payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌طور مثال، کاآمدی معمولی در سطح یک تک بخش ارزیابی می‌شود (مثلا اینکه بخش فروش ویدیوی خانگی به اهداف فروش خود دست یافته یانه، و غیره) که به این معناست که کارورزان تمایل دارند تا عملکرد بخش خودشان را مهم‌تر از کوور بدانند. این باعث شده تا کوورها نتوانند"هم افزایی هایی" که قرار است کوورسازی بیافریند دست پیدا کنند. فرایند بین‌المللی. فرایند بین‌المللی شدن در عملیات کوورسازی رسانه‌ها از اهمیت بسیاری برخوردار است و فرایند مهمی در سودآوری شرکت‌های بزرگ به حساب می‌آید. از این منظر این نکته مهم است که امروزه
می‌آید. از این منظر این نکته مهم است که امروزه بیشتر رسانه‌های دنیا در انحصار شرکت‌های بزرگ رسانه ای است و از اهداف این شرکت‌ها پیروی می‌کنند. هیچ امپراطوری در تاریخ کانال چند گانه رسانه ای شامل چند کانال تلویزیونی در اختیار نداشته که بتواند با صوت و تصویر کنترل شده به اعماق جامعه نفوذ کند. هدایت‌کنندگان این شرکت‌های برتر هیتلرها و استالین‌ها نیستند. آن‌ها مؤسسان بنگاه‌های آمریکایی هستند که اربابانشان ابزارهایی را در کنترل دارند که مردمان عادی از طریق آنان از جامعهٔ خود با خبر می‌شوند. این بنگاه‌های
آنان از جامعهٔ خود با خبر می‌شوند. این بنگاه‌های اقتصادی مانند هر سلسله مراتب به هم تنیده شده به دنبال راه‌های همکاری هستند. شرکت‌های رسانه‌ای برتر از قصد انتخاب‌های مردم را محدود نکردند. دلیل اصلی آن که بزرگان رسانه به صاحبان عمدهٔ همهٔ رسانه‌ها تبدیل شده‌اند، همین فرصت‌ها و قابلیت‌هایی است که برای پیشرفت دو سویه در شکل‌دادن رسانه‌های مختلف وجود داد. امپریالیسم رسانه. جایگاه بسیار بالای کشورهای صنعتی و علی‌الخصوص آمریکا در تولید و اشاعه رسانه‌ها باعث شده بسیاری از صاحبان نظران از امپریالیسم رسانه ای سخن
بسیاری از صاحبان نظران از امپریالیسم رسانه ای سخن به میان می‌آورند. طبق این دیدگاه یک امپراطوری فرهنگی پا گرفته‌است و کشورهای کم توسعه یافته، سخت آسیب پذیرند چرا که فاقد منابعی برای حفظ استقلال فرهنگی خویش اند. این نگرانی ریشه در چیرگی جهان گستر نهادهای رسانه ای غربی دارد که به بیش از یک سده پیش بازمی‌گردد. افزون بر آن نگرانی‌ها دربارهٔ صنعت رسانه اغلب در پیش زمینه عملیات‌های نظامی آمریکایی در کشورهای دیگر شکل گرفته‌اند چون آمریکا تا جنگ جهانی دوم رسماً در اشغال سرزمین‌های خارجی یا امپریالیسم درگیر بود.
اشغال سرزمین‌های خارجی یا امپریالیسم درگیر بود. طبق نظریات پسا استعمارگرایی و روایت نظری استوارت هال ازایدئولوژی و به ویژه هژمونی به روابط قدرتی اشاره می‌کند که از بالا به پایین نیست بلکه به واسطه سطحی از گفت و گو با موافقت و پذیرش افراد حفظ می‌شود. طبق همین نظر در حالی که استعمارگرایی به اشغال نظامی کشورهای دیگر اشاره دارد، پسا استعمارگرایی به معنای شکل پوشیده‌تر از اشغال است که به تهاجم نظامی نیاز ندارد بلکه در مقابل، با فرایندهای امپریالیسم رسانه ای و فرهنگی مرتبط است. بحث‌های هال دربارهٔ دستور زبان
فرهنگی مرتبط است. بحث‌های هال دربارهٔ دستور زبان نژاد بیانگر این است که گروه‌ها و اقلیت قومی در فرهنگ‌های سفیدپوست غربی همچنان بر اساس گرایش نژادپرستانه به شکلی نادرست بازنمایی می‌شود. دستور زبان نژادی توسط متون رسانه ای همانند برنامه‌های مستند دربارهٔ روابط نژادی یا فیلم‌هایی دربارهٔ سیاه پوستان در جوامع سفیدپوست بیان می‌شود و تصاویر کنونی از اقلیت‌های قومی به منزله دیگری را یاز تولید می‌کند. علاوه بر آن نظریه‌شناس شرق‌شناسی ادوارد سعید، با نظریه‌های امپریالیسم فرهنگی و رسانه شباهت‌هایی داد. هرچند محققان
فرهنگی و رسانه شباهت‌هایی داد. هرچند محققان امپریالیسم فرهنگی و رسانه ای جریان‌های اطلاعات و تبلیغات سیاسی را شناسایی کرده‌اند که عمدتاً از کشورهای غربی به سوی کشورهای غیر غربی جریان پیدا می‌کنند. به اعتقاد ادوارد سعید مشرق زمین توسط غرب به منزله یکی از عمیق‌ترین و تکراری‌ترین تصاویر دیگری درک شده‌است. طبق این نظریات تصویر بازنمایی شده از کشورهای شرقی در اختیار خود آن‌ها نیز قرار می‌گیرد و به شناخت آن‌ها از خودشان نیز تأثیر می‌گذارد. این نوع شناخت از خود با ارائه سبک زندگی آمریکایی که توسط تولیدات رسانه ای
ارائه سبک زندگی آمریکایی که توسط تولیدات رسانه ای آمریکایی منتشر می‌شود شرایط جدیدی از «چند رگگی فرهنگی» را برای کشورهای کمتر توسعه یافته ایجاد می‌کند که در آن بخش‌هایی از یک فرهنگ یک کشوربا فرهنگ دیگر تلفیق می‌شود که این آمیختگی غالباً نامتوازن روی می‌دهد.
محتوا از دولپه‌ای‌ها به اینجا ادغام شد. دولپه‌ای‌ها یا گیاهان دولپه دسته‌ای از گیاهان گلدار هستند که بذر آن‌ها از دو لپه تشکیل شده است. در حدود ۲۰۰۰۰۰ گونه از گیاهان در این دسته وجود دارند. در مقابل این گروه، گیاهان گلداری که بذرشان دولپه‌ای نیست، گیاهان تک‌لپه نام دارند. در دولپه‌ای‌ها گل‌ها به سه گروه بی‌گلبرگ، جداگلبرگ و پیوسته‌گلبرگ تقسیم می‌شوند که بی‌گلبرگ‌ها مانند بید، فندق، بلوط و گردو، جداگلبرگ‌ها مانند تیره‌های شب‌بو، خشخاش، مرکبات و پیوسته‌گلبرگ‌ها مانند نعناع، گل گاوزبان و سیب‌زمینی هستند.
مانند نعناع، گل گاوزبان و سیب‌زمینی هستند. ویژگی‌ها. ساقهٔ هوایی دولپه‌ای‌ها اغلب منشعب است، دسته‌جات آوندی در ساقه و روی یک دایره قرار دارند، اغلب آن‌ها دارای ریشه راست هستند، رگبرگ‌ها منشعب و غیرموازی و به شکل‌های گوناگون است. ساختار ظاهری این گیاهان شبیه به ساقه جوان گیاهان چوبی است. اما جوانه‌ها برهنه و در سراسر عمر گیاه فعال‌اند. تعداد قطعات گل ۴ یا ۵ یا مضربی از این اعداد است، دولپه‌ای‌ها نسبت به تک‌لپه‌ای‌ها، گستردگی و تنوع بیشتری دارند، اکثر گل‌ها، سبزی‌ها، درختچه‌ها و درختان گلدار از این گروه
سبزی‌ها، درختچه‌ها و درختان گلدار از این گروه هستند. طبقه‌بندی. گیاهان دانه‌دار به دو زیرشاخهٔ بازدانگان و نهاندانگان تقسیم می‌شود. زیرشاخهٔ نهاندانگان شامل دو ردهٔ تک‌لپه‌ای‌ها و دولپه‌ای‌ها می‌باشد. دولپه‌ای‌ها خود شامل دولپه‌ای‌های بی‌گلبرگ، دولپه‌ای‌های جداگلبرگ و دولپه‌ای‌های پیوسته‌گلبرگ می‌باشد که تعداد زیادی از گیاهان دانه‌دار را در خود جای داده‌اند. دولپه‌ای‌های جداگلبرگ (به انگلیسی: Dialypetalae). گیاهانی هستند با گل‌های کامل و دو جنسه که پوشش گل آن‌ها به صورت کاسبرگ و گلبرگ تمایز یافته و اجزای
آن‌ها به صورت کاسبرگ و گلبرگ تمایز یافته و اجزای گل در چرخه‌های متوالی و به صورت متناوب باهم قرار دارند و گرده افشانی در آن‌ها به‌وسیلهٔ حشرات صورت می‌گیرد. جداگلبرگ‌ها بالغ بر ۷۰هزار گونهٔ گیاهی هستند و براساس ساختمانِ نهنج و نحوهٔ قرارگرفتن اجزای گل در سه گروه فرعی قرار می‌گیرند. تالامیفلورها. که در آن‌ها نهنج گل برآمده یا گنبدی شکل است و اجزای گل مستقیماً بر روی نهنج استقرار یافته‌اند و شامل ۵ راسته است. آلاله‌سانان (Ranales): که برچه‌ها جدا از هم و اجزای گل غالباً در روی یک خط مارپیچی در سطح نهنج قرار
گل غالباً در روی یک خط مارپیچی در سطح نهنج قرار دارند. راسته پاریتال (parietals): که برچه‌ها پیوسته بهم و تمکن آن‌ها جانبی است. راسته گوتیفرال (Gutti ferales): که برچه‌ها پیوسته بهم و تمکن آن‌ها محوری و کاسبرگ‌ها در داخل غنچه گل، همپوشان هستند. راسته ختمی (Malvales): که برچه‌ها پیوسته بهم و تمکن آن‌ها محوری و کاسبرگ‌ها در داخل گل به صورت کفه‌ای قرار دارند. راسته فرفیون (Euphorbiales): که برچه‌ها پیوسته بهم و تمکن آن‌ها محوری، گل‌ها یک جنسه و غالباً فاقد گلبرگ هستند. دیسیفلورها. که در آن‌ها نهنج گل برآمده
هستند. دیسیفلورها. که در آن‌ها نهنج گل برآمده یا گنبدی شکل است و اجزای گل در سطح دستگاه مولد شهد یا به حالت فررفته در آن قرار دارند. راسته شمعدانی (Geraniales): نافه شامل دو ردیف پرچم و دستگاه ترشحی به صورت غده‌هایی در پای پرچم‌ها قرار دارد. راسته افرا (Sapindales): نافه شامل دو ردیف پرچم و دستگاه مولد شهد به صورت یک صفحه در محوطه خارجی پرچم‌ها قرار دارند. چنارسانان (Celastrales): نافه شامل یک ردیف پرچم و دستگاه مولد شهد در داخل پرچم‌ها و خارج پرچم‌ها قرار دارد. کالسیفلورها. سه جزء خارجی اجزای گل یعنی
دارد. کالسیفلورها. سه جزء خارجی اجزای گل یعنی کاسبرگها، گلبرگ‌ها و پرچم‌ها از قسمت زیرین خود بهم پیوسته‌اند و نهنج پیاله مانند یا کوزه‌ای شکل را در انتهای دمگل به وجود آورده‌اند. این گروه شامل ۵ راسته است. راسته گل سرخ (Rosales) راسته چتریان (Umbellales) راسته مورد (Myrtales) راسته گل ساعتی (Passiflorales) راسته کاکتوس‌ها (Cactales) دولپه‌ای‌های پیوسته گلبرگ (به انگلیسی: Sympetalae). این گیاهان بالغ بر ۵۰ هزار گونه هستند. گلبرگ‌ها در این گیاهان به‌هم‌پیوسته هستند. در اغلب پیوسته گلبرگ‌ها پرچم‌ها به قسمت
هستند. در اغلب پیوسته گلبرگ‌ها پرچم‌ها به قسمت داخلی جام گل پیوستهاند. این گروه از گیاهان شامل ۱۱ راسته هستند که در سه گروه قرار می‌گیرند. گروه اول. پیوسته‌گلبرگ‌های ۵ پیرامونی، با تخمدان فوقانی و ۵ برچه. راسته اریکال (Ericales): ابتدایی‌ترین راسته هستند، جام گل گاهی ناپیوسته، نافه ۱۰ پرچمی و پرچم‌ها غیر متصل به گلبرگها. راسته پامچال (Primulales): جام گل پیوسته، پرچم‌ها به قسمت داخلی جام گل پیوسته‌اند. راسته خرمالو (Ebenales) راسته (Plumbaginales) گروه دوم. پیوسته‌گلبرگ‌های ۴ پیرامونی، با تخمدان فوقانی و ۲
پیوسته‌گلبرگ‌های ۴ پیرامونی، با تخمدان فوقانی و ۲ برچه. راسته Gentianales: که از این راسته می‌توان به زیتون، زبان گنجشک و یاسمن اشاره کرد. راسته Polemoniales: که از این راسته می‌توان به گاو زبان، سیب زمینی و گوجه فرنگی اشاره کرد. راسته Personales: که از این راسته می‌توان به گل میمون، گل جالیز و کنجد اشاره کرد. راسته Lamiales: که از این راسته می‌توان به نعنا، بارهنگ و شاه پسند اشاره کرد. گروه سوم. پیوسته‌گلبرگ‌های ۴ پیرامونی، با تخمدان تحتانی و ۲ برچه. راسته گل استکانی (Campanulales): که شامل گل استکانی و
گل استکانی (Campanulales): که شامل گل استکانی و کدو است. راسته روناس (Rubiales): که شامل تیره روناس و بداغ است. راسته گل مینا (Asterales): که شامل تیره گل مینا، تیره سنبل‌الطیب و تیره خواجه باشی می‌باشد. دولپه‌ای‌های بی‌گلبرگ (به انگلیسی: Monochlamideae). راسته کازوآرینال (Casuarinales): گیاهانی هستند درختی با ظاهری شبیه دم اسبیان و گل‌ها یک جنسه می‌باشد. راسته آمنتال (Amentales): در این راسته تیره‌های بید، راش، فندق و گردو قرار دارد. راسته گزنه (Urticales): در این راسته تیره‌های گزنه، توت، نارون و شاهدانه
در این راسته تیره‌های گزنه، توت، نارون و شاهدانه قرار دارد. راسته دانه مرکزیان (Centrospermales): در این راسته تیره‌های اسفناج، گل میخک، چغندر و لاله عباسی قرار دارد. راسته علف هفت بند (Polygonales): در این راسته تیره‌های ترشک، علف هفت بند و ریواس قرار دارد. راسته Santalales: که در این راسته تیره معروف دارواش قرار دارد.
موزه تروپن (هلندی: Tropenmuseum) یکی از موزه‌های فعال در آمستردام، پایتخت هلند و از مهم‌ترین موزه‌های مردم‌شناسی در اروپا است. فعالیت‌های موزه بیش‌تر در زمینه علوم انسانی و اجتماعی و شناخت جوامع مناطق گوناگون جهان به ویژه آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین است. در بخش‌هایی از موزه، محیط زندگی در مناطق مورد نظر، بازسازی شده‌اند. از مجموعه موجود در این موزه به‌عنوان «گنجینه پنهان در آمستردام» یاد شده‌است. پیشینه. "موزه تروپن" که نام آن به‌معنای مناطق گرمسیری (Tropical) است در اصل در سال ۱۸۴۸ در شهر هارلم در هلند
است در اصل در سال ۱۸۴۸ در شهر هارلم در هلند بنیان نهاده شد، ولی در سال ۱۹۱۰ به آمستردام انتقال داده شد. این موزه اکنون بخشی از بنیاد سلطنتی مناطق گرمسیری در هلند، موسوم به «کیت» (KIT) است. نمایشگاه‌های دایمی و دوره‌ای. این موزه علاوه بر نمایشگاه‌های دائمی مانند نمایشگاه سازهای موسیقی جامعه غرب آسیا و … هر چند وقت یک‌بار محل برگزاری نمایشگاه‌های موقتی نیز است. از جمله نمایشگاه هنر اسلامی در سال ۲۰۱۳ که دربرگیرنده آثاری از هنر ایران در دوره اسلامی نیز بود. پیوند به بیرون. تارنمای رسمی موزه تروپن (به انگلیسی
به بیرون. تارنمای رسمی موزه تروپن (به انگلیسی و هلندی)
اونیکولیز به معنی جدا شدن بدون درد ناخن از بستر آن است. جدا شدن ممکن است از کناره‌ها یا انتهای دیستال (دور) شروع شود. از علت‌هایی که باعث این حالت می‌شوند می‌توان از پسوریازیس (شایع‌ترین سبب)، هیپرتیروئیدیسم، تروما، عفونت کاندیدیایی، سودومونایی، داروها (مثلاً تتراسایکلین که می‌تواند باعث اونیکولیز حساس به نور شود) و آلرژی‌های تماسی نام برد. کارهای منزل در صورتی که بدون دستکش و سنگین باشد، یکی از علت‌های اونیکولیز محسوب می‌شود. داروهای دیگری که ممکن است باعث اونیکولیز شوند، مینوسیکلین و قرص‌های جلوگیری از
اونیکولیز شوند، مینوسیکلین و قرص‌های جلوگیری از بارداری هستند. بین علت‌های سیستمیک برای اونیکولیز می‌توان به کم خونی و برونشکتازی اشاره نمود. به غیر از پسوریازیس که درگیری شناخته شده‌ای در اونیکولیز دارد، لیکن پلان هم می‌تواند باعث اونیکولیز شود. تا ۵۰ درصد از بیماران مبتلا به پسوریازیس درگیری ناخن دارند. در پسوریازیس ناخن، ممکن است علاوه بر اونیکولیز، نقطه نقطه‌های فرورفته و لکه‌های زردرنگ شفاف زیر ناخن دیده شود. بیماران مبتلا به اونیکولیز باید از نظر هیپرتیروئیدیسم بررسی شوند. درمان. درمان عمومی شامل
بررسی شوند. درمان. درمان عمومی شامل بریدن بخش جداشده از بستر ناخن و خشک نگاه داشتن سطح زیر ناخن است. می‌توان از داروهای موضعی مثل تنتور ضدقارچ مایع که حاوی میکونازول است یا فلوکونازول خوراکی استفاده نمود. با توجه به اینکه بدنبال اونیکولیز فراوانی عفونت‌های ثانویه زیادتر می‌شود، تمیز نگاه داشتن ناخن قسمت مهمی از درمان است. غالباً در درمان از کورتیکواستروئیدهای موضعی استفاده می‌شود.
در گیاهشناسی تنه به معنای قسمت چوبی و اصلی گیاه است. تنه عامل مهمی در تعیین و تشخیص نوع گیاه است. تنهٔ گیاهن گوناگون بسته به نوع آنها از پایین به بالا متفاوت است. در صنایع چوب بری تنه مهم‌ترین قسمت درخت برای استفاده است. تنه ممکن است هم در گیاهان چوبی و هم در گیاهان غیر چوبی مانند نخل‌ها و سایر تک لپه ای‌ها یافت شود. تنهٔ گیاهانی مانند درختان با گذشت زمان و در اثر مرحلهٔ رشد دوم گیاه (یا در تک لپه ای، رشد شبه ثانویه) قطور تر می‌شوند. تنه‌ها می‌توانند در برابر آسیب، از جمله آفتاب سوختگی آسیب‌پذیر باشند.
برابر آسیب، از جمله آفتاب سوختگی آسیب‌پذیر باشند. واژگان. تنه‌هایی که برای ساختن الوار بریده می‌شوند را عموماً کنده می‌نامند. اگر به طول خاصی بریده شوند، به آن بالت می‌گویند. اصطلاح «کنده» به‌طور غیررسمی برای توصیف هر تنه کنده شده‌ای که ریشه در زمین نداشته باشد و ریشه‌های آن جدا شده است، استفاده می‌شود. کنده قسمتی از تنه است که پس از قطع شدن درخت، در زمین باقی می‌ماند. ساختار تنه. تنه از پنج قسمت اصلی تشکیل شده است: پوست بیرونی، پوست داخلی (آبکش)، کامبیوم، چوب نرم (بافت چوبی زنده) و چوب داخلی (بافت چوبی
چوب نرم (بافت چوبی زنده) و چوب داخلی (بافت چوبی مرده). اگر از بیرون درخت به سمت داخل پیش برویم:
دستگاه سنجش تابش خورشید را آفتاب‌سنج (pyranometer) می‌گویند. آفتاب‌سنج، تابه‌سنجی است که شدت ترکیبی ورود تابش مستقیم خورشیدی و تابش منتشرشده آسمانی را اندازه می‌گیرد. آفتاب‌سنج معمولی دارای حسگری از نوع فوتودیود سیلیکونی است و قادر است انرژی تابش خورشید از ۰ تا ۱۸۰۰ وات بر متر مربع را با وضوح ۱ وات بر متر مربع اندازه گیری نماید. داده‌ها بر روی کارت حافظه ذخیره گردیده و قابل استفاده در نرم‌افزار اکسل می‌باشند. مشخصات. دو دستگاه آفتاب‌سنج وجود دارد: دستگاه اول که دو محافظ شیشه‌ای دارد که درونش حسگر قرار گرفته
که دو محافظ شیشه‌ای دارد که درونش حسگر قرار گرفته و حالت نیمه‌کروی دارد و به محض اینکه خورشید طلوع کرد میزان تابش خورشید را اندازه می‌گیرد. حسگر بالایی کار اندازه‌گیری تابش کل آسمان را انجام می‌دهد یعنی هم تابش آسمان و هم تابش خورشید را محاسبه می‌کند. حسگر پایینی کار اندازه‌گیری بازتابش زمین را انجام می‌دهد. دستگاه دوم حسگری دارد که تایش کل آسمان را اندازه‌گیری می‌کند و فقط یک حلقه فلزی بر رویش قرار گرفته و بستگی به طول و عرض جغرافیایی طوری قرار گرفته که در هر ساعت از روز خورشید نمی‌تواند مستقیم به این
در هر ساعت از روز خورشید نمی‌تواند مستقیم به این حسگر بتابد یعنی در هر موقعیتی که قرار بگیرد سایه حلقه بر روی آن می‌افتد، این حسگر تنها تابش آسمان را برای ما مشخص می‌کند و به وسیله کابل‌هایی که در اتاق دیدبانی و توسط دستگاه و ال‌سی‌دی اطلاعات محاسبه می‌شود داده‌های لازم به دست می‌آید.
لیندا سوزان بورمن (؛ زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۴۹ – درگذشتهٔ ۲۲ آوریل ۲۰۰۲)، که بیشتر با نام لیندا لاولیس شناخته می‌شود، بازیگر پورنوگرافی آمریکایی بود که با ایفای نقش در فیلم پورنوگرافی هاردکور "دیپ تروت" محصول سال ۱۹۷۲ به شهرت رسید؛ فیلمی که موفقیتی عظیم به‌دست‌آورد. او بعدها ادعا کرد که همسر بدرفتارش، چاک ترینور، با تهدید و اجبار او را وادار به مشارکت در این فیلم کرده بود. وی در کتاب زندگی‌نامه‌اش با عنوان "رنجِ جانکاه" آنچه را که در پشت صحنه رخ داده بود شرح داد. لاولیس بعدها به یک مسیحی دوباره متولدشده تبدیل شد
لاولیس بعدها به یک مسیحی دوباره متولدشده تبدیل شد و به عنوان سخنگوی جنبش ضد پورنوگرافی فعالیت کرد و چندین کتاب خودزندگی‌نامه منتشر کرد. بورمن در ۵۳ سالگی در یک حادثه رانندگی جان باخت. آغاز زندگی. بورمن در ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۴۹ در یک خانواده کارگری در برانکس در ایالت نیویورک زاده شد. او دوران کودکی خود را در خانواده‌ای نامطلوب توصیف کرد، پدرش جان بورمن، یک افسر پلیس بود که به ندرت در خانه بود، و مادرش دوروتی بورمن (با نام‌خانوادگی دوشیزگی تراگنی)، پیشخدمتی سخت‌گیر، بی‌محبت و سلطه‌جو بود. او در مدارس خصوصی کلیسای
بی‌محبت و سلطه‌جو بود. او در مدارس خصوصی کلیسای کاتولیک از جمله سنت جان باتیست (یانکرز، نیویورک) و دبیرستان ماریا رجینا تحصیل کرد. در دوران دبیرستان به او لقب «خانمِ مقدسِ مقدس» داده بودند زیرا فاصله و حدو حدود را با دوستان پسرش رعای می‌کرد تا از فعالیت جنسی اجتناب کند. وقتی بورمن ۱۶ ساله بود، خانواده‌اش پس از بازنشستگی پدرش از اداره پلیس نیویورک به دیوی نقل مکان کردند. وی در سن ۲۰ سالگی، اولین فرزند خارج از ازدواج خود را به دنیا آورد که مادرش او را فریب داد تا برای سرپرستی به فرزندخواندگی بدهد. اندکی بعد،
تا برای سرپرستی به فرزندخواندگی بدهد. اندکی بعد، به نیویورک را برای سکونت برگزید تا در آنجا در آموزشگاه کامپیوتر تحصیل کند. در نیویورک در یک تصادف رانندگی آسیب دید که به اندازه‌ای شدید بود که نیاز به انتقال خون داشت. خون منتقل شده به‌درستی از نظر آلودگی به هپاتیت بررسی نشده بود و این موضوع باعث شد که ۱۸ سال بعد نیاز به پیوند کبد پیدا کند. حرفه. پورنوگرافی. در حالی که در خانه والدینش در حال بهبودی بود، بورمن با چاک ترینور آشنا شد. به گفته بورمن، ترینور در ابتدا جذاب و مراقب بود، اما بعدها خشونت‌طلب و آزارگر
جذاب و مراقب بود، اما بعدها خشونت‌طلب و آزارگر شد. او گفت که ترینور او را مجبور کرد به نیویورک نقل مکان کند، جایی که ترینور به مدیر و روسپی‌گردان همسرش تبدیل شد. گفته می‌شود بورمن تحت فشار ترینور به زودی با نام لیندا لاولیس در «لوپ‌های» هاردکور، فیلم‌های کوتاه بی‌صدا ۸ میلی‌متری که برای نمایش‌های خصوصی ساخته می‌شدند، بازی می‌کرد. بورمن در فیلمی به نام "داگاراما" محصول ۱۹۶۹ بازی کرد که موضوع آن "حیوان‌خواهی" بود (همچنین با عناوینی مانند داگ ۱، داگ فاکر و داگ-ا-راما شناخته می‌شود). او بعدها انکار کرد که در
شناخته می‌شود). او بعدها انکار کرد که در این فیلم حضور داشته، تا اینکه چند لوپ اصلی، خلاف این را ثابت کردند. در سال ۲۰۱۳، لری روونه، فیلمبرداری که این فیلم را ساخته بود، برای اولین بار دربارهٔ آن صحبت کرد و اظهار داشت بورمن داوطلبانه شرکت کرده و هیچ اجباری در کار نبوده است. اریک ادواردز، ستاره پورنو که هنگام فیلمبرداری حضور داشت، نیز ادعا کرد که هیچ اجباری آشکاری وجود نداشته و بورمن به نظر می‌رسید که همکاری می‌کرده است. در سال ۱۹۷۱، بورمن در فیلمی با موضوع اورولاگنیا به نام "پیس اورجی" نیز بازی کرد. در سال
به نام "پیس اورجی" نیز بازی کرد. در سال ۱۹۷۲، بورمن در فیلم "دیپ تروت" بازی کرد که در آن اجرای «دیپ‌تروتینگ» داشت. این فیلم بین مخاطبان عمومی محبوبیتی شگفت‌انگیز و بی‌سابقه کسب کرد و حتی مورد نقد در روزنامه "نیویورک تایمز" قرار گرفت. این فیلم بیش از ده سال، چندین بار در روز در سالن‌های زنجیره‌ای تئاتر «پاسی‌کت» نمایش داده شد، جایی که بورمن تبلیغات انجام می‌داد، از جمله گذاشتن دست و پای خود روی پیاده‌روی بتنی خارج از تئاتر هالیوود پوسی‌کت. این فیلم بعدها به یکی از اولین و پرفروش‌ترین ویدئوهای درجه X تبدیل
یکی از اولین و پرفروش‌ترین ویدئوهای درجه X تبدیل شد. در حالی که "دیپ تروت" بیش از ۶۰۰ میلیون دلار فروش داشت، بورمن تنها ۱۲۵۰ دلار دریافت کرد که آن را هم بعداً شوهرش ترینور گرفت. حرفه رسانه‌ای و فیلم دیپ تروت. در دسامبر ۱۹۷۳، بورمن نخستین حضور خود در تئاتر را با نمایش "پجاما تاپز" در تئاتر لاکاست در فیلادلفیا، پنسیلوانیا تجربه کرد. این نمایش با عملکرد ضعیف در گیشه مواجه شد که منجر به بسته شدن زودهنگام آن گردید، و اجرای بورمن نیز با انتقاد مواجه شد. در سال ۱۹۷۴، بورمن در دنباله‌ای با درجه‌بندی R با عنوان
۱۹۷۴، بورمن در دنباله‌ای با درجه‌بندی R با عنوان "دیپ تروت ۲" نقش‌آفرینی کرد، که به اندازه نسخه اصلی مورد استقبال قرار نگرفت؛ یک منتقد در مجله "ورایتی" آن را چنین توصیف کرد: «از بی‌کیفیت‌ترین سنت‌های فیلم‌های بهره‌کشی، تلاشی افسرده‌کننده و سریع برای پول درآوردن از جماعتی ساده‌لوح.» در سال ۱۹۷۵، بورمن از ترینور جدا شد و با دیوید وینترز، تهیه‌کننده فیلم "لیندا لاولیس برای ریاست‌جمهوری" که در آن با میکی دولنز هم‌بازی بود، رابطه برقرار کرد. این فیلم او را در مسیر کمپینی نشان می‌داد که با اتوبوسی در سراسر کشور
کمپینی نشان می‌داد که با اتوبوسی در سراسر کشور طی می‌شد و مسیر آن به شکل یک آلت تناسلی مردانه ترسیم شده بود. با این حال، حرفه بازیگری او پیشرفتی نداشت و مجموع زمان حضور او روی پرده فقط پنج ساعت بود. در زندگی‌نامه‌اش با عنوان "رنجِ جانکاه" که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد، لاولِیس ادعا کرد که آن فیلم‌ها از فوتیج‌های باقی‌مانده "دیپ تروت" استفاده کرده‌اند؛ با این حال، او اغلب این حرف‌هایی می‌زد که این ادعایش را نقض می‌کرد. او همچنین بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ برای مجلات "پلی‌بوی"، "بَچلر" و "اسکوایر" نیز ژست گرفت. در
"پلی‌بوی"، "بَچلر" و "اسکوایر" نیز ژست گرفت. در اواسط دهه ۱۹۷۰، او به مصرف مقادیر زیادی ماری‌جوآنا همراه با مسکن‌ها روی آورد، و پس از ازدواج دوم و تولد دو فرزندش، صنعت فیلم‌های پورنوگرافی را ترک کرد. در سال ۱۹۷۴، او دو زندگی‌نامه «حامی پورنو» با عناوین "محرمانه‌های لیندا لاولیس" و "خاطرات خصوصی لیندا لاولیس" منتشر کرد. در سال ۱۹۷۶، او برای ایفای نقش اصلی در فیلم اروتیک "تا ابد امانوئل" (که با عنوان "لُری" نیز شناخته می‌شود) انتخاب شد. با این حال، طبق گفته تهیه‌کننده اوویدیو جی. آسونیتیس، لاولیس در آن زمان
اوویدیو جی. آسونیتیس، لاولیس در آن زمان «به‌شدت تحت تأثیر مواد مخدر» بود. او پیش‌تر قرارداد را امضا کرده بود اما پس از آن ادعا کرد که «خدا زندگی‌اش را تغییر داده»، از انجام هرگونه برهنگی امتناع کرد و حتی به مجسمه ونوس میلو موجود در صحنه به دلیل سینه‌های برهنه‌اش اعتراض داشت. در نهایت او با بازیگر فرانسوی، آنی بل جایگزین شد. در ژانویه ۱۹۷۷، او برای مدت کوتاهی به بازی در تئاتر بازگشت و در نمایشی در لاس وگاس با عنوان "دخترم رده‌بندی ایکس گرفته است" ایفای نقش کرد، اما نمایش به‌زودی بسته شد و اجرای او مورد
کرد، اما نمایش به‌زودی بسته شد و اجرای او مورد انتقاد قرار گرفت. اتهامات علیه چاک ترینور. در دادخواست طلاق از ترینور، او ادعا کرد که وی او را با تهدید اسلحه وادار به بازی در فیلم‌های پورنوگرافی کرده و اینکه در فیلم "دیپ تروت"، آثار کبودی ناشی از ضرب‌وشتم‌های او روی پاهایش قابل مشاهده است. او ادعا کرد که شوهرش «با نشانه رفتن تفنگ به سرش او را مجبور به انجام این کارها می‌کرد.» بورمن در زندگی‌نامه‌اش نوشت که ازدواج او با خشونت، تجاوز، فحشای اجباری و پورنوگرافی خصوصی همراه بوده است. او در کتاب "رنجِ جانکاه"
خصوصی همراه بوده است. او در کتاب "رنجِ جانکاه" نوشت: اتهامات بورمن واکنش‌های متفاوتی به همراه داشت. ترینور اعتراف کرد که لاولیس را کتک زده، اما گفت این بخشی از یک بازی جنسی توافقی بوده است. در کتاب "هالیوودی دیگر" (۲۰۰۵) نوشته لگز مک‌نیل و جنیفر آزبورن، چندین شاهد از جمله جرارد دامیانو، کارگردان "دیپ تروت" اذعان کردند که ترینور در پشت درهای بسته بورمن را کتک می‌زده است، اما در عین حال اعتبار گفته‌های او را زیر سؤال بردند. اریک ادواردز، هم‌بازی بورمن در فیلم‌های حیوان‌خواهی و سایر کلیپ‌هایی که در آن او روی
حیوان‌خواهی و سایر کلیپ‌هایی که در آن او روی شرکای جنسی‌اش ادرار می‌کرد، نیز اعتبار ادعاهای او را رد کرد. به گفته ادواردز، بورمن یک «اَبَرموجود غیرعادی جنسی» بود که هیچ حد و مرزی نداشت و یک دروغ‌گوی بیمار بود. گلوریا لئونارد، بازیگر فیلم‌های پورنو، گفته بود: «این زنی بود که هرگز مسئولیت تصمیماتی که خودش گرفته بود را نپذیرفت؛ بلکه همه چیزهایی که در زندگی‌اش اتفاق افتاده بود را گردن صنعت پورن انداخت.» تأییداتی برای ادعاهای لاولیس از سوی آندریا ترو، هم‌بازی‌اش در "دیپ تروت ۲"، نیز ارائه شد. او در ترک تفسیری
در "دیپ تروت ۲"، نیز ارائه شد. او در ترک تفسیری دی‌وی‌دی مستند "پشت پرده دیپ تروت" اظهار داشت که ترینور یک سادیست بوده و عوامل سازندهٔ "دیپ تروت ۲" از او متنفر بودند. آندریا دورکین بیان کرد که نتایج تست‌های دروغ‌سنجی انجام‌شده روی بورمن، ادعاهای او را تأیید می‌کنند. همچنین، روان‌پزشک جودیت لوئیس هرمن خاطرنشان کرد که بسیاری از جزئیات موجود در زندگی‌نامه لاولیس، "رنجِ جانکاه"، با تشخیص اختلال اضطراب پس از سانحه پیچیده (Complex PTSD) همخوانی دارد؛ از جمله توصیف او از یک شخصیت گسیخته در پی سوءاستفاده‌های
توصیف او از یک شخصیت گسیخته در پی سوءاستفاده‌های ادعایی. اریک دَنویل، روزنامه‌نگاری که نزدیک به ۲۰ سال اخبار صنعت پورنو را پوشش داده و در سال ۲۰۰۱ کتاب "همه چیز دربارهٔ لیندا لاولیس" را نوشته بود، گفت بورمن هرگز روایت خود از رویدادهایی که ۳۰ سال پیش با ترینور تجربه کرده بود را تغییر نداد. دنویل گفت زمانی که دربارهٔ پیشنهاد نوشتن کتاب با بورمن صحبت کرد، او غرق در احساسات شد و ناراحت بود از اینکه او فیلم حیوان‌خواهی لاولیس را کشف کرده بود؛ فیلمی که ابتدا منکر ساختنش شده بود و بعدها مدعی شد که با تهدید اسلحه
ساختنش شده بود و بعدها مدعی شد که با تهدید اسلحه مجبور به بازی در آن شده است. بورمن ادعا کرد که هیچ پولی بابت بازی در "دیپ تروت" دریافت نکرده و مبلغ ۱٬۲۵۰ دلاری که برای حضورش پرداخت شده بود، توسط همسر اولش ترینور دریافت شده است. ازدواج با مارکیانو. در سال ۱۹۷۶، بورمن با لَری مارکیانو ازدواج کرد، یک نصاب تلویزیون کابلی که بعدها صاحب کسب‌وکار گچ‌کاری شد. آنها دو فرزند داشتند، دومینیک (متولد ۱۹۷۷) و لیندسی (متولد ۱۹۸۰). آنها در سنتر موریچز، یک شهر کوچک در لانگ آیلند زندگی می‌کردند. بورمن در آن زمان تحت عمل
آیلند زندگی می‌کردند. بورمن در آن زمان تحت عمل پیوند کبد بود که به دلیل جراحات ناشی از تصادف رانندگی و انتقال خون‌های ناسالم ضرورت یافته بود. برای مدتی، ازدواج و به‌ویژه مادر شدن برایش ثبات و خوشبختی به همراه داشت. با این حال، کسب‌وکار مارکیانو در سال ۱۹۹۰ دچار ورشکستگی شد و خانواده به کلرادو نقل مکان کردند. در کتاب "هالیوودی دیگر"، بورمن تصویری عمدتاً ناخوشایند از مارکیانو ارائه داد و ادعا کرد که او به نوشیدن بیش از حد مشروب می‌پرداخت، فرزندانشان را مورد آزار و اذیت کلامی قرار می‌داد و گاهی نیز نسبت به
آزار و اذیت کلامی قرار می‌داد و گاهی نیز نسبت به آنها خشونت به خرج می‌داد. آنها در سال ۱۹۹۶ طلاق گرفتند اما رابطه دوستانه خود را حفظ کردند و تا پایان عمر بورمن در تماس بودند. فعالیت‌های ضد پورنوگرافی. با انتشار کتاب "رنجِ جانکاه" در سال ۱۹۸۰، بورمن به جنبش ضد پورنوگرافی پیوست. در یک کنفرانس مطبوعاتی برای معرفی کتاب، برای نخستین بار بسیاری از اتهامات یادشده علیه ترینور را به‌طور علنی مطرح کرد. در این کنفرانس، همراه با حامیانی چون آندریا دورکین، کاترین مک‌کینون، گلوریا استاینم و اعضای گروه زنان علیه