payamvha/North_RAG huggingface dataset:
راهپیمایی‌های روز چهلم «کشتگان» شهرها آغاز شد و هر ۴۰ روز در شهری تظاهرات می‌شد. واکنش‌ها. روح‌الله خمینی. روح‌الله خمینی در پی سفر کارتر و ایراد سخنرانی او، ضمن محکوم‌کردن همکاری شاه و کارتر، شاه را «طاغوت» و «خائن» خواند و حکومتش را «غیرقانونی» نامید. مخالفان و طرفداران شاه. این سخنان حمایت‌آمیز، پس از انقلاب مخالفان شاه را بر این داشت که آمریکا مانند کوه پشت شاه ایستاده و دستور کشتار مخالفان را به شاه که «مهره» خودش است داده. در آن سو طرفداران شاه این سخنان را گواهی بر این مدعای خود می‌دانند که آمریکا
را گواهی بر این مدعای خود می‌دانند که آمریکا بعداً پشت شاه را خالی کرد و مقدمات سقوط او را فراهم کرد. دیپلمات‌های آمریکایی. پیر سالینجر در سال ۱۹۸۱ در کتابی با نام «"آمریکا گروگان را حفظ می‌کند"» می‌نویسد که دیپلمات‌های آمریکایی حاضر در این محل از سخنان کارتر «شگفت‌زده» شده‌اند. زیرا جیمی کارتر در مبارزات انتخاباتی خود صریحاً به سیاست حقوق بشر تأکید کرده‌بود و همزمان ایران توسط عفو بین‌الملل به دلیل موارد نقض حقوق بشر محکوم شده‌بود. حتی در صورتی هم که کارتر از گزارش عفو بین‌الملل آگاه نمی‌بود، حتماً از
از گزارش عفو بین‌الملل آگاه نمی‌بود، حتماً از گزارش‌های سفارت آمریکا در تهران در مورد شکنجه مخالفان شاه مطلع بود. چرایی سخنان کارتر. احمد زیدآبادی معتقد است از آنجا که کارتر نسبت به شورش‌های پراکنده‌ای که از اوایل سال ۵۶ انجام شده‌بود –مانند تظاهرات در واکنش به مرگ مشکوک علی شریعتی– مطلع بوده، جامعه ایران را "بی‌ثبات" می‌دانسته و به حرفی که زده باور نداشته‌است. او معتقد است که سخنان او صرفاً برای «دلداری‌دادن» شاه و مطمئن‌کردن او از حمایت دولت ایالات متحده از حکومتش بوده‌است. صادق زیباکلام بخشی از سخنان
از حکومتش بوده‌است. صادق زیباکلام بخشی از سخنان کارتر را در چارچوب عرف تعارفات دیپلماتیک توجیه می‌کند اما بخش عمده آن را ناشی از «سراب» برداشت غلط و غیرواقعی دولت آمریکا از حکومت شاه می‌داند و معتقد است آمریکایی‌ها در دیدن طوفانی که در پیش روی «جزیره ثبات» بود (انقلاب) ناتوان بودند.
بندشکمان (نام علمی: "Liphistiidae") نام یک تیره از راسته عنکبوت است. خانواده عنکبوتی بندشکمان نخستین‌بار در سال ۱۸۶۹ توسط «تمرلان تورل» شناسایی شد. در تعریف محدود این خانواده، تنها یک سرده به نام بندشکمان در آن جای می‌گیرد که بومی جنوب شرق آسیا است؛ و تا آوریل ۲۰۲۴، این تعریف محدود توسط «کاتالوگ جهانی عنکبوت‌ها» پذیرفته شده است. این خانواده شامل ابتدایی‌ترین عنکبوت زنده‌ است و به زیرراسته تارریس‌سینگانتعلق دارد.
ماهیچهٔ خیاطه، ماهیچه دوزندگان یا عضلهٔ سارتوریوس (Sartorius muscle) طولانی‌ترین ماهیچه در بدن انسان است. خیاطه یک عضله بلند، نازک و سطحی است که در قسمت قدامی در طول ران قرار دارد. این ماهیچه از خار خاصره قدامی فوقانی استخوان لگن شروع شده به ابتدای استخوان درشت‌نی متصل می‌شود. نام این ماهیچه از درگیر بودن این ماهیچه در حالت چهارزانو نشستن خیاطان گرفته شده‌است. ماهیچه خیاطه ابتدا جلوی ران (ضلع خارجی مثلث رانی) و سپس داخل ران (سقف مجرای ادکتور) حرکت کرده و نهایتاً به قسمت فوقانی سطح داخلی درشت‌نی (تیبیا) در
به قسمت فوقانی سطح داخلی درشت‌نی (تیبیا) در ناحیه پنجه غازی (پس‌آنسرینوس) اتصال می‌یابد. در قسمت فوقانی سطح داخلی درشت‌نی سه ماهیچه به صورت پنجه غاز از جلو به عقب اتصال دارد که عبارتند از: ۱- خیاطه ۲– عضله نواری ۳– ماهیچه نیم‌وتری. عصب‌دهی ماهیچه خیاطه از شاخه قدامی عصب رانی (فمورال) می‌باشد. کارکرد آن خم کردن زانو و استخوان بی‌نام (هیپ) و چرخش کناری (لترال روتاسیون) ران و چرخش داخلی (مدیال روتاسیون) ساق است. خیاطه ابداکتور ضعیف مفصل ران است. ساختار. ماهیچهٔ خیاطه از خار تهیگاهی بالایی پیشین و بخشی از شکاف
خیاطه از خار تهیگاهی بالایی پیشین و بخشی از شکاف بین خار تهیگاهی قدامی بالایی و خار تهیگاهی قدامی پایینی منشأ می‌گیرد. ماهیچه دوزندگان به‌طور مایل در قسمت فوقانی و قدامی ران در جهت زیرداخلی (اینفرومدیال) می‌گذرد. از پشت کوندیل درونی استخوان ران می‌گذرد تا به زردپی (تاندون) ختم شود. این زردپی به سمت قدامی خمیده می‌شود تا به تاندون‌های ماهیچه‌های ماهیچه نواری (گراسیلیس) و ماهیچه نیم‌وتری در پنجه غازی (پس‌آنسرینوس) بپیوندد، جایی که به سطح فوق داخلی درشت‌نی وارد می‌شود. قسمت بالایی ماهیچه خیاطه مرز جانبی مثلث
می‌شود. قسمت بالایی ماهیچه خیاطه مرز جانبی مثلث رانی را تشکیل می‌دهد و نقطه‌ای که از ماهیچه نزدیک‌کننده دراز (اداکتور لونگوس) عبور می‌کند، راس مثلث را مشخص می‌کند. در عمق خیاطه و نیام آن کانال اداکتور قرار دارد که از آن عصب صافن، سیاهرگ رانی و سرخرگ رانی (فمورال) و عصبی که به ماهیچه پهن میانی (واستوس مدیلیس) می‌رود، عبور می‌کند. عصب‌دهی. مانند سایر ماهیچه‌ها در قسمت قدامی ران، خیاطه توسط عصب رانی عصب‌دهی می‌شود. گونه‌ها. در برخی افراد ماهیچه خیاطه ممکن است از انتهای بیرونی رباط کشاله ران (رباط اینگوینال)،
از انتهای بیرونی رباط کشاله ران (رباط اینگوینال)، بریدگی استخوان تهیگاهی (ایلیوم)، خط تهیگاهی‌شانه‌ای (ایلیوپکتینال) یا استخوان شرمگاهی (پوبیس) منشأ بگیرد. این ماهیچه همچنین ممکن است به دو قسمت تقسیم شود و یک قسمت ممکن است در نیام پهن (فاسیا لاتا)، استخوان ران، رباط کشکک یا زردپی ماهیچه نیم‌وتری (تاندینوزوس) قرار گیرد. زردپی درج‌شونده ممکن است به نیام پهن، کپسول مفصل زانو یا فاسیای ساق پا ختم شود. ماهیچه دوزندگان ممکن است در برخی افراد وجود نداشته باشد. کارکرد. ماهیچه خیاطه می‌تواند مفصل ران و مفصل زانو را
ماهیچه خیاطه می‌تواند مفصل ران و مفصل زانو را حرکت دهد، اما تمام اعمال آن ضعیف است و آن را به یک ماهیچه هم‌افزایی تبدیل می‌کند. در ناحیه ران، می‌تواند خم شود، ضعیف ربایش (ابداکت) کند و استخوان ران را به سمت جانبی بچرخاند. در زانو، می‌تواند پا را خم کند. هنگامی که زانو خم می‌شود، خیاطه پا را به صورت داخلی می‌چرخاند. هنگامی که چهارزانو می‌نشینیم هر چهار عمل ماهیچه دوزندگان درگیر کار می‌شوند. اهمیت بالینی. یکی از شرایطی که می‌تواند استفاده از خیاطه را مختل کند بورسیت پنجه غازی است که یک بیماری التهابی در بخش
بورسیت پنجه غازی است که یک بیماری التهابی در بخش داخلی زانو است. این وضعیت معمولاً در ورزشکاران به دلیل استفاده بیش از حد رخ می‌دهد و با درد، تورم و حساسیت همراه است. پنجه غازی زردپی‌های ماهیچه‌های ماهیچه نواری (گراسیلیس)، خیاطه و نیم‌وتری (سمی‌تندینوسوس) را درگیر می‌کند. این زردپی‌ها به درشت‌نی پروگزیمال قدامی میانی متصل می‌شوند. هنگامی که التهاب بورس‌های زیر تاندون‌ها رخ می‌دهد، آنها از سر استخوان درشت‌نی جدا می‌شوند. تاریخچه. نام خیاطه ترجمه‌ای از sartorius لاتین است که خود از "sartor" به معنای خیاط
لاتین است که خود از "sartor" به معنای خیاط گرفته شده‌است و گاهی به آن ماهیچه دوزندگان نیز می‌گویند. این نام با توجه به وضعیت چهارپایی که زمانی خیاطان در آن می‌نشستند انتخاب شده‌است. در زبان فرانسه، نام خود عضله "couturier" از این موقعیت خاص می‌آید که به آن "نشستن به عنوان خیاط" (در فرانسوی: "s'asseoir en tailleur") گفته می‌شود. فرضیه‌های دیگری در مورد ریشه این نام وجود دارد. یکی این است که به محل قسمت تحتانی عضله اشاره دارد که "درز" یا ناحیه داخلی ران است که خیاط‌ها معمولاً هنگام پوشیدن شلوار اندازه
است که خیاط‌ها معمولاً هنگام پوشیدن شلوار اندازه می‌گیرند. مورد دیگر این است که ماهیچه شباهت زیادی به روبان خیاط دارد. علاوه بر این، چرخ خیاطی‌های عتیقه نیاز به پدال زدن مداوم متقابل داشتند.
ساتیا ناریانا نادلا (زاده ۱۹ اوت ۱۹۶۷ در حیدرآباد هند) مدیر عامل اجرایی (CEO) فعلی مایکروسافت است. او به عنوان جایگزین استیو بالمر در چهارم فوریهٔ ۲۰۱۴ میلادی این سمت را عهده‌دار شد. وی پیش از این در بخش سرویس‌های ابریِ مایکروسافت فعالیت می‌کرد. ساتیا نادلا در حیدرآباد هند به دنیا آمده و تحصیلات دانشگاهی خود را در آمریکا گذرانده‌است. او بیش از ۲۲ سال در بخش‌های مختلف شرکت مایکروسافت کار کرده‌است. از بزرگترین موفقیت‌های وی در مایکروسافت می‌توان به راه‌اندازی بینگ، جستجوگر مایکروسافت، اشاره کرد. قبل از قبول
بینگ، جستجوگر مایکروسافت، اشاره کرد. قبل از قبول سمت مدیرعاملی، ساتیا نادلا هدایت گروه کلاود اند انترپرایز (Cloud and Enterprise) را بر عهده داشت. نادلا با اینکه مدیر عامل اجرایی مایکروسافت است، مجاز به همکاری با رقبای این شرکت از جمله اپل، آی‌بی‌ام، لینوکس و دراپ‌باکس می‌باشد. در مایکروسافت، او هدایت پروژه‌های بزرگی را بر عهده داشته‌است که از این میان می‌توان به پروژه رایانش ابری و توسعهٔ یکی از بزرگترین زیرساخت‌های ابری جهان اشاره داشت. درآمد حاصل از خدمات رایانش ابری مایکروسافت در ژوئن سال ۲۰۱۱ در حدود
رایانش ابری مایکروسافت در ژوئن سال ۲۰۱۱ در حدود ۱۶/۶ میلیارد دلار بود که نادلا پس از تصاحب کرسی مدیریت و کار بر روی این پروژه، در سال ۲۰۱۳ میلادی به مجموع درآمد خالص بالغ بر ۲۰/۳ میلیارد دلار دست یافت. نادلا در سال ۲۰۱۶ میلادی دستمزد ۸۴/۵ میلیون دلاری دریافت نموده‌است.
مشتق زمانی یا مشتق نسبت به زمان به مشتق یک تابع نسبت به زمان گفته می‌شود که معمولاً مفهومی از نرخ تغییر مقدار تابع دارد. متغیر زمان معمولاً با "t" نشان داده می‌شود. شیوهٔ نگارش. شیوه‌های مختلفی برای نگارش مشتق زمانی وجود دارد. علاوه بر نگارش معمولی لایبنیتس شیوهٔ معمول و مختصر دیگری وجود دارد که روش نگارش نیوتن خوانده می‌شود و خصوصاً در فیزیک کاربرد دارد: مشتق درجات بالاتر هم به همین ترتیب نوشته می‌شوند. مثلاً مشتق دوم نسبت به زمان بدین صورت: یا: نوشته می‌شود. به‌طور کلی مشتق زمانی یک بردار، مثلاً به‌صورت
به‌طور کلی مشتق زمانی یک بردار، مثلاً به‌صورت برداری تعریف می‌شود که مؤلفه‌هایش مشتق زمانی مؤلفه‌های بردار اصلی هستند. بدین صورت که:
فرگام یک میمون رزوس نر بود که توسط ایران به فضا پرتاب شد. این دومین تلاش ایران برای پرتاب یک میمون به فضا بود، نخستین تلاش ایران در سال ۲۰۱۰ شکست خورد. این خبر توسط تلویزیون دولتی ایران منتشر شد. حسن روحانی، رئیس‌جمهور پیشین، پس از آن به دانشمندان ایرانی تبریک گفت و آن را «گامی بلند در نزدیک کردن جمهوری اسلامی ایران به فرستادن انسان به فضا» خواند. فرگام در آذر ۱۳۹۲ توسط کاوشگر پژوهش تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری زمین صعود کرد. برخی نسبت به ادعاهای ایران تردید دارند، زیرا تصاویر منتشرشده پس از آن دو میمون متفاوت را
زیرا تصاویر منتشرشده پس از آن دو میمون متفاوت را نشان می‌داد. گمان می‌رود که این میمون در حال پرواز مرده باشد، اگرچه ایران این ادعا را رد کرده‌است. نامزدهای مأموریت فضایی. برای دومین مأموریت فضایی که قرار بود توسط میمون‌ها انجام شود، ۳ میمون با محدوده سنی، وزنی و ابعاد بدنی مشخص، متناسب با نوع مطالعه به نام‌های «فرگام»، «تُرنج» و «تُرنگ» انتخاب شدند.
کنارگردن‌سانیان (نام علمی: "Pleurodira") نام یک زیرراسته از راسته لاک‌پشت است. لاک‌پشت‌‌سانان به دو زیرراسته کنارگردن‌سانیان و نهان‌گردن‌سانیان تقسیم‌بندی می‌شوند. به زیرراسته‌ای از لاک‌پشت‌ها که نمی‌توانند گردن خود را به‌ طور کامل به زیر لاک بکشند کنارگردن‌سانیان گفته می‌شود. به لاک‌پشت‌هایی که این توانایی را دارند که سر و گردن خود را به زیر لاک بکشند، نهان‌گردن‌سانیان گفته می‌شود.
تیزشاخ آفریقایی (نام علمی: "Oryx dammah") نام یک گونه از سرده تیزشاخ است که در گذشته در سراسر شمال آفریقا زندگی می‌کرد اما اکنون نسل آن در حیات وحش منقرض شده اما تعدادی زیادی از آن در اسارت نگهداری می‌شود. دلیل انقراض این حیوان تغییرات آب‌وهوایی که باعث خشکی شمال آفریقا شده و شکار گسترده برای گوشت و شاخ این حیوان بوده است. انقراض این حیوان در سال ۱۹۹۹ تأیید شد و آخرین بازمانده‌های آن در چاد و نیجر زندگی می‌کردند. این جانور سفیدرنگ است اما سینه اش رنگ قرمز-قهوه‌ای دارد. بزغاله‌ها در هنگام تولد زرد رنگ اند و
دارد. بزغاله‌ها در هنگام تولد زرد رنگ اند و رنگ آن‌ها ۳–۱۲ ماه پس از تولد تغییر می‌کند. گلهٔ تیزشاخ آفریقایی از ۷۰ عضو نر و ماده یا بیشتر تشکیل می‌شود که معمولاً نر بزرگ‌تر ریاست آن را برعهده دارد. آن‌ها به دلیل نیاز کمشان به آب در نواحی بیابانی و صحراهایی با پوشش اندک و به‌طور کلی در مکان‌هایی زندگی می‌کنند که درای دمای بالایی است. این جانور از برگ درختان، علف، گیاهان آبدار و قسمت‌های دیگر گیاهان تغذیه می‌کند. او تغذیه اش را در شب یا صبح زود انجام می‌دهد. بزغاله‌ها معمولاً بین ماه‌های آبان و اسفند به دنیا
معمولاً بین ماه‌های آبان و اسفند به دنیا می‌آیند. دورهٔ بارداری در این جانور ۸ یا ۹ ماه به طول می‌انجامد و از هر تولد یک بزغاله به دنیا می‌آید. تیزشاخ آفریقایی در گذشته در سراسر شمال آفریقا زندگی می‌کرد اما به دلیل شکار برای به دست آوردن شاخ‌هایش جمعیت آن به شدت کاهش یافت. اکنون این جانور در اسارت در مناطق حفاظت شدهٔ خاصی در تونس، مغرب و سنگال پرورش داده می‌شود. تیزشاخ آفریقایی در مصر باستان اهلی می‌شده و به عنوان غذا و نیز قربانی به درگاه خدایان استفاده می‌شده است. بعضی از دانشمندان این احتمال را می‌دهند
است. بعضی از دانشمندان این احتمال را می‌دهند که تک شاخ افسانه‌ای از یک تیزشاخ آفریقایی که یک شاخش شکسته شده الهام گرفته شده است.
یوزگربه یا سِروال یک گربه وحشی بومی آفریقا است که در کشورهای جنوب صحرا، به جز مناطق جنگلی بارانی، گسترده است، در سراسر محدوده آن، در مناطق حفاظت شده یافت می‌شود، و شکار آن در کشورهای مرتع ممنوع یا غیرقانونی است. سروال تنها عضو از جنس Leptailurus است. سروال یک گربه باریک و با جثه متوسط است که ۵۴ تا ۶۲ سانتی‌متر (۲۱ تا ۲۴ اینچ) در شانه ایستاده و ۹ تا ۱۸ کیلوگرم (۲۰ تا ۴۰ پوند) وزن دارد. با سر کوچک، گوش‌های بزرگ، کت زرد طلایی و پوست خالدار و راه راه مشکی و دم کوتاه و نوک بینی سیاه مشخص می‌شود. سروال نسبت به
کوتاه و نوک بینی سیاه مشخص می‌شود. سروال نسبت به اندازه بدنش بلندترین پاها را در بین گربه‌ها دارد. سروال یک گوشتخوار منفرد است و هم در روز و هم در شب فعال است و جوندگان، به ویژه موش‌های صحرایی، پرندگان کوچک، قورباغه‌ها، حشرات و خزندگان را شکار می‌کند و از حس شنوایی خود برای یافتن شکار استفاده می‌کند. او از ارتفاع ۲ متری (۶ فوت ۷ اینچی) از سطح زمین می‌پرد تا روی شکار روی پای خود فرود آید و در نهایت با گاز گرفتن گردن یا سر آن را می‌کشد. هر دو جنس محدوده‌های منازل ۱۰ تا ۳۲ کیلومتر مربعی (۴ تا ۱۲ مایل مربع) را
۱۰ تا ۳۲ کیلومتر مربعی (۴ تا ۱۲ مایل مربع) را ایجاد می‌کنند و آنها را با مدفوع و بزاق مشخص می‌کنند. جفت‌گیری در زمان‌های مختلف سال در قسمت‌های مختلف محدوده آنها انجام می‌شود، اما معمولاً یک یا دو بار در سال در یک منطقه. بعد از بارداری در دوره دو تا سه ماهگی، یک نوزاد یک تا چهار متولد می‌شود. بچه گربه‌ها در سن یک ماهگی از شیر گرفته می‌شوند و در شش ماهگی به تنهایی شروع به شکار می‌کنند. آنها در حدود ۱۲ ماهگی مادر خود را ترک می‌کنند. ویژگی‌های بدنی. یوزگربه یک گربه‌سان متوسط با پاهای بسیار بلند (نسبتا بلندترین
متوسط با پاهای بسیار بلند (نسبتا بلندترین پا در میان گربه سانان)، دم کوتاه، گردن بلند و سر کوچک با گوش‌های بزرگ و گرد و پوزه کوتاه است. رنگ آن زرد مایل به قهوه ای با طرحی نامنظم از راه راه‌ها و خال‌های مشکی است. تنوع رنگ سیاه در برخی مناطق، به ویژه در مناطق کوهستانی مانند بلندی‌های اتیوپی، رایج است، در حالی که در اوگاندا و شرق کنگو-کینشاسا، انواعی با پوشش خالدار بیشتر دیده می‌شود. رنگ زیر بدن سفید کدر است. دم کوتاه به‌طور متناوب دارای حلقه‌های سیاه و خرمایی‌رنگ است. پشت گوش‌ها سیاه است، با یک نقطه سفید
است. پشت گوش‌ها سیاه است، با یک نقطه سفید مشخص در مرکز. طول سر تا نیم تنه آن ۶۷ تا ۱۰۰ سانتی‌متر است. دم ۲۴ تا ۳۵ سانتی‌متر است. نرها بزرگتر از ماده‌ها هستند. وزن نرها ۱۰ تا ۱۸ کیلوگرم (متوسط ۱۳ کیلوگرم)، وزن ماده‌ها ۶ تا ۱۲٫۵ کیلوگرم (متوسط ۱۱ کیلوگرم) است. پراکندگی و زیستگاه. یوزگربه عمدتاً در گرم‌دشت و علفزاره باز زندگی می‌کند، اما در جنگل‌های باز، در امتداد لبه جنگل، در مناطق گرمسیری کوهستانی و در نیزارهای اطراف مرداب‌ها هم نشیمن دارد. عمدتاً در مناطقی زندگی می‌کند که چمن بلندتری دارد. در بیشتر مناطق
زندگی می‌کند که چمن بلندتری دارد. در بیشتر مناطق جنوب صحرای آفریقا (به استثنای جنگل‌های بارانی متراکم و بیابان‌های بسیار خشک) و در شمال غربی آفریقا یافت می‌شود. نسل یوزگربه از مناطق پرجمعیت، مانند بیشتر مناطق آفریقای جنوبی، برانداخته شده است. جایگاه اکولوژیکی. یوزگربه شنوایی عالی دارد و از این طریق جوندگان و طعمه‌های دیگر را در زیر زمین یا در میان علف‌های بلند زیستگاه خود پیدا می‌کند. پاهای بلندش به او اجازه می‌دهد تا بالاتر از چمن‌های بلند را ببیند. گرگ یال‌دار آمریکای جنوبی، از سگ‌سانان، جایگاه اکولوژیکی
آمریکای جنوبی، از سگ‌سانان، جایگاه اکولوژیکی مشابهی را اشغال می‌کند و به‌طور مشابه برای شکار جوندگان در مناطقی با علف‌های بلند سازگار است. خوراک. رژیم غذایی یوزگربه شامل پستانداران کوچک (تا اندازه یک خرگوش)، مارمولک، مار، پرندگان و حشرات است. گاهی میوه‌ها، ماهی‌ها و قورباغه‌ها را نیز می‌خورد و گاه بزهای جوان شکار او می‌شوند. مهم‌ترین طعمه او موش است که به دلیل شنوایی عالی می‌تواند آنها را در میان علف‌های بلند یا زیر زمین بیابد. یوزگربه روند روزانه خود را با طعمه تطبیق می‌دهد: اگر موش‌های روزگرد مانند
را با طعمه تطبیق می‌دهد: اگر موش‌های روزگرد مانند "آرویکانتیس زیاد" باشند، یوزگربه عمدتاً در طول روز شکار می‌کند، زمانی که به خصوص موش‌های شب‌گرد مانند "موش‌های مانداب" و "موش‌های کُرکی" زیاد باشند یوزگربه هم بیشتر در شب شکار می‌کند. پس از یافتن طعمه، با یک پرش سریع به سوی حیوان می‌جهد. حیوانات زیرزمینی را با پاهای جلویی بلند خود از لانه‌هایشان بیرون می‌آورد. یوزگربه همچنین می‌تواند پرندگان را با پرش از آسمان بگیرد. یوزگربه پوست شکار خود را می‌کند و تکه‌هایی از طعمه‌های بزرگ‌تر را در زیر زمین ذخیره می‌کند.
از طعمه‌های بزرگ‌تر را در زیر زمین ذخیره می‌کند. این جانور مرغ را هم می‌خورد و می‌تواند آسیب فراوانی به مرغداران وارد کند. سبک زندگی. یوزگربه گونه‌ای تک‌زی است. در قلمرو کوچکی زندگی می‌کند که در برابر سایر یوزگربه‌ها بتوان از آن دفاع کرد. با این حال، منطقه اطراف او (تا ۳۰ کیلومتر مربع) با یوزگربه‌های دیگر مشترک است. محدوده قلمرو خود را ادرار مشخص شده است. هنگام روبه رو شدن بین خود، یوزگربه‌ها سرشان را بالا و پایین تکان می‌دهند. یوزگربه‌ها اغلب با ایستادن روی انگشتان پا، با پشت خمیده، خود را بسیار بزرگ
روی انگشتان پا، با پشت خمیده، خود را بسیار بزرگ می‌کنند. این حیوان به‌هنگام پرخاشگری صداهای غرغر درمی‌آورد و پارس می‌کند و با چنگال‌هایش زخم می‌زند. غار زیرزمینی یا فضایی بین صخره‌ها یا پوشش گیاهی متراکم برای او به عنوان پناهگاه عمل می‌کند. رفتار و بوم‌شناسی. سروال در روز و همچنین در شب هم فعال است. فعالیت ممکن است در اوایل صبح، حوالی گرگ و میش و نیمه شب به اوج خود برسد. سرویس‌ها ممکن است برای مدت طولانی‌تری در روزهای سرد یا بارانی فعال باشند. در ظهر گرم، در سایه بوته‌ها و علف‌ها استراحت می‌کنند یا خود را
سایه بوته‌ها و علف‌ها استراحت می‌کنند یا خود را اصلاح می‌کنند. سروال‌ها در مجاورت خود محتاط هستند، اگرچه ممکن است وقتی هیچ گوشتخوار بزرگ یا حیوان شکاری در اطراف وجود نداشته باشد هوشیارتر باشند. سروال‌ها هر شب به اندازه ۲ تا ۴ کیلومتر راه می‌روند (۱/۴ تا ۲ _ _+۱/۲ مایل) سرورها اغلب از مسیرهای ویژه برای رسیدن به مناطق شکار خاص استفاده می‌کنند. یک حیوان منفرد، تعامل اجتماعی کمی بین سروال‌ها وجود دارد، به جز در فصل جفت‌گیری، زمانی که جفت‌های جنس مخالف ممکن است در کنار هم بمانند. به نظر می‌رسد تنها پیوند طولانی
کنار هم بمانند. به نظر می‌رسد تنها پیوند طولانی مدت مادر و توله‌هایش است که مادرشان را تنها در یک سالگی ترک می‌کنند. نر و ماده هر دو گستره خانه را ایجاد می‌کنند و فقط در مناطق خاصی ("مناطق اصلی") در آنها فعال هستند. مساحت این محدوده‌ها می‌تواند از ۱۰ تا ۳۲ کیلومتر مربع (۴ تا ۱۲ مایل مربع) متفاوت باشد. تراکم طعمه، در دسترس بودن پوشش و دخالت انسان می‌تواند عوامل مهمی در تعیین اندازه آنها باشد. محدوده خانه ممکن است به‌طور گسترده‌ای همپوشانی داشته باشند، اما ساکنان کمترین تعامل را نشان می‌دهند. برخوردهای
ساکنان کمترین تعامل را نشان می‌دهند. برخوردهای تهاجمی نادر است، زیرا به نظر می‌رسد که سروال‌ها به جای جنگیدن و دفاع از محدوده‌های خود، متقابلاً از یکدیگر دوری می‌کنند. در مواردی که دو سروال بالغ در درگیری بر سر قلمرو با هم ملاقات می‌کنند، ممکن است نمایشی تشریفاتی رخ دهد که در آن یکی پنجه را روی سینه دیگری می‌گذارد و در حالی که رقیب خود را از نزدیک مشاهده می‌کند. این تعامل به ندرت به دعوا تبدیل می‌شود. . رفتار آگونیستی شامل حرکت عمودی سر (بر خلاف حرکت افقی مشاهده شده در گربه‌های دیگر)، بالا بردن مو و دم،
مشاهده شده در گربه‌های دیگر)، بالا بردن مو و دم، نمایش دندان‌ها و نوار سفید روی گوش‌ها و زوزه کشیدن است. افراد محدوده و مسیرهای ترجیحی خود را با پاشیدن ادرار بر روی پوشش گیاهی مجاور، انداختن پوسته‌ها در طول مسیر، و مالیدن دهان خود بر روی علف‌ها یا زمین در حالی که بزاق ترشح می‌کنند، مشخص می‌کنند. سروال‌ها معمولاً بی‌تحرک هستند، حتی اگر محدوده خود را ترک کنند، فقط چند کیلومتر دورتر می‌شوند. سروال در برابر کفتارها و سگ‌های وحشی آفریقایی آسیب‌پذیر است. برای فرار از دید آنها به دنبال پوششی می‌گردد و اگر شکارچی
از دید آنها به دنبال پوششی می‌گردد و اگر شکارچی خیلی نزدیک است، فوراً با جهش‌های طولانی فرار می‌کند و مسیر خود را مرتباً تغییر می‌دهد و دم را بالا می‌برد. سروال یک کوهنورد کارآمد، هرچند نه مکرر است. مشاهده شد که فردی برای فرار از سگ‌ها از درختی به ارتفاع بیش از ۹ متر (۳۰ فوت) بالا رفته است. مانند بسیاری از گربه‌ها، سروال می‌تواند خرخر کند. همچنین صدای جیر جیر بلندی دارد و می‌تواند خش خش کند، غرغر کند، غرغر کند و می‌کند. شکار و رژیم غذایی. سروال گوشتخواری است که جوندگان، به ویژه موش‌های صحرایی، پرندگان
است که جوندگان، به ویژه موش‌های صحرایی، پرندگان کوچک، خرگوش‌ها، قورباغه‌ها، حشرات و خزندگان را شکار می‌کند و همچنین از علف‌هایی تغذیه می‌کند که می‌تواند آنها را هضم کند یا به عنوان یک استفراغ بیرون دهد. تا ۹۰ درصد از حیوانات شکار شده کمتر از ۲۰۰ گرم (۷٫۱ اونس) وزن دارند. سروال گاهی اوقات طعمه‌های بزرگتری مانند دوکورها، خرگوش‌ها، فلامینگوها و آنتلوپ‌های جوان را نیز شکار می‌کند. ولی ۸۰ تا ۹۷ درصد طعمه‌ها، به عنوان جوندگان ثبت شده است. به غیر از موش‌های صحرایی، جوندگان دیگری که اغلب در رژیم غذایی ثبت شده‌اند
جوندگان دیگری که اغلب در رژیم غذایی ثبت شده‌اند شامل موش صحرایی آفریقایی، موش کوتوله آفریقایی و ماکسومی‌ها هستند. سروال هنگام مشاهده طعمه، ۱۵ دقیقه بی حرکت می‌ماند. وقتی طعمه در محدوده باشد، با هر چهار پا تا ارتفاع ۴ متری (۱۳ فوت) در هوا می‌پرد و با پنجه‌های جلویی خود حمله می‌کند. برای کشتن طعمه‌های کوچک، به آرامی آن را ساقه می‌اندازد، سپس با پاهای جلویی که به سمت قفسه سینه است بر روی آن می‌کوبد و در نهایت با پاهای جلویی روی آن فرود می‌آید. طعمه که از یک یا هر دو پنجه جلوی سرول ضربه می‌خورد، ناتوان می‌شود
هر دو پنجه جلوی سرول ضربه می‌خورد، ناتوان می‌شود و سروال آن را روی سر یا گردن گاز می‌گیرد و بلافاصله آن را می‌بلعد. به مارها ضربات و حتی نیش بیشتری وارد می‌شود و ممکن است حتی در حال حرکت نیز مصرف شوند. طعمه‌های بزرگ‌تر، مانند پرندگان بزرگ‌تر، با یک دوی سرعت و به دنبال آن یک جهش برای گرفتن آنها در حالی که می‌خواهند فرار کنند کشته می‌شوند و به آرامی خورده می‌شوند. سروال‌ها مشاهده شده است شکارهای بزرگ را ذخیره می‌کنند تا بعداً با پنهان کردن آنها در برگ‌ها و علف‌های مرده مصرف شوند. سروال‌ها معمولاً هنگام غذا
مرده مصرف شوند. سروال‌ها معمولاً هنگام غذا خوردن از شر اندام‌های داخلی جوندگان خلاص می‌شوند و قبل از مصرف پرهای پرندگان را می‌چینند. در طول یک جهش، یک سروال می‌تواند به بیش از ۲ متر (۶ فوت ۷ اینچ) بالاتر از سطح زمین برسد و یک فاصله افقی تا ۳٫۶ متر (۱۱ فوت ۱۰ اینچ) را پوشش دهد. به نظر می‌رسد سروال‌ها شکارچیان کارآمدی باشند. مطالعه‌ای در نگورونگورو نشان داد که سروال‌ها در نیمی از تلاش‌های شکار خود، بدون توجه به زمان شکار، موفق بودند و میزان موفقیت یک سروال مادر ۶۲ درصد بوده است. تعداد کشتارها در یک دوره ۲۴
۶۲ درصد بوده است. تعداد کشتارها در یک دوره ۲۴ ساعته به‌طور متوسط ۱۵ تا ۱۶ بوده است. گاهی اوقات، لاشه‌خواری هم مشاهده شده اما به ندرت. حفاظت. تخریب تالاب‌ها و مراتع یک تهدید بزرگ برای بقای سروال است. تجارت پوست‌های سروال، اگرچه رو به کاهش است، اما همچنان در کشورهایی مانند بنین و سنگال رخ می‌دهد. در غرب آفریقا، سروال در طب سنتی اهمیت دارد. دامداران غالباً برای محافظت از دام‌های خود، سروال‌ها را می‌کشند، اگرچه سروال‌ها معمولاً دام‌ها را شکار نمی‌کنند. این گونه به عنوان کمترین نگرانی در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان
به عنوان کمترین نگرانی در فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان ذکر شده است و در ضمیمه II CITES گنجانده شده است. در چندین منطقه حفاظت شده در سراسر محدوده آن یافت می‌شود. شکار سروال در الجزایر، بوتسوانا، کنگو، کنیا، لیبریا، مراکش، موزامبیک، نیجریه، رواندا، تونس و استان دماغه آفریقای جنوبی ممنوع است. مقررات شکار در آنگولا، بورکینافاسو، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، غنا، مالاوی، سنگال، سیرالئون، سومالی، تانزانیا، توگو و زامبیا اعمال می‌شود. در فرهنگ. ارتباط سروال‌ها با انسان‌ها به زمان مصر باستان برمی گردد.
با انسان‌ها به زمان مصر باستان برمی گردد. سروال‌ها به عنوان هدایا یا اشیاء مبادله ای از نوبیا در هنر مصر به تصویر کشیده می‌شوند. سروال‌ها گهگاه به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شوند، اگرچه طبیعت وحشی آنها به این معنی است که مالکیت سروال‌ها در برخی کشورها تنظیم شده است
تمساح پوزه‌باریک گنگی یا گریال(نام علمی: "Gavialis gangeticus") نام یک گونه از تیره تمساح‌پوزه‌باریکان است. تمساح هندی یکی از دو گونۀ باقی‌مانده از خانوادۀ گاویالیده است. خانواده گاویالیده‌ها به عنوان گروهی از خزندگان تمساح‌مانند که دارای فکی بلند و باریک هستند، شناخته می‌شوند. گونه تمساح هندی در بحران انقراض قرار دارد. همچنین این گونه یکی از دراز‌ترین نوع تمساح‌ها شناخته می‌شود.
ماهیچه کِشنده نیام پهن یا ماهیچهٔ تنسور فاسیا لاتا (Tensor fasciae latae muscle) یکی از ماهیچه‌های ناحیه پیشین ران است. کارکرد آن خم کردن ران و چرخاندن ران به سمت داخل است. این ماهیچه کِشنده نوار درشت‌نئی نیام پهن است و در تثبیت مفصل زانو و ران نقش دارد. خاستگاه ماهیچه کشنده نیام پهن، ستیغ تهیگاهی (ایلیاک کرست) و پیوندگاه آن مسیر تهیگاهی‌درشت‌نئی (ایلیوتیبیال) نیام پهن است. ماهیچه کشنده نیام پهن از بخش پیشین لبه بیرونی ستیغ تهیگاهی منشأ گرفته بین ماهیچه‌های سرینی متوسط و خیاطه (سارتوریوس) سطح عمقی نیام پهن
سرینی متوسط و خیاطه (سارتوریوس) سطح عمقی نیام پهن (فاسیا لاتا) را تشکیل می‌دهد. نیام پهن همان نیام (فاسیای) عمقی ران است. این نیام در خارج ران از استخوان لگن تا مفصل زانو ضخیم شده و به آن نوار تهیگاهی‌درشت‌نئی گویند که ماهیچه کشنده نیام بین دو لایه این نوار در قسمت بالا قرار می‌گیرد. عصب‌گیری آن از عصب سرینی بالایی (عصب گلوتئال فوقانی) است.
پلنگ ابری نام یک گونه از تیره گربه‌ایان است که در تپه‌های پای کوه هیمالیا تا زمینلادهای آسیای جنوب شرقی تا چین یافت می‌شود. پلنگ ابری در سال ۲۰۰۸ توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت به عنوان یک گونه آسیب‌پذیر شناخته شد. مشخصات فیزیکی. پلنگ ابری با طول ۶۰ تا ۱۱۰ سانتی‌متر و وزن ۱۱ تا ۳۰ کیلوگرم و با سرعتی در حدود ۶۴ کیلومتر بر ساعت توانسته‌است به یک شکارچی قهار شبگرد تبدیل گردد. مکان زیست. پلنگ‌های ابری غالباً در جنوب شرق آسیا یافت می‌شوند. از جمله کشورهایی که می‌توان در آن‌ها پلنگ ابری یافت هند، شمال چین