payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گذشت زمان، فرسوده و افسرده شده‌است؛ و قصد انجام کاری بسیار عجیب را دارد... درباره نویسنده. نمایشنامه‌ها، روایت‌های ترسناک، و داستان‌های اسکار وایلد تا به امروز نیز بسیار محبوب هستند. او راوی شگفت‌انگیزی بود؛ چه در نوشتن، و چه در صحبت کردن. و در زمان خودش به دلیل سخنان هوشمدانه و طعنه‌آمیزش مشهور بود. یکی از دوستان وی، دابلیو. بی. ییتسِ شاعر، او را "بهترین سخنران دوران خود" نامیده است. دوستی دیگر روش وایلد را برای خلاصی از یک دندان درد شدید، این چنین توضیح داده: "مطمئن باشید وی آن‌قدر برایش داستان و جوک
داده: "مطمئن باشید وی آن‌قدر برایش داستان و جوک تعریف می‌کند، که او را به خنده می‌اندازد..." این داستان با نام «شبح کانترویل» همراه با شش داستان دیگر از نویسنده توسط طاهر جام‌برسنگ، مترجم ایرانی ساکن سوئد ترجمه شده و نشر کارگاه اتفاق در تهران آن را منتشر کرده است. شمارۀ استاندارد بین المللی کتاب: 9786227047530
آرون استیون حداد (زادهٔ ۳ آگوست ۱۹۸۲) که بیشتر با نام دیمین ساندو شناخته می‌شود، یک کشتی گیر حرفه‌ای امریکایی است که در حال حاضر در دبلیو دبلیو ای حضور دارد. او پیش از این با نام آیدل استیونز در دبلیو دبلیو ای فعالیت داشت و سابقه حضور در "اوهایو ولی رسلینگ" (OVW) و "ورلد رسلینگ کنسیل" (WWC) پرتوریکو را داشته است. ساندو در سال ۲۰۱۳ برنده مانی این د بانک شد اما فرصت قهرمانی سنگین وزن جهان را از دست داد. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
سر آلفرد ژول "فردی" آیر ، (زاده ۲۷ ژوئن ۱۹۱۰ - درگذشته ۲۹ اکتبر ۱۹۸۹) فیلسوف تحلیلی بریتانیایی است که بیشتر به خاطر مطرح کردن اثبات گرایی منطقی به دنیای انگلیسی زبان شهرت دارد. وی از سردمداران مکتب پوزیتیویسم منطقی بود. وی به سبب نوشتن کتاب «زبان، حقیقت و منطق» معروف است. وی از پیشگامان تجربه گرایی است و کتبی در باب راسل نیز نگاشته است زندگی. آیر در ۲۹ اکتبرِ ۱۹۱۰ در خانواده‌ای متمول در لندن به دنیا آمد مادرش یهودی اهل هلند و پدری یک کالونیست اهل سوئیس بود. در دانشگاه آیتون، تحصیل کرد و سپس در دانشگاه
بود. در دانشگاه آیتون، تحصیل کرد و سپس در دانشگاه آکسفورد، به تحصیل در دوره عالی پرداخت. در سال ۱۹۳۲ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و تا مدتی در دانشگاه وین و در ارتباط با اعضای حلقه وین به بررسی پوزیتیویسم مشغول شد، که تا آن زمان، نزد انگلیسی زبانان، هنوز معروفیتی نداشت. حاصل این دوره نگارش اثر معروف وی زبان، حقیقت و منطق بود که اثر شگرفی در دنیای انگلیسی زبان بر جا گذاشت. او در طول زندگی کاری اش همواره به تدریس مشغول بود. در سال ۱۹۳۳ با سمت دانشیاری به آکسفورد برگشت و در سال ۱۹۳۵ عضو کالج کرایست چرچ
آکسفورد برگشت و در سال ۱۹۳۵ عضو کالج کرایست چرچ گردید. در سال ۱۹۴۵ به واسطه جنگ از ادامه مطالعات خود بازماند و ترجیح داد تا به مانند بسیاری از هم نسلان خود در جنگ علیه آلمان نازی شرکت کند. بعد از جنگ به عنوان رئیس کالج وادهام برگزیده شد و به تدریس ادامه داد. در سال بعد کرسی استادی فلسفه و منطق را در دانشگاه لندن احراز نمود و تا سال ۱۹۵۹ در این سمت باقی ماند. پس از مدتی به آکسفورد بازگشت و در کرسی استادی به تدریس منطق پرداخت. او تا سال ۱۹۸۷ چندین بار در ایالات متحده در کالج بارد به تدریس پرداخت. او در میان
متحده در کالج بارد به تدریس پرداخت. او در میان دوستان خود به فردی آیر مشهور بود. آیر طرفدار سرسخت باشگاه فوتبال تاتنهام بود. آیر شدیداً تحت تأثیر برتراند راسل و جرج ادوارد مور بود. وی در جوانی کتاب «رساله‌هایی در شکاکیت» از راسل و «اصول اخلاق» جرج ادوارد مور را از نظر گذرانده بود. پوزیتیویسم منطقی آیر. نوشته‌های آیر بسیار گسترده‌اند، در میان این آثار کتاب زبان، حقیقت و منطق (۱۹۳۶)، به دلیل اهمیت فلسفی‌اش، در معرفی دیدگاه‌های حلقه وین به جهان انگلیسی زبان، نقش پر رنگ‌تری ایفا می‌کند. او در این کتاب، به تاسی
پر رنگ‌تری ایفا می‌کند. او در این کتاب، به تاسی از رویکرد حلقه وین، معیار اثبات‌پذیری را به عنوان معیار سنجش و ارزیابی گزاره‌ها مطرح کرد. نتیجه چنین معیاری بی معنا دانستن گزاره‌های اخلاقی و دعاوی متافیزیکی، و به‌طور کلی آنچه فراتر از تجربه اظهار می‌شود، بود. این رویکرد در دوره‌های بعدی مورد انتقادهای شدیدی قرار گرفت. منتقدان عنوان می‌کردند که بسیاری از گزاره‌ها به رغم تجربی نبودن معنادارند. آیر علی‌رغم آگاهی به مشکلات پوزیتیویسم منطقی به آن اعتقاد داشت، و پرجاذبه‌ترین جنبه آن را نقش مثبتی می‌دانست که این
پرجاذبه‌ترین جنبه آن را نقش مثبتی می‌دانست که این رویکرد در پژوهش‌های فلسفی قرن اخیر بر عهده گرفته‌است، و همچنین تأکید این نهضت بر لزوم روشن‌اندیشی و جستجوی مبانی روشن و واضح، و پرهیز از پنهان شدن در پشت بازی‌های کلامی و تصنعات لفظی. عقاید. ضدیت با عقاید متافیزیکی یکی از مضامین اصلی آثار آیر در تمام دوره‌ها فعالیت علمی وی به‌شمار می‌آید. این ضدیت اولین بار در کتاب زبان، حقیقت و منطق عنوان شد و علی‌رغم انتقادهای فراوان در سالهای بعدی بر اصل اثبات‌پذیری به عنوان مبنای مخالفت آیر با عقاید متافیزیکی، او به
عنوان مبنای مخالفت آیر با عقاید متافیزیکی، او به مخالفت خود ادامه داد. او در گفتگویی در دهه ۸۰ میلادی با برایان مگی بر این موضوع تأکید کرد. در سال ۱۹۸۸ اندکی قبل از مرگش، در مقاله‌ای با عنوان «هنگام مرگ، چه می‌بینم؟» به توصیف تجربیات نامعمول نزدیک مرگ پرداخت. او در مقام یک لاادری می‌گوید: وی چندی بعد بیان کرد که آنچه گفته است صرفاً تجربه اوست، نه باور به این که جهانی پس از مرگ وجود دارد.
قرارگاه منطقه‌ای شمال‌غرب نزاجا سپاه منطقه‌ای تحت امر نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که مراکز آموزشی، پادگان‌ها، تیپ‌ها و لشکرهای استان‌های شمال غرب کشور را فرماندهی و کنترل می‌کند. ستاد فرماندهی قرارگاه عملیاتی شمال‌غرب در شهر ارومیه قرار دارد. تعداد پرسنل فعال این قرارگاه در حالت فعال ۵۰ هزار نفر و با دارا بودن ۴۰ هزار نفر نیروی ذخیره در نهایت دارای استعداد نزدیک به ۹۰ هزار نفر می‌رسد. این قرارگاه پادگان‌های استان‌های آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، اردبیل، زنجان، قزوین و همدان را پوشش می‌دهد.
اردبیل، زنجان، قزوین و همدان را پوشش می‌دهد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم امیرحسین شفیعی فرماندهی قرارگاه شمال‌غرب نزاجا را برعهده دارد.
بازی‌های آسیایی زمستانی ۱۹۹۶ سومین دوره بازی‌های آسیایی زمستانی بوده‌است که از ۴ تا ۱۱ فوریه ۱۹۹۶ در هاربین، چین برگزار شده‌است. کشور کره شمالی در ابتدا قرار بوده‌است که میزبان این دوره از مسابقات باشد اما به دلیل عمل نکردن به تعدات میزبانی به کشور چین داده شد، کشورهای قزاقستان و ازبکستان برای اولین بار در این بازی‌ها شرکت کردند.
خط لولهٔ نابوکو (Nabucco) خط لوله‌ای است که قرار است گاز طبیعی را از منابع دریای خزر به اروپا از طریق آذربایجان، گرجستان، ترکیه، بلغارستان، رومانی، مجارستان و اتریش منتقل کند. هدف اصلی از احداث این خط لوله کاهش وابستگی منابع تأمین انرژی اروپا به روسیه می‌باشد. اغلب اعضای اتحادیهٔ اروپا و آمریکا از این پروژه حمایت می‌کنند. این خط لوله رقیبی برای پروژهٔ خط لولهٔ "South Stream" خواهد بود. در طرح اولیه کشورهای عراق، آذربایجان، ترکمنستان و حتی مصر به عنوان تأمین‌کنندگان گاز این خط لوله در نظر گرفته شده‌اند. ولی
گاز این خط لوله در نظر گرفته شده‌اند. ولی با توجه به حجم ذخایر کشورهای مذکور و موقعیت ویژه ایران به عنوان نخستین (دومین) کشور دارای ذخایر گازی جهان حضور ایران در این پروژه محتمل خواهد بود. حتی ترکمنستان برای انتقال گاز خود به این خط پیشن‌ها سوآپ گاز از طریق ایران را مطرح کرده است. کلیهٔ احتمالات فوق بستگی به حل مناقشات سیاسی ایران و غرب خواهد داشت. ضمن اینکه در صورت توسعهٔ منابع گازی ایران و ایجاد زیرساخت‌های لازم، این کشور قادر خواهد بود به تنهایی تأمین‌کنندهٔ بخش بزرگی از نیاز انرژی اروپا به گاز طبیعی از
بخش بزرگی از نیاز انرژی اروپا به گاز طبیعی از طریق خط لوله باشد. ترکیه نیز با توجه به سود حاصل از ترانزیت گاز از پیوستن ایران به خط لولهٔ نابوکو حمایت می‌کند.
تَبَردار خدمتکارانی در روم باستان بود که به‌عنوان محافظ کلانترها و دیگر صاحب‌منصبان بلندپایه‌ی رومی همراه آنان حرکت می‌کردند و تبری مجهز به تبرپوش حمل می‌کردند. تبرپوش جعبه‌ای مدور ساخته‌شده از دسته‌ای از ترکه‌های درخت بود که به‌دور دسته یک تبرزین می‌پیچیدند، و از آن در زمان روم باستان به عنوان نشان قدرت و جاه و جلال کلانترها استفاده می‌شد. تیتوس لیویوس، صاحب کتاب "از پیدایش روم"، نوشته که سنت همراه داشتن تبردار از زمان پادشاهی روم رواج داشته، و به احتمال زیاد رومیان این سنت را از قوم همسایه‌شان، اتروسکان،
رومیان این سنت را از قوم همسایه‌شان، اتروسکان، اقتباس کرده‌بودند. تبرداران راه گذر را برای صاحب‌منصبان رومی در معابر باز می‌کردند و صاحب‌منصبانی که از ایمپریوم (اقتدار عالیه) برخوردار بودند می‌توانستند از طریق این تبرداران از حق خود برای تنبیه رعایا استفاده کنند. زمانی که تبرداران سر تبرپوش را به سوی بالا می‌گرفتند، نشان می‌داد که صاحب‌منصب بدون نارضایتی در حال عبور است؛ اما اگر سر تبرپوش به زیر بود، این امر نشان از ناخرسندی او و احتمال اجرای تنبیهات داشت. در میان کلانترهای رومی، دیکتاتورها ۲۴، کنسول‌ها
در میان کلانترهای رومی، دیکتاتورها ۲۴، کنسول‌ها ۱۲، پرایتورها ۶ و کاهنان و دیگر مسئولان حکومتی هرکدام یک تبردار داشتند.
ابراهیم دهگان (متولد: ۱۲۶۸ ه‍. ش؛ متوفی: ۲۵/۰۵/۱۳۶۳ ه‍.ش) مورخ، نویسنده، ادیب، لغت‌شناس، آموزگار و از مشاهیر شهر اراک محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. ابراهیم دهگان در سال ۱۲۶۸ هجری شمسی در روستای مرزیجران در ۴ کیلومتری شهر اراک در یک خانواده مرفه روستایی چشم به جهان گشود. پدرش غلامعلی نام داشت که ابراهیم او را خان بابا صدا می‌کرد؛ دهگان دوران کودکی را در مکتب خانه روستا به خواندن و نوشتن پرداخت و تا اوایل جوانی به کارهای کشاورزی در روستای مرزیجران اشتغال داشت. با شروع جنگ جهانی اول اقدام به عضویت در دولت مهاجرین
شروع جنگ جهانی اول اقدام به عضویت در دولت مهاجرین کرد. بعد از انجام وظیفه در حوزه علمیه آقا ضیاءالدین به تحصیل درس علوم قدیمه پرداخت که آقا ضیاءالدین عراقی و عبدالکریم حائری یزدی از استادانش بودند. پس از ۱۲ سال تحصیل علوم دینی تصمیم گرفت از حوزه علمیه خارج شود. وی در ۴۰ سالگی در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی به استخدام سازمان فرهنگ اراک درمی آید. پس از ۳۰ سال خدمت در عرصهٔ فرهنگ در ۷۰ سالگی در سال ۱۳۳۷ هجری شمسی به کار تدریس پایان می‌دهد. استاد ابراهیم دهگان پس از ۹۵ سال عمر پرثمر در روز ۲۵ مرداد سال ۱۳۶۳ هجری شمسی
سال عمر پرثمر در روز ۲۵ مرداد سال ۱۳۶۳ هجری شمسی دیده از جهان فروبست. زندگی‌نامه خودنوشت. ابراهیم دهگان حسب حال خویش را در کتاب گزارش نامه یا فقه اللغه اسامی امکنه این گونه بیان می‌کند: «مطلع زندگانی خود را تا به حدود جنگ بین‌الملل اول در آن ده گذرانیده و در آن سال تفنگی به دوش گرفته و در ردیف مهاجرین وارد شده و بعد از یکسره شدن کارها به مدرسه آقا ضیاءالدین در اراک در سلک طلاب وارد گردیده و تا سال ۱۳۴۷ هجری قمری به تحصیلات خود ادامه داده و بعد از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۳۷ خورشیدی به کار تعلیم اشتغال داشته و در ضمن
۱۳۳۷ خورشیدی به کار تعلیم اشتغال داشته و در ضمن از بحث و بررسی و غور در مطالب به قدر استعداد خود خودداری نکرده و در نتیجه چند جلدی کتاب و جزوه به صورت تدوین درآورده که پاره‌ای مطبوع و دسته‌ای بین سواد و بیاض انتظار روزی را دارد که از صورت فیش در صفحه چاپ وارد گردد .» خروج از حوزه علمیه آقا ضیاءالدین. زمانی که رضا شاه پهلوی البسه را ملی اعلام کرد، ابراهیم دهگان تغییر لباس داد و از حوزه علمیه آقا ضیاء الدین خارج شد. گفتنی است که ابراهیم دهگان با شیخ احمد محمودی عراقی میلاجردی روابطی داشت و آن‌ها با یک دیگر
عراقی میلاجردی روابطی داشت و آن‌ها با یک دیگر مکاتباتی می‌کردند. زمانی که رضا شاه پهلوی لباس را ملی اعلام کرد روحانیون می‌بایست خلع لباس می‌شدند اما شیخ عراقی میلاجردی جزء معدود کسانی بود که به دلیل درجه اجتهاد از تغییر لباس معاف بود ولی ابراهیم دهگان تغییر لباس داد و از جرگه روحانیون خارج شد، به همین دلیل شیخ عراقی میلاجردی به واسطه احساسات مذهبی و تعصبات دینی اش در نامه‌ای با عبارات مسجع و آهنگین به ابراهیم دهگان می‌نویسد: «سلام بر برادر عزیز دهگان که صاحب کلاه جدید است و آن را به جای سلام و ستایش تکان
کلاه جدید است و آن را به جای سلام و ستایش تکان می‌دهد و با این کار از اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها تقلید کرده است.» لازم است ذکر شود که ابراهیم دهگان به زور و اجبار تغییر لباس نداد؛ او با میل و رضایت خاطر این کار را انجام داد. جایگاه علمی. ابراهیم دهگان ۱۲ سال در حوزهٔ علمیه آقا ضیاءالدین به تحصیل درس علوم قدیمه پرداخت که از استادانش عبدالکریم حائری یزدی و آقا ضیاءالدین عراقی بودند. او در رشته‌هایی چون تاریخ، جغرافیا، ادبیات فارسی، ادبیات عرب، لغت‌شناسی که اکثر تألیفاتش در این رشته هاست صرفاً مربوط به مطالعه
تألیفاتش در این رشته هاست صرفاً مربوط به مطالعه شخصی خودش بود و نزد هیچ استادی تعلیم ندید. او در ۴۰ سالگی در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی وارد سازمان فرهنگ اراک شد و به کار تدریس دروس تاریخ و جغرافی پرداخت. در آن زمان سازمان فرهنگ اراک بر دوش چند نفر معلم زبده اداره می‌شد که یکی از آنان ابراهیم دهگان بود. گفتنی است که او یا می‌نوشت یا می‌خواند یا تدریس می‌کرد؛ حتی در راه بین مدرسه و منزل هم بیکار نبود و شاگردان یا اشخاص دیگری بودند که در همین چند دقیقه بین راه از ایشان سؤال می‌کردند، که او می‌گفت و آن‌ها می‌نوشتند.
سؤال می‌کردند، که او می‌گفت و آن‌ها می‌نوشتند. کسانی هم به وسیله تلفن، چه در شهر اراک و چه در شهرهای دیگر مطالبی را می‌خواستند، ایشان هم بدون کمترین ناراحتی آنچه را که می‌دانست در اختیار آنان قرار می‌داد. سیروس برادران شکوهی در مقاله‌ای با عنوان که سرو بلند از میان برفت، می‌نویسد: «لطف‌الله هنرفر و ده‌ها نفر دیگر سال‌ها پیش که هنوز افرادی مانند محمدتقی مصطفوی، علی سامی، حبیب‌الله صمدی، نصر تالله مشکاتی، قطب‌های مؤثر و اصلی امور باستان‌شناسی کشور بودند و هنوز نوبت خیل تازه چرخان نشده بود آن‌ها قدر قدمای
هنوز نوبت خیل تازه چرخان نشده بود آن‌ها قدر قدمای مطلع را می‌دانستند و به‌طور مثال اگر مشکلی دربارهٔ قدمت شهر و تاریخ فلان بنا داشتند به امثال ابراهیم دهگان (اراک)، فتای توحیدی (زواره)، محمود مشروطه (یزد)، مسیح ذبیحی (گرگان)، عبدالحمید مولوی (مشهد)، عزیزالله هاشمی (اردستان) و نظایر آن‌ها مراجعه می‌شد، زیرا اینان تاریخ شهر خود را از دو راه در حافظه داشتند: از پیشینیان خود و از کتاب‌های بازمانده از قدیم مانند تاریخ بیهقی، محاسن اصفهان و اقران آن‌ها .» ایرج افشار در مورد ابراهیم دهگان، می‌نویسد: «قدر آن مرحوم
در مورد ابراهیم دهگان، می‌نویسد: «قدر آن مرحوم متأسفانه چنان‌که باید شناخته نشد. مرحوم عباس اقبال و حبیب یغمایی به نوشته‌های او به چشم اعتناء می‌نگریستند و مقالاتش را با احترام چاپ می‌کردند. من سعادت آن داشتم که ۶ الی ۷ بار در اراک به دیدارش نایل شوم. نخستین بار با منوچهر ستوده از بیابان‌های بیراهه شهر تفرش به روستای میغان و بعد به اراک رسیدیم و به خانه گشاده درِ دهگان وارد شدیم. ما را پذیرفت و شب و روزی ما را با گنجینه اسناد و کتب خطی خود مشغول داشت. حکایتها بر گفتگوشه‌هایی از تاریخ آن منطقه را برایمان
بر گفتگوشه‌هایی از تاریخ آن منطقه را برایمان بیان کرد. خدایش غریق برکات بیکران کناد که مردی خوش سخن و دانشمند و تاریخ‌دان و مهمان نواز و محبت پیشه بود .» در جایی دیگر ایرج افشار می‌گوید: «مراتب اطلاع و بصیرت ابراهیم دهگان دربارهٔ تاریخ منطقه اراک و وقایع عصر صفوی و قاجاری بسیار است. او یک مورخ دلسوز محلی است که با رنج در محیط اراک به مدت ۵۶ سال با وضع نامناسب چاپخانه‌هایش به نشر کتابهایی توفیق یافت. او در زمان خود از معدود کسانی بود که از میان نوشته‌های پیشینه به روزگاران گذشته سرزمین بومی و زادمانی خود
به روزگاران گذشته سرزمین بومی و زادمانی خود می‌اندیشید … ابراهیم دهگان با توجه به اینکه منطقه اراک و آستانه و بالاخره کرج قدیم تاریخی درخور تجسس و تدوین داشت با همت بلند و توانایی عالمانه چهار جلد کتاب را به سرزمین پدری خود عرضه کرد. امید است این کتب بیشتر در دسترس عموم درآید تا کوششهای آن دانشمند محلی گوشه نشین ارج بایسته خود را بیابد .» سفر علی اصغر حکمت به اراک. در سال ۱۳۱۶ یا ۱۳۱۷ هجری شمسی وزیر معارف آن زمان علی اصغر حکمت برای بازدید از سازمان فرهنگ به شهر اراک آمد. برای استقبال از او مقرر شد که
به شهر اراک آمد. برای استقبال از او مقرر شد که کارهایی انجام شود، از جمله آن کارها این بود که معلمان در رشته تدریس خود حدود ۱۵ دقیقه سخنرانی کنند، بسیاری از انجام این کار شانه خالی کردند!، جز ۲ الی ۳ نفر، که یکی از آن‌ها ابراهیم دهگان بود. ۲ نفر اول سخنرانی خود را ایراد کردند اما از نظر علی اصغر حکمت رنگ و جلایی نداشت تا اینکه نوبت به ابراهیم دهگان رسید، موضوع سخنرانی او در مورد آثار تاریخی ایران بود؛ تا به حدی علی اصغر حکمت مجذوب سخنرانی شد که بعد از گذشت ۱۵ دقیقه به ابراهیم دهگان می‌گوید: "به صحبتت ادامه
دقیقه به ابراهیم دهگان می‌گوید: "به صحبتت ادامه بده" تا اینکه این سخنرانی حدود ۱ ساعت ادامه پیدا کرد. بعد از اتمام سخنرانی علی اصغر حکمت لطف و تشویق‌های فراوانی را انجام داد و از ابراهیم دهگان خواست که اگر پیشنهادی برای بهبود فرهنگ یا اگر مشکلاتی در زندگی خود دارد، در میان بگذارد. علی اصغر حکمت یک دوره جغرافیای ارتش را به ابراهیم دهگان اهدا می‌کند. ارتباط با استادان. استاد ابراهیم دهگان با استادان بنامی چون عبدالعظیم قریب، فریدون آدمیت، عباس اقبال آشتیانی، محمد محیط طباطبایی، حبیب یغمایی، محمدابراهیم
محمد محیط طباطبایی، حبیب یغمایی، محمدابراهیم باستانی پاریزی، ایرج افشار و از شاگردانش محمد خزائلی بسیار مأنوس بود. کتابشناسی. ابراهیم دهگان چند کتاب ارزشمند را به چاپ رساند. کتاب‌های او به کلی نایاب هستند و اشخاص زیادی طالب آن‌ها می‌باشند. روزنامه‌نگاری. ابراهیم دهگان دارای نوشته‌ها و مقالات متعدد در مجلاتی به نام یادگار، ارمغان، یغما، راهنمای کتاب، بررسی‌های تاریخی و روشندل است. او سال‌ها در روزنامه نامه عراق به مدیریت باقر موسوی همکاری داشت که در آن روزنامه مقالاتی را نوشت. نامه‌ها. نامه شیخ احمد محمودی
مقالاتی را نوشت. نامه‌ها. نامه شیخ احمد محمودی عراقی میلاجردی. زمانی که رضا خان البسه را ملی اعلام کرد، ابراهیم دهگان تغییر لباس داد و از حوزه علمیه آقا ضیاءالدین خارج شد و لباس ملی آن زمان را بر تن کرد و وارد سازمان فرهنگ اراک شد. شیخ احمد محمودی عراقی میلاجردی به دلیل رابطهٔ نزدیکی که با ابراهیم دهگان داشت در نامه‌ای به او نوشت: «سلام بر برادر عزیز دهگان که صاحب کلاه جدید است و آن را به جای سلام و ستایش تکان می‌دهد و با این کار از اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها تقلید کرده است.» نامه فریدون آدمیت. فریدون آدمیت
تقلید کرده است.» نامه فریدون آدمیت. فریدون آدمیت نامه‌ای را در تاریخ ۰۱/۰۵/۱۳۴۷ به شرح زیر برای ابراهیم دهگان می‌نویسد: «دانشمند ارجمندِ محترم؛ با تجدید مراتب اخلاص و ارادت مصدع می‌شوم. مدتی بود شرح حال میرزا تقی خان امیرکبیر را در دست تجدید نظر و تکمیل داشتم و قریبا زیر چاپ خواهد رفت. البته از نامه‌هایی که مرقوم داشته بودند با ذکر مآخذ آن‌ها استفاده نمودم که ملاحظه خواهید فرمود. مطلبی را که خواستم استفسار نمایم راجع به میرزا محمد حسین فراهانی دبیرالملک است. چنان‌که سرکار مسبوق می‌باشید این شخص منشی مخصوص
چنان‌که سرکار مسبوق می‌باشید این شخص منشی مخصوص میرزا تقی خان وزیر نظام در سفارت او به ارزنة الروم بوده است. صورت مجلس مذاکرات آن کنفرانس را قبلاً به دست آورده بودم و بر آن اساس فصل کاملی بر کتاب افزوده‌ام. به قراری که مرحوم خان ملک ساسانی به نگارنده اظهار داشتند نوادگان دختری مرحوم دبیرالملک ( گویا در فراهان در ده جیریا و مهاجران یا حدود آن‌ها هنوز هستند. تصور کردم شاید اسنادی از زمان مأموریت دبیرالملک نزد نوادگان آن مرحوم وجود داشته باشد یا احتمالاً شرح آن سفارت را نوشته. در عالم همکاری علمی و برای تکمیل
سفارت را نوشته. در عالم همکاری علمی و برای تکمیل زندگانی آن مرد عالی قدر تمنی دارم اگر وسیله‌ای برای تحقیق مطلبی که عرض کردم در اختیار جناب عالی هست در این باره باز جویی و تفحص فرمایند. موجب مزید تشکر و امتنان بنده خواهد بود. از این زحمت پوزش می‌خواهم. حقیقت اینکه نه وسیله تحقیق دیگری داشتم و نه کسی را با احاطه سرکار محترم می‌شناختم که بتواند جواب وافی مرقوم دارد. بیش از این مصدع نمی‌شوم، سلامت و توفیق آن وجود محترم را صمیمانه آرزومندم. با تشکر صمیمی و اخلاص قلبی فریدن آدمیت» نامه‌های هیوبرت دارک. هنگام
قلبی فریدن آدمیت» نامه‌های هیوبرت دارک. هنگام سفری که ابراهیم دهگان در تهران داشت، خاورشناس معروف هیوبرت دارک مصحح کتاب سیاست نامه خواجه نظام‌الملک طوسی، در سفری که به ایران کرده بود برای دیدار با ابراهیم دهگان به اراک آمد ولی موفق به این کار نشد. سپس هیوبرت دارک بعد بازگشت نامه‌ای را به شرح زیر برای ابراهیم دهگان می‌نویسد: «دانشمند محترم آقای ابراهیم دهگان؛ چند روز پیش این جانب به اراک آمدم به امید ملاقات از جناب عالی و حصول چند کتاب از انتشارات پرمایه شما ولی متأسفانه شما تشریف نداشتید اما با آقای داودی
ولی متأسفانه شما تشریف نداشتید اما با آقای داودی تماس یافتم و کتاب عباسنامه و ماجرای آذربایجان را از ایشان خریدم ولی کتاب‌هایی که بیشتر لازم داشتم برای کتابخانه‌های دانشگاه کمبریج که فعلاً بنده آنجا موظف هستم یعنی تاریخ اراک تألیف جناب عالی و قرارداد رژی را آقای داودی نتوانست تهیه کند. خواهشمند است دو دوره کامل کتاب‌های مذکور به این جانب به نشانی فوق فرستاده شود که بسیار مدیون لطف شما می‌شوم. آقای داودی هم از ۱۲ کتاب دیگر که به اهتمام سرکار انتشار یافته اطلاع دادند و اگر ممکن شد همه یا بعضی از اینها را هم
دادند و اگر ممکن شد همه یا بعضی از اینها را هم بفرستید باز هم بی‌نهایت متشکر می‌شوم و از لحاظ پرداخت مخارج هر وقت معلوم شد مبلغ آن چند است فوراً چک نوشته خدمت شما می‌رسانم. با احترامات، هیوبرت دارک، تاریخ ۰۷/۰۴/۱۳۴۸» ابراهیم دهگان خواسته‌های آن خاورشناس را انجام می‌دهد و کتاب‌هایش را برای او می‌فرستد و از هیوبرت دارک می‌خواهد که کتاب‌های فارسی منتشر شده در انگلستان را در عوض برایش بفرستد. هیوبرت دارک بعد از مدتی نامه تشکر آمیزی را به شرح زیر برای ابراهیم دهگان می‌نویسد: «دانشمند محترم جناب آقای ابراهیم
دهگان می‌نویسد: «دانشمند محترم جناب آقای ابراهیم دهگان؛ سلام گرم عرض می‌کنم. بسیار خوشوقت ام به آگاهی شما برسانم که کتاب‌های پر ارزشی که توسط مهربانی و لطف سرکار و پسر جنابعالی به طرف بنده فرستاده شده بود اینجا رسیده به سلامت و یک دنیا از سخاوت شما متشکرم. این کتاب‌ها که بنده آن‌ها را در قفسه خود و هم در کتابخانه دانشگاه قرار داده‌ام حتماً برای مطالعات و تحقیقات ما بی‌اندازه مفید خواهد بود. خیلی از زحمت‌هایی که شما و پسر شما در حق من کشیدید قدردانی می‌کنم. ضمناً چون موقع مسافرتم به اراک به فیض دیدار شما
ضمناً چون موقع مسافرتم به اراک به فیض دیدار شما نائل نشدم بسیار خوشوقت شدم عکس سرکار را در مجله راهنمای کتاب ببینم. چنان‌که از نامه پسر شما فهمیدم شما بیشتر مایل هستید که در پرداخت قیمت کتاب‌های مزبور از کتاب‌های فارسی که در انگلستان به چاپ رسیده باشند به طرف شما بفرستم؛ بنابراین، به خوشی هر چه تمام تر چند کتاب انتخاب کرده و به آدرس شما می‌فرستم. البته تا چند هفته دیگر شاید نمی‌توانم به پست بیندازم که تهیه آن‌ها کمی طول می‌کشد. به‌طور حتم هر چه زودتر خواهم فرست. امیدوارم که قبول بیفتد. دفعه دیگر که به
فرست. امیدوارم که قبول بیفتد. دفعه دیگر که به ایران آمدم امیدوارم افتخار زیارت شما را خواهم داشت. با احترامات فائقه، هیوبرت دارک، تاریخ ۰۴/۰۹/۱۳۴۸» گویا کتاب‌های فرستاده شده از سوی هیوبرت دارک هیچ‌گاه به دست ابراهیم دهگان نمی‌رسد؛ معلوم نمی‌شود که چه بر سر آن‌ها می‌آید یا چه کسی مالک آن کتاب‌ها می‌شود. نامه محمد خاتمی. بعد از فوت ابراهیم دهگان کتابخانه شخصی ایشان حدود ۲۵۰۰ جلد کتاب چاپی و ۲۵۰ جلد کتاب خطی نفیس داشت، توسط فرزندانش به کتابخانه ملی اراک اهدا شد و به همین خاطر محمد خاتمی وزیر فرهنگ و ارشاد
شد و به همین خاطر محمد خاتمی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آن زمان در نامه‌ای به شرح زیر در مورخه ۰۶/۰۱/۱۳۶۹ از وارثان ابراهیم دهگان قدر دانی می‌کند: «وراث محترم شادروان ابراهیم دهگان ؛ با اهداء سلام و تحیت؛ بدینوسیله از عمل خدا پسندانه شما دائر بر اهداء ذخائر ارزشمند و کتب نفیس و خطی به کتابخانه عمومی اراک که یقیناً اثرات ارزنده‌ای در تعالی فرهنگ و تقویت و گسترش کتابخانه‌های عمومی بدنبال داشته و تشویق و ترغیب سایر هموطنان را به این امر خیر موجب خواهد شد تشکر و قدر دانی می‌شود. خداوند متعال به همه فرهنگ‌دوستان
قدر دانی می‌شود. خداوند متعال به همه فرهنگ‌دوستان و خدمتگذاران اسلام و انقلاب اسلامی توفیق عنایت فرماید. سید محمد خاتمی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی» ایرج افشار در مورد مکاتباتی که با ابراهیم دهگان انجام می‌دهد، می‌نویسد. " سه ماه پیش از مرگ دهگان، من نامه‌ای به آن شادروان دربارهٔ تجدید چاپ آثارش نوشتم؛ زیرا میل داشتم در سلسله (ایران و ایرانیان) به چاپ برسانم. ایشان چون بیمار بود یکی از نزدیکانش را واداشت که در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۳ به من در شرح زیر بنویسد: " ایرج افشار در ادامه می‌گوید. " آن موقع توفیق
" ایرج افشار در ادامه می‌گوید. " آن موقع توفیق حاصل نشد که آن کار انجام شود زیرا ناشری که چند جلد از آن مجموعه را انتشار داد از طبع این نوع کتاب‌ها انصراف حاصل کرد. مناسب دیدم گوشه‌هایی از نامه‌های ابراهیم دهگان را که متضمن اطلاعات مفید و ذوقیات ادبی و یادآور کمالات آن مرحوم است را بگویم: " ایرج افشار بعد از نشر نامه‌های گوناگون ابراهیم دهگان می‌گوید. " مطالعه این نامه‌ها نشان دهنده مراتب اطلاع و بصیرت ابراهیم دهگان دربارهٔ تاریخ منطقه اراک و وقایع عصر صفوی و قاجاری است. او یک مورخ دلسوز محلی است که با رنج
و قاجاری است. او یک مورخ دلسوز محلی است که با رنج در محیط اراک ۵۶ سال با وضع بسیار بد چاپخانه‌هایش به نشر توفیق یافت. او در زمان خود از معدود کسانی بود که از میان نوشته‌های پیشینه به روزگاران گذشته سرزمین بومی و زادمانی خود می‌اندیشید … ابراهیم دهگان با توجه به اینکه منطقه اراک و آستانه و بالاخره کرج قدیم تاریخی درخور تجسس و تدوین داشت با همت بلند و توانایی عالمانه چهار جلد کتاب را به سرزمین پدری خود عرض کرد. امید است این کتب بیشتر در دسترس درآید تا کوشش‌های آن دانشمند محلی گوشه‌نشین ارج بایسته خود را
آن دانشمند محلی گوشه‌نشین ارج بایسته خود را بیابد. " لینک دانلود مکاتبات و نامه‌های ابراهیم دهگان اشعار سروده شده در وصف ابراهیم دهگان. عطا الله مجدی از شاعران شهر اراک در مجلس ختم ابراهیم دهگان در تاریخ ۲۷/۰۵/۱۳۶۳ می‌سراید: اراک مسجد سیدها، مجلس ختم مرحوم استاد دهگان، عصر شنبه ۲۷/۰۵/۱۳۶۳، عطاء الله مجدی حسین بادکوبه ای از دیگر شاعران بومی به مناسبت فوت ابراهیم دهگان در تاریخ ۲۹/۰۵/۱۳۶۳ می‌سراید: حسین بادکوبه‌ای به تاریخ 29/05/1363
عضله فیبولاریس کوتاه (Fibularis brevis) یا پرونئوس کوتاه از عضلات گروه پلانتار فلکسور است که موجب پلانتار فلکسیون پا و اورشن میشود.عمل پلانتار فلکسیون فیبولاریس هنگامی روی میدهد که مثلاً بخواهیم با پا پدال گاز را فشار دهیم. این عضله مجاورت نزدیکی با عضله فیبولاریس لونگوس دارد ولی از آن کوتاهتر است و توسط عصب فیبولار سطحی عصب دهی میشود. عضله فیبولاریس کوتاه از استخوان فیبولا تا متاتارس پنجم امتداد دارد.
محمدرضا کسرایی ،هنرپیشه ،دوبلور، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. زندگی‌نامه. محمدرضا (علی) کسرائی متولّد ۱۳۲۴ در شهرستان بروجرد، از خانواده‌ای با اصالت، مذهبی و فرهنگی است. وی دوران ابتدایی را در مدرسه کمال و متوسطه را تا پنجم ادبی در دبیرستان‌های بروجرد گذرانید. از نوجوانی با دیدن چند فیلم سینمایی و تئاترهایی که در آمفی تئاتر دبیرستان برگزار می‌شد، استعداد بازیگری را در خود یافته و دلباخته این هنر می‌شود. دبیر ادبیات و فلسفه منطق از انشاءها و نحوه خواندن و لحن و صدای او لذت برده و به او گفته بود: «تو