payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ضراب خانه عثمانی را در طی سلطنت عبدالمجید یکم اداره می‌نمودند آن‌ها نیز ثبت و ضبط خود را با حروف ارمنی حفظ کردند. مجموعه بزرگی از متون ارمنی – تُرکی می‌توان در متون عبادتی ارمنی مسیحی تا ۱۹۵۰ یافت. کتاب مقدس مورد استفاده از سوی برخی از ارمنی‌ها در امپراطوری عثمانی نه تنها آیات آن به ارمنی چاپ شده بود بلکه برخی اوقات با استفاده از حروف الفبای ارمنی به زبان تُرکی نیز ترجمه شده بود. این روش در کلیسای ارمنی به ویژه برای کسانی که بیشتر به تُرکی آشنا بودند تا ارمنی ادامه یافت. تعدادی از سرودهای روحانی مسیحی مورد
ادامه یافت. تعدادی از سرودهای روحانی مسیحی مورد استفاده در برخی کلیساهای ارمنی نیز تُرکی - ارمنی بودند. ارامنه و زبان تُرکی. ارامنه اصلی‌ترین نقش را در پیشرفت زبان ترکی از طریق اصلاحات زبانی ارائه شده از سوی آتاتورک داشته‌اند. دو ارمنی به نام‌های هاگوپ مارتایان معروف به "هاگوپ دیلاشار" و سال‌ها قبل از آن در دوران عثمانی بدروس کِرِستِسیان در اجرای هدف آتاتورک اصلی‌ترین نقش را داشته‌اند. در اجرای هدف آتاتورک برای تغییر حروف همراه با پیشرفت صنعت چاپ در ترکیه که ارمنیان نقش اساسی در پیشرفت آن داشتند هم‌زمان
که ارمنیان نقش اساسی در پیشرفت آن داشتند هم‌زمان شد. "هاگوپ مارتایان" معروف به هاگوپ دیلاشار زبان‌شناس ترکیه (متولد در تاریخ ۲۲ می ۱۸۹۵ در شهر استانبول و وفات در سال ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۹) او زبان‌های ترکی را دسته‌بندی نموده و دبیرکل و سرمتخصص انجمن زبان ترکی TLA بود که از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۷۹ تأسیس شده بود. او دانش‌آموخته دانشگاه آمریکایی به نام کریستوفر روبرت در استانبول در سال ۱۹۱۵ بوده و به ۲۲ زبان زنده دنیا مسلط بوده‌است. علاوه بر زبان‌های ترکی و ارمنی، مارتایان زبان‌های انگلیسی، یونانی، اسپانیایی، لاتین،
زبان‌های انگلیسی، یونانی، اسپانیایی، لاتین، آلمانی، روسی و بلغاری را نیز می‌دانست. او بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه روبرت به عنوان استاد زبان انگلیسی در همان دانشگاه مشغول تدریس شد؛ و در دانشگاه صوفیه در بلغارستان به عنوان متخصص زبان تُرکی عثمانی و زبان‌های کهن شرقی تدریس می‌کرد. او در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۲ به عنوان زبانشناس متخصص در اولین کنگرهٔ زبانشناسی تُرکی تحت نظارت مصطفی کمال پاشا دعوت شده بود. "استپان گوردیکیان" زبانشناس، تُرک‌شناس، استاد و عضو انجمن علمی و "گوورک سیمکشیان" که هر دو از تبار ارمنی بودند
و "گوورک سیمکشیان" که هر دو از تبار ارمنی بودند از سخنگویان برجسته در این اولین کنفرانس زبان تُرکی بودند. هاگوپ مارتایان به عنوان سرمتخصص و دبیرکل انجمن زبان تُرکی تغریباً از آغاز فعالیت آن به کار خود در آنکارا ادامه داد. آتاترک به او لقب دیلاشار را پیشنهاد نمود (که از لحاظ ادبی به معنای گشایندهٔ زبان بود) و او این لقب را پذیرفت. او بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۱ در آنکارا به تدریس زبان و تاریخ پرداخته و مشاور کل در تدوین دائرةالمعارف تُرکی بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۰ بوده‌است. فرهنگ ریشه‌شناسی ترکی امروزی ترکیه
۱۹۶۰ بوده‌است. فرهنگ ریشه‌شناسی ترکی امروزی ترکیه نیز اثر سوان نشانیان، زبان‌شناس ارمنی‌تبار ترکیه است. «ریشه‌شناسی واژگان: فرهنگ ریشه‌شناسی ترکی معاصر» (Sözlerin Soyağacı Nişanyan: Çağdaş Türkçenin Etimolojik Sözlüğü)، که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، اولین و تاکنون مهم‌ترین اثر مرجع در حوزه خود است. این فرهنگ لغت علاوه بر اینکه منبعی ضروری برای ترکی است، به دلیل تجزیه و تحلیل بیش از ۵۰۰۰ وام‌واژه عربی و فارسی که در واژگان ترکی معاصر کاربرد دارند، اکنون به عنوان ابزاری ارزشمند برای ریشه‌شناسی واژگان سامی و ایرانی
ارزشمند برای ریشه‌شناسی واژگان سامی و ایرانی نیز شناخته می‌شود. موسیقی. شکل فرهنگی و موسیقایی علاوه بر اجرای برگزیده‌ای غنی از تعدادی از موسیقیهای تُرکی، کُردی، گرجی، عربی و کولی در فهرستشان تعدادی از موسیقی‌های سنتی ارمنی را نیز در بر می‌گیرند، که آن‌ها را به عنوان قسمتی از برنامه تُرکی و ارمنی در ارمنستان که می‌توان حمایت از USAID باشد کنسرت می‌دهند. گروه "سایات نوا" که در سال ۱۹۷۱ از سوی کودکان کلیسای استانبول تأسیس شد آوازهای سنتی ارمنی را اجرا نموده و موسیقی فولکلور ارمنی را مطالعه و تفسیر می‌کند. در
موسیقی فولکلور ارمنی را مطالعه و تفسیر می‌کند. در موسیقی اپرای کلاسیک و تئاتر "توتو کاراکا" چهرهٔ برجسته‌ای در صحنه بود در هنر فولکلور تأثیر افسانه‌ای اودی هرانت کنکولیان و بازی او غیرقابل توصیف است. در موسیقی معاصر آردو تونجبویاجیان و برادرش "اوننو تونج" دو آهنگساز و نوازنده جاز واقعی هستند. یاشار کورت هنرپیشه راک ترک اعلام کرد که او از اصلیت و تبار ارمنی بوده‌است. آهنگساز راک مشهور دیگر ارمنی هایکو جپکین می‌باشد. سینما و تئاتر. در فعالیت سینمایی باید اشاره خاصی به "واهی اوز" که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ در
خاصی به "واهی اوز" که از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰ در فیلم‌های بسیاری ظاهر شد، اشاره نمود، و همچنین "سامی هازینز" که از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ تا ده تا فیلم ظاهر شد، و نوبار ترزیان که در بیش از ۴۰۰ فیلم ظاهر شد. فعالین سینمایی که دارای ریشه عمیق و قوی ارمنی هستند: هنرپیشه "تورگوت اوزاتای" دیگری هنرپیشه و کارگردان کنان پارس(نام اصلی گریگور سوزیان) و هنرپیشه تئاتر و فیلم "ایرما فلکیان" هستند. عکاسی. عکاس "آرا گولر" یکی از مشهورترین عکاسان خبرنگار از تبار ارمنی است که لقب وی " چشم استانبول " یا عکاس استانبول است. ادبیات.
وی " چشم استانبول " یا عکاس استانبول است. ادبیات. شعرا، نویسندگان، داستان نویسان و مقاله‌نویسان و منتقدان ادبی ارمنی نقش بسیار مهمی را به ویژه در صحنهٔ ادبی دیاسپورای ارمنی با کیفیت آثار خود در ارمنستان غربی ایفا می‌کنند. رسانه‌های گروهی. استانبول جایگاه تعدادی از نشریات بانفوذ و کهنه‌کار ارمنی بوده‌است که هم‌اکنون برجسته‌ترین آن‌ها از میان رفته‌است. روزنامه‌هایی نظیر (آرولک – بوزانتیون- سورهانداک - منظومه افکار - ورچین لور) و در خارج از استانبول نشریات روزانه‌ای چون (آرشالویس - داشینک وان) نام برد. در حال
چون (آرشالویس - داشینک وان) نام برد. در حال حاضر استانبول دارای دو نشریه به زبان ارمنی است که نام یکی ژامامناک به معنی (زمان) است که در ۱۹۰۸ تأسیس شد و دیگری مارمارا است همچنین این شهر حافظ یک سنت زندهٔ ارمنی – ترکی است که جزء لاینفکی از زبان ارمنی غربی و ادبیات ارمنی است. "ژاماناک" یک روزنامه قدیمی منتشر شده در استانبول است این روزنامه در سال ۱۹۰۸ از سوی میساک کوچونیان تأسیس شده و یک تأسیس خانوادگی بوده‌است که از شروع تأسیس آن مالکیتش به خانوادهٔ کوچونیان رسیده‌است. بعد از میساک این روزنامه به سارکیس
رسیده‌است. بعد از میساک این روزنامه به سارکیس کوچونیان و از سال ۱۹۹۲ به آرا کوچونیان منتقل شد. "مارمارا" هم روزنامه‌ای است که از ۱۹۴۰ در استانبول منتشر می‌شود که از سوی روزنامه‌نگار ارمنی "سورن شاملیان" منتشر شد و از سال ۱۹۶۷ روبرت هادلر عهده‌دار انتشار آن شد. مارمارا هفته‌ای شش روز به جز یک شنبه‌ها منتشر می‌شود. "آگوس" (به معنی زمین یا مزرعه شخم زده) هفته‌نامه دو زبانه ارمنی و تُرکی منتشر شده در استانبول است که در پنجم آوریل ۱۹۹۶ منتشر شد و امروزه تیراژ آن ۵۰۰۰ نسخه است. در کنار بخش ارمنی و ترکی، این
آن ۵۰۰۰ نسخه است. در کنار بخش ارمنی و ترکی، این روزنامه دارای بخش آنلاین انگلیسی نیز می‌باشد. از ابتدای تأسیس، هرانت دینک تا زمان قتلش در بیرون از اداره در استانبول در ژانویه ۲۰۰۷، مدیر مسئول آن بود. "لرابر" یک نشریه ادواری چند زبانه ترکی و ارمنی و انگلیسی است و ارگان رسمی پارتیارک‌نشین ارمنی استانبول است. سایر عناوین نشریات ارمنی شامل "سورپ پرگیچ" که مجله بیمارستان ارمنی سورپ پرگیچ (نجات دهندهٔ مقدس) است و نیز (کولیس - شوقاگات - نورسان) و مجله فکاهی ژبید به معنی (لبخند) می‌باشد.
در بالادست راین جوان (Oben am jungen Rhein) سرود ملی کشور لیختن‌اشتاین است که در سال ۱۹۲۰ رسمیت یافت. در سال ۱۹۶۳ این سرود کوتاه شده و ارجاعاتی که در آن به آلمان شده بود حذف شد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
سرود ملی بوسنی و هرزگوین (Državna himna Bosne i Hercegovine) در روز ۱۰ فوریه ۱۹۹۸ رسمیت یافت. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی.
واندا لوئیس لاندُوسکا (۵ ژوئیه ۱۸۷۹ در ورشو، لهستان، امپراتوری روسیه – ۱۶ اوت ۱۹۵۹ در لیک‌ویل، کنتیکت، ایالات متحده آمریکا) نوازنده هارپسیکورد لهستانی بود که نقش مهمی در احیای محبوبیت این ساز در قرن بیستم ایفا کرد. لاندوسکا نخستین کسی بود که در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی واریاسیون‌های گلدبرگ باخ را با ساز هارپسیکورد ضبط کرد. زندگی. لاندوسکا آهنگسازی را در ۱۸۹۶ در برلین آموخت. در ۱۹۰۰ به پاریس رفت و با هنری لو ازدواج کرد. او تحت تأثیر شوهرش که در فولکلور اعتباری داشت، به پژوهش در زمینه موسیقی کهن و سازهای کلیدی و
به پژوهش در زمینه موسیقی کهن و سازهای کلیدی و تدریس موسیقی پرداخت. در سال ۱۹۰۳ نخستین اجرای خود با هارپسیکورد را به نمایش گذاشت. در ۱۹۰۹ و با کمک همسرش نتیجهٔ مطالعه‌های خود در موسیقی قرن‌های ۱۷ و ۱۸ را منتشر ساخت. او تا آغاز جنگ جهانی دوم به عنوان چهرهٔ مهمی در موسیقی هارپسیکورد قرن‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی باقی‌ماند به خصوص موسیقی یوهان سباستیان باخ و فرانسوا کوپرن که چندین مقاله در ارتباط با آن‌ها نوشت. او در ۱۹۲۵ مدرسه‌ای برای مطالعهٔ موسیقی کهن در Saint-Leu-la-Forêt در نزدیکی پاریس تأسیس کرد. لاندوسکا در
در نزدیکی پاریس تأسیس کرد. لاندوسکا در ۱۹۴۱ و با بالا گرفتن شعله‌های جنگ جهانی دوم به آمریکا مهاجرت و تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.
پریسا فرشیدی (زادهٔ ۳۰ مهر ۱۳۶۹ - تهران) تکواندوکار اهل کشور ایران است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره وزن ۶۷کیلوگرم در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰، مدال برنز وزن ۶۷ کیلوگرم در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۱۰ قزاقستان و مدال برنز وزن ۶۲ کیلوگرم در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ اندونزی اشاره کرد. مدال طلای جام باشگاه‌های آسیا و ۳ طلای جام فجر و مدال طلای تورنمنت تونس در سال ۲۰۱۳ و همچنین کاپیتانی تیم ملی در سال ۲۰۱۱ از دیگر دستاوردهای وی می‌باشد. وی در کشور آلمان زندگی می‌کند و درخواست پناهندگی
وی در کشور آلمان زندگی می‌کند و درخواست پناهندگی این کشور را کرده‌است.
ژرف‌سنگ یا باتولیت (batholith) در زمین‌شناسی به توده بزرگی از سنگ آذرین گفته می‌شود که در زیر زمین جامد شده، اما اکنون به دلیل فرسایش یافتن بخش پوشاننده اولیه در سطح زمین رخنمون یافته‌است. به تعریف دقیق‌تر تودهٔ سنگ آذرین نفوذی ناهمساز و بزرگ با رخنمون سطحی بیش از ۱۰۰ کیلومتر مربع و قاعدهٔ نامشخص را ژرف‌سنگ می‌گویند. قسمت بالایی ژرف‌سنگ‌ها به شکل گنبدی است و گسترش آن‌ها با عمق زیاد می‌شود. ژرف‌سنگ معمولاً گرانیتی است و ابعاد آن نسبت به عمق افزایش می‌یابد. ژرف‌سنگ هنگامی نمایان می‌شود که سنگ‌های فوقانی
ژرف‌سنگ هنگامی نمایان می‌شود که سنگ‌های فوقانی فرسوده شده و از محل خارج شوند. اگر فرسایش در این محل‌ها بر ژرف‌سنگ نیز اثر بگذارد خاک‌های حاصلخیزی را به وجود می‌آورد. از آنجا که بلور و سنگ‌های تشکیل دهنده باتولیت‌ها اغلب دانه‌درشت‌اند تصور می‌شود که زمان پدیدآمدن و متبلورشدن آنها بسیار کند و طولانی بوده‌است. ژرف‌سنگ‌ها بزرگترین و گسترده‌ترین توده‌های آذرین درونی‌اند. به طوری که حداقل وسعتی معادل یکصد کیلومتر مربع را در بر می‌گیرند (مانند کوه الوند در همدان) عمق باتولیت‌ها را به کمک یافته‌های ژئوفیزیکی بین
عمق باتولیت‌ها را به کمک یافته‌های ژئوفیزیکی بین ۱۰ تا ۳۰کیلومتر تخمین می‌زنند. ازآنجاکه بلورسنگ‌های تشکیل دهنده باتولیت‌ها اغلب درشت است تصورمیشود زمان تشکیل و تبلور آنها بسیار کند و طولانی بوده باشد و فرسایش لایه‌های فوقانی باتولیت‌ها سبب ظاهرشدن آنها در سطح زمین می‌شود به جز باتولیت‌ها ساخت‌های محدودتری نیز از مواد آذرین در داخل پوسته پدید میآید. این پدیده‌ها حاصل تزریق شدن ماگما دربین سنگ‌های مجاورند. ژرف‌سنگ‌ها با نفوذ در پوسته سنگ‌های اطراف خود را دگرگون کرده که به آن هاله دگرگونی گفته می‌شود. از
دگرگون کرده که به آن هاله دگرگونی گفته می‌شود. از بهترین نمونه‌های شناخته شده در ایران می‌توان ژرف‌سنگ کوه الوند را در همدان مثال زد که منطقهٔ وسیعی را دربر گرفته و از سنگ‌های گرانیت آن برای امور ساختمانی استفاده می‌شود. به تودهٔ نفوذی آذرین با رخنمون سطحی کمتر از صد کیلومترمربع که به‌استثنای اندازه، شبیه به ژرف‌سنگ است، پاره‌ژرف‌سنگ stock گفته می‌شود.
مصطفی‌‌ خان سورتیجی از مردان متموّل و متنفّذ استان مازندران و درشهر ساری در عهد قاجار و مقرّبین دربار محمدشاه و ناصرالدین‌شاه قاجار بوده که در غائلهٔ سرکوبی بابیان در جنگ قلعه طبرسی نقش داشته‌است. به نقل از "ناسخ‌التواریخ سپهر"، "روضةالصفای ناصری رضاقلی‌خان هدایت" و "تنبیه‌الغافلین اعتمادالسلطنه"، پس از فوت محمدشاه هست که بابیه اظهار وجود می‌کنند. خبر شورش ملاحسین بشرویه‌ای در روز تاج‌گذاری ناصرالدین میرزا به تهران می‌رسد و او از اعیان حاضر در مجلس می‌خواهد که دفع فتنه را وجه همت سازند. نخستین فرد،
که دفع فتنه را وجه همت سازند. نخستین فرد، مصطفی‌خان پیش‌قدم می‌شود و برادر خود آقا عبدالله‌ خان سورتیج را در ساری مأمور فرونشاندن این شورش و رویارویی با آن می‌کند. آقا عبدالله هم گروهی از افواج سورتیجی، اشرفی، افغان و... را به روستای افرا می‌برد تا بقعه و قلعه را محاصره کنند، اما ملاحسین و یارانش از قلعه بیرون آمده، سپاه مسلمانان را مورد حمله قرار می‌دهند و آقا عبدالله در این نبرد به شمشیر ملاحسین کشته می‌شود. بعد از این جریان خود مصطفی‌خان سورتیجی به همراه نیروهای دولتی و بومی و قشونی که خود در اختیار
نیروهای دولتی و بومی و قشونی که خود در اختیار داشته به قلعه حمله می‌کند و بابیه را شکست می‌دهد و در این جریان ملاحسین بشرویه‌ای کشته می‌شود و شمشیرش به دستور مصطفی‌خان به زرین آباد ساری منتقل می‌شود. بعدها ناصرالدین‌شاه لقب وکیل‌الرعایا به مصطفی‌خان سورتیجی می‌دهد و بخشی از روستاهای چهاردانگه را به او بابت خون‌بهای برادرش می‌بخشد. مسعود میرزا ظل‌ّالسطان پسر ناصرالدین شاه در تاریخ مسعودی هنگام سفر خود به مازندران، به عنوان مهمان مصطفی‌خان به این لقب اشاره دارد و می‌نویسد: از رجال معتبر ساری، مصطفی‌خان
دارد و می‌نویسد: از رجال معتبر ساری، مصطفی‌خان زرّین‌کلاهی (=سورتیجی) وکیل‌الرّعایا، شخص اول مازندران بود. به‌خصوص در شهر ساری، مرد متمولِ در خانه بازی [ بود که] مکرّر ما را در زرّین‌کلا، ده مخصوص خودش به شکار مهمانی کرد. واقعه شیخ طبرسی. ادوارد براون در تشریح واقعه شیخ طبرسی می‌نویسد: آغاز این جنگ بنابر آنچه که جهانگیر میرزا مولف (تاریخ نو) نگاشته، دو ماه قبل از وفات محمد شاه بوده‌است. اردشیر میرزا حاکم مازندران سعی در سرکوبی پیروان باب نمود. بواسطه عدم موفقیت به پایتخت مراجعه نموده و امیر زاده خانلر
موفقیت به پایتخت مراجعه نموده و امیر زاده خانلر میرزا در اواخر ماه رمضان ۱۲۶۴ هجری قمری به‌جای وی انتخاب و به مازندران وارد می‌شود. وی نیز به جهت شورش‌ها و مبارزات پی در پی امکان تحرک نیافته با دریافت خبر مرگ محمد شاه به دارالخلافه مراجعت می‌نماید. این شورش‌ها نتیجه تبلیغات و آگاهی‌های اجتماعی ای که بابیان پس از کنفرانس بدشت و پراکنده شدنشان در سطح مازندران انجام داده‌اند و البته در این میان نقش قرةالعین را نمی‌توان نادیده گرفت. در ابتدا خوانین محلی و ملایان وابسته به درگیری با نیروهای تحت فرماندهی ملاحسین
وابسته به درگیری با نیروهای تحت فرماندهی ملاحسین بشرویه، که وی را دوم رجل نهضت بابیه به حساب آورده‌اند، می‌پردازند. وی حدود ۸۰۰ هواخواه داشته‌است. نواب امیرزاده مهدی قلی میرزا را به‌جای نواب خانلر میرزا مامور داشتند و به اکابر آن ولایت در باب قلع و قمع این طایفه و حلقه فرمان صادر شد. ملاحسین در ۲۰کیلومتری بارفروش - بابل در نقطه‌ای که آرامگاه شیخ طبرسی در آنجا بود به ساختن قلعه‌ای حصین و بروجی مشیّد و خندقی عمیق و خاکریزی متین پرداخت واقعه شیخ طبرسی. در اکتبر ۱۸۴۸ ارتش شاه برای سرکوبی بابیان از تهران به
۱۸۴۸ ارتش شاه برای سرکوبی بابیان از تهران به مازندران گسیل گردید (تقریباً ۲ هزار نفر)، این نیرو هم از بابی‌ها شکست خورد. نیروهای تازه نفسی در حدود ۷۰۰۰ تن از تهران به سوی قلعه شیخ طبرسی فرستاده شد و محاصره دژ بابی‌ها آغاز گردید. روحانیون علیه بابی‌ها فتوای (جهاد) دادند اما ارتش شاه نیز کامیابی بدست نیاورد. سرانجام ارتباط ایشان با روستاهای پیرامون بریده شد. با این حال باز هم یورش بابی‌ها ادامه داشت. در دهم ربیع‌الاول سال ۱۲۶۶، یورش شبانهٔ آنان نیروهای مسلح را وادار به هزیمت کردند. در این شب با بشکه‌های نفت
وادار به هزیمت کردند. در این شب با بشکه‌های نفت مکان استقرار لشکریان را به آتش کشیدند و بسیاری از جمله دو تن از فرماندهان لشکر را به قتل رساندند. مولف کتاب فتنه باب می‌نویسد: با اعزام نیروهای جدید و تمام شدن آذوقه اهالی قلعه که از هفته‌ها قبل آخرین آذوقه‌ها را نیز به پایان برده بودند، قلعه پس از چهار ماه محاصره سقوط کرد. گویا تعداد اسیر شدگان ۲۱۴ نفر بود اند که محمدعلی بارفروش نیز از آنجمله بوده‌است. بجز تنی چند که گریختند، جمله بابیان را یک به یک شکم دریدند. مهدی‌قلی میرزا (درگذشته ۱۸۵۴) شاهزاده قاجار
مهدی‌قلی میرزا (درگذشته ۱۸۵۴) شاهزاده قاجار ملقب به "سهام الملک" و پسر بیستم عباس میرزا. در سال ۱۲۶۲ به حکومت بروجرد و دو سال بعد به حکومت مازندران منصوب شد. در همین سال بابیان به سرکردگی محمدعلی بارفروشی و ملاحسین بشرویه در مازندران به مبارزه برخاستند و در جنگ قلعه طبرسی اجتماع کردند. ناصرالدین شاه مهدیقلی میرزا را مامور دستگیری و تسلیم آنان کرد. پس از مدت‌ها جنگ و کشته شدن ملا حسین، بابیان به دلیل قحطی و نایابی غذا در قلعه، مجبور به تسلیم شدند. به دستور مهدیقلی میرزا جمعی از بابیان را در قلعه کشتند و
مهدیقلی میرزا جمعی از بابیان را در قلعه کشتند و باقی را به مازندران فرستادند تا در آنجا کشته شوند. خدمات فرهنگی و آثار بجای مانده. در کنار دارا بودن قدرت و نفوذ بسیار بالای سیاسی و ثروت و املاک بی حساب ؛ مصطفی خان سورتیجی انسانی عالم وارسته و خیر بود. در سال ۱۲۷۳ هجری قمری مسجد بزرگ و حوزه علمیه حاج مصطفی خان را در ساری بنیاد نهاد که هم اکنون نیز در محله چهار راه برق به عنوان یک اثر گرانقدر ثبت شده باستانی و به عنوان دومین مسجد بزرگ ساری مورد استفاده عموم قرار می گیرد. در کنار این مسجد دکان های بسیاری
قرار می گیرد. در کنار این مسجد دکان های بسیاری بوسیله ایشان ساخته و پرداخته شده بود که بصورت موقوفی صرف هزینه های طلاب علوم دینی در مازندران می شده است و تا به امروز نیز می گردد. نقل است روزی که نخستین سنگ مسجد را می نهادند حاج مصطفی خان از کلیه علما و روحانیون شهر درخواست نمود تا یک نفر که در همه عمرنماز صبح اش قضا نشده است اولین سنگ بنا را جایگذارد. هیچ کس از جای خود برنخاست تا اینکه خودش در حالی که دامن به کمر می زد و خدای را به شهادت می طلبید که در تمام دوران عمر نماز صبحش فوت نشده است اولین سنگ بنا را
دوران عمر نماز صبحش فوت نشده است اولین سنگ بنا را فرو گذارد . از مصطفی خان کتاب های خطی بسیاری باقی مانده از جمله کتاب سفرنامه حاج مصطفی خان سورتیجی با عنوان تبصرة الزائرین که بنا به گزارش خبرگزاری مهر؛ به تصحیح و تحشیه سامان سورتیجی و بوسیله حوزه هنری مازندران در آذر ماه ۱۳۹۱ خورشیدی به انتشار رسیده است . وکیل الرعایا مصطفی خان سورتیجی در ساختار فرهنگ دیار خود نقش غیرقابل انکاری داشته است و کماکان بعد از گذر سالیان همچنان شاعران اندیشمند و فرهیخته ای همچون فخرالدین سورتیجی و شهرام سورتجی را در فهرست
همچون فخرالدین سورتیجی و شهرام سورتجی را در فهرست نوادگان خلف خود دارا می باشد.
در مسیحیت، تبدیل آب به شراب در ازدواج در قانا اولین معجزه عیسی در انجیل یوحنا است. در گزارش انجیلی عیسی و مادرش به یک مراسم عروسی دعوت شده بودند، و وقتی شراب تمام شد، عیسی با تبدیل آب به شراب معجزه کرد. موقعیت دقیق قانا بین دانشوران انجیلی و باستان‌شناسان محل بحث است؛ گمان می‌رود محل آن در نزدیکی کفر کنای امروزی در استان شمال اسرائیل باشد. مایکل هومن معتقد است بسیاری از دانشوران انجیلی "شراب" را به غلط ترجمه کرده‌اند در حالی که ترجمه درست "آبجو" است. با این حال، محققانی دیگر با یادآوری اینکه oinos در زبان
حال، محققانی دیگر با یادآوری اینکه oinos در زبان یونانی تنها به معنای شراب است و نویسندگان این انجیل کلمه sikera (به معنای آبجو) را به کار نبرده‌اند، نظر او را رد کرده‌اند.
سمانه شش‌پری (زاده ۹ مهر ۱۳۶۶ - تهران) تکواندوکار اهل کشور ایران است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز وزن ۵۳ کیلوگرم در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰، مدال نقره وزن ۵۳ کیلوگرم در مسابقات تکواندو آسیا ۲۰۱۰، مدال نقره وزن ۵۳ کیلوگرم در مسابقات تکواندو آسیا ۲۰۱۲ ویتنام و مدال نقره وزن ۵۳ کیلوگرم در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ اندونزی اشاره کرد.
در ایالات متحده آمریکا، تأمین اجتماعی برنامه فدرال بیمه سالمندان، بازماندگان و ناتوانان است. لایحه اصلی تأمین اجتماعی (۱۹۳۵) و نسخهٔ کنونی آن چنان‌که ضمیمه شده، برنامه‌های بیمه‌ای اجتماعی و رفاه اجتماعی متعددی را در بر می‌گیرد. تأمین اجتماعی اصولاً از طریق مالیات بر درآمد تخصیص داده شده تأمین بودجه می‌شود. این مالیات‌ها به یک صندوق فدرال واریز می‌شود. بنا بر گفتهٔ مارتین فلدستاین اقتصاددان، در ۲۰۰۳، تأمین اجتماعی ۳۷٪ هزینه‌کرد دولت و ۷٪ تولید ناخالص ملی را در بر می‌گیرد. تخمین زده می‌شود حدوداً ۴۰ درصد همهٔ
بر می‌گیرد. تخمین زده می‌شود حدوداً ۴۰ درصد همهٔ آمریکاییان بالای ۶۵ سال توسط تأمین اجتماعی در حال حاضر از فقر بیرون آورده می‌شوند. مرکز اداره تأمین اجتماعی در وودلون مریلند درست غرب بالتیمور است.
آرشه نوعی فرآوردۀ لبنی است که توسط مردم ایل سنگسری در استان سمنان تولید می‌شود. آرشه در واقع از تفت دادن نوعی پنیر به دست می‌آید و نگهداری آن نیازی به یخچال ندارد. ترکیبات. آرشه از شیر تازه گوسفند و بز، (پنیر، لور، ماک) درست می شود. طرز تهیه. آرشه در واقع از تفت دادن نوعی پنیر به دست می‌آید. برای تهیه آرشه پنیر یا لور را با کمی روغن و مقدار ناچیزی آرد و زردچوبه یا زعفران با حرارت پایین تفت می‌دهند تا زمانی که محصول به رنگ طلایی دربیاید. معمولاً از هر ۱۰ کیلو پنیر نزدیک به ۳ تا ۴ کیلو آرشه بدست می‌آید. تهیه
پنیر نزدیک به ۳ تا ۴ کیلو آرشه بدست می‌آید. تهیه آرشه کار بسیار ظریف و وقت گیر است و به مهارت خاصی نیاز دارد. حوزۀ تولید. آرشه در عشایر ایل سنگسر تولید می‌شود. در افسانه‌های سنگسری ابداع و نخستین تولید آن به زنی به نام زرشه نسبت داده می‌شود. همچنین در روستای طرود در شهرستان شاهرود نیز با نام "هاروشه" تولید می‌شود؛ با این تفاوت که در زمان پخت به آن آرد و روغن نباتی و در انتها شکر اضافه می‌شود که محصول نهایی کاملاً شیرین است. سودمندی‌ها. آرشه با طبعی گرم، تقویت‌کننده قوای بدن، مقوی و انرژی‌زا است و برای رشد
قوای بدن، مقوی و انرژی‌زا است و برای رشد قوای جسمی و ذهنی کودکان مفید است. گفته شده که آرشه برای افزایش سطح ایمنی بدن، پیشگیری و درمان بیماری‌هایی مانند ام‌اس، آلزایمر، انواع سرطان، پوکی استخوان و گرفتن رطوبت و سردی استخوان (جلوگیری از پرانتزی شدن پاها) مفید است. آرشه بسیار مقوی و تقویت کننده قوای حیاتی بدن است. خواص زیادی برای آن ذکر شده و مصرف آن برای هر سنی مناسب است. برای رشد کودکان، تقویت قوای فکری آنان و تقویت بدن مفید است. همچنین مشتقات آن نیز مصرف دارویی دارد. نگهداری. نگهداری آرشه نیازی به یخچال
دارویی دارد. نگهداری. نگهداری آرشه نیازی به یخچال ندارد. ماندگاری آرشه نزدیک به ۴ سال است و باید در جای خشک و خنک نگهداری و از تماس هرگونه رطوبت (حتی قاشق نم‌دار) دور نگاه داشته شود.
واریاسیون‌های گلدبرگ BWV 988 اثری مشهور از یوهان سباستیان باخ برای ساز هارپسیکورد است که نخستین بار در سال ۱۷۴۱ در آلمان منتشر شد. این اثر از ۳۲ قطعه تشکیل شده‌است. شناخته‌شده‌ترین اجرای آن متعلق به گلِن گولْد است.
پیوند شُش یا پیوند ریه یا نوعی عمل جراحی است که در آن قسمتی یا تمام شش برداشته می‌شود و با یک شش اهدا شده جایگزین می‌شود. اهداکنندگان معمولاً افراد درگذشته می‌باشند ولی در موارد نادری می‌تواند اهدا از طرف یک فرد زنده هم باشد. در چنین مواردی، دو اهدا کننده زنده به ازای یک دریافت کننده وجود دارد که یکی از آنها شش چپ و دیگری شش راستش را اهدا می‌کند. در این موارد نادر نیز معمولاً گیرنده نسبت نزدیک با اهداکنندگان دارد. در حالی که پیوند شش با خطراتی نیز همراه است ولی می‌تواند کیفیت زندگی و طول عمر را در بیمارانی
ولی می‌تواند کیفیت زندگی و طول عمر را در بیمارانی که در مرحله پایانی بیماری‌های ریوی به سر می‌برند افزایش دهد. تاریخچه. اولین پیوند شش در سال ۱۹۶۳ توسط دکتر جیمز هاردی (James Hardy) در جکسون می‌سی‌سی‌پی به انجام رسید. قبل از انجام این پیوند دکتر هاردی و گروه تحقیقاتی وی چیزی در حدود ۴۰۰ پیوند را بر روی سگ انجام داده بودند. هرچند که نتیجه پیوند شش در چند روز بعد از عمل مساعد بود ولی بعد از گذشت ۱ ماه با وجود تجویز داروهای سرکوب‌کننده در جانور، شش به‌طور کامل پس زده می‌شد. اولین گیرنده شش مرد ۵۸ ساله دارای
پس زده می‌شد. اولین گیرنده شش مرد ۵۸ ساله دارای سرطان شش راه هوایی سمت چپ، انسداد راه‌های هوایی دیستال و سینه‌پهلو راجعه بود که چند ماه بعد از دریافت پیوند به علت نارسایی پیشرونده کلیه فوت کرد. بعد از کالبدگشایی علائمی از رد پیوند در بیمار مشاهده شد. با این وجود، در طول ده سال بعد تنها ۳۶ پیوند شش در سراسر جهان به انجام رسید که و اکثر دریافت کنندگان در عرض چند روز درگذشتند، و فقط دو دریافت‌کننده بیش از یک ماه زنده ماندند. علت اصلی مرگ و میر ضعف در آناستوموز (اتصال) راه هوایی به شش، که گاهی اوقات به دلیل
(اتصال) راه هوایی به شش، که گاهی اوقات به دلیل صدمه عروق مجاور منجر به خون‌ریزی فراوان و ورود حجم بالایی از خون به شش می‌شد. در سال ۱۹۸۱، دکتر نورمن شاوی و همکارانش در دانشگاه استنفورد سه پیوند قلب و شش را انجام دادند. ۲ پیوند از این ۳ پیوند با موفقیت انجام شدند و دریافت کنندگان هنوز زنده بودند زمانی که تیم نتایج خود را در سال ۱۹۹۲ اعلام کردند، یکی از دریافت کنندگان به علت نارسایی چندارگان فوت نمود. دکتر شاوی موفقیت خود را به اصلاح روش جراحی از طریق آزمایش بر روی پستانداران و ظهور داروی سیکلوسپورین، که با
بر روی پستانداران و ظهور داروی سیکلوسپورین، که با کاهش دوز استروئید لازم باعث کاهش اثر سرکوب‌کنندگی خود بر ناحیه آناستوموز می‌شود نسبت داد. در سال ۱۹۸۳، گروه پیوند شش تورنتو، اولین پیوند شش موفقیت‌آمیز را انجام دادند. دریافت‌کننده یک مرد ۵۸ ساله با فیبروز ریوی بود که با گذشت چند روز بعد از عمل عارضه‌ای نداشت. این بیمار با تجویز سیکلوسپورین و آزاتیوپرین برای سرکوب دستگاه ایمنی تحت درمان قرار گرفت و همچنین داروی سرکوب‌کننده استروئید کمتر دریافت نمود تا باز شدن آناستوموز راه هوایی به حداقل برسد. با این حال،
آناستوموز راه هوایی به حداقل برسد. با این حال، با گذشت ۲ هفته از عمل جراحی، او رد پیوند را که منجر به نارسایی تنفسی و کاهش لنفوسیت‌ها می‌شد پشت سر گذاشته و مرخص شد. هنگامی که گروه نتیجه کار را در سال ۱۹۸۶ گزارش کردند، او زنده بود و حیات کاملاً طبیعی داشت. در طول دهه‌های بعد، تعداد پیوندهای شش انجام شده در سراسر جهان به سرعت افزایش یافت. در سال ۱۹۸۷، حدود ۴۵ پیوند انجام شد و در سال ۱۹۹۰، بیش از ۴۰۰ پیوند در سراسر جهان انجام شده‌است. فعالیت ادامه یافت و به سرعت در حال افزایش بود تا اواسط دهه ۱۹۹۰ زمانی که
سرعت در حال افزایش بود تا اواسط دهه ۱۹۹۰ زمانی که تعداد پیوند سالانه چیزی در حدود ۱۴۰۰ عمل افزایش یافت. در سال‌های اخیر، تعداد پیوند شش به حدود ۲۲۰۰ پیوند در هر سال افزایش یافته‌است. عامل این نتایج تکنیک‌های جراحی مناسب، داروهای کمک‌کننده و انتخاب دریافت‌کننده مناسب می‌باشد. در واقع، شانس بقای متوسط بیماران پیوند بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۶، ۵٫۵ سال در مقایسه با ۴ سال برای کسانی که پیوند بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۴ بود. شرایط مقدماتی. پیوند شش یک روش درمانی در بیمارانی است که در مرحله پایانی بیماری‌های شش به سر
است که در مرحله پایانی بیماری‌های شش به سر می‌برند و به درمان‌های دارویی هیچ پاسخی نشان نمی‌دهند. شرایط متفاوتی ممکن است باعث ایجاد ضرورت پیوند شوند. در سال ۲۰۰۵ بیشترین جراحی پیوند شش در ایالت متحده آمریکا به انجام رسیده‌است. از شرایط ایجادکننده می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: مواردی که از پیوند منع شده‌اند. با وجود وخامت بیماری‌های ریوی گاهی برخی از شرایط موجود سبب جلوگیری از پیوند می‌شوند این عوامل شامل موارد زیر می‌باشد: ویژگی‌های اهداکننده. تنها ۲۵ درصد اهدا کنندگان چند عضوی برای اهدای شش مناسب هستند