payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارتقا یافت. برای اجرای خود، دیویس تحسین منتقدان را دریافت کرد. او اولین زن سیاهپوستی بود که جایزه Primetime Emmy را برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک سریال درام دریافت کرد، همچنین دو جایزه انجمن بازیگران سینما را برای بازی برجسته توسط یک بازیگر زن در یک سریال درام و جایزه ایمیج برای بهترین بازیگر زن در یک سریال درام دریافت کرد. سلسله، دیویس همچنین از جوایز گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در یک سریال تلویزیونی، جوایز انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر زن سریال درام و انجمن منتقدان تلویزیون در جوایز TCA
سریال درام و انجمن منتقدان تلویزیون در جوایز TCA برای دستاوردهای فردی در درام نامزد دریافت کرده است. سایر بازیگران نیز برای بازی‌های خود مورد تقدیر قرار گرفتند، به طوری که انوک و کینگ نامزد دریافت جوایز تصویر NAACP برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در سریال درام و بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال درام در مراسم جوایز تصویر NAACP 2014 شدند. این سریال همچنین جایزه رسانه ای GLAAD را برای سریال های درام برجسته دریافت کرد. خلاصه داستان. گروهی از دانشجویان جاه‌طلب و باهوش رشته حقوق به‌همراه یکی از اساتید
جاه‌طلب و باهوش رشته حقوق به‌همراه یکی از اساتید (آنالیز کیدینگ) که وکیل مدافع پرونده‌های جنایی است، درگیر یک ماجرای قتل می‌شوند که به‌طور کلی مسیر زندگی آن‌ها را عوض می‌کند... داستان. فصل اول (۲۰۱۴–۲۰۱۵). آنالیز کیتینگ، وکیل برجسته‌ی جنایی و استاد حقوق در دانشگاه میدلتون فیلادلفیا، پنج دانشجوی سال اول را برای کارآموزی در دفتر حقوقی‌اش انتخاب می‌کند: وس گیبینز، کانر والش، میکائلا پرت، آشر میل‌استون و لورل کاستییو؛ که بعدها به «پنج‌نفره‌ی کیتینگ» معروف می‌شوند. آن‌ها در کنار فرانک دل‌فینو و بانی ویسترباتم،
آن‌ها در کنار فرانک دل‌فینو و بانی ویسترباتم، دو همکار حرفه‌ای آنالیز، در پرونده‌های مختلف جنایی شرکت می‌کنند. روایت فصل اول با دو خط زمانی موازی پیش می‌رود: یکی در زمان حال که چهار نفر از دانشجویان در حال پنهان کردن جسد سم کیتینگ، همسر آنالیز، هستند، و دیگری فلاش‌بک‌هایی که به مرور توضیح می‌دهد چطور ماجرا به قتل سم ختم شد. این فصل همچنین به راز قتل لیلا استنگارد، معشوقه‌ی سم و دانشجوی دانشگاه، می‌پردازد. در ادامه مشخص می‌شود که آنالیز به رابطه‌ی سم و لیلا مشکوک شده و به کمک وس، تحقیقات خود را آغاز می‌کند.
شده و به کمک وس، تحقیقات خود را آغاز می‌کند. در قسمت‌های پایانی، تلاش آنالیز برای سرپوش گذاشتن بر قتل همسرش، به تصویر کشیده می‌شود؛ درحالی‌که هم‌زمان می‌کوشد سم را در مرگ لیلا مقصر جلوه دهد. فصل دوم (۲۰۱۵–۲۰۱۶). نیمه‌ی اول فصل دوم حول پرونده‌ی خواهر و برادر ناتنی، کیلب و کاترین هپستال می‌چرخد که به اتهام قتل والدین سرپرست خود درگیر پرونده‌ای جنجالی هستند. در همین حین، وس به دنبال کشف حقیقت درباره‌ی مرگ معشوقه‌اش ربکا و رازهای مربوط به مادرش می‌رود. رابطه‌ی کانر و اولیور دچار بحران می‌شود، و آشر با دادستان
کانر و اولیور دچار بحران می‌شود، و آشر با دادستان امیلی سینکلر همکاری می‌کند تا اسرار خودش را محفوظ نگه دارد. در پایان نیم‌فصل، آشر ناخواسته سینکلر را می‌کشد و آنالیز تلاش می‌کند صحنه را پوشش دهد، اما در این مسیر با گلوله‌ای از سوی وس مجروح می‌شود. در نیمه‌ی دوم فصل، گذشته‌ی وس و مرگ مادرش ده سال پیش زیر ذره‌بین قرار می‌گیرد و نقش آنالیز در این ماجرا آشکار می‌شود. در پایان فصل، مشخص می‌شود که فرانک باعث تصادفی شده که منجر به مرگ فرزند نوزاد آنالیز شده بود. در واکنش، آنالیز او را از زندگی‌اش کنار می‌گذارد.
در واکنش، آنالیز او را از زندگی‌اش کنار می‌گذارد. همچنین، وس درست لحظه‌ای که پدر بیولوژیکی‌اش را ملاقات می‌کند، پدرش توسط فرد ناشناسی کشته می‌شود. فصل سوم (۲۰۱۶–۲۰۱۷). پس از قتل والاس ماهونی، هر یک از اعضای گروه پنج‌نفره‌ی کیتینگ سعی دارند زندگی جدیدی را شروع کنند. اما بحران جدیدی آغاز می‌شود: خانه‌ی آنالیز طعمه‌ی آتش شده و جسدی در آن پیدا شده است. در مسیر کشف حقیقت، آنالیز یک کلینیک حقوقی رایگان راه‌اندازی می‌کند، با اعتیاد به الکل مبارزه می‌کند و اولیور را به تیم خود اضافه می‌کند. رابطه‌ی او با کانر به
را به تیم خود اضافه می‌کند. رابطه‌ی او با کانر به بن‌بست می‌رسد. عشق میان میکائلا و آشر، و همچنین وس و لورل، شکل می‌گیرد. فرانک برای جبران گذشته‌ی خود تلاش می‌کند. در نهایت، مشخص می‌شود که وس قربانی اصلی آتش‌سوزی است و پیش از حادثه به قتل رسیده بود. آنالیز به جرم قتل او بازداشت می‌شود، اما فرانک مسئولیت قتل را بر عهده می‌گیرد. سپس فاش می‌شود که قاتل واقعی، دومینیک، فردی تحت فرمان پدر لورل بوده که با رابطه‌ی دخترش با وس مخالف بود. فصل چهارم (۲۰۱۷–۲۰۱۸). آنالیز برای ترک الکل با روان‌درمانگر دکتر آیزاک روا
برای ترک الکل با روان‌درمانگر دکتر آیزاک روا همکاری می‌کند. او روابط خود را با بانی و شاگردان سابقش قطع می‌کند، زنی را با سوابق سنگین قضایی از زندان آزاد می‌کند و سپس پرونده‌ی شکایت جمعی علیه دولت به دلیل قصور در سیستم دفاع عمومی را به جریان می‌اندازد. لورل متوجه می‌شود پدرش، خورخه کاستییو، مسئول قتل وس است و نقشه‌ای برای سرقت اسناد محرمانه‌ی شرکت حقوقی او طراحی می‌کند. در جریان سرقت، هم‌کلاسی‌شان، سایمون، به‌طور اتفاقی با اسلحه‌ی لورل به خودش شلیک می‌کند، که منجر به بازداشت آشر می‌شود و لورل نیز دچار
که منجر به بازداشت آشر می‌شود و لورل نیز دچار زایمان زودرس می‌گردد. آنالیز جان نوزاد را نجات می‌دهد اما خورخه با ارائه‌ی مدارکی درباره‌ی مشکلات روانی و سابقه‌ی اعتیاد دخترش، حضانت نوه‌اش را به دست می‌آورد. در این بین، مادر لورل نیز ظاهر می‌شود، و فرانک و بانی متوجه ارتباطی مرموز بین او، دومینیک، و وس می‌شوند. همچنین، آنالیز پرونده‌ی شکایت جمعی را به دیوان عالی آمریکا می‌برد. این بخش از سریال با کراس‌اور با سریال Scandal همراه می‌شود. فصل پنجم (۲۰۱۸–۲۰۱۹). پس از پیروزی در دیوان عالی، آنالیز به شرکت Caplan
پس از پیروزی در دیوان عالی، آنالیز به شرکت Caplan &amp; Gold می‌پیوندد تا از امکانات آن‌ها برای پیگیری پرونده‌های عدالت‌خواهانه استفاده کند، و هم‌زمان در دانشگاه میدلتون نیز تدریس را از سر می‌گیرد. دانشجویان اصلی حالا در سال سوم تحصیل هستند و دانشجوی جدیدی به نام گابریل مادوکس به کلاس آنالیز اضافه می‌شود. فرانک نسبت به گذشته‌ی مبهم گابریل مشکوک می‌شود. آشر به دفتر دادستانی می‌پیوندد و کنار بانی کار می‌کند. در همین حین، کانر و اولیور برنامه‌ریزی برای ازدواج‌شان را آغاز می‌کنند. در فلاش‌فورواردهای جدید، مشخص
را آغاز می‌کنند. در فلاش‌فورواردهای جدید، مشخص می‌شود که قتلی تازه اتفاق افتاده است و توجهات به‌سمت گابریل و نقش او در این ماجرا جلب می‌شود. فرماندار برک‌هد همچنان علیه آنالیز اقدام می‌کند. فصل ششم (۲۰۱۹–۲۰۲۰) – فصل پایانی. پس از ناپدید شدن لورل و پسرش کریستوفر، و مرگ امِت کراوفورد، آنالیز درگیر بحرانی روانی می‌شود و به مرکز ترک اعتیاد پناه می‌برد. با پذیرش اشتباهات گذشته‌اش، او به زندگی بازمی‌گردد و تلاش می‌کند شاگردان باقی‌مانده‌اش را در آخرین ترم دانشگاه همراهی کند. در این بین، اف‌بی‌آی با همکاری
همراهی کند. در این بین، اف‌بی‌آی با همکاری فرماندار برک‌هد تحقیقاتی گسترده علیه آنالیز، دانشجویان و همکارانش آغاز می‌کند که تمام جرایم شش فصل گذشته را برملا می‌کند. این افشاگری‌ها هر یک از شخصیت‌ها را مجبور به گرفتن تصمیماتی سرنوشت‌ساز می‌کند که زندگی، روابط و آینده‌شان را به شکلی غیرقابل بازگشت تغییر می‌دهد. پانویس. https://en.wikipedia.org/wiki/How_to_Get_Away_with_Murder
واپیچش خمره‌ای یا اعوجاج خمره‌ای نقصی اپتیکی در عدسی، به‌نحوی‌که بزرگ‌نمایی در نزدیکی محور نوری عدسی اندکی بیشتر از بزرگ‌نمایی در لبه‌های آن است. اعوجاج از تأثیر لنز پدیدار می‌شود و تصاویر را به صورت کروی یا غیر مسطح در می‌آورد. (اعوجاج خمره‌ای) بیشتر با لنزهای واید انگل (زاویه باز) نمود پیدا می‌کند یا در هنگامی ظاهر می‌گردد که با یک لنز زوم تا انتهای صحنه را واید (باز) بگیرید. با استفاده از مبدل‌ها (Convertors) این اثر تقویت می شود. نمود این عارضه بیشتر در تصاویری با خطوط مستقیم مشاهده می‌ شود. خصوصاً این
تصاویری با خطوط مستقیم مشاهده می‌ شود. خصوصاً این خطوط به لبه‌های کادر تصویر نزدیک باشند. به اثر وارونه این حالت اعوجاج جاسوزنی (Pincushion Distorition) می‌گویند.[۱] اعوجاج جاسوزنی. این حالت از تأثیر لنز پدیدار می‌شود و تصاویر را به صورت کروی یا غیر مسطح در می‌آورد. (اعوجاج خمره‌ای) بیشتر با لنزهای واید انگل (زاویه باز) نمود پیدا می‌کند یا در هنگامی ظاهر می‌گردد که با یک لنز زوم تا انتهای صحنه را واید (باز) بگیرید. با استفاده از مبدل‌ها (Convertors) این اثر تقویت می‌گردد. نمود این عارضه بیشتر در تصاویری با
تقویت می‌گردد. نمود این عارضه بیشتر در تصاویری با خطوط مستقیم مشاهده می‌گردد. خصوصاً این خطوط به لبه‌های کادر تصویر نزدیک باشند. به اثر وارونه این حالت اعوجاج جاسوزنی (Pincushion Distorition) می‌گویند.
اعتصاب سراسری ۱۹۳۶ سوریه اعتصاب همراه با شورش بود که با درخواست تشکل ملی سوریه از مردم سوری به منظور مبارزه با قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان در بین مدت ۲۰ ژانویه ۱۹۳۵ – ۶ مارس ۱۹۳۶ در شهرهای سوریه و لبنان ازجمله دمشق، حمص، حلب، حما، دیرالزور، لاذقیه، دوما، الزبدانی، جبله، بانیاس، صافیتا و بیروت برگزار شد. این اعتصاب که در زبان عربی اعتصاب شصتمین نام‌گذاری شده است که جزء طولانی‌ترین اعتصاب در تاریخ سوریه با مدت ۵۰ روز است. نتیجهٔ این اعتصاب کشته‌شدن ۶۰ نفر و ده‌ها زخمی و بازداشت شدن دست‌کم ۳٬۰۰۰ معترض سوری
ده‌ها زخمی و بازداشت شدن دست‌کم ۳٬۰۰۰ معترض سوری است.
ارمنستان صفویه-افشاریه-قاجاریه به دورانی اطلاق می‌شود که ارمنستان شرقی از سال‌های ۱۵۰۸ تا ۱۸۲۸ میلادی تحت سلطه سه دودمان صفویان (از ۱۵۰۸ تا ۱۷۲۲ میلادی)، افشاریان (۱۷۳۶ تا ۱۷۹۶ میلادی) و قاجاریان (۱۷۸۵ تا ۱۸۲۸ میلادی) قرار گرفت. ارمنستان در دوران صفویان. امپراتوری عثمانی در اوایل سده شانزدهم قصد داشت که قلمرو خود را از سمت شرق نیز گسترش دهد، لذا تصرف گرجستان، ارمنستان و دیگر نواحی و شهرهای قفقاز را که بخش‌هایی از آن تحت حکومت صفویان بود، در اولویت بعدی این امپراتوری قرار گرفت. بر این اساس دولت عثمانی در
امپراتوری قرار گرفت. بر این اساس دولت عثمانی در زمان شاه اسماعیل یکم جنگ‌ها و برخوردهای مداومی را برای تصرف این نواحی آغاز کرد. در ۱۵۱۴ میلادی سپاهیان سلطان سلیم یکم توانستند شاه اسماعیل را در جنگ چالدران شکست دهد و پس از تسخیر تبریز؛ پایتخت صفویان، به سوی آناتولی بازگشته و پس از تصرف ارمنستان غربی، بخش اعظم سرزمین مذکور را از آن خود ساختند. از سال ۱۵۳۲ میلادی جنگ‌های بین عثمانی به فرماندهی ابراهیم پاشای پارگایی که سپاهیانش از سوریه وارد ارمنستان شده بودند و دولت صفوی دوباره از سر گرفته شد و تا ۱۵۵۴ میلادی
دولت صفوی دوباره از سر گرفته شد و تا ۱۵۵۴ میلادی ادامه یافت و نواحی مهمی از ارمنستان از جمله دشت آرارات و نخجوان به میدان نبرد ایران و عثمانی شد. سرانجام در ۱۵۵۵ میلادی پیمان صلحی میان آنان منعقد و بنا بر مفاد آن که به پیمان آماسیه معروف است، ارمنستان بین ایران و عثمانی تقسیم شد و ولایت غربی از آن عثمانی و نواحی شرقی از آن ایران شد، اما پیمان مزبور چندان به طول نینجامید و در ۱۵۷۸ میلادی سلطان مراد سوم با لشکری متجاوز از صد هزار تن از جمله نیروی بزرگی از تاتارهای کریمه به منظور تسخیر سایر نواحی ارمنستان،
کریمه به منظور تسخیر سایر نواحی ارمنستان، گرجستان و آذربایجان رهسپار جنگ با صفویان شد. شاه محمد خدابنده، فرزند خود حمزه میرزا را به مقابله عثمانی‌ها فرستاد. حمزه میرزا در این جنگ شکست خورد و عثمانی‌ها توانستند نواحی شمالی ارمنستان و قسمت‌های شرقی گرجستان را به تصرف خود درآوردند. سرانجام عثمانی‌ها توانستند در ۱۵۸۵ میلادی تبریز را اشغال کنند و بیست سال آن را در تصرف خود نگاه دارند. بالاخره شاه عباس اول در سال ۱۵۸۸ میلادی به قدرت رسید. به این ترتیب، ارمنستان سر تا سر سده شانزدهم را در جنگ، ویرانی، قحطی و
سر تا سر سده شانزدهم را در جنگ، ویرانی، قحطی و آشفتگی به سر برد. به روایت «وارتاپد تادئوس سباستانتسی» (از وقایع نگاران آن دوران) ارمنستان در این مقطع از تاریخ وضیعت اجتماعی و اقتصادی ناگواری داشته و مردم در شرایط سختی زندگی می‌کردند. او می‌نویسد: "«هیچ روستا و شهری نیست که از آسیب حملات سپاهیان در امان مانده باشد. اکثر خانه‌ها ویران شده و باغ‌های میوه عاری از درختانی پربار است. مزارع به آتش کشیده شده‌اند و لشکریان عثمانی همه را از دم تیغ می‌گذرانند.»" شاه عباس با تشکیل سپاه جدیدی با نام (غلامان خاصه)، که
عباس با تشکیل سپاه جدیدی با نام (غلامان خاصه)، که هسته اصلی آن را غلامان ارمنی و گرجی تشکیل می‌دادند توانست ازبک‌ها را سرکوب کند و بعد به جنگ با عثمانی‌ها شتافت. سرانجام در سال ۱۶۰۳ میلادی شاه عباس، تبریز را از عثمانی‌ها پس گرفت و پس از آن متوجه تسخیر ایروان شد. بر اساس مذاکرات صورت گرفته بین نمایندگان ارمنی و شاه عباس، پادشاه صفوی مشکلی برای ورود به شهرها و مناطق ارمنی‌نشین نداشت چرا که از حمایت تام آن‌ها برخوردار بود. آراکل داوریژتسی دربارهٔ چگونگی ورود شاه عباس به جلفا و استقبال مردم از وی می‌نویسد:
شاه عباس به جلفا و استقبال مردم از وی می‌نویسد: "«شاه عباس بعد از تصرف تبریز به طرف نخجوان حرکت کرد اما قبل از آنجا وارد جلفا شد. او درجلفا، که جمعیت قابل توجه‌ای از خانواده‌های ارمنی را در خود جای داده بود، مورد استقبال بی‌نظیر مردم این شهر قرار گرفت. ساکنان شهر پذیرایی چشمگیری از او به عمل آوردند. سفره‌ای از غذاهای رنگارنگ برای او گستردند و از شاه عباس و همراهانش در ظرف‌های زرین پذیرایی کردند. سپس، هدایای فراوانی از جواهرات و سنگ‌های گران‌بها به وی تقدیم داشتند.»" پس از عبور از جلفا، شاه صفوی به طرف
داشتند.»" پس از عبور از جلفا، شاه صفوی به طرف نخجوان حرکت کرد و خیلی زود آنجا را نیز به تصرف خود درآورد. این امر سبب شد تمامی قوای عثمانی، که در جنوب رودخانهٔ ارس اردو زده بودند، به سمت ایروان عقب‌نشینی کنند، در آنجا مستقر شوند و خود را آمادهٔ دفاع در مقابل هرگونه حملهٔ احتمالی سپاهیان شاه عباس سازند. قوای عثمانی در این ناحیه حدود دوازده هزار تن بودند و استحکامات ایروان، که شامل سه قلعهٔ مجزا بود، از قوی‌ترین مواضع دفاعی آنان محسوب می‌شد. این قلعه‌ها دارای امکانات کافی اعم از آذوقه و ملزومات ضروری بودند تا
کافی اعم از آذوقه و ملزومات ضروری بودند تا اگر قوای عثمانی گرفتار محاصرهٔ درازمدت از سوی سپاه صفوی شد، امکان مقابله با آنان وجود داشته باشد. در مقابل سپاهیان صفوی نیز، که به ندرت موفق به فتح قلعه‌ای از طریق هجوم به آن می‌شدند، تصمیم گرفتند با محاصرهٔ این قلعه‌ها سیاست جنگی بهتری را اعمال کنند. محاصره در تمام طول زمستان ۱۶۰۳ میلادی ادامه یافت اما به علت سرمای شدید قوای صفوی نتوانست کار چندانی از پیش برد. پس از مدتی شاه عباس برای حفظ مواضع خود اقدام به حفر خندق‌هایی به دور این قلعه‌ها کرد و برای این منظور
خندق‌هایی به دور این قلعه‌ها کرد و برای این منظور هزاران نفر از مردم این نواحی را به کار اجباری واداشت. در طول محاصرهٔ ایروان به دست شاه عباس هزاران تن از ساکنان شهر در اثر سرمای شدید و گرسنگی جان خود را از دست دادند. سپاه صفوی مجبور شد تا رسیدن بهار صبر کند اما در نهایت در ژوئن ۱۶۰۴ میلادی قلعه‌های ایروان یکی پس از دیگری تسلیم نیروهای شاه عباس شدند. "آراکلیان" دربارهٔ این واقعه آورده است: «تصرف ایروان نُه ماه به طول انجامید. قلعه‌هایی که ایروان را در خود جای داده بودند بسیار محکم و نفوذناپذیر بودند. قوای
داده بودند بسیار محکم و نفوذناپذیر بودند. قوای عثمانی تمامی کلیساهای شهر را ویران و از سنگ‌های به کار رفته در بنای آن‌ها برای مقاوم کردن استحکامات نظامی ایروان استفاده کرده بودند. از طرفی شاه عباس هم با شناختی که از قوای نظامی عثمانی داشت برای تهاجم ناگهانی به این شهر هیچ تصمیم جدی ای نگرفته بود. در این میان اگر هم نزاعی گذرا بین نیروهای شاه عباس و عثمانی‌ها درمی‌گرفت منجربه کشته شدن جمعی از اهالی بی دفاع ساکن مناطق اطراف ایروان می‌شد که شاه عباس دستور داده بود آن‌ها را در پشت دروازه‌های شهر مستقر کنند.
بود آن‌ها را در پشت دروازه‌های شهر مستقر کنند. اگرچه این محاصره طولانی شد در وجود شاه عباس ذره‌ای تردید برای عقب‌نشینی دیده نمی‌شد. در اینجا بود که او از درایت سیاسی ای که در طی این جنگ به کار برده بود به نتیجه‌ای مثبت دست یافت و بالأخره، پس از چند ماه محاصره نیروهای عثمانی تسلیم شدند و قوای شاه عباس با ورود به ایروان شهر را تصرف کردند.» کوچاندن ارمنیان به ایران. آراکل داوریژتسی توصیف کاملی از وقایع این دوران را به شرح ذیل بازگو کرده است: «پس از خروج از ایروان، شاه عباس دستور داد سپاهیانش عقب‌نشینی کنند و
شاه عباس دستور داد سپاهیانش عقب‌نشینی کنند و تمامی شهرها و روستاهای سر راهشان را تا مرزهای ایران ویران سازند تا به این ترتیب مانع از تعقیب سریع سپاهیان عثمانی شوند. آن‌ها به هر شهر و روستایی که می‌رسیدند خانه‌ها را ویران می‌کردند، مزارع را آتش می‌زدند، دام‌ها را هلاک می‌ساختند و ساکنان آنجا را وادار به ترک خانه‌هایشان می‌کردند و آنان را کوچ می‌دادند. هر کس در مقابلشان ایستادگی می‌کرد و حاضر به رفتن نمی‌شد یا اینکه توان رفتن نداشت محکوم به مرگ بود. بدین ترتیب، سپاهیان شاه عباس اکثر شهرها و روستاهای
ترتیب، سپاهیان شاه عباس اکثر شهرها و روستاهای ارمنی‌نشین واقع در دشت آرارات را ویران کردند و سکنهٔ آن مناطق را به مقصد ایران با خود همراه ساختند. هنگامی که این جمیعت به واغارشاپات رسیدند به شاه عباس خبر رسید که دسته‌ای از سپاهیان عثمانی در حال نزدیک شدن به آنان هستند. شاه عباس که می‌دانست با این جمیعت انبوه از مردم بی دفاع نخواهد توانست در برابر این سپاهیان بایستد و بجنگد به سرداران لشکرش دستور داد که دسته‌های مردم را با سرعت بیشتری حرکت دهند؛ بنابراین، آن تعداد از جمیعت که قادر به حرکت نبودند، از جمله
آن تعداد از جمیعت که قادر به حرکت نبودند، از جمله پیران و بیماران و کودکان، ناگزیر ماندند و پر واضح است که به چه سرنوشتی گرفتارآمدند. بالأخره، شاه عباس به همراه جمعیت مهاجر ارمنی به جلفا رسید. اکنون باید از رودخانهٔ ارس عبور می‌کردند. دوباره به شاه عباس خبر دادند که سپاه عثمانی به نخجوان رسیده است. با شنیدن این خبر شاه عباس که می‌دانست فرصت زیادی ندارد به سپاهیان خود دستور داد تا مردم را وادار به عبور هر چه سریع تر از رودخانه کنند. رودخانه خروشان بود و خطرناک و مردم یا باید عبور می‌کردند یا در آنجا منتظر
و مردم یا باید عبور می‌کردند یا در آنجا منتظر رسیدن قشون عثمانی می‌ماندند که در آن صورت مرگشان حتمی بود. به ناچار عبور از رودخانه را انتخاب کردند.» از حدود سیصد و پنجاه هزار تن از ارمنیان به تعداد سیصد هزار تن از آنان در رودخانه غرق شدند. اگر چه شاه عباس بخش اعظمی از ساکنان ارمنی شهرها و روستاهای ارمنستان را به ایران کوچ داد، اما این بدان معنا نبود که این سرزمین‌ها خالی از سکنه شدند. هنوز بسیاری از ارمنیان در شهرها و روستاهای این نواحی سکونت داشتند که از آن پس تا نیمه اول سده نوزدهم زندگی آن‌ها کم و بیش
آن پس تا نیمه اول سده نوزدهم زندگی آن‌ها کم و بیش دستخوش حوادث و تهاجم‌های ناگوار است. با شروع مجدد جنگ بین ایران صفوی و امپراتوری عثمانی در سال‌های ۱۶۱۶–۱۶۱۷ میلادی ارمنستان وارد یک دوره حملات و کشاکش قدرت‌های متخاصم ایران و عثمانی شد. در طی این جنگ‌ها قوای عثمانی که ابتدا به پیروزی رسیده بود، حدود سی هزار اسیر جنگی را با خود به داخل قلمرو عثمانی برد که اکثر آن‌ها از ارمنیان ساکن دشت آرارات بودند. سرانجام در سال ۱۶۳۹ میلادی بین دولت‌های عثمانی و صفوی پیمان صلح بسته شد که بر پایه آن دوباره حاکمیت عثمانیان
صلح بسته شد که بر پایه آن دوباره حاکمیت عثمانیان بر ارمنستان غربی و ایرانیان بر ارمنستان شرقی تثبیت شد. این وضع تا اواخر دولت صفوی و استیلا افغان‌ها بر ایران پایدار ماند. ارمنستان در دوران افشاریان. با قدرت رسیدن نادرشاه قسمت بزرگی از ارمنستان به تصرف ایران درآمد. کاتولیکوس رهبر مذهبی کلیسای اچمیادزین از این فرصت استفاده کرده و تلاش‌هایی را برای استیفای استقلال ارمنستان و رهایی از قیمومیت خفقان‌آمیز ترکان عثمانی آغاز می‌کند. این تلاش‌ها خیلی زود به یک جنبش وسیع علیه استیلای عثمانی‌ها مبدل می‌شود و ارمنی‌ها
علیه استیلای عثمانی‌ها مبدل می‌شود و ارمنی‌ها فعالانه در صفوف سپاه نادر شاه علیه قشون عثمانی به نبرد برمی‌خیزند. روستاییان ارمنی در یکی از جنگ‌های نادر شاه با عثمانی‌ها که در منطقه یغوارد روی داد. با سد کردن راه بازگشت عثمانی‌ها موجبات درهم شکسته شدن آن‌ها را فراهم کردند. در جنگ نادرشاه با توپال عثمان پاشا در نواحی مرزی همدان و عراق شش گردان از ارمنیان در سپاه نادر شاه می‌جنگیدند، همچنین سپاه امیران ارمنی از قلمروی حکومت خود خراج و مالیات جمع‌آوری و آن را صرف تدارکات و فراهم آوردن آذوقه سپاه ایران
آن را صرف تدارکات و فراهم آوردن آذوقه سپاه ایران می‌کردند. سرانجام نبردهای نادر با عثمانیان به انعقاد عهدنامه گردان و تأکید دوباره بر اعتبار و قوت پیمان‌های پیشین بین دولت‌ها بر تقسیم ارمنستان بین ایران و عثمانی بود، این وضع تا اوایل سده نوزدهم میلادی ادامه یافت. ارمنستان در دوران قاجاریان. در ارمنستان شرقی که تحت کنترل ایران بود، نظام خان نشینی بود که در آن‌ها اداره امور به دست خان‌ها صورت می‌گرفت. عمده‌ترین حکومت خان‌نشین در این دوره خان‌نشین ایروان بود که بخش مرکزی ارمنستان شرقی را دربر می‌گرفت. محل‌ها
بخش مرکزی ارمنستان شرقی را دربر می‌گرفت. محل‌ها یا ناحیه‌ها توسط بلوکها، شهرها به دست کلانترها و روستاها توسط دهیارها که همگی از سوی خان یا سردار ایروان انتخاب می‌شدند، اداره می‌شد. وظیفه اصلی خانات و بلوکات ارمنستان جمع مالیات و تدارکات قشون بود. وضیعت روستاییان در این دوره بهبودی چندانی نیافت و هنر و صنعت نه تنها رشدی نداشت بلکه در بسیاری از شاخه‌ها متوقف شد. اگرچه هنوز ارمنیان عمدهٔ تولیدات هنری و صنعتی را در دست داشتند به دلیل محدودیت‌های موجود تلاش چندانی برای نوآوری و شکوفایی در این دو زمینه صورت
چندانی برای نوآوری و شکوفایی در این دو زمینه صورت نمی‌گرفت زیرا هنرمندان و صنعتگران مجبور بودند تأمین نیازهای حاکمان وقت را در اولویت فعالیت‌های خود قرار دهند. تجارت نیز که از مدت‌ها پیش با کوچ ارمنیان به ایران عملاً متوقف شده بود اگرچه به تدریج جان گرفت بیشتر مناطق داخلی ارمنستان را در بر می‌گرفت و در نهایت به کشورهای حوزهٔ قفقاز و ایران محدود شد و هیچ‌گاه دوباره به عظمت جهانی ای که در گذشته باعث پیوند ارمنستان به کشورهای اروپایی و آسیای دور می‌شد دست نیافت. به این ترتیب، با ضعف تجارت و قدرت بازرگانان که
به این ترتیب، با ضعف تجارت و قدرت بازرگانان که در گذشته رکن اساسی سیاست ارمنستان را تشکیل می‌داد و حلقهٔ پیوند ارمنستان با دنیای خارج بودند ارمنستان از لحاظ نقش آفرینی سیاسی نیز دچار ضعف شدید شد. حدود سیزده سال پس از انعقاد عهدنامه گلستان در سال ۱۸۲۶ میلادی با حمله ایران دور دوم جنگ‌های ایران و روسیه آغاز شد که بار دیگر به شکست ایران و انعقاد عهدنامه ترکمانچای فوریه ۱۸۲۸ میلادی منجر شد که بر اساس آن ارمنستان شرقی و تمام مناطق شمال ارس به روس‌ها واگذار شد. فتح ایروان. در زمان دوره اول جنگ‌های ایران و روسیه
ایروان. در زمان دوره اول جنگ‌های ایران و روسیه ارتش روس برای تصرف خان‌نشین ایروان دو مرتبه سعی کرد. اولین کوشش در سال ۱۸۰۴ میلادی بوقوع پیوست. در ماه ژوئن یک لشکر روس متشکل از ۴۵۰۰ نفر به فرماندهی ژنرال پاول سیسیانوف، وارد دشت آرارات شد و در ۱۵ ژوئیه ضربه نهائی را به‌سر قشون فتحعلی‌شاه قاجار وارد ساخت. پس از آن سیسیانوف سعی در تصرف ایروان نمود. قلعه ایروان مشرف بر سرحدات جنوبی شهر، ساحل مرتفع و پر صخره رود هرازدان (زانگو) قرار داشت. از سه طرف توسط حصارهای دو لایه محصور بود. حصار داخلی که از آجر و سنگ ساخته
لایه محصور بود. حصار داخلی که از آجر و سنگ ساخته شده بود، به حد کافی بلند و مستحکم و دارای هفده برج بود. در حدود ۳۲–۴۰ متری آن حصار خارجی قرار داشت که از رس و سنگ ساخته شده و نسبتاً باریک و کم ارتفاع بود. در اطراف قلعه چاله‌های عمیق و پهن کنده شده و برخی از آن‌ها نیز از آب پرگردیده بود. قلعه دارای ۶۰ توپ و ۲ خمپاره انداز و پادگان آن هفت هزار نفر سرباز داشت. محاصره ایروان از ۲۴ ژوئیه تا ۴ سپتامبر بطول انجامید. سیسیانوف دست به چند حمله زد ولی موفق نشد. کمبود آذوقه و مخصوصاً ادوات جنگی دشواری جدی برای لشکر
آذوقه و مخصوصاً ادوات جنگی دشواری جدی برای لشکر روس به وجود آورد. سیسیانوف ایروان را ترک کرده به گرجستان برگشت. دومین محاصره ایروان در پائیز ۱۸۰۸ میلادی بوقوع پیوست. این مرتبه لشکر ۷۷۰۰ نفری روسیه به فرماندهی "ژنرال گودوویچ" بطرف ایروان حرکت نمود و در ۸ اکتبر باغات و حومه شهر را تصرف کرد. قلعه ایروان در حلقه تنگی قرار گرفت. در ۱۷ نوامبر گوودویچ دست به حمله شدید زد، لیکن صرف نظر از کوشش‌های قهرمانانه جنگجویان روس این اقدام بدون نتیجه ماند، مشکلات تهیه مواد ضروری و زمستان، گودوویچ را به خاتمه محاصره ایروان
ضروری و زمستان، گودوویچ را به خاتمه محاصره ایروان مجبور نمود. تصرف ایروان از سوی قشون روس بعدها در زمان جنگ ایران و روس (۱۸۲۶ تا ۱۸۲۸) پیوست. قشون روس به طرف ایروان حرکت نمود قلعه ایروان در دست "حسن خان" بود او حدود ۱۸۰۰۰ نفر که اکثراً از شهر ایروان و ساکنین ارمنی دهات اطراف بودند در قلعه جمع شده بودند. قلعه ایروان زیر آتش شدید توپ‌ها قرار گرفت، در بیست و هشتم ماه ۱۴ توپ سنگین محاصره نمودند اما تمام شب سی ام ۴۰ توپ آتش گشودند. فقط آن شب بیش از ۱۰۰۰ گلوله توپ روی شهر ریخت و در نتیجه قسمت بزرگ خانه‌ها آتش
توپ روی شهر ریخت و در نتیجه قسمت بزرگ خانه‌ها آتش گرفته و ویران گردید. خاچاطور آبوویان در کتاب زخم‌های ارمنستان در این باره می‌نویسد: «قلعه ایروان در دود گم شد. پنج روز و پنج شب کوه و دره می‌غرید. مثل اینکه آتش سدوم و عموره از بالا می‌بارید. قلعه ایروان گاهی مثل چراغ روغن نورانی می‌شد و سپس خاموش می‌گردید. آنقدر گلوله توپ به سر و قلبش خورده بود که جانش به لبش رسیده بود.» در بامداد روز اول اکتبر یک دسته از سپاه روس برج شمال شرقی قلعه را تصرف نمود و یک گروه دیگر با نزدیک شدن به دروازه شمالی و با ازبین بردن
دیگر با نزدیک شدن به دروازه شمالی و با ازبین بردن آن وارد قلعه شد. قلعه معروف ایروان تصرف گردید. پادگان خان که از ۴۰۰۰ سرباز تشکیل می‌شد تسلیم گردید. حسن خان و ۲۰۵ مقام بلندپایه اسیر شدند حدود ۱۰۰ توپ و غنایم جنگی دیگر بدست آمد.
در روز ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۴ یک آمریکایی به نام آلتون الکساندر نولن (۱۹۸۴-) در محل کارش در کارخانه فراوری موادغذایی وان فود در مور اوکلاهاما یک زن ۵۴ ساله به نام کالین هافورد را سر بریده و یک زن ۴۴ ساله دیگر را با چاقو به شدت زخمی کرده است. گفته می‌شود که دلیل این حمله اخراج نولن از محل کارش بوده ولی محتویات صفحه فیسبوک او نشان می‌دهد که او پیشتر به اسلام گرویده بوده و در فیسبوک خود عکس‌هایی در حمایت از داعش و دفاع از سربریدن دشمنان اسلام پست کرده بوده است. متهم که پیش از حمله از کارخانه اخراج شده بود توسط مارک
که پیش از حمله از کارخانه اخراج شده بود توسط مارک وان مالک کارخانه هدف گلوله قرار گرفت و زخمی شد. نولن با اتهام قتل درجه یک و حمله با سلاح قتاله مواجه است و ممکن است دچار اتهامات فدرال هم بشود. ماهیت مخوف این حمله که در پی رشته سربریدن‌ها توسط داعش رخ داد باعث جلب توجه ملی در آمریکا بدان شد.
منطقه غیرنظامی یا خلع سلاح‌شده کره یک نوار مرزیست که شبه جزیره کره را به دو قسمت تقسیم می‌کند و نقش حائل را میان دو کشور کره‌ی شمالی و کره‌ی جنوبی دارد. این منطقه که از سال ۱۹۵۳ میلادی و در پایان جنگ سه‌ساله‌ی کره به وجود آمده است، علی‌رغم نامش یکی از نظامی‌ترین مناطق دنیاست. این منطقه، نواری به طول ۲۵۰ کیلومتر و عرض حدود چهار کیلومتر است که دو کره را از هم جدا کرده است. درون این منطقه هیچ گونه تاسیسات نظامی وجود ندارد، اما دو سوی این منطقه یکی از نظامی‌ترین نقاط جهان است. دو کشور کره شمالی و جنوبی هرگز به