payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد تحسین قرار گرفت، اما برخی منتقدان نسبت به گیم‌پلی انتقاداتی داشتند. روند بازی. "آخرین نگهبان" یک بازی با دید سوم شخص به سبک اکشن ماجراجویی همراه با عناصر معمایی است. بازیکن کنترل پسربچه‌ای غیر مجهز را بر عهده دارد که می‌تواند کارهایی از قبیل دویدن، پریدن، از لبه‌ها بالا رفتن و عناصری شبیه به دو بازی قبلی آن‌ها یعنی ایکو و سایه کلوسوس را انجام دهد. بازیکن همچنین ممکن است نیاز به استفاده از محیط بازی برای حرکت مخفیانه یا از بین بردن موجودات سایه مانند (نگهبانان) داشته باشد، هرچند قهرمان بازی در ابتدا
(نگهبانان) داشته باشد، هرچند قهرمان بازی در ابتدا هیچ گونه سلاحی در اختیار ندارد. اگرچه نگهبانان آهسته حرکت می‌کنند، اما قادر به گرفتن پسر بچه هستند، و اگر بازیکن به موقع قادر به آزاد نمودن این شخصیت نباشد، بازی اتمام خواهد یافت. بر طبق اظهارات اوئدا: تریکو از غرایز حیوانی رانده شده‌است و این تنها به بازیکن بستگی دارد که چگونه این موجود را هدایت می‌کند و با استفاده از رفتار طبیعی‌اش به حل معماهای بازی بپردازد. به‌طور مثال بازیکن با پرتاب بشکه‌ای که تریکو به آن علاقه دارد، باعث می‌شود او به مکان‌های مورد
به آن علاقه دارد، باعث می‌شود او به مکان‌های مورد نظر حرکت کند. بازیکن باید در طی بازی با کارهایی نظیر تغذیه تریکو یا درآوردن نیزه‌ها و تیرها از بدنش به او توجه کرده و از او مواظبت کند. توسعه بازی. ساخت "آخرین نگهبان" از سال ۲۰۰۷ شروع شده و برای اولین بار آن را در مراسم ای۳ سال ۲۰۰۹ رونمایی و به همگان معرفی کردند. این بازی قرار بود در سال ۲۰۱۱ به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۳ منتشر شود اما به موجب اختلافات سازندگان و جدا شدن فومیتو اوئدا طراح بازی از این پروژه، اگرچه به عنوان مشاور بر روی بازی نظارت
این پروژه، اگرچه به عنوان مشاور بر روی بازی نظارت می‌کرد، انتشار بازی تا سال ۲۰۱۶ به عقب افتاد. بازی یکباره دیگر به‌طور رسمی در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۵ معرفی شد و بالاخره در دسامبر ۲۰۱۶ برای کنسول پلی‌استیشن ۴ منتشر شد. بازتاب‌ها. "آخرین نگهبان" بر طبق وبگاه جمع‌آوری و منتقد متاکریتیک، نقدهای مطلوبی دریافت کرد. بیشتر منتقدین محیط و داستان بازی و همچنین توجه به جزئیات و رفتار واقع‌گرایانه حیوانی که به تریکو داده شده‌است را به عنوان قوی‌ترین عناصر بازی مورد ستایش قرار دادند. با این حال بسیاری نیز این
مورد ستایش قرار دادند. با این حال بسیاری نیز این رفتار واقع‌گرایانه را سبب اختلال در بازی می‌دادند، زیرا بازیکن نیاز به صبر و بردباری زیادی برای واکنش‌های تریکو به فرمان‌هایش نیاز دارد.
گیرندهٔ رادیو در ارتباطات رادیویی به دستگاه الکترونیکی ای می‌گویند که موج‌های رادیویی را دریافت کرده و اطلاعاتی که به وسیلهٔ این امواج حمل می‌شود را استخراج (قابل استفاده) می‌کند. این دستگاه به آنتن نیاز دارد. آنتن، امواج رادیویی (موج‌های الکترومغناطیسی) را گرفته و آنها را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند و گیرنده، اطلاعات را از آن جدا می‌کند. گیرنده فیلترهای الکترونیکی را برای جداسازی سیگنال فرکانس رادیویی مورد نظر از دیگر سیگنال‌هایی که به وسیلهٔ آنتن دریافت می‌شوند به کار می‌برد. در مرحلهٔ بعدی گیرنده از
می‌شوند به کار می‌برد. در مرحلهٔ بعدی گیرنده از آمپلی فایر الکترونیک برای افزایش دامنه سیگنال سود برده و سرانجام بازیافت اطلاعات از راه دمدولاسیون انجام می‌شود. اطلاعات استخراج شده ممکن است به شکل صدا (سیگنال صوتی)، تصویر (سیگنال ویدئویی) یا داده (سیگنال دیجیتال) باشد. یک رادیو ممکن است بخش جداگانه‌ای از ابزار الکترونیک یا یک مدار الکترونیکی درون دستگاه دیگر باشد. دستگاه‌هایی که دارای گیرنده‌های رادیویی هستند شامل تلویزیون، رادار، بی‌سیم، موبایل، شبکه‌های کامپیوتری بی سیم، دستگاه‌های ناوبری جی پی اس،
کامپیوتری بی سیم، دستگاه‌های ناوبری جی پی اس، گیرندۀ ماهواره (ریسیوِر)، رادیو تلسکوپ‌ها، دستگاه‌های بلوتوث دار، دربازکن‌های گاراژ و پایشگر می‌شوند.
کابوشیکی گایشا گونه‌ای از شرکت یا کورپوریشن است، که بر پایه قانون ژاپن تعریف می‌شود. نخستین شرکتی که تحت این ساختار در ژاپن شروع به فعالیت نمود، فرست نشنال بانک ژاپن بود، که در سال ۱۸۷۳ تأسیس شد. از قوانین اولیه برای ثبت این گونه شرکت‌ها، داشتن حداقل دارایی ۱۰ میلیون ین (معادل ۱۰۵٫۰۰۰ دلار آمریکا) می‌باشد. از شرکت‌های کابوشیکی گایشا مشهور ژاپنی می‌توان به: تویوتا، پاناسونیک، ابارا کورپوریشن، تنباکوی ژاپن، سومیتومو، میتسویی، میتسوبیشی، نیپون تلگراف اند تلفن، جی‌اکس هولدینگز، سونی، نیسان، شارپ، سوزوکی،
تلفن، جی‌اکس هولدینگز، سونی، نیسان، شارپ، سوزوکی، کوماتسو، نامورا، هیتاچی، توشیبا و مزدا اشاره کرد.
تریلیارد عددی که در سیستم عددی بزرگ کاربرد دارد و برابر با یک میلیون بیلیارد یعنی ۱۰ به توان ۲۱ است. شمار کل ستارگان موجود در جهان را هشتاد و پنج تریلیارد (85.000.000.000.000.000.000.000) برآورد کرده اند. منبع. 1-http://www.unc.edu/~rowlett/units/large.html
هرمان کارل روبرت هنینگ فون ترسکو (۱۰ ژانویه ۱۹۰۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود. او در مارس ۱۹۴۳ از طریق ارسال بمب دست ساز در قالب یک محموله مشروب به هواپیمای حامل هیتلر برای قتل او تلاش کرد ولی چاشنی بمب عمل نکرده و این اقدام ناموفق بود. وی در ۱۹۴۴ نیز در کودتای ۲۰ ژوئیه نقش پررنگی داشت. بعد از ناموفق بودن کودتا ترسکو که پیش تر به جبهه فراخوانده شده بود در لهستان با منفجر کردن یک نارنجک به سرش خودکشی کرد.
باچوانلو یا قاچکانلو یا باجمانلو یا باج‌خوانلو یا باچاوانلو یا باچبانلو یا باشقانلو یا باشکانلو یا باشمانلو یا باشمانلی یا باچیان‌لو معروف به کرد قوچانی یکی از طایفه‌های کرد شمال خراسان هستند کە از کردستان کشور ترکیه(عثمانی) بە این منطقه کوچانده شدند . باچوانلوها طایفه‌ای از ایل زعفرانلو هستند. آنان به [زبان کردی کرمانجی] صحبت میکنند. پیشینه. باچوانلوها از دسته کردهایی هستند که توسط صفویان به این ناحیه کوچانده شدند تا از حملات ازبک‌ها و ترکمن‌ها به ایران جلوگیری کنند. پس از شاه عباس آنان زیر لوای قزلباشان
کنند. پس از شاه عباس آنان زیر لوای قزلباشان افشار به رهبری نجات‌خان افشار قرار گرفتند. در دوره نادری، شکر سلطان رهبر باچوانلوها شد. آنان در جنگ نادر با یکی از فرمانروایان یاغی خراسان به نام ملک محمود سیستانی ابتدا نادر را همراهی کردند ولی پس از مدتی به او پشت کرده به سپاه یکی از مخالفان او به نام ابراهیم خان پیوستند که نادر آنان را شکست داد. آنان پس از آن بر فرماندار درگز تغیان کردند و تا نیمهٔ سده ۱۳ قمری بر درگز به رهبری نوروزخان حکمرانی می‌کردند. با به قدرت رسیدن سلیمان خان این مناطق به زیر سلطه او
به قدرت رسیدن سلیمان خان این مناطق به زیر سلطه او درآمد و نورپزخان دستگیر و کشته شد.
لیگ برتر انگلستان ۹۳–۱۹۹۲ اولین دوره لیگ برتر فوتبال انگلستان است که با حضور ۲۲ تیم از ۱۵ آگوست ۱۹۹۲ تا ۱۱ مه ۱۹۹۳ برگزار شده است. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد ۸۴ امتیاز، باشگاه فوتبال استون ویلا با ۷۴ امتیاز و باشگاه فوتبال نورویچ سیتی با ۷۲ امتیاز مقام‌های اول تا سوم را کسب کردند.
اس-۳۰۰وی‌ام (مدل صادراتی: آنتی-۲۵۰۰ و در نام‌گذاری ناتو سام-۲۳ گلادیاتور، یک سامانه موشکی سطح‌به‌هوای کوتاه‌برد تا میان‌برد روسی است که در جهت مقابله با موشک‌های بالستیک میان‌برد، کروز و همچنین هواگردهای بال‌ثابت طراحی و توسعه یافته است. این سیستم یکی از مدل‌های خانواده اس-۳۰۰ است و مطابق با نیازهای نیروهای زمینی ساخته شده‌است (وی مخفف "وویسکا" به معنی نیروی زمینی است). در این سیستم تاکید بیشتری بر روی دفاع ضدبالستیک شده و یک رادار مخصوص برای درگیری با موشک‌های بالستیک برای آن تهیه شده است. اس-۳۰۰ وی‌ام
بالستیک برای آن تهیه شده است. اس-۳۰۰ وی‌ام همچنین بر روی یک خودرو شنی‌دار نصب می‌شود در حالیکه اس-۳۰۰پی بر روی خودرو چرخ‌دار سوار شده‌است. ایران و آنتی ۲۵۰۰. در سال ۲۰۱۵ پس از سال‌ها کش و قوس بر سر قرارداد تحویل سیستم دفاع هوایی دوربرد اس ۳۰۰ روس‌ها به ایران پیشنهاد تحویل سیستم دفاع کوتاه‌برد و میان‌برد آنتی ۲۵۰۰ را دادند. پیش از این سیستم تور ام-۱ هم پیشنهاد شده اما از سوی ایران رد شده بود. دی ماه ۱۳۹۳ اعلام شد که هیئتی از سوی ایران برای بررسی دریافت یک سیستم جایگزین برای اس-۳۰۰ به روسیه خواهد رفت. در اوت
جایگزین برای اس-۳۰۰ به روسیه خواهد رفت. در اوت ۲۰۱۵ اعلام شد که قرارداد جدیدی بین ایران و روسیه برای خرید این سامانه امضا شده است. خبرگزاری اینترفاکس روسیه از قول یک منبع آشنا به این قرار داد گفته که ارزش چهار گردان اس -۳۰۰ درخواستی ایران ۹۰۰ میلیون دلار تعیین شده است و مدل خریداری شده اس-۳۰۰ وی -۴ آخرین مدل آنتی-۲۵۰۰ است که در سال ۲۰۱۳ عملیاتی شد.
نبرد یونان که با نام عملیات ماریتا نیز شناخته می‌شود، نبردی در جنگ جهانی دوم بود که از روز ۶ آوریل سال ۱۹۴۱ با حمله ورماخت به یونان آغاز شد و در نهایت به شکست یونان و پیروزی آلمان انجامید. تأثیر بر عملیات بارباروسا. بسیاری از تاریخ‌دانان بر این عقیده بوده‌اند که اگر آلمان از بالکان صرف نظر می‌کرد می‌توانست عملیات بارباروسا، تهاجم خود به شوروی، را زودتر آغاز کند و احتمالاً پیروز شود. وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا در این باره می‌گوید: «پیروزی‌های آلمان در بالکان با وجود سرعت بالا، بسیار کند صورت گرفت. این
با وجود سرعت بالا، بسیار کند صورت گرفت. این مسئله تهاجم آلمان به روسیه را به تأخیر انداخت و بدین شکل احتمالاً مسکو را نجات و مسیر کلی جنگ را تغییر داد.» به هر صورت اجماعی در این ارتباط وجود ندارد و تعدادی دیگر از تاریخ‌دانان عملیات در بالکان را بی‌تاثیر بر نتایج عملیات بارباروسا می‌دانند. جیمز اِلمَن در این باره می‌نویسد: چندین منبع نظامی آلمانی نقل کرده‌اند که در هفته‌های نخست ماه ژوئن رود بوگ همچنان در حال طغیان و اراضی مرکزی مرز با شوروی گل‌آلود بوده‌است. موفقیت عملیات بارباروسا به پیشروی سریع و عمیق
موفقیت عملیات بارباروسا به پیشروی سریع و عمیق نیروهای زرهی ورماخت جهت محاصره و انهدام قوای ارتش سرخ در نزدیکی مرز بستگی داشت؛ درحالیکه زمین گل‌آلود دشمن بزرگی برای این گونه رزم ("بلیتس‌کریگ") به حساب می‌آمد. جان کیگِن می‌گوید عملیات ماریتا تأثیر اندکی بر زمان آغاز عملیات بارباروسا داشت. به نقل از کیگن نیروی زمینی آلمان با دشواری غیرمنتظره‌ای در استقرار یگان‌های خود برای عملیات بارباروسا در لهستان مواجه شد و سیلابی بودن رودهای شرق اروپا فرا تر از تاریخ پیش‌بینی‌شده نیز به این معنا بود که عملیات بارباروسا
نیز به این معنا بود که عملیات بارباروسا نمی‌توانست خیلی زودتر از هفته سوم ماه ژوئن آغاز شود. از طرفی با توجه به وابستگی ورماخت به صدها هزار اسب جهت مقاصد ترابری و در دسترس نبودن علوفه در این هنگام، شروع عملیات بارباروسا در این شرایط می‌توانست باعث کاهش سرعت آن زودتر از آنچه در واقعیت اتفاق افتاد، گردد. در بعد راهبردی بالکان اهمیت بالایی برای آلمان داشت. آغاز تهاجم آلمان به شوروی و توقف تجارت بین دو کشور، رایش را کاملاً وابسته به واردات نفت از رومانی می‌ساخت. آلمان نمی‌توانست هیچگونه تهدیدی علیه این منبع را
آلمان نمی‌توانست هیچگونه تهدیدی علیه این منبع را تحمل کند. در همین حال بریتانیایی‌ها در تلاش برای ایجاد یک اتحادیه در بالکان علیه آلمان بودند. این مسئله تهدیدی بزرگ علیه آلمان مخصوصاً پس از اعزام بیشتر نیروهای نظامی آن به جنگ علیه شوروی بود. با توجه به این موضوعات جیمز المن دست زدن آلمان به عملیات ماریتا را بر پایه «عوامل روشن ژئوپولیتیک» می‌داند که در مقابل «خسارت اندک» «منافع راهبردی بزرگی» برای آلمان حاصل کرد. غرامت. آلمان در سال ۱۹۶۰، ۱۱۵ میلیون مارک غرامت به یونان پرداخت کرد. این تنها بخش کوچکی از
غرامت به یونان پرداخت کرد. این تنها بخش کوچکی از خواسته‌های یونان بود ولی به شرط صرف‌نظر یونان از باقی مطالباتش پرداخت شد. به گفته یونان مطالبات اصلی در توافق ۱۹۶۰ منظور نشده، از جمله پرداخت غرامت بابت تخریب زیرساخت‌ها، جنایت‌های جنگی و بازپرداخت وامی که به اجبار از یونان اشغالی گرفته شده بود. بر اساس تخمین‌های قبلی، مطالبات یونان شاید به ۱۶۲ میلیارد یورو برسد. آلمان اصرار دارد که مسئله غرامت پیش از اتحاد مجدد آلمان، به شکل حقوقی و سیاسی حل شده بود و از این که یونان در جریان پیوستن به حوزه یورو در این باره
که یونان در جریان پیوستن به حوزه یورو در این باره مذاکره نکرد ابراز تعجب می‌کند. بر اساس حکمی که سال ۲۰۰۰ از طرف دیوان عالی یونان صادر شد، آلمان باید ۲۸ میلیون یورو به اقوام کشته‌شدگان بپردازد. این رای اجرایی نشد و در سال‌های بعد هم بررسی پرونده در دادگاه‌های بین‌المللی به بن‌بست کشیده شد. بر اساس رای دیوان عالی، یونان می‌تواند اموال آلمان را بابت غرامت ضبط کند اما وزیر دادگستری وقت آن را اجرایی نکرد.
یک تلسکوپ بازتابی نوعی از تلسکوپ است که با داشتن یک یا چند آینه خمیده به عنوان شیئی، نور را متمرکز و و در کانون خود تصویر حقیقی تولید می‌کند. این نوع تلسکوپ در سدهٔ هفدهم به عنوان جایگزینی بر تلسکوپ شکستی اختراع شد. تلسکوپ‌های شکستی به خاطر داشتن ابیراهی رنگی مشکلات زیادی به وجود می‌آوردند. اگرچه تلسکوپ بازتابی ابیراهی‌های دیگری دارد، اما این اجازه را می‌دهد که تلسکوپ‌هایی با قطر شیئی بالا ساخته شوند (در تلسکوپ انعکاسی عدسی شیئی وجود ندارد). تقریباً تمام تلکسوپ‌های بزرگ در اخترشناسی از نوع انعکاسی هستند و
بزرگ در اخترشناسی از نوع انعکاسی هستند و تلسکوپ‌های انعکاسی نیز انواع زیادی دارند.نام دیگر آن تلسکوپ نیوتونی است و مخترع آن آیزاک نیوتن بود
میرزا حسین واعظ آرباطانی خطیب و مشروطه خواه تبریزی و نایب رئیس انجمن تبریز بود. سخنرانی‌های وی نقش عمده‌ای در تشویق مردم تبریز در جریان انقلاب مشروطه ایفا کردند. وی خاله‌زاده حسن رشدیه می باشد. کودکی. پدرش حاجی ملا نوروز قزوینی نام داشت. آغاز مشروطیت. در ابتدای کار به وعظ و سخنرانی‌های مذهبی می‌پرداخت ولی پس از بازگشت از سفر به قفقاز و آشنایی با زندگی قانونی و مدنی آنجا انتقاد از عدم آزادی‌های سیاسی و مدنی را سرلوحه سخنرانی‌های خود قرار داد. پس از صدور فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه وی و تنی چند از مشروطه
مشروطیت توسط مظفرالدین شاه وی و تنی چند از مشروطه طلبان و آزادیخواهان تبریز انجمن تبریز را بنیان نهادند و او به تدریج به یکی از اعضاء اصلی انجمن تبدیل شد و در دوره استبداد صغیر نایب رئیس انجمن بود. در اوائل حمله قوای استبداد و محاصره تبریز توسط قوای عین الدوله و صمد شجاع‌الدوله او نماینده انجمن برای مذاکره با متجاوزین بود. اشغال تبریز. پس از اشغال تبریز و تسلط صمد شجاع‌الدوله و کشتار مشروطه طلبان میرزا حسین مخفی شد. مدت شش ماه در منزلی در تبریز مخفی شده بود، سپس توسط اطرافیان از صمدخان تأمین خواست تا از
سپس توسط اطرافیان از صمدخان تأمین خواست تا از تبریز مهاجرت کند ولی در حین خروج از تبریز دستگیر و به صمد خان تحویل داده شد ولی فعالیت آزادیخواهان در تهران و مذاکرات با سفیر تزار او را از مرگ نجات داد. زمان پیشه‌وری. در انتخابات دوره چهارده مجلس وی نایب رئیس انجمن انتخابات بود و با سید جعفر پیشه‌وری مخالفت کرد و علیه او سخنرانی کرد ولی پس از روی کار آمدن پیشه‌وری در تبریز نتوانست بماند و به تهران رفت و در صدر جمعیت نجات آذربایجان قرار گرفت. پیشه‌وری او را «دشمن خلق» می‌نامید. در آبان ۱۳۲۴ به همراه عده‌ای از
خلق» می‌نامید. در آبان ۱۳۲۴ به همراه عده‌ای از آذربایجانی‌های مقیم مرکز در مجلس متحصن شدند و او سخنرانی مفصلی کرد، در بخشی از سخنرانیش گفته بود:... ما آمده‌ایم بگوئیم که در سرتاسر آذربایجان یک نفر آذربایجانی پیدا نخواهد شد علیه استقلال کشور آباء و اجدادی خود قیام نماید. این نغمه‌های شوم از حلقوم آذربایجانی نیست. آنها مشتی خیانت پیشه و بیگانه‌پرست هستند که قلب آذربایجانی را جریحه دار ساخته‌اند...میرزا حسین در پنجم اسفندماه سال ۱۳۳۴ درگذشت و در قبرستان امامیه تبریز دفن شد. عبدالله واعظ فرزند وی است.
یک تلسکوپ شکستی یا تلسکوپ انکساری نوعی از تلسکوپ نوری‌ست که از عدسی به عنوان عدسی شیئی استفاده می‌کند تا یک تصویر بسازد. اگرچه این نوع تلسکوپ‌ها در سدهٔ نوزدهم به شدت محبوب بودند، اما اکنون جای خود را به تلسکوپ‌های بازتابی داده‌اند. بزرگنمایی تلسکوپ شکستی از تقسیم فاصلهٔ کانونی عدسی شیئی بر عدسی چشمی به دست می‌آید. فهرست تلسکوپ‌های شکستی پژوهشی. برخی از تلسکوپ‌های بزرگ‌تر تحقیقاتی با قطر بیش از : منابع. Wikipedia contributors, "Refracting telescope," Wikipedia, The Free Encyclopedia,
telescope," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Refracting_telescope&amp;oldid=590568558 (accessed January 17, 2014).
بوکان شهری در جنوب مرکزی استان آذربایجان غربی و مرکز شهرستان بوکان است. این شهر نسبت به برخی از شهرهای ایران، شهری جوان و نوبنیاد محسوب می‌شود و از نظر بافت تاریخی در دورهٔ قاجار و سدهٔ نوزدهم میلادی بنیان گذاشته شده است. جمعیّت شهری آن براساس سرشماری سال ۱۳۹۵، بالغ بر ۱۹۳٬۵۰۱ نفر اعلام شده که بزرگ‌ترین شهر جنوب استان آذربایجان غربی به‌شمار می‌رود. از دههٔ ۱۳۶۰ شمسی به بعد، بوکان مرکز جذب مهاجران زیادی از شمال‌غرب ایران و خصوصاً بخش‌های کردنشین ایران بوده است. ساکنان بوکان کُرد هستند و به زبان کردی سورانی
ساکنان بوکان کُرد هستند و به زبان کردی سورانی با لهجهٔ بوکانی سخن می‌گویند. بیشتر مردم این شهر رسماً مسلمان و سنی شافعی مذهب هستند. دیگر جوامع مذهبی در بوکان شامل شیعهٔ دوازده‌امامی و بهائیان می‌شود. بوکان از ارومیه ۱۸۵، از تبریز ۲۰۴ و از تهران ۶۴۹ کیلومتر از طریق خط ارتباطی زمینی فاصله دارد. موقعیت جغرافیایی این شهر، ۱۳ استان شمال و جنوب ایران را به یکدیگر متصل می‌کند. بوکان در مرز میان استان کردستان و آذربایجان غربی قرار گرفته است. ارتفاع بوکان از سطح دریای آزاد ۱٬۳۷۰ متر است و آب هوای آن استپی خشک با
آزاد ۱٬۳۷۰ متر است و آب هوای آن استپی خشک با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد است. قدمتِ بناهای تاریخی داخل شهر به دورهٔ قاجار برمی‌گردد و نماد این شهر، قلعهٔ سردار است. در دورهٔ قاجار به سبب توجه و سکونتِ سردار عزیزخان مکری و خانواده‌اش، بوکان مورد اهمیّت قرار گرفت. خانوادهٔ سردار، در آبادانی بوکان نقش بسزایی داشتند. به گونه‌ای که این شهر در اواخر دورهٔ قاجار یک قصبه و مرکز اداری این خانواده بود. در دورهٔ پهلوی زیرساخت‌های شهری در آن بنا نهاده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در شاخص‌های اجتماعی، فرهنگی، ورزشی،
انقلاب ۱۳۵۷ در شاخص‌های اجتماعی، فرهنگی، ورزشی، اقتصادی و سیاسی شکوفا شد. حمل و نقل داخلی بوکان، توسط سامانهٔ تاکسی‌رانی و اتوبوس‌رانی انجام می‌شود. بوکان دارای سه ناحیه شهرداری است و شهردار آن توسط شورای شهر هفت نفره انتخاب می‌شود. این شهر دارای یک پایانه مسافربری است که در شرق شهر و نزدیکی کمربندی آن واقع شده است. اقتصاد بوکان متکی به حوزهٔ صنعت و صنایع خرد و بخش اندکی مربوط به گردشگری و مسافران است. ره‌آورد مردم آن، حبوبات، فرش دستباف، ترشی، سبزیجات، لبنیات محلی و میوه‌های فصلی است. نام. دربارهٔ واژهٔ
محلی و میوه‌های فصلی است. نام. دربارهٔ واژهٔ بوکان، نظریه‌های بسیاری مطرح شده و اختلاف نظر میان نویسندگان و روایت کنندگان وجود دارد.ولادیمیر مینورسکی به نقل از رشیدالدین فضل‌الله همدانی گفته است که پیک امرای مغولی مرکیت بوکان نام داشته است. ناحیهٔ بوکان در اصل شاید بهی یا باهی نام داشته که امروزه فقط به یک دهستان بوکان اطلاق می‌شود. بنا به روایتی، بوکان را ابتدا شهر کهنه خوانده‌اند و آن شهر در جنوب غربی فعلی بوکان واقع شده بود که در اثر زلزله ویران شده و در محل فعلی نی‌زار و چشمه‌سار، بوکان را بنا
شده و در محل فعلی نی‌زار و چشمه‌سار، بوکان را بنا کرده‌اند. بوکان چشمه‌های آب متعددی در آن وجود داشت و در زبان کُردی به چشمه «کانی» گفته می‌شود. روایت می‌شود، شخصی که می‌خواهد به کانی برود در زبان کُردی می‌گوید: «ده‌چم بوکانی.» به جهت سلیس و خوش آهنگ بودن، حرفِ ی آخر آن حذف و تبدیل به «بوکان» شده است. لقب‌ها و عناوین. بوکان دومین شهر مهاجرپذیر ایران بعد از کرج، اَمن‌ترین شهر استان آذربایجان غربی، جایگاه دوم باسوادی (۹۵٪ نرخ باسوادی) پس از شهر ارومیه در سال ۱۳۹۵. به این شهر لقب‌های عروس شهرهای ایران، شهر
۱۳۹۵. به این شهر لقب‌های عروس شهرهای ایران، شهر فرهیختگان، شهر آب‌ها و چشمه‌سارها، شهر حسن زیرک، شهر سردار عزیزخان مکری و شیرازِ کُردها داده شده است. در میان مردم کُرد، بوکان از جایگاه فرهنگی - سیاسی بالایی برخودار بوده و کانون توجه است. تاریخ. پیشینه و بافت تاریخی شهر بوکان به دورهٔ قاجار بازمی‌گردد و با زندگی‌نامهٔ چهار شخصیت برجستهٔ دولتی که به «خانوادهٔ سردار بوکان» معروف هستند، گره خورده است. اهمیت تاریخی بوکان بیشتر به ارتباط آن با خاندان سردار عزیزخان مکری، سپهسالار ناصرالدین شاه، برمی‌گردد. در
مکری، سپهسالار ناصرالدین شاه، برمی‌گردد. در گذشته، بوکان تنها یک تپهٔ مشرف به چشمه‌های آب با زمین‌های مرطوب و باتلاقی بود که اطراف آن را باغ‌ها فرا گرفته بودند. در سال‌های نخستین سلطنت ناصرالدین شاه، این منطقه جمعیتی حدود ۶۰ نفر داشت و خانه‌هایی گلی در آن بنا شده بود. بوکان ابتدا به‌عنوان روستایی کوچک شکل گرفت که در اطراف یک قلعه ساخته شده بود. این قلعه در ابتدا محل سکونت عزیزخان مکری بود و سپس به‌صورت موروثی به فرزندان و نوادگان او رسید. در دورهٔ قاجار، بوکان و روستاهای اطراف آن تحت مالکیت و مدیریت
بوکان و روستاهای اطراف آن تحت مالکیت و مدیریت عزیزخان مکری قرار داشت. از زمانِ شکل‌گیری بوکان در دورهٔ قاجار، این منطقه همواره نقشی کلیدی در تعاملات میان دولت مرکزی ایران و عشایر منطقه ایفا کرده است. بوکان به‌عنوان نقطه‌ای استراتژیک و قابل اعتماد برای حکومت‌های مرکزی شناخته می‌شد. قبل از دوره ناصرالدین شاه، مرکز ایل مکری ساوجبلاغ بود. اما عزیزخان مکری برخلاف سایر بزرگان این ایل، در بوکان سکونت کرد و بخشی از قدرت مکری‌ها را در این منطقه قرار داد. به گفتهٔ ولادیمیر مینورسکی در این زمان، بوکان یک قصبه و مرکز
مینورسکی در این زمان، بوکان یک قصبه و مرکز اداری یک بخش و محل سکونتِ نسل به نسل حاکمان مکری بوده است.مالکان کُرد منطقهٔ بوکان و حومهٔ آن، در ادارهٔ بخش کوچکی از مناطق کُردنشین ایران، نقش آفرینی کردند. آن‌ها با عناوینی همچون آجودان‌باشی، سرتیپ، سرهنگ، امیرتومان و همچنین تصدی مناصبی چون فرمانداری (حاکم) در آن دوره، دارای جایگاه و قدرت بودند. بنا به گفتهٔ ژاک دمورگان، سیف‌الدین‌خان سردار پسر عزیزخان، کُردهای این مناطق را به یکجانشینی و ساخت روستا در زمین‌هایشان تشویق می‌کرد و اهمیت بوکان را به‌عنوان یک منطقهٔ
تشویق می‌کرد و اهمیت بوکان را به‌عنوان یک منطقهٔ مهم افزایش داد. در سال ۱۲۶۰ شمسی، در نزدیکی قلعه و مسجد، مکان‌هایی مانند حوضخانه و بازار سرپوشیده توسط سردار سیف‌الدین خان مکری حاکم وقت بوکان احداث شدند. سیف‌الدین برای تکمیل کارهای ساختمانی قلعهٔ پدرش و مسجد جامع و استخر آب از روی ناچاری و تنگ دستی چند آبادی به نام‌های تبت، اینگیجه و کهریزه از املاک مورثی خود را فروخت و به کمک مهندسین روسی برای تأمین آب روستا و قلعه، استخر آب را بنا کرد. عزیزخان مکری، سیف‌الدین خان مکری و محمدحسین خان مکری در فراهم کردن
خان مکری و محمدحسین خان مکری در فراهم کردن امکانات اولیهٔ بوکان و شکل‌گیری آن نقش مهمی داشته‌اند. آن‌ها برای بوکان، مسجد، حمام، بازار، سیستم تأمین آب، مکتب‌خانه، گورستان و سد ساختند. علی خان مکری آخرین و چهارمین سردار این شهر، در سال ۱۳۰۶ شمسی، بوکان را واگذار و از امورات دولتی کناره‌گیری کرد. برپایهٔ یک سند قدیمی که مربوط به سال ۱۲۲۸ شمسی و در یکی از دفترخانه‌های تبریز تنظیم و تهیه شده، عزیزخان مکری شش دانگ بوکان و حوِمهٔ آن را به مبلغ ۱۸۵۰ تومان از معروف‌آقا ایلخانی (حسام لشکر) رئیس ایل دهبکری خریداری
ایلخانی (حسام لشکر) رئیس ایل دهبکری خریداری کرده است. در قسمتی از سند فروش و انتقال بوکان به عزیزخان چنین آمده است: در سال ۱۲۳۶ در جریانِ عزل عزیزخان با دسیسه‌های میرزا آقاخان نوری از مناصب دولتی، او به آذربایجان برگشت و در بوکان اقامت کرده بود. علی‌خان پسر بزرگ عزیزخان در قشون ایران خدمت می‌کرد و در زمانی که پدرش سمتِ وزیر جنگ را داشت، درجهٔ سرهنگی داشته و روستایی در چند کیلومتری بوکان به نام چاوان، در همان دوره بنا به محبوبیت و احترام علی‌خان به «علی‌آباد» تغییرنام داده شد. در روایتی از حرکت قشون عراقی
تغییرنام داده شد. در روایتی از حرکت قشون عراقی از بیجار گروس و مرگ نواب الله حشمت‌الدوله در سال ۱۲۵۹ شمسی به قلعهٔ بوکان و سیف الدین حاکم آن که در آنجا سکونت داشته، اشاره شده است. میرزا محمد علی محلاتی ملقب به «حاجی سیاح» در کتاب خاطرات و سفرنامهٔ خود (صفحهٔ ۲۵۴) در تیرماه سال ۱۲۶۱ شمسی، بوکان را این چنین توصیف کرده است: پس از مرگ عزیزخان مکری، سیف‌الدین کوچک‌ترین فرزند او که در آن دوران، کودکی بیش نبود بر جایگاه پدرش نشست و مادرش نیابت او را بر عهده گرفت. ژاک دو مورگان باستان‌شانس و محقق فرانسوی که در سال
دو مورگان باستان‌شانس و محقق فرانسوی که در سال ۱۲۶۹ شمسی در بخش‌های کُردنشین آذربایجان ایران حضور داشته، در کتاب سفرنامهٔ خود دربارهٔ بوکان نوشته است: سلیمان شاکری، مأمور امپراتوری عثمانی در اواخر دوران ناصرالدین شاه به بوکان سفر کرده است. او در سفرنامه‌اش از بوکان به‌عنوان محل اقامت «سردار ایران» (اشاره به عزیزخان سردارکُل) یاد کرده و اهمیت این منطقه را به‌عنوان مرکز این خاندان کُرد مُکری، مورد توجه قرار داده است. در این زمان (سال ۱۲۸۰) جمعیّت بوکان به ۴۰۰ نفر (۶۰ خانوار) افزایش یافته بود. ولادیمیر
به ۴۰۰ نفر (۶۰ خانوار) افزایش یافته بود. ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی در سال ۱۲۸۹ در ارتباط با سفر خود به بوکان نوشته: در جریان حملهٔ دهبکری‌ها به‌آبادی‌های منطقهٔ فیض‌الله‌بیگی، حدودِ هفتصد تا یک هزار نفر از جنگجویان این عشایر مقابل یکدیگر ایستادند. محمدحسین خان خود و بوکان را بی‌طرف اعلام کرد. پس از چند روز با متارکه محمدحسین خان صلح میان عشایر برقرار شد. در سال ۱۲۸۱ خان‌های بانه از سردار محمدحسین خان سرپیچی می‌کردند و او ناچار شد لشکری تهیه و آن‌ها مطیع خود کند. سردار بوکان تمامی طوایف و عشایر مکری را به
کند. سردار بوکان تمامی طوایف و عشایر مکری را به فرمان خود درآورد و امنیت را در منطقه حاصل کرد. در اسناد دورهٔ مشروطه، سقز و بانه از توابع بوکان ذکر شده‌اند و مأموران حکومتی و نظامی در بوکان به حل اختلافات و مشکلات این منطقه و حومهٔ آن می‌پرداختند. محمدحسین خان حدود ۹۰۰۰ نفر رزمندهٔ نسبتاً مسلح از کُردهای مکری را تحت فرمان خود داشت. قبل از وقوع جنگ جهانی اول (۱۲۹۳)، محمدحسین مکری به‌همراه چند نفر دیگر از کُردهای منطقه به اتهام همکاری با اتحاد جماهیر شوروی و نپذیرفتن جهاد عثمانی‌ها، توسط مأموران دولت عثمانی
نپذیرفتن جهاد عثمانی‌ها، توسط مأموران دولت عثمانی دستگیر شد. محمدخان بانه از خان‌های معروف بانه، سیف‌الدین خان اردلان حاکم سقز، شیخ باباسعید برزنجی از شیوخ منطقه و شاعر و خوشنویس و فاضل کُرد از افرادی بودند که توسط سپاه عثمانی اعدام شدند. محمدخان در شهر بانه اعدام شد و به‌محض رسیدن به سقز سیف‌الدین خان اردلان دستگیر شد. تعداد ۱۲ سرباز و مأمور دولت عثمانی محمدحسین‌خان را همراه میرزا محمود افخم و پیکارش با دست و کتف بسته، درحالی‌که سوار بر شتر لخت و بدون جهاز بودند، به طرف شهر مراغه که مقر فرماندهی سپاه
جهاز بودند، به طرف شهر مراغه که مقر فرماندهی سپاه عثمانی‌ها بود بردند. محمدحسین خان و میرزامحمود افخم در مراغه زندانی شدند و سرانجام در سال ۱۲۹۳ هجری شمسی به دستور «ارکان» یکی از فرماندهان حکومت عثمانی، او و سیف‌الدین خان سقز در مقابل صدها سرباز عثمانی در میدان عمومی شهر مراغه تیرباران شدند. میرزامحمود افخم منشی به وساطت حاجی باپیرآقا آزاد شد و به وسیلهٔ او و معتمدین شهر مراغه با تشریفات لازم و احترام پیکر محمدحسین خان مکری در آرامگاه بوکان دفن شد. کوه نعل شکن یا نالشکینه سنگر روس‌ها بود. در سال ۱۲۹۵ یک
شکن یا نالشکینه سنگر روس‌ها بود. در سال ۱۲۹۵ یک هزار سوار قزاق روس به بوکان حمله‌ور شدند و عثمانی‌ها از منطقه عقب‌نشینی کردند. در سال ۱۳۰۱ شمسی، علی‌خان سردار مکری به همراه عشایر دهبکری بوکان و خالو قربان هرسینی، توسط حکومتِ مرکزی مأموریت یافتند که با اسماعیل سیمیتقو مقابله کنند. دورهٔ پهلوی. بوکان در دورهٔ قاجار و پهلوی، جَمعیَت کمتری در مقایسه با مناطق همجوار خودش را داشت. اما به دلیل سکونت روسای قدرتمند و دارای نفوذ در حکومت مرکزی ایران، نسبت به سایر روستاها و حتی شهرها، مورد توجه بیشتری بود. با آغاز