payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویژگی توسعه سرمایه‌داری را که منجر به امپریالیسم می‌شود، تشریح کرد: به‌طور کلی، رابطه بین مارکسیست-لنینیست‌ها و سازمان‌های رادیکال چپ‌گرا که ضد جنگ هستند، اغلب شامل ترغیب چنین فعالان سیاسی به پیشرفت از صلح‌طلبی به ضدامپریالیسم می‌شود - یعنی پیشرفت از مخالفت با جنگ به‌طور کلی، به محکومیت نظام اقتصادی سرمایه‌داری به‌طور خاص. در قرن بیستم، اتحاد جماهیر شوروی خود را به عنوان دشمن اصلی امپریالیسم معرفی می‌کرد، بنابراین کرملین از سازمان‌های انقلابی جهان سوم که برای استقلال ملی می‌جنگیدند، حمایت سیاسی و مالی
برای استقلال ملی می‌جنگیدند، حمایت سیاسی و مالی می‌کرد. این امر از طریق صدور سرمایه مالی و دستگاه‌های نظامی شوروی انجام می‌شد، به طوری که اتحاد جماهیر شوروی مشاوران نظامی خود را به چین، ویتنام، اتیوپی، آنگولا، مصر و افغانستان اعزام می‌کرد. با این حال، آنارشیست‌ها و همچنین بسیاری از سازمان‌های مارکسیستی دیگر، سیاست خارجی شوروی را امپریالیسم توصیف کرده‌اند و آن را به عنوان مدرکی مبنی بر اینکه فلسفه مارکسیسم امپریالیسم را حل و فصل نمی‌کند، ذکر کرده‌اند. مائو تسه‌تونگ، این نظریه را مطرح کرد که اتحاد جماهیر
تسه‌تونگ، این نظریه را مطرح کرد که اتحاد جماهیر شوروی یک ملت سوسیال امپریالیست، یک ملت سوسیالیست با گرایش‌های امپریالیستی است، که جنبه مهمی از تحلیل مائوئیستی از تاریخ اتحاد جماهیر شوروی است. در حال حاضر، اصطلاح «ضد امپریالیسم» بیشتر توسط مارکسیست-لنینیست‌ها و سازمان‌های سیاسی با گرایش ایدئولوژیک مشابه که با سرمایه‌داری مخالف هستند، تحلیل طبقاتی از جامعه ارائه می‌دهند و موارد مشابه به کار می‌رود. چه گوارا دربارهٔ ماهیت امپریالیسم و چگونگی مخالفت و شکست آن گفت:امپریالیسم یک سیستم جهانی، آخرین مرحله
آن گفت:امپریالیسم یک سیستم جهانی، آخرین مرحله سرمایه‌داری است - و باید در یک رویارویی جهانی شکست داده شود. پایان استراتژیک این مبارزه باید نابودی امپریالیسم باشد. سهم ما، مسئولیت استثمارشدگان و توسعه‌نیافته‌های جهان، از بین بردن پایه‌های امپریالیسم است: ملت‌های ستمدیده ما، جایی که آنها سرمایه‌ها، مواد اولیه، تکنسین‌ها و نیروی کار ارزان را استخراج می‌کنند و سرمایه‌های جدید - ابزارهای سلطه - اسلحه و انواع کالاها را به آنها صادر می‌کنند؛ و بدین ترتیب ما را در وابستگی مطلق فرو می‌برند.- چه گوارا، پیام به سه
وابستگی مطلق فرو می‌برند.- چه گوارا، پیام به سه قاره، ۱۹۶۷ تروتسکیسم. مفهوم اقتصاد جنگی دائمی در سال ۱۹۴۵ با مقاله‌ای از تروتسکیست اد سارد (با نام‌های مستعار فرانک دمبی، والتر اس. اوکس و تی.ان. ونس)، نظریه‌پردازی که مسابقه تسلیحاتی پس از جنگ را پیش‌بینی کرده بود، آغاز شد. او در آن زمان استدلال کرد که ایالات متحده ویژگی اقتصاد جنگی را حفظ خواهد کرد؛ حتی در زمان صلح، هزینه‌های نظامی ایالات متحده همچنان بالا خواهد ماند و درصد بیکاران را در مقایسه با دهه ۱۹۳۰ کاهش می‌دهد. او این تحلیل را در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱
می‌دهد. او این تحلیل را در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۱ گسترش داد. این مفهوم، یکی از اصول اصلی حزب کارگران سوسیالیست بریتانیا بوده است و بنیانگذار آن، تونی کلیف، کاربرد آن را در جنگ جهانی اول، امپریالیسم آمریکا و امپراتوری‌های استعماری از جمله بریتانیا، فرانسه و آلمان بررسی کرده است. اسلام‌گرایی ضد امپریالیستی. قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی شاهد ظهور جنبش‌های مقاومت اسلامی متعدد استعماری و امپراتوری در نقاط مختلف جهان اسلام بود. این جنبش‌ها شامل جنبش "جهاد" به رهبری امامت قفقاز و کنفدراسیون چرکس علیه امپریالیسم روسیه در
قفقاز و کنفدراسیون چرکس علیه امپریالیسم روسیه در طول جنگ‌های قفقاز (۱۷۶۳–۱۸۶۴ میلادی) بود. رهبران برجسته در این مبارزه مقاومت شامل غازی ملا، حمزت بیک، شامل، حاجی قراندیقو برزگ، جمبولات بولتوقو و غیره بودند. سایر جنبش‌های بزرگ ضد امپریالیستی شامل جنگ پدری، جنگ جاوه و جنگ آچه علیه استعمار هلند در اندونزی، شورش مورو علیه ایالات متحده، جنبش جهاد جنوب آسیا به رهبری سید احمد شهید، دولت مهدی در سودان و "موحدین" عرب که با استعمار بریتانیا مبارزه می‌کردند، شورش نظامی امیر عبدالقادر علیه فرانسوی‌ها در الجزایر،
نظامی امیر عبدالقادر علیه فرانسوی‌ها در الجزایر، قیام‌های قبایل پشتون در مرزهای شمال غربی علیه راج بریتانیا، جهاد عمر مختار علیه فاشیست‌های ایتالیایی در لیبی و غیره بودند. تأسیس و دفاع از دولت اسلامی که "شریعت" (قانون اسلامی) را بر اساس "قرآن" و "سنت" اجرا می‌کند، حذف خرافات و اعمال محلی و آیین‌های عامیانه و غیره از اهداف کلیدی این جنبش‌های اصلاحی بودند. این جنبش‌های ضداستعماری الهام‌بخش ظهور پان‌اسلامیسم در اواخر قرن نوزدهم بودند؛ جنبشی که منجر به ظهور سازمان‌های اسلامی متعددی شد که از ضدامپریالیسم در
سازمان‌های اسلامی متعددی شد که از ضدامپریالیسم در سراسر جهان اسلام حمایت می‌کردند؛ مانند اخوان المسلمین ("اخوان المسلمین") و جماعت اسلامی. محمد رشید رضا، نظریه‌پرداز اسلام‌گرای سوری-مصری (۱۸۶۵ میلادی/۱۸۲ هجری قمری-۱۹۳۵ میلادی/۱۳۵۴ هجری قمری)، یک متکلم سلفی که تا حد زیادی تحت تأثیر جنبش‌های احیاگر اسلامی مبارز پیشین قرار داشت، از مخالفان سرسخت قدرت‌های امپریالیستی اروپایی بود؛ و او خواستار "جهاد" مسلحانه برای دفاع از جهان اسلام در برابر تجاوز استعمار شد، که با یک برنامه سیاسی برای تأسیس کشورهای اسلامی که
با یک برنامه سیاسی برای تأسیس کشورهای اسلامی که "شریعت" (قوانین اسلامی) را اجرا می‌کنند، تکمیل شد. او این کمپین ضدامپریالیستی را از طریق جنبش سلفیه عرب به سطح کلامی گسترش داد؛ جنبشی که مضمون اصلی آن بازگشت به ارزش‌های "سلف صالح" بود. این شامل حمله‌ای الهیاتی به جریان‌های ایدئولوژیک غربی ناشی از اصول سکولاریسم و ناسیونالیسم و همچنین محکوم کردن امپریالیسم فرهنگی غرب می‌شد. پس از رشید رضا، ردای اسلام‌گرایی ضد امپریالیستی توسط حسن البنا، بنیانگذار اخوان المسلمین مصر، سید ابوالاعلی مودودی، رهبر اسلام‌گرای
مصر، سید ابوالاعلی مودودی، رهبر اسلام‌گرای انقلابی جنوب آسیا و سید قطب، نظریه‌پرداز جهادی مصری، برافراشت. مودودی معتقد بود که غرب در حال زوال است و احیای قدرت اسلامی اجتناب‌ناپذیر است. مودودی آشکارا استعمار غربی را با الحاد برابر می‌دانست و از مسلمانان می‌خواست که برای بازیابی حاکمیت و خودکفایی معنوی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی خود، در "جهاد" علیه نیروهای امپریالیستی متحد شوند. سید قطب، محقق مصری که تحت تأثیر مودودی و رشید رضا قرار داشت، ایده‌های آنها را به اوج منطقی خود رساند و ضرورت یک انقلاب اسلامی دائمی و
منطقی خود رساند و ضرورت یک انقلاب اسلامی دائمی و بی‌پایان را نه تنها علیه امپریالیست‌ها، بلکه علیه رژیم‌های متحد آنها در جهان اسلام اعلام کرد. این انقلاب علیه رژیم‌های مرتد باید به عنوان یک "جهاد" مسلحانه توسط یک پیشگام ایدئولوژیک متعهد به تأسیس دولت اسلامی و حمایت از "توحید" (یکتاپرستی اسلامی) انجام شود. این ایده‌ها در دوران پس از جنگ جهانی دوم در سراسر جهان اسلام برجسته و تأثیرگذار شدند. در طول دوره جنگ سرد، روشنفکران اسلام‌گرا از اخوان المسلمین و جماعت اسلامی نیز کمپین‌های ضد کمونیستی پرشوری را آغاز
اسلامی نیز کمپین‌های ضد کمونیستی پرشوری را آغاز کردند، از نظر ایدئولوژیکی سوسیالیسم و مارکسیسم را مورد انتقاد قرار دادند و چپ‌گرایان را به عنوان عوامل امپریالیسم شوروی سرزنش کردند. ابوالأعلی مودودی، محقق انقلابی اسلام‌گرای آسیای جنوبی، در کتاب خود «"الجهاد فی الاسلام"»، به ردیه مذهبی جامعی بر امپریالیسم پرداخت. او استدلال کرد که حاکمان ستمگر، امپریالیسم را به نام پیشرفت و اصلاحات اجتماعی-سیاسی توجیه می‌کنند. مودودی در توصیف ویژگی‌های اصلی امپریالیسم نوشت:«ویژگی اساسی امپریالیسم، سلطه یک ملت یا کشور خاص
اساسی امپریالیسم، سلطه یک ملت یا کشور خاص است… بنابراین، درهای امپریالیسم به روی مردم سایر ملیت‌ها بسته می‌ماند و به همین دلیل، آنها نمی‌توانند نقش مهمی در اداره امور آن ایفا کنند. این امر باعث ایجاد نقص‌های دیگری در سیستم و شخصیت ملت تابع می‌شود. آنها دچار ضعف شخصیت می‌شوند، عزت نفس و حس درستکاری را از دست می‌دهند. حتی اگر ملت حاکم با ظلم و تکبر آشکار با اتباع خود رفتار نکند، شخصیت آنها (ملت تابع) به چنان فرومایگی فرومی‌رود که کاملاً ناتوان از تلاش برای دستیابی و حفظ خودمختاری برای مدت بسیار طولانی
دستیابی و حفظ خودمختاری برای مدت بسیار طولانی می‌شوند.»- ابوالاعلا مودودی، "الجهاد فی الاسلام" جماعت اسلامی هند در دسامبر ۲۰۰۹ یک کمپین ده روزه سراسری با عنوان کمپین ضد امپریالیسم آغاز کرد. جنبش‌های جهادی معاصر مانند القاعده، تحت تأثیر اندیشه سید قطب، خود را به عنوان یک «پیشتاز انقلابی جهانی» معرفی می‌کنند که برای دفاع از مسلمانان در برابر جنایات نیروهای امپریالیسم غربی و متحدانش، "جهاد می‌کند." در جهان‌بینی سید قطب، نظریه‌پرداز جهادی مصری، سیاست‌های امپریالیستی رژیم‌های سکولار غربی ادامه «روحیه صلیبی»
رژیم‌های سکولار غربی ادامه «روحیه صلیبی» تاریخی آنها بود. سید قطب در تفسیر آیه ۱۲۰ سوره بقره می‌نویسد: «"هرگز یهودیان و مسیحیان از تو راضی نخواهند شد تا زمانی که از راه آنها پیروی کنی…"»«درگیری بین جهان یهودی-مسیحی از یک سو و جامعه مسلمانان از سوی دیگر، در اصل همچنان یک درگیری ایدئولوژیک است، اگرچه در طول سال‌ها در چهره‌های مختلف ظاهر شده و پیچیده‌تر و گاهی اوقات موذیانه‌تر شده است. ما شاهد بوده‌ایم که درگیری ایدئولوژیک اولیه با رویارویی اقتصادی، سیاسی و نظامی دنبال شده است، بر این اساس که درگیری‌های
و نظامی دنبال شده است، بر این اساس که درگیری‌های «مذهبی» یا «ایدئولوژیک» منسوخ شده‌اند و معمولاً توسط «متعصبان» و افراد عقب‌مانده دنبال می‌شوند. متأسفانه، برخی از مسلمانان ساده‌لوح و گیج فریب این ترفند را خورده‌اند و خود را متقاعد کرده‌اند که جنبه‌های مذهبی و ایدئولوژیک درگیری دیگر اهمیتی ندارند. اما در واقعیت، صهیونیسم جهانی و امپریالیسم مسیحی، و همچنین کمونیسم جهانی، در درجه اول بر اساس مبانی ایدئولوژیک، علیه اسلام و جامعه مسلمانان مبارزه می‌کنند … این درگیری بر سر کنترل قلمرو یا منابع اقتصادی یا برای
درگیری بر سر کنترل قلمرو یا منابع اقتصادی یا برای سلطه نظامی نیست. اگر این را باور کنیم، به نفع دشمنان خود عمل خواهیم کرد و هیچ‌کس جز خودمان را برای عواقب آن سرزنش نخواهیم کرد.»- سید قطب، "فی زلال القرآن" جنبش سیاسی. جنبش ضد امپریالیسم، به عنوان یک جنبش سیاسی خودآگاه، در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در اروپا و در مخالفت با امپراتوری‌های استعماری رو به رشد اروپایی و کنترل ایالات متحده بر فیلیپین پس از سال ۱۸۹۸ آغاز شد. با این حال، این جنبش به بالاترین سطح حمایت مردمی خود در خود مستعمرات رسید، جایی که
سطح حمایت مردمی خود در خود مستعمرات رسید، جایی که پایه و اساس طیف گسترده‌ای از جنبش‌های آزادی‌بخش ملی را در اواسط قرن بیستم و بعد از آن تشکیل داد. این جنبش‌ها و ایده‌های ضد امپریالیستی آنها، در فرآیند استعمارزدایی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نقش مهمی داشتند، که در آن اکثر مستعمرات اروپایی در آسیا و آفریقا به استقلال خود دست یافتند. بر اساس کشور. ایالات متحده. استفاده اولیه از اصطلاح "ضد امپریالیست" پس از ورود ایالات متحده به جنگ اسپانیا و آمریکا در سال ۱۸۹۸ رخ داد. اکثر فعالان از خود جنگ حمایت می‌کردند، اما با
اکثر فعالان از خود جنگ حمایت می‌کردند، اما با الحاق سرزمین‌های جدید، به ویژه فیلیپین، مخالف بودند. اتحادیه ضد امپریالیست در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۸ در بوستون در مخالفت با تصرف فیلیپین، که به هر حال اتفاق می‌افتاد، تأسیس شد. ضد امپریالیست‌ها با گسترش کشور مخالف بودند زیرا معتقد بودند که امپریالیسم، اصول جمهوری‌خواهی ، به ویژه لزوم " رضایت حکومت‌شوندگان " را نقض می‌کند. اتحادیه ضد امپریالیست که از امپریالیسم آمریکا وحشت داشت، شامل شهروندان مشهوری مانند اندرو کارنگی، هنری جیمز، ویلیام جیمز و مارک تواین ، بستری را تشکیل
جیمز، ویلیام جیمز و مارک تواین ، بستری را تشکیل داد که بیان می‌کرد:ما معتقدیم که سیاستی که به عنوان امپریالیسم شناخته می‌شود، با آزادی خصومت دارد و به نظامی‌گری گرایش دارد، شری که رهایی از آن مایه افتخار ما بوده است. متاسفیم که در سرزمین واشنگتن و لینکلن، تأکید مجدد بر این امر ضروری شده است که همه انسان‌ها، از هر نژاد یا رنگی، حق زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی را دارند. ما معتقدیم که دولت‌ها قدرت عادلانه خود را از رضایت حکومت‌شوندگان می‌گیرند. ما اصرار داریم که مطیع کردن هر مردمی «تجاوز مجرمانه» و بی‌وفایی
که مطیع کردن هر مردمی «تجاوز مجرمانه» و بی‌وفایی آشکار به اصول متمایز دولت ما است... ما صمیمانه از همه مردان و زنانی که به اعلامیه استقلال و قانون اساسی ایالات متحده وفادار می‌مانند، دعوت به همکاری می‌کنیم. فرد هرینگتون اظهار می‌کند که «ضدامپریالیست‌ها به دلایل تجاری، مذهبی، قانون اساسی یا بشردوستانه با گسترش کشورها مخالفت نمی‌کردند، بلکه به این دلیل که فکر می‌کردند یک سیاست امپریالیستی در تضاد با دکترین‌های سیاسی اعلامیه استقلال، سخنرانی خداحافظی واشنگتن و سخنرانی گتیسبورگ لینکلن است.» رد عضویت آمریکا در
سخنرانی گتیسبورگ لینکلن است.» رد عضویت آمریکا در جامعه ملل در سال ۱۹۱۹ با واکنش تند آمریکا علیه امپریالیسم اروپایی همراه بود. کتاب‌های درسی آمریکایی، امپریالیسم را به عنوان یکی از علل اصلی جنگ جهانی محکوم می‌کردند. جنبه‌های زشت‌تر حکومت استعماری بریتانیا مورد تأکید قرار می‌گرفت و یادآور احساسات دیرینه ضد بریتانیایی در ایالات متحده بود. بریتانیا و کانادا. ضد امپریالیسم در بریتانیا در دهه ۱۸۹۰، به ویژه از درون حزب لیبرال، ظهور کرد. بیش از یک قرن، از زمان آدام اسمیت در سال ۱۷۷۶، اقتصاددانان به این دلیل که
اسمیت در سال ۱۷۷۶، اقتصاددانان به این دلیل که امپریالیسم نقض اصول تجارت آزاد است، با آن دشمنی می‌کردند؛ آنها هرگز یک جنبش مردمی تشکیل ندادند. در واقع، به نظر می‌رسد امپریالیسم قبل از دهه ۱۸۹۰ به طور کلی محبوب بوده است. انگیزه اصلی در حدود سال ۱۹۰۰ از نارضایتی شدید عمومی از اقدامات بریتانیا در طول جنگ دوم بوئر (۱۸۹۲-۱۹۰۲) ناشی شد. این جنگ علیه آفریکانرها، که استعمارگران هلندی بودند و سرزمین‌های جدیدی را در آفریقای جنوبی ساخته بودند، انجام شد. مخالفت با جنگ دوم بوئر هنگام شروع جنگ متوسط ​​بود و به طور کلی
دوم بوئر هنگام شروع جنگ متوسط ​​بود و به طور کلی کمتر از حمایت از آن گسترده بود. با این حال، گروه‌های تأثیرگذار بلافاصله علیه جنگ تشکیل شدند، از جمله کمیته آشتی آفریقای جنوبی و کمیته توقف جنگ لیام توماس استید. بخش عمده‌ای از مخالفت در بریتانیا از سوی حزب لیبرال بود. روشنفکران و فعالان در بریتانیا که در جنبش‌های سوسیالیستی، کارگری و فابیانی مستقر هستند، عموماً با امپریالیسم مخالفند و جان ای. هابسون، یک لیبرال، بسیاری از ایده‌های خود را از نوشته‌های آنها گرفته است. پس از جنگ بوئر، مخالفان امپریالیسم توجه خود
است. پس از جنگ بوئر، مخالفان امپریالیسم توجه خود را به مستعمرات سلطنتی بریتانیا در آفریقا و آسیا معطوف کردند. تا دهه ۱۹۲۰، دولت از نمایشگاه‌های بزرگی که امپریالیسم را ترویج می‌کردند، حمایت مالی می‌کرد، به ویژه نمایشگاه امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۲۴ در لندن و نمایشگاه امپراتوری گلاسکو در سال ۱۹۳۸. برخی از روشنفکران از این فرصت برای انتقاد از امپریالیسم به عنوان یک سیاست استفاده کردند. جنبش‌های ضد امپریالیستی نسبتاً فعالی در کانادا و استرالیا ظهور کردند. کانادایی‌های فرانسوی‌تبار با گسترش بریتانیا مخالف
کانادایی‌های فرانسوی‌تبار با گسترش بریتانیا مخالف بودند، در حالی که در استرالیا، کاتولیک‌های ایرلندی مخالف بودند. کانادایی‌های فرانسوی‌تبار استدلال می‌کنند که ملی‌گرایی کانادایی هدف مناسب و واقعی است و گاهی اوقات با وفاداری به امپراتوری بریتانیا در تضاد است. بسیاری از کانادایی‌های فرانسوی‌تبار ادعا می‌کردند که برای کانادا می‌جنگند اما برای امپراتوری نمی‌جنگند. کانادایی‌های پروتستان، که معمولاً اصالتاً بریتانیایی بودند، عموماً با شور و شوق از امپریالیسم بریتانیا حمایت می‌کردند. آنها هزاران داوطلب را برای
حمایت می‌کردند. آنها هزاران داوطلب را برای جنگیدن در کنار نیروهای بریتانیایی و امپراتوری علیه بوئرها فرستادند و در این فرآیند، خود را حتی بیشتر با امپراتوری بریتانیا یکی می‌دانستند. مخالفت اندکی نیز از سوی برخی از مهاجران انگلیسی مانند گلدوین اسمیت، رهبر روشنفکر، صورت گرفت. در کانادا، کاتولیک‌های ایرلندی با کانادایی‌های فرانسوی برای کنترل کلیسای کاتولیک می‌جنگیدند، بنابراین ایرلندی‌ها عموماً از موضع طرفدار بریتانیا حمایت می‌کردند. ضد امپریالیسم نیز به سرعت در هند رشد کرد و عنصر اصلی درخواست کنگره برای
در هند رشد کرد و عنصر اصلی درخواست کنگره برای استقلال را تشکیل داد. اتحاد جماهیر شوروی. کشورهایی که بخشی از حوزه نفوذ شوروی بودند، کشورهای اسماً مستقل با دولت‌های جداگانه‌ای بودند که سیاست‌های خود را تعیین می‌کردند، اما این سیاست‌ها باید در محدوده‌های خاصی که توسط اتحاد جماهیر شوروی تعیین می‌شد، باقی می‌ماندند. این محدودیت‌ها با تهدید مداخله نیروهای شوروی و بعداً پیمان ورشو اعمال می‌شد. تهاجم‌های نظامی بزرگی در آلمان شرقی در سال ۱۹۵۳، مجارستان در سال ۱۹۵۶، چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ و افغانستان از سال ۱۹۷۹ تا
چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ و افغانستان از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ رخ داد. کشورهای بلوک شرق، کشورهای اقماری در نظر گرفته می‌شدند. اتحاد جماهیر شوروی گرایش‌های مشترکی با امپراتوری‌های تاریخی از خود نشان داد. مفهوم «امپراتوری شوروی» اغلب به نوعی امپراتوری «کلاسیک» یا «استعماری» اشاره دارد که در آن کمونیسم تنها جایگزین ایدئولوژی‌های امپریالیستی متعارف مانند مسیحیت یا سلطنت شده است، نه اینکه یک دولت انقلابی ایجاد کند. از نظر آکادمیک، این ایده با کتاب ریچارد پایپس در سال ۱۹۵۷ با عنوان "«تشکیل اتحاد جماهیر شوروی: کمونیسم و
با عنوان "«تشکیل اتحاد جماهیر شوروی: کمونیسم و ​​ناسیونالیسم،" "۱۹۱۷ - ۱۹۲۳» پدیدار شده است،" اما این ایده، همراه با چندین دیدگاه دیگر، در تحقیقات مداوم تقویت شده است. چندین محقق معتقدند که اتحاد جماهیر شوروی یک نهاد ترکیبی بود که شامل عناصر مشترک امپراتوری‌های چندملیتی و دولت‌های ملی بود. به گفته برخی از مورخان، اتحاد جماهیر شوروی استعماری مشابه قدرت‌های امپریالیستی متعارف را اعمال می‌کرد. کره جنوبی. لیبرال‌های کره جنوبی با امپریالیسم چین و ژاپن مخالفت کرده‌اند. جنبش «نه به ژاپن» با احساسات ضد امپریالیستی
جنبش «نه به ژاپن» با احساسات ضد امپریالیستی در کره جنوبی مرتبط است. در ۱۴ آگوست ۲۰۱۹، هفت سیاستمدار از نوادگان فعالان استقلال‌طلب حزب دموکرات کره جنوبی در یک کنفرانس مطبوعاتی گفتند: «با روحیه استقلال بزرگ کره ۱۰۰ سال پیش، بیایید بر تهاجم اقتصادی دولت شینزو آبه غلبه کنیم.» لیبرال‌های کره جنوبی، برخلاف ضدامپریالیست‌های طرفدار حمایت از تولیدات داخلی، معتقدند که اقدامات دولت ژاپن که در جریان اختلاف تجاری ژاپن و کره جنوبی، «اصل تجارت آزاد » را تضعیف کرد، «تهاجم اقتصادی» امپریالیستی راست افراطی بود. (لیبرال‌های
اقتصادی» امپریالیستی راست افراطی بود. (لیبرال‌های کره جنوبی استدلال می‌کنند که دولت ژاپن برای جلوگیری از پرداخت غرامت به قربانیان کره‌ای جنایات جنگی ژاپن در دوران امپریالیسم ژاپن گذشته، به اقتصاد کره جنوبی آسیب ناعادلانه‌ای وارد کرده است.) لیبرال‌های کره جنوبی همچنین با تصاحب فرهنگ کره توسط مردم چین مخالف هستند. خُرده‌گِرِفت. آنتونیو نگری و مایکل هارت ادعا می‌کنند که ضدامپریالیسم سنتی دیگر موضوعیت ندارد. نگری و هارت در کتاب "امپراتوری"، استدلال می‌کنند که امپریالیسم دیگر رویه یا قلمرو هیچ ملت یا دولتی
که امپریالیسم دیگر رویه یا قلمرو هیچ ملت یا دولتی نیست. بلکه، آنها ادعا می‌کنند که «امپراتوری» مجموعه‌ای از همه دولت‌ها، ملت‌ها، شرکت‌ها، رسانه‌ها، فرهنگ عامه و روشنفکری و غیره است؛ و بنابراین، روش‌ها و استراتژی‌های سنتی ضدامپریالیستی دیگر نمی‌توانند علیه آنها اعمال شوند. ماریا مالکسو، دانشمند علوم سیاسی اهل استونی، استدلال می‌کند که یک نقطه کور در مطالعات پسااستعماری مرتبط با جنبش‌های ضدامپریالیستی این است که آنها اغلب امپریالیسم و ​​استعمار روسیه را نادیده می‌گیرند.
انتخابات ۲۰۱۴ سنای ایالات متحده آمریکا در ۴ نوامبر، ۲۰۱۴ برگزار و ۳۳ تا از ۱۰۰ کرسی سنا در انتخاباتی که برندگانش در دوره‌ای شش ساله از ۳ ژانویه ۲۰۱۵ تا ۳ ژانویه ۲۰۲۱ مشغول به کار خواهند بود برگزیده شدند. حزب جمهوریخواه برای در اختیار گرفتن سنا نیاز به کسب حداقل شش کرسی داشت که با کسب هفت کرسی بدین هدف رسید و برای نخستین بار پس از سال ۲۰۰۶ کنترل سنا را در دست گرفت. انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده، ۲۰۱۴ و بسیاری انتخابات‌های ایالتی و محلی هم در همین روز برگزار شد. در نوامبر ۲۰۱۴ برای ۳۶ کرسی سنا انتخابات
شد. در نوامبر ۲۰۱۴ برای ۳۶ کرسی سنا انتخابات برگزار شد که ۲۱ ای از آنها در دست دمکرات‌ها و ۱۵ تایشان در دست جمهوریخواهان بود. نظرسنجی در اوایل سپتامبر نشان می‌داد که حزب جمهوریخواه احتمالاً کنترل سنا را با به دست آوردن شش کرسی از آن خود خواهد کرد. این انتخابات مصادف با صدمین سالگرد انتخاب مستقیم سناتورهای ایالات متحده بود.
روز جهانی جانوران یا روز جهانی حیوانات (به انگلیسی: World Animal Day) در سال ۱۹۳۱ در کنوانسیون زیست شناسان در فلورانس و به منظور شناساندن گونه‌های در خطر انقراض در نظر گرفته شد. چهارم اکتبر (۱۲ مهر) به این دلیل برای چنین روزی انتخاب شد که روز عید مقدّس سنت فرانسیس اسیسی قدّیس حامی جانوران بود. روز جهانی جانوران در حال حاضر فراتر از یک جشن مسیحی است و توسط دوستداران حیوانات از همه اعتقادات، ملیت‌ها و نگرش‌ها جشن گرفته می‌شود. در کلیساها و فضاهای عمومی شهرها، مراسم دعا برای جانوران تدارک دیده می‌شود؛
شهرها، مراسم دعا برای جانوران تدارک دیده می‌شود؛ پناهگاه‌های حیوانات در این روز به درآمدزایی و جذب کمک‌های مردمی اقدام می‌کنند و در مدارس تکلیف‌ها و پروژه‌های ویژه مرتبط با جانوران انجام می‌شود. افراد و گروه‌های دوستانه یا همکار نیز با کمک مالی یا به عهده گرفتن هزینه یک جانور، این روز را گرامی می‌دارند.
پی‌ان‌سی مختصر شده بانک ملی پیتسبورگ شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی است، که با دارایی بیش از ۲۷۲ میلیارد دلار، به‌عنوان پنجمین بانک بزرگ در ایالات متحده آمریکا شناخته می‌شود. بانک پی‌ان‌سی در سال ۱۸۵۲ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در ۱۹ ایالت و واشینگتن، دی. سی می‌باشد. شعبه مرکزی این بانک در وان پی‌ان‌سی پلازا در شهر پیتسبورگ، پنسیلوانیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود، همچنین جزئی از شاخص اس اند پی ۵۰۰ به‌شمار می‌آید.
داو جونز شرکت انتشارات آمریکایی است که در سال ۱۸۸۲ توسط چارلز هنری داو و ادوارد جونز تأسیس شد. این شرکت نیز در سال‌های اخیر همچون نیویورک تایمز و واشینگتن پست به صورت عمومی ثبت گردید، ولی همچنان به‌شکل خصوصی اداره می‌شود. روپرت مرداک مالک شرکت نیوز کورپوریشن در ماه مه ۲۰۰۷ اقدام به خریداری اکثریت سهام شرکت داو جونز نمود و به مالکیت ۱۰۵ ساله خانواده بنکرافت بر این کمپانی، پایان داد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر نیویورک قرار دارد و به‌عنوان شرکت تابعه نیوز کورپوریشن فعالیت می‌نماید.
عباس بلوکی‌فر (متولد فروردین ماه ۱۳۰۳ تفرش – درگذشتهٔ ۵ مهرماه ۱۳۸۸ تهران) نقاش قهوه‌خانه‌ای ایرانی و از صاحب‌نظران این هنر بود. وی از نوجوانی به نقاشی قهوه‌خانه‌ای روی آورد و آن‌را به کمال رساند. وی تابلوهایش را با اشعاری از خود زینت می‌داد و به سبب قدرت قلم و توانایی به‌کارگیری رنگ در پرده‌هایش مورد تحسین بود. بلوکی فر در ۵ مهرماه ۱۳۸۸ درگذشت. زندگی‌نامه. بلوکی فر در سال ۱۳۰۳ شمسی در بازارچه معیر، یکی از محله‌های قدیم تهران به دنیا آمد. از ۹ سالگی به کار نقاشی ساختمان مشغول شد. چند سال نزد دو استاد
کار نقاشی ساختمان مشغول شد. چند سال نزد دو استاد بنیان‌گذار شیوه نقاشی خیالی قهوه خانه، حسین قوللر آقاسی و محمد مدبر، به شاگردی و آموختن هنر رنگ آمیزی و نقاشی نشست.قوللر او را به بهره گیری از استعداد و ذوق هنری بالایی که داشت تشویق می‌کرد. بلوکی‌فر با ورود به عرصه نقاشی قهوه‌خانه‌ای، هنر و استعدادش را به ترمیم تابلوهای قدیمی متمرکز کرد. این هنرمند پس از مدتی خود دست به قلم برداشت و با جادوی رنگ، بر روی پرده‌ها قصه گفت. نخستین تجربیات بلوکی‌فر از نقاشی قهوه‌خانه‌ای را می‌توان در زمینه نقش زدن از قیام مختار
را می‌توان در زمینه نقش زدن از قیام مختار و جنگ رستم و سهراب دانست. نقوشی که در زمان خود می‌توانست با طرح‌های هنرمندانی از جمله بلوکی فر، مردم را گرد هم آورده و به تماشای رنگ‌ها و شنیدن داستان‌ها بنشاند.او یکی از هنرمندان ‌آخرین نسل از بازماندگان جریان نقاشی قهوه‌خانه‌ای بود که در سال ۱۳۷۵ بر این راه قدم نهاد تا در فرهنگسرای نیاوران، مدرسه‌ای را برای این هنر راه‌اندازی کند.این قدم البته در نهایت ناکام ماند و امروزه با درگذشت پیشکسوتان این سبک، مهجور مانده است.این نقاش سبک قهوه‌خانه‌ای در کنار هنرمندانی از
نقاش سبک قهوه‌خانه‌ای در کنار هنرمندانی از جمله حسین قوللر آغاسی، محمد مدبر، حسن اسماعیل‌زاده، فتح‌الله آغاسی و حسین همدانی، طی دهه‌های ۲۰ و ۳۰ که اوج شکوفایی نقاشی قهوه‌خانه‌ای محسوب می‌شد، ده‌ها اثر را با این سبک خلق کردند. سبکی که می‌توان آن را از جمله مردمی‌ترین هنر این سرزمین دانست؛ چرا که در میان مردم عامه جریان داشت و توجه مردم را به سمت خود جلب می‌کرد.بلوکی فر در بیش از ۳۰ نمایشگاه در ایران و سه نمایشگاه در خارج از کشور شرکت کرد. نمایش آثار او در دوسلدروف آلمان بسیار موفق بود. درگذشت. عباس بلوکی فر
آلمان بسیار موفق بود. درگذشت. عباس بلوکی فر ۵ مهرماه ۱۳۸۸ درگذشت.
ژاک و اربابش نمایشنامه‌ای اثر میلان کوندرا نویسنده بنام اهل چک نوشته شده در ۱۹۷۱ است. نمایشنامه برداشت شخصی کوندرا از رمان ژاک قضا و قدری و اربابش نوشته دیدرو فیلسوف فرانسوی است که به قول کوندرا «ادای احترامم» به دنی دیدرو است. این نمایشنامه سه داستان عاشقانه دارد: داستان عاشقانه ارباب، داستان عاشقانه ژاک و داستان عاشقانه مادام دولاپومه ری که در سه پرده تنظیم شده است. ژاک و اربابش در یوگسلاوی، یونان، آلمان و سوییس روی صحنه رفت و در فرانسه مدت‌ها روی پرده ماند و برنده جایزه شد. غربی‌ها کشش خاصی به کوندرا و
و برنده جایزه شد. غربی‌ها کشش خاصی به کوندرا و نوشته‌هایش داشتند که از پشت پرده آهنین راوی اندیشه‌هایش در طی رویدادهای داخلی زمان اشغال چکسلواکی بود وی بعدها به فرانسه مهاجرت کرد.
لری بالاگِریوِه‌ای یکی از گویش‌ های مستقل زبان لری در استان لرستان ،خوزستان،ایلام است. بیشترین گویش‌وران این گویش زبان لری از ایل بالاگریوه ساکن در پلدختر، اندیمشک، جنوب خرم‌آباد، دورود، ازنا، شوش، دره شهر، کوهدشت و … ساکن می‌باشند.ایلات دریکوند ، پاپی ، جودکی ، رشنو ، دیناروند ، ساکی ، کوشکی به این زبان سخن میگویند ، لری بالاگریوه ای به لری بختیاری شباهت های بسیاری دارد ، این گویش خود گویشی مستقل از زبان لری است . گویش بالاگریوه‌ای از گروه لری و مرکز اصلی جنوب غرب ایران است. "دانشنامه ایرانیکا" زبان لری را
غرب ایران است. "دانشنامه ایرانیکا" زبان لری را به دو دسته لری شمالی و جنوبی تقسیم کرده‌است و رودخانه دز را به نوعی مرز دو دسته لری شمالی و جنوبی قرار داده‌است که در این تقسیم‌بندی گویش بالاگریوه ای گویشی مستقل از زبان لری است که به لری بختیاری و لری خرم‌آبادی شباهت بسیار دارد.گویش‌های مختلف آن شاخه‌ای از گویش‌های ایرانی جنوب غربی است. جغرافیا. لرستان: شهرستان‌های، رومشکان، خرم‌آباد، پلدختر، دورود، کوهدشت و بخش‌هایی از الشتر و بروجرد ایلام:شهرستان‌های، دره شهر، دهلران، آبدانان. خوزستان:اندیمشک، شوش، دزفول.
دهلران، آبدانان. خوزستان:اندیمشک، شوش، دزفول. قواعد و دستور زبان. افعال. در لری بالاگریوه‌ای، نشانه ((می)) برای افعال مضارع اخباری و استمراری و ماضی استمراری و مستمر وجود ندارد. مثال: فارسی: می‌زَنَم (مضارع اخباری) - می‌زَدَم (ماضی استمراری یا مستمر) لری خرم‌آبادی: می‌زِنِم (مضارع اخباری) - می‌زَم (ماضی استمراری یا مستمر) لری بختیاری: ایزنُم (مضارع اخباری) - ایزَدُم (ماضی استمراری یا مستمر) لری بالاگریوه‌ای: زِنم (مضارع اخباری یا استمراری) - زَم (ماضی استمراری یا ساده یا مستمر) ها + فعل مضارع اخباری (=
یا ساده یا مستمر) ها + فعل مضارع اخباری (= مضارع استمراری) + ضمیر مثال ==&gt; فارسی: دارم می‌شنوم لری بالاگریوه‌ای :ها + اِشنو + اِم =ها اِشنواِم