payamvha/North_RAG huggingface dataset:
Ȥ، ȥ یکی از حروف الفبای لاتین است و ساخته‌شده از یک Z با قلابی در امتداد آن است. از این حرف برای نشان دادن س سایشی یا ز ممتد استفاده می‌شود. امروزه برای نگارش ادبیات آلمانی میانه برای تمیز آوای Z در این زبان به کار می‌رود؛ بدین‌صورت که ȥ صدای ز و z مشخص‌کنندهٔ آوای تس می‌باشند. منابع. Wikipedia contributors, "Ȥ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ȥ&amp;oldid=542427003 (accessed June 8, 2014).
گروس عبدالملکیان (زادهٔ ۱۸ مهر ۱۳۵۹ تهران) شاعر معاصر ایرانی و مدرس شعر و نظریه‌ی‌ ادبی‌ست. وی دبیر بخش شعر «نشر چشمه» و برنده جوایزی چون جایزه شعر امروز ایران-کارنامه، جایزه ادبی ایتالیا «رودی» و نامزد نهایی جایزه پِن (جایزه قلم آمریکا) است. کتاب‌های وی تاکنون به چندین زبان ترجمه شده‌است. زندگی. گروس عبدالملکیان در ۱۸ مهر ۱۳۵۹ در محلهٔ ستارخان تهران به دنیا آمد. پدرش محمدرضا عبدالملکیان شاعر است. محمد رضا که خود اصالتا کورد و اهل بیجار است اسم طایفه خود را که گروس است را برای پسرش انتخاب کرد. گروس
خود را که گروس است را برای پسرش انتخاب کرد. گروس عبدالملکیان نوشتن رااز ۱۱ سالگی آغاز کرد و اولین شعرهایش در مجلات کیهانِ بچه‌ها و سروش نوجوان به چاپ رسید. چنان‌که خودش اشاره می‌کند از سال ۱۳۷۷ مطالعهٔ نقد و نظریه ادبی را آغاز کرد و برخی از اولین شعرهای جدی‌اش را که بعدها در کتاب اولش منتشر شدند، در مطبوعات تخصصی آن سال‌ها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه منتشر کرده است. وی اولین کتابش را با عنوان پرنده پنهان در سال ۱۳۸۱ به چاپ رساند. آثار. "مجموعه اشعار" ترجمۀ آثار. New york times • Guernica • Lyrikline •
آثار. New york times • Guernica • Lyrikline • Europe • circulodepoesia • (universe a united nation of poetry) به چاپ رسیده‌ است. جوایز. گروس عبدالملکیان تا کنون در چند جشنواره‌ی بین‌المللی از جمله جشنواره‌ی بهار شاعران در پاریس، جشنواره‌ی شعر صداهای زنده در شهر سِت در فرانسه ،جشنواره شعر مرسی‌پوئسی در سوئد، جشنواره شعر گلاویژ در سلیمانیه عراق و... شرکت داشته‌‌است. کارگاه شعر. گروس عبدالملکیان از سال ۱۳۸۵ کارگاه‌های متعددی را در زمینه شعر و نظریه ادبی در موسسه‌های شهر کتاب، بهاران، خوانش، حرکت؛ و همچنین
موسسه‌های شهر کتاب، بهاران، خوانش، حرکت؛ و همچنین دانشگاه‌ علامه طباطبایی و دانشگاه‌ شهید بهشتی و … برگزار کرده‌است. وی همچنین دبیر جایزه شعر بهاران است که توسط موسسه بهاران، طی دو دوره در سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ با داوری شاعران و منتقدانی چون ضیا موحد، عباس صفاری، شهاب مقربین، بهزاد خواجات و اکبر اکسیر برگزار شد.
Ƶ، ƶ یا "Z ِسرکش‌دار"' یکی از حروف الفبای لاتین است و متشکل از یک Z به همراه یک سرکش در میان آن. در نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم، در الفبای که برای زبان تاتاری طرح‌نموده‌بودند، این حرف نماد آوای ژ بود. در ۱۹۹۲ نیز در استفاده از لاتین برای نگارش زبان چچنی نیز از Ƶ برای نشان‌دادن آوای ژ بهره‌بردند. میان سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۱ میلادی هم این حرف در الفبای لاتین زبان مغولی نشان‌دهندهٔ آوای [d͡ʒ] بود. در لهستانی، این حرف صورت دیگری از نگارش Ż است. در گذشته یکی از حروف الفبای تاجیکی بود و نماد آوای ژ بود. دیگر کاربردها.
تاجیکی بود و نماد آوای ژ بود. دیگر کاربردها. گاه از Ƶ به عنوان نشان زئیر زئیر -یکای پول پیشین جمهوری دموکراتیک کنگو- استفاده می‌شد. در دانش‌های مختلف چون ریاضیات مهندسی و غیره نیز در حالت دستنویس از Ƶ بهره می‌برند تا با 2 اشتباه ظاهری پیدانکند. منابع. Wikipedia contributors, "Z with stroke," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Z_with_stroke&amp;oldid=575281576 (accessed June ۸، ۲۰۱۴).
آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام گروه گسترده‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها هستند که در ساختمان مولکولیشان حلقه بتالاکتام وجود دارد از آنتی‌بیوتیک‌های بکاربرنده این ترکیب می‌توان به پنی سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها، مونوباکتام‌ها و کارباپنم‌ها اشاره نمود. اغلب آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام با اثر بر دیواره سلولی باکتری‌ها اثر می‌کنند. ساخت آنزیم بتالاکتاماز توسط باکتری‌ها یکی از راه‌های دفاعی برضد دارو و همچنین از دلایل ایجاد مقاومت به این گروه از آنتی‌بیوتیک‌ها است. مکانیزم اثر. یکی از معمولترین روشهای عملکرد بتالاکتامها به شرح
یکی از معمولترین روشهای عملکرد بتالاکتامها به شرح زیر است: نتیجه این فرایند تخریب دیواره باکتری و از بین رفتن سلول باکتری است.
ماکرون پایین نمادی است به شکل ◌̱ که در پایین حروف الفبای لاتین و به منظور نشان‌دادن آوای آن می‌آید. منابع. Wikipedia contributors, "Macron below," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Macron_below&amp;oldid=578540169 (accessed June 8, 2014).
رنگ و رنگ آمیزی. به‌طوری‌که مشخص است رنگ و رنگ‌آمیزی برای زیباسازی بنا انجام می‌شود. علاقه به رنگ به صورت فطری در ایران باستان مورد توجه بوده‌است. رنگ چه از نوع گیاهی و چه از نوع طبیعی و چه معدنی به ترتیب کیفیت مورد توجه می‌باشد. به‌طوری‌که در کاوش‌های باستان‌شناسی در طبقات زیرین تپه‌های سیلک یا دیگر نقاط ایران از هزارهٔ پنجم قبل از میلاد انجام شده نمایشگر رنگ آمیزی اشیایی بوده‌است که در جوار درگذشتگان در گورها می‌گذاشتند. بدیهی است اشیاء به دست آمده و تحقیقات باستان‌شناسی در هزارهٔ چهارم و سوم نیز با رنگ
باستان‌شناسی در هزارهٔ چهارم و سوم نیز با رنگ آمیزی همراه بوده‌است. به‌طوری‌که مشخص است از اُخرا که قرمز رنگ آجری می‌باشد، برای تزیین بسیاری از وسایل زندگی و همچنین رنگ آمیزی دیوارهٔ اتاق‌ها استفاده می‌شده‌است. رنگ در دوره مادها. از دوران مادها آثار زیادی برجای نمانده‌است. استحکامات و شهر هگمتانه یکی از بقایای مهم این دوره است. از شگفتی‌های این مجموعه که تاریخ نویسان به آن اشاره کرده‌اند، هفت باروی آن است که هر کدام به رنگی آراسته بودند. به قول هرودت؛ «اولی سفید، دومی سیاه، سومی ارغوانی، چهارمی آبی و
«اولی سفید، دومی سیاه، سومی ارغوانی، چهارمی آبی و پنجمین نارنجی است و تمام اینها را با الوان رنگین کرده بودند و دوتای آخری یکی از نقره و دیگری از طلا مستور شده بود.» به گمان بسیار، باروهای هفتگانه و هفت رنگ هگمتانه به شیوه‌ای نمادین و مرموز، نشانه‌ای از آسمان و هفت اختر گردان بوده‌است. رنگ در دوران هخامنشی. در دوران هخامنشی از وجود رنگ در بناها بهره‌گیری فراوان شده‌است. علاوه بر رنگ آمیزی سطوح بناها در کف سازی‌ها نیز از مصالح رنگین استفاده شده‌است. نمونه‌هایی از اندود ماسه آهک همراه با پوکه آجر خرد شده و
از اندود ماسه آهک همراه با پوکه آجر خرد شده و رنگ اُخرا به شکل ملاتی رنگین در کف‌سازی کاخ داریوش به یادگار مانده‌است. از جمله باید به مانده‌هایی از یک فرش گچی اشاره کرد که به رنگ قرمز در گوشه یکی از اتاق‌های شمالی کاخ تچر به دست آمده‌است. همچنین محققین توانسته‌اند با توجه به بقایای رنگی و عناصر شیمیائی موجود در خلل و فرج سنگی تخت جمشید ـ فارغ از میزان صحت و دقت ـ نقشی رنگین از فَروَهر را بازسازی کنند. کم و بیش در دیگر آثار معماری باقی‌مانده از زمان هخامنشیان نیز تصاویر نقاشی شده به چشم می‌خورد. از جمله در
نیز تصاویر نقاشی شده به چشم می‌خورد. از جمله در شهر هخامنشی دهانه غلامان صحنه‌ای از شکار به تصویر کشیده و در صحنه کنده کاری شده دیگر اثری از شمایل یک حیوان که به احتمال زیاد اسب است و روی پلکانی ایستاده، دیده می‌شود. رنگ آمیزی تیرهای چوبی و سقف‌های چوبی آسمانه در کاخ‌های هفده‌گانه تخت جمشید با بهره‌گیری از رنگ‌های تند انجام شده‌است. ضمناً ستون‌ها با استفاده از رنگ خاکستری طبیعی یا با رنگ سیاه صیقلی و براق مورد توجه بوده‌است. قابل ذکر است علاوه در کاوش‌ها، ظروف سفالین رنگ آمیزی شده هزارهٔ پنجم، چهارم و سوم
سفالین رنگ آمیزی شده هزارهٔ پنجم، چهارم و سوم قبل از میلاد نشانگر استفاده‌های اصولی از رنگ‌های طبیعی و معدنی بوده‌است. این بهره‌گیری در سفال‌ها به شکل گل‌های رزاس به صورت آجرهای لعاب دار نشانگر تکامل شیوه استفاده از رنگ و پخت کامل و پیدایش اصولی کاشی و آجرهای رنگین بوده‌است. نمونه‌ای از آجرهای ذکر شده به صورت گل رزاس در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود. مصالح تزیینی ذکر شده در بناهای هخامنشی کاربرد فراوان داشته‌اند. رنگ در دوران اشکانی و ساسانی. در بناهای دوران اشکانیان و به ویژه در زمان ساسانیان از رنگ برای
اشکانیان و به ویژه در زمان ساسانیان از رنگ برای رنگ آمیزی بر سطوح اندودها و نقاشی از صورت نگاره و موارد دیگر نهایت استفاده می‌شده‌است. شیوهٔ نقاشی ساسانیان بر روی آثار هند اثر کامل داشته و به سبک ساسانی معروف شده‌است. گفته شده در صفه بزرگ طاق کسری بر سطح گچ کاری دو دیوار طولی تصویرهای بزرگی با رنگ‌های گیاهی و معدنی از صحنه‌های عظیم از جنگ میان ایرانیان و رومیان چهرهٔ انوشیروان در میان سربازان فاتح نقاشی شده بود که تا خرابی کاخ به نام دیوارنگاره باقی بوده‌است. همچنین در کاخ سفید و تالارها و سرسراهای بنای
همچنین در کاخ سفید و تالارها و سرسراهای بنای تیسفون دارای نقاشی و صورت نگاری بوده‌است. لکان جبهة شمالی از آثار باقی‌مانده بر کوه خواجه در سیستان معروف به کاخ شاهی کوه خواجه، به فضائی باریک و دراز دالان مانند راه می‌یابد که به دلیل وجود نقاشی‌های دیواری بر بدنه دیوارهای آن، توسط «هرتسفلد» و محققان بعد از وی به گالری شهرت یافته‌است. هرتسفلد این آثار را متعلق به قرن اول میلادی و اشکانیان دانسته. این گالری ۴۰ متر طول و ۵/۱ تا ۲ متر پهنا دارد. با وجود تخریب و آوار فراوان، رنگ‌هایی اینجا و آنجا بر سطح طاق موجود
فراوان، رنگ‌هایی اینجا و آنجا بر سطح طاق موجود و دیوارها به چشم می‌خورد که حکایت از نقش مایه‌های دیواری گسترده و وسیع منقوش دارند. متأسفانه رنگ‌های باقی‌مانده ما را به کلیت یک اثر نقش پردازی شده نمی‌رسانند و صرفاً بقایای نقوشی هستند که قبلاً از جای خود برداشته شده‌اند. به نظر می‌رسد که در این نقاشی‌ها از رنگ‌های زرد، سرخ، سبز، قهوه‌ای و آبی استفاده شده‌است. در این نقش‌ها خدایان، که بخش و قسمتی از پیکر هریک از آنان پشت پیکر خدای دیگر قرار گرفته‌است، همه به صورت تمام رخ ایستاده‌اند. احتمالاً این شیوه پوشش یک
تمام رخ ایستاده‌اند. احتمالاً این شیوه پوشش یک تصویر بر روی تصویر دیگر به منظور القای عمق بوده‌است. (تأثیر این تکنیک را در دوره ساسانی در نقش برجسته معروف کرمانشاه که دسته‌ای از گرازها را در میان نیزار نشان می‌دهد، می‌توان دید) در یکی از دیوارها نقشی از شاه و ملکه و در جایی دیگر رب النوع عشق یونان (اروس) سوار بر اسبی سرخ رنگ دیده می‌شود. در اینجا چهره‌ها به حالتی نیم رخ و تمام رخ است. (یکی از تأثیرات نقاشی دوره اشکانی بر سیر هنر، همین رواج تصاویر تمام رخ است) در اطراف پنجره‌های تالار، تماشاگران نقش
رخ است) در اطراف پنجره‌های تالار، تماشاگران نقش شده‌اند. اغلب نقاشی‌های دیواری منتسب به کوه خواجه از این محل به دست آمده و متأسفانه تمام آن‌ها نیز به خارج از ایران منتقل شده‌است. در شهری در کنار فرات دورا اروپوس نقش‌هایی از دیوار یک معبد پیدا شده که حاکی از تأثیر نفوذ هنر اشکانی است. در معبدی از این شهر تصاویری نیز از ایزدمهر پیدا شده که او را در حال شکار نشان می‌دهد. ساسانیان به تبعیت از هخامنشیان توجه خاصی به نقوش برجسته از خود نشان دادند. از طرفی متأثر از امکانات امپراتوری تازه تأسیس خود و هنر اشکانی،
از امکانات امپراتوری تازه تأسیس خود و هنر اشکانی، شیوه‌ای منحصر به فرد در هنر را پیش گرفتند. این زمان یکی از دوره‌های شکوفائی هنر گچبری است. اما همچنان از رنگ و نقاشی نیز برای زینت ابنیه استفاده می‌شود. نمای کاخ‌های ساسانی که با سنگ‌های تیشه‌ای یا لاشه سنگ یا خشت و آجر ساخته می‌شد، اغلب با اندود گچ سفیدکاری می‌شد و در داخل دارای تزئینات نقاشی بود. این نقش‌ها بیشتر شامل طرح‌های تزئینی انسان، حیوان، شکارگاه، گل و گیاه و نقوش هندسی الوان بودند. به روایت پروفسور پوپ تا سال ۱۳۰۴ هجری شمسی در طاق بستان در
پروفسور پوپ تا سال ۱۳۰۴ هجری شمسی در طاق بستان در کرمانشاه، یکی از یادگارهای دوره ساسانی، آثار رنگ‌های قرمز، زرد، فیروزه‌ای، آبی پررنگ، سبز کم رنگ، ارغوانی، بنفش، نارنجی، صورتی و سپید بر این بنا قابل مشاهده بوده‌است. صحنه‌هایی از جنگ، شکار و گردش، موضوع نقاشی‌های دیواری موجود بر سطوح را تشکیل می‌داده. طرح تزئینات تالار پذیرائی بیشاپور (نزدیک کازرون) نیز شامل گچبری‌های رنگ آمیزی شده و نقوشی به رنگ‌های اخرائی، زرد، سیاه و آبی بوده که البته گاهی با موزائیک‌های رنگین نیز تلفیق می‌شده. گویا در قصر تیسفون نیز از
رنگین نیز تلفیق می‌شده. گویا در قصر تیسفون نیز از یک نقاشی دیواری با صحنه‌ای از تسخیر انطاکیه گزارش شده‌است. از نکات جالب در مورد نقاشی‌های دوره ساسانیان تأثیری است که بر نقاشی مانویان به جا گذاشته است. رنگ در ادوار اسلامی. در دورهٔ اسلامی از رنگ آمیزی برای زیباسازی‌های داخلی بناهایی چون بقعه امامزاده محمدبن جعفر صادق از دوره سلجوقی بهترین شکل و همچنین در سایر بناها استفاده فراوان شده‌است. از آغاز دورهٔ تیموری تا شکوفایی هنر در عهد صفویه از رنگ‌های معدنی برای انواع لعاب‌های قلیایی، سربی، لعاب مینایی قلع و
انواع لعاب‌های قلیایی، سربی، لعاب مینایی قلع و بسیاری از ترکیبات رنگی دیگر برای کاشی‌سازی و به ویژه نقاشی بر روی گچ کاری از نقوش گل و برگ، انواع ترنج اندازی‌ها و بخصوص صورت نگاره‌های گوناگون با رنگ‌های به اصطلاح پخته به نام جوهرها و همچنین برای قالی بافی و نساجی و قلمکاری و… استفاده فراوان شده‌است. در دورهٔ زندیه از انواع رنگ‌های معدنی در نقاشی بناها بخصوص در اتاق‌ها و تالارهای ارگ کریمخانی و موزهٔ پارس و همچنین در نقوش رنگین ساروج بُری برای حمام‌ها استفاده فراوان شده‌است. در دورهٔ قاجاریه انواع نقاشی‌های
فراوان شده‌است. در دورهٔ قاجاریه انواع نقاشی‌های تزیینی به شکل گل و گیاه و یه تصویرسازی روی اندودهای سیم کاهگل، گچ کاری، دیوار نگاره‌ها و قاب سازی‌ها در سقف و نقاشی بر سطح زیر و رو آینه و گچبری و بسیاری دیگر به شکل‌های مختلف به وجود آمد. رنگ‌های مورد مصرف در نقاشی. در نقش دهی و نقاشی چه در ادوار گذشته و چه در دوران کنونی سعی بر این بوده‌است که از رنگ‌های معدنی استفاده شود زیرا تجربه نشان داده است که رنگ‌های معدنی نسبت به رنگ‌های شیمیایی بسیار مقاوم و دارای شفافیت بیشتری می‌باشد. رنگ‌های معدنی. سفیدآب قلع:
شفافیت بیشتری می‌باشد. رنگ‌های معدنی. سفیدآب قلع: معروف به سفید آب شیخ که دارای رنگ سفید و شفاف می‌باشد. سفیدآب سرب: دارای رنگ نخودی مایل به زرد می‌باشد. لاجورد: برای رنگ‌های آبی و نیلی گل اُخرا: این رنگ در مایه نارنجی سیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. پودر زرد، پودر قرمز، شنگرف، زرنیخ و … رنگ‌های جوهری. این رنگ‌ها عموماً گیاهی می‌باشند مانند حنا، نیل، روناس، مازو، اِسپَرَک، گل رنگ (گل کاجیره)، پوست گردو و تعدادی دیگر. معمولاً برای عمل آوردن این رنگ‌ها که جوهر نامیده می‌شود، پس از سایش و الک شدن، با آب به
نامیده می‌شود، پس از سایش و الک شدن، با آب به نسبت لازم یا روغن الیف مخلوط شده و جوهر رنگ به دست می‌آید. از جوهر رنگ برای نقاشی‌های تذهیب و مینیاتور استفاده می‌شود. شایان ذکر است در مواردی نادر بر سطح دیوار نگاره‌هایی که از رنگ‌های معدنی نقشی به وجود آمده‌است از رنگ‌های جوهری نیز به شکل نقطه‌گذاری رنگین، لعاب و پوشش رنگ جوهری بر سطح رنگ معدنی داده می‌شده‌است و سپس برای نگهداری نقش لعابی بسیار رقیق از روغن جلا روی آن زده می‌شده‌است.
اولریش زایدل (؛ زاده ۲۴ نوامبر ۱۹۵۲) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل کشور اتریش است. فیلم‌شناخت. مهم‌ترین فیلم‌های وی: سینمای اولریش زایدل. زایدل در اکثر فیلم‌های خود از بی رحمی انسان‌ها، اتریشی‌ها بویژه، سخن می‌گوید؛ قهرمانان داستان‌های او انسان‌هایی بی رحمند که برای رسیدن به لذت‌های خود از هیچ کاری ابایی ندارند. در «بهشت: عشق»، سیدل به داستان یک توریست زن اتریشی، مارگارت می‌پردازد که برای تفریح به کشور کنیا سفر می‌کند. به تشویق دوستان او درگیر رابطه با کارگران جنسی مرد می‌شود که در این کشور
رابطه با کارگران جنسی مرد می‌شود که در این کشور به سر می‌برند. زن به دنبال عشق است و مردها به دنبال پول زن. فیلم به نمایش استراتژی دو گروه برای رسیدن به اهداف خود می‌پردازد و لحظات خوشی و ناامیدی این زن و مردان در این پروسه را به تصویر می‌آورد. همان جور که فیلم فوق مشخص می‌کند هیچ‌کدام از دو گروه برای رسیدن به هدف خود از هرگونه پدرسوختگی و ترفند حیله‌آمیز اجتناب نمی‌کنند و با شگردهای مختلف سعی در کلاه گذاشتن سر هم دارند. بر اساس این فیلم در نگاه زایدل این مبارزه بی‌رحمانه افراد با هم در نهایت برنده‌ای
مبارزه بی‌رحمانه افراد با هم در نهایت برنده‌ای ندارد. هر کس در موقعیت‌هایی برنده می‌شود و در موقعیت‌هایی می‌بازد. با وجود باخت‌ها، کاراکترها از تلاش برای مغلوب کردن حریف دست برنمی‌دارند و همانند کسانی عمل می‌کنند که از هیچ چیز درس عبرت نمی‌گیرند. در «عشق: بهشت»، کاراکتر زن گاهی برنده است و گاهی بازنده ولی باز هم به تلاش برای پیروز شدن ادامه می‌دهد و ناامید نمی‌شود. در این چرخه مبارزاتی، زایدل معمولاً قضاوت نمی‌کند و فیلم‌های خود را به صورت باز خاتمه می‌دهد. او بیشتر علاقه‌مند است که خود بیننده به تفسیر
او بیشتر علاقه‌مند است که خود بیننده به تفسیر بپردازد و وظیفه خود به عنوان هنرمند را دادن دستور صریح اخلاقی یا سیاسی نمی‌داند. او به شعور مخاطب احترام می‌گذارد و در پی آن است که خود او به نتیجه نهایی دست یابد. «بهشت: عشق» نخستین قسمت از «سه‌گانهٔ بهشت» است که دو قسمت دیگر به نام‌های «بهشت: ایمان» و «بهشت: امید» در سال‌های اواخر ۲۰۱۲ و اوایل ۲۰۱۳ فیلم‌برداری شد. تمرکز روایی هر یک از این سه فیلم بر روی یک شخصیت زن است: کسی که در نوعی تجربه‌گری جنسی عازم سفری توریستی به کنیا می‌شود، زنی که قسمت عمده‌ای از روز
به کنیا می‌شود، زنی که قسمت عمده‌ای از روز خود را در باشگاه‌های تناسب اندام و لاغری می‌گذراند و بالاخره کسی که مبلغ آئین کاتولیسم است.
سولفید یک آنیون غیرآلی از گوگرد است که ترکیب شیمیایی آن &lt;chem&gt;S^2-&lt;/chem&gt; است و یا هر ترکیبی که حاوی یک یا چند یون &lt;chem&gt;S^2-&lt;/chem&gt; باشد. سولفیدهای آزاد محلول (&lt;chem&gt;H2S&lt;/chem&gt; و &lt;chem&gt;HS^-&lt;/chem&gt; و &lt;chem&gt;S^2-&lt;/chem&gt;) خوردگی بسیار بالایی بر روی بسیاری از فلزات مانند فولاد، فولاد زنگ‌نزن و مس ایجاد می‌کنند. سولفیدهای موجود در محلول آبی مسئول خوردگی تنشی (SCC) فولاد هستند و به عنوان ترک تنشی سولفیدی نیز شناخته می‌شوند. خوردگی یک مشکل عمده در بسیاری
نیز شناخته می‌شوند. خوردگی یک مشکل عمده در بسیاری از تاسیسات صنعتی فراوری سولفیدها است از جمله کارخانه‌های سنگ معدن سولفید، چاه‌های نفت عمیق، خطوط لوله انتقال روغن ترش و کارخانه‌های کاغذ کرافت. خواص شیمیایی. خاصیت بازی این ترکیب به حدی است که در آب‌های به‌شدت قلیایی نیز در غلظت‌های بالا مشاهده نمی‌شود و در پی‌اچ ۱۵ غیرقابل شناسایی است. این آنیون با فلزات گوناگون واکنش می‌دهد و سولفید فلزی می‌سازد. همچنین ترکیبات بسیاری از کانی‌ها دارای سولفید است.
عروسی سفید ()، یک نوع عروسی سنتی نیمه رسمی یا رسمی است که ریشه در بریتانیای کبیر دارد. ریشه این واژه در رنگ سفید لباس عروس است، که ابتدا به‌واسطه نخبگان دوره ویکتوریا پس از اینکه ملکه ویکتوریا لباس سفید تور‌داری را در عروسی‌اش پوشید رایج شد. اگر چه این واژه هم‌اکنون به‌طور کل، ازدواج غربی معمول و رایج را شامل می‌شود، به ویژه در سنت دین مسیحیت که به‌طور کلی شامل مراسمی ست که ازدواج با آن آغاز می‌شود و با یک تالار عروسی ادامه می‌یابد. پیشینه. سنت عروسی سفید معمولاً به که ملکه ویکتوریا برای عروسی اش با شاهزاده
به که ملکه ویکتوریا برای عروسی اش با شاهزاده آلبرت در سال ۱۸۴۰ انتخاب کرد منسوب است. در سنت مسیحی لباس سفید نماد دوشیزگی، پاکی و آمادگی برای عروسی با مردی ست که زندگی‌اش را با او سهیم می‌شود. این توصیفی از آمادگی درونی انسان است. پیش از ویکتوریا، عروس‌های سلطنتی به‌طور کلی سفید نمی‌پوشیدند، بلکه در عوض، لباس‌های زنانه گل برجسته که با نخ سفید و نقره‌ای (و قرمز که به‌طور ویژه بیشتر در اروپای غربی رنگ رایج است) گلدوزی شده بود را انتخاب می‌کردند. عروس‌های اروپایی و آمریکایی لباس‌های پررنگی را می‌پوشیدند شامل
و آمریکایی لباس‌های پررنگی را می‌پوشیدند شامل آبی، زرد و رنگ‌های کاربردی مانند سیاه، قهوه‌ای یا خاکستری. همان‌طور که خبر شیوه عروسی ویکتوریا در سراسر آتلانتیک و اروپا منتشر شد، نخبگان نیز روش او را دنبال کردند. به دلیل محدودیت‌های تکنیک‌های شستشو، لباس‌های سفید موقعیتی را برای مصرف تجملی ایجاد کرد. این لباس‌های سفید در اصل راهی بود برای اینکه به جهان نشان دهند که خانواده عروس ثروتمند است و بخش مهمی از این کلاس مرفه این بود که عروس مایل بود لباسی را با دقت انتخاب نماید که با هر گونه کار یا فشار خراب می‌شود.
نماید که با هر گونه کار یا فشار خراب می‌شود. همچنین در آن دوران زمانی که دختران به دربار مشرف می‌شدند، رنگی که لازم بود بپوشند رنگ سفید بود. هرچند حداقل در طول قرن نوزدهم ، احیای حجاب عروسی به عنوان نمادی از عروس، و استفاده آن حتی زمانی که در دین عروس واجب نبود، با اهمیت و تأکید اجتماع بر محجوب و نیک‌رفتار بودن زنان همراستا و مطابق بود. از آن زمان کتاب‌های قوانین اخلاقی رویکرد خود را به یک روش سنتی تغییر دادند و لباس بلند سفید زنانه به سرعت یک نماد رایج از حالتی شد که بر «معصومیت و پاکی جنسی» دلالت می‌کرد.
شد که بر «معصومیت و پاکی جنسی» دلالت می‌کرد. داستان انتشار حجاب عروسی این بود که عروس‌های آراسته به صورت طبیعی از نشان دادن چهره‌شان در بین عموم تا زمانی که ازدواج کنند بسیار خجالت می‌کشیدند. با پایان قرن نوزدهم لباس سفید در هر دو طرف اقیانوس اطلس انتخاب عروس‌های نخبه بود. اما عروس‌های طبقه متوسط بریتانیا و آمریکا روش‌شان را تا جنگ جهانی دوم به‌طور کامل تغییر ندادند. با شکوفایی آن در قرن بیستم این سنت شامل تجربه یک بار پوشیدن این لباس برای هر فرد نیز شد. همان‌طور که پیشینه‌شناس "ویکی هوارد" می‌نویسد «اگر
که پیشینه‌شناس "ویکی هوارد" می‌نویسد «اگر یک عروس در قرن نوزدهم سفید می‌پوشید، این احتمال مورد قبول نیز بود که او این لباس بلندش را دوباره بپوشد» حتی ملکه ویکتوریا لباس عروسی توردار مشهورش را برای استفاده دوباره دوباره طراحی کرد. نقش‌های عروسی در فیلم‌های هالی‌وودی به ویژه دقیقاً پس از جنگ جهانی دوم، به متبلور شدن عروسی سفید به شکل یک هنجار کمک کرد. سبک عروسی سفید در ۱۹۸۱ بار دیگر به شکل چشمگیری ترقی کرد، زمانی که سه چهارم میلیارد نفر از مردم (یک ششم جمعیت کل جهان)، شاهد چارلز، شاهزاده ولز و دایانا سپنسر
کل جهان)، شاهد چارلز، شاهزاده ولز و دایانا سپنسر در با ۲۵ فوت درازا شدند. این عروسی به‌طور کلی با عنوان تأثیر‌گذارترین عروسی سفید قرن بیستم مطرح می‌شود.
آنالیز عنصری یا فراکافت عنصری فرایندی است که در آن یک نمونهٔ شیمیایی به عنصرهای تشکیل‌دهنده یا اجزای ایزوتوپی مبدل می‌گردد. این نوع آنالیز، به دو صورت کیفی (تعیین عنصرهای موجود در یک ماده) و کمی (تعیین مقدار عنصرها) امکان‌پذیر است. آنالیز عنصری، یک روش برگشت‌ناپذیر و تخریبی است؛ یعنی نمونه پس از بررسی دگرگون می‌گردد. روش‌های کیفی. روش‌های کیفی در دو دستهٔ بزرگ روش‌های شیمیایی و روش‌های طیف‌بینی تقسیم‌بندی می‌گردند.
آموزشگاه خیاطی سوزن‌طلایی یک مدرسهٔ دخترانهٔ زیرزمینی و پنهان در هرات در دورهٔ نخست حاکمیت طالبان در افغانستان بود. بر اساس تفسیر صریح طالبانی از شریعت، زنان و دختران اجازهٔ تحصیل و کسب علم را نداشتند. در چنین شرایطی؛ جمعی از نویسندگان انجمن ادبی هرات گروهی را تشکیل دادند که این گروه در سال ۱۳۷۶ (۱۹۹۶ م) آموزشگاهِ سوزن‌طلایی را زیر نظر استاد محمدناصر رهیاب پایه‌گذاری کرد. دختران سه بار در هفته به این مدرسه می‌رفتند، در ظاهر برای آموختن خیاطی اما در واقعِ امر به‌جای خیاطی، از استادان دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه
به‌جای خیاطی، از استادان دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه هرات درس فرا می‌گرفتند. کودکانی که در بیرون بازی می‌کردند، کشیک می‌دادند که در صورت پیدا شدن مأموران طالبان، به موقع به کلاس درس ندا دهند و بدین‌ترتیب دختران وقت داشتند کتابهایشان را پنهان و وسایل خیاطی را به دست گیرند. بر طبق اظهارات "کریستینا لامب،" نویسنده کتاب "«انجمن خیاطی هرات»،" این شهر به‌دلیل فرهنگ ویژه و حضور شیعیان در آن، تحت شدیدترین کنترل‌های عقیدتی طالبان قرار داشت. کریستینا لامب بریتانیایی، به رادیو اروپای آزاد چنین می‌گوید: او در این کتاب از
رادیو اروپای آزاد چنین می‌گوید: او در این کتاب از موسس خیاطخانه‌ سوزن طلایی استاد رهیاب و دیگر مدرس این مدرسهٔ زیرزمینی، محمد سعید حقیقی، و نیز برخی از دانشجویان از جمله لیلا رازقی نام برده است. از دیگر فارغ التحصیلان مدرسهٔ سوزن طلایی می توان به نادیا انجمن،‌ یسنا رهیاب، ناهید باقی، خالده خرسند، شیما قاضی زاده، سونیا غفوری، کلثوم صدیقی، زینا کرم زاده نام برد. منابع. روایت کتاب‌خوانی دختران سوزن طلایی در زمان طالبان بی‌بی‌سی فارسی
قهوه داغ ، یک بازی‌کوتاه غیرقابل دسترس است که برای بازی سال ۲۰۰۴، توسط راک‌استار نورث توسعه یافته است. با انتشار مود قهوه داغ در سال ۲۰۰۵ برای ویندوز، بازتاب‌های فراوانی برای این مود به وجود آمد. این مود جنجال‌های خیلی زیادی به وجود آورد و باعث دوباره به رتبه کشیدن بازی به رده بزرگسالان توسط نظام رده‌بندی سنی بازی‌های رایانه‌ای (ESRB) شد. در مود قهوه داغ، شخصیت اصلی بازی، کارل جانسون، شروع به آمیزش جنسی با دوست دختر مورد نظرش در بازی می‌کند. نام این مود، از پیشنهاد دوست دختر شخصیت اصلی به او در بازی، برای
پیشنهاد دوست دختر شخصیت اصلی به او در بازی، برای خوردن قهوه در خانه‌اش، یک حسن تعبیر برای آمیزش جنسی است. بعد از انجام چند مراحل بازیکن می‌تواند صحنه آمیزش جنسی را با لباس ببیند. اگرچه این مود بعد از مدتی به‌طور کامل از کار افتاد و تنها چند وقت پس از انتشار مود برای کامپیوتر در ۹ ژوئن ۲۰۰۵ فعال باقی ماند، و حتی برای نسخه پلی‌استیشن ۲ و ایکس‌باکس هم از کار افتاد ولی بعد از آن، مردم راه‌هایی را برای راه‌اندازی دوبارهٔ این مود با استفاده از ابزارهای هک پیدا کردند. در میانه‌های ژوئیه ۲۰۰۵، کشف این بازی‌کوتاه
در میانه‌های ژوئیه ۲۰۰۵، کشف این بازی‌کوتاه اختلاف نظرهای زیادی را از قانون‌گذاران و سیاست‌مداران به همراه داشت و باعث دوباره به رتبه کشیدن بازی به عنوان "بازی بزرگسالان" توسط نظام رده‌بندی سنی بازی‌های ویدئویی شد. نسخه به‌روزشده بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس برای بازگردانی رتبه قبلی توسط نظام رده‌بندی سنی بازی‌های ویدئویی، با حذف کامل این منتشر شد. پچ برای نسخهٔ اصلی بازی، قهوه داغ، برای مقابله با ویرایش اسکریپت‌ها طراحی شده بود و باعث غیرفعال شدن بازی، در صورت تلاش برای دسترسی می‌شد. اما بازیکنان
در صورت تلاش برای دسترسی می‌شد. اما بازیکنان سعی می‌کنند که این مود را بازگردانند.
دوران پیشاتاریخ سوئد حدود سال ۸۰۰ میلادی، هم‌زمان با آغاز عصر وایکینگ‌ها، به پایان می‌رسد. عصر وایکینگ‌ها تا میانهٔ سده ۱۱ میلادی ادامه داشت، زمانی که بیشتر اسکاندیناوی به مسیحیت گرویده بودند. سال‌های ۱۰۵۰ تا ۱۳۵۰ – زمانی که مرگ سیاه اروپا را فرا گرفت – قرون وسطی پیشین، و سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۵۲۳ – زمان تاج‌گذاری گوستاو واسا، که سوئد را یکپارچه کرد – سده‌های میانه پسین (قرون وسطای پسین) در نظر گرفته می‌شود. در طی این مدت، سوئد رفته رفته یک ملت واحد شد. اسکاندیناوی به‌طور رسمی تا ۱۱۰۰ میلادی مسیحی گردید. اتحاد
به‌طور رسمی تا ۱۱۰۰ میلادی مسیحی گردید. اتحاد کالمار در بین کشورهای اسکاندیناوی در سال ۱۳۹۷ تأسیس شد و تا زمان به قدرت رسیدن گوستاو واسا دوام داشت. عصر وایکینگ‌ها. تا سده نهم، مردم اسکاندیناوی در قلمروهای کوچک ژرمنی و فرمانده سالاری که به عنوان خرده پادشاهی شناخته می‌شوند زندگی می‌کردند. این خرده پادشاهان بیشتر از افسانه‌ها و منابع پراکندهٔ اروپایی شناخته شده‌اند. مردم اسکاندیناوی جدا از دیگر کشورهای ژرمنی پدیدار شدند، و در این زمان بود که سفرهای جنگی (حملهٔ وایکینگ‌ها) به کشورهای خارجی افزایش چشمگیری یافت