payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در خشکی پیاده نمود. این افراد چهار مسلسل با ۲۰۰۰ فشنگ، ۲۹ تفنگ گ۹۸ و ۲۴ تپانچه همراه خود داشتند. افراد حاضر در ایستگاه بدون هیچ مقاومتی تسلیم موکه و نیروهایش شدند اما پیش از آن با وجود تلاش "امدن" برای پارازیت انداختن بر روی پیام‌های رادیویی، توانستند حضور یک کشتی ناشناس را گزارش کنند. این پیام توسط اچ‌ام‌ای‌اس "سیدنی"، ناو استرالیایی که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری در حال اسکورت یک کاروان نیروهای استرالیایی بود، دریافت شد. "سیدنی" بلافاصله به امید غافلگیر کردن ناو دشمن با حداکثر سرعت به سمت جزایر کوکوس حرکت کرد.
دشمن با حداکثر سرعت به سمت جزایر کوکوس حرکت کرد. "امدن" قادر به شنود پیام مخابره شده از کشتی ناشناس در حال نزدیک شدن به ایستگاه شد اما فاصله آن را به اشتباه ۴۶۰ کیلومتر محاسبه کرد. بدین سبب وقت در اختیار خود تا رسیدن کشتی ناشناس را بسیار بیش از آنچه بود در نظر گرفت. ساعت ۹، دیده‌بانان "امدن" خبر از مشاهده دود یک کشتی در افق دادند و نیم ساعت بعد آن را یک کشتی جنگی که با سرعت بالا نزدیک می‌شود، توصیف نمودند. در این هنگام موکه و نفراتش همچنان در خشکی بودند و وقت کافی برای برداشتن آن‌ها موجود نبود. "سیدنی" از
کافی برای برداشتن آن‌ها موجود نبود. "سیدنی" از فاصله ۸۷۰۰ متری سمت حرکت خود را به موازات "امدن" تغییر داد. با وجود این که طرف مقابل هنوز به شکل کامل شناسایی نشده بود، آتش نخست از توپ‌های "امدن" به سمت دشمن گشوده شد. در سومین نوبت از شلیک توپ‌ها "امدن" موفق شد فاصله را اندازه‌گیری کند. توپچی‌های "امدن" هر ده ثانیه به سمت هدف شلیک می‌کردند. مولر امیدوار بود پیش از آماده شدن توپ‌های سنگین تر "سیدنی"، با آتش سنگین و معتدد توپ‌های ناو خود بر حریف غالب شود. دو گلوله "امدن" با "سیدنی" برخورد کردند که یکی برجک عقب
"امدن" با "سیدنی" برخورد کردند که یکی برجک عقب کنترل آتش را از کار انداخت و دیگری با وجود اصابت به محفظه مهمات، منفجر نشد. با وجود مقابله به مثل فوری به شکل شلیک‌های ناموفق، زمان بیشتری برای "سیدنی" به طول انجامید تا بتواند میزان فاصله را به دست بیاورد. در این فرصت "امدن" که می‌دانست با سرعت پایین‌تر نمی‌تواند از چنگ دشمن بگریزد، جهت قرار دادن "سیدنی" در برد اژدرهای خود شروع به نزدیک شدن به آن کرد. توپ‌های ۱۵۲ میلی‌متری (۶ اینچی) "سیدنی" نهایتاً فاصله را کشف کرده و خسارت شدیدی به "امدن" وارد آوردند. قسمت
کرده و خسارت شدیدی به "امدن" وارد آوردند. قسمت تجهیزات بیسیم "امدن" منهدم و توپچی‌های یکی از توپ‌های جلوی ناو کشته شدند. ساعت نه و چهل و پنج دقیقه مولز مجدداً تلاش کرد فاصله با دشمن را برای رسیدن به برد اژدرها کم کند. با ادامه تبادل آتش، گلوله ای سکان و گلوله دیگری ابزار تغییر جهت دستی "امدن" را نیز از کار انداخت. ضربات بعدی "سیدنی" فاصله‌یاب "امدن" را منهدم نمود و تلفات گسترده‌ای به خدمه توپ‌های آن زد. مولر برای بار سوم قصد داشت ناو خود را به "سیدنی" نزدیک سازد اما سیدنی با چرخش فاصله خود را حفظ کرد. ساعت
سازد اما سیدنی با چرخش فاصله خود را حفظ کرد. ساعت ده گلوله ای به یکی از توپ‌های آماده شلیک "امدن" اصابت و آتش بزرگی به پا نمود. اقدام چهارم و نهایی مولر هم برای رسیدن به برد اژدرها با اقدام متقابل و حفظ فاصله از طرف "سیدنی" بی‌نتیجه ماند. ساعت ده و چهل و پنج دقیقه با از دست دادن تعداد زیادی از توپ‌ها و خدمه و تحمل آسیب‌های جدی در بدنه و دودکش‌ها، مولر متقاعد شد که ناو دیگر توان مبارزه با حریف را ندارد. به همین جهت برای جلوگیری از غرق شدن ناو و حفظ جان مابقی خدمه، خود را به ساحل یکی از جزیره‌های مرجانی
خدمه، خود را به ساحل یکی از جزیره‌های مرجانی شمالی رساند. با برخورد کف کشتی به زمین نشست آب به بدنه، قسمت‌های دیگ بخار و موتور در آب فرورفت. قسمت‌هایی توپ‌ها و ابزار هدف‌گیری اژدرها به نشانه بلااستفاده بودن تسلیحات به بیرون از کشتی پرتاب گردید. کتاب‌های سیگنال دهی و سایر مدارک محرمانه در آتش سوزانده شد. پس از پایان نبرد، "سیدنی" رو به "بورسک" که تازه به محل رسیده بود، کرد تا آن تصرف کند اما خدمه با مشاهده نزدیک شدن ناو استرالیایی، کشتی خود را غرق کردند. بدین پس از برداشتن خدمه "بورسک"، ساعت چهار بعد از ظهر
پس از برداشتن خدمه "بورسک"، ساعت چهار بعد از ظهر دوباره به سمت "امدن" رفت تا امکان تسلیم خدمه آن را بررسی کند. با وجود چندین پیام ارسال شده از طرف "سیدنی"، با توجه به سوزانده شدن کتاب‌های سیگنال دهی، آلمانی‌ها قادر به پاسخگویی نبودند. با برافراشته بودن پرچم جنگ "امدن" و در نتیجه عدم دریافت جواب، "سیدنی" به خیال ادامه مقاومت دشمن، دو بار دیگر به سمت آن شلیک کرد که این بار با پایین کشیدن پرچم جنگ و بالا رفتن پرچم سفید رنگ از "امدن" به آن پایان داد. در اثر همین گلوله‌باران آخر ۷ تن دیگر نیز جان خود را از دست
گلوله‌باران آخر ۷ تن دیگر نیز جان خود را از دست دادند. چهار ملوان هم که قصد شنا به سمت ساحل را داشتند، غرق شدند. در جریان این درگیری، در مجموع شانزده گلوله از "امدن" به "سیدنی" برخورد کرد که به مرگ سه تن از خدمه آن و زخمی شدن سیزده تن انجامید. یکی از زخمی‌ها نیز بعداً در اثر شدت جراحات جان باخت. بیشتر این گلوله با توجه زره ضخیم "سیدنی"، با خسارت حداقلی بر آن کارگر نیفتاند. در طرف مقابل، از مجموع ۶۷۰ گلوله شلیک شده از "سیدنی" قریب به ۱۰۰ گلوله به هدف اصابت کرد که موجب مرگ ۱۳۳ تن از ۳۷۶ خدمه "امدن" گشت. روز
که موجب مرگ ۱۳۳ تن از ۳۷۶ خدمه "امدن" گشت. روز بعد افراد باقی مانده از خدمه "امدن" به اسارت دشمن درآمدند که نفرات زخمی از آن‌ها به استرالیا و مابقی به اردوگاه اسرای جنگی در مالت انتقال یافتند. اسرای آلمانی در سال ۱۹۲۰ یعنی دو سال پس از پایان جنگ، به آلمان بازگشتند. موکه و افرادی از خدمه "امدن" که همراه او در خشکی بودند، این صحنه‌ها را نظاره می‌کردند. به دستور موکه یک کشتی بادبانی قدیمی جهت ترک جزیره و گریز از اسارت، به غنیمت گرفته و آماده شد. این افراد با حمل مقادیری آذوغه، پیش از رسیدن "سیدنی" جزیره را
حمل مقادیری آذوغه، پیش از رسیدن "سیدنی" جزیره را ترک و ابتدا به پادانگ در هند شرقی هلند و سپس با کشتی آلمانی دیگری خود را به یمن تحت کنترل امپراتوری عثمانی، متحد آلمان در جنگ رساند. از آنجا نیز پس از رفتن به سرزمین‌های شمالی عربستان، با قطار به استامبول رفته و از این طریق ماه ژوئن سال ۱۹۱۵ به آلمان بازگشتند. خلاصه موفقیت‌ها. "امدن" در طول عملیات سه ماهه خود بین ماه های اوت تا نوامبر سال ۱۹۱۴ (۸۸ روز) در اقیانوس هند و آب های مجاور آن، ۵۶ هزار کیومتر (۳۰ هزار مایل دریایی) مسافت را پیمود و در مجموع دو کشتی
مایل دریایی) مسافت را پیمود و در مجموع دو کشتی جنگی متفقین، شانزده کشتی بخار بریتانیایی و یک کشتی تجاری روسی را با مجموع وزن ناخالص۷۰٬۸۲۵ تن غرق کرده یا به غنیمت گرفت. چهار کشتی بریتانیایی دیگر توسط "امدن" متوقف و سپس رها و یک فله‌بر بریتانیایی و یک فله‌بر یونانی نیز به عنوان کشتی پشتیبانی استفاده گردیدند. در تمامی این اقدامات، "امدن" و خدمه آن از وارد آوردن تلفات به نیروهای غیر رزمی، غیر نظامیان و اسرا اجتناب کردند. تنها غیرنظامیانی که در این عملیات ها کشته شدند، پنج ملوان کشتی تجاری بودند که در بمباران
شدند، پنج ملوان کشتی تجاری بودند که در بمباران بندر مدرس جان خود را از دست دادند. همه اسیرانی که از شناورهای دشمن گرفتار "امدن" می گردیدند به کمک شناورهای دیگر توقیفی آزاد و به خشکی باز می گشتند. سه ملوان اسیر "موسکه"، ناوشکن فرانسوی که بر عرشه "امدن" جان باختند، با احترام کامل نظامی به دریا سپرده شدند. به سبب همین عملکرد درخشان و متمایز، پس از انهدام "امدن"، نشان صلیب آهنین توسط قیصر ویلهلم دوم، امپراتور آلمان به این کشتی اهدا شد و مقرر گشت ناو دیگری با همین نام به افتخار آن ساخته شود. به دستور ویلهلم دوم
نام به افتخار آن ساخته شود. به دستور ویلهلم دوم یک صلیب آهنین بزرگ به جهت معرفی سلف خود، بر روی قسمت جلویی بدنه این کشتی حک گردید. کشتی دیگری نیز در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط رایشسمارینه به افتخار "امدن" ساخته شد و نام آن را به خود گرفت. این کشتی نیز یک نشان صلیب آهنین و نشاه های افتخار دیگری به یاد دو "امدن" پیشین بر روی بدنه خود داشت. نیروی دریایی آلمان غربی هم بعدها، دو ناوچه خود را "امدن" نامید.
اچ‌ام‌اس بینفسن (۱۷۵۸) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۵۴ ساخته شد. جنگ های انقلاب فرانسه. در 23 نوامبر 1796، آلارم، به فرماندهی کاپیتان فلوئز، در حال عبور از گرانادا بود که با ناو اسپانیایی گاگول روبرو شد و او را دستگیر کرد. گالگو، از 18 اسلحه و 124 مرد، تحت فرمان دان باربر بود. او از پورتوریکو به ترینیدادا سفر می کرد و 80335 دلار و آذوقه برای دولت در ترینیدادا حمل می کرد. زنگ هشدار گالگو را به گرانادا برد. در سال 1796، آلارم بی طرفی ترینیداد را نقض کرده بود، بنابراین به اعلام جنگ اسپانیا
را نقض کرده بود، بنابراین به اعلام جنگ اسپانیا در طرف فرانسه انقلابی کمک کرد. در فوریه 1797 آلارم در میان کشتی‌های ناوگان بریتانیایی بود که ترینیداد را تصرف کرد.
اچ‌ام‌اس بیتر (پی۲۷۰) یک کشتی است که طول آن 20.8 m (68 ft 3 in) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۶ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس برکون (ام۲۹) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۸ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس بروکلزبی (ام۳۳) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۲ ساخته شد.
سرکیس توروسیان، (به ؛ به لاتین Sarkis Torossian) متولد در ۱۸۹۱م، در شهر اِوِرک، یکی از چهار دهستان ارمنی نشین منطقهٔ دِوِلی، در ناحیهٔ مرکزی ترکیه، که زادگاه عبداله گول، رئیس‌جمهور اسبق ترکیه و مقر یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای ارمنیان است. منطقهٔ کهساریای ایالت آنگورا، (آنکارا) در ترکیه، وفات در سال ۱۹۵۴ شهر ایالت نیویورک. وی دوران تحصیلات مقدماتی را در مدرسهٔ کلیسای محلی ارمنیان به پایان برد و برای ادامهٔ تحصیل وارد دانشگاه دولتی آدریاناپولس (ادیرنه کنونی) شد. سرکیس که عاشق علوم جنگی و خدمت در ارتش بود، با
سرکیس که عاشق علوم جنگی و خدمت در ارتش بود، با قانون دولتی ممنوعیت خدمت مسیحیان در ارتش امپراتوری عثمانی، مواجه شد. کاپیتان سرکیس توروسیان در ۱۹۲۷م، در بوستون، ماساچوست، مجموعهٔ خاطرات خود را تحت عنوان از "داردانل تا فلسطین" را به چاپ رساند. این کتاب نایاب در ۱۹۴۸م تجدید چاپ شده‌است. زندگی‌نامه. سرکیس توروسیان در سال‌های تحصیل با یکی از هم کلاسیهای عرب تبار خود به نام "محرم"، که فرزند یکی از پاشایان بلند پایهٔ ارتش عثمانی است، آشنا می‌شود. این آشنایی به زودی به دوستی ای عمیق انجامیده و قدم سرکیس را به
زودی به دوستی ای عمیق انجامیده و قدم سرکیس را به خانهٔ محرم و خانواده اش باز می‌کند. پاشا که از علاقهٔ وافر فرزند خود و دوستش به خدمت در ارتش خبر دارد، از نفوذ خود برای ورود آن‌ها به خدمت سربازی استفاده و در اندک زمانی هر دوی آن‌ها را وارد صفوف ارتش می‌کند. در ۱۹۱۴م، توروسیان با درجهٔ افسری توپخانه تحصیلات عالیه را به پایان برده و برای طی یک دورهٔ سه‌ماههٔ نظامی عازم آلمان، دوست متحد امپراتوری عثمانی می‌شود. قبل از ورود ترکیه به جنگ جهانی اول و صفوف متحدین، سرکیس به فرماندهی گردان "فُرت ارتوغرول"، که
سرکیس به فرماندهی گردان "فُرت ارتوغرول"، که محافظت از تنگه داردانل را به عهده داشت و محرم به سمت فرماندهی نیروهای دفاعی تأسیسات نظامی داردانل و دبیر دفتر ژنرال "جناد پاشا"، منصوب می‌شوند. نبرد گالیپولی. در نخستین روزهای جنگ و در جبههٔ آبی چاناق‌قلعه، ناخدا سرکیس توروسیان موفق به غرق ساختن اولین کشتی متخاصم انگلیسی می‌شود. ژنرال جناد پاشا، مبهوت از جسارت و هنرنمایی سرکیس در غرق نخستین کشتی دشمن و از کار انداختن کشتی دوم بریتانیایی، او را به انور پاشا، وزیر جنگ وقت ترکیه که فرمان شرکت ترکیه در جنگ اول جهانی
وقت ترکیه که فرمان شرکت ترکیه در جنگ اول جهانی را درصفوف متحدین صادر کرد&lt;/ref&gt;وزیر جنگ، معرفی می‌نماید. "انور پاشا" نیز در همان میهمانی معارفه سرکیس را با نام "قهرمان ارمنی داردانل" به افسران عالیرتبهٔ آلمانی، "مارشال لیمان فون ساندرس و ژنرال فون در گُلتس"، معرفی می‌کند. توروسیان از آن پس درازای خدمات خود موفق به دریافت نشان و تقدیرنامه‌های متعدد از کشورهای ترکیه، آلمان، اطریش و بلغارستان می‌شود. تلگرام فوری سحرگاه ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۵م خبر مجروح شدن محرم را به همراه دارد. طروسیان بلافاصله خود را بر بالین
به همراه دارد. طروسیان بلافاصله خود را بر بالین محرم می‌رساند. محرم، که از علاقهٔ سرکیس به خواهرش اطلاع دارد، قبل از مرگ پرده از حقایق تلخی برمی‌دارد که اثری فراموش نشدنی بر ضمیر و روح سرکیس توروسیان باقی می‌گذارد. محرم، از روزهای سیاه ۱۸۹۶م، وقتی که پدرش فرماندهٔ گردان پیاده‌نظام مستقر در استان موش، در شمال دیاربکر، بود سخن می‌گوید، سال‌های اولین قتلعام مسیحیان و خصوصاً ارمنیان در زمان پادشاهی عبدالحمید دوم بود. روزی که پدر محرم، در کوچه‌های یکی از دهات ویران ارمنی‌نشین قدم می‌زده، به دختر بچهٔ دو ساله‌ای
ارمنی‌نشین قدم می‌زده، به دختر بچهٔ دو ساله‌ای برخورد می‌کند که تنها و گریان، در خرابه‌ها، سرگردان به این طرف و آن طرف می‌رود. پدر محرم وقتی از کشته شدن پدر و مادر طفل معصوم مطمئن و از پیدا کردن نزدیکان دخترک ناامید می‌شود، تصمیم می‌گیرد که او را به خانه آورده و به دختر خواندگی بپذیرد. مادر محرم، که مخالف پذیرفتن یک دختر ارمنی مسیحی در خانه بوده، فقط وقتی رضایت می‌دهد که موفق می‌شود با اسید علامت صلیب خالکوبی شده بر روی دست چپ دختر بچه را پاک، آن را به زخمی مشخص تبدیل و نام جمیله را برایش انتخاب کند. با
مشخص تبدیل و نام جمیله را برایش انتخاب کند. با آغاز نسل‌کشی ارامنه، سربازان ترک پدر، مادر و خواهر سرکیس را نیز از خانهٔ پدری بیرون و به سمت قتلگاه دیرالزور، می‌رانند. بخشدار "اِوِرک" قبل از تبعید به پدر و مادر سرکیس پیشنهاد کرده بوده که برای نجات از مرگ، ترک مسیحیت کنند و دخترشان را به همسری برادر زادهٔ او درآورند. جواب منفی خانواده را به سوی مرگ می‌برد. سرکیس می‌کوشد که با همراهی هم مسلکان و دوستان ارتشی از قتل پدر و مادر جلوگیری کند ولی در عوض با اقدام به قتل خودش مواجه می‌شود. سرکیس بعدها از طریق دوستان
قتل خودش مواجه می‌شود. سرکیس بعدها از طریق دوستان تُرکش پی می‌برد که طلعت پاشا، نقشهٔ مسموم کردن وی به دست یکی از زنان حرم به نام "فهریه خانم" و به دریا انداختن جسدش را کشیده بوده‌است. سرکیس یک بار دیگر در جبههٔ فلسطین از نقشه‌ای که برای قتلش طرح‌ریزی شده بود جان سالم به در می‌برد. او پس از آن، منزجر از اعمال سران حزب اتحاد و ترقی حاکم بر ترکیه، به گروه‌های پارتیزان عرب مخالف دولت مرکزی پیوسته و به متفقین پناه می‌برد. به دلیل مهارت‌های رزمی و غریزهٔ فرماندهی جسورانهٔ توروسیان، در این جبهه نیز از طرف
جسورانهٔ توروسیان، در این جبهه نیز از طرف دولت‌های انگلستان و فرانسه موفق به دریافت تقدیرنامه و نشان شجاعت می‌شود. ماه‌ها بعد سرکیس در یکی از بیابانهای عربستان، بالاخره، خواهرش "بایزار"، تنها بازماندهٔ خانواده و "جمیله" را، که از بیماری رنج می‌بردند، پیدا می‌کند. ضعف شدید جسمانی مدت کوتاهی بعد از دیدار با سرکیس باعث مرگ هر دو می‌شود. توروسیان پس از شرکت در جنگ‌های ضد نظام در ترکیه و پشت سر گذاشتن سابقهٔ حضور در پنج جبههٔ جنگ جهانی اول، برای همیشه خاک ترکیه را ترک کرده و درایالت پنسیلوانیای آمریکا اقامت
را ترک کرده و درایالت پنسیلوانیای آمریکا اقامت می‌گزیند.
اچ‌ام‌اس کمپرداون (۱۸۸۵) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۸۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس کاتیستوک (ام۳۱) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس چلشام (ام۲۶۱۶) یک کشتی ساخت بریتانیا به طول بود. این کشتی در سال ۱۹۵۲ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس چیدینگفولد (ام۳۷) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۳ ساخته شد.
زال باتمانقلیچ (زاده ۱۹۸۰/۱۹۸۱) نویسنده و کارگردان امریکاییست. او تاکنون سه فیلم را نویسندگی و کارگردانی نموده‌است. "آوای صدای من" در ۲۰۱۱ و "شرق" در ۲۰۱۳، هردو جایزه فستیوال فیلم سان دنس را ازآن خود نموده‌است. زندگی‌نامه. زال باتمانقلیچ در فرانسه زاده شده و والدین او ایرانی هستند. مادر او نجمیه باتمانقلیچ نویسنده کتاب آشپزی و پدرش محمد باتمانقلیچ ناشر است. برادرش رستم باتمانقلیچ عضو گروه موسیقی آخرهفته خون‌آشام یا ومپایرویکند است. هردو برادر زاده فرانسه و بزرگ شده در واشینگتن و هر دو همجنسگرا هستند. او در
شده در واشینگتن و هر دو همجنسگرا هستند. او در دانشگاه جرج تاون مردم‌شناسی و زبان انگلیسی خوانده‌است.
اچ‌ام‌اس داشر (پی۲۸۰) یک کشتی است که طول آن 20.8 m (68 ft 3 in) می‌باشد.
اچ‌ام‌اس داشر (دی۳۷) یا دَشر یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد. این کشتی به‌عنوان یک ناو هواپیمابر نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، از کلاس اونجر، از کشتی‌های تجاری تبدیل شده و یکی از کوتاه‌ترین ناوبرهای پشتیبانی بود. "اچ‌ام‌اس داشر (دی۳۷)" در جنگ جهانی دوم خدمت کرد و در ۲۷ مارس ۱۹۴۳ غرق شد.
مارش عروسی در دو ماژور، نام یکی از ساخته‌های پرآوازه فلیکس مندلسون است. این اثر در سال ۱۸۴۲ ساخته شده است و از آن زمان تا کنون در بسیاری از مراسم عروسی در کلیساهای مغرب زمین نواخته می‌شود. این اثر توسط فرانس لیست برای پیانوی تکنواز نیز تنظیم شده است.
اچ‌ام‌اس "دریدنوت" یک نبردناو نیروی دریایی بریتانیا بود که سال ۱۹۰۶ تولید شد. طراحی این نبردناو انقلابی در زمینه کشتی‌های جنگی به حساب می‌آمد به گونه‌ای که نام آن، «دریدنوت»، بر یک نسل از نبردناوها نهاده شد و تمامی نبردناوهای پیش از آن «پیش‌دریدنوت» نام گرفتند. ورود "دریدنوت" به عرصه، مرحله جدیدی از مسابقه تسلیحاتی دریایی بین بریتانیا و آلمان پیش جنگ جهانی اول را سبب گشت. "دریدنوت" نخستین کشتی بزرگ جنگی بود که توان خود را از توربین بخار می‌گرفت. این مسئله آن را به پرسرعت‌ترین نبردناو جهان در هنگام تکمیل بدل
را به پرسرعت‌ترین نبردناو جهان در هنگام تکمیل بدل ساخت. ساخت. کار ساخت اچ‌ام‌اس "دریدنوت" از ماه اکتبر سال ۱۹۰۵ در کشتی‌سازی پورتسموث آغاز شد. به منظور انجام سریع فرایند ساخت تمامی مواد اولیه بسیار پیش‌تر از آغاز کار در پورتسموث گرد آورده شده بود. این کشتی پس از ۱۹ هفته ساخت‌وساز، روز ۱۰ فوریه سال ۱۹۰۶ به آب انداخته شد. این عمل به صورت تشریفاتی با بریده شدن آخرین مهار، توسط ادوارد هفتم، پادشاه بریتانیا که یونیفورم دریابد ناوگان بر تن داشت، صورت گرفت. دریابان کارل فون کورپر به نمایندگی از ویلهلم دوم،
دریابان کارل فون کورپر به نمایندگی از ویلهلم دوم، امپراتور آلمان، در این مراسم حضور داشت. به آب انداخته شدن "دریدنوت" مهم‌ترین حادثه دریایی منتهی به جنگ جهانی اول بود. "دریدنوت" شش هفته بعد برای نخستین بار برای انجام آزمایش اولیه بخار، وارد دریا شد. در این زمان کار ساخت آن هنوز به پایان نرسیده بود. این کشتی یک موفقیت بزرگ برای بریتانیا به حساب می‌آمد و آغازگر عصر جدیدی در توسعه نبردناوها بود. نام این نبردناو بر تمامی کشتی‌های جنگی هم نوع متعاقب نهاده شد که "نبردناو "دریدنوت" یا به اختصار "دریدنوت"" نام
که "نبردناو "دریدنوت" یا به اختصار "دریدنوت"" نام گرفتند. ظهور "دریدنوت" موجب به پا شدن یک مسابقه تسلیحاتی دریایی گسترده بین قدرت‌های جهانی مخصوصاً بریتانیا و امپراتوری آلمان شد. ویژگی‌ها. تسلیحات. این نبردناو ۱۸۰۰۰ تنی با ده توپ در پنج برجک دو لول تسلیح شده بود. این تسلیحات توان آتش بیشتری نسبت به مجموع هر دو نبردناو موجود دیگر به "دریدنوت" می‌بخشید. بدین ترتیب، می‌توان گفت، طراحی‌های پیشین تقریباً «یک شبه» «منسوخ» شدند و به زودی عنوان جمعی «پیش‌دریدنوت» را بر آن‌ها نهادند. پیش‌ران. "دریدنوت" نیرو محرکه
را بر آن‌ها نهادند. پیش‌ران. "دریدنوت" نیرو محرکه خود را از ترکیبی از دیگ‌های بخار و توربین‌ها می‌گرفت و قادر بود به حداکثر سرعت ، بیش از سریع‌تر از نبردناوهای پیشین، برسد. بدین شکل، "دریدنوت" سریع‌ترین نبردناو زمان خود بود. این کشتی در جریان کارآزمایی دریایی بیش از ۱۱ هزار کیلومتر را با سرعت ۱۷٫۵ گره طی کرد که بسیار فراتر از قابلیت هر کشتی جنگی دیگر در آن زمان بود. تاریخچه عملیاتی. "دریدنوت" ماه دسامبر سال ۱۹۰۶ وارد خدمت در نیروی دریایی بریتانیا شد. به عقیده برخی مسابقه تسلیحاتی دریایی به اندازه‌ای شدت
برخی مسابقه تسلیحاتی دریایی به اندازه‌ای شدت گرفته بود که خود "دریدنوت" پیش از آن که وارد خدمت شود منسوخ به حساب می‌آمد. "دریدنوت" فعالیت بسیار اندکی در جنگ جهانی اول داشت و تنها درگیری‌های جزئی را تجربه کرد.
اچ‌ام‌اس اپرویر (۱۷۹۷) یک کشتی است. این کشتی در سال ۱۷۸۸ ساخته شد. این کشتی جنگی در حال حمل کپی نامه‌ی معاهده‌ و چند پرچم غنیمتی از ارتش آمریکا از تنگه جبل‌الطارق عبور کرد و پس از آن هیچ جا دیده نشد و به عبارتی ناپدید گردید؛ احتمال می‌رود طوفانی آنرا به قعر دریا فرستاده باشد.
اچ‌ام‌اس اسپویر یک کشتی بود که به مدت ۹ سال و نیم در نیروی دریایی فرانسه خدمت کرد. این کشتی در سال ۱۷۸۸ ساخته شد و در سال ۱۸۰۴ فروخته شد.
اچ‌ام‌اس اگزامپل (پی۱۶۵) یک کشتی است که طول آن 20.8 m (68 ft 3 in) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۵ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فالکنور اچ‌ام‌اس فالکنور (۱۹۱۴) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۱۴ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس فلینتام (ام۲۶۲۹) یکی از ۹۳ کشتی کلاس هم (به انگلیسی: Ham-class) از مین‌روب‌های ساحلی بود. نام‌های این کشتی‌ها از نام شهرهایی که با -ham- به پایان می‌رسند انتخاب شده‌است. این مین‌روب از روی شهر فلینتهام (به انگلیسی: ) در ناتینگهام‌شر (به انگلیسی:) نام‌گذاری شده‌است.
اچ‌ام‌اس گورخا (اف۲۰) یک کشتی به طول بود. این کشتی در سال ۱۹۳۷ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس هاوانا (۱۸۱۱) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۱۱ ساخته شد.
اچ‌ام‌اس هیبرنیا (۱۸۰۴) یک کشتی متعلق به نیروی دریایی انگلستان که مجهز به ۱۱۰توپ جنگی بود . طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۰۴ توسط سیر جان هنسلو طراحی و در اسکله پلیموس به آب انداخته شد. خدمات دریایی. هیبرنیا ابتدا از سال ۱۸۰۷الی ۱۸۰۸توسط فرماندهی ویلیام سیدنی اسمیت گارد محافظتی خانواده سلطنتی پرتغال در راه برزیل بود.از سال ۱۸۱۶ الی ۱۸۵۵ تحت پرچم نیروی انگلیسی مدیترانه در قرارگاه انگلیسی ساحل مالتامشغول خدمت بود.پس از پایان جنگ ناپلئون در خدمت خانواده سلطنتی انگلستان جهت انتقال مجرمان به مستعمرات آن کشور از
انگلستان جهت انتقال مجرمان به مستعمرات آن کشور از جمله استرالیا قرار گرفت.این کشتی سرانجام در سال ۱۹۰۲فروخته شد و پس از مدت کوتاهی قطعات آن از هم باز شده و چوب‌های آن برای استفاده در تنورنانوایی‌ها در مالتا مورد استفاده قرار گرفت که البته منجر به شیوع مسمومیت سرب در جزیره گردید.امروزه نشان جلوی این کشتی در موزه دریایی مالتا نگهداری می‌شود.
به تعداد نوترون های موجود در هستۀ هر اتم عدد نوترون یا عدد نوترونی گفته می‌شود و با نماد N نیز نشان می‌دهند. اختلاف عدد جرمی و عدد اتمی معادل عدد نوترونی است.
اچ‌ام‌اس هورورث (ام۳۹) یک کشتی است که طول آن 60 m می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۸۴ ساخته شد.
عنصر مس دارای دو ایزوتوپ پایدار ۶۳Cu و ۶۵Cu و ۲۷ ایزوتوپ ناپایدار است. در میان این ایزوتوپ‌های پرتوزا ۶۷Cu با نیمه عمر ۶۱٫۸۳ ساعت پایدارترین و ۵۴Cu با ۷۵ نانو ثانیه ناپایدارترین آن هاست.
مری لمبرت (زاده ۳ مهٔ ۱۹۸۹) خواننده و آهنگساز آمریکایی ساکن سیاتل است. او پس از همکاری با مکلمور و رایان لوئیس در ترانهٔ عشق یکسان در ارتباط با حقوق همجنس‌گرایان به شهرت رسید. زندگی. زندگی شخصی. لمبرت خود را یک مسیحی همجنس‌گرا معرفی می‌کند.
نیروگاه سیکل ترکیبی کرمان یا نیروگاه سیکل ترکیبی باغین (در کیلومتر ۳ جاده باغین و در کیلومتر ۲۰ جاده کرمان - رفسنجان، شروع عملیات احداث سال ۱۳۷۸ و بهره‌برداری تیر ۱۳۸۰)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۱۹۱۲ مگاوات است که شامل ۸ واحد گازی ۱۵۹ مگاواتی و ۴ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۱۲۰ هکتار که ۶۰ هکتار از این مساحت فضای سبز است. توربین‌های گازی این نیروگاه مدل ساخت شرکت زیمنس آلمان است که شرکت آنسالدوی ایتالیا تحت لیسانس شرکت مذکور آن را به ایران فروخت. سوخت اصلی این
شرکت مذکور آن را به ایران فروخت. سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان آن نفت گاز (گازوئیل) است که در مخازن ۲۰ میلیون لیتری ذخیره‌سازی می‌شود. گاز به میزان ۷۰ درصد و گازوئیل به میزان ۳۰ درصد سوخت این نیروگاه را تشکیل می‌دهد. میزان مصرف سوخت گاز و گازوئیل نیروگاه به ازای هر مگاوات تولید انرژی الکتریکی در حالت سیکل باز به ترتیب ۳۳۵ متر مکعب با ۳۳۵ لیتر با ۱۰ درصد تقریب می‌باشد. این نیروگاه قابلیت استفاده از سوخت مختلط، کنترل آلاینده‌های زیستی محیطی و استفاده از بویلر مشعل دار را دارا می‌باشد. در
و استفاده از بویلر مشعل دار را دارا می‌باشد. در ارزیابی عملکرد نیروگاه سیکل ترکیبی کرمان در سال ۱۳۸۸ رتبه نخست را در بین نیروگاه‌های کشور بدست آورد و همچنین در سال‌های مختلف به دلیل کنترل پیک بار مصرف در تابستان رتبه اول و دوم را در کشور کسب کرده‌است. روزشمار ساخت نیروگاه کرمان. فاز اول طرح نیروگاه که شامل احداث ۸ واحد گازی با ظرفیت کل ۱۲۷۲ مگاوات بود عملاً از سال ۱۳۷۹ آغاز شد. این نیروگاه که دو واحد آخر آن به دلیل استفاده از تسهیلات فایناس در مالکیت بانک توسعه اسلامی می‌باشد از طریق انعقاد قرار داد سازمان
اسلامی می‌باشد از طریق انعقاد قرار داد سازمان توسعه برق ایران با شرکت مپنا و مشارکت آنسالدو ایتالیا به عنوان بخشی از پروژه ۳۰ توربین، احداث و اولین واحد آن در ۱۶ تیر ۱۳۸۰ و آخرین واحد نیز در ۲۹ آذر ۱۳۸۱ به بهره‌برداری رسید. بخش بخار نیروگاه کرمان نیز که عملیات احداث آن از ۱ دی ۱۳۸۳ آغاز شد و اولین واحد آن نیز در ۲۸ اسفند ۱۳۸۶ و دومین واحد در تاریخ ۴ دی ۱۳۸۷ وارد مدار شد. هزینه احداث نیروگاه. هزینه احداث بخش گازی نیروگاه حدود ۳۰۰ میلیون یورو بوده جهت راه‌اندازی بخش بخار آن نزدیک به ۶۰۰ میلیون یورو هزینه شد.
بخش بخار آن نزدیک به ۶۰۰ میلیون یورو هزینه شد. پست‌های نیروگاه. جهت انتقال انرژی تولیدی در واحدهای نیروگاه دو پست نیروگاهی احداث شد. سطح ولتاژ پست در بخش گاز ۲۳۰ کیلوولت و در بخش بخار ۴۰۰ کیلوولت است. پست ۲۳۰ کیلوولت نیروگاه دارای ۱۹ فیدر (۹ فیدر خط، ۹ فیدر نیروگاه و ۱ فیدر کوپلاژ) و از نوع باسپار دوبل است. پست ۴۰۰ کیلوولت نیروگاه نیز دارای ۱۰ فیدر (شامل ۳ فیدر خط، ۴ فیدر نیروگاه و ۱ فیدر کوپلاژ و ۲ فیدر ارتباطی با پست ۲۳۰ کیلوولت) می‌باشد.
اچ‌ام‌اس ایرسیستیبل (۱۸۹۸) یک کشتی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. این کشتی در طی جنگ جهانی اول و در برخورد بایک مین دریایی غرق شد.
مدل‌های ارزیابی وب‌سایت به روش‌هایی گفته می‌شود که بر اساس موارد مختلف میزان اعتبار یا صحت اطلاعات یک وب‌سایت را می‌سنجند. معیارها. معیار سیلبرگ. این معیار توسط سیلبرگ تدوین گردیده‌است. برای هر وب‌سایت نمره سیلبرگ با استفاده از سیاهه معیارهای سیلیبرگ به دست می‌آید. به این ترتیب که در ردیف‌های یک الی نه مشخص می‌گردد که آیا موارد مشخص شده در وب‌سایت وجود دارد یا خیر. این موارد عبارتند از: برای هر یک از موارد مشخص شده "یک" امتیاز در نظر گرفته می‌شود و جمعاً "نه" امتیاز به وب‌سایتی که تمامی موارد را رعایت کرده
امتیاز به وب‌سایتی که تمامی موارد را رعایت کرده باشد، اختصاص می‌یابد. هر وب‌سایت بر اساس رعایت معیار سیلبرگ نمره‌ای را به خود اختصاص خواهد داد. در صورتی که مشخصات فوق در وب‌سایتی رعایت شده باشد کاربر می‌تواند به‌طور نسبی به اطلاعات این وب‌سایت اعتماد کند و در غیر این صورت به او توصیه می‌شود حتی المقدور از وب‌سایت دیگری که این موارد را رعایت کرده باشد برای گرفتن اطلاعات استفاده کند. معیار دیسرن. این معیار توسط بخش بهداشت عمومی و بخش مراقبت‌های بهداشتی اولیه دانشگاه آکسفورد تدوین شده‌است. این سیاهه حاوی ۱۶
دانشگاه آکسفورد تدوین شده‌است. این سیاهه حاوی ۱۶ سؤال در سه بخش مجزا است. در هر سؤال نمره پنج برای بالاترین گزینه و نمره یک برای گزینه آخر اختصاص می‌یابد. نمره دو الی چهار به پاسخ‌های بین این دو اختصاص می‌یابد. در مجموع به وب‌سایتی که تمامی معیارها را رعایت کرده باشد ۸۰ امتیاز اختصاص می‌یابد و ۱۶ امتیاز به وب‌سایتی که هیچ‌یک از معیارها را رعایت نکرده‌است، داده می‌شود. این سیاهه دارای سه بخش است: معیار هون کد. مؤسسه هون کد یکی از مؤسساتی است که از نشان تأیید کیفی برای ارزیابی وب‌سایت حاوی اطلاعات بهداشتی و