payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طبل توخالی مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی احمد نجیب‌زاده است که در دهه فجر ۱۳۶۲ از شبکه یک پخش شد. خلاصه داستان. در توطئه‌ای به منظور براندازی نظام جمهوری اسلامی، یکی از عوامل رژیم گذشته به کمک شخصی که شباهت ظاهری زیادی به محمدرضا پهلوی دارد، مرگ شاه را تکذیب کرده و شایعهٔ بازگشت او را پخش می‌کند. عوامل بیگانه نیز به کمک او می‌شتابند، اما دست‌اندرکاران توطئه، یکدیگر را نیز به بازی می‌گیرند تا آنکه سرانجام رازشان فاش و همگی دستگیر می‌شوند.
ابرنواختر نوع یکم ای در آن دسته از منظومه‌های دوتایی (دو ستاره که به دور یکدیگر می‌چرخند) دیده‌می‌شود که در آن‌ها یکی از ستاره‌ها یک کوتوله سفید است و ستارهٔ دیگر ممکن است هر اندازه‌ای از یک ستاره؛ غول‌پیکر گرفته تا کوتوله سفیدی حتی کوچکتر از اولی داشته باشد. یک کوتولهٔ سفید در واقع بقایای یک ستاره است که چرخهٔ عمر طبیعی‌اش را کامل کرده‌است و همجوشی هسته‌ای آن پایان یافته‌است، هرچند که کوتوله‌های سفید با تنوع کربن-اکسیژن معمول نیز چنانچه دمایشان به حد کافی بالا برود، همچنان قابلیت واکنش‌های همجوشی بیشتر را
برود، همچنان قابلیت واکنش‌های همجوشی بیشتر را خواهند داشت. از لحاظ فیزیکی کوتوله‌های سفید کربن-اکسیژن با سرعت چرخش پایین نمی‌توانند جرمی بیشتر از ۱٫۳۸ جرم خورشیدی داشته باشند، زیرا در جرم‌های فراتر از این حد دوباره شعله‌ور شده و در برخی موارد یک انفجار ابرنواختری به دنبال خواهند داشت. این حد جرم را اغلب حد چاندراسخار می‌نامند که البته تا حدودی گمراه کننده است زیرا مقدار آن کمی با حد مطلق چاندراسخار اختلاف دارد. در حد چاندراسخار، فشار تبهگنی الکترون قادر به جلوگیری از رمبش ماده نیست. چنانچه یک کوتوله سفید
جلوگیری از رمبش ماده نیست. چنانچه یک کوتوله سفید از ستاره همراهش در منظومه دوتایی جرم جذب کند، همچنانکه به حد جرم ذکر شده نزدیک می‌شود، دمای هسته آن بالاتر رفته و به حد لازم برای همجوشی هسته‌ای کربن می‌رسد. این رده از ابرنواخترها به‌طور پیوسته و ثابت روشنایی حداکثری تولید می‌کنند که دلیل آن یکنواختی جرم کوتوله سفیدی است که از طریق مکانیزم جذب ماده جرم آن افزوده شده و منفجر گردیده‌است. ثابت بودن میزان روشنایی این ابرنواخترها باعث می‌شود که بتوان از آن‌ها به عنوان شمع استاندارد برای اندازه‌گیری فاصله
به عنوان شمع استاندارد برای اندازه‌گیری فاصله کهکشان‌هایشان استفاده نمود، زیرا قدر ظاهری ابرنواخترها در درجهٔ نخست به فاصلهٔ آن‌ها بستگی دارد.
در فیزیک ذرات بنیادی، بوزون پیمانه‌ای یک حامل نیرو است، ذره‌ای بوزونی که انواع برهمکنشهای بنیادی بین ذرات بنیادی را حمل می‌کند. این برهمکنشها توسط نظریه پیمانه‌ای توصیف می‌شوند. ذرات بنیادی از طریق تبادل بوزون‌های پیمانه‌ای با یکدیگر برهمکنش دارند.
دیوید مارشال کولتارد (زاده ۲۷ مارس ۱۹۷۱)راننده فرمول یک بریتانیا اهل اسکاتلند هست. او در حال حاضر برای بخش ورزشی بی‌بی‌سی کار می‌کند. کولتارد از سال ۱۹۹۴ فعالیت‌های مسابقه‌ای خود را آغاز کرد و برنده ۱۳ رقابت جایزه بزرگ شده است.
جایزه بزرگ استرالیا ۱۹۳۰ () یک مسابقهٔ موتوری بود که در ۲۴ مارس ۱۹۳۰ در پیست جزیره فیلیپ واقع در ویکتوریا، استرالیا برگزار شد. این مسابقه که توسط باشگاه خودروهای سبک ویکتوریا برگزار شد، سومین رویداد جایزه بزرگ استرالیا و سومین مسابقه‌ای بود که در جزیره فیلیپ برگزار می‌شد. در این مسابقه که همهٔ شرکت‌کنندگان آن به‌طور همزمان رقابت را آغاز کردند، خوردوهای کلاس A پیش از همه به‌راه افتادند، سه دقیقه بعد نیز خودروهای کلاس B و سه دقیقه پس از آن‌ها خودروهای کلاس C مسابقه را شروع کردند. جایزه بزرگ این مسابقه به
C مسابقه را شروع کردند. جایزه بزرگ این مسابقه به شرکت‌کننده‌ای داده شد که سریع‌ترین زمان را در مسابقه ثبت کرده‌بود. از ۲۲ خودرویی که این مسابقه را آغاز کردند، ۹ خودرو موفق شدند در محدودیت زمانی ۴ ساعته، مسافت مسابقه را طی کنند. در این مسابقه، بیل تامپسون با یک خودروی بوگاتی تیپ ۳۷ای موفق به کسب مقام اول شد. کلاس‌ها. خودروها در کلاس‌هایی مطابق با حجم سیلندر در مسابقه شرکت کردند. فقط یکی از شرکت‌کنندگان، خودروی لی-فرانسیس هیاپر متعلق به میک کارلتون، در کلاس دی قرار می‌گرفت. این خودرو، به صلاحدید
در کلاس دی قرار می‌گرفت. این خودرو، به صلاحدید برگزارکنندگان رویداد، برای شرکت در مسابقه در کلاس سی قرار گرفت.
محمود بن ملکشاه چهارمین پادشاه سلجوقی به مدت یک سال و اندی از ۴۸۵ تا ۴۸۷ ه‍.ق پادشاهی حکومت سلجوقی را بر عهده داشت. وزیر وی تاج‌الملک بود که در سال ۴۸۵ ه‍.ق به‌دست نیروهای نظامیه به قتل رسید. با مرگ ملکشاه مادر محمود، ترکان خاتون، خلیفه المقتدی را مجبور به خطبه خواندن به نام محمود کرد و به این ترتیب محمود در سال ۴۸۵ ه‍.ق در حالی که چهار سال و اندی بیش نداشت به پادشاهی برگزیده شد و پس از فرار برادرش برکیارق از اصفهان به ری محمود در اصفهان تاجگذاری کرد. بعد از مدت کوتاهی با شورش تتش و مرگ ترکان خاتون برکیارق
مدت کوتاهی با شورش تتش و مرگ ترکان خاتون برکیارق برای درخواست یاری برای مقابله با تتش به اصفهان نزد محمود آمد؛ ولی محمود سه روز پس از ورود برکیارق به علت بیماری آبله در گذشت. با مرگ سلطان جلال‌الدین ابوالفتح حسن ملکشاه در سال ۴۸۵ ه‍.ق دستگاه حکومت سلجوقیان دچار آشفتگی سیاسی شد. در طول دورهٔ بعد از او، حکومت سلجوقیان گرفتار جنگ‌های خاندانی بین فرزندان ملکشاه و دیگر مدعیان تاج و تخت شد. در این دوره، بخش‌های مختلف قلمرو حکومت سلجوقیان به دست شاهزادگان و امیران و بزرگان سلجوقی اداره می‌شد. بعد از مرگ ملشکاه،
و بزرگان سلجوقی اداره می‌شد. بعد از مرگ ملشکاه، همسر او ترکان خاتون برای حکومت پسرش محمود بن ملکشاه تلاش زیادی کرد و در این راه با طرفداران برکیارق پسر دیگر ملکشاه درگیر جنگ‌هایی شد. بعد از چند جنگ، سرانجام ترکان خاتون درگذشت و بعد از مدتی محمود بن ملکشاه هم از بیماری آبله درگذشت و حکومت سلجوقیان به دست برکیارق افتاد. جنگ‌های جانشینی بعد از مرگ سلطان ملکشاه. پس از مرگ ناگهانی سلطان ملکشاه در ۱۵ شوال سال ۴۸۵ ه‍.ق جنگ‌های داخلی و خاندانی مدت‌ها حکومت سلجوقی را گرفتار آشوب و اختلاف کرد. دورهٔ پس از مرگ ملکشاه
گرفتار آشوب و اختلاف کرد. دورهٔ پس از مرگ ملکشاه سلجوقی، دورهٔ اغتشاش و آشوب و جنگ‌های خانگی در حکومت سلجوقیان بود. با وجود همهٔ این آشوب‌ها، مرزهای خارجی امپراتوری سلجوقی در نتیجه کوشش‌ها و سیاست‌های ملکشاه و خواجه نظام الملک، که سیاست آن‌ها نگهداری از مرزهای شمال غربی از طریق تمرکز ترکمانان در آذربایجان و ارّان و مراقبت و پاییدن دقیق قراخانیان در مرزهای شمال شرقی بود، آرام و استوار باقی ماند. خود ملکشاه از قبل برای جلوگیری از چنین جنگ‌هایی، در شوال ۴۸۰ ه‍.ق از بین همهٔ پسران خود احمد را که ده سال داشت با
از بین همهٔ پسران خود احمد را که ده سال داشت با القاب ملک الملوک، عضد الدوله، تاج المله عده‌امیرالمؤمنین به ولیعهدی انتخاب کرده بود اما احمد در سن یازده سالگی در مرو درگذشت و پس از مرگ او، ملکشاه یکی دیگر از پسران خود به نام برکیارق را ولیعهد کرد. او در سال ۴۷۱ ه‍.ق از زبیده خاتون، دختر امیر یاقوتی بن چغری بیک، و همسر ملکشاه به دنیا آمده بود. ملکشاه در حقیقت با صلاحدید نظام الملک بود که برکیارق را به ولیعهدی انتخاب کرده بود، و این باعث شد که ترکان خاتون همسر قدرتمند ملکشاه و دختر طمغاج خان، به شدت با خواجه
قدرتمند ملکشاه و دختر طمغاج خان، به شدت با خواجه دشمن شود چون او می‌خواست پسرش محمود ولیعهد گردد. بعد از مرگ خواجه نظام الملک، ملکشاه تحت تأثیر تاج الملک ابوالغنائم وزیر، برکیارق چهارده ساله را از ولیعهدی خلع کرد و به جای او دیگر پسرش محمود خردسال را ولیعهد خواند ترکان خاتون و تلاش او برای حکومت پسر محمود بن ملکشاه. در سال ۴۸۵ ه‍.ق سلطان ملکشاه سلجوقی در بغداد درگذشت، برکیارق در اصفهان بود و ترکان خاتون و محمود در بغداد بودند. ترکان خاتون با کمک تاج الملک وزیر، برای مدتی مرگ ملکشاه را پنهان نگه داشت، و با
برای مدتی مرگ ملکشاه را پنهان نگه داشت، و با پرداخت پول و بخشش‌هایی به دولتمردان و بزرگان سپاه حمایت آن‌ها را برای سلطنت پسرش محمود به دست آورد و از آن‌ها بیعت گرفت. صدرالدین علی سه دلیل را برای بیعت درباریان و سپاهیان با محمود ذکر می کند:"اول اینکه مادرش ترکان خاتون در زمان سلطنت سلطان ملکشاه بر همه امور حاکم بود و همیشه خود را نسبت به سپاهیان سخاوتمند نشان داده بود و آنها پسرش را ترجیح دادند، دلیل دوم این بود که ترکان خاتون از خاندان شاهان ترک بود، گفتند از طایفه افراسیاب است. سوم این بود که پول در دست
از طایفه افراسیاب است. سوم این بود که پول در دست او بود و بین درباریان و سپاهیان تقسیم می‌کرد" از سوی دیگر، ترکان خاتون برای رسمیّت دادن به سلطنت محمود، از خلیفه المقتدی خواست تا به نام او خطبه بخواند. بعضی از علماء و به‌خصوص ابوحامد محمد غزالی مخالفت کردند، اما خلیفه با شرایطی پذیرفت که محمود را پادشاه سلجوقیان بخواند. به این شرط که فرماندهی سپاه و امور مربوط به آن و نیز انتظامات شهرها در اختیار امیر اُنر قرار گیرد، و کارهای کشور و امور مالی در دست تاج الملک باشد، البته هر دو از طرفداران وفادار ترکان
الملک باشد، البته هر دو از طرفداران وفادار ترکان خاتون بودند. پس از چندی در روز ۲۲ شوال سال ۴۸۵ ه‍. ق، در بغداد خطبه به نام محمود بن ملکشاه که در آن زمان نزدیک پنج سال داشت، خوانده شد و به او لقب ناصرالدنیا و الدین دادند. محمود در حدود سال ۴۸۰ ه‍.ق به دنیا آمده بود و بنابراین، در زمان مرگ پدرش حدود پنج ساله بود. با مشروعیت سلطنتش، ترکان خاتون به نام او و با کمک دو متحدش امیر اُنر و وزیر تاج الملک افسار قدرت را در دست خود متمرکز و تثبیت کرد. او حتی گاهی به نام خود فرمان می داد، مثلأ؛ "خاتون سپاهیان را به
نام خود فرمان می داد، مثلأ؛ "خاتون سپاهیان را به جنگ گسیل کرد" یا "خاتون چنین صلاح دیده" گزارش می‌شود که ترکان خاتون برای جلب نظر خلیفه المقتدی، پسر او که نوه اش هم بود به نام جعفر را که مادرش مهملک دختر خودش و ملکشاه بود، و به امیرالمؤمنین کوچک معروف شده بود، به او بازگردانید. ماجرا این بود که پیش از مرگ ملکشاه، قرار بود که جعفر پسر خلیفه را در اصفهان به تخت خلافت نشانند، و مشخص بود که اگر این برنامه اجرا می‌گردید، قدرت روحانی خلیفه در مقام سلطنتی تجلی می‌یافت و این موضوع به حذف قدرت خلافت عباسی
تجلی می‌یافت و این موضوع به حذف قدرت خلافت عباسی می‌انجامید. خلیفه المقتدی اگرچه از این موضوع و عواقب آن آگاه بود، امّا قدرت و توانایی بازگرداندن پسر خود را به بغداد نداشت، ولی قطعاً از عواقب نقشه سلجوقیان ترس داشت. در چنین شرایطی بود که ترکان خاتون که از ترس خلیفه آگاه بود، به یک معامله سیاسی دست زد و با بازگرداندن جعفر به پدرش المقتدی، حمایت او را از سلطنت پسرش محمود به دست آورد. تدبیر و سیاست ترکان خاتون و تاج الملک وزیر، در به وجود آوردن حزبی از دشمنان نظام الملک در دربار و دیوانسالاری، و این حقیقت که
نظام الملک در دربار و دیوانسالاری، و این حقیقت که آن‌ها در لحظه حساس و سرنوشت‌ساز مرگ ملکشاه در بغداد بودند، آن‌ها را قادر ساخت که محمود پسر خردسال ملکشاه را به تخت حکومت نشاندند و خلیفه هم ناگزیر سلطنت او را پذیرفت. جنگ‌های ترکان خاتون با برکیارق بن ملکشاه. ترکان خاتون می‌کوشید برای در اختیار گرفتن همه قلمرو وسیع سلجوقیان، شهر اصفهان پایتخت سلجوقیان را تصرف کند. ترکان خاتون چون می‌دانست با وجود برکیارق در اصفهان، پسرش محمود نمی‌تواند به آسودگی حکومت کند، دستور داد تا برکیارق را در اصفهان به زندان
کند، دستور داد تا برکیارق را در اصفهان به زندان انداختند. خود ترکان خاتون هم همراه با پسر خود محمود و سپاهیان طرفدار خود به سوی اصفهان رفت. از سوی دیگر، غلامان نظام الملک با حمله به یک انبار اسلحه، سلاح‌ها را به دست آوردند و اداره شهر اصفهان را به دست خود گرفتند. آن‌ها تاج الملک وزیر را مسئول مرگ خواجه نظام الملک می‌دانستند و به طرفداری از برکیارق برخاستند و او را از زندان درآوردند. در اصفهان برکیارق به تخت نشانده شد و خطبه را به نام او خواندند؛ بنابراین، در حالی که در بغداد خلیفه المقتدر به نام محمود خطبه
حالی که در بغداد خلیفه المقتدر به نام محمود خطبه خوانده بود و او را سلطان سلجوقیان معرفی کرده بود، در اصفهان برکیارق به کمک طرفداران نظام الملک به حکومت رسید. با آمدن سپاه ترکان خاتون، برکیارق و هوادران نظام الملک از اصفهان بیرون رفتند و به سوی ساوه عقب‌نشینی کردند. در اینجا گمشتگین، اتابک برکیارق با سپاه خود به آن‌ها پیوست و همگی با هم به ری رفتند. در ری برکیارق را به تخت نشاندند و رئیس شهر، ابومسلم سروشیاری که داماد خواجه نظام الملک بود، تاجی گوهرنشان بر بالای سر او آویخت. با پیوستن امیر ارتاش و سربازان
بالای سر او آویخت. با پیوستن امیر ارتاش و سربازان او به برکیارق، اردوی او کاملاً قدرتمند شد و آن‌ها با حمله به قلعه طبرک در نزدیکی ری آن را تصرف کردند. از سوی دیگر، ترکان خاتون که اصفهان را در دست داشت، سپاه بزرگ خود را همراه با تاج الملک وزیر، مأمور حمله به برکیارق کرد. جنگ دو سپاه در نزدیکی شهر بروجرد امروزی اتفاق افتاد و در این جنگ برخی از بزرگان و امیران سپاه به برکیارق پیوستند. بعد از یک جنگ بزرگ، در روز ۱۶ ذیحجه سال ۴۸۵ ه‍.ق سپاه ترکان خاتون شکست خورد و به سوی اصفهان عقب‌نشینی کردند. برکیارق و
خورد و به سوی اصفهان عقب‌نشینی کردند. برکیارق و سپاهیان او هم از فرصت استفاده کردند و به دنبال آن‌ها تا اصفهان رفتند و شهر را در محاصره خود گرفتند. وزیر تاج الملک هم که در جریان جنگ به سوی بروجرد فرار کرده بود، دستگیر شد و او را به سوی برکیارق که اصفهان را در محاصره داشت، بردند. برکیارق که از لیاقت و کاردانی تاج الملک آگاهی داشت، تصمیم گرفت که از دانش و تجربه او استفاده کند و بنابراین او را بخشید. اگرچه تاج الملک، با بخشیدن پول و اموال زیادی بین بزرگان نظامیه، به دلجویی از آن‌ها پرداخت امّا غلامان نظام
به دلجویی از آن‌ها پرداخت امّا غلامان نظام الملک که او را مسئول مرگ خواجه می‌دانستند، اندکی بعد او را در محرم سال ۴۸۶ ه‍.ق به قتل رسانیدند. ترکان خاتون در اصفهان هم‌زمان که مشغول آماده کردن سپاه برای جنگ با برکیارق بود، بزرگانی همچون ابوالغنائم فارسی و مجدالملک قمی را برای مذاکره صلح به سوی برکیارق فرستاد. آن‌ها سرانجام برکیارق را راضی کردند که در برابر دریافت کردن پانصد هزار دینار از محاصره اصفهان دست بردارد؛ حکومت او رسمیّت یابد امّا اصفهان و فارس در دست ترکان خاتون و پسرش محمود باشد. برکیارق که در این
ترکان خاتون و پسرش محمود باشد. برکیارق که در این زمان در مضیقه مالی بود، پیشنهاد ترکان خاتون را پذیرفت و بعد از این معاهده صلح، به سوی همدان رفت. برکیارق از حقِّ سلطنت خود چشم نپوشیده بود اما در آن هنگام برای او ضرورت داشت که به تجدید قوای سپاهیان خود توجه نشان دهد. در چنین شرایطی ترکان خاتون که به شدت برای فرمانروایی پسرش محمود تلاش می‌کرد، از اسماعیل بن یاقوتی، دایی برکیارق که در آذربایجان حکومت می‌کرد، برای جنگ با برکیارق و طرفداران او کمک خواست و حتی به او وعده ازدواج هم داد. او پذیرفت و با سپاهی از
به او وعده ازدواج هم داد. او پذیرفت و با سپاهی از ترکمانان آذربایجان به جنگ با برکیارق آمد. امّا در جنگی با سپاه برکیارق، شکست خورد و به اصفهان گریخت. اسماعیل در اصفهان مورد استقبال ترکان خاتون قرار گرفت و ترکان خاتون نام او را پس از نام پسر خود محمود بر سکه‌ها نقش کرد و می‌خواست با او ازدواج کند. در حالی که اسماعیل و ترکان خاتون می‌خواستند با همدیگر ازدواج کنند، جمعی از بزرگان و امیران سپاه علیه اسماعیل همدست شدند و از او خواستند تا اصفهان را ترک کند. اسماعیل از اصفهان به سوی خواهرش زبیده خاتون مادر
اسماعیل از اصفهان به سوی خواهرش زبیده خاتون مادر برکیارق رفت و تصمیم گرفت به برکیارق بپیوندد، اما بعد از چند روز بزرگان سپاه برکیارق یعنی امیر گمشتگین جاندار، آق سنقر و بوزان، در شعبان ۴۸۶ ه‍.ق او را کشتند. شورش تاج‌الدوله تُتُش علیه برکیارق و سرانجام او. ترکان خاتون بار دیگر به کوشش برخاست و اینبار با پیشنهاد ازدواج به تاج‌الدوله تُتُش بن آلب ارسلان، عموی برکیارق و حاکم سوریه او را به همکاری دعوت کرد. در این زمان تُتُش مهم‌ترین مدعی حکومت سلجوقیان بود. او در گذشته، هنگامی که برای ملاقات با برادرش ملکشاه
در گذشته، هنگامی که برای ملاقات با برادرش ملکشاه به بغداد می‌آمد، در منطقهٔ هیت واقع در کنار فرات، از مرگ او آگاه شد و بیدرنگ خود را سلطان سلجوقیان خواند. چون تُتُش به سوریه بازگشت امیران بزرگ چون آق سنقر و بوزان و یاغی سیان را از سلطنت خود مطلع کرد و از آن‌ها خواست که همراه با نیروهای خود به او بپیوندند. آن‌ها چاره‌ای نداشتند و در محل فرمانروایی خود خطبه به نام او خواندند. چندی بعد، تُتُش با آق سنقر و یاغی سیان، رحبه را گرفت و تُتُش در محرم سال ۴۸۶ ه‍.ق وارد شهر شد و خود را سلطان سلجوقیان بزرگ خواند. سپس
شهر شد و خود را سلطان سلجوقیان بزرگ خواند. سپس رقه و نصیبین و موصل را هم گرفت. در این حال تُتُش نماینده‌ای به بغداد نزد گوهر آیین شحنهٔ بغداد فرستاد و از او خواست که در بغداد خطبه سلطنت به نام بخوانند. گوهر آیین نیز با او وعدهٔ مناسب داد و گفت که منتظر ورود سپاهیان او خواهد ماند. تُتُش در ربیع‌الثانی سال ۴۸۶ ه‍.ق از موصل به دیاربکر رفت و میافارقین و دیگر شهرهای آن سرزمین را گرفت و به سوی آذربایجان لشکر کشید و بدون اینکه با مقاومت سختی مواجه شود، وارد تبریز شد. برکیارق در برابر تُتُش، از سویی آماده جنگ شد و
برکیارق در برابر تُتُش، از سویی آماده جنگ شد و از سوی دیگر مخفیانه تلاش می‌کرد تا همکاری و دوستی فرماندهان پدرش مانند آق سنقر و بوزان را به دست آورد. سرانجام در جنگی که در نزدیکی ری اتفاق افتاد، امیر آق سنقر و امیر بوزان، شب همراه با سربازان خود به اردوی برکیارق پیوستند؛ بنابراین تُتُش که دیگر قدرت جگ با سپاه برکیارق را نداشت، در ذیقعدهٔ سال ۴۸۶ ه‍.ق به دمشق برگشت. برکیارق هم پس از این پیروزی، از امیر آق سنقر و امیر بوزان سپاسگزاری کرد و آن‌ها را مورد لطف قرار داد و آن‌ها به حلب و اورفه برگشتند و در قلمرو
داد و آن‌ها به حلب و اورفه برگشتند و در قلمرو حکومت خود به نام برکیارق خطبه خواندند. بعد از این بود که برکیارق در ذیحجه سال ۴۸۶ ه‍.ق به بغداد رفت و از خلیفه خواست تا خطبه به نام او بخواند. خلیفه المقتدر فرمان سلطنت سلجوقیان را به نام برکیارق صادر کرد و به او لقب رکن الدنیا و الدین داد و خود او به زودی درگذشت و پسرش المستظهر خلیفه شد. در زمانی که برکیارق در بغداد بود و خطبه به نام او خوانده می‌شد، عموی او تکش که قبلاً دو بار قیام کرده بود و چشمان او را کور کرده بودند، دوباره مدعی سلطنت شد. برکیارق این عموی
بودند، دوباره مدعی سلطنت شد. برکیارق این عموی خود را که در قلعهٔ تکریت زندانی بود، به بغداد آورد و تحت نظر قرار داد. با وجود این، تکش با یاران خود در بلخ و طخارستان و همچنین با برادر خود تُتُش ارتباط برقرار کرد، و مخفیانه طرح سرنگون کردن برکیارق را ریخت. هنگامی که برکیارق از این توطئه‌ها مطلع شد، در ربیع‌الاول سال ۴۸۷ ه‍.ق دستور داد این عموی او را خفه کردند و در بغداد او را به خاک سپردند در این هنگام، تاج الدوله تُتُش با جمع‌آوری نیروهای تازه، به حلب و حوالی آن لشکر کشید. آق سنقر از برکیارق کمنک خواست و او
آن لشکر کشید. آق سنقر از برکیارق کمنک خواست و او هم سپاهی به حلب فرستاد. آق سنقر با این نیروهای کمکی در روز ۹ جمادی‌الاول سال ۴۸۷ ه‍.ق با تُتُش جنگید، اما شکست خورد و اسیر و اعدام شد. تُتُش که منطقه را در کنترل گرفته بود، از طریق جزیره به همدان آمد تا با ترکان خاتون ملاقات کند، اما در این هنگام بود که خبر مرگ ترکان خاتون رسید. نیروهای ترکان خاتون به تُتُش پیوستند و او هم یعقوب بن اباق از امیران ترکمن را با سپاهی به جنگ برکیارق در اصفهان فرستاد. یعقوب با حمله‌ای ناگهانی برکیارق را شکست داد، و با این پیروزی
ناگهانی برکیارق را شکست داد، و با این پیروزی در شوال سال ۴۸۷ ه‍.ق در بغداد به نام تاج الدوله تُتُش خطبه خواندند. برکیارق که با دشواری جان خود را نجات داده بود، همراه با چند تن از یاران خود به نزدیکی اصفهان گریخت. یاران محمود بن ملکشاه او را گرفتند و زندانی کردند. بین اونر و بیگله بیک دربارهٔ میل کشیدن چشمان برکیارق و خاتمه دادن به ادعاهای سلطنت او اختلاف افتاد. از سوی دیگر، محمود گرفتار بیماری آبله شد و امراء هوادار محمود، ترجیح دادند که صبر کنند تا سرنوشت او معلوم شود. محمود از بیماری رهایی پیدا نکرد و در
معلوم شود. محمود از بیماری رهایی پیدا نکرد و در شوال ۴۸۷ ه‍.ق درگذشت، و امراء سپاه برکیارق را از زندان درآوردند و او را سلطان خواندند. در این میان، خود برکیارق هم به آبله دچار شد و تنها پس از دو ماه بهبود یافت. مرگ محمود و آغاز پادشاهی برکیارق. با مرگ ناگهانی محمود بن ملکشاه، برکیارق در اوج ناامیدی سلطان سلجوقیان شد اما برای تثبیت سلطنت خود مجبور بود عمویش تاج‌الدوله تتش را از بین ببرد. در این هنگام، تُتُش همدان را هم گرفت و امیر آخور والی آنجا به اصفهان گریخت و دربارهٔ موقعیت و قدرت تُتُش اطلاعاتی در
گریخت و دربارهٔ موقعیت و قدرت تُتُش اطلاعاتی در اختیار برکیارق گذاشت. تُتُش از همدان به ری رفت و به امیران سپاه پیغام داد که به او بپیوندند. چون در این هنگام هنوز برکیارق گرفتار بیماری آبله بود، فرماندهان از تُتُش فرمانبرداری کردند و پاسخ تمکین‌آمیز دادند. کمی بعد، برکیارق از بیماری بهبود یافت و خود به جنگ تُتُش شتافت. در روز ۱۷ صفر سال ۴۸۸ ه‍.ق دو سپاه در نزدیکی ری با همدیگر جنگیدند. برکیارق در آغاز جنگ، پرچم پدرش ملکشاه را برافراشت و برخی از امیران با دیدن این پرچم، قبل از شروع نبرد به او پیوستند. تُتُش
این پرچم، قبل از شروع نبرد به او پیوستند. تُتُش با وجود آشفتگی در سپاه و پراکنده شدن آنها، به شدت جنگید، تا اینکه در جنگ کشته شد. به این ترتیب، جنگ‌های که پس از مرگ ملکشاه آغاز شده بود و حدود دو سال و نیم ارکان امپراتوری سلجوقی را تکان داده بود، به پایان رسید، امّا برکیارق در دورهٔ حکومت خود همچنان با شورش‌هایی مواجه بود.
ام عمرو نام یک زن در دوران جاهلیت و بعثت بود که به شغل قابلگی مشغول بود. وی قابله ام رومان زن ابوبکر بود و پیش از زاده شدن عایشه، معتقد بود که تنها راه دریدن شکم مادر است تا دست کم، کودک زنده زاده شود. ابوبکر پیشنهاد وی را نپذیرفت. سرانجام عایشه بدون آسیب به مادر توسط ام‌عمرو زاده می‌شود. ام‌رومان حضور خدیجه (همسر پیامبر اسلام) و قدم وی به منزل خود را باعث موفقیت زایمان بیان کرده است.
اوروش کواچویچ (زاده ۶ مه ۱۹۹۳ در کرالیفو) بازیکن والیبال اهل صربستان که عضو تیم ملی والیبال صربستان است. او برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به تیم ملی صربستان دعوت شد و در همان سال مدال طلا مسابقات جام ملت‌های اروپا را به دست آورد. کواچویچ در سال ۲۰۱۱ جایزه بهترین ورزشکار جوان را از کمیته المپیک صربستان دریافت کرد. او برادر نیکولا کواچویچ است.
اسماء دختر ام عمرو، زنی بود که در صدر اسلام به شغل قابلگی مشغول بود. وی از جمله کسانی است که در تحقیق ثابت بن ارطات درباره عایشه به وی اطلاعاتی (درباره کودکی عایشه) می‌دهد.
کاروان سواره به زنجیره‌ای از سواره‌ها یا خودروها گفته می‌شود که معمولاً برای همراهی و محافظت صاحب‌منصب یا فردی مهم به‌راه می‌افتند. به کاروان سواره متشکل از خودروها، اسکورت خودرو، کاروان خودرو یا اسکورت اتوموبیل‌ها هم گفته می‌شود. کاروان‌های سواره در قدیم گروه کلان از سواران و گروهی برگزیده از سپاهیان و گروه محافظان پادشاه یا رئیس‌جمهور یا سایر مقامات بلندپایه بودند که در رکاب برای شوکت و حشمت می‌رفتند.
مانی این د بنک یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی WWE تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۲ برگزار خواهد شد. این، سومین دوره از مانی این د بنک از زمان آغاز این "PPV" در سال ۲۰۱۰ خواهد بود. دورنما. مانی این د بنک شامل هفت مسابقه کشتی هست که کشتی گیران ختلف با دشمنی قبلی وارد آن می‌شوند. کشتی گیران منفور یا محبوب هستند و با پیگیری مجموعه‌ای از رویدادها، تنش ایجاد می‌کنند. در رویداد پیشین مانی این د بنک، کشتی گیران راء برای قرارداد قهرمانی دبلیو دبلیو ای و رقیبان
راء برای قرارداد قهرمانی دبلیو دبلیو ای و رقیبان اسمکدان برای فرصت قهرمانی سنگین وزن رقابت کردند. در رویداد ۲۰۱۲، دو مسابقه نردبانی پول در بانک انجام شد، یکی برای مسابقه قهرمانی دبلیو دبلیو ای و دیگری برای مسابقه قهرمانی سنگین وزن. در ۲۵ ژوئن در راء، ویکی گررو اعلام کرد که فقط قهرمانان قبلی دبلیو دبلیو ای می‌توانند در مسابقه نردبان مانی این د بنک برای قهرمانی دبلیو دبلیو ای شرکت کنند. ۴ شرکت کننده شامل کین، کریس جریکو، بیگ شو و جان سینا بودند. قبل تر، میز از فیلمبرداری فیلم مارین۳ برگشته بود: پس او هم وارد
فیلمبرداری فیلم مارین۳ برگشته بود: پس او هم وارد مسابقه شد. در ۲۹ ژوئن در اسمکدان، مسابقاتی انجام شد تا افراد برای شرکت در مسابقه نردبان اسمکدان تأیید صلاحیت شوند. در این مسابقات، دمین ساندو با شکست زک رایدر، تایسون کید با شکست جک سواگر، سنتینو مارلا و کریسچن با شکست کودی رودز و دیوید اوتانگا، تنسای با شکست جاستین گابریل تأیید صلاحیت شدند. در ۳ ژوئیه رودز با شکست دادن کریسچن و دولف زیگلر با شکست الکس رایلی در دو مسابقه اضافه به لیست افراد مانی این د بنک اضافه شدند. آخرین مسابقه در ۹ ژوئیه انجام شد که سین
شدند. آخرین مسابقه در ۹ ژوئیه انجام شد که سین کارا توانست هیث اسلیتر را شکست دهد. در ادامه، دشمنی بین سی ام پانک و دنیل براین برای قهرمانی دبلیو دبلیو ای پانک شکل گرفت. در طول دوران قهرمانی، او با موفقیت توانسته بود از عنوانش دفاع کند و چندین بار براین را شکست داده بود و آخرین بار کین هم در مسابقه شرکت داشت. در همین موقع، دوست دختر براین، ای جی لی، به پانک و کین ابراز احساسات کرد و در عین حال به براین هم تمایل داشت. ولی پانک و کین باور داشتند که او بخاطر جدا شدن از براین دچار بی‌ثباتی شده‌است. بعداً،
جدا شدن از براین دچار بی‌ثباتی شده‌است. بعداً، براین، پانک و کین را شکست داد و توانست مسابقه‌ای قهرمانی در برابر پانک در مانی این د بنک بدست آورد. هفته‌ها بعد، ای جی به عنوان داور ویژه انتخاب شد. درست قبل از شروع پی پی وی، سایت کمپانی اعلام کرد که این مسابقه، بدون دیسکالیفه است. رویداد. مسابقه‌ای که قبل از شو انجام گرفت، بین تیم کوفی کینگستون و آرتروث در برابر هونیکو و کاماچو برای قهرمانی تگ تیم بود. آرتروث با پین کردن کاماچو برنده شد. اولین مسابقه که پخش تلویزیونی داشت، مسابقه نردبان پول در بانک برای فرصت
داشت، مسابقه نردبان پول در بانک برای فرصت قهرمانی سنگین وزن بود. این مسابقه شامل دمین ساندو، تنسای، کریسچن، سنتینو مارلا، تایسون کید، دولف زیگلر، کودی رودز و سین کارا بود. سنتینو فرصتی برای بردن داشت ولی ترس او از ارتفاع باعث تاخیر شد و موفق نشد. سپس کودی آماده گرفتن چمدان شد ولی ویکی گررو حواس او را پرت کرد و دولف به او حمله کرد. سپس کید به دولف حمله کرد و او را از نردبان به پایین پرت کرد. در بیرون رینگ هم تنسای نردبانی را قرار داد و سین کارا را روی آن پرتاب کرد. کریسچن در شرف پیروزی بود اما زیگلر وارد
کرد. کریسچن در شرف پیروزی بود اما زیگلر وارد رینگ شد و با پرتاب کردن کریسچن، چمدان را بدست آورد. مسابقه بعد برای قهرمانی سنگین وزن بین شیمس و آلبرتو دلریو بود. شیمس با شانه آسیب دیده وارد شد. دلریو جمعه پیش به او آسیب زده بود. در طول مسابقه شیمس تصادفی شانه چپ خود را به میله کنار رینگ زد. علی‌رغم مصدومیت، شیمس توانست حرکت "وایت نویز" را اجرا کند و با حرکت "بروگ کیک" برنده شود. مسابقه تیمی دیگر بین "پرایم تایم پلیرز" و پریمو و اپیکو بود. قهرمانان تیمی، کینگستون و آرتروث در کنار رینگ با مفسران بودند. "پرایم
و آرتروث در کنار رینگ با مفسران بودند. "پرایم تایم پلیرز" به پیروزی نزدیک بودند. اما درن یانگ تمرکز خود را از دست داد و پریمو با حرکت "رول" برنده شد. مسابقه چهارم، مسابقه بدون دیسکالیفه قهرمانی دبلیو دبلیو ای بین سی ام پانک و دنیل براین با داوری ای جی بود. در طول مسابقه پانک تصادفی به‌ای جی خورد. براین از این موقعیت استفاده کرد و تظاهر کرد نگران وضع سلامتی ای جی است. وقتی ای جی را بردند، براین روی دنده‌های مجروح قهرمان کار کرد. پانک فرصتی بدست آورد تا حرکت "جی تی اس" را انجام دهد ولی براین اجازه نداد.