payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نویسندگان روس و اروپایی را نیز به صحنه می‌بردند. در سال ۱۹۰۶ میلادی. «انجمن فرهنگی ارمنیان» با تلاش «ک. خادیسیان»، فعال اجتماعی و سیاسی ارمنی، در باکو بنیان نهاده شد. هدف این انجمن گسترش شبکه مدارس عمومی و تخصصی، پیشرفت زبان ارمنی، تئاتر، موسیقی، تندیس‌گری و معماری بود. این انجمن برنامه‌های سرود و تئاتر تشکیل می‌داد و به گسترش تئاتر ارمنیان در باکو یاری می‌رساند. با ابتکار گروه هنری این انجمن در سال ۱۹۱۲ میلادی. در قفقاز نخستین بار یک اُپرای کمدی اثر (چوخاجیان) به اجرا درآمد. فعالیت انجمن فرهنگی ارمنیان
به اجرا درآمد. فعالیت انجمن فرهنگی ارمنیان باکو در سپتامبر ۱۹۱۸ میلادی. در پی کشتار ارمنیان باکو پایان یافت. در سال ۱۹۱۷–۱۹۱۰ میلادی، مجله‌ای به نام تئاتر و موسیقی به ابتکار و سردبیری آنتوان مائیلیان در باکو منتشر می‌شد و مردم را با فعالیت‌های فرهنگی ارمنیان باکو آشنا می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ میلادی. مائیلیان رهبری استودیوی تئاتر و موسیقی شرقی را با بخش‌های ارمنی، آذربایجانی و روسی بر عهده داشت. این استودیو در سال‌های بعد (بنیاد زاره) نامیده شد و تبدیل به آموزشگاه تئاتر شد. او در عین حال رئیس کنسرواتوار شرقی
تئاتر شد. او در عین حال رئیس کنسرواتوار شرقی باکو و رهبر استودیوی موسیقی و نمایش بانوان آذربایجانی بود. مائیلیان برای کودکان نیز اُپرت و اُپرا نوشته و برای نمایش‌های تئاتر ارمنی و آذربایجانی موسیقی ساخته است. آهنگ ساز معروف آنوشاوان ترغوندیان نیز در باکو زندگی و فعالیت کرده و در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۴ میلادی. رئیس کنسرواتوار باکو بوده‌است. عاشوق‌ها نیز در موسیقی ارمنیان باکو جایگاه خاصی داشتند. آن‌ها از خانه به خانه می‌گشتند و در مسابقات عاشوق‌ها شرکت می‌کردند. معروفترین آن‌ها عاشوق «دونی» بود که استاد و
معروفترین آن‌ها عاشوق «دونی» بود که استاد و آموزگار عاشوق‌های آن دوره شمرده می‌شد. عاشوق «صیاد» (پتروس ماداتیان) که در سده ۱۹ میلادی. می‌زیست نیز آوازه‌ای بلند داشت. از سال ۱۹۲۰ میلادی «آ. ایانوسیان»، رهبر ارکستر نقش بزرگی در موسیقی باکو ایفا کرد. او بود که نخستین گروه نوازندگان موسیقی محلی آذربایجانی را بنیان نهاد. ارمنیان در عرصه هنرهای تجسمی نیز در شهر باکو حضور گسترده داشتند. در آنجا نمایشگاه نقاشی باشینجاقیان (۱۸۸۵ میلادی) و وارتگس سورنیانس برپا شد. این نمایشگاه‌ها رویداد بزرگی در زندگی فرهنگی شهر
این نمایشگاه‌ها رویداد بزرگی در زندگی فرهنگی شهر شمرده می‌شد. در مدارس ارمنی شهر درس نقاشی به عنوان درسی مستقل تدریس می‌شد. طراح نشان ملی جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان نیز نقاش و گرافیست ارمنی «روبن شخکیان» بود. نقاش «آ. هوانسیان» نزدیک به نیم سده در آموزشگاه هنر باکو نقاشی تدریس کرده و در میان اندیشوران باکو بسیار احترام داشت. اولین مدرسه ارمنی در باکو در سال ۱۸۶۰ میلادی با تلاش «دِر-غوُندیان» تأسیس شد. در باکو نیز مدرسه‌ای دخترانه به نام «هریپسیمه» و مدرسه مختص پسران به نام «مسروپیان» افتتاح شده. بین
مختص پسران به نام «مسروپیان» افتتاح شده. بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ میلادی ۸۰ مدرسه متوسطه ارمنی و یک دانشگاه و دانشکده و موسسات آموزشی متعددی در باکو وجود داشت. آخرین مدرسه ارمنی در باکو در سال ۱۹۸۳ میلادی بسته شد. ارمنی‌های باکو نقش مهمی در اداره شهرها داشتند از اواسط سال ۱۸۴۰ میلادی «پاول پارسادان آرغوتیان» شهردار باکو بود و در سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۰ میلادی نیز از اعضای هیئت منصفه در دادگاه دولتی در شهرستان شماخی بوده‌است. در سال ۱۸۵۳ میلادی دادستان کل منطقه باکو برعهده «لازاریان» بود که بعدها فرماندار شد. در
برعهده «لازاریان» بود که بعدها فرماندار شد. در سال ۱۹۰۸ میلادی سرکنسولگری جمهوری آذربایجان در بلژیک برعهده «آیوازیان» و در ایتالیا برعهده «موتافیان» بوده‌است. در سال ۱۹۱۸ میلادی «غورغانیان» (کمیسر نظامی) و آرتاشس کارینیان به عنوان ناظر آموزش و پرورش فعالیت می‌کردند. در سرشماری ۱۸۹۷ میلادی جمعیت کل باکو ۱۱۱٬۹۰۴ نفر بود که ۱۹٬۰۹۹ نفر آن ارمنی بودند. در سال ۱۹۷۰ میلادی، ۲۰۷٬۴۶۴ نفر ارمنی ساکن باکو بودند. در سال ۱۹۸۹ میلادی، بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ ارمنی ساکن جمهوری آذربایجان بودند. نشریات ارمنی باکو. در سال ۱۸۶۴
آذربایجان بودند. نشریات ارمنی باکو. در سال ۱۸۶۴ میلادی. در باکو «سازمان خیریه ارمنیان» بنیان نهاده شد. با تلاش این سازمان نخستین چاپخانه ارمنی باکو در سال ۱۸۷۰ میلادی. تأسیس شد. با حروفی که از چاپخانه (انفیاجیان) تفلیس آوردند چندین کتاب به زبان ارمنی چاپ شد. چاپ خانه‌های «قصابیانس» نیز در سال ۱۸۷۶ میلادی. کار خود را آغاز کردند. در باکو در سال‌های ۱۸۸۰ میلادی. نیز دو چاپ خانه ارمنی توسط «تِر-هُوهانسیان» و «قصابیان»، و در سال‌های ۱۸۹۰ میلادی دو چاپ خانه دیگر، یکی توسط «شهبازیان» و دیگری به نام «آرور» تأسیس
یکی توسط «شهبازیان» و دیگری به نام «آرور» تأسیس شد. با تلاش سازمان خیریه ارمنیان باکو موزه نیز گشایش یافت و دست نوشته‌ها، کتاب‌های قدیمی و آرشیو خصوصی فعالان ارمنی جمع‌آوری شد. در سال ۱۸۷۰ میلادی. کتاب‌خانه‌ای تأسیس شد و در جوار آن از سال ۱۸۸۰ میلادی. سالن مطالعه نیز آغاز به کار کرد. در این کتاب‌خانه دو تن از نامداران فرهنگ ارمنی به نام‌های آلکساندر شیروانزاده (نویسنده) و آراکل باباخانیان (تاریخ‌شناس) کار کرده‌اند. در سال ۱۹۱۴ میلادی. این کتاب‌خانه دارای ۲۱۸۰۰ جلد کتاب بود و ۶۸ عنوان نشریه دریافت می‌کرد.
جلد کتاب بود و ۶۸ عنوان نشریه دریافت می‌کرد. از سال ۱۸۹۴ میلادی نیز در جوار کتاب‌خانه یک بنیاد ادبی تأسیس شد. در کل در سال‌های ۱۹۲۰–۱۸۷۲ میلادی در باکو نزدیک به ۳۰۰ عنوان کتاب، کتاب درسی و خبر نامه ارمنی چاپ شده که بیشتر آن‌ها به زبان ارمنی نوین بوده‌است. معماران ارمنی. در پایان سده نوزدهم و در آغاز سده بیستم میلادی ساخت و ساز شهری به‌طور هم‌زمان با توسعه اقتصادی در شهر باکو توسعه گسترده‌ای یافت. با استخراج نفت به‌طور ناگهانی فرصت‌های اقتصادی تغییر گسترده‌ای یافت و ساخت ساز صنعتی–مسکونی و ساختمان‌های عمومی
یافت و ساخت ساز صنعتی–مسکونی و ساختمان‌های عمومی گسترش یافت؛ و در مقیاس وسیعی ساخت و ساز در شهرهای جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان نیز با افزایش سریع جمعیت گره خورد. معماران ارمنی که تحصیل کرده سن پترزبورگ بودند سبک جدیدی از معماری روسی را در شهر باکو طراحی و به اجرا درآوردند. مهندس و معمار ارمنی به نام گابریل دِر-میکلیان یکی از بنیان‌گذاران معماری نوین در شهر باکو بود. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه معماری سن پترزبورگ در باکو مشغول به کار شد. آثار او عبارت اند از: «بیمارستان زنان و زایمان» در سال
او عبارت اند از: «بیمارستان زنان و زایمان» در سال ۱۸۹۹ در باکو، «ساختمان وزارت باکو»، «بانک تجارت» ۱۹۰۵ الی ۱۹۱۰، «ساخت کلیساهای متعدد» و چندین اثر دیگر. سهم آقای نیکوقایوس بایِو در حوزه معماری و شهرسازی در توسعه باکو در آغاز قرن بیستم سهم بسزائی داشت. ساختمان تئاتر باکو در سال ۱۹۱۳ میلادی که در حال حاضر آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان می‌باشد. مجموعه‌ای از مدارس و ورزشگاه و ساختمان‌های مسکونی و ایستگاه راه‌آهن صابونچی در سال ۱۹۲۷ میلادی توسط او طراحی و ساخته شده‌است. از دیگر طراح و معماران معروف را
و ساخته شده‌است. از دیگر طراح و معماران معروف را می‌توان به: مهندس وارطان سارگسیان و فریدون آغالیان نام برد، که «ساختمان‌های اسکان کارگران شرکت نفت» در شهر مردکن و «ساختمان خانه کارگر» و ده‌ها ساختمان‌های دیگر را ساختند.
والودیا آواک تارخانیان (؛ ؛ زادهٔ ۱۹۲۵ – درگذشتهٔ ۲۰۱۲) نوازنده و مُدرسِ ویلن و ویولا و موسیقی‌دانِ ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. والودیا تارخانیان متولد ۱۹۲۵ میلادی (۱۳۰۴ خورشیدی) بود. پدرش تار می‌نواخت و خود او ویلن را نزد سرژ خوتسیف در تهران فراگرفت و از زمان تأسیس ارکستر سمفونیک تهران توسط پرویز محمود، با این ارکستر به عنوان نوازنده ویلن و آلتو همکاری داشت و در طول سال‌های فعالیتش اجراهای متعددی به رهبری فرهاد مشکات و حشمت سنجری اجرا کرد. تارخانیان در این دوره با کوارتت شوبرت تهران نیز همکاری
در این دوره با کوارتت شوبرت تهران نیز همکاری داشت و همچنین پیش از انقلاب در هنرستان عالی موسیقی تدریس می‌کرد. او در سال ۱۳۵۶ از ارکستر سمفونیک تهران بازنشسته شد و به هلند رفت و با سمت سولیست گروه آلتو در ارکستر هلند فعالیت کرد. این هنرمند پس از ۱۲ سال به ایران برگشت و مدتی در ارکستر فرهنگسرای بهمن نوازندگی کرد و پس از آن تا پایان عمر به تدریس و تربیت شاگردان پرداخت. سیاوش ظهیرالدینی، شجاع‌الدین لشکرلو، میثم مروستی از شاگردان این هنرمند محسوب می‌شوند. درگذشت. والودیا تارخانیان در ۲۰۱۲ میلادی (۱۶ آبان ۱۳۹۱)
والودیا تارخانیان در ۲۰۱۲ میلادی (۱۶ آبان ۱۳۹۱) در نهایت سکوت و بی‌خبری در تهران درگذشت. مراسم بزرگداشت او در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
احمد دادبین (زاده ۱۳۳۴) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان مشاور فرمانده کل ارتش فعالیت می‌کند. وی در فاصله سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود. زندگی‌نامه. احمد دادبین در سال ۱۳۳۴ در شیراز زاده شد. پدر وی از افسران ارتش شاهنشاهی ایران بود. وی در سال ۱۳۵۳ وارد دانشگاه افسری ارتش شد و به طور رسمی به عضویت ارتش شاهنشاهی ایران درآمد. وی در سال ۱۳۵۶ دورهٔ مقدماتی رشتهٔ پیاده را در مرکز پیادهٔ شیراز گذراند و سال بعد با درجهٔ ستوان دومی وارد لشکر ۲۳ نوهد (نیروهای مخصوص ارتش) شد.
دومی وارد لشکر ۲۳ نوهد (نیروهای مخصوص ارتش) شد. سال‌ها بعد فرماندهی لشکر ۲۸ کردستان را برعهده گرفت و در سال ۱۳۷۳ به فرماندهی نیروی زمینی ارتش منصوب شد. پس از آن وی مدیریت شرکت پشتیبانی و نوسازی هلیکوپترهای ایران «پنها» را برعهده گرفت. در سال ۱۳۸۴ به گفته خودش بر اثر استفاده از کفش نامناسب، از کوه دماوند سقوط کرد و دچار جراحت شدید شد، سپس به کما رفت و چندی بعد بهبود یافت. از کارهای برجستهٔ وی در دوران فرماندهی نزاجا؛ بهبود بودجه و اقتصاد ارتش، همچنین رزمایش استراتژیک ذوالفقار «مانور بزرگ ولایت» در
رزمایش استراتژیک ذوالفقار «مانور بزرگ ولایت» در بیابان‌های استان قم می‌باشد. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های نظامی امیر دادبین است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود و جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
عبدالعلی پورشاسب (زاده ۱۳۲۷) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که از ابتدای سال ۱۳۷۶ تا ۱۹ بهمن ۱۳۷۹ فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. پورشاسب از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ ریاست ستاد مشترک ارتش را برعهده داشت، در فاصله سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح بود، از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین معاون ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد و از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ نیز معاون نظارت و ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا بود. وی هم‌اکنون جانشین پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس است،
جانشین پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس است، همچنین به‌عنوان مدرس دانشگاه عالی دفاع ملی و دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. عبدالعلی پورشاسب در سال ۱۳۲۷ در شهر کرمانشاه زاده شد. وی پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۴۶ به استخدام ارتش شاهنشاهی ایران درآمد و پس از حضور در ارتش، دوره‌های دانشکده افسری، مقدماتی زرهی، عالی زرهی، دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش ایران و دانشکده فرماندهی و ستاد پاکستان را پشت سر گذاشت. از سوابق مسئولیتی وی در طول دوران جنگ ایران و عراق می‌توان به جانشین
در طول دوران جنگ ایران و عراق می‌توان به جانشین و فرمانده گردان ۲۶۴ تانک در لشکر ۹۲ زرهی اهواز و سرپرست فرماندهی تیپ ۳۷ زرهی شیراز اشاره کرد. پورشاسب پس از جنگ نیز عهده‌دار مسئولیت‌هایی همچون فرماندهی مرکز آموزش زرهی شیراز، استاد دانشکده فرماندهی و ستاد، رئیس دانشکده دفاع دانشگاه عالی دفاع ملی و رئیس اداره آموزش آجا بود. وی از اول تیر ماه سال ۱۳۷۵ مسئولیت ریاست اداره پنجم ستاد مشترک ارتش را تا تاریخ هفتم خردادماه ۱۳۷۶ برعهده داشت، سپس به‌عنوان جانشین و سرپرست فرمانده نیروی زمینی ارتش برگزیده شد. پورشاسب از
فرمانده نیروی زمینی ارتش برگزیده شد. پورشاسب از مهرماه سال ۱۳۷۶ تا ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۷۹ عهده‌دار فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. او سپس در سمت رئیس ستاد مشترک آجا منصوب شد و تا سال ۱۳۸۴ نیز این مسئولیت را برعهده داشت، در ادامه در سال ۱۳۸۴ به عنوان معاونت بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد و تا سال ۱۳۹۲ در این جایگاه فعالیت نمود. وی از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین ارکان و امور مشترک ستاد کل نیروهای مسلح مشغول به فعالیت بود. پورشاسب در سال ۱۳۹۵ به‌عنوان معاون نظارت و ارزیابی قرارگاه مرکزی
۱۳۹۵ به‌عنوان معاون نظارت و ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا منصوب شد و تا سال ۱۳۹۷ نیز در این جایگاه فعالیت نمود. وی هم‌اکنون جانشین پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس ستاد کل نیروهای مسلح است و همزمان در دانشگاه عالی دفاع ملی و دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا تدریس می‌کند. فرماندهی نیروی زمینی ارتش. پورشاسب از خردادماه ۱۳۷۶ تا مهرماه همان سال، جانشینی فرمانده نیروی زمینی ارتش را برعهده داشت، سپس جایگزین فرمانده وقت نیروی زمینی؛ سرتیپ احمد دادبین شد. او از مهرماه ۱۳۷۶ تا ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۷۹ فرمانده نیروی زمینی
۱۳۷۶ تا ۱۷ بهمن‌ماه ۱۳۷۹ فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. ریاست ستاد مشترک ارتش. پورشاسب از ۱۳۷۹ تا مهرماه ۱۳۸۴ به عنوان یازدهمین نظامی بعد از انقلاب مسئولیت رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشت و سپس با حکم آیت الله خامنه ای به عنوان معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح منصوب گردید و مدتی نیز بعنوان جانشین سرلشکر باقری در ریاست ارکان و امور مشترک نیروهای مسلح مشغول به خدمت بود. وی هم‌اکنون معاون ارزیابی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیا است و همزمان در دانشگاه عالی دفاع ملی و
الانبیا است و همزمان در دانشگاه عالی دفاع ملی و دافوس آجا تدریس می‌کند. جایزه‌ها و نشان‌های افتخار. این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی عبدالعلی پورشاسب است، که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود، ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را در برنخواهد داشت.
رحیم شهریاری (زادهٔ ۱ اسفند ۱۳۴۹ در تبریز) خوانندهٔ ایرانی است. زندگی و فعالیت. رحیم شهریاری در روز یک اسفند ۱۳۴۹ در محله شنب غازان تبریز به دنیا آمد. از همان دوران کودکی علاقه خود را با خواندن سرود و آهنگ‌های آذربایجانی در مدرسه و خانه نشان داد و همزمان نزد یوسف عبدالعظیم‌زاده، ساز قارمان را فرا گرفت و از استادان جمهوری آذربایجان بهره فراوانی جست. از سال ۱۳۶۸ با ارکسترهای مختلف همچون سهند (به سرپرستی رشید وطن‌دوست) و هلال احمر تبریز، دانشگاه آزاد و غیره همکاری داشته‌است. در سال ۱۳۷۵ با تشکیل گروه آراز
همکاری داشته‌است. در سال ۱۳۷۵ با تشکیل گروه آراز کنسرت‌های متعددی را در داخل و خارج از کشور داشته و آلبوم‌های گلمدین، بیاض گئجه لر، ایپک، سن سیز، وفاسیز، آغلاما، عصرین گوزلی، گئتمه قال، گوزللرین گوزلی، کیم بیلیر، یاواش یئری، منه گوره و آذربایجان و آهنگ‌های یالان دنیا، سنه گوره، ریحان، هایدی سویله و بازخوانی آهنگ باخ باخ از جمله فعالیت‌های اوست. وی تحصیلکرده در رشته حسابداری از دانشگاه تبریز می‌باشد. رحیم شهریاری در جشن چهارشنبه سوری شهر استهکلم کشور سوئد کنسرت با شکوهی برگزار کرد. از اسفندماه سال ۱۴۰۰ شرکت
با شکوهی برگزار کرد. از اسفندماه سال ۱۴۰۰ شرکت آواسازان ققنوس به تهیه کنندگی محمد حسین توتونچیان برگزاری کنسرتهای رحیم شهریاری را بر عهده گرفته و اولین برنامه توسط این تهیه کننده ۸ فروردین ۱۴۰۱ در تهران اجرا شد.
دُغْدو نام مادر زرتشت است، و او از نسل فریدون بود. نام مادر زرتشت، گویند که نَسَبش به فریدونِ فرّخ می‌پیوسته. زن پورشسب و مادر زردشت، پیامبر ایرانی. دُغْدویه هم می‌گویند. زرتشت بهرام پژدو در "زراتشت‌نامهٔ" خود می‌گوید:
خلاصه. کانگ هائی نا نوهٔ رئیس یکی از بزرگترین شرکت‌های سئول به نام کانگسون است که از بچگی به علت کمبود محبت دختری لوس، ننر، از خودراضی، بدون برنامه زندگی و فوق‌العاده بداخلاق است.او از ابتدای تولد زندگی راحتی داشته و مانند پرنسس‌ها زندگی می‌کرده. تا اینکه روزی به‌طور اتفاقی در خیابان با پسری به نام چا دونگ سو آشنا می‌شود البته چند قسمت اول فیلم به دعوای این دو نفر اختصاص دارد که بسیار جذاب دیدنی است. با ادامه لذیت‌های دخترک برای اعتراض پیش پدربزرگ می‌رود ولی سرنوشت چیز دیگری را رقم می‌زند و او به عنوان مربی
سرنوشت چیز دیگری را رقم می‌زند و او به عنوان مربی والبته ناظر و پیشخدمت بانو استخدام می‌شود.در ابتدا کانگ هائی نا مردی را به نام لی تائه یون که یک وکیل است و او را برای اولین بار در پیست اسب سواری میبیند دوست دارد اما با گذشت چند ماه این دو انقدر وابسته هم می‌شوند که داستان عشقی جالبی را رقم می‌زنند... امتیازبندی. منبع:TNS Media Korea آهنگ‌های اصلی. آهنگ کمکی: پخش بین‌المللی. در ژاپن از کانال تلویزیونی لالا پخش شد. در خاورمیانه با عنوان امیراتی (شاهزاده) دوبله عربی شده‌است و در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد MBC 4 .
عربی شده‌است و در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد MBC 4 . در اندونزی در ۱۷ فوریه ۲۰۱۴ شروع به پش کرده‌استB-Channel
شرکت ملی انرژی ابوظبی (به عربی: شرکة أبوظبی الوطنیة للطاقة) یا خلاصه‌شده طاقة شرکت خوشه‌ای انرژی اماراتی است، که در زمینه تولید نفت خام و گاز طبیعی، تولید برق و انتقال برق، تصفیه آب و تولید آب آشامیدنی فعالیت می‌کند. شرکت ملی انرژی ابوظبی در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای کانادا، غنا، هند، مراکش، عربستان سعودی، عراق، عمان، هلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابوظبی، امارات متحده عربی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس ابوظبی معامله می‌شود.
سلول گزنده یا نیدوسیت (به فرانسوی: Nidocyte) سلول‌های نیش‌زننده در بدن گزنده‌داران (کیسه‌تنان) است. سلول گزنده سلول‌ای است به شکل رشته توخالی کوچک که در آن یک نخ گزنده درهم‌پچیده و یک نیزه کوچک وجود دارد. دارا بودن این سلول مشخصه جانوران شاخه گزنده‌داران (مرجانیان، کیسه‌تنان) است. این شاخه شامل گل‌سان‌زیان، آب‌سان‌زیان، فنجان‌زیان، جعبه‌زیان، ساق‌زیان، مخاط‌زیان می‌شود. سلول‌های گزنده، سلول‌های تخصص‌یافته برای گرفتن طعمه هستند. این سلول‌ها در اثر تحریک مکانیکی کنیدوسیل با پرتاب نماتوسیست زهری را از راه آن
کنیدوسیل با پرتاب نماتوسیست زهری را از راه آن رشته به درون هدف وارد می‌کنند. نوع سم تزریقی آن نوروتوکسین، میوتوکسین یا هموتوکسین می‌باشد. نماتوسیست. سلول‌های گزنده به‌ویژه در شاخک‌ها (تانتاکول‌ها) زیادند و تجمع آنها ایجاد باتری می‌کند. بروی شاخک سلول‌های دفاعی هستند و از آنها هنگام شکار و دفاع استفاده می‌شود در این سلولها اندام خاصی به نام نماتوسیست وجود دارد. نماتوسیست ساختمان نیش زننده‌ای است که از نظر آناتومی یک سلول گزنده، سلولی گرد یا تخم مرغی شکل است که دارای هسته‌ای درشت در بخش قاعده‌ای است. از
است که دارای هسته‌ای درشت در بخش قاعده‌ای است. از انتهای سلول زائده‌ای سخت و خار مانند به نام نیدوسیل خارج شده‌است. نماتوسیست‌ها در مرجانیان تنوع فراوانی دارند و نقش‌های زیادی را هم بر عهده دارند. از نظر آناتومیکی در واقع یک سلول نیدوسیت در برگیرندهٔ نماتوسیست است و قسمت نیدوسیل آن از نظر میکروسکوپ الکترونی شبیه ساختمان تاژک است. نماتوسیست شکلی کپسول مانند دارد و می‌تواند حاوی مواد سمی باشد که به فلج کردن شکار کمک می‌کند. کپسول به حالت عادی دارای یک سرپوش است و لوله پیچ و خم خورده‌ای یا رشته‌ای که داخل
است و لوله پیچ و خم خورده‌ای یا رشته‌ای که داخل کپسول قرار می‌گیرد. در گروهی از گزنده‌داران به نام آنتوزوآ، نیدوسیل وجود ندارد و به جای گردن جسم مژکی مرکب دارند. سلول نماتوسیست یک سلول دفاعی است که داخلش یک کپسول وجود دارد. کپسول در حالت استراحت سارژ است. بات (Butt)، در اکثر موارد هم ضخامت کپسول است. بر اساس تنوع خارها خیلی از نماتوسیست‌ها را می‌توان جدا کرد. انتهایش رشته فیلامینی دارد. (بات، قسمت تنه‌ای و قاعده ضخیم نماتوسیست شلیک شده‌است). سه نوع نماتوسیست بر حسب بات داریم که عبارتند از: پیچنده، چسبنده و
بر حسب بات داریم که عبارتند از: پیچنده، چسبنده و نافذ. مهم‌ترین ویژگی اعضای نیدارین‌ها وجود نماتوسیست است که اندام مختلف دارند و بنابر این در آرایه‌شناسی آن‌ها یک صفت باارزش حساب می‌شود. نماتوسیست‌ها یک کپسول ظریفی هستند که از ترکیبات مشابه کیتین تشکیل شده‌اند و در داخل آن رشته‌های نخ‌مانند وجود دارد که به طرف انتهای کپسول گسترش پیدا کرده است. در این انتهای کپسول کلاهکی به نام (Operculum)وجود دارد. در داخل این کپسول ممکن است طناب‌های خاردار وجود داشته باشد. یک نماتوسیست در داخل سلولی به نام (Cnidocyte)
یک نماتوسیست در داخل سلولی به نام (Cnidocyte) قرار می‌گیرد که نماتوسیست را تولید کرده است. این سلول‌ها را در دورهٔ رشدونمو (Cnidoblast) می‌گویند. در بعضی گونه‌ها نیدوسیت‌ها دارای زائده‌ای به نام (Cnidocil)هستند که به عنوان یک گیرنده مکانیکی عمل می‌کند. در بعضی از گونه‌ها مولکول‌های ریزی از شکار آزاد می‌شوند که گیرنده‌های مکانیکی این سلول را تحریک می‌کند و یا تماس شکار بااین گیرنده‌ها باعث می‌شود که نماتوسیست‌ها رشته‌های خود را پرتاب کنند. نیدوسیت‌ها در میان سلول‌های اکتودرمی و نیز در برخی نمونه‌ها در
میان سلول‌های اکتودرمی و نیز در برخی نمونه‌ها در لابه‌لای سلول‌های گاسترودرم قرار دارند ولی بیشتر بر روی بازوها می‌توان این سلول‌ها را یافت. زمانی که نماتوسیست رشته‌های خودرا پرتاب می‌کند نیدوسیت توسط جانور جذب شده و نیدوسیت‌های جدیدی جای آن را می‌گیرد. همهٔ نماتوسیست‌ها دارای تیر و یا سم نیستند برای مثال برخی از آنها می‌توانند در بدن شکار فروبروند ولی تعدادی هم به دور شکار می‌پیچند و آن را در کنار جانور نگه می‌دارند. سازوکار تخلیه نماتوسیست‌ها به‌طور کامل شناخته نشده‌است؛ ولی مطالعات نشان می‌دهد که نیروی
شناخته نشده‌است؛ ولی مطالعات نشان می‌دهد که نیروی کششی که درزمان تشکیل نماتوسیست ایجاد می‌شوند و نیز یک فشار اسمزی بسیار بالا به اندازه ۱۴۰ اتمسفر در داخل نماتوسیست‌ها عامل تخلیه این اندامک‌ها هستند. وقتی نماتوسیست‌ها تحریک می‌شود فشار اسمزی داخل آن باعث می‌شود که آب به داخل کپسول وارد شود سپس اپرکلون باز می‌شود و به خاطر وجود فشار هیدروستاتیک در داخل کپسول طناب نماتوسیست به خارج پرتاب می‌شود. با پرتاب خارهایی به بیرون گسترش می‌یابد که باعث تزریق سم به بدن شکار می‌شود. نماتوسیست‌های بیشتر نیدارین‌ها برای
شکار می‌شود. نماتوسیست‌های بیشتر نیدارین‌ها برای انسان مضر نیستند و در بدترین حالت باعث آزار انسان می‌شوند.
قیمت‌گذاری انتقالی عبارت است از تعیین قیمت مبادله‌ای برای یک کالا یا خدمت در مواقعی که واحدهای تجاری اقدام به مبادله در داخل یک شرکت می‌نمایند. این محصول می‌تواند محصول نهایی فروخته شده به مشتریان خارج از شرکت، یا محصولات واسطه‌ای باشد. قیمت‌گذاری انتقالی نه تنها مستقیماً هدف‌های استراتژیک شرکت را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه مستلزم ایجاد هماهنگی در میان وظایف بازاریابی، تولید و مالی نیز هست. قیمت‌گذاری انتقالی تصمیم‌گیری دربارهٔ برون‌سپاری تأمین مواد و قطعات، برنامه‌ریزی مالیاتی و بازاریابی محصولات واسطه‌ای
برنامه‌ریزی مالیاتی و بازاریابی محصولات واسطه‌ای و نهایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در مؤسسات غیر متمرکز واحدهای فرعی یک سازمان به عنوان واحدهای مستقل فعالیت می‌کنند. در این مجموعه‌ها، سیستم کنترلی مدیریت اغلب از قیمت‌های انتقالی برای هماهنگی فعالیت‌ها و ارزیابی عملکرد واحدهای فرعی استفاده می‌کند. قیمت انتقالی، قیمتی است که یک واحد فرعی (قطعه، شعبه، بخش و غیره) برای یک محصول یا خدمت ارائه شده برای واحد فرعی دیگر در یک سازمان هزینه می‌کند. قیمت انتقالی درآمدی را برای واحد فرعی فروشنده و هزینه‌ای برای واحد
را برای واحد فرعی فروشنده و هزینه‌ای برای واحد فرعی خریدار به وجود می‌آورد و این امر بر درآمد عملیاتی هر دو واحد فرعی تأثیر می‌گذارد. درآمدهای عملیاتی می‌تواند برای ارزیابی عملکرد واحد فرعی و انگیزش مدیران استفاده شود. روش‌های قیمت گذاری انتقالی. بر مبنای بازار. مدیریت سطوح بالا ممکن است قیمت یک محصول یا خدمت مشابه را به صورت ثبت در دفتر روزنامه تجاری انتخاب و استفاده کند، همچنین مدیریت سطوح بالا ممکن است (برای قیمت داخلی) قیمت تجاری که یک واحد فرعی برای مشتریان برون سازمانی هزینه می‌کند را انتخاب کند.
مشتریان برون سازمانی هزینه می‌کند را انتخاب کند. محصولات یا خدمات منتقل شده بر مبنای قیمتهای بازار معمولاً منجر به تصمیمات بهینه می‌شوند زمانی که سه شرط زیر وجود داشته باشد: بازار رقابتی کامل زمانی به وجود می‌آید که محصول مشابه با قیمتهای خرید و فروش برابر و یکسان وجود دارد و خریداران و فروشندگان خاصی نمی‌توانند با فعالیت‌هایشان بر آن قیمتها تأثیر بگذارند. بر مبنای قیمت تمام شده. مدیریت سطوح بالا ممکن است قیمت انتقالی را بر مبنای هزینه‌های تولید محصول انتخاب کند، مثل هزینه‌های متغیر تولید، هزینه‌های جذب
کند، مثل هزینه‌های متغیر تولید، هزینه‌های جذب تولید و هزینه‌های کل تولید که هزینه‌های کل تولید شامل تمامی هزینه‌های تولید ناشی از فعالیت‌های شرکت است مثل هزینه تحقیق و توسعه، هزینه طراحی، هزینه بازاریابی، هزینه توزیع و هزینه خدمات ارائه شده به مشتری. هزینه‌های استفاده شده در قیمت‌های انتقالی که بر مبنای بهای تمام شده‌است می‌تواند هزینه‌های واقعی یا هزینه‌های بودجه‌أی باشند. قیمتهای انتقالی بر مبنای بهای تمام شده وقتی که قیمتهای بازار غیرقابل دسترسی، نامناسب یا پر هزینه هستند مفید می‌باشند. به عنوان مثال
یا پر هزینه هستند مفید می‌باشند. به عنوان مثال محصول خاص یا بی‌همتا باشد یا محصول داخلی از محصولات در دسترس برون سازمانی بر حسب کیفیت یا خدمت متفاوت باشند. مذاکره‌ای یا توافقی. در بعضی مواقع، واحدهای فرعی یک شرکت، آزاد هستند که دربارهٔ قیمت انتقالی بین خودشان مذاکره کنند و سپس تصمیم بگیرند که به صورت داخلی خرید و فروش کنند یا با بخش‌های بیرون سازمان معامله کنند. واحدهای فرعی ممکن است در این مذاکرات اطلاعاتی را دربارهٔ هزینه‌ها و قیمتهای بازار استفاده کنند، اما هیچ اجباری وجود ندارد که قیمت انتقالی انتخاب
اما هیچ اجباری وجود ندارد که قیمت انتقالی انتخاب شده ارتباط خاصی با بهای تمام شده یا با قیمت بازار داشته باشد. قیمتهای انتقالی مذاکرهٔ اغلب وقتی بکار برده می‌شوند که قیمتهای بازار دائماً تغییر می‌کنند. قیمت انتقالی مذاکره‌ای نتیجه و حاصل فرایندهای معامله‌ای بین بخش‌های خریدار و فروشنده است. به‌طور کامل، روش قیمت‌گذاری انتقالی انتخاب شده باید هر مدیر واحد فرعی را برای بهینه‌سازی تصمیمات مربوط به سازمان هدایت و راهنمایی کند. در تمام سیستم‌های کنترلی مدیریت، قیمتهای انتقالی باید برای به‌دست آوردن استراتژی‌ها
انتقالی باید برای به‌دست آوردن استراتژی‌ها و اهداف سازمان و متناسب کردن ساختار سازمان کمک کند. مخصوصاً قیمتهای انتقالی باید تناسب هدف را افزایش دهد و فعالیت مدیریت سطوح بالا را تقویت کند. فروشندگان باید برای پایین نگه داشتن هزینه‌های تهیه یک محصول یا خدمت ایجاد انگیزه بکنند و خریداران باید برای کسب و استفاده از ورودی‌ها و نیروهای مصرف مؤثر و کارا ایجاده انگیزه کنند. اگر مدیریت سطوح بالا از عدم تمرکزی که در سطح بالایی است حمایت کنند، قیمت‌های انتقالی باید سطح بالایی از استقلال و خودمختاری واحد فرعی را در
سطح بالایی از استقلال و خودمختاری واحد فرعی را در تصمیم‌گیری توسعه و ترقی دهند. استقلال درجه‌ای از آزادی برای تصمیم‌گیری است. قیمت‌های انتقالی مذاکره‌ای از نتیجه فرایندهای یک معامله بین بخش‌های خرید و فروش به وجود می‌آیند.
بهترین تابستان من یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «علی بهادر» است که در سال ۱۳۷۵ تولید و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. این مجموعه تلویزیونی دربارهٔ یک نوجوان پرشور یزدی به نام «سعید» است که بهترین تابستان زندگی‌اش را در پشت جبهه‌های جنگ می‌گذراند.
خط راه‌آهن حجاز نام مسیر ریلی در خاورمیانه بود که از دمشق تا مدینه از طریق گذشتن از سرزمین حجاز امتداد داشت و زمان سفر حج را از ۴۰ روز به ۵ روز کاهش می‌داد. مسیر فرعی راه‌آهن حجاز، شهر حیفا را به سوریه و سرزمین‌های عربی دیگر مرتبط می‌کرد. خط راه‌آهن حجاز از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۸ میلادی، به فرمان سلطان عبدالحمید دوم، سلطان عثمانی و با هدف اصلی «انتقال زائرین حج به‌شکلی امن» و به طول ۱۳۰۰ کیلومتر احداث شد. هدف مهم دیگر احداث این خط آهن، بهبود یکپارچگی اقتصادی و سیاسی مناطق عرب نشین دوردست با دولت عثمانی و تسهیل