payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کارن آگوستیاوان (زاده ۱۹ اکتبر ۱۹۵۸) کارآفرین، صنعتگر و مدیر ارشد اجرایی اندونزیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت نفتی پرتامینا فعالیت می‌نماید. این شرکت در سال ۲۰۱۲ با درآمدی بالغ بر ۷۰ میلیارد دلار، به‌عنوان بزرگترین شرکت دولتی اندونزی شناخته شد. کارن آگوستیاوان در سال ۲۰۱۱ از سوی مجله فوربز، در رتبه اول از فهرست ۵۰ زن کارآفرین آسیا، قرار گرفت. وی سابقه مدیریت در شرکت‌های موبیل و هالیبرتون را نیز در کارنامه خود دارد.
دزد یک بازی ویدئویی به سبک مخفی کاری با زاویهٔ دید اول شخص است که توسط شرکت کانادایی ایدوس-مونترال توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اسکوئر انیکس منتشر شده است. این عنوان چهارمین قسمت در مجموعه بازی‌های "دزد" به‌شمار می‌رود که حال و هوای کلاسیک نسخه‌های اولیه را احیا کرده است و یک باز راه‌اندازی برای این سری محسوب می‌شود. "دزد" در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۱۴، در آمریکای شمالی برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳، پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس ۳۶۰ و ایکس‌باکس وان و ۲۸ فوریه ۲۰۱۴ در اروپا منتشر شده است. شرکت فرال اینتراکتیو این بازی
منتشر شده است. شرکت فرال اینتراکتیو این بازی را در نوامبر ۲۰۱۵ برای سیستم‌عامل مک‌اواس عرضه کرد. به محض انتشار، بازی با واکنش‌های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود که مکانیک‌های مخفی‌کاری و ارزش تکرار بازی مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به طرح‌بندی مراحل و داستان آن انتقاداتی داشتند.
بورس ایرلند بورس اوراق بهادار ایرلندی مستقر در شهر دوبلین است، که در سال ۲۰۱۲ ارزش بازار سرمایه آن بالغ بر ۸۵٫۵ میلیارد یورو برآورد گردید و هم‌اکنون به‌عنوان مهم‌ترین بازار بورس فعال در کشور جمهوری ایرلند شناخته می‌شود. ریشه‌های تأسیس بورس اوراق بهادار ایرلند به سال ۱۷۹۳ بازمی‌گردد، ولی آغاز بکار رسمی آن، در ۱۷۹۹ پس از تصویب قانون بورس اوراق بهادار توسط پارلمان ایرلند محقق شد. در ۱۹۷۳ بورس ایرلند با بقیه بازارهای بورس مستقر در بریتانیا ادغام گردید و تمامی آن‌ها زیر چتر بازار بورس لندن قرار گرفتند. در سال
آن‌ها زیر چتر بازار بورس لندن قرار گرفتند. در سال ۱۹۹۵ بورس ایرلند بار دیگر استقلال خود را به دست آورد، که از آن پس همواره سیر صعودی را هر ساله تجربه کرده‌است. در حال حاضر (۲۰۱۴) سهام ۴۹ شرکت، در بازار بورس اوراق بهادار ایرلند مبادله می‌شود.
بانک وان شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی مستقر در شیکاگو، ایلی‌نوی بود، که در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ توسط جی‌پی مورگان چیس خریداری و در این شرکت ادغام شد. بانک وان در سال ۱۹۹۸ در پی ادغام بانک وان اوهایو (تأسیس: ۱۹۶۸) و فرست شیکاگو ان‌بی‌دی (که خود از ادغام شرکت فرست شیکاگو کورپ (تأسیس: ۱۸۶۳) و بانک ان‌بی‌دی بنکورپ (تأسیس: ۱۹۳۳) در سال ۱۹۹۵ تشکیل شده بود) راه‌اندازی شد. یک سال پس از تصاحب بانک وان توسط جی‌پی مورگان چیس، در سال ۲۰۰۵ بخش بانکداری بانک وان، به‌طور کامل در این موسسه ادغام شد و از دارایی‌های بخش
کامل در این موسسه ادغام شد و از دارایی‌های بخش سهام اختصاصی آن، شرکت وان اکوتی پارتنرز راه‌اندازی گردید، که هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از جی‌پی مورگان چیس می‌باشد.
وان اکوتی پارتنرز شرکت خدمات مالی آمریکایی است، که در زمینه ارائه مبادلات سهام اختصاصی، تملک‌های اهرمی، مدیریت دارایی و مدیریت سرمایه‌گذاری فعالیت می‌کند. شرکت وان اکوتی پارتنرز در سال ۲۰۰۱ توسط دیک کاشین و با حمایت جیمی دایمن؛ مدیرعامل وقت بانک وان، از دارایی‌های بخش سرمایه‌گذاری سهام اختصاصی این بانک، تأسیس شد. در سال ۲۰۰۴ در پی خریداری بانک وان، توسط جی‌پی مورگان چیس، این شرکت نیز به جی‌پی مورگان چیس واگذار گردید و در سال ۲۰۰۵ به‌عنوان یک شرکت مستقل، به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از جی‌پی مورگان چیس ثبت گردید.
زیرمجموعه‌ای از جی‌پی مورگان چیس ثبت گردید. در سال ۲۰۰۸ پس از خریداری شرکت بیر استیرنز توسط گروه جی‌پی مورگان چیس، این بانک نیز در وان اکوتی ادغام گردید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر نیویورک قرار دارد. دفاتر بین‌المللی آن نیز در شهرهای سائوپائولو، شیکاگو، وین، هنگ کنگ و فرانکفورت مستقر می‌باشند.
فرست شیکاگو بانک بانک آمریکایی مستقر در شیکاگو بود، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری خرد و بانکداری تجاری فعالیت می‌کرد. ریشه‌های تأسیس این بانک به سال ۱۸۶۳ و راه‌اندازی فرست شیکاگو کورپ بازمی‌گردد. بازوی دیگر این موسسه، بانک ملی دیترویت (به‌اختصار: ان‌بی‌دی) بود، که در سال ۱۹۳۳ در دیترویت، میشیگان تأسیس گردید. فرست شیکاگو بانک در سال ۱۹۹۵ با بانک ملی دیترویت (ان‌بی‌دی) ادغام شد و نام آن به فرست شیکاگو ان‌بی‌دی تغییر پیدا کرد. بانک فرست شیکاگو سرانجام در سال ۱۹۹۸ در پی ادغام با بانک وان اوهایو و تشکیل بانک
۱۹۹۸ در پی ادغام با بانک وان اوهایو و تشکیل بانک وان، منحل شد. بانک وان نیز در سال ۲۰۰۴ توسط جی‌پی مورگان چیس خریداری و در این شرکت ادغام گردید. بانک فرست شیکاگو امروزه بخشی از بانک چیس می‌باشد.
دختری که به لانه زنبور لگد زد عنوان سومین قسمت از مجموعه رمان پرفروش "سه‌گانه هزاره"، نوشته روزنامه‌نگار سوئدی استیگ لارسن است. این کتاب پس از مرگ ناگهانی نویسنده آن، در مه سال ۲۰۰۷ در سوئد، و ۲۵ مه ۲۰۱۰ در ایالات متحده منتشر شد و همچنین در سال ۲۰۰۹ برگردان انگلیسی کتاب در انگلستان منتشر شده است. البته شایعاتی مبنی بر چهارمین کتاب نیز وجود داشت، چون لارسن قصد نوشتن ده کتاب را داشت. در نهایت چهارمین قسمت از این مجموعه رمان با عنوان "دختری در تار عنکبوت" به قلم دیوید لاگرکرانتس، در اوت ۲۰۱۵ منتشر گردید.
داب‌ترونیکا یک موسیقی رقص الکترونیک تحت تأثیر موسیقی داب است. نمونه‌های اولیهٔ این سبک، شامل قطعات داب تجربی انگلیسی از شرکت آن-یو ساند ریکوردز و هنرمندی با نام مد پروفسور می‌شود. این سبک همچنین با نام‌های مختصر «داب» یا «تک‌داب» نیز شناخته می‌شود. این سبک دارای سرعت پایین‌تر نسبت به موسیقی تکنو بوده و عموماً دارای فضای گرم‌تری نسبت به موسیقی الکترونیکای متمایل به موسیقی رقص است.
درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک، علامت اختصاری آن EBITDA می‌باشد و با اضافه کردن مجدد استهلاک به سود عملیاتی، محاسبه و جهت تحلیل سودآوری عملیاتی یک شرکت به کار می‌رود. می‌توان از EBITDA در تحلیل سودآوری شرکت‌ها و صنایع استفاده کرد، زیرا اثرات تصمیم‌های تأمین مالی و حسابداری را حذف نموده و قادر است مقایسه نسبتاً هم‌سانی را فراهم آورد. برای مثال، EBITDA برحسب درصدی از فروش (هرچه نسبت بزرگتر باشد، سودآوری نیز بیشتر خواهد بود)، جهت یافتن شرکت‌هایی که بالاترین کارآیی را در یک صنعت دارند به کار می‌رود، زیرا
کارآیی را در یک صنعت دارند به کار می‌رود، زیرا اثر تأمین مالی پروژه‌های سرمایه‌ای بزرگ و استهلاک را حذف می‌کند، در نتیجه می‌توان از آن در مقایسه روند سودآوری استفاده کرد، برای مثال مقایسه روند سودآوری صنایع سنگین با صنایع دارای تکنولوژی پیشرفته. (نکته قابل توجه اینکه اگر سرقفلی را حذف نماییم، درآمد عملیاتی به EBITDA نزدیکتر می‌شود، ولی EBITDA همچنان به عنوان معیار بهتر سنجش سود عملیاتی فعالیت اصلی شرکت باقی می‌ماند.) درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک، شاخص خوبی برای برآورد سودآوری است، اما برای جریان
شاخص خوبی برای برآورد سودآوری است، اما برای جریان نقدی این قابلیت را نداشته و اغلب به اشتباه، جهت برآورد جریان نقدی استفاده می‌شود. بدلیل محاسبات ساده‌تر، EBITDA اغلب به‌عنوان یک راهنما در بررسی عملکرد شرکت‌ها و مباحث مربوط به آن استفاده می‌شود، این موضوع به دلیل آنکه توانایی‌های یک بنگاه اقتصادی در تولید نقدینگی را به درستی منعکس نمی‌کند، توانایی‌های بالقوه یک شرکت در سرمایه‌گذاری را نشان نخواهد داد. روش درآمد قبل از بهره، مالیات و استهلاک از اصول حسابداری پذیرفته همگانی بشمار نمی‌آید.
مدل تنزیل سود تقسیمی از این مدل می‌توان برای ارزیابی شرکت‌های که وضعیت با ثباتی را با یک نرخ رشد ثابت دارند، استفاده کرد. این مدل ارزش یک سهم را تابعی از سودهای تقسیمی مورد انتظار در دوره آتی، هزینه حقوق صاحبان سهام و رشد مورد انتظار در سودهای تقسیمی می‌داند. هنگامی که یک سرمایه‌گذار اقدام به خرید سهام می‌کند، انتظار دارد دو نوع جریان نقدی از این سهام دریافت نماید. این دو جریان نقدی عبارتند از: سود تقسیمی سهام و تفاوت قیمت خرید و فروش سهام. از آنجا که قیمت مورد انتظار سهام در پایان دوره تابعی است، از سودهای
انتظار سهام در پایان دوره تابعی است، از سودهای تقسیمی، پس ارزش یک سهم برابر می‌شود، با ارزش فعلی سودهای تقسیمی، تا زمان بی‌نهایت. مبنای منطقی مدل تنزیل سود تقسیمی در قانون ارزش فعلی نهفته است. بدین صورت که ارزش هر دارایی همان ارزش فعلی جریانهای نقدی آتی مورد انتظار می‌باشد که با نرخی متناسب با میزان ریسک جریان‌های نقدی تنزیل شده‌است. با توجه با اینکه پیش‌بینی سود تقسیمی تا زمان بی‌نهایت امکان‌پذیر نیست، حالت‌های مختلف مدل تنزیل سود تقسیمی، بر اساس مفروضات متفاوت، در رابطه با رشد آتی شرکت، توسعه یافته‌اند.
سید ضیاءالدین سجادی (زادهٔ ۱۲۹۹ خورشیدی در مشهد - درگذشتهٔ ۳ مرداد ۱۳۷۵ در تهران) استاد دانشگاه، پژوهش‌گر ادبیات فارسی، مترجم و مصحح ایرانی بود. زندگی. سید ضیاءالدین سجادی در خانواده‌ای روحانی در سال ۱۲۹۹ خورشیدی در مشهد چشم به جهان گشود. پدرش حاج سید مصطفی سرابی خراسانی از فضلا و ادبای مشهد بود که ادبیات را نزد ادیب نیشابوری و فلسفه را نزد حاجی فاضل آموخته و خود اهل شعر و ذوق بود. سجادی با توشهٔ علم و فضل موروث و مکتسب در سال ۱۳۲۱ به تهران برای تحصیلات عالیه آمد و به تحصیل رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی پرداخت.
آمد و به تحصیل رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی پرداخت. دانشگاه تهران در آن روزگار از وجود استادان برجسته‌ای همچون بدیع‌الزمان فروزانفر، جلال‌الدین همایی، احمد بهمنیار، ملک‌الشعرای بهار، میرزا عبدالعظیم قریب و ابراهیم پورداوود برخوردار بود و سجادی از محضر این بزرگان استفاده کرد. در سال ۱۳۳۴ از رسالهٔ دکتری خود - که دربارهٔ خاقانی شروانی بود - دفاع کرد و همین موجب شد که او در طی زندگی به بررسی و تفحص در آثار و اشعار خاقانی بپردازد. از سال ۱۳۴۴ در سمت استادیِ زبان و ادبیات فارسی دانشسرای عالی و دانشگاه تهران و
و ادبیات فارسی دانشسرای عالی و دانشگاه تهران و بعدها تربیت معلم، دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه فردوسی مشهد مشغول تدریس شد. سجادی در ۲۶ شهریور ۱۳۸۱ به عنوان یکی از مفاخر فرهنگی ایران معرفی شد. سخنرانی‌ها. سجادی در ۶۵ کنگره و مجمع و مجلس علمی و ادبی به سخنرانی پرداخت که بیشترشان در مجموعه سخنرانی‌ها و مقالات آن کنگره‌ها و مجامع به چاپ رسیده‌است. از جملهٔ این مجامع، کنگره‌های تحقیقات ایرانی، کنگرهٔ بزرگداشت فردوسی، حافظ، بیهقی، ناصر خسرو، کنگرهٔ ایران‌شناسان، کنگرهٔ جهانی سعدی و حافظ، نشست‌های بحث دربارهٔ زبان
جهانی سعدی و حافظ، نشست‌های بحث دربارهٔ زبان و ادبیات فارسی، کنگرهٔ بزرگداشت سیبویه، کنگرهٔ جهانی نظامی گنجوی، کنگرهٔ جهانی خواجوی کرمانی و کنگرهٔ جهانی خاورشناسان بود. عضویت در انجمن‌ها. سجادی عضو انجمن ایرانی فلسفه و علوم انسانی، انجمن استادان زبان و ادبیات فارسی و کنگره تحقیقات ایرانی نیز بود. تقدیرنامه‌ها. سید ضیاءالدین سجادی، در دوران خدمت خود، چندین تقدیرنامه از وزارت فرهنگ سابق، انتشارات رادیو ایران، وزارت فرهنگ و هنر، وزارت علوم و آموزش عالی، دانشسرای عالی و دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه
عالی و دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران دریافت کرد. نظارت بر چاپ کتاب‌ها و نگارش مقدمه و حواشی. گذشته از آنچه ذکر شد، استاد سجادی بر چاپ کتاب‌هایی نظارت می‌کرد یا مقدمه، حواشی و توضیحات بر آن‌ها می‌نوشت که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: چاپ دوم تاریخ ادبیات ایران تألیف جلال‌الدین همایی؛ جشن‌نامهٔ محمدتقی مدرس رضوی؛ مقدمه بر رباعیات خیام به خط حسین خسروی، ۱۳۷۰؛ تاریخ ادبی ایران از صفویه تا عصر حاضر، نوشتهٔ ادوارد براون، ترجمهٔ دکتر بهرام مقدادی، ۱۳۶۸، با همکاری دکتر عبدالحسین نوایی؛ مقدمه و
۱۳۶۸، با همکاری دکتر عبدالحسین نوایی؛ مقدمه و توضیحات و حواشی بر تاریخ ادبیات عرب نوشتهٔ رینولد نیکلسون، ترجمهٔ کیوان‌دخت کیوانی. "سید ضیاءالدین سجادی" استاد دانشگاه تهران در مقدمه کتاب «منتخب اشعار اعتماد» اثر سید احمد اعتماد الاسلام درباره ایشان چنین می گوید: من او را از روی آثارش شناختم و دانستم که مردی بوده‌است طالب علم و اهل فضل و صاحب ذوق و متدین و با همه دیانت و تقوی مردی روشندل و تجدد خواه بوده، به همه آداب و مراسم دینداری عمل می‌کرده و راه و رسم تجدد و زندگانی نوین آنروز را نیز طرفدار بوده‌است. در
و زندگانی نوین آنروز را نیز طرفدار بوده‌است. در انواع شعر طبع آزمایی نموده و در غزل و قصیده و مثنوی و رباعی وارد شده و نمودارهایی به‌دست داده است. مقاله‌ها. از او بیش از صدوهفتاد مقاله در موضوعات ادبی، علمی، تاریخی، مذهبی، در مجلات و نشریات معتبر و دانشنامه‌ها، از جمله: راهنمای کتاب، یغما، سخن، رادیو ایران، آینده، مجلات دانشکده‌های ادبیات دانشگاه تهران، دانشگاه تربیت معلم، دانشسرای عالی، دانشنامه ایران و اسلام و دانشنامه جهان اسلام، مجموعه مقالات حافظ‌شناسی و نشریات دیگر به چاپ رسیده‌است. درگذشت. دکتر سید
و نشریات دیگر به چاپ رسیده‌است. درگذشت. دکتر سید ضیاءالدین سجادی در ۳ مرداد سال ۱۳۷۵ هـ. ش در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آلدینگ مجلس قانون‌گذاری ملی کشور ایسلند است. آلدینگ در سال ۹۳۰ میلادی توسط نوادگان وایکینگ‌ها در ذینگولیر تأسیس شد که نخستین نمونه از آن چیزی بود که امروزه بنام مجلس نمایندگان یا مجلس قانون‌گذاری شناخته می‌شود. ساختمان کنونی آلدینگ بنام آلثینگیشوسه در سال ۱۸۸۱ در ریکیاویک ساخته شد. آلدینگ دارای ۶۳ نماینده است که از میان احزاب گوناگون انتخاب می‌شوند. سخنگوی کنونی آلدینگ اینر کریستین گوفینسن است.
تاریخجه یونیکس به اواسط دهه ۱۹۶۰ برمی‌گردد، وقتی که Massachusetts Institute of Technology، آزمایشگاه‌های بل AT&amp;T و ژنرال الکتریک یک سیستم‌عامل اشتراک زمانی آزمایشی به نام مولتیکس را برای رایانه مین‌فریم GE-645 توسعه می‌دادند. آزمایشگاه‌های بل که از پیچیدگی و اندازه مولتیکس ناامید شده بود، اما هنوز اهداف آن را در سر می‌پروراند، به آهستگی از پروژه کناره‌گیری کرد. آخرین پژوهشگران آن‌ها که پروژه مولتیکس را ترک کردند، کن تامسون، دنیس ریچی، داگاس مک‌ایلروی و جو اوسانا بودند. آن‌ها تصمیم گرفتند تا کار را از
جو اوسانا بودند. آن‌ها تصمیم گرفتند تا کار را از ابتدا و در مقیاسی بسیار کوچکتر شروع کنند. در سال ۱۹۷۹، دنیس ریچی اینگونه دید خود نسبت به یونیکس را بیان کرد: در حالی که کن تامسون هنوز به محیط مولتیکس دسترسی داشت، بر روی آن شبیه‌سازهای جدیدی برای سیستم صفحه‌بندی و سیستم فایل نوشت. او همچنین یک بازی ویدئویی تحت عنوان سفر فضایی نوشت. اما برای اجرای این بازی، احتیاج به یک رایانه کاراتر و ارزان‌تر بود. او در نهایت یک PDP-7 که خیلی از آن استفاده نشده بود، در آزمایشگاه‌های بل پیدا کرد. در سال ۱۹۶۹، تیمی از محققان
بل پیدا کرد. در سال ۱۹۶۹، تیمی از محققان آزمایش‌گاه‌های بل به رهبری تامسون و ریچی، و با حضور رود کانادی، بر روی این PDP-7، یک فایل سیستم سلسله‌مراتبی، مفهوم فرایندهای رایانه‌ای، فایل‌های دستگاهی، مفسر خط فرمان و تعدادی برنامه کوچک را توسعه دادند. دهه ۱۹۷۰. در سال ۱۹۷۰، Peter Neumann نام UNICS را برای پروژه انتخاب کرد که برگرفته از عبارت UNiplexed Information and Computing Service به معنای «سرویس رایانشی و اطلاعاتی یونیپلکس‌شده» است. این نام، یک جور بازی با نام Multics است. (خود کلمه Multics از عبارت
با نام Multics است. (خود کلمه Multics از عبارت Multiplexed Information and Computer Services به معنای «سرویس رایانه‌ای و اطلاعاتی تسهیم‌شده» گرفته شده‌است) کلمه Uniplexed تنها یک بازی با کلمه Multiplexed است و معنای خاصی ندارد. این نام به این خاطر انتخاب شد که یونیکس، همان مولتیکس اما به صورت عقیم‌شده بود. تا این لحظه، آزمایشگاه‌های بل از این پروژه حمایت مالی نمی‌کرد. وقتی که گروه تحقیقاتی علوم رایانه خواست از یونیکس بر روی ماشینی بزرگ‌تر از یک PDP-7 استفاده کند، تامسون و ریچی موفق شدند تا در ازای افزودن
کند، تامسون و ریچی موفق شدند تا در ازای افزودن قابلیت‌هایی برای پردازش متن به یونیکس، یک ماشین PDP-11/20 را مبادله کنند. این کار باعث شد تا آزمایش‌گاه‌های بل تا اندازه‌ای از یونیکس حمایت مالی کند. در سال ۱۹۷۰، برای اولین بار، سیستم‌عامل یونیکس به‌طور رسمی نام‌گذاری شد و بر روی یک رایانه PDP-11/20 به اجرا درآمد. یک برنامه قالب‌بندی متن به نام roff و یک ویرایشگر متن به یونیکس اضافه شده بود. تمام این سه، به زبان اسمبلی PDP-11/20 نوشته شده بودند. آزمایشگاه‌های بل از این سیستم پردازش متن اولیه، که از یونیکس،
بل از این سیستم پردازش متن اولیه، که از یونیکس، roff و آن ویرایشگر متن تشکیل می‌شد، به منظور پردازش متن تقاضاهای پتنت استفاده می‌کرد. خیلی زود نسخه پیشرفته‌تری از برنامه roff تحت عنوان troff به وجود آمد که اولین برنامه انتشار الکترونیکی با قابلیت حروف‌چینی تمام و کمال بود. «راهنمای برنامه‌نویسان یونیکس» هم در ۳ نوامبر ۱۹۷۱ منتشر شد. در سال ۱۹۷۲، یونیکس از ابتدا و با استفاده از زبان برنامه‌نویسی سی بازنویسی شد. این کار برخلاف باور عمومی در آن زمان بود که عنوان می‌کرد «چیزی به پیچیدگی یک سیستم‌عامل، که باید
می‌کرد «چیزی به پیچیدگی یک سیستم‌عامل، که باید با رویدادهایی سروکار داشته باشد که از دیدگاه زمان پاسخگویی حساس هستند، می‌بایست منحصراً با زبان اسمبلی نوشته شود. این مهاجرت از زبان اسمبلی به زبان سطح بالاتر C، باعث شد یونیکس با سکوهای سخت‌افزاری مختلف سازگارپذیرتر شود، در حین سازگار کردن یونیکس با یک سکوی سخت‌افزاری جدید، تنها کاری که باید انجام می‌شد این بود که بخش کوچکی از کدهای وابسته به ماشین بازنویسی شوند. سازمان AT&amp;T، (سازمان والد آزمایشگاه‌های بل)، بر طبق یک حکم توافقی در یک پرونده ضد انحصار
بل)، بر طبق یک حکم توافقی در یک پرونده ضد انحصار مربوط به سال ۱۹۵۶، از وارد شدن به تجارت رایانه منع شده بود. بر این اساس، یونیکس نمی‌توانست تبدیل به یک «محصول تجاری» شود. در واقع، بر طبق مفاد این حکم، آزمایشگاه‌های بل ملزم بود تا فناوری‌های غیرمخابراتی خو را برای مشتریانش دارای جواز کند. کن تامسون بی‌سروصدا به درخواست‌های مشتریان برای استفاده از یونیکس پاسخ می‌داد و دیسک‌ها و نوارها را برای آن‌ها ارسال می‌کرد که هر کدام، بر طبق روایات، حاوی یک یادداشت بودند که به صورت «با عشق، کن» امضا شده بودند. شرکت
که به صورت «با عشق، کن» امضا شده بودند. شرکت AT&amp;T یونیکس را تحت گواهی‌نامه‌هایی، برای دانشگاه‌ها، شرکت‌های بازرگانی و همین‌طور دولت ایالات متحده در دسترس ساخت. این گواهینامه‌ها شامل کل کد منبع یونیکس از جمله بخش‌هایی از هسته سیستم‌عامل که وابسته به ماشین بودند و با زبان اسمبلی PDP-11 نوشته شده بودند، می‌شدند. در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، کپی‌هایی از کدهای منبع یونیکس به صورت زیرنویس‌شده و به همراه توضیحات، در قالب کتابی از جان لیونز به نام تفسیری بر ویرایش ۶ یونیکس توسط لیونز، به همراه کد منبع دست به دست
۶ یونیکس توسط لیونز، به همراه کد منبع دست به دست می‌چرخید. این کتاب نقش قابل توجهی در استفاده از یونیکس به عنوان یک منبع آموزشی شد. فرق بین نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل یونیکس از روی راهنماهای کاربری‌شان مشخص می‌شد و این نسخه‌ها در واقع با استفاده از راهنماهای کاربری‌شان تشخیص داده می‌شدند. برای مثال، «ویرایش پنجم یونیکس» و «نسخه ۵ یونیکس» هر دو اشاره به یک نسخه از یونیکس داشتند. توسعه یونیکس با نسخه‌های ۴، ۵ و ۶ که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد، گسترش یافت. این نسخه‌ها مفاهیم جدیدی از جمله خط لوله‌ها را معرفی کردند
مفاهیم جدیدی از جمله خط لوله‌ها را معرفی کردند که منجر به توسعه یک کدبیس ماژولارتر شد و چرخه توسعه را سرعت بخشید. نسخه ۵ و خصوصاً نسخه ۶، منجر به ایجاد نسخه‌های مختلفی از یونیکس هم در داخل و هم در خارج از آزمایش‌گاه‌های بل شدند که از جمله آن‌ها می‌توان به PWB/UNIX، و همین‌طور IS/1، اولین نسخه تجاری از یونیکس اشاره کرد. همان‌طور که بخش‌های بیشتری از یونیکس به زبان سی بازنویسی می‌شد، سازگارپذیری آن هم افزایش می‌یافت. گروهی در University of Wollongong یونیکس را به Interdata 7/32 پورت کردند. آزمایشگاه‌های بل
را به Interdata 7/32 پورت کردند. آزمایشگاه‌های بل چندین پورت برای اهداف پژوهشی و استفاده داخلی در AT&amp;T را توسعه داد. از جمله ماشین‌هایی که یونیکس به آن پورت شد یک رایانه مبتنی بر پردازنده Intel 8086 بود (که MMU آن به صورت سفارشی ساخته شده بود) و همین‌طور سکوی UNIVAC 1100 بود. در می ۱۹۷۵، ARPA مزایای سیستم اشتراک زمانی یونیکس را در RFC 681 مستند کرد که در آن آمده بود یونیکس به عنوان یک هاست کوچک در شبکه آرپا، «چندین توانایی جالب توجه را ارائه می‌کند». در سال ۱۹۷۸، UNIX/32V، برای سیستم جدیدی که آن موقع
سال ۱۹۷۸، UNIX/32V، برای سیستم جدیدی که آن موقع توسط شرکت DEC عرضه شده بود، منتشر شد. در این هنگام، یونیکس به گونه‌های مختلفی بر روی بیش از ۶۰۰ ماشین اجرا می‌شد. نسخه ۷ یونیکس، آخرین نسخه ریسرچ یونیکس که به صورت گسترده منتشر می‌شد، در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. در نسخه ۷، تعدادی فراخوان‌های سیستمی چیزی در حدود تنها ۵۰ عدد بود، هرچند که تعداد فراخوان‌های سیستمی در نسخه‌های بعدی بیشتر شد. دهه ۱۹۸۰. آزمایش‌های بل نسخه‌های مختلفی از یونیکس را برای استفاده داخلی خود توسعه داد که از جمله آن‌ها می‌توان به CB UNIX (که
توسعه داد که از جمله آن‌ها می‌توان به CB UNIX (که پشتیبانی بهتری از پایگاه‌های داده داشت) و PWB/UNIX، «میزکار برنامه‌نویسان» اشاره کرد که برای گروه‌های بزرگی از برنامه‌نویسان تدارک دیده شده بود. آزمایشگاه‌های بل به تبلیغ PWB/UNIX، 32V و V7 پرداخت و در سال ۱۹۸۰ اظهار می‌داشت که «بیش از ۸۰۰ سیستم در خارج از آزمایش‌گاه‌های بل در حال حاضر در حال استفاده هستند» و سال بعد این تعداد «بیش از ۲۰۰۰» رسیده بود. شرکت AT&amp;T سیستم UNIX System III را به شکل عمه‌ای مبتنی بر نسخه ۷ برای استفاده تجاری آماده کرد که اولین
بر نسخه ۷ برای استفاده تجاری آماده کرد که اولین نسخه آن در سال ۱۹۸۲ کلید خورد. این نسخه همچنین از معماری VAX هم پشتیبانی می‌کرد. AT&amp;T همچنان به گواهینامه‌دار کردن نسخه‌های قدیمی یونیکس می‌پرداخت. AT&amp;T برای پایان دادن به نابسمانانی بین همه نسخه‌های مختلف، آن‌ها را ترکیب و UNIX System V Release 1 را منتشر کرد. این سیستم قابلیت‌های جدیدی مثل ویرایشگر vi و curses که از BSD گرفته شده بود را داشت. BSD نسخه‌ای از یونیکس بود که در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی توسعه داده می‌شد. این سیستم همچنین از سری ماشین‌های
داده می‌شد. این سیستم همچنین از سری ماشین‌های Western Electric 3B پشتیبانی می‌کرد. AT&amp;T از طریق Unix Support Group (به اختصار USG) از سیستم‌های ystem III و System V پشتیبانی و حمایت به عمل می‌آورد که به همین دلیل به این سیستم‌ها گاهی اوقات USG Unix گفته می‌شود.
جریان نقدی آزاد، جریان نقدی حاصل از عملیات بعد از کسر مالیات، بدون احتساب بدهی‌ها و هزینه‌های بهره شرکت است؛ بنابراین، جریان نقدی آزاد، وجوه نقدی است، که بعد از پوشش دادن نیازهای سرمایه‌گذاری و سرمایه در گردش و با فرض نبود بدهی، در دسترس شرکت قرار می‌گیرد. در شرکت‌های بدون بدهی یا فاقد اهرم مالی، جریان نقدی آزاد، همان جریان نقدی حقوق صاحبان سهام است. جریان نقدی آزاد عبارتست از سود عملیاتی پس از مالیات، به اضافه هزینه‌های غیرنقدی پس از کسر سرمایه‌گذاری (افزایش در تغییرات) در سرمایه در گردش، اموال،
(افزایش در تغییرات) در سرمایه در گردش، اموال، ماشین‌آلات، تجهیزات و سایر دارایی‌ها. جریان‌های نقدی آزاد اغلب این امکان را فراهم می‌کند، تا مدیریت در صورت نبود ساختار حاکمیت شرکتی مناسب، به دستکاری سود اقدام کند. شرکت‌هایی که دارای جریان‌های نقدی آزاد بیشتری هستند، با مشکلات هزینه نمایندگی بیشتری روبرو می‌باشند؛ به‌ویژه در شرکت‌هایی که فرصت‌های سرمایه‌گذاری کم بوده یا از رشد کم برخوردارند.
مسعود پاکدل (زاده ۱۳ تیر ۱۳۵۰ در اصفهان) عکاس و برنامه‌ساز ایرانی است. وی برادر حسین پاکدل و مهدی پاکدل می‌باشد. زندگی‌نامه. کار اصلی او عکاسی و برنامه‌سازی تلویزیون است. او کارشناس عکس در معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش مابین سال‌های ۷۱ تا ۷۳ بوده‌است. همکاری در زمینه عکس با سازمان صدا و سیما، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی کشور و مرکز هنرهای نمایشی از دیگر فعالیت‌های اوست. برنامه‌سازی برای سازمان صدا و سیما از سال ۷۲ و همکاری در راه اندازی سیمای بامدادی و شبکه سوم سیما سال ۷۳ از
اندازی سیمای بامدادی و شبکه سوم سیما سال ۷۳ از جمله همکاری‌های او با صدا و سیما می‌باشد.
جریان نقد عملیاتی، عدد وجه نقد ایجاد شده در نتیجه عملیات عادی شرکت پس از کسر شدن همه هزینه‌های عملیاتی (مثلا سرمایه گذاری های طولانی مدت بر روی اقلام سرمایه ای یا هزینه کردن برای بیمه کردن کسب و کار و موارد دیگری که در ادامه می آید) بدست می‌آید و مجموعه‌ای از تعدیلات بر روی سود خالص صورت می‌دهد. تهیه صورت جریان وجه نقد عملیاتی براساس اصول پذیرفته شده حسابداری آمریکا، با سود بعد از مالیات و اقلام غیر مترقبه و استثنایی (همان استهلاکات) آغاز می‌گردد و عبارت است از نقدینگی ایجاد شده در اثر عملیات شرکت، منهای
از نقدینگی ایجاد شده در اثر عملیات شرکت، منهای مالیات، بهره یا بهره های پرداختی، سودهای پرداختی به سهامداران که سپس تعدیلات دیگری بابت هزینه استهلاک دارایی‌های ثابت، سود (زیان) غیرعملیاتی فروش دارایی‌های ثابت، تغییرات سرمایه در گردش، تغییرات بهره پرداختنی و مالیات بر درآمد پرداختنی و درآمد سرمایه‌گذاری در آن صورت میگیرد. براساس تعاریف استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی حسابداری، جریان وجه نقد (از نوع آزاد و غیر عملیاتی آن) با "سود قبل از بهره، مالیات و استهلاک" و "سود عملیاتی" که هر دو درآمد (سود) هایی
و "سود عملیاتی" که هر دو درآمد (سود) هایی "قبل" از کسوراتی خاص میباشند مرتبط و نزدیک میباشد، حال آن که جریان وجه نقد عملیاتی رقمیست که "بعد" از این کسورات به دست میاید. جریان نقد عملیاتی عملا وجوه نقدی است که شرکت از طریق انجام فعالیت‌های تجاری خود ایجاد می‌کند و آن را می‌توان برای کنترل کیفیت سود سهام شرکت‌ها مورد استفاده قرار داد. شاخصیست که نشان میدهد آیا شرکت قادر است به قدر کافی جریان نقدی برای ادامه و رشد فعالیت خود ایجاد نماید یا باید به دنبال تامین مالی از بیرون شرکت باشد. اگر یک شرکت در صورت سود و
از بیرون شرکت باشد. اگر یک شرکت در صورت سود و زیان خود، سود گزارش کند، اما جریان نقد عملیاتی آن منفی باشد، ممکن است از تکنیک‌های حسابداری نادقیق استفاده کرده باشد.
شش گلوله یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی ارنی بارباراش، تهیه‌کنندگی براد کرووی با بازی ژان-کلود ون دام، جو فلانیگان، آنا-لوئیس پلومن و شارلوت بومانت است. این فیلم در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲ به صورت ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. این اسم فیلم به ادعایی اشاره دارد که در دنیای قاچاق انسان، جان انسان به قدری ارزان است که می‌توان کودک را با شش گلوله خرید. اگرچه فیلم وضعیت مولداوی در اروپای شرقی را به تصویر می‌کشد و ماجراها قرار است در مولداوی اتفاق بیفتد، از قضا حتی یک صحنه در
است در مولداوی اتفاق بیفتد، از قضا حتی یک صحنه در مولداوی فیلمبرداری نشده است. داستان. مزدور کهنه‌کار سامسون گال (ژان کلود ون دام) زمانی که اقداماتش منجر به کشته شدن قربانیان بی‌پناه شد، از جنگ بازنشسته می‌شود، اما اکنون او آخرین امید برای یک پدر ناامید است. اندرو فایدن (جو فلانیگان) رزمی‌کار ترکیبی می‌داند که چگونه مبارزه کند، اما به تنهایی آماده نیست که در خیابان‌های فاسد یک شهر خارجی برای یافتن دختر ربوده شده‌اش حرکت کند. این دو با هم سعی می‌کنند شبکه‌ای از جنایتکاران را که بی‌گناهان را شکار می‌کنند،
از جنایتکاران را که بی‌گناهان را شکار می‌کنند، متوقف کنند.
جنرال موتورز اروپا، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که مدیریت بخش اروپا شرکت جنرال موتورز را برعهده دارد. شرکت جنرال موتورز اروپا در سال ۱۹۸۶ راه‌اندازی شد و در حال حاضر مدیریت ۱۴ کارخانه جنرال موتورز، ۸٫۷۰۰ نمایندگی فروش و ۵۴٫۵۰۰ کارمند را، در ۹ کشور اروپایی، دارا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر زوریخ، سوئیس قرار دارد و به‌عنوان شرکت تابعه جنرال موتورز فعالیت می‌کند.