payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایکتیوسورها (نام علمی: "Ichthyosauria") نام یک راسته از کلاد دوکاوان است. واژه ایکتیوسور از کلمهٔ یونانی ιχθυς/ichthys به معنای ماهی و یونانیσαυρος/sauros به معنای مارمولک تشکیل یافته‌است. ایکتیوسورها گروهی از خزندگان دریایی کاملاً آبزی بودند که ظاهری شبیه ماهیان و آب‌بازسانان داشتند و در طول دوران میانه زیستی فرگشت یافتند بر اساس شواهد سنگواره‌ای، آن‌ها تقریباً ۲۵۰ میلیون سال پیش ظاهر شدند و حدود ۹۰ میلیون سال پیش نیز منقرض شدند. فرگشت. اینکه در آغاز دوره تریاس ایکتیوسورها از کدام گروه از خزندگان اولیه به
ایکتیوسورها از کدام گروه از خزندگان اولیه به وجود آمدند هنوز مشخص نیست و تا کنون چندین گروه از خزندگان اولیه به عنوان اجداد ایکتیوسورها مطرح شده‌اند. ایکتیوسورها کاملاً با زندگی در دریا تطابق یافته بودند و دیگر قادر نبودند که به خشکی بازگردند. این جانوران با آن که از خزندگان بودند به جای تخم‌گذاری بچه‌های خود را به روش زنده‌زایی به دنیا می‌آوردند. کوچک‌ترین گونه کشف شده از ایکتیوسورها تنها ۳۰ سانتی متر طول داشت در صورتی که بزرگ‌ترین گونه کشف شده تا ۲۱ متر رشد می‌کرد. با این وجود اغلب ایکتیوسورها به‌طور
رشد می‌کرد. با این وجود اغلب ایکتیوسورها به‌طور میانگین ۲ تا ۴ متر طول و سرعت‌شان بوده در آب به ۴۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید. ایکتیوسورهای اولیه که در دوره تریاس می زیستند اغلب بسیار بزرگ بودند و زندگی مشابه نهنگ‌ها داشتند اما در طول دوره‌های ژوراسیک و کرتاسه اندازه گونه‌های جدید کوچک‌تر شد و نحوه زندگیشان بیشتر شبیه به دلفین‌ها شد. ایکتیوسورها حدود ۲۴ میلیون سال پیش از وقوع رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن منقرض شدند و علت انقراض آن‌ها هنوز مشخص نیست. اما کاهش تعداد ایکتیوسورها و انقراضشان همزمان بود با ظهور و
ایکتیوسورها و انقراضشان همزمان بود با ظهور و گسترش موساسوریان بنابراین شاید عامل انقراض ایکتیوسورها رقابت آن‌ها با موساسوریان بوده باشد.
بی‌بی‌یون مجموعه ای تلویزیونی به کارگردنی حسین پناهی محصول سال ۱۳۷۴ است. این مجموعه تلویزیونی اولین بار در سال ۱۳۷۷ از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد سازندگان. ساخت: ۱۳۷۴ شبکه یک سیما حواشی. حسین پناهی در سال ۱۳۷۴ فیلمنامه این مجموعه تلویزیونی را نوشت آن را کارگردانی کرد و در آن نقش‌آفرینی نمود اما در همان سال‌ها مجموعه تلویزیونی توقیف و چند سال بعد نسخه سانسور شده آن در حدود دو-سوم مجموعه از تلویزیون نمایش داده شد. مجموعه تلویزیونی بی‌بی‌یون ساختاری اپیزودیک دارد و داستان هر اپیزود به قسمتی با
اپیزودیک دارد و داستان هر اپیزود به قسمتی با داستان‌های دیگر مرتبط می‌باشد. در داستان‌های بی‌بی‌یون آشکارا می‌توان رگه‌هایی از اشعار حسین پناهی را دید و گاه اشعار وی را در دیالوگ‌ها شنید.
هم‌کمانان یا سیناپسید (نام علمی: "Synapsida") یک رده از آب‌پرده‌داران (آمنیوت‌ها) است که شامل پستانداران و تمام آب‌پرده‌دارانی می‌شود که از فرگشتی به پستانداران نزدیک‌ترند تا به خزنده‌چهرگان. در گذشته از سیناپسیدهای غیر پستاندار با عنوان خزندگان پستاندارمانند یاد می‌شد اما این عنوان امروزه دیگر کاربرد ندارد و به جای آن از عنوان‌های پستانداران اولیه و دودمان پستانداران برای آن‌ها استفاده می‌شود چرا که سیناپسیدها خزنده نیستند و همگی به پستانداران نزدیکی بیشتری دارند. طبقه‌بندی. در گذشته هم‌کمانان در رده
دارند. طبقه‌بندی. در گذشته هم‌کمانان در رده خزندگان قرار می‌گرفتند اما در طبقه‌بندی‌های جدید به عنوان گروهی کاملاً جدا از خزندگان تعریف می‌شوند. هم‌کمانان خود به‌طور سنتی به دو راسته بزرگ لگن‌خزندگان (هم‌کمانان ابتدایی) و ددکمانان (هم‌کمانان پیشرفته) تقسیم می‌شوند. با این وجود امروزه از لگن‌خزندگان به عنوان یک گروه نافراگیر تعریف می‌شود و دیگر یک راسته محسوب نمی‌شود.
مارریختان یک کلاد متشکل از مارها و خویشاوندان اولیه و وابستگان پیشین آنها است که توسط پاسی و کالدوِل (۲۰۰۷) پیشنهاد شده‌است کلاد به عنوان یک کلاد مبتنی بر گره تعریف شد که حاوی جدیدترین جد مشترک dolichosaurs، ادریوسور، "Aphanizocnemus" و مارسانیان و همه نوادگان موجود آنها است. وجود مارریختان به عنوان یک کلاد ممکن است مشکل‌ساز شود زیرا در داخل پایتون‌ریختان قرار می‌گیرد، کلادی که خود به‌طور کلی در مورد آن که شامل موساسوریان و مارها، آخرین جد مشترک آنها و همه نوادگانش باشد توافق نشده‌است. در واقع، بیشتر
همه نوادگانش باشد توافق نشده‌است. در واقع، بیشتر خزنده‌شناسان و دیرینه‌شناسان قرن بیستم این ایده را رد کردند و در عوض به دنبال نشان دادن رابطه نزدیک بین موساسوریان و مارمولک‌های بزمجه‌ای بودند.
موساسوریان (نام علمی: "Mosasauridae") نام یک تیره از راسته پولک‌داران و از خویشاوندان مارها و بزمجه‌ها بودند که در دوره کرتاسه پسین و بین ۱۰۱ تا ۶۶ میلیون سال پیش در تمام دریاهای جهان می‌زیستند ظهور و گسترش موساسوریان همزمان بود با انقراض آخرین ایکتیوسورها و کاهش تنوع پلسیوسورها. فرگشت. نخستین موساسوریان تفاوت چندانی با بزمجه‌های معمولی نداشتند ولی گونه‌های بعدی به تدریج با زندگی در دریا تطابق بیشتری یافته و کاملاً آبزی شدند دست‌ها، پاها و دم گونه‌های پیشرفته تر حالتی باله مانند به خود گرفت و حتی برای تولید
تر حالتی باله مانند به خود گرفت و حتی برای تولید مثل به جای اینکه مانند لاکپشت‌ها به خشکی برگردند و تخم‌گذاری کنند مانند آب بازسانان و برخی کوسه‌ها نوزادان خود را به روش زنده زایی در دریا به دنیا می‌آورند موساسوریان دارای گونه‌های مختلف در اندازه‌های مختلف بودند کوچک‌ترین گونه (دالاسور) تنها ۱ متر طول داشت در حالی که بزرگ‌ترین گونه (موساسور) ۱۷ متر طول داشت.
الاسموسور یا دُم‌تخت‌سور (نام علمی: "Elasmosaurus") نام یک سرده از راسته نزدیک‌سوسماران است.الاسموسور با طولی نزدیک به ۱۴ متر و ۳۰۰۰ کیلو وزن گوشتخواری بزرگ بوده است. اسم این جانور به معنای خزنده‌ِ دارای پهنه‌ی تخت (thin-plate reptile) یا دُم‌تَخت (flat-tailed) است. "الاسموسور" از آخرین پلسیوسورها بود. "الاسموسور" عضو زیرگروهی از پلسیوسورها بود که پلسیوسورسانان نامیده می‌شوند. همه‌ی اعضای این زیرگروه سرهایی کوچک و گردن‌هایی بسیار دراز داشتند، اما گردن هیچ‌یک به درازی گردن "الاسموسور" نبود. گردنش که ۷۱ مهره
به درازی گردن "الاسموسور" نبود. گردنش که ۷۱ مهره داشت -بیشتر از هر جانور دیگری در تاریخ- بیش از نیمی از طول بدنش را تشکیل می‌داد. این موضوع ادوارد درینکر کُپ را، که نخستین نمونه‌ی این جانور را در سال ۱۸۶۹ توصیف کرد، سخت سردرگم کرده بود و در نتیجه او سر جانور را روی دمش -که آن را به اشتباه گردنش تصور می‌کرد- گذاشت. "الاسموسور" سری نسبتاً کوچک داشت و احتمالاً کمین می‌گرفت و با حرکت سریع گردنش ماهی‌ها را غافل‌گیر می‌کرد. دندان‌های دراز و باریک این جانور برای سوراخ کردن بدن و گرفتنِ شکارهای کوچک و نرم عالی
سوراخ کردن بدن و گرفتنِ شکارهای کوچک و نرم عالی بودند.
درون‌آرواره‌داران (نام علمی: "Entognatha") نام یک رده از superclass شش‌پایان است.
سرقیفی (نام علمی: "Protura") نام یک راسته از رده درون‌آروارگان است. به این راسته بی‌شاخَکان هم گفته می‌شود. بی‌شاخکان شش پای بسیار کوچک دارند و فاقد شاخک هستند. طول بدنشان حدود ۶/۰ تا حد اکثر ۵/۱ میلی‌متر است. جفت اول پاهای آن‌ها به اندامهای حسی تبدیل شده است به دلیل اینکه فاقد شاخک هستند، پاها در واقع نقش شاخک‌ها را ایفا می‌کنند. این بندپایان در درون خاک‌های هوموسی، در زیر سنگ‌ها و زیر خاک برگ‌ها فراوان دیده می‌شوند و از گیاهان مختلف تغذیه می‌کنند. بعضی از متخصصین اعتقاد دارند که سه راسته کولمبولا
دودُنبی (نام علمی: "Diplura") نام یک راسته از رده درون‌آروارگان است. تاکنون ۸۰۰ گونه از این جانداران کشف شده‌است. ۷۰ گونه در آمریکای شمالی، ۱۲ گونه در بریتانیا و دو گونه در استرالیا مشاهده گردیده است. به آن‌ها دم‌چنگالان هم گفته‌اند. دونبی‌ها فاقد چشم مرکب و ساده هستند. در انتهای شکمشان دارای پیوست‌های بلندی هستند و طول بدنشان حدود ۷ میلی‌متر یا کمتر است؛ بنابراین در مقایسه با کولمبولا (Collembola) و پروتورا (Protura) اندازه نسبتاً بزرگتری برخوردارند و روی خاک برگ‌ها و زیر پوسته درختان از مواد مختلف آلی
خاک برگ‌ها و زیر پوسته درختان از مواد مختلف آلی تغذیه می‌کنند. کالبدشناسی. دونبی‌ها اکثراً بین ۲ تا ۵ میلی‌متر طول دارند، یک گونه به نام جیپیکس (Japyx) تا طول ۵۰ میلی‌متر رشد می‌کنند. دو دنبی‌ها فاقد چشم می‌باشند، به غیر از گونه دم سیاه باقی گونه‌ها فاقد رنگدانه می‌باشند. دودنبی‌ها دارای دو شاخک ده تکه در جلوی سرخود می‌باشند که از آن‌ها برای مسیریابی استفاده می‌کنند. همچنین در قسمت آخر از یازده قسمت بدن دو زائده دم مانند دارند. در برخی گونه‌ها این دمها بلند و بند بند می‌باشند و در برخی گونه‌ها کوتاه و گیره
و بند بند می‌باشند و در برخی گونه‌ها کوتاه و گیره مانند می‌باشند. نام گذاری این گروه هم به خاطر این دمهاست که در یونانی diplo به معنی دو و uros به معنی دم می‌باشد(Diplura). بعضی از دودنبی‌ها در صورت لزوم قادرند دم خود را جدا کنند(autotomy). از تمام بندپایان زمینی تنها دودنبی‌ها علاوه بر پوست اندازی این قابلیت را دارند. دو دنبی‌ها تا ۳۰ بار در طول عمر خود پوست اندازی می‌کنند که آخرین پوست اندازی در یک سالگی اتفاق می‌افتد. به نظر می‌رسد کیسه‌های شکمی این جاندار با جذب رطوبت ذخیره آب بدن را کنترل می‌نمایند.
صدپایان ، لب‌پایان یا لَب‌پاویسان ، نام یک رده از بالارده هزارپایان (بیوَرپاوندان) است. لب‌پایان گوشت‌خوارند و ضمائم سر آنها شبیه به ضمائم سر حشرات است؛ این جانوران یک جفت شاخک و یک جفت آروارهٔ بالا و یک یا دو جفت آروارهٔ پایین دارند؛ تعداد بندهای آنها به ۱۷۷ بند می‌رسد و هر بند، به‌جز بند پس از سر و دو بند آخر بدن، دارای یک جفت پای مفصلی است و ضمائم بند اول به چنگال‌های سمّی تغییریافته‌است.
هزارپاها (به انگلیسی: Millipede) گروهی از بندپایان (نام علمی: "Diplopoda") هستند که دارای دو جفت پا در هر بخش از بدن (به جز ناحیه سر) می‌باشند. بیشتر هزارپاها دارای بدنی دراز و استوانه‌ای یا پهن هستند ولی انواعی از آن‌ها شکل‌های گوناگون دیگری دارند و برخی نیز می‌توانند به‌دور خود بپیچند و بدن خود را مانند توپ، گرد کنند. این جانوران دارای بدنی بندبند بوده و در هر بند، دارای دو جفت پا هستند. تعداد بندها در گونه‌های مختلف هزارپا، متفاوت و معمولاً بیش از ۲۰ بند است. یک گونه از هزارپاها با نام اویمیلیپس پرسفون
است. یک گونه از هزارپاها با نام اویمیلیپس پرسفون می‌تواند تا بیش از ۱٬۳۰۰ پا داشته باشد اما با این وجود، تعداد پا در اکثر هزارپاها، بسیار کمتر از هزار عدد است. هزارپاها عموماً آهسته حرکت می‌کنند و بیشتر آن‌ها پوده‌خوار بوده و از بقایای گیاهی و برگ‌های در حال پوسیدگی تغذیه می‌کنند. برخی دیگر از آن‌ها از قارچ‌ها و شیره گیاهان تغذیه می‌کنند و تعداد بسیار کمی نیز شکارگر و گوشت‌خوار هستند. این جانداران، در اکثر موارد برای انسان بی‌ضرر هستند اما برخی نیز آفت گیاهی بوده و به‌ویژه در گلخانه‌ها می‌توانند خسارت
گیاهی بوده و به‌ویژه در گلخانه‌ها می‌توانند خسارت زیادی به بار بیاورند. هزارپاها از کهن‌ترین جانوران خشکی‌زی هستند و در دورهٔ سیلورین، در خشکی‌ها پدیدار شده‌اند. برخی هزارپاهای منقرض‌شده مربوط به دورهٔ پیشاتاریخ، تا بیش از ۲ منر درازا داشته‌اند اما بزرگ‌ترین گونهٔ کنونی، هزارپای غول‌پیکر آفریقایی است که ۲۷ تا ۳۸ سانتی‌متر طول دارد. هزارپاها تقریباً در اکثر نواحی اعم از خانه‌ها، باغ‌ها، پارک‌ها یا حتی در برج‌های مسکونی و خانه‌های قدیمی یافت می‌شوند. این بندپایان به واسطهٔ وجود پاهای متعدد و بدنی کشیده مورد
به واسطهٔ وجود پاهای متعدد و بدنی کشیده مورد توجه اغلب افراد قرار می‌گیرد و بسیاری نیز از این بندپا تنفر یا وحشت دارند. آرایه‌شناسی. تاکنون حدود ۱۲٬۰۰۰ گونه از این بندپایان شناسایی و توصیف شده‌اند اما بر اساس برآوردها در حال حاضر، ۱۵ تا ۸۰ هزار گونه هزارپا بر روی زمین، زیست می‌کنند. گونه‌های شناسایی‌شدهٔ هزارپا، در ۲ زیررده و ۱۶ راسته، طبقه‌بندی شده‌اند. ویژگی‌ها. وجود بدنی کشیده و پاهای متعدد از ویژگی‌های مشخص است که هزارپاها از دیگر بندپایان متمایز می‌شوند. این بندپایان یک جفت شاخک یا آنتن و چشمانی ساده
این بندپایان یک جفت شاخک یا آنتن و چشمانی ساده دارند. هزارپاها تنوع زیادی در ویژگی‌ها، ظاهر و اندازه خود دارند. کوچک‌ترین گونهٔ آن‌ها، ۲ میلی‌متر و بزرگ‌ترین هزارپای شناسایی‌شده، تا ۳۵ سانتی‌متر طول دارد. تعداد بندهای بدن آن‌ها از ۱۱ تا بیش از ۳۰۰ بند است. رنگ آن‌ها عموماً سیاه و قهوه‌ای و تیره است اما برخی نیز رنگ روشن هستند و برای اعلام هشدار به جانوران شکارچی، دارای رنگ هشدار هستند. گونه‌هایی از سردهٔ "Motyxia" دارای سیانور در بافت‌های بدنی خود بوده و زیست‌تابی دارند. گونه‌هایی نیز در علفزارها، نواحی
زیست‌تابی دارند. گونه‌هایی نیز در علفزارها، نواحی مسکونی، باغ‌ها، خانه‌های متروکه و نواحی بیابانی خشک زندگی می‌کنند. پراکندگی و زیستگاه. هزارپاها جانورانی خشکی‌زی هستند و در تمامی قاره‌ها به جز جنوبگان، یافت می‌شوند. آن‌ها از مدار شمالگان و شمال نروژ، روسیه و ایسلند تا جنوب و در استان سانتا کروس، آرژانتین پراکندگی دارند. این بندپایان، در مناطق معتدل، بستر جنگل‌ها و مناطق بارانی و مرطوب، فراوانی و تنوع بیشتری دارند و گاهی در این مناطق، تراکم آن‌ها به بیش از هزار عدد در هر متر مربع می‌رسد. گونه‌هایی نیز در
نگهداری می‌شوند. تفاوت هزارپا و صدپا. تشخیص هزارپاها از صدپاها همواره برای عموم، مورد سؤال بوده‌است. گونه‌های این دو رده، شباهت‌های ظاهری زیادی با هم داشته و دارای دو شاخک، تعداد زیادی پا، بدنی بندبند و کشیده و دراز هستند و همگی آن‌ها در زیرردهٔ هزارپایان، طبقه‌بندی شده‌اند؛ اما گونه‌های موجود در این دو رده، تفاوت‌های متعددی نیز دارند: مسیر فرگشتی این دو گروه، در حدود ۴۵۰–۴۷۵ میلیون سال پیش، از یکدیگر جدا شد. هزارپاها دارای شاخک‌هایی خمیده و کوتاه بوده اما صدپاها دارای شاخک‌های بلندی هستند. صدپاها در جلوی
کوتوله‌پایان یا هم‌تبارویسان (نام علمی: سیمفیلا "Symphyla") نام یک رده از هزارپایان (بیوَرپاوندان (Myriapod) است. کوتوله‌پایان در خاک زندگی می‌کنند و شبیه به صدپاویسان (centipedes) هستند، اما بدنی کوچک‌تر و شفاف دارند؛ این جانوران می‌توانند به‌سرعت جابه‌جا شوند و از سوراخ‌های درون خاک عبور کنند؛ نوزاد آنها شش جفت پا دارد، ولی در هر مرحلهٔ پوست‌اندازی یک جفت پا به آنها افزوده می‌شود به‌طوری‌که در مرحلهٔ بلوغ دوازده جفت پا دارند؛ این جانوران فاقد چشم هستند و شاخک‌های بلندی دارند که نقش حسگر را ایفا می‌کند.
شاخک‌های بلندی دارند که نقش حسگر را ایفا می‌کند. کوتوله‌پایان بندپایانی سفیدرنگ و نزدیکترین گروه به حشرات هستند. این موجودات عموماً در جاهای مرطوب زندگی می‌کنند و از یک تا هشت میلیمتر طول دارند. این جانوران با تغذیه خود موجب تجزیه مواد آلی خاک و بازگشت مواد مغذی به خاک می‌شوند. تاکنون تعداد بسیار کمی از این موجودات در قاره آسیا یافت شده است.
اندی سمبرگ ؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۷۸) بازیگر و کمدین آمریکایی است. او در سال ۲۰۰۱ میلادی گروه سه‌نفرهٔ طنز د لنلی آیلند را پایه‌گذاری کرد و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ در برنامهٔ تلویزیونی "پخش زنده شنبه شب" به عنوان مجری حضور یافت و برای آن برندهٔ جوایزی از جمله گلدن گلوب و امی شده‌است. او همچنین بخاطر بازی در نقش جیک پرالتا در سریال "بروکلین ناین ناین" شناخته می‌شود. زندگی شخصی. سمبرگ با نوازنده جوانا نیوسام ازدواج کرده‌است. او زمانی خود را «یک ابرطرفدار» وی توصیف می‌کرد. آنها در یکی از کنسرت‌های او ملاقات کردند. سمبرگ
آنها در یکی از کنسرت‌های او ملاقات کردند. سمبرگ پس از پنج سال آشنایی، در فوریه ۲۰۱۳ به او پیشنهاد ازدواج داد و آنها در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۳ در بیگ‌سور، کالیفرنیا، با هم ازدواج کردند همکار او ست مایرز به عنوان ساقدوش داماد حضور داشت. در مارس ۲۰۱۴، سمبرگ و نیوسام املاک مورکرست را در منطقه بیچوود کنیون، در لس آنجلس، کالیفرنیا خریداری کردند. آنها همچنین خانه ای در دهکده غربی در شهر نیویورک دارند. این زوج تولد دخترشان را در اوت سال ۲۰۱۷ اعلام کردند.
کژدم‌نماسانان نام یک راسته از رده عنکبوتیان است. کژدم‌نماسانان که به نام‌های عقرب‌های دروغین یا عقرب‌های کتابی نیز شناخته می‌شوند، عنکبوت‌های کوچک عقرب‌مانند متعلق به راسته کژدم‌نماسانان هستند. کژدم‌نماسانان عموماً برای انسان مفید هستند، زیرا آنها لارو پروانه‌های لباس، لارو سوسک فرش، لارو، مورچه‌ها، کنه‌ها و مگس‌های کوچک را شکار می‌کنند. آنها کوچک هستند و به‌دلیل اندازه کوچکشان، با وجود اینکه در بسیاری از محیط‌ها رایج هستند، به‌ندرت مورد توجه قرار می‌گیرند. هنگامی که مردم شبه‌کژدم را می‌بینند، به خصوص در
پلیکوسور (نام علمی: "Pelycosaur") در گذشته به عنوان یک راسته از سیناپسیدها طبقه‌بندی می‌شد اما در حال حاضر یک گروه نافراگیر محسوب می‌شود و از اصطلاح پلیکوسور تنها برای اشاره به سیناپسیدهای اولیه و غیر تراپسید استفاده می‌شود. پلیکوسورها خون‌سرد بودند و ظاهری خزنده‌مانند داشتند آن‌ها همچنین بزرگ‌ترین جانوران خشکی در اواخر دوره کربنیفر تا اوایل دوره پرمین محسوب می‌شدند و برخی از آن‌ها می‌توانستند بیش از ۳ متر رشد کنند. بیشتر سنگواره‌های این جانوران تا کنون از آمریکای شمالی و اروپا به دست آمده اما سنگواره‌هایی
شمالی و اروپا به دست آمده اما سنگواره‌هایی از آن‌ها در روسیه و آفریقای جنوبی نیز کشف‌شده است.
منظور از لفظ سبد کالا یا سبد بازار فهرست ثابتی از موارد است که مشخصاً به منظور ردگیری رشد تورم در یک اقتصاد یا بازار خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد. رایج‌ترین نوع سبد کالا سبد مصرف‌کننده است که به منظور تعریف شاخص قیمت مصرف کننده (سی پی آی) و ردگیری قیمت‌های کالاهای مصرفی به کار می‌رود. فهرست مورد استفاده برای چنین تحلیلی شماری از غذاها و کالاهایی خانوار که بیش از همه خریداری می‌شود را در بر می‌گیرد.
ورثه آقای نیکبخت مجموعه تلویزیونی با ژانر کمدی و اجتماعی بود که در سال ۱۳۷۸ از شبکه یک پخش گردید. این مجموعه به کارگردانی مرضیه برومند بود. داستان. داستان مجموعه تلویزیونی ورثه آقای نیکبخت ماجراهایی است که در پی یک ارثیه که قرار است از آقای نیکبخت به وراثش برسد اتفاق می‌افتد اما در این بین اتفاقات زیادی رخ می‌دهد
ایریتاتور (نام علمی: "Irritator") نام یک گونه از کلاد ددپایان است. ایریتاتور خویشاوند کوچکتره اسپینوسور بوده که ۸٬۵ متر طول و ۲۰۰۰ کیلو نیز وزن داشته‌است.
سفر زیارتی چایلد هارولد نام یک شعر روایی در چهار بند است که توسط لرد بایرون، نویسندهٔ اهل انگلستان نوشته شده است. این شعر که اولین شعر بلند بایرون نیز تلقی می‌شود سفرها، تجربیات و اندیشه های جوانی بیزار و خسته از زندگی را روایت می کند که برای گذران وقت در سرزمین های بیگانه سفری دور و دراز در پیش می گیرد. این کتاب توسط پرویز شبرنگ به فارسی برگردان شده است.
لسوتوسور (نام علمی: "Lesothosaurus") نام یک سرده از راسته پرنده‌کفلان است. "لسوتوسور" از قدیمی‌ترین اعضای راسته‌ی پرنده‌کفلان است. این دایناسور پاهای عقب کشیده و باریک داشت و پاهای کوچک جلویش هم پنجه‌هایی داشتند که گرفتنِ چیزها برایشان دشوار بود. مثل همۀ خزنده‌کفلان، نوک آرواره‌های بالا و پایین "لسوتوسور" از جنس شاخ بود و ساختاری نوک‌مانند می‌ساخت. پشت این نوک، دندان‌هایی برگ‌شکل ردیف شده بودند و نزدیک جلوی آروارۀ بالا ۱۲ دندان نیش‌مانند قرار داشتند. بررسی این دندان‌ها نشان داده‌است که "لسوتوسور" مواد گیاهی
دندان‌ها نشان داده‌است که "لسوتوسور" مواد گیاهی را با نوکش تکه‌تکه می‌کرد و توانایی جویدن غذا را نداشت.
لوفوروتون (نام علمی: "Lophorhothon") نام یک سرده از دایناسورهای اردک‌منقار کرتاسه پسین است. تاج‌بینی نخستین سرده از دایناسورها است که در ایالت آلابامای آمریکا یافت شد. نام گونه معرف این سرده لوفوروتون آتوپوس (Lophorhothon atopus) است که این نام هم به شکل غیرمتعارف فسیل و هم به مکان آن اشاره دارد زیرا در آن منطقه کمتر فسیلی از دایناسورها یافت شده‌است.
لوفنگوسور (نام علمی: "Lufengosaurus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. پوزه‌ی "لوفنگوسور" عریض و قطور بود و برآمدگی‌های استخوانی متمایزی درست روی پشت سوراخ‌های بزرگ بینی و روی گونه‌هایش داشت. ستیغ استخوانیِ جانبی آرواره‌ی بالایش احتمالاً بافتی نرم را نگه می‌داشت. اگر این نظر درست باشد، گونه‌های "لوفنگوسور" باید در مقایسه با گونه‌های بیشتر خزنده‌پایان دیگر بزرگ‌تر بوده باشند. دندان‌هایش اره‌ای و بسیار نزدیک به هم بودند و با برگ‌خواری تناسب داشتند. "لوفنگوسور" را اغلب دایناسوری بسیار شبیه به "پلاتیوسور"
را اغلب دایناسوری بسیار شبیه به "پلاتیوسور" اروپایی می‌دانستند. با این حال، مطالعات جدیدتر نشان داده‌اند که این دو جانور بسیار متفاوت هستند و "لوفنگوسور" بیشتر با "کلرادیسور" و "درازترمهره" خویشاوندی دارد. "لوفنگوسور" روی چهار پا حرکت می‌کرد، اما گاهی هم روی دو پای عقب می‌ایستاد تا غذا بخورد.
مامنکیسور (نام علمی: "Mamenchisaurus") نام یک سرده از راسته گردن درازان است. در نگاه اول ممکن است نیمه‌ی پیشین بدن "مامنکیسور" را به "براکیوسور" اشتباه بگیریم، چون هر دو پیشانی‌هایی برجسته و گردن‌هایی بسیار دراز دارند که بی‌تردید از آن برای دستیابی به غذا استفاده می‌کرده‌اند. با این حال، این دو فقط خویشاوندی دوری دارند و آسان می‌توان آن‌ها را از هم تشخیص داد: "مامنکیسور" جمجمه‌ای سرباریک داشت و شانه‌هایش از شانه‌های "براکیوسور" افتاده‌تر و کوچک‌تر بودند. گردن "مامنکیسور" ۱۹ مهره داشت -یعنی بیش از هر
گردن "مامنکیسور" ۱۹ مهره داشت -یعنی بیش از هر دایناسور دیگری- و طول این مهره‌ها دو برابر طول مهره‌های پشتش بود. این دایناسور درازترین گردن را در میان همه‌ی جانوران داشت. طول گردن یک نمونه‌ی کشف‌شده بیش از ۱۳ متر است. گونه‌هایی متعدد از "مامنکیسور" وجود داشتند که گردن عظیم همه‌ی آن‌ها را از دیگر معاصران گردن‌درازشان متمایزشان می‌کند.
نانوتیرانوس (نام علمی: "Nanotyrannus") یک سرده نامعتبر و مشکوک از خانواده بیدادگرخزندگان است که در پایان دوره کرتاسه در غرب آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. از این سرده تنها یک گونه به نام نانوتیرانوس لنکنسیس شناسایی‌شده که بر اساس یک جمجمه مشکوک در سال ۱۹۴۶ نام‌گذاری و توصیف شد. جمجمه گونه‌نام منصوب به نانوتیرانوس به غیر از چند ویژگی جزئی مانند شکل و تعداد دندان‌ها تفاوتی با جمجمه تیرانوسورس کاملاً بالغ ندارد و این تفاوت‌ها نیز می‌توانسته در طی رشد جانور از نوزادی به بزرگسالی از بین برود. از این‌رو بسیاری از
به بزرگسالی از بین برود. از این‌رو بسیاری از دانشمندان امروزه این جمجمه و سایر بقایای منصوب به نانوتیرانوس را به عنوان تیرانوسورس‌های نابالغ و کوچک می‌شناسند و سرده نانوتیرانوس را از لحاظ علمی بی‌پایه می‌دانند. طبق برآوردهای انجام شده نانوتیرانوس در صورت وجود یک دایناسور گوشت‌خوار با جثه متوسط بوده که حدود ۵ متر طول و ۹۰۰ کیلوگرم وزن داشته است.
محسن آقانجفی معروف به محسن قزوینی، یکی از علماء و مجتهدین بنام و معروف قزوین بود و بیش از بیست سال (۱۲۹۶–۱۳۱۹ ش) امام جماعت مسجد جامع عتیق قزوین را به عهده داشت. وی در میان اهالی قزوین مشهور به تبحّر در تفسیر قرآن و نطق‌های آتشین علیه حکومت رضا شاه بود. تولد. محسن در یک خانوادهٔ تجار و مذهبی در تهران در سال ۱۲۵۶ هجری شمسی به دنیا آمد. تحصیلات. وی در کودکی نزد استادان خصوصی به تحصیل مقدمات ادبیات فارسی، ادبیات عرب و علوم دینی پرداخت. در سن ۱۹ سالگی به تشویق معلم و خانواده خود برای ادامه تحصیل راهی نجف و
معلم و خانواده خود برای ادامه تحصیل راهی نجف و سامرا شد و در حوزهٔ علمیه صدر نجف مشغول به درس شد. وی نزد استادان بزرگ و فضلای آنرمان نجف همچون آخوند خراسانی، فاضل شرابیانی و سید ابوالحسن موسوی، مشهور به اصفهانی به مدت بیست دو سال به کسب علوم دینی و حوزوی پرداخت و در آخر تحصیلات خود از این مرجع شیعه، درجه اجتهاد دریافت کرد. سید ابوالحسن اصفهانی در دست نوشتهٔ خود محسن نجفی را مجتهدی فاضل با کرامتی بالا قلمداد می‌کند و تحصیلات عالیه فقهی و دانش مذهبی او را مورد تأیید و تفسیر وی از قرآن و احادیث را مطابق اصول
تأیید و تفسیر وی از قرآن و احادیث را مطابق اصول می‌داند محسن بعد از پایان تحصیلاتش در نجف به دعوت عده‌ای از متدینان و تجار قزوین، به قزوین می‌آید و دراین شهر سکونت اختیار می‌کند و از همان ابتدا مورد استقبال مردم قرار می‌گیرد و امامت جماعت مسجد جامع عتیق را به عهده می‌گیرد و در مدرسه التفاطیه قزوین مشغول به تدریس علوم دینی و معارف می‌شود. (عکس) زندگی‌نامه و فعالیت‌ها. محسن آقانجفی به تبعیّت از استاد خود آخوند خراسانی از جنبش مشروطیت پشتیبانی می‌کند و به طرفداری از فتوای مراجع ثلاث می‌پردازد و مخالفتی. با
از فتوای مراجع ثلاث می‌پردازد و مخالفتی. با روی کار آمدن حکومت رضا شاه نمی‌کند. امّا زمانی که رضا شاه دستور کشف اجباری حجاب را صادر می‌کند وی شدیدأ با آن مخالفت می‌ورزد و با قاطعیت علیه آن از بالای منبر و کلاس‌های درس به ایراد سخن می‌پردازد. وی چندین بار به علت نطق‌های مخالف حکومت و سرپیچی از اوامر امنیتی به وسیله عوامل رژیم رضا شاه و شهربانی وقت قزوین بازداشت می‌شود و هربار در اثر فشار مردم و بزرگان شهر آزادی خود را بدست می‌آورد. نقل است از دختر ایشان خانم فاطمه نساء آقا نجفی و چند تن از اهالی قزوین که
فاطمه نساء آقا نجفی و چند تن از اهالی قزوین که شیخ محسن یکبار بر روی منبرمسجد جامع به تهدید مأموران امنیتی اشاره می‌کند که گفته بودند «اگر ادامه بدهید عمامه از سرتان برمی‌داریم» در پاسخ چنین بیان می‌کند «ما حاضریم شما عمامه از سرما بردارید، امّا این عمامه را باید با سر برداشت و این هم افتخاری است در آئین ما». در آنزمان این جواب شیخ محسن بین اهالی قزوین بسیار معروف می‌شود. از یک طرف پایداری آقا شیخ محسن آقا نجفی در ادامهٔ فعالیت‌های سیاسی و از طرف دیگر به علت سختگیری‌های مأموران حکومتی در سخنرانی‌ها و
به علت سختگیری‌های مأموران حکومتی در سخنرانی‌ها و بازداشت‌های مکرّر او، به‌طوری که در بعضی مواقع در پایان هرسخنرانی وی می‌بایست به همراه چند مأمور امنیتی به شهربانی برده شود و گاهأ از چند ساعت تا چند روز در بازداشت به‌سر ببرد، این فشارهای حکومتی وی را بر این داشت تا قسمتی از خانهٔ مسکونی خود را در محله تنور سازان قزوین بود به یک «حسینیه» تبدیل کند تا بتواند به گمان خود آزادانه به وظیفهٔ شرعی اش در ترویج دین و ارشاد مردم بپردازد. محمّدعلی گلریز در کتاب خود مینودر یا باب‌الجنة قزوین می‌نویسد. شیخ محسن آقا
مینودر یا باب‌الجنة قزوین می‌نویسد. شیخ محسن آقا نجفی در قسمتی از منزل مسکونی خود، اقدام به احداث یک آب‌انبار عمومی می‌کند تا اهالی محل که از کمبود آب آشامیدنی در رنج بودند بهره‌مند گردند و در قسمتی دیگر یک «حسینیه» برای تشکیل کلاس‌های درس فقه، تفسیر و قرائت قرآن می‌سازد. شیخ محسن آقانجفی با خانم سیده سکینه از خاندان لنکرانی‌های قزوین ازدواج می‌کند و حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های محمد و عبدالحمید و دو دختر فاطمه و فاطمه نساء آقا نجفی می‌باشد. فرزند اول راه پدر را برمی‌گزیند. شیخ محمد آقانجفی ابتدا در
راه پدر را برمی‌گزیند. شیخ محمد آقانجفی ابتدا در نزد پدر، بعد در مدرسه فیضیه قم نزد بروجردی به تحصیل علوم دینی می‌پردازد. درگذشت. محسن آقانجفی در ۶۳ سالگی فوت می‌کند و در صحن حیاط امامزاده حسین قزوین به خاک سپرده می‌شود. از وی تألیفاتی در خصوص حدیث و تفسیر قران و در باب فلسفهٔ رسالت باقی مانده‌است.
نیگرسور (نام علمی: "Nigersaurus")
نوترونیکوس (نام علمی: "Nothronychus") نام یک سرده از کلاد ددپایان است. نامش به معنای «چنگال تنبل‌وار» (slothful claw) است. نوترونیکوس، دایناسوری گیاه‌خوار با لگن شبیه به تنبل، پاهای چهارانگشتی که هر چهار انگشت رو به‌جلو هستند، گردن دار، بازوهای پیش‌آمده و چنگال‌ها بزرگ شبیه به تنبل بوده.
پارازارولوفوس (نام علمی: "Parasaurolophus") یا پیراتاجی‌خزنده یا پیراتاجی‌سور نام یک سرده از تیره هادروسارید بود که در دورهٔ کرتاسه پسین، بین ۶۵ تا ۷۶ میلیون سال قبل در آمریکای شمالی می‌زیست. او نسبت به اردک‌منقاران دیگر آمریکای شمالی از جثه‌ای کوچکتر برخوردار بود، اما بزرگترین تاج را در میان آن‌ها دارا بود. "پارازارولوفوس" در مناطق جنگلی زندگی می‌کرد، اما امکان داشت به دشت‌ها، مناطق خشک و باتلاقی نیز مهاجرت کند. او جانوری گیاه‌خوار به حساب می‌آمد که قادر به حرکت بر روی دوپا یا چهارپا بود. "پارازارولوفوس"
حرکت بر روی دوپا یا چهارپا بود. "پارازارولوفوس" طولی برابر با ۱۰ متر و وزنی معادل ۲.۵ تن داشت. او همچنین شناگری ماهر به شمار می‌رفت و از دست‌ها و دمی قوی برخوردار بود.