payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داد. حامیان آنتونسکو از فرستادگان آلمان در بخارست تقاضای مداخله نمودند. هرمان نویباخر، نماینده آلمان در مسائل اقتصادی به ارنست اوردارئانو، مشاور ارشد کارول هشدار داد «مرگ تصادفی» آنتونسکو سو ظن بسیار بدی در نزد آلمانی‌ها ایجاد خواهد کرد. تحت فشار آلمان، کارول روز ۱۱ ژوئیه فرمان به آزادی آنتونسکو داد اما به اتهام رابطه مخفیانه با گارد آهنین، سرویس اطلاعاتی را موظف به نگهداری او در در صومعه بیستریتسا در ولچا نمود. روز بعد آنتونسکو از خدمت در نیروی زمینی استعفا کرد که پادشاه با آن موافقت نمود. بعدها فاش کرد
کرد که پادشاه با آن موافقت نمود. بعدها فاش کرد در تمامی دوران بازداشت با آلمانی‌ها در ارتباط بوده و به آن‌ها وعده کرده‌است دست به اقدامی نزند که تولید نفت و گاز متان در رومانی را دچار اختلال کند. رسیدن به نخست‌وزیری. در پی پذیرش دومین حکمیت وین توسط کارول و الحاق شمال ترانسیلوانیا به مجارستان، آشوب و تظاهرات گسترده‌ای با سازمان‌دهی جنبش گارد آهنین در نقاط مختلف رومانی به پا شد. معترضان دست به اقدام مسلحانه زده و رادیو بخارست و مرکز اصلی تلفن را به اشغال خود درآوردند. در اثر این تحولات، آنتونسکو از بازداشت
درآوردند. در اثر این تحولات، آنتونسکو از بازداشت آزاد شد و به شهر پردا رفت. در ملاقاتی که در ۱ سپتامبر در پلوشتی با یولیو مانیا، رهبر حزب ملی دهقانان، داشت، مطلع گشت که پادشاه ممکن است از او برای تشکیل دولت دعوت کند. در این دیدار توافق شد آنتونسکو این پیشنهاد را به شرط کناره‌گیری کارول بپذیرد. والر پوپ، یکی از مشاوران پادشاه، از شخصیت‌های کلیدی بود که کارول را به برگزیدن آنتونسکو ترغیب می‌کرد. به نظر می‌رسد هم‌او نخستین بار سفیر آلمان را با تأکید بر جهت‌گیری آنتونسکو به سمت آلمان و تمایل به اجرای حکمیت
آنتونسکو به سمت آلمان و تمایل به اجرای حکمیت وین، مایل به نخست‌وزیری آنتونسکو نمود. کارول روز ۳ سپتامبر آنتونسکو را به کاخ خود فراخواند. در دیداری پرتنش، پادشاه با توصیه‌های آنتونسکو موافقت نمود اما حاضر نبود قدرت را کاملاً به او بسپارد. از این رو آنتونسکو در پایبندی به قراری که با مانیو گذاشته بود، از پذیرش درخواست پادشاه برای تشکیل دولت سر باز زد. با ادامه اعتراضات خیابانی که خواهان کناره‌گیری کارول بود، پادشاه روز بعد از طریق گیگورتو، نخست‌وزیر، دستور به اعدام ۱۵ زندانی جنبش گارد آهنین داد اما گیگورتو
اعدام ۱۵ زندانی جنبش گارد آهنین داد اما گیگورتو با آگاهی از جو عمومی، با رد تبعیت از این دستور، استعفا نمود. کارول مجددا آنتونسکو را به کاخ دعوت کرد. آنتونسکو این بار به شرط دریافت «تمام قدرت لازم»، پذیرفت اقدام به تشکیل دولت نماید. کیفیت این مسئله، پس از مشورت پادشاه با مشاورانش و جهت بازیابی نظم عمومی و حفظ تاج او، در ۲۴ ساعت آینده مورد توافق قرار گرفت. با این حال حزب ملی دهقانان و حزب ملی لیبرال از مشارکت در دولت تا کناره‌گیری پادشاه امتناع نمودند. فابریکیوس، سفیر آلمان در دیدار صبح ۵ سپتامبر، پشتیبانی
سفیر آلمان در دیدار صبح ۵ سپتامبر، پشتیبانی کشورش از آنتونسکو را منوط به عمل به حکمیت وین، حضور نمایندگان نظامی آن در رومانی و تقویت روابط اقتصادی با آلمان دانست که مورد پذیرش آنتونسکو واقع گشت. پادشاه با صدور فرمانی قانون اساسی ۱۹۳۸ را معلق و مجلس را منحل کرد و قدرت کامل جهت حاکمیت را به آنتونسکو سپرد. با این وجود، تظاهرات‌ها همچنان ادامه پیدا کرد. آنتونسکو شب ۵ سپتامبر به کاخ کارول رفت تا با دادن ضرب‌الاجل، به او اعلام کند قادر به تشکیل دولت نیست چرا که «همه خواهان استعفای عالی‌جناب هستند» و هشدار داد
«همه خواهان استعفای عالی‌جناب هستند» و هشدار داد تمایلی به سرکوب معترضان و کشاندن «ملت به جنگ داخلی و باز کردن راه برای اشغال خارجی ندارد.» آنتونسکو به کارول تا ساعت ۴ بامداد فردا فرصت پاسخ داد. پادشاه مشاوران خود را جهت شور گرد آورد. با وجود این که بیشتر آن‌ها موافق کناره‌گیری او بودند، دو تن از ژنرال‌های ارتش پیشنهاد به پس گرفتن اختیارات آنتونسکو و حتی قتل او نمودند. با دریافت خبر این توطئه، آنتونسکو به پادشاه اطلاع داد می‌بایست تا پیش از ساعت ۶ صبح کناره‌گیری کند. در نهایت با مخالفت نظامیان در سرکوب
کند. در نهایت با مخالفت نظامیان در سرکوب معترضانی که مقابل کاخ تجمع کرده بودند و اعلام سفیر آلمان در عدم پشتیبانی از او، کارول دقایقی پس از ساعت ۶ صبح روز ۶ سپتامبر به نفع میهای، پسر ۱۹ ساله‌اش، از سلطنت کناره‌گیری کرد و همان روز به همراه جمعی از نزدیکانش و مقادیر زیادی کالاهای قیمتی، از کشور خارج شد. با وجود باور برخی، در تمامی طول این تحولات هیچ فشار و درخواست رسمی از جانب آلمان برای کناره‌گیری کارول و رسیدن آنتونسکو به قدرت وجود نداشت. مسند قدرت. آنتونسکو با تفکرات یک ژنرال بر مسند نخست‌وزیری نشست و نظم
با تفکرات یک ژنرال بر مسند نخست‌وزیری نشست و نظم را در راس اولویت‌های خود قرار داد. او می‌بایست به نابسامانی‌های داخلی پایان می‌داد و با تمام نیرویی که در اختیار داشت امنیت را برقرار می‌نمود. چنین شرایطی رومانی را در چارچوب «سیاست نظامی» قرار می‌داد. نمی‌توان گفت که او در این زمان پشتیبانی کامل ارتش را پشت سر خود داشت. خود او نیز از این مسئله آگاهی بود. برخی افسران ارشد از قصد او برای اجرای حکمیت وین ناراضی بودند و برخی حتی نقشه قتل او را کشیدند. جنبش گارد آهنین نفوذ زیادی در رده افسران میانی و پایینی
آهنین نفوذ زیادی در رده افسران میانی و پایینی رومانی داشت. میهای یکم، پادشاه جدید رومانی، روز ۶ سپتامبر با صدور حکمی قدرت نامحدود را به آنتونسکو به عنوان رئیس حکومت اعطا کرد و جایگاه خود را به یک مقام تشریفاتی تقلیل داد. آنتونسکو با عنوان «کوندوکاتور» (Conducător - رهبر) مخیر به صدور و ابلاغ هر گونه قانونی و تغییر تمامی قوانین پیشین شد. او مجاز به انعقاد پیمان‌های خارجی و همچنین اعلان جنگ و صلح گردید. آنتونسکو در حقیقت به دومین "رهبر"، پس از حاکمیت دیکتاتور مابانه کارول از سال ۱۹۳۸ که خود را "رهبر"
مابانه کارول از سال ۱۹۳۸ که خود را "رهبر" می‌نامید، بدل می‌شد. به هر صورت آنتونسکو ترجیح می‌داد «ژنرال» خوانده شود و به رسانه‌ها اعلام کرد او را چنین بخوانند. آنتونسکو در تلاش بود جایگاه سلطنت را به عنوان نشان ملی رومانی تقویت کند. او در یکی از نخستین اقدامات خود، النا، ملکه مادر را که توسط کارول از کشور بیرون رانده شده بود، به بوخارست دعوت کرد تا کنار پسرش باشد. پادشاه و مادرش نیز به اندازه کافی انتظارات آنتومسکو را برآورده می‌نمودند. اصلی‌ترین و فوری‌ترین اهداف سیاست خارجی آنتونسکو در این زمان بازگرداندن
اهداف سیاست خارجی آنتونسکو در این زمان بازگرداندن مرزهای رومانی به شرایط تابستان سال ۱۹۴۰ بود. این مسئله شامل پس گرفتن تمامی اراضی از دست رفته شامل بسارابی، بوکوفینای شمالی و ترانسیلوانی می‌شد و او آن را در جلسه روز ۲۱ سپتامبر هیئت دولت به صراحت بیان کرد. به هر صورت آنتونسکو همچنان به پایبندی سفت‌وسخت خود به نیروهای محور تأکید داشت.
HAMMER یک فایل‌سیستم نرم‌افزار آزاد با دسترس‌پذیری بالاست که با استفاده از ساختمان داده بی-تری توسط متیو دیلون نوشته شده است. این فایل‌سیستم قابلیت‌های مختلفی از جمله جلوگیری از ذخیره شده اطلاعات تکراری بر روی دیسک (بلاک‌هایی که یکسان هستند تنها یکبار ذخیره می‌شوند)، استفاده از checksum برای اطمینان از حفظ سلامت و آسیب ندیدن فایل‌ها، مونت کردن فایل‌سیستم بدون نیاز به اجرای برنامه fsck پس از بوقوع پیوستن یک حادثه مانند قطعی برق، توانایی عمل کردن در حال master-multislave (یک سرویس‌دهنده، چندین سرویس‌گیرنده)،
(یک سرویس‌دهنده، چندین سرویس‌گیرنده)، پشتیبانی از تاریخچه به صورت تنظیم‌پذیر، پشتیبانی از اسنپ‌شات‌های به تعداد نامحدود و قابل export برای فایل سیستم شبکه‌ای و تعدادی قابلیت دیگر اشاره کرد. پورت کردن این سیستم‌فایل برای سیستم‌عامل لینوکس هم در جریان است و در حال حاضر تنها از دسترسی به فایل‌ها به صورت فقط-خواندنی پشتیبانی می‌کند. این فایل‌سیستم اختصاصاً برای سیستم‌عامل دراگون‌فلی بی‌اس‌دی طراحی شده است. در حال حاضر حداکثر اندازه‌ای که یک سیستم‌فایل از نوع HAMMER می‌تواند داشته باشد مقدار ۱ اگزابایت است.
اورنلا موتی (؛ زاده ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی فعالیت در دنیای سینما را از دهه هفتاد میلادی آغاز کرد و تا کنون در فیلم‌های متعددی با هنرپیشه‌های سرشناسی از جمله ژرار دوپاردیو و سیلوستر استالونه همبازی شده‌است. در سال ۲۰۱۰ او در کنسرتی که ولادیمیر پوتین در آن حضور داشت ضمن نشان دادن علاقه‌اش به موسیقی برای ستاره‌های سینما که تا پاسی از شب به طول انجامید شرکت کرد.
امیل چوران (؛ زاده – درگذشته ) فیلسوف و جستارنویس اهل رومانی بود. تحصیلاتش را در دانشگاه بخارست آغاز کرد و همان‌جا با اوژن یونسکو و میرچا الیاده آشنا شد که به دوستی تا پایان عمر انجامید. در ۱۹۳۳ برای ادامه تحصیل به برلین رفت و در آن دوران بیشتر از فلاسفه ای چون نیچه، شوپنهاور، کی‌یرکگور، کانت و شستوف تأثیر گرفت. از او آثاری به زبان رومانیایی و فرانسوی به جا مانده‌است. در آثار او موضوعاتی چون نیهیلیسم، پوچی، مرگ و خودکشی، یاس، بدبینی، رنج و عذاب محوریت دارند. از آثار اولیهٔ او می‌توان به بر قله‌های ناامیدی
از آثار اولیهٔ او می‌توان به بر قله‌های ناامیدی اشاره کرد که به رومانیایی منتشر شد و بسیار مورد استقبال قرار گرفت. از اولین آثار او به زبان فرانسه با عنوان " تاریخچه مختصر زوال (۱۹۴۹) " جایزه معتبر Rivarol را در سال ۱۹۵۰ از آن خود کرد، اما چوران پس از آن از پذیرش هر جایزه ای، سر باز زد. با این حال از آن پس آثارش را فقط به زبان فرانسه منتشر کرد. او در دوران نوجوانی به مدت چند سال دچار بی خوابی و شدیداً تحت تأثیر مسئله مرگ بود که اولین اثرش "بر قله‌های ناامیدی" را در اوج این تأثر نگاشت. وی از ۱۹۴۱ به فرانسه
را در اوج این تأثر نگاشت. وی از ۱۹۴۱ به فرانسه مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آن کشور ساکن شد. امیل چوران در سال ۱۹۹۵ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است. کتاب "بر قله‌های ناامیدی" با ترجمهٔ سپیده کوتی به زبان فارسی ترجمه و در نشر پیدایش چاپ شده‌است. همچنین نسخه بدون سانسور این کتاب در دانمارک توسط فرناز ارشی به فارسی ترجمه‌ شده و انتشارات آوای بوف آن را بصورت کتاب الکترونیکی و کتاب صوتی منتشر نموده است. از مهم ترین آثار چوران که شهرت بسیاری برای او به ارمغان آورد و برخی آن را شاهکار او خوانده
او به ارمغان آورد و برخی آن را شاهکار او خوانده اند کتاب "دردسر متولد شدن" است. این کتاب مجموعه ای از گزین گویه ها است که چوران آن ها را در دوران بلوغ فکری خود خلق و منتشر کرده است. این اثر را فرهاد کربلایی به فارسی ترجمه و نشر ثالث آن را منتشر کرده است.
آلفرد مواسیو (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل آلبانی است.
باروخ بن الصراف (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه ایمنی‌شناسی و پزشکی اهل ایالات متحده آمریکا بود. او برادر پل بن الصراف و اصالتا از یهودیان مراکشی هستند. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده‌است.
پیر گاسندی (؛ زاده ، درگذشته ) یک فیلسوف، ریاضی‌دان، و ستاره‌شناس اهل فرانسه بود. وی در مقطعی مدرس مولیر بود. وی در سلک روحانیان بود و مشرب مادیون داشت. چنانچه او را مشهورترین لیبرتین قرن هفدهم خواندند. وی هوادار حکیم و فیلسوف یونانی اپیکور بود و سعی داشت که این اصول را با مبانی مذهب مسیحیت منطبق سازد و رفته‌ رفته بنیان‌گذار مسلکی گردید که آن را احساس‌گرایی یا سانسوالیسم خواندند که طرفداران آن معتقدند که همهٔ افکار و اخلاق انسانی ناشی از حواس پنج‌گانه است و مشهورترین کسی که در این طریقه مجاهدت نموده و دارای
کسی که در این طریقه مجاهدت نموده و دارای آثار معروفی است، کندیاک است. اصول وی مخالف افکار و عقاید دکارت بوده و از بعضی جهات مشابه خیام است. او با دکارت فیلسوف معاصر خود بر سر امکان معرفت یقینی درگیر شد. او «دانش بر پایهٔ خرد» مورد ادّعای دکارت را رد کرد و چنین اظهار داشت که تمامی دانش‌ها باید با حواس آغاز شوند. شناخته‌شده‌ترین پروژهٔ فکری او تلاش برای آشتی دادن اتمیسمِ اپیکوری با مسیحیت بود. او مخالف گوشت‌خواری و مدافع سرسخت گیاه‌خواری بود. گاسندی با استدلال‌هایی از پزشکی، تاریخ و کتاب مقدّس از ادّعای خود
از پزشکی، تاریخ و کتاب مقدّس از ادّعای خود مبنی بر گیاه‌خواری حمایت کرد. او با الهام از گیاه‌خواران نوافلاطونی و متفکّران اوّلیّهٔ مسیحی، گیاه‌خواری را با آموزه‌های مسیحیت هماهنگ ساخت و بر جاودانگی روح تأکید کرد.
گرترود بل الیون (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی شده‌است.
جان لوکاره با نام شناسنامه‌ای دیوید جان موره کورنول (؛ زاده – درگذشته ۱۲ دسامبر ۲۰۲۰) نویسنده اهل بریتانیا بود. وی با رمانهای جاسوسی خود شناخته می‌شود و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در دستگاه‌های جاسوسی بریتانیا ام‌آی‌فایو و ام‌آی‌سیکس مشغول بود. تعدادی از کتاب‌های او دستمایه‌ای برای مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم بوده‌اند. از آثار این نویسنده «جاسوسی که از سردسیر آمد»، «پیله ور، خیاط، سرباز، جاسوس» «قتل بی عیب و نقص» و «میراث جاسوسان» به فارسی ترجمه شده‌اند.
رابرت براون (Robert Brown) (۲۱ دسامبر ۱۷۷۳ میلادی - ۱۰ ژوئن ۱۸۵۸ میلادی)، گیاهشناسی اسکاتلندی و دیرین‌گیاه‌شناسی بود که خدمات مهمی در زمینه گیاه‌شناسی کرد که بیشترشان در رابطه با پیشتازی او در استفاده از میکروسکوپ بود. خدمات او شامل یکی از اولین توصیفات مفصل در زمینه هسته سلول و جریان سیتوپلاسمی؛ مشاهده حرکت براونی؛ کارهای اولیه بر روی گرده‌افشانی گیاهان و لقاح. همچنین او اولین کسی بود که تفاوت بنیادین بازدانگان را از نهاندانگان متوجه شد. همچنین برخی از اولین مطالعات در زمینه گرده‌افشانی را او صورت داد. وی
مطالعات در زمینه گرده‌افشانی را او صورت داد. وی خدمات متعددی در زمینه تاکسونومی گیاهی انجام داد که قابل توجه ترینشان دسته‌بندی تعدادی از گیاهان در قالب تیره‌هایی بود که هنوز هم این دسته‌بندی معتبر تلقی می‌گردد. همچنین چندین جنس و گونه از گیاهان استرالیایی را شناسایی کرد که حاصل اکتشافات وی در آن قاره به همراه متیو فلیندرز بود. اوان زندگی. براون در مونتروز در ۲۱ دسامبر ۱۷۷۳ میلادی در خانه ای بدنیا آمد که اکنون کتابخانه مونتروز در آنجا واقع است. او پسر جیمز براون، وزیر کلیسای اپیسکوپال اسکاتلند بود که چنان
براون، وزیر کلیسای اپیسکوپال اسکاتلند بود که چنان تحت اتهامات یعقوبی‌گرایی قرار داشت، به طوری که در ۱۷۸۸ میلادی، از تصمیم کلیسای خود مبنی بر اعلان وفاداری به جرج سوم سرباز زد. مادر او هلن براون با نام تولد تیلور، دختر یک وزیر پرسبیترینیست بود. براون هنگام کودکی در مدرسه گرامر محلی شرکت می‌کرد (اکنون به آن آکادمی مونتروز می‌گویند)، سپس به کالج ماریشال در ابردین رفت، اما در سال چهارمش، هنگامی که خانواده اش در ۱۷۹۰ میلادی به ادینبرا نقل مکان نمودند، از آن مدرسه ترک تحصیل نمود. پدرش اواخر همان سال فوت کرد.
ترک تحصیل نمود. پدرش اواخر همان سال فوت کرد. براون در دانشگاه ادینبرو به مطالعه پزشکی پرداخت، اما بعداً به گیاهشناسی علاقه‌مند شده و بیشتر وقت خود را به گیاهشناسی اختصاص داد تا پزشکی. او در درس‌های جان واکر شرکت جست، در اردوهای علمی گیاه‌شناختی در ارتفاعات اسکاتلند به تنهایی یا با گلخانه‌دارانی چون جورج دان شرکت می‌جست و توصیفات باریک‌بینانه‌ای از گیاهانی که جمع‌آوری می‌نمود، می‌نگاشت. همچنین شروع به برقراری مکاتباتی با ولیام ویترینگ کرده و برای او نمونه‌هایی را گردآوری می‌نمود. ویلیام ویترینگ یکی از
را گردآوری می‌نمود. ویلیام ویترینگ یکی از شناخته شده‌ترین گیاهشناسان بریتانیایی عصر خویش بود. از کارهای مهم براون در این عصر، مواردی چون کشف گونهٔ جدید علف، Alopecurus alpinus و اولین مقاله گیاهشناسی‌اش با عنوان «تاریخچه گیاهشناسی آنگوس» بود که در جامعه تاریخ طبیعی ادینبورگ در ۱۷۹۲ میلادی قرائت شد اما در زمان حیاتش چاپ نشد. براون از رشته پزشکی در ۱۷۹۳ میلادی اخراج شد. سپس در ۱۷۹۴ میلادی در «فایفشایر فنسیبلز» ثبت نام کرد و هنگش به مدت کوتاهی پس از آن به ایرلند فرستاده شد. در ژوئن ۱۷۹۵ میلادی رتبه «سرجن میت»
فرستاده شد. در ژوئن ۱۷۹۵ میلادی رتبه «سرجن میت» را به او دادند. هنگ او کار زیادی نمی‌کرد، فلذا اوقات فراغت زیادی داشت که تقریباً تمامش را صرف گیاهشناسی می‌نمود. او سبک زندگی سیاری داشت که مانع ایجاد کتابخانه شخصی و کلکسیون گونه‌ها توسط او بود، این مسئله خلافه علایق شخصی وی بوده و باعث جدایی وی از مهم‌ترین هرباریوم‌ها (کلکسیون‌های خشک گیاهی) و کتابخانه‌ها می‌گردید. براون طی این دوره از عمر خویش، علاقه بخصوصی نسبت به نهان‌زادان پیدا کرده و این زمینه، موضوع اولین نشریات وی شد، گرچه که اولین اثر نشر یافته به
نشریات وی شد، گرچه که اولین اثر نشر یافته به او نسبت داده نشد. براون با جیمز دیکسون شروع به مکاتبه کرده و تا ۱۷۹۶ میلادی نمونه‌ها و توصیفات خزه‌ها را برایش ارسال می‌نمود. دیکسون توصیفات براون را در اثرش تحت عنوان «Fasciculi plantarum cryptogamicarum britanniae» و تحت اجازه خود براون گنجاند، در حالی که نامی از او نبرد. تا ۱۸۰۰ میلادی، براون میان گیاهشناسان ایرلندی جایگاه مستحکمی یافته بود و با تعدادی از گیاهشناسان بریتانیایی و خارجی شامل ویترینگ، دیکسون، جیمز ادوارد اسمیت و خوزه کوریا دا سرا مکاتبه می‌نمود.
ادوارد اسمیت و خوزه کوریا دا سرا مکاتبه می‌نمود. او کاندیدای انجمن لینه‌ای‌های لندن شد و به اثر دیکسون با عنوان «Fasciculi» کمک‌هایی کرده‌است. همچنین به دلیل تعدادی از سایر کارهایش مورد تقدیر قرار گرفته و گونه‌ای از جلبک‌ها چون Conferva brownii که اکنون با Aegagropila linnaei شناخته می‌شود، توسط لویس وستون دیلوین به نام وی نامگذاری شده بود. همچنین او شروع به آزمایش با میکروسکوپ نمود. با این حال، از آنجا که به عنوان یک جراح ارتشی در ایرلند اقامت داشت، در آنجا به نظر می‌رسید که برای وی چشم‌انداز چندان زیادی
به نظر می‌رسید که برای وی چشم‌انداز چندان زیادی برای او وجود نداشت و نظر گیاه‌شناسان آن خطه را برای استخدامش در زمینه گیاه‌شناسی جلب نمی‌نمود. حرکت براونی. در ۱۸۲۷ میلادی، هنگامی که براون در حال بررسی گرده‌های معلق در آب از گیاه «Clarkia pulchella» با میکروسکوپ بود، مشاهده نمود که ذرات کوچکی که اکنون به آنها آمیلوپلاست (اندامک‌های نشاسته‌آی) و اسفروزوم (اندامک‌های لیپیدی) می‌گویند، از دانه‌های گرده بیرون زده و حرکتی ناگهانی پیوسته‌ای دارند. سپس مشاهده نمود که همان حرکت در ذرات مواد غیرآلی نیز مشاهده
نمود که همان حرکت در ذرات مواد غیرآلی نیز مشاهده می‌گردد و باعث شد تا این فرضیه که این حرکت مربوط به موجودات زنده است را کنار گذارد. گرچه که براون هیچ نظریه‌ای برای توضیح این حرکت ارائه نکرد، این پدیده را اکنون به نام او، یعنی «حرکت براونی» می‌نامند. در سال‌های اخیر مناقشاتی پیرامون این که آیا میکروسکوپ براون به میزان کافی قدرت هویدا ساختن این پدیده را داشته یا نه، شکل گرفته‌است. کشفیات براون در مقاله مختصری به سال ۱۹۹۱ میلادی رد شد. مدت کوتاهی پس از این تاریخ، برایان جی. فورد، متخصص میکروسکوپ، در ارائه
تاریخ، برایان جی. فورد، متخصص میکروسکوپ، در ارائه مصوری که برای «اینتر میکرو» در ۱۹۹۱ میلادی در شیکاگو صورت داد، با همان میکروسکوپی که براون در اختیار داشت آزمایش را تکرار نمود. سکانس‌های ویدیویی او مشاهدات براون را اثبات کرده و مشخص کرد که میکروسکوپ براون به میزان کافی قدرت داشته تا به او امکان رؤیت حرکت ذرات را بدهد. فیل پرلِ فیزیکدان و همکارانش، بحث مفصلی پیرامون مشاهدات براون بر روی ذرات گرده Clarkia pulchella ارائه کردند که شامل تاریخچه، گیاهشناسی، میکروسکوپی و فیزیک مربوط به این پدیده است.
راد لِیور (؛ زاده ) تنیس‌باز بازنشستهٔ اهل استرالیا است که از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ شمارهٔ یک تنیس جهان بود و عموماً به عنوان یکی از برترین تنیسورهای تاریخ این ورزش شناخته می‌شود.
رودیون یاکوفلویچ مالینوفسکی (؛ زاده – درگذشته ) یک فرمانده ارتش اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. او از افسران برجسته در جنگ جهانی دوم بود که در نبرد استالینگراد کمک شایانی برای شکست دادن ارتش آلمان نازی کرد. وی همچنین در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی به عنوان وزیر دفاع شوروی خدمت می‌کرد.
شنایا یاماناکا (؛ زاده ) یک پژوهشگر یاخته‌های بنیادی اهل ژاپن است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شده است.
فاتمیر سیدیو (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل کوزوو است.
واسیلی ایوانوویچ چوئیکوف (؛ زاده – درگذشته ) یک افسر نظامی اتحاد جماهیر شوروی بود. چویکف از فرماندهان ارتش ۶۲ شوروی در نبرد استالینگراد بود. او پس از جنگ به‌عنوان فرمانده نیروهای شوروی در آلمان فعالیت کرد. وی پس از مرگش نشان مارشال اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد.
یوشیا لاتیمر کلارک (؛ زاده درگذشته ) یک مهندس اهل بریتانیا بود.
کارل کلنر (؛ زاده درگذشته ) یک کارآفرین اهل آلمان بود.
کارل کلنر (؛ زاده درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل اتریش بود.
بال‌انگشتی‌ها یا انگشت‌بالان (نام علمی: "Pterodactylus") نام یک سرده از راسته پتروسور است.
پوزه‌منقاری یا رامفورینکوس (نام علمی: "Rhamphorhynchus") نام یک سرده از راسته پتروسور است. "پوزه‌منقاری" در دورهٔ ژوراسیک رایج‌ترین مهره‌دار پرنده‌ی انگلستان و اسپانیا بود. طول بال این جانور کم‌تر از ۲ متر بود و کنار "کهن‌بال" در آسمان پرواز می‌کرد. "پوزه‌منقاری"، گرچه در مقایسه با دیگر خزندگان بال‌دار کوچک بود، باز هم چند برابر پرندگانی بود که کنارشان بال می‌زد. این جانور، مثل بیشتر خزندگان بال‌دار، در مناطق ساحلی می‌زیست و کمابیش مطمئن هستیم که ماهی‌ها از اجزای مهم رژیم غذاییش بودند. جمجمه کشیدهٔ
از اجزای مهم رژیم غذاییش بودند. جمجمه کشیدهٔ "پوزه‌منقاری" چندین دندان میخ‌مانند و نوک تیزی داشت که هر دو ویژگی درگرفتن شکار به‌کارش می‌آمدند. این جانور نزدیک سطح آب پرواز می‌کرد و سرش را در آب فرو می‌برد تا ماهی‌ها را در نوک اسیر کند. وقتی نوک بسته می‌شد، دندان‌ها چفت می‌شدند تا ماهی راهی برای فرار نداشته باشد. این جانور پروازگری قدرتمند بود. "پوزه‌منقاری" دمی دراز با باله‌ای لوزی‌شکل و پوستی در انتهای دم داشت. غشای پایش هم تا مچ پایش کشیده شده بود. بال‌های کشیده و نازکش آن را به‌پیش می‌راندند و دم باریک
کشیده و نازکش آن را به‌پیش می‌راندند و دم باریک و شق‌ورقش نقش سکان را برای جهت‌دهی به پرواز بازی می‌کرد. اسکنِ سنگواره حفرهٔ مغزی "پوزه‌منقاری" نشان می‌دهد که حواسی قوی داشته‌است.
پرواز شمارهٔ ۱۱۱ سوئیس‌ایر یک پرواز بین‌المللی برنامه‌ریزی‌شدهٔ مسافری بود که از فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی در نیویورک، ایالات متحدهٔ آمریکا به فرودگاه بین‌المللی ژنو در ژنو، سوئیس پرواز می‌کرد. این پرواز با دلتا ایرلاینز قرارداد نماد مشترک داشت. در ۲ سپتامبر ۱۹۹۸ میلادی، هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ با شمارهٔ دم HB-IWF در اقیانوس اطلس در جنوب غربی فرودگاه بین‌المللی هلفکس استانفیلد در ورودی خلیج مارگارتس در نوا اسکوشیا سقوط کرد. محل سقوط ۸ کیلومتر از ساحل فاصله داشت. همهٔ ۲۲۹ مسافر و خدمهٔ این
از ساحل فاصله داشت. همهٔ ۲۲۹ مسافر و خدمهٔ این هواپیما کشته شدند که این حادثه، مرگبارترین حادثهٔ مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ در تاریخ هوانوردی است.همچنین همسر تاجر لیلا سودآور دیبا،محمود دیبا از ایران در این سانحه جان باخت. برنامهٔ جستجو و نجات، عملیات بازیابی، و بررسی توسط دولت کانادا بیش از چهار سال طول کشید و ۵۷ میلیون دلار کانادا هزینه داشت. تحقیقات انجام‌شده توسط هیئت ایمنی حمل و نقل کانادا (TSB) به این نتیجه رسید که مواد قابل اشتعال به کار رفته در ساختار هواپیما باعث آتش‌سوزی شده و در پی آن، کنترل
هواپیما باعث آتش‌سوزی شده و در پی آن، کنترل هواپیما از دست خدمه خارج شده و منجر به سقوط هواپیما شد. چندین توصیه گسترده ارائه شد که در استانداردهای جدید اداره هوانوردی فدرال گنجانده شده‌است. پرواز شمارهٔ ۱۱۱ سوئیس‌ایر به دلیل محبوبیتش در بین مقامات سازمان ملل متحد که بین دو مرکز بزرگ سازمان سفر می‌کردند، به «شاتل سازمان ملل» معروف بود. در این پرواز مدیران تجاری، دانشمندان و محققان نیز حضور داشتند. قربانیان. ۱۳۲ آمریکایی (شامل یک مهماندار دلتا ایرلاینز و یک مهماندار یونایتد ایرلاینز)، ۴۱ سوئیسی (شامل ۱۳
یک مهماندار یونایتد ایرلاینز)، ۴۱ سوئیسی (شامل ۱۳ خدمه)، ۳۰ فرانسوی، ۳ انگلیسی، ۳ کانادایی، ۳ ایتالیایی، ۲ یونانی، ۲ لبنانی، هر کدام یک نفر از افغانستان، چین، آلمان، هند، ایران، روسیه، عربستان سعودی، اسپانیا، سنت کیتس و نویس، مکزیک، سوئد، و یوگسلاوی و چهار مسافر دیگر در این پرواز حضور داشتند. جاناتان مان، رئیس سابق برنامهٔ ایدز سازمان بهداشت جهانی و همسرش، ماری لو کلمنتس-مان، محقق ایدز، در این پرواز کشته شدند. هواپیما و خدمه. این هواپیما، یک مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ هفت ساله، با شمارهٔ سریال ۴۸۴۴۸ و شمارهٔ
ام‌دی-۱۱ هفت ساله، با شمارهٔ سریال ۴۸۴۴۸ و شمارهٔ دوم HB-IWF، در سال ۱۹۹۱ تولید شد، و سوئیس‌ایر تنها اپراتور آن بود. این هواپیما به افتخار کانتون وو سوئیس به همین نام ملقب شده بود. کابین دارای ۲۴۱ صندلی بود. صندلی‌های کلاس درجهٔ یک و کلاس بیزینس به سیستم‌های سرگرمی در پرواز (IFE) از فناوری‌های پرواز تعاملی مجهز شده‌بودند. این هواپیما با سه موتور پرت اند ویتنی پی‌دابلیو۴۰۰۰ کار می‌کرد و تا قبل از سقوط، بیش از ۳۶٫۰۰۰ ساعت پرواز داشت. سیستم سرگرمی حین پرواز اولین سیستم‌های از این نوع بود که در این هواپیما
اولین سیستم‌های از این نوع بود که در این هواپیما تجهیز شده‌بود. این به مسافران درجهٔ یک و بیزینس اجازه می‌داد که وب‌گردی کنند، فیلم‌ها و بازی‌هایی را انتخاب کنند و قمار کنند. این سیستم یک سال قبل از حادثه، بین ۲۱ اوت تا ۹ سپتامبر ۱۹۹۷، در کلاس تجاری نصب شد. به دلیل تأخیر در تحویل، پنج ماه بعد در کلاس درجهٔ یک نصب شد. کاپیتان این هواپیما، اورس زیمرمان ۵۰ ساله بود. در زمان حادثه، او تقریباً ۱۰٫۸۰۰ ساعت پرواز داشت که ۹۰۰ ساعت آن با هواپیمای ام‌دی-۱۱ بود. او معلم خلبان ام‌دی-۱۱ نیز بود. او قبل از آغاز کارش با
خلبان ام‌دی-۱۱ نیز بود. او قبل از آغاز کارش با سوئیس‌ایر، از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰، خلبان جنگنده در نیروی هوایی سوئیس بود. خلبان دوم، استفان لوو ۳۶ ساله، تقریباً ۴٫۸۰۰ ساعت پرواز داشت که ۲۳۰ ساعت آن در ام‌دی-۱۱ بود. او مربی ام‌دی-۸۰ و ای۳۲۰ بود. او از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، خلبان نیروی هوایی سوئیس بود. همهٔ مهمانداران پرواز ۱۱۱ سوئیس‌ایر نیز واجد شرایط، دارای گواهینامه، و مطابق با مقررات سازمان‌های هوانوردی مشترک سوئیس بودند.
پی‌اچ سنج یا پی‌اچ متر وسیله‌ای الکترونیکی است که جهت سنجش میزان پی‌اچ (میزان اسیدی یا بازی بودن ماده) به کار می‌رود. این ابزار دارای الکترودهای خاصی است که با قرار دادن در مایع، عدد پی‌اچ آن را روی صفحه نمایشگر خود نمایش می‌دهد. دقت و سرعت این ابزار نسبت به شناساگرهای معمولی بیشتر بوده و به همین دلیل در حال توسعه بیشتر در صنایع مختلف است. پی‌اچ سنج نخستین بار در سال ۱۹۳۶ میلادی توسط شیمیدان آمریکایی ارنولد اورویل بکمان اختراع گردید زمان خریداری یک PH متر رومیزی فاکتورهایی که باید در ذهن داشت ابعاد ابزار ،
فاکتورهایی که باید در ذهن داشت ابعاد ابزار ، محدوده ی pH و در دسترس‌پذیری است . انواع ph متر. پی اچ متر دستی پرتابل. پی اچ مترهای دستی پرتابل در گذشته فاقد تعدادی از قابلیت‌های تخصصی رقبای رومیزی خود بودند ، ولی حال بسیاری از این مدل‌های پرتابل در بازار تقریباً به همان پیشرفته‌ای هستند . نسل جدید پی اچ متر‌های پرتابل می‌توانند گزینه‌ای بسیار جذاب برای استفاده در کارهای میدانی با آزمایشگاهی باشند . توجه داشته باشید که یک مدل پرتابل ممکن است قیمت اندکی بالاتر داشته باشد . حالا نگاهی به طیف آشکارسازی pH
داشته باشد . حالا نگاهی به طیف آشکارسازی pH متر‌های پرتابل می اندازیم تا بتوانید بررسی کنید که به یک مدل محدوده استاندارد یا وسیع نیاز دارید : A . یک پی اچ متر پرتابل ، محدوده استاندارد مقیاس استاندارد pH از 0 تا 14 را اندازه‌گیری می‌کند که اکثر کاربردها از جمله کاربردهای محلول‌های مبتنی بر آب را در بر می‌گیرد . بعضی از pH مترها مقایس کوچکتری را می خوانند ، نظیر 4 تا 10 ، ولی آن‌ها برای محیط‌های آزمایشگاهی مناسب نیستند و بنابراین در این راهنما لحاظ نشده اند . B . یک پی اچ متر پرتابل ، محدوده وسیع در