payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وقت نسبت به نیکون که او را دوست صمیمی صدا می‌کرد، سرد شد. نیکون در سال ۱۶۵۸، شاید به این امید که اهمیت و ضرورت وجود خود را نشان دهد، مقام پدرسالاری‌اش را علناً کنار گذاشت و به صومعه اورشلیم جدید رفت که خودش آن را در ۴۰ کیلومتری غرب مسکو تأسیس کرده بود؛ اما او در واقع به‌طور رسمی از سمت خود استعفا نداد. سقوط. برای نزدیک به دو سال، تزار الکسی و نیکون بیگانه ماندند و اخلاف میان آنها حل نشد. در فوریه ۱۶۶۰، مجمعی در مسکو برگزار شد تا یک پاتریارک جدید برای دولت انتخاب شود که در آن حال تقریباً دو سال بود که متصدی
شود که در آن حال تقریباً دو سال بود که متصدی نداشت. مجمع تصمیم گرفت نه تنها یک پدرسالار جدید منصوب شود، بلکه پاتریارک نیکون نیز، هم رتبه اسقف‌نشینی و هم فرمان‌های کشیشی خود را از دست بدهد. با این حال، اپیفانیوس اسلاوینتسکی، کارشناس بزرگ کلیسایی، علیه بخش دوم تصمیم مجمع، جداً اعتراض کرد و در نهایت کل تحقیق به هم ریخت. تزار تمایلی به اجرای احکام «مجمع عمومی» نداشت؛ زیرا از اعتبار کلیسایی آن مطمئن نبود. برای شش سال دیگر کلیسای ارتدکس روسی بدون پاتریارک باقی ماند. هر سال مسئله نزول نیکون پیچیده‌تر و
باقی ماند. هر سال مسئله نزول نیکون پیچیده‌تر و گیج‌کننده‌تر می‌شد. تقریباً با تمام محققان ارتدوکس شرقی آن دوره در مورد این موضوع مشورت شد و هیچ دو تن آنها با یکدیگر موافق نبودند. سرانجام این موضوع به یک کلیسای پان-ارتدکس سپرده شد. در دسامبر ۱۶۶۷، نیکون توسط مجمعی از مقامات کلیسایی معروف به «سینود بزرگ مسکو» محاکمه شد که ریاست آن را گروهی عظیم از پاتریارک‌ها و اسقف‌های روسی و خارجی بر عهده داشتند. به گفته رابرت ماسی، نیکون در طول این دادرسی قاطعانه از اعتقاد خود مبنی بر اینکه اقتدار و قدرت کلیسا تعالی است و
خود مبنی بر اینکه اقتدار و قدرت کلیسا تعالی است و باید باشد، دفاع کرد. با این حال، نیکون اصرار داشت که این قدرت کلیسا فقط در مسائل کلیسایی باید عالی باشد. در ۱۲ دسامبر ۱۶۶۷، سینود نیکون را به دلیل توهین به تزار و کل کلیسای مسکووی، برکناری غیرقانونی پاول، اسقف کلومنا و ضرب و شتم و شکنجه وابستگانش، مجرم اعلام کرد. حکم او محرومیت از تمام فعالیت‌های مقدسش بود. از آن پس، او صرفاً به عنوان «راهب نیکون» شناخته می‌شد. در همان روز، او را در سورتمه سوار کردند و به عنوان زندانی به صومعه شمالی فراپونتوف فرستادند. با
زندانی به صومعه شمالی فراپونتوف فرستادند. با این همه، همان شورایی که او را برکنار کرده بود تمام اصلاحات او را تأیید کرد و همه کسانی مانند آواکوم را که از پذیرش آنها امتناع کردند، تحقیر کرد. نیکون از سوی تزار الکسی که چیزی از صمیمیت قدیمی با او در سال ۱۶۷۱ از سر گرفته شده بود، جان سالم به در برد. در سال ۱۶۸۱، تزار جدید فیودور سوم، با شنیدن این خبر که نیکون در حال مرگ است، به او اجازه داد که به مسکو بازگردد و با عفو جزئی در خانه سابق خود، صومعه اورشلیم جدید، دفن شود. اما سرانجام نیکون در طول مسیر، در ۱۷ اوت
دفن شود. اما سرانجام نیکون در طول مسیر، در ۱۷ اوت ۱۶۸۱ و پس از عبور از رودخانه کوتوروسل، در یاروسلاول درگذشت. ارزیابی. برای سال‌های متمادی، پاتریارک نیکون غالباً یک شخصیت سیاسی مسلط بود که قدرتش با تزار برابری می‌کرد یا قادر به تحت‌الشعاع قرار دادن او بود. اصلاحات نیکون دین در روسیه را برای همیشه تحت تأثیر قرار داد و باعث شد مردمی که مخالف دستاوردهای او بودند باورمندان کهن نام بگیرند که تا امروز در جایگاه یک اقلیت مذهبی وجود دارند. فعالیت‌های او باعث شد تا به عنوان یکی از مشهور‌ترین و تأثیرگذار‌ترین
شد تا به عنوان یکی از مشهور‌ترین و تأثیرگذار‌ترین پاتریارک‌های تاریخ روسیه ماندگار شود. تندیس یادبودی از نیکون در بنای هزاره روسیه در ولیکی نووگورود قرار دارد.
میمون شیوا نام یک سرده از تیره انسانیان است. کپیِ سنگواره‌ای "میمون شیوا" از خویشاوندان نزدیک نیاکان اورانگوتان‌ها است. این جانور هم‌اندازه‌ی اورانگوتان بود، اما اندامی شبیه شامپانزه داشت و بیشتر عمرش را روی زمین می‌گذراند، نه مثل اورانگوتان‌ها روی درخت. "میمون شیوا" دندان‌های نیش بزرگ و آسیاهای سنگینی داشت که نشان می‌دهد رژیم غذاییش شامل غذاهای سختی مثل دانه‌ها و علف‌های گرم‌دشتی بوده‌است. گونه ها: (?Pongo brevirostris)S. brevirostris S. punjabicus S. parvada S. indicus "میمون راما"، دیگر سرده‌ی کپی
parvada S. indicus "میمون راما"، دیگر سرده‌ی کپی منقرض‌شده، را از قسمتی از آرواره‌ی پایینش که شبیه آرواره‌ی انسان‌تباران اولیه (اعضای خانواده‌ی انسان) به‌نظر می‌رسد شناخته‌ایم. این کشف مبنای نظریه‌ای شد که می‌گفت انسان‌تباران ۱۲ میلیون سال پیش در آسیا پدیدار شده‌اند، اما نمونه‌های سنگواره‌ای جدیدتر نشان می‌دهند که "میمون راما" در واقع گونه‌ی کوچک‌تر "میمون شیوا" بوده‌است.
گیگانتوپیتکوس یا غول‌میمون، بزرگ‌ترین میمون‌سان شناخته‌شده تاریخ می‌باشد. نخستین بار نزدیک به ۸۰ سال پیش، یک انسان‌شناس هلندی به نام گوستاو هاینریش رالف، دندانی غول‌آسا و مشابه دندان‌های انسان را در داروخانه‌ای در هنگ کنگ کشف کرد، و جانوری را که روزگاری صاحب آن دندان بود، گیگانتوپیتکوس نامید. از آن روز تاکنون، هزاران دندان بزرگ‌تر و همچنین سه استخوان فک در آسیای جنوبی پیدا شده‌است. این مدارک نشان می‌دهند که وقتی گیگانتوپیتکوس سر پا می‌ایستاد، قدش به سه متر می‌رسید، و وزنی بالغ بر ۵۰۰ کیلوگرم داشته (قد و
می‌رسید، و وزنی بالغ بر ۵۰۰ کیلوگرم داشته (قد و قواره‌ای که آن را تبدیل به بزرگ‌ترین میمون تاریخ کرده‌است). اما کسی به درستی نمی‌داند که چرا نسل این غول‌میمون‌ها که احتمالاً هم خانواده اورانگوتان بوده، منقرض شده‌است. آخرین فسیلها و استخوان‌های این موجود در ۱۰۰٬۰۰۰ سال پیش کشف شده‌است. پس می‌توان او را هم‌دوره با انسان‌های خردمند یا انسان‌های امروزی دانست. محل زندگی این موجود در چین بوده و غذای اصلی آن گیاهان و بامبو بوده‌است. دلیل انقراض این موجود کاملاً معلوم نیست اما بعضی از دانشمندان آن را تغییر اب و
معلوم نیست اما بعضی از دانشمندان آن را تغییر اب و هوا و تغییر مواد غذایی می‌دانند تشابه با یتی. بعضی‌ها او را به دلیل قد وزن و اندازه مشابه یتی و او را هم خانواده با یتی می‌دانند که در هیمالیا زندگی می‌کند، هر چند مدرک موثقی برای اثبات یتی وجود ندارد و غیرممکن است که این موجود با این اندازه و وزن در کوه‌های هیمالیا که مواد غذایی کافی ندارد، زنده مانده باشد.
رنسانس سنتر، آسمان‌خراش ۷۳ طبقه، که شامل ۴ برج ۳۹ طبقه و ۲ برج ۲۱ طبقه نیز می‌باشد، به ارتفاع ۵۷ متر، (برج مرکزی) با کاربری اداری-تجاری، فروشگاه و هتل است، که در شهر دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۱۹۷۳ آغاز شد و در سال ۱۹۷۷ فاز نخست آن تکمیل شد و در مجموع در ۱۹۸۱ افتتاح گردید. این ساختمان در سال ۲۰۰۴ یک بار بازسازی شد. جان پورتمن معماری این سازه را انجام داده است. رنسانس سنتر هم‌اکنون ساختمان دفتر مرکزی شرکت خودروسازی جنرال موتورز بشمار می‌آید. این شرکت
خودروسازی جنرال موتورز بشمار می‌آید. این شرکت مالک رنسانس سنتر می‌باشد.
رابرت کلایو (; – ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود که به عنوان کلایو هند نیز شناخته می‌شود و اولین فرماندار بریتانیایی بنگال بود. کلایو عموماً به دلیل پایه‌گذاری حکومت شرکت بریتانیایی هند شرقی در بنگال شناخته می‌شود. کلایو فرزند یک خانواده روستایی پرجمعیت از شروپشایر انگلستان بود. او به عنوان دبیر برای کمپانی هند شرقی در سال ۱۷۴۴ شروع کرد و پس از پیروزی در نبرد پلاسی در سال ۱۷۵۷، حکومت شرکت را در بنگال تأسیس کرد.در ازای حمایت از نواب میر جعفر به عنوان حاکم دست نشانده بنگال، به کلایو ۳۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۴٬۳۰۰٬۰۰۰
بنگال، به کلایو ۳۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۴٬۳۰۰٬۰۰۰ پوند در سال ۲۰۲۱) در سال اعطا شد که اجاره ای بود که کمپانی هند شرقی در غیر این صورت به میرجعفر برای امتیاز کشاورزی مالیاتی خود می‌پرداخت. وقتی کلایو در ژانویه ۱۷۶۷ هند را ترک کرد، ۱۸۰۰۰۰ پوند (معادل ۲۵۷۰۰۰۰۰ پوند در سال ۲۰۲۱) ثروت داشت که از طریق شرکت هند شرقی هلند حواله کرد. کلایو با جلوگیری از تسلط قریب‌الوقوع فرانسه بر هند، یک حرکت نظامی را در سال ۱۷۵۱ طراحی کرد که در نهایت کمپانی هند شرقی را قادر ساخت تا استراتژی فرانسه را برای حکومت غیرمستقیم از طریق دولت
فرانسه را برای حکومت غیرمستقیم از طریق دولت دست نشانده اتخاذ کند. کلایو برای تأمین منافع تجاری شرکت برای سرنگونی حاکم بنگال ثروتمندترین ایالت هند توطئه کرد. او از ۱۷۶۰ تا ۱۷۶۵ در انگلستان از ثروت انباشته شده از هند استفاده کرد تا یک بارونی ایرلندی از نخست‌وزیر وقت توماس پلهام هولز، و یک کرسی در پارلمان از هنری هربرت بخرد. اقدامات کلایو برای کمپانی هند شرقی او را به یکی از جنجالی‌ترین چهره‌های استعماری بریتانیا تبدیل کرده‌است. دستاوردهای او شامل محدود کردن جاه‌طلبی‌های امپریالیستی فرانسه در ساحل کروماندل و
امپریالیستی فرانسه در ساحل کروماندل و ایجاد کنترل کمپانی هند شرقی بر بنگال و در نهایت تأسیس راج بریتانیا بود. اگرچه او فقط به‌عنوان عامل شرکت هند شرقی کار می‌کرد، نه برای دولت بریتانیا توسط رقبای سیاسی مورد انتقاد قرار گرفت و در (۱۷۷۲ و ۱۷۷۳) در پارلمان محاکمه شد. البته مبری شد. مورخان از مدیریت کلایو در بنگال در دوران تصدی وی در کمپانی هند شرقی انتقاد کرده‌اند، به ویژه در رابطه با مسئولیت در مشارکت در قحطی بزرگ بنگال در سال ۱۷۷۰، که بین یک تا ده میلیون نفر کشته شدند. جستارهای وابسته. کمپانی هند شرقی
نفر کشته شدند. جستارهای وابسته. کمپانی هند شرقی انگلستان راج بریتانیا هندوستان استقلال هند
روبرتو کلمنته (؛ – ) یک بازیکن بیس‌بال اهل پورتوریکو بود.
ساموئل راوسون گاردینر (؛ – )، یک تاریخ‌نگار انگلیسی سده ۱۹ میلادی بود. او در روپلی، همپشایر متولد شد و در کالج وینچستر و کلیسای مسیح، آکسفورد تحصیل کرد، جایی که در رشته ادبیات انسانی رتبه اول را کسب کرد. چندین سال استاد تاریخ مدرن در کالج کینگ لندن بود و زندگی خود را وقف این موضوع کرد. در سال ۱۸۹۶، او برای ارائه اولین سری از سخنرانی‌های فورد در دانشگاه آکسفورد انتخاب شد. او در سن ۷۲ سالگی در سون اوکس درگذشت.
ویتائوتاس (؛ ; 1350 – )همچنین شناخته شده به عنوان ویتائوتاس بزرگ، حاکم دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود، که به‌طور عمده بر روتنیایی‌ها و لیتوانیایی‌ها حکومت می‌کرد. او همچنین حاکم گرودنو و لتوسک نیز بود. او به عنوان پادشاه فرض شده هوسی‌ها نیز شناخته می‌شد. امروزه در لیتوانی، ویتائوتاس به عنوان یک قهرمان ملی و یک چهره مهم در احیای فرهنگی لیتوانی در سده نوزدهم میلادی به‌شمار می‌رود. ویتائوتاس یک نام مرد پرطرفدار در لیتوانی است. به مناسبت سالگرد ۵۰۰ سالگی درگذشت او، دانشگاه ویتائوتاس مگنوس پس از او نامگذاری شد. برای
ویتائوتاس مگنوس پس از او نامگذاری شد. برای قدردانی او، مجسمه‌ها و بناهایی در سرار شهرهای لیتوانی میان سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۹ ساخته شد. باور بر این است که خود ویتائوتاس به زبان لیتوانیایی سخن می‌گفته‌است. کشمکش برای قدرت. ۱۳۷۷–۱۳۸۴. عموی ویتائوتاس، آلگیرداس تا زمان مرگش حاکم دوکنشین بزرگ لیتوانی بود. آلگیرداس و پدر ویتائوتاس، کشتوتیس، به صورت دوگانه بر لیتوانی حکومت می‌کردند، آلگیرداس بر شرق حکومت و کشتوتیس بر غرب حکومت می‌کردند و کشتوتیس، وظیفه دفاع ضد شوالیه‌های تتونیک را بر عهده داشت. پسر آلگیرداس، یوگایلا
تتونیک را بر عهده داشت. پسر آلگیرداس، یوگایلا تاج و تخت پدرس را به ارث برد. در سال ۱۳۸۰ میلادی، یوگایلا با شوالیه‌های توتنیک علیه کشتوتیس قرارداد بست. زمانی که کشتوتیس این را فهمید، ویلنیوس را تصاحب کرد و یوگایلا را زندانی کرد. هرچند یوگایلا فرار کرد و یک ارتش ضد کشتوتیس آماده کرد. هر دو طرف با یکدیگر مقابله کردند ولی هیچ وقت نبرد واقعی صورت نگرفت. کشتوتیس آمادگی خود را برای مذاکره اعلام کرد اما او و ویتائتوس زندانی شدند و به دژ کروا منتقل شدند. یک هفته پس از آن، به دلایل نامشخصی کشتوتیس کشته شد. در سال
از آن، به دلایل نامشخصی کشتوتیس کشته شد. در سال ۱۳۸۲ میلادی، ویتائوتاس از دژ فرار کرد و از شوالیه‌های تتونیک درخواست کمک کرد همزمان که شوالیه‌ها در حال مذاکره با یوگایلا بودند. یوگایلا و شوالیه‌ها قرارداد دوبیستا را پذیرفتند، که با توجه به آن، یوگایلا مسیحی شدن را پذیرفت و با شوالیه‌ها متحد شد و قسمتی از ژمایتیا تا رود دوبیسا را به دست شوالیه‌ها سپرد. با این حال، این قرارداد با شوالیه‌ها هرگز تصویب نشد و سال پس از آن در تابستان ۱۳۸۳ میلادی جنگی دوباره بین شوالیه‌ها و یوگایلا درگرفت. ویتائوتاس به آیین
بین شوالیه‌ها و یوگایلا درگرفت. ویتائوتاس به آیین مسیحیت غسل داده شد و در یورش‌های مختلفی ضد یوگایلا شرکت کرد. در ژانویه ۱۳۸۴ میلادی، ویتائوتاس پذیرفت که بخشی از ژمایتیا تا رود نویژس را به دست شوالیه‌ها در عوض به رسمیت شناختن او به عنوان دوک بزرگ، سپرد. هرچند، در ژوئیه همان سال، ویتائتوس قرارداد را با شوالیه‌ها به هم زد و با یوگایلا صلح کرد. به جز تراکای، او تمامی سرزمین‌های از دست رفته کشتوتیس را پس گرفت و سه دژ مهم تتونیک را آتش زد. ۱۳۸۵–۱۳۹۲. در سال ۱۳۸۵ و یوگایلا با لهستان اتحادیه کروو با تشکیل داد، که
و یوگایلا با لهستان اتحادیه کروو با تشکیل داد، که او با یادویگا از لهستان، و با نام ولادیسلاو یاگیلون دوم، پادشاه لهستان شد. ویتائوتاس نیز در اتحادیه شرکت کرد و دوباره به آیین مسیحیت غسل کرد و نامش به الکساندر تغییر کرد. یوگایلا برادرش را، اسکیرگایلا به عنوان نماینده پادشاه در لیتوانی قرار داد. هرچند، اسکیرگالا بین مردم لیتوانی بسیار منفور بود و ویتائوتاس این را فرصتی برای حاکم شدن دید. در سال ۱۳۸۹ میلادی، او به ویلنیوس یورش برد ولی شکست خورد. در اوایل دهه ۱۳۹۰ میلادی، او باری دیگر با شوالیه‌های تتونیک
۱۳۹۰ میلادی، او باری دیگر با شوالیه‌های تتونیک متحد شد و با توجه به قرارداد کونیگسبرگ، ویتائوتاس باید قراردادی که در سال ۱۳۸۴ میلادی را باید می‌پذیرفت و ژمایتیا را به دست شوالیه‌ها بسپرد. ارتش او هم‌اکنون لیتوانی را فتح کرد. اشراف لهستانی با این موضوع که پادشاه نو آن‌ها زمان بسیاری برای کارهای لیتوانی می‌گذاشت، چندان خوشحال نبودند. این واضح بود که جنگ می‌توانست چندین سال به طول می‌انجامد و هیچ سودی برای لهستان به بار نیاورد. در سال ۱۳۹۲ میلادی، یوگایلا هنری از مازوویا را برای پیشنهاد به ویتائوتاس فرستاد که
از مازوویا را برای پیشنهاد به ویتائوتاس فرستاد که او به جای اسکیرگایلا نماینده پادشاه در لیتوانی بشود. ویتائوتاس پذیرفت و باری دیگر قول خود را با شوالیه‌های تتونیک به هم زد. او سه دژ تتونیک را آتش زد و به ویلنیوس بازگشت. یوگایلا و ویتائوتاس قرارداد آستراوا را بستند که با توجه به آن، ویتائوتاس تمامی سرزمین‌های از دست رفته کشتوتیس، شمال تراکای را پس می‌گیرد. ویتائوتاس به نام یوگایلا بر لیتوانی حکومت می‌کرد. پس از مرگ ویتائوتاس، تمامی سرزمین‌ها و قدرت وی به یوگایلا می‌رسید. حاکم دوک نشین بزرگ لیتوانی. سیاست
می‌رسید. حاکم دوک نشین بزرگ لیتوانی. سیاست شرقی. ویتائوتاس بینش آلگیرداس را ادامه داد و سرزمین‌های روتنیایی بیشتری فتح نمود. پیش از این بیشتر این سرزمین‌ها هنوز در دست دوک نشین‌ها بود اما بقیه شان در دست مغول‌ها بود. در سال ۱۳۹۵ میلادی، توقتمش، خان اردوی زرین، پس از شکست از تیمور و از دست دادن تاج و تختش، از ویتائوتاس درخواست کمک کرد. آنها به توافقی رسیدند که بر اساس آن، ویتائوتاس کمک می‌کند توقتمش تاج. تختش را پس بگیرد اما او باید سرزمین‌هایی را به دست لیتوانی می‌سپرد. در سال ۱۳۹۸، ارتش ویتائوتاس به بخشی
می‌سپرد. در سال ۱۳۹۸، ارتش ویتائوتاس به بخشی از کریمه یورش برد و در آنجا دژی ساخت. هم‌اکنون لیتوانی از دریای بالتیک تا دریای سیاه گسترده شده بود. شماری از اسیران تاتار به سرزمین‌های قومیتی لیتوانی نیز آورده شدند. تلاشهای مستمر از طرف لهستان برای تابع لیتوانی، ویتائوتاس را برای سومین بار سمت شوالیه‌های تتونیک برد و در عوض فتح پسکوف و ولیکی نووگورود، سرزمین اجدادی لیتوانی یعنی ژمایتیا را به دست شوالیه‌ها سپرد. با توجه به پیروزی او ضد تیمور، ویتائوتاس و یوگایلا از طرف پاپ بونیفاس نهم نیز برای یک جنگ دینی ضد
از طرف پاپ بونیفاس نهم نیز برای یک جنگ دینی ضد مغول‌ها حمایت شدند. این حرکت سیاسی نشان می‌داد که لیتوانی به صورت کامل آیین مسیحیت را پذیرفته بود و شوالیه‌های تتونیک دیگر مبنا و اساس خاصی برای جنگ با لیتوانی نداشتند. لشگرکشی آنها با نبرد رود ورسکالا شکست سنگینی خورد. بیش از ۲۰ حاکم شامل ۲ تا از برادرهای یوگایلا در این نبرد کشته شدند و خود ویتائوتاس به سختی از نبرد فرار کرد. شماری از شورش‌ها ضد ویتائوتاس صورت گرفت. اسمولنسک توسط حاکم ارثی آن، یوری از اسمولنسک باز پس گرفته شد و تا سال ۱۴۰۴ میلادی به دست
باز پس گرفته شد و تا سال ۱۴۰۴ میلادی به دست لیتوانی بازنگشت. ویتائوتاس بین سال‌های ۱۴۰۶–۱۴۰۸ ضد پسرخوانده خود، واسیلی یکم مسکو و اشویتریگایلا، یکی از برادران یوگایلا که با شوالیه‌های تتونیک متحد شده بود و خود را ولیعهد بزرگ خواند. یک ایستادگی میان دو ارتش در نبردی به پایان رسید و با توجه به قرارداد صلح اوگرا، که با توجه به آن، ولیکی نووگورود، به برادر یوگایلا لنگونیس و شهر با ارزش پسکوف به نماینده یوگایلا، یرزی نوس سپرده شد. جنگ با مسکوی در سال ۱۴۰۸ به پایان رسید و به جنگ رفتن با تتونیک‌ها را غیرممکن کرده
رسید و به جنگ رفتن با تتونیک‌ها را غیرممکن کرده بود. جنگ‌های ضد شوالیه‌های تتونیک. در قرارداد سالیناس، ویتائوتاس ژمایتیا را به دست شوالیه‌های تتونیک سپرده بود. ژمایتیا برای شوالیه‌ها بسیار مهم و با ارزش بود چون شوالیه‌های تتونیک که در پروس بودند را از برادران لیوونی شمشیر که در لاتویا بودند جدا می‌کرد. هر دو شوالیه‌ها می‌خواستند که متحد شوند و قدرتی متحد تشکیل دهند اما تتونیک‌ها ژمایتیا را فقط برای ۳ سال حکم رانی کردند، چون در ۱۳ مارس ۱۴۰۱ میلادی، مردم ژمایتیا که توسط ویتائوتاس حمایت می‌شدند ضد شوالیه‌های
که توسط ویتائوتاس حمایت می‌شدند ضد شوالیه‌های تتونیک شورش کردند و دو دژ تتونیک را آتش زدند. شوالیه‌ها از اشویتریگایلا، برادر یوگایلا که خواستار غضب کردن عنوان ویتائوتاس بود کمک گرفتند. در سال ۱۴۰۴ میلادی بین لیتوانی و تتونیک‌ها صلح شد و لیتوانی باید ژمایتیا را به دست شوالیه‌ها می‌سپرد. لهستان مشخص کرد که از لیتوانی در جنگ دیگری حمایت نمی‌کند. شوالیه‌ها هم مشخص کردند که از ویتائوتاس به عنوان حاکم دوک نشین بزرگ لیتوانی حمایت می‌کنند. هرچند این قرارداد مانع جنگ‌های دیگری میان لیتوانی و شوالیه‌ها نشد. در سال
دیگری میان لیتوانی و شوالیه‌ها نشد. در سال ۱۴۰۸ ویتائوتاس در شرق به صلح رسید و آماده جنگی دوباره با شوالیه‌ها شد. در سال ۱۴۰۹ دومین شورش ژمایتایی‌ها ضد شوالیه‌های تتونیک آغاز شد و شورشیان دژ اسکیرسنمونه را به آتش کشیدند. هردوی لهستان و لیتوانی از شورشیان حمایت کردند. ویتائوتاس ارتشی بزرگ درست کرد و همراه با نیروهای لهستانی، به سوی پایتخت تتونیک، به سوی دژ مارینبرگ (مالبورک کنونی) پیشروی کردند. در سال ۱۴۱۰، خود ویتائوتاس بر ارتشش در نبرد گرونوالد یا نبرد ژالگیریس را رهبری کرد. این نبرد یک برد قاطع برای
ژالگیریس را رهبری کرد. این نبرد یک برد قاطع برای لهستان و لیتوانی بود. از آن زمان به پس شوالیه‌ها هرگز قدرت پیشین خود را پس نگرفتند و دیگر تهدید جدی ای برای لهستان و لیتوانی نبودند. از آن پس، لهستان-لیتوانی در شرق اروپا یک قدرت به حساب می‌رفتند و ویتائوتاس با کوریا در روم از اعتبار بالایی برخوردار بود. در نتیجه صلح سال ۱۴۱۱، ویتائوتاس ژمایتیا را برای همیشه باز پس گرفت. هرچند هیج طرفی نتوانست بر روی مرزشان موافقت کنند. زیگیزموند، امپراتور مقدس روم بر این موافقت کرد که اختلاف نظر را مراقبه کند. در سال ۱۴۱۳
کرد که اختلاف نظر را مراقبه کند. در سال ۱۴۱۳ میلادی، از طرف لیتوانی اعلام شد که تمامی سرزمین‌های غرب رود نمان جزو خاک ژمایتیا هستند پس باید به لیتوانی داده شود. شوالیه‌ها نپذیرفتند و جنگی دیگر در سال ۱۴۱۴ میلادی آغاز گشت. این جنگ فقط چند ماه طول کشید و اختلاف نظر به شورای کنستانس برده شد. با این که اختلاف نظر هیچ وقت حل نشد، ژمایتایی‌ها شانسی برای نشان دادن نظر خود مقابل حاکم‌های اروپایی داشتند. این واقعه به عنوان اتفاق مهمی در تاریخ دیپلماتیک لیتوانی به‌شمار می‌رود. چندین تلاش دیگر برای صلح شکست خوردند و
می‌رود. چندین تلاش دیگر برای صلح شکست خوردند و دوباره در سال ۱۴۲۲ میلادی جنگی دیگر دربر گرفت. پس از چندین ماه جنگیدن، قرارداد دریاچه ملنو بسته شد. تمامی خاک ژمایتیا تا همیشه به لیتوانی سپرده شد هرچند که شهر ممل (کلایپدای امروزی) در دست شوالیه‌ها ماند. این مرز ساخته شد ۵۰۰ سال تا سال ۱۹۲۳ با اختلاف نظری که آن موقع سر منطقه کلایپدا به وجود آمد، ماندگار بود. هم‌اکنون که صلح به وجود آمد، ویتائوتاس می‌تواند بر رابطه با لهستان و اصلاحات تمرکز کند. روابط با لهستان. در سال ۱۳۹۹، یادویگا از لهستان و فرزند تازه به
در سال ۱۳۹۹، یادویگا از لهستان و فرزند تازه به دنیا آمده اش از دنیا رفتند. قدرت یوگایلا در لهستان در خطر بود چون به جز همسرش رابطه دیگری با تاج و تخت لهستان نداشت. همچنین، پس از شکست در نبرد ورسکلا یک شکاف بین روابط لهستان و لیتوانی به وجود آورد. ویتائوتاس خودمختاری بسیار بالایی داشت اما پس از مرگ او تمامی اموال و نشانش به پادشاه لهستان رفت. در صورتی که اول یوگایلا بدون هیچ وارثی از دنیا برود، بدون مشاوره ویتائوتاس پادشاه جدیدی انتخاب نکنند. دوک نشین بزرگ لیتوانی، کشور خود و پارلمان خود باقی ماند. در همان
کشور خود و پارلمان خود باقی ماند. در همان زمان اشراف لیتوانیایی و لهستانی با یکدیگر موضوعات را بحث می‌کردند. در ژانویه ۱۴۲۹ میلادی، کنگره لوتسک، زیگیزموند، امپراتور مقدس روم، پیشنهاد داد که ویتائوتاس پادشاه لیتوانی بشود. این تبدیل به مشکل بزرگی میان ویتائوتاس، یوگایلا و اشراف لهستانی به وجود آورد. ویتائوتاس در دژ جزیره تراکای همان سال جان سپرد. او در کلیسای جامع ویلنیوس به خاک سپرده شد. اصلاحات. ویتائوتاس از رشد اقتصادی لیتوانی بسیار حمایت کرد و اصلاحات بسیاری انجام داد. در دوران حکومت او دوچی بزرگ لیتوانی
انجام داد. در دوران حکومت او دوچی بزرگ لیتوانی مرکزی تر شد، همانا که حاکم‌های محلی از سلسه دوک بودند با حاکم‌های وفادار به ویتائوتاس عوض شدند.
ویلیام ویلبرفورس (; – ۲۹ ژوئیهٔ ۱۸۳۳) یک سیاستمدار اهل بریتانیا و رهبر جنبش لغو برده‌داری در این کشور بود. ویلبرفورس کار سیاسی را در سال ۱۷۸۰ آغاز کرد و از ۱۷۸۴ تا ۱۸۱۲ نمایندهٔ مستقل حوزهٔ انتخابیهٔ یورکشایر در مجلس عوام بود. او در سال ۱۷۸۵ به مسیحیت انجیلی گروید که باعث شد تغییرات عمده‌ای در سبک زندگی و دغدغه‌اش نسبت به اصلاح امور ایجاد شود. ویلبرفورس در سال ۱۷۸۷ با توماس کلارکسون و گروهی از فعالان مدنی مخالف با تجارت برده آشنا شد از جمله گرانویل شارپ، هانا مور و چارلز میدلتون. آن‌ها ویلبرفورس را متقاعد
مور و چارلز میدلتون. آن‌ها ویلبرفورس را متقاعد کردند که آرمان لغو برده‌برداری را راهبری کند و ویلبرفورس مدت کوتاهی پس از آن رهبر جنبش لغو برده‌داری در بریتانیا شد. او سرپرست کارزاری در پارلمان بریتانیا بود که به مدت ۲۰ سال با تجارت برده مخالفت کرد و تلاش‌های مستمر آن‌ها نهایتاً به تصویب قانون لغو برده‌داری در سال ۱۸۰۷ انجامید. ویلبرفورس معتقد بود مذهب، اخلاق و آموزش اهمیت بسیار بالایی دارند. او حامی آرمان‌ها و کارزارهایی مانند «انجمن سرکوب گناه»، اقدامات میسیونری در هندوستان، ایجاد مستعمرهٔ آزاد در
میسیونری در هندوستان، ایجاد مستعمرهٔ آزاد در سیرالئون، تأسیس جامعهٔ هیئت‌های تبلیغی کلیسا و «جامعهٔ پیشگیری از بی‌رحمی با حیوانات» بود. محافظه‌کاری ویلبرفورس باعث می‌شد او از برخی قوانین که از نظر سیاسی و اجتماعی جنجالی و مورد اختلاف بودند حمایت کند و همین امر باعث می‌شد این انتقاد را نسبت به او مطرح کنند که بی‌عدالتی را در وطن خود نادیده می‌گیرد اما برای حمایت از بردگان کشورهای دیگر مبارزه می‌کند. طی سالیان بعد، ویلبرفورس از کارزار لغو کامل برده‌داری حمایت کرد تا سال ۱۸۲۶ که به خاطر بیماری از پارلمان
کرد تا سال ۱۸۲۶ که به خاطر بیماری از پارلمان استعفا داد. این کارزار نهایتاً منجر به تصویب قانون لغو برده‌داری ۱۸۳۳ شد که برده‌داری را در بخش اعظم امپراتوری بریتانیا لغو می‌کرد. ویلبرفورس تنها سه روز پس از شنیدن این خبر که تصویب قانون مذکور در پارلمان قطعی شده، از دنیا رفت. پیکر او را در کلیسای وست‌مینستر، نزدیک به دوستش ویلیام پیت جوان‌تر، به خاک سپردند.
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه و امدادرسانی از مقامات عالی‌رتبه سازمان ملل متحد و رئیس سازمان امور بشردوستانه سازمان ملل متحد می‌باشد. منصب‌دار این سمت، از جانب دبیرکل سازمان ملل متحد انتخاب می‌گردد. وظیفه این مقام، رسیدگی به موقعیت‌های اضطراری بوجودآمده دست‌ساز بشر یا طبیعی می‌باشد. این سمت از سال ۱۹۹۱ (میلادی) و در پی قطعنامه ۴۸/۱۶۲ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بنیان‌گذاری شد. در حال حاضر، خانم والری آموس، منصب‌دار این سمت می‌باشد. وی دارای ملیتی بریتانیایی است و از سال ۲۰۰۱ (میلادی) به
ملیتی بریتانیایی است و از سال ۲۰۰۱ (میلادی) به این سمت انتخاب شد.
ابراهیم شیبانی (زاده ٢٦ مهر ١٣٥٩، تهران) کارگردان، دستیار کارگردان و بازیگر ایرانی است. وی فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی از دانشکده سینما تئاتر است. شروع فعالیت سینمایی او در مقام دستیاری کارگردان از سال ۱۳۷۶ با درخت گلابی آغاز شد.
کلیسای آشوری توما ساختمانی مربوط به دوره پهلوی دوم در تهران است. این اثر که توسط داوید اوشانا، معمار آشوریِ ایرانی، طراحی شده، در سال ۱۳۳۸ خورشیدی (۱۹۵۹ میلادی) ساخته شده است. کلیسای توما یک کلیسای انجیلی پروتستان و متعلق به آشوریان است. این بنا در خیابان شهرآرا ، جنب اداره پلیس مهاجرت و گذرنامه تهران و نبش کوچه کلیسا واقع شده است.
«زاده شده برای مردن» دومین تک آهنگ از دومین آلبوم استودیویی لانا دل ری به همین نام (۲۰۱۲) است. موضوع این ترانه دربارهٔ فناپذیری عشق است. در بریتانیا، زایشی برای مرگ، دومین ترانه لانا دل ری لقب گرفت که با قرار گرفتن در رتبه نهم، جزو ده ترانه پرفروش سال بود. این ترانه با ویدئویی ساخته «یوئن لموین» تبلیغ شد. در این ویدئو، لانا دل ری در رابطه‌ای گسستنی با دوست خود (بازی شده توسط یک مدل) به سر می‌برد. آن‌ها به سفری با ماشین شخصی می‌روند که در طی آن لانا دل ری کشته می‌شود. این نماهنگ در «جشنواره نماهنگ بریتانیا»
می‌شود. این نماهنگ در «جشنواره نماهنگ بریتانیا» در سال ۲۰۱۲، عنوان بهترین نماهنگ پاپ بین‌المللی را کسب کرد.
در هندسه، به مجموعه‌ای از نقاط که بر روی یک دایره یاشند، هم‌دایره (concyclic) گویند. عمود منصف. عمود منصف پاره خط بین دو نقطه روی یک دایره از مرکز دایره می‌گذرد. برای n نقطه روی یک دایره اگر به صورت متوالی نقاط را به هم وصل کنیم "n"("n" − ۱)/۲ پاره خط و بالتبع همین تعداد عمود منصف گذرنده از مرکز دایره داریم. چند ضلعی محاطی. همهٔ مثلث‌ها محاطی اند، به همین علت از این لحاظ دسته‌بندی نمی‌شوند. به دایره‌ای که رئوس مثلث بر آن واقع اس، محیطی گویند و رابطهٔ شعاع آن با اضلاع مثلث به صورت زیر است: formula_1 وقتی
آن با اضلاع مثلث به صورت زیر است: formula_1 وقتی رئوس چهار ضلعی'ABCD' هم‌دایره باشند، به این چهارضلعی محاطی گویند. این شرایط زمانی وقتی رخ می‌دهد که formula_2 (قضیه زاویه محاطی) و زاویه‌های متقابل مکمل باشند. همچنین اگر "s"= ("a"+"b"+"c"+"d")/2 نمایندهٔ نصف محیط چهار ضلعی باشد خواهیم داشت: formula_3 که پارامشوارا ریاضی‌دان هندی در قرن ۱۵ آن را بدست آورد. همچنین بر اساس قضیه بطلمیدوس اگر قطرهای چهارضلعی را داشته باشیم، چهارضلعی محاطی است، اگر و تنها اگر: formula_4 همچنین اگر قطرها یکدیگر را در نقطهٔ X قطع
همچنین اگر قطرها یکدیگر را در نقطهٔ X قطع کنند. چهارضلعی محیطی است، اگر و تنها اگر همچنین یک چهارضلعی محاطی است، اگر و تنها اگر عمود منصف اضلاع همرس باشند. وردش. برخی بر این باورند که نقاط هم راستا هم هم‌دایره اند بر روی دایره‌ای با شعاع بی‌نهایت. دیگر خصوصیات. یک چند ضلعی محاطی است، اگر و تنها اگر هر ۴ راس آن یک چهارضلعی محاطی باشد.
موریس تراورز (؛ – ) یک دانشمند در زمینه شیمی اهل بریتانیا بود. موریس تراورز با همکاری ویلیام رمزی موفق به کشف زنون، کریپتون و نئون شدند.