payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که بحران‌های نفتی ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹ اقتصاد بلژیک را به سمت ترقی طولانی مدت پیش می‌برد، همین موضوع مبنایی برای شکل‌گیری کمپانی کم لب گردید، به گونه‌ای که این شرکت در زمینه صنایع شیمیایی و نفتی فعالیت خود را آغاز نمود و محصولاتش را مطابق با آن جهت داد. محدوده فعالیت. کمپانی کم لب متعلق به کشور بلژیک می‌باشد و در قلب یکی از مهم‌ترین مناطق صنعتی جهان قرار گرفته است. سال‌های آخر قرن بیستم آغازی جدید و تولدی دوباره برای آن به حساب می‌آمد چراکه شاهد، گسترش فعالیت‌های خود در عرصه جهانی بود. در سال ۱۹۹۶، به منظور توزیع
در عرصه جهانی بود. در سال ۱۹۹۶، به منظور توزیع هرچه بهتر تولیدات خود در عرصه جهانی شروع به ایجاد عامل‌ها و آژانس‌های فروش در دیگر کشورهای اروپایی نمود. پس از آن عرضه محصولاتش را در قاره‌های دیگر دنبال کرد به گونه‌ای که اکنون نمایندگی‌های متعددی در سطح جهان دارا می‌باشد. البته لازم است ذکر شود که برخی ویژگی‌های منطقه‌ای نظیر قرار گرفتن این کمپانی در نزدیکی آب‌های آزاد و بهره‌گیری از نیروی کار ارزان قیمت بلژیک، کمک شایانی در مسیر توسعه هرچه سریع تر این شرکت را فراهم نموده است. محصولات تولیدی. کتابخانه این
را فراهم نموده است. محصولات تولیدی. کتابخانه این شرکت طی سال‌های متمادی به جمع‌آوری نمونه تحقیقات ارزشمند محققان دانشگاهی و بازخرید آن‌ها پرداخته است تا همواره تولید محدوده وسیعی از مواد شیمیایی مورد مصرف در آزمایشگاه هارا دارا باشد و نیز بتواند به تولیدات خود بیفزاید. ارزش‌های سازمانی. این شرکت مدعی است که کسب‌وکار خود را براساس یک تعهد شفاف برای درست عمل کردن بنیان نهاده است. گروه‌های متنوع مردم را استخدام می‌کند و برای آن‌ها ارزش می‌آفریند. به حقوق انسان‌های همکار، احترام می‌گذارد و شرایط کار ایمن و
همکار، احترام می‌گذارد و شرایط کار ایمن و زمینه رشد استعدادهای آن‌ها را فراهم می‌آورد. منابع. http://www.chemeurope.com http://www.labimex.bg/en/page/our-company https://www.applichem.com/en/contact/distributors/international/belgium http://www.chemlab-analytical.be
نیویورک تایمز کمپانی شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در زمینه مدیریت بر شمار زیادی از روزنامه‌ها، مجلات، ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی فعالیت می‌نماید. شرکت نیویورک تایمز در سال ۱۸۵۱ توسط هنری جارویس ریموند و جرج جونز تأسیس شد و نخستین شماره از روزنامه نیویورک تایمز در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۸۵۱ منتشر گردید. این شرکت هم‌اکنون مالک نیویورک تایمز، اینترنشنال هرالد تریبیون، بوستون گلوب و ابوت.کام می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در ساختمان نیویورک تایمز، در شهر نیویورک، قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله
قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود.
ترانسایرو، شرکت هواپیمایی روس است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و فعالیتش را با اجاره چند فروند هواپیمای ایلیوشین-۸۶ از شرکت آئروفلوت آغاز نمود. این شرکت روزانه به ۱۵۶ مقصد، در آفریقا، آمریکای شمالی، کارائیب، آسیای مرکزی، آسیای شرقی، آسیای جنوب غربی، آسیای جنوب شرقی و اروپا، پروازهای مستقیم داشت. دفتر مرکزی شرکت ترانسایرو در شهر دوموده‌دوو، استان مسکو، روسیه قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی دوموده‌دوو، فرودگاه بین‌المللی ونوکووا، فرودگاه پالکوو و فرودگاه کولتسوو، قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند. شرکت
قطب‌های این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آیند. شرکت ترانسایرو در ناوگان هوایی خود، دارای ۹۷ فروند هواپیمای جت مسافربری بود. ورشکستگی. در ماه مه ۲۰۱۵ شرکت ترانسایرو سفارش دو فروند ایرباسای۳۸۰–۸۰۰ و یک فروندبویینگ۷۴۷–۸ را داده بود. قرار بر این بود که ایرباس‌ها در خطوط مسکو-نیویورک و شهر ولادی پرواز کنند. سپس ترانسایرو از شرکت ایرباس درخواست کرد تا یکی از ای۳۸۰–۸۰۰ را به دلیل مشکلات مالی زودتر از موعد یعنی در اوایل سال ۲۰۱۵ تحویل بگیرد. در نشست سالانه IATA و حمل و نقل هوایی جهان در ماه ژوئن ۲۰۱۵ رئیس ایرباس
حمل و نقل هوایی جهان در ماه ژوئن ۲۰۱۵ رئیس ایرباس فابریس برژی گفت: «من مطئن هستم که ما خواهیم دید تحویل ای۳۸۰ها را به ترانسایرو. مشکل این است که آنها با یک وضعیت دشوار اقتصادی به دلیل کاهش ارزش روبل و یک بازار کوچک از گردشگری روسیه روبرو هستند.» مدتی پس از نشست سالانه، ترانسایرو اعلام کرد که قصد دارد تمام پایگاه‌های خود را تعطیل کرده و همه را در مسکو جمع کند. ترانسایرو اعلام کرد که این امر به دلیل بسته شدن شرکت اتفاق می‌افتد. شرکت در ماه مارس سال ۲۰۱۵ در حدود ۱٫۱ میلیارد یورد (حدود ۷۷ میلیارد روبل) بدهی
حدود ۱٫۱ میلیارد یورد (حدود ۷۷ میلیارد روبل) بدهی انباشته داشت. شرکت در ۱ اکتبر ۲۰۱۵ اعلام ورشکستگی کرد و تمام فعالیت‌های خود را تا ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ خاتمه داد. همچنین مقامات روسی مجوز این شرکت را لغو کردند. در سپتامبر ۲۰۱۵ شرکت هواپیمایی Aeroflot بزرگ‌ترین هواپیمایی روسیه موافقت کرد که ۷۵٪ ترانسایرو و بدهی آن را در اختیار گیرد. اما اندکی پس از آن پیشنهاد خود را پس گرفته و اعلام کرد که هیچ توافق یا ضرب‌العجلی با شرکت و سهامداران آن ندارد. سر انجام در همان روز ترانسایرو با بدهی متورم ۳٫۹ میلیارد یورو(۲۶۰
روز ترانسایرو با بدهی متورم ۳٫۹ میلیارد یورو(۲۶۰ میلیارد روبل) اعلام کرد که در نظر گرفته‌است به تمام عملیات‌ها در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵ پایان بدهد و با یک ورشکستگی قریب‌الوقوع مواجه است.
رولنت-هاینریش فون هوسلین افسر آلمانی در دوره رایش سوم و از اعضای جنبش مقاومت علیه حاکمیت ناسیونال سوسیالیست بود که در کودتای ۲۰ ژوئیه مشارکت داشت و بدین جهت اعدام شد. زندگی. فون هوسلین سال ۱۹۳۳ در هفده سالگی وارد خدمت در رایشسور شد و در هنگ ۱۷ سواره‌نظام در بامبرگ قرار گرفت. تا پیش از آغاز جنگ با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. در جریان جنگ جهانی دوم در کارزار لهستان حاضر بود. سپس به عنوان مربی به دانشکده زرهی در کرامپنیتس در نزدیکی پوتسدام منتقل شد. ماه مارس سال ۱۹۴۱ به عنوان افسر خدمتکار به ستاد
ماه مارس سال ۱۹۴۱ به عنوان افسر خدمتکار به ستاد آفریکاکور اروین رومل تخصیص یافت. ماه اوت سال ۱۹۴۱ به گردان ۳۳ شناسایی لشکر پانزدهم زرهی فرستاده شد و ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ فرمانده گروهان ۳ آن در عقب‌راندن بریتانیایی‌ها به خط الغزاله بود. ماه فوریه فرماندهی یک گروه رزمی به او سپرده شد که مسئول حفظ ارتفاعات غرب عین‌الغزاله بود. سپس در پیشروی به سمت العدم مشارکت کرد. فون هوسلین به جهت عملکردش در درگیری‌های سنگین اطراف کاپوتسو هر دو درجه نشان صلیب آهنین را دریافت کرد. همان ماه فوریه به درجه سروان ترفیع گرفت و
کرد. همان ماه فوریه به درجه سروان ترفیع گرفت و فرمانده گردان شد. در جریان ضدحمله بریتانیایی‌ها در ناحیه العلمین، گردان هوسلین نقش تعیین‌کننده‌ای در مراقبت از جناح نیروهای محور داشت. خود او روز ۱۵ ژوئیه هنگام هدایت یک ضدحمله، در نزدیکی بئر ابو زوقیب به شدت از ناحیه بازوی راست زخمی شد و مدتی را در بیمارستان در مرسی مطروح گذراند. در دوره درمان نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او اعطا شد. فون هوسلین برای ادامه درمان به آلمان منتقل شد. در مدت بهبودی در برلین، عده‌ای از هم‌رزمان سابقش در سواره‌نظام از جمله
عده‌ای از هم‌رزمان سابقش در سواره‌نظام از جمله سرهنگ کلاوس فون اشتاوفنبرگ، رئیس ستاد ارتش جایگزینی، دیدارهایی با او داشتند. فون اشتاوفنبرگ در توطئه علیه حاکمبت هیتلر دخیل بود. مدتی کوتاهی بعد فون هوسلین در یک دوره آموزشی افسران شرکت کرد و آن‌جا هم با افرادی برخورد داشت که علیه حاکمیت عمل می‌کردند. از آن‌ها از ماهیت مخرب جنگ در جبهه شرقی مطلع شد و به او گفته شد که ادامه جنگ بی‌فایده است. بدین ترتیب فون هوسلین به مرور به سمت جنبش مخالفان کشیده شد. به هر حال در این زمان تنها افراد با جایگاه‌های مهم از جزئیات
این زمان تنها افراد با جایگاه‌های مهم از جزئیات اقدامات مطلع بودند و احتمالاً چیز زیادی با فون هوسلین در میان گذاشته نشده بود. به هر حال وقتی فون اشتاوفنبرگ سرنخ‌هایی از مسئله را برای او مطرح کرد، فون هوسلین نگران به‌پا شدن هرج‌ومرج در اثر شوروش علیه حاکمیت بود؛ همانند حوادثی که در سال ۱۹۱۸ به وقوع پبوست. از این رو با کودتای ارتش جایگزینی و انتقال نرم قدرت موافق بود. با این وجود باز هم احتمالاً خبر از قصد توطئه‌گران برای ترور هیتلر نداشت. قرار شد فون هوسلین که هم‌اکنون به درجه سرگرد ترفیع گرفته بود، یک
که هم‌اکنون به درجه سرگرد ترفیع گرفته بود، یک یگان زرهی شناسایی ذخیره را در کونیکسبرک فرماندهی کند و منتظر فراخوان برای اقدام باشد. تلاش توطئه‌گران برای کشتن هیتر در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ موجب شگفتی فون هوسلین شد. وقتی خبر به او رسید که دیگر فرصت برای هیچ کاری نبود؛ چرا که هیتلر از ترور جان به در برد. در پی ناکامی کودتا، نخست به نظر می‌رسید بدگمانی نسبت به فون هسلین وجود ندارد و او به فرماندهی یک گروهان شناسایی جایگزینی در ماینینگن منصوب شد. در این حال بازداشت عاملان و هم‌دستان کودتا همچنان ادامه داشت. به
عاملان و هم‌دستان کودتا همچنان ادامه داشت. به هر صورت روز ۲۴ اوت نوبت به فون هوسلین رسید. عوامل گشتاپو او را در پادگان دستگیر کردند و به برلین بردند. فون هوسلین در «دادگاه خلق» به قضاوت رولانت فرایسلر حاضر شد. برای گرفتن هویت نظامی از او، لباس غیرنظامی بر تنش کردند. در نهایت دادگاه فون هوسلین و چند تن دیگر را به سبب «آگاهی از پیش از خیانت از پیش‌برنامه‌ریزی‌شدهٔ ۲۰ ژوئیه» مجرم به «سنگین‌ترین خیانت شناخته‌شده در طول تاریخ» دانست و به مرگ محکوم کرد. سرگرد رولنت فون هوسلین در نهایت روز ۱۳ اکتبر سال ۱۹۴۴ در
فون هوسلین در نهایت روز ۱۳ اکتبر سال ۱۹۴۴ در زندان پولتسن‌زی در برلین به دار آویخته شد.
انجمن تجارت آزاد اروپا انجمن مستقلی است که به موازات اتحادیه اقتصادی اروپا و همکاری با آن فعالیت دارد. این اتحادیه از چهار کشور ایسلند، لیختن اشتاین، نروژ و سوئیس تشکیل و در چهارم ژانویه ۱۹۶۰ بنیان‌گذاری شده‌است. تاریخچه و اعضا. پس از شکل‌گیری شش کشور در اتحادیه اقتصادی اروپا، هفت کشور اتریش، پرتغال، نروژ، دانمارک، سوئیس، سوئد و بریتانیا در دهه ۱۹۶۰ انجمن تجارت آزاد اروپا را بنیان نهادند. تفاوت عمده آن‌ها با اتحادیه اقتصادی اروپا در استقلال این کشورها در رابطه با تعرفه و مقررات گمرکی بود. نروژ و سوئیس از
با تعرفه و مقررات گمرکی بود. نروژ و سوئیس از نخستین اعضای تشکیل دهندهٔ انجمن بودند. فنلاند و ایسلند و لیختن اشتاین در سال‌های بعد به آن پیوستند. با الحاق اتریش، سوئد و فنلاند به اتحادیه اروپا، آن‌ها از انجمن تجارت آزاد اروپا جدا شدند.
عبدالرضا علیزاده عضو هیئت علمی دانشکده حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران و دانشیار گروه حقوق خصوصی و از سال ۱۳۹۸ تاکنون مدیر گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق پردیس فارابی دانشگاه تهران است. زندگی. وی در شهر رشت به دنیا آمد و پس از طی آموزش‌های عمومی و برخی دروس مقدماتی حوزه به منظور تکمیل تحصیلات خود راهی حوزه علمیه قم شد. علیزاده از سال ۱۳۶۲ به قم رفت و دروس حوزوی را تا تخصصی‌ترین سطوح نزد اساتیدی همچون وحید خراسانی و هاشمی شاهرودی ادامه داد. وی به صورت همزمان و از سال ۱۳۶۹ تحصیل در رشته حقوق را در مجتمع آموزش
از سال ۱۳۶۹ تحصیل در رشته حقوق را در مجتمع آموزش عالی قم وابسته به دانشگاه تهران (پردیس فارابی کنونی) آغازید و بلافاصله پس از پایان این دوره از سال ۱۳۷۳ در دوره کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد. در کنار آموزشهای حوزوی و حقوقی، در پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در دوره کارشناسی ارشد پیوسته جامعه‌شناسی شرکت کرد و پس از اتمام تحصیل جامعه‌شناسی در همان‌جا به عنوان محقق به تحقیق پرداخت. علیزاده در سال ۱۳۷۶ در دوره دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۳ از رساله دکتری خود با
پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۳ از رساله دکتری خود با موضوع حقوق‌شناسی اجتماعی دفاع کرد. علیزاده از سال ۱۳۸۳ تا کنون در پردیس فارابی دانشگاه تهران تدریس می‌کند. سوابق پژوهشی. از جمله سوابق برجسته پژوهشی وی می‌توان به همکاری در ترجمه کتاب وبر و اسلام اثر برایان ترنر اشاره کرد. او همچنین کتاب جامعه‌شناسی معرفت را به عنوان مجری طرح و با همکاری دکتر حسین اژدری زاده و دکتر مجید کافی تألیف کرد. این کتاب سه جایزه علمی دبیرخانه دین پژوهان کشور، کتاب سال حوزه علمیه قم و کتاب سال دانشجویی را به خود اختصاص داد. شاخص‌ترین
کتاب سال دانشجویی را به خود اختصاص داد. شاخص‌ترین اثر علیزاده را می‌توان کتاب «مبانی رویکرد اجتماعی به حقوق» دانست، که طرح‌ریزی پروژه جامعه‌شناسی حقوق در نوشته‌های فارسی و امکان‌سنجی پذیرش پویایی اجتماعی قواعد حقوقی با توجه به مبانی حقوق ایران است. این اثر در مجله کتاب ماه مورد بررسی قرار گرفت. کتاب مبانی رویکرد اجتماعی به حقوق برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران شد. خبرگزاری ایسنا در گزارشی به بررسی کتاب مبانی رویکرد اجتماعی به حقوق پرداخت. جامعه‌شناسی حقوق. علیزاده با طرح جامعه‌شناسی حقوق در ایران،
حقوق. علیزاده با طرح جامعه‌شناسی حقوق در ایران، در صدد نشان دادن کاربرد ابزارهای جامعه‌شناسانه به منظور ایجاد تحولات حقوقی است. اگر ولایت مطلقه فقیه را بتوان تلاشی فقهی برای حل اقتضائات حکومت مسلمانان در جهان کنونی دانست و روشنفکری دینی را بازصورتبندی کلام و اعتقادات شیعی به این منظور تلقی کرد، جامعه‌شناسی حقوق در صدد حل این مشکل از رهگذار ایجاد تحول در نظام حقوقی است. وی بر آن است که باید به خاستگاه‌های اجتماعی احکام مربوط به معاملات در فقه (که از بدو مشروطیت نقش بزرگی در نظام حقوقی ایران ایفا می‌کرده
نقش بزرگی در نظام حقوقی ایران ایفا می‌کرده است) توجه کرد. استمرار این احکام، منوط به استمرار همان شرایط اجتماعی سابق است. اگر امروز با تحولات عمده در مناسبات اجتماعی روبروییم، نمی‌توان حکم به استمرار همان مناسبات حقوقی قدیمی داد. همان گونه که جامعه‌شناسی حقوق به عنوان یک گرایش بین‌رشته‌ای در تمامی کشورها توانسته تأخر حقوقی نسبت به پدیده‌های اجتماعی را سامان دهد، در ایران نیز چنین توانی را دارد. آرا و نظرات علیزاده در زمینه جامعه‌شناسی حقوق موجب شد تا خاویر تروینو، نویسنده کتاب Sociology of Law از او بخواهد
نویسنده کتاب Sociology of Law از او بخواهد بر کتابش توصیه‌نامه بنویسد.
هواپیمایی یمن، شرکت هواپیمایی حامل پرچم یمن است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد و در حال حاضر روزانه به ۳۵ مقصد، در خاورمیانه، آفریقا و اروپا پروازهای مستقیم دارد. دفتر مرکزی شرکت هواپیمایی یمن در شهر صنعا، یمن قرار دارد و فرودگاه بین‌المللی صنعا، قطب این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آید. شرکت هواپیمایی یمن در حال حاضر در ناوگان هوایی خود، دارای ۱۳ فروند هواپیمای جت مسافربری می‌باشد.
یکی از شعبات اصلی ایل قاجار که حدود سیصد سال خانات ایروان، گنجه، باکو، گرجستان و اکثر مناطق قفقاز تحت حاکمیت ایشان بوده‌است.پس ازسقوط قفقاز خیل عظیمی از مردمان این مناطق و طایفهٔ مزبور به مناطق جنوب ارس مهاجرت داده شدند. تاریخچه طایفه زیاداوغلوی قاجار. جوادخان از تیرهٔ زیادلو یا زیاداوغلوی ایل قاجار بود که از زمان صفویه در گنجه سمت بیگلربیگی داشتند. قاجارها ظاهراً مقارن با قیام شاه اسماعیل در گنجه ساکن شده‌اند و زیاداوغلوها از دورهٔ شاه طهماسب در گنجه حکومت یافتند. در تاریخ‌های صفویه، مخصوصاً در «عالم آرای
یافتند. در تاریخ‌های صفویه، مخصوصاً در «عالم آرای عباسی» تألیف اسکندربیگ منشی، جای جای ذکر حکومت تعدادی از سران آن خانواده در گنجه و کوشش‌های آنان در جنگ‌ها آمده است. نیای بزرگ جواد خان، خضر بیگ قاریمیش قاجار نخستین فرد از خاندان زیاد اوغلی بود که نزدیک سال ۹۰۰ قمری از آناتولی و شام به همراه ایل قاجار به ایران آمده و در مسلک پیروان صفوی درآمد. شاهوردی خان (در عصر شاه طهماسب) نخستین کسی از خاندان زیاد اوغلی قاجار بود که در سال ۹۶۱ قمری به فرمانروایی قره باغ منصوب گردید و گنجه را کرسی‌نشین ایالت قراباغ کرد.
منصوب گردید و گنجه را کرسی‌نشین ایالت قراباغ کرد. شاهوردی خان در جنگ‌های ایران با عثمانی و شورشیان لزگی و گرجی، هنرنمایی‌های جنگی فراوانی از خود نشان داد. در زمان شاه عباس صفوی، محمد خان زیاد اوغلو، از نیاکان جوادخان، فرمانروای گنجه بود و هنگامی که دولت عثمانی در ۲۸ اکتبر ۱۵۴۹ به گنجه هجوم کرد، محمدخان زیاداوغلو با خالی کردن کل شهر و مردمان، به کناره‌های ارس کوچ نمود و چیزی برای دشمن باقی نگذاشت (زمین سوخته). هنگامی که شاه عباس به صورت موقت با عثمانی صلح کرد، محمد خان زیاد اوغلو با جمعی از امرای قزلباش،
کرد، محمد خان زیاد اوغلو با جمعی از امرای قزلباش، قلعهٔ گنجه را محاصره کرده بود، اما به دستور شاه عباس دست از محاصره کشید تا شانزده سال بعد با پیروزی نیروهای ایران، دوباره فرمانروای گنجه شد . پس از محمدخان زیاداوغلو، محمد قلی‌خان و مرتضی خان زیاد اوغلو، به فرمان حکومت مرکزی بیگلربیگی گنجه بودند و در ۱۶۶۴ میلادی، اغورلوخان بیگلربیگی گنجه و قراباغ شد. دیوان او به زبان فارسی، چهارهزار و دویست بیت دارد و در کتابخانهٔ آستان قدس رضوی به شمارهٔ ثبت ۵۵۵ نگهداری می‌شود که به دستور نوهٔ او یعنی جوادخان زیاد اوغلو
که به دستور نوهٔ او یعنی جوادخان زیاد اوغلو نسخه‌برداری شده‌است و به عنوان «زیادی» و «مصاحب» تخلص می‌کرد . زیاداوغلو در زمان نادرشاه. نادرشاه برای کاهش نفوذ و اقتدار این خاندان و تسری قدرت خود در مناطق متعلق به این خاندان و تقویت قدرت و نفوذ رقیبان محلی آنان، قلمرو آنان را به ناحیهٔ گنجه محدود کرد و قره‌باغ را از حکومت خاندان زیاداوغلی جدا نمود. به گفتهٔ عباسقلی آقا باکیخانوف ، «... حکام گنجه و قراباغ نیز به لقب زیاد اوغلی قاجار از پل خدا آفرین تا قریهٔ شولاور گرجستان بالاتر از پل سنق حکمرانی می‌نموده‌اند.
گرجستان بالاتر از پل سنق حکمرانی می‌نموده‌اند. چون در شورای کبرای مغان به سلطنت نادرشاه رضا نداده و در طلب استقرار دولت صفویه بودند، نادرشاه نیز بعد از تمکن بر سریر سلطنت ایران به مقام کسر حشمت و اقتدار ایشان برآمده بسیاری از اهالی قراباغ را به خراسان کوچانده ملکان برگشاط و خمسه را از تحت اختیار ایشان به در کرده و به سردار آذربایجان سپرد و محال قزاق را که هلاکو خان از ترکستان و محال بوزجالو را که شاه عباس اول از بوزجالوی عراق آورده در سرحد گرجستان نشانیده بودند به اختیار والی گرجستان داد. به این سبب خوانین
به اختیار والی گرجستان داد. به این سبب خوانین مذکوره به غایت ضعیف گشته به حکومت حوالی گنجه اکتفا داشتند.» تغییراتی را که نادرشاه در قلمرو حکومت موروثی گنجه و قراباغ به وجود آورده بود، پس از قتل او برقرار ماند و از طریق تشکیل حکومت محلی قراباغ توسط پناه‌خان جوانشیر، تثبیت شد و حکومت موروثی خاندان زیاد اوغلی منحصر به ناحیه گنجه گردید و تا تهاجم ارتش روسیه به قفقاز وضع به همین حال باقی‌ماند. ناحیه‌ای که امروزه جمهوری آذربایجان و ارمنستان نامیده می‌شود، تا پیش از جنگ‌های ایران و روسیه و انعقاد قراردادهای
پیش از جنگ‌های ایران و روسیه و انعقاد قراردادهای گلستان ( ۱۲۲۸ ه‍.ق) و ترکمانچای ( ۱۲۴۳ ه‍.ق)، در قلمرو کشور ایران قرار داشت و حکومت‌های موروثی نواحی مختلف آن نظیر لنکران، باکو، قراباغ، شماخی، شیروان، قبه و دربند، گنجه، نخجوان و حتی ملکان خمسهٔ ارمنی‌نشین قراباغ، اتباع دولت ایران بودند. این حکومت‌ها به‌طور عمده از دوران صفویه و افشاریه شکل گرفته و به رغم اینکه بعضی از آنان در دوران‌های فترت یا ضعف دولت‌های حاکم بر ایران به وجود آمده بودند، پس از اینکه ثباتی در اوضاع و احوال کشور و دولت ایران فراهم می آمد،
در اوضاع و احوال کشور و دولت ایران فراهم می آمد، اطاعت خود را از دولت حاکم بر ایران، ابراز می‌داشتند. در این میان وضعیت حکومت موروثی ناحیه گنجه و خاندان حکومتگر زیاد اوغلی قاجار، یعنی حکام گنجه و قراباغ، از سایر حکومت‌های محلی آن سامان تمایز داشت و تقریباً می‌توان گفت که قدیمی‌ترین حکومت موروثی محلی آن سامان به‌شمار می‌رفت.
سلام صبح بخیر عنوان برنامه تلویزیونی به تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری است که از سال ۱۳۹۸ روی آنتن شبکه سه رفته است. برنامه رادیویی آن نیز به گویندگی و طراحی جواد آتش‌افروز و گزارشگری محمود شهریاری و نویسندگی (صادق عبداللهی) بود که از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸، صبح‌ها از رادیو ایران پخش می‌گردید. این برنامه به لحاظ اجرا و ساختار حرف‌های نویی برای شنونده داشت، به همین علت موفق شد محبوبیت زیادی کسب کند. سلام صبح بخیر حدود ۱۴ درصد مخاطب داشت. یکی از اهداف اجتماعی این برنامه طرح مشکلات مردم مثلاً ترافیک، حمل و نقل و ... بود.
مشکلات مردم مثلاً ترافیک، حمل و نقل و ... بود. توضیحات. این برنامه رادیویی که در بحبوحه موشک‌باران و بمباران تهران و بسیاری از شهرهای ایران که ناشی از شدّت جنگ ایران و عراق(جنگ شهرها) بود، به صورت زنده پخش می‌شد و آتش افروز به عنوان مجری برنامه، با لحنی خاص و ریتمی تند، مردم را به زندگی و امید و آرامش دعوت می‌نمود که در نوع خود، برنامه جدید و خاصّی در فضای رسانه‌ای آن سال‌های ایران بود. جواد آتش‌افروز دربارهٔ این برنامه می‌گوید: «اگر الان این برنامه از آرشیو پیدا کنید و گوش بدهید، متوجه می‌شوید از
از آرشیو پیدا کنید و گوش بدهید، متوجه می‌شوید از برنامه‌های امروزی مدرن‌تر است. ریتم، فضا، تنوع موضوع و... نشان می‌دهد تا چه میزان برای مردم جذاب بود و مخاطبان آن را دوست داشتند. می‌توان گفت اولین برنامه رادیویی بود که فضای محاوره‌ای، خودمانی و راحت داشت و در نوع خودش چه قبل و چه بعد از انقلاب در رادیو تازه بود. این برنامه ریتم خوبی داشت. به دلیل علاقه‌ای که به کار داشتم تمام انرژی و حس و حالم را برای کار می‌گذاشتم و برای همین در میان مردم هم محبوب شد.» محمد علی ابطحی مدیر وقت رادیو در بخشی از خاطرات خود
علی ابطحی مدیر وقت رادیو در بخشی از خاطرات خود از مدیریت رادیو در دهه 60، به روزهایی اشاره کرده است که برنامه معروف «سلام صبح بخیر» آغاز به‌کار کرد: «یکی از برنامه هایی که در زمان مدیریت من بر رادیو ایران آغاز شد، سلام صبح بخیر بود. تا آن موقع رسم بود که رادیو تلویزیون خیلی بهداشتی جز خوبی در جامعه نبیند. حتی در مسایل اجتماعی هم جز خوبی نمی شد چیزی دید. درمشهد که مدیر برنامه های رادیو تلویزیون بودم، جوان شادابی بنام جواد آتش افروز در آنجا بود که با کمک نویسندگان توانایی از جمله مرحوم احمد خرسند و حسن معین
توانایی از جمله مرحوم احمد خرسند و حسن معین برنامه ای داشتند بنام سلام صبح بخیر. کار اصلی و متفاوتشان پخش تلفن های مردم بود که مشکلات شهری را می گفتند. ساعت ۷ تا ۷ و نیم صبح. زنده اجرا می شد ولی تلفن هایش از قبل کنترل می شد. در اواخر سال ۶۲ که تازه به تغییرات در رادیو مشغول شده بودم، یک روز در قم اصغر پور محمدی را دیدم که از قبل انقلاب با خودش و خانواده هامان با هم آشنا بودند. از او دعوت کردم به رادیو بیاید. پذیرفت وآمد. حکم مدیریت گروه اجتماعی را برایش زدم. چون بر اساس سیستم و ضوابط رادیو هر برنامه ای
زدم. چون بر اساس سیستم و ضوابط رادیو هر برنامه ای باید ذیل یک گروهی تعریف می شد. از اولین روزها بحث انتقال برنامه سلام صبح بخیر به شبکه سراسری را مطرح کردم. چند تا مشکل وجود داشت. در سطح ملی و در ایام جنگ و رادیوی پرشنونده، طرح مشکلات فردی بسیار غیر قابل پذیرش به نظر می رسید. نکته دیگر وجود گویندگان سابقه دار در رادیو بودند که با آوردن یک فرد از شهرستان و سپردن برنامه به وی مخالف بودند.دل به دریا زدم. از آتش افروز و تیمش خواستم به تهران بیاید. کارمند آموزش و پرورش بود. با نامه نگاری در عالیترین سطح بین
و پرورش بود. با نامه نگاری در عالیترین سطح بین آقای محمد هاشمی و آقای اکرمی وزیر وقت آموزش و پرورش به تلویزیون انتقال یافت و در اردیبهشت سال ۱۳۶۳ برنامه سلام صبح بخیر در شبکه سراسری ساعت ۷/۵ تا ۸ شروع به پخش کرد. روزهای اولیه خیلی سخت بود. استقبال مردمی وسیع ولی مسئولان کشوری با نگرانی به آن برخورد می کردند. در شهر سلام صبح بخیر یک اتفاق بود و تظلم خواهی. برنامه ریتم مشخصی داشت. هر روز موضوعی انتخاب می شد و محور برنامه بود. تلفن ها هم در لابلای برنامه پخش می شد. علاوه بر تلفن، در سطح شهر گزارشگر هایی بودند
شد. علاوه بر تلفن، در سطح شهر گزارشگر هایی بودند که از مردم گزارش میگرفتند و آنها را آماده می کردند و روزهای بعد پخش می شد و یا با بی سیم به رادیو میفرستادند. در ابتدا آقایان غفاری و سنجری بیشتر گزارش می گرفتند تا آقای شهریاری هم به این جمع پیوست. فرهاد خسروی، عبداللهی و سعید نعمتی از جمله نویسندگان سلام صبح بخیر بودند. چند ماهی از شروع برنامه که گذشت، وزرا حساسیت نشان دادند. مرتب به نخست وزیر و رئیس جمهور چقلی می کردند. آن ایام هم زیر سایه امام خمینی همه مسئولان در یک جبهه محسوب می شدند و به دلیل گرایشهای
در یک جبهه محسوب می شدند و به دلیل گرایشهای سیاسی - مثل آن چه که این روزها عادت شده است، حرمت مسئولان زیر سؤال نمی رفت و سیستم تبلیغی که مورد قبول بیشتر مردم بود، به خود اجازه نمی داد که حرمت شکنی کند. اما ما خیلی زود باور پیدا کرده بودیم که انتقاد غیر تخریب است.سلام صبح بخیر تبدیل به یک نیاز روزانه شده بود. مسئولان آن را پذیرفتند. روزهای پنجشنبه به طور ثابت شهردار تهران مهمان برنامه بود. از آن مهمتر اینکه کم کم روز سیاستمداران با سلام صبح بخیر آغاز می شد. در این اواخر آقای دکتر حبیبی به عنوان معاون اول
در این اواخر آقای دکتر حبیبی به عنوان معاون اول دولت کارگزاران به اعضای دولت رسما بخشنامه کرد و خبر آن را هم منتشر نمود که مسئولان همه باید در اول صبح برنامه سلام صبح بخیر را گوش کنند و روابط عمومی ها موظف باشند که پاسخگوی سلام صبح بخیر باشند. حتی یک روزی را سلام صبح بخیر به عنوان روز محیط زیست اعلام کرده بود که شرحش را بعدا خواهم گفت، از دفتر ریاست جمهوری وقت، آیت الله خامنه ای تماس گرفتند که به دلیل اهمیت این روز ایشان می خواهند در برنامه سلام صبح بخیر پیام بدهند که ضبط و پخش شد. خیلی از اتفاقات عادی این
بدهند که ضبط و پخش شد. خیلی از اتفاقات عادی این سالها مسیر سختی را طی کرده تا به اینجا رسیده است.» محمود شهریاری هم که گزارشگر این برنامه بود، با ارائه سبک خاصی از گزارشگری، در موفقّیت این برنامه نقش زیادی داشت. نسخه تلویزیونی. برنامه تلویزیونی آن نیز در اردیبهشت ۱۳۹۸ از شبکه سه سیما روی آنتن رفت و همچنان در حال پخش است. از شناخته‌ شده‌ترین مجریان برنامه میتوان به ژیلا صادقی، عبدالله روا و نجمه جودکی اشاره کرد.
موندلیز شرکت صنایع غذایی چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه تولید و پخش مواد غذایی، شیرینی، غذای کودک، آب بسته‌بندی‌شده، فراورده‌های قندی، غذای حیوانات خانگی، اسنک و نوشیدنی فعالیت می‌نماید و مالک برندهایی چون اوریو، کدبری، نابیسکو، میلکا چاکلت، جیکوبس کافی، توبلرون و غیره می‌باشد، که ارزش آن‌ها بالغ بر میلیاردها دلار برآورد می‌شود. ریشه‌های تأسیس این شرکت به سال ۱۹۲۳ و راه‌اندازی شرکت نشنال دیری بازمی‌گردد. این شرکت در سال ۱۹۳۰ توسط کرفت فودز خریداری شد. در سال ۲۰۱۲ این شرکت توسط گروهی از کارکنان کرفت فودز
سال ۲۰۱۲ این شرکت توسط گروهی از کارکنان کرفت فودز خریداری شد، سپس نام آن، به موندلیز تغییر پیدا کرد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر شیکاگو، ایلی‌نوی، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود. شرکت موندلیز هم‌اکنون محصولات خود را در بیش از ۸۰ کشور جهان عرضه می‌دارد.
اولین بار که در انقلاب شرکت کردم یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «محمد دیهیمی»، «حسین دوامی»، «حمید دهقانپور»، «فرامرز باصری» و «محمود خوش‌زبان» است که در سال ۱۳۶۱ تولید و از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. خلاصه داستان. این مجموعه تلویزیونی، خاطرات مردم از حضور در جریان انقلاب ۱۳۵۷ و مبارزات آنها با نیروهای امنیتی و ارتش شاه را دست‌مایه داستان‌های خود قرار داده بود.
تفنگدار دریایی ۲ فیلم مهیج به کارگردانی رول رین، محصول سال ۲۰۰۹ است. تد دیبیاسی جونیور، تمورا موریسون، لارا کوکس و مایکل راکر بازیگران این فیلم هستند. نسخه اول این فیلم در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر و جان سینا بازیگر نقش اول این فیلم بوده‌است. داستان. جو لینوود (تد دیبیاسی جونیور)، تکاور دریای ارتش آمریکا به دنیال راهی برای نجات زن و تعدادی از افراد یک هتل است که توسط گروهی تروریست گروگان گرفته شده‌اند. او که پس از فرار از دست این تروریست‌ها به دنبال راهی برای نجات بقیه می‌گردد با مشکلاتی روبرو می‌شود که
برای نجات بقیه می‌گردد با مشکلاتی روبرو می‌شود که باید از پس آنها بر بیاید و …