payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همسوورث (به انگلیسی: Hemsworth) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. همسوورث ۱۳٬۳۱۱ نفر جمعیت دارد.
هتون-لو-هول (به انگلیسی: Hetton-le-Hole) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هتون-لو-هول ۱۴٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
هیوود، منچستر بزرگ (به انگلیسی: Heywood, Greater Manchester) یک شهرک در بریتانیا است که در شمال غربی انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هیوود ۲۸٬۰۲۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر پاینه خواهرخواندهٔ هیوود، منچستر بزرگ هست.
هینکلی (به انگلیسی: Hinckley) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هینکلی ۴۳٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای لو گراند کویی و هرفورد (آلمان) خواهرخوانده‌های هینکلی هستند.
هینگهام، نورفک (به انگلیسی: Hingham, Norfolk) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هینگهام ۱۴٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۷۸ نفر جمعیت دارد.
هیتچین (به انگلیسی: Hitchin) یک شهر و شهرک در بریتانیا است که در هرتفوردشر واقع شده‌است. خصوصیات. هیتچین ۳۳٬۳۵۲ نفر جمعیت دارد.
هودسدون (به انگلیسی: Hoddesdon) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هودسدون ۲۰٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
هولبیچ (به انگلیسی: Holbeach) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هولبیچ ۹٬۴۴۸ نفر جمعیت دارد.
هولسوورتی، دوون (به انگلیسی: Holsworthy, Devon) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هولسوورتی ۲٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اونی-سور-ادون خواهرخواندهٔ هولسوورتی، دوون هست.
هولت، نورفک (به انگلیسی: Holt, Norfolk) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هولت ۱۲٫۱۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۵۵۰ نفر جمعیت دارد.
هورلی (به انگلیسی: Horley) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هورلی ۱۱٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۲٬۰۷۶ نفر جمعیت دارد.
هودن (به انگلیسی: Howden) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هودن ۴٬۱۴۲ نفر جمعیت دارد.
هانگرفورد (به انگلیسی: Hungerford) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هانگرفورد ۵٬۵۵۹ نفر جمعیت دارد.
هاید، منچستر بزرگ (به انگلیسی: Hyde, Greater Manchester) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هاید ۳۱٬۲۵۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر کولمر خواهرخواندهٔ هاید، منچستر بزرگ هست.
هایت، کنت (به انگلیسی: Hythe, Kent) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. هایت ۱۴٬۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
ایلفراکم (به انگلیسی: Ilfracombe) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. ایلفراکم ۱۰٬۸۴۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Herxheim خواهرخواندهٔ ایلفراکم هست.
ایلکستون (به انگلیسی: Ilkeston) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. ایلکستون ۳۷٬۵۵۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر شالون-آن-شامپاین خواهرخواندهٔ ایلکستون هست.
آیوی‌بریج (به انگلیسی: Ivybridge) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. آیوی‌بریج ۱۱٬۸۵۱ نفر جمعیت دارد.
کمپستون (به انگلیسی: Kempston) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کمپستون ۱۹٬۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
کندال (به انگلیسی: Kendal) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کندال ۲۸٬۵۸۶ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر رینتلن خواهرخواندهٔ کندال هست.
کنیل‌وورث (به انگلیسی: Kenilworth) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کنیل‌وورث ۲۲٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
کزیک، کامبریا (به انگلیسی: Keswick, Cumbria) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کزیک ۴٬۸۲۱ نفر جمعیت دارد.
کیمبرلی، ناتینگهام‌شر (به انگلیسی: Kimberley, ناتینگهام‌شر) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کیمبرلی ۶٬۸۴۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اشیرول خواهرخواندهٔ کیمبرلی، ناتینگهام‌شر هست.
کینگز لین (به انگلیسی: King's Lynn) یک شهرک در بریتانیا است که در انگلستان واقع شده‌است. خصوصیات. کینگز لین ۴۲٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر ملادا بلسلاو خواهرخواندهٔ کینگز لین هست.
کینگستون آپون تیمز (به انگلیسی: Kingston upon Thames) یک شهرک در بریتانیا است که در منطقه سلطنتی کینگستون آپون تیمز واقع شده‌است. خصوصیات. کینگستون آپون تیمز ۴۳٬۰۱۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر اولدنبورگ خواهرخواندهٔ کینگستون آپون تیمز هست.
کینگتون، هرفوردشر (به انگلیسی: Kington, Herefordshire) یک شهرک در بریتانیا است که در هرفوردشر واقع شده‌است. خصوصیات. کینگتون ۲٬۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
رقابت‌های قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان از سال ۱۹۰۴ در رشته کشتی فرنگی برگزار می‌شود. رقابت‌های قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان در چارچوب مسابقات قهرمانی کشتی جهان و در کنار دو بخش قهرمانی کشتی آزاد مردان جهان (از سال ۱۹۵۱) و قهرمانی کشتی آزاد زنان جهان (از سال ۱۹۸۷) برگزار می‌گردد. فیلا (که امروزه United World Wrestling نامیده می‌شود) برگزاری این مسابقات را به عهده دارد. زمان و مکان برگزاری. اولین دوره این رقابت‌ها در سال ۱۹۰۴ در وین و پنجاه و ششمین دوره آن در سال ۲۰۱۴ در شهر تاشکند برگزار شد. از سال ۱۹۶۱
در سال ۲۰۱۴ در شهر تاشکند برگزار شد. از سال ۱۹۶۱ تاکنون این رقابت‌ها سه سال متوالی برگزار و سال چهارم برگزار نمی‌شود. رقابت‌های قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان از سال ۲۰۰۵ به‌طور متمرکز در کنار دو بخش دیگر مسابقات قهرمانی کشتی جهان در یک شهر برگزار می‌شود اما تا پیش از آن گاهی در زمان و مکانی متفاوت از دیگر بخش‌ها برگزار شده‌است. پیشینه تیم ملی کشتی فرنگی مردان ایران در رقابت‌های قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان. تیم ملی کشتی فرنگی مردان ایران از دوره شانزدهم این رقابت‌ها که در سال ۱۹۶۱ در یوکوهامای ژاپن برگزار
رقابت‌ها که در سال ۱۹۶۱ در یوکوهامای ژاپن برگزار شد٬ در این پیکارها حضور یافت. در آن دوره علی‌رضا قلیچ‌خانی یک مدال برنز در وزن ۶۲ کیلوگرم برای ایران کسب کرد. بیست و پنجمین دوره قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان در سال ۱۹۷۳ به میزبانی ایران و در شهر تهران برگزار شد. در آن دوره رحیم علی‌آبادی٬ تنها مدال برنز ایران در وزن ۵۲ کیلوگرم را بدست آورد. در پنجاه و دومین دوره قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان در سال ۲۰۰۹ به میزبانی دانمارک در شهر هرنینگ٬ ایران با سرمربی‌گری محمد بنا و با مدال طلای حمید سوریان و سه مدال برنز
بنا و با مدال طلای حمید سوریان و سه مدال برنز فرشاد علیزاده، حبیب‌الله اخلاقی و امیر علی‌اکبری نایب قهرمانی را کسب کرده‌است. در پنجاه و ششمین دوره قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان در سال ۲۰۱۴ در شهر تاشکند٬ ایران موفق شد برای نخستین بار قهرمانی این رقابت‌ها را بدست آورد. در این دوره که از که از ۲۱ تا ۲۳ شهریور سال ۱۳۹۳ برگزار شد٬ تیم ملی کشتی فرنگی ایران به سرمربیگری احد پازاج موفق شد قهرمان جهان شود: بدست بیاورد و با ۴۲ امتیاز قهرمان این دوره از رقابت‌ها شود. تیم ملی کشتی فرنگی مردان روسیه و ترکیه مقام دوم و
تیم ملی کشتی فرنگی مردان روسیه و ترکیه مقام دوم و سوم را بدست آوردند. مدال‌آوران برتر. در تاریخچۀ رقابت‌های قهرمانی کشتی فرنگی مردان جهان، الکساندر کارلین با ۹ مدال طلا٬ پُرافتخارترین کشتی‌گیر شناخته شده‌است. پس از او حمید سوریان با ۶ مدال طلا در این رده‌بندی قرار دارد. سوریان در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ ٬ ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان را کسب کرده‌است.
استفان ریچارد، (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۶۱) کارآفرین، صنعتگر و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت اورنج فعالیت می‌نماید. وی پیش‌تر در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ مدیرعامل شرکت فرانس تلکوم بود.
اریک لفکوفسکی، (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۹) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت گروپون فعالیت می‌نماید. لفکوفسکی در ماه نوامبر سال ۲۰۰۸ با مشارکت آندره میسون و برد کی‌ول شرکت گروپون را راه‌اندازی کرد و در حال حاضر این شرکت دارای ۱۵۰ فروشگاه در آمریکای شمالی و ۱۰۰ فروشگاه در اروپا، آسیا و آمریکای جنوبی می‌باشد.
میرصلاح حسینی (زادهٔ ۲۴ آذر ۱۳۲۷ – درگذشتهٔ ۲ تیر ۱۴۰۰)‌ بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود. او در ۲ تیرماه ۱۴۰۰ به‌علت بیماری سرطان حنجره درگذشت.
علی برجسته (۲۲ دی ۱۳۲۲ – ۳ فروردین ۱۴۰۱) بازیگر و تهیه‌کننده سینما اهل ایران بود. وی برادر بزرگتر مرتضی برجسته، خواننده مشهور ایرانی ساکن آمریکا بود. وی فعالیت هنری در سال ۱۳۴۶ با سرودن ترانه بهار برای غلامعلی روانبخش خوانندهٔ رادیو شروع کرد و سپس در سال ۱۳۴۷ با خواندن ترانه نور امید به جمع خوانندگان رادیو پیوست، وی بازیگری را نیز با حضور در فیلم زیر گنبد کبود آغاز کرد.
پاوستوس بوزاند یا پاوستوس بیوزاند که با نام فوستوس بیزانسی نیز شناخته می‌شود، تاریخ‌نگار سدهٔ پنجم میلادی اهل ارمنستان بود. وی نویسندهٔ کتاب "تاریخ ارمنیان" است که از زمرهٔ منابع تاریخی با ارزشی است که مطالب فراوانی دربارهٔ رویدادهای سدهٔ چهارم ارمنستان دارد. نام خانوادگی وی بوزاند بود که هم معنای «بیزانسی» دارد و هم چنانچه آناهیت پریخانیان پیشنهاد داده‌است، به معنای «حماسه‌سرا» بوده‌است. تاریخ ارمنیان. پاوستوس به عنوان یکی از شخصیت‌هایی است که از همراهان اسقف نرسس یکم بود و این مطلب در حد فاصل کتاب سوم تا
نرسس یکم بود و این مطلب در حد فاصل کتاب سوم تا ششم "تاریخ ارمنیان" آمده‌است و سال‌های ۳۴۰ تا ۳۸۷ تاریخ تقسیم ارمنستان نیز در همین قسمت ذکر شده‌است. نوشته‌های پاوستوس از کتاب سوم آغاز می‌شود و کتاب‌های یکم و دوم این مجموعه به نظر می‌رسد که کتاب‌های قبل‌تر نظیر کتاب لروبنا در بخش رسالت تادئوس و آگاتانگغوس را دربر می‌گرفته‌است که نویسنده دو بخش نخست کارش را زائد دیده و برای جلوگیری از تکرار، آن‌ها را حذف کرده‌است. محتوای تاریخ ارمنیان بوزند رویدادهای دوران شش پادشاه ارمنستان یعنی خسرو دوم (۳۳۸–۳۳۰)، تیران
شش پادشاه ارمنستان یعنی خسرو دوم (۳۳۸–۳۳۰)، تیران (۳۵۰–۳۳۸)، آرشاک دوم (۳۶۷–۳۵۰)، پاپ (۳۷۴–۳۶۸)، ورازدات (۳۷۸–۳۷۴) و آرشاک سوم (۳۸۹–۳۷۸) است. تقریباً بیشتر رویدادهای این کتاب معاصر با روزگار شاهنشاهی شاپور دوم ساسانی است. هر چند پاوتوس به اشتباه، وقایع زمان نرسی شاه ساسانی را برای شاپور دوم در نظر می‌گیرد، اما این کتاب برای آگاهی در مورد پادشاهی شاپور دوم ساسانی بسیار مفید است. از بخش‌های مهم و اساسی تاریخ ارمنیان پاوستوس، درگیری ایران و روم بر سر ارمنستان است. این تنظیم احتمالاً متعلق به قرن پنجم است.
است. این تنظیم احتمالاً متعلق به قرن پنجم است. بعضی از شباهت‌ها بین اثر پروکوپیوس و پاوستوس ممکن است گونهٔ ترجمه شدهٔ یونانی از روایات ارمنی باشد که قبل از شروع نگارش ارمنی به سال ۴۳۰ وارد ادبیات یونانی شده‌است. در کتاب‌های یکم و دوم، پاوستوس مجموعهٔ اطلاعاتی راجع به درگیری بین اشکانیان ارمنستان و ایرانیان ارائه می‌دهد و در کتاب پنجم و ششم راجع به تشکیلات کلیسایی اطلاعات بسیار خوبی نگاشته شده‌است. خط سیر زمانی در این اثر به نحوی نیست که بتوان وقایع تاریخی آن را بر اساس زمان وقوع در یک محور زمانی کوتاه قرار
را بر اساس زمان وقوع در یک محور زمانی کوتاه قرار داد. در واقع در آن تاریخ جنوب ایالت تارون و تاریخ شمال مشاهده می‌شود و در عین حال هر منطقه برای خود اسقف خاص و شاهزادگان ویژه و قدیسان منحصر به فرد داشته‌است. در میان روایات ایرانی این اثر، یکی از آن‌ها نقل می‌کند که شاهنشاه شاپور دوم به خورشید و آب و آتش سوگند خورد که ارمنیان سومین درجه در ارتش قدرتمند او را تشکیل می‌دهند و در ادامه می‌افزاید که پیش از تقسیم ارمنستان شاه آرشاک می‌بایست برای بیعت با شاه بزرگ ایران چند نوع سوگند وفاداری یاد کند. الگوی اساسی
ایران چند نوع سوگند وفاداری یاد کند. الگوی اساسی که کتاب پاوستوس به آن تعلق دارد این است: در جریان جنگ آخرالزمانی، یک مبارز خوب و قهرمان به پادشاهی ضعیف یا بد خدمت می‌کند.
هوشنگ خستوئی (۴ مرداد ۱۳۲۰، بندر انزلی)، از رهبران انجمن حسابداران خبره ایران است. وی چندین دوره ریاست شورای عالی این انجمن و ریاست شورای سیاستگذاری ماهنامه حسابدار را بر عهده داشته‌است. خستوئی همچنین بنیانگذار، شریک، و مدیر "مؤسسه حسابرسی سخن حق" است. وی در همایش سالانه انجمن حسابداری ایران که در روز ۱۶ آذر ۱۳۹۵ در مرکز همایش‌های صدا و سیما برگزار شد به عنوان «مشاهیر حسابداری ایران در سال ۱۳۹۵» معرفی شد. پیش از وی استادان برجسته حسابداری ایران از جمله مصطفی علیمدد، علی ثقفی، و محمد نمازی مفتخر به دریافت
علیمدد، علی ثقفی، و محمد نمازی مفتخر به دریافت این عنوان شده بودند. زندگی‌نامه. ۴ مرداد ۱۳۲۰ در بندر انزلی زاده شد. دوران دبستان را در محله امیریه تهران سپری کرد. سپس، به "دبیرستان قریب" رفت. به رغم آن که در نوجوانی و جوانی به تحصیل در رشته معماری دلبستگی داشت، تحصیل در رشته حسابداری را انتخاب کرد. پس از دانش‌آموختگی از دانشگاه در حسابرسی داخلی بانک کشاورزی مشغول به کار شد. سپس در آزمون استخدامی یک مؤسسه حسابرسی دولتی پذیرفته شد و به استخدام آن مؤسسه درآمد. اوایل دهه ۱۳۶۰ به عضویت انجمن حسابداران خبره
اوایل دهه ۱۳۶۰ به عضویت انجمن حسابداران خبره ایران درآمد؛ و در طول سه دهه گذشته، به عنوان عضو، رئیس (۷ دوره)، و نایب رئیس شورای عالی (۴ دوره) نقشی تأثیرگذار در رهبری انجمن ایفا کرده‌است. وی هم‌اکنون مدیر و شریک "مؤسسه حسابرسی سخن حق" است.
آرئی‌او اسپیدواگن (در اصل به‌عنوان آر.ئی.او اسپیدواگن) یک گروه راک آمریکایی است. گروه در سال ۱۹۶۷ تشکیل شد، و موفقیت‌های قابل توجهی را در طول دهه ۱۹۸۰ به دست آورد. آلبوم خیانت سلام (۱۹۸۰) جزو ۴۰ آلبوم پربازدید آمریکا و همچنین بهترین فروش آلبوم این گروه، با بیش از ده میلیون نسخه، قرار گرفت. گروه در طول حرفه خود، بیش از ۴۰ میلیون البوم فروخت، و رده سیزدهم را در ۴۰ آلبوم پربازدید آمریکا، با ترانه‌هایی چون "ادامه دادن دوست داشتن شما" و "نمی‌توانم با این احساس مبارزه کنم" به‌دست آورد. جریان اصلی محبوبیت آرئی‌او
کنم" به‌دست آورد. جریان اصلی محبوبیت آرئی‌او اسپیدواگن در دهه ۱۹۹۰ از بین می‌رود، اما گروه هنوز محبوبیتشان را با اجرای کنسرت‌های مختلف، حفظ کردند.
لیل (پرنده) نام یک زیرسرده از سرده شاهین است. این سرده شاهین‌های کوچک، لاغر و سریعی را دربر می‌گیرد و شامل گونه‌های متعددی از جمله لیل اوراسیایی می‌شود. این جانور بیشتر پرندگان و حشرات کوچک را می‌خورد و همچنین می‌تواند به سرعت طعمه خود را در هوا شکار کند.
ریخته‌گری لاست واکس یا ریخته‌گری دقیق یا cire perdue (که از زبان فرانسوی به زبان انگلیسی وارد شده‌است) نوعی خاص از ریخته‌گری فلز مذاب است که فلز مذاب (معمولاً نقره، طلا، برنز، برنج) درون قالب‌هایی از جنس موم و توسط گچ ریخته‌گری احاطه شده‌اندو پس از تخلیه موم بواسطه گرما، تولید می‌گردند. مانند مجسمه‌هایی که توسط هنر مجسمه‌ساز ساخته می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه این روش یک طلسم ۶۰۰۰ ساله است که در تمدن دره سند کشف شده‌است. نمونه دیگری را می‌توان در بین‌النهرین در صده سوم قبل از میلاد یافت. این روش تا قرن هجدهم
صده سوم قبل از میلاد یافت. این روش تا قرن هجدهم میلادی در اروپا رواج داشت؛ قبل از آنکه فرایند قالب‌گیری قطعه‌ای رواج یابد. این فرایند در زمان کنونی و کارخانه‌های کنونی دگرگونی‌های زیادی نسبت به گذشته داشته‌است و برای ساخت مجسمه‌های برنزی کوچک مورد استفاده هستند. گامهای ساخت یک مجسمه برنزی نسبتاً استاندارد است، هرچند امروزه فرایند آن در ریخته‌گریهای مختلف، متفاوت است. (امروزه در صنایع به این روش INVESTMENT CASTING یا ریخته‌گری دقیق گفته میشود) از انواع مختلف این فرایند می‌توان موارد زیر را نام برد: قالب از
این فرایند می‌توان موارد زیر را نام برد: قالب از دست رفته: در این روش موادی غیر از موم هم میتوانند استفاده شوند (موادی همچون چربی حیوانی، رزین، قطران و پارچه) فرایند موم زائد (waste wax process یا ریخته‌گری قالب زائد): که در این روش برای استخراج قسمت قالب‌ریزی شده، قالب از بین می‌رود. فرایند. قالبها میتوانند از روی خود مدل مومی ساخته شوند (روش مستقیم) یا از روی یک کپی از مدل که لزومی ندارد مومی باشد. (روش غیرمستقیم) گامهای روش غیر مستقیم عبارتند از: (گام ۷ به بعد برای دو روش یکسان است) پیش از بر قالب‌های
به بعد برای دو روش یکسان است) پیش از بر قالب‌های سیلیکایی، از قالبهایی ضدآتش با جنسهای دیگر استفاده میشد که رایج‌ترین این مواد گچ به همراه دوغاب و سفال بود. قبل از قالبهای رزینی از ژلاتین استفاده می‌شد. ریخته‌گری جواهرآلات و قطعات کوچک. روش‌های مورد استفاده برای قطعات کوچک و جواهرات تا حدی از آن‌هایی که برای مجسمه‌سازی استفاده می‌شوند متفاوت است. یک مدل مومی با تزریق به داخل یک قالب لاستیکی یا با کنده‌کاری ساخته می‌شود. موم با پایه پلاستیکی ترکیب شده و یک پایه "sprue" نامیده می‌شوند. سپس یک فلاسک فلزی، که
"sprue" نامیده می‌شوند. سپس یک فلاسک فلزی، که شبیه به لوله فولادی کوتاهی با ۳٫۵ تا ۱۵ سانتی‌متر طول و عرض است، بر روی آن قرار داده می‌شود. بیشتر پایه‌ها دارای لبه‌ای دایره‌ای هستند که فلاسک با اندازه استاندارد را در بر می‌گیرد و آن را در جای خود نگه می‌دارد. گچ درون فلاسک ریخته می‌شود و آن را پر کرده و سخت می‌شود، سپس همان‌طور که در بالا ذکر شد، سوزانده می‌شود. ریخته‌گری معمولاً مستقیماً از کوره به روش ریخته‌گری گریز از مرکز یا انجام می‌شود. در دندان‌پزشکی، تاج دندان از جنس طلا، اینله و آنله (از روش‌های پر
تاج دندان از جنس طلا، اینله و آنله (از روش‌های پر کردن دندانهای پوسیده) توسط ریخته‌گری لاست وکس ساخته می‌شوند. اولین بارtaggart از این روش برای ساخت استفاده کرد. آلیاژ طلا معمولاً حدود ۶۰ درصد طلا، ۲۸ درصد نقره، به اضافه مس و دیگر فلزات است. توجه دقیق به آماده‌سازی دندان، استفاده از تکنیکهای آزمایشگاهی برای رسیدن به موفقیت لازم است. آزمایشگاه‌های دندان‌پزشکی موارد دیگری را نیز به این روش می‌سازند. تاریخ باستان‌شناسی. خاورمیانه. برخی از قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته شده روش ریخته‌گری مومی اشیا کشف شده در
شناخته شده روش ریخته‌گری مومی اشیا کشف شده در گنجینه نهال میشمار در جنوب فلسطین است و متعلق به دوره کالکولیت (۴۵۰۰ تا ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد) است. کربن-۱۴ قدمت این اقلام را حدود ۳۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تخمین می‌زند و این باعث می‌شود که آنها بیش از ۵۷۰۰ سال قدمت داشته باشند. خاور نزدیک. در بین‌النهرین، از c. 3500–2750 قبل از میلاد، از تکنیک ریخته‌گری مومی برای مجسمه‌های مقیاس کوچک و بعداً مقیاس بزرگ و برنز استفاده شد. یکی از اولین ریخته‌گری‌های مومی که باقی مانده‌است، یک آویز شیر کوچک از دوره اوروک است.
مانده‌است، یک آویز شیر کوچک از دوره اوروک است. فلزکاران سومری تقریباً از حدود ۳۵۰۰ تا ۳۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح ریخته‌گری را تمرین می‌کردند. نمونه‌های دیگر از شمال شرقی بین‌النهرین / آناتولی شامل تومول بزرگ در گردیوم (اواخر قرن ۸ قبل از میلاد) و همچنین انواع دیگر پیوست‌های پاتیل اورارتویی است. آسیای جنوبی. قدیمی‌ترین نمونه شناخته شده از روش ریخته‌گری مومی مربوط به یک تعویذ مسی به شکل چرخ ۶۰۰۰ ساله (حدود ۴۰۰۰ سال قبل از میلاد) است که در مهرگره پاکستان پیدا شده‌است. ریخته‌گری فلزات توسط تمدن دره سند در حدود
ریخته‌گری فلزات توسط تمدن دره سند در حدود ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد در منطقه موهن‌جو دارو آغاز شد، که یکی از اولین نمونه‌های شناخته شده ریخته‌گری مومی را ایجاد کرد، یک مجسمه برنز هند به نام «دختر رقصنده» که قدمت آن تقریباً ۵۰۰۰ سال قبل از دوره هاراپان است. (حدود ۳۳۰۰–۱۳۰۰ سال قبل از میلاد) نمونه‌های دیگر شامل گاومیش، گاو نر و سگ یافت شده در موهن‌جودارو و هاراپا، دو مجمسه مسی در محل Harappan Lothal در منطقه احمدآباد گجرات و به احتمال زیاد یک گاری سرپوشیده با چرخ از دست رفته و یک گاری کامل با یک راننده در
با چرخ از دست رفته و یک گاری کامل با یک راننده در چنهودارو یافت شده‌است. در دوره پس از هاراپان، انبارهای لوازم مس و برنز ساخته شده توسط فرایند ریخته‌گری مومی از اوتار پرادش، بیهار، مادیا پرادش، ادیشا، آندرا پرادش و بنگال غربی شناسایی شده‌است. زیور آلات طلا و مس به ظاهر هلنیستی، ساخته شده توسط این نوع ریخته‌گری در ویرانه‌های Sirkap پیدا شد. مصر. مصریان از اواسط هزاره سوم قبل از میلاد مسیح در حال تمرین بودند، که توسط دستبندها و جواهرات طلای مربوط به دوره آغازین دودمانی مصر نشان داده شد. فواره‌های درج شده
دودمانی مصر نشان داده شد. فواره‌های درج شده برای میش‌ها (ظروف آب مسی) از دودمان چهارم مصر با روش ریخته‌گری مومی ساخته شده‌اند. ریخته‌گری‌های توخالی، مانند تندیس لوور از یافته‌های فیوم در دوران پادشاهی میانه ظاهر شد، و به دنبال آن تندیس‌های ریخته‌گری شدهٔ جامد مانند مادر شیرده در بروکلین. ریخته‌گری توخالی مجسمه‌ها در پادشاهی جدید با مجسمه زانو زده توتمس چهارم (موزه بریتانیا، لندن) و قطعه سر رامسس پنچم (موزه Fitzwilliam، کمبریج) نشان داده شده‌است. ریخته‌گری‌های توخالی با جزئیات بیشتری انجام می‌شوند و تا
توخالی با جزئیات بیشتری انجام می‌شوند و تا سلسله هجدهم ادامه می‌یابند، که توسط شکل زانو زده برنز سیاه توتانخامون (موزه دانشگاه پنسیلوانیا) نشان داده شده‌است. این نوع ریخته‌گری در تولید انبوه در اواخر دوره تا زمان امپراتوری بطلمیوسی زمانی که چهره‌های خدایان برای عبادت شخصی و نذورات معبد نذری ریخته می‌شد، استفاده می‌شود. دسته‌های شبیه زنان برهنه بر روی آینه‌های برنزی توسط ریخته‌گری مومی پدید آمده‌اند. یونان، روم و مدیترانه. تکنیک ریخته‌گری مومی در دریای اژه در دوره عصر برنزی، به ویژه در هزاره دوم قبل از
در دوره عصر برنزی، به ویژه در هزاره دوم قبل از میلاد شناخته شده بود. تقلیدهای مستقیم و مشتقات محلی مجسمه‌های شرقی، سوری، فلسطینی و قبرسی در ساردینیای اواخرعصر برنزی، با تولید محلی مجسمه‌ها از قرن یازدهم تا دهم قبل از میلاد، یافت می‌شود. برخی از مکان‌های اواخرعصر برنزی در قبرس چهره‌های برنز ریخته‌گری شده از انسان و حیوانات تولید کرده‌اند. یک نمونه، شکل نر موجود در انکومی است. سه شی از قبرس (در موزه هنر متروپولیتان در نیویورک نگهداری می‌شود) با استفاده از روش ریخته‌گری مومی از قرن ۱۳ و ۱۲ قبل از میلاد ریخته
ریخته‌گری مومی از قرن ۱۳ و ۱۲ قبل از میلاد ریخته شد، یعنی لبه آمفوراها، سه‌پایه‌های میله‌ای و ریخته‌گری شده. گورهای سوخته (عمدتا قرن‌های ۸ تا ۷ قبل از میلاد، اما تا اوایل قرن چهارم ادامه داشت) از نکروپولیس پاولارو (کوه‌های آلپ شرقی ایتالیا) حاوی استخوان نازک‌نی، آویزها و سایر اشیا مبتنی بر مس بود که توسط فرایند ریخته‌گری مومی ساخته شده‌است. نمونه‌های اتروسک، مانند دستهٔ انسان‌گونه برنزی از مجموعه بوکی (موزه ملی باستان‌شناسی آدریا)، که قدمت آن به قرن‌های ۶ تا ۵ قبل از میلاد بازمی‌گردد، توسط این نوع
۶ تا ۵ قبل از میلاد بازمی‌گردد، توسط این نوع ریخته‌گری ساخته شده‌اند. بیشتر دستگیره‌های مجموعه بوکی و همچنین برخی از ظروف برنزی موجود در آدریا (روویگو، ایتالیا) با استفاده از روش ریخته‌گری مومی ساخته شده‌اند. موارد معروف‌تری که این ریخته‌گری از جهان کلاسیک تولید می‌کند، شامل «پسر در حال دعا» می‌شود. ۳۰۰ سال قبل از میلاد (در موزه برلین)، مجسمه هرا از ولسی، که مانند اکثر مجسمه‌ها، در چندین قسمت ریخته شده بود و سپس به هم متصل شدند. سایر نمونه‌های قبلی که این مجموعه از قطعات ریخته شده لاست وکس را نشان می‌دهد
مجموعه از قطعات ریخته شده لاست وکس را نشان می‌دهد شامل سر برنز Chatsworth Apollo و سر برنز افرودیته از ساتالا از موزه بریتانیا است. آسیای شرقی. در استفاده از روش لاست وکس در شرق آسیا تنوع زیادی وجود دارد. معمولاً روش ریخته‌گری برنز در زمان سلسله‌های شانگ و ژو (حدود ۱۵۰۰ تا ۵۰۰ سال قبل از میلاد) فرض می‌شود که با استفاده از روش قالب از دست رفته باشد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این مورد وجود ندارد زیرا واضح است که روش ریخته‌گری قالب قطعه اصلی‌ترین روش برای ساخت ظروف برنز در چین بود. تکنیک لاست وکس در شمال چین
ظروف برنز در چین بود. تکنیک لاست وکس در شمال چین تا قرن ۶ قبل از میلاد ظاهر نشد. ریخته‌گری موم ازدست رفته در ژاپنی با نام rōgata شناخته می‌شود و قدمت آن به دوره یایویی، ج. ۲۰۰ سال قبل از میلاد. مشهورترین قطعه ساخته شده توسط این نوع ریخته‌گری، تصویر برنز بودا در معبد صومعه تودای‌جی در نارا است. این ماده در بخشهایی بین ۷۴۳ و ۷۴۹ ساخته شده‌است، ظاهراً از هفت تن موم استفاده شده‌است. آسیای جنوب شرقی. ساکنان Ban Na Di از سال ۱۲۰۰ و قبل از میلاد مسیح تا سال ۲۰۰ میلادی با استفاده از روش لاست وکس برای ساخت النگو
میلادی با استفاده از روش لاست وکس برای ساخت النگو برنز می‌ریختند. النگوهای ساخته شده توسط فرایند لاست وکس از ویژگی‌های شمال شرقی تایلند است. برخی از النگوهای موجود در Ban Na Di ماده ای خاکستری تیره را بین هسته رسی مرکزی و فلز نشان می‌دهد که با تجزیه و تحلیل به عنوان یک نوع تصفیه نشده موم حشرات مشخص شد. احتمالاً وسایل تزئینی مانند دستبندها و انگشترها توسط این نوع ریخته‌گری در Non Nok Tha و بان چیانگ ساخته شده‌اند. در مورد روش ریخته‌گری مومی، توازن‌های فنی و مادی بین شمال شرقی تایلند و ویتنام وجود دارد.
و مادی بین شمال شرقی تایلند و ویتنام وجود دارد. سایتهایی که آثار ساخته شده توسط فرایند ریخته‌گری مومی در ویتنام را نمایش می‌دهند، مانند یا یک داس و شکل یک فرد نشسته از Go Mun (در نزدیکی فونگ نگوین، منطقه باک بو). اروپای شمالی. دیده شده‌است که که قلاب‌های (1050-910 قبل از میلاد) و (1000-701 قبل از میلاد) با استفاده از یک فرایند ریخته‌گری لاست وکس ساخته می‌شوند. به خصوص برای ساخت قلاب تتفورد از روش‌های کاملاً مبتکرانه استفاده می‌شده. شمعدان پیچیده (1104–1113 میلادی) به عنوان یک مدل مومی یک تکه ساخته شد، سپس
میلادی) به عنوان یک مدل مومی یک تکه ساخته شد، سپس قبل از قرارگیری در قالب، وارد سیستم پیچیده‌ای از دروازه‌ها و دریچه‌ها شد. آفریقای غربی. برنزهای ریخته‌گری در آفریقا توسط قرن میلادی در Igboland (Igbo-Ukwu) در نیجریه، قرن ۱۲ میلادی در Yorubaland (ایفی) و قرن ۱۵ میلادی در پادشاهی بنین تولید شده‌است. برخی از سرهای پرتره باقی مانده‌است. بنین در قرن شانزدهم به برنز تسلط یافت، با استفاده از فرایند واکس از دست رفته، در این فلز پرتره و نقش برجسته تولید کرد. آمریکای لاتین. سنت ریخته‌گری لاست وکس توسط مردم
آمریکای لاتین. سنت ریخته‌گری لاست وکس توسط مردم نیکاراگوئه، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، شمال غربی ونزوئلا، آمریکای آند و بخش غربی آمریکای جنوبی گسترش یافت. ریخته‌گری لاست وکس برخی از سیمهای طلای معمولی و تزئینات ظریف سیم منطقه، مانند تزئینات ظریف گوش را تولید کرد. این فرایند در دوران پیشاکلمبی در مناطق فرهنگی کلمبیا Muisca و Sinú به کار گرفته شد. دو قالب ریخته‌گری مومی، یکی کامل و یکی تا حدی خراب، در مقبره ای در وردای پوئبلو تاپادو در مونته‌نگرو (بخش کیندیو) پیدا شد که قدمت آنها تقریباً به دوره قبل از
پیدا شد که قدمت آنها تقریباً به دوره قبل از کلمبیا برمی گردد. روش ریخته‌گری مومی در مکزیک تا قرن دهم ظاهر نشد و پس از آن در مکزیک غربی برای ایجاد طیف گسترده‌ای از اشکال زنگ استفاده شد. تاریخ ادبی. شواهد غیر مستقیم. برخی از آثار قدیمی ادبی اشاره به ریخته‌گری مومی دارند. کلوملا، نویسنده رومی قرن اول میلادی، به پردازش موم از کندوهای زنبور عسل در De Re Rustica (به احتمال زیاد برای ریخته‌گری) اشاره می‌کند و همچنین پلینیوس، جزئیات روش پیچیده ساخت موم پونیک را ذکر می‌کند. یک کتیبه یونانی به پرداخت هزینه صنعتگران
می‌کند. یک کتیبه یونانی به پرداخت هزینه صنعتگران برای کارشان در Erechtheum در آتن (۴۰۸/۷– ۴۰۷/۶ قبل از میلاد) اشاره دارد. مدل‌سازهای سفالی ممکن است از قالبهای سفالی برای ساختن نگاتیو سفالی برای ریخته‌گری یا تولید محصولات مومی استفاده کنند. پلینی، Zenodorus را به عنوان یک هنرمند مشهور باستانی در تولید مجسمه‌های برنزی به تصویر می‌کشد و لیسیستراتوس از سیکون را توصیف می‌کند، که از چهره‌های زنده گچ می‌گیرد تا با استفاده از فرایند غیرمستقیم موم ایجاد کند. بسیاری از مجسمه‌های برنزی یا قسمت‌هایی از مجسمه‌ها در