payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جیمز لست (نام اصلی: هانس لاست ؛ معروف به هانزی Hansi) (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۹ ژوئن ۲۰۱۵) یک موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و خواننده اهل آلمان بود. آثار او جزو پرفروش‌ترین آثار موسیقی غربی معاصر است. گفته می‌شود که حدود ۲۰۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های موسیقی وی در طول زندگی‌اش به‌فروش رفت. لست بیشترِ عمر حرفه‌ای‌اش را در آلمان و بریتانیا گذراند.
فردیناند گئورگ فروبنیوس (۲۶ اکتبر ۱۸۴۹–۳ اوت ۱۹۱۷)، یک ریاضی‌دان آلمانی بود که شهرتش به دلیل کمک‌هایی بود که به نظریه توابع بیضوی، معادلات دیفرانسیل، نظریه اعداد، و نظریه گروه‌ها نمود. همچنین به خاطر اتحادهای دترمینانی به نام فرمول‌های فروبنیوس-استیکلبرگر، توابع بیضوی حاکم، و توسعه نظریه فرم‌های دو-مربعی نیز شهرت دارد. همچنین او اولین کسی بود که مفهوم تخمین‌های منطقی توابع را معرفی نمود (اکنون به تقریبات پد معروفند)، اولین اثبات کامل برای قضیه کیلی-همیلبتون را ارائه نمود. همچنین وی نام خود را بر روی برخی از
ارائه نمود. همچنین وی نام خود را بر روی برخی از اشیاء دیفرانسیلی-هندسی در ریاضی فیزیک مدرن به نام منیفلدهای فروبنیوس نهاد.
کلمنس برنتانو (؛ زاده ۹ سپتامبر ۱۷۷۸ - درگذشته ۲۸ ژوئیه ۱۸۴۲) یک رمان‌نویس و شاعر آلمانی بود. کلمنس برنتانو در سال ۱۷۷۸ متولد شد و در سال ۱۸۴۲ چشم از جهان فروبست. کتابشناسی. برخی از آثار وی عبارتنداز:
نیکلاس لومان ()؛ () استاد جامعه‌شناسی دانش‍گاه بیلفلد آلمان بود. او بیش از همه به دلیل نقش برجسته‌اش در توسعه "نظریه نظام‌ها" مورد توجه است. نظریه نظام‌ها. نظریه نظام‌های لومان بر سه موضوع متمرکز است که در کل کار او به هم مرتبط هستند. عنصر اصلی نظریه لومان حول مسئله اقتضایی معنا می چرخد و در نتیجه به نظریه ارتباط تبدیل می شود. نظام‌های اجتماعی نظام‌های ارتباطی هستند و جامعه فراگیرترین نظام اجتماعی است. جامعه امروزی به عنوان یک نظام اجتماعی که تمام (و تنها) ارتباطات را در برمی گیرد، یک جامعه جهانی است. یک
ارتباطات را در برمی گیرد، یک جامعه جهانی است. یک نظام با مرزی بین خود و محیط آن تعریف می‌شود، که آن را از یک بیرون بی‌نهایت پیچیده یا (به طور محاوره‌ای) هرج‌ومرج تقسیم می‌کند. بنابراین فضای داخلی نظام منطقه ای با پیچیدگی کاهش یافته است: ارتباطات درون یک نظام تنها با انتخاب مقدار محدودی از تمام اطلاعات موجود در خارج عمل می کند. به این فرآیند «کاهش پیچیدگی» نیز می گویند. معیاری که بر اساس آن اطلاعات انتخاب و پردازش می شود معنی است (در آلمانی "Sinn"). بدین معنی که از یک مجموعه فضای بالقوه به مجموعه ای دیگر از
که از یک مجموعه فضای بالقوه به مجموعه ای دیگر از فضای بالقوه ارجاع می شود. هر دو نظام اجتماعی و نظام‌های روانی (برای توضیح این تمایز به زیر مراجعه کنید) با پردازش معنا عمل می کنند. علاوه بر این، هر نظامی دارای یک هویت متمایز است که به طور مداوم در ارتباطات خود بازتولید می شود و بستگی به این دارد که چه چیزی معنادار تلقی می شود و چه چیزی نیست. اگر یک نظام نتواند آن هویت را حفظ کند، دیگر وجود خود را به عنوان یک نظام متوقف می کند و دوباره در محیطی که از آن پدید آمده است منحل می شود. لومان این فرآیند بازتولید
آمده است منحل می شود. لومان این فرآیند بازتولید را از عناصری که قبلاً از یک محیط بیش از حد پیچیده فیلتر شده بودند را با استفاده از اصطلاحی ابداع شده در زیست‌شناسی شناختی توسط متفکران شیلیایی هومبرتو ماتورانا و فرانسیسکو وارلا (فیلسوف)؛ خودنوگری (تلفظ "auto-poy-E-sis"؛ به معنای واقعی کلمه: خودسازی) نامید. نظام‌های اجتماعی «عملیاتی بسته» هستند، زیرا در حالی که از منابع محیط خود استفاده می‌کنند و به آنها تکیه می‌کنند، این منابع بخشی از عملیات نظام نمی‌شوند. هم فکر و هم هضم پیش شرط مهمی برای برقراری ارتباط
هم فکر و هم هضم پیش شرط مهمی برای برقراری ارتباط هستند، اما هیچکدام به این صورت در ارتباط ظاهر نمی شوند. با این حال، ماتورانا با صراحت استدلال کرد که این تخصیص نظریه اتوپوئیتیک از نظر مفهومی نادرست است، زیرا استقلال ارتباطات از افراد واقعی را پیش‌فرض می‌گیرد. به این معنا که لومان (به گفته ماتورانا) با توصیف نظام‌های اجتماعی به‌عنوان شبکه‌های ارتباطی بسته از نظر عملیاتی، این واقعیت را نادیده می‌گیرد که ارتباطات، ارتباطات انسانی را پیش‌فرض می‌گیرد. خودنوگری فقط برای شبکه‌هایی از فرآیندهایی اعمال می‌شود که
فقط برای شبکه‌هایی از فرآیندهایی اعمال می‌شود که خودشان را بازتولید می‌کنند. ولی ارتباطات توسط انسان بازتولید می شود. به همین دلیل، قیاس زیست‌شناسی به جامعه‌شناسی در این مورد صادق نیست. از سوی دیگر، لومان صراحتاً تأکید کرد که او به «جامعه بدون انسان» اشاره نمی کند، بلکه به این واقعیت اشاره می کند که ارتباطات خودکار است. ارتباط توسط بدن و آگاهی انسان ممکن می شود، ولی این ارتباط را از نظر عملیاتی باز نمی کند. برای «مشارکت» در ارتباطات، فرد باید بتواند افکار و ادراکات خود را به عناصر ارتباطی تبدیل کند. این
و ادراکات خود را به عناصر ارتباطی تبدیل کند. این تنها می تواند به عنوان یک عملیات ارتباطی رخ دهد (افکار و ادراکات را نمی توان مستقیماً منتقل کرد) و بنابراین باید شرایط نظام داخلی را که مختص ارتباطات است برآورده کند: قابل فهم بودن، رسیدن به مخاطب و کسب پذیرش.
لودویگ تیک (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل آلمان بود.
هانس مدرف (آلمانی: Hans Modrow؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان بود. وی از ۱۸ نوامبر ۱۹۸۹ تا ۱۲ آوریل ۱۹۹۰ نخست‌وزیر آلمان شرقی بود. زندگی سیاسی. هانس مدرف، آخرین نخست‌وزیر کمونیست آلمان شرقی بود که برای نقش خود در اصلاحات دموکراتیک و اتحاد دو آلمان شناخته می‌شد. وی چهار روز پس فرو ریختن دیوار برلین به قدرت رسید. مدرف که حامی اصلاحات میخائیل گورباچف در شوروی بود، پیش از رسیدن به قدرت تحت نظر پلیس مخفی آلمان شرقی بود که قصد داشت پرونده‌ای با اتهام خیانت علیه او به کار بیندازد. هانس مدرف در آغاز
خیانت علیه او به کار بیندازد. هانس مدرف در آغاز نسبت به اتحاد با آلمان غربی محتاط بود. اما کمی بعد طرحی برای آلمان واحد ارائه کرد. عملکرد مدرف به رغم نقش محوری در دوران گذار از آلمان شرقی و اتحاد دو آلمان مورد انتقاد بود. مدرف بعدتر فعالیت سیاسی خود را به عنوان نماینده در پارلمان آلمان متحد و بعدتر نماینده پارلمان اروپا ادامه داد. هانس مدرف در ۱۰ فوریه ۲۰۲۳ در سن ۹۵ سالگی در برلین درگذشت.
اولف تیمرمان (؛ زاده در برلین شرقی) یک ورزشکار رشتهٔ پرتاب وزنه اهل آلمان است که بسیاری از رکوردهای دههٔ ۱۹۸۰ میلادی را شکست. وی یکی از تنها دو نفری است که تا کنون پرتاب بیش‌از ۲۳ متر (همراه با رندی بارنز) داشته‌است. وی در در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ در سئول مدال طلا را برای جمهوری دمکراتیک آلمان به دست آورد و از ورزشکار ایالات متحده آمریکا، رندی بارنز پیشی گرفت.
اتو کرچمر (۱ مه ۱۹۱۲–۵ اوت ۱۹۹۸) نظامی آلمانی بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "کریگس‌مارینه" و پس از آن در "بوندس‌مارینه" خدمت نمود. اتو کرچمر با غرق کردن و آسیب زدن به ۵۶ کشتی دشمن با مجموع تناژ ۳۱۳٬۶۱۱ تن، موفق‌ترین فرمانده زیردریایی جنگ جهانی دوم به حساب می‌آید. سال‌های اولیه. اتو کرچمر روز ۱ مه سال ۱۹۱۲ در هایداو در سیلزی زاده شد. پدرش آموزگار مدرسه بود. در هفده سالگی حدوداً یک سال را در بریتانیا گذراند و به زبان انگلیسی مسلط شد. ماه آوریل سال ۱۹۳۰ به عنوان ملوان دانشجو به نیروی دریایی پیوست و در عرشه
ملوان دانشجو به نیروی دریایی پیوست و در عرشه ناوهای "اِمدن" و "کُلن" خدمت کرد. ماه ژانویه سال ۱۹۳۶ به رسته او-بوت منتقل و وارد دانشکده او-بوت در کیل با عنوان پوششی دانشکده ضدزیردریایی، شد. پس از فراغت از تحصیل ابتدا افسر دوم او-۳۵ بود و سپس سال ۱۹۳۷ مدتی فرماندهی آن را بر عهده گرفت. در جریان جنگ داخلی اسپانیا با این او-بوت سواحل این کشور را گشت زد. البته هیچ شناوری در این زمان توسط او غرق نشد. جنگ جهانی دوم. او-۲۳. کرچمر در ادامه به فرماندهی او-۲۳ از نوع ۲ب منصوب گشت. در جریان بحران سودتنلند، با فرمان مهر
منصوب گشت. در جریان بحران سودتنلند، با فرمان مهر و موم‌شده، با این او-بوت کوچک بدون حمل اژدر و با هشت مین دریایی، راهی نخستین گشت دریایی خود به مقصد آب‌های اطراف جزیره بریتانیا شد. در ۲۵ کیلومتری پای‌رود هامبر مستقر بود که با حصول توافق مونیخ، پس از سه گذراندن سه روز در دریا، به همراه ۲۴ او-بوت دیگر به آلمان فراخوانده شد. به هر صورت، با تهاجم آلمان به لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ و آغاز جنگ جهانی دوم، کرچمر مجدداً با مین دریایی مغناطیسی و بدون اژدر، به نزدیکی پای‌رود هامبر رفت اما این بار هم سه روز بعد
پای‌رود هامبر رفت اما این بار هم سه روز بعد بدون مین‌ریزی فرمان به بازگشت گرفت. دقیقاً هنگامی که وارد بندرگاه ویلهلمس‌هافن می‌شد هواگردهای بریتانیایی در حال حمله به ناو "امدن" بودند. او-بوت او با آتش توپ ضدهوایی ۲۰ میلی‌متری خود، هر چند کوچک، در دفع مهاجمان نقش ایفا کرد. در ادامه، کرچمر دوباره فرمان به عملیات مین‌ریزی این بار در سواحل اسکاتلند در ناحیه خور فورث، گرفت. به هر حال در این مورد مجوز حمل تعداد کمی اژدر برای استفاده در صورت لزوم پس از اتمام مین‌ریزی، داشت. در جریان این گشت رزمی، پس از آن که
داشت. در جریان این گشت رزمی، پس از آن که مین‌های خود را آزاد سازی کرد به سطح آمد و به دنبال طعمه بود که یک کشتی تجاری مشاهده شد. کرچمر هر سه اژدر خود را به سمت این شناور شلیک کرد که البته هیچ‌یک به آن اصابت ننمود تا با سرخوردگی به ویلهلمس‌هافن بازگردد. با این حال مشخص شد دیگر او-بوت‌ها هم در هدف قرار دادن طعمه‌ها دچار مشکل بوده‌اند. از این رو اصلاحاتی بر ساخت فنی اژدرها اعمال شد. کرچمر پس پیاده کردن خدمه آن در قایق‌های نجات، با شلیک یک اژدر اصلاح‌شده "گلِن فارْگ"، کرانه‌رو ۵۰۰ تنی بریتانیایی را به عنوان
فارْگ"، کرانه‌رو ۵۰۰ تنی بریتانیایی را به عنوان نخستین قربانی خود غرق کرد. تا پایان سال ۱۹۳۹ شمار پیروزهای او به سه کشتی، شامل "دپتفورد" ۴٬۱۰۱ تنی و "مگنوس" ۱٬۳۳۹ تنی، رسید. به منظور تقدیر از عملکرد کرچمر، نشان درجه ۲ صلیب آهنین به جهت حمله به کشتی‌های تجاری دشمن با اژدر و نشان درجه ۱ صلیب آهنین به جهت عملیات‌های مین‌ریزی به او اعطا شد. موفقیت‌های کرچمر ماه‌های آغازین سال ۱۹۴۰ به تدریج افزایش یافت و او توانست تانکر ۱۰٬۵۱۷ تنی "دانمارک"، کشتی باری "پولزِلا" و کرانه‌رو "بالتانگلیا" را غرق کند. روز ۱۸ فوریه
و کرانه‌رو "بالتانگلیا" را غرق کند. روز ۱۸ فوریه در نزدیکی دماغه دانکنزبی در شمال اسکاتلند با مشاهده یک کاروان دریایی به سطح آب آمد اما خود را میان دو ناوشکن دشمن در حال محافظت جناحین کاروان، یافت. می‌دانست اگر به عمق برود به سرعت مورد شناسایی دستگاه ردیاب "آسدیک" دشمن قرار خواهد گرفت. او که راه فرار خود را نیز مسدود می‌دید به سمت راست چرخش و دو اژدر به سمت یکی از ناوشکن‌ها شلیک کرد. سپس از کاروان رو برگرداند و به طرف دریا رفت. کمتر از دو دقیقه بعد اژدرها به ناوشکن "درینگ" اصابت نمودند که منجر به غرق شدن
به ناوشکن "درینگ" اصابت نمودند که منجر به غرق شدن آن شد. پس از آن که از این کاروان فاصله گرفت با "تیبرتون"، کشتی باری ۵٬۲۲۵ تنی برخورد کرد که با دو اژدر آن را نیز غرق نمود. دو شب بعد "لوک‌مَدی"، کشتی ۴٬۹۹۴ تنی را هم شرق اورکنی راهی کف دریا کرد. تا این زمان غرق کردن ۹ شناور با مجموع تناژ بیش از ۳۰٬۰۰۰ تن در کارنامه کرچمر ثبت شده بود. او-۹۹. کرچمر روز ۱۱ آوریل سال ۱۹۴۰ فرماندهی او-۹۹ از نوع ۷ب را بر عهده گرفت. در بدو آغاز کار یک هواگرد آب‌نشین متعلق به نبردناو "شارن‌هورست" آن را با یک زیردریایی بریتانیایی را
"شارن‌هورست" آن را با یک زیردریایی بریتانیایی را اشتباه گرفت و مورد حمله قرار داد. به پریسکوپ او-بوت آسیب وارد شد اما همچنان به عملیات ادامه داد. کرچمر در نخستین گشت رزمی با این او-بوت ۱۱ کشتی دشمن را غرق کرد. به جهت این موفقیت‌ها بزرگ‌دریابد اریش ردر، فرمانده کل "کریگس‌مارینه" نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را در لوریان به او اعطا نمود. اسارت. روز ۱۷ مارس سال ۱۹۴۱ به کاروان‌های او-ان ۲۹۳ و اچ‌ایکس ۱۱۲ حمله برد. او-بوت او در این حین به شدت مورد حمله خرج‌های عمقی ناوشکن‌های بریتانیایی "وانوک" و "واکر"
عمقی ناوشکن‌های بریتانیایی "وانوک" و "واکر" قرار گرفت. آسیب وارد آمده امکان شیرجه را از او-بوت گرفت. کرچمر و خدمه‌اش او-بوت را به دست خود غرق کردند و به اسارت دشمن درآمدند. او به یک اردوگاه اسیران جنگی در کانادا منتقل شد. کرچمر شمشیرهای صلیب شوالیه را که توسط فرماندهی عالی آلمان به او اختصاص داده شد، از فرمانده اردوگاه اسیران جنگی بومن‌ویل تحویل گرفت. او تمامی مابقی دوران جنگ را در اردوگاه‌های اسیران جنگی گذراند. پس از جنگ. پس از جنگ، سال ۱۹۴۸ با لوئیزه-شارلوته موزِن-هینریش ازدواج کرد که خود بیوه جنگ بود.
موزِن-هینریش ازدواج کرد که خود بیوه جنگ بود. کرچمر سال ۱۹۵۵ به نیروی دریایی آلمان غربی پیوست و سال ۱۹۷۰ با درجه دریادار بازنشسته شد. در پنجاهمین سالگرد ازدواجش به همراه همسرش سفری در رودخانه دانوب داشت. در این سفر در تلاش برای بالا رفتن از یک نردبان لیز خورد و سقوط کرد که منجر به ضربه مغزی شد. دیگر هیچگاه به هوش نیامد. دریادار اتو کرچمر در نهایت روز ۵ اوت سال ۱۹۹۸ در بیمارستانی در اشتراوبینگ در بایرن درگذشت.
در فیزیک ذرات، بار رنگ یک خصوصیت کوارک‌ها و گلوئون‌هاست که مرتبط با نیروی هسته‌ای قوی در کرومودینامیک کوانتومی (QCD) است. بار رنگ مشابه بار الکتریکی است و از قانون پایستگی پیروی می‌کند ولی به علت پیچیدگی‌های ریاضی کرومودینامیک کوانتمی مباحث زیادی برای آن وجود دارد. بار رنگ در میان گلوئون‌ها و کوارک کاملاً با مفهوم رنگ متفاوت است، برای اینکه در ابعاد کوچکتر از هسته اتم مفهوم رنگ کاملاً بی‌معنی است. انتخاب کلمه رنگ برای آن به این دلیل بود که با مفهوم رنگ‌های بنیادین در نور مشابه درآید: قرمز، سبز و آبی گونه
بنیادین در نور مشابه درآید: قرمز، سبز و آبی گونه دیگر آن نیز به صورت «قرمز، زرد و آبی» است تمام رنگ‌ها می‌توانند با یکدیگر یا رنگ مکمل آنها ترکیب شوند. در صورتی که هر سه رنگ در یک ذره وجود داشته باشند آن ذره بی‌رنگ یا سفید نامیده می‌شود (مشابه آنکه اگر در یک ذره به یک اندازه بار مثبت و منفی وجود داشته باشد آن ذره خنثی تلقی می‌شود). ذرات برای خود پادذره دارند و بنابرین ذراتی که رنگ قرمز، سبز یا آبی دارند پادذره آنها رنگی (به ترتیب) پادقرمز، پادسبز یا پادآبی خواهد داشت. همه باریون‌ها بی‌رنگ (یا سفید) هستند
خواهد داشت. همه باریون‌ها بی‌رنگ (یا سفید) هستند بدین‌گونه که سه کوارک تشکیل دهنده هر کدام یک رنگ دارد. مزون‌ها که شامل یک کوارک و یک پادکوارک هستند نیز بی‌رنگند بدین گونه رنگ کوارک و پادکوارک یکی است و این دو همدیگر را خنثی می‌کنند. اولین بار این نماد در ۱۹۶۴ توسط اسکار وی گرینبرگ پیشنهاد شد تا از نقض اصل طرد پائولی در خود هادرون‌ها جلوگیری کند.
کارل آگوست پتر کورنلیوس (؛ زاده در ماینتس – درگذشته در ماینتس) یک آهنگساز، نویسنده آثاری دربارهٔ موسیقی، شاعر و مترجم اهل آلمان بود.
هانس-یواخیم مارسِی (۱۳ دسامبر ۱۹۱۹ – ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۲) نظامی و خلبان تک‌خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در "لوفت‌وافه" خدمت کرد. او با حصول ۱۵۸ پیروزی هوایی در جبهات غربی و شمال آفریقا، جزو یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. مارسی به جهت عملکرد متمایز در رزم هوایی علیه هواگردهای متفقین به «ستاره آفریقا» شهرت یافت. سال‌های اولیه. هانس-یواخیم مارسِی روز ۱۳ دسامبر سال ۱۹۱۹ در برلین-شارلوتنبورگ زاده شد. مارسی ماه
سال ۱۹۱۹ در برلین-شارلوتنبورگ زاده شد. مارسی ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به عنوان سرباز وظیفه در کوئدلیندبورگ وارد دوره آموزشی پیاده‌نظام شد و یک سال به عنوان درجه‌دار به "لوفت‌وافه" پیوست. جنگ جهانی دوم. در پی آغاز جنگ جهانی دوم، مارسی ابتدا مدتی با جنگنده ب‌اف ۱۰۹ بر فراز نواحی صنعتی در لوینا پرواز حفاظتی کرد. نبرد بریتانیا. ماه اوت سال ۱۹۴۰ در گروه ۱ شکاری جناح ۲ "لِر" قرار گرفت. چند هفته بعد به اسکادران ۴ جناح ۵۲ شکاری منتقل شد و به عنوان افسر جز در نبرد بریتانیا مشارکت کرد. مارسی نخستین پیروزی هوایی خود را با
مشارکت کرد. مارسی نخستین پیروزی هوایی خود را با ساقط کردن یک جنگنده هاریکن در روز ۲۴ اوت سال ۱۹۴۰ رقم زد. گفته می‌شود در سخن با هم‌قطارانش از سرنوشت دشمنی که این روز سرنگون کرده بود، بسیار ابراز تاسف و ناراحتی کرده‌است. به هر صورت روز عملیاتی بعد با سرنگون کردن هواگرد دیگری نشان درجه ۲ صلیب آهنین به او اعطا شد. پس از حصول سومین و چهارمین پیروزی هوایی نشان درجه ۱ صلیب آهنین را نیز دریافت کرد. هنگام بازگشت از یک پرواز حفاظتی برای بمب‌افکن‌ها در دوور، در اثر نقص فنی در قسمت موتور در کانال مانش فرود اضطراری
نقص فنی در قسمت موتور در کانال مانش فرود اضطراری کرد. برای سه ساعت بر روی آب معلق بود تا این که توسط یک قایق نجات از آب گرفته شد. مدتی را در بیمارستان بستری بود. تا پایان این کارزار مجموعاً شش پیروزی هوایی حاصل کرد تا به یک خلبان تک‌خال بدل شود. در جریان این پیروزی‌ها خود نیز چهار بار سرنگون شد. نبرد شمال آفریقا. مارسی با علاقه به «مشروب، زن و ترانه»، افسر چندان منظمی نبود. با مشغول بودن به این مسائل، خسته‌تر از آنی بود که بتواند صبحگاه به پرواز درآید. رابطه چندان مناسبی با افسران مافوق خود نداشت. بدین جهت
چندان مناسبی با افسران مافوق خود نداشت. بدین جهت ترفیع درجه او به رده افسران به تأخیر افتاد. به سبب بی‌انضباطی‌هایش چندین روز را در بازداشتگاه گذراند. در صحبت با مادرش فرماندهان را فقط به فکر موفقیت‌های خود دانست که او را تنها یک «درجه‌دار کوچک» می‌دیدند. در نهایت با ستوان یکم یوهانس اشتاینهوف، فرمانده اسکادران ۴ درگیر و متعاقباً، پس از کمتر از دو ماه، با گروه ۱ جناح ۲۷ شکاری ماه آوریل سال ۱۹۴۱ به لیبی در شمال آفریقا فرستاده شود. اشتاینهوف بعدها دربارهٔ مارسی گفت: ستوان دوم ادوارد نویمان، مافوق جدیدش بهتر
گفت: ستوان دوم ادوارد نویمان، مافوق جدیدش بهتر می‌دانست چگونه با مارسی رفتار کند و بیشتر قدر توانایی‌های او را می‌دانست. به هر صورت در پایگاه‌های صحرایی "لوفت‌وافه" زنی نبود که او را مشغول خود کند. در این موقعیت آموزه‌های زیادی از نویمان فراگرفت و رفته‌رفته تلاش کرد چشمان خود را بدون عینک آفتابی به آسمان درخشان صحرای غربی عادت دهد. پس از حصول چند پیروزی هوایی خود مجدداً روز ۲۳ آوریل ساقط شد. به توصیه و اصرار نویمان در نهایت اوایل ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ به درجه ستوان دوم ترفیع گرفت. ماه دسامبر همان سال نشان صلیب
دوم ترفیع گرفت. ماه دسامبر همان سال نشان صلیب آلمانی طلایی به او اعطا شد. در این هنگام ۳۳ پیرزوی هوایی در کارنامه داشت. وقفه در عملیات‌های شمال آفریقا به یگان او فرصت داد به آلمان بازگردد و ادوات خود را به جنگنده‌های ب‌اف ۱۰۹اف تبدیل کند. هواگردی که مارسی همواره در اسکادران ۳ بر آن سوار می‌شد به "زرد ۱۴" موسوم بود. مارسی هر گاه به آسمان برمی‌خاست دست کم یک هواگرد دشمن را سرنگون می‌کرد. در چندین مورد تمامی هواگردهای یک اسکادران دشمن که شامل سه تا پنج فروند می‌شدند، را از بین برد. او با شیرجه پرسرعت از
می‌شدند، را از بین برد. او با شیرجه پرسرعت از ارتفاع حلقه دفاعی هواگردهای دشمن را هدف می‌گرفت و یک یا چند فروند از آن‌ها را سرنگون می‌ساخت. در جریان این درگیری‌ها مهمات خود را هدر نمی‌داد تا بتواند در یک سورتی چندین پیروزی هوایی به دست آورد. به‌طور میانگین تنها ۱۵ گلوله صرف هر قربانی می‌کرد و گاهی با نیمی از مهمات اولیه به پایگاه بازمی‌گشت. مارسی روز ۲۲ فوریه سال ۱۹۴۲ با پنجاه پیروزی هوایی مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین شد و ماه آوریل به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. در جریان پشتیبانی از
درجه ستوان یکم ترفیع گرفت. در جریان پشتیبانی از تهاجم زمینی فیلدمارشال اروین رومل به خط الغزاله، خارق‌العاده‌ترین موفقیت مارسی هنگامی رقم خورد که روز ۶ ژوئن سال ۱۹۴۲ با حمله به گروهی از شانزده جنگنده پی-۴۰ در عرض تنها ۱۱ دقیقه شش فروند از آن‌ها را ساقط نمود که پنج فروند از آن‌ها مربوط به ۵ دقیقه نخست بود و دو مورد از آن‌ها تنها ۱۵ ثانیه با یکدیگر فاصله داشت. خلبانانی که از چنگال او گریختند گزارش از مورد حمله قرار گرفتن توسط «نیرویی قدرتمندتر» کردند. این موفقیت شمار پیروزی‌های هوایی مارسی را به ۷۵ مورد
موفقیت شمار پیروزی‌های هوایی مارسی را به ۷۵ مورد رساند و بلافاصله گیره برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را برای او به ارمغان آورد. تنها دوازده روز بعد، روز ۱۸ ژوئن سال ۱۹۴۲، با قرار گرفتن تعداد پیروزی‌های هوایی او بر عدد ۱۰۱ شمشیرها نیز به صلیب شوالیه او افزوده شد. مارسی روز ۱۵ ژوئن به فرماندهی اسکادران ۳ منصوب و برای دو ماه راهی مرخصی گردید. وزارت تبلیغات یوزف گوبلس بهره کامل را از موفقیت‌های مارسی برای ارتقای روحیه عمومی برد و او را به یک قهرمان ملی بدل ساخت. مارسی نامه‌های فراوانی از هواداران خود دریافت می‌کرد
نامه‌های فراوانی از هواداران خود دریافت می‌کرد و ایتالیایی‌ها لقب «عقاب آفریقایی» و «ستاره آفریقا» را بر او نهادند. او هفته پایانی ماه اوت با درجه سروان به محل خدمتش بازگشت. مارسی در سن ۲۲ سالگی جوان‌ترین سروان "لوفت‌وافه" به حساب می‌آمد. تا این زمان نبرد زمینی برای رومل در مصر به بن‌بست کشیده شده بود. به هر صورت فیلدمارشال آلمانی دست به آخرین تلاش خود زد که نبرد علم حلفا انجامید. در جریان پشتیبانی از پیشروی رومل، در سه مأموریت در روز ۱ سپتامبر هفده هواگرد دشمن قربانی مهارت مارسی شدند که ده مورد از آن‌ها
دشمن قربانی مهارت مارسی شدند که ده مورد از آن‌ها در عرض تنها ۱۰ دقیقه اتفاق افتاد. این اتفاق تا آن زمان گونه‌ای از رکورد در مقابل هواگردهای نیروی هوایی بریتانیا به حساب می‌آمد. خلبان یکی از این هواگردهای دشمن بعداً نقل می‌کند که وقتی با چتر بیرون پرید، مارسی چند دور به دور به او چرخید و حتی دستی برای او تکان داد. این خلبان مارسی را که می‌توانست کار او را بین زمین و آسمان تمام کند اما این کار را نکرد، «پسر منصف لعنتی» توصیف کرده‌است. مارسی از پیش قصد دشمن را پیش‌بینی می‌کرد و به شکل مناسب عکس‌العمل نشان
را پیش‌بینی می‌کرد و به شکل مناسب عکس‌العمل نشان می‌داد. گزارش شده‌است به اندازه‌ای دقیق به سمت حریف آتش می‌گشود و به اندازه‌ای از کار خود مطمئن بود که منتظر دیدن نتیجه نمی‌ماند و بلافاصله به سراغ هدف بعدی می‌رفت. بدین شکل روز بعد، ۲ سپتامبر سال ۱۹۴۲، الماس‌های صلیب شوالیه، بالاترین نشان رزمی آن زمان آلمان، در قرارگاه پیشوا به مارسی با ۱۲۵ پیروزی هوایی تعلق گرفت. چند روز بعد در سفر رم، بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا، متحد آلمان، نیز نشان طلایی شجاعت نظامی را به مارسی اعطا کرد. او یکی از تنها دو خارجی
را به مارسی اعطا کرد. او یکی از تنها دو خارجی بود که این نشان به آن‌ها داده می‌شد. نشانی که حتی رومل هم آن را دریافت نکرد. در طول این ماه ۵۴ پیروزی هوایی، از جمله هفت مورد در هر یک از روزهای پانزدهم، بیست و ششم و بیست و هشتم، به‌شمار موفقیت‌های او افزوده شد تا عدد آن‌ها به ۱۵۸ برسد. او بیش از هر کس دیگری در تاریخ هواگردهای بریتانیایی را سرنگون کرده‌است. میانه ماه سپامبر فیلدمارشال رومل مارسی را به قرارگاه ارتش زرهی آفریقا دعوت کرد تا از تلاش‌های او قدردانی کند. این تنها دیدار بین این دو بود. به هر صورت سیر
این تنها دیدار بین این دو بود. به هر صورت سیر سریع پروازهای رزمی آشکارا او را مستهلک ساخته بود. به نوشته گوردون ویلیامسون، تاریخ‌نگار نظامی بریتانیایی، مارسی در همان سن ۲۲ سالگی به درجه سرگرد ترفیع یافت تا به جوان‌ترین سرگرد "لوفت‌وافه" نیز تبدیل گردد. با این حال منابع دیگر آخرین درجه او را همان سروان نقل کرده‌اند. سرنوشت. مارسی روز ۲۸ سپتامبر یک تماس تلفنی از فیلدمارشال رومل دریافت کرد که از او می‌خواست برای شرکت در یک مراسم ورزشی با حضور هیتلر، همراه او به برلین بازگردد. مارسی با اذعان به این که مقدار
به برلین بازگردد. مارسی با اذعان به این که مقدار مرخصی‌های او زیاد بوده‌است، با این درخواست مخالفت کرد. به رومل گفت که قصد دارد مرخصی‌هایش را برای مراسم عروسی خود در روزهای کریسمس ذخیره کند. اواخر ماه سپتامبر نمونه‌ای از مدل جدید هواگرد ب‌اف ۱۰۹گه برای او فرستاده شد. مارسی ابتدا قصد نداشت با این هواگرد پرواز کند تا این که با دستور مستقیم از فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ وادار به آن شد. روز ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۴۲ برای گشت‌زنی بر فراز اراضی بریتانیایی‌ها به آسمان برخاست. هیچ هواگردی از جانب دشمن مشاهده نشد. مارسی در
هیچ هواگردی از جانب دشمن مشاهده نشد. مارسی در راه بازگشت گزارش از بروز مشکلات فنی در هواگرد خود کرد. یک لوله شکسته سوخت موجب آتش گرفتن موتور هواگرد و پر شدن اتاقک با دود شد. مارسی که نزدیک بود خفه شود چاره‌ای جز بیرون پریدن نداشت. با سر ته کردن هواگرد از اتاقک خارج شد اما از بدشانسی با دم هواگرد برخورد نمود. سرگرد هانس-یواخیم مارسی در پی نیمه‌باز شدن چتر نجات از آسمان به زمین سقوط کرد و جان باخت. جسد او در شش کیلومتری جنوب سیدی عبدالرحمان کشف و همان‌جا دفن شد. زندگی شخصی. اجداد او فرانسوی‌های لوترن بودند
شد. زندگی شخصی. اجداد او فرانسوی‌های لوترن بودند که به جهت عقاید خود به براندنبورگ پناه بردند. پدرش خلبان جنگ جهانی اول بود که در دوره میان‌دوجنگ با درجه سرهنگ در پلیس خدمت کرد و بعداً در ورماخت به درجه سرتیپ رسید و در نهایت ماه ژانویه سال ۱۹۴۴ در جبهه شرقی کشته شد. نزدیک بود هانس-یواخیم در بدو تولد در اثر ابتلا به آنفولانزا بمیرد. پس از بهبودی به اندازه‌ای ضعیف شده بود که در سن سه‌سالگی مجدداً راه رفتن را فرا گرفت. پدر و مادرش در سنین کودکی او از یکدیگر جدا شدند.
هلموت اتو لودویگ وایدلینگ (۲ نوانبر ۱۸۹۱ – ۱۷ نوامبر ۱۹۵۵) یک نظامی آلمانی در دوره امپراتوری آلمان، جمهوری وایمار و رایش سوم بود که به عنوان آخرین فرمانده مدافعان برلین در جنگ جهانی دوم نام گرفت. وی فردی بودی که خبر خودکشی پیشوا، اعلان آتش‌بس و اتمام جنگ را در حضور نیروهای روس قرائت کرد و پیام صوتی وی ضبط و توسط خودروهای نظامی مجهز به بلندگو در داخل شهر پخش شد. ترفیع درجات:
گوتفرید بن (؛ زاده ۲ مهٔ ۱۸۸۶ – درگذشته ۷ ژوئیه ۱۹۵۶) یک مقاله‌نویس، شاعر و رمان‌نویس اهل آلمان بود. بن تاثیر عظیمی بر عرصه شعر در آلمان پیش از جنگ جهانی اول داشت؛ به عنوان یک اکسپریونیست و پس از جنگ جهانی دوم؛ به عنوان شاعر استاتیک.
آوگوست ویلهلم فن اشلگل (؛ زاده درگذشته ) یک زبان‌شناس، مترجم، نویسنده، و فیلسوف اهل آلمان بود.
میراواس بی‌اس‌دی که در ابتدا میربی‌اس‌دی هم نامیده می‌شد، یک سیستم‌عامل آزاد و متن‌باز است. این پروژه در آگوست ۲۰۰۲ از اوپن‌بی‌اس‌دی ۳٬۱ منشعب شده است. از اهداف این پروژه این است که پشتیبانی بهتری از زبان‌های محلی اروپایی داشته باشد، در حالی‌که هنوز هم مجهز به قابلیت‌های امنیتی اوپن‌بی‌اس‌دی است و از این رو این پروژه کدهای منبع خود را به طور مداوم با کدهای اوپن‌بی‌اس‌دی همگام و بروز می‌کند. منابع. Wikipedia contributors. MirOS BSD. Wikipedia, The Free Encyclopedia. February 20, 2014, 07:04 UTC. Available
February 20, 2014, 07:04 UTC. Available at: http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=MirOS_BSD&amp;oldid=596302208. Accessed April 7, 2014.
امیل آرتین (؛ زاده ۳ مارس ۱۸۹۸ درگذشته ۲۰ دسامبر ۱۹۶۲) یک ریاضی‌دان ارمنی‌تبار اهل اتریش و فعال در زمینه جبر بود. زندگی‌نامه. وی فرزند سیامک فروشنده آثار هنری و اما لائورا آرتین خواننده اپرا بود در راشنبرگ بوهمیا (اکنون لیبرتس چکسلواکی) رشد کرد و در همان‌جا در ۱۹۱۶ امتحان پایان دوره تحصیلی را گذراند پس از گذراندن یک نیم‌سال در دانشگاه وین به خدمت نظام احضار شد در ژانویه ۱۹۱۹ تحصیلات خود را در دانشگاه لایپزیک از سر گرفت و در آنجا عمدتاً زیر نظر گوستاو هرگلوتس کار می‌کرد در ۱۹۲۱ درجه دکتری گرفت متعاقب این وضع
کار می‌کرد در ۱۹۲۱ درجه دکتری گرفت متعاقب این وضع یک سال در دانشگاه گوتینگن گذراند و سپس به دانشگاه هامبورگ رفت و در آنجا نخست به سمت مدرس در ۱۹۲۳ سپس به عنوان استاد فوق‌العاده در ۱۹۲۵ و استادی عادی در ۱۹۲۶ منصوب شد ریاضیات مکانیک و نظریه نسبیت تدریس می‌کرد در ۱۹۲۹ با ناتالیئه یاسنی ازدواج کرد ۸ سال بعد آنها با دو فرزند خود به آمریکا مهاجرت کردند و فرزند سومشان در آنجا به دنیا آمد آرتین یک سال در دانشگاه از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ در دانشگاه ایندیانا در بلومینگتن و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ در پرینستن تدریس کرد در ۱۹۵۸ به