payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیان کردند که همه چیز تنها یک صحنه سازی بوده‌است. در نوامبر ۱۹۳۲، یوهان نیگورسول، سیاستمدار حزب کارگر، این نظریه را به مجلس ملی نروژ آورد و باعث شد که کوئیسلینگ، رسماً مورد اتهام قرار گیرد. در عمل هویت مهاجم هرگز مشخص نشد و رسماً از کسی شکایت صورت نگرفت. بعدها کوئیسلینگ، ادعا کرد که این تهاجم، تلاشی برای سرقت مقالات نظامی بوده، که توسط یک سرهنگ دوم سوئدی، در دفترکار وی جا مانده بوده‌است. این ماجرا که در نروژ به عنوان ماجرای فلفل از آن یاد می‌شود، باعث دو قطبی شدن افکار عمومی در مورد کوئیسلینگ، شد. ضمن آن
شدن افکار عمومی در مورد کوئیسلینگ، شد. ضمن آن که نگرانی دولت، در مورد دخالت‌های واقعی عوامل شوروی در شلوغی‌های کارگری را افزایش داد. تشکیل دولت جدید توسط ینس هوندس اید. پس از مرگ نخست‌وزیر کالستاد به دنبال یک بیماری طولانی، ینس هوندس اید رئیس دولت شد. هوندس اید در واقع قصد داشت، ویدکون کوئیسلینگ، که به خصوص بعد از ماجرای فلفل مرتباً مورد حملات انتقادی نشریات قرار می‌گرفت را از پست وزارت دفاع برکنار کند. اما در اثر نظر مثبت وزیر کشاورزی دولت قبلی، که با نخست‌وزیر جدید، ینس هوندس اید، هم حزب و هم مرام بود،
جدید، ینس هوندس اید، هم حزب و هم مرام بود، کوئیسلینگ، با حفظ مقام وارد دولت تازه ای که ینس هوندس اید، تشکیل داد، شد. جلسات بحث، در مجلس ملی نروژ در روز ۵ آوریل سال ۱۹۳۲ به دنبال سخنرانی سنتی سالانه پادشاه، داغ تر از معمول بود. به خصوص بعد از آن که رهبران حزب کارگر نروژ از جمله یوهان نیگورسول، از پشت تریبون مجلس، با اشاره به ماجرای فلفل، از کوئیسلینگ، که عهده‌دار پست وزارت دفاع بود، به صورت رسمی، شدیداً انتقاد کردند. اما دو روز بعد حمله متقابل کوئیسلینگ، در مجلس ملی نروژ، باعث غافل‌گیری بسیاری شد. از پشت
مجلس ملی نروژ، باعث غافل‌گیری بسیاری شد. از پشت تریبون مجلس، ویدکون کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع در کابینه جدید، حزب کارگر نروژ و رهبرانش را متهم به داشتن روابط سری با حزب کمونیست شوروی کرد. کوئیسلینگ، ادعا کرد، مدارکی در اختیار دارد که به روشنی ثابت می‌کند، رهبران حزب کارگر نروژ با اتکاء به حزب کمونیست شوروی نقشهٔ استفاده از سلاح و براندازی انقلابی و تشکیل حکومت کمونیستی در نروژ را دارند. سخنرانی کوئیسلینگ، تبدیل به یک موفقیت بزرگ سیاسی برای او شد. بخش‌های بزرگی از سازمان تبلیغاتی بورژوایی با ارسال پیام و
بزرگی از سازمان تبلیغاتی بورژوایی با ارسال پیام و صدور بیانیه از وی حمایت کردند. یکی از رهبران صنایع کشور، نوشت: «دور اول به نفع شما تمام شد». در حالی که نویسنده، یوهان بویر نوشت: «من نمی‌توانم احساس شادی و تحسین خود را مهار کنم». اما در محافل سیاسی، بازتاب سخنرانی ویدکون کوئیسلینگ، تنوع بیشتری داشت. هم رهبری حزب کارگر نروژ و هم احزاب بورژوایی می‌خواستند اسناد ادعایی، منتشر شده و توسط یک کمیتهٔ ویژهٔ مجلس ملی نروژ مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این، از دید مسئولان سیاسی، شگفت‌آور می‌نمود که فعالیت‌های
دید مسئولان سیاسی، شگفت‌آور می‌نمود که فعالیت‌های ادعایی انقلابی، برای مدت طولانی، بدون هیچ گونه اقدام مقامات مسئول دولتی ادامه داشته‌است. یوهان لودویگ مووینکل، هنگام پایین آمدن از سکوی سخنرانی با صدای آهسته ای به کوئیسلینگ، گفت: - این انتقاد بیشتر از هر کس به خود شما برمی گردد، ملاقات با هیتلر. در مه ۱۹۳۳، ویدکون کوئیسلینگ، حزب راست‌گرای (مجمع ملی.NS) را تشکیل داد و از آن زمان به بعد خود، رهبر این حزب بود. (مجمع ملی.NS) در انتخابات ۱۹۳۳ تنها ۲٫۲ درصد و در سال ۱۹۳۶ ۱٫۸ درصد از آرا را به خود اختصاص داد و از
۱۹۳۶ ۱٫۸ درصد از آرا را به خود اختصاص داد و از موفقیت قابل توجهی برخوردار نشد. پس از اختلافات درون حزبی در سال ۱۹۳۶، از نظر سیاسی (مجمع ملی.NS) هیچ نقش مهمی نداشت. ویدکون کوئیسلینگ، که به شدت تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفته بود، به تدریج به مدل آلمانی نزدیک شد. از طریق تماس با آلفرد روزنبرگ و دریاسالار بزرگ، اریش ردر، کوئیسلینگ، در دسامبر ۱۹۳۹ با آدولف هیتلر ملاقات کرد و در این مذاکرات این احتمال مطرح شد که (مجمع ملی.NS) می‌تواند روی حمایت آلمان حساب کرده و با اتکاء بر این حمایت، قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب
اتکاء بر این حمایت، قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند. با این حال، هیتلر، ترجیح داد بدون مشورت با ویدکون کوئیسلینگ، خود را برای حمله استراتژیک آماده کند. ضمن این که به احتمال زیاد، ویدکون کوئیسلینگ، از طریق آلفرد روزنبرگ، و افراد وابسته به وی، توانست کمک مالی از آلمان دریافت کند و به این ترتیب فعالیت‌های تبلیغاتی و انتشاراتی خود را گسترش دهد. کودتای رادیویی. پس از ورود نیروهای اشغالگر آلمانی به خاک نروژ، در شب ۹ آوریل ۱۹۴۰ ویدکون کوئیسلینگ، بدون حمایت رسمی آلمان، به مرکز پخش کننده رادیو اسلو، دسترسی پیدا
آلمان، به مرکز پخش کننده رادیو اسلو، دسترسی پیدا کرده و ضمن یک سخنرانی رادیویی خود را نخست‌وزیر نروژ اعلام می‌کند. کوئیسلینگ، دستور می‌دهد که مقاومت علیه نیروهای آلمانی بلافاصله متوقف شود. روز بعد، یک نمایندهٔ آلمانی، مأموریت یافت تا خواستار انتصاب رسمی ویدکون کوئیسلینگ، شود. پادشاه هاکون هفتم پس از مشورت با دولت این درخواست را رد کرد. متعاقب مخالفت پادشاه با انتصاب رسمی وی، ویدکون کوئیسلینگ، با مخالفت شدید آلمان روبرو شد و مجبور به استعفا گشت. ویدکون کوئیسلینگ، به‌طور رسمی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ از سمت
کوئیسلینگ، به‌طور رسمی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ از سمت نخست‌وزیری که خود به خود اعطا کرده بود استعفا داد. کوئیسلینگ، در ژوئیه ۱۹۴۰ تقریباً به آلمان تبعید شد، اما این بار نیز آلفرد روزنبرگ، و اریش ردر، از کوئیسلینگ، حمایت کردند. وقتی مذاکرات نمایندگان مجلس ملی نروژ، که از ۱۳ ژوئن تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۰ ادامه داشت، با مقامات اشغالگر آلمان، با بن‌بست روبرو شد. رایش کومیسار، یوسف تربوون، همراه با اکثریت اعضای حزب (مجمع ملی. NS)، شورای وزیران را در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ تشکیل داد تا اعمال قدرت قوای اشغالگر آلمانی، شکلی قانونی
تا اعمال قدرت قوای اشغالگر آلمانی، شکلی قانونی پیدا کند. ابتدا، در بین اعضای شورا جای ویدکون کوئیسلینگ، خالی به نظر می‌رسید، اما کمتر از دو سال بعد در اول فوریه ۱۹۴۲ در جریان مراسم تبلیغاتی- سیاسی قلعه آکرهوس، ویدکون کوئیسلینگ، توسط رایش کومیسار، یوسف تربوون، رسماً به سمت ریاست شورای وزیران نروژ منصوب شد. در ۱۲ مارس همان سال قانونی تصویب شد که حزب (مجمع ملی. NS) را حزب دولت معرفی می‌کرد. با این حال ویدکون کوئیسلینگ، فاقد هر گونه اقتدار مردمی بود و تنها با اتکاء برقوای نظامی اشغالگر و ابزار سرکوب قادر به
اتکاء برقوای نظامی اشغالگر و ابزار سرکوب قادر به حفظ موقعیت خویش بود. در عمل تغییراتی که در قانون اساسی اعمال شد هیچ گونه تغییرات واقعی برای ویدکون کوئیسلینگ، به ارمغان نیاورد. برنامه ویدکون کوئیسلینگ، مانند گذشته، سازماندهی یک هیئت فرماندهی کورپراتیستی با مشارکت یک مجلس کشوری، متشکل از نمایندگان اصناف شغلی، تحت نظارت حزب دولتی (مجمع ملیNS) و مطابق با اصول رهبری بود. برنامه‌های کوئیسلینگ، با مقاومت گروه‌های صنفی روبرو شد. در پاییز ۱۹۴۲، آدولف هیتلر روشن کرد که چنین برنامه‌هایی باید تا بعد از جنگ به تعویق
که چنین برنامه‌هایی باید تا بعد از جنگ به تعویق انداخته شوند، اما کوئیسلینگ، به برنامه‌های خود برای تدوین یک قانون اساسی جدید ادامه داد. از جمله عقد پیمان صلح با آلمان و مشارکت نروژ، در اتحاد ملی‌گرای آلمان بزرگ، بخشی از برنامه‌های جاه طلبانهٔ کوئیسلینگ، بود. در دوره جنگ از سال ۱۳۳۹ تا ۱۹۴۵ کوئیسلینگ، در مجموع ۱۱ بار با آدولف هیتلر ملاقات داشت. محاکمه و اعدام. برنامه‌های ویدکون کوئیسلینگ، برای ایجاد نظم نوین جهانی موضوعی مهم و شاید اصلی در پروندهٔ اتهام خیانت به وی در سال ۱۹۴۵ بود. صورت جلسات تندنویسی شدهٔ
به وی در سال ۱۹۴۵ بود. صورت جلسات تندنویسی شدهٔ دادگاه که بعدها منتشر شد، شامل دفاعیات خود او نیز هست و بر اهمیت موضوع دلالت می‌کند. ادعا شده بود که در برخی از موارد، تهاجم کوئیسلینگ، شدیدتر از آلمانی‌ها بوده‌است. به عنوان مثال در اقداماتی که علیه کشیش‌ها و معلم‌ها در سال ۱۹۴۲ صورت گرفته بود. در این دادگاه، کوئیسلینگ، هم به دلیل نادیده گرفتن ظلمی که به یهودیان در دوران تصدی قدرت توسط او روا شده بود و هم به دلیل مشارکت وی در اعمال ظلم در موارد دیگر، ضدیهودی شناخته شد. ویدکون کوئیسلینگ، در ۹ مه ۱۹۴۵ تسلیم
شناخته شد. ویدکون کوئیسلینگ، در ۹ مه ۱۹۴۵ تسلیم پلیس شد. ویدکون کوئیسلینگ، در ماه اوت همان سال محاکمه شد و در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ توسط دادگاه تجدید نظر، به جرم خیانت به کشور به اعدام محکوم شد. درخواست بازنگری وی در دیوان عالی کشور نروژ رد شد و در۲۴ اکتبر ۱۹۴۵اعدام شد.
سد خاکی یا سد سنگریزه‌ای، نوعی سد است که برای ساخت آن مصالح را از همان منطقه احداث یا نواحی نزدیک تأمین می‌کنند، و اصولاً دارای هسته رسی است. رس در تماس با آب مانع نفوذ و انتقال آب و رطوبت می‌شود و مانند نوعی عایق رطوبتی عمل می‌کند. انواع. اگر عمده مصالح تشکیل دهنده سد خاکی یکسان باشند، سد را همگن می‌گویند و در غیر اینصورت ناهمگن نامیده می‌شود. اگر همه سد خاکی از رس باشد سد خاکی همگن است. اما اگر بستر سد رس، باشد و دور هسته مرکزی را با سنگ‌های دانه درشت پر کرده باشند، سد غیر همگن انگاشته می‌شود. سدهای خاکی
باشند، سد غیر همگن انگاشته می‌شود. سدهای خاکی را بر حسب فرم و مصالح مقطع عرضی سد به سه دسته تقسیم می‌کنند: سدهای خاکی با توده همگن. این نوع سدها از یک توده همگن که بخش عمده آن رس و سیلیس (به تناسبی که نتایج آزمایش‌های مکانیک خاک آن را برای غیرقابل نفوذ بودن تأیید می‌کنند) است، تشکیل شده است. سدهای خاکی با لایه‌های مختلف. اگر چه مواد گوناگونی در محل کارگاه وجود داشته باشد در این صورت سد خاکی با لایه‌های مختلفی ساخته می‌شود. در این سدها لایه غیرقابل نفوذ در وسط مقطع یا متمایل به طرف بالا دست قرار می‌گیرد.
وسط مقطع یا متمایل به طرف بالا دست قرار می‌گیرد. سدهای خاکی با پرده غیرقابل نفوذ. در این نوع سدها جلوگیری از حرکت آب در داخل توده خاکی توسط یک پرده غیرقابل نفوذ تقریباً عمودی انجام می‌گیرد که در داخل بستر سنگی (بستر غیرقابل نفوذ) جای گرفته است. دو طرف این لایه را یک لایه از مصالح دانه ریز می‌گذارند که به صورت زه کش کار می‌کند و لایه‌های بیرونی را مخلوط (تقریباً مخلوط رودخانه) پوشانده است. بر پایه نتایج بدست آمده از تجربیات عملی در مورد این نوع سدها، ضخامت پرده، باید دست کم یک سوم بلندی آب در مخزن سد باشد.
باید دست کم یک سوم بلندی آب در مخزن سد باشد. از این نوع سدها به‌شمار زیاد در کشورهای انگلیسی‌زبان جهان غرب ساخته شده است. از نظر تحلیل و آنالیز، این نوع سدها بسیار دشوار، ولی از نظر اجرا و پیاده‌سازی ساده هستند. اجرای این سد در رودخانه‌های عریض ساده‌تر است. مصالح ساخت این سد اعم از ریزدانه و درشت‌دانه بایستی در دسترس باشند. این سدها برای زمین‌های با مقاومت کم، مناسب‌ترین نوع سد هستند. بستر سدهای خاکی. در بسترهای سنگی سالم، سد خاکی را می‌توان بدون هیچ مشکلی بر روی آن پیاده نمود ولی در صورتی که بستر فوق
بر روی آن پیاده نمود ولی در صورتی که بستر فوق دارای شکاف یا ترک‌هایی (گسل) باشد در این صورت باید بررسی زمین‌شناسی کافی برای آن انجام گیرد تا وضعیت و عمق شکاف‌ها مشخص شود. در این نوع زمین‌ها معمولاً با تزریق سیمان (تحت فشار) قابلیت نفوذ آب در زیر سد را تا اندازه قابل قبولی کم می‌کنند. در زمین‌های غیرقابل نفوذ (رسی یا عمدتاً رسی) مسلماً حرکت آب در زیر سد نباید مشکل زیادی باشد. ولی مشکل عمده دیگر، عدم امکان بارگذاری سریع در این نوع زمین‌ها است که مدت زمان ساختمان سد را طولانی‌تر از سایر زمین‌ها می‌کنند.
توربیان یاگلان (نروژی: Thorbjørn Jagland; زاده ۵ نوامبر ۱۹۵۰م در درامن)، یکی از سیاستمداران حزب کارگر نروژ است. وی از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷، در مقام سی و دومین نخست‌وزیر، در رأس هیئت دولت نروژ، قرار داشت. سپس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱، ریاست وزارت خارجه نروژ را بر عهده داشت. همچنین وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹، دبیرکل شورای اروپا بود.توربیان یاگلان، برای اولین بار در سال ۱۹۹۳م، به نمایندگی از مردم بوسکرود، به عضویت مجلس ملی نروژ انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۹، که از شرکت در انتخابات صرف نظر کرد، نماینده مجلس بود. یاگلان، بین
صرف نظر کرد، نماینده مجلس بود. یاگلان، بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲م، حزب کارگر نروژ را رهبری کرد؛ و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹، رئیس مجلس ملی نروژ بود.توربیان یاگلان، در سال ۱۹۶۹، یک دوره تحصیلی در رشته اقتصاد را در دانشگاه اسلو آغاز کرد، اما هرگز در امتحانات پایانی شرکت نکرد.
تاریای وسوس (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل نروژ بود. سبک ادبی. وسوس از نویسندگان مدرنیست نروژ به‌شمار می‌رود. آثار او با نثری ساده، فشرده و سرشار از لایه‌های روان‌شناختی نگاشته شده‌اند. طبیعت نروژ، به‌ویژه چشم‌اندازهای روستایی، در نوشته‌های او نقش مهمی ایفا می‌کند و اغلب بازتابی از حالات درونی شخصیت‌هاست. مضامین تکرارشونده در آثار وسوس شامل مرگ، گناه، اضطراب، خشونت و درون‌گرایی است.
استیگ اینگه (؛ زاده ) یک بازیکن فوتبال اهل نروژ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده‌است.
استین روکان (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ بود.
سیو جنسن (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل نروژ است. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی، پس از ۲۸ سال رهبری کارل آی. هاگن، رهبری حزب را بر عهده گرفت و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ میلادی رهبر حزب فرمسکریت پارتی بود. سیو جنسن، بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ میلادی در دولت ائتلافی ارنا سولبرگ پست وزارت دارایی را در اختیار داشت. . وی قبل از انتخابات، درسال ۲۰۲۱ میلادی، به خواست خود، از سیاست کناره‌گیری کرد. پیشینه. سیو جنسن، که در زبان نروژی (سیو ینسن) تلفظ می‌شود؛ در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۶۹ در اسلو، زاده شده‌است. دوره کودکی وی که نسبتاً با فقر همراه
شده‌است. دوره کودکی وی که نسبتاً با فقر همراه بود، در بخش غربی اسلو سپری شده‌است. سیو در یک خانواده ۳ فرزندی، دختر ارشد خانواده بود. والدین وی مشترکاً صاحب یک دکان کفش فروشی در محله ای در مرکز شهر بودند. بین سالهای ۱۹۷۹ و۱۹۸۰ والدین وی از هم جدا شدند و پدرش به سوئد مهاجرت؛ و در هم آنجا تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۹ میلادی زندگی کرد. بعد از دوری پدر از خانواده، سیو، خیلی زود، برای کمک به تأمین مخارج خانواده، مجبور به کار شد و در شرکت مادرش که در زمینه اتوشویی فعالیت داشت، مشغول کار شد. سیو، همزمان با کار، از سال
داشت، مشغول کار شد. سیو، همزمان با کار، از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ در دبیرستان بازرگانی اسلو، مشغول تحصیل بود. سپس به منظور ادامه تحصیل به برگن رفت و در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی اقتصاد و مدیریت از مدرسه عالی بازرگانی نروژ، دریافت کرد. بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۴۴ وی مدتی به عنوان مشاور اقتصادی با یکی از شرکتهای خصوصی رادیو در نروژ، همکاری داشت. سیو جنسن، پس از چند هفته ای که به‌طور موقت جذب سازمان جوانان محافظه کار شده بود، در ۱۸ سالگی به حزب فرمسکریت پارتی پیوست. سپس در سال ۱۹۹۲ میلادی با عضویت در هیئت مدیره حزب در
در سال ۱۹۹۲ میلادی با عضویت در هیئت مدیره حزب در اسلو فعالیت وی صورت کاملاً جدی به خود گرفت. در سال ۱۹۹۳ سیو جنسن، به عنوان عضو علی‌البدل در مجلس ملی نروژ، به نمایندگی از حزب فرمسکریت پارتی انتخاب شد. وی از سال ۱۹۴۴ تا زمان کناره‌گیری از سیاست، در سال ۲۰۲۱، به صورت تمام وقت در خدمت امور سیاسی بوده‌است.
پییر بورتن و یا «پِر بورتُن» (انگلیسی: Per Borten؛ زاده ۳ آوریل ۱۹۱۳ – درگذشته ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۰۵) یک کشاورز و سیاست‌مدار اهل نروژ بود.وی یکی از اعضای برجسته حزب مرکزی نروژ بود و از ۱۲ اکتبر ۱۹۶۵ تا ۱۷ مارس ۱۹۷۱م، در مقام بیست و پنجمین نخست وزیر نروژ، اولین دولت ائتلافی ماندگار غیر سوسیالیستی در نروژ را در مدتی بیش از ۵ سال، رهبری کرد. قانون بیمه تأمین اجتماعی (۱۹۶۷م) و وضع مالیات بر ارزش افزوده (۱۹۶۹م) در دوران تصدی وی به تصویب و اجرا در آمدند. پیشینه. پِر بورتُن در فلو (بوسکرود) در یک خانواده کشاورز به دنیا
در فلو (بوسکرود) در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در مزرعه خانوادگی والدین خود سپری کرد. این مزرعه خانوادگی در مسیر رودخانه گائولا قرار داشت. این رودخانه در طول زمان، بارها دچار طغیان و تغییر مسیر شده و حدود زمین‌های کشاورزی را دستخوش آشفتگی کرده‌است. درطول قرن بیستم میلادی، مزرعه خانوادگی بورتُن، دو بار در معرض سیل ویرانگر قرار گرفته‌است. چنین اوضاعی به نوبه خود، نیاز به همیاری و خودکفایی مردم منطقه را افزایش داده‌است. پِر بورتُن در چنین محیطی رشد کرد و به ادعای خودش تأثیر زیادی از آن
محیطی رشد کرد و به ادعای خودش تأثیر زیادی از آن گرفت. بورتُن، در روستای زادگاهش به مدرسه رفت و سپس وارد مدرسه کشاورزی در اوس شد و در سال ۱۹۳۹م، از این مدرسه فارغ‌التحصیل گشت؛ و سپس، مدتی در مزرعه خانوادگی به کشاورزی مشغول بود. پس از موفقیت در امتحانات دانشگاه علوم زیستی نروژ؛ و دریافت مدرک کارشناسی، در سمت بازرس عرضهٔ محصولات کشاورزی در استان سور تروندلاگ، مشغول به کار شد و در سال ۱۹۴۶م، مسئولیت نظارت بر امور کشاورزی در کل استان، به وی سپرده شد. سابقه سیاسی. پِر بورتُن، بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۵م، در شهر
پِر بورتُن، بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۵م، در شهر زادگاه خود، فلو شهردار بود و در طول همین دوره، به صحنه سیاسی ملی در نروژ نیز، پای گذاشت. وی بین سالهای ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۳م، عضو کمیته مرکزی حزب دهقانان بود و بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۷م، رهبری این حزب را بر عهده داشت. بین سالهای ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵م، رهبری پارلمانی حزب؛ و در ۲ دوره، بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵م؛ و بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۷م، رئیس بزرگترین بخش از مجلس ملی نروژ، شامل ۲/۳ اعضاء بود. همچنین وی نقش مهمی در تبدیل حزب دهقانان به یک حزب سیاسی نوین داشت. حزبی که امروز، بعد از
به یک حزب سیاسی نوین داشت. حزبی که امروز، بعد از تغییر نام دوباره، حزب مرکزی نامیده می‌شود. نخست‌وزیری. در تاریخ سیاسی نروژ، نام پِر بورتُن، بیش از هر چیز یادآور دولت ائتلافی غیر سوسیالیستی است که وی به مدت بیش از ۵ سال، نخست‌وزیر آن بود.در سال ۱۹۶۵م، بعد از انتخابات پارلمانی، هنگامی که حزب محافظه‌کار، حزب مرکزی، حزب لیبرال و حزب دمکرات مسیحی برای تشکیل یک دولت ائتلافی و غیر سوسیالیستی به توافق رسیدند، برای مدتی در این مورد که چه کسی سمت نخست‌وزیری را بر عهده خواهد گرفت، اطمینانی وجود نداشت. برای مدتی به
خواهد گرفت، اطمینانی وجود نداشت. برای مدتی به نظر می‌رسید که رهبر پارلمانی حزب لیبرال، شانس بیشتری برای احراز مقام نخست‌وزیری دارد. اما در نهایت اکثریت گروه نمایندگان حزب محافظه کار، پِر بورتُن را ترجیح دادند و به این ترتیب پست نخست‌وزیری به وی واگذار شد. این دوره تا انتخابات پارلمانی سال ۱۹۶۹م، بهترین دوره دولت پِر بورتُن، بود. دوره ای که در طول آن، اصلاحات اساسی متعددی در قوانین تصویب شد و به اجرا درآمد. از جمله تصویب قانون بیمه تأمین اجتماعی در سال ۱۹۶۷م؛ و وضع مالیات بر ارزش افزوده، در سال ۱۹۶۹م، که در
و وضع مالیات بر ارزش افزوده، در سال ۱۹۶۹م، که در همین دوره به اجرا درآمدند. در زمینه مسائل آموزشی نیز در این دوره، طرح تأسیس مدارس عالی محلی به اجرا درآمد. همچنین در این دوره سرمایه‌گذاری گسترده‌ای به منظور تأسیس فرودگاه‌های کوچک، در امتداد خطوط ساحلی نروژ، انجام گرفت؛ و در نهایت در سال ۱۹۷۰م، قانون دسترسی عمومی به ادارات دولتی به تصویب رسید و به اجرا گذاشته شد. شفاف سازی. پِر بورتُن در دوره نخست‌وزیری خود، شیوه عمل سرویس امنیتی پلیس نروژ را مورد انتقاد قرار داد. وی سرویس امنیتی پلیس نروژ و آسبیورن برین که
داد. وی سرویس امنیتی پلیس نروژ و آسبیورن برین که در آن زمان رئیس پلیس مخفی نروژ بود را به نظارت غیرقانونی بر زندگی خصوصی چهره‌های سیاسی، به خصوص جناح چپ متهم کرد و یک کمیته رسمی برای رسیدگی به تخلفات سرویس‌های امنیتی پلیس نروژ، تشکیل داد.
پیدر لودویک کالستاد (زاده ۲۸ نوامبر ۱۸۷۸ در فردریکستاد، درگذشته ۵ مارس ۱۹۳۲ در اسلو) یک سیاستمدار و معلم مدرسهٔ کشاورزی نروژ بود. وی از سال ۱۹۳۱ تا زمان مرگ در ۱۹۳۲ در اولین دولت حزبی که پایه‌های روستایی داشت و مورد حمایت دهقانان نروژ بود، سمت نخست‌وزیری داشت. همچنین، در همان دولت مسئولیت وزارت دارایی نیز با خود وی بود. کالستاد یکی از برجسته‌ترین سیاستمداران زراعت گرای نروژ بود و از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۳ به عنوان نمایندهٔ مردم اوستفولد، درمجلس ملی نروژ انتخاب شده‌است. وی سیاستمداری معتدل قلمداد شده و به جناح
شده‌است. وی سیاستمداری معتدل قلمداد شده و به جناح محافظه کار منطقهٔ شرق حزب حاکم وقت، تعلق داشت، اما در اواخر دهه ۱۹۲۰ بیشتر در صف جناح رادیکال منطقهٔ غرب نروژ، که خواستار اقدامات بیشتر دولتی برای مقابله با مشکلات کشاورزی بود، قرار گرفت. کالستاد دومین و آخرین نخست‌وزیری است که در نروژ، در حین عهده‌داری تصدی شغل خویش، درگذشته است.
اتو اسوردروپ (؛ زاده درگذشته ) یک ناخدا اهل نروژ بود.
اسکار فردریک تورپ (نروژی:) زاده ۸ ژوئن ۱۸۹۳م، برابر با پنج شنبه، ۱۸ خرداد ۱۲۷۲خ، در اوستفولد؛ و در گذشته به تاریخ ۱ مه ۱۹۵۸م، برابر با پنج شنبه، ۱۱ اردیبهشت ۱۳۳۷خ، در اسلو، یک سیاستمدار، عضو حزب کارگر نروژ و بیست و سومین نخست‌وزیر نروژ بود.تورپ، از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۵م، رهبر حزب و بین سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶م، شهردار اسلو بود. در سال ۱۹۳۵م، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ، در دولت یوهان نیگورسول، منصوب شد. همچنین وی، از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹م، وزیر امور اجتماعی و سپس بین سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲م، وزیر دارایی نروژ بود. در سال
۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲م، وزیر دارایی نروژ بود. در سال ۱۹۴۲م، اسکار تورپ، در دولت تبعیدی نروژ، مستقر در لندن، به عنوان وزیر دفاع نروژ، منصوب شد. وی تا پایان جنگ جهانی دوم، در این مقام باقی بود. بعد از انتخابات سال ۱۹۴۵م، به سرپرستی وزارت تأمین و بازسازی، گماشته شد و تا سال ۱۹۴۸م، در این پست باقی ماند.اسکار فردریک تورپ، اولین بار در سال ۱۹۳۶م، به نمایندگی از مردم اسلو، به عضویت در مجلس ملی نروژ انتخاب شد، اما به علت تصدی پست وزارت، در دولت وقت، تا سال ۱۹۴۸م، در مجلس، به عنوان نماینده صاحب کرسی، حضور پیدا نکرد. با
به عنوان نماینده صاحب کرسی، حضور پیدا نکرد. با حضورش در مجلس، رهبری پارلمانی حزب کارگر نروژ به وی سپرده شد. در سال ۱۹۵۱م، پس از کناره‌گیری اینار گارهاردسن از پست نخست‌وزیری، تورپ، به جانشینی وی برگزیده شد و تا ۱۹۵۵م، به عنوان بیست و سومین نخست‌وزیر نروژ تا بازگشت دوباره اینار گارهاردسن به پست نخست‌وزیری، در مدتی بیش از ۳ سال، در این مقام باقی بود. اسکار تورپ، از آن پس در مقام رئیس مجلس ملی نروژ، تا پایان عمرش مشغول خدمت بود. پیشینه. کودکی و نوجوانی. از جهاتی، اسکار تورپ، در تاریخ سیاسی نروژ، یادآور
از جهاتی، اسکار تورپ، در تاریخ سیاسی نروژ، یادآور آسکلاددن، است. پسر بچه یتیمی که خیلی زود وارد بازار کار شد و به ریاست حزب کارگر نروژ رسید. تورپ، ۲۲ سال، رئیس حزب و ۱۲ سال، وزیر بود؛ و هنگامی که در دهه ۱۹۵۰م، از زندگی سیاسی فاصله گرفت، رئیس مجلس ملی نروژ بود و بیشتر از ۳ سال، سابقه نخست‌وزیری داشت. اسکار تورپ، در نزدیکی سرپسبرگ، در یک آپارتمان یک اتاقه به دنیا آمد. مادرش در همین محیط تنگ، ۸ فرزند به دنیا آورده بود. تورپ، ۹ سال بیشتر نداشت که پدرش در سال ۱۹۰۳م، در جستجوی کار، به آمریکا سفر کرد. در سال
۱۹۰۳م، در جستجوی کار، به آمریکا سفر کرد. در سال ۱۹۰۷م، در حالی که پدرش قصد داشت به نروژ آمده تا خانوادهٔ خود را به کانادا ببرد، در میانهٔ راه درگذشت. پس از مرگ پدر، مسئولیت خانواده به گردن اسکار که بزرگترین پسر زندهٔ خانواده بود، افتاد. به این ترتیب، توجه و مراقبت از افراد ضعیف، که از خصوصیات سیاسی وی بود، از همان دوران نوجوانی، بر اساس وفاداری به مادر و مراقبت از خواهران و برادران کوچکتر، در وی نهادینه شده بود.اسکار تورپ، با وجود علاقه زیاد به یادگیری، بعد از پایان دبستان، مجبور شد، مدرسه را رها کرده و در
از پایان دبستان، مجبور شد، مدرسه را رها کرده و در سن ۱۳ سالگی، وارد بازار کار شود. وی از جمله مدتی به عنوان شاگرد چوب بری، کارگر ساختمان و آهنگر، کار کرد. با این حال اسکار تورپ، موفق شد، به مدرسه شبانه رفته و در فن برق کاری، آموزش ببیند. در چنین محیط‌هایی او خیلی زود جذب فعالیت صنفی و سیاسی شد. تورپ، عضو یک اتحادیه صنفی محلی بود و زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، اولین مسئولیت تشکیلاتی به وی سپرده شد و اسکار تورپ، به عنوان دستیار صندوق دار این اتحادیهٔ صنفی انتخاب شد. همزمان با کار تمام وقت به عنوان کارگر برق
شد. همزمان با کار تمام وقت به عنوان کارگر برق کار، تورپ، چند مسئولیت تشکیلاتی صنفی و حزبی را نیز بر عهده داشت. از جمله بین سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱م، رئیس حزب کارگر نروژ در سرپسبرگ، و بین سالهای ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳م، رئیس حزب در اوستفولد؛ بود. ورود به سیاست ملی. در سال ۱۹۱۸م، اسکار تورپ، به عضویت کمیته مرکزی حزب کارگر نروژ انتخاب شد. تورپ، از هواداران مارتین ترانمل بود و از گرایش سیاسی جدید وی، مبنی بر توجیه ابزار اعتصاب، تظاهرات جمعی و دیگر کنش‌های انقلابی، پشتیبانی می‌کرد. زمانی که تورپ، در سال ۱۹۲۳م، به عنوان رهبر
زمانی که تورپ، در سال ۱۹۲۳م، به عنوان رهبر حزب انتخاب شد، چنین به نظر می‌رسید که گویا هواداران مارتین ترانمل که مخالف ادامه عضویت حزب کارگر نروژ در کمینترن بودند بر جناح مقابل، پیروز شدند. به این ترتیب رهبری حزب از دست طرفداران کمینترن، خارج شد. تورپ در آن هنگام، ۲۹ سال داشت و از آن پس به مدت ۲۲ سال بر مسند رهبری حزب کارگر نروژ تکیه داد. اسکار تورپ، به بازسازی گسترده تشکیلات حزب پرداخت و نقش رهبر را تقویت کرد. گرچه تورپ، در روابط خارج از حزب، اغلب به عنوان رهبری تندرو و آشتی ناپذیر شناخته شده‌است، اما در
رهبری تندرو و آشتی ناپذیر شناخته شده‌است، اما در روابط داخلی حزب بسیار سازشکار و اهل مدارا بود. به گفته بسیاری، تورپ، نقش غیررسمی مارتین ترانمل را به عنوان رهبر واقعی حزب پذیرفته بود. اما در مورد مسائل مهم، موضعی مستقل از پیش‌کسوت خود، اتخاذ می‌کرد و بر آن می‌ایستاد. اسکار تورپ، اعتقاد داشت که بهترین روش تصاحب قدرت در یک نظام با ثبات سیاسی، مبارزه پارلمانی است؛ و در این اعتقاد از دیگر رهبران حزبی، پیش قدم تر و مصمم تر بود.اسکار تورپ، در ۹ آوریل سال ۱۹۱۶م، با دختری به نام «کاری» در سرپسبرگ، ازدواج کرد. در
با دختری به نام «کاری» در سرپسبرگ، ازدواج کرد. در سالهای دهه ۱۹۲۰م، وی، بیشتر روی بازسازی تشکیلات حزب، تمرکز داشت. اما در سال ۱۹۳۰م، خانواده وی، درمحدوده داخلی اسلو، نقل مکان کرد، تا پدر جوان خانواده، شانس بیشتری برای پیروزی در انتخابات داشته باشد. تورپ، در سال ۱۹۳۴م، به ریاست شورای شهر اسلو برگزیده شد. در اواخر سال ۱۹۳۵م، در دولت یوهان نیگورسول، به سرپرستی وزارت دفاع نروژ، منصوب شد. سپس در مقام وزیر امور اجتماعی از پاییز سال ۱۹۳۶م، در اصلاح و اجرای قوانین، از جمله پرداخت عمومی کمک هزینه به سالمندان و
از جمله پرداخت عمومی کمک هزینه به سالمندان و بیکاران، در تبدیل نروژ، به یک کشور رو به رفاه، نقشی کلیدی ایفا کرد. در مقایسه با بسیاری از رهبران جنبش کارگری در نروژ، تورپ، زودتر از دیگران۰ در سیاست خارجی، از استالین فاصله گرفت. با این حال، همواره بر این اعتقاد باقی ماند که فاشیسم در اروپای مرکزی، تهدید بزرگتری علیه نروژ محسوب می‌شود. تورپ از مشی ضد نظامی‌گری که در سال ۱۹۲۴م، پنج ماه زندان برای وی همراه داشت، سرانجام، عدول کرد؛ و از اواسط دهه ۱۹۳۰م، در داخل حزب و دولت، از لزوم تجهیز ارتش نروژ، سخن گفت. وی در
و دولت، از لزوم تجهیز ارتش نروژ، سخن گفت. وی در سال ۱۹۳۹م، به سرپرستی وزارت دارایی نروژ ترفیع یافت و همان سال به عنوان جانشینی برای، نخست‌وزیر، نیگورسول، پیشنهاد شد. جنگ جهانی دوم. وقتی قوای آلمان، در سال ۱۹۴۰م، وارد نروژ شدند، اسکار تورپ، وزیر دارایی بود. مسئولیت اصلی وی در مقام وزیر دارایی نروژ، انتقال ذخایر طلای نروژ بود که نباید به تصاحب قوای اشغالگر درمی‌آمد. برای انجام این وظیفه، تورپ، مجبور شد تا آخرین لحظه، در ساختمان وزارت دارایی، باقی بماند. با این حال او موفق شد بعد از انتقال ذخایر طلا، در آخرین
حال او موفق شد بعد از انتقال ذخایر طلا، در آخرین لحظه، در حالی که سربازان آلمانی در حال ورود به ساختمان وزارت دارایی نروژ بودند، بگریزد. در تاریخ ۲۰ آوریل آن سال، در ماجرای بمباران اوندالسنس، اسکار تورپ، که در اثر اصابت ترکش مجروح شده بود، جان سالم به در برد و موفق شد، بعدها د، همراه با خانواده اش ودیگر اعضای دولت، به سمت شمال نروژ رفته و خود را ابتدا به ترومسو رسانده و سپس به بریتانیا فرار کند. در لندن، تورپ به همراهی، نخست‌وزیر نروژ، یوهان نیگورسول، و وزیر امور خارجه نروژ، تریگوه لی، به یک ستون اصلی دولت