payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۶۸۱)، دختر آبه نو کورهاشی مارو. پسر دهم: شاهزاده اوما، بعدها امپراتور تنمو بانوی دادگاه (Uneme): Yakako-no-iratsume، بانوی دادگاه پایین‌تر از ایگا (Iga no Uneme) بانوی دادگاه: اوشینومی نو شیکیبوکو-نو-ایراتسومه (شینومی شیکیبوکو-نو-ایراتسومه)، دختر اوشینومی زوکوریو بانوی دادگاه: Kurikuma no Kurohime-no-iratsume (دختر Kurikuma Kurohime)، دختر Kurikuma Tokuman مقبره. آرامگاه امپراتور تنجی یک کوفون است که محل دفن سنتی امپراتور تنجی است. به طور خاص، این یک کوفون هشت ضلعی است. دفتر خاندان امپراتوری به احترام
هشت ضلعی است. دفتر خاندان امپراتوری به احترام امپراتور تنجی که ادعا می‌کند در آنجا دفن شده است، دسترسی عموم به آن را محدود کرده است. تصویر سازی مدرن. نقش او را آن هونگ-جین در سریال تلویزیونی رویای فرمانروای بزرگ از شبکه KBS1 در سال‌های ۲۰۱۲-۲۰۱۳ بازی کرد.
«کدوشم» تک‌آهنگی از بای‌آلکس است که در سال ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در چارت مجارستان در رتبه اول قرار گرفت.
امپراتور کوبون ؛ زاده ۶۴۸، درگذشته ۲۱ اوت ۰۶۷۲)، سی و نهمین امپراتور ژاپن بود. او تنها چند ماه در طی ۶۷۱–۶۷۲ سلطنت کرد. قبل از رسیدن به سلطنت شاهزاده اوتومو (大友皇子, Ōtomo no ōji) نام داشت. مورخان معاصر اکنون سلطنت امپراتور کوبون را بین دوران سلطنت امپراتور تنجی و امپراتور تنمو قرار می‌دهند. اما نیهونگی، گوکانشا و جیننو شوتوکی این سلطنت را تشخیص نمی‌دهند. در سال دهم تنجی، در ماه یازدهم (۶۷۱): پدر او، امپراتور تنجی، در دهمین سال سلطنت خود (天 智 天皇 十年)، درگذشت. و علیرغم برخوردهای نظامی که در پی داشت، برادر
و علیرغم برخوردهای نظامی که در پی داشت، برادر امپراتور مرده، امپراتور تنمو جانشین وی شد. در طول شورش جینشین، برادر امپراتور تنجی، شاهزاده اوآما (امپراتور تنمو)، کنترل سلطنت را بر عهده گرفت، و پس از آن امپراتور کوبون خودکشی کرد. برای قرن‌ها، شاهزاده بدبخت اوتومو، بخشی از نظام سنتی جانشینی قلمداد نمی‌شد.
امپراتریس جیتو ؛ زاده ۶۴۵ میلادی درگذشته ۷۰۳ میلادی) چهل و یکمین امپراتور ژاپن بود. امپراتریس جیتو دختر امپراتور تنجی بود. مادر او اوایچی-نو-ایراتسومه، دختر وزیر ا «و-اومی ساگا نو یامادا نو ایشیکاوا مارو» بود. او همسر برادر پدرش، امپراتور تنمو بود، که خود وی نیز موفق به سلطنت شد.
امپراتور مونمو ؛ (زاده ۶۹۷–درگذشته ۷۰۷ میلادی) چهل و دومین امپراتور ژاپن بود. همسر او فوجیوارا نو میاکو دختر فوجیوارا نو فوهیتو و خواهر فوجیوارا نو فوساساکی بنیان‌گذار خاندان فوجیوارا هوکه بود.
امپراتریس گنشو ؛ چهل و چهارمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور شومو ؛ چهل و پنجمین امپراتور ژاپن بود. او کسی بود که بودای بزرگ را در نارا ساخت. دوران سلطنت چهل و پنجمین امپراتور شومو، که به خاطر ساختن بودای بزرگ در معبد تودای‌جی (در حال حاضر شهر نارا، استان نارا) معروف بود، زمانی بود که سیستم سیاسی از ایجاد یک دولت متمرکز تحت خاندان فوجیوارا تغییر کرد. به دلیل نفوذ سیستم ریتسوریو، درگیری‌های زیادی بر سردر مورد کنترل دولت وجود داشت. علاوه بر این، از آنجایی که مشکلات مختلفی مانند ناآرامی‌های اجتماعی و بیماری‌های همه‌گیر به‌طور مکرر رخ می‌داد، امپراتور شومو آرزوی
به‌طور مکرر رخ می‌داد، امپراتور شومو آرزوی صلح جهانی را داشت و سیاست‌هایی را با محوریت بودیسم اجرا می‌کرد، مانند ساختن بودای بزرگ. امپراتور شومو دین بودایی را گسترش داد. کودکی. امپراتور شومو در سال ۷۰۱ (سال اول تایهو (دوره)) به عنوان اولین پسر چهل و دومین امپراتور مونمو به دنیا آمد. مادر او فوجیوارا نو میاکو دختر فوجیوارا نو فوهیتو پسر فوجیوارا نو کاماتاری است. او به خانواده‌ای که شکوفایی خاندان فوجیوارا را در دوره نارا ایجاد کردند، تعلق دارد. امپراتور شومو اولین کسی بود که امپراتور شد و بستگان مادری او از
اولین کسی بود که امپراتور شد و بستگان مادری او از خاندان فوجیوارا بودند.
امپراتریس کوکن یا ملکه کوکن ؛ چهل و ششمین و چهل و هشتمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور جون‌نین ؛ چهل و هفتمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور کونین (؛ چهل و نهمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور کانمو ؛(زاده ۷۳۷ (میلادی) درگذشته ) پنجاهمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور هی‌زی (؛ که با نام هیچو-تننو نیز شناخته می‌شود، طبق فهرست امپراتوران ژاپن سنتی. پنجاه و یکمین امپراتور ژاپن بود، سلطنت هی‌زی از آغاز دوره هی‌آن بود. روایت سنتی. هی‌زی پسر ارشد امپراتور کانمو و امپراتریس فوجیوارا نو اوتومورو بود. هی‌زی سه ملکه و هفت پسر و دختر داشت. آرامگاه هی‌زی به‌طور سنتی توسط دفتر خاندان امپراتوری در (Mausoleum|楊梅陵)، در نارا (ژاپن) تعیین شده و به عنوان محل آرامگاه یادمانی هی‌زی شناخته می‌شود. سایت برای عموم قابل دسترسی است. اگرچه یکی از بزرگ‌ترین بناهای کوفون در ژاپن است، اما
یکی از بزرگ‌ترین بناهای کوفون در ژاپن است، اما بررسی‌های باستان‌شناسی در سال‌های ۱۹۶۲–۱۹۶۳ نشان می‌دهد که در اوایل قرن پنجم ساخته شده است و بخش‌هایی از آن در طول ساخت هی‌جوکیو تخریب شده است. این بررسی نامگذاری توسط دفتر خاندان امپراتوری را زیر سؤال می‌برد. رویدادهای زندگی هی زی. قبل از اینکه او به تخت سلطنت برسد، رابطه او با فوجیوارا نو کوسوکو، مادر یکی از همسرانش، رسوایی ایجاد کرد. به دلیل این رسوایی، پدرش در نظر گرفت که او را از مقام ولیعهدی محروم کند. عنوان «هیجو» از نام رسمی پایتخت در نارا، «هیجو کیو»
«هیجو» از نام رسمی پایتخت در نارا، «هیجو کیو» گرفته شده است. در دوران سلطنت هی‌زی، محافظان دوباره سازماندهی شدند. محافظان امپراتوری موجود به محافظان بادیگاردهای امپراتوری چپ تبدیل شدند، در حالی که محافظان میانی به محافظان راست امپراتوری تبدیل شدند. به هر دو طرف یک فرمانده ارشد جدید داده شد. در این زمان هی‌زی ساکانواوئه نو تامورامارو (۷۵۸–۸۱۱) را به عنوان فرمانده ارشد محافظان امپراتوری راست منصوب کرد. در زمان امپراتور کانمو، تامورامارو به عنوان "شوگون" رهبر یک لشکرکشی نظامی علیه امیشی‌ها منصوب شده بود.
یک لشکرکشی نظامی علیه امیشی‌ها منصوب شده بود. هی‌زی پس از کناره‌گیری، به نارا (ژاپن) نقل مکان کرد و از این پس به نام "نارا نو میکادو "، «امپراتور نارا» شناخته شد. دوران سلطنت هی‌زی. سالهای سلطنت هی‌زی در یک نام عصر ژاپنی ("ننگو") محدود شده است.
امپراتور نینمیو ؛ پنجاه و چهارمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور مونتوکو ؛ زاده ۲۲ ژانویه ۰۸۲۶ درگذشته) پنجاه و پنجمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور یوزی ؛ پنجاه و هفتمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور کوکو ، (زادهٔ ۸۳۰ و درگذشتهٔ ۱۷ سپتامبر ۸۸۷) پنجاه و هشتمین امپراتور ژاپن بود. کوکو از سال ۸۸۴ تا سال ۸۸۷ حکومت کرد.
امپراتور اودا (؛ پنجاه و نهمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور سوزاکو ؛ شصت و یکمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور موراکامی ؛ زاده درگذشته )، شصت و دومین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور ری‌زی (؛ زاده ۱۲ ژوئن ۰۹۴۹ درگذشته) شصت و سومین امپراتور ژاپن و پدر امپراتور آنیو بود. از آنجایی که امپراتور ری‌زی از بیماری روانی رنج می‌برد، که از زمانی که او ولیعهد بود مشکل‌ساز شده بود، فوجیوارا نو سانه‌یوری به عنوان کانپاکو به عنوان دستیار او و جانشین در نظر گرفته شد. با این حال، دو برادر کوچکتر او از یک مادر، شاهزاده امپراتوری تامه‌هیرا (چهارمین پسر امپراتور موراکامی که با زنی از خاندان میناموتو ازدواج کرده بود، توصیه شده توسط وزیر چپ، میناموتو نو تاکاآکیرا (源高明) و برادر کوچکتر او شاهزاده
نو تاکاآکیرا (源高明) و برادر کوچکتر او شاهزاده امپراتوری موری‌هیرا (هفتمین شاهزاده امپراتور موراکامی، توصیه شده توسط فوجیوارا نو موریتادا، (وزیر راست)، نامزدهای ولیعهدی بودند. در نهایت برادر کوچکتر موری‌هیرا، پس از درگیری بر سر این امر با حمایت خاندان فوجیوارا، ولیعهد و سپس امپراتور شد. درگیری‌های بیشتر به حادثه آننا (安和の変) گسترش یافت، و میناموتو نو تاکاآکیرا تنزل رتبه یافت و در اوت ۹۶۹، امپراتور ری‌زی تاج و تخت را به برادر ناتنی کوچکتر خود، امپراتور انیو (ژاپن)، واگذار کرد و امپراتور بازنشسته شد. فوجیوارا
واگذار کرد و امپراتور بازنشسته شد. فوجیوارا نو سانه‌یوری از مقام کانپاکو نایب‌السلطنه امپراتور بزرگسال به سمت سشو نایب‌السلطنه امپراتور نابالغ تغییر پیدا کرد، و از آن زمان به بعد انتصاب نایب‌السلطنه مختص و محدود به خاندان فوجیوارا شد. پس از کناره‌گیری از تاج و تخت، امپراتور را ری‌زی-این نامیدند. او در سن ۶۲ سالگی درگذشت. اسناد نشان می‌دهد که علت مرگ اسهال خونی بوده است.
امپراتور انیو ؛ زاده ۲ مارس ۰۹۵۹ درگذشته ۹۹۱ در سن ۳۲ سالگی) شصت و چهارمین امپراتور ژاپن بود. همسران اصلی (چوگو) او عبارت بودند از فوجیوارا نو کوشی (مرگ ۹۷۹ میلادی، دختر فوجیوارا نو کانه‌میچی) و فوجیوارا نو جونشی (مرگ ۱۰۱۷ میلادی، دختر فوجیوارا نو یوریتادا)، همسران غیراصلی (نیوگو) فوجیوارا نو سنشی (مرگ ۱۰۰۲ میلادی، دختر فوجیوارا نو کانه‌ایه) و شیننای شینو (دختر امپراتور ری‌زی)
امپراتور کازان ؛ زاده ۲۶ ژانویه ۰۹۶۷ درگذشته ۱۷ مارس ۱۰۰۸) حادثه کاننا. پس از به سلطنت رسیدن، امپراتور کازان با کمک خویشاوند مادری خود فوجیوارا نو یوشیچیکا، سیاست‌های جدیدی را تدوین کرد، اما در ۱۸ ژوئیه سال اول کاننا (دوره) (۷ اوت ۹۸۵)، امپراتور کازان پس از مرگ ناگهانی همسرش، فوجیوارا نو یوشیکو که باردار نیز بود سلامت روانی خود را از دست داد. او شروع به فکر کردن به راهب شدن کرد. فوجیوارا نو کانه‌ایهی، وزیر راست، که پدربزرگ مادری ولیعهد، شاهزاده امپراتوری کاینهیتو (امپراتور ایچیجو) بود، برای تسریع در به قدرت
(امپراتور ایچیجو) بود، برای تسریع در به قدرت رسیدن نوه خود، ولیعهد، و انتصاب خود به عنوان نایب‌السلطنه نقشه کشید برای اینکه امپراتور کناره‌گیری کند و به مقام راهبی بپردازد. در سحرگاه ۲۳ ژوئن سال دوم کاننا (دوره) یا سال ۹۸۶ میلادی، امپراتور کازان پس از توصیه فوجیوارا نو میچیکانه، کاخ امپراتوری را ترک کرد و به سمت معبد گانگیو در یاماشینا، کیوتو حرکت کرد. پس از تأیید این موضوع، فوجیوارا نو کانه‌ایه سه گنجینه مقدس ژاپن باقی مانده در سیرودن را به گیوکاشا ، محل اقامت ولیعهد منتقل کرد و دروازه‌های کاخ امپراتوری
اقامت ولیعهد منتقل کرد و دروازه‌های کاخ امپراتوری را مسدود کرد. فوجیوارا نو یوشیچیکا از این وضعیت مطلع نشد و امپراتور قبلاً در معبد معبد گانگیو راهب شده بود و پس از آگاهی فوجیوارا نو یوشیچیکا به همراه دستیار نزدیکش فوجیوارا نو کوره‌ناری نیز در معبد گانگیو راهب شدند. علاوه بر این، فوجیوارا نو یوریتادا، که در آن زمان کانپاکو بود، موقعیت خود را به عنوان «سکّان» (نایب‌السلطنه) نیز از دست داد و عملاً خلع شد. «شاهزاده امپراتوری کاهیتو» به عنوان امپراتور ایچیجو بر تخت نشست و پدربزرگ مادری او فوجیوارا نو کانه‌ایه
تخت نشست و پدربزرگ مادری او فوجیوارا نو کانه‌ایه نایب‌السلطنه شد. این نقطه عطفی در تاریخ سیاست سککان یا سشو بود، زیرا کانه‌ایه رسم قبلی را زیر پا گذاشت و از سمت وزیر راست استعفا داد و سابقه ای را برای او ایجاد کرد تا نایب‌السلطنه تمام وقت شود (جدایی وزرا و نایب السلطنه). رویدادهای زندگی کازان. شاهزاده موراسادا در زمان جانشینی هفده ساله بود. او با یک مبارزه سیاسی سخت از طرف خاندان فوجیوارا مواجه شد. و در سن نوزده سالگی توسط فوجیوارا نو کانه‌ایه تحت تأثیر واقع شد تا تاج و تخت را رها کند. کانه‌ایه به او گفت
شد تا تاج و تخت را رها کند. کانه‌ایه به او گفت که ایچیجو (نوه مادری کانه‌ایه) قبلاً سه گنجینه مقدس ژاپن را در اختیار گرفته است و هیچ هدفی در کازان برای ادامه حکومت وجود نداشت. کازان تحت فشار پذیرفت و به معبد معبد گانگیو رفت. او تصور می‌کرد که با پسر دوم کانه‌ایه، فوجیوارا نو میچیکانه همراه خواهد بود زیرا او نیز قرار بود وارد معبد شود و هر دو راهب شوند. با این حال، زمانی که آنها وارد شدند، میچیکانه گفت که دوست دارد والدینش را برای آخرین بار در حالی که هنوز یک فرد غیر روحانی بود ببیند. میچیکانه هرگز برنگشت.
فرد غیر روحانی بود ببیند. میچیکانه هرگز برنگشت. این به دنبال این قرارداد بود که دو دودمان امپراتوری به نوبه خود تاج و تخت را به دست گرفتند، اگرچه امپراتور ایچیجو در واقع کوچکتر ایاسادا بود. او بدین ترتیب نام خودمانی "ساکاسا-نو موکه-نو کیمی" (وارث برعکس امپراتوری) را به دست آورد. هنگامی که امپراتور کازان امور دنیوی را به خاطر دستورهای مقدس رها کرد، یکی از نوه‌های دختری فوجیوارا نو کانه‌ایه به عنوان امپراتور ایچیجو (شصت و ششمین فرمانروا امپراتور) به تخت نشست. و در زمان مناسب دیگر، نوه دیگر فوجیوارا نو
نشست. و در زمان مناسب دیگر، نوه دیگر فوجیوارا نو کانه‌ایه به عنوان امپراتور سانجو (شصت و هفتمین فرمانروای) بر تخت نشست. «نیوکاکو» به سقرهای زیارتی مختلفی رفت و زیارت سایگوکو کانن را که در اوایل قرن هشتم توسط راهبی به نام توکودو شونین تأسیس شده بود، دوباره تأسیس کرد. این سفر زیارتی شامل سفر به ۳۳ مکان در سراسر هشت استان غربی ژاپن است. روز هشتم ماه دوم سال پنجم «کانکو» (۱۰۰۸). مکان واقعی گور کازان شناخته شده است. این امپراتور به‌طور سنتی در یادواره معبد شینتویی ("میساساگی") در کیوتو مورد احترام قرار می‌گیرد.
("میساساگی") در کیوتو مورد احترام قرار می‌گیرد. دفتر خاندان امپراتوری این مکان را به عنوان آرامگاه یادمانی کازان تعیین می‌کند. نام رسمی آن «کامیا نو هوتوری نو میساساگی» است. او در میان «هفت مقبره امپراتوری» در معبد ریون جی در کیوتو دفن شده است. «هفت مقبره امپراتوری» در ریون جی محل دفن امپراتور اودا، کازان، امپراتور ایچیجو، امپراتور گو-سوزاکو، امپراتور گو-ریزی، امپراتور گو-سانجو و امپراتور هوریکاوا است. تپه ای که به یاد امپراتور هوسوکاوا کازان است. امروز «کینوگاسا-یاما» نامگذاری شده است. محل دفن امپراتور در
نامگذاری شده است. محل دفن امپراتور در دوره پس از مرگ کازان بسیار فروتن بوده است. این مقبره‌ها در نتیجه بازسازی سپتامبر امپراتوری در قرن نوزدهم به وضعیت کنونی خود رسیدند. کوگیو. یک اصطلاح جمعی برای معدود قدرتمندترین مردان وابسته به دربار امپراتور ژاپن در دوران پیش از دوره میجی است. . به‌طور کلی، این گروه نخبه تنها شامل سه تا چهار مرد در یک زمان بود. اینها درباریان موروثی بودند که تجربه و سوابق آنها را به اوج زندگی رساند. در زمان سلطنت کازان، این اوج «دایجوکان» شامل:
امپراتور ایچیجو ؛ متولد ۹۸۰ میلادی، شصت و ششمین امپراتور ژاپن بود. در اواسط دوره هی‌آن سلطنت کرد. او به عنوان اولین پسر شصت و چهارمین امپراتور انیو به دنیا آمد و تنها در ۷ سالگی به سلطنت رسید. فوجیوارا نو میچیناگا در این زمان قدرت فوق‌العاده ای داشت و به عنوان نایب‌السلطنه و کانپاکو قدرت سیاسی را در دست داشت. سلطنت او مصادف بود با اوج‌گیری فرهنگ دوره هی‌آن و اوج قدرت خاندان فوجیوارا. او پس از یک دوره بی‌ثباتی سیاسی که در داخل خاندان فوجیوارا پس از حذف موفقیت‌آمیز خاندان میناموتو به عنوان یک رقیب سیاسی آغاز
خاندان میناموتو به عنوان یک رقیب سیاسی آغاز شد، به سلطنت رسید. جنگ قدرت داخلی که در فوجیوارا رخ داد، پایان نابهنگام سه امپراتور را به همراه داشت. ایچیجو در سال ۹۸۴ به عنوان ولیعهد هنگام حکمرانی امپراتور کازان منصوب شد. دو سال بعد، پس از کناره‌گیری امپراتور کازان در سال ۹۸۶، ایچیجو در سن شش سالگی به سلطنت رسید. امپراتور جوان ایچیجو از ابتدای سلطنت تحت تأثیر عموی خود فوجیوارا نو میچیناگا بود، هرچند صعود واقعی میچیناگا به تسلط سیاسی انجام شد. تا سال ۹۹۵ پس از مرگ برادران بزرگترش و تبعید رقیب سیاسی و برادرزاده
برادران بزرگترش و تبعید رقیب سیاسی و برادرزاده اش، فوجیوارا نو کوره‌چیکا، شروع نمی‌شود. ابتدای سلطنت. امپراتور ایچیجو در سال ۹۸۰ به عنوان اولین پسر امپراتور انیو به دنیا آمد. مادر او فوجیوارا نو سنشی، دختر وزیر بزرگ دولت، فوجیوارا نو کانه‌ایه بود. در هنگام تولد «یاسوهیتو» نامیده شذ. در سال ۹۸۴ (سال دوم ایکان)، او ولیعهد شصت و پنجمین امپراتور امپراتور کازان شد و دو سال بعد در سال ۹۸۶ (سال دوم کانوا) در سن شش سالگی بر تخت نشست. از آنجایی که امپراتور ایچیجو هنوز کودک بود، پدربزرگ مادری او، فوجیوارا نو
هنوز کودک بود، پدربزرگ مادری او، فوجیوارا نو کانه‌ایه، نایب‌السلطنه شد و عملاً قدرت را در دست گرفت. پس از مرگ فوجیوارا نو کانه‌ایه، فوجیوارا نو میچیتاکا، پسر ارشد او، سمت کانپاکو (مقام رسمی که پس از بالغ شدن به امپراتور کمک می‌کند) را برعهده گرفت و دخترش فوجیوارا نو تیشی (نام دیگر فوجیوارا ساداکو) چوگو (همسر امپراتور) امپراتور ایچیجو شد. هنگامی که فوجیوارا نو میچیتاکا در سال ۹۹۵ (سال اول چوتوکو) درگذشت، برادر کوچکترش فوجیوارا نو میچیناگا که توسط مادر امپراتور (خواهر میجیتاکا و میچیناگا) توصیه شده بود، برای
(خواهر میجیتاکا و میچیناگا) توصیه شده بود، برای بازرسی اسناد ارائه شده به امپراتور منصوب شد و به تدریج قدرت را تحت حکومت امپراتور ایچیجو به دست گرفت. ارتباط بین دو همسر و خاندان‌های سکه. در سال ۱۰۰۰ (چوهو ۲)، همسرش فوجیوارا ساداکو در دربار و مورد علاقه امپراتور ایچیجو بود، اما فوجیوارا نو شوشی (نام دیگر فوجیوارا نو آکیکو)، دختر فوجیوارا نو میچیناگا، نیز به عنوان همسر وارد دربار امپراتور ایچیجو شد. فوجی‌وارا ساداکو «کوگو» و فوجیوارا نو شوشی «چوگو» نامیده می‌شد اما قبلاً سابقه نداشت یک امپراتور دو امپراتریس
اما قبلاً سابقه نداشت یک امپراتور دو امپراتریس را در یک زمان داشته باشد. بین امپراتور ایچیجو و ساداکو فوجی‌وارا، شاهزاده آتسویاسو و بین امپراتور ایچیجو و شوشی، دو شاهزاده شصت و هشتمین امپراتور امپراتور گو-ایچیجو و شصت و نهمین امپراتور گو-سوزاکو شدند. امپراتور ایچیجو می‌خواست شاهزاده امپراتوری آتسویاسو را ولیعهد کند، اما به دلیل احترام به خواسته‌های پدر همسرش فوجیوارا نو میچیناگا، که دارای قدرت بی حد و حصر بود، او را ولیعهد نکرد. در ظاهر، او سیاست را با همکاری فوجی‌وارا نو میچیناگا انجام می‌داد، اما در
همکاری فوجی‌وارا نو میچیناگا انجام می‌داد، اما در واقعیت، واضح است که فوجی‌وارا نو میچیناگا تسلط قوی بر قدرت واقعی داشت. در سال ۱۰۱۱ (کانکو ۸)، امپراتور ایچیجو، که به شدت بیمار شده بود، قدرت را به برادر ناتنی امپراتور کازان و دومین پسر امپراتور ری زی، امپراتور سانجو، تسلیم شد. پس از آن راهب شد، اما سه روز بعد در سن ۳۲ سالگی درگذشت. ظهور چهره‌های فرهنگی زن. در دوران امپراتور ایچیجو، بسیاری از شخصیت‌های برجسته فرهنگی در زمینه‌های مختلف امکان ظهور پیدا کردند. به‌طور خاص، ادبیات زنانه دوره هی‌آن در این زمان
به‌طور خاص، ادبیات زنانه دوره هی‌آن در این زمان رشد پیدا کرد. در طول سلطنت امپراتور ایچیجو، فرهنگ هی‌آن توسعه یافت و شخصیت‌های فرهنگی بسیاری مانند موراساکی شیکیبو را تولید کرد. علاوه بر این، اسنادی وجود دارد که امپراتور ایچیجو خود استعداد موسیقی داشته و استاد فلوت بوده است. او با وجود اینکه در تحصیلات عالی بود، می‌گفتند شخصیتی ملایم داشت و با وجود اینکه خاندان‌های سکه قدرت زیادی داشتند، ایچیجو رفتاری مسالمت آمیز و تمایل با همکاری از خود نشان می‌داد و توانست بدون تبعیض به افراد مستعد فرصت رشد دهد.
امپراتور سانجو ؛ شصت و هفتمین امپراتور ژاپن بود. امپراتور سانجو در سال ۹۷۶ به عنوان دومین پسر شصت و سومین امپراتور امپراتور ری‌زی متولد شد. در ۱۶ ژوئیه ۱۰۱۱ (۱۳ ژوئن ۱۰۱۱)، او تاج و تخت را از پسر عموی خود، شصت و ششمین امپراتور ایچیجو کنار گذاشت و در ۱۳ نوامبر ۱۰۱۱ (۱۶ اکتبر ۱۰۱۱)، شصت و هفتمین امپراتور به عنوان امپراتور فعلی بر تخت نشست. او تا زمان کناره‌گیری خود در ۱۰ مارس ۱۰۱۶ (۲۹ ژانویه، سال پنجم چووا)، تنها ۴ سال و ۷ ماه (بر اساس اسناد خانواده امپراتوری ۶ سال) سلطنت کرد. اگرچه او ۲۵ سال پس از ولیعهد شدن
سال) سلطنت کرد. اگرچه او ۲۵ سال پس از ولیعهد شدن بر تاج و تخت نشست، اما سلطنتش بسیار کوتاه بود. از سوی دیگر، او از استعداد شعر واکا برخوردار است و آثار زیادی از او باقی مانده است.
امپراتور گو-ایچیجو ؛ شصت و هشتمین امپراتور ژاپن بود. سلطنت گو-ایچیجو سال‌ها از دوره هی‌آن را دربر گرفت. این فرمانروای قرن یازدهم به نام پدرش، امپراتور ایچیجو نامگذاری شد، و «گو» (بعد) به معنای واقعی کلمه «بعد» ترجمه می‌شود، بنابراین، گاهی او را «امپراتور ایچیجو بعدی» می‌نامند. در برخی از منابع قدیمی تر، ممکن است به عنوان «امپراتور ایچیجوی، دوم» شناخته شود.
امپراتور گو-سوزاکو (؛ شصت و نهمین امپراتور ژاپن بود. همسر او فوجیوارا نو کیشی دختر فوجیوارا نو میچیناگا بود.
امپراتور گو-ری‌زی (؛ هفتادمین امپراتور ژاپن بود. قبل از رسیدن به تخت پادشاهی ژاپن، نام شخصی او نام ژاپنی چیکاهیتو-شیننو بود. وی بزرگترین پسر امپراتور امپراتور گو-سوزاکو بود. مادر وی از خاندان فوجیوارا بنام فوجیوارا نو کیشی (همسر گو-سوزاکو)، دختر فوجیوارا نو میچیناگا بود. گو-ریزی سه همسر داشت اما هیچ پسر و دختری از این ازدواج‌ها حاصل نشد. پس از وی برادر کوچکترش امپراتور گو-سانجو امپراتور شد.
امپراتور گو-سانجو (؛ هفتاد و یکمین امپراتور ژاپن بود. در دوره هی آن همسر یک امپراتور انحصاراً از خاندان فوجیوارا انتخاب می‌شد. مادر وی شاهدخت تیشی نام داشت و دودمان یاماتو بود. بدین ترتیب پس از ۱۷۶ سال وی اولین امپراتوری بود که پدربزرگش از خاندان سشو (نایب‌السلطنه) و خاندان فوجیوارا نبود. جانشین وی امپراتور شیراکاوا بود.
امپراتور شیراکاوا ؛ هفتاد و دومین امپراتور ژاپن بود او در دوره هی‌آن (۱۱۸۵–۷۹۴) امپراتور بود. ملکه هم‌نشین امپراتور شیراکاوا، فوجیوارا نو کنشی (۱۰۸۴–۱۰۵۷) ، مادر امپراتور بعدی امپراتور هوریکاوا بود. وی که بسیار مورد علاقه امپراتور بود، در سال ۱۰۸۴ میلادی در سن ۲۸ سالگی درگذشت و پس از مرگش امپراتور شیراکاوا تا آخر عمر (۱۱۲۹ میلادی) همسر رسمی دیگری اختیار نکرد و با تعداد بسیاری از زنان خدمه در دربار ارتباط برقرار کرد. در میان همه امپراتوران ژاپن، هفتاد و دومین امپراتور شیراکاوا اولین کسی بود که یک دولت
دومین امپراتور شیراکاوا اولین کسی بود که یک دولت گوشه‌نشینی به نام اینسی ایجاد کرد. حکومت اینسی نوعی حکومت به جای امپراتور پس از کناره گیری از تاج و تخت و تبدیل شدن به یک امپراتور بازنشسته است. با به دست گرفتن قدرت واقعی امپراتور شیراکاوا، حکومت نایب‌السلطنه های خاندان فوجیوارا کاهش یافت و دوره ای آغاز شد که در آن امپراتور که تا آن زمان یک شخصیت نمادین بود، قدرت را در هنگام بازنشستگی به دست گرفت. علاوه بر این، شکوفایی دولت اینسی با تولد و قدرت گرفتن دولت سامورایی بعداً مرتبط بود.
امپراتور کونوئه ؛ (زاده ۱۶ ژوئن ۱۱۳۹، درگذشته ۱۱۵۵)، هفتاد و ششمین امپراتور ژاپن بود.
امپراتور گو-توبا ؛ هشتاد و دومین امپراتور ژاپن بود. گو-توبا در سه سالگی به سلطنت رسید. از اواخر دوره هی‌آن تا اوایل دوره کاماکورا سلطنت کرد، زمانی که سیاست دربار توسط امپراتور و اشراف پایان یافت و خاندان‌های سامورایی کنترل دولت را به دست گرفتند. در دنیایی که جنگ‌های داخلی یکی پس از دیگری بر سر برتری اتفاق افتاد، او امپراتوری بود که شورش جوکیو را برای سرنگونی شوگون‌سالاری کاماکورا طراحی کرد. با وجود محدودیت‌های قدرت سیاسی، مهارت‌هایش را به‌عنوان خوشنویس، نقاش، موسیقی‌دان، شاعر، منتقد، و ویراستار توسعه داد،
موسیقی‌دان، شاعر، منتقد، و ویراستار توسعه داد، اگرچه اکثر فعالیت‌های او پس از کناره‌گیری از سلطنت در سن ۱۸ سالگی (به عنوان اینسی) انجام شد. او را از «زندان تشریفاتی کاخ امپراتوری» آزاد کرد. گوتوبا علاوه بر اشتیاق به تیراندازی با کمان، سوارکاری و شمشیرزنی، خود عاشق بزرگ شمشیر بود و در طی چندین سال با استعدادترین افراد را فراخواند. شمشیرسازان در این سرزمین به دربار او رفتند و در آنجا عناوین افتخاری به آنها داده شد و از آنها دعوت شد تا حرفه خود را به امپراتور آموزش دهند. او خود به یک شمشیرساز قابل احترام
آموزش دهند. او خود به یک شمشیرساز قابل احترام تبدیل شد و حمایت و تشویق او از این هنر بود که باعث تولد «عصر طلایی» تیغ‌سازی ژاپن شد. سهم او در این هنر هنوز چنان مورد احترام است، به طوری که حتی امروزه نیز این سنت در ادبیات شمشیر زنی حفظ شده است که او اولین شمشیرسازی است که مهارتش مورد بحث قرار گرفته است.
امپراتور جونتوکو ؛ (زاده ۲۲ اکتبر ۱۱۹۷ درگذشته) هشتاد و چهارمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۱۰ تا ۱۲۲۱ به طول انجامید.
امپراتور چوکیو ؛ زاده ۳۰ اکتبر ۱۲۱۸ درگذشته ۱۲۳۴) هشتاد و پنجمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است.
امپراتور گو-هوریکاوا ؛ (زاده ۲۲ مارس ۱۲۱۲ درگذشته) هشتاد و ششمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۲۱ تا ۱۲۳۲ به طول انجامید.
امپراتور شیجو ؛ (زاده ۱۷ مارس ۱۲۳۱ درگذشته) هشتاد و هفتمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۳۲ تا ۱۲۴۲ به طول انجامید.
امپراتور گو-ساگا ؛ (زاده ۱ آوریل ۱۲۲۰، درگذشته ۱۷ مارس ۱۲۷۲) هشتاد و هشتمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۴۲ تا ۱۲۴۶ به طول انجامید.
امپراتور گو-فوکاکوسا ؛ زاده ۲۸ ژوئن ۱۲۴۳ درگذشته) هشتاد و نهمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۴۶ تا ۱۲۶۰ به طول انجامید.
امپراتور کامه‌یاما ؛ زاده ۹ ژوئیه ۱۲۴۹ درگذشته) نودمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۴ به طول انجامید.
امپراتور گو-اودا ؛ (زاده ۱۷ دسامبر ۱۲۶۷ درگذشته) نود و یکمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۷۴ تا ۱۲۸۷ به طول انجامید.
امپراتور فوشیمی ؛ (زاده ۱۰ مه ۱۲۶۵ درگذشته) نود و دومین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۸۷ تا ۱۲۹۸ به طول انجامید.
امپراتور گو-فوشیمی ؛ (زاده ۵ آوریل ۱۲۸۸ درگذشته) نود و سومین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۲۹۸ تا ۱۳۰۱ به طول انجامید.
امپراتور گو-نیجو ؛ نود و چهارمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۸ به طول انجامید.
امپراتور هانازونو ؛ (زاده ۱۴ اوت ۱۲۹۷ درگذشته) نود و پنجمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است. سلطنت وی از ۱۳۰۸ تا ۱۳۱۸ به طول انجامید.
امپراتور کوگون ؛ (، ۱ اوت ۱۳۱۳–۵ اوت ۱۳۶۴) اولین امپراتور دربار شمالی در طول دوره دربارهای شمالی و جنوبی (دوره نانبوکوچو) در ژاپن بود. دوره سلطنت او از سال ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۳ ادامه داشت.
امپراتور کومیو ؛ (۱۱ ژانویه ۱۳۲۲–۲۶ ژوئیه ۱۳۸۰) دومین امپراتور دربار شمالی بود، اگرچه او اولین کسی بود که توسط شوگون‌سالاری آشیکاگا حمایت شد. به گفته محققان پیش از دوره میجی، سلطنت وی از سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۸ طول کشید. نام او قبل از رسیدن به سلطنت شاهزاده یوتاهیتو بود.
امپراتور سوکو ؛ (تولد ۲۵ مه ۱۳۳۴ – مرگ ۳۱ ژانویه ۱۳۹۸) سومین امپراتور از دربار شمالی در طول دوره نانبوکوچو در ژاپن بود. به گفته محققان پیش از دوره میجی سلطنت وی از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۱ طول کشید.
امپراتور گو-کوگین ؛ زاده درگذشته ) چهارمین امپراتور در دربار شمالی در طول دوره نانبوکوچو بود. به گفته محققان پیش از میجی، سلطنت وی از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۷۱ را در بر می‌گرفت.
امپراتور گو-انیو ؛ زاده درگذشته ) پنجمین امپراتور در دربار شمالی در دوره دو دربار در ژاپن بود. به گفته محققان پیش از میجی، سلطنت وی از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۲ را در بر می‌گرفت.
امپراتور گو-کوماتسو ؛ (۱ اوت ۱۳۷۷–۱ دسامبر ۱۴۳۳) صدمین امپراتور ژاپن، طبق ترتیب سنتی جانشینی، و ششمین و آخرین امپراتور ژاپن در دربار شمالی بود.
«گول خوردن‌هایت» ترانه‌ای از فو فایترز، گروه آلترنیتیو راک آمریکایی است. این ترانه اولین تک‌آهنگ از پنجمین آلبوم استودیویی گروه به نام به افتخارت است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. دیو گرول، خواننده گروه اظهار داشته است که آهنگ را پس از حضور در کمپاین انتخاباتی جان کری برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ آمریکا نوشته است و « در مورد رها شدن از دست چیزهایی است که شما را محدود می‌کند». تا به امروز این ترانه تنها ترانه گروه فو فایترز است که در ایالات متحده گواهینامه پلاتینیوم دریافت می‌کند. این ترانه که گروه را تا