payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای ساخت دیوارهای ساختمان در هر اقلیم آب و هوایی می‌باشد. ساختن ساختمان به روش استفاده از بلوک کاه برای اولین بار در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۰۰شروع شد، و در انگلستان در سال ۱۹۹۴ استفاده از این روش ساخت رایج شد. طبیعت قابل دسترس بودن کاه و ارزان بودن سیستم نسبت به دیگر سیستم‌ها باعث رشد سریع این سیستم شده‌است. این نوع مصالح از فشرده شدن کاه به صورت بلوک‌های مکعبی شکل به دست می‌آید که برای ساخت دیوارهای ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. ابعاد مصرفی این بلوکهای کاهی شکل۴۵۰*۹۰۰* ۳۵۰ می‌باشد. این سیستم
بلوکهای کاهی شکل۴۵۰*۹۰۰* ۳۵۰ می‌باشد. این سیستم از روی هم قرار دادن این بلوک‌ها در داخل فریم‌های چوبی است که جداره‌های اصلی بنا ساخته می‌شود. فریم‌های چوبی از چوب درخت فندق ساخته می‌شود. فریم‌ها را به الوارهای چوبی کف متصل می‌کنند و سپس بلوک‌های کاهی را در آن‌ها قرار می‌دهند. سبک بودن این سیستم باعث کاهش نیروهای اینرسی در هنگام زمین لرزه خواهد شد و به این صورت از ویران شدن ساختمان جلو گیری می‌شود. مزایا. قابلیت دسترسی آسان، قیمت ارزان، انعطاف‌پذیری بالا، سازگاری با محیط زیست، کاهش گازهای گل خانه‌ای، صرفه
با محیط زیست، کاهش گازهای گل خانه‌ای، صرفه جویی در منابع انرژی، سهولت و سرعت در اجرا، عایق صوتی، وزن سبک، مقاوم در برابر زلزله اندود. اندود به کار رفته بر روی بلوک‌های کاهی باید کاملاً طبیعی باشد. انواع پلاسترها (اندود کاه گل یا چوب، گچ، ...) به ضخامتcm 2.۵ از این جمله هستند. در مناطق سردسیراستفاده از این سازه به این شکل است که یک لایه بخار بند بر روی بلوک‌ها کشیده و سپس اندود نهایی می‌کنند. اجرای تاسیسات. بعد از اجرای فنداسیون مسیر تأسیسات الکتریکی و تأسیسات مکانیکی (کلید، پریز، و...)را مشخص کرده، و
تأسیسات مکانیکی (کلید، پریز، و...)را مشخص کرده، و کابل‌ها را به فریم‌ها با استفاده از میخ چوبی متصل می‌کنند. اجرای سقف. فریم‌های چوبی از قبل ساخته شده را بر روی بلوک‌های کاهی قرار می‌دهند، سپس داخل آن را با کاه پر کرده و روی آن را با ورق چوبی می‌پوشانند. این کار را برای عایق کردن هر چه بیشتر سقف انجام می‌دهند. بعد از اتمام، فریم‌های چوبی را با کابل به بلوک‌های کاهی می‌بندند.
دُن ژُوان (به فرانسوی: Don Juan، به ایتالیایی: Don Giovanni "«دُن جووانی»"، به اسپانیایی: Don Juan "«دُن خُوان»") اپرایی در دو پرده، با آهنگ‌سازی ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ک. ۵۲۷ در سال ۱۷۸۷ است که اپرانامهٔ آن را لُرِنزو دا پونته نوشته‌است. تاریخچهٔ دُن ژُوان. داستان ِاین اُپرا بر اساس ِشخصیت ِ افسانه‌ای ِدُن خوان (یا دُن ژوان) شکل گرفته، که فردی بی‌بندوبار و اِغواگر ِزنان است. این اُپرا نخستین بار در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۷۸۷، توسط اُپرای ایتالیایی پراگ در خانهٔ نمایش پراگ (Teatro di Praga با نام فعلی Estates
نمایش پراگ (Teatro di Praga با نام فعلی Estates Theatre) به روی صحنه رفت. اپرا نامه دا پونته به مانند ِبسیاری از آثار ِآن زمان، به‌صورت ِنمایشی دراماتیک و سرگرم‌کننده -- همراه با بازی‌ها و گفتارهای گاه شوخی و گاه جدی -- رده‌بندی شد. موتسارت نیز آن را در لیست ِاپرا بوفاهای خود قرار داد. "تیرسود مولینا" راهبی که بخاطر نوشتن درام، از کلیسا اخراج شد، نمایشنامه‌ای به نام ِشیّاد ِسِویل نوشت که پایه‌گذار تیپ ِدون ژوان به‌شمار می‌رود. اپرای دُون جیووانی هم‌اکنون در بین ِ اُپراهایی که بیشترین اجرا را در سراسر دنیا
بین ِ اُپراهایی که بیشترین اجرا را در سراسر دنیا داشته‌اند، رتبه دهم را به خود اختصاص داده و نکات و پیام‌های پُرباری را برای فلاسفه و نویسندگان به ارمغان آورده‌است. سازها. سازهای مورد استفاده در این اپرا عبارتند از: خلاصه. دون جیووانی نجیب‌زاده مغرور، جوان و لااُبالی در امور جنسی می‌باشد که معاشقه با زنان را در رأس امور خود، قرار داده و خواهان تمامی آن‌ها (با هر گونه شرایط ظاهری، سِنّی و تأهل) می‌باشد؛ تا اینکه سرانجام دچار عقوبت می‌شود. پرده یک. نمای اول - باغ کماندتور. لپورلو - پیشخدمتِ دون جووانی - از
- باغ کماندتور. لپورلو - پیشخدمتِ دون جووانی - از کارِ سخت و زیادِ خود شکایت می‌کند. دون جووانی در حالِ فریب دادنِ دختر کماندتور - دونا آنا - و وادار کردنِ او به هم آغوشی می‌باشد و لپورلو مراقبِ اطراف است. جیووانی صورتِ خود را با ماسک پوشانده‌است. "دونا آنا" که راضی به برقراری ارتباط با او نیست، محکم بازوانِ او را چسبیده و سعی دارد مانع فرارِ مردِ هوسباز شده و او را بشناسد. دونا آنا شروع به داد و فریاد کرده و کمک می‌خواهد. پدرش سر می‌رسد و مرد جوان را به خاطرِ آزار رساندن به دخترش به مبارزه می‌طلبد. دونا
آزار رساندن به دخترش به مبارزه می‌طلبد. دونا آنا با شتاب به سمتِ خانه می‌رود تا نامزدش - دون اتاویو - را به کمک پدر بیاورد؛ اما پیش از رسیدنِ آنها، دون جووانی پدرِ دختر را می‌کشد و به همراهِ لپورلو فرار می‌کند. دونا آنا با دیدنِ جسدِ خونین پدر، بسیار وحشت زده شده و تصمیم به تلافی می‌گیرد. او از اتاویو نیز می‌خواهد که به انتقام جوئی سوگند خورده و او را در این راه یاری کند. نمای دوم - میدانگاهی عمومی بیرون از قصر دون جووانی. جووانی و لپورلو وارد صحنه می‌شوند. آن‌ها صدای زنی (دونا الویرا) را می‌شنوند که آوازی
آن‌ها صدای زنی (دونا الویرا) را می‌شنوند که آوازی غمناک می‌خواند و از اینکه معشوقه اش رهایش کرده شکایت می‌کند و قصد انتقام دارد. دون جووانی به زن نزدیک شده و تظاهر به دلجوئی می‌کند؛ "الویرا" هم بلافاصله او را شناخته، وی را از خود می‌راند و می‌گوید که این ناراحتی‌ها به خاطرِ بی وفایی‌های اوست. زنِ فریب خورده از اینکه جُووانی سه روز پس از اینکه به او قول ازدواج داده ترکش کرده، گله می‌کند و به مردِ لاابالی هشدار می‌دهد که رفتارهای ناشایستِ او عقوبتِ سنگینی را در پی خواهد داشت. جووانی از پیشخدمتش می‌خواهد که
در پی خواهد داشت. جووانی از پیشخدمتش می‌خواهد که با الویرا صحبت کند و حقایق را به او بگوید. لپورلو به الویرا می‌گوید که جُووانی ارزشِ عشقِ پاکِ او را ندارد و تعدادِ زنانِ فریب خورده توسطِ وی را از روی کتابچه فهرستی، برایش می‌خواند: " ۶۴۰ نفر در ایتالیا، ۲۳۱ نفر در آلمان، ۱۰۰ نفر در فرانسه، ۹۱ نفر در ترکیه؛ و اما در اسپانیا … فقط ۱۰۰۳ نفر! " ("Madamina, il catalogo è questo") روشن شدنِ حقایق، الویرا را عصبانی تر کرده و برای انتقام جوئی مصمم تر می‌شود. همگی از صحنه خارج شده و یک کاروانِ عروسی به همراهِ
از صحنه خارج شده و یک کاروانِ عروسی به همراهِ زرلینا و ماستو (عروس و داماد) وارد می‌شوند. کمی بعد دون جووانی و لپورلو سر می‌رسند. جووانی مجذوب زیبایی زرلینا می‌شود و برای کنار راندن ماستو به آن‌ها پیشنهاد می‌دهد که جشن عروسیشان را در قصر او بر پا کنند. ماستو متوجه نقشه شوم جووانی شده و به شدت خشمگین می‌گردد. دون جووانی نوعروس را به خلوتی کشانده و شروع به ابراز عشق می‌کند؛ وقتی به دخترک قول ازدواج می‌دهد الویرا سر رسیده و مانع فریب خوردن زرلینا می‌شود و او را از آنجا دور می‌کند. اتاویو و آنا در پی انتقام
را از آنجا دور می‌کند. اتاویو و آنا در پی انتقام جوئی از قاتل ناشناخته پدر آنا هستند. آنا ناآگاه از اینکه مشغول صحبت با قاتل پدرش است، از جووانی تقاضای کمک می‌کند. جووانی هم خوشحال از اینکه هویتش هنگام آزار رساندن به او و کشتن پدرش فاش نشده، به آنا قول یاری می‌دهد و از وی می‌خواهد که در این مورد بیشتر توضیح دهد. قبل از اینکه او شروع به شرح ماجرا کند، الویرا بازمی‌گردد و از اتاویو و آنا می‌خواهد که به جووانی اعتماد نکنند چرا که او یک فرد دغل کار و سنگدل است؛ جووانی هم سعی می‌کند اتاویو و آنا را متقاعد سازد
جووانی هم سعی می‌کند اتاویو و آنا را متقاعد سازد که الویرا دیوانه است (Quartet: Non ti fidar, o misera). با توضیحات الویرا و یافتن شباهت صدای جووانی با صدای قاتل پدر، دونا آنا متوجه می‌شود که جووانی همان مرد قاتل است (Anna aria: Or sai chi l'onore Rapire a me volse)؛ اما اتاویو هنوز متقاعد نشده و برای اطمینان سعی می‌کند که چشم از جووانی برندارد ("Dalla sua pace la mia dipende"). لپورلو سرورش را از حضور روستاییان در قصر مطلع می‌سازد و از تمامی آنچه که به قصد پرت کردن حواس ماستو و به دام انداختن زرلینا انجام
پرت کردن حواس ماستو و به دام انداختن زرلینا انجام داده، برای جووانی شرح می‌دهد؛ او ادامه می‌دهد که در نهایت حضور الویرا تمامی نقشه‌هایش را بر آب کرده‌است. اما جووانی با بی‌تفاوتی و انبساط خاطر از او می‌خواهد که یک میهمانی تدارک ببیند و هر دختری را که دید به آن دعوت کند (Giovanni's Champagne Aria: Fin ch'han dal vino calda la testa)؛ سپس با هم به قصر می‌روند. پرسه زدن‌های جووانی در اطراف زرلینا، ماستو را به شدت حسود و خشمگین کرده‌است. زرلینا سعی می‌کند از نامزدش دلجوئی کند ("Batti, batti o bel Masetto") و
دلجوئی کند ("Batti, batti o bel Masetto") و در حالیکه عشق پاک و وفا داریش را به او ابراز می‌دارد، دون جووانی به سمت آن‌ها نزدیک می‌شود. ماستو همان اطراف در جایی پنهان می‌شود تا عکس‌العمل زرلینا را در مقابل کلمات عاشقانه جووانی ببیند. زرلینا هم سعی در مخفی شدن دارد اما نجیب‌زاده هوسباز او را می‌یابد و شروع به فریب دادنش می‌کند. ماستو بعد از مدتی تاب ایستادن و تماشا کردن را نمی‌آورد و از مخفی گاهش بیرون می‌آید. جووانی به محض دیدن ماستو، شروع به سرزنش وی می‌کند که چرا نامزدش را تنها گذاشته؛ سپس این دو را
که چرا نامزدش را تنها گذاشته؛ سپس این دو را (موقتاً) دست به دست داده و به شادمانی و رقص در سالن مجلل قصر دعوت می‌کند. الویرا، آنا دونا و اتاویو با ماسک صورت خود را پوشانده و خواهان ورود به قصر هستند؛ لپورلو هم با دستور جووانی آن‌ها را به داخل دعوت می‌کند. الویرا برای انتقام و اتاویو و آنا هم برای حفاظت و امنیتشان دعا می‌کنند (Trio: Protegga il giusto cielo). نمای سوم - سالن رقص. دو ارکستر جداگانه در حال نواختن موسیقی‌های شاد هستند. لپورلو شروع به رقصیدن با ماستو و سرگرم کردنش می‌کند؛ جووانی نیز از این فرصت
و سرگرم کردنش می‌کند؛ جووانی نیز از این فرصت استفاده کرده و زرلینا را به اتاق خصوصیش می‌برد. مهمانها مشغول رقص و شادمانی اند که صدای جیغ زرلینا توجه همه را به خود جلب می‌کند. ماستو متوجه غیبت جووانی و زرلینا می‌شود و جووانی هم برای سرپوش گذاشتن بر ماجرا، شروع به کتک زدن لپورلو می‌کند و آزار و اذیت زرلینا را گردن او می‌اندازد. اتاویو، آنا و الویرا نزد جووانی میایند؛ اتاویو تپانچه ایی را به سمت وی گرفته و به او می‌گوید که آن‌ها از تمامی جنایاتش با خبرند و قصد تلافی دارند؛ سپس ماسک خود را برمی‌دارند اما قبل
تلافی دارند؛ سپس ماسک خود را برمی‌دارند اما قبل هر گونه اقدامی، جووانی موفق به فرار می‌شود. پرده دو. نمای اول - بیرون خانه الویرا. لپورلو از این همه نیرنگ و دغل کاری خسته شده و قصد ترک قصر را دارد. جووانی با مقداری پول او را راضی به ماندن کرده (Duet: Eh via buffone) و از او برای دست یافتن به ندیمه زیبای الویرا یاری می‌خواهد. برای این منظور جووانی از لپورلو می‌خواهد که لباسش را با او عوض کند؛ زیرا معتقد است در لباس یک خدمتکار برای یک ندیمه جذاب تر به نظر خواهد رسید تا در لباس یک اشراف‌زاده. الویرا کنار
خواهد رسید تا در لباس یک اشراف‌زاده. الویرا کنار پنجره می‌آید (Trio: Ah taci, ingiusto core)؛ جووانی هم برای خنده و سرگرمی گوشه ایی قایم می‌شود و لپورلو را - در لباس جووانی - نزدیک پنجره می‌فرستد. جووانی شروع به آواز خواندن برای الویرا می‌کند و ابراز می‌دارد که توبه کرده و قصد دارد برای همیشه کنار او بماند. لپورلو که پشت به پنجره داشته، با حرکات دست وانمود می‌کند که خودش آواز می‌خواند و سعی دارد که نخندد. پس از مدتی الویرا حرفهای او را باور می‌کند و راهی بیرون خانه می‌شود. در این فاصله دون جووانی از لپورلو
خانه می‌شود. در این فاصله دون جووانی از لپورلو می‌خواهد سعی کند که متین و با وقار - مانند یک نجیب‌زاده - رفتار کند و الویرا را مدتی سرگرم سازد. جووانی هم سراغ ندیمه الویرا رفته و آوازی عاشقانه برایش سر می‌دهد ("Deh vieni alla finestra"). پیش از اینکه جووانی بتواند ندیمه را فریب دهد، ماستو و دوستانش سر می‌رسند؛ آن‌ها در جستجوی جووانی هستند و قصدِ کشتنِ او را دارند. جووانی با آن‌ها مواجه می‌شود؛ او که در لباس لپورلو بوده، وانمود می‌کند که خدمتکاری بیش نیست و از سرور خود هم به حدی متنفر است که حاضر به همکاری
از سرور خود هم به حدی متنفر است که حاضر به همکاری با آنهاست. جووانی به بهانه محاصره قصر، هر کدام از دوستان ماستو را به سمتی می‌فرستد (Giovanni aria: Metà di voi qua vadano) و در آخر هم با حقّه ایی اسلحه ماستو را از او می‌گیرد؛ سپس کتک مفصلی به او زده و با قهقهه از آنجا دور می‌شود. زرلینا می‌آید و با دیدن بدن زخمی و کبود نامزدش، شروع به دلداری و ناز و نوازش او می‌کند ("Vedrai carino"). نمای دوم - یک حیاط تاریک. لپورلو الویرا را رها می‌کند (Sextet: Sola, sola in buio loco)؛ در حال فرار اتاویو را می‌بیند که
in buio loco)؛ در حال فرار اتاویو را می‌بیند که مشغول دلداری دادن آناست. لپورلو سعی می‌کند به آرامی از لای یک در بگریزد که همان موقع زرلینا و ماستو در را باز کرده، او را در لباس جووانی دیده و مانع فرارش می‌شوند. آنا و اتاویو، لپورلو را تهدید به مرگ می‌کنند؛ اما الویرا - که هنوز فکر می‌کرده که او جووانیست - مانع می‌شود و از آن‌ها می‌خواهد که به همسر آینده اش رحم کنند. اتاویو و آنا به اضافه ماستو و زرلینا همچنان قصد انتقام دارند که لپورلو کلاه و لباس‌هایش را کنار زده و چهره واقعی خود را به آن‌ها نشان می‌دهد؛
زده و چهره واقعی خود را به آن‌ها نشان می‌دهد؛ او التماس بخشش کرده و در یک فرصت مناسب از مهلکه می‌گریزد (Leporello aria: Ah pietà signori miei). با مشاهده وقایع پیش آمده، حالا دیگر اتاویو مطمئن شده که جووانی قاتل پدر آناست و قسم به تلافی جوئی می‌خورد ("Il mio tesoro"). الویرا نیز از خیانت‌های جووانی خشمگین است ولی از طرفی هنوز او را دوست دارد و دلش برایش می‌سوزد ("Mi tradì quell'alma ingrata"). نمای سوم - یک قبرستان و مجسمه ایی از کماندتور. لپورلو از مشکلات و بلاهایی که پوشیدن لباس جووانی سرش آورده برای
و بلاهایی که پوشیدن لباس جووانی سرش آورده برای سرورش تعریف می‌کند اما جووانی او را به مسخره می‌گیرد و می‌گوید که در عوض پوشیدن لباس‌های لپورلو برایش کلی فایده داشته و باعث شده که بتواند با یکی از زنان مورد علاقه او ارتباط برقرار کند. لپورلو از این کار جووانی اصلاً خوشش نمی‌اید و نگران می‌شود که مبادا آن زن همسرش بوده باشد؛ جووانی هم در جواب می‌گوید: «چه بهتر» و فقط می‌خندد. صدایی از مجسمه به گوش می‌رسد که: "این خنده‌ها تا طلوع صبح فردا دوام نخواهد یافت." جووانی به خدمتکارش دستور می‌دهد که به مجسمه نزدیک
جووانی به خدمتکارش دستور می‌دهد که به مجسمه نزدیک شود؛ لپورلو به شدت وحشت زده شده و امتناع می‌کند؛ اما جووانی او را با شمشیر تهدید کرده و وادار به این کارش می‌کند. لپورلو نوشته روی مجسمه را می‌خواند: "من برای انتقام جوئی از قاتلم اینجا هستم(Dell'empio che mi trasse al passo estremo qui attendo la vendetta)." سپس از ترس شروع به لرزیدن می‌کند اما جووانی با ضرب و شتم او را مجبور می‌کند کنار مجسمه رفته و او را به شام دعوت کند. اضطراب و وحشت بیش از حد لپورلو باعث شد که سرانجام جووانی شخصاً مجسمه را به قصرش دعوت
شد که سرانجام جووانی شخصاً مجسمه را به قصرش دعوت کند (Duet: O, statua gentilissim) و مجسمه هم جواب مثبت می‌دهد. نمای چهارم - اتاق دونا آنا. اتاویو از آنا می‌خواهد که هر چه زودتر ازدواج کنند اما آنا به دلیل درگذشت پدر و شرایط روحی نامناسب این را جایز نمی‌داند. اتاویو از جواب آنا آزرده می‌شود اما آنا به او اطمینان می‌دهد که به عشقشان پایبند است و فقط کمی فرصت لازم دارد ("Non mi dir"). نمای پنجم - تالاری در قصر دون جووانی. میز مجلل و شام مفصلی با پذیرائی لپورلو تدارک دیده شده و ارکستر مشغول نواختن موسیقی‌هایی
تدارک دیده شده و ارکستر مشغول نواختن موسیقی‌هایی از اپراهای اواخر قرن هجدهم است «قطعه "O quanto in sì bel giubilo" از اپرای "یک چیز نادر (۱۷۸۶)" اثر مارتین سولر، "Come un agnello" از اپرای "نفر سوم یک دعوای دوطرفه (۱۷۸۲)" اثر سارتی و "Non più andrai" از اپرای "ازدواج فیگارو (۱۷۸۶)" اثر خود موتسارت». الویرا برای اثبات عشقش به جووانی پیش او می‌آید و اعتراف می‌کند که دیگر هیچ کینه ایی از او به دل ندارد و فقط نگرانش است ("L'ultima prova dell'amor mio"). جووانی از حرفهای زن جوان تعجب می‌کند و می‌پرسد که حالا چه
حرفهای زن جوان تعجب می‌کند و می‌پرسد که حالا چه انتظاری از وی دارد. الویرا هم درخواست می‌کند که لاابالی گری‌هایش را کنار بگذارد و زندگی جدیدی را همراه با عشق و تعهد آغاز کند؛ اما جووانی حرفهای او را به مضحکه می‌گیرد و مستی و معاشقه با زنان را دلیل و نشانه شکوه خلقت آدمیزاد می‌داند (sostegno e gloria d'umanità)؛ الویرا هم با اندوه و دلی شکسته آنجا را ترک می‌کند. لحظاتی بعد صدای جیغ وحشت او از بیرون قصر به گوش می‌رسد و به داخل می‌آید تا از در دیگری خارج شود. جووانی لپورلو را می‌فرستد تا دلیل این وحشت را پیدا
لپورلو را می‌فرستد تا دلیل این وحشت را پیدا کند که خدمتکار بیچاره نیز از ترس فریاد بلندی می‌کشد و بازمی‌گردد. لپورلو سرورش را از آمدن مجسمه باخبر می‌کند. صدای شوم ضربه‌های محکمی به در شنیده می‌شود؛ لپورلو از ترس فلج می‌شود و جووانی به ناچار خود در را باز می‌کند و با مجسمه رو در رو می‌شود (Don Giovanni! A cenar teco m'invitasti «با پایه موسیقی D ماینور از پیش نوا»). مجسمه به جووانی توصیه می‌کند که از شانس آخرش استفاده کرده و توبه کند، اما نجیب‌زاده شرور می‌گوید که هرگز این کار را نخواهد کرد؛ سپس مجسمه به
که هرگز این کار را نخواهد کرد؛ سپس مجسمه به داخل زمین فرومی‌رود و جووانی مغرور را نیز همراه خود به پایین می‌کشد. صدای همخوانی گروه شیاطین همراه با دود و آتش دوزخ و فریادهای جووانی از داخل چاه به گوش می‌رسد. دونا آنا و دون اتاویو، دونا الویرا، زرلینا و ماستو به دنبال جووانی هستند که به جای آن لپورلو را - که شاهد همه ماجراها بوده - می‌بینند که از ترس می‌لرزد؛ آن‌ها در می‌یابند که جووانی به سزای اعمال خود رسیده و حالا دیگر مرده‌است. آنا و اتاویو قرار می‌گذارند که پس از گذشت یک‌سال از مرگ پدر آنا، ازدواج کنند.
که پس از گذشت یک‌سال از مرگ پدر آنا، ازدواج کنند. الویرا تصمیم می‌گیرد که باقی عمرش را در صومعه بگذراند. زرلینا و ماستو بالاخره برای صرف شام به خانه‌شان می‌روند و لپورلو هم با امید داشتن یک ارباب بهتر تصمیم می‌گیرد در یک رستوران مشغول به کار شود. در پایان نتیجه‌گیری اخلاقی اپرا بدین صورت بیان می‌شود که: «سرانجام بدکار همین است؛ مرگ یک گناهکار همیشه منعکس‌کننده زندگی اوست» (Questo è il fin di chi fa mal, e de' perfidi la morte alla vita è sempre ugual). پایانِ اُپرا. در گذشته بعضی از رهبرانِ اپرا اعتقاد
اُپرا. در گذشته بعضی از رهبرانِ اپرا اعتقاد داشتند که پایانِ نمایش باید با مرگِ شخصیتِ اصلی داستان همراه باشد و قسمتِ حاملِ پیامِ اخلاقی را حذف می‌کردند اما اِعمالِ نظرِ آن‌ها چندان دوامی نیافت و این اُپرا همچنان به شکلِ کامل و اولیهٔ خود در حال اجراست.
کوکا-کولا اماتیل بزرگترین شرکت تولید نوشیدنی‌های غیرالکلی استرالیایی است، که به‌عنوان یکی از ۵ شرکت بزرگ تولیدکننده محصولات شرکت کوکاکولا در جهان محسوب می‌شود. شرکت کوکا-کولا اماتیل در سال ۱۹۱۰ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای استرالیا، نیوزیلند، اندونزی، پاپوآ گینه نو، فیجی و ساموآ می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا معامله می‌شود. شرکت کوکاکولا با در اختیار داشتن ۲۹٪ از کوکا-کولا اماتیل، به‌عنوان بزرگترین
داشتن ۲۹٪ از کوکا-کولا اماتیل، به‌عنوان بزرگترین سهام‌دار این شرکت شناخته می‌شود.
پروتکل انتقال کنترل جریان(SCTP) در شبکه‌های کامپیوتری ، پروتکل انتقال جریان یکی از پروتکل‌های لایه انتقال است، (پروتکل شماره 132) که نقش مشابهی همچون پروتکل‌های محبوب TCP و UDPایفا می‌کند . این پروتکل بعضی از ویژگی‌های هردو را ارائه می دهد : همانند یو دی پی پیام گرا است و مانند تی سی پی ، انتقال به ترتیب پیام‌ها وکنترل ازدحام را تضمین می‌کند. این پروتکل نوسط گروه کاری (SIGTRAN) در سال 2000 تعریف شده و و توسط کارگروه TSVWG نگهداری می‌شود .RFC 4960 پروتکل را تعریف می‌کند . RFC 3286 نیز مقدمه‌ای را ارائه
را تعریف می‌کند . RFC 3286 نیز مقدمه‌ای را ارائه می‌دهد. در نبود پشتیبانی سیستم عامل از پروتکل انتقال جریان (SCTP) این امکان وجود دارد که از زدن تونل SCTP بر روی UDP و همچنین و همچنین از نگاشت فراخوانی APIهای TCP به SCTP استفاده کرد. ویژگی ها. ویژگی‌های این پروتکل شامل موارد زیر است : -پشتیبانی از چندخانگی که در آن یک یا هر دو نقطه پایانی یک ارتباط بتوانند شامل بیش از یک آدرسی آی پی باشند -رساندن تکه پیام‌ها در جریان‌های مستقل بعضی از هزینه‌های انتقال غیرضروری را حذف می‌کند بر خلاف جریان TCP . -انتخاب و
را حذف می‌کند بر خلاف جریان TCP . -انتخاب و نظارت بر مسیر ،یک مسیر انتقال اصلی انتخاب و اتصال مسیر انتقال را تست می‌کند. -کانیزم‌های تصدیق و اعتبار از حملات ارسال سیل آسای بسته‌ها جلوگیری می‌کند وتکه داده‌های گم شده و تکراری را گزارش می‌دهد. -تشخیص خطای ارتقا یافته و مناسب پیاده سازی‌ها. پیاده‌سازی مرجع SCTP بر روی پلت فرم‌های مکینتاش ،ویندوز،Free BSD و لینوکس اجرا می‌شود سیستم عامل‌هایی که SCTP را پیاده‌سازی کرده‌اند . AIX Version 5 and newer Generic BSD with external patch at KAME project Cisco IOS 12
with external patch at KAME project Cisco IOS 12 DragonFly BSD since version 1.4 FreeBSD, version 7 and above, contains the reference SCTP implementation[8] HP-UX, 11i v2 and above[9] Linux kernel-based 2.4 and newer QNX Neutrino Realtime OS,[10] 6.3.0 to 6.3.2 but not 6.4.0 and above[11] Sun Solaris 10 and above[12] VxWorks versions 6.2.x to 6.4.x, and 6.7 and newer
در یک شبکه کامپیوتری، جدول مسیریابی یا پایگاه اطلاعات مسیریابی به جدولی (اطلاعات) گفته می‌شود که در یک مسیریاب یا میزبان (شبکه)، ذخیره شده و مسیرهای دسترسی به مقاصد مشخصی از شبکه و در برخی موارد فاصله دسترسی (بر حسب متریکی خاص)مربوط به آن مسیرها را لیست می کند. جدول مسیریابی شامل اطلاعات هم‌بندی شبکه اطراف آن مسیریاب را شامل می شود. ساخت و ایجاد جدول مسیریابی هدف اصلی پروتکل مسیریابی است.مسیرهای استاتیک ورودی هایی هستند که توسط این جدول ایجاد می شود. بررسی اجمالی. جدول مسیریابی مانند یک نقشه پخش و توزیع
اجمالی. جدول مسیریابی مانند یک نقشه پخش و توزیع برای تحویل بسته است.هرگاه در شبکه یک گره میخواهد داده ای را به گره ای دیگر ارسال کند,ابتدا باید مکان گره مقصد را بداند.اگر گره نتواند مستقیما به گره مقصد متصل شود, داده ها از طریق گره های دیگر به گره مقصد ارسال خواهند شد و برای همین ما نیازمند جدول مسیریابی هستیم. یک جدول مسیریابی پایگاه داده ای است که اطلاعات خطوط مسیر ها را در خود نگهداری می کند,مانند یک نقشه. جدول مسیریابی یک فایل داده(data file) در حافظه اصلی (RAM) است که برای ذخیره اطلاعات مسیر در مورد
اصلی (RAM) است که برای ذخیره اطلاعات مسیر در مورد شبکه های مستقیماً متصل و از راه دور استفاده می شود. گره ها نیز می توانند محتوای جدول مسیریابی خودشان را با دیگر گره ها به اشتراک بگذارند. جدول مسیریابی حاوی تجمع هاب های شبکه ی بعدی می باشد. این انجمن ها به یک روتر می گویند که با ارسال بسته به روتر خاصی که نمایشی از هاپ بعدی در مسیر رسیدن به مقصد نهایی است ، می توان به طور مطلوب به یک مقصد خاص دسترسی پیدا کرد. انجمن هاپ بعدی همچنین می تواند خروجی به مقصد نهایی باشد. با مسیریابی هاپ به هاپ ، هر جدول مسیریابی
باشد. با مسیریابی هاپ به هاپ ، هر جدول مسیریابی ، برای کلیه مقاصد قابل دسترسی ، آدرس دستگاه بعدی را که در طول مسیر مقصد قرار دارد ، لیست می کند. هاپ به هاپ مشخصه اصلی لایه اینترنت IP و لایه شبکه OSI می باشد. هنگامی که یک رابط(interface) روتر با آدرس IP و ماسک زیر شبکه پیکربندی می شود ، رابط به یک میزبان در آن شبکه متصل تبدیل می شود. شبکه متصل مستقیم شبکه ای است که مستقیماً به یکی از رابط های روتر متصل است. آدرس شبکه و ماسک زیر شبکه رابط ، به همراه نوع و تعداد رابط ، به عنوان یک شبکه مستقیماً متصل در جدول
رابط ، به عنوان یک شبکه مستقیماً متصل در جدول مسیریابی ذخیره می شوند. شبکه از راه دور شبکه ای است که فقط با ارسال بسته به روتر دیگر می توان به آن دسترسی پیدا کرد. سطرهای جدول مسیریابی به شبکه های از راه دور ممکن است پویا یا ثابت باشد. مسیرهای پویا مسیرهایی به شبکه های از راه دور هستند که توسط روتر از طریق پروتکل مسیریابی پویا به طور خودکار ساخته می شوند. مسیرهای استاتیک مسیرهایی هستند که مدیر شبکه به صورت دستی پیکربندی کرده است. جداول مسیریابی همچنین یکی از جنبه های اصلی برخی از عملیات های امنیتی مانند
از جنبه های اصلی برخی از عملیات های امنیتی مانند انتقال مسیر معکوس (uPRF) می باشد. در این تکنیک ، که چندین گزینه دارد ، روتر نیز در جدول مسیریابی ، آدرس منبع بسته را جستجو می کند. اگر هیچ مسیر بازگشت به آدرس مبدا وجود نداشته باشد ، فرض می شود بسته ناقص میباشد یا درگیر حمله شبکه است و رها می شود. چالش ها. ذخیره مسیرهایی که به تعداد بسیار زیادی دستگاه ارجاع داده می شوند با توجه به حافظه ی محدودی که در اختیاد داریم چالش اساسی ساخت جداول مسیریابی می باشد. محتویات. جدول مسیریابی حداقل از سه قسمت مهم اطلاعاتی
جدول مسیریابی حداقل از سه قسمت مهم اطلاعاتی تشکیل شده است. با توجه به برنامه و پیاده سازی, جدول ممکن است دارای مقادیر بیشتری باشد که انتخاب مسیر را ساده تر می سازد: در زیر نمونه ای از جدول فوق در رایانه متصل به اینترنت از طریق روتر خانگی نشان داده شده است: جدول ارسال (Forwarding Table). در معماری روترهای جدید, به طور مستقیم از جدول مسیریابی برای ارسال بسته ها اسفاده نمی شود. آنها برای تولید اطلاعات برای یک جدول ارسال ساده تر استفاده می شوند. این جدول رسال فقط شامل مسیرهایی است که توسط الگوریتم مسیریابی به
شامل مسیرهایی است که توسط الگوریتم مسیریابی به عنوان مسیرهای بهتر و سریع تر برای ارسال بسته انتخاب شده است. این جدول غالباً در فرمت فشرده یا از قبل کامپایل شده می باشد که برای ذخیره سازی سخت افزار و جستجوی آن بهینه شده است. این معماری روتر عملکرد صفحه کنترل جدول مسیریابی را از عملکرد صفحه انتقال جدول ارسال جدا می کند. این تفکیک کنترل و ارسال ، ارسال بدون وقفه را با عملکرد بالا فراهم می کند.
حلقه منتقدان فیلم نیویورک ، در سال ۱۹۳۵ تشکیل شد و اعضای آن شامل منتقدان فیلم از روزنامه‌ها، هفته‌نامه‌ها و مجلات شهر نیویورک هستند. در دسامبر هر سال اعضا برای تخصیص جوایز این حلقه به آثار برتری که طی سال گذشته به نمایش در آمده‌اند، گرد هم جمع می‌شوند. این جوایز یک از مهمترین پیشروان جوایز آکادمی اسکار به حساب می‌آید، هر چند اولین اسکار به طور رسمی حدود ۶ سال زودتر و در سال ۱۹۲۹ برگزار شد. همچنین حلقه منتقدان فیلم نیویورک جوایز ویژه‌ای را برای افراد یا سازمان‌هایی که خدمت ویژه‌ای به هنر سینما کرده‌اند،
که خدمت ویژه‌ای به هنر سینما کرده‌اند، مانند منتقدان و پژوهشگران تاریخ سینما در نظر می‌گیرد. مراسم جوایز. تاریخ‌های ذکر شده در جدول زیر نشان‌دهنده زمان واقعی دادن جوایز است، زمان اعلام آنها زودتر می‌باشد. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/New_York_Film_Critics_Circle
فوران یک ترکیب آلی حلقوی اکسیژن دار است. فوران روشن، بی‌رنگ، قابل اشتعال اتر حلقوی مایع با بوی اثیری است. فوران به عنوان یک واسطه در تولید تتراهیدروفوران، پیرول و تیوفن استفاده می‌شود. قرار گرفتن در معرض استنشاق این ماده باعث سوزش چشم و پوست و افسردگی سیستم عصبی مرکزی می‌شود. خواص فیزیکی. فوران یک مایع بی‌رنگ روشن با بوی قوی است. نقطه اشتعال زیر ۳۲ ° F. کمتر متراکم تر از آب و نامحلول در آب. بخارات از هوا سنگین تر. قابلیت حل. محلول در الکل و اتر کمی در کلروفرم. بسیار محلول در اتانول، اتر، محلول در استون،