payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حتی بزرگترین بانک‌ها نیز به اندازه کافی استقلال نداشته و فاقد تجربیات کافی برای انجام مسئولیت‌های خود بودند و نتایج ارزیابی عملیات کلیدی بانک را دریافت نمی‌کردند. (GAO) تقویت نقش کمیته‌های حسابرسی را در بانک‌ها و مؤسسات مالی پس‌انداز و بیمه‌ای توصیه کرد. بسیاری از توصیه‌های GAO در دسامبر سال ۱۹۹۱ به عنوان پیش‌نویس قانون " بهبود شرکت‌های سهامی بیمه سرمایه‌گذار فدرال FDICIA مورد تصویب قرار گرفت. براساس این قانون لازم بود تا مدیریت مؤسسات بیمه فعالیت‌های خود را که برای نگهداری مؤثر کنترل‌های داخلی بر گزارشگری
که برای نگهداری مؤثر کنترل‌های داخلی بر گزارشگری مالی، محافظت از دارائی‌ها و رعایت قوانین مربوطه، طراحی شده بودند را افزایش دهد. حسابرسان بیرونی می‌بایست اظهار نظر و تأیید کتبی گزارش مدیریت را ارائه می‌کردند. این الزام پیش نیاز الزامات قانون ساربنز اکسلی SOX گردید. در نتیجه این افزایش بذای تأکید بر کمیته‌های حسابرسی، از مؤسسات بیمه خواسته شد تا سطح نظارت خود را بر گزارشگری مالی، کنترل‌های داخلی و حسابرسان داخلی و حسابرسان بیرونی مؤسسات مالی بیمه‌ای، را افزایش دهند. تصمیمات و طرح‌های بازار سهام. در اواخر
دهند. تصمیمات و طرح‌های بازار سهام. در اواخر سال ۱۹۸۸، یکی دیگر از رویدادهای مهم که بر کمیته حسابرسی اثر داشت، رخ داد. SEC باور کرد که کیفیت و نظارت‌های مربوطه به گزارشگری مالی شرکت‌های سهامی نیازمند یک بررسی جامع قابل ملاحظه و به روزرسانی می‌باشند. در نتیجه کمیته‌ای توسط بازار بورس نیویورک و بازار سهام (Nasdaq) تشکیل گردید. با استفاده از روش اعمال سرعت، کمیته در فوریه سال ۱۹۹۹ گزارش خود را با ۱۰ توصیه اصلی، منتشر کرد. گزارش و توصیه‌های کمیته در بهبود اثر بخشی کمیته‌های حسابرسی شرکت‌های سهامی (Blue Ribbon
کمیته‌های حسابرسی شرکت‌های سهامی (Blue Ribbon Committee rapt) بر نیاز به استقلال جمعی و دانش مالی تمامی اعضای کمیته حسابرسی و همچنین بر مزایای منشور (Charter) ۸ مکتوب رسمی برای کمیته‌های حسابرسی، تأکید می‌کرد. این گزارش همچنین حاوی تعدادی از بهترین اقدامات برای ارتباطات کمیته حسابرسی با مؤسسات حسابرسی بیرونی و توصیه‌های ویژه‌ای در ارتباط متقابل بین مؤسسات حسابرسی و کمیته بوده و همچنین از طریق استانداردهای حسابرسی (AICPA) که بعداً در سال ۱۹۹۹ و اوایل سال ۲۰۰۰ منتشر گردید، قرار داده شدند. در مقررات منتشر شده
منتشر گردید، قرار داده شدند. در مقررات منتشر شده توسط SEC و AICPA در بکارگیری گزارش آن کمیته (Blue Ribbon Committee rapt) حسابرسان بیرونی به نحوی هدایت شدند که پاسخگویی اساسی در کمیته حسابرسی داشته باشند و آن‌ها با اطلاعاتی که می‌تواند گفتگویی داوطلبانه از قضاوت‌های حسابداری که توسط مدیریت انجام گردیده‌اند و در صورت‌های مالی منعکس گردیده‌اند، مهیا گردند و همچنین لازم است که مدیریت اطلاعات بیشتری را در ارتباط با ارزیابی خود از ساختار ریسک و کنترل‌های شرکت، برای کمیته فراهم نماید و اطلاعات کمکی در ارتباط با
کمیته فراهم نماید و اطلاعات کمکی در ارتباط با محتویات صورتهای مالی دوره‌ای نیز ارائه گردد. تصمیمات دیگری که از گزارش منتج گردید باعث شد ۴ الزام دیگر برای شرکت‌های سهامی ایجاد گردد: الزامات افشای حق‌الزحمه باعث جلوگیری از بسیاری از رویدادها (قبل از سال ۲۰۰۲) که در آن حسابرسی بیرونی برای ارائه خدمات مشاوره یا مبالغی به خوبی آگاهی داشتند که ارائه خدمات مشاوره‌ای به مشتریان بسیار پر منفعت تر از حسابرسی صورت‌های مالی معمول بود، حق‌الزحمه‌های زیاد برای خدمات غیر حسابرسی تهدیدی برای استقلال واقعی و حداقل برای
حسابرسی تهدیدی برای استقلال واقعی و حداقل برای ظاهراستقلال حسابرسان بیرونی ایجاد می‌کرد. موافقت عمومی برای این توصیه‌ها جلب گردید، اما در آن زمان مؤسسات حسابرسی بیرونی دربارهٔ این گونه محدودیت‌های قانونی بر مبالغ مشاوره‌ها که می‌توانست توسط مشتریان آن‌ها اعمال گردد مقاومت کردند. قانون ساربنز اکسلی. در سال‌های ابتدائی قرن بیست و یکم تعدادی تخلفات قانونی در موضوعات حسابداری و حسابرسی رخ دادند، از جمله آن‌ها تخلفات در Waste management، Enron، Health south، World com بودند. این تخلفات منجر به تصویب قانون
World com بودند. این تخلفات منجر به تصویب قانون ساربنز اکسلی (SOX)در سال ۲۰۰۲ گردید. این قانون بیشترین تغییرات قابل ملاحظه در راهبری (Governance) شرکت‌های سهامی عام پس از تصویب قوانین اواسط دهه ۱۹۳۰ داشت. یک اثر عمده این قانون تأسیس " هیئت نظارت بر حسابداری شرکت‌های عمومی PCAOB برای نظارت و پایش اقدامات حسابداری عمومی که مرتبط با شرکت‌های سهامی عام بودند، بود. یک وظیفه اصلی PCAOB بررسی دقیق اقدامات حسابرسی و کنترل کیفیت مؤسساتی که شرکت‌های سهامی عام را حسابرسی کرده بودند، بود قانون ساربنز اکسلی همچنین
حسابرسی کرده بودند، بود قانون ساربنز اکسلی همچنین عضوگیری حسابداران خبره عمومی را از AICPA سلب کرد، کارکردهای خود- راهبری حسابداران عمومی نظیر تنظیم قواعداخلاقی حرفه‌ای و استانداردهای حسابرسی و بررسی و بازرسی دقیق عملکرد مؤسسات برای برای اطمینان بخشی استفاده صحیح این استانداردها هم‌اکنون توسط (PCAOB) ارائه می‌گردند، مؤسسه‌ای دولتی و مستقل که زیر نظر SEC فعالیت می‌کند. بخش (g) ۲۰۱ قانون ساربنز اکسلی حسابرسان بیرونی را از انجام خدمات خاصی مانند تمامی خدمات حسابرسی داخلی و تقریباً تمامی خدمات مشاوره‌ای به
حسابرسی داخلی و تقریباً تمامی خدمات مشاوره‌ای به شرکت‌های سهامی منع می‌کند. بخش (h) ۲۰۱ قانون ساربنز اکسلی الزام کرده‌است که کمیته‌های حسابرسی از پیش هرگونه خدمات مالیاتی یا خدمات غیر حسابرسی که حسابرسان بیرونی به مشتریان خود ارائه می‌کنند را به تأیید برساند. قانون ساربنز اکسلی همچنین حاوی مواد قانونی است که شرکت‌های سهامی عام را الزام می‌کند تا اقدامات حاکمیتی خود را بهبود بخشند. بازارهای سهام قوانین ویژه‌ای را برای اجرای بندهای قانونی ایجاد کرده‌اند. این قوانین استقلال و داشتن شایستگی‌های مالی کمیته‌های
قوانین استقلال و داشتن شایستگی‌های مالی کمیته‌های حسابرسی را الزام کرده‌اند که شامل وجود دانش مالی برای تمامی اعضای و تجربیات مالی برای یک یا بیش از یکی از اعضاء می‌باشد. بخش ۳۰۲ و ۴۰۴ قانون ساربنز اکسلی مدیریت را الزام می‌کند تا کامل بودن، و صحیح بودن صورتهای مالی دوره‌ای و همچنین ارزیابی اثر بخشی اقدامات شرکت در کنترل‌های داخلی را اثبات کند. سایر مواد قانونی ساربنز اکسلی شرکت‌ها را الزام می‌کنند تا مکانیزم‌های مورد اعتماد را برای امکان اینکه کارکنان بتوانند رویدادهای مالی مشکوک و غیرقانونی را به اطلاع
رویدادهای مالی مشکوک و غیرقانونی را به اطلاع کمیته حسابرسی برسانند، ایجاد نمایند و نسبت به تهیه و بکارگیری قواعد اخلاقی برای کارکنان ارشد مالی اقدام نمایند. (بازارهای بورس این ماده قانونی را به اعضای هیئت مدیره، مدیران و تمامی کارکان تسری داده‌اند)
تامس هیل گرین (۷ آوریل ۱۸۳۶ – ۲۶ مارش ۱۸۸۲) فیلسوف انگلیسی، اصلاح‌گرای سیاسی و عضو نهضت ایدئالیست بریتانیا بود. همچون اغلب ایدئالیست‌های بریتانیایی، گرین تحت تأثیر تاریخ‌گرایی هگل بود. او یکی از اندیشمندانی است که فلسفه لیبرالیسم اجتماعی از افکار او سرچشمه می‌گیرد. زندگی. توماس هیل گرین «Thomas Hill Green» در سال ۱۸۳۶ در یورکشایر انگلستان به دنیا آمد. او در خانواده‌ای روحانی و تحت تعالیم پدرش که کشیش بود، بزرگ شد. بعد از گذران چهارده سال در زادگاه خود، به راگبی رفت و پس از آنکه شش سال در آنجا زندگی کرد، در
رفت و پس از آنکه شش سال در آنجا زندگی کرد، در آکسفورد ماندگار شد. بعد از اتمام تحصیلات، به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه آکسفورد شروع به تدریس نمود. تدریس در دانشگاه آکسفورد حوزه‌های مختلفی چون تاریخ، اخلاق، منطق، متافیزیک، تعلیم و تربیت و تاریخ فلسفه را شامل می‌شد. این شاخه‌های علوم باعث آگاهی و افزایش شناخت وی از ابعاد مختلف علوم می‌شد. با اینکه تدریس در دانشگاه، بخش زیادی از وقت او را به خود اختصاص می‌داد، اما گرین به جای گوشه نشینی متداول زندگی دانشگاهی، در فعالیت‌های اجتماعی نیز شرکت داشت، لذا عضو
در فعالیت‌های اجتماعی نیز شرکت داشت، لذا عضو شورای شهر آکسفورد شد و به کمیته حکومتی آموزش دوره متوسطه نیز پیوست و در جهت بهبود مسائل آموزشی مربوط به مقاطع پایین تحصیلی نیز کوشش فراوانی کرد. او به عنوان یکی از اعضای فعال شورای شهر در تشکیل مدرسه شهری آکسفورد و نظارت برقهوه خانه‌های شهر نیز نقش داشت و در جهت آبادانی و افزایش کیفیت کاربری‌های شهری فعالیت‌های مختلفی نمود. گرین در کنار اینکه به عنوان استاد در دانشگاه فعالیت می‌کرد و تلاش می‌نمود کارکردهای شهری را بهبود بخشد، فعالیت اجتماعی و سیاسی خود را بالا
را بهبود بخشد، فعالیت اجتماعی و سیاسی خود را بالا برد و در جهت تغییر تفکر لیبرالیستی قرن نوزدهم انگلستان تلاش زیادی نمود. دوره کار سیاسی وی در حزب لیبرال و در عرصه سیاسی کشور، موجب آشنایی و دوستی‌اش با جان برایت، طرفدار بزرگ لیبرالیسم گردید و از رویکردهای لیبرالی وی تأثیر زیادی پذیرفت. همچنین وی در جهت اصلاح‌گری اجتماعی و کوشش‌های آموزشی نیز فعالیت‌های متعددی داشت. در سال ۱۸۸۱ و در زمینه فعالیت‌هایش در حزب لیبرال بود که گرین اظهارات مهمش را دربارهٔ فلسفه سیاسی لیبرال در سخنرانی «در باب قانون‌گذاری لیبرال و
لیبرال در سخنرانی «در باب قانون‌گذاری لیبرال و آزادی قرارداد» مطرح کرد. در همین دوره بود که او سخنرانی‌های متعددی دربارهٔ مذهب، شناخت‌شناسی، اخلاق، و فلسفه سیاسی ارائه کرد. فعالیت‌های چندجانبه او در تکوین اندیشه‌ها و عقاید او نقش اساسی را بازی می‌کرد. حضور فعال و شرکت او در مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی موجب شد تا وی شناخت جامع و آگاهی عمیقی نسبت به مسائل روز جامعه به دست آورد و همین شناخت در بسیاری موارد باعث موفقیت وی شد. سرانجام گرین در سال ۱۸۸۲ در نتیجه مسمومیت خود، در سن ۴۶ سالگی درگذشت. اندیشه‌ها.
مسمومیت خود، در سن ۴۶ سالگی درگذشت. اندیشه‌ها. گرین یک ایده‌آلیست لیبرال بود که فلسفه را به عنوان تنها راهنمای زندگی بشر معرفی می‌نمود. اخلاق. وی دیدگاه سود گروی در فلسفه اخلاق را به دیده تردید و استهزاء می‌نگریست؛ و جهت مقابله با این تفکر به استدلال و استنتاج نیز متوسل گشت. گرین معتقد بود که این تفکر که خوبی را معادل لذت بدانیم، از خطاهای عمده رویکرد منفعت طلبی می‌باشد. به زعم وی نباید خوبی با لذت یکی دانسته شود. لذت گروی یک ریشه روانشناختی دارد که نبایستی همردیف خوبی در نظر گرفته شود. وی در رد دیدگاه سود
همردیف خوبی در نظر گرفته شود. وی در رد دیدگاه سود گرایانه چنین استدلال می‌نماید که موضوع متعلق هر میل و شوقی، لذت است. خوبی نیز چیزی است که میل را ارضا می‌نماید؛ ولی وجه تمایز خوبی و لذت این است که میل و شوق در لذت، کوتاه مدت و گذراست؛ ولی در خوبی، میل و شوق، پایدار و دائمی است. به زعم گرین خوبی نمی‌تواند حالت احساسی باشد که از مجموعه ای از لذایذ گردهم آمده باشد. مجموعه لذات خود یک لذت به‌شمار می‌آید ونه خوبی اخلاقی. خوبی اخلاقی، امری است که فاعل اخلاقی خود را ارضاء می‌نماید. به باور گرین عمل اخلاقی را
خود را ارضاء می‌نماید. به باور گرین عمل اخلاقی را بایستی در اراده آزاد و نیک که صرفاً متعلق به خیر همگانی و سعادت عمومی است جستجو نمود. وی در این باره در کتاب مدخلی بر فلسفه بیان می‌دارد: «انسان خود را از رهگذر نهادها و آداب و رسوم رشد می‌دهد. نهادها و آداب و رسومی که رفاه همگانی را به رفاه فردی گره می‌زند». وی در باب انگیزش انسان به خیر و نوعدوستی اذعان می‌نماید که: «از غرایز اصیل حیوانی او ریشه گرفته و از رهگذر حضور در ضمیر خودآگاه، علایقی از نوع علاقه فرد به فرد را در انسان‌ها بر می‌انگیزاند». بنابراین
به فرد را در انسان‌ها بر می‌انگیزاند». بنابراین در رویکرد گرین خیرخواهی و دیگرخواهی از نشانه‌ها و شاخص‌های اعمال نیک و خوب می‌باشد. البته بودن در اجتماع و زندگی اجتماعی از پیش فرض‌های ضروری تحقق اخلاق در زندگی است. فلسفه سودمند گرایی و خیر عمومی. به‌طور طبیعی، گرین از روسو و هگل تأثیر پذیرفت و با بنتام و میل مخالفت ورزید. او سودمند گرایی بنتام را یک آیین سیاسی بی‌حاصل معرفی می‌کند و آموزه‌های بنتام را در باب اصلاحات و آزادی نامتناسب با اوضاع جامعه می‌داند، از این رو تا زمانی که بنیاد و اصول تازه‌ای برای
از این رو تا زمانی که بنیاد و اصول تازه‌ای برای لیبرالیسم بیان نگردد، هیچ پیشرفت اساسی‌ای در فهم سیاست ممکن نیست. این بنیاد، پیدایی رویکردهای «جمع‌گرایانه» را فراهم ساخت که خواهان دخالت دولت در اندیشه‌ها و مسائل مربوط به خیر عمومی بود. از آنجایی که گرین از این دیدگاه حمایت نمود و رابطه متقابل میان فرد و جامعه را مورد تأکید قرار داد، بدین ترتیب اندیشه‌های وی بر تفکر سیاسی انگلستان، به زیان لیبرالیسم بنتامی غالب شد. هدف گرین سازماندهی دوباره فرد با آن دسته از ارزش‌های اجتماعی بود که بنتام در فلسفه خود از آن
ارزش‌های اجتماعی بود که بنتام در فلسفه خود از آن غافل مانده بود. گرین تصویری ایدئالیستی به مکتب لیبرالیسم داد و اعتقاد داشت که انسان خاستگاه همه ارزش‌های معنوی است و باید در کلیت خود مورد بررسی قرار گیرد. وی مانند برخی فیلسوفان چون افلاطون، روسو و هگل، نگرشی ارگانیکی نسبت به مسائل حاکم بر حیات آدمی داشت و انسان را در عرصه اجتماعی و به عنوان موجودی اجتماعی مطالعه می‌کرد. او حوزه تازه‌ای از آزادی مختلط با اقتدار سیاسی را برای فرد بیان ساخت. نظریه دولت و اصل اراده مردمی. گرین در نظریه دولت، از چهار منبع بهره
مردمی. گرین در نظریه دولت، از چهار منبع بهره برد: یونان، فرانسه، آلمان و انگلستان. اولین منبعی که وی از آن الهام گرفته بود، نظریات افلاطون و ارسطو بود، یعنی انسان را موجودی اجتماعی، سیاسی و عقلانی و دولت را نهادی اخلاقی و قانون را تبلور عقل محض می‌دانست، در چنین شرایطی عدالت به معنای آن است که هر فرد در جایگاه خود وظیفه‌اش را انجام دهد. دومین منبعی که بر رویکردهای گرین تأثیر نهاد، نظریات ژان ژاک روسو بود که در عین تأیید اندیشه‌های یونان باستان، احساس را برتر از عقل دانسته و پایه اقتدار سیاسی را در اصل
برتر از عقل دانسته و پایه اقتدار سیاسی را در اصل اراده مردمی معرفی می‌کرد. سومین منبع که عقاید گرین را تحت تأثیر قرار می‌داد، نظریات ایده‌آلیست‌های آلمان بود که فلسفه سیاسی آنان بر اصل عقل‌گرایی و فراطبیعت تکیه داشت. به‌طور کلی نظریه گرین در باب دولت، در بردارنده قواعدی بود که در این منابع بیان شده بود. اما او در عین استفاده از این منابع، نظریات اندیشمندان این مکاتب را مورد تقلید قرار نداد. نظریه دولت وی پایه‌های اقتدار سیاسی را در آگاهی انسان جستجو می‌کرد. اراده انسان ریشه دولت می‌باشد و دولت نباید
اراده انسان ریشه دولت می‌باشد و دولت نباید خودکامه و غیرمردمی باشد، بلکه باید برخاست و اراده مردم تکیه کند. او مسئله دولت را به مفاهیمی چون شعور آدمی، آزادی، حقوق و اقتدار سیاسی ربط می‌دهد. شعور انسان. از دید وی، شعور اولین خصلتی است که انسان را از دیگر موجودات متمایز می‌سازد. انسان بخشی از طبیعت است و نمی‌تواند به‌طور کلی تحت تأثیر قوانین طبیعت قرار گیرد. او با شعور خود می‌تواند مسائل و حوادث را تشخیص و تحلیل نماید. انسان در عین برخورداری از مجموعه صفات مادی و طبیعت گرایانه، از صفات معنوی برخوردار است،
مادی و طبیعت گرایانه، از صفات معنوی برخوردار است، خیر راستین انسان در تحقق عنصر الهی او نقش دارد. با این نظر گرین، آشکارا با نظریه اخلاق اپیکوری، لذت گرایی «Hidonism» و سودمند گرایی مخالفت نمود. آزادی. گرین در نظریه آزادی خود اندیشه‌های روسو و هگل را مدنظر داشت. او شرط اصلی رشد شعور آدمی را آزادی قلمداد می‌کرد. او برای آزادی دو ویژگی بیان می‌ساخت: اول اینکه بر آزادی مثبت تأکید داشت و دوم آنکه جبری است، آزادی مثبت فقط در همراهی و اطاعت از دولت محقق می‌گردد. آزادی به ماهیت هدفی که فرد برای خود انتخاب می‌کند،
به ماهیت هدفی که فرد برای خود انتخاب می‌کند، بستگی دارد، آزادی به معنای رها شدن قدرت انسان برای پیشبرد خیر اجتماع و جستجوی کمال و پیشرفت می‌باشد. حقوق. گرین نیز حقوق طبیعی را از سه جهت غیرقابل قبول می‌دانست؛ این نظریه تصور می‌کرد که افراد حقوقی را به جامعه می‌آورند که از جامعه منشأ نگرفته‌است، مدعی بود که این حقوق را می‌توان علیه جامعه به کار برد و این که حقوق فردی را از وظایف افراد در قبال جامعه خود جدا می‌کرد. نظریه حقوق گرین با اصل آزادی در ارتباط می‌باشد، انسان در روابط خود جویای خیر است، خیر خود،
انسان در روابط خود جویای خیر است، خیر خود، دیگران و جامعه را می‌خواهد، زمانی که انسان خیر خود و دیگر افراد را می‌شناسد، نظامی حقوقی در جامعه ایجاد می‌گردد. نگرش وی به حقوق، کمال مطلوبی است که جامعه‌ای را بر پایه خیرخواهی سازمان داده و این حقوق به اخلاق وابسته است. گرین به شناسایی اخلاقی اجتماع اعتقاد داشت. حقوق مورد نظر وی به اخلاق بیشتر از قانون وابسته است. اقتدار سیاسی. گرین به ضرورت اقتدار سیاسی یا وجود دولت در جامعه اعتقاد داشت. شعور انسان وابسته به آزادی است و حقوق را خلق می‌کند، اقتدار سیاسی برای حفظ
است و حقوق را خلق می‌کند، اقتدار سیاسی برای حفظ حقوق لازم می‌باشد. او ریشه دولت را نه در زور بلکه در اراده انسانی قرار داد، بنابراین حاکمیت سیاسی در اراده عمومی نهفته‌است، منظور او از اراده عمومی، آگاهی مشترک بر خیر عمومی بود. با این تعریف گرین، نظریه قرارداد اجتماعی را نفی می‌کند و تمایل انسان به خیر عمومی را مبنای تشکیل حکومت قرار می‌دهد. او حکومت را نه در اصل زور و نه در تاییدات آسمانی جستجو می‌کند، بلکه بر اساس آگاهی مردم و شعور شهروندان تحلیل و تشریح می‌نماید. آثار. نوشته‌ها و آثار گرین در تغییر روند
آثار. نوشته‌ها و آثار گرین در تغییر روند لیبرالیسم نقش زیادی داشت. از آثار گرین، می‌توان به مقدمات اخلاق، اصول تکلیف سیاسی، قانونگذاری لیبرالی و آزادی قرارداد اشاره نمود. فلسفه سیاسی گرین از کتاب «مقدمات اخلاق» آغاز شد، این اثر بعد از مرگ وی در سال ۱۸۸۳ انتشار یافت. «سخنرانیها دربارهٔ اصول تکلیف سیاسی» که در درس‌های دانشگاهی‌اش بیان شده بود، در سال ۱۸۸۲ منتشر گشت و کتاب «قانون‌گذاری لیبرالی و آزادی قرارداد» نیز در سال ۱۸۸۰ به چاپ رسید. با نگاهی به این آثار می‌توان دریافت که فیلسوفان یونان باستان، افلاطون و
دریافت که فیلسوفان یونان باستان، افلاطون و ارسطو تأثیر عمیقی بر افکار و اندیشه‌های گرین داشته‌اند، در میان فیلسوفان معاصر نیز روسو، کانت، هگل و بنجامین جاویت، عقاید سیاسی وی را تحت تأثیر قرار داده‌اند. نوشته‌ها و کتب گرین نمایانگر ترکیب خاصی از فراطبیعت، اخلاق و سیاست می‌باشد که با نظم و یکپارچگی خاصی در کنار هم بیان شده‌است. او در نظام فکری خویش، به ماهیت واقعیت و اخلاق می‌پردازد و از این رهیافت، انسان را موجودی اخلاقیمی داند. دولت هم عبارت است از تعداد زیادی از این انسانها و خداوند وجودی است که هر چیز و
از این انسانها و خداوند وجودی است که هر چیز و هر کس از او معنا می‌گیرد. همچنین آثار و نوشته‌های گرین، روند لیبرالیسم را در انگلستان تغییر داد و این مسئله‌ای است که بسیاری از نویسندگان و منتقدان به آن اشاره کرده‌اند. گرین از سنت لیبرالی قرن نوزدهم بازبینی ایده‌آلیستی به عمل آورد و شکل تازه‌ای که اصول ایدئالیستی را دربرداشت، ارائه داد. فهرست آثار آنلاین. از گرین هیچ کتابی به فارسی ترجمه نشده‌است. فهرست آثار او به زبان اصلی که روی اینترنت در دسترس است اینهاست: Volume 1: Introductions to Hume's Treatise; and
Volume 1: Introductions to Hume's Treatise; and Mr Herbert Spencer and Mr G H Lewes: their application of the doctrine of Evolution to Thought Volume 2: "Lectures": on (a) the Philosophy of Kant; (b) Logic, including J S Mill's "System of Logic"; (c) the different senses of "freedom" as applied to will and to moral progress; and (d) the Principles of Political Obligation Volume 3: Miscellanies and Memoir
الکساندر کوژو () (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۰۲ - درگذشته ۴ ژوئن ۱۹۶۸) فیلسوف و سیاستمدار فرانسویِ زادهٔ روسیه بود که به دلیل تفسیر آثار هگل و تأثیرش بر فلسفه فرانسه در قرن بیستم شهرت دارد. او همچنین با توجه به حضورش در دولت فرانسه، در ایجاد اتحادیه اروپا نقش داشت. کوژو همچنین دوست نزدیک لئو اشتراوس بود.
یکی از استان‌های نروژ است. این استان هم‌مرز با استان‌های تلمارک، روگالاند و وست اَگْدِر است. در سال ۲۰۰۲ این استان ۱۰۲٬۲۴۵ نفر جمعیت داشت که ۲٫۲٪ از جمعیت کل نروژ را شامل می‌شد. مساحت آن نیز ۹٬۲۱۲ کیلومتر مربع است. مراکز اداری این استان در شهر آرندال واقع شده‌است.
یکی از استان‌های نروژ است که هم‌مرز با استان‌های آکرشوس، اسلو، اوپلاند، سون اوگ فوردان، هوردالاند، تلمارک و وستفولد است. مراکز اداری این استان در شهر درامن واقع شده است.
ادب به اخلاق و رفتار پسندیده در هر جامعه که باهم کمی متفاوت است و مطابق با هنجار گفته می‌شود. ادب همچنین به مجموعه دانستنی‌هایی گفته می‌شود که انسان را از خطا و لغزش بازمی‌دارند. ادب جمعی از علومی است که با استفاده از عقل و تفکر انسان را در برخوردها مصون از ناهنجاری‌ها نگاه می‌دارد و موجب عزت او می‌شود. رابطۀ عقل و ادب تنگاتنگ و مستقیم است و می توان گفت ادب به یک معنا ثمره و نتیجۀ عقل است. ادب درس و ادب نفس. ادب درس اکتسابی است و ادب نفس ذاتی.
یکی از استان‌های نروژ است که از سمت شمال با استان سور تروندلاگ، از سمت شرق با اوپلاند و از سمت جنوب با آکرشوس هم‌مرز است.
یکی از استان‌های نروژ است که هم‌مرز با استان‌های سون اوگ فیوردانه، بوسکرود، تلمارک و روگالاند است. هوردالاند پس از اسلو و آکرشوس پرجمعیت‌ترین استان نروژ است. مراکز اداری استان در شهر برگن واقع شده است. پیش از سال ۱۹۷۲ شهر برگن خود استانی جدا از هوردالاند بود.
یکی از استان‌های نروژ است که در شمالی‌ترین منطقهٔ نروژ غربی واقع شده‌است. این استان هم‌مرز با استان‌های سور تروندلاگ، اوپلاند و سون او فیوردانه است. بااین‌که بزرگ‌ترین شهر این استان اولسوند است، مراکز اداری استان در شهر مولده واقع شده‌است.
یا نورلان () یکی از استان‌های نروژ است که در منطقهٔ نروژ شمالی واقع شده‌است. این استان از شمال با استان ترومس، از جنوب با نورد تروندلاگ، از شرق با استان نوربوتن در سوئد، از جنوب‌شرقی با استان وستربوتن، و از غرب با اقیانوس اطلس (دریای نروژ) هم‌مرز است. مراکز اداریِ استان در شهر بودو واقع شده‌است. جزیرهٔ شمالی یان ماین از ۱۹۹۵ زیرنظر این استان اداره می‌شود.
جنگ صفویان با شروانشاهان نبردی بود که در سال ۱۵۴۷ میلادی بین شاه طهماسب یکم و دولت شروانشاهان روی داد. هنگامی که القاسب میرزا حاکم شروان در ۹۵۴ هجری قمری/ ۱۵۴۷ میلادی علیه برادرش شاه تهماسب شورید و ناگزیر شد به دولت عثمانی پناه ببرد، شاه تهماسب یکم فرزند نوجوان خود اسماعیل میرزا را به حکومت شروان گماشت و گوگجه سلطان قاجار را به سمت للگی او برگزید. خاندان شروانشاهان که از دیرباز بر شروان حکومت می‌کردند و با نیاکان اسماعیل میرزا، شیخ جنید، شیخ حیدر و شاه اسماعیل یکم به جنگ‌های متعدد پرداخته بودند، تسلط شاه
یکم به جنگ‌های متعدد پرداخته بودند، تسلط شاه تهماسب یکم را تحمل نمی‌کردند. برهان سردار شروانشاه در سال ۹۵۴ هجری قمری/ ۱۵۴۷ میلادی برای تسخیر قلمرو موروثی خود قیام کرد و گروه زیادی گردآوری کرد. در نبردی که سپاه صفوی به فرماندهی اسماعیل میرزا (بعدا" شاه اسماعیل دوم) با شروانشاهان به رهبری برهان رخ داد، سپاه برهان شکست خورد و وی از آوردگاه گریخت.
شهرستان مَخمور از شهرستان‌های جنوبی استان اربیل عراق است. حکومت صدام حسین در عراق در راستای سیاست عربی‌سازی خود این شهرستان را به استان نینوا ملحق کرد و امروزه نیز در مورد این شهرستان مناقشه ارضی وجود دارد. شهرستان مخمور سه بخش به نام‌های قَراج (باقرت)، گوِیر و دیبَگه (کَندِناوه) و ۳۱۹ روستا دارد. این شهرستان در دشت واقع شده و زمینی حاصلخیز دارد اما بارش کم باعث کمی محصول در آن شده است. در این شهرستان ذخایر نفت و گاز زیادی قرار دارد که ادامه حوزه نفتی کرکوک است.
فرانسیس پیتون راوس (زاده ۵ اکتبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۱۶ فوریه ۱۹۷۰) ویروس‌شناس اهل آمریکا بود. وی در بالتیمور، مریلند زاده شد و مدرک لیسانس و دکترای پزشکی خود را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد. وی در کشف نقش ویروس‌ها در انتقال انواع خاصی از سرطان، نقش مهمی داشت. او در سال ۱۹۶۶ برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. مشارکت در ابداع اولین بانک خون. "پیتون راوس" همچنین نقش عمده‌ای در ابداع نخستین بانک خون توسط "اسوالد رابرتسون" داشت. او به همراه همکار خود "جیمز تورنر"، در ابتدای جنگ جهانی اول هنگامی که مجروحان
تورنر"، در ابتدای جنگ جهانی اول هنگامی که مجروحان نیاز مبرمی به تزریق خون داشتند روشی را برای نگهداری خون تا چند روز ابداع کرد. پیتون که بر روی ساختار خون مطالعه می‌کرد با توجه به گزارش‌های منتشرشده از آمار بالای مرگ‌ومیر مجروحان میدان جنگ به‌سبب خونریزی شدید، به تحقیقات در مورد ماده جایگزین خون پرداخت. زمانی‌که متوجه شد این تحقیقات به نتیجه‌ای نخواهد رسید، به تحقیق راجع به یافتن روشی برای ذخیره‌سازی خون جهت انتقال به میدان جنگ پرداخت. او ترکیبات مختلف را بر روی خون انسان و چندین حیوان، از جمله خرگوش،
را بر روی خون انسان و چندین حیوان، از جمله خرگوش، گوسفند و سگ آزمایش کرد و در نهایت، به محلولی نمکی به نام «Locke's solution» دست‌یافت که در آن، سدیم سیترات جهت جلوگیری از انعقاد و دکستروز و گلوکوز، به عنوان منبع انرژی برای سلول‌های قرمز وجود داشتند. در ۱۹۱۷ میلادی، بعد از موفقیت آزمایش‌های پیتون راوس، همکارش اوسوالد رابرتسون، به همراه گروه پزشکانی از ارتش آمریکا، به بلژیک رفت تا این تکنیک جدید را در میدان جنگ امتحان کند و او نیز توانست موارد زیادی تزریق خون انجام دهد که سبب نجات جان هزاران نفر شد. یخدانی
انجام دهد که سبب نجات جان هزاران نفر شد. یخدانی که وی برای حمل بسته‌های خون توسعه داد، اولین بانک خونی البته از نوع سیار بود.
گوش‌پایان (Remipedia) رده‌ای از سخت‌پوستان نابینا هستند که در آبگیرهای ساحلی دارای آب شور زندگی می‌کنند. گوش‌پایان تقریباً در تمامی حوضه‌های اقیانوسی ازجمله استرالیا، دریای کارائیب، و اقیانوس اطلس یافت می‌شوند. فرهنگستان زبان فارسی برای این رده نام «کفچه‌پاویسان» را برگزیده است. سینه و شکم گوش‌پایان دارای ۲۵ تا ۳۸ قطعه است؛ این جانوران ضمائم حرکتی زوج دوشاخه و مشابه دارند و برخی خصوصیات آنها اجدادی است. نخستین گوش‌پایی که توصیف شد سنگواره‌ای بود مربوط به دوره پنسیلوانین پایین اما از سال ۱۹۷۹ به این‌سو
دوره پنسیلوانین پایین اما از سال ۱۹۷۹ به این‌سو دست‌کم ۱۷ گونه زنده از این رده یافت شده است. گوش‌پایان از سخت‌پوستان ابتدایی و اولیه و اجدادی به‌شمار می‌آیند. غذای گوش‌پایان بیشتر پس‌مانده‌های دیگر ارگانیسم‌های زنده است. ویژگی‌ها. گوش‌پایان کوچک، نابینا و کرم‌مانند هستند و مشخصه‌هایی بسیار ابتدایی دارند. جانوران این رده بی‌رنگ هستند و بدن آن‌ها از بخش سرگاه (سر) به اضافه بندهایی مشابه تشکیل شده که گاه تعدادشان به ۴۲ بند می‌رسد و هر یک چند پای تخت‌شده را بر خود دارد. این جانداران بر پشت خود شنا می‌کنند و در
دارد. این جانداران بر پشت خود شنا می‌کنند و در حین شنا پاهای کناری آن‌ها به طور هم‌زمان حرکت می‌کنند. گوش‌پایان به طور کلی سرعت کمی دارند. گوش‌پایان نیش‌هایی دارند که به غده‌های ترشحی آن‌ها مرتبط است اما هنوز مشخص نیست که آیا این نیش‌ها تراوش‌های گوارشی را دفع می‌کنند یا زهر. منابع. Wikipedia contributors, "Remipedia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Remipedia&amp;oldid=573072320 (accessed October 13, 2013).
مور نام رودی است در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان و یکی از شاخه‌های راست رود نکار است. نام این رود از نام شهری کوچک در کنارهٔ آن با نام مور گرفته شده‌است. همچنین،ناحیه رمس-مور، نام خود را از نام این رود و رود رمس که موازی با رود مور در این ناحیه حرکت می‌کند، گرفته‌است. سرچشمه این رود حدودا در ۴ کیلومتری شهر کوچک مورهارت است. پس از اینکه این رود از مورهارت گذشت، پس از طی ۷ کیلومتر دیگر به سولزباخ آن در مور می‌رسد. در شمالی‌ترین نقطه، رود لاوتر که جزء مور است از شهر اشپیگلبرگ می‌آید و به مور می‌پیوندد.
است از شهر اشپیگلبرگ می‌آید و به مور می‌پیوندد. سپس رود مور از شهرهای اوپن ویلر و باکنانگ می‌گذرد و در اینجا دره تنگ آن شروع به عریض شدن می‌کند. از جمله شهرهای دیگری که این رود از آن‌ها عبور می‌کند،بورگستال آن در مور،کیرشبرگ آن در مور،اشتاینهایم آن در مور و خود شهر مور است، که در ناحیه لودویگسبورگهستند. منابع. «Murr» ویکیپیدیای انگلیسی، دانشنامه آزاد.