payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حزب دموکرات و جمهوری‌خواه برای تصویب افزایش سقف استقراض دولت و همچنین تمدید بودجه دولت رای داد؛ و بدین ترتیب به تعطیلی ۱۶ روزه دولت آمریکا پایان داد. در صورتیکه بودجه توسط کنگره تصویب نمی‌شد، بخش‌های دیگری از دولت نیز تعطیل می‌شد. این طرح ساعاتی مانده به ضرب‌الاجل افزایش سقف استقراض دولت، به کاخ سفید اجازه داد حدود ۱۷ تریلیارد دلار بیشتر قرض بگیرد. دولت آمریکا تا ساعت ۱۱:۵۹ پنج‌شنبه‌شب فرصت داشت که سقف مجاز استقراض را افزایش دهد و اگر تا آن‌زمان کنگره چنین مجوزی به کاخ سفید نمی‌داد، آمریکا از بازپرداخت
مجوزی به کاخ سفید نمی‌داد، آمریکا از بازپرداخت بدهی‌هایش باز می‌ماند. طبق این طرح، دولت آمریکا اجازه خواهد داشت تا ۷ فوریه ۲۰۱۴ به قرض‌کردن پول برای تأمین نیازهای مالی خود ادامه دهد. این توافق، همچنین به دولت این امکان را می‌دهد که تا ۱۵ ژانویه به منابع مالی مورد نیاز برای انجام پرداخت‌های خود دسترسی داشته باشد. این طرح در مجلس سنا ۸۱ رای مثبت و ۱۸ رای منفی گرفت و ساعتی بعد در مجلس نمایندگان نیز با ۲۸۵ رای مثبت و ۱۴۴ رای منفی، تصویب شد. ۲۰۱۸. دولت فدرال آمریکا در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸(۱۳۹۶/۱۰/۲۹) نیز به دلیل
آمریکا در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۸(۱۳۹۶/۱۰/۲۹) نیز به دلیل موافقت نکردن کنگره آمریکا و اختلاف نظر بین جمهوری خواهان و دموکرات‌ها با لایحه بودجه پیشنهادی از طرف دولت ترامپ، تعطیل شد. این نوزدهمین بار است که دولت فدرال آمریکا در طول تاریخ این کشور تعطیل می‌شود. دولت آمریکا پس از سه روز تعطیلی،سرانجام در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸(۱۳۹۶/۱۱/۰۳) با لایحه ضرب العجلی کنگره دوباره بازگشایی شد. علل. تعطیلی ممکن است زمانی رخ دهد که یک نهاد قانونگذاری (از جمله قدرت قانونگذاری وتو توسط مسئول اجرایی) نمی‌تواند بر سر تخصیص بودجه برنامه‌های
اجرایی) نمی‌تواند بر سر تخصیص بودجه برنامه‌های دولتیش در سال مالی پیش رو به توافق برسد. در فقدان منابع کافی، دولت فراهم کردن خدمات غیرضروری را در آغاز سال مالی تحت تأثیر، متوقف می‌کند. کارمندان دولت که خدمات ضروری ارائه می‌کنند اغلب «کارمندان ضروری» خوانده می‌شوند و خواسته می‌شود به کار ادامه دهند. سالها بسیاری از سازمانهای فدرال در فاصلهٔ بودجه دهی به کار ادامه می‌دادند و عملیات و ملزومات غیر حیاتی را محدود می‌کردند، و باور داشتند کنگره قصد ندارد تا زمانی که ترتیبات لازم تصویب شود سازمانها تعطیل شوند. در
که ترتیبات لازم تصویب شود سازمانها تعطیل شوند. در جریان روند ترتیبات سال مالی ۱۹۸۱، پرزیدنت ریگان در خصوص لایحه ضد کسری بودجه از دادستان کل وقت آمریکا نظر خواست. در دو یادداشت صادره در ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ دادستان کل بیان کرد که این لایحه از سازمانها می‌خواهد همه عملیات خود را هنگام انقضای ترتیبات فعلی خاتمه بدهند. اثرات. تعطیلی دولت فدرال باعث می‌شود پرداختی شمار زیادی از کارمندان فدرال متوقف شود. کارکنان نظامی دچار قطع پرداخت نمی‌شوند ولی حقوقشان ممکن است طبق برنامه پرداخت نشود. در گذشته تعطیلی‌ها بر دولت شهری
پرداخت نشود. در گذشته تعطیلی‌ها بر دولت شهری واشینگتن، دی. سی. تأثیر گذاشته و کار مدارس و خدمات شهری نظیر جمع‌آوری زباله را متوقف کرده‌است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Government_shutdown
پساجنسیت‌گرایی (Postgenderism) جنبشی اجتماعی، سیاسی، و فرهنگی به منظور جنسیت‌زدایی از نوع بشر و جامعه انسانی است. پساجنسیت‌گرایان بر این باورند که از طریق فناوری‌های زیستی پیشرفته و فناوری‌های کمکی تولید مثل می‌توان کاری کرد که تفاوت‌های جنسی و زن و مرد بودن در نوع بشر در آینده برچیده شود. هواداران این جنبش بر این باورند که وجود نقش‌های جنسی مختلف در جامعه، و دسته‌بندی‌های جنسیتی برای فرد و جامعه مضرند. با پیشرفت فناوری‌های کمکی تولید مثل، هواداران این جنبش بر این باورند که در آینده‌ای نزدیک هر فرد، چه زن و
این باورند که در آینده‌ای نزدیک هر فرد، چه زن و چه مرد، قادر خواهد شد بدون داشتن سکس تولید مثل کند و از این رهگذر، نیاز به دسته‌بندی‌های جنسی نیز در جامعه از میان می‌رود. پساجنسیت‌گرایی از شاخه‌های ترابشریت است. منابع. Wikipedia contributors, "Postgenderism," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Postgenderism&amp;oldid=562949850 (accessed September 29, 2013).
مجتمع نظامی صنعتی یا مجتمع نظامی صنعتی کنگره‌ای، مفهومی است که عموماً برای اشاره به روابط سیاستی و پولی بین قانونگذاران، نیروهای مسلح ملی، و پایگاه نظامی صنعتی به کار می‌رود که از آن‌ها حمایت می‌کند. این روابط شامل مشارکت‌های سیاسی، اجازه سیاسی برای هزینه کردن نظامی، لابی کردن برای حمایت از بوروکراسی‌ها و نظارت صنعت است. این رابطه نوعی از مثلث آهنی است. این لفظ اغلب در اشاره به نظام پشت امور نظامی ایالات متحده، به کار می‌رود که پس از سخنرانی خداحافظی آیزنهاور در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۱ محبوبیت پیدا کرده‌است، گرچه آن
در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۱ محبوبیت پیدا کرده‌است، گرچه آن لفظ را می‌شود به هر کشور دارای زیرساخت با توسعه یافتگی مشابه بکار برد. ریشه‌شناسی. دوایت آیزنهاور رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (و ژنرال پنج-ستاره در جریان جنگ جهانی دوم) این لفظ را در سخنرانی خداحافظی خود خطاب به ملت در ۱۷ ژانویه ۱۹۶۱ به کار برد: پس از جنگ سرد. در پایان جنگ سرد ، پیمانکاران دفاعی آمریکایی از کاهش هزینه های دولت برای تسلیحات ناله کردند. [26] [27] آنها تشدید تنش ها ، مانند روسیه بر سر اوکراین ، را فرصت های جدیدی برای افزایش فروش سلاح دانستند
، را فرصت های جدیدی برای افزایش فروش سلاح دانستند و سیستم سیاسی را ، به طور مستقیم و از طریق گروه های صنعتی مانند انجمن صنایع دفاعی ملی ، مجبور کردند تا هزینه بیشتری برای خرید تجهیزات سخت افزاری نظامی داشته باشند. اندیشکده های وابسته به پنتاگون مانند موسسه لکسینگتون و شورای آتلانتیک نیز با توجه به تهدید روسیه ادعا کرده اند که باید هزینه ها را افزایش داد. [27] [28] ناظران مستقل غربی مانند ویلیام هارتونگ ، مدیر پروژه تسلیحات و امنیت در مرکز سیاست بین الملل ، خاطرنشان کردند: "تهاجم موشکی روسیه مزایای بیشتری
خاطرنشان کردند: "تهاجم موشکی روسیه مزایای بیشتری برای سازندگان سلاح دارد ، زیرا بهانه ای برای افزایش بودجه پنتاگون است- حتی اگر پنتاگون باندازه کافی پول برای مقابله با هر گونه تهدید واقعی علیه ایالات متحده داشته باشد. "[27] [29] منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Military–industrial_complex
در سیاست ایالات متحده، مثلث آهنی لفظی است که در علوم سیاسی برای توصیف رابطه سیاست‌گذاری بین کمیته‌های کنگره، بوروکراسی اجرایی (یا سازمانهای دولت) و گروه‌های ذی‌نفوذ به کار می‌رود. مثلاً در دولت فدرال سه طرف عبارتند از کمیته‌های کنگره، که مسئول برنامه‌ها و عملیات بودجه دهی دولت و سپس نظارت بر آنند، سازمان‌های فدرال که مسئول تنظیم صنایع تحت تأثیر آنند، و آخر از همه خود صنایع، و همچنین انجمن‌های تجاری و گروه‌های لابی‌گر که از این عملیات و برنامه‌ها سود می‌برند یا در پی سود بردن از آنهایند. شاید اولین مفهوم
یا در پی سود بردن از آنهایند. شاید اولین مفهوم مثلث آهنی در ۱۷ ژانویه ۱۹۱۹ توسط راف پولیتزر به کار رفت. پس از جنگ جهانی اول بود که او دربارهٔ کنفرانس صلح پاریس و روابط نوین بین متفقین نوشت: نمونه‌ای از این واژه اشاره به مجتمع نظامی صنعتی است، که در آن کنگره (و کمیته‌های نیروهای مسلح مجلس نمایندگان و سنا) وزارت دفاع آمریکا و پیمانکاران دفاعی مثلث آهنی را شکل می‌دهند. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Iron_triangle_(US_politics)
بِیناجنس یا اینترسکس افرادی هستند که از بدو تولد و از نظر بیولوژیکی مانند اندام جنسی، هورمون، کروموزوم‌های آنها با هنجارهای تعریف شده باینری جنس متفاوت است. به این معنی که اندام‌های جنسی مربوط به یک جنس را دارد؛ (صفات اولیه) اما موی صورت، لحن صدا، توزیع چربی در بدن، ساختار استخوانی و استقامت ماهیچه‌ای (صفات ثانویه) او کم و بیش شبیه جنس دیگر است. این ویژگی‌ها باتوجه کروموزوم‌ها، غده‌های جنسی، هورمون‌های جنسی یا اندام جنسی شناخته می‌شود. که بنابر اعلام کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تعاریف معمول
عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تعاریف معمول برای بدن‌های زنانه یا مردانه نمی‌گنجند. چنین گوناگونی‌هایی ممکن است در برگیرندهٔ ابهام در اندام جنسی، و ترکیبی از ژنوتیپ‌های کروموزومی و فنوتیپ‌های جنسی به غیر از XY مردانه و XX زنانه باشد. حدود ۱٫۷ درصد از افراد متولد شده دارای صفات اولیه و صفات ثانویهٔ جنسی متضاد هستند. هویت جنسیتی افراد بیناجنس ممکن است زن، مرد، بین زن و مرد، ترکیبی از زن و مرد یا خارج از آن (نان باینری) باشد. این افراد امکان دارد سیسجندر یا ترنسجندر باشند. در اجتماع. کالبد شکافی پس از مرگ
ترنسجندر باشند. در اجتماع. کالبد شکافی پس از مرگ استانیسواوا والاشیویچ نشان داد که او اینترسکس است، اگرچه وضعیت دقیق او مشخص نشد. هانه گابی ادیل مدل اصالتاً بلژیکی، در سال ۲۰۱۷، نشان داد که دارای ویژگی بیناجنسی سندروم بی‌حساسیتی آندروژن است. منابع. Fausto-Sterling, Anne (2000). Sexing the Body: Gender Politics and the Construction of Sexuality. New York: Basic Books. .
مایکل دیکمان (زاده ۲۳ دسامبر ۱۹۵۳) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی آلمانی است، که از سال ۲۰۰۳ به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت آلیانتس فعالیت می‌نماید. وی از سال ۱۹۸۸ به این شرکت پیوست و زمانی‌که از سوی هیئت مدیره به ریاست شرکت برگزیده شد، آلیانتس در آستانه ورشکستگی قرار داشت، ولی در کمتر از یک سال، این شرکت با مدیریت دیکمان، به سوددهی رسید. شرکت آلیانتس هم‌اکنون به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های بیمه جهان شناخته می‌شود.
غار شانه‌دَر (به کردی: ئه‌شکه‌وتی شانه‌ده‌ر) غار نه‌چندان بزرگی است که در کوه‌های بَرادوست در شمال غربی زاگرس، در دره رود زاب بزرگ در کردستان عراق واقع شده است. محل این غار در بخش بارزان از شهرستان مرگه‌سور استان اربیل است. این غار دارای بقایای باستان‌شناختی غنی از دوره پارینه‌سنگی میانی تا اواخر نوسنگی است. در منابع فارسی‌زبان نام این غار را به خاطر آوانویسی حدسی از روی انگلیسی به اشتباه شنیدار، شنیدر، شانیدار و شانیدر می‌نویسند. از لایه‌های استقراری اواخر دوران میان‌سنگی (۱۵٫۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ سال پیش)
اواخر دوران میان‌سنگی (۱۵٫۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ سال پیش) بازمانده‌های ده‌ها اسکلت انسان همراه با هدایای تدفینی پیدا شده است. بیشتر تدفین‌ها به حالت دست و پای جمع شده و متعلق به نوزادان و کودکان بوده‌اند. هدایای تدفینی در این گورها عموماً شامل زیورافزارهایی از جنس سنگ، حلزون، و نیز ابزارهای استخوانی بوده‌اند. سایش زیاد دندان‌های ساکنان جوان‌تر غار، نشان‌دهنده تداول جیره غذایی متکی بر خشکبار و جویدنی‌های سخت بوده است. کشف بقایای نئاندرتال‌ها. کشف مجموعه‌ای از اسکلت انسان‌های نئاندرتال در لایه موستری غار نقطه عطفی در
نئاندرتال در لایه موستری غار نقطه عطفی در مطالعات پارینه سنگی زاگرس و خاورمیانه به‌شمار می‌آید. گورستانی از لایه ب۱ مربوط به دوره آغاز نوسنگی است که طی روزهای پایانی آخرین فصل کاوش (۱۹۶۰) در غار شانه‌در کشف شد. گورستان یادشده در عمق حدود یک متری از کف غار به مساحتی در ابعاد ۶×۶ متر در انتهای غار کاوش و در نتیجه آن تعداد ۲۶ گور با بقایای ۳۵ اسکلت انسان و هدایای متعدد تدفینی یافت شد. تدفین‌ها عموماً به حالت جمع شده و جنینی بوده و اغلب مربوط به نوزادان و بچه‌ها بودند. کلیه تدفین‌ها بر بستری از خاکستر و زغال
بودند. کلیه تدفین‌ها بر بستری از خاکستر و زغال قرار داشت و تمام گورستان با لایه‌ای از رسوب رسی-شنی زرد رنگ پوشانده شده بود. نزدیک به نیمی از گورها دارای هدایای تدفینی از قبیل زیور آلات، حلزون، ابزار استخوانی، سنگ ساب و یک آویز مسی بودند. وجود این شئ مسی احتمالاً حاکی از وجود نوعی شبکه تجاری با آناتولی بوده است. مجموعه اسکلتهای انسانی ابتدا در سال ۱۹۶۲ به‌طور مقدماتی به وسیلهٔ خوان مونیزاگا در موزه بغداد مطالعه شدند. برپایه مطالعات ساکنان آغاز نوسنگی غار در دوره‌های دچار مضیقه بوده و آثار سوء تغذیه در اسکلت
دچار مضیقه بوده و آثار سوء تغذیه در اسکلت خرد سالان مشهود است. برپایه نتایج به دست آمده، رستنی‌ها، غله خودرو و میوه درصد عمده‌ای از خوراک آن‌ها را تشکیل می‌داده است. وجود شمار قابل توجه‌ای سنگ‌ساب نیز این رژیم غذایی مبتنی بر گیاهان را تأیید می‌کند. نئاندرتال‌های در عصر موستری در منطقه ای یافت شدند که در آنجا صدها ابزار سنگی شامل پرتابه‌ها، محافظ‌های جانبی و لایه‌های سنگی و استخوان‌های حیواناتی همچون بزهای وحشی، و لاک‌پشت مهمیزدار نیز یافت شد. ۹–۱۴ نه نمونه اول (شانه‌در ۱ تا ۹) بین سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۶۱ توسط
اول (شانه‌در ۱ تا ۹) بین سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۶۱ توسط رالف سولکی و تیمی از دانشگاه کلمبیا کشف شد. ۱۶ اسکلت شانه‌در ۳ در مؤسسه اسمیثسونیان نگهداری می‌شود. دیگر شانه‌درها (شانه‌در ۱، ۲ ، و ۴ تا ۸) در عراق نگهداری می‌شدند و ممکن است در طول حمله سال ۲۰۰۳ از بین رفته باشند، گرچه طرح‌های آنها در اسمیثسونیان باقی مانده‌اند. در سال ۲۰۰۶، هنگام مرتب کردن مجموعه ای از استخوانهای جانوران از محل در اسمیثسونیان، ملیندا زدر استخوان‌های پای دهمین نئاندرتال، که اکنون به نام شانه‌در ۱۰ شناخته می‌شود را، کشف کرد. شانه‌در ۱.
شانه‌در ۱۰ شناخته می‌شود را، کشف کرد. شانه‌در ۱. شانه‌در ۱ یک مرد نئاندرتال پیر بود که بین کاووشگران با نام «نانیدی» معروف بود. او بین ۳۰ تا ۴۵ ساله بود، و به عنوان یک نئاندرتال بسیار پیر محسوب می‌شد. شانه‌در ۱ دارای ظرفیت جمجمه ۱۶۰۰ سانتی‌متر مکعب بود و در بلندی قامتش حدود ۵ فوت ۷ اینچ (۱۷۴ سانتیمتر) بود و دارای علائم شدید تغییر شکل در وی دیده می‌شد. در طول زندگی فردیش، ضربات شدیدی به سمت چپ صورتش وارد شده بود و آثار یک شکستگی خردکننده در حدقه سمت چپش ایجاد شده بود که می‌توانست یک چشم او را به شکل جزئی یا
شده بود که می‌توانست یک چشم او را به شکل جزئی یا کامل کور کند. استاد دانشگاه واشینگتن اریک ترینکاوس و دکتر سباستین ویلوت از مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، طبق تجزیه و تحلیل‌های جدیدتر از شانه‌در ۱ تأیید می‌کنند که رشد استخوان در کانال‌های گوش او منجر به کاهش شنوایی گسترده شده است. شانه‌در ۲. شانه‌در ۲ یک مرد نئاندرتال حدوداً ۳۰ ساله بود که از آرتروز خفیف در سمت راست بدنش رنج می‌برد. تخمین زده می‌شود که بلندی قامت شانه‌در ۲، ۵ فوت ۲ اینچ (۱۵۹ سانتیمتر) است که او را کمی پایین‌تر از میانگین قد یک نئاندرتال مرد
او را کمی پایین‌تر از میانگین قد یک نئاندرتال مرد قرار می‌دهد. او توسط صخره‌هایی که از سقف غار سقوط می‌کردند، کشته شده، که باعث خرد شدگی قابل توجه در جمجمه و استخوان‌های او شده است. جمجمه حدود ۵–۶ سانتی‌متر فشرده شده بود. شانه‌در ۳. شانه‌در ۳ یک مرد ۴۰ تا ۵۰ ساله بود که در همان قبرهای شانه‌در ۱ و ۲ یافت شد. زخم در دنده ۹ سمت چپ حاکی از آن است که این فرد بر اثر عارضه ناشی از زخم فرورفتن جسمی تیز به آن ناحیه درگذشته است. رشد استخوان در اطراف زخم نشان می‌دهد که شانه‌در ۳ حداقل چند هفته پس از آسیب دیدگی زندگی
شانه‌در ۳ حداقل چند هفته پس از آسیب دیدگی زندگی کرده، در صورتی که آن جسم هنوز در بدنش بوده. شانه‌در ۴، «دفن گل». اسکلت شانه‌در ۴ که یک مرد بالغ ۳۰ تا ۴۵ ساله بوده، در موقعیت جنین بر روی سمت چپش، توسط سولکی در سال ۱۹۶۰ کشف شد. سالها تصور می‌شد که شانه‌در ۴ شواهد محکمی برای یک مراسم تدفین نئاندرتالی می‌باشد. نمونه‌های معمول خاک از اطراف بدن، که برای تجزیه و تحلیل گرده‌ها در تلاش برای بازسازی تاریخچه پالئوکلیمی و پوشش گیاهی محل جمع‌آوری شده بود، هشت سال پس از کشف آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. شانه‌در Z. در
آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. شانه‌در Z. در فوریه سال ۲۰۲۰، محققان از کشف بقایای نئاندرتالی دیگر خبر دادند که به بیش از ۷۰٬۰۰۰ سال قبل برمی گردد. منابع. The Proto-Neolithic Cemetery in Shanidar Cave. By Ralph S. Solecki, Rose L. Solecki and Anagnostis P. Agelarakis, Texas A&amp;M University anthropology series; no.7, 2004, xv+234pp. Figs. , Illus. ,
زَرتُشت خُورّگان (ناموَر به زرتشت دوم یا احتمالاً همان «بوندوس») در دوره ساسانی دینی نوین به نام درست‌دین یا زرتُشتگان آورد. او همنام با زرتشت پیامبر است اما آورندهٔ مزدیسنا نیست. گفته شده که مزدک نیز از پیروان او بود. آگاهی‌ها و منابع دربارهٔ او بسیار اندک و متناقض است. بسیار محتمل است که بوندوس با زرتشت خورگان یک شخصیت واحد باشند. زرتشت‌خورگان در منابع. فرصت‌الدوله در آثار عجم چنین می‌نویسد: زرتشت خورگان که استاد مزدک از اهالی شهر پسا بود که سال‌ها در بیزانس (روم شرقی) به‌سر می‌برد و در آنجا با کتاب‌های
(روم شرقی) به‌سر می‌برد و در آنجا با کتاب‌های فلسفی یونانی از جمله جمهوریت افلاطون آشنایی پیدا کرد و تحت تأثیر اندیشه مدینه فاضله افلاطون قرار گرفت. اندیشه‌های زرتشت خورگان که بیشتر جنبه اقتصادی و اجتماعی داشت، از سوی شاگردش مزدک به جامعه ایرانی شناسانده شد. ابن ندیم در کتاب "الفهرست" از دو مزدک یاد کرده‌است و از آنها با عنوان مزدک قدیم و مزدک اخیر نام برده‌است. در واقع مزدک قدیم همان بوندوس و مزدک اخیر همین مزدک بامدادان است. ملالاس روایت می‌کند در عهد دیوکلسین دویست سال پیش از مزدک مردی مانوی به نام
دیوکلسین دویست سال پیش از مزدک مردی مانوی به نام پوندس در روم ظهور کرد که عقاید تازه‌ای داشت؛ و با کیش رسمی مانوی راه اختلاف می‌سپرد. از گفتار پوندس است: خدای خیر با خدای شر نبرد کرد و او را شکست داد، اینجاست که پرستش خدای پیروز واجب است. پس نتیجه این می‌شود که فرقه مزدک نزدیک دو قرن پیش از خود مزدک در کشور روم پایه‌گذاری شده و پایه‌گذار آن یک نفر ایرانی‌تبار به نام پوندس یا زرتشت پسر خورگان از مردم پسا بوده‌است. این مرد دعوت خود را در روم ظاهر کرد و سپس به ایران سفر کرد و به دعوت پرداخت. از اشارات درج‌شده
ایران سفر کرد و به دعوت پرداخت. از اشارات درج‌شده در کتاب‌های عربی چنین برداشت می‌شود که زرتشتِ خورگان پیشوایی بوده که دعوت او فقط جنبهٔ نظری داشته‌است؛ اما مزدک، مرد عمل بوده و به‌گفته طبری در نزد طبقه عامه مردم، خلیفه به‌شمار می‌آمده‌است و درنتیجه، مزدک رفته‌رفته نام پایه‌گذار اصلی دین جدید را تحت‌الشعاع قرار داده و در همان عهد خود، فرقه را به نام مزدکیه مشهور نمود. تفاوت زرتشت بزرگ با زرتشت خورگان. زردشت بزرگ، پیامبر مزدیسنان که با القابی چون پسر آذرپاد یا اورتَشب، سپَنتمَه زَرتُشتَرَه و در پهلوی به نام
اورتَشب، سپَنتمَه زَرتُشتَرَه و در پهلوی به نام زردشت سِپَنتَمان و در زبان فارسی زردشت اِسپَنتَمان و در ادبیات مزدیسنا به اَشو زردشت (پاک و مقدس) ویا زردشت هِرتسفُلد، یاد می‌شود، با زردشت خورگان (یا بونده یا بوندوس رومی، با زردشت خُرَّکان یاخُرگان) که مصلحی بزرگ در زمان ساسانیان بوده‌است، تفاوت بسیار دارد. زردشت خورگان درواقع نظریه‌پرداز و پایه گزار مرامی بود که در آن بازگشت به اصالت و آیین یگانه‌پرستی زردشت بزرگ پیامبر ایران باستان را مَدّ نظر داشته و شاهان ساسانی را به پیروی از آن مرام تشویق و سفارش
شاهان ساسانی را به پیروی از آن مرام تشویق و سفارش می‌کرد، چرا که در آن روزگار که موبدان به دلخواه خود تعبیرها و تفسیرهای گوناگونی از آیین زردشتی داشتند، مردم را دچار سردرگمی و دوگانگی کرده بودند. در واقع او و مریدش مزدک فرزند بامداد که مردی نیرومند در گفتار و رفتار بود، با پیروانی که به‌دست آورده بودند نیرویی پیدا کردند و در برابر شاهان ساسانی ایستاده و از آنان انتقاد می‌کردند. شخصیتی که پژوهشگران و نویسندگان شرق و غرب او را بیشتر از نویسندگان ایرانی شناخته و نوشته‌های بسیاری از او و اندیشه‌ها و باورهایش
و نوشته‌های بسیاری از او و اندیشه‌ها و باورهایش منتشر و به جهانیان عرضه داشته‌اند. او یک قرن پیش از ظهور اسلام در منطقهٔ فسا متولد و بنا بر گفته‌های گروهی از نویسندگان، زردشت خورگان یکی از جبارشاهزادگان فارس و به گفته برخی دیگر، او یک مغ آریایی زردشتی بود که اندیشه‌هایش را تحت تأثیر فیلسوفان غرب به‌ویژه مدینهٔ فاضلهٔ (آرمان شهر) افلاطون پی ریزی کرد؛ و چون توانی به دست آورد و از رنج مردم زمان خود آگاه گشت، با حاکمان به ستیزه‌گری پرداخت، به طوری که توانست به کمک شاگردان و مریدان خویش اموال غصب شدهٔ مردم را
کمک شاگردان و مریدان خویش اموال غصب شدهٔ مردم را از حاکمان بازپس ستاند و به صاحبانش بازگرداند. او حکومت ساسانی را متهم به دورشدن از مرام یگانه‌پرستیِ دین زردشت پیامبر نمود و ایجاد فاصلهٔ طبقاتی را به باد سرزنش گرفت. به طوری که اندیشه‌های برابرخواهی و دادگریِ او با ظهور اسلام آشکار و همگانی شد. شاه ساسانی دستور دستگیری اورا صادر نمود. اما طرفداران او در دستگاه حکومت به او خبر دادند. زردشت خورگان پنهانی از ایران خارج وبه کشور روم همسایهٔ غربیِ ایران پناهنده شد؛ و چون در آن زمان ایران و روم دشمنی دیرینه
شد؛ و چون در آن زمان ایران و روم دشمنی دیرینه داشتند از مرامش استقبال و در ترویج باورهایش یاریش نمودند. او در روم شاگردان فراوانی تربیت کرد و افکارش را با نام «داریسفین» که معادل «درست دین» باشد ارایه نمود. درست دین معادل دین بِهی، دین روشنایی، دین خوب بود که زردشتیان خود را به آن نام نامیدند. زرتشت خورگان در شاهنامه. فردوسی داستان مانی را در ۳۵ بیت "شاهنامه" آورده‌است. مانی نگارگری است که از چین آمده و در پنجاهمین سال پادشاهی شاپور دوم، پیامبری خود را آشکار، برتری خود را بر دیگر دین‌آوران جهان نمایان، و
برتری خود را بر دیگر دین‌آوران جهان نمایان، و از شاه درخواست یاری می‌کند. فردوسی، مانی را با ویژگیهایی چون چربدست و برمنش (متکبر) یاد می‌کند. شاپور سپس با بدگمانی از موبدان می‌خواهد که سخنان مانی را بشنوند و با او به گفتگو بپردازند. موبد بزرگ در این گفتگو بر مانی چیره می‌شود و مانی از گفتار وی فرومی‌ماند. شاپور دستور کشتن مانی را می‌دهد تا پوست او کنده، از کاه پر و پیکرش در شهر آویخته شود. تطبیق بوندس با مانی شاهنامه. برخی تاریخ‌پژوهان به دلیل تفاوت های بسیار مانی شاهنامه با مانی اصلی ، هم زمان بودن بوندس
مانی شاهنامه با مانی اصلی ، هم زمان بودن بوندس و مانی شاهنامه و اینکه هردو در آغاز در بیرون از ایرانشهر شروع به تبلیغ کردند .، زرتشت خورگان را با مانی شاهنامه تطبیق دادند منابع. ازپستا فسا. جلیل رضازاده نشرفاصل
آیین مزدک یا مزدکیه یک جنبش مذهبی مشتق‌شده از مزدیسنا و با مفاهیم اجتماعی بود که در دوران حکومت قباد (۴۸۸–۵۳۱ میلادی)، خیزش‌هایی انقلابی در ایران به‌وجود آورد و ماهیتی شبه‌سوسیالیستی داشت ولی در پایان حکومت قباد، عمدتاً در نتیجهٔ کوشش‌ها و اقدامات خسرو انوشیروان، پسر و جانشین قباد، به سختی سرکوب شدند. این جنبش مساوات‌خواهانه، در حادترین شکل خود، منادی توزیع منصفانهٔ ثروت و شکستن یا کاستن موانعی بود که برای تمرکز مالکیت و زنان در طبقاتِ دارای امتیاز ایجاد شده بودند. پیدایش. گفته می‌شود جنبش مزدکی را زرتشت
بودند. پیدایش. گفته می‌شود جنبش مزدکی را زرتشت فرزند خرگان، موبد یا موبد موبدان فسا در فارس بنیاد نهاد که پیروانش زرادشتکان خوانده می‌شدند، کریستین‌سن این زرادشت را با یک مانوی به نام بوندس یکی می‌داند که به گفتهٔ مالالاس در عهد دیوکلتیان به روم آمد و آموزه‌هایی مغایر با اکثریت مانویان داشت و به ایران رفت تا آموزه‌اش را بگستراند. فرقه او «دریست دینان» (τῶν Δαρισθενῶν) یعنی دارندگان دین درست خوانده می‌شد و مالالاس می‌گوید که خود قباد درست دین (ὁ Δαράσθενος برای ὁ Δαρίσθενος) بود. کریستین‌سن بوندس را لقبی
برای ὁ Δαρίσθενος) بود. کریستین‌سن بوندس را لقبی افتخاری برای زرادشت (از فارسی میانه bwyndk) به معنای بسیار محترم می‌داند و مزدکیه را یک فرقه مانوی اصلاحی در نظر می‌گیرد. به هر حال، کالیما، زرادشت و بوندس را افرادی متفاوت می‌داند و یارشاطر زرادشت را در قرن پنجم میلادی قرار می‌دهد. بنا بر آریگونی، بوندس شکل اشتباه بودس و نتیجتاً نوعی بازشخصیت بخشی ساختگی به بودا است. یارشاطر معتقد است تأسیس جنبش زرادشت شاید همزمان با پایان هزارهٔ زرتشت بوده باشد که برخی محاسبات آن را در پایان قرن چهارم یا شروع قرن پنجم
محاسبات آن را در پایان قرن چهارم یا شروع قرن پنجم میلادی می‌داند. شاید هم آموزه‌ای باشد که ادورباد مارسپندان با آن می‌جنگیده، کسی که در عهد شاپور دوم که در معرض آزمون گذر از آتش قرار گرفت. به نظر می‌رسد منشأ این جنبش بیشتر زرتشتی بوده باشد تا مانوی، گرچه ویژگی‌های گنوستیکی به خود گرفته که بدان پیوستگی به مانویت می‌دهد. شاید به عنوان تلاشی برای مردمی کردن مزداییسم و گستراندن آن به عنوان شکلی غیر نخبه گرایانه که بتواند موانع طبقاتی را برطرف کرده و عموم مردم را جذب کند شروع شده باشد. در متن اوستای موجود،
را جذب کند شروع شده باشد. در متن اوستای موجود، حمایت از سهیم شدن مساوی ثروت، زنان، و خرد وجود دارد، مثلاً در وندیداد چهار. ۴۴ «اگر همدینان (همودینا)، برادران و دوستان پول، همسر (زن)، یا خرد بخواهند به آنی که پول می‌خواهد باید پول داده شود، به آنی که زن می‌خواهد باید زن داده شود تا ازدواج کند، به آنی که خرد می‌خواهد باید کلام مقدس آموزش داده شود.» ابن ندیم خرمیهٔ اولیه (مزدکیان) را فرقه‌ای زرتشتی که مزدکی قدیمی بنا نهاده توصیف می‌کند، که پیروانش را امر کرد از لذایذ زندگی لذت ببرند، خواسته‌شان برای خوردن و
از لذایذ زندگی لذت ببرند، خواسته‌شان برای خوردن و آشامیدن را با روح برابری ارضا کنند، از سیطره بر یکدگر خودداری کنند، در زنان و خانواده سهیم شوند، سعی کنند کردار نیک کنند، از خونریزی و آسیب رساندن به دیگران خودداری کنند و مهمان نواز باشند. مزدک. در دورهٔ قباد، جنبش زرادشت به رهبری مزدک، که ابن ندیم او را مزدک جوانتر می‌خواند احیا شد. بنا بر طبری، او اهل مضربه در نزدیکی کوت العماره امروزی بود، گرچه وزندوک آن را در خوزستان می‌داند. استخر و تبریز هم به عنوان زادگاه مزدک ارائه شده‌اند. گفته می‌شود موبد بوده و
مزدک ارائه شده‌اند. گفته می‌شود موبد بوده و کریستن‌سن او را با ایندرازار روحانوی مانوی یکی می‌داند، کسی که مالالاس می‌گوید توسط شاه ایران در حدود ۵۲۷ کشته شده. ایندارازار (ایندازاروس در تئوفون) را نولدکه اندرزگر (پند دهنده) تفسیر کرده؛ کلیما بیان کرده نام درست آن را ویندارازار می‌داند و حدس زد اگر مزدک یک لقب بوده باشد این نام واقعی او بوده‌است. رشته اتفاقاتی که در پایان سدهٔ پنجم رخ دادند، منجر به افزایش تنگدستی و بروز انتظارات آخرالزمانی شد. ایران طی حکومت پیروز دچار یک دورهٔ هفت سالهٔ خشکسالی و قحطی شد.
پیروز دچار یک دورهٔ هفت سالهٔ خشکسالی و قحطی شد. شکست از هفتالیان در ۴۸۴ پرداخت خراج به آنان را به ساسانیان تحمیل کرد. هفتالیان و جنگ‌های درون دودمانی هم ضربات شدیدی بر اشراف نظامی وارد کرد و قابلیت آنان برای نگهداری جایگاه ممتازشان را تضعیف کرد. شاید منفعت مشترک شاه و مردم در کاهش قدرت اشراف بزرگ باعث شده باشد قباد خود را مزدکی بداند. او شاید این جنبش را چون پایگاهی احتمالی برای حمایت گسترده علیه اشراف دیده باشد، و برنامهٔ آن را چون ابزاری برای بازگردانی پادشاهیش از طریق دگرگونی آن می‌دیده‌است. نولدکه
پادشاهیش از طریق دگرگونی آن می‌دیده‌است. نولدکه قباد را حکمرانی توانا و پرقدرت نمایاند، که مزدکیه را با انگیزه‌هایی صرفاً سکولار، چون ابزاری برای کاستن از قدرت اشراف و روحانیون مورد استفاده قرار داده‌است. کریستین‌سن استدلال کرد که قباد نوکیشی صدیق و فرمانروایی نوع‌دوست بود که اعتقاد مذهبی و خواست رفاه بندگانش به او انگیزه می‌داد. پگولفسکایا قباد را یک مزدکی صدیق می‌دید تا یک فرمانروای تیز و زیرک. کلیما توصیف «نوع‌دوستی» کریستن‌سن از قباد را بر معنای رفتار او در جنگ‌ها رد می‌کند، گرچه منبعی عربی می‌گوید که
در جنگ‌ها رد می‌کند، گرچه منبعی عربی می‌گوید که قباد، به عنوان یک زندیق، از خون ریختن می‌هراسید. گرچه راهی برای مطمئن شدن وجود ندارد، به احتمال زیاد ترکیبی از منافع سیاسی و باور مذهبی به قباد انگیزه می‌داده‌است. تا جایی که می‌توان از منابع متأخرتر آموزه‌هایی را که به مزدک نسبت داده می‌شود بازسازی کرد، به نظر می‌رسد او از برخورداری از چیزهای مادی به اعتدال، و یک نظم اجتماعی و اقتصادی صلح آمیز، مساوات خواهانه و غیر رقابتی حمایت می‌کرده‌است. مسکویه می‌گوید که مزدکیه «پیروان عدل» (العدلیه) خوانده می‌شدند و