payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جیمز باربور (James Barbour) (10 ژوئن ۱۷۷۵–۷ ژوئن ۱۸۴۲)، برده‌دار، وکیل، سیاستمدار و مزرعه‌دار آمریکایی بود. او به عنوان نماینده شهرستن اورنج ویرجینیا در مجمع عمومی ویرجینیا و به عنوان سخنگوی خانه نمایندگان ویرجینیا خدمت نمود. او ۱۸مین فرماندار ویرجینیا و اولین فرماندار مقیم در عمارت کنونی فرماندار ویرجینیا بود. بعد از جنگ ۱۸۱۲ میلادی، باربور سناتور ایالات متحده (۱۸۱۴–۱۸۲۵) و وزیر جنگ ایالات متحده (۱۸۲۵–۱۸۲۸) بود. اوان زندگی خانوادگی. جیمز باربور در جایی که به نام باربورزویل ویرجینیا در شهرستان اورنج نام
به نام باربورزویل ویرجینیا در شهرستان اورنج نام گرفت در ۱۰ ژوئن ۱۷۷۵ میلادی بدنیا آمد. باربورن پسر توماس باربور (کسی که صاحب کرسی خانه برگس‌های ویرجینیا در ۱۷۶۹ میلادی بود) و همسرش ماری پندلتون توماس سابق بود. پدربزرگش (همچنین جیمز باربور ۱۷۰۷–۱۷۷۵) زمین‌هایی را در شهرستان اسپوتسیلوانیا در ۱۷۳۱ و ۱۷۳۳ میلادی ثبت کرده و عمویش با همان نام یعنی «جیمز باربور» نیز در خانه نمایندگان برگس‌های ویرجینیا (۱۷۶۱–۱۷۶۵ از شهرستان اسپاتسیلوانیا نمایندگی کرد) خدمت نمود. هردو سمت خانواده‌اش در میان اولین خانوادگان ویرجینیا
سمت خانواده‌اش در میان اولین خانوادگان ویرجینیا و همچنین اولین ساکنین شهرستان اورنج و سمت باختر آن بودند. هنگامی که جیمز بدنیا آمد، خانواده باربور بیش از ۲۰۰۰ جریب فرنگی (هشت کیلومتر مربع) و چندین برده را در تملک خویش داشتند. با این حال، این خانواده طی جنگ انقلابی آمریکا و پیامدهای آن از مشکلات مالی رنج می‌بردند. با این وجود جیمز تحصیلات رسمی خویش را با کمک مربیان خصوصی و آکادمی که توسط جیمز وادل در گوردونزویل ویرجینیا اداره می‌شد به پایان برد. برادر او فیلیپ پی. باربور بعداً سخنگوی خانه نمایندگان ایالات
پی. باربور بعداً سخنگوی خانه نمایندگان ایالات متحده و قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده شد. در ۲۹ اکتبر ۱۷۹۲ باربور با لوسی جانسون، دختر بنجامین جانسون ازدواج کرد، زنی که نماینده شهرستان اورنج در مجمع عمومی ۱۷۹۰ میلادی بود. آن‌ها سه دختر (یکیشان فرانسیس بود که در نوزادی طی ۱۸۰۲ میلادی فوت کرد) و چهار پسر داشتند که شامل جیمز باربور و بنجامین جانسون باربور (۱۸۲۱–۱۸۹۴، رئیس دانشگاه ویرجینیا شد) بودند. حرفه. سال‌های اول. باربور به عنوان معاون کلانتر شهرستان اورنج از آغاز ۱۷۹۲ میلادی خدمت کرد. او در ۱۷۹۴
اورنج از آغاز ۱۷۹۲ میلادی خدمت کرد. او در ۱۷۹۴ میلادی به کانون وکلای ویرجینیا پذیرفته شد. باربور با هدایای ازدواج از پدرش و همچنین با براه اندازی فعالیت‌های حقوقی خود در کشت قادر بود تا ثروتی شخصی را برای خود ایجاد نماید. دوست و تقریباً همسایه او در کشتزار مانتیسلو، رئیس‌جمهوری سابق توماس جفرسون در طراحی عمارتی کمک کرد که باربور اکثر زندگی بزرگسالی خود را در آن سپری نمود، عمارتی که آن را باربورزویل نامید. باربور در ۱۷۹۸ میلادی صاحب چندین برده بود و آن کشتزار را طی چندین سال گسترش داد، چنان‌که همسایگان
را طی چندین سال گسترش داد، چنان‌که همسایگان تقریبی آن در سمت دیگر جیمز مدیسون در کشتزار مون‌پلیه بود. خانه نمایندگان. رأی دهندگان شهرستان اورنج باربور را در ۱۷۹۶ میلادی برای خانه نمایندگان ویرجینیا انتخاب کرد و جوانترین عضو آنجا شد. او که چندین بار برای ان منصب پاره‌وقت انتخاب شد تا ۱۸۰۴ میلادی و مجدداً از ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۲ میلادی خدمت کرد. باربور به خاطر فصاحت شناخته شده و در کمیته‌های مختلف خدمت کرده و به ریاست چندین جا شامل کمیته مجوزها و انتخابات و کمیته مالیه انتخاب شد. پیرز او را چندین دوره به عنوان
مالیه انتخاب شد. پیرز او را چندین دوره به عنوان سخنگوی خانه نمایندگان انتخاب کرد. باربور دارای عقاید قوی جمهوری‌خواهی مشابه عقاید همسایگانش یعنی جفرسن و مدیسون شد. او قویاً مخالف «قوانین بیگانه و فتنه ۱۷۹۸ میلادی» بود و شیوایی و فصاحتش را برای حمایت از «حل و فصل‌های ویرجینیا» به کار بست. باربور معتقد بود که این قانون و حامیانش ایالات متحده را تحدید کرده و بیان داشت که: «برای این که حملهٔ مورد انتظاری از آن سوی مرزها، مستمسکی برای حمله بر اصول آزادی در خانه ایجاد کرده و حجاب‌ها را کنار زده به طوری که مسائل
ایجاد کرده و حجاب‌ها را کنار زده به طوری که مسائل به وضوح برای ما روشن گردیده‌است». باربور از حمایت از قدرتهای اجرایی فزاینده قانونگذاری امتناع ورزید، بخصوص قدرت‌های تأیید نشده. باربور در خانه نمایندگان به نوشتن لایحه تأسیس «بودجه ادبی ویرجینیا» که در ۲ فوریه ۱۸۱۰ میلادی تصویب شد افتخار می‌کرد. این بودجه نیاز مالی برخی از پروژه‌های مرتبط با تحصیلات عمومی در هر شهرستان از مشترک المنافع را تأمین می‌نمود. باربور بعدها درخواست کرد که تنها کتیبه‌ای که روی قبرش قرار دارد به این قانون ارجاع دهد که تأیید عقاید
قرار دارد به این قانون ارجاع دهد که تأیید عقاید مستحکمش بود مبنی بر این که پیشرفت جامعه تنها در گروی تحصیلات است. با این حال او اعتقاد داشت که توانایی‌های فکری مرتبط با جنسیت، نژاد و تملک زمین است.
ایون بای سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی سناتور ایالت ایندیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۲۰۱۶ بای اعلام کرد بر سر کرسی سابق خود که در پی اتمام دوره دن کوتس خالی خواهد بود در انتخابات سال ۲۰۱۶ رقابت خواهد کرد. مواضع سیاسی. ایران. بای در ژانویه ۲۰۰۶ طرحی برای اعمال تحریم علیه ایران را تقدیم سنا کرد. در ژانویه ۲۰۰۶ او خواهان صدور قطعنامه‌ای به منظور تحریم اقتصادی علیه ایران با هدف بازداشتن ایران از توسعه سلاح هسته‌ای شد. در سال ۲۰۰۷، بای از متمم
توسعه سلاح هسته‌ای شد. در سال ۲۰۰۷، بای از متمم کیل-لیبرمن حمایت کرد که یکی از محورهای اصلی انتقاد اوباما از هیلاری کلینتون بود.
جیمز بی. بک سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۹۰ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود. زندگی. بک در دامفریشایر اسکاتلند متولد شد و در سال 1838 به ایالات متحده مهاجرت کرد و در وایومینگ ، نیویورک اقامت گزید. وی در سال 1843 به لکسینگتون ، کنتاکی نقل مکان کرد و در سال 1846 از دانشگاه ترانسیلوانیا فارغ التحصیل شد. بک در وکالت پذیرفته شد و وکالت را در لکسینگتون آغاز کرد. وی تا مدتی قبل از جنگ داخلی ، شریک حقوقی جان سی.برکینریج ، معاون رئیس جمهور
، شریک حقوقی جان سی.برکینریج ، معاون رئیس جمهور ایالات متحده بود که به ژنرال کنفدراسیون تبدیل شد. در طول جنگ داخلی ، بک توسط کمیسیون نظامی در مورد دانش خود از فعالیت های شریک سابق خود مورد بازجویی قرار گرفت. پس از جنگ ، بک به عنوان دموکراتو نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده در منطقه 7 کنتاکی انتخاب شد. وی به کمیته بازسازی منصوب شد جایی که انتظار می رفت به عنوان تازه وارد و مهاجر مانعی برای اهداف جمهوری خواه نباشد ، اما بلافاصله مدافع سرسخت حقوق ایالات شکست خورده شد. او که برتری طلب سفیدپوست بود ، با حقوق
خورده شد. او که برتری طلب سفیدپوست بود ، با حقوق مدنی آفریقایی آمریکایی ها مخالفت کرد. وی به عضویت چهلم و سه کنگره بعدی انتخاب شد و در کل از 4 مارس 1867 تا 3 مارس 1875 خدمت کرد. در سال 1876 ، بک به عنوان عضوی از کمیسیون تعیین مرز بین مریلند و ویرجینیا منصوب شد. وی سپس در سال 1876 به سنای ایالات متحده انتخاب شد ، دوبار انتخاب شد و از 4 مارس 1877 ، تا زمان مرگ در واشنگتن دی سی ، در 3 مه 1890 در کل خدمت کرد. بک رئیس کنفرانس دموکرات بود از سال 1885 تا 1890 ، و رئیس کمیته مسیرهای حمل و نقل به ساحل دریا. وی در
رئیس کمیته مسیرهای حمل و نقل به ساحل دریا. وی در بحث سوالات تعرفه و ارز برجسته بود.
جیمز هندرسون بری سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۷ میلادی سناتور ایالت آرکانزاس در سنای ایالات متحده آمریکا بود. سال های نخستین زندگی. جیمز هندرسون بری در جکسون کانتی، آلاباما، از خانواده ایزابلا جین (با نام خانوادگی اور) و جیمز مک فرین بری به دنیا آمد. خانواده در سال 1848 به آرکانزاس نقل مکان کردند. بری به مدت یک سال در آکادمی بریویل در بریویل، آرکانزاس شرکت کرد. آکادمی به نام خانواده او نامگذاری شد. بری در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال 1866 در کافه آرکانزاس پذیرفته
تحصیل کرد و در سال 1866 در کافه آرکانزاس پذیرفته شد. جنگ داخلی آمریکا. در آغاز جنگ داخلی آمریکا، بری به ارتش ایالات کنفدرال پیوست و به عنوان ستوان دوم در شرکت E، 16 پیاده نظام آرکانزاس مأمور شد. بری پای راست خود را در جریان نبرد کورینث در شمال می سی سی پی از دست داد. پس از بهبودی از زخمش، به عنوان معلم مدرسه مشغول به کار شد و یک وکالت خصوصی را آغاز کرد. حرفه سیاسی. بری در سال 1866 به عضویت مجلس نمایندگان آرکانزاس انتخاب شد. او در سال 1872 و در سال 1874 مجدداً انتخاب شد. در آخرین دوره خود پس از تصدی این سمت
انتخاب شد. در آخرین دوره خود پس از تصدی این سمت در طول جنگ بروکس-باکستر به جای چارلز دبلیو، به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. تانکرسلی. بری رئیس کنوانسیون ایالت دمکراتیک در سال 1876 بود. در سال 1878 او قاضی دادگاه ناحیه چهارم شد و تا سال 1882 در آن سمت خدمت کرد تا اینکه به عنوان فرماندار آرکانزاس انتخاب شد. دولت بری بر کاهش بدهی دولتی و ایجاد یک بیمارستان روانی دولتی تمرکز کرد. بری برای انتخاب مجدد نامزد نشد. در مارس 1885، بری توسط قانونگذار برای پر کردن دوره منقضی نشده سناتور آگوستوس اچ. گارلند انتخاب شد. بری
نشده سناتور آگوستوس اچ. گارلند انتخاب شد. بری برای 22 سال آینده در سنای ایالات متحده باقی ماند. کهنسالی. در سال 1910، بری سمتی را در کمیسیون تاریخ آرکانزاس برای نشان دادن قبر همه سربازان کنفدراسیون آرکانزاس که در زندان‌های شمال مرده بودند، پذیرفت. بری در بنتونویل، آرکانزاس درگذشت و در گورستان شوالیه‌های پیتیاس (قبرستان بنتونویل کنونی)، بنتونویل، آرکانزاس به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. در سال 1865، بری با E.Q. بلدرچین "لیزی". آنها شش فرزند داشتند.
نوشتار عربی اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر ئه‌ره‌ب ییزیقی) شکلی از الفبای عربی-فارسی است که برای نوشتن زبان اویغوری، عمدتاً توسط اویغورهای مقیم چین استفاده می‌شود. این یکی از چندین الفبای اویغوری است و از سال ۱۹۸۲ الفبای رسمی زبان اویغوری است. الفبای سیریلیک نیز برای نوشتار زبان اویغوری، بالاخص توسط اقلیت اویغور ساکن کشور قزاقستان استفاده می‌شود. زبان اویغوری، الفبای لاتین استانداردسازی شده نیز دارد، که توسط دانشگاه سین‌جیانگ برای استفادهٔ موازی با الفبای عربی-اویغوری و بیشتر در زمینه‌های دیجیتالی و کامپیوتری
و بیشتر در زمینه‌های دیجیتالی و کامپیوتری ارائه شد. تاریخ. اویغوری زبان ترکی تاریخی مردمان منطقهٔ تاریخی ترکستان شرقی (سین‌کیانگ) می‌باشد، و دارای ادبیات غنی چندصد ساله‌ای می‌باشد. مردم اویغور با قرار گرفتن بر جاده ابریشم، در ارتباط دائم با فارسی‌زبانان و ترک‌زبانان ماوراءالنهر و فرای آن بودند، و در نتیجهٔ آن، از قرن سیزدهم میلادی به این سو، از الفبای فارسی-عربی برای نوشتار زبان اویغوری استفاده می‌شده‌است. این الفبا تا دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، الفبای مردم اویغور بوده، و تعداد بی‌شماری اثر ادبی به این نوشتار ارائه
و تعداد بی‌شماری اثر ادبی به این نوشتار ارائه شده‌است. این الفبا امروزه با تغییراتی جزئی، هنوز توسط ازبک‌های افغانستان برای نوشتار زبان خویش استفاده می‌شود. در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، تصمیم بر آن شد که الفبای اویغوری برای تطابق بهتر با زبان اویغوری نیاز به اصلاحات دارد. اولا که در الفبای عربی-فارسی، چندین حرف صامت برای یک صدای واحد وجود دارد، به‌طور مثال، حروف «ت» و «ط». و دوما این که، الفبای عربی-فارسی حروف و حرکات مورد نیاز برای نشان دادن حروف صدادار موجود در اویغوری را ندارد. به‌طور مثال، صداهای [w], [o]،
اویغوری را ندارد. به‌طور مثال، صداهای [w], [o]، [ö]، [u]، و [ü]، همگی با حرف «واو» نشان داده می‌شدند. در نتیجه، در سال ۱۹۳۷ میلادی تصمیم بر آن شد که حروف تکراری «ح، ث، ذ، ص.ض.ط. ظ، ع» از زبان اویغوری حذف شده، و حروف جدید «ئا، ئه، ئی، ئی، ئو، ئۇ» برای نشان دادن واکه‌ها به الفبای عربی-اویغوری اضافه شد. پس از اتمام جنگ جهانی دوم و جنگ داخلی چین، این الفبا رسماً جای الفبای پیشین را گرفت. این الفبای پیشین، امروزه با نام نوشتار کهنهٔ اویغور (به ایغوری: ئۇیغۇر کونا ییزیقی) شناخته می‌شود. در همین حال، با استقرار
ییزیقی) شناخته می‌شود. در همین حال، با استقرار حکومت کمونیستی در چین، و ارتباط نزدیک آن در اوایل دهه ۱۹۵۰ با اتحاد جماهیر شوروی، زبان‌شناسان و سیاست‌مداران شوروی، مشابه زبان‌های ترکی ترکستان غربی، دولت چین را قانع به تغییر الفبای اویغوری به سیریلیک کردند. در نتیجه نوشتار سیریلیک اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر کیریل ییزیقی) طراحی شده و در منطقه سین‌کیانگ رسمیت یافت. اما این نوشتار در چین تنها چند سال دوام یافت. با مرگ استالین در ۱۹۵۳، و گسترش اختلاف نظرها و سیاستها بین جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی، و در
بین جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی، و در نهایت قطع رابطهٔ بین دو کشور در سال ۱۹۶۲، دولت چین تصمیم بر تغییر الفبای اویغوری به لاتین گرفت. دولت چین الفبایی با الهام از الفبای لاتین زبان ترکی استانبولی، ینگه‌الفبا، و همین‌طور پین‌یین (شیوهٔ استاندارد لاتین‌نویسی زبان چینی)، برای زبان اویغوری ارائه کرد. این الفبا از سال ۱۹۶۵ میلادی، با نام نوشتار نو اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر ییڭی ییزیقی) رسمیت یافت. اما تحمیل تغییر الفبا بر مردم اویغور در نهایت شکست خورد، و در نهایت، در سال ۱۹۸۳ میلادی، الفبای عربی
خورد، و در نهایت، در سال ۱۹۸۳ میلادی، الفبای عربی اویغوری دوباره به عنوان الفبای رسمی زبان اویغوری در سین‌کیانگ به رسمیت شناخته شد. در همین سال، دو حرف جدید «ئۆ، ئۆ»، برای نشان دادن کاملتر واکه‌های زبان اویغوری به الفبا اضافه شدند. از سال ۱۹۸۳ تا به امروز، الفبای عربی اویغوری الفبای رسمی این زبان می‌باشد. الفبای سیریلیک اویغوری، با وجود این‌که در سین‌کیانگ کاملاً مهو شد اما، اویغورهای ساکن جماهیر شوروی سابق، بالاخص قزاقستان، به مانند دیگر زبانهای روزمرهٔ جامعه، به استفاده از الفبای سیریلیک ادامه دادند. در
به استفاده از الفبای سیریلیک ادامه دادند. در سال ۲۰۰۱، الفبای لاتین بار دیگر احیاء شد، اما با تغییرات عمده‌ای، منجمله حذف بسیاری حروف ناآشنا مثل «Ə, Ƣ, Ⱨ, Ɵ,»، و با نام نوشتار لاتین اویغوری (به ایغوری: ئۇیغۇر لاتین ییزیقی) رسمیت یافت. اما باید توجه داشت که زبان‌شناسان طراح نوشتار لاتین، تأکید کرده‌اند که «این الفبای پیشنهادی جایگزین [الفبای فارسی-عربی اویغوری] نخواهد شد و همچنین معرفی آن نباید به عنوان یک اصلاح جدید در سیستم نوشتاری تلقی شود. این الفبا فقط در زمینه‌های مرتبط با کامپیوتر به عنوان یک سیستم
در زمینه‌های مرتبط با کامپیوتر به عنوان یک سیستم نوشتاری کمکی استفاده خواهد شد.» الفبای عربی اویغوری. الفبای عربی اویغوری در کل ۳۲ حرف دارد. الفبای عربی اویغوری، حروف تکراری عربی-فارسی «ح، ث، ذ، ص.ض.ط. ظ، ع» را حذف کرده و در وام‌واژه‌ها از حروف «ئ، ت، ز، س، ه» استفاده می‌کند. الفبای عربی، همین‌طور به‌طور کامل حرکات زیر، زبر، و پیش «ــَـ، ــِـ، ــُـ» را حذف کرده. در عوض، در الفبای اویغوری ۸ واکه وجود دارد که تمامی حروف صدادار را بازتاب می‌دهد. به‌طور مثال، واژهٔ «احتیاط» به صورت «ئیهتییات» نوشته می‌شود.
واژهٔ «احتیاط» به صورت «ئیهتییات» نوشته می‌شود. حروف «ح» و «ط» از الفبای اویغور حذف شده و به جای آنها از «ه» و «ت» استفاده شده. به جز آن، بجای «اِ»، حرف صدادار «e» با حرف «ئی» نشان داده شده‌است. نقش ی-همزه. در الفبای اویغور، حرف «ئ» زیاد به چشم می‌خورد. اما این حرف جزء یکی از حروف ۳۲ گانهٔ این الفبا به حساب نیامده‌است. این حرف دو نقش را در زبان اویغور ایفا می‌کند. همان‌طور که در مثال «ئیهتییات» به معنی «احتیاط» دیده شد، در الفبای اویغور، این حرف بجای «الف» اول واژه به کار می‌رود. چرا که حرف «الف» خود نقش
اول واژه به کار می‌رود. چرا که حرف «الف» خود نقش دیگری را ایفا می‌کند. حرف «ئا» صدای «a» می‌دهد، و قرار نیست نقش دیگری را در نوشتار اویغور ایفا کند. به همین دلیل، نقش «الف» اول واژه به حرف «ئ» واگذار شده‌است. علاوه بر آن، با حذف کامل حرف «ع»، حرف «ئ» نقش «ع» اول واژه را نیز ایفا می‌کند. برای مثال، واژهٔ «عبادتخانه» به صورت «ئیباده‌تخانا» نوشته می‌شود. نقش دیگر «ئ» در میان واژگان است. این حرف، همان نقش «ئ» میان‌واژه در زبان فارسی را ایفا می‌کند. برای مثال، واژهٔ«هیئت»، به صورت «هه‌یئیت» نوشته می‌شود. علاوه
به صورت «هه‌یئیت» نوشته می‌شود. علاوه بر این، با حذف «ع»، و همین‌طور حروف اضافی دیگری مثل «ؤ» و «أ»، یا این حروف کامل از واژگان حذف شده‌اند، یا حرف «ئ» نقش این حروف در میان واژگان را نیز به عهده گرفته‌است. برای مثال: واکه‌ها. الفبای اویغوری دارای ۸ واکه است. به مانند سایر زبان‌های ترکی، واکه‌های اویغوری به پسین و پیشین تقسیم می‌شوند. کلمات در اویغوری باید از قانون هماهنگی واکه‌ای تبعیت کنند، به این معنی که واکه‌های یک کلمه، همگی یا واکه پسین ویا همگی واکه پیشین می‌باشند. با این وجود، به دلیل تأثیر بسیار
پیشین می‌باشند. با این وجود، به دلیل تأثیر بسیار زیاد زبان فارسی، و اینکه خیلی از وام‌واژگان (چه فارسی و چه عربی) به تلفظی نزدیک به تلفظ اصلی فارسی آن‌ها تلفظ می‌شوند، به مانند زبان ازبکی، قانون هماهنگی واکه‌ای به سرسختی زبانهایی مثل قرقیزی، ترکی آذربایجانی، و ترکمنی نمی‌باشد. در نوشتار اویغوری، تفاوتی بین صدای «ی» پسین و صدای «ی» پیشین وجود ندارد. ولی در زبان محاوره‌ای، گویشوران اویغوری، خود به‌طور ناخودآگاه بین این دو حرف تفاوت قائل می‌شوند. (در نوشتارهای ترکمنی و آذربایجانی در ایران بعضاً «ی» پسین را با
ترکمنی و آذربایجانی در ایران بعضاً «ی» پسین را با حرف «یٛ» نشان می‌دهند) نمونه متن. ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر
جرج مورتیمر بیب سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۴ و ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۵ میلادی سناتور ایالت کنتاکی در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
ویلیام ئی. بوراه سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۴۰ میلادی سناتور ایالت آیداهو در سنای ایالات متحده آمریکا بود. ویلیام ئی. بوراه با آلیس روزولت لانگوورث، دختر تئودور روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا در رابطهٔ خارج از ازدواج بود، دختری به نام پائولینا حاصل این رابطه بود.
دیوید لایل بورن سناتور سابق عضو حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا) بود. وی در سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۴ میلادی سناتور ایالت اکلاهما در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا بود. بورن در ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۵ در سن ۸۳ سالگی بر اثر دیابت در خانهٔ خود در نزدیکی نیوکاسل (اکلاهما) درگذشت.
شارل دومینیک ژوزف بولینی (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. بولینی سناتور سابق عضو حزب ملی جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۹ میلادی سناتور ایالت لوئیزیانا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
مؤسسه جغرافیای دانشگاه تهران در سال ۱۳۳۶ به عنوان دومین مؤسسه تحقیقاتی دانشگاه تهران راه اندازی شد و اساسنامه آن در جلسه مورخ ۱۳۴۰/۴/۲۱ شورای دانشگاه به تصویب رسید. اولین رئیس مؤسسه جغرافیا مسعود کیهان بود و پس از وی به‌ترتیب احمد مستوفی، ابراهیم جعفرپور، شاپور گودرزی‌نژاد، رحمت‌ا… فرهودی، سید علی بدری، کرامت‌اله زیاری، مهران مقصودی و منصور جعفربیگلو ریاست آن را برعهده داشتند. در حال حاضر مهران مقصودی ریاست مؤسسه را عهده‌دار می‌باشد. مؤسسه جغرافیای دانشگاه تهران در حال حاضر داری ۳۰ عضو هیئت علمی و چهار گروه
در حال حاضر داری ۳۰ عضو هیئت علمی و چهار گروه پژوهشی شامل: گروه پژوهشی مطالعات شهری و منطقه‌ای، گروه پژوهشی مطالعات روستایی و عشایری، گروه پژوهشی مطالعات محیطی و ارزیابی توان اکولوژیک و گروه پژوهشی سنجش از دور و GIS می‌باشد.
وورو یکی از شهرهای کشور استونی است. این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۲٬۶۶۷ نفر جمعیت داشته است. جاده ئی۲۶۳ اروپا از این شهر عبور میکند. شهرهای خواهرخوانده. شهرهای خواهرخوانده:
لردکمر نام کوهی است در رشته کوه البرز، در استان مازندران و شهرستان سوادکوه، که روستاهای ملرد، کمرپشت و کرمون در آن واقع اند. همچنین غار اسپهبد خورشید در آن واقع است.
سید محمد واعظ موسوی (زاده ۱۳۴۳ در شبستر)، مدرسِ سطح عالی و درس خارج فقه، خارج اصول و تفسیر در حوزه علمیه قم و نماینده سابق مردم آذربایجان شرقی در مجلس خبرگان رهبری بود. وی در مجلس خبرگان رهبری نایب رئیس کمیسیون سیاسی-اجتماعی و عضو کمیسیون پاسداری از ولایت فقیه بوده، و در انجمن علمی ارتباطات و تبلیغ حوزه های علمیه رئیس دوره های اول تا سوم بوده است. تولد. سیدمحمد واعظ موسوی فرزند سیداحمد واعظ موسوی، سال ۱۳۴۳ در خانواده ای روحانی در روستای قره تپه از بخش تسوج در منطقه شبستر به دنیا آمد. وی دوران نوجوانی را در
منطقه شبستر به دنیا آمد. وی دوران نوجوانی را در روستای محل تولدش گذراند و موفق به کسب دیپلم تجربی گردید. پس از آن به تحصیل در دانشگاه تبریز پرداخت و پس از مدتی برای فراگیری علوم اسلامی راهی قم شد. تحصیلات حوزوی. واعظ موسوی تحصیلات حوزوی خود را در سال ۱۳۶۵ در مدرسه علمیه عترت آل محمد آغاز کرد و دوره ۱۰ ساله سطح را در مدت ۴ سال به پایان رساند. مهم‌ترین استادان وی در این دوره آدینه وند، مدرس، فشارکی، وجدانی فخر، اعتمادی، پایانی و ستوده بودند. وی در سال ۱۳۶۹ دروس خارج فقه و اصول را آغاز نمود و عمده مباحث فقهی
خارج فقه و اصول را آغاز نمود و عمده مباحث فقهی را نزد تبریزی و مباحث اصولی را در نزد وحید خراسانی فراگرفت؛ و از کلاس‌های بهجت، فاضل لنکرانی، شبیری زنجانی و مکارم شیرازی بهره گرفت و در مباحث فلسفی و اسفار از انصاری شیرازی استفاده نمود. تدریس. واعظ موسوی از سال دومِ طلبگی به عنوان مدرس در مدرسه محل تحصیل خود و پس از مدتی در حوزه‌های علمیه مختلف از جمله مدرسه عترت آل محمد، مدرسه معصومیه قم و مدرسه امام خمینی شهر گرگان اشتغال داشت. وی از سال ۱۳۷۶ تاکنون در مقطع سطح عالی حوزه علمیه، در مدارس امام خمینی، فیضیه،
سطح عالی حوزه علمیه، در مدارس امام خمینی، فیضیه، دارالشفاء، و گلپایگانی به تدریس اصول (رسائل و کفایه) و فقه (مکاسب) اشتغال داشته‌است و از سال ۱۳۹۰ به تدریس درس خارج مشغول شده، که روزانه حدود ۸۰۰ نفر از طلاب در درس‌های مختلف وی حاضر می‌شوند. کتاب‌ها و آثار علمی. وی آثاری علمی در زمینه‌های مختلف به رشته تحریر درآورده یا در دست تدوین دارد، که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱- الفوائدالادبیه (دوره فشرده و کامل ادبیات عرب) ۲- حج در آئینه قرآن (تفسیر آیات الحج) ۳- نردبان اخلاق و ایمان (تفسیر سوره
آیات الحج) ۳- نردبان اخلاق و ایمان (تفسیر سوره لقمان) ۴- تقریرات خارج اصول و تقریرات خارج فقه حضور در جبهه و فعالیتهای تبلیغی. واعظ موسوی در دوران جنگ ایران و عراق ۸ بار به عنوان بسیجی به مناطق جنگی اعزام شده و در واحدهای مختلف مانند زرهی، توپخانه، تعاون و بهداری، به جنگ با دشمن بعثی پرداخته است. وی در موقعیت‌های مختلف جهت تبلیغ مکتب تشیع و ترویج آرمان‌های انقلاب اسلامی، در مناطق مختلف کشور حضور یافته و به عنوان روحانی کاروان حج نیز به حاجیان خدمت می‌کند. حضور در مجلس خبرگان رهبری. واعظ موسوی در آذرماه سال
در مجلس خبرگان رهبری. واعظ موسوی در آذرماه سال ۱۳۸۵ از سوی مردم استان آذربایجان شرقی به عنوان نماینده دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری انتخاب شده، و با آغاز به کار این دوره از مجلس بطور فعال در جلسات آن شرکت نموده است. وی در کمیسیون «سیاسی- اجتماعی» نایب رئیس بوده و در کمیسیون «حراست و پاسداری از ولایت فقیه» عضویت دارد. وی در اجلاسیه‌های عمومی مجلس خبرگان تحت عناوین مختلفی همچون «ولایت فقیه»، «مسائل فرهنگی جامعه»، «بحران دریاچه ارومیه»، «کنترل جمعیت»، «زلزله آذربایجان» و… به ارائه نظر پرداخته است. وی در جریان
و… به ارائه نظر پرداخته است. وی در جریان زلزله آذربایجان فعالیت داشته و با مردم زلزله زده از نزدیک دیدار کرده‌است و سالانه قریب به ۲ ماه را در بخش‌های مختلف آذربایجان شرقی سپری می‌کند. در انتخابات میان دوره ای پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری وی به عنوان کاندیدای استان تهران به رقابت پرداخت. فعالیت‌های حوزوی و اجتماعی. واعظ موسوی در مجموعه‌های مختلف حوزوی حضور دارد. از این جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: نظرات و موضع گیری‌ها. وی در رابطه با ایجاد محدودیت در دسترسی به شبکه‌های ارتباطی جدید گفته است:
در دسترسی به شبکه‌های ارتباطی جدید گفته است: "نمی‌توانیم با ایجاد محدودیت تنها، بدون ارائه راهکار مناسب و آموزش دادن راه‌های استفاده و بهره‌برداری بهینه، خود را در مقابل پیشرفت قرار دهیم، چراکه چنین عملکردی، جز واماندگی، وادادگی و عقب افتادگی، نتیجه دیگری نخواهد داد."
والگا شهری در شهرستان والگا، استونی است. این شهر در مرز کشور استونی و لتونی و در نزدیکی شهر والکا قرار دارد. والگا در سال ۲۰۲۱ میلادی ۱۱٬۷۹۲ نفر جمعیت داشته‌است. شهرهای خواهرخوانده. شهرهای خواهرخوانده:
خدایا شکرت اولین آلبوم استودیویی از خواننده مسلمان سوئدی ماهر زین است. این آلبوم در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۰۹ توسط آواکنینگ با ۱۳ آهنگ و ۲ هدیه منتشر شد. ماهر زین در این آلبوم سه قطعه که با را موزیک ویدئو همراه است منتشر کرده‌است. این آلبوم پس از مدت کوتاهی به پر فروش‌ترین محصول سایت آمازون و یکی از نه آهنگ برتر شرکت R&amp;B تبدیل شد. مشخصات آلبوم. نسخه اصل این آلبوم دارای ۱۳ آهنگ و ۲ هدیه می‌باشد.
خارگ یکی از شهرهای ایران در جزیره خارگ خلیج فارس و مرکز بخش خارگ از توابع شهرستان بوشهر در استان بوشهر است. بر اساس سرشماری عمومی ۱۳۹۵ جمعیت این شهر، ۸٬۱۹۳ نفر می‌باشد. نام. در زبان فارسی این جزیره خارگ نامیده می‌شود. جزیره کوچک‌تر نزدیک به آن «خارگو» نام دارد که اروپایی‌ها آن را «کورگو» یا «کورکو» می‌نامیدند. و بر طبق متون مطالعه شده از زمان هرودوت شهرهایی مانند اراک که یونیان آن را اراکیا می‌خواندند بسیار احتمال می‌رود کع این شهر نیز خارگیا خوانده می‌شده جغرافیا. خارگ در حدود ۷۶ کیلومتری شمال‌غربی بوشهر و
خارگ در حدود ۷۶ کیلومتری شمال‌غربی بوشهر و ۳۰ کیلومتری بندر ریگ و ۳۵ کیلومتری بندر گناوه واقع شده است و دارای مختصات "۳۰'۱۵°۲۹ شمالی و "۵۵'۱۹°۵۰ شرقی است. جزیره سنگی خارگ، ۳۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و از شمال به جنوب ۶٫۶ کیلومتر طول و ۴٫۸ کیلومتر عرض دارد. عرض متوسط آن حدود ۱٫۶ کیلومتر و تقریباً به شکل مثلث است. در سال ۱۸۳۰، بومیان منطقه می‌گفتند که تمام جزیره را می‌توان در عرض پنج ساعت با پای پیاده طی کرد. بیشتر جزیره شامل تپه‌های بی‌آب و علف با بیش از ۷۶ متر ارتفاع است که در مرکز و جنوب خارک قرار دارند.
متر ارتفاع است که در مرکز و جنوب خارک قرار دارند. در بخش‌های شمالی از اختلاف سطح آن‌ها کاسته و به پرتگاه‌هایی به ارتفاع ۶ تا ۹ متر منتهی می‌شود. کوه‌های سنگی و سنگ آهک، چشم‌اندازی متروک را با زمینی که شکسته و ناهموار است، عرضه می‌دارند. تپه‌ها پوشیده از یک برش آهکی لایه نازک است که زیر آن لایه‌ای ضخیم‌تر از بسترهای نرم‌تر قرار دارد و به آرامی توسط باد و باران فرسایش می‌یابد. تنها زمین پست، دشتی در حدود ۲٫۶ کیلومتر مربع است که در قسمت شرقی جزیره قرار دارد و تا دهه ۱۹۵۰ در لبه آن یک روستا و مکان یک دژ قدیمی
تا دهه ۱۹۵۰ در لبه آن یک روستا و مکان یک دژ قدیمی هلندی قرار داشت. جزیره خارگ، توسط یک صخره به عرض ۰٫۸ کیلومتر احاطه شده است. ساحل جزیره، باریک است و تا دهه ۱۹۵۰، بهترین لنگرگاه خارج از روستا بوده اما زمین آن سفت و سخت است. یک ساحل مروارید مانند بین خارک و خارگو در فاصله‌ای بسیار دور از کرانه دریا وجود دارد. از آنجا که سنگ آهک متخلخل خارگ آب را جمع‌آوری می‌کند، این جزیره حضور برخی غزال‌ها و پرندگان وحشی را حفظ کرده است. اقلیم. اقلیم این جزیره، اقلیم نیمه‌خشک بوده و آب و هوای آن شرجی است. در قرن نوزدهم،
بوده و آب و هوای آن شرجی است. در قرن نوزدهم، دمای بیشینه معمولاً در چادرها از ۳۵ درجه سلسیوس تجاوز نمی‌کرد. غائله جنوب. جزایر مهمی چون خارگ، خارگو و ریگ جز تاریخی کشور ایران و در تصرف حیات‌داوودی و خاندان حیات‌داوود بود. فتح‌الله حیات داوودی فرزند حیدرخان حیات داوودی، جزیره خارک را از پدرش به ارث برده بود. نکته: جزیره خارک متعلق به ایران است و هیچ‌کس نمی‌تواند جزیره یک کشور را ارث ببرد این جزیره اقامتگاه این خاندان از طایفه حیات داوودی بود که خدمه ای از مهاجران، اعم از هندوها و اعراب را در آن به کار گرفته