payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ها، جهت تاخیر در پیشروی آلمان ها به سوی فرانسه به اقدامات خرابکارانه ای از جمله تخریب خطوط ریلی و تلگرافی و حتی بازکردن سدهایشان و برخی عملیاتهای چریکی اقدام می کردند.م) چنان که مارتین گیلبرت می نویسد، در بدو سپتامبر 1914، وی که تازه به این سمت منصوب شده بود اعلام کرد:"این از ضرورت های حیاتی جنگ است که اقدامات دشمنان را تنبیه کنیم؛ این کار نه تنها گناهکاران را در بر دارد، بلکه بی گناهان را هم شامل میشود." در پنجم اکتبر، وی حتی در این تصمیمش راسخ تر نیز گردید زمانی که فرمان داد:"در آینده، روستاهایی که در
زمانی که فرمان داد:"در آینده، روستاهایی که در مجاورت خطوط راه آهن و تلگرافِ تخریب شده هستند، بدون هیچگونه شفقتی مجازات خواهند شد(چه آنها مسئول این تخریب ها باشند و یا نباشند). با این رویکرد، گروگان های جنگی به تمامی روستاهایی که در مجاورت راه آهن قرار داشته و در خطر حملات خرابکارانۀ چریک های بلژیکی هستند، برده شده و به محض اولین تقلا برای تخریب خطوط ریلی، تلگرافی یا تلفنی، آنها(گروگان ها.م) درجا کشته خواهند شد." در خدمت عثمانی(1916_1915). به زودی فیلدمارشال پروسی سِمت حکمران نظامی بلژیک را ترک گفته تا
پروسی سِمت حکمران نظامی بلژیک را ترک گفته تا دستیار نظامی سلطان محمد پنجم که اساساً تنها به اسم فرمانروا بود، گردد. گولتس رابطه دوستانه ای با رئیس هیئت اعزامی آلمان به عثمانی یعنی اتو لیمان فون ساندرز نداشته و خودش هم مورد پسند مقتدرترین فرد عثمانی یعنی انور پاشا نبود. به رغم تنفر متقابل این دو، در اواسط اکتبر 1915 در اثر پیشروی نیروهای انگلیسی تحت فرماندهی چارلز تاونشند به سوی بغداد، انور پاشا گولتس را به فرماندهی ارتش ششم منصوب داشت. بارون فون درگولتس در نبرد تیسپون(تیسفون) فرمانده بود که البته با نتیجه
نبرد تیسپون(تیسفون) فرمانده بود که البته با نتیجه تساوی به پایان رسید چراکه هر دو طرف عقب نشینی نمودند. اما با عقب نشینی انگلیسیان، گولتس ارتش خود را چرخانده و آنان را تا رودخانه تعقیب نمود. وقتی تاونشند در کوت توقف نمود، گولتس به محاصره ارتش وی دست زد. مشابه لژیون های ژولیوس سزار در نبرد آلیزیا، ارتش ششم ترکان تحت رهبری خلیل پاشا مجبور بود تلاش های جانانه انگلیسیان برای شکستن محاصره را خنثی کند. به رغم تمامی تلاش های بریتانیا و سربازان هندی اش که با سه حمله مختلف کوشیدند محاصره را بشکنند، هر سه تلاش با
مختلف کوشیدند محاصره را بشکنند، هر سه تلاش با مجموع 23000 نفر تلفات به شکست انجامیده و از سوی یک تاریخ نگار به عنوان"بدترین شکست متفقین در جنگ اول جهانی" لقب یافت. نسل کشی ارامنه. در طول حمله سال 1915 روس ها به آناتولی شرقی، افسران آلمانی، تبعید جمعیت های محلی ارمنی در آناتولی شرقی را در زمانی که پیشروی روس ها شورش را در این منطقه برانگیخته بود، توصیه نمودند. زمانی که انور پاشا دستور تبعید گسترده ارمنیان را به گولتس نشان داد، وی با آن به عنوان یک ضرورت نظامی موافقت نمود. به گفته یک تاریخ نگار، اقدامات بعدی
موافقت نمود. به گفته یک تاریخ نگار، اقدامات بعدی گولتس در توقف این تبعیدها نشان میدهد که بعید است وی اهمیت بزرگتری که [مخالفت خود] در پی داشت، را درک کرده باشد.(احتمالاً منظورش این است که همین مخالفت منجر به مرگ مشکوک وی گردید.م) در دسامبر 1915 گولتس مستقیماً میانجی گری نموده و تهدید نمود که اگر تبعیدها متوقف نشوند، وی استعفایش را تقدیم میکند. این خود نشانی از اهمیتی بود که این مرد پروسی در آن کشور داشت چرا که به عنوان یک افسر نظامی خارجی توانسته بود، هرچند اندک، بر سیاست داخلی اعمال نفوذ نماید. هرچه که
اندک، بر سیاست داخلی اعمال نفوذ نماید. هرچه که باشد، وی موفق شده بود تاثیری ولو موقت بر عدم اجرای حکم تبعید، آن هم فقط در ناحیه بین النهرین بگذارد. مرگ. گولتس در 19 آوریل 1916 تنها دو هفته پیش از تسلیم انگلیسی ها در پی محاصره کوت، در بغداد درگذشت. دلیل رسمی که برای مرگ این پروسی کهنه کار اعلام شد، ابتلا به بیماری تیفوس بود، اما چنان که شایعات نقل کرده اند، وی مسموم شده بود. با توجه به وصیت نامه اش وی را در محوطه کنسولگری آلمان در استانبول مشرف به تنگه بسفر مدفون ساختند. به عنوان نویسنده. از دهه 1870 تا جنگ
ساختند. به عنوان نویسنده. از دهه 1870 تا جنگ اول جهانی، آثار بارون فون درگولتس در سطح وسیعتری نسبت به کارل فون کلاوزویتس توسط رهبران نظامی انگلیسی و آمریکایی مورد توجه قرار گرفتند. افزون بر رسائل و مقالاتی که برای جراید نظامی می نوشت، کتب زیر را نیز منتشر ساخت: منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Colmar_Freiherr_von_der_Goltz ویکی‌پدیای انگلیسی
تئو آلبرشت (؛ زاده - درگذشته ) یک کارآفرین اهل آلمان بود. وی در سال ۲۰۱۰ با درآمد خالص ۱۶٫۷ میلیارد دلار توسط مجله فوربز ۳۱ امین فرد ثروتمند دنیا شناخته شد.
ژو جیپینگ (به چینی ساده‌شده: 周吉平) (زاده ۱۹۵۲) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی چینی است، که اکنون به‌عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره شرکت ملی نفت چین فعالیت می‌نماید.
لودویگ یکم (؛ زاده درگذشته ) یک دوک بزرگ اهل آلمان بود.
لئوپولد، دوک اعظم بادن (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب‌زادگی اهل آلمان بود.
هانس فریتس شول (؛ زاده – درگذشته ) از اعضای بنیانگذار جنبش رز سفید در دوران آلمان نازی بود. او همراه با خواهرش سوفی شول، توسط نازی‌ها در زندان اشتادلهایم مونیخ اعدام شد. زندگی‌نامه. هانس شول در شهر کریلزهایم در ایالت بادن-وورتمبرگ در آلمان متولد شد. پدرش رابرت شول، بعدها شهردار فورشتنبورگ شد. هانس دومین فرزند از شش کودک خانواده بود. در سال ۱۹۳۳، او به حزب جوانان هیتلر ملحق شد، اما هنگامی که متوجه ماهیت آن شد، به سرعت از آن خارج شد. او ابتدا به لوتریانیسم گرایش پیدا کرد.
دیو فرانکو (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر آمریکایی است. او برادر کوچکتر جیمز فرانکو (بازیگر و فیلمنامه‌نویس) است. ازجمله فیلم‌های معروف که او در آن بازی کرده می‌توان به "اکنون مرا می‌بینی" و "خیلی بد" و "خیابان جامپ شماره ۲۱" و "همسایه‌ها،" شش زیرزمینی و با هم اشاره کرد.
کارل فریدریش (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب‌زادهٔ اهل آلمان بود.
ویلهلم مولر (؛ زاده درگذشته ) یک شاعر اهل آلمان بود.
آرتور تسیمرمان (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار آلمانی بود.
رودولف کمپه (؛ زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۱۰ درگذشته ۱۲ مه ۱۹۷۶) یک رهبر ارکستر اهل آلمان بود.
یوآخیم سوم، فریدریش (؛ زاده درگذشته ) مارگراف و انتخابگر براندنبورگ از دودمان هوهن‌تسولرن بود.
هوگو مونستربرگ (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک دانشمند در زمینه روان‌شناسی اهل آلمان بود.
الکساندرای زاکسه-آلتنبورگ (؛ زاده درگذشته ) یک نجیب‌زاده اهل آلمان و همسر دوک بزرگ کنستانتین نیکولایویچ پسر دوم نیکلای یکم روسیه بود.
مانفرد رومل ( – ) یک وکیل اهل آلمان و پسر فیلدمارشال اروین رومل بود.
ارل رون ۳ یک قایق باستانی رومی است که در سال ۲۰۱۱ میلادی از رودخانه رون در شهر ارل فرانسه از آب بیرون کشیده شد. این قایق ۱۰۲ فوت (حدود ۳۱ متر) طول دارد و به وسیله رومیان در سده اول میلادی و به منظور تجارت در مسیرهای رودخانه‌ای ساخته شده بود. این کشتی کوچک به شکلی سالم و پس از حدود دو هزار سال سکونت در گل و لای کشف گردید. ارل رون ۳ در پاییز ۲۰۱۳ میلادی در یک موزه باستانی و محلی در ارل به نمایش عموم در آمد. یک مجسمه مرمری الهه نپتون (اسطوره رومی به معنای خدای دریا) نیز در قایق کشف گردید. برای به دست آوردن
دریا) نیز در قایق کشف گردید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر از این قایق که باستان‌شناسان آن را ارل رون ۳ نامگذاری کردند، لازم بود که آنان گنجینه‌های با ارزش موجود در قایق را بیرون بکشند. یک خمره بزرگ و صدها آمفورای رسی بخشی از این کشفیات بود. باستان شناسان همچنین پس از حفاری، یک پارچ سرامیکی به شکل یک سگ، یک شمشیر آهنی، یک چاقوی دسته استخوانی، یک سنجاق آرایشی با سر تزئین شده از جنس استخوان و به شکل یک زن را نیز کشف کردند.
بوستو (به ایتالیایی: Busseto) شهری در ایتالیا است که در استان پارما واقع شده‌است. بوستو در نزدیکی محل تولد جوزپه وردی، روستای رونکوله، قرار دارد. وردی در سال ۱۸۲۴ و برای تحصیل به بوستو آمد. او سال‌ها در نزدیکی بوستو و در خانهٔ خود، سانتاگاتا زندگی کرد. وردی در سانتاگاتا کشاورزی و دامداری می‌کرد و اسب‌های نژاده پرورش می‌داد. سانتاگاتا جایی بود که او با قوهٔ خیالش برخی از مشهورترین اپراهای خود را آفرید. ویژگی‌ها. بوستو ۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
فین هادسون شخصیتی خیالی که در سریال موزیکال-کمدی-درام "گلی" شبکه رسانه‌ای فاکس بازیکن تیم فوتبال امریکایی دبیرستان بوده که بعدها وارد کلوپ شادی همان دبیرستان نیز می‌شود.به دلیل مرگ کوریمونتینه نقش بعد از فصل ۴ خالی ماند. منابع. http://en.wikipedia.org/wiki/Finn_Hudson
خمره به کوزه‌های رسی بزرگ گفته می‌شود که بیشتر برای تهیه و نگهداری شراب یا سرکه و در گذشته ذخیره مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در تمدن‌های باستانی مثل تمدن سیلک کاشان از خمره برای تدفین مردگان استفاده می‌شد.
بورجیونال یک آلدهید معطر مورد استفاده در عطر می‌باشد. در دمای اتاق یک مایع زرد کم رنگ می‌باشد. اگر بلعیده شود ممکن است باعث ایجاد حساسیت پوستی شود و تماس با ان حساسیت ایجاد کند. به عنوان یک جاذب شیمیایی برای جذب اسپرم انسان می‌باشد. به تازگی در شرایط آزمایشگاهی مشخص شده که بورجیونال یک جاذب شیمیایی برای اسپرم انسان است.با فعال شدن گیرنده بویایی به نام OR1D2 که منابع. 1. Peter Olsson and Matthias Laska (2010). "Human Male Superiority in Olfactory Sensitivity to the Sperm Attractant Odorant Bourgeonal".
to the Sperm Attractant Odorant Bourgeonal". Chemical Senses 35 http://en.wikipedia.org/wiki/PubMed_Identifier#PubMed_identifier http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20378596 2.Spehr, M.; Gisselmann, G; Poplawski, A; Riffell, JA; Wetzel, CH; Zimmer, RK; Hatt, H (2003). "Identification of a Testicular Odorant Receptor Mediating Human Sperm Chemotaxis". Science 299 (5615): 2054–8. http://en.wikipedia.org/wiki/PubMed_Identifier#PubMed_identifier http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12663925
واکنش جانشینی هسته‌دوستی یا واکنش جانشینی نوکلئوفیلی یکی از گروه‌های واکنش‌ها در شیمی معدنی و آلی است که در آن نوکلئوفیل که دارای بار منفی است با گروه ترک‌کننده که بار منفی یا بار منفی جزئی دارد جایگزین می‌گردد. سازوکارها. شیمی آلی. در شیمی آلی سه سازوکار (مکانیسم) با اهمیت برای این دسته از واکنش‌ها موجود است: شیمی معدنی. در شیمی معدنی یک سازوکار برای این دسته از واکنش‌ها موجود است: شیمی آلی فلزی. در شیمی آلی فلزی یک سازوکار برای این دسته از واکنش‌ها موجود است:
دیافونم یا دیافون در زبان‌شناسی به یک واحد مجرد آواشناسی گفته می‌شود که به واریته‌های مختلف شیوه ادای یک یا چند آوا در یک کلمه بر مبنای لهجه‌های مختلف می‌پردازد.
خاندا ، شمشیر دو لبهٔ مستقیمی است که در آسیای جنوبی بکار می‌رود و معمولاً به عنوان نمادی مذهبی در هنرهایی که تاریخ هند را نمایش می‌دهند بکار رفته است. این شمشیر برای برخی به عنوان نماد شیوا مورد احترام است. این شمشیر در هنرهای رزمی راجپوت‌ها، سیک‌ها، مارات‌ها، اوریسان‌ها و دیگران بکار می‌رود. نام اصلی این واژه در سانسکریت، khaḍga یا khaṅga است که ریشه "خاند" به معنی "شکستن، تقسیم کردن، بریدن و نابود کردن" است. از واژه آسی در ریگ‌ودا برای نامیدن شمشیرهای اولیه در هند یا خنجرها و چاقوهای مقدس استفاده شده‌است.
در هند یا خنجرها و چاقوهای مقدس استفاده شده‌است. ویژگی‌ها. تیغه آن از دسته به سمت نوک شمشیر (که معمولاً کند است) پهن‌تر می‌شود. یکی از دو تیغه را معمولاً با صفحه‌های مقاوم تقویت می‌کنند که به وزن تیغه پایین‌رونده و برش بهتر آن کمک می‌کند. انتهای دسته معمولاً دایره‌ای و تخت است و میخی از آن بیرون زده‌است که از آن نیز می‌توان در ضربه زدن به حریف استفاده کرد. راجپوت‌ها در هنگام نبرد معمولاً با هر دو دست خاندا را می‌چرخانند و در هنگام محاصره توسط تعداد زیادی از حریفان از این کار برای نبرد آخر و مرگ شرافتمندانه
حریفان از این کار برای نبرد آخر و مرگ شرافتمندانه استفاده می‌کردند.
دیگ و تیغ و فتح ، شعاری در دین سیک است که بر مسئولیت‌های دوگانه خالسا در تهیه غذا و محافظت تاکید می‌کند. دیگ، نشانِ لنگر (پخش رایگان غذا به عنوان خیریه) و تیغ، نشانِ روحیه سلحشوری خالسا است. نماد خاندا بیان تصویری این شعار است. سلحشور سیک، بندا سینگ بهادر این شعار را بر پرچم خود نوشته بود و سردار جسا سینگ آهلووالیا پس از سرکوب حملات افغان‌های مهاجم در سال ۱۷۶۵ میلادی، این شعار را بر سکه‌هایش ضرب کرد که شامل جمله «Deg-o-Tegh-o-Fateh Nusrat-i-bedirang, Yaft az Nanak Guru Gobind Singh» (دیگ و تیغ و فتح، و
az Nanak Guru Gobind Singh» (دیگ و تیغ و فتح، و پشتیبانی بی‌دریغ گورو نانک بدست آمد.) بود. سرداران "سیک میسالدار" بعدها از این جمله در سکه‌هایشان استفاده کردند. این جمله در سرود ملی ایالت پاتیالا در دوره کنفدراسیون سیک استفاده شده‌بود که تا سال ۱۹۴۸ در تمام ایالت‌های سیک بکار می‌رفت. خان سینگ نابا نیز از این شعار در کتاب خود با نام "ماهان کوش" نام برده‌است. (صفحه ۱۱۶۵ در ویرایش سال ۱۹۹۹)
خاندا بیانگر اصل دیگ و تیغ و فتح در دین سیک است که به شکل یک نشان‌واره نمایش داده شده‌است. این نماد در نشان صاحب که از پرچم‌های مقدس دین سیک‌هاست نیز آمده‌است. این نشان‌واره مجموعه‌ای از نماد سه چیز مختلف است: گفته می‌شود که این نشان‌واره بدست "گورو نانک" (۱۵ آوریل ۱۴۶۹–۲۲ سپتامبر ۱۵۳۹) ساخته شده‌است. صحبت‌هایی مبنی بر شباهت این آرم با نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران در پرچم جمهوری اسلامی ایران مطرح است. این نشان‌واره در یونیکد در گسترهٔ سمبل‌های متفرقه با کدپوینت U+262C (☬) قرار گرفته‌است.
هاینریش بولینگر (ژولای ۱۵۰۴-۱۷ سپتامبر ۱۵۷۵) اصلاحگر پروتستان سوئیسی و سر اسقف و جانشین اولریش تسوینگلی در کلیسای گروس‌مونستر زوریخ در قرن ۱۶ میلادی. وی یکی از تأثیرگذارترین اصلاح‌گران مسیحی بود. شرح حال. وی هفتمین و جوانترین فرزند خانواده بود و در ۱۸ ژوئیه ۱۵۰۴ در روستای برمگارتن ایالت آرگاو سوئیس زاده شد. پدرش کشیش کلیسای محلی بود. زبان لاتین را در شهر خود فراگرفت و ۱۵ ساله بود که برای ادامه آموزش خود به شهر امه ریش در آلمان رفت و پس از چندی تحصیل خود را در دانشگاه کلن ادامه داد. در ۱۵۲۰ خود را متمایل به
دانشگاه کلن ادامه داد. در ۱۵۲۰ خود را متمایل به عقاید مارتین لوتر میدید و با مطالعه رساله های لوتر و فیلیپ ملانشتین، هرچه بیشتر نظریات و عقاید لوتر در او تقویت می یافت. در ۱۸ سالگی و پس از اخذ مدرک دانشگاهی به زادگاه خود بازگشت درحالیکه بتدریج موعظه و نشر عقاید متفاوت وی در ارتباط با موضوع عشای ربانی و پدران کلیسا و قربانی مقدس موجب اعتراض و مخالفت رم و کشیشان دیگر قرار گرفته بود. در این زمان در صومعه ای در منطقه کاپل در جنوب غربی زوریخ مشغول به کار شد و تلفیق افکار انسانگرایانه با آموزه های دینی را تبلیغ
افکار انسانگرایانه با آموزه های دینی را تبلیغ می کرد. در این زمان با اولریش تسوینگلی آشنا گردید و افکار و عقاید خود را بسیار با وی نزدیک یافت. پس از شکست تسوینگلی در جنگ با کاتولیک ها در جنگ کاپل و کشته شدن او، بولنیگر مجبور به ترک آرگاو شد و به زوریخ رفت در این‌حال بواسطه ابراز عقاید اصلاحگرانه خود در بین جامعه دینی مشهور شده بود. در سال ۱۵۳۱ درخواست های متعددی از برن، بازل و زوریخ برای سرپرستی کلیساهای آن مناطق دریافت کرد و در آخر زوریخ را انتخاب نمود. پس از جنگ کاپل و شکست پروتستان ها فقط جهار ایالت
پس از جنگ کاپل و شکست پروتستان ها فقط جهار ایالت زوریخ، برن، بازل و شافهاوزن پروتستان باقی ماندند در این زمان بولینگر سراسقف کلیسای گروس‌مونستر بود و از فعالیت های سیاسی دست کشید و به کمک به اسکان پروتستان ها و سرپرستی آموزشگاه ها و دستگیری از نیازمندان پرداخت او به آزادی و احترام به همه ادیان و مذاهب اعتقاد داشت. آثار. یکی از آثار مهم او جمع آوری و تدوین دومین اعترافنامه سوئیسی است که با همکاری و کمک لئو یود در سال ۱۵۳۱ میلادی نوشته شده است.
یونایتد ایرکرفت کورپوریشن شرکت صنایع هوافضایی و صنایع جنگ‌افزاری روسی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید هواپیماهای جت مسافربری، هواپیماهای ترابری و هواگردهای نظامی فعالیت می‌نماید. شرکت یونایتد ایرکرفت در ماه فوریه ۲۰۰۶ توسط ولادیمیر پوتین تأسیس شد و اکنون مالک شرکت‌های ایلیوشین، توپولف، سوخو، میگ، یاکوولف، ایرکوت، میاسیشف و برییف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مسکو قرار دارد و سهام آن در بازار بورس مسکو معامله می‌شود. از تولیدات کنونی یونایتد ایرکرفت می‌توان به: میگ-۳۵، سوخو-۳۵، ایلیوشین
ایرکرفت می‌توان به: میگ-۳۵، سوخو-۳۵، ایلیوشین ایل-۷۶، توپولف تو-۲۰۴، ایلیوشین ایل-۹۶، سوخو سوپرجت ۱۰۰، یاکوولف ام‌اس-۲۱ و یاکوولف یاک-۱۳۰ اشاره نمود.
شِش ولایت ارمنی ترکیه یا شِش استان ارمنی‌نشین ترکیه (به زبان انگلیسی Six vilayets یا Six provinces - به زبان ترکی عثمانی ولایت سته)، شهرهای باستانی و تاریخی ارمنستان می‌باشند که بعد از نبردهای طولانی بین امپراتوری عثمانی و حکومت صفویان در اوایل قرن هفدهم، قسمت غربی ارمنستان تحت سلطهٔ عثمانی و قسمت شرقی آن به حکومت صفوی رسید. تاریخ. ساختار اداری ارمنستان غربی متأثر از تشکیلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی امپراتوری عثمانی دستخوش تحولات فراوانی شد و وضعیت خاصی برای ساکنان این سرزمین به‌وجود آمد. بر اساس این
برای ساکنان این سرزمین به‌وجود آمد. بر اساس این تغییرات سرزمین ارمنستان غربی به پاشانشین‌های مختلفی تقسیم و در رأس تمامی این تقسیم‌ها فردی با عنوان پاشا تعیین شد که مسئولیت ادارهٔ این بخش‌ها را به‌طور رسمی بر عهده می‌گرفت. بر مبنای این تقسیم‌ها از نیمهٔ نخست سده ۱۹ (میلادی) تا ۱۸۳۰م شهرها و روستاهای ارمنستان غربی و برخی شهرهای ارمنی‌نشین در محدودهٔ پاشانشین‌های ارزروم، دغوبایزید، قارص، وان، دیاربکر، قیصریه، سیواس و آخالتسیخه قرار می‌گرفت و برخی مناطق ارمنی‌نشین نیز در حدود پاشانشین ترابوزان واقع می‌شد.
نیز در حدود پاشانشین ترابوزان واقع می‌شد. شهرها و روستاهای ارمنی‌نشین کیلیکیه (پادشاهی ارمنی کیلیکیه) نیز درمحدودهٔ پاشانشین‌های آدانا و قهرمان‌مرعش قرار گرفتند. این تقسیم‌ها از ۱۸۳۶م به بعد تا پایان قرن نوزدهم میلادی با تغییر و تحولات فراوانی همراه بود. پاشانشین‌ها به ولایت‌ها تبدیل شدند و در محدودهٔ جغرافیایی آن‌ها تغییراتی به وجود آمد که بارها حدود مرزهای نواحی مختلف ارمنستان غربی، اعم از شهرها و روستاها، را در محدودهٔ ولایت‌های مختلف تغییر داد. بر اساس منابع تاریخی درسال‌های نخست قرن نوزدهم میلادی در
منابع تاریخی درسال‌های نخست قرن نوزدهم میلادی در ارمنستان غربی و برخی از نواحی هم جوار آن حدود چهل شهر ارمنی‌نشین وجود داشته که بخشی از جمعیت ارمنیان غرب را در خود جای می‌داده‌است. ظاهراً، تعداد شهرها در نیمهٔ دوم این سده تغییری نیافته لیکن شمار جمعیت ارمنی ساکن در برخی از این شهرها با نوسان رو به رو بوده و به دلایلی کم یا زیاد شده‌است. وقتی معاهده برلین در ۱۳ ژوئیه ۱۸۷۸ پس از یک ماه مذاکره به امضاء رسید مهم‌ترین تغییراتی که از نظر مسئله ارمنستان در قرارداد سان استفانو داده شد به شرح ذیل بود: در وهله اول،
سان استفانو داده شد به شرح ذیل بود: در وهله اول، روسیه می‌بایست به باطوم و اردهان و قارص اکتفا کند و از تصرف بایزید و الشگرد چشم بپوشد. از طرف دیگر ماده ۱۶ قرار داد سان استفانو مربوط به انجام اصلاحات در مناطق ارمنی‌نشین تبدیل به ماده ۶۱ معاهده برلین شد و به شرح زیر تغییر یافت: «بابعالی متعهد می‌شود اقدامات مربوط به بهبودها و اصلاحاتی را که احتیاجات محلی ایالات ارمنی‌نشین اقتضاء می‌کند بی‌درنگ به مرحله اجرا درآورد و امنیت آنان را در برابر چرکسها و کُردها تضمین نماید. بابعالی متعهد است که هر چند وقت یک بار
نماید. بابعالی متعهد است که هر چند وقت یک بار نتیجه اقداماتی را که در این زمینه معمول می‌دارد به دولتهایی که ناظر بر اجرای آن هستند اطلاع دهد.» ویژگی این ماده در مقایسه با ماده مشابه آن در قرارداد سان استفانو در این نکته است که اصلاحات مورد نظر لازم نشده‌است حتماً (پیش از تخلیه مناطق اشغالی به وسیله قوای روس بلکه پس از عقب‌نشینی آنان صورت بگیرد) و مسلماً در این مورد اشتباه فاحشی روی داد. از طرف دیگر ماده مورد بحث به تعهد دولت عثمانی دایر به اجرای اصلاحات جنبه یک تعهد بین‌المللی می‌داد که زیر نظارت همه
جنبه یک تعهد بین‌المللی می‌داد که زیر نظارت همه دولتهای بزرگ قرار می‌گرفت. سیاست عثمانی. در ۱۸۶۳ دولت عثمانی فرمانی صادر کرده بود که به موجب آن به ارمنی‌ها آزادیهایی در چهارچوب تنظیمات (خط همایون) می‌داد. زمامداران عثمانی به ویژه در وجود ارمنیان تهدیدی نسبت به تمامیت ارضی کشور خود می‌دیدند، و ارمنستان به نظرشان بلغارستان دومی می‌آمد که می‌بایست به موقع کلکش را بکنند. از ۱۸۷۸ ببعد تمام سیاست عثمانی بیشتر در اطراف این نقشه دور می‌زد که پایه‌های خودمختاری آتی ملت ارمنی را خراب کند، و این کار را با تقلیل عمدی
ملت ارمنی را خراب کند، و این کار را با تقلیل عمدی نفوس ارمنیان و تبدیل به یک اقلیت نژادی بسیار ناچیز انجام دهد. یکی از نخستین کارهای دولت عثمانی در اجرای آن نقشه دستکاری ارضی در شهرستان‌های ارمنی‌نشین بود. مرزهای تازه به نحوی تعیین شد که از اهمیت نسبی عنصر ارمنی می‌کاست. با جداکردن اراضی ارمنی‌نشین به اجبار و با الحاق زمین‌های تازه‌ای به آن‌ها که مسلمانان در آن‌ها اکثریت داشتند دولت عثمانی موفق شد ساختار نژادی بسیاری از ولایات ارمنی‌نشین را تغییر دهد. دولت نامبرده برای نیل به این هدف به روش‌های زیر متوسل
نامبرده برای نیل به این هدف به روش‌های زیر متوسل گردید: "بدواً" دولت قسطنطنیه عشایر چادرنشین کُرد را که در جنوب جبال توروس ساکن بودند تحریک کرد به مناطق موش و وان و ارزروم بیایند و در اراضی متعلق به ارمنیان مستقر شوند، کاری که موجب شد در بسیاری از موارد از صاحبان ارمنی آن اراضی سلب مالکیت شود و از خانه و کاشانه خود رانده شوند. این تهاجم کُردان به ارمنستان که در دوره‌های پیش هم به وسیله تُرکان تشویق شده بود از ۱۸۷۷ ببعد مداومت و شدت بیشتری پیدا کرد، چنان‌که عده کُردهایی را که در فاصله بین سال‌های ۱۸۷۷ و
عده کُردهایی را که در فاصله بین سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۹۱۴ در مناطق (موش و وان و ارزروم) ساکن شدند به حدود یکصد هزار نفر تخمین می‌زنند. بدین گونه تیلر کنسول انگلیس در ارزروم گزارش می‌داد که تقریباً" همه کُردهای این ولایت اصلاً" اهل دیاربکر بوده‌اند". باکستن در کتاب (سفرها و سیاست‌ها در ارمنستان) خود می‌نویسد: «تُرکان معتقد بودند که اگر کُردها از لحاظ مالیات دهی و حتی به عنوان سرباز هم قابل استفاده نباشند لااقل می‌توانند از آنان برای تصرف آن سرزمین بیگانه نشین که ارمنستان باشد استفاده کنند. هر چند سطح فرهنگ کُردها
باشد استفاده کنند. هر چند سطح فرهنگ کُردها پایین‌تر از سطح فرهنگ ترک‌ها است، مع‌هذا ممکن است برای از بین بردن ارمنیان که تُرکان نمی‌توانند برتری تحول آنان را تحمل کنند مورد استفاده واقع شوند.» نتیجه مسلم این اقدام مسلح کردن کُردان به حد افراط دادن جنبه قانونی به کشتار ارمنیان (کشتار حمیدیه) و دادن ترتیب منظمی به عملیات رفع تصرف از اراضی ملکی ارمنیان و تحلیل بردن جمعیت ارمنیان بود. بنابراین عثمانی همچنان به سیاست ضد ارمنی خود از طریق سرگرم کردن اروپا با تضمین‌های بی‌اساس و با قرار دادن معاذیر دیپلماسی کهنه
بی‌اساس و با قرار دادن معاذیر دیپلماسی کهنه خود در برابر سرزنش‌های قدرت‌های بزرگ ادامه داد. همچنین زمامداران ترکیه در طول این مدت دستبکار تقلب‌های آماری بودند به منظور اینکه نفوس ارمنیان را در شهرستان‌های ارمنستان به صورت یک اقلیت ناچیز جلوه بدهند. تا وقتی که مسئله ارمنستان مطرح نشده بود تخمین‌های نفوس و آمارهای رسمی عثمانی در مورد جمعیت امپراتوری نفوس زیادی برای ارمنیان قایل بود. برهمین مبنا کتاب رسمی ترکی اثر "صلاح الدین بیگ" ساکنان ارمنی امپراتوری عثمانی را در ۱۸۶۷م به ۲۴۰۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زد. لیکن
را در ۱۸۶۷م به ۲۴۰۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زد. لیکن همینکه مسئله ارمنستان بر اثر جنگ ۱۸۷۸–۱۸۷۷ مطرح گردید دولت عثمانی در آمارهای ساختگی خود به کم کردن نفوس ارمنیان علاقه عجیبی نشان داد. در حین مذاکرات سال ۱۸۸۰ با قدرت‌های بزرگ صدراعظم عثمانی "عابدین پاشا" نفوس شش ولایت ارمنی‌نشین امپراتوری یعنی "ارزروم، وان، بتلیس، دیاربکر، خارپرت و سیواس" را که بعداً" آدانا و ترابزون را نیز به آن‌ها افزود به ۳۶۲۰۰۰۰ نفر مسلمان، شامل ترک و کُرد و عرب در برابر ۷۲۷۰۰۰ ارمنی و ۲۸۳۰۰۰ نفر مسیحی مانند آشوری‌ها و یونانیان عرضه کرد. این
نفر مسیحی مانند آشوری‌ها و یونانیان عرضه کرد. این تقلب آماری، دولت عثمانی که همیشه مراقب بود که آمارهای خود را به مقتضای منظوری که داشت تنظیم کند. ارزیابی‌های انجام شده به وسیله غربی‌هایی که به خوبی با وضع کشور ترکیه آشنا بوده‌اند نتایجی کاملاً مغایر با آنچه خود ترک‌ها نوشته و گفته‌اند به دست داده‌است. ترکیب جمعیتی. ترکیب جمعیتی ارمنیان بر طبق آمار پاتریارک وارجابدیان: «ارزروم ۲۸۰٬۰۰۰، وان ۴۰۰٬۰۰۰، بیتلیس ۲۵۰٬۰۰۰، الازیغ ۲۷۰٬۰۰۰، سیواس ۲۸۰٬۰۰۰ نفر.» ژان هنری مورخ فرانسوی جمعیت ارمنیان در دولت عثمانی را
هنری مورخ فرانسوی جمعیت ارمنیان در دولت عثمانی را ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است، ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر در شش ولایت شرق ترکیه و مابقی آن در قسطنطنیه زندگی می‌کردند. ساموئل کوکس سفیر آمریکا در قسطنطنیه بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۶ جمعیت ارمنیان در امپراتوری عثمانی را ۲٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر ذکر کرده‌است. پروفسور جاستین مک‌کارتی در کتاب (مسلمانان و اقلیتها) مهاجرین ارمنیان از ارمنستان غربی به کشورهای دیگر را ۸۱۰٬۸۸۰ نفر تخمین زده‌است. بر اساس سند وزارت امور خارجه آمریکا جمعیت کل ارمنیان جهان در سال ۱۹۲۲ را ۵٬۰۰۴٬۰۰۰ نفر تخمین زده
جهان در سال ۱۹۲۲ را ۵٬۰۰۴٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است و در این آمار قید شده‌است که در طول کشتار ارمنیان از ۱۸۹۴م تا ۱۹۲۱م، ۸۱۷٬۸۷۳ نفر مجبور به مهاجرت و فرار از ارمنستان غربی به کشورهای دیگر شدند. «جمعیت ارمنیان در قسطنطنیه و منطقه آناتولی ۲۸۱٬۰۰۰ نفر، در اولین جمهوری ارمنستان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر، در گرجستان ۴۰۰٬۰۰۰ نفر، در جمهوری آذربایجان ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، در روسیه و مناطق دیگر قفقاز ۲۵۵٬۰۰۰ نفر، در ایران ۵۰٬۰۰۰ نفر، در هند و آسیای شرق و استرالیا ۱۲٬۰۰۰ نفر، در کشورهای عربی مانند سوریه، مصر، فلسطین ۱۳۲٬۰۰۰ نفر، در
عربی مانند سوریه، مصر، فلسطین ۱۳۲٬۰۰۰ نفر، در اروپا ۲۰۶٬۰۰۰ نفر، در قاره آمریکا ۱۲۸٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است.» کتاب رسمی تُرکی اثر (صلاح الدین بیگ) در نمایشگاه بین‌المللی تاریخ، در فرانسه ساکنان شرق امپراتوری عثمانی را در ۱۸۶۷م را این گونه نوشته‌است: «۱٬۹۰۶٬۰۰۰ نفر در (وان، ارزروم، خارپرت و منطقه کردوئنه) زندگی می‌کردند که ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر ارمنی، ۶۰٬۰۰۰ نفر دیگر اقوام مسیحی، ۵۴۶٬۰۰۰ نفر تُرک، کُرد، تُرکمن، چرکس و غیره بودند.» ویتال کوینت، جغرافیدان فرانسوی در کتاب (ترکیه آسیایی، موقعیت جغرافیایی وآمار)، به
کتاب (ترکیه آسیایی، موقعیت جغرافیایی وآمار)، به بررسی مناطق و تعداد جمعیت ساکنین تحت کنترل امپراتوری عثمانی پرداخت ولی به دلایل زیر موفق به تکمیل کردن تحقیق خود نشد. «۱:محدودیت‌های اعمال شده توسط مقامات ترکیه تحقیقات او ناتمام ماند. ۲:به دلیل عدم کنترل مقامات ترکیه برای استانهای دورتر، برای تکمیل کردن تحقیقات خود غیرممکن بود.» کتاب ویتال کوینت، منتقدانی هم داشته و منتقدان کتاب ویتال کوینت، ادعا می‌کردند آمار تهیه شده توسط او آمار درستی نمی‌باشد. ویتال کوینت جمعیت ارمنی‌های شرق آناتولی را در سال ۱۸۹۱–۹۲ را
جمعیت ارمنی‌های شرق آناتولی را در سال ۱۸۹۱–۹۲ را ۸۴۰٬۰۰۰ نفر و کل جمعیت ارمنیان را ۱٬۴۷۵٬۰۱۱ نفر برآورد کرده‌است. ویتال کوینت در تحقیقات مستقل خود ارمنیان شش ولایت را در سال ۱۹۱۴م ۱٬۴۷۵٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است. پروفسور آلمانی هرمان وامبری، جمعیت ارمنیان شش ولایت را در سال ۱۸۹۶، ۱٬۱۳۰٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است. هنری لینچ، محقق انگلیسی جمعیت ارمنیان شش ولایت را در سال ۱۹۰۱، ۱٬۳۲۵٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است. هنری لینچ به مانند جغرافیدان فرانسوی ویتال کوینت تحت فشار شدید مقامات دولت عثمانی قرار داشت. دولت عثمانی