payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که سالخورده بیمار در منزل به سر می‌برد تجلیل به عمل آوردند. در ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ نیز مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان به عیادت وی رفت. حسین علیزاده نیز دربارهٔ دیدار با فتانه ولیدی خواننده کرد زبان مقیم کردستان گفته بود: در سفرهایی که برای اجراهای کنسرت به شهرهای مختلف دارم برای ادای احترام به دیدار هنرمندان کهنسال موسیقی آن منطقه می‌روم که در اجرای کردستان به دیدن فتانه ولیدی خواننده کرد زبان رفتم. این خانم خواننده از بهترین آوازخوان‌های موسیقی کردی است که با حسن کامکار کار کرده و در گذشته در برنامه کودک
با حسن کامکار کار کرده و در گذشته در برنامه کودک رادیو ایران همخوانی می‌کرده است. زندگی هنری این خواننده بسیار عجیب است و در این سفر متوجه شدم که بهمن قبادی داستان فیلم نیوه مانگ را براساس زندگی فتانه ولیدی ساخته است. متأسفانه حال جسمی این خانم خواننده خوب نیست و احتیاج به مداوا دارد. درگذشت. فتانه ولیدی ۳ مهر ۱۴۰۳ در سن ۷۱ سالگی در سنندج درگذشت. پیکر او ۶ مهر پس از تشییع بر دوش زنان و همراه با نواختنِ دف، در سنندج به خاک سپرده شد. از جمله ترانه‌هایی که فتانه ولیدی در زمان فعالیت هنری خود اجرا کرد، می‌توان
ولیدی در زمان فعالیت هنری خود اجرا کرد، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
دی‌آی‌آ شرکت خرده‌فروشی اسپانیایی است، که مالک شبکه گسترده‌ای از سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای در سرتاسر اروپا و آمریکای جنوبی می‌باشد. شرکت دی‌آی‌آ در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد و در سال ۲۰۱۲ تعداد فروشگاه‌های آن در کشورهای مختلف جهان بیش از ۶٫۹۱۴ شعبه اعلام شد. این شرکت در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان سومین شرکت فرانشیز در بخش مواد غذایی شناخته شد..
در بوم‌شناسی، اصل طرد رقابتی که با نام قانون طرد رقابتی گاوس یا قانون گاوس نیز شناخته می‌شود اصلی در اشاره به دو گونه زیستی است که به دلیل استفاده از منابع غذایی مشترک نمی‌توانند همزیستی دائمی و مناسبی را داشته باشند؛ در این‌صورت، حتی با وجود ثابت ماندن سایر عوامل زیست‌محیطی، هنگامی‌که یکی از گونه‌ها حتی کوچک‌ترین مزیت و برتری را نسبت به گونهٔ دیگری داشته باشد، در دراز مدت تسلط خود را بر منابع مشترک افزایش داده و بر گونهٔ دیگر غلبه می‌کند. این رخداد ممکن است باعث انقراض گونهٔ مغلوب یا یک تغییر تکاملی و
است باعث انقراض گونهٔ مغلوب یا یک تغییر تکاملی و رفتاری به سمت کنامی دیگر شود.
اسپئوسیپوس (به یونانی: Σπεύσιππος؛ ۴۰۸ تا ۳۳۹/۸ پیش از میلاد) از فیلسوفان یونان باستان بود. اسپئوسیپوس خواهرزادهٔ افلاطون بود و پس از مرگ وی، ریاست آکادمی را بر عهده گرفت. او به مدت ۸ سال این سمت را حفظ کرد اما در نهایت سکته کرد و صندلی ریاست را به کسنوکراتس تحویل داد. با وجود آنکه او جانشین افلاطون در آکادمی بود، اما مکرراً از آموزه‌های افلاطون فاصله می‌گرفت. او نظریهٔ مُثُل افلاطون را رد کرد و در حالی که افلاطون خیر را اصل غایی بر می‌شمرد، اسپئوسیپوس آن را تنها اصلی ثانویه می‌دانست. همچنین او عقیده داشت
تنها اصلی ثانویه می‌دانست. همچنین او عقیده داشت که محال است بدون دانستن تمامی تفاوت‌های یک شیء با تمامی اشیاء دیگر، معلومات کافی دربارهٔ آن شیء به دست آورد.همچنین برخلاف ارسطو معتقد بود که همه لذات شر هستند اولین دائرةالمعارف شناخته‌شده توسط اسپئوسیپوس، حدود ۳۷۰ قبل از میلاد در آتن گردآوری و تدوین شده است.
بیلیک دوزو () از ناحیه‌های قسمت اروپایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته‌است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۲۲۹٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد. ساختار اداری. بیلیک دوزو از ۱۰ محله زیر تشکیل می‌شود: عدنان قهوه‌چی Adnan Kahveci باریش Barış بیوک‌شهر Büyükşehir جمهوریت Cumhuriyet دره‌آغزی Dereağzı گورپینار Gürpınar قاواقلی Kavaklı مرمره Marmara ساحل Sahil یعقوب‌لو Yakuplu
نریمان حسن‌زاده (متولد ۱۹۳۱ قره بولاغ، قازاخ) از نویسندگان و شاعران معاصر آذربایجانی به‌شمار می‌رود. زندگی. نریمان حسن‌زاده در سال ۱۹۳۱ در قزاق زاده شد، وی تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش و گنجه گذراند، سپس جهت آموزش متوسطه و دانشگاهی راهی مسکو شد و ادامه تحصیلاتش را در رشته ادبیات دانشگاه ماکسیم گورکی به پایان رسانید. آثار. نریمان حسن‌زاده ۲۴ جلد کتاب را به رشته تحریر و چاپ درآورد. آثار وی علاوه بر آذربایجان، در میان علاقه‌مندان ادبیات روسیه نیز مشهور بود تا جایی که به زبان‌های آلمانی، هندی،
مشهور بود تا جایی که به زبان‌های آلمانی، هندی، انگلیسی، اسپانیایی نیز چاپ شده‌است. الهام علی‌اف رئیس جمهور جمهوری آذربایجان در آوریل ۲۰۱۱ از نریمان حسن‌زاده به سبب فعالیت‌هایش در حوزه ادبی تقدیر کرد. برخی از آثار مشهور نریمان حسین‌زاده:
خانواده والتون ثروتمندترین خانواده جهان است و بخش اعظم از ثروت خود را، از طریق شرکت خرده‌فروشی وال‌مارت، که توسط سام والتون، در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد، کسب نموده‌اند. امروزه وال‌مارت به‌عنوان بزرگترین شرکت جهان شناخته می‌شود. مشهورترین افراد خانواده والتون، پنج نفر می‌باشند، که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ در فهرست فوربز ۴۰۰ از ثروتمندترین افراد جهان، همواره در جایگاه ۱۰ نفر اول، قرار داشتند. در سال ۲۰۲۴ به‌دلیل رشد چشمگیر ارزش سهام این شرکت به بالاترین میزان ثروت خود دست یافته‌اند. این پنج نفر عبارتند از : به این فهرست،
یافته‌اند. این پنج نفر عبارتند از : به این فهرست، باید نام کریستی والتون بیوه جان تی. والتون را نیز اضافه نمود. در سال ۲۰۰۵ در پی حادثه سقوط هواپیمای شخصی جان والتون و درگذشت او، تمامی ثروتش به کریستی رسید. در مجموع والتون‌ها، کنترل بیش از ۴۸٪ درصد از سهام شرکت وال‌مارت را؛ به ارزش ۱۱۵٫۷ میلیارد دلار (مارس ۲۰۱۳) در اختیار دارند، که بر پایه آن، به‌عنوان ثروتمندترین خانواده جهان، به‌شمار می‌آیند. دارایی‌ها. در ماه مارس سال ۲۰۱۳ میزان دارایی‌های هر یک از اعضای اصلی خانواده والتون توسط مجله فوربز منتشر شد، که
اصلی خانواده والتون توسط مجله فوربز منتشر شد، که به‌صورت زیر می‌باشد.
بزرگ‌گوش‌ها نام سردهای از پستانداران کیسه‌دار در تیره ماهیچه‌کیسه‌ایان است. به اعضای این سرده بیلبی گفته می‌شود که شامل دو گونه بزرگ‌گوش بزرگ و بزرگ‌گوش کوچک می‌شوند. بزرگ‌گوش کوچک برای واپسین بار در دهه ۱۹۵۰ دیده شد و پس از آن منقرض اعلام شد. امروزه تنها گونهٔ باقی‌مانده از این سرده (بزرگ‌گوش بزرگ) در استرالیای غربی، قلمرو شمالی، و ناحیه کوئینزلند یافت می‌شود. واژه‌شناسی. نام "بیلبی" وام‌واژهای برگرفته از زبان یووالارای بومیان شمال نیو ساوث ویلز است. در این زبان، بیلبی به معنای «موش بینی‌دراز» است.
در این زبان، بیلبی به معنای «موش بینی‌دراز» است. گونه‌ها. دو گونه بزرگ‌گوش تا پایان سده نوزدهم میلادی در استرالیا وجود داشتند. از میان این دو، امروزه تنها یکی به زندگی ادامه می‌دهد:
شکست‌ناپذیر کتابی است نوشتهٔ استانیسلاو لم در سبک علمی تخیلی سخت و از آثار مهم او تلقی می‌شود و به حوادثی می‌پردازد که بر روی سیاره‌ای ناشناخته برای خدمهٔ یک فضاناو زمینی به نام شکست‌ناپذیر رخ می‌دهد. داستان. فضاناوی به نام شکست‌ناپذیر، بر روی سیاره‌ی رِجیس سه فرود می‌آید تا در مورد گم شدن فضاناوی دیگر به نام کرکس یا کوُندوُر تحقیق کند. اما سرنشینان شکست‌ناپذیر با گونه‌ای جدید از حیات روبه‌رو می‌شوند که بر اثر تکامل ماشین‌های خود-همانندساز به وجود آمده است. شواهد نشان می‌دهد گونه‌های دیگری هم از این حیات
شواهد نشان می‌دهد گونه‌های دیگری هم از این حیات مصنوعی وجود داشته، اما در حال حاضر تنها یک گونه از آن‌ها باقی مانده: ماشین‌هایی بسیار ریز و حشره‌مانند که هر کدام به تنهایی هیچ خطری ندارند، اما زمانی که به صورت توده دربیایند و احساس خطر کنند متجاوز را با حمله با نوعی تداخل امواج الکترومغناطیسی شکست می‌دهند. چنین حمله‌ای به انسان باعث می‌شود انسان حافظهٔ خود را به طور کامل از دست بدهد، به طوری که هیچ تفاوتی با نوزاد نداشته باشد. خدمهٔ شکست‌ناپذیر که از دیدن این موجودات و بلایی که بر سر خدمهٔ کرکس آورده‌اند
این موجودات و بلایی که بر سر خدمهٔ کرکس آورده‌اند خشمگین شده‌اند می‌کوشند که این موجودات را نابود کنند، اما کم‌کم به بیهودگی عمل خود پی می‌برند. مباحث کتاب. این رمان، روابط میان گونه‌های مختلف حیات و حوزه‌های آن‌ها و جایگاه آن‌ها را در عالم بررسی می‌کند. و شاید بتوان از آن، این برداشت را کرد که تکامل حتماً به غلبهٔ گونه‌دارای هوش برتر نمی‌انجامد. ترجمهٔ کتاب در فارسی. این کتاب در سال ۱۳۷۸ با ترجمهٔ پیمان اسماعیلیان و توسط نشر افق به فارسی منتشر شد. شاید ایراد بزرگی که به این ترجمه بتوان گرفت این باشد که از
بزرگی که به این ترجمه بتوان گرفت این باشد که از روی ترجمهٔ انگلیسی کتاب انجام گرفته که خود آن نیز از روی ترجمهٔ آلمانی از متن لهستانی بوده. در نتیجه بسیاری از ظرائف زبانی و سَبک استانیسلاو لم بی‌تردید در این میان فدا شده است.
تا به حال کمیک استریپهای زیادی از سری ایندیانا جونز منتشر شده‌است که این کتاب‌ها ابتدا توسط مارول کامیکس انتشار می‌یافت ولی پس از مدتی حق انتشار کمیک استریپ‌های ایندیانا جونز به شرکت دارک هورس کامیکس واگذار شد. کمیک استریپ‌های اولیه ایندیانا جونز که توسط مارول انتشار می‌یافت، بر اساس فیلم‌های سینمایی ساخته شده بود ولی کمیک‌هایی که دارک هرس به انتشار رساند بیشتر از روی بازی‌های ایندیانا جونز و همین‌طور از روی سریال‌های این مرد ماجراجو بود. شرکت مارول در سال ۱۹۹۳ عنوان The Further Adventures of Indiana Jones
عنوان The Further Adventures of Indiana Jones را به چاپ رساند که در اصل اولین ماجراجویی رسمی این شخصیت محبوب بود. دوره مارول. در سال ۱۹۸۱ شرکت مارول در ۳جلد یکی از ماجراهای ایندیاناجونز را به تصویر کشید که این مجموعه اقتباسی از Raiders of the Lost Ark بود (این فیلم ۲۰ میلیون دلار فروش داشت و یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های ایندیانا جونز بود) و از ژانویه ۱۹۸۳ مارول کمیک استریپی دیگر از این شخصیت را شروع به طراحی کرد که در انتها ۳۴ جلد و به صورت ماهیانه چاپ شد. این عنوان تا مارس ۱۹۸۶ در حال انتشار بود. دوره دارک
عنوان تا مارس ۱۹۸۶ در حال انتشار بود. دوره دارک هورس. بعد از گرفتن حق انتشار کمیک‌های ایندیانا جونز توسط دارک هورس، این شرکت ابتدا یک عنوان ۴ جلدی که به صورت ماهیانه چاپ می‌شد، اقتباسی از بازی رایانه‌ای Indiana Jones and the Fate of Atlantis را چاپ کرد. سپس از اکتبر ۱۹۹۲ تا ژانویه ۱۹۹۳ کمیک استریپ معبد دریای شیطان را نیز به چاپ رساند. این شرکت از دسامبر ۱۹۹۳ تا آوریل ۱۹۹۴ کمیک استریپ «ایندیاناجونز: تندر در مشرق زمین» را در ۶ جلد به انتشار رساند که فروش فوق‌العاده‌ای داشت. سپس در فوریه تا می همان سال کمیک
داشت. سپس در فوریه تا می همان سال کمیک استریپ Indiana Jones and the Arms of Gold را در چهار جلد منتشر نمود. این کمیک استریپ توسط لی مارس نوشته شده بود و طراح آن لئو دورانونا بود. همین‌طور تا انتهای سال ۱۹۹۶ دارک هورس توانست ۴ سری از مجموعه کمیک‌های ایندیانا جونز را نیز به چاپ برساند. در همان زمان سریالی بر اساس شخصیت انیاناجونز نیز ساخته شد که در طی یک سال نمایش داده شد، سپس شرکت دارک هورس کمیک استریپی بر اساس آن سریال به چاپ رساند که در هر شماره به بازگویی داستان یک اپیزود از سریال پرداخت. فروش این سری از
داستان یک اپیزود از سریال پرداخت. فروش این سری از کمیک استریپ‌ها بسیار کم بود و بعد از مدتی شماره‌های این کمیک استریپ جمع‌آوری شد ولی در ژوئن ۲۰۰۸ دوباره به چاپ رسید. بعد مدتی شرکت دارک هورس به سراغ این شخصیت محبوب و قدیمی رفت و اقتباسی از ایندیانا جونز و پادشاهی جمجمه کریستال نوشته شده توسط جان جکسون میلر و طراحی شده توسط لوقا راس بود. این مجموعه در می ۲۰۰۸ چاپ آن آغاز شد و هنوز در حال چاپ می‌باشد.
کانستنس الین تریمر ویلیس، نویسندهٔ آمریکایی سبک علمی-تخیلی است. ویلیس تا کنون ده جایزهٔ هوگو و هفت جایزهٔ نبیولا را، در کنار بسیاری جوایز ادبی دیگر، در کارنامهٔ خود دارد. او به تازگی جایزهٔ هوگو را، به خاطر کتاب همه روی زمین نشسته‌اند (آگوست ۲۰۰۸) گرفت. ویلیس که دانش‌آموختهٔ دانشگاه کلورادوی شمالی است، به همراه همسرش، یک استاد فیزیک از همان دانشگاه، در گریلی کلورادو زندگی می‌کند. در سال ۲۰۰۹، نام ویلیس در فهرست موزهٔ علمی تخیلی و تالار مشاهیر علمی تخیلی آن سال قرار گرفت. ویلیس به نثر روان و شخصیت‌های
آن سال قرار گرفت. ویلیس به نثر روان و شخصیت‌های دوست‌داشتنی در داستان‌هایش معروف است. چندین کتاب او، داستان سفر دانشجویان و اساتید تاریخ دانشگاه آکسفوردِ آینده در زمانند. از جملهٔ این کتاب‌ها، می‌توان به «کتاب رستاخیز»، «هیچ‌نگفتن از سگ»، داستان کوتاه «کمین آتش و رمان دو جلدی «تاریکی محض» و «کاملاً روشن» اشاره کرد؛ دو اثر نخست برندهٔ جایزهٔ هوگو شده‌اند.
ترنس دین "تری" بروکس متولد ۸ ژانویه ۱۹۴۴ نویسندهٔ داستان‌های فانتزی است. که بیشتر به سبک فانتزی والا نوشته و همچنین نویسندهٔ دو رمان سینمایی‌ست. او در زمان نویسندگی خود، ۲۲ کتاب در لیست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز دارد. زندگی‌نامه. بروکس در شهر جنوبی کشاورزی استرلینگ، ایلی نویز به دنیا آمد و قسمت اعظم زندگی خود را در آنجا زندگی کرد. او فارغ‌التحصیل کالج همیلتون بود، که در سال ۱۹۶۶ لیسانس هنر خود را در رشتهٔ ادبیات انگلیسی دریافت کرد. او بعدها از دانشگاه واشینگتن و لی، دکترای حقوق خود را کسب کرد. او قبل از
و لی، دکترای حقوق خود را کسب کرد. او قبل از تبدیل شدن به نویسنده‌ای تمام وقت، وکیل بود، و هم‌اکنون با همسرش جودین، در سیاتل، واشینگتن زندگی می‌کند. بروکس از زمان دبیرستان خود، نویسنده بوده که بیشتر در سبک‌های علمی، وسترن، داستان و تخیلی می‌نوشت. روزی، در اوایل زندگی در کالج، کتاب "ارباب حلقه‌ها" نوشتهٔ جی. آر. آر تالکین به او داده شد، که سبب شد او در یک سبک به نوشتن ادامه دهد. او در سال ۱۹۷۷ کار خود را با نخستین داستانش "شمشیر شانارا" آغاز کرد. این داستان اولین کتاب فانتزی بود که در لیست پرفروش‌ترین‌های
اولین کتاب فانتزی بود که در لیست پرفروش‌ترین‌های "نیویورک تایمز" ظاهر شد، و برای ۵ ماه در آن باقی‌ماند. پس از پایان دنباله‌های "شمشیر شانارا" (که در "سه‌گانه اولیه شانارا" گرد آمده)، بروکس مجموعه‌های دیگری را ادامه داد که بعدها به نام سری "لندوور" شناخته شد. بروکس پس از پایان این سری، شروع به نوشتن مجموعه‌ای از چهار کتاب به نام "میراث شانارا" کرد. در چهارده سال آینده، او کتاب‌های بیشتری از "لندوور" نوشت، و سپس به سراغ سه‌گانه "پیام و پوچ" رفت. او برای ادامه دادن مجموعهٔ "شانارا" پیش‌مقدمهٔ آن را نوشت که با
دادن مجموعهٔ "شانارا" پیش‌مقدمهٔ آن را نوشت که با کتاب سوم آن، "پیدایش شانارا" ادامه پیدا می‌کند. کتاب دوم سری جدید او که "الف‌های سینترا" نام دارد، در ۸ اوت ۲۰۰۷ منتشر شد. فهرست کتب. مجموعهٔ شانارا. مجموعه پیام و پوچ. مجموعهٔ پیام و پوچ، مقدم بر اتفاقات در سه‌گانه "پیدایش شانارا" است و به عنوان آغاز حماسهٔ شانارا محسوب می‌شود. فیلم. حقوق کلیهٔ فیلم‌های مربوط به داستان‌های شانارا تا سال ۲۰۱۰ به وارنر براس فروخته شد. "سنگ‌الف شانارا" اولین فیلم برنامه‌ریزی شده‌است، که کارگردانی آن را مایک نیوول که هری پاتر
که کارگردانی آن را مایک نیوول که هری پاتر و جام آتش را نیز کارگردانی کرده، بر عهده دارد. انتظار می‌رود که ضبط فیلم "سنگ‌الف" در سال ۲۰۰۹ شروع شده و حدوداً در سال ۲۰۱۰ به پایان برسد. تری بروکس بر این عقیده است که این بهترین نقطهٔ شروع برای اقتباس از کتاب‌های شانارا است.
فتق بوخدالک یا باکدالِک ، نوعی از هرنی یا فتق مادرزادی دیافراگم بوده که مدل دیگر آن، فتق مورگانی می‌باشد.این مدل از هرنی مادرزادی دارای دریچه‌ای باز در ناحیه خلفی جانبی دیافراگم نوزاد می‌باشد (بیشتر سمت چپ) و به ارگان‌های داخل شکمی (معده و روده‌ها) اجازه می‌دهد تا به درون حفره قفسه سینه راه پیدا کنند. نشانگان. علائم مربوط به هرنی یا فتق بوخدالک در نوزاد تازه به دنیا آمده قابل تشخیص و با نشانه‌های متفاوت می‌باشد. اِپیدمیولوژی. هرنی باکدالک حدود ۹۰% فتق‌های دیافراگمی را شامل می‌شود و از هر ۲۲۰۰ تولد در هر
دیافراگمی را شامل می‌شود و از هر ۲۲۰۰ تولد در هر سال، یک نفر به آن مبتلاست. نوزادانی که با هرنی بوش دالک متولد می‌شوند احتمال زیادی وجود دارد تا به یکی دیگر از نواقص مادرزادی مبتلا باشند. حدود بیست درصد از بچه‌های به دنیا آمده با هرنی باکدالک، نقص قلبی مادرزادی نیز داشته‌اند. افزوده بر این نوزادان مبتلا به این نوع نقص باز هم ممکن است نواقص دیگری نیز داشته باشند.
پروتکل آدرس اضافه مشترک پروتکلی است که به چندین رایانه مختلف که در یک شبکه قرار گرفته‌اند، اجازه می‌دهد تا از یک یا چند آدرس IP به صورت مشترک استفاده کنند. هدف اصلی این پروتکل تقسیم بار بر روی چند رایانه مختلف است. بنابراین در صورتی‌که یکی از رایانه‌ها از کار افتاد، رایانه‌های دیگر می‌توانند همچنان به درخواست‌های کاربران پاسخ دهند. CARP یک پروتکل آزاد است و می‌تواند به عنوان جایگزینی برای پروتکل HSRP شرکت سیسکو استفاده شود. CARP بیشتر در سیستم‌عامل‌های مبتنی بر بی‌اس‌دی پیاده‌سازی شده‌است. مثال. اگر تنها یک
بر بی‌اس‌دی پیاده‌سازی شده‌است. مثال. اگر تنها یک کامپیوتر برای اجرای یک برنامه مثل دیوار آتش وجود داشته باشد، در صورتی که به هر دلیلی اتفاقی برای این کامپیوتر بیفتد و نتواند پاسخگوی درخواست‌های کاربران باشد، شبکه‌هایی که در هر دو طرف دیوار آتش قرار گرفته‌اند دیگر قادر نیستند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا اینکه ارتباط آن‌ها بدون دخالت یک دیوار آتش صورت می‌گیرد. اما اگر دو کامپیوتر برای اجرای برنامه دیوار آتش وجود داشته باشند و این دو کامپیوتر با استفاده از CARP از یک آدرس IP یکسان استفاده کنند، حتی اگر
از CARP از یک آدرس IP یکسان استفاده کنند، حتی اگر به هر دلیلی یکی از آن‌ها از مدار خارج شد، کامپیوتر دیگر کنترل را در دست گرفته و شبکه‌های موجود در دو طرف دیواره آتش می‌توانند همچنان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، بدون اینکه متوجه شوند یکی از کامپیوترها دچار اشکال شده و قادر به پاسخگویی نیست. اصول افزونگی. گروهی از کامپیوترهای میزبان که از CARP استفاده می‌کنند "گروه افزونگی" نامیده می‌شوند. این گروه، آدرسی به خودشان تخصیص می دهند که آن را بین اعضای گروه، تقسیم می‌کنند یا به اشتراک می گذارند. در میان این
تقسیم می‌کنند یا به اشتراک می گذارند. در میان این گروه، یک کامپیوتر به عنوان "اصلی" (master) قرار دارد و بقیه اعضای به عنوان "فرعی" (slave) هستند. کامپیوتر اصلی همانی است که آدرس را در اختیار می‌گیرد و به همهٔ ترافیک و درخواست‌های ARP که برای این آی پی می‌آید جواب می‌دهد. هر کامپیوتری می‌تواند عضو چندین گروه افزونگی باشد. هر کامپیوتر میزبانی باید یک آدرس آی پی منحصربفرد ثانویه‌ای داشته باشد. یک استفاده معمول CARP، ایجاد یک گروه افزونگی دیواره آتش است. آدرس آی پی مجازی ای که به گروه افزونگی تخصیص داده
آدرس آی پی مجازی ای که به گروه افزونگی تخصیص داده شده‌است به عنوان آدرس پیش‌فرض روتر کامپیوترهایی که پشت دیواره آتش هستند نشان داده می‌شود. اگر دیواره آتش اصلی خراب شود یا ارتباطش با شبکه قطع شود، آدرس آی پی مجازی توسط یکی از کامپیوترهای فرعی گرفته می‌شود و خللی در دردسترس بودن سرویس وارد نمی شود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
آوگوست ساندر عکاس اهل آلمان بود. آشنایی او با یک فرد ناشناس، سبب گردید که به عکاسی علاقه‌مند شود و بعدها یک مجموعهٔ تک‌چهره تهیه کند که ارزش و سودمندی آن امروزه همچنان به قوت خود باقی است. مجموعهٔ انسان‌های قرن بیستم او، با وسعت بی‌مانند خود، دورنمای ناتمامی از سیمای ملت آلمان است که در آن، سندر کثرتی از چهره‌های مختلف و رده‌های حرفه‌ای را گردآورده است. عکاسان معاصری همچون دیان آربوس و ریچارد اودان، از آثار او الهام گرفته‌اند. زندگی. سندر در ۱۸۷۶ به دنیا آمد و از سن کم در کنار پدر خود در معدنی مشغول کار شد.
و از سن کم در کنار پدر خود در معدنی مشغول کار شد. در همان اوان، به عکاس منظره پردازی برخورد، که قصد داشت از منطقهٔ پیرامون معدن عکس بگیرد. سندر ضمن کمک به او، بر آن شد که عکاسی را به عنوان کار آیندهٔ خود برگزیند. او با عزمی راسخ که خاص شخصیت وی بود، تصمیم گرفت یک دوربین تهیه کند و هنر عکاسی را طی اوقات فراغت خود فرابگیرد. با حمایت اکراه‌آمیز خانوادهٔ خود و به کمک عموی ثروتمندش، موفق شد یک دوربین قطع ۱۳ در ۱۸ سانتیمتر بخرد و وسائل تاریکخانه‌ای را که در کلبهٔ کوچکی در مجاورت یک انبار غله برپا کرده بود، فراهم
کوچکی در مجاورت یک انبار غله برپا کرده بود، فراهم سازد. نخستین مدل‌های سندر، اعضای خانواده‌اش بودند. او خانوادهٔ خود را به‌طور دسته جمعی و به طرزی مناسب در برابر دوربین قرار می‌داد و تصاویر منفی خوبی از آن‌ها تهیه می‌کرد، اما در کار چاپ عکس، با پاره‌ای از مشکلات روبرو بود. پس از هزار بار آزمایش و خطا، توانست به شیوهٔ چاپ عکس بر روب کاغذ با رنگ‌پذیری مستقیم تسلط یابد. در این شیوه، کاغذ حساس را بر روی تصویر منفی منطبق می‌کردند و پس از انجام نوردهی با نور روز و سپس رنگ‌بخشی (Virage) و ثابت‌سازی عکس، تصویر
و سپس رنگ‌بخشی (Virage) و ثابت‌سازی عکس، تصویر مثبت را حاصل می‌کردند. هرچند که نخستین مدل‌های سندر، از کار وی راضی نبودند (چرا که عکس‌ها مسلماً هیچگونه ظاهر فریبنده‌ای در خود نداشتند) اما او جستجوهای خود را در این کار سخت ادامه داد. نخستین عکس‌های خود را هنگامی بفروش رساند که همکاران او در معدن به او سفارش دادند که از روی عکس دسته جمعی آنان، ۷۰ نسخه برایشان چاپ کند. او خیلی سریع شهرت یافت و بزودی جوانان آلمانی که می‌خواستند به آمریکا مهاجرت کنند و مایل بودند یادگاری برای خانوادهٔ خود بر جای گذارند،
بودند یادگاری برای خانوادهٔ خود بر جای گذارند، سفارش‌های متعددی برای گرفتن تک‌چهره به او دادند. سندر در سال ۱۸۹۶ به عنوان سرباز مشمول خدمت وارد ارتش آلمان شد. او در فرصت‌های خارج از خدمت، با عکاسی که از نظامیان تک‌چهره های یادگاری می‌گرفت، و این عکس‌ها را به آنان می‌فروخت، همکاری کرد. سندر پس از خدمت نظام خود، به سراسر آلمان سفر کرد و نزد بزرگترین عکاسان به کارآموزی پرداخت. بدین سان، تبحر در عکاسی معماری و تبلیغاتی را به سایر قابلیت‌های برجستهٔ خود افزود و طی زمانی کوتاه در درسدن به مطالعهٔ نقاشی چهره نیز
طی زمانی کوتاه در درسدن به مطالعهٔ نقاشی چهره نیز پرداخت. پس از آن در سال ۱۹۰۱ ازدواج کرد، آلمان را ترک کرد و ساکن اتریش شد و در آنجا نخست به عنوان دستیار عکاس مشغول بکار شد و پس از آن عکاسخانهٔ خود را دایر کرد. در ابتدا تصویرهایی را که اصلاحات زیادی بر روی آن‌ها انجام می‌داد، با استفاده از شیوهٔ صمغ حاوی بیکرومات تهیه می‌کرد. کار او با موفقیت زیادی روبرو شد. به سبب آزمایش‌هایی که بر روی فنون رنگ‌های طبیعی انجام داد، «موزهٔ لایپزیگ» تعدادی از عکس‌هایش را خرید و جوایزی نیز به مناسبت نمایشگاه‌های بین‌المللی
و جوایزی نیز به مناسبت نمایشگاه‌های بین‌المللی به او اعطا گردید. با آنکه کار عکاسخانهٔ او موفقیت زیادی بدست آورده بود، اما سندر به‌دلیل دلبستگی روزافزون خود به تابلوهای نقاشی، کتاب و عتیقه‌جات، بزودی با مشکلات مالی روبرو شد. در ۱۹۰۹ به دلیل بیماری پسر ارشد خود Erich، با تمامی اعضاء خانوادهٔ خود به کلن رفت و در آنجا عکاسخانهٔ دیگری دایر کرد. اندک زمانی بود که به تلقی تازه‌ای از هنر عکاسی تک‌چهره رسیده بود که این گونه عکاسی را از قراردادهای تغییرناپذیر خود آزاد می‌ساخت. سندر دریافته بود که محیط عکاسخانه،
آزاد می‌ساخت. سندر دریافته بود که محیط عکاسخانه، محدودکنندهٔ آزادی عمل فردی است و تصور می‌کرد که یقیناً می‌توان مشکلات فنی را که در خارج از عکاسخانه مطرح می‌شود (مانند تسلط به نورپردازی) حل کرد. با پی‌گرفتن این تلقی، در روزهای آخر هفته گردش‌هائی در منطقهٔ Westerwald که منطقهٔ زادگاهش بود انجام می‌داد و با دوچرخه‌ای قدیمی و ساکی که مالامال از وسایل عکاسی و نمونه هائی از کارهایش بود و آن را بر دوش داشت، به جستجوی موضوعات تازه می‌رفت. روستائیان Westerwald با حسن نیت تمام با وی برخورد می‌کردند و او یک سالی را
نیت تمام با وی برخورد می‌کردند و او یک سالی را صرف عکاسی از چارچوب زندگی عادی آنان کرد. این تصاویر، نخستین تصاویر مجموعهٔ انسان‌های قرن بیستم بودند. سندر طی جنگ جهانی اول، مجدداً وارد ارتش شد و در طول این دوران، زن او عکاسخانه اش را اداره می‌کرد. بلافاصله پس از پایان جنگ، سندر به گرفتن عکس برای برگه‌های هویت پرداخت که از آن پس اجباری شده بود. سندر دوستان بسیاری در محافل هنری داشت که شماری از آن‌ها علاقهٔ زیادی به کارهای او داشتند. او به ویژه با نقاش مارکسیستی به نام Franz Wilhelm Seiwart مأنوس شده بود که
به نام Franz Wilhelm Seiwart مأنوس شده بود که عقیده داشت هنر باید منعکس‌کنندهٔ ساختارهای اجتماعی باشد. سندر در پی مباحثاتش با وی، تصمیم گرفت طرح Westerwald را ادامه دهد و آن را گسترش بخشد. اما این بار با دیدی بسیار متفاوت به سراغ اینکار رفت. جستجوی عینیت به رمز کار سندر بدل شد. او حالا دیگر اعتقادات و پیشداوری‌های خود را به مدلهایش تحمیل نمی‌کرد. با این همه، فنون چاپی که بکار می‌گرفت، سبب می‌گردید که تصاویر پدید آمدهٔ وی، ضورتی نگاره نما و فاقد واقع‌گرایی به خود بگیرد. فنونی که سندر از آنان استفاده می‌کرد،
خود بگیرد. فنونی که سندر از آنان استفاده می‌کرد، هنوز با نظرات وی مغایرت داشت. سندر یکی از تک‌چهره‌هایی را که در Westerwald گرفته بود، بر وی کاغذ براق که کلاً برای عکس‌های فنی بکار می‌رفت، بزرگ کرد. به یکباره تمامی جزئیات تصویر، نمایان گردید. بدین طریق، تک‌چهرهٔ مزبور بلافاصله گیرائی و جلوه‌ای برجسته یافت. این تصویر اگرچه عاری از فریبندگی و عملاً فاقد هرگونه جذابیت تجاری بود، اما با آرمان سندر همخوانی داشت. آنگاه سندر با کنارگزاردن شیوهٔ نگاره نمائی، مشتاقانه به کامل نمودن مجموعهٔ خود پرداخت. از مجریان هر
به کامل نمودن مجموعهٔ خود پرداخت. از مجریان هر حرفه‌ای چند نفر در برابر دوربین عکاسی یندر قرار گرفتند و تصویر تمامی آن‌ها با وضوح زیاد و با وسواس در نمایاندن کوچک‌ترین جزئیات، برداشت شد. او صورتهای خود را همچون صورت‌هائی ازلی و نمونه‌های بی‌زمان بشریت به‌شمار میاورد، و بدینسان بود که از صاحب منصبان و سرآشپزها، نقاشان و منشیان، تاجران، موسیقی‌دانان و بازیگران سیرک، به یکسان عکس گرفت. سندر در سال ۱۹۲۹ با همکاری رمان‌نویس آلمانی «آلفرد دوبلین» کتاب "چهرهٔ عصر ما" را منتشر ساخت که مشتمل بر مجموعه‌ای از ۶۰
عصر ما" را منتشر ساخت که مشتمل بر مجموعه‌ای از ۶۰ تک‌چهره به همراه متنی برای هر تصویر بود. این اثر باید مقدمهٔ طرحی بلندپروازانه‌تر می‌بود، اما به قدرت رسیدن نازی‌ها سبب متزلزل شدن موقعیت سندر شد. گشتاپو پسر او را که عضو حزب سوسیالیست کارگر بود، در ۱۹۳۴ توقیف کرد و به زندان افکند. همچنین بایگانی عکس‌های سندر را زیر و رو کرد و کمی بعد، طی همان سال، تمامی نسخه‌های کتاب "چهرهٔ عصر ما" را که در بازار موجود بود، جمع‌آوری و لوحه‌های چاپی آن را نابود کرد. سندر و خانوادهٔ او کلن را ترک گفتند و به westerwald رفتند
او کلن را ترک گفتند و به westerwald رفتند و سندر از دنبال کردن طرح خود، منصرف شد. او اوقات خود را صرف موضوعاتی که چندان بحث‌برانگیز نبود کرد و به عکاسی از مناظر پرداخت. سندر هیچگاه نتوانست مجموعهٔ "انسان‌های قرن بیستم" را به پایان رساند. در پایان جنگ، به‌دلیل سالخوردگی نمی‌توانست تک‌چهره‌های تازه‌ای بگیرد. به جای اینکار، به چاپ کردن تصاویر نگاتیو قدیمی خود و رده‌بندی آن‌ها پرداخت و نمایشگاه‌هائی ترتیب داد و اوقات خود را صرف آموزش عکاسی نمود. وی در سال ۱۹۶۴ درگذشت.
یک فرنچایز چندرسانه‌ای آزاد ژاپنی که شخصیت‌های آن توسط ریوهی فوکه خلق و مصورسازی شده‌است. داستان مجموعه حول محور یک شخصیت اپونیم، دختری مرموز با موهای بلند مشکی و چشمانی درخشان به رنگ آبی همراه با یک سلاح عظیم که در محلی بین زمین و بهشت است. کسانی که قادر به بهشت رفتن نیستند، در این مکان سقوط می‌کنند. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۰، یک اووی‌ای پنجاه و دو دقیقه‌ای توسط استودیو اردت و به نویسندگی ناگارو تانیگاوا و شینوبو یوشیئوکا تهیه شده است. از روی این مجموعه، یک مجموعه تلویزیونی انیمه هشت قسمتی نیز تولید گردید که در
تلویزیونی انیمه هشت قسمتی نیز تولید گردید که در شبکه فوجی تلویژن از ۳ فوریه ۲۰۱۲ شروع به پخش گردید و تا ۲۳ مارس ۲۰۱۲ ادامه داشت. همچنین بر اساس این مجموعه چندین سری مانگا و یک بازی ویدئویی برای کنسول پلی‌استیشن همراه منتشر شده‌است. داستان. در حالی که هر قسمت از داستان در جهان مختص به خود اتفاق می‌افتد، اما همه اتفاقات حول محور "بلک راک شوتر" رخ می‌دهد. او دختری مرموز با موهای مشکی و چشمانی که شعله‌های آبی از آن بیرون می‌زند و سلاح او یک توپ بزرگ و قوی است که قادر به پرتاپ سنگ با سرعت بسیار زیاد است. در