payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رسید. بازیگران تئاتر نو شرح می‌دهند که چگونه حس مکان را گم میکنند و به چه دشواری میتوانند تعادل خود را حفظ کنند، چرا که سوراخ‌های چشمِ نقاب‌های آن‌ها بسیار تنگ است. این یکی از دلایل لغزنده راه رفتنِ خاص آنهاست، که در آن هرگز چشم را از کف اتاق برنمی‌دارند. موضوع‌ها و داستان‌ها. موضوع‌ها در قطعات نمایشی "نو" به زمینه های نمایشی زیر تقسیم بندی می‌شوند: جستارهای وابسته. کابوکی
اوژن پل لوئی شولر (زاده ۲۰ مارس ۱۸۸۱ - درگذشته ۲۳ اوت ۱۹۵۷) شیمی‌دان، بازرگان و صنعتگر فرانسوی بود. اوژن شولر همچنین به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران تبلیغات مدرن در جهان، شناخته می‌شود. او در ١٩٠۷، پس از اختراع نخستین رنگ مو، «شرکت رنگ بی‌خطر برای مو» را تأسیس کرد و پس از آن بسرعت محصولات دیگری را در همین حوزه به فراورده‌های خود افزود. در ژوئیه ١٩٠٩ شرکت لوازم آرایشی و زیبایی لورئال را تأسیس کرد که امروزه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان لوازم آرایشی و زیبایی جهان به‌شمار می‌آید. بیشتر سهام شرکت لورئال، تحت مالکیت
می‌آید. بیشتر سهام شرکت لورئال، تحت مالکیت فرزند وی لیلیان بتانکور بود که پس از درگذشت لیلیان در سپتامبر ۲۰۱۷، دختر او «فرانسواز بتانکور مییر» وارث ثروت و شرکت لورئال شد.
فهرست نخست‌وزیران سوریه از ۱۹۲۰ تا ۲۰۲۵ میلادی. در ۲۹ مارس ۲۰۲۵ در پی تشکیل دومین دولت انتقالی سوریه، منصب نخست‌وزیری منحل شد. آخرین متصدی نخست‌وزیری سوریه، محمد البشیر بود.
سمفونی شماره ۴۱ (ک. ۵۵۱) در دو ماژور، تکمیل‌شده در ۱۰ اوت ۱۷۸۸، آخرین و طولانی‌ترین سمفونی ساخته‌شده توسط ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. این سمفونی همچنین با نام سمفونی ژوپیتر شناخته می‌شود. تاریخچه. آهنگسازی. سمفونی شماره ۴۱ آخرین مجموعه از سه مجموعه‌ای است که موتسارت خیلی سریع در تابستان ۱۷۸۸ ساخت. شماره ۳۹ در ۲۶ ژوئن و شماره ۴۰ در ۲۵ ژوئیه به پایان رسید. نیکلاوس هارننکور اظهار می‌دارد که موتزارت سه سمفونی را به‌عنوان یک اثر یکپارچه ساخته‌است و از جمله به این واقعیت اشاره می‌کند که سمفونی شماره ۴۱، به‌عنوان
واقعیت اشاره می‌کند که سمفونی شماره ۴۱، به‌عنوان یک اثر پایانی (ساخت سمفونی)، مقدمه‌ای ندارد (برخلاف شماره ۳۹) اما یک پایان بزرگ دارد. تقریباً همزمان با ساختن سه سمفونی، موتسارت در حال نوشتن تریوهای پیانویی خود در می ماژور (K. 542)، دو ماژور (K. 548) و سونات پیانوی شماره ۱۶ در دو ماژور (K. 545) بود. اجرای اولیه. مشخص نیست که آیا سمفونی شماره ۴۱ در زمان حیات این آهنگساز اجرا شده‌است یا خیر. اتو اریش دویچ حدس می‌زند که موتسارت در حال آماده‌شدن برای برگزاری یک سری از سه «کنسرت در کازینو» در یک کازینوی جدید در
سری از سه «کنسرت در کازینو» در یک کازینوی جدید در «اشپیگلگاس» متعلق به فیلیپ اتو بوده‌است. موتسارت حتی یک جفت بلیط از یک سری را برای دوستش مایکل پوچبرگ فرستاد اما اطمینان از اینکه آیا این مجموعه کنسرت برگزار شد یا به دلیل عدم استقبال لغو شد، امکان‌پذیر نیست. نام مستعار. به گفتهٔ فرانتس موتسارت (پسر کوچکتر ولفگانگ)، نامگذاری مستعارِ "ژوپیتر" را به یوهان پیتر سالومون (آهنگساز آلمانی، ۱۸۱۵–۱۷۴۵)، که در حدود سال ۱۷۸۱، در لندن ساکن شده بود، نسبت می‌دهند. همچنین نامگذاری مستعارِ این اثر به یوهان باپتیست کرامر
نامگذاری مستعارِ این اثر به یوهان باپتیست کرامر (آهنگساز و ناشر انگلیسی، ۱۸۵۸–۱۷۷۱) نیز نسبت داده می‌شود؛ نقل می‌شود که اولین آکوردها در سمفونی، کرامر را به یاد صاعقه‌های ژوپیتر می‌انداخت. ساختار. سازبندی. این سمفونی برای فلوت، ۲ ابوا، ۲ فاگوت، ۲ هورن (در دو)، ۲ ترومپت (در دو)، تیمپانی (نُت‌های دو و سُل) و سازهای زهی نوشته شده‌است. موومان‌ها. چهار موومان این اثر در فرمِ سنتی سمفونی دوره کلاسیک تنظیم شده‌اند: مدت زمان سمفونی حدود ۳۳ دقیقه است. موومان اول. موومان اول در فرم سونات و «تم اول» با موتیف‌های
موومان اول در فرم سونات و «تم اول» با موتیف‌های متضاد آغاز می‌شود. شروع با حرکتی جهشی از پایه با نت‌های از نمایان به تونیک است و دنبالهٔ آن، پاسخی شاعرانه است. \relative c' { \tempo "Allegro vivace" c4\f r8 \times 2/3 { g16(a b } c4) r8 \times 2/3 { g16(a b } | c4) r r r8 c'\p | c4.(b8 d4. c8) | g'2(f4) r | &lt;g, g,&gt;4\f r8 &lt;/score&gt; این تبادل متضاد دوبار تکرار می‌شود و به دنبال آن یک سری از فانفارهای گسترده شنیده می‌شود. آنچه در ادامه می‌آید عبور با تغییرات است که در آن دو موتیف متضاد بسط و گسترش
تغییرات است که در آن دو موتیف متضاد بسط و گسترش می‌یابند. سپس «تم دوم» سونات با لحنی شاعرانه در سل ماژور است که روی آکورد هفت معلق می‌ماند و ادامهٔ آن بخشی متلاطم است که در دو مینور دنبال می‌شود. \new Staff \with { instrumentName = #"Vl. 1 "} \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \set Score.tempoHideNote = ##t \time 4/4 \tempo 4 = 140 \omit Staff.TimeSignature \set Score.currentBarNumber = #56 \bar "" % enforce bar number at the very beginning g'2.\p( gis4 | a) r4 r2 | r4 c8.( a16 fis8) r8 fis-.
gis4 | a) r4 r2 | r4 c8.( a16 fis8) r8 fis-. r8 | g!4.\trill( fis16 e d8) r8 d8.( e16) | c8-. r8 c8.( d16) b8-. r8 b8.( c16) | a8( b c cis d dis e fis) | \new Staff \with { instrumentName = #"Vl. 2 "} \relative c" { \key c \major \time 4/4 \omit Staff.TimeSignature b,8\p( d b d b d b d | c d c d c d c d) | a( d a d a d ais d) | b( d b d b d b d) | a!( d a d g, d' g, g') | fis4 r4 r2 | » &lt;/score&gt; پس از یک توقف کامل، کدا با الحاق یک آریا (از ترانۀ «بوسه‌ای از دست» K. 541) آغاز می‌شود و بخش گشایش با
از دست» K. 541) آغاز می‌شود و بخش گشایش با مجموعه‌ای از فانفارها به پایان می‌رسد. \new Staff \with { instrumentName = #"Vl. 1 "} \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \set Score.tempoHideNote = ##t \time 4/4 \tempo 4 = 140 \omit Staff.TimeSignature \set Score.currentBarNumber = #101 \bar "" % enforce bar number at the very beginning r4 r8 d8\p( b'4) b8-. b-. | b( a) a-. a-. \grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4( d8) d-. d( b') b-. b-. | b( a) a-. a-. \grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4( d'8) d,-. d(
\grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4( d'8) d,-. d( b') b-. b-. | b( a) a-. a-. \grace b16( a8-.) g-. a-. b-. | g4.( b8) e,4.( c'8) | a( e') c-. a-. fis-. g-. a-. b-. | g4.( b8) e,4.( c'8) | a( e') c-. a-. fis-. g-. a-. b-. | g r8 &lt;/score&gt; بخش بسط و گسترش با مدولاسیونی از سل ماژور به می بمل ماژور شروع می‌شود و پس از آن «آریای الحاقی» تکرار می‌شود و به‌طور گسترده توسعه می‌یابد. سپس با یک بازگشایش کاذب، تم آغازین موومان به آرامی اما این بار به فا ماژور برمی‌گردد. سپس «گروه تم اول» به صورت وسیعی در برابر
سپس «گروه تم اول» به صورت وسیعی در برابر یک باس کروماتیک که در حال سقوط است، شکوفا می‌شود. در ادامهٔ بازگشت‌ها، قطعه با یک بیان مجدد از «آریای الحاقی» شروع و سپس به دو ماژور منتهی می‌شود. به استثنای چند مورد از انتقال‌های معمول در تونالیته و مقداری گسترش در گام‌های فرعی، بازگشایی به‌صورت منظمی پیش می‌رود. موومان دوم. موومان دوم در فرم سونات و یک ساراباند از نوع فرانسوی در فا ماژور (زیرنمایان دو ماژور) است. \relative c" { \version "2.18.2" \key f \major \time 3/4 \tempo "Andante Cantabile" \tempo 4 = 80
3/4 \tempo "Andante Cantabile" \tempo 4 = 80 f,8.\p^\markup { \italic {con sordini}} (c16) a'4.. g32 (f e8) r8 bes'8-.\f r8 r4 g8.\p (c,16) bes'4.. (a32 g f8) r8 c'8-.\f r8 r4 f8.\p (c16) a'8. (\tuplet 3/2 {g32 f e} g16 f e d) c8 (b bes4 a) &lt;/score&gt; موومان سوم. موومان سوم یک منوئه شبیه لندلر است که رقصی فولک و عامه‌پسندِ اتریشی محسوب می‌شود. در اواسط موومان و قبل از ورود کامل ارکستر، گسترش حرکت‌های کروماتیک با بافت‌های موسیقی تقلیدی در بادی‌های چوبی (میزان‌های ۴۳ تا ۵۱) ادامه می‌یابد. \relative c" {
۴۳ تا ۵۱) ادامه می‌یابد. \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \time 3/4 \tempo "Menuetto: Allegretto" \tempo 4 = 130 g'2\p (fis4 f! e d c8) r8 b8-. r8 c-. r8 e2 (d8) r8 a'2 (g4 fis f e d8) r8 c8-. r8 d-. r8 d'2\f (cis4 c!8) r8 a-. r8 fis-. r8 d'2 (cis4 c!8) r8 a-. r8 fis-. r8 d'-. r8 d-. r8 d-. r8 e2 c8 (a) c2 a8 (fis) g4 r4 r4 \bar ":|." &lt;/score&gt; در بخش تریو، نت‌های چهارگانه که تم اصلی موومان آخر است، به‌طور مشخص برجسته می‌شود (میزان‌های ۶۸ تا ۷۱)، با این تفاوت که به جای درجه یک در درجه
۶۸ تا ۷۱)، با این تفاوت که به جای درجه یک در درجه هفت و به جای گام ماژور در مینور است که این امر شخصیت متفاوتی به آن داده‌است. \new Staff \with { instrumentName = #"Fl "} \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \tempo "Trio" \time 3/4 \tempo 4 = 130 b2. \p (c4) r4 r4 R2. R2. b2. \p (c4) r4 r4 R2. R2. \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \time 3/4 \tempo "Trio" R2. r4 r4 a8 \p g fis (g) f d e c e (d) c b a g R2. r4 r4 a'8 \p g fis (g) f d b d c4-. e (c) \bar ":|." » &lt;/score&gt; موومان
b d c4-. e (c) \bar ":|." » &lt;/score&gt; موومان چهارم. از ویژگی‌های این موومان، فوگ پنج‌صدایی آن است. در طول موومان بخش‌های فوگال با بسط و گسترش یک، دو یا چند تم (همان‌طور که در بادی‌های چوبی مشاهده می‌شود) وجود دارد. تم اصلی شامل چهار نت است: \relative c" { \version "2.18.2" \key c \major \time 2/2 \tempo "Molto Allegro" \tempo 4 = 210 c1\p ( d f e) r4 a4-. a-. a-. g2. (f16 e d c) f4-. f-. e-. e-. cis8 (d e d) c (b a g) c1-.\f d-. f-. e-. r4 a4-. a-. a-. a2. (g16 f e d c4) &lt;/score&gt; در قسمت فینال
a2. (g16 f e d c4) &lt;/score&gt; در قسمت فینال چهار تم دیگر علاوه بر تمِ اصلی شنیده می‌شود و در فرم سونات است. تمامی این پنج تم برای یک کودای فوگال ترکیب شده‌است: تم چهارنُتی موومان چهارم یک موتیف برای ساده‌خوانی بود و توماس آکویناس ریشه‌های آن را حداقل تا قرن سیزدهم ردیابی کرده‌است. این موتیف نزدِ موتسارت بسیار محبوب بود و قبل از سمفونی شماره ۴۱، در اوایل سمفونی شماره ۱ (۱۷۶۴) به‌طور مختصر استفاده کرد، بعدها نیز در قطعهٔ مذهبی «من معتقدم» از مجموعهٔ "مس در فا ماژور" (K. 192)، همچنین در اولین و سومین
در فا ماژور" (K. 192)، همچنین در اولین و سومین موومان از سمفونی شماره ۳۳، از این موتیف استفاده کرد. محققین مطمئن هستند که موتسارت «سمفونی شماره ۲۸ در سی ماژور» اثر میشائل هایدن را مطالعه کرده‌است، این سمفونی که در پایانش فوگاتو دارد، موتسارت کداهای آن را بسیار دقیق برای کدای خودش نوشته‌است. چارلز شرمن (محقق موسیقی) حدس می‌زند که موتسارت «سمفونی شماره ۲۳ در ر ماژور» ساختۀ میشائل هایدن را نیز مطالعه کرده‌است، زیرا او اغلب از پدرش (لئوپلد موتسارت) درخواست می‌کرد که آخرین فوگی که میشائل هایدن نوشته بود را برای
که آخرین فوگی که میشائل هایدن نوشته بود را برای او بفرستد. همچنین میشائل هایدن در «سمفونی شماره ۳۹ در دو ماژور» که تنها چند هفته قبل از سمفونی شماره ۴۱ موتسارت نوشته شده‌است، یک «فوگاتو» در پایان دارد که تمِ آن با دو «نت گرد» آغاز می‌شود. در مثالی دیگر، تم اصلی کنترپوان پایانی «سمفونی شماره ۱۳ در ر ماژور» (۱۷۶۴) اثر برادرِ بزرگتر میشائل (یوزف هایدن)، دارای موتیف چهارنتی مانند موومان چهارم سمفونی ۴۱ موتسارت است. تفسیرها. سمفونی شماره ۴۱ با تحسین بسیاری از منتقدان، نظریه‌پردازان، زندگی‌نامه‌نویسان و
از منتقدان، نظریه‌پردازان، زندگی‌نامه‌نویسان و آهنگسازان قرار گرفت و به دلیل وجود فوگ و ساختار کلی آن که دارای وضوح و نظم است، به‌عنوان یک «شاهکار مقدس» شناخته شد که خلاصه‌ای از آنها به شرح زیر است:
حسین رفیعی (زادهٔ ۱۵ دی ۱۳۴۸ در اراک) بازیگر و مجری تلویزیون اهل ایران است. وی بیشتر به‌ خاطر بازی در نقش «فَ‌فَ» در برنامهٔ تلویزیونی «نیم‌رخ» شناخته‌ شده‌است. حسین رفیعی فارغ‌التحصیل هنرستان هنرهای زیبا تهران و دانش‌آموخته رشته نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی می‌باشد. او فعالیت خود در عرصه بازیگری را از سال ۱۳۷۲ با برنامه «۳۹» آغاز کرد و پس از آن در فیلم‌های سینمایی سفر به چزابه، شیر و عسل، کمکم کن ایفای نقش کرد. وی از سال ۱۳۷۷ مجری‌گری را نیز تجربه نمود. رفیعی همچنین داور سه دوره جشنواره بین‌المللی
رفیعی همچنین داور سه دوره جشنواره بین‌المللی ستاره‌های صحنه در بخش استندآپ کمدی و مجریان صحنه بوده‌است و تندیس ستاره جاودان هنر را به پاس سال‌ها فعالیت در عرصه مجری‌گری دریافت نموده‌است.
تعطیلی دولت فدرال ایالات متحده در ۲۰۱۳ بازه‌ای از فعالیت کاهش یافتهٔ دولت به دلیل مناقشات سیاسی بین رییس جمهور دمکرات، باراک اوباما و سنای تحت کنترل دمکرات‌ها از یک سو و مجلس نمایندگان تحت کنترل جمهوریخواهان از سوی دیگر است. این مناقشات حول تأمین بودجه و پیاده‌سازی لایحه مراقبت مقرون به صرفه که به‌طور محاوره‌ای اوباماکر خوانده می‌شود، و دیگر اولویت‌های هزینه‌ای است. تعطیلی از ساعت دوازده و یک دقیقه صبح به وقت شرقی آمریکا در ۱ اکتبر ۲۰۱۳ با دستور اداره مدیریت و بودجه به تعطیلی سازمان‌های اجرایی آغاز شد.
و بودجه به تعطیلی سازمان‌های اجرایی آغاز شد. آخرین قانون مصوب کنگره بودجهٔ عملیات دولت را تا ۱ اکتبر تأمین می‌کرد. این اولین تعطیلی دولت فدرال آمریکا از زمان تعطیلی ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ تاکنون است. قانون اساسی آمریکا همهٔ هزینه کردهای دولت را ملزم به تأیید قانونی توسط کنگره می‌کند. این لازم می‌دارد اکثریت اعضای هر دو مجلس نمایندگان و سنا و نیز رئیس‌جمهور آن را تأیید کنند. اگر هیچ اقتدار بودجه‌ای توسط کنگره تأمین نشود، هیچ پولی نمی‌تواند هزینه شود. این منجر به تعطیلی سازمان‌هایی ست که بودجه بهشان تعلق نگرفته‌است. در
سازمان‌هایی ست که بودجه بهشان تعلق نگرفته‌است. در ۳۰ سپتامبر، سنا چندین پیشنهاد دقیقهٔ آخری مجلس را که دولت را تا دسامبر تأمین بودجه می‌کرد ولی پیاده‌سازی بخش‌های مناقشه‌برانگیز لایحه مراقبت مقرون به صرفه را تأخیر و تغییر می‌داد رد کرد. پیشتر دولت اوباما گفته بود که او قانونی را که بیشتر لایحه را تاخیر داده و مالیات را از ابزار پزشکی بردارد وتو خواهد کرد. اثرات. در جریان تعطیلی کارمندان غیرضروری دولت بیکار می‌شوند.
﷼شهره سلطانی (زادهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۴۸ در بجنورد)، هنرپیشه سینما و تلویزیون اهل ایران است. زندگی‌نامه. سلطانی در ۱۴ بهمن ۱۳۴۸ در شهر بجنورد زاده شد. وی دارای کارشناسی موسیقی از دانشگاه آزاد اسلامی است. شهره سلطانی با بیماری ضعف سیستم ایمنی بدن روبرو است. در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به ارگان‌های خود حمله می‌کند و سلول‌های بدن را نابود می‌سازد. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۶۶ و همچنین کار در سینما را از سال ۱۳۷۲ با فیلمی به نام «عبور از تله» به کارگردانی «غلامرضا رمضانی» آغاز کرد. سلطانی سرپرست گروه موسیقی بانوان
آغاز کرد. سلطانی سرپرست گروه موسیقی بانوان دات است. وی در کنار بازیگری، نوازنده تخصصی ساز سنتور و پیانو است و ردیف‌های آوازی را نزد هنگامه اخوان آموزش دیده است. او خود را گیاه‌خوار معرفی کرده است. ازدواج. شهره سلطانی با بهروز پناهنده، بازیگر و کارگردان تئاتر، ازدواج کرده است. آشنایی این دو هنرپیشه به سال‌هایی برمی‌گردد که بهروز پناهنده در یکی از نمایش‌های تئاتر، همکار شهره سلطانی بود. بعد از سال‌ها، شهره سلطانی در مقام داوری برای نمایش‌های کارگردانی شده توسط بهروز پناهنده، در تئاتر حضور یافت. در نهایت، این
بهروز پناهنده، در تئاتر حضور یافت. در نهایت، این آشنایی قدیمی به ازدواج منجر شد. بهروز پناهنده علاوه بر بازیگری، به کارگردانی نمایش‌های تئاتر نیز مشغول است.
تقویت‌کننده لامپی نوعی تقویت‌کننده الکترونیکی است که در ساخت آن از لامپ خلأ استفاده شده و برای افزایش دامنه سیگنال به کار گرفته می‌شود. در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تقویت‌کننده‌های لامپی با توان کم و متوسط برای فرکانس‌های کمتر از ریزموج‌ها، به‌طور گسترده‌ای با تقویت‌کننده‌های حالت جامد جایگزین شدند. از تقویت‌کننده‌های لامپی در تقویت‌کننده گیتار، ترانسپوندرهای ماهواره مانند دایرکت‌تی‌وی و سامانه موقعیت‌یاب جهانی، تقویت‌کننده‌های استریویی صدا، کاربردهای نظامی (مانند رادار)، رادیوهای توان بالا و فرستنده‌های تلویزیونی
رادیوهای توان بالا و فرستنده‌های تلویزیونی یواچ‌اف استفاده می‌شود.
اکتبر ۲۰۱۳، یکی از ماه‌های ۲۰۱۳ میلادی است. آغاز آن، روز سه‌شنبه برابر با ۹ مهر ۱۳۹۲ خورشیدی.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ با شرکت ۳۴ تیم برای انتخاب ۱۴ تیم (به همراه برزیل به عنوان میزیان و ایتالیا قهرمان دوره قبل) از ژوئن ۱۹۴۹ تا آوریل ۱۹۵۰ میلادی برگزار شده‌است. گروه ۳. مرحله پایانی. یوگسلاوی در بازی سوم در وقت اضافه پیروز شد و به جام جهانی صعود کرد. گروه ۴. دور نهایی. کشور بلژیک انصراف داد و سوئیس به جام جهانی صعود کرد. گروه ۷. کشور آرژانتین انصراف داد و بولیوی و شیلی به جام جهانی صعود کردند. گروه ۸. کشورهای اکوادور و پرو انصراف دادن و اروگوئه و پاراگوئه به جام جهانی صعود کردند. گروه ۱۰.
و پاراگوئه به جام جهانی صعود کردند. گروه ۱۰. کشورهای میانمار، فیلیپین و اندونزی انصراف دادند و هند به جام جهانی صعود کرد اما این کشور به دلیل هزینه سفر طولانی به برزیل و همچنین اجازه نداشتن برای بازی با پای برهنه از حضور در مسابقات انصراف دادند.
کتیبه پرده یا به فنگلیش والان آویز و نیم‌پرده‌ای است که بخش بالایی پنجره را به منظور جلوگیری از ورود گرد و غبار و سرما و گرما از درز بالای چوب پرده می‌پوشاند و می‌تواند به‌تنهایی یا همراه پرده به‌کار رود. همچنین به دامن تخت که برای پوشاندن اطراف تختخواب به منظور جلوگیری از ورود گرد و غبار و استفاده از آن فضا برای انبار استفاده می‌شود نیز گفته می‌شود. کتیبه پرده دارای انواع زیر است:
مریم مجتهدزاده لاریجانی (زاده ۱۳۳۶، ساری) معاون امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری در دولت دهم بود. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد آموزش پرستاری بهداشت از دانشگاه تربیت مدرس (در سال ۱۳۶۸) می‌باشد، همچنین مدرس و مدیر گروه بهداشت دانشکده پرستاری و مامایی شهید بهشتی تهران و مسئول انجمن اسلامی دانشجویان و کارکنان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. در اردیبهشت ۱۳۹۱ در همایش ملی بانوی وفا که با هدف معرفی و تقدیر از زنان خبرساز و تأثیرگذار ایران در سال ۱۳۹۰ برگزار شد، مجتهدزاده به عنوان یکی از
در سال ۱۳۹۰ برگزار شد، مجتهدزاده به عنوان یکی از ده کاندیدای دریافت عنوان خبرسازترین زن ایرانی معرفی شد. همسر وی سید محسن موسوی کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان، یکی از ۴ دیپلمات ربوده شده ایران در لبنان در سال ۱۳۶۱ است. فعالیت‌های قبل از انقلاب. مجتهدزاده به همراه خانواده‌اش در شهر ساری زندگی می‌کرد. پس از ازدواج با سید محسن موسوی به فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم پهلوی مشغول شد تا اینکه پس از مدتی با توجه به محدودیت هایی که برای آنان در ایران ایجاد شده بود و همچنین احتمال صدور حکم اعدام برای همسرش
شده بود و همچنین احتمال صدور حکم اعدام برای همسرش در ایران و با اصرار خانواده و دوستان، به بهانه ادامه تحصیل به آمریکا رفتند. به همراه برخی از مبارزان سیاسی در اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا و کانادا و به عنوان دبیر تشکیلات انجمن‌های اسلامی دانشجویان آمریکا و کانادا به فعالیت خود ادامه داد. او همچنین از مسئولین "اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان آمریکا و اروپا (شاخه جورجیا)" بود که در در رشته مهندسی برق در دانشگاه جورجیا تحصیل می‌کرد که به دلیل پیروزی انقلاب و بازگشت به ایران نیمه کاره باقی ماند و
انقلاب و بازگشت به ایران نیمه کاره باقی ماند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به ایران بازگشتند. فعالیت‌های پس از انقلاب و مفقود شدن محسن موسوی. مجتهدزاده، پس از انقلاب به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عنوان مدرس سیاسی و امداد از بدو تأسیس تا سال ۱۳۶۰ در آمد و عضو شورای پذیرش دانشجویان پس از انقلاب فرهنگی شد. وی همچنین به عنوان همسر کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در لبنان، فعالیت‌های دیپلماتیک در جامعه شیعیان لبنان داشت و سخنرانی‌های متعددی در جنوب لبنان و مناطق شیعه‌نشین می‌کرد. هنگام شروع جنگ ایران
و مناطق شیعه‌نشین می‌کرد. هنگام شروع جنگ ایران و عراق محسن موسوی به عنوان کاردار ایران و لبنان به بیروت رفت و مریم نیز در جبهه به کار پرستاری و امدادرسانی پرداخت و مسئول اعزام نیروهای گروه پزشکی به جنگ در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شد. مریم بارها برای دیدن محسن به بیروت و حتی دمشق رفت. آن دو صاحب پسری به نام «رائد» شدند ولی محسن به زندگی خود در بیروت ادامه می‌داد تا اینکه به همراه سه نفر دیگر در سال ۱۳۶۱ توسط نیروهای شبه‌نظامی فالانژ دستگیر شد و هیچ‌گاه خبر درستی از زنده ماندن، کشته شدن یا اسارت آنان
خبر درستی از زنده ماندن، کشته شدن یا اسارت آنان اعلام نشد. مجتهدزاده در مصاحبه خرداد ۱۳۹۲ دربارهٔ همسرش گفت: آخرین خبر این است که زنده هستند و در سرزمین اشغالی نگهداری می‌شوند، آخرین خبر همین است. ریاست مرکز امور زنان و خانواده. مجتهدزاده از ۲۳ آبان ۱۳۸۸ با حکم محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، به سمت رئیس مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست‌جمهوری انتخاب شد. در آخرین روزهای دولت دهم، این مرکز به معاونت رئیس‌جمهور تبدیل شد. احمدی‌نژاد در روز ۵ مرداد ۱۳۹۲، طی حکمی، مجتهدزاده را به سمت معاون رئیس‌جمهور در
طی حکمی، مجتهدزاده را به سمت معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده منصوب کرد.
پولاد اسماعیلی خواننده موسیقی محلی و شروه‌خوان مشهور جنوب ایران. زندگینامه. زندگینامه از زبان پولاد اسماعیلی: «پولاد اسماعیلی فرزند محمد دارای شماره شناسنامه ۳۱۸ صادره از دشتی متولد ۱۳۳۸/۰۵/۱۲ محل تولد روستای احشام قایدها از توابع شهرستان دشتی هستم. دوران ابتدایی را در روستای فقیه حسنان و دوران راهنمایی و دبیرستان را در شهر خورموج گذراندم و پس از آن به خدمت مقدس سربازی اعزام شدم در آن زمان چون جنگ ایران و عراق شروع شده بود دوشادوش رزمندگان پرتوان خدمت سربازی را انجام دادم تا اینکه سال ۱۳۶۲ به استخدام آموزش
را انجام دادم تا اینکه سال ۱۳۶۲ به استخدام آموزش و پرورش درآمدم و در شغل شریف معلمی به مدت ۲۳ سال انجام وظیفه نمودم و به علت بیماری که داشتم نتوانستم خدمت در آموزش و پرورش را به پایان برسانم و با طرح بازنشستگان پیش از موعد بازنشسته شدم. در سال ۱۳۷۲ازدواج نمودم و دارای دو فرزند بنام‌های مهدیه و محمدحسین می‌باشم.» علاقه به شروه شروه در مردم دشتی نهفته است و در این منطقه مردم با شروه، لالایی، نوحه پامنبری و چاوشی از کودکی مانوس هستند و برخی صدای جذابی دارند و معمولا اغلب مردم چاوش خوان و شروه خوان هستند و من
معمولا اغلب مردم چاوش خوان و شروه خوان هستند و من هم از کودکی شروه در گوشم زمزمه می شد و حتی در دوره دانش آموزی و کودکی شروه را زمزمه می کردم . سوابق هنری. وی از سال ۶۵ شروع به خواندن شروه نمود و تا کنون ۶ نوارکاست از وی منتشر و توزیع شده است. این شروه خوان مشهور به مناسبتهای مختلف و در مکانهای زیادی در داخل و خارج از کشور اقدام به اجرای شروه با صدای دلنشینش نموده است که از جمله در داخل می‌توان به خواندن شروه در آرامگاه امام خمینی و در خارج از کشور می‌توان به اجرای شروه در پاریس پایتخت کشور فرانسه اشاره
به اجرای شروه در پاریس پایتخت کشور فرانسه اشاره کرد. فستیوال موسیقی در فرانسه. فرانسه در فصل پاییز به برپایی فستیوالهای موسیقی از نمایندگان کشورهای مختلف دنیا اقدام می‌کند که در سال ۷۹ از ایران گروه موسیقی محلی بوشهر به سرپرستی سعید شنبه زاده به همراه پولاد اسماعیلی در آنجا به نمایش هنرهای بومی استان از جمله نی انبان، سنج و شروه پرداختند که مورد استقبال بی نظیری قرار گرفتند. بیماری تنفسی پولاد اسماعیلی. بیش از ده سال است که پولاد اسماعیلی به علت مبتلا شدن ناگهانی به بیماری شدید تنفسی قادر به شروه خوانی
ناگهانی به بیماری شدید تنفسی قادر به شروه خوانی نمی‌باشد و به همین علت هوادارانش از صدای دلنشینش طی این مدت بی بهره مانده‌اند. روند بیماری او تا آنجا پیش رفته که به گفته خودش دیدار با بستگان و دوستان هم برایش سخت شده است؛ با توجه به اینکه وی در کسوت معلمی انجام وظیفه می‌نمود، بر اثر وضعیت نامناسب جسمی امکان حضور در کلاسهای درس نیز برایش میسر نبود بنابرین تصمیم گرفت با توجه به سابقه خدمتی که داشت تقاضای بازنشستگی نماید. آخرین مراسمی که وی در آن به شروه خوانی پرداخت به بهمن ماه سال ۸۲ بر می‌گردد که در جزیره
پرداخت به بهمن ماه سال ۸۲ بر می‌گردد که در جزیره خارگ و به مناسبت دهه فجر برگزار شد. شروه خوانان مشهور استان بوشهر در قالب گروهی به نام گروه شروه خوانی فایز فعالیت داشتند که در غیاب پولاد اسماعیلی این گروه نیز رونق چندانی ندارد.
ژان-پل آگون (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۵۶) بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی است، که به‌عنوان مدیر عامل اجرایی و رییس هیئت مدیره شرکت لورئال (بزرگترین شرکت آرایشی و بهداشتی جهان) فعالیت می‌نماید. آگون در پی فارغ‌التحصیلی از دانشگاه پاریس تک در سال ۱۹۷۸ به شرکت لورئال پیوست و در سال ۲۰۰۱ مدیرعامل لورئال آمریکا گردید. وی در سال ۲۰۰۶ از سوی هیئت مدیره این شرکت، به‌عنوان مدیر عامل اجرایی گروه لورئال انتخاب شد، سپس در ماه فوریه سال ۲۰۱۱ به‌عنوان رییس هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید.
به مهره‌داران دارای دهان آرواره‌ای، آرواره‌دهانان یا دهان‌آروارگان (Gnathostomata) گفته می‌شود. این دسته از مهره‌داران دربرگیرندۀ ۶۰ هزار گونه است و ۹۹ درصد از تمامی مهره‌داران زنده را شامل می‌شود. افزون بر آرواره‌های مقابل هم، آرواره‌دهانان هم‌چنین دارای دندان، ضمائم جفتی، و مجرایی افقی و نیمه‌مدور در گوش درونی هستند. باور دانشمندان بر این است که آرواره جانداران از تغییر شکل و تغییر کاربرد قوس‌های کمکی آبشش قدامی (جلویی) جانوران باستانی پدید آمده است. این قوس‌ها تغییر شکل داده‌اند تا بدین‌وسیله با باز و
قوس‌ها تغییر شکل داده‌اند تا بدین‌وسیله با باز و بسته کردن بهتر دهان، آب را بهتر بر روی آبشش‌ها به جریان درآورند. این به نوبه خود باعث شد تا دهان بزرگ‌تر شود و خوردن دیگر جانوران نیز از طریق آن ممکن شد. در پلمه‌پوستان Placoderms تحول آرواره مسیری جدا از دیگر آرواره‌دهانان طی کرد و پلمه‌پوستان به جای دندان از صفحات استخوانی تیز استفاده می‌کنند. سنگواره‌هایی که تازه یافت‌شده نشان می‌دهد که پستانک‌دندانان Thelodonti نزدیک‌ترین خویشاوندان آرواره‌دهانان هستند.
لشکر ۷۷ پیاده خراسان معروف به لشکر ۷۷ پیروز خراسان لشکر پیاده مکانیزه و قرارگاه تاکتیکی نیروی زمینی ارتش ایران، مستقر در مشهد است، که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین یگان‌های نظامی شرق کشور شناخته می‌شود. پیشینه شکل‌گیری این یگان به دهه ۱۳۱۰ و تشکیل "لشکر ۹ شرق" توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران بازمی‌گردد. لشکر ۷۷ خراسان بزرگ‌ترین یگان مکانیزه در ایران و خاورمیانه، چهارم در آسیا و بیست‌ویکم در جهان می‌باشد. تیپ‌های تابعه لشکر ۷۷ خراسان در خلال جنگ ایران و عراق در اغلب عملیات‌های گسترده نیروهای مسلح ایران، به‌عنوان
عملیات‌های گسترده نیروهای مسلح ایران، به‌عنوان یگان عمل‌کننده حضور داشتند. این لشکر در عملیات ثامن‌الائمه، که به شکست حصر آبادان انجامید، نقش کلیدی داشت و به همین دلیل نام آن توسط شورای عالی امنیت ملی به لشکر ۷۷ ثامن‌الائمه تغییر یافت. این یگان به‌عنوان یک قرارگاه عملیاتی، دارای ۳ تیپ تابعه بنام‌های تیپ ۱۷۷ تربت حیدریه، تیپ ۲۷۷ قوچان و تیپ ۳۷۷ مشهد می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم عبدالرحمن ساسانیان فرماندهی لشکر ۷۷ خراسان را برعهده دارد. تاریخچه. پیشینه شکل‌گیری لشکر ۷۷ پیاده خراسان به دهه ۱۳۱۰ و تشکیل "لشکر ۹
لشکر ۷۷ پیاده خراسان به دهه ۱۳۱۰ و تشکیل "لشکر ۹ شرق" توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران بازمی‌گردد. در جریان جنگ جهانی دوم که ارتش سرخ شوروی در شهریور سال ۱۳۲۰ از مرزهای شمالی و شمال شرقی ایران، به‌سوی خراسان حمله‌ور شد، یگان‌های مختلف لشکر شرق (خراسان) با استفاده از امکانات خود در چند محور، در مقابل پیشروی قوای شوروی ایستادگی کردند و تیپ مشهد در گردنه مزدوران (جاده سرخس) و تیپ قوچان در باجگیران و گردنه غلامان (شمال بجنورد) خساراتی به نیروهای ارتش سرخ وارد نمودند، تا آنکه با صدور دستور «آتش‌بس و ترک مخاصمه»،