payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از مرگ دوستش در توییتر گفته است: "مازورسکی یکی از بااستعدادترین فیلسمازان و فیلمنامه‌نویسان ما بود. او فلینی امریکا بود." مازورسکی در اواخر دهه ۱۹۶۰ به عنوان سینماگری خلاق به کارگردانی فیلم روی آورد. او در سال‌های ۱۹۷۰ از نمایندگان اصلی "موج نو" یا سینمای مستقل آمریکا بود که بیشتر در نیویورک شکل گرفت. او برای دور ماندن از سلطه استودیوها، تهیه‌کننده بیشتر فیلم‌هایی بود که کارگردانی کرده‌است. فیلم‌های "ایستگاه بعدی، گرینویچ ویلیج" (۱۹۷۴) از اولین فیلم‌های اوست که در جشنواره سینمایی کن شرکت یافت. فیلم
اوست که در جشنواره سینمایی کن شرکت یافت. فیلم سرگذشت جوانی یهودی را در میان جمعی از روشنفکران در اوایل دهه ۱۹۵۰ حکایت می‌کند و تا حدی از زندگی و تجارب خود مازورسکی گرفته شده‌است. بیشترین شهرت مازورسکی به خاطر فیلم جسورانه "زن مجرد" (۱۹۷۸) است، که روح دوران طغیان جوانان و جنبش آزادی جنسی در آن انعکاس یافته‌است. آزادی جنسی، نقد سنت‌ها و اجبارهای خانوادگی با تکیه بر رهایی زنان از قیود پدرسالاری، بنمایه‌ایست که کمابیش در تمام فیلم‌های مازورسکی دیده می‌شود. در فیلم "یک زن مجرد" اریکا (جیل کلیبورگ) و مارتین (آلن
"یک زن مجرد" اریکا (جیل کلیبورگ) و مارتین (آلن بیتس) پس از سال‌ها زندگی زناشویی اکنون به ملال و یکنواختی سنگینی دچار شده‌اند. وقتی مارتین از اریکا جدا می‌شود، دنیای زن فرو می‌ریزد و به افسردگی شدیدی دچار می‌شود. اما او رفته رفته هویت گم‌شده خود را بازمی‌یابد و چونان زنی آگاه و مستقل از آزادی به دست آمده لذت می‌برد. وقتی مارتین پشیمان از جدایی به سوی او برمی‌گردد و خیال می‌کند که اریکا با آغوش باز در انتظار اوست، اریکا پاسخ منفی می‌دهد، زیرا دیگر به "آقابالاسر" نیازی ندارد. زندگی دروغین تازه به دوران
نیازی ندارد. زندگی دروغین تازه به دوران رسیده‌ها. یکی از موفق‌ترین فیلم‌های مازورسکی کمدی "آس و پاس بورلی هیلز" (۱۹۸۶) است. فیلم با نقش آفرینی ریچارد دریفوس، نیک نولته و بتی میدلر به فروش بالایی دست یافت. یک خانواده توانگر در ویلایی بزرگ با رفاه و تجملات خود دل خوش است، تا این که ولگردی آواره و "وحشی" وارد زندگی آن‌ها می‌شود و "خوشبختی" توخالی آن‌ها را نقش بر آب می‌کند. فیلم با بیانی ساده و طنزی دلنشین از نکته مهمی پرده بر می‌دارد: خانواده امروز در عین تجمل و رفاه ظاهری، از معنا و محتوای درونی تهی شده‌است.
و رفاه ظاهری، از معنا و محتوای درونی تهی شده‌است. در فیلم "صحنه‌هایی در مرکز خرید" که به نام "یک زناشویی معمولی" (۱۹۹۱) هم نمایش داده شده، با نقش‌آفرینی وودی آلن و بتی میدلر، یک زن و شوهر کالیفرنیایی هستند که از ملال زندگی زناشویی به ستوه آمده‌اند و به دنبال تجاربی هستند تا به زندگی خود اندکی نشاط و معنا بدهند. در دسامبر ۲۰۱۳ در "گذرگاه افتخار" معروف شهر لس‌آنجلس، ستاره‌ای تازه به نام پل مازورسکی روی زمین نهاده شد. مازورسکی شامگاه دوشنبه، ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴، به علت ایست قلبی در ۸۴ سالگی در بیمارستانی در لس‌آنجلس
ایست قلبی در ۸۴ سالگی در بیمارستانی در لس‌آنجلس درگذشت.
بانیاس (به عربی: بانیاس) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان بانیاس واقع شده‌است. خصوصیات. بانیاس ۴۲٬۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
بستان الباشا (به عربی: بستان الباشا ) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان جبله واقع شده‌است. خصوصیات. بستان الباشا ۱٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد.
ام‌الطیور (به عربی: أم الطیور) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان اللاذقیه واقع شده‌است. خصوصیات. ام‌الطیور ۱٬۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
قنیطره شهری است کوچک و ویران شده که مرکز استان قنیطره به‌شمار می‌رود. این شهر کوچک در یک دره در بلندی‌های جولان و در ارتفاع ۱۰۱۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر در دوران عثمانی به عنوان یک ایستگاه راه در مسیر کاروان‌ها به شهر دمشق تأسیس شد. سپس به یک شهرک نظامی تبدیل شد با جمعیتی در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر(بیشتر عرب). این شهر موقعیت استراتژیکی دارد و در کنار خط آتش‌بس با اسرائیل واقع است. وضعیت دولت این شهر به دلیل درگیری سوریه و اسرائیل بلاتکلیف است. القنیطرة به معنی «پل کوچک» است. در ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ یعنی در
به معنی «پل کوچک» است. در ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ یعنی در آخرین روز از جنگ شش روزه، این شهر تحت کنترل اسرائیل درآمد. در سال ۱۹۷۳ سوریه این شهر را در طول جنگ یوم کیپور باز پس گرفت، اما اسرائیل کنترل این شهر را با یک ضد حمله دوباره در دست گرفت. در ژوئن سال ۱۹۷۴ اسرائیل از این شهر عقب نشینی کرد ولی این شهر تقریباً به‌طور کامل قبل از عقب نشینی اسرائیل در ژوئن ۱۹۷۴ نابود شد. از ۳۱ ماه مه سال ۱۹۷۴ نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد (UNDOF) جهت حفظ آتش بس در نزدیکی این شهر مستقر شده‌اند. در حال حاضر فقط تعداد انگشت شماری از
شده‌اند. در حال حاضر فقط تعداد انگشت شماری از خانواده‌ها در این شهر ساکن هستند. سوریه از بازسازی این شهر خودداری کرده و از اسکان مجدد مردم در این منطقه دلسرد است. اسرائیل به شدت توسط سازمان ملل متحد برای تخریب این شهر مورد انتقاد قرار گرفته، در حالی که اسرائیل از سوریه برای عدم بازسازی این شهر انتقاد کرده‌است.
ازرع (به عربی: إزرع) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در ازرع واقع شده‌است. خصوصیات. ازرع ۱۹٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قطنا (به عربی: قطنا ) یک عوارض جغرافیایی در سوریه است که در منطقة قطنا واقع شده‌است. خصوصیات. قطنا ۳۳٬۹۹۶ نفر جمعیت دارد و ۸۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صلخد (به عربی: صلخد) یک عوارض جغرافیایی در سوریه است که در شهرستان صلخد واقع شده‌است. خصوصیات. صلخد ۱۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دیر عطیة (به عربی: دیر عطیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان النبک واقع شده‌است. خصوصیات. دیر عطیة ۱۰٬۹۸۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جرمانا (به عربی: جرمانا) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده‌است. خصوصیات. جرمانا ۵٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۴٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد و ۶۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محردة (به عربی: محردة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان محرده واقع شده‌است. خصوصیات. محردة ۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تلکلخ (به عربی: تلکلخ) یک عوارض جغرافیایی در سوریه است که در منطقة تلکلخ واقع شده‌است. خصوصیات. تلکلخ ۱۸٬۴۱۲ نفر جمعیت دارد.
حرستا (به عربی: حرستا) شهری در سوریه، حومه دمشق در قسمت شرقی استان، شرق جاده اصلی دمشق به حمص واقع شده و مرکز منطقه اداری آن تابع دوما است. محله‌های برزه، قابون و عربین در مسیر دمشق به حمص به این منطقه مشرف است. این شهر در کیلومتری مرکز پایتخت است و به نوعی دروازه شمالی دمشق است. یاقوت حموی در "معجم‌البلدان" در مورد حرستا می‌گوید «منطقه بزرگی است که از میان باغ‌های دمشق می‌گذرد.» در زبان آرامی کلمه حرستا به معنای اقلیم خشن است و این نام گذاری تا حدی درست است چون در شمال و شمال غرب آن خاک و شن فراوان و در
چون در شمال و شمال غرب آن خاک و شن فراوان و در سوی شرقی آن منطقه کوهستانی قلمون قرار دارد و باعث وجود سنگ‌های بزرگ می‌شود. این شهر مرکز تولید پیاز است اما برخی مورخان می‌گویند نام این شهر زمانی با زیتون همراه بوده‌است و فراوانی کشت این درخت پر برکت در باغ‌های اطراف شهر نشان می‌دهد به کار گرفتن این نام کاربرد درستی است. شاید زیتون و روغن زیتون حرستا در تمام کشورهای عربی ناب‌ترین و خوشمزه‌ترین باشد. به سمت دوما تا روستای عذرا درختان انگور بیابان را پر کرده‌است. اغلب اهل شام از جمله حرستا قبل از اسلام مسحیی
اغلب اهل شام از جمله حرستا قبل از اسلام مسحیی بودند و به جای سنگ از گل و خاک که فراوان بود در بنای خانه‌ها استفاده می‌کردند و هنوز دو خانواده مسیحی در آن باقی مانده‌اند. پس از شیوع اسلام در شام مرد حرستا مسلمان شدند و مسلمان بسیاری در عهد اموی به خاطر آب و باغ‌های بسیار ساکن این منطقه شدند. نام بلاطه و حدائق از آن زمان بر منطقه‌های حرستا باقی مانده‌است. ویژگی‌ها. حرستا ۳۴٬۱۸۴ نفر جمعیت دارد و ۷۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. عنوان «خسف حرستا» یکی از رخدادهای پیش از ظهور حضرت مهدی بیان شده است.
حارم (به عربی: حارم) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان حارم واقع شده‌است. خصوصیات. حارم ۲۱٬۹۳۴ نفر جمعیت دارد و ۱۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الاتارب (به عربی: الأتارب) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در Atarib District واقع شده‌است. خصوصیات. الاتارب ۲٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دریکیش (به عربی: دریکیش) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان دریکیش واقع شده‌است. خصوصیات. دریکیش ۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قارة (به عربی: قارة) یک شهر در سوریه است که در شهرستان النبک واقع شده‌است. خصوصیات. قارة ۱۲٬۵۰۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قدسیا (به عربی: قدسیا) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان قدیسا واقع شده‌است. خصوصیات. قدسیا ۳۳٬۵۷۱ نفر جمعیت دارد و ۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انخل (به عربی: أنخل) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در Al-Sanamayn District واقع شده‌است. خصوصیات. انخل ۳۱٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
معضمیة الشام (به عربی: معضمیة الشام) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان داریا واقع شده‌است. خصوصیات. معضمیة الشام ۵۲٬۷۳۸ نفر جمعیت دارد.
آپامیا (به عربی: أفامیا) یک شهر باستانی در سوریه است که در شهرستان سقیلبیه واقع شده است. آپامیا (Apamea) در ساحل راست رود عاصی، یک شهر باستانی یونانی و رومی بود. این شهر پایتخت اپامنه در دوران مقدونی‌ها بود و در دوران روم باستان به عنوان پایتخت و اسقف‌نشین کلان‌شهری استان استان سوریهٔ روم شناخته می‌شد و در دوران جنگ‌های صلیبی نیز اهمیت داشت. از میان بقایای چشمگیر این شهر، رواق بزرگ که حدود طول داشت و یکی از بلندترین ستون‌بندی‌های امپراتوری روم بود و تئاتر رومی، که با ظرفیت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر یکی از بزرگ‌ترین
که با ظرفیت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر یکی از بزرگ‌ترین تئاترهای باقی‌مانده امپراتوری روم به‌شمار می‌رفت، قابل توجه هستند. این مکان در فاصله حدود شمال غرب حماة، سوریه، و مشرف به دشت غاب قرار دارد. تاریخ. دوران هلنیستی. پس از فتح منطقه توسط اسکندر مقدونی و جنگ‌های بعدی میان ژنرال‌های او، و براساس تفسیر جدیدی از یک منبع تاریخی و تصویری تازه برای تاریخ هلنیستی، موزاییکی که در سال ۲۰۱۱ در آپامیا کشف شد، و توسط اولشفسکی و سعد پیشنهاد شده است، بنای پِلا، اردوگاه نظامی مقدونی ("") در پاییز ۳۲۰ قبل از میلاد و پس از پیمان
("") در پاییز ۳۲۰ قبل از میلاد و پس از پیمان تریپارادیسوس (۳۲۰ ق. م) به ابتکار آنتیپاتر و با الهام از کاساندر تأسیس شد. براساس این تفسیر، نویسندگان با فرضیه‌های پیشین که بنیاد پِلا را به اسکندر بزرگ یا آنتیگونوس یکم نسبت می‌دهند، مخالف هستند. از حدود ۳۰۰ قبل از میلاد، پِلا به وضعیت جدیدی به عنوان "پولیس" (شهر) رسید و توسط سلوکوس یکم که آن را به نام همسر بلخی خود، اَپامه، دختر فرمانده سغدی اسپیتامن نام‌گذاری کرد، مستحکم و تأسیس شد. این مکان در حلقه‌ای از رود عاصی که با دریاچه و مرداب‌ها احاطه شده بود، به
عاصی که با دریاچه و مرداب‌ها احاطه شده بود، به شکلی شبه‌جزیره‌ای قرار داشت و از این‌رو به نام دیگر «چرونیسوس» نیز شناخته می‌شد. آپامیا در یک نقطه راهبردی برای بازرگانی به سوی خاور واقع شده و یکی از چهار شهر چهارضلعی سوریه بود. سلوکوس همچنین آن را به پایگاه نظامی با ۵۰۰ فیل و یک مرکز پرورش اسب با ۳۰٬۰۰۰ مادیان و ۳۰۰ اسب نر تبدیل کرد. پس از ۱۴۲ قبل از میلاد، مدعی تروفون آپامیا را به پایگاه عملیات خود تبدیل کرد. کوئینتوس آئمیلیوس سکوندوس در سال ۶ میلادی سرشماری جمعیت شهر و قلمروی آن را انجام داد که به
سرشماری جمعیت شهر و قلمروی آن را انجام داد که به «۱۱۷٬۰۰۰ هم‌وطن انسانی» اشاره داشت – رقمی که بسته به روش‌های مورد استفاده به جمعیت کل ۱۳۰٬۰۰۰ یا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر تفسیر شده است. اواخر دوره روم و دوران بیزانس. از سال ۲۱۸ تا ۲۳۴ میلادی، لژیون لژیون دوم پاتریک در آپامیا (افامیا) مستقر بود، زمانی که این لژیون حمایت از مدعی تاج‌وتخت، ماکرینوس، را کنار گذاشت و به امپراتور هلیوگابال پیوست که سپس در نبرد انطاکیه ماکرینوس را شکست داد. ترگم یونسای کاذب در سفر اعداد (xxxiv. 11) نام آپامیا (אפמיאה) را برای شهر شفام آورده
11) نام آپامیا (אפמיאה) را برای شهر شفام آورده است، همان‌طور که در ترگم‌های اورشلیم و نئوفیتی آمده است. از آنجا که آپامیا عملاً جزو سرزمین‌های فلسطین ربانی محسوب می‌شد، نوبرانی که توسط آریستون از این شهر آورده شد، برای قربانی در اورشلیم پذیرفته می‌شد. در اوایل قرن پنجم، آپامیا پس از جدا شدن از «سوریهٔ یک» به‌عنوان پایتخت استانی استان سوریه منصوب شد. این شهر در سدهٔ ششم توسط خسرو انوشیروان ویران شد. در جریان جنگ شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس (۶۰۲–۶۲۸), شهر در سال ۶۱۳ به دست شهربراز افتاد و تا نزدیک به
شهر در سال ۶۱۳ به دست شهربراز افتاد و تا نزدیک به پایان جنگ در اختیار ساسانیان بود. دوره اسلامی. پس از فتح شام به‌دست مسلمانان، آپامیا به‌صورت جزئی بازسازی شد و در عربی به نام‌های افامیا یا فامیا شناخته شد. این شهر همراه با السقیلبیه به‌دست خلفای راشدین پس از نبرد یرموک فتح شد. آپامیا سپس به‌عنوان پایگاه نظارتی برای هشدار در برابر حملات دشمن استفاده شد. این شهر توسط قبایل عرب بحرای و بنو عضره اسکان یافت، اما تنها در دوران حکومت حمدانیان در حلب اهمیت دوباره پیدا کرد. بین سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۱۰۶ تحت حاکمیت خلف
پیدا کرد. بین سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۱۰۶ تحت حاکمیت خلف بن ملاعب بود و پس از قتل او به دست حشاشین به تصرف تانکرد، شاهزاده جلیل درآمد. این شهر در سال ۱۱۵۲ توسط زلزله ویران شد. بقایای باستانی. بسیاری از بقایای آکروپولیس باستانی همچنان پابرجاست که احتمالاً شامل معابد بسیار تزئینی است که سوزومن از آنها سخن می‌گوید. این بقایا اکنون در دیوارهای قدیمی قلعه‌ای به نام قلعه المضیق قرار دارند؛ مابقی شهر باستانی در دشت قرار دارد. مهم‌ترین مجموعه اشیاء از این مکان، شامل آثار معماری و هنری برجسته، اکنون در موزه سنکوانتنر در
معماری و هنری برجسته، اکنون در موزه سنکوانتنر در بروکسل نگهداری می‌شود. در نتیجه جنگ داخلی سوریه، شهر باستانی آسیب دیده و به دست جویندگان گنج غارت شده است. در آوریل ۲۰۱۷، "Al-Masdar News" تصاویر ماهواره‌ای منتشر کرد که نشان می‌داد این مکان با صدها گودال کنده شده توسط جویندگان گنج پوشیده شده است. = رواق بزرگ. رواق بزرگ در امتداد خیابان اصلی آپامیا قرار داشت و تقریباً به طول امتداد داشت، که آن را به یکی از طولانی‌ترین ستون‌بندی‌ها در امپراتوری روم تبدیل می‌کرد. این ستون‌بندی پس از آنکه نسخه اصلی‌اش که مربوط
این ستون‌بندی پس از آنکه نسخه اصلی‌اش که مربوط به دوران امپراتوری سلوکی بود، همراه با سایر بخش‌های آپامیا در زمین‌لرزه ۱۱۵ میلادی در انطاکیه تخریب شد، بازسازی گردید. بازسازی بلافاصله آغاز شد و طی قرن دوم میلادی شهر به‌طور کامل بازسازی شد، از جمله ستون‌بندی بزرگ. ستون‌بندی در امتداد محور شمال-جنوب قرار داشت و بخشی از «کاردو ماکسیموس» شهر بود. این رواق از دروازه شمالی شهر آغاز شده و به‌صورت خطی و بدون وقفه تا دروازه جنوبی امتداد داشت. یک ستون نیایشی بزرگ در یک‌سوم شمالی ستون‌بندی، روبروی حمام‌ها قرار داشت.
یک‌سوم شمالی ستون‌بندی، روبروی حمام‌ها قرار داشت. ستون‌بندی از مرکز شهر عبور می‌کرد و ساختمان‌های مهمی از جمله حمام‌ها، آگورا، معبد توخه، نیمفئوم، روتوندا، کلیسای آتریوم و باسیلیکای شهر در اطراف آن قرار داشتند. در دو طرف خیابان، رواقی به عرض در طول کامل خیابان کشیده شده بود. ارتفاع ستون‌ها و قطر آنها بود. ستون‌ها بر روی پایه‌های مربعی به ابعاد ۱٫۲۴ متر در هر ضلع و ارتفاع ۰٫۴۷ متر قرار داشتند. ستون‌ها دارای دو طراحی اصلی بودند: ساده و شکاف‌دار مارپیچی. باستان‌شناس ژان لاسوس بر این باور است که طراحی ساده به
ژان لاسوس بر این باور است که طراحی ساده به دوره تراژان و طراحی مارپیچی به دوره آنتونینوس پیوس بازمی‌گردد. رواق‌های ستون‌بندی با موزائیک‌های گسترده‌ای در طول کامل خیابان فرش شده بود. در دوران امپراتوری بیزانس و تحت حکومت امپراتور ژوستینین یکم، بخش‌هایی از ستون‌بندی بازسازی شد. خیابان به عرض ۱۲ متر کاهش یافت و پیاده‌روهایی در دو طرف آن اضافه شد. در برخی قسمت‌ها، سنگفرش رومی خیابان با سنگ‌های مربعی از جنس سنگ آهک جایگزین شد. این بازسازی شامل احداث یک "رواق" یادبود با چهار ستون ۹ متری همراه با سرستون‌های یک
یادبود با چهار ستون ۹ متری همراه با سرستون‌های یک متری بود. تئاتر رومی. تئاتر آپامیا در ابتدا به سبک دوران هلنیستی در اوایل دوران امپراتوری سلوکی ساخته شد. در دوران استان سوریه، این تئاتر گسترش یافت و طراحی ورودی‌ها و صحنه اصلی آن به سبک معمول رومی بازسازی شد. این سازه در زمین‌لرزه ۱۱۵ میلادی در انطاکیه آسیب جدی دید و بلافاصله پس از آن تحت حمایت تراژان و هادریان بازسازی شد. تئاتر در نیمه اول قرن سوم میلادی دوباره گسترش یافت. در دوره امپراتوری بیزانس، حوزه آبریز تئاتر بازسازی شد و یک "قنات" از وسط صحنه
آبریز تئاتر بازسازی شد و یک "قنات" از وسط صحنه پایینی عبور داده شد. در اواخر دوره بیزانس، تئاتر دیگر به‌عنوان مرکزی برای اجرای نمایش‌ها استفاده نمی‌شد، اما تئاتر و "قنات" آن به‌عنوان منبع آبی مهم در دوره‌های بیزانس و اسلامی باقی ماندند. این تئاتر بر روی تپه‌ای مشرف به دره رود عاصی ساخته شده است. این تئاتر، به همراه تئاتر افسوس، یکی از بزرگ‌ترین تئاترهای باقی‌مانده از امپراتوری روم است و ظرفیت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر را داشته است. تنها تئاتری که به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر بوده، تئاتر پومپی در رم بوده است. بخش
بزرگ‌تر بوده، تئاتر پومپی در رم بوده است. بخش زیادی از ساختار تئاتر به دلیل فروپاشی‌های معماری و بهره‌برداری‌های گسترده در دوران‌های بعدی تخریب شده و تنها یک‌هشتم این سایت تاکنون نمایان شده است. یکی از ویژگی‌های اصلی تئاتر، حوزه آب و شبکه لوله‌کشی رومی پیچیده آن است. سیستم تراکوتا که به‌تازگی حفاری شده است، در امتداد ورودی زمینی شرقی قرار دارد و به‌خوبی حفظ شده است. موزائیک بزرگ شکار. این موزائیک که اکنون در موزه سینکانتنیر بروکسل نگهداری می‌شود، در سال ۱۹۳۵ در اتاق پذیرایی مکانی که احتمالاً کاخ فرماندار
در اتاق پذیرایی مکانی که احتمالاً کاخ فرماندار رومی استان سوریه (استان روم) بوده است، کشف شد. مساحت آن ۱۲۰ متر مربع است. این موزائیک بزرگ که به سال‌های ۴۱۵–۴۲۰ میلادی بازمی‌گردد، از برجسته‌ترین نمونه‌های این نوع ترکیب‌بندی به‌شمار می‌آید. از نظر فنی و موضوعی، با موزائیک‌های موجود در کاخ فهرست امپراتوران بیزانس در قسطنطنیه، که مربوط به همان دوره هستند، قابل مقایسه است. کتیبه‌ای در ورودی این مکان نوشته شده: «در زیباترین آپلیون، تریکلینیوم در ماه گورپایوس، دوره سوم، سال ۸۵۱ بازسازی شد» (سپتامبر ۵۳۹ میلادی).
سوم، سال ۸۵۱ بازسازی شد» (سپتامبر ۵۳۹ میلادی). اسقفی. مسیحیت در قرن اول میلادی به این منطقه وارد شد. اسقف‌های آن عبارتند از: امروزه چندین فرقه مسیحی سلسله مراتب اسمی برای این شهر حفظ کرده‌اند که شامل موارد زیر است:
الرصافة (به عربی: الرصافة) یک عوارض جغرافیایی در سوریه است که در استان رقه واقع شده‌است. خصوصیات. الرصافة ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قلب لوزة (به عربی: قلب لوزة) یک ویرانه در سوریه است که در شهرستان حارم واقع شده‌است. گمانه هایی وجود دارد که معماری کلیسای نوتردام پاریس (به فرانسوی: Notre-Dame de Paris) از معماری ساختمان کلیسای این محل گرفته شده است. خصوصیات. قلب لوزة ۱٬۲۹۰ نفر جمعیت دارد.
غجر (به عربی: غجر ) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است. خصوصیات. غجر ۲٬۳۰۱ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مجدل شمس، شهری عمدتاً دروزی‌نشین در بلندی‌های جولان است که به‌طور غیررسمی، مرکز این منطقه به شمار می‌رود. از سال ۱۹۶۷، بلندی‌های جولان از جمله مجدل شمس، تحت اشغال اسرائیل قرار دارد؛ درحالیکه از نظر قانونی بخشی از سوریه به شمار می‌رود. خصوصیات. مجدل شمس ۸٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
عین قنیة (به عربی: عین قنیة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان القنیطرة واقع شده‌است. خصوصیات. عین قنیة ۱٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
بئر عجم (به عربی: بئر عجم) یک روستا در سوریه است که در استان قنیطره واقع شده‌است. از دسامبر ۲۰۲۴ این شهر تحت کنترل اسرائیل بوده است. خصوصیات. بئر عجم ۳۵۳ نفر جمعیت دارد و ۹۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جمعیت روستا را مردم چرکس (قومی از شمال قفقاز که در قرن ۱۹ام به دلیل نسل‌کشی روسیه تزاری، پناهنده مملکت عثمانی شدند) تشکیل می دهند.
اردوگاه یرموک (به عربی: مخیم الیرموک) یک منطقهٔ مسکونی فلسطینی‌نشین در دمشق پایتخت سوریه است. این منطقه یک «اردوگاه آوارگان غیررسمی» است که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد. در آن زمان این منطقه خارج از شهر دمشق قرار داشت اما اکنون در محدوده شهرداری دمشق و در فاصله حدود ۸ کیلومتر مرکز شهر است. یرموک ۲٫۱۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۷٬۲۴۸ نفر جمعیت دارد که ۱۱۲٬۵۵۰ نفر از آنها آوارگان فلسطینی هستند. کنترل این منطقه از سوی دولت سوریه به گروه سیاسی-نظامی به جبهه خلق برای آزادی فلسطین – فرماندهی کل واگذار شده بود اما در اول آوریل
– فرماندهی کل واگذار شده بود اما در اول آوریل ۲۰۱۵ تروریست‌های (داعش) کنترل آن را به دست گرفتند که بعد از گذشت سه سال به دست نیروهای مردمی سوریه آزاد شد. جنگ داخلی سوریه. از اواخر سال ۲۰۱۲ در آغاز جنگ داخلی سوریه این اردوگاه شاهد درگیری‌های شدید میان ارتش آزاد سوریه (مخالف دولت اسد) و متحدان فلسطینی آن در مقابل نیروهای جبهه مردمی برای آزادی فلسطین - فرماندهی کل با حمایت ارتش سوریه بود که باعث تخریب گسترده در آن شد. در ۵ دسامبر نبردی خونینی بین این دو گروه در یرموک درگرفت که در ۱۷ دسامبر به پیروزی شورشیان و
یرموک درگرفت که در ۱۷ دسامبر به پیروزی شورشیان و فرار احمد جبرئیل رهبر سازمان به شهر طرسوس منجر شد. گزارش شده که بسیاری از نیروهای جبهه خلق نیز در جریان این حوادث از این سازمان جدا شده و به جمع شورشیان پیوسته‌اند. پس از این حوادث احمد جبرئیل به دلیل ایجاد جنگ داخلی بین فلسطینیان مورد انتقاد گروه‌های فلسطینی قرار گرفت و از مجلس ملی فلسطین اخراج شد. ارتش سوریه از ژوئیه ۲۰۱۳ به محاصره اردوگاه اقدام کرد و ۱۸ هزار آواره فلسطینی در آن به دام افتادند. رئیس آنروا (آژانس امدادرسانی سازمان ملل) که در اوایل ماه مه
(آژانس امدادرسانی سازمان ملل) که در اوایل ماه مه ۲۰۱۴ بعد از گذشت هشت ماه از آغاز محاصره برای توزیع کمک‌های بشردوستانه وارد اردوگاه شده بود در مورد حجم تخریب در این منطقه گفته بود: «ویرانی باورنکردنی بود. حتی یک ساختمان را هم ندیدم که مخروبه نشده باشد و همهٔ آن‌ها با دود سیاه شده بودند.» او از دیدن ساکنان اردوگاه بیشتر شوکه شده بود: «آنها شبیه ارواح شده بودند. آن‌ها نه تنها به غذا، دارو و آب سالم دسترسی نداشتند بلکه دچار وحشت کامل بودند و به سختی می‌توانستند صحبت کنند». محاصره حدود یک سال بعد پایان یافت.
صحبت کنند». محاصره حدود یک سال بعد پایان یافت. اما در اول آوریل ۲۰۱۵ نیروهای داعش این اردوگاه را به تصرف خود درآوردند.
مخیم خان دنون (به عربی: مخیم خان دنون) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در مرکز ریف دمشق واقع شده‌است. خصوصیات. مخیم خان دنون ۸٬۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
نیکولاس ایوان «نیک» برگ (؛ زاده ۲ آوریل ۱۹۷۸–۷ می ۲۰۰۴) تعمیرکار برج رادیویی اهل ایالات متحده آمریکا بود که پس از حمله آمریکا به عراق به این کشور سفر کرد. در ویدئویی که در می ۲۰۰۴ توسط گروه "جماعت توحید و جهاد (القاعده عراق)" منتشر شد، برگ را در حالی نشان می‌دهد که ربوده شده و سپس سربریده شدن او را نشان می‌دهد که ادعا می‌شود قتل او در پاسخ به رسوایی شکنجه و آزار زندانیان ابوغریب توسط ارتش ایالات متحده بر روی زندانیان عراقی بوده‌است. بر طبق گزارش سیا، برگ توسط شخص ابومصعب الزرقاوی سربریده شده‌است. ویدئوی
توسط شخص ابومصعب الزرقاوی سربریده شده‌است. ویدئوی سربریده شدن برگ، ظاهراً توسط al-Ansars از لندن در وبسایتی که در مالزی میزبانی می‌شده، آپلود شده بود. مرگ. جسد برگ به صورت سربریده شده در تاریخ ۸ می ۲۰۰۴ در راهگذری در بغداد توسط گشت نظامی ایالات متحده پیدا شد. دو روز بعد خانواده برگ از مرگ او باخبر شدند. منابع نظامی در آن هنگام اظهار داشتند که بر روی جسد برگ نشانه‌هایی از تروما یافت شده‌است، اما آنها سربریده شدن او را افشا نکردند. در ۱۱ می ۲۰۰۴، وبگاه گروه نظامی Muntada al-Ansar ویدئویی را با عنوان «ابومعصب
Muntada al-Ansar ویدئویی را با عنوان «ابومعصب الزرقاوی یک آمریکایی را سلاخی می‌کند» منتشر کرد که در آن سربریده شدن برگ را نشان می‌داد. الزرقاوی هم با گروه جهادگرای القاعده و هم با گروه Muntada al-Ansar ارتباط داشته‌است. این ویدئو حدود پنج دقیقه و نیم طول دارد. برگ در این ویدئو در حالی دیده می‌شود که یک روپوش نارنجی پوشیده‌است و خودش را اینگونه معرفی می‌کند: «نام من نیک برگ است، نام پدرم مایکل است، مادرم سوزان نام دارد. من یک برادر و یک خواهر دارم، دیوید و سارا. من در وست چستر، فیلادلفیا در نزدیکی
دیوید و سارا. من در وست چستر، فیلادلفیا در نزدیکی پنسیلوانیا زندگی می‌کنم». در این ویدئو برگ توسط پنج مرد احاطه شده‌است که ماسک‌های اسکی و چفیه پوشیده‌اند. بیانیه‌ای طولانی با صدای بلند توسط یکی از آنها قرائت می‌شود. سپس یک مرد ماسک‌دار به طرف برگ می‌رود، دو مرد او را نگه می‌دارند، درحالی‌که یک نفر دیگر سر او را به یک چاقو از بدن جدا می‌کند. فریادی با صدای «الله اکبر» هم شنیده می‌شود. پس از اینکه سر از بدن جدا می‌شود، یکی از مردان سر را به دوربین نشان می‌دهد و سپس آن را بر روی بدن بدون سر به زمین می‌گذارد.
و سپس آن را بر روی بدن بدون سر به زمین می‌گذارد. در ۱۳ می ۲۰۰۴، منابع خبری با یادکرد نقل و قولی از سیا عنوان کردند که با تحلیل کردن صدای شخصی که بیانیه را قرائت می‌کند، به این نتیجه رسیده‌اند که شخص مورد نظر که عمل سر بریدن را هم انجام می‌دهد، «به احتمال بسیار زیاد» ابومصعب الزرقاوی است. در جایی از ویدئو، شخصی که ماسک دارد تهدید به قتل‌های بیشتری می‌کند «به شما می‌گوییم که شکوه مردان و زنان مسلمان در ابوغریب جز با خون و جان جبران نمی‌شود. شما چیزی به غیر از تابوت و تابوت و … که اینگونه سلاخی شده‌اند، از ما
تابوت و تابوت و … که اینگونه سلاخی شده‌اند، از ما نخواهید گرفت.» در ادامه ویدئو رئیس‌جمهور ایالات متحده، جرج دبلیو بوش ورئیس‌جمهور پاکستان، پرویز مشرف تهدید می‌شوند.
درآمد قابل تصرف، درآمدی است، که فرد می‌تواند، به مصرف و پس‌انداز، تخصیص دهد و مقدار آن، از طریق کسر نمودن مالیات بر درآمد از درآمد شخصی به‌دست می‌آید. در حوزه کلان، درآمد قابل تصرف؛ با اضافه کردن تمام انتقالات جاری دریافتنی، بجز انتقالات اجتماعی غیرنقدی و کسر کردن تمام انتقالات جاری پرداختنی، بجز انتقالات اجتماعی غیرنقدی، به درآمد اولیه یک واحد تجاری، یا بخش نهادی، به‌دست می‌آید. درآمد قابل تصرف، قلم تراز کننده حساب توزیع ثانویه درآمد است.
سرگئی پاولویچ دیاگیلِف (۳۱ مارس ۱۸۷۲ — ۱۹ اوت ۱۹۲۹) منتقد هنری اهل روسیه بود که به عنوان بنیان‌گذار، پشتیبان و مدیر باله روسی شهرت یافت. دیاگیلف در مدت بیست سال فعالیت در باله روس توانست تیمی از رقصندگان، طراحان رقص، طراحان صحنه و آهنگسازان نوآور را گرد هم آورد و اجراهایی با کیفیت و هنری را در غرب اروپا و خارج از خاک روسیه برگزار نماید.
دارایی مالی یک نوع دارایی نامشهود است، که به آنها دارایی‌های کاغذی هم گفته می‌شود، دارایی‌هایی هستند، که ارزش آنها به پشتوانه یک دارایی دیگر تعیین می‌شود، مانند: برگه سهام، اوراق قرضه و سپرده‌های بانکی. دارنده سهام یک شرکت، به نسبت سهام خود، در دارایی‌ها و منافع شرکت مذکور سهیم می‌شود یا دارنده اوراق مشارکت، به واسطه مشارکت در پروژه‌ای که اوراق مذکور برای تأمین مالی آن پروژه منتشر شده، سود به دست می‌آورد. برای دارایی مالی، منفعت یا ارزش معمول، نقدینه‌ای در آینده است.