payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اساس سرود کنیسه ای بود که در یوم کیپور خوانده شد. بروخ یهودی نبود. دانش او از موضوع کول ندری از طریق هیلر به دست آمد، که او را با چازان برلین، لیختن اشتاین آشنا کرد. رژیم هیلر در کلن به شدت با سلایق محافظه‌کارانه‌اش مشخص بود، که او سعی کرد با توصیه به عنوان جانشین خود در سال 1884، برامس یا بروخ را طولانی‌تر کند. با این حال، این انتصاب به یک "مدرنیست"، فرانتس وولنر، که به گفته گروو "اصطلاح دوره خود را با کنسرت هایی از واگنر، لیست و ریچارد اشتراوس آغاز کرد، که هیلر از همه آنها اجتناب کرده بود." هیلر در سال
که هیلر از همه آنها اجتناب کرده بود." هیلر در سال 1849 به عضویت آکادمی هنرهای پروس انتخاب شد و در سال 1868 عنوان دکتر را از دانشگاه بن دریافت کرد.[2] او در کلن درگذشت. شخصیت پرتره فردیناند هیلر، آهنگساز (1811-1885). مهربانی هیلر یکی از قوی ترین دارایی های او بود. او دوستان بیشماری مانند چارلز والنتین آلکان پیدا کرد، [6] و مکاتبات بسیار گسترده او با تمام موسیقیدانان برجسته در اروپا که هنوز بخشی از آن منتشر شده است، منبع مهمی برای تاریخ موسیقی دوران اوست. با این حال، یکی دیگر از دارایی های او همسر بسیار
با این حال، یکی دیگر از دارایی های او همسر بسیار زیبای او آنتونکا بود که حرفه ای یک خواننده بود و در سال 1840 در ایتالیا با او ازدواج کرد و خانه خود را به آهنربایی برای روشنفکران در هر کجا که ساکن شدند تبدیل کرد. هیلر و واگنر دوران حضور هیلر در درسدن نشان‌دهنده برخوردهای اولیه‌اش با ریچارد واگنر بود، که در سال 1843 معاون کاپل مایستر در آنجا شد، پس از موفقیت در اجرای اپرای او Rienzi (سال قبل در درسدن به صحنه رفت). واگنر در زندگی‌نامه خود که در طول سال‌های 1865–1870، زمانی که در حال تسویه حساب، واقعی و
1865–1870، زمانی که در حال تسویه حساب، واقعی و خیالی، پس از مرگ جاکومو میربیر بود، نوشته شده است، معمولاً در این دوره از هیلر حمایت می‌کند، که به گفته ما، «به‌ویژه رفتاری جذاب و دلپذیر داشت. در آن روزها». آنتونکا به عنوان «یهودی لهستانی خارق‌العاده‌ای توصیف می‌شود که باعث شده بود به همراه شوهرش پروتستان تعمید یابد». او بعداً به عنوان "برای اپرای همسرش از حمایت تعداد زیادی از هموطنانش [...] استفاده می کند." (اپرا کنرادین هیلر بود). اظهارات انکارآمیز واگنر در مورد هیلر در سرتاسر زندگی‌نامه‌اش Mein Leben و در
مورد هیلر در سرتاسر زندگی‌نامه‌اش Mein Leben و در بررسی بعدی‌اش از زندگی‌نامه هیلر نشان‌دهنده رابطه او با هیلر نیست که در اسناد دیگر آشکار شده است. واگنر به طور مکرر در دفتر خاطرات هیلر در آن دوره ظاهر می شود. از جمله این یادداشت ها عبارتند از: [30.11.1844] واگنر به اتاق من آمد [...] [15.1.1845] با واگنر در لیدرتافل [...] [24.2.1845] واگنر آمد تا در مورد امور خود صحبت کند. بحث در مورد دین با واگنر [...] [28.4.1845] از دو عمل آخر تانهاوزر با واگنر گذشت [...] و غیره هیلر در اکتبر 1845 در صحنه‌سازی تانهاوزر
و غیره هیلر در اکتبر 1845 در صحنه‌سازی تانهاوزر در درسدن کمک کرد. در نوامبر 1846 هیلر به دیدن تانهاوزر رفت و یادداشت کرد: "مندلسون روبروی ما نشسته است" (اما احتمالاً هیچ گفتگوی انجام نشد). در سال 1847 او پیش نویس اپرای خود را به نام کنرادین با واگنر در میان می گذارد. بحث در مورد «امور» و مذهب واگنر در 1845 باید جالب بوده باشد. ما از مکاتبات می دانیم که در همان ماه، واگنر تلاش کرد ۲۰۰۰ تالر از هیلر قرض بگیرد. با این حال، مخالفت ظاهری هیلر مانع از آن نشد که واگنر در ماه ژوئن هیلر را به کلم، مسئول دربار
که واگنر در ماه ژوئن هیلر را به کلم، مسئول دربار درسدن، به عنوان آهنگساز بالقوه یک لیبرتو توصیه کند.
امانوئل شیکاندر با نام اصلیِ یوهان یوزف شیکِنِدِر (آلمانی: Johann Joseph Schickeneder) (زادهٔ – درگذشتهٔ ) نمایش‌نامه‌نویس، بازیگر تئاتر، خواننده، آهنگساز، و ترتیب‌دهندهٔ کنسرت اهل آلمان بود. او مدتی با موتسارت و بتهوون همکار بود. لیبرتوی اپرای "فلوت سحرآمیز" موتسارت را شیکاندر نوشته‌است.
فردیناند ریس (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۷۸۴ (غسل تعمید) – درگذشتهٔ ژانویهٔ ۱۸۳۸) آهنگساز و نوازندهٔ پیانو اهل آلمان بود. او از دوستان، شاگردان، و همچنین منشی لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ، بود. ریس ۸ سمفونی، یک کنسرتو ویولن، ۸ کنسرتو پیانو، ۳ اپرا، و شماری آثارِ دیگر در سایر فرم‌های موسیقی، ازجمله، ۲۶ کوارتت، تصنیف کرد. از ریس ۳۰۰ اثر به جا مانده‌است. آثار او در سبک کلاسیک و رمانتیکِ اولیه و کاملاً متأثر از سبک بتهوون است. تدوین زندگی‌نامهٔ بتهوون. ریس، همراه با فرانتس گرهارد وگلر، پزشک و از دوستان دوران کودکیِ
فرانتس گرهارد وگلر، پزشک و از دوستان دوران کودکیِ بتهوون، مجموعه‌ای از خاطرات استادش، بتهوون را در سال ۱۸۳۸، یعنی ۱۱ سال پس از درگذشتِ آهنگساز بزرگ، منتشر کرد. تاریخ‌نگاران، این خاطرات را منبعی مهم و قابل اعتماد دربارهٔ زندگی آهنگساز بزرگ می‌دانند.
کارل آوگوست فن هاردنبرگ (؛ – ) یک وزیر (دولت)، و دیپلمات اهل آلمان بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدرک افتخاری شده است.
کارل لاخمان (؛ – ) یک زبان‌شناس اهل آلمان بود.او توانست شیوه جدیدی در تصحیح متون ابداع کند.او نقد متون را به صورتی درآورد که اساس علمی یافت و این اساس درجه‌ ای از قوت و اعتبار را پیدا کرد که امکان تحقیقات لغوی و تاریخی بر روی آن را فراهم آورد این روش را لاخمان ابتدا در تصحیح دقیقی که از متن عهد جدید در سال ۱۸۴۲ میلادی منتشر کرد بکار بست و سپس در چاپی که در سال ۱۸۵۰، از آثار لوکرسیوس انجام داد، آن روش را کامل تر نمود. پیوند به بیرون.
اکسل اشپرینگر (؛ – ) یک ژورنالیست و ناشر اهل آلمان بود. او در سال ۱۹۴۶ به همراه پدرش شرکت رسانه‌ای اکسل اشپرینگر اس.ای را در شهر هامبورگ تاسیس کرد. از مهمترین زیرمجموعه‌های این شرکت رسانه‌ای، می‌توان به روزنامه‌های بیلد و دی ولت و وبگاه خبری بیزنس اینسایدر اشاره کرد. بر اساس آمار سال ۲۰۱۴ این شرکت ۱۶۳۰۰ کارمند دارد و ارزش تجاری سالیانه‌ی آن ۳٫۲ میلیارد دلار است.
ولفگانگ لوت (۱۵ اکتبر ۱۹۱۳ – ۱۴ مه ۱۹۴۵) نظامی اهل آلمان در دوره رایش سوم بود که در "کریگس‌مارینه" خدمت کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، او با فرماندهی چهار او-بوت در ۱۷ گشت رزمی مجموعاً در ۶۰۹ روز موفق به غرق کردن ۴۷ شناور دشمن با تناژ بیش از ۲۲۰ هزار تن شد که او را در جایگاه دوم برترین فرماندهان او-بوت، پس از اتو کرچمر، قرار می‌دهد. لوت همچنین به جهت این موفقیت‌ها یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. سال‌های اولیه. ولفگانگ لوت روز ۱۵ اکتبر
کردند. سال‌های اولیه. ولفگانگ لوت روز ۱۵ اکتبر سال ۱۹۱۳ بین جمعیت آلمانی شهر ریگا در امپراتوری روسیه زاده شد. چهارمین پسر و آخرین فرزند آوگوست و اِلفریده لوت به حساب می‌آمد. پدربزرگش از لوبک به ریگا مهاجرت کرده بود. با آغاز جنگ جهانی اول پدرش توسط روس‌ها در سیبری زندانی شد. خانواده او برای هفت سال به برسلاو نقل مکان کردند و مجدداً به ریگا بازگشتند. لوت تحصیلات خود را در یک دبیرستان محلی آلمانی گذراند و سال ۱۹۲۷ دیپلم خود را گرفت. سال ۱۹۳۱ در رشته حقوق وارد دانشگاه معتبر "گوتفرید هِردِر" شد. پس از تنها سه
دانشگاه معتبر "گوتفرید هِردِر" شد. پس از تنها سه ترم دانشگاه را ترک کرد و روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۳ به عنوان نامزد افسری به "رایشس‌مارینه"، نیروی دریایی آلمان پیوست. پس از گذران دوره آموزش نظامی پایه در پیاده‌نظام، به کرجی آموزشی "گورش فوک" منتقل شد و به درجه مهناوی سوم ترفیع گرفت. سپس با ناو "کارلسروهه" سفری به دور دنیا داشت. آزمون اصلی افسران نیروی دریایی را در دانشکده دریایی فلنسبورگ-مورویک با موفقیت گذراند و روز ۱ اکتبر سال ۱۹۳۶ به درجه ناوبان دوم ترفیع گرفت. سال ۱۹۳۷ وارد ناوگان او-بوت‌های ورماخت شد و روز
سال ۱۹۳۷ وارد ناوگان او-بوت‌های ورماخت شد و روز ۱ ژوئن سال ۱۹۳۸ درجه ناوبان یکم دریافت کرد. لوت به عنوان افسر دیده‌بان در او-۲۶ و او-۳۷ خدمت کرد. جنگ جهانی دوم. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، ماه دسامبر سال ۱۹۳۹ به فرماندهی او-۹ منصوب شد. در طول شش ماه فرماندهی بر این او-بوت نوع ۲ب پنج گشت رزمی به انجام رساند و ۱۶٬۶۶۹ تن از کشتی‌های دشمن را عرق کرد. در جریان تهاجم به نروژ در کنار شناورهای دیگر مأمور به محافظت از گذر کشتی‌های آلمانی در مقابل رخنه دشمن شد و توانست یک زیردریایی متفقین را غرق کند و به یک ناوشکن
یک زیردریایی متفقین را غرق کند و به یک ناوشکن آسیب بزند. لوت ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ فرمانده او-۱۳۸ از نوع ۲ دی شد. در جریان دو مأموریت در اقیانوس اطلس مجموعاً حدود ۴۰ هزار تن از شناورهای دشمن را غرق کرد. لوت روز ۲۴ اکتبر سال ۱۹۴۰ مفتخر به دریافت نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین گردید. همان ماه فرماندهی او-۴۳ یک او-بوت اقیانوس‌پیمای نوع ۹آ به او سپرده شد. در شش مأموریت خود با این او-بوت در اقیانوس اطلس ۹ شناور دیگر دشمن را غرق کرد تا با مجموع تناژ شکارهای خود را به ۵۴۸۰۰ تن برساند. ماه مه سال ۱۹۴۲ فرماندهی
را به ۵۴۸۰۰ تن برساند. ماه مه سال ۱۹۴۲ فرماندهی او-۱۸۱ یک او-بوت برد بلند نوع ۹ دی در اختیار او قرار گرفت. لوت با این او-بوت برای نخستین بار به اقیانوس اطلس جنوبی رفت و با دور زدن دماغه امید نیک وارد اقیانوس هند شد. لوت در طول ۱۲۸ روز ۱۲ کشتی متفقین را با مجموعاً بیش از ۵۸۰۰۰ هزار تن وزن راهی کف اقیانوس کرد. به جهت این موفقیت‌ها، روز ۱۳ نوامبر سال ۱۹۴۲ برگ‌های بلوط به صلیب شوالیه او افزوده گشت. ماه مارس سال ۱۹۴۳ با او-۱۸۱ به اقیانوس هند بازگشت و با بر جای نهادن یک رکورد، مأموریتی ۲۰۵ روزه را مخصوصاً در
نهادن یک رکورد، مأموریتی ۲۰۵ روزه را مخصوصاً در آب‌های اطراف موریس، به انجام رساند. لوت در جریان این گشت رزمی روز ۱ آوریل سال ۱۹۴۳ به درجه ناوسروانی ترفیع یافت و پانزدهمین روز همان ماه خبر از اعطای گیره شمشیرها به نشان صلیب شوالیه خود گرفت. لوت در این گشت رزمی ۱۰ شناور دیگر با مجموع تناژ ۴۵ هزار تن را غرق کرد تا روز ۱ اوت سال ۱۹۴۳ به درجه ناخدا دومی نائل آید و گیره الماس‌های صلیب شوالیه را نیز روز ۹ اوت دریافت کند. لوت از منظر رکورد تناژ شناورهای غرق شده با با حدود ۲۲۸ هزار تن در رده دوم پس از اتو کرچمر با
با حدود ۲۲۸ هزار تن در رده دوم پس از اتو کرچمر با حدود ۲۶۳ هزار تن، قرار گرفت. سال‌های پایانی و مرگ. لوت روز ۱ ژانویه سال ۱۹۴۴ به فرماندهی ناوگان بیست و دوم او-بوت منصوب شد. او زان پس دیگر به دریا نرفت. لوت ماه ژوئیه سال ۱۹۴۴ به دانشسرای نیروی دریایی در مورویک منتقل شد و ماه سپتامبر با درجه ناخدا یکمی فرماندهی آن را بر عهده گرفت. او تا پایان جنگ در این جایگاه بود. پس از پایان جنگ در اروپا، لوت روز ۱۴ مه سال ۱۹۴۵ در حال قدم زدن در حوالی دانشسرا بود که اخطاری از جانب یکی از نگهبانان مجموعه دریافت کرد. ناخدا
از جانب یکی از نگهبانان مجموعه دریافت کرد. ناخدا یکم ولفگانگ لوت احتمالاً به جهت مشغله فکری پاسخی به این اخطار نداد تا به ضرب گلوله نگهبان کشته شود. او را در آخرین خاکسپاری حکومتی در تاریخ رایش سوم، دو روز بعد با احترام کامل نظامی در فلنسبورگ، محل استقرار دولت بزرگ‌دریادار دونیتس، دفن کردند. نگهبان مذکور متعاقباً در دادگاه نظامی تبرعه شد.
اودو لاتک (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) یک بازیکن فوتبال، و سرمربی اهل آلمان بود. اودو لاتک، یکی از چهره‌های برجسته مربی‌گری فوتبال در آلمان بود. او در طول چندین دهه فعالیت مربی‌گری هدایت تیم‌های صاحب‌نامی چون بارسلونا، بایرن مونیخ و بروسیا دورتموند را بر عهده داشت. زندگی‌نامه. لاتک که فعالیت مربی‌گری خود را در سال ۱۹۶۴ آغاز کرد او بزرگ‌ترین موفقیت‌های خود را با باشگاه پرآوازه بایرن مونیخ جشن گرفت. باشگاه‌های بروسیا دورتموند، بروسیا مونشن‌گلادباخ، کلن از دیگر تیم‌های بوندس‌لیگا هستند که اودو لاتک هدایت آنها را
بوندس‌لیگا هستند که اودو لاتک هدایت آنها را برعهده داشته است. او در سال ۱۹۸۳ سرمربی‌گری در خارج از خاک آلمان را نیز تجربه کرد. لاتک در بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ سکان کشتی پرستاره بارسلونا را در دست داشت. در آن سال‌ها دیگو مارادونا، ستاره بزرگ فوتبال در خدمت باشگاه بارسلونا بود و در نهایت نیز لاتک به خاطر اختلافاتش با این ستاره مجبور شد از سمت سرمربی‌گری بارسلونا کناره گیرد. لاتک که پیش از آن یکی از پاهای ثابت در برنامه‌های تحلیلی شبکه ورزشی تلویزیون آلمان بود، خود را پس از آن از صحنه کنار کشید و در یکی از
خود را پس از آن از صحنه کنار کشید و در یکی از خانه‌های ویژه سالمندان بستری شد. در سال ۲۰۱۳ بود که پزشکان تشخیص دادند که لاتک در پی سکته مغزی به بیماری پارکینسون دچار شده است. اودو لاتک، روز شنبه ۳۱ ژانویه ۲۰۱۵ در سن ۸۰ سالگی در کلن درگذشت. افتخارات. مجموعاً ۱۵ عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. او با هشت بار قهرمانی بوندس‌لیگا، موفق‌ترین سرمربی لیگ دسته اول آلمان محسوب می‌شود.
لوئیس هلتبی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده است.
برنهارد کارل «برت» تراوتمان (؛ ۲۲ اکتبر ۱۹۲۳ – ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۳) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴ در پست دروازه‌بان برای باشگاه فوتبال منچستر سیتی بازی می‌کرد. تراوتمان در ۹ سالگی به گروه تازه‌کار جوانان هیتلری پیوست. او در اوایل جنگ جهانی دوم به لوفت‌وافه پیوست و سپس به عنوان چترباز خدمت کرد. او سپس به لهستان اشغالی اعزام شد و پس از آن به مدت سه سال در جبهه شرقی جنگید و پنج مدال از جمله یک صلیب آهنین به دست آورد. بعداً در جنگ به جبهه غربی منتقل شد و با نزدیک شدن به پایان جنگ توسط انگلیسی‌ها
شد و با نزدیک شدن به پایان جنگ توسط انگلیسی‌ها اسیر شد. به عنوان یک سرباز داوطلب، مقامات او را در زمره زندانیان دسته "C" طبقه‌بندی کردند، به این معنی که او را نازی می‌دانستند. او یکی از تنها ۹۰ هنگ ۱۰۰۰ نفری بود که از جنگ جان سالم به در برد و به اردوگاه اسیران جنگی در اشتون این میکرفیلد، لانکاشر منتقل شد. تراوتمان پیشنهاد بازگشت را رد کرد و پس از آزادی در سال ۱۹۴۸ تصمیم گرفت در لانکاشر ساکن شود و فعالیتش را با بازی در باشگاه فوتبال سنت هلنز تاون آغاز کرد. زندگی‌نامه. برت ترائوتمن، جزو آلمان‌های نازی به
زندگی‌نامه. برت ترائوتمن، جزو آلمان‌های نازی به حساب می‌آمد. زمانی که جنگ جهانی آغاز شد، ۱۷ساله بود و داوطلبانه به ارتش پیوست. او در کریمه و مسکو جنگید. این سرباز آلمانی مسوول عبور و مرور اتومبیل‌ها در جاده بود اما در یک حمله توسط آلمان‌ها توانست از این محل فرار کند و دوباره به میدان جنگ بازگردد. در نهایت تنها پنج هفته مانده به پایان جنگ، توسط متحدین در کنار رود رن دستگیر شد. ابتدا در بلژیک زندانی بود سپس به انگلیس رفت. در این کشور دیداری میان زندانیان و نگهبانان برگزار شد و بازی ترائوتمن که دروازه‌بان
نگهبانان برگزار شد و بازی ترائوتمن که دروازه‌بان بود، به چشم آمد. همان موقع بود که تیم سنت هلن با او قرارداد امضا کرد. ترائوتمن به درخشش خود ادامه داد تا این که تیم‌هایی هم‌چون تاتنهام، آرسنال و منچسترسیتی خواهانش شدند. او دربارهٔ تیم جدید خود گفت: پیشنهاد سیتی را پذیرفتم چون همیشه به من می‌گفتند هر چقدر به مناطق شمالی انگلیس نزدیک شوید، مردمان بهتر هستند. ترائوتمن تصمیم گرفت در انگلیس زندگی کند چون در آلمان خانه و خانواده‌ای نداشت. او باید زندگی جدیدی را شروع می‌کرد. دروازه‌بان آلمانی در آن سال (۱۹۴۹)، ۲۳
می‌کرد. دروازه‌بان آلمانی در آن سال (۱۹۴۹)، ۲۳ ساله بود و از حضورش در منچستر استقبال خوبی نشد. ۵۰ هزار نفر در لندن تظاهرات کردند و در پلاکاردهایی مخالفت خود را با امضا قرارداد بازیکن آلمانی اعلام کردند. نخستین بازی‌اش برای سیتی با حضور ۲8 هزار تماشاگر به میزبانی بولتون انجام شد. برای تماشاگران عجیب بود که یک سرباز نازی در تیم حریف بازی می‌کند. این دیدار پایان خوشی برای سیتی نداشت چون سه بر صفر مغلوب بولتون شد. با این حال ترائوتمن بازی خوبی از خود به نمایش گذاشت و ۱۵ سال از دروازه تیم شهر منچستر حفاظت کرد.
و ۱۵ سال از دروازه تیم شهر منچستر حفاظت کرد. درخشان‌ترین روزش در این سال‌ها دیدار نهایی FA کاپ ۱۹۵۶ بود. در آن بازی سیتی سه بر یک بیرمنگام را شکست داد. این دروازه‌بان آلمانی توانست در ۱۵ دقیقه پایانی با وجود حملات زیاد حریف، دروازه‌اش را بسته نگه دارد. او توسط انجمن فوتبالیست‌ها، بهترین بازیکن فصل انتخاب شد. این برای نخستین‌بار بود که این جایزه به یک خارجی داده می‌شد. در سال ۱۹۶۴ بازی خداحافظی‌اش در مراسمی با شکوه برگزار شد. منتخب دو تیم شهر منچستر که در میان آن‌ها بابی چارلتون هم حضور داشت، برابر تیم ملی
آن‌ها بابی چارلتون هم حضور داشت، برابر تیم ملی انگلیس قرار گرفت. چارلتون در آن زمان دربارهٔ او گفت: ترائوتمن بهترین دروازه‌بان تمام دوران‌هاست. هم‌چنین انجمن فوتبال او را در میان ۱۱ مرد ومبلی که جز بهترین‌های لیگ بودند، قرار دارد. در این فهرست به جز ترائوتمن، اسپنسر، اپگود، بلانچفلوور، رایت، بابی مور، استنلی متیوز، کارتر، میلبورن، بابی چارلتون و تام فینی قرار داشتند
گرد وسیگ (؛ زادهٔ ، در لوبتس، مکلنبورگ-فورپومرن) یک ورزشکار رشتهٔ پرش ارتفاع اهل جمهوری دمکراتیک آلمان بود که مدال طلا را در این رشته در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ به دست آورد. وی نخستین ورزشکار مردی است که تا کنون یک رکورد جهانی پرش ارتفاع را در بازی‌های المپیک ثبت کرده‌است.
دتمار کرامر (؛ زادهٔ -درگذشته ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۵) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود. او به عنوان مربی توانست تیم فوتبال بایرن مونیخ را دو بار در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا کند. وی را به عنوان پدر فوتبال مدرن در ژاپن می‌شناسند. وی مدتی نیز سکان هدایت تیم فوتبال الاتحاد عربستان را به عهده داشت. وی با برگزاری کلاس‌های آموزشی در پیشبرد فوتبال ایران نیز نقش داشت.
یوپ دروال (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
یوهان کریستف باخ (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۶۷۱ - درگذشتهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۷۲۱) آهنگساز آلمانی دورهٔ باروک بود. او بزرگ‌ترین برادر یوهان سباستیان باخ، آهنگساز نامدار، بود که پس از مرگِ پدر، سرپرستی برادر را به‌عهده گرفت. یوهان کریستف باخ، از ۱۶۸۶ تا ۱۶۸۹، در ارفورت، سه سال شاگردِ یوهان پاخلبل بود.
آریتس آدوریس زوبلدیا (Aritz Aduriz Zubeldia) یک بازیکن بازنشسته فوتبال اهل اسپانیا است. او برای تیم ملی اسپانیا ۱۳ بازی انجام داده است و ۲ گل ملی در کارنامه دارد وی همچنین با گلزنی مقابل مقدونیه به عنوان مسن ترین گلزن تاریخ تیم ملی اسپانیا شناخته میشود. وی بیشتر دوران حرفه ای خود را در اتلتیک بیلبائو گذراند، هرچند وی سابقه بازی در والنسیا، رئال وایادولید و رئال مایورکا نیز دارد. او در تاریخ ۱ خرداد ۱۳۹۹ با انتشار پستی از فوتبال خداحافظی کرد.
رافائل مونه‌رو آرنزادی (; – ) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. پیچیچی فوتبالیست اسپانیایی متولد بیلبائو در دهه ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰است. پیچیچی به مدت یازده سال شماره ۸ تیم اتلیکو بیلبائو بود و در سال‌های حضور در این تیم ۴ بار در سالهای ۱۹۱۴٬۱۹۱۵٬۱۹۱۶٬۱۹۲۱ در جام حذفی اسپانیا موسوم به «کوپا دل ری» به قهرمانی رسید. در المپیک ۱۹۲۰ آنتورپ برای تیم اسپانیا به میدان رفت و در نهایت صاحب مدال نقره گردید. پیچیچی در سال ۱۹۲۲ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. جایزه بهتربن گلزنان لالیگای اسپانیا به افتخار او «جایزه پیچیچی» نام
لالیگای اسپانیا به افتخار او «جایزه پیچیچی» نام گذاری شده و لیونل مسی رکورد دار کسب این جایزه است.
سازه نگهبان یا دیوار حایل دیواری است که بتواند به صورت یک سازهٔ نگه دارنده و تکیه گاهی برای پایداری سازهٔ دیگر، یا جلوگیری از ریزش، و مهار خاک‌های تپه‌ها یا دیگر عوارض طبیعی مشرف به جاده‌ها یا ساحلی نزدیک به دریاها و دامنه‌های غیرطبیعی و به‌طور کلی هر جا که احتیاج به تکیه‌گاه جانبی باشد استفاده شود. وجود خاک محدود بین دو ارتفاع مختلف و نیز در جاهایی که چشم‌انداز نیاز شدیدی به شکل‌گیری دارد، یا برای هدف ویژه‌ای مانند کشاورزی در دامنهٔ کوه‌ها و تپه‌ها از دیوار یا دیواره‌های حائل استفاده می‌شود. دیوار حائل
یا دیواره‌های حائل استفاده می‌شود. دیوار حائل می‌تواند به‌صورت‌های وزنی، طره‌ای، پشت‌بنددار طراحی شود. تعریف. ساختار دیوارهای حائل به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مقاومت خاک را در برابر فشار جانبی که در اثر شیب‌های غیرطبیعی پدید می‌آید افزایش دهند. از این دیوارها در شرایطی که ایجاد شیب‌های مورد نظر بیش از زاویهٔ نشست خاک آن منطقه اختلاف سطح ایجاد کند استفاده می‌شود. طراحی. مهم‌ترین عامل در طرح و محاسبهٔ این گونه دیوارها شناسایی و برآورد نیروی فشار جانبی خاک بر آن‌ها است. کنترل پایداری در برابر واژگونی و لغزش و
است. کنترل پایداری در برابر واژگونی و لغزش و ظرفیت باربری مجاز خاک زیر پِی دیوار به شناخت دقیق این نیرو و محل نقطه اثر آن بستگی دارد پس از آن می‌توان با استفاده از آیین‌نامه‌های معتبر به محاسبات ضخامت و میلگردهای توزیعی و اصلی دیوار اقدام نمود. گونه‌ها. دیوار وزنی جهت مقاومت در برابر فشار خاک پشت به وزن خود متکی است. طراحی سطح مقطع دیوار با استفاده از روش‌های ترسیمی، جداول یا تجربه مهندسی انجام می‌شود و سپس پایداری دیوار با سطح مقطع انتخابی بررسی می‌شود. با این حال این روش‌ها تضمین کننده سطح مقطع بهینه
با این حال این روش‌ها تضمین کننده سطح مقطع بهینه برای دیوار نیستند. شرایط گسیختگی مهمی که همیشه باید برای پایداری دیوار وزنی بررسی شوند عبارتند از: ۳- ظرفیت باربری بستر دیوار دیوار طره‌ای از دو قسمت قائم (ساقه یا به انگلیسی: Stem) و قسمت افقی (دال بستر یا به انگلیسی: Base slab) تشکیل می‌شود. قسمت افقی و قائم به یکدیگر متصل هستند. دیوار طره‌ای نسبت به دیوار وزنی مزایایی مثل وزن کمتر، عملکرد لرزه‌ای بهتر و هزینه کمتر دارد؛ با این حال کاربرد استفاده از یک دیوار طره‌ای معمولاً محدود به ارتفاع متوسط (کمتر از ۶
طره‌ای معمولاً محدود به ارتفاع متوسط (کمتر از ۶ متر) است و در دیوار با ارتفاع بیشتر لنگر خمشی زیادی در قسمت‌های پایینی دیوار ایجاد می‌شود که نیاز به طراحی سطح مقطع بیشتر را ایجاب می‌کند و این نوع دیوار را غیراقتصادی می‌کند.
رافائل آلبرتی مرلو (اسپانیایی: Rafael Alberti؛ – ) یک شاعر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "شبح‌بانو" اشاره نمود. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه سروانتس شده است.
دیوید ساتکلیف (زاده ۸ ژوئن ۱۹۶۹) بازیگر کانادایی است. از فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده است، می‌توان به "کیک"، "پایان خوش" و "روز بد در بلوک" اشاره کرد.
سازمان هرمسی پگاه زرین (انگلیسی: Hermetic Order of the Golden Dawn) یا به صورت خلاصه پگاه زرین (انگلیسی: Golden Dawn)، سازمانی بود که در قرن ۱۹ و ۲۰ به مطالعه متافیزیک و علوم خفیه می‌پرداخت. این سازمان که به عنوان یک سازمان سحرآمیز شناخته می‌شد در انگلستان فعال بود. بسیاری از فلسفه‌های مدرن سحر نظیر تلما و ویکا از نوشتارهای پگاه زرین ناشی شده‌اند. سه مؤسس این سازمان ویلیام رابرت وودمن، ویلیام وین وستکات و ساموئل لیدل مکگرگور مترز فراماسون بودند و در سازمان مخفی رز-صلیب عضو بودند. وستکات نیروی اصلی
سازمان مخفی رز-صلیب عضو بودند. وستکات نیروی اصلی ایجادکننده این سازمان بود. پگاه زرین مانند لژهای فراماسونری عمل می‌کرد با این تفاوت که زنان نیز مانند مردان اجازه عضویت داشتند. سازمان در ابتدا سه مرحله داشت، مرحله اول به قبالای هرمسی و خودسازی از طریق اخترشناسی، تاروت، پیشگویی و رمل می‌پرداخت. مرحله دوم که مرحله درونی نام داشت به تدریس سحر عملی نظیر خواندن ارواح، مسافرت فضایی و کیمیا می‌پرداخت. مرحله سوم که مرحله مخفی نام داشت دو مرحله پایینتر را مدیریت می‌کرد و با ارواح رئیس دو مرحله پایینتر در ارتباط
می‌کرد و با ارواح رئیس دو مرحله پایینتر در ارتباط بود. ریشه. ریشه این سازمان در تداریس عرفان مسیحی، قبالا، کابالا، هرمسیسم، دین مصر قدیم، فراماسونری، کیمیا، تئوسوفی، اخترشناسی، جادونامه‌ها، سیستم انوشی جان دی و ادوارد کلی بود. تاریخچه. اولین نوشتار پگاه زرین به نام متن کلید در زمان تأسیس آن به توصیف آیینهای قبالای هرمسی، اخترشناسی، تاروت، رمل و کیمیا می‌پردازد. این متن به دست ویلیام وین وستکات که فراماسون بود رسید و او موفق شد آن را درک کند. او به دوست خود ساموئل لیدل مکگرگور مترز پیشنهاد کرد که با هم لژی
ساموئل لیدل مکگرگور مترز پیشنهاد کرد که با هم لژی برای این سیستم ایجاد کنند. مترز به ویلیام وودمن دوست خود پیشنهاد کرد که به آن‌ها ملحق شود. اولین آیینهای پگاه زرین توسط این سه نفر ایجاد شد. اولین معبد پگاه زرین به نام معبد آیسیس-اورانیا در لندن در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد. از ابتدا به زنان نیز اجازه داده شد که در این معبد عضو شوند. در اولین معبد آیینهای پگاه زرین شکل گرفت. در این معبد به سحر توجه زیادی نشد. بعد از این سه معبد دیگر به نام‌های معبد اوسیریس در وستون سوپر مار، معبد هوروس در برادفورد، معبد آمن-را در
سوپر مار، معبد هوروس در برادفورد، معبد آمن-را در ادینبورگ ایجاد شدند. چند سال بعد مترز معبد اهاتور را در پاریس ایجاد کرد. روسای مخفی. در این زمان ارتباط با ارواحی به نام روسای مخفی آغاز شد. مترز این آیینها را بر اساس نوشتارهای کریستین روزنکراز ایجاد کرد. دوران طلایی. در سال‌های ۱۸۹۰ پگاه زرین در انگلستان قدرت زیادی یافته بود و بیش از ۱۰۰ عضو داشت. بسیاری افراد مشهور در انگلستان نظیر فلورنس فر، مود گون، ویلیام باتلر ییتز، آرتور ماچن، اولین آندرهیل و آلیستر کراولی در آن عضو بودند. در سال ۱۸۹۶ وستکات ارتباط
کراولی در آن عضو بودند. در سال ۱۸۹۶ وستکات ارتباط خود را با سازمان قطع کرد و آن را به مترز سپرد. در سال ۱۸۹۹ معبدهای آیسیس-اورانیا و آمن را با ریاست مترز و دوستی بیش از حد او با آلیستر کراولی مشکل پیدا کردند. عضویت کراولی در لندن تأیید نشد ولیکن مترز او را فوراً در معبد اهاتور در پاریس عضو کرد. بعد از اینکه مترز متوجه شد که طرفداران او بسیار کم هستند ادوارد بریج را به جانشینی خود منصوب کرد. بر اساس نوشته‌های اسرائیل ریگاردی پگاه زرین از سال‌های ۱۹۰۰ به آمریکا نیز کشیده شد و معبد توث-هرمس در شیکاگو تأسیس
نیز کشیده شد و معبد توث-هرمس در شیکاگو تأسیس گردید. تا زمان جنگ جهانی اول حدود سه معبد در آمریکا تأسیس گردیدند. کارهای معبدها تا حدود سال ۱۹۷۰ ادامه داشتند تا اینکه بیشتر آن‌ها در اواخر دهه ۷۰ تعطیل شدند.
سوناکشی سینها (زاده ۲ ژوئن ۱۹۸۷) بازیگر، خواننده و مدلینگ هندی است.همچنین او فرزند بازیگر پیشکسوت شاتورگان سینها میباشد. از جمله فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده‌است می‌توان به بازی در پسر سردار، آکیرا، ، راجکومار، نترس و عملیات مریخ اشاره کرد. سوناکشی سینها از یک خانواده هنری بوده و فعالیت خود را در سینما به عنوان یک طراح صحنه و لباس آغاز نمود و اولین نقش بازیگریش را سال ۲۰۱۰ در یک فیلم دراماتیک با نقش همسر سلمان خان اجرا کرد که با بازی در این فیلم توانست جایزه فلیم فیر سینمای هند را کسب نماید. او در زمینه
فلیم فیر سینمای هند را کسب نماید. او در زمینه های هنری دگر همچون خوانندگی و نقاشی نیز فعالیت می کند. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که سوناکشی سینها در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
Ɓ ، ɓ یا B قلاب‌دار یکی از حروف الفبای لاتین و الفبای آفریقا می‌باشد . ɓ در الفبای آوانگاری بین‌المللی نشانهٔ همخوان مکشی دولبی واک‌دار می‌باشد. از این حرف در زبان‌هایی مانند فولا و هوسه استفاده می‌شد و در گذشته نیز در زبان‌های خوسایی و زولو کاربرد داشته‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Ɓ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ɓ&amp;oldid=597289145 (accessed July 24, 2014).
مگس شیشه‌سبز نام یک سرده از تیره مگس‌های لاشه است.
تام و ویو نام فیلم درامی است که در سال ۱۹۹۴ به کارگردانی برایان گیلبرت و بر پایهٔ نمایش‌نامه‌ای با همین نام از مایکل هستینگز ساخته شد. میراندا ریچاردسون موفق شد برای بازی در این فیلم در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن نامزد دریافتِ جایزه اسکار شود. "تام و ویو" داستانِ رابطهٔ تی. اس. الیوت، شاعر آمریکایی، و همسرِ اولش، ویوین هی‌وود الیوت را روایت می‌کند.