payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارومیه، نور و حوزه علمیه تازه تأسیس زینب کبری -مخصوص بانوان- از دیگر مدارس علمیه ارومیه است. معضلات شهری. آلودگی هوا. ارومیه به‌دلیل ترافیک‌های فراوان، بالا رفتن میزان دی‌اکسیدکربن، بی‌توجهی به رعایت ایجاد واحدهای تولیدی و صنعتی و جانمایی آن‌ها یکی از آلوده‌ترین شهرهای کشور است. از دیگر شاخص‌های آلوده‌کننده غیرانسانی در ارومیه ورود ریزگردها از کشور عراق و پدیده وارونگی هوا است که در ۹۰ روز سال رخ می‌دهد. از مواردی که در آینده برای ارومیه خطرساز می‌شود خشک شدن دریاچه ارومیه و طوفان‌های نمک آن است. کمربند
شدن دریاچه ارومیه و طوفان‌های نمک آن است. کمربند سبز در اطراف ارومیه یکی از راه‌حل‌های آلودگی هوا در ارومیه است. ترافیک. ارومیه با داشتن ۸۰ خودرو به ازای هر ۱۰۰۰ نفر که از تهران با رقم ۶۲ خودرو به ازای هر ۱۰۰۰ نفر نیز بیشتر است دومین شهر پرترافیک ایران بعد از تهران است. روزانه بیش از ۲۵۰ هزار خودرو در سطح شهر تردد می‌کنند که خیابان‌ها و معابر سطح شهر جوابگوی این تعداد خودرو نیستند. بیشتر این ترافیک در مرکز شهر و به خصوص در خیابان‌های امام، باکری، کاشانی، مدنی، منتظری، مطهری، طالقانی ایجاد می‌شود. بیشتر این
منتظری، مطهری، طالقانی ایجاد می‌شود. بیشتر این ترافیک به‌دلیل ورود خودروهای تک‌سرنشین به مرکز شهر ایجاد می‌شود. توقف‌های دوبله نیز این ترافیک را تشدید می‌کند. از دیگر مسائلی که این ترافیک را بیشتر نمایان می‌کند وجود مراکز اداری، تجاری، درمانی و… در مرکز شهر است. ازجمله راهکارهای شهرداری برای رفع این معضل ایجاد طرح ترافیک و زوج و فرد در داخل محدوده مرکزی شهر در برخی خیابان‌ها، ایجاد فرهنگ پیادرو در شهروندان ، ایجاد کمربندی به دور شهر برای خروج سفرهای درون‌شهری به خارج از شهر ، توزیع متوازن امکانات ، تقویت
به خارج از شهر ، توزیع متوازن امکانات ، تقویت سیستم حمل و نقل عمومی ازجمله بی‌آرتی ، طرح‌های توسعه‌ای از قبیل انتقال پادگان ۶۴ ارومیه به خارج از شهر و امتداد خیابان‌های اطراف آن&lt;ref name="احوال ترافیک ارومیه رو به بهبودی/ امتداد خیابان امام بالاخره بازگشایی می‌شود"&gt;&lt;/ref&gt; ، توزیع مدارس و آموزشگاه در نقاط مختلف شهر ، احداث پروژه‌های روگذر و ایجاد تقاطع‌های غیر همسطح است. حاشیه‌نشینی. حاشیه‌نشینی یکی از چالش‌های ارومیه است که از آن با نام‌هایی چون اسلام‌آباد یا زورآباد یاد می‌شود. به‌طوری‌که ۲۵
اسلام‌آباد یا زورآباد یاد می‌شود. به‌طوری‌که ۲۵ هزار نفر تاکنون طبق برنامه پنجم توسعه در حاشیه ارومیه ساماندهی شدند. تنها در ۷ ماهه منتهی به دی ۱۳۹۲ با افزایش ساخت و سازهای حاشیه شهر ۷۵۰ هکتار به محدوده شهر اضافه شده است. مناطق اسلام‌آباد، حسین‌آباد، حاجی پیرلو، علی‌آباد، وکیل آباد، کوی لاله سالار، قره‌باغ و روستاهای الواج و دیگاله از مناطق حاشیه‌ای ارومیه را تشکیل می‌دهند. حاشیه نشینان جمعیت ۱۵۰ هزار نفری را در شمال غرب شهر تشکیل می‌دهند. حاشیه نشینی معضلاتی چون افزایش جرایم در این محلات و تخریب زمین‌های
چون افزایش جرایم در این محلات و تخریب زمین‌های کشاورزی را نیز به همراه دارد. مهاجرت به ارومیه روندی رو به رشد دارد. بخش‌ها. گسترش شهر. بافت شهر ارومیه از نظر قدمت به ۳ قسمت تقسیم می‌شود. هسته اولیه شهر که قدیمی‌ترین قسمت شهر است؛ در محدوده بازار قدیمی شهر قرار دارد. با آنکه شهر قدمتی چند هزار ساله دارد ولی از قدمت قدیمی‌ترین محلات آن بیش از یک صد سال نمی‌گذرد. همزمان با مرکز استان شدن ارومیه، خیابان‌های باکری، خیام، عسکرآباد و … از دل این منطقه عبور عبور کرده، محل استقرار مراکز اداری شد. بافت میانی شهر
کرده، محل استقرار مراکز اداری شد. بافت میانی شهر نتیجه عدم کشش جمعیتی بافت مرکزی و ایجاد خیابان‌ها و کوچه‌ها به دور هسته مرکزی شهر است. این قسمت از شهر بیشتر حاصل ساخت و سازهای دهه ۳۰ تا ۵۰ خورشیدی است. معماری این قسمت از شهر مشابه هسته مرکزی ولی با مصالح مدرن است. نشانه‌های خیابان‌بندی و کوچه‌های پهن‌تر -از قسمت میانی- از ویژگی‌های بافت میانی است. بافت سوم شهر نیز که به دور بافت سوم ایجاد شده عمدتاً در سال‌های پس از انقلاب و بیشتر در نتیجه مهاجرت به شهر ارومیه است. این بافت در نتیجه تبدیل اراضی کشاورزی در
است. این بافت در نتیجه تبدیل اراضی کشاورزی در شمال‌غرب و جنوب شهر به مناطق مسکونی ایجاد شده است. مناطق شهرداری. هم‌اکنون ارومیه دارای ۴ منطقه شهرداری است. ولی افزایش مناطق شهرداری ارومیه به‌دلیل افزایش وسعت شهر در دستور کار شهرداری قرار دارد. فضای سبز. تعداد ۷۰ پارک در مساحتی بالغ بر ۶۵۰ هکتار در شهر ارومیه وجود دارد. هم‌اکنون سرانه فضای سبز برای هر نفر ۸ و نیم متر مربع است که قرار است تا ۴ سال آینده به ۱۲ متر مربع افزایش یابد. ترابری. فاصله شهر ارومیه با برخی از مناطق شهری ایران: فرودگاه. شهر ارومیه دارای
از مناطق شهری ایران: فرودگاه. شهر ارومیه دارای فرودگاه فعال بین‌المللی است. پروازهای داخلی فرودگاه بین‌المللی ارومیه به تهران، مشهد، رشت و شیراز و پرواز خارجی به ترکیه، عربستان و امارات دایر است. شرکت‌های هواپیمایی آسمان، ایران ایر و آتا جابه‌جایی مسافران فرودگاه ارومیه را به عهده دارند. راه‌آهن. ایستگاه راه‌آهن ارومیه که در سال ۱۳۹۷ افتتاح گردید و از طریق خط راه‌آهن مراغه-ارومیه به طول ۱۸۰ کیلومتر به راه‌آهن آذربایجان متصل می‌شود. ترمینال. پایانه شبانه‌روزی شهید کاملی ارومیه با جابه‌جایی روزانه ۱۷ هزار
شهید کاملی ارومیه با جابه‌جایی روزانه ۱۷ هزار نفر جابه‌جایی مسافرین از دیگر شهرها به ارومیه و بالعکس را انجام می‌دهد. به‌دلیل عدم کارشناسی برای ساخت این ترمینال، ترمینال ۱۸ هکتاری در جاده سرو قرار است ساخته و جایگزین این ترمینال بشود. اتوبوس تندرو. به منظور کاهش ترافیک و روان‌سازی رفت‌وآمد در معابر عمومی ارومیه شهرداری ارومیه به ایجاد سامانه اتوبوس تندرو در ارومیه مبادرت ورزید. کلنگ این پروژه در تیر ماه ۱۳۹۲ زده شد. این سامانه در ارومیه شامل ۲ خط اتوبوس است. خط ۱ به طول ۱۳ کیلومتر و دارای ۱۴ ایستگاه از
است. خط ۱ به طول ۱۳ کیلومتر و دارای ۱۴ ایستگاه از شهرک ایثار تا میدان خاتم‌الانبیا، مناطق ۲ و ۳ شهرداری را به یکدیگر متصل می‌کند. این خط ۵۴٪ از جمعیت ارومیه را پوشش می‌دهد. خط ۲ نیز از شهرک بهداری تا میدان شهدا کشیده شده است. تاکسی. شهر ارومیه داردای بیش از ۷ هزار دستگاه تاکسی است؛ که این تعداد ۳۵ درصد از سهم حمل و نقل درون‌شهری را در ارومیه به عهده دارند. از این تعداد یک هزار و ۲۷۶ تاکسی پلاک قرمز فعال و ۲ هزار و ۴۲ دستگاه تاکسی پلاک سفید و مربوط به آژانس‌ها هستند. ورزش. از مهم‌ترین اماکن ورزشی ارومیه
هستند. ورزش. از مهم‌ترین اماکن ورزشی ارومیه مجتمع تختی واقع در خیابان کاشانی است که دارای ۲ زمین فوتبال، زمین تنیس، سالن ورزش باستانی، بوکس، تیراندازی، جودو، تکواندو و ژیمناستیک است. سالن ورزشی ۶۰۰۰ نفری غدیر ارومیه که در سال ۱۳۸۶ تأسیس شده از دیگر مکان‌های ورزشی مهم در ارومیه است. فوتبال. تنها تیم فوتبال ارومیه در لیگ‌های ایران نود ارومیه است که در لیگ آزادگان بازی می‌کند. والیبال. همان‌طور که آبادان را با فوتبال و مازندران را با کشتی می‌شناسند، ارومیه با والیبال شناخته می‌شود. تاریخ ورود والیبال به
با والیبال شناخته می‌شود. تاریخ ورود والیبال به ارومیه به ورود مبلغان مذهبی به ارومیه برمی‌گردد. مردم شهر که از سال ۱۲۹۵ با بازی مبلغان امریکایی در حیاط سفارت آمریکا با این ورزش آشنا شده بودند ورزش‌های سنتی را رها نموده و به والیبال روی آوردند. ارومیه از دهه ۴۰ در والیبال وارد تیم‌داری شد. هم‌اکنون از ارومیه با عنوانی چون قطب والیبال ایران یا پایتخت والیبال آسیا یاد می‌کنند. همچنین مسابقات جام کنفدراسیون والیبال آسیا ۲۰۱۰ در استادیوم شش هزارنفری غدیر ارومیه برگزار شد. جشنواره جهانی جام تموز. جام تموز هر
برگزار شد. جشنواره جهانی جام تموز. جام تموز هر ساله و با شرکت بازیکنانی از کشور ایران و دیگر کشورها با اقلیت آشوری چون عراق و سوریه در تابستان در شهر ارومیه برگزار می‌شود.&lt;ref name="آذربایجان غربی نماد تعامل ادیان و مذاهب/ جشنواره جام تموز در ارومیه آغاز شد"&gt;&lt;/ref&gt; مراکز درمانی. نخستین بیمارستان، به شیوه نوین، در ارومیه توسط جوزف کاکرن از اعضای میسیون آمریکایی در سال ۱۳۰۰ تأسیس شد. در این بیمارستان علاوه بر خدمات پزشکی، آموزش نیز داده می‌شد. پس از آن در سال ۱۳۰۴ میسیون خواهران نیکوکار یک
پس از آن در سال ۱۳۰۴ میسیون خواهران نیکوکار یک درمانگاه در ارومیه ایجاد کرد. چندی بعد جمعیت شیر و خورشید سرخ (حلال احمر کنونی) ارومیه با ابتکار علی اکبر درخشانی پس از تهیه مقدمات و روشن نمودن اذهان اهالی، با سرمایه اولیه چهار ریال که از سوی آیت‌الله مجتهد عرب باغی پرداخت شد و با کمک‌های گسترده مردم، تشکیل شد که در مدت کوتاهی دارای مریضخانه و پست‌های سحّی و نیز حمام‌هایی در شهر و چند قریه اطراف شد. این اولین مریضخانه ایرانی در منطقه بود. تا قبل از آن تنها مریضخانه متعلق به میسیون مذهبی آمریکایی‌ها بود، که
متعلق به میسیون مذهبی آمریکایی‌ها بود، که وظیفه اصلی خود را در تبلیغات دینی می‌دیدند. تأسیس مریضخانه ایرانی تأثیر بسیار خوبی روی مردم داشت و باعث شد آن‌ها اعانات خود را به جمعیت مذکور چندین برابر کنند.بیمارستان شوروی نیز در سال ۱۳۲۲ شعبه‌ای در ارومیه تأسیس کرد. در سال ۱۳۸۷ خورشیدی تعداد تخت‌های بیمارستانی موجود شهر ارمیه ۱٬۶۱۲ تخت بوده است که شامل ۹۶۶ تخت در بیمارستان‌های دولتی، ۳۸۴ تخت در بیمارستان تحت پوشش تأمین اجتماعی و ۲۶۲ تخت در بیمارستان‌های بخش خصوصی است. شهر ارومیه یکی از سه مرکز پیوند مغز استخوان
است. شهر ارومیه یکی از سه مرکز پیوند مغز استخوان در ایران و تنها مرکز پیوند مغز و استخوان در شمال‌غرب ایران است. همچنین در سال ۱۳۸۷ در ارمیه تعداد ۵۷ آزمایشگاه، ۹۸ داروخانه، ۲۶ مرکز پرتونگاری و ۱۵ مرکز توانبخشی وجود داشته است. بیمارستان شهید عارفیان (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)، بیمارستان رازی (دانشگاهی)، بیمارستان دکتر صولتی (خصوصی)، بیمارستان شفا (خصوصی)، بیمارستان شهید مطهری (دانشگاهی)، بیمارستان ۵۲۳ ارتش (ارتش جمهوری اسلامی ایران)، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (دانشگاهی)، بیمارستان آذربایجان (خصوصی)،
خمینی (دانشگاهی)، بیمارستان آذربایجان (خصوصی)، بیمارستان آیت‌الله طالقانی (دانشگاهی)، بیمارستان شهید دکتر قلیپور (دانشگاهی)، بیمارستان سیدالشهدا (دانشگاهی)، و بیمارستان امام رضا (تأمین اجتماعی) ازجمله مراکز درمانی شهر ارومیه هستند. رسانه‌ها. صدا و سیما. شبکه استانی آذربایجان غربی در ارومیه به عنوان اولین شبکه محلی در ایران کار خود را از سال ۱۳۴۷ آغاز کرد. این شبکه در ابتدا با ۳ ساعت در روز کار خود را آغاز و تا سال ۱۳۵۱، به میانگین ۷ ساعت برنامه در روز رسید. با ایجاد ایستگاه‌های تقویت امواج در میاندوآب و
با ایجاد ایستگاه‌های تقویت امواج در میاندوآب و سرو به جز خود استان قسمتی از ترکیه و استان آذربایجان شرقی نیز قادر به دریافت امواج این شبکه شدند. نشریه‌ها. اولین نشریه محلی ایران در شهر ارومیه به چاپ رسید. این نشریه آشوری زبان با نام زاهر یرادی باهرا که در زبان آشوری به معنای اشعه روشنای است در سال ۱۲۶۵ قمری برابر ۱۸۴۹ میلادی توسط جاستین پرکینز آمریکایی منتشر شد. این نشریه دومین نشریه بعد کاغذ اخبار در ایران است. در سال‌های ۱۳۲۵ قمری (۱۹۰۷ میلادی) تا پایان دوره مشروطه نزدیک به ۱۰۰ نشریه در ارومیه منتشر
دوره مشروطه نزدیک به ۱۰۰ نشریه در ارومیه منتشر می‌شد دوره مشروطیت نشریه فریاد به مدیر مسئولی میرزا حبیب آقازاده و سردبیری محمود غنی‌زاده در ارومیه به دو زبان ترکی و فارسی و به طرفداری از ترقی ملت و استقلال دولت به‌طور مشروطیت می‌پرداخت. کُردهای ساکن آذربایجان غربی در این دوره نشریاتی منتشر کرده‌اند که از مهم‌ترین آنان نشریه کردستان به صاحب امتیازی عبدالرزاق کک بدرخان و مدیر مسئولی اسماعیل سیمیتقو است که به دو زبان‌های کردی و ترکی منتشر می‌شد. به علت جو پلیس و خفقان در دوران پهلوی تنها چهار نشریه در ارومیه
و خفقان در دوران پهلوی تنها چهار نشریه در ارومیه منتشر می‌شدند. پس از انقلاب ایران نشریاتی شروع به کار کردند که درحال حاضر تنها دو عدد از آن‌ها به کارشان ادامه می‌دهند. اولین روزنامه ارومیه در سال ۱۳۹۰ با نام آراز آذربایجان شروع به کار کرد. گردشگری. بناها. ارومیه دارای بناهای تاریخی متعددی است. ار آنجمله می‌توان به عمارت شهربانی ارومیه، عمارت سه گنبد، موزه ارومیه، یخچال ۹ پله، پل باراندوز، کاروان‌سرای ارومیه، بازار قدیم ارومیه، گرمابه آخوند، ساختمان جهاد دانشگاهی ، ساختمان شهرداری ارومیه و … اشاره کرد.
دانشگاهی ، ساختمان شهرداری ارومیه و … اشاره کرد. مساجد. ارومیه دارای مساجد قدیمی فراوانی است. مسجد جامع ارومیه که گمان بر این است که بر روی ویرانه‌های یک آتشکده در سده هفتم هجری قمری ساخته شده است. مسجد سردار، مسجد مناره و مسجد سیدالشهدا از دیگر مساجد تاریخی ارومیه هستند. کلیساها. بیشتر کلیساهای ارومیه متعلق به آشوریان است هرچند کلیساهای متعلق به ارمنی‌ها نیز در ارومیه وجود دارد.&lt;ref name="آذربایجان غربی سرزمین کلیساهای کهن/ سفر به مهد ادیان و مذاهب"&gt;&lt;/ref&gt; از مهم‌ترین کلیساهای ارومیه می‌توان
از مهم‌ترین کلیساهای ارومیه می‌توان به کلیسای ننه مریم، کلیسای ماریوخنه و کلیسای حضرت مریم اشاره کرد. خانه‌ها. خانه‌های تاریخی ارومیه که نهایتاً قدمتشان به دوره قاجار می‌رسد یکی از جاذبه‌های گردشکری ارومیه محسوب می‌شوند. خانه‌های جنرال، خانه انصاری و خانه اتحادیه از آن جمله‌اند. خانه دیزج سیاوش در سال ۱۳۸۷ ثبت ملی شد. دروازه‌ها. شهر ارومیه در گذشته به‌دلیل موقعیت استراتژیک و ایجاد امنیت هشت دروازه در بیرون شهر داشته است که محل استقرار نیروهای نظامی بوده‌اند. دروازهٔ بالو یا سلماس، دروازهٔ توپراق قلعه،
دروازهٔ بالو یا سلماس، دروازهٔ توپراق قلعه، دروازهٔ سویوق بولاق یا هازاران یا گازوران، دروازهٔ بازار باش، دروازهٔ ارک، دروازهٔ یوردشاه ودروازهٔ نوگچریانو گذر نام این هشت دروازه است. هتل‌ها. ازجمله مراکز اقامتی ارومیه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: غذاهای سنتی. از غذاهای سنتی ارومیه می‌توان به دلمهٔ برگ مو، کوفته، یتیمچه و آش‌های کشک (قاتیخ) ،عیران و اماج اشاره کرد. شیرینی‌ها. نقل مهم‌ترین سوغات ارومیه است که در انواع بیدمشکی، گردویی، زعفرانی، پسته‌ای و بادامی عرضه می‌شود. با این حال نقل بیدمشک معروف‌ترین
عرضه می‌شود. با این حال نقل بیدمشک معروف‌ترین نوع نقل در ارومیه است. این نوع نقل با عرق بیدمشک که محصول خود ارومیه است تهیه می‌شود. از دیگر عرقیات ارومیه بادرنجبو است که در تهیه شربت از آن استفاده می‌شود. حلوای گردو و حلوای هویچ از دیگر سوغاتی‌های ارومیه است. صنایع دستی. صنایع دستی چوبی و ریزه‌کاری و نازک‌کاری چوب از سوغاتی‌های ارومیه است. روابط بین‌المللی. شهرهای خواهر. ارومیه با ۳ شهر جهان دارای پیوند خواهرخواندگی است.
سنگ‌چشم خاکستری جنوبی گونه‌ای سنگ‌چشم است که در منطقه زیر صحرای آفریقا تا شمال آفریقا زندگی و زادآوری می‌کند. توصیف ظاهری. طول بدن سنگ‌چشم خاکستری جنوبی ۲۵ سانتی‌متر است و به رنگ خاکستری با لکه‌های سیاه و سفید دیده می‌شود. این پرنده نوار ابرویی سیاه‌رنگی دارد که قسمت بیشتر گوشپرها را فرا گرفته‌است و تا منقار ادامه می‌یابد. تارک و روتنه خاکستری آن دودی، پیشانی و بالای چشم با وار خاکستری کمرنگ، دمگاه خاکستری، و دم بلند و سیاه است. پرهای پششی زیر دم و پرهای کناری و انتهای دم سفید هستند و شاهپرهای دم از میانه
و انتهای دم سفید هستند و شاهپرهای دم از میانه به کنار دم به تدریج کوتاه‌تر می‌شوند بال‌های آن نیز به نسبت کوتاه و شاهپرها بسیار کوتاه‌ترند. رنگ پرها و بال‌های پرنده‌های بالغ متنوع است ولی در همه انواع نژادها روی شانه‌ها نوارهای سفیدی که تا شاهپرهای ثانویه گسترده می‌شوند وجود دارند. زیستگاه. سنگ‌چشم خاکستری جنوبی در استپهای گرم و خشک مدیترانه زندگی می‌کند و کمتر در جنگلها دیده می‌شود. ظاهراً از درختان بزرگ دوری می‌کند ولی گاه در مناطق باز با درختان میوه و زیتون‌کاری‌شده و در نواحی بیابانی و بوته‌های
و زیتون‌کاری‌شده و در نواحی بیابانی و بوته‌های پراکندهٔ کوتاه در بیابان‌ها و واحه‌ها دیده می‌شود.
برتولد آلفرد مارییا شنک گراف فون اشتاوفنبرگ اشراف زاده و حقوقدان آلمانی و یکی از شرکت کنندگان اصلی برای کودتای ۲۰ ژوئیه بر عیله هیتلر و حزب نازی بود. وی در ۱۹۳۹ به نیروی دریایی آلمان پیوسته بود و در سرفرماندهی مشغول کار بود بعد از اینکه بمب گذاری در قرارگاه لانه گرگ در پروس شرقی به وسیله برادر کوچکترش سرهنگ کلاوس فون اشتاوفنبرگ شکست خورد برتولد نیز به وسیله نازی‌ها اعدام شد. زندگی. برتولد اشتاوفنبرگ فرزند ارشد آلفرد شنک گراف فون اشتافنبرگ و کارولین فون اوکسیل گیلنبند بود. او در یک خاندان اشرافی کاتولیک
گیلنبند بود. او در یک خاندان اشرافی کاتولیک قدیمی و مشهور در جنوب آلمان به دنیا آمد. پدر و مادر او آخرین نسل صاحب مقام مارشال عالی رتبه دربار پادشاهی وورتمبرگ بودند. چندین پروسی معروف از جمله، آگوست فون گنایزنائو بزرگ از اجداد آنها هستند. او و برادرانش در دوران جوانی عضو یک انجمن پیشاهنگان آلمانی و دسته ­ای از جنبش جوانان آلمان به نام نوپادفندر بودند. پس از تحصیل حقوق در توبینگن، او در سال ۱۹۲۷ به عنوان استادیار حقوق بین‌الملل در موسسه قیصر ویلهلم برای حقوق خارجی و بین‌المللی مشغول به کار شد. آلبرشت فون
خارجی و بین‌المللی مشغول به کار شد. آلبرشت فون بلومنتال، او و برادرش کلاوس را به گروه شاعر و نویسنده نمادگرا و معماگون اشتفان گئورگه معرفی کرد، بسیاری از پیروان او بعدها عضو مقاومت آلمان در برابر نازیسم شدند. او از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ در شهر لاهه کار کرد و در سال ۱۹۳۶ با ماریا (میکا) کلاسن (۱۹۰۰-۱۹۷۷) ازدواج کرد. آن‌ها دو فرزند به نامهای آلفرد کلاوس ماریا شنک گراف فون اشتاوفنبرگ (۱۹۳۷-۱۹۸۷) و الیزابت کارولین مارگارت ماریا شنک گرافین فون اشتاوفنبرگ (متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۳۹) داشتند. او با خانواده‌اش در برلین-وانزی
۱۹۳۹) داشتند. او با خانواده‌اش در برلین-وانزی زندگی می‌کرد. شغل و تلاش برای کودتا. در سال ۱۹۳۹، او به نیروی دریایی آلمان پیوست و به عنوان قاضی و مشاور حقوق بین‌الملل در کمیته فرماندهی عالی مشغول به کار شد. آپارتمان برتولد در خیابان تریستان در برلین واقع بود، برادرش کلاوس هم برای مدتی در آنجا زندگی می کرد. این مکان محلی برای دیدار همدستان نقشه کودتای ۲۰ ژوئیه از جمله یکی از بستگانشان پیتر یورک فون وارتنبورگ بود. از آنجا که کلاوس به حلقه داخلی اطرافیان هیتلر دسترسی داشت، این وظیفه به او سپرده شد که در تاریخ
دسترسی داشت، این وظیفه به او سپرده شد که در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴، یک بمب را در کلبه محل اقامت پیشوا در فرماندهی عالی نظامی در راستنبورگ در پروس شرقی، قرار دهد. سپس کلاوس به فرودگاه رانگسدورف جنوب برلین پرواز کرد و با برتولد دیدار کرد. آنها با هم به بندلرشتراسه رفتند، که رهبران کودتا قصد داشتند آن را به عنوان مرکز عملیات خود در برلین استفاده کنند. هیتلر از انفجار بمب جان سالم به در برد و کودتا ناموفق ماند. برتولد و برادرش در همان شب در بندلرشتراسه دستگیر شدند. کلاوس بلافاصله بعد از آن توسط یک تیم اجرایی
شدند. کلاوس بلافاصله بعد از آن توسط یک تیم اجرایی تیربارانی اعدام شد. بعد از دستگیری او، گشتاپو از اشتاوفنبرگ درباره نظراتش درباره "راه حل نهایی برای سؤال یهودیان" بازپرسی کرد. اشتاوفنبرگ به گشتاپو گفت که "او و برادرش در اصل اصول نژادی نازیسم را تأیید کرده‌اند، اما آن را مبالغه آمیز و افراطی می‌دانند." اشتاوفنبرگ در ادامه گفت: به ایده نژادی در این جنگ به طرز وحشتناکی خیانت شده است، زیرا بهترین خون آلمانی به شکل غیرقابل جبرانی قربانی می‌شود، در حالی که در عین حال آلمان با میلیون‌ها کارگر خارجی پر شده است که
حال آلمان با میلیون‌ها کارگر خارجی پر شده است که قطعاً نمی‌توان آن‌ها را به عنوان افراد با کیفیت نژادی بالا توصیف کرد. برتولد در تاریخ ۱۰ اوت توسط رولاند فرایسلر در دادگاه خلق محاکمه شد و یکی از هشت نفری بود که همان روز در زندان پلوتزنزه در برلین با سیم پیانو اعدام شدند. قبل از اینکه برتولد کشته شود، چندین بار به دار آویخته شد و سپس به سرعت به زندگی بازگشت. کل عمل اعدام و چندین بار احیا برای هیتلر به منظور تماشای آن در اوقات فراغتش، فیلمبرداری شد.
هانس امیل اتو گراف فون اشپونک نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌هایی را در نیروی زمینی در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. سال‌های اولیه. هانس فون اشپونک روز ۱۲ فوریه سال ۱۸۸۸ در دوسلدورف زاده شد. پدرش کنت امیل فون اشپونک سروان و فرماندهی یک گروهان در هنگ سواره‌نظام وستفالی بود. فون اشپونک سال ۱۸۹۸ وارد مدرسه نظامی کارلسروهه شد و سال ۱۹۰۵ به عنوان شاگرد ممتاز فارغ‌التحصیل گردید. سپس به دانشکده نظامی گروس‌لیشترفلده رفت. روز ۱۹ مارس سال ۱۹۰۸ خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان را در
۱۹۰۸ خدمت در نیروی زمینی امپراتوری آلمان را در هنگ ۵ گرنادیر محافظ با درجه ستوان دوم آغاز کرد. فون اشپونک فعالیت ورزشی داشت و مهارت خوبی فوتبال و ژیمناستیک داشت. سال ۱۹۱۳ آجودان گردان ۲ هنگ شد. با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ با لشکر دوم محافظ در فرانسه و روسیه رزم را تجربه کرد. ماه فوریه سال ۱۹۱۵ به شدت مجروح شد سپس به عنوان آجودان هنگ ۲۶۲ پیاده‌نظام ذخیره به خط مقدم بازگشت. پاییز همان سال به‌طور آزمایشی و بدون گذراندن دوره معمول آموزش، به ستاد کل منتقل شد. مابقی جنگ را در جایگاه‌های ستادی در سطح گروه
شد. مابقی جنگ را در جایگاه‌های ستادی در سطح گروه ارتش بود. سال ۱۹۱۷ به درجه ستوان ترفیع گرفت. رایشسور. پس از جنگ برای ادامه خدمت در رایشسور برگزیده شد. بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ فرمانده یک گروهان در هنگ ۴ پیاده‌نظام در کولبرگ بود. سپس تا سال ۱۹۲۴ یک گروهان را در هنگ ۹ پیاده‌نظام در پوتسدام فرماندهی کرد. همان سال مدتی را در ستاد فرماندهی توپخانه ۳ در برلین بود. پس از آن تا سال ۱۹۳۰ در بخش سازماندهی نیروی زمینی در وزارت دفاع به خدمت پرداخت. سپس تا سال ۱۹۳۴ افسر ارشد و عملیات‌های لشکر سوم پیاده‌نظام بود. در
ارشد و عملیات‌های لشکر سوم پیاده‌نظام بود. در این مدت سال ۱۹۲۸ به درجه سرگرد، سال ۱۹۳۲ به درجه سرهنگ دوم و سال ۱۹۳۴ به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. ورماخت. در پس به قدرت رسیدن حزب ناسیونال سوسیالیست و در جریان تسلیح مجدد آلمان، سال ۱۹۳۴ فرماندهی هنگ ۴۸ پیاده‌نظام در نوی‌اشترلیتس بر عهده فون اشپونک نهاده شد. در هنگام تشکیل "لوفت‌وافه"، به عنوان افسری با تجربه خدمت ستادی، روز ۱۲ دسامبر سال ۱۹۳۷ در مقام فرماندهی بخش ۳ هوایی در برلین موقتاً به نیروی هوایی منتقل گشت. این جایگاه معادل منطقه نظامی در نیروی زمینی بود که
جایگاه معادل منطقه نظامی در نیروی زمینی بود که معمولاً یک سپهبد آن را فرماندهی می‌کرد. فون اشپونک روز ۱ فوریه سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. در جریان مسئله ورنر-فون فریچ، به عنوان شاهد در پشتیبانی از فرمانده پیشین نیروی زمینی در دادگاه حاضر شد. این کار به مذاق فیلدمارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل "لوفت‌وافه" که قاضی این دادگاه نظامی نیز بود، خوش نیامد تا فون اشپونک روز ۱۱ مارس از برلین به مونشن برای فرماندهی بخش ۸ هوایی و سپس ۱۱ نوامبر به برمن برای فرماندهی لشکر بیست‌ودوم پیاده‌نظام منتقل شود. به جهت
لشکر بیست‌ودوم پیاده‌نظام منتقل شود. به جهت آشنایی با "لوفت‌وافه" موظف شد آن را به یگان فرود هوایی بدل کند. جنگ جهانی دوم. در پی آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، لشکر او در جریان نبرد لهستان به عنوان نیروی ذخیره در جبهه غربی مستقر بود. در کارزار غرب در سال ۱۹۴۰ از همان روز نخست مشارکت داشت و در کنار لشکر هفتم هوایی، نخستین لشکر چترباز آلمان، مأمور به تصرف مواضع کلیدی در هلند و حفظ آن‌ها تا رسیدن مابقی نیروها شد. فون اشپونک می‌بایست شهر لاهه را تصرف و خانواده سلطنتی هلند را بازداشت می‌کرد که البته با گریز
سلطنتی هلند را بازداشت می‌کرد که البته با گریز آن‌ها از کشور موفق به هیچ‌یک نشد. خود او زخم جدی برداشت و نزدیک بود اسیر شود. به هر طریق نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را از این بابت دریافت کرد. پس از سقوط فرانسه لشکر بیست‌ودوم پیاده‌نظام در هلند باقی ماند در تهاجم به بریتانیا مشارکت داشته باشد که البته هیچگاه اجرا نشد. سال ۱۹۴۱ به آلمان بازگشت و بهار همان سال به رومانی منتقل شد تا در جایگاه ذخیره ارتش یازدهم قرار بگیرد. در جریان تهاجم به شوروی در نبردهای جنوب اوکراین حضور داشت و تا ورودی شبه‌جزیره کریمه
جنوب اوکراین حضور داشت و تا ورودی شبه‌جزیره کریمه پیش رفت. ماه سپتامبر راه خود را به شبه‌جزیره باز کرد و در کنار سایر نیروها نواحی غربی آن را به تصرف درآورد. در نخستین اقدام ناموفق برای تصرف سواستوپول مشارکت نمود. ماه اکتبر فرماندهی سپاه ۴۲ بر عهده فون اشپونک قرار گرفت و مسئول پوشش جناح شرقی ارتش یازدهم در شبه‌جزیره کرچ شد. به هر روی با در اختیار داشتن دو لشکر فرسوده پیاده‌نظام، چند گردان پیاده‌نظام، برخی یگان‌های سطح سپاه و بعضی آرایش‌های کوهستان رومانیایی، در وضعیت چندان مناسبی نبود. در جریان ضدحمله
در وضعیت چندان مناسبی نبود. در جریان ضدحمله سراسری ارتش سرخ در تمامی طول جبهه شرقی، نیروهای شوروی روز ۲۶ دسامبر سال ۱۹۴۱ تهاجم آبی-خاکی را به شبه‌جزیره کرچ صورت دادند که منجر به باز شدن دو جای پای عمده برای آن‌ها در این ناحیه شد. فون اشپونک توانست تا روز ۲۸ دسامبر یکی از این سر ساحل‌ها را نزدیکی شهر کرچ از بین ببرد اما از آن‌جایی که نیروی موتوریزه و زرهی نداشت قادر به شکست کلی دشمن نشد. در مواجه با حضور نیروهای دشمن در پشت سرش و امکان افتادن در محاصره، فون اشپونک از ارتشبد اریش فون مانشتاین، فرمانده ارتش
اشپونک از ارتشبد اریش فون مانشتاین، فرمانده ارتش یازدهم تقاضای مجوز عقب‌نشینی کرد. با این حال، بر مبنای فرمان صریح فرماندهی عالی مبنی حفظ هر ذره از خط مقدم، این مجوز به او داده نشد. درخواست دوباره و سه‌باره فون اشپونک که از سر ناچاری فرستاده می‌شد هم مورد موافقت قرار نگرفت. تا روز ۲۹ دسامبر از نیروهای لشکر چهل‌وششم پیاده‌نظام او تنها ۱۰٬۰۰۰ نفر باقی مانده بودند؛ درحالی‌که در شمال دشمن حدود ۴۰٬۰۰۰ نفر در شمال و جنوب کرچ داشت. در این هنگام ارتش سرخ پیاده‌سازی دیگری این بار در نزدیکی فئودوسیا انجام داد. فون
دیگری این بار در نزدیکی فئودوسیا انجام داد. فون اشپونک که از تمامی نیروی ذخیره خود از پیش استفاده کرده بود، دیگر نمی‌توانست به مصاف تهدید جدید برود. درحالی‌که بر او مسلم بود که لشکر چهل‌وششم پیاده‌نظام محاصره و منهدم خواهد شد، فون اشپونک تقریباً بلافاصله پس از مطلع شدن از این خبر، جهت جلوگیری از این فاجعه، در سر پیچی عیان از فرمان مافوق، به نیروهای خود دستور عقب‌نشینی تا باریکه پارپاچ داد؛ جایی که تنگی عرض ناحیه می‌توانست امکان ایجاد مواضع قابل دفاع را بدهد. به هر حال این حرکت در شرایط دشوار زمستانی با
به هر حال این حرکت در شرایط دشوار زمستانی با درجه سرمای نزدیک به ۳۰ درجه زیر صفر با مشقت فراوان صورت گرفت و خسارت قابل ملاحظه‌ای با رها کردن ادوات به لشکر وارد آورد. در جریان عقب‌نشینی ۴۶ ساعته بسیاری از نیروها دچار سرمازدگی شدند و عده‌ای جان باختند. بدین شکل لشکر چهل‌وششم پیاده‌نظام بدون این که با دشمن در برخورد باشد، «فلج» شد. به هر صورت مواضع دفاعی مورد نظر در تنگه پارپاچ برقرار و با یاری نیروی کمکی که از سمت فون مانشتاین عازم شد، حملات دشمن با وارد آوردن تلفات سنگین به آن‌ها دفع شد. محاکمه و اعدام. روز
تلفات سنگین به آن‌ها دفع شد. محاکمه و اعدام. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ به فون اشپونک دستور داده شد فرماندهی سپاه ۴۲ را به سرلشکر فرانتس ماتنکلوت بسپارد و خود را به دادگاه نظامی در برلین معرفی کند. محاکمه او روز ۲۳ ژانویه با قضاوت هرمان گورینگ آغاز شد. فون اشپونک متهم به سرپیچی از افسر مافوق خود بود. او در دفاع مدعی شد به عنوان یک افسر پروسی می‌بایست در شرایط تاکتیکی خاص بر مبنای ابتکار خود عمل می‌کرده‌است تا نیروهایش را حفظ کند؛ حتی اگر شده برخلاف فرمان‌ها. این دعاوی مورد پذیرش قرار نگرفت و فون اشپونک بدون این
دعاوی مورد پذیرش قرار نگرفت و فون اشپونک بدون این که هیچ کمکی از جانب فون مانشتاین دریافت کند، مجرم شناخته شد و به مرگ محکوم گردید. با این حال، هیتلر که قصد خود را به دیگر ژنرال‌ها نشان داده بود، در این حکم دخالت و آن را به شش سال زندان تقلیل داد. فون اشپونک به قلعه گرمرسهایم فرستاده شد. به هر صورت زندگی نسبتاً بهتری نسبت به سایر زندانی‌ها داشت. گاهی اجازه میافت به شهر برود و اقلامی چون کتاب بخرد. همسر و فرزند سه ساله‌اش می‌توانستند ماهی یک هفته با او ملاقات داشته باشند. در این میانه کودتای ۲۰ ژوئیه سال