payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۰ استفاده می‌شد. شرکت‌های بزرگ حمل و نقل تحویل یک شبه را به عنوان یک سرویس شاخص ارائه می‌دهند. از آن زمان، FedEx همچنین FedEx Ground, FedEx Office (در اصل Kinko's شناخته می‌شد)، FedEx Supply Chain, FedEx Freight، و خدمات مختلف دیگر را در چندین شرکت تابعه راه‌اندازی کرد که اغلب به منظور پاسخگویی به رقیب اصلی خود، یونایتد پارسل سرویس بود. FedEx همچنین یکی از پیمانکاران ارشد دولت ایالات متحده است و در حمل و نقل برخی از بسته‌های خدمات پستی ایالات متحده آمریکا از طریق قرارداد شبکه بار هوایی خود
متحده آمریکا از طریق قرارداد شبکه بار هوایی خود کمک می‌کند. شهرت فدرال اکسپرس در ایالات متحده و جهان آن را به موضوعی رایج در فرهنگ عامه تبدیل کرده‌است، با نمونه‌هایی از جمله فیلم Cast Away و همچنین برخی از شعارهای بازاریابی آن (مشهورترین آنها "وقتی کاملاً مثبت باید یک شبه باشد"). علاوه بر این، FedEx حقوق نامگذاری ورزشگاه فدکس‌فیلد و واشینگتن ردسکینز و فدکس فروم از ممفیس گریزلیز را خریداری کرده‌است. خدمات حمل و نقل هوایی FedEx مرکز اصلی آن (معروف به "Superhub") در فرودگاه بین‌المللی ممفیس را تا سال ۲۰۲۰ به
در فرودگاه بین‌المللی ممفیس را تا سال ۲۰۲۰ به شلوغ‌ترین فرودگاه باری در جهان تبدیل کرده‌است. تاریخچه. برای تاریخچه قبل از سازماندهی مجدد آن در سال ۱۹۹۷، به فدکس اکسپرس مراجعه کنید. بنیانگذاری و تاریخ اولیه. این شرکت در سال ۱۹۷۱ در لیتل راک، آرکانزاس به عنوان شرکت فدرال اکسپرس توسط فردریک دبلیو. اسمیت، فارغ‌التحصیل از دانشگاه ییل، تأسیس شد. او مفهوم شرکت را در یک مقاله ترم در دانشگاه Yale ترسیم کرد و در آن خواستار سیستمی شد که به‌طور خاص برای تحویل فوری طراحی شده بود. در حالی که استادش زیاد به این ایده فکر
شده بود. در حالی که استادش زیاد به این ایده فکر نمی‌کرد، اسمیت ادامه داد. او عملیات رسمی را در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد، زمانی که عملیات به ممفیس، تنسی نقل مکان کرد. اسمیت گفت که فرودگاه بین‌المللی ممفیس را به دلیل نزدیکی به مرکز جمعیت متوسط کشور و آب و هوای آرام آن انتخاب کرده‌است. این شرکت به سرعت رشد کرد و تا سال ۱۹۸۳ یک میلیارد دلار درآمد داشت که برای یک شرکت نوپا که در دهه اول خود هرگز در ادغام یا تملک شرکت نکرده بود، نادر بود. در سال ۱۹۸۴ به اروپا و آسیا گسترش یافت. در سال ۱۹۸۸، یکی از رقبای اصلی خود، خط
یافت. در سال ۱۹۸۸، یکی از رقبای اصلی خود، خط هوایی فلایینگ تایگرز را خریداری کرد و بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی باری با خدمات کامل در جهان را ایجاد کرد. در سال ۱۹۹۴، فدرال اکسپرس نام خود را برای اهداف بازاریابی به "FedEx" کوتاه کرد، و رسماً نام مستعاری را که برای سالها استفاده می‌شد، انتخاب کرد. سازماندهی مجدد. در ۲ اکتبر ۱۹۹۷، FedEx به عنوان یک شرکت هلدینگ، FDX Corporation، یک شرکت دلاور سازماندهی مجدد کرد. هلدینگ جدید در ژانویه ۱۹۹۸ با خرید Caliber System Inc. توسط فدرال اکسپرس شروع به کار کرد. با خرید
Inc. توسط فدرال اکسپرس شروع به کار کرد. با خرید کالیبر، فدرال اکسپرس شروع به ارائه خدمات دیگری به جز حمل و نقل سریع کرد. شرکت‌های تابعه کالیبر شامل RPS، یک سرویس زمینی با بسته‌های کوچک بودند. رابرتز اکسپرس، ارائه دهنده حمل و نقل سریع؛ وایکینگ فریت، یک شرکت حمل‌ونقل منطقه‌ای و کمتر از کامیون که به غرب ایالات متحده خدمات می‌دهد. Caribbean Transportation Services، ارائه دهنده حمل و نقل هوایی بین ایالات متحده و کارائیب؛ و Caliber Logistics و Caliber Technology، ارائه دهندگان خدمات لجستیک و فناوری. FDX
ارائه دهندگان خدمات لجستیک و فناوری. FDX Corporation برای نظارت بر تمامی عملیات آن شرکت‌ها و بخش هوایی اصلی آن، فدرال اکسپرس، تأسیس شد. در ژانویه ۲۰۰۰، FDX Corporation نام خود را به FedEx Corporation تغییر داد و همه شرکت‌های تابعه خود را تغییر نام داد. فدرال اکسپرس به FedEx Express تبدیل شد، RPS به FedEx Ground, Roberts Express به FedEx Custom Critical تبدیل شد، و Caliber Logistics و Caliber Technology ترکیب شدند تا FedEx Global Logistics را تشکیل دهند. یک شرکت تابعه جدید به نام خدمات شرکتی FedEx، برای
یک شرکت تابعه جدید به نام خدمات شرکتی FedEx، برای متمرکز کردن فروش، بازاریابی و خدمات مشتری برای همه شرکت‌های تابعه تشکیل شد. در فوریه ۲۰۰۰، فدرال اکسپرس Tower Group International، یک شرکت بین‌المللی لجستیکی را خریداری کرد. FedEx همچنین WorldTariff، یک شرکت اطلاعات گمرکی و مالیاتی را خریداری کرد. TowerGroup و WorldTariff برای تشکیل شبکه‌های تجاری FedEx تغییر نام دادند. قرن ۲۱ ام. FedEx Corp. Kinko's, Inc. را در فوریه ۲۰۰۴ خریداری کرد و آن را به FedEx Kinko's تغییر نام داد. این خرید برای گسترش دسترسی خرده
تغییر نام داد. این خرید برای گسترش دسترسی خرده فروشی فدکس به عموم مردم انجام شد. پس از اکتساب، تمام مکان‌های FedEx Kinko فقط حمل و نقل FedEx را ارائه می‌کردند. در ژوئن ۲۰۰۸، FedEx اعلام کرد که نام Kinko را از مراکز کشتی خود حذف خواهد کرد. FedEx Kinko اکنون فدکس آفیس نامیده می‌شود. در سپتامبر ۲۰۰۴، فدرال اکسپرس Parcel Direct را که یک شرکت تجمیع کننده بسته بود، خریداری کرد و نام تجاری آن را FedEx SmartPost تغییر داد. در آوریل ۲۰۱۵، فدرال اکسپرس شرکت رقیب خود تی‌ان‌تی اکسپرس را به مبلغ ۴٫۴ میلیارد یورو (۴٫۸
تی‌ان‌تی اکسپرس را به مبلغ ۴٫۴ میلیارد یورو (۴٫۸ میلیارد دلار؛ ۳٫۲ میلیارد پوند) خریداری کرد زیرا به دنبال گسترش عملیات خود در اروپا بود. در فوریه ۲۰۱۶، فدرال اکسپرس راه‌اندازی FedEx Cares، یک پلت فرم جهانی اعطا را اعلام کرد و متعهد شد که ۲۰۰ میلیون دلار برای تقویت بیش از ۲۰۰ جامعه تا سال ۲۰۲۰ سرمایه‌گذاری کند. در مارس ۲۰۱۸، فدرال اکسپرس اعلام کرد که P2P Mailing Limited، یک سرویس تحویل آخرین مایل، به مبلغ ۹۲ میلیون پوند برای گسترش سبد سهام خود را خریداری می‌کند. در ژوئن ۲۰۱۹، فدرال اکسپرس اعلام کرد که
می‌کند. در ژوئن ۲۰۱۹، فدرال اکسپرس اعلام کرد که قرارداد ۸۵۰ میلیون دلاری خود را با آمازون برای تجارت تحویل سریع داخلی این شرکت در ایالات متحده تمدید نخواهد کرد. آمازون ۱٫۳ درصد از درآمد سال ۲۰۱۸ را به خود اختصاص داده‌است. در اوت ۲۰۱۹، فدرال اکسپرس پایان تحویل زمینی برای آمازون را نیز اعلام کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، فدرال اکسپرس ShopRunner، یک پلت فرم تجارت الکترونیک را خریداری کرد. در ۲۹ مارس ۲۰۲۲، بنیانگذار فردریک دبلیو اسمیت اعلام کرد که به عنوان مدیر عامل بازنشسته می‌شود و از ۱ ژوئن ۲۰۲۲ به عنوان رئیس اجرایی
می‌شود و از ۱ ژوئن ۲۰۲۲ به عنوان رئیس اجرایی انتخاب می‌شود.
نیکوس بلویانیس (؛ ۱۹۱۵ – ) سیاست‌مدار یونانی و از رهبران حزب کمونیست یونان بود.
فرانسیسکو کامانیو (؛ ۱۱ ژوئن ۱۹۳۲ – ۱۶ فوریه ۱۹۷۳) یک سیاستمدار اهل جمهوری دومینیکن بود. کامانیو پسر ژنرال فائوستو کامانیو مدینا بود. پدر او پسر عموی خوان پابلو مدینا د لس سانتوس، پدر رئیس‌جمهور سابق دانیلو مدینا سانچز، و رئیس مجلس نمایندگان، لوسیا مدینا سانچز بود.
ولادیمیر کلمنتیس (؛ – ) یک عضو پارلمان، سیاست‌مدار کمونیست، ناشر و نویسنده اهل اسلواکی بود. کلمنتیس از رهبران انقلاب فوریه ۱۹۴۸ چکسلواکی و عضو حزب کمونیست چکسلواکی بود.در پی اتهامات دولت استالینیست وقت در سال ۱۹۵۰ به دلیل مخالفت با آن ها برکنار شد و در سال ۱۹۵۱ در دادگاهی نمایشی محکوم به همکاری با ضد انقلاب شد و در ۳ دسامبر ۱۹۵۲ همراه ۱۳ تن دیگر از رهبران انقلاب همانند رودلف اسلانسکی اعدام شد. شیوه مشابه پیاده شده از طرف دولت شوروی در دهه۰ ۳ اینبار در چکسلواکی تکرار شد. تصاویر کلمنتیس همانند جسد وی در جریان
تکرار شد. تصاویر کلمنتیس همانند جسد وی در جریان روز های انقلاب ۱۹۴۸ توسط دولت استالینیست از تمامی عکس ها حذف شد. میلان کوندرا رمانی به نام کلاه کلمنتیس نوشته است که در آن به ماجرای حذف کلمنتیس اشاره میکند. در پی سقوط دولت استالینیست چکسلواکی در سال ۱۹۸۹ از کلمنتیس و دیگر قربانیان اعاده حیثیت میشود.
لویس سمپلیس کامی بنوآ دمولن (; – ) خبرنگار و سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. وی در عصر انقلاب کبیر فرانسه عضو حزب ژاکوبن‌ها بود. در دوران انقلاب فرانسه با گیوتین اعدام شد.
ویلیام لاد (؛ – ) یک قدیس مسیحی اهل بریتانیا بود.
جوزف گرنگ (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل سودان جنوبی بود.
ترایچو کاستوف (؛ – ) یک کمونیست اهل بلغارستان بود.
میلادا هوراکووا (؛ – ) یک سیاستمدار چک و عضو نهضت مقاومت زیر زمینی چک در جنگ جهانی دوم بود. او قربانی جنایت قضایی حزب کمونیست به اتهام خیانت و توطئه شد. بسیاری از شخصیتهای برجست در غرب از جمله آلبرت اینیشتن و وینستون چرچیل برای جلوگیری از اعدام او بیانیه امضا کردند. حکم او بوسیله یکی از ابتدایی ترین اشکال اعدام یعنی دار زدن اجرا شد و او پس از ۱۳ دقیقه آویزان بودن جان داد و بقایای او هرگز پیدا نشد. رای محکومیت او پس از مرگ در سال ۱۹۶۸ ملغی شد و در دهه ۹۰ از او کاملا اعاده حیثیت گردید و نشان درجه یک توماس
او کاملا اعاده حیثیت گردید و نشان درجه یک توماس گریک مازاریک و نشان صلیب سفید مضاعف به او اهدا گردید. زندگی. میلادا (با نام خانوادگی کارلووا) در سال ۱۹۰۱ در منطقه‌ای که امروز بخشی از شهر پراگ است، متولد شد. او بسیار زود وارد فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی شد تا جایی که در ۱۷ سالگی، به دلیل شرکت در اعتراضاتی علیه جنگ، از مدرسه اخراج شد. میلادا در سال ۱۹۲۶ از دانشگاه کارل پراگ در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد. در زندگینامه‌هایی که درباره او منتشر شده، از دو شخصیت سیاسی به عنوان افراد تأثیرگذار در زندگی میلادا یاد
به عنوان افراد تأثیرگذار در زندگی میلادا یاد شده است: توماش مازاریک، از بنیان‌گذاران چکسلواکی؛ و فرانتیشکا پلامینکووا، فعال سیاسی و یکی از بنیان‌گذاران شورای ملی زنان. میلادا وقتی در ۲۳ سالگی می‌خواست در ساختمان پارلمان چکسلواکی توماش ماساریک را ببیند، به طور اتفاقی خانم پلامینکووا را دید و چندی بعد به یکی از اعضای پرنفوذ شورای ملی زنان تبدیل شد. یکی از حوزه‌هایی که در این دوره بسیار بر روی او اثر گذاشت، وضعیت مادرانی بود که فرزندانی خارج از ازدواج داشتند. پس از فارغ‌التحصیلی، میلادا با بوهوسلاو هوراک
پس از فارغ‌التحصیلی، میلادا با بوهوسلاو هوراک ازدواج کرد که ویراستار و سپس سردبیر رادیو چکسلواکی بود. تنها فرزند آنان، یانا، در سال ۱۹۳۳ متولد شد. در همین سال‌ها بود که او به عضویت حزب سوسالیست ملی چکسلواکی درآمد. در پی توافق مونیخ و قدرت گرفتن حزب نازی، فعالیت سیاسی میلادا هوراکووا زیرزمینی شد و چندی بعد، در سال ۱۹۴۰، او و همسرش دستگیر شدند و پس از دو سال بازداشت، با حکم اعدام و سپس ۸ سال زندان به اردوگاه تِرِزین منتقل شد و پس از آن از زندانی به زندانی دیگر در آلمان برده می‌شد. در همین زمان (۱۹۴۲)، دوست و
در آلمان برده می‌شد. در همین زمان (۱۹۴۲)، دوست و همکار نزدیک او فرانتیشکا پلامینکووا در جریان انتقام‌گیری آدولف هیتلر به دلیل ترور راینهارد هایدریش اعدام شد. پس از آزادسازی پراگ، میلادا در سال ۱۹۴۵ توسط ارتش آمریکا آزاد شد، به شهرش بازگشت و فعالیت سیاسی را این‌بار در سمت عضوی از مجلس ملی چکسلواکی از سر گرفت و بی‌وقفه برای آزادی زندانیان سیاسی تلاش کرد. اما در سال ۱۹۴۸، با قدرت گرفت حزب کمونیست در چکسلواکی، او از سمت خود به عنوان قانون‌گذار کناره‌گیری کرد؛ این حرکت اعتراضی در سالمرگ ماساریک انجام شد. یک‌سال
حرکت اعتراضی در سالمرگ ماساریک انجام شد. یک‌سال بعد پرونده‌ای علیه او با موضوع تلاش برای براندازی تشکیل دادند و میلادا در ۴۸ سالگی بار دیگر دستگیر شد. پرونده او بخشی از داد‌گاه‌های جمعی مشهور آن سال‌ها بود که به تقلید از دادگاه‌های شوروی برگزار شد. مورخان چکی نوشته‌اند میلادا که در دادگاه نازی‌ها به‌آلمانی از خود دفاع کرد و حکم اعدامش را به هشت سال زندان تغییر داد، در دادگاه کمونیستی چکسلواکی، بر اساس اتهام‌هایی واهی محاکمه شد و از جمله ۴ نفری بود که به اعدام محکوم شدند. اگرچه میلادا هوراکووا نمی‌خواست
اعدام محکوم شدند. اگرچه میلادا هوراکووا نمی‌خواست درخواست عفو کند، فرزند و وکیلش این درخواست را ارائه دادند. این حکم با واکنش بین‌المللی گسترده هم رو‌به‌رو شد. مشاهیر آن زمان، از آلبرت اینشتین تا وینستون چرچیل، به آن اعتراض کردند. این اعتراضات به نتیجه نرسید و میلادا در یک بامداد تابستانی، در زندان پانکراتس در پراگ، به دار آویخته شد و آن‌طور که گفته شده، پس از ۱۵ دقیقه درگذشت. جسد او سوزانده شد و خانواده‌اش هیچ‌گاه از محل دفن بقایای او مطلع نشدند. از روزهای زندان او چند نامه باقی مانده که یکی از آن‌ها را
زندان او چند نامه باقی مانده که یکی از آن‌ها را حدود سه ساعت پیش از اعدام نوشته است. در بخشی از این واپسین‌نامه که میلادا خطاب به خانواده‌اش نوشته، چنین آمده است: «خیلی گریه نکنید - خیلی هم دست نزنید- برای من بهتر است که این‌گونه بمیرم. قلب من مدت زیادی بدون آزادی دوام نمی‌آورد… پرنده‌ها در حال بیدار شدن‌اند، آفتاب طلوع می‌کند. من با سرِ بالاگرفته [سربلند] می‌روم...جای شرم ندارد. حتی دشمن هم اگر صادق باشد، احترام را کنار نمی‌گذارد. نبرد در به خاک افتادن است، و زندگی چیزی جز نبرد نیست.» فیلم میلادا اثر
است، و زندگی چیزی جز نبرد نیست.» فیلم میلادا اثر دیوید مرنکا در سال ۲۰۱۷ بر اساس زندگی او ساخته شده‌است.
لوکرتسیو پاتراشکانو (؛ – ) یک سیاست‌مدار کمونیست اهل رومانی بود.
پاتریک هنری پیرس (; – ) یک معلم ایرلندی، وکیل مدافع، شاعر، نویسنده، فعال سیاسی جمهوری‌خواه و یک فرمانده نظامی اهل ایرلند بود. او یکی از رهبران قیام عید پاک در سال ۱۹۱۶ بود. پس از اعدام پاتریک همراه با پانزده نفر دیگر، او به عنوان سمبل شورش و مقاومت شناخته می‌شد.
نیکولا پتکوف (؛ ۸ ژوئیه ۱۸۹۳ – ) یک سیاست‌مدار اهل بلغارستان بود.
لاسلو رایک (؛ – ) سیاست‌مدار کمونیست مجار بود. رایک پس از جنگ جهانی دوم ابتدا در رده‌های بالای حزب کمونیست مجارستان و بعداً در ۱۹۴۶–۱۹۴۸ به عنوان وزیر کشور منصوب شد. او در سازماندهی اولین دادگاه‌های نمایشی نقش داشت و یکی از مجریان تاکتیک سالامی بود. اما پس از مدتی ماتیاش راکوشی که او را تهدیدی برای قدرت خود می‌دید به او اتهام جاسوسی برای مارشال تیتو زد. رایک سرانجام در ۱۹۴۸ اعدام شد.
آلکسی ایوانوویچ رایکوف (؛ زاده – درگذشته ) یک بلشویک انقلابی روس و سیاست‌مدار اهل اتحاد شوروی بود که بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۰ پست نخست‌وزیر اتحاد شوروی را برعهده داشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون درجه پرچم سرخ شده است.
کن سارو-ویوا (؛ ۱۰ اکتبر ۱۹۴۱ – ) یک نویسنده، شاعر، و فیلم‌نامه‌نویس اهل نیجریه بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه محیط زیست گلدمن شده‌است.
باگات سینگ (؛ – ) ملی‌گرای انقلابی هندی بود که در جریان مبارزه با راج بریتانیا دستگیر و به جرم قتل یک افسر پلیس انگلیسی در سن ۲۳ سالگی در میدان شادمان لاهور اعدام شد. از وی به عنوان یکی از مهم‌ترین قهرمانان جنبش استقلال‌طلبی هند یاد می‌شود. وی در خانواده‌ای سیک به دنیا آمده بود، اما بعدها کمونیست و بی‌خدا شد. در دسامبر ۱۹۲۸، باگات سینگ و همدست وی به نام شیوارام راجگورو در لاهور، پنجاب که امروزه در پاکستان واقع شده است، به یک افسر پلیس ۲۱ ساله بریتانیایی به نام جان ساندرز به گونه ای مرگبار تیراندازی کردند در
جان ساندرز به گونه ای مرگبار تیراندازی کردند در حالیکه جان ساندرز (که به طور آزمایشی به عنوان پلیس مشغول کار بود.) را با رئیس پلیس بریتانیایی، جیمز اسکات که قصد کشتن وی را داشتند، اشتباه گرفته بودند؛ آنها معتقد بودند که اسکات با صدور دستور حمله پلیس مسئول مرگ رهبر ملی گرای مشهور هندی، لالا لاجپات رای بود، حمله ای که رای در آن زخمی شد و دو هفته پس از آن بر اثر حمله قلبی درگذشت. زمانی که ساندرز در حال خروج از پاسگاه پلیس سوار بر یک موتورسیکلت بود با گلوله ای که راجگورو از آن سوی خیابان به وی شلیک کرد بر زمین
راجگورو از آن سوی خیابان به وی شلیک کرد بر زمین افتاد.پس از آن همانگونه که زخمی بر زمین افتاده بود چندین مرتبه از فاصله نزدیک توسط سینگ مورد اصابت گلوله قرار گرفت، گزارش کالبد شکافی نشان از هشت زخم بر اثر اصابت گلوله می داد. در همین حال یکی دیگر از همدستان سینگ، چاندرا شخار آزاد، یک افسر پلیس هندی، سرپاسبان چانان سینگ را که تلاش داشت بگت سینگ و راجگورو را که در حال فرار بودند تعقیب کند، با شلیک گلوله به قتل رساند. پس از فرار، سینگ و همدستانش با استفاده از نام هایی مستعار پسترهایی از پیش آماده شده که از
نام هایی مستعار پسترهایی از پیش آماده شده که از ساندرز به عنوان هدف اصلی در آنها یاد شده بود، پراکندند و بدین روش انتقام مرگ لاجپات رای را به همگان اعلام کردند. سینگ پس از آن برای ماه ها فراری بود و هیچ محکومیتی در آن زمان صادر نشد. در آوریل ۱۹۲۹ سینگ و همدست دیگرش به نام باتو کشوار دوت، دو بمب دست ساز را در مجلس قانونگذاری مرکزی در دهلی منفجر کردند. آنها شعارهایی سر دادند و پس از آن خود را وانهادند تا ماموران آنها را دستگیر کنند. بازداشت و بازتاب عمومی آن همدستی و همراهی سینگ را در پرونده قتل جان ساندرز
همدستی و همراهی سینگ را در پرونده قتل جان ساندرز آشکار ساخت. در زمانی که سینگ در انتظار محاکمه بود و پس از آنکه به اعتصاب غذای یک متهم همتا به نام جاتین داس که خواهان شرایط بهتری برای زندانیان هندی بود، پیوست، همدردی عمومی بسیاری برانگیخت، پس از مرگ داس در پی گرسنگی در سپتامبر ۱۹۲۹ اعتصاب غذا نیز پایان یافت. سینگ در مارس ۱۹۳۱ محکوم و به دار آویخته شد. بگت سینگ پس از مرگش یک قهرمان محبوب مردمی شد. جواهر لعل نهرو درباره وی نوشته است : "بگت سینگ به علت اعمال تروریستی محبوب نشد بلکه به این علت که او به نظر
تروریستی محبوب نشد بلکه به این علت که او به نظر شرافت و افتخار لالا لاجپات رای و ملت را اثبات کرد. او یک نماد شد؛ کارهایش فراموش شدند، نماد باقی ماند و پس از چند ماه در هر شهر و روستا پنجاب و به میزان کمتری در دیگر مناطق شمالی هند، نام او طنین انداز شد."
سورایا سن (؛ – ) یک کنشگر اهل بنگلادش بود.
رودلف اسلانسکی (چکی: Rudolf Slánský؛ – ) یک سیاست‌مدار کمونیست اهل چکسلواکی بود. اسلانسکی عضو حزب کمونیست چکسلواکی و دبیرکل این حزب بعد از جنگ جهانی دوم بود. وی همراه کلمنت گوتوالد و چهره های دیگر حزب کمونیست چکسلواکی از رهبران انقلاب سال ۱۹۴۸ چکسلواکی بودند. از سال ۱۹۵۰ رهبری استالینیست دولت کنونی و حزب که شخص کلمنت گوتوالد آنرا نمایندگی میکرد اقدام به برکناری و دستگیری اسلانسکی و رهبران انقلاب کرد.اسلانسکی همراه ۱۳ تن دیگر از رهبران انقلاب همانند ولادیمیر کلمنتیس به عنوان مخالفین رهبری حاکم به اتهامات
کلمنتیس به عنوان مخالفین رهبری حاکم به اتهامات گوناگونی چون ضد انقلاب دستگیر شدند و در سال ۱۹۵۱ در دادگاهی نمایشی متهم شدند.شیوه مشابه پیاده شده در دهه ۰ ۳ در اتحاد شوروی اینبار در چکسلواکی توسط رهبری استالینست وقت تکرار شد.سرانجام آن ها در ۳ دسامبر ۱۹۵۲ اعدام شدند. در پی سقوط دولت استالینیست چکسلواکی در سال ۱۹۸۹ از اسلانسکی و دیگر قربانیان اعاده حیثیت میشود.
لوئیس دونالدو کولوسیو (؛ – ) یک سیاست‌مدار اهل مکزیک بود که وزیر توسعه اجتماعی این کشور بود. در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری مکزیک در یک تجمع انتخاباتی در تیهوانا در سال ۱۹۹۴ ترور شد
بونوآ ماژیمل (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "معلم پیانو"، "نفرت"، "بدون اینکه"، "اتصال" و "جنگجویان آسمان" اشاره کرد.
ژرالدین پلاس (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل فرانسه است. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به دون خوان دی‌مارکو، جنگجویان آسمان، جوان و زیبا اشاره کرد.
آلیس تالیونی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "جنگجویان آسمان"، "پورتوریکویی‌ها در پاریس" و "بدل" اشاره کرد.
پیر آنجلی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می‌کرد. فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "سکوت خشمناک" ، "فردا هم روز خداست" و کسی آن بالا مرا دوست دارد اشاره کرد.
کنستانتین ساموئل رافینسکوئه (؛ ۲۲ اکتبر ۱۷۸۳ – ) یک زیست‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ریچارد لایدِکر (; – ) زمین‌شناس، جانورشناس و نویسنده کتاب‌های تاریخ طبیعی اهل انگلستان بود. زندگی‌نامه. ریچارد لایدِکر در میدان تاویستاک لندن به دنیا آمد. پدرش، جرارد ولف لایدِکر، وکیلی پایه یک از تباری هلندی بود. در زمان حضورش در هند بود که پدرش درگذشت. او در سال ۱۸۸۲ به انگلستان بازگشت و مسئولیت خانواده را به عهده گرفت. با لوسی دیویس، بزرگ‌ترین دختر کشیش منطقه، ازدواج کرد که نتیجه‌اش ۵ فرزند بود. مادرش، مارتا، در سال ۱۸۹۷ درگذشت. لایدِکر در ترتینیتی کالج کمبریج تاریخ طبیعی خواند. او در سال ۱۸۷۴ به گروه
کمبریج تاریخ طبیعی خواند. او در سال ۱۸۷۴ به گروه اعزامی برای بررسی زمین‌شناختی هند پیوست و دربارهٔ دیرین‌شناسی مهره‌داران شمال هند (به‌ویژه کشمیر) پژوهش‌هایی انجام داد. پس از آن به موزه تاریخ طبیعی لندن پیوست و در آنجا مسئول فهرست کردن پستانداران، خزندگان و پرندگان سنگواره موزه بود که در سال ۱۸۹۱ در ۱۰ جلد به چاپ رسید. لایدِکر در علم جغرافیای زیستی نیز چهره تأثیرگذاری بود. او در سال ۱۸۹۵ مرز زیست‌جغرافیایی اندونزی را ترسیم کرد که به خط لایدِکر معروف است و مجمع‌الجزایر والاسیا در غرب را از استرالیا-گینه نو
والاسیا در غرب را از استرالیا-گینه نو در شرق جدا می‌کند. لایدِکر در سال ۱۹۰۲ برنده مدال لایل از سوی انجمن زمین‌شناسی لندن شد.
جان آر. هورنر (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۴۶ در مونتانا) مشهور به جک هورنر دیرینه‌شناس آمریکایی فاقد مدرک عالی تحصیلی است که دایناسوری به‌نام مایاسور را نخستین‌بار کشف و نام‌گذاری کرد. کشف مایاسور، اولین شواهد پیرامون مراقبت برخی دایناسورها از فرزندانشان را ارائه نمود. هورنر یکی از برترین دیرینه شناسان مشهور دنیاست و علاوه بر اکتشافات بسیارش، به عنوان مشاور تخصصی در مجموعه فیلم‌های پارک ژوراسیک فعالیت کرده، در فیلم دنیای ژوراسیک نقش پررنگی داشته و حتی تاحدود زیادی الهام‌بخش عوامل فیلم در خلق شخصیت دکتر آلن گرانت
الهام‌بخش عوامل فیلم در خلق شخصیت دکتر آلن گرانت بوده‌است. او در دانشگاه مونتانا تحصیل و به‌طور افتخاری دکترای علوم دریافت کرده‌است. هورنر در ژانویهٔ ۲۰۱۲ با "ونسا شیان ویور" ازدواج کرد. زندگی و کار. هورنر در شلبی متولد و بزرگ شد. تنها هشت سال داشت که اولین استخوان دایناسورش را پیدا کرد. وی هفت سال در دانشگاه مونتانا به تحصیل در زمین‌شناسی و جانورشناسی پرداخت. سپس طی جنگ ویتنام، دو سال را در صف نیروهای ویژه نیروی دریایی ایالات متحده سپری کرد. هورنر به‌علت خوانش‌پریشی شدیدش نتوانست دوره کارشناسی (لیسانس) را
شدیدش نتوانست دوره کارشناسی (لیسانس) را به پایان برساند. با این‌حال پایان‌نامه ارشد دشواری را در Bear Gulch Limestone در مونتانا، که یکی از مشهورترین لاگشتاته‌های می‌سی‌سی‌پی در دنیاست، تکمیل کرد. "(لاگشتاته به منطقه‌ای گفته می‌شود که سنگواره‌ها در آن از درجه حفظ‌شدگی بالایی برخوردارند)" هورنر در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه مونتانا دکترای افتخاری علوم دریافت کرد و هم‌چنین موفق به دریافت شد. در اواسط دههٔ ۱۹۷۰، هورنر و دستیار تحقیقاتی‌اش Bob Makela، یک سایت فسیلی را کشف کردند که آشیانهٔ یک کلونی از سردهٔ جدید
را کشف کردند که آشیانهٔ یک کلونی از سردهٔ جدید دایناسورها تحت عنوان "مایاسور" (به معنای مارمولک مادر خوب) بود.
چارلز لاپورت (؛ – ) یک زمین‌شناس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
جیمز پارکینسون (؛ ۱۱ آوریل ۱۷۵۵ – ۲۱ دسامبر ۱۸۲۴) یک پزشک، زمین‌شناس و دیرین‌شناس فعال اجتماعی اهل انگلستان بود. بیشترین شهرت جیمز پارکینسون بخاطر توصیف بیماری بود که بعدها به نام خود وی پارکینسون نام گذاری شد و هر سال در تاریخ ۱۱ آوریل که روز تولد این دانشمند است به عنوان روز جهانی پارکینسون نامگذاری شده است.
ویلیام اسمیت (; – ) یک دانشمند در زمینه زمین‌شناسی اهل بریتانیا بود. او اثبات کرد که سنگ‌ها و صخره‌ها از لایه‌های متفاوتی تشکیل شده‌اند.
آلفرد نیوتون (; – ) یک دانشمند اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده‌است.
آلن ویلسون (؛ – ) یک دانشمند اهل نیوزیلند و استاد بیوشیمی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، پیشگام در استفاده از رویکردهای مولکولی برای درک تغییرات تکاملی و بازسازی فیلوژنی ها در مطالعه تکامل انسان بود. او یکی از جنجالی ترین شخصیت های زیست شناسی قرن بیستم بود. کار او توجه زیادی را از داخل و خارج از دنیای آکادمیک به خود جلب کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
آلفوئوس هایت (؛ – ) یک دانشمند در زمینه جانورشناسی و دیرینه‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آنی مونتاگ الکساندر (؛ – ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آرتور اسمیت وودوارد (؛ – ) یک دانشمند در زمینه دیرینه‌شناسی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
فردریک دبلیو. اسمیت کارآفرین، خلبان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۱ شرکت فدکس را تأسیس نمود. اسمیت در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵ در سن ۸۰ سالگی در ممفیس درگذشت.
بردلی افرون (؛ زادهٔ ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان ملی علوم شده است.
برایان چالرزوورت (؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۴۵) یک زیست‌شناس در زمینه زیست‌شناسی تکاملی اهل بریتانیا است.
بروس امس (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی مولکولی و زیست‌شیمی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان ملی علوم شده است.
چارلز ویلیام اندروز (؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۶۶ – ۲۵ مه ۱۹۲۴) یک دیرین‌شناس بود.
چستر ای. آرنولد (؛ – ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کلایو فینلیسون (؛ زادهٔ ) یک دانشمند اهل بریتانیا است.
کلایو فورستر کوپر (؛ – ) یک دیرین‌شناس اهل بریتانیا بود.
دیوید بی. نورمن (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) یک دیرین‌شناس اهل بریتانیا است.
دنی نوبل (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی دستگاه‌ها اهل بریتانیا است.
دوروتا باته (؛ ۸ نوامبر ۱۸۷۸ – ۱۳ ژانویه ۱۹۵۱) یک انسان شناس، دیرین‌شناس، پرنده‌شناس، و باستان‌شناس اهل بریتانیا بود.
ای. بی. فورد (؛ – ) یک دانشمند اهل بریتانیا بود.
ادوین ساوترن (؛ زادهٔ ) یک دانشمند در زمینه زیست‌شیمی اهل بریتانیا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده‌است.
ادوین استیون گودریچ (؛ – ) یک دیرین‌شناس اهل بریتانیا بود.
اِلمِر ساموئِل ریگگس (به ؛ – ) باستان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. ریگگس در ۲۵ مارس ۱۹۶۳، در سن ۹۴ سالگی در سیدن، کانزاس درگذشت.
الوود وی. ینسن (؛ – ) یک دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
فرانسیس مایتلند بالفور (؛ – ) یک دانشمند در زمینه رویان‌شناسی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است.
فرانکلین استال (؛ زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۲۹) یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
جی. لدیارد استبینز (؛ – ) یک گیاه‌شناس، و نسل‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده است.
گوین د بیر (؛ – ) یک دانشمند در زمینه رویان‌شناسی اهل بریتانیا بود.
جورج بوسک (; – ) یک جراح، جانورشناس و دیرین‌شناس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال پادشاهی شده است. شغل. باسک در سال ۱۸۳۲ به عنوان دستیار جراح در بیمارستان گرینویچ منصوب شد. او ابتدا به عنوان جراح نیروی دریایی در HMS "Grampus" خدمت کرد. او بعداً سالها در HMS "Dreadnought" خدمت کرد که در ترافالگار جنگیده بود. در زمان باسک توسط انجمن بیمارستان دریانوردی به عنوان یک کشتی بیمارستانی برای اعضای سابق نیروی دریایی بازرگانی یا ناوگان ماهیگیری و افراد وابسته به آنها استفاده می‌شد. در این دوره باسک
وابسته به آنها استفاده می‌شد. در این دوره باسک مشاهدات مهمی در مورد وبا و اسکوربوت انجام داد. او انجمن تاریخ طبیعی گرینویچ را در سال ۱۸۵۲ تأسیس کرد و تا سال ۱۸۵۸ به عنوان رئیس آن خدمت کرد. در سال ۱۸۵۵، او از خدمت و پزشکی بازنشسته شد و در لندن اقامت گزید و در آنجا عمدتاً خود را وقف مطالعه جانورشناسی و دیرین‌شناسی کرد. در اوایل سال ۱۸۴۲، او در ویرایش "مجله Microscopical" کمک کرد. و بعداً "فصلنامه علوم میکروسکوپی" (۱۸۵۳–۱۸۶۸) و "بررسی تاریخ طبیعی" (۱۸۶۱–۱۸۶۵) را ویرایش کرد. او یکی از اعضای باشگاه معروف ایکس