payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کَنده‌کاری شیمیایی یا حكاكي صنعتی به فرایند پرداخت و لایه‌برداری از روی سطوح مواد آلی یا معدنی و ایجاد فرورفتگی در آن‌ها به کمک یک ماده خورنده گفته می‌شود. این فرایند معمولاً به دو صورت خشک یا خیس انجام می‌شود. در روش خشک اقدام به برداشتن لایه‌هایی از روی سطح ماده مورد نظر به صورت فیزیکی و مکانیکی می‌شود. ابزار به کار گرفته شده بسته به ابعاد قطعه و ظرافت ساختار نهایی از سوهان تا شلیک یون متفاوت است. در روش خیس معمولاً از مواد خورنده شیمیایی برای این کار استفاده می‌شود به همین دلیل این روش به اسم زُدایش
استفاده می‌شود به همین دلیل این روش به اسم زُدایش شیمیایی شناخته می‌شود. تاریخچه. استفاده از مواد شیمیایی آلی مانند اسید لاکتیک و اسید سیتریک برای برای اچ (etch) کردن فلزت و تولید محصولات تاریخچه ای طولانی دارد و استفاده از این روش حتی به ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح - زمانی که سرکه برای خوردگی سرب و ایجادpigment ceruse (که به عنوان سرب سفید نیز شناخته می‌شود)، بر می‌گردد. اغلب روش‌های جدید فراوری شیمیایی شامل زدایش‌گرهای شیمیایی(etchants) قلیایی هستند که ممکن است تاریخچهٔ استفاده از آن‌ها به اوایل قرن اول
است تاریخچهٔ استفاده از آن‌ها به اوایل قرن اول میلادی بازگردد. زدایش کردن لباس‌های نظامی زرهی با استفاده از اسیده‌ای معدنی قوی تا قرن پانزدهم گسترش نیافت. در این روش از مخلوط زدایشگرها با نمک، زغال و سرکه روی ورق زرهی که ابتدا به روغن بزرک (روغن کتان) آغشته شده بود، مالیده می‌شد. این زدایشگرها به مناطق محافظت نشده نفوذ می‌کردند و باعث می‌شدند که مناطق آغشته شده به روغن بزرک برجسته شوند. زدایش کردن به این روش باعث می‌شد لباس زرهی طوری تزیین شود که انگار با حکاکی دقیق تزیین شده باشد؛ اما بدون وجود پلیسه و
حکاکی دقیق تزیین شده باشد؛ اما بدون وجود پلیسه و خارهای بالا رفته. همچنین در این روش دیگر التزامی در جهت نرم‌تر بودن لباس زرهی از ابزار حکاکی وجود نداشت. در اواخر قرن هفدهم، از عمل زدایش برای تولید خطوط نشانگر اندازه بر روی ابزارهای اندازه‌گیری استفاده شد؛ مقدار نازکی خطوطی که از طریق روش زدایش شیمیایی قابل دست‌یابی بود، باعث می‌شد تا ابزارهای اندازه‌گیری بتواند مقدارهای درست‌تر و و دقیق‌تری از ابزارهای اندازه‌گیری گذشته را اندازه‌گیری کنند. کمی بعد از آن، از فرایند زدایش شیمیایی برای حک صفحات اطلاعات خط
از فرایند زدایش شیمیایی برای حک صفحات اطلاعات خط سیر (trajectory) برای اپراتورهای توپ و توپخانه استفاده شد؛ کاغذ به ندرت از سختی‌های جنگ جان سالم به در می‌برد، اما یک ورق فلزی حکاکی شده می‌تواند کاملاً بادوام باشد. اغلب چنین اطلاعاتی (نشانگرهای اندازه‌گیری) بر روی تجهیزاتی مانند خنجرها و بیل‌ها تیز حک شده است. در سال ۱۷۸۲, این کشف توسط John Senebier صورت گرفت که رزین‌های خاصی حلالیت خود را در برابر تربانتین (روغن حاصل از تقطیر شیره بنهٔ درختان کاج) در معرض نور از دست دادند؛ یعنی این محلول با قرار دادن در
نور از دست دادند؛ یعنی این محلول با قرار دادن در معرض نور خورشید سخت می‌شد. این کشف امکان ایجاد فرزکاری فتوشیمیایی (Photochemical Milling) را فراهم کرد، که در آن یک مایع پوششی در کل سطح یک ماده اعمال می‌شود، و طرح کلی منطقهٔ تحت پوشش با قرار دادن آن در معرض نور فرابنفش ایجاد می‌شود. در توسعه روش‌های عکاسی به‌طور گسترده از فرزکاری فتوشیمیایی استفاده شد، که به نور اجازه می‌دهد تا بر روی ورق‌های فلزی، نقش و نگار ایجاد کند. یکی از اولین استفاده‌های زدایش شیمیایی در فرز کاری قطعات تجاری یک کارخانه در سال ۱۹۲۷
در فرز کاری قطعات تجاری یک کارخانه در سال ۱۹۲۷ بود، زمانی که شرکت سوئدی Aktiebolaget Separator یک روش تولید فیلترهای آشکارسازی لبه را با زدایش شیمیایی شکاف‌ها در فیلترها ثبت (پتنت) کرد. بعدها، در حدود دهه ۱۹۴۰ میلادی، از روش فرزکاری شمیایی به‌طور گسترده برای ماشین‌کاری نمونه‌های نازک فلزات بسیار سخت استفاده شد؛ به عنوان نمونه از زدایش نوری (photo-etching) از هر دو طرف برای بریدن ورق‌های فلزی، فویل‌ها و آلیاژلایی برای ایجاد shim استفاده شد. کاربردها. زُدایش از زمان رنسانس به عنوان یک روش جایگزین برای
از زمان رنسانس به عنوان یک روش جایگزین برای کنده‌کاری و سوهان‌کاری فلزات استفاده می‌شده است. امروزه در صنعت از زُدایش برای تولید مدارهای چاپی و تولید قطعات نیم‌رسانا کاربرد فراوانی دارد. از این فرایند در تولید قطعات میکروالکترومکانیکی یا مدارات مجتمع به صورت گسترده‌ای استفاده می‌شود. زُدایش در تولید آثار هنری هم استفاده می‌شود برای مثال می‌توان از چاپ تیزابی نام برد. صنعت. در صنعت بعضی قطعات کوچک فلزی با روش زُدایش شکل داده می‌شوند. برای مثال چرخ‌دنده‌های ساعت‌های مچی با این روش تولید می‌شوند. در کنار
ساعت‌های مچی با این روش تولید می‌شوند. در کنار این‌گونه قطعات، می‌توان ساختارهایی روی سطوح، مثل کانال، هم با این روش تولید کرد. در صنایع الکترونیک خطوط هادی روی مدار چاپی با زُدایش لایه نازک مس تولید می‌شود. معمولاً این لایه مس روی یک صفحه از جنس کاغذ پنبه فنلی یا اپوکسی تقویت شده با الیاف شیشه قرار می‌گیرد. در صنایع نیمه‌هادی موادی که در تولید مدارات نیمه‌هادی یا ساختارهای میکرومتری کاربرد دارند با روش زُدایش شکل‌دهی می‌شوند. در این صنعت روش‌های خشک مانند زُدایش پلاسما، زُدایش بازفعال یونی عمیق، کندوپاش
زُدایش پلاسما، زُدایش بازفعال یونی عمیق، کندوپاش یا زُدایش پرتو یونی و همچنین زُدایش شیمیایی مانند استفاده از محلول پتاسیم هیدروکسید برای خوردن سطوح سیلیکونی استفاده می‌شود. متالوگرافی. در متالوگرافی، زُدایش یک فنون شیمیایی است که برای نمایان کردن ریزساختار فلزات در مقیاس میکروسکوپی استفاده می‌شود. با مطالعه ویژگی و توزیع این ریزساختارها متالورژیست‌ها قادر به توضیح خواص فیزیکی و عملکردی نمونه مورد بررسی می‌شوند. انواع زُدایش در متالوگرافی. متداول‌ترین فنون‌ها، روش‌های زُدایش شیمیایی و زُدایش الکتروشیمیایی
روش‌های زُدایش شیمیایی و زُدایش الکتروشیمیایی می‌باشد. محلول مورد استفاده در زُدایش شیمیایی معمولاً ترکیبی از یک اسید یا باز با یک عامل اکسنده یا کاهنده در داخل یک محلول مانند الکل می‌باشد. زُدایش الکتروشیمیایی ترکیبی از زُدایش شیمیایی با یک ولتاژ یا جریان می‌باشد. محلول‌های مختلفی برای زُدایش شیمیایی ساخته شده است که از اجزایی مانند آمونیاک، هیدروژن پراکسید و اسید هیدروکلریک حاصل شده است. از محلول‌های مختلف برای زُدایش فلزات مختلف استفاده می‌شود. برای مثال از محلول ASTM 30 که از ترکیب آمونیاک، هیدروژن
از محلول ASTM 30 که از ترکیب آمونیاک، هیدروژن پراکسید (۳٪) و آب یون زدایی شده ساخته شده است، برای زُدایش مس استفاده می‌شود. هنر و صنایع دستی. تزیین سلاح. استفاده از زُدایش برای تزیین سلاح یکی از قدیمی‌ترین کاربردهای این فرایند است. برای مثال چاقوهای فولادی دمشقی به دلیل خورندگی غیر همگن ماده خورنده، دارای رگه‌هایی روی چاقو هستند.برای ایجاد طرح‌های براق روی یک سطح مات یا برعکس معمولاً قسمت‌هایی که باید براق باشند را در معرض یک ماده خورنده مانند بخار جوهر نمک قرار می‌داده‌اند. برای تولید این اسید نمک طعام را
قرار می‌داده‌اند. برای تولید این اسید نمک طعام را با اسیدسولقوریک مخلوط می‌کردند. اگر حروف یا تصاویری که باید ایجاد شوند در معرض اسید قرار بگیرند آنگاه این حروف و تصاویر به صورت فرورفته ایجاد می‌شدوند و اگر این حروف و تصاویر با یک ماده محافظ پوشیده شوند و بقیه نقاط در معرض اسید قرار بگیرند این حروف و تصاویر حالت برجسته خواهند داشت. نقره‌کاری و طلاکاری و شیشه‌کاری. در طلاکاری و نقره‌کاری برای ایجاد نوشته و تصاویر روی قطعات فلزی، به جای کنده‌کاری دستی که بسیار وقت‌گیر است، از فرایند زُدایش استفاده می‌شود.
وقت‌گیر است، از فرایند زُدایش استفاده می‌شود. برای ایجاد طرح روی شیشه‌های گران‌قیمت هم از این روش بهره گرفته می‌شود. روش کار. فرزکاری شیمیایی به‌طور استاندارد شامل پنج مرحله است: پاک‌سازی. پاکسازی فرایند آماده‌سازی برای تضمین این است که سطحی که باید حک شود عاری از آلاینده‌هایی است که می‌تواند به‌طور منفی کیفیت نهایی کار را تحت‌تاثیر قرار دهد. سطحی که به درستی پاکسازی نشده می‌تواند باعث کاهش چسبندگی پوشش شود که همین امر باعث می‌شود زدایش از سطح نادرست صورت بگیرد یا در صورت تشخیص درست سطح زدایش دچار
صورت بگیرد یا در صورت تشخیص درست سطح زدایش دچار غیریکنواختی شود. پوشش (ماسک کردن). ماسک کردن فرایند اعمال مواد پوششی به سطح است تا اطمینان حاصل شود که بار برداری تنها از نواحی مورد نظر انجام می‌شود. پوشش مایع می‌تواند از روش dip-masking به قطعه اعمال شود. در این روش قطعه در یک مخزن حاوی مایع پوششی فرو برده می‌شود و سپس در جایی مناسب قرار می‌گیرد تا خشک شود. روش دیگر اعمال پوشش از طریق جریان دادن مایع پوششی روی سطح قطعه است. مواد پوششی رسانا را نیز می‌توان از روش نهشت الکترواستاتیکی اعمال کرد. در این روش
از روش نهشت الکترواستاتیکی اعمال کرد. در این روش ذرات پوشش دهنده هنگام اسپری شدن به سطح بار الکتریکی پیدا می‌کنند که همین بار الکتریکی باعث چسبیدن پوشش به سطح قطعه کار می‌شود. خط‌کشی. در این مرحله پوشش سطح در نواحی هدف برای ایجاد زدایش شیمیایی برداشته می‌شود. در کاربردهای هنری و تزیینی این عمل معمولاً با دست و از طریق ابزارهای سوزنی و چاقویی شکل مخصوص (مثل Scribing knife و etching needle) انجام می‌شود. در کاربردهای مدرن صنعتی با کمک اپراتور از دستگاه‌های cnc برای سرعت‌بخشی و اتوماسیون تولید، استفاده
cnc برای سرعت‌بخشی و اتوماسیون تولید، استفاده می‌شود. در قطعاتی که نیاز به چند مرحله زدایش دارند از طرح‌های پیچیده شامل کدهای رنگی و روش‌های مشابه استفاده می‌شود. زدایش شیمیایی (اچ کردن). زدایش، غوطه‌وری قطعه در حمام شیمیایی و عملیات شیمیایی انجام‌شده برای باربرداری مورد انتظار است. زمان صرف‌شده در حمام شیمیایی عمق زدایش (بار برداری) حاصل را تعیین می‌کند؛ این زمان از طریق فرمول زیر محاسبه می‌شود: formula_1 که در آن E نشان‌دهنده نرخ زدایش (etch rate) , s نشان دهندهٔ عمق برش مورد نیاز و t زمان غوطه‌وری نهایی
دهندهٔ عمق برش مورد نیاز و t زمان غوطه‌وری نهایی مورد نیاز برای باربرداری است. نرخ زدایش بر اساس عواملی مثل غلظت و ترکیب زدایش‌گر، ماده مورد استفاده برای قطعه تحت زدایش و شرایط دمایی تغییر می‌کند. بر اساس ذات غیر ثابت این متغیر، نرخ زدایش را به صورت تجربی و به فاصلهٔ کمی از عمل زدایش اصلی تعیین می‌کنند. برای اندازه‌گیری نرخ زدایش، یک نمونه کوچک از ماده مورد استفاده، با شرایط یکسان دمایی و ضخامت یکسان، تحت زدایش شیمیایی قرار می‌گیرد. با استفاده از زمان مورد نیاز برای آزمایش و اندازه‌گیری عمق باربرداری شده،
نیاز برای آزمایش و اندازه‌گیری عمق باربرداری شده، می‌توان نرخ زدایش را محاسبه کرد و از آن برای تخمین زمان مورد نیاز برای غوطه‌وری در عملیات زدایش اصلی استفاده کرد. ماسک برداری (demaking). در این مرحله قطعه از مواد زدایش‌گر (Etchants) و مواد پوششی (maskants)، پاک می‌شود. مواد زدایش‌گر معمولاً با شست و شو توسط آب تمیز و سرد از سطح قطعه پاک می‌شوند. در حالت شایعی که فرایند زدایش یک لایه نازک اکسید روی سطح ماده باقی گذاشته، از حمام اکسیژن‌زدایی استفاده می‌شود. برای برداشتن مواد پوششی از روش‌های مختلفی استفاده
برای برداشتن مواد پوششی از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود که پرکاربردترین روش، استفاده از روش‌های دستی با کمک ابزارهای جرم‌تراشی سطح است. این کار اغلب زمان‌بر و پر زحمت است و برای فرآیندهای در مقیاس بزرگ ممکن است خودکار باشد جستارهای وابسته. چاپ فلزی الکتریکی ماشین‌کاری فتوشیمیایی ماشین‌کاری ماشین‌کاری الکتروشیمیایی
همشهری سرزمین من یکی از نشریه‌های مؤسسه همشهری است که توسط گروه مجلات همشهری به صورت ماهانه منتشر می‌شود. این مجله در زمینه ایران‌شناسی و ایران‌گردی منتشر می‌شود و به میراث فرهنگی، میراث طبیعی و میراث ناملموس ایران در شاخه‌های باستان‌شناسی و تاریخ، محیط‌زیست، طبیعت و حیات‌وحش، مردم‌شناسی و آداب و رسوم مختلف می‌پردازد. همچنین این نشریه برای نخستین بار راهنمای سفر را طبق استانداردهای گردشگری جهانی بسته‌بندی و بنا به سلیقه گردشگران تقسیم و ارائه داد. نخستین شماره «سرزمین من» در مهرماه سال ۱۳۸۷ به سردبیری رضا
«سرزمین من» در مهرماه سال ۱۳۸۷ به سردبیری رضا مختاری منتشر شد. ماهنامه ایران‌شناسی و ایران‌گردی «سرزمین من» تا فروردین ۱۳۹۷، ۱۰۰ شماره منتشر کرده‌است. از مهر ماه ۱۳۹۷ مدیریت مجلات همشهری از جمله همشهری سرزمین من به علی رزاقی بهار واگذار شد. و تا اردیبهشت ۱۴۰۰، ۱۳۰ شماره از این مجله منتشر شده است. هم اکنون علی رزاقی بهار سردبیر این مجله می باشد. بخش‌ها و موضوعات. عکس و متن. یکی از موفقیت‌های مجله «سرزمین من» آن است که ایران را با تصاویری منحصربه‌فرد، کم‌تر دیده‌شده، زیبا و در قطع بزرگ پیش چشم مخاطب می‌گذارد
زیبا و در قطع بزرگ پیش چشم مخاطب می‌گذارد و مطالب آن هم علمی، روان یا به‌صورت سفرنامه نوشته می‌شود تا مخاطب را راهی آن منطقه خاص کند؛ کاری که تا قبل از انتشار این مجله در مطبوعات ایران انجام نمی‌شد. مطالب «سرزمین من» شامل گزارش، مقاله، یادداشت، گفتگو و راهنمای سفر است. بخش کودک. مجله «سرزمین من» برای نخستین بار در حوزه ایران‌شناسی برای کودک، ۶ پوستر با موضوعات میراث‌فرهنگی و محیط‌زیست منتشر کرده‌است. همچنین مجله «سرزمین من» همراه با شماره ۵۷ خود (تیرماه ۹۳)، مجله‌ای را با عنوان «کودکان سرزمین من» به‌صورت
مجله‌ای را با عنوان «کودکان سرزمین من» به‌صورت ضمیمه در ۱۶ صفحه برای گروه سنی الف و ب منتشر کرد. این ضمیمه که «شماره یک» آن روی دکه آمد، برای نخستین‌بار مباحثی چون محیط زیست، حیات وحش، تاریخ، باستان‌شناسی و مردم‌شناسی را با رویکردی بازیگوشانه و به‌صورت سرگرمی و در قالب مجله نگاری به کودکان آموزش داد. فعالیت‌ها. ثبت شدن نام «خلیج‌فارس» در یونسکو با پژوهش گروه «سرزمین‌من». پرونده «مهارت‌های سنتی ایرانیان در لنج‌سازی و لنج‌رانی در خلیج‌فارس» سال ۱۳۸۸ با پژوهش و تدوین گروه تحریریه ماهنامه «سرزمین من» (رضا
و تدوین گروه تحریریه ماهنامه «سرزمین من» (رضا مختاری، محسن ظهوری و علی شهیدی) تهیه و توسط سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور، به یونسکو ارسال شد و در ۳ آذرماه ۱۳۹۰ در فهرست میراث ناملموس جهان در یونسکو به ثبت رسید. نکته مهم در این پرونده نام خلیج‌فارس بود که با وجود اختلافات سیاسی بین ایرانیان و عرب‌ها بر سر این نام، بدون هیچ ایرادی از طرف یونسکو پذیرفته شد. پرجایزه‌ترین مجله سال ۱۳۸۹. نشریه «سرزمین من» در سال ۱۳۸۹ موفق شد تا ۳۸ جایزه در حوزه‌های میراث طبیعی، میراث فرهنگی و ناملموس را از آن خود
میراث طبیعی، میراث فرهنگی و ناملموس را از آن خود کند. جایزه‌هایی که از جشنواره‌های میراث‌فرهنگی، رسانه و محیط‌زیست و غیره به دست آورد. برگزاری نشست‌های پژوهشی رسانه‌ای. مجله «سرزمین من» در راستای اهداف ایران‌شناسانه خود، نشست‌های پژوهشی و رسانه‌ای هم برگزار کرده‌است که به ترتیب از این قرار است: دیگر کارهای جانبی. «سرزمین من» در کنار انتشار مجله، تاکنون ۱۶ پوستر ایران‌شناسی در زمینه‌های طبیعت، حیات‌وحش، تاریخ و باستان‌شناسی منتشر کرده و همچنین تقویم سال ۹۱ را با عکس‌های زیبایی از ایران منتشر و به همراه
۹۱ را با عکس‌های زیبایی از ایران منتشر و به همراه شماره ۳۱ مجله به مخاطبان عرضه کرده‌است. همچنین ماهنامه «سرزمین من» در بسیاری از نشست‌ها و گردهم‌آیی‌های تخصصی و عمومی دربارهٔ تاریخ و طبیعت ایران شرکت کرده یا از برگزارکنندگان این همایش‌ها بوده‌است.
ورزشگاه ملی مانه گارینشا ورزشگاهی در شهر برازیلیا در کشور برزیل است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۴ ساخته شده‌است، ۶۹٬۳۴۹ نفر ظرفیت دارد. همچنین بخشی از مسابقات فوتبال بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
توشمالی در ایلام به رئیس ایل گفته می‌شود. از وظایف عمده توشمال افزون بر حفظ امنیت و نظارت بر امور مختلف ایل که از طریق پلیس و انتظامات صورت می‌گرفت و همچنین جمع‌آوری مالیات مرسوم بود. عنوان کریم خان زند، توشمال بود و او را توشمال کریم می‌خواندند که در آن دوره به معنای «کدخدا» و «بزرگتر قوم» بود.
آباص (یکم) باگراتونی (به ارمنی Աբաս Ա، به لاتین Abas I) پسر سمبات یکم چهارمین پادشاه دودمان باگراتونی می‌باشد که از تاریخ ۹۲۸–۹۵۳ میلادی بر ارمنستان سلطنت کرد. تاریخ. آباص یکم سلطنت خود را با انعقاد یک پیمان صلح با حکمرانان ساجیان آغاز کرد. این حکمرانان سرانجام پس از آن جنگ‌های پی در پی که برای آنان به نحو فاجعه‌آمیزی به پایان رسیده بود ناگزیر شدند به‌جای آن کشور قدیمی فرمانبر و قابل تجزیه و تقسیم به دلخواهشان به وجود یک ارمنستان مستقل و مقتدر اذعان کنند. هر دو طرف اسرای خود را با هم مبادله کردند. آباص یکم
دو طرف اسرای خود را با هم مبادله کردند. آباص یکم شروع به باسازی شهرها و روستاها کرد، از جمله به عمران شهر قارص پرداخت، در آنجا کلیساهای متعدد ساخت و آن را پایتخت دوم کشور قرار داد. دوران سلطنت او دوران صلح و آرامش بود، و تنها عملیات نظامی که این پادشاه مجبور به انجام آن گردید لشکرکشیهایی بود که برای جنگ با پادشاه آبخازها کرد. آنان را شکست داد و آبخازی‌ها مجبور به عقب‌نشینی تا رودخانه کورا شدند.
موفقیت نامحدود با نام اصلی فارسی موفقیت نامحدود در ۲۰ روز نام کتابی به موضوع موفقیت در زندگی است که نویسنده آن آنتونی رابینز بوده و توسط فریبا جعفری نمینی به فارسی برگردانده‌شده‌است و توسط انتشارات نسل نواندیش در ایران چاپ گردیده‌است. کتاب‌فروشی بعثت این کتاب را پرفروش‌ترین سال ۱۳۸۹ معرفی کرده‌است. فهرست مطالب. فهرست مطالب کتاب چاپ‌شده به زبان فارسی در چاپ سی‌ام به عبارت زیر است:
ورزشگاه آرنا پانتانال ورزشگاهی در شهر کویابا در کشور برزیل است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ شروع به ساخت شده مخصوص جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ طراحی شده است و ۴۲٬۹۶۸ نفر ظرفیت دارد.
ورزشگاه آرنا دا بایشادا ورزشگاهی در شهر کوریتیبا در کشور برزیل است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۷ ساخت شده است، ۴۱٬۴۵۶ نفر ظرفیت دارد.
هورس بندیکت دو سوسور (به انگلیسی: Horace-Bénédict de Saussure) نجیب‌زاده، فیزیک‌دان اهل ژنو (۱۷۹۹-۱۷۴۰) است که اغلب به عنوان بنیان‌گذار کوهنوردی و نخستین سازنده اجاق خورشیدی شناخته می‌شود. او در ۱۷ فوریهٔ ۱۷۴۰ در نزدیکی ژنو به‌دنیا آمد. علاقه‌اش به گیاه‌شناسی باعث جذب او به کوه‌های آلپ شد. از سال ۱۷۷۳ او به زمین‌شناسی و فیزیک آن منطقه علاقه‌مند شد و باعث شد توپوگرافی کوه‌های پربرف آلپ را روشن نماید. دو سوسور یکی از مشهورترین فیزیک‌دانان و زمین‌شناسان زمان خود بود که به دلیل پژوهش‌هایش در زمین‌شناسی،
زمان خود بود که به دلیل پژوهش‌هایش در زمین‌شناسی، هواشناسی و گیاه‌شناسی نواحی کوهستانی اروپا شهرت داشت. کتاب حجیم و پرجاذبهٔ وی، در چهار جلد به نام «سفرهایی در آلپ»، در میان اقلیم‌شناسان اروپایی مرجعی بی‌نظیر به حساب می‌آمد. دو سوسور در سال ۱۷۶۰ قله شامونی را فتح کرد و نخستین کسی است که موفق به فتح قله مون بلان شد. او درباره یخچال‌های آلپ نیز تحقیق کرد. دو سوسور ضمن بررسی یخچال‌ها و اشکال نهشته‌های یخچالی دریافته بود که گسترش یخچال‌ها در گذشته بسیار بیشتر از عصر حاضر بوده است.
ورزشگاه کاستلو فورتالزا ورزشگاهی در شهر فورتالزا در کشور برزیل است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۳ ساخت شده است، ۶۴٬۸۴۶ نفر ظرفیت دارد.
کاشی تبریز نام شرکت تولیدکنندۀ کاشی و سرامیک در شهر تبریز می‌باشد. کارخانۀ صنایع کاشی تبریز در سال ۱۳۶۲ تأسیس و در سال ۱۳۷۴ در زمینی به وسعت ۱۵ هکتار و با ۵۰ هزار متر مربع زیربنا احداث و به بهره‌برداری رسید. از سال ۱۳۷۷ ه‍.ش با تغییر اساسی مدیریت و تغییرات اساسی در خطوط تولید، منجر به تولیدات مرغوب و ایجاد تحولی چشمگیر در صنعت کاشی کشور گردید. با توجه به دیدگاه روشن و به روز مدیران و سهامداران و در نظر گرفتن توجیه اقتصادی در میزان تولید باعث شد تا در کمتر از یکسال و با تغییرات لازم در سیستم تولید، ابعاد
از یکسال و با تغییرات لازم در سیستم تولید، ابعاد بزرگ‌تر و طرح‌های نوی اروپایی جایگزین گردد. پس از این دگرگونی کاشی تبریز جایگاه اصلی خود را در صنعت کاشی و سرامیک کشور و صد البته جایگاه بسیار ممتازی در صنعت استان آذربایجان شرقی پیدا کرده‌است؛ به‌طوریکه توانسته است در کنار تولیدکنندگان برتر جهانی قرار گیرد. در سال ۱۳۸۲ ه‍.ش این مجموعه اقدام به آغاز طرح توسعۀ سالن کف با مشارکت شرکت کرابن اسپانیا، یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های سرامیک نمود و با تلاش بسیار در سال ۱۳۸۴ توانست سرامیک کف خود را با نام تجاری کرابن
۱۳۸۴ توانست سرامیک کف خود را با نام تجاری کرابن سرامیک تبریز به بهره‌برداری برساند. اکنون سرامیک تولیدی این واحد قابل رقابت با بهترین سرامیک‌های جهان می‌باشد. به‌طوریکه صادرات این واحد تولیدی به اکثر کشورهای آسیایی به‌خصوص کشورهای خاورمیانه و کشورهای همسایه و حتی برخی کشورهای اروپایی دال بر این امر می‌باشد. با توجه به تولیدات بسیار با کیفیت این کارخانه و مقایسۀ آن با کاشی‌ها و سرامیک‌های وارداتی با توجه به قیمت و خدمات مناسب محصولات این کارخانه باعث گردیده تا رقابت شدیدی با محصولات وارداتی داشته باشد.
تا رقابت شدیدی با محصولات وارداتی داشته باشد. ظرفیت تولید کنونی این کارخانه در حال حاضر بالغ بر ۱۰ میلیون متر مربع در سال می‌باشد. ایده‌های نو و تولیدات منحصر به فرد و تنوع طرح‌ها و رنگ‌ها جزء اهداف عمدۀ صنایع کاشی تبریز بوده که تولید کاشی‌های رکتیفای شده (برش خورده) برای نخستین‌بار در ایران و به‌طور انحصاری از جمله این محصولات هستند. این واحد تولیدی به عنوان یکی از تولیدکنندگان بزرگ و مطرح کشور دارای بیش از ۷۰۰ نفر پرسنل کاری مستقیم مطابق با قوانین کار و امور اجتماعی مشغول به کار هستند. تقریباً ۵۰٪ پرسنل
اجتماعی مشغول به کار هستند. تقریباً ۵۰٪ پرسنل تحصیلات عالیه دارند که این امر نشان‌دهندۀ بالا بودن سواد علمی استان در این زمینه می‌باشد. ایجاد اشتغال این واحد صنعتی به‌طور غیر مستقیم برای ۳٬۰۰۰ نفر نیرو می‌باشد که از طریق نمایندگی‌ها، کاشی‌فروشی‌ها، کاشی‌کارها، سیستم حمل و نقل و ... تأمین گردیده است. صادرات محصولات این کارخانه به بیشتر کشورها، از جمله: آلمان، اتریش، عراق، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، ترکمنستان، گرجستان، قزاقستان، استرالیا، سوئد و کرۀ جنوبی صادر می‌گردد که با استقبال خریداران بسیار زیاد این
می‌گردد که با استقبال خریداران بسیار زیاد این کشورها مواجه گردیده است. افتخارات برند کاشی تبریز. واحد تولیدی نمونه در سال ۱۳۷۸ دریافت تندیس طلایی بین‌المللی ساختمان در سال ۲۰۰۲ واحد نمونه صنعت و معدن کشور سال ۱۳۸۰ مدیر نمونه کیفیت فرآورده‌های تولیدی سال ۱۳۸۲ واحد نمونه صنعت و معدن کشور سال ۱۳۸۰پ دریافت نشان دلفین طلایی از اروپا بدلیل کیفیت و نام تجاری معتبر در سال ۲۰۰۳ واحد نمونه دوستار کارگر سال ۱۳۸۴ واحد صنعتی نمونه استانی سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۳ و ۱۳۸۶ مدیر نمونه در حوزۀ ارتقاء بهره‌وری و اشتغال سال ۱۳۸۷
نمونه در حوزۀ ارتقاء بهره‌وری و اشتغال سال ۱۳۸۷ صادرکنندۀ فعال سال ۱۳۸۸ واحد نمونۀ کشوری سال ۱۳۸۸ پیشکسوت نمونۀ کشور سال ۱۳۹۰ چهرۀ ماندگار صنعت و معدن کشور در سال ۱۳۹۰ انتخاب صنایع کاشی تبریز به عنوان واحد نمونۀ کشوری در سال ۱۳۹۱ واحد نمونۀ کشوری سال ۱۳۹۱ برند کاشی تبریز در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنوارۀ ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد. واحد نمونۀ کنترل کیفیت ۱۳۹۲ واحد نمونۀ صنعت و معدن در سال ۱۳۹۲ کارآفرین نمونۀ کشور و توسعۀ منابع انسانی در سال ۱۳۹۳ واحد نمونۀ استاندارد و
منابع انسانی در سال ۱۳۹۳ واحد نمونۀ استاندارد و کنترل معیارهای جهانی در صنعت کاشی و سرامیک در سال ۱۳۹۳ واحد نمونۀ کشوری در سال ۱۳۹۳ انتخاب مدیریت محترم عامل شرکت صنایع کاشی تبریز به سمت ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی استان آذربایجان شرقی در سال ۱۳۹۴ انتخاب کاشی تبریز در جمع یکصد برند ارزشمند و برتر صنعت ایران به عنوان تنها برند برتر در صنعت کاشی و سرامیک ایران در سال ۱۳۹۴ اخذ گواهینامۀ حمایت از حقوق مصرف‌کنندۀ سال ۱۳۹۵ کسب واحد نمونۀ کیفیت سال ۱۳۹۵ دریافت جایزۀ برترین رهبر کسب و کار در صنعت
۱۳۹۵ دریافت جایزۀ برترین رهبر کسب و کار در صنعت تولید کاشی و سرامیک و شعف مشتری در منطقۀ خاورمیانه، شمال آفریقا و آسیا در سال ۱۳۹۵
پرچم آروبا در ۱۸ مارس ۱۹۷۶ تصویب شد. در این تاریخ، هلند حق تشکیل ایالتی خودگردان در پادشاهی هلند را برای آروبا به رسمیت شناخت. طراحی آن شامل یک ناحیهٔ آبی کم رنگ با دو نوار زرد رنگ موازی در نیمهٔ پایینی آن است. همچنین یک ستاره چهار پر قرمز با دور سفید در گوشهٔ بالا سمت چپ قرار دارد.
آشوت سوم (به ارمنی Աշոտ Գ. Ողորմած، به لاتین Ashot III the Merciful معروف به فاتح و آشوت نیکوکار) پسر آباص یکم پنجمین پادشاه دودمان باگراتونی می‌باشد که از تاریخ ۹۵۳–۹۷۷ میلادی بر ارمنستان سلطنت کرد. آشوت سوم دو پسر داشت به نام‌های سمبات دوم و گاگیک یکم که بعد از او به سلطنت رسیدند. تاریخ. آشوت سوم بعد از به سلطنت رسیدن توانست کشور را به تقویت و به گسترش خود در همه زمینه‌ها ادامه بدهد و قدرت کشور ارمنستان به جایی رسیده بود که می‌توانست در اندک مدت یک ارتش ۹۰۰۰۰ نفری مجهز کند و به میدان جنگ بفرستد. آشوت سوم
نفری مجهز کند و به میدان جنگ بفرستد. آشوت سوم دوستی خلفای بغداد را از این راه برای خود بدست آورد که با یکی از زمامداران حکومت ساجیان و بین‌النهرین شمالی که پس از طغیان علیه خلیفه به ارمنستان حمله‌ور شده بود جنگید و او را مغلوب کرد. به هنگام جنگ ژان یکم (امپراتور بیزانس) با امپراتوری عرب، ارمنستان بسیار تلاش کرد تا مگر بتواند بیطرفی خود را حفظ کند و طرفین را وادارد که تمامیت ارضی کشورش را محترم بشمارند. لشکریان بیزانس شروع به پیشروی به سمت دشت استان موش کردند، به امید اینکه از ورای خاک ارمنستان ضربه قطعی به
به امید اینکه از ورای خاک ارمنستان ضربه قطعی به امپراتوری عرب بزنند، لیکن در برابر یک سپاه ۳۰۰۰۰ نفری که آشوت سوم در آن منطقه متمرکز کرده بود، قوای بیزانس از نقشه خود چشم پوشیدند و از خاک ارمنستان بیرون رفتند. در زمان سلطنت این پادشاه ارمنستان بسط و گسترش زیادی پیدا کرد و ملت ارمنی توانست رو به ترقی و شکوفایی برود. این پادشاه پی‌های شهر آنی (شهر باستانی) را خود ریخت و برج و باروی آن را ساخت و پایتخت خود را به آنجا منتقل کرد. آشوت سوم شهر قارص را در اختیار برادرش شاهزاده موشق گذاشت تا بر آنجا حکومت کند،
برادرش شاهزاده موشق گذاشت تا بر آنجا حکومت کند، موشق در آنجا اعلام استقلال کرد و ارمنستان دیگری تأسیس نمود که همان ایالت قارص بود، این عمل به زیان منافع ارمنستان بود، زیرا به وحدت آن لطمه می‌زد و کشور را رو به ضعف می‌برد. این شاهزاده بجای آن کار می‌بایست تمام نیروی خود را بکار می‌گرفت تا دیگر دو امیرنشین ارمنی باقی‌مانده یعنی امیرنشین واسپورکان و سیونیک را که هر یک برای خود مملکتی تشکیل داده بودند به کشور ضمیمه کند. خلیفه بغداد از سلطان آشوت سوم برای خدماتی که آن پادشاه به او کرده بود سپاسگزاری کرد و به
که آن پادشاه به او کرده بود سپاسگزاری کرد و به پاداش آن، هدایای گوناگونی برایش فرستاد که از آن جمله یک تاج پادشاهی بود. این تاج نشانه احترامی بود که خلیفه به شخصیت او می‌گذاشت. آشوت سوم پادشاهی لایق و دلیر بود او جاه طلب و آدم بی ملاحظه‌ای نبود و این هر دو از ویژگی‌های شخصیتی او بود او به جای کشور گشایی سعی به دفاع از کشور و به تحکیم پاسگاه‌های مهم واقع بر مرزهای مملکتش بسنده می‌کرد. ملتش به او لقب (فاتح) و (آشوت نیکوکار) داده بود. او همه گنجینه‌های خود را در راه ساختن کلیساها و مدارس و بیمارستان و
خود را در راه ساختن کلیساها و مدارس و بیمارستان و نواخانه‌ها خرج کرد. بر سر سفره اش اغلب در کنار خود فقیران را می‌نشانید، و اگر ناتوانی در میان آنان بودند خود او با کمال فروتنی به آنان خدمت می‌کرد. همسرش ملکه موسوم به خسروآنوش، صومعه ساناهین و هاقپات را بنا نهاد.
هندریک آنتونی کرامرز یا هانس کرامرز (۲ فوریه ۱۸۹۴ – ۲۴ آوریل ۱۹۵۲) یک فیزیک دان هلندی بود که با نیلز بور برای درک چگونگی اثر امواج الکترومغناطیسی بر ماده کار می‌کرد. هانس کارمرز پسر هندریک کارمرز، یک پزشک، و جین سوزان بروکلمان بود. در ۲۵ اکتبر سال ۱۹۲۰ او به آنا پترسون ازدواج کرد؛ که حاصل آن سه دختر و یک پسر بود. در سال ۱۹۱۲ هانس آموزش متوسطه (HBS) را در روتردام به پایان رساند و مدرک کارشناسی ریاضیات و فیزیک خود را از دانشگاه لیدن در سال ۱۹۱۶ گرفت. بوهر و کرامرز همکاری علمی بسیار نزدیکی داشتند تا جاییکه