payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حباب الکترون، فضایی خالی است که اطراف یک الکترون آزاد در یک گاز یا مایع برودتی، نظیر نئون یا هلیوم وجود دارد. این حباب‌ها در فشار اتمسفر به طور معمول خیلی کوچک اند، با اندازه‌ای حدود ۲ نانومتر. حباب الکترون در هلیوم. در دمای اتاق، الکترون‌ها در گازهای نجیب به‌طور آزادانه حرکت می‌کنند و تنها با برخوردی ضعیف با دیگر اتم‌ها متوقف می‌شوند. جنبش آن‌ها، که منوط به چگالی گاز و دما است، به خوبی توسط نظریه جنبشی کلاسیک شرح داده می‌شود. همانطور که دما کاهش می‌یابد، جنبش الکترون‌ها نیز کم می‌شود، تا زمانی که، سرعت
جنبش الکترون‌ها نیز کم می‌شود، تا زمانی که، سرعت اتم‌های هلیم در دمای کم تر پایین می‌آید و دیگر اثر متقابلی با الکترون ندارند.زیر دمایی بحرانی، جنبش الکترون‌ها به مقدار بسیار کم که انتظار نمی‌رود افت می‌کند. این اختلاف دما منجر به توسعه نظریه حباب الکترون می‌شود. در دماهای پایین، الکترون‌هایی که به هلیم مایع تزریق می‌شوند، آزادانه حرکت نمی‌کنند، بلکه دور خودشان حباب‌های کوچک خلا تشکیل می‌دهند.
مرد پرنده‌ای یا فضیلت غیرمنتظرهٔ جهل فیلمی در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی الخاندرو گونسالس اینیاریتو است که در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد. مایکل کیتون، زک گالیفیاناکیس، ادوارد نورتون، آندره‌آ ریسبرو، ایمی رایان، اما استون و نائومی واتس در فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. کیتون در نقش یک بازیگر هالیوودی است که مدت‌ها پیش با یک نقش ابرقهرمانی به‌شهرت رسیده‌است و در حال حاضر می‌خواهد با اجرای یک تئاتر اقتباسی از آثار ریموند کارور در برادوی، شهرت ازدست‌رفتهٔ خویش را بازیابد. "بردمن" در
شهرت ازدست‌رفتهٔ خویش را بازیابد. "بردمن" در افتتاحیهٔ هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز اکران شد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ به صورت محدود در ایالات متحده و در ۱۴ نوامبر، به صورت جهانی اکران گردید. این فیلم بیش از ۵۹ میلیون دلار فروش داشت. بردمن عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد و توسط بسیاری از جمله هیئت ملی بازبینی فیلم و بنیاد فیلم آمریکا به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۴ میلادی انتخاب شد. در ۷۲مین مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت ۷ جایزه شد که از این بین کیتون جایزه بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی یا درام را دریافت
بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی یا درام را دریافت کرد و فیلم‌نامهٔ فیلم نیز جایزه بهترین فیلم‌نامه را به‌دست آورد. در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار، بردمن با نامزدی در ۹ بخش، همراه "هتل بزرگ بوداپست" بیشترین تعداد نامزدی در این دوره را کسب کرد که از این بین موفق به دریافت چهار جایزهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی و بهترین فیلم‌برداری شد. داستان. ریگان تامسون (مایکل کیتون) بازیگر هالیوودی است که دو دهه قبل به خاطر بازی در نقش ابرقهرمانی به نام بردمن (مرد پرنده‌ای) در فیلم‌های
به نام بردمن (مرد پرنده‌ای) در فیلم‌های بلاک‌باستر، مشهور بوده، ولی حالا شهرتش لکه‌دار شد. در ذهنش صدای شخصیت بردمن با او صحبت می‌کند و از او انتقاد می‌کند و او خودش تصور می‌کند قدرت‌های خارق‌العادهٔ بردمن را در زندگی واقعی نیز داراست. ریگان امیدوار است با اقتباس نمایش‌نامه‌ای از داستان کوتاه ریموند کارور به نام «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم» که خودش نویسندگی، کارگردانی و بازیگری در آن را بر عهده دارد، شهرت از دست‌رفته‌اش را بازیابد. تهیه‌کننده این نمایش، وکیل و بهترین دوست ریگان یعنی جیک (زک
این نمایش، وکیل و بهترین دوست ریگان یعنی جیک (زک گالیفیاناکیس) است. لورا (آندره‌آ ریسبرو) که دوست‌دختر ریگان است و لزلی (نائومی واتس) بازیگری که برای اولین بار در برادوی روی صحنه می‌رود، بازیگران این نمایش هستند. دختر ریگان، سم (اما استون) که معتاد نیز هست، دستیار ریگان است. هنگام تمرین، یک لامپ از صحنه روی سر بازیگر اصلی، رالف (جرمی شیموس)، می‌افتد و او را مصدوم می‌کند. ریگان و جیک هر دو اتفاق نظر دارند که او بازیگر بدی بوده و ریگان ادعا می‌کند، وی لامپ را از قصد روی سرش انداخته‌است. از طریق لزلی، آن‌ها
از قصد روی سرش انداخته‌است. از طریق لزلی، آن‌ها موفق می‌شوند بازیگر مشهوری به نام مایک (ادوارد نورتون) را برای این نقش استخدام کنند. اولین پیش‌نمایش افتضاح پیش می‌رود. مایک زمانی که ریگان مشروبش را با آب بروی صحنه عوض می‌کند، نقشش را می‌شکند و با وی درگیر می‌شود و همچنین در یک صحنه سکس، سعی می‌کند به لزلی تجاوز کند. ریگان با خواندن مطبوعات متوجه می‌شود که مایک حواس همه را به خود جلب کرده‌است. جیک او را راضی می‌کند که با او ادامه بدهد. وقتی ریگان سم را هنگام مصرف ماری‌جوآنا غافلگیر می‌کند، سم به او می‌گوید
مصرف ماری‌جوآنا غافلگیر می‌کند، سم به او می‌گوید که او اصلاً اهمیتی ندارد و این نمایش فقط برای غرور اوست. پشت صحنهٔ آخرین پیش‌نمایش، ریگان می‌بیند که سم و مایک در حال لاس زدن هستند. وقتی برای سیگار کشیدن به بیرون می‌رود، لباسش لای در الکترونیکی گیر می‌کند و مجبور می‌شود برهنه شود و از طریق میدان تایمز و در اصلی سالن وارد صحنه شود. بازدید فیلمی که از این صحنه بر روی اینترنت منتشر می‌شود، به سرعت بالا می‌رود. بعد از این، او در یک بار با منتقدی به نام تابیتا دیکینسون، مواجه می‌شود. او به ریگان می‌گوید که از
دیکینسون، مواجه می‌شود. او به ریگان می‌گوید که از مشاهیر هالیوودی که تظاهر می‌کنند بازیگرند متنفر است و به زودی با یک نقد منفی، کار نمایشش را تمام خواهد کرد. ریگان مست می‌کند و در خیابان از حال می‌رود. روز بعد او توهم می‌زند که در حال صحبت با بردمن است و به او می‌گوید تا یک فیلم بردمن دیگر بسازد. همچنین تصور می‌کند که روی شهر نیویورک در حال پرواز است. در شب اول نمایش، ریگان از اسلحه واقعی برای صحنهٔ پایانی استفاده می‌کند. صحنه‌ای که در آن شخصیت ریگان خودش را می‌کشد. او به بینی خودش شلیک می‌کند. در
خودش را می‌کشد. او به بینی خودش شلیک می‌کند. در بیمارستان جیک به ریگان می‌گوید که تابیتا برای او یک نقد مثبت نوشته‌است. وقتی سم به ملاقاتش می‌رود، لحظه‌ای بیرون اتاق می‌رود و وقتی برمی‌گردد می‌بیند که پنجره باز است و پدرش نیست. او از پنجره به پایین نگاه می‌کند، بعد به بالا و لبخند می‌زند. انتشار. بردمن به عنوان فیلم افتتاحیهٔ هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز در بخش مسابقه به همراه فیلم پرزیدنت از محسن مخملباف در بخش افق انتخاب شد. انتشار محدود آن در چهار سالن نمایش آمریکای شمالی در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ آغاز
نمایش آمریکای شمالی در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ آغاز شد. به دنبال آن اکران سراسری فیلم در ۸۵۷ سالن نمایش در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. جوایز. این فیلم در بیش از پنجاه جشنواره فیلم شرکت و موفق به کسب جوایز مختلفی شد که مهم‌ترین آنها عبارت اند از: شصت و هشتمین دوره جوایز بفتا. امانوئل لوبزکی برنده جایزه جایزه بفتای بهترین فیلم‌برداری هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز. الخاندرو گونسالس اینیاریتو نامزد جایزه شیر طلایی
فیل موریسون (زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۸) تهیه‌کننده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌های او می‌توان به جون‌باگ (۲۰۰۵) و همه چیز روشن است (۲۰۱۳) اشاره کرد. موریسون در سال ۲۰۰۶ کمپین تلویزیونی «یک مک بگیر» را برای شرکت اپل کارگردانی کرد.
بیتریس تینزلی (؛ – ) یک دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل نیوزیلند بود. تینزلی مدرک کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه کانتربری در سال 1962 به پایان رساند.
آنا آسلان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک پزشک ارمنی‌تبار اهل رومانی بود. زندگی‌نامه. در ۱ ژانویهٔ ۱۸۹۷ در برئیلا به دنیا آمد و از Faculty of Medicine, Bucharest فارغ‌التحصیل شد. وی در ۲۰ مهٔ ۱۹۸۸ در سن ۹۱ سالگی در بخارست درگذشت.
کریستین بونوویی (انگلیسی: Kristine Bonnevie‎; متولد ۸ اکتبر ۱۸۷۲ – متوفی ۳۰ اوت ۱۹۴۸) یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی یاخته‌ای اهل نروژ بود. او اولین زنی بود که در نروژ به مقام استادی دانشگاه رسید. از نظر سیاسی او ضمن گرایش به چب از مدافعان حقوق زنان بود. در زمینه تحقیقات علمی او در حوزه‌های یاخته‌شناسی، ژنتیک و جنین‌شناسی فعالیت می‌کرد. کریستین بونوویی اولین زنی بود که به مجلس نمایندگان نروژ بعنوان عضو علی‌البدل راه پیدا کرد. او همچنین به نمایندگی از حزب آزادیخواهان چپ، عضو شورای شهر کریستینیا بود. کریستین
چپ، عضو شورای شهر کریستینیا بود. کریستین بونوویی از اولین زنانی بود که در نروژ به مقام رسمی سیاسی رسیدند. زندگی شخصی. وی پنجمین فرزند از هفت فرزند «یعقوب آل بونوویی» (۱۸۳۸–۱۹۴۴) و «آننه یوهاننه» (۱۸۳۹–۱۹۲۷) بود. یعقوب آل بونوویی با زنی دیگری بنام «سوزان براین» (۱۸۴۸–۱۹۲۷) صاحب فرزند هشتم و نهم نیز شد. خانواده بونوویی در سال ۱۸۸۶ از تروندهایم به کریستینیا نقل مکان کردند. کریستین بونوویی هرگز ازدواج نکرد. بزرگترین خواهر او با یک فیزیکدان و هواشناس نروژی ازدواج کرد. پدر او در کل نظر مساعدی دربارهٔ نهضت زنان
کرد. پدر او در کل نظر مساعدی دربارهٔ نهضت زنان نداشت. او معتقد بود که زنان دارای عواطف قوی بوده و در مقابل سختی‌های هر روزه بردبار هستند. او یک بار نوشت که زنان به وقت نزاع منصف باقی مانده و از پیروزی مغرور نمی‌شوند. اما برای غوطه خوردن در واقعیات دنیای خارجی خلق نشده و جای آنها در خانه است. تحصیل و تجربه شغلی. کریستین بونوویی در سال ۱۸۹۲ م، امتحانات نهایی دوره متوسطه را با موفقیت پشت سر گذاشت. ابتدا به ادامه تحصیل در رشته جانورشناسی پرداخت اما بعد از مدتی، به زیست‌شناسی تغییر رشته داد. در سال ۱۹۰۶ م رساله
به زیست‌شناسی تغییر رشته داد. در سال ۱۹۰۶ م رساله دکترای خود را در مورد سلولهای زایا منتشر کرد. او همچنین از سال ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ م در زوریخ زیر نظر آرنولد لانگ مشغول تحصیل بود. از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ در وورتسبورگ زیر نظر تئودور بووری بود. او از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ در نیویورک، در دانشگاه کلمبیا ادامه تحصیل داد. او در سال ۱۹۰۰ م بعنوان رئیس آزمایشگاه آناتومی جانوری به جانشینی یوهان یورت انتخاب شد. کریستین بونوویی از سال ۱۹۱۲ تا سال ۱۹۳۷ در کالج سلطنتی فردریک سمت استادی داشت. در ضمن، مؤسسه مطالعات ژنتیک در ۱۹۱۶ بوسیله
داشت. در ضمن، مؤسسه مطالعات ژنتیک در ۱۹۱۶ بوسیله او پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۱۱ او اولین زن در نروژ بود که به عضویت آکادمی علوم و ادبیات نروژ پذیرفته شد. در سال ۱۹۲۲ م او خود یک انجمن برای زنان دانشگاهی درنروژ ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۶ یک مرکز مطالعاتی برای دانشجویان دختر و در سال ۱۹۲۳ یک مرکز دانشجویی عمومی احداث کرد. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۷ کریستین بونوویی عضو هیئت پخش همگانی دانشگاه بود. اشخاص مشهوری مانند تور هایردال از جمله دانش آموختگان کریستین بونوویی بودند. فعالیت سیاسی. کریستین بونوویی از سال ۱۹۰۹ تا
فعالیت سیاسی. کریستین بونوویی از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۸عضو حزب آزادیخواهان چپ بود. از سال ۱۹۰۸ تا سال ۱۹۱۹ عضو شورای شهر کریستیانیا بود. در سال ۱۹۱۵ بعنوان عضو علی‌البدل، اولین زنی بود که وارد مجلس نماینگان مردم در نروژ شد. بین سالهای ۱۹۱۶ و ۱۹۱۸ او معاونت اتو بار هالوورسن را در مجلس برعهده داشت. در سال ۱۹۲۰ او موفق به دریافت نشان سلطنتی نروژ به پاس خدمات خود گردید. او همچنین جوایز دیگری از جمله نشان سنت اولاف و جایزه فریتیوف نانسن را در زمان زندگی خود بدست آورد. بین سالهای ۱۹۲۲ و ۱۹۳۳، کریستین بونوویی در امور
بین سالهای ۱۹۲۲ و ۱۹۳۳، کریستین بونوویی در امور کمیته بین‌المللی همکاری اندیشمندانه (با هنری برگسون، آلبرت انیشتین، ماری کوری و غیره) همکاری می‌کرد.
امبت دیویتس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "شکست، مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز، ارتش تاریکی، دختری با خالکوبی اژدها، فهرست شیندلر، جون‌باگ، خاطرات بریجت جونز" اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که امبت دیویتس در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
آلساندرو نیوولا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "چیمریکا"، "تغییر چهره"، "جون‌باگ"، "پارک ژوراسیک ۳" و "چشم"، "شیطان نئونی"، "کوکو قبل از شانل"، "اختراع ابوت‌ها"، "تو هرگز واقعاً اینجا نبودی"، "میعادگاه غوطه ور دریای سرخ"، "من تو را می‌خواهم"، "بهترین طرح‌های ارائه شده"، "دختری در پارک"، "جادوگر دروغ‌ها"، "جینجر و رزا"، "پاکسازی"، "جینی جونز"، "زوزه بکش"، "پنج دلار در روز"، "گربه وحشی" و
"زوزه بکش"، "پنج دلار در روز"، "گربه وحشی" و فیلم درحال ساخت کریون شکارچی اشاره کرد.
سسیلیا هلنا پین-گاپوشکین (نای پین؛ ۱۰ مه ۱۹۰۰–۷ دسامبر ۱۹۷۹) ستاره‌شناس و اخترفیزیکدان آمریکایی متولد بریتانیا بود که در پایان‌نامه دکتری خود در سال ۱۹۲۵ پیشنهاد داد که ستارگان از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده‌اند. نتیجه‌گیری او در ابتدا رد شد زیرا جامعه علمی آن زمان که معتقد بود هیچ تفاوت اساسی بین خورشید و زمین وجود ندارد. مشاهدات مستقل سرانجام ثابت کرد که حق با اوست. اوایل زندگی. سیسیلیا هلنا پین یکی از سه فرزندی بود که در وندور در باکینگهامشایر انگلستان متولد شد، اما لئونورا هلنا (زادهٔ پرتز) و ادوارد جان
شد، اما لئونورا هلنا (زادهٔ پرتز) و ادوارد جان پین، وکیل دادگستری لندن، مورخ و موسیقیدان که از اعضای آکسفورد بود. مادرش، اما لئونورا هلنا پرتز، از خانواده پروس بود و دو عموی برجسته داشت، مورخ جورج هاینریش پرتز و نویسنده سوئدی بورگ جیمز جان گارت ویلکینسون؛ خواهرش فلورانس پیانیست بود. پدر سیسیلیا پین در چهار سالگی درگذشت و مادرش را مجبور کرد که خانواده را به تنهایی بزرگ کند. سیسیلیا پین مدرسه خود را در وندوور در مدرسه ای خصوصی که توسط الیزابت ادواردز اداره می‌شد، آغاز کرد. وقتی دوازده ساله بود، مادرش به دلیل
آغاز کرد. وقتی دوازده ساله بود، مادرش به دلیل تحصیل برادر سیسیلیا، همفری، که بعداً باستان‌شناس شد، به لندن نقل مکان کرد. سیسیلیا در کالج سنت مری، پدینگتون تحصیل کرد، جایی که نتوانست ریاضیات یا علوم زیادی را مطالعه کند، اما در سال ۱۹۱۸ مدارس مدرسه دخترانه سنت پل را تغییر داد. گوستاو هولست، که در مدرسه به تدریس موسیقی مشغول بود، از وی خواست در حرفه موسیقی فعالیت کند، اما ترجیح داد تمرکز خود را بر روی علم بگذارد. سال بعد او بورسیه تحصیلی را دریافت کرد که تمام هزینه‌هایش را در کالج نیوهام، دانشگاه کمبریج
تمام هزینه‌هایش را در کالج نیوهام، دانشگاه کمبریج پرداخت، جایی که در ابتدا گیاه‌شناسی، فیزیک و شیمی خواند، اما پس از سال اول گیاه‌شناسی را رها کرد. علاقه او به نجوم پس از حضور در سخنرانی آرتور ادینگتون در سفر ۱۹۱۹ او به جزیره پرنسیپ در خلیج گینه در ساحل غربی آفریقا برای مشاهده و عکاسی از ستارگان نزدیک به یک خورشید گرفتگی به عنوان آزمایش آلبرت اینشتین، آغاز شد. او در مورد این سخنرانی گفت: "نتیجه یک تغییر کامل در تصویر جهان من بود." اما به دلیل جنسیت مدرکی دریافت نکرد. کمبریج تا سال ۱۹۴۸ به زنان مدرکی اعطا
نکرد. کمبریج تا سال ۱۹۴۸ به زنان مدرکی اعطا نمی‌کرد. پین متوجه شد که تنها گزینه شغلی او در بریتانیا معلم شدن است، بنابراین به دنبال کمک‌های بلاعوض بود که بتواند به ایالات متحده برود. پس از معرفی به هارلو شپلی، مدیر رصدخانه کالج هاروارد، جایی که او به تازگی برنامه فارغ‌التحصیلی نجوم را ایجاد کرده بود، در سال ۱۹۲۳ انگلستان را ترک کرد. این امر با تشویق زنان به تحصیل در رصدخانه امکان‌پذیر شد. پین پس از آدلاید ایمز، دومین دانشجوی بورسیه بود. پایان‌نامه دکتری. شپلی پین را متقاعد کرد که پایان‌نامه دکتری بنویسد و
پین را متقاعد کرد که پایان‌نامه دکتری بنویسد و بنابراین در سال ۱۹۲۵ او اولین فردی بود که از کالج رادکلیف دانشگاه هاروارد در رشته نجوم دکترا گرفت. عنوان پایان‌نامه او اتمسفر ستاره ای بود. پین با استفاده از نظریه یونیزاسیون که توسط فیزیکدان هندی "Megnad Saha" توسعه یافته بود، توانست طبقه‌های طیفی ستارگان را با دمای واقعی آنها مرتبط کند. او نشان داد که تنوع زیاد در خطوط جذب ستاره ای به دلیل میزان متفاوت یونیزاسیون در دماهای مختلف است، نه به دلیل مقادیر مختلف عناصر. او دریافت که سیلیکون، کربن و سایر فلزات رایج
او دریافت که سیلیکون، کربن و سایر فلزات رایج که در طیف خورشید دیده می‌شوند تقریباً به همان نسبت نسبی روی زمین وجود دارد. بر خلاف اعتقاد پذیرفته شده آن زمان، که بر این باور بود که ترکیبات عنصری ستارگان تقریباً یکسان است. زمین. با این حال او دریافت که هلیوم و به ویژه هیدروژن بسیار بیشتر است (برای هیدروژن، با ضریب حدود یک میلیون). پایان‌نامه وی به این نتیجه رسید که هیدروژن جزء قریب به اتفاق ستارگان است و آن را فراوان‌ترین عنصر در جهان می‌کند. با این حال، هنگامی که پایان‌نامه پین مورد بررسی قرار گرفت،
هنگامی که پایان‌نامه پین مورد بررسی قرار گرفت، ستاره‌شناس هنری نوریس راسل، که بر نظریه‌های هنری رولند فیزیکدان آمریکایی پایبند بود، او را از این نتیجه‌گیری که ترکیب خورشید عمدتاً هیدروژن است منصرف کرد زیرا این امر در تضاد با اجماع علمی فعلی مبنی بر شباهت ترکیب عنصر خورشید و زمین بود. در سال ۱۹۱۴، وی در مقاله ای دانشگاهی نوشت: توافق لیست خورشیدی و زمینی به گونه ای است که نظر رولند را بسیار قوی تأیید می‌کند که اگر پوسته زمین تا دمای جو خورشید افزایش یابد، طیف جذب بسیار مشابهی را ایجاد می‌کند. طیف‌های خورشید
جذب بسیار مشابهی را ایجاد می‌کند. طیف‌های خورشید و سایر ستارگان مشابه بودند، بنابراین به نظر می‌رسید که فراوانی نسبی عناصر در جهان مانند پوسته زمین است. در نتیجه پین نتایج خود را «جعلی» توصیف کرد. چند سال بعد، منجم اتو استروو کار خود را «درخشان‌ترین پایان‌نامه دکتری که تا به حال در نجوم نوشته شده‌است» توصیف کرد. راسل همچنین متوجه شد که او درست می‌گوید وقتی نتایج یکسانی را با روش‌های مختلف به دست آورد. در سال ۱۹۲۹، وی یافته‌های خود را در مقاله ای منتشر کرد که به‌طور مختصر به کار و کشف اولیه پین اذعان داشت.
به‌طور مختصر به کار و کشف اولیه پین اذعان داشت. حرفه. پس از اخذ مدرک دکتری، پین برای درک ساختار راه شیری ستاره‌هایی با درخشندگی بالا را مطالعه کرد. بعداً او تمام ستارگان درخشان تر از قدر دهم را مورد بررسی قرار داد. او سپس ستارگان متغیر را مطالعه کرد و بیش از ۱٬۲۵۰٬۰۰۰ مشاهدات را با دستیاران خود انجام داد. این کار بعداً به ابرهای ماژلانی گسترش یافت و ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ مشاهده دیگر از ستارگان متغیر را اضافه کرد. این داده‌ها برای تعیین مسیرهای تکامل ستاره ای مورد استفاده قرار گرفت. او نتیجه‌گیری‌های خود را در دومین
قرار گرفت. او نتیجه‌گیری‌های خود را در دومین کتاب خود با عنوان ستاره‌های درخشان بالا (۱۹۳۰) منتشر کرد. مشاهدات و تجزیه و تحلیل او از ستارگان متغیر، که با همسرش، سرگئی گاپوشکین انجام شد، پایه و اساس همه کارهای بعدی را بر روی چنین اشیایی قرار داد. پین گاپوشکین در طول زندگی خود از نظر علمی فعال بود و تمام دوران دانشگاهی خود را در هاروارد گذراند. هنگامی که او شروع به کار کرد، زنان از استاد شدن در دانشگاه هاروارد منع شدند بنابراین او سالها را به انجام کارهای تحقیقی کم اعتبار و کم درآمد پرداخت. با این وجود کار
کم اعتبار و کم درآمد پرداخت. با این وجود کار او منجر به چاپ چندین کتاب شد. از جمله ستاره‌های درخشان بالا (۱۹۳۰)، ستاره‌های متغیر (۱۹۳۸) و ستاره‌های متغیر و ساختار کهکشانی (۱۹۵۴). شپلی تلاش‌هایی را برای بهبود موقعیت خود انجام داده بود و در سال ۱۹۳۸ عنوان «ستاره‌شناس» به او اعطا شد. به درخواست پین عنوان وی بعداً به فیلیپس ستاره‌شناس تغییر یافت. او در سال ۱۹۴۳ به عضویت آکادمی علوم و هنرهای آمریکا انتخاب شد. دوره‌های وی تا سال ۱۹۴۵ در فهرست دانشگاه هاروارد ثبت نشده بود. وقتی دونالد منزل در سال ۱۹۵۴ مدیر
ثبت نشده بود. وقتی دونالد منزل در سال ۱۹۵۴ مدیر رصدخانه کالج هاروارد شد، سعی کرد انتصاب وی را بهبود بخشد و در سال ۱۹۵۶ او اولین زنی بود که از دانشکده هنرها و علوم هاروارد به عنوان استاد کامل ارتقا یافت. بعداً با انتصاب به ریاست گروه نجوم او همچنین اولین زنی شد که ریاست دپارتمان هاروارد را بر عهده داشت. شاگردان وی شامل هلن سایر هوگ، جوزف اشبروک، فرانک دریک، هارلان اسمیت و پل دبلیو هاج بودند که همگی در نجوم سهم مهمی داشتند. پین-گاپوشکین در سال ۱۹۶۶ از تدریس فعال بازنشسته شد و متعاقباً به عنوان استاد ممتاز
فعال بازنشسته شد و متعاقباً به عنوان استاد ممتاز هاروارد منصوب شد. او تحقیقات خود را به عنوان یکی از کارکنان رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونیان و همچنین ویرایش مجلات و کتابهای منتشر شده توسط رصدخانه هاروارد به مدت بیست سال ادامه داد. میراث. حرفه پین نقطه عطفی در رصدخانه کالج هاروارد بود. تحت هدایت هارلو شپلی و دکتر ای جی شریدان (که پین-گاپوشکین آنها را به عنوان مربی توصیف کرد)، این رصدخانه پیش از این فرصت‌های بیشتری را در زمینه نجوم به زنان نسبت به سایر موسسات ارائه کرده بود و دستاوردهای قابل توجهی در اوایل قرن
کرده بود و دستاوردهای قابل توجهی در اوایل قرن بدست آمده بود. دنباله ای که وی در جامعه علمی عمدتاً تحت سلطه مردان ایجاد کرد برای بسیاری الهام بخش بود. به عنوان مثال، او الگویی برای فیزیکدان اخترفیزیک جوان فاینمن شد. مادر و مادربزرگ فاینمن او را از پیگیری علم منصرف کرده بودند، زیرا معتقد بودند زنان از نظر جسمی قادر به درک مفاهیم علمی نیستند. فاینمن بعدها هنگامی که با برخی از کارهای خود در یک کتاب درسی نجوم آشنا شد از پین-گاپوشکین الهام گرفت. دیدن تحقیقات پین-گاپوشکین به این ترتیب فاینمن را متقاعد کرد که در
به این ترتیب فاینمن را متقاعد کرد که در واقع می‌تواند از علایق علمی خود پیروی کند. هنگام دریافت جایزه هنری نوریس راسل از انجمن نجوم آمریکا، پین از اشتیاق مادام العمر خود برای تحقیق گفت: "پاداش دانشمند جوان این هیجان احساسی است که اولین فردی در تاریخ جهان است که چیزی را می‌بیند یا چیزی را درک می‌کند. . هیچ چیز نمی‌تواند با آن تجربه مقایسه شود پاداش دانشمند قدیمی این است که ببیند یک طرح مبهم به یک منظره استادانه تبدیل شده‌است. " زندگی شخصی. در سال ۱۹۳۱، پین شهروند آمریکا شد. در یک تور در اروپا در سال ۱۹۳۳،
شهروند آمریکا شد. در یک تور در اروپا در سال ۱۹۳۳، او با اخترفیزیکدان روسی‌تبار سرگئی گاپوشکین در آلمان ملاقات کرد. او به وی درگرفتن ویزا به ایالات متحده کمک کرد و آنها در مارس ۱۹۳۴ ازدواج کردند و در شهر تاریخی لکسینگتون، ماساچوست مستقر شدند. پین نام شوهرش را به نام خود اضافه کرد و صاحب سه فرزند شد: ادوارد، کاترین و پیتر. دختر پین از او به عنوان «خیاط الهام گرفته، بافنده مخترع و خواننده خسته کننده» یاد می‌کند. پین و خانواده اش اعضای اولین کلیسای متحد در لکسینگتون بودند جایی که سیسیلیا در مدرسه یکشنبه تدریس
بودند جایی که سیسیلیا در مدرسه یکشنبه تدریس می‌کرد. او همچنین با کواکرها فعال بود. او در خانه اش در کمبریج ماساچوست، در ۷ دسامبر ۱۹۷۹ درگذشت. اندکی قبل از مرگ پین زندگی‌نامه خود را به صورت خصوصی با عنوان دست دایر چاپ کرد. بعداً به عنوان سیسیلیا پین گاپوشکین تجدید چاپ شد: زندگینامه و دیگر خاطرات ("Cecilia Payne-Gaposchkin: An Autobiography and Other Recollections"). برادر کوچکتر پین همفری پین (۱۹۰۲–۱۹۳۶)، که با نویسنده و منتقد فیلم دیلیس پاول ازدواج کرد، مدیر مدرسه باستان‌شناسی بریتانیا در آتن شد. نوه پین
مدرسه باستان‌شناسی بریتانیا در آتن شد. نوه پین سیسیلیا گاپوشکین استاد تاریخ فرهنگی قرون وسطی و تاریخ فرانسه در کالج دارتموث است.
سوزان لیندکوئست (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی مولکولی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان ملی علوم شده است.
این فهرستی از جزایر بحرین است. بحرین یک مجمع الجزایر است که از چندین جزیره طبیعی و تعدادی جزیره ساخته دست انسان است. جزایر هاوار گروهی از جزایر است که بین قطر و بحرین جداشده‌اند. در سال ۲۰۰۱، بحرین بیشتر جزایر را از قانون بین‌المللی بدست آورد. جزایر امواج مثالی از یک پروژه جزایر مصنوعی است که در بحرین ادامه دارد. این جزایر قبلاً در مرحله نشت بودند و در مراحل آخر ساخت و ساز اند. تعداد جزایر آمواج ۹ یا ۱۰ عدد می باشد. جزایر جده ( عربی : جزيرة جدة ) گروهی از سه جزیره کوچک غیر مسکونی (با احتساب جزیرۀ مصنوعی
سه جزیره کوچک غیر مسکونی (با احتساب جزیرۀ مصنوعی "مینی بحرین" به نوعی شاید بتوان گفت که چهار جزیره) در بحرین هستند که در غرب جزیره بحرین و درست در شمال ام آن نسان در خلیج فارس قرار دارند . آنها در 17.5 کیلومتری (10.9 مایل) غرب پایتخت، منامه ، در جزیره بحرین قرار دارند.
آنتونیای موری (۲۱ مارس ۱۸۶۶–۸ ژانویه ۱۹۵۲) یک ستاره‌شناس آمریکایی بود که فهرست اولیه مهمی از طیف ستاره ای را منتشر کرد. زندگی‌نامه. آنتونیو کوتانا د پیاوا پریرا موری در سال ۱۸۶۶ در نیویورک در بهار کلاسیک متولد شد. او به خاطر مادربزرگ مادرش Antonia Coetana de Paiva Pereira Gardner Draper، که متعلق به خانواده اشخاصی است که از ناپلئون به پرتغال برزیل فرار کرده بود، نامگذاری شد. جنگ‌های بناپارت پدر موری پدر و مادری میتون موری، یکی از فرزندان سارا میتون موری، یکی از فرزندان سارا میتون موری بود. مادر موری،
یکی از فرزندان سارا میتون موری بود. مادر موری، ویرجینیا دراپر، دختر آنتونی کوئتاانا د پیاوا پرایرا گاردنر و دکتر جان ویلیام دراپر بود. موری همچنین نوه جان ویلیام دراپر و خواهرزاده هنری دراپر بود، هر دو پیشگام ستاره شناسان. به همین ترتیب، جوانان آنتونیا و دو خواهر و برادرش در سن بسیار زودهنگام در معرض علم قرار گرفتند. خواهر کوچکترش، کارلوتا موری، برای تبدیل شدن به یک زمین‌شناس، استراتژیگر، دیرینه‌شناسی شد. آنتونیا موری در کالج واسار حضور داشت و در سال ۱۸۸۷ با افتخارات در فیزیک، نجوم و فلسفه فارغ‌التحصیل شد.
افتخارات در فیزیک، نجوم و فلسفه فارغ‌التحصیل شد. در آنجا، او تحت نظارت معروف ستاره‌شناس ماریا میچل مورد مطالعه قرار گرفت. کار نجومی. پس از تکمیل کار کارشناسی خود، موری برای کار در رصدخانه کالج هاروارد به عنوان یکی از هاروارد کامپیوترها، زنان بسیار ماهر که داده‌های نجوم را پردازش می‌کردند، کار می‌کرد. در این ظرفیت، موری طیف ستاره ای را مشاهده کرد و یک کاتالوگ مهم از طبقه‌بندی‌ها را در سال ۱۸۹۷ منتشر کرد. ادوارد چارلز پیکرینگ، مدیر رصدخانه، مخالف سیستم طبقه‌بندی و توضیح پهنای خطوط مختلف موری بود. در پاسخ به
و توضیح پهنای خطوط مختلف موری بود. در پاسخ به این واکنش منفی به کار او، تصمیم گرفت که رصدخانه را ترک کند. با این حال، اخترشناسی دانمارکی دانمارک Ejnar Hertzsprung ارزش مقادیر خود را متوجه شد و از سیستم‌های خود برای شناسایی ستاره‌های غول پیکر و کوتوله استفاده کرد. در سال ۱۹۰۸ موری به رصدخانه کالج هاروارد رفت و در آنجا به مدت چندین سال باقی ماند. معروف‌ترین کار او تحلیل اسپکتروسکوپی ستاره دوتایی Beta Lyrae بود که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد. سالهای بعد. پس از بازنشستگی، موری پیروی از طبیعت و حفاظت را دنبال کرد. او
موری پیروی از طبیعت و حفاظت را دنبال کرد. او از تماشای پرنده لذت می‌برد و برای نجات درختان دره ساکویا از جنگ در دوران جنگ مبارزه کرد. برای سه سال، موری همچنین به عنوان مدیر خانه جان ویلیام دراپر در هاستینگز هادسون، نیویورک، جایی که پدربزرگ و عمو پدر و مادری او را ساختند، و اولین عکس‌های ماه که از طریق یک تلسکوپ دیده می‌شد، خدمت می‌کردند. موری در تاریخ ۸ ژانویه ۱۹۵۲ در Dobbs Ferry, New York در نیویورک درگذشت. جوایز. در سال ۱۹۴۳، آنتونیای موری از جایزه انی پرنده کانن در نجوم توسط انجمن نجوم آمریکایی اهدا شد.
کانن در نجوم توسط انجمن نجوم آمریکایی اهدا شد. دهانه قمری موری و تعدادی از دهانه‌های کوچکتر اژه برای نام آنتونیا موری نامگذاری شده‌است. آنها در اصل برای پسر عموی خود، فرمانده متی فونتین موری، نیروی دریایی ایالات متحده نامگذاری شده و شاید تنها ویژگی‌های ماهانه مشترک دو پسر عموی خود باشند.
جین لو (؛ زادهٔ ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه کاولی شده است.
کریستین ون برووکیون (؛ زادهٔ ) یک زیست شناس، استاد دانشگاه، زیست‌شناس مولکولی، و سیاست‌مدار اهل بلژیک است. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه پتامکین شده‌است.
روت امیران (؛ ۱۹۱۴ – ) یک انسان شناس، و باستان‌شناس اهل اسرائیل بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه اسرائیل شده‌است.