payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سبک بودن و ظرفیت بالا و انتقال توان آن‌ها است. البته برخی از گزارش‌ها در مورد خطر آتش‌سوزی در صورت عدم استفاده از باتری‌ها مطابق با دستورالعمل تعیین‌شده هشدار می‌دهند. در اواسط سال ۲۰۱۶، بسته‌های سلول‌های لیتیوم- پلیمر توانایی تأمین ۱٫۳ آمپرساعت، تخلیه پیوسته C95 و تخلیه کوتاه‌مدت C190 را داشتند. در ماه مارس سال ۲۰۱۷، بسته‌های سلول‌های لیتیوم-پلیمر در پیکربندی‌های متنوعی، بیشتر با ظرفیت ۶۴۰۰ میلی آمپرساعت ولتاژ حداکثر ۴٫۲ ولت به ازای هر سلول، برای تأمین توان خودروهای مدل و بالگردها و هواپیماها کنترل‌شونده
خودروهای مدل و بالگردها و هواپیماها کنترل‌شونده از راه دور مورد استفاده قرار می‌گرفتند. البته برخی از گزارش‌ها در مورد خطر آتش‌سوزی در صورت عدم استفاده از باتری‌ها مطابق با دستورالعمل تعیین‌شده هشدار می‌دهند. بسته‌های سلول‌های لیتیوم- پلیمر در ورزش ایرسافت (ورزشی تقریباً مشابه با پینت بال) به شکل گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند. مزیت این سلول‌ها جریان‌های تخلیه بزرگ و چگالی انرژی بالاتر نسبت به باتری‌های NiMH است که برتری عملکردی قابل‌توجهی (نرخ آتش بالاتر) را فراهم می‌کند. جریان‌های تخلیه بزرگ به
بالاتر) را فراهم می‌کند. جریان‌های تخلیه بزرگ به دلیل پدیده قوس الکتریکی به کنتاکت‌ها آسیب می‌رسانند (چون باعث اکسید شدن کنتاکت‌ها و انباشت شدن کربن روی آن‌ها می‌شوند). به همین دلیل توصیه می‌شود که از کلیدهای حالت‌جامد MOSFET استفاده شود یا کنتاکت‌های ماشه اسلحه به شکل منظم تمیز شوند. باتری‌های لیتیوم- پلیمر به شکل گسترده‌ای درگوشی‌های همراه، تبلت‌ها، پاور بانک‌ها، لپ‌تاپ‌های سبک‌وزن، دستگاه‌های پخش موسیقی، دسته‌های بی‌سیم بازی‌ها، سیگارهای الکترونیک و سایر کاربری‌هایی که اندازه باتری در آن‌ها مهم است و
کاربری‌هایی که اندازه باتری در آن‌ها مهم است و چگالی انرژی از قیمت اهمیت بیشتری دارد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از سلول‌های لیتیوم- پلیمر در قالب کیسه‌ای برای تأمین توان باتری‌های خودروهای الکتریکی در حال بررسی است. باوجوداین که می‌توان از تعداد زیادی از سلول‌هایی با ظرفیت کم برای دستیابی به توان و انرژی لازم برای حرکت خودرو استفاده کرد، برخی از تولیدکنندگان و مراکز پژوهشی به دنبال سلول‌های لیتیوم یون بزرگ‌تری با ظرفیتی بیشتر از ۵۰ آمپرساعت برای این منظور هستند. با محتوای انرژی بالاتر به ازای هر
منظور هستند. با محتوای انرژی بالاتر به ازای هر سلول، تعداد سلول‌ها و اتصالات الکتریکی در مجموعه باتری کاهش خواهد یافت اما ممکن است خطر مربوط به استفاده از هرکدام از این سلول‌های با ظرفیت بالا بیشتر شود. شرکت هیوندای از این نوع از باتری‌ها در برخی از خودروهای هیبریدی خود استفاده کرده‌است. شرکت کیا نیز در باتری خودروی Kia Soul از این فناوری استفاده خواهد کرد. خودروی Bollore Bluecar نیز که برای استفاده در طرح‌های اشتراک از خودرو در چند شهر به بازار عرضه‌شده‌است، از این فناوری استفاده خواهد کرد. هواپیماهای سبک
از این فناوری استفاده خواهد کرد. هواپیماهای سبک و گلایدرهای خود پرتاب جدید مانند Airport Silent 2 Electro و Pipstrel WATTsUp از باتری‌های لیتیوم- پلیمر برای تأمین انرژی خود استفاده کرده‌اند. برخی از مدل‌های بزرگ‌تر گلایدرها مانند Schempp-Hirth Ventus-2 از فناوری موتورهای خوداتکا استفاده کرده‌اند. ایمنی سلول‌های لیتیوم- پلیمر مشکلاتی مشابه با سایر سلول‌های لیتیوم- یون دارند. این امر به این معنی است که شارژ بیش‌ازحد، تخلیه بیش‌ازحد، دمای بالا، اتصال کوتاه شدن، ضربه و نفوذ می‌تواند باعث خرابی‌اساسی شامل پاره
ضربه و نفوذ می‌تواند باعث خرابی‌اساسی شامل پاره شدن کیسه حاوی سلول‌ها، نشت الکترولیت و آتش‌سوزی شود. تمامی سلول‌های لیتیوم- یون در سطوح بالای میزان شارژ (SOC) یا شارژ بیش‌ازحد به علت تبخیر جزئی منبسط می‌شوند. این امر می‌تواند موجب جدا شدن ورقه‌ها و در نتیجه تماس نامناسب بین لایه‌های سلول شده و قابلیت اطمینان و چرخه عمر سلول را کاهش دهد. این مشکل در سلول‌های لیتیوم – پلیمر بسیار ملموس است و این سلول‌ها به دلیل عدم وجود قاب مستحکم منبسط می‌شوند. سلول‌های لیتیومی با الکترولیت پلیمر جامد هنوز به‌طور کامل
لیتیومی با الکترولیت پلیمر جامد هنوز به‌طور کامل تجاری‌سازی نشده‌اند و در مرحله پژوهشی قرار دارند. نمونه‌های اولیه این سلول‌ها محصولی بین باتری‌های لیتیوم- یون (با الکترودت مایع) و باتری‌های کاملاً پلاستیکی لیتیوم- یون حالت‌جامد هستند. ساده‌ترین روش برای ساخت این سلول‌ها استفاده از یک ماتریس پلیمر مانند پلی وینیلیدین فلوراید (PVdF) یا پلی آکریلونایتریل (PAN)، به شکل ژل با استفاده از نمک‌ها و محلول‌های پرکاربرد مانند LiPF6 در EC/DMC/DEC است. نیشی به این مسئله اشاره می‌کند که شرکت سونی تحقیقات خود را در مورد
اشاره می‌کند که شرکت سونی تحقیقات خود را در مورد سلول‌های لیتیوم – یون با الکترولیت‌های ژل پلیمر (GPE) در سال ۱۹۸۸، قبل از تجاری‌سازی سلول لیتیوم یونی مایع در سال ۱۹۹۱، شروع کرده بود. در آن زمان باتری‌های پلیمری آینده درخشانی داشتند و به نظر می‌رسید که استفاده از الکترولیت‌های پلیمری تبدیل به یک ضرورت شود. در نهایت این نوع از سلول‌ها در سال ۱۹۹۸ وارد بازار شدند. بااین‌حال کروساتی استدلال می‌کند که غشاهای ژل‌مانند در دسته الکترولیت‌های پلیمری قرار نمی‌گیرند و به دسته سیستم‌های ترکیبی که در آن‌ها فازهای مایع
به دسته سیستم‌های ترکیبی که در آن‌ها فازهای مایع در ماتریس پلیمر وجود دارد، تعلق دارند. اگرچه این الکترولیت‌های پلیمری در ظاهر خشک به نظر می‌رسند، ۳۰ تا ۵۰٪ از آن‌ها مایع حلال است. از این نظر، یک سؤال صریح در مورد چگونگی تعریف یک باتری پلیمری وجود دارد. یکی از اصطلاحات مورد استفاده در پژوهش‌های انجام‌شده برای این سیستم شامل الکترولیت پلیمر هیبریدی (HPE) است. عبارت هیبریدی در اینجا به معنی ترکیب ماتریس پلیمر، حلال مایع و نمک خواهد بود. سیستمی مشابه با این توسط شرکت Bellcore برای ارائه مدلی اولیه از سلول
توسط شرکت Bellcore برای ارائه مدلی اولیه از سلول لیتیوم- پلیمر در سال ۱۹۹۶ مورد استفاده قرارگرفته بود. در آن زمان این سیستم با نام سلول لیتیوم-یون پلاستیکی (PLiON) شناخته می‌شد و در سال ۱۹۹۹ به بازار عرضه گردید. الکترولیت پلیمر جامد (SPE)، برای مثال، می‌تواند ترکیبی از lithium bis(fluorosulfonyl)imide یا همان (LiFSI) و پلی‌اتیلن اکسید (POE) یا پلی‌تری متیلن کربنات (PTMC) با وزن مولکولی بالا باشد. عملکرد این الکترولیت‌ها معمولاً بر مبنای پیکربندی نیم سلولی و همراه با یک الکترود فلزی لیتیوم که یک سیستم سلول
همراه با یک الکترود فلزی لیتیوم که یک سیستم سلول لیتیوم- فلز را تشکیل می‌دهد، ارزیابی می‌شود. هرچند در برخی موارد این الکترولیت‌ها با مواد کاتدهای معمولی لیتیوم-یون مانند لیتیوم- یون – فسفات (LiFePO4) مورد آزمایش قرارگرفته‌اند. سایر تلاش‌ها برای طراحی سلول الکترولیت پلیمری شامل استفاده از مایعات یونی غیر ارگانیک مانند 1-butyl-3-methylimidazolium tetrafluoroborate با نام مخفف ([BMIM]BF4) به‌عنوان روان‌کننده (Plasticizer) در ماتریس‌های پلیمری ریز متخلخل مانند poly(vinylidene
پلیمری ریز متخلخل مانند poly(vinylidene fluoride-co-hexafluoropropylene)/poly(methylcrylate) با نام مخفف PVDF-HFP/PMMA است. در فناوری‌های جدید باتری‌های لیتیومی از افزودنی سیلیکون – گرافین به‌منظور جلوگیری از خرابی آند در طول تخلیه و افزایش عمر استفاده‌شده‌است. یک اثر جانبی در هنگام تخلیه در ولتاژهای بالای ۴٫۲ ولت کاهش چرخه عمر به همراه افزایش مقاومت داخلی به‌شمار می‌رود. افزودنی‌های جدید سیلیکون-گرافین به جلوگیری از خرابی آند از فرسایش در طول استفاده کمک می‌کند و بنابراین آند می‌تواند در ولتاژهای بالایی
می‌کند و بنابراین آند می‌تواند در ولتاژهای بالایی مانند ۴٫۳۵ ولت یا بیشتر کار کند. مزیت کار در ولتاژ بالا مانند ۴٫۳۵ ولت، افزایش چگالی انرژی در مقایسه با باتری‌های هم‌اندازه و هم‌وزن لیتیوم- پلیمر است که در ولتاژ حداکثر ۴٫۲ ولتی کار می‌کنند. باتری‌های لیتیومی که با نام سازگار با ولتاژ بالا شناخته می‌شوند، می‌توانند در ولتاژ ۴٫۳۵ ولت کار کنند. هیچ‌گاه یک باتری استاندارد لیتیوم- پلیمر را بالاتر از ۴٫۲ ولت شارژ نکنید چون ممکن است به آن آسیب واردشده یا دچار آتش‌سوزی شود. چرا باتری‌های لیتیوم – پلیمر بسیار
آتش‌سوزی شود. چرا باتری‌های لیتیوم – پلیمر بسیار محبوب هستند؟ اصطلاح پلیمری معمولاً برای توصیف باتری‌های لیتیوم- پلیمر به کار می‌رود. بااین‌حال مصرف‌کنندگان معمولاً تمایزی بین باتری‌های لیتیوم- یون و ساختار کیسه‌مانند باتری پلیمری تمایز قائل نمی‌شوند. افزودن یک نوع جدید از باتری مزیت کمی دارد و تنها بازار را سردرگم خواهد کرد. باوجوداین که تلقی مصرف‌کننده از پلیمر همان پلاستیک است، پلیمرها شامل طیف وسیعی از مواد از پلاستیک‌های مصنوعی تا پلیمرهای زیستی و پروتئین‌هایی هستند که ساختار بیولوژیکی ما را تشکیل
هستند که ساختار بیولوژیکی ما را تشکیل داده‌اند. باتری لیتیوم – پلیمر با سایر سیستم‌های باتری ازنظر نوع الکترولیت مورد استفاده متفاوت است. طراحی اولیه باتری‌های پلیمری به دهه ۱۹۷۰ و استفاده از الکترولیت پلیمر جامد (خشک) به شکل یک لایه‌نازک پلاستیکی برمی‌گردد. این عایق اجازه تبادل یون‌ها (اتم‌های باردار) را می‌دهد و جایگزین جداکننده‌های متخلخل سنتی است که درون الکترولیت قرار می‌گیرند. پلیمر جامد رسانایی ضعیفی در دمای اتاق دارد و باتری باید تا دمای ۶۰ درجه سلسیوس (۱۴۰ درجه فارنهایت) گرم شود تا بتواند جریان را
(۱۴۰ درجه فارنهایت) گرم شود تا بتواند جریان را از خود عبور دهد. باتری‌های پلیمری بزرگ برای کاربردهای ثابت و غیر متحرک نیاز به گرم شدن داشتند، اما این باتری‌ها به‌تدریج حذف شدند. بیشترین تبلیغات برای باتری‌های پلاستیکی واقعی در ابتدای دهه ۲۰۰۰ انجام شد ولی به دلیل عدم رسانایی در دمای محیط تحقق نیافت. برای رسانا شدن باتری‌های لیتیوم- پلیمر جدید در دمای اتاق، الکترولیت به شکل ژل به آن اضافه شد. امروزه بیشتر سلول‌های لیتیوم- یون از یک جداساز ریز متخلخل به همراه یک ماده مرطوب‌کننده استفاده می‌کنند. باتری‌های
یک ماده مرطوب‌کننده استفاده می‌کنند. باتری‌های لیتیوم- پلیمر بر روی سیستم‌های متعددی مانند لیتیوم- کبالت، NMC، لیتیوم- فسفات و لیتیوم- منگنز قابل پیاده‌سازی بوده و محدود به یک ساختار شیمیایی برای باتری نیستند. اکثر باتری‌های لیتیوم- پلیمر مبتنی بر استفاده از کبالت بوده و مواد فعال دیگری نیز ممکن است به آن‌ها اضافه شود. با افزودن الکترولیت به شکل ژل، چه تفاوتی بین یک باتری لیتیوم- یون و باتری لیتیوم- یون پلیمری وجود دارد؟ ازنظر مصرف‌کننده، باتری لیتیوم- پلیمر مشابه باتری لیتیوم یون است. هر دو سیستم از مواد
مشابه باتری لیتیوم یون است. هر دو سیستم از مواد یکسانی برای کاتد و آند استفاده می‌کنند و مقدار الکترولیت مشابهی دارند. باتری لیتیوم- پلیمر از این نظر منحصربه‌فرد است که الکترولیت ریز متخلخل جایگزین جداساز متخلخل سنتی شده‌است. باتری‌های لیتیوم- پلیمر انرژی بالاتری دارند و می‌توانند در اندازه کوچک‌تری نسبت به باتری‌های لیتیوم- یون متداول ساخته شوند ولی هزینه ساخت آن‌ها نسبت به طراحی استوانه‌ای بالاتر است. معمولاً در محافل فنی سلول‌های کیسه‌ای همگی به‌عنوان باتری‌های لیتیوم – پلیمر شناخته می‌شوند. سلول‌های
باتری‌های لیتیوم – پلیمر شناخته می‌شوند. سلول‌های لیتیوم- پلیمر معمولاً در بسته‌بندی‌های انعطاف‌پذیر ساخته‌شده از فویل که شکلی مشابه با بسته‌بندی‌های مواد غذایی دارند، به بازار عرضه می‌شوند. درحالی‌که یک باتری لیتیوم- یون استاندارد نیاز به قاب صلب برای کنار هم قرار دادن الکترودها دارد، باتری لیتیوم- پلیمر از ورقه‌هایی برای این کار استفاده می‌کند که نیاز به تحت‌فشار قرار دادن ندارند. یک محفظه ساخته‌شده از فویل وزن را نسبت به محفظه‌های معمولی و سخت ۲۰ درصد کاهش می‌دهد. فناوری لایه‌نازک این امکان را فراهم
کاهش می‌دهد. فناوری لایه‌نازک این امکان را فراهم کرده‌است که باتری‌ها در هر شکل دلخواهی طراحی‌شده و قابل جاسازی درگوشی‌های همراه و تبلت‌ها باشند. باتری‌های لیتیوم- پلیمر به شکل بسیار نازک نیز و در حد ضخامت یک کارت اعتباری قابل ساخت هستند. سبکی وزن و بالا بودن توان مخصوص باتری‌های لیتیوم- پلیمر را تبدیل به انتخاب موردعلاقه برای کاربردهای سرگرمی‌کرده‌است. مشخصه‌های شارژ و تخلیه باتری‌های لیتیوم- پلیمر با سایر سیستم‌های لیتیوم-یون یکسان است و نیاز به شارژکننده اختصاصی ندارد. مسائل ایمنی نیز مشابه بوده و نیاز
اختصاصی ندارد. مسائل ایمنی نیز مشابه بوده و نیاز به مدارهای محافظ وجود دارد. جمع شدن گاز در حین شارژ کردن ممکن است باعث انبساط سلول‌های منشوری و کیسه‌ای شود و تولیدکننده‌های تجهیزات الکترونیک باید فضای اضافی را برای این انبساط در نظر بگیرند. ممکن است باتری‌های لیتیوم- پلیمر در بسته‌بندی‌های فویل عمر کمتری نسبت به باتری‌های لیتیوم- یون در بسته‌بندی‌های استوانه‌ای داشته باشند. دلیل باد کردن باتری های لیتیوم پلیمر. اما بهتر است ببینیم چه موضوعی باعث این باد کردگی در باتری های لیتیوم پلیمر می‌شود. مهمترین دلیل
در باتری های لیتیوم پلیمر می‌شود. مهمترین دلیل باد کردگی باتری های لیتیوم پلیمر به دلیل تجزیه الکترولیت پلیمری است مواد حاصل از تجزیه این نوع از الکترولیت ها به صورت گازی بودند و در محفظه بسته باتری قرار می‌گیرند و راه خروج ندارند و همین موضوع باعث باد کردن باتری های لیتیوم پلیمر می‌شود. یکی از دلایل اصلی در باد کردن باتری های لیتیوم پلیمر خارج شدن ولتاژ باتری از محدوده مجاز پایدار الکترولیت است. اگر بخواهیم ساده تر بگوییم همانطور که قبلاً گفته شد باتری‌های لیتیوم پلیمری دارای یک ولتاژ کاری هستند که خارج
لیتیوم پلیمری دارای یک ولتاژ کاری هستند که خارج شدن باتری از آن محدوده می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری را به باتری بزند. به بیان ساده‌تر اگر ولتاژ باتری از محدوده خاص فراتر یا پایین‌تر رود الکترولیت پلیمری تجزیه می‌شود و به محصولات گازی تبدیل می شود و همین امر باعث بادکردگی باتری لیتیوم-پلیمر خارج شد.بنابراین اولین نکته در این مورد این است که دقت کنید تا باتری کوادکوپتر یا ماشین کنترلی شما از محدوده مجاز ولتاژ بالاتر یا پایین تر نرود.
آسیاب، آس یا خردکن، دستگاهی برای خرد کردن مواد جامد به قطعات کوچک‌تر است.خردکن‌ها مهم‌ترین قسمت آسیاب هستند و عمل چرخش تیغه برای خرد کردن یا آرد کردن را انجام می‌دهند. خردکن‌ها بر اساس نیروی محرکه، فراورده تولیدی یا سازوکار به گروه‌های گوناگون تقسیم می‌گردند. این دستگاه‌ها به طور گسترده در صنایع مختلف مانند صنایع غذایی، دارویی، شیمیایی، کشاورزی، و معدنی استفاده می‌شوند. انواع دستگاه آسیاب. آسیاب چکشی. این نوع آسیاب از چکش‌های چرخان برای خرد کردن مواد استفاده می‌کند. این چکش‌ها مواد را با ضربه‌های مکرر به
می‌کند. این چکش‌ها مواد را با ضربه‌های مکرر به ذرات ریزتر تبدیل می‌کنند. آسیاب چکشی برای خرد کردن مواد سخت و شکننده مناسب است. آسیاب غلتکی. این نوع آسیاب از دو یا چند غلتک استفاده می‌کند که مواد را میان خود فشرده و خرد می‌کنند. آسیاب غلتکی برای تولید پودرهای ریز و یکنواخت کاربرد دارد و در صنایع غذایی مانند آسیاب کردن گندم و غلات بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. آسیاب توپی (بال‌میل). این نوع آسیاب از یک استوانه دوار پر از گلوله‌های فلزی یا سرامیکی استفاده می‌کند. مواد داخل استوانه به وسیله این گلوله‌ها خرد
مواد داخل استوانه به وسیله این گلوله‌ها خرد شده و به پودر تبدیل می‌شوند. این نوع آسیاب در صنایع معدنی و شیمیایی برای خرد کردن مواد سخت و تولید پودرهای بسیار ریز کاربرد دارد. آسیاب دیسکی. این آسیاب از دیسک‌های چرخان برای خرد کردن مواد استفاده می‌کند. مواد بین دو دیسک قرار گرفته و با چرخش آنها خرد می‌شوند. این نوع آسیاب برای مواد نرم و چسبنده مناسب است. آسیاب جت. در این نوع آسیاب، ذرات مواد با استفاده از جریان هوای پرفشار به یکدیگر برخورد کرده و خرد می‌شوند. این آسیاب برای تولید پودرهای بسیار ریز در صنایع
این آسیاب برای تولید پودرهای بسیار ریز در صنایع دارویی و شیمیایی کاربرد دارد. کاربردها. دستگاه‌های آسیاب بسته به نوع و کاربردشان در اندازه‌ها و طراحی‌های مختلف تولید می‌شوند و انتخاب نوع مناسب آن‌ها بسته به نیاز خاص صنعت یا فرآیند تولید بسیار مهم است.
سلول‌های (پیل‌های) الکتروشیمیایی فلز–هوا گونه‌ای از سلول‌های الکتروشیمیایی هستند که در آن از یک آند فلزی و یک کاتد بیرونی که در واقع همان هوای اطراف است و یک الکترولیت (معمولاً آبی) تشکیل شده‌است. باتری لیتیم–هوا و آلومینیم–هوا نمونه‌هایی از این نوع پیل‌ها هستند. یک سلول الکتروشیمیایی فلز هوا استفاده می کند از آندی که ساخته شده است از یک فلز خاص و یک کاتد خارجی از هوای محیط. نوعاً به صورت استفاده از الکترولیت آبی یا آلی هستند و در هنگام تخلیه یک سلول الکتروشیمیایی فلز- هوا یک واکنش کاهشی در کاتد هوای محیط
فلز- هوا یک واکنش کاهشی در کاتد هوای محیط رخ می دهد، هنگامی که آند فلزی اکسید می شود. ظرفیت مخصوص و چگالی انرژی یک سلول های الکتروشیمیایی فلز- هوا از باتری های لیتیم یون بیشتر است و آن‌ها را به عنوان یک گزینه برتر برای استفاده در وسایل نقلیه الکتریکی مطرح می کند. اگرچه عوارض مرتبط با آند فلزی، کاتالیست و الکترولیت مانع از توسعه و اجرای باتری های فلز- هوا می شود. هر چند برخی از آن‌ها کاربردهای تجاری هم دارند. -1- باتری های لیتیوم - هوا چگالی انرژی قابل توجه بالای فلز لیتیوم (تا 3458 وات بر کیلوگرم) از طراحی
فلز لیتیوم (تا 3458 وات بر کیلوگرم) از طراحی باتری های لیتیوم - هوا الهام گرفته است. یک باتری لیتیوم - هوا از یک الکترود جامد لیتیوم ، یک الکترولیت اطراف این الکترود و یک الکترود هوای محیط حاوی اکسیژن تشکیل شده است. باتری های لیتیوم - هوا را می توان بر اساس الکترولیت استفاده شده و ساختار سلول الکتروشیمیایی بعدی به چهار زیر مجموعه تقسیم کرد. این دسته های الکترولیت ها حالت آبزی، آبی، مخلوط آبی / غیر شگفت انگیز و حالت جامد هستند که همه مزایا و معایب مشخص خود را دارند. با این وجود، بازده باتری های لیتیوم-هوا
را دارند. با این وجود، بازده باتری های لیتیوم-هوا هنوز با تخلیه ناقص در کاتد، شارژ بیش از حد پتانسیل تخلیه و پایداری جزء ، محدود می شود. در هنگام تخلیه باتری های لیتیوم - هوا، یون سوپراکسید (O2−) تشکیل شده با الکترولیت یا سایر اجزای سلول واکنش می دهد و از شارژ مجدد باتری جلوگیری می کند. 2-1- باتری های سدیم - هوا باتری های سدیم هوا با امید به غلبه بر بی ثباتی باتری مرتبط با سوپراکسید در باتری های لیتیوم هوا ارائه شده است. سدیم با تراکم انرژی 1605 وات بر کیلوگرم ، چگالی انرژی بالای لیتیوم را ندارد. با این
، چگالی انرژی بالای لیتیوم را ندارد. با این حال، می تواند یک سوپراکسید پایدار (NaO2) در مقابل سوپراکسید تحت واکنش های ثانویه مخرب تشکیل دهد. از آنجا که NaO2 برگشت پذیر است و تا حدی به اجزای اصلی تجزیه می شود ، این بدان معنی است که باتری های سدیم-هوا دارای ظرفیت ذاتی برای شارژ مجدد هستند. باتری های سدیم هوا فقط با الکترولیت های بی آب و بی آب می توانند کار کنند. هنگامی که یک الکترولیت DMSO با سدیم تری فلوئورومتان سولفونیمید تثبیت شد، بالاترین ثبات دوچرخه سواری باتری سدیم هوا (150 چرخه) به دست آمد. 3-1- باتری
باتری سدیم هوا (150 چرخه) به دست آمد. 3-1- باتری های پتاسیم - هوا باتری های پتاسیم - هوا نیز با امید به غلبه بر بی ثباتی باتری مرتبط با سوپراکسید در باتری های لیتیوم - هوا پیشنهاد شدند. در حالی که فقط دو تا سه چرخه تخلیه شارژ باتری های هوای پتاسیم به دست آمده است، اما تفاوت فوق العاده کم توان فقط 50 میلی ولت را ارائه می دهند. 4-1- روی - هوا از باتری های روی - هوا برای سمعک و دوربین فیلمبرداری استفاده می شود. 5-1- منیزیم - هوا 6-1-کلسیم - هوا 7-1- آلومینیوم - هوا 8-1- آهن - هوا باتری های قابل شارژ آهن- هوا
- هوا 8-1- آهن - هوا باتری های قابل شارژ آهن- هوا یک فناوری جذاب با ظرفیت ذخیره انرژی در مقیاس شبکه است. ماده اولیه اصلی این فناوری اکسید آهن (زنگ زدگی) است که فراوان، غیر سمی، ارزان و سازگار با محیط زیست است. بیشتر باتری های تولید شده در حال حاضر از اکسید آهن (بیشتر پودرها) برای تولید / ذخیره هیدروژن از طریق واکنش Fe/FeO کاهش / اکسیداسیون (ردوکس) (Fe + H2O ⇌ FeO + H2)استفاده می کنند. در رابطه با یک پیل سوختی ، این سیستم را قادر می سازد تا مانند یک باتری قابل شارژ که از طریق تولید / مصرف برق باعث ایجاد
قابل شارژ که از طریق تولید / مصرف برق باعث ایجاد H2O/H2 می شود، رفتار کند. بعلاوه، این فناوری حداقل تأثیرات زیست محیطی دارد زیرا می تواند برای ذخیره انرژی از منابع متناوب خورشیدی و بادی مورد استفاده قرار گیرد و یک سیستم انرژی با انتشار دی اکسید کربن کم ایجاد کند. روش کار سیستم می تواند با استفاده از واکنش اکسایش اکسید Fe/FeO شروع شود، سپس هیدروژن ایجاد شده در طی اکسیداسیون آهن توسط یک پیل سوختی همراه با اکسیژن هوا برای ایجاد برق مصرف می شود. هنگامی که باید برق ذخیره شود، هیدروژن تولید شده از آب با کارکرد
برق ذخیره شود، هیدروژن تولید شده از آب با کارکرد معکوس سلول سوختی در هنگام کاهش اکسید آهن به آهن فلزی مصرف می شود. ترکیبی از هر دو این چرخه ها باعث می شود سیستم به عنوان یک باتری قابل شارژ هوا و هوا کار کند. محدودیت های این فناوری از مواد استفاده شده ناشی می شود. به طور کلی، بسترهای پودری اکسید آهن انتخاب می شوند، با این وجود، پخت سریع و پودر شدن پودرها، توانایی دستیابی به تعداد زیاد چرخه و در نتیجه ظرفیت کمتر را محدود می کند. روش های دیگری که در حال حاضر تحت بررسی هستند، مانند چاپ سه بعدی و یخ زدایی به
تحت بررسی هستند، مانند چاپ سه بعدی و یخ زدایی به دنبال ایجاد امکان ایجاد مواد معماری هستند تا بتوانند سطح و حجم زیاد را در طول واکنش ردوکس تغییر دهند. منابع. سانیوا. گزارش خبرگزاری فارس درباره سانیوا.
لیگ تابستانی ان‌بی‌ای ، که با نام لیگ تابستانی لاس وگاس نیز شناخته می‌شود، یک رقابت بسکتبال خارج از فصل است که توسط اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) سازماندهی می‌شود. تیم‌های ان‌بی‌ای در این مسابقات، به جای استفاده از ترکیب اصلی فصل عادی، از ترکیب‌های متفاوتی شامل بازیکنان تازه‌کار (روکی‌ها)، بازیکنان سال دوم، و بازیکنان وابسته به جی لیگ استفاده می‌کنند تا آنها را در شرایط رقابتی آزمایش کنند. در سال‌های گذشته، "لیگ تابستانی یوتا جاز" و "لیگ حرفه‌ای تابستانی اورلاندو" نیز میزبان تیم‌های ان‌بی‌ای بودند. این لیگ‌ها
نیز میزبان تیم‌های ان‌بی‌ای بودند. این لیگ‌ها گاهی با ذکر نام شهر میزبان، تحت عنوان کلی «لیگ تابستانی ان‌بی‌ای» شناخته می‌شدند. تاریخچه. اولین دوره این لیگ در سال ۲۰۰۴ در دانشگاه نوادا لاس وگاس، با حضور شش تیم NBA برگزار شد. این لیگ کم‌کم با استقبال بیشتری از طرف تیم‌های لیگ ان بی ای مواجه شد. به طوری که در سال ۲۰۰۵ تعداد ۱۵ تیم در این لیگ شرکت کردند. در سال ۲۰۰۷ واژه "NBA" به نام این لیگ اضافه شد و در سال ۲۰۰۸ نیز این لیگ با پشتیبانی مالی شرکت EA Sports با حضور ۲۲ تیم برگزار شد. برندگان لاس وگاس ام‌وی‌پی.
حضور ۲۲ تیم برگزار شد. برندگان لاس وگاس ام‌وی‌پی. تیم بازیکنی که عنوان باارزش‌ترین بازیکن (MVP) لیگ تابستانی ان‌بی‌ای را کسب می‌کند، نماینده همان تیمی است که در زمان بردن این عنوان، در لیگ تابستانی برای آن بازی می‌کرده است. به عبارت دیگر، این جایزه بر اساس عملکرد بازیکن در طول رقابت‌های لیگ تابستانی و با توجه به تیمی که در آن زمان به عنوان بخشی از ترکیب لیگ تابستانی به میدان می‌رفته، اعطا می‌شود. این تیم می‌تواند متفاوت از تیم اصلی بازیکن در فصل عادی ان‌بی‌ای باشد.
ساوت پارک به معنی پارک جنوب، مجموعه طنز پویانمایی آمریکایی است که از سال ۱۹۹۷ توسط کمدی سنترال توزیع می‌شود. داستان مجموعه حول چند دانش‌آموز در یک شهر دورافتاده ایالت کلورادو به نام ساوت پارک می‌گذرد. این مجموعه به خاطر نقیضه‌هایش از وقایع روز معروف است. تری پارکر و مت استون تهیه‌کنندگان اصلی مجموعه هستند. تاکنون ۲۵ فصل از این مجموعه پخش شده‌است. موضوع اصلی این سریال موضوعات سیاسی و مذهبی و اجتماعی و فرهنگی روز آمریکا است. این سریال با وجود ظاهر کودکانه اش در واقع مخصوص بزرگسالان است و صحنه‌های حاوی خشونت
در واقع مخصوص بزرگسالان است و صحنه‌های حاوی خشونت یا پورنوگرافی زیادی در آن وجود دارد که به هیچ وجه مناسب کودکان و نوجوانان نیست. شخصیت‌های اصلی داستان. استن مارش. استن یا استنلی مارش، شاید قهرمان اصلی داستان است. او خوش‌قیافه‌است و باهوش و البته کمی با احساس ولی منطقی. بهترین دوست استن، کایل نام دارد. کایل برولوفسکی. کایل بهترین دوست استن است. خانواده کایل یهودی هستند ولی خود او مذهبی نیست. او نیز مانند استن، باهوش و بااحساس است. او از اریک کارتمن متنفر است چون او را همیشه به خاطر قومیتش تحقیر و مسخره
است چون او را همیشه به خاطر قومیتش تحقیر و مسخره می‌کند. کایل یک برادرخوانده کوچک‌تر کانادایی به نام آیک نیز دارد. اریک کارتمن. همکلاسی چاق استن و کایل است. ۴۵ کیلو وزن دارد، هرچند خودش معتقد است، فقط استخوان درشت (big bone) است. اریک (با نام خانوادگی کارتمن) مبتکر، بلند پرواز، بددهن، و یک نژادپرست واقعی است. کارتمن همیشه بقیه را به خاطر کمبودهایشان مسخره می‌کند. کارتمن یک عروسک قورباغه به نام «کلاید فراگ» دارد که علاقه بسیار زیادی به آن دارد. کنی مک‌کورمیک. کنی مک‌کورمیک همکلاسی استن و کایل است که همراه
کنی مک‌کورمیک همکلاسی استن و کایل است که همراه با کارتمن چهار دوست سریال را تشکیل می‌دهد. کنی در یک خانواده فقیر زندگی می‌کند و از آنجایی که زیپِ کاپشن کلاه‌دار او تمام بدنش و حتی دهن وی را نیز پوشانده، به سختی می‌توان حرف‌های او را فهمید. در پنج فصل اول سریال، کنی در پایان هر اپیزود کشته می‌شود و سپس در قسمت بعدی مجدداً ظاهر می‌شود، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده باشد. سازندگان ساوت پارک معتقدند به دلیل آن که کنی در یک خانواده فقیر زندگی می‌کند، کشته می‌شود. شخصیت‌های فرعی داستان. از شخصیت‌های فرعی که در
شخصیت‌های فرعی داستان. از شخصیت‌های فرعی که در اکثر قسمت‌ها هستند می‌توان به باتر استاچ و هربرت گریسون و شف (سر آشپز) و ویندی تسته برگر (دوست دختر استن مارش) و پیپ (کاراکتر بریتانیایی) و خانم چوکساندیک (معلم دبستان) و بی بی (دانش آموز) و مستر هنکی (مدفوع کریسمس) و تاولی (حوله هوشمند و معتاد که به بچه‌ها مواد مخدر تعارف می‌کند) و جیمی والمر (کودک معلول) و مستر مکی (مشاور مدرسه) و شیطان و خدا و عیسای مسیح و بودا و بیگ گی ال و مستر اسلیو، اسکات ملکیبسون (کودکی که دیابت دارد) و توکن (کودک پولدار سیاه‌پوست) و
که دیابت دارد) و توکن (کودک پولدار سیاه‌پوست) و آفیسر باربریدی و غیره اشاره کرد. نحوه تولید. به غیر از قسمت پایلت که از کات اوت استفاده شد و ساختش سه ماه طول کشید، بقیه قسمت‌های این مجموعه تلویزیونی، با نرم‌افزارهای کامپیوتری ساخته شده‌اند. اکنون با پیشرفت تکنولوژی و افزوده شدن نیروی کار در استیدیوی ساوت پارک، ساخت هر قسمت تقریباً یک هفته طول می‌کشد. نحوه پخش. سریال تلویزیونی ساوت پارک در ۱۹ کشور دنیا و توسط ۵۵ شبکه تلویزیونی پخش شد. دیدگاه‌های اصلی سریال. در این سریال به انتقاد تند و بی پرده افراد، مذاهب
در این سریال به انتقاد تند و بی پرده افراد، مذاهب و شخصیت‌های دنیای واقعی و ملیت‌ها و سازمان‌ها می‌پردازد از این جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: اعتقادات مذهبی. دین اسلام. قسمت ۳ از فصل ۱۰، هربرت گریسون دلایل عصبانیت مسلمانان از نمایش تصاویر محمد را به صورت زیر بیان می‌کند 'مسلمانان نمی‌توانند قبل از ازدواج سکس داشته باشند و خودارضایی نیز به صورت روشن در اسلام منع شده و مسلمانان در شن زندگی می‌کنند، فرض کنید مسلمانی عصر به خانه می‌آید و در چشم‌ها و احتمالاً در کپل خود شن رفته و تلویزیون را روشن
و احتمالاً در کپل خود شن رفته و تلویزیون را روشن می‌کنند و می‌بینند که کشوری که می‌تواند سکس داشته باشد و خود ارضایی کنند، پیامبر آن‌ها را مسخره می‌کند و عصبانی می‌شوند '. البته اریک کارتمن در ادامه می‌گوید که این تعریف نژاد پرستانه است. در قسمت ۴ از فصل ۱۱ به نام اسنوک که اقتباسی از سریال ۲۴ است، اریک کارتمن دلیل نجات آمریکا از اشغال را شک کردن به مسلمانان بیان می‌کند. دین مورمن. در قسمت ۱۲ فصل ۷ از این سریال به‌طور مشخص هواداران دین مورمن را افرادی ساده لوح می‌خواند و در حین نقل داستان جوزف اسمیت از واژه