payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شی در یک دوره برخورد، زمانی که جهت مستقیم از خط خود را تغییر نمی‌کند. PN می‌گوید که بردار سرعت موشک باید با سرعت متناسب با سرعت چرخش خط دید (نرخ خط از میزان یا نرخ LOS) و در همان جهت چرخش حرکت و چرخش کند. آشیانه‌یابی راداری. آشیانه‌یابی راداری فعال. آشیانه‌یابی راداری فعال با استفاده از یک سیستم راداری انجام می‌شود که بر روی موشک قرار گرفته‌است. به‌طور معمول، سامانه‌های الکترونیکی در موشک، رادار را به‌طور مستقیم در هدف قرار می‌دهد و موشک به زاویه خط مرکزی خودش نگاه می‌کند تا خود را هدایت کند. رادار،
خودش نگاه می‌کند تا خود را هدایت کند. رادار، اطلاعات هدف را به‌دست آورده و مسیر حرکت موشک را با توجه به آن مشخص می‌کند. از آن‌جا که برای افزایش دقت رادار به آنتن بزرگ‌تری نیاز است و با توجه به این نکته که اهداف کوچک، بازتاب راداری کمتری دارند و همچنین با در نظر گرفتن هزینهٔ زیاد این سیستم، این نوع موشک‌ها فقط برای حمله به اهداف بزرگ و باارزش کاربرد دارند. برای مثال موشک‌های ضدکشتی معمولاً از این سیستم هدایتی استفاده می‌کنند. موشک‌های هوابه‌هوای «شلیک و بعد هیچ» مثل آمرام، ایم-۵۴ فینیکس و آر-۷۷ هم این سیستم
مثل آمرام، ایم-۵۴ فینیکس و آر-۷۷ هم این سیستم هدایتی را به‌کار می‌گیرند. آشیانه‌یابی راداری نیمه فعال. در این روش، یک رادار در سکوی پرتاب موشک یا جای دیگری هدف را مورد تابش امواج خود قرار داده و به‌اصطلاح، روی آن قفل می‌کند. موشک هم به یک دریافت‌کننده امواج رادار مجهز شده تا وقتی بازتاب امواج رادار به آن رسید به‌سوی منبع انعکاس برود. از آن‌جا که در این سیستم، نیازی به قرار دادن رادار در موشک نیست، وزن و هزینهٔ ساخت موشک به‌طور قابل‌توجهی کاهش پیدا می‌کند؛ و این باعث شده که این روش در موشک‌های هوابه‌هوا و
و این باعث شده که این روش در موشک‌های هوابه‌هوا و موشک‌های سطح‌به‌هوا بسیار رایج باشد. نقطه ضعف این سیستم این است که هواپیمایی که چنین موشکی را شلیک می‌کند بایستی به دنبال هدف رفته و رادار خود را بر روی آن نگه دارد و این ممکن است آن را در خطر اصابت موشک‌های گرمایاب آن هواپیما قرار دهد. هدایت لیزری هم یک نوع هدایت غیرفعال است با این تفاوت که به جای امواج رادار از امواج لیزر برای نشانه‌گذاری هدف استفاده می‌شود. با توجه به اینکه هدایت لیزری معمولاً توسط هواپیماها علیه اهداف زمینی استفاده می‌شود، محل هدایت و
علیه اهداف زمینی استفاده می‌شود، محل هدایت و محل شلیک موشک می‌توانند کاملاً مجزا از هم باشند مثلاً نیروهای زمینی که در محل مناسبتری قرار دارند می‌توانند نشانه‌گذاری لیزری را انجام داده و موشکی که توسط هواپیما یا بالگرد خودی شلیک شده را به سوی هدف هدایت کنند. آشیانه‌یابی انفعالی. آشیانه‌یابی فروسرخ یک سیستم انفعالی است از این جهت که موشک با دریافت امواج فروسرخ ساطع شده از هدف برای تشخیص و اصابت به آن استفاده می‌کند. این روش که به «هدایت گرمایاب» هم معروف است برای اهدافی که گرمای زیادی را از خود ساطع می‌کنند
برای اهدافی که گرمای زیادی را از خود ساطع می‌کنند مثل موتورهای جت بسیار کارساز است و تا حد کمتری علیه خودروهای زمینی هم کارایی دارد. در این روش، به یک دوربین تلویزیونی برای تصویربرداری نیاز است تا با گرمانگاری از محیط پیش روی موشک، محل انتشار گرما را مشخص کند. موشک‌های گرمایاب فقط در مسافت‌های کوتاه قابل استفاده هستند و انتخاب اول برای موشک‌های سطح‌به‌هوا و هوابه‌هوای کوتاه‌برد محسوب می‌شوند. دنبال‌گر انتقال مجدد (Re transmission homing). بازگشت مجدد که به نام Track Via Missile یا TVM نیز نامیده می‌شود،
نام Track Via Missile یا TVM نیز نامیده می‌شود، ترکیبی بین هدایت توسط فرماندهی، آشیانه یابی رادار نیمه فعال و آشیانه یابی رادار فعال است. این موشک، امواج رادیویی که توسط رادار رهگیری پخش می‌شود، را ردیابی می‌کند و به ایستگاه رهگیری ارسال می‌کند، تا این ایستگاه دستورات را به موشک بازگرداند. سامانه‌های Go-Onto-Location-in-Space) GOLIS). هر مکانیزمی که در سیستم هدایت در فضاپیما استفاده می‌شود، هر چیزی که باشد، باید حاوی اطلاعات از پیش تعیین شده در مورد هدف باشد. ویژگی اصلی این سیستم، فقدان ردیاب هدف است.
باشد. ویژگی اصلی این سیستم، فقدان ردیاب هدف است. کامپیوتر هدایت و ردیاب موشکی در موشک قرار دارند. کمبود ردیابی هدف در GOLIS الزاماً استفاده از هدایت ناوبری را نشان می‌دهد. هدایت ناوبری، هرگونه هدایتی است که توسط یک سیستم بدون ردیاب هدف اجرا می‌شود. دو واحد دیگر در موشک قرار دارند. این سامانه‌ها همچنین به عنوان سامانه‌های هدایت خودکار در نظر گرفته می‌شوند. با اینکه، آن‌ها به دلیل رهگیر موشکی که استفاده می‌کنند کاملاً اتوماتیک نیستند. آن‌ها با عملکرد رهگیر موشکی خود به شرح زیر تقسیم می‌شوند: هدایت پیش‌فرض.
خود به شرح زیر تقسیم می‌شوند: هدایت پیش‌فرض. هدایت پیش‌فرض ساده‌ترین نوع هدایت موشک است. در این متد قبل از شلیک فاصله و جهت به سمت هدف تعیین می‌شود و این اطلاعات در سیستم هدایت موشکی برنامه‌ریزی شده‌است، که در طی پرواز موشک طبق این مسیر مانور می‌دهد. تمام اجزای سیستم هدایت (ازجمله سنسورها مانند شتاب سنج یا ژیروسکوپ) در داخل موشک قرار می‌گیرند، و هیچ اطلاعاتی از خارج (مانند دستورالعمل‌های رادیویی) مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. V-2 یک نمونه از موشک‌هایی که از هدایت پیش‌فرض استفاده می‌کنند. هدایت اینرسی. هدایت
پیش‌فرض استفاده می‌کنند. هدایت اینرسی. هدایت اینرسی از ابزارهای اندازه‌گیری حساسی برای محاسبه مکان موشک استفاده می‌کند. این سیستم از شتاب و نقطهٔ مشخص استفاده می‌کند تا مکان جدید را پیدا کند. سامانه‌های مکانیکی اولیه خیلی دقیق نبودند و نیاز به نوعی تنظیم خارجی داشتند تا بتوانند اهدافشان حتی اگر به اندازه یک شهر باشند اصابت کنند. سامانه‌های مدرن از ژیروسکوپ‌های لیزر حالت جامد استفاده می‌کنند که خطای آن‌ها در ۱۰۰۰۰ کیلومتر کمتر از یک متر است، و نیازی به ورودی بیشتری ندارد. توسعه ژیروسکوپ در AIRS روی موشک MX
بیشتری ندارد. توسعه ژیروسکوپ در AIRS روی موشک MX به اوج خود رسید، این سیستم به ما اجازه می‌دهد تا موشک‌های قاره‌پیما با خطای کمتر از ۱۰۰ متر بسازیم. بسیاری از هواپیماهای غیرنظامی از ناوبری اینرسی استفاده می‌کنند که دقت کمتری نسبت به سامانه‌های مکانیکی ICBM موجود دارند، با اینحال این ابزار ارزان قیمت می‌توانند به دقت ابزارهای موجود برای اصلاح تعیین موقعیت کمک کنند (این سامانه‌ها زمانی رواج پیدا کردند که اکثر هواپیماهای مهم مانند ۷۰۷ و ۷۴۷ طراحی شده بودند و GPS به‌طور کامل تجاری‌سازی نشده بود). امروزه
و GPS به‌طور کامل تجاری‌سازی نشده بود). امروزه سلاح‌های هدایت شده می‌توانند از ترکیبی از GPS، اینرسی و رادار نقشه‌برداری زمینی برای دستیابی به سطوح بسیار بالایی از دقت استفاده کنند. همان‌طور که در موشک‌های کروز مدرن یافت می‌شود. هدایت اینرسی برای هدایت اولیه موشک بسیار مورد مطلوب است، چراکه هیچ سیگنال خارجی وجود ندارد که بتوان آن را مسدود کرد. علاوه براین، دقت نسبتاً کم این روش برای هدایت موشک‌های با کلاهک‌های بزرگ هسته‌ای مشکلی نخواهد بود. هدایت اینرسی-فضایی (وابسته به اشکال فلکی و …). هدایت اینرسی-فضایی
(وابسته به اشکال فلکی و …). هدایت اینرسی-فضایی یک همگام‌سازی حسگرهای اینرسی با ناوبری آسمانی است. این روش معمولاً روی موشک‌های بالستیکی که از زیردریایی شلیک می‌شوند استفاده می‌شود. برخلاف موشک‌های قاره‌پیمای سیلوپایه که از یک نقطه ثابت شلیک می‌شوند و به همین دلیل می‌توانند از آنجا به عنوان یک مرجع استفاده کنند، SLBMها از یک زیردریایی در حال حرکت پرتاب می‌شوند، که پیچیدگی محاسبات ناوبری لازم و احتمال خطای دایره‌ای را افزایش می‌دهد. این هدایت ستاره‌ای اینرسی به منظور اصلاح خطاهای کوچک مکان و سرعت که ناشی از
به منظور اصلاح خطاهای کوچک مکان و سرعت که ناشی از عدم قطعیت موقعیت و سیستم ناوبری زیردریایی است و همچنین خطاهایی که در طول پرواز به علت کالیبراسیون ناقص دستگاه وجود دارد استفاده می‌شود. نیروی هوایی آمریکا به دنبال یک سیستم ناوبری دقیق برای حفظ دقت مسیر و رهگیری در سرعت‌های بسیار بالا، یک سیستم اینرسی_فضایی ANS طراحی و توسعه داده‌است، که می‌تواند خطاهای سیستم ناوبری اینرسی را با مشاهده اجرام آسمانی اصلاح کند. این سیستم از موقعیت ستاره‌ها برای تنظیم دقت سیستم هدایت اینرسی بعد از پرتاب استفاده می‌کند. از
هدایت اینرسی بعد از پرتاب استفاده می‌کند. از آنجاییکه دقت هدایت یک موشک وابسته به دانستن موقعیت دقیق موشک در هر لحظه از پرواز است، این نکته که ستاره‌ها یک مرجع ثابت هستند می‌تواند به‌طور بالقوه بسیار مفید باشد و دقت را افزایش دهد. در سیستم موشکی Trident این اطلاعات توسط یک دوربین تکمیل شده که این دوربین موقعیت ستاره را بررسی می‌کند و اگر در جایی که مورد انتظار است قرار نداشت مشخص می‌شود که سیستم اینرسی دقیقاً بر روی هدف نیست و تصحیح می‌شود. هدایت زمینی. TERCOM «تطبیق کانتور زمین» از نقشه‌های ارتفاع نوار
«تطبیق کانتور زمین» از نقشه‌های ارتفاع نوار زمین از سایت پرتاب تا هدف، و مقایسه آن‌ها با اطلاعاتی که از رادار سنجش ارتفاع موقعیت خود را مشخص می‌کند. سامانه‌های TERCOM پیچیده‌تر می‌توانند به جای حرکت روی یک مسیر مستقیم موشک را در یک مسیر پیچیده روی نقشه سه بعدی حرکت دهند. TERCOM یک سیستم معمول برای هدایت موشک‌های کروز است اما توسط سامانه‌های GPS , DSMAC و تطبیق دهندهٔ صحنه دیجیتال جایگزین می‌شود، که برای این کار به یک دوربین جهت مشاهده منطقه و دیجیتال کردن آن اطلاعات و مقایسه آن با صحنه‌های ذخیره شده در یک
اطلاعات و مقایسه آن با صحنه‌های ذخیره شده در یک کامپیوتر برای هدایت موشک به سمت هدف نیاز است. DSMAC معروف است به اینکه تخریب یک ساختمان برجسته مشخص شده روی نقشه داخلی سیستم (همانند موشک‌های بالستیک پیشین) ناوبری آن را مختل می‌کند.
ستیز و سازش، زرتشتیان مغلوب و مسلمانان غالب در جامعه ایران نخستین سده‌های اسلامی نوشته جمشید کرشاسب چوکسی است که توسط نادر میرسعیدی در ۱۳۸۱ به فارسی برگردانیده شد. توضیح. کتاب ستیز و سازش اثر جمشید ک. چوکسی، به بازسازی رخدادهای چهار سده (از سدهٔ هفتم تا یازدهم میلادی) و تحلیل آن‌ها می‌پردازد و می‌کوشد نیروهای محرکهٔ تغییرات سیاسی ـ مذهبی این دوره از تاریخ ایران را بشکافد. شکست شاهنشاهی ساسانی، ظاهراً به خاطر محاسبات غلط نظامی و نیز نزاع‌های دسته‌ها در دورن دربار سلطنتی ایران بوده‌است. مؤلف با رویکردی
دورن دربار سلطنتی ایران بوده‌است. مؤلف با رویکردی برخوردار از تصور قوی و نیز تحلیل‌های صریح و بی‌پرده شرح می‌دهد که چگونه بزرگان نوظهور و طبقات زیردست تازه، این تغییرات را دامن زدند و چگونه «ستیز و سازش، سازوکارهایی شدند که پیدایی تشکیلات تازه از بحران اجتماعی را سهولت بخشید.»
کارل-هاینریش فون اشتولپ‌ناگل نظامی بلندپایه و فیلد مارشال آلمانی در دوره رایش سوم بود که یگان‌های مختلفی را در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی کرد. او از عوامل کلیدی کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ برای ترور آدولف هیتلر بود و پس از ناکامی آن اعدام شد. اوایل زندگی. او در برلین به دنیا آمد و بلافاصله بعد از تحصیلات ابتدایی به در ۱۹۰۴ ارتش پیوست. در جنگ جهانی اول آجودان بود و بعد از خدمت در رایشسور در ۱۹۲۴ به درجه ترفیع گرفت. در ۱۹۲۵ به سرگردی بعد فرمانده دو گردان از هنگ ۵ پیاده‌نظام در نئوروپین شد. در ۱۹۳۳ به سرهنگ ترفیع
پیاده‌نظام در نئوروپین شد. در ۱۹۳۳ به سرهنگ ترفیع گرفت. سال ۱۹۳۶ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و فرمانده هنگ ۳۰ پیاده‌نظام در لوبک شد. در ۱۹۳۷ دوباره ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر رسید همچنین به مقام جانشینی فرماندهی ستاد مشترک منصوب شد. در ۱۹۳۸ بعد از ماجرای بلومبرگ-فریچ و بحران سودت در چکسلواکی عقیده اش به هیتلر برگشت و در همین زمان بود که با گروه مقاومت آلمان و توطئه گران نظامی تماس گرفت و آنان را در جریان برنامه برای تهاجم سراسری به چکسلواکی قرار داد. جنگ جهانی دوم. اشتولپ‌ناگل از ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ تا ۴ اکتبر
دوم. اشتولپ‌ناگل از ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ تا ۴ اکتبر ۱۹۴۱ فرمانده ارتش هفدهم بود و در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۱ بعد از آغاز عملیات بارباروسا او به شکل موفقی توانست ارتش هفدهم را در قسمت جنوب جبهه شرقی رهبری کند تحت هدایت و فرماندهی او ارتش هفدهم موفق به پیروزی در نبرد یومن و نبرد نخست کی‌یف شد. او همچنین قبلاً در طرح اولین کودتای ضد نازی نقش داشت. طرحی که به خاطر بسته شدن توافقنامه مونیخ رها شد. با این حال مدارکی محکم وجود دارد که او فرماندهی خشن بوده، بی نظمی در نیروهایش را تحمل نمی‌کرده و از کمونیست‌ها و یهودی‌ها نفرت
را تحمل نمی‌کرده و از کمونیست‌ها و یهودی‌ها نفرت داشته. حتی زمانی که طرحی ارتقاء روابط با اوکراینی‌های محلی را اجرا می‌کرده‌است، هم‌زمان یهودی‌های محلی بازداشت می‌شدند. در فوریه ۱۹۴۲ اشتولپ‌ناگل فرماندهی نظامی آلمان در قسمت اشغال شدهٔ فرانسه را برپا می‌کند. در این مقام او همراه با مشاورش سرهنگ دوم سزار فون هوفکر برنامه چینی و آماده‌سازی بیرون راندن هیتلر از سیاست المان را انجام می‌دادند. فون هوفکر نقش رابط اشتولپ ناگل با کلاوس فون اشتاوفنبرگ را داشت، یعنی کسی که در نهایت بمب را برای ترور هیتلر به قرارگاه
کسی که در نهایت بمب را برای ترور هیتلر به قرارگاه لانه گرگ در پروس شرقی برد. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ اشتولپ ناگل سهم خود در کودتا را عملیاتی کرد. این اقدام به شدت سرهنگ هانس افترید فون لینستو را درگیر ماجرا کرد. او با وجود اینکه تنها همان روز از قضیه کودتا آگاهی پیدا کرده بود، تمام افراد اس اس و گشتاپو در پاریس را جمع و زندانی کرد. با این حال وقتی مشخص شد که ترور هیتلر در پروس شرقی ناموفق بوده اشتولپ‌ناگل نتوانست فیلدمارشال گونتر فون کلوگه را قانع به پشتیبانی از قیام کند و ناچار زندانی‌هایش را آزاد کرد. وقتی
از قیام کند و ناچار زندانی‌هایش را آزاد کرد. وقتی اشتولپ‌ناگل از پاریس فرا خوانده شد در وردن توقف کرد و با شلیک به سرش سعی کرد خودکشی کند، اما ناموفق بود و تنها بینایی اش را از دست داد. بعد از دستگیری او زیر شکنجه نام فیلد مارشال اروین رومل را به زبان آورد که این باعث شد اس اس رومل را زیر نظر بگیرد و نقش او هم افشا شود که نهایتاً باعث شد مارشال رومل نیز مجبور به خودکشی با سم شود. او را مانند بسیاری دیگر از عوامل کودتا، به دادگاه خلق بردند و در ۳۰ اوت ۱۹۴۴ او را محکوم به مرگ کردند و در زندان پولتزنسی به دار
را محکوم به مرگ کردند و در زندان پولتزنسی به دار آویختند.
کوگنیزانت شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی و چندملیتی است، که در زمینه ارائه خدمات مشاوره اطلاعاتی، مشاور مدیریت، خدمات مدیریت‌شده و خدمات برون‌سپاری فعالیت می‌کند. شرکت کوگنیزانت در سال ۱۹۹۴ توسط کومار ماهادیوا تاسیس شد و هم‌اکنون (۲۰۱۹) دارای ۱۶۶ دفتر در کشورهای مختلف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تینک، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و دفتر بین‌المللی آن در شهر چنای، هند مستقر می‌باشد. بخشی از سهام شرکت کوگنیزانت در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود و جزئی از شاخص‌های نزدک-۱۰۰ و اس اند پی ۵۰۰
و جزئی از شاخص‌های نزدک-۱۰۰ و اس اند پی ۵۰۰ به‌شمار می‌آید.
ستزادیو یکی از شهرستانهای استان آلساندریا در منطقه ایتالیایی پیدمونت می‌باشد که در ۸۰ کیلومتری جنوب شرقی تورین و ۱۵ کیلومتری جنوب آلساندریا واقع شده است. ستزادیو با این مناطق شهری مرز مشترک دارد: کاسینی، کاستلنوآوو بورمیدا، مونتالدو بورمیدا، ریوالتا بورمیدا، گامالرو، کارپینیتو، کاستیلسپینا، پریدوسا، و کارپینیتو.
شرکت دیسکاوری شرکت رسانه‌های گروهی آمریکایی بود، که در زمینه تهیه، تولید و ارائه برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی، مدیریت تلویزیون‌های کابلی و اینترنتی فعالیت می‌نمود. شرکت دیسکاوری در سال ۱۹۷۲ توسط جان اس. هندریکس تأسیس شد و نخستین کانال تلویزیونی خود را در سال ۱۹۸۵ با نام شبکه تلویزیونی دیسکاوری راه‌اندازی کرد. شرکت دیسکاوری مالک ۲۸ برند مختلف رسانه‌ای و بیش از ۱۰۰ کانال تلویزیونی بود، که در ۱۸۰ کشور جهان قابل دسترسی بوده و برنامه‌های تلویزیونی خود را به ۳۹ زبان زنده پخش می‌کرد، شمار بیننده‌های آن، بالغ بر
زبان زنده پخش می‌کرد، شمار بیننده‌های آن، بالغ بر ۱٫۵ میلیارد نفر برآورد می‌شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر نیویورک سیتی، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شد و جزئی از شاخص نزدک-۱۰۰ و اس اند پی ۵۰۰ به‌شمار می‌رفت. شرکت دیسکاوری مالک شبکه‌های تلویزیونی انیمال پلانت، شبکه تلویزیونی میلیتاری و شبکه تلویزیونی دیسکاوری می‌بود، همچنین این شرکت به‌عنوان اپراتور اصلی شبکه‌های تلویزیونی راندوم هاوس در ایالات متحده محسوب می‌شد. این شرکت در آوریل ۲۰۲۲ با وارنر مدیا ادغام گردید و
شرکت در آوریل ۲۰۲۲ با وارنر مدیا ادغام گردید و وارنر برادرز دیسکاوری را تشکیل داد.
ادوارت وولرات کریستیان دیتل (۲۱ ژوئیه ۱۸۹۰ - ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های بزرگی را از سطح لشکر تا ارتش میدانی در نیروی زمینی فرماندهی کرد. او بیشتر دوران جنگ در نواحی شمالی شامل نروژ و فنلاند در حال خدمت بود. دیتل ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ هنگام پرواژ به قرارگاه هیتلر در سانحه هوایی شد و جان باخت. سال‌های اولیه. ادوارد دیتل روز ۲۱ ژوئیه سال ۱۸۹۰ در بات آیبلینگ زاده شد. پدرش صاحب‌منصب مالی بود. سال ۱۹۰۹ در تلاش تلاش، به عنوان افسر دانشجو به هنگ ۹
۱۹۰۹ در تلاش تلاش، به عنوان افسر دانشجو به هنگ ۹ پیاده‌نظام بایرن پیوست. پس از تحصیل در دانشکده جنگ مونشن، ماه اکتبر سال ۱۹۱۱ با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. پس از آغاز جنگ جهانی اول، سال ۱۹۱۵ به درجه ستوان یکم ترفیع گرفت و یک گروهان را در هنگ خود فرماندهی کرد. ماه مارس سال ۱۹۱۸ به درجه سروان ترفیع گرفت. دیتل چهار مرتبه در طول جنگ مجروح شد. هنگام امضای آتش‌بس در بیمارستان بود. رایشسور. دیتل پس از جنگ سال ۱۹۱۹ عضو فرای‌کور بود. سال ۱۹۲۰ به حزب ناسیونال سوسیالیست ملحق شد. او یکی از حامیان کودتای مونشن
سوسیالیست ملحق شد. او یکی از حامیان کودتای مونشن در سال ۱۹۲۳ بود. در این حال به خدمت در رایشسور ادامه داد. یک گروهان را در هنگ ۱۹ پیاده‌نظام فرماندهی کرد و سپس در جایگاه‌های ستادی مختلف بود. مدتی در دانشکده پیاده‌نظام مونشن تدریس کرد. در ادامه با درجه سرگرد فرماندهی گردان ۳ کوهستان هنگ به او سپرده شد. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۳۳ به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و فرمانده هنگ شد. ورماخت. دیتل سال ۱۹۳۵ به درجه سرهنگ ترفیع و در جایگاه فرماندهی هنگ تازه‌تشکیل‌شده ۹۹ کوهستان قرار گرفت. ماه آوریل سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپ
قرار گرفت. ماه آوریل سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپ ترفیع گرفت و به فرماندهی لشکر سوم کوهستان در گراتس در اتریش منصوب شد. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجه: در پی آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپامبر سال ۱۹۳۹، دیتل لشکر خود را در نبرد لهستان فرماندهی نمود. این لشکر در جریان عملیات وزرئوبونگ برای تهاجم به نروژ، روز ۹ آوریل سال ۱۹۴۰ در نارویک پیاده شد و در ابتدا این بندر را تصرف کرد. یک هنگ از آن برای تسخیر تروندهایم به‌کار رفت. در همین حین نیروی دریایی بریتانیا شناورهای دریایی آلمانی را در مجاورت نارویک شکست داد. این اتفاق
آلمانی را در مجاورت نارویک شکست داد. این اتفاق دیتل را در ساحل در شرایط دشواری قرار داد. نزدیک‌ترین یگان‌های آلمانی در جنوب با او حدود ‍۱٬۲۰۰ کیلومتر فاصله داشتند. به هر صورت با رسیدن شناورها به خشکی، دو هزار ملوان به نیروی او ملحق شد و مقدار زیادی تدارکات تامین گردید. "لوفت‌وافه" نیز چند قطعه کوچک توپخانه را از هوایی به موقعیت فرستاد. دیتل نیروی خود را به صورت دفاعی آرایش داد و زیر آتش قدرتمند کشتی‌های جنگی در مقابل حملات شدید نیروهای متفقین پایداری کرد. در جریان نبرد نارویک، دیتل روز ۹ مه سال ‍۱۹۴۰ به
در جریان نبرد نارویک، دیتل روز ۹ مه سال ‍۱۹۴۰ به درجه سرلشکر ترفیع گرفت و نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. با وجود این توان چندین تهاجم دشمن را دفع کند اما در این میان قوای او تحلیل رفت. در نهایت روز ۲۷ مه نیروهای مستعمراتی فرانسوی بندر نارویک را تصرف کردند. با وجود فرارسیدن مقداری نیروی کمکی به صورت چترباز، دیتل نتوانست از این اتفاق جلوگیری کرد. نیروهایی از دو مسیر زمینی و دریایی برای رها کردن دیتل از این وضعیت محاصره گسیل شد. گفته می‌شود دیتل زیر فشار، وارد کردن یگان خود به خاک سوئد، کشور
زیر فشار، وارد کردن یگان خود به خاک سوئد، کشور مجاور بی‌طرف، را به شکل جدی از نظر گذراند؛ اقدامی که موجب اسارت آن‌ها می‌شد. با این حال پیش از آن که نیروهای آلمانی مسافت طولانی تا موضع او را طی کنند، مشخص شد دشمن خود بندرگاه را رها کرده است. در تمامی این مدت یگان‌های دیگر آلمانی بر سرتاسر نروژ مسلط شده بودند تا این کشور روز ۹ ژوئن تسلیم شود. پیروزی در ناوریک به اندازه‌ای بر روحیه آلمانی‌ها اثر گذار بود که نشان مخصوصی با عنوان سپر نارویک برای تقدیر از مشارکت‌کنندگان در آن پدید آمد. دیتل روز ۱۹ ژوئیه سال
در آن پدید آمد. دیتل روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۴۰، تنها اندکی بیش از دو ماه پس از مورد پیشین و همزمان با ترفیع چندین تن از فرماندهان ارشد حاضر در نبرد فرانسه، به درجه سپهبد (ژنرال پیاده‌نظام بعدا ژنرال نیروهای کوهستان) ترفیع گرفت و فرمانده سپاه کوهستان نروژ شد. همان روز دیتل، به عنوان نخستین سرباز آلمانی، نشان برگ‌های بلوط صلیب شوالیه را که به‌تازگی ایجاد شده بود، دریافت کرد. در پی آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی از ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، سپاه دیتل با دو لشکر کوهستان در منتهی الیه شمالی جبهه شرقی، در همکاری با
در منتهی الیه شمالی جبهه شرقی، در همکاری با نیروهای فنلاندی به سمت بندر کلیدی مورمانسک یورش برد. پیشروی در جغرافیای مردابی و جنگلی این منطقه به دشواری صورت می‌گرفت و دشمن هم مقاومت شدیدی می‌کرد. به‌شکلی که دیتل روز ۱۷ سپتامبر وادار به عقب‌نشینی و گرفتن موضع دفاعی در خط زود لیتسا در ناحیه پتسامو شد. او ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ به فرماندهی تمامی نیروهای آلمانی در باپلند منصوب گردید. ماه ژوئن همان سال به درجه ارتشبد ترفیع گرفت. دیتل به عنوان یک ناسیونال سوسیالیست سفت‌وسخت همواره مورد توجه آدولف هیتلر، پیشوای آلمان
همواره مورد توجه آدولف هیتلر، پیشوای آلمان بود. دستگاه تبلیغاتی رایش سوم سعی داشت از او یک قهرمان بسازد. به او دیگر قادر به دستیابی به دستاورد بزرگی نشد. دیتل روز ۲۳ ژوئن سال ۱۹۴۴ به نزد هیتلر در اوبرزالتسبرگ فراخوانده شد تا در ارتباط با روابط آلمان با فنلاند که تمایلی به ادامه اتحاد نداشت، با او مشورت شود. ارتشبد ادوارت دیتل در راه این ملاقات دچار سانحه هوایی شد و جان باخت. شمشیرهای صلیب شوالیه روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۴ پس از مرگ به او اعطا گردید.
پاول نیکولاوس فون فالکنهورست (۱۷ ژانویه ۱۸۸۵ - ۱۸ ژوئن ۱۹۶۸) نظامی بلندپایه آلمان در دوره رایش سوم بود. در جریان جنگ جهانی دوم، فالکنهورست عملیات "وزرئوبونگ" برای تهاجم به دانمارک و نروژ را طرح‌ریزی و با موفقیت تمام اجرا کرد. او فرماندار نظامی نروژ از جانب ورماخت بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ بود. نیروهای او در عملیات بارباروسا، تهاجم به شوروی در سال ۱۹۴۱ مشارکت داشتند و مامور به تصرف بندر مورمانسک در شمال دور بودند که البته موفق به آن نشدند. فالکنهورست پس از جنگ سال ۱۹۴۶ در در دادگاه مشترک بریتانیایی و نروژی
سال ۱۹۴۶ در در دادگاه مشترک بریتانیایی و نروژی محاکمه و در دادگاه بدوی به اتهام جنایت جنگی و دستور به اعدام کماندوهای دستگیر شده و مخالفان، به مرگ محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر با کمک سون هدین به دلیل شفاعت وی نزد هیلتر برای نجات جان ده نفر از مخالفان عضو مقاومت نروژ به ۲۰ سال زندان کاهش یافت. فالکنهورست به دلیل مشکلات جسمی سال ۱۹۵۳ از زندان آزاد شد و سال ۱۹۶۸ در دوران بازنشستگی درگذشت. سال‌های اولیه. روز ۱۷ ژانویه سال ۱۸۸۵ با نام اصلی نیکولاوس فون یاسْتْشِمبْسْکی در خاندانی اشرافی با سابقه بلند
یاسْتْشِمبْسْکی در خاندانی اشرافی با سابقه بلند نظامی‌گری در برسلاو در سیلزی زاده شد. بعدها نام خانوادگی غیر آلمانی خود را به «فون فالکنهورست» (به معنای آشیانه مرتفع شاهین) تغییر داد. پس از مدتی تحصیل در دانشکده‌های نظامی، سال ۱۹۰۳ به عنوان افسر جز دانشجو به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. سال بعد با درجه ستوان دوم در هنگ ۷ گرنادیر به سلک افسران درآمد. سال ۱۹۱۴ به درجه سروان ترفیع گرفت، وارد ستاد کل شد و در طول جنگ جهانی اول در جایگاه‌های ستادی مختلف خدمت کرد. در پایان جنگ افسر عملیات‌های لشکر "اوست‌زی"
کرد. در پایان جنگ افسر عملیات‌های لشکر "اوست‌زی" در فنلاند بود. رایشسور. فالکنهورست پس از جنگ به عنوان فرایکور تا اوایل سال ۱۹۲۰ در فنلاند ماند. پس از بازگشت به آلمان به رایشس‌هیر ملحق شد و تا سال ۱۹۲۵ در بخش عملیات‌های وزارت دفاع بود. بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ فرستاده نظامی آلمان در چکسلواکی، یوگسلاوی و رومانی بود. سپس رئیس ستاد گروه ارتش ۳ در درسدن شد. ورماخت. فالکنهورست با طی مدارج پیشرفت سال ۱۹۳۶ به عنوان نخستین فرمانده لشکر سی و دوم پیاده‌نظام در کوسلین در پومرانی و سال ۱۹۳۹ به عنوان فرمانده سپاه
در پومرانی و سال ۱۹۳۹ به عنوان فرمانده سپاه تازه‌تشکیل‌شده ۲۱ در آلنشتاین در پروس شرقی منصوب گشت. جنگ جهانی دوم. ترفیع درجات: در پی آغاز جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹، سپاه ۲۱ فالکنهورست نقش مهمی در تسخیر لهستان داشت. تهاجم به دانمارک و نروژ. سپهبد فالکنهورست در ناحیه تری‌یر در حال آماده‌سازی نیروهای خود برای تهاجم به بلژیک و فرانسه بود که ماه فوریه سال ۱۹۴۰ به برلین فراخوانده شد. فالکنهورست برای نخستین بار روز ۲۱ فوریه با آدولف هیتلر، پیشوای آلمان در ساختمان صدارت عظما دیدار کرد. او از جانب
آلمان در ساختمان صدارت عظما دیدار کرد. او از جانب فرماندهی عالی به هدایت عملیات "وزرئوبونگ" برای تهاجم به دانمارک و نروژ منصوب گردید. سابقه خدمت در فنلاند عامل تاثیرگذاری در این انتخاب بود. بدین منظور پنج لشکر پیاده‌نظام در اختیار فالکنهورست گذاشته شد. تصمیم گرفت با هر یک از این لشکرها به یک شهر عمده در نروژ حمله کند که شامل اسلو، استاوانگر، برگن، تروندهایم و نارویک بود. طرح او شباهت زیادی به طرح فرماندهی عالی ورماخت داشت و مورد تایید قرار گرفت. فالکنهورست موظف شد با همان قرارگاه پیشین خود که از روز ۱ مارس
شد با همان قرارگاه پیشین خود که از روز ۱ مارس «گروه ۲۱» نامیده شد، به سرعت جزئیات طرح را آماده کند. این عملیات بدون دخالت فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان، مستقیما در همکاری با فرماندهی عالی ورماخت انجام می‌شد. هنگامی که فالکنهورست درخواست دو لشکر کوهستان کرد هیتلر بدون مشورت با فرماندهی عالی نیروی زمینی، آن را تایید کرد. با وجود این که "وزرئوبونگ" گونه‌ای عملیات مشترک به حساب می‌آمد، فالکنهورست در عمل تنها یگان‌های زمینی را فرماندهی می‌کرد و نیروهای هوایی و دریایی زیر نظر سازمان متناظر خود در "لوفت‌وافه" و
دریایی زیر نظر سازمان متناظر خود در "لوفت‌وافه" و "کریگس‌مارینه" بودند. به هر صورت فالکنهورست تنها در ظاهر قوای دیگر را نیز هدایت می‌کرد تا نخستین فرمانده یک عملیات مشترک در تاریخ آلمان باشد. تهاجم به دانمارک و نروژ از روز ۹ آوریل سال ۱۹۴۰ آغاز شد. فالکنهورست تمامی اهداف اصلی را تا روز بعد تسخیر کرد. با این حال مقاومت نروژی‌ها بیش از آن‌چه بود که تصور می‌شد. از این رو فالکنهورست با احتیاط پیش رفت. پس از برقراری قرارگاه عملیات در اسلو، از روزهای ۱۲ و ۱۳ آوریل حرکت به سمت جنوب شرقی، غرب و شمال غربی برای
آوریل حرکت به سمت جنوب شرقی، غرب و شمال غربی برای اتصال سر ساحل‌ها را آغاز نمود. در این حین بریتانیایی‌ها روز ۱۳ آرویل به شناورهای دریایی آلمان در نارویک حمله کردند. نیروهای بریتانیایی و فرانسوی روز بعد در نزدیکی نارویک و نامسوس و سه روز پس از آن در اوندالسنس پیاده شدند. فالکنهورست با وجود دست به گریبان بودن با مشکلات شدید تدارکاتی حاصل شرایط جغرافیایی، بدون دستپاچگی هر سه سر ساحل متفقین را یکی پس از دیگری از بین برد. او روز ۲ مه بر اوندالسنس و روز بعد بر نامسوس مسلط شد. متفقین روز ۸ ژوئن بدون درگیری خود
نامسوس مسلط شد. متفقین روز ۸ ژوئن بدون درگیری خود ناوریک را تخلیه کردند. روز بعد باقی مانده قوای نروژی تسلیم شدند تا نیروهای فالکنهورست بر سراسر این کشور مسلط شوند. بدین ترتیب، فالکنهورست روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۴۰، همزمان با مراسم ترفیع چندین فرمانده دیگر مشارکت‌کننده در تسخیر فرانسه، به درجه ارتشبد نائل آمد. فالکنهورست روز ۲۵ ژوئیه سال ۱۹۴۰ از طرف هیتلر به عنوان فرماندار نظامی ورماخت در نروژ برگزیده شد. هنگام استقرار در نروژ رابطه خوبی با اوبرگروپن‌فورر یوزف تربوون، رایشس‌کومیسار آلمانی این کشور، نداشت که