مشغول می‌باشد. ایشان در حال حاضر مقیم شهر لس آنجلس در ایالت کالیفرنیاست.
گروه ای‌بی‌اکس، شرکت خوشه‌ای برزیلی است، که از ۶ شرکت تابعه تشکیل شده‌است. این شرکت‌ها و حوزه فعالیت هر یک عبارتند از: اوجی‌اکس (صنعت نفت)، ام‌پی‌اکس (انرژی)، ال‌ال‌اکس (لجستیک)، ام‌ام‌اکس مینراسائو (معدن)، اواس‌اکس (کشتی‌رانی) و سی‌سی‌اکس (زغال سنگ). شرکت ای‌بی‌اکس در سال ۱۹۸۳ راه‌اندازی شد. در فاصله سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ میلادی، این شرکت سرمایه‌گذاری معادل ۱۵٫۷ میلیارد دلاری، در حوزه ساخت‌وساز نمود و ۲۰٫۰۰۰ شغل جدید ایجاد کرد، که باعث شکل‌گیری بخش جدیدی در این گروه گردید. ای‌بی‌اکس برای سال ۲۰۱۳ به میزان ۵۰
گروه گردید. ای‌بی‌اکس برای سال ۲۰۱۳ به میزان ۵۰ میلیارد دلار در این بخش سرمایه‌گذاری کرده‌است و کسب‌وکارهای جدیدی را نیز به آن‌ها اضافه نموده، که شامل اجرای زیرساخت‌های شهری، با تمرکز بر بخش محیط زیست و انجام پروژه‌های فناوری اطلاعات. گروه ای‌بی‌اکس در حال حاضر در ۹ ایالت برزیل فعال بوده، همچنین دارای عملیات در کشورهای شیلی، کانادا، ایالات متحده آمریکا و کلمبیا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ریو د ژانیرو، برزیل قرار دارد و دفتر عملیاتی آن، در نیویورک مستقر می‌باشد. سهام‌دار اصلی این گروه صنعتی، تاجر
مستقر می‌باشد. سهام‌دار اصلی این گروه صنعتی، تاجر برزیلی ایکی باتیستا است، که به‌عنوان رییس هیئت مدیره و مدیر عامل اجرایی آن نیز، فعالیت می‌نماید.
ایزابل آیس (متول ۱۵ آوریل ۱۹۸۲ در شهر کاردیف ولز) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ولز است که در سال ۲۰۰۳ وارد صنعت پورن شده است.
مسیر ایران نام مسیر جدیدی در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برود پیک است که سه کوهنورد ایرانی به نام‌های آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی در سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۲ موفق به گشایش آن شدند. این سه کوهنورد در مسیر بازگشت مسیر را گم کردند و مفقود شدند و سپس جان خود را از دست‌دادند. پیشینهٔ تلاش برای صعود به برودپیک. در سال ۱۳۸۸ تیم ایرانی باشگاه کوهنوردان آرش تلاش کرد تا با گشایش مسیری نو در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برودپیک برسد. مسیر جدید شامل دو بخش است: ۱ - بخش اول در رخ جنوب غربی تا کمپ ۳ مسیر نرمال.
۱ - بخش اول در رخ جنوب غربی تا کمپ ۳ مسیر نرمال. ۲ - بخش دوم، بدواً تراورس در سمت راست کمپ ۳ و سپس عبور از مسیری نسبتاً مستقیم تا قله اصلی. تلاش تیم آرش در سال ۱۳۸۸ در ارتفاع ۶۸۰۰ متری یعنی در محدودهٔ کمپ ۳ متوقف شد. در سال ۱۳۹۰ نیز این تیم در ادامه تلاش قبلی خود کارهایی انجام داد اما موفق به صعود قله نشد. دومین تلاش در تیر ماه ۱۳۹۰ به سرپرستی کیومرث بابازاده که از ایران تیم را سرپرستی می‌نمود واقع شد. اعضای تیم آیدین ، مجتبی جراحی، علی عزیزی اصل، افشین سعدی، رضا یعقوبی، و رضا کاظمی بوده‌اند. تیم پس از
سعدی، رضا یعقوبی، و رضا کاظمی بوده‌اند. تیم پس از حدود ۵۰ روز تلاش، و صعود تا ارتفاع ۷۴۵۰ به دلیل خرابی هوا و اتمام فصل صعود مجبور به اتمام برنامه شد. صعود ۱۳۹۲ به برودپیک و گشایش مسیر ایران. سه کوهنورد جوان ایرانی (آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی) در راه عبور از مسیر جدید، گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای
رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آنها سپس با فتح قلهٔ برودپیک از مسیری جدید، «مسیر ایران» را ثبت و پرچم ایران را به اهتزاز درآوردند. صعودکنندگان. گروه صعودکننده متشکل از سه کوهنورد ایرانی به نام‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراهی و پویا کیوان بود. آیدین بزرگی. آیدین بزرگی (۲۲ فروردین ۱۳۶۸، تهران - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی بود. آیدین کوهنوردی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. وی دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه
سالگی آغاز کرد. وی دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در رشته مهندسی برق بود. گفتنی است آیدین بزرگی در هجدهمین المپیاد علمی دانشجویی در سال ۹۲ حائز رتبه ۶ کشوری شد. او همچنین رتبه یازده کنکور سراسری کارشناسی ارشد را به دست آورد و تمایل داشت رشته اقتصاد را در کارشناسی ارشد دنبال کند. پیشینه کوهنوردی آیدین بزرگی: مجتبی جراحی. مجتبی جراحی (۱ خرداد ۱۳۶۵ - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) آتش‌نشان فعال بخش امداد کوهستان در مرکز آتش‌نشانی تهران (ایستگاه ۶۴ ولنجک) و کوهنورد بود. مجتبی جراحی سابقه کار در
۶۴ ولنجک) و کوهنورد بود. مجتبی جراحی سابقه کار در امور آتش‌نشانی و امدادگری کوهستان را داشت. وی دارای سابقهٔ صعودهای برون مرزی متعددی در منطقه تبت و هیمالیا بود. پویا کیوان. پویا کیوان (۴ مهر ۱۳۶۸، قائم‌شهر - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی و عضو رسمی باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند و عضو تیم کوهنوردی آرش بود. وی دانشجوی ترم آخر مقطع کارشناسی ناپیوسته رشته مهندسی تکنولوژی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه بود. گم شدن کوهنوردان ایرانی. این سه کوهنورد ایرانی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت
۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMC دربارهٔ این صعود آمده: سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را کاملاً از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ شدند که به جرئت می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در
در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ
مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی پی اس ماهواره‌ای آن‌ها به دست آمد؛ ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد. توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در
بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب و هوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به‌طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد. در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوه نوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت
کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند. اسکات پاوری، کوهنورد آمریکایی که در مسیر فتح قله برود پیک هیمالیا با مجتبی، آیدین و پویا همراه بوده، در وبلاگ شخصی‌اش دربارهٔ آن‌ها می‌نویسد: «کوهنوردان با استعدادی بودند. نخستین بار آن‌ها را در ۱۰ ژوئن در اسلام‌آباد دیدار کردم و از همان اول حس کردم که تیم ایران نمی‌خواهد صبر کند. تیم آن‌ها متشکل از مردان بزرگ و با سخاوتی بود که برای بالا رفتن مصمم بودند. در طول صعود وقتی پای یکی از دوستانم از ۶ جا شکسته بود، با اینکه
پای یکی از دوستانم از ۶ جا شکسته بود، با اینکه خودشان خیلی خسته بودند بازهم به او کمک کرد تا او را پایین بیاورند. آن‌ها غذاهای ایرانی که برای کل سفرشان آورده بودند را با بچه‌ها تقسیم کردند. آن‌ها می‌خواستند نشان بدهند که ایرانی‌ها چقدر مهمان نوازند و در نهایت هم پرچم ایران را آن بالا برافراشتند.» عملیات جستجو برای یافتن کوهنوردان. با ادامه کار گروه جستجو و گذشت زمان، امید زنده ماندن این سه کوهنورد کم و کمتر شد تا آن‌که توماس لامل کوهنورد و جستجوگر مشهور کوهستان که برای پیدا کردن کوهنوردان مفقود شده ایرانی
که برای پیدا کردن کوهنوردان مفقود شده ایرانی در قله برود پیک پاکستان چند روزی را مشغول کار بود و با بالگرد به عکس برداری از منطقه مورد نظر پرداخته بود با انتشار نامه‌ای به باشگاه آرش، اعلام نمود که دیگر هیچ شانسی برای پایین آوردنشان وجود ندارد. توماس لامل در قسمتی از نامه‌اش اشاره می‌کند که: در روز سوم مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراهی، پویا کیوان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برود پیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان و نمایندگان گروه‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی برگزار شد که در