payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رشد انشعابی در بازارهای جمع‌آوری دادهٔ EMS مشارکت می‌کنند. گزارش دادن. ابزارهای گزارش هدف کار صاحبان و مدیرانی قرار گرفته‌اند که می‌خواهند حسابرسی انرژی و نشر سهام دولتی را به صورت خودکار در آورند. داده‌های مربوط به هزینه و مصرف انرژی شماری از ساختمان‌ها که می‌توانند در این نرم‌افزار جمع‌آوری یا مقایسه شوند نسبت به ارائهٔ دستی گزارش در زمان صرفه جویی می‌کنند.EMS اطلاعات تفصیلی بیشتری از انرژی نسبت به قبض شارژ ارائه می‌دهد؛ مزیت دیگر آن این است که عوامل خارجی از قبیل آب و هوا یا تملک ساختمان بر مصرف انرژی
از قبیل آب و هوا یا تملک ساختمان بر مصرف انرژی تأثیر می‌گذارد، همین مورد می‌تواند به عنوان بخشی از فرایند گزارش دهی در نظر گرفته شود. این اطلاعات می‌تواند برای در اولویت قرار دادن پیشگامی‌های ذخایر انرژی و متعادل ساختن ذخایر انرژی در برابر هزینه‌های مربوط به سرمایه‌گذاری در زمینهٔ انرژی نیز به کار رود. اثبات قبض می‌تواند برای مقایسه کردن مصرف انرژی اندازه‌گیری شده از طریق کنتور در برابر قبض به کار رود. هم چنین تحلیل قبض می‌تواند تأثیر هزینه‌های مربوط به انرژی‌های مختلف را نشان دهد، برای مثال تقاضای
به انرژی‌های مختلف را نشان دهد، برای مثال تقاضای الکتریکی را با تبدیل به هزینه‌های مصرفی مقایسه می‌کند. بررسی گازهای گلخانه‌ای (GHG) می‌تواند انتشارات مستقیم یا غیرمستقیم گازهای گلخانه‌ای را محاسبه کند، که ممکن است برای گزارش داخلی یا محاسبهٔ سرمایه‌گذاری کربن به کار رود. نظارت کردن. ابزارهای نظارتی داده‌های تاریخی و بلادرنگ را پیگیری کرده و به نمایش می‌گذارد. اغلب، EMS شامل ابزارهای محک زنی متنوعی از قبیل مصرف انرژی به ازای هر متر مکعب، عادی کردن هوا یا تحلیل‌های پیشرفتهٔ بیشتری که از آلگوریتم‌های
یا تحلیل‌های پیشرفتهٔ بیشتری که از آلگوریتم‌های مدل‌سازی انرژی برای شناسایی مصرف غیرعادی استفاده می‌کنند، می‌باشد. ملاحظهٔ زمان دقیق مصرف انرژی که با شناخت غیرعادی همراه است می‌تواند به مدیران امکانات یا انرژی این امکان را بدهد که فرصت‌های ذخیره‌سازی را شناسایی کنند. ابتکار عمل‌هایی از قبیل تقاضا برای پشم چینی، جایگزینی تجهیزات معیوب، ارتقای تجهیزات ناکارآمد، جداسازی بارهای غیرضروری می‌توانند با استفاده از EMS کشف شود یا هماهنگ شوند. برای مثال، یک انرژی غیرمنتظره در یک زمان خاص هر روز ممکن است نشان دهندهٔ
در یک زمان خاص هر روز ممکن است نشان دهندهٔ مجموعهٔ نامناسب یا تایمر معیوب می‌باشد. هم چنین این ابزارها می‌توانند برای نظارت و هدف گذاری انرژی به کار رود. EMS از الگوهایی برای تصحیح عوامل متغیر از قبیل هوا استفاده می‌کند آن هم‌زمانی که مقایسه‌های تاریخی برای بررسی تأثیر بقا و کارایی ابتکار عمل‌ها انجام می‌پذیرد. EMS ممکن است زمانی که مقدار مصرف از آستانه‌های پیش تعریف بر مبنای مصرف یا هزینه فراتر رود، هشدارهایی را از طریق پیامک یا ایمیل ارائه می‌دهد. این آستانه‌ها ممکن است مجموعه‌ای از سطوح مطلق یا استفاده
ممکن است مجموعه‌ای از سطوح مطلق یا استفاده از الگوی انرژی برای تعیین مصرف درمواقعی مه به‌طور غیرطبیعی بالا یا پایین است، باشد. اخیراً، تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها به پایگاه هایاصلیبرای EMS تبدیل شدهاند. تعهد. تعهد می‌تواند به پاسخ‌های خودکار یا دستی برای داده‌های جمع‌آوری شده یا تحلیل شده، اطلاق می‌شود. سیستم‌های کنترل ساختمان می‌تواند به آسانی به نوسانات انرژی پاسخ دهند همانگونه که سیستم گرمایشی می‌تواند به تغییرات دما واکنش نشان دهد. Demand spikes می‌توانند فرایندهای کاهش قدرت تجهیزات را راه‌اندازی کنند.
فرایندهای کاهش قدرت تجهیزات را راه‌اندازی کنند. هدف دیگر تعهد مرتبط ساختن انتخاب‌های روزانهٔ ساکنین با مصرف انرژی ساختمان است. با به نمایش گذاردن اطلاعات مربوط به مصرف بلادرنگ، ساکنین تأثیر فوری اعمالشان را رویت خواهند کرد. این نرم‌افزار می‌تواند به منظور بهبود ابتکار عمل‌ها برای حفظ انرژی، ارائهٔ توصیه به ساکنین یا پیشنهاد فرومی برای بازخورد بقای آن‌ها به کار رود. برنامه‌های حفظ انرژی مربوط به انسان از قبیل آن‌هایی که از جانبEnergyEducationمی‌توانند در کاهش مصرف و هزینهٔ انرژی بسیار مؤثر عمل کنند. اینکه
مصرف و هزینهٔ انرژی بسیار مؤثر عمل کنند. اینکه ساکنین این اجازه را داشته باشند که به تنهایی از مصرف بلادرنگ شان اطلاع داشته باشند می‌تواند مسئول ۷٪ کاهش مصرف انرژی باشد.
سوءتفاهم نمایشنامه‌ای است که در سال ۱۹۴۳ در فرانسهٔ تحت اشغال توسط آلبر کامو نوشته شده‌است. این نمایشنامه بر ایدهٔ پوچی کامو تأکید دارد. سوءتفاهم، دومین نمایش‌نامهٔ آلبر کامو، در مسافرخانه‌ای در قلب چکسلواکی می‌گذرد، مسافرخانه‌ای که دو زن اداره‌اش می‌کنند؛ مادری پیر و دخترش، مارتا. در آغاز نمایش‌نامه آن دو مشغول صحبت دربارهٔ ورود مسافری تازه هستند که می‌خواهند به او دارو بخورانند و همان شب در دریاچهٔ سد غرقش کنند، درست همان‌طور که با مسافران پیش از او کرده‌اند. اگرچه هویت مسافر بر تماشاگران آشکار است، مادر
اگرچه هویت مسافر بر تماشاگران آشکار است، مادر پیر و دخترش او را به جا نمی‌آورند. او در اصل فرزند مادر و برادر دختر است که بیست سال پیش پسری ولنگار بوده و خانه و کاشانه‌اش را ترک کرده‌است. سوءتفاهم از لحاظ ساختار بازگشتی است به تئاتر یونان: آن حالت خشک آدمک‌وار دو زن، زنجیرهٔ مرگبار جنایتی که جنایتی دیگر را به دنبال می‌آورد، قتل در درون خانواده، پیشرفت توقف‌ناپذیر و تعدیل‌ناپذیر قصد و نیت نخستین، و درون‌مایهٔ بازشناسی. خلاصه و قصه ی این نمایش نامه در تکه روزنامه ای در کتاب بیگانه به قلم آلبر کامو آمده است.
ای در کتاب بیگانه به قلم آلبر کامو آمده است. این کتاب اول بار با عنوان «سوء تفاهم» توسط جلال آل احمد در سال ۱۳۲۸ به فارسی ترجمه شده‌است. همچنین ترجمهٔ مکرّر این کتاب به فارسی با همان عنوان «سوء تفاهم» توسط مهوش قویمی، انتشارات آشتیان (۱۳۹۰) و خشایار دیهیمی، نشر ماهی، (۱۳۹۰) منتشر شده‌است.
استان کاتانگا، جنوبی‌ترین و غنی‌ترین استان جمهوری دموکراتیک کنگو از لحاظ منابع طبیعی است. این استان بزرگترین منابع کبالت جهان را دارد و دومین تولیدکننده مس در آفریقا است. مرکز این استان شهر لوبومباشی است.
یوهانس آلبرخت بلاسکوویتس (۱۰ ژوئیه ۱۸۸۳ – ۵ فوریه ۱۹۴۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی از نیروی زمینی را در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. زندگی‌نامه. ترفیع درجات: یوهانس بلاسکوویتس روز ۱۰ ژوئیه سال ۱۸۷۸ در پترسوالده در پروس شرقی به دنیا آمد. در هر دو جبهه جنگ جهانی اول خدمت کرد. از سال ۱۹۳۵ با درجه سرلشکری فرماندهی سپاه ۲ را در اشتتین به مدت ۳ سال بر عهده داشت. بلاسکوویتس جزو افسرانی که با تشکیک در وفاداریشان در سال ۱۹۳۸ کنار نهاده شدند، نبود. با ترفیع به درجه
سال ۱۹۳۸ کنار نهاده شدند، نبود. با ترفیع به درجه سپهبدی فرماندهی گروه ارتش ۳ در درسدن به او سپرده شد. جنگ با لهستان را «یک وظیفه مقدس» می‌دانست و هیچ اعتراضی نسبت به تهاجم به این کشور نداشت. در تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ ارتش هشتم از گروه ارتش جنوب را فرماندهی می‌کرد. بلاسکوویتس نیروهای لهستانی را در پوزن محاصره و در یورش به ورشو مشارکت نمود. روز ۲۷ سپتامبر نمایندگان لهستان در قرارگاهش با او دیدار و روز بعد قرارداد تسلیم را امضا کردند. پس از این پیروزی، به عنوان فرمانده نیروهای آلمانی در لهستان منصوب
به عنوان فرمانده نیروهای آلمانی در لهستان منصوب گردید؛ با این حال، بیشتر امور توسط عوامل غیرنظامی اداره می‌شد. با توجه به معترض بودن نسبت به نحوه اداره اراضی تصرف‌شده بلاسکوویتس سال‌های بعدی به حاشیه رانده شد. بدین شکل، هیچ نقشی در تهاجم به فرانسه و شوروی نداشت. سال ۱۹۴۳ یک سپاه را در فرانسه اشغالی فرماندهی کرد. مشارکتی در کودتای ۲۰ ژوئیه علیه هیتلر نکرد و مورد پیگیرد قرار نگرفت. همان سال به فرماندهی گروه ارتش گه برای اداره تمامی نواحی جنوب رود لوآر در فرانسه منصوب شد. با نیروهایش در مقابل پیاده‌سازی
فرانسه منصوب شد. با نیروهایش در مقابل پیاده‌سازی متفقین در عملیات "اَنویل" در ساحل ریویرا قرار گرفت. با در اختیار داشتن تنها دو ارتش میدانی ضعیف و برهم‌ریختن خطوط ارتباطی توسط پارتیزان‌ها، وادار به عقب‌نشینی شد. در حین مبارزه یگان خود را تا ناحیه ووژ و خط رود موزل عقب کشید. به هر صورت، با عدم حصول موفقیت در یک ضد حمله زرهی، ماه سپتامبر از مقام خود عزل شد. ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ فرماندهی گروه ارتش "ها" در جبهه کشورهای سفلی را بر عهده گرفت. با سازماندهی مناسب مقاومت سختی در برابر دشمن نشان داد. تا پایان جنگ در
سختی در برابر دشمن نشان داد. تا پایان جنگ در هلند در حال مبارزه بود. بلاسکوویتس پس از جنگ روز ۸ مه سال ۱۹۴۵ به اسارت نیروهای کانادایی درآمد و قرار بر محاکمه او در دادگاه نورنبرگ در سال ۱۹۴۸ بود. با وجود این که بعید به نظر می‌رسید محکوم شود، ۵ فوریه سال ۱۹۴۸ در زندانی در نورنبرگ دست به خودکشی زد و به زندگی خود پایان داد.
میشل توماس (زاده ۳ فوریه ۱۹۱۴–۸ ژانویه ۲۰۰۵)، یک زبان‌شناس با استعداد، استاد زبان و یک سرباز جنگ کهنه‌کار بود. در طی جنگ جهانی دوم، او از چندین اردوگاه کار اجباری نازی‌ها جان سالم بدر برد و بعد از آن به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا پیوست. او سبکی از تدریس به نام «روش میشل توماس» را ابداع کرد یعنی زبان دیگری را یاد بگیرید به روشی که زبان مادریتان را یادگرفتید که به تکنیک «بدون نیاز به نوشتار و بخاطرسپردن» شهرت دارد. او در سال‌های زندگی خود به بیش از ده زبان زنده دنیا تسلط داشت و بیش از ۵۰ سال از عمر خود
زنده دنیا تسلط داشت و بیش از ۵۰ سال از عمر خود را صرف آموزش زبان‌های مختلف نمود. او به خاطر آموزش به افراد پولدار و بیشتر ستارگان هالیوود در یادگیری زبان‌های دیگر به شهرت رسید. ستارگانی همچون مل گیبسون، وودی آلن، سوفیا لورن، دوریس دی، اما تامپسون و باربارا استرایسند کسانی بودند که به آموزش حضوری نزد وی می‌پرداختند. او در سال ۲۰۰۴، از نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نشان شجاعت ستاره نقره‌ای را دریافت کرد. "میشل توماس" بر اثر سکته قلبی در شنبه ۸ ژانویه ۲۰۰۵ در ۹۰ سالگی درگذشت. زندگی. "میشل توماس" زاده ۳
در ۹۰ سالگی درگذشت. زندگی. "میشل توماس" زاده ۳ فوریه ۱۹۱۴، در ووچ، لهستان در یک خانواده یهودی که مالک یک کارخانهٔ پارچه بودند، به دنیا آمد. او تنها پسر این خانواده بود و در سن شش سالگی برای فرار از ضد یهودیت مجبور شد به آلمان رفته و با عمه خود زندگی کند. در سال ۱۹۳۸ هنگامی که در وین زندگی می‌کرد، اتریش توسط نازی‌ها اشغال شده و او مجبور می‌شود به فرانسه بگریزد. در هنگام حمله آلمان‌ها، مدت دو سال به نیروی مقاومت فرانسه پیوست. او برای مدت‌ها در اردوگاه‌های اسیران جنگی اسیر بود و توسط گشتاپو به جهت فرارهایش
جنگی اسیر بود و توسط گشتاپو به جهت فرارهایش شکنجه می‌شد. در این زندگی پر فراز نشیب او با زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلفی آشنا می‌شود، به طوریکه به خاطر آموزش زبان به ارتشیان آمریکا در فرانسه، در سال ۱۹۹۴ نامزد مدال ستاره نقره‌ای می‌شود (سومین مدال شجاعت برای مبارزان) و سال ۲۰۰۴ در مراسم یادبود جنگ جهانی دوم در واشینگتن، دی.سی. این مدال به او اهدا گردید. میشل تا سال ۱۹۸۲ برای ۳۵ سال در لس آنجلس زندگی کرد. در سال ۱۹۷۹ با آلیس برنز ازدواج کرد و آن‌ها صاحب دو فرزند شدند. اما میشل و آلیس در ۱۹۸۲ از یکدیگر جدا شده و
شدند. اما میشل و آلیس در ۱۹۸۲ از یکدیگر جدا شده و میشل به نیویورک نقل مکان کرد.
چیهو ۳۶۰ نام یک شرکت نرم‌افزاری است که شهرت آن به دلیل انتشار نرم‌افزارهای امنیتی رایگان برای سیستم عامل‌های ویندوز، مکینتاش و اندروید است. این شرکت در سال ۲۰۰۵ میلادی در چین بنیان گذاشته شد و به سرعت رشد کرد؛ تا جایی که در انتهای سال ۲۰۱۲ میلادی نرم‌افزار ضدویروس آن برای ویندوز بیش از ۴۵۰ میلیون کاربر و نرم‌افزارهای امنیتی آن برای اندروید بیش از ۲۰۷ میلیون کاربر داشته‌اند. نسخه ویندوز این ضد ویروس از سه موتور برای شناسایی و حذف ویروس‌ها استفاده می‌کند که یکی از آنها موتور ضد ویروس پرقدرت بیت دیفندر است.
جنگ ارمنستان–ترکیه اشاره به جنگی است که از ۲۴ سپتامبر تا ۲۳ دسامبر ۱۹۲۰ میلادی بین اولین جمهوری ارمنستان و دولت موقت جنبش ملی ترکیه بوده‌است. تاریخ. از سال ۱۸۷۸ میلادی تا ۱۹۱۵ میلادی جنوب و جنوب‌غربی قفقاز تحت کنترل روسیه بود. پس از انقلاب بلشویکی، ارتش عثمانی تا حدی کنترل را به دست گرفت، و در ۱۹۱۸ میلادی طبق عهدنامهٔ برست-لیتوفسک این حاکمیت بر منطقه رسمیت یافت. توافق بر این بود که عثمانی حاکم مناطقی خواهد بود که در داخل امپراتوری سال ۱۸۷۸ میلادی قرار می‌گرفتند. با این حال تُرک‌ها سرزمین‌های بیشتری از آنچه
با این حال تُرک‌ها سرزمین‌های بیشتری از آنچه مواد عهدنامه مشخص کرده بود تصرف کردند، و جمهوری‌های شوروی گرجی، ارمنی، آذربایجانی را، که در ماه مهٔ ۱۹۱۸ میلادی تأسیس شدند، واداشتند که توافق‌نامۀ باتوم چهارم ژوئن ۱۹۱۸ میلادی را بپذیرند، که معنای آن از دست رفتن سرزمین‌های بیشتری از قلمرو عثمانی و نفوذ بیشتر عثمانی در منطقه بود. سپس از فروپاشی امپراتوری در اکتبر ۱۹۱۸ میلادی بخشی از منطقهٔ تحت کنترل بریتانیا درآمد. بدین سان ارمنیان، به‌طور مشترک با بریتانیا کنترل شهرهایی چون قارص را تا پایان سال ۱۹۲۰ میلادی به
شهرهایی چون قارص را تا پایان سال ۱۹۲۰ میلادی به دست گرفتند. پس از خروج نیروهای بریتانیا، ارتش تُرک با کمک بلشویک‌ها این سرزمین را باز پس گرفت. به سبب تغییر مدام حدود و مرزها، جمعیت مجبور به نقل مکان بودند، و این تنش زیادی میان قومیت‌ها پدیدآورد که سرانجام به قتل‌عام ختم شد. قتل‌عام‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۱ میلادی. نخستین موج قتل‌عام‌ها در سال ۱۹۱۸ میلادی رخ داد. کمی بعد از انقلاب بلشویکی، حزب اتحاد و ترقی امیدوار بود با اشغال قفقاز و آسیای مرکزی به رویاهای پان‌ترکیستی و پان‌اسلامیستی خود، جامهٔ عمل بپوشاند. وهیب
و پان‌اسلامیستی خود، جامهٔ عمل بپوشاند. وهیب پاشا، فرماندهٔ لشکر سوم بعد از سال ۱۹۱۶ میلادی، به رهبران ارمنی اطمینان داد که آتش آرمان پان‌تورانیسم اکنون بیش از پیش شعله‌ور شده‌است: یکی از راه‌های تحقق این نقشه، به استناد منابع آلمانی، «نابود کرده همه ارمنی‌های باقی‌مانده بود.» در ماه مارس وقتی اخبار قتل‌عام‌های نیروهای تُرک به برلین رسید، دولت آلمان سعی کرد دخالت کند. گزارش‌های افسران آلمانی حاضر در منطقه اقرار کردن که کشتارها به دست نیروهای تحت فرمان برادر اسماعیل انور، یعنی نوری پاشا و عموی او خلیل پاشا
اسماعیل انور، یعنی نوری پاشا و عموی او خلیل پاشا انجام شده و با نقض عهدنامهٔ برست-لیتوفسک به قفقاز کشیده شده‌است. ژنرال لاسو گزارش‌هایی در پانزدهم و بیست و سوم مهٔ ۱۹۱۸ میلادی ارسال کرد. تا بیستم ژوئیهٔ ۱۹۱۸ میلادی، حدود ششصد هزار ارمنی پیش از رسیدن نیروهای تُرک از قفقاز گریختند. ژنرال آلمانی، کرس فون کرسن‌شتاین، که آن زمان در تفلیس بود، می‌نویسد: خلیل پاشا در خاطراتش تأیید کرده‌است که در این قتل‌عام‌ها نقش داشته‌است. وی می‌نویسد: برای گروهی که خلیل پاشا را مسئول و عامل این قتل‌عام‌ها می‌دانستند.
پاشا را مسئول و عامل این قتل‌عام‌ها می‌دانستند. قتل‌عام‌هایی که در آن کم و بیش هر کس خویشاوند، پدر یا برادری از خانواده اش را از دست داده بود، سخنرانی کرده و گفته‌است: قتل‌عام‌ها در تابستان و پاییز ۱۹۱۹ میلادی نیز ادامه یافت. کاردار عالی آمریکا در ارمنستان، ویلیام ان. هاسکل به قدری از وسعت این کشتارها شوکه شده بود که در شانزدهم اوت هشداری برای رئیس‌جمهور توماس وودرو ویلسون فرستاد، و گفت که: «آمریکا باید از بند دوازدهم اعلامیه صلح‌اش با تُرک‌ها صرف نظر کند، مگر این که مقامات تُرک گام‌های مؤثری در پایان دادن
این که مقامات تُرک گام‌های مؤثری در پایان دادن قتل‌عام‌ها در قفقاز بردارند.» قتل‌عام‌ها در منطقه در سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ میلادی از طرف ارتش تُرک‌ها ادامه یافت. به عبارتی این تداوم سیاست عثمانی، و نیز نتیجه پیشروی‌هایی بود که نیروهای نظامی تُرک‌ها تحت فرمان کاظم قره‌بکر در پاییز ۱۹۲۰ میلادی انجام دادند. اعضای مجلس جدید ترکیه در آنکارا سیاست خود را در قبال ارمنیان تلاشی برای تکمیل کار ناتمام دولت قبلی می‌دانستند. در مجلس نمایندهٔ ارزروم، «صالح افندی» پیشنهاد کرد که ارمنی‌های باقی‌مانده در شرق ترکیه باید به خارج
که ارمنی‌های باقی‌مانده در شرق ترکیه باید به خارج از مرزها منتقل شوند: «چارلز پی. گرنت» از کمیتهٔ آمریکایی، در مهٔ ۱۹۲۱ میلادی از گیومری گزارش داد که بخش بزرگی از کشته‌شدگان آن سال زنان و کودکان بوده‌اند. وی تعداد کشته‌شدگان را (بین دوازده تا پانزده هزار نفر) تخمین زده بود. منابع روس‌ها اسناد بسیاری دربارهٔ کشتارهای ارمنیان دارند. بلشویک‌ها که ترجیح می‌دادند شاهدان بی‌طرف در منطقه باشند تا روابط خوب‌شان با ناسیونالیست‌های تُرک را حفظ کنند، سرانجام ناگزیر وارد عمل شدند. در تلگرامی به تاریخ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۲۱
عمل شدند. در تلگرامی به تاریخ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۲۱ میلادی که گئورگی چیچرین وزیر خارجهٔ شوروی به قفقاز فرستاد، گفت که تداوم سیاست سکوت در برابر موضع ارمنیان دیگر ممکن نیست. این خیانت است که بایستیم و نابودی جمهوری شوروی را نظاره کنیم؛ و پیشنهاد داد اقدام‌های لازم انجام شود. ایوانوویچ آرالوف سفیر روسیه در آنکارا با اشاره به این رخدادهای اواخر سال ۱۹۲۰ و اوایل ۱۹۲۱ میلادی می‌نویسد: یک دائرةالمعارف شوروی به سال ۱۹۶۱ میلادی تعداد قربانیان مناطق تحت اشغال ترک‌ها در جریان جنگ را نزدیک به ۱۹۸٬۰۰۰ نفر عنوان کرده‌است.
جریان جنگ را نزدیک به ۱۹۸٬۰۰۰ نفر عنوان کرده‌است. یکی از دلایل اصلی این که این قتل‌عام‌ها در قفقاز، که واهاکن دادریان نسل‌کشی کوچک خوانده‌است، بدون مخالفت و اعتراض زیاد انجام شد، انقلاب روسیه بود. تُرک‌ها در روابط شان با بلشویک‌ها توانستند جنگ با ارمنیان را جنگی علیه دولت‌های متفق جلوه دهند، و از این طریق مقاصد خصمانه خود را در قفقاز دور پنهان کنند. آنکارا وجود اولین جمهوری ارمنستان را بزرگ‌ترین تهدید برای بقای خود می‌دانست. کاظم قره‌بکر گفته‌است که این حکومت در شکل فعلی خود و در آینده همواره عامل بدبختی
در شکل فعلی خود و در آینده همواره عامل بدبختی خواهد بود و به آنکارا پیشنهاد کرد سریع قلمرو ارمنیان را به تصرف خود درآورد. دولت آنکارا روابط خود با جمهوری ارمنستان را طبق قوانین بین‌المللی در وضعیت جنگی تعریف کرد. از آن‌جا که ترکیه هیچ قرار داد صلحی با هیچ‌یک از جمهوری‌های قفقاز آن زمان منعقد نکرده بود. از دید آنکارا جمهوری جدید ارمنستان خطر محسوب می‌شد، نه تنها به این سبب که در پی تصرف شش ولایت ارمنی بود، بلکه همچنین به دلیل پیگیری آرمان ارمنستان بزرگ که حتی کیلیکیه را نیز در بر می‌گرفت. مجلس جدید ایروان
کیلیکیه را نیز در بر می‌گرفت. مجلس جدید ایروان در ۲۸ مهٔ ۱۹۱۸ میلادی مصوبه‌ای معروف به «حکم ارمنستان متحد و مستقل» را تصویب کرد که معرف هدف اتحاد و رهایی سرزمین‌های اجدادی در قفقاز دور و امپراتوری عثمانی بود. دستیابی به این هدف با الحاق شش ولایت ارمنی ممکن بود. وزیر امور خارجه احمد مختار در نوامبر ۱۹۲۰ میلادی در مکاتبه‌ای محرمانه به فرماندۀ ارتش شرقی کاظم قره‌بکر گوشزد می‌کند ضرورت بسیار دارد که ارمنیان چه از لحاظ سیاسی و چه فیزیکی نابود شوند؛ ولی اجرای این اصل به قدرت و شرایط سیاسی عمومی ما بستگی دارد.
اصل به قدرت و شرایط سیاسی عمومی ما بستگی دارد. پیش‌زمینه. ارتش ترکیه قفقاز که به ارزروم پس نشسته بود از آغاز سال ۱۹۱۹ به ابتکار فرماندهٔ خود ژنرال کاظم قره‌بکر تبدیل به کانونی برای پرورش فکر انتقام‌جویی می‌شد. چیزی نگذشت که مصطفی کمال آتاترک نیز، که پس از آن رهبر نهضت ملی (ناسیونالیست) شد، به او پیوست. این نهضت زمینه‌های به‌طور کامل آماده‌ای در میان اعضای پیشین حزب «اتحاد و ترقی» پیدا کرد. در کنگره‌های حزبی ارزروم (ژوئیهٔ ۱۹۱۹) و سپس سیواس (سپتامبر همان سال) نهضت کمالی مرام ملی‌گرایی افراطی و نژادپرستی خود
نهضت کمالی مرام ملی‌گرایی افراطی و نژادپرستی خود را که ترکیه جدید به ارث برده بود پیاده کرد. طرفداران نهضت کمالی در آنکارا نخستین دولت دیکتاتوری ناشی از جنگ را در مخالفت با دولت ترکیه مستقر در قسطنطنیه تشکیل دادند. آنگاه که زمامداران دولت قسطنطنیه (داماد فرید پاشا و سپس مارشال عزت پاشا) آمادگی خود را برای قبول واگذاری مناطق باسن (روستای ارمنستان) و وان به دولت اولین جمهوری ارمنستان اعلام کرده بودند، ولی دولت ناسیونالیستی آنکارا نه تنها از قبول هر گونه واگذاری ارضی استنکاف ورزیدند بلکه مدعی اشغال مجدد قارص
ارضی استنکاف ورزیدند بلکه مدعی اشغال مجدد قارص و اردهان نیز شدند. دولت آنکارا در آغاز مبارزه برای قطع نسل ارمنیان در ترکیه و برای ضمیمه کردن جمهوری‌های قفقاز جنوبی به خاک خود اندک تردیدی به خود راه نداد. معمولاً دیپلماسی همهٔ دولت‌ها همواره هدف مهمش این بوده‌است که همسایگانش دولت‌هایی باشند از خودش کوچک‌تر و ضعیف‌تر، لیکن دیپلماسی تُرک و ارتش ترکیه انگار با این مبارزه خودشان داده‌اند که داشتن همسایهٔ نیرومندی چون روسیه را بر همسایگانی چون سه جمهوری ماورای قفقاز ترجیح می‌داده‌اند. جنگ ترکیه و ارمنستان.
قفقاز ترجیح می‌داده‌اند. جنگ ترکیه و ارمنستان. ترکیه با داشتن ارتشی مجهز و با داشتن اسلحه و مهمات کافی (نیروهای متفقین به هنگام امضای پیمان ترک مخاصمه بی‌احتیاطی کرده و از او نخواسته بودند که خلع سلاح شود) به ابتکار سران ملی خویش توانست سه جبهۀ مبارزه برضد فرانسویان در کیلیکیه، بر ضد یونانیان در قسمت غربی آسیای صغیر و بر ضد ارمنیان در قفقاز جنوبی تشکیل دهد. لیکن کمک‌هایی هم به ارتش ترکیه شد، از طرف ایتالیا که ناراحت بود از اینکه یونان منطقۀ ازمیر را اشغال کند، چون خودش نظراتی نسبت به آنجا داشت، از طرف بعضی
چون خودش نظراتی نسبت به آنجا داشت، از طرف بعضی محافل متنفذ فرانسوی که در نظر داشتند سپس در آسیای کوچک سرمایه‌گذاری‌هایی بکنند، و از طرف روسیه از این جهت که خطر اشغال قسطنطنیه و داردانل و تنگهٔ بسفر به وسیله نیروهای ثالثی چون قدرت‌های بزرگ غربی بین روسیه و ترکیه اشتراک منافعی ایجاد کرده بود که در مقایسه با آن مسئلهٔ ارمنستان در درجهٔ دوم اهمیت قرار گرفته بود. نهضت ملی ترکیه به اتکای همهٔ این حامیان مبارزه شدیدی را آغاز کرد. تُرکان پس از معاهدهٔ سور یک حملهٔ قطعی و مصمم علیه اولین جمهوری ارمنستان ترتیب
قطعی و مصمم علیه اولین جمهوری ارمنستان ترتیب دادند. لشکر چهارم تُرک را در منطقهٔ کارین متمرکز کردند و در سپتامبر ۱۹۲۰ میلادی تعرض به منطقهٔ ساری‌قمیش را آغاز نمودند. دولت ارمنستان در برابری با این تعرض فرمان یک تجهیز عمومی صادر کرد که در نتیجه ۳۵٬۰۰۰ (در بعضی از منابع بیست هزار سرباز عنوان کردند)، سرباز به زیر پرچم ارمنستان گرد آمدند. در خور تذکر است که از آغاز سال ۱۹۲۰ به بعد روابط صمیمانه‌ای بین دولت آنکارا و روسیه شوروی که از شکست نهضت‌های انقلابی در اروپا سرخورده بود تصمیم گرفته بود که با همدست شدن با
سرخورده بود تصمیم گرفته بود که با همدست شدن با ناسیونالیست‌های شرقی به نحو دیگر به قدرت‌های بزرگ اروپایی ضربه بزند. در همان هنگام روسیه به فتح مجدد قفقاز آغاز کرد. در آوریل ۱۹۲۰ ارتش سرخ با کمک معنوی ناسیونالیست‌های تُرک، شهر باکو و کشور جمهوری آذربایجان را متصرف شد. جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان ادعاهای جمهوری دمکراتیک آذربایجان را نسبت به مناطق ارمنی‌نشین قره‌باغ و زنگه زور تأیید نمود. در اوت ۱۹۲۰ کنگره‌ای در باکو به رهبری گریگوری زینوویف، کارل رادک و بلاکون به نام کنگرهٔ ملت‌های مشرق با شرکت اسماعیل
بلاکون به نام کنگرهٔ ملت‌های مشرق با شرکت اسماعیل انور تشکیل گردید. این کنگره نشان‌دهندهٔ آغاز سیاست فعال‌تری مبتنی بر حمایت روسیهٔ شوروی از ترکیهٔ کمال آتاتورک بود. بدین گونه ارتش ارمنستان مجبور شد قسمتی از نیروهای خود را برای نگهداری مرزهایش با آذربایجان شوروی به مشرق ببرد، در حالی که در همان دم تعرض تُرکان از سمت مغرب شروع می‌شد. در طول ماه‌های سپتامبر و اکتبر، لشکر ارمنی در شمال توانست جلو پیشروی تُرکان را بگیرد. در چهاردهم اکتبر ارتش ارمنی در جبههٔ نو «سلیم بیگی حامد» دست به یک ضد حمله زد که طی آن
نو «سلیم بیگی حامد» دست به یک ضد حمله زد که طی آن سرنوشت جنگ معلوم شد. پس از یک پیروزی اولیه ارتش ارمنی نتوانست تصمیم دشمن را خنثی کند. در روزهای بعد ارتش تُرک به قارص نزدیک شد و در ۳۰ اکتبر با یک ضد حمله و حرکت سریع که به وسیله جناح راست خود انجام داد آن دژ را دوباره باز پس بگیرند. بازماندگان سپاه ارمنی شمال به سمت گیومری عقب نشستند. تُرکان در ۷ نوامبر به آنجا وارد شدند و به تعرض خود به سمت وانادزور ادامه دادند. هنگ هشتم لشکر ارمنی در گردنه جاجور، و نیروهای فدایی ارمنی مستقر در جنوب ایروان در یک نبرد سخت
فدایی ارمنی مستقر در جنوب ایروان در یک نبرد سخت موفق شدند نیروهای تُرک را عقب برانند. در ۲ دسامبر ۱۹۲۰ نمایندگان جمهوری ارمنستان در گیومری ناگزیر به قبول شرایط صلح تحمیل شده از طرف دولت آنکارا شدند. دولت ترکیه تمامی ارمنستان غربی را نگاه داشت. لیکن ارمنستان که به آن صورت مثله شده و به سرزمینی به مساحت سی هزار کیلومتر مربع تقلیل یافته بود دیگر به صورت یک کشور کلاً مستقل قادر به زندگی نبود و هر آن در معرض تهدید تُرکان قرار داشت. در همان روز یعنی در دوم دسامبر ۱۹۲۰ جمهوری ارمنستان به یک جمهوری سوسیالیستی
۱۹۲۰ جمهوری ارمنستان به یک جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی بود تبدیل یافت.
انسان طاغی کتاب-مقاله‌ای است از آلبر کامو در سال ۱۹۵۱ که به هر دو جنبهٔ متافیزیکی و تاریخی توسعهٔ طغیان و انقلاب در جوامع، به خصوص اروپای غربی، می‌پردازد. کامو نویسندگان و هنرمندان گوناگونی چون اپیکور و لوکرتیوس، مارکی دوساد، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، فیودور داستایفسکی، فریدریش نیچه، ماکس اشتیرنر، آندره بروتون و دیگران را در یک دیدگاه یکپارچهٔ تاریخی به انسان در حال طغیان مربوط می‌کند که ممکن است در قاب‌های فردی و اجتماعی به صورت یک پدیدهٔ واحد به نظر برسد. کامو چندین عامل پادفرهنگ و جنبش را در تاریخ اندیشه
چندین عامل پادفرهنگ و جنبش را در تاریخ اندیشه و هنر غرب می‌آزماید و اهمیت هریک در توسعه کلی تفکر انقلابی و فلسفه را. این کتاب با عنوان «انسان طاغی» توسط مهبد ایرانی طلب و با عنوان «عصیانگر» توسط مهستی بحرینی به فارسی ترجمه شده‌است.
آلودگی حرارتی عبارت است از کاهش کیفیت آب از طریق هر فرایندی که منجر به تغییر دمای محیطی آب شود. در نیروگاه‌های تولید برق، صنایع و کارخانجات از آب برای کاهش دمای تجهیزات و ماشین‌آلات استفاده می‌شود. این امر منجر به تغییر دمای آب می‌شود که با ورود مجدد به محیط، دمایی بالاتر از دمای اکوسیستم دارد. با افزایش دمای آب، میزان اکسیژن محلول در آن کاهش می‌یابد و از این طریق بر کل اکوسیستم که این آب در آن وارد شده‌است تأثیر می‌گذارد. تخلیه روان آبها و فاضلاب‌های شهری که در منابع سطحی آب تخلیه می‌شوند نیز می‌تواند منجر
در منابع سطحی آب تخلیه می‌شوند نیز می‌تواند منجر به افزایش دمای آب شود. نیروگاه‌های برق سهم زیادی در آلودگی گرمایی آب دارند. زمانی که این واحدها شروع به فعالیت می‌کنند یا فعالیتشان متوقف می‌شود، طیف گسترده‌ای از ماهی‌ها و موجودات آبزی اکوسیستم اطراف آن (محل تخلیه آب نیروگاه برق) که با یک محدوده دمایی مشخص سازگار شده‌اند، از بین می‌روند. دلیل این امر تغییر ناگهانی در دمای آب است که از آن به شوک دمایی یاد می‌شود. تأثیرات آلودگی گرمایی بر زیست‌بوم. آب گرم. افزایش دمای آب منجر به کاهش محتوای اکسیژن محلول در آب
دمای آب منجر به کاهش محتوای اکسیژن محلول در آب می‌شود. این تغییرات باعث آسیب ماهی‌ها، دوزیستان و سایر موجودات آبزی می‌شود. همچنین آلودگی گرمایی منجر به ایجاد برخی تغییرات متابولیکی در موجودات آبزی می‌گردد. افزایش سرعت متابولیسم سلولی همانند فعالیت آنزیمی از جمله این تغییرات است که نتیجه آن افزایش میزان مصرف غذا در این موجودات نسبت به قبل از تغییرات ایجاد شده در دمای آب است. افزایش سرعت متابولیکی منجر به کاهش منابع در دسترس می‌شود و در این شرایط سازگاری به دمای بالاتر برای موجودات آبزی یک مزیت محسوب می‌شود.
بالاتر برای موجودات آبزی یک مزیت محسوب می‌شود. با این تغییرات در زیست‌بوم، زنجیره غذایی جدیدی شکل می‌گیر. د هرچند ممکن است که برخی گونه‌های آبزیان در برابر جریان تفکیک‌کننده موجودات، مقاومت کنند، اما در نهایت تنوع زیستی در این مکان کاهش می‌یابد. افزایش دمای آب منجر به کاهش اکسیژن در آب‌های عمیق‌تر می‌شود. اگر میزان غذای مورد نیاز باکتری‌ها نیز به میزان کافی در دسترس باشد، شرایط برای رشد انواع بی‌هوازی این ریزموجودات مهیا می‌شود. تعدادی از موجودات آبزی نیز در دمای بالای محیط قادر به بازیابی توازن جمعیتی خود