payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که ایران پول داشته باشد، ما هم پول خواهیم داشت.» گروه‌های عراقی. میلیشیاهای مسلح پس از تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ در این کشور ظهور کردند. این گروه‌ها زمانی که به عنوان یک جبهه جمعی برای مقابله با گروه تروریستی داعش سازماندهی شدند، به‌طور تصاعدی قوی‌تر شدند. این گروه‌های شبه‌نظامی، شامل گروه های کتائب حزب‌الله، حرکة حزب‌الله النجباء، کتائب سیدالشهدا، انصارالله الاوفیاء و دیگر گروه‌ها هستند. آن‌ها با سازماندهی بصورت یک جبهه مشترک، برای مقابله با گروه تروریستی داعش، بتدریج قدرت و نفوذ بیشتری پیدا
تروریستی داعش، بتدریج قدرت و نفوذ بیشتری پیدا کردند. این گروه‌ها همچنین بر حمله به نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه به دلیل حمایت واشینگتن از اسرائیل متمرکز هستند. مقامات ایرانی در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۳ ادعا کردند که حملات علیه نیروهای آمریکایی در عراق و سایر نقاط منطقه نتیجه «سیاست‌های اشتباه آمریکا» است که شامل حمایت واشینگتن از اسرائیل در طول جنگ اسرائیل و حماس می‌شود. در آوریل ۲۰۲۵، قدرتمندترین گروه شبه‌نظامی شیعه در عراق بنام کتائب حزب‌الله، بهمراه گروه‌های حرکة حزب‌الله النجباء، کتائب سیدالشهدا و انصارالله
حزب‌الله النجباء، کتائب سیدالشهدا و انصارالله الاوفیاء، بمنظور تلاشی برای جلوگیری از اقدام احتمالی نظامی ایالات متحده علیه آن‌ها، آمادگی خود را برای خلع سلاح اعلام کردند. این تغییر موضع، بدنبال هشدارهای محرمانه‌ای بود که از سوی ایالات متحده به دولت عراق صورت گرفت. در این هشدارها، گفته شده بود که ادامه فعالیت این گروه‌های شبه‌نظامی، می‌تواند موجب حملات هوایی شود. بنابگفته منابع سیاسی عراقی، نخست‌وزیر محمد شیاع السودانی، مذاکرات پیشرفته‌ای با رهبران اصلی این گروه‌ها انجام داده که بیک توافق اولیه برای کاهش
گروه‌ها انجام داده که بیک توافق اولیه برای کاهش حضور نظامی آن‌ها انجامیده است. این تحول، نشان‌دهنده یک گسست قابل توجه در مقایسه با سال‌های گذشته است، زمانی که این گروه‌ها به طور مکرر در حملات راکتی و پهپادی علیه منافع ایالات متحده و اسرائیل شرکت داشتند. تحلیل‌گران، تلاش این گروه‌ها را برای خلع سلاح شدن، نشانه‌ای از تضعیف گسترده‌تر شبکه منطقه‌ای گروه‌های مسلح هم‌پیمان ایران، موسوم به «محور مقاومت» ارزیابی می‌کنند. افزایش تمایل جناح‌های عراقی به فاصله گرفتن از اهداف راهبردی تهران، نشان‌دهنده یک بازآرایی در
از اهداف راهبردی تهران، نشان‌دهنده یک بازآرایی در توازن قدرت در درون عراق و در سطحی وسیع‌تر، در منطقه است. حوثی‌های یمن. عبدالملک الحوثی، فرمانده جنبش حوثی در یمن، در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که این سازمان در صورت دخالت ایالات متحده در درگیری غزه، با استفاده از موشک‌ها و پهپادها و سایر اقدامات نظامی تلافی خواهد کرد. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳، یمن کمپین موشکی و پهپادی خود را علیه اسرائیل آغاز کرد که در آن ناوشکن نیروی دریایی ایالات متحده سه موشک کروز زمین به زمین و چندین پهپاد را که به سمت اسرائیل می‌رفتند، سرنگون
چندین پهپاد را که به سمت اسرائیل می‌رفتند، سرنگون کرد. این اولین اقدام حوثی‌ها در یمن علیه اسرائیل بود. بعداً گزارش شد که کشتی چهار موشک کروز و ۱۵ پهپاد را سرنگون کرده است. گزارش دیگری حاکی از آن است که یک موشک دیگر توسط عربستان سعودی رهگیری شده است. موشک‌های بیشتری توسط موشک‌های ضد بالستیک آرو اسرائیل رهگیری شدند؛ برخی دیگر به اهداف خود نرسیدند یا توسط نیروی هوایی اسرائیل و نیروی دریایی فرانسه رهگیری شدند. حوثی‌ها سپس به کشتی‌هایی که ادعا می‌کنند با اسرائیل مرتبط هستند حمله کردند، در تلاشی خودخوانده برای
مرتبط هستند حمله کردند، در تلاشی خودخوانده برای پایان دادن به جنگ، که منجر به واکنش نظامی از سوی تعدادی از کشورها به رهبری ایالات متحده شد. در اکتبر ۲۰۲۴، هزاران تظاهرکننده در یمن که خود را «انقلابیون اکتبر» می‌نامند، علیه شبه‌نظامیان وابسته به ایران که در یمن فعالیت می‌کنند، به خیابان‌ها آمدند. این معترضان که اکثراً جوانان شیعه بودند، علیه کنترل شبه‌نظامیان بر یمن و همچنین نفوذ ایران در کشورشان اعتراض کردند. گروه‌های فلسطینی. با وجود اینکه محور مقاومت عمدتاً از جناح‌های اسلام‌گرای شیعه تشکیل شده است، جبهه
از جناح‌های اسلام‌گرای شیعه تشکیل شده است، جبهه خلق برای آزادی فلسطین، یک تشکل سکولار مارکسیست-لنینیست، به‌طور کلی بخشی از محور مقاومت محسوب می‌شود و از ایران حمایت دریافت می‌کند. جنبش اسلام‌گرای سنی فلسطینی حماس نیز گاهی به دلیل مخالفت با اسرائیل و ایالات متحده به عنوان بخشی از محور در نظر گرفته شده است. از مارس ۲۰۱۲، این گروه از آن زمان مقر خود را از دمشق خارج کرده و حمایت خود را به مخالفان ضد اسد سوریه اعلام کرده است. در اکتبر ۲۰۲۲، حماس پس از آشتی با حمایت میانجی‌گری ایران، روابط خود را با سوریه احیا
میانجی‌گری ایران، روابط خود را با سوریه احیا کرد. مخالفان. با وجود تفاوت در ایدئولوژی‌ها و منافع داخلی اعضای ائتلاف، آنها به هدف گسترده‌تری در پیچیده کردن حملات اسرائیل و تحمیل هزینه‌ای بر ایالات متحده برای حمایت از اسرائیل خدمت می‌کنند. اسرائیل. به گفته طلحه عبدالرازق، نویسنده در "میدل ایست مانیتور"، این محور ادعا می‌کند که علیه اسرائیل است تا حمایت مردمی در سراسر جهان اسلام را تقویت کند و پس از حمله هوایی اسرائیل به مزرعه امل در سال ۲۰۱۵ ضربه شدیدی خورد. سه روز قبل از آن حمله هوایی به کاروان حزب‌الله،
سه روز قبل از آن حمله هوایی به کاروان حزب‌الله، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان گفت: «ما هر حمله‌ای به سوریه را حمله به کل محور مقاومت می‌دانیم، نه فقط به سوریه». "گاردین" اشاره کرد که «این یک شبکه از گروه‌های اسلام‌گرای مسلح خودمختار است که از طریق آن ایران می‌تواند قدرت خود را به نمایش بگذارد، مسیر رویدادها را تعیین کند و از حمله اسرائیل یا ایالات متحده جلوگیری کند». در نتیجه آغاز حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، حزب‌الله لبنان، حوثی‌های یمن، مقاومت اسلامی در عراق و دیگر جناح‌ها در سوریه
مقاومت اسلامی در عراق و دیگر جناح‌ها در سوریه حملات پهپادی و موشکی به اسرائیل انجام داده‌اند. حزب‌الله عملیات خود علیه اسرائیل را در ۸ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرد، در حالی که یمن عملیات خود را در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز کرد و مقاومت اسلامی عراق عملیات خود را در ۲ نوامبر ۲۰۲۳ آغاز کرد. در آوریل ۲۰۲۴، ایران با حمایت جناح‌های خود در پاسخ به حمله هوایی اسرائیل به مجتمع سفارت ایران در دمشق، حمله موشکی و پهپادی به اسرائیل انجام داد. نعیم قاسم، معاون دبیرکل حزب‌الله لبنان، در ۱۷ مهر ۱۴۰۳ در دومین سخنرانی خود پس از ترور حسن
۱۷ مهر ۱۴۰۳ در دومین سخنرانی خود پس از ترور حسن نصرالله اعلام کرد که جنگ با اسرائیل جنگ فلسطینیان است و محور مقاومت تنها از این جنگ حمایت می‌کند، اما این جنگ آنها نیست: داعش. این محور پس از تصرف تقریباً یک سوم عراق توسط داعش در سال ۲۰۱۴ به مبارزان اصلی علیه داعش تبدیل شد. به گزارش "لس‌آنجلس تایمز"، آمرلی اولین شهری بود که به‌طور موفقیت‌آمیز در برابر حمله داعش مقاومت کرد و به خاطر همکاری غیرمعمول بین نیروهای عراقی و کردی، شبه‌نظامیان شیعه تحت حمایت ایران و هواپیماهای جنگی ایالات متحده تأمین شد. در سال ۲۰۱۲،
جنگی ایالات متحده تأمین شد. در سال ۲۰۱۲، حزب‌الله نیروهایی را برای حمایت از نیروهای دولتی سوریه علیه شورشیان ارتش آزاد سوریه، القاعده و داعش اعزام کرد. در سال ۲۰۱۳، ایران شروع به اعزام نیروهایی برای حمایت از دولت سوریه علیه شورشیان و دیگر جناح‌ها کرد. در هر دو مورد، دولت عراق حمایت کرد و حتی داوطلبانی برای پیوستن به میدان‌های نبرد در سوریه داشت. همچنین، نیروهای حشد شعبی که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، به نیروی اصلی در مبارزه با داعش در عراق تبدیل شد. در سال ۲۰۱۴، حزب‌الله ایده کمک لبنان در مداخله به رهبری آمریکا
حزب‌الله ایده کمک لبنان در مداخله به رهبری آمریکا در عراق علیه داعش را رد کرد و استدلال کرد که ممکن است به سلطه ایالات متحده در منطقه یا «جایگزینی تروریسم با اشغال آشکار ایالات متحده» منجر شود. در طول جنگ علیه داعش در عراق و سوریه، محور مقاومت متحدتر شد و ائتلاف ۴+۱ را تشکیل داد که یک ائتلاف همکاری نظامی مشترک با ایران، عراق، سوریه، روسیه و حزب‌الله لبنان بود. ائتلاف در بسیاری از نبردها در جنگ داخلی سوریه از یکدیگر حمایت کردند، مانند در استان حما، پالمیرا، حلب و استان ادلب. نیروی هوایی روسیه از پایگاه‌های
حلب و استان ادلب. نیروی هوایی روسیه از پایگاه‌های هوایی ایران برای سوخت‌گیری استفاده کرده است، به ویژه پایگاه هوایی همدان. فرمانده وقت نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، قاسم سلیمانی، ادعا کرد: «مقاومت دولت‌های عراق و سوریه و پایداری ارتش‌ها و جوانان این دو کشور … نقش مهمی در برگرداندن این رویداد خطرناک ایفا کرد … [می‌توانم اعلام کنم] پایان حکومت این موجودیت نفرین شده شریر، پس از عملیات آزادسازی ابو کمال، به عنوان آخرین دژ داعش، پایین آوردن پرچم این گروه تروریستی ساخته شده توسط آمریکا و صهیونیست و
گروه تروریستی ساخته شده توسط آمریکا و صهیونیست و برافراشتن پرچم سوریه». روابط با سایر کشورها. روابط با روسیه. تلاش روسیه برای گسترش نقش خود در خاورمیانه با روابطش با محور مقاومت به رهبری ایران در هم تنیده است. این یک اتحاد استراتژیک معنادار نیست، اما روسیه و ایران در حفظ دولت بشار اسد در سوریه منافع مشترکی دارند، جایی که روسیه پایگاه‌های نظامی دارد (مانند پایگاه هوایی حمیمیم و طرطوس). هر دو کشور به دنبال جلوگیری از نفوذ آمریکا و تغییر رژیم در سوریه هستند، که معتقدند قدرت خود را در منطقه به چالش می‌کشد و
که معتقدند قدرت خود را در منطقه به چالش می‌کشد و ممکن است به تغییر رژیم در ایران منجر شود. از سال ۲۰۱۵، مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه در حمایت از دولت اسد صورت گرفته است. گفته می‌شود که این مداخله با سفر قاسم سلیمانی به مسکو آغاز شد، جایی که او از مسکو خواست تا به‌طور مستقیم از رژیم در برابر نیروهای مخالف سوری حمایت کند. روسیه حمایت هوایی از رژیم و نیروهای تحت حمایت ایران در سوریه ارائه کرده است. با این حال، علیرغم همکاری با ایران در سوریه، روسیه روابط نزدیکی با اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس حفظ کرده
با اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس حفظ کرده است و به دنبال عادی‌سازی روابط بین ایران و عربستان سعودی بوده است. روسیه به حملات هوایی مکرر اسرائیل در داخل سوریه اجازه داده است. در جریان جنگ اسرائیل و حماس، روسیه هم حمله حماس و هم پاسخ اسرائیل را محکوم کرد، اما سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه گفت که اهداف اسرائیل در غزه مشابه اهداف روسیه در تهاجم به اوکراین است. روابط با افغانستان. ایران به حمایت از طالبان در طول جنگ در افغانستان متهم شده است. علی‌اکبر ولایتی و حسن کاظمی قمی ادعا می‌کنند که امارت اسلامی
و حسن کاظمی قمی ادعا می‌کنند که امارت اسلامی افغانستان به رهبری طالبان نیز بخشی از محور مقاومت ایران است. با این حال، اسماعیل قاآنی فرمانده نیروی قدس معتقد است که دولت طالبان «دوست ایران نیست». تحلیل. محور به عنوان «سست» توصیف شده است، که منجر به مسائلی مانند نادیده گرفتن توصیه‌های ایران توسط حوثی‌ها در تلاش برای تصرف یمن، و حمله حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل بدون هماهنگی شده است. واکنش محور به حملات اخیر، از جمله تلفات قابل توجه حزب‌الله در درگیری با اسرائیل، به عنوان ضعیف و پراکنده توصیف شده است. با تلاش
به عنوان ضعیف و پراکنده توصیف شده است. با تلاش حماس برای بقا و تضعیف شدید حزب‌الله، گفته می‌شود که ایران یک جزء حیاتی از استراتژی بازدارندگی خود را از دست داده است. در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۴ (۵ آبان ۱۴۰۳)، اسرائیل سه موج حملهٔ هوایی با نام عملیات روزهای پاسخ به ایران انجام داد. به گزارش "اکونومیست"، حملات اسرائیل «شکست دکترین امنیت ملی ایران» را نشان داد که برای دهه‌ها توسط رهبر فعلی خامنه‌ای دنبال می‌شد. او اکنون در حالی که با نارضایتی داخلی از سیاست خارجی ایدئولوژی‌محور خود مواجه است، با یک نقطه عطف حیاتی در مورد
خود مواجه است، با یک نقطه عطف حیاتی در مورد استراتژی‌های جایگزین روبرو است، که شعار اعتراضی «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» در ایران گواه آن است. این مقاله می‌گوید که جانشین خامنه‌ای «تصمیم خواهد گرفت که آیا به جنگ انتخابی که ایران را برای دهه‌ها فقیر کرده و اکنون برای اولین بار از دهه ۱۹۸۰ آن را مورد حمله یک کشور دشمن قرار داده است، ادامه دهد یا خیر.»
سید محسن یحیوی (زادهٔ ۱۳۲۱ بروجرد) سیاست‌مدار و مدیر اجرایی ایرانی است. وی پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال ۱۳۴۲ پس از موفقیت در کنکور به دانشکده نفت آبادان راه یافت ولی به علت فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی موفق به تکمیل دروه دانشکده نفت نشد. در پی آن برای ادامه تحصیل به دیترویت در ایالت میشیگان رفت. و فارغ‌التحصیل رشته راه و ساختمان گردید. وی طی مدت تحصیل عضو انجمن اسلامی دانشجویان و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی دانشکده نفت آبادان بوده است. یحیوی پس از وقوع انقلاب در کمیته ویژه بازرسی و
یحیوی پس از وقوع انقلاب در کمیته ویژه بازرسی و راه‌اندازی کارخانه‌ها و کارگاه‌ها و رفع مشکلات کارگران مستقر در وزارت کار عضویت داشته و با ایجاد بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مدتی نیز عضویت هیئت مدیره این بنیاد بود. وی در کابینه شورای انقلاب اسلامی از تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۵۸ تا تاریخ ۲۰ شهریور ماه ۱۳۵۹ در سمت‌های کفیل و وزیر مسکن و شهرسازی فعالیت کرد. در تاریخ نهم آبان ماه سال ۱۳۵۹ همراه با وزیر نفت وقت محمد جواد تندگویان در نزدیکی آبادان اسیر نیروهای ارتش عراق شد. او بعد از دورهٔ اسارت خود شروع به نوشتن خاطرات دوران
بعد از دورهٔ اسارت خود شروع به نوشتن خاطرات دوران اسارتش پرداخت و کتابی به نام ده سال تنهایی را نوشت. یحیوی در مجلس هفتم نماینده بروجرد و در مجلس چهارم و پنجم نماینده تهران بود. او همچنین عضو جامعه اسلامی مهندسین و قائم‌مقام و عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مدیران می‌باشد. زندگی. سید محسن یحیوی در سال ۱۳۲۱ در شهر بروجرد زاده شد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سال۱۳۴۲ پس از موفقیت در کنکور به دانشکده نفت آبادان راه یافت ولی به علت فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی موفق به تکمیل دروه دانشکده نفت نشد. در پی آن
موفق به تکمیل دروه دانشکده نفت نشد. در پی آن برای ادامه تحصیل به شهر دیترویت واقع در ایالت میشیگان آمریکا رفت. و فارغ‌التحصیل رشته راه و ساختمان گردید. وی طی مدت تحصیل عضو انجمن اسلامی دانشجویان و یکی از پایه گذاران انجمن اسلامی دانشکده نفت آبادان بوده است. یحیوی پس از وقوع انقلاب در کمیته ویژه بازرسی و راه‌اندازی کارخانه‌ها و کارگاه‌ها و رفع مشکلات کارگران مستقر در وزارت کار عضویت داشت و با ایجاد بنیاد مسکن انقلاب اسلامی مدتی عضویت هیئت مدیره این بنیاد بود. وی در کابینه شورای انقلاب اسلامی از تاریخ ۳۰
بود. وی در کابینه شورای انقلاب اسلامی از تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۵۸ تا تاریخ ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ در سمت‌های کفیل و وزیر مسکن و شهرسازی انجام وظیفه نموده است. در تاریخ نهم آبان ماه سال ۱۳۵۹ همراه با وزیر نفت وقت شهید محمد جواد تندگویان در نزدیکی آبادان اسیر نیروهای ارتش عراق شد. او بعد از دورهٔ اسارت خود شروع به نوشتن خاطرات دوران اسارتش پرداخت و کتابی به نام ده سال تنهایی را نوشت. یحیوی در مجلس هفتم نماینده بروجرد و در مجلس چهارم و پنجم نماینده تهران بود. او همچنین عضوجامعه اسلامی مهندسین می‌باشد.
آشور-اوبالیت دوم (Aššur-uballiṭ II) آخرین پادشاه امپراتوری آشور بود. او در حران مابین سال‌های ۶۱۲ تا ۶۰۹ و ۶۰۵ پیش از میلاد حکومت کرد. وی توانسته به هنگام محاصرهٔ نینوا توسط نیروهای متحد ماد و بابل از آنجا بگریزد و جان سالم به در برد. زندگی‌نامه. پس از سقوط نینوا و ویران شدن آن در سال ۶۱۲ پ.م. قشون آشور-اوبالیت دوم در سایه اتحاد با مصر توانست برای مدت کوتاهی از حران دفاع کند و این شهر را حفظ نماید. سلاله مصر توسط آشوری‌ها منصوب شده بود. قشون مصری در سال ۶۱۰ پ. م طی نبرد حران شکست خورد و مجبور به بازگشت به
پ. م طی نبرد حران شکست خورد و مجبور به بازگشت به مصر شد، به این ترتیب بابلی‌ها و مادها توانستند در سال ۶۰۹ پ.م. حران را تصرف و غارت کنند. آشور-اوبالیت دوم ناچار به کارکمیش پناه برد. آشور دوباره از مصر، مستعمره سابق آشور در شمال آفریقا درخواست کمک کرد و مصریان هم به کمک وی شتافتند. یوشیا، پادشاه یهودیه با بابلیان متحد شد و تلاش کرد که جلوی عبور قشون مصری تحت فرماندهی فرعون نخو دوم را در در تل مگیدو بگیرد. یوشیا در نبرد مگیدو (۶۰۹ پیش از میلاد) شکست خورد و در حین جنگ کشته شد. فرعون نخوی دوم و آشور-اوبالیت
در حین جنگ کشته شد. فرعون نخوی دوم و آشور-اوبالیت دوم به محاصره حران پرداختند (۶۰۸ پ. م)، ولی شکست خوردند و نیروهای فرعون مصر به سوریه شمالی عقب‌نشینی کردند. گویا آشور-اوبالیت دوم از پادشاهی اورارتو هم برای نجات دادن سلطنت خود یاری طلبیده بود، ولی در همان زمان مادی‌ها به اورارتو هجوم بردند و به پایتخت آن توشپا رسیدند و آن دولت را مطیع خود کردند. نیروهای متحد مصری-آشوری در نبرد کرکمیش با نیروهای متحد مادی-بابلی به فرماندهی نبوکدنصر دوم به جنگ پرداخته اما به سختی شکست خورده و عقب‌نشینی کردند. آشور-اوبالیت
سختی شکست خورده و عقب‌نشینی کردند. آشور-اوبالیت دوم بعد از آن از صفحه تاریخ محو می‌شود و پادشاهی آشور با ناپدید شدن وی خاتمه پیدا می‌کند. نام لیموها تا پایان حکومت آشور-اوبالیت دوم ادامه پیدا می‌کند. سال ۶۰۹ پ. م را آخرین سال حکومت وی می‌دانند (سال: Gargamišayu, the Carchemishite). این احتمال وجود دارد که وی در این دومین محاصره شهر حران در ۶۰۸ پ.م. کشته شده باشد، البته این فقط یک احتمال است. همچنین این احتمال هم وجود دارد که جان به در برده باشد و در جریان آخرین شکست مصری-آشوری در نبرد کرکمیش در ۶۰۵ پ.م.
آخرین شکست مصری-آشوری در نبرد کرکمیش در ۶۰۵ پ.م. شرکت کرده باشد. در هر صورت وی دیگر نتوانست به سلطنت خود ادامه دهد. این مسئله روشن است که وی از اعضای خانواده سلطنتی آشور بوده‌است و نیز این مسئله که قبل از اینکه شاه شود، فرمانده کل قشون بوده‌است، ولی برخی‌ها در این مورد که آشور-اوبالیت دوم برادر سین-شر-ایشکون بوده -فردی که از ۶۲۳ تا ۶۱۲ پ.م. پادشاه آشور بوده‌است- شک دارند. وی نام خود را از یکی از پادشاهان پیشین آشور به نام آشور-اوبالیت یکم گرفته بوده‌است.
سین-شار-ایشکون یا سین-شریشکون (Sin-šar-iškun, Sinšariškun) از واپسین پادشاهان آشور است. وی پسر آشوربانی‌پال آخرین امپراتور قدرتمند آشوری بوده‌است. گویا وی همان «ساراکس» یا «ساراکوس» نوشته‌های بروس است. اگر او را پسر آشوربانی‌پال بدانیم، این حق را داریم که وی را برادر آشور-اوبالیت دوم هم بنامیم. حکومت. مانند آشور-اتیل-ایلنی و سین-شومو-لیشیر، اطلاعات دربارهٔ وی نیز اندک است. به نظر می‌رسد که وی در چیزی حدود سال ۶۲۷ پ. م به حکومت آشور رسیده باشد. رسیدن او به پادشاهی با آشوب‌های شدید و بلواهای بسیار خشونت‌آمیز
با آشوب‌های شدید و بلواهای بسیار خشونت‌آمیز و جنگ داخلی فلج‌کننده در سرزمین مادری آشور همراه بوده‌است. در کنار همه اینها، اقوام و ملل تابع آشور هم از این هرج و مرج و ضعف حکومت مرکزی استفاده کرده و علم طغیان و شورش برافراشتند. او در ابتدا مجبور بود که سین-شومو-لیشیر غاصب و برادر بزرگتر خود، آشور-اتیل-ایلنی را از قدرت ساقط کند. وی پس از این که رقیبان و حریفان خود را به‌طور موقتی شکست داد، با یک تهدید بسیار بزرگتر مواجه شد: بابل که در طی سیصد سال گذشته دست نشانده آشور بود، از اوضاع استفاده کرد و تحت رهبری
نشانده آشور بود، از اوضاع استفاده کرد و تحت رهبری نبوپلسر، رهبر و پادشاه کلدانی‌ها (که قبلاً معروفیتی نداشت و شناخته شده نبود)، در سال ۶۲۶ پ.م. شورید. در نتیجه این اقدام، جنگ بزرگی درگرفت. نیوپلسر سعی کرد که نیپور، مرکز قدرت اصلی آشوری‌ها در بابل را تصرف کند، اما از نیروهای امدادی که آشوری‌ها فرستادند، شکست خورد. با این حال، وی موفق شد که خود شهر بابل را به کمک شهروندان و ساکنان آن شهر تصرف کند. وی در حدود سال ۶۲۵ پ. م به عنوان پادشاه بابل در آن شهر تاجگذاری کرد. سین-شر-ایشکون، اوروک را در منتهی‌الیه جنوبی
کرد. سین-شر-ایشکون، اوروک را در منتهی‌الیه جنوبی میانرودان در سال ۶۲۴ پ. م تصرف کرد، اما اندکی بعد آن را از دست داد. در سال ۶۲۳ پ. م، سین-شر-ایشکون لشکر بزرگی را برای تصرف قلمروی حکومتی نبوپلسر و در هم کوبیدن شورشیان بابلی و کلدانی به سمت جنوب هدایت کرد. با این حال، یک شورش عمده دیگر در سرزمین اصلی آشور به وقوع پیوست. سین-شر-ایشکون قشونی امدادی به شمال فرستاد، اما این قشون به سرعت به شورشیان پیوست و به این ترتیب شورش‌کننده توانست بدون اینکه مقاومتی در برابر خود ببیند، به نینوا پایتخت آشور برسد و ادعای تاج
خود ببیند، به نینوا پایتخت آشور برسد و ادعای تاج و تخت نماید. به دلیل اشتغال آشوریان به شورش و جنگ، سالنامه‌های مربوط به این سال‌ها اندک است، اما در هر صورت پادشاه آشور سرانجام توانست که آخرین شورش پایتخت را سرکوب نماید، ولی در عوض فرصت طلایی برای سرکوب بابلیان و حل شورش بابل را از دست داد. در ۶۲۰ یا ۶۱۹ پ. م نبوپلسر، نیپور را با موفقیت تسخیر کرد و به این ترتیب پادشاه مسلم سرزمین بابل گردید. با این وجود در چهار سال آینده، وی مجبور بود که با نیروهای سین-شر-ایشکون که تلاش می‌کردند وی را از تخت به زیر کشند،
که تلاش می‌کردند وی را از تخت به زیر کشند، مبارزه کند. در سال ۶۱۶ پ. م نبوپلسر با هووخشتره پادشاه مادی‌ها متحد شد و نیروهای متحد در سال‌های آینده به آشور، کالح و نینواحمله کردند و آن شهرها را محاصره، تصرف و ویران نمودند. عاقبت کار سین-شر-ایشکون معلوم نیست، چرا که آن قسمت از وقایع نامه (سالنامه) بابلی که به روایت سرانجام وی می‌پردازد (یعنی واقعه محاصره نینوا)، آسیب دیده‌است. به نظر می‌رسد که وی در جریان نبرد نینوا در سال ۶۱۲ پ. م به هنگام دفاع از شهر به قتل رسیده باشد. آشور علی‌رغم از دست دادن بزرگترین
قتل رسیده باشد. آشور علی‌رغم از دست دادن بزرگترین شهرها و مرکز امپراتوری خود، تا چند سال آینده هم در آخرین پایتخت خود حران و تحت حکومت آشور-اوبالیت دوم، آخرین پادشاه خود به حیاتش ادامه داد. این نیروها در سال ۶۰۸ پ. م از مهاجمان شکست خوردند و آخرین پیروزی نیروهای متفق در سال ۶۰۵ پ. م در شهر کارکمیش به دست آمد، این پیروزی به حیات امپراتوری آشور به‌طور قطع پایان داد.
امیرمحمد زند (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۵۷ در تهران) بازیگر ایرانی است. «یک آن اشتباه» اولین ساخته بلند او محسوب می‌شود. امیر محمد زند بازیگر دانش‌آموخته سینما، پیش از فیلم "حیرانی" در فیلم‌هایی نظیر «اتوبوس شب»، «تقاطع» و «شب حورا» نقش آفرینی کرده است. افتخارات. دریافت دیپلم افتخار از هیئت‌داوران فیلم مقاومت بازیگر نقش مکمل برای فیلم اتوبوس شب
مارکو شپانوویچ (زاده ۸ اوت ۱۹۸۲ - پودگوریتسا) بازیکن فوتبال اهل کشور مونته‌نگرو است. مارکو در تیر ماه ۱۳۹۲ با قراردادی یک‌ساله به پرسپولیس تهران پیوست.
جنگل بارانی حارّه‌ای که جنگل حارّه بارانی، جنگل پرباران حارّه‌ای یا جنگل بارانی استوایی نیز نامیده می‌شود، نوعی زیست‌بوم جنگلی بر روی زمین است و غنی‌ترین تنوع جانوری را دارد که در مناطق نزدیک به استوا با میزان بارندگی زیاد پیدا می‌شود. این مناطق از جمله پیچیده‌ترین مناطق زیستی زمین از دیدگاه ساختار و تنوع زیستی هستند و تنها در نواحی بسیار باران‌خیز با گرمای مداوم در طول سال ـ که شرایط بهینه برای رشد گیاهان هستند ـ پدید می‌آیند. جنگل‌های باران‌خیز استوایی را می‌توان در ۲۸ درجه شمالی و جنوبی استوا میان
را می‌توان در ۲۸ درجه شمالی و جنوبی استوا میان مدارهای رأس‌السرطان و رأس‌الجدی در آسیا، استرالیا، آفریقا در پایین صحرای بزرگ، آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی، بسیاری از جزایر اقیانوس آرام، اقیانوس هند و کارائیب یافت. جنگل‌های بارانی استوایی بی‌نهایت از نظر سکونت موجودات زنده و بوم‌شناسی زمین مهم هستند. گیاهان جنگل‌های بارانی بیشتر اکسیژن زمین را تولید می‌کنند. این گیاهان همچنین برای مردم از خیلی نظرها مهم هستند. بسیاری از آنها در ساخت داروهای جدید که با بیماری‌ها می‌جنگند مورد استفاده قرار می‌گیرند. مناطق
می‌جنگند مورد استفاده قرار می‌گیرند. مناطق زیادی از جهان را جنگل‌های استوایی پوشانده‌اند. جاهایی مثل آمازون، سواحل شرقی برزیل در آمریکای جنوبی، کنگو در آفریقا و در آسیا، مانند شرق هند، فیلیپین، جنوب و شرق برمه، مالزی، گینه‌نو و تمامی جزایر اندونزی و نواحی دورافتادهٔ شرق آمریکای مرکزی را این نوع جنگل تشکیل داده‌است. به آب و هوای این مناطق، آب و هوای حاره‌ای بارانی نیز می‌گویند. در این مناطق دمای هوا در تمام طول سال یکسان است و تمام ماه‌های سال هم باران به صورت همیشگی و مداوم می‌بارد. بیش‌تر جنگل‌های استوایی
همیشگی و مداوم می‌بارد. بیش‌تر جنگل‌های استوایی همان‌طور که از نامش پیداست در دو طرف خط استوا قرار دارند. مقدمه. جنگل‌های بارانی حاره‌ای را می‌توان در دو واژه خلاصه کرد :گرم و مرطوب دمای این جنگل‌ها بالغ بر ۱۸ درجه سانتی گراد در سال است. میانگین بارش سالانه در این جنگل‌ها نیز کمتر از ۱٬۶۸۰ میلی‌متر نمی‌شود. در واقع میانگین بارش سالانه در این جنگل‌ها بین ۱٬۷۵۰ تا ۳٬۰۰۰میلی‌متر است. این میزان بالای بارش معمولاً باعث شسته شدن مواد مغذی موجود در خاک، و تضعیف خاک می‌شود. جنگل‌های بارانی حاره‌ای سطح بالایی از
خاک می‌شود. جنگل‌های بارانی حاره‌ای سطح بالایی از تنوع زیستی را نشان می‌دهند. به طوری که حدود ۴۰ تا ۷۵٪ همهٔ گونه‌های جانوری ساکن جنگل‌های استوایی هستند. جنگل‌های استوایی همچنین محل زندگی نیمی از گونه‌های جانوری و گیاهی زمین هستند. همین‌طور حدود ۲/۳ گیاهان گلدار در این جنگل‌ها یافت می‌شوند. در تنها ۱ هکتار از جنگل‌های استوایی حدود ۴۲ هزار گونهٔ مختلف از حشرات بیشتر از ۸۰۷ درخت از ۳۱۳ گونهٔ مختلف و ۱۵۰۰ گونه از گیاهان دیگر یافت می‌شود. به جنگل‌های استوایی لقب «بزرگترین داروخانهٔ جهان» داده شده‌است؛ زیرا
لقب «بزرگترین داروخانهٔ جهان» داده شده‌است؛ زیرا بیشتر از یک چهارم گیاهان دارویی شناخته شده در این جنگل‌ها یافت شده‌است. همچنین گفته شده ممکن است میلیون‌ها گونهٔ مختلف از گیاهان، حشرات و میکروارگانیسم‌ها در جنگل‌های استوایی وجود داشته باشند که هم‌اکنون ناشناخته هستند. به دلیل فعالیتهای انسانی، جنگل‌های بارانی حاره‌ای به دلیل تکه‌تکه شدن مقیاس گسترده، به عنوان در خطرترین اکوسیستم در سطح جهان شناخته شده‌اند. تکه‌تکه شدن زیستگاه ناشی از فرآیندهای زمین‌شناسی مانند آتشفشانی و تغییرات آب و هوایی در گذشته رخ
مانند آتشفشانی و تغییرات آب و هوایی در گذشته رخ داده‌است و به عنوان محرک‌های مهم گونه‌زایی شناسایی شده‌اند. با این حال، گمان می‌رود که تخریب سریع زیستگاه توسط انسان یکی از مهمترین دلایل انقراض گونه‌ها باشد. جنگل‌های بارانی حاره‌ای در طول قرن بیستم در معرض قطع شدید درختان برای ساخت فرآورده‌های چوبی از جمله کاغذ و … قرار دارند و منطقه‌های دارای پوشش جنگل‌های بارانی در سراسر جهان با شتاب در حال کاهش است. تاریخچه. جنگل‌های بارانی حاره‌ای صدها میلیون سال در زمین وجود داشته‌است. بیشتر جنگلهای بارانی حاره‌ای
زمین وجود داشته‌است. بیشتر جنگلهای بارانی حاره‌ای امروزه در قسمتهایی از ابر قاره دوران مزوزوئیک گوندوانا است. جدایی از خشکی منجر به از بین رفتن تنوع دوزیستان شد، در عین حال آب و هوای خشک باعث تنوع خزندگان شد. بخش‌های باقی مانده از جنگل‌های بارانی حاره‌ای هم‌اکنون در پنج منطقه مهم جهان از جمله: آمریکای مرکزی، آفریقا، جنوب شرقی آسیا، ماداگاسکار و گینه نو، و مقدار کمتری در استرالیا واقع شده‌است. با این حال، مشخصات منشأ جنگل‌های بارانی به دلیل ثبت ناقص فسیل همچنان نامشخص است. انواع جنگل‌های استوایی. بیوم‌های
نامشخص است. انواع جنگل‌های استوایی. بیوم‌های مختلفی ممکن است شبیه جنگل‌های حاره‌ای باشند یا به نوعی از طریق اکوتون‌ها به جنگل‌های حاره‌ای مرتبط شده باشند. از جمله: جنگل حاره‌ای فصلی نمناک: جنگل‌های حاره‌ای فصلی نمناک دارای فصل تابستان گرم و نمناک و فصل زمستانی خشک و خنک‌تر هستند که میزان بارندگی بالایی دارند. برخی از درختان این جنگلها تعدادی یا تمام برگ‌هایشان در فصل خشک زمستان می‌ریزند، بنابراین گاهی آنها را «جنگل مخلوط حاره‌ای» می‌نامند. آنها در مناطقی از آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی و اطراف کارائیب، در