payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که از قوم خود در برابر ستم نیروهای پادشاه محافظت می‌کند. او اما گرفتار عشقی می‌شود که بهای آن، از دست دادن قدرت اوست. قدرت سامسون از موهای او نشات می‌گیرد و دلیله با کوتاه کردن موهای او این قدرت را از سامسون می‌گیرد و او را به عنوان برده‌ای به فلیسطی‌ها تحویل می‌دهد. سربازان فلیسطی سامسون را کور کرده در آسیاب گندم‌ها از او استفاده می‌کنند ولی دلیله که عذاب وجدان می‌گیرد به زندان می‌رود تا او را ببیند. دلیله سامسون را در زندان در در حال راز و نیاز با خدا می‌بیند. خداوند قدرت را به بازوان سامسون بازمی‌گرداند
خداوند قدرت را به بازوان سامسون بازمی‌گرداند و نهایتاً با کمک دلیله معبد کافران را روی سرشان خراب می‌کند. فیلمبرداری. فیلمبرداری این فیلم در چهارم اکتبر ۱۹۴۸ آغاز شد و در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۸ هم پایان یافت، در حین فیلمبرداری دمیل در همان لوکیشن فیلم‌سازی اش در فیلم نوآر بیلی وایلدر به نام بلوار سانست نیز بازی کرد، این فیلم که بازی گلوریا سوانسون بود در مورد یک ستاره سابق سینماست که در فیلم‌های صامت بازی کرده بود و چهره‌ای معروف بود ولی بعد از ورود فیلم‌های ناطق از سینما کنار گذاشته شده بود و افراد کمی او را به
از سینما کنار گذاشته شده بود و افراد کمی او را به خاطر داشتند. جلوه‌های ویژه. جلوه‌های ویژه این فیلم توسط گوردون جینینگز انجام شده و شاتی که بیشتر سود ر برای آنان دربرداشته، خراب کردن معبد داجون خدای فلسطینیان بوده‌است. این صحنه، یکی آخرین صحنه فیلم بوده و هزینه تولید آن ۱۵۰٬۰۰۰ دلار شد و یک سال زمان برد تا فیلمبرداری کنند. مدل ساخته شده از معبد ۳۷ فوت و مجسمه داگون ۱۷ فوت قد داشتند و سه بار پشت سر هم مدل را نابود کردند تا از زوایای مختلف فیلمبرداری کنند و نهایتاً تصاویر گرفته شده از مدل و لوکیشن اصلی را
نهایتاً تصاویر گرفته شده از مدل و لوکیشن اصلی را روی هم قرار دادن و با استفاده از سیستم تکرارکننده حرکات motion repeater system شرکت پارامونت دقیقاً همان حرکات دوربین‌ها رو تکرار می‌کرد. نمایش. نخستین‌بار فیلم در در ۲۱ دسامبر ۱۹۴۹ در برادوی نیویورک و ریوولی و پارامونت انجام شد و پس از آن نقدهای مثبتی به این فیلم شد. این فیلم در آن زمان مبلغ ۱۱ میلیون دلار فروش داشت که باعث شد جز فیلم‌های پرفروش دهه ۵۰ شود و در بریتانیا توانست پرفروش‌ترین فیلم سال شود.
نیروگاه سیکل ترکیبی شیرکوه یزد معروف به نیروگاه سیکل ترکیبی فراب یزد (در استان یزد، شهرستان اشکذر، کیلومتر ۲۶ جاده فولاد آلیاژی، افتتاح ۲۸ بهمن ۱۳۹۱)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۴۸۴ مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی مدل و ۱ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی مدل در زمینی به مساحت ۵۰ هکتار است. احداث نیروگاه به روش (ساخت، تملیک و بهره‌برداری) توسط شرکت فراب انجام شده‌است. سوخت این نیروگاه گاز طبیعی و نفت گاز (گازوئیل) است و ولتاژ خروجی آن ۴۰۰ کیلوولت است. در پروژه ساخت نیروگاه،
خروجی آن ۴۰۰ کیلوولت است. در پروژه ساخت نیروگاه، کارفرما شرکت فراب، مشاور کارفرما شرکت عامران افق و پیمانکاران پروژه شرکت توسعه ۲ مپنا و شركت نوتاش افرا بوده‌اند. روزشمار ساخت نیروگاه. قرارداد ساخت نیروگاه، ۱ دی ۱۳۸۸ به امضا رسید و عملیات اجرایی ساخت از سال ۱۳۸۹ شروع شد و اولین واحد گازی آن در ۶ اسفند ۱۳۹۱ و دومین واحد گازی در ۱۳ اسفند ۱۳۹۱ و تنها واحد بخار در ۲۷ بهمن ۱۳۹۲ وارد مدار شد. هزینه ساخت نیروگاه. تا بهمن ۱۳۹۱، مبلغ سرمایه‌گذاری شده در این نیروگاه ۲۴۷ میلیون یورو به اضافه ۶۰ میلیارد تومان است.
۲۴۷ میلیون یورو به اضافه ۶۰ میلیارد تومان است. همچنین، طول خط پست برقِ ۴۰۰ کیلوولتِ این نیروگاه ۴٫۶ کیلومتر است که با اعتبار کل ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان به بهره‌برداری رسید.
مرگ طبیعی گونه‌ای از مرگ است که به موجب عواملی همچون اختلال در کارکرد اعضای حیاتی بدن، سالمندی و از کارافتادگی، و بیماری‌های عفونی روی می‌دهد. در گواهی فوتی که توسط پزشکی قانونی صادر می‌شود، به این موضوع می‌بایست اشاره شده باشد. در مقابل مرگ طبیعی، مرگ غیرطبیعی وجود دارد که در اثر عواملی مانند قتل، خودکشی، جنگ ، از دست دادن جان در اثر رخدادهای طبیعی و دست‌ساز بشر به وجود می‌آید. منابع. لغت نامه دهخدا
مانی شات یا شات پردرآمد به شاتی گفته می‌شود که باعث درآمد بیشتری برای تهیه‌کننده یا سازنده کار باشد. مانی شات در فیلمسازی و تلویزیون. صحنه‌هایی از فیلم که باعث فروش بیشتری فیلم می‌شود از قبیل صحنه‌های اکشن یا احساساتی وحشتناک یا هنری و جنسی، برای مثال در فیلم سامسون و دلیله، صحنه فروپاشی معبد داگون، یک مانی شات بود که باعث می‌شود خیل عظیمی از مردم برای دیدن فیلم هجوم ببرند. بیشتر اوقات این مانی شات‌ها برای ساخت هزینه بیشتری هم می‌طلبند ولی سود به دست آمده از این شات بیشتر از هزینه تولید آن است و عموماً این
این شات بیشتر از هزینه تولید آن است و عموماً این شات‌ها هزینه‌برترین قسمت یا بخش یک فیلم شمرده می‌شوند. مانی شات در مطبوعات و رسانه‌های خبری. مانی شات در رسانه‌های خبری می‌تواند در قالب فیلم یا عکس باشد و برای مطبوعات چاپی نظیر روزنامه‌ها یا مجلات عکس می‌باشد. این شات‌های می‌تواند تصویری از یک رویداد خبری مهم چون، سونامی، آتش فشان، جنگ و تظاهرات و .. باشد که باعث جذب بیننده و مخاطب می‌شود. مانی شات در فیلم‌های پورن. فیلم‌های پورن یا پورنوگرافی نیز شامل شات‌هایی می‌شوند که باعث ترغیب بیشتر و هیجانی تر شدن
می‌شوند که باعث ترغیب بیشتر و هیجانی تر شدن فیلم می‌شوند مانند صحنه‌های انزال یا پاشیدن منی و برای اینکار به بازیگر مرد پول بیشتری پرداخت می‌شود.
جمهوری سوسیالیستی خودگردان قزاقستان شوروی یکی از جمهوری‌های خودگردان شوروی بین سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۳۶ بود. در سال ۱۹۲۹، آلماآتی بعنوان پایتخت برگزیده شد. در سال ۱۹۳۶، جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی جایگزین این جمهوری شد.
فراگویش کار ، زبانی ساختگی بر پایه چهار زبان کردی سورانی، کلهر، کرمانجی و هورامی می باشد که توسط "محمد سجادی" (تخلص: "م. س. کارا") در سال ۱۳۶۱ در کتابی با همین عنوان ارائه گردید. انگیزه پیدایش. انگیزه اولیه طرح فراگویش کار اگرچه تسهیل تفاهم میان اقوام کردی زبان بوده است، با این حال این زبان به گونه ای طراحی شده است که برای همگان قابل استفاده باشد. تأثیر از اسپرانتو. سجادی بنیان این زبان را بر اساس دستگاه دستوری و قاعده مند زبان اسپرانتو (که خود زبانی ساختگی در جهت ارتباط در عرصه بین الملل می باشد) پی ریخته
در جهت ارتباط در عرصه بین الملل می باشد) پی ریخته است. وی آشنایی با اسپرانتو را مقدمه لازم برا فراگیری فراگویش کار بر می شمارد. ارزش زبان شناختی. فراگویش کار، صرف نظر از انتقاداتی که به رویه "پان کردیستی" آن رفته است، بابی تازه در آوندشناسی گویش های کردی فرا می گشاید، چه آنکه سجادی در جهت طرح زبانی جامع و رسا، به استخراج بیش از شصت آوند کردی همت گمارده است. کارهای همسو. نحوه پیدایش فراگویش کار، قرابت ویژه ای با زبان پیشنهادی احمد کسروی در جهت برقراری ارتباط بین الملل (با عنوان زبان پاک) دارد. هر دو زبان
بین الملل (با عنوان زبان پاک) دارد. هر دو زبان مزبور، بر پایه الگوی قاعده مند زبان اسپرانتو پی ریزی شده اند.
چشمه‌خزنده (نام علمی: "Balanerpeton woodi") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. "چشمه‌خزنده" نخستین عضو گروه بزرگی از دوزیستان سنگواره‌شده به‌نام بریده‌مهرگان بود. این جانور شبیه سمندری بزرگ به‌نظر می‌رسید، اما گوش میانی و پرده‌ی صماخش به قورباغه شباهت بیشتری داشتند. "چشمه‌خزنده"، تا جایی که می‌دانیم، اولین جانور خشکی‌زی بود که گوشش می‌توانست امواج صوتیِ هوایی را بشنود، یعنی این جانور صدای حشره‌های پیرامونش را که شکارش می‌شدند می‌شنید. "چشمه‌خزنده" را چنین نامیده‌اند، چون بقایایش را در جایی یافته‌اند که تصور
چون بقایایش را در جایی یافته‌اند که تصور می‌شود زمانی دریاچه‌ی دهانه‌ای آتش‌فشانی بوده و گرداگردش را چشمه‌های آب‌گرم گرفته‌اند.
کشیده‌سیما یا اریوپس (نام علمی: "Eryops") نام یک گونه از خانواده کشیده‌سیمایان Eryopidae در راسته بریده‌مهرگان Temnospondyli است. "کشیده‌سیما" گوشت‌خوار دوزیست اولیه‌ای بود که در دوره پرمین (حدود ۲۷۰ میلیون سال پیش) در مرداب‌ها می‌زیست. طول حدود یک و نیم متر داشته‌است. در خشکی و آب، شکارچی درنده‌ای بود. این جانور اغلب ماهی‌ها، خزندگان کوچک و دوزیستان را می‌خورده‌است. سنگواره‌های آن در تگزاس ایالات متحده در آمریکای شمالی کشف شده‌اند و در سال ۱۸۸۷ توسط ادوارد درینکر کُپ نامگذاری شد. "کشیده‌سیما" از معروف‌ترین
کُپ نامگذاری شد. "کشیده‌سیما" از معروف‌ترین دوزیستان بریده‌مهره است. نمونه‌های زیادی از این جانور کشف شده‌اند و چون بزرگ و تنومند بوده‌است این نمونه‌ها هم بسیار خوب حفظ شده‌اند. "کشیده‌سیما" میان دوزیستان ابتدایی جانوری غیرعادی بود، چون همهٔ اسکلتش استخوانی بود. به همین دلیل هم آسان‌تر سنگواره می‌شد. دیگر جانوران معاصر "کشیده‌سیما" غضروف بیشتری در اسکلت‌هایشان داشتند و چون غضروف کانی نمی‌شود، کلّ بدن آن‌ها باقی نمانده‌است. "کشیده‌سیما" نخستین بار در کربنیفر پسین در آمریکای شمالی پدیدار شد، اما بیشتر
پسین در آمریکای شمالی پدیدار شد، اما بیشتر نمونه‌های کشف‌شده‌اش به پرمین مربوط می‌شوند. این یکی از شکارگران برتر اکوسیستم خود بود، به سوسماری کوتاه و فربه شباهت داشت و تقریباً تردیدی نیست که از ماهی‌ها و دوزیستان کوچک تغذیه می‌کرد. "کشیده‌سیما" را به‌سبب صورت کشیده و مستطیل‌شکلش چنین نامیده‌اند. رژیم غذایی این جانور احتمالاً در طول دورهٔ پرمین تغییر کرده‌است. نمونه‌های قدیمی‌تر "کشیده‌سیما" پوزه‌هایی شبیه بیلچه‌ای مدوّر با دندان‌هایی کوچک و تقریباً حاشیه‌ای برای گرفتنِ ماهی‌های کوچک دارند. اما
حاشیه‌ای برای گرفتنِ ماهی‌های کوچک دارند. اما "کشیده‌سیما"های متأخرتر، پوزه‌ای کشیده‌تر و مستطیلی‌تر با دندان‌هایی دسته‌ای، بزرگ‌تر و فاصله‌دار -شبیه دندان‌های تمساح‌های امروزی- داشتند که برای گرفتن جانوران بزرگ‌ترِ آب‌گیرها و رودخانه‌ها به‌کار می‌آمد. دنده‌های "کشیده‌سیما"، مثل سمندرهای امروزی و بر خلاف خزندگان و پستانداران، میله‌هایی کوتاه و راست بودند که دور سینه حلقه نمی‌زدند تا قفسهٔ سینه را بسازند. کار دنده‌ها بیشتر این بود که بدن را نگه دارند و در پر کردن ریه‌ها از هوا نقشی نداشتند. "کشیده‌سیما"،
پر کردن ریه‌ها از هوا نقشی نداشتند. "کشیده‌سیما"، مثل سمندر، دهان بزرگش را پر از هوا می‌کرد و بعد هوا را به ریه‌هایش می‌فرستاد.
برابرپا نام یک سرده از شاخه طنابداران است.خود برابرپا شناخته شده ترین گونه این سرده می باشد و در کربنیفر دیرین یا گشتواره میسیسیپین می زیست این جانور شباهت چشمگیری به سمندر ها و قورباغه های امروزی داشت خوشبختانه از این جانور اطلاعات بسیار زیادی در دسترس است فسیل ها و سنگواره های زیادی از تمام مراحل زندگی جانور یافت شده است و نشان می دهد نوعی دگردیسی ابتدایی در این سرده رواج داشته همچنین دم پهن و کوتاه برابر پا به دم از دست رفته قورباغه ها در طی دگردیسی شباهت زیادی دارد و تکامل یک دگر دیسی را نشان می دهداین
زیادی دارد و تکامل یک دگر دیسی را نشان می دهداین جانور که طولی تقربا برابر با یک شصت انگشت داشت مانند بقیه گونه های این سرده در مرداب های اب شیرین می زیست و زندگی اش را وابسته به اب می گذراند و اب پرده دار نبود و تولید مثل خود و بخشی از شکارش بدون اب امکان پذیر نبود این گونه در اواخر کربنیفر منقرض شد.
لوسی هابز تیلر (۱۴ مارس ۱۸۳۳ — ۳ اکتبر ۱۹۱۰) نخستین زن آمریکایی بود که مدرکی در دندان‌پزشکی دریافت کرد. زندگی‌نامه. سال‌های آغازین. لوسی هابز در ۱۸۴۹ از آکادمی فرانکلین در مالن، نیویورک فارغ‌التحصیل شد و به تدریس در مدارس پرداخت. زمانی که در بروکلین، میشیگان تدریس می‌کرد، آموختن پزشکی را آغاز نمود. در ۱۸۵۹ به سینسینتی اوهایو رفت و تصمیم گرفت وارد کالج التقاطی پزشکی شود اما بخاطر جنسیتش از پذیرش وی اجتناب ورزیدند؛ بنابراین به‌طور خصوصی تحت تعلیم یکی از استادها قرار گرفت. با توصیه استادش به تحصیل دندان‌پزشکی
قرار گرفت. با توصیه استادش به تحصیل دندان‌پزشکی روی آورد. فعالیت حرفه‌ای. هابز به‌طور خصوصی توسط رئیس کالج جراحی دندان اوهایو آموزش دید. در همین زمان بود که برای زن بودنش، از ورود او به کالج پزشکی ممانعت به عمل آوردند. در بهار ۱۸۶۱ مطب خود را در سینسینتی گشود. در ۱۸۶۲ در بلویو، آیووا به درمان بیماران پرداخت. او حرفه پزشکی خود را در سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۵ در مک‌گرگور، آیووا ادامه داد. در ژوئیه ۱۹۶۵ به عضویت انجمن دندان‌پزشکی ایالتی آیووا درآمد و به عنوان نماینده به انجمن دندان‌پزشکی آمریکا در شیکاگو فرستاده
به انجمن دندان‌پزشکی آمریکا در شیکاگو فرستاده شد. او سرانجام در نوامبر ۱۸۶۵ در کلاس ارشد کالج جراحی دندان اوهایو پذیرفته شد. در فوریه ۱۸۶۶ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۸۶۷ و زمانی که در شیکاگو به طبابت می‌پرداخت با جیمز ام تیلر ازدواج کرد. جیمز نیز با راهنمایی همسرش، دندان‌پزشک شد. آن‌ها در اواخر ۱۸۶۷ به لورنس، کانزاس نقل مکان کردند و حرفه دندان‌پزشکی را ادامه دادند. لوسی هابز در آنجا به حمایت از جنبش حق رأی زنان پرداخت. او پس از مرگ شوهرش در ۱۸۸۶ بازنشسته شد.
خان فروش یکی از شیرینی‌های مشهور مردم ساحلی خلیج فارس است که در جنوب ایران (هرمزگان، بستک، ایراهستان) و در کشورهای حاشیه خلیج فارس (مانند بحرین و کویت و امارات) تهیه می‌شود. تهیه. مواد اصلی تهیه خمفروش عبارتند از: آرد برنج، آرد گندم، شکر، تخم مرغ، و آب. مواد را با هم آمیخته خمیر درست می‌کنند و در روغن سرخ می‌کنند. بنا به سلیقه از شیر و زعفران و هل و گلاب نیز در تهیه خمیر خمفروش استفاده می‌شود. هر دانه خمفروش دارای تقریبا ۶۳ کیلوکالری، ۱ گرم پروتئین، ۸٫۵ گرم کربوهیدرات و ۳ گرم چربی است. ریشه‌ها و پیشینه
گرم کربوهیدرات و ۳ گرم چربی است. ریشه‌ها و پیشینه خنفروش. خنفروش، یک نوع شیرینی رمضانی ویژه با عطر زعفران و هل، از بلاد فارس به سفره‌های مردم خلیج آمده است. این شیرینی به قرص العقیلی شباهت دارد، با این تفاوت که سرخ می‌شود. محقق تاریخی، عبد الرسول الغریافی، می‌گوید که اولین کسانی که خنفروش را به کشورهای خلیج (عرب زبان) در اواخر دهه پنجاه قرن گذشته آوردند، اهالی قطیف در شرق عربستان بودند که در تهیه آن مهارت داشتند و از آنجا به بحرین و دیگر کشورهای خلیج منتقل شد. الغریافی در گفتگو با "جهینه الاخباریة" اشاره
شد. الغریافی در گفتگو با "جهینه الاخباریة" اشاره می‌کند که این خوراکی مردمی به سرعت در سراسر قطیف گسترش یافت و طرز تهیه آن به همتای خود، بحرین، منتقل شد. او افزود که تبادل تجربیات بین قطیف و بحرین در گذشته امری رایج و مستمر بوده است. او ادامه داد که این خوراکی مردمی به بحرین آمد وقتی که توسط مهاجرین اچمی/لارستانی (که برخی از آن‌ها خود را "هوله" می‌نامند ولی نباید با "هوله‌های عرب"‌ اشتباه گرفته شوند) معرفی شد. این مهاجرین اعجمی به بحرین و مناطق ساحلی شرق شبه‌جزیره عربستان از مناطق مختلفی در ایران آمده
شبه‌جزیره عربستان از مناطق مختلفی در ایران آمده بودند. او اضافه کرد که نام "خنفروش" از "خان فروش" گرفته شده است. مهاجرین اعجمی به دلیل دسترسی به آرد، تخم‌مرغ و شکر، در خانه‌ها به تهیه شیرینی پرداخته و آن را به مردم می‌فروختند. همچنین توضیح داد که "خان" به معنای خانه یا محل و "فروش" به معنای فروش یا کار در فارسی است. و چون این کلمه از شاخه زبان‌های هندواروپایی است، کلمه "خان" قبل از "فروش" یا "کار" قرار می‌گیرد و "از اینجا نام "خان فروش" آمده است".
کشور ارمنستان و ارمنیان نیز از زمان‌های دور با نام‌های مختلفی یاد شده‌اند. ارمنیان خود را «های» و کشورشان را هایک یا «هایاستان» می‌نامند. برخی از همسایگان، ارمنستان و ارمنیان را با نام‌های دیگری نیز شناخته‌اند. مردم گرجی ارمنیان را «سُمخِبی» (درحالت مفرد: سُمِخی) و ارمنستان را «سُمخِتی» می‌گویند. ملت‌ها و کشورهای دیگر نیز از دیر باز تاکنون ارمنیان و ارمنستان را با تلفظ‌های مختلف کلمهٔ «آرمن» شناخته و می‌شناسند. آنان این کشور را (آرمِنیا، آرمانی، آرمینا، ارمنستان، آرمِنین، اِرمنستان) و به اسامی ای دیگر
ارمنستان، آرمِنین، اِرمنستان) و به اسامی ای دیگر نامیده و ملت ارمنی را نیز (آرامان، آرمینیان، آدمیانین، آرمِنیر، اِرمَنی و اَرمنی) خوانده‌اند. ریشه جویی نام. از میان اسامی گوناگونی که از دیر باز به ارمنیان داده شده مصطلح‌ترین نام (آرمن یا آرمان) است. اولین بار در سنگ نوشته‌هایی که حدود چهار هزار سال از قدمت آن می‌گذرد به این نام برمی‌خوریم؛ سنگ نوشته‌هایی که به دستور پادشاه میان رودان، نارام- سواِن، مکتوب شده و در آن به لشکر کشی‌هایش به کشورهای همسایه اشاره کرده. همچنین نام کشورهایی را که با آن‌ها به نزاع
کرده. همچنین نام کشورهایی را که با آن‌ها به نزاع پرداخته آورده‌است. آرمانی (یا آرمانوم) یکی از کشورهایی است که نارام - سواِن در طی سال‌های ۲۲۷۰ تا ۲۲۳۰ قبل از میلاد با آن‌ها به جنگ پرداخته‌است. در سنگ نوشته‌ای دیگر همراه نام کشوری به نام ابلا مجدد از نام آرمانی یاد شده‌است. بقایای ابلای کهن در نزدیکی شهر حلب یافت شده‌است. در بین باستان شناسان و محققان این شک وجود داشت که آیا نارام - سواِن از ذکر نام آرمانی ارمنستان را در نظر داشته یا منظور وی شهر یا کشوری دیگر بوده که در نزدیکی سواحل دریای مدیترانه در جنوب
بوده که در نزدیکی سواحل دریای مدیترانه در جنوب کیلیکیه قرار داشته‌است. این شک و شبهه با پیدا شدن سنگ نوشته‌ای ستونی، که در ارمنستان بزرگ یافت شد، از بین رفت زیرا با این سند مشخص شد منظور وی از آرمانی در واقع همان ارمنستان بوده‌است. در آنجا مشخص می‌شود که نارام - سواِن بخش جنوبی کشور ارمنستان را با نام آرمانی می‌شناخته‌اند. در یکی دیگر از سنگ نوشته‌هایی که از وی بر جای مانده به‌طور مجدد همراه با اسامی کشورهای «خاتی» [khati] و «کانِش» [kanesh] اسم آرمانی ذکر شده‌است. خاتی حکومتی بوده که در غرب ارمنستان بزرگ
شده‌است. خاتی حکومتی بوده که در غرب ارمنستان بزرگ قرار داشته و همسایهٔ دیگر آن نیز کشور کانِش بوده‌است. دانشمندان اولین مکانی در جهان که میوهٔ زردآلو در آن پیدا شده در واقع کشور ارمنستان بوده‌است؛ یعنی، موطن اصلی این میوه را ارمنستان می‌دانند. ارمنیان این میوه را «دزیران» [Dziran] می‌نامند. در واقع، درخت دزیران را از ارمنستان به ممالک دیگر انتقال داده‌اند تا جایی که در برخی از زبان‌ها اسم زردآلو با نام ارمنستان استفاده شده‌است؛ برای مثال، روم باستان این میوه را «آرمِنیاکوم» به معنای ارمنستانی نامیده‌اند.
را «آرمِنیاکوم» به معنای ارمنستانی نامیده‌اند. نام علمی و لاتینی این میوه «برونوس آرمِنیاکا» به معنای آلوی ارمنستان است. در زبان عربی نیز یکی از اسامی این میوه «تفاح الأرمنی» به معنای سیب ارمنستانی است. آرامی‌ها، از ساکنان باستانی بین‌النهرین نیز زردآلو را «خازورا آرمنیا» نامیده‌اند که ترجمهٔ آن سیب ارمنی است. اکدی‌ها نیز زردآلو را «آرمانو»؛ یعنی، «آرماناکان» به معنی ارمنستانی نامیده‌اند. از آن‌ها سنگ‌نبشته ای مربوط به سه هزار سال قبل از میلاد بر جای مانده که در آن از کلمهٔ آرمانو برای نامیدن زردآلو
مانده که در آن از کلمهٔ آرمانو برای نامیدن زردآلو استفاده شده؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که در آن برهه از زمان نام آرمانی برای اکدی‌ها آشنا بوده و پادشاه آنها، نارام - سواِن، نیز ارمنستان را به نام این میوه «آرمانو»؛ یعنی، کشور دارای زردآلو نامیده‌است. اکدی‌ها بز کوهی را «آرمادو» و در برخی سنگ نوشته‌های قدیمی تر «آرماندو» نیز نامیده‌اند. در بین‌النهرین، کوه‌های مرتفع وجود ندارد. فقط از شمال بین‌النهرین کوه‌هایی مرتفع شروع می‌شوند که در واقع ابتدای رشته کوه‌های ارمنستان هستند. در کوه‌های ارمنستان از دیر
ارمنستان هستند. در کوه‌های ارمنستان از دیر باز تا کنون حیواناتی مختلف به حیات خود ادامه می‌دهند. نام علمی نوعی بز کوهی وحشی که در علوم به کار می‌رود «اُویس اُفیون آرمِنیانا» است. از دیرباز بین ارمنیان پرستش بز کوهی معمول بوده و در کوهستان‌های مناطق گِغاما و استان سیونیک ارمنستان کنونی نیز نقاشی‌های دیواری بسیاری از این حیوان یافت شده که از زمان‌های بسیار دور به یادگار مانده‌است. امکان بسیاری وجود دارد که اکدی‌ها از طریق کوه‌های ارمنستان با این حیوان آشنا شده باشند. از این رو، این حیوان را آرمادو
آشنا شده باشند. از این رو، این حیوان را آرمادو نامیده‌اند؛ لذا می‌توان نتیجه گرفت اسمی که اکدی‌ها برای بز کوهی به کار می‌بردند با کشور آرمانی ارتباط داشته‌است. سنگ نوشته‌هایی که از نارام - سواِن بر جای مانده در واقع کهن‌ترین منابع نوشتاری ای هستند که در آن به ارمنستان به صورت آرمانی اشاره شده‌است. در سنگ نوشته‌های بر جای مانده از نارام - سواِن از پادشاه آرمانی- ارمنستان «ماداگینا» [Madagina] (لازم است ذکر شود که کلمهٔ ماداگینا ریشه‌ای کاملاً ارمنی دارد) نام برده شده‌است. پادشاه «آرمانی ماداگینا» در جنوب
برده شده‌است. پادشاه «آرمانی ماداگینا» در جنوب منطقهٔ ارمنستان بزرگ با لشکریان نارام - سواِن جنگید. از این سنگ نوشته‌ها می‌توان دریافت که سارگن بزرگ، پدر بزرگ نارام - سواِن، نیز با ارمنستان جنگ‌هایی داشته و هم سارگون و هم نوه اش، نارام - سواِن، با مقاومت زیادی در ارمنستان رو به رو شده‌اند. در این سنگ نوشته‌ها اشاره شده که آن‌ها چندین لشکرکشی به ارمنستان کرده‌اند. شاید این بدین معنی است که سارگن بزرگ و نوه اش در این جنگ‌ها مغلوب و مجبور به حملهٔ مجدد شده‌اند. از دیرباز بین حکومت‌های ارمنستان و بین‌النهرین
از دیرباز بین حکومت‌های ارمنستان و بین‌النهرین جنگ‌هایی درگرفته لیکن این دو کشور زمان‌هایی را نیز در صلح و ارتباط نزدیک گذرانده‌اند. پادشاه اکد با ساکنان ابلا نیز به جنگ‌هایی پرداخته‌است. در نتیجهٔ کاوش‌هایی که در این مکان صورت گرفته و منجر به بیرون آمدن یک شهر کامل باستانی از زیر زمین شده باستان شناسان سنگ نوشته‌هایی به خط میخی یافته‌اند که در آن‌ها اشاره به ملتی به نام «هایا» شده‌است. در این سنگ نوشته‌ها آمده‌است هایاها ملتی هستند که از مکانی دیگر به «ابلا» آمده‌اند. این مورد نیز اشارهٔ دیگری است که در
آمده‌اند. این مورد نیز اشارهٔ دیگری است که در نیمهٔ دوم هزارهٔ سوم قبل از میلاد به اسم «های» شده‌است. فریتیوف نانسن در مورد ریشهٔ نام ارمنستان او می‌نویسد: ایلیاد از یک «اورمنین» [Ormenion] در «تسالی» نام برده که استرابون آن را اورمینین نامیده‌است. در بیتینی واقع در آسیای صغیر، کوهی بوده موسوم به «اورمینین اوروس». [Orminion Oros] در سینوپ بندرگاهی وجود داشته به نام «آرمنه».[Armene] نزدیک سرچشمه‌های هالیس (قزل‌ایرماق فعلی)، واقع در استان سیواس امروزی، کوهی بوده به نام اورمنین. در کتیبه‌ای از منوآ، «پادشاه
بوده به نام اورمنین. در کتیبه‌ای از منوآ، «پادشاه خالدی»، که در مورد عملیات او در غرب توضیح می‌دهد، اسم مکانی با نام «اورمنی اوبینی» ذکر شده، که با «اورمینین» یونانی مطابقت دارد. پسر منوآ، آرگیشتی یکم، نیز از شهر «اورمنی» سخن به میان آورده‌است؛ بنابراین، به نظر می‌رسد در اوایل سدهٔ هشتم قبل از میلاد ارمنیان در کشور کوهستانی نزدیک سرچشمه‌های هالیس، در مغرب اورارتو (خالدیا) یا آنجایی که بعدها ارمنستان بزرگ نامیده شد، اسکان یافتند. به تدریج، که قدرت «خالدیان» به دلیل حملات قبایل هند و اروپایی از شمال و مشرق
به دلیل حملات قبایل هند و اروپایی از شمال و مشرق رو به ضعف گذاشت، ارمنیان احتمالاً همراه با بقایای اقوام خویشاوند؛ یعنی، «تراسی‌ها» (تراکیه) و کیمریان به کشورشان مهاجرت کردند و اندکی آنان را بیرون راندند. خالدیان به کوه‌ها رانده شدند یا در همان حینی که زبانشان را رواج می‌دادند با آنان پیوندهای خویشاوندی برقرار کردند.
نوددپایان یا نیوتروپودها (نام علمی: "Neotheropoda") نام کلاد اصلی ددپایان یا تروپودها است که شامل بیشتر دایناسورهای تروپود به غیر از چند نمونه بسیار ابتدایی مانند پگاه‌دزد می‌شود. نوددپایان حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش در دوره تریاس پسین به وجود آمدند و شامل چندین بالاخانواده و خانواده می‌شدند ولی به غیر از پرنده‌پوزگان بقیه آن‌ها در دوره ژوراسیک پیشین از میان رفتند. این گروه شامل برخی از بزرگ‌ترین و قوی‌ترین شکارچیان تاریخ زمین مانند آلوسور و تیرانوسور می‌شود. از جمله نوددپایان شکارگر دوران اخیر نیز می‌توان
از جمله نوددپایان شکارگر دوران اخیر نیز می‌توان شاه‌بوف و عقاب طلایی را نام برد.
سخت‌دنبان یا تتانورین ها (نام علمی: "Tetanurae") نام یک کلاد از کلاد نوددپایان است یکی از دو گروه اصلی پرنده پوزگان به همراه شاخ خزنده سانان بودند سخت دنبان اما در رقابت با شاخ خزنده سانان بر سر تصرف های کنام های زیستی بر عموزاده گان خود پیشی گرفتند علت این برتری داشتن ویژگی هایی چون دستان قدرتمند و سه انگشتی آن‌ها بود که از آن در شکار و دفاع بهره می بردند و همچنین شکل خاص دم آن‌ها بود دم سخت دنبان از مهره های نیمه انتهایی اش حالتی ترکه ای و خشک به خود گرفته بود و این ویژگی به آن‌ها امکان می داد از دم خود
بود و این ویژگی به آن‌ها امکان می داد از دم خود به عنوان یک سکان برای تغییر جهت استفاده کنند ( به همین دلیل این گروه از دایناسورها به سخت دنبان مشهور است) سخت دنبان به سه خانواده اصلی مگالوساروید ، کارنوسور و سیلوسور تقسیم می شوند پرندگان تنها بازماندگان سخت دنبان هستند که از گروه سیلوسور پدید آمدند.
پرنده‌پوزگان (نام علمی: "Averostra") نام یک کلاد از نوددپایان است که حدود ۲۰۱ میلیون سال به وجود آمد و شامل دو تبار شاخ‌خزنده‌سانان و سخت‌دنبان می‌شود. پرنده‌پوزگان شامل تمام انواع دایناسورهای گوشت‌خواری می‌شود که از ژوراسیک میانه تا دوران اخیر به وجود آمده‌اند. نخستین پرنده‌پوزگان گوشت‌خوار بودند و بیشتر گونه‌های بعدی نیز همین گونه بوده‌اند. با این حال چند خانواده از آن‌ها طی فرگشت خود روش تغذیه خود را عوض کرده و همه‌چیزخوار و گیاه‌خوار شدند. پرندگان که امروزه پرتنوع‌ترین مهره‌داران چهاراندامی‌ هستند گروهی
پرتنوع‌ترین مهره‌داران چهاراندامی‌ هستند گروهی از سخت‌دنبان بودند که حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش به وجود آمدند.
تهی‌پیکرواران (نام علمی: "Coelophysoidea") نام یک بالاخانواده از کلاد نوددپایان است آنها جز اولین دایناسورهای گوشتخواری بودند که حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش به وجود آمدند فسیل های این گروه از دایناسورها تا کنون در قاره های آمریکای شمالی ، آمریکای جنوبی ، آفریقا ، آسیا و اروپا کشف شده که این پراکندگی گسترده فسیل ها نشان دهنده تنوع گسترده این گروه از دایناسورها در اواخر دوره تریاس و اوایل دوره ژوراسیک بوده است اندازه ی اعضای خانواده تهی پیکرواران بین حداقل ۱ متر و حداکثر تا ۶ متر بوده است همه گونه های تهی
۱ متر و حداکثر تا ۶ متر بوده است همه گونه های تهی پیکرواران دارای سر و بدنی باریک بوده‌اند آن‌ها تروپودهایی ابتدایی محسوب می شدند و در دوره ژوراسیک تنوعشان به تدریج رو به افول نهاد که علت آن احتمالاً ظهور و گسترش دیلوفوسارید ها و پس از آن‌ها پرنده پوزگان بوده است آن‌ها در نهایت ۱۸۳ میلیون سال پیش منقرض شدند.
دست‌قاپ‌ریختان (نام علمی: "Maniraptoriformes") نام یک کلاد از راسته پرنده‌ددپایان است. 1 Maniraptoriformes, 2 †Ornithomimosauria, 3 دست‌قاپان, 4 †داس‌خزندگان, 5 دروگرخزندگان, 6 †آلوارزخزندگان, 7 †خاگ‌دزدخزندگان, 8 †خاگ‌دزدان, 9 †خاگ‌دزدان, 10 پیراپرندگان, 11 پرنده, 12 پرنده, 13 پرنده‌دنبان, 14 †دونده‌خزندگان, 15 †ترودونتیدس, 16 †دونده‌خزندگان, 17 †نیم‌مرغیان, 18 †ریزربایان, 19 †Dromaeosaurinae
دست‌قاپان یا مانی‌رپتورها (نام علمی: "Maniraptora") نام کلاد اصلی سیلوسورها است که حدود ۱۶۷ میلیون سال پیش پدیدار شدند. این گروه شامل انواع گوناگونی از دایناسورها است و به ۴ گروه اصلی تقسیم می‌شود: ۱-آلوارزخزندگان که حشره‌خوارانی کوچک بوده‌اند، ۲-داس خزندگان که دایناسورهای گیاه‌خوار تا حدودی شبیه تنبل‌های امروزی با جثه‌های متوسط تا بزرگ بودند، ۳- خاگ دزدخزندگان که دایناسورهای گیاه‌خوار و همه‌چیزخوار کوچک تا متوسط بوده‌اند، ۴-پیراپرندگان که اصلی‌ترین و موفق‌ترین گروه از دست‌قاپان به شمار می‌روند و پرندگان
گروه از دست‌قاپان به شمار می‌روند و پرندگان امروزی از این گروه تکامل یافته‌اند.
تهی‌دم‌خزندگان یا سیلوسورها (نام علمی: "Coelurosauria") نام یک کلاد از راسته پرنده‌ددپایان و یکی از سه انشعاب اصلی سخت دنبان هستند که از ۱۶۵ میلیون سال پیش تا کنون وجود دارند پرندگان بازماندگان امروزی این گروه از دایناسورها هستند علاوه بر پرندگان سیلوسورها شامل طیف گسترده ای از دایناسورهای گوشت خوار ، گیاهخوار و همه چیزخوار هستند در حقیقیت آن‌ها موفق ترین گروه تروپودها محسوب می شوند به طور کلی سیلوسورها دارای مغزهای بزرگتری نسبت به بقیه ی تروپودها بودند به ویژه بخش بینایی در آن‌ها بسیار پیشرفته بود از نظر