payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پرداخت. در سال ۱۳۳۷ به قصد زیارت و ادامه تحصیل به عراق رفت و در آنجا تحت نظر افرادی نظیر سید کاظم طباطبایی یزدی، شیخ محمد حسین رشتی، سید ابوالقاسم اشکوری و سید محمد فیروزآبادی به کسب علوم دینی مشغول شد تا به درجه اجتهاد رسید. آشنایی با علوم جدید، ایشان را به حوزه درس علامه شهیر سید هبت الدین شهرستانی که از مجتهدین تجدد خواه وپرچم دار آزادی عراق بود کشانید. در سال ۱۳۳۸ قمری به خوزستان بازگشت و در شوشتر اقامت گزید و بنا به دعوت مدرسه جزایری (حوزه علمیه شوشتر) بتدریس علوم مختلف اشتغال ورزیده وبنا به اخذ مدرک
بتدریس علوم مختلف اشتغال ورزیده وبنا به اخذ مدرک سردفتر داری از وزارت عدلیه، اقدام به تأسیس دفترخانه ازدواج و طلاق و معاملات نمود. او بیشتر اوقات خویش را به مطالعه و تحقیق مشغول بود، تا قبل از پیری که به ناتوانی چشم مبتلا گشت. سید نورالدین امام به دانش‌های نو علاقه و توجه خاصی داشت و بیش از همه تاریخ و جغرافی را می‌پسندید. او زحمات زیادی در راه تدوین مهم‌ترین اثر خود به نام کتاب تاریخ جغرافیایی خوزستان کشید. او برای تهیه مدارک لازم تمام کتابخانه‌های ایران، عراق، سوریه و مصر را بازدید و به نقاط مختلف
عراق، سوریه و مصر را بازدید و به نقاط مختلف خوزستان گذر کرده تا از نزدیک ایلات و عشایر و مناطق مختلف را مشاهده و بررسی و مطالب و عکس‌های گوناگونی تهیه و همین‌طور به ترسیم نقشه‌های جغرافیایی آن مناطق اقدام کرد؛ ولیکن این کتاب تا زمان فوت او تکمیل نگردید و بعداً توسط برادر او سید محمد علی امام شوشتری در سال ۱۳۳۱ شمسی توسط چاپخانه امیرکبیر تهران به زیر چاپ رفت. او در سال ۱۳۲۳ شمسی به حالت دلگیر از شوشتر به تهران سفرنمود. در این هنگام مردم شوشترکه مطلع شدند، آن سید قصد کوچ دارد، با خواهش و زاری به نزد ایشان
آن سید قصد کوچ دارد، با خواهش و زاری به نزد ایشان رفته و سعی در منصرف کردنشان از تصمیم خود را داشتند که چون مفید واقع نشد برخی از بزرگان و معاریف شوشتر ازجمله: حاج عوض رضوان، حاج رجب علی شرافتمند، حاج آقا مصطفی و نصرالله مقدم و... جلوی درب منزل خوابیده و گفتند: تا زمانی که ما زنده هستیم اجازه هجرت و عدم برکت از فیوضات شما را نمی‌دهیم واگر از تصمیم خود منصرف نشوید باید با ماشین از روی جنازه ما بگذرید چون شوشتر بجز شما عالم و سخنوری بدینسان ندارد، و چون او چنان پافشاری و اصراری را از مریدان و اهالی شهر دید
پافشاری و اصراری را از مریدان و اهالی شهر دید بناچار از تصمیم خود منصرف و آن آقایانی که از تهران با ایشان آمده بودند پس از یک‌هفته اقامت، اجباراً بدون او به تهران بازگشتند.
"خانهٔ امن" مجموعه مستند تلویزیونی به کارگردانی مرتضی خرم دشتی و تهیه کنندگی محسن بخارایی است که به سفارش شبکه چهارم سیما تولید شده‌است. تصویربرداری این مجموعه از اسفند ۹۱ آغاز و مراحل آماده سازی مجموعه تا شهریور ۹۲ به طول انجامیده است. این مجموعه مستند در ۷ قسمت ۵۰ دقیقه ای تولید و گفتار متن آن توسط جلال مقــامی، دوبلور پیشکسوت سینما و تلویزیون در استودیو بهاران و زیر محمدحقیقی ضبط گردید. این مجموعه مستند پرتکرارترین مستند با موضوع کاشان و معماری خانه هایش در شبکه های مختلف سیما طی سالهای گذشته است. علاوه
در شبکه های مختلف سیما طی سالهای گذشته است. علاوه بر شبکه چهار، شبکه های مستند، شبکه سه و جام جم بیشترین تکرار را در پخش این مجموعه داشته اند. داستان. "مجموعه مستند خانهٔ امن" به بررسی نقش معماری و خانه در زندگی گذشتهٔ ایرانیان می‌پردازد. سری اول این مجموعه خانه‌های کویری و اقلیم کاشان را بررسی می‌کند. در این مجموعه سعی شده با اشاره به نکات خاص معماری کویر و سبک زندگی کویر نشینان تصویر جامعی از زندگی و خانه‌های مردم کویر ارائه شود. خانهٔ امن می‌خواهد دریچه‌ای به دنیای امن و آرام گذشته باشد و نشان دهد مفهوم
به دنیای امن و آرام گذشته باشد و نشان دهد مفهوم خانه در طی سالیان دستخوش تغییرات فراوانی شده‌است. سری اول این مجموعه ۷ قسمت دارد. چشمهٔ زندگی، اقلیمِ فین، شهرِ مردم، خانه عباسیان، خانه طباطبایی، خانه بروجردی و زندگی ایرانی نام قسمت‌های مختلف این مجموعه است. در قسمت اول، چشمه‌ای جاودانی معرفی می‌شود که مبدأ تمدن هفت هزار سالهٔ سیلک است. سپس از چگونگی پیدایش و بقای آن تمدن در کنار شهر فعلی کاشان صحبت می‌شود. قسمت دوم به اقلیم خوش آب و هوای فین و باغ تاریخی فین می‌پردازد. باغی که شاهد سلسله‌های بزرگ پادشاهی
می‌پردازد. باغی که شاهد سلسله‌های بزرگ پادشاهی ایران بوده‌است و هنوز در میان درختان چند صد ساله پذیرای مردم است. در قسمت سوم کم کم وارد شهر کاشان می‌شویم. شهری که با نمادهای مذهبی و تجاری خود زبانزد مشتاقان تاریخ و معماری است. سه قسمت بعد وارد خانه‌های تاریخی کویر می‌شود. خانه‌هایی با معماری منحصربه‌فرد که هر کدام رازهای بزرگی در دل خود نهان دارند. قسمت آخر مجموعه هم زندگی ایرانی را در میان خانه‌های کویری به تصویر می‌کشد. زندگی گرم و آرامی که در طی سالیان از ذهن‌ها فراموش شده‌است. عوامل. مجموعه مستند خانه
ذهن‌ها فراموش شده‌است. عوامل. مجموعه مستند خانه امن (سری اول – کویر مرکزی ایران – منطقه کاشان) مدیرهنری و کارگردان: مرتضی خرم دشتی تهیه کننده: محسن بخارائی راوی: جـــلال مقـامی نویسنده: مطهره حاجی زاده مدیر تصویربرداری: علی شاهیده مجری طرح: مؤسسه تولید فیلم رسانه امروز مشاور کارگردان:امیر عباس مهندس برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: علی رضا ناصری منفرد دستیار کارگردان: علی خوشدلی منشی صحنه: سارا داوری دستیار اول پرونده: محسن میرزابیگی دستیاران پرونده: علی اسدی/نیما بیات/محسن روشن روان/محسن میرجعفری/عباس
اسدی/نیما بیات/محسن روشن روان/محسن میرجعفری/عباس احمدی مدیر تولید: امید بخارائی مدیر تدارکات: غلامرضا زیلویی دستیاران تولید: مصطفی زمردی/بهزاد شفافی/حامد چاکری/مسعود دست آموز صــدا: محمد حقیقی استودیو: استودیو بهاران صحنه: امیر همایون بخارائی دستیاران صحنه: مصطفی باقی/مهدی حیدریان/مصطفی نعلچی تدوین :علی شاهیده عکاس و فیلمبردار پشت صحنه: محمدرضا پیله وریان هماهنگی: مرتضی باقی روابط عمومی: احسان نعلچی سینه موبیل: محمد معصومعلی حمل و نقل: محسن رئیسی/مرتضی حداد/اصغر عظیمی/مرتضی یوسفی پشتیبانی فنی: محسن
حداد/اصغر عظیمی/مرتضی یوسفی پشتیبانی فنی: محسن غفارزاده تولید شبکه چهارم سیما
مهدی اسداللهی زاده (۱۰ دی ۱۳۱۰ محلات –۹ بهمن ۱۳۸۷ تهران) مشهور به د. اسداللهی بازیکن، مربی، نویسنده و مفسر فوتبال اهل ایران بود. وی از پایه‌گذاران باشگاه فوتبال پاس تهران بوده‌است. اسداللهی در دهه ۱۳۳۰ شمسی در تیم فوتبال سپه تهران فوتبال حرفه‌ای را شروع کرده و در کنار آن نیز به مربی‌گری می‌پرداخته‌است اما پس از مصدومیت فقط به مربی‌گری ادامه داده و در دهه ۱۳۴۰ به همراه فریدون صادقی تیم پاس تهران را بنیان‌گذاری کرده‌است. او که خود عضو شهربانی بود، به مدت نه سال مربی تیم پاس بود و بازیکنانی چون حسن حبیبی، حشمت
مربی تیم پاس بود و بازیکنانی چون حسن حبیبی، حشمت مهاجرانی، فرامرز ظلی، محمد رنجبر، محمودیاوری، همایون شاهرخی، مهدی مناجاتی و اصغر شرفی از شاگردان او در این تیم بودند که بعدها خود از مربیان طراز اول ایران شدند. اسداللهی نزدیک به چهار دهه نویسنده و مفسر ورزشی مجله "کیهان ورزشی" بود. نوشته‌های او با امضای د. اسداللهی با نثری متفاوت بخش ثابت این مجله ورزشی بود. او همراه کسانی چون عطا بهمنش، کاظم گیلان‌پور، ناصر مجرد، حسین دستگاه، پرویز زاهدی، بیژن رفیعی، صدرالدین الهی، محمودولی‌زاده و مهدی دری از پیشگامان
الهی، محمودولی‌زاده و مهدی دری از پیشگامان کیهان ورزشی بود. در اوایل دهه ۱۳۷۰ شمسی وی به عنوان کارشناس فوتبال در هنگام پخش بازی‌ها در تلویزیون ایران به تفسیر بازی‌ها به ویژه در مسابقات جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ می‌پرداخته‌است. کتاب دو جلدی د. اسداللهی دربارهٔ تاریخ جام جهانی، تنها کتاب ایرانی در این کتابخانه فیفا است. در مقدمه این کتاب سپ بلاتر، ٰرئیس سابق فیفا یادداشتی نوشته‌است و از اسداللهی با عنوان «کلنل اسد» نام برده‌است. منابع.
اسداللهی با عنوان «کلنل اسد» نام برده‌است. منابع. http://www.varzesh3.com/news/1369602/پیراهن-قرمز-ایران-کنار-پیراهن-آبی-زیدان!
جماعت ارمنیان پراکنده یا دیاسپورای ارمنی (و یا به ارمنی اسپیورکاهایوتیون սփյուռքահայություն و به انگلیسی Spiurkahayutiun) جوامع ارمنیِ ساکن در خارج از ارمنستان و قره‌باغ (جمهوری آرتساخ) را به‌وجود آورده‌است. جمعیت ارمنی ساکن در سراسر جهان حدود ۱۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود، اما تنها حدود ۳٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر آن‌ها در ارمنستان و حدود ۱۴۰٬۰۰۰ نفرشان نیز در قره‌باغ و حدود ۱۲۰٬۰۰۰ نفرشان هم در جاواختی ساکنند. جمعیت دیاسپورای ارمنی (با بیشترین میزان جمعیتش در روسیه، ایالات متحده، فرانسه، آرژانتین، اوکراین، لبنان،
ایالات متحده، فرانسه، آرژانتین، اوکراین، لبنان، سوریه، ایران و گرجستان) حدود هشت میلیون نفر تخمین زده می‌شود. کمتر از یک سوم جمعیت ارمنیان جهان در ارمنستان زندگی می‌کنند. تاریخ. در سدهٔ چهارم پیش از میلاد، جامعهٔ ارمنی خارج از ارمنستان بزرگ‌تر به این دلایل وجود داشت: تحصیل در مراکز فرهنگی بیزانس، جنگ محتمل‌الوقوع برای دفاع از مرزهای شرقی امپراتوری عثمانی و همچنین دفاع از مرزهای شرقی و شمالی امپراتوری بیزانس. به منظور جبران کاهش جمعیت بیزانس، ارامنه در آن مناطق اسکان داده شدند. تا سدهٔ یازدهم، مقامات
آن مناطق اسکان داده شدند. تا سدهٔ یازدهم، مقامات بیزانسی اغلب واحدهای نظامی بزرگ خود را هم از سرزمین سنتی ارمنستان و هم از جوامع تازه اسکان یافته تأمین می‌نمودند. علی‌رغم فاصلهٔ جدایی آن‌ها از ارمنستان و علی‌رغم اینکه آن‌ها پیروی خود را از شاخهٔ کلیسای حواری ارمنی قطع نمودند ولی روابط و پیوندهای خود با خانواده‌هایشان در ارمنستان را حفظ نمودند. چنان‌که کیلیکیه در طی سده‌های هفتم و هشتم از ساکنان ارمنی پر شد و آن‌ها در مواجهه با عرب‌ها و بیزانس به اجبار یا به اختیار در آنجا ساکن شدند. در طی سدهٔ یازدهم
یا به اختیار در آنجا ساکن شدند. در طی سدهٔ یازدهم ارمنستان دودمان باگراتونی به دست بیزانس سقوط کرده و سلجوقیان به آناتولی هجوم آوردند. در چنین محیط پر هرج و مرجی مهاجرت‌های بیشتری از ارمنستان به سمت کیلیکیه صورت گرفت که سرانجام منجر به تشکیل شاهزاده‌نشین ارمنی در منطقه و بنیانگذاری پادشاهی ارمنی کیلیکیه شد. پس از سقوط پادشاهی ممالیک و از دست دادن دولت ارمنی در ۱۳۷۵م حدود ۱۵۰٬۰۰۰ ارمنی این منطقه را ترک نموده و جوامع نو از آن‌ها در قبرس، بالکان و ایتالیا ساکن شدند. گرچه یک دیاسپورای ارمنی در طی عهد باستان و
شدند. گرچه یک دیاسپورای ارمنی در طی عهد باستان و سده‌های میانه به وجود آمد ولی تعداد آنان پس از مهاجرت‌ها از عثمانی، روسیه و قفقاز رشد نمود. دیاسپورای ارمنی به نحو چشمگیری در طی و پس از جنگ جهانی اول به خاطر نسل‌کشی صورت گرفته از سوی امپراتوری عثمانی رشد کرد. گر چه بسیاری از ارامنه در طی این قتل‌عام کشته شدند ولی برخی از آن‌ها موفق به فرار شده و در شهرهای گوناگون اروپا ساکن شدند نظیر شهرهای مسکو و سوچی در روسیه، اودسا و کیف و کریمه در اوکراین، تفلیس و باتومی در گرجستان، بوداپست در مجارستان، و ورشو و لودز
در گرجستان، بوداپست در مجارستان، و ورشو و لودز لهستان تعدادی هم به بالکان مهاجرت نمودند نظیر بلگراد در صربستان، بخارست در رومانی، پلوودیو و صوفیه در بلغارستان و زاگرب در کرواسی و آتن در یونان و شهرهای از خاورمیانه نظیر قاهره در مصر، حلب در سوریه و بیروت در لبنان. ناسازگاری‌های سیاسی و اجتماعی. در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ اتحاد شوروی سعی در توسعهٔ نفوذ خود در سراسر جهان و به ویژه خاورمیانه را داشت. حزب سوسیال دموکراتیک هنچاکیان از لحاظ عقیدتی به کمونیسم نزدیک بود و از اتحاد شوروی در بسط نفوذش در خاورمیانه حمایت
و از اتحاد شوروی در بسط نفوذش در خاورمیانه حمایت نمود پارتیزان‌های اگبو نیز به‌طور فرضی از لحاظ سیاسی خنثی بودند، نیز چون ارمنستان بخشی از اتحاد شوروی بود از آن حمایت می‌نمود. داشناکسیون علی‌رغم زمینهٔ سوسیالیستی یک حزب ملی‌گرا و معترض بود زیرا عقیدهٔ ارمنستان مستقل، آزاد و متحد را گسترش می‌داد. چنان‌که داشناکسیون سعی در حفظ پرچم، نشان ملی و سرود ملی ارمنستان مستقل میان سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ را حفظ و تبلیغ می‌نمود. مواضع دیگران به حمایت از ارمنستان شوروی نزدیک بود به عقیدهٔ آنان تنها جایی است که ارامنه در
بود به عقیدهٔ آنان تنها جایی است که ارامنه در آنجا می‌توانند به راحتی به عنوان ارمنی زندگی کنند. میان رهبران کلیسای حواری ارمنی نیز تعارض وجود داشت. ارامنه دارای دو حوزهٔ جاثلیقی بودند که یکی از آن‌ها در اچمیادزین ارمنستان بود و از سوی مقامات شوروی و در دیاسپورای ارمنی از سوی هنچاک‌ها، رامگاوارها و کمونیست‌های ارمنی مورد حمایت قرار می‌گرفت، در حالی که جاثلیق‌نشین دیگر در آنتیلیاس لبنان بود و از سوی داشناک‌ها حمایت می‌شد زیرا گمان می‌کردند که جاثلیق‌نشین اچمیادزین، ابزاری برای ترویج کمونیسم بود. در اوج‌گیری
ابزاری برای ترویج کمونیسم بود. در اوج‌گیری این تعارض در سال ۱۹۵۰ برخورد مسلحانه و همچنین اقدام به قتل و هتک حرمت‌ها میان نیروهای این دو رخ داد. این کشمکش‌ها در ۱۹۶۵ و کلیهٔ تعارضات عمده پایان یافته و احزاب در طی اعلامیه‌ای در طرح اقدام به برگزاری پنجاهمین سالگرد نسل‌کشی ارامنه با هم متحد شدند. آن‌ها همچنین به الغاء جنبه‌های تند و زننده میان خود به ویژه عمدتاً در رسانه‌های سیاسی و نظامی آن زمان توافق نمودند. در سال ۱۹۷۵ حتی روابط میان ارامنه نزدیک‌تر شد چنان‌که در طی جنگ داخلی لبنان در جهت پیمان بی‌طرفی
در طی جنگ داخلی لبنان در جهت پیمان بی‌طرفی مثبت، ناگزیر به وفادار ماندن به هم شدند تا بر نیروهای مخالف غلبه یافته و حتی‌الامکان ارامنه را به دور از تعارضات میان لبنانی‌ها نگاه دارند. ارامنه در غرب آسیا. پس از مهاجرت ارامنه از شرق آناتولی به سوریه، ارامنه دیاسپورا در اردوگاه‌های پناهندگان در لبنان، سوریه، مصر و سایر نقاط خاورمیانه (عراق و اردن و فلسطین) سکونت گزیدند. برخی به یونان و نقاط دورتر مهاجرت کردند ولی چنان‌که وضعیت مالی پناهندگان ارمنی نشان داد این اردوگاه‌ها مبدل به شهرستان‌ها و این شهرستان‌ها به
اردوگاه‌ها مبدل به شهرستان‌ها و این شهرستان‌ها به شهرها تبدیل شدند. این امر دلیل اسکان ارامنه در مناطقی از لبنان نظیر برج حمود و عنجر شد. در آن زمان ارامنه خود را از طریق ساختن کلیساها، مدارس، مراکز اجتماعی، انجمن‌های فرهنگی، هنرها، کلوب‌های ورزشی و غیره سازمان‌دهی نمودند. احزاب گوناگون سیاسی و اتحادیه‌های نیکوکاری نظیر فدراسیون انقلابی ارمنی حزب سوسیال دموکرات هنچاکیان، حزب لیبرال دموکرات رامگاوار و اتحادیهٔ کل نیکوکاران ارمنی که هر جا که جمعیت قابل ملاحظه‌ای از ارامنه دیده می‌شد در آنجا بنیانگذاری
ملاحظه‌ای از ارامنه دیده می‌شد در آنجا بنیانگذاری می‌شدند. متعاقب توسعهٔ پان‌عربیسم در مصر و سوریه و جنگ داخلی لبنان ده‌ها هزار تن از ارامنه از خاورمیانه به اروپا، آمریکا، کانادا و استرالیا مهاجرت نمودند. جامعهٔ ارمنی در عراق پی از تهاجم آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ به‌تدریج کوچک‌تر شد و تعداد پراکنده‌ای از ارامنه هم در شرق آسیا سکونت دارند. ارامنه حضور مهمی را در محلهٔ ارمنی‌نشین بیت‌المقدس دارند و فلسطین دارای یک جامعهٔ کوچک ارمنی است. قبرس دارای یک جامعهٔ کوچک اما فعال ارمنی است به ویژه در قسمت جنوبی
کوچک اما فعال ارمنی است به ویژه در قسمت جنوبی جزیره که اکثریت جمعیت را یونانیان قبرس و مسیحیان ارتدکس تشکیل می‌دهند و برای جامعهٔ ارمنی در مجلس قبرس کرسی نمایندگی در نظر گرفته شده‌است. منطقهٔ خلیج فارس دارای جوامع کوچک ارمنی است که از سایر کشورهای عرب برای کار و تجارت به این کشورها آمده‌اند. کشورهایی نیز دارای تعدادی ارمنی هستند نظیر کویت، امارات متحدهٔ عربی، قطر، بحرین و عربستان سعودی. ارامنه در اروپا و آمریکا. ارامنه از زمان سدهٔ چهاردهم در اروپای شرقی دارای حضوری مهم و تاریخی بوده‌اند. از مرکز اولیه در
حضوری مهم و تاریخی بوده‌اند. از مرکز اولیه در سرزمین‌های پیشین مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی آغاز شده و مهاجرت‌هایی از امپراتوری روسیه و اتحاد شوروی پیشین به آن پیوست. جامعهٔ ارمنی جزء لاینفکی از کشورهایی چون لهستان، روسیه، اوکراین، جمهوری چک و لیتوانی است. صدها هزار نفر از ارامنه نیز در غرب اروپا نظیر فرانسه، آلمان، ایتالیا، انگلیس و هلند و از اوایل سال ۱۹۸۰ در آمریکای شمالی و جنوبی ساکنند. جوامع ارمنی در ایالات متحده و کانادا به نحو چشمگیری جوان‌تر هستند. این دو کشور، اوج مهاجرت‌ها از خاورمیانه بر اثر
این دو کشور، اوج مهاجرت‌ها از خاورمیانه بر اثر عواملی چون پان عربیسم در مصر و جنگ داخلی لبنان را به خود گرفتند. کشورهای آمریکای شمالی، شاهد میزان قابل توجهی از مهاجرت‌ها در پس از سقوط اتحاد شوروی و در نتیجه اوضاع اقتصادی در ارمنستان بودند. در آمریکای لاتین در کل منطقه، جوامع فعال ارمنی به چشم می‌خورد. آرژانتین و برزیل و به میزان کمتری اروگوئه جوامع وسیعی از ارامنه را در بر می‌گیرند و گفته می‌شود که حدود ۱۰٬۰۰۰ ارمنی هم در مکزیک ساکنند. ارامنه در زمان شوروی. جوامع مهمی از ارامنه همچنین در شرق دور روسیه و
جوامع مهمی از ارامنه همچنین در شرق دور روسیه و نیز آسیای مرکزی وجود دارد. برخی از این گروه‌ها از سوی مقامات تزاری و مقامات شوروی به سکونت در این مکان‌ها تشویق شده‌اند. برخی هم در زمان شوروی به اجبار و بر اساس سیاست‌های تبعید استالینی به این مناطق آورده شده‌اند. ارامنه در آسیا و شرق دور. جوامع ارمنی را در قارهٔ آسیا نیز می‌توان یافت. برخی از این جوامع دارای تاریخ بسیار طولانی هستند که به سده‌ها پیش بازمی‌گردد. جوامع ارمنی در شرق آسیا در کشورهای هندوستان و پاکستان و در شرق دور در مالزی، سنگاپور، تایلند، برمه
و در شرق دور در مالزی، سنگاپور، تایلند، برمه (میانمار) و هنگ کنگ ساکنند. تشکیل جوامع ارمنی حتی تا چین و ژاپن و فیلیپین پیش رفت اما فرهنگ ارمنی در این کشورها دیده نمی‌شود. ارامنه در آفریقا. در قارهٔ آفریقا ارامنه حضور بسیار قابل توجهی را در کشورهای سودان و اتیوپی حفظ نموده و چندین سده در این دو کشور زندگی کرده‌اند. آن‌ها همچنین در آفریقای جنوبی ساکنند. ارامنه در اقیانوسیه. جمعیت زیادی از ارامنه که بین ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود در استرالیا ساکنند که عمدتاً شامل ارامنه مهاجر از خاورمیانه و ارمنستان
عمدتاً شامل ارامنه مهاجر از خاورمیانه و ارمنستان می‌باشند. جمعیت کوچک‌تری از ارامنه هم در نیوزلند ساکنند.
خانهٔ امن یا شلتر یا "سرپناه"، مکانی است که عمدتاً نه با هدفِ سکونت، بلکه به منظورِ پناه گرفتن با اهدافِ محرمانه استفاده می‌شود. گاهی نیز برای پناه گرفتن افراد از عواملی که برای آنها خطرساز هستند مانند خشونت خانگی، مزاحمان، اسکانِ موقتِ شاهدان یا فرار از دست قانون استفاده می‌شود. خانه امن در لایحه تأمین امنیت زنان در ایران نیز اشاره شده که مفهومِ آن کاملاً با مفهوم شلتر یا سرپناه در غرب متفاوت است. از سوی دیگر، خانه یا آپارتمان‌هایی که توسط سرویس‌های مخفی اجاره می‌شوند، در صورتی که هدف آنها مشاهده و رصدِ
اجاره می‌شوند، در صورتی که هدف آنها مشاهده و رصدِ مظنونین یا محل‌هایی برای عملیات ویژه باشد نیز به این عنوان خوانده می‌شوند.
خانه امن در ایران، مکانی برای محافظت و حمایتِ موقت از زنانی است که از خشونت خانگی یا خشونتِ شریکِ زندگی فرار می‌کنند. همچنین ممکن است در موارد زیر به کار رود:
کمیته‌های حسابرسی، از هنگام شکل یافتن خود در اوایل دهه ۱۹۴۰ تا کنون، نقش مهمی در راهبری شرکت‌های سهامی داشته‌اند؛ و اهمیت کمک‌هایی که کرده‌اند، در سال‌های اخیر مشهود تر است. کمیته‌های حسابرسی را محافظان سازمانی می‌دانند که؛ برای صادقانه بودن وضعیت مالی شرکت‌های سهامی عام، اطمینان بخشی می‌کنند. از دیدگاه قانون، سازمان‌های دولتی این قدرت را دارند که برای صادر کنندگان اوراق بهادار، یعنی بازارهای سهام، مقرراتی را وضع کنند و کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC)، در تأسیس و نظارت بر کمیته حسابرسی شرکت‌های
(SEC)، در تأسیس و نظارت بر کمیته حسابرسی شرکت‌های سهامی عام، از آغاز شکل‌گیری آنها، مشارکتی مؤثر داشته‌است. هر چند، بازارهای سهام، خود به عنوان مؤسساتی خود کنترلی Self- Regulatory، در شکل گرفتن جزئیات مقرراتی که SEC اجبار کرده بود و کمیته‌های حسابرسی نیز باید از آن‌ها پیروی می‌کردند، نقش مؤثری داشته‌اند، با این حال، صرفنظر از آن الزامات قانونی و مقرراتی، مجموعه‌ای از بهترین اقدامات که حاصل تلاش مشترک رهبران حرفه‌هایی، نظیر حقوق، سرمایه‌گذاری، و حسابرسی بودند نیز بسیار اثربخش بودند. حرفه حسابداری عمومی از
نیز بسیار اثربخش بودند. حرفه حسابداری عمومی از طریق انجمن حسابداران خبره آمریکا AICPA نیز فعالیت‌های حمایتی طولانی از نیاز به نقش پراهمیت کمیته‌های حسابرسی داشته‌است. به دلیل شدت تأکیدهای اعمال شده بر راهبری شرکت‌های سهامی در هزاره قبلی به ویژه آن شرکتهایی که توسط عموم در آن‌ها سرمایه‌گذاری شده بود، کمیته‌های حسابرسی در بسیاری از سازمان‌های غیرانتفاعی وضعیت ویژه‌ای یافته و توجهات بیشتری را به خود جلب نموده‌اند و نفوذ تأثیر آن‌ها در سازمان‌ها با این روند مطابق بوده‌است. رویدادهای ابتدایی. بازار بورس نیویورک
بوده‌است. رویدادهای ابتدایی. بازار بورس نیویورک بازار بورس نیویورک در اوایل سال ۱۹۴۰ پیشنهاد تشکیل کمیته‌های حسابرسی از اعضای غیر موظف یا مستقل هیئت مدیره را به SEC دارد و SEC نیز با آن موافقت نمود. در آن زمان مسئولیت‌های پیش‌بینی شده برای کمیته‌های حسابرسی بسیار اندک بوده و اساساً محدود به انتصابات و بکارگیری حسابرسان بیرونی (مستقل) و هماهنگ نمودن برخی از اقدامات کار حسابرسی آن‌ها می‌شد. انجمن حسابداران خبره آمریکا AICPA نیز در بحث‌های نیاز به کمیته‌های حسابرسی فعال بود و در سال ۱۹۶۷ با انتشار یک بیانیه
فعال بود و در سال ۱۹۶۷ با انتشار یک بیانیه عمومی توصیه کرد که شرکت‌های سهامی عام کمیته‌های حسابرسی متشکل از اعضای هیئت مدیره بیرونی (غیر موظف) تشکیل دهند. در سال ۱۹۷۴، SEC الزام کرد که شرکت‌های سهامی عام در آن زمان در بیانیه نمایندگی خود، وجود و ترکیب کمیته‌های حسابرسی را افشاء نمایند. بازار بورس نیویورک (NYSE) تقریباً در همان زمان پیش‌نویسی صادر کرد که به صورت اکید توصیه تشکیل کمیته‌های حسابرسی را برای تمامی شرکت‌های پذیرفته شده داده بود. در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی چندین رویداد باعث فراگیر شدن این بحث شد،
میلادی چندین رویداد باعث فراگیر شدن این بحث شد، هیآت مختص کمیته‌های حسابرسی AICPA حمایت پیشین خود از تأسیس کمیته‌های حسابرسی که اعضای آن تماماً از اعضای هیئت مدیره مستقل باشند را مجدداً مطرح نمود. در اواخر سال ۱۹۷۷ بازار بورس نیویورک(NYSE) فهرستی از الزاماتی که در آن همه شرکت‌های پذیرفته شده در بورس موظف به تشکیل یک کمیته حسابرسی متشکل از اعضای هیئت مدیره مستقل و غیر موظف، شدند را منتشر نمود تا این شرکت‌ها بتوانند جزء شرکت‌های پذیرفته شده در بورس باقی بمانند. SEC در تکمیل این طرح نقش بسیار مهمی ایفا کرد.
SEC در تکمیل این طرح نقش بسیار مهمی ایفا کرد. در سال 1978,(NYSE) الزامات جداگانه‌ای را برای اعضای کمیته حسابرسی منتشر نمود. کمیته‌های حسابرسی باید صرفاً از اعضای هیئت مدیره‌ای تشکیل می‌شد که مستقل از مدیریت بوده و فاقد هر گونه ارتباطی که بتواند قضاوت در مستقل بودن آنهارا به عنوان اعضای کمیته حسابرسی، خدشه دار نماید، باشند. تقریباً در همان دوران، بازار بورس آمریکا ASE توصیه‌ای غیر اجباری به تمامی شرکت‌های پذیرفته شده خود کرد که تمام آن‌ها نسبت به تشکیل کمیته حسابرسی اقدام نمایند. بازار بورس انجمن ملی مبادله
حسابرسی اقدام نمایند. بازار بورس انجمن ملی مبادله کنندگان اوراق بهادار نزدک نیز در سال ۱۹۸۹الزاماتی برای کمیته حسابرسی تعیین نمود. باید توجه کرد که در دهه ۱۹۷۰ نفوذ و تأثیر اعضای غیر موظف یا مستقل هیئت مدیره اساسآ کمتر از آن چیزی که در سال‌های اخیر شاهد آن هستیم، بود. این ایده که کارکرد اصلی هیئت مدیره ایجاد منافع برای مالکان سهام می‌باشد، حاکم نبود؛ بنابراین اعضای کمیته حسابرسی احتمالاً صرفآ اعضای مستقل هیئت مدیره بودند. در بسیاری از نمونه‌ها حتی کل استقلال کمیته حسابرسی از مدیریت، بیشتر شبیه یک هدف بود
کمیته حسابرسی از مدیریت، بیشتر شبیه یک هدف بود تا واقعیت. در سال ۱۹۷۸ حمایت دیرهنگامی از مفهوم کمیته حسابرسی در شرکت‌های سهامی عام توسط حرفه حقوق و به واسطه کتاب راهنمای اعضای هیئت مدیره شرکت‌های سهامی (Corporate director's Guide book) که به وسیله انجمن حقوق دانان آمریکا ABA منتشر گردیده، به عمل آمد. دو سال بعد کمیته قوانین شرکت‌های سهامی انجمن حقوقدانان ABA توصیه‌های ویژه‌ای را برای عضویت، مسئولیت‌ها و تعهدات احتمالی کمیته‌های حسابرسی و اعضای آن منتشر نمود. قوانین و مقررات SEC و مؤسسات بخش خصوصی. SEC به
قوانین و مقررات SEC و مؤسسات بخش خصوصی. SEC به حمایت خود از کمیته‌های مستقل حسابرسی در طی دهه ۱۹۷۰ میلادی ادامه داد و از موضوعات مرتبط به پاسخگویی شرکتی و همچنین کفایت کنترل‌های داخلی در شرکت‌های سهامی آمریکا و پشتیبانی کرد. SEC «اهمیت اینکه یک کمیته حسابرسی مستقل در کارکرد مناسب شرکت‌های سهامی مؤثر است را مورد تأکید قرار داد.» طبق قوانین اوراق بهادار تعریف فعلی کمیته حسابرسی به این شکل می‌باشد: در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، تلاش‌هایی انجام شد تا افشای بیشتر کفایت کنترل‌های داخلی و عملکرد کمیته حسابرسی را
کفایت کنترل‌های داخلی و عملکرد کمیته حسابرسی را الزام کنند لیکن در جذب حمایت عمومی ناکام ماند. تلاش نهایی و مهمتر، مدیریت را الزام کرد تا نسبت به افشای ارزیابی و گزارش اثربخشی سیستم‌های کنترل داخلی و همچنین واکنش‌های مدیریت به توصیه‌های کنترل‌های داخلی که توسط حسابرسان داخلی و حسابرسان بیرونی انجام شده بودند برای عموم اقدام نماید. تشکیل «کمیسیون گزارشگری متقلبانه» در سال ۱۹۸۵ که همچنین همنام رئیس هیئت مدیره آن به کمیسیون «تردوی» معروف گردید، باعث گردید که توجه استفاده کنندگان، تهیه کنندگان، حسابرسان و
که توجه استفاده کنندگان، تهیه کنندگان، حسابرسان و قانونگذاران صورتهای مالی و عموم مردم به کمیته‌های حسابرسی جلب گردد. گزارش «تردوی» نشان داد که چگونه کمیته حسابرسی می‌توانست از گزارشگری متقلبانه صورتهای مالی جلوگیری یا آن را شناسایی نماید و حاوی ۱۱ توصیه ویژه دربارهٔ چگونگی تشکیل و وظایف آن از جمله توصیه‌هایی که دربارهٔ ارزیابی مدیریت از کنترل‌های داخلی بود. توصیه‌های تردوی شامل موضوعاتی نظیر این بود که کمیته حسابرسی باید: رهنمودهای دیگری به غیر از گزارش «تردوی»، حاوی توصیه‌های زیر بودند که کمیته‌های
«تردوی»، حاوی توصیه‌های زیر بودند که کمیته‌های حسابرسی باید: طبق توصیه‌های کمیسیون تردوی در سال ۱۹۸۹ بازار بورس (Nasdaq) شرکت‌های پذیرفته شده خود را الزام کرد که تا نسبت به تعیین و حفظ کمیته‌های حسابرسی با اکثریت اعضای مستقل آن، اقدام نمایند. پس از چندین سال بحث و توجه، انجمن حقوق آمریکا، سازمانی متشکل از قضات، وکلا و دانشگاه‌های حقوق، در سال ۱۹۹۲ «اصول حاکمیت شرکتی، تحلیل‌ها و توصیه ها» را مورد پذیرش قرارداد اما در سال ۱۹۹۴ آن را منتشر کرد. این مجموعه دو جلدی شامل توصیه‌هایی در وظایف اعضای هیئت مدیره به
جلدی شامل توصیه‌هایی در وظایف اعضای هیئت مدیره به عنوان یک مجموعه بود. در سال ۱۹۹۶ با تصمیم دادگاهی در ایالت دلاویر اصل زیر تصویب رسید: «تعهدات یک عضو هیأت مدیره شامل وظیفه وی اطمینان بخشی به اینکه سیستم گزارشگری و اطلاعاتی شرکت، که هیأت مدیره در آن مشارکت کافی دارد، برقرار بوده و کوتاهی در اجرای آن تحت برخی شرایط، ممکن است حداقل در تئوری باعث تعهد اعضای هیأت مدیره برای جبران خسارت‌های ناشی از عدم رعایت استانداردهای قانونی کاربردی، گردد.» این تصمیم به این دلیل که کمیته‌های حسابرسی معمولاً بر جمع‌آوری
این دلیل که کمیته‌های حسابرسی معمولاً بر جمع‌آوری اطلاعات سازمان و کارکرد افشای اطلاعاتی نظیر ارتباطات با حسابرسان داخلی و حسابرسان بیرونی، نظارت و سرپرستی دارند، از جمله مهم‌ترین وظایف بود. مقررات ناشی از تخلفات بانکی. یکی از اجبارهای اعمال شده برای توسعه کمیته‌های حسابرسی به دلیل تخلفات بانکی در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی بود. مطالعه انجام شده توسط اداره حسابداری عمومی آمریکا دیوان محاسبات (آمریکا) در مشکلات و کوتاهی‌های بانکی، نشان داد که کمیته‌های حسابرسی حتی بزرگترین بانک‌ها نیز به اندازه کافی استقلال