payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که از دیرباز برای کشاورزی ارزشمند بوده‌اند. آب‌ها. در شبکه متراکم رودخانه‌ای تاجیکستان، بزرگ‌ترین رودخانه‌ها سیردریا و آمودریا هستند. بزرگ‌ترین شاخه‌ها وخش و کافرنهان هستند که دره‌هایی را از شمال شرقی به جنوب غربی در سراسر غرب تاجیکستان تشکیل می‌دهند. آمودریا بیش از هر رودخانه دیگری در آسیای مرکزی آب حمل می‌کند. بالادست آمودریا، که رودخانه پنج نامیده می‌شود، طول دارد. نام این رودخانه در محل تلاقی رودخانه‌های پنج، وخش و کافرنهان در منتهی الیه جنوب غربی تاجیکستان تغییر می‌کند. وخش، که در بالادست در قرقیزستان
تغییر می‌کند. وخش، که در بالادست در قرقیزستان قیزیل‌سو (به زبان‌های ترکی به معنی «آب سرخ») و در میانه مسیر خود در شمال مرکزی تاجیکستان سرخاب نامیده می‌شود، دومین رودخانه بزرگ در جنوب تاجیکستان پس از سامانه آمو-پنج است. در دوره شوروی، وخش در چندین نقطه برای آبیاری و تولید برق سد شد، که مهم‌ترین آن‌ها در نارک (نورک)، در شرق دوشنبه، جایی که یکی از بلندترین سدهای جهان مخزن نارک را تشکیل می‌دهد، قرار دارد. کارخانه‌های متعددی نیز در امتداد وخش برای بهره‌برداری از آب و پتانسیل تولید برق آن ساخته شدند. به دلیل
از آب و پتانسیل تولید برق آن ساخته شدند. به دلیل توزیع نامتوازن آب در سراسر آسیای مرکزی، شوروی‌ها سیستمی را ایجاد کردند که در آن قرقیزستان و تاجیکستان در تابستان آب را به قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان تامین می‌کردند و این سه کشور در زمستان نفت و گاز را به قرقیزستان و تاجیکستان می‌رساندند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، این سیستم از هم پاشید و هنوز طرح جدیدی برای تقسیم منابع به اجرا درنیامده است. بر اساس تحقیقات انجام شده توسط گروه بین‌المللی بحران، این امر ناشی از فساد و فقدان اراده سیاسی
بحران، این امر ناشی از فساد و فقدان اراده سیاسی است؛ عدم حل این مسئله می‌تواند منجر به بی‌ثباتی منطقه‌ای غیرقابل برگشت شود. دو رودخانه مهم در شمال تاجیکستان سیردریا و زرافشان هستند. اولی، دومین رودخانه طولانی در آسیای مرکزی با طول کل ، به طول در سراسر دره فرغانه در منتهی الیه شمال تاجیکستان امتداد دارد. رودخانه زرافشان، با طول کل ، به طول از شمال مرکزی تاجیکستان می‌گذرد. رودخانه‌های تاجیکستان دو بار در سال به اوج آب می‌رسند: در بهار، تغذیه شده از فصل بارانی و ذوب برف‌های کوهستانی، و در تابستان، تغذیه شده
و ذوب برف‌های کوهستانی، و در تابستان، تغذیه شده از ذوب یخچال‌ها. سیلاب‌های تابستانی برای آبیاری، به ویژه در دره فرغانه و دره‌های جنوب شرقی تاجیکستان، مفیدتر هستند. بیشتر دریاچه‌های تاجیکستان منشأ یخبندانی دارند و در منطقه پامیر در نیمه شرقی کشور واقع شده‌اند. بزرگ‌ترین آن‌ها، دریاچه قره‌قل، یک دریاچه نمکی فاقد حیات است که در ارتفاع قرار دارد. دومین بدنه آبی بزرگ تاجیکستان مخزن قره‌قوم، یک دریاچه مصنوعی به طول در قلب دره فرغانه، نه چندان دور از شهر خجند در ولایت سغد است. این دریاچه از سیردریا تغذیه می‌شود.
سغد است. این دریاچه از سیردریا تغذیه می‌شود. یکی دیگر از دریاچه‌های طبیعی معروف با منشأ یخبندانی دریاچه اسکندرکول است. این دریاچه از مخزن قره‌قوم کوچکتر است و در رشته کوه فان در غرب تاجیکستان قرار دارد. آب و هوا. آب و هوای تاجیکستان قاره‌ای، نیمه‌گرمسیری و نیمه‌خشک است و برخی مناطق بیابانی نیز دارد. با این حال، تغییرات آب و هوایی به شدت با ارتفاع تغییر می‌کند. درهٔ فرغانه و سایر مناطق پست از توده‌های هوای قطبی توسط کوه‌ها محافظت می‌شوند، اما دما در آن منطقه همچنان بیش از صد روز در سال به زیر صفر می‌رسد. در
همچنان بیش از صد روز در سال به زیر صفر می‌رسد. در مناطق پست نیمه‌گرمسیری جنوب غربی، که بالاترین میانگین دما را دارند، آب و هوا خشک است، اگرچه برخی از بخش‌ها اکنون برای کشاورزی آبیاری می‌شوند. در ارتفاعات پایین‌تر تاجیکستان، میانگین دامنهٔ دما در ماه ژوئیه بین ۲۳ تا ۳۰ درجهٔ سانتی‌گراد (۷۳ تا ۸۶ درجهٔ فارنهایت) و در ماه ژانویه بین منفی ۱ تا ۳ درجهٔ سانتی‌گراد (۳۰ تا ۳۷ درجهٔ فارنهایت) است. تاجیکستان مرطوب‌ترین جمهوری در آسیای مرکزی است، با میانگین بارندگی سالانه در دره‌های کافرنهان و وخش در جنوب حدود ۵۰۰ تا
در دره‌های کافرنهان و وخش در جنوب حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر و در کوه‌ها تا ۱۵۰۰ میلی‌متر. در یخچال فدچنکو، هر سال تا ۲۲۳٫۶ سانتی‌متر برف می‌بارد. تنها در درهٔ شمالی فرغانه و در مناطق سایهٔ بارانی پامیر شرقی است که میزان بارندگی به اندازهٔ سایر مناطق آسیای مرکزی پایین است: در پامیر شرقی کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر در سال باران می‌بارد. بیشتر بارندگی در زمستان و بهار رخ می‌دهد. مشکلات زیست‌محیطی. بیشتر مشکلات زیست‌محیطی تاجیکستان با سیاست‌های کشاورزی تحمیل‌شده بر این کشور در دورهٔ شوروی مرتبط است. تا سال ۱۹۹۱،
این کشور در دورهٔ شوروی مرتبط است. تا سال ۱۹۹۱، استفادهٔ سنگین از کودهای شیمیایی و مواد شیمیایی کشاورزی یکی از دلایل اصلی آلودگی در این جمهوری بود. از جملهٔ این مواد شیمیایی دی‌دی‌تی بود که طبق کنوانسیون بین‌المللی ممنوع شده بود و چندین مادهٔ خزان‌کننده و علف‌کش. این مواد شیمیایی علاوه بر آسیبی که به هوا، زمین و آب وارد کرده‌اند، بذرهای پنبه را نیز آلوده کرده‌اند که روغن آن‌ها به‌طور گسترده برای پخت‌وپز استفاده می‌شود. کشاورزان پنبه و خانواده‌هایشان به‌ویژه در معرض خطر استفادهٔ بیش از حد از مواد شیمیایی
در معرض خطر استفادهٔ بیش از حد از مواد شیمیایی کشاورزی قرار دارند، هم از طریق تماس فیزیکی مستقیم در مزرعه و هم از طریق استفاده از شاخه‌های گیاهان پنبه در خانه به عنوان سوخت. اعتقاد بر این است که همهٔ این منابع سمی در بروز بالای مرگ و میر مادران و کودکان و نقایص مادرزادی نقش دارند. در سال ۱۹۹۴، نرخ مرگ و میر نوزادان ۴۳٫۲ در هر ۱۰۰۰ تولد بود که دومین نرخ بالا در میان جمهوری‌های سابق شوروی بود. این نرخ در سال ۱۹۹۰، ۴۰٫۰ مرگ نوزاد در هر ۱۰۰۰ تولد بود. پنبه به آبیاری بسیار شدیدی نیاز دارد. در مناطق پنبه‌کاری
آبیاری بسیار شدیدی نیاز دارد. در مناطق پنبه‌کاری تاجیکستان، مزارع در قطعات بزرگ نیمه‌خشک و در قطعات احیاشده از صحرا ایجاد شدند، اما فصل رشد پنبه تابستان است، زمانی که این منطقه عملاً هیچ بارانی دریافت نمی‌کند. افزایش ۵۰ درصدی کشت پنبه که توسط برنامه‌ریزان کشاورزی شوروی و پس از شوروی بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۹۴ اجباری شده بود، در نتیجه به منابع آب منطقه‌ای فشار زیادی وارد کرد. شبکه‌های آبیاری نامناسب منجر به رواناب گسترده‌ای شد که شوری خاک را افزایش داد و مواد شیمیایی کشاورزی سمی را به پایین‌دست به مزارع دیگر،
کشاورزی سمی را به پایین‌دست به مزارع دیگر، دریای آرال و مناطق پرجمعیت منطقه منتقل کرد. در دههٔ ۱۹۸۰، نزدیک به ۹۰ درصد از مصرف آب در آسیای مرکزی برای کشاورزی بود. از این مقدار، نزدیک به ۷۵ درصد از آمودریا و سیردریا، سرشاخه‌های اصلی دریای آرال در مرز قزاقستان-ازبکستان در شمال غربی تاجیکستان تأمین می‌شد. با جلب توجه بین‌المللی به خشک شدن دریای آرال در دههٔ ۱۹۸۰، سیاست مصرف آب به یک موضوع مورد اختلاف بین جمهوری‌های شوروی مانند تاجیکستان، جایی که رودخانه‌های اصلی از آنجا سرچشمه می‌گیرند، و کشورهای پایین‌دست‌تر،
از آنجا سرچشمه می‌گیرند، و کشورهای پایین‌دست‌تر، از جمله ازبکستان، تبدیل شد. در پایان دورهٔ شوروی، دولت مرکزی کنترل مرکزی سیاست مصرف آب برای آسیای مرکزی را واگذار کرده بود، اما جمهوری‌ها بر سر یک سیاست تخصیص به توافق نرسیده بودند. صنعت نیز مشکلات آلودگی ایجاد می‌کند. یکی از عوامل اصلی آلودگی، تولید فلزات غیرآهنی است. یکی از مراکز صنعتی پیشرو تاجیکستان، کارخانهٔ آلومینیوم در تورسون‌زاده (که قبلاً رگار نامیده می‌شد)، در غرب دوشنبه در نزدیکی مرز با ازبکستان، مقادیر زیادی گازهای سمی تولید می‌کند که عامل افزایش
زیادی گازهای سمی تولید می‌کند که عامل افزایش شدید تعداد نقایص مادرزادی در میان افرادی که در محدودهٔ انتشار گازهای آن زندگی می‌کنند، شناخته شده‌است. در سال ۱۹۹۲، شورای عالی تاجیکستان وزارت حفاظت از محیط زیست را تأسیس کرد. با این حال، فعالیت‌های اجرایی این وزارتخانه به شدت تحت تأثیر ناآرامی‌های سیاسی قرار داشت که در سال‌های اولیهٔ استقلال تاجیکستان را فراگرفته بود. تنها گروه زیست‌محیطی خصوصی ثبت‌شده در تاجیکستان در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، شاخه‌ای از اتحاد اجتماعی-اکولوژیکی، بزرگ‌ترین انجمن زیست‌محیطی غیررسمی در
بزرگ‌ترین انجمن زیست‌محیطی غیررسمی در اتحاد جماهیر شوروی سابق بود. وظایف اصلی شاخهٔ تاجیکستان، انجام تحقیقات زیست‌محیطی و سازماندهی اعتراضات علیه پروژهٔ نیروگاه برق‌آبی راغون بوده‌است. خطرات طبیعی: زمین‌لرزهها با درجات مختلف و مکرر رخ می‌دهند. سیل و رانش زمین گاهی در طول آب شدن سالانهٔ بهار رخ می‌دهند. محیط زیست - مسائل جاری: تأسیسات بهداشتی ناکافی؛ افزایش سطح شوری خاک؛ آلودگی صنعتی؛ آفت‌کشهای بیش از حد؛ بخشی از حوضهٔ در حال کوچک شدن دریای آرال از بهره‌برداری بیش از حد از آب موجود برای آبیاری و آلودگی‌های
بیش از حد از آب موجود برای آبیاری و آلودگی‌های مرتبط رنج می‌برد. محیط زیست - توافق‌نامه‌های بین‌المللی: &lt;br&gt;"طرف در:" تنوع زیستی، تغییرات آب و هوایی، بیابان‌زایی، اصلاح محیط زیست، حفاظت از لایهٔ اوزون رشته‌کوه‌های پامیر. تاجیکستان میزبان برخی از بلندترین کوه‌های جهان، از جمله رشته‌کوه‌های پامیر و آلای است. ۹۳٪ تاجیکستان کوهستانی است و ارتفاعات آن از ۳۰۰ متر تا تقریباً ۷۵۰۰ متر متغیر است و نزدیک به ۵۰٪ از قلمرو تاجیکستان بالاتر از ۳۰۰۰ متر قرار دارد. رشته‌کوه‌های عظیم توسط صدها دره و تنگه بریده
رشته‌کوه‌های عظیم توسط صدها دره و تنگه بریده شده‌اند که در پایین آن‌ها نهرهایی جریان دارند که به دره‌های رودخانه‌ای بزرگ‌تر می‌ریزند، جایی که اکثریت جمعیت کشور در آن زندگی و کار می‌کنند. به‌ویژه پامیر به‌شدت یخچالی هستند و تاجیکستان میزبان بزرگ‌ترین یخچال غیرقطبی جهان، یخچال فدچنکو است. رشته‌کوه‌های پامیر در تاجیکستان در ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی (GBAO) در نیمهٔ شرقی کشور قرار دارند. مرز شمالی توسط رشته‌کوه ماوراءالای (قله استقلال ۷۱۷۴ متر، گردنه قزل‌آرت ۴۲۸۰ متر) تشکیل شده‌است. بلندترین قله، قله
۴۲۸۰ متر) تشکیل شده‌است. بلندترین قله، قله اسماعیل سامانی (۷۴۹۵ متر) (که قبلاً به عنوان قلهٔ استالین و قلهٔ کمونیسم شناخته می‌شد)، در لبهٔ شمال غربی GBAO قرار دارد. این قله بین قله ابن سینا (۷۱۳۴ متر) (همچنین به عنوان قله لنین شناخته می‌شود) در مرز با قرقیزستان در شمال و قله کورژنفسکایا (۷۱۰۵ متر) در رشته‌کوه آکادمی علوم (۶۷۸۵ متر) در جنوب قرار دارد. مرز جنوبی توسط شمالی‌ترین پشته‌های رشته‌کوه قراقروم، با قله مایاکوفسکی (۶۰۹۶ متر)، قله کارل مارکس (۶۷۲۶ متر)، قله انگلس (۶۵۱۰ متر) و قله کنکورد (۵۴۶۹ متر) که
قله انگلس (۶۵۱۰ متر) و قله کنکورد (۵۴۶۹ متر) که از غرب به شرق در امتداد مرز با افغانستان کشیده شده‌اند، تشکیل شده‌است. رودخانه‌ها. رودخانه‌های اصلی آسیای مرکزی، آمودریا و سیردریا، هر دو از تاجیکستان جریان دارند و از ذوب برف و یخچال‌های کوه‌های تاجیکستان و قرقیزستان تغذیه می‌شوند. بیش از ۹۰۰ رودخانه در تاجیکستان وجود دارد که طول آن‌ها بیش از ۱۰ کیلومتر است. بزرگ‌ترین رودخانه‌های تاجیکستان عبارتند از: دریاچه‌ها. حدود ۲٪ از مساحت کشور را دریاچه‌ها پوشانده‌اند: مساحت و مرزها. سایر قله‌ها عبارتند از: قله لنین
مساحت و مرزها. سایر قله‌ها عبارتند از: قله لنین ۷۱۳۴ متر؛ قله کورژنفسکایا ۷۱۰۵ متر؛ قله استقلال ۶۹۷۴ متر منابع و کاربری زمین. منابع طبیعی: نیروی برق‌آبی، مقداری نفت، اورانیوم، جیوه، زغال سنگ قهوه‌ای، سرب، روی، آنتیموان، تنگستن، نقره، طلا کاربری زمین (داده‌های سال ۲۰۰۶): &lt;br&gt;"زمین‌های زراعی:" ۶٪ &lt;br&gt;"محصولات دائمی:" ۱٪ &lt;br&gt;"مراتع:" ۲۱٪ &lt;br&gt;"زمین‌های غیرکشاورزی:" ۷۲٪ &lt;br&gt;"شامل جنگل‌ها و زمین‌های جنگلی:" ۳٪ زمین‌های آبیاری‌شده: &lt;br&gt; "۲۰۰۶:" ۷۲۳۵ کیلومتر مربع کل منابع آب
&lt;br&gt; "۲۰۰۶:" ۷۲۳۵ کیلومتر مربع کل منابع آب تجدیدپذیر: ۹۹٫۷ کیلومتر مکعب (۱۹۹۷) خطرات طبیعی: زمین‌لرزه، سیل
مدال ادبی نجیب محفوظ از جایزه جوایز ادبی ادبیات عرب است. این جایزه به بهترین رمانی داده می‌شود که به زبان عربی نوشته شده ولی هنوز به انگلیسی ترجمه نشده باشد. کتاب برنده توسط انتشارات دانشگاه آمریکایی قاهره به انگلیسی ترجمه می‌شود. دانشگاه آمریکایی قاهره این جایزه را از سال ۱۹۹۶ در ۱۱ دسامبر هر سال، سالروز تولد نجیب محفوظ-نویسنده برنده نوبل- اهدا می‌کند. منابع. Naguib Mahfouz Medal for Literature
اواس‌نیوز یک وب‌گاه خبری مرتبط با رایانه است که بیشتر بر روی سیستم‌عامل‌ها و تکنولوژی‌های مرتبط با آنها تمرکز دارد و در سال ۱۹۹۷ شروع بکار کرده است. محتوای این وب‌سایت توسط گروهی از ویراستاران و همینطور مالک وب‌سایت اداره می‌شود. مدیر ویراستاری اواس‌نیوز Thom Holwerda است که در سال ۲۰۰۵ به این وب‌سایت پیوست. اواس‌نیوز در در مطبوعات و نشریات معتبری از جمله تایم، آرز تکنیکا، وایرد، دنیای رایانه، لایف‌هکر، لینوکس.کام، ال‌دبلیوان.نتو جاهای دیگر مورد ارجاع قرار گرفته است.
داوود شعبانی نصر (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۳۲۵) معروف به تورج نصر، صداپیشه، گوینده و بازیگر سینما و تلویزیون است. پیشینه. او کار دوبله را از سال ۱۳۵۲ شروع کرده و همزمان کار در تئاتر را نیز دنبال می‌کرده‌است، سال ۱۳۶۴ وارد عرصهٔ بازیگری در تلویزیون و در سال ۱۳۶۹ وارد سینما شد. تورج نصر به عنوان یک دوبلور مکمل در بسیاری از آثار سینمایی، تلویزیونی و کارتون‌ها صحبت کرده و با صدای ویژه خود یک عنصر ارزشمند در کار گروهی دوبله بوده‌است. وی از کمدی گوهای خوب عرصه صداپیشگی محسوب شده و از دوبلورهای خوب نقش لورل (مجموعه
محسوب شده و از دوبلورهای خوب نقش لورل (مجموعه فیلم‌های لورل و هاردی) نیز بوده‌است. با نمایش تلویزیونی وی در نقش «آقای شهروندی» در دهه ۶۰ مورد توجه قرار گرفت و این رل را در سال‌های بعد با نام آقای شرمنده ادامه داد. نقطه نظرات تخصصی در حوزهٔ دوبلاژ. متأسفانه تعدادی با سفارش و این‌ها وارد کار شدند که کلاً کار اشتباهی است که اتفاق می‌افتد، تعدادی هم به گمان دستمزدهای عالی وارد این عرصه شدند که خب ماندگاری هم نداشتند. وی در یکی از گفتگوهای مطبوعاتی خویش می‌گوید: «از کودکی به کار کردن برای بچه‌ها علاقه داشتم و
«از کودکی به کار کردن برای بچه‌ها علاقه داشتم و شیطنت‌هایی که از کودکی در وجودم بوده برایم انگیزه شد تا زمانیکه به سمت دوبلاژ آمدم این بخش انیمیشن را برای فعالیتم انتخاب کنم. حال در کنار دوبله انیمیشن، سریال و فیلم هم دوبله می‌کنم اما انیمیشن و کارتون از همان ابتدا برایم شاخص تر بود چراکه خودم بیشتر دوستش دارم. الان هم اگر یک روز انیمیشن دوبله کنم، حال بهتری به نسبت سایر روزها دارم و برایم روز زیبا و خستگی ناپذیری خواهد بود.» سریال تلویزیونی و مجموعه نمایش خانگی. سلمان فارسی ۱۴۰۵
LWN.net یک نشریه اینترنتی مرتبط با رایانه است که در سال ۱۹۸۸ پایه‌گذاری شد و بیشتر بر روی نرم‌افزارهای آزاد، نرم‌افزارهای لینوکس و دیگر سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس تمرکز دارد. این نشریه به صورت هفتگی منتشر می‌شود و گزارش‌های مجزایی هم در اکثر روزها در وب‌گاه قرار می‌گیرند و گفتگو و تبادل نظر هم به هر گزارش چسبیده شده است. بیشتر گزارش‌هایی که به صورت روزانه منتشر می‌شوند، خلاصه‌ای کوتاه از مقالاتی هستند که در جاهای دیگر انتشار یافته‌اند و به صورت رایگان در دسترس همه خوانندگان قرار دارند. مقالات اصلی هم به صورت
همه خوانندگان قرار دارند. مقالات اصلی هم به صورت هفتگی و معمولاً در روز پنج‌شنبه منتشر می‌شوند. مقالات اصلی به مدت یک هفته تنها در دسترس مشترکین نشریه هستند و پس از اینکه یک هفته از مدت زمان انتشار مقاله گذشت، به صورت رایگان در دسترس همه خوانندگان قرار می‌گیرند. LWN.net وابسته به Eklektix, Inc است.
چهار حقیقت شریف یا چهار حقیقت آریایی (سانسکریت: चत्वारि आर्यसत्यानि catvāri āryasatyāni) را آموزه اصلی سنت بودایی دانسته‌اند که قالبی مفهومی برای تمامی اندیشه‌های بودایی به‌دست می‌دهد. این چهار اصل، سرشت رنج (دوکهه)، علت آن، توقف رنج، و راهی که به گسست از رنج می‌انجامد را توضیح می‌دهند. چهار حقیقت می‌خواهند بگویند: زندگی پر از رنج است، رنج از وابستگی می‌آید، می‌توان از این رنج آزاد شد، و برای رسیدن به این آزادی، باید راه هشت‌گانهٔ بودا را در زندگی تمرین کرد. درک چهار حقیقت شریف، هسته اصلی آموزه بودا را
کرد. درک چهار حقیقت شریف، هسته اصلی آموزه بودا را تشکیل می‌دهد. این چهار حقیقت شریف عبارتند از: چهار حقیقت شریف را در فارسی «چهار حقیقت جلیل» و «چهار حقیقت فاخر» نیز نوشته‌اند اما برابر دقیق‌تر برای واژه «آریه» سانسکریت واژه شریف است. چهار حقیقت بودا را می‌توان نقطهٔ آغاز شناخت آیین او دانست. بودا با این آموزه‌ها تلاش کرد توضیح دهد که چرا زندگی سرشار از نارضایتی و رنج است و راه رهایی از آن چیست. اولین نکته‌ای که بودا مطرح می‌کند این است که زندگی همیشه با رنج و ناکامی همراه است. حتی چیزهایی که خوشایندند هم
و ناکامی همراه است. حتی چیزهایی که خوشایندند هم پایدار نیستند و وقتی تغییر می‌کنند یا از دست می‌روند، رنج ایجاد می‌شود. دومین حقیقت این است که سرچشمهٔ این رنج، عطش و وابستگی انسان است: عطش به لذت‌ها، به بودن یا حتی به نبودن. این دل‌بستگی‌ها باعث می‌شوند ذهن ما مدام در چرخهٔ کشش و گریز گرفتار بماند. سومین حقیقت امیدبخش‌تر است: این چرخه می‌تواند متوقف شود. اگر این عطش خاموش شود، رنج هم از میان می‌رود و انسان به آزادی و آرامش دست پیدا می‌کند. حقیقت چهارم هم راه رسیدن به این آزادی را نشان می‌دهد: «راه اصیل
راه رسیدن به این آزادی را نشان می‌دهد: «راه اصیل هشت‌گانه». این راه شامل شیوه‌هایی مانند درست اندیشیدن، درست گفتن، درست عمل کردن، داشتن شیوهٔ زندگی درست، تلاش و پشتکار درست، توجه و آگاهی درست، تمرکز و مراقبهٔ درست، و در نهایت فهم درست است. این مسیر ترکیبی از اخلاق، انضباط ذهنی و بینش است که باید در زندگی روزمره تمرین شود. این حقایق فقط یک چارچوب نظری نیستند، بلکه باید به‌طور شخصی تجربه شوند. در سنت‌های مختلف بودایی برداشت‌های گوناگونی از آنها وجود دارد. برای نمونه، در «تراوادا» باور بر این است که درک عمیق
نمونه، در «تراوادا» باور بر این است که درک عمیق چهار حقیقت خودش می‌تواند انسان را رها کند. در «مهایانه» اما، علاوه بر چهار حقیقت، مفاهیمی مانند «تهیگی» و مسیر بوداسَف (کسی که برای رهایی همهٔ موجودات تلاش می‌کند) نقش پررنگ‌تری دارند. در دوران مدرن، به‌ویژه از قرن نوزدهم به بعد، وقتی غربی‌ها شروع به مطالعهٔ آیین بودا کردند، این چهار حقیقت را به عنوان هستهٔ مرکزی بودیسم معرفی کردند. گاهی هم آنها را با تفسیرهای تازه و مدرن بازخوانی کردند که با سنت‌های تاریخی بودایی در آسیا تفاوت داشت. چهار حقیقت. مجموعه کامل –
در آسیا تفاوت داشت. چهار حقیقت. مجموعه کامل – سوره به حرکت درآوردن چرخ آیین. چهار حقیقت بیشتر از طریق ارائه آنها در متن "Dhammacakkappavattana Sutta" شناخته شده‌اند، که حاوی دو مجموعه از چهار حقیقت است، در حالی که مجموعه‌های مختلف دیگری را می‌توان در مجموعه متون پالی، مجموعه‌ای از متون مقدس در سنت بودایی ترواده، یافت. مجموعه کامل، که معمولاً در تفاسیر مدرن استفاده می‌شود، دارای خطاهای دستوری است که به منابع متعدد برای این مجموعه و مشکلات ترجمه در جامعه بودایی باستان اشاره دارد. با این وجود، سنت پالی آنها
باستان اشاره دارد. با این وجود، سنت پالی آنها را صحیح می‌دانست و تصحیحشان نکرد. بر اساس سنت بودایی، "Dhammacakkappavattana Sutta"، «به حرکت درآوردن چرخ آیین»، حاوی نخستین آموزه‌هایی است که بودا پس از رسیدن به بیداری کامل و رهایی از بازپیدایی ارائه داد. به گفته L. S. Cousins، بسیاری از محققان بر این عقیده‌اند که «این گفتار تنها در تاریخ‌های بعد به عنوان اولین خطبه بودا شناخته شد»، و به گفته کارول اس. اندرسون، استاد دین، چهار حقیقت ممکن است در اصل بخشی از این سوره نبوده باشند، بلکه بعداً در برخی نسخه‌ها به
سوره نبوده باشند، بلکه بعداً در برخی نسخه‌ها به آن اضافه شده‌اند. در این گفتار، چهار حقیقت اصیل به شرح زیر آمده است («bhikkhus» معمولاً به «راهبان بودایی» ترجمه می‌شود): بر اساس این سوره، با درک کامل این چهار حقیقت، رهایی از چرخه بازپیدایی به دست آمد: درک این چهار حقیقت توسط مخاطبانش منجر به گشوده شدن «چشم آیین» می‌شود، یعنی دستیابی به نگرش درست: نکات توضیحی. چهار حقیقت شریف سنگ بنای تفکر بودایی است، اما بسیاری از مقالات و منابع صرفاً به بیان کلیات آن بسنده می‌کنند. در ادامه به نکاتی عمیق‌تر در این مورد
می‌کنند. در ادامه به نکاتی عمیق‌تر در این مورد اشاره می‌شود: ۱. حقیقت اول (Dukkha) صرفاً به معنای «رنج» نیست. بسیاری از ترجمه‌ها، واژه پالی *Dukkha* را به «رنج» برمی‌گردانند که گرچه نادرست نیست، اما ناقص است. این واژه معنایی بسیار گسترده‌تر و فلسفی‌تر دارد. ناخشنودی و عدم رضایت بنیادین: به گفته‌ی پژوهشگرانی چون **روپرت گتین (Rupert Gethin)** در کتاب "مبانی بودیسم"، *Dukkha* بیشتر به یک «عدم رضایت» یا «ناخوشایندی» ذاتی اشاره دارد که حتی در لحظات لذت‌بخش نیز وجود دارد. این به دلیل ناپایداری (Anicca) همه چیز
وجود دارد. این به دلیل ناپایداری (Anicca) همه چیز است. لذت‌ها موقتی هستند و آگاهی از این موقتی بودن، خود نوعی *Dukkha* است. ۱. Dukkha-dukkha (رنجِ رنج):** دردهای آشکار فیزیکی و روانی مانند بیماری، پیری، مرگ و از دست دادن. ۲. Viparinama-dukkha (رنجِ تغییر):** رنجی که از ناپایداری و تغییر پدیده‌های لذت‌بخش ناشی می‌شود. شادی‌ها و خوشی‌ها پایان می‌یابند و این خود منشأ ناخشنودی است. ۳. Sankhara-dukkha (رنجِ هستی مشروط):** این عمیق‌ترین سطح است و به عدم رضایت ذاتی ناشی از خودِ «وجود» و وابستگی به پنج اسکنده
ذاتی ناشی از خودِ «وجود» و وابستگی به پنج اسکنده (skandhas) یا همان اجزای سازنده هستی (شکل، احساس، ادراک، صورت‌های ذهنی و آگاهی) اشاره دارد ۲. حقیقت دوم (Samudāya) فراتر از «میل» است. حقیقت دوم معمولاً به عنوان «خاستگاه رنج، میل و عطش (Taṇhā) است» ترجمه می‌شود. اما این «عطش» سه جنبه مشخص دارد که کمتر به آن‌ها پرداخته می‌شود: بنابراین، منشأ رنج صرفاً «خواستن» نیست، بلکه «نخواستن» شدید نیز بخشی از آن است. ۳. ساختار چهار حقیقت شریف مانند یک نسخه پزشکی است. تشخیص و درمان. یکی از جالب‌ترین تشبیه‌ها که توسط خود
و درمان. یکی از جالب‌ترین تشبیه‌ها که توسط خود بودا و مفسران بعدی به کار رفته، مقایسه چهار حقیقت شریف با روش تشخیص و درمان یک پزشک است. این ساختار در متون کهن بودایی مانند **ویسودیماگا (Visuddhimagga)** نیز تبیین شده است: ۱. حقیقت اول (Dukkha):** **تشخیص بیماری.** پزشک (بودا) بیماری را شناسایی می‌کند: زندگی ذاتاً با ناخشنودی همراه است. ۲. حقیقت دوم (Samudāya):** **یافتن علت بیماری.** پزشک علت بیماری را مشخص می‌کند: این ناخشنودی از عطش و وابستگی ناشی می‌شود. ۳. حقیقت سوم (Nirodha):** **پیش‌بینی بهبودی.**
۳. حقیقت سوم (Nirodha):** **پیش‌بینی بهبودی.** پزشک اعلام می‌کند که درمان و بهبودی کامل ممکن است: امکان پایان دادن به این عطش و رسیدن به رهایی (نیروانا) وجود دارد. ۴. حقیقت چهارم (Magga):** **تجویز نسخه.** پزشک راه درمان را تجویز می‌کند: این راه، همان راه اصیل هشت‌گانه است. این ساختار نشان می‌دهد که آیین بودا صرفاً یک فلسفه بدبینانه نیست، بلکه رویکردی عمل‌گرایانه و درمانی برای وضعیت بشر ارائه می‌دهد. ۴. حقیقت سوم (Nirodha) به معنای نابودی کامل نیست. واژه *Nirodha* به معنای «پایان» یا «توقف» است، اما این به
به معنای «پایان» یا «توقف» است، اما این به معنای نابودی کامل «خود» یا رسیدن به یک خلأ نیست. این یک تصور غلط رایج است. منابع. The Connected Discourses of the Buddha: A Translation of the Samyutta Nikaya* translated by Bhikkhu Bodhi
فوزدم که مخفف عبارت Free and Open source Software Developers' European Meeting به معنی «نشست اروپایی توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز» است، یک رویداد داوطلبانه و غیرتجاری است که بر روی نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز تمرکز دارد و در اروپا بگذار می‌شود. این رویداد برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای آزاد یا هر علاقه‌مند دیگری به جنبش نرم‌افزارهای آزاد در نظر گرفته شده‌است. هدف این رویداد این است که توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای آزاد یکدیگر را از نزدیک ملاقات کرده و و آگاهی و استفاده از نرم‌افزارهای آزاد و
کرده و و آگاهی و استفاده از نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز را ترویج کنند. فوزدم به شکل سالانه در اولین هفته ماه فوریه در دانشگاه آزاد بروکسل برگزار می‌شود.
عبدالرحمن حاجی احمدی (۱۳۱۱ شمسی (۱۹۳۳ میلادی) در مهاباد - ۲۸ اسفند ۱۴۰۳) سیاستمدار کُرد اهل ایران بود که از زمان تأسیس حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) در سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۴ به تنهایی و از آن زمان تا سال ۲۰۱۶ به صورت مشترک رهبری این حزب را برعهده داشت. زندگی. عبدالرحمن حاجی‌احمدی در سال ۱۳۱۱ در مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران به دنیا آمد. او دوران اوایل زندگی خود را در شهر مهاباد گذراند. او از دانشگاه فنی چک در پراگ مدرک مهندسی دریافت کرد و در ابتدا به عضویت حزب دمکرات کردستان ایران درآمد، اما بعداً‌از
حزب دمکرات کردستان ایران درآمد، اما بعداً‌از این حزب جدا شد. حاجی احمدی پس از جدایی از حزب دمکرات به آلمان نقل مکان کرد و در این دوران به تفکرات عبدالله اوجالان رهبر زندانی حزب کارگران کردستان نزدیک شد. او بر لزوم تأسیس حزب و تشکلی برگرفته از تفکرات عبدالله اوجالان در کردستان ایران تأکید می‌کرد و پس از تشکیل حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) و برگزاری یکمین کنگره این حزب در سال ۲۰۰۴ به رهبری این حزب درآمد. رهبری حزب حیات آزاد کردستان. عبدالرحمن حاجی احمدی از بدو تأسیس حزب حیات آزاد کردستان و کنگرهٔ یکم حزب در
تأسیس حزب حیات آزاد کردستان و کنگرهٔ یکم حزب در سال ۲۰۰۴ در سمت رهبری این حزب قرار گرفت. رهبری او در کنگره‌های دوم و سوم این حزب نیز تمدید شد. در کنگرهٔ چهارم حزب حیات آزاد کردستان که در ماه مارس ۲۰۱۴ برگزار شد، سیستم رهبری حزب تغییر کرد و بنا شد که حزب مشترکاً توسط یک رهبر مرد و یک رهبر زن اداره شود. در این کنگره عبدالرحمن حاجی احمدی به همراه اویندار ریناس به عنوان ریاست مشترک حزب انتخاب شدند. با این حال کنگرهٔ پنجم حزب در سال ۲۰۱۶ هر دو نفر را از رهبری کنار گذاشت و سیامند معینی و زیلان وژین را به عنوان
گذاشت و سیامند معینی و زیلان وژین را به عنوان رهبران جدید حزب حیات آزاد کردستان انتخاب کرد. مرگ. حاجی احمدی در ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ بر اثر بیماری در بیمارستانی در آلمان فوت کرد.
علیقلی مسعود انصاری (۱۲۴۷–۱۳۱۹ ه‍.خ.) ملقب به مشاورالممالک از دیپلمات‌های ایران در اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی است. او معمار روابط ایران و شوروی پس از روی کارآمدن نظام کمونیستی در روسیه به شمار می‌رود. علیقلی خان فرزند میرزا حسن خان نایب‌الوزاره و نوهٔ میرزا مسعود خان انصاری بود. زبان‌های فرانسوی و روسی را در ترابوزان عثمانی و حاجی طرخان روسیه در دوره مأموریت پدرش آموخت. به عنوان مترجم وارد وزارت امور خارجهٔ ایران شد و با همین سمت هیئت ایران را در مراسم تاج‌گذاری نیکولای دوم همراهی کرد. در ۱۳۲۰
مراسم تاج‌گذاری نیکولای دوم همراهی کرد. در ۱۳۲۰ ه‍.ق. منشی اول (دبیر اول) سفارت ایران در مسکو و در ۱۳۲۹ ه‍.ق. معاون وزرات امور خارجه شد تا این که برای نخستین بار در ۱۲۹۴ خورشیدی در کابینهٔ عبدالحسین میرزا فرمانفرما به وزارت امور خارجه رسید. کنفرانس صلح پاریس و کارشکنی وثوق الدوله. با فشار برخی نمایندگان وثوق الدوله مجبور به ارسال هیئتی از سوی ایران به کنفرانس صلح پاریس برای پیگیری حقوق ایران می‌شود. مشاورالممالک به‌عنوان وزیر امور خارجه ریاست هیئت ایرانی اعزامی به کنفرانس صلح پاریس را بر عهده داشت، ولی این
به کنفرانس صلح پاریس را بر عهده داشت، ولی این هیئت موفقیتی به دست نیاورد. زیرا حسن وثوق‌الدوله از آن حمایتی نکرد و هنوز به کنفرانس نرسیده ماموریت آن را لغو نمود. درحالی‌که خود مشغول بستن قرارداد ۱۹۱۹ با بریتانیا بود به‌سرعت مشاورالممالک را از وزارت امور خارجه عزل و به‌جای وی نصرت الدوله فیروز را به‌عنوان وزیر خارجه منصوب کرد که به تصویب قرارداد کمک کند. به گفته یحیی دولت آبادی مشاورالممالک بسیار رنجیده خاطر شده تصمیم گرفت در اروپا گوشه عزلت برگزیند ولی دولتیان برای جبران به وی سفارت ترکیه را پیشنهاد کرده و