payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دامپزشکی از دانشکده تولوز دریافت کرد. بین سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۳۴ در دانشکده رشته تشریح و جراحی تدریس نمود و در کنار آن به سمت معلم تدریس عملی دانشجویان در درمانگاه‌های دامپزشکی ارتش انتخاب گردیدند. وی در پست‌های ریاست دامپزشکی هنگ سوار حمله، رئیس بیمارستان دامپزشکی دانشکده افسری، فرماندهی رسته دامپزشکی دانشکده افسری و رئیس انجمن ملی تربیت بدنی ایران به فعالیت پرداخت. ایزدپناه همچنین دومین سرپرست سازمان تربیت بدنی بود در دوران ریاست وی، ورزش ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو و ۱۹۶۶ توکیو شرکت کرد. در سال
آسیایی ۱۹۵۸ توکیو و ۱۹۶۶ توکیو شرکت کرد. در سال ۱۹۵۸ کاروان ورزش ایران صاحب ۸ مدال طلا، ۱۴ نقره و ۷ مدال برنز شد و در سال ۱۹۶۶، ۶ مدال طلا، ۸ نقره و ۱۷ برنز شد. وی در سال ۱۳۳۵–۱۳۳۸ ریاست فدراسیون کشتی ایران بر عهده داشت وی در طی سالهای ۱۳۳۶تا ۱۳۳۷ مدیر سازمان دامپزشکی کشور بود (منبع: سایت سازمان دامپزشکی کشور)
چیونگ تان‌سانگ (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل ویتنام است. وی رئیس‌جمهوری سابق ویتنام بود.
سوامی ویوکاناندا -وی وِک آناندا- (; – ) با نام اصلی نارندرا نات داتا (انگلیسی: Narendra Nath Datta) یوگی و عارف اهل هند بود. او نخستین کسی است که فلسفه‌های یوگا و ودانتا را در سال ۱۸۹۳ در کنگره جهانی ادیان در شیکاگو، ایلینوی به جهان غرب معرفی کرد. وی که مرید و جانشین یوگی عارف مشهور قرن نوزده هند شری راما کریشنا بود توانست آیین هندوئیسم را در قرن نوزدهم در جهان بشناساند.
تور هایردال (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند در زمینه مردم‌نگاری و ماجراجویی اهل نروژ بود. در مورد او فیلمی به نام کن-تیکی با بازی پال سوره هاگن در سال ۲۰۱۲ ساخته شد. کشتی را
بیورن بوری () () (زادهٔ ) که در منابع فارسی به بیون بورگ شهرت دارد؛ تنیس‌باز بازنشستهٔ سوئدی‌ و رتبهٔ یک اسبق تنیس جهان است. او عموماً به عنوان یکی از برترین تنیسورهای تاریخ این رشتهٔ ورزشی و نیز بهترین ورزشکار تاریخ کشور سوئد بعد از زلاتان ابراهیموویچ به‌شمار می‌رود. بیورن بوری نخستین تنیس‌بازی بود که بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ به رکورد ۱۱ قهرمانی گرند اسلم اُپن دست یافت؛ شش قهرمانی در آزاد فرانسه و پنج قهرمانی متوالی در مسابقات تنیس ویمبلدون. وی در سال ۱۹۸۹ شرکت تجهیزات ورزشی بیورن بورگ را تأسیس کرد.
فردریک ویلِم دِ-کلرک ؛ (زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل آفریقای جنوبی بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ معاون رئیس جمهور در دولت دموکراتیک بود. وی به عنوان آخرین رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی از دوران حکومت اقلیت سفیدپوست شناخته می‌شود، او و دولتش نظام آپارتاید را برچیده و قانون حق رأی عمومی را اجرایی کردند. او از نظر ایدئولوژیک محافظه‌کار و از نظر اقتصادی به لیبرالیسم اقتصادی معتقد بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷ حزب ملی (NP) را رهبری کرد. دی کلرک در ژوهانسبورگ و در یک خانواده با
کرد. دی کلرک در ژوهانسبورگ و در یک خانواده با نفوذ آفریکانر به دنیا آمد، قبل از اینکه حرفه حقوقی را دنبال کند، در دانشگاه پوچف استروم تحصیل کرد. با پیوستن به حزب ملی، که با اعضای آن پیوندهای خانوادگی داشت، به عنوان نمایندگی مجلس انتخاب شد و همچنین در دولت اقلیت سفیدپوست پی دبلیو بوتا دارای پست‌های وزارتی متوالی بود. به عنوان وزیر، او از آپارتاید نه تنها حمایت می‌کرد، بلکه یک سیستم جداسازی نژادی را اجرایی کرد که برای سفیدپوستان آفریقای جنوبی امتیازات ویژه قائل می‌شد. پس از استعفای بوتا در سال ۱۹۸۹، دی کلرک
می‌شد. پس از استعفای بوتا در سال ۱۹۸۹، دی کلرک ابتدا به عنوان رهبر NP و سپس به عنوان رئیس‌جمهور جایگزین او شد. اگرچه ناظران بین‌المللی انتظار داشتند که او نیز به سیاست‌های بوتا از آپارتاید ادامه دهد، دکلرک تصمیم گرفت به این سیاست پایان دهد. او آگاه بود که خصومت و خشونت فزاینده قومی آفریقای جنوبی را به یک جنگ داخلی نژادی سوق می‌دهد. البته در میان همین خشونت‌ها، نیروهای امنیتی ایالتی مرتکب نقض گسترده حقوق بشر شدند و خشونت را بین مردم خوسا و زولو تشویق کردند، اگرچه دی کلرک بعداً تحریم ناشی از چنین اقداماتی را
دی کلرک بعداً تحریم ناشی از چنین اقداماتی را رد کرد. او اجازه برگزاری راهپیمایی‌های ضد آپارتاید را داد، طیفی از احزاب سیاسی ضد آپارتاید را که قبلاً ممنوع شده بودند قانونی کرد و فعالان ضد آپارتاید زندانی مانند نلسون ماندلا را آزاد کرد. او همچنین برنامه تسلیحات هسته ای آفریقای جنوبی را از بین برد. دی کلرک با ماندلا مذاکره کرد تا آپارتاید را کاملاً از بین ببرد و گذار را به رأی عمومی واگذار کرد. در سال ۱۹۹۳، او علناً به دلیل اثرات مضر آپارتاید عذرخواهی کرد. او بر انتخابات غیر نژادی سال ۱۹۹۴ نظارت داشت که در آن
انتخابات غیر نژادی سال ۱۹۹۴ نظارت داشت که در آن ماندلا کنگره ملی آفریقا (ANC) را به پیروزی رساند. حزب ملی با رهبری دی کلرک به‌عنوان حزب دوم انتخاب شد. سپس دی کلرک به عنوان معاون رئیس‌جمهور در دولت ائتلافی تحت رهبری ماندلا انتخاب شد. در این سمت، او از ادامه سیاست‌های اقتصادی لیبرال دولت حمایت کرد، اما با کمیسیون حقیقت و آشتی که برای تحقیق در مورد نقض حقوق بشر در گذشته تشکیل شده بود، مخالفت کرد و خواستار عفو عمومی جنایات سیاسی شد در نهایت روابط کاری او با ماندلا تیره شد، اگرچه او بعداً با محبت از ماندلا یاد
تیره شد، اگرچه او بعداً با محبت از ماندلا یاد کرد. در ماه مه ۱۹۹۶، پس از مخالفت NP با قانون اساسی جدید، دی کلرک آن را از دستور کار دولت ائتلافی خارج کرد. در نهایت حزب ملی در سال بعد منحل شد و به عنوان حزب ملی جدید تغییر نام داد. دی کلرک نیز در سال ۱۹۹۷ از سیاست بازنشسته شد و پس از آن در سطح بین‌المللی سخنرانی کرد. نام دی کلرک کماکان در میان بسیاری از اقشار جامعه آفریقای جنوبی یک چهره بحث‌برانگیز هست. او جوایز بسیاری از جمله جایزه صلح نوبل را برای برچیدن آپارتاید و آوردن حق رای عمومی و فارغ از نژاد به
آپارتاید و آوردن حق رای عمومی و فارغ از نژاد به آفریقای جنوبی دریافت کرد. در مقابل، او از سوی فعالان ضد آپارتاید به دلیل ارائه تنها یک عذرخواهی ساده برای آپارتاید و نادیده گرفتن نقض حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی دولتی مورد انتقاد قرار گرفت. او همچنین توسط ناسیونالیست‌های آفریقایی آفریقای جنوبی محکوم شد، آنها ادعا کردند که با کنار گذاشتن آپارتاید، او به منافع اقلیت افریکانر این کشور خیانت کرده‌است. زندگی‌نامه. دی کلرک در مارس ۱۹۳۶ در ژوهانسبورگ زاده شد. او پیش از اینکه در فوریه ۱۹۸۹ رهبری حزب ناسیونالیست را
از اینکه در فوریه ۱۹۸۹ رهبری حزب ناسیونالیست را از پیتر ویلم بوتا بگیرد سال‌ها به عنوان وکیل و وزیر کار کرده بود. سال پس از آن او ممنوعیت فعالیت احزاب از جمله حزب کنگره ملی آفریقا که نلسون ماندلا از رهبرانش بود را لغو کرد. این کار، زمینه را برای تشکیل نخستین حکومت چندنژادی مبتنی بر دموکراسی در آفریقای جنوبی فراهم کرد. پس از انتخابات چند حزبی که در سال ۱۹۹۴ برگزار و ماندلا رئیس‌جمهور شد دی کلرک یکی از دو معاون رئیس‌جمهور کشور شد. در سال ۱۹۹۶ پس از اختلافات شدید بر سر شکل آینده حکومت، دولت را ترک کرد. با این
بر سر شکل آینده حکومت، دولت را ترک کرد. با این همه نقش او در صحنه سیاسی آفریقای جنوبی همیشه مناقشه برانگیز بوده‌است. بسیاری از سیاهان در آفریقای جنوبی به خاطر اینکه او در دوران ریاست جمهوری‌اش نتوانسته مانع خشونت‌ها علیه سیاهپوستان شود از او انتقاد می‌کنند و از سوی دیگر سفیدپوستان متعصب هم تلاش‌های او را برای پایان دادن به حکومت آپارتاید، خیانت می‌دانند. در سال ۲۰۲۰ او درگیر جنجالی شد و متهم شد که سعی در کم‌اهمیت جلوه دادن بررسی جدی دوران آپارتاید را داشته‌است. فردریک دی کلرک در سال ۲۰۲۰ از اینکه آپارتاید
فردریک دی کلرک در سال ۲۰۲۰ از اینکه آپارتاید را جنایت علیه بشریت بخواند خودداری کرد. این اظهارنظر، با انتقادهای زیادی رو به رو شد. بیماری و درگذشت. در ژوئن ۲۰۲۱ پزشکان تشخیص دادند که فردریک دی کلرک به مزوتلیوما (نوعی سرطان ریه بدخیم) مبتلا است. او در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ در خانه خود در کیپ‌تاون در ۸۵ سالگی درگذشت.
وِیاچسْلاو میخائلوویچ مولوتُف (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک سیاستمدار بلشویک و دیپلمات اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که به عنوان وزیر امورخارجهٔ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی خدمت کرد. زندگی‌نامه. مولوتف با نام اصلی ویاچسلاو میخائیلوویچ اسکریابین در روستای کوکارکا، یارانسک (هم‌اکنون سوتسک استان کیروف) به دنیا آمد. پسر یک شاگرد مغازه بود. وی در یک مدرسهٔ راهنمایی در کازان تحصیل نمود و در سال ۱۹۰۶ به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (RSDLP) پیوست. وی به‌زودی به حزب رادیکال بلشویک به رهبری ولادیمیر لنین گرایش پیدا کرد.
بلشویک به رهبری ولادیمیر لنین گرایش پیدا کرد. اسکریابین برای فعالیت‌های سیاسی نام مستعار مولوتف (به معنی چکش) برای خود برگزید. در سال ۱۹۰۹ وی دستگیر شد و به مدت دو سال در وولوگدا در تبعید گذراند. مهمترین دوره وی وزارت امورخارجه در جنگ جهانی دوم تا پیش از آفند بزرگ آلمان به شوروی بود. وی در زمان انعقاد پیمان‌نامه مولوتوف-ریبنتروپ وزیر امورخارجه بود و همچنین در مذاکرات پیوستن به محور اتحادجماهیر شوروی نیز به عنوان سخنگوی استالین با در مذاکره با هیتلر در آلمان نقش بزرگی بر عهده داشت. وی که پست‌های نخست‌وزیری
نقش بزرگی بر عهده داشت. وی که پست‌های نخست‌وزیری و وزارت امور خارجهٔ اتحاد شوروی را بر عهده داشت در ۸ نوامبر ۱۹۸۶ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
انیکیوس مانلیوس بوئتیوس (زاده ۴۸۰ میلادی – درگذشته ۵۲۴ میلادی) ، فیلسوف مسیحی سده ششم میلادی زاده رم است. او بسیاری از آثار فیلسوفان و دانشمندان یونان باستان را به لاتین برگرداند. افزون بر این بوئتیوس آثار بسیاری نیز برجا گذاشت: "منطق کهن" ، پرآوازه‌ترین اثر ارسطو که تا نیمه سده دوازدهم میلادی در دسترس بود. همچنین "در باب اجزاء زودفهم" که در آن به توضیح کلمات پرداخته شده و عبارات تفهیم و ساده‌سازی شده است، یعنی آنچه سنگ‌بنای فلسفه مدرسی را تشکیل داده است و سرانجام تعریف و تبیین فردیت در جای "جوهر متعین
و سرانجام تعریف و تبیین فردیت در جای "جوهر متعین طبیعت متعقل" . آبلار در وصف او می‌گوید: بوئتیوس در دروهٔ پادشاهی تئودریک پادشاه گوت‌ها می‌زیست و پس از مدّتی به خدمت او درآمد؛ امّا به اتهام دسیسه‌چینی به سود امپراتور بیزانس به زندان افتاد و در همان‌جا درگذشت. کتابی که در زندان با عنوان "تسلّای فلسفه" نوشت، در قرون وسطی خوانندگان پرشماری پیدا کرد. او یکی از خالقان انسان‌گرایی سده‌های میانه به‌شمار می‌رفت و باعث شد تا موسیقی منطبق با آرمان‌های باستان از منزلت بالاتری در حوزهٔ فرهنگ برخوردار شود. معمولاً
بالاتری در حوزهٔ فرهنگ برخوردار شود. معمولاً اهمیت بوئتیوس را به دلیل تدوین مسئله کلّیات می‌دانند. از میان مسائل شناخت‌شناسی آنچه بیش از همه مورد توجه فیلسوفان قرون وسطی بود، مسئله کلّیات است. بوئتیوس این سؤال را مطرح کرد که «آیا جنس و نوع در جهان خارج از ذهن وجود دارند یا فقط در ذهن پیدا می‌شوند؟» طرح این مسئله در قرون وسطی، واکنش‌های متفاوتی را برانگیخت و باعث نزاع‌هایی جدی شد. پس از اعدام وی به دستور امپراتور مسیحی، مدارس آتن تعطیل و آموزش فلسفه مطرود شد. از این دوره با عنوان «عصر ظلمت» نام برده‌اند؛
شد. از این دوره با عنوان «عصر ظلمت» نام برده‌اند؛ زیرا در این دوره، فلسفهٔ یونان کفر و شرک دانسته و فراگیری آن ممنوع شد. در فرهنگ عامه. در کمدی الهی دانته، روح بوئتیوس توسط توماس آکویناس مورد اشاره قرار گرفته و در شعر نیز به آن اشاره شده است. در رمان «اتحادیه ابلهان» اثر جان کندی تول، بوئتیوس فیلسوف مورد علاقهٔ شخصیت اصلی داستان، ایگناتیوس جی. ریلی است. «چرخ بوئتیوسی» مضمونی است که در سراسر این کتاب به چشم می‌خورد. سی. اس. لوئیس در فصل ۲۷ کتاب «نامه‌های اسکروتیپ» به بوئتیوس اشاره می‌کند. همچنین بوئتیوس در
به بوئتیوس اشاره می‌کند. همچنین بوئتیوس در فیلم «۲۴ ساعت مهمانی مردم» محصول ۲۰۰۲ ظاهر می‌شود که در آن کریستوفر اکلستون نقش او را بازی می‌کند. در سال ۱۹۷۶، یک دهانه آتشفشانی در ماه به افتخار بوئتیوس نامگذاری شد. عنوان کتاب آلن دو باتن، «تسلّی‌بخشی‌های فلسفه»، از کتاب «تسلّای فلسفی» بوئتیوس گرفته شده است. همچنین یک نسخهٔ خطی کتاب "تسلّای فلسفه" اثر بوئتیوس، محور رمان «دانشمند فقید، لرد پیتر ویمزی» نوشتهٔ جیل پاتون والش است. در بازی ویدیویی گنشین ایمپکت، آهنگ «Metres of Boethius» در دریای دوران‌های گذشته پخش
«Metres of Boethius» در دریای دوران‌های گذشته پخش می‌شود، جایی که تمدن غرق شده "رموریا" زمانی "سمفونی بزرگ" را می‌پرستید.
لیندا ماریا رانستَد (زاده ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۶) خواننده آمریکایی است. او تاکنون ۳۰ آلبوم استودیویی منتشر کرده و برنده جوایزی از جمله گرمی (۱۱ بار)، آکادمی موسیقی کانتری (۲ بار) و امی شده‌است. نامزدی‌هایی نیز برای جایزه‌های گلدن گلوب و تونی کسب کرده‌است. رانستد در آوریل ۲۰۱۴ به عضویت تالار مشاهیر راک اند رول درآمد. زندگی هنری. لیندا رانستد با هنرمندان مشهور سبک کانتری چون دالی پارتن و امیلو هریس آلبوم مشترک ضبط کرده‌است. او مدتی نیز به خوانندگی اپرا پرداخت. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که قصد بازنشستگی
مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که قصد بازنشستگی دارد و دیگر به اجرای زنده نخواهد پرداخت. زندگی شخصی. لیندا رانستد در سپتامبر ۲۰۱۳ خودزندگی‌نامهای منتشر کرد. در همان سال اعلام شد که او به بیماری پارکینسون مبتلاست.
کتابخانه علوم اوبرلاسیتز یا کتابخانه علوم لاسیتز علیا کتابخانه‌ای است که در شهر گرلیتز واقع در شرق آلمان قرار دارد. کتابخانه علوم اوبرلاسیتز دارای ۱۴۰٬۰۰۰ جلد کتاب است. این کتابخانه یک مرکز پژوهشی عمومی و وابسته به مجموعه تاریخی فرهنگی شهر گرلیتز می‌باشد. ۸۰ درصد کتاب‌های کتابخانه علوم اوبرلاسیتز جزء کتب قدیمی هستند. در این کتابخانه کتاب‌های دست‌نویس باارزشی موجود است. در کتابخانه علوم اوبرلاسیتز ۳٬۰۰۰ نقشه و اطلس قدیمی موجود است. کهن‌ترین کتابچه موجود در این مجموعه، یک کتاب خطی رومی متعلق به سده ۱۱ میلادی
مجموعه، یک کتاب خطی رومی متعلق به سده ۱۱ میلادی است.
چارلز پکهام دی (به ؛ زاده ) بازیگر، کمدین، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. او بیشتر برای بازی در نقش چارلی کلی در سیتکام "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" شناخته‌می‌شود که برای هنرنمایی خود در سال ۲۰۱۱، نامزد دریافت جایزه تلویزیونی به انتخاب منتقدان و جایزه ستلایت شد. دی در نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در کالج مرمک فرا گرفت و در طول تابستان، در برنامه‌های آموزشی جشنواره تئاتر ویلیامزتاون شرکت می‌کرد. او در نمایش "بن‌بست" در تئاتر هانتینگتون بوستون در نقش اصلی ظاهر شد. دی در طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، در
اصلی ظاهر شد. دی در طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی مختلفی مانند "نظم و قانون" (۲۰۰۱) و "دیدبان سوم" (۲۰۰۴–۲۰۰۱) به ایفای نقش پرداخت. فعالیت برجستهٔ او در سال ۲۰۰۵ با سریال "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" (۲۰۰۵–اکنون) رقم خورد. او همچنین به همراه راب مک‌الهنی و گلن هاوتون یکی از نویسندگان و تهیه‌کنندگان اجرایی سریال نیز است. او با بازی در نقش دیل در کمدی سیاه "رئیس‌های وحشتناک" (۲۰۱۱) و دنباله آن، "رئیس‌های وحشتناک ۲" (۲۰۱۴) و دکتر نیوتون گیزلر در فیلم علمی-تخیلی "حاشیه اقیانوس
نیوتون گیزلر در فیلم علمی-تخیلی "حاشیه اقیانوس آرام" (۲۰۱۳) به کارگردانی گیرمو دل تورو و دنباله آن ' (۲۰۱۸) به شناخت بیشتری دست یافت. دی به عنوان صداپیشه در فیلم‌های پویانمایی "دانشگاه هیولاها" (۲۰۱۳)، "فیلم لگو" (۲۰۱۴) و ' (۲۰۱۹) حضور یافته‌است. در آگوست سال ۲۰۱۹، دی به همراه راب مک‌الهنی و مگان گانز، سریال کمدی "جستجوی افسانه‌ای" را برای اپل تی‌وی پلاس ساخت که با استقبال گسترده منتقدان همراه بود. اوایل زندگی. چارلز پکهام دی در منهتن، نیویورک متولد شد. خانواده او در بخش ریوردیل، برانکس زندگی می‌کردند. دی
او در بخش ریوردیل، برانکس زندگی می‌کردند. دی بیشتر دوران کودکی خود را در میدل‌تاون، رود آیلند گذراند. او یک خواهر بزرگتر از خودش به نام آلیس دارد. مادرش، مری پکهام، معلم پیانو در مدرسه پنفیلد در پورتسموث، رود آیلند و پدرش، دکتر توماس چارلز دی، استاد بازنشسته تاریخ موسیقی دانشگاه سالو رجینا در نیوپورت، رود آیلند است. پدر او اصالتی ایرلندی و ایتالیایی و مادرش تباری انگلیسی، ایرلندی و ولزی دارد. دی تحصیلات خود را در مدرسه پنفیلد آغاز و از مدرسه ابی پورتسموث فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۸، به کالج مرمک در
فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۹۸، به کالج مرمک در اندرور شمالی، ماساچوست در رشته تاریخ هنر دعوت شد. دی در مه ۲۰۱۴، در سخنرانی فارغ‌التحصیلی کالج مرمک شرکت کرد و دکترای افتخاری هنرهای نمایشی دریافت کرد. زندگی شخصی. چارلی دی نواختن ویولن را از سه‌سالگی آغاز کرد. او می‌تواند پیانو، ترومبون، گیتار، آکوردئون و سازدهنی بنوازد و برخی از قطعه‌های موسیقی سریال "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" را نوشته‌است. دی در ۴ مارس ۲۰۰۶، با مری الیزابت الیس، بازیگر آمریکایی ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۲۰۰۱ یکدیگر را ملاقات و از سال
کرد. آن‌ها در سال ۲۰۰۱ یکدیگر را ملاقات و از سال ۲۰۰۴ با یکدیگر قرار می‌گذاشتند. اولین فرزند آن‌ها، راسل والاس، در سال ۲۰۱۱ به دنیا آمد. دی به همراه خانواده‌اش در لس‌آنجلس، کالیفرنیا زندگی می‌کند. دی اعلام کرده‌است که ندانم‌گرا است.
گلن هاوتون (؛ زاده ) بازیگر، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای بازی در مجموعه تلویزیونی "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" در نقش دنیس رینولدز شناخته می‌شود. او همچنین به عنوان نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی مجموعه، فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. گلن هاوتون از پدر و مادری آمریکایی، در ژاپن متولد شد. پدرش، گلن فرانکلین هاوتون جونیور، خلبان جنگنده بود. پس از تولد او، پدر و مادرش به آریزونا و سپس نیومکزیکو نقل‌مکان کردند. هنگامی که هاوتون سه سال داشت، خانواده‌اش
کردند. هنگامی که هاوتون سه سال داشت، خانواده‌اش به فلیکستو مهاجرت کردند. پس آز آن مدت کوتاهی در ویرجینیا زندگی کردند و سپس به کره جنوبی نقل‌مکان کردند و در سئول ساکن شدند. هنگامی که او ده سال داشت، آن‌ها به آلاباما نقل‌مکان کردند. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، او در مدرسه جولیارد مشغول تحصیل شد. زندگی شخصی. هاوتون اولین بار همسرش، جیل لاتیانو را در فیلم‌برداری مجموعه ملاقات کرد. آن‌ها در ۸ سپتامبر ۲۰۰۹ ازدواج کردند و در سال ۲۰۱۱، اولین فرزند آن‌ها به دنیا آمد. این زوج در آگوست ۲۰۱۴، صاحب فرزند دوم شدند.
جیل لاتیانو (؛ زاده ) بازیگر، مدل، رقصنده و شخصیت تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است. لاتیانو در سال ۲۰۰۹ با گلن هاوتون، بازیگر آمریکایی و هم‌بازی‌اش در مجموعه فیلادلفیا همیشه آفتابی است، ازدواج کرد.
از سازندگان، نویسندگان و تهیه‌کنندگان مجموعه است. زندگی شخصی. قبل از پخش مجموعه "فیلادلفیا همیشه آفتابی است"، مک‌الهنی کیتلین اولسون را برای ایفای یکی از شخصیت‌های اصلی انتخاب کرد. آن‌ها در طول فصل دوم سریال، به یکدیگر علاقه‌مند شدند و در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸ در کالیفرنیا ازدواج کردند. اولین پسر این زوج، اکسل لی مک‌الهنی، در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ و دومین پسر آن‌ها، لئو گری مک‌الهنی، در ۵ آوریل ۲۰۱۲ به دنیا آمد. راب مک‌الهنی، بزرگترین پسر عموی مارکوس مک‌الهنی، وکیل و مدال‌آور المپیک است. در سال ۲۰۲۰، مک‌الهنی و رایان
المپیک است. در سال ۲۰۲۰، مک‌الهنی و رایان رینولدز، باشگاه فوتبال رکسهام را خریداری کردند.
کیتلین ویلو اولسون (؛ زاده ) بازیگر، کمدین و تهیه‌کننده آمریکایی است. او حرفه خود را در یک تئاتر بداهه و مدرسه‌ای در لس‌آنجلس، کالیفرنیا آغاز کرد. اولسون پیش از آنکه به عنوان یکی از بازیگران اصلی سریال کمدی "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" انتخاب شود، در چندین سریال تلویزیونی نقش‌های کوتاهی داشت. از نقش‌های سینمایی اولسون می‌توان به رمانتیک کمدی "سال کبیسه" (۲۰۱۰)، فیلم اکشن "مخمصه" (۲۰۱۳)، کمدی جاده‌ای "تعطیلات" (۲۰۱۵) و صداپیشگی در فیلم پویانمایی "در جستجوی دوری" (۲۰۱۶) اشاره کرد. او در سال ۲۰۲۰، در سریال
دوری" (۲۰۱۶) اشاره کرد. او در سال ۲۰۲۰، در سریال کمدی "تلنگر" به ایفای نقش پرداخت که برایش نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده بهترین بازیگر زن در سریال کوتاه کمدی یا درام را به همراه داشت. زندگی شخصی. اولسون در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۸، با همبازی خود در سریال "فیلادلفیا همیشه آفتابی است"، راب مک‌الهنی، در کالیفرنیا ازدواج کرد. آنها از فصل دوم سریال مخفیانه رابطه داشتنه‌اند.
آنتونی هد (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۵۴) بازیگر و نوازنده انگلیسی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در سریال "بریتانیای کوچک"، مرلین و بافی قاتل خون‌آشام‌ها اشاره کرد. او همچنین در فیلم های بانوی آهنی، روح سوار ۲ و تصور کن من و تو بازی کرده‌است.
خرارد فان اسخاخن نقشه‌نگار هلندی در سال ۱۶۸۹ (میلادی) در آمستردام نقشه‌ای از جهان ترسیم کرد. این نقشه به سبک کنده‌کاری با فلز مس و رنگ‌کاری دستی تزئین شده‌است. نقشه مس‌آرایی شده، نقشه‌ای کمیاب است و فقط یک رونوشت از آن در دانشگاه آمستردام می‌باشد و نسخه‌ای مشابه در کتابخانه‌های آمریکا ندارد. نکته قابل توجه نام خلیج فارس است که به زبان لاتین قدیمی: Sinus Persicus امروزه:Sinus Persici در نقشه آورده شده است. در این نقشه طول‌ها و عرض‌های جغرافیایی و همچنین خط استوا درج شده‌است. در این سند، نقاشی‌هایی با موضوعات
درج شده‌است. در این سند، نقاشی‌هایی با موضوعات جنگ، جانوران، انسان‌های حیوان‌نما، عشق، دریانوردی، کشاورزی و دامپروری کشیده شده‌است. این نقشه قدیمی امروزه با ابعاد ۴٫۵۶۰ در ۳٫۹۳۶ به صورت دیجیتالی تهیه شده‌است. ابعاد اصلی نقشه ۴۸٫۳ در ۵۶ سانتی‌متر می‌باشد.
ریچارد ویلسون (زاده ژوئیه ۱۹۳۶) بازیگر اسکاتلندی است. فیلمشناسی. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در سریال "مرلین"٬ "گذرگاهی به هند"، "زنان و حرف‌های آنچنانی" و "دادگاه جزا" اشاره کرد.
سیرز هولدینگز شرکت چندملیتی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۵ از ادغام دو شرکت کی‌مارت و سیرز راه اندازی شد. شرکت سیرز هولدینگز در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۴٫۰۰۰ شعبه خرده‌فروشی با نام‌های تجاری سیرز و کی‌مارت می‌باشد. این شرکت هم‌اکنون پس از شرکت‌های وال‌مارت، کروگر، تارگت، والگرینز، هوم دیپو، کاستکو، سی‌وی‌اس، لاوز و بست بای در رتبه دهم از بزرگترین شرکت‌های خرده‌فروشی جهان قرار دارد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تروی، میشیگان، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود.
نقشه ایران در اواخر دوره صفویه نقشه‌ای است ترسیم شده به وسیله گیلوم دلیسله جغرافیدان و کارتوگراف فرانسوی. این نقشه در سال ۱۷۲۴ میلادی (اواخر دودمان صفوی) ترسیم شده است. این نقشه با عنوان نامیده شده است و از دریای آزوف و کریمه از غرب آغاز شده و تا کشمیر و کابل در شرق امتداد دارد. محدوده نقشه از شمال، بالاترین نقطه دریای خزر و از جنوب خلیج فارس و تنگه هرمز است. نام خلیج فارس در نقشه به صراحت Golfe Persique درج شده است. این نقشه شامل کشورهای امروزی عراق، افغانستان، ایران، کویت، ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان،
ایران، کویت، ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان است. همچنین این نقشه بخش‌هایی از کشورهای روسیه، پاکستان، ترکیه، اوکراین، قزاقستان و شبه جزیره عربستان را نشان می‌دهد. در نقشه گیلوم دلیسله کوه‌ها و مسیرهای اتصالی بین شهرها ذکر شده‌اند.
قصه عشق (به انگلیسی:Love Story) نام رمانی عاشقانه از نویسندهآمریکایی اریک سگال است که اولین بار در سال ۱۹۷۰ به چاپ رسید. این داستان ابتدا به صورت فیلمنامه توسط اریک سگال نوشته شد و به کمپانی کلمبیا پیکچرز فروخته شد، ولی این کمپانی به سگال گفت که ابتدا آن را به صورت رمان نیز چاپ کند، و پس از انجام این کار، کتاب به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های تاریخ تبدیل شد. این کتاب به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌است. فیلمی به همین نام از روی این کتاب در سال ۱۹۷۰ ساخته شد. این رمان فوق‌العاده با ترجمه مریم نفیسی راد از نشر شانی
فوق‌العاده با ترجمه مریم نفیسی راد از نشر شانی در پاییز ۱۳۹۸ منتشر شد. خلاصه داستان. اولیور بارت، جوانی ثروتمند و خوشحال و موفق است؛ او راگبی بازی می‌کند، و قیافه جذابی دارد. وی با پدرش، اولیور بارت سوم، ارتباط خوبی ندارد زیرا فکر می‌کند او مرد سردی است که فقط به آبروی خویش اهمیت می‌دهد. با این حال، پدرش همیشه سعی بر صحبت کردن و نزدیک‌تر شدن با او را دارد. وی روزی وقتی به کتابخانه می‌رود، با جنیفر کاویلری، دانشجو و یکی از دو مسئولان کتابخانه روبرو می‌شود. در هنگامی که جنیفر کتاب اولیور را به او می‌دهد،
در هنگامی که جنیفر کتاب اولیور را به او می‌دهد، آن‌ها با هم صحبت می‌کنند. جنیفر او را تمسخر می‌کند و او را پرپای (کسی که در یک مدرسه خصوصی درس می‌خواند) صدا می‌کند و می‌گوید او ثروتمند و ابله است. اویلور که از این حرف عصبانی شده، می‌گوید: «من باهوش ولی فقیرم. این که باهوشم دلیل بر ابلهی من نیست.» و جنیفر پاسخ می‌دهد: «نه، پرپای؛ این منم که باهوش ولی فقیرم.» آن‌ها کم‌کم به یکدیگر علاقه پیدا می‌کنند و تصمیم بر ازدواج می‌گیرند. پدر اویلور معتقد است او بایستی چند سال دیگر تا ازدواج صبر کند و وقتی او اصرار
چند سال دیگر تا ازدواج صبر کند و وقتی او اصرار می‌کند می‌گوید از هرگونه کمک مالی به او معذور است. حالا اولیور و جنیفر با یکدیگر ازدواج می‌کنند؛ با کار سخت سرمایه خود را تأمین می‌کنند؛ می‌خندند؛ گریه می‌کنند؛ بحث می‌کنند؛ دعوا می‌کنند؛ می‌فهمند که چقدر یکدیگر را دوست دارند؛ سپس، متوجه می‌شوند که زمان زیادی برایشان باقی نمانده…
انقلاب بنفش در اصطلاح به زمانی گفته می‌شود که رژیم صدام حسین در عراق توسط نیرو های آمریکایی سرنگون شد و دموکراسی را به عراق آورد. رنگ بنفش از رنگ جوهری گرفته شده که در رای گیری از آن برای ثبت اثر انگشت استفاده می شود. اولین بار این اصطلاح در وبلاگ های طرفداران حمله به عراق از طرف ایالات متحده استفاده شد و بعداً در بازدید پریزیدنت جورج دبیلو بوش در سال ۲۰۰۵ به گستردگی از این واژه استفاده شد. منابع. ویکی پدیای انگلیسی
واسیلی اروشنکو ، (زاده ۱۲ ژانویه ۱۸۹۰ در اوبوچفکا، بلگورود - درگذشته ۲۳ دسامبر ۱۹۵۲ در "ابندا")، نویسنده آنارشیست، اسپرانتیست، زبان‌شناس و معلم روسی-اوکراینی (از مادری روسی و پدری اوکراینی) بود. او در چهارسالگی به سرخک مبتلا شد که او را برای تمام عمر نابینا کرد. سفرها و کارها. او علی‌رغم نابینایی‌اش سفرهای بسیاری کرد. در ۱۹۱۲ در اولین سفرش به انگلستان سفر کرد و در مؤسسه نابینایان آنجا مدتی تحصیل کرد. سپس در آوریل ۱۹۱۴ به ژاپن سفر کرد و در مدرسه نابینایان توکیو مدتی را گذراند و به تبلیغ زبان اسپرانتو میان
مدتی را گذراند و به تبلیغ زبان اسپرانتو میان دانش‌آموزان نابینا پرداخت. پس از دو سال به تایلند رفت و مدرسه نابینایان را در آنجا بنیان نهاد. سپس به هند رفت که در آنجا او را زندانی کردند و به او اتهام زدند که یک روس بلشویک است و تبعیدش کردند. او در تابستان ۱۹۱۹ موفق شد از هند فرار کند و به بندر شانگهای در چین و پس از آن دوباره به ژاپن برود. او تسلط زیادی بر زبان ژاپنی داشت و داستان‌ها و مطالب بسیاری برای ژاپنی‌ها نوشت. در ماه می ۱۹۲۱ در تظاهرات کارگری و کنگره فدراسیون سوسیالیست ژاپن شرکت کرد و به همین دلیل
فدراسیون سوسیالیست ژاپن شرکت کرد و به همین دلیل دستگیر شد و او را از کشور ژاپن اخراج کردند. او به چین رفت و به نوشتن و آموزش ادبیات روسی در دانشگاه پکن و آموزش در کالج زنان مشغول شد. او در آنجا با لو شون، نویسنده سرشناس چینی آشنا شد که چندین داستان و نمایشنامه از اروشنکو را به چینی برگرداند. او در ۱۹۲۳ به اروپا رفت و در ۱۹۲۴ به مسکو رفت. در سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ به شبه‌جزیره چوکچی و در ۱۹۳۵ به نیژنی نووگورود سفر کرد. در ۱۹۳۵، اولین مدرسه نابینایان ترکمنستان را در نزدیکی شهر "ماری" بنیان نهاد و تا سال ۱۹۴۵
را در نزدیکی شهر "ماری" بنیان نهاد و تا سال ۱۹۴۵ در آنجا ماند. در سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ به عنوان استاد مدرسه نابینایان مسکو مشغول بود و در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ در تاشکند به تدریس پرداخت. در سال ۱۹۵۲ به «اوبوخیوکا» رفت تا بر روی کتاب آخرش کار کند. بسیاری از آثار و نوشته‌هایش در طول زمان بدست افراد مختلف از بین برده شد. در شهر استاری اوسکول موزه‌ای برای یادبود او بنا شده‌است.