payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیوونی (استونیایی:Liivimaa؛ فنلاندی:Liivinmaa؛ ژرمنی شمالی:Livland؛ لیتونیایی و لیتوانیایی:Livonija؛ لهستانی:Inflanty؛ روسی:Лифляндия ) منطقه‌ای تاریخی و کهن در طول سواحل شرقی دریای بالتیک است. در دوره باستان ، فنلاندی‌ها به پایتختی تورایدا در این سرزمین زندگی می کردند. قدرتمندترین شاه لیوونی باستان، کائوپو نام داشت. به مرور زمان قلمرو این ناحیه گسترش یافت؛ به طوری که در دوره برادران لیوونی، در شمال غربی به خلیج فنلاند و خلیج ریگا، در شرق به روسیه و دریاچه پیپوس و از جنوب نیز به لیتوانی می رسید.
خلیج ریگا یا خلیج لیوونی (لتونیایی:Rīgas jūras līcis؛ استونیایی: Liivi laht؛ روسی: Рижский залив) خلیجی در دریای بالتیک میان لتونی و استونی است. مساحت این خلیج در حدود ۱۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع و میانگین عمق آب آن ۶۷ متر است. تنگه ایبره مهم‌ترین خروجی این خلیج به شمار می‌رود. جزیره رونیو در وسط این دریاچه به استونی تعلق دارد.
آرچر دَنیلز میدلَند که با نام اختصاری اِی‌دی‌اِم شناخته می‌شود، شرکت چندملیتی آمریکایی ارائه‌کننده محصولات غذایی و کالاهای تجاری می‌باشد، که دفتر مرکزی آن در شهر شیکاگو ایالت ایلی‌نوی قرار دارد. آرچر دنیلز بیش از ۲۷۰ گونه از محصولات گیاهی و نیز ۴۲۰ گونه از انواع محصولات تجاری گوناگون را در سراسر جهان عرضه می‌نماید، که دامنه گسترده‌ای از مواد غذایی، نوشیدنی و محصولات صنعتی را شامل می‌شود. آرچر دانیلز میدلند برای ۳ سال پیاپی در خلال سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ از سوی مجله فورچون به‌عنوان تحسین‌برانگیزترین شرکت
سوی مجله فورچون به‌عنوان تحسین‌برانگیزترین شرکت تولید مواد غذایی در جهان نامگذاری شد. شرکت آرچر دنیلز همچنین فعالیت گسترده‌ای در صنعت کشاورزی داشته و به ارائه خدماتی چون ترابری و ذخیره‌سازی می‌پردازد. این شرکت در سال مالی ۲۰۱۲ درآمدی معادل ۸۹ میلیارد دلار آمریکا کسب نموده است.
سیوایا سوبرامونیاسوامی (۱۹۲۷-۲۰۰۱) که طرفدارانش وی را با نام گرودِوا نیز می‌شناسند، در اُکلَند کالیفورنیا به دنیا آمد. وی در دوره جوانی شیواپرستی را برگزید و به هند و سریلانکا سفر کرد؛ جایی که در آن تعلیمات دینی خود را از یوگاسوامی جافانا دریافت نمود. وی در سال ۱۹۷۰ در هاوایی یک دیر هندوئیسم به وجود آورد و نیز مجله هندوئیسم تودی را بنا نهاد. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی نویسندگان هندو
«سرود پارتیزان‌ها» (به فرانسه: "Le Chant des Partisans") نام سرود میهن پرستانه مشهوری است که در جنگ دوم جهانی توسط پارتیزان‌های فرانسوی که با اشغالگران نازی می‌جنگیدند خوانده می‌شد. ساخت سرود پارتیزان‌ها. سرود پارتیزان‌ها رایج‌ترین ترانه فرانسه آزاد و مقاومت فرانسه در زمان جنگ دوم جهانی بود. این قطعه در سال ۱۹۴۳ توسط آنا مارلی خواننده و آهنگ ساز روسی ـ فرانسوی نوشته شد. او در لندن زمانی که یک آهنگ روسی را شنید از آن الهام گرفت و ملودی سرود پارتیزان را نوشت. ژوزف کسل و موریس دروئون شعر فرانسوی آنرا سرودند؛
ژوزف کسل و موریس دروئون شعر فرانسوی آنرا سرودند؛ ولی توسط آنا مارلی اجرا و توسط بی‌بی‌سی پخش شد. چریکهای غیر شهری فرانسه در زمان اشغال بعنوان سرود مقاومت آنرا انتخاب کردند. اشعار این آهنگ بیانگر ایده یا مرگ یا پیروزی در نبرد آزادیبخش ملی فرانسه است. بعد از جنگ دوم جهانی سرود پارتیزان‌ها بسیار رایج شد و پیشنهاد شد که سرود ملی جدید فرانسه شود. بعد از مدت کوتاهی این سرود به سرود ملی غیررسمی فرانسه در کنار سرود رسمی مارسیز قرار گرفت. آنا مارلی همچنین آهنگ عمیق‌تر «شکایت پارتیزان» که بعدها به زبان انگلیسی بنام
«شکایت پارتیزان» که بعدها به زبان انگلیسی بنام پارتیزان ترجمه شد را ساخت. ملودی سرود پارتیزان توسط کشور کره برای مارش نظامی ارتش آزادیبخش کره انتخاب شد.
مکاشفه از تجلیات ویژه روحی در حال خلسه و حالتی است بین خواب و بیداری که در آن شخص از امور متافیزیکی که مربوط به حواس ظاهری نیستند، با ادراکات روحی و معنوی آگاه می‌شود.سپس آنرا در حالا روزمره خود میبیند. همان گونه که انسان وقتی خوابی می‌بیند، این دیدن و شنیدن در خواب، با چشم و گوش ظاهری نیست. فرقی که مکاشفه با خواب دارد این است که، شخص خواب، حواس ظاهری اش چیزی را درک نمی‌کنند؛ اما در مکاشفه، ضمن این که روح مشغول درک حقایق است، در همان زمان گوش ظاهری، صداهای اطراف را هم می‌شنود. حال اگر روح با قدرت و تمرکز
اطراف را هم می‌شنود. حال اگر روح با قدرت و تمرکز بیشتری عمل کند و در هنگام ادراک مطالب، چشم انسان نیز باز باشد این حالت را مشاهده می‌نامند. این حالات غالباً نشان دهنده آن است که، شخص نسبت به چیزی که در مکاشفه یا مشاهده دیده‌است علاقه زیادی دارد و به خاطر انقطاع از دیگران و اطراف خود، چنین حالتی را به‌طور موقت یا دائم بدست آورده‌است. مکاشفه عرفانی. کشف و مکاشفه دو اصطلاح عرفانی است؛ قیصری می‌گوید: کشف در لغت رفع حجاب است و در اصطلاح عرفا به معنی اطلاع بر ماورا حجاب از معانی غیبی و امور خفیه است. کشف یا
ماورا حجاب از معانی غیبی و امور خفیه است. کشف یا معنوی است یا صوری، مراد از کشف صوری اموری است که در عالم مثال است و به دو طریق مشاهده یا شنیدن صور ارواح و انوار روحانیه مکاشف می‌گردد؛ و کشف معنوی کشفی است که عبارت است از حقایق و عبارت است از ظهور معانی غیبی و حقایق عینی است. خلاصه مکاشفه عبارت است از سیرکردن روح، به مطالعه در امور غیبی و به عبارت دیگر مکاشفه ظهور شیء است برای قلب به جهت غلبه ذکر یا حصول امر عقلی است که به الهام و بدون فکر در حال بین خواب و بیداری، برای انسان رخ می‌دهد. برخی مدعی هستند این
بیداری، برای انسان رخ می‌دهد. برخی مدعی هستند این حالت برای افراد خاص بر اثر ریاضت و قرب به درگاه خداوند دست می‌دهد.
طبیعت انسان اشاره به ویژگی‌های خاص انسانی مثل اندیشه، احساس و رفتار دارد که انسان‌ها به صورت طبیعی به آنها تمایل دارند. طبیعت انسان همچنین می‌تواند اشاره داشته باشد به:
چارلز بردلو [ رَ ل َ ] (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۸۳۳ - درگذشته ۳۰ ژانویه ۱۸۹۱) مصلح اجتماعی انگلیسی بود. وی در تحصیل حق رأی برای زنان و تشکیل اتحادیه‌های بازرگانی و کنترل آبستنی کوشش‌های بسیار کرد. بردلو یکی از مهمترین بی‌خدایان انگلیسی سده ۱۹ بود. او انجمن سکولار ملی را در ۱۸۶۶ بنیان‌گذاری نمود. مهاتما گاندی او را یک خداباور و خداترس می‌داند و نه ملحد. چرا که او را یک فرد حقیقت‌ترس دانسته و در باور گاندی، حقیقت خداست.
بن هگرتی (؛ متولد ۱۹ ژوئن ۱۹۸۳)شناخته شده با نام حرفه‌ای مَکْلِمور یا قبلتر پروفسور مکلمور رپر، و موسیقی‌دان آمریکایی است. ترانه بازارچه خیریه وی در یوتیوب بیش از ۷۸۸ میلیون بار دیده شده است و همچنین در بیلبورد آمریکا به رتبه یک دست یافته است. او که اهل سیاتل است فعالیت خود را در سال ۲۰۰۰ به عنوان یک هنرمند مستقل آغاز کرد و "چشمانت را باز کن" (۲۰۰۰), "زبان جهان من" (۲۰۰۵), و "میکستیپ برنامه‌ریزی نشده" (۲۰۰۹) را منتشر کرد. او در همکاری با رایان لوئیس به عنوان تهیه‌کننده به عنوان زوج مکلمور و رایان لوئیس
تهیه‌کننده به عنوان زوج مکلمور و رایان لوئیس (۲۰۰۹–۲۰۱۶) به موفقیت بین‌المللی رسید. تک ترانه "مغازه سمساری (ترانه)" مکلمور و لوئیس (با حضور ونز) در سال ۲۰۱۳ به جایگاه اول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. این تک ترانه از سوی "بیلبورد" نخستین ترانه از سال ۱۹۹۴ خوانده شد که بدون حمایت یک لیبل اصلی موسیقی به فهرست ۱۰۰ ترانه پرمخاطب رسیده؛ به هر روی مکلمور در یک قرارداد نامعمول درصدی از درآمد نامی آن را برای تبلیغ تک ترانه‌هایش به واحد تبلیغات وارنر رکوردز می‌پردازد. تک ترانه دوم آنها، "نمی‌تواند ما را نگه دارد", نیز به
دوم آنها، "نمی‌تواند ما را نگه دارد", نیز به اوج جایگاه اول هات ۱۰۰ رسید، که مکلمور و لوئیس را به نخستین زوج تاریخ این فهرست رسید که هر دو تک ترانه اولشان به این جایگاه برتر رسیده است. نخستین آلبوم استودیویی آنان، "سرقت،" در ۹ اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد و به جایگاه دوم بیلبورد ۲۰۰ رسید. این زوج در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی، چهار جایزه گرمی از جمله جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید، بهترین آلبوم رپ (سرقت), بهترین ترانه رپ و بهترین اجرای رپ ("مغازه سمسازی") را بردند. "این بی نظمی یاغیانه ای که درست کرده‌ام"، دومین
"این بی نظمی یاغیانه ای که درست کرده‌ام"، دومین آلبوم این زوج در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ منتشر شد. از ترانه‌های دیگر آنها عشق یکسان است. مکلمور به فعالیت خود در موسیقی ادامه داد و در سال 2017 آلبوم دیگری به نام This Unruly Mess I've Made به همراهی رایان لوئیس منتشر نمود. وی در سال 2017 آلبوم Gemini را به صورت انفرادی منتشر کرد. منابع. Wikipedia contributors, "Macklemore," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Macklemore&amp;oldid=550887351 (accessed April 19, 2013).
(accessed April 19, 2013). http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_most_viewed_YouTube_videos
فهرست نخستین‌های هوانوردی در ایران به هر آنچه که در زمینه هوانوردی در ایران برای نخستین بار رخ داده و همچنین به نخستین نهادها و تجهیزات و پیشگامان هوانوردی در ایران اشاره دارد. اماکن. میدان مشق دیویزیون قزاق: نخستین مکانی در ایران که یک هواپیما در آن به زمین نشست میدان مشق دیویزیون قزاق (محل فعلی وزارت امور خارجه و نیروی انتظامی) بود. به دلیل این که هنوز در آن زمان فرودگاه در کشور وجود نداشت این مکان به وسیلهٔ خلبان روس کوزمینسکی که از روسیه به ایران پرواز کرده بود به ناچار به عنوان محل فرود در نظر گرفته
کرده بود به ناچار به عنوان محل فرود در نظر گرفته شد. این فرود در تاریخ دوازدهم دی ماه ۱۲۹۲ خورشیدی رخ داد. محله بی‌سیم در تهران: این محله نخستین مکانی بود که از آن یک هواپیما پرواز کرد. کوزمینسکی خلبان روس پس از فرود در میدان مشق دیویزیون قزاق به این نتیجه رسید که این میدان فضای کافی برای پرواز هواپیما ندارد و پس از بررسی محلهٔ بیسیم که در آن زمان قصر قجر نامیده می‌شد و زمینی هموار داشت را برای پرواز برگزید و هواپیما را از راه زمین به این منطقه منتقل کرد. فرودگاه مسجد سلیمان: در خرداد ماه ۱۲۸۷ (۱۹۰۸
کرد. فرودگاه مسجد سلیمان: در خرداد ماه ۱۲۸۷ (۱۹۰۸ میلادی) فرودگاه مسجد سلیمان به دنبال فعالیت‌های کشف میدان‌ها نفتی در این شهر افتتاح شد. این فرودگاه قدیمی‌ترین فرودگاهی است که در ایران و خاورمیانه تأسیس شد. قلعه‌مرغی: نخستین فرودگاه رسمی در ایران فرودگاه قلعه مرغی بود که برای نخستین بار در تاریخ هشتم مرداد ۱۳۰۱ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و نخستین هواپیما در این تاریخ از قلعه مرغی برخاست. وسایل نقلیه پرنده. نخستین دستگاه پرنده در ایران: ورود نخستین بالون در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار توسط دو مرد فرانسوی و
در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار توسط دو مرد فرانسوی و آمریکایی که با آن در تبریز و تهران پروازهای نمایشی انجام دادند. ناصرالدین شاه در خاطرات خود نوشته: روز ۳ فروردین ۱۲۵۶ دو بالون به آسمان رفت. ما بودیم در بالای شمس‌العماره، کل تهران هم از زن و مرد روی بام‌ها و کوچه‌ها و غیره بودند. بالون اولی قرمز رنگ بود، هوا رفت، اما کم و افتاد در باغ سپهسالار. بعد بالون سفید باد شد، این دفعه بالون بسیار خوب هوا رفت، نیم ساعت درست روی آسمان شهر ایستاده بود، خلاصه خیلی خیلی تماشا داد. هیچ وقت همچه تماشا مردم نکرده بودند.
تماشا داد. هیچ وقت همچه تماشا مردم نکرده بودند. بلریو ۱۱: نخستین هواپیمایی که بر فراز آسمان ایران به پرواز درآمد یک فروند بلریو ۱۱ بود که در دی ماه ۱۲۹۲ در آسمان تهران دیده شد. این هواپیما ابتدا از روسیه با کشتی به بندر انزلی انتقال داده شد. سپس خلبان کوزمینسکی بعد از سرهم کردن قطعات آن به سمت تهران پرواز کرد و با زحمت فراوان در میدان مشق فرود آمد اما هواپیما در حین فرود آسیب دید که توسط تکنسین‌های ارتشی تعمیر شد. میدان مشق محل مناسبی برای پرواز مجدد نبود و خلبان روسی، هواپیما را زمینی به محله قصرقجر منتقل
خلبان روسی، هواپیما را زمینی به محله قصرقجر منتقل و بعد از گرفتن پول از مردم پروازهای نمایشی انجام داد. ماجرا به گوش احمدشاه قاجار رسید و به همراه خلبان با هواپیما عکس یادگاری گرفت که بعدها این خبر در روزنامه ایلوستراسیون فرانسه منتشر شد. یونکرس اف ۱۳: نخستین هواپیمایی که ایران خریداری نمود هواپیمای یونکرس اف ۱۳ ساخت کشور آلمان بود که در سال ۱۳۰۱ خورشیدی از نمایندگی شرکت یونکرس در تهران برای ارتش خریداری شد تا از آن به عنوان هواپیمای ارتباطی و ترابری نظامی بهره‌برداری شود. داگلاس دی‌سی-۳: شرکت هواپیمائی
بهره‌برداری شود. داگلاس دی‌سی-۳: شرکت هواپیمائی ایران برای نخستین بار در کشور از هواپیماهای مسافربری آمریکایی داگلاس دی‌سی-۳ در ناوگان هوایی خود استفاده کرد. این هواپیما گونه تغییر کاربری یافته هواپیمای ترابری نظامی داگلاس سی - ۴۷ داکوتا بود که در جنگ جهانی دوم بسیار خوش درخشید. سازمان دهی هوانوردی نظامی و دولتی. هواپیمایی کل قشون: هواپیمایی کل قشون نخستین نهاد ناوابسته در زمینهٔ هوانوردی در ایران بود که در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۰۳ بنیان گذاشته شد و سرهنگ احمدخان نخجوان به فرماندهی این سازمان گمارده شد.
احمدخان نخجوان به فرماندهی این سازمان گمارده شد. کارخانجات هواپیمایی شهباز: کارخانجات هواپیمایی شهباز نخستین کارخانجات ایران برای مونتاژ هواپیما بود. این کارخانجات در سال ۱۳۱۴ پایه‌گذاری و آمده بهره‌برداری گردید. لوازم این کارخانجات برای انجام تعمیرات اساسی و مونتاژ قطعات هواپیماهای مختلف در سال ۱۳۱۲ از انگلستان خریداری شد. این کارخانجات تا پیش از سال ۱۳۲۰ شماری بسیاری هواپیماهای آموزشی و جنگی ساخته و به نیروی هوایی تحویل داد. این هواپیماها از نوع دی هاویلند تایگرمث، آداکس و هایند بودند. نخستین سری از این
تایگرمث، آداکس و هایند بودند. نخستین سری از این هواپیماها در تاریخ یکم مرداد ۱۳۱۷ پرواز نمودند. نخستین ثبت رسمی برای هواپیماهای ایران: پس تأسیس سازمان جهانی هواپیمایی ایکائو و نیز تصویب قانون هواپیمایی کشوری ایران در تیر ماه ۱۳۲۸ و متعاقب عضویت رسمی کشور در این سازمان جهانی، نخستین هواپیمای ثبت شده در ایران به شماره EP-AAA و برای هواپیمای دراگون راپید حمل و نقل هوایی وزارت پست و تلگراف وقت بوده‌است. میزبانی یاتا: در سالهای طلائی هواپیمایی ملی ایران، این شرکت در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) و برای نخستین بار در
در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) و برای نخستین بار در آسیا میزبان نشست انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی (یاتا) شد. سازمان دهی هوانوردی غیرنظامی و شرکتهای هواپیمایی تجاری. یونکرس: شرکت یونکرس که دارای ملیت آلمانی بود نخستین شرکتی بود که تأسیسات هواپیمایی را در ایران به وجود آورد. نخستین شرکت مسافرتی: در ۲۳ اسفندماه ۱۳۲۰ شمسی گروهی از صاحب منصب‌های متموّل، بازرگانان و سرمایه گذاران با نفوذ ایرانی نسبت به بنیادگزاری نخستین سازمان مسافرتی و جهانگردی ایران به نام شرکت ایران تور(سهامی خاص) اقدام کردند. نخستین شرکت
ایران تور(سهامی خاص) اقدام کردند. نخستین شرکت هواپیمایی ایران: شرکت هواپیمائی ایران(سهامی خاص) را گروهی از بازرگانان ایرانی در آذرماه سال ۱۳۲۳ شمسی بنیان‌گذاری کردند. این شرکت هواپیمایی با عنوان نخستین ایرلاین فعال کشور همچنین بر پایه تاریخ بنیان‌گذاری شرکت‌های هواپیمایی رتبه سومین خط هوایی قاره آسیا (پس از ایر ایندیا و تاجیک ایر) و نیز سومین شرکت هواپیمایی منطقه خاورمیانه (پس از ترکیش ایرلاینز و اجیپت ایر) را در اختیار دارد. شرکت هواپیمائی ایران همچنین نخستین ایرلاین حامل پرچم ایران نیز هست و در حال حاضر
ایرلاین حامل پرچم ایران نیز هست و در حال حاضر و پس از تغییرات ثبتی و مالکیتی نظیر ادغام، ملی سازی و تغییر اسم، با نام شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران و با نام تجاری ایران ایر مشغول به فعالیت است. نخستین شماره ثبت رسمی برای ایرلاین ایرانی: نخستین هواپیمای ثبت شده برای نخستین شرکت هواپیمایی مسافری ایرانی به نام شرکت هواپیمائی ایران یک فروند هواپیمای داگلاس سی - ۴۷ داکوتا نیروی هوایی آمریکا است که از طریق مصر خریداری و وارد ایران شد. این هواپیما پس از تبدیل به مدل غیرنظامی داگلاس دی سی-۳، شماره ثبت و
تبدیل به مدل غیرنظامی داگلاس دی سی-۳، شماره ثبت و رجیستر EP-AAF را از آن خود کرد. اشخاص. کلنل محمدتقی خان پسیان: نخستین ایرانی که دورهٔ آموزش خلبانی دید کلنل محمدتقی خان پسیان بود که برای آموزش فنون نظامی به کشور آلمان اعزام شد و در ادامه دوره آموزش مدتی نیز برای یادگیری تکنیک هوانوردی آموزش دید. در سال ۱۲۹۶ خورشیدی او پس از ۳۳ سورتی پرواز آموزشی به علت بیماری از ادامه پرواز چشم پوشی نمود و هیچگاه به تنهایی به عنوان خلبان با یک هواپیما پرواز نکرد. احمدخان نخجوان: سرهنگ احمدخان نخجوان نخستین خلبان ایرانی
نخجوان: سرهنگ احمدخان نخجوان نخستین خلبان ایرانی بود. او به همراه نخستین دسته از افسران ارتش در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۳۰۲ برای آموزش خلبانی به فرانسه اعزام شد و نخستین ایرانی بود که توانست دورهٔ خلبانی را گزرانده و گواهینامهٔ خلبانی را دریافت کند. نخستین پرواز مستقل او در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۰۳ خورشیدی انجام شد. او همچنین نخستین خلبان ایرانی بود که در تهران فرود آمد (پنجم اسفند ۱۳۰۴ خورشید). احمدخان نخجوان همچنین پیشگام پرواز در مسیر طولانی پاریس-تهران نیز بود و نخستین امیر خلبان در ایران بود. عیسی خان اشتوداخ: عیسی
امیر خلبان در ایران بود. عیسی خان اشتوداخ: عیسی خان اشتوداخ نخستین خلبان ایرانی بود که در آسمان ایران پرواز کرد. این پرواز در تاریخ ششم بهمن ۱۳۰۴ از ورای مرزهای ایران از شهر باکو آغاز شد. عیسی اشتوداخ با گذشتن از مرز وارد ایران شده و به علت کمبود سوخت در نزدیکی قزوین فرود آمد. او به علت بدی آب و هوا و پوشیده شدن زمین از برف سنگین به ناچار تا یک ماه در آن ناحیه ماند و سرانجام در تاریخ هشتم اسفند ۱۳۰۴ به سوی تهران پرواز کرد. رضا افشار: وی از صاحب منصبان و از مؤسسان نخستین شرکت هواپیمایی تجاری در ایران است.
مؤسسان نخستین شرکت هواپیمایی تجاری در ایران است. رضا افشار در سال ۱۳۲۷، ۷۰٪ از کل سهام هواپیمائی ایران را خریداری کرد و مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره این شرکت شد. علی‌محمد خادمی: در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) سپهبد خادمی مدیرعامل وقت شرکت هواپیمایی ملی ایران، برای مدت یک سال ریاست انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی (یاتا) را در دست گرفت. او نخستین آسیایی بود که به این به موقعیت رسید. داریوش تیمسار: نخستین خلبان غیرنظامی ایرانی که آموزش دیده باشگاه هواپیمائی کشوری بود. وی در سال ۱۳۲۵ به‌عنوان کمک خلبان به شرکت
بود. وی در سال ۱۳۲۵ به‌عنوان کمک خلبان به شرکت هواپیمائی ایران پیوست. نخستین خلبان در فهرست خلبانهای هواپیمائی ملی ایران (هما). یکی از بهترین مدرسان پرواز که در پایه گزاری استاندارهای پرواز نقش اول را داشت. بهترین و مجرب‌ترین خلبانهای هما، آموخته‌های خود مدیون این استاد بی رقیب آموزش پرواز می‌دانند. اینا آوشید: در سال ۱۳۲۶ شرکت هواپیمائی ایران به اینا آوشید اجازه داد که به عنوان نخستین کمک خلبان زن هواپیماهای مسافربری در ایران با هواپیمای داگلاس دی‌سی-۳ این شرکت پرواز کند. علی اصغر ملک: نایب سوم علی اصغر
شرکت پرواز کند. علی اصغر ملک: نایب سوم علی اصغر ملک نخستین کسی بود که فن خلبانی را در ایران فراگرفت. او در تاریخ یکم تیر ۱۳۰۹ دورهٔ خلبانی خود را در ایران به پایان رساند و به عنوان خلبان مشغول خدمت گردید. سیاوش سیاهپوش: نخستین ایرانی که یک هواپیمای را تعمیر اساسی نمود ستوان دوم سیاوش سیاهپوش بود. او در سال ۱۳۰۹ یک بدنهٔ کامل از هواپیمای نوع دی هاویلاند ۹آ را در تعمیرگاه قلعه مرغی تعمیر و با استفاده از بال‌های یدکی به یک هواپیمای کامل تبدیل و آمده پرواز گردانید. این هواپیما به خلبانی ستوان یکم مهدی سپه پور
این هواپیما به خلبانی ستوان یکم مهدی سپه پور و سرنشینی ستوان دوم سیاه پوش پرواز آزمایشی موفقی را انجام داد و به سلامت به زمین نشست. استوار جعفر دربندی: استوار جعفر دربندی نخستین خلبانی بود که از چتر نجات استفاده کرد. در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۱۵ او در حالی که با هواپیمای آداکس مشغول پرواز بود، هواپیمایش آتش گرفت و ناچار گردید از هواپیما بیرون پریده و از چتر نجات استفاده کند. محمود خسروانی: محمود خسروانی نخستین رئیس ایرانی ستاد نیروی هوایی بود. او در تاریخ یکم اردیبهشت ۱۳۱۷ به این سمت گمارده شد. پیش از او یک سرهنگ
۱۳۱۷ به این سمت گمارده شد. پیش از او یک سرهنگ بلژیکی به نام ویکتور بیور و پیش از ویکتور بیور یک سرهنگ سوئدی این سمت را به عهده داشتند. نشاط جهانداری: جوان‌ترین و تنها خلبان زن ایرانی که در سن ۲۸ سالگی توانست به درجه کاپیتانی ام‌دی۸۰ برسد که در حال حاضر در شرکت هواپیمایی زاگرس مشغول فعالیت می‌باشد وی همچنین توانست برای نخستین بار در صنعت هواپیمایی ایران، کاپیتانی هدایت هواپیما با دو خلبان زن را به عهده داشت. این امر تا حدی اهمیت داشت که خبرگزاری‌های ملی و بین‌المللی به انتشار این خبر پرداختند امیر کسروی:
بین‌المللی به انتشار این خبر پرداختند امیر کسروی: نخستین خلبانی که از میان چند هزار متقاضی توسط هواپیمائی ملی ایران انتخاب شد و در آموزشگاه عالی امریکن فلایر با امتیاز درخشان در میان همه دانشجویان آن آموزشگاه، دوره‌های کامل خلبانی بازرگانی، پرواز کور و هواپیمای دوموتوره را گذراند و در تاریخ مهرماه سال ۱۳۴۵ به هما پیوست. وی پروازش را با هواپیمای دی سی ۳ در هواپیمائی ملی ایران شروع کرد و تا خلبانی هواپیمائی بوئینگ ۷۴۷ پیشرفت. وی در سال ۱۳۶۴ ایران را ترک کرد و در کانادا در سازمان معروف فلایت سیفتی رئیس پروژه
در کانادا در سازمان معروف فلایت سیفتی رئیس پروژه هواپیماهای کانادایی شد و استاد و ممتحن بین‌المللی خلبانهای کشورهای گوناگون بود.
میرزا محمود خان بروجردی (زاده ۱۲۳۵ در بروجرد – درگذشته ۱۲۸۲ در رشت) ملقب به «حکیم‌الملک» پزشک ایرانی دربار مظفرالدین شاه بود. زندگی‌نامه. میرزا محمودخان پسر میرزاعلی‌نقی حکیم‌باشی پسر میرزا حسن حکیم‌باشی اصفهانی در سال ۱۲۳۵ خورشیدی در شهر بروجرد به دنیا آمد. او عموی ابراهیم حکیمی می‌باشد. محمود خان بروجردی در سال ۱۲۵۴ ه‍.خ وارد مدرسهٔ دولتی دارالسلطنهٔ تبریز شد و مبانی ریاضی و طبیعی را آموخت و با گذراندن امتحانات مربوطه استعداد خود را نشان داد و در پی این موفقیت به دارالخلافه فرا خوانده شد. وی سپس، با حمایت
به دارالخلافه فرا خوانده شد. وی سپس، با حمایت دارالخلافهٔ تبریز در مدرسهٔ دارالفنون تهران، شش سال با جدیت و ممارست، علوم ریاضی و جغرافی و زبان فرانسه و طبیعیات و در پی آن طب و جراحی را فرا گرفت و به دارالخلافهٔ تبریز بازگشت. محمود خان بروجردی طبابت را در مدرسهٔ دارالفنون تهران نزد دکتر تولوزان فرانسوی فراگرفت و دستیار دکتر محمد، فارغ‌التحصیل رشتهٔ طب از دانشگاه پاریس، بود. وی سپس، در سمتِ پزشک خصوصی، در زمان ولایتعهدی مظفرالدین شاه، به خدمت وی درآمد. از یادداشت‌های روزانهٔ محمدحسن خان اعتمادالسلطنه
از یادداشت‌های روزانهٔ محمدحسن خان اعتمادالسلطنه برمی‌آید که محمودخان بروجردی حکیم‌الملک مستقیم یا غیرمستقیم از ژان باتیست فوریه پزشک فرانسوی ناصرالدین شاه، نیز آموخته‌هایی به دست آورده‌است. پس از فوت میرزا ابوالحسن حکیم‌باشی، مظفرالدین میرزا، محمودخان بروجردی را در سال ۱۲۶۴ ه‍.خ جزء اطبای خود قرار داد و در ۱۲۶۵ ه‍.خ ملقب به مشیرالحکما کرد. محمودخان بروجردی، لقب حکیم‌الملکی را در سال ۱۲۷۵ ه‍. خ؛ و بعد از جلوس مظفرالدین شاه قاجار، دریافت و به ریاست کل اطبای دربار (رئیس‌الاطباء) منصوب شد. حکم او در ۱۲۷۵ ه‍.خ
(رئیس‌الاطباء) منصوب شد. حکم او در ۱۲۷۵ ه‍.خ این گونه صادر شد: «از آنجایی که ما به حکیم‌الملک کمال مرحمت را داریم و او هم الحق خوب مواظبت در خدمت مرجوعه به خودش دارد، لهذا نشان تمثال خودمان را به او مرحمت فرمودیم. چون حکیم‌الملک علاوه بر این که لیلاً و نهاراً خدمتگذار و در معالجات مخصوص وجود مبارکه همهٔ اوقات مراتب حذاقت و کمال لیاقت خود را ظاهر ساخته و از وقتی هم که وزارت کل بنایی به عهدهٔ او محول شده در انتظام و تربیت امور آن مزید صداقت و کفایت خود را ظاهر ساخته لهذا، محض ابراز و علامت عنایت خاص ملوکانه
ساخته لهذا، محض ابراز و علامت عنایت خاص ملوکانه او را به اعطای یک قطعه نشان تمثال خودمان که از امتیازات عمده است، سرافراز و مفتخر فرمودیم که به استظهار تمام مشغول خدمت شود. تقریباً یک سال از سلطنت مظفرالدین شاه گذشته بود که میرزامحمودخان بروجردی با دریافت نشان شیر و خورشید جاه و مقامی در دربار یافت. سال بعد(۱۲۷۷ ه‍.خ)، با دست‌خط مظفرالدین شاه وزرای جدیدانتخاب و به محمودخان بروجردی نیز وزارت رسید. افزایش تمایل شاه به حکیم‌الملک منجر به اعطای نشان و درجه و عنوان‌های متعددی به او شد، از جمله اعطای یک قبضه
عنوان‌های متعددی به او شد، از جمله اعطای یک قبضه عصای مرصّع ممتاز از جواهرخانهٔ خاصّه و دست‌خط نَمط خسروانی در بذل و تفویض منصب وزیر مسکوکات و دارالضرب و وزیر دربار دولت به میرزا محمودخان بروجردی. در اولین سفر مظفرالدین شاه به اروپا، در فروردین ۱۲۷۹ ه‍.خ میرزا محمودخان بروجردی حکیم‌الملک، وزیر دربار و عده‌ای دیگر با او همراه بودند. در روز پنجشنبه ۱۲۷۹ ه‍. خ؛ که به مظفرالدین شاه در پاریس سوء قصد شد، میرزا محمودخان بروجردی حکیم‌الملک، به‌چابکی با انگشتان زورمندش چنان دست سوءقصدکننده را فشرد که سلاح از کف او
چنان دست سوءقصدکننده را فشرد که سلاح از کف او رها شد و شاه از خطر نجات یافت. در جلد سوم کتاب تاریخ مؤسسات تمدن جدید در ایران چنین نگاشته شده: «ششمین کارخانهٔ برق ایران کارخانه‌ای بود که میرزا محمودخان حکیم‌الملک در حدود سال ۱۳۲۳ هجری قمری از «شرکت عمومی الکتریک» (General Electric) خریده، به ایران آورد و پس از درگذشت او حاج حسین امین‌الضرب آن را خرید. این کارخانه در ۱۳۲۵ شروع به کار نمود و تا چهار هزار چراغ می‌توانست بدهد. وی در سال ۱۲۷۹ ه‍.خ به وزارت دربار یا به اصطلاح آن زمان، ریش‌سفید خلوت و وزیر حضور
یا به اصطلاح آن زمان، ریش‌سفید خلوت و وزیر حضور منصوب شد. وی از طرفداران انگلیس بود و به همین جهت با اتابک امین السلطان که از طرفداران روس بود، جدال داشت و حتی انگلیسی‌ها می‌خواستند تا حکیم الملک به صدارت اعظم برسد؛ ولی امین السلطان وی را از وزارت دربار معزول نمود و حکومت گیلان را به وی واگذار کرد. پس از دو ماه که از حکومت وی گذشت، وی به طرز مشکوکی در ۲۳ مرداد سال ۱۲۸۲ ه‍.خ (۲۱ جمادی‌الاول ۱۳۲۱ قمری) در رشت درگذشت. دربارهٔ مرگش گفته شده‌است که امین السلطان شخصی را مأمور نمود تا وی را مسموم سازند. سمت‌ها و
شخصی را مأمور نمود تا وی را مسموم سازند. سمت‌ها و القاب او. عناوین و مناصب متعددی که میرزا محمودخان بروجردی طی دوران فعالیت‌های پزشکی و سیاسی خود کسب کرد عبارت اند از: جستارهای وابسته. ابراهیم حکیمی منابع. فردوس، چاپ اول، ۱۳۸۴، ص ۷۲.
خشم خاموش (به انگلیسی Silent Rage) فیلمی اکشن، ترسناک به کارگردانی میشل میلر محصول کشور آمریکا و ساخته شده در سال ۱۹۸۲ (میلادی) با بازی چاک نوریس است. بازسازی. در سال ۲۰۰۹ این فیلم بازسازی شد . as "Indestructible".
نشانگان کوتارد یا توهم کوتارد نام یک بیماری روانی بسیار نادر است که در آن بیمار به این باور دارد که مرده‌است یا وجود ندارد، بدنش در حال متعفن شدن است، یا بدنش خالی از امحا و احشا و خون است. در برخی موارد بیمار به این معتقد است که بوی گوشت فاسد را استشمام می‌کند یا حتی ممکن است فکر کند که نامیراست. این بیماری با نام‌های نشانگان کوتارد یا نشانگان مرده متحرک نیز شناخته می‌شود. نخستین بار ژول کوتارد، روان‌پزشک و عصب‌شناس فرانسوی، در سال ۱۸۸۰ این نشانگان را در یکی از مراجعان خود (که کوتارد از او در یادداشت‌هایش
از مراجعان خود (که کوتارد از او در یادداشت‌هایش به نام "مادمازل X" یاد می‌کرد) گزارش کرد. گرچه او اولین فردی نبود که این سندروم را تجربه می‌کرد و در سال ۱۷۸۸ میلادی نیز در پیرزنی دیگر مشاهدات مشابهی حاصل شده بود. ولی به این دلیل که هیچ مطالعات یا تحقیقی بر روی آن پیر زن تا زمان مرگش انجام نشد و تقریباً فردی جز خانوادهٔ او از این موضوع تا قبل از کشف این نشانگان اطلاعی نداشت این نشانگان با مادمازل X شناخته شد. علل و نشانه‌ها. توهم کوتارد ممکن است در اثر افسردگی‌های شدید و برخی اختلالات روانی رخ دهد. همچنین،
شدید و برخی اختلالات روانی رخ دهد. همچنین، این بیماری می‌تواند با سایر بیماری‌های روانی و برخی آسیب‌های نورولوژیک همراه شود؛ هرچند که علت اصلی این بیماری مشخص نیست. در تحقیقات بسیاری مشخص شده‌است که میانگین سنی افرادی که با این بیماری درگیر هستند در حدود ۵۰ سال است؛ با این حال ممکن است کودکان و نوجوانان نیز به این بیماری مبتلا شوند؛ در بیماران کمتر از ۲۵ سال معمولاً اختلال دوقطبی نیز مشاهده می‌شود. تجربیات نشان می‌دهد احتمال ابتلا به توهم کوتارد در زنان بیشتر است. به نظر می‌رسد این بیماری بیشتر در افرادی