payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اورنیدازول نام تجاری: Tiberal – تولید شرکت Roche سوئیس رده درمانی: نیترو ایمیدازول، آنتی بیوتیک اشکال دارویی: قرص موارد مصرف. درمان آمیبها و تک یاخته‌ها مانند ژیاردیا، انتاموبا، تریکوموناس و باکتری‌های بی هوازی گرم مثبت و گرم منفی مؤثر است. به طور خاص در درمان کلستریدیوم به جای وانکومایسین و همچنین در درمان هلیکوباکتر پیلوری و عفونت‌های داخل شکمی کاربرد دارد. به عنوان پیشگیری از عفونت‌های جراحی به همراه یک آنتی بیوتیک مؤثر بر هوازی‌ها استفاده می‌شود. همچنین در درمان بیماری کرون بعد از برداشتن روده کاربرد
در درمان بیماری کرون بعد از برداشتن روده کاربرد دارد. در درمان تریکوموناس واژینالیس به صورت تک دوز ۱٫۵ گرم استفاده می‌شود. مکانیسم اثر. اورنیدازول یک آنتی بیوتیک از گروه نیترو ایمیدازولها و همانند مترونیدازول و تینیدازول است. به سرعت از راه خوراکی جذب می‌شود. نیمه عمر اورنیدازول همانند تینیدازول ۱۲ ساعت است اما مترونیدازول ۶ ساعت است. تداخلات دارویی. فنوباربیتال، فنی توئین یا ریفامپین باعث تضعیف اثر اورنیدازول می‌شوند. در صورت مصرف داروهای ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین ممکن است باعث ایجاد تظاهرات خونریزی
وارفارین ممکن است باعث ایجاد تظاهرات خونریزی شود. در صورت مصرف با فلوروکینولون ها منجر به تظاهرات اعصاب و تشدید لرزش می‌شود. در طول درمان از مصرف مشروبات الکلی خودداری شود. عوارض جانبی. از جمله عوارض جانبی شایع تر حالت تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، لرزش، سرگیجه، خستگی، احساس طعم فلزی در دهان، ندرتاً واکنش‌های آلرژیک پوستی موارد منع مصرف. حساسیت شخص به دارو یا مشتقات نیتروایمیدازول‌ها بیماران مبتلا به اختلالات CNS اعصاب مقدار مصرف. هر ۱۲ ساعت یک قرص ۵۰۰ میلی گرم جستارهای وابسته. مترونیدازول تینیدازول سکنیدازول
جستارهای وابسته. مترونیدازول تینیدازول سکنیدازول آزانیدازول ساترانیدازول اشکال دارویی. قرص ۵۰۰ میلی گرم منابع. http://it.wikipedia.org/wiki/Ornidazolo http://ar.wikipedia.org/wiki/أورنيدازول
آمنه یا امیمه یکی از دختران حسین بن علی بود که مادرش به وی لقب سکینه داده بود. مادر وی "رباب بنت امرء القیس" بوده است. وی متولد سال ۴۸ یا ۴۹ هجری قمری بوده و در جنگ کربلا در حالی‌که به سن بلوغ نرسیده بود، حضور داشت. او در سال ۱۱۷ هجری‌قمری در مدینه از دنیا رفت. نام و نسب. در منابع مختلف نام اصلی او را أمینه، اُمَیمه و آمنه را ذکر کرده‌اند. مورخان دربارهٔ سکینه گفته‌اند، این لقبی است که مادرش به دلیل سکون و آرامش او بر او نهاده بود. پدر و مادر. پدرش، حسین بن علی فرزند فاطمه زهرا دختر محمد و علی بن ابی‌طالب —
فرزند فاطمه زهرا دختر محمد و علی بن ابی‌طالب — امام اول شیعیان است. پدر او امام سوم شیعیان دوازده‌امامی است که به سال ۶۱ ه‍. ق در نبرد کربلا، به دست سپاهیان عمر سعد و به فرمان یزید، کشته شد. مادر وی رباب بنت امراء القیس بن عدی بن اوس بن جابر بن کعب بن علیم بن جناب است. عبدالله علی‌اصغر فرزند دیگر رباب از حسین و برادر سکینه است. دختران حسین بن علی. در کتاب "تذکرة الشهدا"، حبیب‌الله شریف کاشانی تعداد فرزندان حسین بن علی را ۸ دختر و ۱۳ پسر گزارش می‌کند و نام‌های آنها را فاطمه کبری، فاطمه صغری، زبیده، زینب،
آنها را فاطمه کبری، فاطمه صغری، زبیده، زینب، سکینه، ام‌کلثوم، صفیه و رقیه (به نقلی زبیده) ذکر می‌کند. علی بن عیسی اربلی، در کشف الغمه فی معرفه الائمه برای حسین بن علی از چهار دختر (زینب، سکینه و فاطمه) یاد کرده است که احتمالاً دختر چهارم همان رقیه بنت حسین باشد. حسین بعد از درگذشت حسن بن علی، با اُم‌ّاسحاق دختر طَلحه — صحابی مشهور محمد — ازدواج کرد. و از وی صاحب دختری به‌نام فاطمه شد. به گفته مادلونگ برخلاف برخی گزارش‌ها، سکینه باید از فاطمه بزرگتر باشد. درحالی‌که حاج‌منوچهری دختر کوچکتر حسین را سکینه از
حاج‌منوچهری دختر کوچکتر حسین را سکینه از رباب بنت امرء القیس می‌داند. سرگذشت. تولد. تاریخ تولد آمنه (سکینه) دقیقاً مشخص نیست. کتاب‌های تاریخی آمنه را در زمان کربلا دختری ده یا چهارده ساله ذکر کرده‌اند. او احتمالاً بین سال‌های ۴۷ یا ۵۱ قمری متولد شده است. نبرد کربلا. از کتب تاریخی چنین بر می‌آید که آمنه در کاروان حسین بن علی در نبرد کربلا حضور داشته است. در منابع آمنه از جمله زنانی است که از او گزارش‌ها و نقل قول‌هایی دربارهٔ وقایع عاشورا و نبرد کربلا ذکر شده است. ابن شهرآشوب در کتاب مناقب آل ابی‌طالب نقل
است. ابن شهرآشوب در کتاب مناقب آل ابی‌طالب نقل می‌کند، در آخرین وداع حسین با خانواده اش، او سکینه را به صبوری توصیه کرد. به نقل از سید بن طاووس در لهوف، در روز یازدهم محرم در هنگام وداع اسیران با جنازه کشته شدگان، سکینه پس از سخنان زینب جنازه پدرش را در آغوش گرفت اما سربازان عمر سعداو را به زور از بدن پدرش جدا کردند. همچنین گزارش‌های متعددی از آمنه در روایت‌های مربوط به این نبرد، از جمله هنگام کشته شدن علی‌اکبر و شب عاشورا، آورده شده است. اسارت. پس از پایان نبرد کربلا، سربازان عمر بن سعد، بازماندگان کاروان
نبرد کربلا، سربازان عمر بن سعد، بازماندگان کاروان حسین را اسیر کردند و نام آمنه نیز در بین اسیران ذکر شده است. بر اساس منابع در روز یازدهم محرم، سپاه عمر سعد پس از دفن کشتگان خود، اسیران را به سمت کوفه بردند. شیخ مفید در ارشاد تاریخ ورود اسیران به کوفه را دوازدهم محرم نقل می‌کند. مورخان گزارش کرده‌اند، مأموران اسیران را درحالی‌که بر شترهای بی‌محمل سوار و با طناب بسته شده بودند پس از عبور دادن اسیران از بازار کوفه، آنها را وارد قصر عبیدالله بن زیاد کردند. بلاذری در کتاب انساب الاشراف گزارش می‌کند، اسیران از
در کتاب انساب الاشراف گزارش می‌کند، اسیران از کوفه به همراه شمر، به سمت شام حرکت داده شدند. مسیر دقیق حرکت کاروان از کوفه تا شام مشخص نیست. در روایت‌های مربوط به اسارت چند مرتبه به سکینه اشاره شده است. ابن فهد حلی در کتاب مثیر الأحزان، از سهل بن سعد ساعدی نقل می‌کند روز ورود اسیران به شام در باب‌الساعات دختری که بر شتری بی‌محمل سوار بود و خود را سکینه بنت حسین معرفی کرده بود از او خواست به آنها کمک کند تا نیزه داران سرهای کشته شدگان یاران حسین را از آنها دور کند تا نامحرم‌ها کمتر به آنها نگاه کنند. ساعدی
کند تا نامحرم‌ها کمتر به آنها نگاه کنند. ساعدی با پرداخت مقداری دینار خواسته او را برآورده کرده است. شیخ صدوق در کتاب الأمالی (صدوق) و محمدباقر مجلسی در کتاب بحارالانوار از سکینه در مجلس یزید روایت کرده‌اند که در پاسخ به سخن مردم شام که اسیرانی نیکوتر از اینان ندیده‌ایم، گفت: ما اسیران خاندان پیامبریم. ازدواج‌های سکینه. از مواردی که دربارهٔ سکینه بنت حسین بحث‌برانگیز بوده است، ازدواج‌های اوست. حسین بن علی گفته است غالب حال دخترم سکینه استغراق در خداست و کسی شایسته ازدواج با او نیست. در میان نقل‌های گفته
شایسته ازدواج با او نیست. در میان نقل‌های گفته شده در اهل سنت از ازدواج‌های او، نام افرادی به چشم می‌خورد که سابقه دشمنی با پدرانش را داشته و از دشمنان شیعیان محسوب می‌شدند. از جمله اینکه در روایات اهل سنت آمده که سکینه پس از واقعه عاشورا و بازگشت به مدینه با مصعب بن زبیر ازدواج کرد. اما از تاریخ نویسان شیعه نام هیچ همسر یا فرزندی برای او به ثبت نرسیده است. تارنمای حوزه علمیه قم دلیل ازدواج بعضی از زنان خانواده محمد بن عبدالله با افرادی که مخالف آن‌ها بوده‌اند را، فشار مخالفان می‌داند و می‌گوید: از
بوده‌اند را، فشار مخالفان می‌داند و می‌گوید: از گزارش‌های مورخان استفاده می‌شود که دختران حسین بن علی پس از درگذشت شوهرانشان از سوی حاکمان بنی امیه خواستگاری شده‌اند، و چون پاسخ منفی داده‌اند مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌اند. این موضوع را راجع به سکینه و فاطمه نوشته‌اند. چند سال پس از درگذشت حسن بن حسن شوهر فاطمه، عبدالرحمان بن ضحاک حاکم مدینه از او خواستگاری کرد و فاطمه به وی پاسخ منفی داد. حاکم بر نظر خود اصرار می‌کرد و می‌گفت: اگر خواستگاری مرا رد کنی، به پسرت عبداللّه تهمت شرکت در مجلس شراب خواری می‌زنم
پسرت عبداللّه تهمت شرکت در مجلس شراب خواری می‌زنم و او را دستگیر و در جمع مردم گردن می‌زنم و آبروی تو را می‌برم. سپس این تارنما به ازدواج‌های سکینه اشاره کرده و ازدواج سکینه با مصعب بن زبیر (قاتل مختار ثقفی) را تأیید می‌کند: فقهای شیعه از این ازدواج‌های سکینه استفاده فقهی کرده‌اند چون این ازدواج سکینه جزو مسلمات تاریخ است و اعتقادات مصعب نیز روشن که امامت را باور نداشته است. از این رو گفته‌اند: این نشان می‌دهد که ازدواج زنان شیعه با مردان غیر شیعه از مسلمانان جایز است و باطل نیست. فهرست نام شوهران سکینه بر
جایز است و باطل نیست. فهرست نام شوهران سکینه بر پایه تارنمای حوزه علمیه قم: مکارم شیرازی نیز به ازدواج‌های مکرر سکینه اشاره کرده و آن‌ها را تکذیب نمی‌کند. قاضی نعمان در جلد سوم کتاب شرح الأخبار فی فضائل الأئمة الأطهار، محمد حسن شُرَّاب در کتاب نور الأبصار فی مناقب آل بیت النبی المختار، مزینانی در نقش زنان در حماسه عاشورا، علی محمد علی دخیل در کتاب سکینه دختر امام حسین و ابوالفرج اصفهانی در کتاب الاغانی و برخی منابع دیگر نقل مشهور را اینگونه دانسته‌اند که او بعد از عاشورا دیگر ازدواج نکرد. درگذشت. سکینه پس
بعد از عاشورا دیگر ازدواج نکرد. درگذشت. سکینه پس از اسارت همراه با کاروان اسیران پس از عبور از کربلا، به مدینه بازگشت. در منابع تاریخی از زندگی او در مدینه تا هنگام مرگ گزارش‌های زیادی به جز ذکر برخی مناظرات و مجالس علمی در دسترس نیست. در چگونگی وفات و محل دفن آمنه بین مورخان اختلاف وجود دارد. نقل مشهور، تاریخ درگذشت او را ۵ ربیع‌الاول سال ۱۱۷ قمری در مدینه ذکر کرده‌اند. بر اساس این منابع محل دفن او در قبرستان بقیع است. قبری در قبرستان باب‌الصغیر در دمشق و قبری در قاهره نیز در بعضی منابع به وی منسوب
و قبری در قاهره نیز در بعضی منابع به وی منسوب دانسته‌اند. آرامگاه. آرامگاهی منتسب به سکینه در قبرستان باب‌الصغیر ابتدای در اصلی و دارای گنبدی بزرگ به رنگ سبز است که دو گنبد دیگر نیز اطراف آن هستند. بر فراز این مرقد مناره‌ای نیز برنگ سبز دیده می‌شود. مقبره سکینه و ام کلثوم زینب صغری هر دو داخل یک حجره و شبستان بزرگی است. نمای این مرقد از قبل از دوران عثمانی است که به احتمال زیاد در آن دوران تجدید بنا شده و بر اساس تابلویی که بر در ورودی نصب گردیده در سال ۱۳۳۰ ه‍.ق نیز مرمت شده است. برخی کتب این آرامگاه را
ه‍.ق نیز مرمت شده است. برخی کتب این آرامگاه را متعلق به سکینه دختر یکی از پادشاهان یا سکینه دختر حسین ذی‌الدمعه دانسته‌اند. آرامگاه دیگری در قاهره، مصر و آرامگاهی در طبریه، فلسطین نیز به سکینه منتسب است. انتساب این آرامگاه‌ها به سکینه به دلیل درگذشت وی در مدینه مورد تردید است. منابع. انگلیسی
جان لنارد-جونز (؛ زاده ۱۸۹۴-درگذشته ۱۹۵۴) یک دانشمند در زمینه ریاضیات اهل بریتانیا بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال دیوی شده‌است.
فصل ۹۴–۱۳۹۳ پنجاه و یکمین سال فعالیت باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران است. در این فصل چهاردهمین دورهٔ رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران برگزار شد و تیم پرسپولیس نیز چهاردهمین حضور خود در این رقابت‌‌ها را تجربه کرد. این مسابقات از ۹ مرداد ۱۳۹۳ آغاز شد و در پایان باشگاه فوتبال سپاهان اصفهان با ۵۹ امتیاز قهرمان این فصل از فوتبال لیگ برتر فوتبال ایران شد و تیم فوتبال باشگاه پرسپولیس تهران با ۳۶ امتیاز در رده هشتم چهاردهمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران جای گرفت. بازیکنان. بازیکنان قرضی. "For recent transfers, see فهرست
بازیکنان قرضی. "For recent transfers, see فهرست نقل و انتقالات فوتبال ایران در تابستان ۱۳۹۳ &amp; List of Iranian football transfers winter 2014–15. &lt;br&gt;" "For more on the reserve and academy squads, see تیم‌های پایه و تیم ب فوتبال باشگاه پرسپولیس, Persepolis Academy, باشگاه فوتبال پرسپولیس شمال &amp; باشگاه فوتبال پرسپولیس قائم‌شهر."
خزانه ناسیونال شرکت سرمایه‌گذاری و صندوق ذخیره ارزی مالزیایی است، که به‌عنوان بازوی ارائه خدمات مالی دولت مالزی، در زمینه نگهداری و مدیریت دارایی‌های تجاری دولتی، سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک، مدیریت سرمایه‌گذاری، مبادلات سهام اختصاصی و مدیریت دارایی فعالیت می‌نماید. شرکت خزانه ناسیونال در سال ۱۹۹۳ توسط وزارت اقتصاد مالزی راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای سهام در بیش از ۵۰ شرکت بوده و ارزش خالص دارایی آن در سال ۲۰۱۲ بالغ بر ۲۹ میلیارد دلار برآورد گردید. در سال ۲۰۱۳ خالص ارزش فروش این شرکت ۱۲۱٫۶ میلیارد رینگیت
۲۰۱۳ خالص ارزش فروش این شرکت ۱۲۱٫۶ میلیارد رینگیت مالزی اعلام شد. از شرکت‌هایی که خزانه ناسیونال در آنها دارای سهام می‌باشد، می‌توان به: اکسیاتا، تلکام مالزی، تناگا ناسیونال، سی‌آی‌ام‌بی، خودروسازی پروتون، هواپیمایی مالزی و آسترو اشاره کرد.
حاج‌آقا محمد شیرازی معروف به منورعلیشاه (زاده ۱۲۲۴ قمری - درگذشته ۱۳۰۱ قمری در شیراز) از قطب‌های سلسله نعمت‌اللهی بود. او پسر حاجی محمدحسن مجتهد (متوفی ۱۲۴۰ قمری) امام جماعت مسجد نو شیراز و عموی رحمت‌علیشاه بود. او از رحمت‌علیشاه سن کمتری داشت و پس از درگذشت وی، قطب دراویش نعمت‌اللهی شد. وی از سال ۱۲۷۸ تا ۱۳۰۱ قمری قطب این رشته از دراویش بود. در این مدت تعداد زیادی از مشایخ از طرف او اجازه ارشاد یافتند. او همچنین میرزا محمدمعصوم نایب‌الصدر پسر رحمت‌علیشاه را سرپرستی کرد و تحت تعلیم و تربیت خود قرار داد. پس
سرپرستی کرد و تحت تعلیم و تربیت خود قرار داد. پس از درگذشت منورعلیشاه پسرش وفاعلی‌شاه شیرازی قطب سلسله نعمت‌اللهی شد. در زمان منورعلیشاه٬ صفی‌علیشاه که از درویشان منورعلیشاه بود و منورعلیشاه را جانشین رحمت‌علیشاه می‌دانست در تهران عده‌ای از شاهزادگان و بزرگان را به دور خود جمع کرد و سلسله نعمت‌اللهی صفی‌علیشاهی را بنیان نهاد.
وفاعلی‌شاه شیرازی با نام اصلی حاج‌آقا علی شیرازی (زاده ۱۲۶۴ قمری – درگذشت ۱۳۳۶ قمری در شیراز) از مدعیان قطبیت سلسله نعمت‌اللهی و امام جماعت مسجد نو شیراز بود. او ابتدا تحت تعلیم و تربیت پدرش منورعلی‌شاه شیرازی که از مدعیان قطبیت سلسله نعمت‌اللهی بود بهره‌مند گشت. پس از فوت منورعلی‌شاه، مسند ارشاد به وفاعلی‌شاه منتقل شد و در همین زمان از طرف ناصرالدین‌شاه ملقب به «ذوالریاستین» گردید. دختر وی مادر کنزالسالکین بود. وفاعلی‌شاه اولین مدرسه را در شیراز بنیان نهاد که به افتخار مسعود میرزا ظل‌السلطان پسر
نهاد که به افتخار مسعود میرزا ظل‌السلطان پسر ناصرالدین‌شاه، «مسعودیه» نام گرفت. این مدرسه به سال ۱۳۲۴ قمری افتتاح شد و تا سال ۱۳۲۷ پابرجا بود. در دوران مشروطه وفاعلی‌شاه به صف طرفداران مشروطه پیوست و پسرش میرزا عبدالحسین را با خود همراه کرد. آنان برای دستیابی به خواسته‌های سیاسی خویش، انجمن‌های اسلامی و انصار را تأسیس کردند. سپس چاپخانه پارس و در سال ۱۳۳۰ قمری روزنامه احیا را دایر کرد. آنان در دوره استبداد صغیر به جای لباس روحانیت لباس سربازی می‌پوشیدند و مریدان خود را در حیاط مسجد نو به تمرینات نظامی دعوت
خود را در حیاط مسجد نو به تمرینات نظامی دعوت می‌کردند تا به این طریق خود را برای مبارزه با مستبدین آماده سازند. پس از درگذشت وفاعلی‌شاه، سید اسماعیل اجاق (صادق‌علی‌شاه) جانشین او شد و پس از فوت وی مسند ارشاد به میرزا عبدالحسین پسر وفاعلی‌شاه رسید. وفاعلی‌شاه با بیگم‌خانم دختر رحمت‌علیشاه ازدواج کرده بود و میرزا عبدالحسین حاصل این ازدواج بود. رحمت‌علیشاه پسر حاجی معصوم مجتهد و پسرعموی وفاعلی‌شاه بود. مادر بیگم‌خانم دختر میرزا سید مهدی خلیفه سلطانی بود و نسب به سلطان العلماء عهد صفویه می‌برد.
تک استپ زیرسبکی تاریک از درام اند بیس است که در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ مورد پسند عوام بود. سبک. این سبک با حالت تاریک و آینده نگرانه و صدای «شن مانند» و فضای علمی–تخیلی، صداهای سینث سایزر و منابع صوتی نمونه‌برداری شدهٔ تقریباً منحصر به فرد، درام‌های شکستهٔ کوانتایز و فشرده شده، بیس‌های پر اعوجاج، موسیقی تأثیر گرفته از موسیقی اینداستریال و موسیقی تکنو و چیزی که برخی از نویسندگان با نام صدای «کلینیکی» توصیف کرده‌اند شناخته شده‌است. گرچه تک ستپ به عنوان سبکی با حال و هوای تکنولوژیکی توصیف شده، ارتباط این سبک با
و هوای تکنولوژیکی توصیف شده، ارتباط این سبک با موسیقی تکنو نباید خیلی اغراق شود. این سبک تکنیکهای ایجاد «کلاژ یا تکه‌چسبانی صوتی» پر انرژی از صداهای انتزاعی، نویزهای سینث شده، شامل: نمونه‌های صوتی، بلیپ‌ها و اسکوئلچ‌ها رو به کار می‌گیرد و به ندرت ادوات موسیقی ای که با افکت‌ها پردازش نشده‌اند را استفاده می‌کند. مشابهاً درام ماشین‌ها و سازهای ضربی «کوانتایز شده» به ضربهای طبیعی شکستهٔ انسانی ترجیح داده می‌شود. و نیز در مواردی به استانداردهای موسیقی درام اند بیس می‌پیوندد، مخصوصاً ساختار موسیقایی با تأکید بر
می‌پیوندد، مخصوصاً ساختار موسیقایی با تأکید بر «دراپ».
آسمان آبی نام فیلم درامی است که در سال ۱۹۹۴ به کارگردانی تونی ریچاردسون و بر پایهٔ رمانی با همین نام از راما لوری استگنر ساخته شد. جسیکا لنگ موفق شد برای بازی در این فیلم در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن برندهٔ جایزه اسکار شود. این فیلم در اصل در سال ۱۹۹۱ ساخته شد اما سه سال پس از مرگ کارگردانش، تونی ریچاردسون (نوامبر ۱۹۹۴) اکران شد.
معادله پواسن یک معادله دیفرانسیل جزئی از نوع بیضوی در ریاضیات است که به‌طور گسترده در مهندسی مکانیک و فیزیک نظری کاربرد دارد. مثلا در توصیف میدان پتانسیلی حاصل از یک بار یا چگالی جرم مشخصی ظاهر می‌شود ؛ برای یک میدان پتانسیلی مشخص میتوان میدان الکترواستاتیکی یا گرانشی را محاسبه کرد. این معادله تعمیم معادلات لاپلاس است که به وفور در فیزیک ظاهر می‌شود. این اسم به افتخار ریاضی‌ و هندسه دان فرانسوی، سیمون دنی پواسون نام‌گذاری شده‌است. شرح معادله. که در آن formula_2 عملگر لاپلاس است و "f" و "φ" توابعی با مقادیر
عملگر لاپلاس است و "f" و "φ" توابعی با مقادیر حقیقی یا مختلط روی یک منیفلد هستند. معمولا "f" داده شده و "φ" خواسته می‌شود. وقتی منیفلد فضای اقلیدسی است ، عملگر لاپلاس بصورت ∇2 مشخص می‌شود بنابراین معادلهٔ پواسن عموماً به صورت زیر نوشته می‌شود: در مختصات کارتزین سه بعدی، این معادله را می‌توان به فرم زیر نوشت: وقتی formula_5 این همان معادله لاپلاس خواهد بود. (در واقع معادلهٔ لاپلاس حالت خاصی از معادلهٔ پواسن است ولی با توجه به اینکه حل معادلهٔ لاپلاس بسیار راحتر از معادلهٔ پواسن است، آنها را از یکدیگر تمیز
از معادلهٔ پواسن است، آنها را از یکدیگر تمیز می‌دهند) معادلّهٔ پواسن را می‌توان با استفاده از تابع گرین حل کرد. کاربرد در الکتروستاتیک. مسائل زیادی در الکتروستاتیک و الکترومغناطیس وجود دارند که با استفاده از این معادله توصیف می‌شوند. لازم است ذکر شود که در نقاطی که بار آزاد وجود ندارد معادله پواسن به معادله لاپلاس تبدیل می‌شود. قانون گاوس: که در آن formula_7 دیورژانس، D میدان جابجایی الکتریکی و "ρf" چگالی بار آزاد است. در حالت خاصی D را می‌توان به فرم زیر نوشت: در غیاب میدان مغناطیسی متغیر، طبق قانون
زیر نوشت: در غیاب میدان مغناطیسی متغیر، طبق قانون فارادی داریم: که formula_11 عملگر کرل و "t" زمان است.
مارتین بیلینگزلی اهل انگلیس، از بزرگان خطاطی و کتابت و از آموزگاران پیشتاز در فن نوشتار و کتابت برای پیتر بیلز به‌شمار می‌رود. زندگی و مشاغل. او متولد سال ۱۵۹۱ بود و از سال ۱۶۱۸ هنگامی که نخستین اثر کوتاه خود یعنی «قلم‌های عالی‌جناب، یا منشی‌گری‌های لذیذ» را به چارلز یکم انگلستان اهدا کرد، ساکن شهر لندن در محلهٔ بوش لین در نزدیکی لاندن استون (London Stone) شد. از این زمان به بعد او بدل به قطب اصلی نویسندگی و کتابت میان سایر کاتبان شد. در سال ۱۶۳۷، ویرایش دوم کتاب “A Coppie Booke” بیلینگزلی که حاوی مثال‌های
کتاب “A Coppie Booke” بیلینگزلی که حاوی مثال‌های متنوع در مورد تمامی دست خط‌های نادر و کم‌یاب بود، منتشر شد. این کتاب در ادامهٔ تالیفات قبلی وی مثل «قلم‌های تعالی‌بخش» بود و دربردارندهٔ فهرستی از سایر آثاری بود که می‌توانست با تالیفات بیلینگزلی ارتباط داشته باشد. شمار انواع دست‌خط‌هایی که توسط بیلینگزلی در دست‌نوشته‌هایش برجای مانده شش مورد است که هر یک شامل تعدادی قسمت‌های فرعی نیز می‌شود. این شش نوع دست‌خط تشکیل‌دهندهٔ «خط‌های رایج انگلیسی» هستند؛ "بستارد سکرتری(the Bastard Secretary)" یا "تکس(Text)"،
سکرتری(the Bastard Secretary)" یا "تکس(Text)"، "رُمَن (Roman)"، "ایتالین (Italian)"، "کورت (the Court)" که در دربار پادشاهی و اماکن قضایی استفاده می‌شود. و "چانسری (Chancery)". بنا به گفته بیلینگزلی، خط Roman، خط متداول و مورد استفاده زنان است.
ژنرال گناسینگبی ایادیما سیاستمدار و نظامی اهل توگو بود. ایادیما در طی دو کودتای نظامی حکومت دو نفر از روسای جمهور پیشین توگو یعنی سیلوانوس اولیمپیو و نیکولاس گرونیتزکی را به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۷ سرنگون کرد. پس از آن یک کمیسیون آشتی ملی در کشور توگو برقرار شد، ولی در ماه آوریل ایادیما با انحلال این کمیسیون، به صورت دیکتاتور گونه‌ای خود را رئیس جمهور کشور نامید. او با به حالت تعلیق در آوردن قانون اساسی فعالیت همهٔ احزاب را نیز ممنوع اعلام کرد و تنها عقاید شخصی و مکتب فکری خود را پیرامون حیطهٔ کاری و
شخصی و مکتب فکری خود را پیرامون حیطهٔ کاری و مسئولیت ریاست جمهوری اش قرار می‌داد. تحت فشار غرب ایادیما در سال ۱۹۹۳ مجبور شد فعالیت احزاب سیاسی را قانونی اعلام کند. در اوت ۱۹۹۳ اولین انتخابات ریاست جمهوری به صورت چند حزبی در توگو برگزار شد که باز هم ایادیما با کسب بیش از ۹۶٪ آرا رئیس جمهور توگو باقی‌ماند، تقلبات گسترده در این انتخابات نیز کانون توجه محافل داخلی و خارجی قرار گرفت، ایادیما ۵ سال بعد در سال ۱۹۹۸ نیز مجدداً رئیس جمهور توگو شد. سرانجام ایادیما پس از ۳۸ سال دیکتاتوری در توگو، در اوایل فوریهٔ سال
از ۳۸ سال دیکتاتوری در توگو، در اوایل فوریهٔ سال ۲۰۰۵ میلادی درگذشت تا در میان کشورهای آفریقایی دارای بیشترین عمر سیاسی یک سیاست‌مدار را به خود اختصاص داده باشد.
محمدحسین اَبارِقی (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۷۳ در کرمان) دوندهٔ ایرانی دوهای سرعت، به‌ویژه ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر است. وی رکورددار دو ۲۰۰ متر ایران با زمان ۲۰٫۴۷ ثانیه (ژوئیهٔ ۲۰۱۵ در آلماتی قزاقستان) است. ابارقی در سال ۲۰۱۴ در قهرمانی جوانان آسیا در تایوان با زمان ۲۰٫۶۳ ثانیه مدال طلای ۲۰۰ متر را دریافت کرد و رکورد جدیدی برای بزرگسالان ایران و مسابقات قهرمانی جوانان آسیا به‌جا گذاشت. وی در رشتهٔ ۱۰۰ متر هم با زمان ۱۰٫۵۰ به مدال برنز رسید.
لازار کارنو (۱۳ می ۱۷۵۳–۲ اوت ۱۸۲۳) ریاضی‌دان فرانسوی بود که نقشه تشکیل جنگی پیروزی در جنگ‌های انقلاب فرانسه را تهیه نمود. او در سال ۱۷۹۴ به ریاست مجمع ملی فرانسه انتخاب گردید. او همچنین پدر نیکولا سعدی کارنو و پدربزرگ ماری فرانسوا سعدی کارنو رئیس‌جمهور فرانسه می‌باشد.
کارل فریدریش آبل (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) آهنگساز دورهٔ کلاسیک اهل آلمان بود. او نوازندهٔ ویولا دا گامبا بود و آثاری برای این ساز تصنیف کرد. پدرش (۱۶۸۲–۱۷۶۱) آهنگسازِ دورهٔ باروک و از نوازندگان چیره‌دستِ ویولن، ویولنسل، و به‌ویژه ویولا دا گامبا به‌شمار می‌رفت. پدربزرگش (۱۶۳۴–۱۶۹۶) نیز آهنگساز، نوازندهٔ ویولن، و نوازندهٔ ارگ بود. برادر بزرگش (۱۷۹۴–۱۷۱۷) هم نوازندهٔ ویولن و آهنگساز بود.
گرهارت فون شارنهورست (۱۲ نوامبر ۱۷۵۵ – ۲۶ ژوئن ۱۸۱۳) نظامی هانوفری در خدمت پادشاهی پروس بود. او به عنوان نخستین رئیس ستاد کل پروس برگزیده شد. وی به دلیل تئوری‌های نظامی، اصلاحات نیروی زمینی پروس و رهبری آن در جنگ‌های ناپلئونی مورد توجه قرار گرفت. شارنهورست استفاده از مجازات‌های بدنی را محدود، ترفیع درجه به جهت شایستگی را برقرار، جذب خارجی‌ها را ملغی، ایجاد یک ارتش ذخیره را آغاز و سازمان نیروهای مسلح را سازمان دهی و ساده‌سازی کرد.
فردیناند هیلر (; – میلادی) یک آهنگساز، نوازنده پیانو، و رهبر ارکستر اهل آلمان بود. اولین معلم موسیقی او آلویس اشمیت، موسیقیدان آلمانی بود. وقتی او ده سال داشت، پدرش او را به خاطر استعداد بی نظیری که داشت از هومل به وایمار فرستاد؛ در آنجا خود را وقف ساختن آهنگ کرد و از این طریق با گوته آشنایی پیدا کرد. به عنوان نوازنده پیانو پیشرفت‌های زیادی در این دوره کرد؛ در سال ۱۸۲۷ میلادی در سفری به وین با بتهوون ملاقات کرد. زندگی. فردیناند هیلر در یک خانواده یهودی ثروتمند در فرانکفورت آم ماین به دنیا آمد ؛جایی که پدرش
در فرانکفورت آم ماین به دنیا آمد ؛جایی که پدرش یوستوس (اصلاً آیزاک هیلدسهایم، نامی که در اواخر قرن ۱۸ تغییر داد تا ریشه یهودی خود را پنهان کند) یک تاجر منسوجات انگلیسی بود؛ کسب و کار در نهایت توسط جوزف برادر فردیناند ادامه یافت؛ استعداد هیلر در اوایل کشف شد و پیانو توسط آلویس اشمیت، نوازنده برجسته فرانکفورتی، ویولن توسط یورگ هافمن، و هارمونی و کنترپوان توسط گئورگ یاکوب وولویلر به او آموخت؛ در ۱۰ سالگی کنسرتو موتزارت را در ملاء عام اجرا کرد؛ و دو سال بعد اولین تصنیف خود را ساخت. در سال ۱۸۲۲میلادی ، فلیکس
تصنیف خود را ساخت. در سال ۱۸۲۲میلادی ، فلیکس مندلسون ۱۳ ساله وارد زندگی او شد. خانواده مندلسون در آن زمان برای مدت کوتاهی در فرانکفورت اقامت داشتند و هیلر جوان از آنها دیدن کرد و در آنجا بسیار تحت تأثیر بازی فلیکس (و حتی بیشتر از آن از بازی خواهرش فانی مندلسون) قرار گرفت. هنگامی که در سال ۱۸۲۵ میلادی آشنایی آنها تجدید شد، دو پسر بلافاصله دوستی صمیمی پیدا کردند، که قرار بود تا سال ۱۸۴۳ میلادی ادامه یابد. هیلر با درایت، درگیری آنها را ناشی از "آسیب پذیری های اجتماعی و نه شخصی" توصیف می کند. اما در واقع به
اجتماعی و نه شخصی" توصیف می کند. اما در واقع به نظر می رسد که بیشتر مربوط به جانشینی هیلر به جای مندلسون به عنوان مدیر ارکستر لایپزیک گواندهاوس در سال ۱۸۴۳ بوده است. هیلر از ۱۸۲۵ تا ۱۸۲۷ شاگرد یوهان نپوموک هومل در وایمار بود. در حالی که او با هومل در بستر مرگ بتهوون بود، هیلر یک دسته از موهای بتهوون را محکم کرد. این قفل پس از فروخته شدن در ساتبیز در سال ۱۹۹۴، اکنون در دانشگاه ایالتی سن خوزه است. هیلر و هومل در وین برای تعزیه های بتهوون، شنیدند که یوهان مایکل ووگل و فرانتس شوبرت در حال اجرای Winterreise
ووگل و فرانتس شوبرت در حال اجرای Winterreise شوبرت بودند. هیلر نوشت که استادش چنان متاثر شد که اشک از چشمانش سرازیر شد. هیلر از سال ۸۲۸ تا ۱۸۳۵ در پاریس مستقر شد و در آنجا به عنوان معلم آهنگسازی در مدرسه موسیقی Choron مشغول به کار شد. او در نهایت سمت خود را رها کرد تا بهتر بتواند خود را به عنوان یک پیانیست و آهنگساز مجهز کند. در پاریس با شوپن، برلیوز و لیست آشنا شد. او مدتی را در ایتالیا گذراند، به این امید که این به او کمک کند تا یک اپرای موفق بنویسد (امیدی که هرگز برآورده نشد). در سال ۱۸۳۶، او در
(امیدی که هرگز برآورده نشد). در سال ۱۸۳۶، او در فرانکفورت بود و خود را وقف آهنگسازی کرد. توانایی های او شناخته شد، و با وجود اینکه 25 سال داشت، از او خواسته شد که در طول بیماری رهبر ارکستر شلبل، به عنوان رهبر ارکستر Cäcilienverein عمل کند. علاوه بر مندلسون، او توجه جیواکینو روسینی را نیز به خود جلب کرد، که به او کمک کرد تا اولین اپرای خود، رومیلدا (که شکست خورده بود) را در میلان راه اندازی کند. مندلسون برای هیلر مدخلی در Gewandhaus گرفت و فرصتی برای ارائه عمومی سخنرانی هیلر Die Zerstörung Jerusalems (تخریب
سخنرانی هیلر Die Zerstörung Jerusalems (تخریب اورشلیم، 1840) فراهم کرد. پس از یک سال تحصیل در موسیقی کلیسایی در رم، هیلر به لایپزیگ بازگشت و در طول فصل 1843-1844 کنسرت های Gewandhaus را رهبری کرد. در این زمان موقعیت او در دنیای موسیقی تثبیت شد و افتخارات و انتصابات بر او نازل شد. در سال 1845 رابرت شومان کنسرتو پیانوی خود را به هیلر تقدیم کرد. هیلر در سال 1847 سرپرست شهرداری دوسلدورف شد و در سال 1850 انتصاب مشابهی در کلن دریافت کرد، [2] جایی که در آن سال کنسرواتوار کلن را تأسیس کرد و تا سال 1884 به عنوان
کلن را تأسیس کرد و تا سال 1884 به عنوان کاپل مایستر باقی ماند. در این مدت، او دوازده بار مدیر جشنواره رانیش پایین بود. جشنواره موسیقی و اجرای کنسرت های گورزنیچ. او در درسدن نیز کار می کرد. بنابراین او نقش مهمی در زندگی موسیقی آلمان ایفا کرد. و در طول فصل 1852-1853 رهبر ارکستر اپرای ایتالیا در پاریس بود. در طول سلطنت طولانی هیلر در کلن، که برای او یک "فون" پیش از نام خانوادگی اش به ارمغان آورد، شاگرد ستاره او مکس بروخ، آهنگساز مرثیه ویولن سل کول ندری، بر اساس سرود کنیسه ای بود که در یوم کیپور خوانده شد.