payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توروا یکی از شهرهای کشور استونی است. این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی ۲٬۷۲۹ نفر جمعیت داشته است.
صدف راه‌راه نامی عمومی است برای گروهی از صدف‌های خوراکی کوچک که بیشتر گونه‌های آن‌ها شیارهایی راه‌راه بر روی پوسته خود دارند. صدف این گروه از صدف‌ها حالت مدور مخصوصی دارد و دو لاکه آن قرینه هستند. صدف‌های راه‌راه در سواحل ماسه‌ای سراسر جهان و کرانه‌هایی که کمتر در معرض باد هستند زندگی می‌کنند. صدف‌های راه‌راه معمولاً با پاهای خود ماسه‌ها را حفر می‌کنند و از طریق گذراندن پلانکتونهای موجود در آب‌های پیرامون خود از صافی در بدن‌شان تغذیه می‌کنند. پوسته آن‌ها سه روزنه دارد که یکی برای ورود آب، دومی برای خروج آب،
دارد که یکی برای ورود آب، دومی برای خروج آب، و سومی برای قرار گرفتن پا است. صدف‌های راه‌راه قادرند از طریق خم و راست کردن پای خود بر روی ماسه‌ها بجهند. خانواده‌ای که صدف‌های راه‌راه در آن قرار می‌گیرند راه‌راه‌صدفان Cardiidae نامیده می‌شود.
داینا شور (۲۹ فوریه ۱۹۱۶ - ۲۴ فوریه ۱۹۹۴) خواننده، هنرپیشه، و شخصیت تلویزیونی آمریکایی بود. او در دوره‌ای از موسیقی جاز معروف به بیگ بند در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به اوج محبوبیت خود به عنوان خواننده رسید و ده سال بعد از آن شرکت او در برنامه‌های تلویزیونی موفقیت‌های بیشتری را برای او رقم زد. معروفیت او به ویژه به خاطر میزبانی یک رشته برنامه نمایشی برای شورولت بود. داینا شور آهنگی نیز به فارسی خواند که آهنگ «امید زندگانی» الهه است.
بُن‌واژه یا مدخل (به انگلیسی: lemma، به فرانسوی: lemme) در فرهنگ‌نویسی و صرف (تکواژشناسی)، کلمه‌ای است که برای نشان‌دادن مجموعه‌ای از کلمات به‌کار می‌رود که به یک تکواژه تعلق دارند. یک بن‌واژه در ساختواژه و فرهنگ‌نویسی، شکل متعارف، حالت فرهنگ‌نامه‌ای، یا حالت ارجاعی مجموعه‌ای از حالت‌های واژه‌ای است. مثلا در انگلیسی، break, breaks, broke, broken و breaking همه حالت‌های تکواژه مشابهی هستند، که break آن بن‌واژه‌ای است که توسط آن ارجاع می‌شوند. تکواژه، در این زمینه، به مجموعه همه حالت‌های تصریفی یا متفاوت در
زمینه، به مجموعه همه حالت‌های تصریفی یا متفاوت در الگوی یک واژه منفرد اشاره دارد، و بن‌واژه به حالت خاصی اشاره دارد که به صورت مرسوم برای نمایش تک‌واژه انتخاب می‌شود. تک‌واژها در زبان‌های تصریفی مثل عربی، ترکی، و روسی دارای اهمیت خاصی هستند. فرایند تعیین بن‌واژه برای یک تکواژه، نامیده می‌شود. بن‌واژه را به صورت رییس قسمت‌های بن‌اصلی دیده شود، اگرچه بن‌واژه‌سازی حداقل قدری اختیاری است.
قطار شبانه لیسبون رمانی فلسفی از نویسنده سوئیسی پیتر بیری با نام مستعار پاسکال مرسیه است. اولین بار در آلمان سال ۲۰۰۴ منتشر شده و در سال ۲۰۰۸ به انگلیسی منتشر گردید که یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های او در عرصه نویسنگی بود. این رمان به یک کتاب پرفروش بین‌المللی تبدیل شد. بیله آگوست، کارگردان دانمارکی، با اقتباس از این کتاب فیلمی به همین نام در سال ۲۰۱۳، با بازی جرمی آیرونز در نقش رائیموند گرگوریوس ساخت. مرسیه با انتشار این کتاب، وارد جرگه نویسندگان فلسفی شد و ۱٫۵ میلیون نسخه از این کتاب و ترجمه آن به ۱۵ زبان
۱٫۵ میلیون نسخه از این کتاب و ترجمه آن به ۱۵ زبان فروخته شده‌است. ترجمه فارسی این اثر نیز مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. معرفی. این اثر توجه شمار قابل توجهی از منتقدان و مخاطب‌ها را برانگیخته است. داستان این رمان، روایتی است از زندگی ریموند، معلمِ پنجاه و هفت سالهٔ مدرسه‌ای و متخصص زبان‌های باستانی از جمله یونانی، لاتین و عبری است، مردی که به آسایش پیش‌بینی‌پذیر زندگی ساده‌اش خو گرفته‌است؛ ناگهان در وسط کلاس درس، مدرسه را ترک می‌کند و تصمیم می‌گیرد به لیسبون برود تا رد پای یک نویسنده اسرارآمیز را پیدا
برود تا رد پای یک نویسنده اسرارآمیز را پیدا کند. به تدریج عمیق‌تر غرق یادداشت‌ها و واکنش‌های نویسنده می‌شود؛ یادداشت‌هایی که دربارهٔ تجربیات اساسی و عمیق زندگی هستند. به علاوه با افراد بیشتری ملاقات می‌کند که به شدت تحت‌تأثیر آن فرد خارق‌العاده قرار داشته‌اند؛ افرادی که گاه به چشم یک پزشک، شاعر یا مبارز جنبش مقاومت علیه دیکتاتور به او می‌نگریسته‌اند. و.. از درون‌مایه‌های اصلی این اثر می‌شود به مفهوم خودآگاهی، امکان درک و شناخت انسانی دیگر، و توانایی زبان در توصیف خودِ واقعی هر فرد اشاره کرد. در نشست نقد و
توصیف خودِ واقعی هر فرد اشاره کرد. در نشست نقد و بررسی که به بهانه ترجمه این اثر به فارسی برگزار شد. جوایز و اقتباس. کتاب قطار شبانه لیسبون به دلیل موفقیت در فروش و جذابیت علاوه بر کسب جوایز متعدد ادبی مبنای یک اقتباس سینمایی نیز قرار گرفته‌است. مرسیه در سال ۲۰۰۶ جایزه ماری لوئیز کاشنیتس و در ۲۰۰۷ جایزه گرینسانه کاوور را برای رمان قطار شبانه لیسبون از آن خود کرد. همچنین در همان سال نامزد بهترین کتاب اروپایی سال شد و مدال لیشتن‌برگ دانشگاه گوتینگن را هم از آن نویسنده خود کرد. در سال ۲۰۱۰ دانشگاه لوتسرن،
آن نویسنده خود کرد. در سال ۲۰۱۰ دانشگاه لوتسرن، درجه دکتری افتخاری را به وی عطا کرد. بر اساس این رمان فیلمی تحت عنوان "قطار شبانه لیسبون" ساخته شده‌است. در مقایسه رمان و نسخه سینمایی آن عنوان شده‌است که کتاب «قطار شبانه لیسبون» از فیلمش کامل‌تر است. البته شاید فیلم جذاب‌تر باشد چون نسخه نسبتاً عامیانه‌تر و قابل فهم‌تری نسبت به رمان است. همچین شخصیت پردازی رمان، بهتر و کامل تر از فیلم است و به نظر می‌رسد برای رسیدن به مدت زمان مناسب، این عنصر در نسخه سینمایی کمی سرسری گرفته شده‌است. فایل صوتی این کتاب را می
کمی سرسری گرفته شده‌است. فایل صوتی این کتاب را می توانید در سایت ایران صدا به نشانی http://book.iranseda.ir/detailsalbum/?VALID=TRUE&amp;g=476283 پیدا نمایید. اثری ماندگار از کتابی ماندگار تر
پیتر بیری (زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۴۴ - درگذشتهٔ ٢٧ ژوئن ٢٠٢٣) که بیشتر با نام مستعار پاسکال مرسیه شناخته شده‌است، یک نویسنده و فیلسوف سوئیسی بود. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی
کروماتوگرافی اندازه‌ای (size exclusion chromatography) نوعی کروماتوگرافی (سَوانگاری) مایعی است که در آن جداسازی صرفاً براساس اندازهٔ مواد و در برخی مواقع طبق وزن مولکولی صورت می‌گیرد . این نوع کروماتوگرافی معمولا برای درشت مولکول ها مثل پروتئین ها و پلیمرها به کار می رود. نوعی کروماتوگرافی اندازه‌ای که از آن برای جداسازی مواد غیرآبی براساس وزن مولکولی آنها استفاده می‌شود کروماتوگرافی ژل‌تراوشی gel-permeation chromatography نام دارد. نوعی کروماتوگرافی اندازه‌ای که در آن از فاز متحرک آبی برای جداسازی مواد
که در آن از فاز متحرک آبی برای جداسازی مواد براساس وزن مولکولی آنها استفاده می‌شود کروماتوگرافی ژل‌صافشی gel-filtration chromatography نامیده می‌شود.
کروماتوگرافی لایه‌نازک (Thin layer chromatography) نوعی کروماتوگرافی (سَوانگاری) است که در آن فاز متحرک از روی جذب‌کننده‌ای که بر روی لایه‌ای نازک قرار دارد می‌گذرد. کروماتوگرافی لایه‌نازک شعاعی نوعی سوانگاری لایه‌نازک است که در آن نمونه در مرکز یک صفحهٔ گرد قرار می‌گیرد و حلال متحرک از مرکز شروع به خیس کردن صفحه می‌کند.
کروماتوگرافی مایعی کارا یا سَوانگاری مایعی کارا (High-performance liquid chromatography) نوعی کروماتوگرافی (سَوانگاری) مایعی است که در آن فاز مایع به‌آسانی تغییر می‌کند و در قدرت تفکیک و زمان تجزیه اثر می‌گذارد. سَوانگاری مایعی کارا در پمپ‌های متکی به عبور یک حلال مایع تحت فشار، حاوی مخلوط نمونه از ستون پر شده با ماده جاذب جامد است. هر عنصر در نمونه با برخورد کمی متفاوت با مواد جاذب، باعث سرعت جریان‌های مختلف برای اجزای مختلف ماده شده و منجر به جدایی از اجزای آنها به صورت جریان از ستون می‌شود. سَوانگاری
آنها به صورت جریان از ستون می‌شود. سَوانگاری مایع با عملکرد بالا (High performance liquid Chromatography) که پیشتر به نام سَوانگاری مایع با فشار بالا (High pressure liquid chromatography) نیز نامیده می‌شد، مهم‌ترین و متداول‌ترین روش سَوانگاری است که برای محدوده وسیعی از مواد غیر فرار در زمینه‌های مختلف علوم کاربرد گسترده‌ای دارد. در دهه ۱۹۶۰ با بهره‌گیری از پژوهش‌های انجام شده، مشخص شده بود که کاهش اندازه ذرات فاز ساکن، سبب افزایش کارایی ستون می‌شود. چون ستون‌ها نسبتاً طویل و اندازه ذرات کم است به این جهت
نسبتاً طویل و اندازه ذرات کم است به این جهت قابلیت نفوذ کم می‌شود و برای این که حلال جریان داشته باشد، باید فشار وجود داشته باشد. با کاهش قطر ذرات به ۱۰–۳ میکرومتر و تکامل انواع ستون‌ها و توسعه انواع پمپ‌ها برای تأمین فشار بالاتر و سرعت جریان یکنواخت و پایدار، در اواسط دهه ۱۹۷۰، جداسازی ترکیبات مشابه عملی گردید و سَوانگاری مایع با عملکرد بالا به دستگاهی کارآمد و مهمی در بسیاری از زمینه‌های تحقیقاتی و صنعتی نظیر صنایع آرایشی، غذایی، دارویی، صنایع زیست‌محیطی و تولید انرژی و … تبدیل شد. در سَوانگاری مایع، فاز
تولید انرژی و … تبدیل شد. در سَوانگاری مایع، فاز متحرک مایع است و فاز ثابت ممکن است مایع یا جامد باشد. نمونه ابتدا در یک حلال حل شده و سپس وارد ستون می‌شود و تحت فشار بالا جریان می‌یابد. انواع مختلفی از اندرکنش‌ها و نیروهای مولکولی در فرایند بازداری مؤثر هستند. سَوانگاری مایع بر اساس نیروهای مؤثر و در نتیجه مکانیسم جداسازی و نوع فاز ساکن به انواع: سَوانگاری تقسیمی (Partition chromatography)، سَوانگاری جذب سطحی (Adsorption chromatography)، سَوانگاری تعویض یونی (Ion-exchange chromatography)، سَوانگاری
یونی (Ion-exchange chromatography)، سَوانگاری اندازه-طردی (Size-exclusion chromatography)، سَوانگاری کایرال (Chiral chromatography) و سَوانگاری افینیته (Affinity chromatography) تقسیم می‌شود. سَوانگاری تقسیمی کاربرد بیشتری از انواع دیگر دارد و جداسازی حل شونده‌ها بر مبنای قابلیت متفاوتشان در تقسیم بین فاز متحرک و ساکن استوار است. پیوند به بیرون. https://analium.com/blog/high-performance-liquid-chromatography/
کروماتوگرافی یونی (Ion chromatography) یا کروماتوگرافی تبادل یونی (Ion-exchange chromatography) نوعی کروماتوگرافی مایعی است که در نتیجهٔ برهم‌کنش‌های یونی صورت می‌گیرد. این روش از انواع روش های کروماتوگرافی مایع است بنابراین از نظر دستگاهوری و اجزاء و وظایف هرکدام مشابه روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا یا HPLC است. در این روش بین فاز متحرک، که معمولا به صورت محلول است و حاوی نمونه ای ست که دارای اجزاء قابل یونیزه می باشد، و فاز ساکن، که باردار است، به صورت تعادلی و برگشت پذیر تبادل یون انجام می شود. فاز
تعادلی و برگشت پذیر تبادل یون انجام می شود. فاز ساکن و متحرک هر دو قطبی هستند. فاز ساکن از پلیمر های سنتزی شامل گروه های متصل باردار تشکیل شده است که این گروه های باردار می توانند گروه های آنیونی یا کاتیونی باشند. گروه های آنیونی پیوند شده با رزین، برای جداسازی گروه های کاتیونی به کار می روند و بر همین اساس به آنها تبادل‌گرهای تعویض کاتیونی (cation exchange)، و این روش را کروماتوگرافی تعویض کاتیونی گویند. تاریخچه کروماتوگرافی یونی. کروماتوگرافی یونی در دهه 1970 میلادی به‌طور رسمی به‌عنوان یک تکنیک تحلیلی
1970 میلادی به‌طور رسمی به‌عنوان یک تکنیک تحلیلی جدید شناخته شد. پیش از آن، در دهه‌های 1950 و 1960، تکنیک‌های کروماتوگرافی مایع (Liquid Chromatography یا LC) در تحلیل ترکیبات شیمیایی و مولکولی به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما این روش‌ها محدودیت‌هایی در جداسازی و تحلیل یون‌ها داشتند. برای تحلیل یون‌ها به روش‌های ساده‌تر نیاز بود که در نهایت کروماتوگرافی یونی به‌عنوان یک راهکار جدید معرفی شد. در سال 1975، یکی از محققان برجسته در این زمینه، لوئیس استراین (Louis Strain)، به‌همراه تیم تحقیقاتی
استراین (Louis Strain)، به‌همراه تیم تحقیقاتی خود، روشی را برای جداسازی آنیون‌ها با استفاده از ستون‌های پر شده با رزین‌های تبادل یونی توسعه داد. این سیستم از مواد تبادل یونی برای جذب آنیون‌ها و جداسازی آنها از یکدیگر استفاده می‌کرد. این ابتکار به‌طور مستقیم به شکل‌گیری کروماتوگرافی یونی منتهی شد. در دهه 1980، پیشرفت‌های زیادی در زمینه کروماتوگرافی یونی صورت گرفت. یکی از مهم‌ترین تغییرات در این دوره، معرفی آشکارسازهای هدایت الکتریکی (Conductivity Detectors) بود که به‌طور گسترده‌ای برای شناسایی یون‌های
بود که به‌طور گسترده‌ای برای شناسایی یون‌های جداشده در این روش به‌کار گرفته شدند. این آشکارسازها قادر به شناسایی تغییرات هدایت الکتریکی محلول به‌واسطه حضور یون‌ها بودند و این امکان را فراهم کردند که یون‌های مختلف به‌راحتی شناسایی و اندازه‌گیری شوند. در این زمان، توسعه فازهای ثابت جدید مانند رزین‌های تبادل یونی پیشرفته‌تر و ارزان‌تر شد. همچنین، دستگاه‌های کروماتوگرافی یونی به‌طور چشمگیری بهبود پیدا کردند و قابلیت‌های آنها برای آنالیز یون‌ها در نمونه‌های پیچیده افزایش یافت. در دهه‌های 1990 و 2000،
پیچیده افزایش یافت. در دهه‌های 1990 و 2000، کروماتوگرافی یونی به‌طور گسترده در صنایع مختلف مورد استفاده قرار گرفت. یکی از کاربردهای مهم آن، آنالیز مواد معدنی و ترکیبات یونی در محیط‌زیست بود. با افزایش نگرانی‌ها درباره آلودگی‌های شیمیایی در آب‌ها و خاک‌ها، استفاده از کروماتوگرافی یونی برای اندازه‌گیری یون‌ها و آلاینده‌ها در این محیط‌ها گسترش یافت. در این دوره، تکنولوژی‌های جدیدی برای بهبود دقت و سرعت تحلیل‌ها در کروماتوگرافی یونی معرفی شد. این شامل استفاده از ستون‌های نانو و مواد جدید فاز ثابت بود که
از ستون‌های نانو و مواد جدید فاز ثابت بود که توانستند جداسازی‌های بهتری را در مقایسه با روش‌های پیشین ارائه دهند. همچنین، دستگاه‌های کروماتوگرافی یونی جدیدتر از سیستم‌های اتوماتیک برای تزریق نمونه‌ها، کنترل دما و زمان و همچنین اندازه‌گیری دقیق‌تر استفاده می‌کردند. در دهه 2010 به بعد، کروماتوگرافی یونی همچنان به عنوان یک روش قدرتمند برای آنالیز یون‌ها در محیط‌های پیچیده و کاربردهای صنعتی استفاده می‌شود. پیشرفت‌های اخیر در کروماتوگرافی یونی عمدتاً در دو زمینه بوده است: یکی توسعه سیستم‌های کروماتوگرافی یونی
بوده است: یکی توسعه سیستم‌های کروماتوگرافی یونی با دقت بالا (High-Performance Ion Chromatography) که قادر به انجام آنالیزهای سریع‌تر و دقیق‌تر هستند، و دیگری استفاده از روش‌های ترکیبی مانند ترکیب کروماتوگرافی یونی با تکنیک‌هایی همچون طیف‌سنجی جرمی (Mass Spectrometry) برای شناسایی دقیق‌تر ترکیبات یونی. همچنین، در این دوران توجه بیشتری به نرم‌افزارهای تحلیلی و اتوماسیون دستگاه‌های کروماتوگرافی یونی معطوف شده است. این تغییرات باعث شده‌اند که انجام آنالیزهای پیچیده‌تر و نیاز به نیروی انسانی کمتر شود، به‌طوری
و نیاز به نیروی انسانی کمتر شود، به‌طوری که امروزه کروماتوگرافی یونی در آزمایشگاه‌های پیشرفته و تحقیقاتی برای انجام آزمایشات روزمره بسیار کارآمد است. اصول کار کروماتوگرافی یونی. کروماتوگرافی یونی (Ion Chromatography یا IC) یک روش تحلیلی برای جداسازی و شناسایی یون‌ها (کاتیون‌ها و آنیون‌ها) در نمونه‌های مختلف است. این تکنیک مبتنی بر تفاوت در تعامل یون‌ها با فاز ثابت و فاز متحرک است که در نهایت منجر به جداسازی آنها در ستون کروماتوگرافی می‌شود. برای درک بهتر اصول کار کروماتوگرافی یونی، لازم است که مفهوم فاز
اصول کار کروماتوگرافی یونی، لازم است که مفهوم فاز ثابت، فاز متحرک، مکانیسم‌های جداسازی و آشکارسازی را بررسی کنیم. 1. فاز ثابت و فاز متحرک. کروماتوگرافی یونی مانند سایر روش‌های کروماتوگرافی مایع، از دو فاز استفاده می‌کند: 2. مکانیسم جداسازی. مکانیسم اصلی جداسازی در کروماتوگرافی یونی به تعامل یون‌ها با فاز ثابت مربوط می‌شود. فرآیند جداسازی به این صورت است که: بنابراین، یون‌ها به‌طور جداگانه از هم حرکت می‌کنند و در نتیجه در نقاط مختلفی از ستون در زمان‌های متفاوت جدا می‌شوند. 3. آشکارسازی. پس از اینکه یون‌ها
جدا می‌شوند. 3. آشکارسازی. پس از اینکه یون‌ها از ستون خارج شدند، برای شناسایی و اندازه‌گیری آنها از یک آشکارساز استفاده می‌شود. رایج‌ترین آشکارساز در کروماتوگرافی یونی، آشکارساز هدایت الکتریکی است. این آشکارساز قادر است تغییرات در هدایت الکتریکی محلول را شناسایی کند که ناشی از حضور یون‌ها است. به‌طور کلی، اصول کار آشکارساز بدین صورت است که: 4. تزریق نمونه. نمونه‌ای که شامل یون‌ها است، معمولاً به‌وسیله یک دستگاه تزریق وارد دستگاه کروماتوگرافی یونی می‌شود. این تزریق می‌تواند به‌صورت دستی یا خودکار باشد. در
تزریق می‌تواند به‌صورت دستی یا خودکار باشد. در این مرحله، نمونه به فاز متحرک افزوده می‌شود و روند جداسازی آغاز می‌شود. 5. فاز ثابت و فاز متحرک در سیستم‌های پیشرفته. در سیستم‌های پیشرفته کروماتوگرافی یونی، از مواد فاز ثابت خاص و پیشرفته استفاده می‌شود که می‌توانند توانایی جذب بالاتری داشته باشند. به‌علاوه، ترکیب فاز متحرک نیز در کنترل انتخابی برای جداسازی یون‌ها نقش دارد. ترکیب محلول‌ها به‌طور دقیق تنظیم می‌شود تا بهترین نتایج را برای جداسازی فراهم کند. اجزای دستگاه کروماتوگرافی یونی. دستگاه کروماتوگرافی
دستگاه کروماتوگرافی یونی. دستگاه کروماتوگرافی یونی (Ion Chromatography یا IC) برای جداسازی و شناسایی یون‌ها در نمونه‌های مختلف طراحی شده است. این دستگاه شامل چندین بخش اصلی است که هرکدام نقش حیاتی در عملکرد صحیح و کارآمد دستگاه ایفا می‌کنند. در ادامه، اجزای اصلی دستگاه کروماتوگرافی یونی به تفصیل توضیح داده می‌شود. 1. پمپ (Pump). پمپ در دستگاه کروماتوگرافی یونی مسئول هدایت فاز متحرک از مخزن به ستون کروماتوگرافی است. این پمپ معمولاً پمپی با دقت بالا است که قادر است محلول فاز متحرک را با سرعت ثابت یا متغیر از
است محلول فاز متحرک را با سرعت ثابت یا متغیر از طریق سیستم عبور دهد. پمپ‌ها معمولاً به گونه‌ای طراحی می‌شوند که می‌توانند فشار بالایی را برای عبور محلول از ستون ایجاد کنند، زیرا این محلول باید از مواد تبادل یونی با اندازه منافذ بسیار ریز عبور کند. 2. مخزن فاز متحرک (Mobile Phase Reservoir). این مخزن محلول‌های آبی یا حلال‌هایی است که به‌عنوان فاز متحرک در فرآیند کروماتوگرافی یونی استفاده می‌شوند. محلول فاز متحرک معمولاً از ترکیب آب و مواد شیمیایی خاص به‌وجود می‌آید که شرایط مطلوبی برای جداسازی یون‌ها فراهم
می‌آید که شرایط مطلوبی برای جداسازی یون‌ها فراهم کند. این مخزن باید به‌طور منظم پر شده و محلول‌ها باید از لحاظ ترکیب و pH به‌دقت کنترل شوند. 3. آشکارساز (Detector). آشکارساز در دستگاه کروماتوگرافی یونی به منظور شناسایی و اندازه‌گیری یون‌هایی که از ستون خارج می‌شوند، استفاده می‌شود. رایج‌ترین نوع آشکارساز در این تکنیک، آشکارساز هدایت الکتریکی است که قادر است تغییرات هدایت الکتریکی محلول در حال عبور را شناسایی کند. 4. ستون کروماتوگرافی (Chromatography Column). ستون کروماتوگرافی قلب اصلی سیستم کروماتوگرافی
ستون کروماتوگرافی قلب اصلی سیستم کروماتوگرافی یونی است. ستون معمولاً از جنس شیشه یا فولاد ضد زنگ ساخته می‌شود و درون آن مواد تبادل یونی به‌طور فشرده قرار می‌گیرد. این ستون محل اصلی جداسازی یون‌ها است. یون‌ها پس از تزریق به ستون، با توجه به تعاملات مختلف با مواد تبادل یونی، از یکدیگر جدا می‌شوند. 5. تزریق‌کننده نمونه (Sample Injector). تزریق‌کننده نمونه دستگاه کروماتوگرافی یونی برای وارد کردن دقیق نمونه به سیستم استفاده می‌شود. این قسمت می‌تواند به‌صورت دستی یا اتوماتیک باشد. معمولاً از یک سیستم حلقه‌ای
یا اتوماتیک باشد. معمولاً از یک سیستم حلقه‌ای برای تزریق نمونه استفاده می‌شود، به این صورت که مقدار دقیقی از نمونه به فاز متحرک افزوده می‌شود. 6. کنترل دما (Temperature Control). کنترل دما برای حفظ پایداری فرآیند جداسازی بسیار مهم است. دما می‌تواند بر سرعت واکنش‌ها و بر تعامل یون‌ها با فاز ثابت تاثیر بگذارد. در برخی از دستگاه‌های کروماتوگرافی یونی، یک سیستم کنترل دما وجود دارد که دما را در سطح مطلوبی برای فرآیند جداسازی حفظ می‌کند. 7. سیستم نمایش و پردازش داده‌ها (Data System and Display). این سیستم
داده‌ها (Data System and Display). این سیستم به‌عنوان رابط کاربری عمل می‌کند و نتایج آزمایشات را به‌صورت گرافیکی نمایش می‌دهد. همچنین، نتایج به‌طور خودکار پردازش شده و به‌طور دقیق ثبت می‌شوند. داده‌های حاصل از آشکارساز برای تحلیل بیشتر و گزارش‌دهی استفاده می‌شوند. این سیستم معمولاً شامل نرم‌افزارهایی است که امکان تحلیل داده‌ها و انجام محاسبات مختلف را فراهم می‌آورد. 8. واحد تأمین گاز (Gas Supply Unit). در برخی از سیستم‌های کروماتوگرافی یونی، به‌ویژه برای آشکارسازهای خاص یا به‌منظور ایجاد شرایط خاص در
آشکارسازهای خاص یا به‌منظور ایجاد شرایط خاص در دستگاه، از گازها مانند نیتروژن یا هلیوم برای کمک به عملکرد صحیح دستگاه استفاده می‌شود. این گازها می‌توانند برای تنظیم فشار در آشکارسازها یا برای ایجاد شرایط خلأ در برخی بخش‌های دستگاه استفاده شوند. انواع کروماتوگرافی یونی. کروماتوگرافی تبادل یونی (Ion Exchange Chromatography): کروماتوگرافی تبادل یونی یکی از رایج‌ترین انواع کروماتوگرافی یونی است که در آن یون‌ها با یون‌های موجود در فاز ثابت (رزین‌های تبادل یونی) تبادل می‌کنند. این تکنیک به‌ویژه برای جداسازی
تبادل می‌کنند. این تکنیک به‌ویژه برای جداسازی کاتیون‌ها و آنیون‌ها در نمونه‌ها کاربرد دارد. در این فرآیند، یون‌ها بر اساس قدرت جذب‌شان توسط فاز ثابت از یکدیگر جدا می‌شوند. به‌طور مثال، یون‌های کوچکتر یا با بار الکتریکی بالاتر ممکن است زودتر از ستون عبور کنند. این روش در کاربردهایی مانند آنالیز آب، محیط‌زیست، صنایع دارویی و شیمی به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. کروماتوگرافی اندازه‌گیری یونی (Ion Exclusion Chromatography): کروماتوگرافی اندازه‌گیری یونی یک تکنیک است که در آن یون‌ها بر اساس اندازه‌شان از
تکنیک است که در آن یون‌ها بر اساس اندازه‌شان از یکدیگر جدا می‌شوند. ستون کروماتوگرافی در این روش حاوی مواد خاصی است که به‌طور انتخابی از یون‌های بزرگتر عبور نمی‌کند یا عبور آنها را محدود می‌کند. این یون‌ها معمولاً یون‌های با شعاع هیدراتاسیون بزرگ هستند که در مقایسه با یون‌های کوچک‌تر حرکت کمتری در ستون دارند. این روش بیشتر در جداسازی مولکول‌های بزرگ یا یون‌های پیچیده در محلول‌های آبی استفاده می‌شود. کروماتوگرافی جفت یونی (Ion Pair Chromatography): در کروماتوگرافی جفت یونی، یون‌ها با یک یون جفت (Ion Pair)
جفت یونی، یون‌ها با یک یون جفت (Ion Pair) تشکیل جفت می‌دهند که به‌طور معمول با فاز ثابت تعامل می‌کند. این جفت یونی از لحاظ ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی مشابه یک مولکول بزرگ عمل می‌کند و این ویژگی‌ها باعث جداسازی بهتر یون‌ها از یکدیگر می‌شود. این روش به‌ویژه برای جداسازی یون‌هایی که بدون استفاده از یون جفت نمی‌توانند به‌طور مؤثر جداسازی شوند، مناسب است. به‌عنوان مثال، این تکنیک در جداسازی آنیون‌های پیچیده و بررسی ترکیب‌های غیر آبی کاربرد دارد. کروماتوگرافی با رزین‌های انتخابی (Selective Resin Ion
با رزین‌های انتخابی (Selective Resin Ion Chromatography): کروماتوگرافی با رزین‌های انتخابی برای جداسازی یون‌ها به‌ویژه در نمونه‌های پیچیده استفاده می‌شود. در این نوع کروماتوگرافی، ستون کروماتوگرافی با رزین‌هایی پر می‌شود که به‌طور خاص به یون‌های خاص جذب می‌شوند. این روش به‌ویژه برای جداسازی یون‌های خاص که به‌طور معمول نمی‌توانند با روش‌های معمولی جداسازی شوند، استفاده می‌شود. رزین‌ها به‌طور انتخابی با یون‌هایی که ویژگی‌های مشابه دارند تعامل می‌کنند و بر اساس این ویژگی‌ها یون‌ها از یکدیگر جدا می‌شوند.
اساس این ویژگی‌ها یون‌ها از یکدیگر جدا می‌شوند. کروماتوگرافی تبادل یونی برای جداسازی کاتیون‌ها (Cation-Exchange Chromatography): کروماتوگرافی تبادل یونی برای جداسازی کاتیون‌ها، از رزین‌هایی استفاده می‌کند که به‌طور خاص به یون‌های مثبت جذب می‌شوند. در این روش، کاتیون‌ها مانند سدیم، کلسیم و منیزیم با یون‌های مشابه در فاز ثابت تبادل می‌کنند. این تکنیک به‌ویژه در آنالیز ترکیبات آبی و محیط‌های صنعتی کاربرد دارد. یون‌هایی که قدرت تبادل بالاتری دارند، معمولاً زودتر از ستون عبور می‌کنند. این روش دقت بالایی در
زودتر از ستون عبور می‌کنند. این روش دقت بالایی در جداسازی کاتیون‌ها و آنالیز آنها فراهم می‌آورد.
شارژر ممکن است به یکی از این موارد اشاره کند: سپهر ایمانی فر ایران
آئروگرام (Aerogram, Aérogramme یا Air Letter) یا پاکت‌نوشته نوعی نامه هوایی است که در آن متن نامه بر روی کاغذی نوشته می‌شود که در عین حال هم کاغذ نامه است و هم پاکت نامه. آئروگرام نامه‌ای فوری به شکل ورقهٔ کاغذی است که لبه‌های چسبدارِ آن را تا می‌زنند و ابعاد آن در احکام اتحادیه جهانی پست تعریف شده است. آئروگرام به‌ویژه به خاطر استفاده زیادی که در جریان جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) می‌شد محبوبیت یافته بود.
آیین‌نامه رزمی ارتش ایالات متحده (United States Army Field Manuals) که توسط هیئت مدیره انتشارات ارتش در ارتش آمریکا منتشر می‌شود جزوه و دفتری است حاوی اطلاعات دقیق و با جزئیات برای سربازانی که در عرصه‌های عملی خدمت می‌کنند. این آیین‌نامه حاوی اطلاعاتی دربارهٔ آموزش و هدایت و طرح‌ریزی و اجرای عملیات نظامی و هم‌چنین ارائهٔ مطالبی دربارهٔ آموزه و راه‌کنش و روش‌ها و فنون نظامی است. تا تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۷ حدوداً ۵۴۲ آیین‌نامه رزمی در ارتش ایالات متحده مورد استفاده بودند.
قلدری مَجازی، قلدری سایبری، آزار رایانه‌ای یا سایبربولینگ (به انگلیسی: Cyberbullying) نوعی قلدری یا آزاررسانی است که از راه دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلفن همراه، رایانه و تبلت صورت می‌گیرد. قلدری مجازی می‌تواند به وسیله‌ی ارسال ایمیل، پیامک یا به اشتراک‌گذاری محتوایی نادرست و غیرواقعی در انجمن‌های اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی، با هدف تخریب، تحقیر یا فشار به اشخاص از سوی فرد یا گروهی انجام شود. قلدری مجازی به دلیل پیشرفت ارتباطات الکترونیکی و استفادهٔ روزافزون جوانان از چنین فناوری‌هایی، به‌خصوص در میان
جوانان از چنین فناوری‌هایی، به‌خصوص در میان نوجوانان به‌شدت رایج شده‌است. بررسی. استفاده از فناوری برای آزار اصلاً چیز جدیدی نیست. پیشتر، برقرار کردن تماس تلفنی بدون حرف زدن یک روش معمول اذیت و آزار دیگران بود و امروز، فناوری دیجیتال امکان روش‌های موثرتر و متنوع‌تری را برای مزاحمان اینترنتی و قربانیانشان فراهم آورده‌اند. این‌گونه آزار، گاه به‌طور مکرر ادامه یافته و حالت خصمانه به خود می‌گیرد و به‌طور فزاینده‌ای در جوامع به ویژه در میان جوانان رخ می‌دهد. با گسترش رسانه‌های اجتماعی و انجمن‌های دیجیتال؛
با گسترش رسانه‌های اجتماعی و انجمن‌های دیجیتال؛ نظرات، عکس‌ها، پست‌ها و محتوای به اشتراک گذاشته شده توسط افراد، علاوه‌بر آشنایان توسط غریبه‌ها نیز قابل مشاهده است. محتوایی که یک فرد به شکل آنلاین به اشتراک می‌گذارد (شامل محتوای خصوصی افراد یا هرگونه محتوای منفی و آسیب‌زا در مورد آن‌ها) باعث ایجاد نوعی سابقه‌ی عمومی دائمی در اینترنت می‎‌شود که ممکن است برای مدارس، محل‌های کار، کالج‌ها، باشگاه‌ها و سایر افرادی که ممکن است اکنون یا در آینده در مورد آن فرد تحقیق کنند، در دسترس باشد. قلدری مجازی می‌تواند به
کنند، در دسترس باشد. قلدری مجازی می‌تواند به آبروی آنلاین افراد درگیر در ماجرا آسیب برساند. این مورد نه‌تنها شامل فرد مورد قلدری قرار گرفته، بلکه به افرادی که زورگویی می‌کنند یا در آن مشارکت می‌کنند نیز می‏‌شود. برای مقابله با قلدری و آزار مجازی قوانین مختلفی تصویب شده و کارزارهای اطلاع‌رسانی گوناگونی برپا شده‌است. قلدری مجازی در دنیا بیشتر از تصور رایج وجود دارد و در ایران هم رایج است و بیشتر دخترانی که عکس، فیلم یا متنی در دست طرف مقابل دارند در ایران قربانی زورگیری مجازی هستند. زورگیری می‌تواند با تبدیل
زورگیری مجازی هستند. زورگیری می‌تواند با تبدیل کردن زندگی قربانی به یک شرایط آکنده از ترس همیشگی، باعث آسیب‌های روحی موقت و حتی دائمی شود. قلدری مجازی باعث ایجاد نگرانی‌هایی می‏‌شود که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مداوم بودن: دستگاه‌های دیجیتال توانایی برقراری ارتباط فوری و مداوم در طول شبانه روز را دارند، بنابراین افرادی که در معرض قلدری مجازی هستند ممکن است به سختی از آن رها شوند. دائمی بودن: بیشتر اطلاعاتی که به شکل الکترونیکی در معرض عموم قرار می گیرد، در صورت عدم گزارش و حذف، دائمی و