payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیارک شایقی، شیرین عباس کیارستمی، خورشید فرهاد سلیمانی، شادونه وشبح سیاه احمد علی پور قاتل اهلی مسعود کیمیایی، سریالهای؛ کیف انگلیسی ضیاالدین دری کلاه پهلوی ضیاالدین دری، حلقه وصل علیرضا فرید، کلیه سپید مهرداد رایانی مخصوص، تنها در تاریکی مسعود رشیدی، تا غروب محمد بنایی، بلند گریه کن اسماعیل فلاح پور، بیم موج راما قویدل، قصه‌های شهرک بابک محمدی، بازیگر رضا صفدری، روز حسرت سیروس مقدم، معمای شاه محمد رضا ورزی و… از جمله فعالیت‌های سینمایی و تلویزیونی این بازیگر هستند. مژگان ربانی با فیلم «زیر پوست شهر» به
هستند. مژگان ربانی با فیلم «زیر پوست شهر» به کارگردانی رخشان بنی‌اعتماد جلوی دوربین سینما رفت.
نیکلا واسالو (زاده ۱۹۶۳) فیلسوف ایتالیایی است که در زمینه معرفت‌شناسی، فلسفه نظری و فلسفه فمینیسم فعالیت می‌کند. او در حال حاضر استاد دانشگاه جنوا ایتالیا است. زندگی. واسالو در دانشگاه‌ جنوا و دانشگاه کینگز لندن درس خوانده است و دکترای خود را در رشته فلسفه علم دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۰۲ به عنوان استاد منطق و فلسفه دانشگاه کاتانیا مشغول به کار شد و سپس در دانشگاه‌های مختلف ایتالیا به تدریس پرداخت. از سال ۲۰۰۵ به دانشگاه جنوا رفت و هم‌اکنون در آنجا مشغول به تدریس است.
بوته‌مرغ پرسروصدا یا بوته‌مرغ پرخروش نام یک گونه از راسته گنجشک‌سانان است.
بوته‌مرغ حنایی نام یک گونه پرنده از تیرهٔ بوته‌مرغان (Atrichornithidae) در راسته گنجشک‌سانان است. این پرنده بومی استرالیا است. آرایه‌شناسی. بوته‌مرغ حنایی یکی از دو گونه متعلق به سرده "Atrichornis"، معروف به بوته‌مرغ‌ها، و از تنها جمعیت‌های موجود در خانواده Atrichornithidae است. گونه دیگر این خانواده، بوته‌مرغ پرسروصدا "Atrichornis clamosus"، به جمعیتی کوچک در غرب استرالیا محدود می‌شود. دو زیرگونه برای این گونه شناسایی شده‌اند: گونه نامزد "Atrichornis rufescens rufescens" و "A. rufescens ferrieri". توصیف
rufescens" و "A. rufescens ferrieri". توصیف این گونه جدید توسط ادوارد پیرسون رمزی، تحت عنوان "Atrichia rufescens"، در سال ۱۸۶۷ در "مجموعه مقالات" انجمن جانورشناسی لندن (۱۸۶۶) منتشر شد. رمزی دو نمونه نر از تی. مک‌گیلوری خریداری کرد و آن‌ها را با یک گونه قبلاً توصیف‌شده از جنوب‌غربی استرالیا مقایسه کرد. جمع‌آوری‌کننده‌ای به نام جی.اف. ویلکاکس این نمونه‌ها را در پوشش گیاهی انبوه در حاشیه بولینگ کریک، نزدیک رود ریچموند در نیو ساوت ولز، شکار کرد و خاطرنشان کرد که تهیه این نمونه‌ها بسیار دشوار بوده است. لقب
که تهیه این نمونه‌ها بسیار دشوار بوده است. لقب "rufescens" به دلیل رنگ حنایی پرهای این پرنده که آن را از بوته‌مرغ غربی که توسط جان گولد به نام "Atrichia clamosa" نامگذاری شده بود، متمایز می‌کرد، انتخاب شد. توصیف. هر دو جنس نر و ماده قهوه‌ای رنگ هستند و سینه‌ای به رنگ حنایی و پشت راه‌راه دارند. نرها دارای یک خط سفید بلند در هر دو طرف گردن و حاشیه‌های سفید قابل مشاهده بر روی گلو هستند. ماده‌ها سینه‌ای روشن‌تر دارند و فاقد حاشیه‌های سفید روی گلو هستند. این پرنده‌ها به دلیل آوازهای بلند خود شناخته شده‌اند و در
به دلیل آوازهای بلند خود شناخته شده‌اند و در برخی موارد می‌توانند مجموعه گسترده‌ای از تقلید صدا را ایجاد کنند. زیستگاه و پراکندگی. این گونه تنها در مناطق جداافتاده در شمال‌شرق نیو ساوت ولز و جنوب‌شرق کوئینزلند یافت می‌شود. زیستگاه این پرنده شامل پوشش زمینی متراکم و لایه‌های برگ‌های عمیق در جنگل‌های بارانی و جنگل‌های اکالیپتوس مرطوب در ارتفاعات بالای ۶۰۰ متر است. این پرنده از حلزون‌ها و حشرات موجود در سطح زمین تغذیه می‌کند. حفاظت. تا اواسط قرن بیستم، این گونه تقریباً در آستانه انقراض بود. پس از آن، با بهبود
تقریباً در آستانه انقراض بود. پس از آن، با بهبود وضعیت، این گونه در سال ۲۰۰۴ به وضعیت نزدیک تهدید تغییر یافت. اما به دلیل وضعیت پراکنده زیستگاه‌های باقی‌مانده و کوچک بودن اندازه جمعیت، این گونه در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به ترتیب به عنوان آسیب‌پذیر و گونه در خطر انقراض فهرست شد. تخمین زده شد که در دهه ۱۹۸۰، کل جمعیت این پرنده حدود ۲۵۰۰ جفت بود، اما در حال حاضر جمعیت آن حدود ۱۲٬۰۰۰ جفت تخمین زده می‌شود. بخش عمده‌ای از کاهش اولیه جمعیت به پاکسازی زیستگاه‌های جلگه‌ای این گونه نسبت داده می‌شود. روش‌های بهره‌برداری
این گونه نسبت داده می‌شود. روش‌های بهره‌برداری از چوب نیز به کاهش جمعیت فعلی آن کمک کرده است، به‌ویژه با پیر شدن طبیعی (و در نتیجه از بین رفتن زیرگیاهان) باقی‌مانده‌های اکالیپتوس. آتش‌سوزی‌های اواخر سال ۲۰۱۹، حدود ۳۷٪ از تمام مربع‌های ۱x۱ کیلومتری را که از سال ۱۹۹۰ پرنده در آن‌ها مشاهده شده بود، سوزاند. این مناطق عمدتاً در رشته‌کوه‌های اصلی و جبل‌الطارق بودند، اما بزرگ‌ترین زیرجمعیت‌ها در فلات لامینگتون و مرزهای منطقه تقریباً دست‌نخورده باقی ماندند (جی. اهمک، منتشر نشده).
مرغ کریچ‌ساز نام یک تیره از راسته گنجشک‌سانان است. طبقه‌بندی. سرده "گربه‌خوان‌ها" سرده "Scenopooetes" سرده "آرچبالدی‌ها" سرده "کودن‌مرغ" سرده "Prionodura" سرده "گذرسازها" سرده "Ptilonorhynchus" سرده "رداگردن‌ها"
دم‌پارویی پرپاسفید نام یک گونه از تیره مگس‌مرغ است.
تکفن شرکت خوشه‌ای ترکیه‌ای است، که در زمینه ساخت‌وساز املاک و مستغلات، نیروگاه‌ها، کارخانجات صنعتی، فرودگاه‌ها و زیرساخت‌های شهری، صنایع کشاورزی و ارائه خدمات مالی فعالیت می‌کند. شرکت تکفن در سال ۱۹۵۶ توسط فیاض برکر تأسیس شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای مستقل همسود، خاورمیانه، آفریقای شمالی و اروپا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
اسپالدینگ یک شهرک در ناحیه میدلند شرقی است. این شهرک در شهرستان لینکلن‌شر قرار دارد در سال ۲۰۱۱ میلادی ۳۱٬۵۸۸ نفر جمعیت داشته است.
بوستون یک شهرک بندری در ناحیه میدلند شرقی انگلستان است. این شهرک که در شهرستان لینکلن‌شر قرار دارد در سال ۲۰۰۱ میلادی ۳۵٬۱۲۴ نفر و در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶۴٬۶۳۷ نفر جمعیت داشته است. پیوند به بیرون. سازمان‌ها ویدئو
خانوادهٔ دی (به انگلیسی: These Are the Days) یک مجموعه‌پویانمایی ۱۶ قسمتی است که در دههٔ ۶۰ خورشیدی از سیمای ایران با دوبلهٔ فارسی پخش شد. این کارتون از سوی استودیو هانا-باربرا ساخته شده و پخش آن از ۷ سپتامبر ۱۹۷۴ تا ۲۷ سپتامبر ۱۹۷۵ در کانال ای‌بی‌سی آمریکا بوده است. صداپیشگان. هنرمندانی که در دوبلهٔ «خانوادهٔ دی» به فارسی شرکت داشته‌اند:
دور از بهشت نام فیلم درامی است که در سال ۲۰۰۲ به کارگردانی تاد هینز ساخته شد. در این فیلم جولیان مور، دنیس کواید، دنیس هیزبرت و پاتریشا کلارکسون به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم که با نقدهای مثبت از طرف منتقدان مواجه شد موفق به نامزدی جایزه اسکار در ۴ رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین موسیقی فیلم و بهترین فیلمبرداری شد. داستان فیلم "دور از بهشت" در مورد زندگی زنی خانه‌دار به اسم کتی ویتاکر است که در دههٔ پنجاه در مناطق حومهٔ کنتیکت زندگی مرفهی دارد و در این حین زندگی به
کنتیکت زندگی مرفهی دارد و در این حین زندگی به ظاهر بی‌نقصش را رو به از هم پاشیدگی می‌بیند. داستان. کتی ویتاکر (جولیان مور) یک زن خانه‌دار تمام‌عیار در دههٔ پنجاه میلادی است که در آن دوران فرزندانی سالم، همسری موفق، برجستگی اجتماعی و روی هم رفته زندگی بی‌عیبی دارد تا اینکه یک شب اتفاقی همسرش را در حال بوسیدن یک مرد می‌بیند و زندگی مرتبش شروع به بهم ریختن می‌کند. در غمگینی و تحیر، او شروع به تسلی یافتن در دوستی با ریموند می‌کند که باغبان آفریقایی-آمریکایی منزل آن‌هاست. رابطه‌ای که در اجتماع تابو محسوب می‌شود
آن‌هاست. رابطه‌ای که در اجتماع تابو محسوب می‌شود و طبق انتظارش باعث از هم گسستگی بیشتر زندگی وی می‌شود. با وجود تلاش کتی و فرانک برای ادامه دادن ازدواجشان، حقیقت همجنس‌گرایی فرانک و علاقهٔ کتی به ریموند باعث آغاز فصلی دردناک گرچه با صداقت بیشتر در زندگی آن‌ها می‌شود. واکنش منتقدان. در وبسایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۲۱ نقد، امتیاز ۸۷٪ را کسب کرده است که میانگین امتیاز آن ۸٫۲ از ۱۰ است. نظر منتقدان وبسایت اینگونه است: «فیلم "دور از بهشت" که ملودرامی با طراحی و بازی‌های بی‌نظیر است، با صداقت و هوشمندی
طراحی و بازی‌های بی‌نظیر است، با صداقت و هوشمندی اشک بینندگان خود را درمی‌آورد.» در وبسایت متاکریتیک، این فیلم بر اساس نظر ۳۷ منتقد، میانگین امتیاز ارزیابی‌کننده ۸۴ از ۱۰۰ را کسب کرده است که نشان‌دهنده «تحسین همگانی» است.
لوکاس الن کروکشنک (؛ زادهٔ ) یک بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا و سازنده و ایفا کننده نقش شخصیت یوتیوبی معروف ، "فرد فیگلهورن" است. کانال یوتیوب. وی با ایجاد کانال "فرد" که دوره‌ای پرمشترک‌ترین کانال یوتیوب بود و اشتراک گذاری ویدئوهای طنز در آن ، مشهور شد. ویدئو های فرد فیگلهورن، داستانی شش ساله است که بر زندگی یک خانواده درهم ریخته و مسائل مربوط به مدیریت خشم متمرکز است.
آکاودج یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است. خصوصیات. آکاودج ۸٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الکساندر کورنیف (متولد ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰ در مسکو) والیبالیست عضو سابق تیم ملی والیبال روسیه است. الکساندر در المپیک ۲۰۰۸ پکن با روسیه به مدال برنز دست یافت. منابع. Athlete bio at 2008 Summer Olympics website
عروسی یونانی پرریخت‌وپاش و بزرگ من یا عروسی بزرگ یونانی من فیلمی کمدی رمانتیک کانادایی-آمریکایی است که در سال ۲۰۰۲ به کارگردانی جوئل زوئیک و نویسندگی نیا واردالوس ساخته شد. این فیلم موفق شد در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی نامزد جایزه اسکار شود.&lt;ref name="latimes/backstage-theatre"&gt;&lt;/ref&gt; موضوع. «تولا» (واردالوس) زن یونانی/آمریکایی سی ساله، در رستوران یونانی پدر و مادرش در شیکاگو کار می‌کند و هنوز مجرد است. تا اینکه با مرد ظاهراً بی عیب و نقصی به نام «ایان میلر» (کوربت) آشنا می‌شود که معلم
به نام «ایان میلر» (کوربت) آشنا می‌شود که معلم مدرسه است. این دو خیلی زود دل باختهٔ یک دیگر می‌شوند. اما دو مشکل وجود دارد: «ایان» اولاً یونانی نیست و ثانیاً گیاه‌خوار است و این هر دو مورد، خانوادهٔ تولا را به وحشت می‌اندازد. شرح داستان. در شیکاگو، «فوتولا» معروف به «تولا» پورتوکالوس، زنی ۳۰ ساله و عضو خانواده‌ای یونانی، پرجمعیت، پرسر و صدا و سلطه‌گر است. پدرش «گاس» می‌خواهد هرچه زودتر او ازدواج کند و بچه‌دار شود. تولا با والدینش زندگی می‌کند و در رستوران خانوادگی‌شان به نام «زوربای رقصان» کار می‌کند، اما
به نام «زوربای رقصان» کار می‌کند، اما آرزویش این است که از خانواده‌اش استقلال پیدا کند. روزی، معلمی به نام «ایان میلر» برای دیدار با دوستی به زوربای رقصان می‌آید و تولا به او علاقه‌مند می‌شود. همان شب، تولا به پدر و مادرش می‌گوید که می‌خواهد در کلاس کامپیوتر در کالج محلی ثبت‌نام کند تا بتواند در ادارهٔ رستوران به آن‌ها کمک کند. اما گاس احساساتی می‌شود و فکر می‌کند تولا قصد ترک او را دارد. مادرش، «ماریا»، او را آرام می‌کند و پدرش را قانع می‌سازد که با تصمیم تولا موافقت کند. با گذشت زمان، تولا اعتماد به‌نفس
تولا موافقت کند. با گذشت زمان، تولا اعتماد به‌نفس بیشتری پیدا می‌کند و ظاهرش را تغییر می‌دهد: عینک قاب‌کلفتش را با لنز جایگزین می‌کند، موهایش را آراسته‌تر می‌کند و آرایش می‌زند و لباس‌هایی رنگارنگ و متناسب با اندامش می‌پوشد. پس از دیدن تبلیغی برای کلاس کامپیوتر و گردشگری، به خاله‌اش «وولا» پیشنهاد می‌دهد که در آن کلاس شرکت کند و از آموخته‌هایش در آژانس مسافرتی وولا استفاده کند. وولا موافقت می‌کند و همراه با ماریا، به‌طور پنهانی گاس را نیز متقاعد می‌کنند. زمانی‌که تولا در آژانس کار می‌کند، ایان او را
زمانی‌که تولا در آژانس کار می‌کند، ایان او را می‌بیند و به شام دعوتش می‌کند. در قرارشان، تولا اعتراف می‌کند که خانواده‌اش مالک زوربای رقصان هستند؛ ایان او را به یاد می‌آورد اما برخلاف نگرانی تولا که فکر می‌کرد به‌عنوان «دختر عبوس» در ذهنش مانده، همچنان به او علاقه دارد. آن‌ها به دیدار هم ادامه می‌دهند و عاشق می‌شوند. چون می‌داند خانواده‌اش با رابطه با یک غیر یونانی مخالفت خواهند کرد، تولا به دروغ می‌گوید که در کلاس سفال‌گری شرکت می‌کند تا بتواند به دیدارهایش با ایان ادامه دهد. اما دروغ او زمانی فاش می‌شود
با ایان ادامه دهد. اما دروغ او زمانی فاش می‌شود که یکی از آشنایان خانوادگی آن دو را در حال بوسه در پارکینگ می‌بیند. گاس از اینکه ایان بدون اجازه‌اش با تولا قرار گذاشته، خشمگین می‌شود و رابطه‌شان را ممنوع می‌کند، با وجود اینکه هر دو بزرگسال هستند. با اینکه گاس سعی می‌کند تولا را با مردان مجرد یونانی آشنا کند، او و ایان به رابطه‌شان ادامه می‌دهند. برادر تولا، «نیکو»، به او می‌گوید که با الهام از شجاعت تولا، تصمیم گرفته کلاس‌های شبانهٔ هنر بگذراند. ایان به تولا پیشنهاد ازدواج می‌دهد و تولا می‌پذیرد. ماریا به
پیشنهاد ازدواج می‌دهد و تولا می‌پذیرد. ماریا به گاس می‌گوید که باید به تصمیم دخترشان احترام بگذارد، اما گاس هنوز ناراحت است چون ایان عضو کلیسای ارتدکس یونان نیست. ایان برای جلب رضایت خانوادهٔ تولا، حاضر می‌شود غسل تعمید ارتدکسی بگیرد. خانوادهٔ تولا دائماً در برنامه‌ریزی مراسم ازدواج دخالت می‌کنند، لباس‌هایی زشت برای ساقدوش‌ها طراحی می‌کنند و نام مادر ایان را اشتباه روی کارت دعوت می‌نویسند. والدین آرام و محافظه‌کار ایان، در ضیافت شام پرهیاهوی خانوادهٔ یونانی حضور می‌یابند. وقتی بستگان تولا آن‌ها را با اوزو
حضور می‌یابند. وقتی بستگان تولا آن‌ها را با اوزو مست می‌کنند، گاس خشمگین می‌شود و می‌گوید آن‌ها با خانواده‌اش مثل حیوانات باغ‌وحش برخورد کرده‌اند. تولا نگران است که پدرش ایان را نپذیرفته باشد، اما ماریا او را آرام می‌کند و یادآوری می‌کند که آن‌ها به آمریکا آمدند تا فرزندان‌شان آزادی‌ای را داشته باشند که خودشان نداشتند. در مراسم جشن عروسی، گاس سخنرانی احساسی‌ای می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که تفاوت‌های فرهنگی میان داماد و عروس اهمیتی ندارد. او و ماریا فاش می‌کنند که برای تولا و ایان خانه‌ای خریده‌اند. در
می‌کنند که برای تولا و ایان خانه‌ای خریده‌اند. در حالی‌که دو خانواده با هم می‌رقصند، تولا در روایت پایانی می‌گوید که اگرچه خانواده‌اش پر سر و صدا و غیرمتعارف‌اند، اما می‌داند که دوستش دارند و همیشه در کنارش خواهند بود. شش سال بعد، تولا و ایان از خانه‌شان—که درست کنار خانهٔ گاس و ماریاست—بیرون می‌آیند تا دخترشان «پاریس» را به مدرسهٔ یونانی ببرند.
پادشاهی متحد اسرائیل () نامی است که به پادشاهی اسرائیل در زمان شائول (طالوت)، داوود و سلیمان داده شده‌ است. این پادشاهی از سال ۱۰۳۰ تا ۹۳۰ قبل از میلاد وجود داشت تا اینکه پس از مرگ سلیمان به دو قسمت تقسیم شد. پادشاهی شمالی اسرائیل از ده قبیله و پادشاهی یهودا در جنوب از دو قبیله اسرائیل تشکیل شد. بیشتر تاریخ موجود در مورد این برهه از کتاب مقدس است و بعضی تاریخدانان در مورد صحت این تاریخ شبهاتی را مطرح کرده‌اند. نخستین اشارهٔ غیر کتاب‌مقدسی به اسرائیل در کتیبهٔ مرنپتاح، ساختهٔ فرعون مرنپتاح در سال ۱۲۰۸ پیش از
مرنپتاح، ساختهٔ فرعون مرنپتاح در سال ۱۲۰۸ پیش از میلاد، دیده می‌شود. بر اساس تاریخ‌نگاری تثنیوی در کتاب مقدس عبری، یک پادشاهی متحد یا پادشاهی یکپارچهٔ اسرائیل تحت سلطنت شائول، ایش-بوشت، داوود و سلیمان وجود داشت که قلمرو هر دو پادشاهی بعدیِ یهودا و اسرائیل را دربر می‌گرفت. اینکه آیا پادشاهی متحد وجود داشته است ـ و اگر چنین بوده، تا چه اندازه ـ موضوعی است که همچنان در میان پژوهشگران محل بحث و جدل است. در دههٔ ۱۹۸۰، برخی از محققان کتاب مقدس استدلال کردند که شواهد باستان‌شناختی برای وجود یک پادشاهی گسترده پیش
باستان‌شناختی برای وجود یک پادشاهی گسترده پیش از اواخر سدهٔ هشتم پیش از میلاد بسیار ضعیف است و روش‌شناسی به‌کاررفته برای به‌دست‌آوردن این شواهد نیز دارای نقص است. پژوهشگران همچنان به سه دسته تقسیم می‌شوند: کسانی که تاریخی بودن روایت کتاب مقدس را تأیید می‌کنند، کسانی که به آن تردید دارند یا آن را رد می‌کنند، و کسانی که وجود نظری پادشاهی را می‌پذیرند اما معتقدند روایت کتاب مقدس اغراق‌آمیز است. طرفداران وجود پادشاهی متحد به‌طور سنتی آن را میان حدود ۱۰۴۷ پیش از میلاد تا حدود ۹۳۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری
پیش از میلاد تا حدود ۹۳۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری می‌کنند. بر اساس روایت کتاب مقدس، پس از جانشینی رَحبعام، پسر سلیمان، پادشاهی متحد به دو پادشاهی جداگانه تقسیم شد: پادشاهی اسرائیل در شمال، شامل شهرهای شکیم و شومرون (سامره)؛ و پادشاهی یهودا در جنوب، شامل اورشلیم و معبد یهود. تاریخ. بر اساس کتاب قاضیان، قوم اسرائیل ابتدا دارای پادشاه مشخصی نبود و شورایی از قاضیان بر آن مدیریت می‌کرد. مردم به تدریج درخواست پادشاهی کردند که بتواند اختلاف داخلی بین قبایل اسرائیل را کم کرده و آن‌ها را هم متحد کند. در این زمان
را کم کرده و آن‌ها را هم متحد کند. در این زمان سموئل، شائول (طالوت) از قبیله بنیامین را به عنوان اولین شاه مسح کرد. کتاب مقدس اشاره می‌کند که قوم اسرائیل در مورد داشتن پادشاه مطمئن نبودند زیرا پادشاه کسی بود که قدرت زیادی بر مردم داشت و در تفکر آنان این موقعیت مختص خداوند بود. کتاب مقدس اشاره می‌کند که شائول به خدا پایبند نبود و از این رو پادشاهی او از بین رفت. در کتاب مقدس، شائول در جنگ با فلسطین خودکشی می‌کند. داوود و شائول ابتدا اختلافاتی با یکدیگر داشتند ولیکن جاناتان پسر شائول و میشال دختر داوود، به
ولیکن جاناتان پسر شائول و میشال دختر داوود، به داوود کمک کردند که از دست شائول فرار کرده و بعد مدتی صلح کنند. جانشین شائول، ایشبوشت، به پادشاهی اسرائیل رسید ولیکن فقط به مدت دو سال پادشاهی کرد تا اینکه به قتل رسید و داوود جانشینش شد. بعضی تاریخدانان معتقدند که ممکن است داوود در قتل ایشبوشت نقش داشته باشد. قوم اسرائیل علیه داوود شورش می‌کند و پسر او ابسالوم را به پادشاهی برمی‌گزیند؛ ولیکن داوود موفق می‌شود شورشیان را شکست دهد و قدرت خود را بر تمامی اسرائیل اعمال کند. داوود پادشاهی متحد قدرتمندی ایجاد می‌کند
کند. داوود پادشاهی متحد قدرتمندی ایجاد می‌کند و اورشلیم را در سال ۱۰۰۶ قبل از میلاد به پایتختی انتخاب می‌کند (قبل از آن، حبرون پایتخت اسرائیل بود) و دشمنان اسرائیل را شکست می‌دهد و قدرت مهمی در منطقه می‌شود. پسر داوود، سلیمان، جایگزینش شد. در زمان او اسرائیل بسیار قدرتمند و ثروتمند شد و معبد سلیمان را در اورشلیم ساختند. بعد از مرگ سلیمان در ۹۲۶ قبل از میلاد، پادشاهی اسرائیل به دو بخش پادشاهی شمالی اسرائیل و پادشاهی یهودا تقسیم می‌شود. به عقیده آلتر، تلاش برای توضیح تقسیم قبیله‌ها (در سفر تثنیه باب ۲۷) با
توضیح تقسیم قبیله‌ها (در سفر تثنیه باب ۲۷) با رویکرد به شجره‌نامه راه به جایی نخواهد برد. رویکرد به جغرافیا هر چند ممکن است کافی نباشد اما بهترین توضیح را فراهم می‌کند. هر شش قبیله‌ای که در کوه شمالی (عبال) ساکن بودند، قلمرویی در شمال و یا شرق اردن داشتند و بخشی از پادشاهی شمالی شدند. چهار قبیله از شش قبیله که در کوه جنوبی (گریزیم) ساکن بودند، در قلمرویی در جنوب مرج ابن عامر ساکن شدند. یافته‌های باستان‌شناسی. در دههٔ ۱۹۸۰، شماری از پژوهشگران کتاب مقدس اظهار کردند که شواهد باستان‌شناسی برای وجود یک پادشاهی
کردند که شواهد باستان‌شناسی برای وجود یک پادشاهی گسترده پیش از اواخر سدهٔ هشتم پیش از میلاد بسیار ضعیف است و روش‌شناسی به‌کاررفته برای به‌دست آوردن این شواهد نیز دارای کاستی‌هایی است. در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶، اسرائیل فینکلشتاین دو مقاله منتشر کرد که در آن‌ها «گاهنگاری پایین» (Low Chronology) را برای لایه‌نگاری عصر آهن در اسرائیل پیشنهاد داد. مدل فینکلشتاین تاریخ‌های لایه‌شناسی پذیرفته‌شده در گاهنگاری سنتی را تا حدود یک قرن به جلو می‌راند؛ بنابراین او نتیجه گرفت که بخش زیادی از معماری یادمانی منسوب به
گرفت که بخش زیادی از معماری یادمانی منسوب به اسرائیل سدهٔ دهم پیش از میلاد ـ که معمولاً با پادشاهی متحد کتاب مقدس مرتبط دانسته می‌شود ـ در واقع به سدهٔ نهم تعلق دارد. فینکلشتاین نوشت: «پذیرفتن گاهنگاری پایین به معنای زدودن بناهای یادمانی از پادشاهی متحد است، از جمله سنگ‌چینی‌های اَشلار و سرستون‌های پروتو-یونیک.» بر پایهٔ دیدگاه فینکلشتاین و نیل سیلبرمن، نویسندگان کتاب "کتاب مقدس برآمده از دل خاک" ("The Bible Unearthed")، ایدهٔ پادشاهی متحد تاریخ واقعی نیست، بلکه «بیان‌های خلاقانهٔ یک جنبش اصلاح دینی
نیست، بلکه «بیان‌های خلاقانهٔ یک جنبش اصلاح دینی قدرتمند» است که احتمالاً «بر پایهٔ هسته‌های تاریخی معینی» شکل گرفته است. آنان می‌پذیرند که داوود و سلیمان پادشاهان واقعی یهودا در حدود سدهٔ دهم پیش از میلاد بودند، اما یادآور می‌شوند که نخستین اشارهٔ مستقل به پادشاهی اسرائیل به حدود ۸۹۰ پیش از میلاد و به پادشاهی یهودا به حدود ۷۵۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. برخی بر این باورند که پادشاهی متحد در دوران تبعید بابلی ساخته‌وپرداخته شد و در این روند، داوود و سلیمان از قهرمانان محلی به فرمانروایانی با جایگاه
سلیمان از قهرمانان محلی به فرمانروایانی با جایگاه بین‌المللی تبدیل شدند. فینکلشتاین همچنین احتمال داده است که پادشاهی متحدی واقعی در سدهٔ هشتم پیش از میلاد، در زمان یَربعام دوم وجود داشته باشد، حال آنکه پادشاهی متحد پیشین احتمالاً در دوران یوشیا اختراع شد تا گسترش ارضی او را توجیه کند. دیدگاه‌های فینکلشتاین به‌شدت از سوی امیحای مَزار مورد انتقاد قرار گرفته است؛ مزار در پاسخ، «گاهنگاری متعارف تعدیل‌شده» (Modified Conventional Chronology) را پیشنهاد کرد که آغاز دورهٔ عصر آهن IIA را در اوایل سدهٔ دهم پیش از
دورهٔ عصر آهن IIA را در اوایل سدهٔ دهم پیش از میلاد و پایان آن را در میانهٔ سدهٔ نهم قرار می‌دهد. این چارچوب، مشکلات گاهنگاری بالایی (High Chronology) را برطرف می‌کند و در عین حال کشفیات باستان‌شناسی را همچنان به سدهٔ دهم پیش از میلاد نسبت می‌دهد. گاهنگاری پایین فینکلشتاین و دیدگاه‌های او دربارهٔ پادشاهی، از سوی دیگر پژوهشگران نیز به‌شدت مورد نقد قرار گرفته است، از جمله امنون بن-تور، ویلیام جی. دِوِر، کنت کیچن، دورون بن-عمی، راز کلِتر و لارنس استیگر. با آنکه املی کورت تصریح می‌کند که «هیچ کتیبهٔ سلطنتی از
املی کورت تصریح می‌کند که «هیچ کتیبهٔ سلطنتی از زمان پادشاهی متحد در دست نیست (در واقع به‌طور کلی مواد مکتوب بسیار اندکی وجود دارد) و حتی یک اشارهٔ همزمان به داوود یا سلیمان دیده نمی‌شود»، او در نهایت نتیجه می‌گیرد: «در برابر این کمبود، باید شواهد مربوط به توسعه و رشد قابل‌توجه در چندین محوطه را قرار داد که به‌طور معقول می‌توان آن را به سدهٔ دهم نسبت داد.» کنت کیچن (دانشگاه لیورپول) نیز به نتیجه‌ای مشابه می‌رسد و استدلال می‌کند که «باستان‌شناسی عینیِ کنعانِ سدهٔ دهم با وجود پیشین یک دولت یکپارچه در قلمرو
سدهٔ دهم با وجود پیشین یک دولت یکپارچه در قلمرو آن سازگار است.» در ۴ اوت ۲۰۰۵، باستان‌شناس ایلات مَزار اعلام کرد که در اورشلیم چیزی را کشف کرده است که ممکن است کاخ پادشاه داوود بوده باشد. این کشف که اکنون به «ساختار سنگی بزرگ» (Large Stone Structure) معروف است، شامل یک ساختمان عمومی متعلق به سدهٔ دهم پیش از میلاد، یک طومار مسی، سفال‌هایی از همان دوره و یک بولای سفالی (مُهر نقش‌دار) متعلق به یهوقَل بن شَلمیا بن شَوی است؛ مقامی که دست‌کم دوبار در کتاب ارمیا ذکر شده است. در ژوئیهٔ ۲۰۰۸، او بولای دومی را نیز
ذکر شده است. در ژوئیهٔ ۲۰۰۸، او بولای دومی را نیز کشف کرد که به جِدَلیا بن پَشهور تعلق داشت؛ فردی که همراه با یهوقل در ارمیا ۳۸:۱ نام برده شده است. امیحای مَزار این یافته را «چیزی شبیه به یک معجزه» خواند و گفت که باور دارد این ساختمان ممکن است همان «دژ صهیون» باشد که گفته می‌شود داوود آن را تصرف کرده بود. با این حال، دیگر پژوهشگران تردید دارند که دیوارهای پیِ این بنا به کاخ داوود تعلق داشته باشد. همچنین، یوسف گارفینکل در سال ۲۰۱۳ مدعی شد که کاخ داوود را در خِربت قیافه، در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری، کشف کرده است.
خِربت قیافه، در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری، کشف کرده است. حفاری‌های خِرْبِت قیافه، یک محوطه عصر آهن در یهودا، یک سکونتگاه شهریافته را آشکار کرد که با روش تاریخ گذاری رادیوکربن‌ تاریخ‌گذاری شده و بسیار پیش‌تر از زمانی است که پژوهشگرانی چون فینکلشتاین آغاز شهرنشینی در یهودا را پیشنهاد کرده‌اند. این کشف از وجود یک پادشاهی شهریافته در سدهٔ دهم پیش از میلاد پشتیبانی می‌کند. ادارهٔ عتیقات اسرائیل اعلام کرد: «حفاری‌های خِرْبِت قیافه نشان می‌دهد که جامعه‌ای شهریافته در یهودا از اواخر سدهٔ یازدهم پیش از میلاد وجود داشته
از اواخر سدهٔ یازدهم پیش از میلاد وجود داشته است. دیگر نمی‌توان ادعا کرد که پادشاهی یهودا تنها در اواخر سدهٔ هشتم پیش از میلاد یا در زمانی دیرتر شکل گرفته است.» روش‌ها و تفسیرهایی که برای رسیدن به برخی نتایج مربوط به خِرْبِت قیافه به کار رفته‌اند، توسط برخی پژوهشگران از جمله فینکلشتاین و الکساندر فانتالکین مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۱۰، باستان‌شناس ایلات مَزار از کشف بخشی از دیوارهای باستانی شهر در اطراف شهر داوود خبر داد که او بر این باور است به سدهٔ دهم پیش از میلاد تعلق دارد. به گفتهٔ مَزار:
سدهٔ دهم پیش از میلاد تعلق دارد. به گفتهٔ مَزار: «این مهم‌ترین سازه‌ای است که از روزگار معبد اول در اسرائیل در اختیار داریم» و «این بدان معناست که در آن زمان، یعنی سدهٔ دهم، در اورشلیم حکومتی وجود داشته که توانایی انجام چنین ساخت‌وسازی را داشته است.» سدهٔ دهم همان دوره‌ای است که کتاب مقدس آن را به دوران سلطنت سلیمان نسبت می‌دهد. با این حال، همهٔ باستان‌شناسان با مَزار هم‌عقیده نیستند و آرن مائیر، باستان‌شناس دیگر، نسبت به این ادعاها و تاریخ‌گذاری مَزار تردید دارد. در «کتاب مطالعات یهودی» (۲۰۱۴)، اودد
تردید دارد. در «کتاب مطالعات یهودی» (۲۰۱۴)، اودد لیپشیتس بیان می‌کند که مفهوم پادشاهی متحد باید کنار گذاشته شود، در حالی‌که آرن مائیر معتقد است شواهد کافی در حمایت از وجود پادشاهی متحد وجود ندارد. در اوت ۲۰۱۵، باستان‌شناسان اسرائیلی در ویرانه‌های شهر باستانی جَت، که زادگاه جالوت دانسته می‌شود، استحکامات عظیمی کشف کردند. اندازهٔ این استحکامات نشان می‌دهد که جَت در سدهٔ دهم پیش از میلاد شهری بزرگ بوده است، شاید بزرگ‌ترین شهر در کنعان در آن زمان. استاد سرپرست این کاوش‌ها، آرن مائیر، برآورد کرد که جَت تا چهار
این کاوش‌ها، آرن مائیر، برآورد کرد که جَت تا چهار برابر بزرگ‌تر از اورشلیم هم‌دورهٔ خود بوده است، که این امر تردیدهایی را بر قدرت پادشاهی داوود مطابق آنچه در کتاب مقدس توصیف شده است وارد می‌کند. در کتاب خود با عنوان «پادشاهی فراموش‌شده» (۲۰۱۳)، اسرائیل فینکلشتاین بر این باور است که شائول، که اصالتاً از سرزمین بنیامین بود، در حدود سدهٔ دهم پیش از میلاد در منطقهٔ زادگاهش جبعون قدرت گرفت و اورشلیم را در جنوب و شکیم را در شمال فتح کرد و بدین‌سان واحد سیاسی‌ای پدید آورد که برای مقاصد ژئوپلیتیک مصر خطرناک بود.
پدید آورد که برای مقاصد ژئوپلیتیک مصر خطرناک بود. از این رو، شوشنگ یکم از مصر به این سرزمین یورش برد و این واحد سیاسی نوپا را نابود ساخت و داوودِ بیت‌لِحِم را در اورشلیم (یهودا) و یَرُبعام یکم را در شکیم (اسرائیل) به عنوان حاکمان محلی کوچک منصوب کرد که تابع مصر بودند. فینکلشتاین نتیجه می‌گیرد که یادِ پادشاهی متحد از قلمروِ فتح‌شدهٔ شائول الهام گرفته بود؛ نخست در خدمت ایده‌آل یک پادشاهی متحد بزرگ تحت فرمانروایی پادشاهی شمالی در روزگار یربعام دوم، و سپس در خدمت ایدهٔ پادشاهی متحدی که از اورشلیم فرمان
در خدمت ایدهٔ پادشاهی متحدی که از اورشلیم فرمان می‌راند. در مقاله‌ای در مجلهٔ بررسی باستان‌شناسی کتاب مقدس، ویلیام جی. دِوِر نظریهٔ فینکلشتاین را به‌شدت مورد انتقاد قرار داد و آن را سرشار از «خطاهای فراوان، تحریف‌ها، ساده‌سازی‌های بیش از حد و تناقضات» خواند. دِوِر یادآور شد که فینکلشتاین پیشنهاد می‌کند شائول بر واحد سیاسی‌ای حکومت می‌کرد که از شمال تا یزرعیل و از جنوب تا حبرون امتداد داشت و مرز آن به جَت می‌رسید، با پایتختی در جبعون نه اورشلیم. به گفتهٔ دِوِر، چنین واحد سیاسی‌ای خود به‌تنهایی یک پادشاهی