payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بودند. او این پروژه را «یه جورایی جالب» و گاگا را ترانه‌سرایی ذکر کرد که «من فقط عاشق سروده‌هاش نیستم، بلکه عاشق ملودی‌هایش هم هستم». سبک و ترکیب. "هیپنوتیزم" ترانه‌ای رقصی از نوع آپ–تمپو و دارای ضرب‌های بزرگ و سینت‌های یادآور دهه ۸۰ میلادی، با «حسی [نوستالژیک] از روزهای مدرسه» است. رده‌بندی شده به عنوان یک «ضبط مملو از سینث»، این ترانهٔ متأثر از دنس‌هال همچنین شامل صدای دست زدن با هجاها و فریاد پورتوریکویی است که همگی ۱۱۹ ضرب دارند. ترانه با صدای فراخواندن لوپز آغاز می‌شود: «همه دخترایی که می‌دونن سکسی
لوپز آغاز می‌شود: «همه دخترایی که می‌دونن سکسی هستن، بیان!». لوپز روی «بومباستیک بِیس‌لاین» می‌خواند و سپس همخوانان با «همهٔ پسرا وقتی ما مشغولیم، حال می‌کنن / ما امشب فقط احمقانه قلب می‌شکونیم». دی‌جی شین فینکس، "هیپنوتیزم" را «ترانه‌ای با سبک داب» می‌پندارد. به نوشته او، ترانه دارای ضربه‌های قوی، با electro key line مخصوص» است، و به تصورش این bassline تکراری برای رقص مناسب است. بنا بر امیلی اکستون از پاپ‌داست، گروه همخوانان «روشن و گیرای» ترانه به خوبی خود را در میان انبوه صداهای دیگر به نمایش می‌گذارد.
را در میان انبوه صداهای دیگر به نمایش می‌گذارد. این به لوپز اجازه می‌دهد تا «بعضی حدود» را نمایش دهد و یک شمارشگر خوب را برای «تکراری، قطع شده و تفکیکی بودن عنوان ترانه که مقدم‌تر است» آماده می‌کند. اکستون همچنین اشاره می‌کند که ریتم «هینب - نو، هیب- نو- تیزم (به انگلیسی:hyp-not, hyp-not-ico)» با ریتم روی صحنه که این‌گونه است: «برو روی صحنه، برو روی صحنه (به انگلیسی: up on the floor, up on the floor)» یکسان است. نایری ام‌سیفارتن از گلف‌نیوز، ترانه را «خوش صدا» نامید و اضافه کرد که این ترانه یک ترانهٔ کلاب
نامید و اضافه کرد که این ترانه یک ترانهٔ کلاب درست بود." دیدگاه انتقادی. "هیپنوتیزم" در کل نقدهای مختلفی از منتقدان موسیقی دریافت کرد. تعدادی از منتقدان، به شباهت‌های بین این ترانه و دیگر آثار گاگا اشاره داشتند، از جمله برد وت از "انترتینمنت ویکلی" که نوشت «این ترانه مانند نسخه‌ای آب‌رفته از "پوکر فیس" به نظر می‌رسد.» اسکات شلتر از پاپ‌کراش می‌افزاید که «مانند بسیاری از ترانه‌های لیدی گاگا، این ترانه نیز پس از مدت زیادی که آهنگ تمام شده‌است، هنوز در سرتان باقی می‌ماند.» آلیسون استوارت از واشینگتن پست، در
باقی می‌ماند.» آلیسون استوارت از واشینگتن پست، در توضیحی بیشتر از این دیدگاه، بیان می‌کند که «بدون کوچک‌ترین قصد دل‌آزاری برای گاگا، هیپنوتیزم یک سینث‌سایزر است، لغزشی قل قلی از یک آهنگ.» الیوت گلیزر از ام‌تی‌وی توضیح می‌دهد که این ترانه، به نظر می‌رسد درست ادامه دهنده آهنگ مشهور لوپز با نام "در انتظار امشب" در سال ۱۹۹۹ است؛ «و با همان حال و هوا، وادارمان می‌کند تا شورت‌های کوتاهمان را بپوشیم و برقصیم.» به علاوه، به گفته او «ضربانی که بر طنین‌های اثیری پنهان این ترانه سوار است و سرود گروهی کُر یادآوری قوی
این ترانه سوار است و سرود گروهی کُر یادآوری قوی از این حقیقت است که هیپنوتیزم دستپخت گاگا است، و به همین دلیل به سرعت موافقت جنیفر لوپز را به خود جلب کرد.» آموس برشاد از والچر عدم رضایت خود از این ترانه را بیان کرد و افزود که اگرچه «می‌شود تا حدی متوجه شد» که این کار نوشته گاگا است، ولی چنین چیزی نشانه آن نیست که این اثر می‌توانست محبوبیت بالایی به دست آورد، چرا که «ضعیف و بی قوام» است و اینکه «بی گمان برای دلیل [نامشخص] خاصی چنین پرداخته شده‌است. شاین فینکس از هات اسپاتس، با گفتن «دختران عاشق متن شعر
فینکس از هات اسپاتس، با گفتن «دختران عاشق متن شعر خواهند شد، این ترانه، کلی جذابیت‌های جنسی به همراه می‌آورد که ناخودآگاه باعث رقص باسن شده و کاملاً به درد رها شدن در فضایی تاریک و اکتشاف احساس شهوانی تماس بدنی نزدیک در هنگام رقص می‌خورد»، نظری مثبت دربارهٔ این ترانه ارائه کرد. ریچ لوپز از دالاس ویس، این ترانه را یکی از ترانه‌های «برتر» آلبوم "عشق؟" معرفی کرد و از این که «این ترانه هنوز به عنوان یک تک‌آهنگ منتشر نشده‌است» شگفت زده شد. برد ویت از انترتینمنت ویکلی، از توانایی ترانه با گفتن اینکه «این [ترانه]
از توانایی ترانه با گفتن اینکه «این [ترانه] برای میکس‌های دی‌جی‌های کلوب‌ها عالی است تا مردم را وادار به رقصیدن کنند» قدردانی کرد؛ اما او این را که «گاگا در همه جای آهنگ به خوبی دیده می‌شود… انگار که لوپز بخواهد ادای او (گاگا) را در بیاورد» مورد انتقاد قرار داد. امیلی اکستون از پاپ‌داس، با این دیدگاه موافق بود و افزود «باید احمق بود تا تصور نکرد که زنان (و مردان) سرخوش بارهای آمریکا در این تابستان به بازخوانی گروه همخوانان ترانه در هنگام رقص خواهند پرداخت». او علاوه بر این نوشت که این «غیرممکن بود که
او علاوه بر این نوشت که این «غیرممکن بود که بتوانید آن (ترانه) را پس از یکبار شنیدن از سرتان بیرون کنید»، اگر چه «به‌طور افزاینده‌ای پس از سه دقیقه و نیم، به یکنواختی می‌رسد.» رابرت کاپسی از دیجیتال اسپای به اختصار با گفتن این‌که "هیپنوتیزم" چیزی نیست که «ما قبل از این نشنیده باشیم» بر این دیدگاه افزود، هر چند توضیح داد که ترانه ارزش یک نسخهٔ مستقل را دارد. کتی هستی از هیت‌فیکس، تحت تأثیر پتانسیل متن ترانه قرار نگرفت، مانند بیت‌های «بچهٔ آفتاب‌سوخته / مثل این‌که آسیب دیدن‌ها دیوانه‌اند. ما امشب فقط احمقانه
آسیب دیدن‌ها دیوانه‌اند. ما امشب فقط احمقانه قلب می‌شکونیم» و ریتم‌های «yum yum» با «some some»؛ باعث نخواهند شد که این ترانه در اس‌ای‌تی نمره خوبی بگیرد. او با گفتن این‌که: «در واقع، این مثل این می‌ماند که لوپز از مسیر [خوانندگی]اش خارج شده تا با عطفی دختربچگانه، برای صدای نازک ۴۱ساله‌اش بخواند؛ ولی این [ترانه]، جوان، خوش بین و کمی سبک‌تر از ترانهٔ روی صحنه و همکاری جزیره صرف او با لیل وین، یعنی ترانهٔ من به تو علاقه‌مند هستم، به وقوع می‌پیوندد. آماس بارشاد از والچر، موزیک لوپز را مورد سؤال قرار داد، با
از والچر، موزیک لوپز را مورد سؤال قرار داد، با گفتن این‌که «با وجود جنبه‌های دیگری از کلیک کردن فرمانروایی چند رسانه‌ای‌اش (یعنی حرفهٔ بازیگری لوپز)... چرا او در ادامهٔ ساختن موزیک اصرار می‌کند؟ چرا عقب نمی‌نشیند، آرامش نمی‌یابد و از واقعیت اینکه چیزی هست که شما انجام دهید که مردم دوستش داشته باشند، لذت نمی‌برد… خوب، یکی می‌تواند فقط خارق‌العاده باشد، جنیفر لوپز به ساختن موزیک ادامه می‌دهد چون راستش، جنیفر لوپز عاشق ساختن موزیک است؛ و این ستودنی است. عوامل. عوامل این ترانه از عوامل سازنده آلبوم "عشق؟"
یواس‌بی زنده یک یواس‌بی فلش درایو یا یک دیسک سخت اکسترنال است که حاوی یک سیستم‌عامل کامل است که می‌توان رایانه را از طریق آن بوت کرد. یواس‌بی‌های زنده، ارتباط نزدیکی با دیسک‌های زنده دارند، با این تفاوت که گاهی ، می‌توان تنظیمات انجام شده بر روی سیستم را به صورت دائمی بر روی آنها ذخیره کرد یا اینکه نرم‌افزاری را به شکل دائمی بر روی سیستم‌عامل نصب کرد، برخلاف دیسک زنده که یک رسانه فقط-خواندنی است و چنین امکانی را فراهم نمی‌کند. همانند دیسک‌های زنده، یواس‌بی‌های زنده را هم می‌توان برای مدیریت کردن سیستم،
زنده را هم می‌توان برای مدیریت کردن سیستم، بازگردانی اطلاعات و تعمیر سیستم، یا برای آزمایش کردن یک سیستم‌عامل جدید، بدون نیاز به نصب آن بر روی هارد دیسک و دیگر اهداف، مورد استفاده قرار داد. بسیاری از سیستم‌عامل‌ها نظیر مک اواس ۹، مک اواس ده، ویندوز اکس‌پی امبدد، سیستم‌عامل‌های خانواده بی‌اس‌دی و بسیاری از توزیع‌های لینوکس را می‌توان از روی یواس‌بی زنده هم اجرا کرد.
ملات قیرچارو آمیخته‌ای از شیرهٔ آهک و شیرهٔ سوختهٔ انگور یا خرما (بجای آب) و گل رس مرغوب مانند گل کوزه‌گری و شکرسنگ (گاورس) است. خصوصیات. این ملات پس از گیرش کامل بسیار سخت می‌شود و مقاوم در برابر رطوبت و نفوذ آب است، به همین علت اغلب از این ملات در بام‌ها برای جلوگیری از نفوذ رطوبت استفاده می‌شود.
فهرست زیر شامل برخی از فیلم‌هایی است که عارف عارف‌کیا در آن به خوانندگی یا بازیگری پرداخته است. ب) پس از انقلاب. فیلم‌های داخل ایران. در سال‌های اخیر در برخی از فیلم‌های ایرانی به طرز ناشیانه‌ای از ترانه‌های عارف استفاده شده و مجوز پخش گرفته‌اند.
ملات باتارد (Bastard mortar) (در ایران با نام ملات حرامزاده نیز شناخته می‌شود) ملاتی است که در مجاری آب، فاضلاب‌ها، منابع و مخازن آب، سفت‌کاری و کف‌پوش‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترکیبات. این ملات ترکیبی است از ماسهٔ ریزدانه یا معمولی با آهک و سیمان. روش تهیه. بعد از آخوره بستن به آن آب اضافه می‌کنند و ورز می‌دهند. معمولاً به ازای ۱۰۰ کیلوگرم آهک، ۱۰۰ کیلوگرم سیمان و ۶۰۰ کیلوگرم ماسه لازم است چنانچه آهک به صورت خمیره یا شیرهٔ آهک با ماسه مخلوط شده و سپس به سیمان به آن اضافه می‌شود به مراتب بهتر از مخلوط
سیمان به آن اضافه می‌شود به مراتب بهتر از مخلوط به روش خشک است. نکتهٔ مهم باز شدن دانه‌های آهک و ترکیب آن با سیمان است که بر اثر خودگیری سریع تر سیمان نسبت به آهک، سبب ناهمگونی موقتی در مقاوم شدن ملات می‌شود، از اینرو این ملات، در اصطلاح بنایی به باتارد معروف است.
نسوزها موادی هستند که حرارت‌های بالا را به خوبی تحمل کرده (بسته به نوع مصرف مقاومت حرارتی نسوزها متفاوت است.)ودر ان حرارت در واکنش‌های شیمیایی فراورده‌ای که در کوره در حال شکل گرفتن می‌باشد شرکت نکرده و در مقابل سایش و ضربه مقاومت نمودهو در ان حرارت به هیچ وجه تغییرات فیزیکی و شیمیایی در ان ظاهر نمی‌شود. موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به موجب استاندارد شماره ۲۶۳۱ موادی را نسوز میداند که بتواند ۱۴۵۰ درجه سانتی گراد را تحمل نماید. موارد استفاده. تقریبا ۸۰ تا ۸۵ درصد نسوزهای تولید شده در دنیا در
تقریبا ۸۰ تا ۸۵ درصد نسوزهای تولید شده در دنیا در کارخانه‌های ذوب اهن و سیمان پزی مورد استفاده قرار می‌گیرد و ۱۵ تا ۲۰ درصد در کارخانه‌های شیشه گری - کاشی سازی - تونل‌های اجر پزی و غیره مورد استفاده واقع می‌شوند. خواص نسوزها. ۱. درجه حرارت. هرکوره با توجه به حرارتی که برای پخت و به عمل اوردن محصول خود نیاز دارد، محتاج به نسوزی است که بتواند حرارت کوره را به خوبی تحمل نماید، در این صورت نسوزها با توجه به محل مصرف می‌باید بتوانند حرارت کوره را به خوبی تحمل نموده و به مرحله خمیری نرسند در این صورت باد حرارت
و به مرحله خمیری نرسند در این صورت باد حرارت قابل تحمل برای نسوزها چند درصد بیشتر از حرارت موجود در کوره باشد. ۲. تغییر شکل. می‌دانیم کلیه اجسام در مقابل حرارت‌های بالا تغییر شکل می‌دهند و معمولاً در موقعیکه حرارت بالا می‌رود منبسط شده و در موقع سرد شدن منقبض می‌گردد. اگر در یک کوره ذوب اهن یا پخت سیمان قطعات نسوز منبسط شوند و به هم فشار وارد کنند در ابتدا موجب محکمتر شدن به یکدیگر و اتصال بیشتر آن‌ها به بدنه کوره می‌شوند ولی رفته رقته در اثر زیاد شدن انبساط، نسوزها به یکدیگر فشار آورده و باعث خرد شدن خود
نسوزها به یکدیگر فشار آورده و باعث خرد شدن خود می‌گردند. و اگر از ابتدا نسوزها را با فاصله بچینند تا از این فشار جلوگیری کنند یا نسوزها در اثرانقباض تقلیل حجم پیدا کنند در جای خوذ لق شده و موجب فرو ریختن نسوز می‌گردد. پس ملاحظه می‌گردد که نسوزها مخصوصاً در کوره‌های گردنده باید دارای خاصیتی باشند که انقباض و انبساط آن‌ها موجب خرد شدن یا فروریختن آن‌ها نشود. ۳. تغییر عناصر متشکله در اثر حرارت. نسوزهایی که در مواد اولیه آن‌ها بعضی از اکسیدهای اهن مانند اکسید آهن (III) و اکسید آهن (II) وجود دارد اگر از مواد
آهن (III) و اکسید آهن (II) وجود دارد اگر از مواد موجود در کوره گازCO تولید شود این گاز با اکسیژن موجود در اکسید اهن ترکیب شده و به گاز کربن دی‌اکسید تبدیل گردیده و متصاعد می‌شود و اهن موجود در نسوزها را ازاد نموده و موجب تغییر ماهیت نسوزها می‌شود از این رو حداکثر مقدار مجموع این اکسیدها و سایر اکسیدهای گداز اور مانند آهک واکسید منیزیم نباید در نسوزها از ۵ درصد تجاوز کند. ۴. شرکت در واکنش‌های شیمیایی. نسوزها نباید در واکنش‌های شیمیایی که در مواد داخل کوره صورت می‌گیرد شرکت نموده و روی خواص محصول اث بگذارند.
می‌گیرد شرکت نموده و روی خواص محصول اث بگذارند. بدین لحاظ باید قبلاً محیط کوره از نظر انکه اکسیدکننده است یا احیاکننده تشخیص داده شود و نسوز مناسب انتخاب گردد. ۵. مقاومت در برابر نیروهای موجود در کوره. نسوزها باید در مقابل نیروهایی (مانند سایش - فشار - ضربه و...)که از طرف مواد داخل کوره به آن‌ها وارد می‌شود به خوبی مقاوم بوده و مخصوصاً باید قابلیت تحمل بار کوره را داشته باشند. محل مصرف نسوز در ساختمان. نسوز در ساختمان به‌طور مستقیم مصرف نمی‌شود و فقط در بعضی خانه‌ها در شومینه از نسوز استفاده می‌گردد که
بعضی خانه‌ها در شومینه از نسوز استفاده می‌گردد که بیشتر جنبه تزیینی دارد و بیشتر رنگ نسوز و شکل هندسی ان و لب پر نبودن ان مطرح می‌باشد. در ساختمان‌های بزرگ مانند بیمارستان‌ها و هتل‌های بزرگ که گرمایش به وسیله بخار اب انجام می‌شود پوشش داخلی کوره دیگ بخار به وسیلهٔ نسوزها پوشانده می‌شود. همچنین پوشش داخلی کوره‌های زباله سوزی در بیمارستان‌ها به وسیلهٔ نسوز پوشیده می‌شود. پتو نسوز یا اطفاء حریق، یکی از تجهیزات ایمنی مفید می‌باشد که وجود آن در کنار کپسول آتش‌نشانی کارآمد خواهد بود. از این پتو برای خاموش کردن
کارآمد خواهد بود. از این پتو برای خاموش کردن فرد یا اجسامی که آتش گرفته‌اند و همچنین برای خاموش کردن آتش در نقطه شروع، استفاده گسترده‌ای دارد و باعث می‌شود آتش به بقیه قسمت‌های اطراف نفوذ نکند. ترکیب مواد به‌کار رفته در ساخت پتوهای اطفاء حریق اهمیت زیادی دارد؛ چرا که این مواد تحت دمای بالایی قرار می‌گیرند و ممکن است موجب وخامت وضعیت سوختگی شوند. این پتو از الیاف نسوز تولید می‌شود و در برابر دمای بالا به پوست فرد نمی‌چسبد. با انداختن و پیچیدن پتوی اطفاء حریق، اکسیژن مورد نیاز آتش کم می‌شود و آتش خاموش
حریق، اکسیژن مورد نیاز آتش کم می‌شود و آتش خاموش می‌شود.
تابستان کد گوگل یک برنامه سالانه است که اولین بار از می تا اوت سال ۲۰۰۵ برگزار شد. در این پروژه که توسط شرکت گوگل برگزار می‌شود، تعدادی پروژه کدنویسی نرم‌افزاری آزاد و متن‌باز از دانشجویان درخواست می‌شود و به دانشجویانی که موفق شوند این پروژه‌ها را در طول تابستان با موفقیت به انجام برسانند، مبلغی (۵۵۰۰ دلار آمریکا در سال ۲۰۱۴) به عنوان دستمزد اهدا می‌شود. پروژه مشابه دیگری تحت عنوان Google Code-in هم برای افراد زیر ۱۸ سال در نظر گرفته شده است. نام این پروژه، از تابستان عشق در سال ۱۹۶۷ الهام گرفته شده است و
از تابستان عشق در سال ۱۹۶۷ الهام گرفته شده است و ایده برگزاری کردن این برنامه، مستقیماً از طرف بنیان‌گذاران گوگل، سرگئی برین و لری پیج مطرح شده بود. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، Leslie Hawthorn مدیر برنامه این پروژه بود که ایشان از سال ۲۰۰۶ با این پروژه همکاری داشته‌اند. در سال ۲۰۱۰، Carol Smith مسئولیت مدیر برنامه را بر عهده گرفت.
تَنبوشه لوله‌هایی سفالین است که در گذشته برای جابجایی آب در آب‌راه‌های سرپوشیده، زیرِ زمین یا زیرِ دیوار کار می‌گذاشتند تا آب با کمترین نَشت و در اصطلاح «پِرت» بگذرد و به مقصد برسد. «تنبوشه» از آنجا که ساخت ساده و هم‌زمان مقاومی داشت در گذشته کاربرد گسترده‌ای در همه طرح‌های انتقال آب از سازه‌های شهری گرفته تا آبخیزداری برای کشاورزی داشته‌است. هم اینک در طرح‌های آب رسانی بتن و لوله‌های فلزی یا بسپاری جایگزین «تنبوشه» شده‌اند. اندازه و شیوه ساخت. اندازه و ضخامت تنبوشه‌ها از نامشان پیداست: تنبوشهٔ موش‌رو دارای
تنبوشه‌ها از نامشان پیداست: تنبوشهٔ موش‌رو دارای ضخامت ۵ تا۶ سانتیمتر و قطر دهانه ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر است. تنبوشه گربه رو ضخامت ۱۲ تا ۱۵ و قطر دهانه ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر است که سر و ته آن‌ها را برای اینکه درون هم به شیوه نر و مادگی چِفت شوند به گونهٔ مخروطی می‌ساختند.
پل تان هوآ پلی است بر روی رودخانهٔ سونگ ما که در ۴٫۸ کیلومتری شمال شرقی شهر تان هوا، مرکز استان تان هوا در ویتنام قرار دارد. ویتنامی‌ها آن را پل "هامرنگ" به معنی "آروارهٔ اژدها" می‌نامند. در سال ۱۹۶۵ در خلال جنگ ویتنام این پل هدف حمله‌های بسیاری از سوی هواپیماهای نیروی هوایی و دریایی ایالات متحده قرار گرفت و با وجود این این حملات تا سال ۱۹۷۲ ناکام ماند. سه فروند از میگ-۱۷های ویتنام شمالی در نخستین نبرد نابرابر خود با جنگنده‌های اف-۱۰۵ آمریکایی که پیشرفته‌تر و بزرگتر بودند سرنگون شدند. در این نبرد همچنین
و بزرگتر بودند سرنگون شدند. در این نبرد همچنین هواپیمای اف-۱۰۰ نخستین پیروزی هوایی احتمالی خود را مدعی گردید. این رویارویی سبب تغییرات مهمی در تاکتیک‌های آمریکا در امر آموزش و نبرد تن‌به‌تن هوایی شد. سرانجام در سال ۱۹۷۲ این پل به وسیلهٔ اف-۴های نیروی هوایی آمریکا با استفاده از بمب‌های هدایت لیزری و به وسیلهٔ ای-۷های نیروی دریایی آمریکا با بمب‌های پیشرفته و سنتی نابود گردید. پل. پل تانهوا در اصل از سوی فرانسویان در دورانی که ویتنام مستعمرهٔ فرانسه بود ساخته شد. در سال ۱۹۴۵ ویت مین‌ها پل را ویران کردند. از
شد. در سال ۱۹۴۵ ویت مین‌ها پل را ویران کردند. از سال ۱۹۵۷ ویتنامی‌ها آغاز به بازسازی پل کردند. این پل یک سازهٔ فلزی خاکستری رنگ بود که بر روی یک پایهٔ بتونی مرکزی و دو پایه بتونی در دو سو استوار شده بود. ساخت این پل در سال ۱۹۶۴ به پایان رسید و به وسیلهٔ شخص هو شی مین افتتاح گردید. این پل ۱۶۰ متر درازا و ۱۷ متر پهنا داشت و در ارتفاع ۱۵ متری رودخانه قرار داشت. رفت‌وآمد ریلی و جاده‌ای هر دو از روی این پل انجام می‌شد و نقطه ارتباط بسیار مهمی میان مناطق مختلف ویتنام شمالی بود و هنگامی که جنگ ویتنام آغاز شد
ویتنام شمالی بود و هنگامی که جنگ ویتنام آغاز شد گذرگاهی راهبردی برای فرستادن تجهیزات و جنگ افزار به ویت کنگ‌ها که در ویتنام جنوبی می‌جنگیدند گردید. عملیات تندر غلتان. با آغاز عملیات تندر غلتان که عملیاتی برای بمباران هدف‌های راهبردی در ویتنام شمالی بود، در مارس ۱۹۶۵ تصمیم گرفته شد که در سیستم ریلی ویتنام شمالی اختلال ایجاد شود و پل تان هوا نیز جزء این هدف‌ها بود. ویتنامی‌ها که به اهمیت این پل پی برده بودند شبکهٔ پدافند هوایی کارآمدی را که شامل ۵ هنگ پدافند هوایی بود در منطقه مستقر نمودند. نخستین یورش،
هوایی بود در منطقه مستقر نمودند. نخستین یورش، نخستین تن‌به‌تن هوایی. نام رمز نخستین و بزرگترین حمله به پل ۹-آلفا بود. این حمله که تکخال جنگ کره سرهنگ رابینسون ریسنر لیدر آن بود شامل ۷۹ هواپیما بود که این ۷۹ هواپیما عبارت بودند از ۴۶ اف-۱۰۵ به عنوان حمله‌کنندگان اصلی و ۲۱ اف-۱۰۰ برای زیر فشار قرار دادن پدافند هوایی ویتنامی‌ها و ۱۴ اف-۱۰۰ برای درگیری با میگ‌های ویتنامی و دو آراف-۱۰۱ برای ارزیابی آسیب‌های وارده و ده تانکر کی‌سی-۱۳۵. پایگاه اف-۱۰۰ها در ویتنام جنوبی و پایگاه بقیهٔ هواپیماها در تایلند بود. چهار
و پایگاه بقیهٔ هواپیماها در تایلند بود. چهار فروند اف-۱۰۵ از دو پایگاه هوایی تایلند به نام‌های "کورات" و "تاخلی" باید برمی‌خواستند و بر فراز رود مکونگ سوختگیری می‌کردند و با عبور از لائوس به سوی جنوب پل تان هوا پرواز می‌کردند. بمب‌افکن‌ها باید پرواز خود را به سوی شرق ادامه می‌دادند تا به خلیج تونکین برسند. عملیات در تاریخ سوم آوریل ۱۹۶۵ آغاز شد. ۱۶ فروند اف-۱۰۵ هر کدام یک جفت موشک ای‌جی‌ام-۱۲ بولپاپ زیر بال‌های خود حمل می‌کردند. این نخستین باری بود که یک موشک هدایت دقیق که با امواج رادیویی و جویستیک کنترل
هدایت دقیق که با امواج رادیویی و جویستیک کنترل می‌شد به کار گرفته می‌شد. سروان "بیل مایرهولت" مشاهده کرد که موشک به سرعت به سوی پل روانه شد و ظاهراً برخورد خوبی به هدف داشت، ولی هنگامی که دود حاصل از انفجار از فضای اطراف پل پاک شد، معلوم شد که هیچ خسارت قابل مشاهده‌ای به پل وارد نیامده. کلاهک جنگی ۱۱۰ کیلوگرمی موشک این سازهٔ غول آسا را فقط نیم سوز کرده بود. کرو با دلخوری و به کنایه می‌گفتند که تأثیر موشک بولپاپ روی آروارهٔ اژدها مانند تأثیر گلولهٔ ساچمه‌ای بر روی تانک شرمن است. اف-۱۰۵های دیگر هر کدام سه تن
روی تانک شرمن است. اف-۱۰۵های دیگر هر کدام سه تن مواد منفجره در قالب بمب‌های ۳۴۰ کیلوگرمی حمل می‌کردند که میزان آن بیشتر از مواد منفجره‌ای بود که بی-۱۷ها در جنگ جهانی دوم بر روی برلین فرو ریختند. نخستین سری از بمب‌ها به خاطر باد جنوب غربی نیرومندی که وزیدن گرفته بود از مسیر منحرف شد. لیدر دستهٔ آخرین پرواز سروان کارلایل اسمیتی هریس بود. دستهٔ پروازی او موفق شد که جاده و روساخت را مورد اصابت قرار دهد. مجموعاً ۳۲ بولپاپ و ۱۲۰۰ بمب به سوی پل پرتاب شد، ولی پل فرو نیفتاد و فقط آسیب‌های جزئی دید و رفت‌وآمد از روی
نیفتاد و فقط آسیب‌های جزئی دید و رفت‌وآمد از روی پل فقط برای چند ساعت متوقف شد. این تنها نتیجهٔ این یورش به پل بود که به بهای سرنگونی یک فروند اف-۱۰۰ با خلبانی ستوان جرج اسمیت که وظیفه بمباران آتشبار ضدهوایی دشمن را به عهده داشت و یک فروند آراف-۱۰۱ که وظیفهٔ ارزیابی آسیب‌های وارده را بر عهده داشت گردید. اف-۱۰۵ ریسنر با آتش زمینی ویتنامی‌ها فلج شده بود، ولی با وجود دود در اتاقک خلبان، ریسنر پس از حمله به سلامت به دانانگ بازگشت. برای مقابله با حملهٔ آمریکایی‌ها، نیروی هوایی ویتنام دو جفت میگ-۱۷پی‌اف را در
نیروی هوایی ویتنام دو جفت میگ-۱۷پی‌اف را در ساعت ۹:۴۷ دقیقه از پایگاه هوایی نویبای به پرواز درآورد. نقشه این بود که دو فروند نخست نقش طعمه را ایفا می‌کردند. دو فروند دوم هنگامی که لیدر آن‌ها "فام نگوک لن" متوجه شد که اف-۸ئی‌های ناو هواپیمابر یواس‌اس هنکاک پوشش عملیات را به عهده دارند نتوانست به منطقهٔ پل دست یابد. میگ-۱۷پی‌اف‌ها با رنگ متالیک استتار شده بودند و ورژن رهگیر میگ-۱۷ بودند و نخستین پرواز آن‌ها در سال ۱۹۵۱ بود. میگ-۱۷پی‌اف بدون موشک و فقط به توپ‌های ۲۳ میلی‌متری مجهز بود و نوع ارتقاء یافته و
۲۳ میلی‌متری مجهز بود و نوع ارتقاء یافته و سریعتر میگ-۱۵ بود که دارای موتور پس‌سوز نیز بود و میدان راداری آن در واقع مهندسی معکوس رادار اف-۸۶ای بود و در مقایسه با اف-۸۶ پسگرایی بال‌های آن بیشتر بود تا بیشینهٔ سرعت آن را افزایش دهد. در مقایسه اف-۸های آمریکا روزپرواز بودند و سرعت آنان نزدیک دو برابر سرعت صوت بود و علاوه بر توپ دارای موشک سایدوایندر نیز بودند. لن از ارتفاع تقریباً ۱۰۰۰ پایی شیرجه رفت و در ارتفاع ۷۰۰ پایی آغاز به شلیک کرد. دوربین اسلحهٔ او شعله‌ور شدن یک اف-۸ را نشان داد و او سرنگون شدن اف-۸
شدن یک اف-۸ را نشان داد و او سرنگون شدن اف-۸ را گزارش کرد. به گزارش نیروی دریایی آمریکا همهٔ اف-۸ها از عملیات بازگشتند، ولی یکی از آن‌ها به خلبانی ستوان اسپنس تامس آنقدر آسیب دیده بود که مجبور شد به داتانگ تغییر مسیر بدهد و هنگام فرود از بین رفت. این پیروزی لن نه تنها نخستین پیروزی هوایی میگ-۱۷های نیروی نیروی هوایی خلق ویتنام بود، بلکه نخستین پیروزی هوایی در جنگ ویتنام نیز بود. نیروی دریایی آمریکا همچنین سرنگونی یک فروند ای-۴ به خلبانی ستوان ودن در رویارویی با آتشبار پدآفند هوایی ویتنام را گزارش داده است.
با آتشبار پدآفند هوایی ویتنام را گزارش داده است. ودن بقیهٔ دوران جنگ را به عنون اسیر جنگی در ویتنام گذراند. لن پس از این پیروزی سوخت هواپیمایش را رو به پایان دید و تصمیم گرفت هواپیمای خود را در کنار بستر رودخانه‌ای در درهٔ کتام فرود بیاورد. مردم محلی که به دنبال پیدا کردن یک خلبان آمریکایی بودند، او را محاصره کردند، ولی متوجه شدند که او خلبان ویتنامی است. نیروی هوایی خلق ویتنام نشان داد که توانایی درگیری با جنگنده‌های مدرن آمریکایی را دارد و روز ۳ آوریل در ویتنام روز نیروی هوایی نامیده شد. از سوی دیگر شکست
روز نیروی هوایی نامیده شد. از سوی دیگر شکست آمریکاییان در نابودی پل تان هوا سبب شد تا آن‌ها حملهٔ جدیدی را برای روز بعد برنامه‌ریزی کنند. این حمله را فرماندهان نیروی هوایی خلق ویتنام پیش‌بینی می‌کردند. این بار ۸۰ هواپیما که ۴۸ فروند آن‌ها اف-۱۰۵ بود در حمله شرکت داشتند. منتها این بار اف-۱۰۵ها هر کدام فقط ۳۴۰ کیلوگرم بمب حمل می‌کردند، زیرا تعداد موشک‌های بولپاپ به اندازهٔ کافی نبود. درگیری میگ-۱۷ها با اف-۱۰۵ها. در خلال نبرد ۴ آوریل ۱۹۶۵ به نیروی کوچکی متشکل از ۸ فروند میگ-۱۷ که نیمی از آن‌ها نقش طعمه را
از ۸ فروند میگ-۱۷ که نیمی از آن‌ها نقش طعمه را بازی می‌کردند وظیفهٔ رویارویی با ناوگان بزرگ شکاری-بمب افکن‌های فراصوت مدرن آمریکایی داده شد. از سوی دیگر آمریکاییان به ۴۶ فروند اف-۱۰۵ وظیفه یک حملهٔ تهاجمی سریع به پل را محول کردند. این اف-۱۰۵ها با ۲۱ فروند اف-۱۰۰ که جنگندهٔ روزپرواز بودند اسکورت می‌شدند. چهار فروند از این اف-۱۰۰ها برای درگیری با میگ‌ها مسلح به سایدوایندر بودند و ۱۷ فروند دیگر مسلح به اچ‌وی‌ای‌آر بودند تا دفاع زمین به هوای ویتنامی‌ها را زیر فشار قرار دهند. هر کدام از دسته‌های پروازی دارای
فشار قرار دهند. هر کدام از دسته‌های پروازی دارای رمزی بود. این اسم رمزها عبارت بودند از "استیل"، "آیرن"، "کاپر"، "مون"، "کربن"، "زینک"، "آرگون"، "گرانیت"، "اسو"، "موبیل"، "شل" و "پترول". دستهٔ پروازی "کادیلاک" وظیفهٔ ارزیابی آسیب‌های وارد شده به هدف‌های زمینی را بر عهده داشت. هواپیماهای ای-۱ وظیفهٔ جستجو و نجات را بر عهده داشتند و اسم رمز آن‌ها "سندی" بود و هلیکوپترهای اچ اچ-۳ که وظیفهٔ نجات به آن‌ها محول شده بود دارای اسم رمز "جولی گرین" بودند. نیروی هوایی خلق ویتنام دفاع ضدهوایی خود را خط مقدم دفاع قرار
خلق ویتنام دفاع ضدهوایی خود را خط مقدم دفاع قرار داده بود و جنگنده‌های ویتنامی باید پس از آتش بس ضدهوایی‌ها حملهٔ خود را آغاز می‌کردند. آمریکایی‌ها پروازهای شناسایی خود را بر فراز تانهوا آغاز کردند. سپس هواپیماهای آمریکایی در دسته‌های چهارتایی حمله را شروع کردند. هر دستهٔ پروازی در منطقه چرخ می‌زد تا پس از پایان حمله دستهٔ قبلی نوبت به او برسد. با وجود این که سرعت اف-۱۰۵ دو برابر سرعت صوت بود، ولی هنگامی که مهمات زیربال‌های کوچک آن بارگذاری می‌شد، تبدیل به یک جنگندهٔ فروصوت می‌گردید و توانایی رویارویی با
یک جنگندهٔ فروصوت می‌گردید و توانایی رویارویی با جنگنده‌های دشمن که از اسکورت رد می‌شدند را نداشت، اف-۱۰۰های اسکورت‌کننده که وظیفه پوشش شمال منطقه را در جهت فرودگاه هانوی بر عهده داشتند در حوالی ۶۰ مایلی شمال دهانهٔ رودخانهٔ سونگچو جایی که رودخانه به دریا می‌ریزد مستقر بودند تا با هر گونه تهدید از سوی جنگنده‌های ویتنامی مقابله کنند و در صورت امکان آن‌ها را رهگیری کنند. چهار هواپیمای دیگر در جنوب دهانهٔ رودخانه چرخ می‌زدند. ولی حملهٔ میگ‌ها از سوی جنوب و با اندک زاویه‌ای به سمت غرب صورت گرفت و احتمالاً قصد
اندک زاویه‌ای به سمت غرب صورت گرفت و احتمالاً قصد آن‌ها منحرف کردن اسکورت‌ها بود. هنگامی که اف-۱۰۰هایی که برای نبرد هوایی گمارده شدند به سوی جنوب پرواز کردند متوجهٔ میگ-۱۷هایی شدند که از سوی دریا به سوی اف-۱۰۵ها می‌رفتند و فوراً هشدار رادیویی "جدا شوید!" را فرستادند، ولی هشدار آن‌ها به خاطر ارتباط رادیویی آشفته و نامفهوم شنیده نشد. اف-۱۰۵هایی که در حال حمله بودند بی دفاع و بی خبر از خطری بودند که آن‌ها را تهدید می‌کرد. در حالی که ویتنامی‌ها دارای پوشش کامل رادیویی و کنترل زمینی خلبانان خود بودند. رادارهای
رادیویی و کنترل زمینی خلبانان خود بودند. رادارهای برد کوتاه اف-۱۰۰ها که فقط جلو را اسکن می‌کرد متوجه میگ‌ها نشد، زیرا انتظار نمی‌رفت میگ‌ها در آن بخش از آسمان پدیدار شوند. بعداً نیروی هوایی آمریکا ئی سی-۱۲۱ و ئی-۳ آواکس را برای پوشش راداری ۳۶۰ درجه جهت پشتیبانی از جنگنده‌های خود به کار برد. میگ-۱۷ها از بالای ابرها پرواز کرده و از اسکورت‌ها عبور کردند و به سوی اف-۱۰۵های بمب افکن شیرجه زدند. لیدر دستهٔ پروازی هواپیماهای ویتنامی که تران هان نام داشت چهار فروند اف-۱۰۵ را دید که در حال پرتاب بمب هایشان بودند.
اف-۱۰۵ را دید که در حال پرتاب بمب هایشان بودند. او به وینگمن خود دستور داد تا حملهٔ او را پوشش دهد. در ۴۰۰ متری او به سوی یکی از اف-۱۰۵ها شلیک کرد. اف-۱۰۵ آتش گرفت و به درون خلیج تونکین افتاد. خلبان آن سرگرد فرانک بنت کشته شد. لیدر دستهٔ پروازی ویتنامی‌ها که در حال شیرجه زدن بود خواست پس از هدف قرار دادن اف-۱۰۵ هواپیما را بازیابی کند، ولی کنترل‌های هواپیما از کار افتاده بود و مجبور شد از هواپیما بیرون بپرد، ولی چتر نجات او باز نشد و به درون دریا افتاد و غرق شد. هنگامی که اف-۱۰۵ها برای حمله به میگ‌ها