payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عظیم سوخت در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک کشور مصرفی باعث شد، که این کشور درخواست خودروهای کوچک‌تر، ارزان‌تر و با سوخت مناسب‌تری که همانند محصولات نیسان، هوندا و تویوتا بود، را بدهد. در سال ۱۹۷۳ یک میلیون دستگاه داتسون در ایالات متحده به فروش رسیده بود و دو سال بعد از آن شرکت نیسان بزرگ‌ترین شرکت صادرکننده وسیله نقلیه به شمال آمریکا بود. در دهه ۱۹۸۰ دو مرکز بزرگ تولید خودرو را در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ایجاد کرد و در سال ۱۹۸۳ خودروهایی مانند سانی را تحت نام نیسان به بازار ارائه کرد. تا سال ۱۹۸۷
را تحت نام نیسان به بازار ارائه کرد. تا سال ۱۹۸۷ صادرات رو به افزایش این شرکت، به بیست میلیون دستگاه در سال رسید. دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰. در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیسان خودروی میکرا را تولید کرد، که طراحی زیبایی داشت و سه سال بعد به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. در خلال دهه ۱۹۹۰ هر ساله نیسان ضرر می‌داد. فورد و کرایسلر از دادن سفارش خودداری کردند، ولی رنو موافقت کرد، که در برابر پذیرش ۴/۵ میلیارد بدهی، ۸/۳۶ درصد دارایی‌های خالص شرکت را دریافت کند. کارخانجات نیسان ظرفیت تولید بیش از یک میلیون خودرو را داشت، که
ظرفیت تولید بیش از یک میلیون خودرو را داشت، که قادر به فروش آن‌ها بود. هزینه‌های خرید ۱۰ تا ۲۰ درصد بیش از رنو بود و با ۱۱ میلیارد بدهی، کمبود نقدینگی شدیدی وجود داشت. نیسان مبتلا به فقدان شفافیت در توجیه سود، تمرکز ناکافی روی مشتری‌ها، تمرکز زیاد برای بیرون کردن رقبا، فقدان فرهنگ کار همراه عملکرد، مرزها یا خطوط سلسله مراتب (به‌دلیل وجود بوروکراسی موجود) و عدم وجود دید همکاری بین افراد بود. در چنان وضعیت نابسامانی، نیسان برای نجات خود به‌دنبال یک ناجی می‌گشت. کارلوس غصن در ژوئیه ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیر عملیات
کارلوس غصن در ژوئیه ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیر عملیات نیسان، فعالیتش را در این شرکت آغاز نمود. در ابتدای سال ۲۰۰۰ به ریاست هیئت مدیره شرکت و در ژوئیه ۲۰۰۱ به مدیرعاملی نیسان منصوب گردید. هنگامی‌که غصن سکان هدایت این شرکت ژاپنی را در دست گرفت، نیسان بالغ بر ۲۰ میلیارد دلار بدهی داشت و از ۴۸ مدل خودرویی که تولید می‌کرد، تنها ۳ مدل سود دهی داشت. نیسان را تحویل گرفت، چندین گروه درست کرد، که برای کمک به او در تهیه طرح احیاء در مورد عملکرد حیاتی مانند ساخت، خرید و مهندسی کندوکاو کنند. او جهت افزایش همکاری، کارمندان
کندوکاو کنند. او جهت افزایش همکاری، کارمندان نمونه را در راس گروه‌ها قرار داد و هر یک از تیم‌ها را نیز به یک مدیر کلیدی سپرد، که از رنو با او به ژاپن آمده بودند. طرح غصن در نیسان برای صنعت خودروسازی ژاپن، مثل یک زلزله بود، که آن را دگرگون ساخت. غصن مخارج اضافی را نصف کرد و تعداد فروشندگان را به ۲۰٪ درصد افزایش داد، ولی زمینه‌های کاری را به احیای نیسان موکول کرد. او دست طراحان خودروهای نیسان را در طراحی بدون دغدغه و نگرانی دربارهٔ قابلیت ساخت، آزاد گذاشت. وی، «شیرو ناکامورا» را از ایسوزو، برای شخصیت بخشیدن
«شیرو ناکامورا» را از ایسوزو، برای شخصیت بخشیدن و هویت‌دادن به کامیون‌های نیسان، استخدام کرد. کارلوس غصن همین‌طور از یک پروژه مشترک با رنو برای تولید اتومبیل‌های کوچک خبر داد و گفت که این ماشین جایگزین خط تولید نیسان‌های اروپایی خواهد شد. با افزایش سرعت تولیدات، فروش نیسان به ۲۷ سال پیش برگشت. فروش ۱۷٪ درصدی در سال ۲۰۰۰ نیسان را قادر ساخت، تا جلوتر از هوندا بایستد، که فروش ۱۳٫۸٪ درصد داشت، ولی در مقایسه با تویوتا ۴۲٫۲٪ درصدی خیلی عقب بود. نیسان با هشت مدل جدید به‌سوی نمایشگاه ۲۰۰۳ پیش رفت. «تاکیرو فوجی
جدید به‌سوی نمایشگاه ۲۰۰۳ پیش رفت. «تاکیرو فوجی موتو» از دانشگاه توکیو و معاون سردبیر روزنامه خودروسازهای متحد می‌گوید: «داشتن استراتژیست درجه یک به‌عنوان مدیرارشد، موثرترین راه برای انتقال توانایی‌ها است.» عملکرد غصن در نیسان چنان چشمگیر بود، که در سال نخست سود خالصی معادل ۲٫۷ میلیارد دلار را عاید کمپانی کرد و تا سال ۲۰۰۵ کلیه بدهی‌های نیسان را پرداخت نمود. انتقال کارلوس غصن از رنو به نیسان، در عمل کلیدی برای موفقیت این اتحاد بود. در ماه مه سال ۲۰۰۵ پس از انتصاب او به‌عنوان رئیس هیئت مدیره رنو، غصن درصدد
انتصاب او به‌عنوان رئیس هیئت مدیره رنو، غصن درصدد بود، که یک مدیر اجرایی ژاپنی برای جایگزین کردن خود در نیسان بیابد، ولی همچنان در این شرکت ماندگار شد. غصن در ماه مه ۲۰۰۹ جانشین «شواتیزر» مدیرعامل اسبق رنو گردید. دهه ۲۰۱۰. هم‌اکنون نیسان دومین تولیدکننده اتومبیل، مجدداً تویوتا را در بازار جهانی و نیز اروپا و آمریکای شمالی به چالش می‌طلبد و هوندا را به‌طور چشمگیری پشت سر گذاشته‌است. کوریر ماتسومورا، معاون اجرایی و عضو هیئت مدیره نیسان می‌گوید: بزرگ‌ترین موفقیت غصن آن است که می‌تواند در عقاید مردم تغییرات
غصن آن است که می‌تواند در عقاید مردم تغییرات ساختاری ایجاد کند. نیسان در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۹۵ میلیارد دلار داشت و با بیش از ۱۵۵ هزار کارمند در سراسر جهان از بزرگ‌ترین خودروسازان به‌شمار می‌رود. میزان فروش. در فهرست زیر، میزان فروش شرکت نیسان، در فاصله سال‌های مالی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ ذکر شده‌است. اینفینیتی. اینفینیتی، زیرمجموعه‌ای از شرکت نیسان است، که در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۸۹ فعالیت خود را با توزیع خودرو، در آمریکای شمالی آغاز نمود. این شرکت، وظیفه تولید خودروهای لوکس شرکت نیسان را بر عهده دارد.
تولید خودروهای لوکس شرکت نیسان را بر عهده دارد. اینفینیتی در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۲۳۰ مرکز فروش در ۱۵ کشور جهان می‌باشد و در سطح اتومبیل‌های نیمه لوکس و لوکس طبقه‌بندی می‌شود، در حالی که محصولات عادیِ نیسان، جزئی از طبقهٔ اسپرت و سدان هستند. سه خودروساز بزرگ ژاپنی؛ تویوتا، هوندا و نیسان، همواره رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشته‌اند. این سه شرکت، در بخش تولید خودروهای لوکس نیز با خلق برندهای لکسوس (تویوتا)، اکیورا (هوندا) و اینفینیتی، رقابت خود را در بازار خودروهای لوکس آمریکای شمالی پی گرفته‌اند. از
خودروهای لوکس آمریکای شمالی پی گرفته‌اند. از مدل‌های تولید شده این شرکت می‌توان به خودروهای اینفینیتی کیو۴۵، اینفینیتی ام، اینفینیتی جی، اینفینیتی آی، اینفینیتی کیوایکس، اینفینیتی اف‌ایکس، اینفینیتی ای‌ایکس، اینفینیتی اف‌ایکس و اینفینیتی اسنس، اشاره کرد. نیسان در ایران. خودروهای نیسان، از اواسط دهه ۱۹۸۰ وارد بازار خودروی ایران گردید. نخستین شرکتی که اقدام به مونتاژ و عرضه تولیدات نیسان نمود، شرکت پارس خودرو بود، که از سال ۱۹۸۶ مونتاژ اتومبیل‌های مدل نیسان پاترول را آغاز نمود. مدل‌هایی از شرکت نیسان که
پاترول را آغاز نمود. مدل‌هایی از شرکت نیسان که هم‌اکنون در بازار خودروی ایران موجود می‌باشند، عبارتند از:
هورنبلاند (Hornblendes) نوعی از مهم‌ترین آمفیبول‌ها است که بلور آن منشوری شکل و طویل است و به اصطلاح سوزنی نامیده می‌شود و دارای سیلیکات‌های کلسیم، منیزیم و آهن آبدارند. این کانی دارای ساختمان سیلیکاتی زنجیری مضاعف یعنی دو رشته‌ای است. سری کانی‌های هورنبلاند عمومی‌ترین آمفیبول‌های تک‌شیب را تشکیل می‌دهند. این سری از نظر ترکیب شیمیایی بسیار متنوع است و در سنگ‌های آذرین و دگرگونی یافت می‌شوند. مهم‌ترین کانی‌های این سری عبارتند از: هورنبلاند عادی یا هورنبلاند سبز که مقدار آهن آن کم است. هورنبلند بازالتی یا
سبز که مقدار آهن آن کم است. هورنبلند بازالتی یا اکسنی هورنبلاند یا هورنبلاند سیاه که دارای آهن زیاد است وخاص سنگ‌های بازالتی می‌باشد. هورنبلاند دارای جلای شیشه‌ای است و دارای کانی‌های هیدروکسیل یعنی آمفیبول‌ها و میکاها تقریباً در تمام سنگ‌های پلوتونیک و در برخی از سنگ‌های مافیک آلکالن مشاهده می‌شود. آن‌ها همچنین در برخی از سنگ‌های ریولیتی و داسیتی مشاهده می‌گردند اما از آنجا که در حرارتهای بالا و فشار آتمسفری ناپایدارند معمولاً در سنگ‌های آتش‌فشانی نسبت به سنگ‌های پلوتونیک هم ارز خود کمتر معمولند.
نسبت به سنگ‌های پلوتونیک هم ارز خود کمتر معمولند. هورنبلندهای معمولی در سنگ‌های آتش‌فشانی ساب آلکالن و اغلب دیوریت‌ها و تونالیت‌ها جزء سری پارگازیت، هاستنگزیت است. در سنگ‌های آتش‌فشانی ممکن است برنگ قرمز قهوه‌ای پررنگ (اکسی هورنبلند) دیده شود. آمفیبول فقیر از کلسیم (کومنگتونیت) در ریولیت‌هاو داسیت‌ها دیده می‌شوند و ممکن است به صورت همزیست با هورنبلند معمولی باشد. در سنگ‌های بیشتر آلکالن مانند تراکیت‌ها، فنولیت‌ها و هم ارزهای ساب ولکانیک (نیم ژرف) انواع آمفیبول سدیک مانند ریه‌بکیت بیشتر ملاحظه می‌شود. فرمول
سدیک مانند ریه‌بکیت بیشتر ملاحظه می‌شود. فرمول شیمیایی هورنبلاند: 2(Ca5Mg2)si8O22(OH) است.
نیل مک‌دونا (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۶۶) بازیگر آمریکایی است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سربلند، گزارش اقلیت، ، ، پرچم‌های پدران ما، من می‌دانم، آخرین بار و و سریالهای او: پروژه کتاب ابی ،ارو، افسانه‌های فردا، جوخه برادران، سوتس، فلش، پرندگان کوچک، "سرزمین بد"، "حریص" و "فرشتگان در زمین بیس‌بال" اشاره کرد.
خط راه‌آهن تهران-تبریز یکی از خطوط راه‌آهن مهم در ایران است. ساخت این راه‌آهن از سال ۱۳۱۷ در تهران آغاز و تا سال ۱۳۲۱ ساخت و ریل‌گذاری آن تا شهرستان میانه در آذربایجان شرقی به پایان رسید. اما جنگ جهانی دوم مانع ادامه کار شد، با خاتمه جنگ، ریل‌گذاری از میانه از سر گرفته شد و در تاریخ ۴ اردیبشهت ۱۳۳۷ این خط به بهره‌برداری رسید.
کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح برای چاره‌اندیشی دربارهٔ خلع سلاح هسته‌ای در هنگام جنگ سرد پدید آمد. با ترکیب قطع‌نامه سازمان ملل متحد و توافق بین چهار قدرت، کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح کار خود را در مارس سال ۱۹۶۰ آغاز کرد. دورهٔ کاریِ واقعیِ این کمیته، تنها بین مارس تا ژوئن آن سال بود. تاریخچه. کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح در سال ۱۹۶۰ بر پایهٔ نشست چهار قدرت در سال ۱۹۵۹ در برلین پایه‌گذاری شد. در این نشست، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، فرانسه، و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تصمیم گرفتند به گفتگوهای خلع سلاح متوقف شده
تصمیم گرفتند به گفتگوهای خلع سلاح متوقف شده بازگردند و راه گفتگوی تازه‌ای را باز کنند. به غیر از این توافق، مقامات این کشورها در ۷ سپتامبر ۱۹۵۹ قطع‌نامه‌ای را در دفتر سازمان ملل متحد در امور خلع سلاح تصویب کردند که به پیدایش کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح انجامید. دفتر کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح کار رسمی خود را در ۱۵ مارس ۱۹۶۰ در ژنو سوئیس آغاز کرد. کار کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح به دو بخش کوتاه تقسیم می‌شود. دورهٔ نخست بین ۱۵ مارس تا ۲۹ آوریل ۱۹۶۰ بود. در ۲۹ آوریل کار کمیته به خاطر همزمانی با نشست سران این کشورها
کار کمیته به خاطر همزمانی با نشست سران این کشورها متوقف شد. این توقف کار تا ۷ ژوئن ۱۹۶۰ ادامه داشت. از ۸ ژوئن تا ۲۷ ژوئن کمیته به کار خود بازگشت. اما این دوره کاری از ۲۸ ژوئن ۱۹۶۰ به خاطر شکست در گفتگوهای نشست پاریس و سانحه یو-۲ ۱۹۶۰ تا زمان نامعلومی عقب افتاد. اعضا. شمار اعضای کمیته به تعداد برابر بود. ۵ کشور از گروه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و ۵ کشور از گروه پیمان ورشو بودند. در ۱۹۶۰ اعضای کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح از بلوک غرب: کانادا، فرانسه، بریتانیا، ایتالیا، آمریکا و از بلوک شرق: بلغارستان،
ایتالیا، آمریکا و از بلوک شرق: بلغارستان، چکسلواکی، لهستان، رومانی، و شوروی بودند. دستاوردها و میراث. کمیتهٔ ده‌نفرهٔ خلع سلاح یکی از چندین سازمانی بود که در پی از کنار هم آمدن با یکدیگر «همایش خلع سلاح» را پدیدآوردند. در ۱۹۶۲ کمیته ده‌نفره خلع سلاح به کمیته هجده‌نفره خلع سلاح انجامید. در ۱۹۶۹ کمیتهٔ هجده‌نفرهٔ خلع سلاح به همایش کمیته خلع سلاح انجامید. پس از آن در ۱۹۷۹ همایش خلع سلاح پدید آمد.
احمق آمریکایی یا "آمریکایی احمق" یک ترانه رژه‌ای (نظامی) سده ۱۸ میلادی است. این ترانه محبوب تقریباً «به صورت یک سرود ملی در آمریکا درآمده است. ترانه احمق آمریکایی نخستین بار توسط سربازان بریتانیایی و به منظور تمسخر مردم استقلال طلب آمریکا، خوانده می‌شد اما بعداً» به یک ترانه دوست داشتنی نزد سربازان جرج واشینگتن تبدیل گردید. یانکی (Yankee) به مردم شمال آمریکا گفته می‌شود. واژه (Doodle) نیز در زبان انگلیسی میانه به معنای احمق و خنگ است. این ترانه با این جملات آغاز می‌شود: آمریکایی احمق اومد به شهر سوار یه اسب
می‌شود: آمریکایی احمق اومد به شهر سوار یه اسب کوچولو یه پر زده به کلاهش بهش میگه ماکارونی (نوعی مد سده هجدهم)
صفحه ۳ یا صفحه ۳ (همچنین با عنوانِ دختران صفحه ۳) در فرهنگ بریتانیا به دختری جوان و معمولاً با سینه‌های بزرگ گفته می‌شود که عکسش در صفحه سوم برخی روزنامه‌های کوچک چاپ می‌شد. تصویر این دختر معمولاً برهنه یا نیمه برهنه بود. نخستین تصاویر از این نوع دختران در "روزنامه سان" در سال ۱۹۷۰ منتشر گردید. صفحه ۳ روزنامه سان که مدت ۴۴ سال همیشه حاوی عکس زنی با بالاتنه عریان بود، آخرین‌بار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۵، به این شکل منتشر شد.
پالومینو رنگی از اسب است. این رنگ به زردی، کرم رنگ و طلایی رنگ متمایل است و در برخی موارد قهوه‌ای رنگ پریده (کم رنگ) می‌باشد. این نژاد نخستین بار در جنوب غربی آمریکا پرورش یافت و در زبان اسپانیولی به معنای کبوتر جوان است. تریگر نام اسبی معروف از نژاد پالومینو بود که به روی راجرز خواننده آمریکایی تعلق داشت.
کیلی گارنر بازیگر سینما و تلویزیون، متولد ۱۹۸۴ میلادی در بیکرزفیلد، کالیفرنیا است. وی در فیلم هوانورد، در کنار لئوناردو دی کاپریو و کیت بلانشت به ایفای نقش پرداخت. فعالیت‌های بعدی کیلی گارنر در سینما فیلم‌های لارس و دختر واقعی، لندن، "شست‌خور" و جی فورس بوده است. کیلی گارنر در سریال‌های تلویزیونی بابای آمریکایی!، بانی قاتل خون‌آشام‌ها، "عاشق لیزا"، "مرد خانه"، "سرزمین رؤیایی" و نیز حضور داشته است.
بلک‌راک شرکت خدمات مالی چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه سرمایه‌گذاری، مدیریت سرمایه‌گذاری، مدیریت ثروت و مدیریت دارایی فعالیت می‌کند و با دارایی تحت مدیریت حدود ۱۰ تریلیون دلار آمریکا، به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت مدیریت دارایی جهان شناخته می‌شود. بلک راک به دنبال این است که خود را به عنوان یک پیشرو در صنعت در حاکمیت محیطی، اجتماعی و شرکتی (ESG) قرار دهد. این شرکت به دلیل بدتر شدن تغییرات آب و هوایی، روابط نزدیک آن با سیستم فدرال رزرو در طول همه‌گیری کووید-۱۹، رفتار ضدرقابتی و سرمایه‌گذاری‌های بی‌سابقه‌اش در
رفتار ضدرقابتی و سرمایه‌گذاری‌های بی‌سابقه‌اش در چین با انتقاد مواجه شده‌است. بلک‌راک در سال ۱۹۸۸ توسط لارنس فینک (رئیس هیئت مدیره کنونی) و با مشارکت رابرت کاپیتو و سوزان واگنر تأسیس شد و در سال‌های نخست به‌عنوان شرکت تابعه گروه بلک‌استون فعالیت نمود. ستاد مرکزی این شرکت در شهر نیویورک قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک دادوستد می‌شود. تاریخچه. ۱۹۸۸–۱۹۹۷. بلک راک در سال ۱۹۸۸ توسط لری فینک، رابرت اس. کاپیتو، سوزان واگنر، باربارا نوویک، بن گلوب، هیو فراتر، رالف شلاستاین و کیت اندرسون تأسیس شد
هیو فراتر، رالف شلاستاین و کیت اندرسون تأسیس شد تا از دیدگاه مدیریت ریسک، خدمات مدیریت دارایی را به مشتریان سازمانی ارائه دهد. فینک، کاپیتو، گلوب و نویک در فرست بوستون، جایی که فینک و تیمش پیشگامان بازار اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن در ایالات متحده بودند، با هم کار کرده بودند. در دوران تصدی فینک، او ۱۰۰ میلیون دلار به عنوان رئیس فرست بوستون ضرر کرده بود. این تجربه انگیزه ای بود برای توسعه آنچه که او و دیگران آن را مدیریت ریسک عالی و شیوه‌های امانتداری می‌دانستند. در ابتدا، فینک به دنبال تأمین مالی
می‌دانستند. در ابتدا، فینک به دنبال تأمین مالی (برای سرمایه عملیاتی اولیه) از پیت پترسون از گروه بلک استون بود که به چشم‌انداز فینک دربارهٔ یک شرکت اختصاص داده شده به مدیریت ریسک اعتقاد داشت. پترسون آن را مدیریت مالی بلک استون نامید. در ازای ۵۰ درصد سهام در تجارت اوراق قرضه، در ابتدا بلک استون به فینک و تیمش خط اعتباری ۵ میلیون دلاری داد. در عرض چند ماه، این تجارت به سوددهی تبدیل شد و تا سال ۱۹۸۹ دارایی‌های گروه چهار برابر شد و به ۲٫۷ میلیارد دلار رسید. درصد سهام متعلق به بلک استون نیز در مقایسه با کارکنان
سهام متعلق به بلک استون نیز در مقایسه با کارکنان فینک به ۴۰ درصد کاهش یافت. تا سال ۱۹۹۲، بلک استون سهمی معادل ۳۵ درصد از شرکت داشت و استفان آ. شوارتزمن و فینک در حال بررسی فروش سهام به عموم بودند. این شرکت نام بلک راک را برگزید و تا پایان سال ۱۷ میلیارد دلار دارایی را مدیریت کرد. در پایان سال ۱۹۹۴، بلک راک ۵۳ میلیارد دلار را مدیریت می‌کرد. در سال ۱۹۹۴، شوارتزمن و فینک بر سر روش‌های جبران خسارت و برابری با یکدیگر اختلاف داشتند. فینک بر خلاف شوارتزمن که نمی‌خواست سهام بلک استون را بیشتر کاهش دهد، می‌خواست
سهام بلک استون را بیشتر کاهش دهد، می‌خواست سهام خود را با افراد جدید به اشتراک بگذارد، تا استعدادها را از بانک‌ها جذب کند. آنها موافقت کردند که راه خود را از هم جدا کنند و شوارتزمن بلک راک را فروخت، تصمیمی که او بعداً آن را «اشتباهی قهرمانانه» خواند. ۲۴۰ میلیون دلار.[۱۵] این واحد وام مسکن و سایر دارایی‌های با درآمد ثابت معامله می‌کرد، و در طی فرایند فروش، نام واحد از مدیریت مالی بلک استون به مدیریت مالی بلک راک تغییر کرد.شوارتزمن با بلک استون باقی ماند، در حالی که فینک رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت بلک
حالی که فینک رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت بلک راک شد. ۱۹۹۹–۲۰۰۹. بلک راک در سال ۱۹۹۹ با قیمت ۱۴ دلار برای هر سهمدر بورس اوراق بهادار نیویورک عرضه شد. تا پایان سال ۱۹۹۹، بلک راک ۱۶۵ میلیارد دلار دارایی را مدیریت می‌کرد. بلک راک هم به صورت همیشگی و هم با خرید رشد کرد. در اوت ۲۰۰۴، بلک راک اولین خرید بزرگ خود را انجام داد و شرکت هلدینگ State Street Research &amp; Management SSRM Holdings, Inc. را از مت لایف به مبلغ ۳۲۵ میلیون دلار نقد و ۵۰ میلیون دلار سهام خرید. این خرید، دارایی‌های تحت مدیریت بلک راک را
خرید. این خرید، دارایی‌های تحت مدیریت بلک راک را از ۳۱۴ میلیارد دلار به ۳۲۵ میلیارد دلار افزایش داد. این معامله شامل کسب و کار صندوق سرمایه‌گذاری ایالتی تحقیقات و وال استریت در سال ۲۰۰۵ بود.دولت ایالات متحده برای کمک به حل و فصل پیامدهای بحران مالی سال ۲۰۰۸ با بلک راک قرارداد منعقد کرد. طبق گفته Vanity Fair، مؤسسه مالی در واشینگتن و وال استریت معتقد بود که بلک راک بهترین انتخاب برای این کار است. فدرال رزرو به بلک راک اجازه داد تا بر تسویه بدهی ۱۳۰ میلیارد دلاری بر استیرنز و گروه بین‌المللی آمریکایی نظارت
دلاری بر استیرنز و گروه بین‌المللی آمریکایی نظارت کند. ۲۰۲۰-الان. فینک در نامه سرگشاده سالانه خود در سال ۲۰۲۰، پایداری زیست‌محیطی را به عنوان یک هدف اصلی برای تصمیمات سرمایه‌گذاری آینده بلک راک اعلام کرد.بلک راک برنامه‌هایی برای فروش ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری زغال‌سنگ را فاش کرد. در مارس ۲۰۲۰، فدرال رزرو، بلک راک را برای مدیریت دو برنامه خرید اوراق قرضه شرکتی در پاسخ به همه‌گیری ویروس کرونا، تسهیلات اعتباری شرکتی ۵۰۰ میلیارد دلاری (PMCCF) و تسهیلات اعتباری شرکتی بازار ثانویه (SMCCF) و همچنین خرید انتخاب
شرکتی بازار ثانویه (SMCCF) و همچنین خرید انتخاب کرد. توسط سیستم فدرال رزرو اوراق بهادار تجاری با پشتوانه وام مسکن (CMBS) که توسط انجمن ملی وام مسکن دولتی، انجمن ملی وام مسکن فدرال، یا شرکت وام مسکن فدرال وام مسکن تضمین شده‌است. در اوت ۲۰۲۰، بلک راک از کمیسیون تنظیم مقررات اوراق بهادار چین برای راه اندازی کسب و کار صندوق سرمایه‌گذاری مشترک در این کشور مجوز دریافت کرد. این امر بلک راک را به اولین مدیر دارایی جهانی تبدیل کرد که از دولت چین برای شروع عملیات در این کشور رضایت گرفت. در ژانویه ۲۰۲۰، پی ان سی سهام
کشور رضایت گرفت. در ژانویه ۲۰۲۰، پی ان سی سهام خود را در بلک راک فروخت. از سال ۲۰۲۱، بلک راک مالک ۷٫۵۰ درصد سهام HSBC Holdings plc است، که آن را به دومین سهامدار بزرگ بعد از بیمه پینگ آن تبدیل می‌کند.
طاهر نام یک دلال بین‌المللی در زمینه فن‌آوری هسته‌ای است که گفته می‌شود از طریق بازار سیاه زمینه فروش اورانیوم غنی‌شده و سانتریفیوژ را فراهم کرده‌است. به نوشته نیویورک تایمز، مطابق اسناد نام کامل این شخص که تبعه سری‌لانکا است، بخاری سید ابوطاهر بوده و متولد ۱۷ آوریل ۱۹۵۹ در تامیل نادو هندوستان است. جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا در سال ۲۰۰۴ او را نماینده عبدالقدیر خان –ملقب به پدر اتمی پاکستان– نامید و مدعی شد که او از طریق یک شرکت کامپیوتری در دبی به عنوان یک شرکت صوری در شکبه هسته‌ای او فعالیت
به عنوان یک شرکت صوری در شکبه هسته‌ای او فعالیت می‌کند. بوش همچنین او را به پول‌شویی و در اختیار قرار دادن فناوری ساخت بمب هسته‌ای به کره شمالی، لیبی و ایران متهم نمود. طاهر که در مالزی بود توسط دولت این کشور دستگیر شد و ۴ سال زندانی بود. دولت مالزی در سال ۲۰۰۸ او را آزاد کرد.
مجلهٔ بین‌المللی باستان‌شناسی ایران با مدیرمسئولی دکتر محمد بهرام‌زاده و سردبیری فریدون بیگلری به زبان فارسی، انگلیسی، و فرانسه سالانه در دو شماره منتشر می‌شود. مباحث موردنظر "مجلهٔ بین‌المللی باستان‌شناسی ایران" از دوران پارینه‌سنگی تا دورهٔ اسلامی، مطالعات باستان گیاه‌شناسی، باستان‌جانورشناسی، باستان‌زمین‌شناسی، باستان‌قوم‌شناسی، انسان‌شناسی جسمانی، و سایر حوزه‌های مرتبط در ایران و کشورهای همسایه است. اعضای هیئت علمی این مجلهٔ بین‌المللی از مراکز معتبر علمی کشور و جهان ازجمله موزهٔ ملی ایران، دانشگاه
علمی کشور و جهان ازجمله موزهٔ ملی ایران، دانشگاه تهران، موزهٔ دانشگاهیِ پنسیلوانیا، دانشگاه پاریس ۱، دانشگاه بوردو، دانشگاه شیکاگو، دانشگاه هاروارد، دانشگاه توبینگن، دانشگاه یوهانس گوتنبرگ ماینتس، موزهٔ ملی تاریخ طبیعی پاریس، و موزه هنر شهرستان لس آنجلس هستند. تاکنون سه شماره از این مجله منتشر شده، که علاوه بر داخل کشور، در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی نیز پخش می‌شود. هدف از انتشار این مجله انعکاس پژوهش‌های باستان‌شناختیِ در حال انجامِ ایران در سطح بین‌المللی است.
گرمایش هوای خورشیدی یک فناوری گرمایی خورشیدی است که در آن انرژی خورشیدی، تابش آفتاب، توسط یک واسط جاذب گرفته شده و برای گرمایش هوا بکار می‌رود. گرمایش هوای خورشیدی یک فناوری گرمایش انرژی جانشین پذیر است که برای گرمایش یا تهویه هوای ساختمان‌ها یا تجهیزات گرمایی به‌کار می‌رود. این در واقع به صرفه‌ترین فناوری خورشیدی از میان بقیه نمونه‌های مشابه است، به ویژه در کاربردهای تجاری و صنعتی، و بیشترین استفاده آن در انرژی ساختمان در گرم نمودن هوا است که شامل گرمایش فضا و عملیات گرمایی صنعتی است. گیرنده‌های هوای گرم
و عملیات گرمایی صنعتی است. گیرنده‌های هوای گرم خورشیدی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود: گیرنده‌های لعاب زدوده و گیرنده‌های جذبی خورشیدی. پیشینه. عبارت «گیرنده لعاب زدوده» به معنای یک سامانه گرمایش هوای خورشیدی است شامل یک جاذب فلزی بدون هیچگونه شیشه یا لعابی بر روی آن. رایجترین نوع گیرنده‌های لعاب زدوده در بازار گیرنده خورشیدی جذبی است. این فناوری تحت عنوان دیوار خورشیدی (SolaWall) توسط وبسایت محیط زیستی شرکت مهندسی حفاظت زمین که با اداره انرژی ایالات متحده (NREL) و منابع طبیعی کانادا در زمینه تجاری سازی
(NREL) و منابع طبیعی کانادا در زمینه تجاری سازی این فناوری در سراسر دنیا همکاری داشت، در دهه ۱۹۹۰ اختراع و ثبت شد. این فناوری به شدت تحت نظارت این عوامل دولتی بود، و منابع طبیعی کانادا ابزار نرم‌افزاری امکان‌سنجی RETScreen را برای مدل سازی ذخیره انرژی از گیرنده‌های جذبی خورشیدی ساخته است. از آن زمان چندین هزار سامانه گیرنده جذبی خورشیدی در تأسیسات متنوع تجاری، صنعتی، بنگاهی، کشاورزی، و تولیدی در بیش از ۳۰ کشور در سراسر دنیا نصب شده‌است. این فناوری به‌طور عمده در کاربری‌های صنعتی مانند کارگاه‌های تولید و
عمده در کاربری‌های صنعتی مانند کارگاه‌های تولید و مونتاژ که نیازمند تهویه زیاد هوا، گرمایش سقف طبقاتی و اغلب فشار منفی در ساختمان هستند، بکار می‌رود. نخستین گیرنده جذبی لعاب زدوده دنیا توسط کمپانی فورد موتور در بخش مونتاژ در اوکویل کانادا نصب شد. با گرایش روزافزون به نصب سامانه‌های انرژی تجدیدپذیر در ساختمان‌ها، گیرنده‌های خورشیدی جذبی اکنون بخاطر تولید بالای انرژی (تا اوج ۵۰۰–۶۰۰ وات بر متر مربع گرمایی)، تبدیل بالای خورشیدی (تا ۸۰٪) و هزینه سرمایه کمتر در مقایسه با مولد خورشیدی (فتو ولتائیک) و گرمایش آبی
مقایسه با مولد خورشیدی (فتو ولتائیک) و گرمایش آبی خورشیدی، در تمام انواع ساختمان‌ها بکار می‌رود. طریقه عملکرد. گیرنده‌های هوای لعاب زدوده هوای محیط (بیرون) را در عوض هوای بازیافتی از ساختمان، گرم می‌کند. گیرنده‌های خورشیدی جذبی ۳=D معمولاً روی دیوار نصب می‌شوند تا بتوانند زاویه کم آفتاب را در ماه‌های گرم زمستان و نیز انعکاس آفتاب روی برف را دریافت کنند. سطح خارجی گیرنده جذبی خورشیدی تشکیل شده از هزاران ریزحفره کوچک است که دریافت سطحی‌ترین لایه‌های گرما و انتقال یکنواخت آن به حفره هوای پشت صفحات خارجی را
انتقال یکنواخت آن به حفره هوای پشت صفحات خارجی را ممکن می‌سازند. این هوای تهویه گرم شده تحت فشار منفی به سمت سامانه تهویه ساختمان رانده شده و سپس از طریق مرسوم یا با بهره از یک سامانه مجرای خورشیدی توزیع می‌شود. بررسی گسترده توسط منابع طبیعی کانادا و NREL نشان داده است که سامانه‌های گیرنده خورشیدی جذبی موجب کاهش بار گرمایی مرسوم تا ۱۰–۵۰٪ شده و اینکه RETScreen یک پیش‌بینی‌کننده دقیق برای کارایی سامانه است. با این وجود از همواره به روز بودن آخرین نسخه RETScreen برای پوشش بیشترین نتایج و اطلاعات دریافت شده
برای پوشش بیشترین نتایج و اطلاعات دریافت شده اخیر، اطمینان حاصل کنید.RET Screen Link گیرنده‌های جذبی خورشیدی همچون یک پوشش عایق رطوبت نما عمل می‌کنند و آن‌ها همچنین اتلاف گرمای خروجی از سطح ساختمان را که در محفظه هوای گیرنده جذب شده و به سامانه تهویه بازگردانده می‌شود، جذب می‌کند. سامانه‌های گرمایش هوای خورشیدی نیازی به مراقبت ندارند و عمر مفید آن‌ها بیش از ۳۰ سال است. انواع گیرنده‌های جذبی خورشیدی. گیرنده‌های جذبی لعاب زدوده را همچنین می‌توان در مواردی که دیوار جنوبی مناسب وجود نداشته باشد یا برای اهداف
دیوار جنوبی مناسب وجود نداشته باشد یا برای اهداف معمارانه، روی پشت بام نصب نمود. در اینصورت گرمای سامانه از پشت بام به نزدیکترین واحد گردش هوا منتقل می‌شود. گیرنده‌های جذبی خورشیدی را می‌توان برای ایجاد یک سامانه مرکب خورشیدی با صفحات مولد خورشیدی (PV) ترکیب نمود. گرمای پشت سلول‌های PV (که اغلب ۴ برابر بیشتر از انرژی الکتریکی تولید شده توسط سلول‌های PV هستند) توسط سامانه هوای خورشیدی (که با سامانه طبقاتی PV دو برابر می‌شود) بازگردانده شده و برای استفاده گرمایشی ساختمان بکار می‌رود. در مواردی که نیاز به
گرمایشی ساختمان بکار می‌رود. در مواردی که نیاز به گرمایش باشد، ترکیب یک قطعه هوای خورشیدی به سامانه PV دو امتیاز فنی را دربر خواهد داشت؛ گرمای PV را می‌زداید و امکان عملکرد سامانه PV را در بازده مطلوب خود (که ۲۵ درجه سانتیگراد است) فراهم می‌کند؛ و دوره بازپرداخت کلی انرژی را در ارتباط با سامانه مرکب کاهش می‌دهد چرا که انرژی گرمایی جذب شده و برای حذف گرمایش سنتی بکار می‌رود. پژوهشی نیز توسط مهندسی حفاظت محیط زیست در زمینه کاربرد گیرنده جذبی خورشیدی برای سرمایش در طول شب انجام گرفته‌است. سامانه‌های هوای لعاب
در طول شب انجام گرفته‌است. سامانه‌های هوای لعاب زدوده. سامانه‌ها، با شیوه عملکرد شبیه یک کوره هوای فشرده سنّتی، گرما را با بازگرداندن هوای گردشی ساختمان توسط گیرنده‌های خورشیدی- گیرنده‌های گرمایی خورشیدی تأمین می‌نمایند. یک گیرنده ساده و کارآمد می‌تواند با بهره‌گیری از یک سطح گیرنده انرژی برای جذب انرژی گرمایی خورشید، و هدایت هوا برای تماس با آن، برای انواع گوناگون تهویه هوا و کاربردهای تولیدی جوابگو باشد. یک گیرنده ساده هوای خورشیدی از یک ماده جاذب، گاهی با یک سطح اختیاری، برای جذب پرتوهای خورشید تشکیل
با یک سطح اختیاری، برای جذب پرتوهای خورشید تشکیل شده‌است و این انرژی گرمایی را انتقال همرفتی گرما به هوا منتقل می‌کند. سپس این هوای گرم شده به فضای ساختمان یا به محوطه تولیدی منتقل می‌شود تا برای گرمایش فضا یا تأمین گرمایش تولید بکار رود. انواع گیرنده. گیرنده‌ها با توجه به روش‌های متفاوت هدایت هوا، هرکدام معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شوند: گیرنده هوای میان گذر. در شکل میان گذر، هوا از یک سوی جاذب از میان یک نوع ماده منفذدار یا لیفه‌ای گذشته و با خواص رسانایی ماده و خواص همرفتی هوای متحرک گرم می‌گردد.