payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهرستان رندولف، آرکانزاس (به انگلیسی: Randolph County, Arkansas) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در آرکانزاس واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۱٬۶۹۹٫۰۴ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان رندولف، کارولینای شمالی (به انگلیسی: Randolph County, North Carolina) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کارولینای شمالی واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۲٬۰۴۶٫۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان رندولف، ویرجینیای غربی (به انگلیسی: Randolph County, West Virginia) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان رندولف ۲٬۶۹۳٫۶ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان اسمیت، تنسی (به انگلیسی: Smith County, Tennessee) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در تنسی واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان اسمیت ۸۴۱٫۷۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
شعله جاوید از مهم‌ترین جریانات سیاسی و ایدئولوژیک دهه ۴۰ هجری خورشیدی در افغانستان بود که تا هنوز برخی از سازمان‌های فعالی از جمله تشکیلات مائوئیست‌های افغانستان، سازمان رهایی افغانستان، حزب کمونیست (مائوئیست خط چینی) افغانستان، سازمان کارگران افغانستان (م.ل. م)، جنبش انقلابی جوانان افغانستان و هسته کارگری مبارز افغانستان بر ایدئولوژی آن پا می‌فشارند و طیف وسیعی از هواخواهان آن در داخل و خارج کشور وجود دارند. پس از آنکه حزب دموکراتیک خلق افغانستان در ۱۳۴۳ خورشیدی، بر بستر تزهای ریویزیونیستی خروشچف ساخته شد
بر بستر تزهای ریویزیونیستی خروشچف ساخته شد و در مخالفت با رژیم پوسیدهٔ شاهی قبیلوی، راه رسیدن به قدرت را پارلمانتاریزم قرار داد، روشنفکران ناراضی با این برآمد، جلب این حزب شدند، اما در آن زمان بنا بر اندیشه‌های مائو و رهبران دیگر حزب کمونیست چین که بر انقلاب قهری تأکید داشتند و با نشر «نه تفسیر» تزهای خروشچف را ریویزیونیستی و ضدانقلابی ارزیابی کردند و به این صورت اردوگاه سوسیالیستی شق عمیقی خورد و در افغانستان محافلی به وجود آمدند که به محافل محمودی، یاری و باختری نامیده شدند و بالاخره در سوم عقرب ۱۳۴۴
و باختری نامیده شدند و بالاخره در سوم عقرب ۱۳۴۴ خورشیدی، این محافل «سازمان جوانان مترقی افغانستان» را بنیان گذاشتند. بعد محافل رستاخیز (گروه مبارزین نجات افغانستان) و انجنیر عثمان نیز به این سازمان پیوستند. رهبری این سازمان را اکرم یاری که از هزاره‌های جاغوری و فارغ فاکولتهٔ ساینس دانشگاه کابل بود، به عهده داشت. سازمان جوانان مترقی و جریان تحت رهبری آن (شعله جاوید) با شعار انقلاب قهری و رد پارلمانتاریزم به زودی در میان روشنفکران ریشه گرفت و به یک جریان نیرومند سرتاسری در افغانستان مبدل گشت. این سازمان که
سرتاسری در افغانستان مبدل گشت. این سازمان که باور به مارکسیسم، لنینیسم، اندیشه مائو بود؛ در آن زمان، افغانستان را جامعه نیمه فیودالی و نیمه سرمایه‌داری ارزیابی کرده و برای کسب قدرت، استراتژی مبارزه مسلحانه محاصره شهرها از طریق دهات و رسیدن به جامعه دموکراتیک نوین را برنامه حداقل خود قبول کرد. سازمان جوانان، در ۱۳۴۷ خورشیدی جواز نشر رسمی شعله جاوید (ناشر اندیشه‌های دموکراتیک نوین) را به مدیریت دکتر رحیم محمودی از دولت گرفت و بعد از نشر یازده شماره، بند شد. نشریه شعله جاوید که بیشتر مقالات آن از قلم دانشمند
شعله جاوید که بیشتر مقالات آن از قلم دانشمند بی همتای جنبش انقلابی افغانستان، اکرم یاری می‌تراوید، بیشتر بر رد تزهای خروشچف و پارلمانتاریزم حزب دموکرتیک خلق می‌چرخید و انقلاب قهری را تبلیغ می‌کرد، به این خاطر به زودی کشش و جاذبه‌ای باور نکردنی در میان طیف‌ها و طبقات مختلف جامعه، بویژه روشنفکران انقلابی پیدا کرد و به زودی از همه جریانات سیاسی و ایدئولوژیک آن زمان پیشی گرفت و در انتخابات اتحادیه محصلان در ۱۳۴۸ خورشیدی از ۴۳ نماینده، ۲۲ نماینده را به این اتحادیه فرستاد که از مجموع نمایندگان تمام جریان‌های
فرستاد که از مجموع نمایندگان تمام جریان‌های سیاسی آن زمان پیشی گرفت. سازمان جوانان مترقی که سیاست‌هایش را بر کار علنی، قانونی و شهری گذاشته بود، بعد از آنکه شعله جاوید بند شد و دیرتر که حاکمیت استبدادی در کشور حاکم گشت، سازمان جوانان مترقی، چون برای چنین شرایطی آمادگی نداشت، عملاً نابکار ماند و به این خاطر تضادهای نهفته در درون سازمان و جریان به زودی سر بلند کردند و همان بود که در ۱۳۴۹ خورشیدی، انجنیر عثمان دست به انشعاب زد. وی «پس منظر تاریخی» را نوشت و به «گروه پس منظر» معروف گشت. این گروه تمام اشتباهات
«گروه پس منظر» معروف گشت. این گروه تمام اشتباهات را به رهبری سازمان جوانان محدود کرد و نقش افراد را عمده ساخت و به این صورت با غلتیدن به اندویدوالیزم، از یک ارزیابی علمی به دور ماند و نتوانست در میان شعله ای‌ها راه باز کند و به زودی نابود گشت و قادر به ایفای نقشی در جنبش شعله‌ای نشد. به دنبال آن در ۱۳۵۱ خورشیدی، دکتر فیض احمد و عده‌ای از کادرهای سازمان جوانان با فرموله کردن اشتباهات سازمان جوانان، بالاخره نوشته «با طرد اپورتونیزم در راه انقلاب سرخ به پیش» را نوشت و تا حدی اشتباهات سازمان جوانان را جمعبندی
نوشت و تا حدی اشتباهات سازمان جوانان را جمعبندی نمود که «انتقادگران» تحت رهبری داکتر فیض احمد بعداً «گروه انقلابی خلقهای افغانستان» (که بعداً به «سازمان رهایی افغانستان» تغییر نام داد) را ایجاد کردند. سازمان جوانان مترقی که در آنارشی و پراکندگی خاصی به سر می‌برد و اکرم یاری، پیشوای سازمان نیز به ببماری شدیدی مبتلا شده بود، رهبران دیگر آن در ۱۳۵۴ خورشیدی، تصمیم گرفتند تا از کار و اشتباهات گذشته، جمع‌بندی و به بازسازی سازمان دست بزنند، اما در این نشست که از هر ولایت دو نماینده خواسته شده بود، نه تنها قادر به
ولایت دو نماینده خواسته شده بود، نه تنها قادر به جمعبندی اشتباهات سازمان جوانان مترقی نشدند بلکه با طرح انتقادات جدید، سازمان و جریان عملاً از هم پاشیدند. گروه انقلابی خلقهای افغانستان، بر اشتباهات «سازمان جوانان مترقی» انگشت گذاشته رهبر آن، دکتر فیض احمد، اثر (با طرد اپورتونیسم…) خویش را در رد سازمان جوانان مترقی و جریان شعله جاوید نوشت. این گروه، در اولین روزهای ایجادش، در برابر باآنچه اشتباهات سازمان جوانان مترقی می‌خواند، شعار رفتن به دهات را سر داد. گروه انقلابی در ۱۳۵۴ خورشیدی، تصمیم گرفت تا کارش را
انقلابی در ۱۳۵۴ خورشیدی، تصمیم گرفت تا کارش را جمعبندی کند، اما تعدادی از اعضای آن به رهبری انجنیر توریالی و دکتر عاکف، گروه را متهم به برخورد اکونومیستی و برخورد نادرست به اخلاقیات کمونیستی نموده و «ایدئولوژی چیست؟» را منتشر کردند و با انشعاب خود «سازمان تدارک و مبارزه برای ایجاد حزب کمونیست» را ساختند و نشریه اخگر را منتشر کردند که بعد به گروه اخگر شهرت یافتند. این سازمان که بیشتر اعضای آن رهسپار خارج شدند، نتوانست به تشکیلات نیرومندی مبدل گردد، اخگر بعدها به اندیشه مائو هم پشت کرد و نظرات انورخوجه رهبر
به اندیشه مائو هم پشت کرد و نظرات انورخوجه رهبر حزب کار آلبانی را پذیرفت. تلاش‌های انجنیر توریالی در ۱۳۶۲ خورشیدی، برای بازسازی این سازمان در کنر به خاطری به جایی نرسید که پرتاب گلوله‌ای ناگهانی از یکی از پوسته‌های دولتی بر پیشانی او اصابت کرد و در دم جان باخت و بالاخره اخگر نیز از میان رفت و اعضای باقیماندهٔ آن به سازمان‌های دیگر پیوستند. مجید کلکانی که با عده‌ای از رفقایش قبلاً در شمالی «محفل شمالی» را ساخته بود، در ۱۳۵۳ خورشیدی، به گروه انقلابی خلقهای افغانستان پیوست. صادق یاری با همیاری عده‌ای از
افغانستان پیوست. صادق یاری با همیاری عده‌ای از کادرهای شعله جاوید در ۱۳۵۶ خورشیدی، سازمان رهایی‌بخش خلقهای افغانستان یا «سرخا» را ایجاد کرد. سرخا بعد از کودتای ثور اولین سازمانی بود که اعلامیه محکومیت کودتا که آن را جزئی از سیاست نفوذی سوسیال امپریالیزم شوروی در افغانستان ارزیابی کرده و از خیزش‌های فوری توده‌ها در برابر این کودتا خبر داده بود، پخش کرد و بعد از چند روز رهبری آن با خیانت یکی از اعضایش به دست «اگسا» افتاد و تمام رهبران آن به شمول اکرم یاری بی مکثی اعدام شدند و این سازمان نو پا نیز ضربه نابود
مکثی اعدام شدند و این سازمان نو پا نیز ضربه نابود شونده‌ای چشید و صفوف آن به سازمان‌های دیگر انقلابی پیوستند. در ۱۳۵۸ خورشیدی، حزب دموکراتیک، تانکها را از غزنی به جاغوری فرستاد و اکرم یاری که به شدت بیمار و از نظر سیاسی فعالیتی نداشت، دستگیر و به کابل آورد و تیرباران کرد. اکرم یاری بعد از آنکه به جاغوری رفت و زمین‌های پدر ملاکش را میان دهقانان فقیر جاغوری قسمت نمود و خود با دختر دهقانی ازدواج کرد، به مریضی لاعلاج عصبی مبتلا شد و خلقی‌های پشتون تبار او را از بستر مریضی به قتلگاه بردند. مجید کلکانی در ۱۳۵۷
بستر مریضی به قتلگاه بردند. مجید کلکانی در ۱۳۵۷ خورشیدی از گروه انقلابی خلق‌های افغانستان، روی سه اختلاف (مشی چریکی، وحدت شعله ای‌ها و تیوری سه جهان) جدا شد و با گروه هادی محمودی و نادرعلی دهاتی، سازمان آزادیبخش مردم افغانستان (ساما) و جبهه متحد ملی را ساخت. در ۱۳۵۸ خورشیدی، عده‌ای از کادرهای شعله جاوید «سازمان پیکار برای نجات افغانستان» را ساختند که در دستگیری‌های وسیع ۱۳۶۰ خاد برهبری دوکتور نجیب، ضربه کاری خورد. حکیم توانا که به خاد پیوست، بسیاری از افراد این سازمان را به خاد معرفی که به زودی دستگیر و
این سازمان را به خاد معرفی که به زودی دستگیر و اعدام شدند. در ۱۳۵۸ خورشیدی، گروه انقلابی به سازمان رهایی تغییر نام داد و ارگان سیاسی – تیوریک خود به نام «مشعل رهایی» را منتشر ساخت. مجید در اواخر ۱۳۵۸ خورشیدی در کابل دستگیر شد و بعد در جوزای ۱۳۵۹ خورشیدی، با گروپی از «امینی» ها اعدام گردید. مجید قبل از اعدامش از جلادان خواسته بود که او را دورتر از افراد «امین» اعدام کنند تا خون او با خون اینان یکجا جریان نیابد. مجید که از سال‌ها در شمالی مخفیانه زندگی می‌کرد، فقط به دهقانان زحمتکش و تاکداران شمالی و کل
فقط به دهقانان زحمتکش و تاکداران شمالی و کل زحمتکشان افغانستان می‌اندیشید و تا هنوز جانش را در این راه نباخته بود که او را «چه گوارای» افغانستان لقب داده و در قلب توده‌های آن دیار راه باز کرده بود. توده‌های شمالی و تمام مردم افغانستان تا حال از این انقلابی جانباخته به عنوان یک قهرمان دلیر تجلیل می‌کنند. پس از اعدام مجید، ساما دچار انشعاب شد. هادی محمودی از آن جدا و «سازمان وطنپرستان واقعی» یا ساوو را ایجاد کرد که چون پنج تن از رهبران «ساوو» (بشیر بهمن، لطیف محمودی، مسجدی و دو تن دیگر) در ۱۳۶۰ خورشیدی به
محمودی، مسجدی و دو تن دیگر) در ۱۳۶۰ خورشیدی به وسیله خاد در کابل دستگیر و بعد از آنکه از ایدئولوژی و نظرات سازمان شان علناً دفاع کردند، پلچرخی اعدام شدند، این سازمان عملاً از تحرک افتاد و هادی محمودی به آلمان رفت. در ۱۳۶۰ خورشیدی نادر علی دهاتی یکی دیگر از رهبران ساما نیز در کابل دستگیر و اعدام شد. در سال ۱۳۶۵ خورشیدی، دکتر فیض احمد با یک توطئه درونی، در پیشاور به دام حزب اسلامی برهبری گلبدین پشتون تبار (از جمله بی رحمترین و خونخوارترین رهبر اسلامگرایان و دهشت افگنان ساخت cia بود) افتاد و با چند تن از
و دهشت افگنان ساخت cia بود) افتاد و با چند تن از یارانش قتل‌عام شد. دکتر فیض احمد از دانش قوی برخوردار و سازمانده زبردستی بود و بسیاری به این باورند که در جنبش شعله‌ای از نظر سازماندهی و برخی خصوصیات دیگر کسی به پای او نمی‌رسید. چون فردی که دکتر فیض را به حزب اسلامی تحویل داده بود، بر طبق اسناد این سازمان، انجنیر خان محمد نام داشت و با فضل الحق مجاهد یکی از رهبران حزب اسلامی در جلال‌آباد و پیشاور کار می‌کرد، هر دو (خان محمد و فضل الحق) در سال ۱۳۷۲ خورشیدی در حیات آباد پیشاور یکجا به قتل رسیدند. در آن زمان
حیات آباد پیشاور یکجا به قتل رسیدند. در آن زمان در پیشاور شایعه شد که اینان را پیروان دکتر فیض به خونخواهی رهبر شان به قتل رسانده‌اند، اما خود حزب اسلامی در این زمینه اظهار نظری نکرد. در ۱۳۶۶ خورشیدی، لیلا فیض که رهبر جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) بود و در آن زمان راوا یک سازمان فعال زنان به حساب می‌آمد، در کویته در اثر توطئه خاد با چند تن از همکارانش به قتل رسید و دو قاتلش به وسیله دولت پاکستان دستگیر و بعد از اعتراف سال‌ها بعد اعدام شدند. بعد از جان باختن مجید، برادرش عبدالقیوم رهبر به رهبری ساما
باختن مجید، برادرش عبدالقیوم رهبر به رهبری ساما رسید، اما در سال ۱۳۶۲ خورشیدی، ساما طی کنفرانسی که از کارش جمعبندی می‌کرد، با انشعاب رو به رو شد و گروپی که از آن جدا گردید، بعدها حزب کمونیست (مائوئیست) افغانستان را ساخت (این حزب اکنون نشریه اینترنتی شعله جاوید را منتشر می‌سازد و آدرس ارتباطی خارج را دارد). «رهبر» بعد در پیشاور توسط افراد ناشناسی به قتل رسید. گرچه سخنگوی ساما در مصاحبه با بی‌بی‌سی در آن زمان قتل «رهبر» را کار دشمنان مردم افغانستان خواند، اما باز هم در پیشاور شایع شد که این قتل توسط حزب
اما باز هم در پیشاور شایع شد که این قتل توسط حزب اسلامی صورت گرفته و باز هم حزب اسلامی در این مورد اظهار نظری نکرد. سازمان ساما (ی بعد از مجید کلکانی و سازمان رهایی که بعد از کودتای ثور و پشتیبانی نظامی شوروی به افغانستان در مبارزه مسلحانه شرکت داشتند و این جنگ را رهایی‌بخش ارزیابی نمودند و تا سرنگونی دولت نجیب از این مبارزه دست نکشیدند. اما، تلاش این سازمانها، به ثمر ننشست. این دو سازمان در آن زمان جمهوری اسلامی را در سیاست شان پذیرفته و در جریان این چند سال حدود هفت - هشت صد تن از اعضای این دو سازمان در
حدود هفت - هشت صد تن از اعضای این دو سازمان در این جنگ به قتل رسیدند و در نقاطی از کشور نیروهای حزب اسلامی و جمعیت اسلامی هردوساخت CIA با نیروهای این دو سازمان درگیر شده؛ در هرات، شمالی و رباط جنگهای خونینی را پشت سر گذاشتند و تلفات بسیاری از سوی این دو تنظیم بر نیروهای ساما و رهایی وارد شد. اعضای این دو سازمان در پیشاور نیز زیر تهدید حزب اسلامی و آی.اس. آی پاکستان قرار داشتند که بالاخره قتل رهبران هر دو سازمان در پیشاور به این تنظیم (حزب اسلامی) که مورد حمایت بیشتر آی اس آی قرار داشت، نسبت داده شد. بعد از
بیشتر آی اس آی قرار داشت، نسبت داده شد. بعد از جان باختن دکتر فیض احمد، در سازمان رهایی چند بار جدایی‌هایی رخ داد که ابتدا برخی جدا شدگان چپ رادیکال و بعد سازمان سوسیالیستی کارگری را ساختند و آخرین آن در ۱۳۸۵ خورشیدی، انشعاب «سازمان انقلابی افغانستان» بود که این گروه‌های بعدی نیز عملاً موجودیت خارجی ندارند. با اینکه برخی از این سازمان‌ها اکنون فعال و برخی نیمه فعال اند. سازمان‌هایی که از بقایای شعله جاوید اند و بر همان راه و رسم با تفاوت‌هایی پافشاری می‌کنند، از آن جمله، سازمان رهایی افغانستان هنوز هم
از آن جمله، سازمان رهایی افغانستان هنوز هم مخفیانه در افغانستان به فعالیت‌های شان ادامه می‌دهند.
شهرستان کمرون، پنسیلوانیا (به انگلیسی: Cameron County, Pennsylvania) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در پنسیلوانیا واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان کمرون ۱٬۰۳۰٫۸۲ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان کمرون، لوئیزیانا (به انگلیسی: Cameron Parish, Louisiana) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لوئیزیانا واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان کمرون ۵٬۰۰۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان دسوتو، فلوریدا (به انگلیسی: DeSoto County, Florida) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان دسوتو ۱٬۶۵۵٫۰۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
مارکو آرناتوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد بازی می‌کند. افتخارات. باشگاهی. اینتر میلان
زباستیان پرودل (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
یورگن ماخو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
ورنر شلاگر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن تنیس روی میز اهل اتریش است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
خانم خزوک (به معنای خانم سوسکه) نمایشنامه‌ای است برای کودکان نوشتهٔ میرزا جبار عسکرزاده (جبار باغچه‌بان) که در اسفند ۱۳۰۷ (مارس ۱۹۲۹ میلادی) در شیراز به چاپ رسید. در متن نمایشنامه از بعضی اصطلاحات محاوره‌ای لهجهٔ شیرازی استفاده شده است. متن نمایشنامه به صورت شعر است. https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86_%D9%84%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C نمونه شعر. من خزوک سیاهم بی یار و بی پناهم از آهنم پر و بال رنگم سیه چون زغال وقتی که ره می‌روم لنگه لنگه می‌دوم
یواخیم اشتاندفست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق و سرمربی فوتبال اهل اتریش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
ناتالیا کلی (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل اتریش است. او در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۳ نماینده اتریش بود.
هرمان کارل فوگل (؛ – ) یک دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان هنری دراپر شده است.
سید قطب‌الدین محمد حسینی نیریزی (زاده ۱۱۰۰ قمری، نی‌ریز، فارس - درگذشته ۱۱۷۳ قمری، نجف، عراق) صوفی شیعه، از حکما و عرفای نامدار و برجسته ایرانی و سی‌ودُومین قطب سلسله ذهبیه در دوره صفوی و متأخر از صدرالمتألهین است. تمام تاریخ‌نویسان نام او را "محمد" و لقب وی را "قطب‌الدین" ذکر کرده‌اند. وی نخست در وطن خویش به تحصیل پرداخت سپس به شیراز و اصفهان رفت و از استادان بزرگی همچون "ملاشاه محمد دارابی" کسب فیض نمود و در زمینه‌های مختلف دینی و خصوصاً عرفان اسلامی آثار ارزشمندی از خویش به جای گذاشت. میرزا محمد هاشم
ارزشمندی از خویش به جای گذاشت. میرزا محمد هاشم درویش شیرازی ("داماد و جانشین وی در سلسله ذهبیه") و آقامحمد بیدآبادی برجسته‌ترین شاگردان سلوکی وی بودند. وی علاوه بر داشتن جایگاهی والا در تاریخ عرفان شیعی، از مهم ترین و تأثیرگذارترین اندیشمندان سیاسی اواخر دوره صفویه بود. تولد و نسب. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در سال ۱۱۰۰ قمری (۱۶۸۹ میلادی) در نی‌ریز، شهرستان نی‌ریز، استان فارس به دنیا آمد. مورخان نیز محل تولد او را نی‌ریز ذکر کرده‌اند. تاریخ دقیق تولد او در هیچ یک از زندگی‌نامه‌ها ذکر نشده است، اما با توجه
هیچ یک از زندگی‌نامه‌ها ذکر نشده است، اما با توجه به مقدمه کتاب وی "قصیده عشقیه" می‌توان دریافت که در حدود سال ۱۱۰۰ قمری اتفاق افتاده است. نسب او با ۲۶ واسطه از سیدان و بزرگان دین، به علی بن حسین زین‌العابدین ("امام چهارم شیعیان") می‌رسد. همچنین نسب او با ۲۸ واسطه از طریق پدرش به علی بن ابی‌طالب ("اولین امام شیعیان") می‌رسد. مادرش از خاندان موسوی بود، لذا نسب "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" از جانب مادر به موسی کاظم ("امام هفتم شیعیان") می‌رسد. زندگی و تحصیل. از دوران کودکی "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" اطلاع
از دوران کودکی "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" اطلاع دقیقی در دست نیست. به احتمال زیاد تا نوجوانی در زادگاهش زندگی می‌کرده و در آنجا با ادبیات عرفانی آشنا شده است. پس از آن به شیراز و اصفهان رفته و نزد علمایی چون "ملاشاه محمد دارابی" ("متوفی ۱۱۴۰ قمری")، علوم فقه، حدیث، حکمت و غیره را فرا گرفته است. سپس به کسب علوم الهی و معنوی روی آورده و در حدود بيست سالگی‌اش، دانش و علوم معنوی را نزد "شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" ("متوفی ۱۱۲۹ قمری") فرا گرفته است. وی علوم و معارف الهی را نزد "شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" که از بزرگان
الهی را نزد "شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" که از بزرگان و اقطاب سلسله ذهبیه ("فرقه صوفیه شیعه") در آن زمان بود، کسب کرد. همچنین "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" داماد "شیخ علی‌نقی اصطهباناتی" نیز بود. پس از وفات "شیخ علی‌نقی اصطهباناتی"، "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" پیشوای شرعی سلسله ذهبیه ("به اصطلاح قطب فرقه") و مروج آن و عهده‌دار ارشاد و راهنمایی پیروان شد. وی تا اواخر دهه ۱۱۳۰ قمری به تحصیل و کسب علوم دینی نزد علما و بزرگان علم و عرفان آن زمان ادامه داد و با اینکه در آن زمان قطب سلسله ذهبیه بود، کسب علم را رها
در آن زمان قطب سلسله ذهبیه بود، کسب علم را رها نکرد. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" برای تکمیل تحصیلات خود در ادبیات عرب، فقه، حدیث و حکمت به شیراز مهاجرت کرد. گفته می‌شود در سال‌های ۱۱۲۵ و ۱۱۲۶ قمری در "مسجد جامع شیراز" به تدریس علوم دینی و عرفانی می‌پرداخته است. احتمالاً در این دوره -بین سالهای ۱۱۲۶ تا ۱۱۲۸ قمری- شروع به شاگردی نزد "ملاشاه محمد دارابی" و "ملاّ محمد على سكّاكى شيرازى" ("متوفی اواسط قرن ۱۲ قمری") کرده است. پس از آن عازم نجف شد. از آنجایی که "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در سال ۱۱۲۹ قمری در کوفه
قطب‌الدین محمد نیریزی" در سال ۱۱۲۹ قمری در کوفه بوده، باید در حدود سال ۱۱۲۸ قمری به عراق رفته باشد. به گفته خود "سید قطب‌الدین محمد نیریزی"، وی در سال ۱۱۲۹ قمری در مسجد کوفه با "سید هاشم بحرانی" ملاقات کرد و شیفته علم و کمالات او شد و برای مدتی به شاگردی او مشغول گشت. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی"، چنانکه خودش در برخی از آثارش گفته است، پس از مدتی به ایران بازگشت و در سال ۱۱۳۰ قمری در قزوین بوده است. در قزوین نزد "میر ابراهیم قزوینی" ("متوفی ۱۱۴۴ قمری") شاگردی را آغاز کرد. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" علاوه
را آغاز کرد. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" علاوه بر تحصیل، نسخه خطی دعای صباح را که "میر ابراهیم قزوینی" به خط کوفی نوشته بود، نسخه برداری کرد و کتاب «"منظومه صرفيه و نحويه علويه"» خود را نیز در آنجا تنظیم و تکمیل کرد. پس از آن عازم مشهد مقدس شد و در آنجا با "میر محمد تقی خراسانی" ("متوفی ۱۱۳۸ قمری") ملاقات کرد. پس از مدتی به همراه "میر محمد تقی خراسانی" از مشهد به اصفهان آمد. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" باید قبل از حمله افغان‌ها یعنی قبل از ۱۱۳۴ قمری وارد اصفهان شده باشد. زیرا علاوه بر اینکه بیشتر منابع از
شده باشد. زیرا علاوه بر اینکه بیشتر منابع از حضور "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در اصفهان پیش از آن تاریخ یاد کرده‌اند، وی مدتی نیز در اصفهان نزد ملا محمد صادق اردستانی ("متوفی ۱۱۳۴ قمری") کسب علم کرده است. به هر حال در حدود سالهای ۱۱۳۱ و ۱۱۳۲ قمری وارد اصفهان شد و از محضر "ملا محمد صادق اردستانی" و "آقا خلیل اصفهانی" ("متوفی ۱۱۳۶ قمری") استفاده کرد و تا اوایل دهه ۱۱۴۰ قمری در آنجا زندگی کرد. او در سیاست نیز تبحر داشت، از جمله نامه‌ای به شاه سلطان حسین نوشته و او را از وضعیت و خطرات موجود آگاه ساخته و حمله
و او را از وضعیت و خطرات موجود آگاه ساخته و حمله افغان‌ها را نیز پیش بینی کرده بود. علاوه بر این، چنانکه خود وی نیز اشاره کرده، در شهرهای اصفهان، شیراز، قزوین و کاشان نزد بسیاری از علما و استادان آن روزگار به کسب علم و شاگردی پرداخته است. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در یکی از سخت‌ترین، پرتلاطم‌ترین و بحرانی‌ترین دوران صفویه در اصفهان زندگی می‌کرده است. بنابر آنچه در کتاب‌هایش گفته، معلوم است که او سال‌ها پس از اشغال اصفهان توسط افغان‌ها در آنجا زندگی می‌کرده است. او از نجات خود و خانواده‌اش از بلایا گفته،
است. او از نجات خود و خانواده‌اش از بلایا گفته، از فتح مجدد اصفهان و ورود شاه تهماسب دوم ("سلطنت ۱۷۲۸ – ۱۷۳۲") که در سال ۱۱۴۱ قمری اتفاق افتاده نیز سخن به میان آورده است. بنابراین می‌توان گفت که وی تا حدود سال ۱۱۴۲ قمری در اصفهان بوده است. سپس از اصفهان به شیراز بازگشت و حدود دو دهه در آنجا زندگی کرد - یعنی تا اوایل دهه ۱۱۶۰ قمری. در آنجا به نوشتن و تالیف مشغول بود، شاگردانی نیز داشت، موعظه می‌کرد و آنها را راهنما بود. در این مدت به زادگاهش "نی‌ریز" سفر کرد و گفته می‌شود مدتی در آنجا نیز به تدریس
سفر کرد و گفته می‌شود مدتی در آنجا نیز به تدریس می‌پرداخته است. احتمالاً به دلیل آشفتگی اوضاع در شیراز در سالهای ۱۱۵۶ تا ۱۱۵۸ قمری، "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" مدتی به جزیره خارگ رفته است. او در اوایل دهه ۱۱۶۰ قمری -احتمالاً در سال ۱۱۶۳ قمری- عازم نجف و در سال ۱۱۶۳ یا ۱۱۶۴ قمری به آن شهر رسیده است. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" باقی عمر خود را در نجف ماند. در آنجا به شعرسرایی و آموزش و تربیت شاگردان مشغول بود. می‌گویند شب‌ها در آنجا جلساتی برپا می‌کرد و اسرار عرفانی را برای مشتاقان می‌گفت. او بیشتر آثار خود
عرفانی را برای مشتاقان می‌گفت. او بیشتر آثار خود را در نجف نوشته است. شاگردان وی. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" شاگردان زیادی تربیت کرده است که برجسته‌ترین آنها عبارتند از: آثار. نوشته‌های او تا قبل از صوفی شدنش همه از بین رفته است. اما از تألیفات وی که مربوط به دوران تصوف و مراحل کمال معنوی اوست، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد (بیشتر به زبان عربی و برخی به فارسی): برای "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" علاوه بر آثار گفته شده، نوشته‌های دیگری نیز ذکر شده است. از جمله: وفات. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در دهه آخر
وفات. "سید قطب‌الدین محمد نیریزی" در دهه آخر عمر به نجف رفت و بقیه عمر را در آنجا گذراند. سرانجام در ۱۸ شعبان ۱۱۷۳ قمری (۵ آوریل ۱۷۶۰ میلادی) در آنجا درگذشت و در قبرستان وادی‌السلام به خاک سپرده شد.
ماکس شرک (؛ – ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به نوسفراتو، دارایی‌های دوک بزرگ و عروس معاوضه‌شده اشاره کرد. مرگ. در ۱۹ فوریه ۱۹۳۶، شرک به تازگی نقش بازرس بزرگ را در نمایشنامه دان کارلوس بازی کرده بود که در نقش ویل دوم ایستاده بود. عصر همان روز او احساس ناخوشی کرد و دکتر او را به بیمارستان فرستاد و صبح روز بعد بر اثر حمله قلبی درگذشت. در آگهی ترحیم او به ویژه ایفای نقش اصلی او در نمایشنامه خسیس مولیر مورد ستایش قرار گرفت. او در ۱۴ مارس ۱۹۳۶ در
مولیر مورد ستایش قرار گرفت. او در ۱۴ مارس ۱۹۳۶ در Wilmersdorfer Waldfriedhof Stahnsdorf در براندنبورگ به خاک سپرده شد.
امیل لودویگ (؛ – ) یک نویسنده، و خبرنگار اهل آلمان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مجنون هیتلر" اشاره نمود.
کارل اتو آپل (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۵ مه ۲۰۱۷) یک فیلسوف اهل آلمان بود. کارل اتو آپل در ۱۵ مه ۲۰۱۷ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. سمت‌های علمی. آپل در سال ۱۹۶۱ به عنوان استاد دانشگاه ماینتس منصوب شد. او از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹ استاد تمام فلسفه در دانشگاه کیل، از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در دانشگاه زارلاند و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۰ در دانشگاه فرانکفورت آم ماین بود. در سال ۱۹۹۰ او به عنوان بازنشستگی افتخاری نائل شد. او همچنین در دانشگاه‌های مختلف جهان عنوان مدعو یا استاد میهمان را داشته‌ است.
کارل فریدریش تْسِلْتِر (؛ ۱۱ دسامبر ۱۷۵۸ – ۱۵ مهٔ ۱۸۳۲) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و معلم موسیقی اهل آلمان بود. استاد وی کارل فریدریش کریستیان فاش آهنگساز آلمانی بود. از شاگردان او می‌توان از فلیکس مندلسون و فانی مندلسون نام برد.
دانشکده پرستاری و مامایی کرمانشاه به ریاست دکتر علی اکبر ویسی رایگان زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه فعالیت می‌کند. در حال حاضر تعداد دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی حدود ۶۰۰ نفر می‌باشد که در دوره‌های کارشناسی پرستاری، کارشناسی ارشد مراقبتهای ویژه پرستاری، روان پرستاری، کارشناسی پیوسته و ناپیوسته مامایی و کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی در حال تحصیل هستند. دکتر علی اکبر ویسی رایگان از اعضای هیئت علمی دانشکده پرستاری ومامایی با گرایش آموزش داخلی و جراحی است. وی هم‌اکنون به عنوان مدیر پرستاری دانشگاه
است. وی هم‌اکنون به عنوان مدیر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه انجام وظیفه می‌کند. از سوابق اجرایی وی می‌توان به ریاست و عضو هیئت مدیره نظام پرستاری کرمانشاه ازسال ۱۳۸۱ تا کنون، عضویت در شورای سیاست گذاری دانشگاه، ریاست دانشکده پرستاری ومامایی کرمانشاه، ریاست شورای تحصیلات تکمیلی دانشکده پرستاری ومامایی کرمانشاه اشاره کرد از دیگر فعالیتهای ایشان می‌توان خدمت به عنوان معاونت آموزشی دانشکده پرستاری ومامایی کرمانشاه، معاونت اداری مالی دانشکده پرستاری ومامایی کرمانشاه، عضویت در شورای عالی بسیج جامعه پزشکی
کرمانشاه، عضویت در شورای عالی بسیج جامعه پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و عضویت کارگروه تخصصی بهداشت، درمان، حوادث و سوانح غیرمترقبه استان کرمانشاه از ۱۳۹۱ تاکنون را نام برد. تاریخچه. دانشکده پرستاری و مامایی کرمانشاه یکی از قدیمی‌ترین و اولین دانشکده‌های پرستاری و مامایی ایران می‌باشد. این دانشکده فعالیت خود را در سال ۱۳۴۴ با عنوان آموزشگاه عالی پرستاری و مامایی ۲۵ شهریور آغاز نمود. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال ۱۳۵۷ به آموزشگاه پرستاری و مامایی ۱۷ شهریور تغییر نام داد و از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۴