payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محبوب، دلسوز و همراه است. او می‌تواند آسیب‌پذیر هم باشد. الینا و جرمی بعد از مرگ والدینشان تحت سرپرستی خاله جنا قرار می‌گیرند. در فصل ۱، الینا از مت داناوان جدا شده، استفن را می‌بیند و رابطه‌ای جدید را آغاز می‌کند. راز برادران سالواتوره را می‌فهمد و از حمله ویکی با کمک دیمن و استفن در امان می‌ماند. شاهد مرگ لکسی توسط دیمن و نیز از بین رفتن کریستال طلسم بانی برای جلوگیری از آزاد شدن خون‌آشام‌های معبد توسط دیمن است. به دیمن برای آزاد کردن استفن از دام فردریک و دیگر خون‌آشام‌ها کمک می‌کند. خون خود را به استفن
دیگر خون‌آشام‌ها کمک می‌کند. خون خود را به استفن می‌دهد و استفن بار دیگر به خون انسان تمایل پیدا می‌کند. الینا همراه با دیمن، استفن را برای برگرداندن به وضعیت عادی اش در زیرزمین زندانی می‌کنند. الینا رابطه اش را با بانی بعد از مرگ مادربزرگ بانی برای مدتی قطع می‌کند و این رابطه با آمدن ایزابل دوباره از سر گرفته می‌شود. الینا به کمک بانی، دیمن را از آتش در روز جشن مؤسسان نجات می‌دهد. در فصل ۲ پیشینه کاترین را پیدا می‌کند. رز و ترور او را می‌دزدند که با الایژا برای آزادی خود مبادله کنند. الینا برای شکستن
برای آزادی خود مبادله کنند. الینا برای شکستن نفرین سنگ ماه باید قربانی شود. کلاوس وارد بدن آلاریک می‌شود. نفرین باید شکسته شود تا بخش گرگینه کلاوس هم فعال شود. جان با مرگ خود فرصتی برای زندگی دوباره به الینا می‌دهد، اما تصور کلاوس مرگ الیناست. در فصل ۳ الینا هنوز به دنبال استفن است. او با آلاریک و دیمن در این راه همراه می‌شود. همراه با دیمن به شیکاگو می‌رود تا استفن و کلاوس را پیدا کنند. کلاوس الینا را زنده پیدا می‌کند و متوجه می‌شود خون همزاد حائز اهمیت است نه کشته شدن او. با خوردن خون الینا تایلر به دو
نه کشته شدن او. با خوردن خون الینا تایلر به دو رگه تبدیل می‌شود. الینا همراه با دیمن و آلاریک تصاویر غار را کشف می‌کنند و به داستان اصیل‌ها و راز خط خونی پی می‌برند. الینا همراه با دیمن برای دیدن جرمی به دنور می‌رود. او با وجود خون دیمن در بدنش می‌میرد و در حال تبدیل بیدار می‌شود. وی در فصل ششم با خوردن داروی ضد جاودانگی انسان می‌شود اما انسان بودن وی زیاد طول نمی‌کشد او توسط کای به کمای روحی می‌رود و در قسمت اخر فصل هشت توسط بانی از کمای روحی در می‌آید.در آخر او یک پزشک می شود و با دیمن سالواتوره که توسط
آخر او یک پزشک می شود و با دیمن سالواتوره که توسط برادر خود استیفن تبدیل به انسان شدا است ،ازدواج می کند. نقاط ضعف. این موارد در زمان تبدیل نیز صادق است.
ایکه ایمل بازیکن فوتبال و دروازه‌بان اهل آلمان است که از سال ۱۹۸۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۱۹ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۸ میلادی انجام داد. ایکه ایمل در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. از تیم‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
فابیان ارنست بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان است که از سال ۲۰۰۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۲۴ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۶ میلادی انجام داد. فابیان ارنست در بازی‌های ملی‌اش ۱ گل به ثمر رساند. وی در باشگاه فوتبال هانوفر نیز سابقه حضور دارد.
فرانک میل (درگذشتهٔ ۵ اوت ۲۰٢۵) بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان بود که از سال ۱۹۸۲ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده وی در ۱۷ بازی ملی حضور داشتتا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۰ میلادی انجام داد. فرانک میل در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند.
فردی بوبیچ ( ،؛ زاده ۳۰ اکتبر ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان است که از سال ۱۹۹۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۳۷ بازی ملی حضور داشته‌است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۴ میلادی انجام داد. فردی بوبیک در بازی‌های ملی‌اش ۱۰ گل به ثمر رساند. از تیم‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
گرالد آساموا بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست هافبک و مهاجم بازی می‌کرد و از سال ۲۰۰۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۴۳ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۲۰۰۶ میلادی انجام داد. گرالد آساموا در بازی‌های ملی‌اش ۶ گل به ثمر رساند.
گیدو بوخوالد بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان است که از سال ۱۹۸۴ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. مهم ترین افتخار او قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۰ با آلمان است. وی در ۷۶ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۴ میلادی انجام داد. گویدو بوخوالد در بازی‌های ملی‌اش ۴ گل به ثمر رساند. از تیم‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
ایتالیا کشوری در جنوب اروپا و پایتخت آن شهر رم است. این کشور از شبه‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردِنی در دریای مدیترانه تشکیل شده‌است. امروزه ایتالیا کشوری توسعه‌یافته‌است و جزو هشت کشور صنعتی به‌شمار می‌آید. واحد پول این کشور یورو و زبان رسمی آن ایتالیایی است. جمعیت ایتالیا ۵۹.۲۷۵ میلیون (نوامبر ۲۰۲۴) است و ۹۱٫۶ درصد مردم آن مسیحی هستند. ایتالیا پنجمین کشور پرجمعیت اروپا و ۲۳امین کشور پرجمعیت دنیا است. ایتالیا آب‌وهوای معتدل فصلی دارد و آب‌وهوای مناطق ساحلی آن با شرایط هوایی کوهستان‌های داخلی تفاوت
ساحلی آن با شرایط هوایی کوهستان‌های داخلی تفاوت زیادی دارد. دو کشور مستقل بسیار کوچک به نام‌های واتیکان و سان مارینو در درون خاک ایتالیا قرار دارند و یک تکه از خاک ایتالیا نیز بیرون از خاک اصلی این کشور و در سوئیس قرار دارد که کامپیونه دیتالیا نامیده می‌شود. جغرافیا. ایتالیا در جنوب اروپا با مختصات جغرافیایی تقریبی ۵۰ ۲۲ شمالی، ۳۰ ۱۲ شرقی قرار دارد. مساحت کل آن ۳۰۱۳۲۳ کیلومتر مربع (تقریباً یک پنجم ایران) است که از آن ۲۹۴۰۲۹ کیلومتر مربع خشکی و ۷۲۱۰ کیلومتر مربع آب است. ۷۶۰۰ کیلومتر ساحل دارد. نکتهٔ جالب در
آب است. ۷۶۰۰ کیلومتر ساحل دارد. نکتهٔ جالب در مورد نقشهٔ کشور ایتالیا این است که نقشهٔ این کشور شبیه چکمه است. جزایر ساردنی و سیسیل در دریای مدیترانه نیز جزو ایتالیا است. مرزهای این کشور ۲۹۳۲۱ کیلومتر است. با کشورهای زیر مرز مشترک دارد: آب و هوای ایتالیا مدیترانه‌ای است. در شمال به دلیل وجود رشته‌کوه آلپ سرد، در جنوب خشک و در کل کشوری تقریباً گرم است. بلندترین نقطه آن کوه مونته بیانکو با ارتفاع ۴۸۰۸ متر از سطح دریا و کمترین ارتفاع آن دریای مدیترانه‌است. تقسیمات کشوری. کشور ایتالیا از نظر جغرافیایی به ۲۰
کشوری. کشور ایتالیا از نظر جغرافیایی به ۲۰ ناحیه تقسیم می‌شود که ۵ تا از آن‌ها دارای نوعی خودمختاری در وضع قوانین محلی می‌باشند. از سوی دیگر ایتالیا به ۱۱۰ استان و ۸٬۱۰۰ شهرداری تقسیم می‌شود. علاوه بر این در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۵ شهر ایتالیا به عنوان ابرشهر (متروپولیس) در نظر گرفته شدند که البته این تقسیمات جدید هنوز به مرحله رسمی و اجرایی نرسیده‌است.
جدای کردها از ایران بدلیل شکست شاه اسماعیل و کردها از عثمان بود و وعلت ان توپخانه و فرار شاه اسماعیل از جنگ بود . رجوع شود به نامه امیر دیاربکر به شاه عثمانی و تهدید او و طرفداری از ایران و برحذر داشتن او از طمع به ملک ایران ،یکسال قبل از جنگ . کردها قبل از این دوره تا همیشه تاریخ جزی از خاک ایران بودند . شاه اسماعیل با ترغیب مجارستان و بکمک اکراد قصد جنگ با عثمانی کرد در این تاریخ کل کردستان جزء خاک ایران بود . سلطان عثمانی پیش دستی کرد و جنگ را براه انداخت با وجود شجاعت و دلاوری های ایرانی ها و ترکان
با وجود شجاعت و دلاوری های ایرانی ها و ترکان قزلباس و اکراد، جنگ را توپخانه عثمانی برد و از این تاریخ کردستان‌از ایران جدا شد . در سال ۱۵۷۸ میلادی که برابر با نخستین سال پادشاهی شاه محمد خدابنده بود، گروهی از کردان مطیع ایران که در سرزمین‌های مابین وان و آذربایجان به سر می‌بردند، با توجه به ضعف و ناتوانی سلسله صفوی و اختلاف قزلباش‌ها و همچنین به سبب اشتراک مذهب (تسنن) با دولت عثمانی، به آن دولت تمایل پیدا کرده بودند. خسروپاشا حاکم وان به دستور شاه عثمانی (مراد سوم)، کردهای این ناحیه را تحریک به حمله و
(مراد سوم)، کردهای این ناحیه را تحریک به حمله و چپاول نواحی غربی آذربایجان کرد و خود نیز به همراه آنان در حمله به آذربایجان شرکت کرد. در این هنگامه امیرخان موصلوی ترکمان به تازگی امیرالامرای آذربایجان شده بود ولی هنوز به آنجا برای شروع به کار سفر نکرده بود. کردها و ترک‌های عثمانی بی خبر بر نواحی ارومیه، سلماس و خوی تاختند و آن حدود به تاراج بردند و جمعی از مردم را کشتند و برخی دیگر را به اسیری بردند. امیرخان موصلوی ترکمان از قزوین به آذربایجان رفت ولی کاری از پیش نبرد. خبر حمله سپاه عثمانی به آذربایجان سبب
پیش نبرد. خبر حمله سپاه عثمانی به آذربایجان سبب شد که گروهی دیگر از طوایف کرد تا حدود مراغه پیش روند و مردم آن نواحی را نیز غارت کنند. این حمله نهایتاً" به آغاز جنگ صفویان و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) با اردوکشی مصطفی‌پاشا به قفقاز (۱۵۷۸) و شروع جنگ چلدر منجر شد. یکی از علت های بزرگ در تحریک کردهای آناتولی علیه شاهان صفوی، سیاست های یکسان سازی شیعی در منطقه توسط شاهان صفوی بود. این تفرقه و تضادها پایه های نفرت رو در بین کردان ایجاد کرد.
"'ایالات متّحدهٔ آمریکا" کشوری در آمریکای شمالی، و به پایتختی شهر واشینگتن دی‌سی است. آمریکا سومین کشور پرجمعیت دنیا و سومین کشور پهناور جهان است، و از لحاظ نژادی و گوناگونی مردم، متنوع‌ترین کشور جهان شناخته می‌شود کشور آمریکا از شرق با اقیانوس اطلس، در غرب با اقیانوس آرام، از شمال با کشور کانادا، و از جنوب با مکزیک همسایه است. این کشور از راه پایگاه دریایی گوانتانامو نیز مرز مشترک اندکی با کوبا دارد. آمریکا همچنین از طریق آلاسکا با روسیه مرز آبی دارد. به علاوه، مجموعه‌ای از جزیره‌ها، ناحیه‌ها، و مناطق
علاوه، مجموعه‌ای از جزیره‌ها، ناحیه‌ها، و مناطق متعلق به آمریکا در سراسر جهان پراکنده‌اند. جغرافیای طبیعی. ایالات متحدهٔ آمریکا در نیمکرهٔ غربی زمین، و در شمال قارهٔ آمریکا واقع است. این کشور از ۴۸ ایالت همجوار، و دو ایالت جدا از دیگران (شبه جزیره آلاسکا در شمال غرب قارهٔ آمریکا و مجمع‌الجزایر هاوایی در اقیانوس آرام) تشکیل شده است. همچنین، در دو منطقهٔ حوزهٔ دریای کارائیب، و نیز بخش‌هایی از اقیانوس آرام، جزایر کوچک و پراکنده‌ای وجود دارند که قلمرو آمریکا محسوب می‌شوند، ولی به گونه‌ای خودگردان اداره می‌شوند
می‌شوند، ولی به گونه‌ای خودگردان اداره می‌شوند (مانند پورتو ریکو).آلاسکا بزرگ‌ترین و رودآیلند کوچک‌ترین ایالت در آمریکا می‌باشند. قسمتی از رشته کوه‌های راکی در غرب آمریکا قرار گرفته است که بزرگ‌ترین قله آن در ایالت کلرادو قرار دارد. مرتفع‌ترین نقطه در آمریکا قله کوه مک کینلی (۶۱۹۴ متر) در آلاسکا می‌باشد. در ۴۸ ایالت پایین نیز مرتفع‌ترین قله بر فراز کوه ویتنی (۴۴۲۱ متر) در کالیفرنیا قرار دارد. رودخانه میسیسیپی بزرگ‌ترین و مهم‌ترین رودخانه آمریکای شمالی و چهارمین رودخانه طولانی جهان در آمریکا قرار دارد. این
رودخانه طولانی جهان در آمریکا قرار دارد. این رودخانه که به رودخانه میسوری می‌پیوندد، نقش تجاری و اقتصادی مهمی برای آمریکادارد. قسمتی از آبشار نیاگارا در مرز بین آمریکا و کانادا قرار دارد و ازجاذبه‌های طبیعی توریستی در آمریکا به‌شمار می‌رود. وسعت آمریکا. از نظر کل وسعت آب و خاک، آمریکا بعد از روسیه و کانادا، سومین کشور پهناور جهان است. به‌طور تقریبی، کشور آمریکا، شش برابر بزرگ‌تر از ایران، ۲۵ درصد بزرگ‌تر از استرالیا، ۳۵ برابر بزرگ‌تر از انگلستان، ۱۴ برابر بزرگ‌تر از فرانسه، و نصف روسیه است. همچنین این
بزرگ‌تر از فرانسه، و نصف روسیه است. همچنین این کشور، کمتر از یک سوم قارهٔ آفریقا، نصف آمریکای جنوبی، اندکی بزرگ‌تر از برزیل، ۳۰۰ برابر بزرگ‌تر از کشور هائیتی، و دو و نیم برابر بزرگ‌تر از مجموع کشورهای اروپای غربی است. مختصات و موقعیت جغرافیایی آمریکا. ایالات متحدهٔ آمریکا از شمال با کشور کانادا، و در جنوب با کشور مکزیک مرز خاکی دارد. این کشور در شمال غرب قارهٔ آمریکا و سواحل آلاسکا نیز با روسیه مرزهای مشترک آبی دارد. ۴۸ ایالت به هم پیوسته که خاک اصلی آمریکا را تشکیل می‌دهند، از شرق و جنوب شرقی به اقیانوس
را تشکیل می‌دهند، از شرق و جنوب شرقی به اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک، و از غرب به اقیانوس آرام منتهی می‌شوند. ایالت آلاسکا نیز از شمال به اقیانوس منجمد شمالی، از غرب به تنگهٔ برینگ، و از جنوب غربی به اقیانوس آرام ختم می‌شود. مجمع‌الجزایر هاوایی هم در جنوب غرب خاک اصلی آمریکا و در اقیانوس آرام واقع شده‌اند. مناطق جغرافیایی و فرهنگی ایالات متحدهٔ آمریکا عبارت‌اند از: نیوانگلند، ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس، ایالت‌های جنوب، ایالت‌های غرب میانه (میدوست)، ایالت‌های جنوب غربی آمریکا و ایالت‌های غرب. کشور ایالات
جنوب غربی آمریکا و ایالت‌های غرب. کشور ایالات متحدهٔ آمریکا در مجموع ۹٬۸۲۶٬۶۳۰ کیلومتر مربع وسعت دارد که البته ۴۷۰ هزار کیلومتر آن را جزایر پراکنده و تحت قلمرو آمریکا در اقیانوس آرام و دریای کارائیب تشکیل می‌دهند. محیط زیست. محیط زیست ایالات متحده آمریکا دارای تنوّع و طیف وسیعی از آب و هوا و گونه‌های جاندار است که ناشی از وسعت پهناور کشور آمریکا است. گونه‌ها. وسعت محیط زیست طبیعی در ایلات متحده که شامل مناطق استوایی تا منطق سرد شمالی می‌شود موجب گستردگی گونه‌های طبیعی در این کشور شده است. در این کشور
گونه‌های طبیعی در این کشور شده است. در این کشور تاکنون بیش از ۱۷۰۰۰ هزار گونه گیاهی محلی شناسایی شده است که حدود ۵۰۰۰ گونه از آن متعلق به کالیفرنیا (زیستگاه بزرگ‌ترین، تنومندترین و کهنترین درختان جهان) است. همچنین تا به حال ۴۰۰ گونه پستاندار، ۷۰۰ گونه پرنده، ۵۰۰ گونه خزنده و دوزیست و حدود ۹۰۰۰۰ گونه حشره در این کشور شناسایی شده‌اند. بیشتر گوناگونی طبیعی در ایالات متحده متعلق به مناطق مرطوب مانند زمین‌های باتلاقی فلوریدا تعلق دارد. بسیاری از گونه‌های گیاهان و جانوران در آمریکا پس از ورود اولین انسان‌ها از
و جانوران در آمریکا پس از ورود اولین انسان‌ها از بین رفتند و بسیاری نیز مانند گاومیش کوهان‌دار آمریکایی یا کرکس کالیفرنیایی پس از ورود اقوام اروپایی به این منطقه تقریباً منقرض شدند. آب و هوا. آب و هوای ایالات متحده در بسیاری مناطق گرم است. در فلوریدا و هاوایی آب و هوا استوایی، در آلاسکا قطبی، در گریت‌پلینز خشک، در سواحل کالیفرنیا مدیترانه‌ای و در گریت‌بیسین بیابانی است. آب و هوای مناسب ایالات متحده برای پرورش انواع مختلفی از محصولات کشاورزی نقش مؤثری در مطرح کردن این کشور به عنوان یک قدرت داشته است. با
مطرح کردن این کشور به عنوان یک قدرت داشته است. با پایان جنگ جهانی دوم ایالت‌های غربی آمریکا رشد بالایی را در اقتصاد و جمعیت تجربه کردند و همین امر سبب تغییر کاربری منابع آب و انرژی این مناطق از مصرف در کاربردهای زراعی به سمت مصرف در مناطق تجمع جمعیت و صنایع شد. به عقیده مرکز منابع آب ایالت کالیفرنیا در صورتی که تا سال ۲۰۲۰ منابع بیشتری برای تأمین آب این منطقه پیدا نشود این ایالت با کمبود آبی به اندازه مصرف امروزی آب خود مواجه خواهد شد. جغرافیای انسانی. جمعیت ایالات متحده آمریکا بر پایه برآورد سال ۲۰۱۱
جمعیت ایالات متحده آمریکا بر پایه برآورد سال ۲۰۱۱ ادارهٔ آمار ایالات متحده آمریکا در حدود ۳۱۴٬۷۲۴٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده است. نرخ کلی باروری در ایالات متحده آمریکا بر پایه برآورد سال ۲۰۱۱ در حدود ۱٫۸۹ فرزند برای هر زن است. بر اساس آمار منتشرهٔ سال ۲۰۰۳، ترکیب نژادی مردم ایالات متحده آمریکا، بدین شرح است: در این آمار، نژاد اسپانیایی‌تبار (موسوم به هیسپانیک، یا لاتینو) همراه با نژاد سفید محاسبه شده است. بر اساس بررسی سال ۲۰۰۰ مهاجران کشورهای دیگر به ترتیب جمعیت برابر بودند:مکزیک(۱۷۳٬۹۱۹ مهاجر)، چین(۴۵٬۶۵۲)،
برابر بودند:مکزیک(۱۷۳٬۹۱۹ مهاجر)، چین(۴۵٬۶۵۲)، فیلیپین(۴۲٬۴۷۴)، هند(۴۲٬۰۴۶)، ویتنام(۲۶٬۷۴۷)، السالوادور(۲۲٬۵۷۸)هائیتی(۲۲٬۳۶۴)، کوبا(۲۰٬۸۳۱)، جمهوری دومینکن(۱۷٬۵۳۶)، روسیه(۱۷٬۱۱۰)، جامائیکا(۱۶٬۰۰۰)کانادا(۱۶٬۲۱۰)، کره(۱۵٬۸۳۰)، اوکراین(۱۵٬۸۱۰)، پاکستان(۱۴٬۵۳۵)، کلمبیا(۱۴٬۴۹۸)، بریتانیا(۱۳٬۳۸۵)، بوسنی و هرزگوین(۱۱٬۸۲۸)، گواتمالا(۹٬۹۷۰)، ایران(۸٬۹۱۵ بنگرید به ایرانیان مقیم آمریکا) ایالت‌ها. کشور آمریکا ۵۰ ایالت دارد که هر کدام از آن‌ها بنا بر سامانه فدرالی حاکم، دارای سطح بالایی از خودگردانی هستند. البته ناحیهٔ
دارای سطح بالایی از خودگردانی هستند. البته ناحیهٔ واشینگتن دی سی جزو هیچ‌یک از ایالات آمریکا نیست و در منطقه خودمختار کلمبیا قرار دارد. ناحیهٔ کلمبیا، در اصل بخشی از ایالت مریلند بود که در سال ۱۷۹۰ برای تأسیس مرکز آمریکا یعنی شهر واشینگتن دی‌سی در نظر گرفته شد. شهرهای آمریکا. اگر لس‌آنجلس بزرگ را متشکل از ریورساید، سن برناردینو، انتاریو، لانگ بیچ، سنتا آنا و خود شهر لس آنجلس حساب کنیم، این منطقه شهری بیش از ۱۷٬۸۰۰٬۰۰۰ سکنه خواهد داشت که پس از کلانشهر نیویورک بزرگ‌ترین منطقه شهری ایالات متحده خواهد بود.
تیشهٔ مُشتی یا دو-رویه (biface) یا ابزار سنگی آشولی گونه‌ای ابزار سنگی دوران پیش از تاریخ بود که به‌صورت دورویه تراشیده شده‌است. از این نوع تیرهای سنگی برای کشتن حیوانات، قصابی، کندن چوب و زمین بهره می‌برده‌اند. دوران استفاده از تبردستی طولانی‌تر از هر ابزار دیگری در تاریخ بشر بوده‌است. برای تیشه مشتی در برخی متن‌های فارسی «تبر دستی» هم نوشته‌اند که نام دقیقی نیست و بیشتر به تبرهای دستی رایج امروزی اشاره دارد و می‌تواند با آن اشتباه شود. تیشه‌های مشتی را با تراشیدن یا برداشت تراشه‌های سنگی درست می‌کردند و
تراشیدن یا برداشت تراشه‌های سنگی درست می‌کردند و معمولاً نوکی تیز و قاعده‌ای مدور داشتند. تبرهای دستی ابزار ویژه فرهنگ پارینه سنگی قدیم آشولی و فرهنگ پارینه سنگی میانی (موستری) هستند. دو رویه‌ها تنها در آفریقا، اروپا، و غرب اوراسیا، هند و غرب چین یافته شده‌اند و در مناطق خاوری‌تر از آن دیده نشده‌اند. این مرز استفاده از دوتراشه‌ها را خط موویوس می‌گویند. دورویه‌ها را می‌شود در پانزده دقیقه از سنگ آتشزنه تراشید. برای این تیشه‌ها از ریولیت، کوارتزیت و فنولیت هم استفاده می‌شده اما ابسیدین به خاطر شکنندگی‌اش
هم استفاده می‌شده اما ابسیدین به خاطر شکنندگی‌اش استفاده نمی‌شده‌است. تراشه‌های سنگی که تنها در یک طرف تراش خورده باشند را یک‌رویه (Uniface) می‌گویند. در ایران تاکنون تعدادی دورویه در شمال، شمال غرب و غرب کشور یافت شده‌اند که مربوط به فرهنگ آشولی‌اند. تاریخچه. "ابزار سنگی آشولی" بین 1.6 میلیون سال قبل تا 200 هزار سال قبل، یعنی به مدت بیش از یک میلیون سال از محصولات مورد استفاده هومو ارکتوس، یکی از اجداد نزدیک به هومو ساپییِن یا انسان مدرن بوده است.
پوشاک لری،شامل پوشاکی است که توسط لرهای استان ایلام پوشیده می شود. پوشاک مردان. پیراهن مردان برشی ساده دارد. آستین آن بلند است و مچ دارد. چاک جلوی پیراهن تا حدود زیر سینه و گاه تا پایین باز است و با دکمه بسته می‌شود. شلوار آنان در ناحیهٔ ران و باسن گشاد، در ناحیهٔ دَم پا تنگ و حاشیهٔ آن پُر دوخت است. ستره؛ روپوش بلند مردان لر و دارای طرحی ساده است. بلندی آن تا وسط ساق پا می‌رسد. جلوی آن باز است و در دو پهلو جیب دارد. بدون یقهٔ برگردان و دکمه است و به وسیلهٔ شال کمر، دامن‌های آن بر روی هم نگه داشته می‌شوند.
شال کمر، دامن‌های آن بر روی هم نگه داشته می‌شوند. مردان لر ایلام شال کمری گداری به نام گلونی و کم‌عرض اما طویل روی سته ره به دور کمر می‌پیچند. آنان کلاهی از نمد بر سر می‌گذارند که هرچه بلندی آن بیشتر باشد، هیبت آن بیشتر می‌شود. به این کلاه کیرک می‌گویند. این کلاه شبیه کلاه داریوش هخامنشی در نقوش تخت جمشید است. رنگ آن اغلب مشکی یا قهوه‌ای است. گاه دور آن را با دستمالی می‌بندند. کفش آنان شباهتهایی با گیوه کردی(کلاش) دارد. پوشاک زنان. زنان لر عموماً دور سر خود را با پارچه‌هایی معروف به لچک یا گُلوَنی
سر خود را با پارچه‌هایی معروف به لچک یا گُلوَنی می‌بندند. این لچک‌ها اغلب سیاه و سفید است و طوری بر سر بسته می‌شود که در پشت دارای آویزه‌های بلند باشد. پیراهن زنان اغلب چین‌دار و بلند است و یقه‌ای گرد دارد که با دکمه بسته می‌شود. جلوی پیراهن از زیر گلو تا حدود سینه چاک دارد. از ناحیهٔ کمر، چین می‌خورد و گشاد می‌شود و بلندی آن تا زیر زانو می‌رسد. آن‌ها از پیراهن دیگری که به زیر پیراهن معروف است نیز استفاده می‌کنند که دارای برش ساده و آستین کوتاه است. بانوان لر جلیقه‌ای جلو باز و بندون دکمه می‌پوشند که حاشیه
جلیقه‌ای جلو باز و بندون دکمه می‌پوشند که حاشیه و لبه‌های یقهٔ آن، با نوارهای رنگی تزیین شده است. بانوان از دو نوع کت نیز استفاده می‌کنند یکی کت ساده‌ای که نیم‌تنه را می‌پوشاند و در جلو با دکمه بسته می‌شود. دیگر کتی مخملی که در محل به آن کُلنجه می‌گویند و یقه باز است. لبهٔ یقه و لبهٔ آستین آن را با نوارهای رنگی تزیین می‌کنند. کفش زنان اغلب از کفش‌های دست‌دوز محلی یا از محصولات بروجرد است ولی به مرور زمان گالش‌های لاستیکی جای آن‌ها را گرفته‌اند.
محاصرهٔ لنینگراد یک محاصرهٔ نظامی بود که توسط نیروهای محور علیه شهر لنینگراد (سن‌پترزبورگ امروزی) در اتحاد جماهیر شوروی، در جبههٔ شرقی جنگ جهانی دوم و در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ انجام گرفت. لنینگراد، دومین شهر بزرگ کشور، به مدت ۸۷۲ روز توسط آلمان و فنلاند در محاصره بود اما هیچ‌گاه سقوط نکرد. این محاصره مخرب‌ترین محاصره در تاریخ و احتمالاً مرگبارترین آن محسوب می‌شود؛ چرا که حدود ۱.۵ میلیون نفر از جمعیت پیش از جنگِ ۳.۲ میلیونی آن جان باختند. در زمان وقوع، این اقدام به‌عنوان جنایت جنگی دسته‌بندی نشد، اما
این اقدام به‌عنوان جنایت جنگی دسته‌بندی نشد، اما بعدها برخی مورخان به دلیل تخریب عمدی شهر و قحطی سازمان‌یافتهٔ غیرنظامیان، آن را نوعی نسل‌کشی دانستند. در اوت ۱۹۴۱، ارتش شمالی آلمان به حومه‌های لنینگراد رسید و همزمان نیروهای فنلاندی از شمال برای تکمیل حلقهٔ محاصره پیشروی کردند. در تاریخ ۸ سپتامبر ۱۹۴۱، تمام مسیرهای زمینی لنینگراد به دیگر مناطق شوروی قطع شد و محاصره آغاز گردید. آلمانی‌ها تصمیم گرفتند به جای حملهٔ مستقیم، شهر را بمباران کرده و مردم آن را از طریق گرسنگی وادار به تسلیم کنند؛ به همین دلیل،
از طریق گرسنگی وادار به تسلیم کنند؛ به همین دلیل، هزاران نفر در زمستان ۱۹۴۱–۱۹۴۲ از گرسنگی جان سپردند. کمک‌رسانی به شهر تنها از راه هوا، مسیر دریایی دریاچهٔ لاادوگا یا از طریق «جادهٔ زندگی» که بر سطح یخ‌زدهٔ همان دریاچه ساخته شده بود انجام می‌گرفت. در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳، ارتش سرخ موفق شد یک دالان باریک زمینی به شهر باز کند، اما محاصره به‌طور کامل تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ شکسته نشد. پیش زمینه. تصرف لنینگراد یکی از سه هدف راهبردی عملیات بارباروسا، حمله‌ی آلمان نازی به شوروی، بود و به همین دلیل لنینگراد اصلی‌ترین هدف
شوروی، بود و به همین دلیل لنینگراد اصلی‌ترین هدف «ارتش گروه شمال» محسوب می‌شد. این تصمیم ریشه در جایگاه سیاسی شهر داشت؛ لنینگراد نه‌تنها پایتخت پیشین روسیه بود، بلکه به‌عنوان مهد انقلاب روسیه و مرکز نمادین بلشویسم که مورد نفرت حزب نازی بود، اهمیت ویژه‌ای داشت. علاوه بر آن، شهر از نظر نظامی پایگاه اصلی ناوگان بالتیک شوروی بود و از نظر صنعتی، به‌ویژه با وجود کارخانه‌های متعدد تولید سلاح، اهمیت بالایی داشت. در سال ۱۹۳۹، لنینگراد به‌تنهایی مسئول ۱۱ درصد از کل تولیدات صنعتی اتحاد شوروی بود. گفته می‌شود آدولف
تولیدات صنعتی اتحاد شوروی بود. گفته می‌شود آدولف هیتلر آن‌قدر از پیروزی خود در تسخیر لنینگراد مطمئن بود که حتی دعوت‌نامه‌هایی برای جشن پیروزی در هتل آستوریا، در قلب شهر، چاپ کرده بود. هرچند نظریه‌های مختلفی درباره‌ی نقشه‌های آلمان برای لنینگراد مطرح شده است ــ از جمله تبدیل شهر به پایتخت استانی تازه به نام «اینگرمانلاند» در قالب طرح کلی شرق ــ اما روشن است که هیتلر قصد داشت شهر و جمعیت آن را به‌طور کامل نابود کند. در دستوری که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۱ به «ارتش گروه شمال» فرستاده شد، آمده بود: «پس از شکست روسیه
شمال» فرستاده شد، آمده بود: «پس از شکست روسیه شوروی، دیگر دلیلی برای ادامه‌ی موجودیت چنین مرکز شهری بزرگی وجود نخواهد داشت. [...] پس از محاصره‌ی شهر، هرگونه درخواست برای مذاکره درباره‌ی تسلیم باید رد شود، زیرا مسئله‌ی انتقال و تغذیه‌ی جمعیت نباید و نمی‌تواند توسط ما حل شود. در این جنگ برای بقایمان، هیچ علاقه‌ای به حفظ حتی بخشی از این جمعیت بزرگ شهری نداریم.» برنامه‌ی نهایی هیتلر این بود که لنینگراد را با خاک یکسان کند و سرزمین‌های شمال رود نِوا را به فنلاند واگذار نماید. آماده‌سازی‌ها. طرح‌های آلمان. ارتش
واگذار نماید. آماده‌سازی‌ها. طرح‌های آلمان. ارتش گروه شمال، به فرماندهی فیلدمارشال ویلهلم ریتر فون لیب، به سمت لنینگراد پیشروی کرد که هدف اصلی آن محسوب می‌شد. تا اوایل اوت، این ارتش به شدت بیش از حد گسترده شده بود؛ چرا که در جبهه‌ای وسیع پیشروی کرده و نیروهایش را در چندین محور پراکنده ساخته بود. فون لیب برآورد کرده بود برای انجام تمام وظایف خود به ۳۵ لشکر نیاز دارد، در حالی‌که تنها ۲۶ لشکر در اختیار داشت. حمله دوباره در ۱۰ اوت آغاز شد، اما بلافاصله با مقاومت شدید در اطراف لوگا روبه‌رو گردید. در دیگر نقاط،
شدید در اطراف لوگا روبه‌رو گردید. در دیگر نقاط، نیروهای فون لیب توانستند در ۱۷ اوت شهرهای کینگیزپ و ناروا را تصرف کنند. ارتش گروه شمال در ۲۰ اوت به چوُدوو رسید و راه‌آهن بین لنینگراد و مسکو را قطع کرد. در ۲۸ اوت نیز شهر تالین سقوط کرد. نیروهای ارتش فنلاند در شمال لنینگراد مستقر بودند و نیروهای آلمانی مناطق جنوبی را اشغال کرده بودند. هر دو طرف ــ آلمان و فنلاند ــ هدف داشتند لنینگراد را به محاصره درآورند و حلقه‌ای پیرامون آن تشکیل دهند تا هرگونه ارتباط شهر با بیرون قطع شده و مدافعان از دریافت تدارکات محروم
بیرون قطع شده و مدافعان از دریافت تدارکات محروم شوند. با این حال، مشارکت فنلاند بیشتر به بازپس‌گیری سرزمین‌هایی محدود می‌شد که در جنگ زمستان از دست داده بود. آلمانی‌ها نقشه داشتند که از قحطی به‌عنوان سلاح اصلی علیه شهر استفاده کنند؛ دانشمندان آلمانی پیش‌بینی کرده بودند که ساکنان لنینگراد تنها پس از چند هفته به گرسنگی شدید دچار خواهند شد. منطقهٔ استحکامی لنینگراد. در روز جمعه ۲۷ ژوئن ۱۹۴۱، شورای نمایندگان لنینگراد گروه‌های «واکنش اولیه» را از میان شهروندان سازمان‌دهی کرد. در روزهای بعد، جمعیت غیرنظامی شهر
سازمان‌دهی کرد. در روزهای بعد، جمعیت غیرنظامی شهر از خطر پیشِ‌رو آگاه شدند و بیش از یک میلیون نفر برای ساخت استحکامات بسیج شدند. چندین خط دفاعی در پیرامون شهر ایجاد شد تا با مقاومت مردمی جلوی نیروهای مهاجم که از شمال و جنوب نزدیک می‌شدند گرفته شود. در جنوب، خط استحکامی از دهانهٔ رود لوگا تا چوُدوو، گاتچینا، اوریتسک، پولکوو و سپس از طریق رود نِوا امتداد می‌یافت. خط دفاعی دیگری از پتروهوف عبور می‌کرد و به گاتچینا، پولکوو، کولپینو و کُلتوشی می‌رسید. در شمال نیز خط دفاعی در برابر فنلاندی‌ها که به «منطقهٔ
نیز خط دفاعی در برابر فنلاندی‌ها که به «منطقهٔ استحکامی کارلیایی» معروف بود، از دههٔ ۱۹۳۰ در حومه‌های شمالی لنینگراد ساخته شده و اکنون دوباره فعال گردید. در مجموع، ۳۰۶ کیلومتر موانع چوبی، ۶۳۵ کیلومتر سیم‌خاردار، ۷۰۰ کیلومتر خندق ضدتانک، ۵۰۰۰ سنگر و استحکامات چوبی ـ خاکی، و ۲۵ هزار کیلومتر خندق روباز به دست شهروندان ساخته یا حفر شد. حتی توپ‌های مشهور ناو آئورورا از کشتی جدا و برای دفاع از لنینگراد به کار گرفته شدند. استقرار. گروه چهارم زرهی که از پروس شرقی حرکت کرده بود، پس از پیشروی سریع شهر پسکوف را تصرف
کرده بود، پس از پیشروی سریع شهر پسکوف را تصرف کرد و تا ۱۶ اوت به نووگورود رسید. پس از سقوط نووگورود، گروه چهارم زرهی تحت فرمان ژنرال هوپنر پیشروی خود به سوی لنینگراد را ادامه داد. در همین حال، ارتش هجدهم ــ با وجود آنکه حدود ۳۵۰ هزار نفر نیرو در پشت سر جا مانده بودند ــ توانست راه خود را به سوی اوستروف و پسکوف باز کند، زیرا نیروهای شوروی در جبهه شمال‌غربی به سمت لنینگراد عقب‌نشینی کرده بودند. در ۱۰ ژوئیه، هر دو شهر اوستروف و پسکوف سقوط کردند و ارتش هجدهم به ناروا و کینگیزپ رسید و از آنجا حمله به سمت