payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیروزی‌های هوایی شبانه او به ۱۴ مورد رسید. بدین ترتیب روز ۳۰ اوت سال ۱۹۴۱ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به ستوان یکم لنت اعطا گردید. از تابستان سال ۱۹۴۱ با توان رو به افزایش بمباران‌های شبانه بریتانیا و همچنین به‌کارگیری تجهیزات راداری مؤثر در هواگردهای آلمانی، موفقیت‌های لنت شروع به انباشت کرد. لنت ماه نوامبر سال ۱۹۴۱ به فرماندهی گروه ۲ جناح ۲ شکاری شبانه با هواگردهایی دورنیه دو ۲۱۵ب در لیوواردن در هلند منصوب شد. تا روز ۶ ژوئن سال ۱۹۴۲، با ترفیع به درجه سروانی، مجموعاً ۳۵ پیروزی هوایی شبانه در کارنامه
سروانی، مجموعاً ۳۵ پیروزی هوایی شبانه در کارنامه داشت. این مقدار تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به ۵۰ مورد رسید. روز ۱ اوت همان سال با درجه سرگردی به فرماندهی جناح ۳ شکاری شبانه برگزیده شد. روز بعد شمشیرها به نشان صلیب شوالیه او اضافه گردید. لنت در این زمان با ۶۶ پیروزی هوایی شبانه موفق‌ترین خلبان جنگنده شبانه بود. به هر صورت با ارسال جنگنده‌های رهگیر توسط دشمن برای مقابله با شکاری‌های آلمانی، نبرد هوایی بر فراز رایش جنبه دیگری از دشواری به خود یافت. در یک مورد هواگرد لنت مورد اصابت قرار گرفت و خود او میانه آسمان
لنت مورد اصابت قرار گرفت و خود او میانه آسمان بیهوش شد. با این حال پیش از آن که هواگرد به زمین برخورد کند به هوش آمد و نجات پیدا کرد. لنت دو بار دیگر در حین شکار شبانه بمب‌افکن‌های دشمن مجروح شد. شب ۱۵ ژوئن سال ۱۹۴۴ لنت به عنوان نخستین خلبان در تاریخ، صدمین پیروزی هوایی شبانه خود را کسب کرد. از این رو روز ۳۱ ژوئیه سال ۱۹۴۴ الماس‌های نشان صلیب شوالیه را دریافت نمود. پاییز این سال سخن از انتخاب او به عنوان ژنرال جنگنده‌های شبانه مطرح شد. روز ۵ اکتبر سال ۱۹۴۴ لنت با یک هواگرد یونکرس یو ۸۸ در یک پرواز معمول
لنت با یک هواگرد یونکرس یو ۸۸ در یک پرواز معمول انتقال، از اشتاده به مقصد نوردبروخن به آسمان برخاست. هنگام رسیدن متوجه شد باند اصلی فرود در اثر بمباران دشمن تخریب شده‌است. بدین وادار به فرود در یک باند اضطراری شد. وقتی که هواگرد او با زمین تماس پیدا کرد یکی از موتورهایش از کار افتاد که موجب واماندگی و سقوط گشت. در اثر این حادثه هر چهار سرنشین هواگرد از جمله لنت به شدت مجروح شدند. سه تن دیگر مدت کوتاهی بعد جان باختند. آسیب وارد آمده به پاهای لنت پزشکان را آن داشت که آن‌ها قطع کنند. به هر صورت جراح ارشد با
داشت که آن‌ها قطع کنند. به هر صورت جراح ارشد با نگرانی از شوک حاصل از قطع عضو، عمل جراحی را به تأخیر انداخت. این مسئله موجب پدیداری عفونت قانقاریا شد و قطع عضو تنها راه نجات لنت به حساب می‌آمد. هلموت لنت روز ۷ اکتبر سال ۱۹۴۴ هنگام عمل جراحی درگذشت. لنت در طول دوره چهار و نیم ساله خدمت پیش از ۳۰۰ سورتی رزمی به انجام رساند و مجموعاً ۸ پیروزی هوایی روزانه و ۱۰۲ پیروزی هوایی شبانه کسب کرد.
هرمان-برنهارت رامکه (۲۴ ژانویه ۱۸۸۹ – ۴ ژوئیه ۱۹۶۸) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلف را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. او با نشان دادن مهارت و کسب تعدادی موفقیت بزرگ در رزم‌گاه‌های جبهه شرقی جزو یکی از تنها ۲۷ تنی که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند بود. زندگی‌نامه. هرمان-برنهارت رامکه روز ۲۴ ژانویه سال ۱۸۸۹ در شلسویش زاده شد. بین سال‌هاس ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۷ دوره آموزش ملوانی را در نیروی دریایی امپراتوری آلمان گذراند و سپس در
در نیروی دریایی امپراتوری آلمان گذراند و سپس در چندین کشتی جنگی خدمت کرد. هنگام آغاز جنگ جهانی اول بر عرشه ناو "پرینتس آدالبرت" بود. سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ با هنگ ۲ ملوان در سواحل فلاندر به نبرد پرداخت و به درجه گروهبان دومی رسید. در این رزمگاه به شدت زخمی شد و ۱۸ ماه را در بیمارستان بستری بود. سال ۱۹۱۷ به خط مقدم بازگشت و جزوی از گردان تهاجمی ملوانان بود. پیش از پایان جنگ زخم دیگری برداشت و به درجه ستوان دومی نائل آمد. با پایان جنگ، پس از رهبری یک گروهان در فرایکور و تجربه جراحت سوم، سال ۱۹۱۹ با درجه سروانی
و تجربه جراحت سوم، سال ۱۹۱۹ با درجه سروانی به نیروی زمینی رایشسور پیوست و فرمانده یک دسته در هنگ ۱ پیاده‌نظام شد. در دوره میان‌دوجنگ مدتی یک اردوگاه آموزشی در گروس بورن را فرماندهی کرد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم با درجه سرهنگ دومی فرمانده یک هنگ بود. وارد ستاد لشکر هفتم هوایی و سپس در ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ دانشکده ۳ چترباز در براونشوایک شد. دوره چتربازی را تا ماه اوت در سن ۵۱ سالگی به پایان رساند. روز ۱ اوت با درجه سرهنگی رسما به لوفت‌وافه]] منتقل شد و در ستاد هنگ ۳ چترباز قرار گرفت. مدت کوتاهی بعد هنگ ۱
ستاد هنگ ۳ چترباز قرار گرفت. مدت کوتاهی بعد هنگ ۱ چترباز رفت و در آن یگان‌های تسلیحات سنگین ایجاد کرد. سال ۱۹۴۱ مسئولیت یگان‌های جذب، ذخیره و آموزش در آرایش نیروهای هوابرد موسوم به سپاه ۱۱ هوایی را بر عهده او نهاده شد. در جریان حمله به جزیره کرت رامکه هنگ تهاجمی "لوفت‌وافه" در پیاده‌سازی در پایگاه هوایی مالِمه را فرماندهی کرد. به جهت قدردانی از نقش او در عملیات "مرکور" ماه ژوئیه به درجه سرتیپی ترفیع گرفت و روز ۲۱ اوت سال ۱۹۴۱ نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اهدا شد. پس از چند ماه الحاق به نیروی زمینی
به او اهدا شد. پس از چند ماه الحاق به نیروی زمینی ایتالیا جهت کمک به ایجاد لشکر چترباز "فولگوره"، رامکه ماه آوریل سال ۱۹۴۲ به شمال آفریقا فرستاده شد تا تیپ ۱ چترباز را فرماندهی کند. ماه اکتبر با شکست آلمانی‌ها در نبرد العلمین، یگان او در صحرای جنوبی به محاصره افتاد. به هر صورت توانست با عقب‌نشینی بیش از ۱۰۰ کیلومتری به سایر نیروهای خودی برسد. در مسیر یک کاروان دشمن را به غنیمت گرفت و حدود ۱۰۰ اسیر آلمانی و ایتالیایی را نجات داد. به جهت این دستاورد گیره برگ‌های بلوط روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ به صلیب شوالیه او
بلوط روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ به صلیب شوالیه او افزوده شد و روز ۲۱ دسامبر به درجه سرلشکری ترفیع گرفت. رامکه میانه ماه فوریه سال ۱۹۴۳ مامور به تشکیل لشکر دوم چترباز شد و خود هدایت آن را بر عهده گرفت. در پی انعقاد پیمان جداگانه صلح بین ایتالیا و متفقین نیروهای او ماه سپتامبر در رم فرود آمدند تا نیروهای ایتالیایی را خلع سلاح کنند. در این زمان رامکه در بیمارستان بستری شد. بازگشت او به خدمت تا ماه فوریه سال ۱۹۴۴ به طول انجامید. پس از درگیری کوتاه در اوکراین، لشکر او به برتانی فرستاده شد تا بازسازی شود. برخی از
او به برتانی فرستاده شد تا بازسازی شود. برخی از عناصر این لشکر در مقابل پیاده‌سازی متفقین در نرماندی در ماه ژوئن حضور داشتند. رامکه روز ۱۱ اوت به فرماندهی قلعه برست در فرانسه منصوب شد. پادگان قلعه به محاصره دشمن افتاد اما توانست تا روز ۲۰ سپتامبر مقاومت کند. راکمه در در جریان این محاصره به درجه سپهبدی (ژنرال نیروهاب چترباز) ترفیع گرفت و یک روز پیش از تسلیم به شکل همزمان شمشیرها و الماس‌های صلیب شوالیه را دریافت کرد. رامکه را به یک اردوگاه اسرا در ایالات متحده منتقل کردند. او دو بار از بند گریخت؛ نه به این
منتقل کردند. او دو بار از بند گریخت؛ نه به این امید که به اراضی بی‌طرف برسد بلکه افکار عمومی را متوجه بد رفتاری متفقین با اسرای آلمانی کند. ماه دسامبر سال ۱۹۴۶ به فرانسوی‌ها تحویل داده شد. آن‌ها او را سال ۱۹۵۱ به اتهاجم جنایت جنگی محکوم نمودند اما با برانگیخته شدن اعتراضات بین‌المللی آزادش کردند. سپهبد هرمان-برنهارت رامکه در دوران بازنشستگی در نهایت روز ۵ ژوئیه سال ۱۹۶۸ در کاپْلِن درگذشت.
ماتئوس دانیل پپلمان (; – ) یک معمار اهل آلمان بود.
آنتیه تراوه (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "پاندروم"، "مرد پولادین"، "مجرم"، "۵ روز جنگ" و سریال دارک اشاره کرد.
لودویگ بوشنر (؛ – ) یک دانشمند در زمینه فلسفه، فیزیولوژی، و پزشک اهل آلمان بود. زندگینامه. بوشنر در 29 مارس 1824 در دارمشتات به دنیا آمد. او از سال 1842 تا 1848 در دانشگاه گیسن در رشته های فیزیک، شیمی، گیاه شناسی، کانی شناسی، فلسفه و پزشکی تحصیل کرد و در سال 1848 با پایان نامه ای تحت عنوان "مشارکت در نظریه هالریان در مورد سیستم عصبی حرکتی" فارغ التحصیل شد.. پس از آن تحصیلات خود را در دانشگاه استراسبورگ، دانشگاه وورتسبورگ (جایی که نزد رودولف ورشوی بزرگ به تحصیل آسیب شناسی پرداخت) و دانشگاه وین ادامه داد. در
آسیب شناسی پرداخت) و دانشگاه وین ادامه داد. در سال 1852 او به عنوان مدرس پزشکی در دانشگاه توبینگن مشغول به کار شد. جایی که او اثر بزرگ خود را به نام نیرو و ماده: مطالعات تجربی-طبیعی فلسفی منتشر کرد (نیرو و ماده: مطالعات تجربی، 1855). بوشنر یکی از اعضای بنیانگذار (بنیاد آلمان آزاد) بود.
تخت رستم نیمروز سازه ویرانه باستانی در سیستان بزرگ و در نیمروز(سیستان افغانستان) است. و در آن جا قلعه مشهور به قلعه رستم قرارداشته است، که از آن "دروازه قلعه رستم" و دیوارهایش کاملاً تخریب نشده است این تخت در مرز کشور افغانستان امروزی و کشور ایران امروزی قرار دارد. این تخت آتشکده زرتشتیان بوده.
زباستیان کخ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک روز خوب برای جان‌سخت"، "زندگی دیگران"، پل جاسوس‌ها، "ناشناس"، "کتاب سیاه"، "در سایه"، "ناپلئون"، "دختر دانمارکی"، "بل کانتو" و "خون‌بهای میلیونر" اشاره کرد.
فریدریش کارل (؛ – ) یک شاهزاده اهل آلمان بود. او در ایجاد یک حکومت سلطنتی در فنلاند پس از سرنگونی روسیه تزاری نقش مهمی را ایفا می کرد؛ که البته جنگ های پیرامونی تاثیر زیادی در سیستم حکومتی کشور فنلاند گذاشت و طی تلاش های نسبتاً زیادی شکست خورد.
فرای پل آتو (؛ زادهٔ ) مشهور به "پل اتو" یک معمار اهل آلمان بود. زندگی. آتو در زیگمار (که از سال ۱۹۵۰ بخشی از کمنیتس محسوب می‌شود) به دنیا آمد. تا قبل از اینکه به‌عنوان خلبان جنگی در سال های آخر جنگ جهانی دوم به نیروی هوایی بپیوندد، مشغول تحصیل معماری در برلین بود. گفته می‌شود که در یک اردوگاه فرانسوی کارآموز بوده است و به خاطر تمرینات مهندسی پرواز و کمبود مصالح و همچنین نیاز مبرم به سکونتگاه، دست به ساختن چادر برای سرپناه شد. بعد از جنگ، به مدت کوتاهی در آمریکا به تحصیل مشغول شد و اریش مندلسون، میس فان در
به تحصیل مشغول شد و اریش مندلسون، میس فان در وهه، ریچارد نویترا و فرانک لوید رایت را ملاقات کرد. در ۱۹۵۲ شرکتی خصوصی را در آلمان به راه انداخت. با ساختن پاویون زین اسبی شکلش در نمایشگاه فدرال گاردن در کاسل اولین توجه‌ها را به خود جلب کرد. در سال ۱۹۵۴ در زمینه سازه‌های کششی دکترای خود را دریافت کرد. آتو در زمینه سازه‌های غشایی و کششی مهم‌ترین صاحب نظر به شمار می‌رود و یکی از پیشگامان ریاضیات سازه‌ای و مهندسی عمران است. حرفه آتو شباهت بسیاری به آزمایش‌های معماری باکمینستر فولر دارد؛ هر دو در اواخر دهه ۱۹۵۰
باکمینستر فولر دارد؛ هر دو در اواخر دهه ۱۹۵۰ در دانشگاه واشنگتن در سنت لوییس به تحصیل پرداختند، هر دو معماران مهمترین پاویون ها در اکسپوی مونترال در سال ۱۹۶۷ بودند، هر دو به سازه‌های فضاکار و کارایی سازه‌ای علاقه‌مند بودند، هر دو تجربه کار با سازه‌های بادی را داشتند. کار هر دو نفر بسیار فراتر از روش‌های سنتی محاسبه تنش‌های سازه‌ای است. آتو در سال ۱۹۶۴ موسسه سرشناس سازه‌های سبک را در دانشگاه اشتوتگارت پایه‌گذاری کرد و تا زمان بازنشستگی‌اش به عنوان استاد دانشگاه، سرپرست موسسه بود. آثار مهمش از جمله پاویون
سرپرست موسسه بود. آثار مهمش از جمله پاویون آلمان غربی در اکسپوی مونترال در سال ۱۹۶۷ و سقف ورزشگاه المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ است. آتو همچنان به عنوان یک معمار و یک مهندس فعالیت می کند. یکی از جدیدترین پروژه‌هایش همکاری او با شیگرو بان در پاویون ژاپن در اکسپوی ۲۰۰۰ بود که در آن سقفی را تماماً با سازه‌ای از کاغذ اجرا کردند. همچنین به همراه اس ال راش سقف بازشویی برای پاویون ونزوئلا طراحی کرد. وی برنده جایزه پریتزکر در سال ۲۰۱۵ شد.
ولفگانگ پترسن ( زادهٔ ۱۴ مارس ۱۹۴۱ – درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۲۰۲۲) کارگردان و تهیه‌کننده اهل آلمان بود. او اولین فیلم‌های خود را با دوربین ۸ میلی‌متری در حالی که هنوز در مدرسه بود ساخت. در دهه ۱۹۶۰ او نمایش‌هایی را در تئاتر ارنست دویچ هامبورگ کارگردانی می‌کرد. پترسن پس از تحصیل در تئاتر در برلین و هامبورگ، در آکادمی فیلم و تلویزیون در برلین (۱۹۶۶الی۱۹۷۰) حضور یافت. درگذشت. پترسن در ۱۲ ا ت ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی در خانه خود در برنت وود، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت.
فردریش ویلهلم راینهولد پیک (آلمانی: Friedrich Wilhelm Reinhold Pieck; زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار کمونیست اهل آلمان بود. او در شهر گوبن، امپراتوری آلمان به دنیا آمد. او به سندیکای کارگران شرکت چوب پیوست، سپس عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان شد و با دیدن خیانت‌های حزب سوسیال دموکرات به سوسیالیسم، شرایط را برنتابید و در سال ۱۹۱۸ به حزب اسپارتاکیست (کمونیست) آلمان پیوست. او از شرکت کنندگان انقلاب ۱۹۱۸ آلمان بود. او در سال ۱۹۳۵ و پس از قدرت‌گیری نازی‌ها در آلمان و حمله آنها به عناصر چپ، ابتدا به فرانسه رفت سپس
و حمله آنها به عناصر چپ، ابتدا به فرانسه رفت سپس به اتحاد شوروی گریخت و پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، با ارتش سرخ به برلین برگشت. او بلندپایه‌ترین فرد در حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان و از بنیان‌گذاران آن بود. او با پشتیبانی اتحاد جماهیر شوروی، در پاسخ به ایجاد جمهوری فدرال در آلمان غربی، جمهوری دموکراتیک را در ناحیه شرقی آلمان پایه‌ریزی کرد که به آلمان شرقی معروف شد. او اولین رئیس شورای دولت در جمهوری دموکراتیک آلمان بود. رابطه او و استالین بسیار نزدیک بود. او در اصلاحات ارضی در سال ۱۹۵۱ با بولسواف
بود. او در اصلاحات ارضی در سال ۱۹۵۱ با بولسواف بیروت، رئیس‌جمهور جمهوری خلق لهستان به توافق رسید و مرز جدیدی میان آلمان و لهستان ایجاد شد. او در سال ۱۹۵۶ با ایجاد ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان موافقت کرد. او از سال ۱۹۴۹ تا زمان مرگش یعنی سال ۱۹۶۰ رئیس شورای دولت آلمان بود.
رالف اچ. بائر (؛ با نام اصلی رودلف هاینریش بائر زاده ۸ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۶ دسامبر ۲۰۱۴) یک مخترع آلمانی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی به عنوان پدر بازی ویدئویی شناخته شده‌است. او پس از جنگ جهانی دوم وارد صحنه الکترونیک شد و بعد از مدتی فعالیت به ایده بازی کردن روی تلویزیون رسید. او چندی پس از توسعه تعدادی پروتوتایپ و پروانه انحصاری، اولین دستگاه بازی ویدئویی را به بازار ارائه داد. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری شد.
کازیما واگنر ( – ) دختر آهنگساز و پیانیست مجار (Franz Liszt) فرانتس لیست و نویسنده فرانسوی آلمانی سبک رمانتیسم Marie d'Agoult بود.او همسر دوم آهنگساز آلمانی () ریشارد واگنر شد و همراه با او جشنواره بایرویت را به عنوان شوکیس برای کارهای استیج او بنیان گذاری کردند.بعد از فوت واگنر، او زندگی خود را وقف ترویج موسیقی واگنر و فلسفه کرد.مفسران کازیما را به عنوان منبع الهام اصلی برای کارهای اخیر واگنر تلقی می کنند، به خصوص "پارسیفال." گفته می‌شود او که همسر واگنر آهنگ ساز بزرگ آلمانی بود مورد علاقه نیچه بوده است.
ساز بزرگ آلمانی بود مورد علاقه نیچه بوده است. او قبل از ازداوج با واگنر با یک شخص دیگر ازدواج کرده بود. دختر او هم در زمان ازدواج سابقش به دنیا آمده بود ولی در واقع پدر این دختر واگنر بود. کازیما بعداً از شوهرش جدا شد و با واگنر ازدواج کرد.
شهرستان سمینول، فلوریدا (به انگلیسی: Seminole County, Florida) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان سمینول ۸۹۳٫۵۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان سمینول، اکلاهما (به انگلیسی: Seminole County, Oklahoma) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اکلاهما واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان سمینول ۱٬۶۶۰٫۱۹ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان سامیت، کلرادو (به انگلیسی: Summit County, Colorado) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کلرادو واقع شده‌است. خصوصیات. شهرستان سامیت ۱٬۶۰۳٫۲۱ کیلومترمربع مساحت دارد.
شهرستان ویلیامز در مرز غربی ایالت داکوتای شمالی ایالات متحده، در کنار مونتانا واقع شده است. بر اساس سرشماری سال 2020، جمعیت 40950 نفر بوده است. آن را به پنجمین شهرستان پرجمعیت در داکوتای شمالی تبدیل کرده است. مقر این شهرستان ویلیستون است.این شهرستان۵٬۵۶۳٫۳۳ کیلومترمربع مساحت دارد. تاریخچه. در تاریخ داکوتای شمالی دو شهرستان ویلیامز وجود داشته است. اولین مورد، که در سال 1873 ایجاد شد، در جنوب رودخانه میسوری و در نزدیکی محل امروزی شهرستان های دان و مرسر قرار داشت. این شهرستان از طریق ایالت داکوتای شمالی به
داشت. این شهرستان از طریق ایالت داکوتای شمالی به حیات خود ادامه داد، و در حالی که دومین شهرستان ویلیامز در سال 1891 ایجاد شد. بخشی از قلمرو آن توسط شهرستان مرسر جذب شد و بقیه به یک قلمرو سازمان‌یافته بازگردانده شد. دومین شهرستان ویلیامز توسط قوه مقننه داکوتای شمالی در 2 مارس 1891 از شهرستان های قبلی بوفورد و فلانری که منحل شده بودند ایجاد شد. حکومت این شهرستان در 8 دسامبر 1891 سازماندهی شد. مرزهای این شهرستان در سال 1910 تغییر کرد، زمانی که بخشی از قلمرو آن برای ایجاد شهرستان Divide ضمیمه شد. مرزهای آن از
برای ایجاد شهرستان Divide ضمیمه شد. مرزهای آن از آن زمان تاکنون بدون تغییر باقی مانده است. این شهرستان به نام اراستوس اپلمن ویلیامز، یک مهاجر اروپایی-آمریکایی که در مجلس قانونگذاری منطقه داکوتا و مجلس قانونگذاری داکوتای شمالی خدمت می کرد، نامگذاری شده است. جستارهای وابسه. https://en.wikipedia.org/wiki/Williams_County,_North_Dakota منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Williams_County,_North_Dakota
اتو فن هابسبورگ (، زاده – درگذشته ) با عنوان سلطنتی آرشیدوک اتوی اتریش، آخرین ولیعهد اتریش-مجارستان از ۱۹۱۶ تا فروپاشی آن در ۱۹۱۹ بود. او مدعی تاج و تخت، رئیس خاندان سلطنتی هابسبورگ-لورن، و شوالیهٔ نشان پشم زرین پس از مرگ پدرش، کارل یکم در ۱۹۲۲ بود. زندگی. اتو بزرگ‌ترین پسر کارل یکم (آخرین امپراتور اتریش و پادشاه مجارستان) و زیتا ماریا و سومین نفر خانواده برای رسیدن به سلطنت با عنوان آرشیدوک اتوی اتریش، شاهزاده مجارستان، بوهم و کرواسی بود. با نشستن پدرش بر تخت سلطنت در ۱۹۱۶، او نیز احتمالاً امپراتور می‌شد.
سلطنت در ۱۹۱۶، او نیز احتمالاً امپراتور می‌شد. از آنجا که پدرش هرگز عقب ننشست، خود اتو، خانواده‌اش و قانونگراهای اتریشی-مجار او را امپراتور بر حق از ۱۹۲۲ می‌شناختند. از سالهای ۱۹۳۰ اتو در سیاست اتریش و اروپا فعال بود. تلاش او هم در بازسازی هابسبورگ و هم در وحدت اروپا بود، و در عین حال کاملاً از ملی‌گرایی منزجر و مخالف سرسخت نازیسم و کمونیسم بود. از او به عنوان یکی از رهبران مقاومت اتریش نام برده می‌شود. پس از آنشلوس در ۱۹۳۸ که سلطنت‌طلبان در اتریش تحت مجازات شدید قرار می‌گرفتند و به‌وسیله نازی‌ها به مرگ
شدید قرار می‌گرفتند و به‌وسیله نازی‌ها به مرگ محکوم می‌شدند اتو اروپا را به مقصد آمریکا ترک کرد. اتو فن هابسبورگ در سالهای ۱۹۵۷–۱۹۷۳ معاون رئیس، در ۱۹۷۳–۲۰۰۴ رئیس اتحادیه بین‌المللی پان اروپایی و در ۱۹۷۹–۱۹۹۹ از جانب اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن نماینده پارلمان اروپا بود. به‌عنوان نماینده پارلمان اروپا اتو یک کرسی خالی برای کشورهای آن سوی پرده آهنین به شکل سمبلیک در نظر گرفت. به عنوان آغازگر مشترک پیک‌نیک پان‌اروپایی، اتو نقش برجسته‌ای در انقلاب‌های ۱۹۸۹ ایفا کرد. او حامی‌ای قوی برای عضویت کشورهای اروپای
کرد. او حامی‌ای قوی برای عضویت کشورهای اروپای شرقی و مرکزی در پارلمان اروپا بود. او یک روشنفکر بنام بود و کتابهای متعددی در امور تاریخی و سیاسی نوشت. اتو به همراه روبر شومان، کنراد آدناور و آلچیده د گاسپری یکی از معماران ایده اروپایی و ادغام اروپا قلمداد می‌شود. تبعید و مرگ. اتو در سال ۱۹۱۸ تبعید شد و عمدتاً در اسپانیا بزرگ شد. مادرش که یک کاتولیک معتقد بود او را بر طبق برنامه آموزشی قدیم اتریش-مجارستان تربیت کرد و او را برای اینکه یک پادشاه کاتولیک بشود آماده ساخت. در تبعید او در سویس، مادیرا، اسپانیا،
آماده ساخت. در تبعید او در سویس، مادیرا، اسپانیا، بلژیک، فرانسه، ایالات متحده و بالاخره از ۱۹۵۴ تا پایان عمر در بایرن آلمان در "ویلا استریا" زندگی کرد. در زمان مرگش او شهروند آلمان، اتریش، مجارستان و کرواسی بود. ضمن اینکه قبلاً بدون تابعیت دوژور و دفاکتو بود و گذرنامهٔ موناکو، شوالیه‌های مالت و اسپانیا را داشت. در سال ۱۹۶۱ فرانسیسکو فرانکوی اسپانیا تاج را به او پیشنهاد کرد، او امتناع کرد و در نتیجه خوان کارلوس از دودمان بوربونها به جای او جایگزین فرانکو شد. مراسم تشییع جنازه او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۱ در کلیسای
یوهانس مولر فن کونیگزبرگ (؛ – ) یک ریاضی‌دان، اخترشناس، و اختربین، مترجم و اسقف کاتولیک اهل آلمان بود. از جمله کارهای او رصد دنباله‌دار سال ۱۴۷۲ و تلاش برای اندازه‌گیری فاصله و اندازهٔ آن بود.
یوهان گئورگ هامان (؛ – ) مترجم و الهی‌دان لوتری آلمانی بود، که در کونیگسبرگ زاده شد و در دانشگاه کونیگسبرگ الاهیات خواند. هرچند با ناتمام گذاشتن دانشگاه، به سراغ کارهای دفتری رفت اما همواره به فلسفه می‌پرداخت و هرچند در این زمینه شغلی رسمی و کرسی استادی نداشت، اما نوشته‌هایش سخت مورد توجه دانشوران و فیلسوفان هم روزگارش بود. برگردان آلمانی او از کتاب‌های دیوید هیوم بود، که دوست و هم‌شهریش، کانت را واداشت که بگوید «هیوم مرا از خواب جزمی بیدار کرد.»
نیکلای هارتمان (؛ – ) فیلسوف آلمانی بود.
الکساندر گوتلیب باومگارتن (؛ – ) یک فیلسوف اهل آلمان بود. وی در زیباشناسی شهرت داشت. ترجمهٔ آثار به فارسی. "تأملاتی در باب شعرسرایی" (۱۴۰۱). ترجمهٔ مهدی کردنوغانی. مشهد: کتابکدهٔ کسری.
رودلف کارناپ (; زاده – درگذشته ) یک فیلسوف اهل آلمان بود که قبل از ۱۹۳۵ در اروپا و پس از آن در ایالات متحده فعال بود. او یکی از اعضای مهم حلقهٔ وین و طرفدار پوزیتیویسم منطقی بود. حساب احتمالات. رودلف کارناپ برخلاف ریچارد فون میزز معتقد بود که حساب احتمالات و مفهوم احتمال شرطی در بسیاری گزاره‌ها و نظریه‌ها کاربرد دارد. آثار فلسفی. ساختار منطقی جهان. کارناپ در بین سال های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۵ بر روی کتابی کار میکرد که بعد ها به یکی از آثار اصلی او تبدیل شد٬ «ساختار منطقی جهان» (به آلمانی : "Der logische Aufbau der
منطقی جهان» (به آلمانی : "Der logische Aufbau der Welt)، که به عنوان تز استادی او در دانشگاه وین پذیرفته و به عنوان کتاب در سال ۱۹۲۸ چاپ شد. موفقیت آن کتاب تبدیل به نقطه تحول تاریخی در معرفت شناسی مدرن شد و میتوان آن را به عنوان متن قویی در حوزه پوزیتویسم منطقی خواند." این کتاب نشان میدهد که معرفت شناسی٬ مبتنی بر منطق نمادین مدرن٬ درباب تحلیل منطقی گزاره های علمی است٬ در حالی که خود علم مبتنی بر تجربه تنها منبع دانش درباره جهان خارج است٬ برای مثال: جهان خارج از قلمر ادراک انسان. با توجه به فلسفه کارناپ٬
از قلمر ادراک انسان. با توجه به فلسفه کارناپ٬ گزاره های فلسفی جملاتی هستند درباره زبان علم ؛ آنها صدق و کذب ندارند بلکه تنها متشکل از تعاریف و قواعدی هستند درباره استفاده مفاهیمی مشخص.در مقابل گزاره های علمی هستند که گزاره هایی صدق و کذب پذیری هستند درباره جهان خارج .آنها معنادار هستند به این دلیل که مبتنی بر ادراکات حسی هستند. به بیانی دیگر صدق و کذب این گزاره ها را میتوان با سنجیدن محتوای آنها بوسیله مشاهدات بیشتر مشخص کرد.در این کتاب کارناپ ساختار منطقی و مفهومیی را میخواهد نشان دهد که بوسیله آن میتوان
و مفهومیی را میخواهد نشان دهد که بوسیله آن میتوان تمام جملات علمی را سامان دهی کرد. کارناپ عنوان «نظریه بنیادین» را بر روی این پروژه منطقی-معرفت شناختی گذاشت. این یک تعهد سازنده است که دانش علمی را با توجه به مفاهیم منطق نمادین سازمان دهی میکند. بنابراین هدف این سیستم بنیادین تشخیص و شناسایی طبقات متفاوت مفاهیم علمی٬ و متمایز کردن روابط منطقیی است که آنها را به هم متصل میکند است .در ساختار منطقی جهان٬ مفاهیم به عنوان اموری هستند که دلالت بر ابژه ها٬ روابط٬ ویژگی ها٬ دسته ها و وضعیت ها دارند. کارناپ استدلال
ها٬ دسته ها و وضعیت ها دارند. کارناپ استدلال میکند که همه مفاهیم باید در یک سلسله مرتبه بندی بشوند. در آن سلسله تمامی مفاهیم بر اساس یک نظم بنیادین دسته بندی شده اند که در آن مفاهیم قابل تقلیل و تبدیل به موارد بنیادین دیگری هستند. کارناپ توضیح میدهد که یک مفهوم میتواند به چیز دیگری تقلیل یابد٬ زمانی که تمام جملات حاوی مفهوم اول قابل تبدیل به جملاتی باشد که حاوی مفاهیم دیگری باشد. به بیانی دیگر هر جمله علمی بهتر است قابل ترجمه به جمله دیگری باشد، به نحوی که اصطلاحات اصلی آن با اصطلاحات ترجمه شده ارجاع به
اصطلاحات اصلی آن با اصطلاحات ترجمه شده ارجاع به چیز واحدی داشته باشند. مهم تر از همه آنکه کارناپ استدلال میکند که مبنای این سیستم روانشناختی است . یعنی محتوای آن به نحوه آنی ادراک میشود و از عناصر بنیادین ساخته شده است٬ یعنی تجربه حسی. این عناصر بنیادین متشکل از وضعیت های خود آگاه روانشناختی تک سوژه انسانی است. در آخر کارناپ استدلال میکند که پروٰژه بنیادین او امکان تعریف و وحدت بخشی به کل مفاهیم علمی دریک سامانه مفهومی٬ مبتنی بر تعدادی از مفاهیم اساسی را اثبات میکند.
هانس فالادا (؛ – ) یک نویسنده اهل آلمان بود. آثار: [۱]. • کتاب همه تنها می‌میرند یا نامه‌هایی از برلین Every Man Dies Alone ترجمه‌های فارسی: - "همه تنها می‌میرند": محمد همتی، انتشارات فرهنگ نشرنو، چاپ اول ۱۴۰۱ - "بی همان": محمد همتی، انتشارات کتابسرای نیک، چاپ اول ۱۳۹۸ - "بی همان": محمد همتی، انتشارات نشرنیکا، چاپ اول ۱۳۹۲ • کتاب اندر باب لذت‌های احمقانه Short Treatise on the Joys of Morphinism ترجمه فارسی: - "اندر باب لذت‌های احمقانه، محمد قصاع، انتشارات قدیانی، چاپ اول ۱۴۰۳" منابع. [۱] خانه کتاب و ادبیات
چاپ اول ۱۴۰۳" منابع. [۱] خانه کتاب و ادبیات ایران، ketab.ir
تخت رستم (فارس) نام بنایی نیمه کاره است که در ۴ کیلومتری شمال غربی تخت جمشید و در ۵۰۰ متری نقش رجب جای گرفته است. این بنا نخستین بار از سوی لرد کرزن با دقت هوشمندانه ای بیان شد و پس از آن هرتسفلد، اشمیت، کلایس و دیگران آن را واکاوی کردند. هرتسفلد از این بنا به آرامگاه کمبوجیه پسر کورش بزرگ یاد کرده است که وی در شامات سوریه نابهنگام مرده و کار بنا ناتمام مانده است. بنای یاد شده در کنار رودخانه پلوار است که از دو ردیف سکوی سنگی درست شده و اندازه‌های آن و چینش سنگ‌ها به آرامگاه کورش بزرگ بسیار نزدیک است، گویی
سنگ‌ها به آرامگاه کورش بزرگ بسیار نزدیک است، گویی هر دو بنا را یک معمار بوده است. این بنا به "تخت گوهر" هم شهرت دارد.
امیل دو بوآ ریمون (؛ ۷ نوامبر ۱۸۱۸ – ۲۶ دسامبر ۱۸۹۶) یک دانشمند در زمینه فیزیولوژی و الکتروفیزیولوژی اهل آلمان بود. هفت معمای جهان. در ۱۸۸۰ بوا-ریمون سخنرانی مشهوری در فرهنگستان علوم پروس با پیش رو قرار دادن هفت معمای جهان ایراد کرد، او برای تعدادی از این معماها بیان داشت که نه علم و نه فلسفه هرگز نمی‌توانند توضیحی برایشان پیدا کنند. او به‌ویژه با اشاره به نکتهٔ محدودیت مفروضات مکانیکی دربارهٔ طبیعت در برخورد با مسائل قطعی آنها را متعالی مطرح کرده‌است، لیست هفت معما: در خصوص شماره‌های ۱، ۲ و ۵ اذعان کرد: ما
معما: در خصوص شماره‌های ۱، ۲ و ۵ اذعان کرد: ما نمی‌دانیم و نخواهیم دانست.
هانس دلبروک (; – ) یک تاریخ‌نگار اهل آلمان بود. وی یکی از اولین تاریخ نگاران نظامی مدرن بود که شیوه پژوهش وی بر پژوهش انتقادی منابع تاریخی، بهره‌گیری از دیسیپلین‌های کمکی مانند جمعیت‌شناسی و اقتصاد جهت تکمیل بررسی‌های خود و قیاس ادوار تاریخی با یکدیگر مبتنی بود؛ به این هدف که سیر تکامل نهادهای نظامی را درک کند. نوشته‌های دلبروک عموماً حول و حوش تاریخ هنر جنگ دور می‌زند؛ مهمترین اثر وی Geschichte der kriegskunst im rahmen der politischen geschichte(تاریخ هنر جنگ در چهارچوب تاریخ سیاسی) در چهار جلد است؛ جلد