payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جردان شقیری (؛ تلفظ آلبانیایی: زادهٔ ) بازیکن فوتبال سوئیسی آلبانیایی‌تبار است که برای باشگاه فوتبال بازل بازی می‌کند. وبگاه رسمی فیفا از او به عنوان غیرقابل پیش‌بینی در بازی با توپ، متبحر با هر دو پا و خونسرد در برابر دروازه یاد کرده‌است. شقیری دوران حرفه‌ای فوتبالش را از بازل آغاز کرد و با آن باشگاه مقام‌هایی همچون سه عنوان قهرمانی سوپر لیگ فوتبال سوئیس را کسب کرد. در سال ۲۰۱۲ به باشگاه بایرن مونیخ پیوست و در سال ٢٠١٣ با این باشگاه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را به‌دست اورد و پس از ۳ سال بازی در این تیم
را به‌دست اورد و پس از ۳ سال بازی در این تیم در سال ۲۰۱۵ با مبلغ ۱۵ میلیون یورو به عضویت تیم اینترمیلان درآمد و ۷ ماه بعد در ازای مبلغ ۱۲ میلیون پوند به استوک سیتی ملحق شد. وی پس از چند فصل موفق با استوک سیتی، همزمان با سقوط این تیم از این تیم جدا شد و به لیورپول پیوست. وی با لیورپول، قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامه خود دارد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. شقیری در سال ۱۹۹۱ در گنییلان و در خانواده‌ای آلبانیایی-کوزوویی به دنیا آمد. وی یک ساله بود که به همراه والدین و خواهر و برادرش به سوئیس مهاجرت
به همراه والدین و خواهر و برادرش به سوئیس مهاجرت کردند. وی دارای تابعیت مضاعف کشورهای سوئیس، آلبانی و کوزوو است.
لگدزنان و جیغ‌کشان فیلمی است کمدی محصول سال ۲۰۰۵ ایالات متحده به کارگردانی جسی دیلان. در این فیلم بازیگرانی همچون ویل فرل، رابرت دووال، مایک دیتکا، کیت والش، موستا واندر، دیلن مک‌لاکلین و جاش هاچرسون ایفای نقش کرده‌اند. خلاصه داستان. فیل وستون (ویل فرل) که با پدرش باک وستون(رابرت دووال) که یک مربی فوتبال است رقابت شدیدی دارد. او تصمیم می‌گیرد تا مربیگری یک تیم فوتبال مدرسه را قبول کند تا بتواند با پدرش رقابت کند و با پدرش شرط می‌بندد که در صورت پیروزی در این رقابت بتواند توپی که سال‌ها قبل پدرش در یک مسابقه
رقابت بتواند توپی که سال‌ها قبل پدرش در یک مسابقه از پله به دست آورده را از اوبگیرد. فیل (ویل فرل) به رفتاری خشن با بچه‌ها رو می‌آورد و می‌خواهد به هرقیمتی که شده قهرمانی را به دست آورد یکی از دوستانش به او می‌گوید خوردن قهوه خوی قهرمانی و برد را در او زنده می‌کند و فیل تصمیم می‌گیرد با خوردن قهوه خود را تقویت کند. او با همین روش تا مسابقه فینال پیش می‌رود و در فینال با پدرش روبرو می‌شود اما آنجا متوجه می‌شود که روش‌های او غلط است او که در بازی عقب افتاده تصمیم می‌گیرد تا تمام روش‌های خود را برعکس کند و با
می‌گیرد تا تمام روش‌های خود را برعکس کند و با استفاده از همین روش موفق می‌شود بازی را ببرد و قهرمان شود.
غور غربیة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است. خصوصیات. غور غربیة ۴٬۰۱۶ نفر جمعیت دارد.
حوارین یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است. ویژگی‌ها. روستای حوارین ۱٬۸۰۲ نفر جمعیت دارد. همچنین آرامگاه یزید ابن معاویه ابن ابوسفیان در این شهر واقع شده‌است.
عز الدین یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان الرستن واقع شده‌است. خصوصیات. عز الدین ۲٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد.
قزحل (به عربی: قزحل) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است. خصوصیات. قزحل ۲٬۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
قطینة (به عربی: قطینة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است. خصوصیات. قطینة ۶٬۰۱۸ نفر جمعیت دارد.
بحران‌های بانکداری به سه دسته هجوم بانکی، وحشت بانکی و بحران بانکی نظام مند تقسیم بندی می‌شوند: هجوم بانکی. هجوم بانکی یا هجوم به بانک در یک نظام بانکداری ذخیره جزئی رخ می‌دهد هنگامی که تعداد زیادی از مشتریان از سپرده هایشان در یک نهاد مالی هم‌زمان برداشت می‌کنند و پول آن را یا نقد نگه می‌دارند یا اوراق قرضه دولتی و فلزهای گرانبها، می‌خرند یا پولشان را به یک نهاد امن تر منتقل می‌کنند زیرا بر این باورند که نهاد مالی یا توانایی پرداخت دیون خود را ندارد یا ممکن است نداشته باشد. همانطوری‌که یک هجوم بانکی ادامه
است نداشته باشد. همانطوری‌که یک هجوم بانکی ادامه می‌یابد، از طریق پیشگویی‌های تحقق زا (یا حلقه بازخورد مثبت) شتاب می‌یابد، همانطوری‌که افراد بیشتری از سپرده هایشان برداشت می‌کنند، احتمال سوخت افزایش می‌یابد، بنابراین برداشت‌های بیشتری صورت می‌گیرد. این رویداد می‌تواند بانک را بی‌ثبات کند تا بدان حد که پول نقدش تمام شود و با ورشکستگی ناگهانی مواجه شود وحشت بانکی یا وحشت بانکداری یک بحران مالی است که هنگامی رخ می‌دهد که بسیاری از بانک‌ها از هجوم بانکی هم‌زمان رنج می‌برند، در حقیقت این نوع بحران زمانی رخ
رنج می‌برند، در حقیقت این نوع بحران زمانی رخ می‌دهد که مردم به‌طور ناگهانی می‌کوشند که سپرده‌های در تهدید سوختشان را به پول نقد تبدیل کنند یا تلاش می‌کنند که با همدیگر از نظام بانکی داخلی خارج شوند. اما بحران بانکی سیستمی هنگامی رخ می‌دهد که تقریباً همه سرمایه بانکداری در یک کشور محو شود. زنجیره ورشکستگی‌ها می‌تواند منجر به یک کسادی اقتصادی طولانی مدت شود همانطوری‌که مصرف کنندگان و کسب و کارهای داخلی دچار قحطی سرمایه می‌شوند، هم‌زمان نظام بانکداری داخلی نیز تعطیل می‌شود. بر طبق گفته رئیس اسبق فدرال رزرو بن
تعطیل می‌شود. بر طبق گفته رئیس اسبق فدرال رزرو بن برنانکی، رکود بزرگ به وسیله فدرال رزرو ایجاد شد، و بیشتر زیان اقتصادی مستقیماً به وسیله هجوم‌های بانکی ایجاد شد. هزینه رفع بحران بانکداری سیستمی می‌تواند خیلی زیاد باشد، برای مثال هزینه‌های مالی متوسط ۱۳٪ GDP و زیان‌های تولید اقتصادی به‌طور متوسط ۲۰٪ GDP برای بحرانهای مهم از سال ۱۹۷۰ تا سال ۲۰۰۷ برآورد شده‌است. روش‌های مختلفی برای جلوگیری یا کاهش دادن اثرات هجوم‌های بانکی استفاده شده‌است. این روش‌ها شامل: نجات‌های مالی دولتی، نظارت و قوانین برای بانک‌های
نجات‌های مالی دولتی، نظارت و قوانین برای بانک‌های تجاری، سازماندهی بانک‌های مرکزی که به عنوان آخرین وام دهنده عمل می‌کنند، حمایت از نظام‌های بیمه سپرده مانند شرکت بیمه سپرده فدرال ایالات متحده و بعد از اینکه یک هجوم بانکی شروع شد، معلق کردن موقتی برداشت از سپرده ها. این روش‌ها همیشه موفقیت‌آمیز نخواهد بود، برای مثال، حتی با وجود بیمه سپرده، سپرده گذاران ممکن است هنوز انگیزه برای برداشت از سپرده هایشان را داشته باشند زیرا فکر می‌کنند که ممکن است در طول بازسازماندهی بانک دسترسی فوری به سپرده هایشان را نداشته
بانک دسترسی فوری به سپرده هایشان را نداشته باشند. پیشینه. هجوم‌های بانکی در آغاز به عنوان بخشی از چرخه‌های گسترش اعتبار و انقباض‌های متعاقبش ظاهر شدند. در قرن شانزدهم به بعد، زرگرهای انگلیسی که سفته منتشر می‌کردند، از ورشکستگی‌های شدید به دلیل برداشت‌های بد رنج بردند، بخش‌های زیادی از کشور دچار قحطی و ناآرامی شدند. مثال‌های دیگر عبارتند از شیدایی‌های لاله‌های آلمانی (Tulip manias 1634-1637) حباب دریای جنوب بریتانیا(۱۷۱۷-۱۷۱۹) شرکت می‌سی‌سی‌پی فرانسه (۱۷۱۷-۱۷۲۰)، رکود پس از ناپلئون (۱۸۱۵-۱۸۳۰) و رکود
رکود پس از ناپلئون (۱۸۱۵-۱۸۳۰) و رکود بزرگ(۱۹۲۹-۱۹۳۹). بسیاری از کسادی‌ها در آمریکا به وسیله وحشت‌های بانکی ایجاد شدند. رکود بزرگ شامل چندین بحران بانکی بود، این بحران‌ها شامل هجوم به بانک‌های گوناگون از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ می‌شدند. برخی از این بحرانها خاص منطقه ایالات متحده بودند. وحشت‌های بانکی در نوامبر ۱۹۳۰ شروع شدند، یک سال بعد سقوط بازار سهام به وسیله فروپاشی یک رشته بانک‌ها در تِنِسی(Tennessee) و کنتاکی(Kentucky) آغاز شد، و شبکه‌های وابسته به آن‌ها را مختل کرد. در دسامبر، شهر نیویورک هجوم‌های بانکی
مختل کرد. در دسامبر، شهر نیویورک هجوم‌های بانکی گسترده‌ای را تجربه کرد. فیلادلفیا با هجوم‌های بانکی یک هفته بعد مواجه شد، ولی با اقدام سریع به وسیله بانک‌های پیشرو شهر و فدرال رزرو با موفقیت از آن جلوگیری شد. برداشت از سپرده‌ها پس از اینکه رسوایی‌های شرکت‌های مختلط مالی در نیویورک و لس آنجلس آشکار گردید، بدتر شد. بیشتر خسارت اقتصادی رکود مستقیماً به وسیله هجوم‌های بانکی ایجاد شد. میلتون فریدمن و آنا شوارتز بحث کردند که برداشت‌های مداوم از بانک‌ها به وسیله سپرده گذاران عصبانی به وسیله اخبار هجوم‌های بانکی
سپرده گذاران عصبانی به وسیله اخبار هجوم‌های بانکی پاییز ۱۹۳۰ الهام شد و بانک‌ها مجبور شدند که وامهای خود را نقد کنند، که مستقیماً منجر به کاهش عرضه پول شد و اقتصاد را منقبض کرد هجوم‌های بانکی در ایالات متحده برای چندین سال بعد نیز به اذیت کردن خود ادامه دادند. بحران مالی جهانی که در سال ۲۰۰۷ شروع شد دور ورشکستگی‌های نقدینگی بازار متمرکز شده بود که قابل مقایسه با یک هجوم بانکی بود. این بحران شامل موجی از ملی‌سازی بانک‌ها شد مانند بانک‌های وابسته به نورثرن راک (Northern Rock) در انگلیس و ایندی مک (Indy Mac)
(Northern Rock) در انگلیس و ایندی مک (Indy Mac) در ایالات متحده. این بحران به وسیله نرخ‌های بهره واقعی پایین ایجاد شد که محرک تشکیل یک حباب قیمت دارایی بودند و به وسیله محصولات مالی جدید سوخت‌گیری می‌شدند. نظریه. تحت بانکداری ذخیره جزئی، نوعی از بانکداری که اخیراً در اکثر کشورهای توسعه یافته‌استفاده می‌شود، بانک‌ها تنها یک کسری از سپرده‌های دیداری را به عنوان پول نقد نزد خود نگه می‌دارند. بقیه سپرده‌ها در اوراق بهادار و وام‌ها سرمایه‌گذاری می‌شود که معمولاً دوره اش بلندتر از سپرده‌های دیداری است، این امر
دوره اش بلندتر از سپرده‌های دیداری است، این امر باعث ایجاد عدم تطابق دارایی با بدهی می‌شود. هیچ بانکی ذخایر کافی برای پاسخگویی به برداشت هم‌زمان از سپرده‌ها را در دست ندارد. دیاموند و دیبویگ الگویی را توسعه دادند که توضیح می‌دهد چرا هجوم‌های بانکی رخ می‌دهد و چرا بانک‌ها سپرده‌هایی را می‌پذیرند که نقدتر از دارایی هایشان است. بر طبق این الگو، بانک‌ها به عنوان یک واسطه میان قرض گیرندگان که وام‌های با سررسید طولانی مدت را ترجیح می‌دهند و سپرده گذاران که حساب‌های نقد را ترجیح می‌دهند عمل می‌کنند. الگوی دیاموند
نقد را ترجیح می‌دهند عمل می‌کنند. الگوی دیاموند و دیبویگ مثالی از یک بازی اقتصادی را با بیشتر از یک تعادل نش ارائه می‌کند، که برای سپرده گذاران انفرادی منطقی است که به محض بدگمانی درباره احتمال شروع هجوم بانکی، به این هجوم بپیوندند علی‌رغم اینکه هجوم آن‌ها باعث فروپاشی بانک شود. در این الگو، سرمایه‌گذاری تجاری مستلزم مخارجی در حال حاضر است که بازده‌هایی را در آینده به دنبال دارد. یک شرکت تجاری یا کارآفرین که نیاز دارد که قرض بگیرد تا سرمایه‌گذاری خود را تأمین مالی کند، می‌داند که سرمایه‌گذاریش در بلندمدت
مالی کند، می‌داند که سرمایه‌گذاریش در بلندمدت بازده ایجاد می‌کند و در نتیجه ترجیح می‌دهد که وامهای با سررسید بلندمدت بگیرد، که نقدینگی کمتری برای قرض دهنده به دنبال دارد. خانوارها و بنگاههایی که پول اضافی برای قرض دادن به این کسب و کارها دارندممکن است نیازهای پیش‌بینی نشده و ناگهانی برای پول نقد داشته باشند، بنابراین آن‌ها تمایل دارند که تنها به شرط ضمانت دسترسی فوری به پولهایشان به شکل حساب‌های سپرده‌های دیداری حاضر به قرض دادن شوند یعنی حسابهایی با کوتاه‌ترین سر رسید ممکن داشته باشند. از انجایی که قرض
سر رسید ممکن داشته باشند. از انجایی که قرض گیرندگان به پول نیاز دارند و سپرده گذاران شخصاً از وام دادن ترس دارند، بانک‌ها خدمتی ارزشمند را به وسیله جمع‌آوری وجوه از سپرده‌های فردی ارائه می‌کنند، این سپرده‌ها را تبدیل به وام‌هایی برای قرض گیرندگان می‌کنند و ریسک‌های سوخت و تقاضای ناگهانی برای پول نقد را تقبل می‌کنند. بانک‌ها می‌توانند بهره‌های بسیار بالاتری را روی وام‌های بلندمدت نسبت به پرداخت بهره به سپرده‌های دیداری، مطالبه کنند و از این طریق سود خود را بدست آورند. اگر تعداد کمی از سپرده گذاران هم‌زمان
بدست آورند. اگر تعداد کمی از سپرده گذاران هم‌زمان از سپرده هایشان برداشت کنند، مشکلی رخ نخواهد داد. در حقیقت نیاز هم‌زمان به پول نقد از طرف سپرده گذاران احتمال خیلی ضعیفی دارد یعنی بانک‌ها می‌توانند انتظار داشته باشند تنها یک درصد کمی از حساب‌ها در یک روز برداشت می‌شوند چون نیازهای مخارجی افراد ناهمبسته است. یک بانک می‌تواند با افق بلندمدت وام دهد و پول نسبتاً کمی را برای برداشت از حساب سپرده‌ها توسط سپرده گذاران را نزد خود نگه دارد. البته، اگر خیلی از سپرده گذاران هم‌زمان از حساب خود برداشت کنند، بانک
گذاران هم‌زمان از حساب خود برداشت کنند، بانک ممکن است دچار کمبود نقدینگی شود، در نتیجه سپرده گذاران برای برداشت از سپرده هایشان هجوم خواهند اورد، این امر بانک را مجبور می‌کند که بسیاری از دارایی‌هایش را با یک زیان نقد کند و عاقبت در صورت ادامه یافتن هجوم بانکی ممکن است ورشکست شود. اگر چنین بانکی بکوشد که وامهایش را زود مطالبه کند، تولید و کسب و کارها مختل خواهد شد و منجر به زیانهای بیشتری برای اقتصاد خواهد شد. با این وجود، بسیاری از بدهکاران قادر نخواهند بود که عندالمطالبه بدهی‌های خود را به بانک بازپرداخت
که عندالمطالبه بدهی‌های خود را به بانک بازپرداخت کنند، و اعلام ورشکستگی خواهند کرد، و شاید این دیگر بستانکاران مربوطه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. یک هجوم بانکی حتی می‌تواند به وسیله یک داستان دروغین شروع شود. حتی سپرده گذارانی که می‌دانند داستان دروغ است، انگیزهٔ لازم برای برداشت از حساب خود را خواهند داشت، زیرا گمان می‌کنند که دیگر سپرده گذاران داستان را باور دارند. این داستان یک پیشگویی تحقق زا می‌شود. در واقع رابرت مرتون که اصطلاح پیشگویی تحقق زا را نام‌گذاری کرد، از هجوم‌های بانکی به عنوان نمونه اولیه
کرد، از هجوم‌های بانکی به عنوان نمونه اولیه این مفهوم در کتابش Social Theory and Structure نام می‌برد. مروین کینگ، رئیس کل بانک انگلیس بیان کرده‌است که عقلایی نیست که یک هجوم بانکی را شروع کنی ولی عقلایی است که در صورت شروع آن در آن مشارکت کنی. بحران‌های بانکداری نظام مند. یک هجوم بانکی، برداشت ناگهانی سپرده‌های یک بانک است. یک وحشت بانکی یا وحشت بانکداری یک بحران مالی است که هنگامی رخ می‌دهد که خیلی از بانک‌ها دچار هجوم‌های هم‌زمان شوند. در یک بحران بانکداری نظام مند همه یا تقریباً همهٔ سرمایه بانکداری در
نظام مند همه یا تقریباً همهٔ سرمایه بانکداری در یک کشور محو می‌شود؛ این می‌تواند هنگامی ایجاد شود که قانون گذاران ریسک‌های نظام مند و اثرات سرایتی را نادیده می‌گیرند. بحران‌های بانکداری نظام مند به هزینه‌های مالی سرسام‌آور و زیانهای تولیدی بزرگ نسبت داده می‌شوند. مکرراً حمایت‌های نقدینگی اضطراری و ضمانت‌های کلی برای جلوگیری از چنین بحران‌هایی به کار برده شده‌اند، که همیشه موفقیت‌آمیز نبوده است. اگر یک بحران به وسیله سیاست‌های مالی ناپایدار به راه انداخته شده باشد، سیاست‌های مالی انبساطی معمولاً استفاده
شده باشد، سیاست‌های مالی انبساطی معمولاً استفاده می‌شوند. در بحران‌های نقدینگی و توانایی پرداخت دیون، بانک‌های مرکزی می‌توانند برای پشتیبانی از بانک‌های دچار کمبود نقدینگی، نقدینگی ارائه کنند. حفاظت از سپرده گذاران می‌تواند کمک کند به بازیابی اعتماد، اگرچه ممکن است پرخرج باشد و ضرورتاً به بازیابی اقتصادی سرعت نبخشد. برخی اقدامات نسبت به برخی دیگر در جلوگیری از ریزش اقتصادی و بازیابی نظام بانکداری پس از یک بحران نظام مند موثرند. این اقدامات شامل هدف قرار دادن برنامه‌های کاهش بدهی برای قرض گیرندگان مضطر،
دادن برنامه‌های کاهش بدهی برای قرض گیرندگان مضطر، برنامه‌های بازسازی شرکت‌ها، شناسایی زیان‌های بانکی، و به اندازه کافی سرمایه دار کردن بانک‌ها می‌باشد. سرعت دخالت سرنوشت ساز است؛ دخالت اغلب پس از مدتی انجام می‌شود به این امید که بانک‌های محجور بتوانند خود را به وسیله پشتیبانی نقدینگی و سست‌سازی مقررات بازیابی کنند. و در پایان این تاخیر فشا را روی اقتصاد افزایش خواهد داد. یک هجوم خاموش هنگامی رخ می‌دهد که کسری مالی ضمنی از یک افشاء زیان قابل دسترس دولت به بانک‌های دوباره احیا شده(Zombie banks) بقدر کافی
بانک‌های دوباره احیا شده(Zombie banks) بقدر کافی بزرگ است که سپرده گذاران آن بانک‌ها را بترساند. همانطوری‌که سپرده گذاران و سرمایه‌گذاران بیشتری شروع به شک در مورد اینکه آیا دولت می‌تواند از نظام بانکداری کشور حمایت کند، می‌کنند، هجوم خاموش روی این نظام می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌های تأمین وجوه بانک‌های دوباره احیا شده شود. اگر یک بانک دوباره احیا شده برخی از دارایی‌هایش را در قیمت بازار بفروشد، دارایی‌های باقی‌مانده اش از بخش زیادی از زیان‌های قابل دسترس جلوگیری می‌کند؛ اگر بدهی‌هایش را در نرخ‌های بهره
جلوگیری می‌کند؛ اگر بدهی‌هایش را در نرخ‌های بهره افزایش یافته منتقل کند، سودش را همراه با سود رقبای سالمتر له می‌کند. هرچه هجوم‌های خاموش طولانی تر ادامه یابند، مزایای بیشتری از بانک‌های سالم و مودیان مالیاتی به بانک‌های دوباره احیا شده منتقل می‌شود. هزینه رفع بحران می‌تواند بسیار زیاد باشد. در بحرانهای بانکداری نظام مند در جهان از ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۷ هزینه خالص متوسط بازسرمایه‌سازی ۶٪ GDP بود، هزینه‌های مالی مرتبط با مدیریت این بحران‌ها به‌طور متوسط ۱۳٪ GDP بود و زیان‌های تولید اقتصادی به‌طور متوسط ۲۰٪ GDP در
و زیان‌های تولید اقتصادی به‌طور متوسط ۲۰٪ GDP در طول چهار سال اول این بحران‌ها بود. جلوگیری و تسکین. چندین روش برای کمک به جلوگیری یا تسکین هجوم‌های بانکی به کار برده می‌شود. بانک‌های انفرادی برخی از روش‌های جلوگیری از هجوم بانکی در مورد بانک‌های انفرادی جدا از بقیه اقتصاد به شرح زیر است: روش‌های نظام مند: برخی از روش‌های جلوگیری برای کل اقتصاد اعمال می‌شوند. اگر چه هنوز ممکن است نهادهای فردی ورشکسته شوند. نقش آخرین وام دهنده، و وجود بیمه سپرده، هر دو، پدیده خطرات اخلاقی را ایجاد می‌کنند، زیرا این دو کار،
خطرات اخلاقی را ایجاد می‌کنند، زیرا این دو کار، انگیزه بانک‌ها برای دوری کردن از دادن وام‌های پر ریسک را کاهش می دهند. با وجود این این دو روش، اقداماتی استاندارد هستند، در حقیقت این باور وجود دارد که مزیت‌های جلوگیری مشترک معمولاً بر هزینه‌های ریسک‌پذیری افراطی می چربد. روش‌هایی که برای جلوگیری از وحشت بانکی به کار می روند، به چند دلیل شکست خورده اند: منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی www.wikipedia.org/wiki/bank run
هانس لانگسدرف (؛ – ) یک فرد نظامی اهل آلمان بود. او کاپیتان کشتی گراف اشپی (گراف اسپی) در جریان جنگ جهانی دوم بود. او با کشتی خود در سواحل اوروگوئه به محاصره سه ناو انگلیسی در آمد و در نهایت از بیم اینکه کشتی به دست انگلیسی ها بیفتد کشتی خود را منهدم کرد و دو روز بعد نیز خودکشی کرد.
داگلاس سیرک (؛ – ) کارگردان اهل آلمان بود. او بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۹ میلادی، فعالیت می‌کرد. او بعد از تحصیل در دانشگاه‌های هامبورگ، کپنهاگ و مونیخ کار سینما را در استودیوی «اوفا» ی برلین در مقام هنرپیشه، نویسنده، تهیه‌کننده و دستیار کارگردان آغاز می‌کند. برای مجلات مقاله می‌نویسد تا اینکه فیلمش «آوریل، آوریل» را در ۱۹۳۵ برای «اوفا» می‌سازد و تا پایان دهه سی، در مقام کارگردان، نویسنده و بازیگر کارش را در این شرکت ادامه می‌دهد. سیرک قبل از آنکه در سال ۱۹۴۴ به هالیوود برود بیش از ۱۵ فیلم در آلمان می‌سازد. وی
هالیوود برود بیش از ۱۵ فیلم در آلمان می‌سازد. وی در کشورهای مختلف نیز فیلم‌هایی ساخت. دوران فعالیت داگلاس سیرک در هالیوود از ۱۹۴۳ تا ۱۹۵۹ بیشتر در یونیورسال انجام می‌گیرد. او در آمریکا بیش از ۱۸ فیلم می‌سازد که بهترین آنها "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن" بود که آخرین این فیلمساز نیز هست. بعد از نمایش این فیلم در ۱۹۵۸ داگلاس سیرک پس از بیماری سخت، از کار سینما کناره می‌گیرد و به آلمان بازمی‌گردد. پس از آن در تئاترهای آلمان و سوئیس کارش را دنبال می‌کند تا اینکه در سال ۱۹۸۷ چشم از جهان فرومی‌بندد.
گونتر آیش (؛ – ) یک نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، و شاعر اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه گئورگ بوشنر شده است.
لیلی پالمر (; – ) هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌های او می‌توان به "ماجرای مرموز و پرالتهاب" و "لوته در وایمار" اشاره کرد.
هرمان هنکل (زاده ۱۴ فوریهٔ ۱۸۳۹ در هاله-درگذشته ۲۹ اوت ۱۸۷۳ در شرامبرگ) ریاضیدان اهل آلمان بود. او که فرزند یک استاد فیزیک بود در لایپزیگ به مدرسه رفت و در آنجا به لطف نمرات خوبش اجازه یافت تا ریاضیات یونان باستان را مورد مطالعه قرار دهد. هنکل در نزد شمار زیادی از ریاضیدانان بزرگ همچون موبیوس، ریمان، وایرشتراس و کرونکر آموزش دید و با رساله ای درباره بسط سریها به کسرهای مسلسل در سال ۱۸۶۲ دانش آموخته دوره دکترا شد. وی همچنین به تاریخ ریاضیات علاقه داشت و همواره در کارهایش به پروروش تاریخی نظریه های ریاضی توجه
در کارهایش به پروروش تاریخی نظریه های ریاضی توجه میکرد.
آبراهام فرنکل (؛ – ) ریاضی‌دان اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.
اولاف شولْتْس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و صدراعظم اسبق آلمان است که پیش از آن، از ۱۴ مارس ۲۰۱۸ به‌عنوان وزیر دارایی آلمان و معاون صدراعظم آلمان مشغول به‌کار بود. پیش از این نیز، وی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ شهردار هامبورگ و در همین زمان در بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ معاون رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان بود که در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان نامزد پست صدراعظم از طرف حزب سوسیال‌دموکرات در انتخابات فدرال سپتامبر ۲۰۲۱ آلمان انتخاب شد که نهایتاً در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط پارلمان آلمان به‌عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد. فرانک والتر
به‌عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد. فرانک والتر اشتاین‌مایر در ۲۶ مارس ۲۰۲۵ او را از این مقام برکنار کرد و گفت تا انتخاب صدراعظم جدید او صدراعظم موقت باشد. خدمت وی در ۶ مه به‌طور رسمی به اتمام رسید. زندگی حرفه‌ای. شولتس یک حقوق‌دان است که کار وکالت خود را از سال ۱۹۸۵ با تخصص کار و حقوق استخدامی آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰ به حزب سوسیال‌دموکرات آلمان پیوست و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱ عضوی از بوندستاگ (مجلس فدرال آلمان) بود. در سال ۲۰۰۱ عضو دولت محلی ایالت هامبورگ تحت رهبری شهردار اوروین رونده شد و سپس در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان
شهردار اوروین رونده شد و سپس در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان دبیرکل حزب سوسیال‌دموکرات آلمان انتخاب شد که در کنار رهبر حزب و صدراعظم وقت گرهارد شرودر به فعالیت می‌پرداخت. شولتس بعد از استعفا از مقام دبیرکلی حزب در سال ۲۰۰۴، ناظم حزب خود در بوندستاگ شد و در سال ۲۰۰۷ در دولت اول آنگلا مرکل عهده‌دار مقام وزیر کار و امور اجتماعی آلمان شد. در پی انتخابات فدرال ۲۰۰۹ آلمان که حزب سوسیال‌دموکرات دولت ائتلافی به رهبری آنگلا مرکل و حزب اتحادیه را ترک کرد، شولتس به هامبورگ برگشت و رهبری حزب سوسیال‌دموکرات در شهر هامبورگ را به
و رهبری حزب سوسیال‌دموکرات در شهر هامبورگ را به عهده گرفت و سپس به‌عنوان معاون رهبر حزب انتخاب شد. تحت رهبری او، حزب سوسیال دموکرات آلمان در انتخابات محلی هامبورگ به پیروزی خیره‌کننده‌ای رسید و شولتس به‌عنوان شهردار هامبورگ انتخاب شد که این مقام را تا سال ۲۰۱۸ حفظ کرد. دولت چهارم آنگلا مرکل. بعد از موافقت حزب سوسیال دموکرات به شرکت در دولت ائتلافی در دولت چهارم آنگلا مرکل، شولتس هم‌زمان عهده‌دار دو مقام وزیر امور مالی و معاون صدراعظم آلمان شد. شولتس در سال ۲۰۱۹ در تلاشی برای به‌دست گرفتن رهبری حزب سوسیال
۲۰۱۹ در تلاشی برای به‌دست گرفتن رهبری حزب سوسیال دموکرات به‌طور مشترک با کلارا گیویتس، نماینده پیشین ایالت براندنبورگ، خود را نامزد مقام رهبری حزب کرد. این زوج با وجود پیروزی در دور نخست رای‌گیری، در دومین دور با ۴۵ درصد آرا از نوربرت والتر-بوریانس و زاسکیا اسکن شکست خوردند. متعاقب این شکست، شولتس از پست معاون حزب سوسیال‌دموکرات کناره‌گیری کرد. در روز ۱۰ اوت ۲۰۲۰ کمیته رهبری حزب، اولاف شولتس را به‌عنوان کاندیدای مقام صدراعظمی آلمان از حزب سوسیال‌دموکرات در انتخابات فدرال سپتامبر ۲۰۲۰ کرد. بعد از کناره‌گیری
فدرال سپتامبر ۲۰۲۰ کرد. بعد از کناره‌گیری آنگلا مرکل. این سیاستمدار کهنه‌کار آلمانی، بعد از کناره‌گیری آنگلا مرکل از رهبری حزب محافظه‌کار دموکرات مسیحی و سپردن رهبری به آرمین لاشت و با توجه به شکست حزب محافظه‌کار دموکرات مسیحی در انتخابات مجلس فدرال یا همان بوندستاگ در سال ۲۰۲۱ میلادی، به صدراعظمی این کشور رسید.
آمیزش جنسی بعد از پایان بارداری و پس از زایمان برای چندین هفته یا ماه به تأخیر می‌افتد و زوجین در مدت مشخصی قادر به نزدیکی نیستند. رابطه زناشویی در این دوران برای زنان ممکن است دردناک نیز باشد. زخم‌های میاندوراه و برش‌های ناشی از جراحی مثل برش میاندوراه و مهبل که در عمل زایمان انجام می‌شود، باعث ناکارآمدی جنسی می‌گردد. پس از زایمان، فعالیت‌های دیگر جنسی ممکن است زودتر از نزدیکی زناشویی انجام شود اما برخی از مادران دچار کاهش تمایلات جنسی طولانی مدت پس از زایمان می‌شوند که ممکن است با افسردگی پس‌زایمانی در
می‌شوند که ممکن است با افسردگی پس‌زایمانی در ارتباط باشد. مشکلات متداول دیگری که ممکن است حدود یک سال پس از زایمان به طول بینجامد، عدم تعادل خواهش‌های جنسی زن و مرد است. در این دوران، این تمایلات در مردها بیشتر از زن‌ها می‌باشد. بدتر شدن ریخت بدن زن نیز از این دسته معضلات است. آسیب‌ها و روش‌های زایمان. زنانی که دارای آسیب و شکافت در میاندوراه خود هستند، نزدیکی زناشویی را دیرتر از زنانی که دارای میاندوراه سالم می‌باشند، شروع می‌کنند. همچنین زنانی که دارای بخیه میاندوراه هستند دارای روابط جنسی ضعیف‌تری
بخیه میاندوراه هستند دارای روابط جنسی ضعیف‌تری هستند. آسیب‌های میاندوراه ممکن است با آمیزش و نزدیکی دردناک (دیسپارونیا) نیز در ارتباط باشد. زنانی که پس از زایمان دارای شکاف مقعدی هستند بعید است بتوانند تا شش ماه یا یک سال پس از زایمان نزدیکی زناشویی داشته باشند اما پس از ۱۸ ماه، آمیزش جنسی نرمالی خواهند داشت. استفاده از انبرک زایمان و روش مکش باعث افزایش دردهای آمیزشی پس از زایمان، تأخیر در نزدیکی زناشویی و مشکلات جنسی دیگر می‌گردد. در زایمان به روش سزارین ممکن است نتایج همانند زایمان طبیعی نباشد و البته
ممکن است نتایج همانند زایمان طبیعی نباشد و البته ممکن است که تفاوتی هم نداشته باشند. زنانی که با عمل سزارین زایمان کرده‌اند، در سه ماه اول پس از زایمان، درد آمیزشی کمتری نسبت به زنانی که طبیعی زایمان کرده‌اند، دارند. در شش‌ماهه اول پس از زایمان، زنانی که به طریق سزارین وضع حمل کرده‌اند رضایت جنسی بیشتری نسبت به زنانی داشته‌اند که به روش طبیعی زایمان کرده‌اند. مدت تأخیر در آمیزش جنسی و از سرگیری نزدیکی زناشویی. بسیاری از پزشکان توصیه می‌کنند که آمیزش جنسی پس از زایمان، ۴ تا ۶ هفته متوقف بماند. این وقفه برای
از زایمان، ۴ تا ۶ هفته متوقف بماند. این وقفه برای جمع شدگی و ارتجاع گردن رحم، پایان خونریزی طبیعی از نوع زچگی و التیام زخم‌ها و پارگی‌ها می‌باشد. طی تحقیقاتی که در ترکیه انجام گردید مشخص شد ۴۷٪ زنان در ظرف ۶ هفته پس از زایمان مبادرت به آمیزش جنسی کرده‌اند. در بریتانیا و آمریکا این نسبت برای شش هفته، ۵۷٪، برای سه ماه ۸۲٪ تا ۸۵٪ و برای شش ماه ۸۹٪ تا ۹۰٪ بوده است. formula_1 زنان اوگاندایی نزدیکی زناشویی را شش ماه پس از زایمان از سر می‌گیرند. ۵۲٪ زنان چینی پس از دو ماه نزدیکی زناشویی را از سر می‌گیرند و این
از دو ماه نزدیکی زناشویی را از سر می‌گیرند و این نسبت برای زنان چینی که پس از شش ماه آمیزش جنسی را از سر می‌گیرند، ۹۵٪ است. در یک مدت زمان خاص پس از زایمان، بهتر است رابطه زناشویی وجود نداشته باشد و دلیل آن هم این است محل چسبندگی جفت ترمیم پیدا کند چون مثل یک زخم بازمی‌ماند. جفت از دیواره کنده شده و خون‌ریزی‌های معمول بعد از زایمان، از همین محل است. تا این زخم ترمیم پیدا نکرده، بهتر است رابطه زناشویی نداشته باشند. این زمان حدود ۳ هفته طول می‌کشد. در قدیم می‌گفتند تا ۶ هفته. اما امروز می‌گویند تا ۳ هفته هم
تا ۶ هفته. اما امروز می‌گویند تا ۳ هفته هم کفایت می‌کند. شرایط زایمان طبیعی و سزارین با هم متفاوت است. اگر زایمان طبیعی باشد چون در محل، ممکن است برش و بخیه زده شده باشد و این زخم در طول ۲ هفته بهبود پیدا می‌کند، چنانچه مشکل خاصی پیدا نکند، ۳ هفته برای محدودیت جنسی کافی است. پس از زایمان، رحم و سایر بخش‌های دستگاه تناسلی زن در خلال ۴ تا ۶ هفته به حالت طبیعی بازمی‌گردند؛ بنابراین سفارش می‌شود که ارتباط جنسی را تا ۶ هفته پس از زایمان به تعویق بیفتد نزدیکی زود هنگام موجب آسیب به بخیه‌های مادر (هم در زایمان