payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باقی ماند. سال ۱۹۲۴ بخش فنی هوایی انتخاب شد و دوره‌های آموزشی گلایدر مشارکت کرد. در این زمان آلمان به شکل در حال دور زدن محدودیت‌های پیمان ورسای بود. ورماخت. اشتودنت تا سال ۱۹۳۴ به درجه سرهنگی نائل آمد. سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپی ترفیع گرفت و به شکل بسیار سِری یک گردان چترباز ایجاد کرد که تا سال بعد تا سطح لشکر گسترش یافت. مقرر گشت این یگان تحت عنوان لشکر هفتم هوایی، در جریان سلطه آلمان بر چکسلواکی در بهار سال ۱۹۳۹، پشت استحکامات دفاعی آن فرود بیاید. با تسخیر صلح‌آمیز چکسلواکی، این عملیات از دستور رزمی خارج و
چکسلواکی، این عملیات از دستور رزمی خارج و بعداً صرفا به صورت رزمایش اجرا شد. جنگ جهانی دوم. با آغاز جنگ جهانی دوم، از لشکر اشتودنت در تهاجم به لهستان استفاده نشد تا محرمانگی آن حفظ شود. لشکر دوره‌های تمرینی شدیدی را برای عمل در کارزار کشورهای سفلی گذراند. مأموریت اصلی آن فرود در خاک هلند و تصرف پایگاه‌های هوایی بود. اشتودنت به منظور تصرف قلعه ایبن-ایمل در بلژیک یک گروه ضربت با کمتر از ۱۰۰ نفر ایجاد نمود و شش ماه را در پایگاهی در نزدیکی هیلدس‌هایم، فقط صرف حل مشکلات در رسیدن به قلعه با گلایدر و سپس انهدام
حل مشکلات در رسیدن به قلعه با گلایدر و سپس انهدام شش توپ بزرگ آن کرد. با این حال هدف عملیات به اسکاندیناوی تغییر یافت. این نیروهای هوابرد روز ۹ آوریل سال ۱۹۴۰ پایگاه‌های هوایی کلیدی اسلو و استاوانگر را در نروژ تسخیر و راه را برای پیاده‌سازی ساحلی نیروهای زمینی باز کردند. روز ۱۰ مه سال ۱۹۴۰ در نهایت تهاجم به هلند آغاز شد. پس از بمباران پایگاه‌های هوایی دشمن توسط "لوفت‌وافه"، چهار هزار نفر از چتربازان اشتودنت با پشتیبانی نیروهای دیگر، با فرود در خاک هلند بر دوردرخت و موردیک مسلط شدند و توانستند مواضع خود را
و موردیک مسلط شدند و توانستند مواضع خود را تا رسیدن لشکر هشتم زرهی حفظ کنند. با این حال بزرگ‌ترین دستاورد اشتودنت تسخیر قلعه ایبن-ایمل در بلژیک در همان روز ۱۰ مه بود. در این مورد گروه ضربت کوچک او با فرود از گلایدر بر فراز قلعه با کار گذاشتن مواد منفجره توپ‌های آن را از کار انداختند. اشتودنت خود در درگیری‌های اطراف روتردام زخمی شد. به هر صورت، با این موفقیت‌ها مورد توجه دستگاه تبلیغاتی رایش سوم به عنوان یک «قهرمان» قرار گرفت. ترفیع درجات: نبرد کرت. اشتودنت بهار سال ۱۹۴۱ به خدمت بازگشت و سپاه ۱۱ هوایی را در
سال ۱۹۴۱ به خدمت بازگشت و سپاه ۱۱ هوایی را در کارزار بالکان هدایت کرد. روز ۳ مه سال ۱۹۴۱ در کنار فیلدمارشال ویلهلم لیست، از رژه پیروزی نیروهای آلمانی در آتن سان دید. در ادامه، سپاه او نقش اصلی را در نبرد کرت ایفا نمود. اشتودنت و سپاهش متشکل از دو لشکر هفتم هوایی و پنجم کوهستان، مأموریت یافتند جزیره کرت را تصرف کنند. لشکر هفتم هوایی می‌بایست حمله هوابرد به فرودگاه‌های کلیدی جزیره اجرا می‌کرد و سپس لشکر پنجم کوهستان با هواگردهای ترابری به این فرودگاه‌های تسخیر شده منتقل می‌شد. در برابر نیروی قریب به ۴۰ هزار
شده منتقل می‌شد. در برابر نیروی قریب به ۴۰ هزار نفری مدافع بریتانیایی و یونانی، اشتودنت تنها اندکی بیش از ۲۰ هزار نفر به‌کار می‌گرفت. پس از حصول برتری هوایی توسط "لوفت‌وافه"، چتربازان او روز ۲۰ مه در نزدیکی فرودگاه‌های مالمه، رتیمنون و هراکلیون فرود آمدند و با وجود ضدحملات شدید دشمن، فضایی برای فرود گلایدرهای خودی باز کردند. این نیروها در ابتدا بر هر سه فرودگاه مسلط شدند اما مدافعان توانستند آن‌ها را عقب برانند. در این حال، برتری دریایی بریتانیایی‌ها اجازه رسیدن نیروی کمکی از طریق دریا را نمی‌داد. اشتودنت
رسیدن نیروی کمکی از طریق دریا را نمی‌داد. اشتودنت روز بعد بیشتر مابقی لشکر هفتم هوایی خود را با گلایدر راهی کرت کرد. با تصرف مجدد بخشی از باند فرودگاه مالِمه، لشکر پنجم کوهستان و بقیه نیروهای لشکر هفتم هوایی نیز بلافاصله با هواگردهای ترابری به موقعیت اعزام شدند. با وجود از بین رفتن تعدادی از هواگردها، به هر صورت نیروی کافی برای سلطه کامل بر فرودگاه تا شب هنگام، تأمین شد. تا روز بعد مدافعان پس زده شدند و دیگر فرودگاه در برد تسلیحات آن‌ها نبود. تا عصر روز ۲۳ مه تمامی لشکر پنجم کوهستان از طریق هوایی فرا
۲۳ مه تمامی لشکر پنجم کوهستان از طریق هوایی فرا رسیدند تا تهاجم برای سلطه بر کل جزیره آغاز شود. در نهایت زیر چتر پشتیبانی گسترده هوایی "لوفت‌وافه"، تا روز ۳۰ مه بریتانیایی‌ها و یونانی‌ها وادار به تخلیه جزیره شدند. قریب به ۱۲ هزار نفر از مدافعان به اسارت درآمدند. موفقیت اشتودنت در تصرف جزیره کرت با نیروی هوابردِ کمتر از ۱۵ هزار نفر، در ابتدا بدون هیچ توپخانه، تسلیحات سنگین و خودرو و شکست دشمنی با سه برایر نیرو، یکی از بزرگ‌ترین «شاهکارهای تاریخ نظامی» تصور می‌شود. به هر صورت پیروزی در کرت به بهای گزافی به
می‌شود. به هر صورت پیروزی در کرت به بهای گزافی به دست آمد و اشتودنت در جریان آن ۱۵۰ هواگرد از مجموع ۶۵۰ هواگرد به‌کار گرفته‌شده و حدود ۶۵۰۰ نفر از نیروهای خود از جمله چند تن از افسران ارشد را از دست داد. او خود قصد داشت در میانه عملیات با چتر در این جزیره فرود بیاید اما تا زمان رفع خطر این اجازه به او داده نشد. عملیات در کرت واپسین به‌کارگیری نیروهای چترباز توسط آلمان بود. یکی از دلایل آن کمبود هواگرد ترابری نظامی در "لوفت‌وافه" بود. بدین صورت ماه‌ها آماده‌سازی اشتودنت در سال ۱۹۴۲ برای تهاجم هوابرد به
اشتودنت در سال ۱۹۴۲ برای تهاجم هوابرد به جزیره مالت در نهایت اجرایی نگردید. زان پس با وجود گسترش یگان، جز موارد جزئی از چتربازان اشتودنت استفاده‌ای نشد. نرماندی و هلند. اشتودنت سال ۱۹۴۴ فرماندهی ارتش یکم چترباز را بر عهده داشت. با پیاده‌سازی متفقین در نرماندی و پیشروی آن‌ها به سمت شرق، نیروهای او در هلند و بلژیک در خط مقدم درگیری‌ها قرار گرفتند. اشتودنت در کنار فیلدمارشال والتر مدل در سازماندهی دفاع در ناحیه ارنهم دخیل بود و عملکرد نسبتاً خوبی از خود نشان داد. ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ فرمانده گروه ارتش‌ها با
داد. ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ فرمانده گروه ارتش‌ها با مسئولیت تمامی نیروهای شمال هلند شد. ماه فوریه سال ۱۹۴۵ ارتشبد یوهانس بلاسکوویتس جایگزین او در این مقام شد. اشتودنت از این زمان تا پایان جنگ به هدایت ارتش چترباز خود پرداخت. پس از جنگ. پس از جنگ با آرامش دوران بازنشستگی خود را سپری کرد. ارتشبد کورت اشتودنت در نهایت سال ۱۹۷۸ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
محسن فرید (زادهٔ ۱۳۰۸ در تهران - درگذشتهٔ ۳۰ تیر ۱۳۹۷ در تهران) یک بازیگر ایرانی بود. او فعالیت هنری را سال ۱۳۲۱ با بازی در نمایش «هزار و یک شب» در کانون کارمندان دولت آغاز کرد. او سینما را بازی در فیلم «مشهدی عباد» در سال ۱۳۳۲ به کارگردانی صمد صباحی تجربه کرد. وی برای نشریات سینمایی از قبیل مرد مبارز نیز قلم می‌زد. وی یکی از هنرمندان رادیو بود که با الهام از "هزار و یک شب "، مجموعه نمایشنامه‌های رادیویی با عنوان "یک شب از هزار و یک شب " را نگاشت و اجرا کرد. زندگی‌نامه. محسن فرید در یک خانواده مذهبی در ۲۹
زندگی‌نامه. محسن فرید در یک خانواده مذهبی در ۲۹ آذر ۱۳۰۸ در یکی از محله‌های بازار تهران زاده شد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و در حین تحصیل زبان عربی را در حد کمال آموخت فرید در هنگام تحصیل برای تأمین معیشت کار می‌کرد در سن ۱۸ سالگی کار عکاسی را آغاز کند و در همان زمان انگلیسی را فرا گرفت. در سن ۱۹ سالگی با یکی از هنرمندان تئاتر آن زمان آشنا شد به دعوت او، به یکی از تئاترهای حسن‌آباد رفت همان‌جا بود که صحنه تئاتر، فرید را مجذوب و مبهوت کرد. او صدایی تأثیرگذار داشت و همین ویژگی یکی از انگیزه‌های
تأثیرگذار داشت و همین ویژگی یکی از انگیزه‌های فعالیت تئاتری او شد. همزمان با فعالیت تئاتری، در رادیو نیرو هوایی آن زمان استخدام شد در رادیو نیروی هوایی بود که یک شب از هزار و یک شب را نوشت و اجرا کرد فرید اولین مبدع داستان شب رادیوست سپس به تئاتر دهقان و تئاتر نصر واقع در خیابان لاله زار رفت و با مدیران آنجا دربارهٔ فعالیت هنری و توانایی‌های خود صحبت کرد. فرید بازیگری را با تئاتر "دهقان " و "نصر" آغاز کرد و پس از مدتی برنامه "یک شب از هزار و یک شب " رادیو را با نویسندگی و کارگردانی خود روی صحنه برد. اجرای
با نویسندگی و کارگردانی خود روی صحنه برد. اجرای زنده این نمایشنامه هم با استقبال بسیار خوبی مواجه شد از آنجا که فرید دوره عکاسی و فیلمبرداری را در ارتش گذرانده بود، در خیابان شاه رضای سابق مغازه ای فراهم کرد و عکاسی و فیلمبرداری را در کنار کار تئاتر ادامه داد، اما به دلیل نامعلوم عکاسی را رها کرد و در رادیو ایران که در جاده قدیم شمیران واقع شده بود، به اجرای برنامه پرداخت و در کنار آن مدتی هم به کار تلویزیونی مشغول شد. او برای مدتی بیکار شد. پس از آن بیکاری مقطعی، به جمع هنرمندان رادیو واقع در میدان ارک
مقطعی، به جمع هنرمندان رادیو واقع در میدان ارک پیوست. در رادیو به صورت پیمانی مشغول به کار شد و همچنان به نویسندگی و کارگردانی پرداخت و در کنار افرادی چون سارنگ، امیرفضلی، بهشتی در داستان‌های شب یا نمایشنامه‌های روزهای جمعه بازی کرد. در اثنای فعالیت جدید خود در رادیو، چند کار زنده تلویزیونی را نیز در کارنامه هنری خویش به ثبت رساند. وی با نوشتن نمایشنامه "سندباد" بار دیگر استعدادهای خویش را به ظهور رساند. ۳ سال پس از پیروزی انقلاب، به صورت رسمی در رادیو استخدام شد. تا سال ۱۳۶۵ به فعالیت هنری خود در رادیو
شد. تا سال ۱۳۶۵ به فعالیت هنری خود در رادیو ادامه داد؛ در همان زمان دچار بیماری افسردگی شد بستگانش درگذشت مادر و شکست در زندگی مشترک را دلیل شروع این بیماری می‌دانستند همسر دوم فرید می‌گوید: به مادرش وابستگی شدیدی داشت و همیشه می‌گفت بعد از خدای احد و واحد، خدای روی زمین من مادرم است. روزها را با گوش دادن به اجراهای رادیویی پیشین خود سپری می‌کرد ناراحتی کبد و ریه نیز بر افسردگی او افزود تا هر چه بیشتر تلاشهای اطرافیان را برای از بین بردن افسردگی او، بی ثمر کند مرداد ۱۳۶۵ برای درمان به خارج از کشور سفر کرد
کند مرداد ۱۳۶۵ برای درمان به خارج از کشور سفر کرد ابتدا به انگلستان رفت و سپس راهی آمریکا شد؛ فرید در سال ۱۳۷۲ در خارج از ایران درگذشت.
معزدیوان فکری (زادهٔ ۱۲۷۹ خورشیدی در تهران – درگذشته ۱۶ مهر ۱۳۶۴ در تهران) هنرپیشه، کارگردان و نویسنده سینمای ایران بود. یکی از بنیانگذاران تئاتر معاصر ایران است. زندگی. او پسر مؤیدالممالک فکری ارشاد و فارغ‌التحصیل از مدرسه سن لویی تهران است. وی فعالیت هنری را سال ۱۲۹۷ با بازی در نمایش‌های گروه تئاتر ملی آغاز کرد. «رستاخیز و بچهٔ گدا» اولین کار تئاتری وی بود که در گراند هتل روی صحنه رفت. وی در سال ۱۳۰۰ به کمک حسن مقدم، جمعیت ایران جوان را تأسیس کرد و نمایش نامهٔ معروف «جعفرخان از فرنگ برگشته» را روی صحنه
نامهٔ معروف «جعفرخان از فرنگ برگشته» را روی صحنه برد. فکری در سال ۱۳۰۳ پس از اینکه مدتی در محضر استاد علینقی وزیری تلمذ کرد، به تدریس در هنرستان عالی موسیقی مشغول شد. او در سال ۱۳۱۸ نیز در هنرستان هنرپیشگی تهران تدریس می‌کرد. او سینما را سال ۱۳۳۰ با ساخت فیلم خواب‌های طلایی تجربه کرد. از دیگر فعالیت‌های جنبی فکری می‌توان به تأسیس جمعیت ایران جوان و تدریس در هنرستان عالی موسیقی اشاره کرد. معزدیوان فکری سرانجام در مهر ۱۳۶۴ پس از پشت سر گذاشتن یک بیماری طولانی درگذشت. نمایش. از نمایش‌های وی می‌توان به
طولانی درگذشت. نمایش. از نمایش‌های وی می‌توان به نمایش‌های زیر اشاره کرد.
سسک گلوسفید معمولی یا سسک گلوسفید بزرگ نام یک گونه از سرده سسک‌های نمادین است.
سسک گلوسفید بیابانی یا سسک نقاب‌دار کوچک (نام علمی: "Sylvia minula") نام یک گونه از سرده سسک‌های نمادین است.
سسک زیردارمرز اکنون به دو گونه از پرندگان از سرده سسک‌های نمادین گفته می‌شود.
سسک قبرسی نام یک گونه از سرده سسک‌های نمادین است.
ناوشکن ببر یک کشتی جنگی از کلاس ناوشکنهای آمریکایی کلاس سامنر با نام اصلی یواس‌اس زیلارز (دی‌دی-۷۷۷) بود که در سال ۱۹۴۴ ساخته و به خدمت نیروی دریایی آمریکا درآمد. در سال ۱۹۷۱ این کشتی همراه با یک ناوشکن دیگر از کلاس سامنر به ایران فروخته شدند و در ایران ناوشکن ببر و ناوشکن پلنگ نام گرفتند. این دو کشتی جنگی تا اواسط دهه ۱۹۹۰ در نیروی دریایی ارتش ایران فعال بودند و یکی از طولانی‌ترین دوره‌های فعالیت را در میان کشتی‌های جنگی داشتند. در مجموع ۵۸ ناوشکن از کلاس سامنر در سال‌های ۱۹۴۳ تا ۴۵ برای نیروی دریایی
سامنر در سال‌های ۱۹۴۳ تا ۴۵ برای نیروی دریایی ایالات متحده ساخته شدند که ۲۹ فروند از آن‌ها پس از خروج خدمت در سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ به کشورهای تایوان (۱۲ کشتی)، آرژانتین (۴ کشتی)، برزیل (۵ کشتی)، شیلی، کلمبیا، کره جنوبی، ونزوئلا و ایران هر کدام دو کشتی، و ترکیه و یونان هر کدام یک کشتی، فروخته شدند. مشخصات. ناوشکن ببر ۱۱۴ متر طول داشت و وزن استاندارد آن ۲۲۰۰ تن بود. نیروی محرکهٔ این کشتی را دو موتور توربین بخار به قدرت ۶۰ هزار اسب بخار تأمین می‌کردند که حداکثر سرعت آن را به ۳۴ گره دریایی
می‌کردند که حداکثر سرعت آن را به ۳۴ گره دریایی (۶۳ کیلومتر بر ساعت) می‌رساند. این کشتی با سوخت کامل قادر بود مسافت ۱۲ هزار کیلومتری را با سرعت ۱۵ گره دریایی بر ساعت (۲۸ کیلومتر) طی کند. خدمه کشتی شامل ۳۳۶ نفر می‌شدند. جنگ‌افزارها. سلاح اصلی این ناوشکن شش قبضه توپ ۱۲۷ میلی‌متری (۵ اینچی) بود که با ۱۲ توپ ضدهوایی تک‌لول ۴۰ م‌م بوفورس، ۱۱ توپ تک‌لول ۲۰ م‌م حمایت می‌شد. ۱۰ اژدرانداز ۵۳۳ م‌م و شش شلیک‌گر خرج‌های عمقی ضدزیردریایی هم از سلاح‌های دیگر این کشتی جنگی بودند. تاریخچه عملیاتی. در آمریکا. این ناوشکن در
بودند. تاریخچه عملیاتی. در آمریکا. این ناوشکن در جنگ جهانی دوم در جبهه اقیانوس آرام با نیروهای ژاپنی جنگید و در جنگ کره در اوایل دهه ۱۹۵۰ هم حضور فعالی داشت. این کشتی ۹ ماه در منطقه جنگی کره فعال بود و وظایف اصلی او در این جنگ شامل تهیه آتش پشتیبان برای نیروهای سازمان ملل، پایش و مراقبت سواحل و حفاظت از کشتی‌های بزرگتر آمریکایی در مقابل حمله احتمالی زیردریایی‌های دشمن (که البته هیچگاه اتفاق نیفتاد) می‌شد. پس از جنگ کره فعالیت‌ها و تمرینات این کشتی بر روی افزایش قابلیت‌های ضدزیردریایی متمرکز شد و در سال
افزایش قابلیت‌های ضدزیردریایی متمرکز شد و در سال ۱۹۶۰ یک برنامه بازسازی با تأکید بر افزایش قابلیت‌های ضدزیردریایی بر روی آن انجام شد. در ایران. پس از فروش ناوشکن ببر به ایران پرتابگرهای موشک ضدهوایی میان‌برد ریم-۶۶ استاندارد با قابلیت دوگانه ضدکشتی هم به این کشتی افزوده شدند و کشتی به سکوی پرواز بالگرد هم مجهز شد. ناوشکن ببر همراه با هم‌کلاسیش پلنگ در نیروی دریایی ایران نقش مؤثری در جنگ ظفار ایفا کردند. این ناوشکن‌ها در این جنگ که علیه شورشیان مائوئیست عمانی درگرفته بود، به تأمین آتش حمایتی برای پیاده‌نظام
درگرفته بود، به تأمین آتش حمایتی برای پیاده‌نظام ایران پرداختند. در جنگ ایران و عراق هم نقش این دو کشتی با توجه به قدیمی بودن بیشتر به اسکورت نفتکش‌ها و ماموریت‌های گشت‌زنی محدود می‌شد. یکی از دلایل خرید این ناوشکن‌ها هم تربیت کادر لازم برای ناوشکن موشک‌انداز مدرن کلاس اسپروانس بود. چهار ناوشکن از این کلاس که جدیدترین کلاس ناوشکن‌های آمریکایی بودند در سال ۱۹۷۴ سفارش شده و قرار بود با نام ناوشکن کلاس کوروش به خدمت نیروی دریایی ایران درآید که با وقوع انقلاب این سفارش لغو شد. ناوشکن‌های ببر و پلنگ اولین
این سفارش لغو شد. ناوشکن‌های ببر و پلنگ اولین ناوهای ایرانی مجهز به توانایی حمل و نگهداری بالگرد (نه صرفاً پذیرش بالگرد) و موشکهای استاندارد در نیروی دریائی ایران بوده‌اند و توپهای پنج اینچی آن‌ها نیز پرقدرت‌ترین توپهایی بوده‌اند که تاکنون نیروی دریایی ایران از آن‌ها استفاده کرده‌است. ببر همچنین تنها ناو سنگین مجهز به سونار عمق متغیر در نیروی دریائی ایران بوده‌است. ببر در اواسط دهه ۱۳۷۰ از نیروی دریایی ایران خارج شده و در سال ۱۹۹۸ برای اوراق شدن به پاکستان فروخته شد. ناوچه سبک ببر. نیروی دریایی ایران
فروخته شد. ناوچه سبک ببر. نیروی دریایی ایران پیش‌تر از ناوشکن ببر، یک ناوچه سبک (اسلوپ) به نام ببر داشت که در جریان اشغال ایران در سال ۱۹۴۱ در خلال جنگ جهانی دوم، توسط ناو انگلیسی اچ.ام. اس شوریام آسیب دید و بعد توسط ناو استرالیایی اچ‌ام‌ای‌اس یارا (یو۷۷) غرق گردید.
اشباح فیلمی اجتماعی ساخت ایران به کارگردانی داریوش مهرجویی است. این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر شرکت کرد. ساخت این فیلم در ۲ آذر ۱۳۹۲ کلید خورد. این فیلم اقتباسی از نمایشنامهٔ "اشباح"، اثر هنریک ایبسن است. داستان. تیمسار سلیمانی و همسرش در روابط خود به بن‌بست می‌رسند، تلاش‌های وکیل خانواده برای بهبود اوضاع زندگی آنها بی‌نتیجه می‌ماند. سال‌ها بعد گناهان تیمسار گریبان مازیار (پسر جوانش) را می‌گیرد و مسیر عشق و زندگی او را دشوار می‌سازد. تیمسار سلیمانی به خدمتکار خانه‌اش (ملیکا شریفی نیا) تجاوز می‌کند
به خدمتکار خانه‌اش (ملیکا شریفی نیا) تجاوز می‌کند و او را حامله می‌کند و…
روباه سرخ کردستان نام یک زیرگونه از روباه سرخ است. این گونه عمدتاً در ارتفاعات کردستان و ارمنستان یافت می‌شود و جمعیت بیشتری در بخش‌هایی از آسیای صغیر و ایران وجود دارد. این زیرگونه که با نام "Vulpes vulpes kurdistanica" شناخته می‌شود، سازگاری تخصصی با شرایط محیطی منطقه کردستان دارد که در سراسر عراق، ایران، ترکیه و سوریه گسترده شده است. ویژگی‌های متمایز آن عبارتند از کت خز قرمز یا قرمز مایل به خاکستری، دم پرپشت و رژیم غذایی همه‌چیزخوار. قابل ذکر است، ویژگی‌ها و رفتارهای خاص روباه سرخ کردستان بسته به زیستگاه
و رفتارهای خاص روباه سرخ کردستان بسته به زیستگاه خاص آن در منطقه کردستان می‌تواند تغییرات جزئی را نشان دهد.
مایاسورا (نام علمی: "Maiasaura") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. کشف آشیانه‌ها، تکه‌هایی از پوست تخم و دیگر بقایای "مایاسورا"های کم‌سن در کنار اسکلت "مایاسورا"های بالغ آوازه‌ای جهانی برای این دایناسور به ارمغان آورد. نام "مایاسورا" یعنی «سوسمار مادر خوب». "مایاسورا" تخم‌های کروی‌شکلش را زیر شاخ‌وبرگ و رسوبات می‌پوشاند. وقتی تخم‌ها می‌شکستند، -شاید با کمک والدین و شاید بدون کمک آن‌ها- بیرون می‌آمدند. بقایای "مایاسورا"ها نشان می‌دهند این دایناسورها کولونی‌هایی تشکیل می‌دادند، در این کولونی‌ها آشیانه‌هایی
تشکیل می‌دادند، در این کولونی‌ها آشیانه‌هایی به‌شکل دهانه‌ی آتشفشان می‌ساختند، جوجه‌هایشان را برای مدتی طولانی در این آشیانه‌ها نگه می‌داشتند، به آن‌ها غذا می‌دادند، و از آن‌ها مراقبت می‌کردند. شاید این ویژگی‌های رفتاری در همه‌ی اردک‌منقاران وجود داشته‌اند. جمجمه‌ی "مایاسورا" پوزه‌ای پهن و کاکلی محکم داشت؛ کاکلی که روی جمجمه بالای چشم‌ها کشیده شده بود. نظرها درباره‌ی تبار "مایاسورا"ها متفاوت هستند، اما این دایناسور شباهت‌هایی به "کوتاه‌کاکل‌سوسمار" دارد و به‌نظر می‌رسد که این دو خویشاوندانی نزدیک باشند.این
می‌رسد که این دو خویشاوندانی نزدیک باشند.این دایناسور حدود 9متر طول و 4 تن وزن داشت.
سالتاسور (نام علمی: "Saltasaurus") نام یک سرده از زیرراسته سوسمارپاشکلان است. "سالتاسور" یک دایناسور گیاه‌خوار و در دوران کرتاسه زندگی می‌کرد. این دایناسور در آمریکای جنوبی می‌زیست. "سالتاسور" از شناخته‌شده‌ترین تیتانوسورهاست. تیتانوسورها گروهی از خزنده‌پایان بودند که در گذشته تصور می‌شد عمدتاً به نیم‌کره‌ی جنوبی محدود بوده‌اند، اما حالا می‌دانیم که پراکنش بیشتری داشته‌اند. بر خلاف دیگر خزنده‌پایان، بعضی از تیتانوسورها زره‌دار بودند و "سالتاسور" از نخستین دایناسورهایی بود که کشفش از این ویژگی پرده برداشت.
بود که کشفش از این ویژگی پرده برداشت. سطوح بالایی و پهلویی بدن این دایناسور پوشیده از صفحه‌های زرهی بزرگ و بیضی‌شکلی بودند که بعضی از آن‌ها تیغ هم داشتند. بدن "سالتاسور"، بر خلاف دیگر خزنده‌پایان، پوشیده از صفحه‌ها و تیغ‌های استخوانی بود. تصور می‌شود که این پوشش زرهی از "سالتاسور" در برابر حمله‌های ددپایان بزرگ محافظت می‌کرده‌است. هزاران استخوان دایره‌شکلِ کوچک‌تر هم پوست نواحی بین صفحه‌های بزرگ را می‌پوشاندند. "سالتاسور" هم مثل بیشتر تیتانوسورها لگنی بسیار پهن داشت و بدنش عریض و مدوّر بود. این دایناسور
پهن داشت و بدنش عریض و مدوّر بود. این دایناسور پاهایی ستبر و دمی منعطف داشت.
اردک‌منقاران نام یک تیره از راسته (زیست‌شناسی) پرنده‌پایان است. دایناسور نوک اردکی یا همان هاردوسور هامتنوع‌ترین و موفق‌ترین گیاهخواران بودند. هادروسورها اغلب چهار پا بودند. بزرگترین هادروسور شانتونگوسور بوده‌است. این حیوان عظیم حدوداً ۱۵٬۵ متر طول و ۱۰ تا ۲۰ تن نیز وزن داشته‌است. ولی بعضی از آنان نیز بسیار بزرگ بودند به عنوان مثال کریتوسور با ۹٬۵ متر طول و ۳٬۵ تن وزن و اولوروتایتن با ۱۲ متر طول و حداکثر ۵٫۵ تن وزن از یک فیل بزرگتر بودند.
شنگ هندی (نام علمی: "Lutrogale perspicillata") نام یک گونه از زیرخانواده سمور آبی است. در رودخانه های هند مرکزی ، شنگ ها برای مخفی شدن و همچنین ساختن خانه و پناهگاه ، به دنبال مکانهایی ا مقدار قابل توجهی سنگ هستند.
روباه شنی (نام علمی: "Vulpes rueppelli") نام یک گونه از سرده روباهان است. مشخصات. جثه کوچک‌تر از روباه معمولی، ولی گوش‌ها به نسبت بزرگ‌تر است. رنگ پشت گوش‌ها برخلاف روباه معمولی سیاه نیست و غالباً به رنگ پشت بدن یا زرد متمایل به نارنجی است. موها بسیار نرم و متراکم، رنگ پشت خاکستری متمایل به زرد، رنگ موهای دم زرد متمایل به قهوه‌ای و انتهای آن سفید است. دست و پا کوتاه‌تر از روباه معمولی است. در بین پنجه‌های دست و پا موهای بلندی وجود دارد. اندازه‌ها. طول سر و تنه ۴۰ تا ۵۲ سانتی‌متر، دم ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر،
و تنه ۴۰ تا ۵۲ سانتی‌متر، دم ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر، ارتفاع ۲۵ تا ۳۰ سانتی‌متر، وزن ۲ تا ۵/۴ کیلوگرم. زیستگاه. مناطق بیابانی و استپی. پراکندگی. در مناطق حاشیه کویر مرکزی، سیستان و بلوچستان، فارس، خوزستان، بندرعباس و احتمالاً جزیره قشم زندگی می‌کند (روباه‌های جزیره قشم از نظر شکل ظاهری با سایر روباه‌ها متفاوتند. برخی شبیه روباه معمولی و برخی نیز شباهت‌هایی به روباه شنی دارند. تاکنون هیچ‌گونه مطالعه‌ای در مورد روباه‌های جزیره قشم صورت نگرفته است). پراکنش جهانی. شمال آفریقا، عربستان، ایران. عادات. شبگرد است،
شمال آفریقا، عربستان، ایران. عادات. شبگرد است، معمولاً در روز دیده نمی‌شود. به صورت انفرادی و گاهی در دسته‌های کوچک زندگی می‌کند. غذا. از مواد حیوانی نظیر سوسک، جوندگان کوچک، خزندگان، حشرات، لاشه حیوانات و مواد گیاهی نظیر برگ، دانه‌های آب‌دار و صیفی‌جات تغذیه می‌کند (در منطقه رباط پشت بادام یزد تعدادی روباه شنی در حال خوردن هندوانه مشاهده گردید). سایر خصوصیات و عادات این روباه شبیه روباه معمولی است. طول عمر در اسارت شش سال و نیم است. وضعیت فعلی. به علت زندگی در مناطق بیابانی و دور از دسترس، خطر چندانی نسل
در مناطق بیابانی و دور از دسترس، خطر چندانی نسل این حیوان را تهدید نمی‌کند.
در علم کامپیوتر، لوله بی‌نام کانال ارتباطی ساده FIFO است که می‌تواند برای ارتباط درون شبکه‌ای یک طرفه استفاده شود. طریقه کاربرد آن اغلب به اعمال زیرمجموعه فایل IO منتهی می‌شود. عموماً برنامه مادر لوله بی نام را باز می‌کند و فرایند جدیدی را باز می‌کند که جانشین خط‌های دیگر لوله‌ها می‌شود یا اینکه فرایندهای‌های متعدد دیگری را ایجاد می‌کند و آن‌ها را در خط لوله مرتب می‌کند. ارتباط دوطرفه کامل به دو لوله بی نام احتیاج دارد. خط لوله در بیشتر سیستم‌های رایج از یونیکس گرفته تا داس قابل اجراست. یونیکس. لوله‌های خطی
گرفته تا داس قابل اجراست. یونیکس. لوله‌های خطی بخش مهمی از عملکرد یونیکس قدیمی محسوب می‌شوند و پشتیبانی ازآنها به خوبی در سیستم‌های مشابه یونیکس اجرا شده‌است. لوله‌ها طوری ساخته شده‌اند که از سیستم خطی فراخوان استفاده می‌کنند. که خط جدیدی را می‌سازند و یک جفت فایل توصیف‌کننده که مربوط به اهداف خطی خواندن و نوشتن است تحویل می‌دهند. برنامه‌های یونیکس قدیمی زیادی به عنوان صافی‌هایی طراحی شده‌اند که با این خط‌ها قادر به تعامل و کار کردن باشند. مایکروسافت ویندوز. لوله‌های بی نام همانند بسیاری از ابزارآلات
لوله‌های بی نام همانند بسیاری از ابزارآلات IO,IPC در ویندوز با عملکردهای API ساخته و پیکربندی شده‌اند که مربوط به تسهیلات خاص IO هستند. در این باب تولید و ایجاد لوله مستلزم ایجاد لوله بی نامی با وسایل جداگانه برای اهداف خواندن و نوشتن است. عملکردهای خواندن و نوشتن IO در لوله با عملکرد فایل خواندن و فایل نوشتن API با تسهیلات استاندارد IO قابل اجرا هستند. در مایکروسافت ویندوز، خواندن ونوشتن در لوله‌های بی نام همیشه مسدود است. به عبارت دیگر خواندن از یک لوله خالی باعث می‌شود در ارتباط فراخوان وقفه‌ای ایجاد
خالی باعث می‌شود در ارتباط فراخوان وقفه‌ای ایجاد شود تا حداقل یک بایت قابل دسترسی یا انتهای فایل تحویل داده شود که در نتیجه مسدود شدن عملکرد نوشتن لوله ایجاد می‌شود. مشابه همین رخداد نوشتن در لوله پر باعث وقفه در ارتباط فراخوان می‌شود. این وقفه تا وقتی که فاصله‌ای در دسترس قرار بگیرد که اطلاعاتی در حال نوشتن را ذخیره کند ادامه می‌یابد. خواندن‌ها ممکن است با تعداد بایتهای درخواست شده کمتری برگشت داده شوند.
انارهای نارس عنوان فیلمی است اجتماعی، ساخت ایران به کارگردانی مجیدرضا مصطفوی. این فیلم در سی و دومین جشنواره فیلم فجر شرکت کرد. این اثر اولین فیلم بلند سینمایی مجیدرضا مصطفوی در مقام کارگردان است. داستان. انسی و ذبیح در حاشیهٔ شهر و در خانه‌ای اجاره‌ای زندگی می‌کنند. انسی از زنی سالخورده پرستاری می‌کند و ذبیح در شمال شهر کارگر ساختمانی است. آنها آرزو دارند بچه‌دار شوند.
جدول توصیف گر محلی (LDT) جدول حافظه ایست که در معماری x86 پشتیبانی می‌شود و حاوی اعضای پشتیبانی حافظه‌ای ذیل می‌باشد: در یک حافظه خطی شروع می‌شود، اندازه، انجام پذیری، نوشتاری، قابلیت دسترسی، حضور واقعی در حافظه و غیره. LDT زیرمجموعه جدول توصیف گر جهانی است و همانند آن تا حافظه۸۱۹۱ قابل دسترس در برنامه‌های تعریف شده‌است. تاریخچه. در تکمیل‌کننده x86 که قابلیت صفحه بندی مشابه اینتل ۸۰۲۸۶ندارند، LDTمجبور است آدرس‌های جداگانه در فرایندهای چندگانه ایجاد کند. که عموماً این عملکرد برای هر پروسه است. و حافظه تخصصی
این عملکرد برای هر پروسه است. و حافظه تخصصی را توصیف می‌کند در حالی که حافظه مشترک و حافظه هسته با GDT توصیف می‌شود. سیستم اجراکننده LDT رایج وقتی در حال انجام فرایند جدیدی است، انتقال و تعویض می‌کندکه این کار را با دستگاه ساختاری LLDT انجام می‌دهد. برخلاف این عملکرد، GDT غالباً انتقال و تعویض داده نمی‌شود.(اگرچه این اتفاق ممکن است در صورت دستگاه مانیتوری عمودی نظیر VMware رخ دهد.) فقدان تقارن بین این دو جدول با این واقعیت قابل توضیح و شرح است که LDT رایج و امروزی به صورت خودکار بر روی وقایع خاص ارجاع داده
امروزی به صورت خودکار بر روی وقایع خاص ارجاع داده می‌شود. خصوصاً اگر بر اساسTSS چندکاره باشد. این روند برای GDT قابل اعمال نیست. LDT همچنین نمی‌تواند انواع اجزای حافظه پیشرفته خاصی را ذخیره کند. (مثلاً TSSها). در نهایت، LDT در واقع توسط توصیف گر درونی GDT تعریف می‌شود. در صورتی که GDT مستقیماً توسط آدرس خطی تعریف می‌شود. ایجاد حافظه مشترک از طریق GDT برخی اشکالات را در بر دارد. قابل توجه است که چنین حافظه‌ای در هر فرایند و روندی با حقوق برابری قابل رؤیت است. به منظور محدود کردن این رؤیت و تمایز ایجادکردن
به منظور محدود کردن این رؤیت و تمایز ایجادکردن در اجرای حافظه مشترک (مثلاً حق دسترسی فقط خوانشی برای برخی فرایندها)، شخص می‌تواند از ورودی‌های LDT جداگانه استفاده کند که به مناطق حافظه فیزیکی مشابهی که تنها در مراحل LDT که دسترسی درخواستی به مناطق حافظه مشترک ارائه شده اشاره می‌کند. ورودی‌های LDT و GDT که به مناطق حافظه‌ای متقابل اشاره می‌کند، نام مستعار خوانده می‌شود. این اسامی مستعار همچنین عموماً به منظور دسترسی نوشتاری کدهای اجزا ساخته می‌شوند. که شامل: انتخاب‌کننده قابل اجرا برای نوشتن استفاده می‌شود.
انتخاب‌کننده قابل اجرا برای نوشتن استفاده می‌شود. در مورد GDT اسامی مستعار به منظور دسترسی به اجزای سیستم نظیر TSSها ساخته شده‌اند. قطعات مورد نظر در توصیف گر خودشان علامت "حضور" دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در صورت لزوم از حافظه پاک شوند. برای مثال، قطعات کد یا داده‌های اصلاح نشده می‌توانند بیرون گذاشته شوند و قطعات داده اصلاح شده می‌توانند جایگزین آن‌ها در دیسک شوند. از آنجا که همه قطعات باید به عنوان یک واحد اداره شوند باید اندازه آن‌ها را محدود کنیم تا مطمئن شویم جایگزینی به موقع اتفاق افتاده است. با