payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایدئولوژی بودائی‌گری بر پایه عدم توجه به استحصال جهان اطراف، از جمله جانوران، بنا نهاده شده‌است. در این آیین، هر کس به تنهایی باید اقدام به «رهایی» خود کند و این با گسستن بندهای مادی، شامل هوس‌های زمینی نسبت به بهره‌گیری از دیگر جانوران، ممکن می‌شود. در جهان‌بینی بودائیسم، انسان بالاتر از همهٔ دیگر جانداران قرار می‌گیرد ولی در عین حال کشتن دیگر جانوران خطایی بسیار بزرگ شمرده می‌شود که عبارت است از زیر پا گذاشتن بنیادی‌ترین اصل‌های اخلاقی گیتی: نشانه‌های باور به چرخه زندگی نیز در میان باورهای بودائیان
باور به چرخه زندگی نیز در میان باورهای بودائیان آغازین دیده می‌شود. در این باورها، آن‌ها جانوران جز انسان را پایین‌تر از او می‌دانستند و بر این نظر بودند که اگر یک جانور می‌توانست در زندگی خود اخلاقی بزید، جانور نمی‌ماند و اگر نیز انسانی در زندگی خود غیراخلاقی برخورد کند، در زندگی بعد به جانور و نوعی پایین‌تر از هستی تبدیل می‌شود. این باور به تناسخ و سلسله‌مراتب داشتن حیات باعث شد که بوداییان اقدام به گرفتن فیل‌ها و تربیت آن‌ها با روش‌های بسیار سخت کنند چرا که آن را نوعی پایین‌تر از انسان به‌شمار
کنند چرا که آن را نوعی پایین‌تر از انسان به‌شمار می‌آوردند. البته چنین چیزی در باره همه جانوران صادق نبود و حتا در میان فیل‌ها نیز، بردن آن‌ها به جنگ و بهره‌گیری ازشان در کشتار ناپسند شمرده می‌شد. یهودیت. از آنجا که آیین یهود در طی مدت زمان بسیار طولانی و توسط تعداد بی‌شماری انسان فرگشت یافت، و نیز این حقیقت که از نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش و با نابودی سنهدرین دیگر هیچ مرجع یگانه تصمیم‌گیری دربارهٔ شریعت یهود وجود نداشت، به سختی می‌توان دیدگاه قطعی این آیین دربارهٔ حقوق جانوران را تعیین کرد. در نخستین فصل سفر
حقوق جانوران را تعیین کرد. در نخستین فصل سفر آفرینش اما خداوند به فرزندان دستور می‌دهد (آیه ۲۶) که «به ماهی دریا فرمانروایی کنند، به پرندگان آسمان، به رمه، به همه زمین، و هر آنچه بر روی زمین می‌خزد». در همین فصل همچنین (آیه ۲۸) چنین آمده که «متنعم باشید و بر زمین پراکنده شوید، زمین را پُر سازید و بر آن چیره گردید؛ و بر ماهی دریا فرمانروایی کنید، پرنده آسمان، و همه جاندارانی که بر روی زمین می‌خزند.» از دیگر سو اما انسان در آیین یهود نمادهای خدا هستند و به این دلیل باید رفتاری اخلاقی در برابر جانوران پیشه
این دلیل باید رفتاری اخلاقی در برابر جانوران پیشه گیرند. در تورات «زجر دادن به جانوران» یا "تزار باآلِی حاییم" منع شده‌است. ایده کلی "تزار باآلِی حاییم" آن است که انسان‌ها نباید زجری ناروا و بی‌هدف بر جانوران وارد کنند. اگرچه میان فقه‌شناسان یهودی دربارهٔ تفسیر این اندیشه بحث است و عده‌ای از آنان حشرات موذی را از شمول "تزار باآلِی حاییم" به دور دانسته‌اند، گستره رفتار اخلاقی موردانتظار از انسان‌ها در این آیین توسط اندیشه "میدات حاحاسیدوت" (پرهیزگاری) وسعت یافته‌است. بر پایه این اندیشه، انسان‌های پرهیزگار
یافته‌است. بر پایه این اندیشه، انسان‌های پرهیزگار فراتر از قوانین شریعت دربارهٔ جانوران عمل می‌کنند و مهر خود را به جانوران فرای احکام می‌برند. مسیحیت. متون مقدس آیین مسیحیت در حالت کلی نسبت به جانوران رویکرد خاصی را پیش نگرفته‌اند و این بی‌تفاوتی، که باعث کم‌پایه شمرده شدن جایگاه جانوران در میان مسیحیان شد، از سوی عده‌ای مورد انتقاد قرار گرفته‌است. با این حال، چهره‌های این آیین نقش مهمی در شکل‌گیری ارزش و حقوق جانوران در میان باورمندان مسیحی داشتند. توماس آکوئیناس از جمله نامدارترین فیلسوفان مسیحی بود که
آکوئیناس از جمله نامدارترین فیلسوفان مسیحی بود که باور داشت جانوران از سوی خدا برای خدمت به بشر آفریده شده‌اند و حیاتی پایین‌تر از او دارند. از این اندیشه با نام «ابزارگرایی» یاد می‌شود. دیدگاه دیگر اندیشمندان مسیحی نسبت به جانوران آن بود که با سنجیدن آن‌ها با انسان و محور ساختن او، جانوران فاقد هوش و حواس و احساسات تصور می‌شدند و این لزوم رفتار اخلاقی آدمیان نسبت به آنان را رد می‌کرد چرا که حتا خود قائل به حقوقی برای خود نیستند. مهم‌ترین تفاوتی که این فیلسوفان برای انسان و دیگر جانوران قائل هستند، عدم
برای انسان و دیگر جانوران قائل هستند، عدم توانایی خردورزی بود. در کتاب آفرینش، اشاراتی به اندیشهٔ «تسلط» انسان‌ها بر دیگر جانوران آمده‌است که تفسیرهای برگرفته از آن در طی سده‌ها باعث ایجاد گونه‌ای توجیه ایدئولوژیک برای سوءاستفاده و تبعیض علیه جانوران شدند. با این حال، با رشد باورهای انسان‌گرایانه در سده ۱۹ام میلادی، اندیشه غالب در میان مسیحیان به آن تغییر کرد که انسان‌ها باید به جانوران مهر و عطوفت و بورزند و خشونت با ذات مسیحیت در تضاد است. این دیدگاه نیز اگرچه به نحوی انسان را در مرکز توجه قرار می‌دهد و
اگرچه به نحوی انسان را در مرکز توجه قرار می‌دهد و عطوفت یک کس به یک جانور را باعث پراکنده شدن مهر در جامعه انسانی می‌داند، باعث دگرگونی بسیار در اندیشه‌های متفکران مسیحی نسبت به روش برخورد با جانوران و اخلاق مربوط به آن شد. اسلام. در باور اسلامی برآمده از نوشته‌های قرآن و کردار پیامبر، رابطه میان انسان و دیگر جانداران بااهمیت تلقی شده‌است و دربارهٔ چگونگی آن دستورالعمل‌های گوناگونی عنوان شده. از این دید، به نظر می‌آید که اسلام دایره در نظر گرفتن اخلاق را به جانوران نیز گسترش می‌دهد، اگرچه نه در حد آنچه
به جانوران نیز گسترش می‌دهد، اگرچه نه در حد آنچه برای انسان‌ها گذاشته شده‌است. اندیشمندان مسلمان نیز در نوشته‌های خود روش پیامبر اسلام در برخورد عطوفت‌آمیز با جانوران را بسط فکری داده‌اند. برای نمونه، سید محمد جواد غروی در کتاب خود چنین می‌نویسد که جانوران نیز همانند نعمت‌های دیگر، به امر و تقدیر خدا در اختیار انسان قرار گرفته‌اند. پس نظر به اینکه با خدمت به انسان، ثمره مقصود از خلقت‌شان را در اختیار می‌گذارند، حیات و حرکت‌شان تسبیح و حمد الهی است. عبدالله جوادی آملی نیز در کتاب اخلاق اسلامی خود،
عبدالله جوادی آملی نیز در کتاب اخلاق اسلامی خود، مفاتیح‌الحیات، بخش‌های ویژه‌ای به رفتار انسان با جانوران و نیز رفتار زیست‌محیطی او اختصاص داده است. ذبح. ذبح در فقه اسلامی برای کشتن جانوران و قربانی کردن آن‌ها برای خدا مطرح شده‌است. بر پایه حدیث‌ها، محمد به پیروان خود تأکید می‌کرده‌است که جانوری که ذبح می‌شود باید به «روشی نیکو» کشته شود و «هر کس از شما باید خود چاقویش را تیز کند و اجازه دهد تا جانور با آرامش جان سپارد.» برای نمونه، او یک بار به شخصی که داشت چاقویش را در جلوی دید گوسپندی تیز می‌کرد گفت
داشت چاقویش را در جلوی دید گوسپندی تیز می‌کرد گفت «آیا می‌خواهی جانور را دو بار بکشی؟ یک بار با تیز کردن چاقویت در جلوی دیدگانش و دیگر بار با بریدن گلوی او؟» مسلمانان باورمند هر سال در طی مراسم حج تعداد زیادی قربانی به درگاه خداوند می‌کنند. اگرچه ضرورت قربانی کردن در روز قربان به شکل مشخص در این آیین ذکر نشده، به نظر می‌آید که تأکید زیادی بر انجام آن در متن‌های دنی دیده می‌شود. اینکه آیا مسلمانان ناچار به ریختن خون در این روز هستند به تازگی باعث ایجاد بحث شده‌است. شریعت اسلام قربانی کردن جانوران و خوردن
شده‌است. شریعت اسلام قربانی کردن جانوران و خوردن گوشتشان را پذیرفته اما برای آن محدودیت‌هایی قایل شده. برای نمونه، بعضی جانوران چون ماهیان بی‌فلس یا قورباغه‌ها حرام هستند و نباید خورده شوند. جانوران اهلی. وظایف انسان در برابر جانوران اهلی محل بحث بسیار در میان اندیشمندان مسلمان بوده‌است. برخلاف دانشمندان مسیحی که با توسل به اندیشه برتری انسان بر جانوران دیگر آن‌ها را دون و زیر آدمی می‌دانستند و لزومی بر رفتار اخلاقی انسان در برابر آن‌ها نمی‌دیدند، بیشتر اندیشمندان مسلمان با ادامه راه محمد در رفتار
اندیشمندان مسلمان با ادامه راه محمد در رفتار محبت‌آمیز و انسانی با جانوران خانگی خود قوانین مشخصی برای چنین رابطه‌ای تنظیم کردند. از جمله این قوانین می‌توان به چنین مواردی اشاره کرد: مسلمان نباید بار اضافی بر دوش جاندار گذارد؛ نباید فرزند یک جانور را جلوی چشمانش بکشد؛ به هنگام فصل جفت‌گیری، باید نر و ماده جاندار در کنار هم گذاشته شوند؛ مکان نگهداری جانور باید تمیز بماند و هر جانور برای خود مکان استراحت و ظرف آب داشته باشد. فقه و آزار جانوران. در روایات از ائمه شیعه دربارهٔ نفقه جانور مملوک بر صاحبش
از ائمه شیعه دربارهٔ نفقه جانور مملوک بر صاحبش آمده‌است اگر جانور رها شود خودش نفقه را پیدا می‌کند و در صورتی‌که کافی نباشد بر مالکش واجب است؛ حتی زنبور عسل که به مقتضای روایات باید مقداری از عسل در محل باقی بگذارند برای تغذیه آنها. در روایتی ار محمد آمده‌است که گفت در آتش جهنم دیدم یک گربه‌ای را که به صاحبش حمله می‌کند و او را چنگ می‌زند گفتند این گربه در خانه او بوده طعام به او نداده گرسنه مانده‌است و رها هم نمی‌کرده‌است آن را تا از جای دیگر خوراک تهیه کند. برای دابه [جنبنده، ستور] بر صاحبش حقوقی است
کند. برای دابه [جنبنده، ستور] بر صاحبش حقوقی است هروقت از او پیاده شد ابتدا علف به او بدهد و آب به او نشان دهد تا بیاشامد و با تازیانه به صورت آن نزند و حدی فوق طاقت به آن تحمیل [نکند]. همچنین روایات زیادی دربارهٔ حقوق جانوران وجود دارد که بهره‌گیری از آن‌ها را به هر عنوان (سیرک) یا غیر آن، اذیت آنها، و کشتنشان جایز نیست و کوتاهی در خوراک آن‌ها از محرمات مسلم است.
به رِنگ‌های ثانوی و نُت‌های تزئینی در موسیقی، آرایه یا نت زینت می‌گویند. یکی از اصطلاحات مربوط به آرایه‌ها، پیش‌آی (آپوجاتورا) است. پیش‌آ یک نت زینت است که در جای نغمهٔ اصلی، در آغاز ضرب ظاهر و سپس جذب آن می‌شود. پیش‌آ. پیش‌آ، نغمهٔ ناملایم از یک آکورد است که در ضرب قوی ظاهر می‌شود و به‌صورت بالارونده یا پایین‌رونده بر روی نغمهٔ ملایمِ ضربِ نسبتاً ضعیف‌تر همان آکورد حل می‌شود. این اصطلاح موسیقی با نام‌های «آپوجاتورا» نیز شناخته می‌شود و نت کوچکی است که به فاصله متصل قبل از نت اصلی قرار گرفته و به وسیله خط
متصل قبل از نت اصلی قرار گرفته و به وسیله خط اتصال کوچکی به آن متصل می‌شود؛ که اگر بالاتر از نت اصلی باشد پیشای فوقانی و چنانچه پایین‌تر از آن باشد پیش‌آی تحتانی نام دارد. این نت نصف ارزش نت اصلی را در ضرب‌های ساده و دو سوم ارزش نت اصلی را در ضرب‌های ترکیبی دارد. در مثال زیر یک پیشای فوقانی نشان داده شده‌است: نحوه اجرای مثال فوق به شکل زیر است: توجه شود که در بیشتر موارد «پیش‌آ» بالاتر از نت اصلی قرار می‌گیرد (پیشای فوقانی) که در این صورت «پیشا» به صورت دیاتونیک (به شکل ساده) به کار می‌رود. در صورتی که اگر
(به شکل ساده) به کار می‌رود. در صورتی که اگر «پیشا» پایین‌تر از نت اصلی قرار گیرد (پیش‌آی تحتانی) می‌تواند به صورت کروماتیک یا دیاتونیک بالا برود یعنی «پیشای تحتانی» می‌تواند به صورت ساده یا دیز یا حتی دابل دیز به کار رود. در بسیاری از موارد «پیش‌آی تحتانی» با نت اصلی نیم پرده فاصله دارد. دو پیش‌آ که یکی از آن‌ها بالاتر و دیگری پایین‌تر، با فاصلهٔ پیوسته از نت اصلی، قرار می‌گیرند را پیش‌آی مضاعف می‌گویند.
کیشیرو تویودا (زاده ۱۱ ژوئن ۱۸۹۴ - درگذشت ۲۷ مارس ۱۹۵۲) کارآفرین ژاپنی و مؤسس شرکت خودروسازی تویوتا می‌باشد. وی پسر مالک و بنیانگذار کارخانه ریسندگی تویودا؛ ساکیشی تویودا بود، که پس از فارغ‌التحصیل شدن در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه توکیو، فعالیت خود را در کارخانه صنایع تویوتا آغاز نمود. در سال ۱۹۳۰ کیشیرو تحقیق بر روی موتورهای گازوئیلی را آغاز کرد و سه سال بعد، بخش خودرو را در قسمت کوچکی از کارخانه ریسندگی پدرش، راه‌اندازی نمود. فعالیت‌های کیشیرو تویودا در نهایت به تأسیس شرکت خودروسازی تویوتا انجامید.
در نهایت به تأسیس شرکت خودروسازی تویوتا انجامید. شرکت تویوتا در حال حاضر به عنوان بزرگترین تولیدکننده خودرو در جهان شناخته می‌شود.
داداصاحب پالکی (؛ ; ؛ ۳۰ آوریل ۱۸۷۰–۱۶ فوریه ۱۹۴۴) با نام اصلی داند ایرج گوویند پالکی () کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بوده‌است که به وی لقب «پدر سینمای هند» را داده‌اند. نخستین فیلمش را با نام «پادشاه هاریشچاندرا» در سال ۱۹۱۳ ساخت، فیلمی که آن را به عنوان اولین فیلم بلند در سینمای هند می‌شناسند. وی در طول ۱۹ سال فعالیت هنری‌اش، ۹۵ فیلم و ۲۷ فیلم کوتاه ساخت. وی در سال ۱۸۷۰ در تریمباک متولد شد. خانهٔ آنها ۳۰ کیلومتر با شهر ناسیک در مهاراشترا فاصله داشت. پدرش دانشمندی فاضل بود. پالکی جوان به
فاصله داشت. پدرش دانشمندی فاضل بود. پالکی جوان به هنر علاقه‌مند شد و تحصیلات خود را در سال ۱۸۸۵ در شهر بمبئی شروع کرد. پس از آن در سال ۱۸۹۰ به دانشگاهی در شهر وادودارا رفت. او مجموعه ای از رشته‌های هنری از جمله عکاسی، لیتوگرافی، معماری، مهندسی، و فیلم‌سازی را آموخت. زمانی که فالکی به عنوان نقاش و طراح تئاتر مشغول به کار بود، شانس آن را یافت که فیلم «زندگی مسیح» (۱۹۱۰) اثر آلیس گی را ببیند. در این زمان او تصمیمی گرفت تا فرهنگ هند را به روی صفحه نقره‌ای بیاورد. او به لندن سفر کرد تا فیلمسازی را از سسیل
بیاورد. او به لندن سفر کرد تا فیلمسازی را از سسیل هپوورت، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس بریتانیایی که یکی از بنیانگذاران صنعت فیلم بریتانیا است، یاد بگیرد. بزرگداشت. در سال ۱۹۶۹، دولت هند با ایجاد «جایزه داداصاحب پالکی»، سهم او به عنوان یک عمر مشارکت در سینمای هند را پاس داشت. این جوایز یکی از افتخارآمیزترین جوایز در سینمای هند و بالاترین جایزه رسمی برای دست‌اندرکاران هنر سینما در این کشور بشمار می‌رود. در سال ۱۹۷۱، یک تمبر پستی به افتخار او توسط پست هند منتشر شد. در سال ۲۰۰۱، جایزه افتخاری "آکادمی
هند منتشر شد. در سال ۲۰۰۱، جایزه افتخاری "آکادمی بمبئی داداصاحب پالکی" (Dadasaheb Phalke Academy Mumbai) برای یک عمر دستاورد در سینمای هند معرفی شد. در سال ۲۰۰۹، فیلم مرآتی "«کارخانه هاریشچاندرا»"، توسط کارگردان پرسابقه تئاتر، پارش موکاشی (Paresh Mokashi) کارگردانی شد که تلاش داداصاحب پالکی را در ساخت "«راجا هاریشچاندرا»" در سال ۱۹۱۳ را نشان می‌داد. این فیلم به عنوان نماینده رسمی هند در بخش بهترین فیلم زبان خارجی مراسم جایزه اسکار انتخاب شد. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۸، گوگل نشان اصلی گوگل دودل را با عنوان صد و چهل و
گوگل نشان اصلی گوگل دودل را با عنوان صد و چهل و هشتمین سالگرد تولد «پدر سینمای هند» تغییر داد.
کیشور کومار با نام اصلی عباس کومار گانگولای، یک خوانندهٔ هندی بود. او به عنوان بازیگر، ترانه‌سرا، آهنگساز، تهیه‌کننده، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس هم شناخته می‌شود. کومار به زبان‌های مختلفی ترانه خوانده‌است، از جمله به: زبان بنگالی، زبان هندی، زبان مرآتی، زبان آسامی، زبان گجراتی، زبان کانارا، زبان بوجپوری، زبان مالایالم و زبان اوریه. وی تا کنون به خاطر ترانه‌هایش برندهٔ ۸ جایزه شده‌است. جایزه‌ای به نام: «جایزهٔ کیشور کومار» را در هند به افتخار وی ایجاد نموده‌اند. او در فیلم‌هایی مثل آنچه که
وی ایجاد نموده‌اند. او در فیلم‌هایی مثل آنچه که حرکت می‌کند یک ماشین است، بلیط نیم‌بها، امواج گنگ، خانم همسایه، جومرو، کی برد؟ کی باخت؟، آقای ایکس در بمبئی، محبوب، امید، آن که رشد می‌کند ریش است و اشک و لبخند بازی کرده‌است.
دانشگاه مدیترانه کارپاسیا () یک دانشگاه خصوصی در شهر نیکوزیای شمالی که در سال ۲۰۱۲ میلادی افتتاح شد. زبان آموزش در این دانشگاه انگلیسی می‌باشد.
یورکشایر (;) یک شهر در شمال انگلستان و بزرگ‌ترین در بریتانیا است. این شهرستان به بخش‌های یورک‌شر شمالی، یورک‌شر جنوبی، یورک‌شر غربی و ایست رادینگ آو یورک‌شر تقسیم می‌شود.
کال می نو وان یک گروه آلترنیتیو متال آمریکایی است که توسط کلینت لووری و مورگان روس تأسیس یافت. نخستین و تنها آلبوم گروه آخرین رژه در ژوئن ۲۰۱۲ منتشر شد. اعضای گروه. کلینت لووری : خواننده، گیتار، بیس مورگان روس : درامز
آستان قدس حسینی "(به عربی: العتبة الحسينية المقدسة)"، که در گفتار عامیانه شیعیان حرم امام حسین (ع) خطاب می‌شود؛ مدفن حسین بن علی بن ابیطالب، نواده پیامبر اسلام و سومین پیشوای شیعیان واقع در شهر کربلا، در کشور عراق است. امروزه آرامگاه حسین یکی از محبوب ترین زیارتگاه های شیعیان است. طبق برخی گزارش ها، علاوه بر خود حسین در این حرم، پسر نوجوانش علی‌اکبر نیز در پایین پا، و پسر خردسالش علی‌اصغر بر سینهٔ وی در داخل ضریح دفن شده اند. همچنین بیشتر کشته‌شدگان واقعه کربلا با کمی فاصله از ضریح حسین در همین حرم دفن
کربلا با کمی فاصله از ضریح حسین در همین حرم دفن شده‌اند. در شمال شرقی حرم نیز، حرم عباس بن علی، برادر کوچک حسین قرار دارد. فاصله میان دو حرم را بین‌الحرمین می‌گویند. موقعیت. حرم حسین بن علی در میانه کربلا، شهری در هشتاد کیلومتری نجف و صد کیلومتری بغداد است. موقعیت جغرافیایی این شهر ۳۲ درجه و ۴۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۳ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی است. تاریخچه حرم. گاه‌شمار حرم. پس از کشته شدن حسین بن علی و اصحاب وی در سرزمین کربلا، قبیله بنی‌اسد با کمک فرزندش علی بن الحسین (که کالبد پدر و عمویش عباس بن علی را
بن الحسین (که کالبد پدر و عمویش عباس بن علی را به‌تنهایی دفن کرد) کالبد حسین بن علی و اصحابش را دفن کردند. بنی‌اسد برای قبر حسین بن علی نشانه‌ای در نظر گرفتند و درخت سدره‌ای را علامت آن ساختند. در زمان بنی‌امیه شیعیان به زیارت قبر وی می‌آمدند و قبر مشخص بود. بناهای پیشین. نخستین ساخت بنای آرامگاه حسین بن علی را به مختار بن ابوعبید ثقفی (پس از قیامش) و بعضی به بنی‌اسد نسبت می‌دهند که مصالح آن از گچ و آجر بوده و در نزدیکی آن مسجدی بوده‌ است که این آرامگاه در عهد بنی‌عباس به‌دستور هارون‌الرشید ویران شد و
در عهد بنی‌عباس به‌دستور هارون‌الرشید ویران شد و خانه‌های شیعیان همجوار آن خراب گشته و قبر را شخم زدند و درخت سدره‌ای که بنی‌اسد به‌عنوان علامت قبر حسین کاشته‌ بودند بریدند. پس از آن در زمان مأمون که برای راضی کردن شیعیان، تصمیم گرفت خلافت را به علی بن موسی واگذارد، شیعیان فرصت یافتند بر روی قبر حسین بن علی آرامگاهی بنا کنند که بنای این آرامگاه هم در سال ۲۳۲ قمری به دستور متوکل عباسی همراه با خانه‌های اطراف آن ویران شد و زمین آن شخم زده‌ شد و در آن کشت صورت گرفت. همانگونه که حمدالله مستوفی آورده‌ است:
صورت گرفت. همانگونه که حمدالله مستوفی آورده‌ است: متوکل به‌دست فرزندش منتصر، در سال ۲۴۷ قمری به قتل رسید. منتصر نیز همانند مأمون، برخلاف پدرش، به شیعیان امنیت و رفاه داد و آرامگاه حسینی را دوباره بنا نمود و در کنار آن گلدستهٔ بلندی بنا نهاد. حدود ۲۸۰ ق داعی صغیر فرمانروای طبرستان و از نوادگان زید بن علی بن حسین به بازسازی و گسترش آن پرداخت. بنای کنونی. آخرین بازسازی ساختمان حرم حسین بن علی در سال ۳۷۱ قمری توسط عضدالدوله دیلمی از آل‌بویه به سرانجام رسید. وی دستور ساخت همه عتبات را صادر کرد. بنای حرم حسین بن
ساخت همه عتبات را صادر کرد. بنای حرم حسین بن علی در سال ۳۶۷ قمری شروع شد و در سال ۳۷۱ قمری به پایان رسید. این آرامگاه دارای گنبدی بر بالای قبر حسین است. ساختمان اصلی آن همچنان باقی‌ مانده و در آتش‌سوزی سال ۴۰۷ قمری بر اثر افتادن شمع، تنها تزیینات داخلی آن از بین رفت ولی چون در ساختمان اصلی آرامگاه و ستون‌ها چوب به‌کار نرفته بود، برپا ماند. در حقیقت بنای اصلی آرامگاه حسین بن علی از آثار معماری آل‌بویه می‌باشد که بعدها از تعرض مغولان نیز در امان ماند. تعمیرات بنا تاکنون. پس از آن تا به امروز در آرامگاه حسین
بنا تاکنون. پس از آن تا به امروز در آرامگاه حسین بن علی تعمیرات و تزیینات زیادی صورت گرفته‌ است. پس از سقوط ایلخانان، در دولت جلایریان (ایلکانیان) و به‌دست آنها تعمیراتی آغاز شد که تا سال ۷۸۶ قمری آن را ادامه دادند و ایوان طلا را بنا نمودند. پادشاهان صفویه ضمن انجام تعمیرات و نصب تزئینات متعدد از جمله صندوق و ضریح فولادی، آرامگاه را نیز توسعه دادند. بعضی تعمیرات و ساخت یک کاروانسرا در کنار حرم توسط عثمانی‌ها نیز تا سال ۱۱۲۹ ادامه یافت. سپس نادرشاه در سال ۱۱۳۵ قمری نیز دست به تعمیراتی وسیع و نصب تزئیناتی در
قمری نیز دست به تعمیراتی وسیع و نصب تزئیناتی در حرم زد. قاجاریان، روابطی بهتر از صفویه با عثمانیان داشتند. آغا محمد خان قاجار، نخستین شاه این دودمان، در سال ۱۲۰۵ دستور نوسازی گنبد و تذهیب و تزیین آن را با پوشش طلا صادر کرد و میرزا مرتضی، شیخ‌الاسلام اصفهان را به کربلا جهت نظارت اعزام کرد. طلا‌کاری گنبد در سال ۱۲۱۱ به پایان رسید. در ۱۸ ذی‌الحجه سال ۱۲۱۶ قمری سعود بن عبدالعزیز وهابی در رأس لشکری بزرگ به کربلا حمله کرد و کشتار بی‌رحمانه‌ای به راه انداخت و آرامگاه حسینی را ویران و اموال آن را غارت کرده و تمام
حسینی را ویران و اموال آن را غارت کرده و تمام قندیل‌های طلا و نقرهٔ مربوط به دوران صفویه و فرش‌های گران‌قیمت را به تاراج برد. پس از آن فتحعلی شاه قاجار دستور تعمیر تخریب‌های وهابیان را داد و ضریح تازه‌ای در سال ۱۲۱۸ قمری برای حرم نصب گردید. همسر فتحعلی شاه ایوان مقابل قبر و مناره‌های حرم حسینی را طلاکاری کرد. گنبد و صحن در دوره محمد شاه تجدید بنا شد. در سال ۱۲۷۳ قمری ناصرالدین شاه تعمیراتی در حرم انجام داد و برای سومین بار در دوره قاجاریه گنبد آستانه تجدید طلاکاری شد. تعمیرات حرم در دوره قاجار همچنان ادامه
شد. تعمیرات حرم در دوره قاجار همچنان ادامه داشت. در تمام نقاط حرم حسینی –بسان دیگر مراکز زیارتی عراق– نام سلاطین صفوی، قاجار و امیران این دو سلسله بر روی کتیبه‌ها دیده می‌شد که همگی آنها در دوره صدام نابود گردید، تا آثار ایرانی در عتبات به‌طور کامل محو شود. امروزه این نام‌ها تنها در کتاب‌ها، برخی تصاویر و به‌احتمال اسنادی که در آرشیوهای عثمانی برجای مانده، قابل رؤیت است. به نظر می‌رسد از آخرین تعمیرات اساسی حرم، تعمیر ایوان طلا و نصب ستون‌های مرمر به‌جای ستون‌های چوبی برای آن به‌وسیلهٔ یکی از تجار و
ستون‌های چوبی برای آن به‌وسیلهٔ یکی از تجار و معدن‌داران ایرانی (حاج قنبر رحیمی) در سال ۱۳۸۹ قمری (۱۳۴۸ خورشیدی) می‌باشد. ضریح جدید. ضریح جدید حسینی که در آن حدود ۱۱۸ کیلوگرم طلا به‌همراه نقره و چوب درخت ساج به‌کار گرفته شده در ایران (شهر قم) ساخته شد و پس از عبور از شهرهای مسیر از مرز مهران به عراق منتقل و در حرم نصب گردید و در ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ (۲۲ ربیع‌الثانی) از آن رونمایی گردید. این ضریح از نظر شکل هندسی مانند ضریح قدیم ولی از نظر ارتفاع کمی بلندتر و مساحت آن حدود ۳۴ متر مربع و تعداد پنجره‌های آن ۲۰ باب
آن حدود ۳۴ متر مربع و تعداد پنجره‌های آن ۲۰ باب است. در ساخت ضریح جدید شش‌گوشه حسینی ۱۱۸ کیلو طلا، ۴ تن نقره، ۲ تن مس، هزار و سیصد کیلو برنج و ۵ تن چوب ساج جنگلی از برمه به‌کار رفته‌ است. وزن ضریح ۱۲ تن است. ضریح‌های قبلی نیز توسط هنرمندان ایرانی ساخته شده و در دوران صفویه و قاجار اماکن مقدس در عراق توسط پادشاهان مختلف ساخته و مرتب تعمیر و تکمیل شده‌است. وضعیت کنونی حرم حسینی. حرم حسینی که یکی از شاهکارهای معماری دوره آل‌بویه است، در قلب شهر کربلا واقع و دارای ده باب ورودی به داخل حرم شامل: دو در قسمت
و دارای ده باب ورودی به داخل حرم شامل: دو در قسمت جنوبی (باب‌القبله و باب‌الرحمه)، سه در قسمت غربی (باب زینبیه، باب رأس‌الحسین و باب‌السلطانیه)، دو در قسمت شمالی (باب‌السدره و باب‌الاسلام) و سه در قسمت شرقی (باب‌الکرامه، باب‌الشهدا و باب قاضی‌الحاجات) می‌باشد. همچنین دارای ۶۵ حجره‌ است که در مقابل هر یک از حجره‌ها یک ایوان قرار دارد. یک مسجد بزرگ هم در قسمت شرقی صحن بین در قاضی‌الحاجات و باب‌الشهدا و باب‌الکرامه و در قسمت جنوب صحن تکیه یا خانقاه بکتاشیه احداث شده‌ است. در صحن حرم، چندین محل جهت انبار
احداث شده‌ است. در صحن حرم، چندین محل جهت انبار فرش‌های حرم و دیگر وسایل آن، در قسمت جنوب شرقی صحن قبر میرزا محمدتقی شیرازی، در قسمت شمال غرب، قبر شیخ عبدالحسین تهرانی (شیخ العراقین) از مشایخ اجازات و امیرکبیر و در اطراف صحن، جمعی کثیر از علمای امامیه و سلاطین شیعه مدفونند. خود صحن از دو طبقه تشکیل شده‌ است که تمامی دیوارهای آن با کاشی مزین است و هیئت شکوهمندی دارد. در وسط صحن، آستانه‌ای قرار دارد که از چهار طرف آن درهای متعددی جهت ورود به رواق‌ها دارد، ولی در اصلی و بزرگ آن در قسمت جنوبی حرم است. در مقابل
در اصلی و بزرگ آن در قسمت جنوبی حرم است. در مقابل در حرم ایوان بزرگی واقع است که به ایوان طلا شهرت دارد و دو طرف ایوان چهار کفش‌کن است. دو طرف ایوان دو مناره بلند از طلا است. ایوان دارای سه در ورودی است که به رواق جنوبی حرم منتهی می‌گردد، در وسط از آن دو در دیگر بزرگتر می‌باشد و از طلا بوده که در اصفهان ساخته شده‌ است. رواق جنوبی حرم را رواق حبیب بن مظاهر اسدی می‌نامند چون مقبره حبیب، یکی از کشته‌شدگان کربلا در آن واقع است و بنی‌اسد او را در مقبره دسته جمعی کشته‌شدگان عاشورا دفن نکردند و قبر جداگانه‌ای
کشته‌شدگان عاشورا دفن نکردند و قبر جداگانه‌ای برای وی ساختند زیرا از بزرگان قبیله بنی‌اسد بود. در داخل حرم صندوق‌های گرانبهایی بر روی قبر قرار دارد که بر روی آن ضریح نقره نصب است و بالای ضریح اشعاری با طلا ثبت است. کف و دیوارهای حرم و رواق‌ها تا حدود دو متر از بهترین سنگ مرمر ایران است. حرم و رواق‌ها را با کاشیکاری آیات قرانی زینت داده‌اند. تمامی سقف‌های حرم و رواق‌ها به‌دست هنرمندان ایرانی آینه‌کاری شده‌ است. در قسمت شرقی قبر حسین بن علی، قبر دسته‌جمعی کشته‌شدگان عاشورا واقع است و قبر علی‌اکبر جداگانه در
عاشورا واقع است و قبر علی‌اکبر جداگانه در ضریح حسین بن علی می‌باشد. از قبور علمای بزرگ امامیه، در رواق جنوبی قبر میرزا محمدمهدی شهرستانی، در رواق شرقی قبر محمدباقر وحید بهبهانی (که بر روی آن صندوق نفیسی نصب است) و مقبره صدر اعظم میرزا محمدتقی خان امیرکبیر، در رواق شمالی حرم، قبر جمعی از سلاطین قاجاریه از جمله مظفرالدین شاه،محمدعلی شاه، احمدشاه و قبر سید ابراهیم مجاب که دارای ضریح خاصی است و در رواق غربی جنب پنجره بالاسر حسین بن علی، قبر ملا محمدصادق برغانی و برادر وی ملا علی برغانی قرار دارد. در منتهی‌الیه
برادر وی ملا علی برغانی قرار دارد. در منتهی‌الیه رواق جنوبی قتلگاه قرار دارد که محلی است که ابی‌عبدالله الحسین از اسب خویش بر زمین افتاد و در این مکان بود که شمر سر او را از بدنش جدا کرد. مکانهای حرم. عناوین جزئیات حرم. آرامگاه‌ها: باب‌ها رواق‌ها و ایوان‌ها: ارزش زیارت امام‌حسین نزد شیعیان. شیعیان باور نیکی به زیارت حسینِ بن علی دارند، به‌گونه‌ای که در کتاب‌هایشان احادیث زیادی در باب زیارتش نقل شده. برای نمونه به برخی اشاره می‌کنیم: تربت کربلا. تربت کربلا شامل خاک یا غبار اطراف قبر امام سوم شیعیان حسین بن
خاک یا غبار اطراف قبر امام سوم شیعیان حسین بن علی می‌باشد که برداشته می‌شود و معمولاً به‌صورت مهر یا تسبیح در می‌آید که به «تربت کربلا» یا «تربت امام حسین» شهرت دارد. تربت در لغت به‌معنی «خاک» می‌باشد و این‌گونه احتمال داده می‌شود که به هر خاکی که اطراف هر قبر مقدسی همانند قبر امامان شیعه، پیامبر اسلام محمد و امامزادگان باشد تربت می‌گویند؛ اما در معنی منحصر یا شایع آن، به خاک مزار حسین بن علی گفته می‌شود و منظور از عبارت «طین القبر» یا «الطین» نیز در احادیث امامان شیعه همین معنا را تداعی می‌کند. همچنین، از
امامان شیعه همین معنا را تداعی می‌کند. همچنین، از تربت کربلا تحت عنوان «خاک مقدس» نیز یاد می‌کنند. برخی شیعیان بر این باورند که تربت کربلا، هر سال در ظهر روز عاشورا، به رنگ خون در می‌آید؛ آن هم حول و حوش همان زمانی که سَرِ حسین بن علی را از تن جدا کرده‌اند. تصاویر و ویدیوهایی نیز از این اتفاق، پخش شده است. همچنین در منابع اسلامی، از خواص تربت یا خاک حرم امام حسین و اطراف آن، بسیار صحبت شده است. از جمله خواصی که برای تربت کربلا در این منابع ذکر شده، عبارتند از:
در طول جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱) بیش از ۴۷٬۲۴۵ غیرنظامی کشته شدند. علاوه بر آن حدود ۶۶٬۰۰۰ تا ۶۹٬۰۰۰ نفر در ارتش و پلیس افغانستان و بیش از ۵۱٬۰۰۰ مبارز طالبان تا آوریل ۲۰۲۱ کشته شده‌اند. به‌طور کلی این جنگ ۱۷۱٬۰۰۰ تا ۱۷۴٬۰۰۰ نفر کشته در افغانستان بر جا گذاشته‌است. با این حال، این تلفات با توجه به مرگ و میر حساب نشده در پی «بیماری، نداشتن دسترسی به مواد غذایی، آب، زیرساخت، یا دیگر عواقب غیر مستقیم از جنگ» احتمالاً بالاتر است. پروژهٔ "هزینه جنگ" تخمین زده‌است که بر اساس یک نسبت غیر مستقیم به مستقیم