payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انجام گرفت. تا پیش از ورود بازیکنان فوتبال از تیم‌های دیگر، دوچرخه‌سوارها در شکل‌گیری هستهٔ نخست تیم فوتبال باشگاه نقش پُررنگی داشتند. این ورزشکاران هم‌زمان با حضور در تیم فوتبال باشگاه در مسابقات رشته‌های ورزشی دیگر نیز شرکت می‌نمودند. برای نمونه؛ پرویز عمواوغلی از قهرمانان دوچرخه‌سواری ایران و از نخستین یاران تیم فوتبال دوچرخه‌سواران بود و افزون بر دوچرخه‌سواری و فوتبال در رشتهٔ شنا نیز شرکت می‌کرد. او بعدها در اواخر دههٔ ۱۳۳۰ به ریاست فدراسیون شنای ایران رسید. آشوت آودیان دوچرخه‌سوار مطرح دیگری بود که
رسید. آشوت آودیان دوچرخه‌سوار مطرح دیگری بود که به عنوان هافبک در تیم فوتبال دوچرخه‌سواران توپ می‌زد. او در یک تور دوچرخه‌سواری اروپایی نیز شرکت کرد و یکی از افتخارات ورزش ایران را در آن دوره رقم زد. تشکیل تیم فوتبال. برای تشکیل تیم فوتبال دوچرخه‌سواران تیم شهاب به سرپرستی عمواوغلی با تیم نادر به سرپرستی محمد جاودان ادغام شدند. در همان هنگام علی دانایی‌فرد در تهران تیم تور را بنیان نهاده و توانسته بود تیم نیرومند کارگر آبادان را شکست دهد. این موضوع باعث شد که او مورد توجه گردانندگان باشگاه دوچرخه‌سواران
که او مورد توجه گردانندگان باشگاه دوچرخه‌سواران قرار بگیرد. سرانجام پس از گفت‌وگوهایی، علی دانایی‌فرد به دوچرخه‌سواران پیوست. به این ترتیب تیم فوتبال دوچرخه‌سواران به‌طور رسمی اعلام موجودیت کرد و نام آن در هیئت فوتبال تهران ثبت گردید. دوچرخه‌سواران که از ابتدا رنگ آبی را برای پیراهن خود برگزیده بود، به‌زودی تبدیل به یکی از تیم‌های نیرومند تهران شد که با تیم‌های بزرگ آن زمان همچون دارایی، سرباز و شاهین رقابت می‌کرد. نخستین شرکت در مسابقات دوستانه و رسمی. نخستین بازی تیم فوتبال باشگاه دوچرخه‌سواران در ۳۱
نخستین بازی تیم فوتبال باشگاه دوچرخه‌سواران در ۳۱ فروردین ۱۳۲۵ بود که در یک دیدار دوستانه برابر تیم گیو بندرانزلی در ورزشگاه امجدیه با یک گل به پیروزی رسید. امجدیه از همان زمان به ورزشگاه خانگی این تیم بدل شد و تا سال‌ها میزبان بازی‌های این تیم بود و بسیاری از قهرمانی‌ها و لحظات مهم تاریخ این باشگاه در این ورزشگاه رقم خورد.تیم فوتبال دوچرخه‌سواران در فصل ۱۳۲۵ در مسابقات فوتبال تهران شرکت کرد. اولین بازی رسمی دوچرخه‌سواران نیز در آذرماه همان سال و در چهارچوب هفتهٔ نخست دسته‌های آزاد تهران در برابر تیم سرباز
هفتهٔ نخست دسته‌های آزاد تهران در برابر تیم سرباز برگزار شد که با شکست ۱−۳ تیم علی دانایی‌فرد همراه بود. آغاز رویارویی تاریخی با تیم شاهین نیز در این جام بود که به تساوی ۱−۱ انجامید. دوچرخه‌سواران و سرباز در دیدار پایانی این مسابقات در جمعه ۴ بهمن ۱۳۲۵ بار دیگر برابر هم قرار گرفتند که این بار نیز برتری با تیم سرباز بود. در اواخر سال ۱۳۲۵ مسابقات جام حذفی تهران میان هشت باشگاه مطرح این شهر برگزار گردید. جام نقره‌ای این مسابقات از سوی شورای فرهنگی سفارت انگلستان در تهران به فدراسیون فوتبال ایران اهدا شده بود
در تهران به فدراسیون فوتبال ایران اهدا شده بود و به همین دلیل این مسابقات به نام جام سفارت انگلستان معروف شد. دوچرخه‌سواران در دور اول تیم فاتح را شکست داد و در نیمه نهایی برابر شاهین صف‌آرایی کرد و این تیم را از پیش رو برداشت. بازی فینال میان دوچرخه‌سواران و دارایی برگزار شد که با برتری ۱−۲ دارایی همراه بود. در فهرست بازیکنان دوچرخه‌سواران در این مسابقات نام حسنعلی منصور نیز در صف مهاجمان تیم به چشم می‌خورد. به این ترتیب دوچرخه‌سواران در فصل نخست حضور خود در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران و جام حذفی
در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران و جام حذفی تهران به دو مقام نایب قهرمانی رسید. نخستین قهرمانی. نخستین قهرمانی باشگاه، فصل ۱۳۲۶ و در مسابقات جام حذفی تهران ۲۷–۱۳۲۶ به دست آمد. این مسابقات با حضور ۱۶ تیم از اواخر ۱۳۲۶ تا خرداد ۱۳۲۷ برگزار گردید و دوچرخه‌سواران به همراه تیم‌های دارایی، شاهین و عقاب به مرحلهٔ نیمه نهایی راه یافتند. دوچرخه‌سواران و عقاب با پیروزی بر حریفان به فینال رسیدند، اما عقاب در بازی فینال حاضر نشد و جام به دوچرخه‌سواران رسید. پیش از این بازی‌ها و در اسفند ۱۳۲۶ دوچرخه‌سواران برای
از این بازی‌ها و در اسفند ۱۳۲۶ دوچرخه‌سواران برای انجام چند دیدار دوستانه به آبادان سفر کرد. آن‌ها در این سفر تیم انگلیسی‌های مقیم آبادان را ۲−۱ شکست دادند. تیم دوچرخه‌سواران در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران ۱۳۲۶ به مقام سومی رسید. در فصل ۱۳۲۷ تیم فوتبال دوچرخه‌سواران به دلیل مشکلات مالی و نبود بودجه، در هیچ رویدادی شرکت نکرد. بهار ۱۳۲۸ با دو رویداد مهم همراه بود. از ۱۵ فروردین ۱۳۲۸ انتشار مجلهٔ اختصاصی باشگاه به صاحب امتیازی پرویز خسروانی و سردبیری صدری میرعمادی آغاز شد. دوچرخه‌سواران بعد از باشگاه
میرعمادی آغاز شد. دوچرخه‌سواران بعد از باشگاه «نیرو و راستی»، دومین باشگاهی بود که اقدام به انتشار مجلهٔ اختصاصی برای هواداران و مخاطبان خود می‌نمود. رویداد دیگر برگزاری اولین انتخابات هیئت مدیرهٔ باشگاه در فروردین ۱۳۲۸ بود که طی آن علی دانایی‌فرد، گرائیلی، ملکی، پرویز عمواوغلی و آشوت آودیان به عنوان اعضای هیئت مدیره انتخاب شدند. در مهر ماه ۱۳۲۸ تیم سرباز منحل شد و بازیکنان این تیم که بیشتر آن‌ها نظامی و ملی‌پوش بودند به تیم دوچرخه‌سواران پیوستند. محمد خاتم، حسین سرودی، حسن کردستانی، امیر خلیلی، خسروپناه و
حسین سرودی، حسن کردستانی، امیر خلیلی، خسروپناه و فتح‌الله مین‌باشیان از حمله بازیکنانی بودند که از سرباز به دوچرخه‌سواران آمدند. محمد خاتم در کنار جاویدان نخستین کاپیتان‌های تیم فوتبال باشگاه بودند. ورود این بازیکنان قدرت تیم دوچرخه‌سواران را دو چندان کرد. ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۵. تغییر نام به تاج. باشگاه در فصل ۱۳۲۸ تغییرات بزرگی را به خود دید. پرویز خسروانی امتیاز باشگاه دوچرخه‌سواران را خرید و نام آن را با تصویب هیئت مدیرهٔ باشگاه در ۲۲ بهمن ۱۳۲۸ به "تاج" تغییر داد. نام «دوچرخه‌سواران» برای باشگاهی که به دست گروهی
نام «دوچرخه‌سواران» برای باشگاهی که به دست گروهی از ورزشکاران دوچرخه‌سواری پایه‌گذاری شده بود و به‌طور اختصاصی در این رشته فعالیت می‌کرد، از هر جهت مناسب بود. اما دوچرخه‌سواران طی چهار سال رشد شتابان خود در رشته‌های گوناگون ورزشی صاحب تیم شده بود و با توجه به گسترش دامنهٔ فعالیت‌ها و افزایش هواداران تغییر نام باشگاه اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید. پرویز عمواوغلی، گرائیلی، ناصر ملکی، علی دانایی‌فرد و سید آقا جلالی اعضای گروه تصمیم‌گیرنده‌ای بودند که در بهمن ۱۳۲۸ با تغییر نام باشگاه از دوچرخه‌سواران به تاج
۱۳۲۸ با تغییر نام باشگاه از دوچرخه‌سواران به تاج موافقت کردند. از اواخر آذر ۱۳۲۸ مسابقات باشگاه‌های تهران ۱۳۲۸ آغاز شدند و دو ماه بعد و در اردی‌بهشت سال ۱۳۲۹ جام قهرمانی این مسابقات به تیم تاج رسید تا تاج فصل ۱۳۲۸ را با جام قهرمانی به پایان برساند. نخستین سفر خارجی. در فصل ۱۳۲۹ مسابقات قهرمانی باشگاه تهران برگزار نشد و در مسابقات حذفی نیز تاج به مراحل پایانی نرسید. در مرداد ماه همان سال تیم تاج برای شرکت در جشن استقلال افغانستان راهی این کشور شد. این نخستین سفر برون‌مرزی یک باشگاه ایرانی تا آن هنگام بود.
سفر برون‌مرزی یک باشگاه ایرانی تا آن هنگام بود. تاج در شهریور ۱۳۲۹ تیم ملی فوتبال افغانستان را با نتیجه ۳–۲ شکست داد. این بازی در حضور ۹ هزار تماشاگر و محمد ظاهر شاه پادشاه این کشور برگزار گردید. تاجی‌ها بازی دیگر برابر تیم دانشگاه کابل را واگذار کردند. این سفر از راه زمینی انجام گرفت و بازیکنان به صورت نوبتی بر روی سقف اتوبوس می‌خوابیدند. خراب شدن اتوبوس تیم در دشت دل‌آرام افغانستان باعث سرگردانی و گرسنگی بازیکنان گردید. این سفر در مجموع ۲۴ روز به طول انجامید. در اسفند ۱۳۲۹ نخستین دورهٔ بازی‌های آسیایی در
در اسفند ۱۳۲۹ نخستین دورهٔ بازی‌های آسیایی در دهلی نو برگزار گردید و ۲۲ ورزشکار از کاروان ۶۴ نفرهٔ ایران از باشگاه تاج بودند. در رشتهٔ فوتبال چهره‌هایی چون عارف قلی‌زاده، محمود بیاتی، نادر افشار علوی، پرویز کوزه‌کنانی و ژرژ مارکاریان تیم ملی فوتبال ایران را همراهی می‌کردند. ایران در فینال بازی‌های آسیایی برابر هند میزبان مسابقات تن به شکست داد و به مدال نقرهٔ بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ دست یافت. قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران. در فصل ۱۳۳۰ روند رو به رشد باشگاه ادامه داشت و تیم‌های پایه و اقماری باشگاه تاج با
ادامه داشت و تیم‌های پایه و اقماری باشگاه تاج با نام‌های تورج، افسر، دیهیم، کوروش و اتم به منظور پرورش استعدادها در سنین پایه و پشتوانه‌سازی برای تیم اصلی تاج تأسیس شدند. طرح دیگر باشگاه ایجاد شعبه‌های تاج در سراسر کشور بود که به تدریج در دستور کار قرار گرفت. جام باشگاه‌های تهران ۱۳۳۰ در دو گروه برگزار شد. این مسابقات با انحلال تیم سرباز و نزول تیم دارایی به عرصهٔ هماوردی دو باشگاه تاج و شاهین تبدیل شده بود و اختلاف قوای این دو تیم با تیم‌های دیگر تهران موجب شد تا برخی نتایج با اختلاف فاحش به ثبت برسد.
موجب شد تا برخی نتایج با اختلاف فاحش به ثبت برسد. پیروزی ۷−۰ تاج برابر دارایی از آن جمله بود. پس از پایان بازی‌های مرحلهٔ گروهی تیم‌های تاج و شرق از یک گروه و شاهین و تهران‌جوان از گروه دیگر صعود کردند. تاج در نهایت دیدار فینال با شاهین را با نتیجهٔ ۱−۲ به حریف واگذار کرد و مسابقات این سال را با نایب قهرمانی به پایان برد اما در مسابقات جام حذفی ۱۳۳۰ تاج به مقام قهرمانی رسید تا باشگاه فصل را بدون جام به پایان نرساند. فصل ۱۳۳۱ نیز یک جام دیگر برای تاج به همراه داشت، جام قهرمانی باشگاه‌های تهران ۱۳۳۱ که از آن
داشت، جام قهرمانی باشگاه‌های تهران ۱۳۳۱ که از آن تاج شد تا تاج برای دومین سال پیاپی فصل را با یک جام به پایان برساند. جدایی بازیکنان قدیمی. ایران در سال ۱۳۳۲ با وقوع کودتای ۲۸ مرداد دوران پُر التهابی را می‌گذارند. باشگاه تاج نیز در این سال آبستن بحران‌ها و حوادثی بود. در مهر ۱۳۳۲ گروهی از ستارگان تاج با مدیریت باشگاه دچار اختلافاتی شدند و به همراه علی دانایی‌فرد به تیم نادر پیوستند. اصغر جدی‌کار و بیوک جدی‌کار، نادر افشار، رضا زمینی و پرویز کوزه‌کنانی از جمله بازیکنانی بودند که راهی تیم نادر شدند و
از جمله بازیکنانی بودند که راهی تیم نادر شدند و بازیکنانی چون پیر کارلو، عارف قلی‌زاده و محمود بیاتی و محمد بیاتی همچنان در تاج باقی ماندند. پس از جدایی علی دانایی‌فرد هدایت تیم تاج را رسول مددنوعی به عهده گرفت تا تاج بعد از ۷ فصل همکاری با دانایی‌فرد با یک مربی جدید به استقبال فصل ۱۳۳۲ برود. مددنوعی در مدت کوتاه حضور در نیمکت تاج موفقیتی کسب نکرد و تیم تاج در قهرمانی باشگاه‌های تهران ۱۳۳۲ چهارم شد و در مسابقات حذفی نیز پس از راهیابی به نیمه نهایی با حساب ۰−۲ مغلوب نادر شد و از رسیدن به فینال بازماند. تیم
مغلوب نادر شد و از رسیدن به فینال بازماند. تیم در فصل ۱۳۳۳ با ادامهٔ اختلافات میان اعضا و به دنبال کوچ گروهی بازیکنان به باشگاه شعاع همچنان در سراشیبی قرار داشت. تعدادی از بازیکنان دیگر از جمله حسین سرودی و حاتم نیز به تیم نیروی‌هوایی پیوسته بودند. بازگشت علی دانایی‌فرد به نیمکت تاج نیز کارگشا نبود و تیم با شرایطی که وصف آن رفت در مسابقات قهرمانی تهران ۱۳۳۳ ۰−۳ مغلوب شاهین شد. تاج در بازی رودررو با شعاع حاضر به مسابقه با این تیم نشد و طبق قوانین ۰−۵ بازنده شناخته شد. در نهایت نیز تیم شعاع که نیمی از پیکرهٔ
شد. در نهایت نیز تیم شعاع که نیمی از پیکرهٔ تاج را به خدمت گرفته بود جام قهرمانی را از آن خود کرد و تاج در ردهٔ چهارم ایستاد. مسابقات حذفی در این سال برگزار نشد تا تیم تاج برای دومین فصل پیاپی بدون جام فصل را به پایان برساند. در فصل ۱۳۳۴ بازیکنان جداشدهٔ تاج به این تیم بازگشتند، اما به دلیل برگزاری مسابقات قهرمانی کشور و نیز دگرگونی در کادر فدراسیون فوتبال، مسابقات قهرمانی تهران برگزار نشد. جام حذفی تهران ۱۳۳۴ نیز در این سال نیمه‌کاره رها شد، اما پیش از ناتمام ماندن این مسابقات تاج از گردونه بازی‌ها حذف
ماندن این مسابقات تاج از گردونه بازی‌ها حذف شده بود. همچنین دو تیم تاج و شاهین با ترکیبی مشترک در یک بازی دوستانه برابر هومنت من لبنان به میدان رفتند. سال ۱۳۳۴ شاهد بروز درگیری و تنش میان گردانندگان باشگاه تاج و مقامات فدراسیون فوتبال بود. در دی ماه این سال و در جریان سفر تیم ملی فوتبال ایران به عراق میان سرپرست تیم ملی و علی دانایی‌فرد اختلافاتی ایجاد شد و در پی آن سیزده ملی‌پوش تاج از خرمشهر به تهران بازگشتند. این بازیکنان از سوی فدراسیون فوتبال به مدت سه ماه از حضور در میدان‌های فوتبال محروم شدند. ۱۳۳۵
ماه از حضور در میدان‌های فوتبال محروم شدند. ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۱. قهرمانی در کشور. تاج که از ۱۳۳۲ با جدایی گروهی از بازیکنان‌اش تضعیف شده بود، تا ۱۳۳۵ و با وجود بازگشت علی دانایی‌فرد عنوانی را در رقابت‌های تهران به دست نیاورد. در فصل ۱۳۳۵ اما تاجی‌ها در یک رقابت سخت و تنگاتنگ با تیم شاهین، جام قهرمانی را از آنِ خود کردند. مسابقات فصل ۱۳۳۵ به شیوهٔ «دو حذفی» در دو گروه و با شرکت ۱۳ تیم برگزار گردید. تاج در دور گروهی با حساب ۱−۴ مغلوب شاهین شد و شاهین مستقیماً به فینال راه یافت. طبق قوانین مسابقات تاج این فرصت را
راه یافت. طبق قوانین مسابقات تاج این فرصت را داشت تا در دیداری دیگر و این بار برابر تیم نیروی هوایی بخت خود را برای راهیابی به فینال بیازماید. بازی با پیروزی نیروی هوایی همراه بود، اما با توجه به حضور یک بازیکن با ملیت خارجی در ترکیب نیروی هوایی این تیم بازنده اعلام شد؛ بنابراین با توجه به قوانین مسابقات دو حذفی تیم تاج برای بار دوم مقابل شاهین قرار گرفت تا قهرمان مشخص شود. مسابقه دوم این دو تیم ۱−۱ و مسابقه سوم ۳−۳ خاتمه یافت. اما در دیدار چهارم تیم تاج به برتری ۳−۱ دست یافت تا هر دو تیم صاحب یک باخت
به برتری ۳−۱ دست یافت تا هر دو تیم صاحب یک باخت شوند. سرانجام در رویارویی پنجم تیم تاج با نتیجهٔ ۲−۰ به برتری رسید و قهرمان تهران شد. در ابتدای فصل ۳۷–۱۳۳۶، تاج در تابستان ۱۳۳۶ قهرمان جام باشگاه‌های تهران ۱۳۳۶ شد. چند روز بعد از این قهرمانی و در شهریور ۱۳۳۶ تاج نخستین جام کشوری را به مجموعهٔ افتخارات خود اضافه کرد. تاج به عنوان نمایندهٔ تهران در رشته فوتبال در جام قهرمانی ایران در شهر اصفهان حضور یافت و در فینال بازی‌ها با پیروزی ۳−۰ برابر تیم تبریز در ورزشگاه باغ همایون قهرمان ایران شد. فینال پرماجرا. در
باغ همایون قهرمان ایران شد. فینال پرماجرا. در اواخر ۱۳۳۶ مسابقات جام حذفی تهران ۳۷–۱۳۳۶ در دو دسته آغاز شد. تیم‌ها در گروه خود دو بار با یکدیگر پیکار می‌کردند تا سرگروه انتخاب شود. رویداد شگفت این دوره از بازی‌ها، پیروزی ۱۸−۰ تاج در برابر تیم داریوش بود که در دی ماه ۱۳۳۶ رقم خورد. در گزارش این بازی آمده‌است: «حسن سلوک و همکاری و عصبانی نشدن افراد تیم داریوش قابل ذکر است.» سرانجام تاج و شاهین در گروه‌های خود اول شدند و دارایی و نیرو هوایی نیز به دیدار رده‌بندی راه یافتند. فینال در اردیبهشت ۱۳۳۷ برگزار شد و
راه یافتند. فینال در اردیبهشت ۱۳۳۷ برگزار شد و به تساوی ۱−۱ انجامید و بازی فینال چند روز بعد تکرار شد. دیدار تکراری و دوم فینال تا دقایق پایانی با نتیجه ۳–۲ به سود تاج در جریان بود که داور مسابقه، اصغر تهرانی، به دلیلی تاریکی هوا بازی را متوقف کرد. بازیکنان تاج که تیم خود را برنده می‌دانستند به این تصمیم داور معترض شدند و به دنبال آن، جام قهرمانی را از روی میز جوایز برداشتند و از ورزشگاه خارج شدند و این کار خود باعث درگیری هواداران دو تیم در بیرون ورزشگاه شد. در نهایت فدراسیون فوتبال ایران برای تعیین
شد. در نهایت فدراسیون فوتبال ایران برای تعیین سرنوشت قهرمان از فدراسیون بین‌المللی فوتبال، فیفا استعلام کرد و فیفا رای به برگزاری دوباره فینال داد. بازی تکراری پس از بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ برگزار شد که با برتری ۰−۲ شاهین همراه بود و تاج به نایب قهرمانی رسید. قهرمانی دوگانه در تهران. در فصل ۱۳۳۷ مسابقات جام باشگاه‌های و حذفی تهران برگزار نشد و در تقویم بازی‌های تیم تاج تنها چند بازی دوستانه به ثبت رسید. از میان بازی‌ها می‌توان به بازی برابر دینامو تفلیس شوروی اشاره کرد. دینامو تفلیس در آن زمان از تیم‌های
اشاره کرد. دینامو تفلیس در آن زمان از تیم‌های قدرتمند شوروی بود و سابقه حضور در فینال جام حذفی شوروی ۶۰–۱۹۵۹ و مقام سومی در لیگ شوروی ۱۹۵۹ را داشت. تیم تاج در بازی برابر این تیم به نتیجه مساوی رسید تا یکی از نتایج خوب تیم تاج برابر تیم‌های خارجی ثبت شود. در مهر ۱۳۳۷ یک دوره مسابقه چهارجانبه با نام جام تاج بین تیم‌های خانواده تاج در تهران بگزار شد که تاج تهران با پیروزی بر تاج اهواز در دیدار فینال توانست قهرمان این جام شود. از اسفند ۱۳۳۷ فصل ۳۸–۱۳۳۷ با برگزاری مسابقات جام حذفی تهران ۳۸–۱۳۳۷ آغاز شد. تاج و
مسابقات جام حذفی تهران ۳۸–۱۳۳۷ آغاز شد. تاج و شاهین با شکست دادن حریفان بار دیگر در فینال برابر هم قرار گرفتند. مصاف‌های اول و دوم این دو تیم ۲−۲ و ۰−۰ مساوی به پایان رسید. تاج در دیدار سوم ۲−۰ شاهین را شکست داد و قهرمان جام حذفی تهران شد. تاج در این سال علاوه بر جام حذفی تهران، در جام باشگاه‌های تهران ۱۳۳۸ نیز به قهرمانی رسید. این نخستین مرتبه در تاریخ حضور تاج در مسابقات باشگاهی تهران بود که تاج موفق به کسب هر دو عنوان جام باشگاه‌ها و حذفی تهران می‌شد. در این دوره بازیکنانی چون عارف قلی‌زاده، پرویز
در این دوره بازیکنانی چون عارف قلی‌زاده، پرویز کوزه‌کنانی، برادران بیاتی، بیوک جدیکار، نادر افشار، ژرژ مارکاریان و… همچنان در ترکیب تیم حضور داشتند و جوانانی چون حسن حبیبی، محمد رنجبر، کامبیز جمالی و کرم نیرلو نیز به تیم اضافه شده بودند. ادامه موفقیت در تهران. فصل ۴۰–۱۳۳۹ یکه‌تازی تاج در فوتبال تهران ادامه داشت و باشگاه توانست از عنوان قهرمانی خود در مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران و جام حذفی تهران دفاع کند و قهرمان جام باشگاه‌های تهران ۴۰–۱۳۳۹ و جام حذفی تهران ۱۳۳۹ شود. مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران
تهران ۱۳۳۹ شود. مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران از دی ماه و در سه دستهٔ مقدماتی آغاز شده بود و برگزاری دور نهایی آن به فروردین ۱۳۴۰ کشیده شد. تاج در این مسابقات نیز شاهین را با یک گل شکست داد و در نهایت قهرمان تهران شد. فصل ۴۱–۱۳۴۰ مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران ۴۱–۱۳۴۰ از زمستان ۱۳۴۰ در دو گروه آغاز شد و تاج توانست از گروهش صعود کند. مرحله نهایی بازی‌ها در بهار ۱۳۴۱ با شرکت پنج تیم برگزار شد. تاج در این مسابقات ۲−۳ مغلوب شاهین شد و دیدار با دارایی را نیز ۱−۳ به حریف واگذار کرد. دارایی که
دارایی را نیز ۱−۳ به حریف واگذار کرد. دارایی که در این سال تیم قدرتمندی داشت تیم شاهین را هم با دو گل از پیش رو برداشت و به قهرمانی رسید. تاج در پایان این بازی‌ها پس از دارایی و شاهین در ردهٔ سوم ایستاد. در این سال بازیکنانی چون فریبرز اسماعیلی، حشمت مهاجرانی، پرویز ابوطالب، بهمن نوروزی و منوچهر حبیبی از تیم دیهیم (یکی از تیم‌های پایهٔ تاج) به تیم اصلی باشگاه اضافه شده بودند. تاج در فصل ۱۳۴۱ توانست عنوان قهرمانی تهران را در جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۱ از آن خود کند. در این فصل تاج سه بار با تیم شاهین روبرو
خود کند. در این فصل تاج سه بار با تیم شاهین روبرو شد و رقابت این دو تیم همچنان در اوج بود. پس از وقوع زمین‌لرزهٔ بوئین زهرا در شهریور ۱۳۴۱ دو تیم تاج و شاهین در دیداری خیریه برای کمک به بازماندگان این واقعه به میدان رفتند که این بازی با یک گل به سود تیم شاهین پایان یافت. در آبان ماه همان سال دیدار دوستانهٔ دیگری میان دو تیم برگزار شد که این بازی را تاج ۲−۱ برنده شد. رقابت دو تیم در مسابقات جام باشگاه‌های تهران در سال ۱۳۴۱ نیز ادامه یافت. این دیدار که در دی ماه ۱۳۴۱ برگزار شد، به دلیل اعتراض تیم شاهین نسبت
ماه ۱۳۴۱ برگزار شد، به دلیل اعتراض تیم شاهین نسبت به داور مسابقه نیمه‌کاره ماند. بازی با یک گل به سود تاج در جریان بود که تیم شاهین به گل رسید. داور در ابتدا گل را پذیرفت، اما چون پرچم کمک داور به علامت آفساید بالا بود گل را مردود اعلام کرد. تیم شاهین بلافاصله زمین بازی را ترک کرد و بازی به سود تیم تاج اعلام گردید. تاج در ادامهٔ مسابقات نیز به پیروزی‌های خود ادامه داد و در نهایت جام را به خانه برد. ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۶. افول. پس از دوران موفقیت‌آمیز اواخر دههٔ ۱۳۳۰ و ابتدای دههٔ ۱۳۴۰ که با قهرمانی‌های پیاپی همراه
و ابتدای دههٔ ۱۳۴۰ که با قهرمانی‌های پیاپی همراه بود، تاج از فصل ۱۳۴۲ وارد یک دورهٔ افول گردید. در این زمان تیم شهربانی که از سال ۱۳۳۲ فعالیت داشت به پاس تغییر نام داد و ساختار تازه‌ای پیدا کرد. پس از آن تعدادی از بازیکنان نظامی تاج همچون حشمت مهاجرانی، حسن حبیبی، منوچهر حبیبی، محمد رنجبر و اصغر شرفی به تیم پاس پیوستند. در این هنگام نخستین نسل طلایی تاج نیز به پایان راه رسیده بود؛ پرویز کوزه‌کنانی، برادران بیاتی و نادر افشار از دنیای فوتبال خداحافظی کردند و عارف قلی‌زاده هم به کشور سوئیس نقل مکان کرد. تاج
عارف قلی‌زاده هم به کشور سوئیس نقل مکان کرد. تاج با از دست دادن این بازیکنان از دوران پر شکوه خود فاصله گرفت و این افول تا اواخر دههٔ ۱۳۴۰ و پیدایش نسل طلایی دوم تاج ادامه یافت. کاهش قدرت تاج با اوج گرفتن تیم‌های دارایی، پاس و شاهین مصادف بود و به مدت ۶ سال جام دیگری کسب نکرد. تاج در سال ۱۳۴۲ با توجه به از دست دادن شمار زیادی از بازیکنان‌اش از مسابقات جام حذفی انصراف داد. جام قهرمانی باشگاه‌های تهران نیز به علت برگزاری مسابقات مقدماتی المپیک توکیو و مسابقات ارتش‌ها برگزار نشد. به این ترتیب بازی رسمی چندانی
ارتش‌ها برگزار نشد. به این ترتیب بازی رسمی چندانی برای تیم فوتبال باشگاه در سال ۱۳۴۲ به ثبت نرسید. اما بازی‌های دوستانه با تیم‌های خارجی همچون سال‌های پیش از آن برگزار شد. از بازیکنان قدیمی‌تر تاج بیوک جدیکار و کرم نیرلو، همچنان در ترکیب تاج بودند و به جای بازیکنان جداشده نیز تعدادی بازیکن عمدتاً جوان به ترکیب تیم راه یافته بودند. محمدرضا عادلخانی، مرتضی شرکا و مصطفی شرکا، حسین فرزامی و حسن اعلم از جمله بازیکنان تازه‌وارد تاج بودند. از میان این بازیکنان، رضا عادلخانی که در آن زمان تنها ۱۶ ساله بود، حضور
رضا عادلخانی که در آن زمان تنها ۱۶ ساله بود، حضور کوتاهی در تیم داشت. او در یکی از اردوهای تاج در کشور ترکیه مورد توجه باشگاه بایرن مونیخ قرار گرفت و پس از یک سال بازی با پیراهن تاج راهی اروپا شد. در فصل ۱۳۴۳ مسابقات قهرمانی باشگاه‌های تهران ۱۳۴۳ که چند هفته از آن سپری شده بود، به علت حضور تیم ایران در المپیک تعطیل شد. در این دوره، با اوج‌گیری دارایی در فوتبال تهران، اعضای قدیمی این باشگاه مناصب رده بالای فدراسیون فوتبال را نیز در اختیار داشتند و جنگ قدرت میان قطب‌های فوتبال پایتخت وارد مرحلهٔ تازه‌ای شد؛
قطب‌های فوتبال پایتخت وارد مرحلهٔ تازه‌ای شد؛ از جمله بروز اختلاف میان مسئولان فدراسیون فوتبال و باشگاه شاهین. تیم تهران برای برگزاری دیداری دوستانه راهی شوروی بود که تصمیم فدراسیون در مورد اعزام مدیر باشگاه دارایی به جای یکی از بازیکنان شاهین، اعتراض و کناره‌گیری شاهینی‌ها را در پی داشت. پس از این ماجرا، فدراسیون حکم محرومیت ۶ بازیکن شاهین و لغو پروانه این باشگاه به مدت دو سال را صادر کرد. البته، این محرومیت‌ها در بهمن همان سال بخشیده شد. در اسفند آن سال یک دوره مسابقه با عنوان کاپ دوستی برای کاهش تنش‌ها
دوره مسابقه با عنوان کاپ دوستی برای کاهش تنش‌ها میان مدیران و تیم‌های مختلف میان باشگاه‌های تهران برگزار شد، اما دقیقاً به دلیل همین اختلاف‌ها این مسابقات هم نیمه‌کاره رها شد تا فصل ۱۳۴۳ هم بدون دست‌آورد خاصی برای تاج پایان یابد. حضور در میانه‌های جدول. در فصل ۱۳۴۴ مسابقات قهرمانی تهران در سال ۱۳۴۴ پس از دو سال رکود با قهرمانی شاهین به پایان رسید و تاج در جای ششم ایستاد. این رتبه بدترین رتبه تاج در ادوار جام باشگاه‌های تهران بود. دیدار رودرروی تاج و شاهین در این مسابقات نیز ۱−۲ به سود شاهین خاتمه یافت. در
این مسابقات نیز ۱−۲ به سود شاهین خاتمه یافت. در این سال، میان دو باشگاه تاج و شاهین اتحادی ایجاد شده بود و ترکیب مشترکی از دو تیم در چند دیدار دوستانه در برابر تیم‌هایی چون آاگ سوئد، واشاش مجارستان و ترنشین چکسلواکی به میدان رفتند. ترکیب تاج در این سال نیز تغییراتی داشت و بازیکنان جدیدی به تیم اضافه شده بودند. احمد منشی‌زاده، عباس کردنوری و علی جباری از جمله بازیکنانی بودند که در این سال به تاج پیوستند. در فصل ۴۵–۱۳۴۴، جام باشگاه‌های تهران ۴۵–۱۳۴۴ در نیمهٔ دوم سال ۱۳۴۴ آغاز شد و تا بهار سال ۱۳۴۵ ادامه
دوم سال ۱۳۴۴ آغاز شد و تا بهار سال ۱۳۴۵ ادامه یافت. در این مسابقات، تاج موفق شد با نتیجهٔ ۳−۱ شاهین را شکست دهد. اما رقابت بر سر قهرمانی این مسابقات میان دو باشگاه دارایی و پاس جریان داشت. در نهایت تیم پاس توانست برای نخستین بار به مقام قهرمانی باشگاه‌های تهران دست یابد و تاج در ردهٔ پنجم قرار گرفت. ترکیب مشترکی از تاج و شاهین در مهر ماه همان سال در یک دیدار دوستانه برابر تیم فنرباغچه به میدان رفتند که بازی ۱−۲ به سود فنرباغچه به پایان رسید.در فصل ۱۳۴۶ محمود بیاتی نیز به کادر مربی‌گری تاج اضافه شد. تاج
بیاتی نیز به کادر مربی‌گری تاج اضافه شد. تاج مسابقات جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۶ را با عنوان چهارمی به پایان رساند. اما مسابقات آن سال بیش از هر چیز تحت تأثیر درگیری مجدد گردانندگان باشگاه شاهین و مسئولان فدراسیون فوتبال قرار داشت. باشگاه شاهین بار دیگر با حکم انحلال روبه‌رو شد؛ با این تفاوت که این بار این حکم مورد تجدید نظر قرار نگرفت و این باشگاه از ادامه فعالیت‌ها با نام شاهین بازماند. در مسابقات آن سال، دو تیم شاهین و دارایی رقابت نزدیکی بر سر قهرمانی داشتند. در جریان دیدار شاهین و تهران‌جوان، رئیس
داشتند. در جریان دیدار شاهین و تهران‌جوان، رئیس باشگاه شاهین نسبت به حضور یکی از بازیکنان حریف اعتراضیه‌ای را به سرهنگ سرودی رئیس فدراسیون ارائه داد که با برخورد شدید عوامل فدراسیون در سکوهای امجدیه روبه‌رو شد. حوادث و حاشیه‌های پیرامون این دیدار سبب شد تا سازمان تربیت بدنی در اطلاعیه‌ای پروانهٔ باشگاه شاهین را از تاریخ سه‌شنبه ۲۰ تیر ۱۳۴۶ لغو نماید. طبق روایتی که مورد تأیید باشگاه شاهین است، حسین سرودی رئیس وقت فدراسیون فوتبال در درگیری‌های روز بازی و لغو پروانه شاهین بیشترین نقش را داشته‌است. او درخواست
پروانه شاهین بیشترین نقش را داشته‌است. او درخواست انحلال شاهین را به سازمان تربیت بدنی ارائه می‌دهد و سپس از طریق محمد خاتمی که در آن زمان فرماندهٔ نیروی هوایی ارتش بود، منوچهر قراگوزلو رئیس سازمان تربیت بدنی را ترغیب می‌کند تا رای را تأیید نماید. سرودی به همراه خاتمی از اعضای تاج در دههٔ ۱۳۲۰ بودند که پس از اختلاف با پرویز خسروانی از تاج جدا شدند و در دههٔ ۱۳۴۰ از هواخواهان دارایی و در جبههٔ مقابل باشگاه تاج بودند. ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۸. موج انحلال تیم‌ها. فصل طولانی ۴۸–۱۳۴۷ با تغییرات بنیادینی در تاریخ باشگاه تاج
۴۸–۱۳۴۷ با تغییرات بنیادینی در تاریخ باشگاه تاج و فوتبال ایران همراه بود. در این سال، پرویز خسروانی به ریاست سازمان تربیت بدنی رسید و در سال نخست صدارت او و در ادامه جنگ قدرت میان مدیران و باشگاه‌های تهران، هر دو باشگاه دارایی و تهران‌جوان منحل شدند که به عقیدهٔ برخی، اقدامی تلافی‌جویانه و در جواب قدرت‌نمایی اعضای دارایی بوده‌است. سال ۱۳۴۷ ابتدا تیم تهران‌جوان که ریشهٔ مشترکی با دارایی داشت منحل شد، سپس باشگاه شعاع از گردونهٔ رقابت‌ها کنار گذاشته شد و در نهایت رئیس باشگاه دارایی با انتشار بیانیه‌ای انحلال
رئیس باشگاه دارایی با انتشار بیانیه‌ای انحلال باشگاه خود را اعلام کرد. از این میان، باشگاه دارایی در دههٔ ۱۳۵۰ به عرصهٔ مسابقات بازگشت و در سال‌های پس از انقلاب نیز فعالیت داشت. با بالا گرفتن جنگ قدرت میان قطب‌های فوتبال تهران و کشیده شدن این درگیری‌ها به بیرون از میدان ورزش، پرویز خسروانی از آیندهٔ باشگاه تاج نیز بیمناک شده بود. در آن هنگام، تاج به مجموعه‌ای بزرگ بدل شده بود که از امکانات و زیرساخت‌های متعدد ورزشی در تهران و شعبه‌هایی در سراسر ایران و حتی خارج از ایران بهره می‌گرفت. شورای عالی تاج برای
خارج از ایران بهره می‌گرفت. شورای عالی تاج برای حفظ این مجموعه در شهریور ۱۳۴۷ اساسنامهٔ تازه‌ای را تصویب نمود که به موجب بندی از آن، سازمان تاج − چه در زمان حیات و چه بعد از فوت مؤسس آن − غیرقابل انحلال اعلام شد و انحلال آن تنها در صورت بروز حوادث غیرمترقبه، به نحوی که امکان ادامه فعالیت وجود نداشته باشد، با رای شورای عالی سازمان تاج منحل ممکن می‌شد که در این صورت، تمام اموال و امکانات آن می‌بایست به سازمان ورزش هبه شود. پس از انحلال باشگاه شاهین، شهرآورد تاج و شاهین نیز به خاطره‌ها پیوست. بازیکنان شاهین