payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌توان مورد بررسی قرار داد، در حالی که با توجه انتشار آمار توسط آژانس بین‌المللی انرژی ۴۰٪ سرانه انرژی مصرفی توسط ساختمانها مصرف می‌شود. مجموع اصول طراحی و ساخت ساختمان سبز. الف: کارآمدی سایت در کنار طراحی باصرفه جویی حداکثر در استفاده از انرژی آب و برق و دیگر منابع. ب: حفاظت از سلامت و آرامش ساکنین ج: کاهش ضایعات آلودگی و مخرب محیط زیست. پرداختن به نکات مورد تأمل در نحوه طراحی – فلسفه طراحی- کیفیت هوا و اشاره به نکات بدست آمدن ساختمان سبز می‌پردازیم. حامیان و طراحان اصلی ساخت و ساز ساختمان سبز را می‌توان
و طراحان اصلی ساخت و ساز ساختمان سبز را می‌توان از :EPA آژانس حفاظت از محیط زیست، استاندارد ISO 14040 و شورای ساختمان سبز ایالات متحده (USGBC) نام برد که در شورای ساختمان سبز دریافت گواهی نامه سبز (LEED) را به عنوان معتبرترین گروه کارشناسان این عرصه نام آورد. LEED دارای ۶ نقطه کلیدی برای پایداری یک سایت ساختمانی می‌باشد؛ که در آن باید براساس چک لیست بررسی و در نهایت مجموع امتیازها به دریافت درجه گواهی نامه شایسته آن: و بالاترین آن: ۴- گواهی نامه پلاتینیوم منجر می‌گردد. سیستم امتیازدهی آیین‌نامه لید، به
منجر می‌گردد. سیستم امتیازدهی آیین‌نامه لید، به صورت داوطلبانه، بر اساس رضایت و موافقت عمومی می‌باشد. در این استاندارد تأثیرات ساختمان در طول دوره عمر آن مد نظر قرار می‌گیرد که به تهیه آیین‌نامه ای عملیاتی و دقیق در زمینه طراحی، ساخت و بهره‌برداری ساختمان سبز منجر شده است. سیستم امتیازدهی آیین‌نامه لید برای ساختمانهای جدید و ساختمان‌های موجودِ تجاری، مسکونی و سازمانی استفاده می‌شود و بر اساس مفاهیم اصلی تئوری و عملی محیط زیست و انرژی تبیین شده است. این آیین‌نامه شامل ۵ فصل می‌باشد که عبارتند از: ۱-محل‌های
شامل ۵ فصل می‌باشد که عبارتند از: ۱-محل‌های پایدار؛ ۲-بازدهی آب؛ ۳-انرژی و جو؛ ۴-مصالح و منابع؛ ۵-کیفیت محیط داخلی. همچنین یک فصل با عنوان «ابتکار در طراحی» در نظر گرفته شده است و برای موارد مرتبط با ساختمان سبز که احتمالاً در ۵ فصل قبلی مطرح نشده، گنجانده شده است. «اولویت منطقه ای» عنوان فصل دیگری از آیین‌نامه می‌باشد که بر حسب موقعیت پروژه و اهمیت بکارگیری المان‌های منطقه ای در طراحی و ساخت، به ساختمان تعلق می‌گیرد. صرفه جویی انرژی در سه قالب: مبانی، متوسط و پیشرفته. مباحثی در مورد اصلیت حفظ منابع فسیلی
و پیشرفته. مباحثی در مورد اصلیت حفظ منابع فسیلی و جلوگیری از اسراف آن می‌باشد؛ که هر شخص یا سازمانی می‌تواند برای بدست آوردن بخشی از آن به راحتی تلاش کند تا در حفظ منافع طبیعی محیط زیست و انرژی پاک تلاش تقدیر برانگیزی انجام دهند. روندی است که با محیط زیست و حفظ منابع طبیعی سازگار در طول چرخه عمر ساختمان سازگار می‌باشد. از ایده گرفته تا طراحی، ساخت و ساز، بهره‌برداری، نگهداری، تعمیر و تخریب آن با محیط زیست سازگار بوده ساخت آن نیازمند همکاری متقابل اعضای تیم طراحی می‌باشد. معماران و مهندسین و کارفرمایان در
طراحی می‌باشد. معماران و مهندسین و کارفرمایان در هر مرحله از تکمیل پروژهٔ ساختمان سبز درتلاشند تا توسعه دهنده و تکمیل‌کنندهٔ انتظارات سنتی از ساختمان باشند تا از نظر صرفهٔ اقتصادی، ماندگاری و تأمین آسایش در سطح بالایی قرار گیرد. اگرچه تکنولوژی روز به‌طور پیوسته توسعه یافته‌اند تا تکمیل‌کنندهٔ فعالیت‌ها در ساخت ساختمانی سبز تر می‌باشد، ساختمان‌های سبز طراحی شده‌اند تا از تأثیر کلی محیط ساخته شده بر سلامتی انسان و محیط زیست از طریق: مفهوم مشابه، ساختمان طبیعی (natural Building) می‌باشد، ساختمانی که معمولاً
(natural Building) می‌باشد، ساختمانی که معمولاً زیر بنای کوچکتری دارد و هدف اصلی استفاده از مواد اولیهٔ طبیعی که به‌طور بومی در هر ناحیه مو جود است، می‌باشد. دیگر موضوع‌های مرتبط، طراحی زیست مدار(sustainable design)و معماری سبز(green architecture) می‌باشد. زیست مداری به معنای در بر طرف ساختن احتیاجات نسل حاضر به دون به خطر انداختن امکان نسل‌های آینده درتامین نیازهایشان است. اگرچه بعضی از برنامه‌های ساختمان‌سازی سبز به عمل مقاوم‌سازی بناهای موجود رسیدگی نمی‌کنند اما بقیه اهمیت می‌دهند. اصول ساختمان سبز به
اما بقیه اهمیت می‌دهند. اصول ساختمان سبز به راحتی می‌تواند در فعالیت‌های مقاوم‌سازی ساختمان‌های موجود همچون ساخت سازه‌ای جدید تعبیه شوند. خدمات دولتی ایالت متحده طبق گزارشی در سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱۲ ساختمان با طراحی پایدار و قیمتی کمتر و کمترین میزان مصرف انرژی بنیان نهاده است. کاهش اثرات زیست‌محیطی. هدف فعالیت ساختمان‌سازی سبز کاهش تأثیرات زیست‌محیطی ساختمان‌ها می‌باشد بنابراین نخستین قانون در این راستا ان است که سبزترین ساختمان ساختمانی است که ساخته نشده باشد. ساختمان‌سازی جدید اغلب زیربنای یک ساختمان را
ساختمان‌سازی جدید اغلب زیربنای یک ساختمان را کاهش می‌دهد در نتیجه نساختن ساختمان برساختن ساختمانی سبز ارجحیت دارد. قانون دوم: تا حدی که ممکن است ساختمان باید کوچک باشد قانون سوم: به پراکندگی (تمایل شهرها به پراکندگی ب طور نا منظم) کمک نکند. فرقی ندارد چه اندازه بر روی پشت‌بام فضای سبز ایجاد کنید یا از چند پنجرهٔ دو جداره در ساخت ساختمان استفاده نمایید، در صورتی که شما به پراکندگی کمک نمایید در رسیدن به مقصودتان شکست خورده‌اید. محل‌های متراکم به روستاها و فضاهای سبز ترجیح داده می‌شوند. ساختمان‌ها در برابر
سبز ترجیح داده می‌شوند. ساختمان‌ها در برابر مساحت عظیمی از زمین مسئول هستند. مطابق با امار منابع ملی حدود ۱۰۷ میلیون هکتار از زمین‌های ایالت متحده در حال توسعه می‌باشند. آژانس بین‌المللی انرژی طی نشریه‌ای تخمین زده است که ساختمان‌های موجود ۴۰٪ از کل انرژی مصرفی زمین و ۲۴٪ از کل تولید گاز کربن دی‌اکسید می‌باشند هزینهٔ ساخت و بازدهی. بیشترین مورد نقد شده در بنای ساختمان‌های دوست دار محیط زیست هزینهٔ آن می‌باشد فتوولتائیک‌ها لوازم و ابزار جدید و تکنولوژی‌های مدرن هزینهٔ بیشتری دربردارند. هزینهٔ حق بیمهٔ اغلب
هزینهٔ بیشتری دربردارند. هزینهٔ حق بیمهٔ اغلب ساختمان‌های سبز کمتر از ۲٪ می‌باشد اما بازده ان ۱۰ برابر کل عمر ساختمان است. ضعف بین اطلاع دربارهٔ هزینه‌های پیش رو در مقابل هزینهٔ چرخهٔ زندگی می‌باشد. پس‌انداز پول با استفاده مؤثرتر از آب و برق که موجب کاهش هزینهٔ قبض انرژی می‌شود، امکان‌پذیر است. پیش‌بینی شده است، ناحیه‌های مختلف می‌توانند ۱۳۰ بیلیون دلار از کاهش هزینهٔ قبض انرژی ذخیره کنند. مطالعاتی در طول یک دورهٔ ۲۰ ساله نشان داده است که بعضی از ساختمان‌ها بین ۵۳ دلار تا ۷۰ دلار در هر فوت مربع معادل۳۰/۵
بین ۵۳ دلار تا ۷۰ دلار در هر فوت مربع معادل۳۰/۵ سانتی‌متر مربع بازگشت سرمایه به همراه داشته‌اند.
گروه بیمه استرالیا شرکت خدمات مالی استرالیایی و چندملیتی است، که در زمینه ارائه خدمات بیمه‌های عمومی، بیمه عمر، بیمه خودرو، بیمه خانه و آتش‌سوزی فعالیت می‌نماید. گروه بیمه استرالیا در سال ۲۰۰۰ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای عملیات در کشورهای تایلند، مالزی، چین، استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سیدنی، استرالیا قرار دارد و سهام آن () در بازار بورس اوراق بهادار استرالیا دادوستد می‌شود. گروه بیمه استرالیا پس از شرکت بیمه کیوبی‌ای به‌عنوان دومین شرکت بیمه استرالیا، شناخته
به‌عنوان دومین شرکت بیمه استرالیا، شناخته می‌شود.
لوک دامون گاس (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۸)، هنرپیشه و خواننده انگلیسی است. او در فیلم‌های زیادی از جمله تیغه ۲، یک شب با پادشاه در نقش خشایارشا، ، ""، فیلم تکن در نقش استیو فاکس، سری فیلم‌های مسابقه مرگ و مذاکره با هیتمن ایفای نقش کرده‌است. او همچنین در فیلم‌های خونریزی و هفت زیرین بازی کرده‌است.
پیوند قلب ، عمل جراحی است که در آن قلب یک فرد به فرد دیگری پیوند اندام داده می‌شود. پیوند قلب در برخی موارد از بیماری نارسایی قلبی، به عنوان مرحلهٔ آخر درمان مطرح می‌شود، زمانی که هیچ‌یک از درمان‌های طبی و جراحی دیگر مفید نبوده و هیچ امکان دیگری نیز وجود نداشته باشد. در سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۳۹۳ خورشیدی) گروهی از پزشکان در بیمارستان سنت وینسنت در سیدنی استرالیا برای نخستین بار در جهان قلبی مرده را احیا کردند و به یک زن ۵۷ ساله که بیماری قلبی مادرزادی داشت پیوند دادند. تاریخچه. اولین پیوند قلب انسان به انسان در
دادند. تاریخچه. اولین پیوند قلب انسان به انسان در سال ۱۹۶۷ انجام شده‌است. در روز سوم دسامبر ۱۹۶۷، قلب دنیس داروال، قربانی ۲۶ ساله تصادف رانندگی در داخل قفسه سینه لوئیس واشکانسکی، فروشنده ۵۴ ساله شروع به تپیدن کرد. کریستیان بارنارد، جراح اهل آفریقای جنوبی تیم جراحی را هدایت می‌کرد. با وجودی که واشکانسکی فقط ۱۸ روز زنده ماند، اما گزارش‌های اولیه این عمل جراحی را «تاریخی» و «موفقیت‌آمیز» توصیف کردند. خبر نخستین جراحی پیوند قلب انسان به انسان به سرعت به سرخط خبرهای جهان تبدیل شد و چنان توجه رسانه‌ها را به خود
جهان تبدیل شد و چنان توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد که فصل جدیدی را در زمینه کار پزشکان و بیماران مشهور، نشست خبری پس از جراحی‌ها و اطلاع‌رسانی گزارش‌های پزشکی گشود. این جراحی در کنار خبر قدم گذاشتن انسان روی کره ماه که دو سال بعد اتفاق افتاد، یکی از مهمترین اتفاقات قرن بیستم بود. در سال ۱۹۶۸، ۴۷ تیم پزشکی متفاوت بیش از صد عمل پیوند قلب را در سراسرجهان انجام دادند. اولین پیوند قلب در ماه می ۱۹۶۸ در بریتانیا مثل همه جا به شدت مورد توجه رسانه‌ها و عموم مردم قرار گرفت اما بحث و جنجالی عمومی که دربارهٔ این
قرار گرفت اما بحث و جنجالی عمومی که دربارهٔ این نوع جراحی درگرفت باعث شد در دهه ۱۹۷۰ موقتاً ممنوع شود. از آن زمان رویه‌های پیوند، تجهیزات و داروها به‌طور مداوم ارتقا یافته‌اند. از سال ۱۹۸۳ که سیکلوسپورین در اختیار قرار گرفت، پیوند قلب به صورت یک گزینهٔ درمانی برای بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی شدید تبدیل شد. جراحی پیوند قلب امروزه عملی رایج و تحولی در افزایش طول عمر است که برای رسیدن به اینجا راه دشواری را طی کرده‌است. پیچیدگی‌های اخلاقی. در آغاز بیشتر دریافت کنندگان قلب فقط مدت کوتاهی زنده می‌ماندند -
کنندگان قلب فقط مدت کوتاهی زنده می‌ماندند - بعضی فقط چند ساعت- و همین بالا بودن آمار مرگ پس از جراحی پیوند انتقادها را افزایش داد. پرسش‌هایی دربارهٔ اینکه آیا امکانات موجود برای مهار سیستم ایمنی بدن بیمار در حد چنین جراحی‌ای هست و آیا اصلاً این جراحی ارزش آن را دارد که چنین تکنولوژی پیشرفته‌ای برایش به کار گرفته شود. پیچیدگی‌های اخلاقی و مشکلات قانونی دربارهٔ جدا کردن یک قلب سالم که همیشه نماد زندگی و مرگ بوده‌است و اینکه آیا این عمل به منزله کشتن فرد اهداکننده قلب خواهد بود، نگرانی‌های دیگری را مطرح کرد.
قلب خواهد بود، نگرانی‌های دیگری را مطرح کرد. انگیزه پزشکان در نجات جان بیمارانی که به عنوان اهداکننده بالقوه شناسایی می‌شدند، مورد تردید قرار گرفت به خصوص پس از آنکه در دومین عمل جراحی پیوند قلب بارنارد، در ژانویه ۱۹۶۸ قلب یک مرد رنگین‌پوست — اصطلاحی که در آفریقایی جنوبی دوران نژادپرستی، برای نژادهای مختلط استفاده می‌شد — به یک مرد سفیدپوست پیوند زده شد. جراحی اندام‌های سالم برای پیوند به بیماران دیگر از یک سو باعث امیدواری و از یک سو باعث وحشت شد. اما هم‌زمان با پیشرفت‌های چشمگیر در درمان سیستم ایمنی
هم‌زمان با پیشرفت‌های چشمگیر در درمان سیستم ایمنی پیوند قلب، این جراحی‌ها دوباره از سر گرفته شدند. تاریخچه پیوند قلب در ایران. در تاریخ ۳۰ آذر ماه ۱۳۷۱ نخستین عمل موفقیت‌آمیز پیوند قلب باز در ایران توسط دکتر محمدعلی سنجریان در شیراز انجام شد. تاریخچه پیوند قلب در افغانستان. افغانستان نود و سومین کشور جهان در زمینهٔ پیوند اعضای بدن است. طبق اعلام وزارت صحت (بهداشت) افغانستان، سالانه ۱۵۰۰ عمل قلب در افغانستان انجام می‌شود. ۴ مرکز پیوند اعضا در افغانستان فعال است. هم چنین اولین پیوند قلب در افغانستان توسط
است. هم چنین اولین پیوند قلب در افغانستان توسط داکتر سمیر بیات متخصص افغان كه در شهر هايدلبرگ آلمان زندگي ميكرد صورت گرفت. نخستین پیوند قلب مرده. در سال ۲۰۱۴ میلادی (۱۳۹۳ خورشیدی) برای نخستین بار در جهان گروهی از پزشکان در بیمارستان سنت وینسنت در سیدنی استرالیا قلبی را که ۲۰ دقیقه بود دیگر نمی‌تپید احیا کردند و به یک خانم ۵۷ ساله که بیماری قلبی مادرزادی داشت پیوند دادند. در شیوه بدیعی که در سیدنی به کار رفته شد، قلبی که ضربانش متوقف شده در دستگاهی که «جعبه قلب» نامیده می‌شود گذاشته می‌شود. در این جعبه، قلب
نامیده می‌شود گذاشته می‌شود. در این جعبه، قلب گرم نگه داشته می‌شود، ضربان احیاء می‌شود و یک مایع مغذی کمک می‌کند که آسیب به ماهیچه‌های قلب کم شود. پس از پیوند قلب این خانم، دو جراحی مشابه موفق دیگر نیز انجام شده‌است. این موفقیت با استقبال زیادی در جهان مواجه شده‌است. بنیاد قلب بریتانیا آن را «پیروزی بزرگ» خواند. تا پیش از این شیوه، قلب تنها عضو بدن انسان بود که پس از توقف ضربان، قابل پیوند نبود. پیوند پس از توقف ضربان قلب به اهداء عضو پس مرگ عروقی معروف است، معمولاً قلب‌های پیوندی بعد از مرگ مغزی پیش از
معمولاً قلب‌های پیوندی بعد از مرگ مغزی پیش از اینکه از تپیدن باز بایستند از بدن اهداء کننده خارج می‌شوند، حدود چهار ساعت در یخ نگهداری شده و بعد از آن به بیمار پیوند می‌خورند. محدودیت‌ها. اگر بیمار دارای هر یک از بیماری‌های زیر باشد پیوند قلب برای او ممنوع است: برخی بیماری‌ها و مشکلات نیز می‌توانند خطر ایجاد عوارض پس از جراحی، پیوند را افزایش و شانس بهبود بیمار را کاهش دهند: منبع قلب اهدایی. افرادی که دچار مرگ مغزی شده‌اند در صورتی که آزمایش آن‌ها با فرد گیرنده مطابق باشد با رضایت خانوادهٔ فرد می‌توان عضو
مطابق باشد با رضایت خانوادهٔ فرد می‌توان عضو او را اهدا کرد. وظیفهٔ تیم بیهوشی در قبال این افراد حفظ راه هوایی و حمایت قلبی-عروقی جهت جلوگیری از بی‌اکسیژنی و بافت‌مردگی است. قلب باید از نظر اکوکاردیوگرام، طبیعی باشد. برای حفظ فشار خون نباید به دوزهای بالای داروهای اینوتروپ نیازی داشته باشد و بیماری سرخرگ کرونری نداشته باشد. قلبی که دچار نارسایی باشد مناسب اهدا نیست. سازگاری. برای انجام پیوند فرد دهنده و گیرنده باید آزمایش‌هایی جهت ارزیابی تطبیق فاکتورهای خونی و آنتی‌ژنی انجام دهند. ۳ نوع آزمایش باید با هم
و آنتی‌ژنی انجام دهند. ۳ نوع آزمایش باید با هم تطابق داشته باشند: شرح عمل. قلب اهدایی باید نهایتاً تا ۶ ساعت پس از برداشته شدن از بدن فرد دهنده به بدن فرد گیرنده پیوند داده شود. این قلب تا قبل از پیوند خوردن باید درون بسته‌های حاوی یخ نگهداری شود. قبل از بستن برش قفسهٔ سینه، جراح یک چست تیوب (لولهٔ قفسهٔ سینه) جهت تخلیهٔ هوا و ترشحات، از فضای مدیاستن و قفسهٔ سینه تعبیه می‌کند. الکترودهای اپی کاردیال ضربان ساز روی سطح دهلیز و بطن راست قرار داده می‌شوند. پیش آگهی. بخت بقای یک ساله ۸۰٪، پنج ساله ۶۵٪، و دوازده
بخت بقای یک ساله ۸۰٪، پنج ساله ۶۵٪، و دوازده ساله ۳۵٪ است. عوارض. رد پیوند. بعد از انجام پیوند، سه نوع رد امکان دارد رخ دهد که شامل موارد زیر می‌باشد: داروهای مورد استفاده پس از عمل. جهت پیشگیری از رد پیوند توسط سیستم ایمنی و نیز درمان عوارض دیگر، از دو دسته دارو استفاده می‌شود: فعالیت‌های خود مراقبتی بعد از عمل. پیشگیری از عفونت. -در صورت داشتن علایم زیر به پزشک مراجعه کنید:
کفر فیلا یکی از شهرهای لبنان و از توابع استان نبطیه است. موقعیت. کفرفیلا در جنوب لبنان قرار داشته و ۲۲ کیلومتر با مرکز استان نبطیه فاصله دارد. شخصیت‌ها. از خاندان‌های مشهور این ناحیه می‌توان به خاندان عسیران، محی الدین و زین اشاره کرد و همچنین از شخصیت‌های مشهور لبنانی برخاسته از این ناحیه باید نعیم قاسم را نام برد.
برادران مازراتی کارلو، بیندو، آلفیری، اتوره و ارنستو پنج برادر ایتالیایی بودند، که در سال‌های نخست قرن بیستم، شرکت خودروسازی مازراتی را در شهر بولونیا تأسیس کردند. والدین آنها رودولفو مازراتی و کارولینا لوسی بودند و هر پنج برادر در شهر لمباردی، ایتالیا زاده شدند. اعضاء. رودولفو مازراتی ۷ پسر داشت، که پنج پسر وی به‌علت راه‌اندازی شرکت مازراتی، به برادران مازراتی مشهور شدند. آلفیری اول، در سال ۱۸۸۵ زاده شد و در یک سالگی درگذشت، به همین دلیل برای یادبود وی، فرزند بعدی، "آلفیری دوم" نامیده شد، که به آلفیری
فرزند بعدی، "آلفیری دوم" نامیده شد، که به آلفیری مازراتی مشهور می‌باشد.
زبان نیاهندوایرانی که «زبان نیاآریایی» نیز نامیده می‌شود، زبان گروهی از مهاجران هندواروپایی بود که در حدود هزاره ۳ ق. م از هم‌نژادان خویش جدا شدند و در دشت‌های آسیای مرکزی رحل افکندند. تاریخچه. آریایی‌ها در اوایل هزاره ۲ ق. م به دو گروه بزرگ «هندوآریایی» و «ایرانی» تقسیم شدند. دسته‌ای از هندوآریایی‌ها خود را به آسیای صغیر و شمال میان‌رودان رساندند و با هوریان درآمیختند. وجود واژه‌های هندوآریایی و اسامی خاص هندوآریایی در کتیبه‌های میخی میتانی (متعلق به ۱۷۰۰ تا ۱۴۰۰ ق. م) نشان می‌دهد که هندوآریایی‌ها در آن
تا ۱۴۰۰ ق. م) نشان می‌دهد که هندوآریایی‌ها در آن هنگام در بین‌النهرین مردمی شناخته شده بودند و حتی در میان طبقات حاکم میز راه یافته بودند. در عهدنامه‌ای از حدود ۱ت ۴۰۰ پ. م میان شوپیلولیومس، شاه هیتی و متیوزه یا کورتیوزه، شاه میتانی که در بغازکوی ترکیه یافت شده است، پادشاه میتانی به خدایانی هوری سوگند می‌خورد و چند نام خدای هندوآریایی را نام می‌برد: میتره miitra، وَرونه aruna, indara ایندره، ناسَتیه nassattiya. نیز در متنی هیتی دربارهٔ پروش است و ارابه رانی به قلم شخصی به نام کیکولی که آن نیز در بغازکوی
به قلم شخصی به نام کیکولی که آن نیز در بغازکوی یافت شده، چند عدد هندوآریایی دیده می‌شود: یک aika، سه tri,tera,ticra، پنج panza، نه na,nawa. به علاوه، در متنی هوری از یورگان تپه (جنوب غربی کرکوک) کلماتی برای رنگ اسب به کار رفته است که اهل هندوآریایی دارد: babru (خرمایی)، parita (خاکستری). از سوی دیگر، در الواح گلی به خط میخی بابلی که در العمارنه مصر یافت شده، از حکمرانانی با نام‌های هندوآریایی نام برده شده است (مثل artamanya) که در اواسط هزاره ۲ ق. م در سوریه حکومت می‌کردند. کاسی‌ها نیز در ۱۷۶۰ ق. م بابل را
حکومت می‌کردند. کاسی‌ها نیز در ۱۷۶۰ ق. م بابل را فتح کردند، خورشید را šuriaš می‌نامیدند که واژه‌ای هندوآریای است. در گذشته‌های بسیار دور آریایی زبان‌ها تماس‌هایی با بالتها، داکیه‌ای-میسیه‌ای‌ها و اقوام فینو-اوگری داشتند. برای مثال واژه‌های orya (برده) و mete (عسل) در فینو-اوگری آغازین دخیل از آریایی آغازین است. درخشانی حضور گروهی از آریایی‌ها را در بین‌النهرین به هزاره‌های ۳و۴ ق. م به پیش از زمان سومریان، می‌رساند. به اعتقاد او، برخی از جای‌نام‌های نژادی در زبان سومری دخیل از آریایی است، مثلاً urudu در
در زبان سومری دخیل از آریایی است، مثلاً urudu در سومری (به معنی «مس»)، بازمانده rudhra آریایی (به معنی «سرخ») است. کشفیات اخیر زبانشناختی وجود دسته دیگری از هندواروپایی را در شمال دریای سیاه و در میان قبایل ایرانی تنبار اسکیتی تأیید می‌کن. پیشتر همه واژه‌های آریایی آن منطقه را - که غالباً در منابع یونانی یافت می‌شود - واژه‌های اسکیتی و در نتیجه ایرانی می‌پنداشتند. اما اکنون روشن شده است که برخی آن واژه را نمی‌توان ایرانی دانست و باید هندواروپایی به‌شمار آورد. مثل mesple (بدر، قرص کامل ماه؛ سنسکریت: mās،
مثل mesple (بدر، قرص کامل ماه؛ سنسکریت: mās، یعنی ماه؛ sinu یعنی رود تنائیس، رود دُن؛ سنسکریت: sindhu (رود، رود سند). با این همه، هسته اصلی هندوآریایی‌ها در فاصل سال‌های ۱۷۰۰ و ۱۲۰۰ پ م با گذر از رشته کوه‌های هندوکش در شمال افغانستان کنونی به شمال غرب هند (پنجاب و نواحی مجاور آن) رفتند و سپس به تدریج مناطق شرقی و جنوبی شبه قاره هند را نیز به تصرف خود درآوردند. جدایی اقوام ایرانی از هم نژادان آریایی‌شان در اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره نخست پ. م صورت گرفت. دربارهٔ مهاجرت ایرانیان غربی (مادها و پارس‌ها) دو
دربارهٔ مهاجرت ایرانیان غربی (مادها و پارس‌ها) دو نظریه وجود دارد: برخی بر این باورند که آنان نخست به سوی شمال رفتند، دریای خزر را دور زدند و آنگاه با گذر از ارتفاعات قفقاز از طریق ارمنستان کنونی به مناطق غربی ایران کنونی گام نهادند. نظریه دوم این است که مادها و پارسها از شمال شرقی ایران کنونی گذر کردند، دشت کویر را درنوردیدند و سپ در دامنه‌های غربی رشته کوه زاگرس متوقف شدند. از سوی دیگر، ایرانیان شرقی همچنان در آسیای مرکزی باقی‌ماندند و فقط دسته‌هایی از آنان به مناطق جنوبی تر مانند مرو و هرات، مهاجرت
آنان به مناطق جنوبی تر مانند مرو و هرات، مهاجرت کردند. نام قبایل ایرانی نخستین بار در الواح آشوری آمده است. شلمنصر (شلمانزر) سوم (۸۵۸–۸۲۴ پ. م) به هنگام شرح نبردهایش در دامنه زاگرس در ۸۴۳ پ. م از سرزمین پرسوئه نام می‌برد. پس از آن واژه‌های پرسوئَش، پرسومش (پارسها) و مَدَی (مادها) نیز در الواح آشوری دیده می‌شود. در این الواح حتی نام خدای بزرگ ایرانیان به صورت اَسَرَ مَزش آمده است. در آن هنگام پارسها در غرب و جنوب غربی دریاچه ارومیه و مادها در جنوب شرق آن، در نزدیکی همدان کنونی، می‌زیستند. سرانجام پارسها در
نزدیکی همدان کنونی، می‌زیستند. سرانجام پارسها در نتیجه فشارهای آشوریان، اورارتوییان یا اقوام دیگر ناچار به سرازیری به سمت جنوب شدند و در فارس کنونی سکنی گزیدند. بر پایه شواهد موجود، زبان آریایی آغازین نخست به دو شاخه نورستانی آغازین و هندوایرانی آغازین تقسیم شد. زبان نورستانی آغازین مادر همه زبان‌های نورستانی که در نورستان در کوهستان‌های شمال شرقی افغانستان رواج دارد و شاخه‌ای مستقل به‌شمار می‌رود. پیشتر زبان‌های نورستانی اصلاً ایرانی می‌پنداشتند که به سبب مجاورت درازمدت با زبان‌های هندی تأثیرهایی از آن‌ها
درازمدت با زبان‌های هندی تأثیرهایی از آن‌ها پذیرفته‌اند. برخی هم به خطا زبان‌های نورستانی را شاخه‌ای از زبان‌های هندی به‌شمار آورده‌اند. نورستان را پیش از گرویدن ساکنینش به اسلام، کافرستان می‌نامیدند. از اینرو در برخی از منابع کهن، زبان‌های نورستانی را زبان‌های کافری نامیده‌اند. مهم‌ترین زبان‌های نورستانی، آشکون، پرسَون، ترِگَمی، زِمییَکی، کَتی، وایگَلی و وَمای است. زبان هندوایرانی آغازین را مادر همه زبان‌های ایرانی، هندوآریایی (هندوآریایی میتانی، هندوآریایی دریای سیاه، هندی) و دَردی به‌شمار می‌آوردند.
دریای سیاه، هندی) و دَردی به‌شمار می‌آوردند. مهم‌ترین زبان‌های دردی از شاخه شرقی: پهَلوره، سَوی، شینه، کشمیری و زبان‌ها و گویشهای کوهستانی و از شاخه مرکزی: پَشای، تیرَهی، شومَشتی، کَتَرکَلی، کَلَشه، کهُور یا خُوَر یا چیترالی، گَلنگَلی و گَوَر است. زبان‌های آریایی علاوه بر اقلام، واژگانی مشترک، به خصوص اصطلاحات مشترک دینی و اساطیری، ویژگی‌های آوایی مشتر نی دارند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها از این قرار است: زبان‌های هندوآریایی ۳ دوره باستان، میانه و نو را پشت سر گذاشته‌اند. در دوره باستان از حدود ۱۵۰۰ تا ۶۰۰
سر گذاشته‌اند. در دوره باستان از حدود ۱۵۰۰ تا ۶۰۰ پ. م به درازا کشید. زبان سنسکریت از زبان‌های هندوآریایی باستان است. کهنترین گونه این زبان، سنسکریت ودایی است که از حدود ۱۴۰۰ پ. م برای سرایش وِداها (سروده‌های مقدس هندوان) و سپس برای نگارش براهمنه‌ها، تفسیر وداها، نخست در شمال غرب هند، در پنجاب پدید آمد.. پس از براهمنه‌ها، زاهدان جنگل‌نشین تفاسیر عرفانی بدانها افزودند که آرَنیَکه‌ها (متون جنگلی) خوانده می‌شود. متفکران هندو نیز اندیشه‌های فلسفی خود را با عنوان اوپانیشادها (هم‌نشینی‌ها) به براهمنه‌ها افزودند.
اوپانیشادها (هم‌نشینی‌ها) به براهمنه‌ها افزودند. زبان به کار رفته در آرنیکه‌ها و اوپانیشادها که در واقع ملحقات براهمنه هستند، حد فاصل سنکسریت ودایی و سنسکریت کلاسیک است. زبان هندوایرانی تنها شاخه‌ای از زبانه‌های هندواروپایی است که به دوره مشترک تحول پس از جدایی اقوام هند و اروپایی متکی است و شاهدی مستقیم وجود آن را اثبات می‌کند. این شاهد همان نام آریایی است که هم ایرانی‌ها و هم هندوآریایی‌ها بر خود اطلاق می‌کردند. زبان هندوایرانی گویش پیش هندوآریایی نیز در بر می‌گیرد. اما مدارک بازمانده از این گویش به حدی
بر می‌گیرد. اما مدارک بازمانده از این گویش به حدی کم است که در بازسازی زبان هند و ایرانی عملاً تأثیر مهمی ندارد. همسانی‌های زبان‌های ایرانی باستان و هندی باستان (سنسکریت) به حدی است که دستور زبان اوستایی با یاری دستور زبان سنسکریت تألیف شد. با کاربرد چند قاعده آواشناسی یا واج‌شناسی می‌توان قطعاتی از اوستا را به زبان تقریباً صحیح ودایی یا برعکس، برگرداند. این دو زبان به ویژه از نظر واژگان دینی، سیاسی و اجتماعی شباهت بسیاری به هم دارند. با وجود تمام این شباهت‌ها، زبان‌های هندی باستان و ایرانی باستان، نه از
زبان‌های هندی باستان و ایرانی باستان، نه از یک گویش واحد هند و اروپایی، بلکه از دو گویش آن سرچشمه گرفته، سپس دوره تحول مشترکی را گذرانیده است. این تحول سبب تشابه بیشتر شده است. با مهاجرت آریایی‌ها قبایل متکلم به این زبان‌ها دیگر بار از هم جدا شدند و تفاوت‌ها بیشتر شد. آریای‌های باستان از سنت شعری قابل توجهی نیز برخوردار بودند. هندوایرانی. زبان فرضی آریایی خود شاخه‌ای از زبان‌فرضی نیاهندواروپایی است. از زبان هند و ایرانی آثار مکتوب در دست نیست، اما با استفاده از اسنادی که از دوره پس از جدایی ایرانیان و
از اسنادی که از دوره پس از جدایی ایرانیان و هندوآریایی‌ها از هم و استقرار آن‌ها در سرزمین‌های ایران و هند بازمانده است، بازسازی صورت کهن تر فرضی ممکن است. ترسیم دورهٔ پیش‌تاریخی زبان‌های ایرانی، به‌ویژه متکی خواهد بود، بر پیش‌مرحله‌هایی قابل بازسازی که پیشینهٔ آریایی و اغلب هندوایرانی این زبان‌ها را آشکار می‌سازد. در این امر بازسازی از متون کهن اوستایی و ودایی، سنگ نبشته‌های هخامنشی و دیگر زبان‌های ایرانی و هندی در دوره‌های بعدی استفاده شده است. همچنین از شماری کلمه منفرد و اسامی خاص که در نوشته‌هایی به
شماری کلمه منفرد و اسامی خاص که در نوشته‌هایی به زبان‌های دیگر، مانند آثار مورخان یونانی و رومی و متون ایلامی و اکدی و آرامی به کار رفته و از اسامی جغرافیایی که اصل آن‌ها آریایی است، در کار بازساز استفاده شده است. زبان هند و ایرانی تنها شاخه‌ای از زبان‌های هندواروپایی است که به دوره مشترک تحول پس از جدایی اقوام هند و اروپایی متکی است و شاهدی مستقیم وجود آن را اثبات می‌کند. این شاهد همان نام آریایی است که هم ایرانیانم و هم هند و آریاییان بر خود اطلاق می‌کردند. زبان هندوایرانی گویش پیش هند و آریایی را نیز در
زبان هندوایرانی گویش پیش هند و آریایی را نیز در بر می‌گیرد، اما مدارک بازمانده از این گویش به حدی کم است که در بازسازی زبان هندوایرانی عملاً تأثیر مهمی ندارد. همسانی‌های زبان‌های ایرانی باستان و هندی باستان (سنسکریت) به حدی است که دستور زبان اوستایی با یاری دستور زبان سنسکریت تألیف شد. با کاربرد چند قاعده آواشناس یا واج‌شناسی می‌توان قطعاتی از اوستا را به زبان تقریباً صحیح ودایی یا برعکس برگرداند. این دو زبان به ویژه از نظر واژگان دینی، سیاسی و اجتماعی شباهت بسیاری به هم دارند. با وجود تمام این شباهت‌ها
بسیاری به هم دارند. با وجود تمام این شباهت‌ها زبان‌های هندی باستان و ایرانی باستان، نه از یک گویش آن سرچشمه گرفته، سپس دوره تحول مشترکی را گذرانیده‌اند. این تحول مشترک سبب تشابه بیشتر شده است. با مهاجرت آریایی‌ها قبایل متکلم به این زبان‌ها دیگر با از هم جدا شدند و تفاوت‌ها بیشتر شد. آریایی‌های باستان از سنت شعری قابل توجهی برخوردار بودند. بخش‌هایی از اوستا و ریگ ودا که کهنترین متن ودایی است، منظوم‌اند. شعر آریایی به ویژه جنبه مذهب داشت و روحانیون آریایی خود به تدوین سروده‌هایی منظوم می‌پرداختند. «کَوی» که
به تدوین سروده‌هایی منظوم می‌پرداختند. «کَوی» که نام گروهی از روحانیون آریایی است، در هند به معنی شاعر نیز هست. بخش‌های منظوم اوستا و ریگ ودا بیشتر ۸ یا ۱۱ هجایی است و الگوهای وزنی خاص و نیز عبارات مشترک ثابتی دیده می‌شود. جدایی زبان‌های هندوایرانی ظاهراً در حدود ۲۰۰۰ پ. م رخ داد.
سایه ناحیهٔ تاریک ناشی از واقع شدن جسمی ناشفاف بین چشمهٔ نور و صفحهٔ تصویر است. سایه همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد: