payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قلبی در سن ۸۵ سالگی درگذشت. وی به دلیل کارهای با ارزشش در زمینه فناوری فضایی چندین مدال گرفته است که از جمله می‌توان به دو مدال طلایی قهرمان شوروی، سه نشان لنین، مدال ستاره طلایی قهرمان چکسلواکی، مدال طلایی گاگارین و مدال طلایی تسیولکوفسکی اشاره کرد.
دونالد پتی فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در سیلورتن، اورگن زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۳، اکسپدییشن ۶، سایوز تی‌ام‌ای-۱، اس‌تی‌اس-۱۲۶، سایوز تی‌ام‌ای-۰۳ام، اکسپدییشن ۳۰، اکسپدییشن ۳۱ حضور داشته‌است. سلفی‌ای که پتی، از خودش را در طی پروژه اکسپدیشن ۶ و در ژانویه ۲۰۰۳ ثبت کرده بود، از شهرت فزاینده‌ای برخوردار گردید.
ارسناس یا مرادسو رودخانه‌ای به‌طول است که در ترکیه جریان دارد.
ویلیام شفرد فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در اووک ریج، تنسی زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۲۷، اس‌تی‌اس-۴۱، اس‌تی‌اس-۵۲، سایوز تی‌ام-۳۱، اکسپدییشن ۱، اس‌تی‌اس-۱۰۲ حضور داشته است.
جان اندرو مک‌براید (۱۴ اوت ۱۹۴۳ – ۷ اوت ۲۰۲۴) فضانورد بازنشسته اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-جی حضور داشته است.
گری پیتن فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در راک آیلند، ایلی‌نوی زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱-سی حضور داشته‌است. تحصیلات. پیتن در سال ۱۹۶۶از دبیرستان راک آیلند در ایلینوی فارغ التحصیل و سپس وارد دانشگاه برادلی شد.یک سال بعد وارد آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده شده و در سال ۱۹۷۱با مدرک لیسانس مهندسی هوانوردی فارغ التحصیل گردید.سپس در سال ۱۹۷۲موفق به کسب مدرک فوق لیسانس علوم در رشته هوا و فضاشده و در سال ۱۹۷۳موفق به کسب مدرک خلبانی ازcraig AFB در آلاباما شد. اشتغال حرفه ای. پیتن از
AFB در آلاباما شد. اشتغال حرفه ای. پیتن از سال ۱۹۷۶الی ۱۹۸۰در ایستگا نیروی هوایی کیپ کاناورتل به عنوان کنترل‌کننده فضاپیمای آزمایشی خدمت کرد.و در سال ۱۹۸۰برای برنامه فضاپیماپیمای باسرنشین در USAF برگزیده شد.پیتن با فضاپیمای STS-51-C در برنامه شاتل فضاپیمای دیسکاوری در سال ۱۹۸۵پرواز کرد و در مرکز فضایی کندی فرود آمد.پیتن موفق شد که مسافت ۱،۲میلیون مایل را در ۴۸ گردش زمینی طی کرده و ۷۳ساعت را در فضا سپری نماید.آقای پیتن در حال حاضر معاون تحت فرمان دبیر نیروی هوایی برنامه فضایی می‌باشد.وی حداقل ۱۰۸۰ساعت
هوایی برنامه فضایی می‌باشد.وی حداقل ۱۰۸۰ساعت پروازی بر روی هواپیماهای T-37,T-38 وT-39در پرونده پروازی خویش دارد.
کارول جی بوبکو فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در نیویورک زاده شد و در ۱۷ اوت ۲۰۲۳ درگذشت. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۶، اس‌تی‌اس-۵۱-دی، اس‌تی‌اس-۵۱-J حضور داشت. زندگی شخصی و مرگ. بوبکو با اف دیان ولش ازدواج کرد و صاحب یک دختر و یک پسر شدند. او با همسرش در هف مون بی، کالیفرنیا اقامت داشت. کارول جی. بابکو در ۱۷ اوت ۲۰۲۳ در هف مون بی کالیفرنیا در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
بروس مک‌کندلس دوم فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در بوستون زاده شد و در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ درگذشت. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-بی، اس‌تی‌اس-۳۱ حضور داشته‌است. در سال ۱۹۸۴، در طی اولین مأموریت از دو مأموریت شاتل فضایی خود، اولین راهپیمایی فضایی بدون اتصال را با استفاده از واحد مانور سرنشین دار انجام داد.
جو هنری انگل فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در چپمن، کانزاس زاده شد. وی در مأموریت نورث امریکن ایکس-۱۵، نورث امریکن ایکس-۱۵، نورث امریکن ایکس-۱۵، اس‌تی‌اس-۲، اس‌تی‌اس-۵۱-I حضور داشته است.
استیون کرن رابینسن فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در ساکرامنتو زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۸۵، اس‌تی‌اس-۹۵، اس‌تی‌اس-۱۱۴، اس‌تی‌اس-۱۳۰ حضور داشته‌است. سلفی فضایی وی از شهرت فزاینده‌ای برخوردار است.
چارلز گوردن فولرتن (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۳۶ - درگذشته ۲۱ اوت ۲۰۱۳) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا که در مأموریت ، اس‌تی‌اس-۳، اس‌تی‌اس-۵۱-اف حضور داشته است. فولرتن در ۱۱ اکتبر ۱۹۳۶ میلادی در روچستر زاده شد.
ونس دی براند فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در در لانگمونت، کلرادو زاده شد. وی در مأموریت پروژه آزمایشی آپولو–سایوز، اس‌تی‌اس-۵، اس‌تی‌اس-۴۱-بی، اس‌تی‌اس-۳۵ حضور داشته است. وی به عنوان خلبان ماژول در اولین پرواز مشترک بین آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۷۵ خدمت کرده‌است. او فرمانده سه مأموریت شاتل نیز بوده‌است.
رود سیاه رودخانه‌ای است که در ایالات متحده آمریکا جریان دارد.
مارگارت ریئا سدن فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در مورفریزبورو، تنسی زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱-دی، اس‌تی‌اس-۴۰، اس‌تی‌اس-۵۸ حضور داشته‌است. دوران جوانی و تحصیلات. سدون در مورفریزبورو، تنسی به دنیا آمد و در مدرسه کاتولیک سنت رز لیما تحصیل کرد، در سال ۱۹۶۵ از دبیرستان مرکزی فارغ‌التحصیل شد. تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی گذراند و در سال ۱۹۷۰ مدرک لیسانس هنر در رشته فیزیولوژی را از این دانشگاه در یافت کرد. سدون در سال ۱۹۷۳ دکترای پزشکی خود را از کالج پزشکی
در سال ۱۹۷۳ دکترای پزشکی خود را از کالج پزشکی دانشگاه تنسی دریافت کرد.
لودویک فن دین برگ (؛ ۲۴ مارس ۱۹۳۲ – ۱۶ اکتبر ۲۰۲۲) فضانورد اهل کشور هلند بود که در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱-بی حضور داشت. مرگ. فن دین برگ در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۲ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
کن متینگلی (۱۷ مارس ۱۹۳۶ – ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳) فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در شیکاگو، ایلینوی زاده شد. وی در مأموریت آپولو ۱۶، اس‌تی‌اس-۴، اس‌تی‌اس-۵۱-سی حضور داشته است.
جیمز فیلیپ باگیان (؛ جیمز فیلیپ باقیان) پزشک، مهندس، و فضانورد سابق ناسا ارمنی‌تبار آمریکایی است. باگیان تاکنون اولین و تنها فضانورد ارمنی‌تباری می‌باشد که به فضا سفر نموده است. در طول دوران حرفه ای خود به عنوان فضانورد، او ۳۳۷ ساعت پرواز فضایی را طی دو مأموریت اس‌تی‌اس-۲۹، اس‌تی‌اس-۴۰ ثبت کرد. باگیان پس از ترک ناسا در سال ۱۹۹۵ به عضویت انستیتوی پزشکی انتخاب شد. او همچنین در سال ۲۰۰۰ به دلیل ادغام دانش مهندسی و پزشکی در برنامه‌های کاربردی در سیستم‌های هوافضا، فناوری زیست‌محیطی و ایمنی بیمار به عنوان عضو
فناوری زیست‌محیطی و ایمنی بیمار به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. باگیان در حال حاضر مدیر مرکز مهندسی مراقبت‌های بهداشتی و ایمنی بیمار در دانشگاه میشیگان است. تحصیلات. باگیان در سال ۱۹۶۹ از دبیرستان مرکزی در فیلادلفیا، پنسیلوانیا فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۳ مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه درکسل دریافت کرد و مدرک دکترای پزشکی را از دانشگاه توماس جفرسون در سال ۱۹۷۷ دریافت کرد. تجربیات. باگیان در سال ۱۹۷۳ به عنوان مهندس فرایند برای شرکت 3M در بریستول، پنسیلوانیا، و بعداً به عنوان
شرکت 3M در بریستول، پنسیلوانیا، و بعداً به عنوان مهندس مکانیک در مرکز آزمایش هوایی نیروی دریایی ایالات متحده در رودخانه پاتوکسنت، مریلند، از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ کار کرد و همزمان به ادامه تحصیل در زمینه پزشکی اش پرداخت. باگیان پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه توماس جفرسون در سال ۱۹۷۷، یک سال رزیدنتی جراحی عمومی را در مرکز پزشکی گیزینگر در دانویل، پنسیلوانیا به پایان رساند. او متعاقباً در سال ۱۹۷۸ به عنوان جراح پرواز و افسر پزشکی تحقیقاتی در مرکز فضایی لیندون بی. جانسون مشغول به کار شد، در حالی که همزمان تحصیلات
جانسون مشغول به کار شد، در حالی که همزمان تحصیلات خود را در دانشکده پزشکی هوافضا USAF در سن آنتونیو، تگزاس به پایان رساند، جایی که برای اولین بار در کلاس جراحان پرواز خود فارغ‌التحصیل شد. او در حال تکمیل دوره رزیدنتی در رشته بیهوشی در دانشگاه پنسیلوانیا بود که ناسا او را برای برنامه کاندیدای فضانوردی انتخاب کرد. باگیان گواهینامه مهندسین حرفه ای خود را در سال ۱۹۸۶ دریافت کرد و در سال ۱۹۸۷ توسط کالج پزشکی پیشگیرانه آمریکا گواهینامه پزشکی هوافضا را دریافت کرد. از سال ۱۹۸۱، باگیان در جامعه امداد و نجات کوهستان
از سال ۱۹۸۱، باگیان در جامعه امداد و نجات کوهستان فعال بوده و به عنوان عضوی از پروژه تحقیقاتی پزشکی دنالی خدمت کرده است. در کوه مک کینلی او در این مدت مربی تکنیک‌های نجات برف و یخ در کوه هود بوده است. باگیان یک سرهنگ در نیروهای ذخیره نیروی هوایی ایالات متحده است و جراح پرواز نجات ۹۳۹ بال نجات هوایی است. او یک چترباز سقوط آزاد واجد شرایط USAF است، دارای گواهینامه خلبانی خصوصی است و بیش از ۱۵۰۰ ساعت زمان پرواز را با هواپیماهای پروانه و جت، هلیکوپترها و گلایدرها ثبت کرده است. تجربیات حضور در ناسا. باگیان در
ثبت کرده است. تجربیات حضور در ناسا. باگیان در ژوئیه ۱۹۸۰ فضانورد ناسا شد. او هم در برنامه‌ریزی و هم در ارائه خدمات فوریت‌های پزشکی و امداد و نجات برای شش پرواز اول شاتل شرکت کرد. او به عنوان هماهنگ‌کننده دفتر فضانوردی برای نرم‌افزار محموله شاتل فضایی و تجهیزات خدمه، و همچنین پشتیبانی از توسعه انواع محموله‌ها و مشارکت در تأیید نرم‌افزار پرواز شاتل فضایی، خدمت کرد. باگیان در سال ۱۹۸۶ به عنوان بازپرس هیئت تصادف 51-L خدمت کرد. او مسئول برنامه توسعه و اجرای لباس فشار مورد استفاده برای فرار خدمه و سایر تجهیزات
فشار مورد استفاده برای فرار خدمه و سایر تجهیزات بقای دیگر خدمه برای استفاده در ماموریت‌های آینده شاتل بود و مسئول برنامه‌ریزی و اجرای جستجو و نجات شاتل برای دفتر فضانوردی است. باگیان یکی از اعضای هیئت بازبینی مرکز تحقیقاتی نگهداری حیوانات در مقر ناسا بود. وی مقالات علمی متعددی در زمینه عوامل انسانی، محیط زیست و پزشکی هوافضا تألیف کرده است. باگیان کهنه‌کار دو پرواز فضایی (STS-29 در سال ۱۹۸۹ و STS-40 در سال ۱۹۹۱)، بیش از ۳۳۷ ساعت در فضا به ثبت رسانده است. در سال ۲۰۰۳ باگیان به عنوان جراح ارشد پرواز و مشاور
سال ۲۰۰۳ باگیان به عنوان جراح ارشد پرواز و مشاور پزشکی برای هیئت بررسی سانحه کلمبیا خدمت کرد و در حال حاضر به عنوان عضوی از پانل مشاوره ایمنی هوافضای ناسا خدمت می‌کند. STS-29. باگیان برای اولین بار در ۱۳ مارس ۱۹۸۹ با خدمه STS-29، که از مرکز فضایی کندی، فلوریدا، روی مدارگرد دیسکاوری پرتاب شد، پرواز کرد. در طی این مأموریت پنج روزه بسیار موفق، خدمه یک ماهواره ردیابی و رله داده را مستقر کردند. آزمایش‌های ثانویه متعددی از جمله آزمایش رادیاتور ایستگاه فضایی - لوله حرارتی، دو آزمایش دانشجویی، آزمایش رشد کریستال
حرارتی، دو آزمایش دانشجویی، آزمایش رشد کریستال پروتئین و آزمایش کروموزوم و تقسیم سلولی گیاهی انجام داد. باگیان محقق اصلی بود و هدف تکمیلی تفصیلی ۴۷۰ را انجام داد. استفاده از داپلر ترانس کرانیال، تغییرات جریان خون مغزی و ارتباط آن با سندرم سازگاری فضایی (SAS) و بیماری حرکتی فضایی (SMS). خدمه بیش از ۳۰۰۰ عکس از زمین با استفاده از چندین نوع دوربین از جمله دوربین فیلمبرداری ۷۰ میلی‌متری IMAX گرفتند. مدت مأموریت ۸۰ مدار بود و با فرود در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، کالیفرنیا، در ۱۸ مارس ۱۹۸۹ به پایان رسید. با
کالیفرنیا، در ۱۸ مارس ۱۹۸۹ به پایان رسید. با تکمیل این مأموریت، او بیش از ۱۱۹ ساعت در فضا وارد شد. STS-40. باگیان به عنوان متخصص مأموریت اصلی در خدمه STS-40 Spacelab Life Sciences، اولین مأموریت اختصاصی فضایی و علوم زیستی، که از مرکز فضایی کندی، فلوریدا، در ۵ ژوئن ۱۹۹۱ پرتاب شد، خدمت کرد. مأموریت یک روزه که طی آن اعضای خدمه آزمایش‌هایی را انجام دادند که چگونگی واکنش قلب، رگ‌های خونی، ریه‌ها، کلیه‌ها و غدد ترشح‌کننده هورمون به گرانش میکرو، علل بیماری فضایی، و تغییرات ماهیچه‌ها، استخوان‌ها و سلول‌ها را که در
تغییرات ماهیچه‌ها، استخوان‌ها و سلول‌ها را که در انسان در طول زمان رخ می‌دهد، بررسی کردند. پرواز فضایی. محموله‌های دیگر شامل آزمایش‌هایی بود که برای بررسی علم مواد، زیست‌شناسی گیاهان و تشعشعات کیهانی طراحی شده بودند. علاوه بر فعالیت‌های محموله برنامه‌ریزی‌شده در STS-40، باگیان در ابداع و اجرای روش‌های تعمیر برای سخت‌افزار آزمایشی نادرست که اجازه می‌دهد تمام اهداف علمی برنامه‌ریزی‌شده با موفقیت انجام شود، شخصاً موفق بود. پس از ۱۴۶ گردش در مدار زمین، کلمبیا و خدمه اش در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۱ در پایگاه نیروی هوایی
و خدمه اش در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۱ در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، کالیفرنیا فرود آمدند. تکمیل این پرواز باعث شد او ۲۱۸ ساعت دیگر در فضا بماند. پس از ناسا. باگیان در سال ۱۹۹۵ ناسا را ترک کرد. او به عضویت آکادمی ملی مهندسی و انستیتوی پزشکی انتخاب شد. باگیان مدیر ارشد ایمنی بیمار اداره بهداشت جانبازان (VHA) و مدیر مرکز ملی ایمنی بیمار VA بود. باگیان اولین و مؤسس مرکز ملی ایمنی بیمار VA و به عنوان اولین افسر ارشد ایمنی بیمار در بخش امور جانبازان بود که در آنجا ابزارها و برنامه‌های مرتبط با ایمنی بیمار متعددی را توسعه
و برنامه‌های مرتبط با ایمنی بیمار متعددی را توسعه داد که در سطح ملی و بین‌المللی پذیرفته شده‌اند. باگیان در حال حاضر مدیر مرکز مهندسی مراقبت‌های بهداشتی و ایمنی بیمار در دانشگاه میشیگان است و در حال حاضر استاد دانشگاه میشیگان در بخش بیهوشی و دانشکده مهندسی است.
دنیل دبلیو بورش فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در بریستول، پنسیلوانیا زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱، اس‌تی‌اس-۶۸، اس‌تی‌اس-۷۷، اکسپدییشن ۴، اس‌تی‌اس-۱۰۸، اس‌تی‌اس-۱۱۱ حضور داشته است.
رودخانه دوبنا (دائوگاوا) رودخانه‌ای است که در لتونی جریان دارد. این رودخانه به دائوگاوا در شهر لیتوانی و در حدود 170 کیلومتری شرق ریگا، می پیوندد.
مایکل آر کلیفورد (با نام کامل مایکل ریچ کلیفورد) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میلادی در سن برناردینو، کالیفرنیا زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۳، اس‌تی‌اس-۵۹، اس‌تی‌اس-۷۶ حضور داشت. او در روز ۲۸ دسامبر سال ۲۰۲۱ در پی عوارض ناشی از بیماری پارکینسون و در سن ۶۹ سالگی درگذشت. دوران جوانی و تحصیلات. او در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۲ در سن برناردینو، کالیفرنیا متولد شد، مادرش دوبار ازدواج کرد، در بار دوم با گوردون کلیفورد ازدواج نمود. مایکل ریچ کلیفورد در ۱۹۷۰ از دبیرستان بن لوموند در اودن، یوتا
در ۱۹۷۰ از دبیرستان بن لوموند در اودن، یوتا فارغ‌التحصیل شد. او پیشاهنگ درجه یک در پیشاهنگی پسران آمریکا بود. مایکل در جوانی در یک پمپ بنزین مشغول به کار شد و با استفاده از چربی‌گیرها موتور ماشین‌ها را شستشوی می‌داد، وی همچنین در یک مزرعه کار کرد. کلیفورد مدرک لیسانس علوم خود را از آکادمی نظامی ایالات متحده (USMA) در وست پوینت، نیویورک، در ۱۹۷۴ و مدرک کارشناسی ارشد علوم در مهندسی هوافضا خود را از مؤسسه فناوری جورجیا در ۱۹۸۲ دریافت کرد.
والتر کانینگهام (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۳۲ – درگذشتهٔ ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳) فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک خلبان جنگنده، فیزیک‌دان، کارآفرین، سرمایه‌گذار خطرپذیر و نویسنده کتاب همه پسران آمریکایی در سال ۱۹۷۷ بود. سومین فضانورد غیرنظامی ناسا (پس از نیل آرمسترانگ و الیوت سی)، او خلبان ماژول قمری در مأموریت آپولو ۷ بود. زندگی‌نامه. دوران اولیه زندگی، تحصیلات و حرفه نظامی. کانینگهام در ۱۶ مارس ۱۹۳۲ در کرستون، آیووا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۰ از دبیرستان ونیز در لس آنجلس، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد. پس از
در لس آنجلس، کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، کانینگهام در کالج سانتا مونیکا به ادامه تحصیل پرداخت تا اینکه در سال ۱۹۵۱ به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست. او آموزش پرواز را در سال ۱۹۵۲ آغاز کرد و از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ به عنوان خلبان جنگنده در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و ۵۴ مأموریت را با یک هواپیمای دریایی انجام داد. فعالیت این خلبان جنگنده در شب مذاکرات آتش‌بس کره هنوز ادامه داشت. کانینگهام ابتدا به کره رفت و توافقنامه آتش‌بس کره درست قبل از ورود او
رفت و توافقنامه آتش‌بس کره درست قبل از ورود او امضا شد. او از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۵ در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و در نهایت با درجه سرهنگی بازنشسته شد. کانینگهام با لو الا از نورواک، کالیفرنیا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های برایان و کیمبرلی شد. والتر و لو الا در نهایت طلاق گرفتند. علاوه بر خواهر و فرزندانش، همسر دومش، دوروتی «دات» کانینگهام، تاجر بازنشسته هیوستون، از او به یادگار ماند. کانینگهام پس از اتمام تعهدات خود، تحصیلات خود را در کالج سانتا مونیکا از سر گرفت و سپس در سال ۱۹۵۸ به
کالج سانتا مونیکا از سر گرفت و سپس در سال ۱۹۵۸ به دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) منتقل شد. در سال ۱۹۶۱، او تمام مراحل را به جز پایان‌نامه برای مدرک دکترای فلسفه در فیزیک در دانشگاه UCLA در طول مدت حضورش در شرکت رند، که سه سال قبل از انتخاب ناسا در آنجا گذراند، تکمیل کرد. فعالیت حرفه‌ای در ناسا. در اکتبر ۱۹۶۳، کانینگهام یکی از سومین گروه از فضانوردان انتخاب شده توسط ناسا بود. در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۸، او صندلی خلبان ماژول قمری را برای پرواز یازده روزه آپولو ۷ اشغال کرد، این اولین مأموریت پرتاب خدمه آپولو بود.
کرد، این اولین مأموریت پرتاب خدمه آپولو بود. این پرواز هیچ ماژول قمری نداشت و کانینگهام مسئول تمام سیستم‌های فضاپیما به جز پرتاب و ناوبری بود. خدمه با آزمایش‌های بی‌شمار سیستم، از جمله شلیک آزمایشی موتور ماژول سرویس و اندازه‌گیری دقت سیستم‌های فضاپیما، مشغول بودند. پس از این مأموریت، کانینگهام به سمت ریاست شعبه اسکای‌لب اداره خدمه پرواز رفت و در سال ۱۹۷۱ ناسا را ترک کرد. کانینگهام بیش از ۴۵۰۰ ساعت زمان پرواز داشت که بیش از ۳۴۰۰ ساعت در هواپیماهای جت و ۲۶۳ ساعت در فضا بود. مرگ. کانینگهام در ۳ ژانویه ۲۰۲۳ در
در فضا بود. مرگ. کانینگهام در ۳ ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۹۰ سالگی بر اثر عوارض ناشی از سقوط در هیوستون درگذشت.
اوات (روسی: Оять) رودخانه ای در منطقه بابا ایفسکی منطقه وولوگدا و بخش های پودپوروژسکی و لودینوپولکی منطقه لنینگراد روسیه است که یکی از بزرگترین شاخه های چپ رودخانه سویر (حوضه دریاچه لادوگا) است. طول اویات 266 کیلومتر (165 مایل) ، و مساحت حوضه زهکشی آن 5،220 کیلومتر مربع (2،020 متر مربع) است. [1] منبع اویت دریاچه چایموزرو در قسمت غربی منطقه بابا ایفسکی است. اوات به شمال غربی جریان دارد و وارد استان لنینگراد می شود. در روستای شاندو ویچ به شمال تبدیل می شود. بالادست منتخب Vinnitsy بالادست Tuksha را از سمت راست
منتخب Vinnitsy بالادست Tuksha را از سمت راست می پذیرد و به شدت به سمت جنوب غربی می چرخد. وارد منطقه Lodeynopolsky می شود و در Selo Alekhovshchina به شمال غربی می چرخد. دهان اویات در سلو دوموزیلووا واقع شده است. بخش اعظم دره اویات در منطقه لنینگراد پرجمعیت است. حوضه زهکشی اویات شامل بخش جنوبی قسمتهای مناطق Podporozhsky و Lodeynopolsky ، مناطقی در غرب ویتگورسکی و Babayevsky ولسوالی Vologda ، و همچنین مناطق جزئی در شمال منطقه Tikhvinsky منطقه لنگرود است. دریاچه های زیادی در حوضه اوات وجود دارد که بزرگترین
های زیادی در حوضه اوات وجود دارد که بزرگترین آنها دریاچه ساووزرو است.
رود ریمجین (به کره‌ای: 림진강) یا ایمجین (به کره‌ای: 임진강) رودخانهای است که در کره جنوبی و کره شمالی جریان دارد.
میلی هیوز-فولفورد فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در میلادی در مینرال ولز، تگزاس زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۰ حضور داشته‌است. زندگی شخصی. هیوز-فولفورد ۲بار ازدواج کرد. اولین ازدواج او با پلیس ریک ویلی بود که صاحب یک فرزند دختر شد و در اواخر دهه ۱۹۷۰به طلاق انجامید. ازدواج دوم وی در ۱۹۸۳ با جورج فولفورد، خلبان هواپیمایی یونایتد ایرلاینز بود که در سال ۱۹۸۱ با وی ملاقات کرد. وی در تاریخ ۲ فوریه سال ۲۰۲۱به دلیل ابتلاء به سرطان غدد لنفاوی که موضوع آخرین مقاله پژوهشی وی بود، درگذشت.
یوری گیدزنکو فضانورد اهل کشور روسیه است که در در استان میکولائیف زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۲۲، میر ئی‌او-۲۰، سایوز تی‌ام-۳۱، اکسپدییشن ۱، اس‌تی‌اس-۱۰۲، سایوز تی‌ام-۳۴، تی‌ام-۳۳ حضور داشته است.
فرانتس فیبوک فضانورد اهل کشور اتریش است که در ۲۴ اوت ۱۹۶۰ میلادی در وین زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۱۳، سایوز تی‌ام-۱۲ حضور داشته است.
جوزف پیتر کروین پزشک آمریکایی و فضانورد سابق ناسا است که از ۲۵ مه تا ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳ به عنوان خلبان علمی در مأموریت اسکای لب ۲ خدمت کرد. او اولین پزشکی بود که برای آموزش فضانوردی انتخاب شد. کروین در سال ۱۹۹۷ وارد تالار مشاهیر فضانوردان ایالات متحده شد. سالهای اولیه و تحصیلات. کروین متولد ۱۹ فوریه ۱۹۳۲ در اوک پارک، ایلینوی، اصالتاً ایرلندی، از دبیرستان فنویک (Fenwick)، یک مدرسه خصوصی در اوک پارک، در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۵۳ مدرک لیسانس هنر را در رشته فلسفه از کالج صلیب مقدس (Holy Cross)، ووستر،
رشته فلسفه از کالج صلیب مقدس (Holy Cross)، ووستر، ماساچوست دریافت کرد. او مدرک دکترای پزشکی را از دانشکده پزشکی دانشگاه نورث وسترن شیکاگو در سال ۱۹۵۷ کسب کرد. دوره کارآموزی خود را در بیمارستان عمومی ناحیه کلمبیا در واشینگتن، دی‌سی گذراند و در دانشکده پزشکی هوانوردی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در ایستگاه هوایی نیروی دریایی پنساکولا شرکت کرد و در دسامبر ۱۹۵۸ به عنوان جراح پرواز نیروی دریایی منصوب شد. حرفه ناسا. کروین برای گروه فضانوردان شماره ۴ ناسا به عنوان دانشمند فضانورد در ژوئن ۱۹۶۵ انتخاب شد. او در
دانشمند فضانورد در ژوئن ۱۹۶۵ انتخاب شد. او در زمان انتخاب شدن، به عنوان خلبان و جراح پرواز برای نیروی دریایی خدمت می‌کرد. او یکی از ارتباطات کپسولی (CAPCOMs) در آپولو ۱۳ (در سال ۱۹۷۰) بود. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳، کروین به عنوان نماینده ارشد علمی ناسا در استرالیا خدمت کرد. در این سمت، او به عنوان رابط بین دفتر ردیابی فضایی و سیستم‌های داده ناسا و سازمان تحقیقات علمی و صنعتی مشترک المنافع استرالیا خدمت کرد. در طول این مدت، کروین برای پرواز در مأموریتی که اس‌تی‌اس-۴۱-سی (STS-41-C) که در آن زمان به عنوان
اس‌تی‌اس-۴۱-سی (STS-41-C) که در آن زمان به عنوان اس‌تی‌اس-۱۳ (STS-13) شناخته می‌شد در نظر گرفته شد، اما مأموریت او در استرالیا مانع از انتخاب او شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷، کروین به عنوان مدیر علوم فضا و حیات در مرکز فضایی جانسون خدمت کرد. در آنجا، او مسئول هدایت و هماهنگی پشتیبانی پزشکی برای برنامه‌های عملیاتی خدمه فضایی، از جمله مراقبت‌های بهداشتی و نگهداری فضانوردان بود. کتاب‌ها. کروین، همراه با همکار فضانورد خود، آون کی گاریوت و نویسنده، دیوید هیت، کتاب «فضای خانه‌نشینی» (Homesteading Space) که تاریخچه ای
خانه‌نشینی» (Homesteading Space) که تاریخچه ای از برنامه اسکای‌لب است را در سال ۲۰۰۸ منتشر کردند.
مارک کلی () فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا و سناتور ایالات متحده از آریزونا است. او در اورنج، نیوجرسی زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۰۸، اس‌تی‌اس-۱۲۱، اس‌تی‌اس-۱۲۴، اس‌تی‌اس-۱۳۴ حضور داشته است. کلی عضو حزب دمکرات است و در انتخابات ویژه سنا در آریزونا در ۳ نوامبر ۲۰۲۰ بر سناتور مارتا مکسلی غلبه کرد تا باقیمانده دوره جان مککین را تا سال ۲۰۲۲ بگذراند. مارک ادوارد کلیپسر ریچارد و پتریشیا است. او تبار ایرلندی دارد. او در فوریه ۱۹۶۴ در اورنج، نیوجرسی متولد، و در اورنج غربی، نیوجرسی بزرگ شد. او یک برادر
و در اورنج غربی، نیوجرسی بزرگ شد. او یک برادر دوقلو دارد. او در سال ۱۹۸۲ از دبیرستان ماونتن فارغ‌التحصیل شد. لیسانس علوم را در مهندسی دریا و علوم دریانوردی از آکادمی تفنگداران دریایی تجاری ایالات متحده با بالاترین افتخار دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۴، فوق لیسانس مهندسی هوافضا را از مدرسه عالی نیروی دریایی دریافت کرد. در ژانویه ۲۰۱۱ زن کلی، گابریل گیفوردز نماینده وقت آریزونا در کنگره آمریکا در ۸ ژانویه ۲۰۱۱ تیر خورد و نزدیک بود کشته شود. شش نفر در این تیراندازی در توسان کشته شدند. پس از تیراندازی دبستان سندی
در توسان کشته شدند. پس از تیراندازی دبستان سندی هوک در سال بعد، گیفوردز و کلی نهاد ناسودبر آمریکاییان برای راه حل‌های مسئولانه را که بعدها به گیفوردز تغییر نام داد تأسیس کردند، نهادی که برای تدابیر کنترل اسلحه نظیر بررسی پیشینه همگانی و قوانین پرچم قرمز مبارزه می‌کند.
سرگئی کریکالف فضانورد اهل کشور روسیه است که در در لنینگراد (سن پترزبورگ امروزی) زاده شد. وی در مأموریت میر ئی‌او-۴، سایوز تی‌ام-۷، میر ال‌دی-۳، سایوز تی‌ام-۱۲، سایوز تی‌ام-۱۳، اس‌تی‌اس-۶۰، اس‌تی‌اس-۸۸، اکسپدییشن ۱، سایوز تی‌ام-۳۱، اس‌تی‌اس-۱۰۲، اکسپدییشن ۱۱، سایوز تی‌ام‌ای-۶ حضور داشته است. سرگئی کریکالف طی مأموریت فضایی سوئوز TM-7 به فضا رفت و لقب «آخرین شهروند شوروی» را دریافت کرد. این مأموریت که در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱ آغاز شد، به عنوان بخشی از برنامه ایستگاه فضایی میر انجام شد. او به همراه دو فضانورد
فضایی میر انجام شد. او به همراه دو فضانورد دیگر (الکساندر لازوتکین و جان بلا) به ایستگاه فضایی فرستاده شد. این مأموریت در زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود. زمانی که کریکالف در فضا بود، شوروی به‌طور رسمی منحل و به ۱۵ جمهوری مستقل تقسیم شد. با پایان دوران شوروی، مشکلات اقتصادی و مالی فراوانی در روسیه جدید و کشورهای تازه استقلال یافته ایجاد شد و آژانس‌های فضایی شوروی سابق، به شدت با کمبود بودجه روبه‌رو شدند. این کمبود منابع مالی موجب شد که نه تنها عملیات‌های فضایی با تأخیر مواجه شود، بلکه تأمین هزینه‌های
فضایی با تأخیر مواجه شود، بلکه تأمین هزینه‌های بازگشت فضانوردان از جمله کریکالف، دشوار گردد. همچنین در آن زمان فضاپیمای سوئوز که برای بازگشت فضانوردان استفاده می‌شد به دلایل مختلف از جمله کمبود منابع و تجهیزات در دسترس نبود. سوئوز تنها وسیله‌ای بود که قادر به بازگرداندن فضانوردان از ایستگاه فضایی میر به زمین بود و در شرایطی که منابع برای تعمیرات و نگهداری این فضاپیما محدود بود بازگشت کریکالف به تأخیر افتاد و همین امر موجب شد بسیار بیشتر از زمان پیش‌بینی شده در فضا بماند. مأموریت او قرار بود پنج‌ماهه باشد،
در فضا بماند. مأموریت او قرار بود پنج‌ماهه باشد، اما به دلیل مشکلات سیاسی و اقتصادی ذکر شده، او به مدت ۱۰ ماه (۳۱۱ روز) در فضا ماند و سرانجام با کمک آلمان به زمین بازگشت. در سال ۱۹۹۲، زمانی که کریکالف در فضا بود و مشکلات سیاسی و مالی ناشی از فروپاشی شوروی مانع از بازگشت به موقع او می‌شد، آلمان تصمیم گرفت کمک‌های بشردوستانه‌ای به فضانوردان شوروی کند. این کمک‌ها به‌طور خاص شامل ارائه تجهیزات و پشتیبانی فنی برای آماده‌سازی فضاپیمای سوئوز برای بازگشت فضانوردان بود. لقب «آخرین شهروند شوروی» که به سرگئی کریکالف
بود. لقب «آخرین شهروند شوروی» که به سرگئی کریکالف داده شده، فراتر از یک عنوان ساده است و معنای تاریخی و نمادین عمیقی دارد. این لقب بازتاب‌دهنده رویدادی بی‌سابقه در تاریخ فضانوردی و سیاست جهانی است؛ اینکه یک فضانورد در حالی به فضا فرستاده شد که نماینده یک ابرقدرت به نام اتحاد جماهیر شوروی بود، اما در زمان بازگشت، آن ابرقدرت دیگر وجود نداشت. بعد از بازگشت سرگئی کریکالف به روسیه، او همچنان به عنوان یک فضانورد و مهندس هوافضا به فعالیت‌های خود ادامه داد. او در پروژه‌های مختلف فضایی مشارکت داشت و به عنوان یکی از
مختلف فضایی مشارکت داشت و به عنوان یکی از برجسته‌ترین مهندسان و فضانوردان روسیه شناخته می‌شد. او همچنان در پروژه‌های فضایی، به ویژه در بخش‌های توسعه فناوری‌های فضایی و ایستگاه فضایی بین‌المللی، به عنوان مشاور و مدیر پروژه فعالیت می‌کند.
دان ال لند (زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۳۰ اوت ۲۰۲۲) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود که در میدویل، یوتا زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۵۱-بی حضور داشت. لند در سی‌ام اوت ۲۰۲۲ و در ۹۲ سالگی درگذشت. مرگ. لیند در ۳۰ اوت ۲۰۲۲ در لوگان، یوتا، در حالی که بسیاری از فرزندان و نوه‌هایش در کنار بالینش بودند، درگذشت. مراسم خاکسپاری او در ۱۰ سپتامبر در اسمیتفیلد برنامه‌ریزی شده بود.
جیمز مک‌دیویت (به ؛ ۱۰ ژوئن ۱۹۲۹ – ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲) خلبان آزمایش، خلبان نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، مهندس هوافضا، و فضانورد اهل ایالات متحده آمریکا بود که در مأموریت پروژه جمینای و برنامه فضایی آپولو حضور داشته‌است. مرگ. مک دیویت در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲ در توسان، آریزونا در خواب درگذشت. او ۹۳ سال داشت.
دونالد آر مک‌مونیگل فضانورد اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است که در میلادی در فلینت، میشیگان زاده شد. او در مأموریت‌های اس‌تی‌اس-۳۹، اس‌تی‌اس-۵۴، اس‌تی‌اس-۶۶ حضور داشته است.
یوری اونوفرینکو فضانورد اهل کشور روسیه است که در در استان خارکف زاده شد. وی در مأموریت سایوز تی‌ام-۲۳، میر ئی‌او-۲۱، اس‌تی‌اس-۱۰۸، اکسپدییشن ۴، اس‌تی‌اس-۱۱۱ حضور داشته است.