payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کیمورا" شد. بعد از آن ناگهان بیگ شو وارد شد و با لزنر درگیری فیزیکی کوتاهی داشت که نهایتاً بیگ شو لزنر را به گوشه رینگ پَرت کرد. در اسمک داون ۱۰ ژانویه، بیگ شو در بخش "میز تی‌وی" رسماً لزنر را به مبارزه در رویال رامبل طلبید که هیمن به نمایندگی از لزنر این پیشنهاد را پذیرفت. براک لزنر پیش از این هم بیگ شو را در رویال رامبل (۲۰۰۳) شکست داده بود تا بتواند وارد مسابقه "رامبل" اصلی همان روز شود که لزنر در آن هم پیروز شد. البته در آن زمان، پُل هیمن با لزنر دشمنی پیدا کرده و مدیربرنامه بیگ شو شده بود. در وبسایت
پیدا کرده و مدیربرنامه بیگ شو شده بود. در وبسایت رسمی دبلیودبلیوئی یعنی WWE.com اعلام شد که گُلداست و کودی رودز در مسابقه آغازین رویال رامبل مقابل "دِ نو اِیج اَوت‌لاز"(بیلی گان و دِ رُود داگ) از کمربند تگ تیم خود دفاع خواهند کرد. گان و داگ در یک مسابقه بدون عنوان مقابل برادران رودز در اسمک داون ۱۷ ژانویه، بخاطر دخالت ویکی گررو به پیروزی رسیدند. در راو ۲۰ ژانویه اعلام شد که دنیل براین در رویال رامبل مقابل بری وایت قرار می‌گیرد. دشمنی بر این و خانواده وایت از اکتبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در راو ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، بر
از اکتبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در راو ۳۰ دسامبر ۲۰۱۳، بر این که ظاهراً تسلیم شده بود اعلام کرد که به خانواده وایت می‌پیوندد. در راو ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴، (بعد از اینکه بر این و بری وایت مقابل دِ اوسوس در مسابقه "قفس پولادین" شکست خوردند)، بر این به وایت حمله کرد و در نهایت هم در پاسخ به کلّ تماشاگران حاضر در ورزشگاه که یکصدا فریاد "!YES! YES! YES" سر می‌دادند، ضربه فینیشِر یا تمام‌کننده خودش یعنی ضربه زانو را به او زد. در راو هفته بعد، بر این توضیح داد که پیوستنش به خانواده وایت یک نقشه بود تا به درون خانواده نفوذ کرده
وایت یک نقشه بود تا به درون خانواده نفوذ کرده و فرصت مناسب برای انتقام را پیدا کند و همچنین اعلام کرد که در رویال رامبل طی مسابقه‌ای مقابل بری وایت قرار می‌گیرد. بازخورد. نارضایتی تماشاگران حاضر در ورزشگاه پیتزبِرگ از رویال رامبل به قدری بود که به عنوان یکی از مهم‌ترین خبرهای این "PPV" منتشر شد و دو ساعت آخر برنامه ناامیدکننده توصیف شد. طی مسابقه جان سینا و رندی اورتن، تماشاگران فریاد می‌زدند "این افتضاحه!" یا دنیل بر این را تشویق می‌کردند. تماشاگران به تشویق بر این در مسابقه رویال رامبل سی نفره هم ادامه
بر این در مسابقه رویال رامبل سی نفره هم ادامه دادند تا جاییکه وقتی ری میستریو (که اغلب شخصی محبوب بین تماشاگران است) به عنوان سی‌اُمین نفر وارد شد و احتمال وارد شدن بر این از بین رفت، تماشاگران باز هم بر این را تشویق کرده و میستریو را هو کردند و وقتی که او از رینگ بیرون انداخته شد به شادمانی پرداختند. وقتی سه نفر در رینگ باقی ماندند هم تماشاگران به هو کردن ادامه دادند ولی وقتی که فقط رومن رِینز و باتیستا باقی ماندند آن‌ها به تشویق رِینز پرداختند (که طی سال گذشته شخصیتی منفی بوده‌است) و باتیستا را هم بعد از
شخصیتی منفی بوده‌است) و باتیستا را هم بعد از پیروزی‌اش هو کردند. بعد از اینکه برنامه از پخش زنده خارج شد باتسیتا حرکت دنیل بر این را به تمسخر گرفت و به تماشاگران هم با انجام حرکاتی بی‌احترامی‌کرد. اِرون آستِر از روزنامه "The Baltimore Sun" نوشت میستریو «بیشتر از تمام عمر کاری‌اش را در این "PPV" هو شد»، و در مورد باتیستا هم «از آنجایی که قرار بود چهره مثبت باشد اما هو شد، تا جایی که به یاد دارم از همه برندگان رویال رامبل بیشتر هو شد؛ حتی از وینس مک‌ماهون که رویال رامبل سال ۹۹ را بُرد.» طرفداران سراغ
که رویال رامبل سال ۹۹ را بُرد.» طرفداران سراغ شبکه‌های اجتماعی رفتند تا از این طریق نارضایتی خود را از رویال رامبل ۲۰۱۴ اعلام کنند. به گزارش "BBC" بخاطر کنار گذاشته شدن بر این از مسابقه رویال رامبل، «بسیاری از مردم در شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر با عباراتی همچون #RoyalRumble, #WWE and Daniel Bryan عصبانیت خود را نشان دادند». "The Herald &amp; Review" واکنش بینندگان به این مسابقات را "کابوس روابط عمومی دبلیودبلیوئی" و صفحه فیسبوک دبلیودبلیوئی را پُر از نظراتی همچون "بدترین پی-پی-وی دبلیودبلیوئی" و "اشتباه
همچون "بدترین پی-پی-وی دبلیودبلیوئی" و "اشتباه دبلیودبلیوئی" توصیف کرد و در اشاره به WWE Network نوشت "no Bryan, no buy". میک فولی به انتقاد از مدیریت شبکه‌های اجتماعی توسط دبلیودبلیوئی پرداخت و گفت: «هرگز اینقدر از یک پی‌پِرویو زده نشده بودم». بر این هم در پاسخ به هوادارانش، در توییتر خود نوشت: «آنها می‌خواهند ما را از نقطه اوج دور نگه دارند ولی برای همیشه که واکنش‌ها را نمی‌توانند رد کنند. همچنان نظر خودتان را اعلام کنید.» دِیل پلامِر و نیک تایل‌واک از وبسایت "Canadian Online Explorer" به کل برنامه نمره
"Canadian Online Explorer" به کل برنامه نمره ۶٫۰ از ۱۰ دادند. مسابقه وایت-براین نمره «خارق‌العاده» ۹٫۵ از ۱۰ گرفت، رقابت سینا-اورتن مسابقه‌ای «درهم و برهم» توصیف شد که «برای هیچکدام از دو ورزشکار عملکرد عالی نبود» و نمره ۴٫۰ از ۱۰ گرفت، ضمن اینکه مسابقه لزنر-بیگ شو نمره ۱٫۰ از ۱۰ گرفت. آن‌ها این مسابقات را «ناجور» توصیف کرده و گفتند «نارضایتی تماشاگران حاضر در کانسِل اِنِرجی سِنتِر و همه کسانی که این "PPV" را تماشا کردند بعد از پایان مسابقه "رویال رامبل" تا مدت‌ها در ذهن همه طرفداران خواهد ماند». جیمز
تا مدت‌ها در ذهن همه طرفداران خواهد ماند». جیمز کادوِل از "Professional Wrestling Torch Newsletter" به مسابقه "رویال رامبل" نمره ۲٫۵ از ۵ داد و گفت: «خب، این مسابقه اثر عکس پیدا کرد». او نوشت «رامبل تا سه چهارم خوب پیش رفت اما به یکباره در پایان از مسیر خارج شد»، و برنده رامبل یعنی باتیستا را «ناآماده» خواند. کادوِل همچنین به مسابقه بری وایت و دنیل براین نمره ۴٫۰ از ۵ داد و آن را «بهترین مسابقه تلویزیونی دبلیودبلیوئی برای برِی» و «عملکرد زیبای دو ورزشکار در مقابل تماشاگران پرشور» توصیف کرد. کادوِل به
در مقابل تماشاگران پرشور» توصیف کرد. کادوِل به مسابقه لزنر و شو نمره‌ای نداد با این توضیح که بیگ شو زود مصدوم شد و مسابقه کوتاهتر از آن بود که نمره‌ای دریافت کند. او به مسابقه سینا-اورتن هم نمره ۲٫۰ از ۵ داد. بنجامین تاکِر که او هم نویسنده "Professional Wrestling Torch Newsletter" است و در ورزشگاه حضور داشت به کل مسابقات نمره ۶٫۰ از ۱۰ داد و گفت: «برنامه زیبا آغاز شد ولی به مرور جریان درست خود خارج شد». تاکِر دربارهٔ مسابقه "رامبل" گفت: «دو-سوم ابتدایی این مسابقه خوب بود مخصوصاً با وارد شدن افراد به رینگ»،
خوب بود مخصوصاً با وارد شدن افراد به رینگ»، «تا اینکه در نیم ساعت آخر مسابقه، یک سری از کشتی‌گیران با کیفیت پایینتر وارد رینگ می‌شدند». تاکِر گفت: «بنظرم رومن رینز ستاره میدان بود و حتی باتیستا رو هم به حاشیه برده بود در حالیکه باتیستا… چطور بگم… یک کشتی‌گیر پیر بازنشسته به نظر میومد. رومن رینز واقعاً مثل یک غول بود.» در مورد مسابقه اول، تاکر گفت: «سرعت بالای بازی از ویژگی‌های رفتاری ورزشکاران نکاست؛ بلکه بری وایِت ویژگی‌های رفتاری خودش را در حین انجام یک بازی سریع حفظ کرد». تاکِر در مورد سایر مسابقات
یک بازی سریع حفظ کرد». تاکِر در مورد سایر مسابقات انجام شده نوشت: «لزنر واقعاً مانند یک حیوان سبع بود»، درحالیکه «سینا و اورتن با هم ضعیف‌ترین مسابقه عمرشان را به نمایش گذاشتند. هیچ داستانی برایشان وجود نداشت» و «شاهد هیچ خلاقیتی هم نبودیم». پسایند. در ابتدای شو راو شب بعد، استفنی مک‌ماهون و تریپل اچ و دنیل براین داشتند دربارهٔ کنار گذاشته شدن بر این از مسابقه "رامبل" شب پیش صحبت می‌کردند که دنیل بر این گفت رامبل گذشته و کاریش نمی‌توان کرد اما او باید در مسابقه الیمینیشن چمبر که در "PPV" الیمینیشن چمبر
مسابقه الیمینیشن چمبر که در "PPV" الیمینیشن چمبر برگزار می‌شود و پیش از آن حضور سینا و شیمس در آن قطعی شده بود حضور داشته باشد. بعدتر در همان شب، جایی که باتیستا و اورتِن با هم در رینگ بحث می‌کردند تماشاگران بدون توجه به آن دو، به تشویق و صدا زدن نام دنیل بر این پرداختند تا اینکه پُل هیمن و براک لزنر وارد شدند و گرچه همیشه شخصیتی منفی در برنامه‌ها هستند، تماشاگران به تشویق آن‌ها پرداختند تا موضوع اصلی که در مورد اورتِن و باتیستا بود زودتر پایان یابد. سی ام پانک در "راو" حضور نیافت و حتی اسمش هم در برنامه
پانک در "راو" حضور نیافت و حتی اسمش هم در برنامه آورده نشد. علی‌رغم تبلیغات انجام شده در روز سه‌شنبه مبنی بر حضور وی در اسمک‌داون، پانک حتی در "اسمک‌داون" هم مقابل تماشاگران حضور نیافت. روز چهارشنبه WWE.Com هرگونه تبلیغات مبنی بر حضور پانک در ایوِنت‌های بعدی را لغو کرد. به گزارش "Wrestling Observer"، پانک بعد از اینکه به وینس مک‌ماهون اطلاع داد که دارد «به خانه بازمی‌گردد» به صورت واقعی از دبلیودبلیوئی خارج شد. ترتیب واردشوندگان و شکست خوردگان در مسابقه رویال رامبل. (*) - کین که دوباره بازگشت و پانک را از
رامبل. (*) - کین که دوباره بازگشت و پانک را از رینگ بیرون انداخت، خودش قبل از آن توسط پانک بیرون انداخته شده بود.
زندگی‌نامه. اسلاف رحیم خان از آن سوی ارس به نواحی قره داغ کوچانده شده بودند. رحیم خان فرزند حاج علیخان، از سران عشایر چلبیانلو قره داغ بود. رحیم خان در سال ۱۲۹۷ قمری به حکم مظفر الدین شاه، که آن‌زمان بعنوان ولیعهد در تبریز ساکن بود، به حکومت ساوجبلاغ منصوب شد. در دوران پادشاهی مظفر الدین شاه، او با درجه میرپنجی و لقب نصرت السلطان حاکم مطلق آذربایجان و رئیس طایفه چلبیانلو بود مجلس شورای ملی به سوگند وفاداری رحیم خان اعتماد کرده او را در راس سپاهی با تجهیزات کامل مأمور سرکوبی اشرار شاهسون و کرد به آذربایجان
کامل مأمور سرکوبی اشرار شاهسون و کرد به آذربایجان اعزام کردند. رحیم خان به محض رسیدن به اردبیل در آنجاآرامش بپا کرد درگذشت. در ۱۷ رمضان ۱۳۲۹ رحیم خان به حکم انجمن ایالتی تبریز در یکی از راهروهای ارگ تبریز به ضرب چند گلوله کشته شد.
کریس هانی (زاده۲۸ ژوئن ۱۹۴۲ –درگذشته ۱۰ آوریل ۱۹۹۳) رهبر حزب کمونیست آفریقای جنوبی بود. وی در روز ۱۰ آوریل ۱۹۹۳ در ۵۰ سالگی در یوهانسبورگ به دست یک (پناهنده) ضدکمونیست لهستانی کشته شد و قاتل بعداً اعتراف کرد که افراطیون سفیدپوست او را برای ارتکاب این قتل اجیر کرده بودند. هانی که بیشتر عمر خود را در مبارزه و از جمله مبارزه مسلحانه و فرار از این کشور به آن کشور گذرانده بود پس از فروپاشی شوروی به نوسازی سوسیالیسم آفریقایی همت گمارد و موفق شد که اعضای حزب کمونیست را به جای ریزش افزایش دهد و همین امر باعث شد که
را به جای ریزش افزایش دهد و همین امر باعث شد که دشمنان بین‌المللی پیدا کند. ترور وی باعث خشم شدید در میان مردم شد و این جریان باعث گردید که رژیم آپارتاید برای جلوگیری از جنگ داخلی مجبور به مذاکره با نلسون ماندلا گردید و با کمک ماندلا موفق شد که مردم را آرام کند. نتیجه مذاکرات با ماندلا تشکیل دولت وحدت ملی در آفریقای جنوبی بود.
حبیب‌الله آقازاده(متولد:۱۲۶۲ش،ارومیه-مرگ:۱۳۳۹ش،تبریز) روزنامه‌نگار و سیاستمدار معاصر ایرانی است. آقازاده در سال ۱۲۶۲ش از پدر و مادری از ایل افشار در ارومیه زاده شد.پدرش از طایفه ایمانلو و مادرش از طایفه گوندوزلو بود.او هیئت نشر معارف را در سال ۱۳۲۸ق با کمک عده‌ای از روشنفکران ارومیه چون محمود غنی‌زاده تشکیل داد.در این اوقات مدیریت داخلی نشریه فریاد را به عهده گرفت. او به دلیل افشای ماهیت روس‌ها در ایران در این نشریه تحت تعقیب قرار گرفت و به سفارت عثمانی پناهنده شد.به کمک حاکم ارومیه از آنجا به تهران رفت سپس
شد.به کمک حاکم ارومیه از آنجا به تهران رفت سپس به تبریز رفته و در سال ۱۳۰۷ به عنوان نماینده مجلس موسسان انتخاب شد.
کردستان مجله‌ای ماهانه، به زبان‌های کردی و ترکی بود که بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ در ارومیه به سردبیری عبدالرزاق بدرخان و صاحب امتیازی اسماعیل آقا سیمیتقو منتشر می‌شد.
جلگه ارومیه یا دشت ارومیه منطقه‌ای است به وسعت ۷۰ کیلومتر در ۳۰ کیلومتر که در غرب دریاچه ارومیه واقع شده‌است. گستره. این جلگه یا دشت به دو منطقه شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود. قسمت جنوبی جلگه از شهر ارومیه آغاز می‌شود. ساختار. جلگه‌های شرق منطقه ارومیه دارای خاک‌های رسی هستند که در دوره هولوسن تشکیل شده‌اند. در این هنگام، ذرات ریز خاک و در حدود اندازه ذرات رس باعث ایجاد تشکیلات آبرفتی یا تشکیلات رسوبی رودخانه‌ای شدند. در گذشته، بخشی از جلگة ارومیه زیر آب دریاچه ارومیه بوده‌است؛ برای نمونه، در آغاز پلیوسن گستره
ارومیه بوده‌است؛ برای نمونه، در آغاز پلیوسن گستره دریاچه به دو برابر مساحت فعلی می‌رسیده و سطح آب آن تا حدود ۳۰ متر مرتفع‌تر از ارتفاع فعلی بوده‌است. امروزه به دلیل تأثیر آب شور دریاچه، بخش گسترده‌ای از زمین‌های اطراف دریاچه شور و باتلاقی شده‌اند و به تدریج از وسعت دریاچه کم می‌شود و به سطح زمین‌های شور و باتلاقی اضافه می‌شود. ضخامت رسوب‌های آبرفتی ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر می‌باشد.
جزیره سالامیس (به یونانی: Σαλαμίνα) بزرگ‌ترین جزیره یونان واقع در خلیج سارونیک است. این جزیره ۲ کیلومتر از کرانه پیره و ۱۶ کیلومتر از غرب آتن فاصله دارد. شهر اصلی جزیره، سالامینا است که در کرانهٔ رو به غرب خلیج سالامیس قرار گرفته و به خلیج سارونیک رو دارد. بندر اصلی این جزیره پالوکا است که دومین بندر بزرگ یونان پس از پیره به‌شمار می‌رود.
اومخونتو وسیزوه (به معنای «نیزه ملت»، و نیز با علامت اختصاری “MK”) شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی است. نلسون ماندلا یکی از بنیانگذاران آن بود. جدایی پان آفریکانیست‌ها. در سال ۱۹۵۹، پس از آنکه بیشتر آفریکانیست‌ها، با حمایت مالی از غنا و پشتیبانی چشمگیر سیاسی از جانب باسوتو مستقر در ترنسوال از این کنگره جدا شده و تحت رهبری رابرت سوبوکوه و پوتالکو لبالو، کنگره پان آفریکانیست را تشکیل دادند کنگره ملی آفریقا بیشتر حمایت نظامی خود را ازدست داد. پس از قتل‌عام حامیان کنگره پان آفریکانیست،
داد. پس از قتل‌عام حامیان کنگره پان آفریکانیست، در مارس ۱۹۶۰، و تحریم کنگره پان آفریکانیست و کنگره ملی آفریقا، کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به متابعت از جنبش مقاومت آفریقا (شورشیان لیبرال) و کنگره پان آفریکانیست پرداختند. لوتولی، که متهم به بی‌اعتنایی شده بود، به حاشیه کشانده شد. کنفرانس فراگیر آفریقا. کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی به کنفرانس فراگیر آفریقا در سال ۱۹۶۱، که تمامی احزاب در آن گرد آمدند تا به راهبرد مشترکی دست یابند متوسل شدند و در این کنفرانس ماندلا با اعلام
یابند متوسل شدند و در این کنفرانس ماندلا با اعلام تشکیل (اومخونتووه سیزوه)، که بر اساس ایرگو، نهضت چریکی یهودیان، تشکیل شده و رهبری آن را ماندلا و دنیس گلدبرگ، لیونل «راستی» برنشتاین، و هارولد ولپه فعالان یهودی حزب کمونیست آفریقای جنوبی بر عهده داشتند دعوت به مبارزه نظامی کرد. ترک کشور. پس از آن نلسون ماندلا پنهانی کشور را ترک کرد و با رهبران آفریقا در الجزایر و دیگر نقاط دیدار کرد. ماندلا که از پی بردن به عمق حمایت از کنگره پان آفریکانیست و عقیده عموم مبنی بر آنکه کنگره ملی آفریقا یک انجمن کوچک وابسته به
بر آنکه کنگره ملی آفریقا یک انجمن کوچک وابسته به قبیله خهوسا و تحت کنترل سفیدپوستان کمونیست قرار دارد شگفت زده شده بود، به آفریقای جنوبی بازگشت و مصمم شد تا بخش ملی‌گرای آفریقا را در اتحاد کنگره تقویت کند. تصور بر این است که بحث ماندلا بر سر این مسئله منجر به دستگیری وی در نزدیکی هوویک شد. ویلیام بلوم، یکی از کارکنان سابق وزارت امور خارجه آمریکا، گفته‌است سازمان سیا محل اختفای ماندلا را به پلیس اعلام کرده بود. ماندلا رهبر شاخه نظامی ANC. در سال ۱۹۶۱، نلسون ماندلا رهبری (اومخونتو وسیزوه) شاخه نظامی کنگره
ماندلا رهبری (اومخونتو وسیزوه) شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا (ANC) را که خود یکی از بنیانگذاران آن بود بر عهده گرفت. او مبارزات خرابکاری علیه اهداف نظامی و دولتی را رهبری کرده، و طرح‌هایی تدوین کرد تا در صورتی که خرابکاری نتوانست به آپارتاید خاتمه دهد به جنگ چریکی متوسل شود. چند دهه بعد، خصوصاً در دهه ۱۹۸۰، اومخونتو وسیزوه تبدیل به جنگ چریکی علیه رژیم حاکم شد. ماندلا همچنین در خارج از کشور مبادرت به جمع‌آوری کمک‌های مالی برای MK کرد، و در دیدار با برخی از دولت‌های آفریقا ترتیباتی برای آموزش شبه نظامی داد.
آفریقا ترتیباتی برای آموزش شبه نظامی داد. دستگیری و زندانی شدن ماندلا. در ۵ اوت ۱۹۶۲، ماندلا پس از هفده ماه گریز دستگیر شده و در دژ ژوهانسبورگ زندانی شد. ویلیام بلوم، یکی از کارکنان سابق وزارت امور خارجه آمریکا، گفته‌است سازمان سیا محل اختفای ماندلا را به پلیس اعلام کرده بود. سه روز بعد، در حضور ماندلا در دادگاه وی متهم به رهبری اعتصاب کارگران در سال ۱۹۶۱ و ترک غیرقانونی کشور شد. در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۲، ماندلا به پنج سال زندان محکوم شد. دو سال بعد در ۱۱ ژوئن ۱۹۶۴، به اتهام شرکت ماندلا در کنگره ملی آفریقا (ANC)
به اتهام شرکت ماندلا در کنگره ملی آفریقا (ANC) برای وی حکم دیگری صادر شد. دستگیری رهبران کنگره ملی آفریقا. در حالیکه ماندلا در زندان بود، پلیس در ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۳، رهبران کنگره ملی آفریقا را در مزرعه لیلیسلی، در ریوونیا، واقع در شمال ژوهانسبورگ دستگیر کرد. ماندلا نیز به محاکمه ریوونیا کشانده شد، و در این روند ماندلا، احمد کاترادا، والتر سیسولو، گووان مبکی، آندرو ملانجلی، ریموند مهلابا، الیاس موتسوئالدی، والتر مکوایی (که در حین محاکمات از زندان گریخت)، آرتور گلدریچ (که قبل از محاکمه از زندان گریخت)، دنیس
گلدریچ (که قبل از محاکمه از زندان گریخت)، دنیس گلدبرگ و لیونل «راستی» برنشتاین توسط قاضی پرسی یوتار متهم به خرابکاری و اتهاماتی معادل خیانت، که اثبات آن برای دولت ساده‌تر بود شدند. ماندلا در دادگاه. ماندلا در بیانیه خود که از جایگاه متهم در آغاز جلسه دفاع خود در محاکمه ۲۰ آوریل ۱۹۶۴ در دیوان عالی پرتوریا بیان کرد، به تبیین دلیل توسل کنگره ملی آفریقا به استفاده از تاکتیک خشونت پرداخت. بیانیه وی نشان می‌داد که چگونه کنگره ملی آفریقا تا پیش از قتل‌عام شارپویل سالها از طریق صلح‌آمیز به دنبال مقابله با آپارتاید
از طریق صلح‌آمیز به دنبال مقابله با آپارتاید بوده‌است. این حادثه که هم‌زمان با برگزاری همه‌پرسی تأسیس جمهوری آفریقای جنوبی و اعلام وضعیت فوق‌العاده هم‌زمان با ممنوعیت فعالیت کنگره ملی آفریقا بود تنها چاره‌ای که برای کنگره ملی آفریقا باقی گذاشت توسل به خرابکاری بود. هر اقدام دیگری معادل تسلیم بی‌قید و شرط بود. ماندلا به ارائه توضیحاتی در مورد طراحی Manifesto of Umkhonto در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۱ به منظور افشای شکست سیاست کنگره ملی آفریقا پس از امتناع بیگانگان از سرمایه‌گذاری در کشور پرداخت. اوبا این عبارات یه
سرمایه‌گذاری در کشور پرداخت. اوبا این عبارات یه اظهارات خود خاتمه داد: در طول زندگی‌ام خود را وقف مردم آفریقا کرده‌ام. با استیلای سفیدپوسان مبارزه کرده‌ام، و با استیلای سیاهان نیز مبارزه کرده‌ام. به دنبال آرمان جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک که همه بتوانند در آن در توازن و با فرصت‌هایی برابر زندگی کنند بوده‌ام. این آرمان من است که امیدوارم با آن زندگی کرده و بدان دست یابم. اما اگر نیاز باشد آماده‌ام برای این آرمان بمیرم. برام فیشر، ورنون بران، خوئل جوفه، آرتور چاسکالسون و جورج بیزوس اعضای تیم وکلای مدافع متهمان
و جورج بیزوس اعضای تیم وکلای مدافع متهمان بودند. هارولد هنسون در پایان جریان محاکمه برای درخواست تخفیف در مجازات به جمع وکلای مدافع پیوست. همگی متهمان به استثنای راستی برنشتاین گناهکار شناخته شده، اما از مجازات مرگ گریخته و در تاریخ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۴ محکوم به حبس ابد شدند. از جمله موارد اتهامات آنان می‌توان از این موارد نام برد: شرکت در اقدامات نظامی، خصوصاً چهار مورد اتهام خرابکاری، که ماندلا همه آنها را پذیرفت، و توطئه برای کمک به دیگر کشورها در جهت حمله به آفریقای جنوبی، که ماندلا این اتهام را نپذیرفت.
به آفریقای جنوبی، که ماندلا این اتهام را نپذیرفت. ماندلا در جزیره روبن زندانی شد و از بیست و هفت سال زندان متعاقب آن هیجده سال را در این زندان به سر برد. در این زندان بود که ماندلا زندگینامه خود را، تحت عنوان راه طولانی به سوی آزادی نوشت.
مدیریت نوآوری یا مدیریت خلاقیت و نوآوری یک رشتهٔ علمی میان رشته‌ای است و یکی از گرایش‌های تخصصی علم خلاقیت نوآوری‌شناسی (Creanovatology) تحت عنوان خلاقیت نوآوری‌شناسی سازمانی مدیریتی محسوب می‌گردد. موضوع این رشته، مدیریت فرایندها و پدیده‌های خلاقیت و نوآوری در سازمان‌ها می‌باشد. مدیریت خلاقیت نوآوری به دلیل ماهیت موضوعی حوزهٔ دانشی میان رشته‌ای و چند تخصصی بسیار گسترده‌ای را شامل می‌گردد و با دیگر مفاهیم و رویکردهای سازمانی و مدیریتی مانند مدیریت دانش، یادگیری سازمانی، مدیریت سرمایه‌های فکری، مدیریت فناوری،
سازمانی، مدیریت سرمایه‌های فکری، مدیریت فناوری، مدیریت تحقیق و توسعه، مدیریت ارزش، مهندسی محصول جدید، مهندسی نوآوری، مهندسی سیستم، مدیریت پروژه، کارآفرینی، مدیریت کیفیت و تعالی سازمانی ارتباط زیادی دارد.
ترکم نکن تک‌آهنگی از نصرالله معین است که بعد از آهنگ آغوش روانه بازار گشت. این آهنگ مضمونی عاشقانه دارد وتوسط مریم دلشاد سروده شده‌است. تنظیم و آهنگ‌سازی این کار بر عهده بابک زرین بود. در این کار معین با ظاهری متفاوت ظاهر شد و تعجب همگان را برانگیخت. موزیک ویدئویی نیزاز این اثر توسط سیروس کردونی ساخته شده‌است. ظاهر متفاوت. معین در این تک آهنگ با ظاهری متفاوت ظاهر شد. وی پس از قریب ۳۵سال سبیل خود را تراشید. این کار حواشی زیادی را در جوامع ایرانی به همراه داشت. خبرگزاری‌های ایران هم از این ماجرا عقب نماندند و
خبرگزاری‌های ایران هم از این ماجرا عقب نماندند و بسیار پیگیر آن بودند.
سپاه رستگاری یک مذهب مسیحی و سازمان خیریه بین‌المللی است که ساختاری نظامی گونه دارد که توسط ویلیام بوث در سال ۱۸۶۵ برای ترویج دین مسیح در میان توده مردم، در انگلستان تأسیس گردید. این سازمان در سراسر جهان ۱٫۵ میلیون نفر عضو دارد. سپاه رستگاری با هدف ترویج آموزه‌های مسیحیت و ارائه خدمات بشردوستانه تأسیس شد. این سازمان در بیش از ۱۳۰ کشور فعالیت دارد و خدمات گسترده‌ای از جمله کمک به افراد بی‌خانمان، پشتیبانی از آسیب‌دیدگان بلایای طبیعی، و برنامه‌های آموزشی ارائه می‌کند. ساختار شبه‌نظامی سپاه، شامل درجات و
ارائه می‌کند. ساختار شبه‌نظامی سپاه، شامل درجات و یونیفرم‌ها، به مدیریت کارآمدتر فعالیت‌های آن کمک کرده است. این سازمان علاوه بر کارهای خیریه، به‌عنوان یکی از نهادهای مهم تبلیغ مسیحیت در سطح جهان شناخته می‌شود.
بزرگ‌کننده پرگار (Compass extender) وسیله ای است که به شما این امکان را می‌دهد که بتوان دوایر بزرگتری را ترسیم کنید. به این صورت که به بازوی متحرک پرگار متصل شده و در نتیجه با افزایش طول شعاع سبب بزرگ شدن دایره ترسیمی می‌شود .
پارال گلایدر ابزاری با لبه‌های راست می‌باشد که در قسمت زیر دارای غلتک‌های لاستیکی می‌باشد. این وسیله توسط غلتک‌های مذکور به کاغذ چسبیده و می‌توان با کشیدن منظم کناره‌ها، خطوط موازی ترسیم کرد.
دارل هموند (زاده ۸ اکتبر ۱۹۵۵) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به "دقیقه نیویورک"، "فیلم ترسناک ۳"، "میانبر به خوشبختی"، "وینرز" و "فیلم ترسناک ۵" و سریال‌ "" اشاره کرد.
خریت توماس ریتفلد یا خریت توماس ریتفلد (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۸۸۸ میلادی – درگذشتهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۵۴ میلادی) یک طراح اثاث و معمار اهل هلند بود. او یکی از اعضای مهم جنبش هنری د استایل بود. او برای صندلی قرمز و آبی و خانه ریتفلد شرودر مشهور است که یک میراث جهانی یونسکو است. زندگی. خریت توماس ریتفلد در ۲۴ ژوئن ۱۸۸۸ در اوترخت از پدری نجار متولد شد. او در ۱۱ سالگی مدرسه را ترک کرد تا نزد پدرش شاگردی کند و در مدرسه شبانه ثبت نام کرد. سپس بین سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۱ به عنوان طراح در جواهر فروشی C. J. Begeer فعالیت هنری خود را
در جواهر فروشی C. J. Begeer فعالیت هنری خود را ادامه داد. کار حرفه‌ای. خریت ریتفلد پس از آموختن طراحی، نقاشی و مدل‌سازی در سال ۱۹۱۷ کارگاه مبلمان خود را افتتاح کرد و پس از آن به عنوان کابینت ساز شروع به فعالیت کرد. او در سال ۱۹۱۷ صندلی قرمز و آبی خود را طراحی کرد که به یک مبلمان برجسته مبلمان مدرن تبدیل شد. سپس با هدف سادگی در ساختار، شروع به تولید انبوه بیشتر مبلمانهای خود به صورت دست‌ساز کرد. ریتفلد در سال ۱۹۱۸ کارخانه تولید مبلمان خود را راه اتدازی کرد و پس از تأثیرپذیری از جنبش د استایل رنگ صندلی خود
و پس از تأثیرپذیری از جنبش د استایل رنگ صندلی خود را تغییر داد و در سال ۱۹۱۹ به معماری روی آورد و به عضویت این جنبش درآمد. ارتباطاتی که او در د استایل برقرار کرد این امکان را برایش فراهم آورد تا در خارج از هلند نمایشکاه‌هایی برگزار کند. در سال ۱۹۲۳، از ریتفلد برای نمایشگاه در باوهاوس دعوت کرد. او را در سال ۱۹۲۴ برای تروس شرودر در اوترخت طراحی کرد. در ساخت این خانه خانم شرودر و ریتفلد همکاری تنگاتنگی داشتند به طوری که انتخاب سایت با نظر ریتفلد انجام شد. خانه در نگاه اول همچون کمپوزیستی از صفحاتی تخت و خطوطی
در نگاه اول همچون کمپوزیستی از صفحاتی تخت و خطوطی عمودی و افقی به نظر می‌رسد که به واسطه رنگ از یکدیگر متمایز شده‌اند. این عناصر عمدتاً به رنگ‌های آبی، قرمز، زرد – رنگ‌های اصلی و سیاه بندکشی‌ها، قاب در و پنجره و ستون‌های فلزی به رنگ‌های سیاه، قرمز وزرد رنگ آمیزی شده‌اند. این خانه در سال ۲۰۰۰ به میراث جهانی یونسکو اضافه شد. طراحی ریتفلد در خانه شرودر تأثیر زیادی بر دختر تروس، هان شرودر، که به یکی از اولین معماران زن در هلند است گذاشت. معماری مدرن. ریتفلد در سال ۱۹۲۸ از د استایل جدا شد و با سبک معماری
در سال ۱۹۲۸ از د استایل جدا شد و با سبک معماری کاربردی تری شناخته شد که به آن معماری مدرن ("Nieuwe Zakelijkheid)" یا ("Nieuwe Bouwen)" می‌گویند. در همان سال او به کنگرهٔ جهانی معماران مدرن پیوست. از اواخر دهه ۱۹۲۰ او به مسکن اجتماعی، روشهای ارزان قیمت تولید، مواد جدید، پیش ساخته و استاندارد توجه داشت. در سال ۱۹۲۷ او در حال آزمایش اسلبهای بتونی پیش ساخته به عنوان ماده ای بسیار غیر معمول در آن زمان بود. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ تمامی کارهای او از افراد خصوصی بود و دهه ۱۹۵۰ بود که وی توانست ایده‌های مترقی خود
و دهه ۱۹۵۰ بود که وی توانست ایده‌های مترقی خود در مورد مسکن اجتماعی، در پروژه‌های اوترخت و ریوویک عملی کند. ریتفلد را در سال ۱۹۳۴ طراحی کرد و شروع به طراحی موزه ون گوگ در آمستردام کرد که پس از مرگ وی به پایان رسید احیای دِ استایل. در سال ۱۹۵۱ ریتفلد یک نمایشگاه بازنگری در مورد د استایل طراحی کرد که در آمستردام، ونیز و نیویورک برگزار شد که در نتیجه آن علاقه به کار او دوباره زنده شد. در سالهای بعدی پروژه‌های زیادی به وی اعطا شد، از جمله غرفه هلند برای دوسالانه ونیز (۱۹۵۳)، آکادمی‌های هنری در آمستردام و
ونیز (۱۹۵۳)، آکادمی‌های هنری در آمستردام و آرنهام و اتاق مطبوعات برای ساختمان یونسکو در پاریس. در سال ۱۹۶۵ غرفه سونزبیک ریتفلد که برای نمایش مجسمه‌های کوچک در سومین نمایشگاه بین‌المللی مجسمه‌سازی در پارک سونزبیک آرنهم طراحی شده بود، در موزه کولر-مولر بازسازی شد؛ اما در سال ۲۰۱۰ به دلیل خسارات جبران ناپذیر پوسیدگی بار دیگر، این بار با مواد جدید، بازسازی شد. ریتفلد در سال ۱۹۶۱ به منظور رسیدگی به همه این پروژه‌ها، با همکاری یوهانس ون دیلن و جی ون تریت صدها خانه ساخت که بسیاری از آنها در شهر اوترخت بودند. پس
ساخت که بسیاری از آنها در شهر اوترخت بودند. پس ازسی سال که کارهای او نادیده گرفته می‌شد عقل‌گرایی رواج پیدا کرد و آنها دوباره احیا شدند. مرگ. ریتفلد در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۴ در اوترخت درگذشت. پسرش نیز یک طراح مشهور صنعتی شد.
میشل لی مایو (زاده ۱۳ فوریه، ۱۹۸۶) که با نام مستعار جیدن جیمز شناخته می‌شود، یکی از موفق ترین، شناخته شده ترین و محبوب ترین هنرپیشه های فیلم‌های پورن اهل آمریکا است. او همچنین به عنوان استریپر و مدل نیز فعالیت می کند. او از زمان شروع حرفهٔ بازیگری خود از ۲۰ نوامبر سال ۲۰۰۶ در فیلم‌های بزرگسالان، در بیش از ۴۰۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است. او گرایش جنسی دوجنس‌گرایی دارد. زندگی. جیدن جیمز با نامِ اصلیِ میشل لی ۱۳ فوریه ۱۹۸۶ در آپ لند کالیفرنیا به دنیا آمد. او فرزند بزرگ خانواده و دارای یک خواهر و برادر کوچکتر از