payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وایکینگ‌ها) به کشورهای خارجی افزایش چشمگیری یافت که نام عصر وایکینگ‌ها را به این دوره داده است. در این زمان دریاها، برای سفر از جنگل‌های داخلی اروپا و ناحیه‌های جداکنندهٔ پادشاهی‌های آن زمان که مارک نامیده می‌شدند، آسان تر بود. سفر به کشورهای دیگر. در حالی که دانمارکی‌ها و نروژی‌ها به جنوب و باختر رفتند، سوئدی‌ها به خاور رفتند. سرزمین اصلی روسیه بزرگ بود و رودخانه‌های قابل کشتیرانی فراوان آن چشم‌انداز خوبی برای داد و ستد و البته گاهگاهی چپاول، ارائه می‌داد. این راه تماس با امپراتوری بیزانس و مسلمانان را
این راه تماس با امپراتوری بیزانس و مسلمانان را برای آن‌ها به ارمغان آورد. از آنجا که شرق غنی و نیرومند بود، فعالیت وایکینگ به جای چپاول مانند اروپای غربی، بیشتر بر داد و ستد مسالمت‌آمیز متمرکز بود. در سده ۹ میلادی، شهرک‌های اسکاندیناوی بزرگی در خاور دریای بالتیک ساخته شدند. «داستان سالهای گذشته» (مورخ ۱۱۱۳) می‌نویسد که چگونه وارانگی‌ها به کنستانتینوپل رسیدند، و به دریای سیاه و دریای خزر لشگرکشی کردند. پیامد لشگرکشی افسانه‌ای روریک (Rørik) و آسکولد (Haskuld) بنا نهادن اولین شهرک‌های دولت‌های روس، نووگورود و
بنا نهادن اولین شهرک‌های دولت‌های روس، نووگورود و روس کیف بود که سلف دولت‌های دوک‌نشین بزرگ مسکو هستند. قبایل اسلاو در روسیه ضعیف بودند و پس از مقاومت اندکی به وایکینگ‌ها تسلیم شدند، اما خیلی زود فاتحانشان را با خود همسان کردند. پیوندهای سیاسی با روسیه در سال ۱۰۵۰ متوقف شد. وارانگیها از داد و ستد خارجی خود ثروتمند شدند و مرکز تجارتشان را در شمال اروپا، در جزیره بریکا گسترش دادند. بریکا از جایی که بعدها استکهلم ساخته شد چندان دور نبوده‌است. گمان می‌رود که این شهر در سده ۱۱ میلادی ویران شده باشد، اما آثار
این شهر در سده ۱۱ میلادی ویران شده باشد، اما آثار بجامانده ثروت این شهر را در سده‌های ۹ و۱۰ میلادی نشان می‌دهند. هزاران گور، سکه، طلا و جواهر و دیگر اشیا لوکس در آنجا پیدا شده‌اند. مکانهای دیگری در سوئد وجود دارد که در آن گنجینه‌های گرانبهایی یافت شده که داد و ستد گسترده بین سوئد و کشورهای شرق آسیا را آشکار می‌سازد. نخستین فرمانروایان. منابع سده‌های میانهٔ دانمارکی، نروژی، ایسلندی و انگلوساکسون، از پادشاهان سوئدی دوره مهاجرت که متعلق به خاندان اسکیلفینگ (Scylfing)، که با نام یونگلینگ‌ها (Ynglings) نیز
(Scylfing)، که با نام یونگلینگ‌ها (Ynglings) نیز شناخته شده‌است، نام می‌برند. بنا به برخی از منابع، مانند کتاب ایسلندی‌ها (Íslendingabók)، حماسه اینگلینگا (Ynglinga) و تاریخ نروژی، بنیان‌گذاری پادشاهی سوئد به آخرین سدهٔ پیش از میلاد بر می‌گردد. قدمت برخی از این منابع مانند آنگلوساکسون ویدزایت (Anglo-Saxon Widsith) و بیوولف، به شکل امروزی خود ممکن است به سده ۸ میلادی برسند، اما سنت‌هایی را که به صورت سینه به سینه حفظ کرده‌اند بسیار کهن تر هستند. منابع بومی اسکاندیناوی پیش از سده ۹ میلادی به شکل شعر اسکالد
اسکاندیناوی پیش از سده ۹ میلادی به شکل شعر اسکالد (skaldic)، مانند اینگلیگاتال (Ynglingatal) هستند. از آنجا که منابع اسکاندیناوی تا سده ۱۱ میلادی نوشته نشده بود، اعتبار تاریخی آن‌ها بحث‌برانگیز است. تاریخدانان در زمینه‌های گوناگون در ارزش منابع اختلاف نظر دارند. آن‌ها در چگونگی تعریف سوئد نیز باورهای گوناگون دارند و برخی با اشاره به فرق بین Sverige (نام سوئد از سوئدی مدرن) و Svea rike (نام سوئدی به شکل قرون وسطایی برای سوئد) به دو کشور متفاوت اشاره می‌کنند. از آنجا که بسیاری از پادشاهان تنها در بخش‌هایی از
از آنجا که بسیاری از پادشاهان تنها در بخش‌هایی از قلمرو سوئد امروزی حکومت می‌کردند (نگاه کنید به پادشاهان نیمه افسانه‌ای سوئد)، اعتبار آن‌ها به عنوان پادشاهان سوئد شک‌برانگیز است. «اریک پیروز» نخستین پادشاه بی چون و چرای سوئد است، که حدود سال‌های ۹۷۰ تا ۹۹۴ می‌زیسته. جانشین او شاه اولاف اسکوتکنونگ (حدود۹۶۰ تا۱۰۲۰) بود که نخستین پادشاه مسیحی سوئد شناخته می‌شود. مسیحیت. سوئدی‌ها با مسیحیت از سفرهای نخستین در تماس بودند. در سال‌های پایانی سده ۸ میلادی نفوذ مسیحیت بر آیین خاکسپاری در بخش‌هایی از سوئد، دیده
مسیحیت بر آیین خاکسپاری در بخش‌هایی از سوئد، دیده می‌شود. آنگونه که توسط قدیسان ایرلندی در قرون وسطا نشان داده شده‌است، گمان بر این است راهبان مبلغ ایرلندی در برخی از بخش‌های سوئد فعال بوده‌اند. راهب آنسگار (۸۰۱–۸۶۵) از جانب امپراتوری مقدس روم، نخستین کمپین معرفی مسیحیت در سوئد را انجام داد. آنسگار نخستین سفر خود را به بریکا در سال ۸۲۹ انجام داد، اجازه ساخت یک کلیسا به او داده شد و به عنوان یک مبلغ تا سال ۸۳۱ در آنجا ماند، سپس به خانه بازگشت و اسقف اعظم هامبورگ - برمن شد. در حدود سال۸۵۰، وی به بریکا بازگشت
- برمن شد. در حدود سال۸۵۰، وی به بریکا بازگشت و آنجا دید که همزیستی پیشین رنگ باخته است. او کوشید دوباره آن همزیستی را برقرار کند، اما بیشتر از چند سال در آنجا نماند. کاوش‌های باستان‌شناسی در ورنهم، گورستان مسیحی ساخته شده در سال‌های پایانی سده ۹ میلادی را آشکار ساخت. در همان نقطه یک کلیسای سنگی در آغاز سده ۱۱ میلادی، و در اندکی دورتر صومعه ورنهم در سده ۱۲ میلادی بنا شده‌اند. «اماند پیر» پیش از آنکه حدود سال ۱۰۵۰ به تاج و تخت برسد به مسیحیت گرویده بود. اما به دلیل کشمکش‌های خود با آدالهارد، اسقف اعظم برمن،
دلیل کشمکش‌های خود با آدالهارد، اسقف اعظم برمن، استقلال کلیسای سوئد یک سده پس از آن به دست آمد. در سال ۱۰۶۰، شاه استنشیل بر تخت نشست. در آن زمان، مسیحیت بصورتی پایدار و محکم در سراسر سوئد، با قدرت مرکزی در وستریوتلاند، پایه‌گذاری شده بود. با این حال، مردم اوپلاند با مرکزیت اوپسالا، هنوز هم بر ایمان خود به بت‌پرستی پایبند بودند. آدالهارد موفق شد بت‌ها را در وستریوتلاند نابود کند، اما در متقاعد کردن استنشیل برای از بین بردن پرستشگاه باستانی اوپسالا ناتوان بود. دانسته‌های ما از نخستین حاکمان این دورهٔ سوئد
دانسته‌های ما از نخستین حاکمان این دورهٔ سوئد زیاد نیست. گمان می‌رود آخرین پادشاهی که به دین مادری خود وفادار ماند، بلوت – سوین بود که از ۱۰۸۴ تا ۱۰۸۷ پادشاهی کرد. بنا به افسانه‌ها، زمانی بلوت – سوین به پادشاهی رسید که سلفش شاه اینگه حاضر به قربانی کردن در اوپسالا نشد. برادر زنش سوین پا پیش گذاشت و با قربانی کردن موافقت کرد، او به بلوت (به معنی قربانی) معروف شد. اینگه سه سال بعد انتقام گرفت. زمانی که او با یک نیروی بزرگ وارد اوپسالا شد، خانه بلوت- سوین به آتش کشیده شد و او را هنگام فرار کشتند. در زمان اریک
کشیده شد و او را هنگام فرار کشتند. در زمان اریک قدیس (۱۱۵۰–۱۱۶۰) کلیسای سوئد می‌رفت تا به شکل قرون وسطایی سازماندهی شود. بنا به یک افسانهٔ سده ۱۳ میلادی، اریک اولین جنگ صلیبی سوئد با فنلاند را دوشادوش اسقف هنری، آغاز کرد؛ بر آن‌ها پیروز شد و کلیساهای بسیاری در آنجا ساخت. هیچ مدرک تاریخی از جنگ صلیبی یاد شده بجا نمانده‌است. سده‌های میانه. همبستگی. بنا بر مدارک موجود در سده ۱۱ میلادی و ۱۲ میلادی سوئد کما بیش شامل استان‌های خودمختار بوده‌است. اولاف شوتکنونگ، پادشاه سویالاند بود اما نمی‌دانیم که آیا گسترهٔ
پادشاه سویالاند بود اما نمی‌دانیم که آیا گسترهٔ قلمرو او شامل تمام یوتالاند بوده یا نه. پس از اولاف فرمانروایی کشور در موارد متعدد بین حاکمان‌های مختلف تقسیم شده بود. گفته می‌شود که شاه سورکر یکم (۱۱۳۴–۱۱۵۵) گوتالاند و سویالاند را به گونه‌ای پایدار یکپارچه کرد. سده‌های بعد سوئد شاهد رقابت بین دو خاندان بود، خاندان سورکر در استان اوسترگوتلاند، و خاندان اریک در استان واستریوتلاند. سدهٔ سیزدهم. بزرگترین دولتمرد سده‌های میانهٔ سوئد و یکی از معماران اصلی پیدایش آن به عنوان یک کشور، یارل بیرگر (ولیعهد بیرگر)
آن به عنوان یک کشور، یارل بیرگر (ولیعهد بیرگر) رئیس دولت بود، که از ۱۲۴۸ تا ۱۲۶۶ حکومت کرد. او امروز به عنوان بنیانگذار استکهلم و به عنوان آفرینندهٔ قانون‌های ملی، ستوده می‌شود. اصلاحات خردمندانهٔ او راه را برای لغو رعیت‌داری هموار کرد. احترام و قدرت فراوانی که بعدها درباریان مدیون یارل بیرگر بودند توسط پسرش، ماگنوس لادولاس (۱۲۷۵–۱۲۹۰) بیشتر شد. هر دو این پادشاهان، با بنیانگذاری دوک نشینهای جداگانه و تقریباً مستقل، به معرفی یک سیستم فئودالی مشابه آنچه که در آنزمان در جاهای دیگر اروپا وجود داشت اقدام کردند
آنزمان در جاهای دیگر اروپا وجود داشت اقدام کردند و از خطر تضعیف قلمرو که از این بخش‌بندی ناشی می‌شد جلوگیری نمودند، اما نه بدون درگیریهای خشونت‌آمیز و غم‌انگیز با حزب مخالف، فلکونگ. (واژهٔ فلکونگ بعدها نیز در اشاره به فرزندان یارل بیرگر که خاندان سلطنتی دودمان بیلبو را تشکیل دادند، بکار رفت) در نهایت، در سال ۱۳۱۹، بخش‌های جدا شدهٔ سوئد یک بار دیگر به هم پیوستند. تشکیل رسته‌های جدا (گروه بندی جامعه)، توسط ماگنوس لادولاس پیشنهاد شد که امتیازات روحانیان را گسترش داد و در واقع پایه‌گذاری رسمی اشرافیت سوئدی بود
داد و در واقع پایه‌گذاری رسمی اشرافیت سوئدی بود (فرمان آلسنو ۱۲۸۰ را ببینید). در این سازمان از سواره نظام سنگین اسلحه به عنوان هسته ارتش ملی نام برده می‌شود. شوالیه‌ها (اشراف جدید) با ردهٔ اشرافیت بالاتری از شهروندان متمایز شدند. پیدایش یک کلاس شهری برجسته مشخصهٔ این دوره است، چرا که در این دوره شهرها کم‌کم دارای منشور شدند. در پایان سده ۱۳ و در آغاز سده ۱۴ میلادی، بندهای قانون‌های استانی پدید آمدند که پادشاه و شورایش و نیز مقام‌های مقننه و قضایی به آن‌ها عمل می‌کردند. اگر چه فرهنگ و زبان سوئدی به سمت شرق
می‌کردند. اگر چه فرهنگ و زبان سوئدی به سمت شرق در سراسر جزایر الند و در امتداد آنچه در حال حاضر مناطق ساحلی فنلاند است، گسترده شده بود، دومین جنگ‌های صلیبی سوئدی که یارل بیرگر در واپسین سال‌های دههٔ ۱۲۴۰ آغاز کرد، به عنوان زمانی در نظر گرفته می‌شود که سرزمینی که اکنون به نام فنلاند می‌شناسیم، به دولت سوئد پیوسته شد. این منطقه تا سال ۱۸۰۹ بخشی جدایی ناپذیر از سوئد باقی ماند، مرکزیت آن شهر آبو (تورکو فنلاندی) بود. اتحاد بین سوئد و نروژ. نخستین اتحاد بین سوئد و نروژ در سال ۱۳۱۹ رخ داد زمانی که ماگنوس سه ساله،
نروژ در سال ۱۳۱۹ رخ داد زمانی که ماگنوس سه ساله، پسر دوک اریک سوئدی و شاهدخت نروژی اینگه بورگ، تاج و تخت نروژ را از پدربزرگش هاکون پنجم به ارث برده و در همان سال توسط کنوانسیون اسلو به عنوان پادشاه سوئد انتخاب شد. کم سنی پادشاه جوان نفوذش را در هر دو کشور کم کرد، و مگنوس پادشاهی هر دو کشور را پیش از مرگش از دست داد. سوئدی‌ها، که به دلیل بدی مدیریتش آزرده بودند برادرزاده اش، آلبرت مکلنبورگ را در سال ۱۳۶۵ جایگزین او کردند. در سوئد، جانبداری‌های ماگنوس به‌طور مستقیم، منجر به پیدایش یک طبقهٔ زمیندار اشرافی
مستقیم، منجر به پیدایش یک طبقهٔ زمیندار اشرافی قدرتمند و به‌طور غیر مستقیم، به رشد آزادی‌های مردمی انجامید. در سال ۱۳۵۹ پادشاه به اولین پارلمان ایالت‌ها فراخوانده شد، که به مناسبت آن نمایندگان شهرها دعوت شدند تا در کنار اشراف و روحانیان حاضر شوند. جانشین او، آلبرت، مجبور شد یک گام بیشتر بردارد و در سال ۱۳۷۱ نخستین آیین سوگند تاجگذاری را انجام داد. اتحاد کالمار. در سال ۱۳۸۸، به درخواست خود سوئدی‌ها در همایش نمایندگان سه پادشاهی اسکاندیناوی، مارگارت اول دانمارک، آلبرت را برکنار کرد، برادرزاده بزرگتر مارگارت،
آلبرت را برکنار کرد، برادرزاده بزرگتر مارگارت، اریک پومرانی، به عنوان پادشاه مشترک انتخاب شد، با این وجود آزادی هر یک از این سه قلمرو محفوظ و مورد تأیید قرار گرفت. این یک اتحاد سیاسی نبود، بلکه شخصی بود. اینکه در هر یک از سه کشور تنها بومیان می‌توانستند زمیندار و دارای مقام‌های بالا باشند قیدهایی بودند که نه مارگارت و نه جانشینانش مشاهده نکردند، و تلاش ازسوی دانمارک (که در آن زمان قوی‌ترین عضو اتحادیه بود) به تحمیل خواسته‌هایش بر کشورهای ضعیف تر اتحادیه به جدایی آن‌ها انجامید. سوئدی‌ها نخست در سال ۱۴۳۴ به
جدایی آن‌ها انجامید. سوئدی‌ها نخست در سال ۱۴۳۴ به فرماندهی رهبر محبوب خود انگلبرکت انگلبرکتسون از این اتحاد گسستند، و پس از کشته شدن او، آن‌ها در سال ۱۴۳۶ کارل کنوتسونبوند را تحت عنوان کارل هشتم به پادشاهی برگزیدند. در سال ۱۴۴۱ کارل هشتم به سود کریستوفر بایرن، که در آنزمان پادشاه دانمارک و نروژ بود از مقام خود کناره‌گیری کرد، هر چند پس از مرگ کریستوفر در سال ۱۴۴۸، گونه‌ای سردرگمی موجب شد که کارل هشتم دو بار پیاپی به مقام سلطنت برسد و برکنار شود. در نهایت، پس از مرگ او در سال ۱۴۷۰، سه پادشاهی تحت فرمان
پس از مرگ او در سال ۱۴۷۰، سه پادشاهی تحت فرمان کریستیان دوم دانمارک متحد شدند، اتحادی که به سود اسقف‌ها و اشراف بلند مرتبهٔ سوئد بود.
کاپوک یا پنبهٔ جاوه‌ای درختی گرمسیری از راستهٔ پنیرک‌سانان و تیرهٔ پنیرکیان است (که پیش‌تر در خانوادهٔ پنجه‌درختان طبقه‌بندی می‌شد). خاستگاه طبیعی آن مکزیک، آمریکای مرکزی، کارائیب، شمال آمریکای جنوبی و (در گونهٔ "C. pentandra" var. "guineensis") غرب آفریقاست. گونه‌ای کوچکتر از این درخت به جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا وارد شده و در آن مناطق کشت می‌شود. درخت کاپوک در اساطیر مایاها از نشانه‌های مقدس است. در زبان‌های گوناگون، این درخت و الیاف پنبه‌مانند حاصل از غلاف‌های بذر آن به نام kapok شناخته می‌شوند؛ واژه‌ای
بذر آن به نام kapok شناخته می‌شوند؛ واژه‌ای برگرفته از زبان مالایی که در اصل به "درخت پنجه" (بومی آسیای گرمسیری) اطلاق می‌شده است. در کشورهای اسپانیایی‌زبان این درخت با نام «سیبا» و در کشورهای فرانسوی‌زبان با عنوان fromager شناخته می‌شود. این درخت برای الیاف شبیه به پنبهای که از بذر آن به‌دست می‌آید، به‌ویژه در جنوب شرق آسیا، پرورش می‌یابد و با نام‌هایی چون، کاپوک جاوه‌ای، پنبهٔ ابریشمی یا سامااوما نیز شناخته می‌شود. این درخت عمدتاً در جنگل‌های بارانی آسیا کشت می‌شود، به‌ویژه در جاوه (که یکی از نام‌های
کشت می‌شود، به‌ویژه در جاوه (که یکی از نام‌های رایج آن نیز از اینجا آمده)، فیلیپین، مالزی و هاینان در چین، همچنین در آمریکای جنوبی. گل‌های این درخت منبع مهمی از شهد و گرده برای زنبورهای عسل و خفاش‌ها هستند. خفاش‌ها گرده‌افشان اصلی گل‌هایی هستند که در شب شکوفا می‌شوند. جوشاندهٔ پوست درخت پنبه جاوه‌ای برای مصارف ادرارآور، هوس‌افزا، درمان سردرد و همچنین دیابت نوع ۲ استفاده شده است. همچنین در برخی گونه‌های نوشیدنی روان‌گردان آیاهواسکا به‌عنوان افزودنی به‌کار می‌رود. ویژگی‌ها. ارتفاع این درخت می‌تواند تا رشد
می‌رود. ویژگی‌ها. ارتفاع این درخت می‌تواند تا رشد کند، که این مقدار توسط صعود و انداختن نوار اندازه‌گیری تأیید شده است. گزارش‌هایی از درختانی با ارتفاع نیز وجود دارد. این درختان عظیم عمدتاً در قلمرو نوگرمسیری یا مناطق گرمسیری آفریقا قرار دارند. گونهٔ جنوب شرق آسیایی "C. pentandra" تنها تا ارتفاع رشد می‌کند. تنهٔ این درختان اغلب قطری تا حدود بالای ریشه‌های تکیه‌گاه دارند، اما نمونه‌های بسیار بزرگ می‌توانند قطری تا یا بیشتر داشته باشند. ریشه‌های تکیه‌گاه را می‌توان در عکس‌ها مشاهده کرد که تا ارتفاع روی تنهٔ
در عکس‌ها مشاهده کرد که تا ارتفاع روی تنهٔ برخی نمونه‌ها کشیده شده‌اند و به اندازهٔ از تنه بیرون زده و سپس زیر زمین تا طول کلی حدود امتداد می‌یابند. تنه و بسیاری از شاخه‌های بزرگ‌تر این درخت اغلب دارای خارهای ساده و بزرگ هستند. شاخه‌های اصلی که معمولاً ۴ تا ۶ عدد هستند، ممکن است تا ضخامت داشته باشند و تاجی از برگ‌ها به پهنای حدود ایجاد کنند. برگ‌ها به‌شکل برگ پنجه‌ای هستند و از ۵ تا ۹ برگچه تشکیل شده‌اند که هر یک تا حدود طول دارند. درخت پنبه جاوه‌ای به‌طور موقت برگ‌ریز است، و در همین دورهٔ بدون برگ،
موقت برگ‌ریز است، و در همین دورهٔ بدون برگ، گل‌آذین چتری آن با گل‌هایی بزرگ به رنگ‌های خامه‌ای تا قرمز شکوفا می‌شود. پس از گل‌دهی، درخت چندصد غلاف به طول تولید می‌کند که درون آن‌ها بذرهایی محصور در الیافی زردرنگ و کرک‌مانند قرار دارند؛ این الیاف ترکیبی از لیگنین و سلولز هستند. گزارش‌های ذکرشده نشان می‌دهد که "C. pentandra" از جمله بزرگ‌ترین درختان جهان به‌شمار می‌آید. الیاف کاپوک. قبایل بومی در امتداد رود آمازون از الیاف کاپوک برای پیچاندن دور تیرهای تفنگ بادی استفاده می‌کنند. این الیاف نوعی آب‌بندی ایجاد
استفاده می‌کنند. این الیاف نوعی آب‌بندی ایجاد می‌کنند که به فشار هوا اجازه می‌دهد تیر را از داخل لوله به بیرون براند. این الیاف بسیار سبک، دارای شناوری بالا، مقاوم، ضدآب اما بسیار آتش‌گیر هستند. فرایند برداشت و جدا کردن الیاف کاری پرزحمت و دستی است. این الیاف به‌سختی ریسندگی می‌شوند، اما به‌عنوان جایگزینی برای کرک‌پر در پر کردن تشک، بالش، مبلمان، زافو (بالشتک نشیمن)، و عروسک‌های پرشده مانند خرس‌های عروسکی، و همچنین برای عایق حرارتی استفاده می‌شود. پیش‌تر، این الیاف به‌طور گسترده در جلیقه نجات و وسایل مشابه
الیاف به‌طور گسترده در جلیقه نجات و وسایل مشابه استفاده می‌شد تا اینکه مواد مصنوعی جای آن را گرفتند. روغن بذر. از بذرهای این درخت می‌توان روغن گیاهی استخراج کرد. این روغن رنگ زرد دارد و بوی مطبوع و ملایمی دارد و مزهٔ آن نیز دلپذیر است، و به روغن پنبه‌دانه شباهت دارد. این روغن در تماس با هوا به‌سرعت فاسد می‌شود. تولید آن در هند، اندونزی و مالزی صورت می‌گیرد. روغن کاپوک دارای ارزش یدی بین ۸۵ تا ۱۰۰ است؛ به همین دلیل روغنی غیراکسیدشونده محسوب می‌شود، یعنی در مجاورت هوا خشک یا سفت نمی‌شود. این روغن قابلیت‌هایی
هوا خشک یا سفت نمی‌شود. این روغن قابلیت‌هایی برای استفاده به‌عنوان زیست‌سوخت و نیز در ساخت رنگ دارد. دین و فرهنگ عامه. این درخت نمادی مقدس در اسطوره‌شناسی مایایی به‌شمار می‌رود. در فرهنگ کوبا، درخت سیبا درختی بسیار مهم است. این درخت مقدس در آیین‌های پالو، آرارا و سانتریا به‌شمار می‌آید. به‌دلیل پیوند مذهبی آن با اریشاهای آیین سانتریا، آیین‌ها و رسوم بسیاری پیرامون این درخت انجام می‌شود: هدایایی در کنار یا پای درخت گذاشته یا دفن می‌شوند، دور درخت طواف می‌شود، و به‌طور کلی با درخت به احترام رفتار می‌شود و به
و به‌طور کلی با درخت به احترام رفتار می‌شود و به آن دست نمی‌زنند. مستقل از سانتریا، این درخت در افسانه‌های محلی نیز ظاهر می‌شود و با موجوداتی به نام güijes پیوند دارد. بر پایهٔ افسانه‌های عامیانۀ ترینیداد و توباگو، قلعهٔ شیطان در واقع درختی غول‌پیکر از گونهٔ "C. pentandra" است که در دل جنگل رشد کرده و بازیل، دیو مرگ، توسط یک نجار در آن زندانی شده است. نجار شیطان را فریب می‌دهد تا وارد تنهٔ درختی شود که در آن هفت اتاق یکی بالای دیگری کنده است. افسانه می‌گوید بازیل هنوز در آن درخت زندگی می‌کند. بیشتر
می‌گوید بازیل هنوز در آن درخت زندگی می‌کند. بیشتر نقاب‌های سنتی بورکینافاسو، به‌ویژه نقاب‌های اقوام بوبو و موسی، از چوب درخت "C. pentandra" ساخته می‌شوند. در میان آفرو-سورینامی‌ها، به‌ویژه پیروان آیین وینتی، این درخت با نام کانکانتری شناخته می‌شود. نقش مقدس این درخت در فرهنگ آن‌ها به‌عنوان محل سکونت ارواح برای قرن‌ها ثبت شده است. با وجود تلاش هلندی‌ها برای مسیحی‌کردن بردگان آفریقایی در سورینام، بسیاری از سیاه‌پوستان سورینامی هنوز به این درخت احترام می‌گذارند. در سورینام امروزی نیز بریدن این درخت تا حد
در سورینام امروزی نیز بریدن این درخت تا حد امکان پرهیز می‌شود و اگر ناگزیر باشد، همراه با مراسم خاصی انجام می‌گیرد. نمادشناسی. پنبهٔ جاوه‌ای درخت ملی کشورهای گواتمالا، پورتوریکو، و گینه استوایی است. تصویر این درخت در نشان و پرچم گینه استوایی نیز دیده می‌شود. درخت پنبه‌ای نمادی تاریخی در مرکز فری‌تاون، سیرالئون، و نشانه‌ای از آزادی برای بردگان آزادشده‌ای بود که به آن‌جا مهاجرت کردند. این درخت ۷۰ متری در طوفانی در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۲۳ از نزدیکی پایه شکست و فرو افتاد. گفته می‌شود که نام قدیمی هوشی‌مین یعنی
فرو افتاد. گفته می‌شود که نام قدیمی هوشی‌مین یعنی «سایگون»، از واژهٔ "Sài" (در واژگان سینو-ویتنامی به‌معنای «نرده» و…) و نام ویتنامی درخت کاپوک یعنی "(bông) gòn" برگرفته شده باشد، هرچند احتمال دارد که منظور در اینجا نه "Ceiba pentandra" از جهان جدید، بلکه "درخت پنجه" از جهان قدیم باشد.
میتسوبیشی الکتریک کورپوریشن شرکت صنایع الکترونیک و تجهیزات الکتریکی چندملیتی ژاپنی است که در سال ۱۹۲۱ به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از میتسوبیشی تأسیس شد. دفتر مرکزی این کورپوریشن در مارونواوچی واقع در منطقه چیودا توکیو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس توکیو و بورس لندن معامله می‌شود. تاریخچه. میتسوبیشی الکتریک به عنوان یک شرکت فرعی از دیگر شرکت اصلی گروه میتسوبیشی ، صنایع سنگین میتسوبیشی، سپس کشتی‌سازی میتسوبیشی، تأسیس شد، زیرا دومی یک کارخانه موتورهای الکتریکی دریایی را در کوبه، ناکازاکی واگذار کرد.
الکتریکی دریایی را در کوبه، ناکازاکی واگذار کرد. از آن زمان به بعد تنوع پیدا کرد و به شرکت بزرگ الکترونیک تبدیل شد. MELCO از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۵ رکورد ساخت سریعترین آسانسور جهان را که در برج لندمارک ۷۰ طبقه یوکوهاما نصب شده بود در اختیار داشت. این شرکت در سال ۲۰۰۵ شرکت کنتسو ژاپن، تولیدکننده لوازم خانگی ژاپنی را خریداری کرد. در سال ۲۰۱۵، شرکت دی‌لاکلیما، یک شرکت ایتالیایی که واحدهای HVAC و HPAC را طراحی و تولید می‌کند، خریداری کرد که در سال ۲۰۱۷ به میتسوبیشی الکتریک هیدرونیک و سیستم‌های خنک‌کننده فناوری
الکتریک هیدرونیک و سیستم‌های خنک‌کننده فناوری اطلاعات تغییر نام داد. در اوایل سال ۲۰۲۰، میتسوبیشی الکتریک به عنوان قربانی حملات سایبری یک ساله توسط هکرهای چینی شناسایی شد. در سال ۲۰۲۳، میتسوبیشی الکتریک برنامه‌های خود را برای هزینه ۱۰۰ میلیارد ین برای ساخت یک کارخانه نیمه هادی جدید در استان کوماموتو، با تاریخ هدف آوریل ۲۰۲۶ برای شروع تولید اعلام کرد. زمینه فعالیت. این شرکت در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع پنل‌های فتوولتاییک، تجهیزات برق خورشیدی، انواع حسگرها، سامانه‌های راداری و ماهواره‌های
انواع حسگرها، سامانه‌های راداری و ماهواره‌های مخابراتی، پمپ‌های حرارتی، موتورهای الکتریکی، پله برقی و آسانسور، دستگاه‌های تهویه مطبوع، کولرهای گازی و کمپرسور، سامانه‌های اتوماسیون صنعتی و ربات‌های صنعتی، ماشین‌های الکتریکی و خط‌نورد فعالیت می‌نماید. محصولات. در سال ۲۰۲۱، گزارش سالانه شاخص‌های مالکیت فکری جهانی سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) تعداد درخواست‌های ثبت اختراع میتسوبیشی الکتریک را که تحت معاهده همکاری ثبت اختراع منتشر شده است، رتبه سوم را در جهان با ۲۶۶۱ درخواست ثبت اختراع در طول سال ۲۰۲۰
جهان با ۲۶۶۱ درخواست ثبت اختراع در طول سال ۲۰۲۰ رتبه‌بندی کرد این جایگاه نسبت به رتبه قبلی آنها در سال ۲۰۱۹ با ۲۳۳۴ درخواست، رتبه دوم را کاهش داده است. برخی از خطوط تولید MELCO، مانند سیستم‌های تهویه مطبوع، با محصولات صنایع سنگین میتسوبیشی همپوشانی دارند تا حدی به این دلیل که این شرکت‌ها دارای ریشه یکسانی هستند.
کل مواد جامد محلول ، اندازه‌گیری محتوای ترکیبی از تمام مواد آلی و غیر آلی موجود در یک مایع در مولکولی، یونیزه یا میکرو گرانول (سلول کلوئیدی) است. تی دی اس را نمی‌توان به عنوان معیار اصلی مشخص‌کننده کیفیت آب در نظر گرفت و بیشتر درجه شفافیت آب را مشخص می‌کند. منظور از TDS کل مواد جامد محلول در آب است که برابر مجموع غلظت همه یون‌های موجود در آب می‌باشد. مواد محلول در آب ممکن است از نظر ماهیت «آلی» یا «معدنی» باشند. مواد غیر آلی (معدنی) حل شده در آب شامل: مواد معدنی، فلزات و گازها می‌باشند. بعضی از مواد آلی به
فلزات و گازها می‌باشند. بعضی از مواد آلی به صورت ذرات کلوییدی هستند اما بیشتر مواد آلی به صورت محلول هستند. آلاینده‌های آلی ممکن است باعث بو، رنگ و طعم نامطبوع آب شوند. مواد حاصل از تجزیه گیاهان، مواد شیمیایی آلی و گازهای آلی، اجزای آلی محلول در آب را تشکیل می‌دهند. بسیاری از مواد حل شده در آب نامطلوب هستند. مواد معدنی، گازها و مواد آلی حل شده در آب ممکن است موجب بروز رنگ، طعم و بوی نامطلوب شوند. برخی از ترکیبات شیمیایی ممکن است سمی‌باشند و برخی از اجزای آلی محلول به اثبات رسیده‌است که سرطانزا هستند. البته
محلول به اثبات رسیده‌است که سرطانزا هستند. البته باید توجه داشت که تمامی مواد محلول در آب نامطلوب نیستند. اما میزان مواد محلول مطلوب در آب بسیار اندک است. واحد سنجش TDS، میلی‌گرم بر لیتر Mg/l می‌باشد که از آن با اصطلاح PPM یاد می‌کنند. برای اندازه‌گیری TDS هدایت الکتریکی (EC) آب را اندازه‌گیری می‌کنند. (ds/m)TDS(mg/l) = 640 EC میزان کل جامدات محلول در آب از دو نظر قابل بررسی است: مقدار مجاز: حداکثر مقدار مجاز TDS آب آشامیدنی در استاندارد آب شرب ذکر شده‌است. این مقدار در استاندارد آب شرب ایران ۱۵۰۰ و در
این مقدار در استاندارد آب شرب ایران ۱۵۰۰ و در شرایط ویژه ۲۰۰۰ میلی‌گرم در لیتر ذکر شده‌است. مقدار مطلوب: مقدار مطلوب کل جامدات محلول در آب در استاندارد ذکر نشده‌است. اما آنچه که مسلم است هرچقدر ناخالصی‌های محلول در آب (خصوصاً آن دسته از ناخالصی‌ها که برای بدن مضر هستند نظیر نیترات) کمتر باشد آب گواراتر و سالم‌تر خواهد بود. از طرفی کاهش TDS ممکن است تغییر طعم آب را به دنبال داشته باشد و از آنجا که طعم و مزه آب یک پارامتر نسبی است و برای مصرف‌کنندگان مختلف متفاوت است، آستانه تغییر مزه نیز قابل اندازه‌گیری
متفاوت است، آستانه تغییر مزه نیز قابل اندازه‌گیری نبوده و لذا در استاندارد ذکر نشده‌است. با این توضیحات، مشخص می‌شود که ممکن است مقدار ناخالصی‌های محلول در یک نمونه آب، از مقدار استاندارد تجاوز نکرده باشد، اما از نظر مصرف‌کننده آن نمونه مطلوبیت لازم جهت مصرف را نداشته باشد. به‌طور مثال TDS آب قم حدود ۹۰۰ میلی‌گرم در لیتر است. مصرف این آب از نظر استاندارد آب شرب مجاز محسوب می‌شود. اما چنان‌که می‌دانیم، آب قم مطلوبیت لازم را جهت مصرف ندارد و می‌توان با دستگاه‌های تصفیه آب خانگی، آبی به مراتب مطلوب تر و
تصفیه آب خانگی، آبی به مراتب مطلوب تر و گواراتر تهیه و مصرف کرد. یا ممکن است که میزان نیترات در یک نمونه از آب مشهد، ۴۵ میلی‌گرم در لیتر گزارش شود. این میزان از حداکثر مجاز عنوان شده در استاندارد (۵۰ میلی‌گرم در لیتر) کمتر است. به عبارتی این مقدار خط قرمز است و هر چه میزان نیترات در آب از این میزان کمتر باشد، بر سلامت آب افزوده می‌شود. به وسیله تجهیزات تصفیه آب خانگی می‌توان میزان نیترات آب را تا ۹۰ در صد کاهش داد. برای اندازه‌گیری tdsاب ازروش حرارت استفاده می‌کنیم ودراین روش اب رادریک بوته چینی می‌ریزیم
می‌کنیم ودراین روش اب رادریک بوته چینی می‌ریزیم وحرارت می‌دهیم بر روی گرمکن الکتریکی تا دمای ۱۰۳–۱۰۵ درجه سلسیوس و بعد باقی مانده جامد را نیز درکوره الکتریکی به مدت بیست دقیقه تادمای ۵۰۰–۵۵۰درجه حرارت می‌دهیم ونمونه باقی‌مانده را وزن می‌کنیم واختلاف وزن برحسب میلی‌گرم ضربدرهزار تقسیم بر حجم نمونه اولیه اب برحسب میلی لیتر برابر tds برحسب ppm می‌باشد. مفهوم TDS آب چیست؟. TDS یکی از پارامترهای سنجش کیفیت آب و کلمه اختصاری عبارت Total Dissolved Solid به معنای کل جامدات محلول در آب بوده و بر حسب ppm بیان
کل جامدات محلول در آب بوده و بر حسب ppm بیان می‌گردد. توجه داشته باشید که مفهوم پارامتر سنگینی TDS با پارامتر سختی THH کاملاً متفاوت است. همچنین لازم است ذکر شود که این پارامتر به تنهایی معیار مناسبی برای سنجش آب نیست. به عنوان مثال آبی که دارای TDS پایین است ممکن است دارای مقدار زیادی املاح نامحلول باشد. یا آبی با TDS 50 که حاوی کلسیم است به مراتب کیفیت بهتری از آب با TDS 20 حاوی نیترات کیفیت بهتری دارد. پی‌نوشت: در صورتی که قصد سنجش معیار TDS مراحل تصفیه دستگاه خود را دارید می‌بایست آب خروجی ممبران را
دستگاه خود را دارید می‌بایست آب خروجی ممبران را اندازه‌گیری نمایید. چراکه آب خروجی از شیر برداشت دستگاه توسط مراحل فرآوری غنی سازی شده‌است به عبارتی حاوی املاح محلول خوب است. همچنین لازم به توضیح است که دستگاه‌های سنجش تجاری TDS موجود در بازار امکان کالیبره شدن را نداشته و دارای مقدار قابل توجهی خطا می‌باشند. اما می‌توان به عنوان سنجش عملکرد عمومی دستگاه از آن استفاده نمود.