payamvha/North_RAG huggingface dataset:
غازی عثمان پاشا () از ناحیه‌های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته‌است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۴۸۸٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد. کلمهٔ غازی به معنای کسی است که در غزوه شرکت کرده و قهرمان نظامی است. این محله به افتخار عثمان نوری پاشا نامگذاری شده است.
فاتح () از ناحیه‌های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته‌است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۴۲۸٬۸۵۷ نفر جمعیت دارد. در این ناحیه از استانبول ایرانیان و کردهای ترکیه زیادی زندگی می‌کنند. نامگذاری. سلطان محمد فاتح ده سال پس از فتح استانبول در جایگاه کلیسای حواریون مسجد بزرگی به نام خود ساخت. با گذر زمان پیرامون مسجد فاتح محله‌ای مسلمان‌نشین پدید آمد و بدین ترتیب نام مسجد به کل محله اطلاق شد. جغرافیا. ناحیه فاتح از شمال غرب با ناحیه ایوب، از شمال با شاخ طلایی،
از شمال غرب با ناحیه ایوب، از شمال با شاخ طلایی، از جنوب با دریای مرمره و از غرب با ناحیه زیتین‌بورنو همسایه است. مساحتش ۱۵۶۲ هکتار و ارتفاعش از سطح دریا ۶۰ متر است. زمین کشاورزی ندارد. فاتح به دلیل بنا شدن بر روی هفت تپه استانبول موضوع شعر بسیاری از شاعران شده است. حدود فاتح را دیوارهای استانبول و دریای مرمره تعیین می‌کنند. دیوارهای استانبول از ایوانسرای تا یدی‌قله به تعمیر رسیده و اکنون فاتح را از ناحیه‌های ایوب و زیتین بورنو جدا می‌کنند. دیوارهای ساحل مرمره و شاخ طلایی ولی تخریب شده امروزه اثری از آنها
و شاخ طلایی ولی تخریب شده امروزه اثری از آنها نمانده است. طول ساحل ۱۴ کیلومتر است. ساختار اداری. این ناحیه متشکل است از ۵۷ محله به نام‌های: آق‌سرای Aksaray آق‌شمس‌الدین Akşemsettin علمدار Alemdar علی قوشچو Ali kuşçu عتیق‌علی Atikali ایوان‌سرای Ayvansaray بالابان‌آقا Balabanağa بلاط Balat بایزید Beyazıt بین‌بیردیرک Binbirdirek جان‌قورتاران Cankurtaran جراح‌پاشا Cerrahpaşa جبالی Cibali دمیرتاش Demirtaş درویش علی Derviş Ali امین سنان Eminsinan حاجی قادین Hacıkadın خاصگی سلطان Haseki Sultan خرقهٔ شریف Hırka-i
خاصگی سلطان Haseki Sultan خرقهٔ شریف Hırka-i Şerif خوب‌یار Hobyar خواجه غیاث‌الدین Hoca Gıyasettin خواجه‌پاشا Hocapaşa اسکندرپاشا İskenderpaşa قلندرخانه Kalenderhane قره‌گمرک Karagümrük کاتب قاسم Katip Kasım کمال‌پاشا Kemalpaşa ایا صوفیه کوچک Küçükayasofya کجامصطفی‌پاشا Kocamustafapaşa مرجان Mercan مسیح‌پاشا Mesihpaşa مولاناقاپو Mevlanakapı معمار خیرالدین Mimar Hayrettin معمار کمال‌الدین Mimar Kemalettin ملا فناری Molla Fenari ملا گورانی Molla Gürani ملا خسرو Molla Hüsrev محسنه‌خاتون Mühsinehatun نشانجه
خسرو Molla Hüsrev محسنه‌خاتون Mühsinehatun نشانجه Nişanca رستم‌پاشا Rüstempaşa سراج اسحاق Saraç İshak ساری‌دمیر Sarıdemir سید عمر Seyyid Ömer سیلیوری‌قاپو Silivrikapı سلطان احمد Sultanahmet سروری Sururi سلیمانیه Süleymaniye سنبل‌افندی Sümbülefendi شهرامینی Şehremini شهسواربیگ Şehsuvarbey تخته‌قلعه Tahtakale دایه‌خاتون Tayahatun توپ‌قاپو Topkapı یاووز سنان Yavuz Sinan سلطان سلیم یاووز Yavuz Sultan Selim یدی‌قله Yedikule زیرک Zeyrek سازه‌ها. طی حفاری‌های متروی استانبول قدمت ۸۵۰۰ ساله فاتح آشکار شد. ناحیه
استانبول قدمت ۸۵۰۰ ساله فاتح آشکار شد. ناحیه فاتح به عنوان یکی از قدیمی‌ترین بخش‌های شهر استانبول از نظر سازه‌های تاریخی از اهمیت بسیاری برخوردار است. شبه‌جزیره تاریخی فاتح از مهم‌ترین مرکزهای امپراتوری روم بوده است؛ فاتح همچنین ۱۰۵۸ سال برای روم شرقی و ۴۶۹ سال برای عثمانی نقش پایتخت را ایفا کرده است. از این رو اثرهای تاریخی مربوط به این سه تمدن در فاتح به وضوح به چشم می‌رسند. دیوارهای قسطنطنیه. ساخت دیوارهای قسطنطنیه از سده پنجم میلادی در زمان روم شرقی آغاز شده چهار بار تخریب و دوباره از نو برپا شده است.
شده چهار بار تخریب و دوباره از نو برپا شده است. امروزه تنها ضلع‌های شمالی و غربی این دیوارها پابرجاست. ایا صوفیه. ایا صوفیه گرچه به فرمان ژوستینین یکم، امپراتور روم شرقی میان سال‌های ۵۳۲ تا ۵۳۷ میلادی به عنوان کلیسای جامع به ساخت رسید، پس از فتح استانبول به دست ترک‌ها، به فرمان سلطان محمد فاتح به مسجد تغییر کاربری داد؛ این بنا همچنین از سال ۱۹۳۴ به موزه تبدیل شد و دوباره در سال ۲۰۲۰ به کاربری مسجد بازگشت. کاخ توپ‌قاپو. کاخ توپکاپی در سال ۱۴۷۸ به فرمان سلطان محمد فاتح ساخته شد. این کاخ به مدت ۳۸۰ سال
سلطان محمد فاتح ساخته شد. این کاخ به مدت ۳۸۰ سال اقامتگاه رسمی پادشاهان عثمانی برشمرده می‌شد تا اینکه کاخ دلمه‌باغچه به فرمان عبدالمجید یکم ساخته و سران دولت به آن کاخ منتقل شدند. مسجد سلطان احمد. مسجد سلطان احمد که با نام مسجد آبی نیز شناخته می‌شود همان‌گونه که از نامش برمی‌آید به فرمان احمد یکم زیر نظر معمار محمد آقای صدفکار بنا شد. این مسجد پس از تغییر کاربری ایا صوفیه به موزه در سال ۱۹۳۴ به عنوان مسجد اصلی استانبول شناخته می‌شد. چهارسوی مصر. چهارسوی مصر، یکی از بزرگ‌ترین بازارهای سرپوشیده استانبول در
یکی از بزرگ‌ترین بازارهای سرپوشیده استانبول در سال ۱۶۶۰ به دستور تورخان سلطان و با معماری کاظم آقا بنا شد. مسجدها. مهم‌ترین و پربازدیدترین سازه دینی ناحیه مسجد فاتح است که به دستور سلطان محمد فاتح ساخته شده است؛ نکته‌ای که بر اهمیت تاریخی آن می‌افزاید قرار داشتن مدرسه‌های اسلامی در این مسجد است که از زمان عثمانی تا به کنون به آموزش‌های اسلامی می‌پردازند. دیگر مسجدهای مهم ناحیه عبارتند از: مسجد آهی چلبی مسجد احمدیه مسجد آق‌شمس‌الدین مسجد ایا صوفیه مسجد بایزید مسجد کدخدا فرخ مسجد لاله‌لی مسجد سلیمانیه مسجد
مسجد کدخدا فرخ مسجد لاله‌لی مسجد سلیمانیه مسجد شاهزاده مسجد زیرک کلیساها. کلیسای پاتریارک‌نشین ایا یرگی کلیسای سورپ آسدوادزادزین (کلیسای اصلی پاتریارک‌نشین ارمنیان استانبول) کلیسای استفان کلیسای سورپ کورک کلیسای ایا ایرینی دیگر مکان‌های تاریخی. دیرینگی خیابان فوزی‌پاشا که فاتح را به بایزید وصل می‌کند به دوران امپراتوری روم بازمی‌گردد. آبراهه والنس نیز در همان محل قرار دارد. ارتفاع، فاتح را از چشم‌اندازهایی زیبا و دیدنی برخوردار کرده است به گونه‌ای که از برخی جاها شاخ طلایی و تنگه بسفر به آسانی به چشم
برخی جاها شاخ طلایی و تنگه بسفر به آسانی به چشم می‌رسند. موزه‌ها. کلیسای خورا موزه فتحیه موزه پرورش جمهوری موزه عکس موزه قالی و گلیم موزه تسبیح موزه دبیرستان استانبول موزه باستان‌شناسی استانبول موزه اسلام، دانش و فناوری استانبول موزه مدرسه رستم‌پاشای بدیع‌الزمان موزه یحیی کمال زندان‌های یدی‌قله آموزش. فاتح تا سال ۲۰۲۰ دارای ۴۵ دبستان و ۷۶ دبیرستان بوده است که دبیرستان‌های استانبول، داوودپاشا، وفا و فنی چاپا از مهم‌ترین آنها می‌باشند. در زمینه آموزش دانشگاهی نیز دانشگاه استانبول از جایگاهی ویژه برخوردار
نیز دانشگاه استانبول از جایگاهی ویژه برخوردار است؛ دیگر دانشگاه‌های ناحیه عبارتند از دانشگاه بیرونی، دانشگاه قدیر خاص و دانشگاه بازرگانی استانبول. همچنین دانشکده‌های ناحیه عبارتند از پزشکی چاپا، پزشکی جراح پاشا، دندانپزشکی، داروسازی، ادبیات، اقتصاد، حقوق، الهیات، فرآورده‌های دریایی، ارتباطات و علوم سیاسی. مدرسه ایرانیان استانبول نیز در محله سلطان احمد فاتح قرار دارد. ترابری. ناحیه فاتح هم از نظر زمینی، هم هوایی و هم دریایی از ترابری خوبی برخوردار است. سلامت. به دلیل وجود بیمارستان‌های معتبر و دانشکده‌های
به دلیل وجود بیمارستان‌های معتبر و دانشکده‌های پزشکی مشهور بیماران بسیاری از سراسر استانبول برای درمان به این ناحیه سفر می‌کنند. اقتصاد. گردشگری، کارهای اداری، پزشکی و درمان، آموزش و از همه مهم‌تر بازرگانی چرخ‌های اقتصادی فاتح را می‌چرخانند. اثرهای تاریخی بازمانده از دوران‌های روم، بیزانس و عثمانی بر اهمیت تاریخی و گردشگری ناحیه می‌افزایند. به دلیل قرار داشتن استانداری استانبول در این ناحیه، دیگر ساختمان‌های دولتی و رسمی نیز در این ناحیه ساخته شده‌اند. در محله شهرامینی بازار دارو و درمان داغ است. در محله
محله شهرامینی بازار دارو و درمان داغ است. در محله لاله‌لی نیز پوشاک آماده به طور گسترده به کشورهای آسیای میانه و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع فروخته می‌شود. فرهنگ. زبان بیشتر ساکنان فاتح ترکی استانبولی است. در برخی جاها نیز زبان‌های کردی، یونانی، گرجی، ارمنی و عبری رایج است. از فتح استانبول تاکنون با کوچانده شدن ارمنی‌ها به بخش کوم‌کاپی، این بخش به عنوان محله‌ای ارمنی‌نشین شناخته می‌شود. در محله سولوقله نیز جمعیتی قابل توجه کولی زندگی می‌کند که شهرداری استانبول با پروژه‌های گسترش شهری خود در حال مقابله با
با پروژه‌های گسترش شهری خود در حال مقابله با آنان است.
بایرام پاشا () از ناحیه‌های قسمت آسیایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته‌است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۲۶۹٬۷۷۴ نفر جمعیت دارد. ساختار اداری. این ناحیه از ۱۱ محله تشکیل می‌شود: آلتین‌تپسی Altıntepsi جوادپاشا Cevatpaşa قارتال‌تپه Kartaltepe کجاتپه Kocatepe مرادپاشا Muratpaşa اُرتا Orta ینی‌دوغان Yenidoğan وطن Vatan ترازودره Terazidere عصمت‌پاشا İsmetpaşa ییلدیریم Yıldırım
پاوسانیاس اهل اورستیدوس یکی از اعضای گارد سلطنتی فیلیپ دوم مقدونی، موسوم به سوماتوفولاکس، بود. او در سال ۳۳۶ پیش از میلاد—احتمالاً به تحریک المپیاس، همسر فیلیپ، یا پسرش، اسکندر کبیر—شاه فیلیپ را به قتل رساند. اما بعداً دستگیر و با مجازات مرگ روبه‌رو شد. معروف‌ترین حکایتی که به نقل ماجرای قتل فیلیپ می‌پردازد از آنِ دیودور سیسیلی است که شرح ماوقع را از روی اشارات ارسطو نوشته‌است. باید به این نکته توجه داشت که دیودوروس شرح ماجرا را دو سده پس از مرگ فیلیپ و بدون ذکر منابع به نگارش درآورده‌است پس باید به
و بدون ذکر منابع به نگارش درآورده‌است پس باید به نوشته‌هایش به دیدهٔ شک نگریست. بنا بر نوشته‌های دیودور، سردار آتالوس پاوسانیاس را در ماجرای کشته‌شدن دوستش مقصر می‌پنداشت. روزگاری فیلیپ و پاوسانیاس عاشق و معشوق یکدیگر بودند اما با گذشت زمان پاوسانیاس از چشم فیلیپ افتاد و فیلیپ معشوقهٔ دیگری—که دوست آتالوس بود و از قضا او نیز پاوسانیاس نام داشت—را مورد عنایت قرار داد. معشوقهٔ قدیم که احساساتش جریحه‌دار شده بود در ملأ عام معشوقهٔ جدید را مورد اهانت قرار می‌دهد. دوست آتالوس در پی بازیابی عزت و شرفش، در یکی از
دوست آتالوس در پی بازیابی عزت و شرفش، در یکی از جنگ‌ها متهورانه و از روی بی‌پروایی جان خود را برای حفظ جان شاه فیلیپ به خطر می‌اندازد و کشته می‌شود. آتالوس که عمیقاً از این قضیه برآشفته شده بود، در پی آن برآمد تا پاوسانیاس را به نحوی مجازات کند و از این رو او را سیاه‌مست می‌کند و به عده‌ای می‌سپارد تا به او تجاوز جنسی کنند. به دلایل متعددی، شاه فیلیپ از محاکمه و مجازات آتالوس چشم پوشید و برای تسلی خاطر پاوسانیاس، به او سمتی در گارد سلطنتی داد. گمان می‌رود که عدم اجرای عدالت و مجازات نشدن آتالوس، خشم و
که عدم اجرای عدالت و مجازات نشدن آتالوس، خشم و کینهٔ پاوسانیاس را نسبت به فیلیپ برانگیخته بود و این قضیه دست‌کم تاحدودی جزئی از انگیزه‌های پاوسانیاس را برای کشتن فیلیپ شکل می‌داد. با این وجود، دیودور که همین انگیزه‌های شخصی را عامل قتل فیلیپ می‌داند، نوشته‌است حوادثی که به تجاوز جنسی به پاوسانیاس منتهی شد در زمان پلئوریاس ایلیریانی به وقوع پیوسته‌اند و آخرین کارزار فیلیپ در برابر ایلیریانی‌ها به سال ۳۴۴ پیش از میلاد باز می‌گردد و این بدین معنی است که پاوسانیاس هشت سال صبر کرده‌است تا از فیلیپ انتقام بگیرد
هشت سال صبر کرده‌است تا از فیلیپ انتقام بگیرد که تاحدودی نامعقول می‌نماید. اما باید توجه داشت که تمامی کارزارهای فیلیپ بر ضد ایلیریانیان بر ما معلوم نیست بنابراین ممکن است که آخرین کارزار او علیه ایلیریانی‌ها در سال ۳۳۷ پیش از میلاد رخ داده باشد. پاوسانیاس فیلیپ را در جشن عروسی دخترش، کلئوپاترا، با الکساندر یکم اپیروس به قتل رساند و چون خواست به طرف دروازه شهر بگریزد، پایش به پیچکی گیرد کرد و بر زمین افتاد و آتالوس، لئوناتوس، و پردیکاس که از محافظان و ملازمان اسکندر محسوب می‌شدند نیزه‌ای در بدن او فرو
اسکندر محسوب می‌شدند نیزه‌ای در بدن او فرو کردند و بدین ترتیب پاوسانیاس کشته شد. به دستور اسکندر جسد پاوسانیاس را مصلوب ساختند اما به محض آنکه اسکندر مقدونیه را ترک گفت، به دستور المپیاس یادبودی برای او بر پا کردند. مطمئناً قتل فیلیپ از پیش برنامه‌ریزی شده بود زیرا اسب‌هایی را برای فرار پاوسانیاس تدارک دیده بودند و درست در همان جایی قرار داشتند که پاوسانیاس به طرف آن می‌دوید. در محکمه‌ای که به منظور مجازات بانیان قتل بر پا شد، دو مرد دیگر به نام‌های هرومنس و آرهابائوس به جرم دسیسه‌چینی با پاوسانیاس برای
و آرهابائوس به جرم دسیسه‌چینی با پاوسانیاس برای قتل فیلیپ مقصر شناخته شده و به مجازات مرگ محکوم شدند. در پی سوء ظنی که پس از کشتن پاوسانیاس نسبت به لئوناتوس پیدا شد مقام او تنزل یافت زیرا که گمان می‌رفت پاوسانیاس را کشته باشد تا از بازجویی شدنش و برملا شدن حقیقیت ممانعت به عمل آورد.
دراگون‌فلای بی‌اس‌دی یک سیستم‌عامل آزاد و شبه یونیکس است که از فری‌بی‌اس‌دی ۴٫۸ منشعب شده‌است. بنیان‌گذار این پروژه، متیو دیلون است که یک توسعه‌دهندهٔ آمیگا در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ و همچنین یکی از توسعه‌دهندگان فری‌بی‌اس‌دی طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۳ بود. او کار بر روی دراگون‌فلای بی‌اس‌دی را در ژوئن ۲۰۰۳ آغاز کرد و خبر آغاز بکار این پروژه را در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۳ در لیست پستی فری‌بی‌اس‌دی اعلام کرد. دراگون‌فلای در زبان انگلیسی به معنای سنجاقک است. دیلون به این دلیل پروژه دراگون‌فلای بی‌اس‌دی را آغاز کرد که
دلیل پروژه دراگون‌فلای بی‌اس‌دی را آغاز کرد که باور داشت روش‌ها و تکنیک‌هایی که در فری‌بی‌اس‌دی نسخه ۵ برای پیاده‌سازی چند پردازشی متقارن و ریسه‌بندی انتخاب شده بود، باعث می‌شد تا عملکرد سیستم ضعیف شود و نگهداری از کدهای منبع آن سخت شود. او قصد داشت این مشکلات را در فری‌بی‌اس‌دی اصلاح کند اما به دلیل اختلاف نظر با دیگر توسعه‌دهندگان فری‌بی‌اس‌دی بر سر پیاده‌سازی این ایده‌ها، سرانجام دسترسی کامیت کردن به صورت مستقیم در درخت کد منبع فری‌بی‌اس‌دی، از او گرفته شد. با این وجود، پروژه‌های فری‌بی‌اس‌دی و
گرفته شد. با این وجود، پروژه‌های فری‌بی‌اس‌دی و دراگون‌فلای بی‌اس‌دی هنوز هم در زمینه‌هایی از جمله رفع باگ‌های نرم‌افزاری، بروزرسانی درایورها و دیگر موارد، با هم همکاری می‌کنند و در ارتباط هستند. در حال حاضر، توسعهٔ دراگون‌فلای، که قرار بوده ادامه‌دهندهٔ راه سری ۴ فری‌بی‌اس‌دی باشد، فاصلهٔ زیادی با نسخه‌های حال حاضر فری‌بی‌اس‌دی گرفته‌است. یک پیاده‌سازی جدید از ریسه‌های کرنلی سبک‌وزن، یک سامانه مدیریت بسته/درخت پورت‌های سبک‌وزن، یک سیستم پیام‌رسانی کم‌حجم، و یک فایل سیستم مدرن با امکانات زیاد به نام
و یک فایل سیستم مدرن با امکانات زیاد به نام HAMMER، از جمله فناوری‌هایی هستند که توسط پروژهٔ دراگون‌فلای معرفی شده‌اند. اهداف پروژهٔ دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، عمدتاً با الهام‌گیری از سیستم‌عامل آمیگااواس تدوین شده‌اند. تاریخچه. پروژهٔ دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، توسط متیو دیلون (زادهٔ ۱۹۶۶)، مهندس نرم‌افزار اهل ایالات متحده آمریکا بنیان نهاده شد. او در رشته‌های مهندسی الکترونیک و علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحصیل کرده‌است و اولین بار در همان دانشگاه در سال ۱۹۸۵ با بی‌اس‌دی آشنا شد. دیلون همچنین بخاطر
سال ۱۹۸۵ با بی‌اس‌دی آشنا شد. دیلون همچنین بخاطر نوشتن یک کامپایلر برای زبان برنامه‌نویسی سی بنام DICE، برنامه‌نویسی بر روی آمیگا، کار بر روی هستهٔ لینوکس و همچنین کشف یک باگ در پردازندهٔ مدل اوپترون شرکت AMD شناخته می‌شود. او بنیان‌گذار BEST Internet بود و طی سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ در همان‌جا مشغول به‌کار بود و همچنین در پروژهٔ فری‌بی‌اس‌دی هم مشارکت می‌کرد. دیلون یک برنامهٔ خبررسان اینترنتی به نام «دیابلو» نوشته بود که برنامهٔ محبوبی در میان ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی بود. دیلون در سال ۱۹۹۷، دسترسی کامیت
اینترنتی بود. دیلون در سال ۱۹۹۷، دسترسی کامیت به کد منبع فری‌بی‌اس‌دی دریافت کرد و در کنار مشارکت‌های دیگرش در این پروژه، کمک‌های زیادی به زیرسیستم حافظهٔ مجازی در این سیستم‌عامل کرد. او در سال ۲۰۰۳ پروژهٔ دراگون‌فلای بی‌اس‌دی را با انشعاب از فری‌بی‌اس‌دی بنیان نهاد. علت این‌کار، کشمکش و نزاع با دیگر توسعه‌دهندگان فری‌بی‌اس‌دی بود که باعث شده بود دسترسی او به مخازن کد منبع فری‌بی‌اس‌دی قطع شود. پروژهٔ دراگون فلی‌بی‌اس‌دی منجر به توسعه‌یافتن یک فایل سیستم جدید به نام HAMMER شد که دیلون این فایل سیستم را
جدید به نام HAMMER شد که دیلون این فایل سیستم را براساس ساختاردادهٔ درخت بی نوشته‌است. HAMMER در کنار UFS، فایل سیستم پیشفرض در سیستم‌عامل دراگون‌فلای است. ساختار سیستم. هسته. هستهٔ دراگون‌فلای یک هستهٔ پیوندی است که هم ویژگی‌های هستهٔ یکپارچه و هم ویژگی‌های ریزهسته را باهم دارد. برای مثال، هستهٔ دراگون‌فلای مجهز به قابلیت ارسال پیغام است که در ریزهسته‌ها پیدا می‌شود؛ این قابلیت اجازه می‌دهد تا قسمت‌های بیشتری از سیستم‌عامل بتواند از حافظهٔ محافظت‌شده بهره‌مند گردد، به‌طوری‌که همچنان در انجام برخی از
بهره‌مند گردد، به‌طوری‌که همچنان در انجام برخی از کارهای حیاتی، سرعتی برابر با سرعت هسته‌های یکپارچه را داشته باشد. زیرسیستم پیام‌رسانی دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، مشابه دیگر زیرسیستم‌های پیام‌رسانی — که در برخی ریزهسته‌ها از جمله گنو ماخ یافت می‌شوند — طراحی شده‌است؛ با این حال، طراحی زیرسیستم پیام‌رسانی دراگون‌فلای از پیچیدگی کمتری برخوردار است. این زیرسیستم، هم می‌تواند به صورت همگام و هم به صورت ناهمگام عمل کند و تلاش می‌کند تا از این توانایی به نحوی استفاده کند که در هر موقعیتی، بهترین کارایی ممکن حاصل شود.
که در هر موقعیتی، بهترین کارایی ممکن حاصل شود. بر طبق گفتهٔ توسعه‌دهندهٔ دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، متیو دیلون، پیشرفت‌هایی هم در آماده‌سازی قابلیت پیام‌رسانی هم برای دستگاه‌های ورودی/خروجی و هم برای فایل سیستم مجازی حاصل شده‌است که برآورده شدن باقی اهداف پروژه را تسهیل می‌کند. زیرساخت جدید، این امکان را فراهم می‌کند تا بتوان بسیاری از بخش‌های هسته را به فضای کاربری منتقل کرد. در فضای کاربری، می‌توان این بخش‌ها را راحت‌تر اشکال‌زدایی کرد، چرا که برنامه‌ها در فضای کاربری، کوچکتر و منزوی‌تر هستند؛ برخلاف
در فضای کاربری، کوچکتر و منزوی‌تر هستند؛ برخلاف برنامه‌های موجود در هسته که معمولاً برنامه‌ها بخش‌های کوچکی از یک قطعه کد بزرگتر به حساب می‌آیند و مدیریت آن‌ها سخت‌تر است. علاوه بر آن، منتقل کردن کدهای هسته به بخش فضای کاربری، باعث پایدارتر شدن و مستحکم‌تر شدن سیستم می‌شود، به عنوان مثال، اگر یکی از گرداننده‌های دستگاه دچار اشکال شود، تنها همان بخش تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و در کار کل هسته اختلال ایجاد نخواهد کرد. فراخوان‌های سیستمی به دو بخش فضای کاربری و فضای هسته تقسیم شده‌اند و در پیام‌ها کپسوله‌سازی
فضای هسته تقسیم شده‌اند و در پیام‌ها کپسوله‌سازی می‌شوند. این کار باعث می‌شود تا با منتقل کردن برخی از فرخوان‌های سیستمی استاندارد، به یک لایهٔ سازگاری که در فضای کاربری قرار دارد، پیچیدگی و حجم هستهٔ سیستم‌عامل کمتر شود. علاوه بر آن، این کار حفظ سازگاری بین نسخه‌های پسین و پیشین دراگون‌فلای را هم راحت‌تر می‌کند. کدهای مربوط به سازگاری با لینوکس و دیگر سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس هم به بیرون از هسته منتقل شده‌اند. دراگون‌فلای بی‌اس‌دی هم همانند جد خود فری‌بی‌اس‌دی، از قابلیت زندان‌ها پشتیبانی می‌کند که مدل
از قابلیت زندان‌ها پشتیبانی می‌کند که مدل پیشرفته‌تری از chroot است. به کمک زندان‌ها، می‌توان چند سیستم‌عامل مهمان را به صورت هم‌زمان بر روی دراگون‌فلای اجرا کرد، به‌طوری‌که هستهٔ سیستم میزبان، بین همهٔ آن‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود. اما زندان‌ها را نمی‌توان به معنای واقعی کلمه، یک راه حل مجازی‌سازی به حساب آورد، چرا که سیستم‌عامل‌های مهمان تنها می‌توانند مشابه سیستم میزبان، دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، باشند. ریسه‌بندی. از آنجایی که پشتیبانی از چندین معماری پردازنده، باعث می‌شود تا پشتیبانی کردن از چند پردازشی
باعث می‌شود تا پشتیبانی کردن از چند پردازشی متقارن هم پیچیده‌تر شود، پروژه دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، پشتیبانی از سکوهای سخت‌افزاری خود را محدود به تنها سکوی x86-64 کرده‌است. دراگون‌فلی در ابتدا از سکوی x86 هم پشتیبانی می‌کرد، با این حال در نسخهٔ ۴٫۰ پشتیبانی از سکو قطع شد. و در نسخه ۴٫۰، به‌طور کلی پشتیبانی از 32-bit را متوقف کرد، دراگون‌فلای بی‌اس‌دی از نسخهٔ ۱٫۱۰ به بعد، از ریسه‌بندی فضای کاربری به صورت ۱:۱ پشتیبانی می‌کند (یک ریسه در هسته، به ازای هر ریسه در فضای کاربری) که در مقایسه با مدل N:M راه‌حلی
در فضای کاربری) که در مقایسه با مدل N:M راه‌حلی نسبتاً آسان محسوب می‌شود و پیاده‌سازی و نگهداری از آن هم راحت‌تر است. همچنین، دراگون‌فلای پشتیبانی از چندریسگی را از فری‌بی‌اس‌دی به ارث برده‌است و از این قابلیت پشتیبانی می‌کند. در دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، هر یک از پردازنده‌ها، زمان‌بند LWKT مخصوص به خودش را دارد. ریسه‌ها به محض ایجاد شدن، به یک پردازندهٔ خاص اختصاص می‌یابند و هرگز به‌طور قبضه‌کردنی بین پردازنده‌ها تعویض نمی‌شوند؛ تنها راه منتقل کردن یک ریسه از یک پردازنده به پردازنده دیگر، ردوبدل شدن یک پیغام
یک پردازنده به پردازنده دیگر، ردوبدل شدن یک پیغام وقفه بین-پردازنده‌ای یا IPI بین پردازنده‌های درگیر است که این پیغام‌ها، به صورت ناهمگام ارسال می‌شوند. یکی از مزایای این نوع زیرسیستم ریسه‌بندی بخش‌بخش شده، این است که در سیستم‌هایی که دارای چندین پردازنده هستند، حافظه‌های نهان موجود بر روی پردازنده‌ها، دارای اطلاعات تکراری و زائد نخواهند بود که این باعث می‌شود هر پردازنده، بتواند از حافظهٔ نهان خود برای ذخیره کردن اطلاعاتی که قرار است بر روی آن کار کند، استفاده کند و به این ترتیب کارایی سیستم بالاتر رود.
کند و به این ترتیب کارایی سیستم بالاتر رود. از زیرسیستم LWKT به منظور تقسیم کردن کارها در بین چند ریسهٔ هسته، بهره گرفته شده‌است (به عنوان مثال، در کدهای مربوط به بخش شبکه، یک ریسه به ازای هر پروتکل در هر پردازنده وجود دارد)، این کار باعث می‌شود تا رقابت برای به‌دست آوردن منابع سیستمی کمتر شود، چرا که دیگر نیاز نیست تا برخی از منابع سیستم در بین تسک‌های هسته به اشتراک گذاشته شود. حفاظت از منابع اشتراکی. به منظور اینکه سیستم‌عامل بر روی رایانه‌هایی که دارای چندین پردازنده هستند، به صورت ایمن اجرا شود،
چندین پردازنده هستند، به صورت ایمن اجرا شود، دسترسی به منابع مشترک (همانند فایل‌ها و ساختمان داده‌ها) باید به صورت نوبتی باشد تا فرایندها یا ریسه‌ها سعی نکنند یک منبع مشترک را به صورت هم‌زمان تغییر داده و دستکاری کنند. به منظور اینکه چندین ریسهٔ مختلف نتوانند به صورت هم‌زمان یک منبع مشترک را تغییر داده یا مورد دسترسی قرار دهند، دراگون‌فلای از نواحی بحرانی و همین‌طور از توکن‌های نوبت‌بندی استفاده می‌کند. درحالی‌که هم لینوکس و هم فری‌بی‌اس‌دی ۵، به منظور به‌دست آوردن کارایی بالا در سیستم‌های چندپردازنده‌ای،
آوردن کارایی بالا در سیستم‌های چندپردازنده‌ای، از مدل‌های جامع و دقیق مبتنی بر mutex برای کنترل دسترسی به منابع اشتراکی استفاده می‌کنند، دراگون‌فلای بی‌اس‌دی این‌گونه نیست. تا همین اواخر، دراگون‌فلای بی‌اس‌دی از splها هم استفاده می‌کرد، اما اکنون آن‌ها با نواحی بحرانی جایگزین شده‌اند. بیشتر بخش‌های اصلی سیستم، از جمله زیرسیستم LWKT، زیرسیستم پیام‌رسانی IPI و تخصیص‌دهندهٔ حافظهٔ هستهٔ جدید، به صورت قفل‌نشدنی هستند؛ به این معنی که آن‌ها از mutexها استفاده نمی‌کنند و هر یک از فرایندها هم بر روی یک پردازنده
و هر یک از فرایندها هم بر روی یک پردازنده اجرا می‌شود. برای هر پردازنده، ناحیه‌ای بحرانی وجود دارد که از آن برای حفاظت در برابر وقفه‌های محلی استفاده می‌شود؛ این کار تضمین می‌کند ریسه‌ای که هم‌اکنون در حال اجراست، قبضه نخواهد شد. برای جلوگیری از وقوع دسترسی هم‌زمان از طرف دیگر پردازنده‌ها، از توکن‌های نوبت‌بندی استفاده شده‌است و چند ریسه می‌توانند به‌طور هم‌زمان این توکن‌ها را در اختیار داشته باشند تا این اطمینان حاصل شود که در هر زمان، تنها یکی از آن ریسه‌ها می‌تواند اجرا می‌شود. ریسه‌های مسدودشده یا
می‌تواند اجرا می‌شود. ریسه‌های مسدودشده یا به‌خواب‌رفته، از دسترسی دیگر ریسه‌ها به منابع مشترک جلوگیری نمی‌کنند که این برخلاف حالتی است که از mutexها برای کنترل دسترسی به منابع مشترک استفاده می‌شود. در کنار دیگر چیزها، استفاده از توکن‌های نوبت‌بندی از بسیاری از موقعیت‌هایی که ممکن است باعث وقوع بن‌بست یا واژگونی اولویتی در حین استفاده از mutexها شود، جلوگیری می‌کند و همچنین به‌طور قابل ملاحظه‌ای طراحی و پیاده‌سازی رویهٔ چند مرحله‌ای را ساده‌تر می‌کند که احتیاج به این دارد که یک منبع در میان چند ریسه به
احتیاج به این دارد که یک منبع در میان چند ریسه به اشتراک گذاشته شود. زیرسیستم توکن نوبت‌بندی، در حال حاضر بسیار شبیه به ویژگی Read-copy-update در لینوکس شده‌است. اما برخلاف پیاده‌سازی فعلی RCU در لینوکس، این بخش در دراگون‌فلای طوری پیاده‌سازی شده که تنها پردازنده‌هایی که بر روی توکن یکسانی در رقابت هستند، تحت تأثیر قرار می‌گیرند، نه کل پردازنده‌های موجود در سیستم. دراگون‌فلای از یک تخصیص‌دهنده پاره‌ای استفاده می‌کند که برای اختصاص دادن حافظه به برنامه‌ها، نه نیاز به استفاده از mutexها و نه نیاز به انجام
نه نیاز به استفاده از mutexها و نه نیاز به انجام عملیاتی از نوع مسدودشدنی دارد. این تخصیص‌دهنده، برای استفاده در فضای کاربری، به کتابخانه استاندارد سی هم پورت شده و جای پیاده‌سازی malloc فری‌بی‌اس‌دی را گرفته‌است. هسته مجازی. از نسخهٔ ۱٫۸ به بعد، دراگون‌فلای بی‌اس‌دی یک راهکار مجازی‌سازی مشابه UML را معرفی کرده که به کمک آن می‌توان یک هستهٔ دیگر که از هستهٔ اصلی سیستم‌عامل مستقل است را در داخل فضای کاربری اجرا کرد. این هستهٔ مجازی، در یک محیط کاملاً مجزا و قرنطینه اجرا می‌شود و رابط‌های شبکه و رابط‌های
و قرنطینه اجرا می‌شود و رابط‌های شبکه و رابط‌های ذخیره‌سازی آن هم به صورت شبیه‌سازی‌شده هستند. این قابلیت، خوشه‌بندی و آزمایش کردن زیرسیستم‌های مختلف هسته را ساده‌تر می‌کند. هستهٔ مجازی دو تفاوت عمده با هستهٔ اصلی سیستم‌عامل دارد. یکی اینکه این هستهٔ مجازی، بسیاری از روتین‌ها و قابلیت‌های مدیریت سطح پایین سخت‌افزار را ندارد و همچنین تا جایی که امکان دارد از توابع موجود در کتابخانه استاندارد سی، در عوض پیاده‌سازی‌های موجود در هسته، استفاده می‌کند. از آنجایی که هم هستهٔ مجازی و هم هستهٔ واقعی از روی کد منبع
که هم هستهٔ مجازی و هم هستهٔ واقعی از روی کد منبع یکسانی کامپایل می‌شوند، رویه‌های وابسته به پلتفرم و پیاده‌سازی‌های مجدد توابع کتابخانه استاندارد سی به‌طور کاملاً مستقل در درخت کدهای منبع نگهداری می‌شوند. سکویی که هستهٔ مجازی بر روی آن اجرا می‌شود، در اصل یک لایهٔ انتزاعی سطح بالا است که هستهٔ اصلی آن را فراهم کرده. این لایهٔ انتزاعی شامل یک زمان‌سنج مبتنی بر kqueue، یک کنسول (که در اصل همان ترمینالی است که هستهٔ مجازی از طریق آن اجرا شده)، ایمیج هارددیسک (یک فایل که با آن مثل دیسک سخت رفتار می‌شود) و یک
(یک فایل که با آن مثل دیسک سخت رفتار می‌شود) و یک رابط اترنت، که تمامی بسته‌های دریافتی را به رابط tap سیستم میزبان تونل می‌زند. مدیر بسته. در دراگون‌فلای بی‌اس‌دی، می‌توان از طریق pkgng، نرم‌افزارهای جانبی را به صورت بسته‌های باینری از قبل کامپایل شده نصب کرد یا اینکه از طریق یک مجموعه پورت‌های مختص خود دراگون‌فلای که دی‌پورتز نام دارد، اقدام به نصب برنامه‌های جانبی کرد. دراگون‌فلای بی‌اس‌دی در اوایل از پورت‌های فری‌بی‌اس‌دی به‌عنوان مدیر بستهٔ اصلی خود استفاده می‌کرد. اما از نسخهٔ ۱٫۴ به بعد،
اصلی خود استفاده می‌کرد. اما از نسخهٔ ۱٫۴ به بعد، توسعه‌دهندگان، پکیج سورس را به‌عنوان مدیر بستهٔ رسمی برگزیدند. به این ترتیب، توسعه‌دهندگان دراگون‌فلای بی‌اس‌دی مجبور نبودند وقت زیادی را برای نگه‌داری کردن از تعداد زیادی برنامه جانبی صرف کنند، در حالی که هنوز هم به برنامه‌های بروز دسترسی داشتند. همچنین این کار به توسعه‌دهندگان پکیج سورس هم این امکان را می‌داد تا مطمئن شوند که سامانهٔ مدیریت بسته آن‌ها قابل حمل و سازگارپذیر است. سازگار نگه‌داشتن دراگون‌فلای بی‌اس‌دی با پکیج‌سورس، نیازمند تلاش‌ها و زحمات