payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دریاچه کردند. با توسعه منطقه، تصفیه خانه فاضلاب و همچنین چندین کارخانه صنعتی مواد شیمیایی ساخته شد. به دلیل عدم وجود کنترل‌های حفاظتی زیست‌محیطی، صنایع فاضلاب و محصولات شیمیایی خود را به داخل دریاچه ریختند. این عمل سال‌ها ادامه داشت تا اینکه دریاچه در سال ۱۹۴۰ برای شنا بسته شد و در سال ۱۹۷۰ نیز برای ماهیگیری بسته شد. نهایتاً سال ۲۰۱۵ که با هزینه ای معادل ۱٫۱ میلیارد دلار از سرمایه عمومی و خصوصی، دریاچه مجدداً برای شنا بازگشایی شد. به نظر می‌رسد که ساخت تأسیسات تصفیه فاضلاب و کاهش برداشت از آب زیرزمینی، راه
تصفیه فاضلاب و کاهش برداشت از آب زیرزمینی، راه حل‌های واضحی برای (این) مشکل جهانی است؛ اگرچه نگاهی عمیق‌تر، مسائل اساسی تری را در این مورد آشکار می‌کند. تصفیه فاضلاب، سرمایه زیادی می‌خواهد و دسترسی به این تکنولوژی در بعضی مناطق محدود است. علاوه بر این، افزایش سریع جمعیت در بسیاری از کشورها، این امر را به مسابقه ای تبدیل می‌کند که برنده شدن در آن دشوار است. همچنانکه این عوامل به اندازه کافی دلهره آور نیستند، باید هزینه‌های هنگفت و نیازهای مهارتی لازم برای نگهداری از تأسیسات تصفیه فاضلاب را در نظر گرفت، حتی
از تأسیسات تصفیه فاضلاب را در نظر گرفت، حتی اگر این تأسیسات با موفقیت احداث شده باشند. کاهش برداشت بیش از حد آب زیرزمینی، عموماً از نظر سیاسی رایج نیست و می‌تواند اثرات مهم اقتصادی برای کشاورزان داشته باشد. بعلاوه این استراتژی لزوماً بازده محصول را کاهش می‌دهد که گفته می‌شود که برای جمعیت فعلی غیر عملی است. واقع بینانه‌تر اینکه، کشورهای در حال توسعه می‌توانند برای دستیابی به تصفیه اولیه فاضلاب یا نظام‌های سپتیک ایمن تلاش کنند و طراحی حوضچه (محل آبریز) فاضلاب را برای به حداقل رساندن اثرات بر آب آشامیدنی و
را برای به حداقل رساندن اثرات بر آب آشامیدنی و اکوسیستم‌ها، به دقت تجزیه و تحلیل کنند. کشورهای توسعه یافته نه تنها می‌توانند تکنولوژی مربوط به سیستم‌های تصفیه آب و فاضلاب مقرون به صرفه را بهتر به اشتراک گذارند بلکه می‌توانند مدل‌سازی انتقال هیدرولوژیکی را نیز به اشتراک گذارند. در سطح فردی، مردم در کشورهای توسعه یافته خودشان می‌توانند مصرف بیش از حد را کاهش دهند که (نهایتا) مصرف آب در سراسر جهان را کاهش می‌دهد. کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه می‌توانند حفاظت از اکوسیستم‌ها به ویژه تالاب‌ها و مناطق ساحلی
از اکوسیستم‌ها به ویژه تالاب‌ها و مناطق ساحلی را افزایش دهند. اقدامات انجام شده نه تنها باعث حفظ پوشش گیاهی و جانوری خواهد شد بلکه باعث تحریک مؤثر چرخه آب طبیعی می‌شود که نظام‌های آبی را برای انسان‌ها سالم‌تر می‌کند. مجموعه ای از راه حل‌های محلی که نیازمند فناوری اندکی هستند، توسط تعدادی از شرکت‌ها در حال پیگیری است. این تلاش‌ها در مورد استفاده از انرژی خورشیدی برای تقطیر آب است که در دماهای پایین‌تر از دمای جوش آب اتفاق می‌افتد. با توسعه قابلیت تصفیه و خالص‌سازی هر منبع آبی موجود، مدل‌های تجاری محلی
و خالص‌سازی هر منبع آبی موجود، مدل‌های تجاری محلی می‌توانند با تکنولوژی‌های جدید ساخته شوند و جذب آنها را سرعت بخشند؛ مثلاً بادیه نشینان شهر داهاب در مصر، Aqua Danial's Water Stellar را نصب کردند که از یک جمع‌کننده یا گیرنده حرارتی که ۲ متر مربع است، برای تقطیر ۴۰ تا ۶۰ لیتر آب، روزانه از هر منبع آب محلی، استفاده می‌کند. این موضوع نسبت به روش‌های تقطیری متداول، ۵ برابر مؤثرتر است و نیاز به بطری‌های پلاستیکی PET آلوده کننده یا انتقال و آبرسانی را حذف می‌کند. مدیریت بحران. ادعا شده‌است اگر که نرخ تغییر درون
مدیریت بحران. ادعا شده‌است اگر که نرخ تغییر درون یک حوضه فراتر از ظرفیت نهادهای موجود در آن باشد، احتمال تعارض بالا می‌رود. اگرچه تنش‌های منطقه ای می‌توانند با بحران‌های آبی بسیار مرتبط باشند، تاریخ نشان داده‌است که موارد همکاری، بسیار بیشتر از تعارض بر سر آب بوده‌است. با این حال عدم همکاری باعث افزایش تعارضات منطقه ای در بسیاری از بخش‌های جهان به ویژه در جنوب آن می‌شود و بیشتر تعارضات، در خصوص دسترسی، استفاده و مدیریت آب است؛ مثلاً درگیری بین مصر و اتیوپی بر سر سد رنسانس بزرگ اتیوپی در سال ۲۰۲۰ تشدید شد.
بر سر سد رنسانس بزرگ اتیوپی در سال ۲۰۲۰ تشدید شد. مصر از ترس اینکه این سد، میزان آبی که از نیل دریافت می‌کند را کاهش خواهد داد سد را یک خطر ذاتی می‌دید. بنابراین کلید حل اختلاف آن در نهادها و همکاری قوی نهفته‌است. کمیسیون رودخانه ایندوس و معاهده ۱۹۶۰ آب ایندوس با وجود خصومت دو کشور هند و پاکستان، از جنگ بین این دو کشور جان سالم به در بردند و با تأمین یک چارچوب برای مشاوره، بررسی و تبادل اطلاعات، یک مکانیسم موفق در حل اختلافات ارائه دادند. کمیته مکونگ از سال ۱۹۵۷ آغاز به کار کرده‌است و از جنگ ویتنام در
سال ۱۹۵۷ آغاز به کار کرده‌است و از جنگ ویتنام در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ دوام آورده‌است. در مقابل، بی‌ثباتی منطقه ای هنگامی ایجاد می‌شود که کشورها فاقد نهادهایی برای همکاری در تشریک مساعی منطقه ای مثل طرح مصر برای یک سد بلند بر روی نیل باشند. با این حال، حداقل تا سال ۲۰۱۹ هیچ مؤسسه جهانی بر مدیریت منابع آب فرامرزی نظارت نمی‌کند و همکاری بین‌المللی از طریق همکاری موردی (ad hoc) بین آژانس‌ها اتفاق افتاده‌است، مثل کمیته مکونگ که به علت اتحادی که بین یونیسف و اداره عمران ایالات متحده وجود داشت، ایجاد شد. به نظر
عمران ایالات متحده وجود داشت، ایجاد شد. به نظر می‌رسد که تشکیل مؤسسات بین‌المللی قوی راهی برای پیشبرد فراهم می‌کند – آنها مداخله و مدیریت زود هنگام را برای جلوگیری از فرآیندهای پرهزینه حل اختلاف تقویت و تشویق می‌کنند. مذاکرات یک الگوی «مبتنی بر نیاز» به جای «مبتنی بر حق» دارند که تقریباً همه اختلافات حل شده این ویژگی مشترک را دارند. زمین‌های قابل آبیاری، جمعیت و مشخصات فنی پروژه‌ها، «نیازها» را تعیین می‌کنند. موفقیت یک الگوی مبتنی بر نیاز، در تنها توافق‌نامه آبی که تاکنون بر سر حوضه رودخانه اردن صورت
آبی که تاکنون بر سر حوضه رودخانه اردن صورت گرفته، نمایان شده‌است که بر نیازهای ساحل نشینان نه حقوق آنها متمرکز است. در شبه جزیره هند، نیازهای آبیاری بنگلادش، تخصیص‌های آب رودخانه گنگ را تعیین می‌کند. یک رویکرد منطقه ای مبتنی بر نیاز، بر جلب رضایت افراد نسبت به نیاز آنها به آب و اطمینان از اینکه حداقل نیازهای کمی آنها تأمین می‌شود، متمرکز است. این امر، اختلافات ایجاد شده هنگامی که کشورها یک پیمان را از نقطه نظر منافع ملی می‌بینند حذف می‌کند و و از یک رویکرد جمع صفر، به یک رویکرد جمع مثبت یکپارچه، که آب و
جمع صفر، به یک رویکرد جمع مثبت یکپارچه، که آب و منافع آن را به‌طور یکسان اختصاص می‌دهد، حرکت می‌کند. چارچوب صلح آبی (Blue Peace) که توسط گروه آینده‌پژوهی استراتژیک با همکاری دولت‌های سوئیس و سوئد توسعه یافت، ساختار سیاستی منحصر به فردی پیشنهاد می‌کند که مدیریت پایدار منابع آب و همکاری در زمینه صلح را تقویت می‌کند. با بهره‌گیری (ساخت) از اکثر منابع آبی اشتراکی از طریق همکاری نسبت به تخصیص صرف بین کشورها، شانس صلح می‌تواند افزایش یابد. مؤثر بودن رویکرد صلح آبی (مثلا) در خاورمیانه و حوضه نیل اثبات شده‌است.
آبی (مثلا) در خاورمیانه و حوضه نیل اثبات شده‌است. تولید یا بهره‌وری آب. حفاظت و تولید آب (شیرین) با تکنولوژی‌های مختلف، جزو راه حل‌های متنوع بحران‌های ملی آب محسوب می‌شوند. تصفیه فاضلاب. تصفیه فاضلاب به حفاظت پیکره‌های آبی طبیعی کمک می‌کند و در مناطقی مثل سنگاپور به منبع آب آشامیدنی تبدیل شده‌است. رطوبت‌زایی و رطوبت‌زدایی خورشیدی. بسیاری از ژنراتورهای آب اتمسفریک عملکردی مشابه عملکرد دستگاه رطوبت زدا دارند، یعنی هوا از روی یک کویل یا سیم پیچ سرد شده عبور می‌کند و باعث متراکم شدن آب می‌شود. برخی از مزایای
و باعث متراکم شدن آب می‌شود. برخی از مزایای این ژنراتورها عبارتند از: قیمت پایین آنها، نبود فلزات سنگین و باکتری‌ها، بهبود سلامت جوامع و کارایی بالا در استفاده از هوا به عنوان منبع آب بدون نیاز به نزدیک بودن به دریاچه، رودخانه یا اقیانوس. نمک‌زدایی. ماشین‌های نمک زدایی برای استخراج عناصر معدنی از آب شور طراحی شده‌اند. به‌طور کلی، نمک‌زدایی به حذف نمک‌ها و مواد معدنی از یک ماده هدف اشاره دارد. دستگاه نمک‌زدای کارآمد از نظر انرژی با مصرف الکتریسیته کمتر از یک کیلووات ساعت به ازای هر متر مکعب آب شیرین،
از یک کیلووات ساعت به ازای هر متر مکعب آب شیرین، می‌تواند به عنوان پایانی برای بحران آب جهانی تلقی شود. چندین شرکت مثل زیمنس و TS Prototype-Creation فناوری‌های مربوط به این مهم را توسعه داده‌اند. یک کیلووات ساعت کمی بیش از مقدار لازم برای پمپاژ آب از (national grit) در آلمان است. گلخانه IBTS که برای نمک‌زدایی آب طراحی شده‌است، آب تقطیری را با Kwh 0.45 به ازاء هر متر مکعب تولید می‌کند. پیدایش ادغام متراکم و رآکتورهای هسته ای کوچک نیز راهکاری برای بحران آب جهانی ارائه می‌دهند و این بدان معناست که دیگر مصرف
ارائه می‌دهند و این بدان معناست که دیگر مصرف انرژی برای نمک زدایی، مهم نخواهد بود.
دنی لبرن گلاور (زاده ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۶) بازیگر، کارگردان و فعال سیاسی آمریکایی است. او اغلب با بازی در فیلم‌های رنگ ارغوانی، غارتگر ۲، شاهد، سری فیلم‌های اسلحه مرگبار و اره شناخته می‌شود. او یکی از حامیان جنبش‌های حمایت از حقوق بشر است. فیلم‌شناسی. برخی از فیلم‌های گلاور:
شرکت لوون (Loon) یکی از شرکت‌های زیر مجموعه هلدینگ "آلفابت - Alphabet" می‌باشد که هدف آن فراهم آوردن دسترسی به اینترنت در محدوده‌های روستایی و دوردست بوسیلهٔ بالون‌هایی بی‌سرنشین است. این شرکت از بالون‌هایی مرتفع در استراتوسفر در ارتفاعی نزدیک به ۲۰ کیلومتر از سطح زمین استفاده می‌کند که به وسیلهٔ آن‌ها یک شبکهٔ بی‌سیم با سرعتی تا حد سرعت نسل چهارم شبکه تلفن همراه فراهم می‌آورد. حرکت بالون‌ها با استفاده از تنظیم ارتفاعشان انجام می‌شود، بدین صورت که بالن با کمک داده‌های سازمان ملی اقیانوسی و جوی در یک لایهٔ
داده‌های سازمان ملی اقیانوسی و جوی در یک لایهٔ باد با سرعت مورد نظر قرار می‌گیرد. کاربرانی که می‌خواهند به شبکهٔ بالون متصل شوند از آنتنی که روی ساختمان‌هایشان نصب می‌شود استفاده می‌کنند. سیگنال‌ها بین بالون‌ها دست به دست می‌شوند تا اینکه نهایتاً به یک ایستگاه زمینی که متصل به رسانندهٔ خدمات اینترنتی است می‌رسند و به اینترنت جهانی راه می‌یابند. یکی از اهداف دیگر این پروژه بهبود ارتباطات در زمان بلایای طبیعی تعریف شده‌است. از چهره‌های شاخص پروژه می‌توان به "ریچ دوال" به عنوان معمار ارشد فنی که متخصص
به "ریچ دوال" به عنوان معمار ارشد فنی که متخصص فناوری‌های پوشیدنی نیز می‌باشد، مایک کسیدی به عنوان یک رهبر پروژه و "کوروش بهروزی" هدایت‌کننده شبکه و مخابرات نام برد. مکان اجرا. این طرح در نیوزیلند، استرالیا و نقاط دورافتاده کالیفرنیا و برزیل آزمایش شده اما وسعت جغرافیایی و گستردگی جزایر اندونزی به مرحله جدید از این طرح اهمیت بیشتری داده‌است.
رودخانه ارنزک (یا رودخانه ارنجک) رودخانه‌ای در شمال شرق شهر قزوین است. این رودخانه از نزدیکی روستای میزوج واقع در ۲۰ کیلومتری شمال قزوین سرچشمه می‌گیرد و پس از گذشتن از منطقه باراجین در محله باقرآباد به باغستان می‌ریزد. عمده آب این رودخانه در بهار است و در تابستان آب کمی دارد؛ این رود باغات شرق و جنوب شرق قزوین را مشروب می‌سازد. همچنین در گذشته در مسیر این رود ۱۳ آسیاب قرار داشت. مسیر. سدهای تاریخی. در گذشته دو سد بر روی این رودخانه ساخته شده بود. یکی از این سدها توسط سید علی خان، جد خاندان امیر شاهی در
این سدها توسط سید علی خان، جد خاندان امیر شاهی در نزدیکی گردنه کماسمار قرار داشت و دیگری توسط محمدولی خان تنکابنی و با فاصله ۳ کیلومتر از سد اول ساخته شده بود. سد دوم که به سد سپهسالار معروف بود به منظور تأمین آب روستای شریف‌آباد بنا گردیده است. همچنین این رودخانه در مسیر خود از کنار پارک جنگلی باراجین و برج تاریخی باراجین عبور می‌کند.
بارقی نسبت به بارق لقب سعد بن عدی که پدر قبیله ای است از یمن. بارقی به موارد زیر گفته می‌شود:
جان هنری پوینتینگ فیزیک‌دان بریتانیایی بود. وی از سال ۱۸۸۰ تا هنگام مرگش استاد فیزیک در کالج دانش میسون (امروزه دانشگاه بیرمنگام) بود. او از سال ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۶ در دانشگاه کمبریج تحصیل نمود و در اواخر دههٔ ۱۸۷۰ در آزمایشگاه کاوندیش در کمبریج و زیر نظر جیمز کلارک ماکسول کار می‌کرد. وی به همراه جوزف جان تامسون، برندهٔ جایزه نوبل در فیزیک یک کتاب درسی چند جلدی فیزیک نوشت که حدود ۵۰ سال تا حدود یک سوم اول قرن ۲۰ام مورد استفادهٔ گسترده بود. قسمت عمدهٔ کتاب را پوئینتینگ نوشته بود.
سراقة بن مرداس بارقی اصغر (۷۹ هـ /۶۹۸م) از شاعران برجسته و سرشناس عرب‌زبان دورهٔ آغاز اسلام و سدهٔ اول هجری است. وی کسی است که با جریر مهاجات داشت و اخبار او در اغانی آمده است. آرد: یکی از افراد بنی بارق سراقهٔ بارقی شاعر بوده. وی پسر مرداس بن اسمأ بن خالد بن عوف بن عمر بن سعد بن ثعلبة بن کنانة بن بارق بود که جریر او را هجاء گفت و وی را با مختار حدیثی است. در الموشح مرزبانی آمده است: از جملهٔ معایبی که بر شعر جریر شمرده‌اند گفتار او دربارهٔ بشر بن مروان است: حبانةالسبیع. حبانةالسبیع نام یکی از غزوات پیغمبر
حبانةالسبیع. حبانةالسبیع نام یکی از غزوات پیغمبر است. در آن روز سراقةبن مرداس بارقی بدست مسلمانان اسیر گردید، پس چون او را نزد رسول بردند این سه مصراع بخواند: رجوع به سراقة و نیز رجوع به عیون. سراقة او از جمله شورشیان کوفه بود که بدست سپاهیان مختار اسیر گردید و چون او را نزد مختار آوردند سراقه برای نجات جان خودش چون به نزد مختار آمد در مدح و ثنای او اشعاری را سرود و برای او خواند و در آن اشعار ضمن تقاضای عفو، قیام مختار و پیروزی او را یک امداد غیبی همانند امداد ملائکه پیامبر را در جنگ بدر و حنین یاد کرده
امداد ملائکه پیامبر را در جنگ بدر و حنین یاد کرده است و سپس گفت: ای امیر! من ملائکه را دیدم که تو را یاری می‌کردند. مختار به او گفت: بر فراز منبر برو و این مطالب را برای مردم بازگو کن. او به منبر رفت و برای مردم گفته‌های خود به مختار را بیان کرد، و چون به زیر آمد و نزد مختار رفت مختار به او گفت: گر چه میدانم به دروغ سخن گفتی و فرشتگان را ندیده‌ای بلکه خواستی بدین وسیله تو را آزاد کنم، از اینجا بیرون رو به هر کجا که خواهی تا اصحاب و یاران مرا تباه نکنی. او از کوفه خارج شد و به بصره آمد و به مصعب بن زبیر
از کوفه خارج شد و به بصره آمد و به مصعب بن زبیر ملحق گردید.
نگهداری از کودک دربرگیرندهٔ غذا دادن، خواباندن، شستن، گرفتنِ ناخن و دیگر کارهایی است که به‌دست سرپرستان یا فردی استخدام‌شده برای یک کودک انجام می‌شوند. دما. دمای اتاقِ نوزاد، نباید از میانِ ۱۸ تا ۲۰ درجه بیشتر باشد. نباید نوزاد را در سرما گذاشت، و همچنین نباید او را بیش از اندازه پوشانید. لباسِ نوزاد باید سبک، گشاد و آسوده باشد. بند ناف. پس از زا، بندِ نافِ نوزاد (از نزدیکیِ بدن) بسته شده و بریده می‌شود. جای بریدگی را، باید تا آنجا که می‌توان، تمیز و خشک نگه داشت. معمولاً تا یک هفته زمان می‌برد تا بندِ ناف،
داشت. معمولاً تا یک هفته زمان می‌برد تا بندِ ناف، خشک شود و بیفتد. همچنین، بازسازیِ جای افتادنِ آن، می‌تواند چند روز زمان ببرد. تا هنگامی که بندِ ناف نیفتاده است، نباید از حمامِ وان استفاده شود. همچنین، از پوشاندنِ زیرپوش‌های سرهمی، باید پرهیز کرد. پوشک را نیز باید زیرِ بندِ ناف بست، تا جریانِ هوا برای خشک کردنِ آن بس باشد، و همچنین ادرار با آن برخورد نکند. البته، این طبیعی و نرمال است که شاید هنگامِ افتادنِ بندِ ناف، پوشک کمی خونی شود. در هوای گرم، بهتر است که تنها یک پوشک و یک تی‌شرتِ آزاد به نوزاد
است که تنها یک پوشک و یک تی‌شرتِ آزاد به نوزاد پوشانید؛ به این انگیزه که هوا جریان داشته باشد و بندِ ناف زودتر خشک شود. همواره گوش‌زد می‌شود که جای بندِ ناف، با یک تکه سوآب پنبه‌ای (مانندِ گوش‌پاک‌کن) یا گازِ آغشته به الکل، روزی یک یا دو بار پاک شود. بسیاری از پزشکان به این روش باور دارند؛ ولی امروزه برخی باور دارند که بهتر است، بی هیچ اقدامی، صبر کنیم تا بندِ ناف به‌خودیِخود خشک شود. بهتر است این را با دکترِ کودک در میان گذاشت. نشانه‌های عفونت، گرچه نادر هستند، می‌توانند دربرگیرندهٔ آماس (برآمدگی)، قرمزی،
می‌توانند دربرگیرندهٔ آماس (برآمدگی)، قرمزی، تب، یا تودهٔ چرک در جای بندِ ناف باشند؛ بنابراین، اگر نافِ کودک دچارِ قرمزی یا سوزش شد، یا شروع به آب‌دادن کرد، باید به دکتر گزارش شود. شست‌وشو. از زمانِ زا، باید دستِکم یک‌روزدرمیان نوزاد را حمام برد و شست‌وشو داد. این کار هرگز بازدهٔ بدی روی نافِ نوزاد یا جای پَربُرش (ختنه؛ در نوزادانِ پسر) ندارد؛ و البته شست‌وشوی ناف با آب و صابون، از پدیدآمدنِ عفونت جلوگیری می‌کند. ناخن‌گیری. ناخن‌های کودکان، نرم‌تر و تاشونده‌تر از ناخن‌های بزرگسالان می‌باشند، ولی به
تاشونده‌تر از ناخن‌های بزرگسالان می‌باشند، ولی به اندازه‌ای تیز هستند که می‌توانند کودک را زخمی کنند. ناخن‌های دستِ نوزاد، خیلی زود بلند می‌شوند، و شاید نیاز باشد چند بار در هفته کوتاه شوند. البته، ناخن‌های پا دیرتر از از ناخن‌های دست بلند می‌شوند. ناخن‌گیریِ کودک، بهتر است به‌تنهایی انجام نشود؛ به آن معنا که یکی کودک را نگه دارد و دیگری ناخن‌ها را کوتاه کند. یک روش دیگر این است که ناخن‌گیری، هنگامی انجام شود که کودک شیر می‌خورد یا خواب است. هنگام چیدنِ ناخن، باید نوکِ انگشتِ کودک را از لبهٔ ناخن جدا کرد.
باید نوکِ انگشتِ کودک را از لبهٔ ناخن جدا کرد. چنان‌چه از ناخن‌گیرِ ویژهٔ کودک استفاده شود، باید هشیار بود که پوست یا حتی گوشتِ انگشتانِ کودک در آن گیر نکند. آسان‌ترین ابزارِ کوتاه کردنِ ناخن‌های کودک، قیچیِ ویژهٔ کودکان است، که گِرد بودن و تیز نبودنِ نوکِ آن، کمک می‌کند تا اگر کودک تکان خورد، به او آسیب نرسد. قنداق. انگیزهٔ اصلی و بنیادینِ قنداق، برآوردنِ احساسِ آرامش و امنیت در بچه است. تنها زمانی قنداق به کار می‌آید که نوزاد ناآرام است، گریه می‌کند، یا نمی‌تواند بخوابد. قنداق، تنها به‌اندازهٔ یک ماه پس
بخوابد. قنداق، تنها به‌اندازهٔ یک ماه پس از زا پیشنهاد می‌شود؛ چون در ماه‌های دیگر، مایهٔ بازماندگی در رشدِ کودک می‌شود. قنداقِ بچه، به گونه‌ای ساخته می‌شود که دست‌های نوزاد در کنارِ بدن نگه داشته شود. می‌توان قنداق یا هر پارچهٔ بزرگِ دیگر (که برای پیچیدن از سینه تا پای کودک بس باشد) را برگزید، و با یک بند، آن را ایستا نگه داشت. به بیانِ دیگر، کودک ساندویچ می‌شود. با کیسه‌های خواب نیز می‌توان قنداق کرد. پارچه‌ای مانندِ بالِ هواپیما، که نوزاد را مانندِ پیکره‌ای درونِ یک باکس در بر می‌گیرد. دو سوی پارچه،
درونِ یک باکس در بر می‌گیرد. دو سوی پارچه، دورِ نوزاد پیچیده می‌شوند، و پاهای او در پهنایی کوچک‌تر جای می‌گیرند.
دوشاب خرمالو (به تبری: "خُرمادی دِشو" یا "خَرمِندی دِشو") نوعی دوشاب محلی گیلان و مازندران است که انواع مختلفی دارد. این خوراکی دارای مواد معدنی کلسیم و ویتامین آ می‌باشد و برای شُش، مجاری ادراری، سینوس‌ها و روده‌ها و چشم مفید است. همچنین در مازندران دوشاب خرمالو را گاهی با پشت زیک و برف مخلوط کرده و تناول می‌کنند. به مازندرانی، ترکیب برف و دوشاب را «وَرفِ دِشو» می‌گویند.
مدال پادشاهی که مدال ملکه نیز خوانده می‌شود، مدالی از نقرهٔ زر اندود است که هر سال توسط انجمن سلطنتی لندن اهدا می‌شود. دو مدال برای "مهم‌ترین دست‌آوردها در علوم طبیعی" و یک مدال دیگر برای "دست‌آوردهای برجسته در علوم کاربردی" ، در اتحادیه کشورهای همسود اهدا می‌گردد. این جایزه توسط جرج چهارم پایه‌گذاری شد و نخستین بار در سال ۱۸۲۶ اهدا گردید. در ابتدا و تا سال ۱۹۶۵ تنها دو مدال داده می‌شد. از ۱۹۶۵ به بعد ساختار آن به شکل فعلی تغییر کرد و در هر سال ۳ مدال اهدا می‌شود.
از خود» تم اصلی آثار فعلی روزین را تشکیل می‌دهند. روزین استادیار دانشگاه هنر تیش در نیویورک است و دروسی مانند «ورک‌شاپ طراحی اسباب‌بازی» و «دنیا- پیکسل به پیکسل» را تدریس می‌کند.
اِفِدرا یا افدرا سینیکا نام گیاهی‌است که کاربرد امروزیش بیشتر در طب سنتی چین است. این گیاه وابسته به سرده ریش بز است. احتمال می‌رود که این گیاه همان هوم مورد استفاده در آیین‌های دینی هندوایرانیان بوده‌باشد. از دید زبان‌شناسی هم احتمال قوی می‌رود که این افدرا همان هوم باستانی باشد، زیرا در برخی زبان‌های ایرانی هنوز بدین گیاه هوم یا چیزی نزدیک بدان می‌گویند. در زبان‌های هندی و ناحیهٔ نورستان افدرا را سوم یا سومه می‌خوانند.
تالار مشاهیر حسابداری، در سال ۱۹۵۰ در دانشگاه ایالتی اوهایو، با هدف بزرگداشت حسابدارانی که از آغاز سده بیستم در پیشرفت حسابداری مشارکت بااهمیتی داشته‌اند، راه‌اندازی شده‌است. تا سال ۲۰۱۴، نود و دو (۹۲) حسابدار پیشرو از آمریکا (۷۹ تن) و ۵ کشور دیگر (انگلستان، ۷ تن؛ کانادا، ۳ تن؛ آفریقای جنوبی، ژاپن و استرالیا، یک تن) به عضویت در این تالار مفتخر شده‌اند. معرفی. هر چند گزینش در تالار مشاهیر حسابداری به منظور بزرگداشت افراد برگزیده انجام می‌شود، افزون بر آن، خدمات برجسته‌ای که در پیشرفت زمینه‌های گوناگون
خدمات برجسته‌ای که در پیشرفت زمینه‌های گوناگون حسابداری سهم دارند نیز شناسانده می‌شوند. این خدمات عبارت‌اند از: پژوهش و نگارش در زمینه حسابداری، خدمات بااهمیت به سازمان‌های حرفه‌ای حسابداری، شهرت فراگیر به عنوان مقام مسئول در زمینه‌ای از حسابداری، کمک به پیشرفت آموزش حسابداری، و خدمات عمومی. هر عضو باید به جایگاه برجسته‌ای در حسابداری جهان دست یافته باشد که از ماهیت مشارکت‌های وی مورد قضاوت قرار گرفته باشد. روش گزینش اعضا. گزینش اعضای تالار مشاهیر حسابداری توسط هیئتی انجام می‌شود که بیش از ۵۰ عضو دارد.
توسط هیئتی انجام می‌شود که بیش از ۵۰ عضو دارد. اعضای این هیئت از حسابداران برجسته سه گروه زیر منصوب می‌شوند: هر یک از اعضاء مدت مشخصی را در این هیئت خدمت می‌کنند. از آغاز ۱۹۷۳، اعضای این هیئت بین‌المللی شدند. در هیئت کنونی افزون بر اعضای آمریکایی اعضایی از استرالیا، کانادا، انگلستان، ژاپن و مکزیک نیز حضور دارند. نامزدی و گزینش اعضای تالار مشاهیر حسابداری، توسط هیئت یادشده، به‌طور سالانه و از راه نامه‌نگاری در دو مرحله انجام می‌شود: گواهی‌نامه عضویت. گواهی‌نامه برگزیده‌شدن در تالار مشاهیر حسابداری به سه شکل
برگزیده‌شدن در تالار مشاهیر حسابداری به سه شکل است: از ۱۹۹۵، به منظور بزرگداشت اعضای برجسته این تالار، نگاره یادشده در وب‌گاه دانشگاه ایالتی اوهایو نیز نمایش داده می‌شود. گواهی‌نامه عضویت در تالار مشاهیر حسابداری هم معمولاً در مجمع عمومی سالانه انجمن حسابداری آمریکا اهدا می‌شود. مجموعه کتاب‌های توماس جی. بورنس. این مجموعه کتاب‌ها در رابطه با تاریخ حسابداری از جمله انتشارات تالار مشاهیر حسابداری است. این مجموعه که با هم‌کاری گروه حسابداری و سامانه‌های اطلاعات مدیریت دانشکده بازرگانی فیشر دانشگاه ایالتی
مدیریت دانشکده بازرگانی فیشر دانشگاه ایالتی اوهایو منتشر شده‌است کارهای گردآوری‌شده اعضای برگزیده تالار مشاهیر حسابداری را نشان می‌دهد.
تلکس (از انگلیسی، مخفف Teleprinter Exchange) از قدیمی‌ترین وسایل الکترونیکی ارتباط نوشتاری راه دور است که در دهه ۱۹۳۰ میلادی ساخته و عرضه شد و در اواخر قرن بیستم، با به بازار آمدن دستگاه دورنگار (تله فاکس) و ایمیل جایگاه خود را تا حد زیادی از دست داد. تلکس پیوسته در اختیار سازمانها، موسسه‌های بازرگانی، رسانه‌ها و ادارات دولتی ماند و بخاطر بهای سنگین و قوانین رایج بخش مخابرات جنبه همگانی نیافت. یکی از ویژگی‌های مهم تلکس ایمنی بالای انتقال داده‌ها است و این امر هنوز مورد توجه مصرف‌کنندگان می‌باشد. در سامانه و
هنوز مورد توجه مصرف‌کنندگان می‌باشد. در سامانه و شبکه تلکس گذرواژه به معنی امروزی وجود ندارد و بخش ایمنی اطلاعات گیرنده و فرستنده به وسیلهٔ سازمان‌های مخابرات به وسیلهٔ شماره یا آدرس تلکس و کدهای ثابت سازماندهی می‌شود و به راحتی قابل تغییر نیست. در رابطه با ایمنی این سامانه می‌توان گفت که تا به حال جعل اطلاعات تلکس کمتر دیده شده و نامه‌های انتقالی با این وسیله پیوسته «محکمه پسند» محسوب می‌شوند. تاریخچه. ساخت تلکس در سال ۱۹۲۶ میلادی در آلمان به عنوان پروژه تحقیقاتی آغاز شد و در سال ۱۹۳۳ به پایان رسید.
تحقیقاتی آغاز شد و در سال ۱۹۳۳ به پایان رسید. سیستم‌های ابتدایی با سرعتی معادل ۵۰bd یا ۶۶ کلمه در دقیقه کار می‌کردند. در سال‌های بعد شرکت‌های آلمانی به خصوص زیمنس، کانادایی، آمریکایی و اروپایی این تکنولوژی را تکمیل نموده و زیر ساختار بین‌المللی شدن آن را مهیا ساختند. از نخستین مصرف‌کننده‌های این سامانه می‌توان شرکت‌های راه‌آهن را نام برد. سیستم انتقال. شبکه‌های تلکس داخلی و بین‌المللی از سیستم کد CCITT مخفف (Comité Consultatif International Téléphonique et Télégraphique) استفاده می‌کنند. این ساختار «انتقال
استفاده می‌کنند. این ساختار «انتقال سیگنال‌های اخباری» از سرعت بسیار پایینی برخوردار است. در ابتدا دستگاه‌های تلکس حافظه ذخیره نداشتند و سرعت انتقال «اخبار» تابع مطلق سامانه مکانیکی بود. یعنی سرعت انگشتان شخص نویسنده بروی تخته کلید و سرعت نوشتن دستگاه گیرنده، سرعت کل سیستم را تعیین می‌کرد. در نیمه دوم قرن بیستم نوار پانچ (نوار مشبک) عامل انتقال نسبتاً سریع تر داده‌ها گشت و بدین طریق سرعت سامانه به‌طور قابل توجهی بالاتر رفت. مصرف امروزی. تلکس به خاطر ایمنی بسیاربالا، مقاوم بودن در برابر هکرها (ولی نه در
بسیاربالا، مقاوم بودن در برابر هکرها (ولی نه در برابر سازمان‌های جاسوسی و شنود رسمی)، پارازیت‌های مغناطیسی، دریافت رسید محکمه پسند و غیره هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد و مصرف‌کنندگان آن اغلب سفارت خانه‌ها، فرودگاه‌ها، شرکت‌های ترابری و راه‌آهن، رسانه‌های ارتباط جمعی، ارتش و سازمان‌های وابسته نظامی هستند. تلکس هنوز در سازمانهای کنترل و ایمنی پرواز هواپیماها (مثلاً برج مراقبت پرواز) سیستم استاندارد به شمار می‌آید.
یوجی ایجیری (۲۴ فوریه ۱۹۳۵، کوبه، ژاپن) چهل‌ونه‌امین و تنها آسیایی تبار عضو تالار مشاهیر حسابداری است. وی در سال ۱۹۸۹، در (در ۵۴سالگی) به عنوان جوان‌ترین عضو تالار مشاهیر حسابداری برگزیده شد. زندگی‌نامه. ۲۴ فوریه ۱۹۳۵ در شهر کوبه، مرکز استان هیوگو، ژاپن زاده شد. از کودکی به ریاضی علاقه داشت. از این رو، در شش‌سالگی به مدرسه چرتکه رفت. پدرش نانوا بود؛ و هنگامی که وی کلاس دهم را می‌گذراند از او خواست کارهای حسابداریش را انجام دهد. از این کار خوشش آمد و تصمیم گرفت حسابدار عمومی گواهی‌شده شود. در ۱۹۵۲، اندکی پیش
حسابدار عمومی گواهی‌شده شود. در ۱۹۵۲، اندکی پیش از دانش‌آموختگی از دبیرستان بازرگانی نارا، آزمونی را گذراند که او را مجاز کرد بدون داشتن مدرک دانشگاهی در آزمون حسابدار عمومی گواهی‌شده شرکت کند. تحصیلات خود را در دوره شبانه کالج دُشیشا جونیور در کیوتو ادامه داد. در ۱۹۵۳، آن جا آزمون حسابدار عمومی گواهی‌شده را گذراند. در حالی که دوره سه ساله کارورزی را سپری می‌کرد به دانشگاه ریتسامِیکَن در کیوتو رفت. در ۱۹۵۳، مدرک کارشناسی حقوق گرفت. در همان سال، در ۲۱سالگی، همه الزامات دریافت گواهی‌نامه حسابدار عمومی
همه الزامات دریافت گواهی‌نامه حسابدار عمومی گواهی‌شده را برآورده کرد. به گونه‌ای که هنوز هم در ژاپن از بابت دریافت این گواهی‌نامه در آن سن رکورددار است. پس از دانش‌آموختگی، سه سال در کیوتو کار کرد؛ نخست، در یک موسسه کوچک و سپس در پرایس واترهاوس. در ۱۹۵۹، پرایس واترهاوس را ترک کرد و برای ادامه تحصیلات دانشگاهی به آمریکا رفت. در دانشگاه مینه‌سوتا نام‌نویسی کرد؛ و در ۱۹۶۰، مدرک کارشناسی ارشد حسابداری خود را از آن دانشگاه گرفت. در آن سال، هم‌چنین به عضویت سازمان دانشجویی بتا آلفا پسی نیز درآمد. سپس، به دانشگاه
دانشجویی بتا آلفا پسی نیز درآمد. سپس، به دانشگاه کارنگی ملون رفت؛ و در ۱۹۶۳، دکتری حسابداری خود را از آن‌جا گرفت. از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ با رتبه‌های استادیاری (۱۹۶۵-۱۹۶۳) و دانش‌یاری (۱۹۶۷-۱۹۶۵) عضو هیئت علمی دانشگاه استنفورد بود. در ۱۹۶۷ با رتبه استاد تمام به دانشگاه کارنگی ملون بازگشت؛ و در ۱۹۷۵، استاد رابرت ام. تروبلود حسابداری و اقتصاد آن دانشگاه شد؛ و این عنوان را تا ۱۹۸۷ که به عنوان استاد دانشگاه رابرت ام. تروبلود حسابداری و اقتصاد آن دانشگاه ارتقا یافت حفظ کرد. این کرسی بالاترین افتخاری است که یک عضو هیئت