payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به تسلیم، یا پیدا کردن خیانتکاری درون شهر امید بسته بودند. (تاکتیکی که در گذشته نیز در انطاکیه روی داده بود و منجر به سلطهٔ بیزانسی‌ها و پس از آن ترکان سلجوقی گشته بود) سپاه صلیبی در ۲۰ اکتبر ۱۰۹۷ م، انطاکیه را محاصره کرد. در طول تقریباً هشت ماه محاصره، آن‌ها مجبور شدند دو سپاه بزرگ کمکی به فرماندهی دقاق و فخرالملوک رضوان، امیران حلب و دمشق را شکست دهند. انطاکیه چنان شهر بزرگی بود که صلیبیون نیرو و سرباز کافی برای محاصرهٔ کامل آن در اختیار نداشتند، و در نتیجهٔ این امر، به شهر کمک و پشتیبانی رسانده می‌شد.
این امر، به شهر کمک و پشتیبانی رسانده می‌شد. در اوایل ماه مه ۱۰۹۸ م، کربغا، اتابک موصل به همراه نیروهایی از دیگر مناطق عراق و ایران و جمعی از نیروهای امیر ارتقی شمال سوریه از موصل برای پایان دادن به محاصره به سوی انطاکیه حرکت نمود. در پی رسیدن این اخبار به صلیبیون آنان به سرعت به چاره‌اندیشی برای مقابله با این تهدید بسیار بزرگ افتادند. بوهموند توانست یک نگهبان ارمنی تازه مسلمان به نام فیروز را بخرد تا برجش را تسلیم نماید. در نتیجه، در ۳ ماه ژوئن صلیبیون وارد شهر شدند و بسیاری از ساکنان مسلمان آن را قتل‌عام
شهر شدند و بسیاری از ساکنان مسلمان آن را قتل‌عام کردند. گرچه تنها چند روز بعد در ۷ ژوئن سپاه کربغا از راه رسید و صلیبیون را در انطاکیه محاصره کرد. صلیبیون در ۲۸ ژوئن ۱۰۹۸ م، سپاه کربغا را در نبردی تن به تن و خارج از شهر شکست دادند. دلیل این پیروزی صلیبیون، ناتوانی کربغا در سازماندهی گروه‌ها و دسته‌های مختلف سپاهش بود. پس از پیروزی در انطاکیه، به دلیل سرگرم شدن اشراف در میان خودشان برای تعیین حاکم شهر، ادامهٔ جنگ صلیبی و حرکت به سوی سرزمین مقدس برای شش ماه به تأخیر افتاد. سرانجام در آغاز سال ۱۰۹۹ م، صلیبیون
تأخیر افتاد. سرانجام در آغاز سال ۱۰۹۹ م، صلیبیون با برگزیدن بوهموند به عنوان نخستین شاهزاده انطاکیه، راهپیمایی به سوی اورشلیم را دوباره آغاز کردند. در جریان پیشروی به سوی اورشلیم در ساحل مدیترانه، صلیبیون به دلیل صلح‌جویی حاکمان محلی و آمادگیشان برای تهیه آذوقه و تجهیزات مورد نیاز صلیبیون، با مقاومت کمی روبرو شدند و تنها مجبور به محاصرهٔ عرقا گشتند که آن را نیز نیمه کاره رها کرده و به ادامهٔ مسیر پرداختند. افتخارالدوله، فرماندار فاطمی اورشلیم، که از رسیدن صلیبیون آگاه شد، همهٔ ساکنان مسیحی اورشلیم را از
صلیبیون آگاه شد، همهٔ ساکنان مسیحی اورشلیم را از شهر اخراج کرد تا احتمال سقوط شهر را به‌خاطر خیانت داخلی کاهش دهد؛ همچنین او بسیاری از چاه‌های اطراف بیرون شهر را نیز مسموم نمود. هنگامی که صلیبیون در ۷ ژوئن به اورشلیم رسیدند، تنها چند سال بود که فاطمیان این شهر را از سلجوقیان بازپس‌گرفته بودند. بسیاری از صلیبیون پس از دیدن شهر و به پایان رسیدن سفر بسیار طولانیشان گریستند. محاصره اورشلیم. صلیبیون هنگامی که به حومهٔ اورشلیم رسیدند با منطقه‌ای خشک و بدون گیاه و خالی از منابع آب و غذا مواجه شدند. در این مکان،
و خالی از منابع آب و غذا مواجه شدند. در این مکان، هیچ دورنمایی برای رسیدن نیروی‌امدادی وجود نداشت و حتی بیم حملهٔ قریب‌الوقوع حاکمان محلی فاطمی نیز می‌رفت. هیچ امیدی به تلاش برای محاصره کردن شهر مانند آنچه در انطاکیه روی داده‌بود، وجود نداشت و صلیبیون از جنگجویان، پشتیبانی، آذوقه و زمان کافی برخوردار نبودند. در مقابل، آن‌ها تصمیم گرفتند تا مستقیماً به شهر یورش ببرند. صلیبیون دارای انتخاب‌های محدوی بودند زیرا برطبق تخمین‌ها از نیروی آنان، تنها ۱۲٬۰۰۰ نفر شامل ۱۵۰۰ سواره‌نظام باقی‌مانده بود. گادفری و تنکرد،
۱۵۰۰ سواره‌نظام باقی‌مانده بود. گادفری و تنکرد، در شمال شهر اردوگاهی ساخته بودند، ریموند اردوگاه خود را در جنوب شهر برپا کرد. علاوه بر این، نیروهای پروانسی نیز در ۱۳ ژوئن و در نخستین حمله شرکت نکردند. این اختلافات در میان سپاه صلیبیون به وحدت عمل آنان صدمه می‌زد. در نخستین حمله که احتمالاً بیشتر برای گمانه‌زنی از میزان توان استحکامات صورت پذیرفت، صلیبیون پس از رخنه کردن به دیوار بیرونی، در نفوذ به دیوار درونی شهر ناکام ماندند. در جلسهٔ پس از شکست نخستین حمله در بین رهبران مختلف صلیبیون برسر لزوم هماهنگی
در بین رهبران مختلف صلیبیون برسر لزوم هماهنگی بیشتر در حملات آینده توافق شد. در ۱۷ ژوئن، گروهی از دریانوردان جنوایی تحت فرمانِ برادران امبریاکو وارد بندر یافا شده و سپاه‌صلیبی را با مهندسین ماهر و به احتمال زیاد با قطعات الوارهای چوب کشتی‌هایشان برای ساختن برج‌ها و ابزارآلات محاصره تجهیز کردند. در همین هنگام کشیشی به نام پیتر دزیدریوس مدعی شد که اسقف آدهمار را در خواب دیده‌است. او همگان را به سه روز روزه گرفتن و سپس با طواف دیوارهای اورشلیم با پای برهنه واداشت و گفت که پس از آن، همانند اتفاقی که در داستانی
و گفت که پس از آن، همانند اتفاقی که در داستانی در کتاب مقدس که در مورد محاصره اریحا بوسیلهٔ یوشع روی داده‌بود، شهر سقوط خواهد کرد. پس از سه روز روزه در ۸ ژوئیه، صلیبیون مراسم طواف دسته‌جمعی را به همان صورت که دزیدریوس به آنان آموخته بود، اجرا نموده و مراسم در کوه زیتون و با موعظهٔ پیتر راهب پایان یافت؛ و اندکی پس از این ماجرا، گروه‌های گوناگون صلیبی که با یکدیگر اختلافات شدید داشتند، پیمان به ایجاد روابط حسنه و کنار گذاشتن اختلافات بستند. خبرهای حرکت و خروج سپاه کمکی فاطمیان از مصر، به سپاه صلیبیون نیز
سپاه کمکی فاطمیان از مصر، به سپاه صلیبیون نیز انگیزه‌ای بسیار قوی برای حمله‌ای دیگر به شهر داد. حملهٔ نهایی به اورشلیم در ۱۳ ژوئیه آغاز شد؛ نیروهای ریموند به دروازه جنوبی حمله کرده و در همان هنگام، گروه‌های دیگر به دیوار شمالی حمله نمودند. در ابتدا پروانسی‌ها در دروازه جنوبی پیشرفت کمی داشتند، اما وضعیت نیروها در دیوار شمالی در حالت بهتری قرار داشت؛ آنان آرام ولی به صورت پیوسته در حال از میان برداشتن مدافعان شدند. در روز ۱۵ ژوئیه، یورش نهایی در هر دو سمت شهر آغاز شد و در نهایت استحکامات لایهٔ درونی دیوار
آغاز شد و در نهایت استحکامات لایهٔ درونی دیوار شمالی، تسخیر گشت. هراس به وجود آمده ناشی از این رویداد در مدافعان، آنان را بر آن داشت تا دیوارهای شهر را در هر دو سوی شهر رها کنند و در نهایت به صلیبیون اجازه دهند که وارد شهر شوند.پس از حمله موفقیت‌آمیز به دیوار شمالی، مدافعان درحالی که توسط تنکرد و مردانش تعقیب می‌شدند، به سمت حرم شریف فرار کردند. پیش از آنکه مدافعان بتوانند منطقه را تسخیر کنند و سنگر بگیرند، مردان تنکرد به آنجا حمله، و بسیاری از مدافعان را سلاخی کردند و بازماندگان نیز در مسجد الاقصی پناه
سلاخی کردند و بازماندگان نیز در مسجد الاقصی پناه گرفتند. تنکرد کشتار را متوقف کرد و اعلام کرد، کسانی که در مسجد هستند مورد حمایت او و در امان خواهند بود. هنگامی که مدافعان دیوار جنوبی، دربارهٔ رویداد سقوط دیوار شمالی شنیدند، به سمت ارگ گریخته و اجازه دادند تا ریموند و پروانسی‌ها نیز وارد شهر شوند. افتخارالدوله، فرمانده پادگان شهر، در پی قراردادی با ریموند، ارگ را در قبال حفظ جان خود و محافظانش تسلیم او کرد و در عوض با امنیت و درپناه سپاه ریموند، به اشکلون رفت. گزارش‌های شاهدان عینی در میان سپاه صلیبیون،
رفت. گزارش‌های شاهدان عینی در میان سپاه صلیبیون، تأییدکنندهٔ درستی رویداد کشتار فجیع و بسیار بزرگ پس از محاصره است. با این وجود، برخی از مورخان گفته‌اند که مقیاس این کشتار در منابع قرون وسطایی، بیش از حد بزرگنمایی شده‌است. کشتار در ادامهٔ روز نیز ادامه یافت. تمام مسلمانان کشته شده و یهودیانی که در کنیسه جامع پناه گرفته بودند، بوسیلهٔ صلیبیون و همراه با کنیسه‌شان به آتش کشیده شدند. روز بعد، زندانیان تنکرد در مسجد الاقصی نیز کشته شدند. با این وجود، واضح است که برخی از مسلمانان و یهودیان این شهر از این کشتار،
برخی از مسلمانان و یهودیان این شهر از این کشتار، جان سالم به در برده یا فرار کردند یا برای دریافت خون‌بها به اسارت درامدند. جمعیت مسیحی شرقی این شهر، پیش از محاصره توسط فرماندار شهر اخراج شده بودند و بدین ترتیب از این کشتار جان سالم بدر بردند. پیامدها. برپایی پادشاهی اورشلیم. در ۲۲ ژوئیه شورایی در کلیسای مقبره مقدس برپا شد تا پادشاهی برای پادشاهی تازه ایجاد شدهٔ اورشیلم برگزیند. ریموند تولوز در ابتدا شاید برای نشان دادن تقوایش، پادشاه شدن را نپذیرفت، اما احتمالاً امیدوار بود که دیگر نجیب‌زادگان بر انتخاب
امیدوار بود که دیگر نجیب‌زادگان بر انتخاب او در هر صورتی پافشاری بورزند. گادفری که پس از اعمال ریموند در محاصرهٔ انطاکیه محبوبیت بیشتری بدست آورده بود، جایگاه پادشاهی اورشلیم را پذیرفت اما عنوان پادشاه را برای خودش نپذیرفت. ریموند که از این ماجرا خشمگین شده‌بود، سپاهش را از شهر به مقصد حومه شهر خارج نمود. ماهیت و معنی دقیق عنوان گادفری مورد بحث و اختلاف دیدگاه‌ها است. اگرچه به صورت گسترده‌ای ادعا شده که وی عنوان "آدوکاتوس سانتی سپولکری" («حامی» یا «مدافع» مقبره مقدس) را برگزیده‌است، اما این عنوان تنها در
مقبره مقدس) را برگزیده‌است، اما این عنوان تنها در نوشته‌هایی که خود گادفری نویسندهٔ آن‌ها نبوده، موجود است. به جای آن، گادفری خودش را به طرز ابهام‌برانگیزی "پرینچپس" یا به طرز ساده‌ای "دوکس" از لورن سفلی می‌نامیده‌است. طبق گفتهٔ ویلیام صوری در اواخر سده دوازدهم میلادی، گادفری در آن هنگام جنگجویی افسانه‌ای در اورشلیم صلیبی محسوب می‌شد؛ او از برسر گذاشتن «تاج طلایی» در مکانی که مسیح «تاجی از خار» برسر داشت، خودداری کرد. رابرت راهب، تنها رویدادنگار دوره جنگ‌های صلیبی است که نوشته‌است گادفری عنوان «پادشاه» را
صلیبی است که نوشته‌است گادفری عنوان «پادشاه» را برگزیده است. صلیبیون در هنگام حرکت به سوی اورشلیم، تلاش کردند با فاطمیان مذاکره کنند ولی مفید واقع نشد. صلیبیون پس از تصرف اورشلیم متوجه شدند که فاطمیان در حال تدارک حمله‌ای به آنان هستند. در ۱۰ اوت گادفری بوین، سربازان باقی‌مانده را در یک راهپیمایی یک روزه از اورشلیم به سمت اشکلون هدایت کرد. شمار سپاه فاطمیان که بین ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ تن تخمین زده‌شده در نبرد شرکت کردند. سربازان آن‌ها شامل ترکان سلجوقی، عرب‌ها، پارس‌ها، کردها و اتیوپیایی‌ها می‌شد که توسط وزیر
پارس‌ها، کردها و اتیوپیایی‌ها می‌شد که توسط وزیر افضل شاهنشاه فرماندهی می‌شدند. در مقابل آن‌ها نیروهای صلیبی قرار داشتند، که شمار آن‌ها توسط ریموند آگیولرس پیرامون ۱۲۰۰ شوالیه و ۱۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام تخمین زده شده‌است. در روز ۱۲ اوت، پیش‌آهنگان صلیبی، محل برپایی اردوگاه فاطمیان را کشف کردند، سپس سپاه صلیبی‌ها به سرعت به سمت آنان حرکت نمود. براساس گفته‌های بیشتر صلیبیون و مسلمانان، فاطمیان غافلگیر شدند. به گفتهٔ آلبرت اکس، به دلیل آماده نبودن کامل سپاه فاطمیان، مدت نبرد نسبتاً کوتاه بود، اگرچه با این وجود،
مدت نبرد نسبتاً کوتاه بود، اگرچه با این وجود، جابجایی نیروها مدت زمان زیادی نیاز داشت. پس از شکست در نبرد، افضل شاهنشاه و باقی‌ماندهٔ سپاه او به شهر مستحکم و دارای استحکامات اشکلون عقب‌نشینی کردند. روز بعد صلیبیون آگاه شدند که افضل شاهنشاه بوسیلهٔ کشتی کوچکی به مصر عقب‌نشسته‌است، بنابراین آن‌ها به غارت اردوگاه فاطمیان و چیزی‌های باقی‌مانده پرداختند. پس از بازگشت به اورشلیم، بیشتر صلیبیون سرزمین مقدس را ترک و به خانه‌های خود در اروپا بازگشتند.
ماجراجویی بسیار عالی بیل و تد (به انگلیسی: Bill and Ted's Excellent Adventure) یک فیلم زوج هنری، کمدی و علمی-تخیلی آمریکایی است که داستان دو نوجوان تنبل است که در زمان سفر می‌کنند. کیانو ریوز در نقش تد و الکس وینتر در نقش بیل بازی می‌کنند. دنباله سازی این فیلم. به علت استقبال خوب تماشاگران از فیلم به سرعت قسمت دوم فیلم ساخته و ۲ سال بعد (سال ۱۹۹۱ میلادی) با عنوان: سفر وحشیانه بیل و تد منتشر و اکران شد. و قسمت سوم این فیلم با فاصله ای حدود ۳۰ سال قرار است در سال ۲۰۲۰ با عنوان؛ بیل و تد با موسیقی مواجه
در سال ۲۰۲۰ با عنوان؛ بیل و تد با موسیقی مواجه می‌شوند منتشر و اکران عمومی بشود.
الکساندر راس "الکس" وینتر (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۵ در انگلستان) یک بازیگر، کارگردان و نویسنده یهودی آمریکایی است بخشی از فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
لبخندهای یک شب تابستانی فیلمی سوئدی در ژانر کمدی به کارگردانی اینگمار برگمان در سال ۱۹۵۵ است. این اولین فیلم برگمان است که پس از نمایش در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۶ او را به موفقیت بین‌المللی رساند. این فیلم که از نمایشنامه رویای شب نیمه تابستان شکسپبر تأثیر گرفته بنا به انتخاب مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۰۵ در لیست بهترین صد فیلم تاریخ قرار گرفت. این فیلم در سایت imdb توانسته نمره‌ی ۷/۵ را کسب کند. داستان. جریان این فیلم در سوئد در اوایل از قرن بیستم است. فردریک اگرمان یک وکیل میانسال است که با دختر زیبای ۱۹ ساله‌ای
یک وکیل میانسال است که با دختر زیبای ۱۹ ساله‌ای ازدواج کرده‌است. ازدواج دو ساله آنها، به دلیل بی میلی آن هنوز هم به وصال نرسیده. فردریک پسری به نام هنریک از ازدواج پیشین خود دارد. هنریک در اوایل بیست سالگی است و در حال تحصیل برای وزارت است اما در عین حال دلباختهٔ نامادری اش شده، که او نیز به نوبهٔ خود او را دوست دارد. هنریک خود را با روابط عاشقانهٔ بی‌نتیجه با خدمتکار جوان و شهوت‌انگیز فردریک، پترا سرگرم می‌کند. بین دو ازدواج خود، فردریک روابط عاشقانه‌ای با یک بازیگر سرشناس و زیبا به نام دزیره آرمفلد
با یک بازیگر سرشناس و زیبا به نام دزیره آرمفلد داشته، اما دزیره با او قطع رابطه می‌کند. دزیره در حال حاضر یک پسر جوان به نام فردریک دارد که در مدت کوتاهی پس از قطع رابطه خود با فردریک اگرمان متولد شده‌است. (که هرگز به‌طور مستقیم نگفته، اما اشاره کرده که فردریک آرمفلد کوچک پسر فردریک اگرمان است) دزیره در حال حاضر با یک افسر ارتش، کنت کارل- مگنوس مالکوم، رابطه دارد. همسر این کنت، شارلوت، دوست قدیمی آن اگرمان است. یک شب فردریک به دیدن دزیره می‌رود تا با او از مشکلات زناشویی خود درد دل کند و از او کمک بخواهد.
مشکلات زناشویی خود درد دل کند و از او کمک بخواهد. او در خارج از خانه دزیره به یک گودال می‌افتد و دزیره لباس شب کنت را به او می‌پوشاند. در همین حین کنت خشن و حسود می‌رسد و به فردریک دستور می‌دهد تا آنجا را ترک کند. پس از آنکه فردریک می‌رود، کنت و دزیره مشاجره می‌کنند و تصمیم می‌گیرند تا دوستانه از هم جدا شوند. وقتی کنت به خانه برمیگردد، برای شارلوت ماجرا را بازگو کرده و از او می‌خواهد به آن اگرمان در مورد خیانت فردریک بگوید (هر چند در واقع هیچ خیانتی رخ نداده‌است). هنگامی که شارلوت آن را می‌بیند، اعتراف
هنگامی که شارلوت آن را می‌بیند، اعتراف می‌کند که کنت را دوست دارد به رغم همه چیز و حاضر است هر کاری بکند تا کنت نیز او را دوست بدارد. برای حل این مشکلات، دزیره از مادرش می‌خواهد تا همهٔ این افراد را به خانهٔ ییلاقی اش برای یک میهمانی تابستانی دعوت کند و به‌طور موقت او و شارلوت با همدست می‌شوند. هنریک و آن، به‌طور غیرمنتظره خود را با هم در یک تخت پیدا می‌کنند، به وصال عشق هم می‌رسند و با کمک از پترا و معشوق جدیدش فرید، فرار می‌کنند تا با هم ازدواج کنند. پس از آن شارلوت در کلاه فرنگی باغ به فردریک می‌پیوندد.
آن شارلوت در کلاه فرنگی باغ به فردریک می‌پیوندد. کنت از دیدن همسرش با فردریک، برآشفته می‌شود و فردریک را به رولت روسی می‌خواند. فردریک می‌بازد اما کنت هفت تیر را با دوده پر کرده بنابراین هیچ‌کس آسیب نمی‌بیند. کنت به همسرش می‌پیوندد، احساساتش نسبت به اوبا حسادت برانگیخته می‌شود. دزیره فردریک را تسلی می‌دهد و او از دزیره می‌خواهد تا او را ترک نکند. به نظر می‌رسد که معمای چهار زوج دلباخته در طول شب به خوبی و خوشی حل و فصل می‌گردد.
لوکاس پزینی لیوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال برزیلی است که در پست هافبک دفاعی در لاتزیو بازی می‌کند. لوکاس برادر زادهٔ لیوینها، بازیکن فوتبال برزیلی است و دارای گذرنامهٔ ایتالیایی نیز می‌باشد. زندگی ورزشی. دوران باشگاهی. لوکاس فوتبال را از باشگاه گرمیو آغاز کرد. او پس از درخشش در برزیل با قیمتی در حدود ۶ میلیون پوند به لیورپول پیوست. افتخارها. شخصی. * بهترین بازیکن فصل لاتزیو:۲۰۱۸
ووپاک شرکت هلندی ترابری نفت خام، گاز طبیعی، محصولات پتروشیمی و فراورده‌های نفتی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر روتردام قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس یورونکست روتردام دادوستد می‌شود.
گونار بیورنستراند (زاده ۱۳ نوامبر ۱۹۰۹ – درگذشته ۲۶ مه ۱۹۸۶) بازیگر سوئدی بود که به واسطۀ کار با نویسنده و کارگردان، اینگمار برگمان، معروف بود. زندگینامه. او با نام کنوت گونار جوهانسون در استکهلم زاده شد. او پسر یک بازیگر اسکار جوهانسون و الا مولئون بود. پس از تحصیلات در مدرسه بازیگری تئاتر دراماتیک سلطنتی، او چندین حضور در تئاتر، فیلم و رادیو ساخته داشت. اولین همکاری بیورنستراند با اینگمار برگمان در سال ۱۹۴۱ در تئاتری بنام آگوست "سونات شبح" بود. اولین فیلم او نقش اصلی در فیلم hamn i Natt ساختۀ سال ۱۹۴۳
او نقش اصلی در فیلم hamn i Natt ساختۀ سال ۱۹۴۳ بود. پس از امضای قرارداد بااونسک فیلم اندوستری (Svensk Filmindustri)، او به‌طور عمده در کارهای کمدی، از جمله فیلم‌های برگمان مانند لبخندهای یک شب تابستانی (۱۹۵۵) ارائه شد. در سال ۱۹۵۷، او در دو نقش دراماتیک در فیلم‌های مهر هفتم و توت فرنگی های وحشی ظاهر شد. پس از آن پیوسته در فیلم‌های برگمان تا سال ۱۹۶۱ بازی کرد، تا زمانیکه کارش برای این کارگردان کم شد. در سال‌های بعد، کار حرفه‌ای سینمایی بیورنستراند، کاهش یافت، و او به کار تئاتر و تلویزیون بازگشت. آخرین فیلم
و او به کار تئاتر و تلویزیون بازگشت. آخرین فیلم او با برگمان در فانی و الکساندر (۱۹۸۲)، در حالیکه از بیماری آلزایمر رنج می‌برد. بیورنستراند در استکهلم در سال ۱۹۸۶ درگذشت. بیورنستراند با بازیگر و نویسنده لیلی بیورنستراند ازدواج کرد. آن‌ها سه دختر به نام‌های کریستینا، گابریل و ورونیکا بیورنستراند داشتند، که از میان آن‌ها ورونیکا بر روی صحنه و تلویزیون ظاهر شد. بیورنستراند فعالیت سیاسی نیز داشت و در تظاهرات ضد جنگ ویتنام شرکت داشت. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "تابو" اشاره کرد.
آسترال پروجکشن (به انگلیسی: Astral Projection) نام یک گروه موسیقی سایکدلیک /گوآ ترنس می‌باشد. تاریخچه. این گروه که در ابتدای کار نامش SFX بود در سال ۱۹۸۹ توسط Avi Nissim و Lior Perlmutter در اسراییل تشکیل شد و در ۲سال بعد آن‌ها اولین تک آهنگ خود به نام جنون هیولا (Monster Mania) را ساختند که آن‌ها را به سمت بیرون دادن اولین آلبوم رسمی خودشان سوق داد. اما هنگامی که آن‌ها تصمیم گرفتند به نیویورک رفته و شانس خود را برای علاقه‌مند کردن اروپا به سای ترنس امتحان کنند کار برو روی آلبوم متوقف شد. درست اندکی بعد از
کار برو روی آلبوم متوقف شد. درست اندکی بعد از اینکه آن‌ها به نیویورک رفته بودند یکی از اعضای گروه یعنی "آوی نیسیم" تصمیم گرفت به زادگاه خود یعنی اسراییل برگردد و حرفه موسیقایی خود را در آنجا ادامه دهد. این در حالی بود که دیگر عضو این گروه یعنی "لیور پرل موتر" تصمیم گرفت در آمریکا بماند و در سال ۱۹۹۲ او اولین تک‌آهنگ مستقل خود بنام JBIE را منتشر ساخت. در مدت زمانی که "لیور" در آمریکا اقامت داشت "آوی" گروهی متشکل از Yaniv Haviv و Guy Sabbag به همراهی خودش تشکیل داد و سپس اولین تک‌آهنگ مستقل خود را بنام
تشکیل داد و سپس اولین تک‌آهنگ مستقل خود را بنام دنیایی دیگر "Another World" را ساختند. در اوایل سال ۱۹۹۴ "لیور پرل موتر" به اسراییل بازگشت و به به گروه تازه تشکیل شده آوی نیسیم پیوست و اولین آلبوم رسمی خود را تحت نام SFX بنام اعتماد ترنس(Trust in Trance) را به بازار عرضه نمودند. نسخه دوم از آلبوم اعتماد ترنس مقام دوم بهترین آلبوم فروخته شده را در چارت اسراییل از آن خود کرد. بعد از عرضه نسخه دوم آلبوم اعتماد ترنس Guy Sabbagتصمیم گرفت که از گروه جدا شود و ۳اعضای باقی‌مانده نام گروه خود را به Astral
شود و ۳اعضای باقی‌مانده نام گروه خود را به Astral Projection تغییر دادند. در سال ۱۹۹۵ آن‌ها استودیو حرفه‌ای موسیقی خودشان را تأسیس کردند. آن‌ها ۹ آلبوم تا به امروز منتشر کرده‌اند که بعضی از آن‌ها مقام بهترین آلبوم فروخته شده را دارا می‌باشند. آخرین آلبوم این گروه که ۱۰ نام دارد در سال ۲۰۰۴ به دنیای موسیقی عرضه شد. این گروه تحت نام آسترال پروجکشن تا قبل از سال ۲۰۰۴ آلبومی به دنیای موسیقی عرضه نکرده بودند و تا به آن زمان آن‌ها تعدادی تک تراک ساخته بودند و آلبوم Tenاولین آلبوم رسمی این گروه تحت نام آسترال
آلبوم Tenاولین آلبوم رسمی این گروه تحت نام آسترال پروجکش بود. از شناخته شده‌ترین آهنگ‌های این گروه می‌توان به Kabalah و مردم می‌توانند پرواز کنند ((Pepole Can Fly و Mahadeva و کهکشان رقص (Dancing Galaxy) اشاره نمود. آخرین آلبوم چند آهنگه [�] (به انگلیسی: EP)گروه آسترال پروجکش به نام‌های جامعه باز (Open Society) - نبوت (The Prophecy) - یک (One) و دنیای بیگانه (Strange World) مورد استقبال پرشور هواداران سای و گوآ ترنس قرار گرفت. EP جدید این گروه بنام جامعه باز پس از چند بار تأخیر پیاپی بالاخره در سپتامبر سال
پس از چند بار تأخیر پیاپی بالاخره در سپتامبر سال ۲۰۱۰ منتشر شد. البته در ابتدای کار قرار بود این آلبوم در ژانویه سال ۲۰۰۸ منتشر بشود که آن‌ها تاریخ عرضه را به سپتامبر ۲۰۰۸ و سپس آن را به سال ۲۰۰۹ و سپس به سپتامبر سال ۲۰۱۰ به تعویق انداختند. بعد از تعویق سال ۲۰۰۸گروه با کمپانی B.N.E که توافق کرده بود آلبوم گروه را تحت نام لیبل خود منتشر کند دچار اختلافاتی شد. زمانی که گروه در مورد آلبوم خود در وب سایتشان هیچگونه توضیحی ارائه نکردند در صفحه Myspace خود اعلام داشتند که EP جامعه باز با لیبل " اعتماد ترنس " (به
که EP جامعه باز با لیبل " اعتماد ترنس " (به انگلیسی: Trust in Trance Records)عرضه خواهد شد. فروشگاه. در فوریه سال ۲۰۱۰ آن‌ها فروشگاه جدید خود را در وب سایتشان راه اندازی کردند و آهنگ‌های ساخته شده توسط خود را در این فروشگاه برای دانلود رایگان با فرمتهای Mp۳و wave قرار دادند. گروه EPجدید خود بنام "One" را در ژوئن سال ۲۰۱۲منتشر ساختند.
مارتین موچمان (زاده ۹ مارس ۱۸۷۹ – درگذشته ۱۴ فوریه ۱۹۴۷) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم و از سال ۱۹۲۵ تا سال ۱۹۴۵ گاولایتر ایالت زاکسن بود. زندگی‌نامه. وی در هیرشبرگ در امپراتوری آلمان زاده شد. در جوانی به همراه خانواده به پلاوئن رفت. در دانشگاه بازرگانی خواند و سپس در پلاوئن یک کارخانه ساخت توری به راه انداخت. در جنگ جهانی اول در جبهه غرب خدمت کرد تا این که در سال ۱۹۱۶ به دلایل پزشکی از ادامه خدمت معاف شد. پس از پایان جنگ به حزب نازی در پلاوئن پیوست و به آن کمک‌های مالی می‌کرد.وی در جریان رکود بزرگ
و به آن کمک‌های مالی می‌کرد.وی در جریان رکود بزرگ کارخانه خود را از دست داد. با این حال کمک‌های مالی خود به حزب نازی را قطع نکرد. وی در سال ۱۹۲۵ گاولایتر ایالت زاکسن شد و تا پایان جنگ جهانی دوم در این سمت باقی ماند. فعالیت‌های سیاسی وی نیز بیشتر به همین ایالت محدود می‌شد. وی به حفظ و نگهداری صنایع دستی این ایالت علاقه زیادی داشت. در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ و پس از به قدرت رسیدن حزب نازی، موچمان به رایشستات‌هالتر (فرماندار) ایالت زاکسن شد. در جریان بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم وی به دلیل آن که شهر را برای مقابله
جنگ جهانی دوم وی به دلیل آن که شهر را برای مقابله در برابر بمباران آماده نکرده بود مقصر شناخت. در اول مه ۱۹۴۵ موچمان در درسدن بود. وی اصرار داشت که برای خودکشی آدولف هیتلر رهبر آلمان نازی در شهر باید عزای عمومی اعلام شود. وی یک هفته بعد در حالی که تلاش می‌کرد فرار کند توسط نیروهای شوروی دستگیر شد. وی در نهایت در شوروی به مرگ محکوم شد و در ۱۴ فوریه ۱۹۴۷ در مسکو اعدام شد
مهندسی بهداشت محیط یکی از علوم کاربردی و شاخه‌ای از مهندسی محیط زیست است که تمرکز و رویکرد آن بر روی جنبه‌های بهداشتی و انسانی محیط زیست می‌باشد. نام دیگر این رشته مهندسی محیط (گرایش بهداشت) می‌باشد. مهندسی بهداشت محیط بر طیف وسیعی از علوم مانند مهندسی، فیزیک، شیمی و میکروبیولوژی بنا شده‌است. مطابق تعریف دانشگاه کلمبیا مهندسی بهداشت محیط عبارت است از: شناسایی، ارزیابی و اصلاح معضلات زیست‌محیطی که تأثیر محسوسی بر بهداشت عمومی دارند. ایده اصلی رشته مهندسی بهداشت محیط نیز بر این مبنا بنا شده‌است که بسیاری از
محیط نیز بر این مبنا بنا شده‌است که بسیاری از تهدیدات بر سلامتی انسان وابسته به محیط زیست بوده و مؤثرترین روش برای کاهش این مخاطرات، جلوگیری یا حذف آن مشکلات زیست‌محیطی می‌باشد. __فهرست__ تاریخچه. مهندسی بهداشت محیط با نام اولیه مهندسی بهداشت از سال ۱۳۳۱ الی ۱۳۳۵ شمسی (۱۹۵۶–۱۹۵۲ میلادی) به صورت تیمی مرکب از مهندسین کادر ستادی وزارت بهداری سابق در نقاط مختلف کشور ایران فعالیت داشته‌است. وظایف این تیم علاوه بر تنظیم دستورالعمل‌ها، تهیه گزارش‌هایی در زمینه مراکز تهیه، توزیع، عرضه و فروش مواد غذایی و اماکن
مراکز تهیه، توزیع، عرضه و فروش مواد غذایی و اماکن عمومی، مبارزه با حشرات و جوندگان، دفع فاضلاب و پسماند، بهسازی منابع آب، طراحی نقشه‌های تیپ و اجرای پروژه‌های آب آشامیدنی بود. در این مدت نسبت به اجرای لوله‌کشی آب آشامیدنی ۴۶ شهر در کشور ایران اقدام گردید. در آذرماه سال ۱۳۳۲ شمسی (دسامبر ۱۹۵۳ میلادی) اولین دوره کمک‌مهندسی بهداشت ایران با حضور ۲۴ نفر (۵ نفر از تهران، ۵ نفر از تبریز، ۵ نفر از شیراز، ۲ نفر از رشت، و ۲ نفر از بابل) در پاکدشت ورامین (پلدشت سابق) تشکیل گردید. از سال ۱۳۳۵ شمسی (۱۹۵۶ میلادی) اداره
تشکیل گردید. از سال ۱۳۳۵ شمسی (۱۹۵۶ میلادی) اداره کل مهندسی بهداشت تشکیل و طی مدت کوتاهی در بسیاری از استان‌های ایران، ادارات مهندسی بهداشت ایجاد گردید. در سال ۱۳۴۰ شمسی (۱۹۶۱میلادی) در دوران کوتاهی اداره کل مهندسی بهداشت با اداره ریشه‌کنی مالاریا ادغام گردید ولی بنابر دلایلی ادامه فعالیت واحدهای ادغام یافته ممکن نشده و مجدداً اداره کل مهندسی بهداشت مستقلاً به کار خود ادامه داد. در طی سال‌های ۱۳۳۵ لغایت ۱۳۴۰ شمسی (۱۶۹۱–۱۹۵۶میلادی) به علت تشکیل وزارتخانه‌ها و سازمان‌های مرتبط با آب و برق، تأمین آب در مناطق
و سازمان‌های مرتبط با آب و برق، تأمین آب در مناطق شهری از وزارت بهداری سابق منفک و بر عهده وزارت آب و برق گذاشته شد. پس از این دوره اداره کل مهندسی بهداشت بر تأمین آب آشامیدنی و به‌سازی محیط روستاها متمرکز گردید. در سال‌های فوق تعداد زیادی از مهندسین رشته‌های مختلف به ویژه عمران و شیمی جهت اخذ مدارک تخصصی در زمینه مهندسی بهداشت به خارج از کشور اعزام شدند. در این راستا به دنبال تشکیل دوره کمک‌مهندسی بهداشت و دوره کمک‌بهسازی، اولین دوره بهسازی با پذیرش لیسانسیه‌های رشته‌هایی مانند شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی و…
رشته‌هایی مانند شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی و… در دانشکده بهداشت دانشگاه تهران فعالیت خود را آغاز نمود. این دوره در سال ۱۳۴۵ شمسی (۱۹۶۶ میلادی) تبدیل به دوره عالی بهسازی گردید که مدرک تحصیلی آن کارشناسی ارشد بود. در سال ۱۳۴۴ شمسی (۱۹۶۵ میلادی) اداره کل مهندسی بهداشت وزارت بهداری ایران شامل ادارات آب و فاضلاب، بهسازی، هوا و محیط کار می‌گردید. یکی از وقایع مهم برای اداره کل مهندسی بهداشت وزارت بهداری سابق تصویب قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی در سال ۱۳۴۶ شمسی (۱۹۶۷ میلادی) بود که پشتوانه قانونی و
۱۳۴۶ شمسی (۱۹۶۷ میلادی) بود که پشتوانه قانونی و حقوقی را برای کنترل بهداشتی مراکز تهیه، توزیع و فروش مواد غذایی و اماکن عمومی فراهم نمود. در همین سال نام اداره کل مهندسی بهداشت به اداره کل بهداشت محیط تغییر و تأمین آب آشامیدنی و بهسازی محیط روستاها از وزارت بهداری به وزارت آبادانی و مسکن منتقل گردید. در سال ۱۳۵۱ شمسی (۱۹۷۲ میلادی) وظایف مذکور به وزارت کشاورزی منتقل و پس از تشکیل وزارت تعاون در حکومت پهلوی، به آن وزارتخانه محول گردید اما در سال ۱۳۵۶ شمسی (۱۹۷۷ میلادی) با مصوبه‌ای وظایف یاد شده مجدداً به
(۱۹۷۷ میلادی) با مصوبه‌ای وظایف یاد شده مجدداً به اداره بهداشت محیط اعاده گردیده و در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) مصوبه مذکور توسط شورای انقلاب مورد تأکید قرار گرفت. اجرای پروژه‌های تأمین آب آشامیدنی روستایی و عملیات بهسازی محیط پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران با توجه به توانمندی‌های متخصصین بهداشت محیط توسعه قابل ملاحظه‌ای یافت. پس از پایان جنگ عراق علیه ایران و غلبه دیدگاه پزشک محور در سیستم بهداشتی ایران و تحت عنوان هماهنگی تشکیلات بهداشت محیط با شبکه‌های بهداشتی درمانی، در سال ۱۳۶۹ شمسی (۱۹۹۰ میلادی)