payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که از فروش نفت عایدش می‌شد، شروع به خریداری سهام شرکت باپکو نمود، که تا سال ۱۹۷۵ مالکیت ۶۰٪ درصد از سهام این شرکت را در اختیار داشت. شرکت ملی نفت بحرین. شاخه دیگر از شرکت نفت بحرین؛ شرکت ملی نفت بحرین می‌باشد، که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد. تا سال ۱۹۸۰ بخش اعظم از سهام شرکت باپکو نیز توسط دولت بحرین خریداری شده بود. در سال ۱۹۹۹ پس از آنکه دولت بحرین شرکت باپکو را به‌طور کامل تصاحب نمود، با ادغام شرکت ملی نفت بحرین و شرکت باپکو، شرکت نفت بحرین تأسیس شد.
چارهٔ یک‌کشوری و چاره دوملتی از راه حل‌های پیشنهادی برای حل درگیری فلسطین و اسرائیل هستند. بر اساس این راه‌حل بایستی یک دولت واحد در اسرائیل، کرانه باختری و نوار غزه تشکیل شود که تمام اهالی این مناطق تابعیت آن را داشته باشند. برخی از طرفداران این راه‌حل به دلایل ایدئولوژیک آن را ترجیح می‌دهند و معتقدند که این بهترین و عادلانه‌ترین راه‌حل است و برخی دیگر نیز معتقدند با توجه به واقعیت‌های موجود چاره یک‌کشوری تنها راه حل عملی برای رفع این منازعه است. چارهٔ یک‌کشوری در محافل آکادمیک مورد بحث زیادی قرار گرفته
در محافل آکادمیک مورد بحث زیادی قرار گرفته اما چندان مورد توجه مقامات رسمی سیاسی قرار نگرفته‌است و مذاکرات صلح فعلی بر اساس چاره دوکشوری دنبال می‌شوند. البته ناکامی چاره دوکشوری در رسیدن به یک توافق نهایی باعث شده تا توجهات به راه حل یک‌کشوری بیشتر شود. امروزه مقامات سیاسی دو کشور به شکل آشکاری از چاره یک‌کشوری سخن می‌گویند و نظرسنجی‌ها نیز نشان می‌دهد که طرفداری از این راه حل در حال افزایش سریع است معمر قذافی یکی از نخستین رهبران عربی بود که در سال ۲۰۰۳ به طور رسمی از چاره یک‌کشوری طرفداری کرد. او از این
طور رسمی از چاره یک‌کشوری طرفداری کرد. او از این کشور با نام «اسراطین» یاد می‌کرد. بر اساس تحلیل قذافی راه حل دوکشوری از سویی باعث مشکلات امنیتی غیرقابل قبولی برای اسرائیل می‌شود و از سوی دیگر مسئله آوارگان فلسطینی را لاینحل باقی می‌گذارد. راه حل دوکشوری مبنای پیمان اسلو در سال ۱۹۹۳ بود. در آن زمان اسرائیلی‌ها و فلسطینیان (دولت اسرائیل و ساف) توافق کردند تا ۵ سال دیگر به توافق نهایی رسیده و دولت فلسطین در کرانه باختری و نوار غزه تشکیل شود اما با وجود گذشت سالها از رسیدن به توافق نهایی بازمانده‌اند و
گذشت سالها از رسیدن به توافق نهایی بازمانده‌اند و اختلافات اصلی آنها به مسائلی چون تعیین مرزها، وضعیت اورشلیم (بیت‌المقدس)، بازگشت آوارگان و مسائل امنیتی برمی‌گردد. چاره دوکشوری آخرین بار در کنفرانس آناپولیس ۲۰۰۷ مورد تأیید دو طرف قرار گرفت اما پس از آن مذاکره‌کنندگان ارشد فلسطینی همچون صائب عریقات و احمد قریع در گفتگوهای رسمی از شکست چاره دوکشوری و لزوم توجه به چاره یک‌کشوری سخن گفته‌اند.
زبان ساموآیی زبانی است که در جزایر ساموآ -شامل ساموآی مستقل و ساموآی آمریکا- بدان سخن‌می‌رانند. این زبان در دو سرزمین یادشده و در کنار انگلیسی زبان رسمی می‌باشد. ساموآیی از خانوادهٔ زبان‌های پلی‌نزیایی است. منابع. Wikipedia contributors, "Samoan language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Samoan_language&amp;oldid=618653865 (accessed August 4, 2014).
پنج خانواده (به انگلیسی: Five Families؛ به ایتالیایی: Cinque famiglie) خانواده‌های تبهکار اصلی شهر نیویورک با پس‌زمینه ایتالیایی آمریکایی هستند که بخشی از مافیا به حساب می‌آیند. پنج خانواده پس از سال ۱۹۳۱ میلادی با این عنوان شناخته می‌شوند. این ۵ خانواده عبارتند از: بونانو، کلمبو، گامبینو، جنوویزه و لوچزه. هریک از این خانواده‌ها، یکی از پنج ناحیه شهر نیویورک را از نظر جرائم سازمان‌یافته تحت کنترل مطلق خود داشت. در ابتدای شکل‌گیری ساختار مافیای آمریکا، سالواتوره مارانزانو طرحی داشت که بر اساس آن تمام روسای
مارانزانو طرحی داشت که بر اساس آن تمام روسای خانواده‌های مافیایی باید به عنوان زیردست او که "رئیس‌الروسا" خوانده می‌شد، عمل می‌کردند. اما این طرح بلندپروازانه به ترور خود او در سپتامبر همان سال انجامید و این مقام برای همیشه منحل شد. در پی این اتفاق، چارلز "لاکی" لوچیانو نهاد جدیدی به نام "کمیسیون" را ایجاد کرد. این شورای حکومتی متشکل از روسای پنج خانواده بزرگ نیویورک، رهبر گروه شیکاگو و رئیس خانواده جنایی بوفالو بود. وظیفه اصلی این کمیسیون نظارت بر فعالیت‌های مافیایی در سراسر آمریکا و حل و فصل اختلافات بین
مافیایی در سراسر آمریکا و حل و فصل اختلافات بین خانواده‌های مختلف بود. در سال ۱۹۶۳، جوزف والاچی در جلسات استماع کنگره آمریکا که به نام خودش معروف شد، برای اولین بار به طور رسمی وجود پنج خانواده بزرگ نیویورک را افشا کرد. پس از این افشاگری، برخی از سازمان‌های جنایی دیگر نیز به اندازه‌ای قدرت یافتند که گاهی اوقات به عنوان "خانواده ششم" شناخته شدند، هرچند این عنوان هیچگاه به صورت رسمی به رسمیت شناخته نشد. این تحولات نشان‌دهنده گذار از سیستم حکومتی متمرکز به ساختاری غیرمتمرکز با مکانیسم‌های کنترل جمعی در دنیای
غیرمتمرکز با مکانیسم‌های کنترل جمعی در دنیای جنایت سازمان‌یافته بود. در این سیستم جدید، هیچ فردی به تنهایی قدرت مطلق نداشت و تصمیمات مهم به صورت جمعی گرفته می‌شد. تاریخچه. پیش زمینه و جنگ کاستلامارزه در دهه ۱۹۲۰، کنترل فعالیت‌های مافیایی در آمریکا در دستان جوزپه "جو د باس" ماسریا بود. گروه او شامل چهره‌های سرشناسی مانند چارلز "لاکی" لوچیانو، آلبرت "کلاه‌دیوانه" آناستازیا، ویتو جنووز، آلفرد مینه‌او، ویلی مورتی، جو آدونیس و فرانک کوستلو می‌شد. این گروه عمدتاً از گانگسترهای سیسیلی و مناطق کالابریا و کامپانیا
از گانگسترهای سیسیلی و مناطق کالابریا و کامپانیا در جنوب ایتالیا تشکیل شده بود. در مقابل، دون ویتو کاسچو فررو، مافیوزوی قدرتمند سیسیلی، تصمیم گرفت کنترل عملیات مافیا را به دست بگیرد. از پایگاه خود در کاستلاماره دل گلفو، او سالواتوره مارانزانو را برای تصاحب کنترل به آمریکا فرستاد. جناح کاستلامارزه در آمریکا شامل جوزف "جو باناناس" بونانو، استفانو "گورکن" ماگادینو، جوزف پروفاچی و جو آییلو بود. همانطور که مشخص شد این دو جناح برای رهبری مافیا با هم درگیر خواهند شد، هر کدام به دنبال جذب هواداران بیشتری برای
شد، هر کدام به دنبال جذب هواداران بیشتری برای حمایت از خود بودند. جنگ کاستلامارزه در ظاهر بین نیروهای ماسریا و مارانزانو بود، اما در باطن یک نبرد نسلی بین گارد قدیمی رهبری سیسیلی- معروف به "پیت‌های سبیل‌دار" به دلیل سبیل‌های بلند و روش‌های قدیمی‌شان که حاضر به همکاری با غیرایتالیایی‌ها نبودند- و "ترک‌های جوان"، گروه جوان‌تر و متنوع‌تر ایتالیایی که پیشروتر بودند و تمایل بیشتری به کار با غیرایتالیایی‌ها داشتند، بود. ترور ماسریا و مارانزانو: در اوایل سال ۱۹۳۱، لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا را حذف کند. جنگ برای
لوچیانو تصمیم گرفت ماسریا را حذف کند. جنگ برای ماسریا به خوبی پیش نمی‌رفت و لوچیانو فرصت را برای تغییر وفاداری مناسب دید. در یک معامله مخفیانه با مارانزانو، لوچیانو موافقت کرد ترور ماسریا را ترتیب دهد در ازای دریافت امتیازات ماسریا و تبدیل شدن به معاون مارانزانو. در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱، ماسریا در رستوران نووا ویلای تامارو در کانی آیلند بروکلین به قتل رسید. گفته می‌شود در حالی که آنها مشغول بازی ورق بودند، لوچیانو به بهانه رفتن به دستشویی از میز خارج شد. قاتلان ظاهراً آناستازیا، جنووز، آدونیس و بنجامین "باگزی"
ظاهراً آناستازیا، جنووز، آدونیس و بنجامین "باگزی" سیگل بودند. سیرو "پادشاه کنگر" ترانووا راننده ماشین فرار بود، اما افسانه می‌گوید آنقدر دستپاچه شده بود که نمی‌توانست فرار کند و سیگل مجبور شد او را از صندلی راننده بیرون بکشد. تشکیل پنج خانواده: با حذف ماسریا، مارانزانو باندهای ایتالیایی-آمریکایی نیویورک را به پنج خانواده تحت رهبری لوچیانو، پروفاچی، گاگلیانو، منگانو و خودش سازماندهی کرد. مارانزانو جلسه‌ای از روسای مافیا در واپینگرز فالز نیویورک تشکیل داد و خود را "کاپو دی توتتی ای کاپی" (رئیس‌الروسا) نامید.
را "کاپو دی توتتی ای کاپی" (رئیس‌الروسا) نامید. ترور مارانزانو و تشکیل کمیسیون: در سپتامبر ۱۹۳۱، مارانزانو متوجه شد لوچیانو تهدیدی برای اوست و وینسنت "سگ دیوانه" کال، گانگستر ایرلندی را برای کشتن او استخدام کرد. اما لوچیانو از این طرح مطلع شد. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۱، لوچیانو چهار گانگستر یهودی که چهره‌شان برای افراد مارانزانو ناشناخته بود را به دفتر او فرستاد. دو نفر از آنها با ظاهر مأموران دولت، محافظان مارانزانو را خلع سلاح کردند و دو نفر دیگر با کمک لوچسه که آنجا بود تا مارانزانو را نشان دهد، او را چندین
که آنجا بود تا مارانزانو را نشان دهد، او را چندین بار چاقو زدند و سپس تیرباران کردند. پس از قتل مارانزانو، لوچیانو جلسه‌ای در شیکاگو تشکیل داد و کمیسیون را تأسیس کرد. این کمیسیون متشکل از هفت رئیس خانواده بود: رهبران پنج خانواده نیویورک (لوچیانو، منگانو، گاگلیانو، بونانو و پروفاچی)، آل کاپون از شیکاگو و استفانو ماگادینو از بوفالو. لوچیانو به عنوان رئیس کمیسیون منصوب شد. افول مافیا: پنج خانواده مافیایی نیویورک هنوز فعال هستند، اگرچه قدرت کمتری دارند. اوج قدرت مافیا در آمریکا در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود، تا
مافیا در آمریکا در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود، تا سال ۱۹۷۰ که قانون RICO تصویب شد. این قانون مؤثر بود و منجر به این شد که بخش بزرگی از اعضای دستگیر شده به مخبر تبدیل شوند. این تأثیر به مرور زمان بیشتر شد. روسای اصلی و فعلی پنج خانواده. در سال ۱۹۶۳، جوزف والاچی در جلسات استماع کنگره آمریکا که به "جلسات والاچی" معروف شد، برای نخستین بار به شکل رسمی وجود پنج خانواده مافیایی نیویورک را افشا کرد. بر اساس شهادت تاریخی والاچی، روسای بنیانگذار این پنج خانواده عبارت بودند از: روسای اولیه در زمان تشکیل: ۱. چارلز "لاکی"
از: روسای اولیه در زمان تشکیل: ۱. چارلز "لاکی" لوچیانو ۲. توماسو گاگلیانو ۳. جوزف پروفاچی ۴. سالواتوره مارانزانو ۵. وینسنت منگانو روسای وقت در سال ۱۹۶۳: ۱. تامی لوچسه (خانواده لوچسه) ۲. ویتو جنووز (خانواده جنووز) ۳. جوزف کلمبو (خانواده کلمبو) ۴. کارلو گامبینو (خانواده گامبینو) ۵. جو بونانو (خانواده بونانو) این افشاگری نقطه عطفی در تاریخ مبارزه با جنایت سازمان یافته محسوب می‌شود. نکته قابل توجه این است که نام‌های این خانواده‌ها بر اساس نام روسای آنها در زمان افشاگری والاچی تعیین شد و علیرغم تغییرات متعدد در
افشاگری والاچی تعیین شد و علیرغم تغییرات متعدد در ساختار رهبری و گذشت دهه‌ها، این نام‌ها همچنان به عنوان شناسه اصلی این سازمان‌ها باقی مانده‌اند. والاچی که خود از اعضای خانواده جنووز بود، در شهادت تاریخی خود جزئیات بی‌سابقه‌ای درباره ساختار درونی، سلسله مراتب، قوانین و روش‌های عملیاتی این سازمان‌ها ارائه داد. این افشاگری منجر به افزایش قابل توجه فشارهای قانونی بر مافیا شد و مسیر جدیدی در مبارزه با جنایت سازمان یافته در آمریکا گشود. اگرچه در طول سال‌ها روسای این خانواده‌ها بارها تغییر کرده‌اند و برخی از این
این خانواده‌ها بارها تغییر کرده‌اند و برخی از این سازمان‌ها دچار انشعاب شده‌اند، اما این پنج نام همچنان به عنوان چارچوب اصلی برای شناسایی شبکه‌های مافیایی نیویورک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پایداری نام‌ها نشان‌دهنده تأثیر ماندگار افشاگری والاچی در درک عمومی از ساختار جنایت سازمان یافته در آمریکاست. قلمروها. خانواده‌های تبهکار عمدتاً در منطقه کلان‌شهری نیویورک فعالیت داشته‌اند، اما تمرکز اصلی آن‌ها در خود شهر نیویورک بوده است. در ایالت نیویورک، این باندها فعالیت‌های مجرمانه خود را در لانگ آیلند، شامل
فعالیت‌های مجرمانه خود را در لانگ آیلند، شامل شهرستان‌های ناسائو و سافولک، و همچنین شهرستان‌های وستچستر، راکلند و آلبانی گسترش داده‌اند. آن‌ها همچنین حضور قدرتمندی در ایالت نیوجرسی دارند. این پنج خانواده در فلوریدای جنوبی، کانتیکت، لاس وگاس و ماساچوست نیز فعال هستند. خانواده‌های تبهکار اصلی: - خانواده بونانو عمدتاً در بروکلین، کویینز، استیتن آیلند و لانگ آیلند فعالیت دارد. این خانواده در منهتن، برانکس، شهرستان وستچستر، نیوجرسی، کالیفرنیا، فلوریدا و آتلانتا نیز نفوذ دارد و با خانواده ریتزو در کبک ارتباط
نیز نفوذ دارد و با خانواده ریتزو در کبک ارتباط دارد. - گروه بات اونیو در محله بنسونهرست بروکلین فعالیت می‌کرد. - خانواده کلمبو عمدتاً در بروکلین، کویینز و لانگ آیلند فعالیت دارد. این خانواده در استیتن آیلند، منهتن، برانکس، نیوجرسی، جورجیا و فلوریدا نیز نفوذ دارد. - خانواده گامبینو عمدتاً در بروکلین، کویینز، منهتن، استیتن آیلند و لانگ آیلند فعالیت دارد. این خانواده در برانکس، نیوجرسی، شهرستان وستچستر، کانتیکت، فلوریدا و لس آنجلس نیز نفوذ دارد. - گروه اوزون پارک در کویینز و لانگ آیلند فعالیت می‌کند. - گروه
پارک در کویینز و لانگ آیلند فعالیت می‌کند. - گروه استیتن آیلند عمدتاً در استیتن آیلند زیرمجموعه‌های کوچک‌تری دارد: - آنندیل -روزویل بویز - گریت کیلز کرو - نورث استیتن آیلند کرو - خانواده جنووز عمدتاً در منهتن، برانکس، بروکلین و نیوجرسی فعالیت دارد. این خانواده در کویینز، استیتن آیلند، لانگ آیلند، شهرستان وستچستر، شهرستان راکلند، کانتیکت، ماساچوست و فلوریدا نیز نفوذ دارد. - گروه خیابان ۱۱۶ در منهتن شمالی و برانکس فعالیت می‌کند. - گروه گرینویچ ویلیج در محله گرینویچ ویلیج در منهتن جنوبی فعالیت دارد. - شاخه
گرینویچ ویلیج در منهتن جنوبی فعالیت دارد. - شاخه نیوجرسی خانواده جنووز در سراسر نیوجرسی فعال است. - خانواده لوچز عمدتاً در برانکس، منهتن، بروکلین و نیوجرسی فعالیت دارد. این خانواده در کویینز، لانگ آیلند، استیتن آیلند، شهرستان وستچستر و فلوریدا نیز نفوذ دارد. - گروه کوتایا در بروکلین، کویینز و لانگ آیلند فعالیت می‌کند. - شاخه نیوجرسی خانواده لوچز در سراسر نیوجرسی فعال است. - گروه تانگلوود که یک گروه تبهکار برای جذب اعضای جدید بود، در شهرستان وستچستر، برانکس و منهتن فعالیت می‌کرد.
جان الیور (؛ زادهٔ ) کمدین، مفسر سیاسی و هنرپیشه اهل بریتانیا است. وی بیشتر به خاطر برنامه "هفته پیش امشب با جان اولیور" شهرت دارد. او تاکنون برنده پنج جایزه امی و دو جایزه Writers Guild of America شده‌ است. او در فیلم "استاد عشق" بازی کرده است.
یک فیلم جنگی و درام ژاپنی به کارگردانی کن ایچیکاوا که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی کودکانه به همین نام نوشته میچیو تاکه‌یاما داستان سربازان ژاپنی را روایت می‌کند که در جنگ جهانی دوم در نبرد برمه جنگیدند. یکی از اعضای گروه پس از جنگ ناپدید می‌شود و سربازان امیدوارند کشف کنند که آیا دوستشان زنده مانده‌است یا خیر، و اگر او همان راهب بودایی باشد، می‌بینند که چنگ می‌نوازد. این فیلم جزو اولین فیلم‌هایی بود که تلفات جنگ را از منظر یک سرباز ژاپنی نشان داد. این فیلم در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه اسکار
نشان داد. این فیلم در سال ۱۹۶۵ نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد. در سال ۱۹۸۵، ایچیکاوا چنگ برمه‌ای را به صورت رنگی با بازیگران جدید بازسازی کرد و بازسازی آن یک موفقیت بزرگ باکس آفیس بود و تبدیل به فیلم شماره یک ژاپنی در سینمای داخلی شد. در بازار سال ۱۹۸۵ و دومین باکس آفیس ژاپنی تا آن زمان اکران شد. داستان. سرباز میزوشیما، سرباز ژاپنی، نوازنده چنگ گروه کاپیتان اینویه می‌شود که از سربازانی تشکیل شده‌است که برای بالا بردن روحیه در جنگ جهانی دوم برمه می‌نوازند و آواز می‌خوانند. وقتی به آنها در
برمه می‌نوازند و آواز می‌خوانند. وقتی به آنها در دهکده‌ای پناه داده می‌شود، در نهایت متوجه می‌شوند که توسط سربازان بریتانیایی و هندی تحت نظر هستند. آنها مهمات خود را پس می‌گیرند، سپس نیروهای پیشرو را می‌بینند. کاپیتان به مردان می‌گوید که آواز بخوانند، بخندند و کف بزنند تا انگلیسی‌ها این تصور را ایجاد کنند که از حضور آنها بی‌خبرند. با این حال، سربازان بریتانیایی به جای شلیک به آنها، شروع به خواندن همان ملودی می‌کنند و… فیلمبرداری. ایچیکاوا امیدوار بود که فیلم را رنگی بسازد، اما دوربین‌های رنگی برای انتقال
را رنگی بسازد، اما دوربین‌های رنگی برای انتقال به برمه بسیار بزرگ و پرهزینه بودند. بیشتر فیلم در یاسویی، هاکونه و شبه‌جزیره ایزو در ژاپن فیلمبرداری شده‌است. انتشار. در ژاپن، نیک کاتسو، استودیویی که فیلم را سفارش داده بود، قسمت اول فیلم را در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۶ به مدت ۶۳ دقیقه منتشر کرد. قسمت دوم، ۸۰ دقیقه، در ۱۲ فوریه منتشر شد، با هر دو بخش به عنوان ویژگی‌های دوگانه با فیلم B نمایش داده شد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در اوت ۱۹۵۶ به نمایش درآمد و مورد تشویق قرار گرفت. این اولین فیلم ایچیکاوا بود
مورد تشویق قرار گرفت. این اولین فیلم ایچیکاوا بود که در سطح بین‌المللی منتشر شد، اما این فیلم ۱۴۳ دقیقه ای به ۱۱۶ دقیقه خلاصه شد، انتشار آن در کشورهای انگلیسی زبان قبل از اولین ترجمه رمان به انگلیسی انجام شد. این فیلم بر روی دی‌وی‌دی در مارس ۲۰۰۷ منتشر شد.
اورفه سیاه () فیلمی فرانسوی ساخته شده در برزیل در سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی کارگردان فرانسوی مارسل کامو است. بازیگران آن مارپسا داون و برنو ملو بودند. این فیلم بر پایهٔ نمایشنامهٔ "اورفهٔ عروج مریم" (Orfeu da Conceição) نوشته وینیسیوس دی مورائس که خود آن نمایشنامه اقتباسی از افسانه اورفه در افسانه‌شناسی یونان باستان بوده‌است. فیلم در یک بافت امروزی در ریو دو ژانیرو در حین یک کارناوال برزیلی روایت می‌شد. تولید اورفه سیاه یک کار مشترک بین برزیل و فرانسه و ایتالیا بود.
جاده اسب چای در حال حاضر بیشتر به عنوان جاده باستانی چای یاد می‌شود. یک شبکه که از راه های پیچ در پیچ برای عبور کاروان قاطر ها بوده و برای سیچوآن،یون‌نان،گوئیژو و جنوب غربی چین است. تاریخ. حدود هزار سال پیش، یک ارتباط داد و ستد برای چای از یون‌نان از طریق میانمار به بنگال،هند و از طریق سیچوآن به تبت و مرکز چین بود.
پاکور سورنی (به زبان ) یکی از پادشاهان پارتیان هند بوده و از ۱۰۰ تا ۱۳۰ میلادی سلطنت کرده‌است. او با زدن سکه در سیستان و قندهار شناخته شد. جستارهای وابسته. تاریخ هند
مارسل کامو (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۱۲ – ۱۳ ژانویه ۱۹۸۲) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. زندگی‌نامه. مارسل کامو یکی از فیلمسازان نسل اول سینمای فرانسه محسوب می‌شود که به سال ۱۹۱۲ در «شاپ» دیده به جهان گشود است. او ابتدا بعد از تحصیلات اولیه، مدتی به عنوان معلم هنرها بکار می‌پردازد تا اینکه در جنگ جهانی دوم عازم جبههٔ نبرد شده و به اسارت در می‌آید. در عرض چهار سالی که او در اسارت به سر می‌برد تعدادی نمایشنامه را در بازداشتگاه اسرای جنگی کارگردانی و طراحی می‌نماید. بالاخره پس از آزادی به دستیاری هانری دوکوئن و
بالاخره پس از آزادی به دستیاری هانری دوکوئن و ژاک فدر انتخاب گردیده و مدتی با آنها کار می‌کند. عاقبت خود تعدادی فیلم کوتاه می‌سازد تا اینکه اولین فیلم بلند داستانی اش را در ۱۹۵۶ به وجود می‌آورد و رسماً به عنوان فیلمساز شناخته می‌شود. کامو در ۱۳ ژانویه ۱۹۸۲ در سن ۶۹ سالگی در شهر پاریس درگذشت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد
دومین فرمانده یا جانشین فرمانده یک فیلم اکشن و جنگی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۶ میلادی با بازی ژان-کلود ون دام و کارگردانی سیمون فلووز است. این فیلم در تاریخ ۲ مه ۲۰۰۶ به صورت ویدئویی در نسخه‌های دی‌وی‌دی منتشر شد. تولید. فیلمبرداری اصلی این فیلم در بخارست، رومانی در ۵۰ روز از ۷ ژوئن تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۵ انجام شد. خلاصه داستان. سم کینان (با بازی ژان کلود ون دام) به عنوان نفر دوم فرماندهی سفیر ایالات متحده در اوضاع آشفته کشوهای اروپای شرقی منصوب می‌شود. هنگامی که شورشیان محلی تلاش برای کودتا می‌کنند رئیس‌جمهور این
محلی تلاش برای کودتا می‌کنند رئیس‌جمهور این کشور به داخل سفارت پناه می‌برد ولی سفیر در این محاصره کشته می‌شود در اینجاست که ژان-کلود ون دام می‌ماند و شورشیان تفنگدار …
جیپسی مارپسا داون منور (؛ ۳ ژانویهٔ ۱۹۳۴ – ۲۵ اوت ۲۰۰۸) هنرپیشه، خواننده و رقاص اهل ایالات متحده آمریکا بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
برنو ملو (؛ – ) یک هنرپیشه، و بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اورفه سیاه اشاره کرد.
خرگوش کوهی خال‌زرد نام یک گونه از راسته خرگوش کوهی است.
خرگوش کوهی صخره نام یک گونه از راسته خرگوش کوهی است. این حیوان بومی آفریقا و بخش‌هایی از غرب آسیاست به احتمال بسیار زیاد همان حیوانی است که در بین مسلمانان به عنوان خرگوش سم‌دار معروف است. در پارسی به این جانور و راسته ان دَنَگ /دنگ میگویند - به دهخدا زیر واژه دنگ و وبر بنگرید
خارپشت جنوب آفریقا نام یک گونه از سرده جوجه‌تیغی‌های آفریقایی است.
جوجه‌تیغی سومالییا خارپشت سومالی نام یک گونه از سرده جوجه‌تیغی‌های آفریقایی است.
خارپشت دائوری نام یک گونه از سرده جوجه‌تیغی‌های دشتی است.
جوجه‌تیغی شکم‌برهنه نام یک گونه از سرده خارپشت‌های بیابانی است. این جانور بومی جنوب شرقی هند است. این خارپشت کوچک جثه بوده و در سن ۱۰ ماهگی به بلوغ جنسی رسیده و خارپشت مادر معمولا ۴-۶ نوزاد در هر زایمان به دنیا می آورد.
باخترسگ نام یک سرده از زیرخانواده باخترسگیان است. "باخترسگ" سرده‌ای منقرض‌شده از سگ‌هاست که بین ایوسن پسین و الیگوسن پسین در آمریکای شمالی می‌زیست. این جانور قدیمی‌ترین عضو شناخته‌شده‌ی خانواده‌ی سگ‌ها -سگ‌سانان- است و تصور می‌شود همه‌ی گونه‌های امروزی سگ‌ها، روباه‌ها و گرگ‌ها در طول ۳۰ میلیون سال گذشته از تبار این پستاندار کوچک پدید آمده باشند. با این حال، "باخترسگ" با سگ‌های امروزی بسیار متفاوت بود. این جانور دمی دراز و منعطف مثل دم کواتی داشت، اما دست‌ها و پاهایش نسبتاً ضعیف و کوتاه بودند و جمجمه‌ی ظریفش
پاهایش نسبتاً ضعیف و کوتاه بودند و جمجمه‌ی ظریفش هم باعث می‌شد که فقط بتواند شکارهای کوچکی مثل پرندگان و جوندگان را بخورد. دندان‌های "باخترسگ" نشان می‌دهند که همه‌چیزخوار بوده‌است و احتمالاً، در کنار گوشت‌خواری، روی زمین و لابه‌لای بوته‌ها دنبال میوه و دیگر اجزای خوراکی گیاهان هم می‌گشته‌است. هرچند "باخترسگ" خویشاوند سگ و روباه است، اسکلتش -با دمی بلند و پاهایی کوتاه- به اسکلت راکون‌های امروزی شباهت دارد.
باریک‌آسیاب نام یک سرده از تیره شتران است. باریک‌آسیاب شتری بی‌کوهان بود که بین الیگوسن پسین و میوسن دیرین در آمریکای شمالی می‌زیست. باریک‌آسیاب را بیشتر از نمونه‌های سنگواره‌ای فراوانی که در غرب نبراسکای آمریکا یافته‌اند می‌شناسیم. این شترهای بی‌کوهان ظاهراً در گله‌هایی بزرگ زندگی می‌کردند. گرچه باریک‌آسیاب شتری واقعی بود، اندامی کوچک داشت و قدش تا شانه فقط به ۱/۵ متر می‌رسید. پاها و تنه‌اش مثل پاها و تنه‌ی آهوهای امروزی ظریف و نحیف بودند. جالب‌ترین ویژگی این جانور دندان‌های آسیای بزرگ کشیده و تاج‌بلندش
این جانور دندان‌های آسیای بزرگ کشیده و تاج‌بلندش بودند که ریشه‌های عمیقشان تا انتهای آرواره و بالای جمجمه می‌رسیدند. این دندان‌ها احتمالاً برای خوردن گیاهانی بسیار زبر به‌کار می‌رفتند، چون روی آن‌ها نشانه‌هایی از ساییدگی در طول عمر جانور می‌بینیم.
دروازه‌های پاریس (نام اصلی فرانسوی:Porte des Lilas; "دروازه‌های لاله") نام فیلمی فرانسوی و ایتالیایی محصول سال ۱۹۵۷ و به کارگردانی رنه کلر است. این فیلم برپایه رمانی اثر رنه فاله ساخته شده است.
شیرین‌ژد آمریکایی نام یک گونه از سرده شیرین‌ژد است. نگارخانه. &lt;br&gt;
عَنبَر سائل نام یک گونه از سرده عنبر سائل است. درختی خزان برگ و دارای چهار گونه است. در چهل سال اخیر، یک یا دو گونه آن به ایران وارد و کاشته شده است. عنبرسائل را بومی ناحیه‌های شرق مدیترانه از جمله ترکیه امروزی و یونان دانسته‌اند. ویژگی‌های ظاهری. بلندی عنبر سائل‌ بسته‌ به گونه از ۲۵ تا ۵۰ متر است و گستردگی آن به حدود ۱۵ متر می رسد. برگهای این درخت به طول و عرض ۱۰تا ۱۲٫۵ سانتیمتر شباهت زیادی به برگ افرا دارد. این برگ‌ها سبزرنگ، براق و پنجه‌ای شکل است و بریدگیهای عمیق دارد. به‌صورت متناوب‌ (یکی در میان) روی
عمیق دارد. به‌صورت متناوب‌ (یکی در میان) روی شاخه‌ها می‌روید و در پاییز به رنگهای قرمز، نارنجی و ارغوانی درمی آید. در نواحی سرد تغییر رنگ درخشان تر و در نواحی که زمستان گرم دارد تغییر رنگ ها کمتر محسوس است. در اوائل بهار گل های بدون گلبرگ زرد روشن به قطر ۲٫۵ و به شکل توده های کروی شکوفا می شوند. گل ها ارزش زینتی ندارند. گلها تک‌جنس است، یعنی گلهای نر و ماده جدا از یکدیگر اما روی یک درخت می‌روید. میوه عنبر سائل کروی به قطر ۲٫۵سانتیمتر، خاردار و سبزرنگ است. میوه‌ها در پائیز نمایان می‌شوند و پس از ریزش برگ‌ها
در پائیز نمایان می‌شوند و پس از ریزش برگ‌ها بر درخت باقی می مانند و پس از رسیدن قهوه‌ای رنگ می شود. تکثیر و نگه داری. این درخت را با قلمه زدن و کاشت بذر زیاد می کنند. درخت عنبر سائل در برابر یخبندان و سرما مقاوم است و در مکانهای سایه _ آفتاب و خاک زهکشی‌شده به‌خوبی رشد می کند. درخت عنبرسائل خاک های مرطوب و بدون آهک را ترجیح می دهد. کاربردها. از پوست عنبر سائل صمغی خوشبو، نیمه‌مایع به‌رنگ زرد مایل به قهوه‌ای می‌گیرند که کاربرد دارویی دارد، از جمله برای از بین بردن التهاب سینه و ضدعفونی کردن به‌کار می‌رود.
بردن التهاب سینه و ضدعفونی کردن به‌کار می‌رود. در صابون‌سازی و عطرسازی نیز از این صمغ استفاده می‌شود. چوب عنبر سائل محکم است و برای تهیه الوار و ساختن وسایل چوبی به کار می‌رود. این درخت را در حواشی خیابان یا کنار آب به عنوان تک درخت تاکیدی، سدکننده‌ی دید یا بادشکن می کارند.
یگان سرسخت یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۰۶ به کارگردانی و نویسندگی شلدون لتیچ با بازی ژان کلود ون دام، رازق ادوتی، ویویکا ای فاکس و پیتر جیمز برایانت است. این چهارمین و آخرین همکاری ژان کلود ون دام و کارگردان فیلم شلدون لتیچ می‌باشد. این فیلم در ۱۵ اوت ۲۰۰۶ به صورت دی‌وی‌دی در ایالات متحده منتشر شد. یک کهنه سرباز ارتش تیمی از محافظان را برای محافظت از یک بوکسور سابق جمع می‌کند. ولی بوکسور مشکوک می‌شود که خواهرش ممکن است رابطه عاشقانه‌ای با محافظ داشته باشد، اختلافاتی ایجاد می‌شود. داستان. فیلیپ سوواژ
باشد، اختلافاتی ایجاد می‌شود. داستان. فیلیپ سوواژ (ژان کلود ون دام) یک سرباز آمریکایی است که از اختلال استرس پس از سانحه ناشی از مدتی که در عراق و افغانستان در بیمارستان روانی می‌گذرد بهبود می‌یابد. آزادی ترل سینگل‌تری (ویو لیکوک) غول مشهور رپ از زندان باعث شده است که خواهر بزرگتر و مدیر وین بارکلی (رازق ادوتی) نگران تامارا (ویویکا ای فاکس) امنیت بیشتری را استخدام کند. وین، یک قهرمان بازنشسته سنگین وزن که به تاجر و رهبر جامعه تبدیل شده است، ظاهراً هدف ترل است که به دشمنانش ضربه می‌زند. یکی از کارکنان وین
است که به دشمنانش ضربه می‌زند. یکی از کارکنان وین به نام مولینز با کلارنس باودن (جولیان دی. کریستوفر) در ارتش خدمت می‌کرد و او را در مورد جزئیات امنیتی می‌آورد. او نیز به نوبه خود، سوواژ را که در ارتش نیز مربی او بود، معرفی می‌کند. تولید. تصویربرداری اصلی این فیلم در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا طی ۳۹ روز از ۷ نوامبر تا ۱۶ دسامبر ۲۰۰۵ فیلمبرداری شد، همچنین در بخارست، رومانی در چهار روز از ۱۲ ژانویه تا ۱۶ ژانویه ۲۰۰۶ فیلمبرداری اضافی انجام شد. حواشی فیلم. در مصاحبه‌ای با کریو آنلاین، دون ویلسون ادعا می‌کند
مصاحبه‌ای با کریو آنلاین، دون ویلسون ادعا می‌کند که او نه تنها با کارگردان شلدون لتیچ روی فیلمنامه کار کرده است، بلکه قرار بود در آن نقش آفرینی کند. ویلسون بیان می‌کند که در جستجوی تهیه‌کننده‌ای برای تامین مالی فیلم بوده است که ماه‌ها بعد با لتیچ تماس گرفت و متوجه شد که نه تنها نقش او با ژان کلود ون دام بازی کرده است، بلکه فیلمبرداری تقریباً به پایان رسیده است.
قیصرنامه منظومه‌ای حماسی است که در سال ۱۲۹۲ قمری توسط ادیب پیشاوری سروده شد. این منظومه که شامل بیش از چهارده‌هزار بیت در قالب مثنوی می‌باشد. ادیب پ‍ی‍ش‍اوری آن را در توصیف قیصر ویلهلم دوم امپراتور آلمان و مبارزات آلمان در جنگ جهانی اول در برابر انگلیس و هم‌پیمانانش سروده است. منابع. فرهنگ ادبیات فارسی، محمد شریفی، انتشارات معین