payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چاپ سبز حرکتی صنعتی است که طی سال‌های اخیر به شتاب ثابتی رسیده‌است. تا چندی پیش چاپ سبز به‌طور عمده توسط گروه‌های فعال و طرفداری چون سرمایه‌گذاران و شرکت‌های خُرد و واسطه () که تمایلاتی به این زمینه داشتند پیگیری و انجام می‌شد ولی امروز چاپ سبز توجه شرکت‌های بزرگ و سازمان‌های دولتی را نیز به خود جلب کرده که در بین آن‌ها از شرکت‌هایی که عملیات‌های اکو دوستانه را آغاز کرده‌اند می‌توان اچ‌پی و Microsoft و دل (شرکت) را نام برد که در زمینهٔ تکنولوژی پیشرو هستند. هنگامی که گروه‌های فعال و طرفدار چاپ سبز را به
هنگامی که گروه‌های فعال و طرفدار چاپ سبز را به عنوان یک اصل مهم ترویج می‌دهند اغلب موضوع‌های مختلفی برای کار است. صرف نظر از جنبه‌های اخلاقی، چاپ سبز چاره‌ای ارزان‌تر برای حرفه و تجارت‌هایی که هدفشان کاهش هزینه‌های عملیاتی در انجام کار با سرمایهٔ محدود می‌باشد. اما چاپ سبز چه تعریفی دارد؟ هیچ تعریف دقیق و ثابتی برای چاپ سبز ارائه نشده همان‌طور که هیچ استاندارد روشن و راهنمایی برای تعیین سبز بودن یا نبودن شرکت‌ها وجود ندارد چه بسا شرکت‌هایی هستند که خود را سبز معرفی می‌کنند در حالی که نیستند. در همین حین
سبز معرفی می‌کنند در حالی که نیستند. در همین حین شرکت‌هایی هم هستند که دست به عملیات‌هایی در زمینه چاپ سبز زده‌اند ولی محصول‌های خود را با نام چاپ سبز ارائه نمی‌دهند و متقابلآ عموم هم آن‌ها را با نام چاپ سبز نمی‌شناسد. با وجود کمبودهایی در ایجاد استاندارد، راهنما یا تعریفی روشن، ویژگی‌هایی به‌طور کلی پذیرفته شده و استانداردهایی به چاپ سبز نسبت داده شده که برخی از آن‌ها توسط سایت Bay Area Green Business Program در سال ۲۰۰۴ فهرست شد صنعت چاپ و اثراتش بر محیط. بسیاری از گروه‌های طرفدار حفظ محیط زیست وضعیت رو
بسیاری از گروه‌های طرفدار حفظ محیط زیست وضعیت رو به وخامت جنگل‌ها را به عنوان عواقب صنعتی سازی و نیاز جامعه به گسترش زیستگاهش در راستای همسازی و اصلاح جمعیت در حال رشد محکوم می‌کنند. حقیقتآ مطابق تخمین گروه وکالت «پشتوانه دفاع محیط زیست» (Environmental Defense Fund) تولید یک تُن کاغذ بکرحدودآ ۳تن چوب و ۱۹۰۷۵ گالن آب نیاز دارد و همچنین منجر به تولید بیش از دو هزار پوند (pound) مواد زائد جامد می‌شود. این ارقام تنها نشان دهندهٔ ۹۰٪ از کاغذ چاپ و تحریر تولید شده در ایالات متحد آمریکا می‌باشد و در همین‌جا تمام
در ایالات متحد آمریکا می‌باشد و در همین‌جا تمام نمی‌شود. تولید ورق بکر و اندود نشده نیاز به سفید کننده و فرایند کلر دارد تا ورقی سفید و درخشان و همچنین قوی تر و ماندگار تر تولید شود. که این فرایند متأسفانه مواد سمّی را در ذخایر آب بازمی‌گرداند. مواد سمی متعدد معمولآ با وجود روش‌های چاپ سنتی تولید می‌شوند. اکثر جوهرهای استفاده شده در چاپگرهای تجاری، تولید شده از مواد نفتی هستند که منبع سوخت غیرقابل تجدید می‌باشد. از این گذشته جوهرهای نفت پایه حاوی مقدار زیادی VOC (مواد آلی فرار) هستند که به هوا و ذخایر آب
VOC (مواد آلی فرار) هستند که به هوا و ذخایر آب نشت می‌کند. حضور بالای VOC علاوه بر بروز سرطان باعث نقص در تولد کودکان نیز می‌شود. حلال‌ها ومواد شیمیایی مورد استفاده در چاپخانه‌ها سمّی و خطرناک هستند و باعث افزایش خطر ابتلا به مشکل‌های سلامتی مزمن و کشنده از جمله بروز نارسایی کلیه و کبد می‌شود. مشخص است که فرایند تولید کاغذ بکر برای محیط زیست ضرر دارد، به همین دلیل است که گروه‌های طرفدار محیط زیست بر چاپ سبز اسرار می‌کنند و مردم را راجع به آن آگاه کنند. چاپ سبز: چاره‌ای بهتر. چاپ سبز از روش‌های مختلفی به
سبز: چاره‌ای بهتر. چاپ سبز از روش‌های مختلفی به کاهش بحران زیست‌محیطی کمک می‌کند: برگشت برهنه سازی جنگل‌ها. از موارد مورد توجه در چاپ سبز جستجو برای منبعی جایگزینی به جای خمیر کاغذ تولید شده از درخت می‌باشد. همان‌طور که ذکر شد تولید کاغذ بکر سهم زیادری در برهنه شدن جنگل‌ها دارد. از طریق تلاش‌های انجام شده توسط گروه‌های طرفدار منابع دیگری به عنوان مواد خام برای تولید کاغذ یافت شده‌است که این مواد پایداری زیست‌محیطی بیشتری دارند. علاوه بر این محصول‌های کاغذی از آن‌ها تولید شده که به اندازهٔ کاغذ بکر ماندگار
از آن‌ها تولید شده که به اندازهٔ کاغذ بکر ماندگار و کیفیتی بالا داشتند. در بین این منابع مواد خام می‌توان به کنف، مواد ترکیبی و پنبهٔ اصلاح شده اشاره کرد. و در آخر کاغذهای بازیافت شده و «ضایعات پس از مصرف‌کننده» (PCW) می‌باشد که تعریفشان به ترتیب چنین است: «کاغذی که شامل درصدهای مختلفی (از ۱۰٪ تا ۱۰۰٪) الیاف بازیافتی باشد» و «کاغذی بازیافت شده بعد از این که توسط مصرف‌کننده استفاده شد و دور ریخته شد» کاهش وابستگی به مواد نفتی. دومین سود چاپ سبز کاهش وابستگی به مواد نفتی می‌باشد که منبعی غیرقابل تجدید
به مواد نفتی می‌باشد که منبعی غیرقابل تجدید می‌باشد. مواد نفتی تقریبآ همه جا در چاپ سنتی پیدا می‌شود. مواد نفتی برای نیرو بخشیدن به چاپخانه و دیگر تجهیزات استفاده شده در چاپ و تولید کاغذ نیاز می‌باشد. اکثر جوهرهای استفاده شده درچاپ نفت پایه می‌باشند. همچنین چسب‌های مورد استفاده در صحافی نیز مشتق شده از نفت می‌باشد. امروزه چاپگرهای سبز از تجهیزات و کامپیوترهایی استفاده می‌کنند که بهره‌وری بیشتری از انرژی دارند و تعداد کمی از آن‌ها با انرژی خورشیدی و باد کار می‌کنند. همچنین جوهرهای سویا پایه در حال تبدیل شدن
همچنین جوهرهای سویا پایه در حال تبدیل شدن به یک جزء اصلی در کمپانی‌هایی می‌باشد که در حال کار روی چاپ سبز می‌باشند. کاهش مواد سمّی و ضایعات رها شده در محیط. سومین سود چاپ سبز کاهش میزان مواد سمّی و ضایعات رها شده در طبیعت می‌باشد. با چاپگرهای سبزی که تغییر جهت داده‌اند در استفاده از مواد اولیه‌ای که باعث رهایی مواد شیمیایی سمّی و VOCها در محیط می‌شوند و باعث بروز مشکل در سلامت کارکنان چاپخانه‌ها و عموم مردم می‌شود این امید هست که این مشکل‌ها بالاخره رفع شوند. اگرچه راه حل‌هایی که چاپ سبز نشان می‌دهد آن طور
اگرچه راه حل‌هایی که چاپ سبز نشان می‌دهد آن طور که بعضی انتظار دارند در نگاهی اجمالی و سریع به چشم نمی‌آید ولی به مرور زمان اثرهای مفید و مهمی می‌گذارد. به هر حال چیزی که لازم است تلاشی آگاهانه برای فعالیت مداوم بر چاپ سبز می‌باشد. کمپانی‌ها و افراد هر دو می‌توانند از چاپ سبز بهره‌مند باشند. با این که فکر و مفهوم چاپ سبز چند سالی است که مطرح شده و شرکت‌های زیادی بر روی آن کار می‌کنند همچنان تصورهایی غلطی دربارهٔ آن وجود دارد. یکی از این تصورهایی غلط این است که کاغذهای بازیافتی و PCW به کیفیت و ماندگاری
است که کاغذهای بازیافتی و PCW به کیفیت و ماندگاری کاغذهای بکر نیستند که حقیقتآ این درست نیست. همهٔ ورق‌های بازیافتی یا PCW به رنگ قهوه‌ای نیستند بلکه با استفاده از فرایندهایی می‌توان از آن‌ها ورق‌های سفید هم پدیدار کرد که به ماندگاری ورق بکر باشد. تصور غلط دیگری که بین مردم رایج است این می‌باشد که استفاده از ورق‌های بازیافتی یا PCW کیفیت چاپی در حد ورق‌های بکر را ارائه نمی‌دهد. تشخیص تفاوت کیفیت در این دو نوع چاپ تقریبآ غیرقابل تشخیص است. سومین مورد این است که عمومآ فکر می‌کنیم که قیمت چاپ سبز از چاپ معمول
که عمومآ فکر می‌کنیم که قیمت چاپ سبز از چاپ معمول بسیار بیشتر است. این که گاهی وقت‌ها چاپ سبز گران‌تر است درست می‌باشد ولی دلیل اتفاق صرفآ مربوط به عرضه و تقاضا می‌باشد. در حال حاضر تقاضا برای ورق بازیافتی یا PCW به اندازهٔ تقاضای بالای ورق بکر نمی‌باشد. بدیهی است که هنگامی که تقاضا برای ورق بازیافتی یا PCW بیشتر از تقاضا برای ورق بکر شود کاهشی در قیمت این گونه ورق‌ها را شاهد خواهیم بود چرا که این گونه ورق‌ها هم هزینه و انرژی کمتری برای تولید لازم دارند. علاوه بر این شرکت‌هایی که خود را وقف چاپ سبز
علاوه بر این شرکت‌هایی که خود را وقف چاپ سبز کرده‌اند وقت زیادی را صرف آموزش محاسن و بهره‌وری‌های چاپ سبز به مشتری‌ها می‌کنند. حتی تا جایی که به مشتری پیشنهادهایی در زمینهٔ کمتر کردن هزینهٔ سفارش‌های پذیرفته شده می‌دهند. گذشته از سازگاری با محیط زیست، چاپ سبز چاره‌ای می‌باشد برای کاهش هزینه‌های چاپ. باید توجه کرد که چاپ سبز فقط در رابطه با ورق مورد استفاده نیست بلکه چگونگی استفاده از ورق و تجهیزات مورد استفاده برای چاپ بر کاغذ نیز بسیار مهم است. از کارهای ساده در چاپ سبز می‌توان به کاهش حاشیه‌ها (Margin) و
در چاپ سبز می‌توان به کاهش حاشیه‌ها (Margin) و فضای بین نوشته‌ها و فشرده سازی یا رفع صفحه‌های پرکننده مثل صفحه عنوان و جدول محتوایی و همچنین استفاده از دوطرف ورق نام برد. در این صورت مصرف کاغذ کم شده و شاهد کاهش هزینه در حفظ منابع کاغذ خواهیم بود. علاوه بر این می‌توان اظهار کرد که بهترین عمل در جهت چاپ سبز عدم چاپ است! دنیای دیجیتال، PDF , ارتباط‌های بی‌نیاز به ورق از جمله پست الکترونیک هنوز بهترین راه‌های مقرون به صرفه و طبیعت دوستانه هستند که مردم می‌توانند فرا بگیرند. نتیجه. ورق هنوز ماده ایست که چه
فرا بگیرند. نتیجه. ورق هنوز ماده ایست که چه شرکت‌ها چه افراد نمی‌توانند بدون آن کار کنند. حتی با وجود دسترسی به دنیای دیجیتال و تکنولوژی‌های بی‌نیاز به ورق هنوز وجود ورق ضروریست. اما با وجود تمام این که مردم و شرکت‌ها نمی‌توانند ورق را از مصرف روزانه حذف کنند هنوز چاپ سبر خود را به عنوان جایگزینی مناسب معرفی می‌کند. چاپ سبز نه تنها تمرینی برای مسئولیت پذیری در برابر طبیعت است بلکه ابزاری مؤثر برای کاهش هزینهٔ تدارک شرکت‌ها و اداره‌ها می‌باشد. اگر مردم و شرکت‌ها نگران محیط زیست نیستند حداقل مقرون به صرفه
نگران محیط زیست نیستند حداقل مقرون به صرفه بودن و کاهش هزینه‌های آن توجهشان را جلب می‌کند
نقاب شخصیت، یا پرسونا در مکتب روان‌شناسی تحلیلی ارائه شده توسط روان‌شناس سوئیسی کارل گوستاو یونگ، عبارت است از آن چهرهٔ اجتماعی که فرد به دنیای بیرون ارائه می‌کند. به گفته یونگ: «نوعی ماسک دست‌ساز که فرد برای ایجاد نهایت تأثیرگذاری بر دیگران و همین‌طور برای پنهان کردن ماهیت حقیقی خود، از خود ابداع می‌کند». در دورهٔ رشد، توسعهٔ یک پرسونای دوام‌پذیر، بخشی اساسی برای انطباق و آماده شدن برای دوره بزرگسالی در یک دنیای بیرونی واقعی و اجتماعی است. یک «خود (Ego)» قوی، از طریق یک پرسونای انعطاف‌پذیر با دنیای بیرون
از طریق یک پرسونای انعطاف‌پذیر با دنیای بیرون ارتباط برقرار می‌کند. پرسونا یا نقاب به تعبیر کارل یونگ، نماینده پوشش‌های بسیاری است که فرد در موقعیت‌های گوناگون و در میان گروه‌های مختلف آدم‌ها بر چهره خود می‌گذارد.
ساختارشکنی سبک توسعه یافته‌ای از معماری پسانوگراست که از اواخر دهه ۸۰ میلادی آغاز شده‌است. این سبک متأثر از نظریه واسازی است که شکلی از تجزیه و تحلیل نشانه‌شناختی به حساب می‌آید. این سبک با تکه‌تکه کردن، علاقه به دستکاری سطح ساختار یا پوسته اثر، اشکال مورب که با تحریف و جابه‌جا کردن عناصر معماری چونان ساختار و پاکت ساختمانی به چشم می‌آید، شناخته می‌شود. ظاهر بصری ساختمان است که سبک ساختارشکنانه را با غیرقابل پیش‌بینی بودن و هرج و مرج مهارشده مشخص می‌کند. دیکانستراکشن تخریب یا پنهان کاری نیست. حال آنکه
دیکانستراکشن تخریب یا پنهان کاری نیست. حال آنکه مشکلات ساختاری مسلمی را درون ساختارهای ظاهراً پایدار می نمایاند؛ اما این ترک ها به متلاشی شدن ساختار نمی انجامند. برعکس، دیکانستراکشن، تمامی قدرت خود را از راه به مبارزه طلبیدن ارزشهای قوی مانند هماهنگی، وحدت و ثبات به دست می آورد و در عوض دیدگاه متفاوتی از ساختار را پیش رو می نهاد. تاریخچه. سبک ساختارشکنی با مسابقه طراحی معماری پارک دو لاویلت در سال ۱۹۸۲ (به ویژه با طرح‌های ژاک دریدا، پیتر آیزنمن و برنده مسابقه برنارد چومی)، نمایشگاه معماری ساختارشکنانه موزه
برنارد چومی)، نمایشگاه معماری ساختارشکنانه موزه هنر مدرن نیویورک که توسط فیلیپ جانسون و مارک ویگلی در سال ۱۹۸۸ سازماندهی شده بود و افتتاحیه مرکز هنری وکسنر کلمبوس در سال ۱۹۸۹ به دست پیتر آیزنمن، مورد توجه عموم قرار گرفت. نمایشگاه نیویورک، آثاری از فرانک گری، دنیل لیبسکیند، رم کولهاس، پیتر آیزنمن، زها حدید، کوپ هیملبلاو و برنارد چومی را در معرض دید قرار داد. از زمان برگزاری این نمایشگاه، برخی از معماران مرتبط با سبک ساختارشکنی از آن فاصله گرفته‌اند. با این حال، این اصطلاح همه‌گیر شده و روندی کلی را در
این حال، این اصطلاح همه‌گیر شده و روندی کلی را در معماری معاصر به خود اختصاص داده‌است. دیکانستراکتیویسم درواقع پیچاندن کانستراکتیویسم است واین طرح ها را به این دلیل دیکانستراکتیویستی می نامند که از کانستراکتیویسم ریشه گرفته و در عین حال تخطی کامل از آنند. تصورات نادرست. برنارد چومی اظهار داشت که اطلاق جنبش یا سبک به آثار معماری ارائه شده در نمایشگاه ۱۹۸۸ نیویورک و آثاری که در رقابت طراحی پارک دو لاویلت شرکت داشتند، خارج از چارچوب بود و درک نشدن ایده‌های آن‌ها را نشان می‌داد. وی معتقد بود سبک ساختارشکنی در
را نشان می‌داد. وی معتقد بود سبک ساختارشکنی در حقیقت حرکتی علیه پست‌مدرنیسم بود که به زعم وی، درگیر شدن در «ساختن معبدی به سبک معماری قدیم یونان از تیر و تخته است.» جستارهای وابسته. معماری پست‌مدرنژاک دریداواسازی تقابل دوتایی قرائت چند معنایی
گرودنو شهری در بلاروس و مرکز منطقه گرودنو می‌باشد که در نزدیکی مرز لهستان و لیتوانی واقع شده است. ویژگی‌ها. گرودنو ۱۴۲٫۱۱ کیلومترمربع مساحت دارد و ۱۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مینت یک نوواژه‌ای است که به اقتصاد کشورهای مکزیک، اندونزی، نیجریه و ترکیه اشاره دارد. این نوواژه توسط اقتصاددانی به نام جیم اونیل در مورد غول‌های نوظهور اقتصاد جهان ابداع شده‌است، همچنین قبلاً نوواژه کشورهای بریک که اشاره به قدرت‌های اقتصادی بالقوه جهان یعنی برزیل، روسیه، هند و چین دارد توسط وی باب شده‌است.
در علم اقتصاد، بریک یک گروه است که از سرنام کشورهای Brazil، Russia، India و China
پهنهٔ آبی یا پیکرهٔ آبی به هر انباشت قابل توجهی از آب، به‌طور کلی روی سطح یک سیاره، مثلاً زمین، را گویند. عبارت پهنهٔ آبی معمولاً به انباشت حجم زیادی از آب مانند اقیانوس‌ها و دریاها و دریاچه‌ها گفته می‌شود اما می‌تواند شامل انباشت‌های کوچک آب مانند آبگیرها و تالاب‌ها و چاله‌های آب نیز بشود. پهنهٔ آبی تنها شامل آب‌های ساکن یا محاصره‌شده نیست؛ از اینرو رودها و جویبارها و کانال‌ها و دیگر خصوصه‌های جغرافیایی که در آن‌ها آب از محلی به محل دیگر جابجا می‌شود نیز، به عنوان پهنه‌های آبی در نظر گرفته می‌شوند. بیشتر
به عنوان پهنه‌های آبی در نظر گرفته می‌شوند. بیشتر پهنه‌های آبی به صورت طبیعی ایجاد شده‌اند، ولی بعضی از آن‌ها ساختهٔ دست بشر هستند. بعضی از پهنه‌های آبی می‌توانند هم طبیعی و هم ساختهٔ بشر باشند، برای مثال بیشتر مخازن سدها توسط سدهای مهندسی‌ساز به‌وجود آمده‌اند، ولی بعضی دیگر آبگیرهایی طبیعی هستند که به عنوان اندوختگاه آبی در نظر گرفته می‌شوند؛ یا مثلاً بعضی از بندرگاه‌ها در محیط طبیعی خلیج‌ها به‌وجود آمده‌اند، ولی بعضی دیگر ساخت علم مهندسی هستند. پهنه‌های آبی که قابل‌کشتی‌رانی هستند را آبراه می‌نامند. بعضی
که قابل‌کشتی‌رانی هستند را آبراه می‌نامند. بعضی از پهنه‌های آبی مانند رودها و روانه‌ها، آب را جمع‌آوری و جابه‌جا می‌کنند و بعضی دیگر مانند اقیانوس‌ها و دریاها، آب‌ها را نگه می‌دارند.
رابطه خارج از ازدواج وضعیتی است که یک شخص ازدواج کرده با شخصی به جز همسر خود رابطه جنسی دارد. از دیدگاه دیگر، رابطه‌ای است که شخصی با یک فرد متأهل برقرار می‌کند. در برخی جامعه‌ها رابطه خارج از ازدواج می‌تواند یک هنجار جنسی باشد در حالی که در جامعه‌های دیگری خیانت زناشویی و زنا نامیده شده و مجازات دارد. این نام‌گذاری‌ها بار اخلاقی، قانون مدنی و حقوق مذهبی دارد. همچنین ممکن است در جایی که منع قانونی ندارد تبعات قانونی از جمله در شرایط طلاق به وجود آورد. رواج. در سال ۲۰۰۵ در پژوهش جهانی دورکس، ۲۲ درصد از افراد
سال ۲۰۰۵ در پژوهش جهانی دورکس، ۲۲ درصد از افراد مورد مطالعه در سراسر جهان به داشتن رابطه جنسی خارج از ازدواج اعتراف کردند. در قانون. رابطه جنسی خارج از ازدواج در بسیاری از کشورها ممنوع نبوده و غیرقانونی نیست. اما ممکن است در جایی که منع قانونی ندارد تبعات قانونی از جمله در شرایط طلاق به وجود آورد و امکان شکایت کردن افراد وجود داشته باشد. رابطه جنسی خارج از ازدواج در بیشتر کشورهای اسلامی غیرقانونی است. مانند عربستان سعودی، پاکستان، ایران، افغانستان، کویت، مالدیو، مراکش، عمان، موریتانی، امارات متحده عربی،
مالدیو، مراکش، عمان، موریتانی، امارات متحده عربی، قطر، سودان، یمن. چندهمسری. چندهمسری در برخی جامعه‌ها نوعی از ازدواج است که در آن زن یا مرد بیش از یک همسر دارند. اگر یک مرد بتواند به‌طور هم‌زمان با چند زن ازدواج کند چندزنی (تعدد زوجات) نامیده می‌شود و اگر یک زن بتواند به‌طور هم‌زمان با چند مرد ازدواج کند چندشوهری نام دارد. در سنت‌های فرهنگی و دینی. در یهودیت، کتاب تورات رابطه خارج از ازدواج را ممنوع دانسته و مجازات شلاق زدن و سنگسار ذکر کرده‌است؛ هرچند که در یهودیت چندزنی مجاز بود. در اسلام رابطه خارج از
در یهودیت چندزنی مجاز بود. در اسلام رابطه خارج از ازدواج زنا (به ویژه زنای محصنه) نام دارد و حرام (ممنوع) بوده و مجازات اعم از شلاق زدن، اعدام و سنگسار دارد؛ هرچند که در اسلام چندزنی مجاز است. در آیات حجاب از جمله آیه ۳۳ سوره احزاب، همسران محمد از تَبَرُّج جاهلیت اولی، نهی شده‌اند. («در خانه‌های خویش آرام گیرید و مانندِ تبرج جاهلیتِ نخستین، تبرج نکنید…») دربارهٔ معنای این اصطلاح در آثاری همچون تفسیر مجمع‌البیان اثر شیخ طَبرِسی (زادهٔ ۴۵۴ه‍.ش/۱۰۷۵م) آمده‌است: خشونت. در برخی جامعه‌ها رابطه خارج از ازدواج
خشونت. در برخی جامعه‌ها رابطه خارج از ازدواج افراد جامعه با برخود خشونت‌آمیز اعضای جامعه مواجه می‌شود. از جمله قتل ناموسی و سنگسار. جنایت‌های ناموسی یا قتل ناموسی به ارتکاب خشونت و اغلب قتل زنان یک خانواده به دست مردان خویشاوند خود گفته می‌شود. این زنان به علت «ننگین کردن شرافت خانواده خود» مجازات می‌شوند. این ننگ موارد گوناگونی را شامل می‌شود از جمله خودداری از ازدواج اجباری، قربانی یک تجاوز جنسی بودن، طلاق گرفتن (حتی از یک شوهر ناشایست)، رابطه با جنس مخالف، یا ارتکاب زنا. برای اینکه فردی قربانی جنایت‌های
یا ارتکاب زنا. برای اینکه فردی قربانی جنایت‌های ناموسی شود، فقط اینکه گمان برده شود او «آبروی خانواده» را بر باد داده‌است کافی‌ستسنگسار، یک نوع مجازات مرگ است که از طریق پرتاب سنگ (که به صورت گروهی انجام می‌شود) به طرف مجرم صورت می‌گیرد. در کتب تاریخی به رواج سنگسار به عنوان مجازات در یونان باستان اشاراتی شده‌است. در منابع ادیان ابراهیمی همچون یهودیت و اسلام نیز به مجازات سنگسار اشاره شده‌است. در ادبیات و هنر. موضوع رابطه خارج از ازدواج در بسیاری از آثار ادبی استفاده می‌شود، مانند آنا کارنینا، مادام
ادبی استفاده می‌شود، مانند آنا کارنینا، مادام بوواری، عاشق لیدی چترلی، داغ ننگ. همچنین این موضوع تم بسیاری از فیلم‌ها بوده‌است.
دستگاه مرغک یکی از قسمت‌های اصلی دستگاه تراش محسوب می‌شود که در انتهای ماشین تراش قرار گرفته‌است، از دستگاه مرغک برای عملیات‌هایی نظیر تنظیم نوک ابزار، برای نگه داشتن قطعات بلند (خصوصاً هنگام روتراشی)، ایجاد سوراخ، مته مرغک زنی، مخروط تراشی وغیره... استفاده می‌شود. منابع. English Wikipedia
صفحه نظام برای بستن قطعات سنگین و نامنظم به دستگاه تراش استفاده می‌شود. در سطح پیشانی صفحه نظام شیارهایی تعبیه شده‌است که از آن‌ها برای بستن قطعه کار استفاده می‌شود. بدین صورت که قطعه کار با استفاده از روبند و پیچ و مهره به پیشانی صفحه نظام محکم می‌بندند. پیچ و مهره‌ها در شیار پیشانی صفحه نظام بسته می‌شوند. در بعضی موارد لازم است برای متعادل کردن وزن قطعه از قطعات کمکی که وزنه تعادل نامیده می‌شوند، استفاده نمود. منابع. کتاب تراش ۱ آموزش فنی و حرفه ای
جان مدینا بیولوژیستِ مولکولی مغز کودکان (بیولوژیستِ مولکولیِ رشد، developmental molecular biologist) است که به تحقیق در ایزولاسیون (جدا کردن یک ژن از سایر ژن‌ها) و کاراکتریزاسیون (کشف مشخصات و خصوصیات اصلی آن ژن) در فرایند رشد مغز انسان و تأثیر ژن‌ها در ایجاد اختلالات روانی علاقهٔ حرفه‌ای خاصی دارد. مدینا بیشتر عمر حرفه‌ای خود را به عنوان مشاور تحقیقِ تحلیلگر مشغول انجام وظیفه بوده است و موضوعات تحقیقاتی او بیشتر دربارهٔ سلامت روانی بوده‌اند. او مدیرِ مؤسس انستیتوی تحقیقاتی تالاریس (Talaris Research
مؤسس انستیتوی تحقیقاتی تالاریس (Talaris Research Institute) بوده است. این انستیتو از محققان فعالی مثل پاتریشیا کهل و جان گاتمن حمایت و ساپورت به عمل می‌آورد. مدینا تا سال ۲۰۰۶ انستیتو تالاریس را مدیریت کرد و اکنون مدیر مرکز تحقیقات مغزی برای مطالعات در زمینهٔ یادگیریِ کاربردی (applied learning) است. این مرکز تا کنون کارهای زیادی انجام داده است، از جمله خلق محیط‌های یادگیری (learning environments) در پارک- باغ وحش وودلُند (Woodland Park Zoo). او همچنین استاد دانشگاه واشینگتون در رشتهٔ مهندسی ژنتیک است. جان
دانشگاه واشینگتون در رشتهٔ مهندسی ژنتیک است. جان مدینا تا کنون ۹ کتاب نوشته است که جدیدترین آنها Brain Rules for Baby است.
گتو بوداپست محله‌ای بود که یهودیان مجبور به زندگی در بوداپست، مجارستان شدند. تاریخچه. این منطقه شامل چند بلوک از محله قدیمی یهودی که شامل ۲ کنیسه‌های یهودی بود. محله یهودی‌نشین در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۴ توسط یک فرمان از دولت سلطنتی مجارستان ایجاد شد. ساخت آن به گونه‌ای بود که آن را با یک حصار بالا و دیوار سنگی که محل نگهبانی بوده‌است محصور کرده بودند تا مردم بهیچوجه نتوانند از آن خارج شوند. اشغال بوداپست توسط نازی‌ها (عملیات مارگارت) در تاریخ ۱۹ مارس ۱۹۴۴ شروع شد. محله یهودی‌نشین نیز در نوامبر ۱۹۴۴ تأسیس شد، و برای
یهودی‌نشین نیز در نوامبر ۱۹۴۴ تأسیس شد، و برای کمتر از سه ماه مردم یهودی در آنجا نگهداری می‌شدند. در تاریخ ۱۷ ژانویه سال ۱۹۴۵ ارتش شوروی هنگامی که بوداپست فتح شد این محله نیز آزاد گردید. همان‌طور که دیگر محله‌های یهودی‌نشین در اروپا که توسط نازی‌ها اشغال شده بود این محله نیز ارتباطش با جهان قطع شده بود، بطوری‌که شرایط سختی در این مناطق وجود داشت از جمله اینکه هیچ فردی مجاز نبود مواد غذایی به داخل این محله‌ها وارد کند، زباله‌ها توسط مأمورین شهرداری جمع‌آوری نمی‌شد، هیچ‌کدام از جسدهایی که در اثر بمباران و
نمی‌شد، هیچ‌کدام از جسدهایی که در اثر بمباران و قحطی مرده بودند جمع‌آوری نشده بود و پشته‌هایی بزرگ از اجساد در جلوی مغازه‌ها تشکیل شده بودکه این امر منجر به گسترش به بیماری حصبه شده بود. بیش از نیمی از کسانی که در محله یهودی‌نشین در سال ۱۹۴۴ زندگی می‌کردند بلافاصله به اردوگاه کار اجباری فرستاده شدند. از اشغال تا آزادی محله یهودیان بوداپست جمعیت از ۲۰۰٬۰۰۰ به ۷۰٬۰۰۰ کاهش یافته بود، و حدود ۲۰٬۰۰۰ مستقر در خانه‌های خاص مشخص شده در خارج از محله یهودی‌نشین با حمایت دیپلماتیک سیاستمداران بی‌طرف، از جمله رائول
حمایت دیپلماتیک سیاستمداران بی‌طرف، از جمله رائول والنبرگ (که گذرنامه‌های حفاظتی از طرف صادر اعطا می‌کرد)، (سفارت سوئد)، و کارل لوتز زندگی می‌کردند. اکثریت افراد این محله در اردوگاه کار در مرز اتریش نگهداری می‌شدند که توسط ارتش سرخ آزاد شدند.
بانج شرکت صنایع غذایی برمودایی-آمریکایی است، که ریشه‌های تأسیس آن به راه‌اندازی شرکت آرژانتینی "بانج ای بورن" در سال ۱۸۱۸ بازمی‌گردد. ادوارد بانج در سال ۱۸۵۴ مقر شرکت را به شهر آنتورپ انتقال داد. شرکت بانج امروزه یک شرکت بین‌المللی به‌شمار می‌آید، که به‌عنوان یکی از بزرگترین توزیع کنندگان سویا، غلات، دانه‌های روغنی، روغن، مارگارین، غذای حیوانات اهلی، کود و مواد شیمیایی فعالیت می‌نماید. دفتر مرکزی این شرکت در وایت پلاینز، نیویورک، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله
و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود. شرکت بانج هم‌اکنون دارای ۴۰۰ کارخانه تولید مواد غذایی، محصولات کشاورزی و صنایع شیمیایی در ۴۰ کشور جهان می‌باشد و پس از کمپانی‌های کارگیل و آرچر دانیلز میدلند، سومین شرکت در حوزه علوم و صنایع غذایی جهان محسوب می‌شود.
نیروی زمینی شاهنشاهی ایران ( Imperial Iranian Ground Force به اختصار IIGF ) شاخه‌ای از ارتش شاهنشاهی ایران بود، که پیکره اصلی نیروهای مسلح ایران را تشکیل می‌داد. مهم‌ترین و بزرگترین نیروی زیرمجموعه ارتش شاهنشاهی ایران است، و وظیفه حفظ حاکمیت و تمامیت ارضی و حفاظت از مرزهای ایران را برعهده داشت. نیروی زمینی شاهنشاهی ایران با کوشش رضا شاه تأسیس شد و با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی جایگزین آن شد. تاریخچه. با به قدرت رسیدن رضاشاه نیروهای مسلح ایران نیز به سازماندهی نوینی دست یافتند. افسران و
ایران نیز به سازماندهی نوینی دست یافتند. افسران و فرماندهان خارجی از واحدهای نظامی ایران خارج شده و واحدهای پراکنده مسلح ایران نظیر لشکر قزاق، تفنگداران جنوب و ژاندارمری همگی تحت فرمان و ساختار متحد دولت ایران قرار گرفتند. در سال ۱۳۰۳ قوای نیروهای مسلح ایران ۸۰ هزار نفر تخمین زده می‌شد. یکسال قبل از آن اولین دسته از دانشجویان افسری به مراکز آموزشی فرانسه اعزام شده و پس از گذراندن دوره‌های مختلف ۵۰۰ تن از آن‌ها برای ایجاد اولین پایه‌های آموزشی نیروهای مسلح کشور به ایران بازگشتند. طی این سال‌ها تجهیز واحدها
به ایران بازگشتند. طی این سال‌ها تجهیز واحدها از لحاظ تسلیحاتی به عهده آلمان‌ها بود و هم آن‌ها بودند که اولین کارخانه‌های تولید اسلحه در ایران را بنا نهادند. علاوه بر فرانسه تعدادی از دانشجویان ایرانی نیز به آلمان اعزام شدند تا با آخرین تکنیک‌ها و امور فنی نظامی آشنا شده و اندکی بعد از آن نیز کار تأسیس مراکز آموزشی در داخل کشور برمبنای ساختارهای ارتش آلمان آغاز گردید. در بحبوحه جنگ دوم جهانی (۱۳۲۰ خورشیدی) نیروهای مسلح ایران به ۱۲۵٬۰۰۰ نفر افزایش یافته بود که از سطح آموزش و تسلیحات بسیار خوبی برخوردار
بود که از سطح آموزش و تسلیحات بسیار خوبی برخوردار بودند. در این زمان ارتش شاهنشاهی ایران درگیر جنگی ناخواسته با نیروهای مهاجم متفقین گردید. وقایع جنگ دوم جهانی ضربه‌های هولناک و سنگینی را بر ستون فقرات نیروهای مسلح ایران وارد آوردند و سازماندهی مجدد نیروها مستلزم سال‌ها تلاش و مبالغ هنگفتی هزینه مالی گردید ستاد سازماندهی ارتش شاهنشاهی ایران. «ستاد» واژه‌ای است فارسی که از اوایل به سلطنت رسیدن رضاشاه پهلوی به جای کلمه عربی «ارکان حرب قشون» برای ارتش ایران برگزیده شد که بعدها در زمان سلطنت محمدرضا شاه به نام
شد که بعدها در زمان سلطنت محمدرضا شاه به نام «ستاد بزرگ ارتشتاران» تغییر نام داد. ستاد در هر یگان مرکز فرماندهی و هماهنگ‌کننده آن واحد است. در نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران در هر واحد بزرگتر از گردان یک ستاد وجود داشت که به همان ترتیب سلسله مراتب تحت فرمان ستاد یگان‌های بالاتر از خود بود. ستاد بزرگ ارتشتاران نیز مرکز فرماندهی و هماهنگ‌کننده کل واحدهای نیروهای مسلح شاهنشاهی بود که از ادارات و دوایر مختلف تشکیل شده و در راس آن رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران (معمولا در سال‌های قبل از انقلاب با درجه ارتشبدی) قرار داشت
سال‌های قبل از انقلاب با درجه ارتشبدی) قرار داشت که از لحاظ مسئولیت و کسب فرمان به‌طور مستقیم تحت دستور شخص پادشاه قرار داشت. آموزش دوره عالی نظامی «فرماندهی و ستاد» جهت نیل افسران به درجات تیمساری از پیش از سال ۱۳۲۰ در دانشگاه جنگ و پس از سال ۱۳۳۶ در دانشکده فرماندهی و ستاد (دافوس) انجام می‌گرفت. لشکرهای نیروی زمینی. لشکر ۷۷ پیاده خراسان و لشکر ۹۲ زرهی اهواز (بخاطر نزدیکی و مجاورت با مرزهای شوروی، افغانستان و عراق) از مهم‌ترین واحدهای نیروی زمینی شاهنشاهی محسوب می‌شدند. واحدهای اصلی نیروی زمینی شاهنشاهی
محسوب می‌شدند. واحدهای اصلی نیروی زمینی شاهنشاهی سازماندهی شده در ۳ سپاه: لشکرهای نیروی زمینی در زمان رضا شاه. لشکرهای نیروی زمینی در زمان حمله متفقین سال ۱۳۲۰ به این شکل بود: ۱. لشکر ۱ مرکز: شامل ۴ هنگ پیاده، ۳ هنگ سوار، ۲ هنگ توپخانه کوهستانی، چند گردان مهندسی. استعداد ۱۳۰۰۰نفر. ۲. لشکر ۲ مرکز: شامل ۳ هنگ پیاده، ۳ هنگ سوار، ۲ هنگ توپخانه، چند گردان مهندسی. استعداد ۱۲۰۰۰. ۳. تیپ مکانیزه مستقل تهران. شامل یک گردان تانک سبک به استعداد ۵۰ تانک. یک گردان تانک متوسط به استعداد ۵۰ تانک. ۴. لشکر۳ شمال شرق:شامل ۳