payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد و کایزر کشورش را ترک نمود و در تبعید در ۴ ژوئن ۱۹۴۵ در ازکونا در سوئیس درگذشت. کتابشناسی. در میان آثار او به عنوان نویسنده ۶۰ اثر در قالب نمایش‌نامه می‌باشد که از جمله آن‌ها می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
ولفگانگ آیزر (؛ – ) یک زبان‌شناس اهل آلمان بود. وی از نظریه پردازان اصلی نظریه نقد واکنش خواننده به شمار می‌رود
گرهارت گنتسن (؛ ؛ – ) یک منطق‌دان و ریاضی‌دان اهل آلمان بود. وی در کنار هیلبرت و برنایز از جمله‌ی مهمترین بنیانگذاران نظریه‌ی برهان به حساب می‌آید. وی در چارچوب پروژه‌ی هیلبرت سازگاری منطقی نظریه‌ی اعداد را نشان داد.
جوئل هنس امبید (متولد ۱۶ مارس سال ۱۹۹۴) بازیکن حرفه‌ای بسکتبال کامرونی است که برای تیم فیلادفیا سونی سیکسرز در NBA بازی می‌کند. سونی سیکسرز او را در انتخاب شماره ۳ انتخاب کرد و به سومین بازیکن کامرونی تبدیلش کرد که در NBA بازی خواهد کرد. او به برای دانشگاه Kansas بازی می‌کرد. دوران دبیرستان. امبید در شهر Yaoundé کامرون به دنیا آمد. پدر او افسر ارتش است. امبید در اصل برنامه داشت که به بازی حرفه‌ای والیبال در اروپا بپردازد. در ۱۵ سالگی، او برای اولین بار شروع به بسکتبال بازی کردن کرد و بازی خود را با بازی
به بسکتبال بازی کردن کرد و بازی خود را با بازی بازیکن بازنشسته بسکتبال، حکیم اولاجوهان، مدل‌سازی کرد. امبید در کمپ تمرینی Luc Mbah a Moute، یک بازیکن کامرونی و حال حاضر تیم مینتسوتا تیمبرولوز، کشف شد و وجود Luc Mbah a Moute به عنوان مربی، امبید به آمریکا رفت تا بتواند خود را به یک بازیکن حرفه‌ای بسکتبال تبدیل کند. امبید در آکادمی Montverde ثبت نام کرد، اما بعد از یک سال حضور از آنجا منتقل شد. بعد از آن امبید به دبیرستان Rock School، یک مدرسه مسیحی واقعاً در فلوریدا، رفت و یک دانش آموز پنج ستاره بود. او در
فلوریدا، رفت و یک دانش آموز پنج ستاره بود. او در نوامبر سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که به دانشگاه Kansas خواهد پیوست. همچنین امبید را با بهترین بازیکنان NBA یعنی هکیم اولاجوهان و تیم دانکن مقایسه می‌کردند. دوران دانشگاه. در ۱۳ فوریه ۲۰۱۴، امبید جزو ۳۰ بازیکن برتر دانشگاهی نایسمیت نام گرفت. در ۱۱ مارس ۲۰۱۴،ESPN اعلام کرد که امبید تورمنت منطقه Big12 و همچنین تورنمنت دانشگاه‌ها را بخاطر ترک گرفتن کمرش، از دست خواهد داد. در فصل ۱۴–۲۰۱۳، امبید ۲۸ بازی انجام داد و در میانگین ۲۳٫۱ دقیقه حضورش در زمین، رکورد ۱۱٫۲ امتیاز،
۲۳٫۱ دقیقه حضورش در زمین، رکورد ۱۱٫۲ امتیاز، ۸٫۱ ریباند، ۱٫۴ پاس منجر به گل و ۲٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. دوران حرفه‌ای. با توجه به اولین سال حضورش در Kansas، امبید اعلام کرد که در مراسم درفت سال ۲۰۱۴ حضور خواهد داشت. در نزدیکی روز درفت، امبید بخاطر شکستگی استخوان کتفش زیر عمل جراحی قرار گرفت و انتظر می‌رود که ۵ تا ۸ ماه را بخاطر ریکاوری نتواند بازی کند. او در مراسم درفت در انتخاب شماره ۳ توسط تیم فیلادفیا سونی سیکسرز، انتخاب شد.
هلنه وایگل (; زاده – درگذشته ) یک هنرپیشه اهل آلمان بود. وی دومین همسر برتولت برشت بود که در سال ۱۹۳۰ با وی ازدواج کرد. برتولت و هلنه صاحب دو فرزند شدند. هلنه وایگل ۱۵ سال پس از مرگ برشت، در روز ۶ مه ۱۹۷۱ در برلین شرقی درگذشت و در کنار برشت دفن شد.
یُزِف زوس اُپِنهایمر () (۱۶۹۸-۱۷۳۸)؛ بانکدار یهودی اهل آلمان و یهودی دربار دوک کارل الکساندر بود. او برادرزادهٔ بانکدار معروف، ساموئل اپنهایمر، بود. اپنهایمر دارای دشمنان زیادی بود که برخی از آنها برای کشتن او توطئه کردند. زندگی اپنهایمر درون‌مایهٔ فیلم یهودستیزانهٔ «زوسِ یهودی» در آلمان نازی بود. زندگی‌نامه. او به عنوان «یهودیِ دربارِ» دوک کارل الکساندر دوک وورتمبرگ بود. اتهامات بسیار زیادی در این شغل متوجه او بود. او متهم بود که ارزش سکه را کمتر کرده است، زمین‌های تولیدکنندگانی که نتوانسته بودند وام خود
زمین‌های تولیدکنندگانی که نتوانسته بودند وام خود را پس دهند ضبط کرده و به فروش رسانده است، مالیاتِ ثروت را سه برابر کرده است، مالیاتِ خارجیان را لغو کرده است، انحصار بر قهوه، آبجو و تنباکوی شرکت‌های خارجی ایجاد کرده است، پست‌های دولتی را به بالاترین پیشنهاد فروخته است و سیستم قضایی را فاسد کرده است. به همین دلیل، دشمنان بسیار زیادی داشت که بیشترشان در بین مسیحیان کاتولیک بودند. محاکمه. بعد از اینکه پشتیبان او، کارل الکساندر، در سال ۱۷۳۷ از دنیا رفت، اپنهایمر بلافاصله دستگیر شد و به بسیاری فسادهای مالی متهم
بلافاصله دستگیر شد و به بسیاری فسادهای مالی متهم شد. یهودیان تلاش کردند با پرداخت پول او را نجات دهند ولی موفق نشدند. پس از محاکمه‌ای طولانی، او به اعدام محکوم شد. وقتی از او در لحظهٔ آخر خواسته شد که به مسیحیت بگرود، آن را رد کرد. در ۴ فوریهٔ ۱۷۳۸، به او آخرین فرصت گرویدن به مسیحیت داده شد و چون آن را رد کرد، اعدام شد. در واپسین دم، دعایِ یهودیِ «بشنو اسرائیل: خداوند، پروردگارِ ما، خداوندِ یکتاست» را بر زبان آورد. بیزاری از او در میان مردم آن چنان فراوان بود که جسد او در یک قفس پرنده قرار گرفت که در بیرون
که جسد او در یک قفس پرنده قرار گرفت که در بیرون اشتوتگارت به مدت ۶ سال آویزان بود تا زمانیکه کارل اُیگِن به سرکار آمد و جسد او را دفن کرد.
هورست بوخهولتس (؛ – ) هنرپیشه اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "جنایت در کاتمونت"، "هفت دلاور"، "زندگی زیباست" و "یک، دو، سه" اشاره کرد. مرگ. بوخهولتس در ۳ مارس ۲۰۰۳ در سن ۶۹ سالگی به‌طور غیرمنتظره ای بر اثر ذات الریه به‌دنبال عمل جراحی برای شکستگی لگن درگذشت.
گوستاو ناختیگال (؛ – ) یک آفریقای غربی، کنسولگری، و امپراتوری آلمان اهل آلمان بود. زندگی نامه. gustav Nachtigal ، پسر یک لوتران پاستور ، در Eichstedt در استان زاکسن-آنهالت پروس متولد شد. وی پس از تحصیل پزشکی در دانشگاه های هاله ، وورتسبورگاند گریفسوالد ، چندین سال به عنوان جراح نظامی تمرین کرد. وی در کلن آلمان کار می کرد. ناچتیگال به یک بیماری ریوی مبتلا شد و در اکتبر 1862 به آنابا در الجزایر نقل مکان کرد. وی همچنین به تونس در شمال آفریقا رفت و به عنوان جراح در چندین سفر به آفریقای مرکزی شرکت کرد. این در
در چندین سفر به آفریقای مرکزی شرکت کرد. این در تونس بود که او یاد گرفت عربی صحبت کند. او به آلمان بازگشت و با فردریش گرهارد رولفس ملاقات کرد. روفل از او خواست که به امپراتوری بورنو برود. سپس وی توسط ویلهلم اول پروس مأموریت یافت تا هدایایی را به عمر بورنو ، شیخ امپراتوری بورنو ، به رسمیت شناختن مهربانی که به مسافران آلمانی ، مانند هاینریش بارت ، نشان داده ، حمل کند. وی در سال 1869 از طرابلس عثمانی راهی شد و پس از دو سال سفر در انجام مأموریت خود موفق شد. در این دوره وی از تیبستی و بورکو ، مناطقی از صحرای
این دوره وی از تیبستی و بورکو ، مناطقی از صحرای مرکزی که قبلاً برای اروپاییان شناخته نشده بود ، بازدید کرد. او با هشت شتر و شش مرد سفر كردبود. او از بورنو به باگویرمی ، ایالتی مستقل در جنوب شرقی بورنو سفر کرد. از آنجا به وادای (پادشاهی قدرتمند مسلمان در شمال شرقی باگورمی) و کردوفان (استان سابق سودان مرکزی) راه یافت. ناچتیگال در زمستان 1874 پس از آنکه از دست داد ، از ساحل در خارطوم (آن زمان پاسگاه مصر ، امروز پایتخت سودان) بیرون آمد. سفر او ، که در صحرا و سودان شرح داده شد ، او را در رتبه برتر کاشفان قرار
شرح داده شد ، او را در رتبه برتر کاشفان قرار داد. او مدال طلای بنیانگذار انجمن جغرافیایی سلطنتی را به او اهدا کردند. پس از تأسیس یک کشور تحت الحمایه بر فراز تونس ، ناچتیگال به عنوان سرکنسول امپراتوری آلمان فرستاده شد و تا سال 1884 در آنجا ماند. پس از آن توسط اتو فون بیسمارک ، صدراعظم ، به عنوان کمیسر ویژه آفریقای غربی منصوب شد. منافع تجاری محلی آلمان در آن منطقه شروع به حمایت از امپراتوری آلمان پس از دستیابی به املاك عظیم در آفریقای غربی كردند. بنابراین وظیفه ناچتیگال پذیرفتن املاک و مستغلات از طرف آلمان
ناچتیگال پذیرفتن املاک و مستغلات از طرف آلمان قبل از اینکه انگلیس بتواند منافع خود را پیش ببرد - و توگوولند و کامرون اولین دارایی استعماری آلمان شدند. در سفر بازگشت وی در 20 آوریل 1885 در دریا با کشتی تفنگدار Möwe در کنار کیپ پالماس درگذشت و در ابتدا در گراند باسام مورد آزار و اذیت قرار گرفت. در سال 1888 بقایای Nachtigal نبش قبر شد و در یک قبر تشریفاتی در Duala روبروی ساختمان دولت استعماری Kamerun دفن شد.
موریتس فون یاکوبی (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۸۰۱ – درگذشتهٔ ۱۰ مارس ۱۸۷۴) دانشمند یهودی پروس و روس در زمینهٔ فیزیک و مهندسی بود. او که عمدتا در امپراتوری روسیه کار می‌کرد، آبکاری الکتریکی، موتورهای الکتریکی و تلگراف سیمی را توسعه داد.
رمان‌نویس () کسی است که رمان می‌نویسد؛ گرچه رمان‌نویس‌ها اغلب در سایر ژانرهای داستانی و غیر داستانی نیز می‌نویسند. برخی رمان‌نویس‌ها این کار را به صورت حرفه‌ای انجام می‌دهند و خرج زندگی خود را از طریق نوشتن رمان و سایر داستان‌ها درمی‌آورند ولی برخی موفق به کسب درآمدی قابل‌توجه نمی‌شوند و نیز برخی به عنوان کار فرعی این فعالیت را دنبال می‌کنند. برخی رمان‌نویس‌های مرد ایرانی. ۱۰. صادق هدایت
گونتر بنیش (؛ – ) یک معمار اهل آلمان بود. او طی جنگ جهانی دوم به یکی از جوانترین فرماندهان زیرآبی آلمان تبدیل شد. وی فارغ التحصیل دانشگاه اشتوتگارت و استاد دانشگاه فنی دارمشتات بود. از کارهای او میتوان به طراحی دهکده و ورزشگاه المپیک مونیخ برای بازی های بازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ مونیخ اشاره کرد.
فرناندوی دوم (؛ – ) یک پادشاه پرتغال اهل آلمان بود.
هیاتسینت گراف اشتراخویتس فون گروس-زاوخه اونت کامینتس (۳۰ ژوئیه ۱۸۹۳ – ۲۵ آوریل ۱۹۶۸) نظامی بلندپایه آلمان در دوره رایش آلمان بود که در فرماندهی یگان‌های زرهی مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. او جزو یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. زندگی. هیاتسینت گراف اشتراخویتس روز ۳۰ ژوئیه سال ۱۸۹۳ در خانواده‌ای از نجیب‌زادگان سیلزی در گروس اشتاین زاده شد. مدت کوتاهی در رسته سواره‌نظام در اوایل جنگ جهانی اول خدمت کرد و هر دو درجه نشان
در اوایل جنگ جهانی اول خدمت کرد و هر دو درجه نشان عالی صلیب آهنین را دریافت نمود تا این که ماه سپتامبر سال ۱۹۱۴ به اسارت فرانسوی‌ها درآمد. سال ۱۹۱۸، پس از پایان جنگ۷ به آلمان بازگشت. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم با درجه سروانی در هنگ ۲ زرهی لشکر یکم زرهی بود. با این یگان در نبرد لهستان حضور داشت. لشکری که اشتراخویتس در آن خدمت می‌کرد در مراحل آغازین نبرد فرانسه در سال ۱۹۴۰، برای گذر لوکزامبورگ و جنگل‌های آردن بخشی از گروه زرهی "کلایست" بود و سپس روز ۱۰ ژوئن به گروه زرهی "گودریان" منتقل شد. در یک مورد به همراه
گروه زرهی "گودریان" منتقل شد. در یک مورد به همراه یک افسر دیگر با فریب دادن یگانی از فرانسوی‌ها، ۶۰۰ نفر را به اسارت گرفت و خودروهای خودشان به پشت خط مقدم برد. به جهت این اقدام متهورانه به درجه سرگردی ترفیع گرفت. ماه اکتبر سال ۱۹۴۰ هنگ دو زرهی هسته تشکیل دهنده لشکر شانزدهم جدید شانزدهم زرهی شد و برای مأموریت آموزش ماه دسامبر به رومانی منتقل گردید. این لشکر در جریان عملیات بارباروسا از ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ بخشی از گروه زرهی ۱ در گروه ارتش جنوب بود و در تمامی نبردهای عمده آن مشارکت کرد. اشتراخویتس در این مدت
نبردهای عمده آن مشارکت کرد. اشتراخویتس در این مدت عملکرد بسیار خوبی نشان داد و پس از بسته‌شدن محاصره ناحیه اومان، روز ۲۵ اوت سال ۱۹۴۱ نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. لشکر او سپس بخشی از انبر جنوبی محاصره بزرگ حول نیروهای دشمن در ناحیه شرق کی‌یف در ماه سپتامبر بود. پس از نبردهای سخت زمستانه اشتراخویتس با درجه سرهنگ دومی به فرماندهی هنگ ۲ زرهی منصوب شد. با این لشکر در تهاجم تابستانه سال ۱۹۴۲ موسوم به مورد آبی به سمت رود دن و سپس استالینگراد یورش برد. نیروهای او در ناحیه کالاچ بیش از ۲۷۰ تانک
برد. نیروهای او در ناحیه کالاچ بیش از ۲۷۰ تانک دشمن را در عرض ۴۸ ساعت منهدم کردند. لشکر او به عنوان یگان آلمانی ماه اکتبر در شمال استالینگراد به رود ولگا رسید. اشتراخویتس به جهت مشکلات سلامتی حاصل از چندین جراحت پیش از آن که درون حلقه محاصره دشمن در استالینگراد بیفتد، ناحیه را ترک کرد. با این حال لشکر شانزدهم زرهی درون محاصره منهدم شد. در دوران نقاهت روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ برگ‌های بلوط به نشان صلیب شوالیه او افزوده گشت. پس از بهبودی ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به درجه سرهنگی نائل آمد و فرماندهی هنگ زرهی لشکر نخبه
سرهنگی نائل آمد و فرماندهی هنگ زرهی لشکر نخبه "گروس‌دویچلانت" به او سپرده شد. با این یگان در نبردهای نواحی بلگورود و خارکوف در ماه‌های فوریه و مارس مشارکت کرد. این نبردهای سنگین شمشیرهای نشان صلیب شوالیه را روز ۲۸ مارس سال ۱۹۴۳ نصیب او ساخت. گفته می‌شود در یک موقعیت با تنها چهار تانک کمینی برای دشمن ایجاد کرد و توانست در عرض اندکی بیش از نیم ساعت ۱۰۵ تانک آن را منهدم کند. اشتراخویتس معمولاً حتی زمانی یک هنگ را فرماندهی می‌کرد، در اثنای نبرد میان سربازان خود بود. لشکر "گروس‌دویچلانت" ماه‌های آوریل و مه سال
بود. لشکر "گروس‌دویچلانت" ماه‌های آوریل و مه سال ۱۹۴۳ مشغول بازسازی خود بود. این لشکر زرهی در جریان نبرد کورسک در ماه ژوئیه به عنوان بخشی از ارتش چهارم زرهی در انبر جنوبی عملیات قرار داشت. در پی ناکامی تهاجم آلمانی‌ها در ناحیه کورسک، یگان اشتراخویتس ماه‌های اوت و سپتامبر نبردهای دفاعی شدیدی را در غرب خارکوف تجربه کرد. تا روز ۲۹ سپتامبر تنها یک تانک عملیاتی برای او باقی ماند. لشکر ماه دسامبر از رود دنیپر گذشت و تا کیروفوگراد عقب نشست. پس از بازسازی مجدد از آن اوایل سال ۱۹۴۴ به عنوان «آتش‌نشان» در جبهه شرقی
اوایل سال ۱۹۴۴ به عنوان «آتش‌نشان» در جبهه شرقی استفاده شد. ماه آوریل سال ۱۹۴۴ هنگامی که بندر ریگا در قسمت شمالی جبهه به محاصره دشمن افتاد لشکر برای یاری عازم آن جا شد. اشتراخویتس هدایت مأموریت نجات را بر عهده داشت و خود سوار بر تانک در نهایت توانست راهی به مدافعان گرفتار در شهر بگشاید. به جهت این موفقیت روز ۱۵ آوریل الماس‌های صلیب شوالیه به او اعطا شد و به درجه سرتیپ ترفیع گرفت. مدت کوتاهی بعد نزدیک بود در یک حادثه رانندگی کشته شود. با وجود جراحت‌های جدی و راه رفتن با عصای زیر بغل، اشتراخویتس از بیمارستان
راه رفتن با عصای زیر بغل، اشتراخویتس از بیمارستان خارج شد و خود را به عنوان «مناسب انجام وظیفه» به یگان معرفی کرد. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ به درجه سرلشکر نائل آمد و ماه‌های پایانی جنگ یک تیپ ضدتانک را در جبهه شرقی فرماندهی نمود. در نهایت ماه مه سال ۱۹۴۵ خود را تسلیم نیروهای آمریکایی کرد. اشتراخویتس پس از جنگ مدتی در سوریه بود و سال ۱۹۵۱ به آلمان بازگشت. سرلشکر هیاتسینت گراف اشتراخویتس در نهایت روز ۲۵ آوریل سال ۱۹۶۸ در حین بازنشستگی درگذشت و با احترام کامل نظامی به خاک سپرده شد.
لئونهارت فوکس (; – ) که گاهی لئونارد فوکس نوشته می‌شود. پزشک و گیاه‌شناس آلمانی بود. شهرت اصلی وی به خاطر نوشتن کتاب بزرگی (Herbal Book) در مورد گیاهان و کاربرد آنها در پزشکی است. ابتدا این کتاب در سال ۱۵۴۲ و به زبان لاتین منتشر شد. این کتاب نقاشی صحیح و دقیقی به سبک چوب‌تراشی از ۵۰۰ گیاه است. نقاشی‌های کتاب برجسته‌ترین بخش کتاب نسبت به کتابهای پیشینیان است. پیوند به بیرون. Historical editions Modern editions
کرت کارل آلفرد فن باردلبن (؛ – ) یک استاد شطرنج، روزنامه‌نگار و از اشراف آلمانی بود. باردلبن ظاهراً در سال ۱۹۲۴ با به بیرون پریدن از پنجره خودکشی کرد. با این حال، طبق یکی از آگهی‌های ترحیم، او به‌طور تصادفی از بین رفت.
آرون ادیسون گاردن (متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیکن حرفه‌ای بسکتبال است که برای تیم دنور ناگتس در NBA بازی می‌کند. او در دانشگاه برای تیم دانشگاه آریزونا بازی می‌کرد. دوران دبیرستان. گاردن به دبیرستان Calif رفت. او در آنجا در تیم اول قرار داشت و توانست ۲ بار قهرمان لیگ دسته دو در سال‌های دوم و سوم حضورش در دبیرستان شود. او در همهٔ ۵ پست بازی و دفاع می‌کرد. او Calif را در رسیدن به فینال برای سومین بار رهبریکرد اما در فینال مغلوب شدند. سال اول. به عنوان یک بازیکن سال اولی، گاردن ۲۸ بازی از ۴۱ بازی را شروع کننده
سال اولی، گاردن ۲۸ بازی از ۴۱ بازی را شروع کننده بود و میانگین ۱۱٫۸ امتیاز،۱۰۱ ریباند و ۲٫۱ بلاک شات را به ثبت رساند. همچنین آرون به عنوان پرتاب کننده هم در مسابقات دو و میدانی شرکت می‌کرد. سال دوم. به عنوان یک بازیکن سال دومی در فصل ۱۱-۲۰۱۰، او به تیم Calif کمک کرد تا اولین قهرمانی ایالتی خود را بدست آورد. این تیم فصل را با ۳۲ برد و ۲ باخت و ۲۰ برد پشت سر هم به پایان رساند. او در همهٔ ۳۴ بازی شروع کننده بود و میانگین ۱۶٫۴ امتیاز،۱۲٫۵ ریباند و ۳٫۶ بلاک شات را در هر مسابقه به ثبت رساند. در بازی فینال، او ۱۶
در هر مسابقه به ثبت رساند. در بازی فینال، او ۱۶ امتیاز و ۲۱ ریباند کسب کرد. سال سوم. در سال سوم حضورش، او میانگین ۲۲٫۹ امیتاز،۱۲٫۸ ریباند،۲٫۶ پاس منجر به گل و ۲٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. در تورنمت ایالتی او میانگین ۲۷ امتیاز در هر بازی را به ثبت رساند. همچنین او به عنوان آقای بسکتبال ایالت خود در آن سال انتخاب شد. سال چهارم. در آخرین سال حضورش، میانگین ۲۱٫۶ امتیاز،۱۵٫۷ ریباند و ۳٫۳ بلاک شات را به ثبت رساند. دوران دانشگاه. او در ۲ آوریل ۲۰۱۳ به دانشگاه آریزونا پیوست. در آوریل ۲۰۱۴، گاردن اعلام کرد که از
پیوست. در آوریل ۲۰۱۴، گاردن اعلام کرد که از سه سال باقی‌مانده دانشگاهش صرف نظر می‌کند و در مراسم درفت ۲۰۱۴ شرکت خواهد کرد. آمار او در دانشگاه: سال تیم بازی بازی‌های شروع کرده میانگین حضور درصد اقدام موفق درصد اقدام موفق ۳ امیتازی درصد موفقیت پرتاب‌های پتالتی ریباند پاس منجر به گل توپ ربایی بلاک شات امتیاز ۲۰۱۳–۱۴ Arizona ۳۸ ۳۸ ۳۱٫۲ .۴۹۵ .۳۵۶ .۴۲۲ ۸٫۰ ۲٫۰ ۱٫۰ .۹ ۱۲٫۴ دوران حرفه‌ای. در ۲۶ جوئن، گاردن در انتخاب شماره ۴ توسط تیم اورلاندو مجیک در مراسم درفت سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. وی از سال 2014 تا هم اکنون (2020)
۲۰۱۴ انتخاب شد. وی از سال 2014 تا هم اکنون (2020) در تیم اورلاندو مجیک فعالیت می‌کند. مسابقات بین‌المللی. گاردن عضو تیم زیر ۱۶ سال آمریکا در سال ۲۰۱۱ (مدال طلا) و تیم ملی زیر ۱۹ سال در سال ۲۰۱۳ (مدال طلا) بود. در تیم زیر ۱۹ سال، به عنوان با ارزشمندترین بازیکن تورنمت انتخاب شد و یکی از ۴ بازیکنی بود که دبیرستانی بودند. فعالیت های رسانه ای و تجاری. همکاری با برند ها. گاردن بازیکن تیم اورلاندو مجیک در سال 2020 قرار داد همکاری تجاری چندین ساله (Brand Endorser) با برند 361 درجه را امضا نمود. گاردن به عنوان چهره
برند 361 درجه را امضا نمود. گاردن به عنوان چهره جدید بسکتبال این برند فعالیت خواهد کرد. همچنین او در مسابقات اسلم دانک ۲۰۲۰ شیکاگو با کفش ۳۶۱ درجه به میدان رفت. کمک های داوطلبانه. گاردن در سال 2019 به طور مشترک با دیگر بسکتبالیست NBA جاناتان آیزاک برنده جایزه غنی سازی جامعه (Rich and Helen DeVos 2019) شدند. در پی شیوع کرونا گاردن به صندوق آموزش بی خانمان های فلوریدا کمک مالی کرد. اون این کمک را جهت حمایت از دانش آموزان بازمانده از تحصیل به دلیل شیوع ویروس کرونا اهدا نمود همچنین یکی از بند های قرار داد برند
اهدا نمود همچنین یکی از بند های قرار داد برند 361 درجه با گاردن، حمایت این برند از فعالیت های خیرخواهانه اوست. زندگی شخصی. گاردن پسر ستاره بسکتبال قدیمی دانشگاه San Diego اد گاردن و شلی دیویس است. پدربزرگ اد یک هندی اوسجی بود که ۷ فوت قد داشت. برادر بزرگتر آرون، درو، بازیکن سابق دانشگاه‌های New Mexico و UCLA است. خواهرش الیزابت، برای تیم بسکتبال زنان دانشاه هاوارد بازی می‌کند. آرون وقتی فقط ۸ سال داشت، در مسابقات دوی سرعت ۱۰۰ و ۲۰۰ متر شرکت می‌کرد.
تخت رستم فراه سازه ویرانه باستانی در سیستان بزرگ و در فراه در سیستان افغانستان است. این تخت آتشکده زرتشتیان بود که در جواراش ارگ بزرگ قرارداشت. تخت رستم فراه در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان از فراه نهفته است. به ارگ "قلعه کافر" هم گفته شده است.
در سده ۱۷ با آنکه جمعیت سوئد تنها کمی بیش از ۱ میلیون نفر بود، پس از پیروزی در جنگ در برابر اتحاد دانمارک - نروژ، امپراتوری مقدس روم، روسیه، و کشورهای همسود لهستان - لیتوانی نفوذ خارجی بیشتری یافت. نقش سوئد در طول جنگ سی ساله به فرماندهی گوستاو آدولف به موازنهٔ سیاسی و همچنین مذهبی قدرت در اروپا کمک کرد. کارل نهم. در تاریخ ۶ مارس ۱۶۰۴، هنگامیکه دوک جان، پسر جان سوم و برادر زیگیسموند سوم، به‌طور رسمی از حق موروثی اش نسبت به تاج و تخت چشم پوشید، کارل نهم خود را شاه اعلام کرد. همان سال در پارلمان ایالتها با بر
شاه اعلام کرد. همان سال در پارلمان ایالتها با بر کنار کردن جانشینان کاتولیک تاج و تخت و منع آن‌ها از داشتن مقام یا پستی در سوئد، این کشور برای همیشه به پروتستانیزم گروید. از آن پس هر کاتولیک رومی، از املاکش محروم و از قلمرو تبعید می‌شد. در زمان پادشاهی کارل نهم نه تنها بیشتر سوئدی‌ها پروتستان شدند، بلکه این کشور یک پادشاهی نظامی شد. این دگرگونی برای صد و بیست سال آب و رنگی نظامی به کل سیاست سوئد داد. پس از فرمان پارلمان لینشوپینگ بنا به پیشنهاد فوری کارل برای ایجاد یک ارتش منظم، هر استانی از آن پس به فراهم
ایجاد یک ارتش منظم، هر استانی از آن پس به فراهم کردن و نگهداری تعداد ثابتی نیروی ارتشی، شامل پیاده و سواره برای خدمت به دولت ملزم می‌شد. در آن زمان نخستین دشمن، لهستان بود که به طور خاندانی و همچنین از دیدگاه جغرافیایی به سوئد پیوستگی داشت. کشمکش در پیشی گرفتن برای در اختیار درآوردن استانهای بالتیک شمالی آغاز شد. استونی توسط سوئدیها در سال ۱۶۰۰ بازپس گرفته شد، اما تلاش‌های فراوان آن‌ها در سال‌های ۱۶۰۱- ۱۶۰۹ برای به دست آوردن جای پایی در لیوونی، به دلیل توانایی نظامی فرمانده دشمن، یان کارول شودکیویچ به جایی
نظامی فرمانده دشمن، یان کارول شودکیویچ به جایی نرسید. در سال ۱۶۰۸ جنگ به خاک روسیه منتقل شد. در آغاز آن سال کارل و واسیلی چهارم تزار روسیه در برابر دشمن مشترک خود، پادشاه لهستان پیمان اتحاد بسته بودند، اما زمانی که در سال ۱۶۱۰، واسیلی از قدرت سرنگون شد و به نظر رسید که تمام فرمانروایی تزاری در آستانه فروپاشی است، سیاست سوئد در قبال روسیه تغییر کرد. تا پیش از آن کارل از قدرت‌های کوچک اسلاو در برابر قوی ترها پشتیبانی می‌کرد، اما اکنون که به نظر می‌رسید روسیه از میان ملت‌های اروپا ناپدید می‌شود، دولتمردان
از میان ملت‌های اروپا ناپدید می‌شود، دولتمردان سوئدی در پی آن بودند تا پیش از آنکه لهستان همه چیز را از آن خود کند، بخشی از هزینه‌های جنگ را جبران کنند. جنگ با محاصره و گرفتن ناحیه کِکسهولم در روسیه - فنلاند در ۲ مارس ۱۶۱۱ آغاز گردید. در تاریخ ۱۶ ژوئیه، نووگورود اشغال گردید و با حاکم این شهر ثروتمند پیمانی بسته شد که به موجب آن فیلیپ دوم پسر کارل نهم به عنوان تزار به رسمیت شناخته شد. در این هنگام، از مسکو کمک به نووگورود رسید. اما درست هنگامیکه همه چیز بستگی به تمرکز نیروها داشت، غرور نابجای کارل نسبت به
به تمرکز نیروها داشت، غرور نابجای کارل نسبت به عنوان "پادشاه لاپس نوردلند" که مردم آن در واقع به پادشاهی دانمارک تعلق داشتند، او را درگیر جنگ دیگری با دانمارک کرد. جنگ در تاریخ اسکاندیناوی به جنگ کالمار شناخته شده چون دژ سوئدی کالمار صحنه اصلی نبرد بود. اینگونه نیروهای سوئدی از هدف واقعی خود منحرف شده و به میدان جنگ دیگری منتقل شدند که حتا اگر در آن پیروز هم می‌شدند بی‌فایده بود. اما چیزی که کارل نهم سوئد از این سرمایه‌گذاری بی پروا بدست آورد فاجعه بود، نه پیروزی. از آن بدتر، جنگ کالمار توسط پسر کارل،
نه پیروزی. از آن بدتر، جنگ کالمار توسط پسر کارل، گوستاو آدولف، در سال دوم سلطنتش در ۲۰ ژانویه ۱۶۱۳ به پیمان کنارید (Knäred) انجامید؛ این پیمان تعهدات مالی دشوار و رنج شدیدی بر سوئد تحمیل کرد و آتش کینه نهفته‌ای را که بین این دو کشور خواهر اسکاندیناوی از روزگار خونین کریستین ستمگر (کریستین دوم شاه دانمارک) بجا مانده بود، برافروخت که برای دو سده پس از آن شعله ور ماند. جنگ اینگری. " جستار اصلی: جنگ اینگری " مشکل روسیه برای سوئد آسان تر بود و با سربلندی برطرف شد. وقتی نووگورود از سوئد درخواست قیمومیت موقت کرد،
وقتی نووگورود از سوئد درخواست قیمومیت موقت کرد، دولتمردان سوئدی به ایجاد یک قلمرو فرا بالتیک باور داشتند، که گسترش آن در شمال به آرخانگلسک و در شرق به وولوگدا می‌رسید. وحدت مردم روسیه به دور تاج و تخت تزار جدید، میخاییل رومانوف، یک بار و برای همیشه این رویای بلند پروازانه را از بین برد. در آغاز سال ۱۶۱۶، گوستاووس متقاعد شده بود که جداسازی روسیه متحد ممکن نیست، در حالیکه روسیه نیز دریافت که نیازمند خرید سوئدی‌های شکست ناپذیر با واگذاری برخی از قلمرو خود به آنهاست. با پیمان استولبوو در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۶۱۷
آنهاست. با پیمان استولبوو در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۶۱۷ تزار ناحیهٔ کِکهولم و اینگری و نیز دژ نوته بورگ (اشلوسیربورگ) را که کلید فنلاند بود به پادشاه سوئد واگذار کرد. علاوه بر این روسیه از ادعای مالکیت بر استونی و لیوونی چشم پوشی کرد، و ۲۰۰۰۰ روبل غرامت جنگی پرداخت کرد. در ازای این امتیازات، گوستاووس نووگورود را پس داد و میخاییل رومانوف را به عنوان تزار روسیه به رسمیت شناخت. در همان دوره که امپراتوری سوئد در خارج از کشور گسترده می‌شد، در درون نیز حاکمیت قانون اساسی سوئد به آرامی گسترش می‌یافت. این بار نیز مانند
سوئد به آرامی گسترش می‌یافت. این بار نیز مانند همه موردهای دیگر، خود گوستاو آدولف سر رشته کارها را بدست گرفت. ریکسراد (Riksråd) ظاهراً هنوز هم قدرت غالب در حکومت بود، اما کم‌کم تمام قدرت واقعی به پادشاه منتقل شده بود. شورای رایزنان شاهی به سرعت نقش دیرینهٔ خود را به عنوان شورایی بزرگ در نمایندگی اشراف نیمه فئودالی از دست داده و در سطح یک دستگاه اداری و مکانی برای رئیس دفتر دولت و دلخوشی پادشاه، پایین آمده بود. نقش پارلمان نیز در همان زمان تغییر کرد. در حالیکه در هر کشور دیگر اروپایی به جز کشورهای همسود
در هر کشور دیگر اروپایی به جز کشورهای همسود لهستان - لیتوانی و انگلستان، نمایندگی رسته‌های اجتماعی به روال گذشته ناپدید می‌شد، در سوئد گوستاو آدولف آن را به بخشی جدایی ناپذیر از قانون اساسی سوئد تبدیل کرد. پارلمان ایالتها در سال ۱۶۱۷ از گردهمایی آشفته نمایندگان که مانند آدمهایی بی‌نزاکت مست دور هم جمع می‌شدند، به یک مجلس ملی با وقار، با همایش‌های سنجیده و قانونمند تبدیل شد. شاه بطور منظم یکی از اشراف (در پارلمان از سال ۱۵۲۶) را برمی گزید تا سخنگوی مجلس اعیان باشد، در همان حال یک نفر کار سخنگویی یا ریاست سه
باشد، در همان حال یک نفر کار سخنگویی یا ریاست سه رسته اجتماعی پایین‌تر یعنی روحانیان، شهرنشینان و روستاییان را انجام می‌داد. در نهایت، هر یک از سه رسته سخنگوی خود را برمی گزیدند. در آغاز هر نشست، شاه به رسته‌ها "پیشنهادهای شاهانه" را اعلام می‌کرد که پس از آن هر یک از رسته‌ها این پیشنهادها را جداگانه بررسی می‌کردند. پاسخ‌های رسته‌ها در نشست بعدی در کنگره به شاه تحویل داده می‌شد. هرگاه رسته‌ها میان خود اختلاف داشتند پادشاه هر ایده‌ای را که به نظرش بهتر می‌رسید بر می‌گزید. حقوق پارلمان ایالتها توسط همه
می‌رسید بر می‌گزید. حقوق پارلمان ایالتها توسط همه پادشاهان سوئد تضمین شده بود، این حقوق تضمین همکاری رسته‌های اجتماعی در کار قانونگزاری و مشاوره با آن‌ها در همه مسائل مربوط به سیاست خارجی را شامل می‌شد. پادشاه پیشقدم می‌شد اما رسته‌ها حق اعتراض به اقدامات دولت را در پایان هر نشست داشتند. همچنین در دوران فرمانروایی گوستاووس است که برای اولین بار از "Hemliga Utskottet" یا "کمیته سری" کارهای فوق‌العاده، نام برده می‌شود. این کمیته توسط خود رسته‌ها گزینش می‌شد. از یازده پارلمان ایالتهای برقرار شده توسط گوستاو
از یازده پارلمان ایالتهای برقرار شده توسط گوستاو آدولف، تقریباً دغدغه همهٔ آن‌ها این بود تا راهی برای کاهش فشار روزافزون جنگهای لهستان و آلمان پیدا کنند. و برای سربلندی مردم سوئد باید گفت که از اول تا آخر، آن‌ها غیرتی مذهبی و میهن پرستانه از خود نشان دادند و از هیچ فداکاریی فروگزاری نکردند. گوستاووس موفقیت خود را به عنوان بنیانگذار یک امپراتوری به همان اندازه مرهون این از خودگذشتگی ملی است که تواناییهای فردی خودش. جنگ لهستان و نبرد اشترالزوند. جنگ با دانمارک و روسیه تقریباً جنگی منطقه‌ای در اسکاندیناوی